muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/17947, Karar No: 2010/319, Tarih: 20.01.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/17947 E.  ,  2010/319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 09/06/2005 gün 2005/2723-7521 sayılı bozma kararında özetle: “Mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama çekişmeli taşınmazın öncesi itibarıyla orman olup olmadığını ve hukuki durumunu belirlemeye yeterli değildir.

Şöyle ki; raporu hükme esas alınan orman bilirkişi çekişmeli taşınmazın amenajman planına göre OT rumuzlu alanda kaldığını ve orman içi açıklık olduğunu bildirmiş, mahkemece de buna göre hüküm kurulmuştur. Oysa, amenajman planları bir yerin orman olup olmadığını belirlemekte tek başına yeterli değildir. Orman İşletme Müdürlüğünden dosyaya gönderilen 17.04.1998 tarihli yazıda yörede orman kadastro çalışması yapıldığı yazılı olduğu halde mahkemece bu çalışmaya ilişkin belgeler getirtilmemiş, kesinleşip kesinleşmediği araştırılmamıştır.

Kural olarak; bir yerde dava tarihinden önce kesinleşen orman kadastro çalışması varsa o yerin orman olup olmadığı, kesinleşen orman kadastro haritasının yöntemince uygulanması ile anlaşılır.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

O halde; mahkemece öncelikle yörede orman kadastro çalışması yapılmışsa buna ilişkin işe başlama, işi bitirme, çalışma ve askı ilan tutanakları ile orijinal renkli harita getirtilmeli, zemine uygulanmalı, orman kadastro çalışması yapılmamış veya henüz kesinleşmemişse eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile

-2- 2009/17947 - 2010/319

iptal edilmiş ve kalan maddeleri de 22.02.2005 gün ve 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20/01/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3312, Karar No: 2019/4370, Tarih: 15.10.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3312 E.  ,  2019/4370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma, kasten yaralama, tehdit

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında mahkumiyet,

Sanık ... hakkında beraat,

Sanık ... hakkında mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında suç delillerini gizleme suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nin 231/5 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar aynı Kanunun 231/12 maddesi uyarınca, itiraz yasa yoluna tabi olduğundan, mahallinde değerlendirilmek üzere inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik basit yaralama suçundan verilen ve doğrudan adli para cezası ile cezalandırılmasına dair mahkumiyet hükmü, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK'un 305/1. maddesi gereğince miktar itibariyle kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, temyiz isteminin suçun vasfına da yönelik olmadığından, sanık ... müdafiinin bu suça yönelen temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında adli sicil kaydında tekerrüre esas ilamın olmasına rağmen TCK.nin 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı nitelikli kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdurlar ... ve...'a karşı tehdit suçlarının, sanıklar ... haklarında maktul ...'a karşı eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde kasten yaralama ve tehdit suçlarının niteliği tayin, sanık ... hakkında haksız tahrikin varlığı, tüm sanıklar hakkında takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanık ... hakkında maktule karşı kasten yaralama sonucu ölüme neden olma, mağdur ...'ı nitelikli kasten yaralama suçlarından elde edilen delillerin 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca mahkumiyetine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, verilen hükümlerde bozma ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, Cumhuriyet savcısının sanık ... hakkında verilen beraat kararlarının hatalı olduğuna vesaireye, sanıklar ... ve... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, beraat etmeleri gerektiğine vesaireye, sanık ... müdafiinin gerekçenin yetersizliğine, kusurunun bulunmadığına, beraat etmesi gerektiğine vesaireye, sanık ... müdafiinin beraat etmesi gerektiğine vesaireye, sanık ...’ın eksik incelemeye, sübuta vesaireye, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet, sanık ... hakkında maktule karşı kasten yaralama sonucu ölüme neden olma, mağdur ...'ı nitelikli kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde; hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

B) Sanıklar ... haklarında maktul ...'a karşı kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktulün alkollü ve uyuşturucu madde kullanmış bir halde, mağdurlar ... ve... ile birlikte akşam saat 22.00 sıralarında, o sırada sanıklar ......'ın da bulunduğu ... isimli eğlence mekanına geldiği, tarafların önceden birbirlerini tanımadıkları, bir süre sonra maktulün, sanık ...'ın deniz kenarındaki iskele üzerindeki masasına gelerek kendisine sataştığı, eşi tanık ...'i de hareketleriyle taciz ettiği, böylelikle başlayan tartışma sırasında maktulün...'a tehdit içeren cümleler de sarf ettiği, bunun üzerine taraflar arasında çıkan kavgada, sanıklar ... tarafından darp edilen ve özellikle başına aldığı darbelerle birlikte denize düşen maktulün, çabalayarak tekrar iskeleye çıktığı, akabinde sanık ...'un tekme atarak maktulü tekrar denize düşürdüğü, bir daha su yüzüne çıkamayan maktulün, İstanbul Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesinin 29/02/2014 gün ve 820 sayılı raporu uyarınca künt kafa travmasına bağlı beyin, omurilik kanaması ve suda boğulmanın ortak etkisiyle öldüğü, bu kavga sırasında sanık ...'ın da mağdurlar ... ve ...'ı tehdit ettiği, ayrıca ...'ı kasten yaraladığı, sanık ...'ın ise mağdur ...'ı darp ettiği anlaşılan olayda,

1-Sanıklar ...'un TCK'nin 37. maddesi kapsamında "birlikte fail" sıfatıyla, beyin kanaması ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde maktulü darp ettikleri, darbelerin şiddetiyle denize düşen maktulün tekrar karaya çıkmaya çalıştığı anda tekme atarak maktulü yeniden denize düşürdüğü, darbelerin şiddeti, hedef alınan vücut bölgesi ve yaraların nitelikleri dikkate alındığında, sanıkların eylemlerine bağlı olarak ortaya çıkan kastların öldürmeye yönelik olduğuna dair bir tereddüt bulunmadığı, müşterek bu etkili eylemlerin yanında, sanık ...'un tekmesiyle denize düşen maktulün, boğulmanın da ortak etkisiyle öldüğü ve ölüme neden olan her iki hareketin de sanıklar tarafından bilerek ve isteyerek gerçekleştirildiği anlaşıldığı halde, sanıkların “kasten öldürme” suçundan cezalandırılmaları yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde “kasten yaralama sonucu ölüme neden olma” suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi,

2- 1/4'ten 3/4'e kadar ceza indirim öngören TCK’nin 29. maddesinin uygulanması sırasında, maktulden sanık ... ve eşine yönelen söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında, asgariye yakın oranda indirim yapılması yerine, yazılı biçimde, daha az vahamet gösteren olaylarda uygulama olanağı bulunan 1/4 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2- 1/4'ten 3/4'e kadar ceza indirim öngören TCK’nin 29. maddesinin uygulanması sırasında, maktulden sanık ... ve eşine yönelen söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında, asgariye yakın oranda indirim yapılması yerine, yazılı biçimde, daha az vahamet gösteren olaylarda uygulama olanağı bulunan 1/4 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3- Maktulün, aynı ortamda bulunduğu arkadaşı sanık ... ve eşine yönelik söz ve davranışlarının, sanıklar ... lehine de asgari oranda haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

C) Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve...'ı tehdit etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre tehdit suçunun uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; sanıkla mağdurlar arasında 6763 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın Uzlaştırma Bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

Hususları bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet savcısı, sanıklar ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ..., katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 15/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15612, Karar No: 2010/17079, Tarih: 18.10.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/15612 E.  ,  2010/17079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.5.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusur bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Dava konusu bir kısım eşya dava sırasında 19.1.2009 tarihinde davacıya teslim edildiği halde bu eşyalar yönünden davanın konusuz kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde tüm eşyalar için isteğin reddi ile davalı lehine vekalet ücreti takdiri doğru görülmemiştir.

4-Davacı kadının maddi tazminat talebi Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesinden kaynaklanmakta olup, bu Konuda olumlu ya da olumsuz bir karar vermek gerekirken, maddi tazminatın masraflara yönelik olduğu kabul edilip bu dosyadan tefrik edilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3 ve 4. bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1.bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18.10.2010(Pzt)
Yargıtay — Esas No: 2012/11499, Karar No: 2013/14280, Tarih: 13.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/11499 E.  ,  2013/14280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, ihbar olunan ...’nın 2006, 2007 ve 2008 yıllarındaki ihalelerini kazanarak güvenlik işini üstlendiğini, işçilerin işe alımı, işçilere talimat verilmesi, çalışma şartlarının belirlenmesi ve işten çıkartma konularında Belediyenin karar verdiğini, bu nedenle asıl alt işveren ilişkisi bulunmadığını, ihaleyi alan yeni işveren nezdinde çalışmasına devam ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, işverenin iş akdini feshinin haksız olduğu gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda yukarıdaki ilkeler doğrultusunda davacının 12 saatlik çalışmasından 1,5 saat ara dinlenmesi düşülmesi gerekirken 1 saat düşülerek sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28571, Karar No: 2022/4073, Tarih: 09.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/28571 E.  ,  2022/4073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Katılanın soruşturma ve kovuşturma aşamalarında sanığın elindeki balta ile kendisini tehdit ettiğine yönelik anlatımı, kovuşturma aşamasında katılanın sürekli köpeklerini bahçeye ve üzerine salarak kendisine zarar verdiğini, olay günü katılana “Köpekleri salma, seni fena yaparım, döverim.” dediğini, elinde çubuk şeklinde bir sopa olduğunu ve okunan soruşturma ifadesinin doğru olup kendisine ait olduğunu beyan eden sanığın soruşturma aşamasında ise balta sapını havaya kaldırarak “Bak Rahmi köpeklerini bağlamazsan seni döverim dedim.” şeklindeki beyanları karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek, sanık ... hakkında TCK'nın 29. maddesinin uygulanma imkânı tartışılmadan ve sanığın eyleminin TCK'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturacağı düşünülmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle TCK’nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan hüküm kurulması,

2) Kabule göre ise;

a) 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesi uyarınca, TCK’nın 106. maddenin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; sanık hakkında tehdit suçuna ilişkin 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

b) 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...'ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14464, Karar No: 2017/14951, Tarih: 18.12.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/14464 E.  ,  2017/14951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunmasının zorunlu olduğu, elektrik idaresinin ise özelleştirildiği bu sebeple kayıt dışı elektrik kullanımının engellenmesini sağlayan mühürlemenin kamu güvencesine haiz olmadığı, ilgili kanunlarda özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmediği, buna göre özel hukuk tüzel kişisinin kamusal yetki kullanma hakkı olmadığından, Anayasa ve Kanuna dayalı kamusal yetkiyi kullanan bir makam tarafından konulmuş mühürleme güvencesinin özelleştirme nedeniyle sona erdiği bu nedenle sanığa yüklenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7276, Karar No: 2015/15221, Tarih: 10.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/7276 E.  ,  2015/15221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 10.02.2015 günlü geri çevirme kararı gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Bu nedenle;

1-Tarafların kök murisi ... oğlu ...’nun kapalı kayıt kalmayacak şekilde verasete esas aile nüfus kayıt tablosunun Nüfus Müdürlüğünden,

2-...’nun yasal mirasçıları adına tespit gören taşınmazların tutanak örnekleri ile varsa kadastro tespitlerinin dayanağını oluşturan kayıtların ve kadastro tespitleri kesinleşmişse kadastro sonucunda oluşmuş sicil kayıt örneklerinin,

3-Tarafların tutundukları 30.11.1938 tarih 52 sıra, Ocak 1939 tarih 285, 314, 315, 316, 317 ve 318 sıra numaralı tapu kayıtlarının edinme sebeplerinin de açıkça yazılması suretiyle (hangi payın kim tarafından kime satıldığı) ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte (eksiksiz ve tedavülleri birbiriyle bağlantılı olacak ve bilgisayar ya da daktilo ile yazılı şekilde) getirtilerek dosya içine konulması, eksikliklerin ikmal edildiğinin yetkili hakim tarafından denetlenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.