muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11940, Karar No: 2014/4902, Tarih: 17.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/11940 E.  ,  2014/4902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılanın ... Üniversitesi hastanesinde yatmakta olan çocuğu için hastaneye doğru giderken yol kenarında 3 erkek şahsın çömelerek kol saatleri için tartışıp pazarlık ettiklerini duyunca merak edip yanlarında durduğu ve izlemeye başladığı, ...’nin kendisini kuyumcu olarak tanıttığı ve saatleri satan sanık ...’i gösterip ...olduğunu, okuma yazmasının olmadığını, bu saatlerin çok değerli olduğunu, üzerinde de Euro olduğu için bu saatleri alması için katılandan yardım etmesini istediği, sanık ...’ın da saatler iyi olduğunu, her yerde bulamayacağını, söyleyerek katılanın saatleri alması hususunda ikna etmeye çalıştığı, katılanın sanık ...’ye üzerinde bulunan 400 TL’yi verdiği ve ...’nin bu paranın üzerine 150 TL koyup saati satan ...’e parayı verip saatleri aldığı, daha sonra ...’nin katılana birlikte kuyumcu dükkânına gidelim diyerek kendisine ait olduğunu söylediği bir araç gösterip yanında beklemesini katılandan istediği, kendisinin ise Euro’yu bozdurup geleceğini söylediği, saatleri alan katılanın sanıkları beklemeye başladığı ancak gelen olmaması üzerine dolandırıldığını anladığı iddia edilen olayda,

1-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

1-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "60 gün", "50 gün" ve " 1000 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "4 gün" ve " 80 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın yargılamanın tüm aşamalarında olay yerinde bulunmadığına yönelik savunması, katılanın hazırlık aşamasında karakola getirilen sanığı teşhis edememesi ve verdiği beyanda sanığın olay yerinde bulunmadığını açıkça belirtmesi karşısında, sanığın atılı suçundan beraatı yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13862, Karar No: 2010/6119, Tarih: 11.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/13862 E.  ,  2010/6119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’nın önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmış,

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelemede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “hak yoksunluğuna” ilişkin bölüm çıkartılarak ve “sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi 1. fıkrası (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki haklardan koşullu salıverme tarihine, diğer bentlerde yazılı haklardan ise özgürlüğü bağlayıcı cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/05/2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7380, Karar No: 2021/808, Tarih: 03.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/7380 E.  ,  2021/808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 19. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının yapılan yargılaması neticesinde davanın zamanaşımından reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulüne yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davalı ... Özel Sağlık Hizmetleri ve Ticaret A.Ş. vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, ... ve ...'nun henüz 7 yaşında olan diğer davacı ...'ın anne-babası olduğunu, küçük ...'nın davalı şirkete ait Özel ... Hastanesi’nde dünyaya geldiğini, davalı ...’in ise Özel ... Hastanesinde çalışan doktor olduğunu, davacı ...'nun gebeliği süresince davalı hastanede kontrollerinin yapıldığını, doğumun da aynı hastanede gerçekleştiğini, davalı hekimin ve hastanenin hataları yüzünden küçük ...'nın %98'in üzerinde engelli doğduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla uğradığı cismani zararlar sebebiyle baba ... için 1.000,00-TL, anne ... için 1.000,00-TL, küçük ... için 1.000,00-TL olmak üzere toplam 3.000,00-TL maddi tazminat ile baba ... için 150.000,00-TL, anne ... için 150.000,00-TL, küçük ... için 300.000,00-TL olmak üzere toplam 600.000,00-TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Özel Sağlık Hizmetleri ve Ticaret A.Ş.; doğum olayının 21/06/2008 tarihinde gerçekleştiğini, doktor hatasından kaynaklanan davaların Yargıtayca vekalet sözleşmesinden kaynaklanan davalar olarak yorumlandığını ve davanın 1 ve 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, davanın bu süre içinde açılmadığı için reddi gerektiğini beyan ederek davanın zamanaşımı sebebiyle reddini istemiştir.

Davalı ...; olayda herhangi bir kusurunun bulunmadığını, davacıların bu durumu 2008 yılında öğrendiklerini, davanın ise 2016 yılında açıldığını, tazminat talebinde bulunma süresinin aşıldığını savunarak davanın zamanaşımı sebebiyle reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın zamanaşımından reddine karar verilmiş; hüküm süresi içinde davacı tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; davacının istinaf talebinin kabulü ile, İlk derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın belirtilen eksiklikler giderilip yeniden hüküm tesisi için ilk derece mahkemesine iadesine, karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davanın zamanaşımından reddine karar verilmiş; hüküm süresi içinde davacı tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; davacının istinaf talebinin kabulü ile, İlk derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın belirtilen eksiklikler giderilip yeniden hüküm tesisi için ilk derece mahkemesine iadesine, karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3.maddesine göre tüketici; ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, tüketici işlemi; mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder.

6502 sayılı Yasanın 73. maddesi, bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa Tüketici Mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Somut olayda, davacılar ile davalı doktor ve özel hastane arasındaki ilişki vekalet akdi niteliğindedir ve Dairemizin öteden beri değişmeyen uygulaması da bu yöndedir. Vekalet akdi ise 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Yasa kapsamına alınmış olup, 28.05.2014 tarihinden sonra açılan davalarda, Tüketici Mahkemeleri görevlidir. Nitekim bu husus 6502 sayılı yasanın geçici 1. maddesiyle çözüme bağlanmış durumdadır. Görev kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görev konusunda kazanılmış hak olmaz. O halde mahkemece, müstakil Tüketici Mahkemesi var ise davaya bakmakla Tüketici Mahkemeleri görevli olduğundan görevsizlik kararı verilmesi, müstakil Tüketici Mahkemesi yok ise ara kararı ile uyuşmazlığa Tüketici Mahkemesi sıfatı ile bakılmasına karar verilmek suretiyle uyuşmazlığın çözülmesi gerekirken, yazılı şekilde davaya Asliye Hukuk Mahkemesi olarak bakılmış olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, iş bu karara karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalıların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, iş bu karara karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalıların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2624, Karar No: 2016/14503, Tarih: 20.09.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/2624 E.  ,  2016/14503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde temizlik işçisi olarak çalışırken 2009 yılı Haziran ve Temmuz aylarında temizlik işi alımı için ihale yapılmadığını, ancak kendisinin ve diğer işçilerin kesintisiz çalışmaya devam ettiklerini, buna rağmen bu dönemde ödenmesi gereken alacaklarının ödenmediğinden bahisle bazı işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, bu aylarda ihale boşluğu olduğunu, ancak tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davalının temyizi üzerine Dairemizin 27.04.2015 tarihli ilamı ile “...davalı Belediye Başkanlığında 2009 yılında Haziran ve Temmuz aylarında yaklaşık 50 günlük ihale boşluğu olduğu, ancak bu dönemde temizlik elemanlarının çalışmaların devam ettiği de tüm dosya kapsamı ve açılan emsal davalardan anlaşılmaktadır. Ayrıca emsal dosyalarda görüldüğü üzere bu dönemde,.... İmar ve İnşaat Sanayi Teknik Hizmetler Ltd. Şti.'den 09.07.2009-20.07.2009 tarihleri arasında geçici temin usulü ile alım yapıldığı ve bazı işçilerin çalışmaların bildirildiği de görülmektedir. Davacının da 12 gün çalışması olduğu kayıtlarla sabit olmasına rağmen bu süre dışlanmadan hesaplama yapılması hatalıdır. Yapılacak iş bu süreyi hizmet süresinden düşüp geri kalan süre için ücret, yol ve yemek ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarını hesaplamaktan ibarettir.

Emsal dosyalardan da anlaşıldığı üzere uyuşmazlık döneminde, haftanın 7 günü 07.00-15.00 saatleri arasında çalıştıktan sonra bundan ayrı ve ek olarak her hafta Çarşamba, Cumartesi ve Pazar günleri de ortalama olarak 19.00-02:00 saatleri arasında çalıştıkları, davacının normal olarak haftalık yasal iş süresi olan 45 saatlik çalışması olan 07.00-15.00 saatleri arasındaki çalışmasından ayrı olarak aynı haftanın 3 günü de 19.00-02.00 saatleri arasında yarım saat ara dinlenmesi düşüldükten sonra ayrıca 3 gün x 6,5 saat = 19,5 saat çalıştığı ve haftada 19,5 saat fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Davacının fazla mesai alacağının da bu şekilde hesaplanması gerekirken olaya uygun olmayan rapora itibarla hüküm kurulması hatalıdır. ” gerekçeleri ile bozulmuştur.

Mahkeme bozma kararına uymuş, ek hesap raporu alınmış ve davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Kural olarak davanın, taraflarınca temyiz konusu yapılmayan hususlar kesinleşir ve temyize getirilmeyen hususlarda karşı taraf yararına usuli kazanılmış hak doğar. Bu ilkenin sonucu olarak, oluşturulacak yeni hükümde usuli kazanılmış hakkı ortadan kaldıracak veya zedeleyecek şekilde hüküm verilemez.

Somut olayda; mahkemece bozma öncesi davanın kısmen kabulü ile 466,20 TL fazla çalışma ücretinin tespit edildiği ancak taleple bağlı kalınarak brüt 150,00 TL’nin hüküm altına alındığı, söz konusu kararın davalı tarafça temyizi üzerine kararın bozulduğu ve mahkemece bozma kararına uyularak yargılamaya devam olunduğu ve 568,18 TL fazla çalışma ücretinin tespit edilerek brüt 150,00 TL fazla çalışma ücretinin hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Mahkemece verilen ilk kararın davalı tarafça temyiz edildiği, fakat davacı tarafça temyiz edilmediği nazara alındığında ilk kararla hüküm altına alınan tutar aşılarak davalı yararına doğan usuli kazanılmış hakkı ortadan kaldıracak şekilde yeniden hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 20.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7094, Karar No: 2021/5458, Tarih: 26.04.2021

**7. Ceza Dairesi         2020/7094 E.  ,  2021/5458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tarihinde sanığa ait işyerine ihbar üzerine gidildiğinde, ocak olarak kullanılan yerin altında bulunan çekmece içerisinde davaya konu kaçak sigaraların ele geçirildiği cihetle, 5271 sayılı CMK'nun 116/119. maddelerinde arama kararının hangi hallerde ve ne şekilde alınacağı kanun koyucu tarafından açıkça düzenlenmiş olup, sanık ... kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, sanığın sigaraları ticari amaçla aldığına dair herhangi bir ikrarı da bulunmadığı nazara alındığında Anayasa'nın 38/2, 5271 sayılı CMK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı ve sadece bu gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinden sonuç itibari ile beraat kararı doğru kabul edilerek;

Suça konu kaçak sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13/1. madddesi yollaması ile 5237 sayılı TCK’nın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca;

Hükmün müsadereye ilişkin bendinde yer alan "TCK 54." ibaresinin çıkartılarak yerine "TCK'nun 54/4." ifadesinin eklenmesi ve sair kısımlarının aynen bırakılması suretiyle sonucu itibarıyla doğru olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7759, Karar No: 2011/8660, Tarih: 12.09.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/7759 E.  ,  2011/8660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca arsa niteliğindeki taşınmaz malın değeri, kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanır. Emsalin sözcük anlamından da anlaşılacağı üzere dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte olması gerekir. Örneğin, benzer yüzölçümlerde, bitişik ya da yakın adalarda bulunmak, aynı imar müsaadesine sahip olmak, fiyatlarda en azından yaklaşık değerde olmak gibi nitelikler “emsal”in seçilmesine esas alınması gereken unsurlardandır. Dava konusu taşınmaz bilirkişi raporlarındaki tespitlere göre; 236,94 m² alanlı, şehir merkezine emsale göre daha yakın mesafede, Bursa-Ankara karayoluna cepheli, çevresinde yapılaşmalar bulunan bir konumda olmasına karşın; emsal olarak değerlendirilmeye alınan 1792 ada 19 parsel numaralı taşınmaz, şehir merkezine daha uzak mesafede, Mecir sokağa cepheli, geometrik şekli üçgen, dava konusu taşınmaza göre küçük yüzölçümlü ve kadastro parselidir. Dairenin geri çevirme kararından sonra Belediye Başkanlığından gönderilen yazıya göre de dava konusu taşınmazın imar parseli olduğu anlaşılmıştır. Dava konusu taşınmaz ile bu denli özellik farkı bulunan taşınmazın uygun emsal olduğu kabul edilemez. Bursa gibi bir ilde dava konusu taşınmaza daha ./..

çok benzer özellikte ve konumda taşınmazların bulunmadığı da söylenemez.

Bu nedenle, re'sen araştırma yapılarak dava konusu taşınmaza emsal olabilecek taşınmazlar tespit edilerek, içlerinden seçilecek olanların satışlarına ait akit tabloları dosyaya getirtilip bunlara göre değerlendirme yapılması gerekirken, yanıltıcı olma olasılığı yüksek olan farklı konum ve özellikteki taşınmazın emsal olarak kabulüyle fazla kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,

çok benzer özellikte ve konumda taşınmazların bulunmadığı da söylenemez.

Bu nedenle, re'sen araştırma yapılarak dava konusu taşınmaza emsal olabilecek taşınmazlar tespit edilerek, içlerinden seçilecek olanların satışlarına ait akit tabloları dosyaya getirtilip bunlara göre değerlendirme yapılması gerekirken, yanıltıcı olma olasılığı yüksek olan farklı konum ve özellikteki taşınmazın emsal olarak kabulüyle fazla kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,

2-Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı yasayla değişik 10.maddesinin onbirinci fıkrasına göre kamulaştırması yapılan taşınmaz mal tahsis edildiği kamu hizmeti itibariyle sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise, istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir. Mahkemece yasanın bu hükmü ve dava dilekçesinde kamulaştırılan taşınmazın tapusunun iptali ile Hazine adına tescilinin istendiği dikkate alınmadan kamulaştırılan taşınmazın tescil yerine terkinine karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 12.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.