muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1229, Karar No: 2016/236, Tarih: 19.01.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/1229 E.  ,  2016/236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davalılardan ... vekili, maden ruhsatındaki haczin baki kalarak diğer tüm hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, İhtiyati tedbir kararına itiraza dair ara kararında talebin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine, Mahkeme 08/10/2015 tarihli ara kararında temyizi mümkün olmayan, ancak esas hükümle birlikte temyiz edilebilecek karar olması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar vermiştir. Temyiz isteminin reddine dair kararın yine davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı ... nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu meydana gelen ölüme dayalı manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece verilen ihtiyati hacze ilişkin ara karara davalı şirketçe yapılan itiraz üzerine Dairemizin 15.09.2015 tarihli kararı ile karar bozulmuş, uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda 08.10.2015 tarihli karar ile "davalının temyiz talebinin reddine" karar verilmiş, temyiz talebinin reddine dair kararın şirketçe süresinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, verilen karar "ihtiyati tedbir mahiyetinde ihtiyati haciz" olarak nitelendirilmiş ve bu kararların esas hüküm ile birlikte temyiz edilebeleceği gerekçesiyle yazılı biçimde temyiz isteminin reddina karar verilmiştir.

Temyize konu karar "ihtiyati haciz" mahiyetinde olup temyizi mümkün ve buna göre mahkeme kararının gerekçesi hatalı ise de 24.06.2015 tarihli ara kararın davalı vekiline 15.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, temyizin ise 13.08.2015 tarihinde gerçekleştiği ve böylece temyiz isteminin süresinde olmadığı, mahkeme ara kararı sonucu itibariyle doğru olmakla birlikte gerekçesi yönünden hatalı olduğu anlaşılmakla davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemenin 08.10.2015 tarihli temyiz isteminin reddine dair ara karar gerekçesinin "temyize konu 24.06.2015 tarihli ara kararın davalı vekiline 15.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, temyizin ise 13.08.2015 tarihinde gerçekleştiği ve böylece temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmakla temyiz isteminin süreden reddine" biçiminde düzeltilmesine ve kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'ne yükletilmesine, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15096, Karar No: 2010/1335, Tarih: 17.02.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/15096 E.  ,  2010/1335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’un önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hırsızlık suçunun gece sayılan zaman dilimi içinde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp gösterilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17/02/2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2247, Karar No: 2023/7620, Tarih: 18.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/2247 E.  ,  2023/7620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/37 E., 2023/273 K.

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Salihli Cumhuriyet Başsavcılığının 29.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 30.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün teşebbüs hükümleri uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve infaz kurumuna veya tutukevine sokulan eşyanın uyuşturucu madde olduğu dikkate alınarak bu suçtan tayin olunan temel cezanın TCK.nın 297/1-son cümle uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz isteminde somut bir nedene dayanmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, ceza infaz kurumunda hükümlü olan sanığın özel izin ile açık ceza infaz kurumundan ayrıldığı, olay günü izinden dönüş sırasında üst aramasında pantolunun cebinde bulunan paraların arasında sarılı ot halinde esrar maddesi bulunduğu iddiasına ilişkindir.

2. İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 30/11/2015 tarihli raporunda, söz konusu maddenin 0,112 gram ağırlıkta olup esrar maddesi niteliğinde olduğu, aktif maddelerinden THC (delta -9- tetrahidrokannabinol ) etken maddesini içeren bitki kırıntısı olduğu tespit edilmiştir.

3. Sanık savunmasında, olay tarihinde cezaevinden 4 günlük izin ile ayrıldığını, izindeyken kullanmak için Alaşehir ilçesinden bir miktar hint keneviri aldığını, olay günü olan izin dönüşü nizamiye kapısında araması yapılırken cebindeki paraları çıkarıp verdiğinde paranın arasında hint kenevirini bulduklarını, paranın arasında unuttuğunu, suç kastı olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

4. Tanık ... 25.12.2015 tarihli beyanında, cezaevinde nizami giriş kapısında nöbetçi gardiyan olarak görev yaptığı sırada, özel izinden dönen sanığın nizamiye girişinde rutin üst arama işlemini yaptığı sırada sanığın pantolonun ön cebinden suça konu maddenin ele geçtiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

4. Tanık ... 25.12.2015 tarihli beyanında, cezaevinde nizami giriş kapısında nöbetçi gardiyan olarak görev yaptığı sırada, özel izinden dönen sanığın nizamiye girişinde rutin üst arama işlemini yaptığı sırada sanığın pantolonun ön cebinden suça konu maddenin ele geçtiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olay ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2023 tarihli 2023/37 Esas, 2023/273 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24193, Karar No: 2012/19290, Tarih: 04.06.2012

**9. Hukuk Dairesi         2011/24193 E.  ,  2012/19290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının davalı işverenlerden tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 20.02.1985 ilâ 28.03.2008 tarihleri arasında aralıksız olarak ...Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinin temizlik işinde, temizlik elemanı olarak değişik yüklenici firmaların emrinde çalıştığını, emekliliğe hak kazandığı için hizmet sözleşmesinin feshedildiğini, asgari ücret üzerinden maaş aldığını, yıllık ücretli izinlerinin eksik kullandırıldığını, yaşlılık aylığına hak kazanıp işten ayrılmayı talep ettiğinde işverenin hazırlanan belgeleri imzalamaması durumunda emeklilik işleminin yapılmayacağını söyleyerek kendisine bazı belgeler imzalatmış olduğunu, kıdem tazminatı ile kullandırılmayan yıllık izin sürelerinin ücretinin ödenmediğini, bilahare son işveren olan ...Tur. Ltd. Şirketi tarafından kendi dönemindeki hizmet süresi için 6.048,25-TL ödendiğini, 23 yıl 1 ay 8 günlük hizmeti bulunduğunu belirterek, kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davacının 02.03.1998 tarihinde işe girdiğini, hak ettiği yıllık ücretli izin sürelerinin düzenli bir şekilde kullandırıldığını ve kıdem tazminatının ödendiğini, davacının imzasını havi 28.03.2008 tarihli ibranameyle işverenliğin geçmişe dönük olarak ibra edildiğini, davacının herhangi bir hak veya alacağının bulunmadığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna itibar edilerek, davacının davalı işyerinde taşeron şirketlere bağlı olarak 20.02.1985- 28.03.2008 tarihleri arasında asgari ücret üzerinden çalıştığı, 23 yıl 1 ay 8 gün hizmetinin olduğu, davalının asıl işveren konumunda olduğu, davacının ibraname ile işverenliği ibra ettiğini savunulmuş ise de; ibraname karşılığında davacıya herhangi bir ödeme yapılmadığı, zira ödendiği belirtilen alacak kalemlerinin miktar ve mahiyetinin ibranamede yer almadığı, ibranameden kıdem tazminatının alındığının belirtilmediği, ibranamenin geçersiz olduğu, davacının emeklilik nedeniyle işten ayrıldığı, kıdem tazminatına hak kazandığı, kısmi ödeme yapılmış olmasının da bu hususu kanıtladığı, davacının 314 gün yıllık izin ücretine hak kazandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Hükme esas bilirkişi raporunda davacı işçinin 20.02.1985- 28.03.2008 tarihleri arasında asgari ücret üzerinden 23 yıl 1 ay 8 gün aralıksız çalıştığı kabul edilmiştir. Oysa davacının tazminat ve izin alacağına esas hizmetini gösteren SSK kaydında davacının aralıklı çalıştığı anlaşılmaktadır. Keza kayıtta görünen bir kısım işverenlerin de davalı asıl işveren Üniversiteden ihale ile temizlik hizmetini yüklenip yüklenmedikleri, davacının bu dönemlerde davalı asıl işveren işyerinde çalışıp çalışmadığı da açıklığa kavuşturulmamıştır. Davacının kayda dayanmayan sürelerde çalışıp çalışmadığı, kayda dayanan çalışmalarının da davalı asıl işveren işyerinde geçip geçmediği araştırılmadan aralıksız çalıştığı kabul edilerek kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının hesaplanması isabetsizdir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, 04.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5065, Karar No: 2011/20900, Tarih: 01.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/5065 E.  ,  2011/20900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibinde borçlunun mahkemeye başvurusu öncelikle yetki itirazına yöneliktir.

İİK.nun 50.maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken HUMK. nun 12.maddesi gereğince ihtiyati haciz kararından sonra bu kararın dayanağı olan alacak davası haciz kararını veren mahkemede de açılabilir. Anılan hüküm icra dairelerinin yetkisini belirlemede de geçerlidir.

Somut olayda, alacaklı vekili tarafından icra takibine Bakırköy 1.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/259 D. iş sayılı ve 10.06.2010 tarihli ihtiyati haciz kararına dayanılarak, 12.06.2010 tarihinde başlandığı ve örnek (10) ödeme emri tebliği üzerine borçlu vekilinin 21.06.2010 tarihinde ve yasal sürede icra mahkemesine başvurarak Bakırköy  İcra Dairesinin yetkisine itiraz ettiği, 02.09.2010 tarihinde Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesince ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verildiği ve anılan kararın 11.11.2010 tarihinde kesinleştiği görülmüştür.

Kural olarak icra mahkemesince itiraz tarihinde mevcut olmayan bir mahkeme kararı bekletici mesele yapılarak sonuca gidilemez. Dolayısıyla, borçlunun itirazında, ihtiyati haciz kararına itiraz ettiğini bildirmesi durumunda mahkemece bu itirazın sonucu beklenerek yetki itirazı hakkında karar verilemez. Ancak, itiraz süresi içinde ihtiyati haciz kararının kaldırılmış olması durumunda, bu durumun mahkemece nazara alınması gerekir. Ne var ki mahkemece bekletici mesele yapılmamış olmakla beraber, icra mahkemesince karar verilmesinden önce ihtiyati haczin kaldırılmış olması durumunda, böyle bir maddi olgunun mahkemece yok sayılmasının kabulü de mümkün değildir. Dairemizin değişen ve yeniden oluşan içtihatlarında icra mahkemesince karar tarihinde mevcut olan bu şekildeki bir maddi olgunun dikkate alınarak icra dairesinin yetkisini belirlemede ihtiyati haciz kararının nazara alınmaması gerektiği sonucuna varılmıştır. Somut olayda da her ne kadar alacaklı tarafından icra takibine Bakırköy 1.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/259 D. iş sayılı ve 10.06.2010 tarihli ihtiyati haciz kararına dayanılarak başlanılmış ise de icra mahkemesinin karar tarihi olan 22.12.2010 tarihinden önce 02.09.2010 tarihinde Bakırköy 1.Asliye Ticaret Mahkemesince ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verildiğine ve bu karar dosya içinde mevcut olduğuna göre, artık anılan ihitiyati haciz kararı icra dairesinin yetkisini belirlemede dikkate alınamaz.

Bonoya dayanan takiplerin borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki (genel yetkili) icra dairesinde (HUMK. 9. madde), bonoda öngörülen yetkili icra dairesinde (yetki sözleşmesi HUMK.nun 22/son madde), bonoda yazılı ödeme yerinde yahut bonoda ödeme yeri gösterilmemiş ise bononun düzenlendiği yerde yapılması mümkündür.

Takibe dayanak alınan bonoda taraflar İstanbul Mahkemelerinin selahiyetini kabul etmişlerdir. Borçlunun ikametgahı ise Başakşehir/İstanbul olarak gösterilmiştir.

Alacaklı icra takibini Bakırköy İcra Dairesinde başlatmıştır. Bakırköy İcra Dairesinin yetkili olduğu konusunda bir anlaşma bulunmayıp, aksine sözleşilen yer İstanbul İcra Mahkemeleri ve dolayısıyla İstanbul İcra Daireleridir. İİK.nun 50.maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken HUMK.nun 22.maddesi gereğince kamu düzeni ile ilgili bulunmayan hallerde taraflar yetkili mahkemeyi (icra dairesini) sözleşme ile belirleyebilirler. Yukarıda açıklandığı üzere taraflar özel yetkili yer olarak İstanbul İcra Dairelerini kararlaştırmışlardır.

Genel yetkili yerde takip hakkı olan alacaklının, tercih hakkını kullanarak özel yetkili yerde de takipte bulunması mümkündür. Ancak, alacaklı İstanbul İcra Dairesi yerine yetkisiz Bakırköy İcra Dairesinde takibi başlattığından, HUMK.nun 23.maddesi uyarınca yetkili icra dairesini tercih hakkı borçluya geçmiştir. Borçlu ise özel yetkili yer olarak kararlaştırılan İstanbul İcra Dairesini tercih etmiştir. O halde mahkemece İstanbul İcra Dairlerinin yetkili olduğuna karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetki itirazının reddine şeklinde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 01/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14121, Karar No: 2011/23954, Tarih: 29.12.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/14121 E.  ,  2011/23954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi olan 22.08.2002'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; aynı yasanın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 29.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9354, Karar No: 2019/15926, Tarih: 04.11.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/9354 E.  ,  2019/15926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğunun anlaşılması karşısında; 5271 Yasanın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye, Mahkemesince iletilmek üzere dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın ve suça sürüklenen çocuğun üzerlerine atılı suçlamayı ısrarlı bir şekilde kabul etmedikleri, kamera kayıtlarında sanığın ve suça sürüklenen çocuğun yüzünün yakınen görünmediğinin anlaşılması karşısında; CD izleme tutanağında imzası bulunan polis memurlarının tanık olarak dinlenip sanığı ve suça sürüklenen çocuğu ne şekilde teşhis ettiklerinin sorulması, sanığa ve suça sürüklenen çocuğa ait çeşitli cephelerden çektirilecek teşhise elverişli fotoğrafları ile kamera görüntülerindeki şahsın sanık ve suça sürüklenen çocuk olup olmadığı hususunda tereddüte mahal bırakmayacak şekilde uzman bilirkişi raporu alındıktan sonra kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın ve suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Suç tarihi itibari ile 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Yasanın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmaması veya aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 04.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/619, Karar No: 2015/8199, Tarih: 04.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/619 E.  ,  2015/8199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın, yağışlı havada seyrederken, davalıya ait kilitli olmayan menhol kapağının yerinden fırlaması sonucu hasarlandığını, basınçlı suyun etkisiyle kapağın yerinden çıktığını, davalının kanal kapağının bakım ve onarımını yapmaması nedeniyle kusurlu olduğunu, kazanın oluşuna ilişkin kamera kaydının bulunduğunu, tespit raporuna göre müvekkilinin aracında 8.030,14 TL. onarım masrafı, 1.000,00 TL. değer kaybı zararı olduğunu, müvekkilinin aracını, 7.961,27 TL.'sına tamir ettirdiğini belirterek şimdilik 7.961,27 TL. onarım gideri ve 1.000,00 TL. değer kaybı toplamı 8.961,27 TL.'nin olay tarihinden işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kusuru, hasar miktarını kabul etmediğini, kaza tutanağında kapağın kapalı olduğunun yazıldığını, müvekkilince kanal muayene bacalarının periyodik olarak bakım ve onarımlarının yapıldığını, olay tarihinde arıza ihbarı olmadığını, ticari faiz istenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 7.796,27 TL. onarım bedelinin olay tarihinden işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 532,56 TL onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.