muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/52455, Karar No: 2014/1725, Tarih: 27.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/52455 E.  ,  2014/1725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDİRNE İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/11/2011

NUMARASI : 2010/222-2011/551

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işi kendisinin terkettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş akdini feshinin haksız olduğu gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin taleplerinin kabulüne, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında yurtiçi ve yurtdışında çalışan işçinin fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacakları konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yurt içi tır şoförleri bakımından fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir ise de takometre kayıtları bulunması halinde inceleme bu kayıtlar üzerinden yapılmalıdır (Yargıtay 9.H.D. 30.01.2013 gün, 2010/ 39450 E, 2013/ 3675 K.). Yurt içinde çalışan tır şoförünün hafta tatili ile bayram ve genel tatillerde çalıştığını her türlü yazılı delil veya tanıklarla kanıtlaması mümkündür. Ancak ulusal trafik kurallarına göre günde belli bir saat araç kullanma zorunluluğu sebebiyle fazla çalışma yapıldığının inandırıcı delillerle ispatı gerekir (Yargıtay 22.H.D. 24.06.2013 gün, 2012/ 25400 E, 2013/ 15235 K.). Takometre kayıtlarının sunulması halinde konunun uzmanı bilirkişi marifetiyle inceleme yapılarak kayıtlara üstünlük tanınmalıdır (Yargıtay 9.H.D. 13.06.2013 gün, 2011/ 17536 E, 2013/ 18349 K. ; Yargıtay 22. H.D. 21.05.2013 gün, 2013/ 10623 E, 2013/ 11943 K.).

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin salt tanık deliline dayanarak fazla çalışma ücreti talep etmeleri mümkün değildir. Tanıkların anlatımları kendi çalışma saatleri ile ilgili olup, dava açan tır şoförü ile aynı seferde görev yapmamaları sebebiyle günlük çalışma saatlerini tam olarak bilmeleri imkânsızdır (Yargıtay 22. H.D. 02.05.2013 gün, 2012/ 20294 E, 2013/ 9333 K.). Öte yandan uluslararası tır şoförleri mesailerini kendileri belirledikleri gibi günlük tır kullanımıyla ilgili sıkı trafik mevzuatına uymak zorundadırlar (Yargıtay 9.H.D. 25.03.2013 gün, 2013/ 1808 E, 2013/ 9914 K. ; Yargıtay 9.H.D. 23.01.2013 gün, 2010/ 39429 E, 2013/ 2594 K.).

Avrupa ülkelerinde hafta tatili günlerinde tır trafiği yasak olduğu için Avrupa ülkelerine sefer yapan tır şoförleri için salt tanık beyanları ile hafta tatili çalışmalarının ispatı mümkün değildir (Yargıtay 9.H.D. 2011/ 16868 E, 2013/ 17242 K.; Yargıtay 9.H.D. 03.05.2013 gün, 2011/ 7424 E, 2013/ 13347 K.).

Yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin fazla çalışma yaptıklarını ve hafta tatillerinde çalıştıklarını yazılı delille ispatlamaları gerekir.

Tır şoförünün yurt dışında olduğu sırada bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının yazılı delil veya tanık beyanları ile ispatı mümkündür. Tanık beyanları ile kanıtlanan bu tür çalışmalarda pasaport ve benzeri yurda giriş çıkış kayıtları üzerinden inceleme yapılmalı ve işçinin yurt dışında olduğu süreye rastlayan bayram ve genel tatil günleri için hesaplamaya gidilmelidir (Yargıtay 9.H.D. 11.04.2013 gün, 2011/ 5273 E, 2013/ 11883 K.; Yargıtay 9.H.D. 24.01.2013 gün, 2010/ 39272 E, 2013/ 2778 K.).

Yerel mahkemece yapılan yargılama sonucunda davacının yukarıda bahsi geçen alacak taleplerinin kabulüne karar verilmiş ise de mahkemece yapılan inceleme ve araştırma dairemizin değinilen ilke kararlarına uygun bulunmamaktadır.

Öncelikle mahkemece davacının yurda giriş çıkış kayıtları getirtilmeli yurtdışında bulunduğu dönemlere ilişkin fazla mesai ve hafta tatili taleplerinin yukarıda belirtilen ilkelere göre reddine karar verilmelidir.

Davacının yurtiçindeki fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretleri ile yurtdışında bulunduğu döneme isabet eden ulusal bayram genel tatil günleri belirlenip alacakların tanık anlatımlarına göre hesaplanması ve takdir edilecek makul oranda bir indirim ile hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/14761, Karar No: 2016/6491, Tarih: 12.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/14761 E.  ,  2016/6491 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : ...

KARAR NO : ...

T.C.

YARGITAY

... Hukuk Dairesi

ESAS NO :...

KARAR NO :...

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı ... vek. Av. ..... ile davalı ....vek Av. ...

arasında görülen dava hakkında Bala Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18/03/2014 gün ve .... E. - ... K. sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 28/05/2015 gün ve... E. - ... K. sayılı ilamına karşı davalı...tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 3,20 TL harç ve takdiren 261.00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 12/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

TL

60,80 R.K.H.

57,60 P.H

3,20 Kalan

Aslı gibidir.

Karşılaştırıldı. T.G
Yargıtay — Esas No: 2024/3548, Karar No: 2024/7117, Tarih: 10.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3548 E.  ,  2024/7117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/447 E., 2022/211 K.

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Malatya 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.07.2021 Tarihli ve 2021/75 Esas, 2021/209 Karar Sayılı Kararı

Davacı ve davalı arasındaki borç alacak ilişkisinin kaynağının sebepsiz zenginleşmeye dayandığı, sebepsiz zenginleşmeye dayalı davalarda da yetkili mahkeme, genel yetkili mahkeme olan davalının ikametgahı mahkemesi olduğu ve davalının yerleşim yeri adresinin ...olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. ...5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.09.2022 Tarihli ve 2021/447 Esas, 2022/211 Karar Sayılı Kararı

Davacı, davasının sebepsiz zenginleşmeye değil, şantaj (haksız fiil) hükümlerine dayandırdığı, dava konusu olayla ilgili olarak Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/522 Esas, 2022/257 Karar sayılı dosyasında davalının yargılandığı ve beraatına karar verildiği, bu karar tarihi itibariyle dosyanın istinaf aşamasında olduğu anlaşılmakla davacının yerleşim yerinin Malatya ili olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 16 ncı maddesi gereğince haksız fiil mağdurunun kendi yerleşim yerinde dava açabileceği ve takip yapabileceği, itirazın iptali davalarında usulüne uygun şekilde yetkili icra müdürlüğü nezdinde takibin başlatılmış olmasının da bir dava şartı olduğu gözetildiğinde; davanın Malatya ilinde görülüp çözüme kavuşturulması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un 6 ncı, 10 uncu ve 115 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 89 uncu maddesi ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 50 nci maddesi

C. Değerlendirme

2. 6100 sayılı Kanun’un 6 ncı, 10 uncu ve 115 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 89 uncu maddesi ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 50 nci maddesi

C. Değerlendirme

1. İlamsız bir takipte yetkili icra dairesi de 2004 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin yollaması ile 6100 sayılı Kanun'un genel hükümlerine göre belirlenecektir. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesine göre genel yetkili icra dairesi, davalı gerçek veya tüzel kişinin takibin yapıldığı tarihteki yerleşim yeri icra dairesidir. Yine aynı Kanun’un 16 ncı maddesine göre ise haksız fiilden doğan uyuşmazlıklarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi icra dairesi de yetkilidir. Aynı Kanun’un 10 uncu maddesine göre ise sözleşmeden doğan davaların sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği hüküm altına alınmış olup, bu sebeple sözleşmeden doğan para borcunun tahsili için başlatılan takipte, sözleşmenin ifa edileceği yer icra dairesi de yetkili kılınmıştır. Takibin konusu sözleşmeden kaynaklı para borcu olduğunda, 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesine göre, aksi kararlaştırılmadıkça para borçları alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ifa edilecektir.

2. Dosya kapsamından, davalı borçlunun, sahte instegram hesabı üzerinden sinemlyrdd kullanıcı adını kullanarak davacı müvekkili ile mesajlaştığını, ardından 2 farklı telefon numarası ile söz konusu mesaj içeriklerini müvekkilinin arkadaşları ve çevresi ile paylaşacağını belirterek müvekkilini tehdit ettiğini, polis memuru olan müvekkilinin itibarının zedeleneceğinden korkarak mecburen davalının istemiş olduğu paraları parça parça havale sureti ile davalıya gönderdiğini, davacı müvekkilin şantaj yolu ile zorla alınan bu paranın iadesi için Malatya İcra Müdürlüğü'nün 2020/26180 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığı anlaşılmaktadır.

3. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

4. Somut olayda, davacının alacağının tahsili için Malatya İcra Dairesinde takip başlatıldığı, davalının sadece borca itiraz ettiği, böylelikle icra dairesinin yetkisinin kesinleştiği anlaşılmaktadır. İcra dairesinin yetkisine itiraz edilmemesinin o yerdeki mahkemeyi itirazın iptali yönünden yetkili hale getirmezse de yerleşim yeri Battalgazi/Malatya olan davacının davayı Malatya 7. Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı, 6100 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi uyarınca zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkili olup davacı tercih hakkını bu yönde kullandığından, uyuşmazlığın Malatya 7. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Malatya 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6086, Karar No: 2016/11528, Tarih: 19.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/6086 E.  ,  2016/11528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, fazla mesai alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, mahkemece tanık beyanlarının ortalaması nazara alınarak davacının haftada 5 gün 8:00-20:00 saatleri arasında yarım saat ara dinlenmesi haftalık 10 saat fazla mesai yaptığının ve ayda bir hafta sonunda da bir gün 4 saat çalışma yaptığı bu haftalarda da haftalık 14 saat fazla mesai yaptığının kabulü ile fazla mesai alacağı hesaplanmıştır. Davalı delil listesinde işyeri kayıtlarına dayanmış ve davacının sistemde yaptığı işlemleri gösteren kayıtlarda davacının fazla mesai alacağının bulunmadığının tespit edileceği itirazında bulunmuştur. Davalının bu itirazı üzerinde durulmalı söz konusu kayıtlar celpedilmeli ve davacının günlük çalışma saatinin tespitine yönelik bilirkişi raporu alınarak kayıt altında olan dönemler yönünden kayıtlara göre, kayıt altında olmayan dönem yönünden ise dosya kapsamına göre karar verilmemesi hatalı olup bozma sebebidir.

Öte yandan; davacının eğitime katıldığı dönemlerin dışlanması gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.

2-İşçiye işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Öte yandan; davacının eğitime katıldığı dönemlerin dışlanması gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.

2-İşçiye işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanununun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi 11 saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok 11 saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde 11 saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda; yukarıda belirtilen ilke doğrultusunda kabul edilen çalışma süresine göre fazla çalışma hesabında yarım saat ara dinlenme yaptığını kabulü hatalıdır.

3-Kabule göre ise reddedilen kısım nazara alınarak davalı lehine vekalet ücretinin 2.547,56 TL olarak belirlenmesi gerekirken 1.972,53 TL olarak belirlenmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3195, Karar No: 2021/7366, Tarih: 27.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/3195 E.  ,  2021/7366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hâkimliği

...

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11/09/2020 tarihli ve 2020/20628 soruşturma, 2020/11607 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine dair Kocaeli 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/10/2020 tarihli ve 2020/4409 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:

5271 sayılı Kanunun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanunun kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Kocaeli 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/10/2020 tarihli kararı ile "Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suç hakkında yetkili kimse altı ay içinde şikayette bulunmadığı takdirde soruşturma ve kovuşturma yapılamayacağı, bu halde somut olayda şikayet süresinin dolduğu" gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

Kocaeli 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/10/2020 tarihli kararı ile "Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suç hakkında yetkili kimse altı ay içinde şikayette bulunmadığı takdirde soruşturma ve kovuşturma yapılamayacağı, bu halde somut olayda şikayet süresinin dolduğu" gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

Dosya kapsamına göre, şüphelinin sevk ve idaresindeki otobüste yolcu olarak bulunan müştekinin otobüsten inmek için hareket ettiği esnada otobüsün arka kapsının açık olduğu ve otobüsün bir anda harekete geçmesi üzerine, müştekinin yere düşmek suretiyle yaralanması şeklinde gerçekleşen somut olay sonrasında, yaralanma durumuna ilişkin İzmit Seka Devlet Hastanesi tarafından 29/11/2019 tarihli "kati raporun ortopedi hekimi tarafından verileceği hususu belirtilerek" geçici hekim raporu tanzim edildiği, Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca başlatılan soruşturma kapsamında söz konusu olaya ilişkin tarafların kusur oranına yönelik bir rapor aldırılmadığı, müştekinin yaralanma durumuna ilişkin kati rapor aldırılmadığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89. maddesinin 5. fıkrasındaki "Taksirle yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlıdır. Ancak, birinci fıkra kapsamına giren yaralama hariç, suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde şikâyet aranmaz.” hükmüne göre öncelikle müştekinin yaralanması bakımından kesin doktor raporu aldırılıp, yaralanmanın 5237 sayılı Kanunun 89. maddesinin 2. ve 3. fıkralarında sayılan nitelikli yaralanma hallerine uyup uymadığının belirlenmesini takiben, şüphelinin hukuki durumu hususunda bir değerlendirme yapılarak, kesin rapora göre yaralanmanın 89/1. madde kapsamında kalması halinde şikayetin süresi geçtikten sonra yapıldığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilebileceği, ancak yaralanmanın aynı maddenin 2. veya 3. fıkralarına göre nitelikli olması halinde soruşturmanın şikayete bağlı olup olmadığının belirlenmesi amacıyla, olayda bilinçli taksir bulunup bulunmadığın araştırılması gerekeceği, soruşturma kapsamında ise yalnızca geçici hekim raporunun bulunduğu nazara alındığında, tarafların kusur durumuna ilişkin bilirkişi raporu alınıp, yukarıda belirtildiği üzere müştekiye ait kati raporun da temin edilmesinden sonra suçun bilinçli taksirle işlenip işlenmediği belirlenerek şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken, belirtilen nedenlerle yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 kayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 01/03/2021 gün ve 94660652-105-41-341-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: