muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8000, Karar No: 2014/10804, Tarih: 10.06.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/8000 E.  ,  2014/10804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2013/469-2014/64

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı asil, davalının yaptığı icra takibine konu senetteki 400 rakamının önüne 2 rakamının ilave edilmek suretiyle senedin 2.400 TL ye dönüştürülmek suretiyle tahrifat yapıldığını belirterek davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, senette tahrifat yapılmadığını belirterek davanın reddine ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve icra mahkemesinde alınan Adli Tıp Kurumu raporuna göre, davacının iddiasının doğru olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının icra takibi nedeniyle 2.000 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tahrifat iddiasına dayalı menfi tespit talebine ilişkindir. Bu durumda mahkemece dava konusu senette tahrifat bulunup bulunmadığı yönünde araştırma ve inceleme yapılması gerekirken dar yetkili İcra Hukuk Mahkemesi dosyasından alınan rapora dayanarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün bozulmasına, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29965, Karar No: 2019/12254, Tarih: 09.12.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/29965 E.  ,  2019/12254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı arsa sahibi ile müteahhit arasında yapılan sözleşme gereği dava dışı müteahhit ...'e verilen 2.kat 5 no'lu daireyi 05/10/1998 tarihinde dava dışı müteahhit ...'den satın aldığını, dairenin 30/07/2001 tarihinde teslim edileceğinin taahhüt edildiği, ancak arsa sahibi tarafından dava dışı müteahhitle yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesinin fesedildiğini ve yüklenici olarak davalı ... İnşaat şirketi ile sözleşme yapıldığını, taşınmazın teslim edilmediğini ve taşınmazda ayıplı ve eksik işler olduğunu ileri sürerek verilmesi 100.000,00 TL tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Davalı, ..., yargılama sırasında ölmüş olup, davaya mirasçıları devam etmiştir.

Mahkemece, davalı şirket yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, dahili davalılar ... mirasçıları ..., ... ve ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile davacının eksik işler bedeli olarak talep ettiği tutarın fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 10.000,00 TL olarak kabulü ile bu miktarın dahili davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, değer kaybına yönelik talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar verilmiştir.

2-Davalılar ... ve ...'ın temyizi bakımından; davacı, dava dışı satıcı yüklenici olan ...'den satın aldığı taşınmazın süresinde teslim edilmediğini, taşınmazda ayıplı ve eksik işler bulunduğunu ileri sürerek tazminat talep etmiştir. Arsa sahibi olan davalı (mütevefa) ...'nın, davacı ile dava dışı yüklenici ile yapılan sözleşmeye taraf olmadığı gibi arsa sahibinin sorumluluğu yüklendiğine dair delil de ibraz edilmemiştir. Bu durumda; zarardan sözleşmenin tarafı sorumlu olacağından arsa sahibine husumet yöneltilemez. O halde mahkemece, arsa sahibi hakkında açılan davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle ve yazılı gerekçe ile hükmü temyiz eden davalı arsa sahibi ...'nın mirasçılarının sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenle hükmün temyiz eden davalı ...'nın mirasçıları yararına BOZULMASINA, peşin alınan 177,10 TL. harcın davalılara iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7562, Karar No: 2015/19634, Tarih: 05.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7562 E.  ,  2015/19634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/866-2014/89

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden,

2- Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12152, Karar No: 2012/12008, Tarih: 27.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12152 E.  ,  2012/12008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; eylemin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçunu oluşturduğu kabul edilerek bu ve diğer atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine dair Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.05.2012 gün ve 2010/38 Esas, 2012/24 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmesi ve incelemenin de duruşmalı olarak yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesiyle Daireye gönderilmekle 21.11.2012 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Sanık müdafii 2 sayfalık dilekçe ve ekleri sundu. Alındı, okundu, dosyasına konuldu.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 05.12.2012 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık hakkında tekerrüre esas Durağan Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/40 Esas, 2008/65 Karar sayılı ilamının karar numarasının hükümlerde 2008/68 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir bir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ve sanık müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmalarının reddiyle, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

27.11.2012 tarihinde verilen işbu karar 05.12.2012 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Celal Albay hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2022/2504, Karar No: 2022/25794, Tarih: 20.12.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/2504 E.  ,  2022/25794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Tehdit

K A R A R

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından CMK'nın 288 ve 294. maddeleri kapsamında sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek yapılan değerlendirmede,

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyizinin; dosyadaki deliller birlikte değerlendirildiğinde meşru savunma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden beraat kararı verilmesine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Olay günü sanığın iki arkadaşı ile restaurantta bulundukları esnada müştekinin de iki arkadaşı ile farklı bir masada yemek yedikleri, sanığın içeride sigara içmesi üzerine müştekinin sanığa sigara içmemesi konusunda uyarıda bulunduğu, sanığın karşılık vermemesi nedeniyle müştekinin arkadaşlarının yanından kalkarak sanığın bulunduğu masaya oturduğu, bir süre sonra aralarında tartışma çıktığı ve müştekinin sanığın boğazına sarılarak oturduğu masadan sanığı kaldırmaya çalıştığı, tarafların yanında bulunan diğer şahısların da kavgaya dahil oldukları ve akabinde sanığın restaurantın dışında havaya doğru bir el ateş ettiği şeklinde gelişen olayda, müştekinin ve beraberinde bulunan kişilerin yanında silah bulunduğuna dair bir anlatımlarının olmaması, tarafsız tanığın sanık haricinde başka birinde silah gördüğüne ilişkin beyanda bulunmaması, dosyada dökümü yapılan görüntü izleme tutanağında sanığın ilk önce restaurant içerisinde silahı müşteki ve beraberindeki kişilere doğrultması üzerine içerideki kişilerin sanıktan uzaklaşmaya çalıştıklarının görülmesi, sonrasında sanığın ikrarı da gözönüne alınarak restaurantın dışında bir el havaya doğru ateş ettiğinin anlaşılması karşısında, her ne kadar sanık ve arkadaşları olan tanıkların kimde olduğunu bilmedikleri bir şahsın belinde tabanca kabzesi gördüklerini iddia etmişlerse de, bu iddianın dosyada bulunan delillerle doğrulanmaması, kaldı ki olay esnasında sanığa veya arkadaşlarına yöneltilen bir silahın da bulunmaması dikkate alındığında, sanığın eyleminin, gerek kendisine ve gerek başkasına ait bir hakka yönelmiş, gerçekleşen, gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı, saldırı ile orantılı şekilde defetmek amacını taşımaması nedeniyle, TCK'nın 25. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, sanığın haksız tahrik altında atılı suçtan mahkumiyeti yerine, fiilin meşru savunma koşullarında işlendiği kabul edilerek kanuni olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye farklı gerekçeyle uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 304/2. maddesi gereğince ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14420, Karar No: 2014/6884, Tarih: 19.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/14420 E.  ,  2014/6884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ölen sürücü ...'in sevk ve idaresindeki motosiklet ile gündüz vakti, meskun mahal dışında bulunan, dar, köy yolunda seyir halinde iken olay mahalli viraja geldiğinde, şerit ihlali yapıp karşı yönden seyreden sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki traktör ile çarpışması sonucu meydana gelen olayda, sanığın aşamalarda verdiği ifadelerinde hızlı bir şekilde gelen motorsikletin savrularak tarktörüne çarptığını beyan ettiği, olayın oluş şekli, çarpma noktası dikkate alındığında, ATK Trafik İhtisas Dairesinin 10.02.2012 tarihli raporunun sonuç kısmında yer alan sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki traktör ile nizami kurallar dahilinde seyrini sürdürmekte iken, karşı yönden seyreden ve şerit ihlali yaparak üzerine gelen müteveffa sürücünün sevk ve idaresindeki motosiklet ile çarpışmamak adına karşı mahal şartları ve yol durumu itibariyle alabileceği önlem bulunmadığından kusursuz olduğuna ilişkin tespitin olayın oluşuna uygun düştüğü anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan mahalli Cumhuriyet savcısının eksik incelemeye ve usul işlemi eksikliğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle beraete ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21457, Karar No: 2012/44671, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/21457 E.  ,  2012/44671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Tehdit, Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihleri olan 14.04.2005 ile 18.05.2005’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29106, Karar No: 2013/26301, Tarih: 04.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/29106 E.  ,  2013/26301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, uyuşturucu madde kullanmak ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : -Sanık ...'ın genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçundan;

-Sanık ...'ün 6136 sayılı Yasaya aykırılık, uyuşturucu madde kullanmak ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçlarından hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında "kullanmak için uyuşturucu ve/veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan" kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2012/785-101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK.nun 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce yada sonra verilip verilmediğine bakıl- maksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, sanıkların itirazlarıyla ilgili olarak gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince takdir ve ifasına,

II- "6136 sayılı Yasaya aykırılık" ve "genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması" suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

II- "6136 sayılı Yasaya aykırılık" ve "genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması" suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

1- Dosyada mevcut ekspertiz ve Adli Tıp Kurumu raporlarına göre; suça konu gaz tabancasının namlusu içerisinde dairesel yapıda ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, silahın imal niteliklerini koruduğu ve tabanca ile birlikte ele geçen fişeklerin de ses fişekleri olduğunun belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının bulunmaması halinde emanetteki silahın gaz ayırıcı parçasını da gösterir fotoğraflar ve ekspertiz raporu da eklenerek üretici firmadan silahın orijinal üretiminden sonra gaz ayırıcı parça üzerinde bilye, mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup gelen cevabi yazı ile birlikte dosya kül halinde yeniden Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal hali değiştirilerek bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre silahın 6136 sayılı Yasa kapsamında kalmadığının tespit edilmesi halinde sanıkların suça konu tabancayla ateş etme şeklindeki eylemlerinin, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 36/1. madde ve fıkrasında tanımı yapılan gürültüye neden olma kapsamında olup idari yaptırımı gerektirdiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetil- meden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/729, Karar No: 2015/8583, Tarih: 29.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/729 E.  ,  2015/8583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, sözleşmenin iptali davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin gün ve Esas, Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin de aralarında bulunduğu bir kısım arsa sahipleri ile davalı arasında 27.07.2004 tarihinde düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile yüklenicinin sözleşme konusu olan 7 parselde inşaat yapmayı taahhüt ettiği, sözleşmenin tüm arsa sahipleriyle yapılmaması nedeniyle geçersiz olduğu, bir kısım paydaşlarla halen dahi sözleşme yapılamadığı, sözleşme sonrası imar planının iptal edilmesi nedeniyle sözleşmenin ifasının mümkün olmadığını, kaldı ki sözleşme tarihinden uzun zaman geçmesine rağmen ifasına başlanmaması nedeniyle ifanın davacı açısından öneminin kalmadığı gerekçesiyle sözleşmenin feshine ve tapudaki şerhin terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, sözleşmenin ifa imkansızlığı nedeniyle feshine, davacı payı üzerindeki sözleşme şerhinin terkinine dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin tarih ve E., K. sayılı ilamıyla, özellikle tüm paydaş arsa sahipleriyle sözleşme yapılmadığından taraflar arasındaki sözleşmenin kural olarak baştan beri geçersiz olduğu belirtilerek onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere, taraflar arasında imzalanan 27.07.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine konu taşınmazın davacı dışında başkaca hissedarlarının da olmasına, davalı yüklenicinin tüm hissedarlarla sözleşme imzalamamasına, TMK'nın 692. maddesi uyarınca arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılması hususunda tüm arsa sahiplerinin birlikte hareket etmesinin zorunlu olmasına ve davalı yüklenicinin inşaat faaliyetine başlamamasına, bu nedenlerle de, taraflar arasındaki sözleşmenin geçersiz olduğu nazara alınarak, sözleşmenin geçersizliğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, ifa imkansızlığı nedeniyle feshine karar verilmesinin doğru olmamasına, ancak, sonucu itibariyle doğru olan hükmün HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekirken, Dairemizin tarih ve / E., K. sayılı ilamındaki gerekçelerle zuhulen onanması doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle doğru olan hükmün düzeltilerek onanması suretiyle davalı vekilinin HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, yerel mahkeme kararının hüküm bölümünün 1. maddesinde yer alan “ifa imkansızlığı nedeniyle feshine” bölümünün çıkartılarak yerine, “geçersizliğinin tespitine” sözcüklerinin yazılması suretiyle HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması suretiyle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,20 TL harç ve takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 29.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.