muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/683, Karar No: 2014/21388, Tarih: 15.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/683 E.  ,  2014/21388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "20.04.2012" yerine "19.04.2012" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

1-... vekilinin temyiz incelenmesinde;

Sanıkta ele geçen eşyanın niteliği ve eylem tarihine göre, sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasa'nın 8/4 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, ... suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan ... vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nun 52/4 madde fıkrası gereğince, adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının kararda belirtilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hükmün para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bendinde yer alan yer alan “5 ayda” ibaresinden önce gelmek üzere “birer ay ara ile” ibaresinin eklenmesi, sair kısımların ise aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2778, Karar No: 2021/1115, Tarih: 03.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/2778 E.  ,  2021/1115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalılardan işverene ait işyerinde 01/05/1985 tarihinde bir gün süre ile çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

İnceleme konusu dosya kapsamından; 1.11.1970 doğumlu davacı adına ... A.Ş. tarafından 1.5.1985 işe giriş tarihli bildirgenin kuruma gönderildiği, bildirgede açıkça "çırak" ibaresinin yer aldığı ancak dosya içersinde davacının işyerinde hangi alanlarda çalıştığı/çıraklık yaptığı, çıraklık eğitimini nerden aldığı, çıraklık eğitimi içi okula devam edip etmediği, çıraklığın ne zaman bittiğine dair herhangi bir bilgi belgeye rastlanılmadığı, çıraklığın tamamlandığına dair eğitim belgesinin bulunmadığı, mahkemece eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK m. 119/1-e gereğince davacının, iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini bildirmek, m. 194 gereğince de taraflar, dayandıkları vakıaları, ispata elverişli şekilde somutlaştırma yükümlülüğü vardır. Tarafların, dayandıkları delilleri ve hangi delilin hangi vakıanın ispatı için gösterildiğini açıkça belirtmeleri zorunludur.

Bir davada haklı çıkabilmek için soyut veya genel hatlarıyla bir iddiayı ortaya koymak yeterli değildir. Aynı zamanda bu iddiaların, ispata elverişli hale getirilerek zaman, mekân ve içerik olarak somutlaştırılması gerekir. En azından iddianın araştırılabilmesine yönelik somut bilgi ve açıklamaların sunulması gerekir. İddia somutlaştırıldıktan sonra hâkim ve karşı taraf, bunun üzerinden savunma ve yargılama yapabilecektir. Soyut iddialar ve vakıalar üzerinden değerlendirme yapılması mümkün değildir.

Somutlaştırma yükü, genel anlamda tarafların açıklama ödevinin bir parçası ve layihalar teatisi aşamasındaki tezahür şeklidir. Somutlaştırma yükü, basit yargılama ve kendiliğinden araştırma ilkesinin uygulandığı davalarda da geçerlidir.

Somutlaştırma yükü, genel anlamda tarafların açıklama ödevinin bir parçası ve layihalar teatisi aşamasındaki tezahür şeklidir. Somutlaştırma yükü, basit yargılama ve kendiliğinden araştırma ilkesinin uygulandığı davalarda da geçerlidir.

HMK m. 31 gereğince, Hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir. Davaya konu talebin somutlaştırılmaması halinde önce Hâkim, m. 31 ve 119/1-e gereğince davayı aydınlatma ödevi ve ön incelemedeki görevi gereği, somut olmayan hususların belirlenmesini davacıdan istemeli, gerekirse tarafa açıklattırma yaptırmalı, bu eksiklik giderildikten sonra yargılamaya devam etmelidir.

Hizmet tespiti davalarının amacı hizmetlerin karşılığı olan sosyal güvenlik haklarının korunmasıdır. Hizmet akdine dayalı çalışma olgusunun ispatında delil sınırlandırması yoksa da davacının Kurum sicil dosyası, işyeri özlük dosyası temin edilip işyerinin Kanunun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlendikten sonra iddia edilen çalışmanın başlangıç ve bitiş tarihleri, hangi işyerinde ne iş yapıldığı, işyerinin kapsam, kapasite ve niteliği, prime esas kazanca tabi ücretin ne olduğu, çalışmanın sürekli, kesintili, mevsimlik olup olmadığı eksiksiz bir şekilde açıklığa kavuşturulmalıdır.

Taraf tanıklarının sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre dinlenilmeli, re’sen araştırma kapsamında sadece taraf tanıkları ile yetinilmeyip mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı ve postabaşı gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmelidir.

Bu nedenlerle Mahkemece re'sen araştırma ilkesi gereğince öncelikle davacıya çıraklık eğitiminin nasıl ve ne kadar süreli olduğu, takip ettiği eğitim biriminin olup olmadığı, çıraklık eğitimi için devam ettiği okul var ise ne sıklıkla gittiği, mezuniyet belgesinin olup olmadığı, çalışırken kimden emir ve talimat aldığı, iş yerinde hangi işlerde çalıştığı, çalışma şeklinin nasıl olduğu, çalışma arkadaşlarının kimler olduğu, ücretini nasıl aldığı, iş yerinde çırak olarak çalışıp çalışmadığı hususlarında beyanı alınarak ve eksik hususlar davacıya açıklattırılarak dava konusu somutlaştırılmalı, çıraklık sözleşmesinin kapsam ve mahiyeti araştırılmalı, eksik olan yönlerden kapsamlı araştırma yapılmalı, davacı tarafın gösterdiği tanık beyanları ile yetinilmeyip, çalışmanın geçtiği iddia edilen işyerinin olup olmadığı araştırılmalı varsa bu işyerinden dava konusu dönem için verilen dönem bordroları celbedilmeli, dönem bordrosundan seçilecek bordrolu tanıkların beyanlarına başvurulmalı, giriş bildirgesinin dayanağı çalışmanın meslek eğitimine mi yoksa üretime mi dayalı olduğu irdelenip toplanan deliler değerlendirilmek suretiyle hüküm kurulmalıdır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik araştırma ve inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30277, Karar No: 2016/12572, Tarih: 25.05.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/30277 E.  ,  2016/12572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiin temyiz isteminin dilekçesinin içeriği itibariyle sanık hakkında "Kasten Yaralama ve Tehdit" suçlarından verilen hükümlere hasren yapıldığı, "Hakaret" suçundan verilen hükmü kapsamadığı kabul edilerek, bu hüküm temyiz kapsamı dışında bırakılarak ,yapılan incelemede;

Yerinde görülmeğen sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ancak;

1)Oluşa ve dosya içeriğine göre; Kardeş ve komşu olan sanıkla mağdurun evlerinin önüne sanık tarafından su dökülmesi nedeniyle tartışmaya, tartışma sırasında birbirlerine hakaret etmeye ve sonrasında birbirlerini ölümle tehdit ederek kavgaya başladıkları, mağdurun taşla saldırması üzerine sanığın elindeki baltanın keskin tarafı ile mağdurun başına vurarak kafatasında çökme kırığı, beyin zarının yırtılması ile beyin kanamasına ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği iddia ve kabul edilmesine göre, mağdurun yaralanmasının niteliği ve darbenin öldürmeye elverişliliği ve şiddeti ile tehdit suçundan sonra hukuki ve fiili kesinti gerçekleşmediği de dikkate alınarak sanık hakkında sadece kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ceza tayini yerine yazılı şekilde yaralama ve tehdit suçlarından hüküm kurulması,

2)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 25.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5674, Karar No: 2009/7000, Tarih: 17.06.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/5674 E.  ,  2009/7000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YALOVA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/11/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, yetkili temsilcisi ve ortağı olduğu şirketin işlerinin aksamaması ve yürütülmesi için davalı İ......D.....’a vekaletname verdiğini, ne varki, vekilin vekalet görevini kötüye kullanarak şirkete ait dava konusu 69 parça taşınmazı şirketin diğer ortaklarının oğulları olan davalılar A....  ve M... E satış şeklinde temlik ettiğini ileri sürüp, iptal ve şirket adına tescil, olmadığı takdirde değerlerinin vekil İ.....ten alınıp şirkete ödenmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen mahkeme kararı Dairece, araştırma eksikliği nedeniyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak tamamlanan soruşturma sonunda, vekalet yetkisinin kötüye kullanıldığı, ancak taşınmazların 3.kişilere satılmış olduğu gerekçesiyle keşfen belirlenen değerlerinin vekil İ...  D..... Tan alınarak davacı şirkete ödenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı İ... D... Tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 06.05.2008 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... ...geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vekili avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimtarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, vekalet görevinin kötüye kullanılması nedenine dayalı tapu iptali-tescil, olmadığı takdirde tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davalı İ....hakkındaki davanın tazminat yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Getirtilen kayıt ve belgelerden; davalı İ....in, davacı şirketin yetkili temsilcisi ve ortağı olan ve şirket adına hareket eden davacı V..... G.... Tarafından kendisine verilen 17.5.1999 tarihli vekaletnameye dayanarak şirkete ait 69 adet bağımsız bölümün bir kısmını 31.8.1999 tarih ve 2711 yevmiye sayılı resmi akitle şirket ortaklarından Ş.... K.... Nın oğlu davalı A....  K... ’ya, kalan kısmını da aynı tarih ve 2712 yevmiye sayılı resmi akitte davalı A....  K.... ile yine şirket ortaklarından R.. K.....’nın oğlu davalı M....K....’ya satış suretiyle devrettiği, A.... K....ile M.... K...’nın da çekişmeli bağımsız bölümlerin bir çoğunu dava dışı üçüncü kişilere sattıkları, bir kısmının ise halen üzerlerinde kayıtlı bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacı, vekalet görevinin kötüye kullanıldığını, davalıların da birlikte hareket ettiklerini ileri sürerek eldeki davayı açmış, taşınmazların tapularının iptaliyle şirket adına tescilini, aksi halde bedellerinin vekil İ...ten tahsiliyle şirkete ödenmesini istemiştir.Gerçekten, Daire bozma ilamı doğrultusunda yapılan soruşturma sonucunda, şirketin değişik işlerini takip eden ve muhasebe işlerine de bakan vekil İ...in çekişme konusu taşınmazların devrinde vekalet yetkisini kötüye kullanarak şirket ortaklarının oğulları olan diğer davalılar A......ve M.... ile el ve işbirliği içinde hareket ettiği ve şirketi zararlandırdıkları saptandığından, mahkemenin bu olguyu benimsemek ve istekle bağlı kalmak suretiyle üçüncü kişilere satılan bağımsız bölümlerin keşfen saptanan bedellerinin vekil İ...ten tahsiline karar vermesinde bir isabetsizlik yoktur. Satışlar nedeniyle şirket hesabına geçen paranın bulunması hali ile davalıların kendi aralarındaki müteselsil sorumluluklarının ayrı davalara konu yapılabilmesine hukuken bir engel de olmadığına göre, hükmü temyiz eden davalı İ.....in öteki temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, davalılar A...ve M.... üzerinde kalan bağımsız bölümler bakımından ilk istek gözetilerek iptal-tescile karar verilmesi temyiz eden İdris lehine sonuç doğuracağından, bu bağımsız bölümler belirlenerek şirkete döndürülmeleri gerekirken, onların da tazminat kapsamına alınmaları ve bedellerinin temyiz edenden tahsiline karar verilmesi isabetsizdir.

Davalı İ...in temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 550.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 17.06.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15268, Karar No: 2015/29416, Tarih: 22.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/15268 E.  ,  2015/29416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/400628

MAHKEMESİ : Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2012/609 (E) ve 2013/359 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

Sanığın savunmalarında, önce mağdurun kendisine hakaret ettiğini beyan etmesine göre , müştekinin oyun oynadığı esnada yanında olan şahıslar tanık olarak dinlenerek sonucuna göre sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 22/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15655, Karar No: 2006/14362, Tarih: 05.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/15655 E.  ,  2006/14362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/08/2006

Davacı, ilk Bağ-Kur primi  kesintisi  yapıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren  tarım bağ-kur sigortalısı olduğunun  tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından  temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere  göre davalı vekilinin  aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine.

2- Davacı; teslim ettiği ürün bedelinden yapılan ilk kesinti tarihini takip eden aybaşından itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece; davacının 01.06.1998 tarihinden itibaren; 2005 yılındaki 83 günlük S.S.K.'lı çalışmaları dışında kalan dönemde tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

2- Davacı; teslim ettiği ürün bedelinden yapılan ilk kesinti tarihini takip eden aybaşından itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece; davacının 01.06.1998 tarihinden itibaren; 2005 yılındaki 83 günlük S.S.K.'lı çalışmaları dışında kalan dönemde tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt   ve   tescil  konusundaki  iradelerini  ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu  prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede; davacının Ziraat odası ve Tarım Kredi Kooperatifi ortaklığının bulunmadığı, zirai arazisinin bulunduğu; Ziraat bankasından kredi almadığı, davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 20.05.1998 tarihinde yapıldığı başka kesintinin olmadığı görülmüştür.

Mahkemece; kesintinin bulunduğu 01.06.1998-31.12.1998 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tesbit kararı yerinde ise de; prim kesintisinin bulunmadığı  01.01.1999-17.05.2006  tarihleri arasındaki dönemde  2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtların bulunmadığı ve tarımsal faaliyetin bu madde  kapsamında kanıtlanmadığı halde; bu döneme ilişkin istemin reddi yerine soyut tanık anlatımı ve zabıta araştırmasına  dayalı olarak kabul edilmesi usul ve yasaya uygun değildir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davalı kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.12.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11761, Karar No: 2013/2120, Tarih: 22.01.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/11761 E.  ,  2013/2120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, benzinin müsaderesine, aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık soruşturma ve kovuşturma sırasında adresini ... mahallesi, ... sokak no:... Van olarak belirtmesine rağmen daha önce tebligat yapılmayan ... köyü/... adresine Tebligat Kanununun 35.maddesine göre kararın tebliği usulüne uygun olmadığından, yoklukta verilen kararın usulüne uygun olarak anılan sanığa tebliğinden sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11081, Karar No: 2013/10503, Tarih: 24.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/11081 E.  ,  2013/10503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava, su aboneliği yapılması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke bedelinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 24.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17962, Karar No: 2014/3310, Tarih: 20.02.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/17962 E.  ,  2014/3310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın balık avı malzemelerin satışından kaynaklanmasına ve tarafların sıfatına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.