muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15312, Karar No: 2025/2655, Tarih: 04.03.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/15312 E.  ,  2025/2655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1930 E., 2022/4302 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağmaya teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık ... müdafiinin temyizinin sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan hükmü de kapsadığı anlaşılmakla sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2021/3 Esas, 2021/28 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 149/1-a-c-d-h, 35, 53, 63, 58. maddeleri uyarınca 9 yıl 9 ay hapis cezası, kasten yaralama suçundan, aynı Kanun'un 86/1, 86/3-e. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 149/1-a-c-d-h, 35, 53, 63, 58. maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, mahsuba ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. İstinaf

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2021/1930 Esas, 2022/4302 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine; sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun "Sanığın adli sicil kaydında yer alan Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/334 Esas 2018/7 Karar sayılı ilamında TCK 58. maddesinin uygulandığının ve bu ilam bakımından sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun anlaşılması karşısında, bu ilam tekerrüre esas alındığında sanığın 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrir olduğunun ve koşullu salıverilmeden yararlanamayacağı gözetilmeden sanığın adli sicil kaydında yer alan ve birinci kez mükerrirliğine konu ilamın tekerrüre esas alınması aleyhe istinaf olmadığından eleştirilmekle yetinilmiştir." eleştirisi ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturmadığına, yağma suçunun oluştuğuna dair mağdur ...'in soyut beyanlarından başka bir delil bulunmadığına, soruşturma aşamasındaki mağdur beyanlarının yaralama olayı sonrası üzüntüyle verildiğinden hükme esas alınmaması gerektiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmesi gerektiğine, sanığın diğer sanıkla fikir ve eylem birlikteliği içinde hareket etmediğine, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

50,00 TL rıza ile verildiğinden yağma suçunun oluşmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesi uyarınca sanığın cezasından değer azlığı indirimi yapılması gerektiğine, yağma suçunun işlendiğine ilişkin delil olmadığına, yağma kastının bulunmadığına, kavgaya konu yaraların ölümcül olmadığına, bıçağın 6136 sayılı Kanun kapsamında olmadığına, yaralamaların karşılıklı olduğuna, bir taraf için meşru müdafaa sayılırken sanık için sayılmamasının hukuken hatalı olduğuna, sanıkta meydana gelen yaralamaya ilişkin doktor raporlarının dikkate alınmadan hüküm kurulduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmesi gerektiğine, 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanıklar Hakkında Nitelikli Yağmaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde

1.Sanık ... hakkında adli sicilinde mevcut ve tekerrüre esas alınan Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 tarihli ve 2020/301 Esas, 2020/237 Karar sayılı ilamında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereğince uygulama yapılmış olması karşısında; sanık ...'ın ikinci kez mükerrir olduğuna ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. İlk Derece Mahkemesince sanıklar ... ve ...'nın nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 149/1-a-c-d-h, 35. maddeleri uyarınca cezalandırılmalarına karar verildiği, sanık ... hakkında temel cezanın 13 yıl, teşebbüs indirim oranının 1/4 olarak, sanık ... hakkında temel cezanın 12 yıl, teşebbüs indirimin oranının 1/3 olarak belirlendiği anlaşılmakla aynı olay nedeniyle iştirak halinde yağma suçunu işleyen sanıkların herbiri için ayrı temel ceza ve teşebbüs indirim oranının belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de somut olayda dört nitelikli halin bulunduğu ve cezada orantılık ilkesi gereği temel ceza olarak 13 yıl, teşebbüs indirim oranının 1/4 oranında belirlenmesi hukuka uygun bulunduğundan sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda eleştiriler dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Nitelikli Kasten Yaralama Suçundan Verilen Karar Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları'"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile inceleme konusu suçun, aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak oybirliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararında, sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288. ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ayrı ayrı ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Boyabat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4486, Karar No: 2011/11875, Tarih: 05.07.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/4486 E.  ,  2011/11875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlık, sulama kanallarına müdahalenin önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 14. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 05.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14446, Karar No: 2023/4, Tarih: 09.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14446 E.  ,  2023/4 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.09.2022 Tarihli ve 2022/245 Esas, 2022/236 Karar Sayılı Kararı

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) vasıtası ile yapılan sorgulamada müteveffanın yerleşim yeri adresinin Almanya Federal Cumhuriyeti olduğunun anlaşıldığı, müteveffanın nüfusa kayıtlı olduğu yerin ise Gaziantep ili Şehitkamil ilçesi olduğu, yapılan kolluk araştırmasında murisin son yerleşim yeri tespit edilemediğinden nüfusa kayıtlı olduğu yerin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Gaziantep 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.10.2022 Tarihli ve 2022/24 Esas, 2022/27 Karar Sayılı Kararı

Murisin son yerleşim yerinin Türkiye'de olmaması halinde 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un (5718 sayılı Kanun) uygulama alanı bulacağı, ilgili Kanun'un 43 üncü maddesine göre mirasa ilişkin davaların ölenin Türkiye'deki son yerleşim yeri mahkemesinde, son yerleşim yerinin Türkiye'de olmaması hâlinde ise terekeye dâhil malların bulunduğu yer mahkemesinde görüleceğinin hüküm altına alındığı, murisin son yerleşim yeri adresinin Berlin/Almanya olduğu, Türkiye'deki son yerleşim yerinin dava dilekçesinde Antalya ili Muratpaşa ilçesi olduğunun belirtildiği, murise ait UYAP sisteminden alınan Tapu ve Kadastro Bilgi Sistemi (TAKBİS) mal varlığı sorgulamasında pasiflerinin Antalya ili Muratpaşa ilçesinde olduğunun görüldüğü, davanın tereke tespit davası olduğu ve yapılması gerekenin murisin ölüm tarihindeki aktif ve pasiflerinin araştırılması olduğu, davayı açan mirasçı tarafından murisin ölmeden önceki Türkiyedeki yerleşim yerinin Muratpaşa/Antalya olarak belirtildiği ve murisin taşınmazlarının pasifinin tamamının Muratpaşa/Antalya ilinde olması karşısında, tereke ile ilgisi olmayan Gaziantep Mahkemelerinin yetkisiz olduğunun kabulünün gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin tespiti istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.”

4. 5718 sayılı Kanun’un “Miras davaları” başlıklı 43 üncü maddesi şöyledir:

“Mirasa ilişkin davalar ölenin Türkiye'deki son yerleşim yeri mahkemesinde, son yerleşim yerinin Türkiye'de olmaması hâlinde terekeye dâhil malların bulunduğu yer mahkemesinde görülür.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, murisin son yerleşim yerinin Almanya Federal Cumhuriyeti'nde bulunduğu, yapılan kolluk araştırması ile Türkiye'deki son yerleşim yerinin tespit edilemediği, Antalya ilinde terekeye dahil mallarının bulunmadığı ancak murisin Türkiye'deki son yerleşim yerinin Antalya ili Muratpaşa ilçesi olarak davacı tarafından beyan edildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 09.01.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1132, Karar No: 2018/7185, Tarih: 07.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/1132 E.  ,  2018/7185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin maliki olduğu .... mahallesi, 3283 ada 1 parsel üzerindeki yapının A blok, 3. kat, 5 nolu bağımsız bölümünü .... İnşaat Şirketinden satın aldığını, davalının aynı yapının 6 nolu bağımsız bölümünün maliki olduğunu, müvekkiline ait bağımsız bölümün 5 oda, 1 salon, davalının kullandığı bağımsız bölümün ise 3 oda, 1 salondan oluştuğunu, bağımsız bölümü satmak istediklerinde müvekkiline ait bağımsız bölümün 57/5140 arsa paylı ve davalıya ait bağımsız bölüm ise 95/5140 arsa paylı olduğunu öğrendiklerini beyan ederek; müvekkiline ait arsa payının durumuna uygun olarak 95/5140, davalıya ait bağımsız bölümün arsa payının 57/5140 olarak düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; yargılama neticesinde uygulama ile proje ve tapu kayıtlarının birbiri ile uyum içerisinde olmadığının tespit edildiği gerekçesiyle;

Davanın kabulüne,

....mahallesi, 3283 ada, 1 parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde kurulu kat mülkiyetinde, davalı adına olan A blok 6 nolu bağımsız bölümün arsa payının iptali ile 57/5140 pay olarak tesciline,

... mahallesi, 3283 ada 1 parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde kurulu kat mülkiyetinde davacı adına olan a blok 5 nolu bağımsız bölümün arsa payının iptali ile 95/5140 pay olarak tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından istinaf edilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi tarafından; ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 24/05/2017 tarihli, 2016/58 E. - 2017/666 K. sayılı kararının kaldırılmasına ilişkin istinaf başvurusu ile ilgili olarak verilen 14/12/2017 tarihli istinaf kararı ile; davacı tarafça diğer kat maliklerinin rızası alınsa bile davalı tarafın rızası olmadan idari yoldan düzeltimin mümkün olmayacağının 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu düzenlemelerine göre sabit olduğu, davalı vekilinin istinaf sebeplerinin yerinde görülmediği gerekçesiyle, istinaf talebinin reddine dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava niteliği itibariyle ana taşınmazın bağımsız bölümlerine ait arsa paylarının değerlerine göre yeniden belirlenerek düzeltilmesi davası olmayıp, tapu kaydı ile mimari proje arasındaki farklılıkların tespit edilerek giderilmesi istemine ilişkin olup, arsa paylarının düzeltilmesine ilişkin talebin reddi gerekirken, bölge adliye mahkemesince istinaf sebeplerinin yerinde görülmediği gerekçesiyle, istinaf talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Dava niteliği itibariyle ana taşınmazın bağımsız bölümlerine ait arsa paylarının değerlerine göre yeniden belirlenerek düzeltilmesi davası olmayıp, tapu kaydı ile mimari proje arasındaki farklılıkların tespit edilerek giderilmesi istemine ilişkin olup, arsa paylarının düzeltilmesine ilişkin talebin reddi gerekirken, bölge adliye mahkemesince istinaf sebeplerinin yerinde görülmediği gerekçesiyle, istinaf talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine 07/11/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17242, Karar No: 2006/20866, Tarih: 09.11.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/17242 E.  ,  2006/20866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karaman İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/07/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Dar yetkili icra mahkemesinde, borcun ödendiği itirazının tanık dinlenilmek suretiyle kanıtlanamayacağına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20 YTL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,9.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4111, Karar No: 2022/4998, Tarih: 21.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4111 E.  ,  2022/4998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Rücuen tazminat istemine ilişkin olarak açılan davada Erzurum 5. Asliye Hukuk ve Solhan Asliye Hukuk Mahkemeleri’nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemeleri’nin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesi’nin yargı çevresinde kalan Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adlî Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, trafik düzeni ve güvenliği hizmetlerinden kaynaklandığı iddia edilen zararın tazmini istemine ilişkindir.

Erzurum 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce, dava konusu olayda kaza için HMK'nın 16. maddesi yönünden değerlendirme yapıldığında Bingöl İli, Solhan İlçesinde gerçekleştiği, kazadan sonra ilk adli işlemlerin Şehit Recep Battal Polis Merkezi Amirliği tarafından yapıldığı ve bu karakolun adresinin Bingöl İli, Solhan İlçesinde bulunduğu, ayrıca kaza tespit tutanağının da Solhan Trafik Tescil Denetleme Büro Amirliği tarafından düzenlendiği, dava dilekçesinde davalı kuruma ait olarak bildirilen adresin HMK'nın 6. maddesi yönünden Ankara iline bağlı bir adres olduğu, bunun yanında davalı kurumun süresinde sunduğu cevap dilekçesinde HMK'nın 16. maddesi yönünden yetki itirazında bulunduğu ve HMK'nın 19/2 maddesine uygun bir şekilde yapıldığı düşünülen yetki itirazı doğrultusunda mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Solhan Asliye Hukuk Mahkemesi’nce, davalı kurumun 25/10/2016 havale tarihli cevap dilekçesindeki yetki itirazında yetkili mahkemeyi açıkça bildirmediği, Erzurum 5. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından re'sen kazanın gerçekleştiği yer araştırılmak suretiyle mahkemenin yetkili olduğuna karar verildiği, neticede mahkemece yetki itirazının usule uygun olmaması sebebiyle yetkili mahkemenin Erzurum 5. Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Solhan Asliye Hukuk Mahkemesi’nce, davalı kurumun 25/10/2016 havale tarihli cevap dilekçesindeki yetki itirazında yetkili mahkemeyi açıkça bildirmediği, Erzurum 5. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından re'sen kazanın gerçekleştiği yer araştırılmak suretiyle mahkemenin yetkili olduğuna karar verildiği, neticede mahkemece yetki itirazının usule uygun olmaması sebebiyle yetkili mahkemenin Erzurum 5. Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un yetki itirazının ileri sürülmesi başlıklı 19. maddesinde, "Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir." denilmektedir.

Dosyanın incelenmesinde; davalı vekili tarafından verilen cevap dilekçesindeki yetki itirazının 6100 sayılı HMK'nın 19. maddesindeki usûle uygun olarak yapıldığının kabul edilemeyeceği, usûlüne uygun yetki itirazında bulunulmadığı durumlarda ise davanın ilk açıldığı mahkemenin yetkili hale geleceği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, uyuşmazlığın Erzurum 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Erzurum 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/129, Karar No: 2021/364, Tarih: 18.01.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/129 E.  ,  2021/364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'ten alınmasına, 18/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/678, Karar No: 2008/11466, Tarih: 10.07.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/678 E.  ,  2008/11466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2007

Davacı, ilk kesinti tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine     karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere  göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan  temyiz itirazlarının reddine;

2-Dava, davacının  ilk prim kesinti tarihini takibeden aybaşından dava tarihi olan 12.03.2007 tarihine kadar Tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece davacının 1.5.1998 tarihinden dava tarihi olan 12.03.2007 tarihine kadar  tarım Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.