muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5472, Karar No: 2024/3611, Tarih: 03.07.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/5472 E.  ,  2024/3611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/249 E., 2022/450 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca verilen beraat kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 22/10/2014 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1. Maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 17/03/2016 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 31/01/2018 tarihinde suç üstlenme suçunu işlemesi üzerine mahkumiyet verildiği, mahkumiyet kararının kesinleşmesi üzerine ihbar üzerine ele alınan dosyada mahkemece CMK'nın 231/11. Maddesi uyarınca hükmün açıklanmasına karar verilerek sanığın taksirle öldürme suçundan TCK'nın 85/1, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin reddiyle hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanık hakkında beraat kararı verilmesi aksi takdirde lehine hükümlerin uygulanması, sanığın kaza yapan aracı kullanmadığı, aracı ölenin kullandığı, savunmaya itibar edilmediği, eksik tahkikat ile karar verildiği, beraat kararı verilmemesi halinde zamanaşımı nedeniyle düşme verilmesi gerektiğine, erteleme ve paraya çevirme hükümlerinin değerlendirilmediğine, mahkumiyet kararının kaldırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Sanık ve ölenin bulunduğu aracın yoldan çıkıp önce orta refüje çarptığı, daha sonra takla atarak karşı şerit üzerinde düz ve yolun enlemesine göre durduğu, aracın orta refüje çarpıp takla attığı noktada ölenin araçtan fırladığı ve aracın yaklaşık 30 metre gerisinde olay yerinde vefat ettiği olayda taksirle öldürme suçu ile cezalandırılması talep edilen sanığın yüklenen suçu kabul etmediği, aracı ölenin kullandığını belirttiği, suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraatine ilişkin verilen kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 22.10.2014 tarihli kararıyla;

"Olay günü sabah saatlerinde Akdağmadeni-Yozgat yolunun 10. kilometresinde sanık ve ölenin içerisinde bulunduğu aracın yoldan çıkıp, önce orta refüje çarpıp takla atarak karşı şerit üzerinde, düz şekilde, tekerlerinin üzerinde, yolu enlemesine kapatacak vaziyette durduğu, aracın orta refüje çarpıp takla attığı noktada ölenin araçtan fırladığı ve aracın yaklaşık 30 m. gerisinde zemine düşerek öldüğü olayda; her ne kadar sanık aracı kullanmadığını savunmuş ise de, aracın sol kapı iç kısmından, sağ arka kapı camı üzerinden ve sağ ön kapı kolu üzerinden alınan kan numuneleri ile toprak üzerinden alınan kan numunesinden elde edilen DNA profillerinin sanığa ait kan numunesinden elde edilen DNA profili ile benzer olduğu yönündeki uzmanlık raporu ve sanığın Cumhuriyet Savcılığında alınan beyanında, kaza anı ve sonrası ile ilgili bir şey hatırlamadığını belirtmesine karşın, olay yerine gelen ve tanık olarak ifadesine başvurulan sağlık ekibinin olay yerine intikal ettiklerinde sanığın şuurunun açık olduğuna ilişkin beyanlarına itibar edilmeden, araçta meydana gelen hasar durumu dikkate alınmadan, yine kolluk tarafından 02.11.2010 tarihinde tutulan tutanağa göre Erzincan'daki ihale için görevlendirilen sanık ile ölenin kaza anında bulunduğu aracın şoförlüğünü sanığın yaptığına ilişkin şirket yetkilisi ...'ın mahkemece ifadesi alınmadan, eksik soruşturma ile hüküm tesisi,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmesine üzerine Mahkemece, Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine, her ne kadar sanık çeşitli aşamalarda alınan savunmalarında aracı ölenin kullandığını kendisinin aracın arka koltuğunda bulunduğunu, olay sonrasında bayıldığını, kaza anı ve sonrasına ilişkin bir şey hatırlamadığını ve gözlerini hastanede açtığına yönelik anlatımı ile beraber atılı suçu reddettiği anlaşılmışsa da uzmanlık raporunda araç içerisinden alınan ve özellikle sol ön kapı iç kısmından alınan DNA profilleri ile sanığa ait DNA profillerinin benzer olduğunun anlaşılması , olayın hemen sonrasında sanığa müdahalede bulunan ve tanık sıfatıyla anlatımları alınan sağlık personellerinin olay sonrasında sanığın kendinde olduğunu beyan etmeleri, olay sonrası şirket yetkilisi olan Tanık Mahir'in kolluk tutanakları ile tespit olduğu şekilde sanığın aracı kullandığını söylemesi , uzmanlık raporunda belirtilen kan numunelerinin toprak üzerinde bulunan ve birikinti şeklindeki kan örneklerinden alındığının anlaşıldığı , sanığın da olay sonrasında aracın arka koltuğunda sağlık görevlilerince muayene edildiğinin anlaşılması karşısında sanığın araç dışına çıktığı bir süre birikinti şeklinde kan bulunan yerde bulunduğu , daha sonra kendi imkanları ile araca ulaştığı ve tedavi gördüğü anlaşıldığından sanığın çeşitli aşamalarda alınan savunmalarına itibar edilmeyerek TCK'nın 85/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 17.03.2016 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 31.01.2018

tarihinde suç üstlenme suçunu işlediği hakkında verilen mahkumiyet kararının kesinleşmesi üzerine ihbar üzerine ele alınan dosyada hükmün açıklanmasına karar verilerek sanığın taksirle öldürme suçundan CMK'nın 231/11, TCK'nın 85/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılama ve incelenen dosya kapsamına göre;

1-Yakalama emri üzerine çıkarıldığı Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesince sorgusu tespit edildiği sırada, duruşmadan bağışık tutulmaya yönelik bir talebi de bulunmayan sanığa, ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulmadan, sanığın, 5271 sayılı CMK'nın 196/2. maddesine aykırı şekilde yapılan sorgusuna dayalı olarak yokluğunda mahkumiyet kararı verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılama ve incelenen dosya kapsamına göre;

1-Yakalama emri üzerine çıkarıldığı Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesince sorgusu tespit edildiği sırada, duruşmadan bağışık tutulmaya yönelik bir talebi de bulunmayan sanığa, ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulmadan, sanığın, 5271 sayılı CMK'nın 196/2. maddesine aykırı şekilde yapılan sorgusuna dayalı olarak yokluğunda mahkumiyet kararı verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.07.2021 tarih ve 2018/18-467 esas 2021/331 karar sayılı kararında “1412 sayılı CMUK'un 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326/2. maddesine göre, hükmün aleyhe bozulması hâlinde davaya yeniden bakacak mahkemece, sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması zorunlu olup müdafinin dinlenilmesi ile de yetinilemez. Aynı kurala 5271 sayılı CMK'nın 307/2. maddesinde de yer verilmiş olup anılan bu kanun hükümleri uyarınca sanığa, bozmada belirtilen ve aleyhinde sonuç doğurabilecek olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki delillerini sunma imkânı tanınmalıdır. Bu düzenleme, savunma hakkının sınırlanamayacağı ilkesine dayandığından, uyulmasında zorunluluk bulunan emredici kurallardandır.” hususlarına yer verilmiş olup; somut olayda davaya yeniden bakan mahkemece bozma üzerine yapılan yargılamada, Dairemizin 22.10.2014 tarihli ve 2013/29555 esas 2014/20645 karar sayılı bozma kararı sanık aleyhine olmasına rağmen, sanığın bozmaya karşı diyeceklerinin sorulmaması suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracak şekilde 1412 CMUK’un 326. ve 5271 sayılı CMK’nun 307. maddelerinin ihlal edilmiş bulunması;

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Akdağmadeni Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, sair hususlar incelenmeksizin 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3619, Karar No: 2019/11505, Tarih: 09.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/3619 E.  ,  2019/11505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : 1-Sanıklar Bilal Parmak, ..., ..., ..., ..., ... hakkında; CMK’nın 223/2-a,e maddeleri uyarınca beraat

2-Sanık ... hakkında; TCK’nın 85/1, 62/1, 51/3-6-7. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık ... hakkında; TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve ...’in mahkumiyetine, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’in beraatine ilişkin hüküm, sanıklar ... ve ... müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ... müdafileri ve katılanlar vekili yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak,

1) Mahkemece bozmaya uyma kararı verilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ... müdafileri ve katılanlar vekili yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak,

1) Mahkemece bozmaya uyma kararı verilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması,

2)Dosya içeriğine göre; TCDD Genel Müdürlüğü sorumluluğunda yaptırılmakta olan Kayseri Kuzey Geçiş varyantı inşası sırasında Horosana Çayırı üzerinde kurutma kanalı olarak açılmış olan kanala 21/07/2011 tarihinde yüzmek için giren 12/08/1998 doğumlu ...'ın anılan kanalda cesedinin bulunduğu olayda, Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2014 tarihli, 2014/159 Esas, 2014/715 Karar sayılı kararı ile ölüm nedeninin tespit edilememesi ve illiyet bağı kurulamaması gerekçesiyle sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi üzerine; dairemizin 27/04/2017 tarih, 2015/16142 esas, 2017/3596 karar sayılı bozma ilamı ile TCDD Genel Müdürlüğü Demiryolu Yapım Dairesi Başkanlığı'nda çalıştıkları anlaşılan sanıklar, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in sıfatlarının ve 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun kapsamında kalıp kalmadıklarının tereddüde mahal bırakılmayacak şekilde belirlenmesinden sonra tüm sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği sebebi ile Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2014 tarihli, 2014/159 Esas, 2014/715 Karar sayılı kararının bozulduğu, bozma üzerine yapılan yargılamada mahkemece bu husus açıklığa kavuşturulmadığı ve sanıkların kusur durumuna ilişkin soruşturma aşamasında alınan 13/08/2013 tarihli bilirkişi raporu, bozma üzerine yapılan yargılamada alınan 04/12/2017 tarihli bilirkişi raporu ve 25/03/2018 tarihli bilirkişi raporu arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla; yukarıda sayılan TCDD Genel Müdürlüğü Demiryolu Yapım Dairesi Başkanlığı'nda çalışan sanıkların sıfatlarının ve 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun kapsamında kalıp kalmadıklarının tereddüde mahal bırakılmayacak şekilde belirlenmesinden sonra; dosya kapsamında bulunan kusura ilişkin raporlar arasındaki çelişkinin giderilebilmesi amacıyla dosyanın teknik üniversitelerde görevli öğretim üyelerinden oluşan üç kişilik bilirkişi heyetine tevdi edilerek yeniden rapor alınmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tespit ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7149, Karar No: 2013/9414, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7149 E.  ,  2013/9414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalının dükkanını genişletmek suretiyle ortak alana yapılan tecavüzün men'i istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, davalının dükkanını genişlettiği ve site ortak alanına müdahalede bulunması sebebiyle anayapının ortak yerlerine elatmanın önlenmesi ve onaylı mimari projesine aykırı değişikliklerin eski hale getirilmesi istenilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Anataşınmazın ortak yerlerine elatmanın önlenmesine ve onaylı mimari projeye aykırılıkların eski hale getirilmesine ilişkin davalar mülkiyet hakkına dayanılarak açılır. Kat Mülkiyeti Kanununun 35. maddesi, yöneticinin görev ve yetkilerini belirlemiş olup bunların arasında mülkiyet hakkı ile sıkı sıkıya bağlantısı olan müdahalenin önlenmesi ve projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi davası açma yetki ve görevi bulunmamaktadır. Ancak kat mülkiyetinin özelliği itibarıyla uygulamada kat maliki olmayan yönetici, kat malikleri kurulu tarafından özellikle yetkilendirilmiş olması halinde böyle bir davayı açabilir.

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile özellikle tapu kayıtlarının incelenmesinden; davacı yönetici sıfatıyla avukata vekalet veren Tanın Şanlı'nın kat maliki olmadığı, Dairemizin 17.05.2012 tarihli geri çevirme kararı üzerine kat malikleri kurulu tarafından bu davayı açmak üzere kendisine açıkça yetki de verilmediği anlaşılmaktadır. Buna göre mahkemece, aktif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı gerekçe ile kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/923, Karar No: 2023/4266, Tarih: 23.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/923 E.  ,  2023/4266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/218 E., 2015/715 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Babaeski 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2015 tarihli ve 52015/218 Esas, 2015/715 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen, 08.04.2022 tarihli ve 4-2021/60458 sayılı hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Yargıtay 4. Ceza Dairesine tevdi edilmiştir.

3. Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.02.2023 tarihli ve 2022/7447 Esas, 2023/1365 Karar sayılı kararı ile dosya Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılanın yanında annesi ve ablası olduğu halde gece 22:00 sularında misafirlikten dönerken sanığın kendilerini takip ettiği iddiası ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Mahkemece; sanığın eylemini sırf huzur ve sükunu bozma amacıyla gerçekleştirmediği kabul edilerek sanığın beraatine karar verilmiştir.

3.Sanık tüm aşamalarda katılanları tanımadığını, olay yerine gitmediğini, olay günü alkollü olduğunu beyan ederek atılı suçlamayı reddetmiştir.

4.Katılanlar gece misafirlikten dönerken sanığın kendilerini takip ettiği, rahatsız olduklarını eve girdiklerinde polis imdat hattının arayarak ihbarda bulunduklarını, sanığın yakalanması üzerine sanığı teşhis ettiklerini beyan etmişlerdir.

5.Sanığın aynı gün katılanların ikamet ettiği mahallede bina içine izinsiz girme olayı nedeniyle yapılan ihbar üzerine yakalandığı ve katılanlar tarafından teşhis edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

5.Sanığın aynı gün katılanların ikamet ettiği mahallede bina içine izinsiz girme olayı nedeniyle yapılan ihbar üzerine yakalandığı ve katılanlar tarafından teşhis edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Babaeski 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2015 tarihli ve 52015/218 Esas, 2015/715 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4195, Karar No: 2006/7146, Tarih: 02.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/4195 E.  ,  2006/7146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporları hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırılan taşınmazlar üzerinde eski tarihte kurulmuş olan irtifak haklarından dolayı uğrayacakları değer kaybının incelenmesi ve belirlenen değerlerinden bu oranda indirim yapılmak suretiyle zemin m2 değerinin hesaplanması gerektiğinin dikkate alınmaması,

2-İrtifak hakkı tesis edilmek amacıyla yapılan kamulaştırma işleminde kamulaştırma bedeli, taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki değeri ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değeri arasındaki farktan ibarettir. Taşınmazın niteliğine göre Kamulaştırma Kanunu'nun 11.Maddesi'nin 3.Fıkrası hükmü gereğince taşınmazın tamamının bir bütün olarak değeri tespit edildikten sonra aynı maddenin son fıkrası uyarınca irtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oran ve tutarının gerekçeleri ile belirtilmesi gerekir. İrtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oranı, taşınmazın cinsi, niteliği, kullanım şekli, irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs.),taşınmazda kapladığı alan ve yeri, istikameti dikkate alınarak belirlenir. Yargıtay uygulamalarında, taşınmazın niteliğine uygun kullanımını önemli ölçüde etkileyen özel bir durum söz konusu olmaması halinde arazilerde irtifak nedeniyle olabilecek değer kaybının irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin %35 ini aşmaması gerektiği kabul edilmektedir.

Dava konusu taşınmaz üzerinden enerji nakil hattı geçirmek üzere irtifak hakkı tesisinde, irtifakın geçtiği yere ve alanına, taşınmazın yüzölçümüne ve niteliği ile Daireye intikal eden benzer dosyalarda uygulanıp, uygun bulunan oranlara göre bu değer kaybının 31 ada 2 parsel sayılı taşınmaz için %1.8, 30 ada 2 parsel sayılı taşınmaz için %1.3 oranından fazla olamayacağının düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 2.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.