muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/28625, Karar No: 2021/22837, Tarih: 28.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/28625 E.  ,  2021/22837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, suça sürüklenen çocuk ...’ın yokluğunda verilen gerekçeli kararın, adresinden taşınmış olmasından dolayı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edildiği ancak suça sürüklenen çocuğun cezaevinde hükümlü olduğunun ve tebligatın usulüne uygun olmadığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin süresinde ve eski hale getirme isteminin yerinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibarıyla hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk ...’ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyizinde;

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuğa atılı suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/2. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz istemi bu nedenle, yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e 66/2 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 28/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22493, Karar No: 2016/225, Tarih: 19.01.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/22493 E.  ,  2016/225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davalılardan ... vekili, maden ruhsatındaki haczin baki kalarak diğer tüm hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, İhtiyati tedbir kararına itiraza dair ara kararında talebin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine, Mahkeme 10/10/2015 tarihli ara kararında temyizi mümkün olmayan, ancak esas hükümle birlikte temyiz edilebilecek karar olması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar vermiştir. Temyiz isteminin reddine dair kararın yine davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı ... nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu meydana gelen ölüme dayalı manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece verilen ihtiyati hacze ilişkin ara karara davalı şirketçe yapılan itiraz üzerine Dairemizin 25.05.2015 tarihli kararı ile karar bozulmuş, uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda 10.10.2015 tarihli karar ile "davalının temyiz talebinin reddine" karar verilmiş, temyiz talebinin reddine dair kararın şirketçe süresinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, verilen karar "ihtiyati tedbir mahiyetinde ihtiyati haciz" olarak nitelendirilmiş ve bu kararların esas hüküm ile birlikte temyiz edilebeleceği gerekçesiyle yazılı biçimde temyiz isteminin reddina karar verilmiştir.

Temyize konu karar "ihtiyati haciz" mahiyetinde olup temyizi mümkün ve buna göre mahkeme kararının gerekçesi hatalı ise de 24.06.2015 tarihli ara kararın davalı vekiline 15.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, temyizin ise 13.08.2015 tarihinde gerçekleştiği ve böylece temyiz isteminin süresinde olmadığı, mahkeme ara kararı sonucu itibariyle doğru olmakla birlikte gerekçesi yönünden hatalı olduğu anlaşılmakla davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemenin 10.10.2015 tarihli temyiz isteminin reddine dair ara karar gerekçesinin "temyize konu 24.06.2015 tarihli ara kararın davalı vekiline 15.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, temyizin ise 13.08.2015 tarihinde gerçekleştiği ve böylece temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmakla temyiz isteminin süreden reddine" biçiminde düzeltilmesine ve kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... 'ne yükletilmesine, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7653, Karar No: 2011/9095, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/7653 E.  ,  2011/9095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 17.10.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Yasanın 322.maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25065, Karar No: 2018/252, Tarih: 22.01.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/25065 E.  ,  2018/252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum avukatının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalı ... İdaresinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, 16.08.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu hak sahiplerine bağlanan gelirin rücuan tazmini istemine ilişkin olup davanın yasal dayanağı ... yönünden 506 sayılı Kanunun 26/1 maddesi, ... yönünden 506 sayılı Kanununun 26/2 maddesidir.

Tatlıca Köyünde yol yapım çalışmalarında greyder operatörü olarak görev yapan sigortalı, greyderin manevra yapmasıyla ...'ın babasına ait tarla kenarında bulunan ağaçtan çitin yıkılmasına neden olmuş, aralarında geçen münakaşadan sonra adı geçen davalı, evindeki tüfeği alıp olay yerine geri dönmüş ve sigortalıyı öldürmüştür. Mahkeme, iş bu dosyada alınan kusur raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak tesis edilmiştir.

02.07.2014 tarihli kusur raporunda kasten adam öldürme eylemi nedeniyle ...'ın % 80, çitin bozulmaması için daha dikkatli davranması gerekirken greyderin tekerinin davalı ...'in çitine temas etmemesi için dikkatli davranması gerektiği, adı geçen davalının hakaret ve küfürlerine aynı şekilde karşılık verdiği gerekçesiyle sigortalının % 10, yol durumunun yeterince araştırılmaması, çalışma ve görüş emniyetinin sağlanması için gerekli tedbirleri almadığı, sigortalının talimatlara uygun çalışmasını sağlamak amacıyla gerekli çabayı göstermediği gerekçesiyle davalı ...'nin % 10 kusurlu olduğu kanaati belirtilmiştir. Mahkemece, anılan rapora itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kesinleşen ceza dosyasında sigortalının davalı ... tarafından kasten öldürüldüğü, bu suç nedeniyle adı geçen davalının müebbet hapis cezası ile cezalandırıldığı ve hakkında haksız tahrik hükümlerine ilişkin TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sonucu cezasında indirim yapılarak 18 yıl hapis cezası ile cezalandırıldığı ve hükmün Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Kesinleşen ceza dosyasında sigortalının davalı ... tarafından kasten öldürüldüğü, bu suç nedeniyle adı geçen davalının müebbet hapis cezası ile cezalandırıldığı ve hakkında haksız tahrik hükümlerine ilişkin TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sonucu cezasında indirim yapılarak 18 yıl hapis cezası ile cezalandırıldığı ve hükmün Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Eldeki davada, davalı ... İdaresinin hükme esas alınan kusur raporunda tartışılan önlemleri almaması sonucu oluşan durum ile sigortalının ölümü arasında uygun neden-sonuç bağı bulunmadığına göre, davalı Kurumun zararlandırıcı sigorta olayında kusurunun bulunmadığı; ceza davasında olayın oluşu yönündeki tespitin hukuk hakimi yönünden bağlayıcı olması karşısında, davalı ... hakkında haksız tahrik hükümleri gereğince müebbet hapis cezasının 18 yıl hapis cezasına indirilmesi nazara alınarak, bu haliyle davalının %100 sorumlu olduğu, tazminat tutarında Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri uyarınca, kazanılmış hak da gözetilerek indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, temyiz eden davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli kabul edilmeli ve bozma sonrası yürütülecek yargılamada, hükmü temyiz etmeyen davalı ... yönünden davacı Kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumu gözetilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 22.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2942, Karar No: 2020/19621, Tarih: 14.12.2020

**19. Ceza Dairesi         2020/2942 E.  ,  2020/19621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın arıza bakım onarım sorumlusu olduğu Akedaş şirketine ait enerji nakil hattındaki elektrik tellerinin rüzgarın etkisiyle birbirine çarpması sonucu oluşan kıvılcımın kuru otları tutuşturması nedeniyle gerçekleşen yangın olayında dosya kapsamında yer alan belgelerden yangın bölgesinde yer alan enerji nakil hatlarındaki bakım ve onarımın en son 12-13/07/2013 tarihinde yapıldığının ve sanığın soruşturma esnasında "Elektrik telleri birbirine temas etme durumu kesinlikle yoktur. Birbirine temas ettiği anda bölge trafoda bulunan koruma sigortaları veya termik manyetik şarteller atar. Olay günü bizim şartellerimizde herhangi bir atma durumu olmadı." şeklinde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında; elektrik tellerinin ne sıklıkla bakımının yapılması gerektiği, yangının bu bakım ve kontrol hatasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı, elektrik tesisatının bilimsel yöntem ve ilgili mevzuata uygun çekilip çekilmediği, olay tarihinde mevcut olduğu iddia edilen rüzgarın belirtilen neticeyi meydana getirip getirmeyeceği, bu hususun öngörülüp öngörülmediği, benzeri durumlarda sistemde arızayı önlemek için ayrı bir teknik kontrol mekanizmasının bulunup bulunmadığı, sanığın çalıştığı süre mesleki bilgi ve deneyimi ile sorumluluk sınırları da dikkate alınarak kusur isnat edilip edilemeyeceği hususlarında uyuşmazlığı çözmeye yeterli, denetime ve hüküm kurmaya elverişli konusunda uzman elektrik mühendisinden rapor alınarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.01.2016 tarih ve 2014/15-327 Esas, 2016/10 Karar sayılı kararında “1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 326/2. maddesine göre, hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkemece, sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması zorunlu olup müdafiin dinlenilmesi ile de yetinilemez. Aynı kurala 5271 sayılı CMK'nun 307/2. maddesinde de yer verilmiş olup anılan bu kanun hükümleri uyarınca sanığa, bozmada belirtilen ve aleyhinde sonuç doğurabilecek olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki delillerini sunma imkânı tanınmalıdır. Bu düzenleme, savunma hakkının sınırlanamayacağı ilkesine dayandığından, uyulmasında zorunluluk bulunan emredici kurallardandır.” hususlarına yer verilmiş olup; somut olayda davaya yeniden bakan mahkemece bozma üzerine yapılan yargılamada, Yargıtay 19. Ceza Dairesi'nin 2017/6311 Esas, 2019/6116 Karar sayılı bozma kararı sanık aleyhine olmasına rağmen, sanığın duruşmaya katılımı sağlanıp bozmaya karşı diyeceklerinin sorulmaması suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracak şekilde 1412 sayılı CMUK'nin 326 ve 5271 sayılı CMK'nin 307. maddelerinin ihlal edilmesi,

2)Sanığa zararı ödemesi halinde lehine olan CMK'nin 231/5. maddesi hükümlerinin uygulanması imkanı bulunduğunun adil yargılanma hakkının bir unsuru olan yargılama makamlarının "sanığa haklarını öğretme yükümlülüğü" kapsamında, usulüne uygun şekilde açıklanıp bildirilerek sonucuna göre anılan hükümlerin uygulanma imkanının bulunup bulunmadığının hükümde tartışılması gerektiği hâlde, söz edilen ilkelere uyulmaksızın, mahkemece bildirilmeyen zararı gidermediği gerekçesiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle adil yargılama ilkesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8953, Karar No: 2015/4876, Tarih: 12.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/8953 E.  ,  2015/4876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 09/07/1975-08/02/1980 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 9.7.1975 ile 8.2.1980 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesinde yer alan "İş Mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikâmetgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşmeler muteber sayılmaz" hükmü ile işçi-işveren arasındaki uyuşmazlıklara ilişkin kesin yetki kuralı düzenlenmiş olup Kanun'un 1/B bendinde "İşçi Sigortaları Kurumu ile sigortalılar veya yerine kaim olan hak sahipleri arasındaki uyuşmazlıklardan doğan itiraz ve davalara da bakarlar" hükmü doğrultusunda 5510 sayılı Kanun'dan kaynaklanan davalar İş Mahkemesinde görülmekle birlikte Kurumun taraf olduğu uyuşmazlıklarda yetkili mahkemenin neresi olacağına dair Kanun'da açık bir düzenleme bulunmamaktadır.

5521 sayılı Yasa'nın 15. maddesinde bu Kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı bildirilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 447/2.maddesine göre "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır" hükmü gereğince genel yetki kuralı dışında düzenleme öngörülmemiş olması karşısında 6100 sayılı HMK'da yer verilen özel yetkiye ilişkin düzenlemelerin İş Mahkemelerinin yetkisinin belirlenmesinde dikkate alınması ve bu doğrultuda uyuşmazlığın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 14. maddesinde yer alan hükümler doğrultusunda çözüme kavuşturulması gerekir.

HMK'nın 14/1. maddesi uyarınca "Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir." Bu yetki kuralı kesin olmadığından HMK'nın 19. maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19/2. maddesinde; "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz." hükmünü içermektedir. Yine, 116/1-a maddesinde "Kesin yetki kuralının bulunmadığı hâllerde yetki itirazı"nı "ilk itiraz" olarak düzenlemektedir. 117/1. madde ise; "İlk itirazların hepsi cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorundadır; aksi hâlde dinlenemez." hükmünü içermektedir. Son olarak; "Cevap dilekçesini verme süresi" başlıklı 127/1. maddesi ise; "Cevap dilekçesini verme süresi, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki haftadır. Ancak, durum ve koşullara göre cevap dilekçesinin bu süre içinde hazırlanmasının çok zor yahut imkânsız olduğu durumlarda, yine bu süre zarfında mahkemeye başvuran davalıya, bir defaya mahsus olmak ve bir ayı geçmemek üzere ek bir süre verilebilir. Ek cevap süresi talebi hakkında verilen karar taraflara derhâl bildirilir." şeklinde düzenleme getirmektedir.

Somut olayda, kesin yetki kuralının bulunmadığı dava ile ilgili olarak; davalı ... ... Kurumu'nun yetki itirazında bulunduğu, yetki itirazında yetkili olarak ... ... Kurumu Merkezi ve Toprak Mahsulleri Ofisi Genel Müdürlüğü ile ortak yetkiyi taşıyan ... mahkemelerinin yetkili olarak gösterildiği, kaldı ki; işin yapıldığı yerin de Viranşehir ilçesi olduğunun iddia edildiği anlaşılmakla, yetkili mahkemelerin ... Mahkemeleri olduğu göz önünde bulundurulmadan, mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2012/10-1153 E. 2013/245 K. sayılı ilamı da aynı yöndedir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.03.2015 gününde oybirliği ile karar verild
Yargıtay — Esas No: 2010/3782, Karar No: 2011/6084, Tarih: 11.07.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/3782 E.  ,  2011/6084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve maenvi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir

Mahkemece davacının maddi tazminat isteminin kabulüne manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 8.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir .

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

5510 sayılı Yasa’nın 18 nci maddesinde Kurumca yetkilendirilen hekim veya sağlık kurullarından istirahat raporu alınmış olması şartıyla; iş kazası nedeniyle iş göremezliğe uğrayan sigortalıya her gün için geçici iş göremezlik ödeneği verileceği, 19 ncu maddesinde iş kazası sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık Kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanacağı bildirilmiştir.

Somut olayda iş kazası nedeniyle davacıya gelir bağlandığına dair “Gelir Bağlama Kararı” mevcut olduğu halde mahkemece bilirkişi tarafından hesaplanan maddi zarardan iş kazası nedeniyle Kurumca bağlanan gelir tüm peşin sermaye değeri ve geçici işgöremezlik geliri düşülmeden sonuca gidilmesi hatalı olduğu gibi, ayrıca H.M.U.K 74 maddesinde mahkemelerin tarafların talepleriyle bağlı olduğu, talep edilenden daha fazlasına karar verilemeyeceği açıkça belirtilmiştir. Somut olayda davacının manevi tazminat istemi 5.000,00 TL iken mahkemece HUMK'nun 74. maddesine aykırı olarak bu miktar aşılarak 8.000,00 TL hükmedilmesi isabetsiz olmuştur.Yapılacak iş, davacıya bağlanan gelirin hüküm tarihine en yakın tarihteki en son peşin sermaye değerini sormak, hüküm tarihine en yakın tarihteki veriler gözetilerek davacının maddi zararını yeniden hesaplatmak, hesaplanan bu miktardan bağlanan gelirin en son peşin sermaye değerini düşmek suretiyle karşılanmayan maddi zarar miktarını tespit ederek davacıların kararı temyiz etmediği de gözetilmek suretiyle maddi tazminat konusunda çıkacak sonuca göre manevi tazminat yönünden de talep gözetilerek bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,11.7.2011gününde oybirliğiyle karar verildi.