muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7448, Karar No: 2011/16987, Tarih: 14.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/7448 E.  ,  2011/16987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Merzifon Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/04/2010 tarih ve 2008/332-2010/232 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, müvekkili şirketin ortağı olup taahhüt ettiği sermayeyi ödememesi nedeniyle hakkında Merzifon İcra Müdürlüğü'nde genel haciz yoluyla icra takibine geçtiklerini ancak davalının itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, asıl alacak üzerinden % 40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı tarafından 15 şirket ortağı aleyhine toplam 45.875,06 TL ana para alacağı için ilamsız takibe girişildiği, takip talebinin arkasında takibe konu alacağın ticaret odası aidaları, vergi borçları, SSK borçları ile muhasebeci ücreti, noterlik ücreti gibi bir kısım ücretlere dayalı olduğu, davacı vekili tarafından davalı aleyhine 2.552,00 TL taahhüt edilen sermaye bedeli olarak işbu davanın açıldığı, anonim şirketlerde ortakların sadece şirkete koymayı vaadettikleri sermaye payından sorumlu oldukları, kamu borçlarından ise, şirket ortaklarının mesul olmadığı, davacı vekilinin takip talebinde davalıdan şirketin ödemesi gereken borçları kapatmak için talepte bulunduğu böyle bir talebin ise kanuni dayanağının bulunmadığı, davacı vekilinin icra takibine başlarken ortaya koyduğu sebeplerle bağlı olduğu, dolayısı ile itirazın iptali davasında icra takibine konu borcun kamu borcu gösterilmesine rağmen ayrıca ödenmeyen sermaye borcuna dayalı olarak dava açarak itirazın iptalinin istemesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 18.40 TL temyiz harcının temyiz edenden alınmasına, 14.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5225, Karar No: 2012/13076, Tarih: 21.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/5225 E.  ,  2012/13076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 23.02.2011 gün ve 14743 - 1569 sayılı bozma kararında özetle: ”Çekişmeli ... 105 ada 51 parsel (4765 m2) sayılı taşınmaz hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmî belgelerde taşınmazların kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazların öncesi itibarıyla orman olduğu ve zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmî belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14. - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 21/11/2012

gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11280, Karar No: 2017/5145, Tarih: 30.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/11280 E.  ,  2017/5145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 13. maddesi ile TCK'nın 103. maddesinin yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/38119, Karar No: 2011/5698, Tarih: 21.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/38119 E.  ,  2011/5698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/9539

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2007

NUMARASI : 2007/900

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa göre;

Sanığın soruşturma aşamasında “dairede 1 yıldır oturduğunu,önceden kiracısının bulunduğunu,kiracının 2004 yılı Temmuz ayında taşınması üzerine eve kendisinin taşındığını,sayaç harici hat çekmediğini” kovuşturma aşamasında ise “2003 yılından bu yana tutanağa konu adreste oturduğunu,sayaçtan gizli hat çekmediğini” savunması karşısında,öncelikle tutanağa konu evde sanığın hangi tarihten itibaren oturduğu ve suça konu sayaca ilişkin tutanak öncesi tüketim belgeleri getirtilip harici hat almak suretiyle kaçak elektrik kullanımı olup olmadığı ve kaçak kullanım var ise hangi tarihte başladığı kesin olarak belirlenmeden ve kaçak hat yoluyla elektrik kullanımının sanık eve taşınmadan önce başladığının belirlenmesi halinde hattın bulunduğu yer itibariyle sanık tarafından bilinip bilinemeyeceği hususu mahallinde tutanak tanıkları ile birlikte keşif yapılıp tespit edilerek sanığın hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gizli hattın sanık tarafından bilinemeyeceğinin belirlenmesi halinde sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken,eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-5237 Sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 Sayılı TCK.nun 522.maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı “değer azlığı”nın 5237 Sayılı Kanuna özgü,ayrı ve yeni bir kavram

olduğu bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan eşyanın alınması durumunda olayın özelliği değerlendirilerek yasal ve yeterli gerekçeleri açıklanmak suretiyle uygulanabileceği gözetilmeden somut olayda uygulama yeri bulunmayan 5237 Sayılı TCK.nun 145.maddesi gereğince sanık hakkında ceza tertibine yer olmadığına karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK.nun 145.maddesi uyarınca sanığa ceza vermekten vazgeçilmesi halinde,mahkumiyet hükmü kurulmadan doğrudan 5271 sayılı CMK.nun 223/4.maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken sanık hakkında ceza tayin edildikten sonra ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 1412 Sayılı CMUK.nun 326. maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları korunmak suretiyle hükmün isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 21/03/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13909, Karar No: 2013/21152, Tarih: 05.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/13909 E.  ,  2013/21152 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Av....

2-Mete Temizlik Özel Sağ.Hiz.Bilg.Gıda

İnş.San.ve Tic.Ltd.Şti. vekili Av....

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,05/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14982, Karar No: 2013/16123, Tarih: 28.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/14982 E.  ,  2013/16123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ile maaş alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız fesih edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ve yıllık izin ücreti ile maaş alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K).

Somut olayımızda 1 yıl 3 ay kıdemi olan davacı işçinin fazla çalışma alacağı tanık beyanlarına dayalı olarak hesaplanmış olmasına rağmen, mahkemece yukarıdaki ilke kararı uyarınca hakkaniyet indirimi yapılmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

3- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, davacının günlük çalışma süresi yedibuçuk saati aşıyor olmasına rağmen yarım saat ara dinlenmesi düşülmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7934, Karar No: 2019/6274, Tarih: 20.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2018/7934 E.  ,  2019/6274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 32. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalılar avukatları istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi davalılardan Kalyon İnş. San. ve Tic. A.Ş, Kolin İnş. Tur. San. ve Tic. A.Ş, Limak İnş. San. ve Tic. A.Ş, Mapa İnş. ve Tic. A.Ş. ve Cengiz İnş. San. ve Tic. A.Ş. avukatının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı Artge İnş. Taah. Haf. Taş. Tic. Ltd. Şti. vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile; ... 30. İş Mahkemesi'nin 10/02/2017 tarih, ... Esas ve 2017/61 Karar sayılı kararının, 6100 Sayılı HMK'nun 353/1-b-2 bendi uyarınca kaldırılmasına, davacının davasının kabulü ile İşverence yapılan feshin geçersizliğine, davacının alt iş veren Artge İnş. Taah. Haf. Taş. Tic. Ltd. Şti'deki işine iadesine karar vermiştir.

... Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalılardan Kalyon İnş. San. ve Tic. A.Ş, Kolin İnş. Tur. San. ve Tic. A.Ş, Limak İnş. San. ve Tic. A.Ş, Mapa İnş. ve Tic. A.Ş. ve Cengiz İnş. San. ve Tic. A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılardan Kalyon İnş. San. ve Tic. A.Ş, Kolin İnş. Tur. San. ve Tic. A.Ş, Limak İnş. San. ve Tic. A.Ş, Mapa İnş. ve Tic. A.Ş. ve Cengiz İnş. San. ve Tic. A.Ş.ye yükletilmesine, 20/03/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2242, Karar No: 2011/4103, Tarih: 16.06.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2242 E.  ,  2011/4103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün ONANMASINA ilişkin olarak daireden verilen 6.12.2010 gün ve 2010/553-2010/6991 E.K. sayılı ilamın tashihi karar yoluyla incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine, usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle, yerinde olmayan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesi hükmüne uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 185,00 TL para cezasının karar düzeltme isteğinde bulunan davacı ...’ten alınmasına, red harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 16.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15438, Karar No: 2012/8205, Tarih: 18.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15438 E.  ,  2012/8205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.07.2010 tarih ve2010/169-2010/259 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18.15.2012 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av...dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, Almanya Dortmund Eyalet Mahkemesi tarafından verilen 30.06.2008 tarihli, 7 0 296/05 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, tenfizi istenen kararın TTK’nun 329 ve 405/2. maddesine aykırı olduğu, benzer nitelikteki Türkiye’de açılan davaların bu nedenle reddedilmesi nedeniyle eşitlik ilkesine aykırılık oluşturduğu, ayrıca yabancı mahkemenin dava dilekçesi ve kararı posta yolu ile tebliğ etmesi nedeniyle davalının savunma hakkının kısıtlandığı ve bu nedenle kararın usulüne uygun kesinleşmediği, bununla birlikte yabancı mahkeme kararında şirket hisselerinin davalıya iadesine karar verilmemesi nedeniyle mükerrer tahsilâta neden olunabileceği, tüm bu durumların açıkça kamu düzenine aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ve katılma yolu ile davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazları dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, mahkemece, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının Türkiye ile Almanya arasında 28.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi hükümlerine göre yapılmadığı, adi posta yolu ile kararın davalıya tebliğ edildiği, dolayısı ile kararın usulünce kesinleşmediği, kesinleşmeyen yabancı mahkeme kararının tenfizinin mümkün bulunmadığı, ayrıca, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının kamu düzenine ilişkin TTK’nun 329 ve 405/2. maddelerine ve anayasanın eşitlik ilkesine aykırı olduğu ve şirket hisselerinin davalıya iadesine karar verilmemesi nedeniyle mükerrer tahsilâta neden olunabileceği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Oysa, davaya konu Almanya Dortmund Eyalet Mahkemesi’nin yapmış olduğu yargılama sonucu verdiği karar davalının Almanya’da bulunan vekili Av. ....’a 05.08.2008 tarihinde tebliğ edilmiş olup, mahkeme karar başlığında da vekilin adı yazılı bulunmaktadır. Bu durumda tenfizi istenen mahkeme kararı usulüne uygun olarak davalının Almanya’daki vekiline tebliğ edilmiş ve süresinde yasal yollara başvurulmadan kesinleşmiş bulunmasına göre, mahkemece tenfize konu kararın kesinleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece tenfiz isteminin reddine ilişkin gerekçelerden birisi de, tenfizi istenen mahkeme kararının Türk kamu düzenine aykırı olduğudur. Gerçekten de, yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 SK.’nun 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir.

Kanunda kamu düzeni kavramının zamana ve yere göre değişebilen niteliği gereği bir tanımlama yapılmaktan kaçınılmış ve konunun hakimin takdirine bırakılması tercih edilmiş, ancak kamu düzenine aykırılığın “açıkça” olmasının aranmasıyla bu konuda takdir hakkı bulunan hakime bir sınırlama getirilmek istenmiştir. Bu düzenleme, Türk tenfiz hukukunda, kamu düzeni kavramının izin verdiği ölçüde, yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi lehine bir eğilimin bulunduğunu göstermektedir. Doktrinde de bu konuda hakime yardımcı olması bakımından bazı kriterler verilmiştir. Buna göre örneğin Türk tenfiz hakimi “kural olarak” yabancı mahkeme kararının doğruluğunu inceleyemez (revision au fond yasağı). Zira aksinin kabulü, aynı davanın Türk mahkemesinde tekrar görülmesi ve yeni bir Türk mahkemesi kararının ortaya çıkması sonucunu doğurur. Ancak örneğin Türk hukukunun vazgeçilmez kabul ettiği temel prensiplerini ihlal eden veya milletlerarası alanda geçerli olan ortak ilkelere aykırı bulunan yabancı mahkeme kararları tenfiz edilemez. Tenfiz hakimi takdir hakkını kullanırken, her somut olayın kendine mahsus özelliklerini de dikkate almalıdır.

O halde dava konusu uyuşmazlık yönünden de somut olayın özelliklerine göre bir inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır.