muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6251, Karar No: 2013/17598, Tarih: 10.06.2013

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, bozmaya uyulmasına rağmen “Yargıtay 9.H.D'nin 05/11/2012 tarih ve 2012/28269-2012/35987 E/K sayılı kararında; Danıştay İdari Dava Daireleri’nin 07.04.2011 gün ve 2011/55-205 sayılı kararından sonra uyuşmazlığın adli yargı yerinde görüleceği konusunda yeniden değerlendirme yapılması gerektiği, Danıştay İdari Dava Daireleri’nin 07.04.2011 gün ve 2011/55-205 sayılı kararında; “yasal düzenleme ile ...A.Ş.'nin özelleştirilmesi sonucunda, işlevsel görevlerde bulunan ve ikamesi kısa sürede imkansız personelin isteklerine bağlı olarak makul bir süre kamu görevlerinden aylıksız izinli sayılarak özel hukuk tüzel kişisinde çalışmalarına olanak sağlandığı, söz konusu personelin, aylıksız izinli olarak geçen sürede kamu personeli statülerinin devam ettiği, İmtiyaz sözleşmesi ile bir kamu hizmetini yürütmek hakkını elde eden davalı şirkete, devir sonrasında yetişmiş personel yetersizliği nedeniyle doğabilecek aksaklıkların önüne geçilebilmesi için, 406 sayılı Yasa hükümleri ile tanınan ayrıcalıkların sonucu olarak da, bünyesinde belli süre ile çalışmaya devam eden söz konusu personelin kamu kurumlarına naklen atanmasının sağlanması amacıyla kimi görevler yüklendiği, 406 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davalı şirket tarafından, hak sahibi personelinin Devlet Personel Başkanlığına bildirmesi, bildirim ile beraber personelin nakledileceği kamu kurumunda yararlanacağı parasal haklara esas olmak üzere memur maaş nakil ilmühaberi düzenlenmesi, personelin ilişiğinin kesilmesi gibi işlemler bulunduğu, bu işlemlerin idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurduğu ve ilgili personelin nakledilecekleri kurumdaki statülerini, özlük ve parasal haklarını belirlediği, söz konusu işlemlerin kamu personeli hakkında ve idare hukuku alanında tesis edilmiş birer idari işlem niteliğinde oldukları, davalı şirketin, Telekomünikasyon Kurumu ile Türk Telekom arasında imzalanan “Telekomünikasyon Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin İmtiyaz Sözleşmesi” ile belli bir kamu hizmetini yürütmek görev ve yetkisi ile donatıldığı, bu görev ve yetkiler dahilinde bazı

kamusal ayrıcalıkları ve yükümlülükleri bulunduğu, belirtilen statüsü ve özel yasa hükümleri gereğince bazı kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere sahip olması nedeniyle davalı şirketin, herhangi bir özel hukuk tüzel kişisinden farklı bir hukuki statü içinde bulunduğu, bu durumda, imtiyaz sözleşmesi ile bir kamu hizmetinin yürütmekle görevli ve yetkili kılınması nedeniyle, diğer özel hukuk tüzel kişilerinden farklı olarak kimi kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere tabi olan, 406 sayılı Yasa hükümleri ile, kamu kurumlarına nakil hakkı bulunan personeli ile ilgili olarak bazı kamusal görevler yüklenen davalı şirketin, belirtilen görevleri kapsamında tesis ettiği işlemlerin idari işlem niteliğinde olduğu ve bu işlemlerden kaynaklanan uyuşmazlıkların idari yargının görevinde bulunduğu”nun belirtildiği, dairece de ... İdari Dava Dairelerinin gerekçelerinin benimsendiğinin ifade olunması karşısında; HMK'nun 114/1-b maddesi uyarınca yargı yolunun caiz olması dava şartı olduğundan ve yargılamanın her aşamasında mahkemece resen dikkate alınması zorunlu olduğundan, bozma ilamına uyulmuş olmasının bu konuda karşı taraf yönünden usuli kazanılmış hak teşkil etmesi mümkün olmadığından; idari işleme yönelik sözkonusu uyuşmazlığın idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiği” gerekçesi ile davanın HMK.nun 114/1-b maddesi uyarınca "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle aynı yasanın 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 10.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5278, Karar No: 2013/9159, Tarih: 03.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/5278 E.  ,  2013/9159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanlarının kayden malik olduğu 597 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında malik hanesinde babasının soyadının yazılı olmadığını ileri sürerek, kayıtlardaki baba adının nüfus kayıtlarına uygun olarak '... oğlu ...'' olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, nüfus kayıtlarına uygun şekilde tapu kayıtlarının düzeltilmesi talebinin ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, dava konusu olan 597 parsel sayılı taşınmazın hükümde parsel numarasının 591 yazılmasının maddi hatadan kaynaklandığının anlaşılmış bulunmasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9226, Karar No: 2012/1005, Tarih: 30.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9226 E.  ,  2012/1005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

VEKİLİ : AV ... .

DAVALILAR : 1-...

2-YİMPAŞ YOZGAT İHTİYAÇ MADDELERİ PAZARLAMA VE TİCARET A.Ş.

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/04/2010 tarih ve 2009/648-2010/116 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi C.Sibel Meral tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkilinden para tahsil ettiğini ancak aldığı bu parayı geri ödememesi üzerine davalı aleyhine Nürnberg-Fürth Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açtıkları davanın kabulü ile 12.766.17 Euro anaparanın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verildiğini ve bu kararın kesinleştiğini ileri sürerek, Nürnberg-Fürth Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından müvekkili hakkında verilen kararın tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, daha önce açılan benzer nitelikteki davaların, TTK'nun 405/2'inci maddesi gereğince pay sahiplerinin, şirkete sermaye olarak verdiklerini geri isteyemeyecekleri yönündeki düzenleme gereğince reddedilerek Yargıtay denetiminden geçtiği, davacı tarafından yabancı mahkemede açılan davanın kabul ile sonuçlanmasının Türk yargı kararları ile çelişki oluşturduğu ve davalı şirketin ortakları arasındaki eşitliği zedeleyeceği, bu durumun kamu düzenine aykırılık teşkil ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, mahkemece, 5718 sayılı yasanın 54. maddesinin (c) bendi uyarınca, yabancı mahkeme hükmünün Türk kamu düzenine açıkça aykırı olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 sayılı Kanun’un 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir. Kendisine karşı tenfiz istenen tarafın savunma haklarının ihlali ise kamu düzenine aykırılıktan bağımsız bir tenfiz engeli olarak, 54/ç maddesinde düzenlenmiştir.

Kanunda kamu düzeni kavramının zamana ve yere göre değişebilen niteliği gereği bir tanımlama yapılmaktan kaçınılmış ve konunun hakimin takdirine bırakılması tercih edilmiş, ancak kamu düzenine aykırılığın “açıkça” olmasının aranmasıyla bu konuda takdir hakkı bulunan hakime bir sınırlama getirilmek istenmiştir. Bu düzenleme, Türk tenfiz

..../....

-2-

Kanunda kamu düzeni kavramının zamana ve yere göre değişebilen niteliği gereği bir tanımlama yapılmaktan kaçınılmış ve konunun hakimin takdirine bırakılması tercih edilmiş, ancak kamu düzenine aykırılığın “açıkça” olmasının aranmasıyla bu konuda takdir hakkı bulunan hakime bir sınırlama getirilmek istenmiştir. Bu düzenleme, Türk tenfiz

..../....

-2-

hukukunda, kamu düzeni kavramının izin verdiği ölçüde, yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi lehine bir eğilimin bulunduğunu göstermektedir. Doktrinde de bu konuda hakime yardımcı olması bakımından bazı kriterler verilmiştir. Buna göre örneğin Türk tenfiz hakimi “kural olarak” yabancı mahkeme kararının doğruluğunu inceleyemez (revision au fond yasağı). Zira aksinin kabulü, aynı davanın Türk mahkemesinde tekrar görülmesi ve yeni bir Türk mahkemesi kararının ortaya çıkması sonucunu doğurur. Ancak örneğin Türk hukukunun vazgeçilmez kabul ettiği temel prensiplerini ihlal eden veya milletlerarası alanda geçerli olan ortak ilkelere aykırı bulunan yabancı mahkeme kararları tenfiz edilemez. Tenfiz hakimi takdir hakkını kullanırken, her somut olayın kendine mahsus özelliklerini de dikkate almalıdır.

O halde dava konusu uyuşmazlık yönünden de somut olayın özelliklerine göre bir inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta incelenmesi gereken ilk konu, benzer olaylarda Türkiye’de açılan davaların, TTK’nun 329/1. ve 405/2. maddelerinde düzenlenen, anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyecekleri ve pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri ilkeleri gereği reddedilmesine rağmen, aynı şartlardaki ortaklarca yabancı mahkemelerde açılan davaların kabul edilmesinin ve alınan farklı yöndeki bu yabancı mahkeme kararlarının Türkiye’de tenfizinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağıdır. Nitekim mahkemece bu durum, T.C.Anayasası’nın kanun önünde eşitlik ilkesine ve kamu düzenine aykırı kabul edilmiştir.

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır.

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır.

Somut uyuşmazlık yönünden asıl incelenmesi gereken husus, tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı noktasıdır. Burada ilk olarak tanıma ve tenfiz hukukundaki kamu düzenine aykırılık kavramının, iç hukuktaki emredici kurallara aykırılık kavramından daha dar ve sınırlı bir anlama sahip olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Dolayısıyla kamu düzeni gerekçesiyle yabancı mahkeme kararının tenfizine istisnaen müdahale edilmelidir. Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan revision au fond yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez.

Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi Alman hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır.

..../....

-3-

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, karar verildi. ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

08/02/2012-S/E
Yargıtay — Esas No: 2010/2082, Karar No: 2010/4159, Tarih: 12.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2082 E.  ,  2010/4159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EYÜP 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVACI : AHMET BAL

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Eyüp 1.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 3.7..2008 gün ve 434-216 sayılı hükmün Bozulmasına ilişkin olan 26.10.2009 gün ve 7408-10705 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde dahili davalı Mehmet Mert vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK’nun 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle karar düzeltme isteğinin REDDİNE, dahili davalı Mehmet Mert'den usulün 442/3. maddesi ve 4421 Sayılı Yasa gereğince takdiren 172.00.-TL. para cezası ile 35.50.-TL. red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 12.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23182, Karar No: 2017/5843, Tarih: 16.05.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/23182 E.  ,  2017/5843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanığın adli sicil kaydında yer alan, Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 2010/238 esas ve 25.12.2012 tarihli ilamına göre, koşulları oluşmasına rağmen, hakaret suçunda TCK'nın 58. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sanık ...'nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz başvurusuna gelince;

Hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1 maddesinin birinci fıkrasının ( b ) bendine eklenen hüküm uyarınca, tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; anılan Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmüş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, başka yönleri incelenmeksizin, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/05/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16582, Karar No: 2019/2622, Tarih: 20.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/16582 E.  ,  2019/2622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79., 5510 sayılı Yasanın 86/9. maddeleri olup, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmelerinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

İnceleme Konusu davada; davacı davalı işveren nezdinde 25.07.2004-31.07.2011 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespitini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne, davacının davalı işyerinde 25.07.2004 ile 28.02.2011 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut dosyada; davacının 01.06.2009-01.06.2010 ile 28.02.2011-31.07.2011 tarihleri arasında davalı iş yerinden bildirimlerinin olduğu, ... Merkez Mahallesi muhtarlığı tarafından tanzim edilen ikamet belgesinde davacının 09.11.2005-01.08.2011 tarihleri arasında ... Sokak, ... Apartmanı No:129/zemin adresinin belirtildiği görülmektedir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler, toplanan deliller ve tanık anlatımları karşısında 09.11.2005-28.02.2011 tarihleri arasındaki dönem yönünden çalışmanın varlığına ilişkin kabul yerinde ise de çalışmanın niteliğinin ve 09.11.2005 tarihi öncesi dönem bakımından hem çalışmanın varlığı hem de niteliğinin tespiti yönünden yapılan inceleme, araştırma hüküm kurmaya elverişli ve yeterli değildir.

Mahkemece apartman işletme ve karar defterleri celp edilerek incelenmeli, davacının çalışması ile ilgili kararlar ve davacıya yapılan ödemeler tespit edilmeli, davacının 09.11.2005 tarihi öncesi nerede ikamet ettiği araştırılmalı, apartmanın kaç daireden oluştuğu, ısınma şeklinin nasıl olduğu, davacının apartmanda servis yapıp yapmadığı, çalışma şeklinin nasıl olduğu tespit edilmeli, bu şekilde davacının çalışmasının kısmi çalışma olup olmadığı açıklıkla belirlenmeli, kısmi çalışma olduğunun tespit edilmesi halinde davacının yaptığı iş ve bu işi kaç saatte yaptığı belirlenerek günlük ve aylık çalışma saati ve buna göre de 7,5 saat bir gün olmak üzere aylık çalışma günü tespit edilmeli ve sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... Apt. Yönetimi-...'a iadesine, 20.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19031, Karar No: 2013/1172, Tarih: 21.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/19031 E.  ,  2013/1172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/09/2012 tarih ve 2012/32-2012/265 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yurt dışına çıkarken hastalık ve kaza sigortası yaptırdığını, ...'da iken sigorta süresi içinde kalp krizi geçirip tedavi gördüğünü, hastane masraflarını davalıdan talep etmesine rağmen ödeme yapılmadığını ileri sürerek 12.120,00 TL tedavi giderinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Seyahat Sağlık Sigortaları Genel Şartları uyarınca sigortacı aleyhine açılacak davalarda yetkili mahkemenin sigorta şirketi merkezinin ve acentenin ikametgahı mahkemeleri olduğunu, müvekkilinin merkezinin .../...'da bulunduğunu, dolayısıyla yetkili mahkemelerin ... mahkemeleri olduğunu ileri sürerek yetki itirazında bulunmuş, ayrıca davacının rahatsızlığı nedeniyle yapılan tedavi giderlerinin teminat dışında kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, Seyahat Sağlık Sigortası Genel Şartlarının 13. maddesi uyarınca yetkili mahkemenin sigorta şirketinin merkezi ya da acentenin ikametgahının bulunduğu yer mahkemesi olduğu, HMK'nun 17. maddesine göre de tarafların yetki sözleşmesi yaptığı, aksi kararlaştırılmadıkça yetki sözleşmesi ile belirlenen mahkemenin kesin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizliğe ve dosyanın yetkili ... Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen poliçede Seyahat Sağlık Sigortaları Genel Şartlarına atıf yapılması ve genel şartlarda da yetki düzenlemesinin bulunması yetki sözleşmesi niteliğinde değildir. Kaldı ki 6100 sayılı HMK'nun 17. maddesinin uygulanabilmesi için yetki sözleşmesinin tacirler veya kamu tüzelkişileri arasında yapılmış olması gerekmektedir. Aynı Kanunun 15/2 maddesi uyarınca can sigortalarından doğan uyuşmazlıklarda sigortalının yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olduğu da gözetilmeyerek yazılı gerekçe ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.