muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24260, Karar No: 2017/28312, Tarih: 11.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/24260 E.  ,  2017/28312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 27/10/2012-18/04/2013 tarihleri arasında uluslararası uzun yol tır şoförü olarak çalıştığını, davacının davalı şirketçe fazla mazot yaktığı iddiasıyla iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini beyanla ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ödenmeyen Nisan ayı ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları ile yargılama gideri olarak ihtarname gideri dahil vekalet ücreti ve diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş aktinin araç içinde alkol kullanması nedeniyle haklı olarak feshedildiğini, fazla çalışma iddialarının gerçek dışı olduğunu, zira davacının uluslararası yasalar, karayolları yönetmeliği ve Yargıtay'ın ilgili kararı uyarınca günde 8 saatten fazla çalışamayacağının açık olduğunu, davalı şirketin ...'de belirli firma ve kamu kuruluşlarıyla çalıştığını, bu kuruluşların hafta sonu ve bayramlarda çalışmadığını, bu nedenle davacının hafta tatili ve ulusal bayram, genel tatil ücreti alacağı taleplerinin de yerinde olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Somut olayda; fazla mesai ücreti alacağı bulunup bulunmadığı konusunda anlaşmazlık bulunmaktadır.

Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin salt tanık deliline dayanarak fazla çalışma ücreti talep etmeleri mümkün değildir. Tanıkların anlatımları kendi çalışma saatleri ile ilgili olup, dava açan tır şoförü ile aynı seferde görev yapmamaları sebebiyle günlük çalışma saatlerini tam olarak bilmeleri imkânsızdır. Öte yandan uluslararası tır şoförleri mesailerini kendileri belirledikleri gibi günlük tır kullanımıyla ilgili sıkı trafik mevzuatına uymak zorundadırlar. Yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin fazla çalışma yaptıklarını yazılı delille ispatlamaları gerekir.

Uluslararası tır şoförü olarak çalışan davacının, yurtdışı çalışma koşulları ve usulü itibariyle fazla çalışma yapamayacağı gerçeği ve davacının fazla mesai yaptığını yazılı delille ispat edememiş olması karşısında fazla çalışma ücreti talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

3-Somut olayda; taraflar arasındaki diğer işçilik alacaklarına esas alınacak ücretin miktarı konusunda da anlaşmazlık bulunmaktadır.

Davacı davalı işyerinde yurt dışı tır şoförü olarak çalışmaktadır. Uygulamada ağır vasıta ve özellikle tır şoförleri bakımından gidilen mesafeye göre yol primi (harcırah) adı altında ödemeler yapıldığı görülmektedir. Çoğunlukla asgari ücret seviyesinde sabit ücret ödenmekte ve ücretin esaslı kısmı belirtilen primlerle sağlanmaktadır. Yoksa uzun yol tır şöförünün sadece asgari ücretle çalışmayacağı bilinen bir gerçektir. Böyle olunca tazminata esas ücretin tesbitinde yol primi adı altında yapılan ödemelerin de dikkate alınması gerekir. Dairemiz kararları da bu yöndedir. Böyle olunca, asgari ücret + prim davacının asıl ücretini oluşturmaktadır. Bu sebeple dava konusu isteklerin asgari ücret + prim esas alınarak hesaplanması gerekir. Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının 1.800,00 TL + prim ile çalıştığını ve yemek, barınma ve yol masraflarının işverence karşılandığını ifade etmiş, davalı vekili ise davacının 1.000,00 TL ücret ile çalıştığını ayrıca gidiş-geliş gümrük masrafları için 600,00 $ harcırah ödemesi yapıldığını ifade etmiş ve mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda 1.800,00 TL ücret + kapı masrafı düşüldükten sonra kalan harcırah miktarı üzerinden işçilik alacakları hesaplanmıştır. Ancak mahkeme hükmüne esas bilirkişi raporundaki aylık harcırah hesabında yalnızca gümrük kapısı masrafının düşüldüğü, aracın motorin ve yol masraflarının göz önünde bulundurulmadığı anlaşıldığından, ayrıca davacı tanığı Nazım Balca'nın beyanında prim dahil aylık ücretin 1.800,00 TL olduğu açıkça kabul edildiğinden, davacı vekilinin dilekçesinde beyan etmiş olduğu 1.800,00 TL'nin prim dahil aylık ücrete karşılık geldiği değerlendirilmekle, talep edilen işçilik alacaklarına ilişkin hesaplamanın söz konusu miktar üzerinden yeniden hesaplanması gerekmektedir.

4-Taraflar arasında 2013 yılı nisan ayına ilişkin ücret alacağının bulunup bulunmadığı hususu da bir diğer uyuşmazlık konusudur.

Davacı vekili dava dilekçesinde nisan ayına ilişkin maaş ücretinin ödenmediğini belirtmiş, mahkemece ödendiği davalı tarafından ispatlanamayan ilgili maaş ücretinin kabulüne karar verilmiş ise de; davalı vekilinin temyiz dilekçesine ekli 12.04.2013 tarihli alıcısı davacı ... olan, açıklama kısmından davalı şirket tarafından maaş+avansa karşılık davacıya yapıldığı anlaşılan 750,00 TL bedelli dekont göz önünde bulundurularak, ilgili ödemenin yukarıdaki esaslara göre belirlenecek 2013 yılı Nisan ücretinden mahsup edilerek talebe konu ücret alacağının yeniden değerlendirilmesi gerekmektedir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/279, Karar No: 2010/1303, Tarih: 11.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/279 E.  ,  2010/1303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,1994-1.10.2008 tarihleri arası tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının teslim ettiği ürün bedelinden yapılan kesinti nedeniyle 1994 yılından 01.10.2008 tarihine kadar 2926 sayılı Yasaya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 01.05.1995-30.04.2004 ve 28.12.2005-01.10.2008 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır. Yapılan incelemede davacının Ziraat Odası kaydının 16.08.2005-23.12.2005 arasında olduğu ve 10.04.2008 tarihinde yeniden başladığı, Pancar Ekicileri Kooperatifinde 1988 yılında başlayan kaydının 27.12.2005 tarihinde sona erdiği, üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunduğu, 01.05.2004 tarihinde tarım ... sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı, bu kaydın, 27.12.2005 tarihinde sona erdirildiği ve 01.10.2008 tarihinde yeniden başlatıldığı görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 01.05.1995 ila tescil tarihi olan 30.04.2004 arasındaki dönem yönünden verilen tesbit kararı yerinde ise de prim kesintisinin bulunmadığı 28.12.2005-01.10.2008 tarihleri arasındaki dönemde bu döneme ilişkin istemin soyut tanık beyanı ve zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasındaki "01.05.1995-30.04.2004, 28.12.2005-01.10.2008 tarihleri arası davacının Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine" cümlesinin çıkartılmasına, yerine " Davacının 01.05.1995-30.04.2004 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine, davacının 28.12.2005-01.10.2008 tarihleri arası tesbit talebinin ispat edilememiş olması nedeniyle reddine" yazılmak suretiyle hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 11.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5241, Karar No: 2012/3853, Tarih: 01.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/5241 E.  ,  2012/3853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesi içeriği ve esas hakkındaki görüşü gözetildiğinde, 150/2.maddenin uygulanması temyiz kapsamında olmadığı kabul edilerek yapılan incelemede:

Yağma suçunun geceleyin ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; 149.maddesinin 1.fikrasının (h) bendi yanında (c) bendinin de uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması ve anılan Yasanın 61.maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bunların Mahkemece değerlendirilmiş olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından, 5237 sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fikrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki "hafif" ve "pek hafif" ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden,yukarıdaki tüm ölçütler ışığında somut olayda yasal koşulları bulunmadığı halde, değer az kabul edilerek 5237 sayılı TCY’nın 150/2.maddesi uyarınca cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından; bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3.maddesi göz ardı edilerek, 53/1.maddesinde belirtilen haklardan, sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanı ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında TCY.nın 53.maddenin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasına "53/3.maddesi gözetilerek, 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kaylımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8358, Karar No: 2018/10961, Tarih: 20.09.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/8358 E.  ,  2018/10961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun, müştekinin beyanına göre işyerinde masa çekmecesinde bulunan 15-20 TL bozuk parasının çalınması karşısında: suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 1 yıl 4 ay hapis cezasından, TCK’nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra sonuç cezanın 1yıl 1 ay 10 gün hapis olarak belirlenmesi gerektiği halde, yazılı şekilde fazla ceza tayini,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 1 yıl 4 ay hapis cezasından, TCK’nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra sonuç cezanın 1yıl 1 ay 10 gün hapis olarak belirlenmesi gerektiği halde, yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14470, Karar No: 2016/2400, Tarih: 29.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/14470 E.  ,  2016/2400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıya ait aracın davalı sigortacının ....tarafından kaskolandığını, davacının poliçe vadesi içinde 31.05.2013 tarihinde yaptığı iki araçlı kazada hasar gördüğünü, poliçe kapsamına göre aracın karayolu ya da demiryolunda kullanılabilen motorlu-motorsuz araçlarla çarpışmasıyla oluşacak hasarların teminat kapsamında olduğunu, davalıya ihbar üzerine başka araçla çarpışma hasarının kapsam dışı olduğu gerekçeli ödeme yapılmadığını, hasar onarımını davacının yaptırmak zorunda kaldığını, 2.539,40 TL'nin 27.07.2013 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı aracının şirketleri tarafından dar kasko poliçesiyle sigortalandığını, poliçe ile aracın yanması ve çalınması hallerinin teminat altına alındığını, davacı talebinin ise çarpışma nedenine dayalı olması nedeniyle poliçe teminatı kapsamında olmadığını, ayrıca davacının şirketlerine hasar bildiriminde bulunmadığını ve gerekli tespitleri yapmalarını önlediğini, ispat yükünün davacıya geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacının tazmin talebinde bulunduğu hasarın oluştuğuna dair delil sunmamış olması, rizikonun gerçekleşmesi halinde sigorta genel şartları ve kanun gereği yerine getirmesi gereken yükümlülükleri yerine getirmeyen davacının davasının sübut bulmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 29/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/16690, Karar No: 2017/10256, Tarih: 08.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/16690 E.  ,  2017/10256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ...’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 177, 151/1, 31/2, 62, 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca 240,00 Türk lirası ve 1.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair İstanbul 1. Çocuk Mahkemesinin 10/05/2016 tarihli ve 2015/331 esas, 2016/171 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 08.03.2017 gün ve 94660652-105-34-15081-2016 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.03.2017 gün ve 2017/17054 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre, suça sürüklenen çocuğun pitpul cinsi tehlike arz eden köpeğinin tasmasını çıkartmak suretiyle başı boş bırakması neticesinde katılanın köpeğinin öldürülmesi ile sonuçlanan eylemin, hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma ve mala zarar verme suçlarını oluşturacağı, buna karşın 5237 sayılı Kanun’un fikri içtima hükümlerini düzenleyen 44. maddesi uyarınca bir fiil ile birden fazla suçun oluşmasına sebebiyet veren kişinin, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılacağının hüküm altına alındığı nazara alındığında, sanığın münhasıran daha ağır müeyyideye bağlanan mala zarar verme eylemi nedeni ile cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde iki ayrı suçtan hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma talebinin mala zarar verme ve hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma suçlarına ilişkin olması ile 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesi uyarınca, 27.01.2017 gün ve 29961 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2017 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun işbölümüne ilişkin 20.01.2017 tarih ve 2017/1 sayılı kararı ile Yargıtay Ceza Daireleri iş bölümü ortak hükümlerinin 4. maddesi gereğince, kanun yararına bozma istemini inceleme görevinin Yargıtay'ın 8. Ceza Dairesi'ne ait olduğu anlaşıldığından, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye TEVDİİNE, 08.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.