muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3859, Karar No: 2024/6852, Tarih: 20.05.2024

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar

verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şikâyetçi ... Cerrahi Özel Sağlık Hiz. San.ve Tic.Ltd.Şti.'de 18.06.2016-06.11.2020 tarihleri arasında hasta kabul-kayıt görevlisi olarak çalışan şüpheli hakkındaki denetimler neticesinde, şüpheli tarafından sisteme yansıtılmayan ödemeler olduğunun, bir hastanın ise 220 TL ödeme yapmasına rağmen kayıtlarda 68.04 olarak gösterildiğinin, kayıtların incelenmesi sonucu hastanenin toplam 2.159,73 TL zarara uğratıldığının iddia olunması, şüphelinin alınan savunmasında suçlamayı kabul etmeyerek, İş Mahkemesinde dava açması nedeniyle haksız suçlamalarda bulunulduğunu söylemesi ve hasta otomasyon sistemine ait görüntülerin sunulması karşısında; şikâyet dilekçesinde gösterilen tanıkların beyanlarına başvurulması, dosyanın konusunda uzman bilirkişiye tevdii ile rapor alınması, bilirkişi tarafından gerekli görülmesi halinde defter, belge ve kayıtların usulünce celb edilmesi, hastanenin zarara uğrayıp uğramadığının, uğramış ise miktarının kuşkuya yer bırakmayacak bir şekilde tespit edilmesi, İş Mahkemesinde görülen dava dosyasının getirtilerek incelenmesi, onaylı bir suretinin dosya arasına alınması, sonucuna göre şüphelinin hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken; "...şüphelinin suçlamayı kabul etmediği, müşteki şirket vekiline iddialarının ispatı amacıyla şirketin şikayet tarihlerindeki muhasebe ve yapılan işlem kayıtlarını sunması için meşruatlı davetiye gönderildiğinde şirket vekilinin 06.11.2020 tarihli tutanak fotokopisini sunduğu, müşteki şirket vekilinin sunduğu tutanakla bilirkişiye inceleme yaptırma imkanı olmadığı gibi tek başına delil de olmadığı, bu sebeple şüpheli hakkında dava açmayı gerektirir delil bulunmadığı..." şeklindeki hatalı gerekçe ve eksik soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 8. Sulh Ceza Hakimliğinin 10.06.2022 tarihli ve 2021/4823 Değişik İş kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6394, Karar No: 2014/8004, Tarih: 29.04.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/6394 E.  ,  2014/8004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Palu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2012/89-2013/139

Davacı vekili dava dilekçesinde, nüfus müdürlüğünün mahkeme kararı olmadan değişmesi mümkün olmayan "Ani" anne adını "Ati" olarak değiştirme işleminin iptaline, anne adının "Ani" olarak eski hale getirilerek düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davacıların murisi olan K. Ö.'ın Ani olan anne adının davalı C.. Ö.. tarafından verilen dilekçe üzerine nüfus müdürlüğünce Ati olarak değiştirildiğini, bu işlemin herhangi bir mahkeme kararına da dayanmadığını belirterek, nüfus müdürlüğü tarafından yapılan bu işlemin iptali ile K. Ö.'ın anne adının Ani olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne ve K. Ö.'ın Ati olan anne adının Ani olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Dairemizin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen bilgi ve belgelerden davacıların murisi olan K. Ö.'ın anne adının Ani iken, davalılardan C.. Ö..'ın 08.08.2007 tarihli dilekçesi ile nüfus müdürlüğüne başvurması üzerine, Ati olarak değiştirildiği ve bu işlemin her hangi bir mahkeme kararına dayanmadığı anlaşılmıştır.

Yargıtay uygulamalarında ve bilimsel çevrelerde ad üzerindeki hakkın şahsa sıkı sıkıya bağlı bir temel kişilik hakkı olduğu kabul edilmektedir. Bu bağlamda bir kimsenin ölümünden sonra adının değiştirilmesine olanak yoktur. Bu durumda mahkemece, davacılar murislerinin anne adının düzeltilmesini istediğine göre, çoğun içinde az da vardır kuralı uyarınca düzeltme isteminin tespiti de kapsayacağı dikkate alınarak, K.Ö.'ın anne adının Ani olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, anne adının Ani olarak düzeltilmesine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3282, Karar No: 2014/7715, Tarih: 11.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/3282 E.  ,  2014/7715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/11/2011

NUMARASI : 2008/433-2011/525

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 2000 yılında davalı işyerinde tır şoförü olarak çalışmaya başladığını, 2004 yılından itibaren ücretlerinin ödenmediğini, ayrıca 2004 yılından itibaren hak ettiği fazla mesai ücreti, ikramiye, yıllık ücretli izin paraları, resmi ve dini bayram tatilinde yapmış olduğu mesailerin paralarının da ödenmediğini, şirketin Özdilek firması ile ortaklıktan yeni ayrıldığını, toparlanmaya ihtiyacı olduğunu, işveren ile kendilerinin akraba olduğunu, şimdilik harcırahlar ile idare etmesini, alacakların içeride biriktirilip kendilerine toplu bir şekilde ödeneceğini beyan ettiklerini, bu nedenle güvendiğini ve ücret alacaklarının toplu ödeneceğine inanarak çalışmaya devam ettiğini ancak daha sonra davalı işverenin hiçbir alacağının olmadığını, isterse kendisine yol harcırahı olarak verilen paraları borç vermiş gibi göstereceğini söylemesi üzerine, iş akdini feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ücret alacağı, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve genel tatil alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının taleplerinin tamamının zamanaşımına uğradığını, davacının davalı işverenle akrabalık ilişkilerini kullanarak borç para aldığını ve bu paraları bankada çalıştırdığını ve iade etmemek için böylesine bir yola başvurduğunu, davacıya ait kredi kartı ve kooperatif borçlarını da davalı işverenin ödediğini, ayrıca davacının kendisine verilen yol masrafını harcamaması gerekirken bu parayı kendisinin kullandığını, uzun yol şoförü olarak çalışan bir kişinin uluslararası yollarda belli bir saatten fazla çalışamayacağını, bu nedenle davacının fazla mesai talebinin yersiz olduğunu, davacının nadiren de olsa fazla mesai yaptığını ve karşılığının ödendiğini savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı tarafça davacıya ücretlerinin ödendiği hususunda herhangi bir belge ibraz edilmediğinden davacı tarafından yapılan feshin haklı bir fesih olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Giydirilmiş ücret hesabında, tır şoförünün elektrik, su ve ısınma adı altındaki harcama kalemlerinin nerden kaynaklandığı ve bu kalemlerin parasal karşılığının işveren tarafından ödendiği hususları anlaşılamamaktadır. Bu harcama kalemlerinin giydirilmiş ücrete dahil edilmesi hatalıdır.

3 - Davacının yaptığı seferlerin sayısının tanık beyanlarına göre tespiti isabetsizdir.

2-Giydirilmiş ücret hesabında, tır şoförünün elektrik, su ve ısınma adı altındaki harcama kalemlerinin nerden kaynaklandığı ve bu kalemlerin parasal karşılığının işveren tarafından ödendiği hususları anlaşılamamaktadır. Bu harcama kalemlerinin giydirilmiş ücrete dahil edilmesi hatalıdır.

3 - Davacının yaptığı seferlerin sayısının tanık beyanlarına göre tespiti isabetsizdir.

Mahkemece ilgili Emniyet birimlerinden davacının yurda giriş-çıkış kayıtlarının temini ile gelen bilgiler dikkate alınarak, davacının yaptığı aylık ortalama sefer sayısına göre ücret seviyesinin belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile ücretin belirlenmesi hatalıdır.

4- Davacı 2004-2007 tarıhleri arasında ücretinin asgari ücret kısmının ödenmediği iddiasında olup, bu tarihler arasında davalı işverence, davacı adına çeşitli ödemeler yapıldığı görülmekle, bu ödemelerin anılan dönemde hak edilen asgari ücret tutarından mahsubu ile bakiyesine hükmedilmesinin gerekeceğinin düşünülmemesi hatalıdır.

5- Davacı işçi tır şoförü olup, işçilik alacaklarına hak kazanma ve hesap yönlerinden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yurt içi tır şoförleri bakımından fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir ise de takometre kayıtları bulunması halinde inceleme bu kayıtlar üzerinden yapılmalıdır (Yargıtay 9.H.D. 30.01.2013 gün, 2010/ 39450 E, 2013/ 3675 K.). Yurt içinde çalışan tır şoförünün hafta tatili ile bayram ve genel tatillerde çalıştığını her türlü yazılı delil veya tanıklarla kanıtlaması mümkündür. Ancak ulusal trafik kurallarına göre günde belli bir saat araç kullanma zorunluluğu sebebiyle fazla çalışma yapıldığının inandırıcı delillerle ispatı gerekir (Yargıtay 22.H.D. 24.06.2013 gün, 2012/ 25400 E, 2013/ 15235 K.). Takometre kayıtlarının sunulması halinde konunun uzmanı bilirkişi marifetiyle inceleme yapılarak kayıtlara üstünlük tanınmalıdır (Yargıtay 9.H.D. 13.06.2013 gün, 2011/ 17536 E, 2013/ 18349 K. ; Yargıtay 22. H.D. 21.05.2013 gün, 2013/ 10623 E, 2013/ 11943 K.).

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin salt tanık deliline dayanarak fazla çalışma ücreti talep etmeleri mümkün değildir. Tanıkların anlatımları kendi çalışma saatleri ile ilgili olup, dava açan tır şoförü ile aynı seferde görev yapmamaları sebebiyle günlük çalışma saatlerini tam olarak bilmeleri imkânsızdır (Yargıtay 22. H.D. 02.05.2013 gün, 2012/ 20294 E, 2013/ 9333 K.). Öte yandan uluslararası tır şoförleri mesailerini kendileri belirledikleri gibi günlük tır kullanımıyla ilgili sıkı trafik mevzuatına uymak zorundadırlar (Yargıtay 9.H.D. 25.03.2013 gün, 2013/ 1808 E, 2013/ 9914 K. ; Yargıtay 9.H.D. 23.01.2013 gün, 2010/ 39429 E, 2013/ 2594 K.).

Avrupa ülkelerinde hafta tatili günlerinde tır trafiği yasak olduğu için Avrupa ülkelerine sefer yapan tır şoförleri için salt tanık beyanları ile hafta tatili çalışmalarının ispatı mümkün değildir (Yargıtay 9.H.D. 2011/ 16868 E, 2013/ 17242 K.; Yargıtay 9.H.D. 03.05.2013 gün, 2011/ 7424 E, 2013/ 13347 K.).

Yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin fazla çalışma yaptıklarını ve hafta tatillerinde çalıştıklarını yazılı delille ispatlamaları gerekir.

Tır şoförünün yurt dışında olduğu sırada bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının yazılı delil veya tanık beyanları ile ispatı mümkündür. Tanık beyanları ile kanıtlanan bu tür çalışmalarda pasaport ve benzeri yurda giriş çıkış kayıtları üzerinden inceleme yapılmalı ve işçinin yurt dışında olduğu süreye rastlayan bayram ve genel tatil günleri için hesaplamaya gidilmelidir (Yargıtay 9.H.D. 11.04.2013 gün, 2011/ 5273 E, 2013/ 11883 K.; Yargıtay 9.H.D. 24.01.2013 gün, 2010/ 39272 E, 2013/ 2778 K.).

Somut olayda; davacının çalışma saatlerinin takoğraf kayıtlarına göre belirlendiği açıklanmış ise de davacının tek başına sefere çıktığı, araç kullanma saatlerini kendisinin belirlediği ve yurtdışındaki araç kullanma kısıtlamaları birlikte değerlendirildiğinde yukarıdaki ilke kararları doğrultusunda fazla mesai ücret talebinin reddinin gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

6-Davacının genel tatil alacak taleplerinin pasaport kayıtlarına göre yurtdışında seferde olduğu zamana denk gelen genel tatiller tespit edilerek belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26963, Karar No: 2013/23884, Tarih: 30.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/26963 E.  ,  2013/23884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Av. ...

2...-Temizlik Ve Yemek Tic.Ltd.Şti. vekili

Av. ...

Dava Türü : İşe İade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 30/12/2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3700, Karar No: 2015/17431, Tarih: 30.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3700 E.  ,  2015/17431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2014

NUMARASI : 2013/250-2014/686

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan buğday ve kavunun kuru ve sulu şartlarda 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimlerini, ayrıntılı üretim giderlerini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin ayrı ayrı gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28425, Karar No: 2016/893, Tarih: 18.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/28425 E.  ,  2016/893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İ...18. İŞ MAHKEMESİ

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ücret alacağı, yıllık izin ücreti, milli bayram çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde ıslak mendil imalatında kesme ve paketleme makina operatörü olarak çalışırken yanına sigortasız ve tecrübesiz işçi verildiğini. çalıştığı makinanın tehlikeli olması nedeniyle olası bir iş kazasının önlenmesi için işverini uyardığını bunun üzerine iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, bir kısım aylık ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının istifa etmek suretiyle işten ayırldığını, haklı bir nedeni ve ileri sürdüğü sigortasız tebrübesiz işçi çalıştırma olayının olmadığını, tüm haklarının da ödendiğini, savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının, bıçaklı makinede çalıştığı, kendisine yardımcı olarak birkaç günlük tecrübesiz personel verildiği, verilen personelin güvenlik eğitiminden geçirilmediği, güvenlik kurallarına uyulmadığı ve iş kazası riski olması nedeni ile itiraz ettiği için iş akdinin fesh edildiğini beyan etmesi karşısında, güvenlik kurallarının alındığının ispat yükünün davalı üzerinde olduğu ancak işverence buna yönelik ispat yükü yerine geritilmediği gibi davalının iddia ettiği gibi fiilen davacının işi bıraktığı kabul edilse dahi bu durumda da davacının 4857 Sayılı İş Kanunun 24.I.a maddesine göre iş akdini haklı nedenle fesh ettiği buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı ancak iş akdini davacı feshettiği kanaatine varıldığından, iş akdini fesheden davacının ihbar tazminatına hak kazanamadığı, bunun yanında fazla çalışma, yıllık izin, bir kısım aylık ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının günlük 12,5 saatlik çalışmasında yukarıdaki ilke kararında açıklandığı üzere 1,5 saat ara dinlenme süresi dikkate alınmalı iken 1 saatlik ara dinlenme kabul edilerek fazla çalışmanın belirlenmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2889, Karar No: 2024/2886, Tarih: 23.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/2889 E.  ,  2024/2886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3011 E., 2023/771 K.

DAVA TARİHİ : 16.09.2021

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 25. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/427 E., 2022/391 K.

Taraflar arasındaki gabin nedeniyle miras payının devri sözleşmesinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında akdedilen Beşiktaş 6. Noterliği'nin 16/09/2020 tarihli miras pay devri sözleşmesindeki edimler arasında açık oransızlık olduğunu, davalının müvekkilinin maddi açıdan zor durumda olmasından ve Türkiye'deki yasal prosedürler ile Türkçe'ye hakim olmamasından yararlanarak müvekkiline akdettirdiği sözleşmenin gabin nedeniyle iptalini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; eğitimli, maddi durumu iyi ve 61 yaşında olan davacının deneyimsizliğinden faydalanıldığı ve gabin hali iddialarının gerçek dışı olduğunu, henüz terekede hiçbir malvarlığının bulunmadığını, ihtilaflı olmasının terekenin değerini düşürdüğünü, davacının miras payını başka kişilere de devrettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri