muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9693, Karar No: 2015/11998, Tarih: 07.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/9693 E.  ,  2015/11998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday (yan ürün saman) ve taze fasulyenin 2012 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (tüm gider kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde yer alan ağaçların yaş ve cinsleri belirtilmek suretiyle 2012 yılı rayiç değerlerinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11958, Karar No: 2014/14036, Tarih: 28.10.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/11958 E.  ,  2014/14036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şemdinli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2014/25-2014/147

Davacı N.. Ö.. vekili Avukat Z.D. K. tarafından, davalılar M.. H.. vd aleyhine 19/03/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız el koyma nedenine dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş, hüküm, davacı ile davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kendisine ait büyükbaş hayvanlara kaçakçılık iddiası ile kolluk güçlerince el konulduğunu ve yapılan ceza yargılaması sonucunda üzerine atılı suçtan beraatine ve yedieminde bulunan hayvanların kendisine iadesine karar verildiğini, buna rağmen iadenin gerçekleşmediğini ileri sürerek, bu süreçte mahrum kalınan kazancın davalılardan tazminini talep etmiştir.

Davalılar zamanaşımı definde bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu olayda; davacıya ait 12 adet büyükbaş hayvana kaçak oldukları iddiası ile 26/04/2000 tarihinde kolluk güçlerince el konulmuş ve yediemin olarak dava dışı N.. Ö..’e teslim edilmiştir. Hakkari Ağır Ceza Mahkemesi 2001/88 Esas, 2001/163 Karar sayılı dosyasında sanık davacının delil yetersizliğinden beraatine ve yedieminde bulunan küçükbaş hayvanların sanığa iadesine karar verilmiş ve karar temyiz kanun yoluna başvurulmaksızın 14/02/2002 tarihinde kesinleşmiştir. Mahkemece öncelikle yapılması gereken; el konulan hayvanların sahibine fiilen teslim edilip edilmediği, teslim konusunda davacının müracaatının bulunup bulunmadığı hususlarının yedieminin beyanları da alınarak usulünce araştırılmasıdır. Söz konusu büyükbaş hayvanlar davacıya teslim edilmemiş ise hayvanların el koyma tarihindeki değerleri belirlenerek davacının zararı hesaplanmalıdır. Bu hesaplama yapılırken de hayvanların türü ve cinsi doğru hesaplanmalıdır. Eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 28/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3811, Karar No: 2006/6638, Tarih: 13.07.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/3811 E.  ,  2006/6638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm bir kısım davalılardan ... ve arkadaşları vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 922, 923, 924, 925, 926, 927, 928 parsel sayılı sırasıyla 3300, 8700, 6900, 6600, 7800, 9500 ve 15.300 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı, ifraz, taksim, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar ... ve arkadaşları adlarına tesbit edilmiştir. Asliye Hukuk Mahkemesinde davacılar (ölü) ... ve (ölü) ... mirasçıları tarafından davalılar aleyhine açılmış olan elatmanın önlenmesi davası kadastro mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların ½’sinin ..., ½’sinin de... mirasçıları adına iştirak halinde mülkiyet halinde tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılardan ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Kadastro sırasında taşınmazlar tapu kaydına, taksim irsen intikal ve zilyetliğe dayalı olarak davalılar adına tesbit edilmekle beraber, daha önce davacılar ... ve ... mirasçıları tarafından davalılar ... ve arkadaşları aleyhine tapuya dayalı olarak açılan elatmanın önlenmesi davası görevsizlikle kadastro mahkemesine aktarılmıştır. Dava ve cevap dilekçelerindeki ileri sürülen hususlarla tesbit nedenlerine göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, taşınmazların davacı tarafın mı yoksa davalı tarafın mı dayandıkları tapu kayıtları kapsamında kaldığı, kayıtların uymaması halinde taşınmazlar üzerinde hangi taraf yararına taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu yönlerinde toplanmaktadır. Taraflar ayrı kökten gelen tapu kayıtlarına dayanmışlardır. Dayanılan kayıtlar ilk tesislerinden itibaren tapu kadastro genel müdürlüğünden getirtilmemiş, el yazısı ile yazılmış tercüme evrakları ile yetinilmiştir. Diğer taraftan tapuların uygulanması ile ilgili yerel bilirkişi ve tanık sözleri de yetersiz olup gerekçeye dayanmaması yanında yapılan uygulamanın komşu taşınmazların tesbitlerine esas alınan kayıtlar getirtilip uygulanarak denetlenmesi yoluna da gidilmemiştir. Her iki taraf tapusunun kapsamlarının yazılı sınırlarına göre yüzölçümleri ile geçerli olacağı kuşkusuzdur. Hal böyle iken kayıtlarda yazılı sınır yerleri arazi üzerinde belirlenip ona göre kapsam tayini yoluna gidilmemiş ve krokide düzenlettirilmemiştir. Öte yandan zilyetlikle ilgili olarak bilirkişi ve tanık sözleri de uyuşmazlığın çözümüne elverişli bulunmamaktadır. Her bir taşınmazda kim yada kimlerin zilyet ettikleri, zilyetliklerinin başlangıç tarihi süresi ve sürdürülüş biçimi yönünden de yeterli araştırma yapılmamış, bilirkişi ve tanıklardan bilgileri sorulmamıştır. Ayrıca yargılama aşamasında davalılar K.sanin 331 tarih 9 nolu sicilden gelen Mart 1971 tarih 15 nolu tapu kaydına da dayanmalarına karşın uygulaması yapılmamış keza davacıların bildirdikleri 1938 tarih 1270 ve 1273 tahrir nolu vergi kayıtlarının dahi uygulamaları yapılarak taşınmazlara uyup uymadıkları saptanmamıştır.

Eksik inceleme ile hüküm verilemez. O halde öncelikle taraflardan taşınmazları ve öncesini iyi bilen yaşlı tanık gösterilmeli istenmeli, yerel bilirkişi seçiminde de aynı yöntem izlenmeli, gerek davacı ve gerekse davalı tarafın dayandıkları vede kadastro tutanaklarının mahsus bölümünde yazılı tapu kayıtları ilk tesislerinden itibaren intikalleri ile birlikte tapu kadastro genel müdürlüğü ve alınacak cevap göre yerel tapu sicil müdürlüğünden getirtilmeli, yöre ile ilgili eski tarihli memleket haritası ile hava fotoğrafları merciilerinden istenilmeli, daha sonra hayatta bulunmaları halinde önceki keşiflerde dinlenen yerel bilirkişi ve tanık-

larla taraflarca verilen önel üzerine gösterilecek tanıklar eşliğinde yerinde yeniden keşif yapılarak taraf tapu kayıtları olduğunda memleket haritası ve hava fotoğrafları üç kişilik yerel bilirkişi ve teknik bilirkişi aracılığıyla gereği gibi yerlerine uygulanıp aidiyet ve kapsamları belirlenmeli, bilirkişilere kayıtlarda yazılı sınırlar teker teker okunup arazi üzerinde yer ve güzergahları göstertilip düzenlenecek krokiye işaret ettirilmeli, bilirkişilerce bilinmeyen sınırlar yönünden tanıkların bilgisine başvurulmalı, her iki tarafın kaydın da sınır olarak yazılı bulunan Oduncu yolunun nereden geçtiği hususu üzerinde özellikle durulmalı, Oduncu yolu davacı tarafın dayandığı tapu kaydının kuzey sınırını, davalı taraf tapusunun da güney sınırı teşkil ettiği dikkate alınarak, yolun güzergahının belirlenmesi durumunda iki tapunun birbirlerine sınır olan iki ayrı taşınmaza ait olacağı ve bunun sonucu olarak tapuların çakışmasının söz konusu olmayacağı nazara alınmalı, komşu 663, 664, 665, 667, 742, ila 745, 758 ila 763, 825, 826, 827, 828, 829, 834 ve daha güneydeki 912 ila 916, 981 ila 985 nolu parsellere ilişkin kadastro tutanakları ile tesbitlerine esas alınan kayıtlar getirtilerek ve uygulaması yapılarak taşınmazlar yönünü ne şekilde sınır okuduklarına bakılıp bilirkişi ve tanıkların uygulama ile ilgili sözlerinin denetlenmesi yoluna gidilmeli, keza davacıların dayandıkları vergi kayıtlarının uygulaması yapılıp aidiyet ve kapsamları belirlenmeli, tapu kayıtlarının içerdikleri değişebilir ve genişletilmeye elverişli “kaş” sınırları itibariyle kapsamlarının yüzölçümleri ile geçerli olacağı düşünülmeli, kayıt kapsamında kalan yerlerde zilyetlik mülkiyetin koşulu olmamakla beraber kayıt kapsamları dışında kalan yerlerin öncesinin ne olduğu, kim yada kimlerden kaldığı, kimlerin zilyet ettikleri, zilyetlerinin başlangıç tarihi, süresi ve sürdürülüş biçimi olaylara dayalı olarak bilirkişi ve tanıklar ayrı ayrı sorulup saptanmalı, bilirkişi ve tanık sözleri arasında aykırılık doğduğunda giderilmeli, uyuşmazlığın 3402 sayılı kadastro yasasının 30/2 maddesi uyarınca çözümlenmesi gereken bir nitelik arz ettiğide gözetilerek mahkemece lüzum görülecek deliller resen toplanmalı, Asliye Hukuk Mahkemesinin 1960/78-1964/303 sayılı kesinleşen dava dosyası ve ilamları delillerin değerlendirilmesinde dikkate alınmalı ve davaya etkisi üzerin-

de durulmalı, yine bilirkişi raporunda sözü edilen asliye Hukuk Mahkemesinin 1957/67-1964/267 sayılı dava dosyaları getirtilip taraflarla ve taşınmazlarla ilgisinin ne olduğu üzerinde durulup, taşınmazlarla ilgisi olması halinde aynı şekilde değerlendirmede nazara alınmalı, davalıların dayandıkları kayıtlardan K.Sanin 331 tarih 9 noludan Mart l971 tarih 15 nolu kaydının revizyon gördüğü 141 ila 154 nolu parsellere uyup uymadığı yerinde yapılacak keşifle belirlenmeli, bu arada belgesiz zilyetliğe dayalı olarak taraflar adına tesbit edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının tapu sicil ve kadastro müdürlükleri ve hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğü nezdinde araştırılıp olduğunda kadastro tutanakları ve dayanakları getirtilip incelenmeli, fen bilirkişisine yapılan keşif ve uygulamaları, kayıtlarda yazılı sınır yerlerini ve kayıt kapsamlarını izlemeye olanak verecek biçimde geniş kapsamlı raporlu kroki düzenlettirilmeli, ondan sonra toplanan ve de toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Bir kısım davalılar ..., .... ve ... ile ali .... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 14.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9529, Karar No: 2012/11135, Tarih: 12.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/9529 E.  ,  2012/11135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.10.2011 gün ve 2009/299 Esas, 2011/281 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun mağdurenin olay tarihinden önceki dosyaya yansıyan durumlarını da irdeleyip değerlendirdikten sonra olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğuna karar vermiş bulunmasına göre tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki samimi ve istikrarlı beyanlarında sanıkla değişik tarihlerde baraka bir binaya giderek birden fazla cinsel ilişkiye girdiklerini anlatmış bulunması ve tüm dosya içeriği karşısında, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli cinsel istismar suçlarını değişik zamanlarda aynı suçu işleme kararı ile birden fazla kez işlemiş olduğu gözetilmeden sanığın eylemin bir kez olduğuna ilişkin savunmasına dayanılarak TCK.nın 43/1. maddesi gereğince her iki suçtan verilen cezalarının artırılmaması suretiyle cezalarının eksik tayini,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9008, Karar No: 2012/10534, Tarih: 19.09.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/9008 E.  ,  2012/10534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar tarafından, davalılar aleyhine 18.02.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit irtifakı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747.maddesine dayalı geçit irtifakı kurulması istemine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının maliki olduğu 312 sayılı parsel lehine bilirkişi rapor ve krokisinde gösterildiği üzere 297 ve 922 sayılı parseller aleyhine geçit tesis edilmiştir.

Hükmü, 297 sayılı parsel maliki davalı ... temyiz etmiştir.

İncelenen pafta örneğine göre, davacının 312 sayılı parselinin geçit ihtiyacında olduğu açıktır. Geçit davalarında amaç, geçit ihtiyacında olan taşınmazın genel yolla bağlantısının sağlanmasıdır. Kurulan geçitle davacı parseli paftada gösterilen DSİ’ye ait kanal ve yoldan geçilerek kuzeydeki Tütünlük Yoluna bağlanmıştır. Mahkemece DSİ’ye geçit için kanala köprü kurma imkanı bulunup bulunmadığı sorulmuş DSİ ise köprünün projelendirilmesi ve bu projenin kurumlarınca onaylanması halinde köprünün yapılabileceği belirtilmiştir. Bu durum karşısında mahkemece uzman bilirkişi vasıtasıyla köprü projesinin yaptırılması ve bundan sonra projenin onay için DSİ'ye gönderilmesi gereklidir.

Ayrıca, davacı tarafından her iki güzergah için de gerektiği takdirde kendi imkanları ile köprü yapmayı kabul ettiği de gözetilerek bilirkişi rapor ve krokisinde yeşil renkle gösterilen ve daha kısa ve ekonomik olduğu anlaşılan seçeneğin neden tercih edilmediği karar gerekçesinde açıklanmamıştır. 6100 sayılı HMK'nın 282. maddesi gereğince hakim, bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendireceğinden geçit seçeneklerinden birisinin tercih edilmesinin nedeni karar gerekçesinde somut olarak ortaya konulmalıdır. Bu sebeple belirtilen eksiklikler giderilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 19.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2703, Karar No: 2013/13471, Tarih: 26.09.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/2703 E.  ,  2013/13471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mirasçılık belgesi istemi

... ile Hasımsız aralarındaki mirasçılık belgesi davasının reddine dair Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 14.02.2013 gün ve 745/110 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, babası ... 'ün mirasçıları ve miras hisselerini gösterir mirasçılık belgesi verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece miras bırakan ile davacı arasında mirasçılık ilişkisi kurulamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekili tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle süresinde temyiz etmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; özellikle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 598. maddesi hükmünde başvurusu üzerine yasal mirasçı oldukları belirlenenlere, Sulh Mahkemesi'nce mirasçılık sıfatlarını gösteren bir belge verileceği, mirasçılık belgesinin geçersizliğinin her zaman ileri sürülebileceği açıklanmıştır. Yine 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 575. maddesi hükmüne göre miras ölümle açıldığı gibi aynı Kanun'un 30.maddesi hükmüne göre de doğum ve ölüm, nüfus sicilindeki kayıtlarla ispat olunabileceği, nüfus kütüklerinde kayıt bulunmaması veya bulunan kaydın doğru olmadığının anlaşılması halinde, gerçek durumun her türlü delille kanıtlanması mümkün olduğu düzenlenmiştir. Hukukumuzda çekişmeli yargıya tabi davalarda taraflarca hazırlama ilkesi geçerli olup, hakim tarafların talepleri ile bağlıdır. Hakim, talepte bulunan tarafların iddia ettiği olaylar ve ileri sürdüğü deliller ile yetinerek karar vermek zorundadır. Çekişmesiz yargıya tabi davalarda ise re’sen araştırma prensibi egemendir. Hasımsız açılan ve çekişmesiz yargıya tabi olan davalarda verilen kararlar kesin hüküm teşkil etmediği gibi bu kararlar açılacak bir iptal davası sonucunda değiştirilebilir veya ortadan kaldırılabilir.

Hal öyle olunca, toplanan deliller, dinlenen tanık anlatımları ve kolluk tutanaklarına göre miras bırakan 07.01.1911 doğumlu ... Altunsöz'ün davacının babası olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken Mahkemece yukarıdaki hukuki olgular gözardı edilerek davanın reddine karar .//..

verilmesi doğru olmamıştır. Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde davacıya iadesine, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6862, Karar No: 2021/1701, Tarih: 17.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/6862 E.  ,  2021/1701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Https:///sabah.com.tr/guney internet sitesinde yayımlanan haberin içeriğine yönelik ilgilisi ... vekili tarafından yapılan erişimin engellenmesi talebinin reddine dair Adana 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/12/2019 tarihli ve 2019/6573 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Adana 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 17/12/2019 tarihli ve 2019/6550 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 26.10.2020 gün ve 2020- 9505 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ve ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2020 gün ve KYB. 2020/97849 sayılı ihbarnamesi dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Somut olayda, "... ağır cezalık'' şeklindeki haber üzerine, ilgilisi ... vekilinin erişimin engellenmesi talebinin, "5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yolu ile İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkındaki Kanunun 8. maddesinde, içeriği, maddenin 1/a bendinde sayılan suçları oluşturduğu hussunda yeterli şüphe sebebi bulunan, aynı kanunun 9. maddesinde belirtilen yayın içeriğinin kişilik haklarının ihlal edici nitelikte ve aynı yasanın 9/A maddesinde, özel hayatının gizliliğini ihlal eder mahiyetteki internet ortamında yapılan yayınlara yönelik erişimin engellenmesine karar verilebileceği gözetildiğinde, talepte bulunanın talebinin yukarıda belirtilen maddeler kapsamında bulunmaması'' şeklindeki gerekçe ile reddine karar verilmiş ise de; anılan haber içeriğindeki olaya ilişkin olarak yapılan yargılama neticesinde ...'ın beraatine dair verilen Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/01/2018 tarihli ve 2016/372 esas, 2018/26 sayılı kararının Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 27/05/2019 tarihli ve 2019/2146 esas, 2019/1421 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmiş bulunduğunun anlaşıldığı,

Benzer bir olayla ilgili olarak Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 05/06/2017 tarihli ve 2016/15510 esas, 2017/5325 karar sayılı ilâmında yer alan, "Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17/6/2015 tarihli ve E.2014/4-56, K.2015/1679 sayılı kararının ilgili kısmı şöyledir: "...Unutulma hakkına gelince; unutulma hakkı ve bununla ilişkili olan gerektiği ölçüde ve en kısa süreliğine kişisel verilerin depolanması veya tutulması konuları, aslında kişisel verilerin korunması hakkının çatısını oluşturmaktadır. Her iki hakkın temelinde bireyin kişisel verileri üzerinde serbestçe tasarruf edebilmesini, geçmişin engeline takılmaksızın geleceğe yönelik plan yapabilmesini, kişisel verilerin kişi aleyhine kullanılmasının engellenmesini sağlamak yatmaktadır. Unutulma hakkı ile geçmişinde kendi iradesi ile veya üçüncü kişinin neden olduğu bir olay nedeni ile kişinin geleceğinin olumsuz bir şekilde etkilenmesinin engellenmesi sağlanmaktadır. Bireyin geçmişinde yaşadığı olumsuz etkilerden kurtularak geleceğini şekillendirebilmesi bireyin yararına olduğu gibi toplumun kalitesinin gelişmişlik seviyesinin yükselmesine etkisi de tartışılmazdır. Unutulma hakkı; üstün bir kamu yararı olmadığı sürece, dijital hafızada yer alan geçmişte yaşanılan olumsuz olayların bir süre sonra unutulmasını, başkalarının bilmesini istemediği kişisel verilerin silinmesini ve yayılmasının önlemesini isteme hakkı olarak ifade edilebilir..