muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/430, Karar No: 2015/414, Tarih: 24.11.2015

Kısmi iadeden ne kastedildiğine ilişkin kanun maddesinde ve gerekçesinde açıklama bulunmamakla birlikte, etkin pişmanlık müessesinin bir amacının, mağdurun suçtan gördüğü zararın giderilmesi veya uğradığı haksızlığın meydana getirdiği sonuçların onarılması olduğu göz önüne alındığında, kısmi iadenin mağduru tatmin edecek miktarda ve mağdur açısından doğrudan sonuç doğurucu nitelikte olması, bunun sonucu olarak da mağdura ilave bir külfet yüklememesi gerekir. Bu bağlamda sanık tarafından çalınan malın kullanılamayacak bir halde iade edilmesi veya malın kullanılabilmesi için mağdurun ayrıca bir işlem ve masraf yapması gereken durumlarda kısmi iadeden bahsedilemeyeceği gibi, bütünlüğü bozulan malların parça parça olarak iade edilmesi halinde de kısmi iadeden sözedilemeyecektir.

Çalınan eşyanın bütünlüğü bozulduktan sonra parçalanıp iade edilmesi ve parçaların tek başına maddi değerinin bulunması durumunda, kısmi iade ya da tazmin şartlarının oluşup oluşmadığına gelince; parça olarak tek başına değeri bulunan malın satılabilmesi, mağdurun herhangi bir emek ve mesai sarf etmesini gerektirmesi, buna bağlı olarak da iadenin doğrudan sonuç doğurmaması, ayrıca iade edilen parçanın satılma külfetinin zaten suçun işlenmesinden dolayı zarar görmüş olan mağdura yükletilmesinin hakkaniyete uygun olmaması nedeniyle kısmi iadenin şartlarının oluşmadığının kabulü gerekmektedir.

Diğer taraftan, kısmi iade şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesinde suça konu eşyanın niteliği de göz önünde bulundurulmalıdır. Örneğin, misli eşya niteliğindeki 1.000 Lira paranın çalınmasından sonra büyük bir bölümünün iade edilmesi durumunda kısmi iadeden sözedilecektir. Bölünemeyen eşya olan bisikletin fonksiyonlarını gerçekleştirmesine engel oluşturmayan sepeti, otomobilin işlevini yerine getirmesine engel teşkil etmeyen mesela dikiz aynası ya da teybi bulunmaksızın geri verilmesi durumunda kısmi iadenin gerçekleştiği kabul edilmelidir. Ancak suça konu eşyanın kendisinden beklenen işlevini yerine getirmesini sağlayacak parça veya parçaları olmaksızın geri verilmesi ya da işlevini yerine getiremeyecek şekilde bütünlüğü bozularak bir kısım parçaların iade edilmesi, örneğin motosikletin motoru olmaksızın geri verilmesi halinde işlevini yerine getiremeyecek bir durumda olması nedeniyle kısmi iadeden söz edilemeyecektir. Aynı şekilde eşyanın, mağduru tatmin etmeyecek yalnızca küçük ve tamamına göre değersiz bir bölümünün; örneğin otomobilin teybi ya da bilgisayarın şarj aletinin iadesi halinde de etkin pişmanlık hükümleri uygulanamayacaktır.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.04.2015 gün ve 53–129; 30.04.2013 gün ve 1437–153; 03.07.2012 gün ve 134–270 ve Altıncı Ceza Dairesinin 08.10.2008 gün ve 6088 -16583 ile 19.03.2009 gün ve 12722-5342 sayılı kararlarında da benzer sonuçlara ulaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.04.2015 gün ve 53–129; 30.04.2013 gün ve 1437–153; 03.07.2012 gün ve 134–270 ve Altıncı Ceza Dairesinin 08.10.2008 gün ve 6088 -16583 ile 19.03.2009 gün ve 12722-5342 sayılı kararlarında da benzer sonuçlara ulaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Olay günü matkap ucu almak amacıyla mağdurun işyerine gelen sanığın, mağdurun dükkânın arka bölümüne geçmesini fırsat bilerek masanın üzerinde bulunan cep telefonunu alarak iş yerinden ayrıldığı, geri dönen mağdurun telefonunun yerinde olmadığını gördüğü ve sanığı daha önceden de tanıması nedeniyle aynı apartmanda bulunan evlerine giderek durumu sanığın annesine anlattığı, sanığın annesinin mağdura cep telefonunu iade edeceğini söylediği, ancak aradan iki üç gün geçtikten sonra söz konusu telefonun yalnızca sim kartını iade ettiği, telefonun ise geri verilmediği ve mağdurun zararının başka bir şekilde de karşılanmadığı sabit olan olayda; sanığın annesinin suça konu telefonun sim kartını iadesiyle mağdurun uğradığı zararın, kanunun aradığı ölçüde tamamen ya da mümkün olduğunca aza indirilmek suretiyle giderilmediği ve iadenin mağduru tatmin edebilecek miktarda olmadığı, zira cep telefonunun hafıza kartı teslim edilmesine ve ikinci el bir telefon teklif edilmesine rağmen, telefonun geri verilmediğini ve zararının tazmin edilmediğini beyan eden mağdurun, bu teslimi zararının bir nebze de olsa karşılanması şeklinde değerlendirmediği, diğer taraftan soruşturma aşamasında, yakalama kararı üzerine sevk edildiği mahkemede ve ilk celse atılı suçlamayı kabul etmeyen, mağdurun beyanı alındıktan sonra ise suçlamayı kabul edip son sözünde de pişman olduğunu belirten sanığın, dile getirdiği bu pişmanlığını dış dünyaya yansıtan herhangi bir davranışı ile mağdurun arzuladığı şekilde zararını giderme yönünde herhangi bir çabasının bulunmadığı anlaşıldığından, kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlığı düzenleyen TCK'nun 168/1–4. maddesinin uygulanma şartlarının gerçekleşmediği, bu nedenle söz konusu maddenin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasının isabetli olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, usul ve kanuna uygun olan mahalli mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 11.03.2014 tarih ve 11099-8434 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Usul ve kanuna uygun olan Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2011 gün ve 19-142 sayılı mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2015 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2873, Karar No: 2013/8423, Tarih: 07.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/2873 E.  ,  2013/8423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın başka bir suçtan hükümlü olarak bulunduğu... 6 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda psikolojisinin bozuk olduğu bahanesi ile, kendisine verilen battaniye ve nevresim takımını yakıp, lavabo ve soyunma dolabına zarar vermesi şeklinde gelişen olayda, mahkemenin "kamu malına zarar verme" suçunun oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup; sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu halde 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13551, Karar No: 2019/6696, Tarih: 23.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/13551 E.  ,  2019/6696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davacı ...'in yaşının küçük olması nedeniyle velayeten verilen vekaletname ile dava açıldığı, ancak yargılama esnasında adı geçen davacının reşit olup ayrı bir vekaletnamesinin ibraz edilmediği, kararın ise adı geçen davacı yönünden vekalet görevi sona eren vekile tebliğ edildiği anlaşıldığından; davacılar vekilinden, davacı ...'e ait vekaletnamesinin temin edilmesi, temin edilemediği taktirde mahkeme kararının ve davalıların temyiz dilekçelerinin adı geçen davacı asile tebliğ edilerek temyiz süresi ve temyize cevap süresinin dolması beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/05/2019 tarihinde oybirliğiyle ... verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3663, Karar No: 2015/13648, Tarih: 15.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3663 E.  ,  2015/13648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Almus Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2014

NUMARASI : 2014/103-2014/203

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan ceviz'in kuru ve sulu taşınmazlar için ayrı ayrı dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2996, Karar No: 2017/6051, Tarih: 29.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/2996 E.  ,  2017/6051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin aşamalardaki çelişkili anlatımları, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında suç tarihinden önce bir süre birliktelik yaşadığı müştekiyle olay gecesi buluşup aracına alan sanığın çıkan tartışma sırasında kolundan tuttuğu müştekiyi zorla alıkoyduğu hususunda kovuşturma evresinde şikayetinden vazgeçen müştekinin iddiası dışında cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından, müsnet suçtan beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.11.2017 tarihinde üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dosya içeriğine göre sanığın daha önceden mağdureyi tanıdığı, olay günü karşılaştıklarında konuşmak istediğini söyleyerek hile ile aracına çağırdığı, buna inanan mağdurenin araca binmesini takiben “seni götüreceğim, bırakmayacağım” diyerek kolundan tuttuğu, bunun üzerine mağdurenin pencere camını açıp bağırıp yardım istediği, alkollü olan sanığın ağzını kapatmaya çalıştığı, mağdurenin etkin direnmesi nedeniyle eylemini tamamlayamadığı, takiben mağdurenin kolluğa müracaatı ile soruşturmaya başlandığı anlaşılmaktadır. Yerel mahkemece de oluş bu şekilde kabul edilmiştir.

Mağdurenin olay tarihli doktor raporuna göre “sol üst kol dış kısımda 2 cm ekimoz, sağ ön kol iç kısımda ve bilekte hassasiyet” mevcuttur. Bu rapor mağdurenin anlatımları ile tamamen örtüşmektedir.

Sanık olaya yakın ilk savunmasında özetle “mağdurenin isteği ile araca bindiğini, bir süre sonra inip gitmek istediğini, kendisinin ise evinin yanına bırakmak istediğini, müştekinin ise bunu kabul etmeyince bir iki kez sözle üstelediğini” belirterek, olay günü mağdureyi aracına aldığını ve bir süre isteği dışında tuttuğunu kısmen tevil yollu ikrar etmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, yerel mahkemenin kabulünün dosyada yer alan kanıtlara, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olduğu, mağdurenin duruşma aşamasında beyanında dönmesinin sanığı suçtan kurtarmaya matuf olduğu, sanığın geçmişi, dosyaya yansıyan kişisel özellikleri, mağdurenin ekonomik ve sosyal durumu dikkate alındığında beyan değişikliğine zorlanmış olma olasılığının da bulunduğu, sübutu kabul edilen fiilin unsurlarına uygun biçimde nitelendirme ve uygulamasının yapıldığı anlaşıldığından, sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/271, Karar No: 2016/4610, Tarih: 05.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/271 E.  ,  2016/4610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, (sanıklar ... ile ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...)

HÜKÜM : Mağdurenin 06.02.1993 olan doğum tarihinin 06.02.1991 olarak düzeltilmesine, sanıklar ... ile ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davalarının düşmesine ve tüm sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatlerine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

O Yer Cumhuriyet Savcısının 09.07.2015 havale tarihli gerekçeli temyiz dilekçesi ile sadece sanık ... hakkında kurulan hükümler ile mağdurenin doğum tarihinin düzeltilmesine ilişkin kararı temyiz ettiği anlaşıldığından, temyizin bu kapsamla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

06.02.1993 doğumlu olan mağdurenin doğum tarihinin müşteki anne ...ve tanık...'nin beyanlarına dayanarak, Adli Tıp Kurumu... İhtisas Kurulunun 10.06.2011 tarihli yaş tespit raporuna aykırı olacak şekilde, usule aykırı olarak düzeltilmesi suretiyle sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan düşme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14210, Karar No: 2016/19608, Tarih: 27.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/14210 E.  ,  2016/19608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 487,50 TL. kalan harcın temyiz eden davalı ...'ten alınmasına, 27/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21162, Karar No: 2021/7753, Tarih: 07.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/21162 E.  ,  2021/7753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça konu kalem ve plastik oyuncakların değerinin 15 TL olarak tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesi hükümlerinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18524, Karar No: 2009/1701, Tarih: 10.02.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/18524 E.  ,  2009/1701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi  :  Kayseri 1.İş Mahkemesi

Tarih  :  04.07.2008

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 20.000.00TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davacı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10.02.2009 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı vekili Avukat Ş.A. Ile karşı taraf vekili Avukat H.E. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava 21.10.2003 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 43,20 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının maddi zararı sigorta tahsisleri peşin sermaye değeri ile karşılandığından maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Zararlandırıcı olaya maruz kalan işçinin, davalılardan oluşan adi ortaklığa ait işyerinde çalışmakta iken, olay günü işyerinde, atık pamukların preste balyalanması işlemi sırasında sağ elinin presin kenarı ile tablası arasında kalarak ezilmesi neticesinde % 43,20 oranında meslekte kazanma gücünü yitirdiği olayın iş kazası olduğu dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 73.maddesinin açık buyruğudur.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 73.maddesinin açık buyruğudur.

Olayla ilgili olarak düzenlenen 23.12.2005 tarihli ilk bilirkişi raporunda işverenliğin %40,  kazalının ise % 60 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş, taraflarca bu rapora itiraz üzerine farklı bir heyet tarafından düzenlenen 20.09.2006 havale tarihli kusur bilirkişi raporunda ise işverenliğin %50, kazalının ise % 50 kusurlu kabulü gerektiği bildirilmiştir. Bu rapora da taraflarca itiraz edilmesi üzerine yeniden oluşturulan heyetçe üçüncü kez yapılan incele sonunda 08.03.2007 tarihli rapor ile işverenliğin %70, kazalının ise % 30 oranında kusurlu olduğu sonucuna varılmıştır. Bu rapora da taraflarca itiraz edilmesi üzerine dördüncü kez yapılan inceleme sonunda 16.07.2007 tarihli rapor ile bilirkişilerin kusur dağılımını işverenliğin %40,  kazalının ise % 60 oranında kusurlu olduğu şeklinde belirledikleri görülmektedir. Yerel mahkemece biri birini teyit ettiğinden bahisle 23.12.2005 ve 17.07.2007 tarihli raporlardaki kusur dağılımının esas alınmak suretiyle sonuca gidilmiştir.

Dosya içerisinde kusurun aidiyeti ve dağılımı açısından aynı olay nedeniyle farklı değerlendirmelerinin bulunduğu ortadadır. 08.03.2007 tarihli kusur bilirkişi raporunun somut olayın oluş biçimine daha uygun düştüğü gibi 23.12.2005 ve 20.09.2006 havale tarihli raporları telif edici nitelikte bulunduğu anılan raporların ve dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden anlaşılmaktadır. Öte yandan 16.07 2007 tarihli raporu düzenleyen heyette ye alan iş müfettişinin aynı olayla ilgili olarak 30.04.2004 tarihli teftiş raporunda kusur durumuna ilişkin görüş beyan ettiği görülmektedir. Hal böyle olunca somut olaya yasa ve tüzüğe uygun düşen ve daha önce düzenlenen iki raporu telif edici nitelikteki 08.03.2007 tarihli kusur bilirkişi raporundaki kusur dağılımı yerine, daha önce görüşünü beyan eden iş müfettişinin de yer aldığı inandırıcı güç ve nitelikte olmayan, 77.maddenin öngördüğü koşulları içermeyen 16.07.2007 tarihli kusur raporunun hükme dayanak almak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olmuştur.