muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5698, Karar No: 2016/2986, Tarih: 17.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/5698 E.  ,  2016/2986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada....Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/06/2014 tarih ve 2008/149-2014/96 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 15/03/2016 günü hazır bulunan davacılar vekili Av.... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalının müvekkillerinden izin almaksızın ve telif bedeli ödemeksizin meslek birliği üyelerine ait eserlerin kablolu yayın vasıtasıyla yeniden iletimini gerçekleştirdiğini, yeniden iletim için izin alması ve malî hak bedelini ödemesi için davalıya 01.04.2008 tarihli ihtarname keşide edildiğini,...'nın 76 maddesi hükmüne göre 2000 yılından bu yana kullanılan bütün görsel işitsel eserler ile yayınların listesinin dosyaya sunulması gerektiğini, sunulmaz ise tüm repertuarın haksız kullandığının kabulü gerektiğini, meslek birliği tarifesine göre ödenmesi gereken asgari yıllık bedelin 10.263.974,40 TL olduğunu, zamanaşımı süresi içerisinde kalan son yedi yıla ilişkin malî hak bedelinin ödenmesi gerektiğini, ...'nın 68. maddesine göre üç kat bedele hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek, şimdilik her bir davacı lehine 10.000,00 TL'nin ihtar tarihinden itibaren faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıların taleplerinin zamanaşımına uğradığını, 3984 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkındaki Kanun'un 26. maddesine göre iletimin ve yeniden iletimin serbest olduğunu, müvekkil şirketin hiçbir TV kanalının yayınını kaydetmediği ve tekrar yayınlamadığını, ...'nın 25. maddesi hükmüne göre yeniden iletim dikkate alındığında müvekkilin bir yayın kuruluşu olmadığını, bir kablo platform işletmecisi konumunda olduğunu, telif ücretinin TV kanalından tahsil edilmesi gerektiğini, 5846 sayılı Kanun ile 3984 sayılı Radyo ve Televizyon Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanunda ve bu Kanuna dayanılarak çıkarılan yönetmeliklerde telif hakkının ödenmesi konusunda yayıncı kuruluştan yana tercihin kullanıldığını, yayını ve yeniden iletimi yayıncı kuruluşun gerçekleştirdiğini, ... 76/son hükmüne göre iki meslek birliğinin tüm repertuarının haksız kullanıldığı iddiasının hukuken dayanağı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, eylemin haksız fiil oluşu ve süregelmekte olması nedeniyle zaman aşımı definin yerinde görülmediği, davalı taraf televizyon kanalları ile aralarında sözleşme bulunması nedeniyle sorumlu tutulamayacağını savunmuş ise de ...'nın 54. maddesi hükmü karşısında davalının üçüncü kişi durumunda olan televizyon kanalları ile sözleşme yapmasının onu sorumluluktan kurtarmayacağı, davacıların talep edebileceği bedelin davalının hazırladığı ortamın (kablolu yayın) kullanılması suretiyle davacıların (hak/eser sahiplerinin) izni olmaksızın ve mali hak bedeli ödenmeksizin televizyon yayınlarının tüketiciye umuma ulaştırılmasından doğan emsal bedel olabileceği, ...'nın 76/son fıkrasındaki karine ve Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 02.05.2011 tarih ve 2009/12371 E. 2011/5325 K. sayılı kararındaki ölçü ve ilkeler esas alınarak davalı ihtarnamenin kendisine tebliğinden itibaren yayıncı TV kanallarının ihlallerinden bilgi sahibi olduğundan ve davalıya gönderilen ihtarname 08.04.2008 tarihinde tebliğ edildiğinden ihlal tarihinin başlangıcının 08.04.2008 tarihi olarak kabul ediliği, davalının anlaşmalı olduğu TV yayın kuruluşları tarafından gerçekleştirilen yayınların davalıya ait kablo alt yapısı aracılığı ile abonesi olan TV izleyicilerine yeniden iletmesi eyleminin eser sahibinin eserin aslı ya da çoğaltılmış nüshalarının diğer biçimlerde umuma iletimine ilişkin mali hak kapsamında olduğu, davacı meslek birliklerinin hak takibine yetkili oldukları ve davalıya ihtarname gönderilerek sorumluluğunun başlatıldığı ve söz konusu ihtarname sonrasındaki dönemde davacı ...'ın hak sahibi olduğu eserlere ilişkin herhangi bir ihlalin bulunmadığı, diğer davacı...' ın söz konusu dönemde hak sahibi olduğu...filminin 25/05/2008 tarihinde Kanal D televizyonunda yayınlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının davacı Sinema Eser Yapımcıları Meslek Birliği'nin(... mali haklarına tecavüzün tespiti ile ...'nın 68. maddesi gereğince rayiç bedelin 3 katı olan 3.627.00-TL'nin 09.04.2008 tarihinden işletilecek faizi ile birlikte tahsiline, davacı Sinema Eserleri Sahipleri Meslek Birliği'nin(...) davasının reddine, hüküm özetinin ilanına karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, davalının izin almaksızın davacı meslek birliklerinin üyelerinin eserlerinin kablolu yayın vasıtasıyla yeniden umuma iletiminin gerçekleştirildiği iddiasına dayalı tecavüzün tespiti ve ...'nın 68'nci maddesi gereğince tazminat istemine ilişkindir.

Dairemizin 27.09.2012 tarih 2012/10171 esas 2012/14474 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere davalı şirket doğrudan yayın kuruluşu olmayıp 5846 sayılı ...'nın 25/2. maddesi kapsamında "eser sahibinin eserinin aslı ya da çoğaltılmış nüshalarını diğer biçimlerde umuma ileten" kuruluş niteliğindedir.

Dairemizin 27.09.2012 tarih 2012/10171 esas 2012/14474 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere davalı şirket doğrudan yayın kuruluşu olmayıp 5846 sayılı ...'nın 25/2. maddesi kapsamında "eser sahibinin eserinin aslı ya da çoğaltılmış nüshalarını diğer biçimlerde umuma ileten" kuruluş niteliğindedir.

Aynı ilamda davalı kuruluşun bu niteliği itibariyle hak sahiplerinin eser veya bağlantılı haklarının ihlali halinde bu ihlalin giderilmesi için haberdar edilmesi amacıyla kendisine ihtar yapılması gerektiği hususu belirtilmiştir. Davalı taraf ancak kendisine yapılan ihtara rağmen ihlale konu yayının içerikten çıkarılmaması halinde 5846 sayılı ... hükümleri uyarınca sorumlu tutulabilir. Davacı Meslek Birlikleri tarafından davalı kuruluşa gönderilen ihtarnamede belirli bir üye ya da üyelere ilişkin eser ve eser adları açıklanmaksızın, genel olarak meslek birliği ile 5846 sayılı ... hükümleri uyarınca sözleşme yapılması gerektiği belirtilmiş, bunun hukuki ve cezai sonuçları ihtar edilmiştir.

5846 sayılı ...'nın Ek 4/son maddesinde "Dijital iletim de dahil olmak üzere işaret, ses ve/ veya görüntü nakline yarayan araçlarla servis ve bilgi içerik sağlayıcılar tarafından eser sahipleri ile bağlantılı hak sahiplerinin bu Kanunda tanınmış haklarının ihlâli halinde, hak sahiplerinin başvuruları üzerine ihlâle konu eserler içerikten çıkarılır" hükmü düzenlenmiştir. Anılan hükümde de ifade edildiği üzere, keşide edilecek olan ihtarnamede içerikten çıkarılacak olan ihlale konu eserler veya bağlantılı hak konularının neler olduğu belirtilmelidir. Bu bakımdan, kablo ile iletim yapan davalı şirkete gönderilecek olan

ihtarnamede de bu şirket ile anlaşma yapan TV yayın kuruluşları tarafından gerçekleştirilecek yayınlar içerisinde mevcut ve hak ihlali oluşturduğu ileri sürülen sinema eserlerinin hangileri olduğunun belirtilmesi gerekir. Aksi takdirde, davalı yayın kuruluşunun yukarıda ifade edilen hukuki statüsü itibariyle önceden hangi eserlerinin ihlal oluşturduğunu bilmesi, bilebilmesi ve içerikten çıkarılmasını sağlaması mümkün bulunmamaktadır.

O halde mahkemece, davacı meslek birlikleri tarafından usule uygun ihtarname keşide edilmediğinden dava açma koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalıya verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 17/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16762, Karar No: 2013/1503, Tarih: 17.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/16762 E.  ,  2013/1503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkra- sından, hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZEL- TİLEREK ONANMASINA), 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/67203, Karar No: 2012/32327, Tarih: 20.03.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/67203 E.  ,  2012/32327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 12.08.2004'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 20.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7417, Karar No: 2016/5234, Tarih: 01.12.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/7417 E.  ,  2016/5234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, 1 no'lu bağımsız bölümün %50 hissesinin müvekkillerine, %50 hissesinin davalıya ait olacağının, davalıya ait bu %50 hisse ile yine davalıya ait 2 no'lu bağımsız bölümün 300.000,00 TL bedelle müvekkillerine satılacağının kararlaştırıldığını, davalının kat irtifakında 2 no'lu bağımsız bölümü müvekkilleri adına tescil ettirdiğini, fakat müvekkillerine düşen bir adet bağımsız bölümü adlarına tescil ettirmediğini ve inşaatın henüz tamamlanmadığını buna rağmen, 300.000,00 TL asıl alacak ve 2.897,25 TL işlemiş faizi olmak üzere, 302.897,25 TL'nin tahsili amacıyla müvekkilleri hakkında icra takibi başlattığını ileri sürerek, müvekkillerinin davalıya borçlu bulunmadığının tespti ile kötüniyet tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların itirazı üzerine icra takibinin durduğunu, bu nedenle menfi tespit davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığını, bağımsız bölümün davacı arsa sahipleri adına tescili ile birlikte satış bedelinin ödenmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, takibe itiraz etmiş bulunan davacıların menfi tespit davası açmalarında hukuki yararlarının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibinde borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

6502 sayılı Kanun'un 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı Mülga Borçlar Kanunu'nun 355 vd. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanununda 3/k maddesindeki tüketici tanımına uymadığı açıktır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç, arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Yasada tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Bu durumda, uyuşmazlığın 6502 sayılı Kanuna göre Tüketici Mahkemelerinde değil genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerektiği gözetilerek, göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-Kabule göre, bir davanın korunmaya değer, güncel hukuksal yarar bulunmaması nedeniyle reddedilebilmesi için, davacı/borçluyu tehdit edebilecek tehlike ve savsaklamalara karşı onu koruma gereksinmesinin olmaması gerekir. Borçlunun, hakkında henüz icra takibi başlamadan önce de yapılabilecek olası bir takibi düşünerek, kendisini bir borçla tehdit eden kimseye karşı “böyle bir borcu bulunmadığının saptanması” için dahi menfi tespit davası açabileceği kabul edilmişken, hakkında yürümekte olan bir icra takibi olan borçlunun, bu davayı açmasında hukuki yararının bulunduğunda hiç kuşku olmadığı gibi, böyle bir davayı açmasına da hiçbir hukuki engel bulunmamaktadır. Alacaklının elinde İİK’nın 68. maddesinde sayılan belgeler bulunmaması, borçlu hakkında başlattığı icra takibine, borçlunun itiraz etmek suretiyle takibi durdurması da borçlunun menfi tespit davası açmakta hukuki yararı bulunmadığını kabule yeterli olmayıp, bu halde dahi borçlu borç tehdidi altında olup, bu nedenle de menfi tespit davası açmakta hukuki yararı vardır. Kaldı ki, davacı/borçlunun borçlu olmadığını ileri sürerek ilamsız icra takibine itiraz etmesi, ancak takibin durmasını sağlamakta olup, icra takibini ortadan kaldırmamaktadır. Takibin iptali ise eldeki davanın açılmasından sonra gerçekleşen bir sonuçtur...'nun 2011/19-622\2012/9 esas sayılı ilamı) Bu itibarla, mahkemece, davacı/borçlunun, takip dursa dahi bu davayı açmakta hukuki yararı bulunduğunun gözetilmemesi de hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 01.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/322, Karar No: 2023/421, Tarih: 03.05.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2023/322 E.  ,  2023/421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1103 E., 2020/1636 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflar ve fer'î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalılar ve fer'î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı, davalı ...Ş. ve fer’î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı taraflar ve fer'î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin davalı ...Ş.’nin Beylikkırlar Mevkii Konakcık-Bodrum adresindeki işyerinde reklam departmanında müşteri temsilcisi olarak 12.07.2002-22.06.2005 tarihleri arasında çalışmasına rağmen hizmet bildirimlerinin yapılmadığını, 2002 yılı itibariyle prim dâhil aylık 850,00 TL ücretle çalıştığını, 22.06.2005 tarihinden sonra aynı işyeri adresinde aynı ortaklarla faaliyette bulunan davalı Bodrum Kent İletişim Yayıncılık Reklam Prod. Paz. Tur. İth. ve İhr. San. ve Tic. A.Ş. tarafından sigorta girişinin yapıldığını, bu işyerindeki aylık ortalama ücretinin net 2.000,00 TL ücret ve prim toplamı olmasına rağmen sigorta primlerinin Kuruma eksik yatırıldığını ileri sürerek müvekkilinin davalı ...Ş.’de çalıştığı 12.07.2002-22.06.2005 tarihleri arasındaki dönem için sigorta başlangıç tarihinin 12.07.2002 olarak; davalı Bodrum Kent İletişim Yayıncılık Reklam Prod. Paz. Tur. İth. ve İhr. San. ve Tic. A.Ş.’de çalıştığı 2008 yılı 5 inci ayından 2009 yılı 3 üncü ayına kadar olan dönem için eksik bildirilen 15’er günlük sigortalılığın tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalılar vekili; davacı ile müvekkili Kayın Yayıncılık Rd-Tv A.Ş. (Kayın Yayıncılık A.Ş.) arasında hizmet akdi bulunmadığını, davacının topladığı reklamları belli bir bedel karşılığında müvekkili şirkete sattığını, öte yandan davacının müvekkili Bodrum Kent İletişim Yayıncılık Reklam Prod. Paz. Tur. İth. ve İhr. San. ve Tic. A.Ş.’ye (Bodrum Kent İletişim A.Ş.) ait işyerinde 21.06.2005 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesiyle çalışmaya başladığını, 2008 yılında sürekli işe gelmesinin zor olacağını, kısmi süreli çalışmak istediğini beyan etmesi üzerine davacıyla 1 yıl süreli ayda 15 günlük kısmi süreli iş sözleşmesi imzalandığını, davacının 01.05.2009 tarihinde iş sözleşmesini feshettiğini ayrıca zamanaşımı süresinin dolduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Fer'î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK/Kurum) vekili; davalılar arasında zorunlu veya ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmadığından davaların tefrik edilmesi gerektiğini, ayrıca hak düşürücü sürenin geçtiğini, davanın kamu düzenini ilgilendirdiğini, bu nedenle resen araştırma yapılması ve fiili çalışma olgusunun ispatlanması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.10.2017 tarihli ve 2015/223 Esas, 2017/292 Karar sayılı kararı ile reklam sözleşmesi, ücret miktarı içeren belge, sabah programı kaydı ve tanık beyanlarından davacının 12.07.2002-21.06.2005 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak davalı ...Ş.’de; diğer taraftan davalı Bodrum Kent İletişim A.Ş. tarafından puantaj kaydına dayalı olarak eksik gün bildirimi yapılmasına rağmen dosya kapsamında puantaj kayıtlarının bulunmadığı, tüm çalışanların bordroları incelendiğinde sigorta primi ayda 30 gün bildirilmekteyken 2008 yılı 5 inci ayından itibaren ayda 15 gün üzerinden gösterilmeye başlandığı, bordro tanıklarının davacının kesintisiz çalıştığını doğruladıkları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacının 12.07.2002-21.06.2005 tarihleri arasında asgari ücretle 1061 gün davalı ...Ş.’de çalıştığının, 22.06.2005-01.05.2009 tarihleri arasında asgari ücretle 1390 gün davalı Bodrum Kent İletişim A.Ş.’de çalıştığının, 180 gün çalışmasının Kuruma bildirilmediğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar ve fer'î müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar ve fer'î müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 31.01.2019 tarihli ve 2017/2801 Esas, 2019/123 Karar sayılı kararı ile davacının sigortasız çalıştığını iddia ettiği 22.06.2005 tarihinden öncesine ait 14.04.2003 tarihli makbuzlar, davacının 2 yıldan beri reklam departmanında müşteri temsilcisi olarak çalıştığına dair yazı, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacının 14.04.2003-21.06.2005 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle davalı ...Ş.’de çalıştığı, davalı şirketler arasında organik bağ bulunduğu ve blok çalışma söz konusu olduğundan hak düşürücü sürenin geçmediği, diğer taraftan 22.06.2005 tarihli işe giriş bildirgesinde ve aylık çalışma gün sayısı 15 gün olarak belirtilen 10.05.2008 tarihli iş sözleşmesinde mevcut imzanın davacı tarafından inkâr edilmediği gibi hata, hile, ikrah iddiasında bulunulmadığı, bu itibarla davacının imzasını taşıyan belgelerin aksinin eş değer belgelerle kanıtlanmadığı gözetilmeksizin İlk Derece Mahkemesince davacının talebi de aşılmak suretiyle 15’er günlük sigorta sürelerinin 30 güne tamamlanmasının yerinde olmadığı, öte yandan kayıtlarda yer alan tutarı aşan ücret miktarı iddiasının yazılı delille ispatı gerektiği, bankaya hitaben düzenlenen davacının ücret miktarını belirten belgenin bağlayıcı olmadığı, bu durumda davacının asgari ücret üzerinde ücret aldığını ispatlayamadığı, Sosyal Güvenlik Kurumunun eldeki davada fer’î müdahil olarak yer alması gerektiği ayrıca Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının karar başlığında gösterilmesinin maddi hata olarak değerlendirildiği gerekçesiyle davalılar ve fer’î müdahil Kurum vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp düzeltilerek esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulü ile davacının davalı ...Ş.’de 14.04.2003-21.06.2005 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, davalı ...Ş. ve fer’î müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliğinin kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.