muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/17125, Karar No: 2023/12418, Tarih: 14.09.2023

karar verilmiştir.

5. ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 27.02.2018 tarihli ve 2018/16 Esas, 2018/334 Karar sayılı kararı ile sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince katılana yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlere ilişkin sanık ... ve müdafii ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Suça konu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirilmediğine,

2. Kararın usul, yasa ve hakkaniyete aykırı olduğuna,

B.Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Müvekkilinin savunmalarının gerçeğe uygun olduğuna, suça konu fiilin müvekkil tarafından meydana getirilmediğinin açıkça ortada olduğuna,

3. Usul, yasa ve hakkaniyete aykırı kararın bozulması gerektiğine,

C.Sanık ...'in Temyiz Sebepleri;

Lehine olan yasalardan faydalanmak istediğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Katılan ... ...'ın suç tarihinde arkadaşları olan mağdur ... ve ... ile birlikte gündüz saat 17.30 sıralarında yaya olarak yürüdükleri sırada tanımadığı iki şahsın kendilerine hitaben "gelin lan buraya" diye seslendikleri, bu sırada arkadaşları olan ...'un olay yerinden kaçtığı, sanık ...'ın sırtından kırmızı bir balta çıkarttığı ve katılan ...'ın üzerine doğru yürüdüğü ve kendilerine hitaben "bana para verin yada telefonunuzu verin" dediği katılan ...'ın kendisinin parasının olmadığını ve telefonunun da kötü bir telefon olduğunu söylediği, buna karşılık korktuğu için cebinde bulunan 220,00 TL parayı çıkartıp sanık ...'a verdiği, suça sürüklenen çocuk ...'un da mağdur ...'nın üzerini aradığı ancak bir şey bulamadığı, bunun üzerine ...'un sinirlenerek mağdur ...'e tokat attığı, böylece sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'in iştirak halinde katılan ...'a balta göstermek suretiyle 220,00 TL parasını zorla aldıkları, aynı balta ile mağdur ...'ya karşı da yağmaya teşebbüs ettikleri anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

1. Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu tevil yoluyla ikrar ettiği, sanığın ise kaçamaklı savunma ile inkar ettiği anlaşılmıştır.

2. Katılan ve mağdurun aşamalarda, birbirleriyle ve yakalama tutanağı ile örtüşen, oluşa uygun ve tutarlı beyanlarda bulunduğu belirlenmiştir.

3. Katılan ve mağdur'un vermiş oldukları eşgal bilgilerine göre yapılan soruşturmada suç tarihi ile aynı gün sanık ...'in suçta kullanılan balta ile yakalandığına dair kolluk görevlilerince düzenlenen yakalama tutanağının dosyada mevcut olduğu anlaşılmıştır.

4. Soruşturma aşamasında yakalanan suça sürüklenen çocuk ve sanığın, katılan ve mağdur tarafından canlı teşhis edilmiş olduklarına dair teşhis tutanağın dosyada mevcut olduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

3. Katılan ve mağdur'un vermiş oldukları eşgal bilgilerine göre yapılan soruşturmada suç tarihi ile aynı gün sanık ...'in suçta kullanılan balta ile yakalandığına dair kolluk görevlilerince düzenlenen yakalama tutanağının dosyada mevcut olduğu anlaşılmıştır.

4. Soruşturma aşamasında yakalanan suça sürüklenen çocuk ve sanığın, katılan ve mağdur tarafından canlı teşhis edilmiş olduklarına dair teşhis tutanağın dosyada mevcut olduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Mağdur ...'e Yönelik Nitelikli Yağmaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Yapılan İncelemede;

1. Temyiz isteminin reddine dair ek kararın sanığa ceza infaz kurumunda bulunduğu sırada okunmaksızın usulsüz tebliğ edilmiş olduğunun anlaşılması karşısında sanığın ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu kabulü ile tebliğnamedeki red isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hükümler birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Sanık ... ve Suça Sürüklenen Çocuk ... hakkında Katılan ...'a Yönelik Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik İncelemede;

1. Sanık ... bakımından; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.06.2013 tarih ve 2012/13-1444 esas 2013/305 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere tekerrüre esas alınan ilamın karar yerinde gösterilmesine gerek olmadığı halde tekerrüre esas alınan birden fazla ilam gösterilmişse de; belirtilen ilamlardan ağır olanın infaz aşamasında dikkate alınacağı olanaklı görülmüştür.

1. Sanık ... bakımından; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.06.2013 tarih ve 2012/13-1444 esas 2013/305 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere tekerrüre esas alınan ilamın karar yerinde gösterilmesine gerek olmadığı halde tekerrüre esas alınan birden fazla ilam gösterilmişse de; belirtilen ilamlardan ağır olanın infaz aşamasında dikkate alınacağı olanaklı görülmüştür.

2. Her ne kadar ayrıntıları temyiz sebepleri bölümünde belirtildiği şekilde sanık ve suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlemediği temyiz istemlerine konu edilmiş ise de suça sürüklenen çocuk yönünden sanığın da eyleme iştirak ettiğine ilişkin tevil yoluyla ikrar içeren savunması, sanık ... bakımından ise mağdur ve katılanın birbirleri ve yakalama tutanağı ile uyumlu aşamalarda alınan beyanları, sanığın suç tarihi ile aynı gün suçta kollanılan balta ile yakalanmış ve katılan ile mağdur tarafından canlı teşhis edilmiş olması ve nihayet kaçamaklı savunma içeriği gözetildiğinde suçun suça sürüklenen çocuk ve sanık tarafından işlendiğine dair kabul içeren hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Mağdur ...'e Yönelik Nitelikli Yağmaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 11.07.2018 tarihli ve 2018/ 16 Esas, 2018/334 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ...'in temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Sanık ... ve Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkından Katılan ...'a Yönelik Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) paragrafında açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 27.02.2018 tarihli ve 2018/16 Esas, 2018/334 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

14.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11053, Karar No: 2011/10792, Tarih: 18.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/11053 E.  ,  2011/10792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada Suruç Sulh Hukuk ve Şanlıurfa 2.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vesayet hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda, Suruç Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından vesayet altına alınan ... 'ın "... " adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle, vasi ... tarafından yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmesi istenmiş , mahkemece talep kabul edilerek ve kısıtlının yerleşim yerinin değiştiğinden söz edilerek mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 412. maddesinde vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişinin yerleşim yerini değiştiremeyeceği, yerleşim yerinin değişmesi halinde yetkinin yeni vesayet dairesine geçeceği hüküm altına alınmıştır. Aynı Kanunun 462/14 maddesinde de vesayet altındaki kişinin yerleşim yerinin değiştirilmesinin vesayet makamının iznine bağlı olduğu belirtilmiştir. Bu halde vesayet makamı olan Suruç Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.06.2010 tarihli ek kararı aynı zamanda kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin niteliğinde olup, uyuşmazlığın Şanlıurfa 2.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. (1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Şanlıurfa 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21221, Karar No: 2013/14271, Tarih: 24.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/21221 E.  ,  2013/14271 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 15.03.2009 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerden oluşan sosyal sigorta yardımlarının rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

1) Davacı vekili ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazların reddi gerekir.

2)Dava; 15.03.2009 tarihli iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 21. maddesidir. Anılan maddede yer alan, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca, sigortalının gerçek zarar miktarı hesaplanarak, gerçek zarar ile kusur karşılığı ilk peşin sermaye değerli gelir miktarlarının karşılaştırması sonucu Kurumun rücu alacağının belirlenmesinden sonra hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

./..

-2-

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca gerçek zarar tavan hesabı yapılmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekili ve davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2025/746, Karar No: 2025/4236, Tarih: 10.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/746 E.  ,  2025/4236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2556 E., 2021/1534 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen;“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusununda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin eksik araştırma sonucu deliller yeteri kadar toplanmadan verildiğine, şüphe bulunduğuna ve somut delil elde edilemediğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 194/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiili işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Çerkezköy Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4010, Karar No: 2020/5151, Tarih: 29.09.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/4010 E.  ,  2020/5151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının 01/02/2006 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı tahsisi ile ödenmeyen aylıkların faiziyle tahsili ve fazla ödediği primlerin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı Kurum avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinde; davacının devam eden vergi, oda ve sicil kayıtları gözetilip, sona erdikleri tarihler belirlendikten sonra, davacıya 01.05.2006 tarihi itibariyle bağlanan yaşlılık aylığı nedeniyle tahakkuk ettirilecek Sosyal Güvenlik Destek Primi Tutarının Kurumdan sorulmak suretiyle bildirilmesi sağlandıktan sonra, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 29/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3269, Karar No: 2018/12732, Tarih: 24.09.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/3269 E.  ,  2018/12732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı ......sı ... oğlu ...... Ayaz ile birlikte paydaşı olduğu 511, 674, 895, 1385, 2920, 3216 ve 3217 parsel sayılı taşınmazların ...... kayıtlarında mirasbırakanının ...... adının, adının ve soyadının, kendisinin ise ...... adının ve soyadının yanlış yazıldığını ileri sürerek, malik isimlerinin ...... kayıtlarına uygun şekilde düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iddiasının sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece ‘Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki; dosyada mevcut 22.07.1997 tarihli mirasçılık belgesine göre davacının 1936 doğumlu ... isimli kardeşi olduğu halde, dava konusu taşınmazların tesciline dayanak teşkil eden ...... tespit tutanaklarında davacının tek ...... olarak yer aldığı, ne var ki mahkemece bu çelişkinin giderilmediği görülmektedir.

Öte yandan; ...... kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesine ilişkin davalarda amaç, ...... malikinin kimlik bilgilerinin ...... kaydındaki bilgilere uygun hale getirilmesidir. Bu nedenle ......a kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle ......ta kaydı bulunmayan kişilerin ...... kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de, ...... kayıtlarında intikal yaptırılamaması nedeniyle zorunlu olarak dava açılan bu gibi durumlarda, dava konusu taşınmazın dayanak kayıtları getirtilip gerekli inceleme yapılarak ...... malikinin davacıların murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir tespit kararı verilmelidir.

Hâl böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak anılan çelişkinin giderilmesi; davacının mirasbırakanı ...... Ayaz ......ta kayıtlı olmadığından, ...... kaydındaki kimlik bilgilerinin ...... kaydına uygun hale getirilmesine imkan bulunmadığına göre tespit hükmü kurulabileceği gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.’’ gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyulup, soruşturma tamamlandıktan sonra davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 24.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11588, Karar No: 2006/14863, Tarih: 10.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11588 E.  ,  2006/14863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 108 ada 111 parsel sayılı 2.200 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar Aydın Çelik ve müşterekleri adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.