muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/17763, Karar No: 2018/19462, Tarih: 06.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/17763 E.  ,  2018/19462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi, 597 ada 7 sayılı taşınmazın değerinin belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Hükme esas bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların dava konusu taşınmaza göre büyük yüzölçümlü olması, imar parseli oldukları belirtildiği halde düzenleme ortaklık payı konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, bir kısmının ise çevresinin gelişmişlik durumu ve dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında emsal incelemesi uygun olmadığı gibi, bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların, satışına ilişkin akit tabloları Tapu Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların 2014 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Maddi hata sonucu, kamulaştırma bedeline işletilecek faizin 18.04.2015 yerine 17.04.2014 tarihinden yürütülmesine karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3) 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7493, Karar No: 2015/5920, Tarih: 29.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7493 E.  ,  2015/5920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun zincirleme biçimde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatına (2 kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında zincirleme biçimde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve 2010 yılı kasım ayındaki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere suça sürüklenen çocuğun zincirleme biçimde gerçekleşen eylemleri nedeniyle TCK'nın 61/4-5. maddeleri hükümleri dikkate alınarak, 103/2. maddesi gereğince verilecek ceza üzerinden aynı Kanunun 43. maddesi ile yapılacak artırım sonucunda bulunacak cezanın 103/6. maddenin tatbikiyle tayin edilecek cezaya ilave edilmesi suretiyle sonuç cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, netice cezanın TCK'nın 31/3. maddesi gereği 12 yıldan fazla olamaması nedeniyle bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle 2010 yılı kasım ayına ilişkin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükmü ile zincirleme biçimde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında 14.01.2011 tarihli kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Oluş ve kabule göre, suça sürüklenen çocuğun olay günü onbeş yaşından küçük mağdureyle birlikte Sivritepe mevkiine gittikten sonra cinsel ilişkiye girdiklerinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun yaşı itibarıyla rızasının hukuki geçerliliği bulunmayan mağdureye yönelik eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, TCK'nın 109/1, 109/3-f ve 109/5. maddeleri gereğince cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatına hükmolunması,

Oluş ve kabule göre, suça sürüklenen çocuğun olay günü onbeş yaşından küçük mağdureyle birlikte Sivritepe mevkiine gittikten sonra cinsel ilişkiye girdiklerinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun yaşı itibarıyla rızasının hukuki geçerliliği bulunmayan mağdureye yönelik eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, TCK'nın 109/1, 109/3-f ve 109/5. maddeleri gereğince cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatına hükmolunması,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2085, Karar No: 2024/590, Tarih: 18.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/2085 E.  ,  2024/590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/1396 E., 2021/920 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçıklıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; gümrüklenmiş değerin doğru hesaplanmadığına, suç tarihine göre hesaplanan değerlerin yüksek olduğuna, doğru hesaplanmış olsaydı miktarları ödeyeceğine, adlî para cezası yönünden teşdit uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, önleme arama kararı ile yol uygulama noktasında durdurulan sanığın sevk ve idaresindeki araçta 600 karton kaçak sigara ele geçirilmiştir.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/18 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında sigaraları satacağını beyan etmiştir. Bozma sonrası sanığa 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca ihtarat yapıldığı, sanığın ödeyecek maddi gücünün olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "normal değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Sanığa 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca ihtarat yapıldığı, sanığın ödeyecek gücünün olmadığını beyan ettiği anlaşıldığından ve hükümde 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun ve 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri ile 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesi tartışılarak hüküm kurulduğundan tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Tüm dosya kapsamına göre sanığın kullandığı araçta ticari miktar ve mahiyette sigaraların ele geçirilmesi ve savunmalarında suçunu ikrar etmesi karşısında, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/648, Karar No: 2007/408, Tarih: 01.03.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/648 E.  ,  2007/408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, takibe konu alacağın günün ekonomik koşulları ve paranın satın alma gücü karşısında bu miktar borcu karşılayacak para veya malın herkesin ev veya üzerinde bulunmasının doğal sayılması gerektiğinden bahisle, 5358 sayılı Kanun'la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337/1-son maddesi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair, ... icra Mahkemesinin 13.7.2006 tarihli ve 2006/1152-1305 sayılı kararına yönelik itiraz üzerine, itirazın öncelikle hükmü veren mahkemece incelendikten ve itirazla ilgili bir karar verildikten sonra gönderilmesi gerektiğinden bahisle iadesine ilişkin, ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2006 tarihli ve 2006/758 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 2004 sayılı Kanun'un itiraz başlıklı 353. maddesindeki; "İcra mahkemesinin bu bap hükümlerine göre verdiği tazyik ve disiplin kararlarına karşı, tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde, yargı çevresinde bulunan Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebileceği, itiraz üzerine verilen kararın kesin olduğu, İcra Mahkemesinin bu bapta yer alan suçlardan dolayı verdiği hükümlerle ilgili olarak 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanacağı" hükümden de anlaşılacağı üzere, İcra Mahkemesince hükmolunan tazyik ve disiplin hapsi kararlarına karşı itiraz olunabileceği,

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk incelemenin kararı veren mahkemece yapıldıktan sonra, mahkemenin kararını düzeltebileceği, yerinde görmezse itirazı inceleyecek mercie göndereceği, (CMK.268/2)

İcra ve İflas Kanunu'ndaki usule göre ise, itirazın icra mahkemesine değil, Ağır Ceza Mahkemesine yapılacağı, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki sistemden ayrıldığı,

Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki itiraz kanun yolunun, bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, dolayısıyla sistemin Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, (CMK'nun 268/3)

buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararların dar ve teknik anlamda "suç" karşılığı olan bir yaptırım olmadığı cihetle, itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 16.1.2007 gün ve 1968 sayılı Yazılı Emirlerine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 12.2.2007 gün ve 2007/13793 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.4.2006 gün, 2006/123 esas ve 2006/127 sayılı kararında da işaret olunduğu üzere, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile değiştirilen İİK'nun 353. maddesi uyarınca İcra Mahkemesinin disiplin ve tazyik hapsine ilişkin kararlara karşı tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebileceği, itiraz üzerine verilen kararların ise kesin olacağı, İcra Mahkemesinin bu bapta yer alan suçlardan dolayı verdiği hükümlerle ilgili olarak 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanacağını içermektedir. Hükümden de anlaşılacağı üzere, İcra Mahkemesinden verilen kararlara karşı itiraz ve temyiz yolu İİK'nun 353.maddesinde açık olarak gösterilmiştir. Ancak icra ve İflas Kanunu'nda düzenlenmeyen bir konuda Ceza Muhakemesi Kanunu'nun ilgili hükümlerine başvurulması mümkündür. Açıklamalardan anlaşılacağı üzere İcra Mahkemesinin verdiği kararlara karşı itirazın bağlı bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesince incelenmesi gerekmektedir.

Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki itiraz kanun yolunun bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararlarına ilişkin bulunduğu, buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararların dar ve teknik anlamda "suç" karşılığı olan bir yaptırım olmadığı cihetle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesi gereğince itirazın konusu hakkında karar vermesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname bu nedenle yerinde görüldüğünden ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2006 gün ve 2006/758 müteferrik sayılı kararının BOZULMASINA, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmeke üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDDİNE, 1.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7056, Karar No: 2017/8722, Tarih: 17.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/7056 E.  ,  2017/8722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı Dokuz Eylül Üniversitesi Rektörlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız nedenle sona erdirildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı üniversite, davanın reddine karar verilmesini istemiş, davalı şirketler cevap vermemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı ... Üniversitesi Rektörlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı üniversitenin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Somut olayda, davacı davalı üniversite nezdinde alt işveren işçisi olarak 01.03.2008 – 31.12.2012 tarihleri arasında yemekhane bölümünde temizlik işçisi görevinde çalışmıştır. Davalı üniversitenin talebi ile dava bazı alt işveren şirketlere ihbar edilmiştir. İhbar olunan şirketlerden ... Temizlik Tic. Ltd. Şti tarafından dosya içerisine davacının imzasının yer aldığı kıdem tazminat bordrosunun sunulduğu ve ilgili bordroda ... Şubesinden 3 taksit olarak 300,00 er TL olmak üzere toplam 900,00 TL kıdem tazminatının 15.03.2010, 02.04.2010 ve 05.05.2010 tarihinde ödemesinin yapıldığı belirtilmiş ve ilgili bordroda ödemelerin yapıldığı hesap numarasının yazılı olduğu görülmüştür. Mahkemece, davacının 900,00 TL kıdem tazminatı alacağının banka kanalıyla ödendiği bildirdiğinden belirtilen hesap numarasına ait ilgili banka hesap ekstresi getirtilmeli tutarın ödendiğinin ispatlanması halinde, ödenen miktarlar hesaplanan kıdem tazminatı tutarından yasal faizi ile birlikte mahsup edilmelidir. Eksik inceleme ve yazılı gerekçeyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 17.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13746, Karar No: 2024/553, Tarih: 24.01.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/13746 E.  ,  2024/553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/325 E., 2023/2019 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küre Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2020/8 E., 2022/60 K.

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; iş kazası sonucu vefat eden sigortalı hak sahiplerine bağlanan gelirin 5510 sayılı Kanun'un 21/1 inci madde hükmü uyarınca rücuan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davanın açıldığı tarihte alacağın miktarının yahut değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin imkânsız olduğu hâllerde, belirsiz alacak davası açılabileceğini, oysa davacı tarafından hak sahiplerine yapılan ödeme miktarının tam ve kesin olduğunu, dolayısıyla eldeki davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davaya konu alacağın zamanaşımına uğradığını, kurum sigortalısı ...’un, 29.03.2017 tarihinde saat 01.15 sıralarında, dava dışı işçi ... ile birlikte göçertmenin ağız kısmındaki maden atıkları ve pasayı temizlemek maksadıyla kullanmakta olduğu kepçe ile ileriye doğru gitmesi gerekirken geriye doğru giderek göçertmeye düşmesi şeklinde gerçekleşen iş kazasında, müvekkil şirkete izafe edilebilecek herhangi bir kusur bulunmadığını, dikkatsiz ve tedbirsiz hareketleri ile iş kazasına sebebiyet veren sigortalının asli kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda; işveren davalının %90 sigortalının %10 kusurlu olduğunu bildiren kusur raporunu hükme esas alınarak; " davanın kabulü ile 335.672,73 TL peşin sermaye değerli gelirin 155.158,69 TL'sine gelir bağlama onay tarihi olan 06.06.2017 tarihinden, 180.514,04 TL'sine gelir bağlama tarihi olan 20.07.2017 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine," şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Davacı vekili istinaf başvurusunda; işverenin ağır kusurlu olduğunu, yeniden kusur raporu alınması gerektiğini ileri sürmüş ve hesap raporu alınmasını talep etmiştir.