muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6134, Karar No: 2020/3433, Tarih: 09.07.2020

Bu nedenlerle, silahlı terör örgütü üyesi olmak suçlarının 3713 sayılı TMK'nın 3. maddesinde düzenlenen mutlak terör suçlarından olması, aynı Kanunun 5. maddesi kapsamında mutlak terör suçlarında her halükarda 3713 sayılı TMK'nın 5. maddesinin herhangi bir takdir hakkı olmaksızın uygulanmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda “silahlı terör örgütü üyesi olmak suçlarında cezanın alt sınırın beş yıldan fazla olduğu” nazara alındığında, sanık hakkında, “silahlı terör örgütü üyesi olmak” suçundan yapılan yargılama sırasında, CMK'nın 150/3 maddesi gereğince isteğine bağlı olmaksızın hatta açıkça müdafi istemediğini beyan etse bile müdafi

görevlendirme zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu zorunluluğa uyulmamasının temyizen inceleme konusu yapılıp yapılmayacağına gelince;

CMK'nın 188/1. maddesinde; "Duruşmada, hükme katılacak hakimler ve Cumhuriyet savcısı ile zabıt katibinin ve kanunun zorunlu müdafiliği kabul ettiği hallerde müdafiinin hazır bulanması şarttır." şeklinde duruşmada hazır bulunması gerekenler gösterilirken "zorunlu müdafiyi" mahkeme heyetinden saymıştır.

CMK'nın 197/1 maddesinde; “sanık hazır bulunmasa da müdafi bütün oturumlarda hazır bulunmak yetkisine sahiptir” denmek suretiyle yasa koyucu genel kural olarak sanık müdafiinin tüm oturumlarda bulunmasını arzu etmiştir.

CMK'nın 289. maddesinin 1-a-e bentlerinde, kanuna kesin aykırılık halleri içinde, "mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkül etmemiş olması ile Cumhuriyet savcısı veya duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken kişilerin yokluğunda duruşma yapılması" gösterilmiştir. Temyiz denetiminde bu madde kapsamındaki hukuka aykırılıklar temyiz kapsamında gösterilmiş olmasa da re'sen incelenecektir (CMK 289/1).

Tüm bu hususlar dikkate alınarak somut olay değerlendirildiğinde;

Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılaması yapılan sanığın, yargılama aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafi bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi gereğince de re'sen bir müdafi görevlendirilmediği, sanığa isnat edilen “silahlı terör örgütü üyeliği” suçunun niteliği dikkate alındığında, CMK'nın 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca hakkında müdafi görevlendirilmesinin zorunlu olduğunun anlaşılması karşısında, Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesine aykırı olacak ve savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde kovuşturmada müdafi hazır bulundurulmaksızın mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK'nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi;

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün öncelikle bu sebepten dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, atılı suçun mahiyeti, mevcut delil durumu ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak tahliye talebinin REDDİNE, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5445, Karar No: 2016/2394, Tarih: 20.04.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/5445 E.  ,  2016/2394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup iş bedelinin kur farkından kaynaklanan kısmının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında imzalanan 10.05.2011 tarihli sözleşmenin 4. maddesinde yapılacak işlerin bedeli euro cinsinden gösterilmiştir. Sözleşmede ödeme takvimi gösterilmiş olup hangi para cinsinden yapılacağına dair hüküm bulunmamaktadır. Yapılan işlerle ilgili faturaların Türk Lirası cinsinden düzenlendiği ve davalı tarafça gecikmeli de olsa ödendiği anlaşılmaktadır.

Sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 83. ve dava tarihi itibariyle yürürlüğe girmiş bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 99. maddesi hükmü uyarınca kural olarak konusu para olan borç ülke parası ile ödenir ise de; bedelin yabancı para cinsinden kararlaştırılmış olması halinde alacaklı yabancı para cinsinden olan alacağının aynen, vade ya da fiili ödeme tarihindeki rayiç üzerinden ülke parası ile ödenmesini isteyebilir. Faturaların Türk Lirası cinsinden düzenlenmiş olması Vergi Usul Kanunu gereği zorunlu olduğundan sözleşme bedelinin cinsinin değiştirildiği anlamına gelmez.

Bu durumda mahkemece iş bedeli yabancı para cinsinden kararlaştırıldığından davacının kural olarak kur farkını talep etmesinin mümkün olması sebebi ile tarafların delilleri toplanıp ödeme tarihindeki kurlara göre davacının kur farkından kaynaklanan alacağı olup olmadığı hesaplattırılıp sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile davanın tümden reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 1.350,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 20.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15413, Karar No: 2013/18180, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15413 E.  ,  2013/18180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan buğday, buğday samanı, dolma biber, kuru soğan, taze fasulye ve pırasanın değerlendirme tarihi olan 2012 yılına ait olmak üzere sulu arazide ayrı ayrı dekar başına elde edilecek ortalama verim, kg başına ortalama satış fiyatları ve masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı açıklanmak suretiyle detaylı üretim giderleri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtildikten ve alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16640, Karar No: 2023/13657, Tarih: 18.12.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/16640 E.  ,  2023/13657 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/639 E., 2022/1752 K.

DAVACILAR : 1. ... 2. ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 17.04.2015

HÜKÜM/KARAR : Davalının istinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/289 E., 2020/57 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, 17.01.2015 tarihinde sürücü dava dışı yönetimindeki dava dışı Hasankale Turizm işletmesine ait otobosünde yolcu olarak seyahat eden 'in Otobüsten indikten sonra meydana gelen kazada vefat ettiğini belirterek koltuk sigortası tutarının davalı taşıma sigortasından temerrüt tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

I. DAVA

Davacılar vekili, 17.01.2015 tarihinde sürücü dava dışı yönetimindeki dava dışı Hasankale Turizm işletmesine ait otobosünde yolcu olarak seyahat eden 'in Otobüsten indikten sonra meydana gelen kazada vefat ettiğini belirterek koltuk sigortası tutarının davalı taşıma sigortasından temerrüt tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, Zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası tür itibariyle can sigortası türü olup, rizikonun gerçekleşmesi ile sigortalı ölmüş ise poliçede gösterilen meblağın aynen ödenmesi gerektiği somut davada çekişme konusu olan husus, kazanın koltuk sigortası kapsamında gerçekleşip gerçekleşmediğine ilişkin olup Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk ferdi Kaza Sigortasının sadece yolculuk sırasını kapsamayıp, aynı zamanda otobüs içinde veya dışında, bekleme, duraklama ve mola yerlerinde karşılaşılabilecek kazalarda, kişinin kendinden veya sürücünün kusuruna bakılmaksızın sigortalının zararlarını karşılamakta olduğu dava konusu kazada otobüs şoförünün müteveffayı durak dışı bir yerde, toplu taşıma aralarına yasak olmasına rağmen yol ortasında ve ön kapıdan indirdiği, müteveffa aracın önüne geçerek yolun karşısına geçmeye çalıştığında hayatını kaybettiği, otobüsün henüz hareket etmesinden önce kazanın meydana gelmiş olmasından dolayı, müteveffanın sigorta hakimiyet alanından çıkmadığı otobüs durağında ve otobüs dışında meydana gelen kazaları dahi sigortanın rizikoyu karşıladığı düşünülürse, durak dışı indirilen yolcunun henüz otobüs hareket etmeden ve otobüs önünde meydana gelen kazadaki rizikoyu da karşılaması gerektiği gerekçesi ile davanın kabulü ile 175.000,00 TL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak 1/2 oranında davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; poliçenin Karayolu Yolcu Taşımacılığı Otobüs Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Poliçesi olduğunu, trafik kazasında seyahat süresinin sona erdiğini ve kazanın poliçe ile illiyet bağının kesildiğini, duraktan çıkılması ile seyahat süresinin sona erdiğini, talebin teminat dışında kaldığını belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; poliçenin Karayolu Yolcu Taşımacılığı Otobüs Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Poliçesi olduğunu, trafik kazasında seyahat süresinin sona erdiğini ve kazanın poliçe ile illiyet bağının kesildiğini, duraktan çıkılması ile seyahat süresinin sona erdiğini, talebin teminat dışında kaldığını belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Karayolu Taşımacılığı Zorunlu Ferdi Kaza Sigortası, Karayolunda taşınan yolcuları duraklamalar da dahil olmak üzere yolcuğun başlangıcından bitimine kadar maddi zararlara karşı koruma sağlayan bir meblağ sigortası türü olduğu, yolculuğun başlangıcından bitimine kadar olan süre içerisinde koruma sağladığından yolculuk bittiği andan itibaren bu korumadan faydalanmanın mümkün olmadığı, kaza tespit tutanağı, dosya kapsamında yer alan görgü tanıklarının beyanları dikkate alındığında destek Muhammet Furkan Gülen'in yolcu otobüsünden indiği, yolcu otobüsünün önünden yolun karşısına geçmek amacıyla hareket ettiği ve

yolun sol şeridi üzerinde kazanın meydana geldiği yani desteğin durağı da terk etmiş bulunduğu, bu sebeple Karayolu Taşımacılığı Zorunlu Ferdi Kaza Sigortası kapsamında bulunmadığı, davanın reddi gerekirken kabulü yönünde hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; davalının Karayolu Yolcu Taşımacılığı Otobüs Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Poliçesi kapsamında sorumlu olduğunu, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta poliçesi ile sigortalanan yolcunun trafik kazası sonucu 17.01.2015 tarihinde ölümü nedeniyle zorunlu koltuk sigorta bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Karayolu Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Karayolu Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre karar usul ve kanuna uygun olup trafik kazasının oluş şeklinin Karayolu Taşımacılığı Zorunlu Ferdi Kaza Sigorta poliçesi kapsamında kalmadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Davacılar

269,85 TL 0.H.

179,90 TL P.H.

89,95 TL Kalan
Yargıtay — Esas No: 2016/4105, Karar No: 2016/7725, Tarih: 20.04.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/4105 E.  ,  2016/7725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 20/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1830, Karar No: 2009/3707, Tarih: 29.05.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/1830 E.  ,  2009/3707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmaz hukukuna ilişkin davada Kürtün (Torul) Asliye Hukuk ve Torul Kadastro Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, meni müdahale ve inşaatin kal’i istemine ilişkin olarak açılmış, yargılama sırasında meni müdahale davası bu davadan tefrik edilerek, iş bu davaya inşaatin kal’i istemine ilişkin olarak devam edilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; davaya konu taşınmaz ile ilgili olarak yargılama sırasında kadastro tutanağı düzenlenmesi ve Kadastro Mahkemesine gönderilmesi nedenleriyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Kadastro Mahkemesi de; meni müdahale davasını bu davadan tefrik ederek, inşaatin kal’i istemi ile ilgili olarak 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 25. maddesi uyarınca bu tür davalara genel mahkemelerde bakılması gerektiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Kadastro Mahkemesince, Kadastro Kanununun 25/son maddesine dayanılarak, el atmanın önlenmesi hakkındaki dava tefrik edilerek Asliye Hukuk Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir. 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 25/son maddesi uyarınca mahkemeden yenilik doğurucu hüküm almayı gerektiren dava ile ilgili isteklerin incelenmesi kadastro mahkemesinin görevi dışında olup davaya bakma görevi genel mahkemelere aittir. Bu durumda uyuşmazlığın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Torul Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/828, Karar No: 2021/71, Tarih: 12.01.2021

**14. Ceza Dairesi         2020/828 E.  ,  2021/71 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.01.2019 gün ve 2018/117 Esas, 2019/14 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesine göre takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki soyut beyanları, 05.11.2017 tarihinde adli tıp uzmanı tarafından düzenlenen raporda bahsedilen bir kısım yaralanmaların olaydan öncesine ilişkin olup alın bölgesinde bulunan milimetrik abrazyonun meydana geliş biçiminin ise mağdure tarafından cinsel ilişki sırasında yatak odasının dolabına çarpması sonucu oluştuğu, sanığın özellikle kafasını dolaba vurmadığı şeklinde açıklanması,... Adli Tıp Kurumu 6.İhtisas Kurulunun 04.08.2018 tarihli raporu, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesince sanığın olay günü on altı yaşındaki mağdureye yönelik nitelikli cinsel istismar eylemini cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirdiğine dair soyut iddia dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle eylemin 5237 sayılı TCK’nın 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet hükmü kurulması karşısında, anılan karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Uygulamaya göre de;

Uygulamaya göre de;

T.C. Anayasasının "Ailenin Korunması ve Çocuk Hakları" başlıklı 41. maddesinde ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevinin Devlete ait olduğu açıkça belirtilmiştir. Aile ve çocukların korunması hakkı Anayasa ile güvence altına alınmış bir haktır. 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun amaç ve temel ilkelerinin belirlenmesine ilişkin birinci maddesinden anlaşılacağı üzere bu kanun anayasa ve uluslararası sözleşmelere uygun olarak çıkarılmış bir kanundur. Kanunun 20/2. maddesi gereğince Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği belirtilmiştir. Tüm bu kanuni düzenlemeler dikkate alındığında Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup Bakanlığa yüklenen bir kamu görevidir. CMK'nın 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu olmamasına rağmen koşulları oluşmadığı halde katılan Bakanlık vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden,... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 16.04.2019 gün ve 2019/967 Esas, 2019/1114 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 12.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.