muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/26820, Karar No: 2013/1833, Tarih: 04.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/26820 E.  ,  2013/1833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir:

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... ...(...) savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5604, Karar No: 2019/2342, Tarih: 18.02.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/5604 E.  ,  2019/2342 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili şikayetinde; icra emrinde talep edilen alacağın ....... sayılı dosyasının 17/11/2015 tarihli duruşmasında verilen tedbir nafakası ara kararına ilişkin olduğunu, ancak bu ara kararının ilamlı icra takibine konu edilmesinin mümkün olmadığını ayrıca takip konusu alacağın bir kısmını takip tarihinden önce ödediğini ileri sürerek takibin iptaline karar verilmesini talep ettiği, mahkemece ara karara dayalı ilamlı icra takibi başlatılabileceği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği, karara karşı borçlunun temyiz isteminde bulunduğu görülmüştür.

İİK'nun 38. maddesinde, ilam mahiyetini haiz belgeler “Mahkeme huzurunda yapılan sulhler, kabuller ve para borç ikrarına havi resen tanzim edilen noter senetleri ve temyiz kefaletnameleri ile icra dairesindeki kefaletler” olarak sayılmış olup bu düzenlemede mahkeme ara kararlarının ve kısa kararlarının ilam niteliğinde olduğu belirtilmemiştir. Ayrıca ara kararları İİK'nun 68. maddesindeki belgelerden olduğundan ve kararın bütününü ihtiva ettiğinden genel haciz yolu ile takibe konulması mümkün ise de, davanın sonunda verilen ve tefhim edilen kısa karar gerekçeli kararla bütünlük arz edeceğinden müstakilen ilamsız takip yolu ile veya ilamların icrası yolu ile müstakilen infaz edilemez.

Bu durumda Mahkemece takip tarihindeki durum ve dayanak belge nazara alınarak, ara karara dayalı olarak ilamların icrası yolu ile takip başlatılmayacağı ve icra emri gönderilemeyeceği yönündeki borçlu şikayetinin kabulü ile, icra emrinin iptaline karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2014/26760, Karar No: 2015/11994, Tarih: 29.06.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/26760 E.  ,  2015/11994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;Marketten toplam 46 TL değerinde bir adet kaşar peyniri ve bir adet bal çalmaya teşebbüs eden sanık hakkında, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılmasının gerektip gerekmediği karar yerinde somut gerekçesiyle birlikte tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29.06.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3283, Karar No: 2014/6147, Tarih: 28.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3283 E.  ,  2014/6147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden alacaklı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati hacze itiraz edenler vekili, ihtiyati hacze dayanak yapılan bonolarda yetkili kılındığını, söz konusu bonoların kambiyo senedi vasfını yitirdiklerini, ayrıca bu bonoların tahrifata uğradıklarını, iki bononun toplam bedeli 21,50 TL iken 21.500 TL için ihtiyati haciz kararı verildiğini ileri sürerek, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

İhtiyati haciz isteyen vekili, talebe dayanak bonolarda hem İzmir hem de yetkili kılındığını, diğer itiraz nedenlerinin İİK'nın 265. maddesinde sayılan nedenlerden olmadıklarını savunarak, talebin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ihtiyati haciz kararının dayandığı bonolarda tarafların yetki sözleşmesi baresiyle yetkili kıldıkları, bu ibareden hem hem d yetkili oldukları anlamının çıkarılamayacağı, dolayısıyla alacaklı tarafın iki yer mahkemesinin de yetkili olduğu yönündeki iddiasının yerinde olmadığı, borçlunun ikematgahının da İzmir'de bulunmadığı, bu durumda yetki itirazının haklı olduğu gerekçesi ile itirazın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.

Talep, bonoya dayalı olarak verilen ihtiyati haciz kararına itiraza ilişkin olup mahkemece tarafların yetki sözleşmesi ile Karşıyaka Mahkemelerini yetkili kıldıkları gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 17. maddesine göre Yetki Sözleşmesi, tacirler veya kamu tüzel kişileri arasında yapıldığı takdirde geçerlidir. Yalnız tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek uyuşmazlıklar hakkında bir veya birden

.../...

S2

Talep, bonoya dayalı olarak verilen ihtiyati haciz kararına itiraza ilişkin olup mahkemece tarafların yetki sözleşmesi ile Karşıyaka Mahkemelerini yetkili kıldıkları gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 17. maddesine göre Yetki Sözleşmesi, tacirler veya kamu tüzel kişileri arasında yapıldığı takdirde geçerlidir. Yalnız tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek uyuşmazlıklar hakkında bir veya birden

.../...

S2

fazla mahkemeyi yetkili kılabilir. Yetki sözleşmesi yapabilecek kişilere tahdit getirilmesindeki amaç, özellikle iktisaden büyük işletmelerin ve güçlü olan tarafın genel şartlar veya genel işlem şartları adı altında, sözleşmenin iktisaden ve sosyal bakımdan güçsüz olan tarafa yetki sözleşmesini dayatmasından korumaktır. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun zaman bakımından uygulanmasına ilişkin md. 448 hükmüne göre; "Bu kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır." Şu halde; 6100 Sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihe kadar, 1086 sayılı Kanun'a göre yargılaması başlanmış ve tamamlanmış usuli işlemleri etkilememek kaydıyla, 6100 Sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten sonra yapılacak olan işlemler yeni kanuna tâbi olacaktır. Ayrıca HMK'nın yürürlüğe girdiği tarihten sonra açılacak davalara ise yeni kanun uygulanacaktır. Bu durumda, tacir veya kamu tüzel kişisi olmayanlar arasında yapılmış olan yetki sözleşmesine dayanılarak yetkili kılınmış mahkemede, 1 Ekim 2011 tarihinden sonra dava açılamayacaktır. Bu nedenle talep tarihi itibariyla, HMK'nın 17. md. uyarınca geçerliliği kalmayan yetki şartına göre itirazın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ise de gerek ihtiyati haciz kararına dayanak bonoların düzenlendikleri yere, gerekse aleyhine ihtiyati haciz istenilen borçlunun ikametgahına göre İzmir Mahkemeleri yetkisiz bulunduğundan sonucu itibariyle doğru olan kararın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ihtiyati haciz isteyen vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca sonucu itibariyle doğru bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 09,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6304, Karar No: 2018/4527, Tarih: 24.04.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/6304 E.  ,  2018/4527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükümde 4800 TL olarak verilen adli para cezasının, TCK.nun 52/4 maddesi uyarınca taksitlendirilmesi esnasında sehven “1500 TL” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...'ın suçu işlemediğine, hakkında uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ...'in ise mahkumiyete yeter delil bulunmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4279, Karar No: 2007/11185, Tarih: 03.07.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/4279 E.  ,  2007/11185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Hatay  İş Mahkemesi

Tarih               : 11.9.2006

Davacı 1.1.1994-1.8.2004 tarihleri arası tarım Bağ-Kur  sigortalısı olduğunun tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlerle davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı 01.01.1994-01.08.2004 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir

Mahkemece davacının 01.01.1994-01.08.2004  tarihleri arasında tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlerle davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı 01.01.1994-01.08.2004 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir

Mahkemece davacının 01.01.1994-01.08.2004  tarihleri arasında tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen   tescil   mükellefiyetine   aykırılık   teşkil    etmektedir.    2926    sayılı    Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının Tarım Kredi Kooperatifi ve  Ziraat Odası  kaydının olmadığı, üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunup bulunmadığının  araştırılmadığı, davacının sattığı ürün bedelinden yapılan ilk prim kesintisinin 28.07.1994 tarihinde yapıldığı, 1998,1999,2000,2001,2002,2003,2004 ve 2005  yıllarında da tarihinde prim kesintisinin bulunduğu,  tarımsal kredi kullanıp kullanmadığının araştırılmadığı 1.8.2004 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak tescilli olduğu görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 01.08.1994-31.12.1994 ve 01.01.1998-01.08.2004 tarihleri arasındaki dönem yönünden  verilen tespit kararı yerinde ise de; prim kesintisinin bulunmadığı 01.01.1995-31.12.1997 tarihleri arasında  2926  sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında  kanıtlanamadığı halde bu yılların soyut muhtar ve aza beyanına dayalı olarak kabul edilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.07.2007  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1128, Karar No: 2009/1355, Tarih: 10.03.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/1128 E.  ,  2009/1355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tük.Mah.Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 10.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10707, Karar No: 2013/18969, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/10707 E.  ,  2013/18969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVACILAR : ...

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi ve ... Ltd.Şti. vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazasından vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davacı eş yönünden 210.99,82 TL maddi ve 35.000,00 TL manevi tazminatın, davacı çocuk ... yönünden 60.559,45 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi tazminatın, davacı çocuk ... yönünden 17.143,07 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi tazminatın, davacı çocuk ... yönünden 10.564,83 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 20.04.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan dayanışmalı olarak tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; 20.04.2011 tarihindeki zararlandırıcı sigorta olayının Kurum tarafından iş kazası sayıldığı, hükme esas kusur raporunda iş kazasının oluşumunda davacılar murisinin kusurunun bulunmadığının belirtildiği, bilirkişi hesap raporunda Kurum'un davacılara iş kazası sigorta kolundan yaptığı ödemelerin hesaplanan tazminattan tenzil edilmediği, Mahkemece Kurum tahsislerinin davacılar murisinin kusuru bulunmadığı gerekçesi ile maddi tazminat miktarlarından tenzil edilmeden sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davaya konu zararlandırıcı olayın iş kazası olduğu tartışma konusu değildir. Tartışma konusu olan öncelikli hususlar Kurumun iş kazası sigorta kolundan davacılara yaptığı ödemelerin hesaplanan maddi tazminatlardan tenzil edilmeden neticeye varılmasının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davaya konu zararlandırıcı olayın iş kazası olduğu tartışma konusu değildir. Tartışma konusu olan öncelikli hususlar Kurumun iş kazası sigorta kolundan davacılara yaptığı ödemelerin hesaplanan maddi tazminatlardan tenzil edilmeden neticeye varılmasının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

... Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından hak sahiplerine bağlanan bir gelirin bulunup bulunmadığının tespiti ile haksahiplerine iş kazası sigorta kolundan bağlanan bir gelir var ise bunun ilk peşin sermaye değerlerinin B.K'nun 55.maddesi de gözetilerek rücuya tabi kısmının hesaplanan tazminattan tenzili gerekir. Ancak B.K'nun 55.maddesi kapsamında Kurumun davacılara yaptığı ve rücu edilemeyen bir ödeme var ise, bu ödeme hesaplanan tazminattan tenzil edilemez. Bu açıklamalar kapsamında Kurumun davacılara yaptığı ödemelerin rücuya tabi ödemeler olduğunun anlaşılmasına göre davacılar için hesaplanan maddi tazminatlardan Kurumun yaptığı tahsislerin tenzil edilmeden mükerrer tahsile neden olacak şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Yapılacak iş; Maddi tazminat davaları bakımından, Kurumca davacılara iş kazası sigorta kolundan bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değerini Kurumdan öğrenmek, davacılar murisinin somut olayda hiç kusurunun olmamasına göre Kurum tahsislerinin tamamını hesaplanan tazminatlardan tenzil ederek çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 22/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.