muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/118, Karar No: 2014/415, Tarih: 14.10.2014

Savcılıkta; sanıklar Furkan ve Yaver’in yanına gelip, namus meselesi olduğunu, bir kişiyi sorgulayacaklarını, bürosunu kullanmalarına izin verip vermeyeceğini sorduklarını, şiddet uygulamamaları halinde kullanabileceklerini söyleyip ayrıldığını, Yaver ve Furkan’ın yokluğundan yararlanarak maktulü işyerine getirdiklerini, maktulün yapılan işkence ve eziyetten kaçmak için çaba sarfettiğini ve kaçarak benzin istasyonuna gittiğini belirtmiş,

Mahkemede özetle; sanık Furkan’ı önceden tanımadığını, saat 13.00 sıralarında bir iş için işyerinden ayrılırken 30 senedir tanıdığı Yaver ve yanında bulunan sanık Furkan ile karşılaştığını, Yaver’in yanındaki kişiyi iyi tanıdığını belirterek, kahvehanesinin kalabalık olduğunu, bu nedenle kahvede görüşemeyecekleri için arkadaşları ile görüşmek için yer aradıklarını, yazıhanesini kullanıp kullanamayacaklarını sorduğunu, döndükten sonra kullanabileceklerini söylediğini, işini bitirip geri döndüğünde sanık Furkan ile yanında bulunan şahsın arkadaşlarını kaybettiklerini söylediğini, bulmalarında yardımcı olmak için araçlarına bindiğini, daha sonra sanık Furkan’ın maktulü benzin istasyonuna girerken görmesi üzerine oraya gittiklerini, önceden tanıdığı istasyon sahibi ile Furkan arasında tartışma olduğunu, Furkan’ın kendisine karışmamasını söylemesi üzerine olay yerinden ayrıldığını, daha sonra silah sesleri duyduğunu, öldürme olayını görmediğini, suçlamaları kabul etmediğini ifade etmiş,

Sanık Yaver aşamalarda özetle; sanık Furkan’ı yaklaşık 20 yıldır tanıdığını, olay günü saat 12.00-13.00 sıralarında sanık Furkan'ın kırmızı renkli bir araçla yanında maktul ve iki kişi daha olmak kahvehanesine geldiklerini, bir mesele görüşeceklerini söylediklerini, daha sonra kahvehanenin kalabalık olduğunu söyleyerek uygun bir yer ayarlamasını istediklerini, sanık İrfan’ın yazıhanesini kullanabileceklerini söylediğini, bunun için İrfan ile konuşmak amacıyla sanık Furkan ile birlikte Furkan'ın kullandığı kırmızı renkli araçla İrfan’ın yanına gittiklerini, yazıhanesini kullanıp kullanamayacaklarını sorduklarında Furkan namus meselesi ile ilgili olarak maktulle konuşacaklarını söyleyince konuşma nedenini bu aşamada öğrendiğini, İrfan ile sanık Furkan konuşurken oradan ayrılıp kahvehaneye geldiğini, Furkan’ın araçla kendisinden önce gelip maktul ve yanındaki diğer kişiyi alarak kahvehaneden ayrıldığını gördüğünü, yaklaşık iki saat kadar sonra sanık İrfan’ın yanına gelip, "senin tanıştırdığın şahıs ateş etmiş, konuşmamız lazım" diyince öldürme olayını duyduğunu, başlangıçta ne konuşacaklarını bilmediğini, suçlamaları kabul etmediğini dile getirmiş,

Mahkeme aşamasında yakalanan sanık Ersoy özetle; taksi şoförlüğü yaptığını, sanık Furkan’ı taksisine bindiği için yaklaşık 10 yıldır tanıdığını, diğer sanıkları ise tanımadığını, maktulü de ilk kez olay günü gördüğünü, sanık Furkan’ın isteği üzerine olay günü yanlarına gittiğini ve aracı ile sanık Furkan’ın da içinde bulunduğu maktulün kullandığı aracı takip ettiğini, hep beraber sanık Yaver’in işlettiği kahvehaneye gittiklerini, daha sonra sanıklar Furkan ve Yaver’in maktulün aracı ile ayrılıp gittiklerini, bir süre sonra maktulle birlikte sanık İrfan’ın işyerine gittiklerini, burada sanık Furkan ile maktulün samimi ortamda tartıştıklarını, daha sonra sanık Furkan’ın birisini alıp geleceğini söyleyerek oradan ayrıldığını, sanık Furkan ayrıldıktan sonra maktulün sanık Furkan’a "gittiğimi söylersin" diyerek gittiğini, geri dönen sanık Furkan’ın maktulün gittiğini görmesi üzerine maktule ait araçla maktulü aramaya başladıklarını, bu sırada karşılaştıkları sanık İrfan’ı da araca alarak kendilerine yardımcı olmasını istediklerini, maktulün benzinliğe gittiğini öğrenince oraya gittiklerini, işyerinde bulunanlar maktulü sanık Furkan’a vermeyince İrfan ile birlikte oradan ayrılarak otobanın karşısına geçtiklerinde silah sesleri duyduğunu, suçlamaları kabul etmediğini savunmuştur.

Uyuşmazlık konularının isabetli bir şekilde çözümlenmesi için kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yağma ve kişinin ölmesinden yararlanarak hırsızlık suçları ile faillik ve yardım etme kavramlarının öncelikle değerlendirilmesi gerekmektedir.

Birinci uyuşmazlığın konusunu oluşturan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu 5237 sayılı TCK’nun "Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" başlıklı 109. maddesinde;

"(1) Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan kişiye, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir.

(2) Kişi, fiili işlemek için veya işlediği sırada cebir, tehdit veya hile kullanırsa, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Bu suçun;

a) Silâhla,

b) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Üstsoy, altsoy veya eşe karşı,

f) Çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

İşlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza bir kat artırılır.

(4) Bu suçun mağdurun ekonomik bakımdan önemli bir kaybına neden olması hâlinde, ayrıca bin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur.

(5) Suçun cinsel amaçla işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek cezalar yarı oranında artırılır.

(6) Bu suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır." şeklinde düzenlenmiştir.

(4) Bu suçun mağdurun ekonomik bakımdan önemli bir kaybına neden olması hâlinde, ayrıca bin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur.

(5) Suçun cinsel amaçla işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek cezalar yarı oranında artırılır.

(6) Bu suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır." şeklinde düzenlenmiştir.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun temel şekli, ikinci fıkrasında; cebir, tehdit veya hile ile işlenmesi nitelikli hal olarak, üçüncü fıkrasında ise; suçun fıkrada altı bend halinde sayılan şekillerde gerçekleştirilmesi nitelikli haller olarak yaptırıma bağlanmış, dördüncü fıkrasında; suçun neticesi sebebiyle ağırlaşmış haline, beşinci fıkrasında cinsel amaçla işlenen özgürlüğü sınırlama suçuna yer verilmiş, altıncı fıkrasında da; suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun sonucu itibariyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi halinde, ayrıca bu suça ilişkin hükümlerin de uygulanacağı belirtilmiştir.

Bu suç ile cezalandırılmak istenen husus, bireylerin hareket özgürlüğünün hukuka aykırı biçimde kaldırılması ve sınırlanmasıdır. Nitekim bu husus madde gerekçesinde; "Bu suç ile korunan hukuki değer, kişilerin kendi arzusu ve iradesi çerçevesinde hareket edebilme hürriyetidir" şeklinde belirtilmiştir. Suçun maddi unsuru, kişinin özgürlüğünden yoksun bırakılmasıdır. Bu fiil, failin doğrudan doğruya veya dolaylı hareketleriyle ve çeşitli araçlar kullanılarak gerçekleştirilebilir. Sonuç ise, mağdurun hareket etme ya da yer değiştirme özgürlüğünün kaldırılması biçiminde kendini gösterir.

Fail, kişinin özgürlüğünden yoksun bırakılmasına yönelik fiili, doğrudan doğruya veya dolaylı hareketleriyle ve çeşitli araçlar kullanarak gerçekleştirilebilir. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu, serbest hareketli bir suç olduğundan, bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması neticesini doğurabilecek her türlü hareket ile işlenebilecektir. Sonuç ise, mağdurun bir yere gitme ya da bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması biçiminde ortaya çıkmaktadır.

Fail, kişinin özgürlüğünden yoksun bırakılmasına yönelik fiili, doğrudan doğruya veya dolaylı hareketleriyle ve çeşitli araçlar kullanarak gerçekleştirilebilir. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu, serbest hareketli bir suç olduğundan, bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması neticesini doğurabilecek her türlü hareket ile işlenebilecektir. Sonuç ise, mağdurun bir yere gitme ya da bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması biçiminde ortaya çıkmaktadır.

Suçun manevi unsuru; failin, mağduru şahsi özgürlüğünden yoksun bırakmaya yönelik hareketleri gerçekleştirmeyi istemesi ve bilmesi, yani genel kasttır. Kanunun metni ve ruhundan anlaşılacağı üzere, 5237 sayılı TCK'nun 109. maddesinde öncekine benzer biçimde düzenlenmiş olan bu suçun temel biçimi bakımından saik (özel kast) aranmamıştır. Nitekim bu görüş öğretide (Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, Çetin Özek-Sahir Erman, İstanbul 1994, s. 130; Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Ayhan Önder, 4. Bası, İstanbul 1994, s. 31; Teorik-Pratik Ceza Hukuku, Durmuş Tezcan-Mustafa Ruhan Erdem-Murat Önok, Ankara 2008, s. 363; Ceza Hukuku Özel Hükümler, Mehmet Emin Artuk-Ahmet Gökcen-A. Caner Yenidünya, Ankara 2009, Cilt 3, s. 2830) ve yargısal kararlarda da (Ceza Genel Kurulunun 29.06.2010 gün ve 110-161, 23.01.2007 gün ve 275-9, 03.12.2002 gün ve 288-419 sayılı kararları) benimsenmiştir.

İkinci uyuşmazlığın konusunu oluşturan ilk suç olan yağma 5237 sayılı TCK'nun 148 ila 150. maddelerinde düzenlenmiş olup, 148. maddenin 1. fıkrasında suçun temel şekli, 2. fıkrasında senedin yağması, 3. fıkrasında cebir karinesine yer verilmiş, 149. maddesinde nitelikli yağma, 150. maddesinde de hukuki bir ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla yağma ile yağmada değer azlığı yaptırıma bağlanmıştır.

Yağma suçunun basit şekli 5237 sayılı TCK'nun 148/1. maddesinde; "Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştirileceğinden ya da malvarlığı itibariyle büyük bir zarara uğratılacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya mecbur bırakılması" biçiminde tanımlanmıştır. Buna göre kişinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştirileceği ya da malvarlığı bakımından büyük bir zarara uğratılacağından bahisle tehdit edilerek veya cebir kullanılarak, bir malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya mecbur bırakılması yağma suçunu oluşturur.

765 sayılı Türk Ceza Kanununda "gasp" olarak tanımlanan yağma, esasında cebir veya tehdit kullanmak suretiyle yapılan cebri bir hırsızlıktan ibaret olup, bir kimsenin taşınabilir bir malını cebir veya tehdit kullanarak almaktır. Hırsızlık ile yağma suçları ortak unsurlara sahip olmakla birlikte yağmanın hırsızlığa oranla sahip olduğu ilave unsur, malı almak için cebir veya tehdit kullanılmasıdır.

765 sayılı Türk Ceza Kanununda "gasp" olarak tanımlanan yağma, esasında cebir veya tehdit kullanmak suretiyle yapılan cebri bir hırsızlıktan ibaret olup, bir kimsenin taşınabilir bir malını cebir veya tehdit kullanarak almaktır. Hırsızlık ile yağma suçları ortak unsurlara sahip olmakla birlikte yağmanın hırsızlığa oranla sahip olduğu ilave unsur, malı almak için cebir veya tehdit kullanılmasıdır.

İkinci uyuşmazlık konusuyla ilgili olan kişinin malını koruyamayacak durumda olmasından veya ölmesinden yararlanılarak işlenen hırsızlık suçu ise 5237 sayılı TCK'nun 142. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendinde; "Kişinin malını koruyamayacak durumda olmasından veya ölmesinden yararlanarak,…İşlenmesi hâlinde, üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur" şeklinde hüküm altına alınmıştır. Anılan kanunun 142. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendinde hırsızlık suçunun iki ayrı nitelikli hali düzenlenmiş olup buna göre, suçun kişinin "malını koruyamayacak durumda olmasından" veya "ölmesinden" yararlanılarak işlenmesi bu bend kapsamında yaptırıma bağlanmıştır.

TCK'nun 142. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendinde düzenlenen nitelikli hallerden birincisi olan, hırsızlık suçunun kişinin malını koruyamayacak durumda olmasından yararlanılarak işlenmesine ilişkin hükmün uygulanabilmesi için, kişinin malını koruyamayacak duruma fail tarafından getirilmemiş olması gerekir.

Anılan bentte düzenlenen nitelikli hallerden ikincisi olan, hırsızlık suçunun kişinin ölmesinden yararlanılarak işlenmesi halinde, kural olarak ölümün nasıl gerçekleştiğinin önemi bulunmamaktadır. Nitekim failin herhangi bir nedenle kişiyi öldürmesinden sonra oluşan yeni bir kastla kişinin malını alması halinde de bu nitelikli hal uygulanacaktır. Ancak failin, malını almak amacıyla kişiyi öldürmesi halinde 5237 sayılı TCK'nun 82/1-h maddesi uyarınca nitelikli kasten öldürme suçunun yanı sıra hırsızlık suçundan değil, aynı kanunun 148/3. maddesi uyarınca yağma suçundan da cezalandırılması yoluna gidilecektir. Dolayısıyla bu nitelikli halin uygulanabilmesi için failin hırsızlık kastının ölümden sonra ortaya çıkması gerekmektedir.

Faillik ve yardım etme kavramlarının değerlendirilmesine gelince; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda suça iştirakte, faillik ve şeriklik ayırımı öngörülmüş, azmettirme ve yardım etme şeriklik kavramı içinde değerlendirilmiştir.

Kanunun 37. maddesindeki; "(1) Suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur.

(2) Suçun işlenmesinde bir başkasını araç olarak kullanan kişi de fail olarak sorumlu tutulur. Kusur yeteneği olmayanları suçun işlenmesinde araç olarak kullanan kişinin cezası, üçte birden yarısına kadar artırılır" şeklindeki hüküm ile maddenin birinci fıkrasında müşterek faillik, ikinci fıkrasında ise dolaylı faillik düzenlenmiştir.

Kanunun 37. maddesindeki; "(1) Suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur.

(2) Suçun işlenmesinde bir başkasını araç olarak kullanan kişi de fail olarak sorumlu tutulur. Kusur yeteneği olmayanları suçun işlenmesinde araç olarak kullanan kişinin cezası, üçte birden yarısına kadar artırılır" şeklindeki hüküm ile maddenin birinci fıkrasında müşterek faillik, ikinci fıkrasında ise dolaylı faillik düzenlenmiştir.

Kanunda suç olarak tanımlanan fiilin, birden fazla suç ortağı tarafından iştirak halinde gerçekleştirilmesi durumunda TCK’nun 37/1. maddesinde düzenlenen müşterek faillik söz konusu olacaktır.

Öğretideki görüşler de dikkate alındığında müşterek faillik için iki şartın birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir:

1- Failler arasında birlikte suç işleme kararı bulunmalıdır.

2- Suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurulmalıdır.

Müşterek faillikte, birlikte suç işleme kararının yanı sıra fiil üzerinde ortak hakimiyet kurulduğu için her bir suç ortağı "fail" konumundadır. Fiil üzerinde ortak hakimiyetin kurulup kurulmadığının belirlenmesinde suç ortaklarının suçun icrasında üstlendikleri rolleri ve katkılarının taşıdığı önem göz önünde bulundurulmalıdır. Suç ortaklarının, suçun işlenmesinde yaptıkları katkının, diğerinin fiilini tamamladığı durumlarda da müşterek faillik söz konusu olacaktır. Buna göre her müşterek fail, suçun icrasına ilişkin etkin, fonksiyonel bir katkıda bulunmaktadır.

"Yardım etme" ise 5237 sayılı TCK'nun 39. maddesinde; "(1) Suçun işlenmesine yardım eden kişiye, işlenen suçun ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, onbeş yıldan yirmi yıla; müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde cezanın yarısı indirilir. Ancak, bu durumda verilecek ceza sekiz yılı geçemez.

(2) Aşağıdaki hâllerde kişi işlenen suçtan dolayı yardım eden sıfatıyla sorumlu olur:

a) Suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek.

b) Suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak.

c) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak" şeklinde, "Bağlılık kuralı"da aynı kanunun 40. maddesinde; "(1) Suça iştirak için kasten ve hukuka aykırı işlenmiş bir fiilin varlığı yeterlidir. Suçun işlenişine iştirak eden her kişi, diğerinin cezalandırılmasını önleyen kişisel nedenler göz önünde bulundurulmaksızın kendi kusurlu fiiline göre cezalandırılır.

(2) Özgü suçlarda, ancak özel faillik niteliğini taşıyan kişi fail olabilir. Bu suçların işlenişine iştirak eden diğer kişiler ise azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulur.

(3) Suça iştirakten dolayı sorumlu tutulabilmek için ilgili suçun en azından teşebbüs aşamasına varmış olması gerekir" biçiminde düzenlenmiştir.

(2) Özgü suçlarda, ancak özel faillik niteliğini taşıyan kişi fail olabilir. Bu suçların işlenişine iştirak eden diğer kişiler ise azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulur.

(3) Suça iştirakten dolayı sorumlu tutulabilmek için ilgili suçun en azından teşebbüs aşamasına varmış olması gerekir" biçiminde düzenlenmiştir.

Suçun icrasına iştirak etmekle birlikte, işlenişine bulunduğu katkının niteliği gereği kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen diğer suç ortaklarına “şerik” denilmekte olup, 5237 sayılı TCK’nda şeriklik, azmettirme ve yardım etme olarak iki farklı şekilde düzenlenmiştir. Buna göre, kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen veya özel faillik vasfını taşımadığı için fail olamayan bir suç ortağı, gerçekleşen fiilden 5237 sayılı Kanunun 40. maddesinde düzenlenen bağlılık kuralı uyarınca sorumlu olmaktadır.

TCK’nun 39/2. maddesindeki düzenlemeye göre, yardım etme; maddi yardım ve manevi yardım olarak ikiye ayrılmaktadır.

1- Bir suçun işlenmesine maddi yardımda bulunma çok çeşitli şekillerde ortaya çıkmakla birlikte anılan maddede maddi yardım;

a)Suçun işlenmesinde kullanılan araçları temin etmek,

b)Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında maddi yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak olarak sayılmış,

2-Manevi yardım ise;

a)Suç işlemeye teşvik etmek,

b)Suç işleme kararını kuvvetlendirmek,

c)Suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaad etmek,

d)Suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek şeklinde belirtilmiştir.

Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin belirlenmesi için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir. Zira "yardım etme"yi müşterek faillikten ayıran en önemli unsur, kişinin suçun işlenişi sırasında fiil üzerinde ortak hakimiyetinin bulunmamasıdır.

Uyuşmazlık konularının ayrı ayrı değerlendirilmesine gelince;

1- Sanıklar Furkan, Ersoy, Yaver ve İrfan'ın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sabit olup olmadığı:

Uyuşmazlık konularının ayrı ayrı değerlendirilmesine gelince;

1- Sanıklar Furkan, Ersoy, Yaver ve İrfan'ın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sabit olup olmadığı:

Sanıklar Furkan ve Ersoy'a inşaat halindeki binasını kullanmaları amacıyla izin veren sanık İrfan'ın, maktulün yapılan işkence ve eziyetten kaçarak benzin istasyonuna gittiğini ifade etmesi ve bu ifadesini destekler nitelikte binaya geri döndüğünde sanık Ersoy'un maktulü kaçırdıklarını kendisine söylediğini belirtmiş olması, ölü muyane tutanağında yer verilen bulguların maktulün kötü muamaleye tabi tutulduğunu göstermesi, hayatın olağan akışına uygun olmayan ve kişinin bulunduğu yerden rızasıyla ayrıldığını kabule imkan vermeyen şekilde maktulün üzerinde pantolonu olmaksızın sadece iç çamaşırı ile kaçarak benzin istasyonuna sığınmış olması ve bu durumun tanıklar Sami, Hakan ve Salih tarafından doğrulanmış bulunması, sanıklar Furkan ve Ersoy'un maktul ile konuşmak istedikleri konuyu sanık Yaver'in kahvehanesinde konuşmak yerine sanık İrfan'a ait inşaat halindeki binaya gitmeleri hususları birlikte göz önünde bulundurulduğunda, maktulün sanık İrfan'a ait inşaat halindeki binanın beşinci katında yaklaşık olarak iki saate yakın bir süreyle rızasına aykırı olarak tutulmak suretiyle hürriyetinden yoksun bırakıldığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, eylemi birlikte gerçekleştiren sanıklar Furkan ve Ersoy'un kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı TCK'nun 37. maddesi kapsamında, sanıklar Yaver ve İrfan'ın ise, maktulün sanıklar Furkan ve Ersoy tarafından rızasına aykırı olarak bir yerde tutulacağını bilmelerine rağmen, sanık Yaver'in yüklenen suçun işlendiği yerin temin edilmesinde aracılık etmek, sanık İrfan'ın ise suçun işlendiği yerin kullanımına izin vermek suretiyle, suçun işlenmesinden önce yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmış olmaları nedeniyle anılan kanunun 39/2-c maddesi kapsamında sorumlu olmaları gerektiği gözetilmeden, tüm sanıkların yüklenen suçtan beraatına ilişkin yerel mahkeme direnme hükmü isabetsiz olup bozulmasına karar verilmelidir.

2- Sanık Furkan'ın maktulün aracını alma eyleminin yağma suçunu mu, yoksa 5237 sayılı TCK'nun 142/2-a maddesine uyan hırsızlık suçunu mu oluşturacağı ve sanık Ersoy'un bu eyleme iştirakının bulunup bulunmadığı:

2- Sanık Furkan'ın maktulün aracını alma eyleminin yağma suçunu mu, yoksa 5237 sayılı TCK'nun 142/2-a maddesine uyan hırsızlık suçunu mu oluşturacağı ve sanık Ersoy'un bu eyleme iştirakının bulunup bulunmadığı:

Birinci uyuşmazlık konusunda ulaşılan sonuca göre, sanıklar Furkan ve Ersoy'un yaklaşık olarak iki saat süreyle maktulü inşaat halindeki binanın beşinci katında rızasına aykırı olarak tutarak kötü muamelede bulunmuş olmaları, maktulün sanık İrfan'a ait binanın beşinci katından bir kısım giyim eşyaları ile birlikte aracının anahtarı dahi olmaksızın ve aracını orada bırakarak kaçması, sanıklar Furkan ve Ersoy'un, tutulduğu yerden kaçan maktülü yine maktule ait araçla aramaları ve öldürme eyleminin gerçekleştiği yere aynı araçla gelmiş olmaları nazara alındığında, sanık Furkan'ın maktule ait aracın anahtarını, dolayısıyla da aracını öldürme eylemini gerçekleştirdikten sonra değil de, maktulü kötü muamalede bulunarak rızasına aykırı olarak tuttuğu yerde cebir ve şiddetle aldığının, maktulün sanık İrfan'a ait binanın beşinci katına zorla getirilmesi anından itibaren sanık Furkan ile birlikte hareket eden, maktulün hürriyetinden yoksun bırakıldığı iki saatlik sürede ve araçla aranması sırasında sanık Furkan'ın yanında yer alan sanık Ersoy'un ise sanık Furkan'ın eylemine 5237 sayılı TCK'nun 37. maddesi kapsamında müşterek fail olarak katıldığının kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, dosya kapsamına uymayan ve varsayımlara dayalı gerekçeyle, sanıklar Furkan ve Ersoy'un yağma suçundan mahkumiyetleri yerine, sanık Furkan'ın hırsızlık suçundan cezalandırılmasına, sanık Ersoy'un ise beraatına karar verilmesi isabetsiz olup, yerel mahkeme direnme hükmünün bu nedenden dolayı da bozulmasına karar verilmelidir.

3- Sanık Ersoy ve İrfan'ın sanık Furkan'ın kasten öldürme eylemine yardım eden olarak katılıp katılmadıklarının değerlendirilmesine gelince;

Sanıklar Ersoy ve İrfan, maktulü bulmak için sanık Furkan ile birlikte öldürme eyleminin gerçekleştiği benzin istasyonuna gelmişlersede, sanık İrfan'ın benzin istasyonuna kaçan maktulü almak isteyen sanık Furkan'a engel olan istasyon sahibi tanık Sami'yi destekleyen sözler söylemesi, sanıklar Ersoy ve İrfan'ın istasyon sahibinin maktülü sanık Furkan'a vermemesi üzerine maktule ait araçla olay yerinden ayrılan sanık Furkan ile birlikte gitmeyip, olay yerinden ayrılmış olmaları, maktule ait araçla olay yerinden ayrılan sanık Furkan'ın kısa bir süre sonra ani bir kararla tekrar benzin isatasyonuna yalnız bir şekilde geri dönerek öldürme eylemini gerçekleştirmiş olması hususları nazara alındığında, sanıklar Ersoy ve İrfan'ın sanık Furkan'ın kasten öldürme eylemine yardım eden olarak katıldığı hususu şüphe boyutunda kalmaktadır.