muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6532, Karar No: 2019/6628, Tarih: 26.03.2019

3-Ara dinlenme süresi bakımından ise, Mahkemece, alınan ilk bilirkişi raporunda 19:00-08:00 saatleri arasındaki gece vardiyası bakımından ara dinlenme süresinin ikibuçuk saat esas alındığı, davacı vekilinin bilirkişi raporuna itirazları arasında ara dinlenme süresi bakımından bir itirazının olmadığı gerekçesiyle; gece vardiyasında ara dinlenme süresinin ikibuçuk saat kabul edilmesi gerektiği benimsenmiş ve 20/05/2015 tarihli bilirkişi raporunun “a” seçeneğine göre hüküm tesis edilmiştir. Ne var ki, davacı vekilinin, ilk bilirkişi raporuna itirazları arasında fazla çalışma süresine de itirazının olduğu anlaşılmakta olup, ara dinlenme süresinin belirlenmesi fazla çalışma süresine etki edeceğinden, bu itirazın ara dinlenme süresini de kapsadığı kabul edilmelidir. Öte yandan, gece vardiyasında ara dinlenme süresinin ikibuçuk saat olduğu hususunda dosya içeriğinde bir delil yoktur. Tanıkların ise bu yöne ilişkin bilgileri sorulmamıştır. Anılan sebeple, tanıkların ara dinlenme süresine yönelik bilgileri sorulduktan sonra (talep artırım dilekçesi gereği gündüz vardiyası için bir saatin, gece vardiyası için birbuçuk saatin altına düşülmemek kaydı ile) ara dinlenme süresi yeniden değerlendirilmelidir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine, davalı yararına takdir edilen 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 26/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3580, Karar No: 2007/4226, Tarih: 17.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/3580 E.  ,  2007/4226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.1.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

Taşınmazın orman ile ilgisine gelince; Orman Mühendisi Bilirkişi ... tarafından düzenlenen raporun gerekçe kısmında, bölgede yapılan ve kesinlik kazanan orman çalışmaları neticesinde davaya konu parselin orman sınırları dışına çıkarıldığı, memleket haritasında orman dışı açıklık alan, amenajman haritasında da iskan alanları kapsamında olduğu belirtilerek sonuç itibariyle taşınmazın orman sayılmayan alanlar içerisinde olduğu belirtilmiştir. Dosyadaki kanıtlar ve benzer dosyalarda yapılan keşifler sonucu düzenlenen raporlar ile; orman kadastrosunun arazi kadastrosuna esas olmak üzere yapıldığı kadastro çalışmalarının 1994 yılında kesinleştiği, anılan çalışma dışında bundan önce başkaca yapılmış bir orman kadastrosu da bulunmadığından " Orman sınırları dışına çıkarıldığı" ibaresinin "orman sınırları dışında bırakılmıştır" anlamında rapora yazıldığı anlaşıldığından aşınmazın orman ile ilgisinin bulunmadığı kabul edilmiştir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku 2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 17.4.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1931, Karar No: 2014/17459, Tarih: 21.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/1931 E.  ,  2014/17459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklardan şikayetçi olan ve davaya katılmak istediğini beyan edip, mahkemece davaya katılan olarak kabulüne karar verilen ...'ın, yokluğunda verilen 02.02.2009 tarihli hükmün adı geçen katılanın ikamet adresine tebliğ edildiği 06.03.2009 günü ...Tipi Kapalı cezaevinde hükümlü olarak bulunduğunun anlaşılması karşısında; 02.02.2009 tarihli hükmün katılan ...'a usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek, buna ilişkin belgelerin ve sunarsa temyiz dilekçesi ile bu konuda ek tebliğnamede düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize iletilmesi için mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7855, Karar No: 2012/27151, Tarih: 04.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/7855 E.  ,  2012/27151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde, uyuşmazlık konusu 13.09.2004-30.....2010 tarihleri arasında, davacının Sosyal Güvenlik Kurumuna çalışma kaydını bildiren firmalar ile davalı ... arasında imzalanan temizlik hizmet alım sözleşmeleri ile davacıya yaşlılık aylığı bağlandığını gösterir kayıt ve evrak bulunmamaktadır. Belirtilen bu belgelerin incelenmesine gerek görüldüğünden, eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 04.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28861, Karar No: 2015/7655, Tarih: 13.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28861 E.  ,  2015/7655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/08/2014

NUMARASI : 2013/1438-2014/1004

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Taşınmazların tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan ve taşınmazlara bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11641, Karar No: 2013/12644, Tarih: 28.05.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/11641 E.  ,  2013/12644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin kesinleşen işe iade davası sonucu yapılan başvuruya rağmen davacının işe başlatılmayarak işveren tarafından feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini belirterek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, ödenmemiş sair işçilik alacağının bulunmadığını, iş sözleşmesinin davalı şirketin ekonomik bakımdan zor durumda olduğundan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 29. maddesi kapsamında toplu çıkış yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı tanıklarının beyanları doğrultusunda hesaplanan fazla mesai ücretinden %30 oranda hakkaniyet indirimi ile bilirkişi hesaplamaları doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı şirket vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Fazla çalışma ücretinin tanık ifadelerine göre belirlenmesi ve miktarın yüksek çıkması halinde işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izin mazeret gibi nedenlerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Yargıtay'ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak söz konusu alacakların işveren belgelerine göre tespit edilmesi halinde hakkaniyet indirimi yapılması söz konusu değildir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir.

Dosya içeriğine davacı Gördes Belediye Başkanlığından iş alan davalı şirket işçisi olarak Belediye işyerinde çalışmıştır. Dava konusu fazla çalışma ücreti davacı tanığı anlatımlarına göre hesaplanmış, davacı tanıkları işin bitiş saati ile ilgili olarak, genel beyanlarda bulunmuşlardır. Bilirkişi bu beyanları dikkate alarak fazla mesai hesaplaması

Dosya içeriğine davacı Gördes Belediye Başkanlığından iş alan davalı şirket işçisi olarak Belediye işyerinde çalışmıştır. Dava konusu fazla çalışma ücreti davacı tanığı anlatımlarına göre hesaplanmış, davacı tanıkları işin bitiş saati ile ilgili olarak, genel beyanlarda bulunmuşlardır. Bilirkişi bu beyanları dikkate alarak fazla mesai hesaplaması

yapmış ise de tanıkların bu genel beyanlarını teyit eden herhangi yazılı bir belge veya somut başkaca bir kanıtta dosyaya sunulmamıştır. Ayrıca dinlenen tanıklar davacının tüm çalışma süresince birlikte çalıştığı işçiler olmadığı gibi bir kısım tanıkların davalı işverene karşı işçilik alacağı davası bulunduğundan sözkonusu tanıkların davanın kabulünde menfaati olduğunun kabulü gerekir. Ancak bu durum tanık beyanlarının tümden geçersiz olduğunu da göstermeyeceğinden bu anlatımlara ve yapılan işin niteliğine göre fazla mesai yapıldığının da anlaşılmasına göre hakkaniyet indiriminin en az %50 oranında yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9323, Karar No: 2014/9504, Tarih: 09.10.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/9323 E.  ,  2014/9504 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanıklar ..., ..., ..., ...,.., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, kişiyi yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle öldürme, yol kesmek suretiyle yağma, tasarlayarak öldürme, çocuğu veya beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak kişiyi öldürmeye teşebbüs, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme, korku kaygı veya panik yaratabilecek tarzda patlayıcı madde kullanma, silahla yağma, birden fazla kişi tarafından birlikte yağma, suç örgütüne yarar sağlamak maksadıyla yağma, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından ... Ağır Ceza Mahkemesinde görülmekte olan 2014/117 Esas sayılı kamu davasının CMK.nın 19/2. maddesi uyarınca kamu güvenliği gerekçesi ile başka bir yer Ağır Ceza Mahkemesine nakli istemini içeren Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 29/09/2014 günlü ve 75723908-104-0804-2014-3361/ 56611 sayılı yazısı ve ekindeki evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 30/09/2014 günlü ve ND-2014/337719 sayılı yazısı ile Dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

... Ağır Ceza Mahkemesinin 18/08/2014 günlü yazısında; 2014/117 Esas sırasında kayıtlı kamu davasının yargılaması sırasında tutuklu sayısının fazla olması ve bu fazlalık nedeniyle SEGBİS ortamında sağlıklı bir yargılamanın tam anlamıyla icra edilemeyeceği düşüncesiyle tutuklu sanıkların bizzat duruşma salonunda hazır edilmelerinin talep edildiği, il merkezinde yüksek güvenlikli ceza infaz kurumunun bulunmaması nedeniyle sanıkların her bir duruşma için başka bir ilden getirilip götürülmelerinin zorluklara yol açacağı, ilk duruşmada seyircilerden dahi mahkeme heyetine yönelik sataşmaların bulunduğu, bu kapsamda tutuklu sanıkların duruşmalarda hazır edilmelerindeki sıkıntılar, yargılama sırasında kamu güvenliğine yönelik oluşabilecek tehlikeler dikkate alındığında, yargılamanın hızlı, adil ve hukuka uygun biçimde neticelendirilmesi bakımından başka bir ilde yapılmasının uygun olacağı,

... Valiliğinin 25/08/2014 gün ve 3657 sayılı yazısında; Telekonferans sistemiyle yapılan ilk duruşmada yaklaşık 60 kişilik tutuklu yakınının duruşmaya katıldığı, tutukluların ...'ye getirilmesi durumunda katılım sayısının daha da

... Valiliğinin 25/08/2014 gün ve 3657 sayılı yazısında; Telekonferans sistemiyle yapılan ilk duruşmada yaklaşık 60 kişilik tutuklu yakınının duruşmaya katıldığı, tutukluların ...'ye getirilmesi durumunda katılım sayısının daha da

artacağı, duruşma esnasında adliye içerisinde ve çevresinde kargaşa çıkabileceği, ayrıca yargı mensuplarına ve görev alan emniyet mensuplarına yönelik sözlü veya fiziki saldırılar olabileceği, adliyenin yerleşim yeri içerisinde olması nedeniyle çevrede meydana gelecek olayların tutuklu yakınları ile illegal örgütler tarafından kısa sürede yıkıcı ve şiddet içerikli toplumsal olaylara dönüştürülebileceği, herhangi bir olay vuku buluduğunda tutukluların adliyeden çıkarılması ve cezaevine sevkleri esnasında yolların dar ve yerleşim yerleri içerisinde olması sebebiyle güvenliklerinin sağlanmasının zorlaşabileceği, belirtilen hususlar sebebiyle gerek duruşma esnasında tutukluların adliyede bulunduğu süre içerisinde gerekse cezaevinden getirilip götürülmeleri sırasında kamu güvenliğini ihlal edecek önlenmesi zor müessif olaylar meydana gelebileceği, çıkması muhtemel olayların illegal örgütler tarafından şiddet içerikli toplumsal olaylara dönüştürülebileceğinden davanın başka bir yere naklinin uygun olacağının belirtildiği,

... Cumhuriyet Başsavcılığının 26/08/2014 gün ve 2014/1286 B.M sayılı yazısında ise; sanıkların mahkeme huzurunda hazır edilmek üzere cezaevinden nakilleri sırasında güvenlik açısından zaafiyet oluşturma ihtimalinin yanında duruşmaların uzaması halinde çeşitli sıkıntılar yaşanabileceği değerlendirilerek davanın CMK'nın 19. maddesi gereğince başka bir ile naklinin uygun olacağı, şeklinde görüş bildirildiği gözetilerek, yapılan incelemede;

Davanın başka bir yere naklinin uygun olacağı yolundaki yukarıda belirtilen görüşler ve Adalet Bakanlığının bu husustaki istemi nazara alındığında devletin sorumluların belirlenip cezalandırılmasını sağlayarak etkili bir soruşturma yürütme sorumluluğunun bulunduğu, yargılamanın adil, etkili ve tarafların katılımına açık bir şekilde esas yetkili mahkemesinde yapılması gerektiği, ancak güvenlik önlemleri alınsa bile toplumsal olaylar çıkabileceği ve tarafların ciddi tehditler altında kalabileceği, buna bağlı olarak yargılamanın düzenli yapılamayacağı, kamu güvenliği yönünden açık ve yakın tehlikenin söz konusu olabileceği anlaşılmakla, CMK'nın 19/2. maddesi uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/117 Esasında kayıtlı kamu davasının ... Ağır Ceza Mahkemesine NAKLİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11265, Karar No: 2008/16012, Tarih: 20.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/11265 E.  ,  2008/16012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 21.06.2007 gün ve 2007/6724-8740 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli taşınmazların memleket haritasında işaretlendikleri yerde 1-5 metre boyunda ağaçların bulunduğunun belirtildiği, her iki taşınmazın üzerinde halen meşe ağaçlarının bulunduğu anlaşılmakla, her iki taşınmazın orman sayılan yerlerden oldukları kabul edilerek davanın tamamen reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 16.05.2005 tarihinde yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20/11/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28862, Karar No: 2015/7658, Tarih: 13.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28862 E.  ,  2015/7658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/08/2014

NUMARASI : 2013/1444-2014/989

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan ve taşınmaza bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7295, Karar No: 2007/9880, Tarih: 09.11.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/7295 E.  ,  2007/9880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihtiyati haciz kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı talebin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati haciz isteyen vekili, keşidecisi ... ... Kooperatifi, Lehtarı ... olan üç adet bonoya istinaden ihtiyati haciz isteminde bulunmuş, mahkemece talep uygun görülerek mahkemece ihtiyati haciz kararı verilmiştir.

İhtiyati hacze itiraz edenler vekili, bononun yasal unsurlarının bulunmadığını, bonodaki imzaların sahte olduğunu, çift lehtarlı bononun geçerli olmadığını belirterek ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, keşideciye protesto çekilmemesi, bonoların tanzim yerinin “Mezitli” olup, bu yerin bir yerleşim yerini ifade etmemesi nedeniyle senetlerin bono vasfında olmadığı gerekçeleriyle ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiş, ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından karar temyiz edilmiştir.

1-Bir senedin kambiyo senetlerinden olan bono olarak kabulü için, keşide yerini de içermesi zorunludur. Ancak, senette keşide yeri gösterilmemiş ise bonoyu düzenleyen kişinin ad ve soyadının yanında yazılı olan yer, düzenleme yeri kabul edilir (TTK, m. 689). Alternatiflerden birinin bulunmaması hâlinde senet, bono olarak geçerlilik kazanamaz. Düzenleme yerinin belli ve mümkün bir yer olması gerektiği gibi bu yerin idarî bir birim olması da zorunludur. İdarî birim olmayan yer, keşide yeri olarak kabul edilemez. Somut olayda bono olduğu iddia edilen senetlerde müstakil olarak düzenleme yeri bulunmamaktadır. Üç bonoda da düzenleyenin ad ve soyadı yanındaki adreste "Mezitli" ibaresi yer almaktadır. "Mezitli” idarî birim değildir. Ne var ki, 17/12/2003 keşide tarihli ve 4.600.000.000.TL bedelli senet ile 11/12/2003 keşide tarihli ve 3.263.000.000. TL bedelli senette keşideci Kooperatifin unvanının yazıldığı yerin yanında “...” ibaresi yer almaktadır. Bu itibarla, yukarıda anılan TTK’nın 689’uncu maddesi uyarınca alternatif keşide yerinin bulunması nedeniyle, mahkemenin kabulünün aksine bu iki senedin bono vasfını taşıdığının kabulü gerekmektedir.

2-Düzenleme yeri bulunmayan 9/12/2003 keşide tarihli ve 3.000.000.000. TL’lik senedin ise, bono vasfını taşımamakla birlikte, bir alacağın varlığını gösteren adi yazılı belge olduğu üzerinde durularak İİK’nın 257 vd. maddeleri uyarınca yapılacak değerlendirmeye göre, uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir.