muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3906, Karar No: 2020/7467, Tarih: 18.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/3906 E.  ,  2020/7467 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 14/12/2015 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14/07/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, dava konusu 83, 856, 925, 1661, 1845, 1922 ve 2569 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ... davanın kabulünü, ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep etmişlerdir.

Davalı ..., dava konusu taşınmaz üzerine keçi damı ve ot vs. koymak için depo yaptığını, satış kararı verilecekse taşınmaz üzerindeki bu yapıların bedellerinin tarafına ödenmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 83, 856, 925, 1661, 1845, 1922 ve 2569 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

1)Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, dava konusu 83, 856, 925, 1661, 1845 ve 1922 parsel sayılı taşınmazlar yönünden verilen mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün bu parseller yönünden onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2)Dava konusu 2569 parsel sayılı taşınmaz yönünden yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine ilişkin davalarda taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçaların (muhdesat) kime ait olduğu konusunda uyuşmazlık olup da bunlar üzerinde bazı paydaşların (ortaklar) hak iddia etmeleri ve öncelikle bu uyuşmazlığın giderilmesini istemeleri halinde o paydaşa görevli mahkemede dava açmak üzere HMK'nın 165. maddesi uyarınca uygun bir süre verilmelidir. Mahkemece verilen süre içerisinde dava açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi, açılmadığı takdirde o konuda uyuşmazlık yokmuş gibi davaya devam edilmesi gerekir.

Somut olay incelendiğinde; dava konusu 2569 parsel sayılı taşınmaz yönünden davalı ...'ün yargılama sırasında ve temyiz aşamasında bir kısım muhdesatların kendisine ait olduğuna yönelik beyanda bulunduğu, ayrıca 10.05.2016 havale tarihli inşaat mühendisi bilirkişi raporunda 2569 parsel sayılı taşınmaz üzerinde hayvan barınağı ve depo vasfında yapı bulunduğunun tespit edildiği görülmektedir. Mahkemece, davalı ...'ün yargılama sırasındaki muhdesat iddiaları ile ilgili araştırma yapılmamıştır.

Mahkemece davalılardan ...'ün muhdesat iddiası ile ilgili olarak yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda araştırma yapılmadan eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın 2569 parsel sayılı taşınmaz yönünden bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; dava konusu 83, 856, 925, 1661, 1845 ve 1922 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davalı ...'ün temyiz itirazlarının reddi ile bu parseller yönünden hükmün ONANMASINA, onanan kısım için taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın % 011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 29,20 TL’nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle;dava konusu 2569 parsel sayılı taşınmaz yönünden davalı ...'ün temyiz itirazlarının kabulü ile bu parsel yönünden verilen hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 18.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2110, Karar No: 2021/4040, Tarih: 01.07.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/2110 E.  ,  2021/4040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; 31.01.2008 tarihinde meydana gelen trafik kazasında... plakalı araçta yolcu olarak bulunan davacıların murisi ...'ın öldüğünü, aracın Karayolları Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası bulunmadığını, bu nedenle davalının sorumlu olduğunu, tazminat talebinin davalı tarafından reddedildiğini belirterek davacıların her biri için 1.000,00 TL olmak üzere 2.000,00 TL tazminatın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kabulü ile, davacı ... yönünden 14.870,65 TL, davacı ... yönünden 10.967,68 TL tazminatın 13/09/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacılara verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay 17. Hukuk Dairesi’nin 2016/15268 Esas, 2019/7031 Karar sayılı ve 29/05/2019 tarihli ilamnda; Kazaya ilişkin tutulan kaza tespit tutanağı, toplanan deliller, sürücü ve müşteki beyanlarından aracın ticari minibüs olduğu, Trabzon/... ilçesi ile ... köyü arasında yolcu taşıma işi yaptığı, ancak kaza tarihinde yolculuk yapanların birbirleriyle akraba olup bir kısmının pazara bir kısmının hastaneye gittiği sırada kazanın meydana geldiği, Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2008/88 esas sayılı dosyasında yapılan yargılamada sürücünün tamamen kusurlu olduğu ancak TCK'nın 22/6 maddesi gereğince sürücü ile ölenler arasında akrabalık ilişkisi bulunduğundan ceza verilmesine yer olmadığına, karar verildiği eldeki davada, davacılar 31.01.2008 günü gerçekleşen kazada destekten yoksun kalma zararı nedeniyle desteğin yolcu olarak bulunduğu minibüsün zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası bulunmadığı için Güvence Hesabına karşı maddi tazminat davası açtıkları zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasına başvurabilmesi için taşımanın ticari taşıma olması gerektiği somut olayda ceza dosyasındaki beyanlardan, kaza yapan aracın sürücüsü dahil tüm yolcuların akraba olduğu, ücretli yolcu olmadıkları açıklanan düzenlemeler çerçevesinde değerlendirme yapıldığında davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde, tüm dosya kapsamı, toplanan deliller, özellikle maddi vakıa tespitleri yönünden hükme esas alınan kesinleşmiş ceza mahkemesi dosyasında alınan beyan ve toplanan deliller kapsamında, davacıların desteğinin vefat ettiği yolcu taşıma işleminin 4925 sayılı Kanun ve yukarıda yer verilen ilgili mevzuatı kapsamında ücret karşılığı yapılan şehirler arası bir yolcu taşıma faaliyeti olmadığı, bu nedenle taşıyan araç ticari nitelikte bile olsa kazanın meydana geldiği tarihteki taşımanın ticari faaliyet taşıması olmayıp akrabalar arası kişisel taşıma olduğu, bu nedenle dava konusu taşıma faaliyeti sırasında aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası bulunma zorunluluğu olmadığı, dolayısıyla sigorta bulunmadığı gerekçesiyle davalı ... Hesabının sorumluluğundan bahsedilemeyeceği anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 4,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 01.07.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8072, Karar No: 2011/12685, Tarih: 22.09.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/8072 E.  ,  2011/12685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanıkların sebebiyet verdirdikleri yargılama giderinin CMK.nun 326/(2) maddesi uyarınca ayrı ayrı alınması gereğinin gözetilmemesi,

2-Kamu davasının 1.6.2005 tarihinden önce açılmış olmasına göre, müdahil idarenin şahsi hak talepleri hakkında 5320 Sayılı Kanunun geçici 1. maddesi uyarınca bir karar verilmesi gerekirken hukuk mahkemelerinin görevli olduğu belirtilmesi,

3-Davayı avukatı ile takip eden katılan idare vekili için maktu ve müsadere edilen balta değerleri üzerinden de nisbi avukatlık ücreti verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozmaya uyularak verilen hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6819, Karar No: 2013/14500, Tarih: 15.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/6819 E.  ,  2013/14500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 26 TL değerinde içki çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün 765 sayılı TCK'nın 404/2. maddesinde düzenlenen uyuşturucu madde kullanmak suçuna ilişkin olması ve söz konusu ilamla ilgili olarak 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesinde denetimli serbestlik tedbiri öngörülmesi karşısında, sanık hakkında bu hükümlülüğü esas alınarak 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi ile uygulama yapılamayacağının gözetilmemesi,

2- Sanığın tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün 765 sayılı TCK'nın 404/2. maddesinde düzenlenen uyuşturucu madde kullanmak suçuna ilişkin olması ve söz konusu ilamla ilgili olarak 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesinde denetimli serbestlik tedbiri öngörülmesi karşısında, sanık hakkında bu hükümlülüğü esas alınarak 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi ile uygulama yapılamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 15.05.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4565, Karar No: 2015/7007, Tarih: 09.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/4565 E.  ,  2015/7007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Davalı Sendika ile 17/10/2012 tarihli Sosyal denge tazminatı sözleşmesi imzalandığını, Sözleşme gereğince davalı sendikaya 23.677,18 TL ödeme yapıldığını, Sözleşmenin sözleşme aidatları başlıklı “üyelerden aidat kesilip sendika hesabına yatırılmasına ilişkin” 6. maddesinin (a) fıkrasının Denizli idare mahkemesince iptali üzerine ödenen paranın iadesi için davalı sendikadan talepte bulunulduğunu, borcun ödenmemesi nedeniyle Denizli 4. İcra müdürlüğünde icra takibi başlatıldığını, ancak Davalının borca ve yetkiye itiraz etmesi nedeniyle takibin durduğunu, borçlunun itirazının haksız olduğunu belirterek itirazın iptaline ve takibin devamına, lehine %20 den aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, süresinde yetki itirazında bulunarak davalının ikametgâhı yer olan Ankara icra müdürlüğü ve mahkemelerinin yetkili olduğunu yetki itirazlarının kabulü ile davanın usulden reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı vekilinin yetki itirazında haklı olduğu kanaatine varılarak Ankara Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine yetkisizlik kararı verilmiştir. Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasında imzalanan sosyal denge tazminatı sözleşmesinden kaynaklanan üyelerden kesilip sendika hesabına yatırılan aidat alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın konusu, davacı alacaklının kendi ikamet yerinde dava açma yetkisinin bulunup bulunmadığı noktasındadır.

HMK.nun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir.

Aynı Kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir.

Kamu düzenine ilişkin olmayan özel yetki kuralları, genel mahkemenin (m.9) yetkisini kaldırmamakla beraber davacı davasını genel veya özel yetkili mahkemede açmak hususunda bir seçim hakkına sahiptir.

Dolayısıyla dava veya icra takibi, davacının/alacaklının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili icra dairesinde veya mahkemede açılabilir.

Ayrıca 6098 sayılı BK'nun 89. maddesi uyarınca sözleşmenin ifa edileceği yerin taraflarca açık veya zımni olarak belirlenmediği durumlarda, para alacağına ilişkin davalarda para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.

Dolayısıyla dava veya icra takibi, davacının/alacaklının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili icra dairesinde veya mahkemede açılabilir.

Ayrıca 6098 sayılı BK'nun 89. maddesi uyarınca sözleşmenin ifa edileceği yerin taraflarca açık veya zımni olarak belirlenmediği durumlarda, para alacağına ilişkin davalarda para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.

Bu durumda, BK’nun 73. maddesi (TBK m.89) ve 1086 Sayılı HUMK’nın 10. maddesi (HMK m.10) uyarınca bir para borcunun alacaklısının, kendi ikamet adresinde dava açmasında (veya İİK’nun 50. maddesi belirlemesiyle icra takibi başlatmasında) bir usulsüzlük bulunmamaktadır(Bkz. HGK’nun 19.03.2014 tarihli 2013/11-630 Esas 2014/332 Karar sayılı kararı).

Yukarıda anılan BK’nun 89. maddesi gereğince, davaya konu Sözleşmede aksi bir hüküm kararlaştırılmadığından sözleşmeden doğan para alacağının tahsili amacıyla açılan eldeki davada Denizli Mahkemeleri bu davaya bakmaya yetkilidir.

Dava yetkili yerde açılmış olup, mahkemece yanlış değerlendirme sonucu işin esası İncelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2105, Karar No: 2018/5958, Tarih: 19.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/2105 E.  ,  2018/5958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 03.08.2010 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalıya ... adet dükkan ve ... adet daire verildiğini, sözleşme gereğince belediyeden temin edilen arsa bedeli, vergi dairesinden alınan harçlar, konteynır bedeli o davalının hissesine düşen toplam ....680,00 TL. bedelin müvekkili tarafından ödendiğini ancak davalı tarafın müvekkiline ödemediğini ayrıca davalıya sözleşme gereği verilmesi gereken bina paylaşım miktarının ... m² fazla verildiğinden değerinin müvekkiline ödemesi gerektiğini ve bunun ....000,00 TL.ye tekabül ettiğini ileri sürerek toplam ....680,00 TL.nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşmenin .... maddesindeki bina paylaşımı başlıklı hükmü, .... maddesindeki "Harç ve Giderler" başlıklı hükmü ve .... maddesinde yer alan oturma ruhsatı alınması başlıklı hükmü uyarınca, davacının davalıdan bir alacağının bulunmadığı, belediyeden arsa alımının 22627 ada ... parsel hakkında olduğu, davalıya ait olan ve sözleşme ile kendisine düşen kısmın 22627 ada ... parselde kaldığı yapılan satışın şirket ya da arsa sahipleri adına yapılmadığı, ...'ün şahsına ait yapıldığı bunun da ancak o kişiye arsa payı kazandırabileceği, bu bedelin arsa sahiplerinden tahsil edileceği hususunda sözleşmede de bir belirleme ya da daha sonra alınan bir kararın olmadığı anlaşıldığından davacının alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ........2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14143, Karar No: 2016/2662, Tarih: 03.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/14143 E.  ,  2016/2662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraflar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait cenaze aracının davalı sürücü yönetiminde iken karıştığı kazada hasarlandığını, davalının kusurlu olduğunu belirterek şimdilik 5.000 TL hasar ve değer kaybı ile aracın işletilememesi nedeniyle şimdilik 100 TL'nın olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş; 20.1.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile toplam 21.914,94 TL hasar, 5.600 TL değer kaybı ve 3.000 TL işletme kaybının davalıdan tazminini istemiştir.

Davalı, cenaze sahipleri ile cenazeyi ...'e götürmek için yola çıktığını, gişelerden sonra yolun virajlı bölümünde karşıdan ters istikametten gelen tırı gördüğünü, ona çarpmamak için frene bastığını, direksiyon hakimiyetini kaybettiğini, cenaze sahiplerinin olaya tanık olduğunu, olayda kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 21.914,94 TL hasar, 5.600 TL değer kaybı tazminatının olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline verilmiş; hüküm, taraflar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davalı, davacı belediyeye ait cenaze aracının sürücüsüdür.

Davaya konu kazaya ilişkin olarak resmi görevlilerce düzenlenen kaza tespit tutanağında, sürücü beyanına göre, yolu ters kullanan karşı istikametten gelen ... plakalı bir tıra çarpmamak için doğrultu değiştirmek istemesi nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu kazanın meydana geldiği belirtilmiş; davalıya doğrultu değiştirme manevrasını yanlış yapması nedeniyle kusur verilmiştir. Davalı, cevap dilekçesinde cenaze sahipleri ile birlikte cenazeyi ...'e götürürlerken, gişelerden sonra yolun virajlı kısmında karşıdan ters istikametten gelen tırı görünce ona çarpmamak için frene bastığını, direksiyon hakimiyetini kaybederek kaza yaptığını savunmuştur.

Kaza anında davalının yanında bulunan cenaze sahipleri ... ve ... tanık olarak dinlenmişler, karşıdan ters istikametten gelen tırın varlığını ve davalının ona çarpmamak için direksiyonu kırdığında, direksiyon hakimiyetini kaybettiğini, kazanın bu şekilde olduğunu doğrulamışlardır. Hükme esas alınan ve terditli düzenlenen bilirkişi raporunda davalının ters yönden gelen tır aracının direksiyon hakimiyetini kaybetmesine ve tek taraflı kaza yapmasına neden olduğu yönündeki iddiası ve tanıkların bu iddiayı doğrulayan beyanlarına itibar edilmesi halinde meçhul tır şoförünün trafik işaret levhalarına riayet etmeyerek otobanda ters yönde seyrettiğinden kazanın oluşumunda %100 kusurlu olduğu, bu halde davalının kusurunun olmadığı belirtilmiştir.