muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11186, Karar No: 2023/9389, Tarih: 02.11.2023

Tanık Naif Teker; otobüs muavini olduğunu, 17-18 numarada oturan bayan yolcuların Van Otogarından beraber bindiklerini, bayanlardan ...'ın otobüse binerken kol çantalarının bulunduğunu, Nebi Orhan'ın nerede otobüse bindiğini görmediğini, Nebi Orhan'ın 17-18 numarada bulunan bayan yolcular ... ve Kader Orhan ile otobüste sürekli ilgilendiğini, Bitlis'de polislerin durdurmaları sonrasında uyuşturucu maddelerin bulunduğunu,

Tutanak Tanığı Hamdi Kömürcü; olay tarihinde sanıkların bulunduğu araçta yaptıkları kontrol sırasında sanıkların biletlerinde yazan isimler ile kimlik bilgilerinin aynı olmadığını tespit etmeleri üzerine durumlarından şüphelendiklerini, şahıslar sorular sorup araştırmalar yaptıklarını ve bayanların oturduğu koltuğun önündeki çantalarda eroin bulunduğunu tespit ettiklerini, ilk kimlik tespiti sırasında

erkek sanıkta panik hâlinin açıkça belli olduğunu, ancak bayanlarda herhangi bir panik havası bulunmadığını,

Tutanak tanığı Akın Berksoy; olay tarihinde sanıkların bulunduğu araçta yaptıkları kontrol sırasında, özellikle erkek olan sanığın tedirgin hareketlerle ayağa kalktığını, gözlerini mülakat sırasında kendilerinden kaçırdığını, ayağa kalktığı esnada arka bölüme baktığını gözlemlemeleri ve sanıkların biletlerinde yazan isimler ile kimlik bilgilerinin aynı olmadığını tespit etmeleri üzerine durumdan şüphelendiklerini, şahıslarla sorular sorup araştırmalar yaptıklarını ve bayanların oturduğu koltuğun önündeki çantalarda eroin bulunduğunu tespit ettiklerini, olay anında erkek sanıktaki tedirginliğin açıkça belli olduğunu, ancak bayanlar üzerinde açıkça görülen bir tedirginlik hâli bulunmadığını,

İnceleme dışı sanık Kader Orhan savcılıkta ve sorgusunda; ablası sanık ... ile Hakkari’deki abisi Muhsin Orhan’ı ziyaret etmelerinin ardından Mersin’deki evlerine dönmek üzere otobüsüne bindiklerini, Van’da mola verdiklerinde dayısı Nebi Orhan’ın da bu otobüse bindiğini, bu durumdan haberlerinin olmadığını, dayısının orada bulunduklarından da bilgisinin olmadığını, dayısı sanık Nebi Orhan’ın kendilerini görünce elinde bulunan iki kol çantasını kendilerinin eline tutuşturup "İçinde özel eşyalarım var, açmayın" diyerek verdiğini, Bitlis'te polislerin aracı durup çantalara baktıklarında içinde uyuşturucu olduğunu gördüklerini, çantalarda uyuşturucu madde olduğunu bilmediklerini, mahkemede ise farklı olarak; Hakkari’de bulunan ağabeyini ziyaret etmelerinin ardından Mersin’de bulunan evlerine dönmeye karar verdiklerini, Van’da akrabaları bulunduğu için önce buraya geldiklerini, ancak akrabaları ile bağlantı kuramayınca aynı gün bilet alarak Mersin’e gitmeye karar verdiklerini, bilet almak için terminalde bulundukları sırada dayım olan Nebi Orhan’ın yanlarına gelerek nereye gittiklerini sorduğunu, Mersin’e gittiklerini söyleyince “Bilet aldınız mı” dediğini, ablası Merezhan’ın henüz almadıklarını söyleyince biletlerini almak istediğini, ablasının önce izin vermediğini, ancak dayısının ısrar ederek gidip biletlerini aldığını, yerlerine geçtiklerini, bir süre sonra dayısı Nebi Orhan’ın elinde iki adet bayan çantası ile gelip çantalarda özel eşyası olduğunu söyleyerek çantaları ayaklarının bulunduğu bölüme koyduğunu, bu şekilde yola çıktık, Bitlis’de aracın durdurulması sonrası yapılan aramada çantalarda uyuşturucu madde çıktığını polisin söylemesi üzerine öğrendiklerini, kendilerine sorulduğunda maddelerle ilgilerinin olmadığını, çantaların dayısı Nebi’ye ait olduğunu söylediklerini, dayısının aldığı biletlerde başka isimlerin yazdığını da polislerin kontrol ettiğinde öğrendiklerini, Hakkari’de abisinin yanında kaldıkları bir aylık süre içerisinde dayısı Nebi Orhan ile herhangi bir görüşmelerinin de olmadığını,

İnceleme dışı sanık Nebi Orhan aşamalarda; Yüksekova’da ikamet ettiğini, bir süredir işsiz olduğunu, 20.07.2013 tarihinde Gaziantep'e çalışmaya gitmek için ikameti olan Yüksekova'dan Van'a geldiğini, il

İnceleme dışı sanık Nebi Orhan aşamalarda; Yüksekova’da ikamet ettiğini, bir süredir işsiz olduğunu, 20.07.2013 tarihinde Gaziantep'e çalışmaya gitmek için ikameti olan Yüksekova'dan Van'a geldiğini, il

merkezinde otobüs yazıhaneleri önünde tesadüfen yeğenleri olan Merezhan ve Kader'i gördüğünü, Van'da ne yaptıklarını sorduğunda Mersin'e gideceklerini söylediklerini, hem kendi hem de yeğenlerinin biletlerini almak için Van Otogarına geçtiğini, Yeni Van Seyahat yazıhanesine geldiğinde Yüksekova'da tanışmış olduğu, ismini Muhammet Hasani olarak bildiği İran uyruklu şahsı gördüğünü, sohbet etmeye başladıklarını, Gaziantep'e çalışmaya gideceğinden bahsetmesi üzerine şahsın kendisine içinde eroin olduğunu söylediği 2 adet kol çantası verip Gaziantep'e götürmesi ve otogar lokantasında kendisine geri vermesi hâlinde yol parası ile 2.000,00 TL vermeyi teklif ettiğini, kabul ederek kol çantalarını aldığını, daha sonra yazıhanede kendisi için Nuretin Akaya adına, yeğenlerine de Limet ve Fehine ... adına biletleri kestirdiğini, bu isimleri kafasından uydurduğunu, ardından otobüse binip Mersin'e gitmekte olan Merezhan ve Kader'in yanına giderek otobüs biletleri ile 2 adet bayan kol çantasını verdiğini, çantaları önlerine koymalarını söylediğini, onların da "tamam" diyerek çantaları alıp önlerine koyduklarını, çantaların içerisinde ne olduğunu sorduklarında "eşya" olduğunu söylediğini, Bitlis'e geldiklerinde polislerin otobüsü durdurarak yaptıkları aramada uyuşturucuları bulduklarını, bunların kendisine ait olduğunu, yeğenlerinin ilgisinin olmadığını,

Beyan etmişlerdir.

Beyan etmişlerdir.

Sanık ... kollukta; Kader Orhan’ın kardeşi olduğunu, bir ay kadar önce kardeşi ile Mersin'den Hakkari'ye kardeşleri Muhsin Orhan'ı ziyaret için geldiklerini, Mersin'e geri dönmeden önce Van'da bulunan dayıları Nurettin Orhan’ı ziyaret etmek için Van'a uğradıklarını, dayılarına ulaşamayınca Mersin'e gitmek üzere otogara geldiklerini, otobüs biletlerini alarak otobüse bindiklerini, otobüste bekledikleri sırada dayısı Nebi Orhan'ın yanlarına geldiğini, yanında bulunan 2 adet kol çantasını kendisine verip önünde durmasını istediğini, çantaların içerisinde ne olduğunu sorduğunda "eşya" olduğunu söylediğini, yerlerinin dar olduğunu rahatsız olacaklarını söylediğinde ise dayısının "bir şey olmaz, otobüsten indiğiniz yerde sizden alırım" dediğini, bunun üzerine çantaları alarak önlerine koyduğunu, çantaların içinde ne olduğuna ise bakmadığını, Bitlis'e geldiklerinde polislerin durdurmaları sonrasında yapılar aramada dayısı Nebi Orhan'ın kendilerine verdiği kol çantalarında uyuşturucu maddelerin ele geçtiğini, kendisinin bu maddeler ile ilgisinin olmadığını, çantalarda uyuşturucu madde olduğunu da bilmediğini, Limet ve Fehime ... isimli şahısları tanımadığını, otobüs bileti alırken yazıhane görevlisinin bu isimleri yazdığını, okuma yazması olmadığı için bilette yazan isimleri okuyamadığını, savcılık ve sorguda ek olarak; bilet kesen görevliye kendi isimlerini söylediğini ancak görevlinin Limet ... ve Fehide ... isimlerini yazmış olduğunu, okuma yazma bilmediği için bunu da sonra öğrendiğini, mahkemede ise; Van’da dayısı Nurettin Orhan’ı ziyaret edemeyince Van Otogarından Mersin’e gitmek üzere biletlerini ayırttığını, otogara geldiklerinde diğer dayısı Nebi Orhan ile tesadüfen karşılaştıklarını, dayısı Nebi’nin otobüs biletini alarak kendisine verdiğini, okuma yazması

olmadığından bilette farklı bir isim yazıp yazmadığını anlamadığını, dayısı Nebi’nin elinde bulunan 2 adet çantayı otobüse bindikleri sırada koltuklarının ön kısmına koyduğunu, çantada ne olduğunu sorduğunu, özel eşyaları olduğunu söylemesi nedeniyle açıp bakmadığını, çantalarda uyuşturucu madde olduğunu bilmediğini savunmuştur.

5237 sayılı Kanun'un “Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti” başlıklı 188. maddesinin 3 ve 4. fıkraları suç tarihi itibarıyla;

“Uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak ülke içinde satan, satışa arz eden, başkalarına veren, sevk eden, nakleden, depolayan, satın alan, kabul eden, bulunduran kişi, beş yıldan onbeş yıla kadar hapis ve yirmibin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.

Uyuşturucu veya uyarıcı maddenin eroin, kokain, morfin veya bazmorfin olması halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.” şeklindedir.

“Uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak ülke içinde satan, satışa arz eden, başkalarına veren, sevk eden, nakleden, depolayan, satın alan, kabul eden, bulunduran kişi, beş yıldan onbeş yıla kadar hapis ve yirmibin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.

Uyuşturucu veya uyarıcı maddenin eroin, kokain, morfin veya bazmorfin olması halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.” şeklindedir.

Madde gerekçesinde de vurgulandığı gibi üçüncü fıkrada, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticaretine ilişkin çeşitli fiiller, ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır. Buna göre, uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak ülke içinde satışı, satışa arzı, başkalarına verilmesi, sevki, nakli, depolanması ya da kazanç amacıyla satın alınması, kabul edilmesi veya bulundurulması, bir ve ikinci fıkralara göre ayrı bir suç oluşturmaktadır. Fıkradaki suçun oluşması için bu seçimlik hareketlerden herhangi birisinin yapılmış olması yeterlidir.

Dördüncü fıkraya göre ise, uyuşturucu maddenin eroin, kokain, morfin veya bazmorfin olması üçüncü fıkrada tanımlanan suçun konu bakımından nitelikli unsurunu oluşturmakta ve bu fıkraya göre verilecek cezanın artırılmasını gerektirmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bitlis’den Diyarbakır istikametine gitmekte olan Yeni Van Seyahat firmaya ait yolcu otobüsünün, Bitlis Sulh Ceza Mahkemesinin 11.07.2013 tarih ve 2013/433 değişik iş sayılı arama kararına istinaden kolluk görevlilerince yapılan yol kontrol ve denetim uygulaması sırasında durdurulduğu, yapılan kontroller esnasında 15 numaralı yolcu koltuğunda oturan inceleme dışı sanık Nebi Orhan’ın görevlileri görünce ayağa kalkarak arkasında oturan bayanlara tedirgin bir şekilde bakıp tekrar yerine oturduğunun ve görevliler ile yüz yüze gelmemeye çalıştığının, tedirgin hâl ve hareketlerde bulunduğunun görevlilerce fark edildiği, Nebi Orhan'ın otobüs biletinin istenildiğinde kendi adına değil Nuretin Akaya adına tanzim edildiğinin anlaşıldığı, 17 numaralı koltuk yolcusunun ..., 18 numaralı koltuk yolcusunun

ise Kader Orhan olduğunun ve bu şahısların da soy isimlerinin Nebi Orhan ile aynı olduğunun tespit edilmesi üzerine bayan şahısların da otobüs biletlerinin kontrol edildiği ve 17 ve 18 numaraları koltuklara ait bilette Nimet ... ve Fehide ... isimlerinin yazılı olduğunun görüldüğü, şahısların kimlik bilgileri ile otobüs biletindeki bilgilerinin farklı olduğunun, tedirgin hâl ve hareketler sergilediklerinin, arkasında oturan bayan şahıslara sürekli bakması nedeniyle oluşan şüphe nedeniyle görevlilerin Nebi Orhan’dan özel eşyaları ile birlikte otobüsten inmesini istedikleri, bu sırada şahsın “17 ve 18 numaralı koltukta oturan bayan şahıslara iki adet bayan kol çantasını otobüse binerken verdiğini” görevlilere söylediği, görevlilerin de 17 ve 18 numaralı koltukta oturan bayan şahıslar ile hemen önlerinde duran iki adet bayan kol çantalarını alıp arama noktasındaki konteynere götürmeleri sonrasında yapılan aramada bayan kol çantaları içerisinde koli bantlarına sarılı hâlde 21 paket eroinin ele geçirildiği olayda;

Suç konusu uyuşturucu maddelerin içerisinde ele geçirildiği bayan kol çantalarının sanık ile hakkında verilen beraat hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşen suça sürüklenen çocuk Kader Orhan'ın önlerinde ele geçirilmesi, sanık ve suça sürüklenen çocuk Kader Orhan ile inceleme dışı sanık Nebi Orhan’ın otobüs biletlerinin seri numaralarının birbirini takip ediyor olması, üç koltuk için tek bir bilet düzenlenmeyerek sanık ... ve suça sürüklenen çocuk Kader Orhan'ın "Limet ...-Fehide ..." adına 10725 seri numaralı, inceleme dışı sanık Nebi Orhan’ın ise "Nuretin Akaya" adına 10726 seri numaralı otobüs biletlerini farklı isimler ile almış olmaları, sanık ...’ın kollukta, savcılıkta ve içeriğini aynen tekrar ettiğini söylediği sorgudaki ifadelerinde, kendisi ve Kader’in otobüs biletlerini alanın kendisi olduğunu, gerçek isimlerini söylemesine rağmen yazıhane görevlisinin bilete başka isimler yazmış olduğunu, okuma-yazması olmadığı için bunu da sonradan öğrendiğini beyan etmesine karşın mahkemede ise Mersin’e biletleri kendisinin ayırttığını ancak biletlerini almak için gittikleri otogarda tesadüfen rastladıkları dayısı Nebi Orhan’ın biletlerini aldığını, bilete başka isimler yazılmış olduğunu, okuma-yazması olmadığı için ne yazdığını bilmediği şeklinde çelişkili beyanlarda bulunması, sanık ...'ın kol çantalarını otobüse binmelerinden sonra dayısı inceleme dışı sanık Nebi Orhan’ın getirerek kendilerine verdiğini söylemesine karşın muavin tanık Naif Teker'in sanığın otobüse binerken kol çantalarının olduğunu ifade etmesi, inceleme dışı sanık Nebi Orhan Yüksekova’da ikamet ettiğini, çalışmak için Gaziantep’e gitmek üzere Van Otogarına geldiğini, burada yeğenleri olan sanıklara rastladığını, sorduğunda Mersin’e gidecekleri söylemeleri sonrasında kendisi ve yeğenlerinin biletlerini aldığını beyan etmesine, bu beyanlara göre inceleme dışı sanık Nebi'nin Gaziantep'e sanık ile suça sürüklenen çocuk Kader'in ise Mersin'e yolculuk etmelerine rağmen, sanık ve suça sürüklenen çocuk Kader'in otobüs bileti ile inceleme dışı sanık Nebi'nin otobüs biletlerinin ‘gideceği yer’ kısmında, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşen inceleme dışı sanık Nebi'nin uyuşturucu maddeleri teslim

edeceği yer olarak beyan ettiği ‘Gaziantep’ ilinin yazılı olması, inceleme dışı sanık Nebi'nin Van ilinde yeğenleri olan sanık ... ile suça sürüklenen çocuk Kader'e ardından da yine Yüksekova'da tanışmış olduğu Muhammet Hasani olarak bildiği İran uyruklu şahsa Yeni Van Seyahat yazıhanesinde rastlamasının ve suç konusu eroinin bayan kol çantalarında ele geçirilmesinin hayatın olağan akışına da uygun bulunmaması, sanık ...'ın çantalarda eroin olduğunu bilmediğine ilişkin beyanlarının ise suçtan kurtulmaya yönelik olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'ın inceleme dışı sanık Nebi Orhan ile birlikte hareket etmek suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, direnme kararına konu hükmün gerekçesinin isabetli olmadığına ve sanık ...'ın üzerine atılı bulunan uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğinin sabit olduğu gözetilmeden mahkûmiyeti yerine beraatına karar verilmesi isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı ve üç Genel Kurul üyesi ise; "Uyuşturucu ticareti yaptığına ilişkin haklarında herhangi bir soruşturma veya mahkumiyet hükmü bulunmayan sanıklar ... ve Kader Orhan'ın bindikleri otobüste yapılan aramada el çantaları içinde uyuşturucu maddenin ele geçtiği çantaların, hakkında hüküm kesinleşen sanık Nebi Orhan'a ait olduğu, yakalanma sırasında panik yaşamayan sanığın tüm aşamalarda çanta içindeki uyuşturucudan haberdar olmadığını savunduğu, yöredeki aile yapısı ve sanığın eğitim düzeyi ve sosyal çevresi itibariyle savunmasının hayatın olağan akışına ters düşmeyeceği gibi benzer konumda olan, suça sürüklenen çocuk Kaderin beraatine ilişkin kararın onandığı gözetilerek İlk derece yargılaması yapan ve suçun sübutuna ilişkin deliller ile yüzleşen mahkemede oluşan vicdani kanaatin akıl, mantık ve bilimsel kurallara aykırı olduğu da söylenemeyeceğinden suçun sübut bulmadığı" düşünceleri ile karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.10.2017 tarihli ve 158-204 sayılı direnme kararına konu hükmünün gerekçelerinin İSABETLİ OLMADIĞINA,

2- Hükmün, sanık ...'ın üzerine atılı bulunan uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğinin sabit olduğu gözetilmeden mahkûmiyeti yerine beraatına karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,..."

Karar verilmiştir.

G. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2017 tarihli ve 2017/158 Esas, 2017/204 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 75.000,00 TL adli para cezası ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle, usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü Bitlis Sulh Ceza Mahkemesi'nin 11.07.2013 tarihli ve 2013/433 D.İş sayılı önleme araması kararına istinaden yapılan yol kontrol ve denetim uygulaması sırasında durdurulan yolcu otobüsünde, 17 ve 18 numaralı koltuklarda oturan, sanık ... ve hakkında beraat kararı verilen Kader Orhan'ın ayaklarının altında bulunan bayan kol çantalarının içerisinde eroinin ele geçirildiği olayda; sanık ...'ın ve temyiz dışı sanık Nebi'nin beyanlarının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, sanık ...'ın, hakkında verilen mahkûmiyet kararı temyizde onanan inceleme dışı sanık Nebi Orhan ile birlikte hareket etmek suretiyle uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2017 tarihli ve 2017/158 Esas, 2017/204 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinde sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17946, Karar No: 2013/20347, Tarih: 23.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/17946 E.  ,  2013/20347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/07/2003 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA

ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23/12/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Yerel mahkemenin tazminat hesabı yaptırdıktan sonra taleple bağlı kalarak verdiği esasa ilişkin karar dairemizce usulden değil de esastan bozulduğundan ve davacının ilk karardan önce tazminat hesabına ilişkin rapora göre davasını ıslah etme hakkı varken bu talebini yapmadığından Yargıtay İçtahat ve Uygulamalarına göre esasa ilişkin bozma kararından sonra ıslah talebinde bulunamaz.

Dolayısıyla, bozmadan sonra ıslah edilen kısımla ilgili talebin reddine karar verilmesi düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun kararı onama düşüncelerine katılmıyorum. 23/12/2013

KARŞI OY YAZISI

HMK 176. maddesi ıslah müesesesini düzenlemiştir. HMK 177/1 maddelerine göre; tahkikat aşamasının sona ermesine kadar ıslah yapılabilir. Bozmadan sonra ıslah yapılamaz. 04/02/1948 T., 10/3 RG 17/06/1948, 6934 sayılı İBK ile 04/02/1959, 13/5 RG, 28/04/1959, 10193 sayılı İBK gözetildiğinde bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı anlaşıldığından bozmadan sonra ıslah edilen kısım için davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi yerinde olmadığından bu kısım için çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum. 23/12/2013
Yargıtay — Esas No: 2010/3156, Karar No: 2010/16016, Tarih: 02.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/3156 E.  ,  2010/16016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar avukatınca duruşmalı, davalı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar asıl ve birleşen davalarında, davalının yaptığı ihaleler sonucu düzenledikleri sözleşmeler ile 7.6.2001 tarihinden itibaren davalı kurumun temizlik işlerini aldıklarını, davalı tarafından ödenmesi gereken prime esas kazanç taban miktarlarındaki artışlara ilişkin fark prim miktarı ile 4447 sayılı kanun ile getirilen işsizlik sigortası prim farklarının ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla asıl davada 5.100TL, birleşen davalarda ayrı ayrı 6.000TL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemişlerdir.

Davalı, sözleşmenin eki olan Hizmet İşleri Genel Şartnamesinin 59. maddesi uyarınca gerekli uyuşmazlık prosedürünün işletilmediğini, ... Bakanlığının 10.12.1998 tarihli Temizlik İhalelerinde Uygulanacak Esaslara Dair Tebliğin 4.1 maddesi gereğince de prim farklarının ödenemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davaların reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

2010/3156-16016

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.