muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3867, Karar No: 2024/4632, Tarih: 29.04.2024

Feri müdahil kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurumun yazılı kayıtları ile çelişen tanık beyanlarının hükme esas alınmamasını, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı işyerine ait adreste 16.08.2012 tarihinde doğalgaz aboneliği yaptırması yine Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü tarafından tanzim edilmiş yerleşim yeri raporuna göre davacının 31.07.2012-24.08.2017 tarihleri arasında davalı kat maliklerine ait apartman görevli dairesinde ikamet etmesi, 14.04.2017 başlangıç tarihli kısmi süreli iş sözleşmesinden davacının görevli dairesine kısmı süreli çalışma amaçlı oturduğunun anlaşılması sebebiyle sadece kira ilişkisinin söz konusu olmadığının değerlendirilmiş olması, yine dosyada dinlenilen davacı ve davalı tanıklarının davacının davalı kat maliklerine ait binada kira karşılığı çöp toplama ve genel temizlik yapmak amacıyla taşındığını beyan etmiş olmaları birlikte değerlendirildiğinde; dosyada mevcut ikamet bildirimine ait yazı cevabı doğrultusunda davacının davalı işyerinde 31.07.2012 tarihinde çalışmaya başladığı ve davacı tarafça keşide edilen işçi alacakları talebini içerir noter ihtarı ile davalı tarafça tutulan devamsızlık tutanaklarından en son çalışmasının 20.08.2017 tarihi olduğu, davalı işveren tarafça davacının 14.04.2017 tarihinden itibaren sigorta bildirimi yapıldığı, tanık beyanına göre binanın 11 katlı 22 daireden oluştuğu, apartmanın kendisine ait özel bahçesi olmadığı, çöp toplama ve genel temizlik işi yapıldığı, SGK kayıtlarına göre 2017 yılı Nisan ve Ağustos ayları arasında aylık 7 gün üzerinden kısmi çalışma bildirimi yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işyerinde 31.07.2012-14.04.2017 tarihleri arası dönemde ayda 7 gün üzerinden kısmi süreli olarak asgari ücretle çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı vekili istinaf dilekçesinde; bilirkişi raporuna ilişkin itirazların incelenmediğini, davacının kısmi süreli çalıştığı kabul edilse dahi böylesine yoğun bir tempoda çalışabilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu hususunun gözetilmediğini belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil vekili istinaf dilekçesinde; dinlenen tanık beyanları, toplanan diğer deliller karşısında davacının çalışma olgusunun net bir şekilde ortaya konulamadığını, davacının çalışmalarının Kurum kayıtlarında görüldüğü kadar olduğunu belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Fer'i müdahil vekili istinaf dilekçesinde; dinlenen tanık beyanları, toplanan diğer deliller karşısında davacının çalışma olgusunun net bir şekilde ortaya konulamadığını, davacının çalışmalarının Kurum kayıtlarında görüldüğü kadar olduğunu belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucu verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davalı ... Apartman Yönetimi ve feri müdahil SGK'nın istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Feri müdahil Kurum vekili, davacının ücret almadığının ve temizlik karşılığı binada oturduğunun anlaşıldığını, taraflar arasında hizmet akdi bulunmadığını, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

2.Davalı Apartman Yönetimi vekili, davacının 2012 nin temmuz ayından beri çalıştığını gösterir hiçbir bilgi ve veri bulunmadığı, aksine bu tarihlerde bir başka şirkette çalıştığı hususunun belgelerle ve tanık beyanları ile ... olduğunu, bir an için davacının kısmi süreli çalıştığı kabul edilse dahi böylesine yoğun bir tempoda çalışabilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, işçi-işveren ilişkisi bulunmayıp kiraya veren - kiracı ilişkisi bulunduğunu belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesidir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14871, Karar No: 2014/4153, Tarih: 18.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/14871 E.  ,  2014/4153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın katılana ait işyerinin önünde sabitlenmiş ve kilit altına alınmış meşrubat ve içki dolabından hırsızlık eylimini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eylemine uyan TCK.nun 142/1-b maddesi yerine aynı Yasanın 141/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

TCK.nun 53/3.maddesi uyarınca cezası ertelenen sanık hakkında aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin güvenlik tedbirinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasında yer alan “sanığın şartla tahliye kararına kadar TCK.nun 53/1-c maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” ilişkin kısmın hükümden çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3394, Karar No: 2024/4477, Tarih: 07.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/3394 E.  ,  2024/4477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1634 E., 2023/1137 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elbistan İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/143 E., 2022/251 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı ... AŞ'nin özelleştirme tarihine kadar olan dönem için talepte bulunulduğu, özelleştirme tarihinden sonraki dönemin uyuşmazlık konusu olmadığı ve somut davada verilen hükmün temyiz kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik etkisinin olmadığı anlaşılmakla; kabul edilen ve temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2487, Karar No: 2015/2313, Tarih: 16.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/2487 E.  ,  2015/2313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı H.. Y.. ile davalı F.. T.. aralarındaki nafaka davasına dair Boyabat Aile Mahkemesinden verilen 09.01.2014 günlü ve 2013/688 E.-2014/11 K.sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 04.12.2014 günlü ve 2014/6533 E.-2014/15877 K.sayılı ilama karşı davacı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK.nun 440.maddesinde öngörülen karar düzeltme sınırı 01.01.2014 tarihinden itibaren 11.530 TL'ye çıkarılmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.04.2005 tarih ve 2005/3–169 E-235 K. sayılı kararı ile nafaka davalarında temyiz ve karar düzeltmede yıllık nafaka miktarının dikkate alınacağı açıklanmıştır.

Yıllık nafaka (farkı) miktarı, karar düzeltme sınırının altındadır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5124, Karar No: 2024/531, Tarih: 23.01.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/5124 E.  ,  2024/531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin on beş günlük yasal süre içindeki temyiz isteminden sonra sanık ...'ın cezaevinden gönderdiği 21.12.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçerek cezasının onanmasını istediği, bu talebin temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz istemi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2022/393 Esas, 2023/65 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadereye karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.04.2023 tarihli ve 2023/762 Esas, 2023/943 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi

Suç vasfına ve ceza miktarı'na, ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Öldürme kastının bulunmadığına, haksız tahrik hükmünün ve takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine, üst hadden ceza tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğu'na, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi

Suç vasfına ve ceza miktarı'na, ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Öldürme kastının bulunmadığına, haksız tahrik hükmünün ve takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine, üst hadden ceza tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğu'na, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan ...'in öz kızı olan tanık ... ve sanık ...'ın resmi nikahlı evli olduğu, sanık ile eşinin ailesi arasında ailevi meselelerden kaynaklı bir takım anlaşmazlıkların bulunduğu, hadise günü sanığın arkadaşı olan tanık ...'nin sevk ve idaresindeki aracı ile birlikte gezdikleri, sanığın bir süre katılanı aradığı ancak bulamayınca ikametine dönmek üzere iken yol kenarında kayınpederi olan katılanı gördüğü, aracı kullanan tanık Kenan'dan aracı durdurmasını istediği, akabinde sanığın aracın durması üzerine daha evvel aracın bagaj kısmına koyduğu pompalı tüfeği alarak katılana doğru yöneldiği, katılanı hedef alarak yaklaşık 10-20 metre mesafeden üç el ateş ettiği, olay sırasında katılanın kol, bacak ve karın alt bölgesinden yaralanarak yere düştüğü, dosya muhtevasındaki ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 25.05.2022 tarihli Adli Raporuna göre katılan ...'nin sağ kolda radial arter yaralanması ile kalın bağırsak ve ince bağırsak yaralanması nedeniyle sağ hemikolektomi (kalın bağırsak sağ tarafının çıkartılması) yapılmasına neden olan ateşli silah yaralanmasının yaşamını tehlikeye soktuğu, yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve kalın bağırsak sağ tarafının çıkartılmasının duyularından ya da organlarından birisinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğunun belirlendiği, yaşanan olayın ardından sanığın geldiği araca binerek olay yerinden ayrıldığının mahkemesince kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Katılan hakkında ... Eğitim ve Araştırma Hastanesince tanzim olunan 25.05.2022 tarihli; "sağ kolda radial arter yaralanması ile kalın bağırsak ve ince bağırsak yaralanması nedeniyle sağ hemikolektomi (kalın bağırsak sağ tarafının çıkartılması) yapılmasına neden olan ateşli silah yaralanmasının yaşamını tehlikeye soktuğu, yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve kalın bağırsak sağ tarafının çıkartılmasının duyularından ya da organlarından birisinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu" görüşlerini içeren adli rapor dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Sanık savunması, katılan ve tanıkların beyanları, adli raporlar, uzmanlık raporları ve diğer tutanaklar dava dosyasındadır.

4. Adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örnekleri incelenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

3. Sanık savunması, katılan ve tanıkların beyanları, adli raporlar, uzmanlık raporları ve diğer tutanaklar dava dosyasındadır.

4. Adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örnekleri incelenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, suç vasfı ve yaptırımların isabetli şekilde belirlendiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.04.2023 tarihli ve 2023/762 Esas, 2023/943 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7964, Karar No: 2014/12533, Tarih: 14.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/7964 E.  ,  2014/12533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARŞIYAKA 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/12/2011

NUMARASI : 2010/367-2011/703

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirket nezdinde vinç operatörü olarak 06.05.2002 tarihinde işe başladığını, iş akdinin haksız feshedildiği 31.03.2009 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, iş akdinin feshinden sonra tazminatlarının ödeneceği söylenerek kıdem tazminatı bordrosunun imzalatıldığını fakat ödeme yapılmadığını, müvekkilin çalıştığı süre boyunca yıllık izinlerini kullanmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 06.05.2002 – 31.03.2009 tarihleri arasında çalıştığını, ücretinin davacının iddia ettiği rakam olmayıp, yol ve yemek ücretiyle beraber aylık 666,00 TL brüt olduğunu, davacıya 4.596,31 TL kıdem tazminatı ödendiğini, bu hususun kıdem tazminatı bordrosuyla sabit olduğunu, ihbar tazminatını ödemeye hazır olduklarını, davacının yıllık izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yerel mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının ücreti iddiası doğrultusunda 1.100 TL/net kabul edilmiş ve bu miktara yol ve yemek ücretinin de ilavesiyle tazminat hesabına esas ücret belirlenmiş ise de, mahkemenin bu kabulü dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde davacı ücretinin ortak tanık N.. A.. anlatımında da dile getirildiği üzere 800 TL/net kabul edilerek, brüt ücretin buna göre belirlenmesi ve yemek ve yol yardımının da bu miktara eklenerek hesaba esas alınması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

3- Diğer yandan davacı Bölge Çalışma Müdürlüğü'ne sunduğu şikayet dilekçesinde bir kez yıllık izin kullandığını dile getirdiğine göre davacı asil çağrılıp bu konudaki beyanı alınarak yıllık izin ücretinin buna göre hesaplanması gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

3- Diğer yandan davacı Bölge Çalışma Müdürlüğü'ne sunduğu şikayet dilekçesinde bir kez yıllık izin kullandığını dile getirdiğine göre davacı asil çağrılıp bu konudaki beyanı alınarak yıllık izin ücretinin buna göre hesaplanması gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 14/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23898, Karar No: 2015/1084, Tarih: 28.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23898 E.  ,  2015/1084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2010

NUMARASI : 2009/375-2010/797

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 28.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.