muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3979, Karar No: 2018/14154, Tarih: 10.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/3979 E.  ,  2018/14154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, erkeğin kabul edilen davası ve erkek lehine hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı erkek yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Boşanma davalarında davanın kabul veya reddine göre taraflar yararına vekalet ücretine hükmedilir. Mahkemece bozma öncesi verilen 23.11.2015 tarihli hükümde davacı-karşı davalı kadın ve davalı-karşı davacı erkek lehine vekalet ücretine hükmedilmiş, hüküm davalı-karşı davacı erkeğin temyizi üzerine Dairemizin 2017/6196 esas, 2017/14101 karar sayılı ilamı ile "kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve davalı-k.davacı erkek yararına maddi ve manevi tazminat verilmesi gerektiği" yönlerinden bozulmuş, bozma kapsamı dışında kalan kısımlar ise kesinleşmiştir. Bozma öncesi erkek ve kadın lehine hükmedilen vekalet ücretleri de bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olup bu yön gözetilmeyerek davacı-karşı davalı erkek lehine yeniden maktu vekalet ücretine hükmedilmesi ve kadının kusurlu olduğundan bahisle davacı vekiline vekalet ücreti takdirine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.12.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2025/3308, Karar No: 2025/6116, Tarih: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/3308 E.  ,  2025/6116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/861 Esas, 2024/1996 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Dörtyol Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.04.2024 Tarihli ve 2024/514 Esas, 2024/605 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Sokak No:19 İç Kapı No: 2 .../İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 22. Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.12.2024 Tarihli ve 2024/861 Esas, 2024/1996 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının adayının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Sokak No:47 .../Hatay olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 40 üncü maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamında yapılan incelemeye göre; kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Sancaktepe/İstanbul olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 22. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, İstanbul Anadolu 22. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4820, Karar No: 2016/16788, Tarih: 28.04.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/4820 E.  ,  2016/16788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5188 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

28/04/2011 tarihinde sanığın yetkilisi olduğu şirkette kolluk tarafından yapılan denetimde, şirketin 5188 sayılı Kanun'un 3. maddesinde belirtilen özel güvenlik izninin bulunmadığı ve şirket tarafından aynı Kanun'un 11. maddesine göre çalışma izni verilmeyen .... isimli kişiyi özel güvenlik görevlisi olarak istihdam edildiği tespit edilmiş olup;

... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianamede sanığın yetkilisi olduğu şirketin çalışma izni bulunmayan ....'ı özel güvenlik personeli olarak istihdam ettiğinden bahisle dava açılması ve şirketin özel güvenlik izni almadan personel istihdam etme eylemi nedeniyle açılmış bir dava bulunmaması karşısında tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 28.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15511, Karar No: 2024/4036, Tarih: 30.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/15511 E.  ,  2024/4036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/847 E., 2021/925 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2021 tarihli ve 2019/235 Esas, 2021/70 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 31/3. maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.06.2021 tarihli ve 2021/847 Esas, 2021/925 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi özetle; suç vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesi ve suça sürüklenen çocuk lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi özetle; suç vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesi ve suça sürüklenen çocuk lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Temyiz dışı sanıklar ... ve ...'ın suça sürüklenen çocuğun dayıları oldukları, 04.07.2018 günü saat 20.30 sıralarında ..., ... ve katılan ... arasında, katılanın tamir ettiği ancak tekrar arızalanan telefon ile ilgili katılanın iş yerinde tartışma yaşandığı, ...'ın iş yerinin camına tekme atması nedeniyle ayağından yaralandığı, sonrasında iş yerinden ayrıldıkları, ...'ın yaralanması nedeniyle evde bulunduğu sırada, ...'ın temyiz dışı sanıklar ... ve ... ile birlikte ... plakalı araca binerek ... için ilaç almaya çıktıkları, suça sürüklenen çocuğu da kendileri ile gelmeleri için çağırdıkları, suça sürüklenen çocuğu aldıkları yerde ...'ın katılanı gördüğü ve tartıştıkları kişinin katılan olduğunu söylediği, bunun üzerine suça sürüklenen çocuğun katılanın yanına gittiği ve olay yerinin kalabalık olması nedeniyle kolundan tutarak kuytu bir yere götürmek istediği, katılanın tepki göstermesi üzerine belinden çıkardığı bıçağı katılana doğru sallamaya başladığı, öldürme kastı altında katılanı önce göğsünden, sonra karnından ve en son bacağından bıçakladığı, ...'un araçtan inerek kavgayı ayırmaya çalıştığı, sonrasında suça sürüklenen çocuğun ... plakalı araca binerek ..., ... ve Nimet ile birlikte olay yerinden ayrıldığı ve katılanın kesici delici alet yaralanmaları nedeniyle yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılan olayda;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, suça sürüklenen çocuğun hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri ve nitelikleri, kullanılan aletin elverişliliği ile eylemin ...'un müdahalesi sonucu tamamlanamadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak belirlenmesinde isabetsizlik

bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılandan suça sürüklenen çocuğa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı ve takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılandan suça sürüklenen çocuğa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı ve takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.06.2021 tarihli ve 2021/847 Esas, 2021/925 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/146, Karar No: 2017/18808, Tarih: 25.09.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/146 E.  ,  2017/18808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık hakkında; 1-Müştekiler ..., ...,...’a karşı ayrı ayrı TCK’nın 158/1-a,168/2,62/1,52/2,53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Müşteki...’e karşı ;

TCK’nın 158/1-a,35,62/1,52/2,53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ve sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’ın, mahkumiyet hükmü kesinleşen diğer sanık ...ile birlikte, dini duygular yönünden hassas olan kişileri dolandırmak amacıyla daha önceden aralarında anlaştıkları, bu kapsamda 2009 yılının Temmuz ayının sonunda mağdur ... ile ... İl Merkezinde bir bahane ile bağlantı kurdukları, sanık ...’ın kendisini ... Peygamber olarak tanıtıp mağdur ...'e misafir olarak evine gelmek istediğini söylediği, bunun üzerine mağdur ...’in sanık ...’ı evine davet ettiği, burada sanığın mağdur ... ile dini konulardan konuşup ikramlarını kabul ettiği, akabinde mağdurdan bir adet Kuranı Kerim ile başka bir kitabı kendisine hediye etmesini istediği, mağdurun da söz konusu kitapları sanık ...'a verdiği, bilahare sanığın kanaatkar tavırlar sergileyip mağdur üzerinde güven uyandırmaya çalıştığı, 09.08.2009 günü ise sanık ...’ın ,... ile birlikte tekrar mağdurun evine geldikleri, burada her ikisinin de mağdur ...’a kendilerini “... ve ... Peygamber” olarak tanıttıkları, daha sonra yine mağdurdan Kuranı Kerim istemeleri üzerine mağdurun bir adet kitabı yine sanığa verdiği, sanık ... ve temyiz dışı sanık ... ile mağdur ...'in evinden ayrılarak birkaç saat sonra yine mağdurun evine geldikleri, burada mağdur ...'in oğlu olan mağdur ...'dan kullanmış olduğu cep telefonunu istedikleri, mağdur ...'in cep telefonunu vermek istememesi üzerine babasının ver demesi nedeniyle suça konu cep telefonunu sanıklara verdiği, daha sonra sanık ... ve temyiz dışı sanık...’ın mağdur ...'ten gömlek istemeleri üzerine mağdur ...'in iki adet gömleğini verdiği, bu sırada müştekiler ... ve ...’un mağdur ...’i ziyarete geldikleri, sanığın bu şekilde müşteki ... ile de tanıştığı ve müştekiler... ve ...’a misafir olma isteklerini bildirdikleri, akabinde müştekiler ... ve ...’un sanık ... ve temyiz dışı ... ile birlikte bu evden ayrılarak kendilerine ait eve geldikleri, burada asansöre bindikleri sırada kendisini “...” olarak tanıtan temyiz dışı sanık ...'ın müşteki ...’e “Peygamberi görmek ister misin ?” şeklinde sözler söylemeye devam ettiği, “tabi ki görmek isterim” cevabı üzerine temyiz dışı sanık ...’ın “zaten görüyorsun” dediği, iki sanığın eve geldikten sonra yere diz üstü çöküp yine dini içerikli sözler söyleyerek ve kurana el bastırarak dini duyguları istismar edici sözleri söyleyip verdikleri şeylerin karşılığını alacaklarını beyan ettikleri ve burada bulunan müştekilerden para ve altın vermelerini istedikleri, sanıkların söylediklerine inanan müşteki ...'ün kredi kartıyla gıda ve benzeri bir takım eşyaları alarak sanıklara verdiği, akabinde müşteki ...'un 20 TL, 7 Amerikan doları ve 1 adet takım elbiseyi, müşteki ...'un 450 TL para, 10 gram külçe altın ve 5 adet Reşat altınını, müşteki ...'un, 6 tane 22 ayar 20'şer gram bilezik, 1 adet altın zincir, 1 adet Reşat altını, 1 adet kol saati ve parmağındaki alyansı, müşteki ..

...'ün kredi kartıyla gıda ve benzeri bir takım eşyaları alarak sanıklara verdiği, akabinde müşteki ...'un 20 TL, 7 Amerikan doları ve 1 adet takım elbiseyi, müşteki ...'un 450 TL para, 10 gram külçe altın ve 5 adet Reşat altınını, müşteki ...'un, 6 tane 22 ayar 20'şer gram bilezik, 1 adet altın zincir, 1 adet Reşat altını, 1 adet kol saati ve parmağındaki alyansı, müşteki ...'un, 90 gram altın, 3 adet bilezik, 3 adet Reşat altını, 19 adet çeyrek altın, 1 adet büyük altın, 1 adet Cumhuriyet altınını sanıklara verdikleri, yine sanıkların müşteki ...’den de “Allah rızası için kurban parası ve 3 adet altın ver” şeklinde beyanda bulunup Kadriye’yi dolandırmaya çalıştığı, müşteki ...’nin bir şeyi olmadığından sanığa maddi anlamda bir yarar sağlayacak eşya veya parayı veremediği, bu şekilde sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Sanık savunması, müştekilerin beyanı, Adli Tıp Kurumu raporu, teslim ve teşhis tutanağı ile dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olması gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve sanık müdafinin hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın cezaların toplanması kuralına yer vermediği dikkate alınarak sanık hakkında hükmolunan her bir cezanın diğerinden bağımsız olduğu gözetilmeden hükmolunan hapis ve adli para cezalarının toplanmasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan cezaların içtimaına ilişkin kısmın tamamen çıkartılması ve yerine "2 yıl 9 ay 10 gün hapis ve 2.660 TL adli para cezası ile 2 yıl 7 ay 7 gün hapis ve 2.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibareleri eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8247, Karar No: 2016/1349, Tarih: 04.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/8247 E.  ,  2016/1349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ticaret Mahkemesi

Davacı tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahil vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı şirket vekili, müvekkili şirketin, kurduğu kurşun izole tesisinde, geri dönüşüm tesisi olarak faaliyet sürdürdüklerini, hurda aküleri külçe kurşun haline getirerek ekonomiye katkı sağladıklarını, 2012 yılında aşırı kar yağışından dolayı fabrikalarının çatısının çöktüğünü, sigorta ödemediği 1.000.000,0 TL hasar bedelinin şirket sermayesinden harcandığını, aynı yıl Nisan ve Mayıs aylarında fabrikalarında üretimde kullanılan pota patlamasından dolayı çıkan yangın sonucu oluşan hasarın yine şirketçe karşılandığı ancak oluşan, iş ve müşteri kaybı nedeniyle davacı şirketin icra ve haciz baskısıyla karşı karşıya kaldığını, öz sermayesini tüketerek borca batık hale geldiğini, iyileştirme projesinin uygulanması ve cebri icra baskısından uzak bir şekilde borçları yapılandırıldığı takdirde 1+3 yıl içerisinde borca batıklıktan kurtulabileceğini ileri sürerek, davacı şirketin iflasının bir yıl süreyle ertelenmesini talep etmiştir.

Müdahiller, iflas erteleme talebinin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, müdahil beyanları, benimsenen bilirkişi raporları ve dosya kapsamına göre, borca batık olduğu anlaşılan davacı şirketin iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olduğu, davacının mevcut menkul ve gayrımenkul malvarlığı ile yaptığı ve yapmakta olduğu işlerden elde edeceği gelirin sermaye açığını karşılayabileceği, faaliyetini aktif olarak sürdüren davacının borçlarını ödeme gayreti içerisinde olduğu, İİK'nın 179. maddesindeki iflas erteleme şartlarının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, müdahil vekili temyiz etmiştir.

Dava, iflas erteleme istemine ilişkindir.

İflasın ertelenmesi, borca batık durumda bulunan şirket tarafından sunulan; somut öngörüler içeren, ciddi ve inandırıcı bir iyileştirme projesi çerçevesinde bu durumdan kurtulması kuvvetle muhtemel bulunan kooperatiflerle sermaye şirketleri için öngörülmüş bir hukuki korunma yoludur (İİK'nın m.179). İflasın ertelenebilmesi için şirketin borca batık durumda olması, sunulacak ciddi ve inandırıcı bir iyileştirme projesi kapsamında şirketin

.../...

S.2

ESAS NO : 2015/8247

KARAR NO : 2016/1349