muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/11842, Karar No: 2006/14887, Tarih: 10.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11842 E.  ,  2006/14887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 108 ada 88 parsel sayılı 2.036,01 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar ... ve arkadaşları adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan Gülcan Kıyançiçek vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ... ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 ... ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 ... ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılardan Gülcan Kıyançiçek vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 10/11/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9871, Karar No: 2020/5639, Tarih: 05.03.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/9871 E.  ,  2020/5639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi , kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen hakaret, görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Suça sürüklenen çocuğun direnme eylemini delgeç ile gerçekleştirmesine rağmen TCK’nın 6/1-f maddesi de dikkate alınarak suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 265/4. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 05/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/942, Karar No: 2015/12502, Tarih: 04.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/942 E.  ,  2015/12502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2013/785-2014/241

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı O. B. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6064, Karar No: 2019/324, Tarih: 21.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/6064 E.  ,  2019/324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olarak açılan davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... .... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir.

... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince, davacı ...'ın ikametgah adresinin ... Mahallesi ... Sokak No:25 İç Kapı No:3 .../... olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

... .... Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise yargılama sırasında davacının duruşmadaki beyanında MERNİS adresini yeniden ... iline aldırdığını, her ne kadar dava tarihinde ... görünüyor ise de ikametini ... iline aldırdığını, buraya geliş gidişinin sıkıntı yarattığını, yargılamanın ...'ta devam etmesini istediğini beyan etmesi üzerine, UYAP sisteminden yapılan kontrolde nüfus kaydındaki adresinin ... ili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda, davacı ... ile 1970'li yıllarda evlendiğini, ancak sonradan öğrendiğine göre ...'in kendisi ile olan evliliğinin ikinci evliliği olduğunu, ... ile evlendikten sonra 1971 senesinde ... isminde çocuklarının olduğunu, ancak davalı ...'ın çocuğu ... ile ikizmiş gibi nüfusa kayıt ve tescil ettirildiğini, ...'in ...'in ilk eşinden olma çocuğu olduğu halde annesi kendisiymiş gibi kendi adına yazıldığını, ...'ın gerçek öz annesinin ismini bilmediği Naim'in ilk eşi olduğunu beyanla ...'in nüfus kayıtlarında Zeynep olarak yazılı olan anne isminin iptali ile ...'in ilk eşi olan şahsın anne ismi olarak düzeltilmesini talep etmiştir.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin .../a bendinde, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılacağı hükme bağlanmış olup dosya kapsamında davacı ...'ın nüfus kayıtlarının incelenmesinde güncel nüfus kayıtlarına göre ikamet adresinin "... Mah. ... Sokak No: 5 İç Kapı No:2 ... ..." olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5058, Karar No: 2018/10380, Tarih: 06.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/5058 E.  ,  2018/10380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hakimliği

Taksirle yaralama ve öldürme suçları ile ilgili yapılan soruşturma sonucunda Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.02.2018 gün ve 2016/20693 soruşturma, 2018/3951 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Samsun 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 05.03.2018 gün ve 2018/1149 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, somut dosya kapsamına göre ...'in geçirdiği beyin tümörü operasyonunu takiben ölümüne ilişkin soruşturma dosyası kapsamına göre; ... Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 2018/349 karar sayılı raporunda maktülün ölümünün malign beyin tümörü ve buna bağlı gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğunun, ölenin şikayetleri üzerine götürüldüğü ...Hastanesinde beyin cerrahı uzmanı tarafından muayenesinin yapıldığının, gerekli tetkiklerin ve konsültasyonların yapılmış olduğunun, mevcut bulgulara göre alınan ameliyat kararının uygun olduğunun, ameliyatın uygun teknikle yapıldığının, ameliyatta alınan kitlenin patoloji uzmanı şüpheli tarafından yapılan incelemesinde tanı eksikliği olduğunun ancak kişide tespit edilen kanserin türü itibarıyla zamanında doğru tanı konulması durumunda da ortalama yaşam süresinin ve akibetinin değişmesinin beklenmediğinin, böylelikle şüphelinin tanı eksikliği ile kişinin ölümü arasında illiyet bağının bulunmadığının bildirildiği ve anılan raporda maktülün tedavisine katılan şüpheliye atfedilecek kusur bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, Yargıtay 12

. Ceza Dairesinin 05/09/2013 tarihli ve 2012/19402, esas, 2013/19286 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere taksirle işlenen suçlardan dolayı kusurluluk değerlendirmesi ancak mahkeme hakimi tarafından yapılabileceği, kusurun belirlenmesi normatif bir değerlendirmeyle mümkün olmakla birlikte, konunun teknik bilgiyi gerektirmesi, hakimin hukuk bilgisiyle sorunu çözemeyeceği durumlarda, bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiğinde dahi, bilirkişinin inceleme yetkisi kusurlulukla ilgili olmayıp, işin tekniği ve norma aykırı davranışın belirlenmesi ile sınırlı olacağı, bilirkişi raporlarının mahkemeyi bağlayıcı değil, delilleri değerlendirme vasıtalarından biri olduğu, mahkemelerin gerekçelerini açıklamak suretiyle bilirkişi raporlarına itibar edip etmeme hususunda takdir ve değerlendirme hakkına haiz bulunduğu, bilirkişi tarafından münhasıran hakimin yetkisinde bulunan kusurluluk konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmaması gerekmekle birlikte, bu yöndeki bir değerlendirmenin de hakimi bağlayıcı bir yönünün bulunmadığı, meydana gelen olay nedeniyle şüphelilerin kusur durumlarının mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi gereğince Samsun 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 05/03/2018 tarihli ve 2018/1149 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 19.06.2018 gün ve 94660652-105-55-8101-2018-kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

...'in beyin tümörü teşhisi ile 23/12/2015 tarihinde...Hastanesi'nde operasyona alındığı, operasyonda elde edilen beyin tümörü numunesinin sanığın işletmecisi olduğu ...Patoloji isimli laboratuvara gönderildiği, buradan alınan raporda tümöre "pilositik astrositom" tanısının konduğu, ...'in ilk operasyondan yaklaşık beş ay sonra yine beyin tümörü teşhisi ile ... Üniversitesi Hastanesi'nde operasyona alındığı, ikinci operasyonda alınan tümör numunesinin patolojik değerlendirmesi neticesinde "glioslastom" tanısının konulduğu, soruşturma evresinde tanzim ettirilen ... karar numaralı Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesi'nin mütalaasında "kişide tespit edilen kanserin türü itibariyle zamanında doğru tanı konulması durumunda da ortalama yaşam süresinin ve akıbetinin değişmesinin beklenmediği, patoloji uzmanı sanığın tanı eksikliği ile kişinin ölümü arasında illiyet bağı bulunmadığının belirtildiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/1. maddesinde Cumhuriyet Savcısının soruşturma evresi sonunda , kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilmemesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hallerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar vereceğinin belirtildiği, madde kapsamında belirtilen yeterli şüphe oluşturacak delil kavramının ceza hukuku bakımından değerlendirme yetkisinin soruşturmayı yürüten Cumhuriyet Savcısında olduğu, dosya kapsamındaki veriler göz önünde bulundurulduğunda Cumhuriyet Savcılığı'nca yapılabilecek ve esasa etkili olacak başkaca bir araştırmanın bulunmadığı ve kusur durumuna ilişkin yapılan değerlendirme neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararda bir isabetsizlik olmadığı anlaşılmakla,

...'in geçirdiği beyin tümörü operasyonunu takiben ölmesi ile neticelen olayda, her ne kadar dosya kapsamında bulunan Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesi'nin 2018/349 karar numaralı mütalaasında "kişide tespit edilen kanserin türü itibariyle zamanında doğru tanı konulması durumunda da ortalama yaşam süresinin ve akıbetinin değişmesinin beklenmediği, patoloji uzmanı sanığın tanı eksikliği ile ölüm arasında illiyet bağı bulunmadığı" yönündeki tespite itibar edilerek sanık hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de kusur durumuna ilişkin bilirkişi raporlarını değerlendirme yetkisinin davayı inceleyen hakime ait olduğu belirtilerek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin kararın kanun yararına bozulması talep edilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında bulunan Adli Tıp Kurumu 1. İhtiasa Dairesi'nin 2018/349 karar sayılı mütalaasındaki tespitler göz önünde bulundurularak meydana gelen ölüm ile şüphelinin eylemi arasında illiyet bağı bulunmadığından kovuşturmaya yer olmadığına dair Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.02.2018 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararı ile anılan karara ilişkin itirazın reddine dair Samsun 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 05.03.2018 tarihli kararında bir isabetsizlik görülmemiş olup,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden, Samsun 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 05.03.2018 gün ve 2018/1149 değişik iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 06/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19637, Karar No: 2015/20228, Tarih: 15.10.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/19637 E.  ,  2015/20228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/34326

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2012

NUMARASI : 2012/578 (E) ve 2012/773 (K)

SANIK : S.. M.., İ.. Ç..

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

TEMYİZ EDEN : Katılan vekili, sanıklar

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Düzeltilerek onama

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya içerisinde bulunan Kilis Valiliği İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nün 22/10/2012 tarihli yazısına ekli 08/03/2012 günlü raporda, davaya konu süs balıklarının öldüğünün belirtildiği gözetilmeksizin müsaderesine hükmolunması,

Yasaya aykırı olup, sanıkların ve katılan gümrük vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesi uyarınca; hükümden eşyanın müsaderesine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine “Suça konu balıkların Kilis Valiliği İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nün 22/10/2012 tarihli yazısına ekli 08/03/2012 günlü raporda, öldüğü belirtildiğinden müsadere hususunda karar verilmesine yer olmadığına” ibaresinin eklenilmesi suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.10.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9490, Karar No: 2020/5859, Tarih: 27.11.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/9490 E.  ,  2020/5859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi Orman İdaresi ve davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440.maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanun'un 442.maddesi uyarınca 476,95 TL para cezasının düzeltme isteminde bulunanlardan alınmasına, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresi'nden harç alınmasına yer olmadığına, 113,30 TL red harcının karar düzeltme isteğinde bulunan ...'ten alınmasına, 27.11.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28053, Karar No: 2015/14403, Tarih: 03.07.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/28053 E.  ,  2015/14403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir (TMK. m. 19/1). Yerleşim yeri adreslerinin tutulmasında kişilerin adres beyan formundaki yazılı beyanları esas alınır. Bildirim şahsen yapılır. Adres beyan formundaki bildirimler aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir (5490 s. NHK m. 50, Adres Kayıt Sistemi Yönetmeliği m. 13/1). Buna göre aile kütüklerinde yer alan "yerleşim yeri adresiyle" ilgili bilgi, yerleşim yerine karine teşkil eder. Bu karine az önce değinilen yasal düzenlemeye göre aksi kanıtlanabilen bir karine niteliğindedir. Dava, 21.10.2013 tarihinde açılmıştır. Dosyaya alınan nüfus kaydından, davacının davadan önce yerleşim yerinin Ankara olduğuna ilişkin nüfus müdürlüğüne bildirimde bulunduğu anlaşılmaktadır. Adres Kayıt Sisteminde bulunan yerleşim yeriyle ilgili bu bilginin aksi davalı tarafından ispatlanamadığına göre, az önce açıklanan karine uyarınca davacının yerleşim yerinin Ankara olduğu kabul edilmelidir. Davacı, kendi yerleşim yerinde davayı açmıştır. O halde, Ankara yer itibariyle yetkilidir. Yetki itirazının reddi ile işin esasının incelenmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi.03.07.2015(Cuma)