muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6594, Karar No: 2016/6887, Tarih: 24.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/6594 E.  ,  2016/6887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 30/09/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 04/11/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili, duruşmasız olarak incelenmesi ise davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 24/05/2016 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı adına gelen olmadı. Karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar ... ve ...'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddolunmalıdır.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız fiil nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Yerel mahkeme kararının başlığında, davalı ...'ın vekili Av. .. ismi yazılmamış ise de; dosyanın incelenmesinden, davalı vekilinin vefat etmiş olduğunun gerekçeli kararın tebliği aşamasında öğrenilmiş olduğu anlaşıldığından ve bu maddi hatanın mahallinde her zaman düzeltilebilecek nitelikte bir hata olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47. (6098 sayılı TBK’nın 56.) maddesi gereğince hakimin, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda; özellikle olay tarihi, olayın meydana geliş biçimi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, davacının yaralanmasının derecesi ve yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde mahkemece davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16690, Karar No: 2014/8644, Tarih: 07.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/16690 E.  ,  2014/8644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere ve iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-) Katılan gümrük müdürlüğü vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Sanığa atılı eylem suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-) Sanığın temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/05/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2486, Karar No: 2017/3832, Tarih: 12.09.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/2486 E.  ,  2017/3832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde

çocuğun nitelikli cinsel istismarı (dört kez);

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (altı kez);

çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez);

müstehcenlik (iki kez)

HÜKÜM : Zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden

yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını

bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel

istismarı (dört kez); müstehcenlik (iki kez)

ve çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sırasında yaşı küçük mağdur ...'in velayet hakkına sahip babası ...'ün duruşmada şikayetçi olması üzerine davaya katılmasına karar verilmesinin ardından, yokluğunda kurulan hükmün adı geçenin duruşmada beyan ettiği “...” ve sonradan tespit edilen “...” adresleri yerine doğrudan “...” adresine çıkartılıp bilatebliğ iade gelmesi üzerine mernis sisteminde kayıtlı adresine tebligat yapıldığı anlaşılmakla, öncelikle gerekçeli kararın hükümleri temyize hakkı bulunan katılan ...'e usulüne uygun şekilde tebliğiyle tebligat parçası ile verildiği takdirde temyiz dilekçesinin dosyaya eklenip hükümlerin ilgili tarafından ayrıca temyiz edilmesi halinde bu hususta ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23.04.2017 günlü, 2014/285721 sayılı tebliğnamenin I ve II. bentlerinde mahkumiyet hükümlerinin savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle usuli yönden bozulması yönünde görüş bildirilmesinin ardından izleyen III. bentte çelişki oluşturacak şekilde bir kısım hükümlerin onanması yönünde görüş bildirilmesi karşısında, temyiz konusu hükümlerle ilgili olarak tereddüte mahal bırakmayacak biçimde görüş bildiren ek tebliğnamenin düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14042, Karar No: 2014/15139, Tarih: 29.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/14042 E.  ,  2014/15139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak, mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ...'un temyiz talebinin incelenmesinde;

Bala Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29.9.2010 tarih 2009/32 Esas 2010/65 Karar sayılı kararının son oturumda hazır bulunmayan sanığa, savunmasının alındığı sırada beyan ettiği adrese Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca 11.2.2011 tarihinde yöntemine uygun olarak tebliğ edildiği halde, sanığın, CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 27.5.2011 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin aynı yasanın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

III-Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya kapsamından, olay tarihinde tespit edilemeyen bir vakitte, müştekiye ait köy evinin kapı kilidi kırılmak suretiyle 60 adet demir direk, bal, güğüm ve baltasının çalındığı, olay yerinde yapılan incelemede, hırsızlığı gerçekleştiren şahısların, olay yerine kamyon tipi büyük bir araçla geldikleri, kamyonun bahçe içine girerek yüklemenin burada yapıldığı, zeminin çamurlu olması nedeniyle kamyonun saplandığı yerden kurtulmak için çok zorlanıldığı, bu sırada kamyonun sağ arka stop lambasının kırılarak parçalarının bahçe içine saçıldığı, kamyonun arka ikili lastiklerinin birbirinden farklı olduğu ve kamyonun bahçe duvarını yıkarak olay yerinden kaçabildiğinin tespit edildiği, tahkikat devam etmekteyken 2.2.2009 günü başka bir müştekinin ikametinden hırsızlık olduğu yönünde ihbar gelmesi

üzerine olay yerine gidildiğinde ... plakalı kamyon içinde yakalanan ... ve ... ile hüküm tarihinden sonra vefat eden ...'ın, suçüstü yakalandıkları bu olay bakımından atılı suçu kabullendikleri, ... tarafından kullanılan kamyonun incelenmesinde, tutanağa bağlanan delillerden, söz konusu kamyonun 3 gün önce gerçekleşen ve temyiz incelemesine konu olan hırsızlık olayında da kullanıldığının tespit edilerek bu yolla sanık ve diğerlerinin yakalandığı, sanık ...'nun atılı suçlamayı aşamalardaki istikrarlı beyanlarında kabul etmediğinin anlaşılması karşısında sanığın, yüklenen suçu işlediğini gösterir, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozmanın, sanık ... ile aynı durumda olan diğer sanık ...'a teşmiline, 29.4.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23323, Karar No: 2014/21346, Tarih: 12.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/23323 E.  ,  2014/21346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

KARAR : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen karar temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ...vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 12/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1493, Karar No: 2015/12206, Tarih: 01.07.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/1493 E.  ,  2015/12206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 3. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2012/1601-2013/2474

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; su aboneliği için davalı kuruma müracâat ettiğinde kendisinden 4.052,61 TL kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli alındığını, haksız yere alınan bu bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu bedelin ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi kapsamında alındığını, uygulamanın mevzuat gereği yapıldığını, yasadan kaynaklanan haklı bir uygulama olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; alınan bilirkişi raporuna göre davacının 3.657,61 TL’den sorumlu olmadığına ve bu bedelin iadesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının; davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı ve dava konusu bedellerin hesaplanması açısından yeni yönetmelik (Yeni-ASKİ Tarifeler Yönetmeliği 19) hükmünün eldeki davada uygulanıp uygulanmayacağına ilişkindir.

01/07/1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87. maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a-Kanalizasyon tesisi yapılması,

b-Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87. maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. ve 88. maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine, 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30. maddesinin 3. fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması hâlinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanununun 30/3. maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

Somut olayda; her ne kadar davalı tarafından davacı taşınmazının bulunduğu bölgede götürülen hizmetler, yapı kullanma izin belgesinin alınmasından önceki tarihe ait ise de, davalı idarece, davacıya ait taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı sabittir.

Öyle ise mahkemece; bilirkişi marifetiyle bu hizmetten yararlanan bağımsız bölümün ilk maliki olan davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8692, Karar No: 2020/7359, Tarih: 22.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8692 E.  ,  2020/7359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; olay günü saat 17:30 sıralarında sanık aracı ile geri manevra yaptığı esnada, karşıdan karşıya geçmek isteyen katılanlara çarpması şeklinde meydana gelen ve sanığın asli kusurlu olarak iki kişinin basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaralanmalarına sebebiyet verdiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 22.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11646, Karar No: 2022/19126, Tarih: 17.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/11646 E.  ,  2022/19126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun, dosyası tefrik edilen sanıklar ... ile birlikte katılanın ikametine girerek, ziynet eşyaları ile belli bir miktar parayı çaldığı iddiası ile açılan kamu davasına göre, TCK'nın 116/1, 119/1-c, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık dava zamanaşımı süresinin, ilk hükmün verildiği 07.04.2015 tarihi ile ikinci hükmün verildiği 02.07.2021 tarihleri arasında geçtiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun fikir ve irade birliği içerisinde, birlikte suç işlediği iddia olunan sanıklar ... hakkında açılan kamu davasının tefrik edildiği, Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/02/2015 tarih ve 2014/540 Esas 2015/170 Karar sayılı ilamı ile sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerinin, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 18/06/2019 tarihli ilamı ile eksik kovuşturma nedeniyle bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; öncelikle her iki dosyanın birleştirilmesi, birleştirme imkanı yoksa ilgili dava dosyasının onaylı örneğinin dosya arasına alınması ve tetkiki ile katılanın ikametinde tespit edilen parmak izleri ile suça sürüklenen çocuğa ait parmak izlerinin karşılaştırılması sağlanarak, sonuca göre suça sürüklenen çocuğun, hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12948, Karar No: 2016/9195, Tarih: 25.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/12948 E.  ,  2016/9195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerine 6111 sayılı Yasa gereği nakledilmesi sırasında maaş nakil ilmühaberinin eksik ücret baz alınarak hatalı yapıldığını, bu nedenle eksik ücret aldığını, fark alacakların tahsili için ilk olarak idari yargı yerinde dava açtığını ancak davanın adil yargı yerinin görev alanına girdiği gerekçesiyle reddedildiğinden bahisle fark ücret ikramiye ve ilave tediye alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının tüm haklarının eksiksiz ödendiğini, hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ilk olarak bu tür davaların idari işlemin iptalini gerektirdiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiş, bunun üzerine dosya uyuşmazlık mahkemesine gönderilmiş ve Uyuşmazlık Mahkemesi “davaya bakma görevinin adli yargı mahkemelerinin “olduğuna karar vermiştir. Mahkemece yüksek mahkemenin bu kararına rağmen yapılan yargılamada “adli yargı yerinin görevli olmadığına” karar verilmiştir.

Uyuşmazlık mahkemesi kararlarının adli yargı mahkemelerini bağlayıp bağlamadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Ülkemizde birden çok yargı kolu bulunduğu için bunlar arasında görev ve hüküm uyuşmazlıklarının ortaya çıkması kaçınılmazdır.

Uyuşmazlık Mahkemesi adli, idari ve askeri yargı yerleri arasında görev ve hüküm uyuşmazlıklarını çözmekle görevli yüksek bir yargı yeridir. Uyuşmazlık Mahkemesi, Yargıtay, Danıştay, Askeri Yargıtay ve Askeri Yüksek İdare Mahkemesi yargıçlarından oluşan karma bir kuruluştur.

2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş ve İşleyişi Hakkında Kanunun 28. Maddesinin düzenlemesine göre, Uyuşmazlık Mahkemesinin vereceği kararlara, ilgili yargı mercileri ile bütün makam, kuruluş ve kişiler uymak ve geciktirmeksizin onları uygulamakla ödevlidirler. Ancak, Uyuşmazlık Mahkemesi kararları olayla sınırlı bulunduğu ve ilke niteliği taşımadığı için benzer işlerde bağlayıcılıkları yoktur. 29. Madde hükmü gereği de, hukuk veya ceza bölümlerin ve Genel Kurulun kararları kesindir.