muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12563, Karar No: 2011/10881, Tarih: 12.10.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/12563 E.  ,  2011/10881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında “suçun işlendiği yer” ve “zaman dilimi”nin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir yazım eksikliği kabul edilmiştir.

1- Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanıklar ..., ..., ... müdafiileri ile sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Müdafiinin, sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Tebliğnamenin tebliği sırasında sanığın vefat ettiği bildirildiğinden, bu husus araştırılarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bu- lunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya- rınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3265, Karar No: 2019/5707, Tarih: 23.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/3265 E.  ,  2019/5707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Kahta 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 27/01/2016 tarih ve 2015/145-2016/48 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla,

dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili ; müvekkil şirkete ait olan ... Adıyaman Şubesi'nden alınan 14 adet çeki ticari ilişkiler karşılığında şirket müşterilerine keşide ederek verdiğini, çek bedellerinin bir kısmı banka havalesiyle, bir kısmı elden nakit ödemeyle müşterilere ödendiğini, söz konusu çeklerin bir kısmının müşterilerden alındığını ancak davalı bankaya unutularak verilmediğini, bir kısmının da aralarındaki güven ilişkisi nedeniyle müşterilerde kaldığını ve zamanla bedeli ödenmiş çeklerin alınmasının unutulduğunu, bu çeklerin 2005 yılından bu yana takip konusu olmadığını, çeklerin belirtilen nedenlerle bankaya zamanında teslim edilmediği için banka kayıtlarında açık olarak göründüğünü, müvekkil şirketin yetkililerinin bankadan bu kayıtların silinmesini talep ettiklerini, davalı bankanın ise mahkeme kararı olmadan kayıtları silme yetkilerinin bulunmadığını belirttiklerini ileri sürerek bedelleri ödenmiş ve davalı bankaya çek asılları teslim edilmediği için halen banka kayıtlarında açık görünen toplam 14 adet çekle ilgili olarak davalı bankanın sisteminde açık görünen çek kayıtlarının iptal edilerek silinmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili ; davacının söz konusu çeklerin iptalini istemesinde müvekkil bankanın herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, bankaların kayıtları kütüklerinden silme zorunluluklarının bulunmadığını, çeklerin müvekkili davalı bankaya teslim edilmediğine ilişkin hususun davacının kabulünde olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; 2009 yılında yürürlüğe giren 5834 sayılı Kanuna göre, karşılıksız işlemi gören çeklerle ilgili Merkez Bankası tarafından tutulan kayıtlara ilişkin düzenlemenin bulunduğu, ancak birer ticari işletme vasfında bulunan bankalara ilişkin olarak karşılıksız işlemi gören kayıtların silinme zorunluluğunun bulunmadığı, bankaların ticari işletme vasfında bulunmalarından kaynaklı alacaklarını tahsil ve borçlarını ifa hususunda risk taşıdıkları, bu risk nedeniyle borç ödemede temerrüde düşen müşterileri açısından bu kayıtların silinmesi hususunda muhtariyetleri olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 15,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 23/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33226, Karar No: 2016/16235, Tarih: 11.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/33226 E.  ,  2016/16235 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan işverence fesih edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, dava konusu olayda, davalının adresinin ... olduğu, işin yapıldığı yerin ise mahkeme yetki alanı dışında bulunan ... ilçesi sınırları içinde kaldığı anlaşıldığından mahkemenin yetkisizliği ile yetkili mahkemenin ... olduğuna karar verilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5inci maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı yer mahkemesinde de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

İş mahkemesinin görevi kapsamında bulunan bir dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

Türk Medeni Kanunu'nun 19 uncu maddesi uyarınca, gerçek kişi yönünden yerleşim yeri, sürekli kalma niyetiyle oturulan yerdir. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh olarak kabulü gerekir. Aynı Yasanın 49 uncu maddesi gereğince, tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça, işlerinin yönetildiği yerdir.

Yetkili mahkemenin belirlenmesinde önemli olan işin yapıldığı işyeri tanımına, 5521 sayılı Yasada yer verilmemiştir. İşyeri, 4857 sayılı İş Kanununun 2 nci maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, işveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir. İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür. Bir yer, ancak işin niteliği ve yürütümü bakımından işyerine bağlı bulunmaktaysa, o işyerinden sayılacaktır.

İş veya toplu iş sözleşmesinin taraflarının, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları, 5521 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin emredici nitelikteki son cümlesi gereğince geçersizdir.

İş veya toplu iş sözleşmesinin taraflarının, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları, 5521 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin emredici nitelikteki son cümlesi gereğince geçersizdir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmamış olsa bile, mahkeme tarafından bu husus kendiliğinden göz önünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de res'en yetkisizlik kararı verebilir.

Somut olayda, davacının davalı iş yerinde 2002-2016 yılları arasında çalıştığını iddia ettiği ve ... belgelerine göre 01.03.2010 – 31.03.2012 tarihleri aralığında sigortasının bildirildiği, davalı şirkete ait 1141382 sicil numaralı iş yerinin adresinin ... olduğu, ancak en son çalışmasının bildirildiği yine davalı şirkete ait ... sicil numaralı iş yerinin kurum adresinin ... olduğu ve tüm dosya kapsamına göre davalı işverenin merkez adresinin İstanbul olduğu görülmüştür. Davacı son çalışmasının davalıya ait ... adresindeki iş yerinde geçtiğini iddia etmektedir. Bu nedenle mahkemece tanıklar dinlenerek davacının en son fiili olarak nerede çalıştığı hususu açıklığa kavuşturularak mahkemenin yetkili olup olmadığı konusunda karar verilmesi gerekirken mahkemece eksik araştırma ile yetkisizlik kararı verilmesi hatalıdır.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde taraflara iadesine, 11.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4022, Karar No: 2019/5827, Tarih: 04.11.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/4022 E.  ,  2019/5827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BİNGÖL 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi - Numarası : 13.04.2017 – 2017/36 esas ve 2017/66 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde kurulan hükmün incelenmesinde;

1)Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223 maddesinin 8 fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ekinde sunduğu Kamu Hastaneleri Birliği Sağlık Bilimleri Üniversitesi Gazi Yaşargil E.A. Hastanesince düzenlenen sağlık kurulu raporunda sanığın 04.05.2016 tarihinden 02.11.2016 tarihine kadar istirahatlı olduğunun düzenlendiği ve sanığın da Bingöl Cumhuriyet Başsavcılığı Denetimli Serbestlik Müdürlüğünde düzenlenen 11.07.2016 tarihli bireysel görüşme programına katılmadığının anlaşılması karşısında; sanığın ihlal tarihinde istirahatlı olup olmadığı haklı ve geçerli mazeretinin bulunup bulunmadığının tespiti yönünden söz konusu raporun aslı veya onaylı suretinin dosya içerisine alınarak sonucuna göre değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunması,

3)Sanık ...'ın 28.03.2017 tarihli ifadesinde özetle; 26 Ocak günü denetimli serbestlik müdürlüğüne gittiğinde programın 16 Ocakta olduğunu öğrendiğini, günleri karıştırdığını beyan etmesi karşısında; sanığa 16 Ocak 2017 tarihinde programa katılması gerektiğine ilişkin çizelgenin tebliğine ilişkin tebliğ - tebellüğ evrakının aslı veya onaylı suretinin dosya içerisine alınarak değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4)Hükmedilen gün para cezasının, adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi yerine TCK'nın 52/1. maddesinin yazılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

5)Bingöl Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu'nun 2009/142 sırasında kayıtlı emanetler ve Adli Tıp Kurumu Malatya Grup Başkanlığı'nca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numuneler konusunda karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4)Hükmedilen gün para cezasının, adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi yerine TCK'nın 52/1. maddesinin yazılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

5)Bingöl Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu'nun 2009/142 sırasında kayıtlı emanetler ve Adli Tıp Kurumu Malatya Grup Başkanlığı'nca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numuneler konusunda karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 04.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7699, Karar No: 2017/21089, Tarih: 12.12.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/7699 E.  ,  2017/21089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti ve ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının Mart 2009 tarihinde asıl işveren olan ...'na bağlı ... Devlet Hastanesinin temizlik işlerinde alt işveren işçisi olarak çalışmaya başladığını, bu çalışmasını yaşlılık aylığı bağlanması için yaş dışında öngörülen sigortalılık süresinin ve prim ödeme gün sayısının tamamlanması nedeniyle sona erene kadar (12.11.2013 tarihine kadar) sürdürdüğünü, davalı işyerindeki temizlik işlerinin dönemsel olarak farklı şirketlere ihale edildiğini, ancak davalı kurumdaki taşeron firmaların 4857 Sayılı Yasanın öngördüğü altişverenlik hükümleri çerçevesinde değil muvazaalı olarak asıl işverenin bir takım yükümlülüklerini ortadan kaldırılması amacına yönelik faaliyet gösterdiklerini, öyle ki tüm altişverenlerin önceki işçi kadrosuyla hiçbir değişikliğe gitmeksizin çalışmaya devam ettiklerini, çoğunlukla işçilerin taşeron firmaların değiştiğinden dahi haberleri olmadığını, müvekkilinin hastane yetkililerince verilen talimatlar doğrultusunda hastanenin asli işlerinden sayılan işlerde çalıştırıldıklarını, bu sebeple tek işverenin davalı kurum olduğunu, 5018 sayılı yasza gereği kamu idaresi olduğu hususu da göz önünde buldurularak 6722 saylılı yasadan doğan ilave tediye alacaklarının ödenmesi gerektiğini, çalışma şeklinin her hafta dönüşümlü olarak bir hafta haftanın 6 günü 07.00-15.00, bir hafta 22.30-07.00 arasında olduğunu, haftada en az 3 günü 15.00 ve 07.00'den sonra en az bir buçuk saat daha çalıştığını, fazla çalışma ücretinin ödenmediğini, tüm genel tatil günlerinde çalıştığını ve ücretinin ödenmediğini belirterek fazlaya ilişkin talep hakları saklı kalmak kaydıyla 2.000,00 TL kıdem tazminatı, 5.000,00 TL fazla çalışma ücreti, 500,00 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti, 1.000,00 TL ilave tediye alacağı olmak üzere toplam 8.500,00 TL işçilik alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacı işçinin iş akdinin devamsızlık nedeniyle feshedildiğini, devamsızlık tutanaklarının dava dilekçesinin ekinde bulunduğunu, herhangi bir tazminat alacağının bulunmadığını, idarede kadrolu olarak çalışan bir takım işçilere ve maden işçilerine 6772 sayılı yasayla tanınan ek tediye ücretine, taşeron firma çalışanı olan davacının hak kazanma ihtimali olmadığını, çalışmaların düzenli olduğunu ve fazla çalışma yapılmadığını, süregelen yıllar içerisinde ihaleyi kazanan firmalar değişmesine rağmen aynı işçilerle çalışma yapılmaya devam edilmesi muvazayı göstermeyeceğini, ihaleyi alan firmanın aynı işçilerle çalışmayı istemesi kendi inisiyatifi olduğunu, işyeri devri söz konusu olduğunu, muvazaadan söz edilemeyeceğini, davanın son işveren olan taşeron firmanın ... Ltd. Şti.'ne davanın ihbar edilmesini talep ederek davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Gerekçe-hüküm çelişkisi 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, salt bu aykırılık bozma sebebidir.

Bu husus 6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesinde de “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” şeklinde özellikle düzenlenmiştir.

Mahkemece hüküm gerekçesinde bir yandan “…Temizlik işi yardımcı iş olup alt işverene verilmesi mümkündür. Davacının görev tanımının temizlik elemanı olması ve bu sıfatının devam etmesi sebebiyle iş sözleşmesinin muvazaalı olduğundan bahsedilmesi mümkün değildir…” denirken diğer yandan “…Ancak hastanenin asli işlerinden olan poliklinik hizmetlerinin 4827 sayılı İş Kanunu'nun 2/6-7 maddesi uyarınca taşeronlara devredilmesi olanaksızdır. Hal böyle olunca, hastanenin devredilmesi mümkün olmayan asli işlerinde (poliklinik hizmetlerinde) çalıştırılan işçinin ilave tediye alacağından yararlandırılması “eşit davranma borcu”nun gereğidir. Bu sebeple davacının ilave tediye alacağına hak kazandığı sonucuna varılmıştır…” denilmek suretiyle karar gerekçesinde kendi içerisinde çelişki yaratılmıştır. Açıklanan yasal düzenlemeler ve ilkeler dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Sonuç olarak, mahkemece 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına ve HMK.nun 298/2 maddesine aykırı karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2- Yargılama sonunda karar-ilam harcı davayı kaybeden tarafa yükletilmelidir. Ancak davanın kısmen kabulü halinde reddedilen kısım için davacı tarafa red harcı yükletilemez.

Somut uyuşmazlıkta, dava kısmen kabul edilmiş olup, mahkemece reddedilen fazla çalışma ücreti talebi için davacıya ret harcı yükletilmesi de hatalıdır. Davalı harçtan muaf olduğundan davacının yatırdığı tüm harçlar davacıya iade edilmelidir.

F) SONUÇ:

2- Yargılama sonunda karar-ilam harcı davayı kaybeden tarafa yükletilmelidir. Ancak davanın kısmen kabulü halinde reddedilen kısım için davacı tarafa red harcı yükletilemez.

Somut uyuşmazlıkta, dava kısmen kabul edilmiş olup, mahkemece reddedilen fazla çalışma ücreti talebi için davacıya ret harcı yükletilmesi de hatalıdır. Davalı harçtan muaf olduğundan davacının yatırdığı tüm harçlar davacıya iade edilmelidir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 12.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5789, Karar No: 2024/7946, Tarih: 30.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/5789 E.  ,  2024/7946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/77 E., 2024/565 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 7. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/30 E., 2023/299 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir. Kararın davalı davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılmasına, dosyanın yeniden karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davacı davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle ;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; birliğin kadının kusurlu davranışları ile temelinden sarsıldığını iddia ederek, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin müvekkiline verilmesini, müvekkili yararına 50.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı davacı kadın vekili cevap ve birleşen dava dilekçesinde özetle; iddiaların gerçek dışı olduğunu, kusurun erkekte olduğunu, erkeğin başka bir kadınla birlikte yaşamak sureti ile zina yaptığını iddia ederek, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesi uyarınca olmadığı taktirde 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin müvekkiline verilmesini, ortak çocuk için aylık 600,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili yararına aylık 800,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 100.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 18.06.2021 tarihli ve 2019/1625 Esas, 2021/933 Karar sayılı ilamı ile kadının kusurlu bir davranışının ispatlanmadığı, erkeğin başka bir kadınla birlikte yaşamak sureti ile zina yaptığı, tamamen kusurlu olduğu gerekçesi ile erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesi uyarınca boşanmalarına, zina sebebiyle boşanma kararı verildiği için kadının birliğin temelinden sarsılmasına dayalı davasının reddine, ortak çocuğun velayetinin babaya verilmesine, kadın yararına aylık 300,00 TL tedbir nafakasının karar tarihinden itibaren aylık 500,00 TL'ye çıkartılmasına, karar kesinleştiğinde yoksulluk nafakası olarak devamına, nafakanın her yıl üfe oranında arttırılmasına, kadın yararına 40.000,00 TL manevi tazminata, erkeğin tazminat taleplerinin reddine hükmedilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı davalı erkek vekili tarafından hükmün tamamı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 29.12.2022 tarih ve 2021/1324 Esas, 2022/2662 Karar sayılı kararı ile; davalı davacı kadının birleşen davasını adli yardım talebinde bulunarak harç ödemeden açtığı, Mahkemece, davalı davacı kadının adli yardım talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden ve harç eksikliği tamamlatılmaksızın yargılama sonuçlandırılarak hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesi ile sair istinaf talepleri incelenmeksizin kararın kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı