muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/424, Karar No: 2023/187, Tarih: 29.03.2023

Düşüncemize göre belirtilen hareketler, iddia olunduğu gibi görevi kötüye kullanma fiilini değil, dolandırıcılığa teşebbüs fiilini oluşturacaktır. Avukatlık mesleğinin tamamen güven ilişkisine dayalı bir kamu görevi olduğu gözetildiğinde bu görev kapsamında bulunan şey sadece ve sadece hukuki yardımdır. Avukatın, müvekkiline hukuki yardım dışında hukuka ve kanuna aykırı şekilde bir takım ödemeler yapılması gerektiğini söyleyerek buna yönelik para istemek, davayı bu yolla çözmeye girişmek gibi ne yetkisi ne de görevi bulunmamaktadır. Böyle bir görevi ise, ne kanun ne de hukuk düzeninin himaye etmeyeceği muhakkaktır.

Dolandırıcılık fiilinin ilk unsuru, hileli davranışların etkisiyle muhatabın aldatılmış olmasıdır. Bu bağlamda, basit, mücerret yalanın aldatıcı nitelikte kabul edilemeyeceği muhakkaktır. Somut davada, sanık oluşturduğu suç işleme planının icrasına müvekkili ve onun şoförüyle gittiği adliye binasında başlamıştır. Şöyle ki, şikâyetçi ve şoförüne savcıyla görüşmeye gideceğini, kendisini araçta beklemelerini söyleyerek yaklaşık bir saat kadar sonra yanlarına gelerek Cumhuriyet savcısının adını zikretmeden 'Bu parayı vermemiz lazım, savcı bize kafayı takmış.' şeklindeki destekleyici ifadelerle ayrıntılı olarak kurduğu ve detaylandırdığı suç işleme planını icraya başlamıştır. Görüşme mizanseni, savcının kafayı taktığı sözleri, parayı vermeleri gerektiği ifadeleri hep mağduru hataya düşürerek aldatmaya yönelik olarak kurgulanmış davranışlardır.

Sanık, aldatmaya yönelik davranışlarını daha da güçlendirici şekilde '... ' isimli mevhum bir kişiyi Yargıtay üyesi olduğundan bahisle bu işe aracılık edeceğini, davayı böylece çözeceklerini belirterek müvekkilinden aynı şekilde para istemeye yönelik aldatıcı davranışlarını güçlendirmeye devam etmiştir.

Sanık, son olarak soruşturma sonuçlanmadan henüz bir gün önce de şikâyetçiyi arayarak 'Gel inat etme, bu parayı verelim, bu işi çözelim.' şeklindeki sözleriyle şikâyetçiden menfaat temin etmeye yönelik sözlerini ısrarla sürdürmüş, ancak sonuç alamamıştır.

Sanığın söz edilen davranışlarının mücerret, basit yalan niteliğinde kaldığı iddia olunamaz. Cumhuriyet savcısıyla görüşmeye gittiğini söyleyerek şikâyetçi ve şoförünü bir saat kadar bekleterek, döndüğünde para istenildiğini somutlaştırarak 'Savcı bize kafayı takmış, bu parayı vermemiz lazım, aksi hâlde sonu kötü olacak.' şeklinde sözler söylemesi yalanın kuvvetlendirilmesine yönelik davranışlardır. Yine Yargıtay üyesi ismi bildirerek onu da kurguya dahil etmesi hep aynı yalanın kuvvetlendirilmesine ilişkin olup tüm bu davranışlar muhatabını aldatıcı nitelikte hileli davranışlardır. Bu itibarla, şikâyetçiyi hataya düşürecek nitelikte somut ve nitelikli davranışların varlığı mahkemenin kabulü ile sübuta ermiş; ancak görevi kötüye kullanma suçunun unsuru olarak değerlendirilmiştir.

Hilenin varlığı için mutlaka muhatabın aldatılmış olması da gerekmemektedir. Burada önemli olan nokta, mağduru aldatmaya elverişli hareketlerin varlığıdır. Somut uyuşmazlıkta söz edilen nitelikli yalanlar ve bunu destekleyen mizansen olarak ortaya çıkan davranışlar, sözler hep birlikte değerlendirildiğinde aldatmaya elverişli hareketlerin varlığı aşikardır.

Dolandırıcılık suçunun oluşumu için menfaatin veya yararın gerçekleşmiş olması şart değildir. Haksız menfaat elde edildiği anda suç tamamlanmış olacaktır. Bu itibarla, yarar elde edilmemişse teşebbüs hükümlerinin uygulanması söz konusu olacaktır. Fail, hile ve desise ile mağduru hataya düşürecek hareketlere başladığı anda, teşebbüs aşamasına girmiş olacaktır (..., ...: Şahıslara ve Mala Karşı Cürümler ve Bilişim Alanında Suçlar, ... 1994, s. 386). Nitekim, Yargıtay bir kararında 2.000 Lira verildiği takdirde tutuklu sanığın tahliye ettirileceğine dair mektup yazan mahkeme kâtibinin fiilini, dolandırıcılığa eksik teşebbüs olarak kabul etmiştir (5. CD. 18/3/1975, 1975/786, 796 (Yargıtay Kararlar Dergisi, Ocak 1976, s. 109.).

Belirttiğimiz düşüncelerle, sanığa isnad olunan eylemin dolandırıcılık suçuna teşebbüs niteliğinde olduğu kanaatiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabulüne karar verilmesi gerektiği" görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan altı Ceza Genel Kurulu Üyesi de; "Sanığın eyleminin suç oluşturduğu" düşüncesiyle,

Karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının DEĞİŞİK GEREKÇEYLE KABULÜNE,

2- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 05.06.2020 tarihli ve 364-371 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- ... 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2013 tarihli ve 90-595 sayılı hükmünün, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 15.03.2023 tarihinde yapılan birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından 29.03.2023 tarihinde yapılan ikinci müzakarede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11248, Karar No: 2023/9497, Tarih: 19.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/11248 E.  ,  2023/9497 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/149 E., 2016/439 K.

ŞİKÂYETÇİ : ... ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama, bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Edirne 2. Ceza Mahkemesinin 19.07.2016 tarihli ve 2015/149 Esas, 2016/439 Karar sayılı kararının, sanık ... ve sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Karar duruşmasında Kırklareli E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan temyiz dışı sanık ...'in SEGBİS vasıtasıyla yüzüne karşı verilen 19.07.2016 tarihli hükmün yasa yolu bildiriminde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle tefhimin usûlsüz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın bilinen son adresine (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine, cezaevinde olmaması hâlinde sorguda verdiği bilinen en son adresine, buradan iade dönerse MERNİS adresine olacak şekilde) gerekçeli hükmün tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve sanığın temyiz isteminde bulunması durumunda bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5070, Karar No: 2019/8044, Tarih: 17.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/5070 E.  ,  2019/8044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 61066 ada, 2 parselde kayıtlı taşınmazın, 46 numaralı bağımsız bölümün sahibi olduğunu, müvekkilinin taşınmazının iskan ruhsatının alındığını, davalı ... ferdi su aboneliğine geçmek üzere müracaat ettiğini ancak ferdi su aboneliğine geçilebilmesi için kanal katılım bedeli ve su şebekesi hisse payı bedelinin yatırılması gerektiği aksi taktirde ferdi abone yapılamayacağının belirtildiğini, mağdur edildiğini beyan ederek davalı tarafından talep edilen kanal katılım ve şebeke payı bedeli ile kartlı sayaç ve keşif işçilik ücreti olmak üzere toplam 4.973,00 TL bedelin iptalini, gayrimenkule kartlı sayaç yerine mekanik sayaç takılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı; dava konusu bedellerin sunulan hizmet karşılığı ilk malikten alınan bedel olduğunu, davacı tarafın bu bedellerden muaf tutulma talebinin hiç bir yasal dayanağının bulunmadığını belirterek 2464 sayılı yasanın 87 ve 88 maddeleri ile Aski Tarifeler Yönetmeliği'nin 39. Maddesi gereğince davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; 28/01/2010 tarihinde verilen davanın kabulüne dair karar Yargıtay 13.Hukuk Dairesi'nin 28/03/2011 tarih, 2011/1884-2011/4680 E-K sayılı kararı ile; ''... Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir...'' gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece; 09/03/2012 tarihinde verilen davanın reddine dair karar ise Yargıtay 13.Hukuk Dairesi'nin 20/10/2012 tarih, 2012/16055-2012/23126 E-K sayılı kararı ile; ''...Oysa aynı yerle ilgili olarak Dairemizin 2012/ 22570 esas sayılı dosyasında mimar ... düzenlediği rapora göre davacının 3.134,29 TL ödemesi gerektiği belirlenmiştir. O halde mahkemece bilirkişi raporları arasındaki farklılığın neden kaynaklandığı, davacının ödemesi gereken miktarın tespiti hususunda yeni bir bilirkişi incelemesi yapılarak, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir...'' gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının işbu taşınmazı hizmetlerin sunulduğu tarihten daha sonraki bir tarihte satın alarak abonelik talebinde bulunması nedeniyle davalının kanal katılım ve şebeke hisse bedelini davacıdan talep edemeyeceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, davacının kanal katılım ve şebeke hisse bedeli borcu olmadığının tespitine, davacının sayaç, keşif ve işçilik bedeline ilişkin talebinin reddine, mekanik sayaca ilişkin talebinin feragat nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm süresi içince davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Davalının vekalet ücretine yönelik temyiz itirazı incelendiğinde;

Karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.’nin 13. maddesinde "Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez" düzenlemesi yer almaktadır.

Davanın kısmen kabul edilmiş olmasına rağmen, davada kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına reddedilen kısım üzerinden vekalet ücreti takdiri gerekirken, bu hususta bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

3) Davalının hükmedilen yargılama giderlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece alınması gereken yargılama giderlerinin kabul red oranına göre taraflara yükletilmesi gerekirken yargılama giderlerinin tamamının davalıya yükletilmesi de doğru değildir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

3) Davalının hükmedilen yargılama giderlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece alınması gereken yargılama giderlerinin kabul red oranına göre taraflara yükletilmesi gerekirken yargılama giderlerinin tamamının davalıya yükletilmesi de doğru değildir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasına 6.bend olarak “Davalı taraf kendisini bir vekil ile temsil ettirdiğinden, karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan AAÜT'nin 13. maddesi gereği 400 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” ifadelerinin yazılması ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 4. bendi hükümden çıkarılarak yerine “4-Davacı tarafından yapılan bilirkişi ücreti, tebligat ve müzekkere masrafından oluşan toplam 639,00 TL yargılama giderinden davanın kabul red oranına göre hesaplanan 588 TL’nin davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine,” yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'un 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5537, Karar No: 2011/7372, Tarih: 28.11.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/5537 E.  ,  2011/7372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 103 ada 1 ve 2 parsel sayılı sırasıyla 15063,77 m2 ve 5567,29 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar 4753 sayılı Yasa uyarınca oluşturulan tapu kaydı kapsamında oldukları ancak davalılar yararına 3402 sayılı Yasanın 46/1.maddesindeki koşulların gerçekleştiği gerekçesiyle 103 ada 1 parsel sayılı taşınmaz davalılardan ..., aynı ada 3 parsel sayılı taşınmaz davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine 4753 sayılı Yasa uyarınca oluşturulan tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 4753 sayılı Yasa uyarınca davacı Hazine adına oluşturulan 08.11.1963 tarih ve 414 sayılı tapu kaydının dava konusu taşınmazları kapsadığı ancak, dava konusu taşınmazların kanunları uyarınca devlete kalan yerlerden olmadığı gibi Hazine adına oluşan tapu kaydının oluştuğu tarihten geriye doğru davalı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 ve 46. maddelerinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de; mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Tapu kayıtlarının uygulamasına ilişkin yerel bilirkişi sözleri soyut ve gerekçesiz uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki harita keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan vermediğinden yetersizdir.

Toprak tevzi Çalışmaları sırasında dava konusu taşınmazlara uygulanan, Hazine'nin taraf olmadığı davalıların bayi ... ve arkadaşları tarafından açılan tescil davası sonucu oluşan 11.10.1954 tarih ve 242 sayılı tapu kaydının kuzeyi "mera" sınırı, okuması nedeniyle, gayri sabit hudutlu kabul edilip miktar fazlası yönünden davacı Hazine adına 8.11.1963 tarih 414 sayılı tapu kaydı oluşturulmuştur. Davacı Hazine'nin taraf olmadığı tescil ilamıyla oluşan 27.09.1954 tarih, 240, 1.10.1954 tarih 241 ve 243, 11.10.1954 tarih 242 sayılı tapu kayıtları Hazine yönünden kesin hüküm oluşturmamakla birlikte, tapu kayıt malikleri ve devralanlar aleyhine sonuç doğurur.

O halde, davada sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davacı Hazine'nin tutunduğu 08.11.1963 tarih ve 414 sayılı tapu kaydının varsa haritası, tapu kaydı revizyon görmüş ise revizyon gördüğü parsellerin kadastro tespit tutanak örnekleri ile Hazine taşınmazının ayrıldığı belirtme parseli olan 43 parselin belirtme tutanağında uygulanan Eylül 1954 tarih ve 240, Ekim 1954 tarih 241,242 ve 243 sayılı tescil ilamı ile oluştuğu anlaşılan tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavül kayıtları ile varsa haritalarının kadastro sırasında herhangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadığının, özellikle 53 sayılı Toprak Tevzi Komisyonunun 29-K paftası ve 43 sayılı parselinden ifrazen oluşan 103-107 sayılı komisyon parsellerine ait dağıtım cetvelleri ile dağıtım haritasının, oluşmuş ise tapu kayıtlarının, fen bilirkişi rapor ve krokisine göre davacı Hazine'nin dayanağını oluşturan 08.11.1963 tarih ve 414 sayılı tapu kaydı kapsamında kalan ve krokisinde turuncu kalem ile çevrili bölüm içinde gösterilen tüm parseller ile bu parselleri dıştan çevreleyen tüm taşınmazlara ait onaylı kadastro tespit tutanak örnekleri ile dayanağı kayıtlar, varsa haritaları ile birlikte getirtilmeli, belirtmelik tutanağında imzası bulunan muhtar ve azaların nüfus kayıt örnekleri getirtilmeli, dosyada tüm deliller toplandıktan sonra taşınmaz başında elverdiğince yaşlı, taraflarla akrabalığı olmayan yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, tapu fen memuru ve uzman ziraatçi bilirkişi ve tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü belirtme tutanağında imzası bulunan muhtar ve azalar hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, keşifte yerel bilirkişiler yardımı ile 08.11.1963 tarih ve 414, Eylül 1954 tarih 240, Ekim 1954 tarih 241, 242 ve 243 sayılı tapu kayıtları uygulanarak, hudutları zeminde tek tek göstertilmeli, gösterilen hudutlar teknik bilirkişiye haritasında işaret ettirilmeli, kayıtların haritaları varsa kapsamları haritalarına göre, aksi halde gayri sabit sınırlı kayıtlar olmaları nedeniyle miktarlarına göre belirlenmeli, tapu kaydı kapsamları belirlenirken söz konusu kayıtların revizyon gördüğü parseller de nazara alınmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar yönünden, tanık bilgisine başvurulmalı, uzman bilirkişiden keşfi denetlemeye imkan verecek şekilde rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın kayıtların kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde zilyetlik araştırması yapılmalı, tespit gününde zilyetleri yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 ve 46. maddeleri hükümlerince taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15850, Karar No: 2016/631, Tarih: 10.02.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/15850 E.  ,  2016/631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/318080

Mahkeme : KONYA 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 09.07.2015 – 2015/113 esas ve 2015/256 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Olay, muhafaza altına alma, yakalama, el koyma ve teslim tutanağına göre; Yeni Mahalle Ümraniye Sokak içi No: 4 sayılı yerde ikamet eden Antalyalı lakaplı sanığın küçük yaştaki çocuklara eroin sattığına dair bilgiler üzerine, 22.01.2015 tarihinde saat 22.45 sularında bahse konu yer çevresinde tertibat alındığı, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen Y.. E.. ile Z.. E..'ın bahsi geçen adresten çıkması üzerine şahısların durdurulduğu, Konya 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 2015/233 değişik iş sayılı arama kararı ile şahısların üzerinde yapılan aramada Y.. E..'ın cebinde bulunan sigara paketi içinde beyaz kağıda sarılı halde suça konu uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, şahısların ele geçen maddeyi sanıktan aldıklarını beyan etmeleri ve sokakta yürümekte olan sanığı göstermeleri üzerine sanığın yanında gidilerek arama kararının ibraz edildiği, bu esnada sanığın pantolonundan çıkardığı bir maddeyi atmaya çalıştığı sırada müdahale edildiği ve elinde bulunan 2 ayrı poşette net 3,3 gram eroinin ele geçirildiği olayda; kolluk görevlileri tarafından yapılan arama işlemine dayanak teşkil eden Konya 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 2015/233 değişik iş sayılı arama kararının dosyada bulunmadığı anlaşıldığından bahsi geçen arama kararının denetime olanak verecek şekilde aslı veya onaylı örneğinin getirtilmesi,

2- Hükme esas alınan, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan Y.. E..'da ele geçirilen uyuşturucu madde ile ilgili ekspertiz raporunun dosyada bulunmadığı anlaşıldığından varsa aslı veya onaylı örneği getirtilerek dosyaya konulması, yoksa buna ilişkin ekspertiz raporu alınması,

Tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukukî durumunun saptanması gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 10.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3386, Karar No: 2018/4644, Tarih: 26.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/3386 E.  ,  2018/4644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanık ile suça sürüklenen çocuklar ...,...,...,...,...,'in atılı suçlardan mahkumiyetleri ile suça sürüklenen çocuklar ...,...,...,haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına, suça sürüklenen çocuk ...'un beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesi ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ile suça sürüklenen çocuklar haklarında yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen yirmibirinci celseye ait duruşma tutanağı ve gerekçeli hükümde zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla söz konusu imza eksikliğinin usulüne göre tamamlanmasının ardından, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mahkemece kurulan düşme ve beraat hükümlerinin katılan mağdure vekili tarafından aleyhe temyiz edilmesi üzerine düzenlenen 21.02.2018 tarihli tebliğnamede her iki hükümle ilgili görüş bildirilmesi gerekirken tereddüt oluşturacak şekilde kurulan hükmün onanması yönünde görüş bildirilmesi karşısında, adı geçen suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyizlerle ilgili ayrı ayrı görüş içerecek şekilde ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.