muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1570, Karar No: 2015/7949, Tarih: 07.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/1570 E.  ,  2015/7949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/594 esas sayılı dosyasında müvekkilinin kooperatif üyesi olduğunu ve tüm yükümlülüklerini yerine getirmesine rağmen davalı tarafça müvekkiline ait tapu verilmediğini, bu nedenle kendine düşen dairenin tapusunun adına tescilini talep ettiğini, davalının sunduğu cevap dilekçesinde müvekkilinin yönetim kurulunun 03.01.2011 tarihli 330 sayılı kararı ile ihraç edildiğini, bu hususun .... Noterliği 17.01.2011 tarihli 1106 sayılı ihtarnamesi ile bildirildiğini, müvekkili hakkında verilen bu karardan 18.11.2011 tarihli duruşmada haberdar olduğunu, tebligatta yazan "komşusu.....'e" haber verildi ibaresinin gerçek olmadığını, böyle bir kişiyi tanımadığını ileri sürerek ihraç kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ihtarnamenin tebliğ edildiği adresin doğru olduğu ve davacının burada ikamet ettiği, .... Noterliğinin 17.01.2011 tarih 01106 yevmiye no'lu ihtarnamesi ve tebliğ evrakının incelenmesinden "muhatap belirtilen adreste tevziat saatlerinde bulunmadığından komşuya soruldu, dışarıda olduğu beyan edildi, beyanını imzadan imtina etti, tebligat Kısıklı Mahalle Muhtarlığına teslim edildi, ihbarname adresin kapısına yapıştırıldı, muhataba haber verilmek üzere komşusu .....'a bilgi verildi" şerhinin düşüldüğü, ....Mahalle Muhtarının kaşe ve imzasının ve tebligatı yapan PTT görevlisinin isim ve imzasının tebliğ evrakında yer aldığı, bu itibarla yapılan tebligatın Tebligat Kanunu hükmüne uygun olduğu, tebliğ tarihi itibari ile davacının tebliğ evrakında bildirilen adreste ikamet ettiği, davacının ihraç kararının iptali yönündeki davasını ön görülen hak düşürücü süre içinde açmadığı, hakkında verilen ihraç kararının kesinleşmiş olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali istemine ilişkindir. Davacının ihracına ilişkin kararın tebliğine ilişkin evrak üzerinde yazılı şerhte komşusu .....'e bilgi verildiği yazılı olmasına rağmen yapılan araştırmada adı geçen şahsın tanınmadığı, açık adresini bilen olmadığı, muhtarlık kayıtlarında mevcut olmadığı tespit edilmiştir. Bu durumda yapılan tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre usulüne uygun olarak yapılmadığı anlaşıldığından davanın süresi içerisinde açıldığı kabul edilerek davanın .../...

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine,
Yargıtay — Esas No: 2013/7722, Karar No: 2014/1566, Tarih: 23.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/7722 E.  ,  2014/1566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2012/206595

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2008

NUMARASI : 2008/31 (E) ve 2008/280 (K)

SUÇ : Parada sahtecilik

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Av. M.. İ..'in temyiz isteminin incelenmesinde;

Baro tarafından zorunlu müdafii olarak atanan Av. M.. İ..'in bozmadan önce 14.04.2004 tarihli celsede sanığın kendisine avukat atadığını ve müda- fiilik görevinin sona erdiğini belirtmesi, sanık ve sanığın atadığı avukat F.. Ş..'in de Av. M.. İ..'i doğrular şekilde beyanda bulunmaları karşısında; Av. M.. İ..'in CMK.nun 156/3. maddesi uyarınca müdafiilik görevinin sona erdiği anla- şılmakla hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi ge- reğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanık müdafii Av. F.. Ş..'in temyizi üzerine yapılan incele- mede;

Bozma kararından sonra yapılan duruşmada sanık tarafından atanmış olan müdafii Av. F.. Ş...'e duruşma gün ve saatini bildirir davetiye çıkarılması gerektiği gözetilmeden sanığa ve müdafiilik görevi bozmadan önceki 14.04.2004 tarihli celsede sona ermiş olan Av. M.. İ..'e tebliğat çıkarılarak sanık müdafii Av. F.. Ş.. duruşmadan haberdar edilmeden yokluğunda hüküm kurulmak suretiyle savunma hak- kının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı

Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. mad- desi gereğince (BOZULMASINA), 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3753, Karar No: 2012/3161, Tarih: 19.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3753 E.  ,  2012/3161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı suçundan sanık ... ... ...'in yapılan yargılaması sonunda; eylem cinsel taciz suçu kabul edilerek mahkûmiyetine dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.03.2007 gün ve 2006/622 Esas, 2007/101 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi,

Mahkemece cinsel taciz suçundan dolayı doğrudan belirlenen 450 YTL adli para cezasının 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan CMK.nın 305. maddesi uyarınca miktar bakımından kesin nitelikte olmasına rağmen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 gün, 2009/2-43 Esas, 2009/56 sayılı Kararında açıklandığı üzere suçun vasfına yönelik temyiz talebinin değerlendirilmesi gerektiğinden işin esasının incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

İddia ve kabule göre, sanık aracı ile seyir halinde iken aynı sokakta yürümekte olan müşteki ...'ın yanına gelerek aracın sol ön şoför kapısını açıp " çok güzelsin, senden hoşlanıyorum” dediği, müştekinin herhangi bir cevap vermeden yaya olarak yürümeye devam etmesi üzerine sanığın tekrar araç ile müştekiye yaklaşarak kolundan tuttuğu, müştekinin kolunu kurtararak evine doğru yürüdüğünde, sanığın aynı araçla evin önünde müştekiyi beklediği, müştekinin eşine telefonla haber vermesi üzerine eşinin müdahalesiyle sanığın olay yerinden aracı ile uzaklaştığı, bu şekilde tezahür eden ve cinsel davranışla müştekinin kolundan tutulması suretiyle bedensel temas içeren eylemin, 5237 sayılı TCK.nın 102/1. maddesi kapsamında yer alan basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde cinsel taciz suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/544, Karar No: 2015/19783, Tarih: 08.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/544 E.  ,  2015/19783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/10/2014

NUMARASI : 2013/470-2014/790

Taraflar arasındaki eşya alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; düğünde takılan ziynet eşyalarının davacı kadına aynen iadesi olmazsa bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesi, hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yükletilen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında ; açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesini emredici kural olarak getirmiştir.

İstem hakkında karar verilirken istenilen eşyaların her biri hakkında verilen hükümle taraflara yükletilen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer, birer, açık, şüphe ve infazda tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

İstem hakkında karar verilirken istenilen eşyaların her biri hakkında verilen hükümle taraflara yükletilen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer, birer, açık, şüphe ve infazda tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Mahkemece; bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş olsa da hüküm kısmında bedelinin tahsiline karar verilen ziynet eşyalarının cins, nitelik ve miktarı belirtilmiş, ''gram''ları gösterilmemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporuna bakıldığında tespit edilen ziynet eşyalarının gramının belirtildiği anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporunda belirtilen hususlar ayrı ayrı hükme yazılmış olmasa da bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hükmün 1. fıkrasının a bendinde ''22 ayar'' ibarelerinden sonra gelmek üzere ''tanesi 30 gr olan'' ibaresinin eklenmesine, b bendinde ''22 ayar'' ibarelerinden sonra gelmek üzere ''tanesi 31 gr olan '' ibaresinin eklenmesine, c bendinde ''22 ayar'' ibarelerinden sonra gelmek üzere ''tanesi 15 gr olan'' ibaresinin eklenmesine, d bendinde ''22 ayar'' ibarelerinden sonra gelmek üzere ''6 gr'' ibaresinin eklenmesine, e bendinde ''22 ayar'' ibarelerinden sonra gelmek üzere ''60 gr'' ibaresinin eklenmesine, f bendinde ''22 ayar'' ibarelerinden sonra gelmek üzere ''45 gr'' ibaresinin eklenmesine, f bendinden sonra tekrar yazılan e bendinde ''22 ayar'' ibarelerinden sonra gelmek üzere ''8 gr'' ibaresinin eklenmesine, g bendinde ''22 ayar'' ibarelerinden sonra gelmek üzere ''60 gr'' ibaresinin eklenmesine eklenmiş bu hali ile hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15351, Karar No: 2014/6211, Tarih: 12.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15351 E.  ,  2014/6211 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

12. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Esas no : 2013/15351

Karar no : 2014/6211

Tebliğname no : 12 - 2012/164380

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi : Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 01/02/2012

Numarası : 2010/117 - 2012/26

Sanık : F.. Ç..

Suç : Taksirle Öldürme

Suç Tarihi : 15/12/2009

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Temyiz Eden : Sanık müdafii

Tebliğnamedeki düşünce : ONAMA

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair nedenlere ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık sürücü F.. Ç..'in yönetimindeki servis otobüsü ile gündüz vakti, meskun mahal, eğimli, kaldırımın olmadığı, dar yolda seyrederken, olay mahalli dörtlü kavşağa geldiğinde, kavşağı geçmek üzereyken, seyrine göre sağdaki sokaktan gelerek, kavşağa giren müşteki sürücü O.. O.. yönetimindeki motosikletle çarpışması sonucu, motosiklet sürücüsü O.. O..’un basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, motosiklette yolcu olarak bulunan 15 yaşındaki İ.. O..’un öldüğü olayda; motosikletin seyir yönünün iniş eğimli olduğu, sürücüsünün solunda 27 numaralı ikametgah olduğundan, otobüsün geldiği sokaktan gelen araçları (otobüsü), otobüs sürücüsünün de sağından gelen araçları (motosikleti) görmesinin mümkün olmadığı, sanığın kavşağa girdiği ve kaza anında kavşaktan çıkmak üzere olduğu, motorsikletin sanığın aracının sağ ön yan kısmına çarptığı dikkate alındığında, sanığın tali kusurlu olduğu anlaşılmakla,

Sanığın sabıkasının olmaması, duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir kişiliğinin bulunmaması, olay sonrası kaçmayarak yaralılara yardım etmeye çalışmasına rağmen, hakkında hükmedilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a, 50/4 maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2060, Karar No: 2010/6763, Tarih: 19.10.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/2060 E.  ,  2010/6763 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı kasten öldürmekten sanık ...'nın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne, izinsiz silah taşımaktan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin (BOYABAT) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11/11/2009 gün ve 78/71 sayılı hüküm resen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından da istenilmiş, sanık duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık hakkında duruşmalı, müdahillerin temyizi üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Katılanların, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçuna ilişkin davaya katılma ve bu suçtan kurulan hükmü temyiz etme hak ve yetkisi olmadığından, katılanlar vekilinin 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelen temyiz isteminin, CMUK 317 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2)Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik sanık vekilinin temyiz istemiyle ilgili olarak, 23/01/2008 gün ve 5728 sayılı Kanunun 562 maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12 maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, temyizi kabil olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan, mahallince değerlendirme yapılmak üzere incelenmeksizin mahkemesine iadesine karar verildi.

3)Sanık ... hakkında kasten insan öldürmek suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılan temyiz incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede suç vasfına, yasal savunmanın varlığına, öldürme kastının bulunmadığına, delillerin hatalı değerlendirilmesine, ağır tahrikin varlığına vesaireye yönelen, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

re’sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 19/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

19/10/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat ... 'ın yokluğunda 21/10/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2018/2327, Karar No: 2019/4510, Tarih: 07.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/2327 E.  ,  2019/4510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve 09.02.2015 tarihli oturumda katılma talebinde bulunan, ancak katılma talebiyle ilgili herhangi bir karar verilmeyen şikayetçinin davaya katılma talebinin CMK'nin 237/2 maddesi uyarınca kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın işleticisi olduğu... İletişim isimli iş yerinde katılanın kimlik bilgileri kullanılarak sahte abonelik sözleşmesi düzenlendiği iddiası ile açılan kamu davasında, hükümden önce 19.02.2014 tarih ve ... sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ... sayılı Kanun'un 104 ve 105. maddeleri ile değişik ... sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ... sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme gereğince Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanığa tebliğ edilen ön ödeme önerisi üzerine 28.03.2014 tarihli “saymanlık işlem fişi” ile ön ödemede bulunduğu gözeltilmeden, sanık hakkında kamu davasının düşmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı ... sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanığın ön ödeme önerisi üzerine 28.03.2014 tarihinde ödeme yaptığı, dava açılmasına sebebiyet vermediği için sonraki soruşturma giderlerinden sorumlu tutulamayacağı da gözetilerek kamu davasının CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 07.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1370, Karar No: 2015/15761, Tarih: 19.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1370 E.  ,  2015/15761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/210010

Mahkemesi : Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 29/04/2014

Numarası : 2014/24-2014/19

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dava, 466 sayılı Kanun hükümlerine dayalı tazminat istemine ilişkin olup; Ceza Genel Kurulunun 23/03/2010 tarih ve 2009/256 esas ve 2010/57 sayılı kararında, 466 sayılı Kanunun 2. maddesindeki üç aylık sürenin başlangıcı için 21/04/1975 tarih ve 3-5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına atıf yapılarak kesinleşen beraat kararından davacının haberdar olmasının arandığı, ancak adı geçen kararda tazminat davasının ne zamana kadar açılması gerektiğine dair bir açıklama bulunmamakla birlikte hiçbir hakkın sonsuza dek dava konusu yapılamayacağı, özel hukuk kapsamında değerlendirilmesi gereken bu talebin de makul bir süre içinde dava konusu edilmesi gerektiği ve Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.05.2014 tarih, 2014/141 esas, 2014/229 sayılı kararında da belirtildiği üzere beraat veya kovuşturmaya yer olmadığına dair kararların Yazı İşleri Yönetmeliğine göre süresinde tebliğ edilip kesinleşme tarihinden itibaren her halükarda 10 yıl, kesinleşmiş kararların tebliğinden itibaren ise 3 ay içinde tazminat davalarının açılması gerektiği ve dava süresi açısından Borçlar Kanununun 60. maddesindeki sürenin kabulü ile her koşulda davanın 10 yıllık süre içinde açılması gerektiği kabul edilmekle kanun dışı yakalanan veya tutuklananlar hakkında beraat hükmünün verilmesinden itibaren 10 yıl dolduktan sonra 466 sayılı Kanuna göre tazminat istenemeyeceği bu kapsamda, incelemeye konu olan tazminat davasına dayanak teşkil eden Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.1987 tarih, 1987/76 Esas – 1987/160 Karar sayılı dosyasındaki kesinleşme şerhine göre davacı hakkındaki hükmün 14.03.1988 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının ise 26.03.2014 tarihinde, 10 yıl dolduktan sonra açıldığının anlaşılması karşısında, süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,Yapılan incelemeye, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre davacının bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16348, Karar No: 2013/28851, Tarih: 09.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/16348 E.  ,  2013/28851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gebze l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :04.03.2013
Yargıtay — Esas No: 2006/3566, Karar No: 2006/3686, Tarih: 19.06.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/3566 E.  ,  2006/3686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 177,00 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...’ten alınmasına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 19.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2948, Karar No: 2014/4980, Tarih: 14.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/2948 E.  ,  2014/4980 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/51752

Basit cinsel saldırı (iki kez) ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından şüpheli H.. A.. hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01.10.2013 tarihli ve 2012/7222 soruşturma, 2013/1991 Esas, 2013/180 sayılı iddianamenin 5271 sayılı CMK.nın 170. maddesine uygun bulunmadığından bahisle aynı Kanunun 174. maddesi gereğince iadesine dair Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2013 tarihli ve 2013/177 sayılı Kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2013 gün ve 2013/868 D.iş sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre, Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesince cinsel istismar eylemi neticesinde mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu hususunda Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi tarafından düzenlenen raporun usulüne uygun olmadığı, diğer mağdurun ruhsal açıdan kendini savunamayacak durumda olduğuna dair aynı üniversite hastanesinden aldırılan raporun yetersiz olduğu, iddianamenin iadesi sebebi olarak gösterilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanunun 174/1. maddesinde ise iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, 5271 sayılı Kanunun 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca Cumhuriyet Savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek diğer deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verileceği, mahkemece yeniden rapor aldırılabileceği gözetilmeden, itirazın bu yönlerden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi gereğince bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 04.02.2014 gün ve 94660652 -105-50- 10413- 2013/ 2630/8197 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla gereği düşünüldü: