muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10226, Karar No: 2014/25547, Tarih: 15.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/10226 E.  ,  2014/25547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hüküm : Şikayet yokluğu nedeniyle düşme

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanık hakkındaki davanın şikayet yokluğu nedeniyle düşmesine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İstanbul Barosuna kayıtlı avukat olarak görev yapan katılan ...'in müvekkili olan ... tarafından sanık ... aleyhine icra takibi başlatılmasını müteakip, alacaklı ... temsilen katılan, sanık ve diğer iki borçlunun aralarındaki uyuşmazlığı çözmek amacıyla bir araya geldiklerinde, sanığın, toplam dört kişi arasında geçen ve tarafı olduğu konuşmaları gizlice kaydetmek suretiyle TCK'nın 133/2. maddesinde tanımlanan kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

TCK'nın 133. maddesinde düzenlenen kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunun, aynı Kanun'un 139/1. maddesi uyarınca soruşturulmasının ve kovuşturulmasının şikayete tabi olduğu, sanığın, Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek, katılanın müvekkili olan ... hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan şikayette bulunduğu ve “...Senetlerin teminat senedi olduğu ve sanık tarafindan tahsil edildiği hususu dilekçem ekinde sunduğum cd kaydında da açıkça görülmektedir. CD içeriğinde sanık vekili avukat ... ile anaokulu ortakları arasında yapılan görüşme esnasında senetlerin kira sözleşmesinin teminatı olduğu ve ödenen aylara ilişkin senetlerin icraya konu edildiği sanık avukatın beyanı ile de sabittir...” ibarelerini içeren 28.04.2011 tarihli şikayet dilekçesi ekinde iddiaya konu ses kaydını içeren CD'yi delil olarak ibraz ettiği, sanığın şikayeti üzerine Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığınca başlatılan adli soruşturma kapsamında, katılanın müvekkili olan ...'ın 13.06.2011 tarihinde şüpheli olarak ifadesinin alındığı ve ifadesi esnasında müdafii olarak katılanın da hazır bulunduğu, Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığınca tamamlanan adli soruşturma sonunda, katılanın müvekkili olan Günal'ın 11.03.2011 tarihinde bedelsiz senedi kullanma suçunu işlediği iddiasıyla dava açıldığı ve 20.10.2011 tarihli iddianamenin deliller kısmında sanık tarafından ibraz edilen ses kaydına da yer verildiği, katılanın ise ses kaydını içeren CD'den dolayı 18.07.2012 havale tarihli dilekçesiyle sanık hakkında şikayetçi olduğu nazara alındığında,

Şikayet konusu fiil ve failini en geç 20.10.2011 tarihinde öğrenen katılanın, TCK'nın 73/1. maddesinde öngörülen 6 aylık süre geçtikten sonra 18.07.2012 tarihinde sanık hakkında şikayette bulunduğu, dosya içeriği itibariyle de, CMK’nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığı anlaşılmakla, şikayet yokluğu nedeniyle TCK'nın 73/1 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince verilen düşme kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanın şikayetin süresinde olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6821, Karar No: 2015/12466, Tarih: 15.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/6821 E.  ,  2015/12466 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/100677

Kasten yaralama ve tehdit suçlarından suça sürüklenen çocuk Ezgi Karataş ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesiyle İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocukların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 10/03/2015 gün ve 2015/126 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16500, Karar No: 2018/19455, Tarih: 06.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/16500 E.  ,  2018/19455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 30 ada 2 parsel sayılı taşınmaz değerinin belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Hükme esas bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların dava konusu taşınmaza göre büyük yüzölçümlü olması, imar parseli oldukları belirtildiği halde düzenleme ortaklık payı konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, bir kısmının ise çevresinin gelişmişlik durumu ve dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında emsal incelemesi uygun olmadığı gibi, bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların, satışına ilişkin akit tabloları Tapu Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların 2014 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla

birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmaz üzerinde taş duvar ile 1 adet 20-25 yaş kavak ve 1 adet 15-20 yaş elma ağacı bulunduğu belirtilmesine rağmen , idarenin kıymet takdir raporunda mütemmiz cüz bedeli hesaplanmadığı gibi fen bilirkişi raporunda da dava konusu taşınmazda herhangi bir yapı ya da müştemilat bulunmadığı belirtilmiş olup söz konusu çelişkinin giderilmesi için mahallinde yeniden keşif yapılarak mahkeme gözlemi de zapta yazılmak suretiyle taşınmaz üzerinde yapı ve ağaç bulunup bulunmadığı tam olarak tespit edilmeden yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

3- Maddi hata sonucu, kamulaştırma bedeline işletilecek faizin 18.04.2015 yerine 17.04.2014 tarihinden yürütülmesine karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

4-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17708, Karar No: 2014/22306, Tarih: 23.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/17708 E.  ,  2014/22306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/424-2014/122

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi.. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan adi kiraya ve hasılat kiralarına ait takipte borçlunun, 103 davetiyesi ile menkul satış ilanının usulüne uygun tebliğ edilmediğini ileri sürerek şikayette bulunduğu, mahkemece feragat nedeniyle şikayetin reddine karar verildiği; borçlu tarafın temyizi üzerine mahkemece verilen ek karar ile kararın İİK'nun 363. maddesine göre kesin nitelikte olduğu gerekçesi ile temyiz talebinin reddedildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemenin ilk kararı temyizi kabil bir karar olduğundan, temyiz isteminin reddine ilişkin 21.03.2014 tarih ve 2013/424 E.-2014/122 K. sayılı ek kararının oybirliği ile kaldırılmasına karar verildikten sonra borçlunun esasa ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi:

Feragatten vazgeçmenin yasal olarak mümkün olmadığının, irade bozukluğu hallerinin bulunup bulunmadığı hususunun da dar yetkili icra mahkemesinde incelenemeyeceğinin anlaşılmasına; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/42583, Karar No: 2022/5258, Tarih: 29.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/42583 E.  ,  2022/5258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1)Sanık ... hakkında “özel belgede sahtecilik” suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendiren Mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Erzincan 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2013 kesinleşme tarihli, 2013/319 Esas ile 2013/421 Karar sayılı ilamındaki mahkûmiyetin, TCK'nin 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinde yapılan değişiklikle bu suçun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılmak ve ayrıca tekerrüre esas alınacak başka ilam olup olmadığı da değerlendirilmek suretiyle, tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2)a-Sanıklar ... ve ... hakkında “dolandırıcılık” suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyizinin incelenmesinde;

2)a-Sanıklar ... ve ... hakkında “dolandırıcılık” suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyizinin incelenmesinde;

24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinin üçüncü fıkrasına “birlikte” ibaresinden sonra gelmek üzere “aynı mağdura karşı” ibaresi eklenmiş olup, anılan yasa maddesinde yapılan değişiklikle uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağının düzenlendiği, ancak somut olayda sanıklar hakkında mahkumiyet hükümleri kurulan özel belgede sahtecilik suçunun mağdurunun kamu olduğu, sanık ...’a isnat edilen dolandırıcılık suçunun mağdurlar ..., .... (...) ..... ve ...’a karşı, sanık ...’a isnat edilen dolandırıcılık suçunun ise mağdur ... (....) .....’a karşı işlendiği, dolayısıyla sanıklara isnat edilen özel belgede sahtecilik suçları ile dolandırıcılık suçlarının mağdurlarının farklı olduğu anlaşılmakla; sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümlerden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri zorunluluğu,

b-Sanık ... hakkında “özel belgede sahtecilik” suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

b-Sanık ... hakkında “özel belgede sahtecilik” suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.04.2014 tarihli, 2013/11-397 Esas ve 2014/202 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nin “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “özel belgede sahtecilik” suçlarının hukuki konusunun kamu güveni olduğu, suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla kez işlenmesi ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının mümkün olduğu; TCK’nin 43. maddesinin 1. fıkrasının son cümlesine göre, mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmünün uygulanacağı anlaşıldığından; kısa zaman aralıklarıyla ihtiyaç istem fişinin sahtecilik yapmak suretiyle ihtiyaçları için müşterilerin ceza infaz kurumu emanet para hesaplarından ödeme yapılmasına sağlayan sanık hakkında tek bir özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurularak TCK'nin 43. maddesi kapsamında zincirleme suç hükümleri gereğince cezanın artırılması gerektiği gözetilmeksizin, mağdur sayısınca suç oluştuğu kabul edilip özel belgede sahtecilik suçundan ayrı ayrı üç kez mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, dolandırıcılık suçları bakımından diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 29.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5606, Karar No: 2010/7402, Tarih: 28.04.2010

**3. Ceza Dairesi         2007/5606 E.  ,  2010/7402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanığın, mağdur Özlem Selçuk’a yönelik yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanığın, mağdur ... Serbest’e yönelik yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın eylemi sonucu batında 1 cm’lik kesi ve sol ön kolda radius kırığı oluştuğu, kırığın bıçakla oluşturulduğu konusunda dosya kapsamı ve adli raporlarda açıklayıcı bilgi bulunmadığı, mağdurunda olayın başlangıcında itişme sırasında kolunun kırıldığını ifade ettiği anlaşıldığından mağdurdaki her iki yara bakımından rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun ve 457/1 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten BOZULMASINA, 28.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12189, Karar No: 2013/18573, Tarih: 07.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/12189 E.  ,  2013/18573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davacının davalı şirkette 01/02/2003-05/07/2011 tarihleri arasında çalışmasının olduğunu, 02/07/2011 tarihinde dava dışı ... ile işyerinde tartıştıklarını, bu olayın ertesi günü davalı şirket tarafından işine son verildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ulusal bayram genel tatil ve fazla mesai ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının 02/07/2011 tarihinde ... adlı şahısla birbirlerini yaralayacak şekilde kavga ettiklerini ve bu müessir fiilden dolayı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-d maddesi gereğince bildirimsiz olarak iş akdine son verildiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 02.07.2011 tarihinde depo sayımı esnasında davalı işyeri çalışanı dava dışı ... ile yaşadıkları tartışma esnasında küfür edip, yumrukla birbirlerini darp ettikleri, belirtilen davranışların işyeri çalışma kuralları ve iş disipline aykırı, iyi niyet ve sadakat ilkelerini ihlal edici nitelikte olduğu, davalı işverenlik açısından iş ilişkisinin sürdürülmesinin önemli ve makul ölçüler içerisinde beklenemeyeceği, olayın meydana geldiği yer ve tanıkların önünde cereyan etmesi nedeniyle işyerinde olumsuz davranış sayılması gerektiği bu haliyle davalı işverenlik tarafından gerçekleştirilen 05/07/2011 tarihli feshin 25/II-d hükmü kapsamında geçerli nedenlerle yapıldığı, davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak

kazandığı gerekçesiyle davacının ulusal bayram genel tatil ücreti talebinin kabulüne diğer taleplerinin reddine karar verilmiştir.

kazandığı gerekçesiyle davacının ulusal bayram genel tatil ücreti talebinin kabulüne diğer taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir. Kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine hükmedilirken, gerekçeli kararın gerekçe kısmında ise davacının iş akdinin davalı işyerinde çalışan başka bir işçiyle birbirlerini darp etmeleri nedeniyle işverence geçerli nedenle feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı belirtilmiştir.

Yapılacak iş; Bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5254, Karar No: 2012/591, Tarih: 08.02.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/5254 E.  ,  2012/591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA ilişkin olarak daireden verilen 25.04.2011 gün ve 2011/247-2772 E.K. sayılı ilamın karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine, usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle, yerinde olmayan karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesi gereğince REDDİNE, aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 203,00 TL para cezasının ve peşin alınan ret harcının mahsubu ile geriye kalan 5,70 TL harcın karar düzeltme isteğinde bulunan davalı ...'ten alınmasına, 08.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.