muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4398, Karar No: 2013/8930, Tarih: 30.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/4398 E.  ,  2013/8930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİOSMANPAŞA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/11/2012

Yanlar arasında görülen tapu kayıt düzeltimi davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, kayıt malikinin tapu kaydına yazılı olmayan soyadı bilgisinin eklenmesi isteğine  ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacılar, miras bırakanları K..B..ın paydaşı olduğu 1382 parsel sayılı taşınmazda soyadının yazılı olmadığını ileri sürerek  anılan kaydın  nüfus kaydına uygun olarak  düzeltilmesini istemişlerdir.

Bilindiği üzere; Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nin 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir  yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2- Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin  hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki özellikle; çekişme konusu taşınmaz 1971 yılında senetsizden tespit ve tescil edildiği halde kadastro tespit bilirkişilerinin yaşayıp yaşamadıklarının belirlenerek bilgilerine başvurulmadığı, davacının miras bırakanı k.  B. ın annesi, kardeşleri ve yeğenlerini gösterir (yaşayıp yaşamadıkları denetlenecek şekilde) vukuatlı aile nüfus kayıt tablosunun getirtilerek kadastro tutanağındaki bilgilerle karşılaştırılmadığı, çekişme konusu taşınmazı kimin, ne şekilde tasarruf ettiğinin de araştırılmadığı  görülmektedir.

O halde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak çekişme konusu taşınmazın paydaşı İ..kızı k. 'nin davacıların miras bırakanı İ.. kızı k.  B..olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi, kabule göre de, maktu harca hükmedilecek yerde nispi harcın hüküm altına alınmış olması da  isabetsizdir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,  30.5.2013 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10941, Karar No: 2010/1682, Tarih: 15.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/10941 E.  ,  2010/1682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, Gültepe bölgesinde, kentsel yenileme projesi kapsamındaki toplu konutlardan 16.no.lu bağımsız bölümü mesken olarak kullanma amacı ile satın aldığını, konutun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, 132,89 YTL ödeme ile toplam 1.200 YTL bedelli 3 adet bono imzalayıp verdiğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılan haksız muarazanın meni, ödenen bedelin tahsili ile bonolardan dolayı borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının satın aldığı meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmış binadan daire satın aldığını, kanalizasyon ve su bağlantısı yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle abonelik tesisi yönünden davanın kabulüne dair verdiği karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca, bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 15.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15522, Karar No: 2012/6907, Tarih: 26.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15522 E.  ,  2012/6907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ereğli (Konya) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/07/2010 tarih ve 2010/275-2010/537 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin çocukları olan müteveffanın Ereğli-Halkapınar yolu üzerinde otobüste yolcu iken meydana gelen kaza sonucunda hayatını kaybettiğini, kazada şoförün tam kusurlu olduğunu, otobüsün karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının yaptırılmadığını ileri sürerek, murislerinin ölmesi nedeniyle 80.000,00-TL zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası teminat bedelinin kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle araca zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırılmasının zorunlu olup olmadığının araştırılmasını talep etmiş, müvekkilinin sorumluluğunun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve toplanan delillere göre, taşıma işi yapan 42 YF 380 plakalı aracın (Y) tipi yetki belgesinin bulunmadığı ve yaptırılması zorunlu olan karayolu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının yaptırılmamış olduğu, 5648 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 14. vd. maddeleri gereğince meydana gelen yolcu ölümü nedeniyle geçerli teminat tutarının davalıdan karşılanması gerektiği gerekçeleriyle davanın kabulü ile 80.000,00-TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara miras payları oranında ödenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.564,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 26.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1712, Karar No: 2011/8174, Tarih: 09.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1712 E.  ,  2011/8174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hüküm ve tavzih kararı Yargıtay'ca incelenmesi için davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Taşınmazlar üzerinde bulunan ağaçların yaşları göz önüne alındığında, bunlar, el atma tarihinden sonra dikildiklerinden ağaç bedellerine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12190, Karar No: 2021/1588, Tarih: 16.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2017/12190 E.  ,  2021/1588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 23/12/2011 tarih ve 384 sayılı kararı ile tescilli 1. derece arkeolojik sit alanında kalan Çataltepe Tümülüsleri’nde yapılan kaçak kazılara ilişkin olarak, anılan Kurulun 14/03/2014 tarih ve 3552 sayılı kararı ile Çataltepe Tümülüsleri’nde yapılan kaçak kazılar sonucu oluşan çukurların ilgili müzesi denetiminde kapatılmasına karar verildiği, 19/06/2014 tarihinde Alaşehir Kemaliye Jandarma Karakol Komutanlığı tarafından müze müdürlüğüne yapılan telefon ihbarında, Soğanlı ilçesi, Çataltepe Mevkii’nde kaçak kazı yapıldığının bildirilmesi üzerine, müze araştırmacısı tarafından 20/06/2014 tarihinde mahallinde yapılan incelemeler sonunda, Çataltepe Mevkii’nde birbirine yakın halde iki adet tümülüsün yer aldığı, her iki tümülüste de çok sayıda kaçak kazı çukurunun bulunduğu, kaçak kazıların çoğunun geçmiş dönemlere ait olmakla birlikte tümülüslerin birinde yeni bir kazı çukuru olduğu, yeni kazının kepçe kullanılarak yapıldığı ve tümülüs üzerinde ileri derecede tahribata neden olunduğunun tespit edildiği, fotoğraf çekimi için olay yerine giden kolluk kuvvetleri tarafından sanıkların kazı mahallinde görüldükleri, sanıklara orada bulunmalarının sebebi sorulduğunda, emlak işiyle uğraşan sanık ...’ın, diğer sanık ...’e arazi göstermek için olay yerine geldiklerini ifade ettikleri, sanık ...’nin satın almak için baktığı arazinin tanık ...’e ait olduğu ve tanık İdris’in de sanıkların savunmaları ile aynı mahiyette beyanda bulunduğu anlaşılmakla, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair savunmalarının aksine dosya kapsamında delil olmadığı, bu itibarla mahkemece, beraatlerine dair hüküm tesis edilmesinde isabetsizlik bulunmadığından,

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair cezalandırılmalarını gerektirir her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik inceleme ile beraat kararı verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 16/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/905, Karar No: 2025/1292, Tarih: 27.03.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/905 E.  ,  2025/1292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1035 E., 2025/123 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırşehir 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/164 E., 2024/30 K.

Taraflar arasındaki eser sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin 19.09.2024 karar tarihi itibariyle reddettiği miktarın 16.815,00 TL olduğu ve istinaf kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL'yi geçmediği anlaşıldığından, davacı bakımından istinaf yoluna başvurulamayacağı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf dilekçesinin usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341/2 nci maddesi uyarınca istinaf edilemez. İstinafa konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 341/2 ncı maddesi ile aynı Kanun’un 346 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca istinaf dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre istinafa konu edilen toplam miktar 16.815,00 TL olup, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi olan 19.09.2024 itibari ile istinaf kesinlik sınırının (28.250,00 TL)’nin altında kaldığı, aynı zamanda Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davacı vekilinin temyiz isteminin de 2024 yılı temyiz sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin miktar bakımından reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz isteminin kararın miktar itibariyle kesin olması nedeniyle REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14304, Karar No: 2013/9173, Tarih: 16.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/14304 E.  ,  2013/9173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar ... ve ..., beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, sanık ...'ın nitelikli cinsel saldırı suçundan, sanıklar ... ve ... ırza geçme suçundan mahkûmiyetlerine, sanık ... hakkında ise yaşı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair Manisa Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.05.2008 gün ve 2007/267 Esas, 2008/183 Karar sayılı hükümlerin süresi içerisinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiileri ile katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Hükmedilen ceza miktarına göre, sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık ... hakkında yaşı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümle, delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılarak sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan; sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafileri ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/65502, Karar No: 2012/32082, Tarih: 19.03.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/65502 E.  ,  2012/32082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 25.04.2004'ten karar tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı Kanun'un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8018, Karar No: 2015/23400, Tarih: 26.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/8018 E.  ,  2015/23400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/166267

MAHKEMESİ : Erzurum 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2013/242 (E) ve 2014/161 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya göre; sanığa ait kuru-sıkı tabancanın Kriminal Polis Laboratuvarının raporunda ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığının ancak; özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun, küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk bulunduğunun belirtilmesi, silahın orjinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emareden bahsedilmemesi, Adli Tıp Kurumu Başkanlığının raporunda ''çapına uygun ses ya da gaz fişeği atmakla birlikte içine namlu içerisinde bulunan, gaz ayırım parçasının iç çapına uygun saçma tanesi veya özel şekil ve nitelikteki benzeri maddelerin konulması suretiyle elde edilen fişekleri de atabilecek özellikte bulunup, gaz ayırım parçasının mevcut olduğunun'' belirtilmesi ve Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı'nın söz konusu tabancayla ilgili ellerinde kayıt bulunmadığına dair yazısı ve sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması karşısında; sanığın tüm aşamalarda suça konu silahın kuru-sıkı tabanca olduğunu bildiği savunmasının aksine ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, bizatihi suç teşkil eden 6136 sayılı Yasa kap- samındaki tabancanın müsaderesi ve sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar veril- mesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden

hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.