muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11380, Karar No: 2012/21456, Tarih: 21.12.2012

esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez.

Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270) Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi Alman hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın, davacılar yararına BOZULMASINA, temyiz harcı peşin alındığından davalı .... Tic. Yatırım A.Ş'den başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı .... Tic. Yatırım A.Ş'den alınıp davacıya verilmesine, 21.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12947, Karar No: 2016/9194, Tarih: 25.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/12947 E.  ,  2016/9194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerine 6111 sayılı Yasa gereği nakledilmesi sırasında maaş nakil ilmühaberinin eksik ücret baz alınarak hatalı yapıldığını, bu nedenle eksik ücret aldığını, fark alacakların tahsili için ilk olarak idari yargı yerinde dava açtığını ancak davanın adil yargı yerinin görev alanına girdiği gerekçesiyle reddedildiğinden bahisle fark ücret ikramiye ve ilave tediye alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının tüm haklarının eksiksiz ödendiğini, hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ilk olarak bu tür davaların idari işlemin iptalini gerektirdiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiş, bunun üzerine dosya uyuşmazlık mahkemesine gönderilmiş ve Uyuşmazlık Mahkemesi “davaya bakma görevinin adli yargı mahkemelerinin “olduğuna karar vermiştir. Mahkemece yüksek mahkemenin bu kararına rağmen yapılan yargılamada “adli yargı yerinin görevli olmadığına” karar verilmiştir.

Uyuşmazlık mahkemesi kararlarının adli yargı mahkemelerini bağlayıp bağlamadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Ülkemizde birden çok yargı kolu bulunduğu için bunlar arasında görev ve hüküm uyuşmazlıklarının ortaya çıkması kaçınılmazdır.

Uyuşmazlık Mahkemesi adli, idari ve askeri yargı yerleri arasında görev ve hüküm uyuşmazlıklarını çözmekle görevli yüksek bir yargı yeridir. Uyuşmazlık Mahkemesi, Yargıtay, Danıştay, Askeri Yargıtay ve Askeri Yüksek İdare Mahkemesi yargıçlarından oluşan karma bir kuruluştur.

2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş ve İşleyişi Hakkında Kanunun 28. Maddesinin düzenlemesine göre, Uyuşmazlık Mahkemesinin vereceği kararlara, ilgili yargı mercileri ile bütün makam, kuruluş ve kişiler uymak ve geciktirmeksizin onları uygulamakla ödevlidirler. Ancak, Uyuşmazlık Mahkemesi kararları olayla sınırlı bulunduğu ve ilke niteliği taşımadığı için benzer işlerde bağlayıcılıkları yoktur. 29. Madde hükmü gereği de, hukuk veya ceza bölümlerin ve Genel Kurulun kararları kesindir.

2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş ve İşleyişi Hakkında Kanunun 28. Maddesinin düzenlemesine göre, Uyuşmazlık Mahkemesinin vereceği kararlara, ilgili yargı mercileri ile bütün makam, kuruluş ve kişiler uymak ve geciktirmeksizin onları uygulamakla ödevlidirler. Ancak, Uyuşmazlık Mahkemesi kararları olayla sınırlı bulunduğu ve ilke niteliği taşımadığı için benzer işlerde bağlayıcılıkları yoktur. 29. Madde hükmü gereği de, hukuk veya ceza bölümlerin ve Genel Kurulun kararları kesindir.

Somut olayda, mahkemece, tarafları ve konusu aynı olan, dosyadaki uyuşmazlığa yönelik olarak verilen Uyuşmazlık Mahkemesinin adli yargı yerinin görevli olduğunu belirten kesin kararına uyulması gerekirken, “emsal Yargıtay kararları ve HGK kararları uyarınca kamu kurumlarına nakil hakkı bulunan personel ile ilgili olarak bazı kamusal görevler yüklenen davalı şirketin, belirtilen görevleri kapsamında tesis ettiği işlemleri idari işlem niteliğinde olduğu ve bu işlemlerden kaynaklanan uyuşmazlıkların idari yargının görevinde olduğu anlaşıldığından davanın 6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesi uyarınca Yargı yolu caiz olmaması sebebi ile aynı kanunun 115/2 maddesi uyarınca usulden reddi gerektiği” gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Yapılacak iş davanın esasına girerek maaş nakil ilmühaberisin hatalı ve eksik ücrete dayalı olarak hazırlanıp hazırlanmadığını tespit ederek, davacıya yapılan eksik ödeme varsa fark alacak talepleri hakkında bir karar vermektir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 25/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4805, Karar No: 2013/6818, Tarih: 21.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/4805 E.  ,  2013/6818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3568 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanıkların ... Ajans Promosyon ve Reklam Bürosu adı altında İstanbul Serbest Muhasebeci Mali Müşavirler Odasına kayıtlı olmadıkları halde muhasebecilik mesleğini icra ettikleri iddiasıyla 3568 sayılı yasanın 3. maddesi yollamasıyla aynı yasanın 49. maddesi uyarınca cezalandırılmaları talebiyle dava açılmış olup,

Hükme dayanak yapılan anılan yasanın 3. maddesinde meslek ünvanlarının haksız kullanılması yasaklanmış, 49. maddesinde bu düzenlemeye aykırı davrananlara cezalar öngörülmüştür.

Dosya kapsamına göre sanıkların üç mükellef adına defter tuttuğu belirlenmiş ise de, bu işlemler sırasında 3. maddede belirtildiği şekilde "Sebrest Mali Müşavir, Yeminli Mali Müşavir ünvanlarını veya kavramlara karışacak veya onlara benzer her türlü ünvan, ibare veya remizleri" kullanmadıklarına dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilmeden yazılı şekilde ceza tayini,

2-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve yargılamaya katılma hakkı bulunmayan İstanbul Serbest Muhasebeci Mali Müşavirler Odasının müdahilliğine karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12207, Karar No: 2024/20430, Tarih: 24.06.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/12207 E.  ,  2024/20430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/68 E., 2016/130 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Şüpheli hakkında, 10.11.2015 tarihli eylemi nedeniyle Durağan Cumhuriyet Başsavcılığının 29.12.2015 tarihli ve 2015/669 Soruşturma, 2015/2 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına karar verilmiş, tedbirin infazı için 30.12.2015 tarihinde Boyabat Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

B. Şüphelinin 22.01.2016, 22.02.2016 ve 04.03.2016 tarihlerinde yeniden uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edilmesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Durağan Cumhuriyet Başsavcılığının 22.03.2016 tarihli ve 2015/669 Soruşturma, 2016/57 Esas, 2016/54 sayılı iddianamesi ile Durağan Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

C. Durağan Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli ve 2016/68 Esas, 2016/130 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

B. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımını süresini kesen son işlemin 17.05.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

B. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımını süresini kesen son işlemin 17.05.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Durağan Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli ve 2016/68 Esas, 2016/130 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13225, Karar No: 2015/9332, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13225 E.  ,  2015/9332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/08/2015

NUMARASI : 2015/903 - 2015/1044

Vesayet hukukuna ilişkin davada Hakkari Sulh Hukuk ve Van Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasilik süresinin uzatılması istemine ilişkindir.

Hakkari Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.04.2007 tarih ve 2007/181 E. - 2007/207 K. sayılı ilâmı ile kısıtlı A.. Ç..'ya annesi F.. Ç.. vasi olarak atanmıştır.

Hakkari Sulh Hukuk Mahkemesince, 08.06.2015 tarihli ek karar ile 18.11.2014 tarihinde Edremit Nüfus Müdürlüğünce kısıtlının kardeşi A. Ç.nın beyanı üzerine kısıtlının adresinin değiştirildiği, İl Emniyet Müdürlüğü tarafından yapılan araştırmada kısıtlının "E.. Mah., 2. Bölge 2. Etap Küme Evleri E. Sitesi, CV-7 Blok NO: 7/23 Edremit/VAN" adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiği ve bu adresin MERNİS adresi ile aynı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Van Sulh Hukuk Mahkemesi ise, vesayet makamı olan Hakkari Sulh Hukuk Mahkemesinden herhangi bir izin alınmadan yapılan adres değişikliğinin herhangi bir hukuki sonuç doğurmayacağı, yetkili mahkemenin kısıtlının vesayet makamı olan Hakkari Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." 19/1. Maddesine göre, "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." 412/1. maddesi uyarınca da "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez."

Dosya kapsamından, her ne kadar kısıtlının kardeşi A. Ç. tarafından kısıtlının adres değişikliği yapılmış ve kolluk gücü ile kısıtlının "E. Mah., 2. Bölge 2. Etap Küme Evleri, Esentepe Sitesi, CV-7 Blok No: 7/23 Edremit/VAN" adresinde ikamet ettiği tespit edilmişse de kısıtlının daha önce Hakkari Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.04.2007 tarih ve 2007/181 E. - 2007/207 K. sayılı kararıyla vesayet altına alındığı ve bu mahkemece takip edildiği, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğiyle ilgili olarak vesayet makamının izni bulunmadığı anlaşıldığına göre uyuşmazlığın Hakkari Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Hakkari Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5991, Karar No: 2013/819, Tarih: 30.01.2013

**14. Ceza Dairesi         2012/5991 E.  ,  2013/819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bartın Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.05.2011 gün ve 2011/65 Esas, 2011/83 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 sayılı Kararında açıklandığı üzere, mağdurun beden ve ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşacak bir heyetten rapor alınıp, ayrıca Bartın Devlet Hastanesinin 18.02.2011 tarihli raporunda mağdurda hafif zekâ geriliği bulunduğu belirtildiğinden, mağdurun beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususlarında rapor alınmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, mağdurun ruh sağlığının bozulmadığına ilişkin Bartın Devlet Hastanesinin 18.02.2011 tarihli tek hekim tarafından düzenlenmiş raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29035, Karar No: 2014/5084, Tarih: 28.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29035 E.  ,  2014/5084 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/328748

Mahkemesi : Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 29/05/2013

Numarası :2012/1094 - 2013/221

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık C.. Y..'ın mahkumiyetine karar verildikten sonra, temyiz incelemesi esnasında UYAP kayıt sistemi üzerinden çıkartılıp dosyasına eklenen nüfus kayıt örneğinden sanığın 20.10.2013 tarihinde öldüğünün anlaşılması nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinin gerekmesi nedeniyle hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2103, Karar No: 2012/404, Tarih: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/2103 E.  ,  2012/404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına, 16.11.2007 tarihinde mahallinde yapılan keşif ile 21.11.2007 tarihli fen bilirkişi raporuna göre, müştekinin 13/20 oranında hissesinin bulunduğu Bala İlçesi Büyükcami Köyü Paşadağ mevkiinde bulunan 382 nolu parsele, sanık ...'in 650 m² sanık ...'ın 500 m² ve sanık ...'ın toplam 800 m² tecavüz ettiklerinin anlaşılması karşısında, atılı suçun oluştuğu sabit ise de; TCK.nun 154. maddesinde hükümden sonra yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasayla yapılan değişiklik gözetilerek sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6557, Karar No: 2013/5989, Tarih: 12.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/6557 E.  ,  2013/5989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Taraflar tacir değildir. Dava, İcra ve İflas Kanununun 89. maddesinden kaynaklanan menfi tespit isteğine ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 4.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 4.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19192, Karar No: 2013/13305, Tarih: 15.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/19192 E.  ,  2013/13305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA ilişkin olarak daireden verilen 30.01.2013 gün ve 2012/8093-2013/667 E.K. sayılı ilamın karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine, usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle, yerinde olmayan karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesi gereğince REDDİNE, aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 219,00 TL para cezasının karar düzeltme isteğinde bulunan davacı ...'ten alınmasına, red harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 15.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17272, Karar No: 2019/990, Tarih: 12.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/17272 E.  ,  2019/990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 12/02/2019 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı vekili Av.... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalının, balık teknesinin sezona hazırlanması ve malzeme temini için kendisinden "borç para aldığını" ve karşılığında 25.07.2005 vade tarihli 58.639 Euro bedelli bonoyu 28.07.2004 tarihinde tanzim ederek verdiğini, 19.12.2008 tarihinde kambiyo senedine mahsus yolla takipte bulunduğunu, davalının zamanaşımı def'i nedeniyle takibin iptal edildiğini, daha sonra bononun genel haciz yoluyla takibe konulduğunu, borçlunun itirazı üzerine İcra Hukuk Mahkemesince itirazın kaldırılmasına dair verilen kararın Yargıtay'ca bozulduğunu ve davanın reddine karar verildiğini; ancak, her halükarda TTK'nın 644. maddesine göre, bono sebebiyle malvarlığında oluşan azalmanın karşılığı olarak iş bu sebepsiz zenginleşme davasının açıldığını belirterek 58.639 Euro'nun senet tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davanın zamanaşımı süresi dolduktan sonra açıldığını, davacının ... Balıkçılık Gıda ve İnşaat Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. Adlı balık komisyonculuğu yapan firmaya kardeşleri ile birlikte ortak olduğunu, uygulamada tekne sahiplerinin sezon başlamadan komisyoncularla bağlantı kurduğunu, sezon boyunca tuttuğu balıkları veya daha küçük çaplı balıkçılardan topladığı balıkları bu komisyoncuya getireceğini, komisyoncununda bu balıkları bedeli mukabili alacağını beyanı ile temel ilişkinin başladığını, davalınında aynı şekilde şifahi anlaşma ile davacı ile ticari ilişkiye geçtiğini, balık sezonuna hazırlanmak ve gemideki eksikliklerin tamamlanması ve avlanma için gerekli bir takım malzemenin temini ve ihtiyacını karşılamak için önceden para aldığını, karşılığında 58.639 Euro bedelli bonoyu davacıya verdiğini, davacının ortağı olduğu şirket adına kendisine borç verdiğini, ticari ilişkinin şirket ile kurulduğunu, avladığı balıkları şirkete teslim etmek suretiyle borcunu fazlası ile ödediğini, buna istinaden makbuz ve faturaların da şirket tarafından düzenlendiğini, davacıya borcu bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.