muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16550, Karar No: 2018/12687, Tarih: 17.10.2018

III-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubu arasında bulunan suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/3. maddesindeki suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 24.01.2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

IV-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca aynı Yasa'nın 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilme zorunluluğunun gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. madde ve fıkrasının, aynı Yasa'nın 53/4. madde ve fıkrası uyarınca fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuklar hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13496, Karar No: 2017/15245, Tarih: 09.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/13496 E.  ,  2017/15245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin işverence haksız olarak feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti ve kötüniyet tazminatı alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarını kabul etmediklerini, davacının izin almaksızın 04/09/2013 - 05/09/2013 - 06/09/2013 tarihlerinde 3 gün üst üste mazeretsiz olarak işe gelmediğini, bunun üzerine ... 11. Noterliğinin 23/09/2013 Tarih ve 7080 yevmiye nolu ihtarnamesi ile işe dönmesinin istenildiğini ancak davacının işe dönmediğini, bu kez aynı noterlikten ikinci bir ihtarname ile davacıdan mazeretini yada sağlık raporunu iletmesinin istenildiğini ancak davacının bu ihtara da cevap vermediğini, neticede davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Hüküm altına alınan fazla mesai alacağından %50 oranında takdiri indirim yapılarak hüküm kurulması ve bu hususun davacı tarafından temyiz edilmemesi karşısında, fazla mesaiye ilişkin takdiri indirim oranının karar gerekçesinde %30 olarak yazılması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Somut uyuşmazlıkta, davacının vekili olmadığı halde davalı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının, davalı aleyhine vekalet ücretine ilişkin "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre kabul edilen kısım üzerinden hesaplanan 1.500.00- TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," şeklindeki paragrafının hükümden tamamen çıkarılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 09.10.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12851, Karar No: 2025/4383, Tarih: 07.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/12851 E.  ,  2025/4383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/16 Esas, 2024/25 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İzmir 18. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.09.2024 Tarihli ve 2024/42 Tereke, 2024/3 Karar Sayılı Kararı

Dosya kapsamında göre murisin son yerleşim yerinin olmadığının anlaşıldığı, nüfusa kayıtlı olduğu ilin ise Diyarbakır ili, ... ilçesi, ... Mahallesi/Köyü olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Diyarbakır 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.11.2024 Tarihli ve 2024/16 Tereke, 2024/25 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın son yerleşim yeri adresinin ve güncel yerleşim yeri adresinin bulunmadığı, müteveffanın nüfus kayıt örneğinin incelemesi ile nüfusa kayıtlı olduğu ilin Diyarbakır ili ... ilçesi ... Mahallesi olmasının müteveffanın ölmeden önceki son yerleşim yeri adresinin Diyarbakır ili olduğu anlamına gelmeyeceği, kaldı ki terekenin teslimi dosyalarında müteveffanın nüfusa kayıtlı olduğu ilin bulunduğu mahkemenin görevli olduğu şeklinde kanuni bir düzenlemenin de olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin teslimi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

”

4. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakan, yerleşim yerinden başka bir yerde ölmüş ise, o yerin sulh hâkimi bu ölümü yerleşim yeri sulh hâkimine gecikmeksizin bildirir ve mirasbırakanın ölüm yerinde bulunan mallarının korunması için gerekli önlemleri alarak bununla ilgili dosyayı ve varsa vasiyetnameyi yerleşim yeri sulh hâkimine gönderir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, müteveffanın ölmeden önceki yerleşim yeri adresinin Kayapınar/Diyarbakır olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Diyarbakır 4. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, müteveffanın ölmeden önceki yerleşim yeri adresinin Kayapınar/Diyarbakır olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Diyarbakır 4. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Diyarbakır 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17940, Karar No: 2015/7492, Tarih: 14.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/17940 E.  ,  2015/7492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ...'ün sürücüsü olduğu aracın müvekkillerinden ...'ın sevk ve idaresindeki araca çarparak araçta yolcu olarak bulunan ...'ın ölümüne sebebiyet verdiğini, davalı ...'ın ise anız yakarak oluşan dumandan dolayı yolun görüş mesafesini düşürmesi nedeniyle kusurlu olduğunu ileri sürerek, toplam 75.000 TL manevi ve 5.000,00 TL tazminatın kaza tarihinden işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacılar vekili, ıslah dilekçesi ile davacı ... yönünden maddi tazminat talebini 46.270,18 TL'na artırmıştır.

Davalı ... vekili ve davalı ... davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davanın davalı ... bakımından reddine, davalı ... yönünden kısmen kabulüne, davacı ... için 46.270,18 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 10.000,00 TL manevi tazminatın, 10.06.2008 kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'ten tahsiline, davacı ...,.... için destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinin reddine, davacı ..., ... yönünden ayrı ayrı 10.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'ten tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, reddedilen manevi tazminat yönünden davalı ... lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.320,00 TL maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, bu hususun gözardı edilmesi doğru olmayıp bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün A fıkrasına 4.bent olarak “...Reddedilen manevi tazminat miktarı için davalı ... lehine 1.320,00 TL maktu vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı ...'a verilmesine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 14.5.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14133, Karar No: 2019/8342, Tarih: 16.05.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/14133 E.  ,  2019/8342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurların kalmış oldukları yurttan çalınan bilgisayarları ile ilgili olarak sanığın suça konu bilgisayarların farklı kişilere ait olup olmadığını bilebilecek durumda olup olmadığı, mağdurların aynı odada kalıp kalmadıkları, bilgisayarların dolaplar da ya da açık yerde bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre eylemin ayrı ayrı, zincirleme veya tek bir hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmayacağı da tartışılarak karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4789, Karar No: 2024/5663, Tarih: 08.07.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/4789 E.  ,  2024/5663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/802 Esas, 2022/319 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/284 E., 2020/83 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararlarının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin Türkiye'nin önde gelen bira üreticisi olduğunu, Türkiye'de diğer markalarının haricinde 32. sınıfta “biralar” üzerinde tescilli 76736 sayılı "tekel + şekil", 2009/52832 sayılı "tekel birası" ibareli markalarının bulunduğunu, müvekkilinin dava dışı Mey Alkollü İçkiler Sanayi ve Ticaret A.Ş. ile bu şirkete ait olan 76736 sayılı "tekel+ şekil" markasını devralmak üzere 15.08.2008 tarihinde sözleşme imzaladığını, müvekkili tarafından 11.09.2008 tarihinde Rekabet Kurumu'na, bu markanın devrine onay vermesi için başvurulduğunu ve devir işlemine Rekabet Kurumunca izin verildiğini, bu karar neticesinde 76736 sayılı “tekel birası” markasının, 09.09.2009 tarihi itibariyle davacı adına devredilerek sicile kaydedildiğini, davalı şirket tarafından Rekabet Kurumu'nun devre onay veren kararının iptali ve yürütmesinin durdurulması talebiyle Danıştay 13. Dairesi nezdinde iptal davası açıldığını, müvekkili şirket ve dava dışı Mey Alkollü...A.Ş.'nin, davalı Rekabet Kurumu Başkanlığı’nın yanında davaya katılma isteminde bulunduğunu ve bu istemin kabul edildiğini, mezkur davada Rekabet Kurumu’nun 76736 no.lu “tekel birası” markasının devrine izin verilen kararının iptaline karar verildiğini, Danıştay 13. Dairesinin 26.03.2013 tarih, 2009/6743E. ve 2013/848K. sayılı kararının müvekkili tarafından temyiz edildiğini ve halen Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu tarafından incelendiğini, Rekabet Kurumunun, devre izin verilen kararına iptale yönelik Danıştay 13. Dairesinin 26.03.2013 tarihli kararından önce 08.10.2009 tarihinde, müvekkili şirket tarafından “tekel birası asırlık türk birası” ve “tekel birası” ibarelerinin 32. sınıfta “Biralar; bira yapımında kullanılan preparatlar” üzerinde marka olarak tescili için marka başvuruları yaptığını, sırası ile 2009/52831 ve 2009/52832 sayı ile kayıt altına alınan marka başvurularına, davalı şirket tarafından 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca yapılan itirazların reddi üzerine davalı şirket tarafından yapılan itirazın YİDK'in 2015/M-3552 ve 2015/M-3554 sayılı kararıyla kabul edilerek 2009/52831 sayılı “tekel birası asırlık türk birası” ve 2009/52832 sayılı “tekel birası” marka başvurularının reddedildiğini, davalı şirketin, müvekkilinin dava konusu marka başvurularına karşı davalı kurum nezdinde sunmuş olduğu 22.04.2010 tarihli yayına itiraz dilekçelerinde itiraz gerekçelerini 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine dayandırdığını, ancak dava konusu YİDK kararlarının davalı şirket tarafından ileri sürülmeyen kötü niyet gerekçesine dayalı olduğunu ayrıca davalı şirket tarafından itiraza dayanak yapılan ve dava dışı Mey Alkollü....A.Ş. adına tescilli olduğu iddia edilen 76736 sayılı “tekel+şekil” markasının 09.09

.04.2010 tarihli yayına itiraz dilekçelerinde itiraz gerekçelerini 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine dayandırdığını, ancak dava konusu YİDK kararlarının davalı şirket tarafından ileri sürülmeyen kötü niyet gerekçesine dayalı olduğunu ayrıca davalı şirket tarafından itiraza dayanak yapılan ve dava dışı Mey Alkollü....A.Ş. adına tescilli olduğu iddia edilen 76736 sayılı “tekel+şekil” markasının 09.09.2009 tarihinde geçerli bir şekilde müvekkili adına devrinin gerçekleştiğini ve halen müvekkili adına tescilli bulunduğunu, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesi uyarınca yapılacak olan itirazların ancak tescil edilmiş veya tescil başvurusu yapılmış bir markanın sahibi tarafından yapılabileceğini, dava şirketin "TEKEL" veya "TEKEL BİRASI" ile ilişki kurulabilecek herhangi bir marka tescili veya başvurusunun bulunmadığını, davalı şirket itirazının ehliyet eksikliğinden reddi gerektiğini, davalı şirketin müvekkilinin 2009/52831 sayılı “tekel birası asırlık türk birası” ve 2009/52832 sayılı “tekel birası” marka başvurularının yayınına itiraz dilekçelerinde, itirazının 76736 sayılı “tekel + şekil” markasının dava dışı MEY mülkiyetinde olduğunu, davacının marka başvurusunun bu marka ile 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi anlamında benzer olduğu ve tescil edilemeyeceği gerekçesi ile sınırlandığı, kötü niyet iddiasında bulunmadığı, muteriz tarafından ileri sürülmeyen, davalı idare tarafından re’sen dikkate alınabilecek hükümlerden de olmayan “ iyi niyetli olmama” gerekçesinin kararda yer almasının anlaşılamadığını, öte yandan "Tekel Birası" markasının devri işleminin iptaline dair Danıştay kararının 20.03.2013 tarihli olduğunu, davacının iptal kararından yaklaşık 4 yıl önce dava konusu markaların tescili için başvurularda bulunduğunu, davacının gerçek hak sahibi olduğunu ve Danıştayın 4 yıl sonrasına ait iptal kararından o tarihte haberdar olduğunu, marka başvurularını kötü niyetle yaptığının düşünülemeyeceğini ileri sürerek YİDK'in 12.05.2015 tarih ve 2015-M-3554 ve 2015-M-3552 sayılı kararlarının iptaline, marka tescil başvurularının devamına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; dava konusu marka başvurusuna müvekkili tarafından 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 35 inci maddeleri uyarınca itiraz edildiğini, davacının kötü niyetli olduğunu, 556 sayılı KHK’nın 35 inci maddesi uyarınca müvekkili şirketin marka başvurularına itiraz edebildiği nazara alındığında davada taraf ehliyetinin bulunduğunu, davacı şirket ile dava dışı Mey Alkollü İçkiler Sanayi ve Ticaret A.Ş. arasında 76736 sayılı markanın devrine ilişkin sözleşme tarihinin 15.08.2008 olduğunu, bahsi geçen sözleşmenin akdedilmesinin akabinde Rekabet Kurumu'nun 25.08.2009 tarih ve 09-38/925-218 sayılı kararı ile marka devir işlemini onayladığını, davalı kurum nezdinde söz konusu markanın devir işleminin 09.09.2009 tarihinde yapıldığını, müvekkili şirket tarafından Rekabet Kurumu'nun 25.08.2009 tarihli kararının iptali talepli Danıştay 13. Dairesi nezdinde 2009/6743 E. sayılı davanın ikame edildiğini, bu dava neticesinde Rekabet Kurumu’nun mezkur kararının iptaline karar verildiğini, davacı tarafından 08.10.2009 tarihinde huzurdaki davaya konu markalarla ilgili tescil başvurusunda bulunulduğunu, basiretli tacir olarak hareket ettiği prensip olarak kabul edilen davacı şirketin huzurdaki davaya konu marka başvurularını Rekabet Kurumu'nun 25.08.2008 tarihli kararının iptaline karar verilmesi ihtimaline binaen önlem olarak yaptığını, davacının ileri sürdüğünün aksine Danıştay 13. Dairesinin iptal kararının yayına itiraz dilekçesinin ekinde arz edilmiş olduğunu, itiraz dilekçesinde davacı tarafın 76736 sayılı “Tekel Birası” markasının maliki olmadığı ve bu nedenle yapılan marka başvurularının kötüniyetli yapıldığına dair iddia ve itirazlara havi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu markaların ayırtedilemeyecek kadar benzer ve mal sınıflarının aynı olduğu, buna karşılık itiraza mesnet marka sahibi ile dava konusu markaların tescili için yapılan başvurunun sahibi sicilde aynı kişi olduğundan 556 sayılı KHK'nın 7 nci, 8 inci maddesinin uygulama şartlarının oluşmadığı, davalı ...Ş.’nin 556 sayılı KHK'nın 7 nci ve kötü niyet uyarınca TÜRKPATENT kararlarına karşı itiraz etme hakkına sahip olduğu, davalı ...Ş.’nin TÜRKPATENT nezdinde davacıya ait markalar bakımından kötüniyet itirazında bulunmadığı, TÜRKPATENT YİDK kararlarının iptali koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, TÜRKPATENT YİDK'in 12.05.2015 tarih ve 2015/M-3554 ve 2015/M-3552 sayılı kararlarının iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri