muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/62, Karar No: 2016/1336, Tarih: 09.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/62 E.  ,  2016/1336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine ilişkin olarak verilen yetkisizlik kararına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.06.2012 tarih ve 2012/91 E. - 2012/279 K. sayılı ilâmı ile ... kısıtlanarak, kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 07.10.2015 havale tarihli dilekçesi ile kısıtlının ... bakım kurumuna nakledildiğini bu sebeple dosyanın ... iline gönderilmesini talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, 09.10.2015 tarihli ek karar ile kısıtlının ... Özel Bakım Merkezinde kaldığı gerekçesiyle yerleşim yeri değişikliğine izin ve yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." yine aynı Kanunun 412/1. maddesi uyarınca da "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez." hükmü yer almaktadır.

Dosya kapsamından, kısıtlının daha önce ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.06.2012 tarih ve 2012/91 E. - 2012/279 K. sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı, ancak vasinin talebi ile yerleşim yeri değişikliğine izin verildiği, her ne kadar bakım kurumuna konulma yerleşim yeri değişikliğine neden olmaz ise de, bakımın sürekli kurumda yapılacağının anlaşılması nedeniyle uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09.02.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9719, Karar No: 2013/13383, Tarih: 26.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/9719 E.  ,  2013/13383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Akçakoca Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi Sıfatı ile) Mahkemesi’nce verilen 21/11/2012 tarih ve 2011/546-2012/559 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin babası Nizamettin, anneleri Saime... ile davalıların,... Tic. Kol. Şti. Nizamettin... ve Ortakları şirketinin hissedarları olduğunu, anılan şirketin feshedilerek yerine Başkurt Kol. Şti. ... ve Ortakları şirketinin kurulduğunu, taşınmaz mal varlığının da hissedarların muvafakati alınmadan diğer şirket adına tescil edildiğini, mahkemenin 2008/473 esas sayılı dosyasında tapu iptali ve tescil davası açtıklarını, şirketin ihyası için kendilerine süre verildiğini ileri sürerek,... Tic. Kol. Şti. Nizamettin... ve Ortakları şirketinin ihyasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve ... vekili, şirketin 10.01.1994 tarihinde feshedildiğini, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, şirketin hukuken sona erdiğinin kabul edilebilmesi için tasfiye işleminin eksiksiz tamamlanması gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, şirketin yeniden ihyasına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar...ve ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar ... ve ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24769, Karar No: 2014/12676, Tarih: 26.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/24769 E.  ,  2014/12676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/149626

MAHKEMESİ : Trabzon 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2012

NUMARASI : 2011/658 (E) ve 2012/478 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın balta ile katılana karşı yaralamaya teşebbüs suçunu işlediği katılanın aşamalardaki beyanları, CD görüntüleri, bilirkişi raporu ve tanık ifadelerinden anlaşılmasına karşın, sanığın mahkümiyeti yerine yazılı şekilde hatalı ve yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18600, Karar No: 2014/2483, Tarih: 13.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/18600 E.  ,  2014/2483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/251842

MAHKEMESİ : Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/07/2010

NUMARASI : 2009/1050 (E) ve 2010/886 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Dosyada mevcut adli sicil kaydına göre tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya arasında bulunan mühürleme ve kaçak elektrik tespit tutanak suretlerinin onaylı olmaları nedeniyle tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

I- Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü süreçte, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince, 28.04.2009 tarihli mühür bozma tutanağına konu 22.04.2009 tarihli mühürleme işlemini gerçekleştiren müşteki Başkent Elektrik Dağıtım A.Ş'nin mühürleme tarihinden önce 28.01.2009 tarihinde özelleştirildiği anlaşıldığından, lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

II- Kabule göre de;

Tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık hakkında TCK'nun 58/3. maddesi gereğince seçenek yaptırımlardan hapis cezasının tercih edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 13/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17712, Karar No: 2022/12609, Tarih: 18.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/17712 E.  ,  2022/12609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca şikayetçi ... Grup İletişim Ltd. Şti adına ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 18/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5172, Karar No: 2015/3629, Tarih: 06.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/5172 E.  ,  2015/3629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Talep, 4721 sayılı TMK'nın 407/2. maddesi uyarınca vasi tayin edilmesine ilişkindir.

..., 23/01/2014 gün ve 2014/141 sayılı yazı ile ...’a vasi tayin edilmesi isteminde bulunmuştur.

... Sulh Hukuk Mahkemesi, 29/01/2014 gün ve 2014/233-180 sayılı kararıyla; "...kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki Mernis adresinin ... olması nedeniyle yetkili mahkemenin ... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, 15/01/2015 gün ve 2015/3-5 sayılı kararıyla "..kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin.../... olduğu ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkisizlik kararında belirttiği Mernis adresinin ise cezaevine ait olması nedeniyle yetkili mahkemenin TMK'nın 19 ve 411. maddeleri uyarınca ... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

4721 sayılı TMK'nın;

411. maddesinde "Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

412. maddesinde "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi halinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur".

19/1. maddesinde “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

22. maddesinde ise “Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

hükümlerine yer verilmiştir.

Yukarıda zikredilen bu yasal düzenlemeler karşısında, kısıtlı adayının sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerleşim yeri "..." olduğundan, yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/05/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5060, Karar No: 2024/1500, Tarih: 20.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/5060 E.  ,  2024/1500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/277 E., 2023/390 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında, bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası karar verilmiştir.

3. Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı, sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 11.04.2023 tarihli kararı ile hükmün suç vasfı yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine; Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2023 tarihli kararı ile bozmaya uyularak sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, katılanın şikayetinden vazgeçtiğine ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın resmi nikahlı eşi olan katılanı, 12.06.2015 tarihinde konuşmak için çağırdığı sırada kolundan tutup zorla araca bindirerek birlikte yaşadıkları eve götürdüğü, yaklaşık 2 hafta sonra katılanın tekrar babasının evine döndüğü, iddiasına ilişkindir.

2. 24.11.2015 tarihli CD çözüm ve tespit tutanağında, sanığın kullandığı aracın bahçeye girdiği, araçtan inen sanığın, kolundan tuttuğu siyah çarşaflı bir kadını araca doğru götürerek birlikte araca binerek uzaklaştıkları, Gülşennur Şanlı adlı şahsın aracı kullananın eşi ... olduğunu beyan ettiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

2. 24.11.2015 tarihli CD çözüm ve tespit tutanağında, sanığın kullandığı aracın bahçeye girdiği, araçtan inen sanığın, kolundan tuttuğu siyah çarşaflı bir kadını araca doğru götürerek birlikte araca binerek uzaklaştıkları, Gülşennur Şanlı adlı şahsın aracı kullananın eşi ... olduğunu beyan ettiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Katılanın, 05.07.2023 tarihli dilekçesi ile olay nedeniyle şikayetçi olmadığını belirttiği, ancak 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olmayıp re'sen takibi gerektiren suçlardan olması nedeniyle sanığın bu hususa ilişkin temyiz sebebi reddedilmiştir.

2. Olaylar olgular bölümünde belirtilen hususlar ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Sivas 6. Ceza Mahkemesinin, 27.10.2023 tarihli, 2023/277 Esas ve 2023/390 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13058, Karar No: 2022/19988, Tarih: 30.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/13058 E.  ,  2022/19988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde Kara Kuvvetleri Komutanlığı...Komutanlığında piyade er olarak askerlik görevini yaptığı sırada yemekhanede bulunan elektronik kola makinesi içerisindeki kolaları çalması eylemi ile ilgili olarak mahallince zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunduğu belirlenen müşteki Milli Savunma Bakanlığının, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, Dairemizce yapılan iade işlemi üzerine müşteki Milli Savunma Bakanlığı temsilcisinin 26/09/2022 tarihli dilekçesi ile eksik inceleme sebeplerine yönelik olarak hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, müşteki kurumun 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Suçtan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

2- Dosya kapsamına göre, sanığın suç tarihinde Kara Kuvvetleri Komutanlığı...Komutanlığında piyade er olarak askerlik görevini yaptığı sırada yemekhanede bulunan elektronik kola makinesini kırıp ön sacını parçaladığının anlaşıldığı olayda, suça konu elektronik kola makinesinin askeri eşya olup olmadığının ve sanık hakkında sonradan askerliğe elverişsiz bulunduğuna dair rapor veya karar alınıp alınmadığının, sanığın suç tarihi itibariyle asker kişi olup olmadığının araştırılması, yapılacak araştırma sonucuna göre suç vasfının tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müşteki Milli Savunma Bakanlığı temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3904, Karar No: 2018/10016, Tarih: 27.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2015/3904 E.  ,  2018/10016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,