muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2114, Karar No: 2012/4708, Tarih: 06.07.2012

Karar, davalı yüklenici Kooperatif ile birleşen davanın davalıları üçüncü kişiler ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı kooperatifin tüm, diğer davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı arsa sahibinin ıslah dilekçesinde talep ettiği 84.436,80 TL eksik ve kusurlu işler bedelinin davalı kooperatif yanında diğer davalılar ... ve ...'tan da müteselsilen tahsiline, karar verilmiştir. Oysa davalı kooperatif dışındaki diğer davalı 3. kişilerin, davacı arsa sahibiyle davalı kooperatif arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı olmadıklarından bu yönden anılan davada pasif husumet ehliyetleri bulunmamaktadır. Bu itibarla, birleşen davada, ıslah yoluyla talep edilen tazminat için davalı ... ve ...er hakkındaki davanın reddi yerine kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) no'lu bent gereğince davalı kooperatifin tüm, davalı ... ve ... diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalılar ... ve ... yararına BOZULMASINA, birleşen davanın davalıları ... ve ...'dan alınan harcın istekleri halinde iadesine, aşağıda yazılı olan onama harcının temyiz eden kooperatiften alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5878, Karar No: 2007/10868, Tarih: 03.12.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/5878 E.  ,  2007/10868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı ... … A.Ş. arasında 20.12.1996 tarihli Finansal Kiralama Sözleşmesi imzalandığını, davalıların bu sözleşmede müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak yer aldıklarını, ödenmeyen kira ve temerrüt alacağının tahsili için başlatılan icra takibinin davalıların haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, dava konusu alacağın zaman aşımına uğradığını, sözleşmenin kurulması esnasında kiracıdan alınan teminatların paraya çevrilmediğini, kefaletin son bulmasından çok sonra takibe girişildiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına göre, davacı yanca teminatların serbest bırakılmasının kefillerin borcunun sona erdiği ya da kefaletten vazgeçildiği şeklinde yorumlanamayacağı, davalıların kefil sıfatıyla borçtan sorumlu oldukları gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, davacının davalılardan 2.922.-USD. alacaklı olduğunun tespitine, bu miktara vaki itirazın iptaline, ana para 110.00.-USD.ye takipten itibaren % 16.97 oranında faiz işletilmek suretiyle takibin diğer kayıt ve şartlarda devamına, davalıların % 40 oranında inkar tazminatıyla sorumluluklarına karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, Finansal Kiralama Sözleşmesi’ne konu malların kira bedeli borcundan kaynaklanmaktadır. B.K.nun 500/1. maddesi uyarınca alacaklı kefaletten dolayı tahakkuk eden borcun temini için kefalet esnasında veya sonradan elde ettiği teminatları kefillerin zararına olarak tenkis ederse kefile karşı sorumlu olur. Somut olayda davacı şirket, borcun teminatı olarak aldığı teminat mektuplarını dava dışı kiracı şirketin talebi doğrultusunda iade edip, ipotekleri de kaldırmıştır. Dosyaya sunulu 03.07.1998 tarihli yazıda dava konusu 96/188 sayılı sözleşmeden kaynaklanan sigorta ve teminat borçları ile vadesi gelmiş kira borcunun bulunmadığı belirtilmiştir. Finansal Kiralama Sözleşmesi (4) yıllık olup, 20.12.2000 tarihinde sona ermiştir. Davacının sözleşmenin sona ermesinin üzerinden (2) yılı aşkın bir süre geçtikten sonra ödenmeyen kira borçları nedeniyle davalı kefiller aleyhine takibe geçmesi M.K.nun 2. maddesine aykırılık teşkil eder.

Hal böyle olunca, mahkemece yukarıda açıklanan hususlar üzerinde durulup, değerlendirilerek uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece yukarıda açıklanan hususlar üzerinde durulup, değerlendirilerek uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1965, Karar No: 2019/3910, Tarih: 25.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/1965 E.  ,  2019/3910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

KARAR

Dava, 1479 sayılı Yasa kapsamınsa bağkur sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulune kararın kaldırılmasına davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I- İSTEM:

Davacı vekili, 12.6.1989-24.11.1996 tarihleri arası dönemde bağkur sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesi istenmiştir.

II- CEVAP:

Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Bağ-Kur Kanununa eklenen Geçici 18.maddesine göre davacının, yasanın öngörmüş olduğu üç aylık süre içerisinde Bağ-Kur a giriş bildirgesi düzenlemediği gibi, tescilini talep ettiği dönem itibariyle dayanmakta olduğu oda kaydı haricinde kendi nam ve hesabına çalışmasını gösterir hiçbir kaydın bulunmaması nedeniyle kurumca talebinin reddedildiğini, yine kendisinin vergiden muaf olduğunu gösterir hiçbir bilgi ve belgenin mevcut olmadığını, sırf kayıt üzerinde kalan ve fiili çalışmaya dayalı olup olmadığı anlaşılamayan oda kaydına istinaden geriye dönük sigortalılık tescilinin mümkün olmadığı belirtilerek davanın reddini istemiştir.

III- MAHKEME KARARI:

A- İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, "Davanın reddine" karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının 30/07/2001 tarihinde işe giriş bildirgesini kuruma verdiğini, 12/06/1989 tarihi itibariyle oda kaydının olduğunu ve sigortalılığının başladığını, 12/06/1989-24/11/1996 tarihleri arasında Bağkur sigortalısı olduğunun kabulü gerektiğini, yerel mahkeme kararının usul ve yasa hükümlerine aykırı olduğunu belirterek kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

B- BAM KARARI

İSTİNAF SEBEPLERİ:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının 30/07/2001 tarihinde işe giriş bildirgesini kuruma verdiğini, 12/06/1989 tarihi itibariyle oda kaydının olduğunu ve sigortalılığının başladığını, 12/06/1989-24/11/1996 tarihleri arasında Bağkur sigortalısı olduğunun kabulü gerektiğini, yerel mahkeme kararının usul ve yasa hükümlerine aykırı olduğunu belirterek kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

B- BAM KARARI

Davacının 30/07/2001 tarihinde kuruma verdiği Bağkur Giriş bildirgesine istinaden 01/05/2001 tarihinden itibaren zorunlu Bağkurlu olarak tescilinin yapıldığı, davacının tespitini talep ettiği 12/06/1989-24/11/1996 tarihleri arasında Küre Şoförler ve otomobilciler odası kaydının bulunduğu ve kanunda belirtilen zorunlu sigortalılık koşullarına sahip olduğu sabittir. Davacının 1479 sayılı Kanun'un Geçici 18. maddesinde belirtilen sürede zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olarak tescili bulunmuş olması dikkate alındığında davacının talebi ile bağlı kalınarak 12/06/1989-24/11/1996 tarihleri arasında 1479 sayılı yasaya göre zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, istinaf talebi kabul edilerek, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına davanın kabulüne karar verilmiştir

IV- TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekilince, 1479 sayılı yasanın geçici 18. maddesi kapsamında bozulmasını talep etmiştir.

V- İLGİLİ HUKUK KURALLARI :

Davanın yasal dayanağı; 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesindeki; “Bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanunun geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler.” düzenlemesi ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı gereği 1479 sayılı Kanunun 24 ve 25 maddeleridir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Kanunun 24 ve 25. maddelerinde “...kendi adına ve hesabına çalışanlar olarak nitelendirilen bağımsız çalışanlardan kanunla kurulu meslek kuruluşlarına yazılı olan gerçek kişiler...”, “meslek kuruluşuna yazılarak çalışmaya başladıkları tarihten itibaren” zorunlu Bağ-Kur sigortalısı sayılmışken, anılan maddelerde 19.04.1979 gün ve 2229 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile meslek kuruluş kaydı zorunluluğu kaldırılarak, “kendi adına ve hesabına” çalışma koşulu ve belirtilen nitelikte çalışmaya başlama tarihi sigortalılık niteliğini kazanmak için yeterli kabul edilmiştir.20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemede, kendi adına ve hesabına çalışma koşuluna ek olarak “gerçek ve götürü usulde gelir vergisi mükellefi olanlar” için mükellefiyetin başlangıç tarihinden, “kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmakla beraber gelir vergisinden muaf olanlardan kanunla kurulu meslek kuruluşlarına usulüne uygun olarak kayıtlı olanlar” kayıtlı oldukları tarihten itibaren sigortalı sayılmaktadır.

22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikte ise, bu kez, kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; “gerçek ve götürü usûlde gelir vergisi mükellefi olanlar, Esnaf ve Sanatkarlar Siciline kayıtlı bulunanlar veya kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun kayıtlı bulunanlardan” gelir vergisi mükellefi olanlar, mükellefiyetin başlangıç tarihinden, gelir vergisinden muaf olanlar ile vergi kaydı bulunmayanlar da Esnaf ve Sanatkarlar Siciline veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıt oldukları tarihten itibaren kendiliğinden sigortalı sayılmışlardır.

02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemede de; kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; “gelir vergisi mükellefi olanlar ile, gelir vergisinden muaf olanlardan Esnaf ve Sanatkar Sicili ile birlikte kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun olarak kayıt olanlar” sigortalı sayılmışlardır.

Yukarıda açıklanan tüm bu Kanunlarla yapılan değişiklikler; önceki mevzuatın öngördüğü koşullara sahip olan sigortalıların, sigortalılık niteliklerine son vermemekte, değişikliklerin yürürlüğe girdiği tarihten sonra Bağ-Kur sigortalılık niteliğini kazananlar yönünden yeni düzenlemeler içermektedir. Tersinin kabulü, kazanılmış hakları ortadan kaldırmak olur ki, bu durumun kabulüne yasaca ve hukukça olanak olmadığı açıktır.

Yukarıda açıklanan tüm bu Kanunlarla yapılan değişiklikler; önceki mevzuatın öngördüğü koşullara sahip olan sigortalıların, sigortalılık niteliklerine son vermemekte, değişikliklerin yürürlüğe girdiği tarihten sonra Bağ-Kur sigortalılık niteliğini kazananlar yönünden yeni düzenlemeler içermektedir. Tersinin kabulü, kazanılmış hakları ortadan kaldırmak olur ki, bu durumun kabulüne yasaca ve hukukça olanak olmadığı açıktır.

Davacının, 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı olarak kaydının yapıldığı tarihte yukarıda açıklanan 3165 sayılı Kanun ile getirilmiş şekli yürürlüktedir ve sigortalılık niteliğinin varlığı sorunu da, anılan düzenleme doğrultusunda çözümlenmelidir. Belirtmek gerekirse anılan düzenlemenin açıkça değindiği üzere, sigortalılığın oluşumu yönünden “kendi adına ve hesabına bağımsız çalışma” olgusunun varlığı zorunlu ve asli unsur olup, vergi dairesine ve meslek kuruluşuna kayıtlı olmak; anılan çalışmayı doğrulayan bir şekil şartından ibaret olduğu cihetle aksinin kanıtlanması olanaklıdır. Diğer bir anlatımla, bu gibilerin mesleki faaliyetlerine son verdiklerinin kanıtlanması halinde, artık somut bir çalışmaya dayanmayan, soyut ve sadece evrak üzerindeki oda ve vergi kaydına itibar edilerek kişiyi sigortalı saymak, Kanunun amacına aykırı olacağı açıktır.

VI- ESASIN İNCELENMESİ :

Bu bağlamda, Mahkemece, öncelikle 20.1.1967 doğumlu olan ve talep konusu dönem yönünden askerlik çağında olduğu anlaşılan davacıya ait askere sevk ve terhis tarihlerini içerir şekilde askerlik durum belgesinin celp edilmesine, 1479 sayılı Kanunun 26. maddesinde düzenlenen, “sosyal güvenliğin vazgeçilmez ve kaçınılamaz” kamusal yapısı gereği yöntemince ve re’sen araştırma yapılarak, davacının, kendi nam ve hesabına çalışıp çalışmadığının tespiti için, davacıya maddi delilleri olup olmadığı sorularak, varsa bunları mahkemeye sunmak üzere davacıya önel verilmeli, davacının gerçekten kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasının nasıl olduğu, davacının işyerine ilişkin emniyet, trafik sicili, zabıta, maliye, muhtarlık vs. marifetiyle araştırılmalı, elektrik ve su obonelikleri ve işyerlerine ilişkin işyeri açma ruhsatları celp edilerek, oda aidatı ödeyip ödemediği, hazirun cetvellerinde yazılı olup olmadığı sorulmalı; vergi kayıtlarına ilişkin işe başlama ve yoklama kayıtları celp edilerek, vergi ve odadaki kaydın gerçek bir çalışmaya ilişkin olup olmadığı; hiç bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya konularak, yine davacının af kanunları kapsamında geçmişe yönelik prim ödemeleri araştırılıp, sigortalı olarak kabul edilmesi gereken süre/süreler kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde ortaya konarak yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmelidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun kabulune dair kararı bozulmalıdır.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun kabulune dair kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Dairesi kararının HMK’nın 373/2 maddesi gereği yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 25.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/987, Karar No: 2015/11717, Tarih: 28.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/987 E.  ,  2015/11717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/802-2014/43

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1- Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2429, Karar No: 2024/4077, Tarih: 25.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/2429 E.  ,  2024/4077 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/1095 Değişik iş

SUÇLAR : Özel belgede sahtecilik, dolandırıcılık

İNCELEME KONUSU

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2022 tarihli ve 2021/8653 Soruşturma, 2022/2192 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii...2. Sulh Ceza Hakimliğinin 26.04.2022 tarihli ve 2022/1095 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 26.04.2022’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 31.03.2023 tarihli ve 2022/16233 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.05.2023 tarihli ve KYB-2023/40742 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.05.2023 tarihli ve KYB-2023/40742 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Özel belgede sahtecilik, tacir veya şirket yöneticileri ile kooperatif yöneticilerinin dolandırıcılığı suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda,...Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/04/2022 tarihli ve 2021/8653 soruşturma, 2022/2192 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin...2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 26/04/2022 tarihli ve 2022/1095 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adıyaman 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 26/04/2022 tarihli kesin kararını müteakip,...Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/04/2022 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı müşteki vekili tarafından yeniden yapılan itirazın reddine ilişkin...2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 28/04/2022 tarihli ve 2022/1159 değişik iş sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu gözetilerek yapılan incelemede,

Adıyaman 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 26/04/2022 tarihli kesin kararını müteakip,...Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/04/2022 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı müşteki vekili tarafından yeniden yapılan itirazın reddine ilişkin...2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 28/04/2022 tarihli ve 2022/1159 değişik iş sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu gözetilerek yapılan incelemede,

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, müşteki ...'ün...Damızlık Sığır Yetiştiriciliği Birliği Başkanı olduğu, birlik başkanı sıfatıyla Orti İç ve Dış Ticaret San. Ltd. Şti ile 01/03/2021 başlangıç, 31/12/2021 bitiş tarihli inek sütü alış-satış sözleşmesi akdedildiği, sözleşme gereği adı geçen birliğin anılan şirkete sözleşmede belirtilen standartlara uygun süt satışına başladığı, ancak aradan geçen süre zarfında anılan şirketin ödemeleri geciktirmeye başladığı ve hiçbir şekilde sözleşme uyarınca ödemede bulunmadığı, daha sonra Orti İç ve Dış Ticaret şirketi yetkilileri ile yapılan görüşmeler neticesinde anılan şirket tarafından sözleşme kapsamındaki borca karşılık şirketin asıl borçlu, Çağlar Korkmaz adlı kişinin ise kefili bulunduğu 1.500,000,00 Türk lirası bedelli bono tanzim edilerek birliğe verildiği, bahse konu bu bono bedeli ödenmeyince de adı geçen Birlik tarafından anılan şirkete karşı...İcra Müdürlüğünün 2021/8601 esasına kayden icra takibi başlatıldığı, Orti İç ve Dış Ticareti ve adı geçen kefil tarafından yapılan itiraz üzerine icra takibinin durduğu, icra takibine itiraz incelemesini yapan...İcra Hukuk Mahkemesinin 2021/192 esasına kayden yapılan yargılama kapsamında dosyaya "09/06/2021 tarihli süt alım-satım sözleşmesi eki fotokopisi" adı altında bir belge sunulması üzerine, müşteki tarafından 05/10/2021 tarihli suç duyurusu dilekçesi ile "09/06/2021 tarihli süt alım-satım sözleşmesinin" kendisi tarafından imzalamadığı, böyle bir sözleşmenin hiçbir şekilde akdedilmediği, şüpheli veya şüpheliler tarafından imzasının ya taklit edildiği yada fotomontaj yapılarak bahse konu bu belgenin oluşturulduğu iddiasıyla suç duyurusunda bulunması üzerine...Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından,''Tetkik konusu 31/12/2021 tarihli inek sütü alış-satış sözleşmesinin birinci sayfasının sol alt tarafında atılı bulunan imza ve ikinci sayfasında “ADIYAMAN İLİ...” içerikli keşe basım izinin alt tarafında atılı bulunan imza ile ...'ün mevcut mukayese imzaları arasında; -İmzaların genel şekli ve tersim tarzı, -İmzaların başlangıcı ve sonlandırılışı, -İmzaların işleklik derecesi ve meyil durumu -Kaligrafik özellikler ile diğer itiyadi unsurlar yönünden, uygunluk ve benzerlikler bulunduğu müşahede edilmekle, bu belirtilen imzanın ... elinden çıktığı kanaatine varılmıştır." içerikli 16/03/2022 tarihli..