muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4126, Karar No: 2014/6415, Tarih: 06.03.2014

7201 Sayılı Yasanın 21. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin kanun gerekçesinde ise, 21/1. maddeye göre bilinen en son adrese çıkartılan tebligattan sonuç alınamazsa, 10. madde gereği adres kayıt sistemindeki adres esas alınarak başkaca araştırma yapılmaksızın o adrese tebligat çıkarılacağı açıklanmıştır. Bunun yapılabilmesi için de tebligatı çıkaran merciin, adresin, adres kayıt sistemindeki mernis adresi olduğunu tebliğ evrakında belirtmesi gerekmektedir.

Ayrıca Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2.maddesinde "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır, ayrıca başkaca adres araştırması yapılmaz. 79. maddenin ikinci fıkrasına göre renkli bastırılan tebligat zarfında, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek bu adrese tebligat yapılacağına dair meşruhata yer verilir" denilmiştir. Bu yönetmeliğe göre 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesi gereğince tebligat yapılabilmesi için, tebliği çıkaran mercice, tebligat çıkarılan adresin, muhatabın, adres kayıt sistemindeki adresi olduğuna dair tebliğ evrakı üzerine kayıt düşülmesi zorunludur. Yani; tebligatı çıkaran merci tarafından adres kayıt sitemine ilişkin olarak şerh verilmeden dağıtıcı tarafından 2l/2.maddesine göre tebliğ işlemi yapılamaz.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda kişiye önce bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebligat çıkartılmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa adres kayıt sistemindeki adresine buna ilişkin şerh verilerek 21/2. madde uyarınca tebligat çıkartılmalıdır.

Somut olayda; borçlu İsmail Mert'e satış ilanı tebligatının '' (Mernis adresi) K..Z.. Mahallesi 131 .Sokak No:... Nilüfer/Bursa'' yazılarak tebliğe çıkarıldığı, dağıtıcı tarafından ''tebliğ imkansızlığı olduğu '' belirtilerek muhtara haber verildiği, 2 nolu haber kağıdı kapıya yapıştırılarak TK.'nun 21/2.maddesine göre 04.06.2012 tarihinde tebliğ işleminin tamamlanmış olduğu, daha önce bu adrese veya muhatabın başka bir adresine çıkarılan tebligatın bila tebliğ döndüğüne ilişkin dairemize gönderilen dosya içerisinde bir tebligat parçasına rastlanmadığı, tebligat üzerinde çıkaran merci tarfından adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğu için tebigatın TK.'nun 21/2.maddesine göre yapılacağına ilişkin bir şerh bulunmadığı, şikayetçiye çıkarılan satış ilanı tebligatının bu haliyle TK.'nun 10/2 maddesine ve Tebligat Yönetmeliğinin 16/2. maddesine aykırı olduğu ve bu haliyle TK'nun 21/1 ve 21/2 maddelerine uygun bir tebligatın bulunmadığı satış ilanı tebligatının usulsüz olduğu anlaşılmıştır.

İİK.nun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçluya tebliğ edilmelidir. Borçluya satış ilanının tebliğ edilmemiş olması veya usulsüz tebliğ edilmesi Dairemizin süreklilik arzeden içtihatlarına göre başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

O halde mahkemece şikayetin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19958, Karar No: 2014/18300, Tarih: 22.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/19958 E.  ,  2014/18300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, müşteki ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 22/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/582, Karar No: 2021/14195, Tarih: 23.09.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/582 E.  ,  2021/14195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinden yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 Sayılı Kanun’un 26.maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2.madde uyarınca doğrudan verilen 3000-TL’ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan tayin edilen 1600-TL adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317.maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 23.09.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12304, Karar No: 2021/1533, Tarih: 22.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/12304 E.  ,  2021/1533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; müvekkillerinin dava konusu taşınmazlardan 1443, 680, 1300, 1448, 1489, 1499 parsel sayılı taşınmazların babaları Ahmet'ten müvekkillerine intikal ettiğini, davalının 1443 parsel sayılı taşınmazı 20 yıla yakın süredir kullandığını, mahsullerden müvekkillerine herhangi bir şey vermediğini, davalının 1443 parsele yönelik müdahalesinin önlenmesini, davalının taşınmazı kullanması nedeniyle son 10 yıl için şimdilik 5.000,00 TL ecrimisil tazminatı talep ettiklerini, 680, 1300, 1448, 1498, 1499 parsel sayılı taşınmazları müvekkillerinin ektiğini, mahsullerin davalı tarafından biçtirilerek satıldığını, bedelleri toplamı olan tahminen 5.000,00 TL mahsul bedelinin davalıdan yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...; ... Kasabası dahilinde bulunan 680, 1300, 1448, 1498, 1499 parsellerde hissedar olarak bulunduğunu, dava konusu olan 1443 parsel sayılı taşınmazın hissedarlı olması nedeniyle babaları arasında anlaşma sonucunda ... Aslan'ın kullanması için verildiğini, davacıların yurtdışında olması sebebiyle yardımcı olmak için diğer hissedar olan ...'nın ısrarı üzerine, mahsullerini biçtirip sattığını, alacaklarını her an için ödemeye hazır olduğundan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile dava konusu ... İli ... İlçesi ... Köyü 1443 parsel sayılı taşınmaza davalının elatmasının önlenmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; müdahalenin meni, ecrimisil, mahsul bedeli talebine ilişkindir.

Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenmesini her zaman isteyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarının almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre, payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren ya da (iş yeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Somut olayda; Mahkemece 1443 parsel sayılı taşınmazda ecrimisil bedelinin reddine karar verilmiş ise de davalı dava konusu taşınmazda paydaş olduğunu iddia ettiği ve tapu kaydında paylı malik olan ... oğlu ...’ın davacının babası olduğu ve davacı tarafın davalının paydaşlığına yönelik itirazının olmadığı anlaşılmıştır. Dinlenen tanık beyanlarından dava konusu 1443 parsel sayılı taşınmaz için davacıların davalıyı intifadan men ettikleri hususunun gerçekleşip gerçekleşmediği anlaşılamamaktadır. Tekrar taraf tanıkları dinlenilerek davacı tarafından davalının intifadan men edilip edilmediği belirlenip sonuca göre karar verilmesi gerekirken, 1443 parsel sayılı taşınmaz yönünden ecrimisil talebinin reddedilmesi doğru olmamıştır.

Diğer yandan her ne kadar Mahkemece 680, 1300, 1448, 1489, 1499 parsel sayılı taşınmazlar için mahsul bedelinin de reddi kararı verilmiş ise de davalının cevap dilekçesinde davacılar tarafından dava konusu taşınmazın ekildiği ve kendisi (davalı) tarafından biçilip satıldığını beyan ettiğinden mahsul bedeli konusunda açılan davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ret kararı verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 22.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1308, Karar No: 2017/5139, Tarih: 06.04.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/1308 E.  ,  2017/5139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus (Yaş Düzeltim İstemli)

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,70 TL'nin temyiz eden davalı ...'ten alınmasına, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29336, Karar No: 2018/3672, Tarih: 22.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/29336 E.  ,  2018/3672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın iş yerinden çalmaya çalıştığı malzemelerin değerinin 40,40 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5307, Karar No: 2017/3604, Tarih: 05.04.2017

**16. Ceza Dairesi         2016/5307 E.  ,  2017/3604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Cumhurbaşkanına hakaret

Hüküm : TCK'nın 299/1, 53, 63. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesinden sonra, vekaletnamesindeki yetkiye dayanarak 18.08.2016 havale tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiği anlaşılmakla, temyiz incelemesine yer olmadığına,

2-Sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık müdafiinin 22.03.2016 tarihli süre tutum dilekçesinde, gerekçeli temyiz dilekçelerini gerekçeli kararın tebliğinden sonra sunacaklarını beyan etmesi karşısında sanık müdafiine gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşılmakla, gerekçeli kararın sanık müdafiine tebliği sağlandıktan sonra sanık müdafiinin gerekçeli temyiz dilekçesi de sunması durumunda dilekçesinin dosyaya eklendikten sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6615, Karar No: 2016/764, Tarih: 20.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/6615 E.  ,  2016/764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 118 ada 61 ve 62 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan patates, fasulye, nohut dane ve nohut samanı, buğday dane ve buğday samanının 2014 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, toptan satış fiyatına ve ürünlerin dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Nohutun sulu tarım arazilerinde ekilmesi mutad ürün olup olmadığının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7662, Karar No: 2024/9373, Tarih: 02.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/7662 E.  ,  2024/9373 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1957 Esas, 2024/91 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bolu Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.02.2006 Tarihli ve 2006/1504 Esas, 2006/1710 Karar Sayılı Kararı

Hükümlü, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi gereğince kısıtlanmış ve mahkemece 22.02.2023 tarihli ek kararıyla kendisine ...'nun vasi atanmasına karar verilmiştir.

Kısıtlı 14.11.2023 tarihli dilekçesinde, Bolu'dan Antalya S Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna nakil olduğunu, Bolu ili ile herhangi bir bağlantısının kalmadığını ve vasisi olan Abdulmecid Zapzu'nun cezaevinde olduğu için vasilik görevini yapamadığını, kendine yeni bir vasi tayin edebilmesi için acil olarak vasilik dosyasının Antalya Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesini talep etmiştir.

Bolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, 16.11.2023 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yerinin Antalya olarak değiştirilmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Antalya 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.01.2024 Tarihli ve 2023/1957 Esas, 2024/91 Karar Sayılı Ek Kararı

Ceza infaz kurumunun yerleşim yeri olarak değerlendirilemeyeceği, vesayet davalarında yetkili mahkeme cezaevinin bulunduğu yer sulh hukuk mahkemesi değil hükümlünün ceza infaz kurumuna girmeden önceki son yerleşim yeri sulh hukuk mahkemesinin olduğu, bu nedenle de kısıtlılık kararı verilen hükümlünün ceza infaz kurumu değiştirmesi nedeniyle yerleşim yeri değişikliği kararı verilemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanunun 407 nci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Bolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun'un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olduğundan vesayet dosyasının takibi ile Antalya 8.. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Antalya 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2387, Karar No: 2018/3244, Tarih: 11.10.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/2387 E.  ,  2018/3244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 62/1, 53/1, 58/9, 63 ve 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddeleri gereğince verilen mahkumiyet kararına yapılan istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiilerinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 Sayılı Kanunun 299.maddesinde değişiklik yapan 696 Sayılı KHK’nın 100.maddesi gereğince uygun bulunmayarak takdiren reddine;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.