muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15868, Karar No: 2016/7175, Tarih: 02.05.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/15868 E.  ,  2016/7175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmün Yargıtay 6. Ceza Dairesinin bozma ilamı öncesi sanığa zorunlu olarak atanan müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmakta ise de; 5271 sayılı 150/3. maddesinde 5560 sayılı Kanunla 19.12.2006 tarihinde yapılan değişiklik uyarınca sanığa müdafii atanması zorunlu olmadığı gibi, sanığın da bozma ilamı sonrası 17.10.2012 tarihinden talimatla alınan savunmasında müdafii istemediğini belirtmesi ve yokluğunda verilen gerekçeli kararın da Tebligat Kanunu 21. maddesi uyarınca tebligat evrakına karardan haberdar edildiği bildirilen ancak isim ve imzadan imtina eden komşunun nerede oturduğu yazılmadığı için sanığa yöntemine uygun şekilde tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında; 29.01.2013 tarihli mahkumiyet kararının bilinen en son adresinde yönetimine uygun şekilde sanık ...'a tebliği ile tebligat belgesi ile vermesi halinde temyiz dilekçesi de dosyasına eklendikten ve bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere darimize gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 02/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13619, Karar No: 2011/14202, Tarih: 23.11.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/13619 E.  ,  2011/14202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.05.2011 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.06.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, dava konusu taşınmazın tapu kaydında murisinin “... oğlu ..." olarak yazılan kimlik bilgilerinin soyadı eklenmek suretiyle düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine

sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Dava konusu taşınmazların tapulama tutanağında taşınmazın K.Evvel 1928 tarih 46 sıra no ile ... 'a ait olması nedeniyle adına tespit ve tescil yapıldığı belirtilmesine rağmen buna ilişkin belgeler ve davacının dava açmakta hukuki yarar bulunup bulunmadığının tespit edilmesi için hakkında hüküm kurulması istenen kişinin mirasçılarını gösterir aile nüfus kayıt tablosu getirtilmemiştir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Dava konusu taşınmazların tapulama tutanağında taşınmazın K.Evvel 1928 tarih 46 sıra no ile ... 'a ait olması nedeniyle adına tespit ve tescil yapıldığı belirtilmesine rağmen buna ilişkin belgeler ve davacının dava açmakta hukuki yarar bulunup bulunmadığının tespit edilmesi için hakkında hüküm kurulması istenen kişinin mirasçılarını gösterir aile nüfus kayıt tablosu getirtilmemiştir.

Bu durumda mahkemece, dava konusu taşınmazın kayıt maliki adına tesciline dair dayanak belgeleri ve nüfus kayıt tablosu getirtilmeli, tüm deliller toplandıktan sonra hala tereddüt mevcut ise gerekirse taşınmazlar başında keşif yapılarak sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 23.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3037, Karar No: 2019/4423, Tarih: 26.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/3037 E.  ,  2019/4423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6268, Karar No: 2011/1749, Tarih: 09.03.2011

**8. Ceza Dairesi         2008/6268 E.  ,  2011/1749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa hükmolunan hapis cezası adli para cezasına çevrilirken uygulanan Yasa ve maddesi gösterilmiş olduğundan tebliğnamede yer alan bu hususa ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

CMK.nun 232/2-c madde ve bendine aykırı olarak suçun işlendiği yer ve zaman diliminin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi, Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karar başlığına "Suçun işlendiği yer ve zaman dilimi: Alaşehir, saat 22.45" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 9.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11366, Karar No: 2023/9572, Tarih: 20.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/11366 E.  ,  2023/9572 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/356 E 2022/771 K

ŞİKAYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Şikayetçinin sokağa kilitleyerek park ettiği aracının 18.01.2012 günü gündüz vakti çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, suça konu otomobilin 16.04.2012 tarihinde farklı bir plaka takılı halde sanık ...'da ele geçtiği, ...'un aşamalarda "suça konu otomobili kendisine tamir için ...'nin bıraktığını" savunduğu; sanık ...'nin aşamalarda " suçlamalarla alakası bulunmadığını, sanık ...'un suç attığını" ifade ettiği, sanık ...'un tanık olarak dinlenmesini istediği ...'un da "hırsızlık olayına ve hırsızlığa konu 45 .. .... plakalı araca ilişkin bir bilgisinin olmadığını" ifade ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'un atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı, mahkumiyetine yeterli delil elde edilemeyen sanık ...'nin, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilerek atılı hırsızlık suçundan beraati yerine, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine kararı verilmesi,

2. Şikayetçinin sokağa kilitleyerek park ettiği aracının 18.01.2012 günü gündüz vakti çalınmasının akabinde suça konu otomobilin 16.04.2012 tarihinde farklı bir plaka takılı halde sanık ...'un evinin önünde bulunduğu, 17.04.2012 tarihli tutanaklara göre de sanık ...'dan ele geçen anahtarın suça konu otomobilin kapılarını açtığının tespit edildiği ve aracın düz kontak yapılarak çalıştırıldığına dair herhangi bir emarenin de tespit edilmediğinin anlaşılması karşısında eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesinden uygulama yapılmak suretiyle sanık ... hakında eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası sanık ... hakkında kurulacak hükümde 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 20.12.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/26696, Karar No: 2012/24648, Tarih: 20.12.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/26696 E.  ,  2012/24648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suç tarihinde saat 22.00 sıralarında sanığın motosikletle, yolda yürümekte olan yakınana yaklaşarak, omuzunda asılı bulunan çantayı almak amacıyla çektiği, bu sırada uyguladığı şiddetin etkisiyle yakınanı yere düşürerek, doktor raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralanmasına neden olduğu, eylemin bu haliyle 5237 sayılı TCK'nın 149/1.maddesinin (h) bendinde tanımlanan yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun vasıflandırılmasında yanılgıya düşülerek aynı Yasanın 142/2-b maddesi ile uygulama yapılması,

2)Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Kasten işlenen suçlarda hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerine hükmedilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

4)5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamdeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/30426, Karar No: 2020/14253, Tarih: 09.11.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/30426 E.  ,  2020/14253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ 187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Basın Kanunu'na göre yapılacak tebligata ilişkin 20.03.2018 tarihli, 2016/19-1119 E. 2018/105 K. sayılı kararında belirtildiği üzere;

"...7201 sayılı Kanun ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin anılan hükümleri dikkate alındığında, muhatabın iş yerinde meslek ya da sanat icra eden bir kişi olması durumunda da, diğer tebligat usullerinde olduğu gibi, tebligatın öncelikle bizzat muhataba yapılmaya çalışılması gerekmektedir. Muhatap aranmadan tebligatın doğrudan doğruya memur veya müstahdeme yapılması usule aykırı olacaktır. Muhatabın tebliğ saatlerinde iş yerinde geçici olarak bulunmaması nedeniyle kendisine ulaşılamadığı durumlarda ise; muhatabın aynı yerde sürekli olarak çalışan memur veya müstahdemlerinden birine tebligat yapılmalıdır.

Muhatap yerine daimi memur ya da müstahdemlerinden birine tebligat yapılması durumunda ise; 7201 sayılı Kanunun 20 ve Yönetmeliğin 29. maddelerindeki açık düzenlemeler karşısında, tebligatın muhatap yerine bu kişilere yapılmasının nedeni ve tebligat yapılan kimsenin kimliği tebliğ mazbatasında belirtilmelidir. (Ejder Yılmaz – Tacar Çağlar, Tebligat Hukuku, Değiştirilmiş Dördüncü Baskı, Yetkin Yayınları, Ankara 2005, s. 471, 488, 490) Dolayısıyla muhatabın tebliğ saatinde iş yerinde geçici olarak bulunmadığına ve bu nedenle muhatap yerine sürekli çalışan memur ya da müstahdemine tebligat yapıldığına ilişkin tebligat mazbatasında açıklamada bulunulmaması durumunda da tebligatın usulüne aykırı olduğu kabul edilmelidir..." şeklindeki içtihadı karşısında;

Yerel mahkemece, suça konu düzeltme ve cevabın yayımlanmasına dair kararın, sorumlu yazı işleri müdürü olan sanığa tebliğe çıkarılması yerine, yerel süreli yayının sahibi olduğu bilinen tüzel kişiye tebliğe çıkarılması ve tüzel kişinin daimi çalışan işçisi olduğu anlaşılan kişiye tebliğ edilmesi sonucu kesinleştiği anlaşılmakla,

Mahkemece suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

09.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26115, Karar No: 2019/8168, Tarih: 09.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/26115 E.  ,  2019/8168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılar avukatlarınca istenilmesi davalı ... Temizlik Bilgisayar Yemek Gıda Organizasyon Turizm San. Tic. Ltd. Şti. avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09/04/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı T.C. ... adına Avukat ... ile davalı ... Temizlik Bilgisayar Yemek Gıda Organizasyon Turizm San. Tic. Ltd. Şti. adına avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılardan T.C ...'na bağlı hastanede diğer davalı şirketin alt işverenliğinde yemekhane bölümünde aşçı olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, asgari geçim indirimi, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C ... vekili, davanın açıldığı tarihe göre davacının taleplerinin zamanaşımına uğramış olduğunu, davacının bağlı olarak çalıştığı şirketler ile hastane arasında, yemek hizmeti alımı konusunda ihale sonucu sözleşme yapıldığını, işverenin diğer davalı olduğunu ve aralarında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olmadığını, davacı alacaklarından sorumlu olmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Temizlik Bilgisayar Yemek Gıda Organizasyon Turizm San. Tic. Ltd. Şti. vekili ise, zamanaşımı def'ini öne sürüp, davacının belirli süreli hizmet akdiyle işe alındığını, 09:00-17:00 saatleri arasında aşçı yardımcısı olarak asgari ücretle çalıştığını, davacının fazla mesai iddialarının asılsız olduğunu, hiç bir hak ve alacağı olmadığını, 21/03/2013-25/03/2013 tarihleri arasında hiçbir mazeret göndermeden işe gelmediğini bu sebeple zorunlu olarak iş akdinin fesih edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının aralarında asıl işveren – alt işveren ilişkisi bulunduğu anlaşılan davalılar işyerinde 22/05/20085-21/03/2013 tarihleri arasında (Davalı Bakanlığa ait Derince Eğitim ve Araştırma Hastanesinde) aşçı olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin haklı nedenle fesih edildiğini ispat ile yükümlü olan davalının haklı fesih olgusunu ispatlayamadığı buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu ancak asgari geçim indirimi alacağı olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece davacının davalılar nezdinde 22/05/2008-21/03/2013 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilmiş olup buna göre davacının hizmet süresi 4 yıl 9 ay 28 gün olmasına rağmen hizmet süresinin 6 yıl 9 ay 28 gün olarak belirlenip buna göre hesaplama yapılan rapora itibarla karar verilmesi hatalıdır.

3- Taraflar arasında, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı hususunda uyuşmazlık vardır.

Davacı davalı işyerinde sabah erken saatlerde işe başladığını ve gece geç saatlere kadar çalışma yaptığını iddia ederek alacak talep etmiş davalılar ise fazla çalışma yapılmadığını savunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda işverence giriş çıkış kaydı sunulmayan dönem için davacı tanık beyanlarına göre, davacının haftada 5 gün süre ile 08.00-18.00 saatleri arasında, 1 gün ise 08.00-22.00 saatleri arasında çalışma yaptığı kabul edilerek haftalık 12,5 saat fazla çalışma ücreti hesabı yapılmıştır.

Dosya kapsamından davacı tanıklarının işverene karşı benzer talepler içeren davaları olduğu ve davalarda tanık olarak davacının da dinlendiği, tanıkların farklı görevlerde bulunduğu, görevlere göre çalışma sürelerinin farklılık arz ettiği ancak davacı ile aynı işi yaptığı anlaşılan işçinin davasında davacının, "normal mesainin haftada 5 gün süre ile günde 08.00-17.30 saatleri arasında 1 gün ise 05.00-18.00/20.00 saatleri arasında olduğunu" beyan ettiği görülmüştür. Mahkemece, davacının açıklama beyanı ile eldeki davadaki delil durumu değerlendirilerek ve gerekirse davacıdan çalışma saatlerine ilişkin açıklama yapması istenerek fazla çalışması olup olmadığı belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı ... Temizlik Bilgisayar Yemek Gıda Organizasyon Turizm San. Tic. Ltd. Şti. yararına takdir edilen 2.037.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.