muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1348, Karar No: 2011/2341, Tarih: 18.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/1348 E.  ,  2011/2341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : (VAN) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 18/06/2010 - 127/237

SUÇ : Adam öldürme

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/342199

Adam öldürmek ve öldürmeye teşebbüs suçlarından sanık H.. M.. hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 448, 65/3, 59/2, 82/1-e, 35, 39/1, 62/1.maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (VAN) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18/06/2010 gün ve 127/237 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü H.. M.. hakkında 765 sayılı TCK.nun 448, 65/3, 59, 31, 33 ve 448, 62, 65/3, 59, 31, 33. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 7 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozma üzerine kurulan hükümlerde bozma sebepleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafinin lehe hükümlerin tatbik edilmediğine, fazla ceza verildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.06.2008 tarih ve 2008/1-89-158 sayılı kararında açıklandığı üzere; uyarlama yargılaması sonucu kurulacak mahkumiyet hükmünün gerekçesinde, 5271 sayılı yargılama yasasına uygun olarak, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi ve bunun nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeksizin, Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK.nun 34 ve 230. maddelerine aykırı olarak hükümlerin gerekçesiz bırakılması,

b) Kabule göre;

Hükümlünün maktule yönelik öldürme suçu yönünden 765 sayılı TCK. uyarınca verilmiş olan kesinleşmiş hükmün lehe olduğunun kabul edilmesi durumunda uyarlama talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde infazda tereddüt oluşturacak şekilde 765 sayılı TCK. uyarınca yeniden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 18/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9154, Karar No: 2021/21937, Tarih: 21.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/9154 E.  ,  2021/21937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarında başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yüzüne karşı verilen 01/07/2016 tarihli hükümde, kanun yoluna başvuru süresinin tebliğden itibaren başlayacağının belirtilmesi ve sanığa ayrıca gerekçeli kararın tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 11/07/2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Adli sicil kaydına göre, Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2007 tarihli ve 2006/485 E., 2007/1125 K. sayılı ilamı nedeniyle tekerrüre esas teşkil eden mahkumiyeti bulunan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Tüm dosya içeriğine göre; sanığın müştekinin sorumlu olduğu marketten üç adet bal kavanozunu alıp montunun içine sakladığı, dışarı çıkmak üzereyken çalışanlarca fark edildiği, müşteki tarafından kovalanmaya başladığı ve kaçtığı esnada suça konu bal kavanozlarını atarak kavanozların kırılmasına, ballarınsa yere dökülmesine neden olduğu somut olayda; müştekinin tasarruf olanağının kaybolması sonucu hırsızlık eyleminin tamamlandığının anlaşılması karşısında; eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı belirtilerek sanık hakkında TCK'nın 35. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

2- Müştekinin beyanı ile tutanak içeriğine göre; sanığın, müştekinin sorumlusu olduğu marketten toplam 78 TL değerindeki üç kavanoz balı çaldığı somut olayda; çalınan eşyaların değeri nazara alınarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Müştekinin beyanı ile tutanak içeriğine göre; sanığın, müştekinin sorumlusu olduğu marketten toplam 78 TL değerindeki üç kavanoz balı çaldığı somut olayda; çalınan eşyaların değeri nazara alınarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanık hakkında hırsızlık suçundan sırasıyla 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 35/2. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 3 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası yerine 1 yıl 9 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 21/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16186, Karar No: 2017/13777, Tarih: 12.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/16186 E.  ,  2017/13777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, emeklilik nedeni ile iş sözleşmesini feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 46. maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Kanun'un 63. maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46. maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.

Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmidört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmidört saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır

Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmidört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmidört saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır

Dosya içeriğine göre, tanık beyanları doğrultusunda davacının ayda iki hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek anılan alacak hesaplanmış ve hüküm altına alınmıştır. Davacı tanıklarından ...'nun davalıya karşı daha önce açtığı aynı nitelikte davası bulunması ve menfaat birlikteliği olması nedeni ile beyanının hükme esas alınması mümkün değildir. Diğer davacı tanığı ile davalı tanığının, davacıya yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının kullandırılmadığına ilişkin açık beyanları bulunmamaktadır. Dairemizden temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen 11.06.2015 tarih, 2015/15084 esas, 2015/20457 karar ve 2015/15081 esas, 2015/20454 karar sayılı dosyalarda, davacı ile aynı işi yapan işçilerin açtıkları davalarda hafta tatili ücreti talebinin reddine karar verilmiştir. Yine Dairemiz esasına kayıtlı 2015/24386 esas sayılı dosyada, hafta tatili ücreti ispat edilemediğinden reddedilmiş ve hüküm davacı tarafından temyiz edilmemiştir. Tüm bu hususlar bir bütün olarak değerlendirildiğinde hafta tatili ücreti talebinin ispat edilememesi nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, 12.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21390, Karar No: 2015/3505, Tarih: 16.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/21390 E.  ,  2015/3505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan şeftali, erik ve cevizin 2012 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve ayrıntılı üretim giderleri çizelgesini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2185, Karar No: 2007/3251, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2185 E.  ,  2007/3251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 06.04.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

Taşınmazın orman ile ilgisine gelince; Orman Mühendisi Bilirkişi ... tarafından düzenlenen raporun gerekçe kısmında, bölgede yapılan ve kesinlik kazanan orman çalışmaları neticesinde davaya konu parselin orman sınırları dışına çıkarıldığı, memleket haritasında orman dışı açıklık alan, amenajman haritasında da iskan alanları kapsamında olduğu belirtilerek sonuç itibariyle taşınmazın orman sayılmayan alanlar içerisinde olduğu belirtilmiştir. Dosyadaki kanıtlar ve benzer dosyalarda yapılan keşifler sonucu düzenlenen raporlar ile; orman kadastrosunun arazi kadastrosuna esas olmak üzere yapıldığı kadastro çalışmalarının 1994 yılında kesinleştiği, anılan çalışma dışında bundan önce başkaca yapılmış bir orman kadastrosu da bulunmadığından " Orman sınırları dışına çıkarıldığı" ibaresinin "orman sınırları dışında bırakılmıştır" anlamında rapora yazıldığı anlaşıldığından aşınmazın orman ile ilgisinin bulunmadığı kabul edilmiştir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9916, Karar No: 2016/1042, Tarih: 24.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/9916 E.  ,  2016/1042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında, 18.01.2007 tarihinde,... Belediyesi'nin sınırları içinde yer alan meydan, bulvar, cadde, sokak ve pazar yerlerinin çöpünün alınması, nakledilmesi, çöp konteynerlerinin bakımı ve temizliği işlerini konu alan hizmet alım sözleşmesi imzalandığını, davalı yüklenicinin çalıştırdığı dava dışı işçi...'ın işçilik alacaklarının tahsili amacıyla açtığı dava sonucunda, kesinleşen mahkeme ilamına dayalı olarak yapılan icra takibi sonucunda, müvekkili tarafından, adı geçen dava dışı işçiye 10.12.2009 tarihinde, 18.533,85 TL ödeme yapıldığını, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 37.1.1. maddesi uyarınca bu ödemeden davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 18.533,85 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Müflis davalı şirket iflas idaresi vekili, davanın Asliye Ticaret Mahkemesi'nde, kayıt kabul davası olarak açılması gerektiğini, bu nedenle mahkemenin görevsiz olduğunu, daha önce davacı tarafından iflas masasına alacak kayıt talebinde bulunulmadığını, alacağın dayandığı mahkeme kararının kesinleşmediğini, alacağın varlığının şüpheli bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının şirket olması nedeniyle asliye ticaret mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine dair verilen kararın, davacı vekilince temyizi üzerine, Dairemizin, 21.06.2013 tarih ve 2013/2895 E., 2013/4313 K. sayılı ilamı ile, iflas tarihinden sonra doğan bir alacağın masa borcu olup olmadığı yönündeki incelemenin, alacağın dayandığı hukuksal ilişkiye göre genel hükümler doğrultusunda genel mahkemelerce tespit edileceği, İİK'nda masa borçları için İİK'nın 235/1. maddesindeki gibi kayıt kabul ve 154/3. maddesindeki gibi iflas davaları için Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğu yolundaki açık bir düzenleme bulunmadığı, mahkemenin, davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte olan HMUK'nın 1 ve 8. madde hükümlerindeki parasal sınıra göre Asliye ya da Sulh Hukuk Mahkemesi olduğunun kabulü gerektiği, davalı şirketin 28.05.2009 tarihinde iflasına karar verildiği, davacı tarafça ... 2. İş Mahkemesi'nin kararına dayalı olarak 10.12.2009 tarihinde, yani iflastan sonra icra dosyasına ödeme yapıldığı, buna göre, davacı tarafın BK'nın 147. maddesine dayalı olarak kullandığı rücu hakkına dayalı alacağının iflastan sonra ödenerek doğduğu, bu durumda alacağın, İİK'nın 235. maddesine dayalı kayıt kabul istemine konu olabilecek müflis borçlarından olmayıp, iflastan sonra doğan masa .../...

borcu niteliğinde olduğu, bu nedenle, mahkemece, uyuşmazlığın esası incelenip sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, uyuşmazlığın müflisin iflasın açıldığı andaki borçlarının kaydıyla ilgili İİK'nın 235. maddesi kapsamında olduğunun kabulüne dayalı yanılgılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulması üzerine, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; iflasına karar verilen şirketin, iflas idaresi oluşturuluncaya kadar iflas dairesince, iflas idaresi oluşturulduktan sonra ise iflas idaresince temsil edildiği, iflasına karar verilen şirketin iflas tarihine kadar olan borçlarının iflas borçları, iflas kararından sonra, iflasın açılması ve tasfiye işlemlerinin yapılması için yönetim ve temsil hakkına sahip iflas dairesi ve iflas idaresince yapılan işlemlerden kaynaklanan borçların ise masa borcu olduğu, masa borçlarına, sıra cetvelinde yer verilemeyeceği, bunların, tüm alacaklardan önce ödeneceği, ikinci alacaklılar toplantısının yapılmasından sonra uyuşmazlık çözümlenememiş ise, çözümlenemeyen kısım için davaya "masa borcu olarak masaya kayıt ve kabul davası" olarak devam edilmesi gerektiği, davacı tarafın, ... 2. İş Mahkemesi'nin 2009/158 E., 2009/431 K., sayılı ilamı uyarınca, ... 25. İcra Müdürlüğü'nün 2009/13146 E. sayılı icra dosyasına ödemek zorunda kaldığı 15.229,17 TL'nin 11.12.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı müflis şirketin iflas masasına kayıt ve kabul davası olarak kabulü ve davacıya ödenmesi gerektiği belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile, 15.229,17 TL'nin, 11.12.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı müflis şirketin iflas masasına kayıt ve kabulü ile ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, dava dışı işçilere ödenen işçilik alacaklarının rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, dava dışı işçilere ödenen işçilik alacaklarının rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemiz bozma ilamında belirtildiği gibi, iflas masasının safi (net) mevcudu (masaya giren mal, alacak ve haklar), "alacakların ödenmesine tahsis olunur" (İİK m.184,I,c.1). Buradaki "alacaklar" teriminden maksat, aslında yalnız "iflas alacaklarıdır." İflas alacağı, iflas açıldığı anda müflise karşı hukuken mevcut olan alacaklar yani müflisin iflasın açıldığı andaki borçları olup, iflas masasından istenebilir (masaya yazdırılabilir). İflas masasından istenebilecek (hatta, iflas alacaklarından daha önce ödenecek) olan, bir başka alacak çeşidi de masa alacaklarıdır. Bunun masa bakımından adı "masa borcudur." Masa borçları müflisin değil, (çünkü, müflisin iflas açıldıktan sonra masayı bağlayıcı nitelikte borçlanmasına imkân yoktur.) iflas masasının yaptığı borçlardır. Masa borçları, iflasın açılmasından iflas tasfiyesinin sonuçlanmasına kadar, iflas masası (masa adına iflas dairesi veya iflas idaresi) tarafından yapılan borçlardır. (İİK. m. 248, 303/2) Masa borçları iflas masasından tam olarak ödenir. (örn: İflas kararının ilanı giderleri (m.166;219), defter tutma (m.161;208) giderleri (bkz: m.160), masa mallarının muhafazası için kiralanan depo için ödenecek kira, iflas idaresinin ücreti (m.223,IV), masanın (iflas idaresinin) taraf olduğu davaları takip eden avukatın avukatlık ücreti masa borcudur. Bu sayma, tahdidi değildir; masa borçlarına bazı misaller vermek içindir. Şu halde, masa alacakları (borçları), iflas açıldıktan sonra iflasın tasfiyesi için bizzat masa ( yani, masa adına iflas dairesi veya idaresi) tarafından yapılan borçlardır. Masadan ödenecek alacakların, iflas alacağı ve masa alacağı olarak ikiye ayrılmasının pratik önemi şudur: Masa borcu, iflas masasından tam ve iflas alacaklarından daha önce ödenir (m.248). Oysa, iflas alacaklarının tam olarak ödenmesi çok enderdir (belki yalnız m.206'nın ilk üç sırasındaki imtiyazlı alacaklar tam olarak ödenir.)

.