muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13055, Karar No: 2014/21111, Tarih: 18.11.2014

Davalı vekili, davacının davalı şirket çalışanı olmadığını, dava dışı .................. Limited Şirketi çalışanı olduğunu, davalı şirketin işveren vekili konumunda olduğunu, davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, davacıya ibraname karşılığı kıdem tazminatının ödendiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava dışı ............ Ltd. Şirketinin, davalı şirketin Suudi Arabistan’da iş yapabilmesi için Suudi Arabistan yasalarına göre kurulmuş bir şirket olduğu, aralarında işveren-işveren vekili ilişkisi bulunmadığı, ancak dosya içerisindeki sözleşmesine göre iş ilişkisinden kaynaklanan ihtilaflarda işveren ve işveren vekilinin birlikte sorumlu olduğu, davalının husumet ve yetki itirazının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 04.04.2013 tarihli ilamı ile özetle, “2-...Somut olayda; davalı tarafından davacının davalı şirketi ibra ettiği beyan edilerek Türkçe düzenlenen ve miktar içermeyen bir kısım ibranamelerle, yabancı dilde düzenlenen ve miktar içeren ödeme belgeleri sunulmuştur. Hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda yabancı dilde düzenlenen ödeme belgesindeki yabancı cinsten paranın Türk Lirası karşılığı davacının kıdem tazminatı alacağından mahsup edilmiştir. Ancak söz konusu ödemenin neye ilişkin olduğu dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Mahkemece yapılması gereken hem Arapça hem de İngilizce bilen konusunda uzman 3 kişilik bilirkişi heyetinden yabancı dilde düzenlenen bu belgelerdeki ödemelerin hangi alacağa ilişkin olduğu hususunda denetime elverişli rapor alınarak tarafların ödeme belgelerine ilişkin itirazları hakkında, davalının ödeme savunması ile ilgili belgelerin tümü birlikte değerlendirilerek ve mahkemece tereddüte meydan vermeyecek şekilde değerlendirilme yapılarak mahsup yapılıp yapılmayacağı hususunda sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsizdir.

Öte yandan işçinin iş sözleşmesi feshedilmediği halde çeşitli nedenlerle kıdem tazminatı adı altında yapılan ödemeler avans niteliğinde sayılmalıdır. İşçinin iş sözleşmesinin feshinde kıdem tazminatına hak kazanılması durumunda, işyeri ya da işyerlerinde geçen tüm hizmet sürelerine göre kıdem tazminatı hesaplanmalı, daha önce avans olarak ödenen miktar yasal faiziyle birlikte mahsup edilmelidir. Dairemizin Kararlılık kazanmış olan uygulaması bu doğrultudadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıya kıdem tazminatı karşılığında ödeme yapıldığı kabul edilerek mahsup yapılmış ise de söz konusu ödemelerin avans niteliğinde kabul edilerek faizi ile birlikte mahsup edilmesi gerektiğinin düşünülmemeside kabul şekli bakımından hatalı olmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıya kıdem tazminatı karşılığında ödeme yapıldığı kabul edilerek mahsup yapılmış ise de söz konusu ödemelerin avans niteliğinde kabul edilerek faizi ile birlikte mahsup edilmesi gerektiğinin düşünülmemeside kabul şekli bakımından hatalı olmuştur.

3-...Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yemek ve barınma ücreti olarak 200,00 TL hesaplanmıştır. Ancak bu miktar varsayıma dayanmaktadır. Mahkemece davacının fesih tarihinde barınma ve yemek giderinin ne olabileceği Dışişleri Bakanlığı vasıtasıyla ilgili ülkelerin büyükelçiliğine sorulup gerçek rakamın tespiti ile kıdem ve ihbar tazminatına esas giydirilmiş ücretin belirlenmesi gerekmekte olup eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamıştır.

4-...Somut olayda; davacı 24.03.1980-20.02.1981, 08.12.1982-04.07.1984, 06.04.2000-28.10.2000, 19.02.2003- 31.12.2003, 10.03.2004-19.07.2007 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını ileri sürmüştür. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının iddiası doğrultusunda davacının belirtilen tarihlerin toplamı olan 7 yıl 5 ay 5 gün çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de davalının cevap dilekçesinde zamanaşımı def’inde bulunduğu, davacının 04.07.1984 tarihindeki çalışmasından sonra davalı işyerinde tekrar 06.04.2000 tarihinde çalışmaya başladığı gözetildiğinde davacının 04.07.1984 tarihinden önceki çalışma dönemine ilişkin taleplerinin zamanaşımına uğradığı gözetilmeksizin yazılı şekilde tüm çalışma sürelerinin toplamı ile tespit edilen süre üzerinden davacının alacaklarının hesaplanması hatalıdır.” gerekçeleri ile bozulmuştur.

Mahkeme bozma kararına uymuş, yapılan ödemelere ilişkin banka hesap kayıtlarının getirtilmesi bakımından davalı vekiline kesin süre vermiş, verilen kesin süre içinde davalı vekilinin banka hesaplarına ilişkin bilgi vermemesi üzerine, hizmet süresine ilişkin ek hesap raporu almış ve davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Öncelikle belirtilmelidir ki; 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da açıkça vurgulandığı üzere;

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, mahkeme yönünden; bozma kararında gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak, kararda açıklanan hukuki esaslar çerçevesinde hüküm kurmak yükümlülüğü doğar. Bu hukuki aşama “usulü kazanılmış hak” olarak adlandırılır. Bu hukuki kurum mahkemeye; hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararındaki esaslar ve yerine getirilmesi istenilen hususlar kapsamında, yargılama usulünün, davanın sürüncemede kalmaması ve en az maliyetle bir an önce bitirilmesi amacına yönelik “usûl ekonomisi ilkesi” çerçevesindeki hükümleri ışığında, uyulan bozma kararı gereğinin yerine, tam olarak getirilmemesi gerekçesiyle ikinci kez “BOZULMASINA” sebebiyet vermeyecek şekilde, özenle işlem yapmak ve hüküm kurmak zorunluluğunu getirir.

Uzun yıllardan beri Yargıtay'ın kökleşmiş, sapma göstermeyen uygulamaları ve öğretide benimsenen usulü kazanılmış hak müessesesi, usul hukukunun dayandığı vazgeçilmez ana temellerinden biridir.

Somut olayda; mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen bozma ilamının 2 numaralı bendi uyarınca yabancı dilde hazırlanan ödeme belgeleri ile ilgili bilirkişi incelemesi yaptırılıp ödeme savunması değerlendirilmediği gibi, avans olarak ödendiği kabul edilen miktarların faizi ile birlikte mahsubu konusunda hiçbir işlem yapılmamış, giydirilmiş ücrete eklenen yemek ve barınma gideri ile ilgili araştırma yapılmamıştır. Mahkemenin başka dosyalardaki o dosyalara özgü yapılan bozmaları dikkate alarak sadece banka hesap kayıtlarının celbi bakımından işlem yapmakla yetinip hükmüne uyduğu bozmanın gereklerini yerine getirmemesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, hükmüne uyulan bozma ilamının gereklerini eksiksiz olarak yerine getirmek, gerekirse ek hesap raporu aldıktan sonra tüm delilleri birlikte değerlendirerek usuli kazanılmış hakları ihlal etmeden çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

O halde davalı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, temyiz harcı davacıdan peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 18/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/879, Karar No: 2016/2036, Tarih: 16.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/879 E.  ,  2016/2036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilâmına uyarak isteğin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Eldeki dosyada, davacı mirasçıları murislerinin 15.03.1975-16.07.2004 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespiti istemli açmış olduğu davada, mahkemece davanın ispatlanamadığından reddine karar verilmiştir. Mahkemece, bozma gerekleri yerine getirilmediği gibi davacının uzun süre sigortasız çalışması da hayatın olağan gereklerine aykırı olduğu açıktır. Mahkemece yapılacak iş, yargılama sırasında dinlenen tanıkların beyanlarından müteveffanın çalıştığı süreler belirlenmeli, gerekirse tekrar dinlenerek çalışması süreleri somutlaştırılmalı, davalının cevap dilekçesinde evinin yapımına 1981 yılında başlandığını söylemesi nedeniyle davalının taşınma ve ikamet etmeye başladığı tarih belirlenmeli, bakımı yapılan hayvanlar için çalışmaların tam ve kısmi zamanlı olup olmadığı araştırılmalı, davacının nerede ikamet ettiği araştırılmalı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 01.06.2011 gün ve 2011/10-306 Esas – 2011/365 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanununun 22. maddesi kapsamında hayvanlara ilişkin menşe şehadetnamesi bulunup bulunmadığı saptanarak küçükbaş ve büyükbaş hayvanlara ilişkin istatistiki ve zorunlu periyodik aşılara ilişkin bilgiler Tarım Müdürlüklerinden sorulmalı, hayvanlara yem alımına dair belge olup olmadığı araştırılmalı, Emniyet/Jandarma marifetiyle komşu işyeri tanıkları araştırılarak tespit edilmesi halinde bilgilerine başvurulmalı toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra, elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 16.02.2016 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22169, Karar No: 2014/19279, Tarih: 29.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/22169 E.  ,  2014/19279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 29/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10000, Karar No: 2017/2677, Tarih: 30.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/10000 E.  ,  2017/2677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...'nin yurt dışında çalışıp biriktirdiği parayla hayatını güvence altına almak düşüncesi ile ...'a ... konsolosluğunca düzenlenmiş vekaletname verdiğini, ...'ın emlakçılık yapan ... ile bağlantı kurduğunu ...'ün de davalı ... ile bağlantı kurarak ... ili, ... ilçesi,... (...) köyünde satılmak istenen 792, 323, 828 ve 751 parsel sayılı dört parça taşınmaz olduğunu öğrendiklerini ve bu taşınmazların pazarlığını yaparak anlaştıklarını ve müvekkilinin Türkiye'ye geldiğinde söz konusu taşınmazlardan davalı ...'ın kendi adına kayıtlı olan 828 parsel sayılı taşınmazı 22.08.2013 tarihinde Tapu Müdürü ...'ın refakatiyle satın aldığını bu taşınmazda herhangi bir sıkıntı yaşanmadığını ...'ın diğer üç taşınmazın vekaletle satılacağını söylediğini 27.08.2008 tarihinde ...'ün maliki olduğu ... ili, ...ilçesi, ... (...) köyü, ... mevkii, 792 parsel sayılı 18040 m2'lik taşınmaz ile yine ... ili, ...ilçesi, ... (...) köyü, Kale mevkiinde yer alan 323 parsel sayılı 12800 m2'lik taşınmazı davalılardan ... aracılığı ile ... tarafından Ömer Gülşen adına düzenlenmiş satış vekaletnamesi ile ... ... adına kayıtlı olan ... ili, ...ilçesi, ... (...) köyü, ... mevkiinde yer alan 751 parsel sayılı 16400 m2 olan taşınmazı da aynı şekilde ... adına düzenlenmiş vekalet ile müvekkilinin satın aldığını müvekkilinin dava konusu taşınmazları satın aldıktan sonra yurt dışına gittiğini 2010 yılında ...'e geldiğinde araziyi görmek üzere almış olduğu taşınmazların yanına gittiğinde ... ile karşılaştığını aralarında geçen konuşma neticesinde yapılan araştırma sonucu her üç satışında sahte vekaletle kendisine satıldığını öğrendiğini bunun üzerine savcılığa müracaat ettiğini ve yapılan soruşturma neticesinde ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/67 Esas sayılı dosyasıyla ... ve Tapu Müdürü ... aleyhine kamu kurum veya kuruluşları aracılığı ile dolandırıcılık suçundan dava açıldığını sahte vekalet ile dolandırıcılık olayı ortaya çıktıktan sonra taşınmazların gerçek malikleri olan ...'ün ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/873 Esas sayılı dosyasıyla müvekkili aleyhine tapu iptali ve tescil davası açtığını ve mahkemenin 2013/246 Karar sayılı kararı ile ... adına kayıtlı olan taşınmazların kayıt iptali ile ... adına tesciline karar verildiğini ... ... ise ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/136 Esas sayılı dosyasıyla açmış olduğu davanın da sonuçlanarak müvekkili adına kayıtlı taşınmazın tapusunun iptali ile ... ... adına tesciline karar

verildiğini yine soruşturma evresinde söz konusu vekaletin ... Noterliğince düzenlenmediğinin tamamen

verildiğini yine soruşturma evresinde söz konusu vekaletin ... Noterliğince düzenlenmediğinin tamamen

sahte olarak tanzim edildiğinin tespit edildiğini müvekkilinin yıllarca yurt dışında çalışarak biriktirdiği parasının kötü niyetli davalı ... ve birlikte hareket ettiği ismini bilmediği kişi veya kişilerce tapu müdürünün görevi kötüye kullanma veya görevi ihmal kapsamında ki eylemi sonucunda dolandırılarak elinden alındığını tapu müdürü savcılık dosyasında ve idari soruşturma da vermiş olduğu ifadesinde yoğunluktan ve tek çalışmasından dolayı sahte vekaletin düzenlendiği Nizip Noterliğini arayarak vekaletnamenin gerçek olup olmadığını teyit etmediğini açıkça ifade ettiğini, Türk Medeni Kanununun 1007. maddesinde "Tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur" hükmü gereğince devletin müvekkilinin uğradığı zarardan sorumlu olduğunu tüm bu nedenlerle müvekkilinin taşınmazların dava tarihi itibariyle belirlenecek değeri, müvekkilinin yatırdığı harç ve döner sermaye bedeli ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/873 Esas ve 2011/136 Esas sayılı dosyalarında müvekkile yüklenen harç, yargılama gideri ve vekalet ücretinden doğan zararlarının Devlet tarafından karşılanmasının gerektiği, diğer davalının da sahte vekalet ile yapılan satışları organize eden kişi olduğunu, yapılan sahteciliği bilmemesinin mümkün olmadığını bu nedenle bu davalının da sorumluluğunun olduğunu fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile ... ili, ...ilçesi, ... (...) köyü, ... mevkii, 792 parsel sayılı 18040 m2; ... ili, ...ilçesi, ... (...) köyü, Kale mevkiinde yer alan 323 parsel sayılı 12800 m2 ve ... ili, ...ilçesi, ... (...) köyü, ... mevkiinde yer alan 751 parsel sayılı 16400 m2'lik taşınmazların sahte vekaletle müvekkile satılmasından doğan tüm zararlarından şimdilik 20.000,00.-TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile taraflarına verilmesini talep ve dava etmiş, 06/06/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talep miktarını toplamda 393182,99.-TL' ye artırmış ve ıslah harcını da yatırmıştır.

Mahkemece davanın kabulü ile,

1) 393.182,99.-TL'nin dava tarihinden (03/05/2013) işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine,

2) Davalı ... hakkında açılan davanın reddine, karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ile ihbar olunan tarafından temyiz edilmişse de mahkemenin 17/03/2015 tarihli ek kararı ile ihbar olunan ...'ın davada taraf sıfatının bulunmadığı gerekçesi ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Dava, TMK'nın 1007. maddesi gereğince tazminat istemine ilişkindir.

1) 393.182,99.-TL'nin dava tarihinden (03/05/2013) işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine,

2) Davalı ... hakkında açılan davanın reddine, karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ile ihbar olunan tarafından temyiz edilmişse de mahkemenin 17/03/2015 tarihli ek kararı ile ihbar olunan ...'ın davada taraf sıfatının bulunmadığı gerekçesi ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Dava, TMK'nın 1007. maddesi gereğince tazminat istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, davacının adına olan tapu kayıtlarının iptaline ilişkin mahkeme kararlarının kesinleşmesinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde eldeki davaları açtığına, arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu kullanılarak değer belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 30/03/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15792, Karar No: 2014/10330, Tarih: 16.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15792 E.  ,  2014/10330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre , sanıkların 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1 - Dava konusu eşyanın, nakil vasıtasının yüküne göre miktar ve hacim bakımından tamamını veya ağırlıklı bölümünü oluşturmadığı gibi bu miktar yükün dava konusu nakil vasıtasıyla taşınmasını gerekli kılacak zorunluluğun da bulunmadığı, ayrıca nakil vasıtasının müsaderesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve bu nedenle hakkaniyete de aykırı olacağı dikkate alınarak, iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

2 - Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hükümden araç müsaderesine ilişkin fıkra çıkarılarak yerine "müsadere koşulları oluşmayan 34 AZ 7509 plakalı aracın sahibine iadesine" ibaresinin eklenmesi, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3289, Karar No: 2016/7708, Tarih: 17.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/3289 E.  ,  2016/7708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ün, 5237 sayılı Kanun’un 151/1, 31/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair ...Çocuk Mahkemesinin 07/06/2012 tarihli ve 2011/405 esas, 2012/529 sayılı karar aleyhine ... Bakanlığınca verilen 20.06.2016 gün ve 94660652-105-42-7425-2015-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/07/2016 gün ve 2016/272129 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçu ile birlikte hırsızlık suçu yönünden de mahkumiyet kararı verilmesi üzerine kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiği, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 27/04/2015 tarihli ve 2014/4824 esas, 2015/8885 karar sayılı ilamı ile mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz talebinin, adli para cezasının miktarı itibariyle kararın kesin olması nedeniyle reddine, hırsızlık suçundan verilen hükmün ise; “ Suça sürüklenen çocuk ...'un yargılama aşamasında alınan beyanında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, soruşturma aşamasında alınan ifadesindeki kabulünün de başka bir olaya ilişkin olduğunun anlaşıldığı, katılanın da görgüye dayalı bir bilgisinin olmaması karşısında, suça sürüklenen çocuk Şahin'in suç atma niteliğindeki beyanı dışında suça sürüklenen çocuk ...'un üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin inandırıcı delillerin nelerden ibaret olduğu kararda açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, bozmayı gerektirmiş ” şeklindeki gerekçe ile bozulmasını müteakip,.... Çocuk Mahkemesinin 17/03/2016 tarihli ve 2015/346 esas, 2016/255 sayılı kararı ile her ne kadar hırsızlık suçundan cezalandırılması için sanık hakkında kamu davası açılmış ise de, yapılan yargılamada toplanan delillere göre suçu işlediği sabit olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık suçu ile birlikte işlendiği iddia edilen mala zarar verme suçu açısından da suça sürüklenen çocuğun beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 12.02.2016 gün ve 2016/1 sayılı iş bölümüne ilişkin kararının ceza daireleri ortak hükümler başlıklı 4. maddesinde yer alan “Ceza Daireleri, yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önceden gelip de bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderilen işleri sonuçlandırır” hükmü dikkate alındığında, aynı dosyada suça sürüklenen çocuk hakkında Yargıtay 2. Ceza Dairesi’nin 27.04.2015 tarih ve 2014/4824-2015/8885 sayılı ilamıyla karar verildiğinin anlaşılmasına göre, Yargıtay Kanunu’nun değişik 14. maddesi gereğince kanun yararına bozma incelemesinin Yüksek (2.) Ceza Dairesi’nin görevi dâhilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 17.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.