muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8905, Karar No: 2025/349, Tarih: 13.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/8905 E.  ,  2025/349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/265 E., 2022/485 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince; davacının haksız yargılama nedeniyle 350.000,00 TL manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz istemi; mahkeme kararının gerekçesiz olduğunu, dosyaya sunulan ek delil hakkında değerlendirme yapılmadığını, hakkında 2 yıl süren haksız yargılama yapıldığını, kendisine ait olmaya sözlerin iddianamede yer aldığını, haksız yere hücrede kaldığını, kendisine işkence yapıldıını, kararın anayasaya ve 5271 sayılı Kanun 141/3 maddesine aykırı olduğunu, manevi zarara uğradığını, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini, kararın bozulması gerektiğini, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/403 Esas, 2021/405 Karar sayılı ceza dava dosyasında kamu malına zarar verme suçundan yargılanarak beraatine karar verildiği, kararın 25.06.2021 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile 19.10.2021 tarihinde tebliğ edildiği, davanın 5271 sayılı kanuna tabi olduğu, davacının söz konusu yargılama nedeniyle herhangi bir gözaltı veya tutukluluk halinin bulunmadığı, davacının dilekçesinde de belirttiği üzere başka bir suçtan hükümlü olarak ceza evinde bulunduğu esnada ceza evine ait bir eşya hakkında kamu malına zarar vermekten dolayı yargılandığı ve beraat ettiğinin anlaşıldığı, her ne kadar sanık bu olay nedeniyle geçici hücrede kaldığını da beyan etmiş ise de bu olay nedeniyle ceza evi müdürlüğü tarafından disiplin soruşturması yapılmadığı, sadece zarar verilmiş olan battaniyeye el koyulması esnasında davacının infaz koruma memurlarına karşı çıkması nedeniyle geçici olarak bu hücreye yerleştirildiğinin anlaşıldığı, davacının üzerine atılı suç kapsamında gözaltı veya tutukluluk halinin bulunmadığı bir ceza davası nedeniyle yargılamanın yapılarak hakkında beraat kararı verilmesi durumunda yargılamanın iki yıl kadar uzun sürmesinin, delillere ulaşabilme imkanının elinden alınmasının, duruşmalara çağrılmamasının, hükümlü olduğu esnada ikinci kez ceza alabileceği korkusu ile hem kendisinin hem de ailesinin üzüntü duymasının 5271 sayılı CMK'nın 141 ve devamı maddelerinde düzenlenen Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat davasının konusu olamayacağı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, tazminat talebinin reddi yönünde verilen kararın dosya kapsamına uygun bulunduğu anlaşılmakla, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4599, Karar No: 2017/9012, Tarih: 07.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/4599 E.  ,  2017/9012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazlara komşu olduğu anlaşılan... Köyü ... ada 4 ve 2, ... ada 1, ... ada 31, 35, 37, 33, 26, 27, 28, 29, 48, 44, 47, 43, 9, 50 ve 41 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanağı, varsa güncel tapu kaydı ile davalı iseler dava dosyalarının bulundukları yerlerden getirtilerek,

2) Keşif sırasında uygulandığı belirlenen en eski 1950 tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritası ile 2006 yılında yapılan arazi kadastrosundan 20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ile memleket haritası bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek; hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, dava konusu... köyü ... ada 3, ... ada 6,... ada 30, 32, 34, 36, 42, 43 ve 51 parsel sayılı taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde ayrı ayrı gösterilmesi ayrıca hava fotoğrafları, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, davaya konu taşınmazların üzerindeki bitki örtüsünün ve bitki örtüsünü oluşturan unsurların sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve varsa kullanım durumunu belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp bu dosya içerisine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 07/11/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13307, Karar No: 2023/8496, Tarih: 26.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/13307 E.  ,  2023/8496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1806 E., 2022/250 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2021 tarihli ve 2019/478 Esas, 2021/310 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.01.2022 tarihli ve 2021/1806 Esas, 2022/250 karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (son) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Eksik ceza tayin edildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, hükmün gerekçesiz olduğuna,

2. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suçun işlenmediğine, eksik inceleme yapıldığına, meşrû savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin derecesine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Eksik ceza tayin edildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, hükmün gerekçesiz olduğuna,

2. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suçun işlenmediğine, eksik inceleme yapıldığına, meşrû savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin derecesine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. 14.08.2019 günü Boyabat İlçesi Kozanlı Köyünde meydana gelen olayda, sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ın ... nedeniyle köylerini ziyarete geldikleri, köyde bulunan evlerinde çatı tamiratı yaptırdıkları, artan kiremit parçaları ve molozları temyiz dışı katılan ...'in traktörüne yükledikleri sırada, camiden çıkan katılan sanık ...'ın yanlarına geldiği, daha önce aralarında husumet bulunan temyiz dışı katılan ...'e hitaben "lan ben sana bir daha benim semtimden geçme demedim mi" dediği, bunun üzerine...'ın "dayı ...'i biz çağırdık" diyerek açıklama yaptığı, ...'ın...'ı eliyle ittiği ve taraflar arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, katılan sanık ...'ın belinden çıkardığı bıçağı temyiz dışı katılan ... ve katılan sanıklar... ile ......'e doğru ayrı ayrı salladığı, ancak gerek olay yerinde bulunan tanıkların ...'ı engellemesi, gerekse kendilerini geriye doğru çekmeleri nedeniyle katılan sanık ...'ın yaralamaya yönelik icra hareketlerini tamamlayamadığı, arbede esnasında molozları traktöre yüklemek için elinde kürek bulunan katılan sanık ...'ın, ...'ın başına iki kürek darbesi vurmak suretiyle yaralanmasına neden olması şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olayda Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik nitelikli kasten yaralama suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açılmış ise de; eylemi gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı deliller elde edilemediği anlaşıldığından beraatine karar verilmiştir.

2. Mağdurun yaralanmasına ilişkin Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 06.03.2020 ve Sinop Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 28.08.2019 tarih sayılı adli muayene raporları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, olayın gelişim süreci farklı kabul edilerek, katılan ...'ın kendisini savunur pozisyonda olduğu, sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ın birlikte katılan ...'a saldırdıkları ve onun yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralanmasına neden oldukları gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün kaldırılmasına ve sanığın mahkûmiyetine karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, olayın gelişim süreci farklı kabul edilerek, katılan ...'ın kendisini savunur pozisyonda olduğu, sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ın birlikte katılan ...'a saldırdıkları ve onun yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralanmasına neden oldukları gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün kaldırılmasına ve sanığın mahkûmiyetine karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, hükmün gerekçe ihtiva ettiği, mahkemece yapılmış eksik bir incelemenin bulunmadığı, meşrû savunmaya ilişkin yasal unsurların oluşmadığı, eylemin gerçekleştiriliş şekli ve mağdurda ki yaralanmanın boyutu göz önünde bulundurulduğunda 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenen temel cezada isabetsizlik bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.01.2022 tarihli ve 2021/1806 Esas, 2022/250 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Boyabat Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12860, Karar No: 2021/4264, Tarih: 17.03.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/12860 E.  ,  2021/4264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanıklar ... ve İsmali Tay haklarında hükümlülük, müsadere, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına; sanıklar ..., ..., ..., ..., ... haklarında beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan ... İdaresi vekilinin sanıklar ..., ..., ..., ... ve .... hakkında verilen beraat kararları ile nakil vasıtası hakkındaki temyiz talebine yönelik olarak yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Katılan ... İdaresi vekili ile sanık ... müdafii ve sanık ...'ın sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet kararları hakkındaki temyiz taleplerine yönelik olarak yapılan incelemede;

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; sanıklardan ...'un deposunda yapılan aramada bal, toz şeker, şekerleme, kuru üzüm, ceviz ve badem içi ele geçirildiği, bilgi sahibi olarak soruşturma aşamasında ifadesine başvurulan Necmettin Baykal'ın kuru üzüm, badem ve ceviz içlerini bahse konu depoya koyduğu ve bu ürünlere ilişkin gerekli belgeleri sunması nedeniyle hakkında işlem yapılmadığı, bu anlamda deponun sadece sanıklar tarafından değil başka kişilerce de ürünlerini muhafaza etmek amacıyla kullanıldığı hususunun sabit olduğu, sanıklar ... ve ...'ın baştan itibaren ele geçen balları sahiplendikleri, sanık ...'ın Savcılık beyanında ele geçirilen toz şeker ve şekerlemelerin kendisine ait olmadığını beyan etmesi karşısında, sadece sanıklar tarafından kullanılmadığı anlaşılan depoda ele geçirilen suça konu toz şeker

ve şekerlemelerin sanıklara ait olduğuna dair beyanlarının aksine cezalandırılmalarına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... İdaresi vekili ile sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14447, Karar No: 2015/25198, Tarih: 16.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/14447 E.  ,  2015/25198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, ihbar tazminatı, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğine göre, davacı işçinin davalı şirkete ait iş yerinde 24.03.2003-04.11.2011 tarihleri arasında kepçe operatörü olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının 14-21.10.2011 tarihleri arasında haklı bir mazereti olmaksızın devamsızlık yaptığı gerekçesiyle iş sözleşmesi feshedilmiştir. Davacı 14.10.2011 Cuma günü trafik kazası yaptığı için işyerine gidemediğini, daha sonra 17.10.2011 tarihinde işyerine gittiğini ileri sürmüştür. Dava dilekçesindeki ifadelerden cumartesi günü işyerinde çalışma olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının cuma ve cumartesi günleri işyerine gitmediği taraflarca kabul edilmiştir. Davacı gitmediği günlerde raporlu olduğunu veya trafik kazası geçirdiğini ispat edememiştir. Bu durumda işverenin devamsızlığa dayalı feshinin haklı olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, davacının kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Taraflar arasında düzenlenen ibranamenin geçerliliği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, ibranamenin iş sözleşmesinin feshinden çok önce boş olarak imzalatıldığını, miktar ve tarihlerin sonradan el yazısı ile doldurulduğunu ileri sürmüştür. Yargılama aşamasında dinlenen davacı tanıkları, kendilerine boş olarak belge imzalattırıldığına dair bir ifade vermediklerine göre davacının bu iddiası ispatlanabilmiş değildir. Tanıklarca zorla veya tehditle boş olarak belge imzalattırılması girişiminden söz edilmediğine göre dosya içinde bulunan ve davacının imzasını taşıyan ibranameye değer verilerek fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile ücret alacağı isteklerinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilmesi gereken diğer bir hususta, yıllık izin ücreti alacağı yönünden; anılan ibranameye değer verilerek ibranamede belirtilen miktar mahsup edildikten sonra bu alacak kalemi ile ilgili hüküm kurulması gerekirken bu hususun göz ardı edilmesi de hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2936, Karar No: 2007/4285, Tarih: 17.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2936 E.  ,  2007/4285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 06.04.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.01.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

Taşınmazın orman ile ilgisine gelince; Orman Mühendisi Bilirkişi ... tarafından düzenlenen raporun gerekçe kısmında, bölgede yapılan ve kesinlik kazanan orman çalışmaları neticesinde davaya konu parselin orman sınırları dışına çıkarıldığı, memleket haritasında orman dışı açıklık alan, amenajman haritasında da iskan alanları kapsamında olduğu belirtilerek sonuç itibariyle taşınmazın orman sayılmayan alanlar içerisinde olduğu belirtilmiştir. Dosyadaki kanıtlar ve benzer dosyalarda yapılan keşifler sonucu düzenlenen raporlar ile; orman kadastrosunun arazi kadastrosuna esas olmak üzere yapıldığı kadastro çalışmalarının 1994 yılında kesinleştiği, anılan çalışma dışında bundan önce başkaca yapılmış bir orman kadastrosu da

bulunmadığından " Orman sınırları dışına çıkarıldığı" ibaresinin "orman sınırları dışında bırakılmıştır" anlamında rapora yazıldığı anlaşıldığından aşınmazın orman ile ilgisinin bulunmadığı kabul edilmiştir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.