muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/18289, Karar No: 2012/148, Tarih: 10.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/18289 E.  ,  2012/148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : TCK 345, 59/2, 72, 647/4. mad. göre 1.275.00 YTL apc

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 1587 sayılı Nüfus Kanununun 35. maddesinde “Ölüm olaylarını köylerde muhtar; şehir ve kasabalarla sağlık teşkilatı bulunan diğer yerlerde gömme izni verenler nüfus memurlarına bildirmekle ödevlidirler.” ve sonradan yürürlüğe giren 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 31. maddesinde ise "Ölüm olayını; b) Köylerde, varsa resmî tabip veya sağlık kuruluşu yetkilileri, yoksa köy muhtarları,… olayın meydana geldiği tarihten itibaren, ….. on gün içerisinde Genel Müdürlüğe ya da nüfus müdürlüğüne bildirmekle yükümlüdürler.” hükümleri uyarınca köyünde gerçekleşen ölüm olaylarını on gün içerisinde nüfus müdürlüğü'ne bildirmekle görevli olan Küre ilçesi Çaybükü köyü muhtarı olan sanığın, 09.09.2001 tarihinde vefat eden Kezban Kaya'nın ölümünü 10.04.2005 tarihinde ölmüş gibi gösteren ve bildirim sahibi olarak görünen ... adına atılı imzanın adı geçenin eli ürünü olmadığı anlaşılan 18.04.2005 tarihli mernis ölüm tutanağını düzenleyip nüfus müdürlüğüne göndermek suretiyle sahte nüfus kütüğü oluşturulmasına sebebiyet verdiğinin anlaşılması karşısında; eyleminin 765 Sayılı TCK. nun 339/1 (5237 Sayılı TCK. nun 204/2.) maddesinde düzenlenen "memurun resmi belgede sahteciliği" suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 10.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.:
Yargıtay — Esas No: 2022/7264, Karar No: 2022/8737, Tarih: 14.11.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/7264 E.  ,  2022/8737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, ilk derece mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine, 14/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2131, Karar No: 2019/13690, Tarih: 17.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2131 E.  ,  2019/13690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Soruşturma evresinde kamera kaydı görüntüleri üzerinden yaptırılan teşhis işleminin yeterli olmadığının, sanığa Türkiye’de geçici ikamet edenlere göçmen bürosu tarafından verilen kimlik bilgilerine göre kimlik doğrulması, ikametgah tespiti, parmak izi karşılatırması gibi kimliğini tespite yönelik araştırmalar tamamlanarak karar verilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek yazılı şekilde sadece kamera kayıt görüntülerine göre eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2437, Karar No: 2018/9964, Tarih: 24.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/2437 E.  ,  2018/9964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 50/1-a, 52.

maddeleri uyarınca (4 kez) mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ve O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'nın .... da yaşadığı ve kahvehanede garsonluk yaparak geçimini sağladığı, .... Numune Hastanesinde tanıştığı katılan ...'e kendisini "emekli işlemleri için alınacak raporlara yardımcı olan hastanede takipçilik yapan biri" olarak tanıttığı, katılan ...'ten çocuklarını sigortalı yapmak için 400 TL, daha sonra işlemlerin devamı ve raporların aldırılması için 320 TL para aldığı; ilk olarak tanıştığı katılan ...'ten sonra, adı geçen katılan ve eşi aracılığı ile diğer katılanlara ulaşarak yarattığı mizansen doğrultusunda katılanları emekli olabileceklerine inandırarak; katılan ...'ın "eşinin öldüğünü ve kendisinin de emekli olmak istediğini" söylemesi üzerine katılanla 1500 TL'ye anlaştığı, katılanın başta 500 TL ardından da 500 TL ve 100 TL olmak üzere toplam 1100 TL; katılan ...'ün eşinin emeklilik işlemleri için önce 1500 TL, ardından 500 TL olmak üzere toplam 2000 TL; katılan ...'ın da kendisinin ve eşinin emeklilik işlemleri için sanığa başlangıçta 1500 TL, ardından 500 TL ve 500 TL olacak şekilde toplamda 2500 TL para verdikleri, katılan ...'ın eşi katılan ...'ın SGK'ya gidip kendileri için herhangi bir başvuru yapılmadığını öğrenmesi üzerine yakalanan sanığın bu suretle dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; bozma üzerine taraflar arasında uzlaştırma sağlanamadığından, dosya kapsamında toplanan delillere göre sanığın atılı suçları işlediğine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın katılanlar Fidan, Meryem ve Mehmet'e yönelik eylemlerinde; 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek dolandırıcılık suçunu işlemiş olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 43. madde hükmü uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... ve O yer Cumhuriyet Savcısı'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 24/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22115, Karar No: 2015/120, Tarih: 05.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/22115 E.  ,  2015/120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BATI 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/11/2014

NUMARASI : 2014/23-2014/284

Uyuşmazlık, özel Yasa ve buna ilişkin olarak çıkartılan yönetmelik uyarınca "Özürlü Evde Bakım Hizmeti" ödemelerinin; iş akdi ile çalışmayan kamu görevlileri ile ödeme yapılan kişilerden tazmini istemine ilişkin olup, hüküm davacı ile kamu görevlileri tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay Büyük Genel Kurulu 24.01.2014 tarihli ve 1 sayılı kararı ile kabul edilen İşbölümü Rehberinin Ortak Hükümler başlıklı 9.maddesi uyarınca, uyuşmazlığı doğuran asıl hukuki ilişki özel Yasadan kaynaklanmakta olup, ayrıca temyiz edenlerin sıfatı da gözetildiğinde uyuşmazlığı inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesine aittir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 4.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 05.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5714, Karar No: 2013/997, Tarih: 21.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/5714 E.  ,  2013/997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ...-... ...-... Vek. Av. ...

Taraflar arasında birleştirilerek görülen alacak, tapu iptali ve tescil davalarının sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 06.07.2012 gün ve 2493 Esas, 4706 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl davada davalılar-birleşen davada davacılar vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı yüklenicilerle imzaladığı ....02.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca kendisine düşen bölümlerin zamanında teslim edilmediğini ileri sürerek, eksik ve kusurlu işlerin giderilmesini, yapılmayan iki adet otopark bedeliyle kira alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı yükleniciler vekili, davacının vermesi gereken ... no'lu dairenin tapusunu vermeyerek finans güçlüğü yaşamalarına neden olduğunu, davacının dairelerini kiraya verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı yükleniciler vekili, iskân ruhsatının ........2008'de alınmasına rağmen, yüklenicilere düşen ... no'lu bağımsız bölümün tescili veya satış yetkisinin verilmediğini, geç tapu devri ve ... nolu bağımsız bölümün tapusunun devredilmemesi nedeniyle zararlarının doğduğunu ileri sürerek, ... nolu bağımsız bölümün tapusunun iptali ile davacı yükleniciler adına tesciline, şimdilik ....000,00 TL'nin davalı arsa sahibinden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı arsa sahibi vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı arsa sahibi vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl davada, ....500,00 TL eksik ve kusurlu işler bedeli ile ....500,00 TL kira alacağı olmak üzere toplam ....000,00 TL'nin davalı yüklenicilerden tahsiline, birleşen davada ise, ... no'lu bağımsız bölümün yükleniciler adına tesciline, ....367,00 TL kira tazminatı alacağının arsa sahibinden tahsiline dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine, yükleniciler vekilinin tüm temyiz itirazları reddedilerek, birleşen davanın davacısı olan yüklenicilerinin açtıkları davada, kendi paylarına düşen ... no'lu bağımsız bölümün adlarına tescilini istedikten başka, hak ettikleri bağımsız bölümün sözleşmede öngörülen sürede adlarına verilmemesi sebebiyle uğradıkları zararın tazminini de talep ettikleri, ne var ki, sözleşmede yüklenicilere ait olacak bağımsız bölümlerin ferağ tarihleri kesin vade şeklinde kararlaştırılmadığı gibi, arsa sahibinin açtığı asıl davadan önce bu hususta BK'nın 101. maddesi uyarınca temerrüde de düşürülmüş olmadığı, bu arada yapılan yargılama sonucu arsa sahibinin eksik işlerin giderilme bedeliyle kira tazminatı konularında alacağının bulunduğunun saptandığı, bu alacaklarının teminatı olarak birleşen dava konusu bağımsız bölümü elde tutmasının haklı bulunduğu, bu itibarla, birleşen davada yüklenicilerin tazminat isteminin reddi yerine kabulünün doğru olmadığı, bunun yanında, birleşen davada, ... no'lu bağımsız bölümün yüklenici adına tapuya tesciline karar verilmiş ise de, bu bağımsız bölümün aynı zamanda arsa sahibinin güvencesini teşkil ettiğinden, asıl davada hüküm altına alınan miktarın ödenmesi şartıyla tescile karar verilmesi gerektiği sonucuna varılarak davalı arsa sahibi yararına bozulmuştur.

Bu kez, asıl davada davalılar-birleşen davada davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

... ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davalılar-birleşen davada davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, aşağıda yazılı karar düzeltme harçlarının temyiz edenlerden alınmasına ve takdiren 219,00'ar TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7624, Karar No: 2024/1804, Tarih: 04.03.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/7624 E.  ,  2024/1804 K.**

**"İçtihat Metni"**

... :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/9 E., 2015/42 K.

MAĞDURE : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ile aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2015 tarihli ve 2015/9 Esas, 2015/42 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında; çocuğun cinsel istismarı suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan; aynı Kanun'un 109 maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden verilen kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuğun inceleme konusu olan çocuğun cinsel istismarı eylemi için; 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca belirlenen cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ile ikinci fıkrasının birinci cümlesi gereği 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuğun inceleme konusu olan çocuğun cinsel istismarı eylemi için; 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca belirlenen cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ile ikinci fıkrasının birinci cümlesi gereği 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 27.05.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Yukarıda belirtilen gerekçeyle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2015 tarihli ve 2015/9 Esas, 2015/42 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2009/12650, Karar No: 2010/13985, Tarih: 12.07.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/12650 E.  ,  2010/13985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ :2.6.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadının boşanma davası, kusur, velayet, kişisel ilişki tesisi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kocanın aşağıdaki bentler dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusur bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davalı-davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Toplanan delillerden tarafların ayrı şehirlerde yaşadıkları anlaşılmaktadır. Mahkemece bu duruma uygun davacı-davalı baba ile müşterek çocuk arasında kişisel ilişki tesisi düzenlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer yönlerin 1.bentte açıklanan nedenle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.07.2010 (pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/341, Karar No: 2016/423, Tarih: 15.11.2016

**Ceza Genel Kurulu         2015/341 E.  ,  2016/423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Nitelikli yağma suçundan sanık ...'ın TCK'nun 149/1-a-c, 31/3, 62 ve 63. maddeleri gereğince mağdur sayısınca olmak üzere iki kez 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba ilişkin Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 02.03.2010 gün ve 216-73 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 11.12.2014 gün ve 27791-22083 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 12.03.2015 gün ve 69116 sayı ile;

"İtiraza konu uyuşmazlık, suça sürüklenen çocuk ... hakkında, mağdurlar ... ve ...'ye yönelik eylemleri nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının gerekip gerekmeyeceği noktasındadır.

Dosya içerisinde bulunan 05.04.2009 tarihli tutanak içeriğine göre, sanık Bülent Sazan'ın yakalanmasından sonra, boynuna taktığı kolye mağdur ... tarafından teşhis edilmiş, sanığın da doğrulaması üzerine kolye sanıktan alınarak mağdura verilmiş, sanığın üst aramasında üzerinden 5 Lira kağıt ve 15 Lira demir olmak üzere toplam 20 Lira para çıkmış, bu paranın mağdurlardan aldığı para olduğunu söylemesi üzerine paraya da el konularak her nasılsa 4 Lirası mağdur ...'e, 4 Lirası ise mağdur ...'a teslim edilmiş, mağdur ... kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde suça sürüklenen çocuğun etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmasına rıza gösterdiğini beyan etmiştir.

Dosya içerisinde onaylı örneği bulunan Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.11.2009 gün ve 152-357 sayılı kararına göre, aynı olay nedeniyle yaşı büyük sanıklar Bülent Sazan ve ... Arduç'un mağdurlar ... ve ...'ya yönelik eylemleri nedeniyle nitelikli yağma suçundan TCK'nun 149/1-a-c, 168/3-4, 62/1, 53. maddeleri uyarınca sonuç olarak ikişer kez 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, sanıklar savunmanları tarafından temyiz edilen hükümleri inceleyen Yüksek Dairenizin 25.01.2011 gün ve 21464-435 sayılı ilamı ile ‘Kısmi iade nedeniyle yakınan ...'den rızası sorulduktan sonra sonucuna göre, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır’ eleştirisi ile hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.