muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8891, Karar No: 2015/21511, Tarih: 25.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/8891 E.  ,  2015/21511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, katılan ...'le tanıştığı, katılan ...'e kendisini polis olarak tanıttığı, zaman içerisinde bu ikilinin arasında duygusal bir bağ geliştiği, sanığın yanında ... ve başka bir polis olduğu halde ...'in işyerine gidip gelip, polis olduğu hususunda güven telkin ettiği, müşteki ...'in işyerinden aldığı bir bilgisayarı ... Emniyet Müdürlüğü'nün garajında arkadaşı olduğunu iddia ettiği bir polis memuruna teslimini de sağladığı, sanığın polis olduğu hususunda yeteri kadar güven sağladıktan sonra müşteki ...'ten aldığı araçla kaza yapıp arabayı hasarlı bir şekilde otoparka çektirdiği, hasarı da gidermediği yine müşteki ...'ten emniyet müdürleriyle gezeceği iddiasıyla almış olduğu lüks jiple bir süre gezdiği, sanığın bu suretle yarar elde ettiği, diğer yandan katılan ...'in bir müddet gönül ilişki yaşadıkları sanığa aracını satmak istediğini söylemesi üzerine sanığında aracı birisine göstermek amacıyla aldığı emaneten kendisine verilen opel corsa marka aracı müşteki ...'in bir tanıdığına satıldığı, sanığın satış karşılığı olan 6.000 TL'yi alıp arabayı teslim ettiği ancak aldığı bu parayı katılan ...'e intikal ettirmediği, böylece sanığın katılan ... ve müşteki ...'e karşı dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; katılan ve müştekinin anlatımı, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunması, soruşturma aşamasındaki tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı incelendiğinde; dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3459, Karar No: 2011/3758, Tarih: 31.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/3459 E.  ,  2011/3758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı 102 ada 7 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı hükmen saptanıp sicilden terkin edilen 72.73 m2 lik devletin hüküm ve tasarufu altındaki kısım üzerinden davalıya ait bina ve eklentisi mevcut olup, davalının anılan kararın kesinleşmesinden sonra işgaline son vermediği gibi işyeri olarak kullanmak veya kiraya vermek suretiyle bu yerden haksız kazanç sağladığını, ayrıca daha önce yeşil alan olan taşınmazın eski hale getirme masraflarını davalının ödemesi gerektiğini ileri sürerek, yıkım,ecrimisil ve tazminat isteklerinde bulunmuştur.

Davalı, dava konusu yapıların kiracı olan dava dışı şirketçe yapıldığını ve onun tarafından kullnıldığını, davanın kiracıya ihbarı gerektiğini, bu açıdan aleyhinde ki davanın reddini, aksi halde yıkım yönünden davayı kabul, ecrimisil bakımından ise 300 TL lik kısma ilişkin isteği kabul etiğini beyan edip, diğer taleplerin reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı Hazinenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 31.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6369, Karar No: 2010/12521, Tarih: 06.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6369 E.  ,  2010/12521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.12.2008 tarih ve 2008/685 - 2008/643 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, yüksek faiz verileceği ve istenildiğinde paranın geri çekilebileceği garantisi vererek ve ikna ederek müvekkilinden 11.02.1997 tarihinde “İştirak Taahhütna- mesi” ibaresi bulunan belge karşılığında 100.000 DM tahsil edildiğini, tüm girişimlere rağmen paranın iade edilmediğini, para toplama faaliyetinin Bankalar Kanunu’na, SPK’na aykırı olduğunu, geçerli bir hisse devri yapılmadığını, davalıların nedensiz zenginleştiğini, ortak olmayan ve hisse senedi verilmeyen müvekkiline karşı TTK’nun 329 ve 405. maddelerine dayanılamayacağını, SPK hükümlerine aykırı olarak hisse senetlerinin halka arz edildiğini, müvekkiline verilen belgenin yasanın aradığı şartları taşımadığını, yetkisiz kişilerce şirket hissesinin satışının mümkün olmaması nedeniyle müvekkilinin şirket ortağı olmadığını, süresinde hisse senedi teslimi yapılmadığını, geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığını, davalı yönetim kurulu üyelerinin TTK'nun 336. maddesi uyarınca sorumlu olduklarını ileri sürerek, müvekkili ile davalı şirket arasında geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespitini, davalılara verilen 100.000 DM karşılığı olan 97.656,74 TL'dan şimdilik 6.500,00 TL'nın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının, davalı ...Ş'nin ortağı olduğu, diğer müvekkili şirkete ortak olmadığını, TTK'nun 405. maddesine göre sermaye olarak verilen paranın geri istenemiyeceğini, yönetim kurulu üyelerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı ...ye ortak olmadığı, davanın, davacının şirkete sermaye olarak verdiği paranın tahsili talebine ilişkin olduğu, şirketlerin Başbakanlık Sermaye Piyasası Kurulunun kaydında bulunan anonim şirket, davacının da şirket ortağı olduğu, TTK'nun 405/2. maddesinde "pay sahipleri sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemezler, tasfiye payına müteallik hakları mahfuzdur" şeklinde yer alan düzenleme uyarınca, sermaye şirketlerinde sermaye olarak şirkete verilenin istenemeyeceği, davalı şirkette payının bulunması halinde bile, davalı şirketin tasfiye halinde bulunmadığı, davacının talebinin yerinde olmadığı, TTK hükümleri çerçevesinde bir sermaye şirketi olan Anonim Şirket yönetim kurulu başkanı ve üyelerinin şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durum mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, hükmün yeterli araştırma ve incelemeye dayandığını kabul etmek mümkün değildir. Karar gerekçesinde de açıklandığı üzere TTK'nun 329 ve 405. maddeleri uyarınca anonim şirket ortakları kural olarak şirkete yatırdıkları sermayeyi geri isteyemezler. Ayrıca, yetkili kurulların bir kararı olmadıkça da anonim şirketler, pay senetlerini nominal bedellerinin üzerinde halka arz edemezler.

Somut olayda davacı vekili, müvekkiline ‘İştirak Taahhütnamesi’ ibareli bir belge imzalatılarak 100.000 DM ödeme yaptığını, ancak geçerli bir şekilde davalı şirketlere ortak olmadığını iddia etmektedir. Ancak, dosya içerisinde dava dilekçesinde açıklanan ortak olmaya ilişkin belgeye rastlanılmamıştır. Davalılar vekili cevabında davacının davalı ...Ş’nin ortağı olduğunu açıklayarak ortaklık pay defterinin davacıya ait kısmının fotokopisini sunmuştur. Anılan bu belgeye göre, davacının bu şirkette 1.000.000 TL nominal bedelli 188 adet hissesi mevcuttur. Davalı şirketin yönetim kurulu tarafından verilen cevapta da davacının hisse alarak ortak olduğu bildirilmiştir. Takasbank kayıtlarına göre de davacının, davalı ...Ş’nde savunmada açıklanan miktarda hissesi mevcuttur. Aynı yazıda, davacının dava dışı şirketlerde de ortaklık payının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Öte yandan Dairemize intikal eden diğer dosyalardan da bilinen SPK duyuru ve kararlarında, davalı şirketlerin de aralarında bulunduğu Yimpaş Grubu Şirketlerinin, pay defterlerinin gerçek ortaklık durumunu yansıtmadığı, ortaklık durumlarının ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle izlendiği belirtilmiş, söz konusu şirketlerce gönderilen ve Takasbank’ta bulunan resmi pay defterleri bilgilerinin temin edilerek ilgililerin ellerinde bulunan belgelerle karşılaştırılmak suretiyle gerektiğinde dava açılması önerilmiştir.

Bu durum karşısında mahkemece, konusunda uzman bir bilirkişi kurulu oluşturulup, davalı şirketlerin yasal defter ve kayıtları üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle, ortaklık durumunun gerçekten de ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle takip edilip edilmediği, şirket ortaklığının gerçekten kazanılıp kazanılmadığı, davacının davalı şirketlere pay senedi satın almak suretiyle mi yoksa devir suretiyle mi ortak olduğu, yeni pay almak suretiyle ortaklık söz konusu ise davacıya verilen pay senetlerinin o tarih itibariyle nominal değerinin ne olduğu, şayet davacıdan nominal değer üzerinden bir bedel alınmış ise primli hisse senedi çıkarılması yolunda bir kararın bulunup bulunmadığı hususlarının tek tek tespit edilmesi, aksi sonuca varıldığında ‘çoğun içinde az da vardır kuralı’ gereği varsa davacıdan fazla alınan bedelin iadesine (tahsiline) karar verilmesi ve açıklanan tüm bu hususların tereddütsüz şekilde ortaya konulmasından sonra davalının hukuki durumunun buna göre belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11332, Karar No: 2006/12321, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11332 E.  ,  2006/12321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 4.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa, seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün kamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2371, Karar No: 2018/3682, Tarih: 29.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/2371 E.  ,  2018/3682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanığın, Trabzon Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 04/12/1998 tarih ve 3332 sayılı kararı ile tescilli 3. derece doğal sit alanı içerisinde yer alıp, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan mera üzerinde mevcut yapıya eklenti inşa ettiği iddiasıyla açılan dava kapsamında, olay yeri keşfinden sonra düzenlenen 16/06/2014 tarihli bilirkişi raporunda, sanık tarafından yapılan eklentinin, kuru taş duvar üzerine ahşaptan inşa edildiğinin ve kalıcı olmayıp, geçici özellik taşıdığının belirtilmesinden dolayı atılı suçun unsurlarının oluşmadığı kanaatine varılarak sanığın beraatine hükmedilmiş ise de; yapının inşasında kullanılan malzemenin ahşap olmasının ve belirtilen özelliği nedeniyle kalıcı yapı niteliği taşımadığı sonucuna varılmasının, “izinsiz inşai ve fiziki müdahale” suçunun oluşumunu engellemeyeceği, tescil edilen sit alanı içerisinde izin alınmaksızın inşai ve fiziki müdahale teşkil eden bir fiil gerçekleştirilmesinin gerekli ve yeterli olduğu, suça konu yapının, sözü edilen bilirkişi raporunda mevcut fotoğrafı incelendiğinde, ahşap malzeme kullanılmış olsa dahi sit alanına izinsiz müdahalede bulunulduğunun görüldüğü, bununla birlikte, sanığın aşamalardaki savunmalarında, suça konu eklentiyi 1983 yılında yaptığını beyan ettiği, 16/06/2014 tarihli bilirkişi raporunda, eklentinin 1998 yılından sonra yapıldığı belirtilmekle beraber, yapım zamanına yönelik açık bir tespitte bulunulmadığı anlaşılmakla; olay yerinde yeniden keşif yapılarak, kullanılan malzemelerin cinsi, yıpranma durumu, renk solmaları, paslanma ve karbonlaşma gibi teknik veriler ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilmek suretiyle suça konu eklentinin yapım zamanı tereddütsüz şekilde belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, “yapılan imalatın geçici yapı olduğu, kalıcı özellikte olmadığı” şeklindeki isabetsiz gerekçe ile sanık hakkında beraat hükmü tesisi kanuna aykırı,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “07/09/2012” şeklinde gösterilmesi,

İsabetsiz olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3247, Karar No: 2016/6880, Tarih: 12.04.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/3247 E.  ,  2016/6880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın, müştekiye ait şirkette güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, alkollü ve yorgun olduğunu söyleyerek tanık ...’dan kendi yerine nöbet tutmasını istediği, ...’in kabul etmesi üzerine işyerinden ayrılacakken ...’e sigara almak için şirkete ait aracın anahtarını nöbet tuttuğu yerden alarak sigara almaya gittiği sırada, kaza yaparak hırsızlık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın savunmasında; şirkette çalıştığı süre içinde araç kullanmaya yetkili olduğunu, ihtiyaç olan herkesin şirkete ait aracın anahtarını bulunduğu dolaptan alarak aracı kullandıklarını, müşteki vekilinin soruşturma aşamasındaki şikayet dilekçesinde sanığın görevli olmadığı halde fabrikaya gelerek diğer güvenlik görevlisi ...’ın haberi olmadan çekmeceden anahtarı alarak suça konu aracı alarak fabrikadan ayrıldığını iddia etmiş olması karşısında; adı geçen ...’ın tanık sıfatıyla beyanı alınıp ve sanığın savunması doğrultusunda araştırma yapılarak sanığın suça konu aracı kullanma yetkisi olduğunun belirlenmesi halinde eylemin TCK'nın 155. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanmak suçunu oluşturup oluşturmayacağı da tartışılarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10212, Karar No: 2016/13563, Tarih: 12.10.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/10212 E.  ,  2016/13563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan şirketin ... parselde kayıtlı taşınmazların maliki olduğu ve katılanın taşeronu tanıklar... .. tarafından bu taşınmazlara 2011 tarım yılında tohumluk buğday ekimi yaptığı, sanıklar ... ve ...'nin katılanın suça konu tarlasında bulunan buğdayı hasat ettirdikleri olayda; sanık ...'in '' suça konu yeri 2011 yılında Ağustos ayında Milli Emlak'tan satın aldığını, Milli Emlak'ın bu yeri kendisine yerinde değil de, internet üzerinden gösterdiğini, suça konu yere aynı köyden olan tanık ... ile geldiğini, tanık ..'in kendisine tarlayı gösterdiğini, o an suça konu tarla dışındaki her yerin ekili olduğunu, tek boş yer olduğu için orayı ektiklerini,boş olan yer orası olduğu için satın aldığı yerin de suça konu yer olduğunu düşündüğünü, 2011 yılının Kasım ayının 16 sında ..’den 6 ton tohumluk buğday aldığını ve 1 tonunu suça konu tarla için kullandığını, tarlaya bugday tohumlarını tanık ... ektiğini belirterek suçlamaları kabul etmediğinin anlaşılması ve ektiğini iddia ettiği yerden daha fazla yerin biçildiğinin biçerdöverci tanık ... tarafından belirtilmesi ve sanıklar tarafından da bu hususun bilinmesi karşısında; suça konu tarlanın suç tarihinde kim tarafından ekildiğinin komşu tarla sahipleri, köy muhtarlarından araştırılarak tespit edilip, sanıkların hırsızlık kastıyla hareket edip etmediği belirlendikten sonra hukuki durumlarının tayin ve tespiti gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12.10.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.