muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1252, Karar No: 2020/3070, Tarih: 22.06.2020

Davacı vekili, Arcadia Shipping And Trading Ltd / Marshall Islands Türkiye yetkili acentesi olan müvekkil firma ile davalı arasında 13 adet patlayıcı madde yüklü konteynerin Mersin'den Djibouti limanına taşınması konusunda anlaşma imzalandığını, 13.11.2017 tarihinde Arcadia Shipping And Trading Ltd / Marshall Islands, Contchart Commodities Co. Ltd firmasının Lübnan yetkili acentesi olan Navi-Trade Denizcilik ile müvekkil firma arasında MV Andromeda isimli gemiyle 29 adet muhtelif tipte patlayıcı madde yüklü konteynerin Mersin'den Djibouti limanına parsiyel yük bazında taşınması konusunda anlaşma imzaladığını, 23/11/2017 tarihinde MV Andromeda isimli geminin, yüklemeyi tamamladıktan sonra, yük evraklarının kaptan tarafından imzalandığını, Mersin - Djibouti arası Süveyş kanalı geçişi haricinde başka yere uğramadan gidilmesinin planlandığını, 24/11/2017 tarihinde navlunun Contchart'in Türkiye Garanti Bankası hesabına aktarıldığını, 26.11.2017 tarihinde gemi işletmecisi olan Coasters Marine Corp isimli firma tarafından gönderilen e-mail ile bahse konu yükle alakalı navlunun alınmadığını ve ödemede gecikme olması halinde gemi üzerindeki yüklerin haczedileceğinin bildirildiğini, 01.12.2017 tarihinde Contchart firmasının, tüm bu gelişmelerden rahatsızlığını ifade ettiğini ve geminin P&l sigortasındaki seyrüsefer sahasının genişletildiği yenilenmiş poliçeyi sunmadan, navlun ödemesini yapmak istemediğini ve kendi haklarını savunmak üzere Hamburg Fleet avukatlık firmasını yetkilendirdiğini bildiren bir e-mail gönderdiğini, bunun üzerine Hamburg Fleet firması avukatları tarafından konu ile alakalı olayın hızlı bir şekilde çözülmesi için üç alternatif sunulduğunu, armatörün kesmiş olduğu navlun faturasındaki miktarı, aynı gün havale ederek ödeme swiftini yollandığını, 08.12.2017 tarihinde Armatör, navlun ödemesinin hesabına ulaştığını ancak 23.257 -usd eksik ödeme yapıldığını bildirildiğini ve imzalanmış olan B/L lerin geçersiz olduğunu, 10.12.2017 tarihinde Süveyş kanal acentesi MGS shipping tarafından, bir e-maille gemi kaptanından aldığı habere göre geminin GYRO pusulasının ve AIS cihazının arızalı olduğunu, bu arizalar giderilmeden geminin Süveyş Kanal geçişi yapamayacağını bildirildiğini, Armatör, elektrikçi ayarlaması ve gerekli tamirin yaptırılmasını istemişse de tamir için gerekli masrafları ödemeyi kabul etmediğini, 13.12.2017 tarihinde armatörün gemideki arızaların tamiri için gerekli onayı vermediğini ve ödemelerin yapılmadığını, MGS acente, limandaki tamir firmasına armatörün önceki seferlerden borcu olduğunu ve firmanın gemi üzerine haciz işlemi başlatacağını, armatörün bu konuda da hiçbir ödeme girişiminde bulunmaması sebebiyle geminin Süveyş kanalı geçiş işlemlerine başlanamadığını, 18.12

.12.2017 tarihinde armatörün gemideki arızaların tamiri için gerekli onayı vermediğini ve ödemelerin yapılmadığını, MGS acente, limandaki tamir firmasına armatörün önceki seferlerden borcu olduğunu ve firmanın gemi üzerine haciz işlemi başlatacağını, armatörün bu konuda da hiçbir ödeme girişiminde bulunmaması sebebiyle geminin Süveyş kanalı geçiş işlemlerine başlanamadığını, 18.12.2017 tarihinde armatör, günlük olarak yüklerin uygun bir antrepoya boşaltılacağını ve yüke haciz koyacağını bildiren e-mailler yollamaya devam ettiğini, tarafların sulh olması için İstanbul'da görüşme ayarlanmışsa da Coasters Marine firması sahibi Theodore Rellos tarafından, yol masrafları için parası olmadığı gerekçesiyle kendisine 1000 USD havale yapıldığı, 11.01.2018 tarihinde müvekkil firma tarafından, tüm denizcilik haber sitelerinden MV Andromeda'nin Yunanistan Deniz Kuvvetleri gemisi tarafından, Misurata/Libya'ya doğru seyrederken yakalanıp, Girit adasındaki Heraklion Limani'na getirildiği, yüklerin limana boşaltıldığı ve tüm gemi personelinin tutuklandığı bilgisine ulaşıldığını, geminin yakalanma olayı 06.01.2018 tarihinde gerçekleştiği halde tüm bu gelişmelerin müvekkil firmadan saklandığını ve ekstra ödeme tahsil edilmesi amaçlandığını belirterek müvekkilinin davalı tarafa borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tahkim itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında imzalanan taşıma sözleşmesinin 23.maddesinde "Arbitrasyon gerekirse Londra’da yapılacak ve İngiliz Hukuku Kuralları ana kanunlar olarak geçerli olacaktır" kaydının yer aldığı, dolayısıyla taraflar arasında tahkim anlaşması bulunduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 22/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6887, Karar No: 2017/4614, Tarih: 29.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/6887 E.  ,  2017/4614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Çekişmeli taşınmazın son halini gösterir güncel tapu kaydının tapu müdürlüğünden getirtilmesi,

2-Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan 1960-70'li yıllara ait hava fotoğrafı ve bunlardan elde edilen memleket haritalarının bulunduğu yerden getirtilmesi,

3-İkinci bendde belirtilen eksiklik giderildikten sonra dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

Getirtilen 1960-70'li yıllara ait hava fotoğrafı ve bunlardan elde edilen memleket haritaları ve dosyada bulunan tüm hava fotoğrafı ve memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazın o tarihlerde hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, niteliğinin ne olduğu, üzerinde varsa bulunan bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı ile kullanım durumu ve yine, fotogrametri yöntemiyle düzenlenen topoğrafik harita veya standart harita üzerinde ayrıca inceleme yapılarak, bu harita üzerinde taşınmazın konumu gösterilerek bu haritada mülkiyet sınırının belirgin olarak görülüp görülmediği, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı hususlarını açıklar şekilde ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı ek rapor alınması ve rapor ekine renkli haritaların tarihleri ile birlikte eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 29/05/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/220, Karar No: 2011/49313, Tarih: 20.12.2011

**6. Ceza Dairesi         2009/220 E.  ,  2011/49313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmün uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

Yakınan kollukta, eşi aracın kapısını açmak istediğinde, kapının açık olduğunu gördüklerini söylediği, sanık ise aşamalarda aracın kapısını çay kaşığı ile açtığını açıkladığı halde; yakınanın duruşmada otomobilin camı kırılarak hırsızlık yapıldığını belirtmesi karşısında; hazırlık anlatımı okunarak yakınandan çelişkinin giderilmesi istendikten sonra, eylemin 765 sayılı TCY'nın 493/2, 5237 sayılı TCY'nın 142/2-d maddesine uyup uymadığı değerlendirilmeden hüküm kurulması ile 5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki "hafif " veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek sanığın cezasından indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Mevcut duruma göre, keşif sonrası görüşü alınan bilirkişi tarafından, suçun işlendiği aracın cam ve kapı kilitlerinin sağlam ve dayanıklı maddelerle yapıldığının belirlenmesine göre, sanığın eylemi 765 sayılı TCY'nın 493.maddesinin 1.fıkrası kapsamında olacağı ve sanığın eyleminde zamanaşımı gerçekleşmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiriler dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 20.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2851, Karar No: 2011/4545, Tarih: 11.07.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/2851 E.  ,  2011/4545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tük.Mah.Sıf)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-k.davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, ... sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen ... sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden ... ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki ... sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı-k.davacıların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacılara geri verilmesine, 11.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5243, Karar No: 2015/30299, Tarih: 20.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/5243 E.  ,  2015/30299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın annesinin kavga ettiği haberini alınca annesinin yanına gittiği, annesini sokak ortasında yüzünde tülbent örtülmüş şekilde yattığını gördüğü, bunun üzerine sanığın bilincini kaybederek sokaktaki evlerden birisinin çatısına çıktığı, çatıda bulunan tuğlalardan bir tanesini alarak polis aracının üzerine attığı, böylece sanığın kamu malına zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın tevil yollu ikrarı, şikayetçi ve tanık beyanı, zarar tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre atılı kamu malına zarar verme suçunun sanık tarafından işlendiğine yönelik mahkemenin kabulünde aşağıda belirtilen neden dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

CMK'nın 324/4 maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 21.7.1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan ( 20 TL dahil ) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken , 16 TL yargılama giderinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine "yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin yazılması suretiyle suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3572, Karar No: 2020/2364, Tarih: 04.03.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3572 E.  ,  2020/2364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 28/12/2017 tarih ve 2016/303 E- 2017/494 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 03/05/2019 tarih ve 2018/1092 E- 2019/508 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2002/26752 numaralı “UNEX” ibareli 30. sınıfta tescilli ve 2012/17832 numaralı “UNEX DEGIRMEN” ibareli 30 ve 43. sınıfta tescilli markaların maliki olduğunu, gıda sektöründe belirli bir bilinirliğe getirdiği “UNEX DEĞİRMEN” ibaresine logo ekleyerek, gerek daha önce 4 yıldır tescile dayalı olarak kullandığı 30. ve 43. sınıfta ve gerekse ayrıca 29. ve 35. sınıfta tescil ettirmek için 2015/61099 tescil numarası ile marka başvurusu gerçekleştirdiğini, davalı şirket tarafından “DEĞİRMEN” markasına benzerlik olduğu iddiası ile itiraz edilmesi üzerine, TPMK YİDK’nın 2016-M-5345 sayılı kararı ile itirazın kısmen kabul edilerek başvurunun kısmen reddine karar verildiğini, müvekkilinin önceki markalarına dayalı kazanılmış hakkının bulunduğunu, “ŞEKİL” unsurunun ise davalı muterizin markasındaki “ŞEKİL” ile hiçbir benzerliğinin bulunmadığını, markaların görsel ve işitsel olarak benzer olmadığını ileri sürerek, davalı TPMK YİDK kararının iptalini ve müvekkilinin markasının tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı Yapıtaş Emlak Ltd. Şti. temsilcisi savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu 2015/61099 başvuru numaralı marka ile davalı şirketin 106686 ve ... tescil numaralı markaları arasında, başvurunun 29., 30. ve 43. sınıfında yer alan emtia açısından, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesinin olduğu, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında aynılık/benzerlik olmadığı, davacının 2015/61099 başvuru numaralı markası yönünden, önceki tarihli 2012/17832 numaralı markası nedeniyle müktesep hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda belirtildiğinin aksine, davalı TPMK Markalar Dairesince dava konusu başvurudan çıkarılan 29, 30 ve 43. sınıf mal ve hizmetlerin, davalı şirketin itiraza dayanak 106686 ve 1999/013928 numaralı markalarının kapsamında da aynen yer aldığı, her ne kadar mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda, dava konusu başvurunun 30/4. sınıfındaki "bal, arı sütü, propolis" emtiasının, davalının itiraza mesnet markalarında yer almadığı bildirilmişse de davalı şirkete ait 106686 numaralı markanın kapsamında "bal" emtiası açıkça yer aldığından ve bu emtia, davacının "bal, arı sütü, propolis" emtiası ile benzer bulunduğundan, bilirkişi raporundaki bu görüşün maddi hataya dayandığı, yine her ne kadar anılan bilirkişi raporunda, davacının 2012/17832 numaralı markasına dayalı kazanılmış hakkının bulunduğu bildirilmişse de, anılan markanın tescil tarihinin 28/03/2014 olduğu ve 23/07/2015 tarihli 2015/61099 numaralı başvurusu yönünden davacıya kazanılmış hak sağlamasının mümkün olmadığı, davacının 2002/26752 numaralı önceki markasının ise esas unsur bakımından dava konusu başvurudan farklı olduğundan, davacıya kazanılmış hak sağlamayacağı gerekçeleriyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 04/03/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5484, Karar No: 2013/14319, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2013/5484 E.  ,  2013/14319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karabük İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temlik alan alacaklı ....................A.Ş. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. Mahkemece, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise, satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirtilen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı kendisini yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda mahkemece,  hükme esas alınan bilirkişi asıl ve ek  raporlarında öngörülen ve borçlunun oturduğu yerle benzer bölgedeki mesken fıyatlarına göre yapılan değerlendirme, yukarıdaki açıklamalara ve yasanın amacına aykırıdır. Mahkemece  borçlunun Karabük ilinin   daha mütevazi bir semtinde daha mütevazi koşullara sahip haline münasip evi alabileceği değerin yukarıdaki kurallara göre belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile  yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Kabule göre de; mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporlarında, meskeniyet şikayetine konu taşınmazın değeri 140.000 TL, borçlunun haline uygun evi alabileceği miktar ise 110.000,00 TL-140.000,00TL  olarak belirlendiğine göre mahkemece, mahcuzun satılarak borçlunun haline münasip ev alması için gerekli olan 110.000,00 TL'nin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, tümden haczin kaldırılmasına karar verilmesi de doğru bulunmamıştır.