muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5045, Karar No: 2019/1745, Tarih: 14.03.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/5045 E.  ,  2019/1745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 108 ada 50-52; 118 ada 5; 120 ada 78 ve 79 parsel sayılı sırasıyla 108.093,20; 51.257,73; 10.827,63; 26.448,88 ve 13.202,11 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, ... Kadastro Komisyonunun 25.08.2005 tarih ve 17 sayılı kararına istinaden bu yerlerin meradan açma olduğu ve zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığı gerekçesiyle mera vasfıyla sınırlandırılmıştır. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında ..., hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 108 ada 50 parselin kendi adına tescili istemiyle; ... ise aynı nedenlerle 118 ada 5 ve 120 ada 78-79 parsel sayılı taşınmazların kendi adına tescili istemiyle davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacı ...'in ve müdahil davacı ...’in davalarının kısmen, müdahil davacı ...'in davasının ise tamamen kabulüne; çekişmeli 108 ada 52 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile çayır vasfıyla ... adına; 118 ada 5, 120 ada 78, 120 ada 79 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile tarla vasfıyla ... adına tapuya tesciline; çekişmeli 108 ada 50 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın fen bilirkişisi ...'nın 03.12.2015 havale tarihli rapor ve krokisinde (A) harfi ile işaretli 64.233,77 metrekarelik kısmının ifrazı ile aynı ada son parsel numarası verilerek çayır vasfıyla ... adına tapuya tesciline; aynı rapor ve krokisinde (B) harfi ile işaretli 43.859,43 metrekarelik kısmının ise aynı ada ve parsel numarası ile mera vasfıyla sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilmiş; hüküm, asli müdahil ... vekili tarafından çekişmeli 108 ada 50 parsel sayılı taşınmazın (B) bölümüne, davalı Hazine vekili tarafından ise çekişmeli 108 ada 52; 118 ada 5; 120 ada 78 ve 79 parsel sayılı taşınmazların tamamı; 108 ada 50 parsel sayılı taşınmazın ise (A) harfi ile gösterilen bölümüne yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların gerek toprak yapıları ve gerekse bitki örtüleri itibarı ile komşuları olan mera parsellerinden farklı oldukları gibi, mera parsellerine doğru genişleme imkanlarının da bulunmadığı, keşif mahallinde dinlenen davalı köyün muhtarının, davacı taraf lehine olacak şekilde dava konusu taşınmazların mera ve Hazine arazisi olmayıp davacılara ait olduğunu beyan ettiği, dosya kapsamına göre de dava konusu taşınmazlar üzerinde davacı tarafın 20 yıldan daha uzun zamandır zilyet olduğu" gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ne var ki, çekişmeli taşınmazları komşu taşınmazlar ile birlikte gösteren kadastral krokilerin incelenmesinde, çekişmeli 108 ada 50 ve 52 parsellerin kuzey, doğu ve güney hudutlarının mera vasfı ile tespit edilip kesinleşen 51-53 ve 54 parseller ile, çekişmeli 118 ada 5 parselin mera vasfı ile sınırlandırılıp kesinleşen 118 ada 1-3 ve 4 parseller ile 120 ada 78 ve 79 parsel sayılı taşınmazların da yine mera vasfıyla sınırlandırılıp kesinleşen 120 ada 72-77 parseller ile çevrili olduğu anlaşıldığına göre taşınmazların meradan açılmak suretiyle kazanıldığının kabulü gerekir. Öte yandan mahallinde 31.08.2013 tarihinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 30.09.2013 tarihli zirai bilirkişi raporunda, çekişmeli 120 ada 78-79 ve 118 ada 5 parsellerin tarla, 108 ada 50-52 parsellerin ise çayır vasfında olduğu belirtilmiş ise de, rapor içeriğinde 108 ada 50 ve 52 parsellerin yabani yonca, çayır üçgülü, kılçıksız brom, mavi ayrık, evelik ve solucan otu gibi bitkilerle kaplı olduğunun, 118 ada 5 parselde ise köy göçüren, hardal ve madımak gibi bitkilerin bulunduğu belirtilmiş olmasına ve ziraatçı bilirkişi raporuna ekli fotoğraflardan da, çekişmeli taşınmazlar üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetliğin bulunmadığının anlaşılmasına göre, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, müdahil ... vekili tarafından çekişmeli 108 ada 50 parsel sayılı taşınmazın (B) bölümüne yönelen temyiz itirazlarının reddine; davalı Hazine vekilinin hükme yönelen tüm temyiz itirazlarının kabulüne ve hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının temyiz eden asli müdahile iadesine,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

14.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23459, Karar No: 2015/6246, Tarih: 30.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23459 E.  ,  2015/6246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Fen bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazlardan geçirilen enerji nakil hattının iz düşümü ve irtifak yüzölçümleri ile pilon yerlerinin infaza elverişle olarak düzenlenecek ölçekli krokisinde gösterilmesi için fen bilirkişiye tevdi edilerek düzenlenecek ek rapor dosya arasına konulduktan,

2-Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, nohut ve yeşil mercimeğin dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2013 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27007, Karar No: 2012/40559, Tarih: 29.11.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/27007 E.  ,  2012/40559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 05.09.2004 tarihi ile inceleme tarihi arasında 765 Sayılı TCK'nin 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, yediemindeki el testeresi, 2 el bıçkısı, 1 adet balta, dürbün, el kantarı, keser, 34 UU 156 plaka sayılı aracın sahibine iadesine, 18 kental meşe odununun ise istirdadı kabil olmak üzere orman idaresine bırakılmasına, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18309, Karar No: 2015/9201, Tarih: 18.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/18309 E.  ,  2015/9201 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinde mahkeme kararının hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedeni bildirilmemiş olmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde bölge sorumlusu olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, ancak paraya ihtiyacı olması nedeniyle iyiniyetle kıdem ve ihbar tazminatı ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğinin davalı tarafça ispatlamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

Kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında “c)Bilirkişi tarafından tespit olunan ve itibar olunan alacak miktarından takdiren %40 hakkaniyet indirimi yapılarak 10.877,70 TL brüt fazla mesai alacağının 500,00 TL'sinin temerrüt tarihi olan dava tarihinden, bakiyesine 14/11/2014 ıslah tarihinden itibaren işleyecek banka mevduatına uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

d) Bilirkişi tarafından tespit olunan ve itibar olunan alacak miktarından takdiren %25 hakkaniyet indirimi yapılarak 500,00 TL brüt ulusal bayram-genel tatil alacağının 100,00 TL'sine temerrüt tarihi olan dava tarihinden bakiyesine 14/11/2014 ıslah tarihinden itibaren işleyecek banka mevduatına uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

d) Bilirkişi tarafından tespit olunan ve itibar olunan alacak miktarından takdiren %25 hakkaniyet indirimi yapılarak 500,00 TL brüt ulusal bayram-genel tatil alacağının 100,00 TL'sine temerrüt tarihi olan dava tarihinden bakiyesine 14/11/2014 ıslah tarihinden itibaren işleyecek banka mevduatına uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Fazlaya ait istemin REDDİNE,” şeklinde karar verilmiştir. Ancak gerekçeli kararın gerekçe kısmında ise “hayatın olağan akışı, işçi alacaklarının uzun bir süre için hesaplanması, miktarı dikkate alınarak bilirkişi tarafından tespit olunan alacak miktarlarında takdiren fazla mesai için %60, hafta tatili alacağı için %40, ulusal bayram genel tatil alacağı için ise %25 hakkaniyet indirimi yapılmasının uygun olacağı görüldüğü” belirtilmiştir.

Fazla mesai ücretinden yapılan hakkaniyet indiriminin oranı konusunda gerekçeli kararın hüküm fıkrası ile gerekçe kısmında çelişki olup bu aykırılık giderilerek gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10964, Karar No: 2016/1280, Tarih: 28.01.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/10964 E.  ,  2016/1280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük idaresi Vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Eylemin 4733 sayılı Yasa'ya muhalefet suçunu oluşturduğu, bu suçtan zarar gören Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu olup suçtan doğrudan zarar görmeyen gümrük idaresinin kamu davasına katılmasına karar verilmiş olması hükmü temyize hak vermeyeceğinden gümrük idaresi adına hazine vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II- TAPDK Vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Müşteki kurum davaya katılabilecek surette suçtan zarar gördüğünden, CMK.nun 260.maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan TAPDK'in katılma talebi reddedilerek 5271 sayılı CMK'nın 234/lb-2 maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı gözetilmeden 5607 sayılı Yasa'ya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13544, Karar No: 2013/2132, Tarih: 04.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13544 E.  ,  2013/2132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.06.2012 gün ve 2012/116 Esas, 2012/147 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ile müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu Kanununun 7/1. maddesinde ihtisas kurullarının bir başkan ve adli tıp uzmanı iki üye ile birlikte, her ihtisas kurulları için ayrıca sayılan uzmanların katılımı ile oluşacağı, bu duruma göre altıncı ihtisas kurulunun bir başkan ve dokuz üyeden ibaret olduğu genel olarak belirtilmekle birlikte, Adli Tıp Genel Kurulu ve İhtisas Kurullarının çalışması başlıklı 23/B maddesi gereğince ihtisas kurullarının işin niteliğine göre bir başkan ve en az dört üye ile toplanacağı açıklandıktan sonra, incelenecek konunun uzmanı olan üyenin hazır bulunmasının zorunlu olacağının ifade edilmesi karşısında; söz konusu ihtisas kurulunun bir adli tıp uzmanı ile toplanarak rapor düzenlenmesinde kanuna aykırılık görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ile müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29561, Karar No: 2013/4302, Tarih: 25.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/29561 E.  ,  2013/4302 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile SGK vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.02.2012 tarih ve 2010/822 2012/93 sayılı hükmün Dairenin 20.9.2012 tarih ve 2012/12925-20344 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 220.00 (ikiyüzyirmi) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 25.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29201, Karar No: 2013/24499, Tarih: 04.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29201 E.  ,  2013/24499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : TCK'nın 134/1, 62, 53/1-a-b-c-d-e, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- Özel hayat kavramı; kişinin sadece gözlerden uzakta, başkalarıyla paylaşmadığı, kapalı kapılar ardında, dört duvar arasındaki yaşantısı ve mahremiyetinden ibaret değil, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını içerir. Bu nedenle, kamuya açık alanda bulunulması, bu alandaki her görüntü veya sesin dinlenilmesine, izlenilmesine, kaydedilmesine, sürekli ve izinsiz olarak elde bulundurulmasına rıza gösterildiği anlamına gelmez. Kamuya açık alanda bulunulduğunda dahi, “kalabalığın içinde dikkat çekmezlik, tanınmazlık, bilinmezlik” prensibi geçerli olup, kamuya açık alandaki kişinin, gün içerisinde yapıkları, gittiği yerler, kiminle niçin, nasıl, nerede ve ne zaman görüştüğü gibi hususları tespit etmek amacıyla sürekli denetim ve gözetim altına alınması sonucu elde edilmiş bilgileri ya da onun başkalarınca görülmesi ve bilinmesini istemeyeceği, özel yaşam alanına girdiğinde şüphe bulunmayan faaliyetleri özel hayat kavramı kapsamına dahildir; ancak, süreklilik içermeyen ve özel yaşam alanına dahil olmayan olay ve bilgiler ise bu kapsamda değerlendirilemez. Sonuç olarak, bir olay ya da bilginin, özel hayat kavramı kapsamına girip girmediği belirlenirken, kişinin toplum içindeki konumu, mesleği, görevi, kamuoyu tarafından tanınıp tanınmadığı, dışa yansıyan davranışları, rıza ve öngörüleri, içinde bulunduğu fiziki çevrenin özellikleri, sosyal ilişkileri, müdahalenin derecesi gibi ölçütler göz önüne alınmalıdır.

TCK'nın 134. maddesinin ilk fıkrasının 2. cümlesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun oluşabilmesi için, bir özel hayat görüntüsü ya da sesinin, ilgilisinin bilgisi ve rızası dışında, resim çekme veya kaydetme özelliğine sahip aletle belli bir elektronik, dijital, manyetik yere sabitlenmesi gerekir. Görüntüdeki kişinin tanınabilir ya da sesin anlaşılabilir olması gerekmez; özel hayat kapsamına giren seslerin, anlaşılmaz olsa dahi, gizlice kaydedilmesi bu suçun oluşumu için yeterlidir. Özel hayata ilişkin görüntü veya sesin kaydedilmesiyle suç tamamlanır; başkaca bir neticenin doğması ve mağdurun zarara uğramış olması gerekmediği gibi, sanığın kaydedilen görüntüleri izlememiş ya da sesleri dinlememiş olmasının suçun oluşumuna bir etkisi yoktur. Aynı fıkranın ilk cümlesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun basit halinin oluşabilmesi için ise, sanık tarafından, resim çekme veya kaydetme özelliğine sahip bir alet kullanılması gerekmeyip, bir özel hayat olayının çıplak gözle seyredilmesi ya da özel hayat kapsamına giren seslerin, anlaşılmaz olsa dahi, gizlice dinlenilmesi yeterlidir.

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçu, genel kast ile işlenebilen suçlardan olup, sanığın, “kişilerin özel hayatının gizliliğini ihlal etme” neticesini bilmesi ve istemesiyle TCK'nın 134/1. maddesinin ilk fıkrasındaki suçun manevi unsuru oluşur; ancak, kastın varlığından söz edebilmek için sanığın hukuka aykırı hareket ettiğini bilmesi ve bu biçimde hareket etmeye devam etmesi gerekir.

Neticesi harekete bitişik suçlardan olan özel hayatın gizliliğini ihlal suçunda, icra hareketlerinin bölünebildiği hallerde, TCK'nın 35. maddesinde düzenlenen teşebbüs hükümleri uygulanabilir. Ancak bunun için; sanığın, elverişli hareketlerle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun icrasına başlamış, elinde olmayan nedenlerle eylemini tamamlayamayıp, neticenin meydana gelmemiş olması gerekir. Dolayısıyla, suçta kullanılan vasıtanın elverişsiz olması veya suçun maddi konusunun bulunmaması durumunda, “işlenemez suç” söz konusu olur ve teşebbüs hükümleri uygulanmaz. Örneğin, sanığın, bir kimsenin görüntüsünü kaydetmek için yerleştirdiği cihazın bozuk olması gibi. Bu noktada vurgulanması gereken diğer bir husus, sanığın kendi iradesi ile icra hareketlerini tamamlamaması halidir. Bu durumda, TCK'nın 36. maddesindeki, gönüllü vazgeçme hükümlerine göre değerlendirme yapılabilir; ancak, icra hareketleri tamamlandıktan sonra netice meydana geleceğinden, bu aşamada, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması mümkün değildir.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosyada; daha önce, aynı okulda öğretmen olarak görev yaptıkları katılanın kızına arkadaşlık teklif eden ve teklifine olumlu yanıt alamayan sanığın, katılanın evinin karşısındaki bahçede bulunan erik ağacına kurduğu ve katılanın evini cepheden görecek biçimde ayarlayıp, çalışır vaziyette bıraktığı düzenek sayesinde, kablosuz ses ve görüntü aktarma cihazından gelen ses ve görüntüleri, aracında bulunan televizyon-radyo ekranından izleyip, dinleyerek, katılanın evini sürekli gözetim ve denetim altında bulundurduğu iddiasına konu olayda,

Dosya kapsamında, katılanın görüntüsü veya sesinin kaydedildiğine dair bir delil bulunmadığı gibi, soruşturma aşamasında ... Jandarma Genel Komutanlığı Bilişim Teknolojileri İnceleme Laboratuvar Amirliğince hazırlanan 08.11.2010 tarihli uzmanlık raporunda, mevcut düzeneğin, ses veya görüntü kaydetmede kullanılamayacağının belirtildiği; ayrıca, katılanın evine yakın mesafede çalışır durumda bıraktığı verici özelliği bulunan düzenek aracılığıyla katılanın özel yaşam alanına giren görüntüsünü seyretmek veya sesini dinlemek kastını taşıyan sanığın, söz konusu düzeneğin fark edilmesinden dolayı, aracında bulunan ve neticeyi gerçekleştirmeye elverişli diğer eşyalarla beraber yakalanması karşısında, sanığın elinde olmayan sebeplerle eylemin tamamlanamadığı gözetilerek, sanık hakkında, TCK'nın 134/1-1. cümlesi ve 35. maddesi gereğince mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, sanığın görüntüyü kayda almak suretiyle atılı suçu işlediğinden bahisle, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de:

TCK'nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütler nazara alınarak, aynı Kanunun 3/1. maddesi gereğince işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, temel cezanın asgari hadden tayin edilmesi,

2- Uzlaşma kapsamında olan suç hakkında soruşturma aşamasında, CMK’nın 253. maddesi gereğince sanıkla şikayetçi arasında uzlaştırma işlemi sağlanmadan kamu davası açılması, yargılama aşamasında da aynı Kanunun 254. maddesi uyarınca bu eksikliğinin giderilmemesi, kanuna aykırı,

3- Hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 81. maddesi ile TCK'nın 134/1. maddesinde yapılan değişikliğe göre hapis cezasının üst sınırı itibariyle 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 11. maddesi uyarınca davaya bakma görevinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.