muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2153, Karar No: 2025/4312, Tarih: 12.05.2025

**12. Ceza Dairesi         2023/2153 E.  ,  2025/4312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/327 E., 2021/3172 K.

SUÇ : Özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak kurulan mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında şantaj suçundan 5271 sayılı Kanunun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 134/1-2.c, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak sanık hakkında şantaj suçundan 5237 sayılı Kanunun 107/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı Kanunun 134/1-2.c, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, şantaj suçunun oluşmadığını, suçun hem sanığı, hemde mağduru olamayacağını, inceleme dışı Sanık ...'ın kendisine ve katılana şantaj suçunu işlediğini, mesajlar kontrol edildiğinde kimseden para istemediğinin anlaşılacağını, tanık beyanıyla da, görüntülerin sanık ...'da olduğunu ve şantajın onun tarafından gerçekleştirildiğini, Sanık ...'ın bu eylemi gerçekleştirdiğini, müşterek çocuklarının da ilettiğini, mağdurun kendisini korumak için ,kendisini suçladığını, özel hayatın gizliliği suçlamasında ise, mağdurun kendisinin ilişkiyi istediğini ve görüntüye alınmasını talep ettiğini, telefonu da mağdurun yerleştirdiğini, tanıklara sanık ...'ın görüntüleri gösterdiğini, hakkında verilen hükümlerin bozularak hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; evli olan sanığın komşusu olan katılan ile cinsel birliktelik yaşadıkları sırada katılanın bilgisi ve rızası olmadan cep telefonu kamerasına kaydettiği, video kaydını gören sanığın eşinin sanıktan kendisine istediği parayı vermezse videoyu ifşa edeceğini söylemesi üzerine sanığın katılana aynı şekilde kendisine para vermezse videoyu ifşa etmekle korkuttuğu olayda sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 134/1. maddesinin ikinci cümlesinde düzenlenen özel hayatın gizliliği ihlal suçundan mahkumiyetine, şantaj suçu yönünden soyut beyanlar dışından delil bulunmadığı gerekçesi ile beraatine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçunu işlediğinin dosya içerisinde bulunan deliller ile sabit olduğu gerekçesiyle verilen cezada alt sınırdan uzaklaşılarak 5237 sayılı Kanunun 134/1 ve 107/2. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanunun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5237 sayılı Kanunun 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca Boyabat Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.05.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3120, Karar No: 2013/6738, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3120 E.  ,  2013/6738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday ve şeker pancarının sulu şartlarda 2007 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin Simav ve Kütahya Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların yaş ve cinsleri itibariyle 2007 yılı rayiç değerlerini gösterir listenin Simav ve Kütahya Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden,

Sorularak, alınacak cevap yazıları ile getirtilen belgelerin dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1191, Karar No: 2019/2065, Tarih: 21.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1191 E.  ,  2019/2065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.07.2010 tarih ve 2010/264 E. - 2010/453 K. sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış, mahkemenin 23.12.2015 tarihli ek kararı ile kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine izin verilmesine ve dosyanın yetkisizlikle ...’e gönderilmesine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesinin esasına kaydedilen dosyada, mahkemenin 09.11.2017 tarihli ek kararı ile kısıtlıya ... vasi olarak atanmıştır.

... Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü, 03.07.2018 havale tarihli dilekçesi ile kısıtlının nakledilmesi nedeniyle vasinin görevine son verilmesini talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince 12.07.2018 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının ... ilçesinde bulunan bakımevinde bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince bakımevinde kalmanın yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı ve kısıtlının MERNİS adresinin “/...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının ...’de bulunan kuruma nakledilmesi nedeniyle kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır. Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Her ne kadar TMK’nın 22. maddesinde bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı düzenlenmişse de; dosya kapsamından, mental reterdasyon rahatsızlığı bulunan 1989 doğumlu kısıtlının 05.12.1990 tarihinden itibaren yurdun çeşitli yerlerindeki bakımevlerinde kaldığı ve bakım ve gözetiminin sürekli olarak bakımevinde gerçekleştirildiği ve dolayısıyla bakımevinde sürekli yerleşmek amacıyla bulunduğu anlaşıldığından vesayet dosyasının takibi ve kurumun talebi ile karar vermekte kısıtlının halen bulunduğu bakımevinin bulunduğu yere göre ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13428, Karar No: 2010/19080, Tarih: 11.11.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/13428 E.  ,  2010/19080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Cumhuriyet Savcısı olarak görev yapan yakınanın aracını sanığın dükkânının önüne park etmesi üzerine, sanığın yakınanın kolundan tutarak aracı oradan kaldırmasını istemesi daha sonra da "müşterilerime engel oldun, zarar ettim, seni şikâyet edeceğim" demesinden ibaret olan eyleminde kolundan tutma eyleminin hakaret suçunu oluşturmaması "şikayet edeceğim" sözünün ise yasal hak arama kapsamında olması nedeniyle tehdit suçunun unsurlarını oluşturmaması karşısında sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı biçimde düşme hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8069, Karar No: 2022/10536, Tarih: 14.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/8069 E.  ,  2022/10536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine ilamında belirtildiği şekilde, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davaya konu olayla ilgili düzenlenen araştırma raporunun dosyada bulunmadığı anlaşılmakla; ... SGK İL Müdürlüğü 15.03.2011 tarihli Kontrol Memurluğu Rapor ve eklerinin celbedilip dosya arasına alındıktan sonra, ve tanık Kemal Köken’in aynı istemli dava dosyasının akıbeti tespit edilerek, kesinleşmiş ise ilgili dosya ve belgeler dosya arasına celbedildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 14/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21312, Karar No: 2014/21503, Tarih: 12.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/21312 E.  ,  2014/21503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret

KARARLAR : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen kararlar temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararlarının niteliğine göre kararlara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 12/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/695, Karar No: 2013/39613, Tarih: 16.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/695 E.  ,  2013/39613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Şikayetçinin soruşturma aşamasında alınan beyanında sanıkların çilek bahçesine 50 TL değerinde zarar verdiklerini beyan etmiş olması karşısında sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 10 TL değerinde 5 kilo çilek hırsızlayan sanıklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekirken, yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 16/12/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2085, Karar No: 2023/6610, Tarih: 21.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2085 E.  ,  2023/6610 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İzmir 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.10.2021 Tarihli ve 2020/1235 Esas, 2021/1414 Karar Sayılı Kararı

Davacı ...'un 09.06.2021 tarihli feragat dilekçesinden anlaşılacağı üzere kısıtlı adaylarının başta davacı yanında İzmir'de daha sonra ise İstanbul'da oğlunun yanında kaldığı, o halde kısıtlı adayının kendisine bakacak akrabaları arasında bakım amacı ile geçici süre ile kaldığı ve yer değiştirdiği ve fakat asıl ikamet adresinin mernis adresi olan Ordu olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Aybastı Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.10.2022 Tarihli ve 2022/297 Esas, 2022/503 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının mernis adresinin Mevlana Mahallesi, 1776/23 Sokak, No:21/2 Bornova/İzmir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi, 1776/23 Sokak, No:21/2 .../... olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İzmir 9. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, İzmir 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2233, Karar No: 2024/5326, Tarih: 08.05.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/2233 E.  ,  2024/5326 K.**

**"İçtihat Metni"**

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu uyarınca tedbir talebi üzerine yapılan inceleme sırasında; Bakırköy 4. Çocuk Mahkemesiyle Hatay Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.06.1960 tarih ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; Bakırköy 4. Çocuk Mahkemesiyle Hatay Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23 üncü maddeleri gereğince Yüksek 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dava dosyasının ilgili Daireye gönderilmesine,

08.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3390, Karar No: 2018/3486, Tarih: 16.10.2018

**16. Ceza Dairesi         2017/3390 E.  ,  2018/3486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Dairemizin 09.04.2018 tarih ve 2018/125 esas, 2018/1049 karar sayılı kararında belirtildiği üzere; somut olayda silahlı terör örgütü üyeliği suçundan CMK’nın 101/3. maddesi gereğince tutuklamaya sevk edilip tutuklu olarak yargılanan sanığın, yargılama aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafii bulunmadığı gibi CMK’nın 156. maddesi gereğince re’sen müdafii görevlendirilmeyerek bulunduğu hal nedeniyle, delillere erişme ve savunma hazırlama imkanları itibariyle çelişmeli yargılamanın gereği olan “silahların eşitliği” ilkesinin ve Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddeleri ile teminat altına alınan adil yargılama hakkının ihlali sonucunu doğuracak biçimde, adaletin selameti açısından gerekli olan müdafiinin hukuki yardımından yararlandırılmadan yargılama yapılıp sorgusu tespit edilmek ve hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracak biçimde CMK'nın 101/3, 188/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 16.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.