muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1114, Karar No: 2015/6498, Tarih: 18.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1114 E.  ,  2015/6498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ..., beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'un çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine; sanık ...'ın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tebliğnamenin düzenlenmesinden sonra mahkemece gönderilen süre tutum ve ayrıntılı temyiz dilekçesine göre mütalaasına aykırı karar verilen O Yer Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık ... hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükmünü temyiz ettiğinin anlaşıldığı ancak O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz tarihinde tereddüte düşüldüğünden, temyiz tarihinin kesin şekilde belirlenmesi için, mahkeme temyiz defterinde kayıt bulunup

bulunmadığının defter üzerinde inceleme yapılarak tutanakla tespiti ile tutanağın ve şayet varsa temyiz defterindeki kayda ilişkin bölümün tasdikli fotokopisinin dosya içerisine konulması ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizine ilgili görüş bildirilmemesi nedeniyle bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10098, Karar No: 2017/15802, Tarih: 28.12.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/10098 E.  ,  2017/15802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun olay günü gece vakti iş yerinin önüne kaldırım kenarına kilitlemeden park ettiği motosikletini çalan suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden hakkında aynı Yasanın 141/1 maddesi ile uygulama yapılması,

2-Kolluk tutanaklarının içeriği ve ve tüm dosya kapsamına göre, olaydan sonra çaldığı motosikletle cadde üzerinde seyir halinde olan suça sürüklenen çocuğun kolluk güçlerini görünce kaçmaya çalıştığı ancak yakalandığı, yakalandıktan sonra motosikleti çaldığı yeri söyleyerek henüz müracaatı bulunmayan mağdura iade edilmesini sağladığı, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümleri uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 28.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6704, Karar No: 2013/7827, Tarih: 15.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/6704 E.  ,  2013/7827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davalılardan işverene ait işyerinden kısa vadeli sigorta kollarından bildirilen çalışmaların uzun vadeli sigorta kolunda gerçekleştiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyarak ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir.Hükmün, davalılardan Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4827, Karar No: 2013/22306, Tarih: 11.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/4827 E.  ,  2013/22306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında iki ayrı mahkeme ilamının belirtilmesi; sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Diyarbakır 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/276 Esas ve 2010/532 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilen hükümler bulunduğundan, bu hükümlerden hangi suçtan verilen mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alındığının açıkça belirtilmesi gerektiği halde yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı Yasanın 58.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılarak yerine “Sanık ...'in Diyarbakır 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/276 Esas ve 2010/532 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının; sanık ...'ın Diyarbakır 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/63 Esas ve 2009/370 Karar sayılı ilamı ile verilen 10 ay hapis cezasının kesinleşmesinden sonra ve tekerrür süresi içinde yeniden suç işledikleri anlaşıldığından, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddeleri gereğince sanıklara verilen cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mükerrir sanıklar hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesi yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.11.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4102, Karar No: 2012/6039, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4102 E.  ,  2012/6039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

03.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında Karayonca köyü 129 ada 18 sayılı 3.176,01 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...’in zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak aslı cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 129 ada 18 sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukarıdaki esasa kayıt edildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen kesiminin fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, , hüküm davacı ... yönetimi tarafından (B) ile işaretlenen kesim yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Orman Yönetiminin temyiz itirazları çekişmeli taşınmazın (B) ile işaretlenen kesimine yönelik olup, incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye uzman bilirkişi raporuna eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan uygulama ve araştırma sonucu temyize konu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 19/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2187, Karar No: 2021/7068, Tarih: 02.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/2187 E.  ,  2021/7068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, aynı Kanun’un 231/11. maddesi gereği, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde açıklanabilmesi için; 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesinde yer alan “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle sanığın bilinen en son adresi esas alınarak, Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki (MERNİS) adresine tebligat çıkarılması ve tebligatlarda 5271 sayılı CMK’nin 195. maddesi gereğince “usulüne uygun çağrı kağıdı tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda karar verileceği” şerhine yer verilerek sanığın duruşmalardan haberdar edilip, gelmediği takdirde yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekirken, sanığın bilinen son adresine çıkartılan tebligatın bila iade gelmesi üzerine, MERNİS adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca usulüne uygun tebliğ yapılmadan yokluğunda yargılamaya devamla savunması alınmayan sanık hakkında hükmün açıklanması ile mahkumiyet kararı verilmek suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Correia de Matos/Portekiz, No: 48188/99, 15.11.2001; Foucher/Fransa, No: 22209/93, 18.03.1997,P.36) kararlarında belirtildiği üzere sanığa kendini savunma hakkının tanınmaması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nın 193. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanığın savunmasında, üst kat komşusu olan müştekinin sürekli gürültü yaptığını, bundan dolayı rahatsız olduklarını savunması, mahkemenin de sanığın gürültü nedeniyle komşusu olan müştekiyle tartıştığını kabul etmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek, sonucuna göre, tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden, TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Sanığın savunmasında, üst kat komşusu olan müştekinin sürekli gürültü yaptığını, bundan dolayı rahatsız olduklarını savunması, mahkemenin de sanığın gürültü nedeniyle komşusu olan müştekiyle tartıştığını kabul etmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek, sonucuna göre, tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden, TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Dosyada mevcut 12/05/2011 tarihli Bursa Kriminal Polis Laboratuvarının düzenlediği raporda; sanığa ait tabancanın 9mm. çapındaki ses ve gaz fişeklerini istimal etmek üzere imal edilmiş yarı otomotik bir tabanca olduğu, namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, mevcut durumu itibariyle bilinen ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı ancak namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçalarının daire şeklinde delikli bir yapıda olması nedeni ile özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, mermi çekirdeği niteliği taşıyan ve ucunda kurşun küre bulunan ateşli bir silah fişeği niteliği kazanmış çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri istimale elverişli olduğunun belirtilmesİ, sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması, sanığın da silahın kuru sıkı silah olduğunu savunması karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde Adli Tıp Kurumuna gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Kanun kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması,

4-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7144, Karar No: 2019/5154, Tarih: 05.12.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/7144 E.  ,  2019/5154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davada davacı vekili, taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, asıl davada sözleşmede ödenmesi kararlaştırılan 20.000 TL'nin ödenmediğini, davalıya gönderilen ihtarnamenin sonuçsuz kaldığını ileri sürerek sözleşmede ödenmesi kararlaştırılan 20.000 TL'nin ihtarname tarihinden itibaren reeskont faizi ile tahsilini, birleşen davada ise davalı yüklenicinin kooperatif inşaatını süresinde teslim etmemesi nedeniyle inşaatın tamamlanıp tamamlanmadığının tespiti ve geç teslim kira miktarının tespiti ile fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL kira kaybının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili, asıl davada talep edilen bedelle ilgili olarak sözleşme gereğince artan arsa olması halinde 20.000 TL ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davacının artan arsası bulunmadığını, eski kooperatif başkanının davacıya ödeme yaptığını, birleşen dava bakımından sözleşmede kira ödeneceğine ilişkin hüküm bulunmadığını savunarak asıl ve birleşen davaların reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sözleşmede arsa sahibine iki adet daire verileceği, artan arsasına karşılık kooperatifin arsa sahibine 20.000,00 TL'yi 30.09.2006 tarihine kadar peyderpey ödeyeceğinin belirlendiği, davacının artan arsasına karşılık ibaresini eğer artacak arsa varsa şeklinde yorumlamanın doğru olmayacağı, dava konusu dairelerin bir kısım işlerinin bitirildiği ancak henüz teslime hazır olmadığı, 48 aylık inşaat süresinin 26.04.2011 tarihinde dolduğu davacının geç teslim kira kaybının 12.396,50 TL olduğu anlaşılmakla asıl ve birleşen davaların kabulü ile tespit konusunda karar verilmesine yer olmadığına; asıl davada; 20.000,00 TL'nin 26.06.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, Birleşen davada; 12.396,50 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Kararı asıl ve birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, birleşen davada davalı vekilinin tüm, asıl dava bakımından ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı asıl ve birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, birleşen davada davalı vekilinin tüm, asıl dava bakımından ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasındaki sözleşme gereği davacıya ödenmesi gereken 20.000 TL bedelle ilgili olarak davalı ödeme iddiasında bulunmuş ve dosyaya tediye makbuzları sunulmuştur. Mahkemece ödeme makbuzları ile ilgili inceleme yapılmış ise de 774 ve 787 nolu tediye makbuzları ile ilgili inceleme yapılmadığı, alınan bilirkişi raporu ile sabittir. Bu iki tediye makbuzu ile ilgili olarak da ek rapor alınarak, davalının ödeme yapıp yapmadığının tespit edilerek bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin birleşen davaya yönelik tüm, asıl davaya yönelik diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin asıl dava bakımından temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl davada davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/973, Karar No: 2013/7417, Tarih: 02.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/973 E.  ,  2013/7417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler ve uygulanacak kapitalizasyon faizi yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Mahallinde yapılan keşif sırasında bu yönde herhangi bir tespit yapılmamış, bilirkişi raporunda sulu arazilerde uygulanan ürün münavebesi ve sulu tarım arazilerindeki kapitalizasyon faizi esas alınarak değer biçilmiştir. Bilirkişi raporunda belirtilen sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yapılan sulamanın başkasının taşınmazındaki bir kuyudan yapılıyor olması durumunda bu sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompajla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir