muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10679, Karar No: 2023/12860, Tarih: 14.12.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371 inci; 506 sayılı Kanun'un 506 sayılı Kanun'un 3/II-A ve 79/10 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla fer'i müdahil Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1941, Karar No: 2010/2979, Tarih: 26.05.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/1941 E.  ,  2010/2979 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, 23.02.1990 tarihli sözleşme uyarınca 92 ada 77-78 ve 74 nolu parsellerin tevhit ve itirazı sonucunda oluşan 104 ve 105 parseller üzerinde davalı yüklenici tarafından inşa olunan binalarda davacı arsa sahiplerine isabet eden bağımsız bölümlerin geç teslimi sebebiyle oluşan tazminatın ve eksik imalâtın giderilme bedelinin tahsili istemiyle, birleşen dava ise yükleniciye isabet etmesi gereken bağımsız bölümlerin tespiti ile bu bölümlerin arsa sahipleri üzerindeki tapu kayıtlarının iptâli ve yüklenici adına tescili talebiyle açılmış, mahkemece her iki davanın da kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ve karşı davacı yüklenicinin tüm, davacı ve karşı davalı arsa sahiplerinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Arsa sahiplerince açılan davada 104 nolu parseldeki inşaatın iskâna hazır hale getirildiği ve arsa sahiplerine ait bölümlerin fiilen teslim edildiği gerekçesiyle gecikme tazminatı istemi reddedilmiş ise de yanlar arasında imzalanan sözleşmede inşaatın iskân ruhsatı alınmış vaziyette teslimi öngörülmüş olup yüklenici iskân ruhsatı alınan veya arsa sahiplerinin bağımsız bölümlerinin fiilen teslim edinceye kadar gecikme tazminatı ödemekle yükümlü olduğundan ve henüz iskân ruhsatı da alınmadığından yükleniciye 104 nolu parseldeki bölümlerin hangi tarihte teslim ettiği konusunda ispat imkânı tanınması ispatlanan teslim tarihine kadar 104 nolu parsel için gecikme tazminatına hükmolunması, fiilen teslim ispatlanamadığı takdirde ise dava tarihine kadar gecikme alacağına hükmolunması gerekir.

Öte yandan yukarıda da açıklandığı gibi davalı yüklenici inşaatı iskân ruhsatı almak suretiyle teslimle yükümlüdür. Henüz iskân ruhsatı alınmamış ve inşaatın mevcut haliyle iskân ruhsatı alımına uygun inşa olunup olunmadığı da belirlenmemiştir. Bu nedenlerle mahkemece inşaatın durumunun belediyeden sorulması inşaatın ruhsat alımına uygun olduğunun saptanması halinde sözleşme uyarınca bir dairenin teminat olarak tutulması gerektiğinden bir daire teminat olarak tutularak yükleniciye isabet eden diğer bağımsız bölümlerin tapusunun iptâl ve tesciline karar verilmelidir.

Yapılacak inceleme sonucunda inşaatın iskân ruhsatı alınmasına engel şekilde inşa olunduğu anlaşıldığı takdirde ise yükleniciye iskân ruhsatı alması ve inşaatı yasal hale getirmesi bakımından uygun bir mehil ve yetki verilmeli, bu mehil sonunda yasal hale getirilemediği takdirde tapu iptâl ve tescil istemi tümüyle reddedilmeli, yasal hale getirilmesi halinde ise bir daire teminat olarak tutularak diğer bölümlerin tesciline karar verilmelidir.

Bunun dışında davacı arsa sahipleri lehine hükmolunan miktara talep ettikleri yasal faizin uygulanmamış olması da yerinde görülmemiştir.

Karar belirtilen sebeplerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı ve karşı davacı ... ve ...'ın tüm, davacı ve karşı davalı arsa sahiplerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün davacı ve karşı davalı arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 26.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/227, Karar No: 2017/1451, Tarih: 01.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/227 E.  ,  2017/1451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, görevi ihmal

HÜKÜM : Düşme

I-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkındaki hükümlere ilişen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden önce, sanıklardan ...'nın 10/05/1996, ...'nin 23/02/2007, ...'nin 07/08/2012 tarihlerinde öldükleri anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi delaletiyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca, kamu davasının düşürüldüğü; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'a yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihleri itibariyle yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 Sayılı TCK'nın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davalarının düşürüldüğü, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında verilen hükme ilişen temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 07.07.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6361, Karar No: 2012/10356, Tarih: 17.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/6361 E.  ,  2012/10356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ve ihbar olunan avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı,davalı belediyeye ait temizlik ihalesini aldığını, 35.642,33 TL damga vergisi ile, 21.285,40 TL karar pulu gideri 57.027.73 TL yatırdığını, Kamu İhale Kurulunun 12.05.2008 tarihli kararı ile şartnamedeki bazı hükümlerin yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle ihalenin iptaline karar verildiğini belirterek, 57.027,73 TL.nın Fesih tarihinden itibaren ticari avans faizi ile davalı belediyeden tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... ve müdahil ... bakanlığı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu asıl alacak yönünden davanın kabulü ile 35.642,33 TL damga vergisi ile 21.285,40 TL karar pulu bedeli olmak üzere toplam 57.027,73 TL nin dava tarihi olan 11/05/2010 tarihinden itibaren Merkez Bankası'nın kısa vadeli kredilere uyguladığı değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... ve müdahil ... bakanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, aldığı temizlik ihalesinin ihale şartnamesindeki bazı hükümlerin yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptal edildiğini belirterek, yatırdığı damga vergisi ve karar pulunun tahsili istemiyle davalı belediyeye karşı eldeki davayı açmıştır.Yargılama aşamasında dava ...

2012/6361-10356

Bakanlığına ihbar edilmiş, davalı ... bakanlığı müdahale dilekçesi vermiştir. Müdahil ... Bakanlığı hakkında bir hüküm kurulmamıştır. Bu nedenle mahkeme kararını temyiz etmeye hakkı yoktur. Temyiz dilekçesi incelenmeksizin reddi gerekir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

SONUÇ: 1. Bent gereğince ... Bakanlığının temyiz dilekçesinin reddine, 2.bent gereğince davalı belediyenin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2.540.55 TL. kalan harcın davalıdan alınmasına, 17.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1583, Karar No: 2022/5012, Tarih: 25.05.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/1583 E.  ,  2022/5012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

VEK. AV. ...

VEK. AV. ...

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen menfi tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, ilk derece mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 25/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/26907, Karar No: 2022/23583, Tarih: 28.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/26907 E.  ,  2022/23583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanık ...’ün müşteki ...’e söylediği “seni yaşatmayacağım, bu ...’u sana dar edeceğim" şeklindeki sözlerin, TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıyla aynı maddenin 2. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğundan bahisle şikayetten vazgeçme sebebiyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, sair yönleri incelenmeksizin, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2553, Karar No: 2019/6822, Tarih: 31.10.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2553 E.  ,  2019/6822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 23. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 31/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9406, Karar No: 2017/10878, Tarih: 30.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/9406 E.  ,  2017/10878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin sokağa park ettiği motosikletinin düz kontak yapılarak çalınması biçimindeki eylemin, TCK'nın 142/1-e maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması, iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırları aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17499, Karar No: 2014/12099, Tarih: 12.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17499 E.  ,  2014/12099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak ve hükmün ilk fıkrasında gün adli para cezasının günlüğü 20 yerine sehven 500 TL yazılması sonuç adli para cezası doğru olduğundan maddi hata kabul edilerek yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2112, Karar No: 2011/2691, Tarih: 05.04.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/2112 E.  ,  2011/2691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli yağma, nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda; şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından beraetlerine, atılı diğer suçlardan mahkümiyetlerine dair, Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.04.2010 gün ve 2008/192 Esas, 2010/65 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili, O Yer C.Savcısı ve sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İddianame içeriğine, sevke, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 27.05.2010 gün ve 2010/7-8 sayılı Kararına göre temyiz incelemesi yapma görevi Yüksek 6. Ceza Dairesine ait bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10617, Karar No: 2021/520, Tarih: 20.01.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/10617 E.  ,  2021/520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı Çağlayan Basım Yayın Dağıtım Ambalaj San. ve Tic. A.Ş.'ten alınmasına, 20/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6388, Karar No: 2016/4653, Tarih: 24.10.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6388 E.  ,  2016/4653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1- ...

2- ...

Vekilleri Av. ...

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar vekili Av. ... gelmiş, davacı taraftan gelen olmadığından, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı, dava konusu 58 numaralı parsele hisseli olarak malik olduğunu, davalı kooperatif ile kendisi ve diğer arsa sahipleri arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme ile arsa sahiplerine %43, yüklenici kooperatife ise %57 hisse verilmesinin kararlaştırıldığını, davalı tarafından inşaatın bitirildiğini ve dairelerini teslim aldıklarını, arsa sahipleri ve yüklenici arasında imzalanan yönetim planı sözleşmesi ile kafeterya ve spor salonu olan alanların kiraya verileceği ve bu kira gelirlerinin hisseler nispetinde taraflara paylaştırılacağının hüküm altına alındığını, 2011 yılından itibaren ortak alanların bir kısmının yönetim ofisi olarak kullanılmaya başlandığını, ancak 2013 yılında seçilen yeni yönetimin ofis olarak kullanılan bu alandaki eşyalarını izinsiz olarak attığını ve bu alanı kullanmasına engel olduğunu, bu nedenle kendi oturduğu blok yönetimi için bir daireyi ofis haline getirdiğini, bu nedenle dairenin kira gelirinden mahrum kaldığını, söz konusu ofis, kafeterya ve spor salonu olarak kullanılan alanlarda kullanımının davalılarca engellendiğini, davalılarca bu alanların işgal edildiğini, bu alanlardan elde edilen gelirlerden mahrum bırakıldığını, bu hususta davalılara iihtarname gönderdiğini ancak olumsuz cevap verildiğini ileri sürerek, 4.650,00 TL ecrimisilin 2013 Ocak ayından itibaren yasal faiziyle tahsili ve ortak alanlara müdahalenin önlenmesi ile bu alanlardaki hissesinin tarafına verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı ile diğer arsa malikleri arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğunu, bu nedenle davacının tek başına dava açamayacağını, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca davalı kooperatifçe inşaatın tamamlanarak dairelerin teslim edildiğini, kiralanabilir bir kafeterya ve spor salonu bulunmadığını, 4. blok zemin katın tüm maliklarin ortak kullandıkları alan olduğunu, kiralanan bir ortak alan bulunmadığını, ortak alanların arsa hisseleri nispetinde bölünerek özel ofisler kurulmasının ve özel kullanıma bırakılmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

.../...

S.2