muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13941, Karar No: 2014/18259, Tarih: 24.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/13941 E.  ,  2014/18259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/03/2013

NUMARASI : 2011/146-2013/165

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı ve davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacının açtığı ortaklığın giderilmesi davası ile intifadan men koşulunun gerçekleştiği kabul edilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, dava konusu 8 parsel sayılı taşınmazdaki 4 numaralı bağımsız bölümde 1/2şer paylarla malik olan davacı ile davalının 20.12.2004 tarihli kararla boşandıkları, kararın kesinleşmesi ile evlilik birliğinin sona erdiği, mesken niteliğindeki taşınmazı davalının 15.09.2004 başlangıç tarihli sözleşme ile kiraya vererek tasarrufunda bulundurduğu saptanmak ve davalının zamanaşımı itirazı kabul edilmek suretiyle ecrimisile karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davacı tarafın temyiz itirazlarına gelince;

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde intifadan men koşulu aranmaz.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde intifadan men koşulu aranmaz.

Sayılan bu istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olayda ise, dava konusu taşınmazın davalı tarafından ilk kez 15.09.2004 tarihinde kiraya verildiği sabit olup, anılan kira sözleşmesi davalı tarafından dosyaya sunulmuştur. Yukarıda açıklandığı üzere kiraya verilerek hukuki semere elde edilen taşınmazlar için ayrıca intifadan men koşulunun aranmasına gerek olmadığı gibi, davacı tanıkları da davacının taşınmazdan ve kira gelirinden yararlanma isteğini davalıya bildirdiğini beyan ettikleri anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler ve değinilen olgular gözetilmek suretiyle, dava tarihinden geriye dönük olarak beş yılık süre için ecrimisile karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile ortaklığın giderilmesi davasından sonraki dönemle sınırlı olarak yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı tarafın bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10693, Karar No: 2016/967, Tarih: 26.01.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/10693 E.  ,  2016/967 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

14. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2015/10693

KARAR NO : 2016/967 Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı vekili tarafından, 10.03.2015 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesi verilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; talebin reddine dair verilen 11.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, mirasçılık belgesi istenilen ...'in kimlik bilgilerine ulaşılamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Davacı, dahili davalı olduğu ...Kadastro Mahkemesinin 2013/10 Esas sayılı dosyasında mahkemece dedesinin babası olan ...'in mirasçılık belgesini ibraz etmek üzere süre verildiğini belirterek mirasçılık belgesi verilmesini istemiştir.

Mahkemece, muris ...'in nüfus kayıtlarına ulaşılamadığı, nüfus kayıtlarının ...'den itibaren başladığı ve nüfus kaydı bulunmayan kişiye ait mirasçılık belgesi verilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Bir davada sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, taraflardan delillerinin sorulup saptanması, davanın sonucunu etkileyecek tüm delillerin eksiksiz toplanması, ilgili yerlerden gerekli belgelerin getirtilmesi, daha sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekir. Bunun yanında mirasçılık belgesi verilmesi istemiyle açılan davaların çekişmesiz yargıya tabi olması nedeniyle bu tür davalarda re'sen araştırma prensibinin uygulanacağı, mirasçılar tarafından açılmış bu tür davalarda davacının sadece kendisinin mirasçı olduğunu, başka bir deyişle kendisi ile murisi arasındaki soybağım kanıtlamak zorunda olduğu, başka mirasçı bulunup bulunmadığının ve miras paylarının ise mahkemece re'sen belirleyeceği kuşkusuzdur.

Öte yandan 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 30. maddesi gereğince; doğum ve ölüm öncelikle nüfus sicilindeki kayıtlarla, nüfus sicilinde kayıt bulunmaması veya bulunan kaydın doğru olmadığının anlaşılması halinde gerçek durumun her türlü delille ispat edilebilir.

Somut olaya gelince, dosya içeriğinden mahkemece ilgili nüfus müdürlüğünden muris Mahmut Sünter'e ait verasete esas nüfus kayıt örnekleri istenildiği anlaşılmıştır. İlçe Nüfus Müdürlüğünün cevabi yazılarında verasete esas kayıtları istenen şahsın kaydına rastlanılmadığından bahisle ...'in verasete esas kayıtlarının gönderildiği anlaşılmaktadır.

Somut olaya gelince, dosya içeriğinden mahkemece ilgili nüfus müdürlüğünden muris Mahmut Sünter'e ait verasete esas nüfus kayıt örnekleri istenildiği anlaşılmıştır. İlçe Nüfus Müdürlüğünün cevabi yazılarında verasete esas kayıtları istenen şahsın kaydına rastlanılmadığından bahisle ...'in verasete esas kayıtlarının gönderildiği anlaşılmaktadır.

Davacının murisi Mahmut Sünter'in mirasçısı olup olmadığının belirlenebilmesi için öncelikle dava dilekçesinde ismi açıklanan muris ...'in nüfus kaydının bulunup bulunmadığının araştırılması, nüfusta kayıtlı olmadığının belirlenmesi halinde muris ile arasındaki soybağım, başka bir deyişle murisin mirasçısı olduğunu kanıtlama yükünün kendi üzerinde olduğu da hatırlatılarak davacıdan yukarıda açıklanan olguları ispat için tanık dahil tüm delillerin toplanması, bu yolla muris ile davacı arasında soybağı bulunup bulunmadığının duraksamasız saptanması gerekir. Ayrıca murisin diğer mirasçılarının belirlenmesinin de mahkemenin görevine girdiği gözetilerek davada sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için murisin diğer çocuklarının kimler olduğunun saptanması, bu saptamanın yapılabilmesi için öncelikle davacı ve kimliği belirlenen diğer mirasçılardan bu hususların sorulması, gerekirse re'sen tanık dinlenmesi ve zabıta araştırması yapılması, nüfusta kayıtlı iseler nüfus kayıtlarının getirtilmesi gerekir. ... İlçe Nüfus Müdürlüğünün cevabi yazısında murisin nüfus kayıtlarına ulaşılamadığı belirtilmiş ise de dosyada mevcut nüfus kayıtları gönderilerek, davacının murisi ... Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünden arşiv araştırılması yaptırılarak, kayıtları olup olmadığı sorularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 26.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/252, Karar No: 2012/21553, Tarih: 21.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/252 E.  ,  2012/21553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, namlusu içerisinde gaz ayırıcı parçası mevcut bulunan dava konusu silahın, gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun çapta, özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceğinin belirtilmesi karşısında; dava konusu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Hükümden önce yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.7.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, koşullarının varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Adli sicil kaydı bulunmayan sanığın, yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık irdelenmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9603, Karar No: 2012/11864, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9603 E.  ,  2012/11864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz daimi irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

İrtifak hakkı tesis edilmek amacıyla yapılan kamulaştırma işleminde kamulaştırma bedeli, taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki ve irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değerleri arasındaki farktan ibarettir. Taşınmazın niteliği dikkate alınarak Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin 3. fıkrası hükmüne göre, taşınmazın tamamının bir bütün olarak değeri tespit edildikten sonra aynı maddenin son fıkrası uyarınca irtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oran ve tutarının gerekçeleri ile belirtilmesi gerekir. İrtifak hakkı tesisi nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oranı; taşınmazın cinsi, niteliği, kullanım şekli, irtifak hakkının özelliği ile kapladığı alanı ve istikameti gözönünde bulundurularak belirlenir. Yargıtay uygulamalarında; taşınmazın niteliğine uygun kullanımını önemli ölçüde etkileyen özel bir durum söz konusu olmaması halinde, arazilerde irtifak nedeniyle olabilecek değer kaybının, irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin %35 ini aşmaması gerektiği kabul edilmektedir.

Dava konusu taşınmazın miktarı ve irtifak tesis edilen alan ile yer ve özelliği dikkate alındığında, taşınmazın niteliğine uygun kullanımını önemli ölçüde etkileyen özel bir durum da söz konusu olmadığı halde irtifak değer kaybının en fazla %6.15 oranında olması gerekirken %8 oranında kabul edilerek yüksek irtifak bedeline hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9079, Karar No: 2018/523, Tarih: 25.01.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/9079 E.  ,  2018/523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... ...vekili, 25/09/1995 tarihli dava dilekçeleriyle,.... köyünde bulunan sınırlarını bildirdikleri 4 adet taşınmazın davalılarla ortak murisleri olan ...'ye ait iken onun ölümüyle mirasçılarına intikal ettiğini ancak davalıların muaraza çıkartarak kendi hisselerini tanımadıklarını ileri sürerek davalıların müvekkil hisselerine müdahalesinin meni ile muarazanın giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... cevabında davacıların baba bir anne ayrı üvey kardeşleri olduğunu, dava konusu Kirşeyan namlı taşınmazı annesinden kalan mezarlık altı namlı taşınmaz karşılığı yaptığı trampa ile aldığını, mezarlık altı namlı taşınmazın da tamamen annesinden kaldığını, .... namlı taşınmazı yaklaşık 10 yıl kadar önce imar ihya ederek kazandığını, bu taşınmazların davacılarla müşterek murislerinin ilgisi olmadığını, Evinaltı namlı taşınmazın ise murisleri dedeleri.... tarafından 05/10/1956 tarihli satış senedi ile kardeşi... ve kendisine satıldığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Yargılama sırasında yörede yapılan kadastro çalışmalarında dava konusu taşınmazların bir kısmı hakkında 127 ada 12 parsel olarak 2 katlı kargir ev ve samanlık ve tarla niteliğiyle ve 133 ada 7 nolu parsel olarak tarla niteliğiyle tutanak düzenlenmesi, bir kısmının da orman sınırları içinde bırakılması üzerine mahkemece görevsizlik kararı verilerek dosya kadastro mahkemesine gönderilmiştir.

Kadastro mahkemesince yapılan keşif sonrası alınan fen bilirkişi raporundan davacıların dava konusu yaptıkları Mezarlık altı namlı taşınmazın 102 ada 1 orman parseli içinde kaldığı, Büyük ova namlı taşınmazın ise büyük kısmının 102 ada 1 orman parselinde kaldığı ayrıca bir kısmının ise 221 ada 1 nolu parsele tekabül ettiği anlaşılmıştır.

Yapılan yargılama sonucu davanın reddine, 133 ada 7 ve 127 ada 12 parsel sayılı taşınmazların İlyas evlatları ... ve ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline, 102 ada 1 ve 221 ada 1 parsellerin ise tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava müdahalenin men'i istemiyle açılmış kadastro tespitine itiraza dönüşmüştür.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi uyarınca yapılıp 09/05/2007 - 08/06/2007 tarihleri arasında ilan edilen orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 25/01/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4918, Karar No: 2022/16604, Tarih: 11.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/4918 E.  ,  2022/16604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 660,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

20/07/2015 ve 22/07/2015 olan suç tarihlerinin 21/07/2015 olarak yazılması mahallinde düzeltilebileceğinden, zincirleme olarak işlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde TCK’nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 11/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2616, Karar No: 2019/6766, Tarih: 30.10.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2616 E.  ,  2019/6766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL (Kapatılan) 71. Asliye Ceza Mahkemesi Mahkemesi)

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/742, Karar No: 2018/1026, Tarih: 12.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/742 E.  ,  2018/1026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında zorunlu olarak atanan müdafii hükmü temyiz etmiş ise de, 19.07.2013 tarihinde yapılan sorgusu esnasında 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun, müdafii istemediğini beyan etmesi nedeniyle zorunlu müdafiinin görevinin sona ereceğinin, yokluğunda verilen karar kendisine usulüne uygun şekilde tebliğ edilen suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminde de bulunmadığının anlaşılması karşısında; görevi sona eren zorunlu müdafiinin ... hakkında verilen hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 12/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.