muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5833, Karar No: 2014/21263, Tarih: 16.12.2014

Sanık ... adli sicil kaydındaki ilamın tekerrüre esas olması karşısında tebliğnamadeki 2-a nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan mahkûmiyetin kesinleşme tarihi, adli sicil kaydı içeriği ve UYAP sisteminde yer alan kayıtlara göre "15/06/2009" olup; bu tarihin incelemeye konu davaya ilişkin suç tarihinden sonraki bir tarih olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ancak, sanığın adli sicil kaydındaki Adapazarı Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2003/60 E., 2003/326 K sayılı 12/04/2004 kesinleşme tarihli ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... hakkında kurulan hükümlerde tekerrüre ilişkin bölümün çıkartılarak yerine, “sanığa ait adli sicil kaydına göre, ''Adapazarı Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2003/680 E., 2003/326 K sayılı mahkumiyet kararı nedeniyle, sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine'' şeklinde yazılması, yine hüküm fıkralarından, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28326, Karar No: 2017/12306, Tarih: 24.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/28326 E.  ,  2017/12306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte suça sürüklenen çocuktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Suça Sürüklenen Çocuk ... hakkında bina içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin 30,00 TL'sinin çalındığının anlaşılması karşısında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 16,00 TL davetiye giderinin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/891, Karar No: 2017/740, Tarih: 26.01.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/891 E.  ,  2017/740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Soybağının Düzeltilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 6,20 TL'nin temyiz eden davalı ...'ten alınmasına, 26.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6957, Karar No: 2019/16672, Tarih: 27.11.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/6957 E.  ,  2019/16672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Katılanın aşamalarda değişmeyen anlatımlarının tanık beyanı ile de doğrulanması ve adli raporunun içeriği karşısında, sanığın kendisini tedavi etmekte olan katılan doktoru koluna vurmak suretiyle yaraladığı sabit olduğu halde, atılı suçtan mahkumiyeti yerine, katılanın koluna kasten vurduğuna ilişkin kanaate ulaşılamadığı şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2- Hastane acil servisinde gerçekleşen hakaret eyleminde aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı, sanık ..., katılan ... vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18200, Karar No: 2013/1886, Tarih: 07.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/18200 E.  ,  2013/1886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/04/2011 gününde verilen dilekçe ile araç hasarı ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 28/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, araç hasarı ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 16/12/2011 ve 10/07/2012 tarihlerinde iki defa davacı tarafından takipsiz bırakıldığından işlemden kaldırılmış ve davacı tarafından yenilenmiştir. Ancak ikinci yenilemeden sonra 28/09/2012 tarihli duruşmada davanın taraflarının da hazır bulunduğu duruşmada davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

HMK'nın 150/6 maddesine göre; "İşlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi halde dava açılmamış sayılır." şeklinde düzenleme mevcuttur. Bu hükümde "ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz" denildiği için, bir dava iki defa takipsiz bırakılabilir. İki defa da yenilenebilir. Ancak ikinci yenilemeden sonra davanın tekrar üçüncü defa takipsiz bırakılması halinde davanın açılmamış sayılmasına karar verilir.

Mahkemece yukarıda açıklanan usul hükmüne aykırı olarak ikinci defa takipsiz bırakılan ve yenilenen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18243, Karar No: 2020/9165, Tarih: 22.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/18243 E.  ,  2020/9165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan 8 ay 26 gün hapis cezasının aynı Kanun'un 52/2.maddesi uyarınca para cezasına çevrilirken 5.320 TL adli para cezası yerine 5.120 TL olarak eksik adli para cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ... ’nın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2610, Karar No: 2024/3125, Tarih: 11.06.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/2610 E.  ,  2024/3125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/346 E., 2023/876 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düşme

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın mahkûmiyetine karar verildikten sonra, temyiz incelemesi esnasında UYAP kayıt sistemi üzerinden çıkartılıp dosyasına eklenen nüfus kayıt örneğinden sanığın 06.04.2024 tarihinde öldüğü tespit olunmakla, belirtilen hususun mahallinde araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından, hükmün bu itibarla 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.06.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21630, Karar No: 2014/18297, Tarih: 22.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/21630 E.  ,  2014/18297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 22/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10353, Karar No: 2015/22147, Tarih: 26.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10353 E.  ,  2015/22147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/913-2014/314

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4554, Karar No: 2020/2323, Tarih: 19.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/4554 E.  ,  2020/2323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52/2-4, 51/1-3 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

...’da kayısı satışı yapan katılan ...’ün, 10/08/2012 tarihinde sanık ... ile fikir ve eylem birliği içinde hareket eden temyiz dışı ...'a ait hattan arandığı, temyiz dışı ...'nın kendisini ...adıyla tanıttığı ve siparişi üzerine katılanın, ... ilinden ... ilçesine 2,5 kg kuru kayısı numunesini kargo ile gönderdiği, ardından farklı bir numara ile katılanın yeni sipariş için arandığı, anlaştıkları üzere katılanın toplamda 5.476 kg kayısıyı ...'dan kendi temin ettiği araçla yanında tanık... da bulunduğu halde ... ilçesine getirdiği, temyiz dışı ...'nın, katılan ve tanığ... ilçesinde karşılayıp kendisinin ...nın adamı olduğunu söylediği, onları...Mahallesi ... sokağa getirdiği ve sokak girişinde bulunan inşaatın önünde durdukları, kayısıları oraya indirtmek üzere hamal çağırdığı ve hamalların kayısıları söz konusu yere indirmeye başladıkları, kayısılar taşınırken ...'nın, katılan ve ...’ı yemeğe götürdüğü ve ...'lının da oraya geleceğini söylediği, yemek devan ederken telefonla konuşmak bahanesiyle katılan ve tanığın yanından ayrıldığı; ancak, geri dönmediği, durumdan şüphelenen katılanın kayısıların indirildiği yere gittiğinde burada kimseyi göremediği ve kayısıların da bıraktıkları yerde olmadığı, temyiz dışı ...’nın katılanı yemeğe götürme bahanesiyle oyaladığı sırada, sanık ...'in kayısıları yeğeni olan ...'in evine taşıttığı anlaşılmakla; eylemin TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kararın usul ve esas bakımandan hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24908, Karar No: 2022/12273, Tarih: 13.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/24908 E.  ,  2022/12273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sinop 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükme karşı davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin temyiz isteminin istinaf kararının kesin nitelikte olması nedeniyle HMK'nın 362/1-a maddesi uyarınca reddine dair verilen 15.10.2021 tarihli ek kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davacıların oğlunun davalı tarafından öldürüldüğünü, davalının Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2016/42 Esas 2017/11 Karar sayılı dosyasıyla yargılanıp ceza aldığını, oğullarının vefatı sebebiyle davacıların maddi ve manevi olarak zarara uğradıklarını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00-TL maddi tazminat ile her bir davacı için ayrı ayrı 35.000,00-TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini artırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karara karşı davalı tarafça istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 42.768,50 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın; davacı ... Tüleniçin 64.454,56 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın kesin nitelikte olması nedeni ile temyiz başvuru dilekçesinin reddine dair ek karar verilmiş, verilen ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Davalı vekilinin davacı ... yönünden ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun(HMK) 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ye eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2021 yılı için 78.635,00 TL’dir.

HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 78.635,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 78.635,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

Davacı ... lehine, davalı aleyhine kabul edilen tazminat miktarı 62.768,50 TL olup yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmadığından davalının davacı ... yönünden temyiz itirazının reddi ile 15.10.2021 tarihli ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2.Davalı vekilinin davacı ...'e yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Davacı ... lehine, davalı aleyhine kabul edilen tazminat miktarı 84.454,56 TL olup, yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının üzerinde kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesinin davacı ... yönünden temyiz kabiliyeti olmakla 15.10.2021 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, işin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine geçildiğinde;

3.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının reddi ile 15.10.2021 tarihli ek kararın ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle 15.10.2021 tarihli ek kararın KALDIRILMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, HMK 373. maddeleri uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 3.335,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 13.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.