muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/21485, Karar No: 2017/9834, Tarih: 06.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/21485 E.  ,  2017/9834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 20.10.2000'den 22.03.2013'e kadar davalıya ait işyerinde çalıştığını, işten çıkartıldığı tarihte aylık net 1.850,00 TL ücret aldığını, işyerinde verilen üç öğün yemekten ve koğuş hizmetinden yararlandığını, davalı şirketin işyeri yöneticilerinin davacının çalışmasından verim alamadıklarını, daha fazla çalışması gerektiği halde çalışmadığını belirterek aynı işyerinde çalışan iki kardeşi ile birlikte işten çıkardığını, davalının çıkıştan sonra davacıyı hesabını almak üzere muhasebeye gönderdiğini, muhasebe bölümünde davacıya iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı nedenle sona erdirildiğine ilişkin belge imzalatılmak istenildiğini, davacının belge imzalamayınca da hiçbir ödeme almadan işyerinden ayrılmak zorunda kaldığını, davacıya yıllık izinlerinin kullandırmadığını, haftanın 7 günü, sabah 08.00’da çalışmaya başladığını, akşam 17.30’da işten ayrıldığını, bir saat yemek molası kullandığını, haftanın 7 günü çalıştırıldığını, 2-3 ayda bir 5-7 günlük toptan izinlerle memleketine gönderildiğini, bu izinlerin hafta tatili yerine sayıldığını, Yüksek Mahkemeye göre haftada bir gün kullandırılmayan izinlerin hafta tatili izni olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığını, hafta tatili ile elde edilmek istenen yararın sağlanamadığını, bu şekilde kullandırılan izinlerin ancak mazeret izni olarak kabul edilebileceğini, dini bayram günleri dışında kalan bütün resmi ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 20.01.1007, 01.04.2008 - 02.12.2008, 06.05.2009 - 22.03.2013 tarihleri arasında şirkette operatör olarak çalıştığını, asgari ücretle işe başladığını, 2011 yılı Ağustos ayında net maaşının asgari geçim indirimi dâhil 1.171,69 TL olduğunu, iş akdinin, İş Kanunu’nun 25. Maddesi gereğince, operatörlük görevinde en az 20 gün boyunca verilen görevleri yerine getirmemesi, işi yavaşlatması, aksatması nedeniyle, haklı sebeple feshedildiğini, bu durumun birim amirlerinin ortaklaşa imzaladıkları ihtarnameden de görüleceğini, işin aksaması sonucu davalı şirketin zarara uğradığını, fazla çalışmanın fiilen mümkün olmadığını, üçlü vardiya sistemiyle çalışıldığını, davacının iş yaptığı bölümde ise işin niteliği gereği sadece gündüzleri çalışma yapıldığını, herhangi bir izin ücreti alacağının da bulunmadığını, yasal izin haklarının tüm çalışanlara kullandırıldığını, davacının iddia ettiği gibi davalı şirket tarafından üç öğün değil, tek öğün yemek verildiğini, ayrıca işçilere koğuş hizmeti sağlanmadığını, sadece alan içinde bulunan boş binadan yararlandıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin ilk kararı, Dairemizin 25/04/2016 tarih ve 2015/956 Esas, 2016/10291 Karar sayılı ilamıyla;

“Somut uyuşmazlıkta, dosyadaki SGK belgelerinin incelenmesinden 20.10.2000- 14.03.2002 tarihleri arasında davacının işvereni olarak görünen “...” nolu işyerinin ünvanının “... ve ... Ortaklığı”, işyeri yetkilisinin ise “Şehmus Tatlıcı” olduğu, “2091141” sicil nolu davalı şirketin yetkilisinin de “Şehmus Tatlıcı” olduğu, nitekim davalı tanığı ...'in de beyanında, davacının 2001 yılında işe girdiğini belirttiği, bu durumda davacının 20.10.2000-14.03.2002 tarihleri arasında çalıştığı işveren ile 15.03.2002 tarihinden sonra çalıştığı davalı işveren arasında organik bağ bulunduğu anlaşılmakla, 20.10.2000-14.03.2002 tarihleri arasındaki sürenin işçilik alacakları hesabında dikkate alınmaması hatalıdır

Tazminat hesabında dikkate alınması gereken giydirilmiş brüt ücretin miktarı noktasında da taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Kıdem ve ihbar tazminatlarına esas alınacak olan ücretin tespitinde 4857 sayılı İş Kanununun 32 nci maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler tazminat hesabında dikkate alınır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı tanığı Zafer Arslan'ın beyanından, barınmanın davalıya ait olduğu anlaşılmakla, barınma bedelinin kıdem ve ihbar tazminatları hesabına esas alınan giydirilmiş brüt ücretin tespitinde dikkate alınmaması hatalıdır.

Bilirkişi raporundan sonra ve ödeme def'i niteliğinde sunulan izin belgeleri ile puantaj kayıtlarının değerlendirmeye tabi tutulmaması da hatalıdır.” gerekçeleri ile bozulmuştur.

Somut uyuşmazlıkta, davacı tanığı Zafer Arslan'ın beyanından, barınmanın davalıya ait olduğu anlaşılmakla, barınma bedelinin kıdem ve ihbar tazminatları hesabına esas alınan giydirilmiş brüt ücretin tespitinde dikkate alınmaması hatalıdır.

Bilirkişi raporundan sonra ve ödeme def'i niteliğinde sunulan izin belgeleri ile puantaj kayıtlarının değerlendirmeye tabi tutulmaması da hatalıdır.” gerekçeleri ile bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yıllık izin ücret alacağına dayanak hizmet süresi 11 yıl olmasına rağmen 9 yıl üzerinden hesaplanması sonucunda davacının yıllık ücretli izin alacağının 40 gün eksik belirlenmesi hatalıdır.

3-Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.).

Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Mahkemece fazla mesai ücret alacağına hükmedilirken kayıtlara dayalı olarak belirlenen döneme ilişkin taktiri indirim yapılması hatalıdır.

4- Davacı vekili tarafından ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının taktiri indirim yapılarak talep edilmesine rağmen Mahkemece talep edilenden tekrar indirim yapılarak aza hükmedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3679, Karar No: 2006/5561, Tarih: 30.05.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/3679 E.  ,  2006/5561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi  :  Küre Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarih   :  20/12/2005

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 30.000.00 YTL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılar vekilince istenilmesi ve duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23/05/2006 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılar vekili Avukat E. B. ile karşı taraf vekili Avukat A. B. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava açılmadan önce,işveren sorumluluk sigorta poliçesi nedeniyle Güneş Sigorta A.Ş tarafından ibraname ve feragatname ile ölen sigortalının annesi  ve babasına ayrı ayrı 5.920.000.000TL, davalı işverenlik tarafından ise, ödeme makbuzu başlıklı belge ile,  ileride açılacak maddi ve manevi tazminat davalarında hükmedilecek meblağa mahsuben davacı anne F. U. ile baba N. U.’a ayrı  ayrı 4.144.898.257.TL ödendiği,Güneş Sigorta A.Ş.’nin yaptığı ödemelerin maddi tazminata karşılık olduğu uyuşmazlık konusu değildir.Uyuşmazlık işverenliğin ileride açılacak maddi ve manevi tazminat davalarında hüküm altına alınacak meblağa mahsuben ölenin anne ve babasına yaptığı ve davacılarca da bu şekliyle kabul edilen ödemelerin dava sonunda hükmedilecek tazminatlardan indirilmesinin mümkün olup olmadığı, indirilebilirse ne şekilde indirileceği noktasında toplanmaktadır.Uyuşmazlık konusu 08.12.2004 tarihli ödeme makbuzu incelendiğinde yapılan ödemenin, sigortalının hak sahiplerinin yargılama sonunda belirlenecek tazminatlarının bir bölümünü karşılamayı amaçladığı avans mahiyetinde olduğu anlaşılmaktadır.Somut olayda maddi tazminat talepli dava açılmadığına göre işverenlikçe yapılan ödemenin takdir edilecek manevi tazminattan düşülerek bakiyesinin karar altına alınmasının gerektiği açıktır.

Yapılacak iş, davacı anne ve babaya işverenlik tarafından ayrı ayrı ödenen  4.144,90YTL hüküm altına alınan manevi tazminattan indirilmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Yapılacak iş, davacı anne ve babaya işverenlik tarafından ayrı ayrı ödenen  4.144,90YTL hüküm altına alınan manevi tazminattan indirilmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın işverenlikçe anne ve babaya  yapılan ödemelerin anılan davacılara yararına hükmedilecek manevi tazminattan indirilmesi gerektiği göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalılar  yararına takdir edilen 450.00 YTL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine,  temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine,  30.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11890, Karar No: 2021/7035, Tarih: 18.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11890 E.  ,  2021/7035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Asıl davanın kısmen kabulüne, birleştirilen davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idareler vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idareler vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda taşınmazın tamamının davacıların hisseleri oranında bedelinin belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazda birleştirilen davanın davalısı Melikgazi Belediyesi sorumluğunda olduğu kabul edilmek suretiyle bedeline hükmedilen bölümlere ilişkin olarak, asıl davanın davalısı DSİ Genel Müdürlüğü vekilince dosyaya sunulan temyiz dilekcesine göre; bu bölümlerin kanal ulaşım yolu olarak idarelerince açıldığı ve sonradan Melikgazi Belediye Başkanlığınca asfaltlandığının bu kısımların da kanalın ayrılmaz bir parçası olarak idareleri lehine tesciline karar verilmesi gerektiğini beyan etmiş olduğu gözetildiğinde dava konusu taşınmazın tamamı yönünden asıl davanın davalısı DSİ Genel Müdürlüğünün sorumlu olduğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulması gerektiği gibi,

2- Kabule göre de;

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre taşınmaza asıl davanın davalısı DSİ Genel Müdürlüğünce 1975 yılında elatılmış olup, bu itibarla taşınmaza 04/11/1983 tarihinden önce el atıldığı anlaşılmakla asıl dava yönünden davacı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idareler vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı ...'ndan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4543, Karar No: 2019/3008, Tarih: 07.03.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/4543 E.  ,  2019/3008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2.089,91 TL. kalan harcın davalı ...'ten alınmasına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21817, Karar No: 2015/20011, Tarih: 19.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21817 E.  ,  2015/20011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 30.06.2015

No : 2015/185-2015/1128

Dava, Alman rant sigortasına giriş tarihi olan 02/02/1973 tarihinin Türkiye içinde sigortalılık başlangıcı olduğunun, müracaat tarihini takip eden aybaşı olan 01/09/2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti, ödenmeyen aylıkların ödenmesi gereken aydan itibaren yasal faizi ile birlite tahsili, istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın konusuz kalması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının 02/02/1973 tarihinde zorunlu prim süresi (Pflichtbeitragszeit) kapsamında Alman rant sigortasına girişinin bulunduğu, 26/06/2014 tarihinde yurtdışında geçen borçlanmaya esas süreleri borçlanmayı talep ettiği, talebi üzerine kurumca 5510 Sayılı yasanın 4/1-a maddesi kapsamında 3750 gün üzerinden borç tahakkuk ettirildiği, tahakkuk ettirilen borcun tamamının 19/08/2014 tarhinde ödendiği, ödeme sonrası davacı tarafından 23/08/2014 tarihinde tahsis talebinde bulunulduğu, ancak kurumca 3201 Sayılı yasanın 5/3.maddesi uygulanarak koşulları oluşmadığı gerekçesiyle talebin reddedildiği, daha sonra 6652 sayılı yasanın yürürlüğe girmesiyle, davacınn tahsis talep tarihi 6552 sayılı yasanın yürürlük tarihi olan 11/09/2014 tarihi kabul edilerek, 01/10/2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı, anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacının 11/09/2014 tarihindeki tahsis talebi üzerine, 01/10/2014 tarihinden geçerli olmak üzere yaşlılık aylığı bağlandığının anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın konusuz kalması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 3201 sayılı Kanun 5., 6., 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçici 7.maddesi delaletiyle mülga 506 sayılı Kanunun 59 ve devamı maddeleri ile geçici 81. maddeleridir.

3201 sayılı Yasa gereğince borçlanan Türk vatandaşlarına yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için, a) Yurda kesin dönülmüş olması, b) Tahakkuk ettirilen borcunun tamamının ödenmiş olması, c) Borcunun tamamının ödenmesinden sonra yazılı istekte bulunulması, şarttır. (Değişik paragraf: 17/04/2008-5754 S.K./79.mad) Yukarıdaki şartları yerine getirenlerden tahsise hak kazananların aylıkları, yazılı istek tarihini takip eden ay başından itibaren başlatılmak üzere 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve 506 sayılı Kanunun geçici 20 nci maddesi hükümlerine göre bağlanır.

506 sayılı Kanunun yaşlılık aylığından yararlanma şartlarını düzenleyen 60/(H) maddesinde ise; “Bu maddede belirtilen yaşlılık aylıklarından yararlanabilmek için, sigortalının çalıştığı işten ayrılması ve yazılı istekte bulunması şarttır.”, yine 62/1 maddesinde ise; “Sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan sonra yazılı istekte bulunan ve yaşlılık aylığına hak kazanan sigortalıya bu isteğinden sonraki aybaşından başlanarak yaşlılık aylığı bağlanır” hükümlerine yer verilmiştir.

3201 sayılı Yasa gereğince borçlanan Türk vatandaşlarına yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için anılan yasanın 6. maddesinde belirtilen şartlarla birlikte, yine yasanın 6/A son fıkrası yollaması ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçici 7.maddesi delaletiyle mülga 506 sayılı Kanunun 59 ve devamı maddeleri ile geçici 81. maddesindeki şartların sağlanması gerekmektedir.

Somut olayda, 23/08/2014 tarihinde tahsis talebinde bulunan davacının, Türkiye sigorta başlangıcının Alman Rantt sigortasına giriş tarihi olan 02/02/1973 tarihi olduğu, talep tarihinde 60 yaşında olup, toplam 3753 prim gün sayısı bulunduğu, bu haliyle 506 Sayılı yasanın Geçici 81/A maddesinin “Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce yürürlükte bulunan hükümlere göre yaşlılık aylığı bağlanmasına hak kazanmış olanlar ile sigortalılık süresi .... 23 yıl ve daha fazla olan erkekler hakkında, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce yürürlükte bulunan hükümler uygulanır.” hükmü uyarınca, tahsis koşullarının oluştuğu nazara alındığında, davacıya 01/09/2014 tarihinden itibaren aylık bağlanması gerekirken, mahkemece, 6552 sayılı yasanın yürülük tarihini tahsis talebi gibi kabul ederek davacıya 01/10/2014 tarihinden itibaren aylık bağlayan hatalı kurum işlemine dayanılarak, hüküm kurulması, isabetsizdir.

Mahkemenin, yukarıda belirtilen eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak, davanın esasına girerek, yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6532, Karar No: 2012/7240, Tarih: 22.05.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/6532 E.  ,  2012/7240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.06.2010 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.10.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinin tahsili için yapılan ilamsız icra takibine itirazın iptali ile takibin devamı ve icra inkar tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Davalı iş sahibi, iş bedelini davacının yazılı talimatı üzerine dava dışı Hüsnü Teçiman’a ödediğini, bunun yanında mahkemenin yetkili olmadığını, yetkili icra müdürlüğü ve mahkemenin Kartal icra müdürlüğü ve mahkemesi olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Borçlar Kanununun 355 ve devamı maddeleri uyarınca düzenlenen eser sözleşmelerinden doğan davalar veya takipler davalının ikametgahı ( HMK. Md. 6) , işin ifa olunacağı yer ( HMK. Md.10 ve İİK’nun md 50) veya sözleşme ile yetkili kılınan yerde açılabilir (HMK.md.18). Taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmamaktadır. Öte yandan davalı da İstanbul, Kartalda ikamet etmektedir. Bu durumda, yetkili icra dairesinin belirlenmesinde aktin ifa edildiği yer önem kazanmaktadır. Dosya kapsamı ile aktin ifa olunduğu yer belli değildir. Hal böyle olunca mahkemece, taraflardan yetkiye ilişkin delilleri sorulup toplanarak, aktin ifa yeri belirlenmeli ve öncelikle icra dairesi ve mahkemenin yetkili olup olmadığı saptanmalı ve bundan sonra işin esasına incelenmelidir.

Somut olayda, uyuşmazlık sadece belirli bir para alacağının tahsiline ilişkin olmadığından, BK’nın 73 maddesine dayanarak davacı yüklenicinin ikametgahı icra müdürlüğünün ve mahkemenin yetkili kabul edilmesi mümkün değildir.

Karar açıklanan bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 22.05.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.