muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3131, Karar No: 2010/5841, Tarih: 25.05.2010

Kural olarak eserin sözleşmede belirlenen amaca ve fenne uygun imali gerekir. Ancak bazen yüklenici, eserde bulunması gerektiği halde bazı bölümleri kısmen veya tamamen yapmamış, teslim süresi dolmuş, yüklenici temerrüde düşmüş ve özellikle eseri mevcut hali ile terk etmiş ise arsa sahibinin hakları çiğnenmiş olur. İşte bu gibi durumlara ilişkin düzenlemeye Borçlar Kanununun 97.maddesinde yer verilmiş ve anılan maddenin 1.fıkrasında; “Bir şeyin yapılması ile ilgili borç borçlu tarafından yerine getirilmemişse alacaklının, masrafı borçluya ait olmak üzere borcun kendisi tarafından ifasına izin verilmesini isteyebileceği” hükmü getirilmiştir. Görülüyor ki, bu hükümden sözleşmenin tarafı olan arsa sahipleri yararlanabilir. Yükleniciden temlik alan üçüncü kişiler Borçlar Kanununun 97.maddesinden yararlanarak nama ifaya izin isteminde bulunamayacaklarından, davacının buna yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Arsa sahipleri ile yüklenici arasında biçimine uygun düzenlenen 20.11.1995 günlü sözleşmede, 4766 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerine 48 adet villa yapılması, bunun 12 adedinin arsa sahiplerine kalanının yükleniciye bırakılmasının kararlaştırıldığı, 16.02.1999 günlü ek sözleşmede ise 20.11.1995 günlü sözleşmeyle yapımı kararlaştırılan 48 villa işinden vazgeçilerek taşınmaz üzerine 6 adet villa ile 6 adet bloktan ibaret inşaat yapımının kararlaştırıldığı, bunlardan (A) ve (B) blokların arsa sahibine bırakıldığı, sosyal tesisler ile diğer blokların ise yükleniciye verilmesinin öngörüldüğü anlaşılmaktadır. Ne var ki yüklenici, işi eylemli olarak terk etmiş, taraflar 21.05.2004 tarihinde bir araya gelerek tasfiye protokolü yapmıştır. “Avukatlık Kanunu 35.A madde hükmü, ilam niteliğindeki uzlaşma tutanağıdır” başlıklı protokole göre; inşaatın %25 oranında yüklenici tarafından tamamlandığı kabul edilmiş, bu orana karşılık inşaattaki (F) Bloğun yükleniciye, diğer blokların arsa sahiplerine verilmesi kararlaştırılmıştır. Görüldüğü gibi, yüklenicinin işi eylemli feshetmesinden dolayı, feshin tasfiyesinin her ne kadar sözleşmede geriye etkili olduğu yazılmış ise de gerçekte ileriye etkili olarak yapılmıştır.

Feshin ileriye veya geriye etkili olması ayırımı, yüklenicinin yapımını üstlendiği inşaatı kısmen tamamlaması, fakat temerrüdü yüzünden teslim edememesi halinde tasfiyenin nasıl yapılacağı sorunu ile ilgilidir. Eğer feshin sonuçları geriye etkili olacaksa, sözleşme yokmuşçasına tafsiye edileceğinden yüklenici inşaatın yaptığı kısmına orantılı arsa payı değil, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre imal ettiği inşaat bedelini alır. Fesih ileriye etkili kabul edilirse, yükleniciye imalat oranına paralel arsa payı bırakılır. Nitekim somut uyuşmazlıkta, feshin ileriye etkili sonuç doğurması için yükleniciye işi getirdiği %25 fiziki seviyeye uygun olarak inşaattaki (F) Blok bırakılmıştır. Davacıya yüklenici tarafından bu bloktaki hak temlik edildiğinden, davacı yükleniciye karşı şahsi hakkını ileri sürerek mülkiyet talebinde bulunabilir. Ancak;

21.05.2004 tarihli tasfiye sözleşmesinde, yükleniciye bırakılan (F) Bloğun gerçekte ve zeminde neresi olduğu belli değildir. Diğer taraftan, 4766 ada 1 sayılı parselin 19.09.2005 tarihinde 2 parçaya ifraz edildiği, bunlardan 4766 ada 2 sayılı parselin yüklenici adına, 3 sayılı parselin ise arsa sahipleri adına tapuya tescil edildiği, 3 sayılı parsel üzerinde muhtelif bloklar olduğu ve bunlara ilişkin kat irtifakının kurulduğu anlaşılmaktadır. Kısaca, davacının temlik işlemiyle kazandığı şahsi hakkın konusu olan taşınmazın kat irtifakı kurulan bloklarda yer alıp almadığı veya temlik alınan şahsi hakkın 4766 ada 2 sayılı parsel kapsamında kalıp kalmadığı incelenip araştırılmamıştır. Öncelikle bu husus araştırılmalı, hakkın konusu olan yerin gerçekte ve fiilen nerede olduğu açıklığı kavuşturulmalıdır. Davacıya temlik edilen hakkın yüklenici adına tapuda kayıtlı 2 sayılı parselde kaldığı ve burada inşaat bulunmadığı saptanırsa hiç kuşkusuz Borçlar Kanununun 117.maddesi uyarınca bu sözleşmenin ifa olanağı bulunmadığından şimdi olduğu gibi davacının ikinci kademedeki bedel isteminin hüküm altına alınması gerekecektir.

Mahkemece bütün bu yönler üzerinde durulmadan eksik inceleme ve araştırmayla hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; davalı arsa maliklerinden ... 08.03.2005 tarihinde yargılama sırasında ölmüş, mirasçıları ...., ......., 16.05.2009 tarihli dilekçe ile davaya dahil edilmiş olmalarına rağmen karar başlığında bu mirasçılar yerine muris ...’ın gösterilmesi yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 750.00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, 25.05.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/503, Karar No: 2024/556, Tarih: 17.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/503 E.  ,  2024/556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1127 Esas, 2023/1616 Karar

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen çekişmeli taşınmazın kıyı kenar tahdidi içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonucu verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

Miktar veya her paydaş için değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın her paydaş için değeri kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar her paydaşa düşen bedel yönünden karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/77, Karar No: 2014/510, Tarih: 25.11.2014

**Ceza Genel Kurulu         2014/77 E.  ,  2014/510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Günü : 18.12.2013

Sayısı : 3-15

İcbar suretiyle irtikap suçundan sanık ...'nın 5237 sayılı TCK'nun 250/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin, ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 5. Ceza Dairesince verilen 18.12.2013 gün ve 3-15 sayılı hükmün sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.02.2014 gün ve 15 sayılı “onama” istemli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığa atılı icbar suretiyle irtikap suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Adana Cumhuriyet Başsavcılığına 2011 yılı içerisinde ulaşan isimsiz ve imzasız ihbar mektubu sonrasında adliyede görevli bazı Hakim ve Cumhuriyet savcıları hakkında işlem yapılmasına ... tarafından izin verildiği, 28.11.2011 tarihinde ise soruşturmayı yürüten ... Başmüfettişine isimsiz ancak imzalı bir ihbar mektubu gönderildiği ve Cumhuriyet savcısı ... hakkında bazı suç isnatlarında bulunulması üzerine ihbarların birleştirilerek soruşturmaya başlandığı,

Sanığın suç tarihinde Adana Cumhuriyet savcısı olarak görev yaptığı, iş bölümü gereği Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin duruşmalarına çıktığı, bu mahkemenin 2008/512 esas sayılı dosyasında kasten öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirdiği iddiasıyla yargılanan katılanın savunmasının alındığı 14.01.2009 tarihli oturumda sanık tarafından tutuklanmasının talep edildiği, mahkeme heyetinin bu talebi reddettiği, daha sonraki duruşmalarda delil durumunda herhangi bir değişiklik olmadığı halde sanığın yeniden tutuklama talebinde bulunmadığı, 19.10.2009 tarihinde verdiği mütalaa ile adı geçen kişinin beraatına karar verilmesini talep ettiği, mahkemece talebe uygun şekilde beraat kararı verildiği ve Yargıtay 1. Ceza Dairesince 03.04.2012 tarihinde bu kararın onanarak kesinleştiği,

Katılanın 14.01.2009 tarihli oturumdan bir süre sonra gizli bir numaradan aranarak sanığın kendisiyle görüşme talebinin bir başka kişi tarafından iletilmesi üzerine Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesine gittiği, burada sanıkla karşılaştığı, sanığın; "hakkında adam öldürmeye tam teşebbüsten dava var, bunun cezası çok ağır, en az 12-13 yıl ceza alırsın, her ne kadar bu celse mahkeme tutuklamadıysa da daha sonra kesin tutuklanırsın" şeklinde sözlerle katılanı korkutttuğu, bu durumdan etkilenen ve ne yapabileceğini soran katılana; "paraya ihtiyacım var, borçlarım ve ikinci bir eşim söz konusu, ev aldım, istediğim parayı verirsen hakkında artık tutuklama talebinde bulunmayacağım ve mahkeme nezdinde yardımcı olacağım" diyerek 175.000 Lira para istediği, bu kadar parayı bulamayacağını söyleyen katılan üzerinde ısrarcı olduğu, bu baskı sonucu katılanın işyerine giderek 125.000 Lira parayı nakit olarak temin ettiği, kalan kısım için 15.03.2009 tarihli 50.000 Liralık bir çek düzenlediği, iki saat sonra aynı yere gelerek poşete koyduğu para ve çeki sanığa teslim ettiği,

17.03.2009 tarihinde sanığın tanık ...'un İlahiyat Fakültesinde bulunan genel sekreter makam odasına gittiği, burada sohbet sırasında ablasına ait bir çek olduğunu ve tahsil etmesi gerektiğini, hastanede işi olduğunu söyleyip çekin tahsilini yapabilecek güvenilir bir kişi olup olmadığını sorduğu, Cengiz'in de maiyetinde çalışan tanık ...'ı çağırdığı, çekin bu tanığa verildiği, Suat'ın aldığı çek ile parayı tahsil etmek üzere bankaya gittiği ancak para olmadığı cevabının verilmesi üzerine Cengiz'i aradığı, Cengiz'in de İş Bankası Balcalı şube müdürünü arayarak yardımcı olunmasını istediği, daha sonra çek bedelinin Atatürk Caddesi şubesinde Suat'a ödendiği, bu durumun....tarafından sanığa iletildiği, sanığın talebi üzerine Suat'ın Toros Caddesi ile Gazi Bulvarının kesiştiği yerde beklediği ve buraya 33 plakalı siyah bir araçla gelen erkek kişiye parayı teslim ettiği,

Dosya içerisinde onaylı örneği bulunan çek ve ödeme makbuzunun incelenmesinde, çekin keşide yerinin Adana, keşide tarihinin ise 15.03.2009 olup hamiline düzenlendiği, hesap sahibinin ise katılan ... olduğu, 17.03.2009 saat 17.02 de 50.000 Liralık çek bedelinin ...'a ödendiği,

Çekin tahsil edildiği gün olan 17.03.2009 tarihinde tanıklar ile sanık arasındaki telefon görüşmeleri incelendiğinde;

Dosya içerisinde onaylı örneği bulunan çek ve ödeme makbuzunun incelenmesinde, çekin keşide yerinin Adana, keşide tarihinin ise 15.03.2009 olup hamiline düzenlendiği, hesap sahibinin ise katılan ... olduğu, 17.03.2009 saat 17.02 de 50.000 Liralık çek bedelinin ...'a ödendiği,

Çekin tahsil edildiği gün olan 17.03.2009 tarihinde tanıklar ile sanık arasındaki telefon görüşmeleri incelendiğinde;

17.03.2009 günü çeki alarak bankaya giden ve para olmadığı cevabını alan ...'ın, saat 16.11 sıralarında ...'un kullandığı 0505 818 .. .. nolu telefonu arayarak durumu bildirdiği, bunun üzerine ...'un aynı numaradan sanığı 16.21 sıralarında arayarak aktarımda bulunduğu, ...'un sabit bir telefondan İş Bankası Balcalı şubesini aradığı, saat 16.33 sıralarında bu şubenin sabit telefonundan ...'un cep telefonunun arandığı, saat 17.16 sıralarında ...'ın ...'u arayarak parayı çektiğini bildirdiği, 17.28 sıralarında ...'un durumu mesaj yoluyla sanığa ilettiği, 17.30'da sanığın ...'un kullandığı numarayı aradığı, 17.31'de ...'un ...'ı aradığı, 17.39'da sanığın ...'u aradığı, 17.43'de ... ile sanık arasında bir telefon görüşmesi daha bulunduğu,

Adana Emniyet Müdürlüğünün 03.01.2012 tarihli yazısı ile 33 SV 893 plakalı siyah Kia Sorento marka arazi taşıtının 01.06.2007 ila 29.09.2009 tarihleri arasında sanığın mülkiyetinde olduğunun bildirildiği,

Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/512 esas sayılı dosyasının incelenmesinde; ... hakkında adam ölüdürmeye teşebbüs suçuna azmettirmeden kamu davası açıldığı, soruşturma aşamasında gözaltına alınmadığı ve tutuklamaya sevk edilmediği, 14.01.2009 tarihli ilk duruşmada sanık Cumhuriyet savcısının katılanın ve Hakan İşlek'in tutuklanması talebinde bulunduğu, ancak mahkemece talebin kabul edilmediği, sanığın sonraki duruşmalarda yeniden tutuklama talebinde bulunmadığı, 19.10.2009 günlü duruşmada ise delil yetersizliğinden katılanın beraatını talep ettiği, 31.12.2009 tarihinde de katılanın beraatına karar verildiği,

Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/120 esas sayılı dosyasının incelenmesinde; katılan hakkında dolandırıcılık suçundan kamu davası açıldığı, 06.05.2009 günlü duruşmada mahkemece tutuksuz sanıklar ... ve Bilgin Kış'ın tutuklanmasına karar verildiği, 18.06.2009 tarihli duruşmada ise sanık Cumhuriyet savcısının tutuklu sanıklar ... ve Bilgin Kış'ın tahliyelerine, diğer tutuklu sanıkların tutukluluk hallerinin devamına karar verilmesini talep ettiği ve mahkemece oyçokluğu ile tutuklu sanıklar ... ve Bilgi Kış'ın tahliyesine karar verildiği, yargılama sonucu esas hakkındaki mütalaada sanık ...'nin dolandırıcılık suçundan üç kez cezalandırılması talep edildiği, ancak mahkemece zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan mahkumiyet kararı verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ...; ...'u tanıdığını, ara sıra kendisiyle görüştüğünü, ancak ticari bir faaliyetinin olmadığını, kendisine gösterilen çeki hatırladığını, çekin ve altındaki imzanın kendisine ait olduğunu, bankadaki hesabından ...’a ödeme yapıldığını, bankadan parayı çeken ... ismindeki şahsı tanımadığını, bu kişiyle ticari bir ilişkisinin olmadığını, Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/512 esas sayılı dosyasında kasten öldürmeye azmettirmeden dolayı hakkında dava açıldığını, ilk duruşmanın 2009 yılı Ocak ayının ilk günlerinde olduğunu, tutuksuz yargılandığı bu celsede duruşma savcısı ...'nın kendisinin tutuklanması yönünde karar verilmesini talep ettiğini, ancak mahkemenin dosya kapsamına göre bu aşamada talebin reddine karar verdiğini, ilk duruşmanın yapıldığı tarihten 10 gün kadar sonra 2009 yılı Ocak ayının son günlerinde öğlen saatlerinde o tarihte kullanmış olduğu adına kayıtlı telefonlardan birisine numarası gizlenmiş şekilde özel bir numaradan çağrı geldiğini, sanık savcı ...’nın kendisiyle görüşmek istediğini, Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesinin otoparkına gelmesini söylediğini, otoparka gittiğinde 33 plakalı koyu renkli bir jeep olduğunu, araçtan inen şahsın duruşma savcısı ... olduğunu gördüğünü, İlahiyat Fakültesinin birinci katında boş bir odaya gittiklerini, odada kendilerinden başka kimse bulunmadığını, biraz konuştuktan sonra yargılamanın devam ettiği dosyadan konu açıldığını, savcının kendisine; "Hakkında adam öldürmeye teşebbüsten dava var, bunun cezası çok ağır, en az 12-13 yıl ceza alırsın, her ne kadar bu celse mahkeme tutuklamadıysa da daha sonra kesin tutuklanırsın” diyerek korkuttuğunu, ne yapabileceğini sorduğunda, borçları ve ikinci bir hanımı olduğunu, ev aldığını ve 175.000 Liraya ihtiyacı olduğunu, bu parayı vermesi halinde hakkında tutuklama talebinde bulunmayacağını, mahkemede yardımcı olacağını söylediğini, o anda çok korktuğunu, bu kadar parayı bulamayacağını söylediğini, ancak yine de ısrar ederek kendisini fakültede bekleyeceğini, öğle vakti olduğunu, yemek yiyip geleceğini, bu arada kendisinin de parayı bulup getirmesini istediğini, iş yerine dönerek kasada nakit olan 125.000 Lirayı aldığını, kalan 50.000 Lira için ise çek yazarak parayı ve çeki bir poşetin içine koyduğunu, iki saat sonra tekrar fakülteye gittiğinde aynı odada getirdiği parayı ve çeki sanık savcıya teslim ettiğini, sanığın ise çek verdiğinden dolayı kendisine kızarak neden tamamını nakit olarak getirmediğini söylediğini, kendisinin de zaten 125.000 Lirayı zor denkleştirdiğini, dükkânındaki nakit paranın ancak bu kadar olduğunu, bu yüzden geri kalan miktar için çek yazmak durumunda kaldığını söylediğini, daha sonra ayrıldıklarını, bu olaydan dolayı çok korktuğunu, çeki öderken maddi açıdan biraz sıkıntılı olduğunu, keşide tarihi 15.03.2009 olmasına rağmen çeki iki gün sonra ödeyebildiğini, o tarihten sonra sanık savcı ile duruşma haricinde karşılaşmadığını, kendisini daha önceden tanımadığını ve hiçbir husumetinin olmadığını ifade etmiş,

Tanık ...; 10 yıldır Çukurova Üniversitesinde yönetici olarak çalıştığını, ...’ı İlahiyat Fakültesi Genel Sekreterliği görevini yapmaya başladığı 2006 yılından beri tanıdığını, fakültede memur olarak idari işlere baktığını, adliyede tanıdığı çok hakim ve savcı olduğunu, savcı ...'yı da 2006 yılından beri tanıdığını, ... isimli şahsı şahsen bildiğini, kendisiyle ticari ilişkisinin olmadığını, çek olayını hatırladığını, o tarihte sanığın yanında erkek bir şahısla İlahiyat Fakültesindeki odasına geldiğini, biraz muhabbet ettikten sonra Mersin’de bulunan ablasının müteahhitten ev satın aldığını, ablasına ait bir çek olduğunu, bu çeki tahsil edip ablasına vereceğini, onun da müteahhite olan borcunu ödeyeceğini, çeki banka kapanmadan tahsil etmesi gerektiğini, ancak hastanede işinin olduğunu, bu yüzden kendisinin tahsil edemeyeceğini, ... birisinin olup olmadığını sorduğunu, idari işlere bakan ...'ı çağırdığını, sanığın yanındaki arkadaşından çeki alarak Suat'a verdiğini, bir müddet sonra Suat'ın bankadan arayarak bankanın ödeme yapamayacağını, paralarının olmadığını söylemesi üzerine İş Bankası Balcalı Şube Müdürünü arayarak Atatürk Caddesi Şubesinin çeki ödemediğini, bu konuda yardımcı olmasını istediğini, daha sonra çekin Suat'a ödendiğini, Suat'ın da kendisini arayarak parayı aldığını söylediğini, kendisinin de sanığı aradığını, Suat'ın bir müddet sonra arayarak parayı teslim ettiğini ifade ettiğini, kısa bir süre sonra sanığın arayarak parayı ablasının teslim aldığını ve ablası adına teşekkür ettiğini söylediğini belirtmiş,

Tanık ...; İlahiyat Fakültesinde bilgisayar işletmeni olarak çalıştığını, sanığı tanımadığını, 15.03.2009 tarihli ...’ye ait çeki o tarihte İlahiyat Fakültesinin sekreteri olan Cengiz'in verdiğini ve tahsil etmesini istediğini, kendisinin de bu çeki İş Bankasına götürdüğünü ve tahsil ettiğini, söz konusu çekin arkasındaki imza ile 17.03.2009 tarihli banka dekontunda bulunan isminin altındaki imzanın kendisine ait olduğunu, Cengiz'in söz konusu çeki verdiğinde ... ile ilgili bir şey söylemediğini, sadece parayı tahsil ettikten sonra birisinin gelip alacağını, zira vaktin geç olduğunu, o kişinin bankaya yetişemeyeceğini, kendisinin parayı tahsil etmesini söylediğini, parayı tahsil ettikten sonra Cengiz'i arayarak parayı aldığını bildirdiğini, onun da "parayı alan kişi Mersin’den gelecek, orada bekle ve parayı ona teslim et" dediğini, yaklaşık yarım saat kadar sonra 33 plakalı siyah renkli bir jeeple birisinin geldiğini, bankadan çektiği 50.000 Lirayı gelen şahsa teslim ettiğini beyan etmiş,

Tanık ...; sanık ile 2006 yılı eylül ayında bir arkadaşının doğum gününde tanıştığını, o zamanlarda eşi ile boşanmak üzere olduklarını, 2006 yılı Ekim ayından bu yana sanıkla hemen hergün görüştüklerini, aralarında ciddi bir gönül ilişkisi olduğunu, emekli olduktan sonra eşinden boşanıp kendisiyle evleneceğini söylediğini, iki yıl kadar önce tahminen 2009 yılının son aylarında kavga ettiklerini ve yaklaşık on ay kadar ayrı kaldıktan sonra 2010 yılı yaz aylarında barıştıklarını, 1,5 yıldır arkadaşlığının ve ilişkisinin devam ettiğini, gönderilen şikayet dilekçesi ve ekinde yer alan belgeleri kendisinin göndermediğini, bu belgeleri kimin gönderdiğini de bilmediğini dile getirmiş,

Sanık; 20 yıllık Cumhuriyet savcısı olduğunu, Suat'ı tanımadığını,....isimli şahsı tanıdığını, haftanın her günü aralarında bu şahsın da olduğu kişilerle kağıt oyunu oynadığını, ...'yi ise sadece duruşma sebebi ile tanıdığını, daha önceden hiçbir tanışıklığının olmadığını, Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/512 esas sayılı dosyasında katılanın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yargılandığını, kendisinin de mevcut delilleri dikkate alarak ilk celse tutuklanmasını, 19.12.2009 tarihinde ise C.Savcısı olarak katılanın beraatını talep ettiğini, bu sırada 2009/120 esas sayılı başka bir dosyada yargılanmasının devam ettiğini, bu dosyayla ilgili olarak üç ayrı suçtan dolayı bu şahsın cezalandırılmasını istediğini, mahkemenin ise tek suç olarak eylemleri değerlendirerek teşdit uyguladığını, olayın bir komplo olduğunu, ..., ... ve katılan ...'nin bu işin organizatörleri olduğunu, hiçbir şekilde katılanın kendisine verdiğini iddia ettiği parayı almadığını, eşinin avukat olduğunu, malvarlığının yeterli düzeyde olduğunu, verilen çekin işleme tâbi tutulmasının zincirleme olarak nerelere ulaşacağını iyi bildiği için böyle bir çeki almasının söz konusu olmayacağını savunmuştur.

Uyuşmazlığın çözümünde sağlıklı bir sonuca ulaşılabilmesi için, irtikap suçunun hukuki niteliği ve bu suçla ilgili yasal değişikliklerin ortaya konulmasında zorunluluk bulunmaktadır.

İrtikap suçu, 765 sayılı Türk Ceza Kanununun “Devlet İdaresi Aleyhinde İşlenen Cürümler” başlığını taşıyan Üçüncü Babının İkinci Faslında 209. maddede hüküm altına alınmış, maddenin birinci fıkrasında “icbar suretiyle irtikap”, ikinci fıkrasında “ikna suretiyle irtikap”, üçüncü fıkrasında ise, “hatadan yaralanmak suretiyle irtikap” eylemleri suç olarak düzenlenip yaptırıma bağlanmış olup, bu düzenlemeye göre irtikap suçunun, memurun memuriyet sıfatını veya görevini kötüye kullanarak, kendisine veya başkasına haksız çıkar sağlaması veya bu yolda vaatte bulunulması için, bir kimseyi icbar etmesi veya ikna etmesi ya da kanunen almaması gereken bir şeyi diğerinin hatasından yararlanmak suretiyle alması ile oluşacağı kabul edilmiştir.