muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/939, Karar No: 2014/26155, Tarih: 22.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/939 E.  ,  2014/26155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddeleri gereğince beraat

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin, başkasına verilmesi, yayılması ya da ele geçirilmesi, TCK'nın 136/1. maddesinde “Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme” başlığı altında suç olarak tanımlanmış olup, eylemin; kamu görevlisi tarafından ve görevinin verdiği yetki kötüye kullanılmak ya da belli bir meslek ve sanatın sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle gerçekleşmesi hali, aynı Kanun'un 137. maddesinde cezada artırım nedeni olarak öngörülmüştür.

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun maddi konusunu oluşturan “kişisel veri” kavramından, kişinin, yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, istediğinde başka kişilere açıklayarak ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı nüfus bilgileri (T.C. kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, anne ve baba adı gibi), adli sicil kaydı, yerleşim yeri, eğitim durumu, mesleği, banka hesap bilgileri, telefon numarası, elektronik posta adresi, kan grubu, medeni hali, parmak izi, DNA'sı, saç, tükürük, tırnak gibi biyolojik örnekleri, cinsel ve ahlaki eğilimi, sağlık bilgileri, etnik kökeni, siyasi, felsefi ve dini görüşü, sendikal bağlantıları gibi kişinin kimliğini belirleyen veya belirlenebilir kılan, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli, gerçek kişiye ait her türlü bilginin anlaşılması gerekir. Herkes tarafından bilinen ve/veya kolaylıkla ulaşılması ve bilinmesi mümkün olan kişisel bilgiler de, yasal anlamda “kişisel veri” olarak kabul edilmekte ise de; anılan maddenin uygulama alanının amaçlanandan fazla genişletilerek, uygulamada belirsizlik ve hemen her eylemin suç oluşturması gibi olumsuz sonuçların doğmaması için, maddenin uygulamasında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak titizlikle değerlendirme yapılması, olayda herhangi bir hukuk dalı tarafından kabul edilebilecek bir hukuka uygunluk nedeni veya bu kapsamda nazara alınabilecek bir hususun bulunup bulunmadığının saptanması ve sanığın eylemiyle hukuka aykırı hareket ettiğini bildiği ya da bilebilecek durumda olduğunun da ayrıca tespit edilmesi gerekir.

TCK'nın 136/1. maddesinin, “Bu madde hükmü ile hukuka uygun olarak kaydedilmiş olsun veya olmasın, kişisel verileri hukuka aykırı olarak başkalarına vermek, yaymak veya ele geçirmek, bağımsız bir suç olarak tanımlanmıştır.” şeklindeki gerekçesinden de anlaşılacağı üzere, kişisel verilerin, “verildiği”, “yayıldığı” veya “ele geçirildiği”nin kabul edilebilmesi için, kişisel verilerin kaydedilmiş halde bulunması, kaydedilmiş haliyle başkalarına verilmesi, yayılması ya da ele geçirilmesi gerekir. Kişisel verilerin kaydedilmeden önce öğrenilmesi, hafızada tutulan kişisel verilerin başkalarına açıklanması, kişisel verilere salt duyu organları aracılığıyla vakıf olunması, ancak TCK'nın 134/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilebilir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; sanık ...’nın özel bir hastanenin müdürü olduğu, diğer sanık ...’in aynı hastanede, bilgi işlem sorumlusu olarak çalıştığı, olay tarihinde sanıkların, aynı ilde başka bir özel sağlık kuruluşunda, tüp bebek alanında uzman doktor olarak çalışan katılanın, isim ve soyismi üzerinden domain adresi alarak, bu adres üzerinden çalıştıkları hastanenin internet sitesine yönlendirme yaptıkları, bu şekilde katılanın isim ve soyismini kullanılmak suretiyle, katılanın ilgisi olmadığı halde, müşteri potansiyelini sanıkların kendi çalıştıkları hastaneye yönlendirdikleri iddasıyla, sanıklar hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan dava açılması şeklinde gerçekleşen olayda;

Sanıkların, internet ortamında yalnızca isim ve soyisim kullanılarak, internet adresi satın almaları eyleminde, isim ve soyismin, kişiyi tanımlama için yeterli olmayacağı, aynı isim ve soyisimde, başka kişilerin de bulunma olasılığı dikkate alındığında, bu verilerin yanında, kişiyi tanımlayacak resim, telefon, mail adresi, mesleği gibi verilerin paylaşılmadığı anlaşıldığından, katılanın yalnızca isim ve soyisminin kullanılmasının, katılanı toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli bulunmadığından, mahkemece sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, ancak;

Sanıklara yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle sanıkların CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat hükmü kurulması,

Sanıklara yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle sanıkların CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan “sanıkların üzerine atılı suç açısından kast veya taksirlerinin olmaması nedeniyle CMK 223/2-c bendi gereğince ayrı ayrı beraatlerine,” ibarelerinin çıkarılarak yerine, “Yapılan yargılama sonunda, sanıklara yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu anlaşıldığından, CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince sanıkların ayrı ayrı beraatlerine”, şeklinde değiştirilmesi ve hüküm fıkrasındaki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12651, Karar No: 2015/13615, Tarih: 24.03.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/12651 E.  ,  2015/13615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan Gümrük Müdürlüğü vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin hükmü temyize yetkisi bulunmadığından. Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, REDDİNE,

II- Sanığın mahkumiyet hükmünün temyizine yönelik yapılan incelemede;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından, yine adli sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının CIVIK, nun 231/5-2.cümle gereğince hukuki bir sonuç doğurmayacağı ancak; bu karara dayanılmak suretiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi yasaya aykırı ise de, suçun işlenmesiyle kamunun uğradığı zararın giderilmemiş olması, CMK'nun 231. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına objektif koşullar yönünden engel teşkil ettiğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamış olup;

Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanığın nakil aracına yönelik yapılan incelemede;

Ele geçen kaçak sigara miktarının bilinen hacmi ve ağırlığı dikkate alınarak müsaderesine ilişkin talebin değerlendirilmesi için öncelikle;

Mahkemece kaçak eşyanın, özel olarak hazırlanmış gizli tertibat içinde bulunmaması taşıma aracı yüküne göre miktar veya hacim bakımından tamamını veya ağırlıklı bölümünü oluşturmaması, kaçak eşyanın yasak veya zararlı eşyadan olmaması, eşyanın naklinin mutlaka bu aracın kullanılmasını gerekli kılmaması gerekçesi ile nakilde kullanılan aracının müsaderesine yer olmadığına karar verilmiş ise de; araç sahibine tebligat çıkartılarak kim olduğunun tespiti yapılmadan alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek, nakil vasıtasının yazılı gerekçeyle iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.03.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20841, Karar No: 2014/17969, Tarih: 22.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/20841 E.  ,  2014/17969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 22/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25474, Karar No: 2014/19401, Tarih: 02.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/25474 E.  ,  2014/19401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/247788

Mahkemesi : Konya 5.Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 22.05.2012

Numarası : 2011/504 - 2012/1105

Suç : Taksirle Yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 22:38 sıralarında, sanığın idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, 3 yönlü kontrolsüz kavşağı takiben dar bir kavisle karşı yönden gelen trafiği kontrol etmeden sola dönüş yaparken aracının ön kısmı ile karşı yönden gelen motosikletin ön kısmı ile çarpışmak suretiyle motosiklet sürücüsünün basit tıbbi müdahale ile giderilir, motosikletteki yolcunun ise nitelikli şekilde yaralandığı olayda, sanığın tam kusurlu olduğu anlaşılmış ise de,

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek üst sınırdan ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4025, Karar No: 2015/24765, Tarih: 08.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/4025 E.  ,  2015/24765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/212249

MAHKEMESİ : Körfez(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2013

NUMARASI : 2013/315 (E) ve 2013/689 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

24.10.2012 tarihli raporda her ne kadar mağdurda darb cebir izine rastlanmadığı ve yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği belirtilmiş ise de, aynı raporda mağdurun kolunda mevcut ağrı nedeniyle ortopedi uzmanı kontrolünün tavsiye edildiği ve mağdurun da aynı tarihli karakol ifadesinde SEKA hastanesinde yapılan muayene sonucunda kolunda lif yırtılması bulunduğunu söylediği anlaşılmakla, mağdurun beyanı gereğince SEKA hastanesinde herhangi bir muayene yapılıp yapılmadığının tespiti ile kati doktor raporunun aldırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11616, Karar No: 2006/15191, Tarih: 13.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11616 E.  ,  2006/15191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 105 ada 26 parsel sayılı 731,19 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesizden tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır ... arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin ... otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan ... örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden ... içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın ... yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen ... fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ... bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı ... arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ... bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ... bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı ... arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ... bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi bir ... mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 13.11.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17405, Karar No: 2015/29189, Tarih: 24.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/17405 E.  ,  2015/29189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan icra takibinde, borçlu icra mahkemesine başvurusunda, senette tahrifat yapıldığı, senedin zamanaşımına uğradığı ve faize itirazlarının yanı sıra ... İcra Dairelerinin yetkisine de itiraz ederek ... İcra Daireleri'nin yetkili olduğundan bahisle yetki itirazının kabulünü ve takibin iptalini talep etmiş, mahkemece, borçlunun ikametgah adresinin ... olduğu, ayrıca senedin tanzim tarihinde yürürlükte olan HUMK'nun 22. maddesi uyarınca, tarafların serbestçe yetki sözleşmesi yapılmasına imkan tanındığı, senette ...İcra Dairelerinin yetkili kılındığı, alacaklının bu iki yetkili yer arasında seçimlik hakkını ... olarak kullandığı gerekçesiyle yetki itirazının reddine karar verilmiştir.28.11.1956 tarih ve 15/15 Sayılı İBK. ve HGK.nun 17.3.1954 tarih ve 3/40-49 sayılı kararları gereğince; her dava açıldığı tarihteki koşullara ve hukuki duruma göre hükme bağlanır.

Somut olayda, takip tarihi itibariyle 1086 Sayılı HUMK. yürürlükte olmadığından, yetki uyuşmazlığının 6100 Sayılı HMK'na göre çözümlenmesi gerekir. Bu durumda davacının gerçek kişi olup, tacir olduğuna dair takip dosyasında bir delilin bulunmadığı, her ne kadar takip dayanağı bonoda ... Mahkemeleri (İcra Daireleri) yetkili kılınmış ise de bu yetkilendirmenin, belirlenen yasa hükmüne göre geçersiz olduğu anlaşılmıştır.İİK'nun 50/1. maddesine göre, para ve teminat borçlarına ilişkin icra takiplerinde yetkili icra dairesi, HMK'nun 447/2. maddesi atfıyla aynı Kanun'un yetkiye dair hükümleri kıyas yoluyla uygulanmak suretiyle belirlenir. Ayrıca, takip dayanağı akdin yapıldığı yer icra dairesi de yetkilidir.Buna göre, bonoya dayalı takip, genel yetkili yer olan borçlunun yerleşim yerindeki icra dairesinde (HMK. 6. md.), bonoda öngörülen ödeme yerinde (6102 Sayılı TTK'nun 777/3. maddesine göre ödeme yeri gösterilmeyen bonoda, ödeme yeri olarak düzenlenme yeri kabul edilir) (HMK. 10. md.) ve ayrıca İİK'nun 50/1. maddesi uyarınca bononun düzenlendiği yerdeki icra dairesinde yapılabilir.Somut olayda, takip dayanağı bononun düzenlenme yeri ile borçlunun yerleşim yeri Bilecik olduğundan, yetkili icra dairesinin... İcra Daireleri olduğunun kabulü gerekir.O halde mahkemece yetki itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken, anılan yasa maddesi gözardı edilerek takip tarihinde yürürlükte bulunmayan HUMK'nun 22. maddesine göre hüküm kurulması isabetsizdir.SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun sair, alacaklının tüm temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2540, Karar No: 2023/4279, Tarih: 14.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/2540 E.  ,  2023/4279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.05.2014 tarihli ve 2013/79 Esas, 2014/88 Karar sayılı kararının suç sürüklenen çocuklar müdafiileri, suça sürüklenen çocuk ... velisi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.07.2017 tarihli Tebliğname'de, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyizi yönünden herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu temyize ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 14.06.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.