muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3097, Karar No: 2024/1192, Tarih: 20.03.2024

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 08.11.2019 tarihli ve 2018/3234 E., 2019/2225 K. sayılı kararıyla; Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 02/12/2016 tarihli raporu ile kişinin takip ve tedavisinde görev alan hekimlere atfı kabil kusur bulunmadığı, muris tarafından 18.12.2016 günlü genel onam formu imzalandığı gerekçesiyle, davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 16.09.2021 tarih ve 2020/6351 E- 2021/8589 K. Sayılı bozma ilamı ile; “...somut olay incelendiğinde dava dosyasında Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının talebi doğrultusunda Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulundan rapor alınmış, raporda sonuç olarak, ameliyatı gerçekleştiren hekime atfı kabil ihmal ya da kusur tespit edilmediği görüşü bildirilmiştir. İlk derece mahkemesince Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun söz konusu raporuna dayanılarak yeni bir rapor alınmaksızın mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporu incelendiğinde ise, davacının ameliyat öncesi durumu, ameliyata hazırlık evresinde yapılan ve/veya yapılması gereken tahlil ve tetkikler, ameliyat esnasında davalı hastanede görevli doktor tarafından uygulanan işlem ve bu işlem sonucu o iddia edildiği üzere ameliyat esnasında bağırsağın kesilip kesilmediği, ameliyat ve yapılan diğer işlemlerin yerindeliği ve gerekliliği ile müteveffanın sonradan geçirmek zorunda kaldığı ameliyat ile ilgili önemli hususlar tartışılıp açıklanmamıştır. O halde mahkemece, üniversitelerden, konusunda uzman, akademik kariyere sahip bilirkişi heyeti oluşturularak özellikle, konulan teşhis, bu teşhise yönelik yapılan işlemler ve yerindeliği ile müteveffanın ölüm sebebi ile davalı hastanede görevli doktor ile çalışanların kusuru olup olmadığı hakkında ayrıntılı ve açıklayıcı, mahkeme, Yargıtay ve taraf denetimine elverişli bir rapor hazırlanmak suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmesi" gerekçesi ile davacılar vekilinin sair temyiz itirazları incelenmeksizin bozma kararı verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, bozma ilamı doğrultusunda Ankara Nöbetçi Tüketici Mahkemesi aracılığı ile Ankara Hacettepe Üniversitesinde görevli Üroloji Uzmanı Prof. Dr. ..., Genel Crerahi ve Adli Tıp Uzmanı Prof Dr. ... ve Adli Tıp Uzmanı Pof. Dr. ...dan oluşan bilirkişi kurulundan 14.04.2022 tarihli rapor alındığı; "...'ın ameliyat öncesi durumu, emaliyata hazırlık evresinde yapılan ve/veya yapılması gereken tetkik ve tahlillerin yerinde olduğu, ameliyat esnasında görevli doktor tarafından uygulanan işlemin doğru olduğu ve klasik ameliyat prosedürüne uygun olduğu, ancak yapılan ameliyat tekniği açısından, ameliyatın kapalı olarak gerçekleşmesi ve batın içerisini açık olarak görmenin mümkün olmaması nedeni ile bu tür yaralanmaların meydana gelebileceği, cerrahın her türlü özeni gösterse bile ortaya çıkabileceği ve ameliyatın bir komplikasyonu olarak değerlendirilmesi gerektiği, ...'ın sonradan geçirmek zorunda kaldığı ameliyatların da doğru ve zamanında müdahaleler olduğu, ancak bağırsak muhteviyatının batın içine akması sonucu gelişen "Akut Batın Tablosu/peritonit ve sepsis" 'den hastanın doğru ve yerinde cerrahi müdahale ve medikal tedavi desteğine rağmen kurtarılamadığını, sonuçta müteveffanın ameliyat esnasında gelişen çok nadir bir komplikasyon olan barsak yaralanmasından kaydedilmiş olduğu, ölüm hadisesinin ameliyat tekniğinden kaynaklanan istenmeyen bir hal olup, her türlü ihtimama rağmen bu tür bir durumun meydana gelebileceği ve tıbbi literatürde yer aldığı..." görüşünün bildirildiği, bu durumda bozma ilamı doğrultusunda vekil olarak sorumluluğu tartışılan kurumda müteveffaya onulan teşhis ve bu teşhis doğrultusunda yapılan işlemlerin tıp bilimine uygun olduğu, müteveffanın ölümü sonucunun komplikasyon olduğu ve davalının sorumluluğunu gerektirmediği düşünüldüğünde, müteveffanın ölümünden dolayı davalı kurumun sorumluluğu yoluna gidilemeyeceğinden davacıların maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili, aydınlatma yükümlülüğünün yerine getirilmediğini, bozma sonrası alınan bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu ve hükme esas alınamayacağını belirterek mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Özel Hastane ve doktorun uyguladığı tedavi nedeniyle maddi manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili, aydınlatma yükümlülüğünün yerine getirilmediğini, bozma sonrası alınan bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu ve hükme esas alınamayacağını belirterek mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Özel Hastane ve doktorun uyguladığı tedavi nedeniyle maddi manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usuli kazanılmış hak olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK).

2. Bundan başka, Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün, bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş olan bu kısımları lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı YİBK).

3.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 266 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve özellikle bozma sonrası üniversite hocalarından oluşan bilirkişi heyetinden alınan rapor ve dosyada bulunan onam belgesinin içeriğine göre mahkeme kararının isabetli olduğu görülmekle, temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple,

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Kararı temyiz eden taraf harçtan muaf olduğundan peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,

20.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2938, Karar No: 2024/1436, Tarih: 22.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/2938 E.  ,  2024/1436 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/969 E., 2022/8 K.

ASIL DAVADA DAVACI : ... vekili Avukat ...

BİRLEŞTİRİLEN DAVADA

ASIL VE BİRLEŞTİRİLEN

DAVADA DAVALILAR : Hazine vekili Avukat ..., ... vekilleri Avukat ..., Avukat ..., ... Köy Tüzel Kişiliği

DAVA TARİHİ : ...,...

HÜKÜM/KARAR : Asıl Dava Kabul - Birleştirilen Dava Ret / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/618 E., 2021/184 K.

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine ve davalı ... ile birleştirilen davada davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine ve davalı ... vekilleri ile birleştirilen davada davacı tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun ek 6 ncı maddesinde; "Kadastro mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarih ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir.

'' hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın talep edilen, 06.05.2019 fen bilirkişi raporuna ekli krokisinde asıl davada 1 ve birleştirilen davada 2 numaralı olarak gösterilen kısımlarının dava tarihi itibariyle değerlerinin sırasıyla 19.313,18 TL ve 22.997,66 TL olarak tespit edildiği, dava konusu taşınmaza ilişkin kadastro tutanağı düzenlenmediği nazara alındığında temyize esas kararın Kadastro Kanunu'nun ek 6 ncı maddesi kapsamında kalmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre, asıl davada temyize konu miktar 19.313,18 TL ve birleştirilen davada ise temyize konu miktar 22.997,66 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi 2022 itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine, davalı ... ve birleştirilen davada davacının temyiz dilekçelerinin değer yönünden REDDİNE,

Temyiz eden davalılar Hazine ve ... harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosya içeriğine göre, asıl davada temyize konu miktar 19.313,18 TL ve birleştirilen davada ise temyize konu miktar 22.997,66 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi 2022 itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine, davalı ... ve birleştirilen davada davacının temyiz dilekçelerinin değer yönünden REDDİNE,

Temyiz eden davalılar Hazine ve ... harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde birleştirilen davada davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14479, Karar No: 2020/1407, Tarih: 22.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/14479 E.  ,  2020/1407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I) Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Tüm dosya içeriğine göre; mahkemenin delilleri kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II) Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılana ait ikametten yapılan hırsızlık sebebiyle soruşturma yürütüldüğü esnada, Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2014/61 Esas sayılı yargılamasına konu dava sebebiyle şüpheli olarak beyanlarına başvurulan ... ve ...’un, sanık ...’ın hakkında mahkumiyet kararı verilen temyiz dışı sanık ... ile birlikte bir evden hırsızlık yaptıklarını, çaldıkları altınların 60.000 TL civarında değeri olduğunu, altınları Vedat’ın dayısı ...’in iş yerinin bulunduğu yerde kuyumcuya sattıklarını, çalınan mallar arasında Meltem yazılı kolyenin de bulunduğunu, çaldıkları seneti yakarak yok ettiklerini, hırsızlık olayını Vedat’ın kendilerine anlattığını, bu hırsızlıktan kaynaklanan kazancın paylaşımı konusunda sanık ... ve Ali arasında husumet bulunduğunu belirtmeleri üzerine sanıklar ... ve temyiz dışı sanık ...’ya ulaşıldığı, temyiz dışı sanık ...’nin yargılamaya konu soruşturma kapsamında alınan savunmasında, katılana ait ikametten sanık ... ile hırsızlık yaptıklarını ikrar ettiği, kovuşturma aşamasında alınan savunmasında Vedat’ın söz verdiği meblağı kendisine vermediğini ifade ederek Devran ve Cihan’ın aralarındaki husumete ilişkin beyanlarını doğruladığı, mahkemece tanıkların beyanına itibar edilmeme gerekçesi olarak belirtilen ve Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2014/61 Esas sayılı yargılamasına konu olan husumetin, temyize konu hırsızlıktan elde edilen kazancın sanık ... ve temyiz dışı sanık ... arasındaki paylaşımı sebebiyle ortaya çıktığı, bu haliyle tanıkların ve hakkında mahkumiyet kararı verilen temyiz dışı sanık ...’nin aşamalarda farklılık göstermeyen, birbirleri ile uyumlu anlatımda bulunduklarının anlaşılması karşısında; sanık ...’ın dosya içeriğine uygun düşmeyen ve suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilip; yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/590, Karar No: 2019/1785, Tarih: 19.03.2019

**6. Ceza Dairesi         2019/590 E.  ,  2019/1785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yağma, kasten yaralama ve hakaret suçlarından sanık ...'in, yağma suçundan beraatine, kasten yaralama ve hakaret suçlarından mahkûmiyetine ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 02/04/2014 tarihli ve 2013/133 esas, 2014/53 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 20/05/2014 tarihli ve 2014/187 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyada;

Dosya kapsamına göre; sanığın, yağma suçundan beraatine karar verilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesinde Yargıtay 6. Ceza Dairesi 25/09/2018 tarihli ve 2016/942 esas, 2018/5782 karar sayılı ilâmı ile "Sanık ... hakkında, mağdur ...' ya yönelik eylemi nedeniyle, TCK’nin 148/2, 150/1. maddesi delaletiyle 86/2, 150/2,..., 53, 58, 63. maddeleri uyarınca açılan kamu davasını yürüten mahkemenin iddianamede öngörülen bu eylemlere yönelik sınırlı değerlendirme yaparak yağmanın daha az cezai gerektiren hali olan 5237 sayılı TCK'nin 150/1. maddesinde düzenlenen hukuki alacağı tahsil amacıyla yaralama suçundan hüküm kurması gerekirken, yağma suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraat; doğrudan kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması şeklinde karar vermek suretiyle, birbiri ile çelişen iki ayrı kesin sonuç doğuran dosya ile örtüşmeyen yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle hukuk kurallarına aykırı davranılması" şeklindeki gerekçe ile bozulması karşısında,

Mahkemesince, sanık hakkında uygulanacak temel ceza belirlenirken, üzerine atılı yağma suçunun Türk Ceza Kanunu sistematiğine göre yağma ve nitelikli yağma suçlarına ilişkin 148. ve 149. maddelerden sonra gelmek üzere daha az cezayı gerektiren hal olarak düzenlenen 150/1. maddesi delaletiyle kasten yaralamaya hükmetmesi gerekirken, anılan yağma suçundan beraatine karar verilip, iddianamede düzenlenmeyen ve dosya içeriğine uygun olmayan 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde yer alan kasten yaralama suçuna ilişkin kanun maddeleri doğrudan uygulanarak hüküm kurulduğu ve iki hüküm arasında çelişki yaratıldığı anlaşılmakla, merciince belirtilen nedenlerle sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik itirazın kabûlüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması talep edilen dosyada;

Sinop Cumhuriyet Başsavcılığı 09.09.2013 gün, 2013/2467 soruşturma, 2013/867 esas ve 2013/81 iddianame numarası ile sanık ... hakkında müşteki ...' ya yönelik eylemleri nedeniyle TCK’nin 148/2, 150/1.maddesi delaletiyle 86/2, 150/2,..., 53, 58, 63. maddeleri uyarınca hukuki alacağı tahsil etmek amacıyla yağma suçlarından kamu davası açıldığı;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması talep edilen dosyada;

Sinop Cumhuriyet Başsavcılığı 09.09.2013 gün, 2013/2467 soruşturma, 2013/867 esas ve 2013/81 iddianame numarası ile sanık ... hakkında müşteki ...' ya yönelik eylemleri nedeniyle TCK’nin 148/2, 150/1.maddesi delaletiyle 86/2, 150/2,..., 53, 58, 63. maddeleri uyarınca hukuki alacağı tahsil etmek amacıyla yağma suçlarından kamu davası açıldığı;

Anılan suçlarla ilgili olarak; Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 02.04.2014 gün 2013/133 esas ve 2014/53 karar sayılı ilamı ile; sanık ... hakkında yağma suçundan beraatine, kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/2, 29/1, 62. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyeti hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği;

Sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade eden hükmün açıklanmasının geri bırakılması, esas itibariyle bünyesinde iki karar barındıran bir kurumdur. İlk karar teknik anlamda hüküm sayılan, ancak açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle hukuken varlık kazanamayan, bu nedenle hüküm ifade etmeyen, koşullara uyulması halinde düşme hükmüne dönüşecek, koşullara uyulmaması halinde ise varlık kazanacak olan mahkûmiyet hükmüdür. İkinci karar ise, bu ön hükmün üzerine inşa edilen ve önceki hükmün varlık kazanmasını engelleyen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararıdır. Bu ikinci kararın en temel ve belirgin özelliği, varlığı devam ettiği sürece, ön hükmün hukuken sonuç doğurma özelliği kazanamamasıdır.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraz yasa yoluna tabi bulunması nedeniyle, gerek itiraz edilerek gerekse itiraz yasa yoluna başvurulmaksızın kesinleşmesi halinde, olağanüstü bir yasa yolu olan yasa yararına bozma konusu yapılabileceğinde kuşku bulunmamaktadır. Ancak, yasa yararına bozma yasa yolunda hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 5271 sayılı CYY’nin 309. maddesinde aleyhe bozma yasağının sadece davanın esasını çözümleyen hükümlerle sınırlı olarak kabul edilmesi nedeniyle 5271 sayılı Yasanın 5-14. fıkralarındaki koşullar kapsamında denetlenerek, somut olayda hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bulunup bulunmadığı, ceza miktarı, daha önceden kasıtlı bir suçtan mahkûmiyet, zararın giderilip giderilmediği, suçun İnkılap Yasasında belirtilen suçlardan bulunup bulunmadığı, Askeri Ceza Yasası ile büyükler açısından 3713 sayılı Yasa kapsamındaki suçlardan olup olmadığı ve denetim süresinin doğru tayin edilip edilmediği gibi hususlara ilişkin hukuka aykırılıklar nedeniyle bozulabilecek, saptanan hukuka aykırılıkların yeni bir yargılamayı gerektirdiği ahvalde yeniden yargılama yapılarak karardaki hukuka aykırılığın giderilmesi için dosyanın mahkemesine iadesine karar verilecek, yargılama gerekmeyen ahvalde ise hukuka aykırılık Yargıtay ilgili ceza dairesince veya Ceza Genel Kurulunca giderilecektir. Burada unutulmaması gereken husus, bu yasa yolunda denetlenenin hüküm olmayıp hükmün üzerine inşa edilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olduğudur.

Somut olayda; Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 02.04.2014 gün, 2013/133 esas ve 2014/53 karar sayılı ilamında, sanık ... hakkında müşteki ...'yu yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları ön hüküm olup kanuni şartlarının gerçekleşmesi halinde sonuç doğuran karar olduğu ancak anılan kararın gerekçesinde, yağmanın daha az cezayı gerektiren hali olan 5237 sayılı TCK'nin 150/1. maddesinde düzenlenen hukuki alacağı tahsil amacıyla yaralama suçundan “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararı verildikten sonra nitelikli yağma suçundan bu kere farklı hukuki sonuçlar doğuran “Beraat” kararı verilmek suretiyle, birbiri içerisinde çelişen uygulamalara yer verilerek uygulama birliğine aykırı davranıldığı anlaşıldığından, merciince sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik itirazın kabûlüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesi hukuka aykırı olduğu anlaşılmakla;

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile, Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 20.05.2014 gün, 2014/187 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince BOZULMASINA, yerel Mahkemece kanun yararına bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline gönderilmesine, 19.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18885, Karar No: 2014/5497, Tarih: 17.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/18885 E.  ,  2014/5497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/74180

MAHKEMESİ : Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2013

NUMARASI : 2012/122 (E) ve 2012/927 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tahrik sebebiyle TCK'nin 29. maddesi gereğince yapılacak indirimin 1/4'ten az olamayacağı gözetilmeden, yazılı oranda (1/6 oranında) indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.