muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11518, Karar No: 2015/9547, Tarih: 16.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/11518 E.  ,  2015/9547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bergama Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/08/2015

NUMARASI : 2015/283-2015/358

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada Bozüyük Sulh Hukuk ve Bergama Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kısıtlının adresinin değişmesine ilişkin olarak verilen yetkisizlik kararından kaynaklanmaktadır.

Bozüyük Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının adresinin değiştiği gerekçesiyle, yetkisizlik yönünde karar verilmiştir.

Bergama Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, TMK 22. maddesi de gözetildiğinde, ceza infaz kurumunda bulunmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı, kısıtlının cezaevine girmeden önceki adresinin "Bozüyük" olması nedeniyle yetkisizlik yönünde karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir." Aynı Kanunun 412. maddesinde de; "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi halinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından Fahri Namık Eşen'in 19.02.2010 tarihinde Bozüyük Sulh Hukuk Mahkemesince vesayet altına alındığı, o zamandan beri aynı mahkemede takip edildiği her ne kadar Türk Medenî Kanununun 22. maddesinde "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz." hükmü yer alsa da Türk Medenî Kanununun 412. maddesi uyarınca yerleşim yerinin değişikliği talebine Bozüyük Sulh Hukuk Mahkemesinin izin verdiği, esasa yönelik olan bu kararın mercii incelemesinin konusu olamayacağı da gözetilerek yetkili mahkemenin Bergama Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu anlaşılmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bergama Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11396, Karar No: 2016/3942, Tarih: 23.03.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/11396 E.  ,  2016/3942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer suça sürüklenen çocuklarla suç tarihinde, müştekiye ait işyerinden müştekinin beyanına göre 50,00 TL değerinde on adet soğuk içecek alması karşısında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Zorunlu müdafii olarak suça sürüklenen çocuğa baro tarafından atanan müdafiinin 230,00 TL'lik ücretinin suça sürüklenen çocuğa yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... 'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12482, Karar No: 2016/7044, Tarih: 15.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/12482 E.  ,  2016/7044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dosya, eksikliklerin giderilmesi için iade edildiği halde, mahkemece iade gerekleri tam olarak yerine getirilmeden gönderildiği anlaşılmakla, davanın uzamasına ve dosyanın sürüncemede kalmasına neden olunmadan;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapılan ilk orman tahdidi ve sonrasında yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulamalarına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân (özellikle) tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin eksiksiz getirtilerek,

2) Davacılarca dayanılan Recep 289 tarih, D. 8, V. 179 numaralı tapu kaydının yüzölçümü 20 dönüm iken gittileri olan Temmuz 330 tarih, 173 ve 174 numaralı kayıtlarda yüzölçümünün 458 dönüm, 2 evlek, 327 ziraya çıktığı gözlendiğinden mesaha artımına ilişkin tüm bilgi, belge ve dayanakların getirtilmesi,

3) Bunlardan ayrı hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine dava dosyasının verilerek çekişmeli taşınmazların bulunduğu yere ait 1943 yılından önceki tarihli olan memleket haritası ve hava fotoğraflarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği, açıklamalı ve müşterek imzalı krokili raporların alınarak,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 15/06/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7714, Karar No: 2021/8362, Tarih: 15.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/7714 E.  ,  2021/8362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun, müşteki tarafından sokağa park edilmiş vaziyette bulunan elektrikli bisikleti çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1. maddesi uyarınca ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde CMUK'nin 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 15/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3042, Karar No: 2016/2978, Tarih: 31.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/3042 E.  ,  2016/2978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 21.06.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16836, Karar No: 2014/4502, Tarih: 18.03.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/16836 E.  ,  2014/4502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2013

NUMARASI : 2013/546-2013/560

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu vekili şikayetinde; takibe dayanak yapılan ilama göre alacağın tahsilinin ... plakalı aracın iadesinden sonra icra takibine konu edilebileceğini , ayrıca bozma kararından sonra verilen ilamın yeni bir icra takibine konu edilmesi gerekirken bozma kararından önceki ilama dayalı başlatılan takip ile devam edilemeyeceğini açıklayarak, takibin öncelikle durdurularak sonra iptaline karar verilmesini istemiş, Mahkemece, şikayetçinin öncelikle icra dairesine müracaat ettikten sonra verilecek karara karşı şikayet yoluna başvurabileceği, öte yandan İİK’nun 40. maddesine göre bozma kararından sonra verilen ilam için aynı takip dosyası üzerinden takibe devam edilmesi gerektiğinden bahisle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Takibe dayanak Kırıkkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/107 Esas-2013/191 Karar sayılı kararında "taraflar arasında yapılan 01.08.2011 tarihli satış sözleşmesinin feshi ile dava konusu ... plaka sayılı aracın davacı tarafından davalıya iadesine, 22.905,00 TL’nin 13.08.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine " şeklinde hüküm tesis edilmiştir.

Takip dayanağı olan ilam, karşılıklı edimleri içermekte olup, alacaklı tarafından, edimin yerine getirildiğine dair İİK'nun 33. maddesi anlamında bir belge sunulmadığı gibi, ilama konu aracın iadesi yönünde İcra Müdürlüğü'ne yapılmış bir başvuru da bulunmamaktadır. Kaldı ki alacaklı vekili İcra Müdürlüğü’ne ibraz ettiği 22.05.2013 tarihli dilekçesinde açıkça aracın borç ödendikten sonra icra dairesine teslim edileceğini bildirmiştir. Bu durumda alacaklının, ilamda kendisine yüklenen edimi yerine getirmeden takibe devam etmesi mümkün olmadığından, edimini yerine getirinceye kadar takibin durdurulması gerekirken şikayetin yazılı gerekçeyle tümden reddi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/178, Karar No: 2013/22509, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/178 E.  ,  2013/22509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve arkadaşları ile davalı-davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, kararda gösterilen gerekçelere, Dairemizin bozma kararı çerçevesinde işlem yapıldığının ve karar verilirken bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlerin de gözönünde bulundurulduğunun anlaşılmasına göre mahkemece oluşturulan kararda bir isabetsizlik bulunmadığından davalılar ... ve arkadaşları ile davalı-davacı ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 3,15 TL harcın davalılar ... ve arkadaşları ile davalı-davacı ...'ten alınmasına, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2522, Karar No: 2015/17107, Tarih: 14.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2522 E.  ,  2015/17107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2014

NUMARASI : 2014/67-2014/991

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1- Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2- Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4319, Karar No: 2019/10549, Tarih: 26.11.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/4319 E.  ,  2019/10549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı; dava konusu 48 ve 277 parsel sayılı taşınmazlarda müteveffa annesi ... ile anneannesi Şahnisa Biter’in paydaş olduğunu ve miras bırakanlarının hissedar olduğu taşınmazların davalı tarafından haksız şekilde kullanıldığı iddia edilerek el atmanın önlenmesi ile 7.500 TL ecrimisil bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; paydaş olduğu dava konusu taşınmazlarda babasından intikalen gelen kısmı kullanıldığını ve davacının tek başına dava açamayacağını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 48 ve 277 nolu parsel üzerindeki davacı ...’ın annesi ... ve anneannesi ...'den intikal eden hisseler üzerindeki davalının müdahalesinin men’ine, 7.500,00 TL ecrimisil bedelinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arası elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Tapu kayıtları incelendiğinde görülmektedir ki, tapuda tarla vasfındaki 48 ve 277 parsel sayılı taşınmazlarda taraflar mirasçı sıfatıyla paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı kararı).

Somut olaya gelince, dava konusu taşınmazlar tapuda tarla vasfında olup mahkemece yukarıda izah edilen intifadan men şartının gerçekleşip gerçekleşmediği tereddüte mahal bırakılmayacak şekilde belirlenmemiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece, Kars Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/6127 sayılı soruşturma dosyası ikmal edilerek, yukarıda belirtilen ilkeler göz önünde bulundurulmak suretiyle intifadan men olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, dava konusu taşınmazların intifadan men olgusu yönünden yukarıda sayılan istisnalar arasında olup olmadığının belirlenmesi, intifadan men koşulunun dava tarihinden önce gerçekleştiğinin tespit edilmesi halinde de davacının ( mirasçı sıfatıyla) zeminde paydaş olduğu gözetilerek zemin (tarla) geliri aksi halde taşınmazların mevcut durumu üzerinden net gelir metoduna göre davacının talep ettiği süreler ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği tarih gözönünde bulundurularak eldeki dava tarihine kadar olan dönem için davacının miras payı oranında hesaplanacak ecrimisile karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

SONUÇ: Davalı asilin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 26/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/11930, Karar No: 2016/3236, Tarih: 10.03.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/11930 E.  ,  2016/3236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 60,00 TL değerinde iki adet parfüm çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.