muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/749, Karar No: 2014/3196, Tarih: 24.04.2014

Kararı, yüklenici vekiliyle birleşen davanın davacıları olan arsa sahipleri vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davacı-birleşen davada davalı yüklenici İ.. A.. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Asıl davada davalı-birleşen davada davacı arsa sahipleri vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Yargılama sonucunda asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verildiğine, asıl ve birleşen davaya dayanak 27.12.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi değeri 100.000,00 TL olduğuna göre, sözleşme değeri üzerinden asıl davada davalı-birleşen davada davacı arsa sahipleri yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle asıl davada davalı-birleşen davada davacı arsa sahipleri yararına bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, asıl davada davacı-birleşen davada davalı yüklenici İ.. A.. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle, asıl davada davalı-birleşen davada davacı arsa sahipleri vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın üçüncü sahifesinin (HÜKÜM) bölümünün 1/c) maddesinin ikinci satırında yer alan “1.320,00 TL” ile dördüncü sahifesinin 2/c) maddesinin ikinci satırında yer alan “1.320,00 TL” ibarelerinin hükümden çıkartılarak, yerlerine “10.050,00 TL” ibaresinin konulmasına, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının asıl davada davacı-birleşen davada davalıdan alınmasına, asıl davada davalılar-birleşen davada davacılardan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl davada davacı-birleşen davada davalıdan alınarak asıl davada davalı-birleşen davada davacılara ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15510, Karar No: 2021/5950, Tarih: 31.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/15510 E.  ,  2021/5950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/5230, Karar No: 2025/8316, Tarih: 15.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/5230 E.  ,  2025/8316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/256 E., 2024/289 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar; davalı ... Yöneticiliği vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; miras bırakan ...'ın, çalıştığı davalı apartman içerisinde 22.11.2016 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacıların iddia, beyan ve taleplerinin haksız, usul ve yasalara aykırı olup reddi gerektiğini, davacıların murisi ...’ın merdiven yıkarken ayağının kayıp düşmesi ve kafasını çarparak beyin kanaması geçirmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını, apartman merdivenlerinin yıkanmasının söz konusu olmadığını, sadece paspas yapılarak temizlik yapıldığını, müteveffanın kalıtsal bir hastalık olan hipertansiyon (yüksek tansiyon) sebebi ile beyin kanaması geçirdiğini, hastaneye kaldırılarak hastanede vefat ettiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.09.2021 tarihli kararı ile davanın kabulü ile sigortalı ...'ın 22.12.2016 tarihinde geçirmiş olduğu kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 30.11.2023 tarihli kararı ile hakkında istinaf başvurusunda bulunulan İlk Derece Mahkemesi kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.11.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce; elde edilecek hükmün sigortalılık hakları yönünden uygulayıcısı konumunda bulunan Kuruma da husumetin yöneltilmesi ve Sosyal Güvenlik Kurumunun davalı işveren yanında davalı konumunda bulunması gerektiği belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

"A- Davalı ... Yöneticiliği yönünden davanın kabulü ile sigortalı ...'ın 22.12.2016 tarihinde geçirmiş olduğu kazanın iş kazası olduğunun tespitine,

B- Davalı ... yönünden, dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmiştir. Kararın gerekçesinde şu hususlara yer verilmiştir:

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

"A- Davalı ... Yöneticiliği yönünden davanın kabulü ile sigortalı ...'ın 22.12.2016 tarihinde geçirmiş olduğu kazanın iş kazası olduğunun tespitine,

B- Davalı ... yönünden, dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmiştir. Kararın gerekçesinde şu hususlara yer verilmiştir:

"Olay; .... Sitesi Yöneticiliği tarafından istihdam edilen ve işyerinde kapıcı ve kaloriferci olarak çalışmakta olan ...'ın 22.12.2016 tarihinde bina içerisinde bulunan merdivenin sığınak kapısı önünde hareketsiz olarak bulunması, sonrasında beyin kanaması geçirdiğinin anlaşılması ve sonucunda 03.01.2017 tarihinde vefat etmesi şeklinde meydana gelmiştir.

Sosyal Güvenlik Kurumu Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı'nın 04.09.2020 tarih ve .... sayılı raporunda inceleme konusu kazanın 5510 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 1. fıkrasının a bendi kapsamında iş kazası olduğu değerlendirilmiştir.

Dosya kapsamında bulunan Sosyal Güvenlik Kurumu Rehberlik ve Teftiş Başkanlığının 04.09.2020 tarih ve .... sayılı raporu ile 23.11.2018 havale tarihli bilirkişi raporunun da olayın iş kazası olduğuna yönelik tespitler içermesi sebebiyle denetime elverişli bilirkişi heyeti raporu ve Mahkememizce yapılan değerlendirme neticesinde davacıların murisi ...'ın 22.12.2016 tarihinde başına gelen ve 03.01.20017 tarihinde vefatı ile sonuçlanan olayın; işyerinde ve işyerinde yapılan iş esnasında meydana gelmesi sebebi ile iş kazası olduğu kanaatine varılmış; dava devam ederken Kurumca 04.09.2020 tarihli denetmen raporu ile olayın iş kazası olduğuna karar verildiği anlaşıldığından davalı Kurum yönünden de karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. ”

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; işyerinde meydana gelen her olayın iş kazası olarak değerlendirilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, müteveffanın ölümünün doğal bir ölüm olduğunu, müteveffanın apartman temizliği sırasında düşüp kafasını çarparak vefat etmediğini, kalıtsal bir hastalık olan hipertansiyon sebebi ile beyin kanaması geçirmiş ve hastaneye kaldırılarak hastanede vefat etmiş olduğunu, "ölüm belgesi"nde de ölüm sebebinin "doğal ölüm" olarak belirtildiğini, nitekim davacı eş ...’ın olaydan hemen sonraki beyanlarının mütevveffanın son altı aydır sürekli başının ağrıdığı ve sürekli olarak ağrı kesici kullandığı yönünde olduğunu, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde müteveffanın geçirdiği beyin kanamasının yaptığı iş sebebi ile ya da yapılan iş esnasında olmayıp, hipertansiyon ya da başka bir hastalığı sebebi ile olduğunu, Mahkemece gerekli ve yeterli araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile karar verildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıların murisinin geçirmiş olduğu kazanın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... Yöneticiliği vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10407, Karar No: 2023/12603, Tarih: 18.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/10407 E.  ,  2023/12603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1224 Esas, 2023/1151 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Nazilli Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.03.2013 Tarihli ve 2013/124 Esas, 2013/661 Karar ... Kararı

Kısıtlı ..., 4721 ... ... Medenî Kanunu’nun (4721 ... Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve mahkemenin 15.10.2015 tarihli ek kararıyla kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Mahkemece 19.06.2018 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri adresinin Mehmetçik Mahallesi 2584 Sokak No:45 İç Kapı No:2 .../Denizli olduğu gerekçesiyle kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Denizli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.10.2018 Tarihli ve 2018/1544 Esas, 2018/1292 Karar ... Kararı

Kısıtlının kısıtlılık halinin devamına karar verilmiştir.

Vasi 21.07.2023 tarihli dilekçesi ile, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 25.07.2023 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri adresinin Yeni Mahallesi Ordu Caddesi No:78 İç Kapı No:6 Nazilli/... olduğu gerekçesiyle dosyanın yetkili ve görevli Nazilli Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. Nazilli 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.08.2023 Tarihli ve 2023/1224 Esas, 2023/1151 Karar ... Kararı

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliği için vesayet makamının iznine ihtiyacının olduğu, vasinin kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesi yönünde talepte bulunduğu ancak kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Denizli 2. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 ... ... Medeni Kanunu'nun (4721 ... Kanun) 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 ... Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vesayet dosyasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 ... Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 ... Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 ... Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 ... Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

2. 4721 ... Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 ... Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 ... Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Nazilli Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 ... Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibinde Nazilli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 ... Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Nazilli 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17292, Karar No: 2014/25627, Tarih: 11.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/17292 E.  ,  2014/25627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Giresun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2013

NUMARASI : 2012/550-2013/242

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK' nun 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK' nun 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacının 2003 yılında satın almak suretiyle edindiği 183 ada 17 parsel sayılı taşınmazın 230,50 m2' lik kısmının kıyı kenar çizgisinde kalması nedeniyle tapu kaydının Giresun 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/326-2008/110 sayılı, 21.01.2010 tarihinde kesinleşen kararı ile iptal edilmesi üzerine, davacı tarafından tazminat istemli iş bu davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın tespiti ve tazminatın kapsamının belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Hükme esas alınan bilirkişi kurulu rapornuda, emsal olarak incelenen 143 ada 5 parsel sayılı taşınmaz ile tapu kaydı mahkeme kararı ile iptal olunan 183 ada 17 parsel sayılı taşınmazın, değerlendirme tarihindeki Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri eşit olduğu halde tapusu iptal olunan taşınmazın, emsalden 1,80 kat daha değerli olduğu kabul edilerek metrekare birim fiyatı belirlendiğinden, alınan rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu itibarla, taraflara, tapu kaydı mahkeme kararı ile iptal olunan taşınmaza, yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve dava tarihinden önceki, özel amaçlı olmayan emsal satışları bildirmeleri için süre verilip, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilerek, mahallinde yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılıp, alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, geçersiz rapora göre hüküm kurulması,

2- Kabule göre de: tapu kaydı mahkeme kararı ile iptal olunan taşınmazın, kıyı kenar çizgisinde yer almasının değer düşüklüğüne sebep olan bir unsur olamayacağı gözetilmeden hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu gerekçe ile taşınmaz değerinden % 50 oranıda indirim yapılması,

2- Kabule göre de: tapu kaydı mahkeme kararı ile iptal olunan taşınmazın, kıyı kenar çizgisinde yer almasının değer düşüklüğüne sebep olan bir unsur olamayacağı gözetilmeden hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu gerekçe ile taşınmaz değerinden % 50 oranıda indirim yapılması,

3- 4721 sayılı TMK' nun 1007. maddesinde, '' Tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur. Devlet zararın doğmasında kusuru bulunan görevlilere rücu eder'' hükmü yer almakta olup, tapu sicilinin tutulması nedeniyle zarara uğrayan kişinin bütün zararlardan Devlet sorumludur. Tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse, tazimantın miktarı, da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazmiant miktarı zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı, zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse, aynı durumun tesis edilebileceği miktar olmalıdır. (Yargıtay HGK' nun 05.03.2003 gün ve 2003/19-152 -2003/125 sayılı kararı, 29.09.2010 gün ve 2010/14-386-2010/427 sayılı kararı, 15.12.2010 gün ve 2010/13-618-2010/668 sayılı kararı)

Tapu sicilinin tutulması görevini üstlenen devlet, bu sicile tanınan güvenden ötürü, hak durumuna aykırı kayıtlardan doğan tehlikeyi de üstlenmektedir. Tapu Sicil Müdürü ya da memurunun kusuru olsun ya da olmasın sicilin tutulmasında, kişilerin çıkarlarını koruyan hukuk kuralarına aykırı davranılmış olması Devletin sorumluluğu için yeterlidir. Kusunun varlığı ya da yokluğu devletin sorumululuğu için önem taşımamakta, sadece Devletin memuruna rücu halinde iç ilişkide etkili olmaktadır.

Bu nedenle TMK' nunu 1007. maddesinde düzenlenen sorumluluk objektif (kusursuz) sorumluluk türlerinden birisi olup, Borçlar Kununundaki haksız fiil sorumluluğu ile ilgisi yoktur.

Açıklanan nedenlerle, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nediniyle uğranılan zararın tazmini için açılan davada davacının gerçek zararı tespit edilerek, bu miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, mahkemece resen yasal olmayan gerekçelerle tazminattan ayrıca % 40 bir oranında indirim daha yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4864, Karar No: 2015/17370, Tarih: 15.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4864 E.  ,  2015/17370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2014

NUMARASI : 2013/1106-2014/601

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliginde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere, dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı, aynı il müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.