muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11345, Karar No: 2013/15660, Tarih: 09.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/11345 E.  ,  2013/15660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin kendi otoprodüktör tesislerinde üretmiş olduğu enerjinin iletimi için davalı şirket ile 4628 sy. Elektrik Piyasası Kanunu hükümleri çerçevesinde davalı ile imzalanan sistem kullanım anlaşmasında düzenlenen maksimum enerji alış/veriş kapasitesinin aşılmış olması nedeniyle davalı tarafça düzenlenip gönderilen 26.09.2012 tarihli ve 4.575,605,94 TL. Değerindeki ceza faturasından dolayı borçlu olunmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu uyuşmazlığın çözümünde idari yargının görevli olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere göre; kamu tüzel kişiliğine sahip bulunan davalı idare tarafından yürütülen, kamu hizmeti sayılan elektrik iletimine ilişkin sistem kullanım anlaşmasının, idareye denetim, anlaşmanın uygulanmasına ilişkin ayrıcalıklı yetki tanıdığı, taraflar arasında ortaya çıkan uyuşmazlıkların EPDK tarafından çözümleneceğinin belirtildiği gözetildiğinde taraflar arasındaki anlaşmanın idari nitelikte olduğu, 2675 sy. Kanun'un 5. maddesinde idare mahkemelerinin kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için davaları çözümleyeceğinin belirtildiği, bu durumda taraflar arasındaki idari nitelikte olduğu saptanan sözleşmenin uygulanmasından kaynaklanan uyuşmazlıkların çözümünde idare mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle davanın HMK'nın 114. maddesinin (b) bendinde öngörülen yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı ...Ş.'nin Ana Statüsüne bakıldığında ''Hukuki Bünye'' başlıklı 3.maddesinde;

''1.Bu Anastatü ile teşkil olunan Türkiye Elektrik İletim A.Ş. (Teşekkül) tüzel kişiliğe sahip, faaliyetlerinde özerk ve sorumluluğu sermayesiyle sınırlı bir İktisadi Devlet Teşekkülüdür.

2.Teşekkül EPK, K.H.K., ve bu Anastatü hükümleri saklı kalmak üzere özel hukuk hükümlerine tabiidir.

3.Teşekkül Genel Muhasebe Kanunu ile Devlet İhale Kanunu hükümlerine ve Sayıştay’ın denetimine tabi değildir.'' hükmünün yer aldığı görülmektedir.

Yine aynı statünün 4/8.maddesine bakıldığında ''İletim sistemine bağlı tüm kamu ve özel tüzel kişiler, Ticaret A.Ş. ve Serbest Tüketiciler ile Bağlantı ve Sistem Kullanım Anlaşmaları; üretim ve dağıtım kamu ve özel tüzel kişiler ile Yan Hizmet Anlaşmaları yapmak''teşekkülün faaliyetleri arasında sayıldığı görülmektedir.

Somut olayda uyuşmazlık taraflar arasında imzalanmış olan ''sistem kullanım anlaşması''ndan kaynaklanmakta olup davalı da ana statüsünde özel hukuk tüzel kişisidir.

Yine aynı statünün 4/8.maddesine bakıldığında ''İletim sistemine bağlı tüm kamu ve özel tüzel kişiler, Ticaret A.Ş. ve Serbest Tüketiciler ile Bağlantı ve Sistem Kullanım Anlaşmaları; üretim ve dağıtım kamu ve özel tüzel kişiler ile Yan Hizmet Anlaşmaları yapmak''teşekkülün faaliyetleri arasında sayıldığı görülmektedir.

Somut olayda uyuşmazlık taraflar arasında imzalanmış olan ''sistem kullanım anlaşması''ndan kaynaklanmakta olup davalı da ana statüsünde özel hukuk tüzel kişisidir.

O halde mahkemece, davalı şirket, özel hukuk hükümlerine tabi bir İktisadi Devlet Teşekkülü olup, uyuşmazlık konusu idari bir işlem veya eylem niteliğinde bulunmadığından uyuşmazlığın çözüm yerinin adli yargı olduğu göz önünde bulundurulmalı, dava esas yönünden değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Tüm bu hususlara dikkat edilmeden eksik araştırma ve değerlendirme ile yukarıdaki şekilde davanın yargı yolu bakımından reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4695, Karar No: 2015/22401, Tarih: 11.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/4695 E.  ,  2015/22401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın daha önce kesinleşmiş hapis cezası sebebiyle yakalanarak...Cumhuriyet Başsavcılığı infaz bürosuna getirildiği, burada hakkında verilip kesinleşmiş hapis cezasını öğrenince sinirlenerek adliye koridorunda bulunan yangın müdahale dolabına vurup camını kırdığı böylece sanığın mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın ikrarı, tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamından sanığın kamu malına zarar verme suçunu işlediğine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.03.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9899, Karar No: 2013/9414, Tarih: 08.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/9899 E.  ,  2013/9414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 22. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.03.2012 tarih ve 2011/314-2012/43 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili nezdinde sigortalı olan restorantta, ızgara ateşinin yakılması sırasında çıkan kıvılcımların bacada biriken kurumları tutuşturması sonucu yangın çıktığını, sigortalı işyerinin baca temizliğinin davalı şirket tarafından yapıldığını ancak davalının bacayı iyi temizlemediğini, hasar nedeniyle sigortalısına 25.100 TL ödediğini ileri sürerek anılan meblağın faizle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, yangının çıkış nedeninin yangın raporunda tahmini olarak belirtildiğini, eksper raporunun da bu rapora göre düzenlendiğini, müvekkilinin kusuru bulunmadığını, tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; yangının sigortalı olan restorantta, ızgara ateşinin yakılması sırasında çıkan kıvılcımların bacada biriken kurumları tutuşturması sonucu çıktığını, davalının bacayı iyi temizlemediği ayrıca baca temizliğinin yapıldığı tarihte davalının baca temizleme yetki belgesinin süresinin dolmuş olduğu, davalının kusursuzluğunu ispatlayamadığı, yangın sebebiyle oluşan zarar miktarının 25.100 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 25.100 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.341,85 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2410, Karar No: 2012/33682, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/2410 E.  ,  2012/33682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 30.05.2003’ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasa’nın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 03.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3190, Karar No: 2020/6904, Tarih: 14.09.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/3190 E.  ,  2020/6904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki dava sonucu ilk derece mahkemesince verilen hükmün istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar Dairemizce kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması üzerine, ilk derece mahkemesince verilen direnme kararına ilişkin dava dosyası 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 4/1.maddesi uyarınca Dairemize gönderilmiş olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu, gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dairemizce verilen 24/06/2019 gün ve 201 2018/14002 E. 2019/10954 K. sayılı bozma ilâmı usul ve yasaya uygun bulunmuş olup, ilk derece mahkemesince verilen direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 6763 sayılı Kanunun 43.maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK'nun 373. maddesinin 5.fıkrası uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmesine, 14/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1730, Karar No: 2024/3110, Tarih: 02.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1730 E.  ,  2024/3110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1226 E., 2022/1726 K.

KARAR : Davanın Kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ: Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/520 E., 2022/380 K.

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilleri arsa malikleri ile davalı yüklenici ... Dekorasyon Yapı İnşaat Tic. Ltd. Şti. arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme gereğince hisselerinin arsa payı hariç yüklenici şirkete devri için davalı şirketin gösterdiği kişiye vekalet verildiğini, davalı yüklenicinin inşaatla ilgili hiçbir işleme başlamadığını, taşınmazı hiç tanımadıkları üçüncü kişilere devrettiğini ileri sürerek, sözleşmenin geriye etkili olarak feshini ve tapu kaydının iptali ile müvekkilleri adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; taşınmazı davalı ... Dekorasyon Yapı İnşaat Ticaret Ltd. Şti.'nden değil dava dışı ... Dekorasyon İnş. Ltd. Şti. ile ...ur’dan satın aldıklarını, taşınmazı satın aldıkları tarihte tapuda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile ilgili kayıt bulunmadığını, iyi niyetli olduklarını, tapu siciline güven ilkesi gereği kazanımlarının korunması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Davalı yüklenici ... Dekorasyon Yapı İnşaat Tic. Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince, yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonunda dava konusu taşınmazda herhangi bir inşaat faaliyetinin bulunmadığı, taşınmazın boş arsa vasfında olduğu, tanık beyanları da birlikte değerlendirildiğinde davalıların kural olarak iyiniyetli kabul edilmesi gerektiği ve aksinin ispat edilemediği gerekçesiyle, davacıların, davalılar ...ve ...’a yönelik tapu iptal ve tescil davalarının ayrı ayrı reddine, davacılar ile davalı ... Yapı Dekorasyon İnş. Ltd. Şti. arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin geçersiz olduğunun tespitine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacılar vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi gereğince, arsa sahibi tarafından yükleniciye ya da onun istemiyle üçüncü kişi veya kişilere yapılan taşınmaz ya da taşınmaz payı temliki, inşaatın yapımı için finans sağlanması amacıyla verilen avans niteliğinde olduğu, yüklenicinin sözleşmeye, imar mevzuatına ve projesine uygun olarak inşaatı tam ve eksiksiz biçimde tamamlayıp arsa sahiplerine teslim etmesi halinde üçüncü kişilerin satın aldıkları arsa payı ve dairelerin tapu devirleri geçerlilik kazanacağı, davalı yüklenicinin taşınmazın büyük kısmını devraldıktan çok kısa bir süre sonra dava dışı üçüncü kişilere payları devretmesi ve bu kişilerin yine kısa bir süre sonra dava konusu taşınmaz paylarını davalılara devretmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında karar verilerek davacılar ile davalı ... Yapı Dekorasyon İnş. Ltd. Şti. arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin geçersiz olduğunun tespitine, davacıların, davalılar ... ve ...'a yönelik tapu iptal ve tescil talebinin kabulü ile hisseleri oranında davacılar adına kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Bu karara karşı davalılar ... ile ... vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacıların arsa sahibi olarak dava konusu taşınmazdaki hisselerinin bir kısmını vekil aracılığı ile 04.02.2020 tarihinde yüklenici ... Dekorasyon Yapı İnşaat Tic. Ltd. Şti.’ye devrettikleri, yüklenici ... Dekorasyon Yapı İnşaat Tic. Ltd. Şti.' nin de bu payların 677/3600 hissesini ... şirketine ve 677/3600 hissesini ...’e satış yoluyla devrettiği, ... Şirketi'nin payını 01.10.2020 tarihinde davalı ...’a; ...'in ise payını 01.10.2020 tarihinde davalı ...’e satış yoluyla devrettiği anlaşılmıştır. TMK'nın 1023. maddesi gereğince, tapu kütüğüne güvenerek iyiniyetle mülkiyet veya sınırlı ayni hak kazanan üçüncü kişinin iyiniyeti korunur. Bu durumda TMK 1023 md. göre davalılar ... ve ...’in dava konusu hisseleri iyi niyetle devraldıkları ve iyi niyet karinesinden her ikisinin de yararlanacağının kabulü gerekir. TMK'nın 3. maddesi gereğince asıl olan iyiniyetin varlığı olup, bunun aksinin iddia eden tarafın kötüniyetin varlığını ispat etmesi gerekir. Bir başka değişle davalıların taşınmazı kötüniyetle devraldıklarının ispatlanması ve iyi niyet karinesinin çürütülmesi gerekmekte olup, dosya içeriğine göre davacılar tarafından iyiniyet karinesini çürütecek yeterli ve inandırıcı delil sunamadıklarından tapu iptali ve tescil talebinin reddi gerekirken, Bölge Adliye Mahkemesinin kabul kararı doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesince verilen karar kaldırılarak yeniden esas hakkında verdiği karar usul ve yasaya aykırı görüldüğünden davalılar ... ile ... vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile kararın BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi gereğince dosyanın Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 02.10.2024 tarihinde kesin olarak oy çokluğuyla ile karar verildi.

(Muhalif)

(Muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ

Davacı arsa sahipleri ile davalı yüklenici ... Dekorasyon Yapı İnşaat Tic. Ltd. Şti. arasında 31.01.2020 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlenmiş olup bu sözleşmede inşaatın sözleşme tarihinden itibaren 24 ayda bitirilip kat mülkiyet tapusunun düzenlenerek teslimi kararlaştırılmıştır.

Sözleşmenin düzenlenmesinden sonra davacı arsa sahipleri tarafından arsa paylarının bir kısmının vekil aracılığı ile 04.02.2020 tarihinde davalı yüklenici ... Dekorasyon Yapı İnşaat Tic. Ltd. Şti.’ne devrettikleri, devralınan payların 677/3600 paylık kısmının 23 gün sonra şirket tarafından 27.02.2020 tarihinde dava dışı ... Dekorasyon İnş. Ltd. Şti. ne ve 677/3600 payın ...ur’a satış yoluyla devredildiği, devralan bu kişilerin de devraldıkları payları 01.10.2020 tarihinde aynı gün içinde davalılar ... ve ...'e devrettikleri anlaşılmaktadır.

Tapu kütüğündeki tescile iyiniyetle dayanarak mülkiyet veya bir başka ayni hak kazanan üçüncü kişinin bu kazanımı korunur. (T.M.K. md.1023). Ancak, tescilin yolsuzluğunu bilen ya da bilmesi gereken üçüncü kişi, böyle bir tescile dayanamaz. Yolsuz tescilden dolayı aynî hakkı zedelenen (ihlâl olunan) kimse de, doğrudan doğruya kötüniyetli üçüncü kişilere karşı, tescilin yolsuzluğunu ileri sürebilir (T.M.K. md.1024).

Öte yandan, Medenî Yasa'nın 1023. maddesinde sözü edilen iyiniyet, aynı yasanın 3. maddesi hükmünde deyimini bulan sübjektif iyiniyettir. Hâlin icaplarına göre, kendinden beklenen özeni (ihtimamı) göstermeyen kimse, iyiniyet iddiasında bulunamaz. Yani, gereken özenin gösterilmesi, kaydın yolsuzluğunun anlaşılabilmesine olanak veriyor ise, o takdirde, iktisabın korunamayacağı tabiidir. Alıcının kendinden beklenen özeni gösterip göstermediği, normal bir insanın hayatın olağan akışı içerisindeki davranış biçimi nazara alınarak değerlendirilir ve saptanır. Elbette, iktisapta bulunanın, satıcıya ve satılan taşınmaza göre durumu ve konumu, iyiniyetin tayin ve takdirinde özellik arzedebilecektir.

Somut olayda, sözleşmenin yapılmasından kısa bir süre sonra yükleniciye devredilen arsa paylarının üzerlerinde “korunması gereken kültür varlığı” şerhi varken ve mahkemece yapılan keşfe göre rayiç değerlerinin çok altında elden çıkarılması, satışı aracılık ettiğini beyan eden emlakçı tanık Selahattin’in beyanında satıştan önce yaptığı araştırmada arsa sahibinin kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıklarını kendisine söylediğini açıklaması da dikkate alındığında Bölge Adliye Mahkemesi’nin gerekçesinde açıklandığı üzere davalıların iyiniyetli kabul edilmeleri mümkün olamayacağından Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nin 2022/1226 E. 2022/1726 K. sayılı ilamının onanması gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/155, Karar No: 2018/355, Tarih: 18.09.2018

**Ceza Genel Kurulu         2015/155 E.  ,  2018/355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 13. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 21.03.2011

Sayısı : 862-261

Hırsızlık suçundan sanık ...'nin TCK'nın 142/1-b ve 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 21.03.2011 tarihli ve 862-261 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 20.10.2014 tarih ve 29699-28659 sayı ile;

"...Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın yakalanmasıyla mağdurun aracından çalmış olduğu çantayı attığı yeri kolluk görevlilerine göstererek para, cep telefonu ve küpeler hariç çalınan malların iadesini kısmen sağladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına mağdurun rıza gösterip göstermeyeceği tespit edildikten sonra TCK'nın 168/1-4. maddelerinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 17.11.2014 tarih ve 298977 sayı ile;

"...Yargılamaya ve itiraza konu somut olay incelendiğinde; mağdurun olay günü saat 16.00 sularında aracını.... Caddesi üzerine park ettiği, 20 dakika kadar sonra aracının yanına döndüğünde, aracın sağ arka kelebek camının kırılarak içinde 25 TL para, cep telefonu, bir çift altın küpe ve kimlik belgelerinin bulunduğu eşine ait çantanın çalınmış olduğunu tespit ettiği, polise haber vermesiyle yapılan araştırma sonucunda, olay yerinden kaçan ..... plakalı araca, oradan da sanıklara ulaşıldığı, temyiz dışı sanık ...'ın yer göstermede bulunduğu çöp tenekesinden, içinde sadece kimlik belgelerinin olduğu çantanın ele geçirildiği anlaşılmaktadır. Çantanın içerisindeki ekonomik değeri haiz para, cep telefonu ve altın küpeler ise hiçbir aşamada bulunamamış ve iade edilmemiştir. İade edilmiş olan kimlik belgelerinin ekonomik değerinin hiç olmadığı, kullanılmış çantanın ise ekonomik değerinin iade edilmeyen diğer para ve eşyalara göre çok düşük kaldığı bilinen değeriyle sabittir. Yani sanıklar suçtan elde etmeyi düşündükleri faydayı elde etmişler ve amaçlarına ulaşmışlardır. Ayrıca sanıklar hiçbir aşamada atılı suçlamayı kabul etmemişler ve atılı suçu temyiz dışı ..... isimli bir şahsın işlediğini savunmuşlardır. Çantanın atıldığı çöp tenekesini gösterirken bile ..... isimli şahsın buraya attığını gördüklerini söylemişler ve dolayısıyla yer göstermeyi bile doğrudan yapmamışlardır.

5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlığa ilişkin yasal düzenleme incelendiğinde ise;