muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3260, Karar No: 2018/570, Tarih: 23.01.2018

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Somut olayda; davalı ...'e gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nın 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalı adına dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edildiği bilinen son adrese tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığından usulsüz olduğu anlaşılmakla, mahkemece adı geçen davalıya gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre tebliğ edildikten sonra temyiz süresi beklenerek ve yukarıda belirtilen diğer eksiklikler giderildikten sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 23.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/150, Karar No: 2008/149, Tarih: 20.02.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/2-150 E.  ,  2008/149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak Aile Mahkemesi

TARİHİ : 09/11/2007

Taraflar arasındaki “boşanma” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Uşak Aile Mahkemesince davanın reddine dair verilen 26.4.2006 gün ve 2004/837 E, 2006/327 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesi’nin 8.5.2007 gün ve 2006/12763 E, 2007/7566 K. sayılı ilamıyla; (...Davacı Medeni Kanunun 166/son maddesine dayanarak boşanma isteğinde bulunmuştur.Koca tarafından daha önce açılan ve retle sonuçlanan dava 13.09.2001'de kesinleşmiş bu dava ise aradan üç sene yedi gün geçtikten sonra açılmıştır. Davalı

22.11 2004 tarihli cevap dilekçesinde, davacının kendisini bırakıp Uşak'a gittiğini bir daha da arayıp sormadığını belirtmiş, 13.7.2005 günlü dilekçesinde de savunmasını ıslah ederek red hükmünden sonra eşiyle bir araya geldiklerini ileri sürmüştür. Taraflar ancak usule yönelik işlemlerini ıslah edebilirler. Maddi gerçekler ıslah kapsamında bulunmamaktadır. (H.U.M.K. Md. 83)

Dinlenen davacı ve davalı tanığı T.. ve A..'in dışındaki tanıklar retle sonuçlanan davadan sonra eşlerin bir araya gelmediğini açıklamışlardır. T.. ve A..'in sözlerinden de eşlerin evlilik birliğini yeniden kurmak amacı dışında, taşınmaz edinmek üzere bir araya geldikleri anlaşılmaktadır. Boşanmaya karar verilebilmesi için Medeni Kanunun 166/son maddesinin aradığı koşullar gerçekleşmiştir. Boşanmaya karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır…) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN :Davacı vekilleri

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, boşanma isteğine ilişkindir.

Davacı vekilleri, davacının daha önce davalıdan boşanmak için Uşak 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/769 Esas sayılı dosyası ile dava açtığını, bu davanın 2001/354 sayılı Karar ile reddedildiğini; bu red kararının 13.9.2001 tarihinde kesinleştiğini; o tarihten beri tarafların ortak hayatı yeniden kurmadıklarını; 3 yıldan fazla bir süredir bir araya gelmemiş olmalarının, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı anlamına geldiğini ileri sürerek boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili, davacının davalıyı iki çocuğu ile bırakarak Uşak’a kardeşlerinin yanına gittiğini ve bir daha geri dönmediğini, öğrenci olan çocuklarının giderlerine katılmadığını, eşi ve çocukları ile ilgilenmediğini ileri sürerek davanın reddini cevaben bildirmiştir.

Davalı vekili, davacının davalıyı iki çocuğu ile bırakarak Uşak’a kardeşlerinin yanına gittiğini ve bir daha geri dönmediğini, öğrenci olan çocuklarının giderlerine katılmadığını, eşi ve çocukları ile ilgilenmediğini ileri sürerek davanın reddini cevaben bildirmiştir.

Davalı daha sonra verdiği 13.7.2005 tarihli dilekçesiyle de; cevap dilekçesine açıklık getirmiş, önceki boşanma davasının reddedilerek kesinleşmesinden sonra muhtelif zamanlarda bir araya geldiklerini cevap dilekçesinde yer alan “bir daha dönmemiştir” sözünün, davacının daha önceki gidiş gelişlerine atfen söylendiğini ileri sürmüştür.

Yerel Mahkemece, taraflarla sürekli görüşme imkanı olan tanıkların, boşanma davasının reddinden sonra iki kez bir araya gelerek 1,5’ar ay süre ile birlikte kaldıkları ve ortak hayatı yeniden kurduklarını söyledikleri gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm Özel Dairece yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuştur.

Her ne kadar davalı, 13.7.2005 tarihli dilekçesiyle, cevap dilekçesini ıslah ettiğini bildirmiş ise de; bu olgu ıslah kabul edilmemiş, cevap dilekçesinin açıklanması amacıyla verilmiş bir dilekçe olduğu görüşüne varılmıştır.

Tarafların müşterek çocuğu olan tanık T..B..’ı “Babam benim nikahım olan Kasım 2001’den sonra, nikahıma gelemediği için müşterek eve gelip 1,5 ay kalmıştır. Bu süre zarfında hiçbir sorun olmadığı gibi, Zeytinburnu bizim sosyal, ekonomik seviyemize uygun değildir. Bir ev alalım dedi. Bunun üzerine ben, annem ve babam Florya’da ev baktık. Hatta tanıdığım emlakçılara kendisini götürdüm. Almak üzereydik ki babam yeniden kayboldu. Bir süre sonra, babaannemin ölümünden sonra (2003 yılında) tekrar müşterek eve geldi. Geldiğinde psikolojisi bozuktu. Ama çok sakindi. Yine 1,5 ay kadar kaldı. Ev alımı tekrar gündeme geldi. Ondan sonra tekrar gitti ve bir daha gelmedi…” sözleriyle beyanda bulunmuştur.

Yine tarafların müşterek çocuğu A. G.. ise “….Taraflar ablamın nikahından bir hafta sonra İstanbul’da bir araya geldiler ve şu anda benim oturduğum evde 1,5 ay kadar birlikte kaldılar. Aynı odada yattılar…2003 yılında babaannemin vefatı nedeniyle yine annemle babam şu an oturduğum evde 45 gün kadar bir arada ve aynı odada kaldılar…” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Davacı ve davalının müşterek çocukları tanıklar T..ve A..’in beyanlarından, ilk boşanma davasının reddinden sonra tarafların müşterek ev de bir araya geldikleri, karı koca hayatı yaşadıkları anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. O halde usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.

SONUÇ: Davacı vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle ONANMASINA , gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 20.2.2008 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9362, Karar No: 2014/9711, Tarih: 04.07.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/9362 E.  ,  2014/9711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Tarafların kök murisi ....'ın tüm mirasçılarını ve ölmüş olanların ölüm tarihlerini gösterir şekilde tam aile nüfus kayıt tablolarının Nüfus Müdürlüğünden,

2- Davacı dayanağı 05.10.1990 tarih 5 numaralı tapu kaydının geldisi olan Nisan 1306 tarih 171 ve 173 numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtlarının Mahalli Tapu Müdürlüğünden (Eski yazı tapu kayıtları varsa ...Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7374, Karar No: 2012/32590, Tarih: 01.10.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/7374 E.  ,  2012/32590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, spor aidatı kesintisinin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı belediyede çalışırken emekli olarak işten ayrıldığını, çalıştığı dönemde rızası dışında maaşından spor aidatı kesildiğini, bu kesintinin haksız olduğunu belirterek, yapılan kesintilerin iadesini istemiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, yapılan kesintilerin yasal olduğunu ve TİS uyarınca kesildiğni belirterek, davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, TİS'e konulan spor aidatı kesintisinin işçinin rızasına dayanmaması nedeniyle yasal olmadığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, toplu iş sözleşmesi özerkliği çerçevisinde kural koyma yetkilerinin dışına çıkılarak, işçilere sağlanan sosyal yardımlarda bir azalmaya gidilmemiş, tersine artışlar öngörülmüş, işçi ücretlerinden spor kesintisi adı altında bir kesintiye gidilmiştir.

Bu kesintiler uygulamada gerçek anlamda bir kesinti niteliğinde olmayıp, temizlik yardımı olarak fazladan sağlanan hakların bir kısmının geri alınması şeklinde görünümdedir.

Toplu iş sözleşmesine konulan temizlik yardımı adı altındaki artışlarla bağlantılı olarak yapılan spor aidatı kesintileri Dairemizin 01.11.2011 tarih, 2011/47503 Esas, 2011/42072 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere muvazaalı olduğundan, bu kesintinin bir kez de işçiye ödenmesi halinde işveren ikinci bir zarara uğrayacağından, mahkemece isteğin reddi yerine kabulüne karar verilmesini hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8000, Karar No: 2013/25442, Tarih: 08.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/8000 E.  ,  2013/25442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, bozmaya uyarak isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılardan ... Belediye Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Balı tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 08.10 2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2430, Karar No: 2025/3516, Tarih: 17.04.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/2430 E.  ,  2025/3516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2440 E., 2024/2221 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Cizre 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2021/570 E., 2022/671 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dairemiz uygulamasına göre temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

6100 sayılı Kanun'un 362/2 hükmü uyarınca alacağın tamamının dava edilmesi hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu nedenle talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti, yargılama giderleri veya gerekçeye yönelik temyizi de incelenmez. Ancak, talebin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmamakla birlikte, temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin değerinin tek başına kesinlik sınırını aşması hâlinde, dava değerine ilişkin kesinlik sınırı kıyas yoluyla uygulanarak temyiz incelemesi yapılabilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt IV, İstanbul, İlaveli Beşinci Bası, 1991, s. 4217).

Diğer taraftan 6100 sayılı Kanun'un 362/2 maddesinin açık hükmü karşısında; davanın kabulüne dair karar davacı bakımından, reddine dair karar ise davalı bakımından kesindir. Ancak tarafların, kesinlik hesabında dikkate alınmayan vekâlet ücreti, yargılama gideri, icra inkar tazminatı veya gerekçeyi temyiz konusu yapmaları hâlinde, davanın değerinin (dava konusu edilen alacak veya tazminatın tamamı) veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücreti değerinin tek başına kesinlik sınırını aşıp aşmadığına bakılmalıdır. Bu iki durumdan birinin gerçekleşmesi hâlinde 6100 sayılı Kanun'un 361/2 hükmüne göre hukuki yararın mevcut olup olmadığı incelenebilir. Böylece davada haklı çıkmış olan tarafın da dava değerinin veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin tek başına kesinlik sınırını aşması kaydıyla, temyiz hakkı bulunduğu kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davalı vekilinin temyizi değerlendirildiğinde; reddine karar verilen davada, gerek dava değeri gerekse tek başına temyiz konusu yapılan vekâlet ücreti miktarı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.000,00 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17230, Karar No: 2007/211, Tarih: 16.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/17230 E.  ,  2007/211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ile ... 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; ...'un ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 1988/264-644 sayılı kararı ile vesayet altına alındığı, babası ...'un vasi olarak atandığı, ...- Nüfusuna kayıtlı oldukları, yerleşim yeri değişikliği için izin bulunmadığı da anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/01/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/191, Karar No: 2022/479, Tarih: 07.04.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2019/191 E.  ,  2022/479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 10. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

1. Taraflar arasındaki “Tazminat” davasından dolayı Yargıtay 10. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, bazı talepler yönünden görevsizlik, bazı talepler yönünden ise davanın zaman aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

2. Karar davacı ve katılma yoluyla davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

1. Taraflar arasındaki “Tazminat” davasından dolayı Yargıtay 10. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, bazı talepler yönünden görevsizlik, bazı talepler yönünden ise davanın zaman aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

2. Karar davacı ve katılma yoluyla davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı dava dilekçesinde; Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İzmir Bölge Müdürlüğünün yönlendirmesiyle İzmir 2. İş Mahkemesinde 2004/755 Esas sayılı dosya ile asıl işveren olan Kürüm Kent İnşaat Yapı Kooperatifine karşı açtığı davanın mahkemece asıl işveren adına çalıştığını ispat edemediği gerekçesiyle reddedildiğini, ancak davanın ilgili mahkemeye yönlendirilmesi gerekirken kasıtlı olarak reddedildiğini, hukuka uygun olmayan nedenlerle reddedilen bu dava dolayısıyla uğradığı maddi zararın 41.090TL olduğunu; İzmir 5. İş Mahkemesinde 2004/668 Esas sayılı dosya ile kendisinden fazladan tahsil edilen 11 yıl 3 ay 2 günlük Bağ-Kur priminin bugünkü değeri üzerinden ve faizi ile iadesi istemiyle açtığı davada 0,07TL’nin hüküm altına alındığını, asıl raporda 69.042TL olarak hesaplanan alacağının 28.02.2006 tarihli raporda 0,07TL’ye düşürülmesinin bilirkişi raporunun hukuka uygun olarak düzenlenmediğinin kanıtı olduğunu, hâkimin de davayı kasıtlı olarak reddettiğini ve 400TL avukatlık ücretine hükmettiğini, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik kaydıyla ve kesinlik sınırının 400TL olduğunu bildiğinden 700TL üzerinden dava açtığını, bu şekilde açılan davalarda kesinlik sınırının uygulanamayacağını, alacağının kesinlik sınırının çok üstünde olduğunu ve asıl kaybının en az 4.150TL olduğunu; İzmir 4. İş Mahkemesinde 2007/295 Esas sayısı üzerinden açtığı davada ise İzmir 5. İş Mahkemesinde açtığı davaya konu etmediği bakiye 3.800TL alacağının bu günkü değeri üzerinden ve faizi ile tahsilini talep ettiğini, davanın kesin hüküm nedeniyle reddedildiğini, hukuka aykırı olarak reddedilen bu dava nedeniyle uğradığı maddi kaybının 4.450TL olduğunu; yine İzmir 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde 2006/1195 Esas sayısı ile PTT aleyhine 2004 yılı Ağustos ayı aylığının ödenmemesi nedeniyle açtığı davanın görevini kötüye kullanan hâkim tarafından PTT’nin aracı kurum olduğu gerekçesiyle reddedildiğini, 598,77TL maddi zararının oluştuğunu, kesinlik sınırı uygulanmasının da Anayasa’ya aykırı olduğunu; İzmir 6. Sulh Hukuk Mahkemesinde 2008/230 Esas sayısı ile bankadaki hesabından haksız olarak yapılan kesintilerin iadesi için açtığı davanın da hukuka aykırı olarak reddi nedeniyle 204,50TL maddi kayba uğradığını, her bir dava için talep ettiği 51.000’er TL manevi tazminat da eklendiğinde toplam zararının 302.000TL olduğunu ileri sürerek şimdilik 80.000TL tazminatın faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; her bir dosyada verilen kararın kesinleşme tarihi dikkate alındığında 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 72. maddesinde öngörülen 2 yıllık zaman aşımı süresinin dolduğunu, öte yandan İzmir 5. İş Mahkemesinde açılan hariç olmak üzere diğer davalarla ilgili talepler yönünden görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini, ayrıca davacının talebini somutlaştırmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesinde belirtilen koşulların mevcut olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Özel Daire Kararı:

6. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 18.12.2018 tarihli ve 2018/1 E., 2018/1 K. sayılı kararı ile; “…GEREKÇE: Dairemizde yapılan yargılamada aşağıdaki hususlar tespit edilmiştir:

1- Hakimin hukuki sorumluğuna ilişkin tazminat davalarında, husumetin Devlet (...) aleyhine yöneltilmesi gereklidir. Davacı ise dava dilekçesinde hatalı olarak Adalet Bakanlığı'na husumet yöneltmiştir. Ancak bu husus husumette hata olarak kabul edilmiş ve resen, dava dilekçesi Maliye Hazinesine tebliğ edilerek, husumet koşulu sağlanmıştır (HMK m.124).

2- Davacının hakimin hukuki sorumluluğuna dayandığı hakimlerden M.Ülkü Güldağ'a davanın ihbarı amacıyla tebligat çıkarılmıştır. Tebligata verilen cevaptan vefat ettiği anlaşılmıştır.

Hakimin hukuki sorumluluğunu düzenleyen HMK m.46 ilâ 49 hükümlerindeki yargılama prosedürüne göre, bu tür davaların sadece ilgili hakime ihbar edilmesi gereklidir. Yasada, hakimin mirasçılarına ihbar edilmesi düzenlenmediği gibi keza tazminata hükmedildiği takdirde, Devlet tarafından sadece ilgili hakime rücu edilebileceği belirtilmiştir. Mirasçılarına da rücu edilebileceği hususunda hüküm bulunmamaktadır.

Bu sebeplerle M.Ülkü Güldağ mirasçılarına ayrıca tebligat yapılmamıştır (HMK m.46, 48).

3- Davalı Hazine vekilinin dava dilekçesinde konu edilen taleplerin bir kısmı hakkında tefrik ve görevsizlik talepleri bulunmaktadır.

HMK m.47'de, hakimin hukuki sorumluluğuna dayalı davalarda görevli yargı merciileri düzenlenmiştir. Madde hükmüne göre ilk derece adliye mahkemesi hakimlerinin fiil ve kararlarından dolayı açılacak tazminat davalarının Yargıtay'ın ilgili Hukuk Dairesinde görülmesi gereklidir.

Davacı, kendisi ile ilgili 5 ayrı davayla ilgili olarak tek dava açmıştır. Bu davalardan yukarıda davacının taleplerinin açıklandığı kısımda belirtilen;

a) (1) numarada belirtilen İzmir 2. İş Mahkemesinin 20.9.2006 gün 2004/755 E. 2006/722 K. dosyası (Kürüm Kent davası), Yargıtay 9. H.D'de görüldüğünden bu daire görevlidir.

b) (4) nolu bölümde belirtilen İzmir 3. Sulh Hukuk Mahkemesi 29.12.2006 gün 2006/1159 E. 2006/2035 K. dosyası (PTT davası), Yargıtay 3. H.D'de görüldüğünden bu daire görevlidir.

c) (5) nolu bölümde anlatılan İzmir 6. Sulh Hukuk Mahkemesi 12.6.2008 gün 2008/230 E. 2008/696 K. dosyası (Akbank davası) ise Yargıtay 11. H.D'de görüldüğünden bu daire görevli bulunmaktadır.