muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5442, Karar No: 2019/3309, Tarih: 01.04.2019

4- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ......, ..., ..., ..., ..., ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık ...’nın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında hükümden sonra 31.10.2018 tarihinde öldüğü, ...’nün UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında hükümden sonra 28.01.2018 tarihinde öldüğü, ...’ın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında hükümden sonra 22.11.2016 tarihinde öldüğü, ...’in UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında hükümden sonra 10.03.2016 tarihinde öldüğü, ...’ın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında hükümden sonra 10.04.2016 tarihinde öldüğü, ...’in UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında hükümden sonra 31.01.2015 tarihinde öldüğü, ...’ın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında hükümden sonra 20.04.2018 tarihinde öldüğü, ...’ın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında hükümden sonra 27.12.2016 tarihinde öldüğü, ...’ın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında hükümden sonra 08.09.2015 tarihinde öldüğü, ...’ın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında hükümden önce 19.06.2013 tarihinde öldüğü, ...’ın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında hükümden sonra 25.11.2014 tarihinde öldüğü, ...’un UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında hükümden önce 10.07.2013 tarihinde öldüğü, ...’un UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında hükümden sonra 29.12.2014 tarihinde öldüğü, ...’ın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında hükümden sonra 12.08.2015 tarihinde öldüğü, ...’ın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında hükümden sonra 12.10.2018 tarihinde öldüğü, ......’ın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında hükümden sonra 15.06.2014 tarihinde öldüğü, ...’ın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında hükümden sonra 16.10.2016 tarihinde öldüğü, ...’un UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında hükümden sonra 05.03.3015 tarihinde öldüğü, ...’ın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında hükümden önce 03.02.2013 tarihinde öldüğü, ...’ın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında hükümden sonra 19.06.2017 tarihinde öldüğü, ...’un UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında hükümden sonra 22.07.2014 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca hakkındaki kamu davasının düşmesine hükmolunmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6914, Karar No: 2018/4957, Tarih: 14.03.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/6914 E.  ,  2018/4957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Mahkemece gerekçeli kararın katılan ...'un duruşmada belirttiği adres ten farklı numaraya tebliğ edilmesi nedeniyle yöntemince tebliğ edilmediği,

Anlaşıldığından, sanık ... 'ın, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, tebliğ işlemi gerçekleştirildikten ve verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten, gerekirse EK TEBLİĞNAME DÜZENLENDİKTEN sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 14/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/952, Karar No: 2008/7462, Tarih: 04.07.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/952 E.  ,  2008/7462 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı-karşı davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı ile davalı arasında 1.2.2005 tarihinde davacının ürettiği flota balıkların davalıya satışı konusunda sözleşme imzalandığını konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Asıl dava 19.7.2005 tarihli fatura ile davalıya satılan 4000 kg balık fletosu bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davalı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde davacı 8.3.2005 tarihli 10.000 kg’lık 24.300.00 YTL’lık fatura düzenlendiğini bedelin ödendiğini ancak 5.775 kg balık teslim edildiğini aradaki teslimat eksiği kapanmadan 19.7.2005 tarihli 4000 kg’lık balık faturası gönderildiğini mal teslimi yapılmadığını, bu nedenle asıl davanın reddini, karşı davacı olarak da bedeli ödendiği halde teslim edilmeyen 4.225 kg kadife balığı karşılığı 10.226.75 YTL ile mal almadan keşide edilen çek karşılığı 1.216.00.YTL’nin tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporu sonucunda dava konusu 19.7.2005 tarihli 9.720.00 YTL’lık faturanın davalı defterlerinde kayıtlı olduğunun davacı kayıtlarına göre davalıdan 8.000.00 YTL alacak gözüktüğünü davalı-karşı davacının iddiasını kanıtlayamadığını bu nedenle asıl davanın kısmen kabulüne 8.000.00 YTL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline fazla istemin ve kanıtlanamayan karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 04.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/38622, Karar No: 2011/4984, Tarih: 14.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/38622 E.  ,  2011/4984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/12028

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2007

NUMARASI : 2007/667

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kaçak elektrik görgü ve tespit tutanağında, dam direği girişinden kablo ile özel hat çekilerek kaçak elektrik kullanıldığının tespit edildiği, sanığın soruşturma aşamasında; "Tedaş görevlileri evime gelerek kaçak elektrik kullandığımdan tutanak tuttular, cezayı ödedim, makbuzları bendedir, başka bir diyeceğim yoktur" ve kovuşturma aşamasında; "Ev babamındır, 20 sene önce vefat etti, evde annem oturur, annem vefatından önce evin bir odasını iki öğrenciye kiraya vermişti, özel hat kiraya verilen odaya çekilmişti" şeklinde savunmada bulunduğu, tutanak tanıkları M. K. ve H. M. özel hattın bilinçli olarak gizli çekildiği, dışarıdan belli olmadığı, başkası tarafından çekilmiş ise sonradan taşınanın özel hat olduğunu bilemeyeceğini beyan etmiş olmalarına göre, evin ve aboneliğin sanığın adına olduğu gözetilerek, öncelikle sanığın savunması araştırılarak, suç tarihinden önce evde kiracının oturup oturmadığı kolluk aracılığı ile muhtarlık kayıtları, komşulardan araştırıldıktan sonra, mahallinde tutanak tanıklarının da hazır bulundurulması suretiyle bilirkişi vasıtasıyla keşif yapılarak, harici kablo ile çekilen ek hattın sıva üstünden mi, yoksa sıva altından mı çekildiği, eğer sıva üstünden ise, sanık tarafından fark edilip fark edilemeyeceği, sıva altından ise odayı kiralayan kişiler tarafından çekilip çekilmeyeceği araştırılıp tartışılarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18792, Karar No: 2014/1026, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18792 E.  ,  2014/1026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/811-2013/228

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taşınmazların tarım arazisi niteliğinde kabulü ile, olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespiti ve taşınmaza kapama bahçe niteliği vermeyen ağaçlara yaş ve cinslerine göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Ağaçların değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki yaş ve cinslerine göre birim fiyatlarının İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporu denetlenmeden, eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması,

3) Dava konusu taşınmazların konumu ve bilirkişi raporunda yazılı özellikleri gözönünde bulundurulduğunda, gelir metoduna göre belirlenen bedele %20 oranında objektif değer artırıcı unsur ilavesi suretiyle değerinin tespit edilmesi gerektiği halde, bu oranın % 10 kabulü ile az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11985, Karar No: 2013/12752, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/11985 E.  ,  2013/12752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin gövrevsizliğine davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı aracın 08.01.2013 tarihinde gerçekleşen kazada hasarlandığını, müvekkilinin sigortalısına 2.644 TL ödemede bulunduğunu, kazada davalı idarenin %100 kusurlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.644 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıya 6100 Sayılı HMK'nin 115/1 maddesi gereğince tebligat yapılmamıştır.

Mahkemece; davada 6100 Sayılı HMK'nin 1 ve 6102 Sayılı TTK'nin 4 ve 5 maddeleri gereğince ticaret mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigortasından kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, TTK.nun 1301’inci maddesi uyarınca açmış olduğu davasında, davalı ...'ne ait kar kürüme aracının karları kürürken, yola düşmüş olan telefon kablolarını bıçağına takarak, yol kenarında park halinde bulunan sigortalı araca takılarak devrilmesine yol açtığını ve bu nedenle kusurlu olduğunu ileri sürmüştür. Kamu

2013/11985

2013/12752

hizmeti görmekle yükümlü olan davalı, görevi nedeniyle verdiği zararlardan dolayı özel hukuk hükümlerine tabi değildir. Hizmet kusurundan dolayı açılan davalar, İdari Yargılama Usulü Hakkındaki kanunu’nun 2.’nci maddesi hükmü uyarınca tam yargı davası olarak ikame edilmesi gerekmektedir. Davanın hizmet kusuruna dayandığı hususunda ise bir tereddüt bulunmamaktadır. Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece kendiliğinden dikkate alınması zorunludur. O halde, yargı yolu bakımından idare mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde olayda ticaret mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş olması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 24.09.2013 gününde Üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Somut uyuşmazlıkta, davalı idarenin işleteni bulunduğu 38 RS 474 plakalı kamyonu ile 8.1.2013 tarihinde yolda kar mücadelesi yaptığı sırada, yol üzerinden geçen Türk Telekoma ait havai kablonun daha önceden yere düşen kısmının kamyonun önündeki bıçağa takılması ve sürüklenen kablonun park halindeki davacıya kasko sigorta poliçesi ile sigortalı araca zarar vermesi sonucu hasar bedeli 2.644,00 TL davacı tarafından 18.2.2013 tarihinde sigortalısına

2013/11985

2013/12752

-KARŞI OY-

Somut uyuşmazlıkta, davalı idarenin işleteni bulunduğu 38 RS 474 plakalı kamyonu ile 8.1.2013 tarihinde yolda kar mücadelesi yaptığı sırada, yol üzerinden geçen Türk Telekoma ait havai kablonun daha önceden yere düşen kısmının kamyonun önündeki bıçağa takılması ve sürüklenen kablonun park halindeki davacıya kasko sigorta poliçesi ile sigortalı araca zarar vermesi sonucu hasar bedeli 2.644,00 TL davacı tarafından 18.2.2013 tarihinde sigortalısına

2013/11985

2013/12752

ödenerek davalı işletenin kusuru nedeniyle eldeki rücuen tazminat davası Asliye Hukuk Mahkemesinde açılmış,

Yargılama sonucunda mahkemece "ticari nitelikteki davaya bakma görevinin Asliye Ticaret Mahkemesine ait olduğu" gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda "uyuşmazlığın idarenin hizmet kusurundan kaynaklandığı, davaya bakmanın idari yargının görev alanında bulunduğu, davanın yargı yolu yönünden reddi gerektiği" gerekçesiyle yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.

6099 sayılı yasanın 14.maddesi ile değişik 2918 sayılı yasanın 110.maddesinde "işleteni veya sahibi devlet ve diğer kamu kuruluşları olan araçların sebebiyet verdiği zararlara ilişkin olanları dahi bu kanundan doğan sorumluluk davalarının adli yargıda görüleceği...." öngörülmüştür.

Davalı idarenin sorumluluğunun 2918 sayılı yasanın 85.maddesinde öngörülen motorlu araç işleteninin hukuki sorumluluğuna ilişkin bulunduğu, davacıya kasko sigortalı araca davalının işleteni bulunduğu aracın işletilmesi sırasında zarar verildiği konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

2918 sayılı yasanın 110.maddesindeki açık düzenlemeye göre bu halde uyuşmazlığın adli yargıda çözümlenmesi gerekmektedir.

2918 sayılı yasanın 110.maddesi açık hükmüne rağmen uyuşmazlıkta idari yargıyı görevli kabul eden sayın çoğunluk görüşüne bu nedenle katılamıyorum.

Diğer taraftan somut olayda, 6102 sayılı TTK 1472.maddesi uyarınca davacı ... şirketi tarafından sigortalısına ödenen tazminatın haksız fiile sebebiyet veren davalı işletenden tahsili istenmektedir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 22.3.1944 gün 37-9 sayılı kararında da sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı davanın sigorta poliçesinden doğan bir dava olmadığı, halefiyet davasının ticari dava niteliği

2013/11985

2013/12752

taşımadığı, bu davanın aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibi olduğu vurgulanmış olup, bu halde haksız fiilden kaynaklanan uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Açıklanan nedenlerle, motorlu araç işleteninin sorumluluğuna ilişkin, haksız fiilden kaynaklanan, ticari niteliği bulunmayan davanın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmek üzere yerel mahkeme kararının bozulması gerekirken yazılı gerekçe ile bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2013/17574, Karar No: 2013/16654, Tarih: 27.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/17574 E.  ,  2013/16654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasında Bakırköy 16. İş Mahkemesi ile İstanbul 19. İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Bakırköy İş Mahkemesi, işin görüldüğü yerin Eyüp olduğu ve yetkili mahkemenin İstanbul İş Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

İstanbul İş Mahkemesi ise, davalı şirketin ticaret sicilindeki adresinin Avcılar olduğu ve Bakırköy mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemelerini belirlemiştir. Buna göre, “iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, yani işyeri mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş mahkemesine açılan dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı davalıya ait işyerinde 1984 yılında çalışmaya başlamasına rağmen sigortalılık başlangıcının 1989 olarak gösterildiğini belirterek hizmet başlangıcının 1984 olarak düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Dava, davalının ikametgahı olan Avcılar'ın yargı yeri bakımından dahil olduğu Bakırköy mahkemelerinde açılmış olup, Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde; eldeki davada yetkili mahkeme davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Bu durumda, uyuşmazlığın Bakırköy 16. İş Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21.ve 22. maddeleri gereğince Bakırköy 16. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9515, Karar No: 2011/2887, Tarih: 28.02.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/9515 E.  ,  2011/2887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Vefat nedeniyle kamu davasının düşürülmesine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Zamanaşımını kesen en son işlem olarak sanığın savunmasının alındığı 22.09.2004 tarihi ile inceleme tarihi arasında 765 sayılı TCK’nun 102/4 maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının CMUK’un. 322/1. ve CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, yedieminde mevcut suça konu emvalin istirdadı kabil olmak üzere müdahil idareye bırakılmasına, balta, merkep ve semerin kanuni mirasçılarına iadesine 28 /02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11642, Karar No: 2018/2852, Tarih: 22.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/11642 E.  ,  2018/2852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile boşandıklarını, düğünde kendisine 81 adet küçük altın, bir adet inci set, 1 adet kolye beliklik ve küpeden oluşan set, 1 adet 14 ayar söz bileziği, 1 adet kol saati, 1 adet tek taş yüzük, 3 adet 22 ayar bilezik, 1 adet cumhuriyet altını, 1 adet yarım cumhuriyet altını, iki adet yonca, iki adet hediyelik bilezik, 30 USD ve 415,00 TL takıldığını, düğünde takılan bu ziynetlerin bir kısmını davalının, araba almak için bozdurduğunu, bir kısmını harcadığını, kalanları ise evde muhafaza ettiğini, bedellerini ise iade etmediğini beyan ederek dava tarihinden itibaren belirtilen ziynet eşyalarının ve paranın aynen iadesine, olmadığı takdirde değerlerinin yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davaya cevap vermemiş, duruşmada vekili davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; tarafların en son tartışması sebebi ile davacının üzerinde hiç bir eşya almadan ailesinin evine gittiği, tekrardan döndüğünde ise evin kilidinin değiştirildiği sabit olduğundan ancak evde bulunan ziynet eşyaları hariç diğer ziynet eşyalarının davalı tarafından harcandığı davacı tarafından ispatlanamadığından davanın kısmen kabulü ile; 1 adet 50 gr.14 ayar set takımı (kolye, bileklik, küpe), 1 adet 30 gr.14 ayar söz bileziği, 1 adet 14 ayar 5 gr.nikah yüzüğü, 1 adet 14 ayar 5 gr.tektaş yüzük, 20 ABD doları ve 125 TL'nin aynen davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bunun mümkün olmaması halinde dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte toplam 5.306,00 TL ziynet eşyası alacağının davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava, kişisel eşya niteliğinde olan ziynet eşyalarının aynen iadesi, olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan, ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.