muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/7845, Karar No: 2006/7164, Tarih: 07.12.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2005/7845 E.  ,  2006/7164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 07.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2770, Karar No: 2015/13638, Tarih: 15.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2770 E.  ,  2015/13638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/912-2014/184

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her sebze ürünüiçin ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tadrihi itibari ile hasat zamanındaki ortalam toptan kiloğram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ve diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10814, Karar No: 2021/1921, Tarih: 09.03.2021

**14. Ceza Dairesi         2020/10814 E.  ,  2021/1921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, işyeri dokunulmazlığının ihlali, kasten yaralama (sanık); verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, kasten yaralama (katılan sanık)

HÜKÜM : Sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyeti ile diğer atılı suçlardan beraatine, katılan sanığın özel hayatın gizliliğini ihlal ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

İddianamedeki sevklere, hükümlerin içeriğine, temyizin kapsamına,Yargıtay Kanununun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 28.01.2020 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren 23.01.2020 günlü, 2020/1 sayılı iş bölümü kararına göre temyiz incelemesini yapma görevi öngörülen ceza miktarı itibarıyla en ağır cezayı içeren kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden Yargıtay 8. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, esası incelenmeyen dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 09.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37134, Karar No: 2015/715, Tarih: 15.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/37134 E.  ,  2015/715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptaline, %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket nezdinde 12.06.2013 tarihinde gemi adamı olarak çalışmaya başladığını, davacının davalı şirkete ait gemide çalışırken geminin 23.06.2013 tarihinde battığını, bu olaydan sonra davalı işveren tarafından davacının sözleşmesi devam etmesine rağmen herhangi bir görev verilmediğini ve ödeme de yapılmadığını, biriken alacakların ödenmesi için davalıya gönderilen ödeme emrine davalının yapmış olduğu haksız itirazın iptaline, %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, görevli Mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu ileri sürmüş, ayrıca davanın da esastan reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Deniz İş Kanunu'nun 46. Maddesinde " bu kanun kapsamına giren gemiadamlarıyla bunların işveren veya işveren vekilleri arasında bu kanundan veya hizmet akdinden doğan davalar hizmet akdinde ayrıca bir hüküm yoksa dava, geminin bağlama limanında iş davalarına bakmaya yetkili mahkemede görülür" denildiğini, dosyada mübrez T.C.... Bakanlığı ...Liman Başkanlığı'nın 20.10.2014 havale tarihli cevabi yazısında davacının çalıştığı dava konusu geminin bağlama limanının İstanbul olduğu belirtilmekle Mahkemelerinin yetkisizliği nedeni ile dava dilekçesinin yetki yönünden REDDİNE, karar kesinleştiğinde ve HMK 20.madde gereğince talep halinde dosyanın yetkili ve görevli İstanbul İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosya içeriğine göre, yetkili mahkemenin hangi iş mahkemesi olduğu uyuşmazlık konusudur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu 5. maddesinde, iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemelerini belirlemiştir. Buna göre, “iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus gözönünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetkisizlik kararı verebilir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus gözönünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetkisizlik kararı verebilir.

5521 sayılı Kanun'un iş Mahkemelerinin yetkisi ile ilgili bu düzenleme yanında bazı maddi hukuk kuralları öngören kanunlarda hangi iş mahkemelerinin yetkili olduğu açıkça düzenlenmiştir. 854 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre, “bu kanun kapsamına giren gemi adamlarıyla bunların işveren veya işveren vekilleri arasında bu kanundan veya hizmet sözleşmesinden doğan davalar hakkında, 5521 sayılı kanun hükümleri uygulanır. Hizmet aktinde ayrıca bir hüküm yoksa dava, geminin bağlama limanında iş davalarını bakmaya yetkili mahkemede görülür.”

Anılan yasal düzenleme ile 5521 sayılı Kanunu'nun 5. maddesinde belirlenen davalının ikametgahı mahkemesinin ve işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemenin yetkisi ortadan kaldırılmamış bunlara ek olarak geminin bağlama limanında iş davalarını bakmaya yetkili mahkemede de dava açılabileceği belirlenmiştir.

Somut olayda, 854 sayılı Kanun'un 46. maddesi ile 5521 sayılı Kanun'un 5. maddesi hükmü ile birlikte değerlendirildiğinde, (Benzer başka bir olayla ilgili olarak verilen Yargıtay 22.HD'nin 2012/17946 E., 2013/7392 K. sayılı İlamında da vurgulandığı üzere) davanın, davalının ikametgahı Mahkemesinde görülebilmesi gerekir. Davalının ikametgahı da Bakırköy'de olmakla, davaya devam edilmesi gerekirken dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/26424, Karar No: 2021/11217, Tarih: 29.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/26424 E.  ,  2021/11217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Hüküm kurulurken, TCK’nın 129/1. ile 43/2. maddelerinin uygulama sırasında hata yapılmış ise de sonuç cezayı etkilemediğinden bozma yapılamayacağı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 04/05/2016 tarihli bozma ilamı öncesi verilen kararın sanık lehine bozulması karşısında, bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceği gözetilmeden, sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...’nın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu husus, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, hükümden yargılama gideri ile ilgili kısmın çıkartılıp yerine "Bozma kararı sanık lehine olduğundan bozma kararı sonrası yapılan 420,00 TL yargılama giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle tebliğnameye kısmen uygun olarak, HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11126, Karar No: 2022/14440, Tarih: 24.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/11126 E.  ,  2022/14440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayini istemine ilişkin olarak açılan davada, Varto Sulh Hukuk ile Menemen Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

Varto Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP üzerinden yapılan MERNİS araştırmasında küçüğün adresinin “...... Menemen/İzmir” olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Menemen Sulh Hukuk Mahkemesince ise, yapılan kolluk araştırmasında küçüğün Mernis adresinde ikamet etmediği, babaannesi ve halasının yanında ".....Varto/Muş" adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Temsil kayyımlığı TMK'nın 426. maddesinde; "Vesayet makamı, ergin bir kişi, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri bir sebeple ivedi bir işini kendisi görebilecek veya bir temsilci atayabilecek durumda değilse, bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa, yasal temsilcinin görevini yerine getirmesine bir engel varsa veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya resen temsil kayyımı atar.” şeklinde düzenlenmiştir.

TMK'nın 403/3 ve 431. maddeleri uyarınca vasinin atanmasına ilişkin hükümlerin, aksi belirtilmiş olmadıkça kayyım atanması hakkında da uygulanacağı belirtilmiştir. Vesayet işlerinde yetki TMK'nın 411. maddesine göre; "Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir" şeklindedir.

Temsil kayyımı atanmasında yetkili mahkeme TMK'nın 430/1. maddesinde; "Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır." şeklinde belirtilmiştir. Kayyım atanmasına ilişkin davada kesin yetki söz konusu olup, bu yön kamu düzenine ilişkindir.

Dosya kapsamı ve yapılan kolluk araştırması sonucunda, dava tarihi itibariyle kayyım tayini istenilen küçüğün yerleşim yeri adresinin Varto/Muş olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Varto Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunu’nun 36/3. maddesi gereğince; Varto Sulh Hukuk Mahkemesi’nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24.10.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13968, Karar No: 2018/3983, Tarih: 20.03.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/13968 E.  ,  2018/3983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça Sürüklenen Çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün temyiz incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar vermek suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-)Suça Sürüklenen Çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozmak suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 20/03/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19100, Karar No: 2011/5150, Tarih: 16.06.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/19100 E.  ,  2011/5150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü ... hakkında 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 231 maddesinin uygulanması konusunda vaki talep üzerine yapılan yargılama sonunda; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair (BALA) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.03.2008 gün ve 2005/118 esas, 2005/157 ek karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 04.12.2009 günü daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlü hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin karar, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün, 2008/11-250 esas, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5728 sayılı Yasanın geçici 1. mad- desinin 2. fıkrası ve 5275 sayılı Yasanın 98, 101/3. maddeleri uyarınca itiraza tabi olup temyizi olanaklı bulunmadığından dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üze- re Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), gereğinin mahallinde takdirine, 16.06.2011 gününde oybirliğine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/171, Karar No: 2008/7745, Tarih: 29.12.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/171 E.  ,  2008/7745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Türk.Mah.Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 29.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11270, Karar No: 2015/19185, Tarih: 30.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/11270 E.  ,  2015/19185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 3. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/03/2015

NUMARASI : 2013/716-2015/257

Taraflar arasındaki eşya alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesi ile ; mehir senedinde yeralan ev ve ziynet eşyalarının davalılarca davacıya bağışlandığını, davacının şiddet görmesi nedeni ile baba evine sığındığını, ev eşyalarının ortak evde kaldığını, ziynetlerin ise bozdurulduğunu ileri sürerek, ev ve ziynet eşyalarının aynen iadesine mümkün değil ise bedelinin faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili yargılama sırasında ıslah dilekçesi ile talep sonucunu 23.557.44.- TL ye yükseltmiştir.

Davalılar cevap dilekçeleri ile; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; kısa kararda 1-Yatak odası hakkındaki talebin vazgeçme nedeniyle reddine, 2-200 gr 22 ayar altın, 17.200 TL

20 gr bir adet altın bilezik, 1.720,80 TL

8 adet çeyrek altın 1.208,64 TL

Olan ziynetlerin aynen veya bedeli olan 20.137,44 TL'nin (davalı Ahmet'in 100 gr 8.604 TL'den sorumlu olacak şekilde) dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

3- Eşyalardan;

1-LCD Televizyon 1 adet 400,00 TL

2-Buzdolabı 1 adet 500,00 TL

3-Halı 3 adet 450,00 TL

4-Yolluk 3 adet 120,00 TL

5-Perde 3 adet 300,00 TL

6-Oturma gurubu 1 takım 750,00 TL

7-Yemek Takımı 1 adet 150,00 TL

8-Fırın 1 adet 300,00 TL

9-Çamaşır Makinası 1 adet 450,00 TL

Olan eşyaların aynen veya bedelleri toplamı olan 3.420,00 TL'nin (davalı Ahmet'in sadece yemek odası takımı halı, yolluk ve perdelerden toplam 570 TL'den sorumlu olacak şekilde) dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

Gerekçeli kararda ise 1-Yatak odası hakkındaki talebin vazgeçme nedeniyle reddine,

2-200 gr 22 ayar altın, 17.200,00 TL

20 gr bir adet altın bilezik, 1.720,80 TL

Olan ziynetlerin aynen veya bedeli olan 20.137,44 TL'nin (davalı Ahmet'in 100 gr 8.604 TL'den sorumlu olacak şekilde) dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

3- Eşyalardan ;

1-LCD Televizyon 1 adet 400,00 TL

2-Buzdolabı 1 adet 500,00 TL

3-Halı 3 adet 450,00 TL

4-Yolluk 3 adet 120,00 TL

5-Perde 3 adet 300,00 TL

6-Oturma gurubu 1 takım 750,00 TL

7-Yemek Takımı 1 adet 150,00 TL

8-Fırın 1 adet 300,00 TL

9-Çamaşır Makinası 1 adet 450,00 TL

3- Eşyalardan ;

1-LCD Televizyon 1 adet 400,00 TL

2-Buzdolabı 1 adet 500,00 TL

3-Halı 3 adet 450,00 TL

4-Yolluk 3 adet 120,00 TL

5-Perde 3 adet 300,00 TL

6-Oturma gurubu 1 takım 750,00 TL

7-Yemek Takımı 1 adet 150,00 TL

8-Fırın 1 adet 300,00 TL

9-Çamaşır Makinası 1 adet 450,00 TL

Olan eşyaların aynen veya bedelleri toplamı olan 3.420,00 TL'nin (davalı Ahmet'in sadece yemek odası takımı halı, yolluk ve perdelerden toplam 570 TL'den sorumlu olacak şekilde) dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir .

Kısa kararda hükmün 2. fıkrasında 8 adet çeyrek altının ya da bedeli olan 1.208.64.- TL nin davacıya verilmesine karar verildiği halde, gerekçeli kararda hükmün 2. fıkrasında bu ziynet eşyaları bulunmamaktadır .

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenidir .

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya içeriğine göre mahkemece bu konu göz önünde tutularak vicdani kanıya göre karar verilmelidir.

Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.