muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10026, Karar No: 2013/17485, Tarih: 25.10.2013

Davacı ıslah dilekçesinde fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarını atiye bıraktığını belirtmiş, mahkemece de bu talepler yönünden davanın reddine karar verilmiştir. Davanın geriye alınması hükmünü düzenleyen HMK 123. madde de “Davacı, hüküm kesinleşinceye kadar, ancak davalının açık rızası ile davasını geri alabilir“ düzenlemesi yer almaktadır. Bu nedenle mahkemece bu alacaklar için ret kararı verilmesi hatalı olmuştur. Yapılması gereken atiye bırakma talebi konusunda davalının diyecekleri sorulduktan sonra bu alacaklar yönünden bir karar vermektir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 25.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1750, Karar No: 2019/6011, Tarih: 01.10.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/1750 E.  ,  2019/6011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : EDREMİT(Kapatılan) 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce

işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 01.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/36653, Karar No: 2013/25444, Tarih: 24.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/36653 E.  ,  2013/25444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki ekspertiz raporuna göre; suça konu gaz tabancasının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun, küre, veya saçma tanelerinin geçebi- leceği kadar bir boşluk sağladığının belirtildiği, silahın orjinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi karşı- sında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı .... Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretil- mesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şema- sının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapıl- madığı sorulup dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsa- mında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 24.10.2013 gü- nünde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19810, Karar No: 2016/1586, Tarih: 08.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/19810 E.  ,  2016/1586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,... Köyü 439 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 16.04.2015 gününde temyiz edenlerden davalılar vekili Av. ... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle mahalline geri çevrilmiş, bu kez iade edilmekle, dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı üzerine .... ilçe müdürlüğünden mahkemeye gönderilen zeytin verilerinin sulu tarlaya mı kuru tarlaya mı ait olduğunun belirtilmediği, üretim maliyetleri içerisinde sulama giderlerinin yer aldığı, bu haliyle veri cetvellerinin sulu tarlaya göre hazırlandığı izlenimi uyandığı, yine gönderilen zeytin verilerinde 2012 yılına ait veri listesinin 2011 yılının tıpatıp aynısı olduğu, oysa farklı yıllarda ürün satış fiyatı ile üretim masraflarının aynı olamayacağı gözönüne alındığında geri çevirme kararının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle; bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan dane zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yıllarına ait kuru tarlada dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösteren veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından ve geri çevirme gereğinin yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5627, Karar No: 2021/500, Tarih: 20.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/5627 E.  ,  2021/500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

TCK'nın 145. maddesinde düzenlenen malın değerinin azlığı, 5237 sayılı Kanun'a özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken; yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirilip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetilerek; suça sürüklenen çocuğun çaldığı iki adet cep telefonunun bilinen değeri itibarıyla TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığı ve hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi nedeniyle, suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 63. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesi uyarınca “Yarı oranında” artırım yapılması gerekirken yazılı şekilde 1/10 oranında artırım yapılması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- -Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken yaş küçüklüğü nedeniyle uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesi yerine 31/1 olarak hatalı yazılması,

2- İddianamede konut dokunulmazlığını bozma suçu kapsamında uygulanması gereken kanun maddesi olarak sadece 5237 sayılı TCK’nın 116/1. maddesi gösterildiği halde, aynı Kanun’un 116/4. maddesinin uygulanması ihtimaline binaen suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurularak CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32988, Karar No: 2018/20863, Tarih: 03.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/32988 E.  ,  2018/20863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar,belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığın soruşturma aşamasında katılana ''seni gebertirim'' dediğini kabul etmesi; olayın tek tanığı olan ...'un tüm evrelerde sanığın katılana ''sana dünyayı dar ederim'' şeklinde sözler söylediğini beyan etmesine rağmen, savunma ve tanık anlatımları yöntemince tartışılıp reddedilmeden yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27818, Karar No: 2015/4372, Tarih: 11.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27818 E.  ,  2015/4372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, yeniden yapılan yargılamada bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bozma ilamına göre, dava konusu taşınmazlardan davalı idare tarafından geçirilen sulama kanalları nedeniyle taşınmazlarda meydan gelen değer artışı hesaplanarak hükmedilen bedelden indirilmesi ve karar ve ilam harcının maktuen belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle, davalı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma ilamından önceki ilk kararı davacı taraf temyiz etmediğinden dava konusu taşınmazlardan geçen kanaldan arta kalan kısımlarında değer azalışı uygulanmaması yönünden davalı idare lehine usuli kazanılmış hak doğduğu gözetilmeksizin, bozmadan sonra alınan ek rapor ile dava konusu taşınmazda değer azalışı uygulanmak suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13931, Karar No: 2013/18852, Tarih: 11.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/13931 E.  ,  2013/18852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : TCK'nun 203/1. maddesi uyarınca 3.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

I-Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.04.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada Özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; 27.07.2010 olan mühürleme tarihinde Osmangazi Elektrik Dağıtım A.Ş'nin özelleştirme sürecinin kesinleşip kesinleşmediği, devir işleminin ne zaman gerçekleştiği ve mühürlemenin hangi kurum tarafından yapıldığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

II- Kabule göre de;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmolunmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2150, Karar No: 2025/7660, Tarih: 07.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/2150 E.  ,  2025/7660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/393 E., 2024/472 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, davalı ....... vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 08.11.2005 tarihinde davalı ....... ... Şubesinde diğer davalı ...Organizasyon Anonim Şirketine bağlı olarak çalışmaya başladığını, temizlik personeli olduğunu, hizmet dökümü cetvelinden aylık çalışma sürelerinin 2007 yılı sonuna kadar ayda 3 gün, 2008 yılının başından itibaren ayda 5 gün, bazı aylarda 6-4-2 gün şeklinde gösterildiğini, oysa ayrıldığı tarihe kadar sürekli ve kesintisiz bir şekilde her gün çalıştığını, banka şubesinde çalışan tek temizlik personeli olması nedeniyle kısmi zamanlı çalışmasının fiilen mümkün olmadığını belirtilerek; davalılara ait işyerinde 08.11.2005-08.09.2014 tarihine kadar kesintisiz olarak asgari ücretle çalıştığının tespitini talep etmiş, davacı tarafın davasını başlangıçta ...Organizasyon ve İnsan Kaynakları Ticaret A.....'ye karşı yönelttiği anlaşıldığından 15.11.2017 tarihli dilekçesinde tarafta iradi değişiklik talep ederek, gerçek hasım Marmara Sosyal Hizmetler Turizm Ticaret ve Sanayi A.....'ye karşı yargılamaya devam edilmiştir.

II. CEVAP

1-Davalı ....... vekili cevap dilekçesinde; 5 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini, davalı ...Organizasyon Anonim Şirketi ile banka arasında akdedilen temizlik hizmetleri sözleşmesi kapsamında bankada temizlik işlerinin davalı şirket çalışanları tarafından ifa edildiğini, davacının bu kapsamda ... Ankara Şubesinde temizlik görevlisi olarak çalıştığını, banka ile davacı arasında bir hizmet sözleşmesinin mevcut olmadığını, Marmara Anonim Şirketinin işçisi olduğunu, davanın öncelikle husumetten reddini istemiştir.

2-Davalı ...Organizasyon ve İnsan Kaynakları Ticaret A..... vekili cevap dilekçesinde; davanın öncelikle husumet nedeniyle reddinin gerektiğini, sicil numaraları farklı olan iki ayrı şirkette, farklı dönemlerde çalıştığını, 08.11.2005-17.09.2014 tarihleri arasında Marmara Sosyal Hizmetler Anonim Şirketinde çalıştığını, 08.09.2014-31.05.2017 tarihleri arasında ...Organizasyon Anonim Şirketinde çalıştığını, dolayısıyla davacının talebinin 2005-2014 yıllarına ilişkin olduğunu, davanın yanlış şirkete yönetildiğini, 2005-2014 yıllan arasında ...Organizasyon Anonim Şirketinde değil ... Sosyal Hizmetler Limited Şirketi bünyesinde Akbank temizlik görevlisi olarak haftanın 5 günü 5 saat çalıştığını, imzasını içerir iş sözleşmesi bulunduğunu belirtilerek açılmış davanın reddini istemiştir.