muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1316, Karar No: 2024/4369, Tarih: 28.05.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının reklamı yaparken, herhangi bir rakibini anarak karşılaştırma yapmadığı, davacıya ait stadyumlardan söz edilmediği, genel geçer bir ifadenin kullanıldığı, akıllı stadyum ibaresinin her iki tarafça da kullanıldığı, herhangi bir ayırt edici özelliği bulunmayan bu ibarenin taraflarca kullanılmış olmasının, tarafların temel faaliyet alanı olan telekomünikasyon sektöründeki asli faaliyetleri bakımından zarar verici bir özellik taşımadığı, davalı davaya konu reklamında kendisinin piyasaya sunduğu telekomünikasyon hizmetinin davacılar tarafından sunulanlardan daha üstün olduğunu iddia etmediği, stadyumlarla ilgili faaliyetlerin sponsorluk kapsamında yapıldığı, davacının da ilk akıllı stadyumların kendisi tarafından yapıldığını ileri sürdüğü, davalı tarafından yapılan ilan ve reklamlarda davacıların markasının veya iş araçlarının ve fiyatlarının kötülenmediği, davalı markasının haksız rekabet oluşturacak şekilde öne çıkarılmadığı, ilk derece mahkemesince alınan bilirkişi raporunda da tüm dünyada kabul edilmiş ortak bir akıllı stadyum tanımının bulunmadığı, hangi tarafın sponsoru olduğu stadyumun akıllı stadyum olduğunu söylemenin imkânsız göründüğü, davalının reklamının ve karşılaştırmasının gerçeğe aykırı olduğunun da söylenemeyeceği, davalının davaya konu reklamının haksız rekabet oluşturmadığı, bu nedenle ilk derece mahkemesinin istinafa konu kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, TTK'nın 54 vd. maddeleri uyarınca haksız rekabetin tespiti ve tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1858, Karar No: 2010/2052, Tarih: 01.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/1858 E.  ,  2010/2052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın eser sözleşmesi niteliğindeki gaz kanalları tamir ve onarım işinden kaynaklanmış bulunmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/424, Karar No: 2015/13187, Tarih: 11.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/424 E.  ,  2015/13187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/186948

Mahkemesi : Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 18/03/2014

Numarası : 2013/382-2014/137

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Haber verme yükümlülüğüne aykırılık suçundan her iki sanığın beraatlerine ilişkin hüküm ile; izinsiz kazı yapmak suçundan sanık M.. B..'ın beraatine, sanık M.. B..'nin mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan vekili, sanık M.. B.. ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hazine vekili tarafından suçtan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığı adına katılma isteminde bulunulduğu ve adı geçen kurumun davaya katılmasına karar verildiği halde, gerekçeli karar başlığında Ö.. M..'nün katılan olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

1) Katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısının haber verme yükümlülüğüne aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısının, sanıkların cezalandırılmaları gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık M.. B..'nin, katılan vekilinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının, izinsiz kazı yapmak suçundan sanık M.. B..'ın beraatine, sanık M.. B..'nin mahkumiyetine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanıkların aşamalardaki savunmalarında sanık M.. B..'ye ait evin alt katında bulunan pis su borusunun yenilenmesi amacıyla kazı yaptıkları sırada iki adet mezarın ortaya çıktığını, mezarların içinde ne olduğunu merak ederek kazmaya devam ettiklerini beyan ettikleri, kolluk kuvvetleri tarafından tanzim edilen 25/05/2013 tarihli araştırma tutanağı, 10/02/2014 tarihli bilirkişi ek raporu incelendiğinde, kazılan mezarlar ile pis su gideri arasında 4,20 mesafe bulunduğu, pis su borusunun zemine girdiği alanda herhangi bir kazı çalışmasının yapılmadığı, açılan mezarların bulunduğu alandan boru geçişi olmadığı ve boru için kanal veya kuyu kazılmadığı, inşaata başlamak için eve döşenecek boru, çimento, kum ve araç-gereçlerin hali hazırda çalışma alanının çevresinde ya da evde bulunmadığı, kazıya mezarların olduğu yerden başlanıldığı, sanık Mehmet'in ve ailesinin kazı yapılan evde ikamet etmediği, sanığın yeni yaptırdığı evinde ikamet ettiği, sanığın uzun süredir kazı yapılan eski evinde ikamet etmediğinin tespit edildiği anlaşılmakla,

Mahkemece, her ne kadar sanık M.. B..'ın, diğer sanık Mehmet'in yanında işçi olarak çalıştığı kabul edilmiş ise de, sanıkların savunmaları, dosya kapsamında mevcut tüm tutanaklar ve bilirkişi raporları birlikte değerlendirildiğinde, sanık Mustafa'nın kazı olayından habersizce, sadece işçi olarak çalıştığının kabul edilemeyeceği, her iki sanığın fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek kültür varlığı bulmak amacıyla kazı yaptıklarının sabit olduğu, ayrıca, sanıklar tarafından gerçekleştirilen eylemin, 5728 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 74/1. maddesinde düzenlenen “kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz kazı yapma” suçunu oluşturduğu, aynı Kanunun 74/2. maddesinde düzenlenen “izinsiz define araştırma” suçunun oluşabilmesi için sanıkların, sit alanı ya da korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı niteliğini haiz yerde, kazı eylemi olmaksızın yüzeysel faaliyetler ile araştırma yapmış olmalarının gerektiği, anılan suçları birbirinden ayırmada esas alınacak kriterin, kazı fiilinin gerçekleşip gerçekleşmediği hususunun olduğu, somut olayda; 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında kalan bölgede define bulmak amacıyla kazı yapan sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü tesis edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı nitelendirme ile sanık M.. B.. hakkında “izinsiz define araştırma” suçundan hüküm kurulup, sanık Mustafa'nın ise beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin, mahalli Cumhuriyet savcısının ve sanık M.. B..'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7153, Karar No: 2024/1263, Tarih: 15.02.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/7153 E.  ,  2024/1263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/222 E., 2015/55 K.

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma,

şantaj, tehdit, hakaret, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuklar hakkında, nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi, beşinci fıkrası 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası,109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi ile beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında tehdit, hakaret, şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası; aynı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası yine aynı Kanun'un 107 nci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, aynı Kanun'un 134 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 1.Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli, 2014/222 Esas, 2015/55 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile;

a) Suça sürüklenen çocuk ...'ın; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan 6545 sayılı Kanun öncesi lehe görülerek 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 7 yıl 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

a) Suça sürüklenen çocuk ...'ın; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan 6545 sayılı Kanun öncesi lehe görülerek 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 7 yıl 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Suça sürüklenen çocuk ...'ın; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi ile beşinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tehdit, hakaret, şantaj suçlarından ceza verilmesine yer olmadığına, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan beraatine karar verilmiştir.

c) Suça sürüklenen çocuk ...'ın; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan 6545 sayılı Kanun öncesi lehe görülerek 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 7 yıl 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

d) Suça sürüklenen çocuk ...'ın; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi ile beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

e) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında tehdit, hakaret ve şantaj suçlarından ceza verilmesine yer olmadığı, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan ise beraat kararı verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 12.12.2018 tarihli ve 14 - 2015/227924 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine,suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlemediğine, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuk ...’ın şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından cezalandırılması gerektiğine, suça sürüklenen çocuk ... hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

D. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Katılanın ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin rapor doğrultusunda cezanın teşditen artırılması gerektiğine, takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuklar Haklarında Beden Veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Nitelikli Cinsel Saldırı İle Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Mahkumiyet Hükümlerine Yönelik

D. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Katılanın ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin rapor doğrultusunda cezanın teşditen artırılması gerektiğine, takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuklar Haklarında Beden Veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Nitelikli Cinsel Saldırı İle Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Mahkumiyet Hükümlerine Yönelik

Olayın intikal şekli ve zamanı, katılanın aşamalarda başka delillerle desteklenmeyen beyanları, emanete kayıtlı 2 adet CD, mesaj kayıtları, savunmalar ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, suça sürüklenen çocukların katılan ile rızası dışında cinsel ilişkiye girdiklerine dair şüpheden uzak delil elde edilemediğinden suça sürüklenen çocukların üzerlerine atılı nitelikli cinsel saldırı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Tebliğname'de başka sebeple bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Hakaret, Tehdit, Şantaj ve Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik

1. Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 107 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 134 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile aynı maddenin ikinci fıkrası gereği 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuğun mahkeme sorgusunun yapıldığı 25.11.2014 tarihinden, temyiz incelemesi tarihine kadar, 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. Bu nedenle tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuklar Haklarında Beden Veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Nitelikli Cinsel Saldırı İle Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Mahkumiyet Hükümlerine Yönelik

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 1.Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli, 2014/222 Esas, 2015/55 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ile suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden;

hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Tehdit, Hakaret, Şantaj ve Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik

hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Tehdit, Hakaret, Şantaj ve Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 1.Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli, 2014/222 Esas, 2015/55 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02 .2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9301, Karar No: 2013/46049, Tarih: 16.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/9301 E.  ,  2013/46049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın babası olan müştekinin sanığın annesine vurduğu, bu sebeple sanık ile müştekinin tartıştığı ve tartışma esnasında sanığın müştekiyi yaraladığının mahkemece kabul edilmesi karşısında  sanık hakkında haksız tahrike ilişkin 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, CMUK'un  326/son maddesince sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak istem gibi BOZULMASINA, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18083, Karar No: 2013/11542, Tarih: 29.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/18083 E.  ,  2013/11542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Yaralama

Hüküm :Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ... Bal ve vekilinin isimleri gerekçeli karar başlığına yazılmamış ise de bu husus mahallinde giderilebilir eksiklik kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin sanığın kusurlu olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 29/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31618, Karar No: 2017/11138, Tarih: 18.10.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/31618 E.  ,  2017/11138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İşyeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

TCK'nın 30/4. maddesinde, kişinin işlediği fiilden dolayı kusurlu ve sorumlu tutulabilmesi için, bu fiilin bir haksızlık oluşturduğunu bilmesi gerektiği vurgulanmıştır. Buna göre fail, işlediği fiilin haksızlık oluşturduğu konusunda kaçınılmaz bir hataya düşmüşse, diğer bir ifadeyle, eyleminin hukuka aykırı olmadığı, haksızlık oluşturmadığı, meşru olduğu düşüncesiyle hareket etmişse ve bu yanılgısı içinde bulunduğu şartlar bakımından kaçınılmaz nitelikte ise artık cezalandırılmayacaktır. Hatanın kaçınılmaz olduğunun belirlenmesinde, kişinin bilgi düzeyi, gördüğü eğitim, içinde bulunduğu sosyal ve kültürel çevre şartları göz önünde bulundurulacaktır.

TCK'nun 26. maddesinin birinci fıkrasında ise; "Hakkını kullanan kimseye ceza verilmez" şeklinde hükme bağlanmıştır. Buna göre, bir hakkı kullanan kimse hukuka aykırı bir şekilde hareket etmiş sayılamayacaktır. Bu hak, kanun, tüzük, yönetmelik, genelge gibi nizamlara dayanabileceği gibi hukuken tanınmış ve düzenlenmiş olmak kaydıyla, bir mesleğin icrasından da doğabilir. Hukuka uygunluk nedeni olarak hakkın kullanılmasından söz edilebilmesi için, kişiye hukuk düzenince tanınmış subjektif bir hakkın varlığı gerekli olup, ancak kişinin bu hakkını sınırları içinde kullanması gerekir. Burada hakkın doğrudan doğruya kullanılabilir olması şart olup, eğer hak, bir mercie başvurarak, diğer bir ifadeyle bir merciin aracılığıyla kullanılabilecekse, artık buradaki hak kapsamında kabul olunamayacaktır.

Somut olayda ; katılanın kiracı olduğu suça konu yeri, satın alan sanıkların, buraya iş makineleriyle girmeleri şeklinde gerçekleşen eylemlerinde, yukarıdaki açıklamalar ışığında TCK'nın 30/4 ve 26. maddelerinin şartlarının bulunmadığı ve bu yerde keşif yapılıp, iş yeri veya eklentisi niteliğinde olup olmadığı tespit edilip sonuca göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ... ile katılan Şirket vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.10.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.