muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/151, Karar No: 2009/9, Tarih: 27.01.2009

Gerek hilenin netice vermesi gerekse YTCK.nun da yapılan değişiklik gereği hileye yönelme ile de nitelikli zimmet suçunun oluşacağı nedenleriyle, itirazın kabulü gerektiğinden, çoğunluğun redde yönelik kabulüne karşıyım”

” görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan Kurul Üyesi Yargıtay 7. Ceza Dairesi Üyesi Orhan Koçak: “

“Bankacılık zimmet suçlarına 4389 Sayılı Bankalar Kanunu yürürlüğe girdiği 23.6.1999 tarihine kadar 765 Sayılı yasanın TCK’nun 202.maddesinde belirtilen genel zimmet maddesi uygulanıyordu. Bu tarihten sonra 4389 sayılı yasanın 22/3.fıkrasında bankacılık zimmeti özel olarak düzenlendi. Hem TCK 202’de, hem de 4389 sayılı Yasanın 22/3.fıkrasında suçun unsurları arasında “

“aldatma”

” unsuru açıkça madde de belirtiliyordu.

Daha sonra TCK 202.madde 1.6.2005 tarihinde yeni TCK.nun 247.maddesi ve buna paralel olarak da banka zimmet suçunu düzenleyen 4389 sayılı yasa kaldırılıp 1.11.2005 tarihinde 5411 sayılı yasanın 160.maddesi ile yeniden düzenlendi.

Hem 5237 sayılı yasanın 247.maddesinde, hem de 5411 sayılı yasanın 160.maddesinde, değiştirilen yasalarda “

“aldatma”

” unsuru belirtilmesine rağmen bu unsur kaldırılmıştır.

Kanun koyucu bilerek 5237 sayılı yasanın 247.maddesinde ve 5411 sayılı yasanın 160.maddesinde “

“aldatma”

” unsuruna yer vermemiştir. Aksi görüşte olsaydı sahtecilik ve dolandırıcılık suçunun yer aldığı 5237 sayılı yasanın 204. ve 157.maddelerinde olduğu gibi “

“aldatma”

” unsurunu da belirtirdi.

5411 sayılı yasanın 160.madde GEREKÇESİNDE “

“Bu kanunla yürürlükten kaldırılan 4389 sayılı Bankalar Kanununun 22 nci maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında yazılı suçlar bu madde altında toplanmıştır. Diğer taraftan, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan 4389 sayılı Bankalar Kanununun 22 nci maddesinin (3) numaralı fıkrasında yazılı suç 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 247 nci maddesi paralelinde düzenlenmiştir.”

” diyerek 247.maddenin gerekçesinin bu madde içinde geçerli olduğunu vurgulamış, madde düzenlemesinde “

“aldatma”

” unsuruna yer verilmemiş ve 5237 sayılı yasanın 247.madde gerekçesinde de “

“Maddenin ikinci fıkrasında, suçun zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla işlenmesi halinde, verilecek cezanın artırılması öngörülmüştür. Zimmet suçunda, suç konusu mal kamu görevlisinin zilyedliğinde veya koruma ve gözetim sorumluluğunda olduğu için, bunun zimmete geçirilmesi için herhangi bir kişinin aldatılmış olması gerekmez.”

” denilerek “

“aldatma”

” unsurunun aranmayacağı açıkça belirtilmiştir.

Ayrıca kaldırılan yasalar “

“hileli faaliyette bulunmayı”

” müeyyide altına alırken, yeni yasalarda “

“zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya YÖNELİK hileli davranışlar denerek YÖNELMEYİ dahi nitelikli zimmet kavramı içine almıştır.

” denilerek “

“aldatma”

” unsurunun aranmayacağı açıkça belirtilmiştir.

Ayrıca kaldırılan yasalar “

“hileli faaliyette bulunmayı”

” müeyyide altına alırken, yeni yasalarda “

“zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya YÖNELİK hileli davranışlar denerek YÖNELMEYİ dahi nitelikli zimmet kavramı içine almıştır.

Son olarak da sahte belge tanzimi ile zimmete para geçirme halinde aldatma suçun unsuru olduğu için ayrıca sahtecilikten ceza verilemiyordu. Halbuki 5237 sayılı yasanın 212.maddesine göre artık aldatma unsuru varsa her iki suçtan da ayrı ayrı ceza verilebilecek yoksa sadece nitelikli zimmetten ceza verilebilecektir.

Yeni yasalarda neden “

“aldatma”

” unsurunun aranmaması gerektiğini başlıklar halinde belirtmek gerekirse;

1-Kaldırılan yasalarda yer aldığı halde yeni yasalarda açıkça “

“aldatma”

” unsuru maddelerden çıkartılmıştır.

2-Sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarında aldatma unsuru maddede açıkça belirtildiği halde zimmet suçunda bu unsur yer almamıştır.

3-Kanun GEREKÇESİNDE aldatma unsurunun aranmayacağı açıkça belirtilmiştir.

4-Yeni yasalarda zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya YÖNELME dahi nitelikli zimmet için yeterli görülmüştür.

5-İptal edilen yasalarda sahtecilik ve nitelikli zimmet suçu ayrı ayrı uygulanmazken 5237 sayılı yasanın 212.maddesinde belirtildiği üzere artık ayrı ayrı ceza tayin edilecektir.

Kanun koyucu iptal edilen yasalardaki maddelerde aldatma unsurunu kaldırıp, gerekçelerinde de aldatma unsurunun aranmayacağını belirtmesine rağmen hâla aldatma unsurunu aramak yetki gaspı olacağı kanaatindeyim. Zira kanun yapmak yasamanın görevidir.

Marmara Üniversitesi Ceza Hukuku Öğretim Üyeleri Prof.Dr.M.Emin Artuk, Prof. Dr.Ahmet Gökçen ve Doç.Dr.Ahmet Caner Yenidünya, yine (Tezcan-Erdem-Önok) üçlüsü ile Yargıtay Onursal Üyesi İsmail Malkoç ve Yargıtay Cumhuriyet Savcıları Ali Parlar-M.Hatipoğlu’na ait 5237 sayılı T.C.K.nu kitaplarının maddelerle ilgili açıklamaları da görüşümüzü doğrulamaktadır.

Somut olaya gelince; sanık, mudi Atilla Güneş’in iki ayrı hesabından yirmi ayrı işlemle 28.180.77 YTL’yi kasa hesabını tutturmak için önce tediye fişi düzenleyip bilahare bulunduğu yerden kopartarak yok etmiştir.

Nitelikli zimmet 5411 sayılı Bankalar Kanununun 160/2. fıkrasında “

“Suçun, zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla işlenmesi halinde faile oniki yıldan az olmamak üzere hapis ve yirmibin güne kadar adli para cezası verilir”

” şeklinde düzenlenmiştir.

Sanık yukarıda izah edildiği şekilde zimmetin ortaya çıkmaması için önce tediye fişi düzenleyip bilahare yok etmesi nedeniyle nitelikli zimmet suçunu işlemiştir.

İzah edilen nedenlerle itiraz yerinde olduğundan sayın çoğunluğun görüşlerine katılmıyorum”

” görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan Kurul Üyesi Yargıtay 5. Ceza Dairesi Üyesi M. Nihat Ömeroğlu: “

” şeklinde düzenlenmiştir.

Sanık yukarıda izah edildiği şekilde zimmetin ortaya çıkmaması için önce tediye fişi düzenleyip bilahare yok etmesi nedeniyle nitelikli zimmet suçunu işlemiştir.

İzah edilen nedenlerle itiraz yerinde olduğundan sayın çoğunluğun görüşlerine katılmıyorum”

” görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan Kurul Üyesi Yargıtay 5. Ceza Dairesi Üyesi M. Nihat Ömeroğlu: “

“Bilindiği gibi görüşülen dosyada sübutta bir tartışma yoktur. Bu nedenlerle bu suçların ancak kamu görevlisi tarafından işlenebileceği ve sanığında bu anlamda kamu görevlisi olduğu tartışmasızdır. Kamu görevlisi tanımı da 5237 sayılı Kanunun 6/3. maddesinde belirlenmiştir.

Dosyamızda tartışma suçun vasfına yöneliktir. Suçun basit zimmet mi yoksa nitelikli (ihtilas) zimmet mi hususundadır?

Suçun tarihsel gelişimini burada açıklamaya gerek görmüyorum. Muhtemelen gerekçeli kararda bu husus irdelenecektir. Ancak suçun vasıflandırılması açısından 765 sayılı Eski Ceza Kanunu (ETCK.) ile 5237 sayılı Yeni Türk Ceza Kanunundaki (YTCK) düzenlemelere kısaca değinmek yararlı olacaktır.

ETCK.’da 202 maddesinde suçun basit şekli ile ağırlatıcı nitelikli haline yer verildiği, aynı şekilde YTCK.da bunun korunduğu görülmektedir.

Bunun açıklamasına girmeden önce korunan hukuksal yarara değinmek gerekir. Bu konuda doktrinde farklı görüşler olmakla birlikte baskın olan görüş “

“kamu görevlilerinin doğruluğu ve dürüstlüğü”

” bunların devlete karşı sahip olmaları gereken bağlılık ve bunlara duyulması gereken güven duygusudur. Benim de katıldığım görüşe göre “

“….Devletin mali menfaetlerinin Korunma…

…..”

” sıdır. (Prof. Dr. Durmuş Tezcan, Doç Dr. Mustafa Ruhan Erdem, Yrd. Doç Dr. R. Murat Önok. Teori ve Pratik Ceza Özel Hukuku 6. bası, 2009, Seçkin, sh. 768).

ETCK. md. 202’de zimmet suçunun maddi konusunu “

“para, para yerine geçen evrak veya senet veya diğer mallar”

” oluşturmaktaydı. YTCK.’da ise yalnız “

“mal”

” dan söz edilmektedir. Bunun daha önceki maddi konuları kapsadığı açıktır. Yine bilindiği gibi teori ve pratikte mal (değerlerin) mutlaka devlete ait olması da gerekmemektedir. Malın kamu görevlisine görevi nedeniyle devredilmiş olması gereklidir.

ETCK. 202. maddesinde nitelikli zimmet yönünden şu ibareler vardı; “

“… ….cürüm dairesini aldatacak ve fiilin açığa çıkmamasını sağlayacak her türlü hileli faaliyette bulunmak suretiyle işlenirse…

….”

”

YTCK.da unsura yönelik bu düzenleme bulunmamaktadır.

YTCK. 247/2 “

“suçun, zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla işlenmesi…

….”

” hali denerek dairesini aldatacak ve fiilin açığa çıkmamasını sağlayacak her türlü hileli faaliyetler anlatımına yer verilmemiştir.

O halde her iki nitelikli halde hileli faaliyetler –

– hileli davranışlar denerek hile’ye yer verilmiştir.

….”

”

YTCK.da unsura yönelik bu düzenleme bulunmamaktadır.

YTCK. 247/2 “

“suçun, zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla işlenmesi…

….”

” hali denerek dairesini aldatacak ve fiilin açığa çıkmamasını sağlayacak her türlü hileli faaliyetler anlatımına yer verilmemiştir.

O halde her iki nitelikli halde hileli faaliyetler –

– hileli davranışlar denerek hile’ye yer verilmiştir.

Hile sözlük anlamı itibariyle; aldatma, yanıltma; dolan, bir kimsenin kendi davranış biçimi ile diğer bir kimseyi bir irade beyanında bulunmaya veya bir sözleşme yapmaya yöneltmek için yanlış fikrin doğuşuna veya yanlış fikrin devamına bile bile neden olmasıdır. “

“…. BK. 28 (Dr. Ejder Yılmaz-Hukuk Sözlüğü, Ank. 1982, sh. 188, 189).

Hile: 1) Aldatacak tertip, düzen

2)Sahtecilik, oyun, dolap (Osmanlıca-Türkçe Sözlük. Bilgi Yayınevi. Mayıs 1977, sh. 149).

Hile’nin bu tanımları karşısında suçun nitelikli hali yönünden bana göre şu ikili yaklaşım söz konusu olabilir.

1- Kanunun yazılım tekniği: Eğer Kanunun özensiz yazıldığını kabul edersek YTCK. 157 maddedeki gibi yazılması gerekecekti diyebiliriz. Diğer bir anlatımla hile kelimesi yeterli görülerek 247/2 de “

“aldatarak”

” kelimesini eklenmeden düzenlenmiştir.

Yukarıda yazılı olduğu üzere hile de aldatma zaten mevcut olduğundan ayrıca aldatmak sözcüğü yazılmamıştır sonucuna varılabilir.

2- Kanun doğru ve bilerek yazılmıştır. Bize göre de Kanun koyucunun bunu bilmeyerek veya sehven yazdığını kabul mümkün görülmemektedir. Zira YTCK. 157/1 açık ve net bir şekilde “

“hileli davranışlarla bir kimseyi aldat…

….”

” maktan söz etmektedir. Kanun koyucu, hile kavramının içerisinde aldatmada var deseydi bu maddede sadece hileli davranışlarla demesi gerekirdi. Nitekim YTCK. 235/2’de “

“hileli davranışlarla”

” diyerek hangi hallerin ihaleye fesat karıştırma olduğunu saymıştır. Aynı Kanun 158/2’de aldatmaktan bahsetmektedir. O halde kanun koyucu YTCK. 247/2. maddesini bilinçli olarak o şekilde düzenlemiş, sadece hile’nin varlığını yeterli görmüştür. YTCK. 103, 104, 109, 157, 161, 227, 235, 236, 237, 250, 290, 322, 326, 332 maddelerinde hile değişik şekillerde bazen hile, hileli olarak, hileyle gibi sözcüklerle ifade edildiğini söyleyelim.

Zimmet suçları 4. kısım 1. bölümde, “

“Kamu İdaresi Güvenilirliğine ve işleyişine karşı suçlar”

Zimmet suçları 4. kısım 1. bölümde, “

“Kamu İdaresi Güvenilirliğine ve işleyişine karşı suçlar”

”dandır. Aynı zamanda burada Devletin malın koruma düşüncesi de yatmaktadır. Kanun koyucu bu suçlarda eski ceza kanununa göre cezaları aşağı çekerken, bilerek sadece hile (objektif anlamda) bahsetmektedir. Zimmetin açığa çıkmamasına yönelik olması hilenin varlığını kabule yeterlidir. Bu şekilde de kanun koyucu bu dar kabul ile 5411 sayılı Bankalar Kanununun 160. maddesindeki cezalarla paralellik kurmak istenmiş olabilir (Daha önceki 4389 sayılı Bankalar Kanunu). Bu şekilde nitelikli zimmetin uygulama alanını genişletmeyi düşünmektedir. O nedenle zimmet suçlarında az veya çok hile vardır, tüm zimmet suçları nitelikliye dönüşür şeklinde bir kabul açıklanan nedenlerle kabul edebilir değildir. Suçu işleyen sonucuna katlanmalıdır.

Kanun koyucu bu suçlara özgü aldatma veya elverişlilik unsurlarını aramamış ve metinde bunlara yer vermemiştir. Burada hile sözcüğüne yeni bir anlam yükleyerek objektif olarak ilk bakışta yanılmanın yeterli olduğu düşüncesindeyim. Aksi takdirde YTCK.da gerçek içtima hükmünü düzenliyen 212. maddesini de göz ardı etmiş oluruz. Aşağıda doktrin ve uygulamadan örnekler verileceği üzere Kanunilik ilkesi çiğnenmiş olacaktır. Zira gerek kanunun metni, gerekse gerekçe çelişkili olmayıp uyumludur.

Kanunun gerekçesinde şu görüşlere yer verilmektedir.

“Zimmet suçunda suç konusu mal kamu görevlisinin zilyetliğinde veya koruma ve gözetim sorumluluğunda olduğu için, bunun zimmete geçirilmesi için her hangi bir kişinin aldatılmış olması gerekmez. Burada hile, sadece zimmet olgusunun sonradan anlaşılmasının önüne geçilmek amacıyla gerçekleştirilmektedir. Bu bakımdan, zimmet suçundaki hile, suçun delillerini gizlemeye yönelik bir davranıştır.”

” (Prof. Dr. İzzet Özgenç, TCK. Gazi Şerhi, sh. 1009). Burada dikkat edilmesi gereken en önemli husus açıkça hileden söz ederken “

“zimmet suçundaki hile”

” cümlesidir. Yani bu suça özgü hilenin değerlendirilmesi gerekir.

Doktrine gelince:

Tezcan, Erdem, Önok “

“….Hileli davranışların zimmet suçunun oluşumundan önce veya sonra gerçekleştirilmiş olması önem taşımaz; önemli olan, suç açığa çıkartılmadan önce, bunu önlemek için yapılmış olmasıdır…

….”

” Bir bakıma suçun delillerini karartmaya yönelik hareketlerdir.

YTCK.nun ETCK.’daki düzenlemeden farklı yönü, ETCK.’da söz konusu hilenin dairesini aldatacak, hem de fiilin açığa çıkmamasını sağlayacak (yani, ortaya çıkmasını engelleyecek ya da zorlaştıracak) biçimde gerçekleşmiş olmasıydı. Bu nedenle, hilenin, aldatıcı niteliğinin (iğfal kabiliyetinin) bulunması şarttır; fakat muhatabın fiilen aldanmış olması gerekmezdi. Oysa YTCK.’da “

“zimmetin açığa çıkmamasına sağlamaya yönelik hileli davranış”

YTCK.nun ETCK.’daki düzenlemeden farklı yönü, ETCK.’da söz konusu hilenin dairesini aldatacak, hem de fiilin açığa çıkmamasını sağlayacak (yani, ortaya çıkmasını engelleyecek ya da zorlaştıracak) biçimde gerçekleşmiş olmasıydı. Bu nedenle, hilenin, aldatıcı niteliğinin (iğfal kabiliyetinin) bulunması şarttır; fakat muhatabın fiilen aldanmış olması gerekmezdi. Oysa YTCK.’da “

“zimmetin açığa çıkmamasına sağlamaya yönelik hileli davranış”

” denilerek, hareketin böyle bir amaca yönelmesi yeterli görülmüş, dairesini aldatma unsuru ise metinden çıkartılmıştır. Bu açıdan, YTCK. bakımından, başvurulan hilenin objektif olarak aldatıcılık niteliği taşıması durumunda bile, nitelikli hal uygulanabilecek, bu bağlamda söz gelimi zimmet suçunun işlendiğinin ilk bakışta belli olmaması veya bunun için mutlaka daire dışında araştırma yapılması koşulu, artık nitelikli halin oluşması bakımından aranmıyacaktır. Yargıtay da bu doğrultuda karar vermiştir (5. CD., 29.05.2008. 810 E., 5474 K). (age., s. 789-790).

Artuk, Gökçen, Yenidünya: “

“ifade edelim ki yeni kanunda 765 sayılı TCK.nun 202/2 nci maddesinde yer alan “

“dairesini aldatacak”

” tarzında bir ifade yer almadığından, suçun nitelikli halinin gerçekleşmesi için faili hileli faaliyetlerde bulunması yeterlidir. Bu itibarla hileli davranışlarda bulunan kişinin sonuç elde edememesi yani hileli davranışlara rağmen fiilin ortaya çıkması halinde kişi nitelikli zimmetten sorumlu tutulacaktır…

….”

”

“Şu halde hile, dairesini aldatıcı ve zimmet suçunun ortaya çıkmasını engelleyici, zorlaştırıcı nitelikte değilse, suçun basit şeklinden ceza verilmesi gerektiği yönündeki eski anlayışın, yeni düzenleme karşısında bir anlamı kalmamıştır”

” diyerek, gerekçeye de atıfta bulunmaktadır. (Prof. Dr. Mehmet Emin Artuk, Prof. Dr. Ahmet Gökçen, Doç. Dr. Ahmet Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Özel Hükümler, 9. Bası, Ank. 2008, Turhan Kitabevi, sh. 789-79

0).YTCK.nın hazırlanıp yasalaşması evrelerinin hemen başından beri içerisinde olup büyük emek sarfeden akademisyenlerden biri olan Prof. Dr. İzzet Özgenç bu konuda açık ve net bir şekilde şunları ifade etmektedir:

“Buna karşılık, zimmet suçunun temel şeklinde, suç konusu para veya sair eşya gibi malvarlığı değerlerinin esasen failin görevi nedeniyle zilyedliği kendisine devredilmiş veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu için, bunların zimmete geçirilmesi için herhangi bir kişinin aldatılmış olması gerekmez. Burada hile, sadece zimmet olgusunun sonradan anlaşılmasının önüne geçilmek amacıyla gerçekleştirmektedir. Bu itibarla, zimmet suçundaki hile, bir bakıma suçun delillerini karartmaya yönelik bir davranıştır…

….

Ayrıca belirtelim ki; Yargıtay, zimmetin ortaya çıkmasını engellemeye yönelik olarak başvurulan hileli davranışların ayrıca “

“aldatıcı nitelikte olması”

”nı aramakla “

“nitelikli zimmet”

” suçuna ilişkin kanun hükmünün uygulama alanını daraltma yoluna gitmiştir.

….

Ayrıca belirtelim ki; Yargıtay, zimmetin ortaya çıkmasını engellemeye yönelik olarak başvurulan hileli davranışların ayrıca “

“aldatıcı nitelikte olması”

”nı aramakla “

“nitelikli zimmet”

” suçuna ilişkin kanun hükmünün uygulama alanını daraltma yoluna gitmiştir.

…Bir davranışın hileli olduğu kabul edildikten sonra, ayrıca bunun aldatıcı nitelikte olup olmadığının araştırılması bir çelişkiyi ifade eder…

….

…çünkü zimmet suçu, malvarlığı değerinin zimmete geçirilmesi ile tamamlanmış olmaktadır. Malvarlığı değeri zimmete geçirildikten sonra yapılan hileli davranışlar artık zimmet suçunun nitelikli unsuru bağlamında değerlendirme imkanı kalmamaktadır. Malvarlığı değeri zimmete geçirildikten sonra yapılan hileli davranışlar, başka bağımsız suçlar oluşturabilir. Örneğin malvarlığı değeri zimmete geçirildikten sonra, tamamlanmış olan zimmeti gizlemek amacıyla sahte belge düzenlenmiş olabilir. Bu durumda zimmet suçunun temel şeklinin yanı sıra ayrı bir suç olarak belgede sahtecilik suçunun oluştuğunu kabul etmek gerekir”

” (Prof. Dr. İzzet Özgenç, Zimmet Suçu, Seçkin, Ankara 2009 sh., 34-40).

Yine Yargıtayın Onursal Üyesi (ki 5. CD. uzun yıllar görev yapmıştır) şu görüşleri benimsemektedir:

“Maddenin 2. fıkrasında “

“yönelik davranışlar”

” ibaresi farklı anlaşılmalara yol açar niteliktedir. Ancak burada davranışların gösterilmesinin yeterli olduğu şeklindeki anlayış kabul görmekte, aldatıcılık ve bunun sonuca götürmesi aranmamaktadır. Bu noktada uygulamanın değişmesi beklenmelidir…

….

…. sahtecilik suçlarını da ilgilendiren içtima hükmü karşısında artık sahte belgelerin oluşturacağı hileli davranışlarda aldatıcılık niteliğini ayrıca aramaya gerek bulunmamaktadır. Zira, esasen böyle bir niteliği bulunduğunda TCK. 212. madde gereği her halde sahtecilik suçundan da ayrıca hüküm kurulacaktır. Yani nitelikli zimmet suçu ile birlikte sahtecilik suçundan da cezalandırma gerekecektir”

” (İsmail Malkoç, Yargıtay onursal üyesi. Açıklamalı-İçtihatlı 5237 sayılı Yeni Türk Ceza Kanunu. Malkoç Kitapevi. C. 2, 2008, sh. 2146, 2148).

Bu anlatılanlardan sonra olayımıza geldiğimizde Halk Bankasında servis görevlisi ünvanı ile göreve devam eden sanık değişik müdilerin hesaplarını boşaltarak yaptığı işlemlerle ilgili olarak düzenlenen ödeme fişlerini yok ederek, nihayetinde kendi para kasasından da bir miktar YTL. ve Euro alıp Toplam 306.784.69 YTL. mal edinip bankadan ayrılması fiillerinin hem basit, hem de nitelikli zimmet (ihtilas) oluşturduğu, ağır olan zincirleme nitelikli zimmetten cezalandırılması gerektiği, ayrıca unsurları varsa sahtecilik suçunun da değerlendirilmesi gerektiği düşüncesiyle, Ceza Genel Kurulunun çoğunluk görüşüne karşıyım”

” görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir kısım Kurul Üyesi de benzer düşüncelerle “

“eylemin nitelikli zimmet suçunu oluşturacağı”

” görüşüyle karşıoy kullanmışlardır.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle,

1-Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

” görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir kısım Kurul Üyesi de benzer düşüncelerle “

“eylemin nitelikli zimmet suçunu oluşturacağı”

” görüşüyle karşıoy kullanmışlardır.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle,

1-Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2-Dosyanın mahalline gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.01.2009 günü yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15384, Karar No: 2014/6529, Tarih: 03.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/15384 E.  ,  2014/6529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı Üniversitenin 2547 sayılı yasanın 56/b maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden, Üniversite aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 8, 9 ve 10 numaralı bentlerin tamamen çıkartılarak, yerlerine;

“ 8- Davalı Üniversite 2547 sayılı yasanın 56/b maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan, davalı Üniversite aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Alınması gereken 496,00 TL. harçtan davacının yatırdığı toplam 132,15 TL. harcın mahsubu ile 363,85 TL. bakiye karar harcının davalı Şirket’ ten tahsili ile hazineye irat kaydına,

9-Davacının yatırdığı başvuru, peşin ve ıslah harcı toplamı 150,55 TL. harç masrafının davalı Şirket’ ten tahsili ile davacıya verilmesine,

10- Davacının yaptığı harçlar hariç 428,20 TL. yargılama giderinden red ve kabule göre hesaplanan 369,60 TL. yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, “ bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı Üniversite’ den 03.10.2013 tarihli makbuz ile tahsil edilen 143,30 TL. temyiz harçları ile 14.11.2013 tarihli makbuz ile tahsil edilen 99,70 TL. temyiz harcının isteği halinde davalı Üniversite’ ye iadesine, bakiye karar harcının tahsiline ilişkin tarihsiz harç tahsil müzekkeresinin Üniversite açısından iptaline ilişkin işlemlerin Mahkemesince yerine getirilmesine, 03.03.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.