muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/27, Karar No: 2019/64, Tarih: 23.05.2019

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 3. Ceza Dairesince de 28.01.2019 tarih ve 5293-1279 sayı ile;

"Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 09.07.2018 tarihli ve 2018/4264 Esas - 2018/13666 Karar sayılı kararı ile Dairemizin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş ise de; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 03.06.2014 tarih, 2014/14129 Esas ve 2014/19749 sayılı kararı ile ve yine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 05.06.2017 tarih 2016/9708 Esas ve 2017/ 16748 sayılı kararı ile iki kez bozma kararı verdiği temyizin kapsamına ve tebliğname tarihine göre, mahkemece kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi görevi, 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.02.2018 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak 01.03.2018 tarihinde yürürlüğe giren 09.02.2018 tarihli ve 2018/1 sayılı kararı uyarınca daha önce bozma kararları veren Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait bulunduğu"

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 4 ve 3. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin üçüncü fıkrasının 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik (a) bendinde; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır" hükmüne yer verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6110 sayılı Kanun'la değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 01.03.2018 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 09.02.2018 tarihli ve 2018/1 sayılı iş bölümünün; "Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler" kısmının beşinci maddesinde;

"Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları tekrar Yargıtay’a gelmesi halinde mevcut hâlleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir ve bu dairece sonuçlandırılır." hükmü getirilmiştir.

"Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları tekrar Yargıtay’a gelmesi halinde mevcut hâlleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir ve bu dairece sonuçlandırılır." hükmü getirilmiştir.

İncelemeye konu dosyada, Yerel Mahkemece kurulan hükmün, Yargıtay 4. Ceza Dairesince bozulmasına karar verilmiş ise de 11.06.2018 olan tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 09.02.2018 tarihli ve 2018/1 sayılı iş bölümünün 5. maddesinde belirtilen "ilgili daire" kavramından bu iş bölümüne göre görevli olan dairenin anlaşılması gerektiği, bozmadan sonra da Yerel Mahkemece sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün kasten yaralama suçuna yönelik olduğu anlaşıldığından, bu hükmü temyizen inceleme görevi anılan suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 3. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 28.01.2019 tarihli ve 5293-1279 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın Yargıtay 3. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9211, Karar No: 2006/12059, Tarih: 06.06.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/9211 E.  ,  2006/12059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Konusu mal varlığı olan Borçlar Hukukuna ilişkin sözleşmelerden doğan davalarda yetki HUMK.nun 10. maddesinde  belirtilen kurallara göre çözümlenir. Örneğin sözleşmedeki alacağın ödenmemesi, malın teslimi, cezai şartın ödenmesi gibi... Anılan madde sözleşmeden doğan davalar için iki özel yetki  kuralı koymuştur.

a-Sözleşmenin yerine getirileceği yer mahkemesinin yetkisi (aktin icra, ifa edileceği yer)

b-Sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin, yetkisi (davanın açıldığı zaman davalı veya vekilinin orada bulunmak koşulu ile)

Sözleşmenin yerine getirileceği yer öncelikle tarafların açık veya zımni isteğine göre tesbit edilir. Sözleşmede karşılıklı olarak değişik yerlerde yerine getirilecek  borçlar varsa ( malın teslim edileceği yer-borcun ödeneceği yer) mal teslimi için açılacak dava teslim yeri mahkemesinde- borcun ödenmesi için açılacak dava ise borcun ödeneceği yer mahkemesinde açılabilir. Ancak sözleşmede açık ve zımni olarak sözleşmenin yerine getirileceği yerin anlaşılamadığı hallerde yetkili yer Borçlar Kanununun 73. maddesine göre  belirlenir. Yani davanın konusu sözleşme den doğan bir para borcu olup da sözleşmede aksi kararlaştırılmadı ise, borç alacaklının ödeme zamanındaki ikametgahında ödenir. Ancak aranacak ya da  aldırılacak borçlar da Borçlar Kanununun 73/l. maddesi uygulanmaz. Ne varki  HUMK.nun 10. maddesi hükmü yalnız hukuken geçerli olan sözleşmelerden doğan davalar hakkında uygulanacağından, geçersiz olan sözleşmelerden doğan davalarda, sözleşmenin ifa yerinde dava açılamaz, (sebepsiz iktisap gibi) genel yetkili yer olan yani davalının ikametgahında dava açılır.

Sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin yetkisi: sözleşmeden doğan bir dava, davalı veya vekili, davanın açıldığı  zaman oradan bulunmak koşulu ile  sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinde de  açılır (İİK.nun 50. maddesinde bu koşul aranmaz)

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 2001/12-1162-1191 sayılı kararında da  yukarıda açıklanan kurallar benimsenerek “HUMK.nun 10. maddesine göre sözleşmeden doğan davalarda tarafların sözleşmenin yerine getirileceği yer hakkında açık veya zımni isteklerinin anlaşılamadığı hallerde sözleşmenin yerine getirileceği yerin Borçlar Kanununun 73. maddesine göre belirleneceği” açıklanmıştır. Ancak bu gibi hallerde  B.K.nun 73. maddesinin uygulanabilmesi  için akdi  ilişkinin kabul edilmesi gerekmektedir. Bu kurallar  esas alınarak somut  olayın incelenmesinde;

İcra takibi ara kararına dayalı olarak ve genel haciz yolu ile başlatılmıştır. Borçlu tarafından yasal süresinde icra dairesine başvurulduğu ve esasla ilgili itirazlarının yanında yetkiye itirazlarını da ileri sürdüğü görülmektedir.

Bu açıklamalar ışığında takip konusu alacağın sözleşmeden kaynaklanmadığı gözetilerek yetkili yerin belirlenmesinde BK.nun 73. maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığı sonucuna varılmalıdır. Takip, genel yetkili yerde, başlatılmadığına göre, borçlunun yetki itirazı kabul edilerek alacaklının bu konudaki itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz istemlerinin incelenmesine yer olmadığına, 06.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7388, Karar No: 2019/16328, Tarih: 18.12.2019

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2019/7388 E.  ,  2019/16328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, ibadethaneyi kirletme, ibadethaneye zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Sanık hakkında ibadethaneyi kirletme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Hak yoksunluklarına hükmedilirken yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak, TCK'nun 53. maddesinin 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Sanık hakkında hırsızlık ve ibadethaneye zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Dosya içeriğine ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.02.2017 gün, 2016/2-833 Esas ve 2017/115 Karar sayılı ilamında, 28.06.2014 tarihi ve sonrasında işlenen hırsızlık suçunun bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında işlenmesi halinde eylemin 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna uyduğunun belirtildiği ve somut olayda hırsızlığın cami içerisinden yapıldığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeyerek, aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile hüküm kurulması,

2) Mağdurun suça konu dolapta herhangi bir zarar bulunmadığına dair beyanı ve dosya içerisinde mevcut olay yeri inceleme raporunda dolap üzerinde zorlama izi bulunduğuna dair bir tespit olmaması karşısında, sanığın ibadethaneye zarar verme suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine dair karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Mağdurun suça konu dolapta herhangi bir zarar bulunmadığına dair beyanı ve dosya içerisinde mevcut olay yeri inceleme raporunda dolap üzerinde zorlama izi bulunduğuna dair bir tespit olmaması karşısında, sanığın ibadethaneye zarar verme suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine dair karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

3)Sanık hakkında; kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak, 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması ve yine T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının GÖZETİLMESİNE, 18/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6231, Karar No: 2007/8894, Tarih: 03.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/6231 E.  ,  2007/8894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Dar yetkili icra mahkemesinde, borca itirazın; yemin teklifi ve tanık dinletilmek suretiyle kanıtlanamayacağına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20 YTL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 0.90 YTL harcın temyiz edenden alınmasına, 03.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21087, Karar No: 2014/9900, Tarih: 14.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/21087 E.  ,  2014/9900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, paydaşı olduğu 250 parsel sayılı taşınmazı davalının ceviz ve çam ağacı dikmek suretiyle kullandığını ileri sürerek, 5 yıllık 10.000.00.-TL (ıslah ile 29.878.14.-TL) ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ağaçların tarafından dikildiğini, istenen ecrimisil miktarının fahiş olduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı asil ve davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davacının paydaşı olduğu çaplı taşınmaza davalının haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın elattığı belirlenerek ve ecrimisil hesap yöntemi bakımından bilimsel verilere uygun şekilde hazırlanan rapor esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre; davacı asil ve davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 0.90.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan ve 360.75.-TL bakiye onama harcının da diğer temyiz eden davalıdan alınmasına, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26234, Karar No: 2013/23100, Tarih: 02.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/26234 E.  ,  2013/23100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Yasa'ya mühalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan gümrük idaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi ve doğrudan verilen 2000 TL adli para cezası taksitlendirilerek 10 eşit taksitte tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK.nun 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının belirtilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, "1000 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" kısmın hüküm fıkrasından çıkarılması ile "Doğrudan verilen 2000 TL adli para cezası taksitlendirilerek birer ay ara ile 10 eşit taksitte tahsiline karar verilmesi," suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmün sair kısımlarının aynen bırakılmasına, 02.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15871, Karar No: 2012/12218, Tarih: 05.06.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/15871 E.  ,  2012/12218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanık ve savunmanları duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I. Sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki hükümlerin incelenmesinde;

Koşulları oluşmadığı halde, sanık ... hakkında TCY'nın 38/3.maddesinin uygulanması ve katılan ...'un dolaşım özgürlüğünü kısıtlama suçundan hüküm kurulurken TCY'nın 109/4. maddesine göre hükmolunan adli para cezasından indirim yapılması sırasında hesap hatası sonucu eksik cezaya hükmolunması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II. Sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki hükümlerin incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Sanık ...'nin suçu kabul ettiği ve işleniş biçimini açıkladığı soruşturmadaki anlatımlarında, sanık ...'in olaydan sonra haberinin olduğunu, kendisi ve sanık ...'in olayı, sanık ...'in yanında çalışan ... (... ...) adlı kişiye anlattıklarını,

Kişiye anlattıklarını, bu kişinin de sanık ...'a anlatmış olduğnu, sanık ...'ın kendilerini çağırarak

para istediğini ancak harcadıklarını söyleyerek kabul etmediklerini, daha sonra sanık ...'in

suça konu çeklerin bir kısmını ...'a verdiğini söylediğini açıklaması ile sanık ...'ın savunmaları

birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'ın diğer sanıkları yağmaya azmettirdiğine ilişkin cezalandırılmasına yeterli kanıt bulunmadığı, eylemi TCY'nın 165.maddesine uyan suçu oluşturduğu halde yazılı biçimde hüküm kurulması,

para istediğini ancak harcadıklarını söyleyerek kabul etmediklerini, daha sonra sanık ...'in

suça konu çeklerin bir kısmını ...'a verdiğini söylediğini açıklaması ile sanık ...'ın savunmaları

birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'ın diğer sanıkları yağmaya azmettirdiğine ilişkin cezalandırılmasına yeterli kanıt bulunmadığı, eylemi TCY'nın 165.maddesine uyan suçu oluşturduğu halde yazılı biçimde hüküm kurulması,

2. Sanık ...'nin hazırlık anlatımlarının denetimi açısından, sanıklar ... ve ...'nun kullandıkları cep telefonlarının olaya yakın tarihler ve olay günü kullanılıp, kullanılmadığının belirlenmesi ve kullanım ayrıntıları ile yararlandıkları baz istasyonlarını gösterir kayıtlar istenmeden, olay yerinden alınan ve katılanlara ait olmadığı saptanan ancak sanıklar yönünden genetik inceleme yapılmayan 2 numaralı bulgu üzerindeki kan örneğinde gerekli inceleme ve DNA analizi yaptırılıp, sanıklara ait genotipik özellik bulgu olup olmadığı belirlenmeden, yine suça konu çeklerde sanıklara ait yazı veya imza bulunması olasılığına karşılık, çeklerdeki yazı ve imzaların (sanık ...'a ait olanlar dışında) sanıklar ... veya ... eli ürünü olup olmadığı saptanmadan, eksik araştırmayla sanıklar ... ve ... hakkında hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar

verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3875, Karar No: 2022/970, Tarih: 10.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/3875 E.  ,  2022/970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPUSUZ TAŞINMAZIN TESCİLİ

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karar, davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, hudutlarını dava dilekçesinde belirttiği taşınmazın eklemeli zilyetlik yoluyla 20 yılı aşkın zamandır davacı tarafından kullanıldığını ileri sürerek yaklaşık 1 dönüm taşınmazın davacı adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı hazine temsilcisi, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 16/06/2015 tarihli ve 2014/91 E., 2015/401 K. sayılı kararıyla; kadastro bilirkişisinin 19/11/2014 tarihli raporuna ekli krokide (A1) harfi ile gösterilen 548,80 m², (A2) harfi ile gösterilen 817,88 m²'lik kısmının davacının davasız ve aralıksız olarak yirmi yılı aşkın süredir malik sıfatıyla zilyetliğinde bulundurduğu, dinlenen tanık anlatımları ve mahalli bilirkişi beyanlarıyla sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Yargıtay 16. Hukuk Dairesi’nin 23/10/2017 tarihli ve 2015/16615 E., 2017/6744 K. sayılı ilamı ile; “ ... yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmadığı, Teknik bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz bölümlerinin “tepe” olarak tespit harici bırakıldığı belirtilmiş olmasına ve davacı vekilinin 17/04/2014 havale tarihli dilekçesinde, taşınmazların geçici taşkın alanında kaldığından dolayı tespit harici bırakıldığı beyan edilmiş olmasına rağmen Mahkemece, yörede kadastro tespitinin ne zaman yapıldığı, taşınmazların hangi sebeple tespit harici bırakıldığının sorulmadığı, taşınmaz bölümlerine komşu başka taşınmazların olup olmadığının belirlenmediği, 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulundan taşınmazların öncesinin ne olduğunu, taşınmazlarda imar-ihya işlemi yapılıp yapılmadığını, yapılmış ise imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığını ve kullanım durumunu kesin olarak belirleyen bilimsel verilere dayalı gerekçeli rapor alınmadığı, bu hususta hava fotoğraflarından da yararlanılmadığı.” gerekçesiyle bozulmuştur.

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen karar