muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7383, Karar No: 2011/25413, Tarih: 30.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/7383 E.  ,  2011/25413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Limited şirketlerde ortağın sorumluluğu sadece şirkete sermaye borcunu ödemekle mahduttur. Ticaret kanununda ortaklarla limited şirket alacakları arasında ilişki kurulmamış alacaklılara gerektiğinde ortaklara başvurma hakkı tanınmıştır. (İİB 1970/160 E 230 K, İİK.13.11.1970 2138/4404 İİK.31.10.1967/8470/9466) Alacaklılara karşı sorumlu olan bir hukuk sujesi olarak LO tüzel kişidir. LO, alacaklılara bütün malvarlığı ile yani sınırsız olarak sorumludur. Ortaklığın sona ermesi veya aleyhindeki bir icra takibinin semeresiz kalması dahi alacaklılara ortakları doğrudan doğruya izlemek imkanını vermez. Bu hallerde, ortaklığın sermaye alacağını talep hakkı tasfiye memurlarına veya iflas idaresine geçer. Ortakların bakiye sermaye borçları tasfiye memurları veya iflas idaresi tarafından tespit ve talep olunur. (TK.532/2) (Poray Tekinalp-komoğlu.Ortaklıklar ve kooperatif Hukuku) (7.bası sayfa 832-833)

Somut olayda icra takibine dayanak yapılan Ankara 26. Asliye Hukuk Mahkemesinin 01.11.2011 tarih 1999/606-2001/692  sayılı tazminat ilamında davalılar A.F. O.Y. Parçaları Ltd.Şti.ve Ö. O.San.ve Tic.Ltd.Şti.dir. Bu şirketler hakkında sözü edilen ilama dayalı olarak Ankara 10. İcra Müdürlüğünün  2004/889 sayılı dosyasında ilamlı takip başlatılmış borcu ödememeleri üzerine alacaklı talebi ile şirketlerin iflasına karar verilmiş borçlu şirketler hakkında "borç ödemeden aciz belgesi" düzenlenmiştir. Talep üzerine aynı icra dosyasından borçlu Ö. Ltd.Şti.nin müdürü olan N.U.'nun mirasçılarına icra emri tebliği üzerine bu mirasçılar icra mahkemesine şikayet ederek takibin iptalini istemiştir.

İcra mahkemesince yukarıdaki ilkeler doğrultusunda değerlendirme yapılarak limited şirket borcu için ortağın (mirasçıların) takibi mümkün olamayacağı da gözönünde bulundurulup şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15639, Karar No: 2021/5955, Tarih: 31.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/15639 E.  ,  2021/5955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4243, Karar No: 2015/6209, Tarih: 30.09.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/4243 E.  ,  2015/6209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresinde yeni suç işlemesi nedeniyle CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca aynen açıklanması gerekirken, bu düzenlemeye aykırı olarak seçimlik doğrudan adli para cezası tayin edilmiş ve ilk hükümden farklı olarak TCK'nın 125/4. maddesi uyarınca cezada artırım yapılmış ise de, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinde düzenlenen kazanılmış hak ilkesi sadece cezanın türü ve miktarı bakımından geçerli olup, açıklanması geri bırakılan hükmün kazanılmış hakka konu olmaması ve hükmün aynen açıklanması zorunluluğuna rağmen açıklanan sonuç cezanın tür ve miktar itibarı ile sanık lehine olması nedeniyle, bu hususların karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sanık ...'un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 30/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13998, Karar No: 2012/10252, Tarih: 07.05.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/13998 E.  ,  2012/10252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar hakkında mahkumiyetin doğal sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmamış ise de, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiş, 5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip,yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanıklar hakkında aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması ve yağma suçunun 5237 sayılı TCK’nın 149.maddesinin 1.fıkrasının hem (a) ve hem (c) hem de (h) bentlerine aykırı biçimde, silahla, birden fazla kişi ve geceleyin işlendiği, bu nedenle aynı Yasanın 61.maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bunların değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı,diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde ‘müteselsilen tahsiline’ biçiminde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “yargılama giderinin müteselsilen tahsiline” ilişkin bölüm çıkarılarak, sanıklardan neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına’ karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7014, Karar No: 2014/1906, Tarih: 18.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/7014 E.  ,  2014/1906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sanıklar müdafilerinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

...Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 10.09.2012 günlü yazısında mağdurun annesinin bir erkek dünyaya getirdiğinin belirtildiği, mağdurun aile nüfus kayıt tablosu incelendiğinde de kendisinden başka bir erkek kardeşin olmadığı hususu da değerlendirilerek, mağdurun hastane doğumlu olup olmadığı değerlendirilmeden ve mahkemenin gerekçesinin kabul kısmının 2 ve 3. paragrafında sanığın eylemini zorla yaptığının kabul edilmesine rağmen 9. paragrafında zorla gerçekleştirmediği kabul olunarak gerekçede çelişki oluşturulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek  CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11007, Karar No: 2010/149, Tarih: 18.01.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11007 E.  ,  2010/149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde bulunan İlçe Tarım Müdürlüğü veri listesinin incelen- mesinden, dava konusu taşınmazın bulunduğu İnönü İlçesi Oklubalı Köyüne ait (lokal) verilerin getirtilmiş olduğu anlaşıldığından münavebeye alınan buğday, arpa, şeker pancarı ürünlerine ait dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatlarının ve üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8426, Karar No: 2008/10707, Tarih: 17.07.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/8426 E.  ,  2008/10707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA KONUSU : ...

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı Yerel Mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 27.03.2008 gün ve 2007/17056-2008/4825 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlar temyiz aşamasında da ileri sürülmüştür.

K A R A R

Karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlar temyiz aşamasında da ileri sürülmüştür.

Dairemiz kararı bu konulara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, 2886 Sayılı Devlet İhale Yasasının 74. Maddesi ile bu Madde uyarınca çıkartılan yönetmeliğin 58/e Maddesine göre ... alanlarının ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B Maddesi gereğince ihale ile satışı önlendiğine, 6831 Sayılı Yasanın 2/B Madde uygulamasıyla Hazine adına ... sınırları dışına çıkarılan yerlerin, ... köylüsü dışındaki kişilere satışına olanak sağlayan, 17.10.1983 günlü, 2924 sayılı "... Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi Hakkında Kanun"un 11. Maddesinin birinci fıkrasındaki "...bu yerleri kullanan kişilere...", 3763 sayılı Yasa ile değişik üçüncü fıkrasındaki "... kullanan kişilerin adları kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilir. Bu tespitlerin kesinleşmesinden sonra, beyanlar hanesinde adı geçen kişilere ... Bakanlığınca bir Arazi Kullanma Belgesi verilir." ve aynı Maddeye 3763 sayılı Yasa ile eklenen dördüncü fıkrasındaki "...beyanlar hanesinde gösterilen kişilere..." ibarelerinin Anayasa'nın 10., 44., 56., 169. ve 170. Maddelerine aykırılığı savıyla açılan dava sonunda, 11. maddesinin; üçüncü fıkrasının "3402 Sayılı Kadastro Kanununa göre bu yerlerin kadastrosu öncelikle yapılır." diyen ilk tümcesinden sonra gelen ve iptal edilen kuralı dışında kalan diğer kurallarının ve Dördüncü ve beşinci fıkralarının, 2949 sayılı Yasa'nın 29. Maddesi gereğince iptaline ilişkin, Anayasa Mahkemesi'nin 30.03.1993 günlü, E. 1992/48, K. 1993/14 sayılı kararında belirtildiği gibi, "Anayasa'nın 170. Maddesinde, ... bilim ve ... bakımından ... olarak muhafazasında yarar görülmeyen yerlerin tespiti ve ... sınırları dışına çıkartılması, ... içindeki köyler halkının kısmen veya tamamen bu yerlere yerleştirilmesi için Devlet eliyle anılan yerlerin ihya edilerek Yasa'yla bu halkın yararlanmasına tahsis edileceği öngörüldüğü, Anayasanın, bu işlerin yapılmasını Devlete görev olarak yüklediği, ekonomik sıkıntı çeken ... içi veya bitişiği köyler halkına Devlet eliyle ihya edilmiş ... ve yerleşim alanları sağlanmak istendiği, . Anayasa ile güdülen amacın, bilim ve ... bakımından artık ... olarak işletilmesinde yarar görülmeyen yerleri ... içinde ikamet eden halkın yararına tahsis etmek suretiyle değerlendirmek olduğu, ... sınırları dışına çıkarılan yerlerin yalnızca ... köyler halkının nakli ve yerleştirilmesi amacıyla değerlendirilmesi olanağı bulunduğu, Böylece, ... köylüsünün ormanları tahribi önlenerek ulusal ekonomiye katkıda bulunması sağlanmak suretiyle üretici haline getirilip kalkınmasının amaçlandığı, amaçlanmıştır. ... Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi Hakkında Yasa ile getirilecek düzenlemelerin, Anayasa'nın 170. Maddesinde öngörülen amaca uygun olması gerekeceğinde kuşku bulunmadığı, ...

niteliğini yitirdiği için ... sınırları dışına çıkarılan yerlerin, ... köylüsünün yararlanmasına tahsis edilmesi gerekeceği, 2924 sayılı Yasa'nın 3763 sayılı Yasa ile değişik 11. Maddesinin birinci fıkrasında yer alan iptali istenen düzenleme ile, ... niteliğini yitiren yerleri kullanan kimselere ... köylüsü olup olmadıkları gözetilmeden arazi verilmesi ve bu yerlerin takdir edilecek rayiç bedel üzerinden kullanan kişilere satışının öngörüldüğü, ... köylüsü olup olmadığına bakılmaksızın bu yerlerin kullanan kişilere satışının yapılmasını sağlayan bu düzenlemenin Anayasa'nın 170. Maddesine aykırı olduğu, Anayasanın 169 ve 170. Maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D Maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle ... rejimi dışına çıkartılan yerler özel yasalarına tabi olduğu, 29.6.2001 günlü, 4706 sayılı "Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun"un 3. Maddesinin Anayasa'nın 170. Maddesine aykırılığı savı ile iptali ve yürürlüğünün durdurulması istemi ile açılan davanın, Anayasa Mahkemesinin 23.01.2002 gün ve 2001/382-21 sayılı kararı ile “4706 sayılı Yasa'nın 3. Maddesinde ise; 6831 sayılı ... Yasası'nın değişik 2. Maddesinin (B) bendi gereğince Hazine adına ... sınırları dışına çıkartılan yerlerde, 2924 sayılı ... Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi Hakkında Yasa kurallarının uygulanmayacağı, Bakanlığın istemi üzerine bu yerlerin gerekli kadastro, ifraz ve/veya tevhid işlemleri yapıldıktan sonra 492 sayılı Harçlar Yasası'nın 63. Maddesinde yer alan harca esas değerinden az olamamak koşuluyla, rayiç bedeli üzerinden, köylerde varsa öncelikle kullanıcısı ... köylüsüne, belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde ise kullanıcılarına doğrudan satılabileceği, aynı amaçla harca esas metrekare birim değeri üzerinden ilgili belediyelere ve ... Genel Müdürlüğü'ne de devredilebileceğinin öngörüldüğü, 4706 Sayılı Yasa'nın, ... niteliğini yitirdiği için ... sınırları dışına çıkarılan yerlerin ... köylülerine "tahsisi" yerine, mülkiyetinin ... köylülerine ve diğer kullanıcı kişilere satılmasını ya da ilgili belediyeler ile ... Genel Müdürlüğü'ne devredilmesini, ayrıca kullanıcıları tarafından satın alınmayan yerler ile kullanıcısı bulunmayan yerlerin de Hazine'ye ilişkin diğer taşınmazlar gibi değerlendirilmesini öngören 3. maddesi, Anayasa'nın 170. maddesine açıkça aykırı olduğu”na değinilerek iptal edildiği, 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına ... sınırları dışına çıkarılan taşınmazların, 2886 Sayılı Yasanın 45. maddesi gereğince Hazinenin özel mülkü gibi işlem yapılarak ihale yolu ile satışının hukuken geçerli olmadığı gözetilerek davacı tarafın bu yöne temas eden temyiz itirazlarının reddine ilişkin Dairemizin onama kararı usul ve yasaya uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve H.Y.U.Y.nın 440. Maddesinde yer alan sebeplerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı yasanın 442. maddesi uyarınca takdiren 170.00.- YTL. para cezası ile Harçlar Yasası gereğince 28.90.- YTL. red harcının düzeltme isteyenden alınmasına 17.07.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1257, Karar No: 2007/1506, Tarih: 09.03.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1257 E.  ,  2007/1506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mah.Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 09.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14209, Karar No: 2012/8926, Tarih: 25.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14209 E.  ,  2012/8926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.08.2011 tarih ve 2011/226 - 2011/336 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25.05.2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av.... ile davalı vekili Av..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden tahsil ettiği halde geri ödemediği paranın tahsili için Almanya Cumhuriyeti Mahkemesi nezdinde açılan davanın kabul edildiğini ve bu kararın kesinleştiğini ileri sürerek, anılan yabancı mahkeme kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, 1965 tarihli Lahey Sözleşmesi'nin 10. maddesindeki posta yoluyla tebligat usulüne Türkiye’nin çekince koyduğu, tenfizi istenen kararın da davalıya posta yoluyla tebliğ edildiği için tenfizi mümkün olan kesinleşmiş bir karardan söz edilemeyeceği, TTK'nun 405/2. maddesi uyarınca pay sahiplerinin şirkete sermaye olarak verdiklerini geri isteyemeyeceği, tenfizi istenen kararın TTK'nun 329 ve 405. maddelerine aykırı sonuç doğuracağı için kamu düzenine aykırı bulunduğu, Türk mahkemelerinde açılan davaların ret edilmesi nedeniyle tenfizin kabul edilmesi sonucunun eşitliği zedeleyeceği ve hissenin davacı elinde olması nedeniyle mükerrer tahsilata yol açabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. 25.5.2012

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi yönünden ise; dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere mahkemece, tenfizi istenilen kararın Türkiye ile Almanya arasında 28.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi hükümlerine göre diplomatik yollarla yapılmadığı, posta yolu ile kararın davalıya tebliğ edildiği, dolayısı ile kararın usulünce kesinleşmediği, kesinleşmeyen yabancı mahkeme kararının tenfizinin mümkün bulunmadığı, ayrıca, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının kamu düzenine ilişkin TTK’nun 329 ve 405/2. maddelerine aykırı olduğu şeklindeki yazılı diğer gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.