muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3836, Karar No: 2020/1809, Tarih: 23.06.2020

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davalı-birleşen dosya davacısı yüklenicinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan ihtilâflarda Dairemizin yerleşik içtihat ve uygulamalarında; yüklenicinin ortak alanlarda sözleşme dışı fazla imalât yapmış olması halinde, bu fazla imalâtlar kendisine ait bağımsız bölümlerde de değer artışı sağlayacak olup bundan yüklenici de yararlanacağından ortak alanlardaki fazla imalat bedelinin arsa sahibinden talep edilemeyeceği kabul edilmektedir. Yüklenici, sözleşmede arsa sahibine yapılacak bağımsız bölümlerin kendisininki ile aynı olacağı, başka bir anlatımla kendi bağımsız bölümüne yapacağı imalâtların aynısını arsa sahibinin dairelerine de yapacağı şeklinde sözleşmede hüküm bulunmaması halinde arsa sahibine ait bağımsız bölümlerde gerçekleştirdiği fazla imalât bedelini vekâletsiz iş görme hükümlerine göre talep edebilecektir. Yanlar arasında Üsküdar 3. Noterliği'nde imzalanan 09.11.2006 tarih, 56114 yevmiye nolu Düzenleme Şeklinde Kat Karşılığı İnşaat ve Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmesi'nde yüklenici ve arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerin aynı nitelikte olacağına dair hüküm bulunmadığı gibi sözleşmenin teknik ve hususi şartlar bölümü 18. maddesinde arsa sahibinin sözleşme dışı özel istek ve değişiklikle bedelini veya farkını ödemek suretiyle yükleniciye yaptırabileceği kararlaştırılmıştır.

Bu durumda, mahkemece birleşen İstanbul Anadolu 20. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/860 Esas sayılı dosyasındaki dava ile ilgili olarak o dava davacısı yüklenicinin arsa sahibine ait bağımsız bölümlerde yaptığı sözleşme dışı fazla imalât bedelini talep etmekte haklı ise de; ortak olanlarda gerçekleştirdiği fazla imalât bedelini bu imalâtlardan kendisi de yararlanacağından talep etmesinin mümkün olmaması gerekçesi ile bozulması gerekirken söz konusu davada arsa sahibine ait bağımsız bölümlerle ilgili fazla imalât bedeli talebinin de reddedilmesi gerekçesiyle bozulduğu, bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından, yüklenicinin bu davaya yönelik karar düzeltme talebinin kabulü uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen 2013/205 Esas sayılı dosyalarda davalı, birleşen 2012/860 Esas sayılı dosyada davacı yüklenicinin diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 09.04.2019 gün, 2016/3962 Esas, 2019/1259 Karar sayılı ilamının 3. bendinde birleşen İstanbul 20. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/860 Esas sayılı dosyası ile ilgili kararın kaldırılmasına, söz konusu dosyada kurulan hükmün belirtilen gerekçelerle 2012/860 Esas sayılı dosya davalısı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davalı-birleşen dosya davacısına geri verilmesine, 23.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5664, Karar No: 2016/6390, Tarih: 07.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/5664 E.  ,  2016/6390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, evlilik dışı doğup, annesi ergin olmaya küçüğe 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca vasi tayini istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının yerleşim yerinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince de, ... İlçe Emniyet Müdürlüğüne yazılan müzekkereye verilen cevabî yazı ve buna göre yapılan tahkikat neticesinde, küçük ...'in halen “...” adresinde ikâmet ettiğinin tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine Aynı Kanunun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri, ana ve babasının; ana ve babanın ortak yerleşim yeri yoksa, çocuğun kendisine bırakıldığı ana veya babanın yerleşim yeridir. Diğer hallerde çocuğun oturma yeri, onun yerleşim yeri sayılır.

... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 15.1 2015 tarihli yazısından küçüğün, ailesi ile birlikte “......” adresinde ikâmet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 2 maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07.06.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35756, Karar No: 2015/10800, Tarih: 26.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/35756 E.  ,  2015/10800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/151925

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2014

NUMARASI : 2013/549 (E) ve 2014/77 (K)

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve hakaret suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.05.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4072, Karar No: 2014/4768, Tarih: 07.07.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/4072 E.  ,  2014/4768 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı...San.ve Tic.Ltd.Şti. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı .... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 17.04.2014 gün ve 2013/524-2014/237 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık temizlik hizmeti alma işine ait sözleşmeden kaynaklanmakta olup kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi’ne aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 07.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3640, Karar No: 2016/3381, Tarih: 06.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/3640 E.  ,  2016/3381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez), nitelikli cinsel saldırı, çocuğun basit cinsel istismarı,

HÜKÜM : Hakaret, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyet

DÜŞÜNCE : Temyiz ret, onama

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, sanık hakkında hakaret suçundan doğrudan tayin edilen 1.500 TL adli para cezasının miktarı itibariyle CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince kesin olması nedeniyle temyizi mümkün bulunmadığından sanık müdafiin anılan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunu 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca Reddiyle, incelemenin diğer suçlardan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8391, Karar No: 2023/2837, Tarih: 11.04.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/8391 E.  ,  2023/2837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanığın temyiz dilekçesinin incelenmesinde, temyiz isteminin dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Tonya Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2015 tarihli ve 2014/32 Esas, 2015/32 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci ve 52 nci maddesi uyarınca, 6.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suçlamayı kabul ettiğini, boş kağıda imza atarak senet yaptığını ancak katılanı dolandırmadığını, hükmedilen adli para cezasının ertelenmediğini veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediğini beyanla beraatine ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Suça konu senedin, sanık tarafından icra takibine konu edilmediği, katılan tarafından takibe konulduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birici fıkrasında düzenlenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tonya Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2015 tarihli ve 2014/32 Esas, 2015/32 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği tebliğnameye kısmen uygun olarak oy birliyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13241, Karar No: 2024/23, Tarih: 15.01.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/13241 E.  ,  2024/23 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/242 E., 2023/528 K.

DAVA TARİHİ : 30.03.2021

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen Kurum işleminin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, nüfus kayıtlarında doğum tarihi 14.02.1972 iken mahkeme kararı ile 14.02.1970 tarihi olarak düzeltildiğini, anılan kararın 14.10.1988 tarihinde kesinleştiğini, 22.08.1988 tarihinde sigortalı çalışmasının başladığını, 15.02.2021 tarihinde tahsis talebinde bulunduğunu ancak Kurumun yaş şartı yerine gelmediğinden talebin reddedildiğini belirterek emeklilik talebinin reddine ilişkin Kurum işleminin iptali ile emekliliğe hak kazandığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum, davacının doğum tarihinin düzeltilmesine ilişkin kararının 14.10.1988 tarihinde kesinleştiğini, davacının ise 22.08.1988 tarihinde işe başladığını, kararın kesinleşmesinin ilk işe girişten sonra olduğundan emeklilik yaşının hesabında mahkeme kararı ile düzeltilmiş yaşın esas alınamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.12.2021 tarihli ve 2021/214 E. 2021/761 K. sayılı kararıyla davanın reddine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 25.03.2022 tarihli ve 2022/803 Esas, 2022/647 Karar sayılı kararıyla; davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esasdan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 25.03.2022 tarihli ve 2022/803 Esas, 2022/647 Karar sayılı kararıyla; davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esasdan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 22.12.2022 tarihli ve 2022/14400 E. 2022/16580 K. sayılı ilamında; somut davada; davacının yaşının düzeltilmesine ilişkin davanın sigorta başlangıç tarihinden önce açılmış olması, dosyada alınan sağlık kurulu rapor tarihinin ve kararın verildiği tarihin de sigorta başlangıcından önce olması, ayrıca davacının ilkokula başlangıç tarihi ile askerlik tarihlerinin düzeltilmiş yaşına uygun olması ve doğum tarihinin düzeltilmesine ilişkin davanın kayıt tashihi olduğu dikkate alınarak değerlendirme yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davacının yaşının düzeltilmesine ilişkin davanın sigorta başlangıç tarihinden önce açılmış olması, dosyada alınan sağlık kurulu rapor tarihinin ve kararın verildiği tarihin de sigorta başlangıcından önce olması, ayrıca davacının ilkokula başlangıç tarihi ile askerlik tarihlerinin düzeltilmiş yaşına uygun olması ve doğum tarihinin düzeltilmesine ilişkin davanın kayıt tashihi olduğu dikkate alınarak; davanın kabulüne, davaya konu 04.03.2021 tarih ve 21330480 sayılı davalı Kurum işleminin iptali ile davacının emeklilik tarihinin 14.02.2021 tarihi olarak tespitine, muarazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 57 nci maddesidir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 57 nci maddesidir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6400, Karar No: 2012/2569, Tarih: 30.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/6400 E.  ,  2012/2569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 30.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.