muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4025, Karar No: 2011/3690, Tarih: 05.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4025 E.  ,  2011/3690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Bakanlığı vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 24/07/2002 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27/03/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ..., ..., ..., ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, milli park alanında ördek avlanması nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; Karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden ve idare tarafından düzenlenen tazminat raporundan; 1 tane boz ördek bedeli 25,00 TL olmak üzere avlanan 60 tane boz ördek bedeli olarak 1.500,00 TL tazminat hesaplanmış ve 2783 sayılı Milli Parklar Yasası'nın 20. maddesi uyarınca bu tutar bir misli artırılarak, davalıların 3.000,00 TL maddi tazminat ile sorumlu tutulmalarına karar verilmesi istenmiş ve yerel mahkemece de istem kabul edilmiştir.

2783 sayılı Milli Parklar Yasası'nın 20. maddesinde “6831 sayılı Orman Kanunu ile 3167 sayılı Kara Avcılığı Kanunu ve 1380 sayılı Su Ürünleri Kanununda yasaklanan fiillerin bu kanunun uygulandığı yerde işlenmesi halinde cezalar bir misli artırılarak hükmolunur.” biçiminde düzenleme yer almaktadır. Ne var ki, maddede açıkça cezaların bir misli artırılacağından söz edilmiş olduğundan, ceza niteliğinde olmayan tazminat tutarı bir misli artırılarak karar verilemez.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek, davalıların artırılan tutardan sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının ilk paragrafında yer alan “...kabulüne...” sözcüğünden önce gelmek üzere “...kısmen...” sözcüğünün eklenmesine; tazminat tutarına ilişkin ikinci paragrafında yer alan

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının ilk paragrafında yer alan “...kabulüne...” sözcüğünden önce gelmek üzere “...kısmen...” sözcüğünün eklenmesine; tazminat tutarına ilişkin ikinci paragrafında yer alan

“...3.000,00-...” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “...1.500,00...” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin üçüncü paragrafında yer alan “...162,00-...” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “...81,00...” sayı dizisinin yazılmasına, yargılama giderine ilişkin dördüncü paragrafının silinerek yerine dördüncü paragraf olarak “Davacı tarafından yapılan toplam 15,00 TL yargılama giderinin, kabul ve ret oranına göre takdiren 7,50 TL’nin davalılardan ortaklaşa ve dayanışmalı olarak (müştereken ve müteselsilen) alınıp davacıya verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32518, Karar No: 2013/7054, Tarih: 04.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/32518 E.  ,  2013/7054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hendek İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili, takip alacaklısının 3.kişiye olan borcunu ödemek suretiyle takibe konu senetlerden dolayı borcunun kalmadığını belirterek borca itiraz etmiş, mahkemece, itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına karar verilmiştir.

İİK.nun 169-a/1. maddesi gereğince borçlu, icra mahkemesinde, borcun olmadığını veya itfa yahut imhal edildiğini resmi veya imzası ikrar edilmiş bir belge ile ispat ettiği takdirde itirazın kabulüne karar verilir.

Somut olayda borçlunun ödeme iddiasına dayanak yaptığı belgelerdeki ödemelerin A. A.adına yapıldığı görülmüş ancak borçlunun, bono bedellerine istinaden A.A. adına ödenmesi yönünde alacaklı ile anlaşma yaptığı hususu yazılı belge ile ispatlanamamış, bu ödemeler alacaklı vekilince de kabul edilmemiştir. Hal böyle olunca takip alacaklısına yasanın öngördüğü koşullarda bir ödeme yapılmamıştır. Ayrıca, borçlunun iddiası yargılamayı gerektirir nitelikte olup, dar yetkili icra mahkemesinde değerlendirilmesi mümkün değildir.

O halde mahkemece borca itirazın reddine karar verilmesi gerekirken aksi yönde hükmü tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5033, Karar No: 2021/5816, Tarih: 24.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2019/5033 E.  ,  2021/5816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- TCK'nın 204/1, 62, 51, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların yetkilisi oldukları Dört Uzmanlar İnş. Ot. San. Tic.Ltd.Şti.’nin katılanın yetkilisi ... San. Tic. Ltd Şti.’den yapmış olduğu alışveriş sonucu keşidecisi ... Turizm Ltd Şti.’nin olduğu çalıntı 17.000 TL. lik çekin verildiği, çekin bankaya ibrazında sahte olduğunun anlaşıldığı, bu şekilde sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddia edilen olayda;

1- Sanık ...’ın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkûmiyet hükümlerine ilişkin sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık ...’ın yokluğunda verilen 29/12/2014 tarihli hükümlerin sanığa 19/01/2015 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafinin yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 27/01/2015 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ...’ın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkûmiyet hükümlerine ilişkin sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın savunmalarında; ... isimli şahsın hakkında verilen mahkumiyet kararları nedeniyle şirket ortağı olduğunu, şirketin işlerini fiilen ... ile arkadaşı ... adlı şahısların yürüttüklerini, hiçbir çek keşide etmediğini, 17/05/2009 tarihinde Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına ... ve ... hakkında bu olaylarla ilgili ihbarda bulunduğunu belirtmesi, müşteki ...’in de suça konu çeki ... isimli kişinin verdiğini, bu kişi ile şirketin muhasebesinin muhatap olduğunu, sanıkları gösterilen fotoğraflardan da tanımadığını beyan etmesi, alınan ekspertiz raporunda; incelemeye konu çek altındaki imzanın keşideci katılan ...'e ait olmadığı, çeki bankaya ibraz eden ... Yetkilisi müşteki ...'in imzasının hakiki olduğu, yine çekte ciranta olarak görünen Dört Uzmanlar firması altındaki imzanın Dört Uzmanlar yetkilileri olan sanıkların eli ürünü olmadığı yönünde görüş ve kanaatlerin bildirilmesi, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı Sahtecilik ve Dolandırıcılık Suçlar Bürosu'nun 27/05/2014 tarih ve 2013/35063 sayılı soruşturma dosyasında yapılan incelemede suça konu 17.000 TL’lik çekle ilgili olarak ..., ..., sanık ... hakkında soruşturma yürütüldüğünün anlaşılması karşısında;

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkartılması bakımından, ..., ... ve müşteki ...’in beyanında ismi geçen şirket muhasebecisinin açık kimlik ve adres bilgilerinin araştırılması, tespit edilmesi halinde duruşmalara çağrılarak beyanlarının alınması, ... ve ... duruşmada hazır edilip, şirket muhasebecisine canlı teşhis işleminin yaptırılması, bunun mümkün olmaması durumunda teşhise elverişli fotoğrafları gösterilerek fotoğraf üzerinden teşhis işlemi yaptırılması, ... ve ...’ın yazı ve imza örneklerinin alınarak, çekteki yazı ve imzaların elleri ürünü olup olmadığı hususunda grafolojik inceleme yaptırılması, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2013/35063 sayılı soruşturma dosyasının akıbeti araştırılarak, ilgili dosyanın getirtilmesi, dava açılmış olması halinde mümkün ise dava dosyalarının birleştirilmesi, mümkün olmaması halinde ise onalı örneklerinin dosya içerisine alınması, böylece eksiklikler tamamlandıktan sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet hükümlerinin tesisi,

Kabule göre de;

Nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden, hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak ve 6.962 TL haksız menfaat elde dilediği belirtilerek 720 gün adli para cezası tayin edilmek suretiyle çelişkiye düşülerek fazla cezaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, bozma sebepleri dikkate alınarak, hükümleri süresinde temyiz etmeyen sanık ...’a da sirayet ettirilmesine, 24/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1322, Karar No: 2012/2150, Tarih: 24.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2012/1322 E.  ,  2012/2150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bulancak Sulh Hukuk ve Giresun 2.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK.'nun 21.(1086 sayılı HUMK.’nun 25.) maddesi gereğince , Yetkili mahkemenin bir davaya bakmasına fiili veya hukuki bir engel çıktığı veya iki mahkemenin yargısal sınırları kapsamının belirlenmesinde tereddüt edildiği takdirde, yetkili mahkemenin tayini için Yargıtay’a başvururlar. İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar temyiz edilmeksizin kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme Yargıtay’ca belirlenir hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda,Bulancak Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin ... adresi olduğu gerekçesi ile yetkili mahkemenin Giresun Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu, Giresun Sulh Hukuk Mahkemesi ise, ... adresinin Ceza evi adresi olduğu, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin ...adresleri olduğu gerekçesi ile yetkili mahkeme belirlemeden yetkisizlik yönünde karar vermiştir. Karşılıklı olarak her iki mahkeme tarafından görevsizlik ve yetkisizlik kararı verilmemiştir. Yargı yeri belirtilmesi yukarıda da anıldığı gibi mahkemenin davaya bakmasına hukuki veya fiili bir engel çıkması, iki mahkemenin yargısal sınırlarının kapsamının belirlenmesinde tereddüt edilmesi ve karşılıklı olarak görevsizlik ve yetkisizlik kararı verilmesi halinde olanaklıdır.

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna yönelik davada karşılıklı Yetkisizlik kararı bulunmadığından yargı yeri belirleme olanağı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle dava dosyasının bu aşamada yargı yeri belirlenmesi koşulları bulunmadığından mahalline GÖNDERİLMESİNE, 24.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5364, Karar No: 2023/422, Tarih: 24.01.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/5364 E.  ,  2023/422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile tespit harici bırakılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince karar bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... dava dilekçesinde; Kastamonu ili, Ağlı ilçesi, Bereketli köyünde yapılan kadastro çalışmalarında 146 ada 1 parsel sayılı taşınmazın sınırlarının hatalı belirlendiğini, bir kısmının ayrı bir parsel numarası verilerek 146 ada 2 parsel sayılı taşınmaz olduğunu, bir kısmının da yolda bırakıldığını ileri sürerek, 146 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile yolda kalan yaklaşık 25 metrekarelik kısmın yoldan ifraz edilerek 146 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ilave edilmek suretiyle davacı adına tapuya tescilini istemiş, yargılama sırasında 146 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davacı tarafından ...’a bağış yoluyla devredilmesi üzerine davaya ... davacı olarak devam etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine temsilcisi ile Bereketli köy tüzel kişiliği temsilcisi, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Küre Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.03.2016 tarihli ve 2015/63 E., 2016/17 K. sayılı kararıyla, davanın kısmen kabulüne, Hazine aleyhine açılan davanın husumetten reddine, fen bilirkişi raporunda B harfi ile gösterilen 13,72 m2 lik bölümün davacı adına kayıtlı 146 ada 1 parsel sayılı taşınmaza eklenmesi suretiyle tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 20.06.2019 tarihli ve 2019/2450 Esas, 2019/4671 Karar sayılı kararıyla, “Davanın niteliğine göre köy tüzel kişiliği yanında Hazinenin de yasal hasım olarak gösterilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, Mahkemenin husumetten ret kararının dosya kapsamına uygun olmadığı, tescil davalarında TMK’nın 713/4. ve 5. fıkraları gereğince keşif sonucu elde edilen bilirkişinin rapor ve krokisine göre gerekli yerel ve gazete ilanlarının yöntemine uygun biçimde yapılması, ilanın yapıldığı gazete ile ilan tutanaklarının dosya arasına konulması, yasal 3 aylık sürenin dolmasının beklenilmesi gerektiği" belirtilerek hüküm bozulmuştur.

C. Bozma Sonrası Mahkeme Kararı

C. Bozma Sonrası Mahkeme Kararı

Küre Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararıyla, dava konusu taşınmazda fen bilirkişi raporunda B harfi ile gösterilen kısmın, dava tarihinden geriye doğru 20 yıldan fazla bir süre ile davacı tarafından koşullarına uygun olarak tasarruf edildiği gerekçesiyle TMK’nın 713. maddesi gereği davanın kısmen kabulüne, 146 ada 2 parsel sayılı taşınmaz yönünden karar verilmesine yer olmadığına, 146 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile 07.09.2020 tarihli fen bilirkişi raporunda YOL- B olarak gösterilen 13,72 m2 lik bölümün 146 ada 1 parsel sayılı taşınmaza eklenerek davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin talepler yönünden ispatlanmayan davanın reddine karar verilmiştir.

D. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

E. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine temsilcisi temyiz dilekçesinde özetle, kabul kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğini, yasada tescil için aranan şartların davacı taraf lehine oluşmadığını, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerin özel mülkiyete konu olmayacağını, kazandırıcı zamanaşımı ve imar-ihya ile iktisap edilemeyeceğini belirterek ve re'sen tespit edilecek nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

F. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190. maddesi; "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesi; "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür."

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi; "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir."

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi; “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüz ölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 16. maddesinin 3. fıkrası; “Yol, meydan, köprü gibi orta malları ise haritasında gösterilmekle yetinilir.”

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 16. maddesinin 3. fıkrası; “Yol, meydan, köprü gibi orta malları ise haritasında gösterilmekle yetinilir.”

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesi; “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14. maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir. İl, ilçe ve kasabaların imar planının kapsadığı alanlarda kalan taşınmaz mallarda bu hüküm uygulanmaz." hükümlerini içermektedir.

3. Değerlendirme

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda (B) harfiyle gösterilen bölümü üzerinde, davacı taraf yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı olduğu şekilde karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir.

Somut olayda; gerek bozma kararından önce, gerekse bozma kararından sonra yapılan keşifte dinlenilen tanık ve mahalli bilirkişiler ile Mahkemece yapılan yasal ilanlar sonucu itiraz edenler, temyize konu olmayan 146 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki çeşme ile fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen kısma ilişkin beyanda bulunmuşlar, temyize konu olan Mahkemenin kabul kararı verdiği YOL-B harfi ile gösterilen kısma ilişkin herhangi bir beyanda bulunmamışlardır. Dosya kapsamından temyize konu kısmın öncesinde yol olup olmadığı hususu ile davacının malik olduğu 146 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile yol arasındaki sınırın tam olarak belirlenmediği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca sağlıklı bir sonuca ulaşmak için; mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi bilen davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları huzuruyla, farklı ziraat mühendisi ve fen bilirkişisi heyeti aracılığıyla yeniden keşif yapılmalı, yapılacak keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, çekişmeli taşınmaz bölümünün önceki ve şimdiki niteliğinin, yaya yolu ya da araba yolu olup olmadığı, yolun ne zaman açıldığı, kadim yol olup olmadığı hususları maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, yol ile davacının malik olduğu taşınmaz arasındaki sınırın tam olarak neresi olduğu hususunun belirlenmesine çalışılmalı, beyanlar arasında çelişki bulunduğu takdirde giderilmeli, ziraatçi bilirkişi vasıtasıyla önceki rapor da irdelenerek, sadece dava konusu edilen taşınmaz bölümüne münhasır olmak üzere toprak yapısı değerlendirilmek suretiyle taşınmazın öncesi ve zirai faaliyete konu olup olmadığı, hangi tarihte imar-ihyaya başlandığı ve tamamlandığı, zilyetliğin kimden kime ne zaman geçtiği ve hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü, dava konusu kısmın yol olup olmadığı kuşkuya mahal bırakılmayacak şekilde belirlenmeli, yol ile dava konusu taşınmaz arasında nitelik farkı olup olmadığı belirtilmeli, ayrıca dava konusu taşınmazın tespit tarihi olan 2005 yılı ve son durumunu gösterir yüksek çözünürlüklü uydu fotoğrafları ve dava konusu taşınmazın komşu parsellerle birlikte sınırını gösterecek şekilde fotoğrafları rapora eklenmeli, fen bilirkişisine keşifte tanık ve yerel bilirkişilerce gösterilen sınırların krokide gösterilmesinin sağlanmalı, bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmelidir. Mahkemece belirtilen hususlar yerine getirilmeden hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü 6100 sayılı Yasa'nın geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

24.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.