muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3410, Karar No: 2012/3931, Tarih: 08.05.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/3410 E.  ,  2012/3931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve ... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Gökçeada Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.07.2010 gün ve 67/58 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, satın alma ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik nedeniyle 375 ada 298 parselin Hazine üzerindeki tapu kaydının kısmen iptaliyle vekil edenleri adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu taşınmazın olağanüstü zamanaşımı yoluyla kazanılamayacak Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün; kabule ilişkin bölümü, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; uyuşmazlık konusu 303509,61 m2 yüzölçümündeki 375 ada 298 parsel sayılı taşınmaz; herhangi bir belge uygulanmaksızın, bu taşınmaz içinde sınırları tam olarak bilinemeyen ve zeminde de mevcut olmayan dam, tarla ve zeytinliklerin bulunduğu, kamu ve arkeolojik sit alanı ile de herhangi bir ilgisinin bulunmadığı ve herhangi bir hak kaybı olmaması için "Dam ve Zeytinlik olan tarla" niteliğiyle 15.01.2009 tarihinde Hazine adına kadastro yoluyla tespit edilmiş, 28.10.2009 tarihinde tutanak kesinleşerek, davalı ... adına tescil edilmiştir.

Bir taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilebilmesi için diğer kazanma koşullarının yanında ekonomik amaca uygun zilyetliğin bulunması ve taşınmazın özel mülkiyete elverişli yerlerden olması gerekmektedir. (TMK.nun 999.md) Taşınmaz başında 29.06.2010 tarihinde yapılan keşif sonrasında ziraat mühendisi tarafından düzenlenen 06.07.2010 tarihli raporda; çekişme konusu taşınmaz bölümlerinin % 1 ila % 15 eğimli ve yüzeylerinin tamamının uzun yıllar tarım yapılmadığından diken ve gevenlerle kaplı olduğu, zirai ürün artık ve kalıntısına rastlanmadığı, taşınmazların uzun süredir hayvan otlatmak amacıyla kullanıldığı açıklanmıştır. Bundan ayrı, keşif sırasında çektirilip dosya arasına konulan fotoğraflara göre, yabani ot, diken ve gevenlerle kaplı, sınırlı sayıda meyve (zeytin) ağacı ve yıkılmış, metruk taş yapı bulunan, zilyet ve tasarruf edilmediği gözlemlenen, sınırları belirgin olmayan taşınmaz görüntüsünde oldukları anlaşılmaktadır. Her ne kadar aynı keşifte dinlenilen yerel bilirkişiler, davacı ... maliki evvellerinin 1970 yılına kadar zilyet ve tasarruf ettiklerinden söz etmişler ise de, 1970'li yıllarda davacıların taşınmazların bulunduğu köy ve adadan ayrılarak ülke dışına çıktıkları ve adada kalan birine sahip çıkma ve gözetme görevini verdikleri ve çoğunlukla hayvan otlatmak suretiyle bu gözetim görevinin yapıldığını açıklamışlardır. Dairenin ve Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre; hayvan otlatmanın ekonomik amaca uygun zilyetlik sayılmayacağı gibi az yukarıda açıklanan ve maddi bulgular ile bilimsel gerekçelere dayalı ziraatçı bilirkişinin Dairemizce yeterli görülen açıklamalı raporu ve keşif sırasında çektirilen fotoğraflar karşısında ekonomik amaca uygun kazanmaya elverişli zilyetliğin varlığından söz edilemez. Bundan ayrı, taşınmaz bir bütün olarak değerlendirildiğinde, bir bütün olan büyük bir taşınmaz parçası içinde geven ve dikenlerle kaplı olup, sınırları belirgin olmayan 500, 1000 ve 2500 m2 yüzölçümündeki dava konusu küçük taşınmaz bölümlerinin hakim vasfının tarıma elverişli olmayan arazi niteliğinde olduğu anlaşıldığından davanın tamamen reddine karar verilmesi gerekirken ziraat bilirkişinin raporu yanlış değerlendirilerek, soyut nitelikli ve takdiri delil niteliğindeki yerel bilirkişi ve tanık ifadelerine değer verilerek yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün kabule ilşkin bölümünün, 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5414, Karar No: 2013/11226, Tarih: 03.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/5414 E.  ,  2013/11226 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... Mot. A.Ş vekili avukat ..., 2-... Kol. Şti vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Tüketici Mahkemesinden verilen 20.12.2011 tarih ve 38-793 sayılı hükmün Dairenin 18.10.2012 tarih ve 15408-24062 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ...Kol. Şti avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 220.00 (ikiyüzyirmi) Lira para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 6.55 TL. kalan harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 3.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2764, Karar No: 2015/16757, Tarih: 18.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2764 E.  ,  2015/16757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2014

NUMARASI : 2013/334-2014/331

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu Yenmiş Köyü 275 parsel sayılı taşınmazın 02.05.2013 olan değerlendirme tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytin, buğday ve kavunun 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

BAŞKAN V. ÜYE ÜYE ÜYE ÜYE

Karşılaştırıldı SA.
Yargıtay — Esas No: 2013/11776, Karar No: 2013/11905, Tarih: 11.09.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/11776 E.  ,  2013/11905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki takibin iptali ve yetki itirazına ilişkin davada Sarayköy İcra Hukuk Mahkemesi ve Denizli 1. İcra Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, yetki itirazı ile takibin iptali istemine ilişkindir.

Sarayköy İcra Hukuk Mahkemesince; kambiyo senetlerine mahsus takiplerde borçlunun ikametgahı mahkemesi yetkili olduğundan Denizli İcra Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Denizli 1. İcra Hukuk Mahkemesi ise itirazın icra dairesinin yetkisine yönelik olup icra dosyasının Sarayköy İcra Müdürlüğüne ait olması nedeniyle takip dosyası ile ilgili itirazlarda Sarayköy İcra Mahkemesi'nin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

İcra İflas Kanunu'nun 4. maddesi uyarınca icra dairelerinin işlemlerine yönelik şikayet ve itirazları bu dairenin bağlı bulunduğu İcra Mahkemesi incelemekle yetkilidir. Bu yetki kuralı kamu düzenine yönelik olup, kesin niteliktedir.

Somut olayda, Sarayköy İcra Müdürlüğünde başlatılan ilamsız icra takibine karşı borçlu, İcra Dairesinin yetkisine, borca ve imzaya itiraz etmiştir. İİK.nun 4. maddesine göre her İcra Mahkemesi kendisine bağlı icra ve iflas dairelerinin muamelelerine yönelik itiraz ve şikayetleri incelemekle yetkili olduğundan uyuşmazlığın Sarayköy İcra Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Sarayköy İcra Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2658, Karar No: 2019/13026, Tarih: 10.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2658 E.  ,  2019/13026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamına göre, müştekinin soruşturma aşamasındaki ifadesinde, saat 00.15 sıralarında çalıştığı derneği kapatarak ayrıldığını, aynı gün saat 11.00 sıralarında geldiğinde ise hırsızlık eyleminin gerçekleştiğini anladığını beyan ettiği, suça sürüklenen çocuğun ise olayı hatırlamadığını savunması ve suç saatine ilişkin başka bir tespitin de olmaması karşısında, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan sanık hakkında TCK'nın 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9116, Karar No: 2016/9732, Tarih: 11.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/9116 E.  ,  2016/9732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar ve asıl hüküm yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tebligat Kanunu 20, 21 maddesi uyarınca muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan her biri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek, beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur. Davalı erkek vekiline gerekçeli karar tebliğinde muhatabın ne sebeple adreste bulunmadığı belirtilmemiştir. Bu hali ile tebligat usulsüzdür. Açıklanan sebeple, mahkemenin davalının temyiz talebinin reddine dair ek kararın kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı erkeğin esasa yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Mahkemenin davalı erkeğin temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın bozularak yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple KALDIRILMASINA, hükmün yukarıda 2/b bendinde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 2/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.05.2016 (Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2019/2608, Karar No: 2019/6767, Tarih: 30.10.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2608 E.  ,  2019/6767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :BAKIRKÖY (Kapatılan) 46. Asliye Ceza Mahkemesi Mahkemesi)

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19623, Karar No: 2013/18726, Tarih: 08.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/19623 E.  ,  2013/18726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Milas Turgut Beldesi Lagina antik kazısında arkeolog olarak görevli olan sanığın, 2007 yılı Eylül ayı içerisinde Milas Ören beldesinde Sahil Güvenlik Komutanlığı yakınlarındaki su altı araştırma merkezi olarak düzenlenmesi düşünülen Milli Emlak Müdürlüğüne ait virane yapı içerisinde kazı heyeti başkanı Prof. Dr. ..., Muğla müzesi müdürü ..., araştırma görevlisi ..... ve bir grup kazı heyeti ile birlikte inceleme yaptıkları sırada buldukları, müze müdürlüğü görevlisi arkeolog bilirkişinin 24.06.2008 tarihli raporuna göre 2863 sayılı Kanun kapsamında olduğu tespit edilen amphora'yı (pişmiş topraktan su kabı) diğer kazı ekibine gösterdiği, ekibin eserin fotoğraflarını çekerek orijinal mi yoksa dekoratif malzeme olarak günümüzde taklidi yapılıp denize bırakılıp, eskimiş süsü verilen dekoratif malzeme mi olduğunun anlaşılması için incelenmek üzere kazı evine götürdükleri, eserin kazı evine götürülüp diğer elde edilen eserlerle birlikte incelenmek üzere kazı evi sorumlusu restaratör Ufuk Denizli'ye teslim edildiği, Ufuk Denizli'nin uzmanlık alanı dışında olduğu için diğer eserlere yaptığı işlemlerin aynısını yapıp eseri depo sorumlusu arkeolog Nihal KÜRÜM'e teslim ettiği, arkeolog Nihal'in de teknik personel ve araştırma malzemesinin bulunmaması sebebiyle gerekli teknik eleman ve malzemeler gelinceye kadar eserin güvenliği açısından depoya kaldırdığı, bakanlık görevlisi Musa Öteken'in kazı evi deposunun denetleme ve kontrolü sırasında amforanın depoda bulunduğunu tespit ettiği, eserin kazı evine götürülerek diğer eserlerle birlikte incelenmek üzere bırakıldığı görülmüş ise de, sanığın bildirim yükümlülüğüne uymama kastının bulunmadığının kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından,

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın kastının bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin eksik inceleme ve araştırma yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7676, Karar No: 2018/6199, Tarih: 28.06.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/7676 E.  ,  2018/6199 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ...ve ... Orman Ürünleri San. Tes. İth. İhr. ve Tic. A.Ş. adına Av. ... aralarındaki dava hakkında ... 1.İş Mahkemesi'nden verilen 29.03.2016 günlü ve 2014/435 E. - 2016/102 K. sayılı hükmün, davalı ... ve ... Orman Ürünleri San. Tes. İth. İhr. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Sigortalıya yaşlılık aylılığı ve gelir bağlandığı belirtilmiş olup 5510 sayılı Yasanın 92. maddesinin hangi sigorta kolundan aylık – gelir uygulandığı, gelire uygulanmışsa yarı gelir miktarı, fiili ödemenin hangi sigorta kolunda olduğu ve hangi tarihler için ödendiğinin Kurumdan sorulması gerektiğinden dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 28.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/1340, Karar No: 2018/1078, Tarih: 16.05.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1340 E.  ,  2018/1078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “fark ücret alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Elazığ İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 02.08.2013 gün ve 2011/879 E., 2013/489 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 03.12.2013 gün ve 2013/33344 E., 2013/27843 K. sayılı kararı ile;

"…Davacı, davalı işveren işçisi olarak çalışmakta iken sendikaya üye olduğunu, sendikaya üye olduktan sonra rızası alınmadan günlük brüt ücretinin düşürüldüğünü ileri sürerek, fark ücret alacağını istemiştir.

Davalı, davacının toplu iş sözleşmesinden sonra aldığı geniş anlamda ücretin arttığını, emsal dosyalarda davaların reddedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin işverence tek taraflı olarak düşürülüp düşürülmediği ve davacının fark ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.