muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/21, Karar No: 2021/300, Tarih: 18.03.2021

54. Nitekim Hukuk Genel Kurulunun (HGK) 25.11.2020 tarihli, 2019/10(21)-405 E., 2020/949 K. sayılı kararında da aynı ilkeler benimsenmiştir.

55. Somut olaya gelince; ilk derece mahkemesince 25.05.2017 tarihinde karar verildikten sonra davacılar vekilince süresinde gerekçeli istinaf dilekçesi ile istinaf yoluna başvurulduğu, davalılar vekilinin ise kararın tefhiminden sonra 29.05.2017 tarihinde süre tutum dilekçesi verdiği, aynı gün istinaf harçlarını yatırdığı, gerekçeli kararın 09.06.2017 tarihinde tebliğinden itibaren ise sekiz günlük süre içinde gerekçeli istinaf dilekçesi vermediği, istinaf nedenlerini belirtir dilekçeyi 20.07.2017 tarihinde 8 günlük süre geçtikten sonra sunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekilinin istinaf nedenlerini süresi içinde bildirmediğinden HMK’nın 355. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararında kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı yönünden inceleme yapılarak istinaf başvurusunun esastan reddedildiği görülmüştür.

56. Şu durumda yukarıda yapılan açıklamalar ile somut olaya ilişkin maddi ve hukuki olgulara göre; ilk derece mahkemesi kararında hükme ilişkin tüm hususların gerekçeli karar ile birlikte açıklanmış olduğu, istinaf yoluna başvuru süresinin gerekçeli kararın tebliğ tarihinden itibaren başladığı, davalılar vekilinin hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5521 sayılı Kanun’daki gerekçeli kararın tebliğinden itibaren sekiz günlük sürede istinaf nedenlerini belirtir dilekçe vermediği dikkate alındığında; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davalılar vekilinin süresinden sonra sunduğu gerekçeli istinaf dilekçesine değer verilmeyerek HMK’nın 355. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı yönünden incelenmesi gerektiği belirtilerek verilen direnme kararının usul ve yasaya uygun olduğu sonucuna varılmıştır.

57. Ne var ki, Özel Daire Bölge Adliye Mahkemesi kararını istinaf yoluna başvuru süresi yönünden incelemiş, ancak davalılar vekilinin Bölge Adliye Mahkemesinin 31.05.2018 tarihli kararına yönelik temyiz itirazları ile temyiz aşamasında Özel dairece incelenmeyen temyiz itirazları kamu düzeni yönünden incelenmemiştir. Bu nedenle dosyanın bu hususlara yönelik inceleme yapılmak üzere Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Direnme uygun bulunduğundan davalılar vekilinin 31.05.2018 tarihli Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazları ile Özel Dairece incelenmeyen temyiz itirazlarının kamu düzenine yönelik olarak incelenmesi için dosyanın 10. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 18.03.2021 gününde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3008, Karar No: 2016/9689, Tarih: 17.10.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/3008 E.  ,  2016/9689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sait temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, suça konu “15152” numaralı gaz tabancasının mevcut durumu itibarı ile bilinen ateşli silah fişeklerini atmaya elverişli olmadığı, gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel nitelikte fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının ve bu tip özel nitelikteki fişekleri de istimale elverişli olduğunun ancak teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi, özel yapım mermi ele geçirilememiş olması, sanıkların da silahın kuru sıkı silah olduğunu savunmaları karşısında, sanıkların, ele geçen “15152” numaralı gaz tabancasının vasıflarını bilerek bulundurduklarına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı dikkate alındığında, işyerlerinde 6136 sayılı Yasa kapsamında 2 adet tabanca ve mutat sayıda mermi ele geçirilen sanıklar hakkında hüküm kurulurken TCK.nun 61. maddesi uyarınca yasal gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılmasında bir isabetsizlik yok ise de, 5237 sayılı TCK.nun 3. maddesinde yer alan "suç işleyen kişi hakkında fiilin ağırlığıyla orantılı cezaya hükmolunur" şeklindeki orantılılık ilkesi ile hak ve nesafet kuralları gözetilmeden yazılı şekilde temel cezaların üst hadden tayin edilmesi,

2- Sanık ...'in, üzerinde “...” ibareleri bulunan şarjör ile 9 mm çapında olan mermilerin ruhsatlı tabancasına ait olduğunu savunması karşısında, sanığın suç tarihi itibariyle 9 mm çapında ruhsatlı tabancası olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre, suça konu emanet eşyalarının müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Emanete kayıtlı suç eşyalarından hangilerinin müsadere edildiğinin karar yerinde gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

4- Hükümlerden sonra, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile bir kısım ibareleri iptal edilerek, 24.11.2015 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanıp yürürlüğe giren, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki değişikliklerin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 17.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3028, Karar No: 2009/3120, Tarih: 28.05.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/3028 E.  ,  2009/3120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Tem.Taah.İnş.Med.San.ve Tic.Ltd.Şti. ile davalı TC. ... arasındaki davadan dolayı Isparta 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 27.01.2009 gün ve 2007/111-2009/14 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık temizlik hizmetleri sözleşmesinden kaynaklanmış olup kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 28.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7729, Karar No: 2013/9086, Tarih: 06.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/7729 E.  ,  2013/9086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık ve arkadaşları ... ..., ... ...linin otobüste ... ve arkadaşlarının kendilerine sözlü sataştıklarını, otobüsten indiklerinde kendilerinden para istediklerini ve saldırdıklarını beyan etmelerine, mağdur ... ve arkadaşı ...'nun sanığın arkadaşları ile otobüsten indiklerinde bankta oturduklarını, bu esnada kendilerine saldırdıklarını beyan etmelerine, karşılık ilk haksız hareketi hangi tarafın gerçekleştirdiği belirlenerek, sonucuna göre sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ....03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2018/4110, Karar No: 2018/9324, Tarih: 08.10.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/4110 E.  ,  2018/9324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

... tarafından birikmiş iştirak nafakası alacağının tahsili için başlatılan ilamlı takipte, borçlu vekilinin itfa itirazı ve takibin durdurulması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece bilirkişi ücretinin kesin sürede yatırılmadığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Boşanma veya ayrılık vukuunda, çocuk kendisine tevdi edilmemiş taraf, gücüne göre onun bakım ve eğitim giderlerine katılmakla yükümlüdür (TMK. md. 182). Bu madde uyarınca, ilamda hüküm altına alınan iştirak nafakasının alacaklısı, müşterek çocuk olmayıp, velayet hakkı kendisine verilen eştir. Velayet hakkı küçüğün reşit olması ile sona ereceğinden, bu tarihte iştirak nafakasının da sona ereceği tabidir. Ancak çocuğun reşit olduğu tarihe kadar ödenmeyerek biriken nafaka alacağı bulunduğu takdirde, velayet hakkı kendisine verilmiş olan eş tarafından çocuğun reşit olduğu tarihten sonra da bu alacak takibe konu edilerek ödenmesi istenebilir.

TMK'nun 328. maddesine göre de, anne ve babanın çocuğuna bakma mükellefiyeti onun reşit olmasıyla sona erer. Küçük reşit olduktan sonra eğitimine devam ediyorsa bu takdirde, yeni bir dava açarak yardım nafakası talebinde bulunabilir. Küçük reşit olduğu tarihte, hükmedilen iştirak nafakası kendiliğinden sona erer.

Somut olayda; ... 2. Asliye Mahkemesi'nin 28.02.2005 tarih, 2004/183 Esas, 2005/169 Karar sayılı ilamına istinaden ... 11. İcra Müdürlüğü'nün 2015/5795 Esas sayılı takip dosyasında velayeti anne ...’a verilen müşterek çocuk ... alacaklı sıfatı ile ilam gereği birikmiş iştirak nafakası talebinde bulunmuştur.

O halde, yukarıda açıklandığı üzere iştirak nafakası alacaklısı velayet hakkı kendisine verilen eş olup reşit olan müşterek çocuğun birikmiş iştirak nafakası alacağını takibe koyma hakkı ve sıfatının bulunmadığı anlaşıldığından, mahkemece taleple bağlı kalınarak takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4027, Karar No: 2024/7106, Tarih: 10.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4027 E.  ,  2024/7106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/1202 Esas, 2023/1152 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 6. Aile Mahkemesinin 26.09.2023 Tarihli ve 2022/52 Esas, 2023/524 Karar Sayılı Kararı

Eşler arasındaki mal rejiminin tasfiyesi davalarında yetkili mahkemenin eşler arasındaki boşanma davasında yetkili olan mahkeme olduğu, somut olayda taraflar arasındaki boşanma talebine ilişkin davanın Bandırma Aile Mahkemesinin 2022/803 Esas sayılı dosyasına kayıtlı olup derdest olduğu ve davaya bakmanın Bandırma Aile Mahkemesinin yetkisi dahilinde olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bandırma Aile Mahkemesinin 20.11.2023 Tarihli ve 2023/1202 Esas, 2023/1152 Karar Sayılı Kararı

Davacının mal rejiminin tasfiyesine ilişkin alacak talebinde bulunduğu, davalı tarafın süresinde cevap dilekçesi sunmayarak yetki itirazında bulunmadığı, taraflar arasındaki uyuşmazlıkta kesin yetki durumunun bulunmadığı, davalının süresinde yetki itirazında bulunmaması nedeniyle hakim tarafından yetki kuralının re'sen göz önünde bulundurulamayacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 214 üncü maddesi uyarınca mal rejiminin tasfiyesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 168 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Mal rejiminin tasfiyesi davalarında yetki” başlıklı 214 üncü maddesi şöyledir:

“Eşler veya mirasçılar arasında bir mal rejiminin tasfiyesine ilişkin davalarda, aşağıdaki mahkemeler yetkilidir:

1. Mal rejiminin ölümle sona ermesi durumunda ölenin son yerleşim yeri mahkemesi,

2. Boşanmaya, evliliğin iptaline veya hâkim tarafından mal ayrılığına karar verilmesi durumunda, bu davalarda yetkili olan mahkeme,

3. Diğer durumlarda davalı eşin yerleşim yeri mahkemesi.

”

4. 6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkrası şöyledir:

1. Mal rejiminin ölümle sona ermesi durumunda ölenin son yerleşim yeri mahkemesi,

2. Boşanmaya, evliliğin iptaline veya hâkim tarafından mal ayrılığına karar verilmesi durumunda, bu davalarda yetkili olan mahkeme,

3. Diğer durumlarda davalı eşin yerleşim yeri mahkemesi.

”

4. 6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkrası şöyledir:

“(2)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

"(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

Somut olayda, davanın Ankara 6. Aile Mahkemesinde açıldığı, davalının cevap dilekçesi ile birlikte yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı Ankara 6. Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ankara 6. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10778, Karar No: 2016/9152, Tarih: 20.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/10778 E.  ,  2016/9152 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların trafik sigortacısı ve sürücüsü olduğu aracın karıştığı kazada müvekkili Mehmet Şanlı'nın yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp 1.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, kusur durumunu kabul etmediklerini ileri sürerek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan delillere göre, gerçekleşen kazada davacının tam kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranına ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 20.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/842, Karar No: 2019/1139, Tarih: 14.03.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/842 E.  ,  2019/1139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davalı ile fer'i müdahiller vekillerince duruşmalı olarak istenmiş, duruşma talebi kabul edilerek 05.03.2019 tarihinde yapılan duruşmaya davacı vekili Avukat ... ve fer'i müdahiller vekili Avukat Alperen Odabaşı geldi. Davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, adi yazılı şekilde düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan imalât bedeli alacağının tahsili talebinden ibarettir. Davacı yüklenici, davalı arsa sahibidir.

Davacı yüklenici vekili, taraflar arasında adi yazılı şekilde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ilişkisi kurulduğunu, davalının sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiğini ve yapılan imalât bedelinin ödenmediğini belirterek 1.070.049,00 TL imalât bedelinin tahsilini talep etmiştir.

Davalı arsa sahibi vekili; davacının sözleşmenin gereklerini yerine getirmediğini, imalâtı yaptığına dair hiçbir delil sunmadığını, imalâtın 3. kişi tarafından yapıldığını, ayrıca yaptırılan tespitte eksik ve ayıpların giderim bedeli olarak belirlenen 919.729,00 TL'nin takas ve mahsubuna karar verilmesini talep ettiklerini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, verilen kararın davalı arsa sahibi ve fer'i müdahil vekillerince istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin 09.02.2017 tarih, 2017/87 Esas, 2017/73 Karar sayılı kararı ile davalı arsa sahibi ve fer'i müdahiller vekillerinin istinaf başvurularının 6100 sayılı HMK'nın 353/(1)-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, verilen karar, davalı arsa sahibi ve fer'i müdahiller vekili tarafından yasal

süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b bendinde “b-Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak; 1-İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine, 2-Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, 3-Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-a/6 bendi kapsamında ise ön incelemede, mahkemece tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması anlaşılırsa bölge adliye mahkemesi, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verebilecektir.

HGK’nın 24.02.2010 tarihli 2010/1-86 Esas ve 2010/108 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; “Yasa’nın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çekişmesiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.” Kararın gerekçesi ile hüküm sonucu çelişkili ise tarafları, adalete uygun karar verildiği, ve yargılamanın adil yapıldığına ikna edebilecek, mantıksal tutarlılık taşıyan kanuna uygun verilip, yazılmış yasa yolu denetimine elverişli bir hüküm bulunduğundan söz edilemez.

Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması; Anayasa ile teminat altına alınan yargılamanın açıklığı, adil yargılanma hakkı prensibine ve kararların gerekçeli olması gerektiğine dair Anayasa ve yasa hükümlerine aykırılık teşkil eder (Dairemizin 11.01.2017 tarih 2016/4164 Esas 2017/118 Kararı). Belirtilen nedenlerle gerekçesi ile sonucu arasında çelişki yaratılmaksızın hüküm kurulmalıdır.

Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması; Anayasa ile teminat altına alınan yargılamanın açıklığı, adil yargılanma hakkı prensibine ve kararların gerekçeli olması gerektiğine dair Anayasa ve yasa hükümlerine aykırılık teşkil eder (Dairemizin 11.01.2017 tarih 2016/4164 Esas 2017/118 Kararı). Belirtilen nedenlerle gerekçesi ile sonucu arasında çelişki yaratılmaksızın hüküm kurulmalıdır.

Bu açıklamalar ve yasa hükümleri ışığında somut olay incelendiğinde; ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen kararın davalı arsa sahibi ve fer'i müdahiller vekillerince istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi, HMK 352. maddede düzenlenen 5 hal ve 353/1-a da düzenlenen 6 bent yönünden dosyayı incelemiş ve fer'i müdahiller ile arsa sahibi arasında imzalanan ... 6. Noterliği'nin 17.10.2014 gün ve 7199 yevmiye sayılı "Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesi'nin" 2/1. maddesinde yeni yüklenici olan fer'i müdahillerin davacı yüklenicinin imalât yaptığını kabul ettiği, davalı arsa sahibince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/185 D. iş dosyasında alınan ve davacının yaptığını iddia ettiği imalâtlara ve bedellerine yönelik rapora arsa sahibince itiraz edilmediği, tespit raporunun mahkemece alınan rapor ile örtüştüğü ve davalının takas mahsup talebi olarak ileri sürdüğü alacak kalemlerinden bir kısmının, geçerli bir sözleşmenin varlığı, sözleşmenin aynen ifa edilmesi veya inşaatın kabul edilebilirlik oranında tamamlanması halinde talep edilebileceği, bir kısmının da arsa sahibi tarafından yapıldığının ispat olunamadığı, ruhsat

yenilenmesi giderlerine ilişkin davalı arsa sahibinin takas-mahsup talebinin de, ... 6. Noterliği'nin 17.10.2014 gün ve 7199 yevmiye sayılı Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesi'nin 2/7. maddesindeki "Temel ruhsatından iskan müsaadesi alınıncaya kadar inşaatlarla ilgili tüm ücret, harç, resim, masraflar yükleniciler tarafından ödenecektir." şeklindeki düzenleme de gözetilerek talep edilemeyeceği böylelikle davalının takas mahsup savunmasına da itibar edilmeyerek, davalı ve fer'i müdahiller vekillerinin istinaf başvurularının HMK.nın 353/(1)-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.