muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7229, Karar No: 2024/8044, Tarih: 02.07.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/7229 E.  ,  2024/8044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2299 Esas, 2024/1280 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Körfez 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/174 Esas, 2022/85 Karar

Taraflar arasındaki dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun 1007 nci maddesi uyarınca tazmini ve tapusunun iptali ile tapudan terkini istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya her paydaş için değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen bedel, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28154, Karar No: 2018/15917, Tarih: 17.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/28154 E.  ,  2018/15917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kısmen kabul kararına karşı taraflar avukatları istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi "davalı ... İn...... ... San. Ltd. Şti.'nin istinaf talebinde, ilk derece mahkemesinin kararında kamu düzenine aykırılık teşkil eden bir durumun bulunmadığı gibi başvuranın sıfatına göre istinaf sebebi olarak ileri sürülen hususların da ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını gerektirmediği anlaşılmakla 6100 sayılı yasanın 353/1-b.1 hükmü gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine,

Davacı ve davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yukarıda belirtilen ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2 hükmü gereğince kaldırılmasına,

Davacının davasının kabulü ile;

Davalı alt işverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının davalı alt işveren ... İn... Şti.'ye ait işyerindeki işine iadesine," karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde taraflar avukatları temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalı ... İli ... İn. ... .... San. Ltd. Şti.'nin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacı ile davalı ... İli ... İn... Şti.'ye yükletilmesine, 17/09/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1696, Karar No: 2019/6250, Tarih: 09.10.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/1696 E.  ,  2019/6250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BAKIRKÖY 41. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması

üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içerdiğinden, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti için, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup kesin bir şekilde belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle,

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 09/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2527, Karar No: 2012/5505, Tarih: 07.03.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/2527 E.  ,  2012/5505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 4733 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanıklara yüklenen 4733 sayılı Yasaya aykırılık suçundan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, yakınan ...'a bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı ve suç tipinin yer aldığı Yasa maddesindeki yaptırımın üst sınırında öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre CMUK.nun 305/2.maddesi uyarınca hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca yakınanlar ... ve TAPDK vekillerinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Sanıkların suçu inkar etmeleri, tanıklar ..., ... ve ...'ın olay yerinde bulundukları halde sanıkların katılanı tehdit ettiklerini duymadıklarını söylemeleri karşısında; katılan ... tanıkların anlatımları arasında oluşan çelişkiler giderilmeye çalışılıp, giderilemediği takdirde hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı da açıklanıp tartışılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat ve mahkumiyet hükümleri kurulması,

b) Kabule göre de; sanık ...'ın tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmesine karşın kendisini vekille temsil ettiren katılan ... lehine avukatlık ücretine hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11596, Karar No: 2013/39008, Tarih: 07.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/11596 E.  ,  2013/39008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tutanağının ve yediemin Senedinin 30.12.2009 tarihinden Tanzim edilmiş olması karşısında tebliğnamenin 2 nolu bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir. Emvalin yapacak vasfında olduğu halde 6831 sayılı kanunun 91/1-son maddesi ile indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Yediemindeki emval balta ve katırın 6831 sayılı kanunun 108/son maddesi delaletiyle TCK'nin 54. maddesi uyarınca müsadere edilmesi gerektiği gözetilmeyerek 6831 sayılı kanunun 108/son maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususu yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca emval balta ve katırın 6831 sayılı kanun 108/son maddesi delaletiyle TCK'nin 54.maddesi uyarınca müsaderesine şeklinde değiştirilerek hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1220, Karar No: 2015/12144, Tarih: 01.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1220 E.  ,  2015/12144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/08/2014

NUMARASI : 2013/1417-2014/1111

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4461, Karar No: 2011/5066, Tarih: 07.09.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/4461 E.  ,  2011/5066 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 3-B/07/257117

MAHKEMESİ :ANTALYA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :22/05/2007 gün ve 257/207

SUÇ : kasten yaralamakt

P.. M..'yu kasten yaralamaktan sanık Aynur Nalbant'ın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (ANTALYA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22/05/2007 gün ve 257/207 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanık müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık müdafiinin hükmedilen ceza miktarı da dikkate alınarak, süresinden sonra bulunduğu duruşmalı temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

2-Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi uyarınca değiştirilen 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkartılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 07/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2299, Karar No: 2012/2454, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2299 E.  ,  2012/2454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.03.2006 gün ve 2006/17 Esas, 2006/22 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafi ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, sanığa tayin olunan cezanın miktarı nazara alınarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin olayın üzerinden 3 ay kadar bir süre geçtikten sonra şikâyette bulunması, anlatımlarının aşamalarda kısmi ve önemli çelişkiler taşıması, tanık Mitat Çaylak'ın beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın eyleminin zora dayalı olduğuna ilişkin şüphe dışında, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeyerek, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18311, Karar No: 2022/13817, Tarih: 13.10.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/18311 E.  ,  2022/13817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kamu malına zarar verme ve görevi yaptıramamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların kısa kararın açıklandığı duruşmaya ceza evinde olmaları sebebiyle segbis ile bağlanmış ve hüküm yüzlerine karşı verilmiş ise de, yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak veya bu hususta bir dilekçe vermek suretiyle kararı temyiz edebileceği hususunun gösterilmemesi karşısında, sanıkların cezaevi aracılığıyla yapılan tebliğ üzerine sanığın 14.04.2016 tarihli temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldığından, tebliğnamede temyiz itirazının süreden reddini isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanıkların müdahale etmek için gelen infaz koruma memurlarının üzerine silahtan sayılan dolap ve vb. eşyaları atmaları eylemi gereği sanıklar hakkında TCK'nın 265/4. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerekirken ... şekilde ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıkların temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 13.10.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13066, Karar No: 2007/16548, Tarih: 20.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/13066 E.  ,  2007/16548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 7. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İhtiyati haciz;  İİK.nun 257 ve bunu izleyen maddelerinde düzenlenmiş “rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmemiş alacaklar ile  muayyen ikametgahı bulunmayan, mal kaçıran borçlular için vadesi gelmemiş alacakları temin bakımından” borçlunun maları ve hakları üzerinde  konulan tedbir niteliğinde bir işlemdir. İİK.nun 264. maddesinde “ihtiyati haczi yaptıran alacaklının 7 gün içerisinde  takip talebinde bulunması veya dava açmasını zorunlu kılar” hükmündende anlaşılacağı üzerine ihtiyati haciz ile icra takibi ayrı hukuki  düzenlemeler olup ayrı ayrı hukuki  sonuç doğurur. Bu nedenle ihtiyati haciz kararı icra takip işlemi olmayıp yapılacak icra takibinden veya açılacak davadan önce uygulanan ve HUMK.nun 101 ve devam eden maddelerinde  düzenlenen ihtiyati tedbir benzeri  ancak daha etkili bir tedbir işlemi olduğundan bir takip muamelesi sayılamaz (HGK'nun 16.02.2000 T. ve 2000/12-49 E. 2000/94 K.). Bu nedenle alacaklının itirazla  duran icra  takibi aşamasında ihtiyati haciz kararını uygulatması (genel anlamda bir takip işlemi olmadığından) niteliği itibarıyle tedbir  vasfında bulunduğundan mümkündür. O halde, İcra mahkemesince icra müdürü işleminin iptaline karar vermek gerekirken  şikayetin  reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4859, Karar No: 2014/11016, Tarih: 14.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4859 E.  ,  2014/11016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (1 kez), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez), çocuğun basit cinsel istismarı (1 kez)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (1 kez), çocuğun basit cinsel istismarı (1 kez) suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi;

Sanığa verilen ceza miktarları itibarıyla sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdur ...'a karşı işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanığın mağdura karşı, değişik zamanlarda birden çok defa cinsel istismar suçunu işlemesi nedeniyle, TCK.nın 103/2. maddesine göre belirlenen cezanın teselsül sebebiyle aynı Kanunun 43. maddesi uyarınca arttırılması ile bulunacak miktarın 103/6. madde ile belirlenen cezaya eklenmesi ve bu sıraya uyularak sonuç cezanın tayini gerekirken, 103/2. maddesi gereği belirlenen ceza üzerinden teselsül artırımının uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından ve sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece, sanık hakkında eylemine uyan TCK.nın 103/2, 43 ve 103/6. maddeleri gereğince belirlenen 16 yıl hapis cezası üzerinden sanığın suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olması nedeniyle aynı Kanunun 31/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılması sonucunda bulunan 8 yıl hapis cezasının 31/2-son cümle düzenlemesi karşısında, 7 yıla indirilmesi ve bu miktar üzerinden TCK.nın 62/1. maddesiyle indirim yapılarak neticeten 5 yıl 10 ay hapis cezası tayin edilmesi gerekirken 8 yıl üzerinden indirim yapılarak 6 yıl 8 ay hapis cezası belirlenmesi suretiyle sonuç cezanın fazla tayini,