muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/902, Karar No: 2020/3082, Tarih: 23.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/902 E.  ,  2020/3082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 08/06/2016 gün ve 2014/950 - 2016/559 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire'nin 22/10/2018 gün ve 2017/987 - 2018/6569 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalılardan ...'ın davalı şirketin ortağı olduğunu, 25.06.2009 tarihli ortaklar kurulu kararı ile davalı şirketin sermayesinin 1.000.000 TL'ye arttırıldığını, sermaye arttırımının 550.000,00 TL'sinin davalı ...'ın şirketten olan alacağından yapıldığını, şirket kayıtların usulsüz tutularak davalı ...'ın şirketten alacaklı gösterildiğini, davalı şirketin davalı ...'a borcu olmadığını ileri sürerek davalı ...'ın şirketten alacağı olmadığının tespiti ile şirkettin sermaye arttırımına kaynak olarak gösterilen 550.000,00 TL'nin ödenmediğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacının şirket sermayesinin 1.000.000 TL'ye arttırılmasına ilişkin 25.06.2009 tarihli ortaklar kurulu kararını itirazı olmadan imzaladığını, karara karşı süresi içinde iptal davası açmadığını, sermaye arttırım kararına göre davalı ...'ın şirketten alacağı olduğunun kabul edildiği, şirket ticari defterlerinin usulüne uygun tutulmamasının tek başına alacağın varlığını ya da yokluğunu gerektirmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine dair kararın taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 20,80 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 23/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3118, Karar No: 2008/2682, Tarih: 22.04.2008

15. Hukuk Dairesi 2007/3118 E., 2008/2682 K.

**15. Hukuk Dairesi 2007/3118 E., 2008/2682 K.**

**- FESİH

- KAT KARŞILIĞI İNŞAAT SÖZLEŞMESİ

- TEMERRÜT**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 90 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 355 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 409 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı-k.davalı K... İnş. Gıda Turz. Eğ. Oto Reklam San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:

Asıl dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca tapu iptali, tescil ve arsa üzerindeki gecekondu ile müştemilatının kaldırılması, birleşen karşı dava ise, sözleşmenin feshi istemlerine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın takipsizlik nedeniyle HUMK'nın 409/5. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına, birleşen davanın kabulüne dair verilen karar davacı-birleşen dosya davalısı yüklenici vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı-birleşen dosya davalısı vekilinin asıl davada verilen karara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Yüklenici vekilinin birleşen davada kurulan hükme yönelik İtirazlarına gelince;

Yanlar arasında Sincan Birinci Noterliği'nce düzenlenen 07.07.2003 gün 17505 yevmiye nolu Düzenleme Şeklinde Kat Karşılığı İnşaat ve Satış Vaadi Sözleşmesi'nin 3. sayfasında, yüklenicinin sözleşmenin yapılmasını müteakip derhal inşaat hazırlıklarına başlayacağı, plan ve projelerini hazırlatıp tasdik ettirdikten sonra inşaatın temel ruhsatını en geç 30 Nisan 2004 tarihine kadar almak şartı ile inşaat ruhsat tarihinden itibaren 20 ay içerisinde tamamen bitireceği kararlaştırılmıştır. İnşaata başlanabilmesi için öncelikle inşaat yapılması kararlaştırılan arsanın, arsa sahibince inşaata elverişli ve ayıpsız olarak yükleniciye teslimi gerekir. Esasen sözleşmenin 3. sayfasında bu husus arsa İle İlgili olarak her türlü pürüzler kaldırıldıktan sonra yüklenici şirkete teslim edileceği şeklinde kabul edilmiştir.

Somut olayda inşaat yapılması kararlaştırılan davalıya ait arsa üzerinde davalıya ait gecekondu bulunduğu ve sözleşme tarihinde tapu kaydında ipotek şerhi olduğu anlaşılmaktadır. Yüklenici 04.12.2003 tarihli ihtarla ipoteğin kaldırılmasını talep etmiş, 09.12.2003 günü ipotek terkin edilmiş, yüklenici 26.03.2004 tarihinde plan ve projeleri belediyeye tasdik ettirdikten sonra 30.04.2004 tarihli ihtarla inşaata başlayabilmek için arsa üzerindeki gecekondunun yıkılmasını talep etmiş, gecekondu yıkılmadığı gibi 04.05.2004 tarihinde arsa sahibi, yüklenici ve temsilcisini vekaletten azletmiştir. Belediye yazısından da, elektrik ve su abonelikleri iptal edilmeden gecekondunun yıkım ruhsatının ve gecekondu yıkılmadan da inşaat yapım ruhsatının verilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davalı yüklenici plan ve projeleri tasdik ettirmesine ve noterden keşide ettiği ihtarnamesi ile talep etmesine rağmen, elektrik ve su aboneliklerini iptal ettirip gecekonduyu yıkmayarak ya da yıkıma hazır hale getirmeyerek davacı arsa sahibi arsayı inşaata elverişli ve boş olarak teslim şeklindeki öncelikli edimini yerine getirmediğinden, BK'nın 90. maddesi uyarınca temerrüde düştüğü ve bu surede ruhsat alınıp inşaata başlanamamasında arsa sahibi kusurlu olduğundan birleşen fesih davasının reddi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

Sonuç: Yukarıda (1.) bentte yazılı nedenlerle davacı-biri eşen dosya davalısının asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca kabulü ile birleşen dosyada kurulan hükmün davacı-birleşen dosya davalısı şirket yararına (BOZULMASINA), fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalıya geri verilmesine, 22.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30208, Karar No: 2014/26728, Tarih: 25.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/30208 E.  ,  2014/26728 K.**

* BELEDİYE BAŞKANININ İŞ KAZASINDA İŞÇİNİN ÖLMESİNDEN DOĞAN CEZAİ SORUMLULUĞU

* BELEDİYE İŞÇİSİNİN İŞ KAZASI NETİCESİNDE VEFAT ETMESİ

* İŞVERENİN SORUMLULUĞU

* TAKSİRLE ÖLDÜRME

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 85

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 51

**"İçtihat Metni"**

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın A.. Belediye Başkanı olarak görev yaptığı, ölen A.. T..'nin ise Belediyede mevsimlik işçi olarak çalıştığı, ancak olay tarihinden 2 ay önce belediyeye bağlı taş imalathanesinde kum ve çimento karışımı yapmak için harç karma makinesinden sorumlu işçi olarak çalıştırılmaya başlandığı, olay günü ölenin harç makinesinin temizliğini yaptığı esnada, üzerinde bulunan tulumun kol kısmının uçlarını betoniyer içerisindeki karıştırıcı kollara kaptırması nedeniyle harç karma makinesinin içine düştüğü başının, karıştırıcı kollar arasında ezilmesi sonucu solunum ve dolaşım yetmezliğinden vefat ettiği olayda, işveren konumunda olan sanığın iş yerinde var olan risk ve tehlikeleri önceden belirleyip, bunları gidermesi, çalışanları da bu tehlikelere karşı bilgilendirmesi, makine, tezgah sistemlerinin güvenli, sağlıklı çalıştırmasını sağlaması, ağır ve tehlikeli işlerde çalışan işçileri mesleki eğitim yanında işçi sağlığı ve iş güvenliği eğitimi vermesi, her bölüm ve birimde vardiyada eğitim, nezaret, gözetim, işverenlik asli görevlerini gereği gibi yerine getirmesi, insiyatifi işçilere bırakmaması gerekirken aksine hareketle asli kusurlu olduğu dikkate alındığında temel ceza tayininde alt hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezanın kısmen veya tamamen infazına karar verileceğinin ve uygulama maddesinin kısa karar ve gerekçeli kararda belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmesine karşın uygulama maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5640, Karar No: 2017/5405, Tarih: 21.06.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/5640 E.  ,  2017/5405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.12.2014 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 20.05.2006 tarihinde vefat eden muris ... terekesinin borca batık olduğunun tespiti ile mirasın hükmen reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davalının ikametgahının İstanbul olması sebebiyle yetki itirazında bulunduklarını, dosyanın yetkisizlik kararı verilerek yetkili İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesi gerektiğini, vergi borcu sebebiyle murisin, ortağı bulunduğu şirketin, şirket ortak ve müdürlerinin malvarlığının araştırılması gerektiğini, murise ait taşınmazlar bulunması sebebiyle terekenin borca batık olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ilk celsede yetki itirazının reddine karar verilmiş, yapılan yargılama sonrasında da TMK'nın 605/2. maddesi uyarınca mirasın hükmen reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Dava, mirasın hükmen reddi istemine ilişkindir. Ölüm tarihinde miras bırakanın ödemeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmiş ise, miras reddedilmiş sayılır (TMK m. 605/2). Mirasçılar Türk Medeni Kanunu'nun 610. maddesinde yazılı aykırılık da bulunmadıkça yani zımnen mirası kabul etmiş duruma düşmüş olmadıkça her zaman murisin ödemeden aczinin tespitini isteyebilir. Türk Medeni Kanunu'nun 606. maddesinde belirtilen süre bu davada uygulanmaz. Dava alacaklılara husumet yöneltilerek görülür. Bu davada yetkili mahkeme ise alacaklıların davanın açıldığı zamandaki ikametgahı mahkemesidir. Ayrıca Türk Medeni Kanununun Velayet Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 39/2. fıkrası gereğince mirasın reddi yetkisini içeren özel vekaletname sunulması da zorunludur.

Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içerisinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir. (HMK m. 19)

Davalı vekili süresi içerisinde yetki itirazında bulunmuştur.

Davalı vekili süresi içerisinde yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, yetki itirazı doğrultusunda mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın görevli ve yetkili İstanbul Anadolu Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca, davacının verdiği vekaletnamede mirasın reddini içeren özel yetki bulunmadığından davacı vekiline özel yetkiyi içeren vekaletname sunması için süre verilmesi ve bu eksikliğin tamamlattırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken bu hususun gözardı edilmesi de yerinde değildir.

Mahkemece, belirtilen hususlar üzerinde durulmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7824, Karar No: 2013/6749, Tarih: 04.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/7824 E.  ,  2013/6749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih ve 2013/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; çöp toplama ve genel temizlik hizmet alım işine daire sözleşmeden kaynaklanmakta olup, davalı ... tacir olmadığından hükmün temyiz incelemesi Dairemiz görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11204, Karar No: 2021/4164, Tarih: 06.04.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/11204 E.  ,  2021/4164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f, 204/1, 52/2-4, 53/1-2-3.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen 29/04/2014 tarihli mahkumiyet hükmün, öncelikle sanığın sorgusunda bildirdiği adresine tebliğe çıkarıldığı, ancak bildirilen adresin yetersiz olması nedeniyle tebliğin gerçekleşmediği, sanığın kayıtlı yerleşim adresinin bulunmaması sebebiyle, yapılan ilanen tebligatın 20/08/2014 tarihinde usulüne uygun şekilde yapılmasına rağmen sanığın mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 11/02/2020 havale tarihli dilekçesi ile dile getirdiği eski hale getirme ve vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 06/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4191, Karar No: 2012/6119, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4191 E.  ,  2012/6119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

03.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında Karayonca köyü 260 ada 1 sayılı 15.253,85 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, davalıların miras bırakanı ...’ın zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak aslı cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi 25.2.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 260 ada 1 sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukardaki esasa kayıt edildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen kesiminin mirasçılar arasında yapılan pay devri sonucu taşınmazın ... ve ...’a kaldığı gerekçesiyle ev ve fındık bahçesi niteliği ile paylı olarak ... adlarına paylı olarak tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından (B) ile işaretlenen kesim yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Orman Yönetiminin temyiz itirazları çekişmeli taşınmazın (B) ile işaretlenen kesimine yönelik olup, incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman bilirkişi raporuna, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan uygulama ve araştırma sonucu temyize konu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 19/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1356, Karar No: 2009/1489, Tarih: 13.03.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/1356 E.  ,  2009/1489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 13.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11147, Karar No: 2011/13774, Tarih: 16.11.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/11147 E.  ,  2011/13774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31.12.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı arsa sahipleri yapıda eserin reddini gerektirecek düzeyde eksiklikler olduğunu, kaldı ki, iskan alınamadığı gibi yüklenicinin ödemesi gereken SSK pirim borçlarının da ödenmediğini, inşaatın geç tesliminden kaynaklanan alacakları bulunduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Davalı yüklenici, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece istemin kabulüne karar verildiği ve davalı arsa sahiplerinin temyizi üzerine Dairemizin 2008/13619 esas 2009/1696 karar sayılı ilamıyla "sözleşmenin amacına uygun ifa edilip edilmediğinin belirlenmesi için yerinde bilirkişiler marifetiyle yeniden keşif yapılarak, eserin iskan alınmasına engel bir halin olup olmadığını belirlemek, davalılar eserin %98 fiziki seviyeye getirildiğini kabul ettiğinden %2’lik fiziki seviyeye karşılık gelecek parasal alacağı bilirkişilere hesap ettirmek, bunun dışında yapının iskan ruhsatı alınarak teslimi kararlaştırıldığından iskan ruhsatı alınabilmesi için eksikliklerin neler olduğunu saptamak, bu arada yüklenicinin SSK pirim borçlarını yetkili merciden sormak, arsa sahiplerinin varsa diğer alacakları hakkında onlardan açıklama almak ve bunları araştırmak, parasal belirlemeler saptanıp bunlar davacı tarafından depo edildiğinde arsa sahipleri yönünden ifa edilmiş sayılacağından bu bedelleri depo ettirmek, ondan sonra istek sonucu hakkında bir hüküm kurmak gerektiği...." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulmuş, bir kısım evraklar toplanmış ancak bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmeden tekrar davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı arsa malikleri temyize getirmiştir.