muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5754, Karar No: 2025/2615, Tarih: 26.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/5754 E.  ,  2025/2615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/3468 Esas, 2024/1066 Karar

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Turgutlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/209 Esas, 2021/319 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak,davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Manisa ili, ........ ilçesi, ........Mahallesi, 67 ada 17 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile işbu bedelden, acele kamulaştırma bedelinin mahsup edilmesi suretiyle tespit ve depo edilen fark bedele davanın dört ay içinde sonuçlandırılmadığı gözetilerek bu sürenin bitim tarihi olan 09.08.2019 tarihinden kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilerek davalıya derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosyada aynı yıla ait farklı veriler içeren maliyet cetvellerinin olduğunu, objektif değer artış oranının çok yüksek hesaplandığını, bilirkişi raporunda objektif değer artış oranı % 50 olarak hesaplanmış olup bu oranın yerleşik Yargıtay içtihatlarına da aykırı olacak şekilde fahiş olduğunu, kapitalazasyon faizi oranının %4 olarak düşük hesaplanmış olduğunu, objektif değer artışı ve kapitalizasyon faiz oranının tarım arazileri için birlikte uygulanamayacağını, tespit edilen iş bu bedel ile müvekkil idarenin kıymet takdir raporu, tespit bedeli arasında fahiş fark bulunduğundan bu farkın neden kaynaklandığının tespiti gerektiğini, arta kalan kısımda değer kaybı oluşmayacağını, belirlenen oranın da yüksek olduğunu, belirlenen bedelin yüksek olduğunu, müvekkili idare lehine vekâlet ücreti verilmemiş olmasının doğru olmadığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kapitalizasyon oranının çok yüksek belirlendiğini, objektif değer artış oranının % 50'den fazla olması gerektiğini, kamulaştırmadan arta kalan kısım için belirlenen değer kaybının düşük olduğunu, yıllık net gelirin gerçek 2020 verilerine göre hesaplanması gerektiğini, hükme esas alınan bilirkişi ek raporunda yıllık net gelir hesabının eksik ve hatalı yapıldığını, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların değerlerinin hesaplanmadığını, taşınmaz üzerindeki muhtesatların bedelinin az hesaplandığını, sondaj kuyularının değerlerinin tespit edilmediğini, kanunen belirlenen süreler sonunda faiz hesaplaması yapılması gerekirken yapılmadığını,

belirlenen bedelin düşük olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

belirlenen bedelin düşük olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu taşınmazın bilirkişi raporuna yansıyan nitelikleri itibarıyla sulu tarım arazisi vasfına uygun olarak değerlendirme yapılması, yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmaz yönünden % 4 kapitalizasyon faiz oranı uygulanmasının, taşınmazın konumu, yüzölçümü, bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri ve gelişmişlik durumu dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına objektif değer artış oranı ilave edilmesi gerektiğinin düşünülmesinin ve taşınmazın kullanım amacı, yüz ölçümü ve geometrik şekli dikkate alındığında, kamulaştırmadan arta kalan alanda değer azalışı hesaplayan bilirkişi raporunun yerinde olduğu; ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunun Yargıtay denetiminden geçen veriler ile uyuşmadığı, dane mısır ve buğday için üretim gideri makul olduğu hâlde, brüt gelirin 1/3'ünün alınmasının da doğru olmadığı görülmüş olup, dosya içine alınan belge itibarıyla, Turgutlu İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü tarafından bildirilen münavebe planının sulu tarım arazileri için buğday+dane mısır+sofralık domates+pamuk olduğu görülmekle, 2019 yılı Turgutlu İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünce bildirilen münavebe planına uygun olarak kamulaştırma bedelinin Dairece hesaplanabilir olduğu, usul ekonomisi de dikkate alınarak ek rapor alınmamış Daire tarafından yeniden hesaplamaya göre fark bedel depo edilerek ve faiz bitiş tarihinin karar tarihi olması gerektiğinden İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Sulu tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Sulu tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüş; kamulaştırmadan arta kalan kısmının yüzölçümü, geometrik şekli ve kullanım durumu dikkate alındığında uygulanan değer azalışı oranının uygun olduğu sonucuna varılmıştır.

4. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ile 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı kararı göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi yerindedir.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4132, Karar No: 2007/5344, Tarih: 30.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/4132 E.  ,  2007/5344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tereke hukukuna ilişkin davada Ankara 3. Sulh Hukuk ile Çubuk Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümleri yer almaktadır. Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yer de yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Dosya kapsamından, 2003 yılında huzurevine yerleştirilen ve 2006 yılında ölümüne kadar ... Huzurevinde kalan ...'ın başka yerleşim yeri bulunmadığı gibi, hayatının kalan kısmını huzurevinde geçireceği anlaşılmakla, yetkili mahkeme Çubuk Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Çubuk Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/04/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10756, Karar No: 2020/13, Tarih: 13.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/10756 E.  ,  2020/13 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık hakkında :

a) ...’a yönelik eylemi nedeniyle resmi belgede sahtecilik suçundan beraat

b) ...’a yönelik eylemi nedeniyle TCK'nın 158/1-d, 52/2, 53/1, 207/1, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

c) ...’e yönelik eylemi nedeniyle TCK’nın 158/1-d, 52/2, 53/1, 204/1-3, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler katılan ... vekili ile sanık tarafından, resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ... vekilinin temyiz dilekçesinde, ... ... ve ...’nun, sanığın eylemine iştirakleri olduğunun gözetilmemesi nedeniyle bozma talebinde bulunduğu anlaşılmakla, adı geçen kişiler yönünden ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilerek bu kararın kesinleşmiş olması ve bu kişiler hakkında kamu davası bulunmaması nedeniyle herhangi bir yargılama yapılmamış olması karşısında, tebliğnamedeki temyiz talebinin reddi düşüncesine iştirak edilmeyerek ancak sadece mahkeme tarafından hakkında hüküm kurulan ve temyiz kapsamında bulunan sanık ...’un eylemleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanığın, katılan ...’a ait araç kiralama şirketine giderek ... adına tanzim edilmiş ve ele geçirilemeyen sahte kimlikle 24 EF 164 plakalı aracı yedi günlüğüne kiraladığı, daha sonra ... adına sahte kimlik tanzim ederek ...3. Noterliği’nin 23/12/2011 tarihli araç satış sözleşmesi ile suça konu aracı ...'e 23.000 TL bedelle satarak aracın devrini verdiği, ... tarafından da aracın ...’ya satıldığı, bu suretle sanığın katılan ...’a yönelik olarak nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını, katılan ...’e yönelik olarak nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın Cumhuriyet savcısı huzurunda alınan 20/02/2012 tarihli beyanında, suçlamayı kabul etmesi, katılanların sanığa yönelik teşhisleri ve araç kiralama sözleşmesi üzerindeki imzanın sanığın eli ürünü olduğuna dair bilirkişi raporu karşısında, sanığın katılan ...’a yönelik olarak nitelikli dolandırıcılık ve aslı dosyada mevcut olan sahte araç kiralama sözleşmesi nedeniyle özel belgede sahtecilik suçlarından, katılan ...’e yönelik olarak ise, nitelikli dolandırıcılık ve aslı dosyada mevcut olup 1512 sayılı Noterlik Kanununun 82 ve 89 maddeleri gereğince kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belge niteliğinde olan ...3. Noterliği’nin 23/12/2011 tarihli araç satış sözleşmesi nedeniyle resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine yönelik mahkeme kabulü ile, suçta kullanılan ... adına tanzim edilmiş sahte nüfus cüzdanı aslının ele geçirilmemesi ve belgenin aldatma kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespit edilememesi karşısında, sanığın ...’a yönelik resmi belgede sahtecilik suçundan beraatine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekili ile sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 13/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12999, Karar No: 2017/2674, Tarih: 17.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/12999 E.  ,  2017/2674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 103. maddesinde değişiklik yapan 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın soruşturma evresinde verdiği ifadesinde yaşadığı trafik kazası sonrası psikolojik sorunlar yaşadığını belirtip, kovuşturma evresinde alınan mahkeme beyanında ise 2009 yılından beri Bakırköy Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinde psikolojik tedavi gördüğünü bildirmesi ve sanık müdafilerince sunulan temyiz dilekçelerinde sanığın cezai sorumluğunun bulunup bulunmadığı hususunda araştırma yapılmaksızın hüküm kurulduğunun ileri sürülmesi karşısında, tedavi gördüğü hastaneden ilgili tıbbi evrakın temin edilmesinden sonra sanığın İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevkiyle öncelikle gözlem ihtisas dairesinde gözlem altına alınmasından sonra buradan alınacak ön raporla birlikte ilgili ihtisas kurulundan suç tarihinde cezai sorumluğunun bulunup bulunmadığı, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 32/1, 32/2. maddelerinin tatbik edilip edilemeyeceği, fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı hususlarında rapor aldırıldıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafileri ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10930, Karar No: 2011/45927, Tarih: 23.11.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/10930 E.  ,  2011/45927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, gece sayılan zamanda yakınana ait olan ve yerden 4,5 metre yükseklikteki eve şahsi çeviklikle çıkıp açık balkon kapısından içeri girip hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı yasada hırsızlık suçu yanında konut dokunulmazlığı suçunu da oluşturduğu ve bu suç yönünden de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve anılan Yasanın 145. maddesindeki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCY'nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleri, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığı" nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek yazılı biçimde uygulama yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

./..

-2-

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "53.maddenin uygulanmasına" ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine "53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/5184, Karar No: 2014/5575, Tarih: 21.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/5184 E.  ,  2014/5575 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

K A R A R

Gıyabi hükmün davalı ...'na tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'ndaki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davacının temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 20/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/4726, Karar No: 2023/6099, Tarih: 12.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4726 E.  ,  2023/6099 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İzmir 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.03.2020 Tarihli ve 2020/429 Esas, 2020/424 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Küme Evleri, No:120 .../ ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Mardin Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.06.2020 Tarihli ve 2020/308 Esas, 2020/353 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının mernis adresinin ... Mahallesi ... Küme Evleri, No:120 .../... gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Nusaybin Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.11.2020 Tarihli ve 2020/197 Esas, 2020/393 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının ikamet adresinin ... Mahallesi 780. Sokak No:36 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Anafartalar Polis Merkezi Amirliğince yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mahallsesi 780. Sokak No:36 .../... olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İzmir 2. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, İzmir 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.