muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/16862, Karar No: 2022/12885, Tarih: 07.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/16862 E.  ,  2022/12885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması

üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın yokluğunda verilen 25/04/2014 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının, MERNİS adresinde 21/05/2014 tarihinde Tebligat Kanununun 21/2. maddesine tebliğ edildiği ancak tebliğe ilişkin evrakta sanığın askerde olduğunun tespit edildiği, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca tebligatın kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste, usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi gerekirken Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve bu nedenle denetimli serbestlik tedbiri kararının da usulsüz olarak kesinleştirildiği ve bu karara bağlı 27/11/2015 tarihli 2014/153 esas ve 2015/712 karar sayılı mahkûmiyet kararının hukuki değerden yoksun olduğu, sanığın yaptığı itirazın, 25/04/2014 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar "Durma" kararı niteliğinde olup itiraz yasa yoluna tabi olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciine verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 07/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4148, Karar No: 2012/6108, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4148 E.  ,  2012/6108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

10.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında... köyü 154 ada 18 parsel sayılı 354,03 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...’nin zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/3 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek, tutanak aslı, cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/3 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 154 ada 18 parsel sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak, yukarıdaki esasa kayıt edildikten sonra davanın reddine, dava konusu taşınmazın fındık bahçesi niteliği ile davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 19/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17807, Karar No: 2022/7407, Tarih: 08.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/17807 E.  ,  2022/7407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Malatya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2019 tarihli ve 2016/599 esas, 2019/1338 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 01/10/2020 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 02/04/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 18/04/2016 tarihli ve 2016/7498 soruşturma, 2016/232 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2.maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi gereğince bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, erteleme kararında itiraz kanun yolu,mercii ve süresinin gösterildiği, kararın doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, 25/04/2016 tarihinde aynı konutta oturan eşi ... imzasına tebliğ edildiği, 18/04/2016 tarihinde tedbirin infazı için Malatya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Malatya Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlandığı, 19/04/2016 tarihli ve 2016/638 DS sayılı çağrı yazısının doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, 28/04/2016 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurduğu, 06/05/2016 tarihinde uyulması Gereken Kurallar Formu imzalatılarak aynı tarihte hastaneye sevkedildiği, hastanenin 21/06/2016 tarihli raporunda tedavisine gerek olmadığının bildirilmesi üzerine Rehberlik ve İyileştirme Program Takvimi düzenlendiği, 14/07/2016, 04/08/2016 ve 25/08/2016 tarihli bireysel görüşmelerine katıldığı, 08/09/2016 tarihli vaka sorumlusu görüşmesine katılmaması nedeniyle uyarılmasına karar verildiği, 22/09/2016 tarihli uyarı yazısının doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, 29/09/2016 tarihinde aynı konutta oturan eşi imzasına tebliğ edildiği, uyarılmasından sonra 03/11/2016 tarihli SAMBA programının 3. oturumuna ve aynı tarihli vaka sorumlusu görüşmesine katılmaması nedeniyle 08/11/2016 tarihinde dosyanın kapatılmasına karar verilerek 09/11/2016 tarihinde Malatya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3- Malatya Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak 10/11/2016 tarihli ve 2016/7498 soruşturma, 2016/5992 esas, 2016/4871 sayılı iddianame ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Malatya 8. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4- Malatya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 12/12/2019 tarihli ve 2016/599 esas, 2019/1338 sayılı kararı ile, tebligatların usulsüz olduğu gerekçesiyle “kamu davasının durmasına” karar verildiği, kararın itiraz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli Emir Soğur hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Malatya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18/04/2016 tarihli ve 2016/7498 soruşturma, 2016/232 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin denetimli serbestlik yükümlülüklerini ihlâl ettiğinden bahisle Malatya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10/11/2016 tarihli ve 2016/7498 soruşturma, 2016/5992 esas, 2016/4871 iddianame sayılı kamu davasının açılması üzerine sanığın yapılan yargılamasında, kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle kamu davasının durmasına dair Malatya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2019 tarihli ve 2016/599 esas, 2019/1338 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, Malatya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2019 tarihli kararıyla, Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının ertelenmesi kararının usulüne uygun olarak sanığa tebligat yapılmadığı gerekçesiyle kamu davanın durmasına dair karar verilmiş ise de,

Dosya kapsamına göre, Malatya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2019 tarihli kararıyla, Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının ertelenmesi kararının usulüne uygun olarak sanığa tebligat yapılmadığı gerekçesiyle kamu davanın durmasına dair karar verilmiş ise de,

Malatya Cumhuriyet Başsavcılığınca şüpheli hakkında verilen kamu davasının ertelenmesi kararının kesinleşmeden infazı için İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne 18/04/2016 tarihinde yazı yazıldığı, anılan erteleme kararının savcılıkça 25/04/2016 tarihinde şüpheli ile birlikte oturduğunu beyan eden eşi ... imzasına usulüne uygun tebliğ edildiği ve şüphelinin bu karara her hangi bir itirazı olmadığı gibi bizzat gelip denetim programını tebliğ almasıyla denetimli serbestliğin başladığı, yükümlünün 08/09/2016 tarihinde vaka sorumlusu görüşmesine katılmadığının bildirilmesi üzerine, denetim planına uymadığından bahisle Malatya Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce düzenlenen 20/09/2016 tarihli ve 2016/135 sayılı uyarı müzekkeresinin 29/09/2016 tarihinde şüphelinin adresinde eşi ...'a elden tebliğ edildiği, uyarı müzekkeresinde bir sonraki ihlalde tekrar uyarı yapılmayarak dosyanın kapatılacağının şüpheliye bildirilmesine rağmen şüphelinin belgelendirilebilir ve geçerli bir mazereti bulunmaksızın 03/11/2016 tarihindeki grup çalışmasına katılmaması üzerine dosyasının kapatılarak Malatya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, böylece şüphelinin denetimli serbestlik kapsamında belirlenen yükümlülüğü ikinci kez ihlâl etmesi sebebiyle bu halin ısrar niteliğinde olduğunun ayrıca grup çalışması programı tarihlerinde şüphelinin ceza infaz kurumunda tutuklu veya hükümlü olmaması sebebiyle geçerli bir mazeretinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında, kamu davasına devamla esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Malatya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2019 tarihli ve 2016/599 esas, 2019/1338 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında, sanık isminin “Emin” yerine “Emir” olarak yazılması maddi hata kabul edilerek yapılan incelemede;

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında, sanık isminin “Emin” yerine “Emir” olarak yazılması maddi hata kabul edilerek yapılan incelemede;

Şüpheli ... hakkında, 02/04/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından yapılan soruşturma sonucunda, Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 18/04/2016 tarihli ve 2016/7498 soruşturma, 2016/232 sayılı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararının kesinleşmesini takiben, şüphelinin yükümlülük ihlalinde ısrar ettiği gerekçesiyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, Malatya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2019 tarihli ve 2016/599 esas, 2019/1338 sayılı kararı ile, kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle “davanın durmasına” karar verilmiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." ve 191/4. maddesinde “Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklindeki düzenlemelere yer verildiği,

Somut olayda, Malatya Cumhuriyet Başsavcılığınca şüpheli hakkında verilen kamu davasının ertelenmesi kararının kesinleşmeden infazı için İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne 18/04/2016 tarihinde yazı yazıldığı, erteleme kararının savcılıkça 25/04/2016 tarihinde şüpheli ile birlikte oturduğunu beyan eden eşi ... imzasına usulüne uygun tebliğ edildiği, şüphelinin müdürlüğe başvurarak denetim programını tebliğ almasıyla denetimli serbestliğin başladığı, yükümlünün 08/09/2016 tarihinde vaka sorumlusu görüşmesine katılmadığının bildirilmesi üzerine, denetim planına uymaması nedeniyle Malatya Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce düzenlenen 22/09/2016 tarihli uyarı yazısının 29/09/2016 tarihinde şüphelinin adresinde eşi ...'a tebliğ edildiği, şüphelinin belgelendirilebilir ve geçerli bir mazereti bulunmaksızın 03/11/2016 tarihindeki grup çalışmasına katılmaması üzerine dosyasının kapatılarak Malatya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, kamu davası açılmasının ertelenmesine dair kararın usulüne uygun şekilde tebliğ edildiğinden mahkemenin gerekçesinin yerinde olmadığı,

Ancak; erteleme kararının tebliği ve kesinleşmesi beklenmeden tedbirin infazına başlanamayacağı, bu nedenle müdürlükçe yapılan tebligatların hukuki sonuç doğurmayacağı, ayrıca sanığın uyarılmasından sonra müdürlüğe başvurarak 06/10/2016 tarihli grup çalışmasına katıldığı, yine 20/10/2016 tarihli grup çalışmasına katılmadığına dair bir tutanağın bulunmamasına göre bu çalışmaya da katıldığının kabulü gerekeceği, 03/11/2016 tarihinde yeniden yükümlülük ihlalinde bulunduğu, sanığın uyarılmasından sonra denetim programı çerçevesinde yükümlülüklerini yerine getirdikten sonra yeniden ihlalde bulunduğu anlaşıldığından; tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı aşamasında, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa " yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı veya yeniden yükümlülük ihlalinde bulunduğu takdirde denetimli serbestlik tedbirlerine uymamakta ısrar ettiğinin kabul edilebileceği anlaşıldığından, kovuşturma şartı olan “ısrar şartının” gerçekleşmemesi nedeniyle mahkemenin “durma” kararı açıklanan gerekçe ile sonuç olarak kanuna uygun olup kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

D-) Karar :

Açıklanan nedenlerle; Malatya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2019 tarihli ve 2016/599 esas, 2019/1338 sayılı kararına ilişkin kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

08/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11106, Karar No: 2014/8523, Tarih: 06.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/11106 E.  ,  2014/8523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'ın silinme koşulları oluşmuş sabıkasında kayıtlı karara dayanılmak suretiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi yasaya aykırı ise de, suçun işlenmesiyle kamunun uğradığı zararın giderilmemiş olması, CMK'nun 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına objektif koşullar yönünden engel teşkil ettiğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanıkların 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

1- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

2- Sanıklar hakkında verilen adli para cezasının 20 taksitle tahsiline karar verilirken, uygulama maddesinin gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK.nun 232/6 maddesi hükmüne aykırı karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca; hüküm fıkrasından ... lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, taksitlendirmeye ilişkin hüküm fıkrasına "birer ... arayla" ibaresinden önce gelmek üzere "5237 sayılı TCK'nun 52/4 maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONAMASINA, 06.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3025, Karar No: 2019/3572, Tarih: 30.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/3025 E.  ,  2019/3572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13283, Karar No: 2020/1512, Tarih: 23.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/13283 E.  ,  2020/1512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, şikayetçilerin görev yaptığı ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi Diş Hekimliği Fakülte binasında bulunan doktorların odasına girerek odadaki dolap içerisinde bulunan müştekilere ait çantalar içerisinden paralarını çalması şeklinde gerçekleşen olayda, eylemin gerçekleştiği yerin kamu kurumu ve aynı zamanda bina niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden aynı Kanunun 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması ve sanık hakkında mükerrirliğe esas alınan ilamda da 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 23.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.