muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5755, Karar No: 2013/36, Tarih: 14.01.2013

Davacı vekili, 02.04.2009 tarihli dilekçe ile 2.510.564,45 TL alacağın masaya kaydını talep etmiş, 1.575.856,62 TL yönünden istemi kabul edilmiş, 934.707,83 TL'si ise reddedilmiştir. Bu kez mahkemeye müracaatla iflas idaresince reddedilen alacağın ve ayrıca iflas idaresine yapılan başvuru kapsamında yer almadığını ileri sürdüğü 212.638,00 TL'nin kayıt ve kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece 212.638,00 TL yönünden, iflas idaresine yöneltilmiş iflas masasına kayıt istemi bulunmadığından, bu miktara ilişkin davanın iflas masasına kayıt kabul istemi olarak nitelendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak mahkemenin vardığı sonuç hatalı olmuştur. Yukarıda açıklandığı üzere, iflasın kapanmasına kadar alacaklıların kayıt kabul isteminde bulunmaları mümkündür. Öncelikle iflas idaresine müracaat edilmemiş olsa bile kayıt kabul iddiasının doğrudan mahkeme önüne getirilmesi İİK'nun 236. maddesine göre mümkündür. Bu durumda, tarafların gösterdiği deliller toplandıktan sonra ticari defter ve kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle İİK'nın 195 ve 196. maddeleri de dikkate alınarak, davacının iflas tarihi itibariyle müflis şirketten alacağı olup olmadığı üzerinde durulmalıdır. Bu husus gözetilmeksizin yanılgılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Öte yandan, davacı vekilinin iflas idaresince reddolunan alacak talebi yönünden de verilen karar doğru olmamıştır. Zira, davacının reddolunan alacak talepleri akde aykırılıktan doğan zararlara ilişkindir. Davacı yan, müflis şirketin sözleşmeden doğan yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle doğduğunu iddia ettiği zararı talep etmektedir. Müflis şirketin temin etmesi gereken malzemenin fiyat farkı ödenerek üçüncü kişilerden temin edildiği, yine müflis şirkete ait olması gereken kargo bedellerinin ödendiği, malzemelerin zamanında teslim edilememesi nedeniyle davacının para cezasına mahkum olduğu, davalının sebep olduğu buna benzer durumlardan kaynaklanan zararların alacak olarak kaydı istenmektedir. Dava konusu edilen bu alacak kalemlerinin niteliği gereği müflis şirketin kayıtlarında bulunması beklenemez.

Bu durumda, tarafların tüm delilleri toplanıp, bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12468, Karar No: 2019/17582, Tarih: 03.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/12468 E.  ,  2019/17582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Suça sürüklenen çocuğun müştekilerin inşaatta bulunan matkap, iş elbisesi vb. malzemeleri çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 142/1-e. maddesinde tanımlanan tahsis ve kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Yasanın 141. maddesi ile hüküm kurulması,

2-Kesintisiz takip olmaksızın diğer suça sürüklenen çocuk ...’ün, tanık tarafından suça konu mikser ile birlikte yakalandığı suça sürüklenen çocuk ...’in ise kaçtığı ve suça konu mikser dışındaki diğer eşyaların tanık ...’un şöförlüğünü yaptığı dolmuş içerisinde sonradan ele geçtiği ayrıca müşteki ...'nin çalınan 10 TL parasının da ele geçmediğinin anlaşılması karşısında suçun tamamlandığının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’un temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereği suça sürüklenen çocuğun ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 03.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5277, Karar No: 2019/487, Tarih: 22.01.2019

**10. Ceza Dairesi         2015/5277 E.  ,  2019/487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 22.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1600, Karar No: 2016/1285, Tarih: 08.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/1600 E.  ,  2016/1285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının görev malûllüğü aylığı almakta iken 506 sayılı Yasa'ya tabi geçen hizmetlerinin 506 sayılı Yasa'nın 3/II-C maddesine göre tüm sigorta kollarına tabi hizmet olarak değerlendirilmesi ile birlikte bu dönemde ödenmiş olan sosyal güvenlik destek primlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü yönünde karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı Kurumlar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; 506 sayılı Kanunun 3’üncü maddesinde; kanunla kurulu sosyal güvenlik kurumlarından malûllük veya emekli aylığı almakta iken bu Kanuna tabi sigortalı bir işte çalışanların 78’inci maddeye göre belirlenen prime esas kazançları üzerinden 63’üncü madde hükmüne göre sosyal güvenlik destek primi kesileceği, bunlardan kendi kanunlarına göre görev malûllüğü aylığı bağlanmış olanlar Kurumdan yazılı istemde bulundukları takdirde, haklarında istem gününü izleyen aybaşından itibaren malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının da uygulanacağı öngörülmüş ise de, 5510 sayılı Yasa'nın geçici 14’üncü maddesinin c bendinde yer alan; “c)-2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanuna veya 2330 sayılı Kanun hükümleri uygulanarak aylık bağlanmasını gerektiren kanunlara göre veya 5434 sayılı Kanunun 56 ve mülga 64 üncü maddelerine göre vazife malûllüğü aylığı almakta iken; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla çalışmaya devam edenler ile sonradan bu Kanuna tabi çalışmaya başlayacaklar için sosyal güvenlik destek primi uygulanmaksızın bu Kanunun 5'inci maddesinin (c) bendi hükümleri uygulanır.” Hükmü ile aynı kanunun 5”inci maddesinin “c” bendinde yer alan “Harp malûlleri ile 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanuna veya 2330 sayılı Kanun hükümleri veya 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunun 56'ncı maddesi uygulanarak aylık bağlanmasını gerektiren kanunlara göre vazife malullüğü aylığı bağlanmış malûllerden, 4'üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri

kapsamında sigortalı olarak çalışmaya başlayanların aylıkları kesilmez. Aylıkları kesilmeksizin 4'üncü maddenin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında çalışanlar hakkında uzun vadeli sigorta kolları, 4'üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamında çalışanlar hakkında ise iş kazası ve meslek hastalığı sigortası hükümleri uygulanır. İş kazası ve meslek hastalığı sigortası hükümleri uygulananların uzun vadeli sigorta kollarına tabi olmayı istemeleri halinde, bu isteklerini Kuruma bildirdikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren, haklarında uzun vadeli sigorta kolları da uygulanır.” Hükümleri birlikte değerlendirildiğinde,15.05.1989 tarihinden itibaren vazife malulü olup da 3713 ve 5434 sayılı Yasa kapsamında vazife malul aylığı almakta olan ve 29.12.1989-05.03.2012 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında hizmet akdi ile çalıştırılan davacının, davalı Kuruma ve işverene 30.12.1999 tarihindeki dilekçesi üzerine, sosyal güvenlik destek primi alınmaksızın, ayrıca uzun vadeli sigorta kollarından alınması gerekli olan primler yerine, davacının hizmetlerinin sosyal güvenlik destek primlerine tabi hizmetler olarak kabulüne dair davaya konu Kurum işleminin hukuka aykırı olduğuna dair verilen karar yerinde ise de; davacının talebinde bu dönemde ödenmiş olan sosyal güvenlik destek primlerinin iptali isteminin bulunmasına göre, aslen 30.12.1999 tarihinden sonra ödenmiş olan bu primlerin iptal ve iadesinin mümkün olmayıp, sigortalı hissesi kadar uzun vadeli sigorta kolları üzerinden verilmesi gereken primlere mahsubunun mümkün olduğu mahkemece gözetilmemiş ise de; bu durumun kararın infazı sırasında kurumca gözetilmesinin mümkün bulunmasına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan ve davalılardan ...'nden alınmasına, 08.02.2016 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26756, Karar No: 2013/14129, Tarih: 19.06.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/26756 E.  ,  2013/14129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağının, sürelerinin ve şeklinin açıkça gösterilmesi gerekir şeklindeki açık ve buyurucu hükümleri karşısında; Ankara 13.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21.11.2006 tarih ve 2006/470-2006/904 sayılı kararında kanun yolları, süresi, mercii ve şekli açıkça belirtilmediği gibi anılan karar sanık ... ... ile vekilinin yokluğunda verilip, gerekçeli kararın adı geçen sanığa Tebligat Yasasının 35. maddesi uyarınca tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; anılan Yasanın 11. maddesi gereğince vekille takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması yasal zorunluluk olup, sanık ... ...'e tebliği usulsüz olduğundan, adı geçen sanık savunmanının eski hale getirme ve temyiz talebinin yerinde olduğu kabulle yapılan incelemede; adli sicil kaydına göre, kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı da anlaşılmıştır.

5237 sayılı TCK.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından; bozma nedeni yapılmamış kabule göre de; uygulama maddesinin gösterilmemesi ise yerinde eklenmesi olanaklı yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, Ezo ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/546, Karar No: 2024/118, Tarih: 13.03.2024

**Ceza Genel Kurulu         2023/546 E.  ,  2024/118 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ

TUTUKLU

İtirazname No : 2022/147768

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 9. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 1519-1692

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanığın, teşebbüs aşamasında kalan nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/2, 102/3-d, 35, 53, 58, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mahsuba ve müsadereye ilişkin Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 24.02.2022 tarihli ve 300-143 sayılı hükmün, sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince 05.10.2022 tarih ve 1519-1692 sayı ile istinaf başvurusunun esastan reddine, bu kararın da sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 09.03.2023 tarih ve 16097-1303 sayı ile; "İlk Derece Mahkemesince dosya kapsamına uygun kabul edilen olayda, henüz nitelikli cinsel saldırı suçunun icrai hareketlerinin bulunmaması karşısında, gerçekleşen hâliyle eylemin cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilip bu suçtan hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 14.06.2023 tarih ve 147768 sayı ile; "... İlk derece mahkemesi, bölge adliye mahkemesi ve Yüksek 9. Ceza Dairesi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşa ilişkin bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Buna göre; katılan ile tanık ...'in 1 aydır arkadaş oldukları ve 20 günden beri ... ile birlikte sanığa ait evde kaldıkları ancak bu sırada sanığın evde bulunmadığı, 22.05.2021 tarihinde ise sanığın bu eve geldiği, ... ile ...'in birlikte evde alkol aldıkları ve sanığın da o gece evde kaldığı, 23.05.2021 tarih ve saat 05.30 sıralarında tanık ...'in işe gitmek için evden ayrıldığı, katılan ile sanığın evde yalnız kaldıkları, aynı gün ve saat 11.00 sıralarında sanığın katılanı dudaklarından öperek ona sarıldığı, ancak katılanın istemediğini söyleyerek odaya kaçtığı ve kapıyı kilitlediği, sanığın kapıyı açmasını istediği, katılana hitaben 'Kapıyı açmazsan seni öldüreceğim.' dediği, katılanın kapıyı açmadığı ve odada beklediği, bir süre sonra sanığın bu kere hitaben 'Gel konuşalım, bu konu kapansın, kapıyı aç.' dediği, katılanın sanığa inandığı, kapıyı açarak odadan çıktığı birlikte salona geçtikleri, sanığın burada da katılana tekrar sarılıp katılanı öptüğü, bunun üzerine katılanın odasına kaçtığı ancak sanığın kapıyı kilitlemiş olması nedeniyle odasına giremediği, yine sanığın katılanın telefonunu da aldığı, katılanın bu kez banyoya kaçarak kapıyı kilitlediği, yaklaşık bir saat süreyle banyoda kalarak ağladığı, sanığın katılana hitaben 'Ben başka odaya geçiyorum. Sen de kendi odana geç, ben yaptığımdan pişmanım.' dediği, katılanın sanığa tekrar inandığı ve kapıyı açarak banyodan çıktığı, ancak sanığın bu kere elinde bulunan bıçağı katılana doğrultarak 'Benimle cinsel ilişkiye gireceksin ya da öleceksin.' dediği, katılanın korktuğu ve kaçmaya çalıştığı, ancak evin dış kapısı ile odaların kapıları kilitli olduğu için kaçamadığı, katılanın olay nedeniyle çok korktuğu ve sanığın saldırısından kurtulmak için 1. katta bulunan evin mutfak balkonundan aşağı atladığı, kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda:

Sanığın katılana birkaç sarılarak dudaklarından öpmek ve onunla cinsel ilişkiye girmek istediğini beyan etmek suretiyle kastını ortaya koyarak ve karşı çıkan katılanı bıçakla tehdit ederek direncini kırmaya çalışarak cinsel davranışlarla doğrudan doğruya ve suçu işlemeye elverişli hareketlerle atılı nitelikli cinsel saldırı eyleminin icrasına başladığı ancak katılanın kendini balkondan atması sonucu kast ettiği eylemi elinde olmayan nedenlerle tamamlayamadığı, bu suretle sanığın vücuda organ sokmak suretiyle cinsel saldırı suçuna teşebbüs ettiğinin kabulü gerektiği," görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 12.10.2023 tarih ve 8676-6323 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KAPSAMI VE KONUSU

İtirazın kapsamına göre inceleme sanık hakkında teşebbüs aşamasında kalan nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararıyla sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın katılana yönelik eyleminin basit cinsel saldırı suçunu mu yoksa teşebbüs aşamasında kalan nitelikli cinsel saldırı suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Katılanın suç tarihinden yirmi gün önce bir aydır gönül ilişkisi yaşadığı tanık ...'in amcasının oğlu olan sanığın birinci katta bulunan ikametine yerleştiği ve sanığın evde bulunmadığı dönemde tanık ...'le yaşamaya başladığı, olaydan birkaç gün önce ise sanığın ikametine döndüğü, 22.05.2021 tarihinde sanık ile tanık ...'in birlikte alkol aldıkları, ertesi gün saat 05.30 sıralarında tanık ...'in işe gitmek üzere evden ayrıldığı, saat 11.00 sıralarında ise sanığın katılana saldırarak onu dudaklarından öptüğü, katılanın sanığa istemediğini söyleyip diğer odaya kaçarak kapıyı kilitlediği, sanığın; "Kapıyı açmazsan seni öldüreceğim!" diyerek katılanı tehdit ettiği, bir süre sonra sanığın; "Gel konuşalım, bu konu kapansın, kapıyı aç." demesi üzerine katılanın kapıyı açıp sanıkla birlikte salona geçtiği, sanığın sarılıp tekrar öpmeye başladığı katılanın odasına kaçmak istediği, ancak sanığın odanın anahtarını ve katılanın telefonunu alması sebebiyle katılanın banyoya girip kapıyı kilitlediği ve yaklaşık bir saat boyunca banyoda ağlayarak beklediği, sanığın; "Ben başka odaya geçiyorum. Sen de kendi odana geç, ben yaptığımdan pişmanım." şeklinde sözler söylemesi üzerine banyoda daha fazla kalmak istemeyen katılanın dışarı çıktığı, sanığın bu kez bıçak doğrultarak; "Benimle ilişkiye gireceksin ya da öleceksin!" diyerek tehdit ettiği katılanın, sanığın cinsel saldırıda bulunup kendisini öldüreceğinden korktuğu için diğer odalara koşmaya çalıştığı, ancak dairenin dış kapısı da dâhil tüm kapıların kilitli olması sebebiyle mutfak balkonundan aşağı atlayarak hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda, Bölge Adliye Mahkemesince kabul edildiği şekliyle eylemin sübut bulduğu hususunda Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında bir uyuşmazlığın bulunmadığı ve bu kabulde de dosya içeriği itibarıyla bir isabetsizliğin olmadığı anlaşılmıştır.

V. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Açıklamalar

V. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Açıklamalar

Uyuşmazlık konusunda sağlıklı bir hukuki sonuca ulaşılabilmesi bakımından, cinsel saldırı suçu ve suça teşebbüs kavramları üzerinde durulmalıdır.

TCK'nın "Cinsel saldırı" başlığını taşıyan ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 102. maddesi;

"(1) Cinsel davranışlarla bir kimsenin vücut dokunulmazlığını ihlâl eden kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, beş yıldan on yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel davranışın sarkıntılık düzeyinde kalması hâlinde iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir.

(2) Fiilin vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, on iki yıldan az olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur. Bu fiilin eşe karşı işlenmesi hâlinde, soruşturma ve kovuşturmanın yapılması mağdurun şikâyetine bağlıdır.

(3) Suçun;

a) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

b) Kamu görevinin, vesayet veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

c) Üçüncü derece dâhil kan veya kayın hısımlığı ilişkisi içinde bulunan bir kişiye karşı ya da üvey baba, üvey ana, üvey kardeş, evlat edinen veya evlatlık tarafından,

d) Silahla veya birden fazla kişi tarafından birlikte,

e) İnsanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

İşlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilen cezalar yarı oranında artırılır.

(4) Cinsel saldırı için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(5) Suç sonucu mağdurun bitkisel hayata girmesi veya ölümü hâlinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur." şeklinde düzenlenmiştir.

Maddenin ilk fıkrasında cinsel saldırı suçunun temel şekli düzenlenmiş, ikinci fıkrasında ise vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi, suçun temel şekline nazaran daha ağır cezayı gerektiren nitelikli bir hâl olarak yaptırıma bağlanmıştır.