muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6973, Karar No: 2024/10517, Tarih: 12.12.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/6973 E.  ,  2024/10517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; mahkemece hükmedilen alacağın tahsili amacıyla başlatılan ilamlı takipte talep edilen alacak miktarı ve faiz oranının hatalı olduğunu ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece borçlu vekilinin katılmadığı 10/12/2014 tarihli celsede hazır olan alacaklı vekilinin davayı takip etmeyeceğini beyan etmesi üzerine HMK'nın 150/1. maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına, ardından üç aylık yasal süre içerisinde yenilenmediği gerekçesi ile davanın açılamamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir.

İcra ve İflas Kanunu'nun 18. maddesi; “İcra mahkemesine arzedilen hususlar ivedi işlerden sayılır ve bu işlerde basit yargılama usulü uygulanır.

Şu kadar ki, talep ve cevaplar dilekçe ile olabileceği gibi icra mahkemesine ifade zaptettirmek suretiyle de olur.

Aksine hüküm bulunmayan hâllerde icra mahkemesi, şikâyet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir. ” hükmünü içermektedir.

Somut olayda; mahkeme kararında da tespit edildiği üzere, borçlunun icra mahkemesine başvurusu İİK’nın 16. maddesi kapsamında şikayet niteliğinde olup, şikayetçi borçlu vekilinin geçerli bir mazeret bildirmemiş ve duruşmaya gelmemiş olması, HMK'nın 150/1. maddesine göre dosyanın işlemden kaldırılmasına ve sonuçta 150/4. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesini gerektirmez.

Kabule göre de; şikayetçi borçlu vekilinin 26/02/2014 ve 07/05/2014 tarihli celselere katıldıktan sonra diğer celselere katılmadığı görülmüş ise de mahkemece, yargılamanın duruşmalı yapılmasına karar verilmesi nedeniyle duruşma günlerinin borçlu veya vekiline tebliği gerekirken bu usule uyulmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, borçlunun usulüne uygun olarak duruşmaya davet edildiğinden söz edilemeyeceğinden son celsede duruşmaya katılmaması nedeniyle dosyanın işlemden kaldırılmasına ve sonuçta davanın açılmamış sayılmasına kararı verilmesi yerinde görülmemiştir.

O halde mahkemece, İİK'nın 18. maddesi gereğince, taraflar duruşmaya gelmese bile işin esasının incelenerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın açılmamış sayılması yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ :

O halde mahkemece, İİK'nın 18. maddesi gereğince, taraflar duruşmaya gelmese bile işin esasının incelenerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın açılmamış sayılması yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ :

Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10707, Karar No: 2015/11167, Tarih: 04.05.2015

**5. Ceza Dairesi         2014/10707 E.  ,  2015/11167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/358319

MAHKEMESİ : Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2008/276 Esas, 2013/147 Karar

SUÇ : Zimmet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesine göre Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının tarımsal kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma hakkı olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve diğer haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanununun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Kooperatife ait belgeleri muhasebeciye verdiği, onun tarafından eksik kaydedildiği şeklindeki sanık M.. A..'nın savunması üzerinde durulup, kooperatif muhasebecisinin tanık sıfatıyla bilgisine başvurularak suça konu eylemlerle ilgili ayrıntılı beyanının alınması, kooperatif hesaplarına intikal ettirilmeyen .......................t Bankası Şubesinden 06/05/2002 tarih ve ........... nolu banka dekontuyla çekilen 48.261.645

.../...

-2-

Tebliğname No : 5 - 2014/358319

Kabule göre de;

Kooperatife ait belgeleri muhasebeciye verdiği, onun tarafından eksik kaydedildiği şeklindeki sanık M.. A..'nın savunması üzerinde durulup, kooperatif muhasebecisinin tanık sıfatıyla bilgisine başvurularak suça konu eylemlerle ilgili ayrıntılı beyanının alınması, kooperatif hesaplarına intikal ettirilmeyen .......................t Bankası Şubesinden 06/05/2002 tarih ve ........... nolu banka dekontuyla çekilen 48.261.645

.../...

-2-

Tebliğname No : 5 - 2014/358319

TL.nin kim tarafından, nasıl ve ne miktarda, hangi tarihte çekildiği hususları araştırılıp açıklığa kavuşturulması ve suç tarihlerinde Kooperatifin akçalı işlemlerinin kim ya da kimler tarafından yürütüldüğünün saptanmasından sonra, 26/06/2004 tarihli devir tutanağında 2.825 kg sudan otunun yeni yönetime teslim edilmemesi ve .................................Bankası Şubesinden 06/05/2002 tarih ve 190 nolu banka dekontuyla çekilip kooperatif hesaplarına intikal ettirilmeyen 48.261.645 TL'lik dava konusu eylemlerle ilgili hükme esas alınan emekli Sayıştay uzman denetçileri tarafından düzenlenen 21/06/2011 tarihli bilirkişi raporunda görüş bildirilmediği de gözetilip, kooperatife ait tüm defter ve belgelerin dosya ile birlikte Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşturulacak üç kişilik yeni bir bilirkişi heyetine tevdii edilerek; Teşkilatlandırma ve Destekleme Genel Müdürlüğü kontrolörünce düzenlenen 15/08/2005 gün ve 445 sayılı soruşturma raporu ile yargılama aşamasında alınan 21/06/2011 günlü bilirkişi raporundaki tespitlerin tek tek irdelenmesi, defter kayıtları ile yetinilmeyerek tüm evrakın tetkik edilmesi, tüm iddia, savunma ve kanıtlar birlikte değerlendirilerek, iddianamede anlatılan eyleme konu paranın kim tarafından, nasıl ve ne miktarda, hangi tarihte çekildiği, nerelerde kullanıldığı veya kullanılmış gibi gösterildiği, bunlara dair harcama ve gider belgelerinin bulunup bulunmadığı, zimmet suçunun her bir sanık yönünden oluşup oluşmadığı, varsa ne şekilde oluştuğu, nereden kaynaklandığı ve miktarı ile kasıtlarını belirleme bakımından sanıkların konumları, görevleri, hangi ölçüde zararın oluşmasında etkili oldukları, bu zararın karşılanıp karşılanmadığı, mevcut ise karşılanma tarihleri konularında ayrıntılı görüş sorulup alınması ve parasal işlerle ilgilenmeyen yönetim kurulu üyelerinin bu eylemlere ne şekilde iştirak ettikleri tartışılıp bundan sonra hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiği düşünülmeden eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmiş olmasına rağmen sanıklar Z.. U.., M.. A.. ve M.. S.. haklarında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Tereddüte yer vermeyecek şekilde isimleri belirtilmek suretiyle beraat eden sanıklardan hangileri lehine vekalet ücreti ödenmesine hükmolunduğunun gösterilmemesi,

Suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmiş olmasına rağmen sanıklar Z.. U.., M.. A.. ve M.. S.. haklarında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Tereddüte yer vermeyecek şekilde isimleri belirtilmek suretiyle beraat eden sanıklardan hangileri lehine vekalet ücreti ödenmesine hükmolunduğunun gösterilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar Z.. U.., M.. A.., M.. S.. müdafiileri, müşteki G.. B.. vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20690, Karar No: 2016/18003, Tarih: 11.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/20690 E.  ,  2016/18003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ... (...), özel emeklilik fonu olarak üyelerine sosyal hizmetlerde bulunduklarını, bu kapsamda üyesi olan davalıya da konut kredisi yönetmeliği kapsamında kredi kullandırdıklarını ancak davalının kredi kullanmak için ibraz ettiği belgelerin sahte olduğunun ortaya çıktığını ileri sürerek kredi tutarında yapılan takibe vaki itirazın iptalini istemiştir.

Davalıya, dava dilekçesi ve duruşma günü bildirir meşruhatlı davetiye tebliğ edilmemiştir.

Mahkemece, Tüketici mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine tensiben karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, özel emeklilik fonu olarak sosyal hizmet kapsamında üyesi olan davalıya kullandırılan kredide, ibraz edilen belgelerin sahteliğinin tespiti nedeni ile başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davacının ...n konut kredisi aldığı çekişmesiz olup göreve ilişkin uyuşmazlığın yasal mevzuat kapsamında giderilmesi gerekmektedir. 205 Sayılı Ordu Yardımlaşma Kurumu Kanunu'nun 1.maddesinde: "... Bakanlığına bağlı olmak ve...Kuvvetleri mensuplarına bu konuda yazılı sosyal yardımları sağlamak ve merkezi Ankara'da bulunmak üzere (Ordu Yardımlaşma Kurumu) teşkil edilmiştir..." hükmü yer almaktadır. Yine aynı Kanunun 37.Maddesinde: "Kurumun her çeşit malları ile gelir ve alacakları, Devlet malları hak ve rüçhanlığını haizdir. Bunlara karşı suç işleyenler, Devlet Mallarına suç işleyenler gibi takibata tabi tutulurlar." düzenlemesi mevcuttur. Tüketici Mahkemelerinin görevini tayin eden 4077 Sayılı TKHK'nun 3/f maddesinde Satıcı:"Kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere, ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek ya da tüzel kişileri ifade eder." biçiminde tanımlanmıştır. Yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; OYAK'ın, 4077 S.TKHK kapsamındaki "satıcı" sıfatında bulunmayan özel kanunla kurulmuş, Milli Savunma Bakanlığına bağlı ve ...Kuvvetleri mensuplarına bu kanunda yazılı sosyal yardımları sağlamak amacı güden, ticari kazanç maksadı olmayanın ve Tüketici Yasası ile 5411 sayılı yasa kapsamında banka veya finans kuruluşu olmayan bir kuruluş olduğu anlaşılmaktadır.

Keza, davacının da; bir ordu mensubu olduğu, bulunduğu mesleki statü gereği anılan özel Yasa uyarınca sosyal yardımdan yararlandığı, "tüketici" sıfatının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu bağlamda; taraflar arasındaki çekişmenin 4077 S.K kapsamına dahil olmadığı, ihtilafın genel hükümler uyarınca genel mahkemelerde çözülmesi gerektiği sonucuna varılarak işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde Tüketici mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde iadesine, 11/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/21269, Karar No: 2010/4867, Tarih: 26.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/21269 E.  ,  2010/4867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yağma suçunu birden fazla kişi ile birlikte ve silahla işlediğinin anlaşılması karşısında; hakkında temel ceza belirlenirken aynı Yasanın 61. maddesindeki ölçütlerin dikkate alınmaması ve 5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olaylarda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘’53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30825, Karar No: 2018/8975, Tarih: 18.04.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/30825 E.  ,  2018/8975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı işyerinde enerji sorumlusu olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek bir takım işçilik alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Savunmasının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş akdinin istifa nedeni ile sona erdiğini herhangi bir alacağının da bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı olup olmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla mesai yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla mesai alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla mesainin ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışma ve genel tatil çalışmasının bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla mesaisi olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla mesai çalışmasının yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir.

Fazla çalışmaya dair kurallar hafta tatili, ulusal-dini bayram ve genel tatil alacakları için de geçerlidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacaklarının davacıya ödendiği, bordroların imzalı olduğu ya da ödemelerin banka kanalı ile yapıldığı bu nedenle bu alacaklar yönünden hesaplama yapılmadığı bildirilmiştir.

Fazla mesai çalışmasının yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir.

Fazla çalışmaya dair kurallar hafta tatili, ulusal-dini bayram ve genel tatil alacakları için de geçerlidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacaklarının davacıya ödendiği, bordroların imzalı olduğu ya da ödemelerin banka kanalı ile yapıldığı bu nedenle bu alacaklar yönünden hesaplama yapılmadığı bildirilmiştir.

Mahkemece fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil tahakkuku bulunan imzalı ücret bordolarının olduğu dönemlerin dışlanması yerinde ise de, imzasız bordrolardaki tahakkukların banka kanalıyla ödendiği gerekçesiyle mahsup yerine bu dönemlerin de dışlanarak tamamen reddedilmesi hatalı olmuştur. Nitekim imzasız bordroların olduğu dönemlerde banka kanalıyla yapılan ödemeler mahsup edilerek ödenmeyen fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil alacaklarına hükmedilmesi gerekirken imzalı, imzasız bordroların olduğu dönemlerin tamamı dışlanarak sonuca gidilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18968, Karar No: 2015/14779, Tarih: 22.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/18968 E.  ,  2015/14779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :..........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 05/12/2009 tarihinde maliki ve sürücüsü davalı ... olan ......... plakalı otobüste meydana gelen trafik kazasında........'in malul kalacak şekilde yaralandığını, aracın ticari otobüs mahiyetinde olması nedeniyle yapılması mecburi olan Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta poliçesinin bulunmaması nedeniyle ........'e 12/03/2012 tarihinde müvekkili tarafından toplam 125.000 TL malulluk tazminatı ödenmek zorunda kalındığını, kazada kusursuz olsa bile zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırmayan aracın sürücüsü ve maliki ...'in sorumluluğunun bulunduğunu, bu nedenle davalı hakkında..... İcra Müdürlüğünün 2012/3614 Esas sayılı dosyası ile takip yapıldığını, davalının icra takibine süresi içinde haksız ve mesnetsiz olarak itiraz ettiğini ileri sürerek davalının takibe yaptığı itirazının iptali ile icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kazada tamamen kusursuz olduğunu, aracın kanunen aranan tüm sigortalarının mevcut olduğunu, şehir içi hatlarda Büyükşehir Belediyesi'nin koltuk sigortası yapılmasını öngörmediğini, bu nedenle zorunlu koltuk sigortası olmayıp ferdi koltuk sigortası yapıldığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile davalının .......... İcra Müdürlüğünün 2012/3614 takip sayılı dosyasında bulunan 26/03/2012 tarihli itirazının iptali ile takibin aynen devamına, alacak davalı yanca bilinebilir durumda olduğundan asıl alacak miktarı üzerinden hesap edilecek %40 inkar tazminatının davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının yaptırılmamış olmasından dolayı zarar gören üçüncü kişilere ödeme yapan davacının, araç maliki ve aynı zamanda sürücüsü olan davalıdan yaptığı ödemenin rücuen tahsili amacıyla başlattığı icra takibine yapılan itirazın iptali isteminden ibarettir. Yargılama sonucunda haksız çıkan ve alacağın likit olması nedeniyle aleyhine icra inkar tazminatına hükmolunan davalı hakkındaki icra inkar tazminatı oranının, 2004 Sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 05.07.2012 yürürlük tarihli 6352 Sayılı Kanun'un 11. maddesi ile değişik 67/2 maddesi uyarınca asıl alacağın %20'si oranında tutmak gerekirken, %40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmiş olması doğru olmayıp bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/II. Maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün 1. bendinin son paragrafında yer alan "%40" ibaresinin hükümden çıkarılarak, yerine "%20" ibaresinin eklenmesine ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/12/2015 gününde ........'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

İcra İflas Kanununun 67/2 maddesindeki %40 ibaresi 02.07.2012 tarihinde ve 6352 sayılı Kanunun 11.maddesi ile %20 olarak değiştirilmiş, değişiklik 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. Maddesi ile İcra İflas Kanununa eklenen geçici 10.maddeye göre bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri

hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir. Geçici 10.maddedeki takip işlemleri ibaresini takip talebi olarak anlamak gerekir. Bu durumda 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan ve açılacak olan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari %40 olarak uygulanması gerekir. Somut olayda davacının başlattığı icra takibinin tarihi 16.03.2012 olduğundan asgari %40 icra inkar tazminatı verilmesi gerekip mahkemecede doğru olarak %40 icra inkar tazminatı hükmedilmesine rağmen bu oranın kaldırılarak %20 icra inkar tazminatı şeklinde düzeltilerek onamaya ilişkin 2 nolu bentteki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.