muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4352, Karar No: 2018/15974, Tarih: 10.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/4352 E.  ,  2018/15974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 231/11. fıkrasında yer alan “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen suça sürüklenen çocuğun durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, mahkemece ihbar sonrası duruşma açılarak suça sürüklenen çocuğun duruşmaya çağrılması, diyecekleri sorulup, anılan fıkra uyarınca değerlendirme yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ve CMK’nın 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7898, Karar No: 2017/907, Tarih: 23.03.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/7898 E.  ,  2017/907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar kooperatif ve şirket vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekilleri, asıl ve birleşen davada davalı yüklenici kooperatif ile müvekkilleri arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve ek sözleşmeler imzalandığını, sözleşmenin diğer davalıya devredildiğini, süresinde inşaatların teslim edilmediğini ileri sürerek, sözleşmenin geriye etkili feshi ile tapu kayıtlarında bulunan takyidatların kaldırılmasını talep ve dava etmişlerdir.

Mahkemece, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından, ek sözleşmede belirlenen tarihte teslim yapılmadığı, inşaatın kabul edilebilecek seviyeye getirilmediği, feshe muvafakat vermeyen arsa sahibi için dava açılmasının Yargıtay kararları gereği mümkün olduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar kooperatif ve şirket vekillerince temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacı arsa sahiplerinden birinin davadan feragat etmesinin, TMK'nun 692. maddesi gereğince sözleşmenin feshi davasında sonuca etkili bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Asıl ve birleşen dava, taraflar arasında imzalanan 30.05.1997, 07.05.2004 ve 19.10.2006 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin feshine ilişkindir. Asıl davada taraf olarak yer almayan arsa sahiplerinden ..., duruşmadaki beyanında davaya muvafakat etmediğini beyan ettiğinden taraf teşkilinin sağlanması için birleşen dava açılmıştır. Ancak, birleşen dava, belirtilen sebeple açıldığı ve zaten asıl davada yükleniciler

kooperatif ve şirket, davalı olarak yer aldığından, birleşen davada tekrar bunlar hakkında dava açılması karşısında, mahkemece, HMK'nun 114/1. maddesi gereğince derdestlik hususunun düşünülmemesi hatalı olmuştur.

Diğer yandan, sözleşmede arsa sahibi olarak yer alan...'ın dosya kapsamındaki belgelerden ölüp ölmediği, öldüyse mirasçılarının kimler olduğu tam olarak anlaşılamamaktadır. Bu durumda, mahkemece, adı geçen arsa sahibinin durumunun araştırılarak, taraf teşkilinin tam olarak yerine getirilip getirilmediği değerlendirilmelidir.

Açıklanan nedenlerle, kararın bozulması gerekmiştir.

Diğer yandan, sözleşmede arsa sahibi olarak yer alan...'ın dosya kapsamındaki belgelerden ölüp ölmediği, öldüyse mirasçılarının kimler olduğu tam olarak anlaşılamamaktadır. Bu durumda, mahkemece, adı geçen arsa sahibinin durumunun araştırılarak, taraf teşkilinin tam olarak yerine getirilip getirilmediği değerlendirilmelidir.

Açıklanan nedenlerle, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar kooperatif ve şirket vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadelerine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20149, Karar No: 2021/8296, Tarih: 11.10.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/20149 E.  ,  2021/8296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamında temin edilen nüfus kaydına göre Gölyaka Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.01.2015 kesinleşme tarihli ve 2002/236 Esas, 2002/238 Karar sayılı ilamı ile mağdureye vasi tayin edilen ...’un, baroca tayin edilen vekil tarafından temyiz edilen hükümle ilgili kapatılan Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 14.12.2020 tarihli tevdi kararına istinaden vekilin temyizine muvafakati olup olmadığına dair beyanda bulunmak üzere yapılan ihtar şerhli gerekçeli karar tebliğine rağmen söz konusu kararı temyiz etmemesi karşısında, vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Mağdureyle ilgili olarak Düzce Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 10.05.2013 günlü raporda "Kişiye yapılan psikometrik testte sadece sözel testlere yanıt verebildiği, diğer testleri yanıtlayamadığı, sözel becerisinin IQ 57 düzeyinde olduğu, olayın gelişimi dikkate alındığında iddia edilen cinsel eylemde beden ve ruh bakımından kendisini savunabileceği, ahlaki anlam ve sonuçlarını algılayabileceği’ yönünde görüş bildirilmesine rağmen Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından hazırlanan 17.12.2013 tarihli raporda mağdurenin yaşadığı iddia edilen eylemi bir cinsel şiddet olarak algılayamadığı, saptanan zeka geriliğinin cinsel saldırı eyleminin hukuksal anlam ve sonuçlarını kavrayıp değerlendirmesinde ve eyleme ruhsal yönden mukavemet edebilmesinde önemli ölçüde yetersizlik oluşturduğu, dolayısıyla kendisine yapılan fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama hususunda telkin, yönlendirme, baskı ve şiddet koşullarında bağımsız karar veremeyeceğinin ifade edilmesi karşısında, mevcut raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için mağdurenin dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevkiyle suç tarihi itibarıyla herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, şayet varsa bundan dolayı maruz kaldığı fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği, fiile karşı beden veya ruh bakımından mukavemete muktedir olup olmadığı, mevcut rahatsızlığının hekim olmayanlar ile kendisini tanıyanlar veya çevresinde yaşayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususlarında yeniden rapor aldırıldıktan sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6275, Karar No: 2013/12740, Tarih: 03.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/6275 E.  ,  2013/12740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davaya konu vakıfların (.... Bey.....Bey ... Köyü ve .... Bey İbni .... Bey .... Köyü);

-Mülhak olup olmadıkları, mülhak ise mütevellilerinin bulunup bulunmadığı veya emaneten yönetilip yönetilmedikleri, mütevellileri varsa açık adres ve kimliklerinin,

-Bu vakıflara ait vakfiyelerin onaylı birer örneğinin,

-Bu vakıflardan galle alan evlat listesi ve dayanaklarının,

-1959 numaralı defterin 124 sahife 66. sırasında kayıtlı ...'da kurulu.... Bey ...... ..... Bey Vakfı ile 1768 numaralı defterin 163 sahife 38 sırasında kayıtlı ...'da kurulu 1058 tarihli .... Bey İbni .... Bey Vakfı'nın ayrı birer vakıf veya zeyl vakfiye olup olmadıkları konusunda ayrıntılı açıklamanın,

Vakıflar Genel Müdürlüğünden,

2-Davacı tarafın açıklamalarına da başvurulmak suretiyle bilirkişi .....'ın raporuna ekli olarak sunulan tablodaki vakıf evlatlarının (.... oğulları ...., ......, ..... ve ....., ...... oğulları ...., .... ve Ceddi, ..... oğulları .... ve .....) sağ olup olmadıklarına dair açıklamalı nüfus kayıt örneklerinin ilgili nüfus müdürlüğünden,

Getirtilip bu dosya içerisine konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3413, Karar No: 2011/6989, Tarih: 09.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/3413 E.  ,  2011/6989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, nüfus kaydında boş olarak gözüken doğum yerinin "Viranşehir" yazılması suretiyle düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Doğum yerinin düzeltilmesi için açılan davanın reddedilmesine rağmen gerekçeli kararın hüküm fıkrasının başında "davanın kabulüne" yazılması doğru değil ise de, bu hususun maddi hata kapsamında kaldığı dikkate alınarak yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının başındaki "1-Davanın KABULÜ ile" ibaresinin metinden çıkartılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 09.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14656, Karar No: 2013/11059, Tarih: 12.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/14656 E.  ,  2013/11059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde HİAP operatörü olarak çalışan davacının haksız olarak işten çıkartma tehdidi ile görevinden alınıp vasıfsız işçi olarak görevine devam ettirildiğini, ancak müvekkiline hiç bilmediği, eğitimini almadığı, tehlikeli işlerin verildiğini, sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacıya baskı yapılmadığını, çalışma düzeninin bozulmasına neden olduğundan görev değişikliği yapıldığını, davacının iş sözleşmesinin uyarılara rağmen görevlerini yapmaması nedeni ile 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II.h maddesi uyarınca haklı olarak feshedildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının Hiap operatörü olarak işe başladığı, işyerindeki olumsuzlukları nedeniyle görev yerinin değiştirildiği, 4857 sayılı yasanın 22. maddesinde "işveren iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzer kaynaklar yada işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı değişikliği ancak işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun yapılmayan ve işçi tarafından altı iş günü içerisinde kabul edilmeyen değişiklik işçiyi bağlamaz. İşçi değişikliği kabul etmez ise işveren değişikliğin geçerli nedene dayandığını, yada geçerli nedenin bulunduğunu bildirerek iş akdini feshedebilir, hükmü ve davacının işyerindeki olumsuz davranışları da dikkate alındığında feshin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması bu yöndedir.İşçi fesihte sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli olmadığı iddiasında bulunacaktır. İspat yükü ise işverendedir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi durumunda, bu iddiasını ispatla yükümlüdür(m. 20/f.2). İşçinin feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi ve bunu ispatlaması, işverenin geçerli fesihle ispat yükünü ortadan kaldırmaz. Ayrıca davacı işçinin feshin başka bir nedene dayandığını iddia etmesi çelişki olmayacağı gibi bu nedeni ispatlayamaması, feshin geçerli nedene dayandığı anlamına gelmez.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 22. maddesi uyarınca “İşveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21 inci madde hükümlerine göre dava açabilir”. Getirilen bu düzenleme ile işçinin iş şartlarında esaslı değişikliği kabul etmemesi halinde işveren ya bu değişikliği yapmamak ya da iş akdini feshetmek zorunda kalmaktadır. Böylece işçi sadece kıdem tazminatı değil, sözleşmenin işveren feshine bağlanan bütün haklarını isteyebilmekte, iş güvencesi hükümlerinden yararlanma koşulları varsa feshin geçersizliğini ve işyerine iadeyi talep edebilme olanağını elde etmektedir. İşverenin iş akdinde esaslı bir değişiklik yapmak istediği durumlarda işçinin feshe zorlanması yerine sözleşmeyi fesih riski işverene yüklenmektedir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçi kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarına dayanan fesih, herşeyden önce, iş sözleşmesinin işçi tarafından ihlal edilmesini şart koşmaktadır. Bu itibarla, önce işçiye somut olarak hangi sözleşmesel yükümlülüğün yüklendiği belirlendiği, daha sonra işçinin, hangi davranışı ile somut sözleşme yükümlülüğünü ihlal ettiğinin eksiksiz olarak tespit edilmesi gerekir. Şüphesiz, işçinin iş sözleşmesinin ihlali işverene derhal feshetme hakkını verecek ağırlıkta olmadığı da bu bağlamda incelenmelidir. Daha sonra ise, işçinin isteseydi yükümlülüğünü somut olarak ihlal etmekten kaçınabilip kaçınamayacağının belirlenmesi gerekir. İşçinin somut olarak tespit edilmiş sözleşme ihlali nedeniyle işverenin işletmesel menfaatlerinin zarar görmüş olması şarttır.

İşçinin yükümlülüklerinin kapsamı bireysel ve toplu iş sözleşmesi ile yasal düzenlemelerde belirlenmiştir. İşçinin kusurlu olarak (kasden veya ihmalle) sebebiyet verdiği sözleşme ihlalleri, sözleşmenin feshi açısından önem kazanır. Geçerli fesih sebebinden bahsedilebilmesi için, işçinin sözleşmesel yükümlülüklerini mutlaka kasıtlı ihlal etmesi şart değildir. Göstermesi gereken özen yükümlülüğünün ihlal edilerek ihmali davranış ile ihlali yeterlidir. Buna karşılık, işçinin kusuruna dayanmayan davranışları, kural olarak işverene işçinin davranışlarına dayanarak sözleşmeyi feshetme hakkı vermez. Kusurun derecesi, iş sözleşmesinin feshinden sonra iş ilişkisinin arzedebileceği olumsuzluklara ilişkin yapılan tahminî teşhislerde ve menfaatlerin tartılıp dengelenmesinde rol oynayacaktır.

İşçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

İşçinin iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini kusurlu olarak ihlal ettiğini işveren ispat etmekle yükümlüdür.

Yan yükümlere itaat borcu, günümüzde dürüstlük kuralından çıkarılmaktadır. Buna göre, iş görme edimi dürüstlük kuralının gerektirdiği şekilde ifa edilmelidir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesih sebebi, işçinin kusurlu bir davranışını şart koşar.

İşçinin iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini kusurlu olarak ihlal ettiğini işveren ispat etmekle yükümlüdür.

Yan yükümlere itaat borcu, günümüzde dürüstlük kuralından çıkarılmaktadır. Buna göre, iş görme edimi dürüstlük kuralının gerektirdiği şekilde ifa edilmelidir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesih sebebi, işçinin kusurlu bir davranışını şart koşar.

4857 sayılı İş Kanununun 25 II- ( h) bendinde, işçinin hatırlatıldığı halde görevlerini yapmamakta ısrar etmesi durumunda işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu hükme bağlanmıştır.

İş görme edimi, işçi tarafından işverenin verdiği talimatlara uygun olarak yerine getirilmelidir. Bu noktada işverenin hatırlatmasının ardında sadece bir kez görevi yapmama yeterli sayılmamalıdır. İşçinin görevi yapmama eylemi hatırlatmanın ardından da devamlılık arz etmelidir. Devamlılık gösteren görevi yapmama haklı neden kabul edilmeli, ancak devamlılık göstermeyen görevi yapmama, işyerinde olumsuzluklara yol açmış ise, iş sözleşmesinin feshi geçerli neden sayılmalıdır

Dosya içeriğine göre, davacı işçi daha önce ... ... Müdürlüğünde Hiap operatörü olarak çalışmaktayken, çalıştığı bölümde çalışan bir başka işçi ile aralarında geçimsizlik olması nedeniyle davacının bölümü ve konumu değiştirilerek davacıdan ot biçme makinesini kullanması istenmiştir. Davacı bu görevi kabul etmemezlik yapmamıştır. Sadece kendisine bu makineyi kullanması konusunda eğitim verilmesini istemiştir. İşverenin eğitimin ... isimli şahsın vereceğini söylemesi üzerine o şahsın bu makineyi kullanma belgesinin olup olmadığını ve bu makineyi kullanmakta uzman olup olmadığını sormuş, uzman olmadığı ve sertifikası olmadığı cevabını alınca da kendisinden eğitim almayı reddetmiştir.

Gerçekten işverenin davacıya verdiği görev gereği kullanması gereken makinenin o günlerde bir başka vatandaşın usulüne uygun kullanmaması nedeniyle kaza yaptığı da dikkate alındığında, uzman bir kişi tarafından eğitiminin de verilmesi gerekeceği açıktır. 28/08/2012 tarihli fesih bildiriminde belirtilen tarihlerde davacı hakkında ot biçme makinesini kullanmadığı gerekçesiyle tutanaklar tutulmuş ve feshe konu edilmiştir. Böyle olunca davacının uzmanı tarafından eğitimi verilmeyen bir makineyi kullanmak istememesi gayet normaldir. Bu makineyi kullanmayı kabul etmediği gerekçesiyle yapılan fesih geçerli nedene dayanmadığından davanın kabulüne karar verilmek gerekirken reddi isabetsizdir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi ve fesih nedeni göz önüne alınarak işçinin dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,