muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8771, Karar No: 2015/11467, Tarih: 29.09.2015

Davalılar vekili, müvekkillerinin bankaya borçlarının 93.599,65-TL değil, sadece 22.578,37-TL olduğunu, zira davacının ödemeleri düşmediğini, borçlarına karşılık bankaya 9 adet çek karşılığı toplam 130.035-TL ve 6 adet çek karşılığı 18.483,36-TL olmak üzere iki kalem halinde çekler verildiğini, bu çeklerin tahsili ve diğer ödemeler sonrasında bakiye borcun 22.528,37-TL kalmış olduğunu beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, bilirkişi incelemelerinde genel kredi sözleşmesinden dolayı davacının ticari artı para kredisi, ticari/iskonto kredi borcu ve ticari/rotatif kredi borcu yönünden ve ayrıca gayrinakdi çek kredisi yönünden alacaklı olduğunun tespit edildiği, bilirkişilerin hesaplamalarda icra takibi sırasında ve takipten sonra yapılan kısmi ödemeler nedeni ile farklı hesaplamalar yaptıkları anlaşılmış ise de, alacağın icra takibine konulduğu tarih itibariyle davacının ticari para kredisi yönünden 14.036,04TL asıl alacak ve ferileri toplamı olmak üzere 14.922,94TL, ticari iskonto kredi borcu yönünden 130.835,00 TL asıl alacak ve ferileri toplamı 134.483,47TL, ticari rotatif kredi borcu yönünden 461,82TL asıl alacak ve ferileri toplamı 527,76TL alacağının bulunduğu, davacının ayrıca 40 çek yaprağı yönünden gayrinakdi çek kredisi bakımından 40.000TL çek bedelinin depo edilmesi yönünden de alacağının hesaplandığı, bu durumda toplam icra takibine konu olan alacağın takip tarihi itibariyle 189.934,17 TL olarak hesaplandığı, davalıların takip açıldıktan sonra kısmi ödemeler yaptıkları ve bu ödemelerin dosyadaki belgelerle 122.531,78 TL olarak görüldüğü, davadan sonra da kısmi ödemeler yapıldığı, kefalet miktarının 1.000.000 TL olduğu, bu durumda davacının davasında haklı olduğu gerekçeleriyle, davanın kısmen kabulü ile, davalıların ...İcra Müdürlüğü' nün 2012/4953 sayılı dosyasındaki takibe yaptıkları itirazın kısmen iptali ile, takibin takip tarihi itibariyle ticari artı para kredisi yönünden 14.036,04TL asıl alacak ve ferileri toplamı 14.922,94TL, ticari/iskonto kredi borcu yönünden 130.835,00TL asıl alacak ve ferileri toplamı 134.483,47TL, ticari/rotatif kredi borcu yönünden 461,82TL asıl alacak ve ferileri toplamı 527,76TL ve gayrinakdi çek kredisi yönünden 40.000-TL çek bedelinin depo edilmesi noktasında toplam 189.934,17TL üzerinden takip tarihinden itibaren yıllık temerrüt faizi ile birlikte devamına, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, takip açıldıktan sonra yapılan ödemelerin dosyanın kesin infaz sırasında dikkate alınmasına (dosyadaki belgelerde 122.531,78-TL görülmektedir), alacağın likit olması nedeni ile davacının dava dilekçesinde belirttiği rakam 93.599,65-TL olan ödenmemiş asıl alacağın %20' si oranında icra inkar tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davalıların dava konusu genel kredi sözleşmesinde kefil olarak imzaları bulunmaktadır. Davacı bankanın kefillerden çek depo bedeli talebinde bulunabilmesi için taraflar arasında düzenlenen sözleşmede bu konuda kefiller için açık hüküm bulunması gerekir. Ancak, dava konusu sözleşmede davacı bankanın kefillerden çek depo bedelini talep edebileceğine dair açık hüküm bulunmadığı görülmüştür. Bu nedenle davalı kefillerin çek depo bedelinden sorumlu tutulmaları doğru olmamıştır.

2- İtirazın iptali davalarında icra takibinden sonra, ancak henüz dava açılmadan önce dosya borcuna mahsuben yapılan ödemeler bakımından dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığı, dava tarihinden sonraki ödemelerin ise infazda icra müdürlüğü tarafından dikkate alınması gerektiği Yargıtay'ın istikrarlı uygulaması ile kabul edilmektedir. Somut olayda, dosya kapsamından ve alınan raporların içeriğinden davalıların takipten sonra, davadan önce birtakım ödemeleri olduğu gibi, yine davadan sonra da ödemeleri olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacının takipten sonra, davadan önce yapılan ödemeler bakımından itirazın iptali davası açmasında hukuki yararının bulunmadığı, hukuki yararın dava şartlarından olduğu ve mahkemece re'sen gözetilmesi gerektiği ve bunun yanısıra dava tarihinden sonra yapılan ödemelerin ise ayrıca hesaplanarak infazda icra müdürlüğü tarafından nazara alınması gerektiği dikkate alınmadan, bu yönleri gözardı eden bilirkişi raporunun hükme esas alınması ve davadan önceki ve sonraki yapılan tüm ödemelerin ayrım yapılmaksızın infazda nazara alınması şeklinde gerekçe oluşturularak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi, yine, mahkemece ilk rapordan sonra yeni bir bilirkişiden rapor aldırıldığında, artık önceki rapora dönülerek karar verilemeyeceği gözetilmeksizin yetersiz bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması da isabetsizdir. Mahkemece yapılacak iş, konusunda uzman üç kişilik bilirkişi heyetinden, açıklanan hususlar da dikkate alınarak, yeni bir rapor alınıp, davacı yanın takip tarihi itibarıyla alacak miktarının saptanması, takipten sonra, davadan önce yapılan ödemelerin ve ayrıca davadan sonra yapılan ödemelerin ayrı ayrı saptanılarak açıklanan hususlar da gözetilerek bir karar verilmesinden ibarettir.

3- Kabule göre de, davacı ... A.Ş. tarafından, sadece nakit alacakların temlik edildiği gözetilmeksizin, mahkemece temlik edilen nakdi alacak ve temlik edilmeyen gayrinakdi alacaklar yönünden, alacaklıları bakımından ayrı ayrı hüküm kurulmaması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1), (2) ve (3) nolu bentlerde belirtilen sebeplerle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/741, Karar No: 2012/8913, Tarih: 25.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/741 E.  ,  2012/8913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/09/2011 tarih ve 2010/647-2011/406 sayılı kararın duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25/05/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden tahsil ettiği halde geri ödemediği paranın tahsili için Almanya Cumhuriyeti Mahkemesi nezdinde açılan davanın kabul edildiğini ve bu kararın kesinleştiğini ileri sürerek, anılan yabancı mahkeme kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, yurt dışında davacıdan parayı tahsil edin şirket ile davalı şirketin farklı olduğu, aralarında illiyet bağının tespit edilemediği, davacının soyut iddiaları kabul edilerek davalı şirket aleyhine tazminata hükmedilmiş olmasının da Türk kamu düzenine aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere mahkemece, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının kamu düzenine aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere mahkemece, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının kamu düzenine aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa, yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 SK.’nun 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir. Kanunda kamu düzeni kavramının zamana ve yere göre değişebilen niteliği gereği bir tanımlama yapılmaktan kaçınılmış ve konunun hakimin takdirine bırakılması tercih edilmiş, ancak kamu düzenine aykırılığın “açıkça” olmasının aranmasıyla bu konuda takdir hakkı bulunan hakime bir sınırlama getirilmek istenmiştir. Bu düzenleme, Türk tenfiz hukukunda, kamu düzeni kavramının izin verdiği ölçüde, yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi lehine bir eğilimin bulunduğunu göstermektedir. Doktrinde de bu konuda hakime yardımcı olması bakımından bazı kriterler verilmiştir. Buna göre örneğin Türk tenfiz hakimi “kural olarak” yabancı mahkeme kararının doğruluğunu inceleyemez (revision au fond yasağı). Zira aksinin kabulü, aynı davanın Türk mahkemesinde tekrar görülmesi ve yeni bir Türk mahkemesi kararının ortaya çıkması sonucunu doğurur. Ancak örneğin Türk hukukunun vazgeçilmez kabul ettiği temel prensiplerini ihlal eden veya milletlerarası alanda geçerli olan ortak ilkelere aykırı bulunan yabancı mahkeme kararları tenfiz edilemez. Tenfiz hakimi takdir hakkını kullanırken, her somut olayın kendine mahsus özelliklerini de dikkate almalıdır.

O halde dava konusu uyuşmazlık yönünden de somut olayın özelliklerine göre bir inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır. Burada ilk olarak yabancı mahkemece davalının savunma hakkının ihlal edilip edilmediğinin incelenmesi gereklidir. Somut olayda yabancı mahkemece, dava dilekçesi ve ekleri davalıya 1965 tarihli Hukukî ve Ticarî Konularda Adlî ve Gayrı Adlî Belgelerin Yabancı Memleketlerde Tebliğine Dair Lahey Sözleşmesi’ne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalının davaya karşı savunma yapmak isteğini göstermemesi nedeniyle, Alman Usul Yasası’nın 331/3. ve 276. maddeleri uyarınca, davacının talebi üzerine, sözlü yargılama yapılmaksızın “gıyabi karar” verilmiştir. Buraya kadar olan gelişmelerin Türk kamu düzenine aykırı veya davalının savunma hakkını kısıtlar nitelikte olmadığı, benzer olaylarda Yargıtay dairelerince verilen kararlarla da benimsenmiştir (Yargıtay 13. HD. 01.10.1992 gün ve 5764 E.-7352 K., Yargıtay 11. HD. 06.07.2010 gün ve 2008/12797 E.- 2010/7992 K.). Zira “kural olarak” her mahkeme kendi usul hükümlerini uygular ve yabancı mahkemenin uyguladığı usulün Türk usul hukukundan farklı olması, Türk kamu düzeninin müdahalesi için tek başına yeterli sebep oluşturmaz. Aynı ilkeler yabancı mahkemece uygulanan ispat hukuku açısından da geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta incelenmesi gereken diğer bir konu da, benzer olaylarda Türkiye’de açılan davaların, TTK.’nun 329/1. ve 405/2. maddelerinde düzenlenen, anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyecekleri ve pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri ilkeleri gereği reddedilmesine rağmen, aynı şartlardaki ortaklarca yabancı mahkemelerde açılan davaların kabul edilmesinin ve alınan farklı yöndeki bu yabancı mahkeme kararlarının Türkiye’de tenfizinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağıdır. Nitekim mahkemece bu durum, T.C. Anayasası’nın kanun önünde eşitlik ilkesine ve kamu düzenine aykırı kabul edilmiştir.

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK.’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır. Somut uyuşmazlık yönünden asıl incelenmesi gereken husus, tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı noktasıdır. Burada ilk olarak tanıma ve tenfiz hukukundaki kamu düzenine aykırılık kavramının, iç hukuktaki emredici kurallara aykırılık kavramından daha dar ve sınırlı bir anlama sahip olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Dolayısıyla kamu düzeni gerekçesiyle yabancı mahkeme kararının tenfizine istisnaen müdahale edilmelidir. Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan revision au fond yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez. Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi Alman hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre taraf vekillerinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazları dışında kalan itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 25/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4234, Karar No: 2013/3896, Tarih: 04.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4234 E.  ,  2013/3896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.12.2011 tarih ve 2007/211-2011/569 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ortaklarından olan davalının, bu ortaklığının sürmekte olmasına rağmen aynı yerde aynı iş kolunda faaliyet gösteren "... San. Tic. Ltd. Şti'ni" kurup haksız rekabette bulunduğunu, şirket sırlarını bu şirkete aktardığını, hatta davalının bu haksız rekabeti nedeniyle ayrıca tazminat taleplerini de içeren dava açtıklarını ve davanın derdest olduğunu ileri sürerek, davalının şirketi zarara uğratan bu faaliyetleri nedeniyle, ...'nın 551. maddesi gereğince ortaklıktan çıkarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin şirketin diğer ortakları tarafından çalıştığı davacı şirket imalathanesinden çıkarılıp uzaklaştırıldığını, ondan sonra aynı iş kolunda bir başka şirket kurmuş olmakla birlikte, şirket sırlarını bu şirkete aktarmasının ve haksız rekabet etmesinin söz konusu olamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı şirket ortağı olan davalının, bu ortaklığının devam etmesine rağmen aynı iş kolunda faaliyet gösteren bir şirket kurması haksız rekabet olarak kabul edilemeyeceğinden, bunun dışında davalının haksız rekabet olarak nitelendirilebilecek herhangi bir davranışının ve şirket teknik bilgi ve sırlarını kurduğu şirkete aktardığının kanıtlanamadığı, dolayısıyla ...'nın 551/.... maddesindeki muhik sebeplerden söz edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

24,30 H

...,... PH

03,... BK

04.03.2013 / YA
Yargıtay — Esas No: 2010/4922, Karar No: 2010/7583, Tarih: 18.10.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/4922 E.  ,  2010/7583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun ruh ve beden sağlığı bozulacak şekilde nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...’nin bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkümiyetine dair; Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.11.2009 gün ve 2009/326 Esas, 2009/370 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından duruşmalı olarak istenilmiş ve re'sen de temyize tabi olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle 06.10.2010 Çarşamba saat 13.30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanığın müdafiinin gelmediği, anlaşılmakla Yargıtay C.Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Mağdure hakkında Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7 ve 23. maddeleri gereği usulüne uygun teşekkül etmeyen İhtisas Kurulunun düzenlediği rapora dayanılarak ruh ve beden sağlığının bozulduğu kabul edilmişse de tayin edilen ceza miktarına göre TCK.nun 103/6. maddesi uygulanmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tabi hükmün ONANMASINA, 18.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2639, Karar No: 2023/10132, Tarih: 02.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2639 E.  ,  2023/10132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/318 Esas, 2021/507 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucu, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Konya ili, Ilgın ilçesi, ... Mahallesi 594 ada 8 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar süresinde cevap dilekçesi vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 01.03.2016 tarihli ve 2015/212 Esas, 2016/249 Karar sayılı kararı ile kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı tarafa derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline ve yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 01.03.2016 tarihli ve 2015/212 Esas, 2016/249 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 01.03.2016 tarihli ve 2015/212 Esas, 2016/249 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; hükme esas bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazın imar parseli olduğu belirtildiği halde düzenleme ortaklık payı konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, il ve ilçe merkezlerine olan mesafesi ve çevrelerinin gelişmişlik durumları ve dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında emsal incelemesi uygun olmadığı gibi, bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazın, satışına ilişkin akit tabloları Tapu Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın 2014 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibarıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibarıyla fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı yararına vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, raporlara itirazlarının gözetilmediğini, bozma ilamının dikkate alınmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.