muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14050, Karar No: 2013/19805, Tarih: 23.12.2013

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa'nın 38 ve TCK'nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Özelleştirme İdaresi Başkanlığınca Dairemize gönderilen 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı cevabi yazıda belirtildiği üzere Sakarya Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin 11.02.2009 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği, 15.07.2009 olan suç tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan 29.06.2009, 30.06.2009, 07.07.2009 ve 14.07.2009 tarihli mühürleme işlemlerine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13359, Karar No: 2013/16413, Tarih: 26.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13359 E.  ,  2013/16413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı tarafın temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın dosyaya konulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, kavun ve enginarın kuru şartlarda 2012 yılı itibariyle, dekar başına ortalama verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/272, Karar No: 2015/85, Tarih: 13.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/272 E.  ,  2015/85 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23580, Karar No: 2014/11060, Tarih: 28.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/23580 E.  ,  2014/11060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/174403

MAHKEMESİ : Kartal 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2012

NUMARASI : 2010/533 (E) ve 2012/105 (K)

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yakınana ait işyerinde meydana gelen kilit ve cam kırmak suretiyle hırsızlık yapılması olayında, işyerindeki çekmece üzerinden elde edilen kan lekesi ile suça sürüklenen çocuktan alınan kan örneğinin analizi sonucunda verilen 10/06/2010 tarihli kriminal polis laboratuvarı raporunda, suça sürüklenen çocuğun genotip özellikleri ile uyumlu olduğunun belirtilmesi, karşısında, söz konusu raporun atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğine dair yeterli bir dayanak ve kanıt oluşturacağı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğinin sabit olmaması biçimindeki gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1526, Karar No: 2014/7075, Tarih: 20.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/1526 E.  ,  2014/7075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/353281

MAHKEMESİ : Antalya 4. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2013

NUMARASI : 2013/68 (E) ve 2013/523 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz ve Adli Tıp Kurumu raporlarına göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde mevcut bulunan dairesel yapıdaki gaz ayırıcı parçasının delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun, küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının silahın orjinal haline göre değişiklik yapılıp yapılmadığının tespit olunamadığının belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde tekrar Adli Tıp kurumuna gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak sapta- narak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. mad- desi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32678, Karar No: 2012/4303, Tarih: 10.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/32678 E.  ,  2012/4303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 54/1. maddesi gereğince yargılamaya konu eylemde kullanıldığı iddia edilen ve müsaderesi istenilen Bulancak Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2008/130 sırasına kayıtlı ağaç sopanın müsaderesine ilişkin mahkemece hüküm kurulmaması, emanete kayıtlı ağaç sopanın zamanaşımı süresince müsaderesi mümkün olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 58/7. maddesi gereğince, mahkumiyet kararında hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetim serbestlik tedbiri uygulanacağı belirtilir hükmünde yer alan "cezanın infazından sonra" ibaresinin mahkeme hükmünde yazılmaksızın sadece "..ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" denilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm kısmının 2. bendinin 7. paragrafının 2. satırında yer alan "...ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" dair ifadenin önüne "cezanın infazından sonra" ibaresinin eklenmesi, suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18600, Karar No: 2018/6936, Tarih: 29.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/18600 E.  ,  2018/6936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından vekalet ücreti yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, maddi, manevi tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

2-Davacı-karşı davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı-karşı davalı kadının boşanma davasının kabulüne, davalı-karşı davacı erkeğin boşanma davasının reddine karar verildiği ve her bir dava için ayrı ayrı davacı-karşı davalı kadın yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği halde tek vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1/b ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışıda kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l/a bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.05.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/3312, Karar No: 2015/5732, Tarih: 11.03.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/3312 E.  ,  2015/5732 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Takibin taliki veya iptali

İnceleme konusu karar ilamsız takipten kaynaklanan şikayet üzerine verilmiş olup, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (12.) Hukuk Dairesine ait olması nedeniyle Darimiz'in 2014/15987-15960 Esas ve Karar sayılı 15.09.2015 tarihli ilamı ile görevsizlik kararı verilmiş ise de, anılan Dairece uyuşmazlık hakkında görevsizlik kararı verilmek suretiyle dava dosyası Dairemiz'e gönderilmiş bulunduğundan, hükme yöneltilen temyiz itirazlarını inceleyecek Dairenin Başkanlar Kurulu'nca belirlenmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 11.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/924, Karar No: 2022/9532, Tarih: 21.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/924 E.  ,  2022/9532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... Mahkemesi

Dava, 01.04.2005'ten itibaren ölüm aylığına hak kazandığının tespiti ve ödenmeyen aylıkların yasal faiziyle tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2097, Karar No: 2025/11, Tarih: 13.01.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/2097 E.  ,  2025/11 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/569 E., 2023/314 K.

DAVA TARİHİ : 03.05.2007

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul-Kısmen Ret

1-İlk Derece Mahkemesince; davalı şirketin fabrikasında kullanılan suyun, davacının işlettiği kanala akıtması suretiyle kanalın kirlenmesinden doğan maddi zararın tazmini istemli davada, tarafların sıfatları nedeniyle 3533 sayılı Yasanın 1-4. maddesi gereğince davaya hakem sıfatıyla en kıdemli Asliye Hukuk Hakimince bakılması gerektiğinden dava dilekçesinin görev yönünden reddine, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

2-Malatya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (hakem sıfatıyla) 23.02.2010 tarihli, 2007/427 Esas, 2010/55 Karar sayılı kararı ile davalının kanalın kirlenmesine sebebiyet verdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 8.445,16 TL'nin tespit tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

3-İlk Derece Mahkemesince verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 15.04.2013 tarih ve 2012/4686 Esas, 2013/6919 Karar sayılı ilamı ile davanın genel mahkeme sıfatıyla bakılıp sonuçlandırılması gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle hakem sıfatıyla işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4-İlk Derece Mahkemesince bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda Malatya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 12.09.2013 tarih ve 2013/346 Esas, 2013/430 Karar sayılı kararında taraflar arasındaki uyuşmazlığın hakem sıfatıyla bakılıp sonuçlandırılması gerektiğinden bahisle kararda direnilmesine, davanın kısmen kabul ve kısmen reddi ile 8.445,16 TL'nin tespit tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı yandan tahsili ile davacı yana ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

5-İlk Derece Mahkemesince verilen direnme kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.06.2022 tarih, 2021/4-301 Esas, 2022/973 Karar sayılı ilamı ile iktisadi devlet teşekkülü niteliğinde olan ve özel hukuk hükümlerine tabi bulunan davalı aleyhine açılan davanın 3533 sayılı Yasa kapsamında hakem sıfatıyla görülmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire Bozma kararında gösterilen gerekçelerle 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen geçici 3. madde atfıyla uygulanan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince bozulmasına karar verilmiştir.

6-İlk Derece Mahkemesince, verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda Malatya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 29.09.2022 tarih, 2022/412 Esas, 2022/445 Karar sayılı kararı ile davanın açıldığı mahkemece davanın görülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

6-İlk Derece Mahkemesince, verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda Malatya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 29.09.2022 tarih, 2022/412 Esas, 2022/445 Karar sayılı kararı ile davanın açıldığı mahkemece davanın görülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

7-Mahkemece verilen görevsizlik kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde; atıklara davalı yanın sebebiyet verdiği, delil tespiti sonrası davalı fabrika tarafından kanalların 1.364,5 m3'ünün temizliğinin yapıldığı, davacı birlik tarafından da kalan 934,20 m3 atığın kaldırıldığı, kalan atık maliyetinin 8.445,16 TL olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 8.445,16 TL atık temizleme bedelinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

8- Bu karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olduğu, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12573, Karar No: 2024/3213, Tarih: 18.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/12573 E.  ,  2024/3213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/608 Esas, 2022/629 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesinin 28.07.2022 Tarihli ve 2022/569 Esas, 2022/676 Karar Sayılı Kararı

Davalı şirketin merkezinin bulunduğu adresin Savaş Mahallesi, Ulucami Caddesi, Sani Kocabaş İşhanı, .../Hatay olduğu, işin yapıldığı yerin ise Suudi Arabistan olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İskenderun 1. İş Mahkemesinin 04.10.2022 Tarihli ve 2022/608 Esas, 2022/629 Karar Sayılı Kararı

Davacı vekilinin dava dilekçesinde davalı şirketinin adresinin İstanbul olarak bildirildiği, davacı hakkında işlemlerin İstanbul şubesi tarafından yürütüldüğü, davacı asilin Suudi Arabistan'da çalıştığı, davalı işverenlik aleyhinde açılmış olan davanın yetkili mahkemesinin İstanbul Anadolu İş Mahkemesi olduğu dava türünün kesin yetki sınırları içerisindeki davalardan olmamasına rağmen davanın yetkisizlik verilerek İskenderun İş Mahkemelerine gönderildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu (7036 sayılı Kanun) uyarınca işçi işveren ilişkisinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 7036 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

" İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir. ”

3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun " Yerleşim yeri" başlıklı 51 inci maddesi şöyledir:

"Tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça işlerinin yönetildiği yerdir."

4. 6100 sayılı Kanun'un “Şubeler ve tüzel kişilerle ilgili davalarda yetki” başlıklı 14 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.”

C. Değerlendirme

1. İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

“Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.”

C. Değerlendirme

1. İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

2. Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

3. 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde belirtilen yetki kuralı kamu düzenine ilişkin olup öngörülen yetkili mahkemelerden birini tercih hakkı işçiye aittir. Davacı işçinin kanuni yetkili mahkeme dışında başka bir yer mahkemesinde dava açması tercih hakkını ortadan kaldırmayacağı gibi bu seçim hakkının işverene geçmesi sonucunu da doğurmaz. Başka bir anlatımla seçimlik hak işçide olup, davacı işçinin beyanı doğrultusunda dosyanın yetkili iş mahkemesine gönderilmesi gerekir.

4. Dosya kapsamından, davalı şirketin şubesinin adresinin Ümraniye/İstanbul olduğu, bu adresin de İstanbul Anadolu İş Mahkemelerinin yargı alanında kaldığı, davacının seçimlik hakkını kullanarak yetkili olan davalının yerleşim yeri mahkemesinde dava açtığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.