muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/32190, Karar No: 2013/16481, Tarih: 17.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32190 E.  ,  2013/16481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 134/1, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, sanığın “...” olan ad ve soyadının, “...” şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, tedavisi için hastaneye kaldırılan ve tıbbi cihaza bağlanan katılanın annesine, hemşire olarak hizmet vermekte olan sanığın, hastasının bilincinin yerinde olmadığı anlarda, fotoğraflarını çekip, elinde bulundurduğu iddiasına konu olayda; 5237 sayılı TCK'nın 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun, aynı Kanunun 139/1. maddesi uyarınca soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olduğu, dosyada mevcut fotoğraflarda, katılanın başkalarının görmesini ve bilmesini istemeyeceği özel yaşam alanına ilişkin bir görüntü kaydedilmediği göz önüne alındığında, kişiye sıkı sıkıya bağlı olan şikayet hakkının, hasta yatağında fotoğrafları çekilerek özel hayatının gizliliği ihlal edilen katılanın annesine ait olduğu, UYAP kayıt sistemi üzerinden çıkartılarak dosyasına eklenen 07.06.2013 tarihli nüfus kayıt örneğinden katılanın annesinin 22.02.2008 tarihinde öldüğü ve ölümüyle kişilik haklarından olan özel hayata saygı hakkının sona erdiği tespit edilmiş olup, ölenin sağlığında kullanamadığı şikayet hakkının, ölümünden sonra katılan tarafından kullanılması mümkün olmadığından, 5237 sayılı TCK'nın 73/1, 139/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 73/1, 139/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/34240, Karar No: 2013/4397, Tarih: 27.02.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/34240 E.  ,  2013/4397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına nazaran, 1412 sayılı CMUK'un 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/2. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğa atılı hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev'i itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 66/2 maddelerine göre hesaplanan 4 yıllık asli zamanaşımının karar tarihi olan 21.11.2008 ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 27/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11905, Karar No: 2006/14838, Tarih: 10.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11905 E.  ,  2006/14838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 108 ada 108 parsel sayılı 1.481,35 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar ... ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır ... arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin ... otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan ... örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden ... içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın ... yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen ... fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı ... arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı ... arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi bir ziraat mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ... ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 ... ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 ... ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 10.11.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2544, Karar No: 2019/5723, Tarih: 17.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2544 E.  ,  2019/5723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkim’in takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde müştekinin çalıştığı marketten 80,00 TL değerindeki sıvı yağ çalması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14091, Karar No: 2014/16677, Tarih: 11.09.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/14091 E.  ,  2014/16677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 12/06/2014

Numarası : 2013/304-2014/510

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, iş sözleşmesinin herhangi bir haklı sebebe dayanmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alımasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı ve arakadaşlarının işi kendilerinin bıraktığını,davacının işverenden herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

Somut olayda; Mahkemece karar gerekçesinde, "... Dosya, davacının alacaklarının hesaplanması için hesap uzmanı hukukçu bilirkişiye tevdii edilmiş, bilirkişi tarafından sunulan 04/03/2014 tarihli rapor ve 02/05/2014 tarihli ek rapor ile; davacının 6.515,46-TL kıdem tazminatı, 2.445,05-TL ihbar tazminatı, 1.153,04-TL yıllık ücretli izin alacağı, 605,81-TL UBGT alacağı, 152,12-TL hafta tatili alacağı, 2.049,04-TL fazla mesai ücret alacağının belirlendiği anlaşılmış, dosya içeriğine uygun bulunan işbu rapor hükme esas alınmıştır. ..." paragrafına yer verilmiştir. Şu halde yıllık izin ücreti bakımından da bilirkişi raporuna itibar edildiği belirtilmiş iken hüküm kısmında yıllık izin ücretinin reddine karar verilerek çelişki meydana getirildiği gibi, yıllık izin ücretinin ne sebeple reddedildiği sebepleri belirtilmeyerek adı geçen alacak bakımından gerekçesiz hüküm kurulmuş olması hatalıdır.

3-Ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücreti alacakları ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanmalıdır.Davacının son ücreti belirlenmesine karşın, geçmiş dönem ücretleri tespit edilemiyorsa kabul gören son ücretin asgari ücrete oranlaması yapılarak geçmiş dönem ücretleri belirlenmeli ve alacak kalemleri hesaplanmalıdır.Dönem ücretleri anılan yöntemle belirlenmeksizin asgari ücret üzerinden ulusal bayram, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının hesaplanması hatalıdır.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 11.9.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5134, Karar No: 2019/4187, Tarih: 26.09.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/5134 E.  ,  2019/4187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 31/05/2018 gün ve 2018/2669-2018/4636 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili ile davalı ... tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’un 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, yerel mahkemece verilen 13/11/2013 tarihli maddi tazminatın reddine, manevi tazminatın kısmen kabulüne dair karar, davacı tarafın temyizi üzerine 31/05/2018 gün ve 2018/2669 esas, 2018/4636 karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Dairemizin 31/05/2018 gün ve 2018/2669 esas, 2018/4636 karar sayılı ilamıyla onama kararına karşı bu kez 01/08/2018 tarihli dilekçe ile yerel mahkemece verilen ilk kararı temyiz etmeyen davalı ...'nın karar düzeltme isteminde bulunduğu anlaşılmaktadır. Davalı ...'nın yerel mahkemece verilen ilk kararı temyiz etmediği, kararın bu davalı yönünden kesinleştiği, kesinleşen karara karşı da yürürlükteki HUMK'nun 440. maddesine göre karar düzeltme isteminde bulunulamayacağı anlaşıldığından davalı ...'nın karar düzeltme isteminin reddine karar verilmelidir.

2- Davacı ... vekilinin karar düzeltme talebinin incelenmesinde;

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenle davalı ...'nın karar düzeltme isteğinin REDDİNE, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan davacı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin (2) nolu bentte açıklanan nedenle REDDİNE ve aynı kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 2. ve 4/b-1. maddeleri gereğince takdiren 370,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine ve aşağıda yazılı ret karar harcının davacıya yükletilmesine 26/09/2019 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkilinin davalılar tarafından evine bırakacağız diye hile ile arabaya bindirilerek bir inşaat alanında bıçak ile ırzına geçildiğini, çantasının gasp edildiğini, ağır ceza mahkemesinde yapılan yargılama sonunda mahkum edildiklerini bildirerek her bir davalıdan 50.000,00'er TL maddi ve 200.000,00'er TL manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

KARŞI OY YAZISI

Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkilinin davalılar tarafından evine bırakacağız diye hile ile arabaya bindirilerek bir inşaat alanında bıçak ile ırzına geçildiğini, çantasının gasp edildiğini, ağır ceza mahkemesinde yapılan yargılama sonunda mahkum edildiklerini bildirerek her bir davalıdan 50.000,00'er TL maddi ve 200.000,00'er TL manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, davacının maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile her bir davalıdan 40.000,00'er TL manevi tazminatın tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; davacının temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Davacının ve davalılardan ...'nın karar düzeltme isteği üzerine dosya yeniden incelenmiştir.

Gerek Türk Borçlar Kanunu’nun 56. (818 sayılı BK 47. maddesi) ve gerekse 58. maddesi (818 sayılı BK 49. maddesi) hükümlerine göre, hakimin manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde taktir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Diğer yandan hakim manevi tazminatın miktarını tayin ederken saldırı teşkil eden eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik

durumlarını da dikkate almalıdır. Miktarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel hal ve şartların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde objektif olarak göstermelidir. Çünkü kanunun takdir hakkı verdiği hususlarda hakimin hak ve nesafetle hüküm vereceği MK.m.4’de belirtilmiştir. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayda; olay tarihi, olayın meydana geliş şekli ve vahameti ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat çok azdır. Davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere davacının bu yöne ilişkin karar düzeltme isteğinin kabulü ile yerel mahkeme kararının bozulması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun 2.bentteki davacının karar düzeltme isteğinin reddi düşüncesine katılmıyorum. 26/09/2019