muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2958, Karar No: 2019/1737, Tarih: 15.04.2019

Yerel mahkeme kararının bu gerekçe ile bozulması gerekirken onandığı, bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından davacının karar düzeltme talebinin kabulü uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme talebinin kabulü ile Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 27.11.2017 gün 2015/9873 Esas, 2017/3442 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak yerel mahkemece hükmünün davacı yararına BOZULMASINA, 1.480,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin ve karar düzeltme harçlarının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 136,00 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

15.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11532, Karar No: 2013/15384, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11532 E.  ,  2013/15384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

İrtifak hakkı tesis edilmek amacıyla yapılan kamulaştırma işleminde kamulaştırma bedeli, taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki ve irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değerleri arasındaki farktan ibarettir. Taşınmazın niteliği dikkate alınarak Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin 3. fıkrası hükmüne göre, taşınmazın tamamının bir bütün olarak değeri tespit edildikten sonra aynı maddenin son fıkrası uyarınca irtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oran ve tutarının gerekçeleri ile belirtilmesi gerekir. İrtifak hakkı tesisi nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oranı; taşınmazın cinsi, niteliği, kullanım şekli, irtifak hakkının özelliği ile kapladığı alanı ve istikameti gözönünde bulundurularak belirlenir.

Yargıtay uygulamalarında; taşınmazın niteliğine uygun kullanımını önemli ölçüde etkileyen özel bir durum söz konusu olmaması halinde, arazilerde irtifak nedeniyle olabilecek değer kaybının, irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin %35'ini aşmaması gerektiği kabul edilmektedir.

Dava konusu taşınmazın miktarı ve irtifak tesis edilen alan ile yer ve özelliği dikkate alındığında, taşınmazın niteliğine uygun kullanımını önemli ölçüde etkileyen özel bir durum da söz konusu olmadığı halde irtifak değer kaybının en fazla %17,41 oranında olması gerekirken %18 oranında kabul edilerek yüksek irtifak bedeline hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21486, Karar No: 2013/24085, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/21486 E.  ,  2013/24085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ... Mahallesi, 1276 Ada, 121 parsel sayılı numarada kayıtlı taşınmazın mesken olduğunun ve haczedilemeyeceğine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı tarafından 6183 sayılı Yasaya göre yapılan takipte, haline münasip evinin haczedildiği gerekçesi ile meskeniyet iddiasının kabulüne ve haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davaya konu taşınmazın, mesken olduğu, satış talep tarihindeki değerinin davacının Kuruma olan borcundan az olduğu, bu meskenin satılması halinde davacıya ailesi ile barınacağı başka bir ev alabilecek bedelin bırakılmasından sonra artan kısmın alacaklıya ödenmesinin mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 6183 sayılı Yasanın 70. maddesine göre, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İş mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Mahkemece, davacı ve birlikte yaşadığı kişiler üzerine kayıtlı taşınmaz bulunup bulunmadığı tapu sicil müdürlüğünden sorulması ve neticeye göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/29831, Karar No: 2010/10924, Tarih: 03.05.2010

12. Hukuk Dairesi 2009/29831 E., 2010/10924 K.

**12. Hukuk Dairesi 2009/29831 E., 2010/10924 K.**

**- YETKİYE VE FAİZE İTİRAZ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 68 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 16 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 50 ]

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının genel haciz yoluyla Kadıköy İcra Dairelerinde başlattığı takibe karşı borçlu, yasal süresinde icra dairesine Kadıköy İcra Dairelerinin yetkisine ve takipte istenen faize itiraz etmiştir.

Alacaklı tarafça borçlunun yetki itirazı kabul edilerek, dosya yetkili İstanbul İcra Dairesine gönderilmiş ve yetkili icra dairesince de borçluya yeniden ödeme emri tebliğ edilmiştir.

Kural olarak yetkili icra dairesine gelen icra dosyası ilk takip dosyasının devamıdır. Zira zamanaşımının hesabında ilk takip tarihi nazara alınacağı gibi, bundan başka anlaşılması gereken şey, alacaklının yetkisiz icra dairesindeki dava dilekçesi hükmünde olan takip talebi, buna bağlı olarak gönderilen ödeme emri, takip şekli değiştirilemez. Ne var ki, yetkisiz icra dairesindeki borçlunun kabulü dışındaki hiçbir takip işlemi yetkili icra dairesince geçerli sayılamaz. Bu nedenledir ki, yetkili icra dairesinde borçluya, takibin başlamasını sağlayan yeni bir ödeme emri tebliği zorunludur.

Nitekim somut olayda da gözlendiği gibi, yetkili icra dairesince borçluya ilk takip şekline uygun olarak örnek (7) ödeme emri tebliğ olunmuş, borçlu, yasal süresi içerisinde 03/08/2007 tarihinde icra dairesine itirazlarını bildirmiştir.

Alacaklının, itirazın kaldırılması için icra mahkemesine itirazın kendisine tebliğinden itibaren 6 aylık süre içinde başvurup başvurmadığı ve itirazın kaldırılması isteminin esasının incelenip incelenemeyeceği yukarıda belirtilen kurallar doğrultusunda yapılacak inceleme sonucunda belli olur.

Hal böyle olunca eksik incelemeye ve hatalı yoruma dayalı kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7523, Karar No: 2010/10179, Tarih: 05.07.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/7523 E.  ,  2010/10179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde bulunan İlçe Tarım Müdürlüğü veri listesinin incelenmesinden, dava konusu taşınmazın bulunduğu Gökceovacık Köyüne ait tahmini (lokal) verilerin getirtilmiş olduğu anlaşıldığından değerlendirmeye esas alınan zeytine ait dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatlarının ve üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde 2008 yılı veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9677, Karar No: 2011/12890, Tarih: 30.11.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/9677 E.  ,  2011/12890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 29.07.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Yasanın 322.maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25724, Karar No: 2022/7130, Tarih: 11.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/25724 E.  ,  2022/7130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 151/1, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, 08.05.2014 olan sorgu tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 11.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4192, Karar No: 2012/10174, Tarih: 03.12.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/4192 E.  ,  2012/10174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

3402 sayılı Kadastro Kanun'nun 22/a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında tapuda ... adına kayıtlı Tatlıca Köyü çalışma alanında bulunan eski 2140 parsel sayılı 2975 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 1163 ada 1 parsel numarasıyla ve 907.08 metrekare olarak tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın yüzölçümünün haklı bir nedene dayanılmaksızın eksiltildiği ve yenileme ile ihtiyaç olan yolların kaldırıldığı iddiasıyla ölçüm hatasının düzeltilmesi için dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 22/a maddesi gereğince yapılan düzeltmenin yasaya uygun bulunduğu kabul edilmek suretiyle karar verilmiş ise de; 22/a maddesince yapılan uygulama kadastrosunda husumet uygulama kadastrosu ile lehine sınırları değiştirilerek yüzölçümü artırılan komşu parsel maliklerine düşmektedir. Hal böyle olunca; somut olayda, Kadastro Müdürlüğüne husumet yöneltmek suretiyle açılan davada tüzel kişiliği bulunmayan Kadastro Müdürlüğüne husumet düşmeyeceğinden, davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerekirken davanın esastan reddine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 03.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29791, Karar No: 2013/6752, Tarih: 27.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/29791 E.  ,  2013/6752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin “3080 TL”ibaresinin çıkarılması ile yerine “3000 ve 80 TL” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 27.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/20631, Karar No: 2008/5703, Tarih: 14.04.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/20631 E.  ,  2008/5703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küre Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2007
Yargıtay — Esas No: 2022/9799, Karar No: 2023/2186, Tarih: 15.06.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/9799 E.  ,  2023/2186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında Dairemizce bozma kararı üzerine verilen hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2018 tarihli ve 2015/789 Esas, 2018/127 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 21.02.2019 tarihli ve 2018/2741 Esas, 2019/332 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci, üçüncü, yedinci, sekizinci fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliyesi Mahkemesi 10. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 17.02.2022 tarihli ve 2021/6519 Esas, 2022/1170 Karar sayılı kararı ile özetle "Dava konusu, III. derece arkeolojik sit alanı içerisindeki, korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli 156 ada 14 parsel nolu taşınmaza ilişkin, 18.03.2013 tarihli Müze Müdürlüğü uzmanlarınca düzenlenen rapor ile, dava konusu taşınmazın önceki maliklerinden ...’nın dilekçesine istinaden yapılan incelemede, sondaj çalışmalarının tamamlandığı, herhangi bir buluntuya rastlanmadığı, söz konusu parselde bulunan su kanalı korunarak inşaat yapılmasında sakınca bulunmadığı, ancak inşaat sırasında Kanun kapsamında herhangi bir eser ya da kalıntıya rastlanması halinde inşaatın durdurularak Müze Müdürlüğüne bilgi verilmesi gerektiği hususlarının tespit edildiği, Antalya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 15.04.2013 tarih, 1556 nolu kararı ile, yapılan sondaj çalışması sonucu 2863 sayılı Kanun kapsamında herhangi bir arkeolojik veriye rastlanmadığı anlaşıldığından, yeni yapılanmaya ilişkin projenin hazırlanarak kurula iletilmesine karar verildiği, 30.09.2014 tarih, 3047 nolu karar ile de kurula sunulan yeni yapılanma projesinin III. derece Arkeolojik Sit Alanı Geçiş Dönemi Yapılanma Koşullarına uygun olarak hazırlandığının anlaşıldığına, havuzun iptal edildiği şekliyle yeni yapılanma projesinin uygun bulunduğuna karar verildiği, sanık ...’ın dava konusu taşınmazı tapuda 12.11.2014 tarihinde ... ...’dan satın almak suretiyle edindiği, ... ...’ın da 30.04.2014 tarihinde edindiği, ancak sanığın aşamalardaki beyanlarında, dava konusu taşınmazı ... ile beraber inşaat yapmak için aldıklarını, ancak tapu kaydını ... adına yaptırdıklarını, daha sonra ...’in inşaat düşüncesinden vazgeçmesi nedeniyle kendisine başka bir daire vererek taşınmazı tapuda üzerine aldığını, inşaata ilişkin projenin onaylandığını ve yapının ruhsatlandırıldığını, taşınmazı aldıklarında arsa içerisinde bulunduğu belirtilen su kemerinin olmadığını beyan ettiği, mahkemece mahallinde icra edilen keşif neticesinde alınan bilirkişi heyeti raporu ile de; dava konusu taşınmaza ilişkin ruhsata esas mimari projenin incelenmesinde, mimari projede, parsel içerisinde bulunduğu belirtilen su kanalını koruma amaçlı herhangi bir proje detay çizimi ve herhangi bir ibarenin olmadığı, inşaat ruhsatının mevcut mimari projeye göre verildiği hususunun tespit edildiği anlaşılmakla, sanığın Koruma Kurulu tarafından onaylanan proje kapsamında inşaat yaptırması ve projede su kanalına ilişkin bir ibare olmamasına rağmen Koruma Kurulu tarafından onaylanması nedeniyle suç kastı bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm tesisi" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/927 Esas, 2022/1969 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 01.12.2022 tarihli ve 2022/ 141391 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği;

1. Eksik inceleme ve değerlendirme ile hüküm kurulduğuna,

2. Sanığın cezalandırılması gerektiğine,

3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

4. Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. "Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/02/2018 tarih, 2015/789 E, 2018/127 K sayılı kararıyla sanık hakkında CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verildiği, kararın katılan kurum vekilince istinaf edilmesi üzerine dairemizce kaldırılarak sanığın mahkumiyetine karar verildiği, kararın sanık müdafiince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 17/02/2022 tarih, 2021/6519 E, 2022/1170 K sayılı ilamıyla dairemiz kararının bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine dosyanın yeni esasa kaydedildiği, yeniden yapılan yargılama sonucunda, sanık savunmaları, Antalya Müze Müdürlüğü raporları, Koruma Bölge Kurulu yazıları, tapu kayıtları, mahallinde yapılan keşif ve keşif sonrasında ibraz edilen bilirkişi raporları, Yargıtay bozma ilamıyla diğer bilgi ve deliller birlikte nazara alındığında; sanık ...’ın dava konusu taşınmazı tapuda 12.11.2014 tarihinde ... ...’dan satın almak suretiyle edindiği, ... ...’ın da 30.04.2014 tarihinde edindiği, ancak sanığın aşamalardaki beyanlarında, dava konusu taşınmazı ... ile beraber inşaat yapmak için aldıklarını, ancak tapu kaydını ... adına yaptırdıklarını, daha sonra ...’in inşaat düşüncesinden vazgeçmesi nedeniyle kendisine başka bir daire vererek taşınmazı tapuda üzerine aldığını, inşaata ilişkin projenin onaylandığını ve yapının ruhsatlandırıldığını, taşınmazı aldıklarında arsa içerisinde bulunduğu belirtilen su kemerinin olmadığını beyan ettiği, mahkemece mahallinde icra edilen keşif neticesinde alınan bilirkişi heyeti raporu ile de; dava konusu taşınmaza ilişkin ruhsata esas mimari projenin incelenmesinde, mimari projede, parsel içerisinde bulunduğu belirtilen su kanalını koruma amaçlı herhangi bir proje detay çizimi ve herhangi bir ibarenin olmadığı, inşaat ruhsatının mevcut mimari projeye göre verildiği hususunun tespit edildiği anlaşılmakla, sanığın Koruma Kurulu tarafından onaylanan proje kapsamında inşaat yaptırması ve projede su kanalına ilişkin bir ibare olmamasına rağmen Koruma Kurulu tarafından onaylanması nedeniyle suç kastı bulunmadığından beraatine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. " denilmektedir .

IV. GEREKÇE