muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/118, Karar No: 2014/415, Tarih: 14.10.2014

Amacı maddi gerçeğin ortaya çıkarılması olan ceza muhakemesinin en önemli ilkelerinin birisi de "şüpheden sanık yararlanır" (in dubio pro reo) ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın cezalandırılması bakımından gözönünde tutulması gereken herhangi bir meseleye ilişkin şüphenin, sanığın yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, bir suçun gerçekten işlenip işlenmediği veya işlenmiş ise gerçekleştirilme biçimi konusunda şüphe belirmesi halinde uygulanacağı gibi, suçun niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir.

Bu itibarla, sanıkların kasten öldürme suçuna yardımdan mahkumiyetlerini gerektirir, her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığından, yüklenen suçtan sanıkların beraatına ilişkin yerel mahkeme direnme kararı isabetli olup onanmasına karar verilmelidir.

Sanık Ersoy yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan on üç Genel Kurul Üyesi; "sanık Ersoy'un sanık Furkan'ın kasten öldürme eylemine yardım eden olarak katıldığının sabit olduğu",

Sanık İrfan yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan dokuz Genel Kurul Üyesi; "sanık İrfan'ın sanık Furkan'ın kasten öldürme eylemine yardım eden olarak katıldığının sabit olduğu" düşüncesiyle, sanıkların beraatına ilişkin yerel mahkeme direnme hükmünün bozulması gerektiği yolunda karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Üsküdar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2012 gün ve 61-134 sayılı direnme kararının;

a- Sanıklar Ersoy ve İrfan'ın sanık Furkan'ın kasten öldürme eylemine katılmadıklarından bahisle verilen beraat hükmü yönünden ONANMASINA,

b- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçları yönüyle ise; sanıklar Furkan ve Ersoy'un kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı TCK'nun 37. maddesi kapsamında, sanıklar Yaver ve İrfan'ın ise anılan kanunun 39/2-c maddesi kapsamında sorumlu olmaları gerektiği gözetilmeden, tüm sanıkların yüklenen suçtan beraatına karar verilmesi ve dosya kapsamına uymayan ve varsayımlara dayalı gerekçelerle, sanıklar Furkan ve Ersoy'un yağma suçundan mahkumiyetleri yerine, sanık Furkan'ın hırsızlık suçundan cezalandırılmasına, sanık Ersoy'un ise beraatına hükmolunması isabetsizliklerinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, birinci ve ikinci uyuşmazlık konuları yönüyle 30.09.2014 tarihinde yapılan birinci müzakerede oybirliğiyle, üçüncü uyuşmazlık konusu yönünden ise 30.09.2014 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından, 14.10.2014 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4985, Karar No: 2024/2039, Tarih: 11.03.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/4985 E.  ,  2024/2039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/303 E., 2015/3 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi onama, kısmi bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 inci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, beşinci fıkrası ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 2 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan ise, 5237 sayılı Kanun’un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılanın beyanlarının çelişkili olduğuna, eylemin rıza ile gerçekleştiğine, raporların sanığı doğruladığına, eksik inceleme sonucunda karar verildiğine ve re'sen tespit edilecek hususulara ilişkindir.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sonuç cezanın doğru hesaplanmadığına, takdiri indirim uygulanmamasına ve re'sen tespit edilecek hususulara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Oluşa uygun kabule göre sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında kalıp, belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 15.01.2015 tarihli mahkumiyet kararından, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 15.01.2015 tarihli mahkumiyet kararından, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sanık Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Katılanın beyanları, savunma, raporlar ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, 08.03.2013 tarihli eylemin katılanın rızası dışında gerçekleştiği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve 13.03.2013 tarihli eyleminin ise vajinal ve anal bölgeden organ sokma eylemleri arasında zaman aralığı ve fiili kesinti bulunmaması nedeniyle tek suç kabul edileceğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi tatbik edilmeden mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulumuştur.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.01.2015 tarihli ve 2013/303 Esas, 2015/3 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanık Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.01.2015 tarihli ve 2013/303 Esas, 2015/3 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.03.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/5760, Karar No: 2020/8819, Tarih: 07.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/5760 E.  ,  2020/8819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle ihbarda bulunulması üzerine, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de; ihbara konu İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/11/2015 tarih, 2015/154 Esas - 2015/471 Karar sayılı ilamının 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1. cümlesinde düzenlenen "tehdit'', TCK'nin 125/1-4. maddesinde düzenlenen hakaret, TCK'nin 86/2. maddesinde düzenlenen ''kasten basit yaralama'' suçlarına ilişkin olduğu; denetim süresi içerisinde işlendiği anlaşılan "tehdit" suçunun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı, tehdit suçu ile birlikte işlenen hakaret ve kasten basit yaralama suçları yönünden de 5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma koşulları ortadan kalktığından uzlaşmanın tüm suçlar açısından mümkün hale geldiği anlaşılmakla; TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, söz konusu ilama ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, uzlaşmanın sağlanması halinde sanığın güncel adli sicil kaydında ihbara konu olabilecek başkaca ilamların bulunup bulunmadığı da değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

2)5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde açıklanabilmesi için, mahkemece öncelikle duruşma açılması, sanığa ''geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya gelinmemesi halinde yokluğunda karar verilebileceği" ihtarını içeren duruşma gün ve saatini bildirir davetiye tebliğ edilerek, sanığın duruşmadan usulüne uygun olarak haberdar olması sağlanıp böylece sanığa kendisini savunma imkanı tanınması gerektiği gözetilmeden, savunma hakkını kısıtlayacak şekilde duruşma açılmadan dosya üzerinden yazılı şekilde karar verilmesi,

3)Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37996, Karar No: 2018/3491, Tarih: 26.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/37996 E.  ,  2018/3491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketten ... marka aracı 42.700.00 TL bedelle satın aldığını, kısa bir süre sonra aracın bagaj kapağının boyalı ve aracın duruşunda dengesizlik olduğunu fark ettiğini, serviste yapılan incelemede bagaj kapağında boya işlemi yapılmış olduğunu, sol ön kapıda çıkıntı olduğunun tespit edildiğini ileri sürerek sözleşmenin iptali ile araç bedeli olan 42.700,00 TL'nin ödenen tüm vergi, kasko giderleri ile birlikte dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalı şirketten satın aldığı aracın bagaj kapağının boyalı ve aracın duruşunda dengesizlik olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, alınan 06.02.2015 tarihli bilirkişi raporunda bagaj kapağı kilidi çevresindeki boyanın orjinal fabrika boyası olduğu, ancak, boya kalınlığının normale göre daha ince olduğunu, aracın sol kapısındaki dengesizliğin araç satıştan sonra yol şartlarına çıktığında kapılarında bu tür ayar sorunları olabileceği, bu durumun normal olduğu, bakım sırasında bu ayar sorunlarının giderilebileceği, kapı montajlarında fark edilen dengesiz görüntünün ayıp olarak nitelendirilemeyeceği belirtilmiştir. İtiraz üzerine alınan 12.06.2015 tarihli bilirkişi raporunda ise aracın imalatından sonra tüketiciye teslim edilmeden önce bagaj kapağının tekrar boyandığını, motor kaputunda yapılan incelemelerde; aracın genelinden farklı bir şekilde 180- 220 mikron olarak ölçülen boya kalınlığı nedeniyle fabrikasyon olarak tekrar boyandığı tespit edilen boya kusurları ve kaporta aksamındaki boşlukların eşit olmaması ve kaçıklıkların, kullanıcı kusurundan meydana gelmediği ve aracın imalatından kaynaklı gizli ayıplı olduğu belirlenmiştir. Mahkemece, hükme esas alınan 12.06.2015 tarihli bilirkişi raporu, aracın sol kapısında var olduğu iddia edilen dengesizliği ayıp olarak nitelendirmeyen 06.02.2015 tarihli bilirkişi raporu ile çelişmiştir. Her iki bilirkişi raporu birbiriyle çelişkili olmasına rağmen, mahkemece, ikinci rapora itimat ederek karar verilmiştir. Hal böyle olunca, mahkemece, üç kişiden oluşacak uzman bilirkişi heyeti aracılığıyla inceleme yaptırılıp, dosya içerisindeki bilirkişi raporları arasındaki çelişki de giderilip, ayıplı olduğu ileri sürülen aracın boya kalınlık değerinin orjinal fabrikasyon boya kalınlığı değerleri arasında kalıp kalmadığının, fabrika orjinal boyası dışında aracın farklı bir boyaya maruz kalıp kalmadığı ya da ikinci bir boyamanın yapılıp yapılmadığı, ayrı ayrı belirlenip itirazlar da karşılandıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, açıklanan hususlarda gerekli inceleme ve araştırma yapılmadan, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7556, Karar No: 2016/2648, Tarih: 17.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/7556 E.  ,  2016/2648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ..İlçesi ... Mahallesi 105 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı, sılajlık mısır ve pamuğun, kuru ve sulu şartlarda 2014 yılları itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimlerini, ayrıntılı üretim giderlerini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama gideri varsa bu giderleri- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8344, Karar No: 2023/9934, Tarih: 30.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/8344 E.  ,  2023/9934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1006 Esas, 2023/1066 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Konya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.12.2004 Tarihli ve 2004/2366 Esas, 2004/2313 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmıştır.

B. İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.03.2019 Tarihli ve 2005/1096 Esas, 2005/1482 Karar Sayılı Kararı

Yerleşim yeri değişikliğine izin kararı ile dosya mahkemenin 2005/1096 Esasına kaydedilmiş ve mahkemenin 26.03.2019 tarihli ek kararı ile de kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi 27.09.2019 tarihli dilekçesi ile kısıtlının malvarlığına ilişkin dilekçe sunmuş, bu dilekçede de kendisinin adres bilgisi olarak Balıkesir yazmıştır.

Mahkemece 15.10.2020 tarihli ek karar ile vasinin 27.09.2019 tarihli dilekçesinde kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesini talep ettiğini belirterek kısıtlının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Caddesi ... Sokak No:12 .../Balıkesir olması nedeniyle yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

C. Balıkesir 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.11.2019 Tarihli ve 2019/1136 Esas, 2019/1258 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının ikamet değişikliğine izin talebi olmadığı, dilekçedeki adresin vasinin yerleşim yeri adresi olduğu, kısıtlının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Caddesi No:11/4 ./İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mahkemeler arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosya Dairemize gönderilmiş, Dairemizce 18.03.2021 tarihli ve 2021/1151 Esas, 2022/3667 Karar sayılı ilâmı ile de İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiştir.

C. Yargı yeri olarak belirlenmesinin ardından İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.06.2021 Tarihli ve 2021/528 Esas, 2021/822 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ...'un kısıtlılık halinin devamına ve vasi ...'un vasilik görevinin devamına karar verilmiştir.

Vasi 26.01.2023 tarihli dilekçesi ile kısıtlının diğer oğlu olan ... ile birlikte ... Mahallesi ... Sokak No:... /Konya adresinde ikamet ettiğinden dosyanın yetkisizlik kararı verilerek Akşehir Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 03.03.2023 tarihli ek kararı ile kısıtlının yerleşim yeri adresinini değiştirilmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

D. Akşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.07.2023 Tarihli ve 2023/1006 Esas, 2023/1066 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yerleşim yeri adresinin değişikliğine izin verilip dosya yetkisizlik ile gönderilmiş ise de, yapılan sorgulamada kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Caddesi No:... İç Kapı No:... Ataşehir/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

D. Akşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.07.2023 Tarihli ve 2023/1006 Esas, 2023/1066 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yerleşim yeri adresinin değişikliğine izin verilip dosya yetkisizlik ile gönderilmiş ise de, yapılan sorgulamada kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Caddesi No:... İç Kapı No:... Ataşehir/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için vesayet makamı olan İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesince vasinin talebi üzerine 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı bulunduğuna göre vesayet dosyasının takibi ile ... yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Akşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12297, Karar No: 2014/16489, Tarih: 10.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/12297 E.  ,  2014/16489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2011/566-2014/298

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10.06.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat . ve . ile karşı taraf adına Avukat .geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı şirkete ait yurtiçi ve yurtdışındaki şantiyelerde çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilerek Türkiye'ye gönderildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı savunmasında bulunarak, davacının müvekkili şirketin işçisi olmadığını, davacının yurtdışında çalıştığı şirketle müvekkili şirket arasında organik bağ bulunmadığını, ayrıca davacının hak ettiği ettiği alacaklarının dava dışı şirket tarafından ödendiğini, buna ilişkin ibranamenin düzenlendiğini beyanla, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya dava konusu alacaklar ile ilgili ödeme yapılıp yapılmadığı ve davacının aralıklı önceki dönem çalışmalarının kıdem tazminatına esas sürenin tesbitinde nazara alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.