muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7282, Karar No: 2022/11694, Tarih: 12.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7282 E.  ,  2022/11694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Çocuk mallarının korunması istemine ilişkin olarak açılan davada Büyükçekmece 3. Aile ile İzmir 3. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adlî Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Büyükçekmece 3. Aile Mahkemesi’nce, veli ...'ın UYAP kayıtlarına göre yerleşim yerinin "... Mahallesi, 4343/1 Sokak,No:3 İç Kapı No:1 ... " olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İzmir 3.Aile Mahkemesi’nce, ...'ın MERNİS adresinin "... Mahallesi, 903 Sokak, N:86/8 ..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 21. maddesi gereğince velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeri olduğu gibi Türk Medenî Kanunu'nun Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 4. maddesi gereğince de sağ kalan veya velayet kendisine verilen eşin yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir hükümleri dikkate alındığında, somut olayda mallarının korunması istenen çocuk ...’ın velayetinin anne ...’e verildiği anlaşıldığından, bu halde, yetkili mahkeme velayeti kullanma hakkına sahip annenin yerleşim yeri mahkemesidir.

Somut olayda, küçüğün velisi anne ...'ın yerleşim yeri adresinin "..." olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Büyükçekmece 3. Aile Mahkemesi’nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Büyükçekmece 3. Aile Mahkemesi’nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18162, Karar No: 2007/1066, Tarih: 01.02.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/18162 E.  ,  2007/1066 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekilince duruşmalı, davacı vekili tarafından da duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Olayın oluş şekline, davacıların duyduğu elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, 26.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine ve hak ve nesafet kurallarına göre davacı eş ... için 10.000,00.-YTL, davacı çocuk ... için 8.000,00.-YTL ve davacı çocuk ... için 8.000,00.-YTL manevi tazminat yerine, davacı eş ... için 2.500,00.-YTL, davacı çocuk ... için 2.000,00.-YTL ve davacı çocuk ... için 2.000,00.-YTL manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının B bendinin tamamen silinmesine, yerlerine,

“B-1) Manevi tazminat yönünden davanın kısmen kabulü ile,

2) Takdiren davacı eş ... için 10.000,00.-YTL, davacı çocuk ... için 8.000,00.-YTL, davacı çocuk ... için 8.000,00.-YTL manevi tazminat olmak üzere toplam 26.000,00.-YTL manevi tazminatın olay tarihi olan 27.07.2000 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine,

3) Fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine,

4) Alınması gereken 1.404,00.-YTL ilam harcından peşin alınan 877,50-YTL’nin indirimi ile kalan 526,50.-YTL ilam harcının davalıdan tahsiline,

5) Davacı tarafça peşin olarak yatırılan 877,50.-YTL harcın davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine,

6) Red edilen ve kabul edilen miktarlar dikkate alınarak, davacıların yaptığı toplam 331,10.-YTL yargılama giderinden 198,66.-YTL yargılama giderinin davacılar üzerinde bırakılmasına, 132,44.-YTL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine,

5) Davacı tarafça peşin olarak yatırılan 877,50.-YTL harcın davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine,

6) Red edilen ve kabul edilen miktarlar dikkate alınarak, davacıların yaptığı toplam 331,10.-YTL yargılama giderinden 198,66.-YTL yargılama giderinin davacılar üzerinde bırakılmasına, 132,44.-YTL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine,

7) Red edilen ve kabul edilen miktarlar dikkate alınarak, davalının yaptığı toplam 225,00.-YTL yargılama giderinden 90,00.-YTL yargılama giderinin davalı üzerinde bırakılmasına, 135,00.-YTL yargılama giderinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine,

8) Hüküm tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesine göre, vekil ile temsil edilen davacı eş ... yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı üzerinden 1.120,00.-YTL, davacı çocuk ... yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı üzerinden 920,00.-YTL ve davacı çocuk ... yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı üzerinden 920,00.-YTL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine,

9) Hüküm tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesine göre, vekil ile temsil edilen davalı yararına red edilen manevi tazminat miktarları üzerinden 1.120,00.-YTL avukatlık ücretinin davacı eş ...’den, 920,00.-YTL avukatlık ücretinin davacı çocuk ...’den ve 920,00.-YTL avukatlık ücretinin davacı çocuk ...’den alınarak davalıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine 01.02.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2074, Karar No: 2020/6847, Tarih: 08.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/2074 E.  ,  2020/6847 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün sanıkla aynı konutta ikamet ettiğini beyan eden ....'ye 23.02.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın da hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 02.03.2016 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE, 08.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16663, Karar No: 2015/342, Tarih: 14.01.2015

**7. Ceza Dairesi         2013/16663 E.  ,  2015/342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Kısa süreli hapis cezasından çevrilen 3.000,00 TL adli para cezasının taksitlendirilerek 6 eşit taksitte tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK.nun 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının belirtilmemesi,

2- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince hapisten çevrilen 3.000,00 TL adli para cezası taksitlendirilerek birer ay ara ile 6 eşit taksitte tahsiline karar verilmesi, hükümden Gümrük İdaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12219, Karar No: 2017/11902, Tarih: 16.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/12219 E.  ,  2017/11902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 14:00 sıralarında kolluk görevlilerince yapılan uygulama esnasında şüphe üzerine yapılan dur ihtarına uymayarak sanığın kaçtığı,bu sırada elinden attığı çanta kontrol edildiğinde 70.metre uzunluğunda elektrik kablosu görüldüğü, çevrede yapılan araştırmada müştekiye ait evin bodrumundan çalındığının tespit edildiği somut olayda hırsızlık eylemi tamamlandığı halde teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza belirlenmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5691, Karar No: 2022/8383, Tarih: 28.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5691 E.  ,  2022/8383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verilmiştir.

Taraf vekillerince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 28.06.2022 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Taraf vekillerince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 28.06.2022 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 06.06.1997 tarihinde işe başladığını, 01.04.1999-29.08.2000 tarihleri arasında askerlik nedeniyle çalışamadığını, 29.08.2000 tarihinde yeniden çalışmaya başladığını, bu tarihten iş sözleşmesinin usulsüzce feshedildiği 30.11.2016 tarihine kadar makine bakım ustası olarak çalıştığını, davacının işyerinde tek tekniker olması nedeniyle ücretinin net asgari ücretin iki katı olduğunu, bir asgari ücreti bankadan, geriye kalanı ise elden aldığını, davacının işten ayrıldığında net 2.600,00 TL ücret aldığını, haftanın altı günü 08.00-18.15 saatleri arasında çalıştığını, bazen hafta tatilinde de çalıştırıldığını, asıl işinin yanında davacıya servisçilik de yaptırıldığını, davacıya bunun için ek bir ücretin ödenmediğini, fazla çalışma ücretlerinin de ödenmediğini, davalı işverenin bazı dönemlerde girdi-çıktı yaparak kıdem tazminatının miktarını azaltmaya çalıştığını, davacının 08.00- 18.15 saatleri arasında çalışarak haftalık on beş saat fazla çalışma yaptığını, bunun dışında makine arızalanması nedeniyle en az üç saatten haftalık dokuz saat daha çalıştığını, yine servisle işçileri evlere bırakması sebebiyle günlük ikişer saatten on iki saat daha çalıştığını, toplamda haftada otuz altı saat fazla çalışma yaptığı hâlde fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, davacının on altı yıl boyunca sadece 3-4 defa yıllık izin kullandığını, yıllık izin defterinde davacıya ait olmayan imzalar bulunduğunu, davacının ayda ortalama iki hafta tatilinde çalıştığını, resmî tatil ve ulusal bayram günlerinde çalıştığını, dinî bayramların son günü işçilerin fabrikaya gelerek temizlik yaptığını, davacının da gelip çalıştığını, davacının askerlik dışında kesintisiz çalıştığını, bazı dönemlerde kriz bahane gösterilerek işçilerin fabrikadan uzaklaştırıldığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile izin, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 06.06.1997 tarihinde işe girdiğini ve askerlik dönüşü 28.08.2000 tarihinde yine çalışmaya başladığını, iki yıl kadar çalışarak 01.11.2002 tarihinde işten ayrıldığını, 31.01.2003 tarihinde tekrar işe başladığını, 23.02.2006 tarihinden itibaren işe gelmemesi üzerine davacıya mazeretini bildirmesi aksi takdirde iş sözleşmesinin feshedileceğine dair yazı gönderildiğini, mazeretini bildirmemesi ve işe gelmemesi üzerine 02.03.2006 tarihli fesih yazısının davacıya tebliğ edilerek iş sözleşmesinin feshedildiğini, davacının 18.07.2006 tarihinde tekrar işe başladığını, davacının 30.11.2016 tarihinde ihbar ve kıdem tazminatı hakları tanınarak işten çıkarıldığını, davacının ücretinin miktarını ve fazla çalışma yaptığını kabul etmediklerini, işyerinde haftanın beş günü 08.00-18.15 saatleri arasında çalışma olduğunu, davacının servisçilik yapmadığını, kendisiyle aynı beldede oturan 1-2 arkadaşını kendi aracı ile getirip götürdüğünü, bunun üzerine işverenin Şirkete ait aracı davacıya vererek bununla gidip gelmesini istediğini, 2006 yılından sonraki çalışmaları nedeniyle davacının kıdem ve ihbar hakkının kabul edilerek 2017 yılı Ocak ve Şubat aylarında ayrı ayrı 2.000,00 TL olmak üzere toplam 4.000,00 TL ödeme yapıldığını, davacıya yıllık izin ücreti olarak 6.843,19 TL ödendiğini, davacının dinî bayramların son günü temizlik yapmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ve 2018/436 Esas, 2020/201 Karar sayılı kararıyla dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ile fazla çalışma ücreti alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 28.12.2020 tarihli ve 2020/2759 Esas, 2020/2741 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararı yerinde görülerek davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 28.12.2020 tarihli ve 2020/2759 Esas, 2020/2741 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararı yerinde görülerek davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 13.04.2021 tarihli ve 2021/2776 Esas 2021/8015 Karar sayılı ilâmı ile dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler, davacının devamsızlık yaptığını belirten ve davalı tarafından keşide edilen ve davacıya yaptığı devamsızlığa ilişkin geçerli mazeretini belgelemesini istediği 27.02.2006 tarihli ihtarname, davacının yeniden işe başlamak için el yazısı ile hazırlanan dilekçesi dikkate alındığında davalının 31.01.2003-02.03.2006 çalışma dönemine dair iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayandığı ve 31.01.2003-02.03.2006 tarihleri arasındaki çalışması dışlanmak suretiyle hizmet süresi tespit edilerek dava konusu alacakların hesaplanması gerektiği noktasından karar bozulmuş, dosya kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmına uyularak dosya içeriği ile uyulan bozma kararı doğrultusunda davacının 31.01.2003-02.03.2006 dönemine ilişkin çalışmasının işveren yönünden haklı nedenle feshedildiğinin kabulü ile söz konusu dönemin hizmet süresinden dışlanması suretiyle yapılan hesaplamalara göre karar verilerek bozma konusu olmayan diğer hususlarda bozma öncesinde olduğu gibi hüküm kurulmuştur.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacının 31.01.2003-02.03.2006 dönemine ilişkin çalışmasının davalı işverence haklı neden olmaksızın feshedildiğini, İlk Derece Mahkemesince bozma kararına uyulmasının hukuka ve hakkaniyet aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının aralıklı çalışmasına göre yalnızca kıdem tazminatı yönünden değil dava konusu fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil çalışması ve diğer hak ve alacaklar için de aralıklı çalışmanın dikkate alınması gerektiğini, davacının neredeyse hiç yıllık izin kullanmadan çalıştığı iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, ulusal bayram ve genel tatil çalışması yönünden çelişkili tanık beyanlarına itibar edilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının 31.01.2003-02.03.2006 dönemine ilişkin çalışmasının davalı işverence haklı nedenle feshedilip feshedilmediğine ve tazminata esas süreye eklenip eklenmeyeceğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası.

2.6100 sayılı Kanun'da usuli kazanılmış hak kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri hâline gelmiştir. Anlam itibarıyla bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dairemizin yerleşik kararlarında da belirtildiği gibi bozulan karar, sonradan verilen kararın eki niteliğinde değildir. Hüküm bozulmakla tamamen ortadan kalkar. Hükmün bozulması üzerine mahkemece, davacının talep ettiği tüm alacaklarla ilgili kabul veya ret yönünde yeniden hüküm kurulmalıdır.

3. Vermiş olduğu bir hüküm Yargıtay tarafından bozulan ve Yargıtayın bu bozma kararına gerek iradi ve gerekse kanuni şekilde uymuş olan yerel mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır. Mahkeme uyma kararını kaldırarak direnme kararı veremeyeceği gibi hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalan bölümleri hakkında da yeni bir karar veremez. Bozmaya uyulmakla bozma lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak doğmuş olur. Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usuli kazanılmış hakları oluşturup korumaktır. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur.

4. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı ve davalı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı ve davalı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davacı yararına takdir edilen 3.815,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıya yükletilmesine, davalı yararına takdir edilen 3.815,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıya yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27087, Karar No: 2013/11007, Tarih: 16.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/27087 E.  ,  2013/11007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4389 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, iddianamenin 1. fıkrasında anlatılan eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 525/b-2, 2.fıkrasında anlatılan eyleminin ise 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun suç tarihinde yürürlükte bulunan 47/5 maddesi kapsamında kaldığı, bu suç yönünden Sermaye Piyasası Kurulunun cumhuriyet savcılığına yazılı başvurusunun olmaması nedeniyle muhakeme şartı gerçekleşmemiş ise de, her iki eylem yönünden de hüküm tarihinde zamanaşımı gerçekleştiğinden, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sonucu itibariyle doğru olan hükmün ONANMASINA, 16.05.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.