muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5245, Karar No: 2023/7407, Tarih: 14.12.2023

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı ile davaya konu pay devrine ilişkin noter evrakının şirkete tebliği edilmediği, şirkete ait; davaya konu pay devri tarihi öncesine ait bir pay defterinin mevcut olmadığı, pay devri tarihinden sonra pay defterinin noter onayının yapıldığı; davaya konu devir işleminden öncesine ait pay defteri bulunduğuna ilişkin; davalı tarafın belgenin elinde olduğunu ikrar etmediği aksine bulunmadığını belirttiği, belgenin var olduğuna dair resmî bir kayıt bulunmadığı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 220 nci maddesi kapsamında sayılan koşulların; davalı tarafın elinde bulunmadığını beyan ettiği pay defterini sunması açısından ve karşı tarafın beyanının kabul edilmesi açısından mevcut olmadığı anlaşılmakla birlikte; davalı taraf davacının dava dışı ... ...'... hisseleri devraldıktan sonra kardeşi olan davacı ile dava dışı ...'in devirden vazgeçtiklerini ve dava dışı ...'in hisselerini diğer ortaklara devrettiğini beyan ettiği, karar defterindeki 30 no.lu ve 08.07.2008 tarihli kararda yani dava konusu devir işleminden sonra ... ...'ın hisselerini şirket ortaklarına devrettiğinin anlaşıldığı, dolayısıyla 30 no.lu kararın davalı vekilinin beyanlarını doğrular nitelikte olduğu ve limited şirketlerde payın devredilebilmesi için, 6762 sayılı Kanun'un 520 nci maddesi gereğince, "pay devrine ilişkin olarak imzası noterlikçe tasdik edilmiş yazılı sözleşme yapılması, ortaklardan en az dörtte üçünün devre muvafakat etmesi ve bunların esas sermayesinin en az dörtte üçüne sahip olması ve devrin pay defterine kaydedilerek bu hususun ilan edilmesi" gerektiği ancak dosya kapsamında belirtilen hususlar dikkate alındığında devrin pay defterine işlenmediği ve ilan da edilmediği dolayısıyla pay devrinin gerçekleşmediği anlaşıldığından davacının pay devrinin pay defterine tescilinin tespiti, şirket müdürlerinin azli ile sermaye ve kâr payı alacağı talebine ilişkin davanın tümden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 09.02.2023 tarihli ve 2022/427 E., 2023/754 K. sayılı kararıyla, Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; bozma ilamına aykırı karar verildiğini, davanın 6100 sayılı Kanun'un 220 nci maddesine göre değerlendirme yapılması gerektiğini, kararın direnme mahiyetinde olduğunu, usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; bozma ilamına aykırı karar verildiğini, davanın 6100 sayılı Kanun'un 220 nci maddesine göre değerlendirme yapılması gerektiğini, kararın direnme mahiyetinde olduğunu, usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, pay devrinin pay defterine tescilinin tespiti, şirket müdürlerinin azli ile sermaye ve kâr payı alacağı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Alınması gereken karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun’un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15071, Karar No: 2016/6337, Tarih: 30.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/15071 E.  ,  2016/6337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadının temyiz dilekçesi ve 22.05.2015 tarihli ek karar, davalı erkeğe Tebligat Kanununun 21/2 maddesine göre tebliğ edilmiştir. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır (Tebligat Kanunu m. 10/2). Adres kayıt sisteminde adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi ve bu adrese Tebligat Kanununun 21/2. maddesi uyarınca tebligat yapılabilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması gerekir. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan mernis adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar. Öte yandan tebliğ çıkarılan adresin, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğu hususunun tebliğ evrakına şerh düşülmesi gerekmektedir. (Tebligat Kanunu m. 23/8) Ayrıca Tebligat Yönetmeliğinin 79. maddesi gereği, Tebligat Kanununun 21/2 maddesi uyarınca çıkarılacak tebligatın açık mavi renkli zarfla yapılması da zorunludur. O halde, davalı erkeğe yapılan tebligat geçersizdir. Bu nedenle davacı kadının temyiz dilekçesi ve 22.05.2015 tarihli ek karar, davalı erkeğe usulüne uygun olarak tebliğ edilmek, cevap ve temyiz süresi de beklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.30.03.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2007/4907, Karar No: 2008/850, Tarih: 26.02.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/4907 E.  ,  2008/850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda: Davanın kabulüne ilişkin İstanbul 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.2.2007 ... ve 2005/68-2007/81 sayılı hükmün davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiş ve davalı ... duruşma talep etmiş olmakla işin duruşmaya tabi olduğu belirlendikten sonra 20.2.2008 Salı günü için taraflara gönderilen çağrı kağıdı üzerine hükmü temyiz eden davalı ... vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... ile davacı ... A.Ş vekili Av. ...'nun geldiği anlaşılmakla duruşmaya başlandı, temyiz isteklerinin süresinde olduğu tesbit edilmekle hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılardan ... Tüketim ve Gıda Ltd. Şti.nin müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında borcuna yetecek malının bulunmadığını, ancak alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi vakfından olan alacağını davalı ...’e, ... Hospital A.Ş. den olan alacağını ise davalılardan ...’a temlik ettiğini öne sürerek yapılan temliklerin iptalini talep etmiştir.

Davalılardan ..., davalı şirket sahibi ...’ın baldızından borç aldığını ve temlik’in bu borç nedeniyle yapıldığını , kendisinin sadece baldızına yardım amacıyla temlik’i aldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...,şirket ortağı ...’ın arkadaşlıktan kaynaklanan bir isteği sonucu kendisine verdiği borç nedeniyle temlik’i aldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece dava konusu temliknamelerin icra takip dosyası alacak ve ferileri ile sınırlı olmak üzere iptaline, davacı bankaya cebri icra yetkisi tanınmasına karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davalıların borçlunun aciz halini bilebilecek durumda olduklarının davalılardan ... Borçlu şirketin çalışanı olduğunun belirlenmesine, diğer davalı ...'in ile şirketin büyük ortağı ...'ın arkadaşı olduğunu beyan etmesine, bu durumun borçlu ile işlemde bulunan kişilerin borçlunun niyetini bilebilecek durumda olduğunun aydınlatmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre ONANMASINA 550.00.YTL duruşma vekalet ücretinin davalı ...'ten alınarak davacıya verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 2.349.00-YTL kalan onama harcın temyiz eden davalılar ..., ...'ten alınmasına 26.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27158, Karar No: 2025/1937, Tarih: 11.03.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/27158 E.  ,  2025/1937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/299 E., 2019/6 K.

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel

hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Dinar Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın Temyiz İstemi

Mahkemece sanığın yalan beyanlarına itibar edildiği ve yeterince araştırma yapılmadan karar verildiği, sanığın ikrarı da göz önüne alınarak sanık hakkında verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak Mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından vaki temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Katılanın Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçlarından Verilen Karar Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, vaki temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

C.Katılanın Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Verilen Karar Yönünden

C.Katılanın Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Verilen Karar Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yapılan yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi ile Katılanın Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) ve (B) bölümünde açıklanan nedenle anılan hükme yönelik şikayetçi Bakanlık vekili ile katılanın temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılanın Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Verilen Karar Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Dinar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23142, Karar No: 2014/19062, Tarih: 17.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/23142 E.  ,  2014/19062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'... aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın eylemi bir bütün halinde 4733 sayılı Yasa'... muhalefet suçunu oluşturduğu ve anılan Yasa'nın 8/4 fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiği halde eylem bölünerek 4733 sayılı Yasa'nın 8/4 fıkrası gereğince beraat. 5607 sayılı Yasa'nın 3/5 fıkrası gereğince mahkumiyet hükmü tesisi edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ...'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

2-Sanığa verilen kısa süreli hapis cezası ertelendiği halde TCK'nın 53/4 maddesine aykırı olarak hak yoksunluğuna karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısım ile sanık hakkında TCK 53. maddesi gereğince hak yoksunluğu uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.... ....
Yargıtay — Esas No: 2008/8051, Karar No: 2008/12303, Tarih: 20.11.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/8051 E.  ,  2008/12303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, kat irtifakı kurulmuş bulunan 2607 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 80/5200 arsa paylı 13 nolu bağımsız bölümün maliki ... tarafından 40/5200 payının ...'ya satılıp tapuda tescil edildiği bundan sonra ...'nın bu bağımsız bölümdeki 40/5200 arsa payını ...' na sattığı bu payın tapuya tescili gerekirken ...'nun payını da kapsar biçimde tapuya ... adına (40/5200 pay yerine) 80/5200 arsa payı olarak tescil edildiği ileri sürülerek tapuda yapılan bu yanlışlığın düzeltilmesi ile ... mirasçılarına ait olan 40/5200 arsa payının bunlar adına tescili istenilmiştir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 14.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan Daire dosyayı Dairemize göndermiş olduğundan dosyanın Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa gönderilmesine, 20.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/122, Karar No: 2007/1510, Tarih: 13.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/122 E.  ,  2007/1510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tereke hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk ile ... Tereke Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümleri yer almaktadır. Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yer de yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Dosya kapsamından, Müteveffa ...'nın 1999 yılından beri ... huzurevinde kalmakta iken, 2005 yılında aynı yerde öldüğü, başka yerleşim yeri bulunmadığı anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... (Tereke) Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... (Tereke) Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/02/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6186, Karar No: 2024/8226, Tarih: 25.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/6186 E.  ,  2024/8226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/8 Esas, 2022/44 Karar

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece Mahkemesince 07.10.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik ilk derece Mahkemesinin 07.10.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davalı vekiline 02.01.2024 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 26.02.2024 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin ilk derece Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR:

Açıklanan sebeple;

İlk derece Mahkemesince verilen 07.10.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9815, Karar No: 2014/4164, Tarih: 06.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/9815 E.  ,  2014/4164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/47157

MAHKEMESİ : Eyüp 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2009

NUMARASI : 2007/1607 (E) ve 2009/571 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın tedavi olmak için Van'dan İstanbul'a gelirken akrabalarına hediye etmek üzere getirdiği 30 kg. balı İstanbul'a geldiğinde seyahat ettiği V.. G.. Turizm isimli firmanın emanet kısmında çalışan sanığa teslim edip karşılığında üzerinde 14 yazılı plastik emanet makbuzunu aldığı, iki gün sonra ballarının kendisine teslim edilmediği, başka bir müşteriye yanlışlıkla verilmiş olabileceğinin söylendiği somut olayda; suça konu eşyanın otobüs firmasında çalışan sanığa mesleği gereği muhafaza etmesi için teslim edilmesi karşısında eyleminin TCK'nın 155/2 maddesinde düzenlenen hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suçun hukuki vasfında hataya düşülerek TCK'nın 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMK'nın 326/son maddesi gereğince ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 06.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9565, Karar No: 2019/11003, Tarih: 23.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9565 E.  ,  2019/11003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yokluğunda verilen 19.03.2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, tebligat tarihinde askerlik görevini ifa etmekte olduğunun tespit edilmesi üzerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 14. maddesi uyarınca “Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır. Yukarıki fıkrada yazılı olanların haricindeki askeri şahıslara birlik veya müessesede tebligat yapılması icabeden ahvalde, tebliğin yapılmasını nöbetçi amiri veya subayı temin eder. Bunlar tarafından muhatabın derhal bulundurulması veya tebliğin temini mümkün olmazsa tebliğ kendilerine yapılır.” usulüne göre tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, askerlik adreslerine gönderilen tebligatların bila tebliğ iade edilmesi üzerine talimat yolu ile savunmasının alındığı tarihte askerlik görevini ifa ettiği adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat çıkarılarak kesinleştirme işleminin yapıldığı anlaşılmakla; 19.03.2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmediği, bu kararın usulüne uygun olarak kesinleşmemesi halinde denetim süresinin başlamasının da söz konusu olamayacağı ve 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmü açıklama koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlendiğinden bahisle yazılı biçimde hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.