muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10854, Karar No: 2016/11663, Tarih: 26.09.2016

yapmak suretiyle rücu hakkını kazanan borçluya geçtiğinden, anılan borçlu, alacaklının halefi olarak diğerlerine rücu edebilmektedir. Bununla birlikte, rücua konu olan borcun müteselsil niteliği bulunmadığından, sorumluluktan kurtulmak için her borçlunun borcun tümü yerine, kendine düşen payını ödemesi yeterli olmaktadır ki burada kanundan doğan halefiyet söz konusudur. Kuşkusuz, ödeme yapan borçlu ile alacaklının öncesinde, halefiyeti ortadan kaldırıcı sözleşme yapmak yetkileri de bulunmaktadır. Öğreti ve yargı kararlarında, borçların aynı sebepten doğması durumuna “tam teselsül” denilmekte ve değinilen 50. maddenin bunu karşıladığı ifade edilmekte, borçların farklı nedenlerden (kanun, sözleşme, haksız eylem) doğması halinde ise “eksik teselsül”ün varlığından söz edilerek 51. maddenin de bunu tanımladığı kabul edilmektedir. 50. maddede, aynı zarardan dolayı birden çok kişinin birlikte müteselsilen sorumlu tutulmaları, birden çok kişinin ortak kusurlarıyla zarara birlikte sebebiyet vermiş olmaları koşuluna bağlanmıştır. 51. maddede ise, müteselsil sorumluluk, ortak kusur yerine farklı hukuksal nedenlere bağlanmıştır ve bunlar kanun, sözleşme veya haksız eylemdir. Birden çok kişi, kanun, sözleşme veya haksız eylem nedeniyle aynı zarar için, zarara uğrayana karşı sorumlu iseler, bunlar arasında, bir zarara ortaklaşa sebep olanlar hakkındaki dönmeye (rücu) ilişkin kurallar uygulanmakta, kural olarak ilk önce, haksız eylemiyle zarara yol açan sorumlu tutulmakta, en son olarak da kusuru olmaksızın ve sözleşme gereği sorumluluğu olmadığı halde kanun hükmü gereğince sorumlu tutulan kişiye başvurulmaktadır. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 09.10.2013 gün ve 2013/9-1559 Esas - 2013/1461 Karar, 15.05.2015 gün ve 2013/17-2267 Esas - 2015/1352 Karar, 19.06.2015 gün ve 2013/10-2281 Esas - 2015/1727 Karar, 24.06.2015 gün ve 2014/13-19 Esas - 2015/1743 Karar sayılı ilamlarında aynı görüşlere yer verilmiştir.

Önemle vurgulanmalıdır ki 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda eksik ve tam teselsül ayırımına son verilmiş, 61. maddede, birden çok kişi birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri veya aynı zarardan çeşitli sebeplerden dolayı sorumlu oldukları takdirde, haklarında müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerin uygulanacağı, 62. maddede, tazminatın aynı zarardan sorumlu müteselsil borçlular arasında paylaştırılmasında, bütün durum ve koşullar, özellikle onlardan her birine yüklenebilecek kusurun ağırlığı ve yarattıkları tehlikenin yoğunluğunun göz önünde tutulacağı, tazminatın kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişinin, bu fazla ödemesi için, diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkına sahip ve zarar görenin haklarına halef olacağı bildirilmiştir.

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenden istenebilecek gerçek zararı aşmayan gelirin ilk peşin sermaye değerinin müteselsil sorumluların toplam kusuruna düşeninden işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişi sorumlu tutulmalıdır.

Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu gerçek zarar hesaplanmaksızın ve üçüncü kişilerin sorumlulukları belirlenmeksizin, ilk peşin sermaye değerine göre karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu gerçek zarar hesaplanmaksızın ve üçüncü kişilerin sorumlulukları belirlenmeksizin, ilk peşin sermaye değerine göre karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı kurum ve davalı ... Mad. Ltd Şti vekilleri ile ...’in bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalı .... Ltd. Şti. ve ...'e iadesine,26.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9162, Karar No: 2017/10216, Tarih: 17.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/9162 E.  ,  2017/10216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, sokak üzerinde direksiyon kilidi ile kilitlenmek suretiyle açıkta bırakılan motosikleti çalmaya teşebbüsü şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı kanunun 141/1. maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından temyiz talebinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 17/10/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/320, Karar No: 2011/341, Tarih: 26.09.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/320 E.  ,  2011/341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, tehdit, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’in yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...’ın üzerine atılı cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine, sanık ...’in atılı tüm suçlardan, sanık ...’ın beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından, diğer sanıklar ..., ..., ... ve ...’in ise, cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetlerine dair Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.09.2010 gün ve 2008/354 Esas, 2010/363 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili ve sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş ve incelemenin de duruşmalı olarak yapılması sanıklar ..., ... ve... müdafilerince talep edilmesi üzerine, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ... hakkında tayin edilen cezanın miktarına nazaran sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 318. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin bu sanık yönünden duruşmasız olarak yapılmasına karar verilerek 14.09.2011 Çarşamba günü saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanıklar... ve ... müdafilerine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnamelere dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... ve sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanıklar ... ve ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu. .

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanıklar müdafileri temyiz layihalarını açıklayarak savunmada bulunup müvekkilleri hakkındaki hükmün BOZULMASINI istediler.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanıklar müdafileri savunmalarına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle, dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 28.09.2011 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Hükümlerin nüshaları ve özetlerinin mahkeme mührü ile mahallinde mühürlenebilmesi mümkün görülmüştür.

Son sözü sorulan sanıklar müdafileri savunmalarına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle, dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 28.09.2011 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Hükümlerin nüshaları ve özetlerinin mahkeme mührü ile mahallinde mühürlenebilmesi mümkün görülmüştür.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle, sanık ... hakkında usul ve kanuna uygun olarak verilen beraat hükmü ile delillerle iddia ve savunmalar, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan katılanlar vekilinin ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar ..., ... ..., ..., ... ve ... haklarında cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan, sanık ... hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ... hakkında beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, sanık ... hakkında cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılanlar vekili ve sanık ... müdafiin sair temyiz itirazlarıyla sanıklar Recep ve Osman müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ve duruşmalı inceleme sırasındaki savunmalarının reddine,

Ancak;

Sanık ...’in diğer bir kısım sanıklar tarafından daha önce direnci kırılıp zorla kaçırılan mağdurenin bulunduğu arabanın lastiğinin patlaması üzerine olay yerine telefonla çağrılan sanık ... ile aksi kanıtlanamayan savunmasına göre, kaçırma fiilinden haberdar olmaksızın olay yerine geldiği, sanıkla... ve .... tarafından mağdurenin bindirildiği sanık ... yönetimindeki araca binip herhangi bir söz ve eylemde

bulunmaksızın bir süre bu araçta seyahat etmek suretiyle diğer sanıklara manevi destek vermekten ibaret eyleminin, TCK.nun 39. maddesinde tanımlanan cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yardım etmek fiilini oluşturduğu gözetilmeyerek, eylemi aynı Kanunun 37. maddesi kapsamında değerlendirilerek sanığa fazla ceza tayini,

bulunmaksızın bir süre bu araçta seyahat etmek suretiyle diğer sanıklara manevi destek vermekten ibaret eyleminin, TCK.nun 39. maddesinde tanımlanan cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yardım etmek fiilini oluşturduğu gözetilmeyerek, eylemi aynı Kanunun 37. maddesi kapsamında değerlendirilerek sanığa fazla ceza tayini,

Oluşa uygun olarak sanıklar .... ve...’in işlediği kabul edilen beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan TCK.nun 102/2 ve 102/3-d maddeleri uyarınca verilen ceza 10 yıl veya daha fazla olsa dahi, suçun sonucunda mağdurun ruh sağlığının bozulmasından dolayı, neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın TCK.nun 49/1 ve 102/5. maddeleri gereğince yirmi yıla kadar artırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak, hakkaniyet gereği anılan maddeye göre cezada uygun bir artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, TCK 102/5. maddesi uygulama dışı bırakılarak sanıklara eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, katılanlar vekili ve sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

26.09.2011 tarihinde verilen iş bu karar 28.09.2011 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde sanıklar ... ve ... müdafilerinin gıyaplarında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2014/7310, Karar No: 2014/7796, Tarih: 11.06.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/7310 E.  ,  2014/7796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil, tazminat davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 17.03.2014 gün ve ..., ... Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, yüklenici davalı şirketten 19.07.2004 tarihli protokol ile inşa etmekte olduğu ... İli ... ilçesi 41481 Ada 1 parsel 1. Kat, B Blok 4 nolu daireyi 53.000-YTL karşılığı satın aldığını, davalı şirketin sözleşmede belirtilen niteliklere sahip dava konusu daireyi 31/12/2006 tarihinde teslim etmeyi tahahhüt ettiğini, satış sözleşmesinin kendisine yüklediği tüm edimleri yerine getirmesine rağmen davalının taahhüt ettiği tarihte daireyi teslim edemediğini belirterek, öncelikle dava konusu taşınmazın tapusunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini, bu mümkün olmazsa sözleşmeye aykırılık nedeniyle 7200-YTL kira kaybı ile 5000 Euro tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı yüklenici vekili; talep edilen cezai şart bedeli ve kira kaybının aynı anda talep edilmesinin mümkün olmadığını, davacıya dairenin 2007 yılının mayıs ayında teslim edildiğini, davalının her hangi bir itirazda bulunmadan teslim aldığını, davacı tarafın eksiklikler nedeniyle dava açmadığını, davacının talep ettiği ticari reskont faizinin değil yasal faizin uygulanması gerektiğini, davanın reddini savunmuştur.

Davalı arsa maliki ise, yukleniciye karsı eksik ve ayıplı işler nedeniyle tazminat davası açtığını ileri sürmüş, bu davanın sonucunun beklenmesini istemiştir.

Mahkemece, bekletici mesele yapılan ve davalılar arasında görülen Ankara 19. Asliye Hukuk Mahkemesinin ... Esas sayılı dava dosyasında arsa malikince talep edilen bedelin davalı yüklenici tarafından ödendiği, davanın konusuz kaldığı, yüklenici tarafından açılan karşı tescil davasının kabulüne karar verildiği ve kararın 21.03.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla davacıya temlik edilen dava konusu (4) nolu bağımsız bölümün, davalı yüklenicinin mülkiyetine geçmesi nedeniyle, davacının şahsi hakkını ileri sürerek mülkiyet talebinde bulunma hakkı doğduğundan tapu iptali ve tescil davasının kabulüne karar verilmiştir

Taraf vekillerince temyiz edilen hüküm Dairemizce davacının yoksun kaldığı kira bedelinin tahsili konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinden bozulmuş, davalıların temyiz istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Bu kez davalı arsa maliki, davanın açılmasına neden olmadığından aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığını belirterek karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı yüklenici vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir

Bu kez davalı arsa maliki, davanın açılmasına neden olmadığından aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığını belirterek karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı yüklenici vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir

2-Davacının davadaki istek kalemleri arasında, gecikme tazminatının davalı yükleniciden tahsili talebi de vardır. Davacı ile davalı yüklenici arasında aktedilen 19.07.2004 tarihli sözleşmede inşaatın bitim tarihi 31.12.2006 olarak belirtilmiş olup davacının geç teslim nedeniyle talep ettiği kira alacağının da hüküm altına alınması gerekirken bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Davalı arsa malikinin karar düzeltme istemi incelendiğinde; gerçekten eldeki dava 25.10.2007 tarihinde açılmıştır. Arsa maliki davalının bu davadan sonra binadaki eksik işler nedeniyle 19. Asliye Hukuk Mahkemesinin ... Esas sayılı dosyası ile açtığı dava sonucunda eksik ve ayıplı işler bedeli tespit edilmiş ve yüklenici tarafından ödenmesi nedeniyle tescile karar verilmiştir. Yani dava tarihinde yüklenici arsa sahibine karşı edimlerini yerine getirmemiş olduğundan tapuyu vermemekte haklıdır. Yüklenici dava konusu bağımsız bölüm tapusunu yargılama sırasında hak etmiştir. Bu nedenle davalı arsa maliki bu davanın açılmasına neden olmadığından aleyhine yargılama ücreti hükmedilmesi dogru görülmemiştir. Arsa malikinin temyiz itirazlarının bu nedenle kabulü gerekirken reddedilmesi doğru görülmemiş karar düzeltme isteminin kabulü ile hükmün yukarıda belirtilen 1 ve iki nolu

bentlerde gösterilen nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ; davalı arsa maliki vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin ..., ... Karar nolu 17.3.2014 tarihli bozma ilamının KALDIRILMASINA, hükmün 1. bendi uyarınca davalı yüklenici vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte yazılı nedenlerle davacı ve davalı arsa maliki vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz ve karar düzeltme harçlarının davacı ve davalı arsa maliki vekillerine iadesine, 11.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34698, Karar No: 2016/950, Tarih: 18.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/34698 E.  ,  2016/950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı farkı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacı işçinin iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, kıdem tazminatının eksik ödendiğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığı gibi karşılığı olan ücretlerin de ödenmediğini, fazla çalışma yapmasına, hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatillerde çalışmasına rağmen karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini iddia ederek fark kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarından takdiri indirim yapılması gerekip gerekmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır.

Somut olayda; davacının fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının başka işçilerin işyerindeki çalışma düzenin ortaya koyan bir takım belgeler ve tanık anlatımlarına göre hesaplandığı anlaşılmaktadır. Tanık beyanları ve dosya içeriğine göre sözü edilen alacaklardan gerekçesi de açıklanmadan % 20 oranında takdiri indirim yapılması doğru olmamıştır. Zira davacının hastalık, mazeret ya da izin gibi sebeplerle yılın tamamında aynı şekilde çalışamayacağı kabul edildiğinden hesaplanan alacaktan %30'dan aşağı olmamak üzere dosya içeriğine ve çalışma süresine uygun düşecek bir oranda takdiri indirim uygulanması gerekmektedir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.