muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/333, Karar No: 2014/19677, Tarih: 19.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/333 E.  ,  2014/19677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/340652

MAHKEMESİ : Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2010

NUMARASI : 2008/388 (E) ve 2010/203 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

1-Atılı suça konu çekin fotokopiden ibaret olup aslına ulaşılamamış olması karşısında, fotokopi belgenin hukuki sonuç doğurmayacağı ve bu belge üzerinden yapılan bilirkişi incelemesinin hükme esas alınamayacağı gözetilerek sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule ve uygulamaya göre de;

Çekin zorunlu unsurlarının neler olduğunun belirlendiği TTK'nun 692 ve 693 maddelerinde, keşideci ünvanının TTK'daki yasal unsurları taşıması zorunlu olmayıp, suça konu çekte bulunan keşideci ünvanı olan "Semiz Tarım Ürünleri Gıda Oto" isminin gerçek kişiyi veya TTK'daki ticaret şirketlerini ihtiva etmemesi nedeni ile çekin özel evrak niteliğinde olduğunun kabulü ile özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19751, Karar No: 2013/20164, Tarih: 16.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/19751 E.  ,  2013/20164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın katılanların işlettikleri toptan ve perakende et satışı yaptıkları iş yerinin elektrik sigortalarını kapatmak suretiyle elektriğini kestiği, bu nedenle işyerinin dolabında bulunan etlerin bozulmasına neden olduğu iddia edilen olayda, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak somut ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13150, Karar No: 2022/8719, Tarih: 17.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13150 E.  ,  2022/8719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Bozma ilamı öncesi mahkemece ilk kararla tespit edilen bedele 30.04.2015 tarihinden ilk karar tarihi 26.11.2015 tarihine kadar,bozma ilamı sonrası tespit edilen bedelden ilk kararla belirlenen bedelin mahsubu sonrası kalan fark bedele 30.04.2015 tarihinden son karar tarihi 26.09.2019 tarihine kadar faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değilse de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 3.bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerine ( 6459 Sayılı Kanun ile değişik 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesinin ek 9. fıkrası gereği kamulaştırma bedeli tespiti için 29.12.2014 tarihinde açılan dava 4 ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, bozma ilamı öncesi mahkemece ilk kararla tespit edilen 33.147,00 TL bedele 30.04.2015 tarihinden ilk karar tarihi 26.11.2015 tarihine kadar, bozma ilamı sonrası tespit edilen 48.636,24 TL bedelden ilk kararla belirlenen bedelin mahsubu sonrası kalan 15.489,24 TL fark bedele ise 30.04.2015 tarihinden son karar tarihi 26.09.2019 tarihine kadar faiz işletilmesine ) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 17/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13914, Karar No: 2014/2223, Tarih: 05.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/13914 E.  ,  2014/2223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Son oturumda hazır bulunan sanığa son sözün verildiği ve savunma hak- kının kısıtlanmadığı ve gerekçeleri gösterilerek hapis cezası yanında tayin edilen adli pa- ra cezasına esas birim gün sayısının asgari haddin üzerinde tayin edilmesinde bir isa- betsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu hususa ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabulüne ve hukuka uygun, yasal ve ye- terli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına yönelik temyiz iti- razları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

Suça konu sahte paraların 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca mü- saderesine karar verildikten sonra 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 17. maddesi uyarınca çıkarılan Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 16. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere T.C. ... Bankasına gönderilmesine ka- rar verilmesi gerekirken, “imhası için gönderilmesine” denilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hu- susların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün suça

konu sahte paraların T.C. Merkez Bankasına gönderilmesine ilişkin bölümünden ''imha için'' ibaresinin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7977, Karar No: 2020/1376, Tarih: 20.02.2020

**2. Hukuk Dairesi         2019/7977 E.  ,  2020/1376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, lehine hükmedilen tazminatların ve nafakaların miktarları ve vekalet ücreti yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından kadın lehine hükmedilen tazminatlar, nafakalar, velayet ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 20.02.2020 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/2235, Karar No: 2017/3782, Tarih: 30.10.2017

**6. Ceza Dairesi         2017/2235 E.  ,  2017/3782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yağma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda mahkumiyetine ilişkin Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 23/12/2015 gün ve 2015/418 Esas, 2015/435 Karar sayılı ek kararına karşı sanık savunmanının itirazı üzerine İSTANBUL ANADOLU ÇOCUK Ağır Ceza Mahkemesinin 17/02/2017 gün ve 2017/133 değişik iş sayılı kesin olarak verilen kararına karşı Adalet Bakanlığının 13/04/2017 gün ve 94660652-105-06-3192-2017 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/04/2017 gün ve KYB/2017/26031 sayılı ihbar yazısı ile dosya Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

"Yağmaya teşebbüs suçundan suça sürüklenen çocuk ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1-c-h, 35/1-2, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanunun 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine dair Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 21/04/2011 tarihli ve 2010/123 esas, 2011/41 sayılı kararını müteakip sanığın erteleme süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle anılan Kanunun 51/7. maddesi gereğince erteleme kararının kaldırılmasına, suça sürüklenen çocuğun, 5237 sayılı Kanunun 149/1-c-h, 35/1-2, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 23/12/2015 tarihli ve 2015/418 esas, 2015/435 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kısmen kabulüne, söz konusu kararın kaldırılmasına ve hükümlünün ikinci suçun işlendiği 03/06/2012 tarihinden denetim süresinin dolduğu 23/12/2014 tarihine kadar geçen sürenin çektirilmesine dair İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 17/02/2017 tarihli ve 2017/133 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanun'un 51/7. maddesinde yer alan, “Hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hâkimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi hâlinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilir.” şeklideki düzenleme karşısında, somut olayda suça sürüklenen çocuğun Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 21/04/2011 tarihli kararıyla 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve yine 2 yıl 11 ay denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, söz konusu kararın temyiz edilmeksizin 23/05/2011 tarihinde kesinleştiği, denetim süresinin 23/04/2014 tarihinde biteceği, bununla birlikte suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde 03/06/2012 tarihinde yeni suç işlediği anlaşılmakla, ikinci suç tarihi olan 03/06/2012 ile denetim süresinin bitim tarihi olan 23/04/2014 tarihleri arasındaki sürenin aynen infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması" Dairemizden istenilmiştir.

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması" Dairemizden istenilmiştir.

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden KABULÜ ile;

İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 17/02/2017 tarihli ve 2017/133 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, Yerel Mahkemece kanun yararına bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline gönderilmesine, 30/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8019, Karar No: 2015/2168, Tarih: 24.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/8019 E.  ,  2015/2168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, eziyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilip kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi ve sanık Hacer müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 28.01.2015 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık ... müdafiine çağrı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunulmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, tefhim olunduktan sonra vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar haklarında eziyet ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık Adem hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında mağdureye yönelik işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan TCK. nın 103/2-3-4, maddeleri gereğince verilen ceza 20 yılı aştığından ve TCK.nın 103/6. maddesinin üst sınırı da 20 yıl olduğundan, koşulları oluşmadığı halde bu madde gereğince cezada ayrıca arttırım yapılması sonucunda fazla ceza tayini,

Ancak;

Sanık hakkında mağdureye yönelik işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan TCK. nın 103/2-3-4, maddeleri gereğince verilen ceza 20 yılı aştığından ve TCK.nın 103/6. maddesinin üst sınırı da 20 yıl olduğundan, koşulları oluşmadığı halde bu madde gereğince cezada ayrıca arttırım yapılması sonucunda fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık Adem müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık Adem hakkında müsnet suçtan kurulan hüküm fıkrasında yer alan, TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkartılarak, yerine “TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmasına verilen ceza miktarı itibarıyla yer olmadığına” ve sanığın neticeten TCK.nın 61/7. maddesi gözetilerek 30 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” ibarelerinin eklemesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine,incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında mağdureye yönelik işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel istismarı suçundan TCK.nın 103/2-3-4, maddeleri gereğince 31 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden, aynı Kanunun 103/6. maddesinde alt sınırı 15 yıl olarak belirlenen hapis cezasının üst sınırının TCK.nın 49. maddesine göre 20 yıldan fazla olamayacağı gözetilerek 103/6. maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mağdurenin ruh sağlığının bozulması sebebiyle 103/6. maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ilave edilip, sanığın 33 yıl hapis cezasına çarptırılmasından sonra sanık hakkında TCK.nın 39. maddesinin uygulanması sonucunda 16 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... hakkında atılı suçtan kurulan hüküm fıkrasında yer alan, TCK.nın 103/6. maddesinin ve aynı Kanunun 39. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin hükümden çıkartılarak, hüküm fıkrasında yer alan TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkartılarak, yerine "TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmasına verilen ceza miktarı itibarıyla yer olmadığına" yazılması ve 103/4. maddesinin uygulanmasından sonra gelmek üzere "TCK.nın 39. maddesinin gereğince 1/2 oranında indirim yapılarak sanığın neticeten 15 YIL 9 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanıklar haklarında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıkların mağdur çocuğu kasten yaralama eylemlerinden dolayı TCK.nın 86/1, 3-b, e, 87/2-b maddeleri uyarınca cezalandırılmaları gerekirken, TCK.nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükümlerine aykırı olarak ayrıca aynı Kanunun 87/3. maddesine göre de cezalarında arttırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4776, Karar No: 2012/9705, Tarih: 19.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/4776 E.  ,  2012/9705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/167466

MAHKEMESİ : Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 15/12/2011, 2010/40 (E) ve 2011/368 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanığa verilen adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü, 5219 sayılı Kanunla değişik CMUK.nun 305/1 maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, Cumhuriyet Savcısının bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin, CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddi ile sanığın av tüfeğini göstermek ve bir süre sonra da kapıyı kilitlemek suretiyle mağdurun evden çıkmasına engel olması, silahla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu halde, ayrıca tehdit suçundan da, cezalandırılması yoluna gidilemeyeceği gözetilmeden verilen hükmün, ancak yazılı emir yoluna gidilerek düzeltilmesinin mümkün olduğunun belirtilmesine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Salih'in kasten insan öldürmeye teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdire ilişkin cezalarını azaltıcı nedenin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta ve suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın evinde bulunan ve aralarındaki ilişkiyi bitirmek isteyen mağdura, bugün burada bu iş bitecek, sen de öleceksin ben de öleceğim dedikten sonra, av tüfeğini de göstermek suretiyle evden çıkmasına engel olduğu, bir süre sonra da kapıyı kilitleyerek döner almaya gitmesi üzerine mağdurun 5 metre yüksekliği bulunan pencereden atlayarak kurtulmak istediği, sanığın eve döndüğünde pencereden atlayan ve yaralı halde bahçede yatan mağdureye, hedef gözeterek, pencereden av tüfeği ile bir kez ateş etmek suretiyle sol göz, kafa ve batın bölgelerinden üç isabetle, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaraladığı; ayrıca mağdurun pencereden atlaması nedeniyle omurgasında yaşam fonksiyonlarını ağır (5.) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına, duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine ve yaşamsal tehlike geçmesine neden olacak şekilde yaralandığı, pencereden atlamaya bağlı nitelikli yaralanma ile sanığın eylemi arasında illiyet bağının bulunmadığı olayda;

A-Kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

A-Kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

Dokuz yıldan on beş yıla kadar hapis cezası öngören, TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurdaki sanığın ateşli silahla ateş etmesi sonucu oluşan yaralanma sonucu meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre alt sınıra yakın bir ceza tayin edilmesi yerine, yazılı şekilde 13 yıl hapis cezası verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

B-Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanık eylemini, cebir-şiddet kullanarak ve silahtan sayılan av tüfeğini göstermek suretiyle işlediğinden, temel cezanın TCK.nun 10912. maddesiyle belirlenmesi ve bu ceza üzerinden aynı Yasanın 109/3-a maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 19/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.