muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12390, Karar No: 2013/19752, Tarih: 20.11.2013

mümkün olmadığını, hafta ve genel tatillerde çalışmadığını, fazla çalışma ücret alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece ücret ve fazla çalışma ücreti alacaklarının kabulüne , diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai alacağının hesaplanması konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı iş akdinin davalı işveren tarafından fesh edildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı istemiştir. Davalı işveren davacının devamsızlık yaptığını, 02-03-04-05 ve 06.05.2011 tarihlerinde devamsızlık tutanakları tutulduğunu davacıya da ihtar çekerek iş akdinin fesh edildiği bildirilmişse de işverence düzenlenen Nisan ayı bordrosunda davacının devamsızlık yaptığı ileri sürülen tarihten önce 30.04.2011 tarihinde çıkışının yapıldığı görüldüğü, bu durumda iş akdinin işveren tarafından fesh edildiği ve davacının kıdem ile ihbar tazminatına hak kazandığı gözetilmeksizin karar verilmesi ve fazla mesai alacağının hesaplanmasında günde iki kez 15’er dakikalık ara dinlenmelerin mahkeme gerekçesinde ve bilirkişi raporunda kabul edilmesine rağmen, fazla mesai süresi hesaplamalarından düşülmemesi bozmayı gerektirmiştir.

O halde davacı ve davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davacı ve davalıya iadesine 20/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1797, Karar No: 2023/2249, Tarih: 08.06.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1797 E.  ,  2023/2249 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/661 E., 2022/98 K.

DAVA TARİHİ : 28.07.2011

HÜKÜM : Reddine

Taraflar arasındaki yargılamanın yenilenmesi talebinden dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; HMK'nun 375 madde gereğince yargılanmanın iadesi talebidir. Mahkemece yargılanmanın yenilenmesi talebi reddedilmiş, davacı vekili kararı temyiz etmiştir.

Yargılamanın yenilenmesi, HUMK 449 ve 381/1, Harçlar Kanununun 10. maddelerinde açıkça düzenlendiği üzere bağımsız bir dava niteliğindedir. Mahkemelerce ilk davadan bağımsız olarak ayrı bir esasa kaydedilerek karar verilir.

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanunun 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemeleri 20.07.2016 tarihinde göreve başlamış olup, bu tarihten sonra verilen kararlar istinaf incelemesine tabi olması kanun gereğidir. Bu nedenle az yukarıda belirtildiği üzere yeni ve ayrı bir karar olan yargılanmanın yenilenmesi kararları istinaf kanun yolu incelemesine tabi olmalıdır. Kaldı ki, 7251 sayılı Kanun’un 47. maddesi ile 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin 2. fıkrasındaki 454 ibaresi 444 olarak değiştirilmiş olup, bu değişiklikle yargılamanın yenilenmesi talepleri hakkında verilen kararlar hakkında HUMK hükümlerinin uygulanmayacağı açık bir şekilde belirlenmiştir. Usul hükümlerinde yapılan değişiklik derdest davaları da kapsayacak şekilde derhal uygulanır.

Tüm bu hususlar nazara alındığında, yargılamanın yenilenmesi talepleri hakkında 20.07.2016 tarihinden sonra verilen ilk derece mahkemesi kararları hakkında HMK hükümleri uygulanacağından bu kararlar istinaf incelemesine tabidir. Bu gerekçelerle istinaf incelemesi yapılması için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İstinaf incelemesi yapılması için dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece MAHKEMESİNE İADESİNE,

Temyiz peşin harcın talep halinde temyiz edene iadesine,

08.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11283, Karar No: 2006/12315, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11283 E.  ,  2006/12315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa, seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün kamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcının istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26628, Karar No: 2015/24442, Tarih: 07.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/26628 E.  ,  2015/24442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı Üniversitenin değişik tarihlerde değişik işverenlerle yapmış olduğu hizmet alım sözleşmeleri ile çalıştığını, 2013 yılında davalı ... Şirketinde çalışmakta olup ihaleyi alan son firma olan davalı ... Şirketinin işe girişini yapmayarak işine devam etmesini engellediğini, çalışma koşullarını ve yapacağı işleri asıl işveren belirlemekte olup hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı olduğunu, iş sözleşmesinin 31.12.2013 tarihinde işverenlerce haklı bir neden olmaksızın hiç neden gösterilmeksizin feshedildiğini, iş aktinin bu tarihte feshedilmesine rağmen kendisine 07.01.2014 tarihinde telefonla sözlü olarak bildirildiğini ve bu tarihe kadar da sigortasız ve bildirimsiz olarak çalıştırıldığını belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Şirketi vekili, davacı işçinin şirkette hiç çalışması bulunmadığını, çalışması bulunmadığından dolayı şirketin bu davada husumeti bulunmadığını, davalı Üniversite vekili, davacının idare personeli olmadığını, 2014 yılında malzemesiz temizlik hizmet alımına dair ihaleyi davalı ... Şirketinin kazandığını, üniversitenin bu şirketten 2014 yılına ilişkin temizlik işini 115 personel ile yerine getirmesini istediğini belirterek davanın reddini istemişlerdir.

Davalı ... Şirketi vekili ise davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalılar arasındaki ilişkinin niteliği belirtilmeksizin ve davacının yargılama sonunda hangi işverene iade edildiği gösterilmeksizin yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayanmadığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Adi ortaklığın kendisine ait bir tüzel kişiliği mevcut olmadığından davada taraf olma ehliyeti yoktur. Bir başka ifade ile adi ortaklığın dava ve takip ehliyeti olmadığı gibi, ona karşı da dava açılamaz. Bu bağlamda adi ortaklığa karşı açılacak davalar adi ortaklığın kendisine karşı değil dava konusunun paradan başka bir şey olması halinde ortaklığı oluşturan ortakların tamamına, dava konusunun para olması halinde ise ortaklar arasında müteselsil sorumluluk esası geçerli olduğundan ortakl...an biri ya da birkaçı aleyhine yöneltilmelidir. Hal böyle olunca ve özellikle adi ortaklığı ait olan işyerindeki iş akdine dayalı çalışma nedeniyle işe iade istemiyle açılan davanın konusunun paradan başka bir şey olduğunun belli bulunmasına göre davanın adi ortaklığın ortaklarının karşı açılması gerekir.

Somut olayda, davacının işten ayrılma bildirgesi ile ilgili dönem hizmet alım sözleşmesi ve dosya kapsamından anlaşıldığı üzere 31.12.2013 tarihi itibariyle davalı İdareden hizmet alımı yapan yalnızca ... Şirketi olmayıp bu şirket ile birlikte dava dışı ... Genel Temizlik Hizmetleri ... ve İnş San Tic Ltd Şti'nin de olduğu, yani her iki şirketin iş ortaklığı ( adi ortaklık) suretiyle ihaleyi üstlendikleri görülmüştür.

O halde davanın yalnızca adi ortaklığı oluşturan ... Ltd Şti'ye yöneltilmesi buna karşılık diğer ortak olan ... Ltd Şti'ye yöneltilmemiş olması taraf teşkili yönünden eksikliktir.

Mahkemece yapılması gereken, yukarıda yer alan açıklamalar da dikkate alınarak davacının fesih yapıldığını iddia ettiği tarihte kayden işvereni gözüken iş ortaklığını oluşturan dava dışı ... Ltd Şti'ye de dava teşmil edilerek, adı geçen şirketin cevap dilekçesi ve sunacağı deliller toplanarak sonucuna göre davalılar arasındaki hukuki ilişkinin niteliği belirlenip davacının fiili ve hukuki işvereni tespit edildikten sonra feshin geçerli olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiğinden taraf teşkili sağlanmaksızın hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3093, Karar No: 2012/8965, Tarih: 11.10.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/3093 E.  ,  2012/8965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

..., müdahil davacılar ... ve ... ile Hazine, ... ve dahili davalı ... aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Bala Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.11.2009 gün ve 200/227 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı 20.000 m2 yüzölçümündeki taşınmazın imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu açıklayarak davanın reddi ile Hazine adına tesciline karar verilmesini savunmuştur.

Davaya dahil edilen Bala Belediyesine dava dilekçesi yöntemine uygun biçimde tebliğ edilmiş olmasına rağmen yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Davaya müdahil olan ... ve ... vekili dava konusu taşınmaz hakkında vekil edenlerinin daha önce dava açtıklarını ileri sürerek davanın reddi ile dava konusu taşınmazın vekil edenleri adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, teknik bilirkişi raporunda A2 harfi ile gösterilen 4930.196 m2, B harfi ile gösterilen 733.813 m2'lik taşınmaz ve C1 ile gösterilen 1377.642 m2'lik taşınmaz bölümlerinin davacı adına tesciline, fazlaya ilişkin bölümlerin reddine, A1 ile gösterilen 1282.26 m2, C2 ile gösterilen 979.437 m2'lik bölümlerin Hazine adına tesciline, müdahil davacıların davalarının reddine karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.nun 713/1 maddesine dayalı davalardan aynı Kanunun 713/3. maddesi uyarınca ilgili kamu tüzel kişilerine husumet yöneltilmesi zorunludur. 5216 sayılı Yasa uyarınca Bala İlçesi Ankara Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisinde kalmıştır. Bu durumda Büyükşehir Belediyesi diğerleri gibi yasal hasımdır. Bu nedenle öncelikle davanın Ankara Büyükşehir Belediyesine de yöneltilmesi, savunma ve delillerinin tespiti, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir. Anılan hüküm uyarınca taraf teşkili tamamlanmadan işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırıdır.

Yukarıda açıklanan nedenle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre işin esasına yönelik diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HUMK.nun 388/4 ( HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3101, Karar No: 2012/8682, Tarih: 05.07.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/3101 E.  ,  2012/8682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, kasten öldürmeye teşebbüs, mala zarar verme

Hüküm : 1- 5237 sayılı TCK’nın 302/1, 31/3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- 5237 sayılı TCK’nın 81 maddesi delaletiyle 82/1-a, 35, 31/3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a, 152/2-a, 31/3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafilerinin duruşmaya gelmedikleri ve geçerli bir mazeret de bildirmedikleri anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Hakkında hüküm verilen duruşmaya vekaletle atadığı müdafiinin mazeretsiz olarak katılmaması nedeniyle mahkemece Baroya kendisi için zorunlu müdafi ataması yaptırılarak hüküm kurulmasına sanığın itirazda bulunmaması ve görevsizlik kararından önce davaya katılmasına karar verildiği halde kendisine duruşma günü bildirilmeyip gerekçeli karar tebliğ edilen katılanın temyiz talebinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki 1 ve 2 nolu bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

1- Sanık hakkında Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma ile kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelenmesinde;

Sanık hakkında yaşı nedeniyle TCK'nın 31 maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesi gereğince cezasında indirim yapılarak Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan 24 yıl hapis, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ise 13 yıl 4 ay hapis cezaları tayin edildikten sonra yasal olanak bulunmadığı halde ayrıca aynı fıkranın son cümlesi de uygulanarak tekrar indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanığın sübutu kabul olunan eyleminin amaç suçun işlenilmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, tasarlayarak ve bombalama suretiyle kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

2- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Bomba patlatmak suretiyle bir fiil ile öldürmeye teşebbüs ve mala zarar verme suçlarının oluşmasına neden olan sanığın 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi hükmü karşısında sadece daha ağır cezayı gerektiren tasarlayarak ve bombalama suretiyle öldürmeye teşebbüs etme suçundan sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeden ayrıca mala zarar verme suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 05.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6901, Karar No: 2015/24136, Tarih: 24.03.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/6901 E.  ,  2015/24136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Asıl Karar: Beraat

Hırsızlık suçundan açılan kamu davasında 29.12.2010 tarihli hükmün temyizinin 31.12.2010 tarihinde yapılması karşısında temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla 06.01.2011 günlü temyiz talebinin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre O yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak:

Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.2010 gün ve 2010/17 Esas, 2010/65 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK’nun 245/1. maddesindeki banka veya kredi kartlarını kötüye kullanma suçu bileşik suç olarak düzenlenmemiş olup yasa maddesinde geçen “her ne surette olursa olsun” ifadesi banka veya kredi kartlarının sadece hukuka uygun yollardan ele geçirilmesini kapsaması nedeniyle, sanık ...'in, mağdur ... ile ortaklaşa kullanmış olduğu dolaptan ekonomik değer taşıdığında kuşku bulunmayan menkul mal niteliğindeki mağdura ait kredi kartını çalmak suretiyle gerçekleştirdiği eyleminin, banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçu yanında ayrıca hırsızlık suçunu da oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1779, Karar No: 2024/3816, Tarih: 06.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1779 E.  ,  2024/3816 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/990 E., 2024/520 K.

KARAR : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/37 E., 2021/109 K.

1- İlk Derece Mahkemesince; kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasında, parasal yükümlülüklerin yerine getirilmemesi nedeniyle davacının ortaklıktan ihracına ilişkin ilk ihtarnamede, istenilen borcun davacının tüm hisselerini kapsayıp kapsamadığının yazılmadığı, usulüne uygun tebliğ edilmediği, projeye aykırılıklıkların giderilmemesi nedeniyle davacının ortaklıktan ihracına ilişkin ihtarda hangi hisseden dolayı ihraç kararı alındığının belirtilmemesi nedeniyle bu ihraç kararının tümden geçersiz olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; yargılama sırasında vefat eden davacı ...'ın mirasçılarından davacı ...'a yapılan tebligatın iade geldiği, ilk derece mahkemesince taraf teşkili sağlanmaksızın 30.11.2020 tarihli celsede taraflarca takip edilmeyen dosyanın 2. kez işlemden kaldırılmasına karar verildiği anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, temyiz harcı davalı tarafından peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 06.11.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.