muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5545, Karar No: 2024/12520, Tarih: 30.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/5545 E.  ,  2024/12520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.09.2022 tarihli ve 2022/114969 Soruşturma, 2022/60444 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İzmir 6. Sulh Ceza Hakimliğinin, 18.11.2022 tarihli ve 2022/7279 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 18.11.2022'de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 11.09.2023 tarihli ve 2023/19505 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2023 tarihli ve KYB-2023/97408 sayılı Tebliğnamesi ile soruşturma dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2023 tarihli ve KYB-2023/97408 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müştekiler vekilinin şikayet dilekçesinde özetle yer alan; müşteki şirketlerin gümrük müşavirliği ve taşıma acenteliği işiyle uğraştığı, müşteki şirketlerde çalışan şüphelilerin Çeşme Limanında gemiye binecek ve gemiden inecek tırların gümrük işlemleri ve bu işlemlerle ilgili ödemeleri yapmakla görevli oldukları, şüphelilerin 02/07/2021-22/02/2022 tarihleri arasında hesaplarına gönderilen meblağdan toplam 222.000,00 Türk lirasını muhasebe hesaplarına geçirmeyerek zimmetlerine geçirdikleri şeklindeki iddiası ile şüphelilerden şikayetçi olunması üzerine başlatılan soruşturma neticesinde, üzerlerine atılı eylemi gerçekleştirdiklerine dair haklarında kovuşturma açılmasını gerektirecek yeterli delilin elde edilemediğinden bahisle şüpheliler haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Soruşturma kapsamında sadece şüphelilerin ifadelerine başvurulduğu anlaşılmakla, somut olayda şüphelilerin şirket işleri ile ilgili olarak hesaplarına gelen parayı şirket muhasebe hesaplarına geçirmeyerek uhdelerinde tuttukları iddiası karşısında, müşteki vekilinin dosyaya sunmuş olduğu banka hesap dokümanlarının dikkate alınarak, suçun işlendiği iddia edilen 02/07/2021-22/02/2022 tarih aralığına ilişkin ticari defterlere ait hesap dökümü ile cari bilanço hakkında bilirkişi incelemesi yaptırılması ve ayrıca şüphelilerin bahse konu iş yerinde çalıştığı zaman diliminde ilgili bankalardan elde edilecek hesap dökümlerinin incelenmesi ve toplanacak diğer deliller ile yapılacak inceleme sonucuna göre şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172/1. maddesi;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172. maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şikâyetçi şirketlerin, gümrük müşavirliği ve taşıma acenteliği işleri ile uğraştıklarının, şüphelilerin de uzun yıllardır bu şirketlerin Çeşme Limanındaki gümrükleme işlemlerini ve bu işlemlere ilişkin ödemelerini yapmakla görevli olduklarının, şirket çalışanı olan Burak Semih Babacanoğlu'nun hesabından şüpheli ...'ın hesabına düzenli olarak bu ödemelerde kullanılmak üzere havale işlemi yapıldığının, başlangıçta bu ödemelerle ilgili sorun yaşanmadığı halde, ilerleyen dönemde şüphe üzerine yapılan kontrollerde 02.07.2021-22.02.2022 tarihleri arasında gönderilen 222.000,00 TL paranın şirket hesaplarına işlenmediğinin ve şirket adına kullanılmadığının, bu paranın şüphelilerce mal edinildiğinin iddia olunması üzerine yürütülen soruşturma kapsamında; şüphelilerin SGK kayıtları temin edilerek işe giriş-çıkış tarihleri ve görev tanımlarının tespit edilmesi, şüpheli ... ile şirket çalışanı Burak Semih Babacanoğlu'nun 02.07.2021-22.02.2022 tarihleri arasındaki banka hesap hareketleri ile şikâyetçi şirketlerin bu tarihleri gösterir ticari defter ve belgeleri temin edilerek, dosyaya ibraz edilen banka hesap ekstreleri, dekontlar, el yazılı hesap dökümleri..vb diğer evrak üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması suretiyle şüphelilerin uhdelerinde tuttukları ve şirket adına harcanmayan para olup olmadığının belirlenmesi, İzmir 23. İş Mahkemesinin 2022/166 Esas ve İzmir 13. İş Mahkemesinin 2022/174 Esas sayılı dosyaları getirtilip incelenerek, iş bu soruşturmayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesinden sonra sonucuna göre bir değerlendirme yapılması gerekirken, "...soruşturma evrakı kapsamına göre; şüphelilerin üzerilerine atılı eylemi gerçekleştirdiklerine dair haklarında kovuşturma açılmasını gerektirecek yeterli delilin elde edilemediği..." şeklindeki hatalı gerekçe ve eksik soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

7. Şikâyetçiler vekilinin 16.08.2022 tarihli dilekçesinde, şüpheliler hakkında 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'na muhalefet (haksız rekabet) suçunu işledikleri yönünde de iddialarda bulunulmasına karşın, bu iddialar yönünden herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla, mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

7. Şikâyetçiler vekilinin 16.08.2022 tarihli dilekçesinde, şüpheliler hakkında 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'na muhalefet (haksız rekabet) suçunu işledikleri yönünde de iddialarda bulunulmasına karşın, bu iddialar yönünden herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla, mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İzmir 6. Sulh Ceza Hakimliğinin, 18.11.2022 tarihli ve 2022/7279 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,5271 sayılı Kanun’un 309/4-a. maddesi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için soruşturma dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/522, Karar No: 2016/2620, Tarih: 02.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/522 E.  ,  2016/2620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı 3.kişi ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, borçlu şirket aleyhinde yürütülen icra takibinde borca yeterli malvarlığı bulunamadığını, borçlunun alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla kendi işlettiği balık üretim tesisinin işletim hakkını ve tesisi tüm demirbaşlarıyla birlikte davalı 3.kişi ...'a raicinden çok düşük bedelle devir ettiğini ileri sürerek tasarrufun BK'nun 18.maddesi uyarınca iptaline verilmesini talep etmiştir.

Davalı 3.kişi ... vekili, satışın gerçek olduğunu, noter satış sözleşmesinde yazan 1.000 TL dışında borçlu şirket muhasebecisine 21.000 TL daha ödeme yapıldığını, tesisin raiç bedeli ödenerek alındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı borçlu davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece borçlu şirketin dava konusu balık üretme tesisini borcun doğum tarihinden sonra raicinden çok düşük bedelle davalı 3.kişiye devir ettiği, tesis işletim hakkının devrinin alacaklıdan mal kaçırma amacıyla yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile tasarrufun iptaline verilmiş; hüküm, davalı 3.kişi ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve İİK'nin 280/3.maddesine göre davalı 3.kişi ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 428,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 2.3.2016 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5818, Karar No: 2015/4579, Tarih: 07.09.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/5818 E.  ,  2015/4579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre, müşteki ...'ın kovuşturma esnasında 29/09/2011 tarihli beyanında sanıktan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini bildirmesine rağmen, CMK'nın 238/2. maddesi uyarınca katılma hususunda bir karar verilmemiş ise de, temyiz dilekçesinin içeriği ve anılan Kanunun 237/2. maddesi gereğince, kamu davasına katılan sıfatıyla kabulüne karar verilerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ...'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 07/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9794, Karar No: 2023/18882, Tarih: 24.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/9794 E.  ,  2023/18882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/13 E., 2015/617 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın kanuna ve hukuka aykırı olduğuna, mahkûmiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı dikkate alınmadan hak yoksunluklarına karar verildiğine, tanık M. D.'nin kendisi hakkında şikâyette bulunmak için karakola gitmediğini beyan ettiği ve böylece katılanın kendisine karşı bir görevinin bulunmadığına, katılan dahil bütün karakolun yaralanmasını bildiğine, kendisinin avukatını arayacağı esnada katılanın daha iyileşmemiş kolunu bükerek telefonunu almak istediğine, kamera kaydı ibraz etmediklerine, iddia olunan sözleri söylemediğine sadece kendisini işkenceden kurtarmak istediğine, Mahkemenin bu sözleri söylediğine dair kabulünün dayanaksız olduğuna, katılanın cebir ve şiddet uygulayarak avukat çağırma hakkını gasp ettiğine, kırık kolunu bırakmasını söylediği halde katılanın bükmeye devam ederek işkence suçunu ve eline vurarak telefonunun düşüp kırılmasına sebep olduğundan mala zarar verme suçunu işlediğine, katılanın hareketlerinin ağır tahrik oluşturduğuna, aleyhinde değerlendirme yapılmasına sebep olan sabıkasındaki mahkûmiyetin kendi babasıyla arasındaki anlaşmazlığa dayandığına, lehe hükümlerin reddedilerek hüküm kurulmasının hukuka uygun bulunmadığına, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından yürütülen soruşturma kapsamında nöbetçi Cumhuriyet savcısı tarafından sanığın gözaltına alınmasına karar verildiği, polis memuru olan katılanın sanıktan gözaltına alınmadan önce üzerinde bulunan eşyaları teslim etmesini istediği, sanığın iki adet cep telefonu ve anahtarı teslim etmek istemediği, katılanın bu eşyaları alabilmek için müdahale ederek sanığın kolunu tuttuğu, bunun üzerine sanığın katılana "Lan şerefsiz, sen bilmiyor musun o kolum kırık, sizin yüzünüzden kırıldı, burada düşmedim mi, bırak lan kolumu şerefsiz." şeklinde hakarette bulunduğu Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği yönünde savunma yaptığı anlaşılmıştır.

3. Katılanın her aşamada oluşa ilişkin istikrarlı ve birbiriyle uyumlu anlatımlarının bulunduğu, tespit edilmiştir.

4. Tanık T.A., A.Y.B., A.Ö., M.D.'nin beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

5.... Polis Merkezi Amirliğinin 16.02.2015 tarihli yazısı ve ekindeki aynı tarihli tutanakla polis merkezi amirliğindeki kamera kayıt cihazı 25 gün kayıt kapasiteli olduğundan olay tarihine ilişkin kamera kayıtlarının mevcut olmadığı bildirilmiştir.

6.Sanığa ait adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanığın aşamalardaki olay tarihinde katılanın kırık olan kolunu kıvırarak arkaya doğru çevirdiğine ve kırık olduğunu söylemesine rağmen bırakmadığına yönelik savunması, tanık A.Y.B'nin kendisini hadiseden hemen önce telefonla arayan sanığın büyük bir ah sesini duyduğuna, sanığın çok acı çeker gibi olduğuna yönelik beyanı karşısında olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2. Kabule göre ise, 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönleriyle, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27918, Karar No: 2018/8849, Tarih: 02.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/27918 E.  ,  2018/8849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

FER'İ MÜDAHİL : ... vekili avukat Sselin Kapsız

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar .... ve diğerleri vekili avukat.... diğer davalı ... vekili avukat ......, Fer'i Müdahil .... vekili avukat..... ile davacı vekili avukat ...''ın gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

K A R A R

Davacı, mevcut rahatsızlığı nedeniyle ameliyat olmak için hastane arayışına girdiğini, davalılardan Prof. Dr. ... isminin de alanında tanınmış olması sebebi ile sahibi ve başhekimi olduğu davalı ... Hastanesini tercih ettiğini, 03.03.2010 tarihinde davalı hastanede kist ameliyatı olduğunu, ameliyattan bir hafta sonra 10.03.2010 tarihinde davalı Dr....'un da onayı ile ...'ya döndüğünü, ancak ağrılarının şiddetlenerek devam etmesi üzerine telefonla davalı Dr....'u aradığını, davacıya davalı tarafından "ameliyat sonrası lenf sıvısı birikimi neden olmuş olabilir, bir ay tahammül gösterin" dediğini, fakat durumu tahammül edilemez boyutlara gelince acil olarak ... Devlet Hastanesi'ne müracaat ettiğini, ... Devlet Hastanesinde yapılan tahlillerin Dr....'a bildirildiğini, yine bunun lenf sıvısı birikimi olduğu telefonla davalı ... tarafından ifade edilince hastaneden ayrıldığını, ancak durumunun daha da kötüye gitmesi nedeniyle yeniden davalı hastaneye müracaat ettiğini, yapılan sonuçlarına göre karın bölgesinde biriken sıvıya dair teşhis koyamayan davalı hastane ve doktorların yanlış tedavi yöntemleri uygulamaya başladığını, 01.04.2010-15.04.2010 tarihleri arasında toplamda beş kez davalılarca karnından her defasında 1.5-2 litre sıvı çekildiğini, şikayetleri dinmeyence, davalı başhekim Prof. Dr. ... ile bizzat durumunu görüştüğünü, davalı hastanede 0l.04.2010 tarihinde yapılan tahlilde kreatin değeri 17.13 mg/dl olarak rapor edildiği halde idrar kaçağı olduğunun davalılarca fark edilmediğini ve bu nedenle bir dizi yanlış tedavi yöntemleri, kanser araştırmaları yapılarak psikolojik olarak çöküntüye sürüklendiğini, davalı hekimlere hiçbir güveni kalmayınca Amerikan Hastanesi'ne müracaat ettiğini, bu hastanede yapılan tahliller neticesinde karından çekilen sıvıda üre miktarı 179 mg/dL olarak saptandığından, idrar kaçağı olduğu anlaşılarak, davalı hastane ve doktorlar tarafından konulamayan teşhisin konulduğunu, Özel... İntercontinental Hastanesinde ameliyat olarak 28.06.2010 tarihinde taburcu olduğunu, davalıların karın boşluğuna idrar kaçtığını fark etmeyerek bir dizi yanlış tedavi ve masraflara yol açtığını, operasyonla ilgisi olmayan idrar yollarının davalıların mesleki kusuru nedeni ile ciddi bir şekilde hasar görmesi nedeniyle sol böbreğin delinmek zorunda kaldığını ve ciddi rahatsızlıklarının oluştuğunu ileri sürerek toplam ıslahen 41.485,93 TL maddi zarar ile 80.000 TL manevi zararın faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.