muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4756, Karar No: 2015/2866, Tarih: 16.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/4756 E.  ,  2015/2866 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2012/104900

MAHKEMESİ : Amasra Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2012

NUMARASI : 2011/158 (E) ve 2012/4 (K)

SUÇ : Haksız rekabet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 16.06.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Sayın Çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık sanığın fiilinin atılı haksız rekabet suçunu oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesine ilişkindir.

Hukuki sorunun çözümü için öncelikle “haksız rekabet” suçunun hareket unsuru üzerinde durulması gereklidir. Bilindiği üzere Türk Ticaret Kanunu (TTK), “Dürüstlük kuralına aykırı davranışlar, ticari uygulamalar” kenar başlıklı 55. maddesinde haksız rekabet hâllerinin “başlıcalarını” (6) bent halinde (21) adet davranış biçimi olmak üzere “haksız rekabet örnekleri” olarak saymıştır. Belirtilen maddenin a, b ve c bentlerinde sayılan davranış şekillerinden önce “özellikle” terimine vurgu yapılması, sayılan davranışların sınırlı olmayıp, başkaca biçimlerle de dürüstlük kuralına aykırı davranışların gerçekleştirilebileceğini göstermesi bakımından anlamlıdır. Sonuç olarak, yalnızca 55. maddede örnek olarak sayılan

şekillerde değil, aldatıcı veya dürüstlük kuralına diğer şekillerdeki aykırı davranışlar ve ticari uygulamalar da TTK’nın 54 ve 55. maddeleri anlamında haksız rekabet oluşturabilecektir (BAŞTÜRK, İhsan: Türk Ticaret Kanununda Bilişim Yoluyla Haksız Rekabetin Hukuki ve Cezai Sonuçları, Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, Cilt:1,Yıl:2, Sayı:6, Temmuz 2011, s. 284-287).

Haksız rekabetin varlığı için, davranışı gerçekleştiren kişinin kusurunun bulunması aranmamaktadır. Gerçekten de, TTK’nın 54 ve 55. maddelerinde haksız fiilin bir unsuru olarak kusurdan söz edilmemiştir. Failin kusurunun varlığı, sadece haksız rekabet nedeniyle hangi tür davaların açılabileceğinin belirlenmesi yönünden önem taşımaktadır (ARKAN, Sabih: Ticari İşletme Hukuku, Gözden geçirilmiş 7. baskı, Ankara 2005, s. 298).

Haksız rekabetin varlığı için, davranışı gerçekleştiren kişinin kusurunun bulunması aranmamaktadır. Gerçekten de, TTK’nın 54 ve 55. maddelerinde haksız fiilin bir unsuru olarak kusurdan söz edilmemiştir. Failin kusurunun varlığı, sadece haksız rekabet nedeniyle hangi tür davaların açılabileceğinin belirlenmesi yönünden önem taşımaktadır (ARKAN, Sabih: Ticari İşletme Hukuku, Gözden geçirilmiş 7. baskı, Ankara 2005, s. 298).

Haksız rekabet fiillerinin önlenmesi bakımından ilke olarak özel hukuk kuralları ile koruma yolunu seçen kanun koyucu, son çare - ultima ratio olarak bazı haksız rekabet fiillerini suç olarak tanımlayarak ceza hukuku araçlarına başvurulması yoluna gitmiştir. TTK’nın bu düzenlemesi “sınai mülkiyet kavramına dahil olan hususlarda cezai müeyyide ile kamu düzeninin korunması düşüncesi” ürünüdür (DONAY, Süheyl/ ERMAN, Hasan: Sınai Mülkiyet Aleyhine Suçlar, İhtira Beratı, Marka, Haksız Rekabet, Sanayi Suçları, İlgili Mevzuat, İstanbul 1973, s. 72-73). Haksız rekabet suçları ile, serbest rekabete dayalı piyasa sisteminin sağlıklı biçimde işlemesi (AYDIN, Hüseyin: Türk Ticaret Kanunu’nda Haksız Rekabet Suçları, Yetkin Yayınları, Ankara 2008, s. 77) yanında ülke ekonomisinin rekabet gücü ve diğer taraftan da tüketicilerin kişisel ekonomik yararlarının korunması amaçlanmaktadır.

TTK’da yer verilen haksız rekabet suçlarına genel olarak değinecek olursak; TTK, haksız rekabet oluşturan tüm davranışları “suç” olarak tanımlamamıştır (ARKAN, s. 313). Kanun koyucu, sadece belirli bir vahamet arzeden haksız rekabet hallerini suç kabul etmiştir (DONAY/ ERMAN, s. 75; AYDIN, s. 118).

Bu anlamda, yeni TTK’nın 62/1-a-b-c-d maddelerinde suç olarak tanımlanan haksız rekabet fiilleri şunlardır;

a) 55 inci maddede yazılı haksız rekabet fiillerinden birini kasten işlemek (md. 62/1-a),

b) Kendi icap ve tekliflerinin rakiplerininkine tercih edilmesi için kişisel durumu, ürünleri, iş ürünleri, ticari faaliyeti ve işleri hakkında kasten yanlış veya yanıltıcı bilgi vermek (md. 62/1-b),

c) Çalışanları, vekilleri veya diğer yardımcı kimseleri, çalıştıranın veya müvekkillerinin üretim veya ticaret sırlarını ele geçirmelerini sağlamak için aldatmak (md. 62/1-c),

d) İşçilerinin veya çalışanlarının ya da vekillerinin, işlerini gördükleri sırada cezayı gerektiren bir haksız rekabet fiilini işlediklerini öğrenip de bu fiili önlememek veya gerçeğe aykırı beyanları düzeltmemek (md. 62/1-d).

Dava konusu fiil ise, müştekinin Bartın ili Amasra ilçesinde “M.... Yeri Canlı Balık Restoran” ismiyle 1945 yılından beri faaliyet göstermesine rağmen sanığın aynı ilçede “Liman Balık Restoran” adıyla işlettiği işyerinin adını 2011 yılı Temmuz ayından itibaren “L.. Canlı Balık Restoran” olarak değiştirip kullanarak müşterileri yanılgıya düşürecek şekilde haksız rekabette bulunmak suretiyle TTK’nın 55/4, 62/1-son maddesine aykırı davranmaktan ibaret olup; sanığa mahkemece TTK’nın 55/5. maddesinden de ek savunma hakkı tanınmıştır. Bu bağlamda;

“TTK’nın 55. Maddesi: “(1) Aşağıda sayılan hâller haksız rekabet hâllerinin başlıcalarıdır:

A) Dürüstlük kuralına aykırı reklamlar ve satış yöntemleri ile diğer hukuka aykırı davranışlar ve özellikle;

….

4. Başkasının malları, iş ürünleri, faaliyetleri veya işleri ile karıştırılmaya yol açan önlemler almak,

5. Kendisini, mallarını, iş ürünlerini, faaliyetlerini, fiyatlarını, gerçeğe aykırı, yanıltıcı, rakibini gereksiz yere kötüleyici veya gereksiz yere onun tanınmışlığından yararlanacak şekilde; başkaları, malları, iş ürünleri veya fiyatlarıyla karşılaştırmak ya da üçüncü kişiyi benzer yollardan öne geçirmek,…”

şeklindeki norm ile davaya konu edilen haksız rekabet halleri suç olarak tanımlanmıştır. Görüldüğü üzere sanığa isnad olunan eylem; “dürüstlük kuralına aykırı davranış yoluyla ve özellikle başkasının malları, iş ürünleri, faaliyetleri veya işleri ile karıştırılmaya yol açan önlemler almak” suretiyle müştekinin ticaret ünvanının sahip olduğu ünden haksız olarak yararlanmak amacıyla ticari işletmesinin adını müştekinin işletme adıyla karışıklığa yol açabilecek surette değiştirip kullanarak haksız rekabet etmektir.

Somut davada uyuşmazlığın çözümü için iki sorunun ortaya konulması gereklidir. Bunlardan ilki; müştekinin ticaret ünvanının tanınmış olup olmadığıdır. İkinci olarak ise; müştekinin ticaret ünvanı ile sanığın kullandığı ticaret ünvanının karışıklığa yol açıp açmayacağı konusu değerlendirilmelidir.

İlk olarak, müştekinin dosya ekinde sunduğu çok sayıda belge (işletme izin belgesi, teşekkür belgeleri, faturalar, hizmet kalite belgesi, Belediye Başkanlığı yazısı gibi) kapsamından ve fotoğraflar ile Ticaret Sicili kaydından da “M....Yeri-Canlı Balık Restoran” adıyla 1940’lı yıllardan beri hizmet sunduğu anlaşılmaktadır. Sunulan belgelerin içeriği ve tarihleri itibariyle müştekinin işyerinin belirtilen isimle yörede uzun süredir tanınmış, meşhur olarak nitelendirilebilecek bir işletme olduğu ortaya çıkmaktadır. Kaldı ki sanığın Cumhuriyet Savcılığındaki sorgusunda “…kendisinin İstanbul’da bulunduğu sırada kar ortağı olan A.. V.. işletmenin tabelasını değiştirdiğini, başka bir işletmenin markalaştırdığı işletme adının kullanarak haksız kazanç elde etmek gibi bir niyetimiz yoktur, en kısa sürede işletme tabelamızı eski hale dönüştüreceğiz” şeklindeki savunmasıyla da müştekinin ticaret ünvanının tanınmış olduğu sanık tarafından dahi kabul edilmiş olmaktadır. Öte yandan marka olarak tescil edilmemiş de olsa tanınmış bir işletme adının da haksız rekabet korumasından yararlanabileceği kuşkusuzdur. Müştekinin ticaret ünvanı ve işletme adının tanınmış olduğu gözetildiğinde haksız rekabet hükümleri çerçevesinde korunmasına hiçbir engel bulunmamaktadır.

İkinci olarak ise, müştekinin ticaret ünvanı ile sanığın haksız olarak kullandığı iddia olunan ticaret ünvanının karışıklığa yol açıp açmayacağı konusu değerlendirilmelidir. Bu bağlamda müştekinin Bartın ili Amasra ilçesinde “M.. A... Yeri Canlı Balık Restoran” ismiyle 1945 yılından beri faaliyet gösterdiği ve “M.. A.. ..-Canlı Balık Lokanta Turizm Tic. San. Ltd. Şti. ismiyle de Ticaret Siciline kayıtlı olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Kısacası müştekinin kullandığı ticaret ünvanında öne çıkan unsurlar; “M.. A.. Yeri” ve “C.. Restoran” isimleridir. Sanığın kullandığı “L.. Canlı Balık Restoran” ünvanının ise özellikle müştekinin kullandığı ve belirli bir tanınmışlık düzeyine ulaşan “Canlı Balık Restoran” ünvanı ile karışıklığa yol açabileceği kuşkusuzdur. Nitekim dinlenen tanık N.. K..’nun beyanında da bu durum sebebiyle tüketici nezdinde bir karışıklık yaşandığı doğrulanmıştır. Öte yandan sanığın uzun yıllardır aynı ilçede “L.. Balık Restoran” adıyla faaliyet gösteren işyerinin adını 2011 yılı Temmuz ayından itibaren “L.. Canlı Balık Restoran” olarak değiştirip kullanmaya başlaması ve Cumhuriyet Savcılığındaki ifadesi de anılan

Şekilde kullanımla ortalama bir tüketicinin yanılgıya düşebileceği sanık tarafından kaçamaklı olarak ikrar edilmekte, ortaya çıkmaktadır. Diğer taraftan anılan karışıklık olgusunu olayın yaşandığı yerin büyüklüğüyle de birlikte değerlendirmek gereklidir. Nitekim Amasra gibi nüfusu ancak 20.000 olan ve restoran sayısının dahi sınırlı olduğu bir ilçede davadaki gibi çok benzer bir kullanımın restoran adı bağlamında kolaylıkla karışıklığa yol açabileceği ortadadır. Bu ise dürüstlük kuralına aykırı bir davranış sebebiyle haksız rekabet kurallarının ihlalinden başka bir şey değildir.

Açıklanan gerekçelerle, sanığın müştekinin uzun yıllardır çaba sarf ederek belirli bir tanınmışlık düzeyine ulaştırdığı ticaret ünvanıyla karışıklığa yol açacak bir ticaret ünvanını bilerek kullanmak suretiyle TTK’nın 55/4-5. maddelerindeki dürüstlük kuralına aykırı bir davranışı gerçekleştirerek atılı haksız rekabet suçunu işlediği dosya kapsamındaki tüm delillerle sabittir. Bu nedenlerle Mahalli Mahkeme hükmünün bozulması gerektiği düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/15727, Karar No: 2012/228, Tarih: 16.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/15727 E.  ,  2012/228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/10/2009 tarih ve 2008/47-2009/413 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin eşinin yolcu olarak seyahat ettiği aracın kaza yapması sonucu hayatını kaybetmesi nedeniyle maddi ve manevi açıdan mağdur olduğunu, aracın zorunlu mali mesuliyet sigortası bulunmaması nedeniyle davalının tazminatı ödemesi gerektiğini ileri sürerek 6000.00 TL maddi tazminatın davalıdan temerrüt tarihinden itibaren avans faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin teminat limiti ve kusur oranları göz önüne alınarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre olayın meydana gelmesinde araç sürücüsünün %100 kusurlu olduğu, murisin kazaya karışan araç içinde yolcu olduğu ve kusurunun bulunmadığı, aracın ZMMS’nin bulunmamasından dolayı davalının destek zararından sorumlu olduğu gerekçesiyle poliçe limiti dahilinde 54.550.78 TL tazminatın davalının temerrüde düşürüldüğü tarihten itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava ZMMS poliçesi bulunmayan araçta yolcu olarak bulunan davacının murisinin trafik kazası nedeniyle vefatı sonucu açılan destekten yoksun kalma zararının tazmini istemine ilişkindir.

Davalı vekili davanın devamı esnasında davacının murisinin araçta hatır yolcusu olarak bulunduğu ve araç şoförünün alkollü olduğunu bilerek araca binmiş olması nedeniyle tespit edilecek tazminattan BK. 43 ve 44 maddeleri gereğince indirim yapılmasını talep etmiştir. Düzenlenen bilirkişi raporunda da bu hususun mahkemenin takdirinde olduğu belirtilerek tazminat hesabı yapılmış olmasına rağmen, mahkemece bu savunma üzerinde durulmadan poliçe limiti ile sorumlu olarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak kaza nedeniyle Boyabat Cumhuriyet Savcılığının takipsizlik kararında maktuller ile şoförün arkadaş oldukları belirtilmiş, ayrıca aynı araçta yolcu olarak bulunan ve kazada ölen Murat Gökmen isimli kişinin mirasçıları tarafından açılan bir başka dava sonucunda Şişli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 14.02.2008 tarih ve 224/58 sayılı verilen kararda, murisin hatır için taşındığı ve sürücünün alkollü olduğunu bilerek araca binmiş olması nedeniyle tespit edilen tazminattan indirim yapıldığı halde, mahkemece davalının bu savunması üzerinde durulup buna dair delilleri toplamadan karar verilmesi doğru olmamış, verilen kararın bozulması gerekmiştir.

.../...

2011/15727

2012/228

-2-

.../...

2011/15727

2012/228

-2-

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

26.01.2012 - SK
Yargıtay — Esas No: 2018/5200, Karar No: 2019/6827, Tarih: 29.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/5200 E.  ,  2019/6827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dairemizin 05/02/2015 tarihli, 2014/739 Esas, 2015/2012 Karar sayılı ilamı ile “Suça konu taşınmaza ilişkin olarak belediyede, Koruma Uygulama ve Denetim Bürosunda ve Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünde mevcut tüm bilgi, belge ve fotoğraflar getirtilip, olay yerinde inşaat, mimari ve sanat tarihi alanlarında uzman bilirkişiler refakate alınmak suretiyle keşif yapılması, kullanılan malzemelerin cinsi, yıpranma durumu, renk solmaları gibi teknik veriler ile dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek, sanığa isnat olunan eylemlerin yapılış zamanları ve nitelikleri ile tescilli binanın zarar görmesine, özgün yapısını kaybetmesine sebebiyet verilip verilmediğinin belirlenmesi, sanığın suça konu binadaki bodrum katı ilk kez hangi tarihte kimden kiraladığının ve sonraki kiraya verenlerin kimler olduğunun araştırılması, bu kapsamda, dosya içerisinde mevcut 01/01/2011 kira başlangıç tarihli sözleşmeye kadar yapılmış olan kira sözleşmelerinin getirtilmesi, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhlerinin bulunduğu dikkate alınarak, sözü edilen sözleşmelerin “kiraya veren” bölümlerinde adı geçen şahıslar tanık sıfatıyla dinlenip, kendilerine, taşınmazın niteliği ile ilgili sanığı bilgilendirip bilgilendirmediklerinin sorulması, böylece atılı suçun maddi ve manevi unsurları tereddütsüz biçimde ortaya konulduktan sonra değerlendirme yapılarak, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ve yerinde olmayan gerekçe ile beraate dair hüküm tesisi, ” nedenleri ile hükmün bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, bozma ilamında ayrıntınlı olarak belirtilen araştırılması ve tespit edilmesi gereken hususlar araştırılıp gerekli tespitler yapılmadan eksik inceleme ve araştırma ile dava konusu imalatların 15 yıl önce yapıldığı ve sanığın kastının olmadığı gerekçesi ile sanık hakkında beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13185, Karar No: 2014/227, Tarih: 28.01.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/13185 E.  ,  2014/227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü kadastro çalışma alanında bulunan temyize konu 105 ada 56 parsel sayılı 998171,79 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, hali arazi niteliği ile davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten ... çekişmeli taşınmazın ... Bey ... ... Bey Vakfına ait olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı İdare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 28.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2312, Karar No: 2021/8672, Tarih: 08.12.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/2312 E.  ,  2021/8672 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın TA İnşaat ... Ltd. Şti'nin yetkilisi ve sahibi olduğu, ...'in ise bu işyerinde duvar işçisi olarak çalıştığı, olay tarihinde 6. katın duvarlarının örülmesi sırasında asansörle tuğla çekildiği, Ömer'in herhangi bir koruma önlemi (..., asansör tutma demiri vs) alınmaksızın çalışmasına devam ettiği sırada aşağıdan yüklenen inşaat malzemelerinin kata geldiği ve asansörü kendisine doğru eliyle çekmeye çalıştığı sırada dengesini kaybettiği ve aşağıya düşmesi neticesinde vefat ettiği, 29/10/2014 tarihli Ölü Muayene ve Otopsi raporuna göre ölümün künt genel travma ve kafa travmasına bağlı kafatası ve etraf kemik kırıkları ile beyin ve iç organ kanaması neticesinde meydana geldiğinin tespit edildiği, kazaya ilişkin olarak soruşturma aşamasında 25/12/2014 tarihli tek kişilik inşaat mühendisi ve A sınıfı ... güvenliği uzmanı bilirkişi tarafından düzenlenen bilirkişi raporu ile yargılama aşamasında alınan 3 kişilik mühendis ve ... güvenliği uzmanı bilirkişiler tarafından düzenlenen rapora göre sanığın ölene yüksekten düşmeye karşı kullanılması için herhangi bir donanım sağlamadığı, çalışılan alanı güvenli hale getirecek toplu koruma önlemlerini aldırmadığı, ... raporu ve ... sağlığı ve güvenliği konusunda eğitim aldırmadığı, bu surette meydana gelen kazada asli oranda kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08/12/2021 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

Dosya içeriğine göre, sanığın sahibi ve yetkilisi olduğu... Şirketi tarafından olay tarihinde on katlı apartman inşaatı işinin yürütüldüğü, inşaatta duvar işçisi olarak çalışmakta olan ...'in, apartmanın altıncı katında bulunduğu, asansöre yüklenen tuğlaları kat platformuna alma işini yaparken dengesini kaybederek zemine düşmesi sonucu vefat ettiği,

Sanığın şirketi tarafından yürütülmekte olan on katlı bina inşaatı işinin "... Sağlığı ve Güvenliğine İlişkin İşyeri Tehlike Sınıfları Tebliğine" göre çok tehlikeli işler kapsamında yer aldığı; 6331 sayılı Kanunun 15. maddesinin (2) fıkrasına göre, çok tehlikeli sınıfta yer olan işlerde çalışacakların yapacakları işe uygun olduklarını belirten ... raporu almadan işe başlatılamayacaklarının düzenlendiği, aynı Kanunun 17. maddesinin (3) fıkrasına göre ise, mesleki eğitim alma zorunluluğu olan çok tehlikeli sınıfta yer alan işlerde yapacağı işle ilgili mesleki eğitim aldığını belgeleyemeyenlerin çalıştırılamayacağı düzenlemelerine yer verildiği;

İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksir, 5237 sayılı TCK’nın 22/2. maddesinde “dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesi” şeklinde tanımlanmış olup, 5237 sayılı TCK’da, , 765 sayılı TCK’da yer verilen, “tedbirsizlik”, “dikkatsizlik”, “meslek ve sanatta acemilik”, “nizamat, evamir ve talimata riayetsizlik”, “kayıtsızlık veya tedbirsizlik”, “hataen ve kayıtsızlıkla”, “müsamaha ve dikkatsizlik” şeklindeki taksir kalıplarına ilgili suç tiplerinde yer verilmemiş, ancak gerek öğretide, gerekse uygulamada, bu taksir kalıplarına yer verilmemiş olmanın, bir eksiklik veya farklılık oluşturmayacağı kabul edilmektedir.

Toplumsal yaşamda belli faaliyetlerde bulunan kimselerin başkalarına zarar vermemek için bir takım önlemler alması ve bazı davranış kurallarına uyma zorunlulukları bulunmaktadır. Bu kurallar toplum olarak yaşama zorunluluğundan doğabileceği gibi, Devletin müdahalesiyle de ortaya çıkabilmektedir. Taksirli suç bu kuralların ihlal edilmesi sonucu belirir, fail tedbirli ve öngörülü davranmamış olduğu için cezalandırılır. Bu bakımdan sorumluluğun nedeni, öngörebilme imkân ve ödevinin varlığına rağmen sonuca iradi bir hareketle neden olmaktan kaynaklanmaktadır.

Öğretide ve yargı kararlarında taksirin unsurları,

a) Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

b) Hareketin iradiliği,

c) Neticenin iradi olmaması,

d) Hareketle netice arasında nedensellik bağının bulunması,

e) Neticenin öngörülebilmesi, ancak bu neticenin fail tarafından öngörülmemesi,

Şeklinde belirtilmiştir.

Bilinçli taksir kavramı mülga 765 sayılı TCK’nın 45. maddesine 8.1.2003 tarihli ve 4758 sayılı Kanun ile eklenen son fıkra ile hukukumuza girmiş olup, anılan fıkrada, “Failin öngördüğü neticeyi istememesine rağmen neticenin meydana gelmesi halinde bilinçli taksir vardır; bu halde ceza ... arttırılır.” hükmüne yer verilmiş, aynı hüküm, 5237 sayılı TCK’nın 22. maddenin 3. fıkrasında da korunmuştur.

Taksirden söz edilebilmesi için neticenin öngörülebilir olması gerekli ve yeterli olmasına karşılık, bilinçli taksir halinde failin somut olayda ayrıca bu neticeyi öngörmüş olması da gereklidir.

Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü halde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü halde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlike hali, bunu öngörmemiş olan kimsenin tehlike hali ile bir tutulamaz; neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun, bu neticeyi meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.

Bilinçli taksirde netice somut olarak öngörüldüğü halde, istenmemiştir.

Bilinçli taksiri, taksirden ayıran özellik, bilinçli taksirde istenmeyen netice fiilen öngörülürken, taksirde öngörülmemektedir.