muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3153, Karar No: 2022/3100, Tarih: 28.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/3153 E.  ,  2022/3100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada, Kocaeli 4. Asliye Hukuk ile Gaziosmanpaşa 5. Asliye Hukuk Mahkemeleri'nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, çalıntı araç satışı nedeniyle bedel iadesi istemine ilişkindir.

Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, 6100 sayılı HMK'nın 6/1 maddesine göre genel yetkili mahkemenin, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğu, davalıların yerleşim yerinin İstanbul ve Amasya illeri olduğu, davalılardan ... süresi içerisinde verdiği cevap dilekçesinde yetkili mahkemenin kendi yerleşim yeri olan Gaziosmanpaşa Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu belirttiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Gaziosmanpaşa 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce ise, davanın hukuksal dayanağının haksız fiil olduğu, haksız fiilde uygulanan HMK'nın 16. maddesinde zarar görenin yerleşim yeri mahkemesinin de yetkili olduğunun düzenlendiği, davacıların adres bilgileri incelendiğinde ikametgahlarının Kocaeli olduğu, davacıların seçimlik haklarını kullanarak kendi yerleşim yeri mahkemesinde davayı açtıkları, dolayısıyla seçme hakkının davalılara geçmediği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesi ile birlikte, davalıların Gaziosmanpaşa 3. Noterliğince düzenlenen 13723 yevmiye numaralı araç satış sözleşmesi ile 34-JJ-6920 plaka sayılı aracı 43.000,00-TL bedelle davacılardan ...'e sattıklarını ve araç bedellerini davacı ...'den aldıklarını, ancak sonrasında aracın komple çalıntı olduğunun ortaya çıktığını ve aracın davacıların elinden güvenlik güçleri ile alındığını, konu ile ilgili olarak 07/07/2017 tarihinde Asayiş Şube Müdürlüğü Oto Hırsızlığı Büro Amirliği tarafından şikayetçi sıfatı ile müşteki davacı ...'den ifade alındığını, davacının, davalılar ..., ... ve ... hakkında İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunduklarını belirterek; ihtiyaten tedbir konması talebinin kabulüne, fazlaya dair tüm talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile davacı tarafından ödenen şimdilik 43.000,00-TL’nin ödeme tarihi olan 04/07/2017 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanun'un 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca BK'nın 73.(6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı)

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, davanın, Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açıldığı, davacıların yerleşim yerinin; “Başiskele/KOCAELİ” olduğu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89. maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkili olup davacı tercih hakkını bu yönde kullandığından, uyuşmazlığın Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülüp çözümlenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7759, Karar No: 2018/2991, Tarih: 20.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/7759 E.  ,  2018/2991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Müşteki ...’ün olay günü saat 02.00’de kızının uyuduğunun, saat 06.15’te uyandığında hırsızlığı farkettiğini beyan etmesi ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 04.46’da sona erdiğinin anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının, suça sürüklenen çocuk lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve eylemin gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. ve 116/4 maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16002, Karar No: 2024/7466, Tarih: 09.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/16002 E.  ,  2024/7466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin yokluğunda verildiği ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiine usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği, ancak müdafiinin hükmü temyiz etmediği, her ne kadar 7201 sayılı Kanun'un 11. maddesi uyarınca vekil vasıtası ile takip edilen işlerde, sanığa yeniden karar tebliği gerekmediği belirtilmiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı ilâmında belirtilen “Ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin (İHAS) 13. maddesi ve CMK'nın 34. maddesinin ikinci fıkrası, Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinin son cümlesi ile CMK'nın 35. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenlemeler ve müdafi ile vekil arasındaki farklılıklar da gözetildiğinde; sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir.” şeklindeki kabul ve ilkeler göz önüne alındığında, yoklukta verilen kararın suça sürüklenen çocuk müdafiinden başka suça sürüklenen çocuğa da ayrıca tebliğ edilmesi gerektiği, suça sürüklenen çocuk adına gerekçeli karar tebligatı çıkartılmış ise de, tebligatın 08.05.2021 tarihinde aynı konutta yakına teslim edildiği ancak UYAP’tan yapılan incelemede, suça sürüklenen çocuğun tebliğ tarihinde ... Açık Ceza İnfaz Kurumu’nda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunduğunun anlaşılması karşısında, öncelikle suça sürüklenen çocuğun tebligat tarihinde COVİD nedeniyle izinli olup olmadığının ilgili cezaevinden sorularak araştırılması, suça sürüklenen çocuğun tebligat tarihinde cezaevinde bulunduğunun kesin olarak anlaşılması hâlinde ise yapılan tebliğ işlemi geçersiz olacağından, suça sürüklenen çocuğa gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde (Cezaevinde olması halinde cezaevinde 5271 sayılı Kanun'un 35/3 ve 263. maddelerine uygun olarak bizzat kendisine okunup anlatılmak suretiyle tebliği suretiyle) tebliğ edilmesi ile, tebligat belgesi ve sunması hâlinde temyiz dilekçesi de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/88, Karar No: 2013/2930, Tarih: 25.02.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/88 E.  ,  2013/2930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 63.371,00 TL tazminatın (ıslahen 68.578,00 TL) faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; 16.07.2010 tarihinde.... ilçesi, .... mezrası arasında anız yangını meydana geldiğini, yangın sırasında müvekkiline ait 200 ton saman, 5 sıralı mısır hasat tablasının, ... biçer döver makinasının ön ve arka teker lastiklerinin ve iki adet römork lastiğinin, 3 gözden oluşan toplam 125.12 m2 alana sahip ahırın tamamen yandığını, delil tespiti dosyasında müvekkilinin zararının 63.371,00 TL olduğunun tespit edildiğini belirterek 63.371,00 TL tazminat ile tespit masraflarının davalıdan tahsiline karar verilmesini vekaleten talep etmiş; 16.12.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile biçer döverle ilgili tazminat talebini 37.473,00 TL'den 38.640,00 TL'ye; ahırla ilgili tazminat talebini 10.948,00 TL'den 14.938,00 TL'ye çıkartmıştır.

Davalı cevap dilekçesinde; elektrik direğinin üzerinde bulunan trafodan kaynaklanan arıza nedeniyle yangının çıktığı iddiasını kabul edilemez olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek, biçer döverle ilgili olarak 38.640,00 TL tazminatın; ahırla ilgili olarak 14.938,00 TL tazminatın; yanan samanla ilgili olarak 9.932,70 TL tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; davalıya ait elektrik tesisinden kaynaklanan yangın nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Somut olayda davacı taraf zarara neden olan yangının davalıya ait trafodan çıktığını iddia etmiştir.

Uyuşmazlık, yangının davalıya ait elektrik tesisinden çıkıp-çıkmadığı noktasında toplanmaktadır.

Kanunda aksi öngörülmedikçe kural olarak herkes iddiasını ispatla yükümlüdür. HMK'nın 190. maddesi gereği "ispat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden somut olayda; yangının nasıl çıktığını bilen ve görenin olmadığı anlaşılmaktadır.

Olay yeri inceleme raporunda; yangının "muhtemelen" havanın rüzgarlı olması nedeni ile elektrik tellerinin birbirine temas etmesi sonucu şase yaptığı ve yangının trafo bölgesinden çıkarak arazinin tamamının anız olması nedeni ile rüzgarında etkisi ile hızla ilerlediğinin tespit edildiği ifade edilmektedir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden somut olayda; yangının nasıl çıktığını bilen ve görenin olmadığı anlaşılmaktadır.

Olay yeri inceleme raporunda; yangının "muhtemelen" havanın rüzgarlı olması nedeni ile elektrik tellerinin birbirine temas etmesi sonucu şase yaptığı ve yangının trafo bölgesinden çıkarak arazinin tamamının anız olması nedeni ile rüzgarında etkisi ile hızla ilerlediğinin tespit edildiği ifade edilmektedir.

Elektrik-Elektronik Mühendisi bilirkişi tarafından hazırlanan 27.09.2010 tarihli raporda; yangının meydana geldiği iddia olunan arazide alçak ve yüksek gerilim taşıyan enerji nakil hattı tesis edildiği, seksiyoner direğinde hatalı çıkış olduğu, alçak ve yüksek gerilim hatlarının aynı direklerde taşınıp çok sağlıksız bir tesisatın bulunduğu, yangının buradan çıkmış olmasının "muhtemel" olduğunun rapor edildiği anlaşılmaktadır.

Elektrik-Elektronik Mühendisi bilirkişi tarafından hazırlanan 03.06.2011 tarihli raporda ise; "Dosya içerisindeki görgü tanığı ifadeleri ve jandarma tutanağı ve 27.09.2010 tarihli bilirkişi raporu dikkate alındığında, keşif sırasında direkler üzerindeki iletkenlerin gevşek olduğu da düşünüldüğünde bu yangın, gevşek olan iletkenlerin birbirine çarpması sonucu ark meydana gelmiş ve kuru otlar üzerine kıvılcım düşmesi sonucu yangın meydana gelmiştir"denilmektedir.

Mevcut delil durumuna göre davacı taraf yangının davalıya ait elektrik direğinden çıktığını ispatlayamamıştır.Yukarıdaki usul hükümleri gözetildiğinde sadece ihtimal hesabına dayanarak hazırlanan bilirkişi raporuna dayanılarak davalının sorumluluğuna gidilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi, doğru görülmemiş, bu husus kararın bozulmasını gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28139, Karar No: 2023/301, Tarih: 17.01.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/28139 E.  ,  2023/301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun'un (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Tebliğname'de tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün, suçun subut bulduğu ve basit yargılama uygulanması gerektiği düşüncesiyle bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi, dosyada yeterli delil bulunmasına karşın eksik inceleme ve hatalı değerlendirme neticesinde usul ve Kanuna aykırı olarak, sanık hakkında tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken beraat hükmü kurulmasına vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ile sanık arasında katılana ait olan ve sanık tarafından kullanılan deponun kira parasının ödenmemesi meselesi nedeni ile tartışma çıktığı, tartışma sırasında, sanığın katılana "İcrayı kaldır, icra kapıma gelmesin, kapıma gelirse çıkarım, dükkanınızı yakarım, ben kürdüm adamın g\*tünü keserim." şeklindeki sözlerle tehdit eylemini gerçekleştirdiği iddiasıyla kamu davası açılmış, yargılama neticesinde beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

(A) bendinde gösterilen gerekçe çerçevesinde Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

A. Katılanın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, dinlenen tanık ...'nın beyanlarının çelişkili olması, sanık ile aralarında husumet bulunan katılanın beyanlarını doğrulayan başka bir delilin de dosyada bulunmaması karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29812, Karar No: 2012/29909, Tarih: 25.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/29812 E.  ,  2012/29909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... İlçesi, ... Mahallesi 46732 ada 4 parsel, A-3 blok 2 no.lu bağımsız bölümde bulunan meskenine su abonesi olabilmek için 2.600,00 kanal katılım ve şebeke bedeli ödediğini belirterek ödediği miktarın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının davalıya kanal katılım ve şebeke hissesi bedeli olarak 1.132,66 TL den sorumlu olduğuna, bunu aşan alacak miktarından (1.447,88 TL) sorumlu olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- HMK.nun 26/1.maddesine göre; hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Davacı, ödediği 2.600,00 TL.nin davalıdan tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davacının sorumlu olmadığı 1.447,88 TL.nin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, HMK 26. maddesi hükmüne aykırı ve talep aşılarak 2012/29812-29909

davacının talebinden farklı olarak bu miktardan sorumlu olmadığının tespitine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bent uyarınca davacının sair temyiz itirazlarının reddine; temyiz olunan hükmün, (2) numaralı bent uyarınca davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/41048, Karar No: 2024/5173, Tarih: 17.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/41048 E.  ,  2024/5173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/90 E., 2021/206 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yeşilova Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2014 tarihli ve 2014/21 Esas, 2014/126 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Yeşilova Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2014 tarihli ve 2014/21 Esas, 2014/126 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısıları tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 05.03.2020 tarihli ve 2017/30948 Esas, 2020/3355 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken beraat kararları verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. Yeşilova Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2021 tarihli ve 2020/90 Esas, 2021/206 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 7 kez 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 52 ve 51 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 1.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezaların ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın atılı suçları işlediğine dair yeterli delil olmadan cezalandırıldığına, ilgisi olan müştekiler yönünden de hakkında mahkumiyet hükümleri kurulduğuna, yeterli araştırma ve incelemesinin yapılmadığına, bu nedenle hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR