muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/2347, Karar No: 2006/5380, Tarih: 16.03.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/2347 E.  ,  2006/5380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Dar yetkili İcra Mahkemesinde, ödeme itirazının tanık dinletilmek suretiyle kanıtlanamayacağına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 11.20. YTL onama harcının mahsubuna, bakiye 1 YTL. harcın temyiz edenden alınmasına, 16.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5049, Karar No: 2025/2342, Tarih: 20.03.2025

**9. Ceza Dairesi         2023/5049 E.  ,  2025/2342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1908 E., 2022/1548 K.

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, şantaj

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret, onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi.

Katılan Bakanlık vekili ile katılan Nemir vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karara yönelik hakaret suçuna ilişkin temyiz istemi bulunmadığından temyiz incelemesinin nitelikli cinsel saldırı ve şantaj suçlarına dair temyiz istemleri ile sınırlı yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında, katılana yönelik şantajla değişik zamanlarda anal ve vajinal yoldan organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel saldırı ve şantaj suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Boyabat Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekili ile Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemleri

Özetle sanığın eyleminin, sabit olduğuna, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Şantaj Suçundan Verilen Karar Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286/2-g bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan Bakanlık vekili ile katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Verilen Karar Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, gerçekleştirilen yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Şantaj Suçundan Verilen Karar Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekili ile katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Verilen Karar Yönünden

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Şantaj Suçundan Verilen Karar Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekili ile katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Verilen Karar Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında katılan Bakanlık vekili ile katılan ... vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Boyabat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38463, Karar No: 2016/194, Tarih: 12.01.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/38463 E.  ,  2016/194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Makumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Sanığa yüklenen hırsızlık ve mala zarar verme suçları bakımından yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II) Sanığa yüklenen iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu bakımından yapılan incelemeye gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya içerisinde mevcut basit kroki ve 03/01/2008 tarihli görgü ve tespit tutanağının incelenmesinde, hırsızlık olayının meydana geldiği Kumsal Kardeşler isimli işletmeye ait etrafı tel örgü ile çevrili hafriyat alanı içerisinde, iş yeri olarak kullanılan bir yerin bulunduğunun anlaşılması karşısında; olay yerinde keşif yapılıp, söz konusu hafriyat alanı içerisinde bulunan iş yerinin bina vasfında olup olmadığının belirlenerek, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun oluşup oluşmayacağının denetime olanak sağlayacak bir şekilde karar yerinde tartışıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/724, Karar No: 2019/6973, Tarih: 10.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/724 E.  ,  2019/6973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Karar tarihinde Maltepe Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanık ...'ya hükmün 24/02/2016 tarihinde SEGBİS ile yüze karşı tefhim edildiği, ancak cezaevinde bulunan sanığa yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263. maddesine göre yasa yolu başvurusunun gerçekleştirileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, sanık ...'nın 02/05/2016 tarihli temyiz istemi süresinde olduğu kabul edilerek ve mahkemenin 2015/68 Esas, 2016/110 Karar sayılı, 05/05/2016 tarihli ek kararının hırsızlık suçu yönünden temyiz isteminin reddine ilişkin “2. no'lu” bendinin kaldırılmasına karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve sanık ...'in iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan ve kesin nitelikte adli para cezaları içeren hükümlere yönelik temyiz istemlerinin, sırasıyla mahkemenin 12/04/2016 tarihli ve 2015/244 Esas, 2016/196 Karar sayılı ve yine mahkemenin 28/12/2016 tarihli ve 2015/244 Esas, 2016/196 Karar sayılı ek kararları ile reddine karar verildiği ve ek kararların suça sürüklenen çocuk müdafii ile sanık ...'e tebliğ edildikleri ancak ek kararların temyiz edilmediklerinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk ... ile sanık ... hakkında temyiz kapsamının sadece hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenmekle;

I- Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 2015/68 Esas, 2016/110 Karar sayılı, 05/05/2016 tarihli ek kararında (1. no'lu bent) herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

On sekiz yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında 16/11/2015 tarihli, 20/01/2016 tarihli oturumlar ile hükmün verildiği 24/02/2016 tarihli oturumun kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden açık duruşma yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

On sekiz yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında 16/11/2015 tarihli, 20/01/2016 tarihli oturumlar ile hükmün verildiği 24/02/2016 tarihli oturumun kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden açık duruşma yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal yönden inceleme yaptırılmasının zorunlu olmadığı, ancak mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği takdirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5581, Karar No: 2014/21950, Tarih: 17.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/5581 E.  ,  2014/21950 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/405110

MAHKEMESİ : Elbistan 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2013/286 (E) ve 2013/260 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Anayasa’nın 38. maddesine göre "kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur. Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK’nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz." hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde 203. maddede düzenlenen "mühür bozma” suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu iktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”5237 sayılı TCK’nun '‘Tanımlar" başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun'da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun'a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa'nın 38 ve TCK'nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun 04.12.2013 tarih ve 73001 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında belirtildiği üzere A. E..’ın 01.01.2011 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği, 02.11.2012 olan mühürleme tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan işleme aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK’nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5020, Karar No: 2019/6152, Tarih: 08.10.2019

**10. Ceza Dairesi         2018/5020 E.  ,  2019/6152 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL 26. Asliye CezaMahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içerdiğinden, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti için, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup kesin bir şekilde belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 08/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20685, Karar No: 2013/11119, Tarih: 06.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/20685 E.  ,  2013/11119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'nin yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.01.2010 gün ve 2006/260 Esas, 2010/2 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinden önce sanık ...'a ait marketten yapılan sigara hırsızlığı olayı ile ilgili olarak emniyet müdürlüğünce faili meçhul hırsızlık evrakı olarak işlem yapılmasının ardından sanık ...'ın arkadaşı olan diğer sanık ...'ın kendi imkanlarıyla yaptığı araştırmada ilçede daha önceden başka hırsızlık olaylarına karışmış bulunan mağdurların ...'ın işyerinden de hırsızlık yapma olasılığının bulunduğunu tespit etmesinden sonra ilk olarak 12.12.2006 gecesi sanıklar ... ve ...'ın ... plakalı araçla mağdurlar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ü tehditle ayrı ayrı araca bindirip götürdükleri stadyum yakınındaki alanda zorla alıkoyup darp ederek hırsızlık olayı ile ilgili sıkıştırdıkları mağdurlara çalınan sigaraları geri getirmelerini, bunun için gerekirse hırsızlık yapmalarını söyleyip bir gün süre vererek bıraktıkları ve 13.12.2006 gecesi sanık ...'ın azmettirmesiyle diğer sanıklar ..., ... ve ...'ın mağdurlar ..., ... ve ...'ı tekrar ...'ın aracına zorla bindirip ıssız bir yere götürmelerinin ardından burada hırsızlık olayını kabul etmeleri için sıkıştırıp darp ederek alıkoydukları mağdurlarla beraber ilçeye döndüklerinde vaki ihbar üzerine polis memurlarınca durdurulup yakalandıkları tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından adları geçen sanıklar haklarında TCK.nın 109/2-3b-3f. maddesinin mağdur sayısınca uygulanması gerekirken yazılı şekilde eylemlerin zincirleme tek suç kabul edilerek TCK.nın 109/2-3b-3f ve 43/1-2. maddelerinin tatbiki suretiyle sonuç cezaların eksik tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar ..., ... ve ... haklarında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde,

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı

yapılmış bulunduğundan sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

yapılmış bulunduğundan sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ...'ın olayda kullandığı ... plakalı aracın trafik kaydına göre ... ... adına kayıtlı olup maliki tarafından Boyabat Noterliğinde düzenlenen 26.05.2005 günlü, 2620 yevmiye nolu satış sözleşmesi ile sanık ...'ın kardeşi ...'e satıldığı ve ...'nın mahkemeye anılan aracı ara sıra emaneten kullanması için ...'a verdiğini ve müsnet suçun bilgisi dışında kullanılan aracıyla işlendiğini belirten dilekçe verdiği tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, müsadere koşulları oluşmayan aracın hak sahibine iadesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde zoralımına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca gerekçeli Kararın 4. bendinin hükümden çıkartılarak, yerine “Sanık ...'ün kullandığı ... plakalı aracın kayıt maliki olmaması ve hak sahibinin bilgisi ve rızası dışında suçta kullanılması nedeniyle aracın hak sahibine İADESİNE,” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.