muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5276, Karar No: 2024/9124, Tarih: 17.12.2024

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı şirketin B Grubu hisselere sahip olduğunu, hisse bedellerinin 125.000,00 TL olarak şirket kuruluşunda belirlendiğini, davacının sermaye koyma borcunun 93.750,00 TL'lik kısmının ödenmediğini, şirket ana sözleşmesi gereğince, şirketin ticaret siciline tescil edilmeden önce ödenmesi gereken 31.250,00 TL'lik kısmını ödemekle yetinen davacıya defalarca ödemesi için ihtarda bulunduklarını, sonuç alamadıklarını, oysa ana sözleşme gereğince tescili izleyen 24 ay içinde, 09.05.2016'ya kadar, kalan 93.750,00 TL'nin ödenmesi gerektiğini, davacının halen kalan sermaye borcunu ödemediğini, şirketi hep oyaladığını, davacının son adresine ve ticaret sicilindeki adresine defalarca tebligat gönderildiğini, sonuç alınamadığını, 6102 sayılı Kanun'un 482 ve 483 üncü maddelerinde açıkça sermaye payının konulma borcunu yerine getirmeyen ortağın ıskat edileceğinin yazılı olduğunu, şirketin iki ortağı olduğunu, davacı ortağın ıskatı ile ilgili yönetim kuruluna zaten davacıdan gelen temsilcinin katılamayacağını, zira yasa ve ana sözleşme gereğince ortağın kendi ile ilgili görüşmede "müzakereye katılma yasağı" bulunduğunu, bu nedenle toplantıya katılmasının mümkün olmadığını, yönetim kurulunca alınan ıskat kararının bu nedenle yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacı şirkete ait yönetim kurulu üyesi ...'in kişisel menfaatinin söz konusu olduğu, bu nedenle müzakereye katılmasının mümkün olmadığı, somut olayda ıskat kararının davacı şirketin temsilcisi katılmaksızın yönetim kurulunca alınabileceği, davacı tarafın, davalı şirketin tesciline kadar konulması gereken 31.250,00 TL'lik peşin sermaye bedelini ödedikten sonra davacı tarafça ödenmesi gereken 93.750,00 TL'lik kısmın dava dışı ... tarafından ödeneceğine dair protokol bulunduğunu bildirdiği ve protokolü mahkemeye sunduğu, protokolün 06.05.2014 tarihli olduğu, 09.05.2014 tarihinde kurulan davalı şirketin kurulumundan 3 gün önce davalı ... kuran hissedarlar arasında imzalandığı, protokolün davacı şirket ile, davada taraf olmayan dava dışı ... tarafından imzalanmış olması nedeniyle ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olan davalı ... doğrudan bağlamayacağı, her ne kadar davalı şirket 2 ortaklı ve bu iki ortak arasında imzalanan protokol gereğince 93.750,00 TL sermaye bedelinin davalı şirket tarafından davacı adına karşılanacağı, dava dışı ortak tarafından bu sermaye koyma borcu karşılandıktan sonra 36 ayın sonunda hiç bir ihtarata gerek kalmadan bila faizsiz davacı şirketin dava dışı şirkete bu bedeli ödeyeceğinin açıkça kararlaştırılmış olması karşısında ıskat kararı iyi niyet kurallarına aykırı gibi görülse de protokol anında henüz kurulmamış olan davalı şirketin ana sözleşmesini bu ödeme şeklini kaydettirmeyen kurucu ortak olan davacının basiretli bir iş adamı gibi davranmadığı, davanın süresinde olduğu, davacı şirketin basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle, kendisine çekilen ihtarlar karşısında ıskat olmak istemiyorsa kalan sermaye borcunu ödemesi, dava dışı şirketle arasındaki 06.05.2014 tarihli protokol gereğince de davalı şirketin bu sermaye borcunu ödememesi nedeniyle uğradığı bir maddi zarar varsa bunu da alacak yoluyla dava dışı ortaktan istemesi gerekirken kalan sermaye borcunu ödememe ile haksız duruma düştüğü, bu nedenle hakkında alınan ıskat kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu kararın alındığı, yönetim kurulu toplantısına davet edilmeyen yönetim kurulu üyesi ..., aynı zamanda davacı şirketin yönetim kurulu üyesi seçilen dava dışı ... Doğal Kaynak ve Enerji A.Ş.'nin davacı şirket nezdindeki temsilcisi olduğu, tüzel kişi adına ...'in hareket edeceğinin belirtildiği, bunun yanı sıra ...'in davacının kurucu ortağı olan dava dışı ... Doğal Kaynak ve Enerji A.Ş.'nin kurucularından olup davaya konu karar tarihinde bu şirketin yönetim kurulu başkanı olduğu, davalı şirketin yönetim kurulu üyesi ...'in, aynı zamanda ıskata konu davacı şirketinde kurucusu ve yönetim kurulu başkanı olduğu dava dışı ... Doğal Kaynak ve Enerji A.Ş.'yi temsilen yönetim kurulunda yer aldığı, buna göre davalı şirket ile davacı şirket ve dava dışı ... Doğal Kaynak ve Enerji A.Ş.'deki ...'in konumu nazara alındığında, müzakere konusu, ...'in yönetim kurulu üyesi olarak görev aldığı şirketle ilgili olup davaya konu kararla ilgili olarak yönetim kurulu üyesinin müzakereye katılmamasının dürüstlük kuralının bir gereği olduğu, bu durumda, yönetim kurulu üyesi ...'in davacı şirketin ıskatının görüşüldüğü yönetim kurulu toplantısına katılmasının mümkün olmadığı, bu haliyle, davacı şirketin ıskatına ilişkin yönetim kurulu kararında bir usulsüzlük bulunmadığı, davacının dava dilekçesinde, davacının sermaye borcunun dava dışı ... (... Teknoloji Yatırım Proje ve Danışmanlık A.Ş.) tarafından ödenmesi gerektiği iddiasına ve 06.05.2014 tarihli "ortaklararası sözleşme"ye dayanılmadığı, bu haliyle iddianın genişletilmesi yasağı gereğince davacının sermaye borcunun dava dışı ... tarafından ödenmesi gerektiği iddiasının eldeki davada dinlenebilir olmadığı, kaldı ki, davalı şirketin söz konusu sözleşmenin tarafı olmayıp, davalı şirketin yönetim kurulu başkanı olan ...'nun aynı zamanda dava dışı diğer ortak ...'in yönetim kurulu başkanı olması, davacı şirketin sermaye borcunu sona erdirmediği gibi, davalı şirket tarafından sermaye borcunun ödenmesinin istenmesine ve ayrıca ıskat usulünün uygulanmasına engel olmadığı, bu nedenle mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık ıskat kararının alındığı yönetim kurulu toplantısında toplantı nisabının ve karar nisabının sağlanıp sağlanmadığı, davalı şirketin yönetim kurulu üyelerinden ...'in yönetim kurulu müzakeresine katılma yasağının bulunup bulunmadığı, burada varılacak sonuca göre ıskat kararının geçerli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 390, 482, 483, 492 nci maddeleri.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 390, 482, 483, 492 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Dava, ıskat kararının hükümsüzlüğü ile ıskat edilen ortağın şirkette pay sahibi olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2.İlk derece mahkemesince, davacı şirkete ait yönetim kurulu üyesi ...'in kişisel menfaatinin söz konusu olduğu, bu nedenle müzakereye katılmasının mümkün olmadığı, somut olayda ıskat kararının davacı şirketin temsilcisi katılmaksızın yönetim kurulunca alınabileceği, alınan ıskat kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine, bölge adliye mahkemesince de, ...'in konumu nazara alındığında, müzakere konusu, ...'in yönetim kurulu üyesi olarak görev aldığı şirketle ilgili olup davaya konu kararla ilgili olarak yönetim kurulu üyesinin müzakereye katılmamasının dürüstlük kuralının bir gereği olduğu, bu durumda, yönetim kurulu üyesi ...'in davacı şirketin ıskatının görüşüldüğü yönetim kurulu toplantısına katılmasının mümkün olmadığı, bu haliyle, davacı şirketin ıskatına ilişkin yönetim kurulu kararında bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

3.Iskat usulü 6102 sayılı Kanun'un 483 üncü maddesinde düzenlenmiştir. Bu madde; "Kanunun 482 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanabilmesi için, yönetim kurulu tarafından, mütemerrit pay sahibine, 35 inci maddede yazılı gazete ile esas sözleşmenin öngördüğü şekilde ilan yoluyla şirketin internet sitesinde de yayımlanacak bir mesajla ihtarda bulunulur. Bu ihtarda, mütemerrit pay sahibinin temerrüde konu olan tutarı bir ay içinde ödemesi, aksi hâlde, ilgili paylara ilişkin haklarından yoksun bırakılacağı ve sözleşme cezasının isteneceği belirtilir." hükmüne haizdir. Aynı Kanun'un 390 ıncı maddesi uyarınca esas sözleşmede hüküm bulunmadığı takdirde yönetim kurulu üye tam sayısının salt çoğunluğu ile toplanır ve kararları hazır bulunanların salt çoğunluğu ile alır.

4.Somut olayda, davacı şirketin gerçek kişilerden oluşan iki yönetim kurulu üyesi bulunmakta olup, her iki üye de şirketin ortağı ya da paydaşı değildir. Şirket ortağı ve paydaşı davacı şirket ve davadışı ... Teknoloji Yatırım Proje ve Danışmanlık A.Ş.'dir.

5.İki kişiden oluşan yönetim kurulunda toplantı yeter sayısı ikidir. Yani üyelerin tamamıyla toplantının yapılması gerekli ve zorunludur (Hasan Pulaşlı, Şirketler Hukuku Şerhi, 5. Bası, Cilt 2, sayfa 1484 ve devamı, paragraf 87, 88).

4.Somut olayda, davacı şirketin gerçek kişilerden oluşan iki yönetim kurulu üyesi bulunmakta olup, her iki üye de şirketin ortağı ya da paydaşı değildir. Şirket ortağı ve paydaşı davacı şirket ve davadışı ... Teknoloji Yatırım Proje ve Danışmanlık A.Ş.'dir.

5.İki kişiden oluşan yönetim kurulunda toplantı yeter sayısı ikidir. Yani üyelerin tamamıyla toplantının yapılması gerekli ve zorunludur (Hasan Pulaşlı, Şirketler Hukuku Şerhi, 5. Bası, Cilt 2, sayfa 1484 ve devamı, paragraf 87, 88).

6.Yönetim kurulu üyesinin müzakereye katılma yasağını düzenleyen aynı Kanun'un 393 üncü maddesinin birinci fıkrası ise; "Yönetim kurulu üyesi, kendisinin şirket dışı kişisel menfaatiyle veya alt ve üst soyundan birinin ya da eşinin yahut üçüncü derece dâhil üçüncü dereceye kadar kan ve kayın hısımlarından birinin, kişisel ve şirket dışı menfaatiyle şirketin menfaatinin çatıştığı konulara ilişkin müzakerelere katılamaz. Bu yasak, yönetim kurulu üyesinin müzakereye katılmamasının dürüstlük kuralının gereği olan durumlarda da uygulanır. Tereddüt uyandıran hâllerde, kararı yönetim kurulu verir. Bu oylamaya da ilgili üye katılamaz. Menfaat uyuşmazlığı yönetim kurulu tarafından bilinmiyor olsa bile, ilgili üye bunu açıklamak ve yasağa uymak zorundadır." hükmünü içermektedir. Bu hükümden anlaşılacağı üzere şirket yöneticisinin ve yakınlarının kişisel menfaatlerinin bulunması müzakereye katılmaya engel kabul edilmiştir. Kişisel sözü ile bizzat üye ve yakınına yönelik olan konu veya onlarla ilgili bulunan menfaat kastedilmektedir. Yoksa bir topluluğa ait olup da kişinin de yararlanabileceği bir kazanç, zararın önlenmesi gibi haller kişisel sayılmaz (... Eriş, Ticari İşletme ve Şirketler, Cilt 2, Seçkin Ankara 2012, sayfa 2668).

7.Somut olayda ise, yönetim kurulu toplantısına çağrılmayan üye ..., davacı şirketin pay sahibi olmayıp, davacı şirket pay sahibi ve yönetim kurulu üyelerinden ... Doğal Kaynak ve Enerji A.Ş.'nin temsilcisi pozisyonundadır.

8.Hâl böyle olunca adı geçen yönetim kurulu üyesinin kişisel yarar ve menfaatinden söz etmek mümkün olmadığı gibi, somut olayda dürüstlük kuralının uygulama yerinin de bulunmadığı kabul edilmelidir.

9.Bir an için aksi düşünülse bile yukarıda belirtildiği üzere iki kişiden oluşan yönetim kurulunda toplantı ve karar nisabı iki olduğundan, dava konusu yönetim kurulu kararı yönünden toplantı ve karar nisabı sağlanması mümkün değildir. Hal böyle olunca, toplantı ve karar nisabı sağlanamadığından ıskata ilişkin yönetim kurulu kararının yok hükmünde olduğunun tespiti gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

9.Bir an için aksi düşünülse bile yukarıda belirtildiği üzere iki kişiden oluşan yönetim kurulunda toplantı ve karar nisabı iki olduğundan, dava konusu yönetim kurulu kararı yönünden toplantı ve karar nisabı sağlanması mümkün değildir. Hal böyle olunca, toplantı ve karar nisabı sağlanamadığından ıskata ilişkin yönetim kurulu kararının yok hükmünde olduğunun tespiti gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 17.12.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7954, Karar No: 2024/4003, Tarih: 29.04.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/7954 E.  ,  2024/4003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçinin, meskeniyet iddiasına dayalı olarak haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, ilk derece mahkemesince, mahkemenin yetkisizliğine, kararın tebliğinden itibaren iki haftalık süre içerisinde davacının talep etmesi halinde dosyanın yetkili mahkeme olan Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, süresinde yetkili mahkemeye gönderim için müracaat edilmediği takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verileceğine karar verildiği, şikayetçi tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf talebinin HMK’nun 353/1-b(1) maddesi gereğince esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 20. maddesi “...Görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi hâlinde, taraflardan birinin, bu karar verildiği anda kesin ise tebliğ tarihinden, (…) süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak, dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir. Aksi takdirde dava açılmamış sayılır ve görevsizlik veya yetkisizlik kararı veren mahkemece bu konuda resen karar verilir....” hükmünü içermektedir.

Söz konusu madde gereğince, mahkemece verilen görevsizlik veya yetkisizlik kararı verildiği anda kesin ise, kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde taraflardan birinin görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerektiği hususuna hükümde yer verilmesi gerekir.

Somut olayda, verilen yetkisizlik kararının ise verildiği anda kesin olan yetkisizlik kararlarından olmadığı görülmektedir.

Söz konusu madde gereğince, mahkemece verilen görevsizlik veya yetkisizlik kararı verildiği anda kesin ise, kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde taraflardan birinin görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerektiği hususuna hükümde yer verilmesi gerekir.

Somut olayda, verilen yetkisizlik kararının ise verildiği anda kesin olan yetkisizlik kararlarından olmadığı görülmektedir.

Bu halde, ilk derece mahkemesince hükmün (1) nolu bendinde; süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşir ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki haftalık süre içerisinde taraflardan birinin başvurması halinde dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, anılan madde gözden kaçırılarak, kararın tebliğinden itibaren iki haftalık süre içerisinde davacı tarafından başvurulması halinde dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi şeklinde hüküm oluşturulması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile;

A- Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin kararının resen BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

B- İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan “kararın tebliğinden itibaren iki hafta içinde mahkememizden davacının talep etmesi halinde, dosyanın yetkili GAZİOSMANPAŞA İcra Hukuk Mahkemesi'ne H.M.K.m.20/1 uyarınca gönderilmesine, gönderim masraflarının H.M.K.m.120/1 uyarınca alınan gider avansından karşılanmasına, süresinde yetkili mahkemeye gönderim için müracaat edilmediği takdirde, H.M.K.m.20/1-son cümle uyarınca, davanın açılmamış sayılacağına karar verileceğine,” şeklindeki ibarelerin karar metninden çıkartılarak, yerine;

"iş bu karar süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşir ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki haftalık süre içerisinde taraflardan birinin talebi halinde dosyanın yetkili olan Gaziosmanpaşa Nöbetçi İcra Hukuk Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, iki haftalık yasal sürede yetkili mahkemeye gönderilmesinin talep edilmemesi halinde davanın açılmamış sayılmasına karar verileceğine" şeklindeki ibarelerin yazılmasına, ilk derece mahkemesi kararının bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, dava dosyasının ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29.04.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11284, Karar No: 2006/12343, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11284 E.  ,  2006/12343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.6.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa, seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün kamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6220, Karar No: 2018/4104, Tarih: 09.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/6220 E.  ,  2018/4104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin ifadesine göre olay günü sanıklar ile birlikte alkol aldıkları esnada pantolonun cebinde bulunan 700,00 TL yi sanıkların aldığını ve alkolün etkisi ile karşı koyamadığını beyan ettiği, ancak sanıkların yüklenen suçu işlemediklerine dair savunmalarının aksini gösterir, müştekinin suç atma niteliğindeki ifadelerinden başka mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmadığı gözetilerek, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.