muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11790, Karar No: 2012/29823, Tarih: 16.10.2012

Öte yandan büyük tarım arazilerine sahip olanlar için traktör zorunlu ise de bu durumda da artık çiftçilik faaliyeti değil, tarımsal işletme söz konusu olacağından İİK.nun 82/4.maddesine göre haczedilmezlik şikayeti söz konusu olamayacaktır.Buna göre, traktörün, sermaye ağırlıklı olup İİK.nun 82/4.maddesi kapsamında olmadığının kabulü zorunludur. Zira borçluya ait olan ve önemli bir ekonomik değere sahip böyle bir malın haczedilemeyeceğinin kabulü icra takip hukukunun genel ilkeleri ile bağdaşmayacaktır. Dairemizin geçmiş uygulamaları da bu yöndedir.

O halde mahkemece şikayetin reddi yerine kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  16/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12750, Karar No: 2022/13530, Tarih: 19.12.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/12750 E.  ,  2022/13530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki dava sonucu İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar Dairemizce kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması üzerine, ilk derece mahkemesince verilen direnme kararına ilişkin dava dosyası 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 4/1.maddesi uyarınca Dairemize gönderilmiş olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu, gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dairemizce verilen 16/06/2022 gün ve 2022/6334 E. 2022/7364 K. sayılı bozma ilâmı usul ve yasaya uygun bulunmuş olup, ilk derece mahkemesince verilen direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 6763 sayılı Kanunun 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK'nun 373. maddesinin 5.fıkrası uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmesine, 19.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27646, Karar No: 2015/999, Tarih: 04.02.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/27646 E.  ,  2015/999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre;

Olay gecesi aynı konutta ikamet ettiği annesi ve babasından para isteyen, aldığı olumsuz yanıt üzerine ele geçirilen bıçak ile yakınanları ölümle tehdit eden sanığın eyleminin, yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, delillerin taktir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 04.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1752, Karar No: 2020/181, Tarih: 09.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/1752 E.  ,  2020/181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kasten yaralama (mağdureler Hatice ile Öznur'a yönelik ayrı ayrı)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (her iki mağdureye yönelik) suçundan beraat, diğer atılı suçtan (her iki mağdureye karşı) mahkumiyet, kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler ile temyiz isteminin reddine dair ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının cinsel istismar olayı sonrası yurda yerleştirilen yaşı küçük mağdurlar yönünden ilgili kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkı bulunup, Bakanlık vekilince sunulan katılma ve temyiz istemli dilekçede de katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi gereğince Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının katılan ... Avukat ...’in ise katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri ile gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdureler vekilleri ile suça sürüklenen çocuk müdafisi ve katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümler ile ek kararın ONANMASINA, 09.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9890, Karar No: 2014/18053, Tarih: 09.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/9890 E.  ,  2014/18053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pazarcık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2011/815-2013/128

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 11.11.2014 Salı günü davacılar vekili Av. S.. U.. ile davalı G.. H.. vekili Av. ... geldiler. Diğer davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı minibüsün yaptığı tek taraflı kazada araçta yolcu olarak bulunan davacıların oğlu Ş.. A.. vefat ettiğini, davacıların çocuklarının desteğinden mahrum kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 8.000 TL. maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 38.222,44 TL. olarak ıslah etmiştir.

Birleştirilen dosyada davacı vekili, davacılar desteğinin yolcu olarak bulunduğu minibüsün zorunlu ferdi kaza koltuk sigorta poliçesi yapılmadığından G.. H..'nın sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı almak üzere 10.000 TL.nın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı G.. H.. vekili, taşımanın 4925 sayılı Taşıma Kanunu kapsamında olmadığını, aracın hususi araç olarak kullanıldığını, düzenli yolcu taşıması yapılmadığını, zorunlu ferdi kaza koltuk sigortası yaptırılmasının zorunlu olmadığından sorumlulukları bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; asıl dosyada davanın kabulü ile 38.222,44 TL. nın davalı A.. A.Ş. den tahsiline, birleştirilen dosya ile açılan dava yönünden, kazaya neden olan aracın hususi araç olduğu, belirli bir güzergahta ücret mukabili taşımacılık yapmadığı, taşımanın 4915 sayılı yasa kapsamında bulunmadığı gerekçesi ile davalı G.. H.. aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.Davacı vekili birleştirilen dosyada davalı G.. H..na yönelttiği davasında; davacılar desteğinin yolcu olarak bulunduğu minibüsün zorunlu ferdi kaza koltuk sigortasının bulunmadığını, G.. H..nın sorumlu olduğunu belirtmiştir. Dosya kapsamına göre davacılar desteğinin yolcu olarak bulunduğu aracın Bingöl’den Antalya’ya öğrenci taşıdığı, araçta 14 kişi bulunduğu anlaşılmakla kazanın şehirlerarası taşımacılık faaliyeti esnasında meydana geldiği hususu sabittir.

Taşımacılık zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu’nun 17.maddesinde ve Karayolu Taşıma Yönetmeliği’nin 63.maddesinde: “Yolcu taşımacıları, duraklamalar dahil olmak üzere yolcunun kalkış noktasından, varış noktasına kadar geçecek seyahat süresi içinde meydana gelecek bir kaza nedeniyle yolcunun ölümü, yaralanması ya da eşyasının zarara uğramasından dolayı sorumludurlar” hükmü ve Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası, Genel şartlarının A.1.maddesinde "Bu sigorta,  yurtiçi ve uluslararası yolcu taşımacılığı kapsamında seyahat eden yolcuları, sürücüleri ve yardımcılarını, taşımacılık hizmetinin başlangıcından bitimine kadar geçen seyahat süresi içinde, duraklamalar da dahil olmak üzere, maruz kalacakları her türlü kazaların neticelerine karşı aşağıdaki şartlar çerçevesinde teminat altına alır.”şeklinde tanımlanmıştır. Zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yolculuğun başlangıcından bitişine kadar, otobüsün içinde veya dışında, otobüs hareket halinde iken veya değilken, yolculuk sırasında veya bekleme, duraklama ve mola yerlerinde karşılaşılabilecek her türlü kazalara karşı, sigortalılar yararına taşımacı tarafından yaptırılması zorunlu bir kaza sigortası olup kazanın oluşunda taşımacının ya da sürücü ve yardımcılarının bir kusurları bulunmasa bile, ölümlerde sigorta poliçesinde yazılı tutarın tamamı, bir zarar hesabı yapılmaksızın ölen kişinin mirasçılarına eksiksiz ve kesintisiz olarak; yaralanmalarda beden gücü kayıp oranına göre zarar gören kişilere ödenir.

Yargılama aşamasında minibüsün yolcu taşımacılığı yapmasına rağmen Taşımacılık zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesinin bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu halde, bu sigorta yerine G.. H.. Yönetmeliğinin 9/1-b maddesindeki "rizikonun meydana geldiği tarihte geçerli olan teminat tutarları dahilinde zorunlu sigortasını yaptırmamış olanların neden olduğu bedensel zararlar için G.. H..na başvurulabilir" hükmü gereğince G.. H..na rizikonun meydana geldiği tarihte geçerli olan taşımacılık zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası poliçe limitleri dahilinde başvurulabileceği gözetilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Asıl davanın davalısı sigorta şirketi davacılar desteğinin yolcu olarak bulunduğu aracın zorunlu mali sorumluluk sigorta şirketidir. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 99/1.maddesinde "sigortacının, kendisine tazminat ödenmesi için gerekli ihbar yapılıp belgenin ibrazından itibaren 8 iş günü içinde ödeme yapacağı" hükme bağlanmıştır.Davalı sigortacı yönünden sigorta bedelini ödeme yükümlülüğü ancak bu tarihte, böyle bir başvuru olmadığı

2-Asıl davanın davalısı sigorta şirketi davacılar desteğinin yolcu olarak bulunduğu aracın zorunlu mali sorumluluk sigorta şirketidir. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 99/1.maddesinde "sigortacının, kendisine tazminat ödenmesi için gerekli ihbar yapılıp belgenin ibrazından itibaren 8 iş günü içinde ödeme yapacağı" hükme bağlanmıştır.Davalı sigortacı yönünden sigorta bedelini ödeme yükümlülüğü ancak bu tarihte, böyle bir başvuru olmadığı

takdirde ise dava tarihinde doğmaktadır. Bu maddede düzenlenen ihbar zarar miktarı olarak değil, kazanın ihbarı olarak düzenlenmiş bulunmasına göre, kazadan haberdar olan sigorta şirketinin temerrüdü,ıslah edilen miktar için dahi, yani zarar miktarının tamamı için aynı tarihte başlar. Dava konusu olayda, davacılar tarafından davadan önce başvuru yapıldığı ve 10.4.2009 tarihinde sigorta şirketi tarafından ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu hale göre hükmedilen tazminatın tamamına temerrüt tarihinden itibaren faiz uygulanması gerekir. Mahkemece davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği talebi de dikkate alınarak tazminatın tamamı yönünden 10.4.2009 temerrüt tarihinden itibaren faiz uygulanması gerekirken yazılı şekilde dava ve ıslah tarihinden faiz uygulanması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda 1 ve 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 9.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3080, Karar No: 2021/5536, Tarih: 13.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/3080 E.  ,  2021/5536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 10. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı ..., ... İlçesi ... Köyünde yapılan kadastro sonucunda ... ada ... parsel sayılı 6.424.27 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 1/2 hissesinin davalı ... adına, ... ada ...parsel sayılı 546.62 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle murisi ... adına tespit edildikten sonra tapuda mirasçıları adlarına intikal yaptıklarında 1/3 payın davalı adına tescil edildiğini ancak dava konusu ettiği taşınmazların miras bırakanı ...’ten geldiğini ve murisinin yaptığı paylaşım sonucu kendisine kaldığını ileri sürerek ... ada ... parseldeki davalı İbrahim adına kayıtlı 1/2 pay ile ... ada ...parseldeki davalı adına kayıtlı 1/3 payın iptali ile adına tescilini istemiştir. Yargılama sırasında ıslah talebi ile ... ada ... parsel sayılı taşınmaz için talebini tazminat davasına dönüştürmüştür.

Davalı ..., dava konusu taşınmazların ortak muris ...ten geldiğini kabul ederek ancak murisin yaptığı paylaşım sonucu kendisine kaldığını, ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki hissesini dava tarihinden önce dava dışı ...lara sattığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda dava konusu edilen taşınmazların tarafların ortak miras bırakını ...’e ait olduğu muris sağ iken paylaşıma konu edilmediği gibi muris öldükten sora mirasçıları arasında taksim yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf talebi kısmen kabul edilerek ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak ... ada ...parsel sayılı taşınmaz için açılan davanın reddine, ... ada ... parsel sayılı taşınmaz için ıslah dilekçesi ile talep edilen tazminat isteminin kısmen kabulüne 23.333.33 TL’nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Dosya incelendi gereği görüşüldü.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 23,40 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 13/10/2021 gününde kesin olmak üzere oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6672, Karar No: 2014/18426, Tarih: 05.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/6672 E.  ,  2014/18426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/366334

MAHKEMESİ : Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2013/227 (E) ve 2013/357 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü süreçte, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; 08.08.2008 mühürleme tarihinde Menderes Elektrik Dağıtım A.Ş'nin özelleştirme sürecinin kesinleşip kesinleşmediği, elektrik dağıtım ve satışının Aydem Elektrik Dağıtım A.Ş.’ye hangi tarihte devredildiği, mühürleme işlemini hangi kuruluşun yaptığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

B
Yargıtay — Esas No: 2016/266, Karar No: 2018/9746, Tarih: 24.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2016/266 E.  ,  2018/9746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 24/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19848, Karar No: 2008/21064, Tarih: 22.12.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/19848 E.  ,  2008/21064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yozgat 1. Asliye Hukuk (İş)  Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2008