muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/13243, Karar No: 2018/9667, Tarih: 11.10.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/13243 E.  ,  2018/9667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan ilamlı takipte, alacaklının; borçlu belediyenin adresine menkul mallarının haczi için gelindiğinde, icra memurunca “Borçlunun gelinen adresinin fiili kullanılan kamu yeri olduğu, içeride bulunan menkul malların kamuya tahsis edilmiş olduğu, borçlunun kamu görevi yerine getirdiği,...” gerekçesiyle haciz talebinin reddedildiğini, haciz tutanağının alt kısmına ayrıca; “İİK nun 82/1 md. göre haciz işlemi reddedildi” şeklinde açıklama yazıldığını ileri sürerek haczin reddine yönelik icra memurluğu işleminin iptali istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; haciz işlemi yapılmak istenen yerin, borçlunun fiili kullanılan kamu yeri ve menkullerinin kamuya tahsis edilmiş mallar olduğu, haczin hizmetin ifasını engelleyeceği, bu nedenle icra memurunun işleminin yerinde olduğu, kaldı ki haciz esnasında borçlunun taşınmazını da belirttiği, menkul malların haczinin istenmesinin de yerinde olmadığı gerekçeleri ile şikayetin reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK'nun 79. maddesinin birinci fıkrasına göre icra dairesinin haciz talebinden itibaren en geç 3 gün içinde haczi yapması gerekir. İİK'nun 85. maddesinin birinci fıkrasında; “Borçlunun kendi yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır malları ile taşınmazlarından ve alacak ve haklarından ana, faiz ve masraflar da dahil olmak üzere bütün alacaklara yetecek miktarı haczolunur” hükmü düzenlenmiştir. İİK'nun 85 ve 79. maddelerinden çıkan ortak sonuç, icra müdürüne haczin uygulanması konusunda takdir yetkisi tanınmadığıdır. İİK'nun 85. maddesi, icra müdürüne, sadece “alacaklara yetecek miktarın” saptanması konusunda takdir hakkı tanımaktadır. İİK'nun 85/son maddesinde; “haczi koyan memur borçlu ve alacaklının menfaatlerini mümkün olduğu kadar telif etmekle mükelleftir” şeklinde yer alan hüküm, alacaklı ile borçlu arasındaki menfaat dengesini güvence altına almayı amaçlamaktadır.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan, alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal bir düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir. Buna göre, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin de dar yorumlanması gerekip, maddede açıkça haczedilmezlik için "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşulunun kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir malın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, icra müdürlüğü, alacaklının talebi ile borçluya ait malvarlığı üzerine haciz koymak zorundadır. Ancak borçlu haczedilmezlik şikayeti ile icra mahkemesine başvurabilir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla haczedilen menkullerin fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. İİK'nun 82/son maddesinde icra memuruna tanınan takdir hakkı, haczi talep edilen mal veya hakların haczinin caiz olup olmadığına ilişkin olup somut olayda uygulanma yeri yoktur.

O halde, mahkemece şikayetin kabulü gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9855, Karar No: 2019/9269, Tarih: 22.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/9855 E.  ,  2019/9269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, 677 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı eylemi basit cinsel saldırı kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesine, 677 sayılı Kanuna muhalefet suçundan mahkûmiyeti ile bu hükme yönelik temyiz isteminin reddine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler ile temyiz isteminin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık müdafisinin 677 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiziyle ilgili olarak mahkemece 21.01.2015 gün ve 2013/99 Esas, 2014/205 sayılı ek kararla hükmedilen adli para cezasının temyiz sınırının altında olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de hapis cezasından çevrilen adli para cezasının kesin olmayıp hükmün temyiz edilebilir nitelikte bulunması karşısında, anılan Ek kararın kaldırılarak asıl hükümlerin incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş düşme ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında 677 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile basit cinsel saldırı suçundan verilen düşme kararının ONANMASINA, 22.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4572, Karar No: 2023/6051, Tarih: 12.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4572 E.  ,  2023/6051 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.07.2020 Tarihli ve 2014/1325 Esas, 2020/738 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi 30.06.2022 tarihli dilekçesi ile vasilik süresinin uzatılmasını talep etmiştir.

Mahkemece 29.11.2022 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri adresinin İçerenköy Mahallesi, Yeşilbelde Sokak, Belde Blok, No:8/1, İç Kapı No:28 Ataşehir/İstanbul olduğu gerekçesiyle kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve Mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 21. Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.03.2023 Tarihli ve 2023/162 Esas, 2023/373 Karar Sayılı Kararı

Vesayet altındaki kişinin yerleşim yerini değiştirmesinin vesayet makamının iznine bağlı olduğu, vasi tarafından yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin herhangi bir talep bulunmadığı, vesayet makamınca ek karar ile resen yerleşim yeri değişikliğine izin verildiği gerekçesiyle Mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vasisinin görev süresinin uzatılması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun'un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın İstanbul Anadolu Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibi ile ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın İstanbul Anadolu Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibi ile ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12550, Karar No: 2013/2244, Tarih: 05.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/12550 E.  ,  2013/2244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, dava konusu .... Köyü 162 ada 23 ve 24, 167 ada 33, 34, 35, 36 ve 37 nolu parseller, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak davalı gerçek kişiler adına tesbit edilmiştir. Davacı gerçek kişi, çekişmeli parsellerin muris ....'den mirasçılarına intikal ettiğini, mirasçılar arasında geçerli bir taksim sözleşmesi yapılmadığı halde, bir kısım mirasçılar adına ayrı ayrı tesbit edildiğini iddia ederek, parsellerin tamamının .... mirasçıları adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır. Davacı Hazine, çekişmeli parsellerin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu iddia ederek, Hazine adına tesciline karar verilmesi talebiyle davaya katılmıştır. Mahkemece, 162 ada 23 ve 24 nolu parsellerin bir bütün halinde muris tarafından üzerinde doğal olarak yetişen otları biçmek suretiyle kullanıldığı, ölümünün ardından davalı kızı ... tarafından aynı şekilde kullanılmaya devam edildiği, mahkeme gözlemine uygun olarak, zirai bilirkişinin taşınmazların ham toprak olduğunu belirttiği gerekçesiyle, parseller birleştirilmek suretiyle orman niteliği ile Hazine adına tesciline, 167 ada 33, 34, 35, 36 ve 37 nolu parsellerin muris tarafından 20 yıldan fazla süreyle kullanıldığı, ölümüyle mirasçılar arasında yapılan taksim ile 33 nolu parsel dışında, yaklaşık 18 yıldır bölgedeki domuz varlığı nedeniyle kullanılmadıkları, domuz varlığının olağanüstü bir sebep sayılamayacağı ve taşınmazların terk edildiğinin kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle 34, 35 ve 36 nolu parsellerin ham toprak niteliği ile Hazine adına tesciline, 37 nolu parselin komşusundaki orman parseline ilave edilmek suretiyle orman niteliği ile Hazine adına tesciline, 167 ada 33 nolu parsel yönünden, taksimle taşınmazdaki zilyetliği devam eden ... yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından, orman niteliği ile tescil edilen taşınmazların niteliğine yönelik olarak, davalı ... tarafından taşınmazların tamamına yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde, 6831 sayılı Kanun gereğince yapılarak 10.8.1977 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde, 6831 sayılı Kanun gereğince yapılarak 10.8.1977 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporuna göre, mahkemece kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; davacı Hazine, çekişmeli 162 ada 23, 24 ve 167 ada 37 nolu parsellerin ham toprak niteliği ile tescili için temyiz itirazında bulunduğundan, bu parsellerin orman sayılmayan ham toprak niteliğinde oldukları gözetilerek hüküm kurulmamış olması ve hüküm yerinde " tutanağın iptali " ibaresinin kullanılmış olması doğru değil ise de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama

yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hükmün 2. fıkrasında yer alan “tespit tutanaklarının” ibaresi kaldırılarak, bunun yerine, “tespitlerinin” ibaresinin yazılması ve hükmün 3. fıkrasında yer alan "bu taşınmazın komşu 205 ada 42 sayılı parselde bulunan orman parseli ile birleştirilmek suretiyle orman vasfı ile" cümlesinin ve 4. fıkrasında yer alan, "orman vasfı ile" ibaresinin çıkarılarak, bunların yerine ayrı ayrı, "ham toprak niteliği ile" ibarelerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 05/03/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18739, Karar No: 2014/1015, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18739 E.  ,  2014/1015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/725-2013/224

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Kıymet Takdir Komisyonu raporunda taşınmaz üzerinde ağaç bulunmasına rağmen, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda taşınmazlar üzerinde ağaç bulunmadığından bahisle bedelinin tespit edilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18738, Karar No: 2014/1028, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18738 E.  ,  2014/1028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/1103-2013/145

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taşınmazların tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesi; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7290, Karar No: 2015/338, Tarih: 21.01.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7290 E.  ,  2015/338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat ve müdahalenin men'i davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 25.04.2014 gün ve 1427 Esas, 3246 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl davada davacı-birleşen davada davalı ve asıl davada davalılar-birleşen davada davacılar vekilleri tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, davacı yüklenicinin bir kısım imalat yaptığını, sözleşmenin mahkeme kararıyla feshedildiğini, yapılan imalatın davalı arsa sahiplerince kullanıldığını ileri sürerek, imalat bedelinin tahsilini; davalı arsa sahipleri vekili, birleşen davada davalıların müdahalesinin men'ini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılar arsa sahipleri vekili, davacı yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, binanın kaçak olduğunu savunarak, asıl davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı yükleniciye verilen kesin süreye rağmen projeye aykırılığı gidermediği ve deprem yönetmeliğine aykırı binanın arsa sahiplerince kabule zorlanamayacağı gerekçesiyle, asıl davanın reddine; birleşen davanın feragat nedeniyle reddine dair verilen karar, asıl davada davacı-birleşen davada davalı yüklenici vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 25.04.2014 tarih ve 2014/1427 E., 3246 K. sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, asıl dava davacı-birleşen davada davalı yüklenici vekili ile asıl davada davalı-birleşen davada davacı arsa sahipleri vekili karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı-birleşen davada davalı ve asıl davada davalılar-birleşen davada davacılar vekillerinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,20'şer TL harç ve takdiren 251,00'şer TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1032, Karar No: 2013/2160, Tarih: 19.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/1032 E.  ,  2013/2160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ... müdahil vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen veri cetvelinin ... Köyüne ait lokal veriler olduğu anlaşılmıştır. Bu sebeple, Tavşanlı Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden; ilçe genelinde geçerli olan sulu arazilerde 2011 yılına ilişkin buğday, sılajlık mısır ve kuru fasulyenin dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetveli ile dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçlara ilişkin rayiç değerlerini gösterir listenin getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10088, Karar No: 2008/12704, Tarih: 17.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/10088 E.  ,  2008/12704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beyoğlu 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte yetkili icra dairesi İİK'nun 50.maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken ve HUMK'nunda öngörülen yetki kurallarına göre belirlenir (HUMK. m.9-27).

Somut olayda takip dayanağı bonoda Antalya icra dairelerinin yetkili olduğunun yazılması yetki sözleşmesi niteliğinde olup, bu surette özel yetkili yerin kararlaştırılmış olması, genel yetkili (borçlunun ikametgahı) icra dairesinin yetkisini ortadan kaldırmaz.

Bu durumda mahkemece borçlunun yetkiye yönelik itirazı reddedilip esasla ilgili sair itiraz nedenleri incelenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.