muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/8587, Karar No: 2019/3294, Tarih: 13.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/8587 E.  ,  2019/3294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihlerine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında müştekiler İbrahim Kılıçarslan, ..., ...’a yönelik hırsızlık, müştekiler ... ve ...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali, müşteki ...’a yönelik mala zarar verme; sanık ... hakkında müşteki .... ’a yönelik hırsızlık, müşteki ...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali, müşteki ...’a yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme, sanık ... hakkında müştekiler.... ve ...’e karşı hırsızlık, müşteki ...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali, sanık ... hakkında müşteki ...’e yönelik hırsızlık suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ..., ..., ..., ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... haklarında ... ve .... a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

İddianamedeki olayın anlatım biçimi ve uygulanması istenen yasa maddelerine göre; sanıklar hakkında “iş yeri dokunulmazlığını ihlal” suçundan 5271 sayılı CMK'nun 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi ek iddianame de düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında; hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden, ek savunma ile yazılı biçimde iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan da hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 225/1. maddesine aykırı davranılması,

./..

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17356, Karar No: 2014/1594, Tarih: 21.01.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/17356 E.  ,  2014/1594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2013

NUMARASI : 2011/418-2013/198

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine 7.000 TL bedelli çeke dayalı icra takibi yaptığını, takipten önce havale ve bankanın sorumlu olduğu miktarın tahsil edilmesi suretiyle yapılan ödemelerden sonra bakiye 4.650,00 TL borç kalmasına rağmen 5.004,78 TL asıl alacak üzerinden icra takibi başlatıldığını, takipten sonra da yapılan ödemelerle borcun sona erdiğini belirterek müvekkilinin icra dosyasına borcunun bulunmadığının tespiti ile tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takipten önce yapılan ödemeler mahsup edildikten sonra bakiye 5.004,78 TL üzerinden takip yapıldığını, takip tarihinden sonra da toplam 3.650,00 TL ödeme yapıldığını, diğer ödemelerin davacının açık hesabına mahsup edildiğini belirterek davanın reddine ve % 40 tazminata karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında takipten sonra yapıldığı iddia edilen tüm ödemelerin dava konusu çeke mahsuben yapıldığını kabul etmiştir.

Mahkemece toplanan delilere ve hükme esas alınan 2.ek bilirkişi raporuna göre, en son ödemenin yapıldığı 29/04/2011 tarihine göre davacının davalıya 685,25 TL, dava tarihi olan 25/05/2011 tarihi itibariyle 715,96 TL borçlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, icra takibine konu çek nedeniyle borçlu olunmadığının tespitine ilişkindir. Davalı bu talebe karşı 7.000 TL bedelli çeke ilişkin olarak takipten önce yapılan kısmi ödemeyi düşerek 5.004,78 TL yönünden talepte bulunduğunu bildirmiştir. Bu durumda mahkemece öncelikle icra takip tarihi itibariyle davalının alacağının tespiti, daha sonra varsa takipten sonra dava tarihine kadar yapılan ödemelerin belirlenmesi ve dava tarihi itibariyle davalının alacağının bulunup bulunmadığının araştırılması gerekirken eksik inceleme ile düzenlenen ve birbiri ile çelişen bilirkişi raporlarına göre çelişki giderilmeden 2. ek rapora göre karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün bozulmasına, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8780, Karar No: 2007/563, Tarih: 30.01.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/8780 E.  ,  2007/563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki senet iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalılardan ... ile müvekkillerinin murisi ....’ın borçlu olduğu senedin lehdar ....’ın cirosu ile ... tarafından icra takibene konu edildiğini, senedi elinde bulunduranların iyiniyetinden söz edilemeyeceğini, muris ....’ın senet tanzim tarihinde ağır beyin ameliyatı geçirdiğini ileri sürmüş ve 22.05.1997 tanzim 22.06.1997 vade tarihli bononun iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, Borçlar Kanunu hükümlerine göre hata, hile ve ikraha ittıla tarihinden itibaren bir yıl içinde davanın zamanaşımına uğrayacağını, davacılara ödeme emrinin 20.04.1999 tarihinde tebliğ edildiğini, zamanaşımı nedeniyle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece Borçlar Kanunu’nun 31. maddesindeki 1 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davacılar murisleri ...’ın dava konusu bononun tanzim tarihinde beyin ameliyatı geçirmiş olması nedeniyle fiil ehliyeti bulunmadığı iddiası ile menfi tespit talebinde bulunmuşlardır. Bu durumda mahkemece senedin tanzim tarihinde keşidece muris...’ın medeni hakları kullanma ehliyeti bulunup bulunmadığı yolundaki iddianın usulüne uygun biçimde araştırılarak tüm deliller birlikte değerlendirilip, uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı taraf yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38936, Karar No: 2015/22587, Tarih: 17.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38936 E.  ,  2015/22587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... ile dava dışı şirketler arasında imzalanan ihale sözleşmeleri uyarınca çalıştığını, iş müfettişliğince işyerinde yapılan incelemede davalı ile dava dışı şirketler arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, bu tespitin yargı kararı ile kesinleştiğini, bu nedenle davacının baştan beri davalı Üniversitenin işçisi haline geldiği halde 6772 sayılı Yasa gereği ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödenmediğini iddia ederek bu alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının alındığı işte çalıştırıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Alt işveren; bir işyerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Kanun'un 2. maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11. maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir.

Bilindiği üzere 24.07.2003 tarih ve 25178 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4924 sayılı Eleman Temininde Güçlük Çekilen Yerlerde Sözleşmeli Sağlık Personeli Çalıştırılması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunu'nun 11. maddesi gereğince 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 36. maddesinin III. Sağlık Hizmetleri ve Yardımcı Sağlık Hizmetleri Sınıfı başlıklı kısmına eklenen fıkra ile “Bu sınıfa dahil personel tarafından yerine getirilmesi gereken hizmetler, lüzumu halinde bedeli döner sermaye gelirlerinden ödenmek kaydıyla bakanlıkça tespit edilecek esas ve usullere göre hizmet satın alınması yoluyla gördürülebilir.” hükmü getirilmiş; sağlık ve yardımcı sağlık personeli tarafından yürütülen sağlık hizmetlerinin 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nda öngörülen istihdam şekillerinden farklı olarak, gerektiğinde hizmet satın alma yolu ile de gördürülebileceği ve anılan hizmetin satın alma işlemlerine ilişkin esas ve usullerin de bakanlıkça tespit edileceği hükme bağlanmıştır. Bu çerçevede gerek Kanun'un tanzim şekli, gerekse satın alınacak olan sağlık hizmetinin diğer hizmet alanlarına nazaran haiz olduğu önem ve hususiyet göz önüne alındığında, bu kabil hizmetlerin satın alınması işlemlerinde 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve bu kanuna dayanılarak hazırlanmış bulunan Hizmet Alımı İhaleleri Uygulama Yönetmeliği hükümlerinin bire bir uygulanma imkanının olmaması nedeniyle temel ilkeler ve kurallarda anılan kanun ve yönetmelik hükümlerine bağlı kalmak koşuluyla, salt sağlık hizmetlerinin satın alma yoluyla gördürülmesine yönelik olarak bu esas ve usullerin hazırlanması zarureti doğmuş ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı, Kamu İhale Kurumu ve Sayıştay Başkanlığı'nın da uygun görüşü alınmak suretiyle bakanlıkça hazırlanmış bulunan bu esas ve usuller 05.05.2004 tarih ve 25453 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir

Somut olayda; davacı 2012 yılından itibaren muvazaalı çalıştığını iddia etmiştir. Davacı muvazaa tespiti yapılan dönem sonrası işe girmiştir. Davacı basımevinde bıçak kesim işlerinde çalıştırıldığını iddia etmiş, tanığı beyanını doğrulamıştır. Davalı kayıtlarında davacının nitelikli personel olarak çalıştırıldığı belirtilmiştir. Davacının SGK kayıtlarında genel temizlik ve büro destek hizmetlerinde çalıştırıldığı şeklinde bildirim görülmektedir. Dosyada davacının çalıştığını iddia ettiği tüm dönem ihale evrakları bulunmamaktadır. Davacının hangi tarihli ihale ile hangi işverene bağlı çalıştırıldığı, ilgili hizmet alım sözleşmesinde gösterilen iş dışında başka bir işte çalıştırılıp çalıştırılmadığı şüpheye yer vermeyecek ve denetime elverişli şekilde tespit edildikten sonra muvazaa hususu değerlendirilerek karar verilmeli kayıtlar arasındaki çelişkiler giderilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

O halde davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7024, Karar No: 2023/8377, Tarih: 19.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/7024 E.  ,  2023/8377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2229 E., 2020/1293 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/173 E., 2020/85 K.

Taraflar arasında iş kazasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak esas hakkında kısmen kabul ve redde dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi ve bir kısım davacılar ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili tarafından da cevap dilekçesi ile duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08.02.2022 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü duruşma talebinde bulunan davacılar ..., ..., ..., ..., ... ve ... adına Av.... ile davalı ... adına Av. ... geldi. Diğer davacı ... ve davalı ... vasisi ... adlarına gelen olmadığı görüldükten, duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün yapılan incelemede noksan tespit edilen hususların ikmali için dosya mahalline geri çevrildikten, geri çevirme üzerine noksanlar ikmal edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacılar vekili kök dava dosyası ve birleşen (2018/312 Esas sayılı) dosyanın dava dilekçelerinde özetle; davacıların murisinin, kömür ocağında iş kazası sonucu 23.08.2012 tarihinde vefat ettiğini, iş kazasının meydana gelmesinde önlem ve tedbirleri almayan, gerekli gözetim ve denetim görevini de yeterince yapmayan davalıların kusurlu olduğunu, davacıların murisin ölümü nedeniyle manen acı duyduğu kadar madden de desteğinden yoksun kalarak zarar gördüğünü, zarardan davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek, maddi tazminat ve davacı eş için 300.000TL, diğer davacı küçük çocuklar için ayrı ayrı 100.000,00' er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle tahsilini talep etmiştir.

2.Davacı ... vekili birleşen (2019/314 Esas sayılı) dosyanın dava dilekçesinde özetle; murisin ölümü ile sonuçlanan iş kazasında davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek 100.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

2.Davacı ... vekili birleşen (2019/314 Esas sayılı) dosyanın dava dilekçesinde özetle; murisin ölümü ile sonuçlanan iş kazasında davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek 100.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TTK vekili özetle, iş kazasının oluşumunda davalı Kurumun kusurunun bulunmadığını, kazanın müvekkili Kurumun ruhsat sahibi olduğu sahada kömür hırsızlığı yapılırken meydana geldiğini, kaçak ocakların kontrol ve denetiminin müvekkili Kurumun sorumluluğunda bulunmadığını savunmuştur.

2.Davalı ... vasisi ...; davaya cevap vermemiş, duruşmalara katılmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARLARI

1.İlk Derece Mahkemesi 28.11.2018 tarih 2015/151 E- 2018/1086 K sayılı ilk kararında özetle; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü ile davalı TTK Genel Müdürlüğü yönünden davanın husumetten reddine, davalı ... yönünden; maddi tazminat isteminin Eş ve çocuklarda ...,... ve... için tam kabulüne, çocuk Sevil için kısmi kabulü ile 652,85 TL'nin, manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile asıl ve birleşen dosyalarda eş lehine 35.000 TL, çocukların her biri lehine 25.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin anılan kararının davacı ve davalı TTK Genel Müdürlüğü tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 27.03.2019 tarih ve 2019/856 E - 2019/472 K sayılı ilamında özetle; TTK Genel Müdürlüğünün kusurunun diğer davalıya yüklenerek karar verilmesinin hatalı olduğu, davacı vekilinin hesap raporuna itirazının değerlendirilmediğine işaretle İlk Derece Mahkemesi kararının HMK'nun 353/1-a-6 maddesi gereğince kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderildiği anlaşılmıştır.

3. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda esas ve karar numarası belirtilen ikinci kararında özetle; davanın ve birleşen davanın kısmen kabülü ile kısmen reddine, TTK Genel Müdürlüğü yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine davacılar ..., ..., ..., ..., ...'in maddi tazminat taleplerinin davalı ... yönünden kabulü ile davacı eş ... için taleple bağlı kalınarak 67.810,33 TL, davacı çocuk ... için taleple bağlı kalınarak 2.088,23 TL, davacı çocuk ... için taleple bağlı kalınarak 3.314,85 TL, davacı çocuk ... için taleple bağlı kalınarak 20.521,63 TL, davacı çocuk ... için taleple bağlı kalınarak 1.000,00 TL maddi tazminat talebinin davalı ... yönünden kabulü ile davacıların murisinin ölüm tarihi olan 23.08.2012 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile davalı ...'dan tahsili ile davacılara ödenmesine, davacılar eş ..., çocuk ..., çocuk ..., çocuk ..., çocuk ..., çocuk ..., çocuk ...'ün manevi tazminat taleplerinin davalı ... yönünden kısmen kabulü ile takdiren; davacı ... için 35.000,00 TL, davacı çocuk ... için 25.000,00 TL, davacı çocuk ... için 25.000,00 TL, davacı çocuk ... için 25.000,00 TL, davacı çocuk ... için 25.000,00 TL, davacı çocuk ... için 25.000,00 TL, davacı çocuk ... için 25.000,00 TL manevi tazminatın, davacıların murisinin ölüm tarihi olan 23.08.2012 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile davalı ...'dan tahsili ile davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen dosya davacıları vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı ... Aslantürk vekili istinaf dilekçesinde özetle; Dairenin kaldırma kararında yeniden kusur raporu aldırılmasına dair ibare bulunmadığını, daha önce aldırılan iki heyet raporunda da TTK Genel Müdürlüğü'ne kusur izafe edilmişken ve Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararında bu yönde istem yok iken, yerel mahkemece TTK Genel Müdürlüğü'nün da sorumluluğu bulunduğu kabul edilip hüküm kurulması gerekirken, davalı TTK Genel Müdürlüğü yönünden davanın reddi kararının hatalı olduğunu, hükmedilen manevi tazminat miktarının dosya kapsamına nazaran düşük olduğunu ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Diğer davacıların vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı TTK Genel Müdürlüğü yönünden kesin nitelikte Bölge Adliye Mahkemesi kararına ve kararda işaret edilen hususlara rağmen davanın reddi kararının hatalı olduğunu, Yerel Mahkemece Bölge Adliye Mahkemesi kararı sonrasında aynı kusur bilirkişi heyetinden ek rapor aldırıldığını, aldırılan ek raporun kendi içinde ve heyetin kök raporu ile çelişkilerle dolu olduğunu, ek kusur bilirkişi raporunda "elektrik idaresinin" de kusurlu olduğu tespit edildiği halde yerel mahkemenin karar gerekçesinde bu tespitin yer almadığını belirterek, Yerel Mahkeme kararının kaldırılarak; davalıların müşterek müteselsil sorumluluğu dikkate alınarak yeniden karar verilmesini, dairece ek kusur raporunun doğru olduğu kabul edilerek karar verilecek ise ek raporda kusuru olduğu belirtilen elektrik idaresinin de olayda kusuru bulunan dava dışı üçüncü kişi olduğu belirtilerek hüküm kurulmasını, birleşen ek dava yönünden ön inceleme duruşması yapılmasını, yerel mahkemece az hükmedilen manevi tazminat miktarlarının hakkaniyet gereğince artırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç