muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2911, Karar No: 2012/5764, Tarih: 17.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2911 E.  ,  2012/5764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan buğday, buğday samanı, mercimek ve mercimek samanı ürünlerinin 2010 ve 2011 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5505, Karar No: 2014/10494, Tarih: 26.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/5505 E.  ,  2014/10494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/206719

MAHKEMESİ : Tire Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2009

NUMARASI : 2008/217 (E) ve 2009/89 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınan E.. T.. ile internetten tanışıp arkadaş olan sanığın, olay günü yakınanın daveti üzerine evine gittiği, yakınan Ece'nin annesi olan diğer yakınan Emel'in eve gelmesi ile yakınan Emel, "sanığın önünden koşarak yatak odasına giderek kapıyı kilitleyip daha sonra buradaki balkondan kaçtığını" beyan ettiği halde, yakınan Ece ise, "annesinin gelmesi üzerine kendi odasında bulunan sanığın gitmesini istemesiyle sanığın balkondan atladığını" söylediği gibi olay günü yakınan Emel'in odasındaki dolaptan ziynet eşyalarının alındığını tespit ettiği halde 6 gün sonra karakola müracaatta bulundukları da birlikte değerlendirildiğinde, sanığa yüklenen suçu işlemediğine ilişkin savunmasının aksini ispatlayacak her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık N.. Ş.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7711, Karar No: 2012/9746, Tarih: 20.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2008/7711 E.  ,  2012/9746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2008/140548

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 11/12/2007, 2007/1 (E) ve 2007/401 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, olası kast ile yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrikin varlığına, seçenek yaptırım ve ertelemeye katılanlar vekilinin katılan Murat yönünden haksız tahrik bulunmadığına, takdiri indirim, erteleme ve paraya çevirme uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Sanığın tabanca ile ateş ederek mağdur Olcay'ı hayati tehlike geçirmesine ve kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı olayda; tek hüküm kurulması yerine olası kastla yaralama ve kemik kırığı oluşacak şekilde yaralamadan iki ayrı hüküm kurulması,

2- Mağdur Olcay'a yönelik eylem olası kast koşullarında gerçekleştirildiği ve bu durum kabul edildiği halde, TCK'nun 21/2 maddesi ile indirim yapılmaması,

3- Sanık hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan hükümde hapisten çevrilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının ictima ettirilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4- Sanığın mağdur Murat'ı silahla tehdit ve 6136 sayılı yasaya muhalefet suçlarından verilen mahkumiyet kararları yönünden yapılan incelemede; hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi uyarınca değiştirilen 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında, ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkartılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 20/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9603, Karar No: 2016/8109, Tarih: 09.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/9603 E.  ,  2016/8109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suça sürüklenen çocuk : ...

4- ..., 5-..., 6- ...,

7-...

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 31/3, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekilinin ve suça sürüklenen çocuk müdafinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay tarihinde, sürücü belgesi bulunmayan suça sürüklenen çocuğun, idaresindeki kamyon ile gündüz vakti, meskun mahalde, iki yönlü yolda, geri manevra yaptığı esnada, yolun karşısına geçmeye çalışan yayaya çarparak ölümüne neden olduğu olayda; suça sürüklenen çocuğun kullandığı kamyonun araç muayene raporunda belirtilen, lastik ebatı, cinsi ve kullanım amacı birlikte değerlendirildiğinde olay tarihinde 17 yaşında olan suça sürüklenen çocuğun anılan aracı kullanabilme yeterliliğine sahip olmadığı halde idaresindeki bu kamyon ile taşıt yolu üzerinde kontrolsüz şekilde geri manevra yaparak kazanın oluşumuna sebebiyet verdiği eyleminde, bilinçli taksirin koşullarının oluşmasına rağmen, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

2-Kendilerini aynı vekil ile temsil ettiren katılanlar lehine tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, herbir katılan lehinde ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi,

3-TCK'nın 63. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun tutuklulukta geçirdiği sürenin cezasından mahsup edilmesine karar verilmemesi,

4-Hüküm tarihinde 18 yaşını doldurmuş olan suça sürüklenen çocuk hakkında açık yapılması gereken duruşmanın kapalı yapılması ve açık duruşmada açıklanması gereken hükmün de kapalı duruşmada tefhimi ile CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2387, Karar No: 2024/3119, Tarih: 02.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2387 E.  ,  2024/3119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/92 E., 2024/376 K.

BİRLEŞEN ANKARA 16. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ'NİN 2021/156 ESAS

HÜKÜM/KARAR: Usulden Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/278 E., 2023/292 K.

Taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacılar tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin 08.06.2023 karar tarihi itibariyle reddettiği miktarın 4.526,66 TL olduğu ve istinaf kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL'yi geçmediği anlaşıldığından, davacılar bakımından istinaf yoluna başvurulamayacağı gerekçesiyle davacıların istinaf istemlerinin usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341/2 nci maddesi uyarınca istinaf edilemez. İstinafa konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 341/2 ncı maddesi ile aynı Kanun’un 346 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca istinaf dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre istinafa konu edilen toplam miktar 4.526,66 TL olup, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi olan 08.06.2023 itibari ile istinaf kesinlik sınırının (17.830,00 TL)’nin altında kaldığı, aynı zamanda Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davacılar vekilinin temyiz istemininde 2024 yılı temyiz sınırı olan 378.290,00 TL altında olduğu anlaşıldığından, miktar bakımından reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacılar vekilinin temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2286, Karar No: 2021/8784, Tarih: 11.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/2286 E.  ,  2021/8784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın, soruşturma ve kovuşturma evresinde katılan ...'in de kendisine vurduğunu beyan etmesi ve katılan ...'nın sanığa yönelik temyize gelmeyen kasten yaralama eyleminden mahkum olduğunun anlaşılması karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak, sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

2-Adli para cezasının taksitle ödenmesine karar verilirken taksit aralığının gösterilmemesi,

3-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1438, Karar No: 2018/4427, Tarih: 08.05.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/1438 E.  ,  2018/4427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davalılar vekilleri tarafınadan duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08/05/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan ... Yağları San. Tic. A.Ş. adına Av....ile davacı Kurum adına Av. ... geldiler. Diğer davalılar adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin, sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Sigortalının iş kazası uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda 818 sayılı Mülga Borçlar Kanunu'nun 50. ve 51. maddeleri (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) uyarınca teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları mevcut olup; aynı yasanın 146. maddesine (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmesi gerekir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda, işverenden istenebilecek gerçek zararı aşmayan gelirin ilk peşin sermaye değerinin müteselsil sorumluların toplam kusuruna düşeninden işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişinin sorumlu tutulması gerekir.

Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı; kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete de uygun olacaktır.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında, davalı işveren şirketin 5510 sayılı Yasanın 21. madde hükmü kapsamında gelir yönünden teselsüle dayalı sorumlu olacağı tutar = 154.856,26 TL olmakla birlikte, iş bu davada davacı isteminin gelirler yönünden 140.778,95 TL olması karşısında, davalı işverenin tek başına sorumlu olacağı tutarın 42.234,06 TL (140.778,95 TL - 98.554,89 TL = 42.234,06 TL) olarak alınması gerekirken, yazılı şekilde fazla rücu alacağı ile sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de, hükmedilen tutar üzerinden hesaplanması gereken vekalet ücreti ve harcın hatalı hesaplanması da ayrıca yerinde görülmemiştir.

Ne var ki, bu hususların düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanunun 30'uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen geçici 3'üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 438'inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: 1-Hükmün ilk paragrafının üçüncü satırında yer alan “56.311,37” rakamlarının silinerek yerine “42.234,06” rakamlarının yazılmasına,

2-Hükmün harca ilişkin üçüncü paragrafında yer alan “9.659,21” rakamlarının silinerek yerine “9.627,81” rakamlarının, “6.731,60” rakamlarının silinerek yerine “6.742,80” rakamlarının ve “2.927,61” rakamlarının silinerek yerine “2.885,00” rakamlarının yazılmasına,

3-Hükmün vekalet ücretine ilişkin dördüncü paragrafında yer alan “14.027,83” rakamlarının silinerek yerine “14.025,43” rakamlarının, “6.544,25” rakamlarının silinerek yerine “10.646,71” rakamlarının ve “7.482,75” rakamlarının silinerek yerine “4.995,74” rakamlarının yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı avukatı yararına takdir edilen 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının davalı .... Tic. A.Ş.'ye yükletilmesine, davalı .... Tic. A.Ş. avukatı yararına takdir edilen 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının davacı Kuruma yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Yağları San. Tic. A.Ş.'ye iaesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... ve ...'den alınmasına, 08/05/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5059, Karar No: 2015/8983, Tarih: 07.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/5059 E.  ,  2015/8983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, ölüm aylığı tahsisi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacı ...'ten alınmasına, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3972, Karar No: 2011/5312, Tarih: 22.09.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/3972 E.  ,  2011/5312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapulu taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisilin tahsili istemiyle açılmış; mahkemece, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasının kısmen kabulü ile 5.200,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmiş ve verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle karar başlığında davalının adının “Abdurrahman” yerine “Abdullah” olarak yazılmış olması maddi hata olup, HUMK.nın 459. maddesi gereğince mahkemece her zaman doğrudan düzeltilebileceğine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı arsa sahipleriyle dava dışı yüklenici ... arasında Adana 14. Noterliğince doğrudan düzenlenen 06.08.2002 tarih ve 17992 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmıştır. Ancak, arsa sahiplerince yüklenici ... hakkında açılan dava sonucu, Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/1072 Esas ve 2005/298 Karar sayılı hükmü ile az yukarıda belirtilen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin “geriye etkili” sonuç doğurur şekilde feshine karar verilmiştir. Bu karar 26.04.2007 tarihinde kesinleşmiştir.

Davalı ise, fesih olunan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin konusu olan Adana 1. Bölge Kanalüstü mahallesinde bulunan ve ada no:5702, parsel no:6'da tapuya kayıtlı taşınmaza yapılan yapıdaki 5. kat, güney-doğu-batı cepheli daireyi, 05.05.2003 tarihli adi yazılı tapu dışı sözleşme ile yüklenici ...’dan satın almıştır.

Yüklenici ... ile arsa sahipleri davacılar arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili feshine ilişkin mahkeme kararı, 26.04.2007 tarihinde kesinleşmiş olduğuna göre, yüklenicinin, belirtilen tarih itibariyle sözleşme konusu taşınmazı, arsa sahiplerine teslimi gerekir. Yüklenici, sözleşmenin geriye etkili sonuç doğurur şekilde feshinin kesinleştiği tarihe kadar, taşınmazı sözleşme gereğince zilyetliğinde bulundurma hakkına sahip olduğundan, o tarihe kadarki sürede yüklenici de, yüklenicinin yararlandırdığı kimseler de Türk Medeni Kanununun 994. maddesi hükmü uyarınca “iyiniyetli zilyet” sayılacaklarından; aynı Kanunun 995. maddesi gereğince haksız işgal tazminatı kapsamında ecrimisil istenemez. Davada ise 2002 ilâ 2005 yıllarına ilişkin ecrimisil dava edildiğine göre, yukarıda açıklanan hukuksal sebeplerle ecrimisil davasının tümden reddi gerekir. Bu sebeple, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; 2. bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 22.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14805, Karar No: 2014/19224, Tarih: 29.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/14805 E.  ,  2014/19224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/264536

MAHKEMESİ : Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2011

NUMARASI : 2010/261 (E) ve 2011/177 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Tanık M.. K..'in sanığın kendisine verdiğini söylediği ve sanıktan elde edilen adli emanet sırasında kayıtlı bulunan harddiskler üzerinde inceleme yaptırılarak İzmir Telekom Müdürlüğü tarafından müşteki Milli Eğitim Müdürlüğü'ne verilen bilgisayarlara ait olup olmadığının tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de; sanığın katılanın dolabındaki anahtarı alarak bilgisayarların bulunduğu yerin kapısını açıp hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d ve 43.maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 142/1-a ve 43. maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Ş.. Ş..'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 29.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.