muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7879, Karar No: 2017/10789, Tarih: 11.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/7879 E.  ,  2017/10789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde işçi statüsünde 01.04.2008 tarihinde işe başlamış olup, 05.01.2012 tarihine kadar kesintisiz ve sürekli çalışırken bu tarihte sebep gösterilmeden işten çıkarıldığını, müvekkilinin şirkette imal edilen tuğla ve kiremitlerin yükleme işini yaptığını, müvekkilinin yılın her dönemi faal olarak çalıştığını, müvekkilinin Cumartesi ve Pazar dahil ve tüm resmi bayramlarda her gün 05:00 ile 14:00 saatleri arasında mesai yaptığını, özellikle iş yoğunluğunun ve üretimin daha fazla olduğu yaz dönemlerinde (Mayıs ve Eylül ayları arasında ) bir çok gün saat 21:00-22:00 ve hatta daha geç saatlere kadar çalıştığını ve bu fazla mesai ücretini alamadığını ayrıca yıl boyu kesintisiz ve sürekli çalışmasına rağmen davalı işverence yıllık izninin kullandırılmadığını ve yıllık izin alacağını da alamadığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacağını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın davacının davalı iş yerinde çalışmalarının bulunmadığını, müvekkil firmalarının mevsimlik çalışan bir imalathane olduğu için davacının da ihtiyaç duyulan dönemde müvekkil firmada dönemsel olarak kısa süreli çalışmış bulunduğunu, firmalarının kapasite oranında ve mevsimlik şartlar doğrultusunda tuğla imalatı yaptığını, davacının bahsettiği gibi yılın 12 ayı tuğla imalatı yapmak mevsim şartlarına göre mümkün olmadığını, tuğla imalatı yapan yerlerin sezonluk çalışan yerler olduğunu belirterekdavanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi 11 saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok 11 saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde 11 saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi halinde bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi halinde bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Somut olayda; davacının 01 Ekim ile 30 Nisan tarihleri arasında 05:00-14:00 saatleri arasında 9 saat çalışmasının bulunduğu, bu çalışmalardan yarım saat yemek ve ara dinlenmeleri mahsup edildiğinde 8,5 saat çalışmasının olduğu bu şekilde günlük 1 saat fazla mesai yapıldığı , -01 Mayıs ile 30 Eylül tarihleri arasında 05:00-21:00 saatleri arasında 16 saat çalışmasının bulunduğu, bu çalışmalardan 2 saat yemek ve ara dinlenme mahsup edildiğinde 14 saat çalışmasının olduğu, hafta tatili günlerin de de çalışdığı bu şekilde Yargıtay içtihatları uyarınca günlük 3 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek haftalık 6 ve 18 saat fazla çalışma yaptığı, ramazan bayramında 1 gün, kurban bayramında 2 gün ve diğer günler ile resmi tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek alacaklar hesaplanmıştır. Ancak yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda, emsal dosyalar da ( 9. Hukuk Dairesi 2014/9967 - 2014/40462, 2014/9971 - 2014/40466, 2014/9970 - 2014/40465, 2014/9972 - 2014/40467) dikkate alındığında 1 Ekim - 30 Nisan döneminde günlük 1 saat ara dinlenmesi ile davacının haftada 3 saat fazla mesai yaptığının, ve tüm dönemlerde dini bayramlarda çalışmadığının, diğer günler ve resmi tatil günlerinde çalıştığının kabulü dosya içeriğine uygun düşecektir. Bu husus gözetilmeksizin hüküm tesisi hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4128, Karar No: 2011/20097, Tarih: 25.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/4128 E.  ,  2011/20097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu, kredi kartı alacağı nedeniyle hakkında başlatılan takipte asıl alacağa itiraz etmemiş sadece işlemiş yasal faiz miktarı ile faiz oranına itiraz etmiştir.

Her ne kadar borçlunun borç doğuran hukuki ilişkiyi kabul ettiği gözönünde bulundurulduğunda belgenin niteliği (İİK.nun 68/1.maddesinde yazılı özellikleri taşıması) kesinleşen asıl alacak yönünden sonuca etkili değil ise de kredi kartı alacağı Tüketici Yasasında, tüketici kredisi olarak yer aldığından itiraz edilen faiz alacakları yönünden Tüketici Mahkemelerinde, anılan yasa kapsamında inceleme yapılıp buna dair karar getirilmedikçe icra takibine devam edilmesi olanağı bulunmamaktadır. Dar yetkili icra mahkemesinde Tüketici Yasası koşulları değerlendirilerek sonuca gidilemeyeceğinden, icra mahkemesince faiz kalemlerine yönelik itirazın kaldırılması isteminin reddi gerekir. Mahkemece açıklanan nedenle red kararı verilmesi yerine, takibin ihtarnamenin tebliği tarihinden itibaren 1 aylık süre beklenmeden başlatıldığı ve alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirdiği  gerekçesi ile red kararı verilmiş ise de, sonuçta istem reddedildiğinden gerekçedeki isabetsizlik bozma nedeni yapılmayarak sonucu bakımından doğru mahkeme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27514, Karar No: 2012/29973, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/27514 E.  ,  2012/29973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı Asil ... ve vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kardeşinin 27.01.2007 tarihli taahhütname ile “...–Altınova tersaneler bölgesinde bulunan .... ait tersanenin el değiştirmesi halinde” kendisine 2.000.000.00.USD ödemeyi taahhüt etmesine ve tersaneyi satmasına rağmen taahhüdünü yerine getirmediğini, 2.000.000.00.USD alacağının karşılığı olan 2.300.000.00.TL' nın tahsili için ... 2. İcra Müdürlüğünün 2007/13903 Esas sayılı takip dosyası üzerinden takip başlattığını ancak davalının haksız olarak takibe itiraz ettiğini ileri sürerek şimdilik 944.000.00.TL yönünden itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, tarafların ortağı olduğu şirketler arasındaki ticari alışveriş nedeniyle düzenlenen 27.01.2007 tarihli 2006 ayrıntılı hesap özeti başlıklı mutabakat belgesine göre davacının kendisine 187.844.00.TL borçlu olduğunu, bu belgenin orjinal aslının kendisinde bulunduğunu, düzenlenen belgeye davacı tarafından sonradan ekleme yapılmış olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile ... 2. İcra Müdürlüğünün 2007/13903 Esas sayılı dosyası üzerinden yapılan takibe konu 2.360.000.00.TL'lık alacağın dava konusu edilen 944.000.00.TL' lık kısmına davalının itirazının iptali ile 944.000.00.TL Alacağın %40'ı olan 377.600.00.TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile ... 2. İcra Müdürlüğünün 2007/13903 Esas sayılı dosyası üzerinden yapılan takibe konu 2.360.000.00.TL'lık alacağın dava konusu edilen 944.000.00.TL' lık kısmına davalının itirazının iptali ile 944.000.00.TL Alacağın %40'ı olan 377.600.00.TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece, “icra takibine dayanak olan ve “... – Altınova Tersaneler Bölgesinde bulunan ....ait tersanelerin el değiştirilmesi halinde ... tarafından ...'e 2.000.000.00.USD ödenecektir” ibarelerini taşıyan belgenin davalı tarafından sonradan düzenlenen belge olduğu, eklemenin sonraki bir dönemde yapıldığının tespitinin mümkün bulunmadığı yönündeki bilirkişi raporunun dinlenen davacı tanıklarının ifadeleri ve diğer delillerle birlikte değerlendirilmesi sonucu takip dayanağı belgedeki ilavenin de davalı tarafından yapıldığı, taahhütnamedeki tersanenin satılması koşulununda gerçekleşmesine rağmen davalının borcunu ödemediği...” gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de; Davacı, davaya dayanak yapılan 27.01.2007 tarihli 2006 ayrıntılı Hesap Özeti başlıklı belgede yer alan “ ... – Altınova Tersaneler Bölgesinde bulunan Penguen Denizciliğe ait tersanelerin el değiştirilmesi halinde ... tarafından ...'e 2.000.000.00.USD ödenecektir” hükmü gereğince bahsedilen tersanenin el değiştirmesi nedeniyle taahhüt edilen 2.000.000.00.USD'nın tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptalini talep etmiştir. Davalı ise, tarafların ortağı olduğu şirketler arasındaki ticari alışveriş nedeniyle düzenlenen 27.01.2007 tarihli 2006 ayrıntılı hesap özeti başlıklı mutabakat belgesine göre, davacının kendisine 187.844.00.TL borçlu olduğunu, bu belgenin orjinal aslının kendisinde bulunduğunu, düzenlenen belgeye davacı tarafından sonradan “...–... Bölgesinde bulunan Penguen Denizciliğe ait tersanelerin el değiştirilmesi halinde ... tarafından ...'e 2.000.000.00.USD ödenecektir” cümlesinin eklendiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Yargılama sırasında davacı tarafından önce 27.01.2007 tarihli 2006 ayrıntılı hesap özeti başlıklı içinde gelir, gider ve masrafların tablo halinde dökümü yapılan ve tablonun altında “NOT:31/12/2006 YILI SONU İTİBARİYLE HESAPLAŞMA KASA 197.844.00 -(YÜZSEKSENYEDİBİNSEKİZYÜZKIRKDÖRT) YTL ...'E BORÇLUDUR....–ALTINOVA TERSANELER BÖLGESİNDE BULUNAN ... AİT TERSANELERİN EL DEĞİŞTİRİLMESİ HALİNDE ... TARAFINDAN ...'E 2.000.000.- (İKİMİLYON) USD ÖDENECEKTİR” belge aslının sunulduğu ve bu belge aslından bir tanede davalıda bulunduğunun ileri sürüldüğü, davalı tarafından 27.01.2007 tarihli 2006 ayrıntılı hesap özeti başlıklı içinde gelir, gider ve masrafların tablo halinde dökümü yapılan ve tablonun altında “NOT:31/12/2006 YILI SONU İTİBARİYLE HESAPLAŞMA KASA 197.844.00- (YÜZSEKSENYEDİBİN- SEKİZYÜZKIRKDÖRT) YTL ...' E BORÇLUDUR.” yazılı belge aslının 18.11.2008 tarihli Celsede ibrazı üzerine aynı belgeaslından bir tanede davacı tarafından aynı celsede sunulduğu, dosyaya davacı tarafından 2, davalı tarafından 1 adet ibraz edilen belge asılları üzerinde yapılan inceleme sonucunda Grafoloji ve Sahtecilik uzmanı .....tarafından tanzim olunan 23 Ocak 2009 tarihli bilirkişi raporuna göre, belgelerdeki 27.01.2007 tarihinin altında bulunan (davalıya ait) imzaların aynı kalemle tek kişi tarafından sağ tarafta atılı bulunan (davacıya ait) imzaların başka bir kişi tarafından bir kalem kullanılarak atılmış imzalar olduğu, ancak (davacı tarafından davaya dayanak yapılan ilk) belgedeki “... – ALTINOVA TERSANELER BÖLGESİNDE BULUNAN PENGUEN DENİZCİLİĞE AİT TERSANELERİN EL DEĞİŞTİRİLMESİ HALİNDE ... TARAFINDAN ...'E 2.000.000.-(İKİMİLYON) USD ÖDENECEKTİR” ibaresinin dosyaya sonradan davalı ve davacı tarafından ibraz edilen 2 belgede mevcut olmadığı ve bu yazının söz konusu her üç belge üzerindeki diğer makine yazılarından farklı olduğu ve bu ibarelerin belgeye sonradan ilave edilmiş olduğu ancak bu ilavenin, altındaki tarih ve imzalardan önce ya da sonra yapılıp yapılmadığının tespitinin teknik olarak mümkün olmadığı, bilirkişi raporuna karşı davacı vekili tarafından verilen 25.02.2009 tarihli beyan dilekçesinde, davacının bilirkişi raporu ile belgeye ilave yapıldığını öğrendiğini, belgenin iki nüsha halinde davalı tarafından hazırlandığını ve şirket merkezinde görgü tanıkları huzurunda imzalandığını ayrıca davalının dava konusu 2.000.000.USD taahhüdü içeren hesap özeti başlıklı belgenin kendisinde olan suretini dosyaya sunmadığını, bu belgenin suretinin sunulması halinde aynı içeriğin yani 2.000.000. USD taahhüdün davalıda olan nüshada da görüleceğini ve belgeye sonradan ilave yapıldığı iddiasını davalının ileri süremeyeceğini çünkü böyle bir taahhüdü içeren belgenin tek nüsha hazırlanmasının ve bunun da sadece davacıda olmasının düşünülemeyeceğini, aynı hususların davacı vekilinin 15.06.2009 havale tarihli dilekçesinde de belirtildiği, 15.06.2010 tarihli celsede dinlenen davacı tanıklarından ...

.000.000. USD taahhüdün davalıda olan nüshada da görüleceğini ve belgeye sonradan ilave yapıldığı iddiasını davalının ileri süremeyeceğini çünkü böyle bir taahhüdü içeren belgenin tek nüsha hazırlanmasının ve bunun da sadece davacıda olmasının düşünülemeyeceğini, aynı hususların davacı vekilinin 15.06.2009 havale tarihli dilekçesinde de belirtildiği, 15.06.2010 tarihli celsede dinlenen davacı tanıklarından ...., sabah iki belgenin taraflarca imzalandığını akşamda davalının hazırladığı eklentili belgenin davacı tarafından imzalandığını; tanık ... Şanlı, 2 adet belgenin önce imzalandığını davalının hazırlayıp getirdiği eklentili olan belgenin de sonradan imzalandığını; tanık ..., sabahleyin bir belgenin akşamda bir belgenin imzalandığını; davalı tanığı ....ise, akşam vakti davalının, davacının 187.844.00.TL borcu olduğunu bildirir mutabakat belgesi düzenlemesini söylemesi üzerine kendisinin 3 nüsha halinde tanzim ettiği belgeyi tarafların imzaladığını, bir suretin davacı da, bir suretin davalı da, bir suretinin de şirket kasasına alındığını, başka bir belge düzenlenmediğini ve eklentili belgeyi de kendisinin düzenlemediğini beyan ettikleri, davacı ...'ün, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/53818 Soruşturma dosyasında müşteki olarak 30.12.2010 tarihinde “...... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/453 Esasında derdest bulunan davada şüpheli ...' e karşı alacak davası açtığını. Bu davada dayanağının icra takibine konu “2006 ayrıntılı hesap özeti” aslına dayandığını ve bu belgenin aslının bir tane olduğunu ve onun da kendisinde bulunduğunu...” beyan ettiği, dosya kapsamı ile sabittir. Yukarıda ayrıntılı olarak belirtilen gerek davacı ile davacı vekilleri, gerekse davacı vekilleri ile davacı tanıkları ve davacı tanıklarının kendi içlerindeki çelişkili beyanları, dosyada mevcut delillerle de örtüşmemektedir. O halde bu çelişkili beyanlar hükme esas alınamaz. Ayrıca davacı tarafından 2, davalı tarafından 1 adet ibraz edilen belge asılları üzerinde grafoloji uzmanı tarafından yapılan inceleme sonucunda 27.01.2007 tarihli 2006 ayrıntılı hesap özeti başlıklı içinde gelir, gider ve masrafların tablo halinde dökümü yapılan ve tablonun altında “NOT:31/12/2006 YILI SONU İTİBARİYLE HESAPLAŞMA KASA 197.844.00-(YÜZSEKSENYEDİBİN- SEKİZYÜZKIRKDÖRT) YTL ...'E BORÇLUDUR.” yazısının her üç belgede de var ve aynı olduğu ancak davacı tarafından davaya dayanak yapılan ilk belgedeki “... – ... BÖLGESİNDE BULUNAN PENGUEN DENİZCİLİĞE AİT TERSANELERİN EL DEĞİŞTİRİLMESİ HALİNDE ... TARAFINDAN ...'E 2.000.000.-(İKİMİLYON) USD ÖDENECEKTİR” ibaresinin dosyaya sonradan davalı ve davacı tarafından ibraz edilen 2 belgede mevcut olmadığı ve bu yazının söz konusu her üç belge üzerindeki diğer makine yazılarından farklı olduğu ve bu ibarelerin belgeye sonradan ilave edilmiş olduğu ve bu ilavenin taraf imzaları ile de paraf edilmediği anlaşılmıştır. Hal böyle olunca, davacının dayandığı belge davalıyı bağlamaz ve muteber bir belge olarak kabul edilemez.

Bu nedenlerle mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13074, Karar No: 2017/5940, Tarih: 06.07.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/13074 E.  ,  2017/5940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulunun 10/04/1971 tarih ve 5788 sayılı kararı ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli ..... Kilisesinin giriş avlusuna bakan iş hanının kilise ana girişine göre sağ tarafında bulunan kısmında, 13/11/2012 tarihinde yapılan incelemeler sonunda Kurul görevlileri tarafından tanzim edilen raporda, söz konusu bölümün zemininde değişiklikler yapıldığının, asma kat eklendiğinin, kemerli ana kolonun kesildiğinin, 70 parselde bulunan kilisenin kütüphane kısmı olan 2. ve 3. katlarında çatlaklara neden olunduğunun tespit edildiği, taşınmazda kiracı olan sanıkların atılı suçlamayı kabul etmedikleri anlaşılmakla, mahallinde inşaat mühendisi, sanat tarihçi ve mimar bilirkişiler refakatinde keşif icra edilip, 13/11/2012 tarihli raporda açıklanan fiiller yerinde tespit edilerek, belirtilen müdahalelerin, 3194 sayılı İmar Kanununun 21. maddesinde tanımlanan “basit onarım” mı yoksa 2863 sayılı Kanunun 9. maddesinde tanımlanan “inşai ve fiziki müdahale” mi olduğunun, ayrıca, kullanılan malzemelerin cinsi, yıpranma durumu, renk solmaları, paslanma ve karbonlaşma gibi teknik veriler ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilmek suretiyle ayrı ayrı yapılış zamanlarının, suça konu müdahaleler nedeniyle tescilli kültür varlığının zarar görüp görmediğinin, özgün yapısını kaybedip kaybetmediğinin tereddütsüz şekilde belirlenmesi, sonucuna göre, sanıkların aşamalardaki savunmaları da dikkate alınarak, zamanaşımı dolmamış eylemler yönünden zararın varlığı halinde, 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1. maddesi; zararın yokluğu halinde ise, fiillerin “basit onarım” niteliği taşıması veya “inşai ve fiziki müdahale” niteliği taşısa dahi suç tarihi itibariyle Beyoğlu Belediye Başkanlığı ve İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı bünyesinde koruma uygulama ve denetim bürosu bulunması halinde, 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/4. maddesi kapsamında değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile beraat hükmü tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 06/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20525, Karar No: 2016/22776, Tarih: 06.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/20525 E.  ,  2016/22776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacının.......2016 tarihinden sonra çalışması görünen işyerinin davalı .... .... (...)'...... işyeri olup olmadığı... davacının belirtilen tarihten sonra... davalı ...' ... ihale alan şirketler nezdinde çalışmasını sürdürüp sürdürmediğini tespite yarar ... türlü delil... belge ... varsa ... ... ...şirket... ...şirketler arasındaki hizmet alım sözleşmesinin incelenmesine ihtiyaç duyulduğundan getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ......2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.