muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/778, Karar No: 2015/306, Tarih: 06.10.2015

Sanık ...; sanıklardan ...'in, sanık ...'in resmi nikahlı eşini ...'dan getireceklerini, kızın ailesinin izin vermediğini söylediğini, sanık ...'in ise kayınpederi ve kayınvalidesiyle yaşadığı sorunlardan dolayı eşinden ayrı olduğunu anlatarak eşini alıp geleceklerini ifade ettiğini, birlikte mağdurenin evine gittiklerini, sanıklar ... ve ...'in mağdureyi zor kullanarak arabaya bindirdiklerini, İstanbul'dan çıkarken mağdureyi kaçırma gibi bir niyetlerinin olmadığını, ancak ...'ya gelince kaçırmanın daha iyi olacağına karar verdiklerini, sanık ... ile mağdurenin resmi nikahlı olmaları nedeniyle bir mahsur görmediklerini,

Savunmuşlardır.

5237 sayılı TCK’nun “Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma” başlıklı 109. maddesi;

“(1) Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan kişiye, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir.

(2) Kişi, fiili işlemek için veya işlediği sırada cebir, tehdit veya hile kullanırsa, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Bu suçun;

a) Silahla,

b) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Üstsoy, altsoy veya eşe karşı,

f) Çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

İşlenmesi ...de, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza bir kat arttırılır.

(4) Bu suçun mağdurun ekonomik bakımdan önemli bir kaybına neden olması ...de, ayrıca bin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur.

(5) Suçun cinsel amaçla işlenmesi ...de, yukarıdaki fıkralara göre verilecek cezalar yarı oranında artırılır.

(6) Bu suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Maddenin birinci fıkrasında; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun temel şekli düzenlenmiş, ikinci fıkrasında; suçun cebir, tehdit veya hile ile işlenmesi ve üçüncü fıkrasında ise; altı bend ...de, suçun silahla, birden fazla kişi ile birlikte, kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle, kamu görevinin sağladığı nüfuz kötüye kullanmak suretiyle, üstsoy, altsoy veya eşe karşı, çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenmesi nitelikli haller olarak yaptırıma bağlanmış, dördüncü fıkrasında; suçun netice sebebiyle ağırlaşmış ..., beşinci fıkrasında; cinsel amaçla işlenen özgürlüğü kısıtlama suçuna yer verilmiş, altıncı fıkrasında ise; suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun sonucu itibariyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi ...de, ayrıca bu suça ilişkin hükümlerin de uygulanacağı belirtilmiştir.

Bu suç ile cezalandırılmak istenen husus, bireylerin hareket özgürlüğünün hukuka aykırı biçimde kaldırılması ya da kısıtlanmasıdır. Nitekim bu husus madde gerekçesinde de; “bu suç ile korunan hukuki değer, kişilerin kendi arzusu ve iradesi çerçevesinde hareket edebilme hürriyetidir” şeklinde belirtilmiştir. Bu fiil, failin doğrudan doğruya veya dolaylı hareketleriyle ve çeşitli araçlar kullanılarak gerçekleştirilebilir. Sonuç ise, mağdurun bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması biçiminde kendini gösterir. Serbest hareketli bir suç olduğundan, bir yere gitme ya da bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması sonucunu doğurabilecek her türlü hareket ile işlenebilir.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun manevi unsuru, failin, mağduru kişisel özgürlüğünden yoksun bırakmaya yönelik hareketleri gerçekleştirmeyi istemesi ve bilmesi, yani genel kasttır. Kanunun metninden ve ruhundan da anlaşılacağı üzere, suçun temel şeklinin oluşumu için saik (özel kast) aranmamıştır. Bu görüş öğretide (Erman-Özek, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, İst-1994, s.130, Ayhan Önder, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 4. Bası, İst-1994, s.31; Durmuş Tezcan - Mustafa Ruhan Erdem - Murat Önok, Teorik-Pratik Ceza Hukuku, Ankara-2008, s.363 vd.; Mehmet Emin Artuk, Ahmet Gökcen, A.Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Ankara-2009, cilt:3, s.2830 vd.; Recep Gülşen, Hürriyeti Tahdit Suçları, Ankara-2002, s.87) ve yargısal kararlarda da (CGK’nun 29.06.2010 gün ve 110-161, 23.01.2007 gün ve 275-9, 03.12.2002 gün ve 288-419 sayılı kararları) benimsenmiştir.

Maddenin uyuşmazlıkla ilgili üçüncü fıkrasının (e) bendinde, suçun üstsoy, altsoy veya eşe karşı işlenmesi nitelikli haller olarak yaptırıma bağlanmıştır. Buradaki eş sıfatı, Türk Medeni Kanununa göre resmi memur huzurunda usulüne göre yapılan bir evlenme akdine dayanmaktadır. Bu artırım nedeninin uygulanması için eşlerin birlikte oturması zorunlu değildir. Eşler arasında boşanma davası bulunması ...de ise, boşanma kararı kesinleşinceye kadar eş vasfı devam ettiğinden, bu durumda da suçun nitelikli ... oluşacaktır.

Maddenin uyuşmazlık konusu olan beşinci fıkrasında ise, suçun cinsel amaçla işlenmesi nitelikli unsur olarak düzenlenmiştir. 765 sayılı TCK'nun 429, 430 ve 431. maddelerinde şehvet hissi veya evlenme maksadıyla bir kimsenin kaçırılması ayrı bir suç olarak düzenlenmiş iken, 5237 sayılı TCK'da suçun cinsel amaçla işlenmesinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun nitelikli unsuru olduğu kabul edilmiştir.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun temel şeklinin oluşması için kast yeterli iken, maddenin beşinci fıkrasının uygulanabilmesi için failin "cinsel amaçla" hareket etmesi, başka bir anlatımla kastın yanında bu saikin de gerçekleşmesi gerekmektedir. Bu husus madde gerekçesinde de; “suçun cinsel amaçla işlenmesi, söz konusu suç açısından failin güttüğü amaç itibarıyla ayrı bir nitelikli unsur oluşturmaktadır" şeklinde belirtilmiştir.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun temel şeklinin oluşması için kast yeterli iken, maddenin beşinci fıkrasının uygulanabilmesi için failin "cinsel amaçla" hareket etmesi, başka bir anlatımla kastın yanında bu saikin de gerçekleşmesi gerekmektedir. Bu husus madde gerekçesinde de; “suçun cinsel amaçla işlenmesi, söz konusu suç açısından failin güttüğü amaç itibarıyla ayrı bir nitelikli unsur oluşturmaktadır" şeklinde belirtilmiştir.

Cinsel amaç kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini bizzat gerçekleştiren kimsenin amacı olabileceği gibi, onu azmettiren kişinin amacı da olabilir.

5237 sayılı Kanunun 109/5. maddesindeki düzenlemede belirtilen cinsel amaçtan maksat, failin eylemi işlerken cinsel arzularını tatmin gayesi ile hareket etmesidir. Amaçlanan cinsel davranışın gerçekleşip gerçekleşmemesi önemli değildir. Bunu dışında fail cinsel amacını gerçekleştirmiş ise ayrıca bu fiillerden de sorumlu tutulacaktır. Nitekim öğretideki görüşler de bu yöndedir. (Osman Yaşar - Hasan Tahsin Gökcan - Mustafa Artuç, Yorumlu Uygulamalı Türk Ceza Kanunu, 2. Bası, Ankara-2014, cilt:3, s.3753 vd; Veli Özer Özbek - Mehmet Nihat Kanbur - Koray Doğan - Pınar Bacaksız - İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 8. Bası, Ankara, 2015, s. 417; Mahmut Koca - İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 2. Bası, Ankara, 2015, s. 403 vd)

Failin iç dünyasını ilgilendiren cinsel amacın varlığı; olayın oluşum ve gelişimi, suçun işleniş şekli, olay sırasında failin söylediği sözler ve sergilediği davranışlar ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler değerlendirilerek belirlenmelidir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanıklardan ... ile mağdurenin 2005 yılı Ağustos ayında nişanlandıkları, 16.01.2006 tarihinde resmi nikahla evlendikleri, düğünü yazın yapmayı kararlaştırdıklarından fiili birlikteliklerinin gerçekleşmediği, nikahtan sonra aralarındaki anlaşmazlıklar nedeniyle mağdurenin boşanmak istediği, bunun üzerine sanık ...'in diğer sanıklarla birlikte mağdureyi İstanbul'daki evine götürmek amacıyla zorla arabaya bindirdikten sonra yolda görevlilerce yakalandıkları somut olayda; sanık ... ile mağdurenin fiilen bir araya gelmemiş olsalar da suç tarihinde resmi nikahla evli olmaları, sanık ...'in mağdurenin boşanma davası açacağını öğrenmesi üzerine boşanmak istemediği için eşini kaçırdığını belirtmesi ve sanıkların mağdureyi cinsel amaçla kaçırdıklarına ilişkin dış dünyaya yansıyan bir davranışlarının bulunmaması karşısında; sanıkların atılı suçu sanık ...'in evlilik birliğinin devamını sağlama dışında bir amaçla işlediklerine dair delil mevcut olmadığından, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdikleri kabul edilerek haklarında 5237 sayılı TCK'nun 109/5. maddesinin uygulanmasına ilişkin yerel mahkeme hükmü ile bu hükmü onayan Özel Daire kararı isabetsizdir.

Öte yandan, yerel mahkeme hükmünde 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrası uygulanırken, sanıkların bu hakları kullanmaktan yoksunluklarının, 3. fıkra gereğince kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmelerine kadar, 2. fıkra gereğince ise diğer haklar ve yetkiler yönünden hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi de kanuna aykırıdır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar hakkında TCK'nun 109/5. maddesinin uygulanma şartlarının bulunmadığının gözetilmemesi ve 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrası uygulanırken, sanıkların bu hakları kullanmaktan yoksunluklarının, 3. fıkra gereğince kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmelerine kadar, 2. fıkra gereğince ise diğer haklar ve yetkiler yönünden hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin dikkate alınmaması isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Genel Kurul Üyesi; "itirazın reddine karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 06.03.2013 gün ve 9986-2302 sayılı düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA,

3- ... Asliye Ceza Mahkemesinin ... gün ve ... sayılı hükmünün,

a) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 109/5. maddesinin uygulanma şartlarının bulunmadığının gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrası uygulanırken, sanıkların bu hakları kullanmaktan yoksunluklarının, 3. fıkra gereğince kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmelerine kadar, 2. fıkra gereğince ise diğer haklar ve yetkiler yönünden hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin dikkate alınmaması,

İsabetsizliklerinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.10.2015 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4699, Karar No: 2024/1669, Tarih: 22.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/4699 E.  ,  2024/1669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/253 E., 2021/266 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

1- İlk derece mahkemesince, davacı arsa sahiplerine düşen daire ve ortak alanlarda eksik ve ayıplı imalatlar bulunduğu, teslimdeki gecikme olduğu, davalı yüklenicilerin, davacılar tarafından ödenen elektrik, su abonelik ücretleri ve emlak vergisinden sorumlu oldukları gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile her bir davacı arsa sahibinin payına düşen meblağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacılar vekili, davalılar Kooperatif vekili, davalı ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. ve ... vekilince temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 23. Hukuk Dairesi'nin 31.05.2018 tarih, 2016/1885 Esas, 2018/3440 Karar sayılı ilamıyla davacı arsa sahiplerinin tüm, davalı yüklenicilerin sair temyiz itirazlarının reddiyle, yüklenicilere düşen sorumlu oldukları tutarların net bir şekilde belirlenmesi, ek sözleşmeyi son imzalayan malikin sözleşmeyi imzaladığı tarihin gecikme süresinin hesaplanmasında dikkate alınması, temerrüt tarihinden evvel taşınmazı devralan davacı yönünden ise, kira tazminatına hükmedilmemesi gerektiği belirtilerek, ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

3- İlk derece mahkemesi bozma ilamına uyularak yapılan inceleme neticesinde; ek sözleşmeyi son imzalayan malikin sözleşmeyi imzaladığı tarihin gecikme süresine ilave edilmesi gerektiği, A Blok 35 numaralı daire yönünden gecikme tazminatı hesaplanmadığı, davalıların sorumlu oldukları miktarlar her bir davalı yönünden ayrıntılı şekilde belirtildiği, bozma öncesi verilen kararda bozma kapsamı dışında tutularak kesinleşen kısımların göz önünde bulundurulduğu açıklanarak davanın kısmen kabulü ile her bir davacı arsa sahibinin payına düşen meblağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. Verilen karara karşı davacı arsa sahipleri vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; her ne kadar hukuki teslim iskan belgesinin alınması ile gerçekleşmekte ise de, arsa sahibinin daireleri teslim alarak abonelik tesis etmesi, kiraya vermesi veya kendisinin kullanmaya başlaması hallerinde fiilen teslimin gerçekleştiği kabul edilip teslim tutanak tarihleri dikkate alındığında da bilirkişi tarafından yapılan hesaplamaya göre mahkemenin kabulünün yerinde olduğu anlaşılmakla, davacı arsa sahipleri vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesi kararına ilişkin davacı arsa sahipleri vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fazla yatırılan harcın istek halinde iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 22.05.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10908, Karar No: 2013/11750, Tarih: 19.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10908 E.  ,  2013/11750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Serik Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.07.2010 gün ve 2010/12 sayılı davanamesi ile davalı ... ve...çocuğu olmadığı halde gerçeğe aykırı beyanla tescil edilen ...'un adı geçen davalılar hanesindeki kaydının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davaname ile davalılar ...ve ... çocuğu olmadığı halde gerçeğe aykırı beyanla onların hanesine çocukları olarak keydedilen ...'un adı geçen davalılar hanesindeki kaydının iptali istenilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Nüfus kaydındaki düzeltme davaları kamu düzeni ile yakından ilgili olup, mahkemeler hiç bir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorundadır. Somut olayda, salt taraf ve tanık beyanları ile yetinilmeyip, dava konusu iddia ile ilgili olarak nüfus kaydında baba ve anne olan ...ile ...'nin çocuğu olup olmadığı konusunda DNA testi yaptırılıp, alınacak rapor da gözetilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26, Karar No: 2013/7321, Tarih: 22.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/26 E.  ,  2013/7321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

MÜŞTEKİ SANIK : ...

SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir

Katılan sanık ... ile müşteki ...'in sevk ve idarelerindeki araçla seyir halindeyken, korna çalma ve el kol hareketleri yapma iddiası ile çıkan tartışmada her iki aracın da yolda durduğu, katılan sanık ...'in eline aldığı küçük balta ile müşteki ...'i basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı ve aracın kapısının iç kısmındaki kapı kartonuna zarar verdiği, müşteki sanık ...'in de sopa ile ...'in kafasına vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığının iddia edildiği somut olayda;

5237 sayılı TCKnun 50/2. maddesi açık hükmü karşısında; katılan sanık ... hakkında tercih ve tayin edilen seçimlik hürriyeti bağlayıcı cezaların adli para cazasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır,

1-Katılan sanık ...'in olayda balta kullanmadığını, baltanın olaydan sonra alet çantasından polisler tarafından alındığını savunması, müşteki ...'in ifadelerinde, ...'in kullandığı baltanın ele geçen balta olmadığını belirtmesi

ve adli rapor içeriklerindeki yaralanmalar ve ...'in aracındaki zararın boyutu değerlendirildiğinde, 26/04/2010 günlü olay tutanağını düzenleyen polis memurları ... 'ın duruşmaya çağrılarak,olaya müdahale ettikleri anda, sopa ve baltanın tarafların elinde olup olmadığı, baltanın ne şekilde alındığı hususunun açıklatılmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Katılan sanık ...'in ...'i balta ile darp ettiğine dair suçlamayı kabul etmemesi, adli rapor içeriğinde subjektif bulgu dışında darp cebire rastlanmadığının yazılı olması ve ...'in duruşmadaki ifadesinde darp edildiğine dair beyanda bulunmaması karşısında;ifadeler arasındaki çelişki giderilip, katılan sanığın atılı suçu işlediğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu gösterilip, karar yerinde tartışılmadan katılan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Katılan sanık ...'in ...'i balta ile darp ettiğine dair suçlamayı kabul etmemesi, adli rapor içeriğinde subjektif bulgu dışında darp cebire rastlanmadığının yazılı olması ve ...'in duruşmadaki ifadesinde darp edildiğine dair beyanda bulunmaması karşısında;ifadeler arasındaki çelişki giderilip, katılan sanığın atılı suçu işlediğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu gösterilip, karar yerinde tartışılmadan katılan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 esas, 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde katılan sanık ve müşteki sanığa yüklenen kasten yaralama suçundan ... herhangi bir maddi zararının bulunmadığı da gözetilerek kayden sabıkasız olan katılan sanık ve müşteki sanık hakkında 5271 Sayılı CMK’nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı hususu değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken “zararın giderilmediği” biçimindeki dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre,

5237 sayılı TCKnun 50/2 maddesi açık hükmü karşısında;sanık ... hakkında tercih ve tayin edilen seçimlik hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cazasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ... müdafii ve müşteki sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/12647, Karar No: 2005/13979, Tarih: 29.12.2005

**1. Hukuk Dairesi         2005/12647 E.  ,  2005/13979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silifke 1. Asliye Hukuk Mahkemesi,

TARİHİ : 28/09/2004

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine vekili, davalı adına kayıtlı 2969, 2970, 5393 ve 5394 parsel sayılı taşınmazların, 3621 Sayılı Kıyı Yasasına göre devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunun tespitini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı belediye vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çekişmeli taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunun tespiti isteğine ilişkindir.

Mahkemece, hakem sıfatıyla, davanın kabulüne karar verilmiştir.

(Dava tarihinde) yürürlükte bulunan 3533 Sayılı Yasanın 4. maddesi 19.07.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4916 Sayılı Yasanın 24. maddesi ile değişikliğe uğramış, yeni düzenleme ile “taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik” çekişmeler hakemin görev alanından çıkartılmıştır.

Somut olayda uyuşmazlığın taşınmazın aynına yönelik olduğu tartışmasızdır. Öte yandan görev kuralları kamu düzeni ile ilgili olup, re’sen (kendiliğinden) dikkate alınması zorunludur. Yeni yasal düzenleme eldeki dava bakımından göz önünde bulundurulmalıdır.

Hal böyle olunca, davanın, genel yargı yerinde görülmek üzere görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Davalının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüne, H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan harcın temyiz edene iade edilmesine, 29.12.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.