muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7433, Karar No: 2016/13143, Tarih: 30.11.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/7433 E.  ,  2016/13143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda 12.03.2015 tarihinde verilen ve 21.04.2015 tarihinde aynı evde ikamet eden kardeşi ...'a usulünce tebliğ edilen hükmü 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 30.04.2015 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 30.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18903, Karar No: 2015/33102, Tarih: 23.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/18903 E.  ,  2015/33102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/76570

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2014

NUMARASI : 2014/114 (E) ve 2014/349 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken 5275 sayılı Kanunun 108/2 dikkate alınarak, en ağır cezayı içeren mahkûmiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden birden fazla mahkûmiyetin tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısının karar metninden çıkarılarak yerine "Sanığın adli sicil kaydında bulunan Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.01.2012 tarihinde kesinleşmiş, 27.12.2011 tarih ve 2011/665 esas-2011/1279 karar sayılı ilamı ile 6136 sayılı Kanunun 13/1, 5237 sayılı TCK'nin 62 ve 51. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası nedeniyle mükerrir olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mükerir olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2123, Karar No: 2018/3467, Tarih: 23.05.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/2123 E.  ,  2018/3467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 09.02.2018 günlü geri çevirme kararı gereği yerine getirilmemiştir. Bu nedenle;

1- Çekişmeli ... parsel sayılı taşınmazın dar ölçekli tesis kadastro paftasının,

2- Çekişmeli eski ... yeni ... ada ... parsel sayılı taşınmaza ait uygulama kadastrosu tutanağının onaylı örneğinin,

3- Çekişmeli taşınmaza komşu eski 111, 112 ve 113 parsel sayılı taşınmazlara ait uygulama kadastrosu tutanak örneklerinin getirtilerek dosya içine konulması, geri çevirme kararı gereğinin bir daha geri çevirmeye meydan vermeyecek şekilde titizlikle yerine getirilerek, eksikliğin ikmal edildiğinin yetkili hakim tarafından denetlenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13728, Karar No: 2015/2580, Tarih: 15.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/13728 E.  ,  2015/2580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Komşu olan sanık ve mağdur arasında, mağdurun sanığın dedikodusunu yaptığı gerekçesiyle bir süredir aralarında gerginlik bulunuğu, sanığın bu nedenle 29/12/2011 tarihinde mağdurun ikamet ettiği evin kullanılmayan ahşap bahçe kapısını, kapının önünde bulunan naylon parçası ve mısır sömeklerini tutuşturarak yaktığı, bahçe kapısının ve bu kapının arkasında bulunan elbise dolabının zarar görmesine sebebiyet verdiği, bu suretle mala zarar verme suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda;

5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup; iddianameye konu suçun TCK 151/1, 152/2-a maddeleri gereğince re'sen takibi gerektiren yakarak mala zarar verme suçunu oluşturduğu bu suç nedeniyle sanık hakkında verilen hükmün açıklaması geri bırakıldığı halde, eylemi ikiye bölerek ayrıca TCK 151/1. maddesi ile şikayete bağlı mala zarar verme suçundan açılmış bir dava varmış gibi şikayetten vazgeçme nedeniyle yazılı şekilde kamu davasının düşürülmesine dair hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2849, Karar No: 2019/7391, Tarih: 26.11.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2849 E.  ,  2019/7391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KONYA 19. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın

223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21546, Karar No: 2014/8768, Tarih: 08.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/21546 E.  ,  2014/8768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ....'ın beraatine,diğer sanıkların hükümlülüklerine ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

... vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Açılan davanın niteliğine göre ... suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan ... müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermediğinden katılan vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanıklar ... ve ...’nın temyiz talebi hakkında yapılan incelemede,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanıkların 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğmce, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 08.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1246, Karar No: 2024/2279, Tarih: 25.06.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1246 E.  ,  2024/2279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2113 E., 2022/454 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/35 E., 2022/416 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 25.06.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacılar vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...'nin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı arsa sahipleri vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında Kartal 12. Noterliği’nin 25.04.2014 tarih ve ... yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme uyarınca %45 hissenin yükleniciye, %55 hissenin ise arsa sahiplerine verileceğini, davalının sözleşme gereği vermesi gereken m² oranlarından daha eksik metrajlı daireleri müvekkillerine verdiğini belirterek, sözleşme gereği müvekkillerine verilmesi gereken m²'nin piyasa değerinin tespit edilerek bu miktarın teslim tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı yüklenici vekili cevap dilekçesinde özetle; sözleşme uyarınca %45-%55 oranında arsa paylarına göre paylaşım yapıldığını, davalı müvekkilinin eseri sözleşmeye uygun olarak yapıp davacılara teslim ettiğini, taraflar arasında bağımsız bölüm metrekareleri ile ilgili bir anlaşmanın söz konusu olmadığını, aksine anlaşmanın arsa payı oranı ve bağımsız bölüm sayısı üzerinden yapıldığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı yüklenici vekili cevap dilekçesinde özetle; sözleşme uyarınca %45-%55 oranında arsa paylarına göre paylaşım yapıldığını, davalı müvekkilinin eseri sözleşmeye uygun olarak yapıp davacılara teslim ettiğini, taraflar arasında bağımsız bölüm metrekareleri ile ilgili bir anlaşmanın söz konusu olmadığını, aksine anlaşmanın arsa payı oranı ve bağımsız bölüm sayısı üzerinden yapıldığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; taraflar arasındaki sözleşmede paylaşım bağımsız bölüm sayısı esas alınarak ve ayrıca metrekare belirtilmeden yapıldığından her iki tarafa düşecek bağımsız bölümlerin eşit metrekare ile yapılması gerekmesi nedeniyle bilirkişiden rapor alındığı, bilirkişi raporunda özetle; davaya konu taşınmazdaki bağımsız bölümlerin brüt m² toplamının 2.908,66 m² olduğu, her iki tarafa düşen bağımsız bölüm metrekarelerinin eşit metrekare olması durumunda; 2908,66 m²/2=1454,33 m² olacak şekilde paylaşım yapılması gerekeceği, halihazır durumda davacı arsa sahiplerine isabet eden brüt bağımsız bölümler toplamının ise 1482,32 m² olduğu, bu durumda arsa sahiplerine 1482,32 m²-1454,33 m²=27,99 m² bağımsız bölümün fazladan verildiği, davacıların aleyhine olacak şekilde eksik m² bağımsız bölüm verilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararını davacılar vekili istinaf etmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı yüklenicinin sözleşmedeki paylaşım oranına uymaksızın ana taşınmazda kendisine ait bağımsız bölümlere isabet eden hisse oranını yüksek tuttuğunu, davacıların %55 oranından daha az, davalının ise %45 oranından daha fazla hisse oranına sahip olduğunu belirterek, kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzeni gözetilerek yapılan istinaf incelemesi sonucunda, dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenler ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre, mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararını davacılar vekili temyiz etmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde belirtilen gerekçelerle kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca eksik m² bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

TBK 470 vd, maddesi

3. Değerlendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararını davacılar vekili temyiz etmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde belirtilen gerekçelerle kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca eksik m² bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

TBK 470 vd, maddesi

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, %45 hissenin yükleniciye verileceği, %55 hissenin ise arsa sahiplerine kalacağı düzenlenmiştir. Yargılama aşamasında alınan bilirkişi kurulu raporunda, brüt bağımsız bölüm alanlar toplamının 2.908,66 m², bundan davacı arsa sahiplerine verilen brüt bağımsız bölüm alanlar toplamının 1.482,32 m², davalı yükleniciye verilen brüt bağımsız bölümler alanlar toplamının ise 1.426,34 m² olduğu belirtilmiştir. Sözleşme uyarınca, %45-%55 oranında hisse verilmesi kararlaştırıldığından, m² üzerinden paylaşım yapılması durumunda, toplam inşaat alanı 2.908,66 m², yüklenici payı (%45) : 2.908,66 m² x 0.45 = 1.308,90 m², arsa sahipleri payının ise (%55) : 2.908,66 m² x 0.55 = 1.599,76 m² şeklinde olması gerekirken, davacı arsa sahiplerine verilen brüt bağımsız bölümler toplamının 1.482,32 m², davalı yükleniciye verilen brüt bağımsız bölümler toplamının ise 1.426,34 m² olduğu, bu yüzölçüm dağılımına göre pay oranlarının %50,96 arsa sahiplerine, %49,04 yükleniciye şeklinde olduğu, bu durumun sözleşmedeki hisse paylaşım oranına aykırı olduğu, dağılımın arsa sahipleri aleyhine 117,44 m²’lik bir farka tekabül ettiği anlaşılmıştır. İş bu durumda mahkemece, bağımsız bölümlerden dolayı oluşan m² fark bedelinin hesap edilip, dava açan davacı arsa sahiplerine hisseleri oranında isabet edecek miktarlara ayrı ayrı hükmedilmesi gerekirken, sözleşmede taraflara verilecek bağımsız bölüm m²'leri belirtilmediğinden eşit m² bağımsız bölüm verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle

1. “Değerlendirme” bölümünün “2” nolu bendi uyarınca davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

2.17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacılara verilmesine,

Peşin alınan harçların istek halinde temyiz edene iadesine,

3.Dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

25.06.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/1025, Karar No: 2005/671, Tarih: 31.03.2005

1. Ceza Dairesi 2004/1025 E., 2005/671 K.

**1. Ceza Dairesi 2004/1025 E., 2005/671 K.**

**- HAKSIZ TAHRİK

- KASTEN ADAM ÖLDÜRME**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 448 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 51 ]

**"İçtihat Metni"**

...'yi kasten öldürmeye tam teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ..., iş bu kavgada yaralıya el uzatmaktan sanık ...'in yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (Bakırköy Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.12.2002 gün ve 825/364 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi C. Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Yıldıray ve Kamil'in suçlarının sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul, kısmen reddedilmiş incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Mağdur ...'nin temyiz harici sanık ...'ın kız kardeşini telefonla taciz etmesi nedeniyle ...'ın arkadaşı olan sanıkların ...la birlikte gittikleri otogaz istasyonunda mağdur Zeki ile karşılaşmaları üzerine aralarında kavga çıktığı, sanık ...'in kavga sırasında demir parçasıyla mağdura vurduğu, sanık ...'ın da yakın mesafeden öldürmeye elverişli silah ile mağdura ateş ederek batın bölgesinden isabetle Adli Tıp Kurumu Bakırköy Şube Müdürlüğü'nün raporuna göre ateşli silah mermi çekirdeğinin transvers kolon ve sol böbrekte yaralanma yaptığı, basınç etkisi nedeniyle akciğer zedelenmesine neden olduğu, hayatını tehlikeye maruz kıldığı ve 45 gün iş ve gücüne mani olduğu anlaşılmakla, olayda kullanılan silahın cinsi, ateş mesafe si, hedef alınan vücut nahiyesi ve hâsıl olan sonuca göre,

1-Sanık Yıldıray'ın eylemine uyan TCK.nın 448, 62, 59, 81/2 maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine vasıfta hataya düşülerek silahla etkili eylem suçundan ceza tayini,

2- Mağdurdan kaynaklanan sanıklara yönelik olarak haksız tahrik oluşturacak bir eylem bulunmadığı, sanık Vedat'ın kız kardeşine yönelik tacizin Vedat'ın arkadaşı olan sanıklar için haksız tahrik oluşturmayacağı gözetilmeden TCK.nın 51/1. maddesinin uygulanarak sanıklara eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde olduğundan kabulüyle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 31.3.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15489, Karar No: 2010/16482, Tarih: 01.11.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/15489 E.  ,  2010/16482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Oluşa, suç tutanağı içeriğine, mahallinde yapılan keşif sonucu tanzim olunan orman bilirkişisinin ayrıntılı raporunda açılan yerin devlet ormanı içerisinde kaldığını, 294 m2 lik sahanın üzerinde bulunan orman bitkisinin balta ve tahra ile kesilerek yerin batısında bulunan kuru duvar üzerine yığıldığını, açmanın yeni olduğunu tesbit ettiği, sanık savunmasında ısrarla açmayı kız kardeşinin oğlu ...'in yaptığını, mahkemede dinlenen tanık ... ise suça konu yerde yerinin olmadığını, diğer tanık ... ise suça konu yerin ...'in yerinin hizasında olduğunu beyan etmesi karşısında, suça konu yeri kimin tarafından kullanıldığının tespiti için köy muhtarı, ihtiyar heyeti, köy bekçisi ile civarındaki komşularında hazır edilerek mahallinde yeniden keşif yapılarak suça konu yeri kullanan kişi tespit edilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idare temsilcisi ile Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.