muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3465, Karar No: 2013/24527, Tarih: 19.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/3465 E.  ,  2013/24527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre. sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Sanık hakkında adli para cezalarının 10 taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı TCK.nun 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,

Kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK nun 50/1.a maddesi gereğince seçenek yaptırımlardan adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesinin gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK nun 232/6 maddesi hükmüne aykırı karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden, gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin kısmın çıkarılmasına, taksitlendirmeye ilişkin hüküm fıkrasına "10 eşit taksit" ibaresinden önce gelmek üzere "birer ay ara ile" ibaresinin eklenmesine, 4 nolu hüküm fıkrasındaki "..hürriyeti bağlayıcı cezasının.." ibaresinden sonra gelmek üzere "TCK nun 50/1.a" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/144, Karar No: 2012/954, Tarih: 02.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/144 E.  ,  2012/954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bilirkişi raporunda ağaçların davacı idare tarafından kesilip götürüldüğü yolunda herhangi bir araştırma yapılıp, bu yönde deliller ortaya konulmadan sadece irtifaklı alana isabet etmesi nedeniyle ağaçlar için de bedele hükmedilmiş olması,

2-Mahkemece bankaya bloke edilen kamulaştırma bedelinin varsa bankadan çekilmesine kadar işlemiş mevduat faziyle davalıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken işlemiş faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3125, Karar No: 2021/110, Tarih: 12.01.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/3125 E.  ,  2021/110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 31.07.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelir ve masrafların rücuan tahsilini talep etmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen bozma gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi (5510 sayılı Yasanın 54. maddesi) uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca yarıya indirilmiş hâli üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fiili ödeme miktarının yarısı da eklenmesi suretiyle belirlenmelidir.

Davacı Kurum, asıl davada 64.615,29 TL artışları içeren gelir, 4.929,17TL tedavi masrafı, 2040,81TL yol gideri, 10.776,88TL geçici iş göremezlik ödemesi olmak üzere toplam 82.362,15TL Kurum zararının, ıslahla 33.581,50TL’sının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Kurum vekili tarafından sunulan açıklama dilekçesinde asıl davada talep edilen 33.581,50TL’nın; 29.399,51TL’sının gelir, 1224,49TL’sının yol gideri, 2.957,50TL’sının tedavi masrafı olduğu belirtilmiştir. Birleşen dava da ise, 9.547,89 TL Kurum zararının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Dosya kapsamına göre, sigortalıya 01.12.2012 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı, sigortalıya bağlanan iş göremezlik gelirine 506 sayılı Yasanın 92. maddesi (5510 sayılı Yasanın 54. maddesi) uygulanarak gelirin yarıya düştüğü, ne var ki Kurumca gelire giriş tarihi yerine, 01.12.2012 tarihinde geçerli 92. madde uygulanmış haliyle geçerli ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının bildirildiği, hesap raporunda da hatalı bildirilen bu miktarın esas alındığı, fiili ödemelerin ise tamamının eklendiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler ışığında, Kurumdan 15.06.2010 gelire giriş tarihinde 506 sayılı Yasanın 92. maddesi (5510 sayılı Yasanın 54. maddesi) uyarınca yarıya indirilmiş hâli üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı ile gelire giriş tarihi olan 15.06.2010 ile 506 sayılı Kanunun 92. maddesinin (5510 sayılı Yasanın 54. maddesi) uygulandığı 01.12.2012 tarihleri arasında yapılan fiili ödeme miktarı sorulmalıdır. 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi (5510 sayılı Yasanın 54. maddesi) uyarınca yarıya indirilmiş hâli üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, 15.06.2010-01.12.2012 tarihleri arasında yapılan fiili ödeme miktarının yarısı da eklenmesi suretiyle bulunan gelir miktarına, Kurumca talep edilen diğer masraf kalemleri de eklenerek toplam kurum zararı hesaplanmalıdır. Hesaplanan kurum zararına %60 kusur uygulanarak davalının sorumlu olduğu miktar bulunmalı, asıl ve birleşen davadaki talep edilen kurum zararı miktarları da dikkate alınarak taleple bağlılık ilkesi de gözetilip hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Bununla birlikte, hüküm fıkrasında gelirin tahsis onay tarihinin 20.08.2010 tarihi olduğunun gözetilmemesi, yanılgılı değerlendirme ile hatalı tahsis onay tarihinden faiz işletilmesi, isabetsiz bulunmuştur.

Kabule göre de, asıl davada Kurumca talep edilen tüm zarar kalemlerinin hüküm altına alınmasına ve asıl davadaki talebin tamamının davalıdan tahsiline karar verilmesine rağmen, yanılgılı değerlendirme ile davanın kısmen kabulüne karar verilerek, Kurum aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmesi isabetsiz bulunmuştur.

Mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Şüphesiz, davacı Kurumca 10.05.2016 tarihli ilk hükmün temyiz edilmemesi nedeniyle davalı yararına oluşabilecek usuli kazanılmış hak durumu da bozma sonrası sürdürülecek yargılamada gözetilmelidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmünün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 12.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7342, Karar No: 2021/2663, Tarih: 09.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/7342 E.  ,  2021/2663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Suça konu emvalin 28/04/2013 tarihli bilirkişi raporunda belirtildiği üzere dikiliden balta ile kesildiği ve daha sonra motorlu testere ile parçalandığı anlaşılmakla; kesmenin balta ile yapıldığı gözetilmeden sanık hakkında verilen ceza 6831 sayılı Kanunun 91/4. maddesi uyarınca artırılarak fazla ceza tayini,

2-Sanık hakkında TCK'nın 52/.4 maddesinin iki kez farklı gerekçelerle uygulanması suretiyle hüküm fıkrasında karışıklığa neden olunması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, tebliğnameye uygun olarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4937, Karar No: 2010/5345, Tarih: 06.05.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/4937 E.  ,  2010/5345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, ... kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, mahkemenin yetkisizliğine karar vermiştir.

Hükmün davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

Dava, davacının geçirdiği ... kazası sonucu uğradığı maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; dava dilekçesinin yetki yönünden reddine,karar kesinleştiğinde ,talep halinde dosyanın yetkili ... Asliye Hukuk(...) Mahkemesine gönderilmesine, karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanaklarını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 134. maddesinde, "Bu kanunun uygulanmasından doğan uzlaşmazlıklar, yetkili ... mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görülür." hükmü düzenlenmiştir.

HUMK 9. maddesinde tanımlanan genel yetki kuralına koşut hüküm içeren 5521 sayılı ... Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde, “... mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği”, 15. maddesinde; bu Kanunda sarahat bulunmıyan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı belirtilmektedir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının ... ... ,.../... adresinde bulunan işyerinde ... kazası geçirdiğini iddia ettiği, işyeri adresinin ... ... .../... olduğu, davalı ...'in vekaletnamede görülen adresinin Aliemiri 2. ...Apartmanı 5/14 Yenişehir/... olduğu,dava dilekçesinin bu davalıya işyeri adresinde şantiye şefinin imzasıyla tebliğ edildiği,davalı ...'in ilk itiraz olarak yetki itirazında bulunduğu, yetkili mahkemenin ... ... Mahkemesi olduğunun belirtildiği,davanın davacının ikametgahının bulunduğu ... ... Mahkemesinde açıldığı, anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Mahkemece dava dilekçesinin yetki yönünden reddedilmesi doğru ise de, yetkili mahkemenin tesbiti konusunda, davacının yetkili mahkemede dava açmamış olması nedeniyle yetkili mahkemenin tesbitinde seçimlik hakkın davalıya geçtiği düşünülmeyerek, davalı ...'nın adresinin ... İli mi, .../... mi olduğu konusundaki çelişki giderilmeyerek eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Somut olayda, Mahkemece dava dilekçesinin yetki yönünden reddedilmesi doğru ise de, yetkili mahkemenin tesbiti konusunda, davacının yetkili mahkemede dava açmamış olması nedeniyle yetkili mahkemenin tesbitinde seçimlik hakkın davalıya geçtiği düşünülmeyerek, davalı ...'nın adresinin ... İli mi, .../... mi olduğu konusundaki çelişki giderilmeyerek eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak ..., ilgili nüfus müdürlüğünden ve zabıta araştırması ile davalı ...'nın adresini tesbit etmek,adresin ... İli olması halinde yetkili Mahkemenin ... ... Mahkemesi olduğuna karar vermek, adresin farklı bir yer olması halinde şimdiki gibi karar vermekten ibarettir. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı ...'nın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...'ya iadesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19492, Karar No: 2007/734, Tarih: 29.01.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/19492 E.  ,  2007/734 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, ilk prim tevkifatının kesildiği tarihi takip eden aybaşından itibaren tarım ... sigortalısı sayılması gerektiğinin tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava; davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 01.06.1998 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının sattığı ürün bedelinden ilk kesintinin 20.06.2001 tarihinde yapıldığı ve davalı Kurumca 01.05.2005 tarihi itibariyle tarım ... sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece ilk sigortalılık başlangıç tarihinin 01.07.2001 tarihi olarak tesbit edilmesi ve 01.05.2005 tarihine kadar tesbit kararı verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme sonucu davacının 01.06.1998 tarihi ile dava tarihi arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.'nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının 1.bendinde yer alan "davacının Çorum Şeker Fabrikasına ilk ürün tevkifatının 20.05.1998 tarihinde yapıldığı anlaşıldığından 01.06.1998 tarihinden itibaren tarım ... kapsamında olduğundan sigortalılığının tesbitine " rakam ve sözcüklerinin silinerek yerine "Davacının ilk ... prim kesintisinin yapıldığı 20.06.2001 tarihini takip eden aybaşı olan 01.07.2001 tarihi ile ...'a kayıt ve tescil edildiği 01.05.2005 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında ... tarım sigortalısı sayılması gerektiğinin tesbitine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 29.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1978, Karar No: 2019/3120, Tarih: 21.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/1978 E.  ,  2019/3120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10360, Karar No: 2014/641, Tarih: 15.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/10360 E.  ,  2014/641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 2 - 2012/111313

MAHKEMESİ Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2012

NUMARASI : 2011/297 (E) ve 2012/147 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun olay günü LCW mağazasına girerek bir adet pantolon ve t-shirt alma eylemini bina içinde gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesi yerine, aynı Yasanın 141/1 maddesi gereğince uygulama yapılması ve 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden , somut olayda uygulanma koşulları oluşmadığı halde verilen cezada TCK'nun 145. maddesi uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanunun 35/1.maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan, aynı Kanunun 35/3.maddesine göre de sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi gösterilmeden yazılı biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK.nun 50/3 maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4 maddesinde “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu taktirde on birinci fıkra hükmü uygulanır “şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Bu itibarla kısa süreli hapis cezasından çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.