muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/15464, Karar No: 2009/16302, Tarih: 14.12.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/15464 E.  ,  2009/16302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1.5.1997- 1.9.2007 tarihleri arası tarım bağkur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı SGK'nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacının 1.5.1997 tarihinden ibaren 1.9.2007 tarihine kadar 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 1.5.1997-1.9.2007 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın

10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 1.9.2007 tarihinden itibaren Tarım ... sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği, her yıl üretilip satılan ürünün bedelinin bir sonraki yıl ödenirken prim kesintisi yapıldığından davacının 1996 yılında ürettiği tütün bedelinden ilk ... prim kesintisinin 25.04.1997 tarihinde yapıldığı 2000, 2001 yıllarında da prim kesintilerinin bulunduğu 1998, 1999, 2002, 2003 ve 2004 yıllarında da ürün satışı yapıldığı ancak prim kesintisi yapılmadığı davacının ziraat Odası üyeliğinin 20.6.2007 tarihinden itibaren devam ettiği, adına kayıtlı zirai arazilerinin bulunduğu, Kooperatif kaydının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece davacının ilk ... prim kesinti tarihini takip eden aybaşı olan 1.5.1997 tarihinden itibaren 31.12.2004 tarihine kadar verilen tespit kararı yerinde ise de; 1.1.2005 tarihi ile 1.9.2007 tarihleri arasındaki döneme ilişkin olarak ürün satışına ilişkin belgenin ve prim kesintisinin bulunmadığı ve 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar da bulunmayıp, tarımsal faaliyet bu madde kapsamında kanıtlanamadığı halde bu yılların soyut tanık beyanlarına dayanılarak kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K’nun 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine,

“1-Davanın kısmen kabulüne, davacının 1.5.1997 tarihinden 31.12.2004 tarihine kadar olan sürede 2926 sayılı Yasa'ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine;fazla talebin reddine,

2-Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 31,20 TL harcın karar kesinleştikten sonra talep halinde davacıya iadesine,

3-Davacı tarafça yapılan toplam 33.00 TL yargılama giderinden takdiren 21.00 TL'nın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, bakiye kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,

4-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 575.00 TL avukatlık ücretinin davalı Kurumdan alınarak davacıya verilmesine, aynı Tarife gereğince 575,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı Kuruma verilmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 14.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2719, Karar No: 2009/2815, Tarih: 13.05.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/2719 E.  ,  2009/2815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Genel Müdürlüğü ile davalı.....Dan.Tem.Gıda Hakla İlişkiler İnş.Taah.Paz.San. Dış Tic.Ltd.Şti. arasındaki davadan dolayı Malatya 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 09.03.2009 gün ve 368-73 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık temizlik ihalesi sözleşmesinden kaynaklandığından kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 13.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6354, Karar No: 2024/7924, Tarih: 01.07.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/6354 E.  ,  2024/7924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1592 Esas, 2024/ 562 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Afyonkarahisar 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.10.2023 Tarihli ve 2023/1405 Esas, 2023/1413 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ........, Mahallesi ........, Sokak No:......, İç Kapı No:......./Ankara olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

B. Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.05.2024 Tarihli ve 2023/1592 Esas, 2024/562 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının vasi adayı ile birlikte yaşadığı ve kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ...Mahallesi ....... Sokak ..... Blok No:....../1 İç Kapı No:....., Merkez/Afyonkarahisar olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamı ve yapılan kolluk araştırması sonucundan, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Merkez/Afyonkarahisar olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Afyonkarahisar 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Afyonkarahisar 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3015, Karar No: 2024/5156, Tarih: 25.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3015 E.  ,  2024/5156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/769 Esas, 2023/452 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/555E., 2020/217 K.

Taraflar arasındaki markanın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "WAW" ibaresini markalaştırma ve tescil işlemlerini nihayete erdirdikten sonra da markasal olarak kullanma arzusunda olduğunu ve bu kapsamda söz konusu ibarenin 2016/29395 no ile 29, 30 ve 32.sınıflardaki bazı emtialarda tescili için başvuruda bulunduğunu, ancak markanın sadece 32.sınıftaki "enerji içecekleri (alkolsüz)" emtiası için tescil edildiğini, diğer emtialar açısından Türk Patent ve Marka Kurumu'nun (TÜRKPATENT) kararı ile davalının 2010/19023 numaralı markası gerekçe gösterilerek talebin reddedildiğini, davalı tarafın 2010/19023 numaralı "WAWA" markasını 29 ve 30.sınıflardaki bazı emtialarda tescil ettirmiş olduğunu, ancak her ne kadar markayı tescil ettirmiş ise de, tescil tarihinden itibaren 5 yıl süreyle markaları kullanmadığını, bu kapsamda davalı aleyhine Mahkemenin 2017/1 Esas sayılı dosyası ile iptal davası ikame edildiğini, ancak Anayasa Mahkemesinin 14.12.2016 tarih, 2016/148 Esas, 2016/189 Karar sayılı ilamı ile 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 14 üncü maddesinin iptal edildiğini, devamında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 10.01.2017 tarihinde yürürlüğe girdiğini, ilgili yasanın 9 ve 26 ncı maddeleri gereğince tescil tarihinden itibaren beş yıl içinde haklı bir sebep olmadan tescil edildiği mal ve hizmetler bakımından ciddi şekilde kullanılmayan ya da kullanıma beş yıl kesintisiz ara verilen markanın iptaline karar verileceğinin belirtildiğini, bu çerçevede yeniden iptal davası açma gereği hasıl olduğunu, bu nedenlerle öncelikle iş bu davanın Mahkemenin 2017/1 Esas sayılı davası ile birleştirilmesine, davalıya ait 2010 19023 numaralı "WAWA" ibareli markasının tüm emtialar yönünden iptaline ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; huzurdaki davaya karşı derdestlik itirazında bulunduklarını, nitekim davacı tarafından müvekkili aleyhine Mahkemenin 2017/1 Esas sayılı dosyası ile 556 sayılı KHK'nın 14 üncü maddesi kapsamında iptal davası açıldığını, bu davanın halen derdest olduğunu, dolayısıyla iş bu davanın usulden reddi gerektiğini, müvekkili şirketin tanınmış bilinen, yaygın dağıtım ve pazarlama ağına sahip, sürekli olarak yazılı ve görsel medyada tanıtım ve reklamları yapılan "A101" mağaza adı ve markası ile halk arasında ve sektörde bilinen/tanınan bir marka olduğunu, müvekkilinin A101 markası ile işlettiği mağazalarında kendi adına üretilmiş olan "WAWA" markalı ürünleri sicilde kayıtlı olduğu mal ve hizmetler için işlevine uygun bir biçimde kullandığını, internette, yazılı ve görsel basında tanıtım ve reklamlarının yapıldığını, ürün tanıtım ve broşürlerinde kullanıldığını, davacının marka başvurusunun kötü niyetli olduğunu, korumaya değer üstün bir hakkı veya menfaati bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile alınan bilirkişi raporu ile, davalının ticari kayıtları üzerinde yapılan incelemede davalıya air 2010 19023 numaralı "WAWA" markasının "balık konservesi" emtiasında kullanıldığı belirtilmişse de, dosyaya sunulan davalıya ait faturaların bir kısmının alış faturaları olduğu, satış miktarına dair bir delil sunulmadığı, ürünün yalnızca kataloglarda yer almasının markanın ciddi ve etkin bir şekilde kullanıldığını kanıtlamaya yeterli olmadığı, sunulan yazar kasa fişlerinde yalnızca "ton balığı" ibaresinin yer aldığı, hangi markayla satıldığının tespit edilemediği gibi bu fişlerin ticari kayıtlarda yer alıp almadığının da belirlenemediği, yalnızca bir kaç faturada "WAWA TON BALIĞI" ibaresinin yer aldığı görülmüşse de, faturaların sayısı ve satış miktarlarına göre "WAWA" markasının balık konservesi ürününde etkin ve ciddi bir şekilde kullanıldığını kanıtlayamadığı, markanın tescil edildiği tarihten itibaren 5 yıllık sürede markanın tescilli olduğu sınıflarda yoğun ve etkin bir şekilde kullanıldığının kanıtlanamadığı, dava tarihinden önceki üç aylık sürenin dikkate alınamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalıya ait 2010 19023 numaralı "WAWA" markasının tescilli olduğu tüm mal ve hizmetler için 26.05.2016 tarihinden itibaren hüküm ifade edecek şekilde kullanılmaması nedeniyle iptaline ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; A-101 mağaza adı ve markasının sektörde tanınan Hard Discount olarak tarif edilen konseptte 2008 yılında kurulduğunu, 121. marketinin açılışını gerçekleştirdiğini, TÜRKPATENT nezdinde T/03083 numara ile tanınmış marka olarak tescil edildiğini, davacının 2016/29395 başvuru numarası ile kayıtlı WAW markasını gerekçe göstererek müvekkilinin yoğun olarak tüm Türkiye de kullandığı WAWA markasının terkinini talep ettiğini, dosyaya sunulan reklam harcamalarından dahi markanın dava tarihinden bir önceki yılda kullanıldığının anlaşıldığını, ancak mahkemenin eksik inceleme ve hatalı muhakeme ile markanın ciddi ve etkin şekilde kullanılmadığına karar verdiğini, broşürlerden markanın etkin bir şekilde reklamının yapıldığı ve mağazalarda bu marka adı altında satışlarının yapıldığının görüldüğünü, davacı tarafın tescil başvurusunda bulunduğu 2016/29395 başvuru numaralı markasının, müvekkilinin markasının esas unsurlarının tamamını ihtiva ettiğini, müvekkili markası olduğu izlenimi edinileceğini, davalının ekstra yarar sağlayacağını ve yanyana getirilmesi durumunda seri marka imajı elde edeceğini, davacının bundan yarar sağlamaya çalıştığını, davacının iddiası ve mahkeme kararının aksine WAWA markasının müvekkilinin dağıtım ağında bulunan on bine aşkın mağazada aktif olarak kullanıldığını ve yoğun bir şekilde satıldığını, 26.02

.02.2021 tarihinde internet sitesine erişildiğinde halen satışta olduğunu, davaya delil olarak sunulan broşür ve reklam harcamalarının faturalarının gerekçe gösterilmeden esasa etki ettirilmemesinin kararların gerekçeli olması ilkesine aykırılık teşkil ettiğini, yalnızca ürünün kataloglarda yer almasının markanın ciddi ve etkin bir şekilde kullanıldığını kanıtlayamadığı gerekçesine yer verilmesinin değerlendirmenin neye göre yapıldığını yeteri kadar açıklamadığını, mahkemenin etkili ve ciddi kullanımdan bahsederken ürünün satış miktarlarından söz etmeye çalışıyorsa da, markanın A-101 gibi Türkiye çapında satış yapan markette satışa sunulmasının en basit tabiri ile binlerce liralık bir satışın ortaya çıkmasına neden olduğunu milyonlarca tüketiciye ulaştığını, müvekkilinin reklam harcamalarının dikkate alınması gerektiğini, Avrupa Birliği Fikri Mülkiyet Ofisinin marka incelemesi konusunda markanın ciddi kullanımını tespiti için yüksek bir eşik belirlemesinin zorunlu olmadığını ve eşik seçiminin somut olarak mümkün olmadığını vurguladığını, sonuç olarak kullanımın minimum düzeyde göstermek şart olsa da minimum düzeyin ne olduğunun, her vakanın kendi şartları çerçevesinde tespit edileceğini, sunulan kanıtların marka sahibinin ilgili piyasada ticari bir konum elde edebilmek veya bu konumu sürdürebilmek için ciddi çabada bulunduğunu göstermesi halinde bu kullanımın yeterli olacağını, kullanımı ispatlaması için sunulan kanıtların ilgili mal ve hizmetlerin kullanıldığı yere zamanı ve kullanım biçimini göstermesi gerektiğini, kullanım kanıtlarına ilişkin şartların kümülatif olduğunu, itiraz sahibinin bu şartları sadece açıklamak değil aynı zamanda ispatlamak durumunda olduğunu, Mahkemece alınan raporda davalı tarafın WAWA markası ile sadece balık konservesi ürünlerinde Türkiye de satış yaptığı kanaatine varıldığını, markanın etkin bir şekilde kullanıldığı bilirkişi raporu ile belirlenmişken mahkemenin herhangi bir gerekçe sunmadan davanın kabulüne karar vermesinin hukuka aykırı olduğunu, mahkemece bazı emtia sınıflarında kullanılmadığı kanaatine varsa dahi markayı sadece ilgili emtia yönünden iptal etmesi gerekirken tamamını iptal etmesinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yerleşik yargı kararlarıyla, marka sahibinin ilgili piyasada ticari bir konum elde edebilmek veya bu konumu sürdürebilmek için ciddi çabada bulunduğunu göstermesi halinde ciddi kullanımdan bahsedileceği ve ispat yükünün davalıda olduğu, Mahkeme kararında açıklandığı üzere davalı firmanın, ... Tüketim Pazarlama Dağ. Tic. A.Ş.'den ürün alım faturaları markanın davalı tarafça kullanıldığını göstermediği, rapor ekinde ibraz edilen, davalının mağazalarına ait raporlardan; Sultanköy ... Şubesinde 19.12.2015 tarihinde 12 adet, Demirtaş .... Şubesi'nde 15.12.2014 tarihinde 12 adet, Üniversite ... Şubesi'nde 17.12.2013 tarihinde 24 adet satıldığının anlaşıldığı, perakende satış fişlerinde ton balığı satışı yapıldığı anlaşılıyorsa da hangi marka ton balığı satıldığının anlaşılamadığı, davalının farklı markalarda da (Dardanel) ton balığı alım-satımı yaptığının anlaşıldığı, sunulan belgelerin markanın ton balığı ürünü yönünden piyasada ticari konum elde edebilmek ve konumunu sürdürebilmek için ciddi çabada bulunulduğu ve markanın kullanıldığını ispat yönünden yeterli olmadığı, ilk derece mahkemesince davanın tümüyle kabulüne karar verilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalıya ait markanın tescilden sonra ciddi kullanımının bulunup bulunmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1001, Karar No: 2020/5215, Tarih: 30.09.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/1001 E.  ,  2020/5215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalılar ... ve ... Adi Ortaklığı vekili tarafından 03.02.2020 tarihli temyiz dilekçesi verilirken her bir davalı için ayrı ayrı nispi temyiz karar harcı ve temyiz başvuru harcı yatırılması gerekirken, maktu harç yatırılmak suretiyle temyiz harçlarının eksik tahsil edildiğinden, temyiz harcının yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirimesi ve çıkartılan muhtıraya rağmen temyiz harcının tamamlanmaması halinde temyiz isteğinin reddi hususunda bir karar verilerek yöntemince tebliğ edildikten sonra, bu karar yönünden temyiz süresi geçtikten ve harcın hangi davalı için yatırıldığı da tespit edildikten sonra dosyanın gönderilmek üzere geri çevrildiği, ancak temyiz harcının ödenmesi için çıkartılan muhtıranın usulene uygun olmadığı gibi temyiz talebinin değerlendilmesi içinde ek karar verilip taraflara tebliğ edilmeden dosyanın gönderildiği anlaşıldığından, öncelikle ödenmesi gereken temyiz harcının miktarı, verilen kesin süre ve temyiz harcının kesin süre içinde yatırılmamasının sonuçlarını anlatır şekilde düzenlenmiş muhtıra usulüne uygun olarak temyiz edenler vekiline tebliğ edildikte sonra, temyiz harcının tamamlanması halinde dosyanın doğrudan,temyiz harcının tamamlanmaması halinde ise temyiz isteğinin reddine dair verilen ek kararın usulünce taraflara tebliğinden sonra bu ek karar yönünden de temyiz süresi geçtikten sonra dosyanın gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.