muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14053, Karar No: 2012/1178, Tarih: 31.01.2012

Yerel mahkemece, davacının müdahalenin tespiti istemi ile yaptırdığı delil tespiti dosyasında görüşüne başvurulan bilirkişiden ek rapor alınmak yoluyla davacının tazminat isteminin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının avcılık ve su sporları için kullanmak üzere Türkiye Denizcilik İşletmeleri Genel Müdürlüğünden Roket istasyonu ve arsasını kiraladığı, davalı ...’ün ise ... Orman İşletme Şefliğinden kesinleşmiş orman sınırları içinde bulunan orman içi açıklık alanlarda ağaç kesmemek kaydı ile ağaçlandırma yapmak, bakım yapmak, kesinleşmiş orman sınırına uymak kaydıyla tel çit ihata yapmak için izni bulunduğu anlaşılmıştır. Davacı, kiracısı bulunduğu taşınmaza davalının tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek istediği tespit sonucunda; davacının kiracısı bulunduğu parsel sınırının dışında, 3 tarafına tel çit çekilmek üzere çukurlar açıldığı, taşınmazda herhangi bir inşaat faaliyetinin bulunmadığı, tel çit çekme çalışmalarının yapıldığının gözlendiği bildirilmiştir.

Davacı, men’i müdahale istemini tazminata dönüştürdükten sonra mahallinde davalılar tarafından yıkıldığı iddia olunan bina başında keşif yapılmadan men’i müdahale için yapılan tespit dosyasında rapor alınan bilirkişiden ek rapor alınarak karar verilmiş bulunması doğru olmamıştır, zira bu bilirkişi yalnız davacının kiracısı bulunduğu taşınmaza müdahale edilip edilmediğini incelemiştir.

Şu durumda yerel mahkemece yapılacak iş; mahallinde keşif yapılarak davalılar tarafından yıkılması nedeni ile maddi zarara uğrandığı iddia olunan binanın zemindeki yeri, davacı tarafından kiralanan taşınmaz içinde olup olmadığı, hangi parsel sınırları içinde kaldığı, kim tarafından yaptırıldığı, kime ait olduğu konularında taraflarca gösterilecek kanıtlar toplanarak taşınmazın hukuki durumu araştırılmalı sonucuna göre karar verilmelidir. Ayrıca, davalı ...’e dava dilekçesi tebliğ olunduktan sonra diğer davalılar yanında ... isimli kişiden vekalet alarak tüm davalıları savunan vekilin ikinci temyiz dilekçesi ile ... isimli bir kişi olmadığı yönündeki iddiası hakkında da araştırma yapılarak bu isimde bir kişinin yaşayıp yaşamadığı, ... isimli kişi ile dava dilekçesinde bahsedilen ... isimli kişinin aynı kişi olup olmadıkları araştırılarak isimde maddi hata yapılıp yapılmadığı değerlendirildikten sonra sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece anılan yönde araştırma yapılmadan eksik inceleme ile istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan ... yararına takdir olunan 900.00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13386, Karar No: 2013/16311, Tarih: 29.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/13386 E.  ,  2013/16311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, maaş alacağı ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının ... şubesinde 27.05.2002 tarihinden bu yana çalıştığını, davacının maaşlarının devamlı surette geç ödenmesi ve en son Nisan, Mayıs aylarının maaşları ile Haziran ayına ait maaşı hiç ödenmediği için işi bıraktığını, davalı tarafın davacıya işe gelmemesi nedeniyle iş akdine son verildiğinden bahisle ihtarname göndermişsede, davacının bundan tam 3 gün önce 09.06.2009 günü maaşı ödenmediği için sözleşmesini feshettiğini belirten ihtarı gönderdiğini, İş Kanunu madde 24’te işçinin ihbar süresini beklemeksizin iş akdini fesih sebeplerinin gösterildiğini, buna göre işçinin ücretinin ödenmesinin işçi için haklı bir neden olduğunu, davacının iş akdine son vermesinin haklı nedene dayandığını, bu nedenle ihbar ve kötü niyet tazminatının haklı olduğunu iddia ederek, kıdem, ihbar, kötü niyet tazminatı, yıllık izin ve ücret alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 31.05.2005-12.06.2009 arasında çalıştığını, 09-10-11-12.06.2009 tarihlerinde hiçbir bildirimde bulunmadan ve mazeret göstermeden art arda 4 gün işe gelmeyerek işin aksamasına neden olduğunu, bu durumun tutanak altına alındığını ve iş akdinin haklı olarak şirketçe feshedildiğini, davacının maaş alacağının PTT kanalıyla konutta ödemeli olarak kendisine ödenmek istendiğini, ancak davacının kabul etmeyerek iade ettiğini, gecikmesinde davacının rol oynadığını, PTT dekontlarının ekte olduğunu, izinlerinin kullandırıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulü ile kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının tahsiline, ihbar ve kötü niyet tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-PTT kanalı ile işverence gönderilen ücretin davacıya ödenip ödenmediği hususu araştırılmadan mahsup yoluna gidilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/799, Karar No: 2013/3184, Tarih: 21.02.2013

**15. Ceza Dairesi         2013/799 E.  ,  2013/3184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 04.03.2004'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin sanıklar ... ve ... hakkında verilen "mahkumiyet" hükümlerinin BOZULMASINA, aynı Kanun'un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 21.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9813, Karar No: 2012/17270, Tarih: 02.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/9813 E.  ,  2012/17270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kahta Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/01/2012 tarih ve 2009/345-2012/21 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 02/11/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ..dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilinin murislerinin Kahta’dan Giresun’a gitmek üzere yolcu olarak içinde bulunduğu minibüsün kaza yapması sonucu vefat ettiklerini, aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesinin bulunmadığını, alacağın tahsili için başlatılan takibe davalının haksız ve kötüniyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazaya neden olan aracın şehirlerarası yolcu taşıma yetki belgesinin bulunmadığını, bu nedenle ferdi kaza koltuk sigorta sözleşmesi yapılma zorunluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların murislerinin içinde bulunduğu minibüsün şehirlerarası yolcu taşıma yetki belgesinin bulunmamasının taşımanın ticari taşıma olmadığı anlamına gelmediği, aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta sözleşmesi yaptırması gerektiği halde bunun yapılmadığı, bu nedenle oluşan zarardan davalı ... Hesabının sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalının takibe yaptığı itirazın asıl alacak yönünden iptali ile takibin devamına ve alacağın %40’ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, diğer istemlerin reddinekarar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki mahiyette bulunması nedeniyle bilirkişi deliline başvurulmasının gerekmemesine ve bu nedenle de bilirkişi raporuna itiraz ile ilgili süreye riayet edilmemesinin bozma nedeni olarak görülmesinin mümkün bulunmamasına ve ayrıca zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının can sigortası türü olup meblağ sigortası olması nedeniyle gerçek zarar hesaplamasına gidilmeksizin sigorta bedelinin ödenecek olması ve bu nedenle alacağın likit olmasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 9.050,85 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 02/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3901, Karar No: 2023/3695, Tarih: 09.05.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/3901 E.  ,  2023/3695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2013/466 Esas, 2016/159 Karar sayılı kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin birinci fıkrasındaki “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresine yapılır.” hükmü ile 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonucunda anılan maddeye eklenen ikinci fıkrasındaki “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükümlerine aykırı olarak, yokluğunda verilen kararın ilk olarak sanığın sorgusunda bildirdiği “... Edip Baksi Mahallesi ... Sokak No:14 Bayraklı/İzmir" adresine çıkartılan tebligatın iade edilmesi üzerine, 14.04.2015 tarihli celsede bildirdiği "... Edip Baksi Mahallesi ... ... Sok. No:25/1 D:5 Bayraklı/İzmir" adresinde 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca muhtara tebliği işlemi, sanığın adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel olan komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti, meclis üyeleri, zabıta amir ve memurlarından adreste bulunmama nedeni öğrenilerek bu durumun tebliğ tutanağına yazılıp altına beyanda bulunan kişiye imzalatılması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumun tebliğ mazbatasına yazılarak tebliğ memuru tarafından imzalanması gerekirken bu hususların yerine getirilmemesi nedeniyle usulsüz olduğu, aynı zamanda sanığın 14.01.2016 tarihli celsede bildirdiği "... Mahallesi ... Sokak D:5 Merkez/İzmir" adresinin dosya kapsamına göre bilinen en son adresi olup, bu adrese yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığı anlaşılmakla, gerekçeli kararın öncelikle bu adrese tebliğe çıkartılması, tebliğ edilememesi halinde 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre MERNİS adresinde usûlüne uygun şekilde sanığa tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve sunması halinde gerekçeli temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 09.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2094, Karar No: 2019/4527, Tarih: 01.07.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/2094 E.  ,  2019/4527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 01/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11467, Karar No: 2015/17527, Tarih: 01.10.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/11467 E.  ,  2015/17527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemenin 24.06.2011 tarihli ilk kararının taraflarca temyizi üzerine, Dairemizin; 12.11.2012 gün ve 2011/15542 Esas, 2012/19756 Karar sayılı kararı ile; davacının tüm, davalının sair temyiz itirazları reddolunarak, davacının asgari ücret üzerinde ücret aldığını ispatlayamaması ve yaptığı işin vasıflı bir iş olmadığı gözetilerek hesap bilirkişisine asgari ücret üzerinden hesap yaptırılarak sonucuna göre karar vermek gerektiğinden bahisle davalı yararına bozulmasına karar verilmiş ve Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, 48.990,51 TL maddi, 40.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 04.09.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, Bu kararın davalı vekilince temyizi üzerine davacıya Kurum tarafından bağlanan gelirin son peşin sermaye değerinin ve ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin tamamının tenzil edilmesi olgusunun kesinleştiği gözardı edilerek davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hakkı ihlal eder biçimde yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş ve Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda maddi tazminat talebinin reddine, 40.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 04.09.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

04.07.2013 tarihli hesaba ilişkin bilirkişi raporunun esas alınarak ve bilirkişice davacıya Kurum tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin ve ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir kısmının tenzil edilerek tespit edilen zararın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair hükmün Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda davalı yararına bozulsa da Temmuz 2011 tarihindeki ödeme dönemine kadar geçerli olan 125.129,65 TL miktarindaki peşin sermaye değerinin düşülerek sonuca gidilmesi de davacı yararına oluşmuş usuli kazanılmış haktır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda “usuli kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin yada tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda 04.07.2013 tarihli hesaba ilişkin bilirkişi raporunda belirlenen zarardan Kurumun 23.05.2011 tarihli yazısında belirtilen peşin sermaye değeri ile geçici iş göremezlik ödeneğinin tamamının düşülüp sonuca gidilmesi gerekirken yeniden rapor alınarak belirlenen zarardan Temmuz 2015 tarihindeki ödeme dönemine kadar geçerli olan peşin sermaye değerinin düşülmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6146, Karar No: 2016/7859, Tarih: 21.04.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/6146 E.  ,  2016/7859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Temyiz isteğinin reddi, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, CMK’nın 42. maddesi gereğince temyiz hakkını elde etmeye yönelik eski hale getirme istemi hakkında karar vermeye temyiz incelemesini yapacak olan Yargıtay'ın yetkili olması karşısında, yerel mahkemenin yetkisi bulunmadığı halde, sanık ...'nun eski hale getirme talebinin reddine ilişkin olarak verdiği 29/01/2015 tarihli ek kararın hukuken geçersiz olduğunun tespitiyle ve gerekçeli kararın yöntemine göre tebliğ edilmediğine ilişkin olarak dile getirilen düşünceler yerinde görülmeyerek yapılan inceleme üzerine dosya görüşüldü:

Temyiz süresinin geçmesi,

Nedeniyle Yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, Yerel Mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA, 21/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4444, Karar No: 2012/7263, Tarih: 15.05.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/4444 E.  ,  2012/7263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine, davalı lehine asıl alacak üzerinden %40 nisbetindeki inkar tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından, inkar tazminatına yönelik olarak temyiz edilmiştir.

İcra İflas Kanunu'nun değişik 68.maddesinin son fıkrası gereğince, itirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, aynı nedenlerle reddi halinde ise alacaklı, diğer tarafın talebi üzerine %40'tan aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir. Davacının itirazın kaldırılmasına ilişkin talebi, icra mahkemesinin dar yetkili olması ve uyuşmazlığın hallinin yargılamayı gerektirmesi nedeniyle reddedildiğinden, yukarıdaki esaslar doğrultusunda davalı taraf yararına %40 icra tazminatına hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Karar bu nedenlerle icra inkar tazminatına yönelik olarak bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.