muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/23202, Karar No: 2012/15403, Tarih: 18.09.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/23202 E.  ,  2012/15403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde saat 19:00 sıralarında yakınıcının Pazaristan'ın arka sokağında iki kişi tarafından bıçak tehdidiyle cep telefonunun yağmalandığı, olayın hemen akabinde emniyete müracaat ettiği, aynı gün saat 22:30 sıralarında suçlular ve zanlılar albümünden suçla ilgisi olmayan ... ...'ı teşhis ettiği, yakınanın alınan ifadesinde şüphelilerin ayrıntılı bir şekilde eşkal bilgilerini verdiği, 12.08.2006 günü Emniyet Müdürlüğünde tekrar yaptırılan fotoğraf teşhisinde, telefonunu zorla alan şahsın sanıklardan ..., yanındakinin de ... olduğunu belirterek, ... isimli şahsı sanıklardan birine benzettiği için yanlış teşhis yaptığını söylediği, sanıklardan ...'un 12.12.2006 günü savunman ile savcı huzurunda alınan savunmasında, “Müştekiyi hatırlamadığını, ancak Pazaristan'ın arka sokağında tam tarihini hatırlayamamakla birlikte yanında ... olduğu halde bir çocuktan kız kardeşimize mesaj çekmişsin telefonunu kontrol edeceğiz diyerek kandırmak suretiyle cep telefonunu aldıklarını, bunun gibi altı tane daha olaylarının olduğunu” beyan ettiği, yargılamada ise “Huzurda bulunan yakınıcıyı tanımadığını, ...'ın zaman zaman bağımsız yaptığı olaylar olduğunu bildiğini” belirttiği, sanık ...'ın ise baştan itibaren atılı suçlamayı inkar ettiği, yakınanın duruşmada sanıklardan ...'la yüzleştirildiği, alınan beyanında bıçakla telefonunu zorla alan şahıslardan bir tanesinin sanık ... olduğunu teşhis ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'un mahkumiyeti yerine yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi, sanık ... yönünden ise yakınanın sadece soruşturma aşamasında fotoğraftan sanığı teşhis etmesi ve teşhis işlemi sırasında önce olayla ilgisi bulunmayan ... isimli şahsı da teşhis etmiş, olması ve aşamalarda yakınan ile sanık ...'ın hiç bir araya gelip teşhis işleminin yaptırılmadığının anlaşılması

karşısında, sanık ...'ın mahkemede yakınanın da bulunduğu duruşmada hazır edilerek usulüne uygun şekilde yüzleştirme işlemi yaptırılarak tüm kanıtlar birlikte yeniden değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 18.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8103, Karar No: 2012/27325, Tarih: 06.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/8103 E.  ,  2012/27325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde temizlik işçisi olarak çalışmakta iken ... sözleşmesinin işverence haksız olarak 08.02.2008 tarihinde feshedildiğini, “sizi taşerona vereceğiz, kabul ederseniz tazminatlarınızın yarısını alın, etmezseniz kapı orada” denildiğini, normal günlerde ondört saat, cumartesileri onsekiz saat çalıştırılıp, pazarları yirmidört saat çalıştırıldığını, fazla mesaiye zorlandığını, milli bayramlarda çalıştırılıp dini bayramlarda bir gün izin kullandırıldığını, haklarının ödenmediğini belirterek müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatları ile ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette çalışmaktayken şirketin temizlik işlerini profesyonel çalışan temizlik şirketine devretmesi nedeniyle ve davacının bu şirkette işe başlamayı kabul etmemesi üzerine ... sözleşmesinin feshedilmek zorunda kalındığını, tüm tazminat hak ve alacaklarının kendisine konutta ödemeli olarak gönderildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, ... sözleşmesinin tazminat gerektirmeyecek şekilde son bulduğu hususunun işverence kanıtlanamadığı, ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin yerinde olduğu, davacının fazla mesai yaptığını, genel tatilleri ve hafta tatillerinde çalıştığını ispatladığı, ücret alacağının ise bulunmadığı gerekçesiyle, ücret alacağının reddi ile diğer taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Söz konusu alacakların ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de iddia edilen dönemlerde çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ve ulusal ... genel tatil ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır. Bu alacakların yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacının çalıştığı döneme ilişkin olarak çalışma gün ve saatlerini gösterir puantaj, vb kayıt davalı işverence sunulmamıştır. Bu durumda fazla mesai ücreti talebinin tanık anlatımlarına göre belirlenmesi gerekir. Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıkları, temizlik işçilerinin ayda ikiyüzotuzsekiz saat çalıştığını beyan etmiş, işyerinin çalışma düzeni bu beyanlara göre netleştirilmemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanıkların ayda ikiyüzotuzsekiz saat çalışıldığı anlatımı karşısında, bu rakamdan aylık en çok çalışma süresi olan yüzseksen saatin düşümü ile kalan ellisekiz saat dörde bölünüp haftada ondörtbuçuk saat, günde ikibuçuk saat fazla mesai yapıldığı kabul edilerek alacak hesaplanmıştır. Bu hesaplama yöntemi mevzuata ve yerleşik Yargıtay uygulamalarına aykırıdır. Fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanun'un 41. maddesindeki düzenleme gereği haftalık hesaplanmalıdır. Mahkemece davacı tanıkları yeniden dinlenerek, davacının uyuşmazlık konusu dönemde günde kaç saat, hangi saatler arasında çalıştığı, ne kadar ara dinlenmesi kullandığı, hafta tatili kullanıp kullanmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, ardından dosyanın bu işlerde uzman bilirkişiye tevdi edilerek fazla mesai alacağı usulüne uygun şekilde hesaplatılmalıdır. Yazılı şekilde denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna dayanılarak alacağın hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek üzerine ilgiliye iadesine, ....12.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1640, Karar No: 2011/1609, Tarih: 30.03.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/1640 E.  ,  2011/1609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 103 ada 132 ve 143 sayılı parsellerle 110 ada 15 ve 16 parsel sayılı 61633.27, 98463.75, 25926.79 ve 21458.99 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kadim mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... ve ..., .... intikal, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve vergi kaydına dayanarak 103 ada 143 sayılı parselin, davacı ... ise irsen intikal, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve vergi kaydına dayanarak 103 ada 132, 110 ada 15 ve 16 sayılı parsellerin adlarına tescili istemi ile dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle 110 ada 15 ve 16 parsel sayılı taşınmazlar yönünden usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- Mahkemece, dava konusu 103 ada 132 ve 143 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davacıların sadece ot biçmek suretiyle sürdürdükleri zilyetliğe değer verilemeyeceği, davacılar tarafından sunulan vergi kayıtlarının mülkiyet belgesi olmadığı kabul edilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmazlar mera parseli ile sınır olmasına rağmen yöntemince mera araştırması yapılmamıştır. Sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, taşınmaz başında yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen komşu köylerde ikamet edip davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek 3 kişilik yerel bilirkişi ile aynı yönteme göre belirlenecek zilyetlik tanıkları ve 3 kişilik zirai bilirkişi kurulu huzuruyla keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında dinlenilecek yansız bilirkişiler ve taraf tanıklarından taşınmazların öncesinin ne olduğu, taşınmazlar üzerinde zilyetliğin bulunup bulunmadığı, varsa hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime ve nasıl intikal ettiği, öncesinin kamu orta malı mera niteliği taşıyıp taşımadığı ve çevresinde kamu orta malı mera bulunup bulunmadığı, mera olarak sınırlandırılan 103 ada 142 ve 171 parsel sayılı taşınmazların kadim mera olup olmadığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, taşınmazların fiziksel yapısı, eğim durumu, taş ve toprak unsurundan hangisinin baskın olduğu mahkemece gözlenerek ayrıntılı olarak tutanağa geçirilmeli, zirai bilirkişi kurulundan arazinin eğimi, toprak yapısı, mera parseli ile arasında doğal ya da yapay sınır niteliğinde ayırıcı unsurların bulunup bulunmadığı, bitki örtüsü, öncesinin kamu orta malı niteliğinde mera ya da tarla olup olmadığı ile ilgili, çekişmeli taşınmazlar ile komşu parselleri mukayeseli olarak değerlendiren ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, fotoğrafçı bilirkişi aracılığı ile taşınmazları tüm yönleriyle gösterecek fotoğraflar çekilmeli, davacılar tarafından sunulan vergi kaydı fen bilirkişi yardımı ile zemine uygulanarak, kaydın sınırları krokide gösterilmek sureti ile fen bilirkişisinden keşfi ve uygulamayı izlemeye elverişli rapor alınmalı, fotoğraflar üzerinde çekişmeli taşınmazlar işaretlettirilmeli, dava konusu taşınmaza komşu olan 103 ada 142 ve 171 parsel sayılı taşınmazların da kadastro tespiti sırasında mera olarak sınırlandırıldığı, dosyada bulunan tutanak örneklerinden davalı oldukları anlaşıldığından taşınmazlardan biri hakkında verilecek hükmün diğerini de etkileyeceği göz önüne alınarak niteliğinin belirlenmesi yönünden davaların birleştirilmesine gerek olup olmadığı hususu düşünülmeli ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir

. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacılar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 30.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24166, Karar No: 2014/196, Tarih: 14.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/24166 E.  ,  2014/196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Ek dava niteliğindeki eldeki davada; kesinleşen ilk davada davalılardan ... işveren olarak %25, davalı ... üçüncü kişi olarak %25, sigortalı %50 kusurlu gören bilirkişi raporuna itibar edilerek, davalı ... hakkında 506 sayılı Yasanın 10. madde hükmü ile hakkaniyet indirimi tatbik edilerek davalı ...’nün kurum zararından %75’inden sorumluğu olduğu kabul edildiği, iş kazası sonucu hayatını kaybeden sigortalının hak sahiplerine bağlanan toplam 55.337,10 TL ilk peşin sermaye değerli gelirin %20,59’una isabet eden 11.392,74 TL’lik kısmı ile ödenen 208,00 TL. cenaze yardımının %20’sine isabet eden 41,60 TL’sinin davalılardan teselsül hükümlerine göre tahsiline karar verildiği, bakiye kurum zararının, davalılar Kadir ve Mustafa yönünden teselsül hükümlerine göre sorumlulukları olan %50 oranına göre sorumluluğuna göre ilk peşin sermaye değerli gelirin %29,41’ine isabet eden 16.275,81 TL. ile ödenen cenaze yardımının %30’una isabet eden 62,40 TL’den davalılar Kadir ve Mustafa’nın birlikte sorumlu oldukları, davalı işveren Kadir’in 10. madde sorumluluğu nedeniyle (ilk davada kesinleşen %75 kusurdan her iki davalının birlikte kusuruna isabet eden (%25+%25 =%50) kusur çıkartıldığında) %25 oranındaki kusuru nedeniyle kurum zararından ayrıca tek başına sorumluluğu olduğu gözetildiğinde, davalı ...’in hak sahiplerine bağlanan ilkpeşin sermaye değerli gelirin %25’ine isabet eden 13.834,28 TL tutar ile ödenen cenaze yardımının %25’ine isabet eden 52,00 TL’den tek başına bakiye sorumluluğu olduğu, eldeki davada ise ; davacı Kurum tarafından kesinleşen ilk davada hüküm altına alınan Kurum zararından, davalıların kusurlarına göre olan farka dair bakiye Kurum zararı talep edilmiş olup; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının tamamen silinerek, yerine;

“ 1–Davanın kabulüne,

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının tamamen silinerek, yerine;

“ 1–Davanın kabulüne,

A-) Hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirin 16.275,81 TL’sinin onay tarihi olan 22.02.2006 tarihinden, ödenen cenaze yardımının 62,40 TL.sinin ödeme tarihi olan 15.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline;

B-) Hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirin 13.834,28 TL’sinin onay tarihi olan 22.02.2006 tarihinden, ödenen cenaze yardımının 52,00 TL.sinin ödeme tarihi olan 15.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile sadece davalı işveren ...’den tahsiline,

2–Harçlar Kanunu gereğince alınması gerekli 2.064,64 TL. karar ilam harcının 1.115,94 TL.’sinin davalılardan müştereken ve mütelesilen, 948,70 TL.’sinin sadece davalı ...’den tahsiline,

3–Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hak edilen 3.574,69 TL vekalet ücretinin, 1.960,58 TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen, 1.614,11 TL vekalet ücretinin sadece davalı ...’den alınarak davacı Kuruma verilmesine;

4–Davacı tarafından yapılan toplam 60,50 TL yargılama giderinin 32,70 TL.’sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen, 27,80 TL.’sinin sadece davalı ...’den alınarak davacı Kuruma verilmesine,” ibareleri yazılmasına, kısa kararın ve gerekçenin de bu biçimde düzeltilmesine ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15580, Karar No: 2012/31831, Tarih: 25.12.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/15580 E.  ,  2012/31831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hükümden önce 08.02.2008 tarihli ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi 5. fıkrası hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Karar başlığında suçun işlendiği zaman dilimi gösterilmeyerek, CMK'nın 232. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15339, Karar No: 2016/331, Tarih: 14.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/15339 E.  ,  2016/331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Elazığ 1. Asliye Hukuk ve Urla Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesince, genel yetkili mahkemenin davalının yerleşim yeri mahkemesi olduğu, davalının yerleşim yerinin ise "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Urla Asliye Hukuk Mahkemesi ise, 6098 sayılı TBK 89. maddesi uyarınca para borçlarında davacının yerleşim yeri mahkemelerinin yetkili olduğu, davacının yerleşim yerinin de "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiş, kararlar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 6/1. maddesi uyarınca, davalının, davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi genel yetkili mahkeme olup; sözleşmeden kaynaklanan davalarda ise, aynı Kanunun 10. maddesi uyarınca dava, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir. Para borçları, götürülecek borçlardan olup, ifa yeri alacaklının yerleşim yeridir.

Somut olayda, kesin yetki kuralı bulunmamaktadır. Davacı, seçimlik hakkını kullanarak yetkili olan Elazığ mahkemelerinde dava açmıştır. Dava, HMK'nın 10. maddesi uyarınca yetkili bulunan mahkemede açılmış bulunduğuna göre, uyuşmazlığın Elazığ Asliye Hukuk Mahkemesinde çözülmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.