muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5087, Karar No: 2010/5265, Tarih: 19.04.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/5087 E.  ,  2010/5265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı Yerel Mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı ... hükmün; Dairemizin 05/10/2009 gün ve 2009/11282-14180 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacılar ... ve ... Delioğlu vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlar temyiz aşamasında da ileri sürülmüştür.

Dairemiz kararı bu konulara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu ve davacıların imar-ihya yoluyla kazandırıcı zamanaşımı süresine ulaşan zilyetlikleri bulunmadığı gibi taşınmazın 1975 yılında yapılan kadastro çalışmasında orman niteliği ile tespit harici bırakıldığı, davacının yargılama sırasında dayandığı Mayıs 1295 tarih 205 nolu olan 10 dönüm yüzölçümündeki değirmenderesi, tarik, çakmak darı ve harman sınırlı tapu kaydının çekişmeli taşınmaz bölümlerine uyduğu kabul edilemeyeceğine göre, usul ve yasaya da uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve H.Y.U.Y.nın 440. maddesinde ... hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı yasanın 442. maddesi uyarınca takdiren 172.00.- TL. para cezası ile Harçlar Yasası uyarınca 35.50.- TL. red harcının düzeltme isteyenlerden alınmasına 19/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4551, Karar No: 2016/870, Tarih: 21.01.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/4551 E.  ,  2016/870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dilencilik

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

08.11.2011 tarihinde kolluk tarafından tutulan tutanağa göre, mağdurun çöp karıştırırken yakalandığı, mağdurun yaşı ve özellikleri itibariyle ebeveynlerinin sözü dışında hareket edebileceği, mağdurun bu kapsamda alınan beyanlarında sanıkların kendilerini dilendirmediğini ve okul çıkışında ablasının kızlarıyla birlikte çarşıya gittiklerini belirttiği, sanıkların tüm aşamalardaki savunmalarında mağduru dilendiğinden haberdar olmadıklarını anlattıkları ve mağduru dilendiği esnada da mağdurlara yönelik bir gözetiminin bulunduğu yönünde bir tespit bulunmadığı anlaşılmakla, tutanak mümzilerinin dinlenmesinin dosyaya her hangi bir katkı sağlamayacağı anlaşıldığından, mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 21.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7154, Karar No: 2019/203, Tarih: 16.01.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/7154 E.  ,  2019/203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, kasten yaralama nedeniyle sigortalıya bağlanan gelir ile yapılan tedavi giderinin ve geçici iş göremezlik ödeneğinin tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekilinin temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

12.06.1998 tarihinde işyerinde gerçekleşen ve iş kazası niteliğini taşıyan kasten yaralama olayında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan davacı Kurum zararının yasal faiziyle birlikte davalılardan teselsül hükümlerine göre rücûan alınmasına yönelik davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun'un 26/2. maddesi olup mahkemece yapılan yargılama sonunda %100 kusurlu bulunan davalıların sorumluluğunun davacı Kurumun ilk peşin sermaye değeri yerine artışlı peşin sermaye gelirinin %10’unun talep edildiğinden bahisle,davalıların kusur oranları karşılığında talep edilebilir sınırı içinde kalmasına rağmen bu hususun gözetilmeyerek, davanın kısmen kabulü ile gelire yönelik talebin eksik miktarda hüküm altına alınmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : 1-Hükmün 1. bendinin silinerek yerine, “Davanın kabulü ile, 3.448,13 TL kurum alacağının (2.758,19 TL peşin sermaye değerli gelirin 08.12.2000 tarihinden, 500.88 TL’nin 12.06.1998 tarihinden, 43,27 TL’nin 19.10.1998, 145,79 TL’nin 04.01.2000 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte)davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı Kuruma verilmesine,

2-4. bendin silinerek yerine “405 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile dava Kuruma verilmesine” ibarelerinin yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15996, Karar No: 2022/11612, Tarih: 15.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/15996 E.  ,  2022/11612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Müştekinin, işyerinden hırsızlık yapıldığını 29.01.2014 günü saat 06:30 sıralarında işyerine geldiğinde fark ettiği, suça sürüklenen çocuğun suç saatine ilişkin olarak herhangi bir beyanda bulunmadığı, suç tarihinde güneşin 06:13’de doğduğunun ve 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi gereğince saat 05:13 sonrasının gündüz olduğunun anlaşılması karşısında, eylemlerin gündüz işlendiğinin kabulü ile hırsızlık suçu bakımından TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılamayacağı, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından ise aynı Kanun’un 116/4. maddesinin uygulanamayacağı kabul edilerek, yapılan incelemede:

Suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/3 ve 116/2, 31/3. maddelerinde düzenlenen nitelikli hırsızlık ile işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının gerektirdiği cezaların türleri ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımının karar tarihi olan 12.04.2016 tarihinden, Dairemizin inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye değişik gerekçeyle aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10358, Karar No: 2021/13175, Tarih: 15.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/10358 E.  ,  2021/13175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mirasın reddi istemine ilişkin olarak açılan davada, İzmir 11. Sulh Hukuk ile Bandırma Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir.

İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesince, müteveffa ...’in yurt içi ikamet adresinin ... Mahallesi, 1. Okul Sokak, No:4/9 Bandırma/Balıkesir olduğu gerekçesiyle yetksizlik kararı verilmiştir.

Bandırma Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, müteveffa ...'in ölmeden önceki yerleşim yeri adresinin "... Huzurevi-Osmangazi Mahallesi, 594. Sokak, No: 43, ..../İzmir"olduğu gerekçesiyle yetksizlik kararı verilmiştir.

4721 sayılı TMK'nın 609. maddesinin dördüncü fıkrasında "Süresi içinde yapılmış olan ret beyanı, mirasın açıldığı yerin sulh mahkemesince özel kütüğüne yazılır ve reddeden mirasçı isterse kendisine reddi gösteren bir belge verilir." hükmüne yer verilmiştir.

Bu yasal düzenlemeye göre mirasın reddi istemi, mirasın açıldığı yerin sulh hukuk mahkemesinde mirasçı tarafından sözlü veya yazılı beyanla yapılabilir. Buradaki yetki kesin olup, miras bırakanın son yerleşim yerindeki sulh hukuk mahkemesi görevli ve yetkili mahkemedir.

Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmişse de miras bırakanın huzurevinde kalmadan önceki son yerleşim yerinin tespiti hakkında kolluk gücü ile araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece miras bırakanın huzur evinde kalmadan önceki son yerleşim yerinin tespiti amacıyla kolluk gücü ile araştırma yapılması daha sonra hazırlanan tutanakların dosya arasına konulduktan sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8608, Karar No: 2017/2890, Tarih: 20.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/8608 E.  ,  2017/2890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın yetkisizlik nedeniyle reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleten, sürücü ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın kusuruyla müvekkili şirkete ait araca çarptığı, araçta oluşan değer ve kazanç kaybı nedeniyle ... 2. İcra Müdürlüğünün 2014/18814 E sayılı dosyasındaki takibe davalılarca itiraz edildiğini belirterek, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... ve ...Danışmanlık Eğitim Gıda ve Spor Malzemeleri Ltd.Şti. vekili, taleplerin dayanaksız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... AŞ, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, kazanın meydana geldiği yer ile davalıların adreslerinin ... Adliyesi yargı çevresi sınırları içerisinde olduğu, ... ... İcra Dairesinin yetkili bulunmadığı, yetkili icra dairesinin ... İcra Daireleri olduğu belirtilerek icra dairesinin yetkisizliği nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm; davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan araç değer kaybı ile aracın kullanılamaması nedeniyle uğranılan kazanç kaybının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi gereğince genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. Aynı Kanun'un 7. maddesinde "Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır. Birden fazla davalının bulunduğu hallerde, davanın, davalılardan birini sırf kendi yerleşim yeri mahkemesinden başka bir mahkemeye getirmek amacıyla açıldığı, deliller veya belirtilerle anlaşılırsa, mahkeme, ilgili davalının itirazı üzerine, onun hakkındaki davayı ayırarak, yetkisizlik kararı verir." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Yine 6100 sayılı HMK'nın 16. maddesi de "Haksız fiilden doğan davalarda haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." düzenlemesini benimsemiştir.

Yine 6100 sayılı HMK'nın 16. maddesi de "Haksız fiilden doğan davalarda haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." düzenlemesini benimsemiştir.

Somut olayda, trafik kazası ... Adliyesi yargı çevresi sınırları içerisinde meydana gelmiş olup davalı işleten ile sürücünün yerleşim yeri adresi de...'tır. Davacı şirketin ticaret sicil adresi ise ... Adliyesi yargı çevresi sınırları içerisindedir. Aleyhinde icra takibi yapılan ve itirazın iptali davası açılan davalı .... şirketinin (.... Sigorta AŞ) adresinin, takip talebinde ..../..., dava dilekçesinde ise .../... olarak yazıldığı anlaşılmaktadır. Davalı ... şirketi borca, diğer davalılar ise yetkiye ve borca itiraz etmişlerdir. Yetkili icra dairesinin ve mahkemenin, takip tarihi ve dava tarihine göre belirlenmesi gerekir. Davalı sürücü ve işletenin süresinde icra dairesinin yetkili olmadığı gerekçesi ile yetki itirazında bulundukları ve yetkili icra dairesinin ... İcra Daireleri olduğunu belirttikleri, davalı .... şirketinin ise icra dairesinin yetkisine itiraz etmeksizin yalnızca borca itiraz ettiği, dava dilekçesine ise cevap vermediği anlaşılmakla, davalı sürücü ve işleten yönünden yetkili icra dairesinin ... İcra Daireleri olduğu, bu nedenle icra dairesinin yetkisizliği nedeniyle bu davalılar yönünden davanın reddi kararı isabetli ise de, icra dairesinin yetkisine itiraz etmeyen davalı ... şirketi yönünden davanın tefrik edilerek takip tarihi ve dava tarihi itibariyle ... ... 2. İcra Müdürlüğünün ve ... ... Mahkemelerinin davaya bakmaya yetkili olduğunun kabulü ile işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu gibi hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 20.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3562, Karar No: 2015/18410, Tarih: 06.07.2015

**7. Ceza Dairesi         2013/3562 E.  ,  2015/18410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/121956

MAHKEMESİ : Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2012

NUMARASI : 2008/766 (E) ve 2012/165 (K)

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-) Katılan vekilinin sanık İ.. Ö.. hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık İ.. Ö..'in dava konusu beyannamelerden 19.04.2005 tarihli gümrük beyannamesini düzenleyip imzaladığı, dava konusu diğer beyannamelerle ilgisi bulunmadığı anlaşılmakla sanığa atılı eylemin suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen zamanaşımı gerçekleşmiş bulunduğundan hükmün bu nedenden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık İ.. Ö.. hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2- Katılan vekilinin sanıklar A.. T.. ve C.. B.. hakkındaki beraat kararına yönelik temyizine gelince;

Davaya konu edilen seramik granit türü eşyanın daha yüksek birim değerdeki 6907.90.91.11.00 ve 6907.90.91.19.00 sayılı gümrük tarife pozisyonundaki cilasız ve sırsız seramik karoları mı yoksa sanıkların beyan ettiği 6908.90.99.19.00 sayılı GTİP te belyan edilen cilalı veya sırlı seramikten karo cinsi malzeme mi olduğu hususunda aldırılan analiz raporları birbiriyle çelişkili olup bu raporlara dayanılarak düzenlenen bilirkişi raporunun da yetersiz olduğu gözetilerek, elde bulunan tüm numunelerin gerektiğinde konusunda uzman laboratuarda analizleri yaptırılarak, dosyanın dava konusu seramik ve granit türü eşya üretimi konusunda uzlaşmanlaşmış üniversitelerden oluşturularacak 3 kişilik öğretim üyesinden oluşan bilirkişi heyetine tevdi edilerek suç tarihleri itibariyle beyanameler konusu eşyanın hangi gümrük tarife ve istatistik pozisyonunda olduğu saptandıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18028, Karar No: 2018/27252, Tarih: 17.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/18028 E.  ,  2018/27252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı Belediyeye ait işyerlerinde çevre temizlik ve düzenleme hizmetleri, taş ocağı ve itfaiye birimlerinde çalıştığını ve çalışması boyunca ödenmeyen bir kısım işçilik alacağının bulunması sebebi ile iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının dava dışı alt işveren şirketlerin işçisi olduğunu ve kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, taleplerin zamanaşımına uğradığını, alt işverenler nezdinde bir yıldan az çalışmaları olan davacının kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, herhangi bir fazla çalışmasının olmadığını, fazla çalışmasının olması durumunda karşılığının kendisine ödendiğini ve bu durumun puantaj kayıtlarına işlendiğini, dini ve milli bayramlarda da çalışmasının söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davalı ... Belediyesi vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

2. İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az on beş dakika, dört saatten fazla ve yedi buçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedi buçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi on bir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının temizlik işinde çalıştığı dönem için fazla çalışma alacağının hesaplanmasında sekiz saatlik çalışma süresinden hiç ara dinlenmesi düşülmediği anlaşılmaktadır. Sekiz saatlik çalışmadan ara dinlenme süresi düşülmemesi kanuna açıkça aykırı olup, davacının temizlik işinde çalıştığı dönem bakımından haftanın altı günü sekiz saatlik çalışmasından kanuni ara dinlenme süresi düşülerek sonuca gidilmelidir. Hatalı tespit içeren bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması isabetsiz olup bozma nedenidir.

3. Davacı işçinin genel tatil alacağının hesaplanması hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Genel tatil çalışması alacağının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır . Ancak, genel tatil alacağının takdiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

3. Davacı işçinin genel tatil alacağının hesaplanması hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Genel tatil çalışması alacağının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır . Ancak, genel tatil alacağının takdiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda; davacı işçinin genel tatil alacağı tanık anlatımlarına göre hesaplanmasına rağmen, hesaplanan tutardan takdiri indirim uygulanmaması doğru bulunmamıştır. Ayrıca davacının itfaiye biriminde çalıştığı dönemde yirmi dört saat çalışma ve kırk sekiz saat dinlenme esasına göre çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, bu dönem çalışması için genel tatil alacağı hesaplanırken genel tatillerin 1/3 'ünde çalışmış olabileceği kabul edilmelidir. Davacının genel tatil alacağı, itfaiye biriminde çalışılan dönem için genel tatillerin 1/3 'ünde çalıştığı kabul edilerek ve hesaplanacak toplam tutardan uygun bir takdiri indirim yapılarak hüküm altına alınmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi