muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/15754, Karar No: 2009/2103, Tarih: 16.02.2009

2-Dava, davacının 1986 yılından 1991 yılına kadar ve 15.01.1997-14.05.1999 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulü ile ,davacının 01.09.1998-31.12.1998 tarihleri arasında  2926 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine  karar verilmiştir.

Davanın,  yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre,  sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan  resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Gerçekten Tarım Bağ-Kur sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasa'nın 36 ve 10.maddesindeki şartlarında gerçekleşmesi halinde 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım Bağ-Kur sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve Bağ-Kur'lu çalışmanın sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının 01.10.1984 tarihinde ilk defa 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olarak tescil, 01.09.1985 tarihinde SSK’na tabi  çalışma nedeniyle terkin edildiği,prim ödemelerinin bulunmadığı,1998/8.ay ile 2001/7. aylarda tevkifat kesintisi yapıldığı, talep edilen dönem içinde 01.09.1985-15.09.1985 tarihleri arasında 15 gün,1989 yılında 90 gün,1990 yılında 15 gün,1996 yılında 120 gün süreli SSK’na tabi çalışmalarının bulunduğu,29.05.1991-15.01.1997 tarihleri arasında ve 14.05.1999 --devam şeklinde 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalılığının bulunduğu,10.04.1982 tarihinde ziraat odasına kayıt olduğu, kaydının devam ettiği,04.10.1982 tarihinde Akçakent Tarım Kredi Kooperatifine kayıt olduğu ve kaydının devam ettiği, başkaca tarım  kooperatif kaydının bulunmadığı, 1991 yılında kadastro sebebli iktisap ettiği tapulu 170 dönüm taşınmazlarının bulunduğu,zabıta araştırması, muhtar ve yeminli tanık beyanlarında davacının ihtilaflı dönemde tarımsal faaliyette bulunduğunun belirtildiği görülmektedir.

Diğer sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi kısa süreli  çalışmaların bulunması halinde sigortalının tarımsal faaliyetinin devam ettiğinin kabul edilmesi  gerekirsede kısa süreli  çalışmanın sona ermesinden sonra sigortalılık iradesinin açıkça ortaya  konulması şüpheye yer  vermeyecek şekilde kanıtlanması gerekir. Bunun içinde 2926 sayılı Yasa'nın 10.  maddesinde ve tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız  çalışmanın yasal kaninesi olan kayıt, bilgi ve bulgular davacı adına  mevcut olmalı bu kayıtlar  uyuşmazlık sürecinde devam etmeli,  sigortalılık iradesini gösteren prim ödemeleri veya kesintileri bulunmalıdır.

Somut olayda davacının 10.04.1982 tarihinde ziraat odasına kayıt olduğu, kaydının devam ettiği,10.04.1982 tarihinde Tarım Kredi Kooperatifine kayıt olduğu ve kaydının devam ettiği,1991 yılında  iktisap ettiği tapulu 170 dönüm taşınmazlarının bulunduğu,zabıta araştırması,muhtar ve yeminli tanık belanlarında davacının ihtilaflı dönemde tarımsal faaliyette bulunduğunun belirtildiği,öte yandan 506 sayılı yasa kapsamındaki zorunlu sigortalı çalışmalarının kısa süreli olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca , davacının talebi ile bağlı kalınarak ,davacının 01.01.1986-31.12.1990 tarihleri arasında ve 01.09.1998-14.05.1999 tarihleri arasında kısa süreli SSK’lı çalışmaları dışlanmak suretiyle 2926 sayılı yasa kapsamında sigortalı olduğunun kabulü gerekirken davanın tümden reddi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 16.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1137, Karar No: 2020/3830, Tarih: 06.07.2020

**20. Ceza Dairesi         2020/1137 E.  ,  2020/3830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BOYABAT Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkumiyet Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Tebliğnamede her ne kadar ... sanık olarak gösterilmiş ise de; sanık hakkında verilen beraat kararına yönelik yasa yolu talebi bulunmadığı anlaşılmıştır.

A) Sanık ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanığın yüzüne karşı verilen 10.10.2019 tarihinde tefhim edilen hükmün, sanık tarafından CMUK'nın 310/1. maddesinde belirtilen bir haftalık kanunî temyiz süresinden sonra 29.10.2019 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, CMUK'nın 317. maddesi uyarınca sanığın temyiz isteminin REDDİNE,

B) Sanık ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik sanık müdafii Av. ...’ın vekalet ücreti” yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;

10.10.2019 tarihinde tefhim edilen hükmün, CMUK’nın 310/1. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal temyiz süresinden sonra sanık müdafii tarafından 30 Ekim 2019 tarihinde beraat kararı yönünden vekalet ücretine ilişkin olarak temyiz edildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

C) Sanık ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015

tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararı ve 7242 sayılı kanunla yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

D) Sanık ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada;

Sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçu için suç tarihi itibariyle TCK’nın 188/3 maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırına göre zorunlu müdafii tayini gerekmemekte ise de, sanığın savunmasının alındığı ve hükmün verildiği tarihten önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile TCK’nın 188/3 maddesinde düzenlenen suç için öngörülen hapis cezasının alt sınırının “on yıl” olarak değiştirildiği, bu itibarla sanığa CMK’nın 150 maddesi uyarınca zorunlu müdafii tayini gerektiği gözetilmeden sanık müdafii görevlendirilmeden yargılamaya devamla hüküm kurularak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

06.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8660, Karar No: 2015/30843, Tarih: 12.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/8660 E.  ,  2015/30843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2015/332621

MAHKEMESİ : Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2015

NUMARASI : 2014/1167 (E) ve 2015/274 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden önce 05.07.2014 tarihinde vefat ettiği ve kamu davasının düşürülmesi gerektiği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 12.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6873, Karar No: 2006/8281, Tarih: 13.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/6873 E.  ,  2006/8281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 192 ada 14 parsel sayılı 7415.60 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın orman sayılan yer olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu parselin davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki, hükme dayanak alınan 25/06/2004 tarihli orman bilirkişisi ... ..., ... bilirkişisi ... ... tarafından ortak hazırlanan raporda, dava konusu 192 ada 14 parsel sayılı taşınmazın, orman sayılmayan yerlerden olduğu, orman kadastro çalışmalarının 13/08/1990- 05/10/1990 tarihleri arasında yapılarak, büro çalışmaları ikmal ve ilan edilmediğinden kesinleşmediği açıklanmıştır. Dairenin 21/11/2005 günlü (2005/9994 E.- 13825 K. sayılı) bilirkişilerden ek rapor alınması ile 14 parsele komşu parsel dosyalarının gönderilmesi gereğine değinilen ilam nedeniyle gönderilen ek bilirkişi raporunda taşınmazın meşcere haritasında (OT) rumuzlu orman toprağı olarak bilinen açık alan içerisinde kaldığının görülmesine rağmen, bilgisayar ortamında, ölçekleri birleştirilerek ve koordinatlı olarak üzerine kadastro paftası ablike edilmesi, sonucu eski tarihli memleket haritasında taşınmazın 3122.93 m2'lik (A) kısmının ormanlık alan içinde, 4292.67 m2'lik (B) kısmının açık alan içerisinde kaldığı, 3116 Sayılı Orman Yasasına göre (A) kısmının ormanlık alan (B) kısmının ise açık olan olup orman sayılmayan yerlerden olduğu belirtilmiştir.

Hükme dayanak alınan bilirkişi raporu, çekişmeli taşınmazın orman olup olmadığını ve hukuki durumunu belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp ek bilirkişi raporu ile de çelişkilidir. Yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz. Bu nedenlerle;

Hükme dayanak alınan bilirkişi raporu, çekişmeli taşınmazın orman olup olmadığını ve hukuki durumunu belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp ek bilirkişi raporu ile de çelişkilidir. Yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz. Bu nedenlerle;

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 13/06/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15502, Karar No: 2014/2451, Tarih: 06.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/15502 E.  ,  2014/2451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/156495

MAHKEMESİ : Tavşanlı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2012

NUMARASI : 2011/422 Esas, 2012/252 Karar

SUÇ : 5490 sayılı Kanuna aykırı davranma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın savunmasında, zati ihtiyaç için düzenlenen ve Orman İşletme Şefliğine verilen matbu evrakta “...kişi yıl içerisinde 12 ay sürekli olarak köyümüzde ikamet etmekte olup, aynı zamanda zati ihtiyaca müstehaktır.” ibaresinin mevzuatta bulunmadığını ve suç işlemediğini ileri sürmesi, Mahkemece yapılan zabıta araştırmasında zati ihtiyaç evrakı düzenlenen kişilerin hafta sonları ve yazları sürekli köyde oturduklarının belirlenmesi, Orman İşletme Şefliğinin Mahkemeye gönderdiği cevabi yazıda da, mevzuatta 12 ay oturma ibaresinin bulunmadığını, 2008 ve 2009 yılında matbu evrakta kullanılan bu ibarenin sonradan mevzuata uygun olarak “devamlı oturmaktadır” şeklinde düzeltildiğini bildirmesi, 6831 sayılı Orman Kanununun 31, 32, 33. Maddelerinin Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 5. maddesi ile zati ihtiyaca hak sahibi olanların “köy nüfusuna kayıtlı ve devamlı oturanlar” olarak belirtilmesi ile 4721 sayılı Medeni Kanunun 19. maddesi ve Adres Kayıt Sistemi Yönetmeliğinin 9. maddesinde “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir” hükmü nazara alındığında, sanığın köy nüfusuna kayıtlı olup ikamet ettiklerine dair belge sunan kişilerin zati ihtiyaca ilişkin matbu evrakını imzalamış olmaktan ibaret eyleminde atılı suçun unsurları oluşmadığı gözetilmeden beraeti yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın adli sicil kaydının mahkumiyet hükmü olmaması ve CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına engel oluşturmaması gözetilerek, duruşma tutanaklarına yansımış olumsuzluğu bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenip yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, 231/6. maddedeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, "Sanığın kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunduğu anlaşılmakla koşulları oluşmadığından" şeklindeki gerekçe ile CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Sanığın aynı suç işleme kararıyla birden fazla aynı suçu işlemesine karşın TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmaması,

Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin tatbik edilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 06/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8044, Karar No: 2013/12733, Tarih: 09.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/8044 E.  ,  2013/12733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında hatalı yazılan suç tarihinin 28.08.2003 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Suç tarihi olan 28.08.2003’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/636, Karar No: 2024/2672, Tarih: 02.04.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/636 E.  ,  2024/2672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1331 E., 2023/1333 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/312 E., 2023/557 K.

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine ve Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine temsilcisi ve Karayolları Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun ek 6 ncı maddesinde; "Kadastro mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir.'' hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın talep edilen, 26.12.2022 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokisinde (A) harfi ile gösterilen 1.603,77 m2 kısmının dava tarihi itibariyle keşfen saptanan değerinin 192.452,40 TL olduğu, dava konusu taşınmaza ilişkin kadastro tutanağı düzenlenmediği nazara alındığında temyize esas kararın Kadastro Kanunu'nun ek 6 ncı maddesi kapsamında kalmadığı anlaşılmaktadır.

Kabul edilen ve temyize konu edilen 192.452,40 TL Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi 2023 itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine temsilcisi ve Karayolları Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz dilekçelerinin değer yönünden REDDİNE,

Hazine ve Karayolları Genel Müdürlüğü harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.04.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.