muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20, Karar No: 2013/1455, Tarih: 11.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/20 E.  ,  2013/1455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

- KARAR -

...)Davalı kooperatif adına Avukat ...'a verilen vekaletnamede kooperatifi temsilen ... ismi bulunmakta olup bu şahsın münferiden kooperatifi temsile yetkili olup olmadığı hususunda tereddüte düşüldüğünden ilgili Ticaret Sicil Memurluğu'ndan kooperatifin vekaletname tarihindeki ve son sicil kaydı getirtilip, vekaletnameyi veren ...ın münferiden kooperatifi temsile yetkili olduğunun tespiti halinde hiçbir işlem yapılmadan;vekaletnameyi veren kişiden başka yetkili ya da yetkililerin bulunduğunun tespiti halinde ise son sicil kaydına göre kooperatifi temsile yetkili kişilerin adı geçen avukata verdiği vekaletnamenin sunulmasının temini, sunulmaz ise gerekçeli kararın ve karşı tarafın temyiz dilekçesinin kooperatife tebliğ ile temyiz ve cevap süresinin beklenmesi,

...)Davacı adına hükmü temyiz eden avukatın yetkililerce verilmiş vekaletnamesinin sunulması halinde, davacı kooperatif vekilince hüküm temyiz edilmiş olup, temyiz harcı yatırılmadığından davacı vekilinin temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydının yapılıp yapılmadığı araştırılıp, kaydı yapılmamışsa işlem yapılmadan,

Davacı vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş ise, temyiz harcının yatırıldığına dair bilgi ve belge bulunmadığından, temyiz harcı yatırılmışsa buna ilişkin belgenin eklenmesi, yatırılmamışsa yatırılması için HUMK`nun 434/.... maddesi uyarınca muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi ya da aynı hüküm uyarınca mahkemece bir karar verilmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15292, Karar No: 2012/4722, Tarih: 13.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/15292 E.  ,  2012/4722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan.... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin tüm, davalılardan ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve ... sayılı kararı ile 26.maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumluları aleyhine açılan tazminat davasında alınan raporlar, rücu davasında bağlayıcı olmayıp; güçlü delil niteliğindedir.

Öte yandan; 506 sayılı Kanuna göre bağlanan gelirlerde sürekli iş göremezlik derecesi % 25 ve üzerinde olanlara 506 sayılı Kanunun 96. maddesinde öngörülen alt sınır aylığından daha az aylık bağlanmamakta olup, sigortalıların kontrol muayeneleri sonucunda sürekli iş göremezlik dereceleri artsa bile aylık miktarında 96. madde uygulamasından dolayı herhangi bir değişiklik meydana gelmemektedir. Gelir miktarının değişmediği bu tür durumlarda yeniden peşin sermaye değeri hesaplanmayacaktır.

Öte yandan; 506 sayılı Kanuna göre bağlanan gelirlerde sürekli iş göremezlik derecesi % 25 ve üzerinde olanlara 506 sayılı Kanunun 96. maddesinde öngörülen alt sınır aylığından daha az aylık bağlanmamakta olup, sigortalıların kontrol muayeneleri sonucunda sürekli iş göremezlik dereceleri artsa bile aylık miktarında 96. madde uygulamasından dolayı herhangi bir değişiklik meydana gelmemektedir. Gelir miktarının değişmediği bu tür durumlarda yeniden peşin sermaye değeri hesaplanmayacaktır.

Dava konusu somut olayda; sigortalı ... 31.12.1996 tarihli iş kazası nedeniyle, kurumca belirlenen % 47,20 oranındaki sürekli iş göremezlik derecesi esas alınmak suretiyle 63.527,34 TL gelir bağlandığı, kesinleşen tazminat dosyasında...17.09.2008 tarihli raporunda ise sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin % 41,20 olarak belirlendiği, bunun üzerine Mahkemece, sigortalının % 41,20 sürekli iş göremezlik derececesine göre hesaplanan ilk peşin sermaye değerin Kurumdan sorulduğu, alınan hesap tablosunda, ilk peşin sermaye değerinin 73.885,93 TL olarak gösterildiği, bunun üzerine Mahkemece, yukarıda açıklandığı üzere sigortalının sürekli iş göremezlik derecesi % 25'in üzerinde olduğundan aylık miktarında herhangi bir değişiklik meydana gelmemesine rağmen ve % 41,20 oranındaki sürekli iş göremezlik derecesine göre sigortalıya bağlanması gereken gelir miktarı ile % 47,20 oranındaki sürekli iş göremezlik derecesine göre bağlanan gelir miktarı arasındaki çelişki giderilmeksizin, Kurum tarafından talep edilebilecek sürekli iş göremezlik gelirinin ( ilk peşin sermaye değeri 73.885,93 TL ve sosyal yardım zammı 385,85 TL olmak üzere) toplam 74.271,78 TL'nin % 30 kusur karşılığı olan 51.990,25 TL olduğu belirtilerek ve taleple bağlı kalınarak 19.181,81 TL'ye hükmedildiği anlaşılmaktadır. O Halde, Mahkemece, yapılacak iş, tazminat dosyasında güçlü delil niteliğindeki sigortalının kesinleşen % 41,20 sürekli iş göremezlik derecesi doğrultusunda, sigortalıya bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile sosyal yardım zammı tutarını çelişki arzetmeyecek şekilde doğru olarak belirlemek ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurmaktır.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılardan ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan .... iadesine, 13.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7188, Karar No: 2010/2857, Tarih: 31.05.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/7188 E.  ,  2010/2857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ve müşterekleri ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Zara Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 26.08.2009 gün ve 123/369 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... ve arkadaşları vekili, miras yoluyla intikal ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik nedenlerine dayanarak, Hazine üzerinde kayıtlı bulunan 123 ada 23 parselin tapu kaydının iptaliyle miras bırakan Memduh Yücel mirasçıları olan vekil edenleri adına miras payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 123 ada 23 parsele ait kadastro tutanağından; senetsizden, muhtar ve bilirkişiler tarafından maliki bilinemediği anlaşılmakla 14.10.1998 tarihinde, 6956 m2 yüzölçümünde ve “Çayır” niteliğiyle Hazine adına tesbit edildiği, tutanağın 02.06.1999 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Toplanan deliller tüm dosya kapsamından; dava konusu 123 ada 23 parsel sayılı taşınmaz, “Çayır” niteliğiyle tesbit ve tescil edilmiş olup, 4342 sayılı Mera Kanununun 3/c maddesinde; “Çayır: Taban suyunun yüksek bulunduğu veya sulanabilen yerlerde biçilmeye elverişli, yem üretilen ve genellikle kuru ot üretimi için kullanılan yeri” ifade ettiği açıklanmıştır. Maddede belirtilen çayır umumi çayır olup, kazandırıcı zaman aşımı yoluyla iktisap edilemez ve aynı kanunun 3/ı maddesine göre, ... münferiden ya da müştereken yararlanılmak üzere bir veya birkaç köy ya da belediyeye çayırların kullanımları tahsis edilebilir. Dava konusu taşınmazın sınırlandırılmasının yapılmadığı, davalı Hazine adına tapuda kayıtlı bulunduğu kadastro tutanağı ve tapu kaydından anlaşılmakta ise de, genel çayır olup olmadığı ve tahsis yapılıp yapılmadığı, bu nedenle de zilyetlikle kazanmaya elverişli yerlerden olup olmadığı araştırılmamıştır.

Bundan ayrı dava konusu yerin genel çayır olup olmadığı, tahsisli veya kadim çayır araştırması yapılarak belirlenir. Bu durumda mahkemece yapılacak iş; özellikle Yargıtay 8. ve 14. Hukuk Dairelerinin yerleşmiş uygulamaları dikkate alınarak öncelikle komşu köylerden olan tanıklarını bildirmeleri için taraflara süre ve imkan verilmesi, uyuşmazlık konusu taşınmazın bulunduğu bölgede Devletçe tahsis edilen genel çayır kaydı bulunup bulunmadığının, dava konusu taşınmazın genel çayır olarak tahsis edilip edilmediğinin İl Özel İdare, Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden sorulması, varsa genel çayır kararı ile tahsis tutanağı ve paftası getirtilerek bu belgelerin yerel ve teknik bilirkişiler aracılığı ile yerinde uygulanması, taşınmazın bu belgeler kapsamında kalıp kalmadığının, taşınmazın tahsis edilmiş genel çayır olup olmadığının belirlenmesi, taşınmazın önceki ve mevcut niteliği ile umuma ait kadim çayır olup olmadığının, kimden kime ne sebep ve şekilde kaldığı hususunun komşu köylerden seçilecek yerel bilirkişi ve tanıklar sorularak belirlenmeye çalışılması, dava konusu taşınmazın etrafında bulunan komşu taşınmazlara ait tutanak ve varsa dayanağı belgeler getirtilerek mahalline uygulanmak suretiyle dava konusu taşınmaz yönünün ne şekilde gösterildiğinin açıklığa kavuşturulması ve ondan sonra uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6811, Karar No: 2022/1469, Tarih: 14.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/6811 E.  ,  2022/1469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, bu suç bakımından sanıklar müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanıklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık ...’in hükmün açıklandığı karar duruşmasında ... T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda bulunduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, vareste tutulma talebi olmadan ve bu hususta mahkeme tarafından bir karar verilmeden, duruşmada bizzat veya SEGBİS vasıtasıyla hazır edilmeyerek yokluğunda yargılamaya devam edilip hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 14/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9784, Karar No: 2007/11485, Tarih: 01.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/9784 E.  ,  2007/11485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26/12/2006 gün ve 2006/8776-9262 sayılı bozma kararında özetle; "Dava 1967 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunun iptaline yöneliktir. Tescile karar verilen (C)=1360 m2, (D)=4020 m2'lik bölümlerin kesinleşen tahdit haritası kapsamında kalmaktadır. Kesineleşen orman kadastrosunun iptali 3373 Sayılı Yasayla değişik 6831 Sayılı Yasanın 11/1. maddesine göre ancak tapulu taşınmazlar yönünden on yıllık hak dürüşürücü süre içerisinde istenebilir ve 3373 Sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde yapılan orman kadastrosunda uygulanabilir. Çünkü geçen yasada daha önce ki yasaların yürürlüğü sırasında yapılan orman kadastrosunun tapuya dayalı olarak iptali konusunda bir hüküm bulunmadığı gibi, on yıllık hak düşürücü sürede çoktan geçmiştir. Orman ve arazi kadastrosundaki çekişmeli taşınmazlar ile davacı adına ve tespit edilip kesinleşen 118 ada 1 parsel birlikte değrlendirildiğinde bu taşınmazların 6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesi kapsamında orman içi açıklığı niteliğinde olduğu da anlaşılmaktadır. Bu gibi yerler aleyhine Hazine tarafından orman içi açıklık olduğu iddiasıyla her zaman iptal ve tescil davası açılması mümkündür. Bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tescil davası niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 23/11/1967 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 01/10/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8220, Karar No: 2019/3553, Tarih: 14.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2016/8220 E.  ,  2019/3553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 17/11/1999 tarih ve 8886 sayılı kararı ile tescilli 3. derece doğal sit alanı içerisindeki taşınmazın deniz cephesinde, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki alana iki adet ahşap güneşlenme platformu ve bar yapıldığı iddiasıyla açılan dava kapsamında, olay yerinde, fen, inşaat ve çevre mühendisi bilirkişiler refakatinde keşif yapılarak, suça konu müdahalelerin niteliklerinin (basit - esaslı), kullanılan malzemelerin cinsi, yıpranma durumu, renk solmaları, karbonlaşma ve paslanma gibi teknik veriler ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek ayrı ayrı yapılış zamanlarının, müdahaleler nedeniyle 3. derece doğal sit alanında zarar meydana gelip gelmediğinin tereddütsüz şekilde belirlenmesi, ayrıca, ...Sitesine ait tüm bilgi, belge ve defterler getirtilerek, iki adet ahşap güneşlenme platformu ve barın yapımına ilişkin site yönetimi tarafından karar alınıp alınmadığının, karar alınmış ise, işin icrası ile ilgili olarak hangi şirket ya da şirketlerle sözleşme yapıldığının tespit edilmesi, adı geçen siteye yönelik Bodrum Malmüdürlüğünde mevcut tüm bilgi - belgelerin getirtilmesi, suç tarihi itibariyle ... Sitesi yönetim kurulu başkanlığı yaptığı dosya kapsamından anlaşılan ...'in tanık sıfatıyla beyanına başvurularak, sanığın aşamalardaki savunmaları ile diğer tanık beyanları da hatırlatılmak suretiyle konuya ilişkin bilgi ve görgüsünün sorulması, böylece, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin her türlü şüpheden uzak biçimde ortaya konulmasından sonra ulaşılacak kanaate göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1755, Karar No: 2010/6284, Tarih: 02.07.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/1755 E.  ,  2010/6284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada Sincan 1.Aile,Beykoz Aile,Gölbaşı Asliye Hukuk (Aile) ve Bala Asliye Hukuk (Aile) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Somut olayda, mallarının korunması istenen çocuk ...’nun annesi ...’ın vefatı sonucu, velayeti kullanan baba ...’nun yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

Dosya kapsamından,28.05.2009 günlü ...'a yapılan tebliğ, 15.06.2009 günlü İlçe Jandarma Komutanlığının adres araştırma tutanağı,Bala İlçe seçim Kurulu Başkanlığının 19.06.2009 günlü cevabı yazılarından ,...'nun ... Mahallesi ... Küme Evleri No:14 Gölbaşı/Ankara Adresinde oturduğu anlaşılmıştır. Bu nedenle uyuşmazlığın Gölbaşı Asliye Hukuk(Aile) Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Gölbaşı Asliye(Aile) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 02.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1875, Karar No: 2014/26999, Tarih: 16.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/1875 E.  ,  2014/26999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Korkuteli Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 29.01.2013

No : 2007/274-2013/20

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... Mermer San. ve Tic. Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi . tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesi ile yeni düzenlemeler getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemelerin anılan Kanunun, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

Bilindiği üzere madenler, Anayasanın 168. maddesi ve 3213 sayılı Maden Kanununun 4. maddesi gereği devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, arama ve işletme hakkının gerçek ve tüzel kişilere devri ancak Kanunun öngördüğü şartlarda mümkündür.

Madenler üzerindeki hakların bölünmezliğini, devir ve intikalini düzenleyen anılan Yasanın 5. maddesinde, madenler üzerindeki hakların hiç birisinin hisselere bölünemeyeceği ve her bir hakkın bir bütün halinde muameleye tabi tutulacağı hüküm altına alınmıştır. Anılan Yasal düzenleme çerçevesinde, ruhsat sahibi tarafından maden sahası üzerinde, ruhsatın verdiği yetkilerin tamamının ya da bir bölümünün sözleşme ile 3. kişilere devri mümkün değildir. Ancak, uygulamada, ruhsat sahipleri özel hukuk alanına giren kimi sözleşmelerle ve belirli bir bedel karşılığında maden çıkarma ve satış haklarını özel kişilere bırakmaktadırlar. Rödovans olarak adlandırılan bu yöntemle ruhsat sahipleri, taşeron olarak üretim yapan üçüncü kişilere süreli sözleşmeler ile maden çıkarma ve satış haklarını kiralamaktadırlar.

Günümüz literatüründe rödovans, “maden ruhsat alanlarının, hukuki hak ve sorumlulukları kendisinde kalması koşuluyla hak sahibi tarafından sözleşme ile özel veya tüzel bir kişiye, bir süre tahsis edilmesi durumunda, maden ocağının işletilmesini üstlenen özel veya tüzel kişinin, esas ruhsat sahibine, ürettiği her bir ton maden için ödemeyi taahhüt ettiği meblağ” olarak tanımlanmaktadır.

Rödovans sözleşmesine Maden Kanununda özel bir düzenleme olmadığı için Borçlar Kanununun 270 ve devamı maddelerinde düzenlenen "hasılat kirasına" ait hükümler uygulanır. Türk Borçlar Hukukunda sözleşmelerde şekil serbestisi geçerlidir. Yasada özel olarak bir şekle bağlanmayan sözleşmeleri taraflar istedikleri şekilde