muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11047, Karar No: 2014/12372, Tarih: 12.05.2014

Tır şoförünün yurtdışında olduğu sırada bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının yazılı delil veya şahit beyanları ile ispatı mümkündür. Tanık beyanları ile ispatlanan bu tür çalışmalarda pasaport ve benzeri yurda giriş çıkış kayıtları üzerinden inceleme yapılmalı ve işçinin yurtdışında olduğu süreye rastlayan bayram ve genel tatil günleri için hesaplamaya gidilmelidir.

Somut olayda mahkemece, davacının fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti kanaate dayalı olarak hesaplama yapılmadan kabul edilmiş olup, yukarıdaki açıklamalar ışığında fazla çalışma ve hafta tatili alacağı talepleri reddedilmeli, ancak davacının seferde bulunduğu yurtdışı çıkış ve giriş kayıtlarından davacının çalıştığı ulusal bayram ve genel tatil günleri tespit edildikten sonra, bilirkişiye usulüne uygun ve denetlenebilir şekilde hesaplama yaptırılarak davacının ulusal bayram ve genel tatil ücreti talebi hüküm altına alınmalıdır. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Kıdem tazminatının gününde ödenmemesi durumunda ödenmesi gereken faiz mevduata uygulanan en yüksek faizdir. Faiz başlangıcı fesih tarihi olmalıdır. Yaşlılık, malullük aylığı ya da toptan ödeme almak için işyerinden ayrılma halinde işçinin bağlı bulunduğu kurum ya da sandığa başvurduğunu belgelemesi şarttır. Bu halde faiz başlangıcı da anılan belgenin işverene verildiği tarihtir.

Dosya içeriğine göre; davacının emeklilik sebebi ile iş sözleşmesini feshettiği ve Kuruma başvurduğunu işverene belgelediği tarih denetlenemediğinden, emekliliğe ilişkin belgeleri işverene verdiği tarihi gösteren her türlü kayıt ve belge celp edilmeli, kuruma başvurulduğunun işverene belgelendiğinin tespiti halinde bu tarihten, aksi halde dava tarihinden itibaren faize hükmedilmelidir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11290, Karar No: 2015/22142, Tarih: 26.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11290 E.  ,  2015/22142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2014

NUMARASI : 2014/599-2014/757

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5611, Karar No: 2013/7977, Tarih: 15.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/5611 E.  ,  2013/7977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 10.08.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/22848, Karar No: 2019/8568, Tarih: 20.05.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/22848 E.  ,  2019/8568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2499 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dairemizin 03.05.2016 tarihli, 2015/18396 E., 2016/17210 K. sayılı bozma ilamında aynen; "...sermaye piyasası hukukunda uzman bilirkişi kurulundan rapor aldırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, hangi konuda uzman oldukları anlaşılamayan yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik kovuşturma ile yazılı şekilde kararlar verilmesi..."nin bozma nedeni yapılmış olması karşısında;

Mahkemece;

Sanıkların sorumluluklarının, suça konu hisse senedi üzerinde yatırımcı olarak veya bunlara (müştereken veya yardım eden sıfatıyla) iştirak ederek gerçekleştirdikleri iddia edilen piyasa dolandırıcılığı (manipülasyon) eylemlerini işleyip işlemediklerinin ortaya konulması amacıyla; bir adet sermaye piyasası ve menkul kıymetler mevzuatı ile SPK kararları ve işlemleri alanında uzman, bir adet bankacılık veya mali müşavirlik alanında uzman, bir adet borsa ve hisse senetleri alanında uzman bilirkişiden oluşan en az üç kişilik bir bilirkişi heyeti marifetiyle, dosyada mevcut delillerin incelenmesi, eksik delil varsa gerekli yerlerden temin edilmesi sonucu sanıkların her birinin ayrı ayrı "varsa suç oluşturan eylemlerinin" sermaye piyasası mevzuatı çerçevesinde somutlaştırılmak suretiyle "ortaya konulması" (örn: sanıkların her birinin hangi eylemi nedeniyle suçlandığı, dosyada mevcut delillerle suçlamaya dair bir illiyet bağı kurulup kurulamadığı v.s.), yoksa suç duyurusu ve uzmanlık raporu kapsamında yazılı gerekçelerden hareketle sanıkların eylemlerinin neden suç oluşturmadığının açıkça gerekçeli kararda belirtilmesi gerekirken,

Dairemizin bozma ilamı öncesinde hazırlanan 18.04.2014 tarihli bilirkişi raporunun, üçü de mali müşavir olan bilirkişilerden oluşan ve 08.08.2018 tarihinde hazırlanan heyet raporuyla; "inceleme ve değerlendirme" ile "sonuç ve kanaat" bölümlerinin kelimesi kelimesine aynen yazılmış olduğu göz ardı edilerek bozma ilamında yazılı eksiklik giderilmeksizin sanıkların beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine 20.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1779, Karar No: 2008/2428, Tarih: 14.04.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/1779 E.  ,  2008/2428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 14.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12953, Karar No: 2014/762, Tarih: 20.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/12953 E.  ,  2014/762 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av.... ile Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... arasındaki dava hakkında ...17. İş Mahkemesi tarafından verilen 15.05.2013 günlü ve 2012/74E.-2013/344K. sayılı hükmün temyizen incelenmesi davalı kurum avukatı tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Dosya kapsamında, davacının 1992 affından faydalandırıldığı anlaşılmış olmakla; 1992 tarihindeki yararlandırılma kapsamında ödemiş olduğu primlerinin hangi süreleri karşıladığı ve 1992 tarihinde faydalandırıldığı aftan sonra kurumca hangi sürelere sigortalı süreler olarak geçerlilik tanındığı hususu ile, 1992 tarihinden sonra tahsis talep tarihi olan 02.07.2010 tarihine kadar davacının prim borcu bulunup bulunmadığı hususlarının ayrı ayrı davalı Kurumdan sorularak celp edilmesi ile gelen belgelerin iş bu dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu eksiklik giderilip dosya geldikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1696, Karar No: 2021/5057, Tarih: 29.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/1696 E.  ,  2021/5057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5438, Karar No: 2019/1137, Tarih: 14.02.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/5438 E.  ,  2019/1137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 02/05/2018 gün ve 2016/19084-2018/5695 sayılı ilamıyla ilgili davacı erkek tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Karar düzeltme talebinde bulunan davacı erkek vekili Av. ...'e ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı erkek vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, asıla "Yargıtay ilamının usulüne uygun olarak davacı asıla tebliği edilmesinden sonra karar düzeltme aşamasında genel vekaletname sunan yetkisiz vekilin karar düzeltme talep ettiği, karar düzeltme talep eden vekilinin özel vekaletname sunmadığı, vekil tarafından yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği takdirde yetkisiz vekilin karar düzeltme itirazlarının incelemeyeceği" ihtarını içerecek şekilde usulüne uygun tebliği sağlanıp, ihtar süresi beklenildikten sonra dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 14.02.2019(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/9020, Karar No: 2012/9344, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/9020 E.  ,  2012/9344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mağdurun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.03.2012 gün ve 2011/131 Esas, 2012/39 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık müdafii tarafından duruşmalarda mağdurenin olaydan önce Bolvadin Dr. ...Devlet Hastanesinde psikiyatri polikliniğinde tedavi gördüğü ve bir takım antideprasan ilaçlar verildiğinin iddia edilmesi kaşısında, mağdurenin daha önceden psikiyatrik tedavi görüp görmediği hususu araştırılarak buna ilişkin belge ve bilgilerin getirtilmesinden sonra bu belgelerle birlikte mağdurun Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyete sevkedilerek, düzenlenecek rapora göre mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığının, bozulmuşsa olay nedeniyle mi yoksa başka etkenler dolayısıyla mı bozulduğunun tespitinin yapılarak buna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19010, Karar No: 2022/11716, Tarih: 14.09.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/19010 E.  ,  2022/11716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendine göre asli dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 03.09.2014 tarihinden itibaren asli dava zamanaşımının temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜRÜŞÜLMESİNE, suça konu orman emvalinin TCK'nun 54/4. maddesi gereği müsaderesine, el konulan motorlu testere, balta, tahra ve ... plakalı nakil aracının hak sahibine iadesine, 14.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23186, Karar No: 2013/2084, Tarih: 12.02.2013

**3. Hukuk Dairesi         2012/23186 E.  ,  2013/2084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 32.414 TL ecrimisilin yasal faizi ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacının taşınmazda pay sahibi olduğunu, bu taşınmaz üzerinde kurulu bulunan petrol istasyonunun davalı tarafından haksız şekilde kullanıldığını beyan ederek, davacının payı karşılığı 32.414 TL. ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, işgalci olmadığını, taşınmazı kira sözleşmesine dayanarak kullandığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, dosyada mevcut ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda “dava konusu yerde petrol tesisi ve arsanın ayrı ayrı düşünülemeyeceğinden birlikte dava tarihi itibariyle aylık kiranın 2000 TL. olabileceği, 24 aylık talebe göre de, ecrimisil tutarının 48000 TL. olabileceği “belirtilmiştir.

Ecrimisil, iyi niyetli zilyedin kötü niyetli zilyetten isteyebileceği tazminat olup, en azı kira geliri, en çoğu ise tam gelir yoksunluğudur.

İlke olarak kira gelirinin hesabında ise, taşınmazın dava konusu dönemde mevcut haliyle serbest koşullarda getirebileceği kira parasının somut emsallerin de değerlendirilmesi suretiyle belirlenmesi gerekir.

Şu halde mahkemece, mahallinde yeniden keşif yapılarak, emsal araştırması yapılmalı, arsa vasfı itibariyle taşınmazın büyüklüğü ve çevre özellikleri de nazara alınarak dava konusu ilk dönemde boş arazi olarak serbest koşullarda getirebileceği kira parası rayice göre belirlenmeli, sonraki dönemler için ise, ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak koşuluyla ecrimisil hesabı yapılarak karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13368, Karar No: 2018/8499, Tarih: 28.12.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/13368 E.  ,  2018/8499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında .../Hayriye Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 442 parsel sayılı 8.627,11 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ... tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca ... sınırları dışına çıkarıldığı, taşınmazın eylemli ormana dönüştüğü şerhi yazılarak ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., dava konusu taşınmazın kendi fiili kullanımında bulunduğunu ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu 101 ada 442 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesindeki şerhin iptali ile yerine taşınmazın 6831 sayılı Kanun'un 2/b maddesi uyarınca ... adına ... sınırı dışına çıkartılan sahada kaldığı, taşınmazın 1981 yılından beri intikalen ve taksimen tarla vasfı ile davacı ...'nın kullanımında olduğu ve taşınmaz üzerindeki fıstık çamlarının bu şahsa ait olduğu beyanlar hanesine yazılmak suretiyle taşınmazın ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... İdaresi vekili ile dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın eylemli ... vasfında olmadığı, davacının fiili kullanımında bulunduğu kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; taşınmazın eylemli ... olup olmadığı yönünde yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir. Uyuşmazlık, kullanım kadastrosu sırasında taşınmazın eylemli ... olduğu yolundaki şerhin kaldırılması isteminden kaynaklanmaktadır. Mahallinde yapılan keşif sonrasında ... mühendisi bilirkişi ve ziraat mühendisi bilirkişiden aldırılan müşterek raporda, taşınmazda fıstık çamlarının dikili olduğu, zeminin ise piren, laden, eğrelti otu ve ... gülü bitkileri ile kaplı olduğu, taşınmazdaki fıstık çamları kullanıcısı tarafından dikildiğinden, taşınmazın meyve bahçesi olarak nitelendirilmesi gerektiği hususunda değerlendirme yapıldığı ancak, taşınmazın niteliğine dair bilirkişilerce yapılan değerlendirme ile taşınmaza ait fotoğrafların çelişkili olduğu anlaşılmıştır. Yine, harita mühendisi bilirkişi tarafından taşınmazın 1943 ila 1977 yılları arasındaki hava fotoğrafları ve memleket haritalarındaki konumunun ve niteliğinin ne olduğuna dair değerlendirme yapıldığı, ne var ki raporun, taşınmazın tespit günü itibariyle niteliğinin ne olduğu, özel mülkiyete konu olup olmadığı hususlarında değerlendirme içermediği anlaşılmaktadır. Davayı çözümlemekten uzak, soyut ve yetersiz bilirkişi raporlarına dayalı olarak karar verilmez. O halde sağlıklı sonuca varılabilmesi için; dava konusu taşınmazın tespitinin yapıldığı 2012 yılına ait ortofoto ve uydu fotoğrafları getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ile aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları, 3 kişilik ... mühendisinden oluşacak bilirkişi kurulu, 3 kişilik ziraat mühendisinden oluşacak bilirkişi kurulu, jeodezi ve fotogrametri mühendisi ve teknik bilirkişi huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır