muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5723, Karar No: 2016/6027, Tarih: 16.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/5723 E.  ,  2016/6027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, tehdit, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında katılan ...'ye karşı hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekili temyiz isteminde bulunmuş ise de anılan suçların mağdurunun ... olmaması nedeniyle vekilin kurulan hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 182 ve 185. maddelerine göre sadece onsekiz yaşını doldurmayan sanık hakkındaki hükmün kapalı duruşmada açıklanabileceği, genel ahlâkın kesin olarak gerekli kıldığı hallerde 182/2. madde uyarınca duruşma kapalı yapılsa dahi aynı Kanunun 182/3. maddesi gereğince hükmün açık duruşmada açıklanmasının zorunlu olduğu gözetilmeden, hükümlerin kapalı oturumda okunup açıklanması suretiyle âleniyet ilkesinin ihlal edilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11479, Karar No: 2012/12157, Tarih: 06.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/11479 E.  ,  2012/12157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 19.04.2012 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ve davalı gerçek kişiler ile davacı Hazine tarafından istenilmekle, tayin olunan 06.11.2012 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacılar ... ve arkadaşları vekili Avukat ..., davalılar ... ve arkadaşları vekili Avukat ... ile diğer taraftan Orman Yönetimi vekili Avukat ... ... ve Hazine vekili Avukat ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. ... karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, ... Mevkii, 349 ada 1, 2, 3, 4 ve 5 parsel sayılı sırasıyla 1288,33 m2, 1675,42 m2, 1631,54 m2, 4047,81 m2 ve 1759,57 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, tarla niteliğiyle önceden bir bütün olarak, atalarından intikalen ... ... zilyetliğindeyken 1961 yılında ...’a sattığı, onun da 2004 yılında parçalara bölerek bağışladığından söz edilerek, yine sırasıyla ..., ..., ..., ... ve ... adlarına tesbit edilmiş; davacılar ... ve diğerleri, parsellerin önceden ... Tarım’a ait olduğu, ölümüyle tüm mirasçılarına kaldığı, ... Tarım mirasının paylaşılmadığı iddiasıyla, parsellerin tüm mirasçıları adına tapuya tescili istemiyle dava açmış; mahkemenin 17.08.2009 gün ve 2009/720-982 sayılı davanın reddine, parsellerin tesbit gibi tesciline ilişkin kararı, davacı tarafın temyizi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 14.09.2011 gün ve 2011/4557-5045 sayılı kararıyla “Mahkemece çekişmeli parsellerin orman içi açıklığı olduğu, bu nedenle özel mülkiyete konu edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, davacılar tarafından miras payına yönelik olarak dava açtıkları gözönünde tutularak iddia ve delillerinin sorulması, çekişmeli parsellerin tarafların ortak murisi ... Tarım’dan kalıp kalmadığı, kalmış ise bu şahsın terekesinin yöntemince paylaşılıp paylaşılmadığının araştırılması, taraflar arasında aynı nitelikte ve derdest dava var ise, bu davaların birleştilmesi, taraflar arasında görülüp kesinleşen davalar var ise, bu davalara konu parsellerin tesbit tutanaklarında paylaşıma yer verilip verilmediğinin saptanması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi” gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulmuş, bozma kararından sonra Hazine tarafından 08.02.2012 tarihinde, tesbit malikleri aleyhine 349 ada 1, 2, 3, 4 ve 5 sayılı parseller için davalılar yararına imar ve ihya ile zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığı ileri sürülerek, tesbitin iptali ve Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açılmış, davalar birleştirilmiş; Orman Yönetimi ise, parsellerin orman içi açıklığı niteliğindeki orman sayılan yerlerden olduğunu ileri sürerek, orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili istemiyle davaya katılmıştır. Mahkemece davacı gerçek kişilerin davalarının REDDİNE, Hazine ve Orman Yönetiminin davalarının KABULÜNE, çekişmeli ... Köyü, 349 ada 1, 2, 3, 4 ve 5 sayılı parsellerin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine, davacılar ... ve arkadaşları ile davalılar ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1967 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması ve 1988 ilâ 1990 yıllarında yapılıp 08.07.1991 tarihinde ilân edilen aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu, 2896 ve 3302 sayılı kanunlar ile değişik 2/B madde uygulaması vardır.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritaları ile eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğraflarının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla çekişmeli parseller için imar ve ihya olgusunun tam gerçekleşmediği, davalı ve davacı gerçek kişiler yararına zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığı belirlenerek, Hazinenin davasının kabulüne davacı gerçek kişilerin davasının ise reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, davacı ve davalı gerçek kişilerin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritalarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporlarıyla, çekişmeli parsellerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında bırakıldığı bir bütün olarak düşünüldüğünde, etrafının sınırlaması itirazsız kesinleşmiş devlet ormanı ile çevrili öncesi ve eylemli durumu itibariyle üzerinde orman bitki örtüsü bulunmayan, düşük eğimli taşlık ve çalılık niteliğindeki orman içi açıklığı olduğu belirlendiğine göre, her ne kadar kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında kalmakla orman içi açıklıklar devlet ormanı sayılamazsa da, bu nitelikleri nedeniyle 6831 sayılı Kanunun 17/II maddesi gereğince özel mülkiyete konu edilemeyeceği, özel mülkiyete konu teşkil edecek biçimde tapuya kayıt edilemeyeceği, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi ile ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesi gereğince, hâkim, dava ile bağlı olup, ondan başkasına ve başka bir şeye karar veremeyeceğine, davacı Hazine katılma dilekçesinde ve sonraki iddialarında, parsellerin taşlık ve çalılık niteliğinde, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu iddia ederek bu nitelikleriyle Hazine adına tescilini istediği, orman olarak tescili yönünde bir istemi bulunmadığı, mevcut niteliğiyle Hazine adına tescili istemiyle dava açıldığı gözetilerek, Hazinenin davasının kabulüyle çekişmeli parsellerin hali hazırdaki keşifte belirlenen niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, Hazinenin istemi olmadığı halde, parsellerin orman olarak tesciline karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle davacılar ... ve arkadaşları ile davalılar ... ve arkadaşlarının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının REDDİNE,

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle davacılar ... ve arkadaşları ile davalılar ... ve arkadaşlarının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) Yukarıda ikinci bentde açıklanan nedenlerle katılan Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, Yargıtaydaki duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 950,00.-TL avukatlık ücretinin duruşma isteminde bulunan davacı ve davalı gerçek kişilerden alınarak davacı Hazineye verilmesine 06.11.2012 günü oy çokluğu ile karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY YAZISI

Kadastro sırasında ... Köyü ... Mevkii 349 ada 1, 2, 3, 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazlar, tarla niteliği ile belgesizden kazandırıcı zamanaşamı zilyetliğine dayanarak davalı kişiler adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazların 3402 sayılı Kanunun 18/1. maddesi kapsamında Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, katılan ... Yönetimi ise orman içi açıklık olduğu iddiasıyla tesbite itiraz etmiş, mahkemece davacı kişilerin davasının reddi

ile taşınmazın orman niteliği ile tesciline karar verilmiş, hüküm davacı kişiler ile Hazine ve bir kısım davalılarca temyiz edilmiştir. Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile çekişmeli taşınmazların Hazinenin talebi özel mülk sıfatıyla tescil olduğu halde, talep aşılarak orman niteliği ile tescile karar verilmesinin yanlışlığı gerekçe yapılarak bozulmasına karar verilmiştir.

Aşağıda belirttiğim gerekçeler ile çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılamıyorum. Şöyle ki;

Aşağıda belirttiğim gerekçeler ile çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılamıyorum. Şöyle ki;

6831 sayılı Kanunun 17/2 ve 15/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren “6831 sayılı Orman Kanunun göre orman kadastrosunun uygulanması hakkındaki Yönetmeliğin” 26/a maddesi ve 20/11/2012 tarihinde yürürlüğe giren “Orman Kadastrosu ve 2/B Uygulama Yönetmeliğinin” 16/i maddesi hükmü gereğince; “Orman içi açıklıkların” Devlet ormanı olarak sınırlandırılacağının belirlendiği, çekişmeli taşınmazların bu kapsamda dört tarafı orman ile çevrili orman içi açıklık konumunda bulunduğu, H.G.K.'nun 10.12.1997 gün 1997/20-830-1034 ve 17.12.1997 gün 1997/20-808-1039 ve 22.10.2003 gün 2003/20-665-614 ve 11.10.2004 gün 2004/7-531-582 sayılı kararlarında da açıklandığı gibi bu tür yerler kesinleşen orman kadastrosu dışında kalsa bile zilyetlikle kazanılamayacağından, özel mülk olarak tapuya tescil edilemeyeceği, kanunun özel mülk olarak kazanım yasağı getirdiği bir yerin, Hazineye özel mülk olarak verilmesinin mümkün olamayacağı, usûl hukukumuzda “taleple bağlılık” ilkesi doğrultusunda usûl kanunlarında ifadesini bulan kuralın, hukuken korunan ve kanunî nitelikteki talepler hakkında uygulanmasının mümkün olduğu, ayrıca taşınmaza bitişik ve aynı konumda bulunan diğer parsellere oluşturalan kayıtlara karşı Hazine tarafından hiçbir süreye bağlı kalınmadan iptal davası açılabileceği, bu nedenle aynı konumdaki bitişik parsellerin itirazsız kesinleşmiş olmasının, çekişmeli taşınmazın özel mülk olarak tapuya kaydını mümkün kılamıyacağı, kaldı ki, taşınmaz başında yapılan 10/07/2009 günlü keşif zaptının döndüncü sayfasında mahkeme gözlemi olarak;

“Taşınmazların etrafının orman ile çevrili olduğu, yakınlarında ekilen, dikilen, ziraî amaçlı kullanılan yer olmadığı, taşınmazların düzenli ziraî amaçlı kullanılan ziraî arazi görüntüsü vermediği, içlerine ... makinası ile müdahale yapıldığını gösterir emare bulunduğu, etrafını çevreleyen ormanlık alanlı zemin yapısının aynı olduğu görüldü”

belirlemesi yapıldığı, keşif sonucu dosyaya sunulan Orman Yüksek Mühendisi ... 'nun 28/07/2009 günlü raporunda çekişmeli taşınmazların 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi kapsamında kalan orman içi açıklığı değerlendirmesi yapıldığı, ... Yüksek Mühendisi ...'ın raporunda ise, 349 ada 1, 2 ve 5 parsel nolu taşınmazların, ... amacıyla kullanılmamış, ancak, son zamanlarda maki ve taşlıklardan temizlenerek tarım arazisi haline getirilmeye çalışılmış tarım dışı arazi, 349 ada 3 ve 4 parsel nolu taşınmazların ise kadastro tesbit tarihinden 3 – 5 yıl önce imar ve ihyasına başlandığı kısmen meyve fidanları ekili, kısmen nadasa bırakılmış KADİM OLMAYAN TARIM ARAZİSİDİR tanımlaması yapıldığı sabit olduğuna göre, bu türden bir yerin Hazinenin talebi olsa dahi özel mülk niteliğinde tapuya kaydedilmesi olanaksızdır.

Yukarıda açıklanan gerekçelerle yerel mahkeme kararının onanması düşüncesi ile Dairemiz çoğunluğunun bozma yönündeki düşüncesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/15457, Karar No: 2014/17028, Tarih: 12.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/15457 E.  ,  2014/17028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2013/9-2014/247

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, aylık asgari ücret ile sefer başına 700 Avro ücret aldığını, asgari ücret kısmının bankaya yatırılıp bakliyesinin elden ödendiğini, 2010 Ağustos ayında işten çıkartıldığını, hafta tatili ve genel tatillerde çalıştığını, yıllık izin kullanmadığını, iş müfettişliği raporunda uzun yol şoförlerinin haftada 60 saat fazla mesai yaptığının kabul edildiğini belirterek müvekkilinin kıdem, ihbar tazminatları yanında yıllık izin, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve diğer işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin işe gelmemesi, üzerinde bulunan iş avansını kapatmaya yanaşmaması, yakıt hesabını verememesi ve şirkete olan borçlarını eda edememesi sebebiyle haklı olarak iş sözleşmesinin feshedildiğini, başkaca bir alacağının da bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararı:

Mahkemece verilen davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı sebep feshedildiği değerlendirilerek delil durumuna ve bilirkişi raporuna göre alacakların kısmen hüküm altına alındığı karar, Dairemize ait ilam ile fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacakları yönünden işveren nezdinde araç takip cihazı kayıtları araştırılmak üzere bozulmuştur. Bozmaya uyularak yapılan araştırma sonucu işveren tarafından araç takip cihaz kayıtlarının sefer dönüşü kontrol edildikten sonra muhafaza edilmediği bildirildiğinden bozma öncesi delil durumuna göre istekler kısmen kabul edilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin salt tanık deliline dayanarak fazla çalışma ücreti talep etmeleri mümkün değildir. Tanıkların anlatımları kendi çalışma saatleri ile ilgili olup, dava açan tır şoförü ile aynı seferde görev yapmamaları sebebiyle günlük çalışma saatlerini tam olarak bilmeleri imkânsızdır. Öte yandan uluslararası tır şoförleri mesailerini kendileri belirledikleri gibi günlük tır kullanımıyla ilgili sıkı trafik mevzuatına uymak zorundadırlar. Yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin fazla çalışma yaptıklarını yazılı delille ispatlamaları gerekir.

Somut olayda; uluslararası tır şoförü olarak çalışan davacının, yurtdışı çalışma koşulları ve usulü itibariyle fazla çalışma yapamayacağı gerçeği ve ilk bozma sonrasında çalışma kayıtlarına da ulaşılamaması karşısında, fazla çalışma ücreti talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

Sonuç:

Somut olayda; uluslararası tır şoförü olarak çalışan davacının, yurtdışı çalışma koşulları ve usulü itibariyle fazla çalışma yapamayacağı gerçeği ve ilk bozma sonrasında çalışma kayıtlarına da ulaşılamaması karşısında, fazla çalışma ücreti talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/717, Karar No: 2021/1770, Tarih: 19.04.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/717 E.  ,  2021/1770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 19.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16450, Karar No: 2011/2179, Tarih: 17.02.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/16450 E.  ,  2011/2179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Karar tarihi itibariyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresi dolmadığı halde yazılı şekilde zamanaşımı nedeniyle davanın ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, Ancak bilirkişi raporunda suç tarihi olarak belirtilen 01.08.2003 tarihi ile inceleme tarihi arasında 765 sayılı TCK7 nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğu anlaşıldığından, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının CMU'nun 322/1 ve CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, yedieminde bulunan girebi ve balta ile satılmış olduğu anlaşılan motorlu testerenin satış bedelinin sahibine iadesine 17.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5662, Karar No: 2024/21998, Tarih: 09.09.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/5662 E.  ,  2024/21998 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Karaman Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun unsurlarının oluşmadığı ve sübuta ermediğine, yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, arama kararının hukuka aykırı olduğuna, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, suçun sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ikametin dışında ele geçen uyuşturucu maddenin, hukuka aykırı şekilde ifa edilmiş ikamet aramasındaki hukuka aykırılık kapsamında değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi, kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.09.2024 tarihinde karar verildi.