muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6203, Karar No: 2019/561, Tarih: 04.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/6203 E.  ,  2019/561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayin edilmesine ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ile ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayin edilmesi istemine ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, kayyım tayini istenen küçüklerin yerleşim yeri adresinin "... Mah. ... Sokak No:21 İç Kapı No:... .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince de küçüklerin yerleşim yeri olarak tespit edilen "... Mahallesi ... Sok No:10/... .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Somut olayda, ... Sulh Hukuk Mahkemesince küçüğün MERNİS adresinin “... Mahallesi ... Sok No:10/... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de nüfus kayıtlarının incelenmesinde güncel nüfus kayıtlarına göre küçüklerin ikamet adresinin “ ... Mah. ... Sokak No:21 İç Kapı No:... .../...” olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34648, Karar No: 2013/11183, Tarih: 09.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/34648 E.  ,  2013/11183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Ekspertiz raporuna göre; suça konu gaz tabancasının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtildiği, silahın orjinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi karşısında; suça konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tesbit edilerek Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki Polis Kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanıkta elde edilen kama ve 9 adet mermi de dikkate alınarak hukuki durumun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 09.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/20007, Karar No: 2021/640, Tarih: 19.01.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/20007 E.  ,  2021/640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Alkollü olan sanığın ısınmak için yaktığı ateş nedeniyle inşaat kolonunun islendiği olay esnasında yanan ateşin henüz TCK 171/1-a maddesi anlamında yangın seviyesine ulaşmadığı gibi inşaat safhasında olan binanın kolonundaki isinde daha sonra zaruri olarak yapılacak sıva ve badana ile kapatılabileceğinden mala zarar verme suçundan da bahsedilemeyeceği anlaşıldığından sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 19.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8504, Karar No: 2013/9423, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8504 E.  ,  2013/9423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı asiller ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü cetvelinde; buğday ürününün dekar başına ortalama verimi 475 kg ve dekar başına üretim gideri 159.90 TL olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda gerekçesi de gösterilmeden daha yüksek verim olarak 500 kg ve daha yüksek üretim gideri olarak 161.40 TL üzerinden hesap yapılması,

2-Taşınmazın şehir merkezine, karayollarına, demir yollarına, ürün toplama merkezlerine yakın olması gibi nedenler tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde en çok %20 objektif artışa neden olabileceği düşünülmeden %40 oranında objektif artış uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18806, Karar No: 2011/345, Tarih: 18.01.2011

**2. Hukuk Dairesi         2009/18806 E.  ,  2011/345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.07.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün kadının davasında belirlenen kusur tespiti, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 18.01.2011 tarihinde tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanmaya yol açan olaylarda daha ziyade kusurlu olan davacı-karşı davalı koca yanında, birlik görevlerini yerine getirmeyen, aşırı harcamalar yapan davalı-karşı davacı kadının da kusurlu olduğunun anlaşılmasına, asıl dava tarihi 25.9.2008 olduğu halde, karar başlığında 13.10.2008 olarak gösterilmesinin yerinde düzeltilebilir maddi hataya dayanmasına, davacı-karşı davalı kocanın davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2 maddesi koşulları gerçekleştiği halde boşanma kararı yerine yazılı şekilde ret hükmü kurulmasına yönelik karşı temyizin bulunmamasına göre davacı-karşı davalı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün; yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan yönlerinin ise yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18.01.2011(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/18678, Karar No: 2014/1286, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18678 E.  ,  2014/1286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/1049-2013/105

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak, yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle ağaçlara değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazların bir dekarında alınabilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2378, Karar No: 2014/3285, Tarih: 20.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/2378 E.  ,  2014/3285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2012/1808-2013/1202

Hüküm süresi içinde taraflar ve dahili davalı avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin 0,90 TL'nın davacıya, arta kalanın davalıya yükletilmesine, 20.02.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Mahkemece, çağrı merkezi hizmeti sözleşmesinin doğrudan muvazaalı olduğunun söylenemeyeceği belirtilerek taraflar arasında muvazaa bulunmadığını, alt işveren-asıl işveren ilişkisi bulunduğunu belirterek, davanın kabulü ile davacının assistt rehberlik ve müşteri hizmetleri A.Ş.'ye iadesi gerektiğine karar verilmiştir.

2821 sayılı Yasa, 07.11.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6356 sayılı Sendikalar ve toplu iş sözleşmesi yasası ile yürürlükten kaldırılmıştır. Bu yasa ile iş kolları tüzüğüde ortadan kalkmış bunun yerine 19.12.2012 tarihli 28502 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren iş kolları yönetmeliği almıştır. İş kolları yönetmeliğinin 7. sıra numarasında iletişim iş kolu düzenlenmiş olup bu yönetmelikte Türkiye Haber-İş Sendikasının iş kolu olan 7. sıra numaralı ''İletişim İşkoluna'' iletişim işkolunda faaliyet gösteren çağrı merkezleri dahil edilmiştir.

6356 sayılı Yasa ve bu yasaya dayanılarak hazırlanan ve 19.12.2012 tarih ve 28502 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren İşkolları yönetmeliği ile Bakanlığın ilk tespiti ve Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin konuyla ilgili kararı ortadan kalkmıştır. Zira yürürlüğe giren işkolları yönetmeliği işkollarını yeniden düzenlemiş ve ''iletişim işkolunda faaliyet gösteren çağrı merkezlerini 7. sıra numaralı ''İLETİŞİM'' işkolunun altında düzenlemiştir. Daireye gelen emsal dosyalardan yeni işkolları yönetmeliği karşısında Ankara 12. İş Mahkemesinin 2013/207 esas sayılı işkolu tespitine yönelik derdes dava olduğu anlaşılmaktadır. Bu dava dosyasının sonucunun beklenmemesi de hatalıdır.

Somut olayda, davalı Türk Telekom A. Ş. ile dava dışı Assistt Rehberlik ve Müştreiz Hizmetleri A. Ş. arasında imzalanan çağrı merkezi işletim sözleşmesi ve ekleri, benzer dosyalarda Dairemizce incelenmiştir. Buna göre sözleşme kapsamındaki işin mahiyeti, Telekom müşterilerine verilen hizmetler hakkında diğer bilgilendirme hizmetlerinin verilmesi olarak açıklanmıştır. Dava dışı şirket bu hizmeti Türk Telekom binasında vermektedir.

Somut olayda, davalı Türk Telekom A. Ş. ile dava dışı Assistt Rehberlik ve Müştreiz Hizmetleri A. Ş. arasında imzalanan çağrı merkezi işletim sözleşmesi ve ekleri, benzer dosyalarda Dairemizce incelenmiştir. Buna göre sözleşme kapsamındaki işin mahiyeti, Telekom müşterilerine verilen hizmetler hakkında diğer bilgilendirme hizmetlerinin verilmesi olarak açıklanmıştır. Dava dışı şirket bu hizmeti Türk Telekom binasında vermektedir.

Yine sözleşme içeriğine göre, dava dışı Assistt Rehberlik ve Müşteri Hizmetleri A. Ş.'nin aylık olarak davalıya bildireceği personel giderleri ile diğer masraflar %10 fazlasıyla davalı şirket tarafından karşılanmaktadır. Çalışanların işe alınma ve çıkarılmayla ilgili kriterleri de doğrudan davalı Türk Telekom belirlemiştir. Öte yandan davalı şirket iletişim hizmetleri vermektedir. Bu yönüyle Telekom müşterilerini hizmetler konusunda çağrı merkezi yoluyla bilgilendirme de doğrudan davalı şirketin asıl işi niteliğindedir.

Sözü edilen emsal dosyalarda, davalı Türk Telekomünikasyon A. Ş. 'nin işçinin asıl işvereni olduğu yargı kararı ile sabit hale gelmiştir. Dosya içeriğine göre, iş sözleşmesinin feshi haklı ya da geçerli nedene dayanmamaktadır. Davacı tarafından da feshin sendikal nedene dayandığı kanıtlanamamıştır. İşe iade isteğinin asıl işveren Türk Telekomünikasyon A. Ş. yönünden kabulü gerekirken yazılı şekilde hatalı gerekçeyle hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirir. 20.02.2014
Yargıtay — Esas No: 2016/3993, Karar No: 2017/6260, Tarih: 30.05.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/3993 E.  ,  2017/6260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 35. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı yasanın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımının, sanık hakkında ilk hükmün verildiği 12.07.2007 tarihinden inceleme konusu son hükmün verildiği 05.11.2015 tarihine kadar zamanaşımını kesen herhangi bir işlem yapılmadan geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... (Namlı)'nın temyiz istemi yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 325. maddesi uyarınca bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık ...'a SİRAYETİNE, 30.05.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1733, Karar No: 2010/7459, Tarih: 01.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/1733 E.  ,  2010/7459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... ili, ... Mahallesi, 1 parsel üzerinde inşa edilmiş olan 2. Blok 13 no’lu daireyi satın aldığını, iskan ruhsatı alınmış olan bağımsız bölüme, su aboneliği verilmesi için davalıya başvuruda bulunduğunu, aboneliğin tesisi için kendisinden kanal katılım ve şebeke hissesi ile sayaç, montaj ve keşif bedeli talep edildiğini, sözleşmenin imzalanması için talep edilen söz konusu bedelleri ödemek zorunda kaldığını, oysa ki daha önceden iskan ruhsatı alınmış olan taşınmaz için yeniden kanal katılım ve şebeke hisse bedeli ödemekle yükümlü olmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, şimdilik ödenen 2.000,00 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, 20.10.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini 4.150,30 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı, davacının satın aldığı konutun bulunduğu bölgeye kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemekle yükümlü olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmış binadan daire satın almış olması nedeniyle, binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, ödenen 4.150,30 TL’nin davalıdan tahsiline, alacağın 2.000,00 TL’lik kısmına dava tarihinden, kalan miktarına ise ıslah tarihi olan 20.10.2009 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiş, hüküm,

2010/1733-7459

davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi, su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi, su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevsii), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapılmış olması, veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talep edilebileceğinin kabulü gerekir. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınmalıdır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. O halde mahkemece açıklanan

2010/1733-7459

hususlar konusunda tarafların delilleri toplanıp, gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 1.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.