muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22954, Karar No: 2018/1650, Tarih: 13.02.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/22954 E.  ,  2018/1650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2.810,10 TL. kalan harcın davalı-... A.Ş.'den, 3.746,80 TL onama harcının davalı-...'ten alınmasına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/711, Karar No: 2006/1337, Tarih: 23.02.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/711 E.  ,  2006/1337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı üzerine İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulan veri cetvellerinin incelenmesinden tütün ürününün değerlendirmeye esas 2004 yılının verilerinin çıkartıldığı belirtilmiş ise de; bu verilerin (dekar başına ortalama verimi 120 kg ve 127 YTL. üretim gideri ile 1 kg. başına 5 YTL. ortalama satış fiyatının) 2003 yılı verilerinin aynı olduğu görülmüştür. Bir ürünün değişik yıllarda verimi yanında üretim giderleri ile satış fiyatlarının değişiklik göstereceği de dikkate alınarak mahkemece İlçe Tarım Müdürlüğüne yeniden müzekkere yazılıp tütünün 2004 yılına ilişkin verilerin getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,23.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23506, Karar No: 2021/17917, Tarih: 23.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/23506 E.  ,  2021/17917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesi, “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin kuruluş, görev ve yetkileri hakkında Kanunun geçici 2'nci maddesi uyarınca Resmî Gazete'de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322'nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326'ncı maddeleri uygulanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeye göre, ilk derece mahkemesince 20.07.2016 tarihinden önce karar verilipte Yargıtay bozması sonrasında ve istinaf mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra yeniden verilen kararlar kesinleşinceye kadar temyiz kanun yoluna tâbidir. Bu istisnai düzenleme, Yargıtay’ın elindeki dosyaların tümünü istinaf mahkemesine devretmesi hâlinde, ilk dereceden istinaf incelemesi için gelecek dosyalarla birlikte, istinaf mahkemelerinin daha kuruluş aşamasında tıkanmasını önleme amacıyla yapılmıştır.

Kural olarak istinaf mahkemelerinin faaliyete başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden sonra, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerinin uygulanması gerekir. Dolayısıyla, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesiyle belirlenen istisnai kararlar ile suçluların geri verilmesi kararları dışında 20.07.2016 tarihinden sonra ilk derece mahkemelerinden verilen, bütün kararlar, istinaf kanun yoluna tâbidir.

Yargılamanın yenilenmesi olağanüstü bir kanun yolu olup, bir karar kesinleştikten sonra ve yalnızca kanunda belirtilen sebeplerin varlığı hâlinde işletilebilir.

20.07.2016 tarihinden sonra verilen yargılamanın yenilenmesi kararları Yargıtay denetiminden geçmeksizin kesinleşmiş kararlar ile ilgiliyse istinaf, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiş kararlarla ilgiliyse temyiz kanun yoluna tabidir biçiminde yorum ve uygulama yapılması, kanun önünde eşitlik ve istisnaların genişletici yoruma tabi tutulamaması ilkelerine açıkça aykırıdır.

20.07.2016 tarihinden sonra verilen yargılamanın yenilenmesi kararları Yargıtay denetiminden geçmeksizin kesinleşmiş kararlar ile ilgiliyse istinaf, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiş kararlarla ilgiliyse temyiz kanun yoluna tabidir biçiminde yorum ve uygulama yapılması, kanun önünde eşitlik ve istisnaların genişletici yoruma tabi tutulamaması ilkelerine açıkça aykırıdır.

Hükümlü hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 07.09.2015 gün ve 2014/29108 Esas 2015/13146 sayılı kararı ile onanması suretiyle kesinleştiği, dosyanın yeniden ele alınması sonrasında yazılı şekilde hüküm kurulduğu, anılan hükmün de hükümlü müdafi tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; hükümlü hakkında ... Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2018 gün 2017/413 Esas ve 2018/82 sayılı kararın Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nın 264. maddesi uyarınca, kanun yolunda yanılmanın başvurucunun haklarını ortadan kaldırmayacağından, dosyanın istinaf merciince incelenmek üzere mahalline İADESİNE, Üye ...'in, muhalefetiyle 23.11.2021 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Kesinleşmiş olan mahkeme kararlarının yeniden yargılamaya konu edilmesi halinde önceki hüküm artık geçerliliğini kaybetmekte, devam etmekte olan infaz işlemlerine ara verilmekte, hakkında hüküm verilen şahıslar yeniden sanık sıfatını kazanmakta, yargılamanın sonunda yeni bir hüküm verilmek suretiyle infaz işlemleri bu yeni karar üzerinden devam etmektedir. Yargılamanın yenilenmesi kararı ile teknik olarak bir önceki kararın kesinleştiğinden bahsetmek mümkün değildir.

Önceki aşamalarda temyiz edilmek suretiyle Yargıtay denetiminden geçen bir ilamın kesinleşmesinden sonra her hangi bir sebeple yeniden yargılama konusu yapılması ve 20/07/2016 tarihinden sonra karara bağlanması halinde temyiz veya istinaf kanun yollarından hangisine tabi olduğu konusunda odaklanan tartışmada, Yargıtay denetiminden geçmek suretiyle kesinleşen kararların yargılamanın yenilenmesi yöntemiyle tekrar ele alınması durumunda önceden kesinleşen kararın hükümsüz kaldığında bir tereddüt bulunmamaktadır.

Yargılamanın yenilenmesine karar veren merci her halükarda yeni bir hüküm tesis etmek zorunda olacaktır. Temyiz mercii olarak yargılama aşamasında Yargıtayın denetiminden geçmesinden sonra kesinleşen bir kararın bilahare her hangi bir nedenle ortadan kaldırılmasından sonra verilen kararların Temyiz kanun yoluna tabi olduğunu, aksinin kabulünün uygulamada çelişkili kararların çıkmasına neden olacağını, CMK’nın 308. maddesinde düzenlenen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz hakkını anlamsız kılacağını değerlendirdiğimizden, çoğunluğun dosyanın itiraz mercine iadesi yönündeki kararına iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2005/5509, Karar No: 2007/7805, Tarih: 01.11.2007

7. Ceza Dairesi 2005/5509 E., 2007/7805 K.

**7. Ceza Dairesi 2005/5509 E., 2007/7805 K.**

**- ENDÜSTRİYEL TASARIM

- MÜSADERE**- 554 S. ENDÜSTRİYEL TASARIMLARIN KORUNMASI HAKKINDA KAN... [ Madde 48 ]

- 554 S. ENDÜSTRİYEL TASARIMLARIN KORUNMASI HAKKINDA KAN... [ Madde 49 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 36 ]

**"İçtihat Metni"**

554 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye muhalefetten sanık Ali hakkında yapılan duruşma sonunda: Kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine ve müsadereye dair (İzmir Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi) nden verilen 13.05.2004 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, sanık müdafii tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının bozma isteyen 21.03.2005 tarihli tebliğnamesiyle Daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

554 sayılı Endüstriyel Tasarımların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'ye 4128 sayılı Yasa ile eklenen 48/A-c madde ve fıkrasına göre bu maddede yazılı suçlardan dolayı kovuşturma şikayete bağlı olup, hak sahibinin şikayetinden vazgeçmesi sonucu kamu davasının düşürülmesine karar verilerek suça konu koltuk takımının, 554 sayılı KHK'nın 48/A-c madde ve fıkrası delaletiyle 765 sayılı TCK'nın 36. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

Keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre dava konusu koltuk takımlarının tescile konu tasarıma belirgin bir şekilde benzediği ve hak ihlalinin oluştuğu tespit edilmişse de, eşyanın taklit olması şikayet olmadığı sürece re'sen müdahaleyi gerektirmemesine, tasarım sahibinin şikayetinden vazgeçerken anılan KHK'nın 49/e madde ve fıkrası uyarınca el konulan ürünler üzerinde kendisine mülkiyet hakkı tanınmasına yönelik bir talebinin bulunmamasına, bizatihi suç konusu olmayıp suçun işlenmesinden meydana gelen dava konusu koltuk takımlarının kamunun güvenliği veya sağlığı açısından tehlike arzetmemesine göre, şikayetten vazgeçme sonucu kamu davasının ve müsaderenin dayanağı kalmadığından sanığa iadesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdaflinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi (BOZULMASINA), 01.11.2007 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12414, Karar No: 2020/12669, Tarih: 12.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/12414 E.  ,  2020/12669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- 13/11/2015 tarihli ekspertiz raporunda mağdurun evinde tespit edilen parmak izinin kovuşturma esnasında suça sürüklenen çocuktan alınan parmak izi ile aynı olmadığının belirtildiği, dosya içerisinde bulunan cd çözümleme tutanağı ile 06/04/2015 tarihli bilirkişi raporuna göre yaşı küçük iki şahsın mağdurun daire kapısına gelip kamerayı fark ettikten sonra kameranın yönünü değiştirdiklerinin belirtildiği, suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmeyerek görüntüdeki kişinin kendisi olmadığını,... isimli kişi tarafından başka suçlarda da kendi kimlik bilgilerinin kullanıldığını, olay yerinde tespit edilen parmak izinin de ona ait olabileceğini, ayrıca görüntülerdeki kişilerin ... ve... isimli şahıslar olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun muhtelif mesafe ve açılardan yüksek çözünürlükte fotoğrafları temin edilerek, kamera görüntüleri ile birlikte Emniyet Genel Müdürlüğü veya Jandarma Komutanlığı Kriminal Dairesi Başkanlığına gönderilip, olaya ilişkin görüntülerin bulunduğu CD üzerinde, olanaklı ise görüntü iyileştirmesi de yapılmak suretiyle, bu görüntüler ile suça sürüklenen çocuğun fotoğrafları arasında karşılaştırılma yapılmasının sağlanarak bahse konu görüntülerdeki kişinin suça sürüklenen çocuk olup olmadığına ilişkin rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre de ;

a- Mağdurun arabasının çalınması esnasında ayrıca arabasına da zarar verilmesi durumunda hırsızlık suçunun konusu olan araç ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun mağdura ait çalınan araca verilen mala zarar verme suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b- Konut dokunulmazlığını bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı gözetilmeden, adli sicil kaydına göre suç tarihinde sabıkasız olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen sanığın “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, ''müştekinin zararı giderilmediğinden ...'' biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 12/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14973, Karar No: 2014/4178, Tarih: 06.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/14973 E.  ,  2014/4178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; evli olan sanığın, kız arkadaşı olduğu ileri sürülen suç tarihinde on sekiz yaşından küçük olan ... ile konuşmak istemesi hususunda ısrarlı davranışları nedeniyle mağdurenin abisi katılan ... ile tartışmasını müteakip ikameti önüne gidip ona "...delikanlı isen gel, kafana sıkacağım, seni öldüreceğim..." gibi sözleri sarfetmesi, birkaç gün sonra da gece vakti ... ailesinin evlerine alkollü vaziyette gidip, pencere camını kırması eylemeninin "tehdit" ve "mala zarar verme" suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

I) "Mala zarar verme" suçundan verilen "mahkumiyet" hükmüne yönelen sanığın temyiz itirazının incelenmesinde;

"Mala zarar verme" suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre, karar tarihi nazara alındığında; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanununa, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen Geçici Madde 2 ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından, sanığın 01/12/2011 havale tarihli dilekçesiyle vaki anılan suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) "Tehdit" suçundan verilen "mahkumiyet" hükmüne yönelen sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın, katılanın ikameti önüne gelip, onunla görüşme isteğini aracı tanıdıkları vasıtasıyla bildirmesine rağmen evden çıkmayan katılan ...'a hitaben "...delikanlı isen gel, senin kafana sıkacağım, seni öldüreceğim..."şeklinde sözler sarfetmesinin atılı suçu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANNASINA, 06/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2154, Karar No: 2013/6061, Tarih: 20.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/2154 E.  ,  2013/6061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve ... şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek, hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZUL- MASINA), 20.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2726, Karar No: 2008/4188, Tarih: 27.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/2726 E.  ,  2008/4188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.09.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 21.06.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davaya dahil edilen Hazine’nin ihale satışı suretiyle mülkiyetini diğer davalıya geçirdiği 336 ada 47, 48 ve 50 parseller ile 327 ada 3 parsellerin öncesi mer’a olması nedeniyle kaydının iptali ve mer’a olarak sınırlandırılması istemi ile açılmıştır.

Davalı, taşınmazları Hazine’den ihale suretiyle satın aldığını, iyiniyetli olduğunu, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazlar davalı kayıt maliki tarafından tapuya güvenilerek iyiniyetli satın alındığından bahisle dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı Belediye temyiz etmiştir.

4342 sayılı Mer’a Kanununun 3.maddesinde yapılan tanıma göre mer’a; hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mer’aların tahsisi verimlilik ve sosyal adalet ilkelerine uygun şekilde münferiden ya da müştereken yararlanmak üzere bir veya birkaç köy ya da belediyeye bırakılabilir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olan mer’alar özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz ve zamanaşımı zilyetliği ile kazanılamaz. Kamu malı olan ve Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan bu gibi yerlerde koşullar ne olursa olsun iyiniyetle iktisap iddiasına dayanılamayacağından mahkemece davalı gerçek kişinin iyiniyetli kayıt maliki olduğunun kabulü ile davanın reddedilmiş olması yasaya uygun değildir. Ne var ki, mahkemece davacı Belediye’nin taşınmazların öncesinin mer’a olduğu iddiası da yeterli biçimde incelenmemiştir.

Az yukarıda sözü edildiği üzere bir yerin mer’a olarak nitelendirilebilmesi için ya yetkili mercii tarafından tahsis edilmesi veya öncesi bilinmeyen zamandan beri bu amaçla kullanılmış olması bu olgularında yöntemine uygun biçimde saptanması gerekir.

Az yukarıda sözü edildiği üzere bir yerin mer’a olarak nitelendirilebilmesi için ya yetkili mercii tarafından tahsis edilmesi veya öncesi bilinmeyen zamandan beri bu amaçla kullanılmış olması bu olgularında yöntemine uygun biçimde saptanması gerekir.

Eldeki davada davacı Belediye, taşınmazların bulunduğu bölgede 4753 sayılı Çiftçiyi Topraklandırma Kanunu hükümleri uyarınca çalışma yapıldığını, bu yasaya göre kurulan Toprak Tevzi Komisyonunun dava konusu taşınmazı mer’a olarak tahsis ettiğini iddia etmiştir. Gerçekten, iddia edildiği gibi o bölgede Toprak Tevzi Komisyonu çalışmaları yapılmış, bu çalışmalar sırasında dava konusu taşınmazlar mer’a olarak nitelendirilmişse bu olgu mer’a tahsis sonucunu meydana getireceğinden tahsis işlemine itibar etmek dava konusu taşınmazların öncesinin hukuken mer’a olduğunu kabul etmek gerekir. Bunun için de, Toprak Tevzi Komisyonunca yapılan tahsis haritaları ve belirtmeler ait olan yerden getirtilmeli, taşınmazların tahsis haritaları ve belirtmelerindeki durumu keşif yapılıp, bilirkişiye uygulatılarak duraksamasız saptanmalı, o yerde Toprak Tevzi Çalışması yapılmış ve dava konusu taşınmazlar mer’a olarak belirtilmemişse bundan sonra davacının mer’a iddiasının dinlenemeyeceği düşünülmeli, tahsis yoksa bu takdirde çekişmeli taşınmazların kadim kullanım durumunun ne olduğu üzerinde durulmalıdır.

Her ne kadar mahkemece, yetkili merciden Toprak Tevzi Komisyonu çalışma sonuçlarını gösterir haritalar sorulmuş, bazı haritaların dosyaya girmesi sağlanmış ise de, yetkili merciin bu konudaki yanıtları doyurucu olmadığı gibi belirtmelerde getirtilmemiş, yetersiz araştırmaya dayanılarak hüküm kurulmuştur. Öncelikle değinilen eksiklikler giderilmeli, ortaya çıkan duraksama kaldırıldıktan sonra keşfen uygulama yapılmalıdır.

Diğer taraftan, yine az önce sözü edildiği üzere mer’alardan bir veya birkaç köy veya belediye halkının yararlanma hakkı bulunduğundan, bu gibi davalarda kadimlik araştırması yapılırken dinlenecek tanıkların HUMK.nun 254.maddesi uyarınca davada yararı olmayan civar köy veya belde halkından seçilmesi gerekir. Görüşlerine başvurulan bilirkişi ve tanıklar davacı Belediye halkından olduğundan bunların bilgisine değer verme olanağı da bulunmamaktadır.

Bütün bu anlatılanlardan sonra mahkemece yapılması gereken iş, davacı Belediye'nin iddiası doğrultusunda 4753 sayılı Yasa uyarınca faaliyet gösteren Toprak Tevzi Komisyonu çalışma sonuçlarını yeterli biçimde soruşturmak, çalışma sonuçları ile ilgili Toprak Tevzi Haritası ve belirtmelikleri getirtmek bunları keşfen uygulayarak taşınmazların hukuki durumunu öncelikle varsa tahsise göre belirlemek, aksi takdirde davacı Belediye’ye komşu köy ve belediyelerden sağlanacak yaşlı ve tarafsız kişilerin görüşleri ile taşınmazların öncesinin niteliğini saptamak ve bütün bu deliller toplandıktan sonra sonucuna uygun bir karar vermek olmalıdır. Eksik inceleme ve araştırma ile davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3815, Karar No: 2012/8033, Tarih: 07.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/3815 E.  ,  2012/8033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No :139-825

Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirlerin tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ...tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve temyiz edenin sıfatına göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'ten alınmasına, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.