muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9519, Karar No: 2023/9192, Tarih: 04.10.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "506 sayılı Kanun'un “sigortalı sayılmayanlar” başlıklı 3 üncü maddesinin II. fıkrasının D bendinde 3395 sayılı Kanun ile 20.06.1987 tarihinde yapılan değişiklik ile el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kollarının uygulanacağı düzenlemesine yer verilmiş ise de, 4958 sayılı Kanun'un 57 nci maddesi ile bu düzenleme 06.08.2003 tarihinden itibaren yürürlükten kalkmıştır. Mahkememizin emsal nitelikteki 2011/298 Esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama sırasında davacı ile benzer durumda olan sigortalının 15.03.1984-30.09.1992 tarihleri arasındaki el halıcılığı dokuma işine ilişkin sigortalılık süresinin tespitine karar verildiği, kararın Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 2012/9403-22394 sayılı 19.11.2012 tarihli ilamı ile onandığı görülmüş; Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin, 4958 sayılı Kanun ile yapılan değişikliği sigortalı ile işveren arasında hizmet sözleşmesine dayalı ilişkinin varlığı halinde geçmişe etkili bir şekilde uyguladığı, bu kabulün sosyal güvenlik ilkesine uygun olduğu, bu nedenle davacının kayıtlara yansıyan çalışmalarının uzun vadeli sigorta kolları kapsamında değerlendirilmesi gerektiği" gerekçesi ile davacının davasının kabulüne, davacı ...'ın 20.09.1989 - 30.04.1994 tarihleri arasında davalı ... Halıcılık Sanayi ve Ticaret A.Ş'ye ait işyerinde sürekli ayda 30 gün üzerinden hizmet akdine dayalı olarak kesintisiz çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Fer'i müdahil SGK vekili istinaf dilekçesinde; davacı tarafça davanın ispatlanması için Kurum kayıtlarının aksinin ispatlanması gerektiğini, resmi belge niteliğindeki Kurum kayıtlarının aksinin yazılı delillerle ispatlanamadığını, davanın tanık beyanları ile ispatlanmasının mümkün olmadığını, salt işe giriş bildirgesinin verilmesinin tek başına çalışmayı ispatlayamayacağını, fiilen çalışmanın ispatlanması gerektiğini, davanın kamusal niteliği itibariyle Mahkemece re'sen araştırma yapılması gerektiğini, çalışmanın somut olarak ispatlanması gerektiğini, Mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğunu, kurulan hükmün usul ve yasaya aykırı olduğunu, kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "el halıcılığı dokuma işinde çalışanların 506 sayılı yasanın 3. Maddesinin II. Fıkrasının D bendi gereğince, bu bendin yürürlükte kaldığı 20.06.1987-29.07.2003 tarihleri arasındaki dönemde kalan el halısı dokuma işi olan çalışmalarının, uzun vadeli sigorta kollarına tabi sayılması mümkün olmaması yönünden somut davada davacının durumu değerlendirildiğinde; dosya kapsamında bulunan Kocaeli 1.İş Mahkemesinin 2011/298 Esas 2012/168 Karar sayılı dosyası üzerinde bordro tanığı olarak dinlenen Sona Mintaş'ın açtığı hizmet tespiti davasının yapılan yargılaması sonucunda davacının 15.03.1984-30.09.1992 tarihleri arasında davalı işyerinde çalışmalarının bulunduğunun tespitine karar verilip, verilen hükmün Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 2012/9403 Esas 2012/22394 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği hususu dikkate alınarak, yargı kararlarına güven ve istikrar ilkesi de değerlendirilerek davacı yönünden de bu yasal düzenleme yönünden tespite ilişkin bir engel bulunmadığı" gerekçesi ile fer'i müdahil Kurumun istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili; istinaf gerekçeleri ile kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1) 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2) Dava, 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun’un m. 86/9 uncu maddesi uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Maddeye göre, “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır.”

3) 506 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin II numaralı fıkrasına, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanun'un 1 inci maddesiyle eklenen (D) bendi şu şekildedir.

3) 506 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin II numaralı fıkrasına, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanun'un 1 inci maddesiyle eklenen (D) bendi şu şekildedir.

“ Mülga 506 sayılı Kanun'un 3/II-D maddesinde, (Ek alt bent: 20/06/1987 - 3395/1 md.) “ El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kolları uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85'inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler.” hükmü yer alırken, söz konusu maddede yer alan el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında kısa vadeli sigorta kollarının uygulanacağına ilişkin düzenleme, 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanun'un 57 nci maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

3. Değerlendirme

1- Davanın Yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin II numaralı fıkrasına, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanun'un 1 inci maddesiyle eklenen (D) bendinde “El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kolları uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler.” düzenlemesine yer verilmiş, sonrasında 06.08.2003 günü yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanun'un 57 nci maddesiyle söz konusu bent ilga edilmiş olup yürürlükten kaldırmaya yönelik yasama işleminin geriye yürütüleceğine ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmadığından, şu durumda 09.07.1987 – 05.08.2003 (dahil) dönemi bakımından bentte yazılı nitelikteki hizmetin 506 sayılı Kanun hükümleri gereğince uzun vadeli sigorta kollarına tabi zorunlu sigortalılık olarak değerlendirilemeyeceği belirgindir.

2-Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava irdelendiğinde; uyuşmazlık konusu 20.09.1989-30.04.1994 dönem yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi kabul ile davanın kabulüne dair verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19494, Karar No: 2021/6534, Tarih: 31.05.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/19494 E.  ,  2021/6534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Anadolu 1. Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı'nca tanzim olunan 22.04.2014 tarih, Kim-2014/839 numaralı uzmanlık raporlarında; ele geçirilen maddenin AB-FUBINACA olduğu, 25/01/2014 tarih ve 28893 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 16/12/2013 tarihli Bakanlar Kurulu kararı ile suç tarihi olan 15/12/2013'ten sonra 2313 sayılı uyuşturucu maddelerin murakabesi hakkındaki kanun kapsamına alındığının bildirildiği, anlaşılmakla; sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 31.05.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24876, Karar No: 2014/16682, Tarih: 29.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/24876 E.  ,  2014/16682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/238965

MAHKEMESİ : Marmaris 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2012

NUMARASI : 2010/231 (E) ve 2012/6 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Şikayetçi A.. T..'ın kovuşturma esnasında 09.11.2011 tarihinde tarihinde vefat ettiğinin anlaşılmasına göre; mirascılarının belirlenip, usulüne uygun şekilde davadan haberdar edilerek davaya katılmaları sağlandıktan sonra neticesine göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1246, Karar No: 2025/2739, Tarih: 28.05.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/1246 E.  ,  2025/2739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/975 E., 2023/1515 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/576 E., 2023/373 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... köyünde yapılan kadastro çalışmaları sonucunda 147 ada 1 parsel sayılı taşınmazın hatalı olarak Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, taşınmaza davacının nizasız fasılasız 45-50 yıldır zilyet olduğunu, imar-ihya ettiğini ileri sürerek taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; iktisap koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çekişmeli taşınmazın kadastro harici bırakılan yer iken davacı ve babası tarafından ihya edilerek tarla haline dönüştürüldüğü, murisin ölümü sonucu yapılan taksimde davacıya kaldığı, 20 yıldan fazla süredir davacı tarafından kullanıldığı, davacı lehine TMK'nın 713/1. maddesinde aranan iktisap şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temsilcisi tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı taraf lehine 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı ile iktisap şartlarının gerçekleştiği gerekçesiyle davalı Hazine temsilcisinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine temsilcisi temyiz dilekçesinde özetle; kabul kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek ve re'sen tespit edilecek nedenlerle kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

... ili, .... ilçesi, .... köyünde 2020 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun geçici 8. maddesi gereği yapılan kadastro çalışmaları sonucunda, 147 ada 1 parsel sayılı 4.351,33 m2 yüz ölçümündeki taşınmaz ...’ın zilyetliğinde olduğu belirtilerek tarla vasfı ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

... ili, .... ilçesi, .... köyünde 2020 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun geçici 8. maddesi gereği yapılan kadastro çalışmaları sonucunda, 147 ada 1 parsel sayılı 4.351,33 m2 yüz ölçümündeki taşınmaz ...’ın zilyetliğinde olduğu belirtilerek tarla vasfı ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine temsilcisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK’nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin “j” bendi gereğince temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.05.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14653, Karar No: 2007/2506, Tarih: 22.02.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/14653 E.  ,  2007/2506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Bartın 2. Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

TARİHİ        :2.3.2006

SONUÇ:   Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi.22.02.2007 per.
Yargıtay — Esas No: 2015/14879, Karar No: 2015/23082, Tarih: 05.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/14879 E.  ,  2015/23082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak borçlular aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatıldığı, borçlulardan ...’in itiraz yoluyla icra mahkemesine yaptığı başvuruda, takibe dayanak bonoda... İcra Daireleri yetkili kılındığı halde ... İcra Müdürlüğü’nde takip başlatıldığını, bu nedenle yetki itirazında bulunduğunu yetkisiz icra dairesinde başlatılan takibin durdurulmasını talep ettiği görülmektedir.

Mahkemece, takibe dayanak bonoda borçluların adresinin .../... olarak belirtildiği, ihtilaf vukuunda... Mahkemelerinin yetkisinin kabul edildiği, ayrıca takibe dayanak senette keşide yeri olarak belirtilen ...’nun senedin en alt sağ kısmına yazıldığı ve herhangi bir parafın bulunmadığı, senedin üst kısmında olağan şekilde keşide yerinin belirtilmediği gerekçesiyle yetki itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Bononun unsurlarının neler olacağı, 6102 sayılı TTK.'nun 776. maddesinde sayılmış olup, anılan maddede bononun unsurlarının, senet metni dahilinde nerede yer alacağına ilişkin herhangi bir düzenlemeye yer verilmediği görülmüştür. TTK'nun 777. maddesinin 3. fıkrasında da açıklık bulunmadığı takdirde senedin düzenlendiği yerin, ödeme yeri ve aynı zamanda düzenleyenin yerleşim yeri sayılacağı düzenlemesine yer verilmiştir.

İİK.nun 50. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken HMK'nun yetkiye ilişkin hükümleri gereğince; bonoya dayalı olarak, borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki genel yetkili icra dairesinde (HMK.6.md), bonoda öngörülen ödeme yerinde, ancak, TTK'nun 777/3. maddesine göre ödeme yeri gösterilmeyen bonoda, tanzim yerinin ödeme yeri olduğunun kabulü gerekeceğinden, bononun tanzim yerinde icra takibi yapılabilir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; takip dayanağı bonoda tanzim yerinin "..." olarak belirtildiği, tanzim yerinin paraflanmasını gerektirir bir durumun da bulunmadığı anlaşılmakla, tanzim yerinde takip yapılması mümkün olduğundan mahkemece, yetki itirazının reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetki sözleşmesini düzenleyen 17. maddesinde, yetki sözleşmesi düzenleyebilecek şahıslar sadece tacirler veya kamu tüzel kişileri olarak belirlenmiştir.

Öte yandan, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetki sözleşmesini düzenleyen 17. maddesinde, yetki sözleşmesi düzenleyebilecek şahıslar sadece tacirler veya kamu tüzel kişileri olarak belirlenmiştir.

Somut olayda; takibe konu bonoda... İcra Dairelerinin yetkili olduğunun yazılması yetki sözleşmesi niteliğinde olup, bononun taraflarının tacir olduğunu gösterir bir ibare bulunmadığı gibi, borçlu tarafından keşideci ve lehdarın tacir olduğuna ilişkin bir belge de sunulmadığı görülmektedir. Dolayısıyla 6100 Sayılı HMK'nun 17. maddesi gereğince yetki sözleşmesi geçersiz olup, mahkemenin, takibe dayanak bonoda ihtilaf vukuunda... Mahkemelerinin (İcra Dairelerinin) yetkisinin kabul edildiğine yönelik gerekçesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17953, Karar No: 2014/1761, Tarih: 05.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/17953 E.  ,  2014/1761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/118692

MAHKEMESİ : Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2010

NUMARASI : 2010/625 (E) ve 2010/1081 (K)

SUÇ : Mühür bozma

I- Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü süreçte, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.