muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7938, Karar No: 2013/1554, Tarih: 30.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/7938 E.  ,  2013/1554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15/01/2006-23/04/2007 tarihleri arasında çalıştığının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava ,davacının davalılardan ...'e ait işyerinde 15.01.2006-23.04.2007 tarihleri arası çalışmasının sigortalılık hizmet süresi olarak tespiti ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece hizmet süresinin tespitine ilişkin talebin kısmen kabulü ile, davacının davalı işveren nezdinde 01.05.2006-23.04.2007 tarihleri arasında çalıştığının ve bu sürenin de hizmet ve sigortalılık süresi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden;... Kaymakamlığı,Mesleki Eğitim Merkezi Müdürlüğü Çırak Öğrenci Durum Belgesi başlıklı belgede davacının..... Meslek dalında çırak öğrenci olarak kuruma kayıt yaptırdığı,eğitiminin 3.döneminde kendi isteği ile işyeri değişikliği yaparak ...'e ait.... işletmesinde çalıştığını beyan ettiği ve bu işyeri ile 01/06/2006 tarihinde çıraklık sözleşmesi imzalayarak eğitimini devam ettirdiği, davacının çıraklık eğitimine ilk başladığı 03/10/2005 tarihinden itibaren işyeri değişikliği yaptığı tarihte ara verilmeden kaydının silindiği 04/05/2007 tarihine kadar ... ya ait (İş Kazaları ve Meslek Hastalığı Sigortası Primi -... Sigortası Primi)nin 3308 Sayılı.... ve Meslek Eğitimi Kanunu gereğince .... Sağlanan ödenekle karşılandığının belirtildiği görülmektedir. Davacının velisi ile davalılardan ... (... Tesktil işyeri)arasında imzalanan ......Sözleşmesi dosyada bulunmaktadır.

506 sayılı yasa kapsamında sigortalı sayılabilmek için Yasanın 2. maddesinin öngördüğü koşulların gerçekleşmesi yeterli bulunmamaktadır. Sigortalılık niteliğinin kazanılması yolunda ;yasanın 3. maddesinde öngörülen kapsam dışı bırakılan kişilerden olunmaması gerekir. Yasada sayılan bu kişiler, görünürde sigortalılık koşulları taşımalarına karşın, 506 sayılı yasa sistemi dışında tutulmuşlardır. Çıraklar ise sadece belli sigorta kolları için kapsama alınabilirler. Yasal statüleri bunların uzun vadeli sigorta kollarından yararlanmasına engeldir.

Çıraklık sözleşmesi ile çalışılan süreler,kısa vadeli sigorta kollarına tabidir. Çırakların 506 sayılı yasanın 3-II/B maddesi uyarınca, uzun süreli sigorta kolları ile malullük,yaşlılık ve ölüm sigortaları hükümlerine tabi olmayacakları yasada açıkça belirtilmiştir. Bu nedenle, çıraklık döneminin hizmet akdine dayalı geçen sürelerden bulunmadığı ve bu davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı yasanın 79/10 maddesine uygun düşmediği ortadadır. Mahkemece bu hususun gözardı edilerek sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12408, Karar No: 2023/8948, Tarih: 27.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/12408 E.  ,  2023/8948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1185 E., 2023/1320 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.04.2023 tarihli ve 2023/29 Esas, 2023/126 Karar sayılı kararı ile sanığın, çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2023/1185 Esas, 2023/1320 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2023/1185 Esas, 2023/1320 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 27.09.2023 tarihli ve 9-2023/95748 sayılı, "1-Her ne kadar İzmir Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 29/12/2022 tarihli raporunda mağdurun kıyafetleri üzerinde yapılan incelemede erkek karaktere rastlandığı belirtilmiş ve bu rapor hükme esas alınmış ise de erkek karakterin sanığa ait olup olmadığı konusunda herhangi bir teknik inceleme yapılmadığı görüldüğünden, mağdurun kıyafetlerinden elde edilen erkek karakterlerin sanığa ait olup olmadığı konusunda rapor alınmasından sonra hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Mağdur ve annesi olay sırasında evde mağdurun diğer kızkardeşi olan ...'nin de bulunduğunu belirtmelerine rağmen, ... Kale'nin olay ile ilgili olarak tanık olarak dinlenmesinden sonra hüküm kurulması yerine eksik araştırma ve inceleme ile anılan şekilde mahkumiyet hükmü kurulması" şeklindeki bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Alt sınırdan yeterince uzaklaşılmadan hüküm kurulduğuna ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmediğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Eksik inceleme sonucu karar verildiğine, sanıktan hiçbir örnek alınmadan kriminal inceleme yaptırıldığına, mağdurenin kardeşi ...'nin dinlenmediğine, katılanın HTS kayıtlarının incelenmediğine, mağdurenin beyanlarına itibar edilip edilmeyeceği konusunda heyetli uzman raporunun alınmadığına, çocuğun olay günü alınan beyanının usul ve kanuna aykırı olduğuna, katılan ile sanığın olay tarihinde boşanma aşamasında olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın olay günü akşam saatlerinde eve alkollü olarak geldiği ve mağdure ...'i beraber uyumak üzere yatak odasına götürdüğü, mağdurenin Mahkemece usulüne uygun olarak alınan beyanında yatak odasında beraber yatarlarken sanığın üzerinde sadece alt iç çamaşırının olduğu, kendisinin üzerinde bulunan tayta benzer kıyafetini ve iç çamaşırını sanığın dizine kadar indirdiğini, kendisinin çektiğini sanığın tekrar indirdiğini ve bunun dört kez tekrarlandığını, en son kendisinin kıyafetlerini çekerken sanığın üzerine çıktığını, çok uykusu olduğu için detayları tam hatırlayamadığını ancak o esnada annesinin geldiğini beyan ettiği, katılanın beyanlarının mağdurenin beyanlarıyla örtüştüğü, mağdurenin kıyafetleri üzerinde yapılan inceleme sonucunda İzmir Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 29.12.2022 tarihli raporunda, 1A nolu bulgunun A ile işaretlenen bölgesi üzerinde bulunan tükürük içeren vücut sıvısı örneğinde 1B nolu bulgunun A ve B işaretlenen bölgeleri üzerinde bulunan vücut sıvısı örneklerinde 2A paragrafında belirtilen bayan genotiple birlikte kirlilik veya farklı bir erkek genotipik özellik karışık olarak bulunduğu, 1A nolu bulgunun A ile işaretlenen bölgesi üzerinde bulunan tükürük içeren vücut sıvısı örneği ile 1B nolu bulgunun A ve B ile işaretlenen bölgeleri üzerinde bulunan vücut sıvısı örneklerinde erkek karakter bulunduğunun tespit edildiğinin belirtildiği, sanık her ne kadar üzerine atılı suçu işlemediğine dair savunma yapmışsa da, mağdurenin beyanlarının iddia edilen olayla uyumlu olması ve çamaşırları üzerinde yapılan incelemede elde edilen vücut sıvısı örneklerinde erkek genotipiğine uygun bulguların bulunması, katılan ile sanığın olay tarihinden önceye ait herhangi bir boşanma davasının bulunmayışı, sanığın olay tarihinde alkollü olduğuna dair beyanı ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kabul edilerek sanığın savunmasına itibar edilmediği, sanığın cinsel arzularını tatmin etmeye yönelik olarak mağdurenin alt kıyafetlerini indirdiği ve sonrasında mağdurenin üzerine çıktığı Mahkemece sabit görülerek çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemekle birlikte ''Sanık hakkında Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kesinleşme tarihi 01/07/2020 olan 2019/683 Esas 2020/41 karar sayılı kararı ile 10 ay hapis cezasının tekerrüre esas bulunduğu anlaşılmakla TCK'nın 58/6-7. maddeleri uyarınca cezasının 1. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına," kısmın çıkarılıp yerine " 6-Sanık hakkında Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kesinleşme tarihi 01/07/2020 olan 2019/683 Esas 2020/41 karar sayılı kararı ile 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas bulunduğu anlaşılmakla TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca cezasının 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına," kısmın eklenmesi ve diğer hususların ise aynı kalması suretiyle hükme ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

1. Dosya kapsamı ve İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi dikkate alınarak alt sınırdan yeterince uzaklaşılmadan hüküm kurulduğuna yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 237 nci ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Olayın intikal şekli, katılanların aşamalardaki beyanları, adlî raporlar, sanık savunması ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi nazara alındığında; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

C. Tebliğnamedeki Görüş Yönünden

C. Tebliğnamedeki Görüş Yönünden

Mağdurenin ikizi ...'nin gerek mağdurenin gerek ise katılanın beyanlarından yargılamaya konu olayla ilgili görgüye dayalı bilgisinin olmadığı anlaşılmasından dolayı ...'nin tanık olarak dinlenmesinin yargılamaya bir yenilik getirmeyeceği, yine kriminal inceleme sonucu mağdurenin çamaşırları üzerinde yapılan incelemede elde edilen vücut sıvısı örneklerinde sadece erkek genotipiğine uygun bulguların bulunmasına ilişkin olarak katılan mağdurenin ve sanığın beyanlarında olay tarihinde beraber yattıklarını beyan etmelerinden dolayı Bölge Adliye Mahkemesi kararın da bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2023/1185 Esas, 2023/1320 Karar sayılı kararında, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12633, Karar No: 2018/921, Tarih: 06.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/12633 E.  ,  2018/921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Davacı tarafça davalı idareye uzlaşma için başvurulup başvurulmadığı taraflardan sorulduktan,

2-Dava konusu taşınmaz hangi tarihte (gün ay yıl olarak) davalı idarece el atıldığının ve taşınmazın ... Barajı maksimum ve minumum su kotu altında hangi tarihte kaldığının ilgili idareden alındıktan,

3-Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan 2015 dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7258, Karar No: 2019/4760, Tarih: 03.07.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/7258 E.  ,  2019/4760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6489, Karar No: 2017/4995, Tarih: 05.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/6489 E.  ,  2017/4995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacının nüfus kaydında "..." olan isminin "..." olarak değiştirilmesi ayrıca doğum tarihinin ve doğum yerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince, nüfus kayıtları düzeltilmesi davalarında nüfus kaydı düzeltilecek olanın yerleşim yeri mahkemesinin kesin yetkili mahkeme olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise Nüfus Kanununun 36. maddesinde belirtilen ilgilinin oturduğu yer mahkemesinin kesin ve kamu düzenine ilişkin bir yetki kuralı olmadığı, tarafların her hangi bir yetki itirazında da bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda, davacının doğum tarihinin 04/05/1990 doğum yerinin ...olduğunu, gerçekte ... doğan davacının o zamanki koşullar nedeniyle ... nüfusa kayıt ettirildiğini, davacının yanlış doğum bilgileri nedeni ile sıkıntı yaşadığını, davacının adının ..., doğum tarihinin 04/../19... doğum yerinin ... olarak düzeltilmesine verilmesini talep etmiştir.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin 1/a bendinde, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılacacağı hükme bağlanmış olup yine Türk Medenî Kanununun 19/1. maddesi uyarınca da; “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." hükmüne yer verilmiştir. Kesin yetki kuralı bulunmayıp tarafların yetki itirazı da bulunmadığından uyuşmazlığın ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05/06/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24144, Karar No: 2014/9664, Tarih: 21.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/24144 E.  ,  2014/9664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler Arasındaki Konuşmaların Dinlenmesi ve Kayda Alınması

Hüküm : Beraat

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine, iddianamedeki anlatıma, katılanın beyanlarına, ses kaydı çözüm tutanakları ile ses kayıt CD'si içeriğine göre, sanığın, işyerine haciz için gelen katılan ile işyerindeki bir odada yalnız olarak yaptıkları aleni olmayan konuşmaları kaydettiği anlaşılmakla eksik araştırma nedeniyle bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.