muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/50582, Karar No: 2014/478, Tarih: 20.01.2014

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 4857 sayılı İş Kanununun 36 ncı maddesinde, “Genel ve katma bütçeli dairelerle mahalli idareler veya kamu iktisadi teşebbüsleri yahut özel kanuna veya özel kanunla verilmiş yetkiye dayanılarak kurulan banka ve kuruluşlar; asıl işverenler müteahhide verdikleri her türlü bina, köprü, hat ve yol inşası gibi yapım ve onarım işlerinde çalışan işçilerden müteahhit veya taşeronlarca ücretleri ödenmeyenlerin bulunup bulunmadığının kontrolü, ya da ücreti ödenmeyen işçinin başvurusu üzerine, ücretleri ödenmeyen varsa müteahhitten veya taşeronlardan istenecek bordrolara göre bu ücretleri bunların hakedişlerinden öderler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Bu düzenlemeye göre ihale makamı, işçi ücretlerinin ödenip ödenmediğini kontrol etmek durumundadır. Yapılacak olan kontrol ya da işçinin başvurusu üzerine ödenmeyen ücretlerin bulunduğunun tespit edilmesi halinde, belli şartlarla ihale makamının sorumluluğu söz konusu olur. İhale makamının yapmış olduğu ilan üzerine işçilerin başvuruda bulunmamış olmaları, kamu kurumunun anılan madde kapsamındaki sorumluluğunu ortadan kaldırmayacaktır.

Aynı maddenin ikinci fıkrasında ise, işçilerin her hak ediş dönemi için olan ücret alacaklarının üç aylık tutarından fazlası hakkında adı geçen idarelere herhangi bir sorumluluk düşmeyeceği öngörülmüştür. Maddede sözü edilen ücret her hak ediş dönemi için “son üç aylık temel ücret” olarak değerlendirilmelidir. Yine ihale makamının ihbar ve kıdem tazminatı ile kullandırılmayan izinler sebebiyle herhangi bir sorumluluğu söz konusu değildir.

İhale makamı olan kamu kurumunun, her hak ediş dönemine ilişkin son üç aylık ücretten sorumluluğu, Yasadan doğan bir sorumluluktur. İşverenle ihale makamının birlikte dava edilmesi durumunda, müştereken müteselsilen sorumluluğa dair karar verilmelidir. İhale makamının tek başına dava edildiği durumlarda, işçinin mükerrer yararlanmasını önlemek için işverence sözü edilen ücretlerin ödenip ödenmediği araştırılmalıdır.

Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre, anahtar teslimi suretiyle ihale edilen işlerde, kamu makamlarının fazla çalışma, hafta tatili ile bayram ve genel tatili alacakları yönlerinden sorumluluğu bulunmamaktadır (Yargıtay 9.H.D. 19.1.2010 gün 2009/12074 E, 2010/378 K.)

Somut olayda, davalılardan Belediye Başkanlığı, belediyeye ait muhtelif cadde ve sokak bordur ve tretuar yapım işlerini diğer davalıya anahtar teslimi suretiyle ihale ettiğinden davalı Belediye Başkanlığı ihale makamı olup sadece İş Kanunu 36. madde uyarınca son 3 aylık ücret alacağından sorumludur.

Somut olayda, davalılardan Belediye Başkanlığı, belediyeye ait muhtelif cadde ve sokak bordur ve tretuar yapım işlerini diğer davalıya anahtar teslimi suretiyle ihale ettiğinden davalı Belediye Başkanlığı ihale makamı olup sadece İş Kanunu 36. madde uyarınca son 3 aylık ücret alacağından sorumludur.

Bu nedenle, davalı Belediye Başkanlığının ihale makamı olarak son 3 aylık ücret alacağından sorumlu olduğu düşünülmeden yanılgılı değerlendirme ile davalı Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.01.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14894, Karar No: 2010/27284, Tarih: 23.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/14894 E.  ,  2010/27284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şişli 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlu, diğer itirazları ile birlikte Kartal icra dairelerinin yetkili olduğundan bahisle icra mahkemesine yetki itirazında bulunmuştur.

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte yetkili icra dairesi İİK'nun 50.maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken ve HUMK'nunda öngörülen yetki kurallarına göre belirlenir (HUMK. m.9-27).

Somut olayda, takibe dayanak bonolarda Şişli Mahkemeleri yetkili kılınmış olmakla, yetki sözleşmesi gerçekleştirilmiştir. HUMK.nun 22. maddesine göre yetki sözleşmesi ile belirlenen özel yetkili yerde de takip yapılabileceğine göre yetki itirazının reddi, diğer itirazların incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde evrak üzerinde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  23.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18703, Karar No: 2014/1051, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18703 E.  ,  2014/1051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2013

NUMARASI : 2012/1299-2013/180

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taşınmazların tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesi; üzerinde bulunan ve taşınmaza bahçe niteliği vermeyen ağaçlara yaş ve cinslerine göre değer biçilmesi, yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer belirlenmesi yöntem itibariyle doğrudur.Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile daha az bedel tespiti,

2-Ağaçların değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki yaş ve cinslerine göre birim fiyatlarının İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporu denetlenmeden, eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7594, Karar No: 2013/11239, Tarih: 30.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/7594 E.  ,  2013/11239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.10.2011 gün ve 2011/191-2011/350 sayılı kararı düzelterek onayan Daire’nin 18.02.2013 gün ve 2012/2997-2013/2750 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, davalı bankanın tasfiye memuru olarak görev yaptığını, 2003 yılı Haziran ayından Kasım ayına kadar aylığı 4.000,00 TL olan tasfiye memurluğu ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, 17.600,00 TL tutarındaki alacağının en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının TMSF Yönetim Kurulu'nun 14.04.2003 tarihli kararı ile tasfiye memurluğunun yanısıra müvekkilinin yönetim kurulu başkanı ve genel müdürü olarak da atandığını, yine TMSF Yönetim Kurulu'nca bankalarda fonu temsil eden yönetim/denetim/tasfiye kurulu üyelerine yapılacak ücret/huzur hakkı ödemelerinin en fazla bir görev için tevdi edilmesine karar verildiğini, davacının kurumdan tüm alacaklarını alarak ibraname düzenlediğini, ücret istenen dönem için verilen ihtiyati tedbir kararı nedeniyle tasfiye işlemlerinin yapılamadığını, davacının bir alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının aylık tasfiye memurluğu ücretinin 4.000,00 TL olduğu, dava konusu ettiği dönemler için ödenmediği, ibraz edilen ibranamenin tasfiye memurluğu çalışmalarına ilişkin olmadığı, davacı ile birlikte görev yapan diğer iki tasfiye memuruna dava konusu dönemler için de ücretlerinin ödendiği, TMSF Yönetim Kurulu'nun banka genel kurulunca belirlenmiş ücreti kaldırma yetkisinin bulunmadığı gerekçesiyle 17.600,00 TL ücretin 31.08.2007 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 18.02.2013 günlü ilamıyla hüküm altına alınan faiz cinsi yönünden davalı yararına düzeltilerek onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, davalı harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına mahal olmadığına, 30.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9841, Karar No: 2015/6294, Tarih: 14.05.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/9841 E.  ,  2015/6294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Kooperatifi aleyhine 03/09/2012 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kendisine ait sulama kanalından davalıya mensup üyelerin istifade ederek tarlalarında sulamalı ziraat yaptığını, ancak davalının tarifeye göre belirlenen ücreti ödemediğini, ücretin tahsili amacıyla başlatılan takibe de itiraz ettiğini belirterek itirazın iptalini istemiştir.

Davalı, davacı birlikten sulama hizmeti almadıklarını, kendi imkanlarıyla tarlaların sulandığını, faiz isteminin de yerinde olmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, eylemin sübutu noktasında keşif yapılmış, ancak dava konusu alacak ve faiz miktarı hususunda herhangi bir hesaplama yapılmadan taleple bağlı kalınıp davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu davalının, davacıya ait sulama kanalından istifade ettiği belirlenmiş ise de, icra dosyasında talep edilen su bedelinin miktar olarak yerinde olup olmadığı araştırılmamış, taleple bağlı kalınarak istenen miktara aynen hükmedilmiştir. Diğer yandan, davalı taraf özellikle faize itiraz etmiş olmasına rağmen işlemiş faiz konusunda da bilirkişi incelemesi yaptırılmamıştır.

Şu halde, asıl alacak ve faiz miktarı denetime açık olacak şekilde uzman bir bilirkişiye hesaplattırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu konuda inceleme yapılmadan karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22513, Karar No: 2013/18141, Tarih: 02.07.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/22513 E.  ,  2013/18141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılardan ... vekili Avukat ... ve diğer davalı ... vekilleri Avukat Dr. ... ve Avukat ... ile davacı vekili Avukat ...'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ...’nun vekili olarak, ... 2. Asliye Hukuk mahkemesinin 2011/319 esas sayılı dosyası ile diğer davalı ... Kirişoğlu aleyhine tapu iptal tescil davası açtığını, davanın kabulüne ilişkin verilen hükmün bozulduğunu, davanın tarafları arasında “12.04.2010 tarihinde tasfiye ve sulh protokolü imzalanıp dava konusu taşınmazın diğer davalı ...’ya satıldığını” temyiz aşamasında öğrendiğini, bozma sonrasında davanın yeni malik ...’ya yöneltildiğini, davalı ...’in 13.1.2012 tarihinde bilgisi ve muvafakatı olmadan davadan feragat etmesi üzerine davanın feragat nedeniyle reddine karar verildiğini, Avukatlık Kanununun 165. maddesi gereğince davalıların vekalet ücretinden müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 10.000 TL ücret alacağının, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, 22.6.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle de talep miktarını 1.101.401,80 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı ..., ... 2. Asliye Hukuk mahkemesinin 2011/319 esas sayılı dosyasında, davanın tarafları arasında 12.4.2010 tarihinde protokol düzenlendiğinin, davacı tarafından da bilindiğini, nitekim aynı gün davacı avukat tarafından taşınmaz üzerindeki tedbirin kaldırılması için dilekçe verildiğini, ancak bu aşamadan sonra kötüniyetli olarak sadece vekalet ücreti alabilmek için yargılamanın devam ettirildiğini, taşınmazın satıldığının da mahkemeden gizlendiğini, kaldı ki bozma üzerine davanın HUMK’nun 186. maddesine göre, temellük eden diğer davalı ...’ya yöneltildiğini, bu şekilde davanın yeni

2012/22513- 2013/18141

malike yöneltilmesi suretiyle, kendisi hakkındaki davadan sarfınazar edildiğini, bu aşamadan sonra davalı sıfatından çıkarılmış olması nedeniyle aleyhine bir karar verilmesinin mümkün olmadığını, dolayısıyla dava konusu ücret alacağının da muhatabı olamayacağını savunarak, davalı ... ise, satışa çıkarılmış bir arsayı, tapu kaydına istinaden ve tapuda malik olan kişiden bedelini ödeyerek satın aldığını, davacıya karşı herhangi bir sorumluluğunun olmadığını savunarak, davanın reddini dilemişler, davalı ... ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, Avukatlık Kanununun 165. maddesi gereğince vekalet ücretinden davalıların müteselsilen sorumlu oldukları kabul edilerek, sulh ve tasfiye protokolüne göre, ücrete esas matrahın 7.336.012,00 TL olması nedeniyle, Avukatlık Kanununun 164/4. maddesinde öngörülen %10-%20 arasındaki seçeneklerden, takdiren %20 oranındaki ücrete hak kazanıldığı, ancak talebin %15 oran üzerinden olması nedeniyle davacının toplam 1.100.401,80 TL vekalet ücreti talep edebileceği belirtilerek, davanın kabulüne, 10.000,00 TL'lik miktara 23.02.2012 dava tarihinden, 1.090.401,80 TL'lik miktara ise 22.06.2012 ıslah tarihinden itibaren yasal faiz yürütülerek davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm, davalılar ... ve ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Temyiz talebinde bulunan davalılar yönünden taraflar arasında sözleşme ilişkisi mevcut olmayıp, dava Avukatlık Kanununun 165. maddesinden kaynaklanmaktadır. Anılan maddede, “sulh veya her ne suretle olursa olsun taraflar arasında anlaşma ile sonuçlanan ve takipsiz bırakılan işlerde her iki taraf, avukatlık ücretinin ödenmesi hususunda avukata karşı müteselsilen sorumludurlar.” Hükmü mevcut olup, davacı bu maddeye dayanarak, müvekkili olan davalı ...’e vekaleten açmış olduğu tapu iptal tescil davasının, davanın tarafları arasında sulh protokolü yapılması ve sonrasında da davacı asil ... tarafından davadan feragat edilmesi üzerine, davanın feragat nedeniyle reddine karar verildiğini belirterek, vekalet ücretinin müvekkili ve diğer davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Ücret talebine konu olan ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/319 esas sayılı dava dosyasının incelenmesinde;

Davanın ...’na vekaleten Avukat ... tarafından, 13.11.2008 tarihinde ... aleyhine tapu iptal ve tescil istemiyle açıldığı, talep üzerine taşınmazın tapu kaydına tedbir konulduğu, yargılama devam etmekte iken, davacı vekili olan Av.... tarafından bizzat verilen 13.4.2010 tarihli dilekçe ile taşınmaz üzerindeki tedbirin kaldırılmasının istenildiği, mahkemece de aynı tarihli kararla tedbirin kaldırıldığı, bundan sonra yine davaya devam edilip, 30.12.2010 tarihinde “davanın kabulüne” ilişkin olarak verilen ilk hükmün, davalı ...’nun, “dava konusu taşınmazın yargılama sırasında, protokol yapılmak suretiyle satıldığı, kendisinin Amerika’da yaşadığı, davadan feragat edileceği beyan edilmesine rağmen, feragat edilmeyip vekalet ücreti alabilmek için davaya devam edildiği, taşınmazın satıldığının

2012/22513- 2013/18141

2012/22513- 2013/18141

Mahkemeden gizlendiği” şeklindeki temyiz talebi üzerine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesi tarafından, “taşınmazın yargılama sırasında satılmış olması nedeniyle HUMK’nun 186. maddesine göre davacıya seçimlik hakkı hatırlatılmadan karar verilmiş olması” yönünden kararın 14.6.2011 tarihinde bozulduğu, bozma sonrasında yine Av.... tarafından vekaleten verilen 6.12.2011 tarihli celsedeki beyan ve 9.12.2011 tarihli dilekçe ile, davanın yeni malik ... Tatlıca yöneltildiği, adı geçenin 23.12.2011 tarihli dilekçesini mahkemeye sunduğu, bundan sonra ise davacı asil ... tarafından verilen 13.1.2012 tarihli dilekçe üzerine, davanın aynı tarihte feragat nedeniyle reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosyada mevcut olan ve söz konusu davanın tarafları olan ... ve İbrahim ... arasında düzenlenen 12.4.2010 tarihli “Tasfiye Protokolü”nde, tapu iptal tescil dosyasına konu olan taşınmazın, üzerindeki tedbir kaldırılarak satılıp bedelinin paylaşılması konusunda anlaşmaya varıldığı, davacı avukatın bu protokolden, yapıldığı tarihten itibaren haberdar olduğu, nitekim protokolle aynı tarihte bizzat kendisi tarafından verilmiş olan dilekçe ile, protokole uygun olarak taşınmaz üzerindeki tedbirin kaldırıldığı görülmektedir.

Tapu iptal tescil davasına konu olan taşınmazın yargılama sırasında, üçüncü kişiye satılmış olması nedeniyle, Yargıtay 14. Hukuk dairesinin bozma ilamında da değinildiği gibi, HUMK 186. maddesine göre davacı bu durumda, ya temlik edene olan davasından sarfınazar ederek davasını, dava konusunu temellük edene karşı yönelterek aynı konuyu dava etmeye devam eder. Bu durumda tarafta kanundan doğan bir değişme söz konusu olur. Ya da temlik edene karşı davasını zarar ziyan davasına dönüştürür.

Söz konusu davanın davacısı ... ... vekaleten Av.... tarafından, bozma ilamından sonra verilen dilekçe ile dava, taşınmazı satın alan (temellük eden) ... ...’ya yöneltilmiş olup, temlik eden davalı ... ... hakkındaki davadan sarfınazar edilmiştir. Tapu iptal tescil” istemine ilişkin olan davada, davanın yeni malike yöneltilmiş olması nedeniyle, davalı ... ... aleyhine bir karar verilmesi artık mümkün değildir. O halde, davada taraf olmaktan çıkan, aleyhine bir karar verilmesi imkanı bulunmayan, Avukatlık Kanununun 165. maddesinde değinilen “taraf” sıfatı kalmayan davalı ...’nun, davacı avukata karşı Avukatlık Kanununun 165. maddesi gereğince sorumlu olduğunu kabule olanak bulunmamaktadır. Her ne kadar adı geçen davalı ile davacı ... arasında, kararın bozulmasından önce sulh protokolü yapılmışsa da, dava bu protokole göre sonuçlandırılmadığı gibi, protokol mahkemeye ibraz edilmeyerek davaya devam edilmiş, sonrasında da bizzat davacı avukatın vekaleten yapmış olduğu işlemlerle dava yeni malike yöneltilerek, davalı ... Adnan hakkındaki davadan sarfınazar edilmiştir.

Davalı ... ise, tapu iptal tescil davasına konu olan taşınmazı, tapu malikinden iyiniyetle satın alan üçüncü kişi durumunda iken, bozma ilamı sonrasında HUMK’nun 186. maddesinin

Davalı ... ise, tapu iptal tescil davasına konu olan taşınmazı, tapu malikinden iyiniyetle satın alan üçüncü kişi durumunda iken, bozma ilamı sonrasında HUMK’nun 186. maddesinin

2012/22513- 2013/18141

verdiği seçimlik yetkinin kullanılması üzerinde, dava konusunu temlik alan “yeni malik” sıfatıyla davanın yöneltildiği kişidir. Adı geçen davalı, tasfiye ve sulh protokolünün tarafı olmadığı gibi, esasen protokolün yapıldığı sırada davada “taraf” durumunda da değildir. O halde sulh anlaşmasının tarafı olmayan, tapuda kayıtlı taşınmazı iyiniyetle satın alan ve dava konusunu temlik alması nedeniyle davanın yöneltildiği yeni malik ...’nın da, Avukatlık Kanununun 165. maddesi gereğince davacıya karşı vekalet ücretinden sorumlu olduğunu kabul etmek mümkün değildir.

O halde yukarda açıklanan tüm bu nedenlerle, temyiz eden davalılar ... ve ... yönünden Avukatlık Kanununun 165. maddesinin uygulanması mümkün olmadığından, adı geçen davalılara karşı açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, açıklanan hususlar gözardı edilerek, davanın bu davalılar yönünden de kabulüne karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Yukarda açıklanan nedenlerle, temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalılar ... ve ... yararında BOZULMASINA, 990,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/30017, Karar No: 2020/12633, Tarih: 11.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/30017 E.  ,  2020/12633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Gerekçeli karar başlığı altında suç tarihinin 21.12.2013-22.12.2013 tarihleri arasında belli olmayan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin belirtilmesi yerine 21.12.2013 olarak yazılması,

2-Sanık ...'in hırsızlık suçunu işlediğine ilişkin, diğer sanık ...’nün suçlayıcı beyanları, hükümlülüğüne yeterli, kuşkudan uzak, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden, yüklenen suçtan beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

3-Sanık ...’nün ikametinde, suçun işlendiği tarihten yaklaşık 12 gün sonra, suça konu eşyanın bulunması ve sanığın, suça konu eşyanın, kendi kullanımında bulunmasına ilişkin aşamalardaki çelişkili beyanları karşısında, sanık ...’nün üzerine atılı hırsızlık suçundan mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 11.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.