muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20442, Karar No: 2014/20274, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/20442 E.  ,  2014/20274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle Maviege Temizlik Ltd şirketinin adının karar başlığında yer almamasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11900, Karar No: 2024/6551, Tarih: 01.07.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/11900 E.  ,  2024/6551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/165 E., 2014/304 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanıklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiası ile 103/1-a, 103/2, 103/4, 103/6, 103/3, 43/1, 109/2, 109/3-b, 109/3-f, 109/5, 43/1, 53/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2014 tarihli ve 2013/165 Esas, 2014/304 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanıkların atılı suçlardan, 5271 sayılı Kanun’un 223/1-e maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği

Aldırılan raporlara göre mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna, dosyada somut deliller bulunduğuna, hakkında takipsizlik verilen başka bir hükme dayanılmasının hukuka aykırı olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkinidir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Sanıkların atılı suçları işlediklerine, sanıklar hakkında beraat kararları verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, kararların bozulmasını gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Beden Veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Olayın intikal şekli ve süresi, doğrulanmayan rapor içerikleri, sanıkların aşamalardaki savunması, mağdurun aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdur vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Sanıkların savunmaları, mağdur beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların mağduru araç ile baraj kenarına götürdükleri anlaşıldığından mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Beden Veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2014 tarihli ve 2013/165 Esas, 2014/304 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdur vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2014 tarihli ve 2013/165 Esas, 2014/304 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdur vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/21848, Karar No: 2019/8364, Tarih: 14.05.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/21848 E.  ,  2019/8364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Gümrük kaçıkçılığı suçlarında korunan hukuki yarar; Devletin egemenlik hakkının bir kısmı olarak ortaya çıkan kendi milli sınırları dahilindeki her türlü eşya giriş ve çıkışını kontrol etme ve düzenleme yetkisidir. Anılan fiiller ile devletin söz edilen egemenlik hakkının ihlali ile birlite devletin vergilendirme hakkı ve mali yararlarını da ihlal ettiği kuşkusuzdur. Verginin ise devletin kamu hizmetlerini finanse etmek için toplumu oluşturan kişilerden zorunlu olarak alınan ekonomik değerler olduğu nazara alındığında gümrük kaçakçılığı suçlarının vergi kaybına sebep olması, kamu hizmetlerinin finansmanında güçlükler doğuracağı muhakkaktır. Bu itibarla, gümrük kaçakçılığı suçlarının mağdurunun da devletin yürüttüğü kamu hizmetlerinden yararlanan bireylerden oluşan toplum olduğu cihetle;

UYAP ortamında yapılan araştırmada, sanık hakkında 04/06/2013 tarihinde işlediği aynı suç nedeni ile açılan kamu davaı üzerine, Muradiye Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 2013/257 E ve 2014/241 K. sayılı hükmün dairemizce incelenerek 14/05/2019 tarihinde bozulmasın karar verilmiş olması karşısında,

Anılan dava ile iş bu dava birleştirilerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp, hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek sureti ile, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı, aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

2-Dava konusu kaçak eşyanın TCK'nin 54/4. Maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken TCK'nin 54/1. maddesi gereğince müsederesine karar verilmesi,

3-Ruhsat sahibi Sinan Keser'in dinlenilerek araçın iyi niyetli üçüncü kiyiye ait olup almadığı tespit edilmeden, eksik inceleme ile araçın müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13128, Karar No: 2012/43423, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/13128 E.  ,  2012/43423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 10.10.2004’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11307, Karar No: 2015/30, Tarih: 05.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11307 E.  ,  2015/30 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BATMAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/02/2014

NUMARASI : 2013/611-2014/96

Uyuşmazlık, özel Yasa ve buna ilişkin olarak çıkartılan yönetmelik uyarınca "Özürlü Evde Bakım Hizmeti" ödemelerinin; iş akdi ile çalışmayan kamu görevlileri ile ödeme yapılan kişilerden tazmini istemine ilişkin olup, hüküm davacı ile kamu görevlileri tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay Büyük Genel Kurulu 24.01.2014 tarihli ve 1 sayılı kararı ile kabul edilen İşbölümü Rehberinin Ortak Hükümler başlıklı 9.maddesi uyarınca, uyuşmazlığı doğuran asıl hukuki ilişki özel Yasadan kaynaklanmakta olup, ayrıca temyiz edenlerin sıfatı da gözetildiğinde uyuşmazlığı inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesine aittir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 05.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7739, Karar No: 2015/9281, Tarih: 16.11.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/7739 E.  ,  2015/9281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde bilinmeyen zaman dilimi içinde, müştekiye ait evin dış kapı kilidini kırarak evden hırsızlık yaptığı, sanığın lehine olan ve eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın, türü ve süresine göre, aynı Yasa'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin, mahkumiyet kararının verildiği 13.12.2006 tarihten incelemenin yapıldığı tarihe kadar zamanaşımını kesen herhangi bir işlem yapılmadan bu sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3220, Karar No: 2021/2985, Tarih: 28.04.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/3220 E.  ,  2021/2985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmak, Kamu malına zarar

verme, Görevi yaptırmamak için direnme, Tehlikeli

maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el

değiştirme, Terör örgütü propagandası yapmak, 2911

sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 1)Suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 314/2, TCK'nın

31/3, 62, 51, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyetine ve

cezanın ertelenmesine dair karar,

2)15.02.2010 tarihli eylemi nedeniyle;

A-Suça sürüklenen çocuğun kamu malına zarar

yakarak zarar verme suçu yönünden CMK'nın 223/2-e

maddesi uyarınca beraatine dair karar,

B-Suça sürüklenen çocuğun patlayıcı madde

bulundurma suçu yönünden CMK'nın 223/2-e maddesi

uyarınca beraatine dair karar,

C-Suça sürüklenen çocuğun görevli memura direnme

suçu yönünden CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca

beraatine dair karar,

D-Suça sürüklenen çocuğun patlayıcı madde

bulundurma suçu yönünden CMK'nın 223/2-e maddesi

uyarınca beraatine dair karar,

E-Suça sürüklenen çocuğun görevli memura direnme

suçu yönünden CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca

beraatine dair karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükme esas alınan Van Cumhuriyet Başsavcılığının 2009/1413 soruşturma sayılı dosyası kapsamında verilen iletişimin tespiti, dinlenmesi, kayda alınması ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin Cumhuriyet savcılığınca yapılan talepler ile mahkeme kararlarının, var ise söz konusu tedbiri tedbiri uzatma kararlarının, telefon görüşmelerine ilişkin kayıtların ve iletişimin tespiti tutanaklarının dosyada mevcut olmadığının, aynı soruşturma numaralı dosya kapsamında Cumhuriyet savcılığınca yapılan ikamet arama talebinin, ikamet arama, el koyma, el konulan bilişim ve iletişim araçları ile dökümanlar üzerinde inceleme yapılmasına dair mahkeme kararının, kolluk fezlekesinin, mevcutlu tahkikat evrakının, ihbar tutanağının, olay yeri inceleme raporunun, olay, yakalama, gözaltına alma tutanaklarının, Yüksekova Cumhuriyet Başsavcılığının 2009/1605 soruşturma numaralı dosyası kapsamında şüpheli sıfatıyla beyanları alınan tanık Cihat Kaçan'ın beyanını içerir ifade tutanağının ise onaysız fotokopiden ibaret olduğunun ve söz konusu tutanak ve belgelerden bazılarında eksik sayfaların bulunduğunun anlaşılması karşısında, anılan evrakların Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde aslı veya onaylı örneklerinin dosyaya konularak iadesi için, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Yüksekova Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21800, Karar No: 2015/34719, Tarih: 08.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/21800 E.  ,  2015/34719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HAYRABOLU ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/05/2014

NUMARASI : 2012/72-2014/123

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde hizmetli ve odacı olarak çalıştığını, haftanın 6 günü sabah 07:00 ile 21:00 saatleri arasında çalışmasını sürdürdüğünü, ayda 2-3 Pazar da çalışmasına devam ettiğini, ancak fazla mesai ve hafta tatili alacaklarının ödenmediğini, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile hafta tatili, fazla çalışma, genel tatil, yıllık izin ve ödenmeyen ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının depoya mal geldiğinde çağırıldığı, 1-2 saat temizlik ve hamaliye işlerini yaptırdığı kişilerden birisi olduğunu, davacının çalışmayı kendi isteği ile bıraktığını, savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna ve özellikle onanarak kesinleşen hizmet tespiti davasının sonucuna dayanılarak, davalının cevap dilekçesi ile yaptığı zamanaşımı dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı, kıdem tazminatına fesihten faiz işletilmesi gerektiğinden ve yıllık izin alacağından takdiri indirim yapılamayacağından, ayrıca zamanaşımı açısından, davalı ise davacının sürekli işçileri olmadığı ve kurumun harçtan muaf olduğu gerekçesi ile temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, özellikle davanın belirsiz alacak davası olması nedeniyle, davalının cevap dilekçesi ile yaptığı zamanaşımı dikkate alınarak, ancak talep artırımı sonucu arttırılan miktarın zamanaşımına uğramayacağından, mahkemenin ıslaha karşı zamanaşımı itirazını dikkate almamasında isabetsizlik bulunmamasına göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Kıdem tazminatına faizin hangi tarihten işletileceği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

2- Kıdem tazminatına faizin hangi tarihten işletileceği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 120 nci maddesi yollamasıyla, halen yürürlükte bulunan 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin onbirinci fıkrası hükmüne göre, kıdem tazminatının gününde ödenmemesi durumunda mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir. Faiz başlangıcı fesih tarihi olmalıdır. İş sözleşmesinin ölüm ya da diğer nedenlerle son bulması faiz başlangıcını değiştirmez. Ancak, yaşlılık, malullük aylığı ya da toptan ödeme almak için işyerinden ayrılma halinde, işçinin bağlı bulunduğu kurum ya da sandığa başvurduğunu ve yaşlılık aylığı bağlandığını belgelemesi şarttır. Bu halde faiz başlangıcı da anılan belgenin işverene verildiği tarihtir.

Yaşlılık aylığı bağlandığına ilişkin belge işverene bildirilmemişse, işverence kıdem tazminatı olarak ilk taksitin ödendiği tarih bakiye kıdem tazminatı için faiz başlangıcı sayılmalıdır. Böyle bir taksit ödemesi de olmadığı durumlarda faiz başlangıcı, davanın açıldığı ya da icra takibinin yapıldığı tarihtir.

İşe iade davası sonrasında işçinin süresi içinde başvurusuna rağmen işverence işe başlatılmadığı tarih fesih tarihi olmakla, kıdem tazminatı bakımından faiz başlangıcı da, işçinin işe alınmayacağının açıklandığı tarih ya da bir aylık işe başlatma süresinin sonudur.

Kıdem tazminatı ödenmekle feri hak olan faiz hakkı da son bulur. Ancak kıdem tazminatının kısmen ödenmiş olması durumunda son taksit ödeninceye kadar faiz hakkı saklı tutulabilir. Davanın açılması da ihtirazi kayıt anlamındadır.

Kıdem tazminatına uygulanması gereken faizi düzenleyen ilgili hükümde özel banka ile kamu bankası ayrımı yapılmamıştır. Yasada, “uygulanan en yüksek faiz” sözcüklerine yer verilmiş olmakla sözü edilen faiz oranının uygulanıp uygulanmadığı tespit olunmalıdır. Bankaların belli dönemlerde T. C. Merkez Bankasına uygulayabileceklerini bildirdikleri faiz oranı filen uygulanmış olmadıkça ücret dikkate alınmaz.

Bankaların uyguladıkları faiz oranları bir ya da birkaç aylık veya bir yıllık vadelerle belirlenmektedir. Bunlardan en uzun vade bir yıl olup, en yüksek faiz oranı da bir yıllık mevduata uygulanmaktadır. Bu durumda kıdem tazminatı için uygulanması gereken faiz, ödeme gününün kararlaştırıldığı ya da temerrüdün gerçekleştiği zamanda bankalarca bir yıllık mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı olmalıdır. Aynı miktar için ikinci yılın başlangıcındaki en yüksek banka mevduat faizinin belirlenerek uygulanması, gecikme daha da uzunsa takip eden yıllar için de aynı yönteme başvurulması gerekir. Yıl içinde artan ve eksilen faiz oranları dikkate alınmaz. Yıllar itibarıyla faiz oranları değişebileceğinden kararda faiz oranının gösterilmemesi gerekir.

Dava dilekçesinde belli bir faiz oranı ya da başka bir faiz türü gösterilmişse, istekle bağlılık kuralından hareket edilerek bu faiz oranını aşmayacak şekilde faize karar verilmelidir.

Dava dilekçesinde belli bir faiz oranı ya da başka bir faiz türü gösterilmişse, istekle bağlılık kuralından hareket edilerek bu faiz oranını aşmayacak şekilde faize karar verilmelidir.

Kıdem tazminatının taksitler halinde ödenmesini kabul eden işçi, bu konuda iradesinin fesada uğratıldığını ileri sürüp kanıtlamadığı sürece faiz hakkından vazgeçmiş sayılır. Taksitlerin zamanında ödenmesi durumunda ayrıca faize hak kazanılamaz. Bu konuda daha sonraki taksitlerin ödemesi sırasında ihtirazı kayıt ileri sürülmesinin sonuca bir etkisi yoktur. Ancak, taksitlerden bir ya da bazılarının gününde ödenmemesi durumunda hak kazanılan kıdem tazminatının tamamı için faize karar verilmelidir. İşçinin taksitli ödemeyi öngören ödeme planını kabulü, ancak taksitlerin gününde ödenmesi halinde işveren yararına sonuç doğurur. Taksitler gününde ödenmediğinde işçinin taksitli ödeme anlaşmasıyla bağlı olduğunda söz edilemez. İşçi, işverence anlaşmaya uyulacağı varsayımı ile taksitli ödemeyi kabul etmiş sayılmalıdır. İş hukukunda işçi yararına yorum ilkesi de bunu gerektirir. Bu itibarla, kıdem tazminatının taksitler halinde ödenmesini öngören anlaşmanın işverence ihlali halinde işçi, kıdem tazminatının tamamı için fesih tarihinden itibaren faize hak kazanır. Daha önce yapılan ödemeler de Borçlar Kanununun 84 üncü maddesi uyarınca öncelikle faize ve masraflara sayılmalıdır.

Kıdem tazminatı faizi gecikme faizi niteliğinde olduğundan, faize faiz yürütülmesi mümkün olmaz. Dairemiz kararları bu yönde kökleşmiştir. Faiz alacağı başlı başına icra takibi ya da davaya konu olmuş olsa dahi, faiz niteliğini kaybetmediğinden ayrıca faize hak kazanılamaz.

Somut uyuşmazlıkta, davacı kıdem tazminatı talep etmiş, mahkemece kıdem tazminatına fesih ve ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmiştir. Kıdem tazminatının tamamına temerrüt nedeniyle fesih tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz işletilmelidir.

3-Yıllık izin kullandırıldığını işveren ispatlamak durumundadır.Ücretli yıllık izin hakkı kaynağını Anayasadan alan dinlenme hakkıdır. Yıllık izin alacağından takdiri indirim yapılması da hatalıdır.

4-Davalının 1581 sayılı yasanın 19//B-a maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı aleyhine harca hükmedilmesi de isabetsizdir.

5-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.