muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13484, Karar No: 2012/11786, Tarih: 01.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/13484 E.  ,  2012/11786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada ....Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vasinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 411. maddesine göre " vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir." Aynı yasanın 19. maddesinde de " Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir" hükmüne yer verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahekmesince kısıtlının yerleşim yerinin ... olduğu gerekçesiyle yetkiszlik kararı verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesi ise vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verildiğine dair bir karar verilmediği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.7.2011 gün ve 2011/708-740 sayılı kararı ile kısıtlanmış ve kendisine kızı ... vasi olarak atanmıştır.

Vesayet kararı verilmekle kısıtlının yerleşim yeri artık karar veren vesayet makamının bulunduğu yer olur.(TMK.nun 21/2 ) vesayet makanının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. (TMK.nun 412/1) kısıtlının yerleşim yerinin değiştirildiğine ilişkin vesayet makamının herhangi bir kararı bulunmamaktadır. Böyle bir izin/ karar alınmaksızın kısıtlının vesayet makamının bağlı bulunduğu yer dışına gitmiş olması veya başka bir yerde oturuyor olması o yeri yetkili kılmaz. Bu durumda uyuşmazlığın vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2 maddesi göndermesiyle HUMK.nun 25 ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 1.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11610, Karar No: 2019/171, Tarih: 16.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/11610 E.  ,  2019/171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

...)Çekişmeli taşınmaza komşu fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen Recep Uysal zeytinliği olarak belirtilen taşınmazın kadastro tespit tutanaklarının, var ise dayanak belgelerinin, itirazsız veya hükmen kesinleşmiş ise kadastro veya hükmen oluşan tapu kayıtlarının, davalı ise dava dosyalarının istenmesi,

2)Mahkemece en eski tarihli memleket haritaları ile hava fotoğraflarının ve dava tarihinden geriye doğru 15-20 yıl öncesine ait memleket haritaları ile hava fotoğraflarının getirtilmesi, sonrasında dava dosyası hükme esas raporları sunan fen ve ... bilirkişilerine verilerek, bu hava fotoğrafları ile memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine .../5000 ölçekte bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, dağılım oranı, hakim ağaç türü, kullanım şekli ve niteliğinin detaylı olarak incelendiği müşterek imzalı, krokili ek rapor alınması,

3)Dava konusu bilirkişi raporunda (B) ve (C) harfleriyle belirtilen bölümlerin imar sınırları içinde olup olmadığının, imar planı içine alınmışsa hangi tarihte alındığının ilgili Belediye İmar Müdürlüğünden sorulması, alınacak bütün cevabi yazıların dosya içerisine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/.... maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın YEREL MAHKEMEYE GERİ ÇEVRİLMESİNE 16/01/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6370, Karar No: 2012/13497, Tarih: 21.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/6370 E.  ,  2012/13497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : İPTAL TESCİL TENKİS

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar ve müdahil davacı, miras bırakanları ...'nun, 1973 tarih, 13 ve 1974 tarih, 77 sıra nolu tapu kaydı ile maliki bulunduğu taşınmazlarını, kadastro öncesinde satış yoluyla oğlu olan davalılara temlik ettiğini, 1998 tarihli kadastro çalışmaları sırasında da 2524, 2525, 2526, 2527, 2528 ve 2529 sayılı parsellere revizyon görerek davalılar adına tespit ve tescil edildiğini, miras bırakanları tarafından yapılan temlikin terekeden mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payları oranında tapuların iptali ile adlarına tesciline olmadığı taktirde tenkise karar verilmesini istemişler, yargılama sırasında 2527 parselin imar uygulaması sonucunda ifrazından oluşan 48 adet parselin çoğunun üçüncü kişilere temlik edilmesi karşısında anılan taşınmaz bakımından tapu iptal ve tescil isteklerini tazminata dönüştürmüşlerdir.

Davalılar; davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece; çekişmeye konu 2524, 2525 ve 2526 parsel sayılı taşınmazlar bakımından feragat beyanı nedeniyle davanın reddinde isabetsizlik olmadığı, diğer 2527, 2528 ve 2529 parsel sayılı taşınmazlar bakımından ise mirasbırakan Halil tarafından yapılan temlikin terekeden mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunun sabıt olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi gereğine” değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda 2524, 2525 ve 2526 parsel sayılı taşınmazlar bakımından feragat beyanı nedeniyle davanın reddine, diğer parseller bakımından temlikin muvazaalı olduğu kabul edilerek davacılar ve müdahil davacının miras payları oranında tapu kaydının iptali ile adlarına tesciline karar verilmiştir.

Hüküm müdahil tarafından 15 günlük yasal süre geçtikten sonra temyiz edilmiş, bu istek yerel mahkemece reddedilmiş,bu defa temyiz isteğinin reddine ilişkin ek karar temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; müdahil tarafından temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21474, Karar No: 2013/14087, Tarih: 16.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/21474 E.  ,  2013/14087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gölhisar Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :29.05.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yetkisizlik kararı veren mahkeme bu kararında dava dosyasının yetkili mahkemeye gönderilmesine karar vermekle yetinir. Dava dosyasını kendiliğinden yetkili mahkemeye gönderemez. Dava dosyasının yetkili mahkemeye gönderilmesi ve davaya yetkili mahkemede devam edilebilmesi için yetkisizlik kararının kesinleşmesinden itibaren 10 gün içinde davacının yeniden dilekçe vermesi veya yeniden tebligat yaptırması gerekir (HUMK.md.193). Bu süre hak düşürücü nitelikte olup mahkemece res'en gözetilir.

Pınarbaşı Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 16.12.2010 tarihli yetkisizlik kararı 01.04.2011 tarihinde kesinleşmiş olup, yetkili Gölhisar Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesine gönderme talebi ise 10 günlük süre geçtikten sonra 22.04.2011 tarihli dilekçe ile istenmiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.05.2013 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2012/18352, Karar No: 2013/6245, Tarih: 25.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/18352 E.  ,  2013/6245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirkette 20.10.2006 tarihinden iş sözleşmesinin feshedildiği 09.02.2009 tarihine kadar sorumlu sıfatı ile çalıştığını işten haksız bir şekilde çıkarılarak ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işlerin maliyeti karşılamamasından dolayı bu şubenin devredilmesi işlemlerine çeşitli mazeretler sunarak fiilen katılmadığını, sorumluluğunda bulunan şirket kasasında usulsüzlük ve belgelerde sahtecilik davranışları yanında şirketin güvenini de kötüye kullandığını ve davacı hakkında kamu davası açıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı şirkette 05.05.2007-09.02.2010 tarihleri arasında müşteri hizmetleri görevlisi ve müdür yardımcısı olarak çalıştığı, Tuzla 1. Asliye Ceza Mahkemesinde davacı aleyhine, hizmet sebebi ile güveni kötüye kullanma suçundan dava açıldığı, ayrıca sahtecilik suçundan Tuzla C. Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu, hesap bilirkişisinin raporunda kasa açığının şirket ortakları tarafından ödenmek sureti ile kapatıldığının tespit edilemediği, davacı adına tahakkuk ettirilmiş bir alacağa rastlanmadığı, cari hesaplarda da bir kayda rastlanmadığının bildirildiği, davacının bölge müdürlüğüne konu ile ilgili bilgi veren kimselerden olduğunun bildirilmesi sebebi ile davacının kötüniyetli olduğunun subuta erdirilemediği, fesih şekline göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, feshe konu olay sebebi ile davacı hakkında Cumhuriyet başsavcılığına şikayette bulunulduğu, 2010/1796 soruşturma numarası ile soruşturma yapılıp, Tuzla 1. Asliye Ceza Mahkemesinde 2010/356 esas sayılı dosyasında hizmet sebebi ile güveni kötüye kullanmak suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı ayrıca sahtecilik suçu iddiası ile Tuzla Cumhuriyet Başsavcılığınca 2012/1743 sayılı soruşturma yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu yönler dikkate alınarak sözkonusu ceza davasının ve ceza soruşturmasının sonucu beklenilmeli, kesinleşmiş ise dosyaları celbedilmeli ve ceza davası sonucuna göre feshin haklı veya geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı tartışılmalı, sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme sonucu yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7208, Karar No: 2020/1584, Tarih: 04.03.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/7208 E.  ,  2020/1584 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ...3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Zehirli madde imal ve ticareti yapmak

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 193/1. maddesi uyarınca uygulama yapılırken bu hükme yollama yapan 6197 sayılı Kanunun 43/1. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Zehirli madde imal ve ticareti suçundan doğrudan zarar görmeyen Sağlık Bakanlığının bu suçlarla ilgili davalara katılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden sanık aleyhine, Sağlık Bakanlığının lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1- Hükmün 1. fıkrasında yer alan “eylemine uyan” ibaresinden sonra gelmek üzere “6197 sayılı Kanunun 43/1. maddesi delaleti ile” ibaresinin eklenmesi,

2- Hükmün katılan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin bölümünün hükümden çıkarılması,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16695, Karar No: 2014/19906, Tarih: 17.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/16695 E.  ,  2014/19906 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Soma 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi :08.01.2013

No :2008/645-2013/6

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ve davalılardan F.. P.. tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalılardan 07.05.2003 tarihinde, S.. A..'nin rödovans sözleşmesiyle T.. Turizm Madencilik Yatırım AŞ'ne verdiği belirtilen yeraltı kömür işletmesinde, taşeron Y.. M.. K.. Nak San Tic Ltd Şti işçisinin davalı F.. P..'nin yaptığı ateşleme sonucu sürekli iş göremezliğe uğradığı, hükme esas kusur raporunda; asıl işveren T.. Turizm Madencilik Yatırım AŞ'nin % 25, taşeron Y.. M.. K.. Nak San Tic Ltd Şti'nin % 25, F.. P..'nin % 25, sigortalının % 25 kusurlu bulunduğunun, S.. A..'ne ise ruhsat sahibi olduğundan kusur atfedilemeyeceğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. ve 39. maddelerinde yeni düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemelerin anılan Kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26 ve 87. maddeleridir. Bu yasal düzenleme çerçevesinde, tarafların sorumluluğu belirlenirken, öncelikle, davalılar arasındaki hukuki ilişkinin açıklanması gerekmektedir.

Bilindiği üzere madenler, Anayasanın 168. maddesi ve 3213 sayılı Maden Kanununun 4. maddesi gereği devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, arama ve işletme hakkının gerçek ve tüzel kişilere devri ancak Kanunun öngördüğü şartlarda mümkündür.

Madenler üzerindeki hakların bölünmezliğini, devir ve intikalini düzenleyen anılan Yasanın 5. maddesinde, madenler üzerindeki hakların hiç birisinin hisselere bölünemeyeceği ve her bir hakkın bir bütün halinde muameleye tabi tutulacağı hüküm altına alınmıştır. Anılan Yasal düzenleme çerçevesinde, ruhsat sahibi tarafından maden sahası üzerinde, ruhsatın verdiği yetkilerin tamamının yada bir bölümünün sözleşme ile 3. kişilere devri mümkün değildir. Ancak, uygulamada, ruhsat sahipleri özel hukuk alanına giren kimi sözleşmelerle ve belirli bir bedel karşılığında maden çıkarma ve satış haklarını özel kişilere bırakmaktadırlar. Rödovans olarak adlandırılan bu yöntemle ruhsat sahipleri, taşeron olarak üretim yapan üçüncü kişilere süreli sözleşmeler ile maden çıkarma ve satış haklarını kiralamaktadırlar.

Günümüz literatüründe rödovans, “maden ruhsat alanlarının, hukuki hak ve sorumlulukları kendisinde kalması koşuluyla hak sahibi tarafından sözleşme ile özel veya tüzel bir kişiye, bir süre tahsis edilmesi durumunda, maden ocağının işletilmesini üstlenen özel veya tüzel kişinin, esas ruhsat sahibine, ürettiği her bir ton maden için ödemeyi taahhüt ettiği meblağ” olarak tanımlanmaktadır.

Rödovans sözleşmesine Maden Kanununda özel bir düzenleme olmadığı için Borçlar Kanununun 270 ve devamı maddelerinde düzenlenen "hasılat kirasına" ait hükümler uygulanır. Türk Borçlar Hukukunda sözleşmelerde şekil serbestisi geçerlidir. Yasada özel olarak bir şekle bağlanmayan sözleşmeleri taraflar istedikleri şekilde yapabilirler. Rödovans sözleşmesi maden ruhsatının devri anlamına gelmediğinden, devir sözleşmesinin Maden İşleri Genel Müdürlüğünde yetkili memur huzurunda yapılması zorunluluğu yoktur.

1990 yılında Maden Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 32. maddesinin son fıkrası değiştirilerek, üçüncü kişi ve kuruluşların ruhsat sahipleri ile yapmış oldukları rödovans, kira, taşeron vb. sözleşmelere dayanılarak ruhsat sahasında faaliyette bulunabilmesi Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığının iznine bağlanmıştır. Ruhsat sahiplerinin, sözleşmeleri bir ay içinde Maden Dairesi’ne bildirerek uygun görüş alması şartı getirilmiştir. Ancak 03.02.2005 tarihinde yayımlanan Maden Kanunu Uygulama Yönetmeliğinin geçici 2. maddesindeki “Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden sonra, ruhsat sahiplerinin Kanun kapsamındaki faaliyetleri ile ilişkili olarak üçüncü kişi ya da kuruluşlarla yaptığı sözleşmelerin Genel Müdürlüğe bildirilmesine ve görüş alınmasına gerek yoktur. Ancak ruhsat sahasındaki tüm faaliyetlerden Genel Müdürlüğe karşı ruhsat sahibi sorumludur.” hükmü gereği bildirim yükümlülüğü kaldırılmıştır. Anılan yönetmelik, 06.11.2010 tarihinde yayımlanan Madencilik Faaliyetleri Uygulama Yönetmeliğinin 168. maddesi ile yürürlükten kaldırılarak, Rödövans sözleşmeleri ile ilgili olarak geçici 1. maddesinde aynı düzenlemeye yer verilmiştir.

Rödovansçının sorumluluğu konusunda 24.06.2010 tarih 27621 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 5995 sayılı Kanunun 17. maddesi ile Maden Kanununa eklenen Ek 7. maddesi ile yeni düzenleme yapılmıştır. Anılan madde de; maden ruhsat sahiplerinin, ruhsat sahalarının bir kısmında veya tamamında üçüncü kişilerle yapmış oldukları rödovans sözleşmelerinde, bu alanlarda yapılacak madencilik faaliyetlerinden doğacak İş Kanunu, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili idari, mali ve hukuki sorumluluklarının rödovansçıya ait olacağı, ancak bu durumun ruhsat sahibinin Maden Kanunundan doğan sorumluluklarını ortadan kaldırmayacağı belirtilmiştir,

Uyuşmazlığın çözümü hususunda ayrıca üçüncü kişinin aracılığının düzenlendiği 506 sayılı Kanunun 87. maddesi hükmüne değinmek gerekecektir. Anılan maddeye göre; sigortalılar üçüncü bir kişinin aracılığı ile girmiş ve bununla sözleşme yapmış olsalar bile, bu kanunun işverene yüklediği ödevlerden dolayı, aracı olan üçüncü kişi ile birlikte asıl işveren de sorumludur. Aracı, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir.

Asıl işveren taşeron ilişkisinin varlığı için öncelikle işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverenin işverenlik sıfatına devredilen iş dolayısıyla sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Aracı sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise asıl işverenden istenilen işin, asıl iş ya da işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Mahkemece; yukarıda açıklanan bu hukuki düzenlemeler gözetilerek, davalılar arasındaki sözleşmenin yapılış tarihi itibariyle usulüne uygun olup olmadığı irdelenerek, Maden Kanunu Ek 7. maddesinin somut olayda uygulama yerinin bulunup bulunmadığı değerlendirilerek, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin niteliği, bir başka ifade ile, asıl işveren-taşeron ilişkisi olup olmadığı saptanarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

O halde, davacı ile davalılardan F.. P..'nin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan F.. P..'ye iadesine, 17.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36141, Karar No: 2016/595, Tarih: 18.01.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/36141 E.  ,  2016/595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2014/20438

MAHKEMESİ : Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2012/1236 (E) ve 2013/776 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre olay gecesi sanıkların sokak üzerinde park halindeki motosikleti çalıştırıp götürdükleri sırada hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ve temyize gelmeyen sanık Ç.. A..'ın kendilerini takip eden tanık D.. A..'ya bıçak çektiğinin iddia edilmesi karşısında, eylemin yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden kovuşturmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Müştekinin alınan beyanında "kaçan kişiyi görmediğini", tanık D.. A..'nın da "kaçan şahsın eşgalini bilmediğini, görse de tanımayacağını" beyan etmeleri ve sanığın suçu kabul etmemesi karşısında, sanık Mevlüt'ün atılı suçu işlediğine dair somut delillerin nelerden ibaret olduğu gösterilip tartışılmadan, diğer sanık Ç.. A..'ın beyanına dayanılarak hüküm verilmesi,

2-Herhangi sabit bir noktaya bağlanmaksızın sokak üzerinde park edilmiş motosikleti çalma eylemenin TCK'nın 142/1-e. maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 141/1. maddesi gereğince hüküm kurulması

3-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. Ş..'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi hükmünün gözetilmesine, 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.