muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18423, Karar No: 2020/4403, Tarih: 06.07.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/18423 E.  ,  2020/4403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

1-Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ..., ..., ..., ... ve mirasçı ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak Tebligat Kanununun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi,

2-Davalılardan ...’nun vasisi bulunduğu duruşma tutanağına geçirilmiş olmasına rağmen gerekçeli kararın kısıtlının kendisine tebliğ edildiği anlaşıldığından ilgilinin vasilik kararı getirtilerek tespit edilen vasisine 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi,

3-Davalılardan ...’nın vekili olduğu halde gerekçeli karar asilin kendisine tebliğ edildiğinden , vekiline 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi,

4- Dava konusu taşınmazlardan 121 ada 1 parsel sayılı taşınmazda hissedar olarak görülen ... ile ölü paydaş olan Kazım Kubatoğlu’nun aynı kişi olup olmadıklarının araştırılması ve sonucunun bildirilmesi, daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 06.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3107, Karar No: 2021/12234, Tarih: 27.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3107 E.  ,  2021/12234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmazın kesinleşen kadastro çalışmaları esnasında orman olarak tespit edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, taşınmazın kesinleşen kadastro çalışmaları esnasında orman olarak tespit edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın reddine ilişkin hüküm kurulmuş; kararın davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; uyulan bozma kararı gereğince işlem yapıldığı gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz istemleri reddedilerek 20. Hukuk Dairesinin 08.12.2016 tarih ve 2015/16681 Esas ve 2016/11818 K sayılı ilamı ile hüküm onanmış, davacılar vekilince yapılan karar düzeltme başvurusu da aynı dairenin 2017/5160 Esas ve 2017/2121 Karar sayılı ilamı ile reddedilmiştir.

Davacı vekilince yapılan bireysel başvuru üzerine; Anayasa Mahkemesince; 18.11.2009 tarihinde etkili hale gelen hukuk yoluna ilişkin makul bir süre içinde dava açıldığı halde, davanın zamanaşımından dolayı reddedilmesinden dolayı mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiği sonucuna varılarak başvurunun; başvurucu ... yönünden düşmesine, ... vd. yönünden ise mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın kabul edilebilir olduğuna ve kararın bir örneğinin mahkemeye erişim hakkının ihlali sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere Beykoz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, yeniden yapılan yargılama sonrasında davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ise, ilk derece mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, HMK’nın 373/4. fıkrasında “Yargıtay’ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir“ hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, madde 341/1. kapsamında ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

Yukarıda belirtilen nedenlerde ilk derece mahkemesince verilen karar, temyiz kanun yoluna tabi olmayıp istinaf kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE, 27/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33308, Karar No: 2014/29889, Tarih: 11.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/33308 E.  ,  2014/29889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan, sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanıklar ..., ... ve ...'in üzerlerine atılı olan suçları işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin, inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de,

2- İş yerinin özelliği ve suçun işlendiği zaman gözönüne alınarak atılı olan iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., sanık ... Müdafii temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 11/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/23547, Karar No: 2012/9166, Tarih: 22.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/23547 E.  ,  2012/9166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 14. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

21.12.2007 tarihinde kabul edilerek 6 Mart 2007 tarihli resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5582 Sayılı Konut Finansman Sistemine İlişkin Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 32. maddesinin "h" bendinde; "2499 Sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 38/A maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan konut finansmanından kaynaklanan alacaklar ile Toplu Konut İdaresi Başkanlığı'nın  rehinle temin edilmiş alacaklarının takibinde, bu bentte belirtilen tahsil harçları dörtte biri oranında uygulanır." hükmüne yer verilmiştir. 2499 Sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 38/A maddesinde ise; "Konut Finansmanı, konut edinmeleri amacıyla tüketicilere kredi kullandırılması, konutların  finansal kiralama yoluyla tüketicilere kiralanması, sahip oldukları konutların teminatı altında tüketicilere kredi kullandırılmasıdır." hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, her ne kadar hesap kat ihtarında tüketici kredisinden bahsedilmiş ise de, alacaklı bankanın tüketici kredisi türü olan konut kredisi sözleşmesi kapsamında kullanılan kredinin teminatını teşkil eden ipoteğe dayalı olarak takip başlattığı görülmektedir. Diğer bir anlatımla icra takibinin konusu, 2499 Sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 38/A maddesi kapsamına giren konut kredisi sözleşmesinden kaynaklanan alacaktır. Bu durumda alacaklı banka vekilinin, konut kredisinden kaynaklanan bu takipte yapılan satış işlemi nedeniyle, tahsil harcının 1/4 oranında uygulanması gerektiği yönündeki talebi, yukarıda belirtilen yasa maddelerine uygundur.

O halde, mahkemece, alacaklı vekilinin tahsil harcının ¼ oranında alınması gerektiği  yönündeki şikayetinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile şikayetin tümden reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1172, Karar No: 2024/2327, Tarih: 20.03.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/1172 E.  ,  2024/2327 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1323 E., 2023/1418 K.

DAVA TARİHİ : ...

HÜKÜM/KARAR : Kabul / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/702 E., 2022/360 K.

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine temsilcisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun ek 6 ncı maddesinde; "Kadastro mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarih ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir.'' hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda; ... içi mevkiinde bulunan 12.08.2021 tarihli fen raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 3662,68 m² yüz ölçümlü taşınmazın davacı adına tesciline karar verildiği, karara karşı davalı tarafça istinaf başvurusunda bulunulması üzerine istinaf başvurusunun reddine karar verildiği görülmektedir.

Temyize konu olan ve fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 3662,68 m²'lik taşınmazın değerinin bilirkişi raporunda 30.217,11 TL olarak tespit edildiği, dava konusu taşınmaza ilişkin kadastro tutanağı düzenlenmediği nazara alındığında temyize esas kararın Kadastro Kanunu'nun ek 6 ncı maddesi kapsamında kalmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre, kabul edilen temyize konu toplam 30.217,11 TL Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf olduğundan, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5191, Karar No: 2007/10478, Tarih: 23.11.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/5191 E.  ,  2007/10478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... Özel ... hastanesinin sahibi olan davacının, hastanede yatan hasta ve çalışan personelin yemek ihtiyacını davalı şirketten satın aldığını, davalının hastaneye verdiği yemeklerin temizliği, lezzeti, servis, miktarı ve hazırlanışı,elemanlarının bakım ve gözetimi konusunda üzerine düşen özen ve ihtimamı gösterme sorumluluğunu yerine getirmediğini, bu nedenle ticari itibarlarının zedelendiğini, davacının zarara uğradığını iddia ederek 10.000 YTL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacı şirketin iddialarının asılsız olduğunu, müvekkili şirketin davacı şirkete yıllarca yemek verdiğini en son da 15.5.2005 tarihinde yemek bedelleri ödenmediğinden müvekkilince davacı şirkete yemek verilmediğini, davacı şirketin ticari ilişkinin devamı sırasında hiçbir zaman yemeklerin kalitesinden şikayet etmediğini davacının iddiaları konusunda herhangi bir tespit, laboratuvar testi vs.yaptırmadığını, müvekkiline sözlü veya yazılı ihtarda bulunmadığını, davacı şirketin yemek bedellerini ödememesi üzerine girişilen icra takibi ile itiraz sonucu açılan itirazın iptali davasında bu davadaki iddialardan hiç sözedilmediğini hatta taraflar arasındaki ticari ilişkinin karşılıklı anlaşma ile sona erdiğinden bahsedildiğini, davacının kötüniyetli olduğunu savunanarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre davacının, davalının hastaneye verdiği yemeklerin temizliği, lezzeti, servisi, miktarı ve hazırlanışı ile elemanların bakım ve gözetimi konusunda üzerine düşen özen ve ihtimamı göstermediğine yönelik iddialarını usulüne uygun dellilerle kanıtlayamadığı, davacının bu konularda davalı tarafı daha önce uyardığı ve bir tespit yaptırdığına yönelik olarak herhangi bir delil ve belge ibraz edemediği taraflar arasında daha önce görülen davada davacının davalı tarafça sunulan yemek hizmetlerinin kalitesi ile ilgili herhangi bir iddiada bulunmadığı gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 23.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12589, Karar No: 2019/2651, Tarih: 13.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2013/12589 E.  ,  2019/2651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içerdiğinden, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti için, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup kesin bir şekilde belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1371, Karar No: 2015/10254, Tarih: 26.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/1371 E.  ,  2015/10254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ilgili prim tevkifatın davacıya aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Nihai amacı sigortalılık tespitine dar olan davada yapılan yargılama sonunda ... ve ortakları ünvanlı özel firma tarafından 1995 yılının 5. ayında yapılan kesintilerin davacıya ait bulunduğunun tespitine karar verilmiş isede;

Anılan aidiyete dair verilen hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.Bu tür aidiyet ve tespit davalarında gerçeğin tam olarak saptanması için, tanık sözlerinden ayrı olarak işin kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde etraflıca araştırılması gereği bulunmaktadır.

Mahkemece, ilgili nüfus kayıtlarından hayatta olduğu anlaşılan 1977 doğumlu ...'ın da dava konusu hakkında bilgilerine başvurulmalı, vefat ettiği anlaşılan ... yönünden de araştırma yapılmalı, özellikle haklarında davaya konu müstahsil makbuzundaki tevkifat sebebiyle bir sigortalılık verilip verilmediği ortaya konulmalı; davacının makbuzun düzenlendiği tarihte nerede oturduğuna dair adres araştırması da dahil tüm deliller toplandıktan sonra hasıl olacak neticeye göre karar verilmelidir.

Yukarıda belirtilen, hukuki ve fiili durumlar ışığında, Mahkemece eksik inceleme sonucu hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönlerini amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.05.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi