muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9855, Karar No: 2012/10103, Tarih: 08.06.2012

O halde dava konusu uyuşmazlık yönünden de somut olayın özelliklerine göre bir inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır.

Burada ilk olarak yabancı mahkemece davalının savunma hakkının ihlal edilip edilmediğinin incelenmesi gereklidir. Somut olayda yabancı mahkemece, dava dilekçesi ve ekleri davalıya 1965 tarihli Hukukî ve Ticarî Konularda Adlî ve Gayrı Adlî Belgelerin Yabancı Memleketlerde Tebliğine Dair Lahey Sözleşmesi’ne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalının davaya karşı savunma yapmak isteğini göstermemesi nedeniyle, Alman Usul Yasası’nın 331/3. ve 276. maddeleri uyarınca, davacının talebi üzerine, sözlü yargılama yapılmaksızın “gıyabi karar” verilmiştir. Buraya kadar olan gelişmelerin Türk kamu düzenine aykırı veya davalının savunma hakkını kısıtlar nitelikte olmadığı, benzer olaylarda Yargıtay dairelerince verilen kararlarla da benimsenmiştir (Yargıtay 13. HD. 01.10.1992 gün ve 5764 E.-7352 K., Yargıtay 11. HD. 06.07.2010 gün ve 2008/12797 E.- 2010/7992 K.). Zira “kural olarak” her mahkeme kendi usul hükümlerini uygular ve yabancı mahkemenin uyguladığı usulün Türk usul hukukundan farklı olması, Türk kamu düzeninin müdahalesi için tek başına yeterli sebep oluşturmaz. Aynı ilkeler yabancı mahkemece uygulanan ispat hukuku açısından da geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta incelenmesi gereken diğer bir konu da, benzer olaylarda Türkiye’de açılan davaların, TTK.’nun 329/1. ve 405/2. maddelerinde düzenlenen, anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyecekleri ve pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri ilkeleri gereği reddedilmesine rağmen, aynı şartlardaki ortaklarca yabancı mahkemelerde açılan davaların kabul edilmesinin ve alınan farklı yöndeki bu yabancı mahkeme kararlarının Türkiye’de tenfizinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağıdır. Nitekim mahkemece bu durum, T.C. Anayasası’nın kanun önünde eşitlik ilkesine ve kamu düzenine aykırı kabul edilmiştir.

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK.’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır.

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK.’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır.

Somut uyuşmazlık yönünden asıl incelenmesi gereken husus, tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı noktasıdır. Burada ilk olarak tanıma ve tenfiz hukukundaki kamu düzenine aykırılık kavramının, iç hukuktaki emredici kurallara aykırılık kavramından daha dar ve sınırlı bir anlama sahip olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Dolayısıyla kamu düzeni gerekçesiyle yabancı mahkeme kararının tenfizine istisnaen müdahale edilmelidir. Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan revision au fond yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez.

Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi Alman hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın, davacı yararına BOZULMASINA,takdir olunan 900.00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 08/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1973, Karar No: 2021/8868, Tarih: 11.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/1973 E.  ,  2021/8868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık hakkında yaralama eyleminden kurulan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'in tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi ve olaya ilişkin görgü tanığı bulunmaması karşısında; müşteki beyanının ne suretle sanık savunmasına üstün tutulduğu yeterince açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14188, Karar No: 2014/4619, Tarih: 11.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/14188 E.  ,  2014/4619 K.**

**"İçtihat Metni"**

mesi’nce verilen 25/06/2013 gün ve 2012/609-2013/430 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve fer'i menilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece verilen karar, davalı vekili ve fer'i mn temyiz edilmekle birlikte, davalı vekiverilme, 29 Ocak 2009 tarih 3467 vekaletnamede adının geçmediği, yargılama esnasında vekaletname sunmadığı gibi yetki belgesi de ibraz etmediği dosyanın tetkikinden anlaşılmıştır.

Bu durum karşısında, mahkemece, davalı vekilinin usulüne uygun vekaletname ya da yetki belgesi ibrazının sağlanmasından sonra davalı tarafın temyiz itirazlarının incelemesi bakımından iade edilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE,

11/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8252, Karar No: 2022/9370, Tarih: 15.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/8252 E.  ,  2022/9370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki işkolu tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 18.09.2020 tarihli ve 2019/550 Esas, 2020/257 Karar sayılı kararı, Bölge Adliye Mahkemesinin 10.09.2021 tarihli ve 2021/2376 Esas, 2021/1860 Karar sayılı kararı ile kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Bakanlığın 19.....2019 tarih 1504687 sayılı olumlu yetki yazısının 24.....2019 tarihinde kendilerine tebliğ edildiğini, davalı Bakanlıkça davalı Sendikaya kanuna uygun şekilde çoğunluk sağlanmadığı halde hukuka aykırı şekilde yetki verildiğini, yetki talebinin hatalı şekilde kabul edildiğini, ...'deki genel merkezin “Büro, yönetim” işkolunda tescilinin usule ve kanuna uygun olmadığını, asıl işe yardımcı ve asıl işle bütünlük arz etmesi nedeniyle "taşımacılık” işkolunda tespit edilmesi gerektiğini belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle müvekkili Şirketin ...’deki işyerinin taşımacılık işkolunda tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... Sosyal Güvenlik Bakanlığı vekili cevap dilekçesinde; yetki tespitine itiraz ve işkolu tespiti istemlerinin aynı davada birlikte görülemeyeceğini, davalı Bakanlıkça yapılan tüm işlemlerin hukuka uygun olduğunu, itirazda kanunda belirtilen hangi gereklerin yerine getirilmediğine dair açıklık bulunmadığını, itirazın yersiz olduğunu belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini talep etmiştir.

2. Davalı Sendika vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının herhangi bir delile dayanmadığını, bu nedenle esasa girilmeksizin reddi gerektiğini, sendikaya yetki verilmesinin usule ve kanuna uygun olduğunu belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı Sendika vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının herhangi bir delile dayanmadığını, bu nedenle esasa girilmeksizin reddi gerektiğini, sendikaya yetki verilmesinin usule ve kanuna uygun olduğunu belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; “...Dava konusu somut olay 6100 sayılı HMK'nın 114/(2) ve 115 maddeleri ışığında Dava konusu somut olay 6100 sayılı HMK'nın 114/(2) ve 115 maddeleri ışığında değerlendirildiğinde; 6356 Sayılı Kanun'un "... Kolunun Tespiti" başlıklı 5. maddesindeki Bakanlığa Başvuru zorunluluğu'nun sonradan tamamlanması mümkün bir dava şartı olmadığı, zira öyle olsa idi yasada bu husususun da açıkça belirtilmesi gerektiği, açılan bu davada "hukuki yarar " dava şartının bulunup bulunmadığının da anılan "Özel Dava Şartı"nın yerine getirilerek Bakanlıkça verilen kararın niteliğine bağlı olduğu görülmektedir. Yukarıda açıkanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 114/(2) maddesinde tanımlanan ve sonradan tamamlanması Mahkememizce 6100 sayılı Yasanın lafzına ve ruhuna tamamen aykırı bulunan "Özel Dava Şartı" niteliğindeki 6356 Sayılı Kanun'un "... Kolunun Tespiti" başlıklı 5. maddesindeki Bakanlığa Başvuru zorunluluğuna uyulmadan açılan davanın özel dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddi gerektiği...” gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davanın dava şartı yokluğundan dolayı reddedilmesinin dava şartının tamamlanmasının mümkün olmadığı durumlarda geçerli olduğunu, dava şartı eksikliğinin giderilmesi mümkün ise öncelikle dava şartının giderilmesi için süre verilmesi ve süre sonucuna göre davaya devam edilmesi gerektiğini, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 115 inci madde gereği öncelikle dava şartı olan Bakanlığa başvurunun yapılması için taraflarına süre verilmesini talep ettikleri hâlde Mahkemece süre verilmeden davanın reddedildiğini belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; “...Dava konusu somut olayda; davacı vekili 27/.../2019 tarihli dava dilekçesinde 19/.../2019 tarihli ....1504687 sayılı yetkinin iptali ile davacı müvekkili şirketin ...'deki işyerinin büro yönetim ... kolunda tespit edilmesine itiraz ile taşımacılık ... kolunda tespit edilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece 15/10/2019 tarihli tefrik ara kararı ile davacının ... kolu tespiti isteminin tefrikine karar verilmiş, mahkemenin işbu 2019/550 esasında kaydı yapılmıştır. ... ... Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından gönderilen belgelere göre davalı şirketin ..., Kütahya Merkez, Kütahya ..., Kütahya Simav adresindeki araç muayene istasyonlarının taşımacılık ... kolu olarak tespit edildiği, SGK işyeri tescil bilgilerine göre davacının ...'de bulunan işyerinin de taşımacılık ... kolu olarak tescil edildiği, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 25/01/2022 tarihli müzekkere cevabına göre de davacının işyerine ait herhangi bir ... kolu tespiti başvurusunun olmadığı, bu hali ile davanın açılmasında davacı şirketin hukuki yararından söz edilemeyeceği, kaldı ki yukarıda belirtilen Yargıtay kararındaki normatif düzenleme ve ilkeler doğrultusunda ... kolu tespitine ilişkin prosedürün yerine getirildiğinin de ispat edilemediği görülmekle, sonucu itibari ile ilk derece mahkemesi kararının yerinde olduğu görülmekle; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı...” gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde yazılı sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 4 üncü ve 5 inci maddeleri kapsamında işkolu tespitine itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6356 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının ilgili kısmı şöyledir:

“Sendikalar kuruldukları işkolunda faaliyette bulunur.”

2. 6356 sayılı Kanun’un “İşkolları” kenar başlıklı 4 üncü maddesi de şöyledir:

“(1) İşkolları bu Kanuna ekli (1) sayılı cetvelde gösterilmiştir.

(2) Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin girdiği işkolundan sayılır.

(3) Bir işkoluna giren işler, işçi ve işveren konfederasyonlarının görüşü alınarak ve uluslararası normlar göz önünde bulundurularak Bakanlıkça çıkarılacak bir yönetmelikle belirlenir.”

3. 6356 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin gerekçesinin ilgili kısmı şöyledir:

“(1) İşkolları bu Kanuna ekli (1) sayılı cetvelde gösterilmiştir.

(2) Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin girdiği işkolundan sayılır.

(3) Bir işkoluna giren işler, işçi ve işveren konfederasyonlarının görüşü alınarak ve uluslararası normlar göz önünde bulundurularak Bakanlıkça çıkarılacak bir yönetmelikle belirlenir.”

3. 6356 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin gerekçesinin ilgili kısmı şöyledir:

“Bir işyerinde yürütülen yardımcı işin alt işveren tarafından üstlenilmesi halinde, bu ... artık asıl işveren yönünden yardımcı ... olarak kabul edilemez. Bu işler alt işveren bakımından asıl ... kabul edilir ve işkolu buna göre belirlenir.”

4. 6356 sayılı Kanun’un “İşkolunun tespiti” kenar başlıklı 5 inci maddesi ise şöyledir:

“(1) Bir işyerinin girdiği işkolunun tespiti Bakanlıkça yapılır. Bakanlık, tespit ile ilgili kararını Resmî Gazete’de yayımlar. Bu tespite karşı ilgililer, kararın yayımından itibaren on beş gün içinde dava açabilir. Mahkeme iki ay içinde kararını verir. (Ek cümle: 12/10/2017-7036/29 md.) Karar hakkında istinaf yoluna başvurulması hâlinde bölge adliye mahkemesi iki ay içinde kararını verir. (Değişik cümle: 12/10/2017-7036/29 md.) Bu karara karşı temyiz yoluna başvurulması hâlinde Yargıtay, uyuşmazlığı iki ay içinde kesin olarak karara bağlar.

(2) Yeni bir toplu ... sözleşmesi için yetki süreci başlamış ise işkolu değişikliği tespiti bir sonraki dönem için geçerli olur. İşkolu tespit talebi ve buna ilişkin açılan davalar, yetki işlemlerinde ve yetki tespit davalarında bekletici neden sayılmaz.

(3) İşkolu değişikliği yürürlükteki toplu ... sözleşmesini etkilemez.”

5. 19.12.2012 tarihli ve 28502 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren İşkolları Yönetmeliği’nin (Yönetmelik) 4 üncü maddesinin birinci fıkrası da şöyledir:

“(1) Bir işyerinin hangi işkoluna girdiği konusunda anlaşmazlık çıkması halinde, ilgililerin başvurusu üzerine, işkolu, o işyerinde yürütülen işin niteliğine göre Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca belirlenir. Bakanlık tespit ile ilgili kararını Resmî Gazete’de yayımlar. Bu tespite karşı ilgililer, Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanununun 5 inci maddesine göre kararın yayımından itibaren onbeş gün içinde dava açabilir.”

6. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 10.03.2014 tarihli ve 2014/6624 Esas, 2014/5297 Karar sayılı kararının ilgili kısmı ise şöyledir:

“...bir işyerinin girdiği işkolunun tespiti görev ve yetkisinin, münhasıran Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığında olduğu tartışmasızdır. Bakanlık bu yetkisini, kendisine intikal eden uyuşmazlık üzerine yapacağı tespit ve bu tespitin Resmi Gazete'de yayımlanması suretiyle kullanacaktır. İlgililer ise, usulünce alınmış bir işkolu tespit kararı ve bu kararın resmi gazetede yayımlanmasını müteakip, işkolu tespitine itiraz istemli dava açabileceklerdir. Usulüne uygun olarak alınan ve Resmi Gazete'de yayımlanan bir işkolu tespit kararı, bu davanın açılabilmesi için önşarttır...”

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/231, Karar No: 2016/124, Tarih: 25.01.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/231 E.  ,  2016/124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: BALA KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/12/2003

NUMARASI : 1977/115-2003/19

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Koçyayla Köyü çalışma alanında bulunan 52 parsel sayılı 9360 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle H..A.. adına yapılan tesbite ilişkin uyuşmazlık çıktığından, konu Kadastro Komisyonuna intikal etmiş; Kadastro Komisyonunca, yetkisizlik kararı verilerek tutanak ve ekleri Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, çekişmeli 52 parsel sayılı taşınmazın H.. A..

adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar K., R. ve H.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 29.20 TL. temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına,

25.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1372, Karar No: 2008/3143, Tarih: 13.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/1372 E.  ,  2008/3143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 29.03.2001 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil (satış vaadi sözleşmesine dayalı) istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 26.06.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, biçimine uygun düzenlenmiş taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı, sözleşmenin ikrah altında yapıldığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, satış vaadi sözleşmesinin konusu olan dükkan için arsa payı ayrılmadığı, tüm paydaşlarda davaya katılmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden üzerine bina yapılan 16281 parselin tapuda arsa vasfıyla davanın tarafları ve dava dışı kişiler adına paylı mülkiyet rejimine tabi olarak kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Tapuda davacı ...’ın 3/112 ve 2/42, davacı ... ...’nin 4/42, davalı ...’ın ise 12/42 payı bulunmaktadır. 16281 parsel sayılı taşınmazda kat irtifakı ya da kat mülkiyeti kurulmadığından Türk Medeni Kanununun 718.maddesine göre kural olarak arazi üzerindeki mülkiyetin kapsamına yapılarda girer. Başka bir ifadeyle, 16281 parselin paylı maliklerinin tamamı payları oranında üzerindeki yapılarında malikidir. Diğer taraftan paylı mülkiyet sahibi olan kişi kendi payı hakkında gerek diğer paylı malikler ile gerekse mülkiyet dışındaki üçüncü şahıslarla hukuki işlemde bulunabilir.