muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9697, Karar No: 2023/4312, Tarih: 13.09.2023

3. Hal böyle olunca, çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı gösterir dava tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilmeli, dosya bu şekilde ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile üç ziraat mühendisi ve jeodezi-fotogrametri ya da harita mühendisinden oluşacak bilirkişi heyeti aracılığıyla yapılacak keşifte, belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelemesi yaptırılmalı, çekişmeli taşınmaz bölümlerinin önceki ve şimdiki niteliğinin, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılmalı, tanık ve yerel bilirkişilerden taşınmazın önceki durumu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, varsa imar ihya çalışmalarının hangi tarihte tamamlandığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, tanık ve yerel bilirkişi beyanları bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, taşınmazın kadastro paftasındaki konumu bilgisayar programı aracılığıyla ölçekleri eşitlenmek suretiyle hava fotoğraflarına aktarılmalı, üçlü ziraat bilirkişi heyetinden taşınmazın öncesi ve zirai faaliyete konu olup olmadığı, varsa hangi tarihte imar-ihyaya başlandığı, tamamlandığı, zilyetliğin kimden kime ne zaman geçtiği ve hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü, kullanım sınırlarının oluşup oluşmadığı hususları ve komşu parseller ile dava konusu taşınmaz arasında nitelik farkı olup olmadığı hususlarında ayrıntılı rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın tüm yönlerinden çekilmiş fotoğrafları dosya arasına konulmalı, Pazarcık Kadastro Mahkemesi’nin 1978/8 Esas sayılı dosyasının kesinleşmesi beklenilmeli, bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek ve ortaya çıkan sonuca göre belgesiz araştırması yapılarak bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü 6100 sayılı Yasanın geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 nci maddesi gereğince BOZULMASINA,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13472, Karar No: 2011/5850, Tarih: 12.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13472 E.  ,  2011/5850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Manavgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.05.2009 tarih ve 2007/220-2009/283 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Armağan Turizm İnşaat ve Tic.A.Ş'ye yaptığı hizmet karşılığı alınan 23.04.2007 tarihli 23.594,07 TL'lik çekin ve Alacabel Otelcilik Pet.İnş.Tur.Ltd. Şti’ne yapılan hizmet karşılığı alınan 01.05.2007 tarihli 4.349,51 TL'lik çekin müvekkil şirkete ulaşmadan müvekkilinin rızası dışında elinden çıktığını ileri sürerek, iptalini talep etmiş, yargılama sırasında çekleri elinde bulunduran ...'nın müdahale talebinde bulunması üzerine açılan istirdat davası işbu dava ile birleştirilerek, birleşen davada davacı vekili, çeklerin istirdadını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu çeklerin davacı şirketin müdürü Ali Yıldız tarafından şirket ortağı olan eşi Şenay Şanlı’nın hissesine düşen alacağına karşılık olarak verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, Adli Tıp Kurumu raporu ve tüm dosya kapsamına göre, istirdat davasında davalı dava konusu çeklerin davacı tarafın rızası ile verildiğini ve çeklerin arka yüzündeki imzaların davacı şirket yetkilisine ait olduğu savunulmuş ise de Adli Tıp Kurumu’nun raporuna göre çeklerin arka yüzünde yer alan imzaların davacı şirket temsilcisine ait olmadığı, ciro silsilesinde kopukluk bulunduğu, ispat külfetinin davalı tarafa ait olup davalının da davacı tarafın dava konusu çekleri rızasıyla verdiğine ilişkin yeterli delil ibraz edemediği gerekçesiyle çek iptali davası konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, istirdat davasının kabulü ile dava konusu çeklerin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, TTK’nun 704.maddesi uyarınca açılan çek iptali ve istirdadı istemine ilişkindir. Davacı vekili, müvekkilinin lehdarı olduğu iki adet çekin müvekkilinin rızası hilafına elinden çıktığını ileri sürerek çekleri elinde bulunduran davalı ...’ya karşı istirdat davası açmıştır. Mahkemece, çeklerin arka yüzündeki ciro imzalarının davacı şirket yetkilisine ait olmadığının Adli Tıp Kurumu’nun raporu ile anlaşıldığı, ispat külfetinin davalı tarafta olup davalının, davacının dava konusu çekleri rızasıyla verdiğini kanıtlayamadığı gerekçesiyle istirdat davasının kabulüne karar verilmiş ise de TTK’nun 704. maddesindeki düzenleme “Çek, her hangi bir suretle hamilinin elinden çıkmış bulunursa ister hamile yazılı bir çek bahis mevzuu olsun, ister ciro suretiyle nakledilebilen bir çek bahis mevzuu olup da hamil hakkını 702 nci maddeye göre ispat etsin çek eline geçmiş bulunan yeni hamil ancak çeki kötü niyetle iktisap etmiş olduğu veya iktisapta ağır bir kusuru bulunduğu takdirde o çeki geri vermekle mükelleftir” şeklindedir. İstirdat davası olarak nitelenen dava esas itibariyle menkullerin iadesini sağlamak için açılan menkul davası (zilyetliğe haklılık davası) mahiyetindedir. Medeni Hukuk’ta bu dava gasp, çalınma veya ziya hallerinde sadece kötüniyetli değil, iyiniyetli hamile karşı da açılır. Halbuki muamelattaki emniyeti korumak gerekçesiyle kambiyo senetleri yönünden bir sınırlama yapılmış ve ayni haklardaki genel prensipten ayrılınarak, söz konusu davanın yalnızca kötüniyetli veya senedi iktisabında ağır kusuru bulunan kimselere karşı açılabileceği esası benimsenmiştir. Bu davada, davacının senedin rızası hilafına elinden çıktığını ve senedi elinde bulunduran şahsın kötüniyetli veya iktisabında ağır kusurlu olduğunu ispat etmesi gerekir (Prof.Dr. Fırat ÖZTAN, Kıymetli Evrak Hukuku, 2. Baskı, syf.294). Bu itibarla sadece çekteki imzanın şirket yetkilisine ait olmaması çeki elinde bulunduran hamilin çeki iktisapta kötüniyetli ya da ağır kusurlu olduğunu ispat için yeterli değildir. Mahkemece ispat külfetinin davacıda olduğu gözetilerek, TTK’nun 704. maddesi hükümleri çerçevesinde taraf delilleri değerlendirilerek karar verilmek gerekirken yazılı gerekçeyle istirdat talebinin kabulü yönünde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15535, Karar No: 2018/10207, Tarih: 30.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/15535 E.  ,  2018/10207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaların 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi uyarınca "kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına" çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde ''Yardımcı Hizmetler İş Kolunda" çalıştırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi uyarınca hüküm fıkralarından "Yardımcı Hizmetler İş Kolunda" ibarelerinin çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5154, Karar No: 2013/9497, Tarih: 17.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5154 E.  ,  2013/9497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

Hüküm : TCK'nın 267/1, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında etkin pişmanlık nedeniyle cezada indirim yapılırken ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun ve maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün etkin pişmanlık nedeniyle indirim yapılmasına ilişkin bölümün başına "TCK'nın 269/1. maddesi gereğince", hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin bölümün başına "TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince" ibareleri eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13381, Karar No: 2022/6002, Tarih: 14.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/13381 E.  ,  2022/6002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

05.08.2017 tarihli 7035 sayılı Kanunun 21. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 291. maddesinin 1. fıkrasındaki 15 günlük sürenin bölge adliye mahkemelerince verilen kararlara ilişkin temyiz süresini düzenlediği, daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesine göre 1 hafta olduğu gözetilmeksizin, hüküm fıkrasında temyiz süresinin "15 gün" olarak belirlenmesi suretiyle katılan Bakanlığın temyiz süresi yönünden yanıltıldığı anlaşıldığından, 29.12.2017 tarihinde tebliğ edilen hükme ilişkin 08.01.2018 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Mağdure hakkında Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı Ve Hastalıkları Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 09.04.2012 günlü raporda, orta derecede zeka geriliği tespit edildiğinin belirtilmesi nedeniyle Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 18.06.2019 gün, 2018/2602 Esas, 2019/10091 Karar sayılı ilamında mağdureye gerekiyorsa vasi atanması yönünden verilen tevdii kararına müteakiben anılan nedenle Kahramanmaraş 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.12.2019 gün, 2019/44 Esas, 2019/459 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılama kapsamında aldırıldığı karar içeriğinde bahsedilen Necip Fazıl Şehir Hastanesinin 31.10.2019 tarih ve 10846 sayılı sağlık kurulu raporunda “Kısıtlı adayında donuk normal zeka teşhis edildiğinin, bu haliyle akli dengesinin akıllıca yaşam sürmek için yeterli olduğunun, iradesinin verdiği kararlar ve hareketleri üzerinde olumsuz bir etki yaratmayacağının, kendi işlerini görecek güce sahip olduğunun, sürekli yardıma muhtaç olmadığının, başkalarının emniyetinin tehdit etmediğinin, vasiye muhtaç olmadığının” belirtildiği gibi mağdurenin 12.09.2012 tarihinden itibaren üç evlilik yaptığının da anlaşılması karşısında, anılan rapor ile dayanak belgeleri temin edildikten sonra mevcut raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için mağdurenin suç tarihi itibarıyla herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, şayet varsa bundan dolayı maruz kaldığı fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, fiile karşı beden veya ruh bakımından mukavemete muktedir olup olmadığı, mevcut rahatsızlığının hekim olmayanlar ile kendisini tanıyanlar veya çevresinde yaşayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususlarında rapor aldırıldıktan sonra toplanacak delillere göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11364, Karar No: 2010/12800, Tarih: 23.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/11364 E.  ,  2010/12800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.03.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 06.07.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin dosyada pul bulunmaması nedeniyle reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 02.05.1990 tarihli arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan 1025 ada 6 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın 67 numaralı bağımsız bölümünü yükleniciden temlik aldığını, yüklenicinin edimlerini yerine getirdiğini, bağımsız bölüme ait tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı arsa sahipleri, yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, inşaatı %80 fiziki seviyede terk ettiğini, bu durumun davacı tarafından daha önce açılan 2007/117 esas sayılı dava dosyasında saptandığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Yüklenici şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Dosya içerisinde bulunan 2007/117 esasta kayıtlı ve yine taraflar arasında görülen dava dosyasında yüklenicinin eseri %80 fiziki seviyeye getirildiği, %20 eksikliğin parasal tutarının 467.174.40 lira olduğu saptanmıştır. Davacı, eldeki davada yapıdaki eksikliklerin yüklenici tarafından tamamlandığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil isteminde bulunmuş ise de tüm dosya kapsamı ile inşaattaki

eksikliklerin arsa sahiplerince giderildiği anlaşılmaktadır. Kısaca, 28.09.2009 tarihli bilirkişi raporuna göre; inşaattaki daha önce saptanan %20 eksiklik 2007/117 esasta kayıtlı davadan sonra tamamlanmıştır. Eser tamamlandığına göre davacının kendisine temlik edilen şahsi hakka dayanarak mülkiyet talebinde bulunmaya yetkisi vardır. Ancak, %20 oranındaki eksikliğin arsa sahipleri tarafından tamamlandığı anlaşıldığından arsa sahipleri Borçlar Kanununun 167. maddesine dayanarak %20 oranındaki eksikliğin bedelini kendilerinden ifa talep eden davacıdan isteyebilir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; bilirkişilerin tespit etmiş olduğu %20 oranındaki sonradan tamamlanan eksiklikler bedelinin arsa sahiplerine ödenmek üzere depo edip etmeyeceğini davacıdan sormak, depo edilirse sözleşme ifa ile bitmiş sayılacağından istemi kabul etmek, aksi halde 02.05.1990 tarihli sözleşme davalı arsa sahipleri yönünden ifa ile sonuçlanmadığından dolayısıyla davacı yüklenicinin yaptığı temlik işlemine dayanamayacağından davayı şimdiki gibi reddetmek olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.11.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2414, Karar No: 2017/4556, Tarih: 29.05.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/2414 E.  ,  2017/4556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı şirket vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, 10.08.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yaşamını kaybeden sigortalının hak sahiplerine yapılan peşin sermaye değerli gelir nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesi istemine ilişkin olup, davacı oluşan Kurum zararından toplamda 15.000,00 TL'yi talep etmiş, Mahkemece, gerçek zarar tavanlarının kusur karşılığı esas alınmak suretiyle hüküm kurulmuştur.

İşverene karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı ve bunlara kusur oranları uygulanmalıdır.

Bu kapsamda, eldeki davada ilk peşin değerli gelirlerin kusur karşılığı gerçek zarar tavanlarının kusur karşılığından az olmakla, Mahkemece rücu alacağı her bir hak sahibinin ilk peşin değerli geliriyle sınırlı kabul edilip, hak sahibi eş ...’a bağlanan ilk peşin değerli gelir olan 100.514,76 TL'nin davalı işveren şirketin %70 oranındaki kusur karşılığı olan 70.360,33 TL'nin, hak sahibi oğul ...’a bağlanan ilk peşin değerli gelir olan 26.647,22 TL'nin davalı işveren şirketin %70 oranındaki kusur karşılığı olan 18.653,05 TL'nin, hak sahibi oğul ...’a bağlanan ilk peşin değerli gelir olan 28.822,55 TL'nin davalı işveren şirketin %70 oranındaki kusur karşılığı olan 20.175,78 TL'nin taleple bağlı kalınarak

davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, gerekçede gerçek zarar tavanlarının kusur karşılığı esas alınmak suretiyle hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, gerekçede gerçek zarar tavanlarının kusur karşılığı esas alınmak suretiyle hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle gerekçeli kararın yedinci parağrafında yer alan "davacının davalıdan ...'a bağlanan gelirlerden dolayı 221.555,27 TL., ...'a bağlanan gelirlerden dolayı 56.438,25 TL., ...'a bağlanan gelirlerden dolayı 64.724,82 TL" ibaresinin silinerek yerine "hak sahiplerinin gerçek zararları hesaplanmış, kusur karşılığı ilk peşin sermaye değerli gelirlerin, kusur karşılığı gerçek zarardan düşük olduğu ve buna göre davacı Kurumun bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirlerden dolayı hak sahibi ... için 70.360,33 TL., ... için 18.653,05 TL., ... için 20.175,78 TL." ibaresinin yazılmasına ve gerekçenin bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40074, Karar No: 2015/18807, Tarih: 03.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/40074 E.  ,  2015/18807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nin 50/1-f maddesi uyarınca, sanığın kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde genel ve yardımcı hizmetler iş kolunda çalıştırılmasına karar verilmek suretiyle, infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca hükümde TCK’nin 50/1-f maddesine ilişkin paragrafta “… GENEL VE YARDIMCI HİZMETLER İŞ KOLUNDA...”ibaresinin hükümden çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2141, Karar No: 2019/3636, Tarih: 10.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/2141 E.  ,  2019/3636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,