muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15854, Karar No: 2016/6703, Tarih: 26.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/15854 E.  ,  2016/6703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-c, 62 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana ait bahçedeki 4 adet ağacı balta ile kestiği bu şekilde nitelikli mala zarar verme suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4295, Karar No: 2013/6204, Tarih: 25.11.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/4295 E.  ,  2013/6204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Davacılar :1-... 2-... 3-... 4-...

5-... 6-... Vek.Av....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eksik işlerin giderilme bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemenin; davanın kısmen kabulüne dair kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacılar vekili, davalı ile aralarında 05.07.1999 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davalının ortak yerlerdeki imâlatı eksik bıraktığını belirterek, bu eksik imâlatların giderilme bedelinin tahsilini istemiştir.

Arsa sahipleri ile yüklenici arasında düzenleme şeklinde ..... Temmuz 1999 gün ve 25173 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalanmıştır. Sözleşmeyi arsa sahibi sıfatıyla .... ve ..., yüklenici sıfatıyla ise ... imzalamıştır. Davacılar bu sözleşmeden doğan haklarını ileri sürerek ortak yerlerdeki eksik işlerin giderilme bedelinin tahsilini istemişlerdir.

Sözleşmeden doğan bir hakkı ancak, sözleşmenin tarafları ileri sürebilir. Sözleşmenin tarafı olmayan bir kişi, bu sözleşmeye dayanarak bir hak iddia edemez. Dosyanın incelenmesinden, davacılardan ...'ın sözleşmenin tarafı olmadığı, sözleşmenin tarafı olan .... ise dava açmadığı anlaşılmıştır. Şayet arsa sahiplerinden birisi dava açmazsa mahkemece ancak, dava açan paydaşların payına isabet eden miktarda alacağın hüküm altına alınması gerekir. Bu sebeple; dava açmayan .... sağ olup olmadığı, ölü ise davacı ...'ın bu kişinin mirasçısı olup olmadığı araştırılmadan tüm arsa sahiplerince dava açıldığı düşüncesiyle alacağın tamamının hüküm altına alınması doğru olmamıştır.

....

Mahkemece yapılması gereken iş; davacı ...'ın arsa sahibi .... mirasçısı olup olmadığı araştırılarak, mirasçısı ise şimdiki gibi hüküm kurmak, mirasçısı değil ise, adı geçen davacının davasının aktif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle davasının reddine, diğer davacılar yönünden ise, bu davacıların paylarına isabet eden alacağın hüküm altına alınmasına karar vermek olmalıdır.

Yukarda açıklanan gerekçelerle mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2017/8405, Karar No: 2017/15773, Tarih: 03.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/8405 E.  ,  2017/15773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Organik bağ olup olmadığının tespiti açısından; davaya konu edilen dönemlere ilişkin olarak, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından gönderilen hizmet dökümünde davacının çalıştığı anlaşılan davalı şirkette dahil olmak üzere 1306983 ve 1430048 sicil nolu işverenlerin isimleri, ünvanları, ortakları, temsilcileri, faaliyet adresleri, iş kolları, faaliyet konuları, tescil bilgileri, verdikleri işyeri bildirgeleri ve sigortalı hizmet listelerini gösterir bilgiler ile işyeri dosyalarının Sosyal Güvenlik Kurumundan ve başlangıçtan itibaren şirketlerin ortakları, temsil ve ilzama yetkili kişileri (yetkili-temsilci), yönetim kurulu üyeleri, faaliyet adresleri, ortaklık payları, kuruluş tarih ve adresleri, kurucuları, iş kolları, faaliyet konularını gösteren ticaret sicil kayıtları ile gazetesinin ilgili yerlerden ekleriyle birlikte istenip eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.07.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4, Karar No: 2014/4245, Tarih: 02.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/4 E.  ,  2014/4245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 17. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2009/100-2013/369

- K A R A R -

Kendisine asaleten ve davalı şirketi temsilen gerekçeli kararı temyiz eden davalı R.. K..'nın davalı şirketin temsile yetkili olduğuna ilişkin belgeye dosya kapsamında rastlanmamıştır.

Bu durumda, ilgili Ticaret Sicil Müdürlüğü'nden dava ve temyiz tarihlerinde davalı şirketi temsile yetkili kişilerin isimleri ile temsil yetkilerinin kapsamları sorularak, adı geçenin münferiden davalı şirketi temsile yetkili olduğunun anlaşılması halinde harhangi bir işlem yapılmadan dosyanın iadesi; R.. K..'nın başka bir kişi veya kişiler ile müştereken temsil yetkisinin bulunduğunun bildirilmesi halinde isimleri bildirilerecek temsilci veya temsilcilere R.. K.. tarafından sunulan temyiz dilekçesi ve işbu geri çevirme kararının tebliği, temyize muvafakat edip etmedikleri hususunda temyiz süresi içerisinde imzalı yazılı dilekçe vermeleri halinde usulüne usulüne uygun kimlik tespiti yapılarak bu dilekçenin dosya içerisine konulması, R.. K.. dışında başka şahısların yetkili olduklarının bildirilmesi halinde ise, gerekçeli karar, davacılar vekilince sunulan temyiz dilekçesi ve işbu geri çevirme kararının davalı şirket tüzel kişiliğine tebliğe çıkarılması, Tebligat Kanunu'nun 12 ve 13. maddeleri ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 20 ve 21. madde hükümleri uyarınca yetkili temsilcilerden ya da koşulları oluştuğunda memur veya müstahdemlerinden birine şirket adına tebliği ile işlemeye başlayan temyiz süresinin beklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi; için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18007, Karar No: 2016/10940, Tarih: 24.10.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/18007 E.  ,  2016/10940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın atılı suçu gece sayılan zaman dilimi içinde işlemesine rağmen 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından, Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibariyle infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 24.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16386, Karar No: 2023/8268, Tarih: 11.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/16386 E.  ,  2023/8268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/452 E., 2014/199 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2014 tarihli ve 2013/452 Esas, 2014/199 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca şekilde beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Mahkemenin kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, mağdurenin beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği konusunda Adlî Tıp Kurumundan rapor aldırılmadığını beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesi:''Yapılan yargılama sonucunda sanıkların savunmalarının aksine, üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair zihinsel gelişim geriliği bulunduğu belirtilen mağdurenin aşamalardaki net olmayan ve çelişkili anlatımları dışında her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmamış ve üzerlerine atılı suçlardan ayrı ayrı beraatlerine karar vermek gerekmiştir'' gerekçesi ile hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2014 tarihli ve 2013/452 Esas, 2014/199 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16669, Karar No: 2018/11089, Tarih: 19.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/16669 E.  ,  2018/11089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraate dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın aşamalardaki ısrarlı ve tutarlı beyanları ile sanığın katılanın kulağını çekeceği sırada katılanın kendisini arkaya atarak başını tahtaya vurduğunu ifade eden tanıkların beyanları ve sanığın da, elini katılanın başına doğru götürdüğünü ifade eden tevil yollu savunması karşısında, yine mahkemenin hükmün gerekçesinde oluşa ilişkin tanıkların beyanları doğrultusunda kabulünün bulunduğu hususu da nazara alındığında, öğretmen olan sanığın katılanın kulağını çekmeye teşebbüs etmesinin kasten yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturacağı ve bu nedenle de sanığın cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yasal ve yerinde olmayan yazılı gerekçelerle sanığın beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeple, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.06.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/171, Karar No: 2010/20, Tarih: 11.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/171 E.  ,  2010/20 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2009

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar Sulh Hukuk Mahkemesince verilen itirazın iptaline ilişkin olup, belirgin biçimde dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 3. Hukuk Dairesine göndErilmesine 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7642, Karar No: 2023/2745, Tarih: 23.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2019/7642 E.  ,  2023/2745 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/256 E., 2015/388 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşyanın tasfiye bedelinin hazineye irat kaydına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Akçakale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2015 tarihli ve 2015/256 Esas, 2015/388 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5607 sayılı Kanunu'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi ve 53 üncü maddesi gereği 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, hak yoksunluklarına, eşyanın tasfiye

bedelinin hazineye irat kaydına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebebi, sanıklar hakkında erteleme hükümlerinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde jandarma ihbar hattına gelen isimsiz ihbarda sınır hattından kaçak yollarla küçükbaş hayvan geçirildiği ve Nimet köyüne doğru götürüldüğünün bildirilmesi üzerine gidildiğinde Şanlı köyü ile Nimet köyü arasından, tarlalar içinde, sanıkların küçükbaş hayvanları sürükleyerek götürdüğü tespit edilerek 120 adet küpesiz ivesi ırkından küçükbaş hayvan ele geçilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

2.Sanıkların kolluk beyanlarında birlikte Nimet köyüne hayvan satın almaya gittiklerini beyan ettikleri, Cumhuriyet savcısı tarafından alınan ifadelerinde ve savunmalarında hayvanları ticari amaçla almadıklarını, etinden sütünden faydalanmak amacıyla aldıklarını, hayvanları Suriye'den geçirmediklerini, Suruç'a götürdüklerini beyan ettikleri belirlenmiştir.

3.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası ve ele geçirilen küçükbaş hayvanların cinsinin ve özelliklerinin tespit edildiği tutanak dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

3.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası ve ele geçirilen küçükbaş hayvanların cinsinin ve özelliklerinin tespit edildiği tutanak dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1.Sanıklar hakkında erteleme hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz sebebi yerinde olmayıp hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle; 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunmaktadır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 2 numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Akçakale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2015 tarihli ve 2015/256 Esas, 2015/388 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz

isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5545, Karar No: 2019/4671, Tarih: 02.07.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/5545 E.  ,  2019/4671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında

işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 02/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19732, Karar No: 2012/8069, Tarih: 15.02.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19732 E.  ,  2012/8069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 23.03.2004'ten inceleme tarihine kadar kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin geçtiği anlaşıldığından; 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. Maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Kanun'un 322. Maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.