muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5573, Karar No: 2018/7532, Tarih: 26.11.2018

. 6100 sayılı HMK'nın 17. maddesinde tacirler ve kamu tüzel kişilerinin aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşme ile yetkili kılabilecekleri, taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça davanın sadece sözleşme ile belirlenen bu mahkemelerde görülebileceği şeklinde düzenleme yapılmıştır. Yetki sözleşmesi de ancak kesin yetki bulunmayan hallerde ve tarafların tacir veya kamu tüzel kişisi olmaları halinde geçerli olarak yapılabilir. Somut olayda, taraflar arasındaki 04/12/2007 tarihli taşeron sözleşmesinin 18. maddesinde Ankara Mahkemelerinin yetkili olacağı kararlaştırıldığından sözleşmedeki yetki şartı geçerlidir. HMK'nın 17. maddesi gereğince davanın sadece sözleşme ile belirlenen mahkemede açılacağına dair hükmün aksi de kararlaştırılabileceğinden münhasır yetki olup, kesin yetki niteliğinde değildir. Davalı tarafça süresi içinde yetki itirazında bulunulmamıştır. Bu durumda davanın ilk açıldığı...) 2016/4886 E. - 7233 K. ve Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 2017/250 E. - 251 K. sayılı kararlarında açıkça yetki ilk itirazı bulunmaksızın verilen yetkisizlik kararı üzerine ikinci yetkisizliğin verilmesinden sonra merci tayini amacıyla bakılan dosyalarda davanın ilk açıldığı yer mahkemesinde görülmesi gerektiğine yönelik hükümleri de göz önünde bulundurularak bu davayı görmekte davanın ilk açıldığı yer olan... 11. Asliye Ticaret Mahkemesinin yetkili olduğu ve bu düzenlemelere göre mahkememizin iş bu davada yetkili olmadığı anlaşılmış ve olumsuz yetki uyuşmazlığı çıkartılarak mahkememizin yetkisizliği nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın reddi ile yetkili yerin... 11. Asliye Ticaret Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 17. maddesinde "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır." düzenlemesi yer almaktadır.

Yetki sözleşmesi tacirler veya kamu tüzel kişileri arasında yapıldığı takdirde HMK'nın 17. maddesi uyarınca geçerlidir. Yalnızca tacirler ve kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek uyuşmazlık hakkında bir veya birden fazla mahkemeyi yetkili kılabilir. Bu yeni düzenleme, 01.10.2011 tarihinden sonra açılacak davalar bakımından uygulanmakla birlikte, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 19. maddesinin 2. bendi “Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.” hükmünü içermektedir.

Mahkemece re'sen yetkisizlik kararı verilebilecek haller, dava şartı olan, kesin yetki halleridir. HMK'nın 18. maddesi kesin yetkinin olduğu hallerde tarafların yetki sözleşmesi yapamayacaklarını açıkca düzenlemiştir. Bu nedenle yetki sözleşmesi kesin yetkinin olduğu hallerde yapılamaz. Yetki sözleşmesinin yapılmış olması da resen yetkisizlik kararı verilebilecek hallerden değildir. (11. HD 2016/15056 -2017/319 vb)

Somut olayda, kesin yetki durumu bulunmadığından ve taraflar yetki itirazı ileri sürmediğinden, davanın ilk açıldığı... 11. Asliye Ticaret Mahkemesi yetkili hale gelmiştir. Bu durumda uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı... 11. Asliye Ticaret Mahkemesince görülüp çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince... 11. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21786, Karar No: 2013/6039, Tarih: 02.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/21786 E.  ,  2013/6039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar ... ve ...'in daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum oldukları anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK'nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

29.08.2007 tarihli oturumda katılma talebinde bulunan şikayetçinin, 5271 sayılı CMK'nın 238/3. maddesine aykırı olarak, sanık ... müdafii ve sanıklar ... ve ...'in görüşü alınmadan katılan olarak duruşmalara kabulüne karar verilmiş ise de, duruşmadan hazır bulunan sanıklar ve sanık ... müdafiinin bu konuda herhangi bir itirazlarının bulunmaması nedeniyle, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılanın, ... İstif Makineleri sahibi ...'tan 18.000 TL’ye satın aldığı ... ...marka 2000 model Forklift iş makinesini işyerinin bulunduğu İncehisar ilçesine nakliyesi hususunda beraat eden sanık ...'a ait ... Nakliyat Şirketiyle irtibata geçtiği, sanık ...’ın işyerine gelip nakliyeci olduğunu söyleyen diğer sanık ...’in, iş makinesini İscehisar ilçesine götürülmesi konusunda katılanla anlaştıkları, sanık ...'in yanında sanık ... olduğu halde ...plaka sayılı kamyona iş makinesi yükleyerek yola çıktıkları, ancak sanıkların iş makinesini katılanın işyerine götürmeyip ... ilinde bir sokağa bırakarak ayrıldıkları, sanıkların benzer şekildeki eylemleri nedeniyle başlatılan soruşturma kapsamında ... ilinde bıraktıkları kamyonun yanına başka bir araçla geldikleri esnada yakalandıkları, ...sayılı plakanın sahte olarak düzenlenmiş olduğu ve gerçekte "..." adına ruhsatlı olduğu, söz konusu kamyon yakalandığında üzerinde ... sayılı plakanın takılı olduğu, içerisinde ...sayılı sahte plakanın ele geçirildiği, bu kamyonun sanıklarından ...'in eşi adına ruhsatlı olduğu ve ... tarafından kullanıldığı, ayrıca sanıkların yakalandıkları esnada olay yerine geldikleri araçta yapılan aramalarda ...plaka sayılı kamyon için düzenlenmiş sahte ruhsat ile sahte irsaliyeli fatura ele geçirildiği, sanık ...'in iş makinesini araca yüklerken isminin ... olduğunu söylediği ve irsaliyeli faturaya da "..." olarak ismini yazdırdığı, sanıkların bu şekilde sahte plakalı kamyona yükledikleri iş makinesini sahte irsaliyeli fatura ile taşıdıkları ve satmak için başka bir yerde beklektikleri esnada yakalandıkları iddia olunan somut olayda;

1-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O yer Cumhuriyet Savcısının, sanık ... ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O yer Cumhuriyet Savcısının, sanık ... ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılanın satın aldığı iş makinesinin ....sayılı sahte plakalı kamyona yüklenirken sanık ...'in, diğer sanık ...'in yanında bulunduğu, katılanın 23.12.2006 tarihli canlı teşhis tutanağına göre kamyonu kullanan kişinin sanık ... olduğunu beyan ettiği ve açıkça teşhis ettiği, sanık ...'in çok sayıda sahte ruhsat, plaka ve irsaliyeli faturalarla birlikte diğer sanıkların da içinde bulundukları araçta yakalandığı anlaşıldığından bu oluş ve dosya kapsamına göre; sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği sabit olmakla mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, tanık Bekir'in olaydan yaklaşık 9 ay sonra 29.08.2007 tarihli duruşmadaki sanık ...'i teşhis edemediğine yönelik beyanı esas alınarak, her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı herhangi bir delil elde edilmediği şeklinde yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6817, Karar No: 2010/4317, Tarih: 05.07.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/6817 E.  ,  2010/4317 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Dava kon8yıtlarının tesis ve ifrazen intikallerine esas tüm oluşum belgelerinin, ilgili ilam örnekleri ve özellikle haritalarının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

4-12.10.1961 tarih 3 ve 4 sayılı tapu kayıtlarının tüm tedavül kayıtlarından ifrazen oluşan hava alanı kamulaştırılmasına ilişkin tüm belgeler ile özellikle kamulaştırma haritasının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

5-12.10.1961 tarih 3 ve 4 sayılı tapu kayıtları ve tüm tedavülleri ile 1937 tarihli 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 ve 14 tahrir sayılı vergi kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında herhangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadığı, uygulanmışlarsa uygulandıkları taşınmazlara ait onaylı kadastro tutanağı örneklerinin Kadastro Müdürlüğünden, kadastro tespitleri kesinleşmişse kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

6-Dava konusu 101 ada 16 parsel sayılı taşınmazı ve üzerinde hava alanı kamulaştırma sahası içinde kalan taşınmazlar ile yukarıdaki fıkralarda revizyon durumları sorulan kayıtların revizyon gördükleri taşınmazları izlemeye olanak verir biçimde geniş kapsamlı çap örneğinin Kadastro Müdürlüğünden,

7-Dava konusu taşınmaz ile aynı tapu kaydının uygulandığı 131 ada 1 ila 66, 101 ada 1 ila 26, 28 ila 31, 102 ada 1 ila 4, 104 ada 1 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili tespitlerin kesinleşip kesinleşmediği Kadastro Müdürlüğünden araştırılarak, kesinleşmiş taşınmazlara ait kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları ile varsa kesinleşmelerine esas onaylı ilam örneklerinin Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemizce temyiz incelemesi yapılan Mahkemenizin 2008/427, 2008/299, 2008/425, 2008/301 ve 2008/321 E. sayılı dosyaları ile birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 5.7.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16468, Karar No: 2024/9245, Tarih: 22.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/16468 E.  ,  2024/9245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/216 E., 2022/258 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sebep belirtmeksizin hükmü temyiz etme iradesine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Askerlik hizmetini yapmakta olan sanığın Gelibolu Askerlik Şubesince 29.03.2013 tarihinde 1 gün yol süresi verilmek ve 31.03.2013 tarihinde Birliğine katılmak üzere sevk edildiği, en geç 31.03.2013 günü bitimine kadar katılması gerekirken katılmayıp, 04.11.2013 tarihinde yakalandığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında firar suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-a maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın aşamalardaki savunmaları dosyada mevcuttur.

İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 05.01.2022 tarihli ve 93 numaralı raporunda; antisosyal kişilik örüntüsü tanısı konan sanığın suç tarihlerinde askerliğe elverişli ve cezai ehliyetin tam olduğu tespitlerine yer verilmiştir.

Tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre; 1632 sayılı Kanun'un 66/1-a maddesinde yazılı firar suçu, asker kişinin, kıtasından veya görevi icabı hazır bulunmak zorunda olduğu yerden bilerek ve isteyerek izinsiz olarak altı günden fazla bir süreyle uzaklaşmasıyla oluşan, özel kastın (saikin) aranmadığı, genel kastla işlenen ve unsurları arasında mazeret hâline yer verilmeyen suçlardan olduğu göz önüne alındığında; sanığın, 01.04.2013-04.11.2013 tarihleri arasında kesintisiz süren ve yakalanmakla son bulan firar suçunu işlediği belirlenmekle, atılı suça konu eyleminin Mahkemece sabit görülerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 01.04.2013-04.11.2013 yerine 01.04.2013 olarak yazılması yerinde düzeltilmesi mümkün maddi yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 22.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5330, Karar No: 2013/20107, Tarih: 08.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/5330 E.  ,  2013/20107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanığın suça konu tabancayı satın aldığını savunması karşısında, eyleminin 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrasında yazılı suçu oluşturup oluştur- mayacağına ilişkin yargılama yapma ve kanıtları değerlendirme görevinin, 5235 sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

II- Kabul ve uygulamaya göre;

1- Ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının gaz ayırıcı parçasının dairesel yapıda bulunduğu, namlusu içerisindeki gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceğinin belirtilmesi, tabanca ile birlikte ele geçirilen mermilerin kuru-sıkı olması ve sanığın savunmasında silahın kuru-sıkı olduğunu iddia etmesi karşısında davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit edilip Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki Polis Kriminal Laboratuvarı'nın raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- 6136 sayılı Kanunun 13/3. maddesi uyarınca temel cezanın belirlen- mesinde hapis cezası yanında tayin olunan temel adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırı 25 gün olduğu halde farklı gerekçe gösterilmeden 30 gün olarak fazla belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 08.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5923, Karar No: 2018/6110, Tarih: 02.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/5923 E.  ,  2018/6110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın mağdurun yöneticisi olduğu apartmanda bulunan yangın söndürme hortumuna ait metal parçaları çalmaktan ibaret eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-d maddesine uymasına karşın aynı Kanunun 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde mağdurun beyanına göre 40,00 TL değerinde olan, yangın hortumuna ait metal parçaları çalmaktan ibaret eylemi nedeni ile hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11646, Karar No: 2011/1139, Tarih: 22.02.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/11646 E.  ,  2011/1139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mağdur ...'a yönelik dolandırıcılık suçundan; TCK'nun 157/1, 168/2, 62/1, 52/2, 53/1 maddeleri uyarınca 5 Ay Hapis ve 400 YTL Adli Para Cezası, CMK'nun 231 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığına, delillerin takdirinde hata yapıldığına, CMK’nun 231 maddesinin uygulanmamasının yerinde olmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak

“Meydana gelen zararın azlığı” nazara alınarak takdiren denilmek suretiyle her bir suçun hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, adli para cezasına esas alınan “birim gün sayısının “ alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle sanığa her bir suçta fazla adli para cezası verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. ila 11. bentlerinin 1. paragrafında yer alan “50” rakamının “5”; 2. paragrafında yer alan “25” rakamının “2”; 3. paragrafında yer alan “20” rakamının "1" ve 4 paragrafında yer alan “400” rakamının “20” şeklinde; yine hüküm fıkrasının 12 ila 16 bentlerinin 1. paragrafında yer alan “50” rakamının “5”; 2 paragrafında yer alan “62” rakamının “6”; 3 paragrafında yer alan “31” rakamının “3”; 4. paragrafında yer alan “25” rakamının “2”; 5.paragrafında yer alan “500” rakamının “40” şeklinde düzeltilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.