muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10970, Karar No: 2014/15167, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10970 E.  ,  2014/15167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/160-2014/59

1-Davalı Y.-Tur Tur. Sey. Tic. Ltd. Şti.nin adresinin ilgili Ticaret Sicili Memurluğundan araştırılarak tespit edilecek adreste Gerekçeli Kararın ve vekillikten istifa eden Av. S.B. K.nun istifa dilekçesinin yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten ve tebligat parçası eklendikten sonra,

2- Kadıköy İflas Müdürlüğü'nden müflis davalı A.. A.. masasının iflas idaresi memurları sorularak bildirilecek iflas idaresi memuruna gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten ve tebligat parçası eklendikten sonra,

3-Davalı T.. A.. vekiline gerekçeli kararınyöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten ve tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2793, Karar No: 2018/4027, Tarih: 28.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/2793 E.  ,  2018/4027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Akdin feshinin geçersizliğine, işe iadeye ve tazminata ilişkin olarak açılan davada ...Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, akdin feshinin geçersizliğine, işe iadeye ve tazminata karar verilmesi istemine ilişkindir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi sıfatıyla) davacının çalıştığı işyeri adresi ile davalının adresinin ... olduğu gerekçesi ile ... İş Mahkemesinin yetkili olduğunu belirterek yetkisizlik kararı vermiştir.

... 2. İş Mahkemesince de ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin yetkili olduğunu belirtilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, ''İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılacağı gibi işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber olmaz.''

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş akdine istinaden açılan davalarda yetkili mahkeme, dava tarihinde davalının ikametgahının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesidir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça itiraz edilmese de, hâkim tarafından kendiliğinden bu husus gözönünde bulundurulmalıdır.

Tüm dosya kapsamından; davacının dava dilekçesi ve talimat yoluyla dinlenen tanık anlatımlarına göre de fiili çalışmanın ... köyü olduğu ve ... ili yargı sınırları içinde kaldığı anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28/05/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2709, Karar No: 2023/4100, Tarih: 12.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/2709 E.  ,  2023/4100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Siverek 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.04.2007 tarihli ve 2006/741 Esas, 2007/155 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 nci maddesi ve 35 ... maddeleri uyarınca kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yargılanmak üzere görevsizlik kararı verilmiştir.

2. Siverek Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.07.2009 tarihli, 2007/99 Esas, 2009/166 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında 5237 Kanunun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi kapsamında 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3. Siverek Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.07.2009 tarihli, 2007/99 Esas, 2009/166 Karar sayılı kararının katılan ... vekili, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20.03.2013 tarihli, 2011/394 Esas, 2013/2327 Karar sayılı kararı ile;

a) Oluşa ve dosya kapsamına göre; Olay tarihinde öğlen saatlerinde, sanık ...'nin küçük oğlunun mağdura ait işyerinin önünde mendil sattığı gerekçesiyle, mağdur tarafından darp edildiği, bu durumu öğrenen sanık ... ve oğlu olan diğer sanık ...'ın konuşmak amacıyla mağdurun işyerine gittikleri, burada aralarında çıkan tartışmanın, sanık ...'nin kardeşi Cumhuriyet'in araya girmesiyle sonlandırıldığı ve sanıkların işyerinden ayrıldığı, mağdurun bu olay nedeniyle aynı gece saat 01.00 sıralarında sanıkların işyeri ve evinin bulunduğu sokak üzerinde tabancayla sanıkların işyerine ve evine doğru ateş etmesi üzerine, sanık ...'nin sokak üzerinde bulunan mağdura ... namlulu kaleşnikof marka tüfek ile sanık ...'ın ise av tüfeği ile mağdura atışları sonucu, mağdurun sırt bölgesinden kaleşnikoftan çıkan mermi çekirdeğine bağlı olarak, yine sırt ve yüz bölgesinden ise av tüfeği saçma girişlerine bağlı olarak yaşamsal tehlike geçirmeyecek ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda,

Sanıkların olayda kullandıkları silahların niteliği, atış sayısı, hedef alınan vücut bölgeleri, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alındığında, sanıkların ortaya çıkan kasıtlarının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, sanıkların kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmaları gerekirken, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,

b) Sanık ... hakkında kurulan hükümde, hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde öngörülen güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmemesi, nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Siverek Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli, 2013/103 Esas, 2016/73 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında 5237 Kanunun 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi kapsamında 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

5. Siverek Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli, 2013/103 Esas, 2016/73 Karar sayılı kararının sanıklar müdafii ve katılan vekilince temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28.11.2017 tarihli, 2016/4629 Esas, 2017/4346 Karar Sayılı kararı ile;

'' Dosya kapsamına göre, sanık ...'nin ... menzilli tüfek ve sanık ...'ın av tüfeğiyle yaptığı atışlar sonucunda, çene ve sırt bölgelerinden isabet kaydettikleri mağduru, göğüs ve batına nafiz olacak ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettikleri olayda,

a) 9 ile 15 yıl aralığında hapis cezası öngören 5237 Sayılı Kanunun 35 ... maddesinin uygulanması sırasında, mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek, sanıklara

ayrı ayrı makul bir bir ceza yerine, yazılı biçimde 9'ar yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

b) Sanıklar hakkında 5237 Sayılı Kanunun 53 üncü maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,'' nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Siverek Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli, 2018/9 Esas, 2022/231 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında 5237 Kanunun 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi kapsamında 2 yıl 8 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri; sübuta, eksik incelemeye, adli tıp raporlarının çelişkili ve hüküm kurmaya elverişli olmadığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine, meşru savunmanın varlığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri; sübuta, eksik incelemeye, adli tıp raporlarının çelişkili ve hüküm kurmaya elverişli olmadığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine, meşru savunmanın varlığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:

1.Sanık ...'nin oğlu ..., mağdurun işlettiği dükkanın önünde mendil sattığından mağdurun ...'a kızarak tokat attığı, ...'ın ağabeyi olan sanık ... bu durumu konuşmak için mağdurun dükkanına gitmiş ise de, mağdur ile sanık ...'ın kavga etmesi ve mağdurun bu kez sanık ...'a tokat atması üzerine oradan ayrılan sanık ...'ın yanına babası diğer sanık ... ve amcası ...'i de alarak tekrar mağdurun dükkanına gittiği, yine ... ile tartıştıkları, olay yerine Cumhuriyet Akçiçek'in gelmesi üzerine tarafların yatıştırıldığı ve olay yerinden ayrıldıkları, bu tartışmadan etkilenen ...'ün olay gecesi saat 01.00 sıralarında sanık ...'in evinin bulunduğu Esmerçayır Caddesine giderek, sanık ...'nin evine doğru tabancayla ateş ettiği, sanık ...'nin iş yerinin hasar gördüğü, ... ve ...'ın silahla mağdura ateş etmek suretiyle karşılık vermesi üzerine mağdurun yanındaki ... ve kimliği tespit edilemeyen diğer şahıslarla beraber sanık ... ve ailesinin evinin bulunduğu sokağa geri döndüğü, mağdur ve ... 'nun elinde bulunan tabancalar ile sokağın her iki tarafında bulunan ... ve ...'nin babasının evine doğru hedef gözetmeksizin tehdit amacıyla yeniden ateş ettikleri, yine ... ve babasının evinin bu ateş etme sonucu zarar gördüğü, bu kez sanık ...'nin kaleşnikof, oğlu ...'ın ise av tüfeği ile ateş etmesi sonucu mağdur ... 'in göğüs ve batına nafiz olacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, sanık ...'nin küçük oğlunun kendine ait işyerinin önünde mendil sattığı gerekçesiyle mağdur tarafından darp edildiği, sanık ... ve sanık ...'ın bu olaydan duydukları üzüntünün tesiri altında mağdura yönelik eylemlerini ağır haksız tahrik altında gerçekleştirdikleri anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca cezalardan 3/4 oranında indirim yapıldığı anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmaları, mağdur ve tanık beyanları, olay yeri inceleme tutanağı ve basit krokisi, ekspertiz raporu, adli tıp raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

3.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) ve (5) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıklar Müdafinin Sübuta, Eksik İncelemeye, Delillerin Hatalı Değerlendirildiğine, Meşru Savunmanın Varlığına Yönelen Temyiz Sebepleri Yönünden;

2.Sanık savunmaları, mağdur ve tanık beyanları, olay yeri inceleme tutanağı ve basit krokisi, ekspertiz raporu, adli tıp raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

3.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) ve (5) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıklar Müdafinin Sübuta, Eksik İncelemeye, Delillerin Hatalı Değerlendirildiğine, Meşru Savunmanın Varlığına Yönelen Temyiz Sebepleri Yönünden;

Mağdur ve tanık anlatımları ile bu beyanları destekler mahiyetteki adlî tıp raporları ile Hukukî Süreç başlığı altında (3) ve (5) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarının içeriği karşısında; sanıkların eylemi sübuta ermekle, sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulmasında isabetsizlik görülmediği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, Hukuka uygunluk nedenlerinden biri olarak 5237 sayılı Kanun’un 25 ... maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen meşru savunmanın yargısal kararlarda ve öğretide; bir kimsenin, gerek kendisine gerek başkasına ait bir hakkı hedef alan, gerçekleşen ya da gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı, saldırı ile eş zamanlı olarak hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde, kendisinden veya başkasından uzaklaştırmak mecburiyetiyle saldırıda bulunan kişiye karşı işlediği ve hukuk düzenince meşru kabul edilen fiiler olarak kabul edilmesi karşısında koşulları oluşturmadığından sanıklar lehine meşru savunma hükümlerinin tatbik edilemeyeceği anlaşıldığından; anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Siverek1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.10.2022 tarihli, 2018/9 Esaslı, 2022/231 Karar sayılı kararında sanıklar nüdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafinin temyiz isteminin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8162, Karar No: 2016/12818, Tarih: 02.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/8162 E.  ,  2016/12818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret, ilave tediye, kıdem tazminatı, ikramiye, yemek ile yıllık izin ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ...ve Müşteri Hizmetleri A.Ş. alt işveren davalı ... ....A.Ş.'nin asıl işveren olarak gözüktüğü ....Telekom Müdürlüğünde bulunan ... çağrı merkezinde çalıştığını, davacının .... Sendikasının üyesi olduğunu, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmemesi sebebi ile işten istifa ederek ayrıldığını, bu sebeple davacının iş sözleşmesinin feshinde haklı olduğunu bildirerek IX. dönem toplu iş sözleşmesinen kaynaklanan ücret farkı, ilave tediye, ikramiye, yemek bedeli, kıdem tazminatı ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının ... A.Ş.'nin işçisi olduğunu, ... A.Ş.'nin ticaret büro eğitim ve güzel sanatlar iş koluna girdiğini yargı kararı ile kesinleştiğini, bu sebeple davacının davalı şirkette uygulanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanmasının hukuki dayanağının bulunmadığını bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında davacının toplu iş sözleşmesine ilişkin alacaklara hak kazanıp kazanamayacağı uyuşmazlık konusudur.

2-Davacının talebi davalı işyerinde uygulanan IX. dönem toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan sosyal haklarına ilişkin alacaklarına yöneliktir. Dava alacak davası niteliğindedir. Davacı taraf davası ile sendikaya üye olması sebebiyle de davalı işyeri ve yetkili sendika arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanarak fark ücret ve diğer haklardan yararlanması gerekeceğinden, işyerinde yürürülükte olan sekizinci ve dokuzuncu dönem toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılarak ücret farkı, ilave tediye, ikramiye, yemek bedeli, kıdem tazminatı ve yıllık izin alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davacının talepleri iş yerinde geçerli olan toplu iş sözleşmelerden yararlanması gerektiğine ilişkindir. Bu noktada tespiti gereken husus, davacının kayıtlar üzerinde dava dışı ... Rehberlik ve Müşteri Hizmetleri A.Ş. işçisi olarak görülse de gerçekte davalı şirketin işçisi olup olmadığının tespiti gerekmektedir. Yargıtay'ın önceki yerleşik kabullü, ilişkinin muvazaalı olduğu yönündedir. Ancak iş kolu tespitine ilişkin kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği 05.07.2012 tarihinden itibaren muvazaa olgusunun bulunmadığı Dairemizce de kabul edilmektedir. Bu durumda 05.07.2012 tarihinden önceki alacak talepleri bakımından eski kabul ve uygulama yani muvazaanın kabul edildiği uygulamanının devam etmesi gerekmektedir.

Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 05.07.2012 tarihli 2012/18720 esas 2012/26716 karar sayılı ilamında ....şirketinin iş kolunun haberleşme olmadığının tespit edilmesiyle muvazaa olgusunun ortadan kalktığını bu sebeple davacının toplu iş sözleşmesinden doğan haklarını talep edemeyeceğinden davaların reddine karar verilmiştir. ...ve dava dışı ... arasındaki ilişkinin Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin anılan iş kolu tespiti kararından önceki dönemler için bu ilişkinin muvazaalı olduğu kabul edilerek uygulamalar yapılmış, bu yönde verilen kararlar Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir. O halde “iş kolu tespiti kararına kadar olan dönemler için” muvazaa olgusu konusundaki istikrar kazanan yargısal uygulamaların dikkate alınarak “bu dönemlere” ait davacının tüm isteklerinin değerlendirilmesi gerekir.

Davacının davası ile talep ettiği dönemin tamamı da 05.07.2012 tarihinden önceki dönem olup, davalı ve dava dışı ... şirketi arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu kabul edilerek, değerlendirmenin ona göre yapılması gerektiği, buna göre de, davacının işyerinde geçerli olan sekizinci ve dokuzuncu dönem toplu iş sözleşmelerinden yararlanması gerektiği kanaatine varılmıştır. Bu durumda davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3724, Karar No: 2017/8546, Tarih: 23.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/3724 E.  ,  2017/8546 K.**

**"İçtihat Metni"**

1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...’nin, anılan Kanun’un 63/1-A ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2017 tarihli ve 2016/204 esas, 2017/100 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 16/06/2017 gün ve 94660652-105-57-5902-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/06/2017 gün ve KYB 2017/39587 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Sanığın mükerrir olduğu kabul edilerek 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiş ise de; dosya içerisinde bulunan adli sicil kaydından da anlaşılacağı üzere sanığın incelemeye konu suç tarihinde tekerrüre esas herhangi bir adli sicil kaydının bulunmadığı gibi, 5237 sayılı Kanun’un 58/4. maddesinde yer alan, "Kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükümleri uygulanmaz" şeklindeki düzenleme karşısında incelemeye konu suçun askeri suç olması nedeniyle diğer suçlara ilişkin tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağı gözetilmeden, şartları oluşmadığı hâlde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun’un TCK’nın 58/4. maddesinde sırf askeri suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının öngörüldüğü ancak hükümlünün cezalandırılmasına karar verilen “yoklama kaçağı” suçu 1632 Sayılı Askeri Ceza Kanunu’nda düzenlenmiş askeri suçlardan ise de; sırf askeri suç olmadığı, bu açıdan da tekerrür hükümlerinin uygulanmasında bir engel bulunmadığı anlaşıldığından;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 23/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.