muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12698, Karar No: 2013/24385, Tarih: 04.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/12698 E.  ,  2013/24385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakınanın olaydan hemen sonra alınan kolluk ifadesi ve dosya içeriğine göre;yakınanın yolda yürüyüp telefonla konuştuğu esnada sanığın arkasından gelerek telefonunu çekmeye başladığı, eşarbının açıldığı, yakınanın, eşarbını ve telefonunu sıkı şekilde tuttuğu, sanığın, yakınanın elini büküp parmaklarının arasındaki suça konu telefonu alarak olay yerinden kaçtığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin, yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesine aykırı biçimde, dosyadan yeterli mali gücü olmadığı anlaşılan sanığa, yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 04.12.2013 gününde üye ...'un muhalefetine karşı oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif Üye)

KARŞI OY:

Soruşturma sırasında, “Arkasından gelen şahsın, konuşmakta olduğu cep telefonunu tutarak çekmeye başladığını, bu esnada eşarbının açıldığını, bir yandan eşarbını tutarken diğer yandan telefonunu bırakmadığından elini bükerek alıp kaçtığını,” söyleyen mağdur kovuşturma aşamasında, “Sanığın, sağ eliyle kulağına götürdüğü cep telefonuna arkasından el atarak çektiğini, bu sırada açılan eşarbının açıldığını, telefonu bırakmadığını; sanığın eliyle kendi elini arkaya doğru tuttuğunu, ancak bükmediğini, kıvırmadığını, elinde ağrı ve sızı olmadığını, bu beyanının doğru olduğunu,” belirtmiştir. Sanık savunmalarında, “Mağdura zor kullanmadığını” söylemiştir. Mağdur ve sanık beyanları ile tüm dosya içeriğinden olayda, yağma suçunda aranan cebir veya tehdit unsurlarının gerçekleşmediği, sanığın eyleminin yağma boyutlarına ulaşmadığı anlaşılmaktadır. Eylem, elde taşınan eşyayı çekip almak suretiyle işlenmiş olup, TCK’nın 142/2-b maddesine uymaktadır. Yerel mahkemenin kararı bu yönüyle usul ve kanuna uygundur. Ancak, savunmasını yapmak üzere görevlendirilen zorunlu savunmana ödenen avukatlık ücretinin yeterli mali gücü olmayan sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesine aykırı olduğundan, yerel mahkeme kararının bu nedenle bozulması, sözü geçen husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 270.-TL ücret yargılama giderinden düşüldükten sonra düzeltilerek onanması görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2008/17374, Karar No: 2008/18585, Tarih: 26.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/17374 E.  ,  2008/18585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Küçükçekmece 1. Sulh Hukuk ile Şile Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; yapılan araştırmada, kısıtlı adayının son yerleşim yerinin ... cad. Boz Apt. No: 34/1 ... olduğunun bildirildiği anlaşılmakla, uyuşmazlığın çözümünde yetkili mahkeme Küçükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Küçükçekmece 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/12/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15097, Karar No: 2015/1790, Tarih: 10.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/15097 E.  ,  2015/1790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ...İlçesi ... Köyü 339 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, domates, biber, taze fasulye ve kavun-karpuzun sulu şartlarda 2013 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimleri, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların 2013 yılı itibariyle rayiç bedellerini gösterir listenin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3412, Karar No: 2019/5324, Tarih: 09.09.2019

**10. Ceza Dairesi         2018/3412 E.  ,  2019/5324 K.**

**"İçtihat Metni"**

:

Mahkeme ... 2. Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 09/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14252, Karar No: 2011/14163, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/14252 E.  ,  2011/14163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 08/12/2010 gün ve 14498 - 15387 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli ... köyü 101 ada 66 parsel (5080 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu taşınmazın tesbit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 07/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/714, Karar No: 2006/754, Tarih: 15.02.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/714 E.  ,  2006/754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 15.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15834, Karar No: 2024/220, Tarih: 10.01.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/15834 E.  ,  2024/220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/372 Esas, 2019/440 Karar

SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs

HÜKÜM : Açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle atılı suçtan mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, bozma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle 5271 sayılı Kanun'un 237. maddesine göre sanığa isnat edilen suçun niteliği itibarıyla doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan, bu nedenle de 29.01.2013 tarihli oturumda katılma talebi reddedilen Kültür ve Turizm Bakanlığının kamu davasında katılma ve temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmakla, vekili aracılığıyla yapmış olduğu temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin sanık müdafiinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesindeki "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir" şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğu nazara alındığında, Jandarma personeli olan sanığın yargılama konusu eylemlerine ilişkin Aydın Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17.08.2012 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik Dairemizin 03.04.2023 tarihli ve 2021/3037 Esas, 2023/3854 sayılı Kararında da belirtildiği şekilde suçtan zarar görmeyen ve karara itiraz hakkı bulunmayan Kültür ve Turizm Bakanlığının vekili tarafından yapılan itiraz üzerine Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 04.10.2012 tarihli itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına ilişkin kararın hukuki dayanaktan yoksun olduğu gibi bu karar üzerine Aydın Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23.10.2012 tarihli ve 2012/4719 Esas sayılı iddianamede sanığa isnat edilen bir fiil bulunmadığı, bu itibarla 17.08.2012 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleştiği ve usulüne uygun açılmış bir kamu davası bulunmadığı gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 172/2 ve 225. maddelerine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA 10.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5757, Karar No: 2019/12459, Tarih: 16.09.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/5757 E.  ,  2019/12459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Belediye balık halinde müştekilere ait tezgahın altındaki koliden balık alması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Yasanın 141/1. maddesi gereğince hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuğun balıkları nereden çaldığını kolluğa gösterdiği anlaşıldığından hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporu ücretinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının gözetilmesine, 16/09/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8731, Karar No: 2014/14699, Tarih: 26.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/8731 E.  ,  2014/14699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 12/03/2013 tarih ve 2012/274-2013/70 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 26/09/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalının, dava dışı ortakları olduklarını, söz konusu şirketin sermaye artırım kararı aldığını, davalının 2.750 TL'ye tekabül eden payının 27.500 TL'ye yükseldiğini, davalı tarafça taahhüt edilen 24.750 TL'nin dava dışı şirkete müvekkilince banka aracılığıyla ödendiğini, davalının buna karşılık müvekkiline herhangi bir ödeme yapmaması nedeniyle başlatılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptaline ve icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkiline herhangi bir nedenle borç vermediğini, davacı şirketçe bu yönde alınmış bir genel kurul kararı da bulunmadığını, müvekkilinin sermaye borcunu davacı şirketin ve aynı zamanda dava dışın yönetim kurulu başkanı olan elden ödediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, tarafların ortağı bulundukları dava dışı sermayesinin 50.000 TL'den 500.000 TL'ye yükseltildiği, davalı tarafça üstlenilen sermaye artırım bedelinin davacı tarafça ödendiği, davalı taraf bu bedeli kendisinin ödediğini savunmuş ise de bu savunmasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.268,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 26/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5186, Karar No: 2019/9091, Tarih: 26.11.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/5186 E.  ,  2019/9091 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Gıyabi hükmün, aleyhine dava açılarak hüküm kurulan davalılardan ... Temizlik San. Tic. Ltd. Şti. şirketine, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi hükmüne göre tebliğ edildiği, dava dilekçesinin de aynı adrese çıkartıldığı ancak davalı şirketin adresten ayrılması nedeni ile dava dilekçesinin tebliğ memurunca davalı şirketin tespit edilen yeni adresine tebliğ yapıldığı anlaşılmaktadır.

Dairemizin 12.11.2012 tarihli ilamı ile davalı ... Tem. San. Tic. Ltd. Şti.'nin ticaret sicilinde kayıtlı adresinin tespit edilerek gerekçeli kararın bu adrese tebliğ edilmesi yönünde geri çevirme yapıldığı halde dosyanın arşivde kaldığının tespit edildiğine dair tutanak tutulmak suretiyle, ilgili şirketin adresi ticaret sicilinden araştırılmadan şirketin daha önce tebliğ memurunca tespit edilen Diyarbakır adresine T.K madde 35 göre tebligat yapıldığı anlaşılmaktadır.

Somut dosyada mahkemece, ... Temizlik San. Tic. Ltd. Şirketinin ticaret sicilinde kayıtlı adresi ilgili ticaret sicil müdürlüklerinden araştırılarak tespit edilmeli, tespit edilen adrese T.K hükümlerine göre usulüne uygun tebliğ yapılmalıdır. Şirketin kaydının terkin edildiğinin tespit edilmesi halinde ise öncelikle şirketin ihya edilmesi sağlanmalı ve gerekçeli karar daha sonra tebliğ edilmelidir.

Yukarıda belirtilen açıklamalar çercevesinde gerekçeli karar davalı şirkete 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. Maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra, gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalı Kurum Vekilinin temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 26.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.