muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11248, Karar No: 2015/16456, Tarih: 12.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/11248 E.  ,  2015/16456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Borçka Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi :31.12.2013

No :2012/228-2013/505

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin 5510 sayılı Kanunun 12 ve 21. maddelerince tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 31.01.2012 tarihli iş kazası tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Gerçek zarar miktarları hesaplanarak, ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının karşılaştırması sonucu Kurumun rücu alacağının belirlenmesinden sonra hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraflar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılara iadesine, 12.10.2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1814, Karar No: 2013/18118, Tarih: 03.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/1814 E.  ,  2013/18118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı taraf avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre; davalı...Madencilik İnşaat Nakliye Temizlik Güvenlik Hizmetleri Day. Tük. Mal. Gıda Orm. San. Ltd. Şti. vekilinin tüm, davalı SGK Başkanlığı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 01.04.1998 – 31.12.2008 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmaların tespitine ilişkin davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79. maddesinin onuncu fıkrası olup, 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanununun 36. maddesi gereğince, ilgili kanunlarda yer verilmemiş olsa dahi, Kurumun taraf olduğu davalar, icra kovuşturmaları ile ilâmların harçlardan bağışık olduğu göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu Kurumun harç tutarından sorumluluğu yönünde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün (4) numaralı bendinde yer alan; “444,70” rakamlarının çıkartılarak, yerine “405,00” rakamlarının yazılmasına, “alınarak” sözcüğünün çıkartılarak yerine “39,70 TL. harç tutarının ise davalı ... Madencilik İnşaat Nakliye Temizlik Güvenlik Hizmetleri Day. Tük. Mal. Gıda Orm. San. Ltd. Şti.’nden alınarak” sözcüklerinin yazılmasına, “başvuru ve peşin harç 36,80 TL, vekalet harcı : 2,90 TL,” sözcüklerinin çıkartılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... Mad. İnş. Nak. Tem. Güv. Hizm. Day. Tük. Mal. Gıda Orm.San. Ltd. Şti.'den alınmasına, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3281, Karar No: 2022/2212, Tarih: 22.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3281 E.  ,  2022/2212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin ceza miktarına, kusur durumuna ve eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna, katılanlar vekilinin ceza miktarına dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık idaresindeki kamyonla, gündüz vakti, meskun mahal dışı, bölünmüş asfalt kaplama iki şeritli karayolunda sağ şeritte seyrederken, sola doğru aniden doğrultu değiştirdiği esnada, sol şeritte seyreden sürücü Kazım idaresindeki kamyonetin, çarpışmayı önlemek için sola manevra yapmasının akabinde, aracının sol lastiklerinin yoldan çıkıp orta su kanalına düşmesi, ardından da durumdan kurtulmak amacıyla yaptığı ani sağa manevrayla, direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu yolun sağından çıkarak beton duvara çarpmasıyla, sanığın doğrultu değiştirme manevralarına uygun davranmayarak asli kusuruyla, iki kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

TCK'nın 50/4. maddesinde, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiğinin anlaşılması karşısında, kendi beyanına göre sürücü Kazım'ın sol şeritten geriden geldiğini görmesine karşın sola doğru manevra yapan sanığın neticenin meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu, meydana gelen zararı giderme hususunda dosyaya yansıyan bir çabasının olmadığı, hakkındaki şikayetin devam ettiği, olaydan sonra dikiz aynasından kazayı görmesine rağmen yardım etmek için durmayarak yoluna devam ettiği, olayı gören bağımsız kamu tanığı ...'ın aşamalarda sürücü Kazım'ın idaresindeki kamyonetle, sol şeritte sanığın aracının orta hizasına geldiği esnada sanığın sol şeride hızlıca çıkış yaparak sürücü Kazım'ın geçiş istikametine kapattığını bildirdiği, sürücü Kazım'ın sola geçişinde yahut anılan şeritte seyrinde bir uygunsuzluğun bulunmadığı hususları birlikte gözetildiğinde yasal olmayan gerekçe ile TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9192, Karar No: 2021/3188, Tarih: 11.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/9192 E.  ,  2021/3188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesi bozma kararına uyarak

hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Önceki geri çevirme kararında; “Dava dilekçesinde davalı işveren olarak ...-...'un gösterildiği, Kurum kayıtlarında iş yeri ünvanının ... olduğu, Kurum tarafından ... adına iş yeri tesciline rastlanmadığının belirtilmesine rağmen aşamalarda tebligatların ... adına çıkarıldığı, son aşamada ... adına çıkarılan tebligatın Tebligat Kanunu'nun 35.maddesine göre tebliğ edildiği anlaşıldığından tebliğin geçerliliğinden bahsedilemeyeceği ortadadır.

Gerekçeli kararın Tebligat Kanununun 21. maddesine göre davalı bbb 'un adres kayıt sisteminde yer alan adresinde yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine , dair karar verildiği anlaşılmakla, işbu karar sonrası davalının adresinin tespit edildiği fakat başkaca bir işlem yapılmadan dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderildiği geri çevrime ilamının gereğinin yerine getirilmediği görülmüştür.

Yukarıda izah edilen çerçevede davalının tespit edilen adresine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu eksiklik giderilip dosya geldikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine,11.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20161, Karar No: 2021/21644, Tarih: 16.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/20161 E.  ,  2021/21644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında İstanbul Anadolu 4.Çocuk Mahkemesinin 23.05.2019 tarihli ve 2018/243 Esas ve 2019/522 Karar sayılı mahkûmiyet kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda; 25.11.2020 gün ve 2020/27802 Esas, 2020/13697 Karar sayılı ilam ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları bakımından kararların ONANMASINA, mala zarar verme suçu bakımından hükmün kesin olması sebebiyle REDDİNE karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, mala zarar verme suçu bakımından hükmün hapis cezasından adli para cezasına çevrilmesi sebebiyle kesin olmadığından 2. Ceza Dairesinin anılan red kararının KALDIRILMASI ile suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresinin dolması sebebiyle düşme kararı verilmesi gerektiğine yönelik 09.07.2021 tarihli ve 2021/557 sayılı itirazı üzerine dosya dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin, 6352 Sayılı Yasa’nın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ;

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün reddine ilişkin ilamın kaldırılarak, itirazda belirtilen gerekçeyle hükmün zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği yönündeki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

Dairemizin suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik 25.11.2020 gün ve 2020/27802 Esas, 2020/13697 Karar sayılı red ilamının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan, TCK'nun 151/1 ve 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2, 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 ay olağanüstü dava zamanaşımı süresinin; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği tarih olan 15/01/2013 ile denetim süresi içerisinde suçun işlendiği tarih olan 13/07/2013 tarihleri arasında zamanaşımının durduğu da gözetilerek, suç tarihi olan 19/11/2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 16/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6205, Karar No: 2014/10385, Tarih: 24.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/6205 E.  ,  2014/10385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelili cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümlerin katılanlar vekili ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 17.09.2014 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 15.10.2014 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Katılanlar vekilinin 15.04.2014 tarihli süre tutum dilekçesinde ve sanık müdafiin 11.04.2014 tarihli süre tutum dilekçesiyle sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını temyiz etmedikleri, bu karar yönünden sanık müdafiin ayrıca itiraz ettiği ve de itiraz merciince itiraz hakkında karar verildiği anlaşılmakla, katılanlar vekili ile sanık müdafiin temyizlerinin yalnızca sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı olduğu anlaşılmakla gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile sanık müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmalarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

24.09.2014 tarihinde verilen işbu karar 15.10.2014 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2014/54847, Karar No: 2015/26726, Tarih: 09.04.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/54847 E.  ,  2015/26726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/353946

MAHKEMESİ : Niğde(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2012/769 (E) ve 2013/568 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Gerekçeli kararda “suça sürüklenen çocuk R.. G..'nın, kendisine dikkatli bakan P. ve M.'ye "Ne bakıyorsunuz orospular, burayı size dar getireceğim” diyerek tehdit ve hakaret ettiği, dinlenen tanık beyanıyla da katılanların iddiaları doğrulandığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediği sabit görülmüş ve mahkumiyetine karar verilmiştir.” şeklindeki açıklamaya yer verilmesine karşın, hüküm fıkrasında “Her ne kadar suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı basit tehdit suçundan dolayı cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair, müşteki beyanından başka her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı bir delil elde edilemediği, suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı anlaşıldığından sanığın üzerine atılı suçtan CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine” denilmek suretiyle çelişkiye yol açılması,

Kanuna aykırı, katılanlar P. A. ve M.. T..'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32134, Karar No: 2019/8794, Tarih: 07.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/32134 E.  ,  2019/8794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 07/05/2019 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 208 ada 85 parsel sayılı taşınmazın değerinin belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların imar parseli oldukları belirtildiği halde düzenleme ortaklık payı konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, bir kısmının ise il ve ilçe merkezlerine olan mesafeleri ve çevrelerinin gelişmişlik durumları ve dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında emsal incelemesi uygun olmadığı gibi, bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların, satışına ilişkin akit tabloları Tapu Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların 2014 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi

bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, taraflara karşılıklı olarak yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 2.037,00-TL. vekalet ücretinin yükletilmesine, 07/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4639, Karar No: 2013/6485, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/4639 E.  ,  2013/6485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye esas alınan buğday, buğday samanı, çilek, taze fasulye ve elmanın sulu ve kuru şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin,

2-Dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan ceviz, vişne, erik, armut, kiraz, muşmula, armut, fındık, elma, asma, karaağaç ve çınar ağaçlarının yaş ve cinsleri itibarıyla 2011 ve 2012 yılı rayiç değerlerinin,

Gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4528, Karar No: 2006/5747, Tarih: 21.09.2006

**16. Hukuk Dairesi         2006/4528 E.  ,  2006/5747 K.**

* KADASTRO TESPITINDEN DOĞAN DAVA

* TEREKENIN TAKSIMI

* BILIRKIŞI VE TANIK IFADELERI

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşüldü: