muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19679, Karar No: 2014/23867, Tarih: 17.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/19679 E.  ,  2014/23867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 19. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2013/293-2014/298

Davacı, 10/03/1976-11/02/1978 tarihleri arasında yurtdışında sigortalı olarak çalıştığı süreleri borçlanabileceğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının Hollanda 'da geçen 10.03.1976-11.03.1978 tarihleri arasındaki çalışmalarını 3201 sayılı Yasa uyarınca borçlanma hakkı bulunduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden 10.03.1958 doğumlu davacının Türk vatandaşı olup, 25.01.2012 tarihli yurt dışı hizmet borçlanma talep dilekçesi ile Kuruma başvurduğu, borçlanma talebinin Kurumca kabul edilerek, borç tahakkuk cetveli düzenlendiği, yurt dışı hizmet belgesinde davacının 10.12.1973-10.01.1974 ve 12.02.1974-11.02.1978 tarihleri arasında Hollanda'da çalıştığının tespit edildiğinin bildirildiği, ikamet belgesinden 12.11.1973-13.06.1979 arasında yurt dışında ikamet ettiğinin anlaşıldığı, 27.02.2014 tarihli Kurum red yazısında, davacının 3201 sayılı Yasanın 5. maddesi gereği Hollanda'daki ilk işe giriş tarihinin Türkiye'de ilk işe giriş tarihi olarak kabul edilmesinin söz konusu olmayacağının davacıya bildirildiği, davacının dava dilekçesinde ve duruşmada alınan beyanında Hollanda'da geçen ev hanımlığı ve çalışma sürelerini Türkiye'de borçlanmak istediğini belirttiği anlaşılmaktadır.

Davacının talebini borçlanmaya hasrettiğini belirtmesi karşısında, Kurumun, davacının borçlanma talebini mevzuata uygun biçimde kabul etmesi nedeniyle Kurumca çıkartılmış bir uyuşmazlık bulunmadığı halde mahkemece davacının yurt dışında geçen süreyi borçlanma hakkı bulunduğunun tespitine karar verilmesi, ayrıca davacı kendisini vekille temsil ettirmediği halde davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Öte yandan 10.09.2014 tarihli 6552 sayılı Yasanın 28. ve 29. madde hükümleri ile 3201 sayılı Yasanın 1 ve 5. maddesinde yapılan düzenleme ile 3201 sayılı Yasaya 6552 sayılı Yasa ile eklenen Geçici madde 8 hükümlerinin bozmadan sonra yapılacak yargılamada göz önünde bulundurulması gerekmektedir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7316, Karar No: 2014/24483, Tarih: 23.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/7316 E.  ,  2014/24483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/204919

MAHKEMESİ : İstanbul 54. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2013

NUMARASI : 2012/260 (E) ve 2013/180 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-) 02/07/2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanun'larda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek; katılan kurum tarafından kaçak tüketim bedelinin 10.949,70 TL olarak hesaplandığı halde, dosya içerisindeki 20/07/2009 tarihli bilirkişi raporunda normal tarife üzerinden hesaplanan kaçak su bedelinin 30,25 TL olduğunun bildirilmesi karşısında; bu şekilde her iki değer arasında belirgin bir farklılığın bulunduğunun görülmesi nedeniyle sanığa bilirkişi tarafından belirlenen değer esas alınmak suretiyle katılan kurumun zararını makul bir süre içerisinde giderme imkanı tanınıp, “şikayetçi kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasa'nın Geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi

Kabule göre de;

2-) Sanığın 11/02/2008 tarihinde Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinde alınan ifadesinde borcunu taksit yaptırdığını ve 24/02/2008 tarihinde 200 TL ödeyerek borcunu kapatacağını beyan ettiği ve katılan kurum tarafından tutanağa ilişkin borcun tahsili için icraya verildiğinin bildirilmesi karşısında; ilgili icra dairesinden ve katılan kurumun hukuk servisinden sanığın icraya ödeme yapıp yapmadığının tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25318, Karar No: 2013/26637, Tarih: 25.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/25318 E.  ,  2013/26637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması, haberleşmenin gizliliğini ihlal

Hüküm : TCK'nın 133/2, 52, 52/4; 132/3, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması ve haberleşmenin gizliliğini ihlal suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; 28.09.2010 tarihinde verilen 600 TL'den ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

B) Haberleşmenin gizliliğini ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

B) Haberleşmenin gizliliğini ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Belirli veya belirlenebilir iki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmemeleri gerektiği yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, gizliliği sağlamaya özen gösterip, elverişli araçlar (internet, telefon, telsiz, faks, mektup, telgraf, kağıt vb.) ve ortak semboller (söz, yazı, işaret vb.) aracılığıyla paylaştıkları bilgi, düşünce, duygu ve tutumlarının; özel hayata ilişkin olsun ya da olmasın, başka kişi veya kişiler tarafından, özel bir çaba gösterilerek, doğrudan veya dolaylı şekilde (zarfı açılmadan ışığa tutulan mektupta olduğu gibi), okunmak veya dinlenmek suretiyle öğrenilmesi eyleminin TCK'nın 132/1-1. cümlesinde; anlaşılabilir olsun ya da olmasın, başkalarının haberleşme içeriklerinin kaydı, yani; yazı, ses, görüntü, özel işaretler gibi ortak sembollerin, başka bir nesne üzerine taşınarak (örneğin; ses veya görüntünün, manyetik bant üzerine, yazının başka bir kağıt, defter vb. nesne üzerine geçirilmesi, kopyasının alınması, elektronik iletinin taşınabilir belleğe veya CD'ye aktarılması gibi işlemlerle) sabitlenmesi eyleminin aynı Kanunun 132/1-2. cümlesinde; başkalarının haberleşme içeriklerinin, ilgilisi veya ilgililerinin rızası dışında ifşa edilmesi, yani; yayılması, açığa vurulması, afişe edilmesi, ilan edilmesi, kamuoyuna duyurulması, özetle; içeriğini öğrenme yetkisi bulunmayan kişi veya kişilerin bilgisine sunulması eyleminin aynı Kanunun 132/2; kişinin kendisiyle yapılan haberleşme içeriğini, belirli olmayan ve birden fazla kişi tarafından algılanabilme imkanı bulunan aleni bir ortamda, ilgilisi veya ilgililerinin rızası dışında ifşa etmesi eyleminin aynı Kanunun 132/3. maddelerinde düzenlenen haberleşmenin gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirileceği anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, ilçe merkezinde kurulu Yatılı İlköğretim Bölge Okulunda hizmetli olarak çalışan sanığın, il merkezine tayin olabilmek için yardımını istediği İl Milli Eğitim Şube Müdürü olan katılanla telefonla görüştükleri sırada, aralarında geçen konuşmaları, katılanın bilgisi dışında kaydedip, bu konuşmaları içeren CD'leri, katılanın isim ve soyismini de açıkladığı, “Isparta'nın sorumlu bürokratları olarak sizlere; iş bilen bir memurunuzun yurtlarda yetişmiş bir kızın basit bir tayin talebini neyin karşılığında yerine getireceğine ortaya koyduğu filmi keyifle ve ibretle izlemenizi ve devamında diğer cd'leri hararetle bekleminizi dileriz. devamı çok yakında” şeklindeki notla beraber, İl Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı birimlere ve katılanın mesai arkadaşlarına göndererek, tarafı olduğu haberleşme içeriğinin, belirli olmayan ve birden fazla kişi tarafından algılanabilme imkanı bulunan aleni bir ortamda ifşa edilmesine ve başka kişiler tarafından öğrenilmesine sebebiyet vermesi şeklinde gelişen eyleminde, TCK'nın 132/3. maddesinde düzenlenen haberleşmenin gizliliğini ihlal suçunun yasal unsurları itibariyle oluştuğu anlaşıldığından, sanığın sübuta, erteleme hükümlerinin uygulanmamasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7065, Karar No: 2013/7629, Tarih: 23.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/7065 E.  ,  2013/7629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, dava dışı kişinin işleteni olduğu ve Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası bulunmayan ticari yolcu otobüsünün 28.08.2007 tarihinde neden olduğu tek taraflı trafik kazası sonucunda bu otobüsün sürücüsü olan müvekkillerinin desteği ... ile birlikte otobüste yolcu olarak bulunan destek ... 'nın yaşamını yitirdiklerini belirterek 160.000,00 TL zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili ise, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, “...taraflar arasında düzenlenmiş herhangi bir sigorta poliçesi bulunmadığı, davanın konusu ve niteliği itibariyle ticari bir dava olmadığı, haksız fiile dayalı tazminat davası olduğu, davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerektiği, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6335 sayılı Yasa'nın 2. maddesi “ Asliye Ticaret Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır” hükmünü ihtiva etmekte olduğundan, görevli mahkeme İstanbul Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi olduğundan...” gerekçesi ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir. Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesi olmaması nedeniyle Güvence Hesabından maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dava, Asliye Ticaret Mahkemesinde açılmış ve mahkemece "Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli" olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir. Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği gibi Asliye mahkemeleri, Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret Mahkemeleri olarak ikiye ayrılır. Asliye Ticaret Mahkemeleri, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevine giren ticari davaların çözümlendiği mahkemelerdir. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin görevine giren işler dışında kalan tüm uyuşmazlıklar Asliye Hukuk Mahkemesince çözümlenir. Hangi davaların ticari dava olduğu TTK'nun 4. maddesinde sayılmıştır. Bundan başka, bir yerde ticaret mahkemesi varsa Asliye Hukuk Mahkemesinin görevi içinde bulunan ve bu kanunun 4. maddesi hükmünce ticari sayılan davalarda hususi hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere Asliye Ticaret Mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiştir (TTK'nun 5/II).

Türk Ticaret Kanunun 4. maddesinde, bu kanundan doğan hukuk "davalarının" ticari dava sayıldığı, aynı kanunun 5. maddesinin 2.fıkrasında, bir yerde ticaret mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesinin vazifesi içinde bulunan ve bu kanunun 4. maddesi hükmünce ticari sayılan "davalara", ticaret mahkemesinde bakılacağı hususları düzenlenmiştir.

Türk Ticaret Kanunun 3. maddesinde, ”Bu Kanunda düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bütün işlem ve fiiller ticari işlerdendir” düzenlenmiştir.

Türk Ticaret Kanunu'nun 1401-1520. maddelerinde Sigorta Hukuku'nun düzenlendiği, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun “zorunlu sigortalar” başlıklı 13. maddesinde de sorumluluk sigortalarına ilişkin düzenleme yer aldığı görülmektedir.

Türk Ticaret Kanunun 1483 ve devamı maddelerinde ise “zorunlu sorumluluk sigortaları” düzenlenmiştir.

Bir hukuki işlemin veya fiilin Türk Ticaret Kanun'u kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen bu kanunda düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bir hukuki işlemin veya fiilin olması gerekir.

Somut olayda, talebin sorumluluk sigortası türü olan zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası kapsamında davacıların desteğinin vefatı nedeniyle ferdi koltuk kaza sigorta tazminatının sigorta poliçesi olmaması nedeniyle Güvence Hesabından tahsili istemine ilişkin olduğu, davanın, Türk Ticaret Kanunun 1483 vd. maddelerinde sayılan hususlardan olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın Asliye Ticaret Mahkemesi görevine girdiği dikkate alınarak davanın esasına girilerek tarafların delillerinin toplanması iddia ve savunmalarının değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16379, Karar No: 2006/18532, Tarih: 29.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/16379 E.  ,  2006/18532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tereke hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk ile ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümleri yer almaktadır. Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yer de yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Dosya kapsamından, muris ...'ın ... süreden beri Emekli Sandığı ... ... Bakımevinde kalmakta iken aynı yerde öldüğü, başka açık adresi bulunmadığı anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4935, Karar No: 2019/3108, Tarih: 20.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/4935 E.  ,  2019/3108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Bölge adliye mahkemesi karar ilamı ve davacı kadının temyiz dilekçesi, davalı erkeğe "mernis adresi olduğu tebliğ zarfı üzerinde belirtilmek suretiyle" tebliğe çıkarılmış, evrak Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca muhtara tebliğ edilmiştir. Dosyada daha önceden bu adrese yapılıp da bila ikmalen iade edilen bir tebligat bulunmamaktadır. Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır (Teb. K. m. 10/1). Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar (Teb. K. m. 10/2). Bu bakımdan gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebligat zarfında mernis adresi olduğu belirtilmeksizin davalının bilinen adresine tebliğ için gönderilmesi, şayet tebligatın yapılamaması halinde Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesi uyarınca sistemdeki adresin bilinen son adres olduğu kabul edilerek buna göre tebligatın çıkarılması gerekmekte olduğundan, bu haliyle davalıya yapılan tebligatlar geçersizdir.

Açıklanan sebeple bölge adliye mahkemesi karar ilamı ve davacı kadının temyiz dilekçesi usulüne uygun şekilde davalı erkeğe tebliğinin sağlanarak davalı yönünden de temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın bölge adliye mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 20.03.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/10852, Karar No: 2019/2226, Tarih: 14.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/10852 E.  ,  2019/2226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

...... niteliğindeki ...... Mahallesi 210 ada 23 parsel sayılı taşınmazın değerinin belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Hükme esas bilirkişi kurulunca ...... alınan taşınmazların imar parseli oldukları belirtildiği halde düzenleme ortaklık payı konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, bir kısmının ise il ve ilçe merkezlerine olan mesafeleri ve çevrelerinin gelişmişlik durumları ve dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında ...... incelemesi uygun olmadığı gibi, bilirkişi kurulunca ...... alınan taşınmazların, satışına ilişkin akit tabloları ...... Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile ...... taşınmazların 2014 yılında, ......Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili ...... Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut ...... kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili ...... Müdürlüğü ile ...... Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer ...... satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen ...... celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, ...... alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... ve ...... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, ......lere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile ...... taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve ...... taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak ......lere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi;

2-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının ...... irad kaydedilmesine, 14/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.