muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/13746, Karar No: 2020/5263, Tarih: 19.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13746 E.  ,  2020/5263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : A) Sanık ... hakkında; CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

B) Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/2, 62,50/4, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

C) Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/2, 62, 50/4, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

Temyiz edenler : Sanıklar ... ve ... müdafileri, katılan vekili

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve ...'ın mahkumiyetine, sanık ...'ın beraatine ilişkin hüküm, sanıklar ... ve ... müdafileri ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından ihale usulü ile yüklenici firma olan ... - ... Müh. İnş. Taah. isimli firmaya verilen yol çalışması sebebiyle ... gidiş istikametinin kapalı olduğu, ... gidiş istikametinin bölünmüş yol olarak çift taraflı kullanıldığı yolda; sanık ... idaresindeki araçla ...istikametinden Küre istikametine seyir halindeyken, çift taraflı olarak kullanılan ... gidiş istikametinden gelmekte olan katılan sanık...in idaresindeki araçla dörtlü bölünmüş yol kavşağı içerisinde çarpışması şeklinde meydana gelen ve sanık ...ın tali kusurlu, yol yapım çalışmasını yüklenen firmanın teknik sorumlusu olan şantiye şefi sanık ...ın asli kusurlu olarak bir kişinin ölmesine, bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, bir kişinin de dördüncü derece kemik kırığı olacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın adli para cezasından ibaret olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 maddesi gereğince reddine k... verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp k... yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ... müdafilerinin kusur tayinine, bilirkişi raporlarına, ceza miktarına ve sair nedenlere; katılan vekilinin ceza miktarına, TCK'nın 50 maddesinin uygulanmasına, sanık ... hakkında beraat k...ı verilmesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 19/10/2020 tarihinde oybirliğiyle k... verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14863, Karar No: 2013/19832, Tarih: 23.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/14863 E.  ,  2013/19832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : TCK'nun 203/1, 43/1, 62, 52/2. maddeleri gereğince 3.740,00 TL adli para cezası

Anayasa'nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik ilkesi" başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde ‘kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde ‘kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığının Dairemize gönderilen 12.11.2013 tarih ve 29415146-2525 sayılı cevabi yazısı uyarınca, suça konu mühürleme tutanağını düzenleyen Başkent Elektrik Dağıtım A.Ş'nin mühürleme tarihinden önce özelleştirilmiş olup özel hukuk tüzel kişisi olarak kamusal yetki kullanma hakkı olmadığından, Anayasa ve Kanuna dayalı kamusal yetkiyi kullanan bir makam tarafından konulmuş mühürleme işleminin bulunmaması nedeniyle, sanığa yüklenen “mühür bozma” suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6665, Karar No: 2019/1023, Tarih: 31.01.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/6665 E.  ,  2019/1023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, noter satış sözleşmesi ile rehinli olarak satışı yapılan aracın tescili esnasında Trafik Şube Müdürlüğü’nce araç ruhsatına “rehinlidir” ibaresinin eklenmemesi ve aracın üçüncü kişiye satılması nedeniyle araç satış bedelinin davalı alıcı ve davalı Bakanlıktan tahsili isteğine ilişkindir. Mahkemece, davalı alıcı yönünden davanın kabulüne, davalı Bakanlık yönünden davanın reddine karar verilmiş olup, davacının temyizi Bakanlığında sorumlu olması gerektiği yönündedir. Davacı ile davalı Bakanlık arasında sözleşme ilişkisi bulunmamaktadır. Davanın açıklanan niteliğine göre hükmü temyizen inceleme görevi, yürürlükte bulunan işbölümü uyarınca Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay 4. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 31/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18675, Karar No: 2014/1248, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18675 E.  ,  2014/1248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/1170-2013/542

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazların tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıdığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28199, Karar No: 2013/15151, Tarih: 04.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/28199 E.  ,  2013/15151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 22/3, 62/1,53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki kapalı kasa kamyonla gündüzleyin, meskun mahalde, 2,7 metre genişlikteki, kenarlarında bulunan ağaçlar sebebiyle görüşün kısıtlı olduğu dar yolda, geri manevra yaparak, arka gerisinde yol kenarında yürümekte olan yayaya çarparak ölümüne neden olması şeklinde gerçekleşen olayda, bilinçli taksirin şartlarının gerçekleşmediği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19901, Karar No: 2015/4115, Tarih: 11.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/19901 E.  ,  2015/4115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karakoçan Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :09.04.2014

NUMARASI :Esas no:2012/497 Karar no:2014/119

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından, velayet, kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkek eşin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti davacı anneye verilen müşterek çocuklar Engin 17.03.2000, Fatma ise 17.03.2001 doğumlu olup, halen idrak çağındadırlar. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmenin 12., Çocuk Haklarının Korunmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri; iç hukuk bakımından idrak çağında bulunan çocukların kendilerini ilgilendiren konularda görüşünün alınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Velayet, çocukları ilgilendiren konuların en önemlilerindendir. Velayet düzenlemesi konusunda; makemece uzman incelemesi yaptırılmadığı gibi; karar tarihinde çocuklar idrak çağında olduğu halde, görüşlerinede başvurulmamıştır. Ortak çocuklar idrak çağında olduğuna göre; mahkemece, sonuçları hakkında bilgilendirilerek velayet tercihi konusunda çocukların bizzat dinlenmesi; bu yeterli olmadığı takdirde 4787 sayılı Kanunun 5. maddesinde gösterilen uzman veya uzmanlardan velayet konusunda rapor alınarak, tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle velayetin düzenlenmesi gerekir. Açıklanan yönde işlem ve inceleme yapılmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının iştirak nafakasına yönelik diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.03.2015(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/6374, Karar No: 2012/9033, Tarih: 10.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/6374 E.  ,  2012/9033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesinden,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, ayçiçeği, kuru fasulye ve şekerpancarının 2011 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başı ortalama verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı belirtilmek suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine alınmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3048, Karar No: 2023/12546, Tarih: 23.11.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/3048 E.  ,  2023/12546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/137 E., 2021/235 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulüne

Taraflar arasında görülen ve maddi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 28.09.2008 tarihinde davalı ... şirketine zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ve ferdi kaza koltuk sigortası ile sigortalı olan ve dava dışı gerçek kişinin sürücüsü olduğu otomobilin ıslak zeminde ve yağmurlu havada kayarak duvara çarpıp devrilmesi sonucunda meydana gelen kazada, araçta yolcu olarak bulunan davacıların oğlu ... 'in öldüğünü belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5.000.00 TL destekten yoksun kalma tazminatı, 5.000,00 TL ferdi kaza koltuk sigortasından kaynaklanan tazminat ve 3.000,00 TL cenaze gideri olarak toplam 13.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ferdi kaza koltuk sigortası karşılığı 5.000,00 TL tazminat talebini kabul ettiklerini, ancak davacı ... işleten olup 3. kişi olmadığından destek tazminatı isteyemeyeceğini ve araç özel otomobil olup temerrüt faizi istenemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 04.03.2013 tarihli ve 2011/118 Esas, 2013/53 Karar sayılı kararıyla; tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 5.000,00 TL ferdi kaza koltuk sigortasından kaynaklanan tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Hukuk Dairesi 14.04.2015 tarih ve 2013/19015 Esas 2015/5877 Karar sayılı ilamıyla;

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Hukuk Dairesi 14.04.2015 tarih ve 2013/19015 Esas 2015/5877 Karar sayılı ilamıyla;

"...1-HUMK'nun 388 (HMK 297) maddesi uyarınca mahkeme kararında, İki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, ihtilaflı konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışması ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarda bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Somut olayda davacılar desteğin anne ve babası olup ihtiyari dava arkadaşıdırlar. Her bir davacı için ne kadar tazminata hükmedildiğinin mahkeme hükmünde ayrıca ve açıkça belirtilmesi gerekirken mahkmece 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 5.000,00 TL koltuk sigortasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine denmek suretiyle infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2) Kabule göre ise;

Dava konusu olayda ise, davacıların desteği ... , içinde bulunduğu aracın yaptığı tek taraflı kazada destek vefat etmiştir. Kaza yapan araç, ölen ... 'in babası davacı ... adına kayıtlı olup bu kişi zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesine göre sigorta sözleşmesinin tarafıdır ve davacı ...'in kaza tarihinde aracın işleteni olduğu anlaşılmaktadır. Davalı ... işletenin zarara uğrayan üçüncü kişilere karşı olan sorumluluğunu belli limitler dahilinde teminat altına aldığına göre işletenin kendi zararından sorumlu olmadığından davacı ...'in davalı ... şirketinden destekten yoksun kalma tazminatı isteyemeyeceği dikkate alınmadan bu davacı yönünden davanın reddi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulü doğru görülmemiştir.

Dosya kapsamına göre mahkemece, davalı ... şirketine 13.10.2010 tarihli ara kararı ile cevap süresinin ilk duruşma günü olan 28.01.2010 tarihinden 10 gün öncesine kadar uzatılması için süre verildiği, davalı ... şirketinin ilk duruşma gününden önce ve uzatılan cevap süresi içinde 14.01.2010 tarihinde cevap dilekçesi verdiği ve ferdi kaza koltuk sigortası yönünden 5.000,00 TL lik talebi kabul ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde, Mahkemece, hükmedilen 5.000,00 TL koltuk sigortası tazminatı yönünden, davalı lehine olarak yargılama giderine hükmetmek gerekirken bu husus göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece hükme esas alınan aktüerya raporunda davacının desteğinin asgari ücret düzeyinde gelir elde edeceği kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak her ne kadar dosya içinde bu konuda bir belge bulunmasa da davacı taraf, desteğin olay tarihinde üniversite öğrencisi olduğunu iddia ettiğine göre, mahkemece davacı tarafın bu husustaki delillerini mahkemeye sunması istenmeli, kaza tarihinde üniversite öğrencisi olduğunun anlaşılması halinde, desteğin mezun olduktan sonra asgari ücretin üzerinde gelir elde edeceğinin kabulü gerekeceğinden, mahkemece davacılar desteğinin üniversitede okuduğu bölüm ve mezun olacağı tarih sorularak bu tarihten itibaren gerçek zararın belirlenmesi için, desteğin mezun olacağı bölüme göre bu konu ile ilgili meslek kuruluşlarına yazı yazılarak muhtemel gelirin ne kadar olabileceği, mezuniyetinden sonra ne kadar sürede iş bulabileceği gibi hususlar tespit edilip, davacılar vekilinin itirazları da değerlendirilerek sonucuna göre tazminatın belirlenmesi için yeniden aktüerya uzmanı bilirkişilerden rapor alınarak karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir ve hükmün bu nedenle davacılar yararına bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 03.12.2015 tarihli ve 2015/14431 Esas, 2015/13318 Karar sayılı ilamı ile davacıların karar düzeltme isteğinin reddine karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar