muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/336, Karar No: 2023/572, Tarih: 01.11.2023

... ...’den sonra birliklerden gelen er ve erbaşlarla çalıştığını, sivil memur ... ... geldiğinde tanık ... ile birlikte çalışmaya başladığını, bir müddet sonra da sanık ... ile birlikte çalıştığını, ancak her iki hâkim tarafından performansı yeterli görülmediğinden kendisiyle çalışmaya başladığını, gayretli olmasına rağmen işi yapamadığını, bir müzekkereyi iki üç kere götürüp getirdiğini ve değiştirdiğini, UYAP sistemi de bulunmadığı için evrakta bir yanlışlık olduğunda bu durumun geç fark edildiğini, kıdemli hâkim tanık...’in dosya almadığını, dosya almış gibi görünmek için kıdemsiz asteğmenin dosyalarını kendi üzerine kayıtlı olarak gösterdiğini, beş tane muvazzaf hâkim çalıştığı hâlde yargılananların kendileri olduğunu, onların almadığı dosyaların kendilerine kaldığını, tensibi süresinde yapmadığı iddiasını kabul etmediğini, iddianamenin iadesi için 15 gün içerisinde mutlak surette inceleyip ya iddianameyi iade ettiklerini ya da tensip düzenlediklerini, Kanunda tensibin 15 günde yapılacağına dair bir süre olmadığını, iş yoğunluğuna göre makul bir sürede tensip yapıldığını, bazı dosyalarda imza eksikliğinin bulunmasının da yargılama konusu olamayacağını, sivil yargıda imza eksikliği olması durumunda bu hususun ikmal ettirildiğini, bunun askeri yargıda da uygulanan bir durum olduğunu, bazı davalarda duruşmaların tayin edilen belli günde yapılmamış olması durumunun ise dosyaların duruşma listesinin hazırlanmasının hâkimin görevi olmayıp bu işleri kâtibin yaptığını, dosyanın eksik olması, gözden kaçırılması ve iş yükünün fazla olmasından kaynaklandığını, bu husustaki sorumluluğun doğrudan hâkime yükletilemeyeceğini, o dönemde esastan karar verdiği dosyalar dahil olmak üzere 1000'in üzerinde esasta kayıtlı dosyasının bulunduğunu, derdest dosya sayısının 800 civarında olduğunu, haftalık 70-80 dosya ile duruşmalara çıktığını, askeri yargıda diğer mahkemelerin iş yükünün 1000'in altında olduğunu, iş yükü ve imkânsızlıklar nedeniyle söz konusu durumun yaşandığını,

Savunmuşlardır.

V. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

Türk Ceza Kanunu'nun ikinci kitabının "Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler"e yer veren dördüncü kısmının "Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar" başlıklı birinci bölümünde düzenlenen "Görevi kötüye kullanma" başlıklı 257. maddesi;

"(1) Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanan hâller dışında, görevinin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle, kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olan ya da kişilere haksız bir menfaat sağlayan kamu görevlisi, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanan hâller dışında, görevinin gereklerini yapmakta ihmal veya gecikme göstererek, kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olan ya da kişilere haksız bir menfaat sağlayan kamu görevlisi, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Türk Dil Kurumunun Türkçe Sözlüğü’ne göre ihmal; "Yapmama, savsama" anlamına gelmekte, gecikme ise; "Bir işin yapılması gereken zaman geçtikten sonra yerine getirilmesi" olarak tanımlanmaktadır.

Maddenin, ikinci fıkrasında, kamu görevlisinin yapmakla görevli olduğu işi yapmaması veya kanuna göre yapılması gereken şekilde yerine getirmemesi veya vaktinde yapmayıp geciktirmesi suç sayılmıştır. Görevi kötüye kullanma suçu kasten işlenen suçlardan olup, bu suçtan söz edilebilmesi için; "Kamu görevlisinin görevini bilerek ve isteyerek ihmal etmesi veya geciktirmesi" gerekmektedir.

Görevi kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için, tek başına norma aykırı davranış yetmemekte, fiil sebebiyle kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olunması ya da kişilere haksız bir kazanç sağlanması, suç tarihinden sonra 6086 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik sonrası ise haksız bir menfaat sağlanması gerekmektedir.

Norma aykırı davranışın maddede belirtilen sonuçları doğurup doğurmadığının saptanabilmesi için öncelikle mağduriyet, kamunun zarara uğraması ve haksız menfaat kavramlarının açıklanması ve somut olayda bunların gerçekleşip gerçekleşmediklerinin belirlenmesi gerekmektedir.

Norma aykırı davranışın maddede belirtilen sonuçları doğurup doğurmadığının saptanabilmesi için öncelikle mağduriyet, kamunun zarara uğraması ve haksız menfaat kavramlarının açıklanması ve somut olayda bunların gerçekleşip gerçekleşmediklerinin belirlenmesi gerekmektedir.

Mağduriyet kavramının, sadece ekonomik bakımdan uğranılan zararla sınırlı olmayıp bireysel hakların ihlali sonucunu doğuran her türlü davranışı ifade ettiği kabul edilmelidir. Bu husus madde gerekçesinde; "Görevin gereklerine aykırı davranışın, kişinin mağduriyetine neden olması gerekir. Bu mağduriyet, sadece ekonomik bakımdan uğranılan zararı ifade etmez. Mağduriyet kavramı, zarar kavramından daha geniş bir anlama sahiptir." şeklinde vurgulanmış, öğretide de mağduriyetin sadece ekonomik bakımdan ortaya çıkan zararı ifade etmeyip daha geniş bir anlama sahip olduğu, bireyin, sosyal, siyasi, medeni her türlü haklarının ihlali sonucunu doğuran hareketlerin ve herhangi bir çıkarının zedelenmesine neden olmanın da bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiğine işaret edilmiştir (... Emin Artuk - Ahmet Gökçen - Ahmet Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Turhan Kitapevi, 11. Bası, Ankara, 2011, s. 911 vd.; Mahmut Koca - İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, Ankara, 2013, s. 772; Veli Özer Özbek - ... Nihat Kanbur - Koray Doğan - Pınar Bacaksız - İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Seçkin Yayınevi, 2. Bası, Ankara, 2011, s. 974).

Kişilere haksız menfaat sağlanması, bir başkasına hukuka aykırı şekilde her türlü maddi ya da manevi yarar sağlanması anlamına gelmektedir.

Kamunun zarara uğraması hususuna gelince; madde gerekçesinde "Ekonomik bir zarar" olduğu vurgulanan anılan kavramla ilgili olarak kanuni düzenleme içeren 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu'nun 71. maddesinde; kamu görevlilerinin kast, kusur veya ihmallerinden kaynaklanan mevzuata aykırı karar, işlem veya eylemleri sonucunda kamu kaynağında artışa engel veya eksilmeye neden olunması şeklinde tanımlanan kamu zararı, her olayda hâkim tarafından, iş, mal veya hizmetin rayiç bedelinden daha yüksek bir fiyatla alınıp alınmadığı veya aynı şekilde yaptırılıp yaptırılmadığı, somut olayın kendine özgü özellikleri de dikkate alınarak belirlenmelidir. Bu belirleme; uğranılan kamu zararının miktarının kesin bir biçimde saptanması anlamında olmayıp miktarı saptanamasa dahi, işin veya hizmetin niteliği nazara alınarak, rayiç bedelden daha yüksek bir bedelle alım veya yapımın gerçekleştirildiğinin anlaşılması hâlinde de kamu zararının varlığı kabul edilmelidir. Ancak bu belirleme yapılırken, norma aykırı her davranışın, kamuya duyulan güveni sarstığı, dolayısıyla, kamu zararına yol açtığı veya zarara uğrama ihtimalini ortaya çıkardığı şeklindeki bir düşünceyle de hareket edilmemelidir.

B. Somut Olayın Değerlendirilmesi

B. Somut Olayın Değerlendirilmesi

Ege Ordusu Komutanlığı Askeri Mahkemesi Kaleminde yapılan denetim sonucunda 2015 yılında sanık ...'in 41 adet dosyanın gerekçeli kararını 4 ay ile 1 yıl 20 gün, sanık ...'ın 89 adet dosyanın gerekçeli kararını 4 ay ile 1 yıl, sanık ...'ın ise 109 adet dosyanın gerekçeli kararını 4 ay 10 gün ile 1 yıl 11 gün arasında olacak şekilde gecikmeli şekilde yazdığı, ayrıca sanık ...’ın 2016 yılı başından 15.07.2016 tarihine karar verdiği 43 adet dosyanın gerekçeli kararını yazmadığı, 34 adet dosyanın 26.10.2015 ile 27.06.2016 tarihleri arasında Askeri Mahkeme kıdemli hâkimi tarafından tevdi edilmesine rağmen yasal süre içerisinde duruşma hazırlığı tensip tutanaklarını düzenlemediği, 11.05.2015 ile 15.07.2016 tarihleri arasında yapılan duruşmalara ait 192 adet duruşma tutanağını imzalamadığı ve 20 adet dosyanın tensip tutanağını ve tehir edilen tarihlerde duruşmalarını yapmadığından ihmali davranışla görevi kötüye kullandıkları iddia edilen olayda;

2015 yılında sanık ...'in toplam 745 dava dosyasına baktığı ve 286 dosyayı karara bağladığı, sanık ...'ın tekli 992 dava dosyasına baktığı, 314'üne karar verdiği, sanık ...'ın ise tekli 830 dosyaya baktığı, 324'üne karar verdiği, 2016 yılı başından 2016 yılı 15 Temmuz tarihine kadar sanık ...'ın tekli 50 dava dosyasına baktığı, 50'sine karar verdiği göz önünde bulundurularak;

Sanık ...'ın iddiaya konu çalıştığı bir yıl içinde kâtibi tanık ...'nın geçirdiği ameliyat ve yıllık izinler nedeniyle yaklaşık 2 ay kadar izin kullanması, sanık ...’ın 2015 yılı Eylül ayı ile Aralık ayı arasında 3 ay Güney Deniz Saha Komutanlığı Askeri Mahkemesinde geçici olarak yetkilendirilmesi, daha önceki dönemlerde böyle bir gecikmenin yaşanmamış olması ve birlikte görev yaptığı ve tanık olarak dinlenen hâkim ve kâtiplerin genel olarak sanık ...'ın çalışma şekli hakkında olumlu yönde ifade vermeleri birlikte değerlendirildiğinde; sanık dışında gelişen durumlardan dolayı söz konusu gecikmenin yaşandığı anlaşılmakla; sanığın görevinin gereklerini yapmakta ihmal ve gecikme gösterdiğinden bahsedilemeyeceği ve üzerine atılı ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunun oluştuğuna dair yeterli delil ve şüphe bulunmadığı,

Sanıklar ... ve ... hakkında ise birlikte çalıştıkları kâtipler ve bazı hâkimler genel olarak iş yoğunluğunun varlığından bahsederek olumlu yönde beyanda bulunmuşlar ise de tanık...'in sanık ... hakkında, tanık ...'nun da sanık ... hakkında çalışma şekillerine ilişkin olarak olumsuz beyanda bulunmaları, anılan sanıkların bakmış oldukları dosya sayısı ve çıkarılan karar sayısı, bakılan dosyaların niteliği, sanıkların tecrübeleri, askeri mahkemelerin ihtisas mahkemesi olması dikkate alındığında iş yoğunluğundan bahsedilemeyeceği, sanıklardan kaynaklanan nedenlerden dolayı söz konusu sonucun meydana geldiği, sanıkların görevlerini yapmakta ihmal ve gecikme gösterdikleri, ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunun oluştuğu,

Kabul edilmelidir.

Kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Özel Dairece sanık ... hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan usul ve kanuna uygun beraat hükmünün onanmasına, sanıklar ... ve ...'ın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkûmiyetleri yerine beraatlerine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanık ... hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 5. Ceza Dairesince 30.06.2021 tarihli ve 12-25 sayılı, sanık ... hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükmünün ONANMASINA, sanıklar ... ve ... hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükümlerin ise mahkûmiyet yerine beraat hükümleri kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2023 tarihinde yapılan müzakerede sanık ... bakımından oy çokluğuyla, diğer sanıklar yönünden oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18707, Karar No: 2014/970, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18707 E.  ,  2014/970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2012/1317-2013/284

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesi; üzerinde bulunan ve taşınmaza bahçe niteliği vermeyen ağaçlara yaş ve cinslerine göre değer biçilmesi, binalara ise resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer belirlenmesi yöntem itibariyle doğrudur.Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, fazla miktarda üretim masrafı yapıdığının kabulü ile daha az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10881, Karar No: 2006/13152, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/10881 E.  ,  2006/13152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.12.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 18.04.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davalılar arasındaki arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi gereğince davalı yükleniciye bırakılması kararlaştırılan 6 ve 9 numaralı bağımsız bölümlerin şahsi hakkın temliki suretiyle edinilmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava reddedilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.

Arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde yüklenicinin öncelikle edimi sözleşmeye fen ve sanat kuralları ile amaca uygun bir bina meydana getirerek arsa sahibine teslim etmektir. Bu tür sözleşmelerde aksine hüküm yoksa bir bakıma eserin bedeli olan pay devri Borçlar Kanunun 364. maddesi uyarınca teslimden sonra talep edilebilir. Her ne kadar mahkemece yerinde keşif yapılarak yapının getirildiği fiziki seviye bilirkişiye incelettirilmemiş ise de; yargılama sırasındaki taraf beyanlarından, eserin henüz arsa sahibinin reddedemeyeceği fiziki seviyeye getirilmediği anlaşılmaktadır.

Yüklenicinin bu aşamada istemeyeceği taşınmaz tescilini onun halefi durumundaki üçüncü kişi de isteyemeyeceğinden, davanın reddedilmiş olması sonuç olarak doğrudur. Bu gibi davalarda kat irtifakı veya kat mülkiyetinin kurulmamış olması davanın reddine gerekçe yapılamaz. Çünkü, kat irtifakı kurulmamış olunsa da kurulmasına engel yoksa üçüncü kişiye temlik edilen bağımsız bölümlerin yapıdaki arsa payının kat irtifakı kurulacakmışçasına hesaplattırılarak istemin taşımazın bulunduğu arsanın arsa payı üzerinden kabulü mümkündür.

Davanın reddedilmiş olması sonuçta doğru olduğundan davacının tüm temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru hüküm gerekçesinin yukarıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek kararın HUMK.nun 438/son maddesi gereğince GEREKÇESİ DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, 16.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22386, Karar No: 2015/7947, Tarih: 16.06.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/22386 E.  ,  2015/7947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... vs. vekili Avukat ... geldi. Aleyhine temyiz istenilen taraftan gelen olmadı. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dosyada kararın, davalı ... adına tebliğine ilişkin bir belge veya bilgi bulunmamaktadır. Karar, adı geçene tebliğ edilmişse buna ilişkin tebliğ belgesinin dosyaya eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması; tebliğ edilmemişse kararın, davalı ... adına 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

2- Dosyada kararın, davalı ... adına tebliğine ilişkin bir belge veya bilgi bulunmamaktadır. Karar, adı geçene tebliğ edilmişse buna ilişkin tebliğ belgesinin dosyaya eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması; tebliğ edilmemişse bu hususun tutanağa bağlanması,

3- Davalı ...'nin kardeşleri ile kardeşlerinin çocukları arasında ... isminde bir kişinin bulunup bulunmadığının ... Müdürlüğü'nden sorulması, varsa buna dair nüfus kayıt örneklerinin getirtilmesi,

4- Kadastro Mahkemesinin 1995/14 Esas sayılı dava dosyasının bulunduğu yerden getirtilerek dosyaya konulması,

5- Çekişmeli 180 ada 24 parsel ile davacılar murisi adına kayıtlı olduğu bildirilen 180 ada 28 ve 30 parsellere ait kadastro tutanak örnekleri ile varsa dayanağı kayıtların, yine taşınmazların tesis kadastrosu ile oluşan tapu kayıtlarının oluşumundan itibaren tüm tedavülleri izlenecek şekilde tapu kütük sayfalarının onaylı bir örneğinin getirtilmesi,

6- Davacıların miras bırakanı ... ile davalıların miras bırakanı ... arasındaki kan hısımlığını gösterir nüfus kayıtlarının, bu arada adı geçenlere ait verasete esas açık nüfus kayıtlarının getirtilmesi, sonrasında inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18743, Karar No: 2014/1041, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18743 E.  ,  2014/1041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/953-2013/93

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile, olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespiti ve taşınmaza kapama bahçe niteliği vermeyen ağaçlara yaş ve cinslerine göre değer biliçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10086, Karar No: 2008/12706, Tarih: 17.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/10086 E.  ,  2008/12706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beyoğlu 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte yetkili icra dairesi İİK'nun 50.maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken ve HUMK'nunda öngörülen yetki kurallarına göre belirlenir (HUMK. m.9-27).

Somut olayda takip dayanağı bonoda Antalya icra dairelerinin yetkili olduğunun yazılması yetki sözleşmesi niteliğinde olup, bu surette özel yetkili yerin kararlaştırılmış olması, genel yetkili (borçlunun ikametgahı) icra dairesinin yetkisini ortadan kaldırmaz.

Bu durumda mahkemece borçlunun yetkiye yönelik itirazı reddedilip esasla ilgili sair itiraz nedenleri incelenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.