muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5413, Karar No: 2019/7446, Tarih: 12.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/5413 E.  ,  2019/7446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli ...... mahallesinde bulunan eski 685 sayılı parsel yeni 102 ada 32 parsel sayılı eski 70.900 m² ve yeni 73.456,17 m² yüzölçümündeki taşınmaz, zeytinlik niteliğinde 1/4'er hisse ile ..., ..., ... ve ......adlarına tapuda kayıtlıdır.

Davacı ... Yönetimi, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereği yapılan çalışmalarda ....... köyü, 102 ada 32 (eski 685) sayılı parselin davalılar adına tesbit edildiğini, ancak, taşınmazın kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı iddiasıyla, tespitin iptalini ve orman niteliği ile Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, davanın mülkiyete ilişkin olduğu, yenileme kadastrosuna itiraz davalarında mülkiyet ihtilaflarının dinlenemeyeceği gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın görevli asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 24.12.2013 gün ve 2013/7775 E. - 12216 K. sayılı kararı ile; “Mahkemece, davacıya talebi açıklattırılmaksızın ve keşif yapılmaksızın, dosya üzerinden yazılı şekilde karar verilmiş ise de, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19.12.2012 tarih ve 20/994 E. - 2012/1261 K. sayılı kararında öngörüldüğü gibi, dava dilekçesi içeriğinden, istemin hangi konuya ilişkin olduğu açıkça anlaşılamadığından, yerel mahkemece öncelikle, davacı ... Yönetimi vekilinden, davasının sadece 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi uyarınca tesbite itiraz mı, yoksa, sadece mülkiyete ilişkin mi olduğu veya her iki istemi de birlikte içerip içermediği hususu açıklattırılmalı, bunun sonucu olarak aşağıdaki ihtimaller doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

1) Dava, sadece 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi uyarınca yapılan yenileme işlemine itiraza ilişkin ise, çekişmeli parselin yenilemeden önceki tutanak ve haritaları ile yenilemeden sonraki çapı, haritası ve tutanağı getirtilerek, harita ve jeodezi uzmanı bilirkişi vasıtasıyla keşif ve inceleme yapılarak, yapılan çalışmanın 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesiyle, 29.11.2006 gün ve 26361 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Usûl ve Esaslara İlişkin Yönetmelik hükümlerine uygun yapılıp yapılmadığı saptanmalı, bu konuda bilirkişiden bilimsel verileri içeren rapor alınmalı, yapılan çalışmaların kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu belirlenirse, bu aykırılıkları giderecek şekilde hüküm kurulmalı, çalışmanın kanun ve yönetmelik hükümlerine uygun yapıldığı saptanırsa, Orman Yönetiminin bu yöne temas eden davasının reddine karar verilmelidir.

2) Orman Yönetiminin davasının yalnızca mülkiyet iddiasına dayalı olması halinde; 3402 sayılı Kanunun kadastro mahkemesinin genel olarak görevini düzenleyen 25. maddesi;

zaman bakımından görev ve yetkisini düzenleyen 26. maddesi uyarınca, mülkiyete yönelik davaya bakmaya kadastro mahkemesinin görevli olmaması ve davanın genel mahkemede görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine, tutanakların da tapu kütüğüne aynen aktarılmasına karar verilmelidir.

3) Davanın hem mülkiyet iddiasına, hem de 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi uyarınca yapılan yenileme kadastrosu tesbitine itiraza ilişkin olması halinde ise; yenileme işlemine itiraz istemi yönünden, yukarıda 1 nolu bentde yazılı araştırmaların yapılarak, anılan bentte belirtilen şekilde karar verilmesi; mülkiyet iddiası yönünden ise, 2 nolu bentte açıklanan şekilde karar verilmesi gerekir. Değinilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir.” denilerek bozulmuştur.

Bozmaya uyularak Orman Yönetimi vekilinin davanın taşınmazın mülkiyetine ilişkin olduğunu açıklaması nedeniyle verilen görevsizlik kararı üzerine ..... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinde yapılan yargılama sonunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan yenileme kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1965 yılında yapılan orman kadastrosu ile 1985 yılında yapılan, herhangi bir nedenle dışarıda kalmış ormanların kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişisi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın 1966 yılında yapılan tahditte orman sınırına bitişik olarak tahdidin dışında orman sayılmayan yerde bulunduğu anlaşıldığına göre yazılı biçimde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, karar tarihinden sonra, 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile Orman Genel Müdürlüğü, 02/07/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır, hükmü gereğince Orman Yönetiminin açtığı dava nedeniyle aleyhine harçlara hükmedilmesi, hatalı olup bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Bu sebeple; ilk derece mahkemesi hükmünün harçla ilgili 1. bendinin hükümden çıkarılarak yerine “1-Davacı ... Yönetimi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 12/12/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12754, Karar No: 2006/12031, Tarih: 09.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/12754 E.  ,  2006/12031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Amasya 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2006
Yargıtay — Esas No: 2016/1283, Karar No: 2017/3272, Tarih: 16.10.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1283 E.  ,  2017/3272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 35, 29, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılan ... vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz istemlerini, sanık ... hakkında, mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme özgüledikleri anlaşıldığından, sanık ... hakkında, mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, meşru savunmaya, suç niteliğine, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna, katılan ... vekilinin haksız tahrikin yokluğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdur ... ile sanık ... arasında trafikte yol verme nedeniyle başlayan tartışmada tarafların karşılıklı küfürleştikleri, sanığın da tabanca ile ateş ederek, mağduru karın ön duvarında giriş, sırtta 4. bel omuru hizasında çıkış deliği oluşturmak suretiyle batın içi kanamaya, ince bağırsak ve mezo yaralanmalarına, yaşamsal tehlike geçirmesine, omurilik hasarına bağlı motor ve his kusuruna, hayat fonksiyonlarını ağır (4.) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırıklarına neden olacak şekilde yaraladığı olayda;

a- 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak üst sınıra yakın ceza tayini yerine, hiç isabet olmaması durumunda uygulanması mümkün olan alt sınırdan uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

b- 1/4 ile 3/4 oranları arasında cezadan indirim öngören TCK'nun 29. maddesinin uygulanması sırasında indirim oranının alt sınırdan belirlenmesi yerine, yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,

c- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 16/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1023, Karar No: 2020/3191, Tarih: 21.09.2020

**16. Hukuk Dairesi         2017/1023 E.  ,  2020/3191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 102 ada 20 parsel sayılı 13.669,12 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, davacıların murisi ... ile davalılar adına hükmen fındıklık vasfıyla tescil edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal, taksim, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, çekişmeli taşınmazın bir bölümünün tapu kaydının iptali ile adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... Bal mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.09.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5886, Karar No: 2015/8854, Tarih: 05.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/5886 E.  ,  2015/8854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı, kişilerin huzur ve sükununu bozma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, diş doktoru olan ve muayenesi yapan mağdureye yönelik çiçek göndermesi, kartvizitini vermesi, kendisini beğendiği yönünde mesaj atması şeklindeki eylemlerinin zincirleme şekilde cinsel taciz suçunu ve muayene esnasında mağdurenin göğsünü sıkmaktan ibaret eyleminin de TCK'nın 102/1- 2. cümle kapsamında kalan sarkıntılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarları itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17559, Karar No: 2015/30739, Tarih: 02.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/17559 E.  ,  2015/30739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 8. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/04/2012

NUMARASI : 2009/608-2012/209

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek görülen;

İ.. M.. Balık Market Su Ürünleri Ltd. Şti.’ye ait ticaret sicil kayıtlarının getirtilip eklenerek gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22948, Karar No: 2016/19340, Tarih: 14.11.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/22948 E.  ,  2016/19340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin iş akdinin geçerli neden olmadan feshedildiğini, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun tespiti ile işe iadesini, işe başlatılmaması halinde 8 aylık brüt ücret tutarında tazminat ile 4 aylık boşta geçen süre ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; işin görüldüğü, ...Müessese Müdürlüğünün ...İlçesi'nde olduğu, davalı ... Şirketinin yerleşim yerinin ...olduğu, davalı ...'nın yerleşim yerinin ise ... olduğu hususunda bir çekişme olmadığı, ...'nün zorunlu dava arkadaşı olması nedeniyle yerleşim yeri adresi itibariyle mahkemenin yetkili olup olmadığı konusunda çekişme söz konusu olduğu, 6100 sayılı yasanın 7. maddesi gereği davalılardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde dava açılabileceği, çözülmesi gereken sorunun ... ve ...Müessese Müdürlüğü arasındaki ilişkinin tüzel kişinin merkez ve şubesi olup olmadığı noktalarında düğümlendiği, 233 sayılı KHK 15/5 hükmü gereğince Müesseselerin ayrı tüzel kişiliğinin bulunduğunun vurgulandığı,... Genel Müdürlüğünün ayrı tüzel kişiliği olmasına karşın ...Müessesesinin ayrı bir tüzel kişiliğinin bulunmadığı,...’ nın teşekkülü, ...ilçesindeki tüzel kişiliğin ise müesseseyi oluşturduğu, tüzel kişilerin kendi başına işlem ehliyeti, hak ehliyeti ve davada taraf olma ehliyeti bulunmakla artık... Genel Müdürlüğünün merkez, ...Müessese Müdürlüğünün şube olduğu iddia edilmesinin mümkün olmadığı bu nedenle... Genel Müdürlüğünün bulunduğu ... yargı çevresinin davaya konu vakıada yetkili olduğunun iddia edilemeyeceğinden rodövans veren açısından da yetkili yerin ...veya ... mahkemeleri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Taraflar arasında yetkili mahkemenin hangi iş mahkemesi olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

İş mahkemesinin görevi kapsamında bulunan bir dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

İş mahkemesinin görevi kapsamında bulunan bir dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

Türk Medeni Kanununun 19. maddesi uyarınca, gerçek kişi yönünden yerleşim yeri, sürekli kalma niyetiyle oturulan yerdir. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh olarak kabulü gerekir. Aynı Yasanın 49. maddesi gereğince, tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça, işlerinin yönetildiği yerdir.

Yetkili mahkemenin belirlenmesinde önemli olan işin yapıldığı işyeri tanımına, 5521 sayılı Yasada yer verilmemiştir. İşyeri, 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, işveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir. İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür. Bir yer, ancak işin niteliği ve yürütümü bakımından işyerine bağlı bulunmaktaysa, o işyerinden sayılacaktır.

İş veya toplu iş sözleşmesinin tarafları, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları, 5521 sayılı Kanunun 5. maddesinin emredici nitelikteki son cümlesi gereğince geçersizdir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmamış olsa bile, mahkeme tarafından bu husus kendiliğinden göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

Somut uyuşmazlıkta; davalı ... ile davalı ... A.Ş arasında ... ....İşletme Müessesi ...B sahasının işletilmesine ilişkin sözleşme yapıldığı ve davacının bu sözleşme kapsamında en son fiili olarak çalıştığı iş yerinin ...olduğu anlaşılmıştır. Davalılardan... Genel Müdürlüğünün merkezinin ..., davalı ....Ltd Şti’nin adresinin ...olduğu, davalı ... A.Ş'ye ait imza sirkülerinde şirket merkezinin... olduğu görülmüştür. Mahkemece ...veya ... İş Mahkemesinin yetkili mahkeme olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

5521 sayılı yasanın 5 inci maddesi davacıya seçimlik bir hak vermiştir. Buna göre davacı davasını ister işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede açabilecek isterse dava olunanın (birden fazla dava olunan varsa bunlardan her hangi birisinin) Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde açabilecektir.

5521 sayılı yasanın 5 inci maddesi davacıya seçimlik bir hak vermiştir. Buna göre davacı davasını ister işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede açabilecek isterse dava olunanın (birden fazla dava olunan varsa bunlardan her hangi birisinin) Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde açabilecektir.

Bu kapsamda, davacı seçimlik hakkını kullanarak davalılardan... Genel Müdürlüğünün davanın açıldığı tarihte ikametgâhı sayılan ... İş Mahkemesi'nde davasını açmıştır. ... İş Mahkemesi davaya bakmaya yetkili olduğundan mahkemece ...veya ... İş Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmesi hatalıdır. Ayrıca mahkemenin karar kesinleştiğinde dosyanın ...veya ... mahkemelerine gönderilmesi şeklinde seçenekli hüküm tesis etmesi de usule aykırı olduğundan kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 14.11.2016 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5978, Karar No: 2013/13697, Tarih: 07.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/5978 E.  ,  2013/13697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, maaş alacağı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davalının, geçerli bir neden yokken davacının uzun yıllardır şoförlüğünü yaptığı aracın şoförlüğünü bir başka işçiye verdiği, davacıdan depoda hamal olarak çalışmasını istediği, davacının, çalışma koşullarında esaslı değişiklik olması nedeni ile bunu kabul etmemesi üzerine davalının iş aktini haksız feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil alacağı ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davaya cevap verilmemiş; ancak, davalı vekili, ıslah dilekçesine cevabında, belinden rahatsız olan davacının depoda ağır kaldırması gerekmeyen işlere verildiği; zira, şoförlerin yükleme işleri ile de uğraştığı, bilahare davacının yeniden şoför olmak istediği ama kadro boş olmadığından, kadro müsait olunca değerlendirileceğinin kendisine bildirildiği, bunun üzerine davacının keendisinin işi bıraktığı ve sair iddia ve taleplerinin de yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, rahatsızlığı bulunan ve çalışma koşullarında esaslı değişiklik yapılan davacının iş aktini haklı feshettiği gerekçesi ile ihbar tazminatı talebi haricindeki taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz: Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

1- Davacı, ücret dışında alışveriş çeki verildiğini ileri sürmüş, davacı tanıkları da davacıya 227 TL alışveriş çeki verildiğini beyan etmiştir. Davacı da dava dilekçesinde 227 TL bedelli alışveriş çeki verildiğini iddia etmiştir. Buna rağmen giydirilmiş ücret hesabında alışveriş çeki olarak 314,86 TL'nın esas alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-İşverence dosyaya ibraz edilen bir kısım bordrolarda fazla mesai karşılığı tahakkuk yapıldığı ve bordroların imzalı olduğu gözlemlenmiştir. Mahkemece imzalı bordro asılları getirtilip imzaların davacıya ait olup olmadığı araştırılarak imzaların davacıya ait olduğunun tespit edilmesi halinde bordrolarda tahakkuk ettirilen fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil alacakları yönünden tahakkuk bulunan dönemin dışlanması gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

3- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, bilirkişi raporunda 13 saat çalışılan günlerde esas alınan 1 saat ara dinlenme yerine 1,5 saat ara dinlenmenin esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olp bir başka bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.