muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2886, Karar No: 2014/7478, Tarih: 04.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/2886 E.  ,  2014/7478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cnisel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, nitelikli cinsel saldırı, kasten yaralama

HÜKÜM : Sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı eylemi netilikli cinsel saldırı kabul edilerek (bir kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üç kez), nitelikli cinsel saldırı (bir kez) suçlarından mahkûmiyetine, sanık ...'nun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı eylemi netilikli cinsel saldırı kabul edilerek (bir kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üç kez), nitelikli cinsel saldırı (bir kez), kasten yaralama (bir kez) suçlarından mahkûmiyetine Mahalli mahkemece verilen hükümlerin sanıklar müdafilerince temyiz edilmesi ve incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 28.05.2014 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanıklar müdafilerine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanıklar ... ve ... adlarına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanıklar ... ve ... haklarında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanıkklar müdafileri temyiz layihalarını açıklayarak savunmalarda bulunup müvekkilleri haklarındaki hükümlerin BOZULMASINI istediler.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözleri sorulan sanıklar müdafileri savunmalarına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 11.06.2014 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanıklar haklarında mağdureler ... ile ... karşı işledikleri kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı eylemlerine uyan TCK.nın 109/2-3b-5,62/1. maddeleri gereğince ayrı ayrı tayin edilen “7 yıl 6 ay” hapis cezalarının gerekçeli kararda “7 yıl 6 yıl” olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanıklar haklarında mağdureler ... ile ... karşı işledikleri kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı eylemlerine uyan TCK.nın 109/2-3b-5,62/1. maddeleri gereğince ayrı ayrı tayin edilen “7 yıl 6 ay” hapis cezalarının gerekçeli kararda “7 yıl 6 yıl” olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmalarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

04.06.2014 tarihinde verilen işbu karar 11.06.2014 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ...... hazır olduğu halde sanık ... müdafii Av. ...'in yüzüne karşı tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2014/6994, Karar No: 2014/13721, Tarih: 15.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6994 E.  ,  2014/13721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 23.01.2014 tarih ve 2013/115-2014/28 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı aleyhine ayılı dosyasında ilamsı ihraç edilen malların taşımasını yaptığını, malların alıcı tarafından teslim alınmaması ve taşıma giderlerinin alıcı tarafından ödenecek olması nedeniyle taşımadan kaynaklanan giderleri faturalandırıp davalıya gönderdiğini, davalının faturayı iade ettiğini, bu nedenle icra takibine başlanıldığını ileri sürerek borçlunun icra takibine yaptığı itirazın iptaline ve takibin devamına alacağın % 40'ından aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin davacının iddia ettiği gibi taşıtan sıfatının bulunmadığını, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, takibin dayanağı olan faturanın TTK'nın 1081. maddesinde belirtilen alacaklardan olmadığını, sunulan faturanın alacağın varlığını ispata yeterli bulunmadığını, talep edilen alacağa faiz yürütülmesi için faturanın tebliğinin yeterli olmadığını, ödeme ihtarının gönderilmesinin gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; aynı mahkemede görülenayılı dava dosyasında taraflar arasındaki sözleşme uyarınca davalının taşıtan olduğu hususuna ilişkin tespitin yapıldığı, bu kararın Yargıtay'ca onandığı, davacı tarafından alacağa delil olarak sunulan faturanın alacağın varlığını ispata yeterli olmadığı, faturanın açıklama kısmında kira, demuraj ve konteyner imha bedeli yazılmasına karşın masraf cinsi kısmında konteyner bekleme ücreti yazılması nedeniyle fatura içeriğin çelişkili olduğu, davacının faturada geçen alacak kalemlerinin ne şekilde oluştuğuna dair faturaya dayanak bilgi ve belge sunamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8663, Karar No: 2025/6031, Tarih: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/8663 E.  ,  2025/6031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1347 Esas, 2024/1670 Karar

KARAR : Esastan ret /Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/522 Esas, 2022/509 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun davacı idare vekili yönünden esastan reddine, davalı vekili yönünden kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İzmir ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 155 ada 2 (eski 606) parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafça cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline ve yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazlar için tespit edilen ürünlerin net gelirlerinin yüksek hesaplandığını, bu sebeple belirlenen bedelin hakkaniyete aykırı şekilde arttığını, yapılan hesaplamanın resmi verilerle örtüşmediğini, gerçek değerlere aykırı oranda yüksek belirlenen kamulaştırma bedellerinin kamu zararına neden olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın arsa olarak değerlendirilmesi gerektiğini, dava konusu taşınmazın değeri tespit edilirken bölgenin bütünü içerisindeki arsa kullanım kararlarının göz önünde bulundurulması ve bölgenin 1/5000 ve 1/25000 ölçekli ... planındaki etraf durumunun da dikkate alınması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın arsa olarak değerlendirilmesi gerektiğini, dava konusu taşınmazın değeri tespit edilirken bölgenin bütünü içerisindeki arsa kullanım kararlarının göz önünde bulundurulması ve bölgenin 1/5000 ve 1/25000 ölçekli ... planındaki etraf durumunun da dikkate alınması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın kuru arazi olarak değerlendirmesinde, %5 kapitalizasyon faiz oranı uygulanmasında, taşınmazın konumu, yüzölçümü, bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri ve gelişmişlik durumu dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına objektif değer artış oranı ilave edilerek, hesap yapılmasında isabetsizlik görülmediği ancak dava değerlendirme tarihi olan 2021 yılı verileri esas alınarak değerlendirme yapılması gerekirken, 2021 yılı verilerinin hazır olmadığından bahisle, 2020 yılı verileri esas alınarak değerlendirme yapılması, arazi niteliğindeki taşınmaza net gelir yöntemine göre değer tespitinde münavebeye esas alınan ürünlerin üretim masraflarının ekonomik tarım yapmaya engel olacak kadar yüksek alınması doğru olmadığı gibi; brüt gelirinin 1/3'ü oranından da az olmaması gerektiğinin gözetilmesi gerektiği, bu itibarla; münavebeye esas alınan zeytin ürünü için üretim masrafının, brüt gelirinin 1/3'ünden az olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi doğru görülmemiş, kapama zeytin bahçesi niteliğindeki taşınmaz için, değerlendirme yılı olan ve dosya içine alınan 2021 yılı Kemalpaşa İlçe Tarım ve Orman Genel Müdürlüğünce kuru şartlarda yetiştirilen zeytin ürününe ilişkin maliyet cetveli esas alınarak, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiş, Anayasa Mahkemesi iptal kararı uyarınca dava tarihinden karar tarihine kadar Anayasa'nın 46'ncı maddesi uyarınca kamu alacaklara uygulanacak en yüksek faizin uygulanmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. 01.08.2023 tarihli ve 32266 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile 04.11.1983 tarihli ve 2942 sayılı Kanun’un 24.04.2001 tarihli ve 4650 sayılı Kanun’un 5 inci maddesiyle değiştirilen 10 uncu maddesine 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesiyle eklenen dokuzuncu fıkrası iptal edilmiştir. Dava 01.08.2023 tarihinden önce açılmıştır. Anayasa’nın 153 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan; “İptal kararları geriye yürümez.” hükmü ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun; “Her davada açıldığı tarihte tespit edilen vaziyet hükme ittihaz olunması iktiza eylemesine…” gerekçesini içeren 28.11.1956 tarihli ve 15/15 sayılı kararı ile; “Her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukukî duruma göre karara bağlanır.” genel hukukî prensibini hâvi Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.05.2017 tarihli ve 2017/3-990 Esas, 2017/954 Karar sayılı kararları nazara alındığında kamulaştırma bedeline 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası gereğince davanın açıldığı tarihten 4 ay sonrasından başlamak üzere yasal faiz uygulanması doğrudur.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5675, Karar No: 2021/2875, Tarih: 26.03.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2018/5675 E.  ,  2021/2875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, Karakoçan İlçesi Gümüşakar Köyü çalışma alanında bulunan 119 ada 26 parsel sayılı 218,31 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına ve 119 ada 28 parsel sayılı 142,97 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise Fazile Ulaş adına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tespit edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydına ve taksim iddiasına dayanarak, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazların adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafa verilen kesin süre içerisinde keşif giderlerinin yatırılmadığı ve bu nedenle davacı tarafın 3402 sayılı Yasa'nın 36/1. maddesi uyarınca keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayıldığı ve mevcut delillerle de davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, verilen karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Kesin süreye ilişkin hükümlerin mahkemece verilen süreye riayet etmeyen taraf aleyhine uygulanabilmesi için, 3402 sayılı Kanun'un 36. maddesi gereğince, keşif ara kararında ve bu ara kararına istinaden çıkartılacak meşruhatlı davetiyede; hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişiler, tanıklar ve teknik bilirkişilere verilecek ücretlerle vasıta parasının ve yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların kalemler halinde gösterilip, bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgiliye makul ve belirli bir süre tanınması, ilgiliye tanınacak süre ile keşif günü arasında da bilirkişilere ve tanıklara davetiye tebliğ edilip, taşınmaz başında hazır olmalarının bildirilebilmesi için yine uygun bir sürenin bulunmasına özen gösterilmesi, bu ara kararına uymamanın sonuçlarının, hazır bulunan davacıya ihtar edilmesi, hazır bulunmayanlara ise usulen tebliğ edilmesi gerekmektedir. Mahkemece, hükme esas alınan 23.02.2016 tarihli keşif ara kararında, teknik bilirkişi ücreti, araç ücreti ve keşif harcı olmak üzere kalemler halinde gösterilmiş ise de tespit bilirkişileri, yerel bilirkişiler ve tanıklar için tebliğ masrafı ve tanıklık ücreti belirtilmemiş, davacıya tebliğ edilen ihtar yazısında ise keşif giderleri ayrıntısı yazılmadan toplu olarak bildirilmiş, ayrıca ara kararla belirlenen tutara ilave 50,00TL masraf yazılmış olup, bu haliyle ara kararın ve davacıya tebliğ edilen ihtar yazısının yukarıda açıklanan ilkelere tam olarak uymadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkelere uygun olarak yeniden keşif ara kararı kurularak, ispat yükü kendisine düşen tarafa keşif giderlerini yatırması gereği ve keşif giderlerinin süresi içerisinde yatırılmamasının sonuçları yöntemince ihtar edilmeli, verilen kesin süre içerisinde keşif masrafları yatırıldığı takdirde mahallinde keşif yapılmalı ve bundan sonra toplanan ve toplanacak olan tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler gözardı edilerek, usul ve yasaya uygun şekilde oluşturulmayan keşif ara kararına sonuç bağlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.03.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12054, Karar No: 2018/7023, Tarih: 21.06.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/12054 E.  ,  2018/7023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Kişisel verilerin kaydedilmesi, Hakaret

Hüküm : 1- Kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan TCK'nın 135/1,62/1,50/1-a,52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Hakaret suçundan TCK’nın 125/2-1,62/1,52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Kişisel verilerin kaydedilmesi ve hakaret suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde:

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezalarının 5320 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; 06.05.2015 tarihinde doğrudan hükmedilen 1500 TL'den ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2- Kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesine gelince:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamına göre; sanığın katılanın resmini kullarak katılan adına sahte facebook hesabı açması şeklinde sübutu kabul edilen eyleminin TCK’nın 136/1. maddesinde düzenlenen verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturduğu gözetilmeden delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde dosya kapsamı itibariyle uygulanma imkanı bulunmayan TCK’nın 135/1. maddesinde düzenlenen kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Dosya kapsamına göre; sanığın katılanın resmini kullarak katılan adına sahte facebook hesabı açması şeklinde sübutu kabul edilen eyleminin TCK’nın 136/1. maddesinde düzenlenen verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturduğu gözetilmeden delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde dosya kapsamı itibariyle uygulanma imkanı bulunmayan TCK’nın 135/1. maddesinde düzenlenen kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 21.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.