muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25144, Karar No: 2014/6146, Tarih: 17.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/25144 E.  ,  2014/6146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 13/09/2013

Numarası : 2010/480-2013/495

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının hizmet süresine ilişkin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı davalıya ait işyerinde 10.4.2006-8.5.2010 tarihleri arasında çalıştığını iş akdinin davalı işverence haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı,davacının işyerinde çalışmasının bulunmadığını açılmış bir hizmet tespiti davasını bulunduğunu, sonucunun beklenmesi gerektiğini bildirerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davacının davalıya ait işyerinde 10.4.2006- 8.5.2010 tarihleri arasında kesintisiz olarak hizmet akdi ile çalıştığının kabulüyle kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

Davacının açtığı hizmet tespitine ilişkin Adana 3.İş Mahkemesinin 2010/546 Esas nosunda görülen davanın davacı tarafından müracaata bırakılması nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verilmiş ve karar kesinleşmiştir.

Uyuşmazlık davalı işyerinde yapılan işin mevsimlik iş olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Çalışmanın sadece yılın belirli bir döneminde sürdürüldüğü veya tüm yıl boyunca çalışılmakla birlikte çalışmanın yılın belirli dönemlerinde yoğunlaştığı işyerlerinde yapılan işler mevsimlik iş olarak tanımlanabilir. Söz konusu dönemler işin niteliğine göre uzun veya kısa olabilir. Her zaman aynı miktarda işçi çalıştırmaya elverişli olmayan ve işyerinde yürütülen faaliyetin niteliğine göre işçilerin her yıl belirli sürelerde yoğun olarak çalıştıkları ve fakat yılın diğer dönemlerinde iş sözleşmelerinin, ertesi yılın faaliyet dönemi başına kadar ara vermeyi gerektirdiği işler mevsimlik iş olarak değerlendirilir.

Mevsimlik iş sözleşmeleri 4857 sayılı İş Kanunu'nun 11 inci maddesindeki hükümlere uygun olarak, belirli süreli olarak yapılabileceği gibi belirsiz süreli olarak da kurulabilir. Tek bir mevsim için yapılmış belirli süreli iş sözleşmesi, mevsimin bitimi ile kendiliğinden sona erer ve bu durumda işçi ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanamaz.

Buna karşılık, işçi ile işveren arasında mevsimlik bir işte belirli süreli iş sözleşmesi yapılmış ve izleyen yıllarda da zincirleme mevsimlik iş sözleşmeleriyle çalışılmışsa, değinilen maddenin son fıkrası uyarınca iş sözleşmesi belirsiz süreli nitelik kazanacaktır.

Buna karşılık, işçi ile işveren arasında mevsimlik bir işte belirli süreli iş sözleşmesi yapılmış ve izleyen yıllarda da zincirleme mevsimlik iş sözleşmeleriyle çalışılmışsa, değinilen maddenin son fıkrası uyarınca iş sözleşmesi belirsiz süreli nitelik kazanacaktır.

Mevsimlik iş sözleşmeleri, tarafların karşılıklı anlaşmasıyla belirli süreli yapılmışsa sürenin sona ermesi, işçinin ölümü ya da süresinin sona ermesinden önce fesih ihbarıyla iş sözleşmesi sona erer. Belirsiz süreli sözleşme ile işe alınan ve mevsimin sona ermesi nedeniyle işyerinden ayrılan bu işçilerin iş sözleşmeleri kendiliğinden sona ermez, fakat ertesi yılın iş sezonunun başına kadar askıda kalır. Mevsim bitimi ile askıya alınan iş sözleşmesi, tarafların fesih iradesi yok ise feshedilmiş olmaz. Ertesi yıl mevsim başında işe alınmayan işçinin iş sözleşmesi işveren tarafından feshedilmiş sayılır. Fakat davet edildiği halde işbaşı yapmayan işçinin iş sözleşmesi devamsızlık nedeniyle işveren tarafından haklı nedenle feshedilmiş veya işçi tarafından bozulmuş sayılır.

Mevsime tabi olarak yapılan işlerde, belirsiz süreli iş sözleşmesiyle çalışan işçi, hizmet edimini ancak iş mevsiminde ifa etmekle yükümlüdür. Mevsimlik çalışmanın sona ermesi nedeniyle işyerinden ayrılmak zorunda kalan, fakat iş sözleşmesi bozulmamış olan işçi, ertesi mevsim başına kadar işverene hizmet etmek, işveren de ona ücret ödemek zorunda değildir. Bir başka anlatımla, işçi ve işverenin iş sözleşmesinden doğan temel borçları bir sonraki mevsim başına kadar askıya alınmaktadır. Askı döneminde, işçinin iş görme, işverenin ise ücret ödeme borcu ortadan kalkmakta, ancak işçinin sadakat ve kısmen işyerindeki kurallara uyma borcu, buna karşın işverenin de gözetme ve eşit işlem borçları devam etmektedir. İşçi mevsim başında işbaşı yapınca, tarafların askıda olan temel borçları yeniden aktif hale gelir. Mevsim sona ermiş olmasına rağmen, iş sözleşmesi bozulmamış olduğu için yeni mevsim başında tarafların tekrar sözleşme yapmalarına gerek kalmaksızın işçinin iş görme edimini ifa, işverenin de işçisine iş verme ve ücret ödeme borçları yeniden yürürlük kazanacaktır.

İşçi mevsimlik işlerde çalışmış ise; mevsimlik çalıştığı sürelerin dikkate alınarak ve bu sürelere göre kıdem tazminatının ödenmesi gerekir. Başka bir anlatımla, işçinin askıda geçen süresi, fiilen çalışma olgusunu taşımadığından kıdemden sayılmayacaktır.

İşçi mevsimlik işlerde çalışmış ise; mevsimlik çalıştığı sürelerin dikkate alınarak ve bu sürelere göre kıdem tazminatının ödenmesi gerekir. Başka bir anlatımla, işçinin askıda geçen süresi, fiilen çalışma olgusunu taşımadığından kıdemden sayılmayacaktır.

İş sözleşmesinin askıda olması, işçinin askı süresi içinde başka bir işverenin emrinde çalışmasına engel değildir. Çünkü işverenin işçisine ücret ödeme borcu, işçinin de iş görme borcu askı süresince yerine getirilmediği için, işçi mevsimlik işe tekrar başlayana kadar başka bir işverenin İş Kanunu kapsamına giren işyerinde çalışabilir. Bu durumda mevsimlik iş, bir tür yıl bazında kısmi süreli iş özelliğini taşıyacaktır. Ancak işveren farklı olduğundan, işçinin askı dönemine rastlayan kıdemi, mevsimlik olarak çalıştığı işyerindeki kıdemine eklenemez. Eğer mevsimlik işçi, askı süresince aynı işverenin diğer bir işinde çalıştırılıyorsa, bu süreler işçinin kıdemi açısından birleştirilecektir.

4857 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, mevsimlik işlerde yıllık ücretli izinlere ilişkin hükümler uygulanamaz. Bir başka anlatımla, mevsimlik işçi İş Kanununun yıllık ücretli izin hükümlerine dayanarak, yıllık ücretli izin kullanma veya buna dayanarak ücret alacağı isteminde bulunamaz. Hemen belirtmek gerekir ki, bu kural nispi emredici nitelikte olup, işçi lehine bireysel ya da toplu iş sözleşmesi ile yıllık ücretli izne ilişkin hükümler düzenlenebilir. Bu durumda sözleşmedeki izinle ilgili hükümler uygulanacaktır. Diğer taraftan, bir işyerinde mevsimlik olarak çalıştırılan işçi, mevsim bitiminde, mevsimlik iş dışında askı süresi içinde işverenin diğer işyerlerinde çalıştırılıyorsa, devamlı bir çalışma olgusu söz konusu olduğundan, bu durumda işçinin yıllık ücretli izin hükümlerinden yararlandırılması gerekir. Aynı işverene ait yazlık ve kışlık tesislerde, sezonluk işlerde fakat tam yıl çalışan işçiler de, 4857 sayılı Yasanın 53/3 maddesi ve Yıllık Ücretli İzin Yönetmeliğinin 12 nci maddesi uyarınca yıllık ücretli izne hak kazanacaklardır.

Diğer taraftan işçinin yıllık izne hak kazanmasında takvim yılı başlangıcı değil, işe girdiği tarih esas alınır. İşe girdiği tarihten itibaren, aralıklı da çalışsa bir yılı doldurduğunda, izne hak kazandığı kabul edilmelidir.

Bir işyerinde başlangıçta mevsimlik olarak ve daha sonra devamlılık arzeden işte çalıştırılan işçinin, mevsimlik dönemdeki çalışması kıdeminde dikkate alınmasına rağmen, yıllık ücretli izinde dikkate alınmaz.

Kısaca mevsimlik işte çalışan işçinin kıdemi ile izne hak kazanması farklı kabul edilmelidir.

Bir işyerinde başlangıçta mevsimlik olarak ve daha sonra devamlılık arzeden işte çalıştırılan işçinin, mevsimlik dönemdeki çalışması kıdeminde dikkate alınmasına rağmen, yıllık ücretli izinde dikkate alınmaz.

Kısaca mevsimlik işte çalışan işçinin kıdemi ile izne hak kazanması farklı kabul edilmelidir.

Bu nedenle işçinin mevsimlik dönemde geçen kıdemi, daha sonra izne hak kazandığı dönemde izin süresinin belirlenmesinde dikkate alınmalıdır. Ancak bu olgu için işçinin mevsimlik çalıştığı belirtilen dönemde yapılan işin gerçekten mevsime bağlı olarak yapılması gerekir. Yapılan iş mevsimlik değil, ancak işçi aralıklı çalıştırılmış ise, mevsimlik işten söz edilemeyeceğinden, bu sürede de bir yılı doldurmak koşulu ile izne hak kazandığı kabul edilmelidir.

Ancak Uygulamada tam yıl çalışılması gereken ve devamlılığı olan bir işte, işçilerin işlerine 1-2 ay ara vererek mevsimlik olarak çalıştıkları birçok olayda gözlemlenmektedir. Tam bir yıldan daha az sürmüş olan bu tür çalışmalarda, mevsimlik iş kriterlerinin bulunup bulunmadığı araştırılmadan, sırf bir yıldan az çalışma olduğu gerekçesiyle çalışmanın mevsimlik olduğunu kabul etmek doğru değildir. Bir işyerinde iş kolundaki faaliyeti yılın her dönemi yapılıyor, ancak bazı işçiler yılın belirli bir zamanında çalıştırılmakta ise, bu işçilerin aralıklı çalıştıkları kabul edilmelidir. Zira bu durumda yapılan işin mevsimlik iş olarak kabulü mümkün değildir. Böyle bir durumda, işçi iş sözleşmesi devam ederken, işin mevsimlik iş olmadığı ve yıllık ücretli iznin kullandırılması gerektiği yönünde tespit davası açabilir. Zira yıllık ücretli izin, iş sözleşmesinin feshi ile ücret alacağına dönüşeceğinden, eda davası açma olanağı bulunmayan işçinin tespitte hukuki yararı vardır.

Hizmet tespitine ilişkin davada tanık olarak dinlenen ve Ocak 1995-11.8.2004 ile Eylül 2006-31.7.2011 tarihleri arasında sigortalı çalışması bulunan bordro tanığı A.. E.. 6.7.2012 tarihli ifadesinde M.Z.. G.., H.. G.. ve M.A.. G..'ın kardeş olduklarını, davalı şirketin damlama sulama işi, malzeme satışı, sera imalat ve montaj işi yaptığını, davacıların işyerine telefonla çağrılarak geldiklerini, davacıları arazide ve atölyede çalışırken gördüğünü Mart ayından Kasım ayına kadar devamlı çalıştıklarını diğer aylarda iş olduğunda çağrıldıklarında geldiklerini beyan etmiş, tanık F.. Ş.. 21.12.2010 tarihli ifadesinde ayda bazen 20, bazen 10, bazen 7 gün çalıştığını, belirli bir çalışma düzeni bulunmadığını beyan ederek tanık A.. E..'in ifadesini teyit etmiştir. Davacı tanığı M..U.. ifadesinde davacının kendisi ile birlikte sulama damlama işini yaptığını, boru çektiğini kanal kazdığını, Fethi Şanlı ise davacılar ile birlikte damlama işinde çalıştıklarını kışında şirketteki boruları yükleyip indirdiklerini istiflediklerini bildirmişlerdir.

Davalı işverenin faaliyet alanı sera yapımı, montajı, sulama borusu döşeme, damlama sulama yapma ve malzeme satışı olup davacınında arazide boru döşeme, damlama sulama yapma işinde çalıştığı gözetildiğinde dosya kapsamına göre işin her yıl 1 Mart- 1 Kasım tarihleri arasında yapılan mevsimlik iş olduğunun kabulü gerekir.

Yapılacak iş; davacının her yıl 1 Mart- 1 Kasım tarihleri arasında süren mevsimlik işte çalıştığının kabulüyle hizmet süresi belirlenerek talep ettiği işçilik alacaklarının bu süreye göre belirlenip çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ; Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının işçilik alacaklarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.3.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/16073, Karar No: 2021/5953, Tarih: 31.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/16073 E.  ,  2021/5953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11568, Karar No: 2021/3187, Tarih: 26.04.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/11568 E.  ,  2021/3187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Hükmedilen ceza miktarları nazara alındığında suça sürüklenen çocuk müdafisinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, duruşmasız yapılan değerlendirmede gereği görüşüldü:

Mağdurun söz konusu cinsel istismar eyleminden dolayı ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 23.09.2010 tarihli rapor ile ... Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan alınan 17.02.2012 günlü raporların çelişkili olması nedeniyle bu konuda ... Adli Tıp Kurumu 1. Üst Kurulundan nihaı rapor alındıktan sonra suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi ve ... Üniversitesi Tıp Fakültesi tarafından düzenlenen raporda mağdurun, suça sürüklenen çocuk ile babası arasında geçtiğini beyan ettiği olaya dayalı husumet araştırıldıktan sonra toplanacak delillere göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/236, Karar No: 2025/1867, Tarih: 17.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/236 E.  ,  2025/1867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1033 Esas, 2023/1893 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2014/687 E., 2019/79 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 18.02.2025 günü hazır bulunan davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Samsun 7. Bölge Müdürlüğünün ihale ettiği "Türkeli Ayancık Yol Ayrımı-Taşköprü Boyabat Yol Ayrımı" işinin yapımını üstlendiğini, akabinde davalı nezdinde 11.05.2020-31.05.2011 tarihleri için ... Bütün ... Sigorta Poliçesinin yaptırıldığını, ilerleyen süreçte yapılan değişim zeyilnameleri ile sürenin 31.05.2013 tarihine kadar uzatıldığını, 05.07.2012 tarihinde Ayancık'ta meydana gelen şiddetli yağışlar sebebi ile poliçenin konusunu oluşturan bölgede çok ciddi sel oluştuğunu, davalı tarafça hasar dosyası açıldığını, ayrıca Ayancık Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/27 D. İş dosyası ile delil tespit yaptırıldığını, müvekkilinin ihtarname ile davalıdan değişik iş dosyası ile tespit edilen 9.116.063,00 TL hasar bedelini ödemesini istediğini, davalının cevabi ihtarname ile müvekkilinden banka hesap numarası talep ettiğini, bildirilen hesap numarasına 21.05.2013 tarihinde 401.736,00 TL ödeme yaptığını, 09.02.2013-21.05.2013 tarihleri arasında ödemesi gereken 15.498,00 TL faiz tutarını da ödemediğini, sigortalı Samsun Karayolları 7. Bölge Müdürlüğünce davanın müvekkili tarafından açılarak takip edilmesine onay verildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000.000,00 TL karşılanmayan zararın temerrüt tarihi olan 09.02.2013 tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte ve 15.498,00 TL faiz alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 13.04.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle; bilirkişi raporu ile müvekkilinin karşılanmayan zararının 6.243.569,53 TL olarak belirlendiğini belirterek karşılanmayan zarar talebini bu miktara artırmış, ıslah harcı 29.04.2015 tarihinde tamamlanmıştır.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin davacı şirkete karşı hiçbir sorumluluğu kalmadığını, davacı şirketin inşaatı süresinde tamamlayamamasından dolayı davaya konu edilen poliçe ve zeyilnamelerin düzenlendiğini, hasar ödemesinde herhangi bir gecikme olmadığını, hasar dosyasının 01.11.2012 tarihli nihai eksper raporu ile tekamül ettiğini, sigorta sözleşmesi bakımından devam eden kısımlar ve teslim edilen/kullanıma bırakılan kısımlarda meydana gelen hasarlar için ayrıma gidilmesi gerektiğini, Karayolları Genel Müdürlüğü'ne teslim edilen/kullanıma bırakılan kısımların poliçe kapsamından çıktığını, ... Sigortası Genel Şartları (Bütün ...) Bakım Devresi Klozu "Bakım devresi teminatı"nın inşaatın tamamlanması veya geçici kabulün yapılması, yahut işverene teslim edilmesi veya işveren tarafından kullanılması ile başlayıp işveren tarafından kesin kabulün yapılması ile sona ereceğini, buna göre davaya konu edilen sel hasarının poliçe kapsamında olmadığını, davacının tazminat talep hakkının MR END 106 klozundan kaynaklandığını, poliçede öngörülen (3 x 200 mt=) 600 mt sorumlulukları olduğunu, ayrıca MR END 111 klozundan dolayı toprak kayması sonucu enkaz kaldırma masrafları için limit koyulduğunu, bunun hasarın %10'u ile sınırlı olduğunu, diğer yandan hasar her ne olursa olsun 237.000,00 TL'lik bir üst limit daha bulunduğunu, eksik sigorta tespit edildiğini, poliçenin 5. sayfasında bulunan şerh uyarınca sel, seylap, yer kayması, toprak çökmesi sigortasında %100 sigorta bedelinin 20'sinin sigortalı üzerinde kalmasının kararlaştırıldığını, ayrıca sigortacının sorumlu olduğu bedel üzerinden %2 tenzili muafiyet uygulanması gerektiğini, sonuç olarak eksper raporunun 11. ve 12. sayfalarındaki hesaplamalar akabinde 401.736,00 TL hasar bedeli çıktığını, 21.05.2013 tarihinde ekspertiz raporu ile hesaplanan tutarın davacıya ödendiğini, talep edilen işlemiş faiz tutarının yerinde olmadığını, geç ödemeden davacı şirketin sorumlu olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının taahhüdünde bulunan yol inşaatı işinin "... Sigorta Poliçesi" kapsamında sigorta ettirildiği, 05.07.2012 tarihinde Ayancık'ta meydana gelen şiddetli yağışlar sebebiyle sel ve heyelan olduğu ve poliçe konusunu oluşturan yollarda hasar meydana geldiği, hasarın, poliçe süresi içinde meydana geldiği, davacının üstlendiği yol işi ile ilgili geçici ve kesin kabulün yapılmadığı, hasarın poliçe kapsamı içinde olduğu, davacının basiretli tacir olarak poliçede yazılı olan MR END 106 ve MR END 110 klozlarının mahiyetini bilmesi gerektiği, bilirkişilerin 12.11.2018 tarihli 2. ek raporundaki terditli hesaptan dava konusu hasarın tamamının poliçe kapsamı içinde kabul edilerek ve MR END 106 klozu da dikkate alınarak; bilirkişinin tespitlerinde sözü edilen yolun trafiğe açılmış kesiminde 1+900 ile 6+000 km arasında ile 7+200-7+400 km arasındaki bölümlerinde, derenin tabii zeminindeki tahrip edip boşalttığı yerin doldurulması ve doldurucu teressubatın kaldırılması ile heyelan olan kitlenin altına güçlendirme/iyileştirme amaçlı taş dolgu yapılması işi için harcanan bedelin hesaplamalara dâhil edilmeyerek ve yine yolun trafiğe açılmış kesiminde 11+100 ile 11+200 km arasında ile 13+500-13+700 km arasındaki depo sahalarındaki akmaların önlenmesi için iyileştirme/ilave iş bedeli olarak yapılan bedelin hesaplamalara dâhil edilmeden ve üçüncü şahıslara ait hasarın poliçe kapsamı dışında olması nedeniyle bu hususun da hesaplanmadan ve bilirkişiler tarafından hesaplamaya dâhil edilen yol kısımları ile ilgili MR END 106 hükmü çerçevesinde yapılan hesaplama neticesinde bulunan 3.740.353,54 TL alacaktan ödenen 401.736,72 TL'nin tenzili ile bakiye 3.338.616,82 TL alacak yönünden davanın kısmen kabulü gerektiği, taleple bağlı kalınarak temerrüt tarihinin 09.02.2013 olarak alındığı, davacının ayrıca tazminatın geç ödenmesi sebebiyle 15.498,00 TL avans faizi talep ettiği, hesaplamaya göre 15.285,23 TL talep edebileceği, davacının talebini ıslah dilekçesi ile artırdığı, davalının ıslaha karşı zamanaşımı itirazında bulunduğu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 154. maddesine göre borcun kısmen ifası ile zaman aşımının kesileceği, davalı tarafından 21.05.2013 tarihinde 401.736,00 TL ödeme yapıldığı, bu ödeme tarihinde zamanaşımı kesilmiş olup yeniden sürenin işlemeye başlayacağı, yeniden başlayan 2 yıllık sürenin 21.05.2015 tarihinde dolacağı, ıslah harç makbuzu 29.04.2015 tarihli olup, ıslaha ilişkin zamanaşımının henüz dolmadığı, bu sebeple davalının zaman aşımı itirazının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 1.000.000,00 TL zararın temerrüt tarihi olan 09.02.2013 tarihinden itibaren, 2.338.616,82 TL'nin ise ıslah tarihi olan 29.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, faiz alacağı yönünden istemin kısmen kabulü ile 15

.04.2015 tarihli olup, ıslaha ilişkin zamanaşımının henüz dolmadığı, bu sebeple davalının zaman aşımı itirazının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 1.000.000,00 TL zararın temerrüt tarihi olan 09.02.2013 tarihinden itibaren, 2.338.616,82 TL'nin ise ıslah tarihi olan 29.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, faiz alacağı yönünden istemin kısmen kabulü ile 15.285,23 TL faiz alacağının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.