muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27158, Karar No: 2014/11160, Tarih: 17.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27158 E.  ,  2014/11160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/08/2013

NUMARASI : 2010/1160-2013/1541

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalılardan A.. B.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 17.04.2014 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Kapama zeytinlik niteliğindeki taşınmaza zeytin gelirine göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi zeytinin kg. satış fiyatının 3,5-TL ve üretim masrafının brüt gelirin % 30'u olarak kabulü de doğrudur. Ancak;

1)Sinop İl Tarım Müdürlüğü'nün yazısı nazara alınarak periyodisite uygulamasında ilmi verilere ve Dairemize intikal eden dosyalardaki bilgilere göre 2. yıl verim düşecek ise de, bu verim azalmasının 1/3 oranından daha az olamayacağı nazara alınarak 1 dekardan ortalama 350 kg. ürün alınabileceği kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken, verimin çok düşük alınması suretiyle kamulaştırma bedelinin düşük tespit edilmesi,

2)18.02.2011 tarihli bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın motopomp ile sulanma imkanı olduğunun belirtildiği, keşifte dinlenen köy muhtarının ise taşınmazın motopomp ile kızılırmaktan alınan su ile sulandığını beyan ettiği anlaşılmakla taşınmaz sulu tarım arazisi vasfındadır.

Bu itibarla taşınmazın sulu tarım arazisi olması nedeniyle kapitalizasyon faizinin % 4 oranında kabulü ile buna göre hesaplama yapılması gerekirken % 5 oranında alınarak aza hükmedilmesi,

3)Dava konusu taşınmazın konumu, bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, gelir metoduna göre tespit edilen metrekare birim bedeline % 10 oranında objektif değer arttırıcı unsur ilave edilerek bedel tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan A.. B.. vd. den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/706, Karar No: 2006/1333, Tarih: 23.02.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/706 E.  ,  2006/1333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı üzerine İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulan veri cetvellerinin incelenmesinden tütün ürününün değerlendirmeye esas 2004 yılının verilerinin çıkartıldığı belirtilmiş ise de; bu verilerin (dekar başına ortalama verimi 120 kg ve 127 YTL. üretim gideri ile 1 kg. başına 5 YTL. ortalama satış fiyatının) 2003 yılı verilerinin aynı olduğu görülmüştür. Bir ürünün değişik yıllarda verimi yanında üretim giderleri ile satış fiyatlarının değişiklik göstereceği de dikkate alınarak mahkemece İlçe Tarım Müdürlüğüne yeniden müzekkere yazılıp tütünün 2004 yılına ilişkin verilerin getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3801, Karar No: 2012/34980, Tarih: 17.04.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/3801 E.  ,  2012/34980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 28.05.2004'ten, inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi uyarınca hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 17.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2323, Karar No: 2024/7395, Tarih: 12.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2323 E.  ,  2024/7395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3948 Esas, 2023/66 Karar

DAVA TARİHİ: 12.12.2019

KARAR : Esastan ret/Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ: Menemen 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/761 Esas, 2022/112 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İzmir ili, ...,...köyü, ...mevki, 1305 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın kamulaştırılan kısmı ile ilgili gerçek piyasa değerine uygun kamulaştırma bedelinin ve taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmında meydana gelen değer düşüklüğünün tespitini, tespit edilen bedelin müvekkiline ödenmesi şartıyla taşınmazın kamulaştırılan kısmının müvekkili adına olan tapusunun iptali ile davalı idare lehine tapudan terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin; acele kamulaştırma dosyasında belirlenen kısmının mahsubu ile Anayasa Mahkemesi kararı dikkate alınarak, karar ile birlikte varsa neması ile beraber davalıya derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ve davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; arazi vasfında olmasına rağmen arsa olarak değerlendirilmesinin doğru olmadığını, yeterli emsal araştırması yapılmadan tek emsal ile değerlendirmenin hatalı olduğunu, emsalin farklı bir mahallede olduğunu, emsal kıyaslaması yapılırken hata yapıldığını, davaya konu taşınmaz emsal taşınmazdan daha az değerli olup birim rayiç değerlerine bakıldığında bile emsal taşınmazın davaya konu taşınmazdan 6,7 kat daha değerli olduğunu, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatlar için yapılan hesaplamanın hatalı bir şekilde yapıldığını, yıpranma oranlarının düşük belirlendiğini, kök raporda düzenleme ortaklık payı oranı %40 alınmışken ek raporda %17.632 düşürülmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Menemen Belediye Başkanlığının dava konusu taşınmaza yaklaşık 400 metre mesafedeki parsellerde uygulanan düzenleme ortaklık payı kesintisinin %17.63 olduğunu belirttiğini, mevcut imar uygulamaları ve emsal düzenleme ortaklık pay oranları değerlendirilmeden mevzuattaki en üst sınır olan %45 kesinti yapılmasının hukuka aykırı olacağını, parselin değerinin gerçek değerinden çok daha düşük belirlendiğini, bilirkişi raporunda esas alınan emsal taşınmazın dava konusu taşınmaza 7500 metre uzaklıkta olup ilçe merkezinin arkasında kalan gelişmemiş ve düzensiz yapılaşmış bir bölgede yer aldığını, taşınmaz üzerindeki yapıların alanlarının eksik hesaplandığını, düşük yapı sınıfına sokulduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza İzmir ili, ..., Esaptaşa Mahallesi 5437 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 20.04.2017 tarihli satışı emsal alınarak yapılan emsal karşılaştırması sonucunda emsalin %60'ı oranında değerli olduğu kabul edilen dava konusu taşınmazın m² birim fiyatının asıl raporda 500,00 TL, karara esas alınan 19.11.2021 havale tarihli ek raporda ise 682,00 TL olarak belirlendiğini, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın emlak vergisine esas rayiç değerleri ile bilirkişi raporunda yapılan değerlendirme arasında mübayenet olmadığını, taşınmaz üzerinde bulunan yapılara ve ağaçlara biçilen değer ve uygulanan yöntem doğru olduğunu; ancak, dava konusu taşınmazın konumu ve bulunduğu çevrenin gelişmişliği nazara alındığında, emsal taşınmazın %80’i yerine %60’'ı oranında değerli kabul edilmesi, dava konusu taşınmaz kadastral parsel, emsal taşınmaz ise imar parseli olduğundan dava tarihi itibarıyla % 45 oranında düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılması gerekirken ek raporda bu oranın % 17,63 olarak belirlenerek fazla kamulaştırma bedeli tespitinin hatalı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesince toplam kamulaştırma bedelinin 116.637,55 TL olduğu ve 8.153,20 TL bedelin davacıya iadesine karar verildiği; ayrıca; acele el koyma dosyasında belirlenen bedelin nazara alındığında, acele el koyma dosyasında belirlenen bedelin davalıya ödenmesine karar verilmiş olmasının hatalı olduğu ve bu sebeplerle davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun ise kısmen kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin üç numaralı alt bendi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki İzmir ili, ...,...köyü, ...Mevkii, 1305 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18263, Karar No: 2013/1691, Tarih: 31.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/18263 E.  ,  2013/1691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma, Kişiler Arasındaki Konuşmaların Dinlenmesi ve Kayda Alınması, Verileri Hukuka Aykırı Olarak Verme veya Ele Geçirme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde kendisine veya başkasına yarar sağlaması, gerekmektedir.

Katılan şirketin kalite kontrol müdürü olan sanığın, müdürlük döneminde; emanetine verilen bilgisayar ile, şirket işleriyle ilgisi olmayan internet sitelerine girmek, şirkete ait özel ticari bilgi-belgeleri firma dışı kişilere göndermek, yönetim toplantılarını gizlice kayda alıp bilgisayarda saklamak gibi fiilleriyle "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma", "Kişiler arasındeki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması", "Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme" suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda; yüklenen suçların unsurları, itibariyle oluşmadığını takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında atılı suçlardan verilen "beraat" hükümlerinin ONANMASINA, 31.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1704, Karar No: 2016/7858, Tarih: 20.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1704 E.  ,  2016/7858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan ...’in arkadaşı olduğu ve daha önce kontör satacağından bahisle dolandırdığı, bu olayla ilgili ...Asliye Ceza Mahkemesi’nin 13.05.2008 tarih ve 2007/373 Esas ve 2008/323 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği, sanığın bu kez ortak arkadaşları olan ...’ın telefonunu almak için akrabalarını aradığı, ancak katılan ...’ün misafirliğe gittiği sırada tesadüf eseri durumu öğrenmesi üzerine...’ü arayarak haber verdiği, ...’ün...’ı arayıp başına gelenleri anlattığı ve sanığın araması halinde talepleri kabul etmesini söylediği, bu şekilde sanığın yakalanması için ortak hareket etme konusunda anlaştıkları, sanığın...’ı arayarak kontör işi yapmak isteyip istemediğini ve bu işte çok para olduğunu söylediği,...’ın da sanığa ilgilendiğini söylemesi üzerine...’dan para istediği ve parayı...’de mevcut bir tanıdığı kanalı ile göndermesini istediği,...’ın bunları ...’e anlattığı, ...’in ... kanalı ile parayı ... isimli kişinin getireceğini söylediği ve diğer katılan ...’ün sanığı arayıp kendisin... olarak tanıtarak...’ın selamını iletip buluşmak istediğini beyan ettiği, daha sonra katılanların durumu... Emniyetine anlattıkları ve önlem aldırdıkları, 3.000 TL karşılığında kontör kartı satmak üzere ....Devlet Hastanesi yakınında sanık ile katılan ...’ın buluştukları, sanığın buluşma yerine siyah bir çanta içinde önceden kontör kartı seklinde hazırlanmış kağıt parçaları ve 18 adet kullanılmış kontör kartı getirdiği, hastanenin arka tarafına doğru giderlerken polis tarafından yakalandığı olayda, katılanların sanığın eylemlerine başlamadan önce durumdan haberdar oldukları, sanığın dolandırıcı olduğunu kanıtlamak için tuzağa düşürmek amacıyla girişimde bulunmalarından dolayı suçun aldatma unsurunun bulunmadığına ilişkin mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın 5.000 TL zarara uğradığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7458, Karar No: 2013/30583, Tarih: 24.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/7458 E.  ,  2013/30583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Beykoz Aile Mahkemesi

TARİHİ :03.12.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; tazminat miktarları yönünden, davalı-davacı (koca) tarafından ise; kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 24.12.2013 günü duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı S. P. vekili Av.....ve karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı S.B.P. vekili Av. .. .... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 990 TL. vekalet ücretinin Saime'den alınıp Salih'e verilmesine, aşağıda yazılı harcın S.'ye yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının S.'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.12.2013(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/10971, Karar No: 2016/15463, Tarih: 17.11.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/10971 E.  ,  2016/15463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Malın değerinin azlığı başlığı altında düzenlenen 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin ''Hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle ... suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.'' şeklinde, yine duruşmanın sona ermesi ve hüküm başlığı altında düzenlenen 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin 4. fıkrasının d bendinin ''işlenen fiilin haksızlık içeriğinin azlığı dolayısıyla, faile ceza verilmemesi hallerinde, ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilir.'' şeklinde düzenlendikleri de gözetilerek, somut olayda olay tarihinde mağdura ait işyeri önünde duran kilitli meşrubat dolabından kola almak isterken yakalanan suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken mahkemece somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmek suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 145 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-d maddeleri uyarınca doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden suça sürüklenen çocuk hakkında yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35 ve 31/3. maddeleri uyarınca 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra ''suça sürüklenen çocuğun eyleminin konusunun kola içeceği olması, savunmasında kola almak istediğini samimiyetle kabul etmesi, eylemini maddi zorluklar sebebi ile kendisine içecek alamadığından gerçekleştirdiğini bildirmesi sebebi ile TCK 145. maddesi gereğince ceza verilmesinden vazgeçilmesi ile neticeten ceza verilmesine yer olmadığına'' şeklinde hüküm kurulması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 17/11/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.