muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/11854, Karar No: 2006/14846, Tarih: 10.11.2006

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi,bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ... ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 ... ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 ... ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılardan Musa ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 10.11.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36253, Karar No: 2014/23951, Tarih: 08.07.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/36253 E.  ,  2014/23951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/254999

MAHKEMESİ : Muğla 2.Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2012

NUMARASI : 2011/523 (E) ve 2012/453 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, müştekinin sorumlusu olduğu marketten toplam değeri 9,45 TL olan 3 adet bira çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık C.. G..'ün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16918, Karar No: 2013/5122, Tarih: 25.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/16918 E.  ,  2013/5122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı tarafından müvekkili hakkında icra takibi başlatıldığını, müvekkilinin davalı yanla herhangi bir ticari ilişkisinin bulunmadığını, takibe dayanak çekin bankaya ibrazından sonra davalının adının ciro silsilesine yazıldığını belirterek müvekkilinin takip konusu çek nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine, davalının %40'tan aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının takibe dayanak çeklerde keşideci konumunda bulunduğunu, davacının çeklerdeki imzaya itiraz etmediğini, davalının meşru hamil konumunda olduğunu, ibrazdan sonra yapılan cironun kambiyo senedinin niteliğini etkilemeyeceğini savunarak davanın reddine ve davacının %40'tan aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve dosya kapsamına göre; davacı tarafından imzası inkar edilmeyen takibe dayanak çeklerin hamiline olarak düzenlendiği, çeklerin bankaya ibrazından sonra davalıya geçtiği, ibrazdan sonra yapılan cironun alacağın temliki hükümlerine tabi olduğu, ancak bu durumun çekin kıymetli evrak niteliğini etkilemediği ve keşideci borçluyu borcundan kurtarmayacağı, davalının yetkili hamil olduğu gerekçesiyle ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu çekler bankaya ibraz edildikten sonra çek fotokopisinde ilk ciranta olarak gözüken davalı eline geçmiş ve bu kişi tarafından takip konusu yapılmıştır. Davalı ibrazdan sonra çeki elinde bulundurduğuna göre elinde bulundurmanın kanunda düzenlenen usule uygun şekilde yapılmış bir işleme dayanması gerekir. Davalı ibrazdan sonra çeki alacağın temliki suretiyle elinde bulundurmazsa bu çeke dayanarak keşideciden alacak talep edemez. Mahkemece bu yönler gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23551, Karar No: 2013/8920, Tarih: 01.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/23551 E.  ,  2013/8920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Osmaniye Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.07.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya ayrılık davaları eşlerden birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabileceği gibi, eşlerin davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesinde de açılabilir (TMK md.168). Bu yerlerden birini tercih, davayı açana aittir.

Türk Medeni Kanunu, yerleşim yerini bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yer olarak belirlemiştir (md.19/1). Dosyaya alınan nüfus kaydında davacının, dava tarihi itibarıyla Adres Kayıt Sisteminde kayıtlı yerleşim yeri adresinin “MUDANYA/BURSA” olduğu görülmektedir. Tarafların davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yerin de “Bursa İli Mudanya İlçesi” olduğu kendi beyanlarından anlaşılmaktadır. Dava, Osmaniye’de açılmıştır. Davacı, Osmaniye’ye sürekli kalmak niyetiyle geldiğine ve bu yeri yerleşim yeri olarak belirlendiğine ilişkin nüfus kaydının aksini gösteren bir delil getirememiştir. O halde, davalının yetki itirazının kabulü ile yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.04.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/5521, Karar No: 2019/12258, Tarih: 25.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/5521 E.  ,  2019/12258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanması ile TCK'nın 179/3-2, 62, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 179/3-2, 62. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Salihli 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.03.2014 tarihli ve 2013/460 esas, 2014/222 karar sayılı kararının 03.04.2014 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 15.09.2014 tarihinde TCK'nın 86/2. maddesinde tanımlanan yaralama suçunu işlediği ve Salihli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 13.07.2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Salihli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2015 tarihli ve 2015/628 Esas, 2015/903 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Polis memurlarının devriye görevlerini ifa ettikleri sırada 93. Sokak üzerinden gelip 72. Sokak kesişiminde yol ortasında duran 09 plaka sayılı aracı hareket etmesi için uyardıkları, aracın hareket etmemesi üzerine kontrol için yanına gittikleri, araç içerisinden sanığın çıktığı ve yapılan alkol kontrolünde 1,96 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda; suç tarihinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun alt sınırının 1 ay olduğu, mahkemece gerekçesinde cezanın alt sınırdan tayin edildiği belirtilip, teşdit uygulanarak hüküm kurulması suretiyle çelişki yaratılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1032, Karar No: 2015/12522, Tarih: 04.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1032 E.  ,  2015/12522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/757-2014/10

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3855, Karar No: 2014/4943, Tarih: 05.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/3855 E.  ,  2014/4943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Yaralama

HÜKÜM : Sanıklar için;

a-) Mağdur ...'e yönelik eylemleri nedeniyle, 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-a-son, 29, 62, 63 maddeleri uyarınca 2'şer yıl 13'er ay 15'er gün hapis cezası,

b-) Katılan ...'e yönelik eylemleri nedeniyle, 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29, 62, 63 maddeleri uyarınca 2'şer yıl 13'er ay 15'er gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a-) Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve Beyler'i kasten silahla yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Gerekçeli kararda, sanık ...'in tekerrüre esas sabıkasının bulunduğu ve hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması gerektiği denildiği, hüküm fıkrasında ise sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmadığı anlaşılmakla, gerekçe ile uygulama arasında çelişki yaratılması suretiyle hükmün karıştırılması,

b-) Sanıklar ...ve... hakkında mağdurlar ... ve Beyler'i kasten silahla yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Yapılan uygulama sırasında TCK'nın 86/1, 86/3-e, 87/1-a-d-son ve 29. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden aynı Yasanın 62/1. (1/6 oranında indirim) maddesi uygulanarak sonuç cezanın "3 yıl 1 ay 15 gün hapis" yerine "2 yıl 13 ay 15 gün hapis" olarak belirlenmesi,

Aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Sanıklar ...ve... hakkında mağdurlar ... ve Beyler'i kasten silahla yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ...ve... müdafiilerinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 05/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/99, Karar No: 2019/5291, Tarih: 20.05.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/99 E.  ,  2019/5291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2.

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... Asliye Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, davacı-karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacı-karşı davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı karşı davalı ... vekili, 1992-2004 yılları arasında davalının birikimlerini babasına verdiğini, bununla şu anda Alaş Balıkçılık olarak çalıştırılan gayrimenkulün alındığını, daha sonra bununla ilgili eşiyle arasında huzursuzluk çıkınca, bu gayrimenkulün davalı kadına devredildiğini açıklayarak, halen balık lokantası olarak işletilen 214 ada 24 parselde kayıtlı bu gayrimenkul üzerinde ½ bedeli olan tahmini 75.000 TL’lik kısmına isabet eden katkı payı alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı ... Öz vekili, asıl davaya konu taşınmazın, kadından daha önceden aldığı birikim ve altınlarına karşılık kadına devredildiğini, bu nedenle asıl davanın reddini savunmuş, karşı davasında ise erkeğin ...hesaplarında bulunan paralar üzerinde 75.000 TL alacak talebinde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, asıl davanın kısmen kabulü ile 28.907,01 TL katılma alacağı olduğunun tespitine, karşı davanın kabulü ile davalı karşı davacı kadının, banka hesabındaki para sebebiyle 91.295 TL katılma alacağı olduğu fakat taleple bağlı kalınarak 75.000 TL katılma alacağı olduğunun tespitine, netice itibariyle alacaklar mahsup edildiğinde 46.092,99 TL katılma alacağının karar tarihinden itibaren faiziyle davacıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı-karşı davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, davaya konu taşınmazda davalının hissesine göre yapılan değer belirlemesi ve alacak hesabının doğru olduğu gerekçesiyle, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Davacı vekili, Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz yoluna başvurmuştur.

Maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir (6100 Sayılı HMK mad.33). İddianın ileri sürülüş şekline göre dava, artık değere katılma alacağı isteğine ilişkindir.

Maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir (6100 Sayılı HMK mad.33). İddianın ileri sürülüş şekline göre dava, artık değere katılma alacağı isteğine ilişkindir.

Mal rejiminin devamı süresince, bir eşin sahip olduğu edinilmiş malda, diğer eşin artık değerin yarısı oranında katılma alacağı hakkı vardır. Artık değere katılma alacağı; eklenecek değerlerden (TMK mad.229) ve denkleştirmeden (TMK mad.230) elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere, eşin edinilmiş mallarının (TMK mad.219) toplam değerinden, bu mallara ilişkin borçlar çıktıktan sonra kalan artık değerin (TMK mad.231) yarısı üzerindeki diğer eşin alacak hakkıdır (TMK mad.236/1). Katılma alacağı, Yasa'dan kaynaklanan bir hak olup, bu hakkı talep eden eşin gelirinin olmasına veya söz konusu mal varlığının edinilmesine, iyileştirilmesine ya da korunmasına katkıda bulunulmasına gerek yoktur.

Artık değere katılma alacağı miktarı hesaplanırken, mal rejiminin sona erdiği sırada mevcut olan malların, bu tarihteki durumlarına göre, ancak tasfiye tarihindeki sürüm (rayiç) değerleri esas alınır (TMK mad.227/1, 228/1, 232 ve 235/1). Yargıtay uygulamalarına göre, tasfiye tarihi karar tarihidir.

Belirli bir malın eşlerden birine ait olduğunu iddia eden kimse, iddiasını ispat etmekle yükümlüdür. Eşlerden hangisine ait olduğu ispat edilemeyen mallar onların paylı mülkiyetinde sayılır. Bir eşin bütün malları, aksi ispat edilinceye kadar edinilmiş mal olarak kabul edilir (TMK mad.222).

Yukarıdaki değer tespiti, belirleme ve hesaplamaların yapılabilmesi için gerek görülürse konusunun uzmanı bilirkişi veya bilirkişilerden de yardım alınmalıdır.

Somut olaya gelince; eşler, 28.07.1991 tarihinde evlenmiş, 21.02.2013 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Mal rejimi boşanma davasının açıldığı tarih itibarıyla sona ermiştir (TMK mad.225/son). Sözleşmeyle başka mal rejiminin seçildiği ileri sürülmediğinden evlilik tarihinden 4721 Sayılı TMK'nin yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (743 Sayılı TKM mad.170), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği tarihe kadar ise, edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (4722 Sayılı Yasa mad.10, TMK mad.202/1). Tasfiyeye konu 214 ada 24 parselde altında dükkanı olan kargir ev olarak kayıtlı taşınmazın 52/209 hissesi, eşler arasında edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu 19.08.2005 tarihinde satın alınarak, davalı eş adına tescil edilmiştir. Mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı bulunduğu rejime ilişkin hükümler uygulanır (TMK mad.179).

Mahkemece, davaya konu taşınmazın güncel değerinin, davalının hissesine düşen miktarının yarısı üzerinden katılma alacağına hükmedilmiş ise de, verilen karar dosya kapsamıyla örtüşmemektedir. Dosya kapsamı ve dava dilekçesindeki anlatıma göre dava, 2005 yılında satın alma suretiyle edinilen, işyeri niteliğindeki balık lokantası olarak faaliyet gösteren taşınmaza ilişkin katılma alacağı davasıdır. Dava konusu taşınmazın, 52/209 hissesinin dava konusu edilen balık lokantası olduğu tanık beyanları, taraf beyanları ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığına, taraflar arasındaki uyuşmazlık, mülkiyet uyuşmazlığı olmadığına göre, tapu kaydındaki hisse dikkate alınmaksızın, dava konusu balık lokantasının davalı kadına devredildiği, hisse devrinin balık lokantası için yapıldığı, bu nedenle davaya konu balık lokantasının bozma sonrası karar tarihine en yakın güncel sürüm değeri artık değer kabul edilerek, az yukarıda belirtilen Dairemizin ilke ve uygulamaları doğrultusunda katılma alacağı hesabı yapılması gerekirken, tapuda yazılı hisse üzerinden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 373/1 maddesi uyarınca kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 20.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.