muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13098, Karar No: 2014/8029, Tarih: 24.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/13098 E.  ,  2014/8029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

KARAR

İncelenmesi gerekli bulunduğundan;

1-.... Gıda San. Ticaret A.Ş. nin ilk kuruluşundan günümüze değin tüm ortakları ile hisse devirlerini ve faaliyet adreslerini gösterir ticaret sicil kayıt ördeklerinin,

2-.... 1. İcra Müdürlüğü’nün 2012/7490 ve 7491 sayılı takip dosyalarında borca itiraz üzerine yapılan işlemlerin neler olduğunun İcra Müdürlüğü’nden sorularak, takip durmuşsa itirazın iptali ya da kaldırılması davası açılıp açılmadığının tevzi bürosundan ve ilgililerinden sorulması, açılmışsa buna ilişkin kesinleşme şerhini içeren okunaklı onaylı karar örneğinin,

3- Davalı üçüncü kişi şirket ile ..... Gıda A.Ş.nin .... Hal No:523 ve N:524 adreslerinde birlikte tek şirket gibi çalışıp çalışmadıkları hususunun mahallinde taraflarla ilgisi olmayan kişilerden sorulup kolluk aracılığı ile araştırılmasının sağlanarak buna ilişkin yazı cevabının temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE, 24.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12596, Karar No: 2012/16566, Tarih: 18.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12596 E.  ,  2012/16566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/11/2009 tarih ve 2006/497-2009/253 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı gerçek kişilerin sunucu, program sorumlusu ve genel yayın yönetmeni oldukları davalı şirkete ait televizyon kanalında müvekkillerinden ...’nin yaşı küçük olduğu halde anne ve babasından izinsiz olarak programa çıkarılarak, evlilik dışı ilişki sonucu hamile kaldığının açıklandığını, bu durumun müvekkillerinin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu ileri sürerek, toplam 100.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket ve ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların özel hayatlarına ve aile mahremiyetine ilişkin bilgilerin davalıların yayıncı ve genel yayın yönetmeni olduğu televizyon kanalında açıklanmasının kişilik haklarına saldırı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 20.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faiz ile birlikte davalı şirket ve davalı ...’dan tahsiline, diğer davalılar hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket ve ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava, daha önce Asliye Ticaret Mahkemesinde açılıp, görevsizlik kararı verilerek Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesine gönderilmiş olup, bu mahkemece işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’nun 76. maddesinde “Bu Kanunun düzenlediği hukukî ilişkilerden doğan davalarda, dava konusunun miktarına ve Kanunda gösterilen cezaya bakılmaksızın, görevli mahkeme Adalet Bakanlığı tarafından kurulacak ihtisas mahkemeleridir. İhtisas mahkemeleri kurulup yargılama faaliyetlerine başlayıncaya kadar, asliye hukuk ve asliye ceza mahkemelerinden hangilerinin ihtisas mahkemesi olarak görevlendireceği ve bu mahkemelerin yargı çevreleri Adalet Bakanlığının teklifi üzerine Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenir.” denilmektedir.

Mahkemece de, davalıların sunucu, program sorumlusu ve genel yayın yönetmeni oldukları davalı şirkete ait televizyon kanalında yapılan yayının davacıların kişilik haklarına saldırı olduğu kabul edilmiş olup, anılan uyuşmazlık 5846 sayılı yasada düzenlenen hükümlerle ilgili olmadığı gibi, bu yasa kapsamında değerlendirilmesinin gerekip gerekmediği tartışmalı olan bir uyuşmazlık da değildir. Bu itibarla, davada anılan yasa kapsamında bir çekişme bulunmayıp, Türk Medeni Kanunu ve Borçlar Kanunu hükümlerine göre çözümlenmesi gereken uyuşmazlık sözkonusudur.

Mahkemelerin görevi kanunla düzenlenmiş olup, görev kuralları, kamu düzenine ilişkindir ve temyiz dahil, yargılamanın her aşamasında resen dikkate alınır. Özel mahkeme niteliğindeki İhtisas Mahkemeleri ile genel mahkeme niteliğindeki diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki, görev ilişkisidir.

Bu durumda, mahkemece, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, davaya bakılması doğru olmamıştır.

2- Bozma neden ve şekline göre, mümeyyiz davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, kararın BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 18/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9778, Karar No: 2015/13116, Tarih: 08.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/9778 E.  ,  2015/13116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverenlerine ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, yetkisizliğine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Yerel mahkemece 04.03.2015 tarihli ek karar ile mahkeme kararının 23.12.2014 tarihinde kesinleştiği, davacı tarafından dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi talebinde bulunulmadığı gerekçesiyle davanın HMK.20/1 madde uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, mahkemece 11.02.2014 tarihili kararla... Nöbetçi İş Mahkemesi yetkili gösterilerek yetkisizlik kararı verildiği, tarafların kararı temyiz etmemeleri üzerine kararın 23.12.2014 tarihinde kesinleştirildiği, 04.03.2015 tarihli ek karar ile süresi içerisinde dosyanın görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesi talebinde bulunulmadığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar vedildiği anlaşılmaktadır.

HMK'nın "Görevsizlik veya Yetkisizlik Kararı Üzerine Yapılacak İşlemler" başlıklı 20. maddesine göre görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi hâlinde, taraflardan birinin, bu karar verildiği anda kesin ise bu tarihten, süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak, dava dosyasının görevli ya da yetkili mahlkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir. Aksi takdirde, bu mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilir.

Somut olayda; yetkisizlik kararı sonrasında 19.02.2014 tarihli dilekçe ile dosyanın görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesi talebinde bulunulduğu, mezkur dilekçe aslının dosyada bulunmadığı ancak davacı vekilince dilekçe örneğinin temyiz dilekçesine eklendiği, ayrıca mezkur dilekçenin 19.02.2014 tarihinde UYAP sistemine de kaydedildiği, dosya gönderme isteğinin HMK 20. maddesi gereğince süresinde olduğu analaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahalli mahkemenin davanın açılmamış sayılmasına ilişkin 04.03.2015 tarihli ek kararının bozulması ve dosyanın görevli ve yetkili... İş Mahkemesi'ne gönderilmesi gerekmektedir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: 04.03.2015 tarihli ek kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 08/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8378, Karar No: 2008/9080, Tarih: 10.07.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/8378 E.  ,  2008/9080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.06.2005 gününde verilen dilekçe ile taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 22.01.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, 24.09.1999 günlü biçimine uygun düzenlenen taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı pay tescili istemine ilişkindir.

Davalı, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, istem reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Dayanılan sözleşmesinin konusu, 13235 parsel sayılı taşımazda, davalı adına olan 30/258 payın satışı vaadidir. Görülüyor ki, satış vaadi sözleşmesinde bağımsız bölüme isabet eden pay değil, arsa payının satışı vaad edilmiştir. Satış vaadi arsa payına ilişkin bulunduğundan arsa üzerindeki yapının imar mevzuatına aykırı yapılmasının veya yıkılacak olmasının eldeki davaya bir etkisi olamaz.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; satış vaadi sözleşmesi nedeniyle davacıya daha önce iradi olarak geçirilen pay dışında kalan ve hak ettiği arsa payının ne olduğu konusunda bilirkişi incelemesi yaptırmak, bu payın da davalı üzerinden iptali ve davacı adına tesciline karar vermek olmalıdır.

Değinilen yön göz ardı edilerek 24.09.1999 günlü sözleşme bağımsız bölüm satış vaadine ilişkin imiş gibi davanın yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 10.07.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/966, Karar No: 2025/1682, Tarih: 25.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/966 E.  ,  2025/1682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1432 E., 2024/1770 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/624 E., 2022/366 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun ek 6. maddesinde; "Kadastro mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarih ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir.'' hükmü düzenlenmiştir.

Dosya içeriğine göre; 18.11.2021 tarihli ziraat bilirkişi raporuna istinaden dava konusu tapusuz taşınmazın dava tarihi itibariyle keşfen saptanan toplam değeri 19.854,04 TL olup nizalı taşınmaza ilişkin olarak kadastro tutanağı düzenlenmediğinden, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun ek 6. maddesinin somut olayda uygulama olanağının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Dosya içeriğine göre, dava konusu edilen temyize konu toplam 19.854,04 TL Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5506, Karar No: 2019/3998, Tarih: 18.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/5506 E.  ,  2019/3998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içerdiğinden, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti için, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup kesin bir şekilde belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16089, Karar No: 2016/1491, Tarih: 08.02.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/16089 E.  ,  2016/1491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :

NUMARASI :

DAVACILAR:

DAVALILAR:

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.11.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.04.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2431, Karar No: 2009/2431, Tarih: 09.04.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/2431 E.  ,  2009/2431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVALILAR :

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli 106 ada 308 parsel sayılı taşınmaza komşu olan 106 ada 225, 226, 227, 228, 236 ve 244 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tespit tutanaklarının onaylı örneklerinin varsa tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile dayanaklarını oluşturan kayıtlarının, tespitleri kesinleşmişse kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin getirtilerek dosya içine konulması,

2- Davacı Feyzullah oğlu ... ...’in babası ...e ait nüfus aile tablosunun getirtilerek dosya içine konulması,

3- Çekişmeli taşınmazın çalışma alanı sınırları içinde bulunduğu Karacaören Köyünde F...ile tüm çocukları adına kayıt ve belgesiz olarak taşınmaz tespiti yapılıp yapılmadığı Tapu Sicil, Kadastro ve Mahkemeler Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak kayıt ve belgesiz olarak tespitleri yapılmış tüm taşınmazlara ait onaylı tutanak örneklerinin ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6795, Karar No: 2020/6640, Tarih: 02.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/6795 E.  ,  2020/6640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davaya konu 1339 ada 394 parselde kayıtlı taşınmazın davalılar tarafından haksız kullanımı sebebiyle, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 01.09.2009-01.09.2014 tarihleri arasındaki dönem için 1000 TL ecrimisilin faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalıların kötüniyetli kullanımının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,paydaşlar arasındaki ecrimisil istemine ilişkindir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler, intifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarıyla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı ilamı)

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı ilamı)

Somut olayda, davaya konu 1339 ada 394 parselde kayıtlı arsa vasıflı taşınmazda tarafların murisi ...’un 11/360 hisse sahibi olduğu, davaya konu taşınmazın dava dışı paydaşlarının da bulunduğu, dava konusu taşınmaz üzerinde yapılan keşif sonrasında düzenlenen 10.08.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre, davaya konu taşınmaz üzerindeki, 68 dış kapı numaralı zemin üzeri iki kattan oluşan yapı ile 1 dış kapı numaralı zemin üstü bir kattan oluşan yapının davanın konusu olduğu, bu yapıların tarafların murislerinin kullanımında olduğu, dava dışı diğer paydaşlarla parselin bu bölümü üzerinde herhangi bir uyuşmazlık bulunmadığı, duruşmada dinlenen tanık beyanlarına göre dava konusu yapılardaki bağımsız bölümlerden bir kısmının kiraya verildiği, bir kısmının davalılar tarafından kullanıldığının ifade edildiği, fakat davacının payına karşılık kullanabileceği bir bölümün bulunup bulunmadığının tereddütsüz bir şekilde belirlenmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece davaya konu yapılarla ilgili olarak, yerinde uzman bilirkişiler aracılığıyla yeniden keşif yapılarak,taraf tanıkları keşif mahallinde dinlenmek suretiyle, tüm paydaşları bağlayan fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığının, oluşmuş ise kimin nereyi kullandığının belirlenip krokiye yansıtılması, fiili kullanma biçimi oluşmamışsa pay maliki olan davacının payına karşılık taşınmazda kullandığı veya kullanabileceği yer bulunup bulunmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 02.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20014, Karar No: 2011/20588, Tarih: 01.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/20014 E.  ,  2011/20588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sincan 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :29.06.2010