muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5420, Karar No: 2010/7358, Tarih: 17.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/5420 E.  ,  2010/7358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 04/08/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 23/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının, davalılardan ... ile ...'na yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer davalı ...'ye yönelik temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir Yerel mahkemece, kamu kurumunun kamu görevini yerine getirirken verdiği zararın idarenin hizmet kusuruna ilişkin olup olmadığını değerlendirmenin idari yargının görevi olduğu gerekçesiyle, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesi reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalılardan ...'nin derenin önünü kapatması nedeniyle evinin su altında kalmasından dolayı uğradığı zararın davalılardan alınmasını istemiştir.

İdari yargı yerlerinde açılacak davalarda husumetin kimlere yöneltileceğine ilişkin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 2. maddesi gereğince ancak ilgili idare kurumu dava edilebilir. Bu yasal düzenlemeye göre özel hukuk tüzel kişileri aleyhine idare mahkemelerinde dava açılamaz.

Davacı, özel hukuk tüzel kişiliği niteliğindeki ...’nin haksız eylemi nedeniyle zarara uğradığını ileri sürüp istekte bulunduğuna göre, özel hukuk tüzel kişileri hakkındaki davanın görüm ve çözüm yeri idari yargı olmayıp adli yargı yeridir.

Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de yargılamanın her aşamasında, mahkemelerce kendiliğinden gözetilir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davalılardan ... yönünden işin esası incelenip varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, adı geçen davalı yönünden de yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılardan ... yönünden BOZULMASINA; diğer davalılar ... ile ...’na yönelik temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13621, Karar No: 2014/3136, Tarih: 20.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/13621 E.  ,  2014/3136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; katılan ...'ın annesini tehdit eden sanıkla ilgili şikayette bulunmak üzere gittiği adliyeden aracı ile dönerken, yolda sanık ile karşılaştığı, karşılıklı olarak tartışmaya başladıkları ve sanığın katılana ait aracın kelebek camını kırmak suretiyle mala zarar verme suçunu işlediğine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7515, Karar No: 2014/34274, Tarih: 17.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/7515 E.  ,  2014/34274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/05/2013

NUMARASI : 2009/540-2013/253

DAVA :Davacı ve karşı davalı, ihbar tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, sefer primi, ücret alacaklarının ödetilmesine, davalı ve karşı davacı avans alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, asıl davayı kısmen hüküm altına almış, karşı davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ve karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı - karşı davalı işçi vekili; davacının iş akdinin haksız feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek ihbar tazminatı ile ulusal bayram, genel tatil, sefer primi ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, karşı davanın reddini savunmuştur.

B) Davalı - Karşı Davacının İsteminin ve Cevabının Özeti:

Davalı - karşı davacı işveren vekili; davacının mazeret bildirmeden işe devam etmediğini, davacının davalı şirketten avans aldığını, davalı iş yerinden işçilik alacağı bulunmadığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunarak, işçi tarafından alınan avansın işçiden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı - karşı davacı şirket temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı - karşı davacı şirketin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin garanti asgari ücret ve sefer primi ile çalıştığı anlaşılmakta olup, mahkemece tazminata esas ücretin belirlenmesinde davacının çalıştığı dönemde yaptığı sefer sayısının yurt dışı giriş - çıkış kayıtlarından belirlenmesi ve genel tatil çalışmasının da yine yurtdışı sefer sırasında gerçekleşeceği kabul edilerek hesap yapan bilirkişi raporu ile sonuca gidilmesi gerekirken, ortalama sefer sayısına göre hesap yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

3-Davalı - karşı davacı şirket, karşı davasında alacak talebinde bulunmuş olup, dosyaya davacının son seferden döndüğü 20/09/2008 tarihinden öncesinde davacıya toplam 655 Euro ödeme yapıldığına ilişkin makbuz fotokopisi ibraz edilmiştir. Mahkemece bu belgeler ve altındaki imzalar davacıdan sorulup, değerlendirilmeden karşı davanın reddi isabetsizdir.

4-Ayrıca infazda tereddüde yol açacak şekilde, hüküm altına alınan alacakların net ya da brüt olduğunun hükümde belirtilmemesi de ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 17/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19311, Karar No: 2013/18950, Tarih: 19.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/19311 E.  ,  2013/18950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş yerinde fazla çalışma yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Taraf tanıklarının ortak beyanlarından iş yerinde sekizer saatlik üçlü vardiya sistemiyle çalışıldığı anlaşılmaktadır. Davacı tanıkları fazla çalışma iddiasını doğrularken, vardiya bitimi sonrası dört ila sekiz saat çalışma yapıldığını ifade etmişlerse de bu beyanların çalışma düzenine uygun düşmediği görülmektedir. Ayda iki hafta sonu genel temizlik ve kasa temizliği için her vardiya sonrası ekstra çalışıldığı hususu tanıklara ayrıntılı açıklattırılarak, üçlü vardiyaya rağmen olağan dışı fazla çalışma iddialarının buna göre değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8477, Karar No: 2011/919, Tarih: 08.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/8477 E.  ,  2011/919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, ... 16. İcra Müdürlüğü’nün 2010/949 Esas sayılı dosyasından, müvekkili şirkete ait işyerinde davalı borçluların borcu nedeniyle 19.01.2010 tarihinde haczedilen menkullerin müvekkiline ait olduğunu belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasını, %40 tazminatın davalılardan tahsilini dava ve talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili,davacı 3.kişi şirketin, borçlu şirket ortaklarının akrabaları tarafından mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı kurularak hisse devirleri yapıldığını,borçlu şirketin davacı şirket adıyla haciz adresinde faaliyetine devam ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Borçlular vekili,dava konusu mahcuzlarla ve davacı şirketle ilgileri olmadığını,davanın doğru olduğunu savunmuştur.

ahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre;davacı ile davalı borçlu şirketin faaliyet konularının aynı olduğu, davacı tanık beyanlarının istihkak iddiasını destekler nitelikte görülmediği, davacı tarafından sunulan belgelerin her zaman düzenlenebilir belgelerden olmakla kesin delil olamıyacağı, her iki şirketin ortaklarının akraba olduğu iddiasına davacı tarafça itiraz edilmediği, davacı 3.kişi şirket ile davalı borçlu şirketin tüzel kişilik unsurundan yararlanarak borçtan kurtulmak için muvazaa ile hak iddia ettiği, bu tür davranışların yasa ile korunamıyacağı, davacının sunduğu tüm delillerden adresinin ... sokak No:116/18 olduğu,haczin ise ... Sokak No:116/10 adresinde yapıldığı, tüm dosya kapsamı ve toplanan delillere göre haciz adresi, faaliyet konuları, ortakları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK 96 ve devamı maddeleri gereğince açılmış 3.kişinin istihkak davasına ilişkindir.

Dava İİK 96 ve devamı maddeleri gereğince açılmış 3.kişinin istihkak davasına ilişkindir.

Davacı şirket 07.10.2009 tarihinde ... ... ve ... ... tarafından kurulmuş ;takip konusu borcun doğumundan sonra 25.11.2009 tarihli hisse devri ile ... ... hisselerini, ... ... ...'e, ... ... ise ... ...'a, 08.03.20010 tarihinde de ... ... hisselerini ... ... ...'a, ... ...'da ... ...'e devretmiştir.Takip konusu 02.11.2009 keşide tarihli bono ... Rest.Yemek Gıda Tur İnş.Otom.San ve Tic. Ltd. Şti. lehine; borçlusu ...'e vekaleten ... ... tarafından keşide edilmiş ... ... ise müşterek borçlu müteselsil kefil olarak imzalamıştır.Davalı borçlu şirket 02.07.1997 tarihinde ... ve ... ... tarafından kurulmuştur.Bu durumda davacı şirket kurucusu ... ..., hem borçlu ... ...'ın babası ve vekili hemde müşterek müteselsil borçlu ... ...'in eşidir.11.04.2008 tarihli ticaret sicil gazetesi,30.11.2009 tarihli fatura, ... Sokak No:116/18 olarak geçmekte, davacı şirketin de 25.11.2009 tarihinden (Kira sözleşmesi) 09.03.2010 tarihine kadar aynı adreste faaliyette bulunduğu anlaşılmaktadır.Davacı şirket yetkilisi ... ... 19.01.2010 tarihli haciz sırasında haciz yapılan Köroğlu İşkembe Restaurant Ltd. Şti. tarafından işletilen

işyerini demirbaşlarıyla birlikte ... ...'in hisselerini alarak ortak olduğunu beyan ettiği ve 30.11.2009 tarihli fatura içeriğinden davalı borçlu şirketin haciz yapılan işyerini davacı şirkete demirbaşlarıyla birlikte devrettiğinin anlaşılmasına davacı 3.kişi şirket ile borçlular arasındaki organik bağ, haciz adresini bir süre birlikte kullanmaları, davacı 3.kişi tarafından işyeri devrinin İİK 44,İİK 280/son maddelerine uygun şekilde yapıldığının iddia ve ispatlanamamasına ve BK.179 madde gereğince davacı 3.kişinin işyerini devreden borçlunun borçlarından sorumlu bulunmasına, sunulan doğalgaz ve su faturalarının haciz tarihinden sonraki tarihleri içermesine, dosya içeriğine kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 8.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11511, Karar No: 2006/12422, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11511 E.  ,  2006/12422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa, seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün kamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/27920, Karar No: 2021/11013, Tarih: 01.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/27920 E.  ,  2021/11013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçu ile ilgili kurulan hüküm bakımından suça sürüklenen çocuğun temyiz talebi ile ilgili olarak tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşılmakla mala zarar verme suçu bakımından ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesi için dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 01.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18770, Karar No: 2014/1000, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18770 E.  ,  2014/1000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2012/1421-2013/408

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile eksik bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/946, Karar No: 2018/1055, Tarih: 16.05.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2015/946 E.  ,  2018/1055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “fark ücret alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Elazığ İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 02.08.2013 gün ve 2011/903 E., 2013/482 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 18.11.2013 gün ve 2013/32747 E., 2013/24925 K. sayılı kararı ile;

"…Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren işçisi olarak çalışmakta iken sendikaya üye olduğunu, sendikaya üye olduktan sonra rızası alınmadan günlük brüt ücretinin düşürüldüğünü ileri sürerek, fark ücret alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının Toplu İş Sözleşmesinden sonra aldığı geniş anlamda ücretin arttığını, emsal dosyalarda davaların reddedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin işverence tek taraflı olarak düşürülüp düşürülmediği ve davacının fark ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.