muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16747, Karar No: 2017/3063, Tarih: 15.03.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/16747 E.  ,  2017/3063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde 63,00 TL değerinde şampuan çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten

vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9134, Karar No: 2014/2339, Tarih: 13.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/9134 E.  ,  2014/2339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mirasçılık belgesi istemi

... ile ... aralarındaki mirasçılık belgesi istemi davasının kabulüne dair ... 8. Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 24.01.2013 gün ve 173/14 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına vakıflarla ilgili davalarda davalı ... Genel Müdürlüğü ve alt birimleri eski ve yeni Vakıflar Kanunu hükümleri uyarınca kanuni hasım durumunda bulunduklarından yargılama giderleri ve vekalet ücreti ile sorumlu tutulma olanağı bulunmadığından bu nedenle hüküm fıkrasında yer alan 660,00 TL vekaletin davalıdan alınıp davacıya verilmesine ilişkin hüküm bölümünde yer alan, “ hüküm tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesine göre hesaplanan 660,00 TL vekaletin davalıdan alınıp davacıya verilmesine” yönelik ibarenin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, muris... Bey’in eşinin ... veya .... olmasının sonuca etkili bulunmadığına zira muris ... ... beyin eşi dışında alt soyunda mirasçılarının olduğu dosya kapsamı ile belirlendiğine, bu nedenle davalı ... İdaresinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğine, esasen gerek mirasçıların sayısı bakımından veya mirasçılar arasındaki farklılık yönünden ve gerekse paylardaki hatalar bakımından kanunu hasım durumunda bulunan Vakıflar İdaresinin hükmü temyiz etmesinde hukuki yararı görülmediğine göre davalı ... İdaresi vekilinin temyiz itirazlarının sadece hüküm fıkrasından çıkartılan bölüm bakımından yerinde bulunduğundan kabulü ile HMK'nun 370/2 fıkrası gereğince bu bölüme ilişkin hüküm fıkrasının DÜZELTİLEREK ONANMASINA, az önce açıklanan esasa ilişkin hatalar nedeniyle aynı İdarenin bunlara yönelik temyizinde hukuki yararı bulunmadığından temyiz dilekçesinin REDDİNE, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/806, Karar No: 2009/1346, Tarih: 03.02.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/806 E.  ,  2009/1346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine, Orman Yönetimi ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ..... Köyü 110 ada 4 parsel 728 m2 yüzölçümünde ev ve ahır niteliği ile belgesizden 106 ada 41 parsel (9668 m2), 105 ada 40 parsel (11592 m2), 105 ada 56 parsel (1645 m2), 103 ada 14 parsel (1547 m2), 103 ada 29 parsel (6559 m2), 101 ada 30 parsel (7582 m2), Çiftçidere Köyü 102 ada 133 parsel (2925 m2), 102 ada 126 parsel (4121 m2) yüzölçümleri ile tarla niteliğiyle tespitleri yapılmış, Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/50 Esas sayılı dosyasındaki tescil davası nedeniyle malikleri açık bırakılıp Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır.

Mahkemece çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan ... arazisi olduğu, ortak muris ... 'ten kaldığı gerekçesiyle ve pay satışları gözönünde bulundurularak 110 ada 4 parsel 1/2 hissesinin ..., 1/2 hissesinin ... , 103 ada 29 parsel ve 101 ada 30 parselin 1/2 hissesinin ... ve ... adlarına, 102 ada 120 (kısa kararda 126), 102 ada 133, 106 ada 41, 105 ada 40, 105 ada 56 ve 103 ada 14 parsellerin 2/5 hissenin ..., 1/5 hissesinin ..., ... ve ... adlarına tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine, Orman Yönetimi ve mirasçılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1948 yılında yapılan ilk orman tahdidi ile 2001 yılında yapılan aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazların kesinleşen orman sınırı dışında kaldığı gibi, öncesi itibariyle de memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğraflarında orman sayılmayan ... yıllardır zilyet edilen ... arazisi olduğu, ortak muris ... 'ten kaldığı, ortak muris ...'in sağlığında taşınmazlardan 110 ada 4, 103 ada 29 ve 101 ada 30 parselleri oğulları ... ve ...'ye bağışladığı, ...'in 1999 yılında içinde ev olan 110 ada 4 parseli ... .... (... oğlu) sattığı, mirasçılardan ...'nın da payını köy senedi ile ...'e devrettiği, mirasçılar arasında paylaşımın bulunmadığı belirlenerek yazılı olduğu gibi hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimi ve gerçek kişiye ayrı ayrı yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 03/02/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11723, Karar No: 2009/424, Tarih: 02.02.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/11723 E.  ,  2009/424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılıp raporlar alınmış ise de, alınan raporlar hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Birinci bilirkişi kurulunun somut emsal olarak dava konusu taşınmazla karşılaştırdığı parsel davaya konu taşınmaza komşu ve değerlendirme tarihine güncellenen satış bedeli 9.095,00TL/m2 olduğu halde kamulaştırılan taşınmaza Ticaret Odası verilerinin de dikkate alındığı bildirilerek 40,00TL/m2 değer biçilmiştir. Birbirine komşu olan iki parsel arasında bu derece önemli değer farkı olamayacağı da dikkate alındığında emsal karşılaştırması yöntemi yerine genel nitelikteki ifadelere dayalı olarak değerlendirme yapıldığı sonucuna ulaşılmaktadır.

İkinci bilirkişi kurulunun somut emsal olarak dava konusu taşınmazla karşılaştırdığı parsel ise 55 m2’lik bir dükkandır. Somut emsalin bulunduğu yer ve cinsi dikkate alındığında, satış işleminin zeminden çok üzerinde yer alan ticari işletmeye yönelik olduğu sonucuna ulaşılır. Emsal taşınmaz üzerindeki yapının, değeri hesaplanıp satış bedelinden düşülerek zemine isabet eden bedel bulunmaya çalışılmış ise de, bu hesaplamada ticari işletmenin değerinin yer almadığı ve esasen böyle bir hesaplamanın objektif olarak yapılamayacağı kuşkusuz olduğundan, bu tür bir emsalin gerçek zemin değerine de ulaşılamayacaktır. Bu sebeple bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptığından sözedilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir.

Bu hususlar dikkate alınmadan düzenlenen bilirkişi raporlarına göre hüküm kurulması,

2-Kendisini vekil ile temsil ettirmiş olan davacı İdare yararına maktu tarifeye göre avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11172, Karar No: 2021/10443, Tarih: 23.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/11172 E.  ,  2021/10443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında tehdit suçundan verilen hükmün de temyiz edilmesine karşın, bu hususta tebliğnamede görüş bulunmadığı,

Anlaşıldığından, katılan ...'nın temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GERİ GÖNDERİLMESİNE, 23/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7107, Karar No: 2024/6, Tarih: 08.01.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/7107 E.  ,  2024/6 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

DAVA TARİHİ : 15.05.2018

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Davacı vekili, davalı vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin 16.07.2019 tarihinde tebliği üzerine davalı vekilinin 17.07.2019 tarihinde verdiği dilekçesinde hükme ilişkin temyiz sebeplerini bildirerek katılma yolu ile temyiz isteminde bulunduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 15.05.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkili ...'ün Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/3465 soruşturma sayılı dosyası kapsamında 25/08/2018 tarihinde gözaltında kaldığı, soruşturma sonucunda müvekkili hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği belirtilerek gözaltında kaldığı süre içerisinde uğradığı 100.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 08.06.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davacı ...'ün kendi kusuru ile koruma tedbirine sebebiyet verdiğinden tazminat isteminde haklı görülemeyeceğini, davacı tarafından fahiş miktarda tazminat talep edildiğini, kişinin içinde yaşadığı sosyal çevre ve konumu gibi faktörler dikkate alınarak, şahsın zenginleşmesine yol açmayacak şekilde bir tazminata hükmedilebileceğini, gerekli inceleme ve araştırmanın yapılarak re'sen gözetilecek hususlarla birlikte davanın reddi ile yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacıdan alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

3. Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.10.2018 tarihli ve 2018/209 Esas, 2018/327Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 31.05.2019 tarihli ve 2019/361 Esas, 2019/1587 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 31.05.2019 tarihli ve 2019/361 Esas, 2019/1587 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 06.10.2021 tarihli, temyiz isteminin esastan reddi görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri

Davacının kazanılmış hakkı olduğuna, sonradan açılan soruşturmanın kazanılmış hakkı yok edemeyeceğine, ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz sebepleri

Davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Davacı ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yürütülen soruşturma sonucunda 29/01/2018 Tarih 2017/3465 Soruşturma ve 2018/943 Karar sayı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, ardından davacının Giresun ilinde çalıştığı dönemde örgütün mahrem imamları ile ankesörlü telefon üzerinden iletişim kurduğunun tespit edilmesi üzerine Cumhuriyet Başsavcılığının talebi ile Isparta Sulh Ceza Hakimliğinin 03/07/2018 Tarih 2018/2725 Değişik iş sayılı kararı ile davacı hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın, yeni delil elde edilmesi nedeniyle CMK 172/2 fıkrası uyarınca kaldırılmasına karar verildiği, ardından soruşturma dosyasının yetkisizlik kararı ile Giresun Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği ve soruşturmanın halen derdest olduğu Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının yazıları ile UYAP kayıtlarının incelenmesinden anlaşılmıştır.

Davacının hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen soruşturmada gözaltında kalması nedeniyle CMK 141/1-e bendi uyarınca tazminat isteyebileceği düşünülebilir ise de, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılması halinde hükmedilen tazminatın geri alınacağını düzenleyen CMK 143. maddesi birlikte değerlendirildiğinde, davacı hakkında hakkındaki kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın yeni delil ortaya çıkması nedeniyle dava şartları bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

''Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 29/01/2018 tarih, 2017/3465 soruşturma, 2018/943 sayılı kararı ile davacı hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın 10/05/2018 tarihinde kesinleşmesinden sonra davacının vekili aracılığıyla yasal süresi içerisinde 15/05/2018 tarihinde tazminat davası açtığı, tazminat davasının açılmasından sonra kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın Isparta Sulh Ceza Hakimliğinin 03/07/2018 tarih, 2018/2725 D. İş sayılı kararı ile kaldırılmasında davacıya herhangi bir kusur yüklenemeyecek olması nedeniyle davalı ... lehine vekalet ücreti takdiri ile 48,50 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına karar verilmesi yasaya aykırı ise de,

Bu hukuka aykırılığın, duruşma açılmadan, usul ekonomisine de uygun olarak HMK'nın 353/1-b.2 maddesi ve CMK'nın 280/1-a maddesindeki yetkiye dayalı olarak Dairemizce düzeltilebileceği anlaşılmakla;

Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/10/2018 tarih, 2018/209 Esas 2018/327 Karar sayılı hükmünün;

2. maddesindeki " Davalı ... tazminat davasında kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde geçerli Avukatlık Asgari Ücret Tarifeleri hükümleri dikkate alınmak suretiyle, 4.360,00 TL vekalet ücretinin DAVACIDAN ALINARAK DAVALI HAZİNEYE VERİLMESİNE, " ibaresinin " Davanın mahiyeti gereği davalı ... lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına",

4. maddesindeki " Tazminat yargılaması için yapılan 1 Adet Posta Gideri 6,50 TL, 3 Adet Davetiye Gideri 42,00 TL olmak üzere toplamda 48,50 TL'den ibaret yargılama giderinin davacıdan tahsiliyle HAZİNEYE İRAT KAYDINA, " ibaresinin " Davanın mahiyeti gereği yapılan yargılama giderinin hazine üzerine bırakılmasına" ibaresi ile değiştirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLMESİNE,'' karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin esasını oluşturan Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/3465 soruşturma sayılı dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 26.02.2017 - 01.03.2017 tarihleri arasında 3 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma sonunda 29.01.2018 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, gözaltına alınma tarihi itibariyle davanın 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı anlaşılmıştır.

Isparta Sulh Ceza Hâkimliğinin 03.07.2018 tarihi 2018/2725 Değişik İş numaralı kararıyla Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 29.01.2018 tarih, 2017/3465 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının yeni delil ortaya çıkması ve delillerin birlikte değerlendirilmesinde fayda görülmesi nedeniyle kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacı vekilinin temyiz sebepleri yönünden;

5271 sayılı Kanun’un "Tazminat istemi" kenar başlıklı 141 inci maddesinin ilgili kısmı şöyledir:

"(1) Suç soruşturması veya kovuşturması sırasında;

...

Davacı vekilinin temyiz sebepleri yönünden;

5271 sayılı Kanun’un "Tazminat istemi" kenar başlıklı 141 inci maddesinin ilgili kısmı şöyledir:

"(1) Suç soruşturması veya kovuşturması sırasında;

...

e) Kanuna uygun olarak yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatlerine karar verilen,

...

Kişiler, maddî ve manevî her türlü zararlarını, Devletten isteyebilirler.

...

Bu itibarla davacı hakkında Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 29.01.2018 tarih, 2017/3465 soruşturma sayılı dosyasında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de tazminat davası açıldıktan sonra Isparta Sulh Ceza Hâkimliğinin 03.07.2018 tarihi 2018/2725 Değişik İş numaralı kararıyla Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 29.01.2018 tarih, 2017/3465 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının yeni delil ortaya çıkması ve delillerin birlikte değerlendirilmesinde fayda görülmesi nedeniyle kaldırılmasına karar verildiği anlaşıldığıdan kanunda öngörülen yasal şartlar oluşmadığından davanın reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Davalı vekilinin temyiz sebebi yönünden;

İncelenen dosya kapsamına göre vekâlet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin hükmün dosya kapsamına uygun bulunduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz istemi reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 31.05.2019 tarihli ve 2019/361 Esas, 2019/1587 Karar sayılı kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2024 tarihinde karar verildi.