muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9114, Karar No: 2009/17073, Tarih: 28.09.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/9114 E.  ,  2009/17073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kandıra İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 29.01.2009 tarih, 21714/1787 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı  tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Dar yetkili icra mahkemesinde tanık dinletilmek suretiyle ödeme defiinin kanıtlanamayacağına, düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 190,40.TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 32,30.TL harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 28/09/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20493, Karar No: 2024/1295, Tarih: 07.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/20493 E.  ,  2024/1295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/103 E., 2016/942 K.

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜMLER : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanıklar hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca kamu davalarının düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; düşme kararının yerinde olmadığına, sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanıklar hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca kamu davalarının düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; düşme kararının yerinde olmadığına, sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Silivri Belediye Başkanlığının 09.02.2015 tarihli 172/191 sayılı ve 14.05.2015 tarihli 205747 sayılı cevabı yazılarına göre 1 nolu bağımsız bölümde projeye aykırı olarak arka cephe ve sol yan cepheye doğru büyütülen teras ve pergolenin yerinde mevcut olduğu arka cepheye doğru büyütülen terasın fazla olan kısmının yıkılmadan toprak ile kapatıldığı bu suretle imar kirliliğine neden olduğu aynı parseldeki 9 numaralı bağımsız bölümde projeye aykırı olarak arka cephede terasın arka bahçeye doğru yaklaşık 100 cm büyütüldüğü terasın bir bölümünün doğrama ile kapatıldığı, ön cephede rüzgarlığın yaklaşık 60 cm büyütülerek imar kirliliğine neden olduğu olay tarihinde ve yapılan tespitte bahse konu yapıların sahibinin sanık ... olduğu yapıların müteahhitinin ise sanık ... olduğu bahse konu yapıların halen projesine ve ruhsata uygun hale getirilmediği, sanıkların her bir yapıdan ötürü ayrı ayrı ikişer kez imar kirliliğine neden olma suçunu işledikleri iddia olunmuştur. Yerel Mahkemece, '' mahallinde 27.05.2016 tarihinde yapılan keşif ile 9 nolu bağımsız bölümünde herhangi bir projesine aykırı imalat bulunmadığı ve bağımsız bölüm numarasının yanlış yazılma ihtimaline binaen 16 nolu bağımsız bölüme bakıldığında daha önce bu bölüme ilişkin tutanak tutulduğu ancak bilahare imara aykırılıkların giderilmiş olduğunun anlaşıldığı; 1 nolu bağımsız bölümündeki projeye aykırı imalatların büyük oranda yıkılmak suretiyle kaldırılmış olduğu, sadece terasın sol yan cepheye doğru 55 cm ve arka cepheye doğru 3,75 cm büyüme halinin devam ettiği ancak burasının imar kanunun 5. Maddesinde tanımlanan kendi başına kullanılabilen üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri, insanların oturma, çalışma, eğlenme ve dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan bina vasfında olmadığı zira bu alanların binadan bağımsız kullanılamayacağı gözetildiğinde; davaya konu bina vasfındaki imar kirliliklerinin kaldırıldığından'' şeklindeki gerekçeyle atılı suçtan kamu davalarının düşmesine karar verilmiştir.

GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''12.02.2012'' yerine ''22.11.2011'' olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu belirlenmiştir.

1. Sanıkların savunmaları, yapı tatil tutanağı, keşif, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından; Yerel Mahkemenin delilleri takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülemiştir.

GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''12.02.2012'' yerine ''22.11.2011'' olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu belirlenmiştir.

1. Sanıkların savunmaları, yapı tatil tutanağı, keşif, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından; Yerel Mahkemenin delilleri takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülemiştir.

2. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, hükümler kısmında dayanak kanun maddesi olan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının yazılmaması hususu dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümlere " 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6267, Karar No: 2015/25675, Tarih: 11.12.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/6267 E.  ,  2015/25675 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/415162

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2014

NUMARASI : 2014/201 (E) ve 2014/374 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ekspertiz raporuna göre, davaya konu gaz tabancasının namlusu içinde bulunması gereken gaz ayırıcı parçanın bulunmadığı, namlunun boru tipi bir namlu özelliğine sahip olduğu, gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun metal küre vb bir cismin geçebileceği belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka model ve üretim yılı tesbit edilip Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup bu silahların üretim şeması getirtilip üretim şemasının temin edilmemesi halinde suça konu gaz silahını ayırıcı parçanın fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumuna gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak rapor ile 6136 sayılı Yasanın kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4116, Karar No: 2017/2055, Tarih: 03.04.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/4116 E.  ,  2017/2055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davalılar İsmail ve ... farklı adreslerde ikamet etmelerine rağmen adlarına çıkartılan gerekçeli karar evrakı hayatın olağan akışına aykırı olarak aynı komşuya haber verildiği belirtilmek suretiyle tebliğ edilmiştir. Ayrıca, ... adına çıkartılan tebliğ evrakında dağıtıcı adı soyadı veya kaşesi bulunmamaktadır.

Belirtilen nedenlerle adı geçenlere yapılan tebligatların usulsüz olduğu anlaşılmakla, Tebligat Kanunu ve Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak adı geçen davalılar adına yeniden gerekçeli karar tebliği, tebligat evrakının dosya arasına konulması, temyiz süresinin beklenmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24006, Karar No: 2015/5931, Tarih: 15.09.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/24006 E.  ,  2015/5931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Katılan vekilinin sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz ve hırsızlık suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik olarak temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Müştekilerin talimat mahkemesinde, 23.05.2008 tarihli oturumda dinlenmelerinde, sanık ...'ten şikayetçi olmadıklarını beyan ettikleri, 5271 sayılı CMK'nın 237. maddesine göre, kovuşturma evresinin her aşamasında, hüküm verilinceye kadar mağdur, suçtan zarar gören gerçek veya tüzel kişiler ile malen sorumlu olanların şikayetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilecekleri, aynı Yasanın 260/1. maddesine göre ise katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yollarının açık olduğu, kovuşturma aşamasında açıkça sanık ...'ten şikayetçi olmadıkları ve bu sanık yönünden kamu davasına katılmak istemediklerini kendi iradeleri ile ortaya koyan müştekilerin hükmü temyize yetkileri olmadığından ve hukuki değerden yoksun katılma kararı temyiz hakkı vermeyeceğinden, müştekiler vekilinin sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz ve hırsızlık suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz isteğinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Katılan vekilinin sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz ve hırsızlık suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik olarak temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Dosya kapsamına göre, sanık ...'in hakkında beraat kararı verilen ... tarafından işletilen şirketin birkaç kez nakliye işini alarak dosya içinde mübrez sevk irsaliyeleri ile müştekilerin arazilerine yakın yerde kurulu bulunan çalışma sahasından silis kum taşıdığı, bunun dışında müştekilerin arazisinden kum çaldığı ve arazide yol açtığı yolunda her hangi bir delilin bulunmadığı, mahkemece, atılı hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle; atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçu bakımından ise delil yetersizliği nedeniyle beraat kararı verildiği, bu halde beraat hükmünün, düşme kararına göre sanığın daha lehine olduğu anlaşılmakla, hakkı olmayan yere tecavüz suçunun takibinin şikayete tabi olduğu ve müştekilerin diğer sanık ... hakkında şikayetten vazgeçme yolundaki beyanlarının bu suç yönünden sanık ...'e de sirayet edeceği bu nedenle sanığa şikayetten vazgeçme yolundaki beyanın kabul edilip edilmeyeceğinin sorulması gerekçesi ile bozma talep eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA, 15.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3038, Karar No: 2022/5353, Tarih: 01.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/3038 E.  ,  2022/5353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

VEK. AV. ...

İLK DERECE

MAHKEMESİ :

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen muarazanın giderilmesi davasının reddine dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı ve davalı vekillerinin istinaf istemlerinin kısmen kabulü ile yargılama giderleri yönünden ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, yerinde bulunmayan ve nedenleri bildirilmiş olmayan bozma isteminin reddi ile usul ve kanuna uygun olan bölge adliye mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 01/06/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5831, Karar No: 2011/495, Tarih: 02.02.2011

**15. Hukuk Dairesi         2009/5831 E.  ,  2011/495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar ... dahili davalılar ..., ..., ..., ... vekili ile dahili davalı ... vekili tarafından istenmiş ise de ilanen tebligat giderlerini yerine getirmediğinden duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi ve tapu iptâli tescil, birleşen dava tapu iptâli tescil istemleriyle açılmış, mahkemece yüklenici aleyhine açılan asıl davanın açılmamış sayılmasına, birleşen tapu iptâli ve tescil davasının kabulüne karar verilmiş, karar bir kısım davalıların ve dahili davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan 29.11.1996 tarihli ... 10. Noterliği’nce düzenleme şeklinde yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre, davacı ... arsa sahibi, asıl davanın davalısı ...'da yüklenicidir. Davacı arsa sahibi ... kat karşılığı inşaat sözleşmesinin imzalanmasından sonra 25.12.1996 tarihinde dava konusu... köyü 14714 parselin 207/437 payını kendi uhdesinde tutarak, kalan 230/437 payın 130/437 payını davalı yüklenici ...’ya, 100/437 payını da yüklenici ...’nın oğlu ...’ya tapuda devretmiştir. Daha sonra davalı yüklenici ... ile oğlu ...’ya devredilen paylar tapuda birleşen davanın davalılarına tapuda satılmıştır.

Davacı arsa sahibi asıl davada yüklenici ...’yı davalı göstermek suretiyle sözleşmenin feshi ve tapu iptâli tescili istemleriyle davayı açmış, ancak yüklenici ve oğlu tarafından arsa sahibinden intikâl eden payların tamamının üçüncü kişilere satılmış olması nedeniyle tapu maliki görünen kişiler aleyhine birleşen tapu iptâli tescil davasını açmıştır. Birleşen davada yüklenici ... davalı olarak yer almamaktadır.

Kat karşılığı inşaat sözleşmesi nedeniyle yükleniciye devredilen veya yüklenici tarafından da üçüncü kişilere devredilen tapu paylarının iptâli davası açılması durumunda kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi açıkça dava konusu yapılmasa dahi, arsa sahibi tarafından devredilen tapu payının iptâli ve adına tescili isteminin sözleşmenin feshini de içerdiği Dairemizce kural olarak kabul edilmektedir.

Somut olayda, davacı arsa sahibi tarafından yüklenici aleyhine açılan sözleşmenin feshi ve tapu iptâli tescil davası bulunmakta olup, davacı arsa sahibi tarafından bu dava üç defa takipsiz bırakıldığından HUMK’nın 409. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş, bu karara karşı davacı arsa sahibi tarafından temyiz yoluna başvurulmamıştır. Bu durumda yüklenici aleyhine açılan davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş bulunması, birleşen tapu iptâli tescil davasında yüklenicinin yer almaması dikkate alındığında, birleşen tapu iptâli tescili davasının sözleşmenin feshini de içerdiği şeklinde kabul edilmesine imkân kalmamaktadır.

Sözleşmenin feshi davasının açılmamış sayılmasına karar verildiğine, davacı arsa sahibi ile davalı yüklenici ... arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesi halen geçerli olduğuna göre, yüklenici ve oğlu tarafından birleşen davanın davalılarına devredilen tapu paylarının iptâl edilmeleri için geçerli yasal dayanak bulunmamaktadır. Bu nedenle birleşen tapu iptâli tescil davasının da bu aşamada reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın birleşen davacı yönünden temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılar... dahili davalılar Şahsine Darçın, ..., ..., ... ile dahili davalı ...’a geri verilmesine, 02.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10546, Karar No: 2015/26, Tarih: 05.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/10546 E.  ,  2015/26 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BATMAN 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2013/559-2014/189

Uyuşmazlık, özel Yasa ve buna ilişkin olarak çıkartılan yönetmelik uyarınca yapılan "Özürlü Evde Bakım Hizmeti" ödemelerinin; iş akdi ile çalışmayan kamu görevlileri ile ödeme yapılan kişilerden tazmini istemine ilişkin olup, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay Büyük Genel Kurulu 24.01.2014 tarihli ve 1 sayılı kararı kabul edilen İşbölümü Rehberinin Ortak Hükümler başlıklı 9.maddesi uyarınca, uyuşmazlığı doğuran asıl hukuki ilişki özel Yasadan kaynaklanmakta olup, ayrıca temyiz edenin sıfatı da gözetildiğinde uyuşmazlığı inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesine aittir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 05.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6557, Karar No: 2012/873, Tarih: 16.02.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/6557 E.  ,  2012/873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... Darı ile davalı vekili Avukat ... geldi. Davalı ihbar olunan... Sigorta A.Ş yetkisili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 900,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak ... duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3883, Karar No: 2020/5139, Tarih: 19.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/3883 E.  ,  2020/5139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili ve tutarsız anlatımları, savunma, adli rapor içeriği ile tüm dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde on yedi yaşı içerisinde bulunan mağdureye yönelik eylemini cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirdiğine dair soyut iddia dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle eylemin 5237 sayılı TCK'nın 104/1. maddesinde düzenlenen ... olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.