muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3019, Karar No: 2023/7241, Tarih: 27.11.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; sanığın öldürme kastı bulunmadığı gerekçesi ile suç vasfına, toplanan delillerin sanığın makumiyeti için yeterli olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın 06.04.2021 günü saat 21.00 sıralarında ...., Caddesi üzerinde yürümekte olan müşteki ...'e, bilinmeyen bir nedenden ötürü bıçakla saldırarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, sanığın, müşteki Bassam'a bıçakla saldırdığını gören ve o esnada yoldan geçmekte olan katılanlar... ve ...'nın araya girdikleri, sanığın elinde bulunan bıçak ile katılan ...'i sol orta koltuk hattı altından, sol üst kolundan ve kafa sol frontal bölgesinden basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde, katılan ...'yı ise sol ön kol ulnar tarafta ve göğüs sol ön yan kısımdan basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı, olay yerinin kalabalıklaşması ve toplaşan insanların müdahalesi sonrasında sanığın, kaçmaya başladığı şeklinde olayın geliştiği değerlendirilerek sanık hakkında katılanlara yönelik ayrı ayrı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Katılanların yaralanmalarına ilişkin İstanbul Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 25.01.2022 tarih ve 2022/1361-1362 sayılı "katılan ...'ın, KDAY ifadesiyle geldiği, Sol orta koltuk hattı altında 3-4 cm lik ve 2 cm lik kesi, Sol üst kolda 4-5 cm lik kesi, Kafa sol frontal bölgede 1 cm lik kesi görüldüğü, tetkiklerinde hemopnömotarks saptanarak göğüs tüpü uygulandığı, haricen (1) noda tarif edilen, göğüse nafiz yaralanma arızasının, kişinin yaşamını tehlikeye soktuğu, Basit bir tıbbi

müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, Haricen (2) ve (3) noda tarif edilen yaralarının her birinin ayrı ayrı, Kişinin yaşamını tehlikeye sokmadığı, Basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu, katılan ...'ın Cerrahpaşa tıp Fakültesi Hastanesinin 07.04.2021 tarih 21307651 sayılı raporunda, (1)Sol ön kol ulnar tarafta 1,5 cm lik kesi, (2) Göğüs sol ön yan kısımda 2 cm lik kesi olduğu, tetkiklerinde hemopnömotoraks saptandığı haricen (2) noda tarif edilen, göğüse nafiz yaralanma arızasının, Kişinin yaşamını tehlikeye soktuğu, Basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, haricen (1) noda tarif edilen yaralanmasının: Kişinin yaşamını tehlikeye sokmadığı, Basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu" görüşünü içeren raporu dava dosyasında yer almaktadır.

3. Olay yeri inceleme raporu, sanık savunmaları, katılanların anlatımları, doktor raporları, tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

3. Olay yeri inceleme raporu, sanık savunmaları, katılanların anlatımları, doktor raporları, tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre; Sanığın; katılan ...'i Sol orta koltuk hattı altında 3-4 cm lik ve 2 cm lik kesi, Sol üst kolda 4-5 cm lik kesi, Kafa sol frontal bölgede 1 cm lik kesi görüldüğü, tetkiklerinde hemopnömotarks saptanarak göğüs tüpü uygulandığı, haricen (1) noda tarif edilen, göğüse nafiz yaralanmasını kişinin yaşamını tehlikeye sokacak şekilde olduğu; katılan ...'yı ise, sol ön kol ulnar tarafta 1,5 cm lik kesi, göğüs sol ön yan kısımda 2 cm lik kesi olduğu, tetkiklerinde hemopnömotoraks saptandığı haricen (2) noda tarif edilen, göğüse nafiz yaralanmasının, kişinin yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı somut olayda; meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 9 ile 15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı Kanun’un 35 ... maddesinin uygulanması sırasında makûl bir ceza tayini yerine katılan ... yönünden 10 yıl, katılan ... yönünden 11 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, katılanların yaralanmalarının boyutu, kullanılan silahın elverişli olması, darbe sayısı, hedef alınan bölgeler göz önünde bulundurulduğunda suçların öldürmeye teşebbüs olarak belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden

B. Sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 31.10.2022 tarihli ve 2022/1366 Esas, 2022/1439 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3097, Karar No: 2014/18090, Tarih: 03.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/3097 E.  ,  2014/18090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/111346

MAHKEMESİ : Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2012

NUMARASI : 2011/240 (E) ve 2012/513 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın yokluğunda verilen 08.05.2012 tarihli hükmün sanığa tebliğ edilmediği anlaşılmakla, sanığın öğrenme üzerine verdiği 20.07.2012 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede:

Gerekçeli kararda yanlış gösterilen suç tarihinin 28.12.2010 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması ve TCK'nun 58/3. maddesi gereğince seçenek yaptırımlardan hapis cezasının tercih edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığının Dairemize gönderdiği 12/11/2013 tarihli yazısından A.. A...nin suç tarihinden sonra 28.05.2013 tarihinde özelleştirildiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın, ikametinde kullandığı elektrik sayacının şikayetçi şirket görevlilerince 28.12.2010 tarihinde borcundan dolayı mühürlenmesine rağmen olay yerinde Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan 13.04.2011 tarihli keşif neticesinde mührün bozulduğunun tespit edildiği kabul edilmiş ise de, katılan şirket vekilinin 18.02.2011 tarihli şikayet dilekçesinde sanığın 01.12.2010 tarihinde mühürlenen sayaçtaki mührü 28.12.2010 tarihinde bozduğunun iddia edilmesi, şikayetçi şirket vekilinin dilekçesi üzerine sanık hakkında elektrik hırsızlığı suçundan başlatılan soruşturma kapsamında sanığın ikametinde Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan 13.04.2011 tarihli keşfe ilişkin tutanakta, sanığın 28.12.2010 tarihli mührü bozduğuna dair bir tespitin bulunmaması, keşif neticesinde düzenlenen 22.05.2011 tarihli bilirkişi raporunda ise sanığın 28.12.2010 tarihli fek tutanağına konu eyleminin elektrik hırsızlığı olmayıp usulsüz elektrik kullanımı olduğu ve eylemin sadece mühür bozmak olduğunun belirtilmesi sonucu sanık hakkında mühür bozma suçundan kamu davasının açılması, 01.12.2010 tarihli “Elektrik Kesme ve Mühürleme Belgesi” başlıklı belgede sayacın mühürlendiğine dair bir ibare ve mühür numarasının bulunmaması karşısında; eylem öncesinde var olması gereken mühür ön koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespiti bakımından, katılan şirketten sayacın suç tarihinden önce usulüne uygun şekilde mühürlendiğine dair belge aslı veya onaylı sureti getirtildikten ve 01.12.2010 tarihli tutanağı düzenleyen görevlilerin tanık olarak beyanları alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/46802, Karar No: 2014/36618, Tarih: 18.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/46802 E.  ,  2014/36618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılanlar ..., ..., ..., ... ve ...'un tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 18/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3944, Karar No: 2022/10754, Tarih: 30.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/3944 E.  ,  2022/10754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olmakla birlikte bozma sonrası savunmasının alındığı 10.12.2020 tarihinde 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun savunması esnasında müdafii talebinin bulunmadığı ve savunmasını kendisi yaptığı halde, suça sürüklenen çocuk için zorunlu olarak atanmış olan müdafii Av....'a gerekçeli kararın tebliği üzerine, Av. ... tarafından karar temyiz edilmiş ise de, dosyada vekaletnamesine de rastlanmayan anılan müdafiinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı ve kendisine tebliğ edilen kararı suça sürüklenen çocuğun temyiz etmediği de anlaşıldığından, temyize hakkı olmayan Av....'ın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 30.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13775, Karar No: 2013/4534, Tarih: 08.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13775 E.  ,  2013/4534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.06.2012 gün ve 2011/753-2012/301 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08.03.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... ...Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen ....01.2009 tarih ... numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, bu kararın tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, tenfizi istenen kararın ...’nın 329 ve 405/.... maddesine aykırı olduğu, benzer nitelikteki Türkiye’de açılan davaların bu nedenle reddedilmesi nedeniyle eşitlik ilkesine aykırılık oluşturduğu, ayrıca yabancı mahkemenin dava dilekçesi ve kararı posta yolu ile tebliğ etmesi nedeniyle davalının savunma hakkının kısıtlandığı ve bu nedenle kararın usulüne uygun kesinleşmediği, bununla birlikte yabancı mahkeme kararında şirket hisselerinin davalıya iadesine karar verilmemesi nedeniyle mükerrer tahsilata neden olunabileceği, tüm bu durumların açıkça kamu düzenine aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

...- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, mahkemece, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının kamu düzenine ilişkin ...’nın 329 ve 405/.... maddelerine aykırı olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Davaya konu ... ...Asliye Hukuk Mahkemesi’nin yapmış olduğu yargılama sonucu verdiği kararın, dosya içindeki tebliğ belgelerinden anlaşılacağı üzere davalının ... dışında mukim avukatına tebliğ edildiği ve süresinde yasal yollara başvurulmadan kesinleşmiş bulunduğu anlaşılmaktadır.

Gerçekten de, yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 sayılı Kanun’un 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir.

Gerçekten de, yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 sayılı Kanun’un 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir.

Kanunda kamu düzeni kavramının zamana ve yere göre değişebilen niteliği gereği bir tanımlama yapılmaktan kaçınılmış ve konunun hakimin takdirine bırakılması tercih edilmiş, ancak kamu düzenine aykırılığın “açıkça” olmasının aranmasıyla bu konuda takdir hakkı bulunan hakime bir sınırlama getirilmek istenmiştir. Bu düzenleme, Türk tenfiz hukukunda, kamu düzeni kavramının izin verdiği ölçüde, yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi lehine bir eğilimin bulunduğunu göstermektedir. Doktrinde de bu konuda hakime yardımcı olması bakımından bazı kriterler verilmiştir. Buna göre örneğin Türk tenfiz hakimi “kural olarak” yabancı mahkeme kararının doğruluğunu inceleyemez (revision au fond yasağı). Zira aksinin kabulü, aynı davanın Türk mahkemesinde tekrar görülmesi ve yeni bir Türk mahkemesi kararının ortaya çıkması sonucunu doğurur. Ancak örneğin Türk hukukunun vazgeçilmez kabul ettiği temel prensiplerini ihlal eden veya milletlerarası alanda geçerli olan ortak ilkelere aykırı bulunan yabancı mahkeme kararları tenfiz edilemez. Tenfiz hakimi takdir hakkını kullanırken, her somut olayın kendine mahsus özelliklerini de dikkate almalıdır.

O halde dava konusu uyuşmazlık yönünden de somut olayın özelliklerine göre bir inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır.

Burada ilk olarak yabancı mahkemece davalının savunma hakkının ihlal edilip edilmediğinin incelenmesi gereklidir. Somut olayda yabancı mahkemece, dava dilekçesi ve ekleri davalıya 1965 tarihli Hukukî ve Ticarî Konularda Adlî ve Gayrı Adlî Belgelerin Yabancı Memleketlerde Tebliğine Dair Lahey Sözleşmesi’ne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalının davaya karşı savunma yapmak isteğini göstermemesi nedeniyle, ... Usul Yasası’nın 331/.... ve 276. maddeleri uyarınca, davacının talebi üzerine, sözlü yargılama yapılmaksızın “gıyabi karar” verilmiştir. Buraya kadar olan gelişmelerin Türk kamu düzenine aykırı veya davalının savunma hakkını kısıtlar nitelikte olmadığı, benzer olaylarda Yargıtay dairelerince verilen kararlarla da benimsenmiştir (Yargıtay .... HD. 01.....1992 gün ve 5764 E.-7352 K., Yargıtay 11. HD. 06.07.2010 gün ve 2008/12797 E.- 2010/7992 K.). Zira “kural olarak” her mahkeme kendi usul hükümlerini uygular ve yabancı mahkemenin uyguladığı usulün Türk usul hukukundan farklı olması, Türk kamu düzeninin müdahalesi için tek başına yeterli sebep oluşturmaz. Aynı ilkeler yabancı mahkemece uygulanan ispat hukuku açısından da geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta incelenmesi gereken diğer bir konu da, benzer olaylarda Türkiye’de açılan davaların, ...’nın 329/1. ve 405/.... maddelerinde düzenlenen, anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyecekleri ve pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri ilkeleri gereği reddedilmesine rağmen, aynı şartlardaki ortaklarca yabancı mahkemelerde açılan davaların kabul edilmesinin ve alınan farklı yöndeki bu yabancı mahkeme kararlarının Türkiye’de tenfizinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağıdır. Nitekim mahkemece bu durum, T.C. Anayasası’nın kanun önünde eşitlik ilkesine ve kamu düzenine aykırı kabul edilmiştir.

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK’nın 445/.... maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır.

Somut uyuşmazlık yönünden asıl incelenmesi gereken husus, tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı noktasıdır. Burada ilk olarak tanıma ve tenfiz hukukundaki kamu düzenine aykırılık kavramının, iç hukuktaki emredici kurallara aykırılık kavramından daha dar ve sınırlı bir anlama sahip olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Dolayısıyla kamu düzeni gerekçesiyle yabancı mahkeme kararının tenfizine istisnaen müdahale edilmelidir. Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan revision au fond yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez.

Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, ... 2009, .... Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi ... hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 08.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29242, Karar No: 2012/40805, Tarih: 03.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/29242 E.  ,  2012/40805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 17.10.2004 tarihi ile inceleme tarihi arasında 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş,katılan idare vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, yedieminde mevcut suça konu emvalin istirdadı kabil olmak üzere katılan idareye bırakılmasına, balta ve 60 NA 132 plakalı traktörün sanığa iadesine, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.