muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5068, Karar No: 2022/11842, Tarih: 10.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/5068 E.  ,  2022/11842 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli, yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29/12/2020 tarihli ve 2020/61053 soruşturma, 2020/107462 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 16/03/2021 tarihli ve 2021/2629 değişik ... sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02/02/2022 gün ve 2022/12154 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar başlığında suç tarihinin 17/11/2019 olarak yazılması gerektiği gözetilmeden, 10/02/2020 olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi bir hata olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "... DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşımı ile müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan kullanıcıların IP numaralarının tespiti için ise ... Birleşik Devletleri adli makamlarından yardım talebinde bulunulması gerektiği, hakaret ve tehdit suçlarının ise ... Birleşik Devletleri yasalarına göre suç teşkil etmemesi, tazminata konu eylem olarak değerledirilmesi nedenleriyle adlî yardımlaşmada bulunulamadığı, ayrıca somut olayda adı geçen sosyal paylaşım siteleri bilişim sistemi niteliğinde olmadığından adli yardım talebinde bulunulmasının da mümkün olmadığı, dosyanın daimi aramaya alınmasında da fayda olmayacağı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "... annesinin adının ... olduğu, memlektinin ... olduğu ve burada yaşadığı ..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığının ... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 26/03/2020 tarihli yazıda, gerekli soruşturmanın yapılması, tüm delillerin toplanması, şüphelilerin tesbiti amacıyla ilgili Kurum ve Firmalarla (GSM firması, ... Teknolojileri ve İletişim Kurumu, Sosyal Medya Siteleri vs.) gerekli tüm yazışmaların yapılması, şüpheli kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin öğrenilmesi, kimliklerinin tespitine çalışılması, şüphelilerin savunma ve delillerinin sorularak savunmalarının alınması, delil durumuna göre, IP/..., e-posta adresleri ve diğer veriler ile kullanıcılarının kimlik bilgilerinin ilgili kurum ve firmalardan tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 25/11/2020 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin ... Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar şüpheli olarak belirtilen hesap - hesaplar ile ilgili olarak Asayiş Şube Müdürlüğüne yazılan müzekkerete verilen cevapta; "... ..." Kullanıcısının açık kimlik bilgilerinin tespitinin yapılamadığının belirtildiği, Facebook, instagram, twitter ve MSN gibi sosyal paylaşım sitelerinin merkezi ... Birleşik Devleti olan özel hukuk tüzel kişileri tarafından kurulduğu, siteyi kuran ve işleten şirketlerin doğrudan kar amacı güttüğü, reklam gelirlerini artırmak çin milyonlarca kişiye ulaşmayı hedefledikleri, bu nedenle anılan sitelere girilmesi veya üye olunmaması için kimlik bilgisi veya üye olunması için kimlik bilgisi ve resmi belge zorunluluğu aranmadığı, üye olmak isteyen kişilerle ilgili güvenlik araştırması da yapılmadığı, bu açıdan bakıldığında Facebook, instagram, twitter ve MSN kullanıcılarına ait gerçek kimlik bilgileri aranmaksızın ve buna ilişkin kayıtlar tutulmaksızın analın şirketlerin izin verdiği ölçüde ve bu şirketlerin gözetiminde kullanım hakkının tanındığı, söz konusu sitelerin sanal yönü ağır basan internet programı niteliğinde oldukları, şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan kullanıcıların IP numaralarının tespiti için ise ... Birleşik Devletleri adli makamlarından yardım talebinde bulunulması gerektiği, ... Birleşik Devletleri adli makamlarının ise sadece "intihara teşvik, çocuk pornosu ve terör" suçlarından dolayı uluslararası istinabeye cevap verdikleri, hakaret ve tehdit suçlarının ise ... Birleşik Devletleri yasalarına göre suç teşkil etmemesi, tazminata konu eylem olarak değerledirilmesi nedenleriyle adli yardımlaşmada bulunulamadığı, ayrıca somut olayda adı geçen sosyal paylaşım siteleri bilişim sistemi niteliğinde olmadığından adli yardım talebinde bulunulmasının da mümkün olmadığı, dosyanın daimi aramaya alınmasında da fayda olmayacağı gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-... 2. Sulh Ceza Hâkimliği’nin 16/03/2021 tarihli ve 2021/2629 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-... 2. Sulh Ceza Hâkimliği’nin 16/03/2021 tarihli ve 2021/2629 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23738, Karar No: 2021/18863, Tarih: 07.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/23738 E.  ,  2021/18863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/02/2015 tarih, 2014/467 esas ve 2015/142 karar sayılı ilamı ile sanık ... hakkında, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/1, 62, 52, 50. maddeleri gereğince 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verildiği, anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18.Ceza Dairesinin 04/04/2018 tarih 2019/7338 esas ve 2020/1217 karar sayılı ilamı ile sanık hakkında kurulan hükmün onanmasına karar verildiği, bu karara karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.09.2021 tarih ve KD-2021/96217 sayılı yazısı ile özetle, sanığın suç tarihinde suça konu Vodafone iletişim şirketinin çatısında baz istasyonunun kurulu bulunduğu apartmana girdikten sonra baz vericisinin bakır kablolarını kestikten sonra götüremeden apartman sakinlerince yakalandığı olayda, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli 7188 sayılı Kanunun 26. maddesi ile CMK'nın 253/3. maddesinde yer alan "Birlikte" ibaresinde sonra gelmek üzere "Aynı mağdura karşı" ibaresinin eklendiği, dava konusu olayda hırsızlık suçunun mağdurunun Vodafone iletişim şirketi, konut dokunulmazlığını ihlal suçunun mağdurunun ise apartman sakinleri olduğu, dolayısı ile her iki suçun mağdurunun farklı olması nedeni ile hüküm tarihinden sonra getirilen düzenleme ile konut dokunulmazlığını ihlal suçunun uzlaşma kapsamında kaldığı, bu itibarla bu suç bakımından sanık ile suçun mağduru olan apartman sakinleri arasında uzlaştırma işlemleri yapıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması nedeni ile yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği değerlendirilerek itiraz talebinde bulunulması üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.09.2021 tarih ve KD-2021/96217 sayılı itirazı yerinde görülmüş olduğundan Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 04/04/2018 tarih 2019/7338 esas ve 2020/1217 karar sayılı kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Sanığın Vodafone iletişim şirketinin sadece baz istasyonunun bulunduğu apartmana girdikten sonra belirtilen baz istasyonunun kablolarını çalmaya teşebbüs şeklindeki eylemlerinde hırsızlık suçu ile konut dokunulmazlığını ihlal suçunun mağdurlarının farklı olması gözetildiğinde; Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34.

Sanığın Vodafone iletişim şirketinin sadece baz istasyonunun bulunduğu apartmana girdikten sonra belirtilen baz istasyonunun kablolarını çalmaya teşebbüs şeklindeki eylemlerinde hırsızlık suçu ile konut dokunulmazlığını ihlal suçunun mağdurlarının farklı olması gözetildiğinde; Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34.

maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrası değişikliği ile 24.10.2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7188 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu ile bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair Kanunun 26. maddesi ile değişik CMK'nun 253. maddesinin 3. fıkrası son cümleye eklenen "Aynı mağdura karşı" ibaresinin eklenmesi birlikte değerlendirilerek 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesinde tanımı yapılan konut dokunulmazlığını ihlal suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre sanığın işlediği konut dokunulmazlığını ihlal suçundan uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 07/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9017, Karar No: 2012/15683, Tarih: 21.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/9017 E.  ,  2012/15683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/3. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 75, 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddeleri uyarınca düşme

2863 Sayılı Kanuna Aykırılık suçundan sanıklar hakkında açılan kamu davasının ön ödeme nedeniyle düşmesine ilişkin hüküm sanıklar müdafii ile müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığı'na dava ihbar edilmemiş ise de, suça konu yerde yapılacak keşfe katılmak üzere arkeolog görevlendirilmesi için Nevşehir Müze Müdürlüğü ile yazışma yapıldığı, arkeolog bilirkişi tarafından düzenlenen raporun müşteki kurumun taşradaki temsilcisi olan İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünce 23/11/2007 tarihli üst yazı ile mahkemeye gönderildiği, böylece müşteki kurumun sanıkların eyleminden ve sanıklar hakkında açılan kamu davasından haberdar olduğu, buna rağmen davayı takip ederek usulüne uygun şekilde katılma hakkını kullanmadığı anlaşılmakla, müşteki vekilinin katılma talebi ile temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

Yapılan yargılama sonunda sanıklar hakkında açılan kamu davasının, sanıkların ön ödeme ihtarına süresinde uyarak gereğini yerine getirdikleri gerekçe gösterilerek mahkemece düşmesine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, sanıklar müdafiinin, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlemediklerine, ön ödeme miktarının sanıklara iadesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 21/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15284, Karar No: 2017/650, Tarih: 01.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/15284 E.  ,  2017/650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 86/2, 22, 85/1, 53/1, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ile annesi ... arasında çıkan tartışma sırasında, sanığın annesine tokat ile vurması ve maktulün maruz kaldığı müessir fiilin etkisiyle kendinde mevcut kronik kalp damar hastalığının, olayın travması, efor ve stresi ile akut hale geçmesi sonucu beyin damarı anevrizmasının rüptüre olması sonucu beyin kanamasından öldüğü olayda, sanığın ölendeki kronik kalp damar hastalığını önceden biliyor olması da dikkate alınarak, yaralanmanın 86/2. madde kapsamında kalması nedeniyle, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 86/2 ve 22/3. maddeleri delaletiyle 85/l. maddesi gereğince bilinçli taksirle öldürme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin lehe hükümlere ve beraate ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. bendinin 4. fıkrasında yer alan TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20869, Karar No: 2021/4845, Tarih: 09.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/20869 E.  ,  2021/4845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Sanıklar hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz isteklerinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2)Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin

gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekiye ait Tofaş marka aracın içerisinden çalınan oto teybinin değer tespiti yapılarak sanıklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; müştekiye ait Tofaş marka aracın içerisinden çalınan oto teybinin değer tespiti yapılarak sanıklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.