muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7047, Karar No: 2011/17522, Tarih: 17.11.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/7047 E.  ,  2011/17522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Orman Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, diğer sanıkların beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık ... yönünden CMK'nun 231. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup itaraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere tetkiksiz mahalline iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Savcılığına TEVDİİNE,

2-Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükmün değerlendirilmesinde;

Sanıkların tüm aşamada suçu inkarlarına karşı ağaçların işgallerindeki tarlaların kenarındaki ormandan kesilmiş olması sebebi ile köy azaları var ise köy ve kır bekçileri ve komşu taşınmaz maliklerinin de tanık olarak dinlenip sanıkların ağaç kestiğini görüp görmediklerinin sorulması ve ayrıca orman bilirkişisinin yeniden mütalaası alınarak sanık ...'ın arazisinin yanındaki kesimlerin tarla açma gayesi ile yapıldığını bildirmesi sebebi ile bu sahanın sürülüp sürülmediği ve sanığın tarlası ile bir bütün oluşturup oluşturmadığı ayrıntılı olarak sorulup sonucuna nazaran sanıkların hukuki durumunun yeniden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9976, Karar No: 2010/2297, Tarih: 23.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/9976 E.  ,  2010/2297 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Davacı Kurum, işkazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin %25’inin müştereken ve müteselsilen, %55’inin ise sadece işveren şirketten 506 sayılı Yasanın 26 ve 10. maddeleri uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Anayasa Mahkemesi iptal kararı resen dikkate alınarak ve davalı işveren şirkete %50, davalı şirket müdürü .....’a %10, sigortalıya %40 oranında kusur izafe edilen bilirkişi raporu hükme dayanak kılınarak ve 10. madde koşullarının varlığı kabul edilmekle birlikte davalı işverenin bu maddeye dayalı kusur sorumluluğu oransal olarak saptanmaksızın yazılı biçimde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 Sayılı Kanunun 26/1.inci maddesindeki “...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet, ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise, fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, Kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet, ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o takdirde, ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine, fiili ödeme miktarı,

........

ilk peşin değerden düşük ise, o takdirde de, fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine göre, mahkemece,.........iptal kararının derdest davalara uygulanması gerektiği gerekçe gösterilerek yargılama yapılıp, hüküm tesis edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

........

ilk peşin değerden düşük ise, o takdirde de, fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine göre, mahkemece,.........iptal kararının derdest davalara uygulanması gerektiği gerekçe gösterilerek yargılama yapılıp, hüküm tesis edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Somut olayda; zararlandırıcı sigorta olayının, 20.06.2002 tarihinde meydana gelmesi, sigorta müfettişi tarafından sigortalının işe giriş tarihinin 05.06.2002 tarihi olarak saptanıp, anılan tarihin şirket ortağı tarafından da teyit edilmesi ve 05.06.2002 başlangıç tarihli işe giriş bildirgesinin kazadan sonra 24.06.2002 tarihinde Kuruma intikal ettirilmesi karşısında, 10. madde koşullarının mevcut olduğuna dair mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Diğer taraftan, sigortalı ve davalıların kusur oran ve aidiyetlerini belirleyen 12.01.2007 tarihli kusur raporu olaya uygun olup, bu yönü amaçlayan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, hükme dayanak kılınan bilirkişi raporundaki kusur oranları dikkate alınarak, davalı işverenin 10. maddeye dayalı kusur oran ve aidiyetinin saptanması ve Anayasa Mahkemesi İptal Kararında belirtilen ilke ve esaslar çerçevesinde, davalı işverenin, ilk peşin sermaye değerli gelirin kusura karşılık gelen tutarının belirlenerek, dava dilekçesindeki talep de dikkate alınmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür. Kabule göre de, ilk peşin değerli gelirlerin toplam %80 istem karşılığı olan 28.706,51 TL’ye hükmedilmesi gerekirken, artışları da içeren talebin %80 istem karşılığı 36.954,40 TL’nin tahsiline karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

O halde; davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 23.02.2010 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2012/19163, Karar No: 2012/15808, Tarih: 24.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/19163 E.  ,  2012/15808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca yokluğunda verilen hükmün sanığın 27.05.2008 tarihinde sorgusunda bildirildiği adres olan "Bahçelere Giden 2 Aralık sokak Manolya ....Kadıköy/İstanbul" yerine "Lale Sokak ....Kartal/ İstanbul "adresine yapıldığı gibi, bu adreslere daha önce usulüne uygun bir tebligat yapılmaması nedeniyle 13.09.2010 tarihinde yapılan tebliğin usulsüz olduğu, ayrıca Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2007 gün 5/46-39 sayılı kararında da açıklandığı üzere, mahkemece başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup, sanığın yokluğunda verilen 24.12.2008 gün ve 2008/518 esas, 2008/1139 karar sayılı hükümde, yasa yoluna başvuru yöntemi ile başvuru süresinin ne zaman işlemeye başlayacağının açıkça gösterilmediği, bu nedenle temyiz süresinin işlediğinden söz edilemeyeceği anlaşılmakla, sanığın öğrenme üzerine 15.10.2010 tarihli temyizinin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanığa yüklenen "2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20424, Karar No: 2022/3735, Tarih: 24.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/20424 E.  ,  2022/3735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAMSUN Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

2- 11.08.2017 – 01.09.2017 (Sanık ... yönünden)

Hükümler : 1- Mahkûmiyet: Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.06.2019 - 2017/80 esas ve 2019/70 sayılı kararı

2- Düzeltilerek ve eleştirilerek istinaf başvurusunun esastan reddi: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 24/06/2020 - 2019/3507 esas ve 2020/1136 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanıklar müdafilerinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak hükümden sonra 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlere ilişkin istinaf taleplerinin düzeltilerek ve eleştirilerek esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar ... ve ... müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Dosya kapsamına göre, sanığın 11.08.2017 tarihli eylemi sabit ise de; 01.09.2017 tarihinde ele geçen uyuşturucu maddelerle ilgisi olduğuna ilişkin, savunmasının aksine soyut ve değişik anlamlara gelebilecek iletişimin tespiti tutanakları dışında, kuşkuyu aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, tek eylemi sabit olan sanık hakkında, TCK'nın 43. maddesinde öngörülen "zincirleme suç" hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2-) TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Boyabat Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine,

24/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17161, Karar No: 2012/11454, Tarih: 28.05.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/17161 E.  ,  2012/11454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2011

Davacı vekili, müvekkilinin başlangıçtan itibaren aynı işyerinde, aynı işi yapmasına rağmen Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında zaman zaman aynı kişilere ait davalı iki işyerinde giriş çıkış gösterildiği için asıl işverenin hangisi olduğunu bilemediklerinden her ikisine karşı dava açtıklarını, müvekkilinin iş sözleşmesinin fesih sebebi açıklanmadan, haklı ve geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile müvekkilinin işe iadesine ve buna bağlı yasal haklarının belirlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Her iki davalı vekili, davacının 23.10.2007 tarihinde ...Şirketinde işe başladığını, iş sözleşmesinde işverene verilen nakil yetkisini de kabul ettiğini, davalı işverenin yönetimsel gereklilik ve firmalar arasındaki kar-zarar dengesinin sağlanması bakımından ... Şirketinde görevlendirildiğini, bu görevlendirmenin iş sözleşmesinin devri niteliğinde olduğunu, davacının iş sözleşmesindeki yetkiyi kabul ederek buna da rıza gösterdiğini, davacının 01.02.2009 tarihinde de diğer davalı ....... Şirketinde çalışmaya başladığını, davacının bir süredir devam eden işyerinin düzenini bozan, iş ahlakına aykırı davranışlarının bulunduğunu, mesai saatinde kavgaya karışması, diğer şirket çalışanlarına, amirlerine hakaret ve küfür içerikli beyanlarda bulunması ve görevini yerine getirmeyerek işyeri düzenini bozması nedenleriyle kendisinin ikaz edildiğini, tekrarı halinde de iş sözleşmesinin feshedileceğinin ihtar edildiğini ancak davacının birden fazla kez aynı davranışlarda bulunduğunu ve bu nedenle de iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiğini, fesih gerekçelerinin de kendisine anlatıldığını esasen haklı fesihte yazılı bildirim yapılması ve fesih sebebinin açıklanması zorunluluğunun da bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece istek kabul edilerek feshin geçersizliğine, davacının .. Ticaret Ltd. Şti'deki işine iadesine karar verilmiştir

Karar davalı ...Ltd. Şti tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafından davalı işverenlerin işyerlerinin ve ortaklarının aynı olduğu, davacının başlangıçtan itibaren aynı işyerinde aynı işi yapmasına rağmen Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında zaman zaman iki işyerinde giriş çıkış gösterildiği, işyerinde çalışanların bir kısmının bir şirkette, bir kısmının diğerinde SGK'lı gösterildiği ileri sürülmüştür. Davalı tarafından davacının iş sözleşmesinin devredildiği savunulmasına rağmen buna dair iş sözleşmesinin devri anlaşması sunulmamıştır. Mahkemece davalılar arasındaki hukuki ilişkinin niteliği belirlenmeden, davalılar arasındaki ilişki asıl-alt işverenlik, muvazaa ve birlikte istihdam yönlerinden tartışılıp değerlendirilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca, davalı vekili 23.11.2010 tarihli celsede kendisine verilen kesin süreye uyarak tanık masraflarını yatırdığı, bir sonraki celsede  tanıklarının fabrikada üretim hattı montajı yapılacağı için gelemeyeceklerini bildirdiği ve mahkemece mazeretleri kabul edildiği halde  izleyen celsede davalı vekilinin tanıklarına davetiye çıkarılması isteminin reddedilmesi, davalı tanıkları dinlenmeden ve davalı tarafın  savunma hakkı kısıtlanarak sonuca gidilmesi de ayrı bir bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10060, Karar No: 2016/9876, Tarih: 14.06.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/10060 E.  ,  2016/9876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kısa vadeli sigorta kolları pirim oranını daha önce olduğu gibi 1 olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacı şirketin internet üzerinden sehven girdiği işkolu kodunun düzeltilmesi istemlidir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden verilen karar hatalı olmuştur.

5510 sayılı Yasa'nın 83. ve 84.maddeleri iş kolu kodları ile ilgilidir.19.01.2013 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanan 6385 sayılı yasanın 10.maddesi ile 5510 sayılı Yasa'nın 83. ve 84.maddeleri yürürlükten kaldırılmıştır.

Somut olayda; 6385 sayılı Yasa'nın yürürlük tarihi itibariyle iş kolu tespitine karar verilemeyeceği gözardı edilerek davanın reddi yerine yazılı şekilde verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.06.2016  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9388, Karar No: 2022/13555, Tarih: 10.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9388 E.  ,  2022/13555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Ankara 34. İş ile İstanbul Anadolu 6. İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Ankara 34. İş Mahkemesince, davacının çalışmış olduğu davalı kuruma ait iş yeri adresinin “... Mahallesi, ... Caddesi, No:71 Kadıköy/İstanbul” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 6. İş Mahkemesince ise, davalı ...’nın merkezinin Çankaya/Ankara olduğu, kurumsal WEB sitesinde de bu adresin yazdığı, İş Mahkemeleri Kanunu’nun 6. maddesine göre, dava tarihi itibariyle davalı gerçek veya tüzel kişinin iş yeri merkezi veya işin görüldüğü yer mahkemelerinin yetkili olduğu, davacı tarafından davalı kurumun merkezinin bulunduğu Ankara İş Mahkemelerinin yetkili olduğu yönünde tercihte bulunularak dava açıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Davanın açıldığı ve ilk derece mahkemesi tarafından karar verilen tarihte yürürlükte bulunan 7036 sayılı Kanun’un 6. maddesi, “İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.” düzenlemesini içermektedir. Benzer düzenleme, mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 5. maddesinde ve 5521 sayılı Kanun’da sarahat bulmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na gönderme yapan 15. maddesinde de mevcuttur.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

7036 sayılı Yasa’nın 6. maddesinde belirtilen yetki kuralı kamu düzenine ilişkin olup öngörülen yetkili mahkemelerden birini tercih hakkı işçiye aittir. Davacı işçinin kanuni yetkili mahkeme dışında başka bir yer mahkemesinde dava açması tercih hakkını ortadan kaldırmayacağı gibi bu seçim hakkının işverene geçmesi sonucunu da doğurmaz. Başka bir anlatımla seçimlik hak işçide olup, davacı işçinin beyanı doğrultusunda dosyanın yetkili iş mahkemesine gönderilmesi gerekir.

Dosya kapsamından, davalı kurumun adresinin ve işin yapıldığı yer adresinin "Koşuyolu Mahallesi, Koşuyolu Caddesi, No:71/1 Kadıköy/İstanbul" olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 6. İş Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince İstanbul Anadolu 6. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 10.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26422, Karar No: 2016/7177, Tarih: 02.05.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/26422 E.  ,  2016/7177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde :

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ...'nın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde :

Kayden 18.08.1992 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurduğu halde savunmasının alındığı ve esaslı işlemlerin yapıldığı 10.12.2010 ve 30.03.2011 tarihli oturumlar ile 21.07.2011, 15.02.2012 tarihli oturumların 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı olarak açık yerine kapalı yapılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.