muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3810, Karar No: 2012/8225, Tarih: 18.05.2012

Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi Alman hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın, davacılar yararına BOZULMASINA,takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5820, Karar No: 2014/6101, Tarih: 27.10.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/5820 E.  ,  2014/6101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Hazır Beton San. Ltd. Şti. ile davalı ... Temizlik Mad. İnş. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 04.06.2014 gün ve 448-160 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tacirler arasındaki satış sözleşmesinden kaynaklandığından kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 19. Hukuk Dairesi'ne aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 19. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15713, Karar No: 2019/7582, Tarih: 14.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/15713 E.  ,  2019/7582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili ...'ın sürücülüğünü dava dışı ...'nın yaptığı otobüs cinsi ticari aracın çarpışması neticesinde ağır derecede yaralandığını, kaza tespit tutanağına göre otobüs sürücüsünün kusurlu olduğunun tespit edildiğini, kaza nedeniyle davalı ... şirketi tarafından müvekkiline hiç bir ödeme yapılmadığını, müvekkilinin babasının da daha önce trafik kazasında vefat etmiş olduğundan annesi tarafından velayeten iş bu davanın açıldığını, kaza nedeniyle büyük maddi ve manevi zararları oluştuğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek bankalarca kısa vadeli kredilere uygulanan en yüksek avans(ticari) faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 19.335,88 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı ...Ş vekili, dava öncesinde davacının müvekkili şirkete başvurusunun olmadığını, bu nedenle müvekkili şirketin temerrüde düşmediğini, dava açılmasına da sebebiyet vermediğini, müvekkili şirketin sorumluluğunun sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında poliçe limitleri ile sınırlı olduğunu, kusur oranı tespiti yapılması gerektiğini, maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi hususunda ATK'dan rapor aldırılması gerektiğini, davacının söz konusu olaydan dolayı SGK'dan herhangi bir ödeme alıp almadığının tespit edilmesi gerektiğini, eğer ödemeler var ise bu ödemelerin hesap edilerek tazminat miktarından mahsup edilmesi gerektiğini, talep edilen faiz türünün hatalı olduğunu ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 19.335,88 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 07/10/2015 tarihinden itibaren işletilecek ticari (avans) faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 14/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4587, Karar No: 2013/6353, Tarih: 18.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/4587 E.  ,  2013/6353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiyi öldürme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK 82/1-e, 53/1, 63 maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... (... d.lu) müdafiinin süresinde olmayan vaki duruşmalı inceleme talebinin 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2- Sanık ... (... d.lu ) hakkında nitelikli öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... ...’nun (... d.lu) beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiyi öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, re'sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

3- Sanık ... ... (1951 d.lu) hakkında nitelikli öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; dosya içine konulan 10.12.2012 tarihli nüfus kayıt örneğinden, sanığın hükümden sonra 22.11.2012 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. ve 5271 sıyılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesi zorunluluğunun bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmekle, re'sen de temyize tabi hükmün (BOZULMASINA), 18.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3644, Karar No: 2019/12857, Tarih: 23.09.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/3644 E.  ,  2019/12857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, buşvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılana 27/05/2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 19/06/2014 günü temyiz eden katılanın vaki temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 23/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20168, Karar No: 2013/31270, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/20168 E.  ,  2013/31270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın yargılama esnasında katılanın tüm zararını karşıladığının beyan ve kabul edilmiş olması karşısında , sanık hakkında TCK’nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiği halde yerinde olmayan ve oluşa uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde TCK’nın 168/2. maddesinin uygulanmamasına dair karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28363, Karar No: 2016/8029, Tarih: 27.04.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/28363 E.  ,  2016/8029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan CMK'nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre atılı suçun olay günü saat 20.50 sıralarında işlendiği ve suç tarihinde yaz saati uygulaması dikkate alındığında güneşin saat 18.39'da batması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 19.39'dan gece vaktinin başlaması karşısında; eylemi gece sayılan zaman dilimi içinde işlediği anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33201, Karar No: 2014/27148, Tarih: 25.09.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/33201 E.  ,  2014/27148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

KARARLAR : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen kararlar temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 25/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14683, Karar No: 2014/7615, Tarih: 17.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14683 E.  ,  2014/7615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Katılan gümrük idaresi adına hazine vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin 4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı C.M.U.K.'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE;

2- Sanık ...'ün temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümürk idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4940, Karar No: 2014/5775, Tarih: 26.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/4940 E.  ,  2014/5775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 203/1, 62, 50/1-f maddeleri uyarınca 5 ay hapis , cezanın kamuya yararlı işte çalıştırılması tedbirine çevrilmesine

I- Mühür bozma suçundan verilen 28.03.2013 tarihli ikinci hükme yönelik olarak sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen 26.06.2012 tarih 2011/13-2012/368 E, K sayılı ilk mahkumiyet hükmünün sanık tarafından yasal sürede temyiz edildiği ancak aynı ilamda elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükmün Yargıtay Cumhuriyet Savcılığının 10.01.2013 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için iadesi üzerine iade kapsamında bulunmayan mühür bozma suçundan yeniden kurulan hüküm hukuki değerden yoksun olup yok hükmünde olduğundan sanığın 28.03.2013 gün 2013/77 Esas ve 2013/148 Karar sayılı hükme yönelik vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Mühür bozma suçundan verilen 26.06.2012 tarihli birinci hükme yönelik olarak sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü süreçte, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.04.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında belirtildiği üzere ...Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin 28.01.2009 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği, 25.05.2010 olan mühürleme tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan işleme aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10614, Karar No: 2019/13822, Tarih: 19.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/10614 E.  ,  2019/13822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun yanındakilerle birlikte müştekiye ait binanın giriş kapısının camını kırıp, giriş kattaki dairenin ahşap giriş kapısını zorlamak sureti ile içeriden suça konu eşyaları çaldıkları sıra müştekice görülmeleri üzerine kaçarken çaldıklarını sokak üzerinde bıraktıktan sonra ihbar ile olay yerine gelen emniyet ekiplerince başka bir sokak üzerinde araştırma sonucu yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda; eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 31/2 maddelerince belirlenen cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı kanunun 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 6 yıllık zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 07/04/2014 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 05/05/2014 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, dava zamanaşımının 20/02/2012 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15625, Karar No: 2015/21852, Tarih: 24.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/15625 E.  ,  2015/21852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2011/215-2013/33

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.