muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13233, Karar No: 2010/9410, Tarih: 20.09.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/13233 E.  ,  2010/9410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık ve şartlı tehdit

HÜKÜM : Beraat,

5237 sayılı TCK.nun 157/1, 52/2, 53.maddelerince 2 yıl hapis cezası, güvenlik tedbiri uygulaması, 80.000 YTL.apc.

765 sayılı TCK.nun 188/1, 647 sayılı Yasanın 4.maddelerince 1.963 YTL.apc.

I- Dolandırıcılık ve şartlı tehdit suçlarından doğrudan doğruya zarar gören şikayetçi ... vekilinin tanık dinletme talebini içeren 19.01.2010 ve sanıklar ..., ... ve ...’in cezalandırılmalarına karar verilmesini isteyen 26.09.2010 tarihli dilekçelerinin kamu davasına katılma talebi niteliğinde bulunduğu gözetilerek katılma talebi hakkında bir karar verilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK. nun 238. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı,

II- Sanık ...’in "dolandırıcılık", sanık ... ‘in ise "şartlı tehdit" suçundan mahkumiyetlerine dair hükümlerin adı geçen sanıklar müdafilerince temyizlerine gelince:

Hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. ve TCK.nun 7/2. maddeleri uyarınca, sanıklar hakkında "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi vekili ile sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3937, Karar No: 2025/7827, Tarih: 30.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/3937 E.  ,  2025/7827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/3255 E., 2021/3397 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddine, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, ceza verilmesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, şikâyetçinin zararının ve şikâyetinin bulunmadığına, iş yeri camının çalışanlar tarafından açık bırakılmış olabileceğine, suça sürüklenen çocuğun davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olduğuna dair raporun bulunduğuna, bu nedenle beraat kararı verilmesinin gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/677, Karar No: 2017/2170, Tarih: 13.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/677 E.  ,  2017/2170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan zarar gören ... her ne kadar davaya katılmamış ise de; 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu gözetilip şikayetçi kurumun suçtan zarar görme olasılığına göre sanıklar hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu anlaşıldığından;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-) Sanıklara yükletilen 5809 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan zarar görmesi nedeniyle davaya katılma ve duruşmadan haberdar edilme hakkı bulunan ancak duruşmaya çağrılmayan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun duruşmalara çağrılması, şartlarının ve talebinin olması halinde katılmasına karar verilmesi gerekirken, davadan haberdar edilmemesi,

2-) Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

5809 sayılı Kanunun 56/4. maddesi göndermesiyle cezai hükümler başlıklı 63/10 maddesinde; 19.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6518 sayılı kanunla yapılan değişiklik sonucu, suçun maddi unsurunun "... fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar..." şeklinde tanım bulduğu, adı geçen değişiklikle, atıfta bulunulan "...bu işi..." deyiminden kastın, suçun maddi unsurlarından olan ve 5809 sayılı 56/4. maddesinde yazılı "...kişinin bilgisi veya rızası dışında; abonelik tesisi veya işlemi, elektronik kimlik bilgisini haiz cihaz kayıt işlemi, yapmak ve yaptırmak veya bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlemek, usule uygun düzenlenen bir evrakta değişiklik yapmak veya kullanmak..." seçimlik hareketleri olduğu açıktır.

Sanığın üzerine atılı fiilin kısaca "... kişinin bilgisi ve rızası dışında cihaz kayıt işlemi yapmak, yaptırmak veya bunun için gerçeğe aykırı bir belge düzenlemek, usulüne uygun düzenlenen evrakta değişiklik yapmak..." olduğu, suçun sübutu bakımından, cihaz kayıt talepli dilekçeyi mutlaka kendi el yazısıyla düzenleyip imzalaması şartı aranmadığı aşikardır. Suça konu fiil, failin bir elektronik haberleşme işlemi olan cihaz kayıt işlemini kişinin rızası dışında yapması, yaptırması veya yine şikayetçinin bilgisi dışında bu amaçla gerçeğe aykırı bir evrakı düzenlemesidir. Suçun tanımında da bu fiillerin birlikte yapılması değil, seçimlik hareket olarak her hangi birinin yapılması dahi suça konu hareket olarak tanımlanmıştır. Hemen belirtmek gerekir ki; sanığın üzerine atılı suçun yukarıda yazılı unsurlarıyla, suça konu cihaz kayıt istemli belgenin hukuki geçerlilik şartları biri birinden tamamen farklı konulardır. Dolayısıyla sanığın suçun unsuru olan seçimlik hareketlerden birini gerçekleştirip gerçekleştirmediği, sadece suça konu belge üzerinden yapılacak imza araştırması ile değil, dosyada mevcut diğer delillerin de incelenmesiyle ortaya çıkarılmalıdır.

Sanığın savunmasında; cihaz kayıt işlemine konu olan dilekçe üzerindeki yazının kendisine, dilekçe üzerindeki imzanın ise şikayetçi olan pasaport sahibine ait olduğunu beyan ve ikrar etmesi, bu beyan karşısında şikayetçinin; bir keresinde adı geçen işyerine başka bir telefon işlemi için gittiğini, bu sırada bayiinin pasaportunun fotokopisini aldığını, ancak sonrasında bayiiden telefonun kayıt işleminin yapılamayacağını kendisine söylediklerini, pasaportunun fotokopisinin bu şekilde ellerine geçmiş olabileceğini, bunun dışında suça konu edilen diğer bir cep telefonuna dair hiçbir şekilde cihaz kayıt talebi olmadığını söylemesi, 28/12/2013 tarihli bilirkişi raporunda; belge üzerindeki yazı karakterlerinin sanık ...'un eli ürünü olduğunun, ancak imzanın kime ait olduğunun tespit edilemediğinin belirtilmesi hep birlikte değerlendirildiğinde; cep telefonu bayisine cihazını kayıt ettirmek için gelen kişiyle bizzat irtibat kuran ve bunun için başvuru belgesini bizzat dolduran kişinin sanık ... olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle, adı geçen maddede unsurları yazılı "...kişinin rızası dışında sahte cihaz kayıt başvurusu yapmak..." fiilinin sübut bulduğu, anlaşılmakla Mahkemece sanık ... hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,

3-) Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün incelenmesinde ise;

3-) Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün incelenmesinde ise;

Sanığın suç tarihinde, adı geçen işyerinin yetkili temsilcisi olup olmadığının, yetki veya görev tanımının ve kapsamının ilgili operatördende sorulmak suretiyle, 5809 sayılı Kanun kapsamında "...işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi..." sıfatı taşıyıp taşımadığının tespitinden sonra, sanık üzerine atılı 5809 sayılı Kanunun 56/4. maddesinde unsurları yazılı "...kişinin bilgisi veya rızası dışında; abonelik tesisi veya işlemi, elektronik kimlik bilgisini haiz cihaz kayıt işlemi, yapmak ve yaptırmak veya bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlemek, usule uygun düzenlenen bir evrakta değişiklik yapmak veya kullanmak..." seçimlik fiillerinden her hangi birini, müstakilen veya müştereken işleyip işlemediğinin, kayıt dışı bir cep telefonunun kayıt altına alınmasını sağlayan dilekçenin oluşturulması veya kuruma gönderilmesi ile gerekli başvurunun takip edilmesi sırasında her hangi bir aşamada rolü veya aracılığı olup olmadığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, bu araştırma sonucu suça konu cihaz kayıt işleminin sanık dışında kişilerce yapıldığının tespit edilmesi halinde, asıl sorumlu kişiler hakkında da suç duyurusunda bulunulması gerekirken, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı ve suçtan zarar görenin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine 13.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36572, Karar No: 2014/31721, Tarih: 20.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/36572 E.  ,  2014/31721 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Temizlik İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.02.2014 gün ve 2013/32 2014/114 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Dosyanın İncelenmesinde, mahkemenin 24.2.2014 tarihli kararının davalıya hangi tarihte tebliğ edildiğine dair tereddüt hasıl olduğundan bahsi geçen mahkeme kararının davalıya tebliğ edildiği tarihin ilgili posta idaresinden sorularak alınacak cevabi yazıyla birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6849, Karar No: 2012/4208, Tarih: 04.06.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/6849 E.  ,  2012/4208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Mahkemece hükmüne uyulan bozma kararı çerçevesinde işlem yapılıp, hüküm kurulduğuna sözü edilen hükmün gerekçesine ve toplanıp değerlendirilen deliller ile hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre yerinde olmayan ve bozma kararı dışında kalarak kesinleşen yönler de gözönüne alınarak yazılı şekilde hüküm kurulduğuna göre davacı ... ile davalı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile daire bozma kararı gereğine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 4,00 TL harcın davacı ...'ten alınmasına, 04.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21834, Karar No: 2014/20500, Tarih: 05.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/21834 E.  ,  2014/20500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

KARAR : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen karar temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 05/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15515, Karar No: 2022/14822, Tarih: 16.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/15515 E.  ,  2022/14822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

1-Dosyanın incelenmesinde; Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 16.12.2020 tarih K-2020/101573 sayılı kararının ve kaza esnasında davacının yolcu olduğu ... plaka sayılı motosikletin ruhsat bilgilerinin dosya içinde bulunmadığı anlaşılmakla, ilgili Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının, Sigorta Tahkim Komisyonundan; ruhsat bilgilerinin ise ilgili merciinden istenerek dosya arasına alınması,

2-Dosyanın incelenmesinde; denetimde güçlüğe sebep olacak şekilde belgelerin karışık şekilde ve dosyaya takılı olmadığı anlaşılmış olup, Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliği gereğince tüm evrakların dosyaya geliş tarihine göre takılması ile dizi pusulasına bağlanması ve düzenli olarak gönderilmesi gerektiğinden, dosyanın itiraz hakem heyeti kararını saklayan İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE 16/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3107, Karar No: 2017/6668, Tarih: 21.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3107 E.  ,  2017/6668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; müvekkili şirketin kullanım sınırları içindeki davalının maliki olduğu 11071 ada, G Blok, 2 nolu dairede, yönetim planında yasaklanmış olmasına rağmen köpek bulundurulduğunu, davaya konu mahalde 560 adet bağımsız bölümde yüzlerce kişinin ikamet etmekte olduğunu, site sakinlerinin şikayeti üzerine davalıya iadeli taahhütlü gönderilen 31.01.2013 tarihli yazının davalı tarafından 06.02.2013 tarihinde tebellüğ edildiğini, yazıda bildirilen süreden sonra da davalı tarafından, dairesinde köpek beslendiğini, günün belli saatlerinde ortak alanlarda köpeğini gezdirdiğini, 25.07.2007 tarihli olarak tapuya tescili yapılmış olan yönetim planının 9/e maddesi uyarınca; site içinde bulunan bağımsız bölüm ve eklentilerinde kedi, köpek, tavşan, tavuk bulundurulmasının yasaklanmış olduğunu, sonuç olarak davalının kullanımındaki mesken içerisinde köpek bulundurulmamasına, fiilin sonlandırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davanın Kat Mülkiyeti Kanunundan kaynaklanan uyuşmazlığa dayandığı, , 11070 ada 01 parsel ve 11071 ada 01 parselde nolu dairesinde oturan davalının kaldığı bağımsız bölümde köpek beslediğinin davacının ve davalı vekilinin beyanı ile sabit olduğu, bu davranışın adı geçen kooperatifin yönetim planının "kat maliklerinin hakları ve borçları" başlıklı 2. bölümünün 9. maddesinin "e" bendinde yer alan “Kendi bağımsız bölümü ve eklentisi ile ortak yerlerde kat malikleri kurulunca müsaade edilmedikçe kedi, köpek, tavşan ve tavuk gibi hayvanlar besleyemezler.“ hükmüne aykırı olduğu bu sebeple Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi gereğince aşağıdaki şekilde karar vermek gerektiği sonuç ve kanaatiyle davacının davasının kabulüne, davalının ikamet etmekte olduğu bağımsız bölümden köpeğin uzaklaştırılmasına, K.M.K'nın 33. maddesi gereğince karar gereğinin yerine getirilmesi için davalıya 30 gün süre verilmesine, karar verilmiş ve hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, dava; "kullanırken verilen rahatsızlığın giderilmesi"ne ilişkin olup, anataşınmazın yönetim planının "kat maliklerinin hakları ve borçları" başlıklı 2. bölümünün 9. maddesinin "e" bendinde, kat maliklerinin kendi bağımsız bölümü ve eklentisi ile ortak yerlerde kat malikleri kurulunca müsaade edilmedikçe kedi, köpek, tavşan ve tavuk gibi hayvanları beslemelerinin yasak olduğu açıkça düzenlenmiş olmakla, yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne ve köpeğin taşınmazdan uzaklaştırılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/09/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9208, Karar No: 2012/10149, Tarih: 27.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/9208 E.  ,  2012/10149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... Genel Müdürlüğü'ne izafeten ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 168 ada 1 parsel sayılı 829,78 m2 yüzölçümündeki taşınmaz cami ve arsası niteliği ile davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten ... dava konusu taşınmazın Ömer Bey Bini Osman Bey Vakfına ait olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu 168 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten ... tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten Malatya Vakıflar Bölge Müdürlüğünün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 21,15 TL harcın davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten ...'nden alınmasına, 27.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20075, Karar No: 2018/15235, Tarih: 16.10.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/20075 E.  ,  2018/15235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunmasına karşın TCK’nin 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1) Sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde, sanığın "obsesif kompulsuf bozukluk" tanısı ile tedavi görmekte olduğunu belirtmesi karşısında, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 32/1-2 maddesi anlamında suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahip olup olmadığı veya önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden, üniversite hastanelerinin ruh sağlığı ve hastalıkları ana bilim dalı başkanlıklarından ya da Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan rapor aldırılarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.10.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.