muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5226, Karar No: 2012/13075, Tarih: 21.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/5226 E.  ,  2012/13075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 23.02.2011 gün ve 14741-1565 sayılı bozma kararında özetle: ”Çekişmeli ... 105 ada 18 parsel (1652 m2) sayılı taşınmaz hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa; eski tarihli resmî belgelerde taşınmazların kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazların öncesi itibarıyla orman olduğu ve zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmî belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12' den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14.-17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmiş hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 21/11/2012

gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12170, Karar No: 2012/24806, Tarih: 14.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/12170 E.  ,  2012/24806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamu davasının ön ödeme ile düşürülmesine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının vasfa yönelik temyiz itirazları, gerek tutanakta, gerekse tutanağı doğrulayan tanık ifadelerinde sanığın emvali kesmediğini, kesik bulup topladığını ifade ettiğinin belirtilmesine, sanığın naklederken yakalandığı emvali keserken bizzat görülmemesine göre mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden yerinde görülmemekle yapılan değerlendirmede;

Tayin edilen cezanın tür ve miktarına, müsaderesine hükmedilen emvalin , balta ve atın tahmin olunan değerine, 5237 sayılı Kanunun 50/5. maddesine göre; hükmün 14.7.2004 ... ve 5219 sayılı Kanun ile değişik HUMK’un 427 ve 1412 sayılı CMUK’un 305/1.maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27606, Karar No: 2022/3647, Tarih: 19.04.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/27606 E.  ,  2022/3647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı (sanıklar ..., ... ve ... haklarında), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar haklarında)

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, hükmedilen ceza miktarlarına göre sanık ... müdafisinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, duruşmasız yapılan değerlendirmede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü;

Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafileri ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ..., ... ve ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Oluşa uygun kabule göre, cinsel saldırı suçuyla ilgili gerekçeli hükümdeki delillerin değerlendirilmesi bölümünde cinsel saldırı suçunun organ sokmak suretiyle işlendiğinin kabul edilmesine rağmen hüküm fıkrasında sanıkların suçun basit haline göre cezalandırılması yoluna gidilmesi suretiyle gerekçe ve hüküm arasında çelişki yaratılması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 19.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31955, Karar No: 2013/38871, Tarih: 05.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/31955 E.  ,  2013/38871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

İ.İ.K.’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip  meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Öte yandan, paylı taşınmazlarda, her paydaşın meskeniyet şikayetinde bulunma hakkı vardır. Bu halde, iddia, pay oranı esas alınarak çözümlenmelidir. Bir başka deyişle, İİK. nun 82.maddesi hükmüne göre haczedilmezlik şikayetinde bulunan müştekinin sosyal durumuna göre inceleme yapılıp paya isabet eden değerden haline uygun bir mesken edinip edinemeyeceği araştırılarak sonuca gidilmesi icap eder.

Somut olayda mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, taşınmazın toplam değerinin 145.000,00 TL, borçlunun hissesine isabet eden tutarın 72.500,00 TL olduğu, borçlunun ekonomik ve sosyal durumuna göre haline münasip bir evi 55.000,00  TL'ye alabileceği belirtilmiştir. Bu durumda mahkemece şikayetin kısmen kabulü ile borçlunun hissesinin satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli olan 55.000,00 TL'nin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan (55.000,00 TL'den) az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, taşınmazın toplam değeri üzerinden satışa çıkarılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun  temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24140, Karar No: 2014/8093, Tarih: 24.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/24140 E.  ,  2014/8093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 02/11/2011 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “hak yoksunluğuna” ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin (a),(b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1493, Karar No: 2009/3351, Tarih: 04.06.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/1493 E.  ,  2009/3351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı-karşı davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.430,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-karşı davalı ...’ten alınmasına, 04.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10623, Karar No: 2012/25717, Tarih: 13.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/10623 E.  ,  2012/25717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 821-206

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava ettiği dönem itibariyle, davalı Kurum’dan yaşlılık aylığı almakta olan davacı, davalı işverene ait apartmanda 1.2.2008-26.8.2010 tarihleri arası dönemde kesintisiz çalıştığının tespitini istemiştir.

Mahkeme, ilâmda belirtildiği şekilde davanın kabulü ile karar vermiştir

Mahkemece, davacının 1.2.2008-26.8.2010 tarihleri arasında asgari ücretle 890 gün çalıştığının, 20 günlük çalışmasının kuruma bildirilip, 870 günlük çalışmasının ise kuruma bildirilmediğinin tespitine karar verilmiş olup; hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğu gibi; kabule göre de, çalışmanın sosyal güvenlik destek primine veya tüm sigorta kollarına tabi bir çalışma niteliğinde olup olmadığı yönünde bir belirleme de yapılmamıştır.

Kabule göre; yaşlılık aylığı alanların yeniden çalışmalarına ilişkin 506 sayılı Kanunun 63. maddesinin A bendinde, bu Kanuna göre yaşlılık aylığı almakta iken, sigortalı olarak çalışmaya başlayanların yaşlılık aylıklarının çalışmaya başladıkları tarihte kesileceği, B bendinde ise, aynı durumda bulunanların yazılı talepte bulunmaları halinde yaşlılık aylıklarının ödenmesine devam olunacağı, ancak bunlardan 78. maddeye göre tespit edilen prime esas kazançları üzerinden sosyal güvenlik destek primi kesileceği düzenlenmiştir.

Dava dosyası içeriğine davacının halen yaşlılık aylığı almakta iken davalı nezdinde çalıştığı gözetilerek; yukarıda öngörülen yöntem sonucu varlığı saptanan çalışmaların, sosyal güvenlik destek primine veya tüm sigorta kollarına tabi bir çalışma niteliğinde olup olmadığı, bu yöndeki davacı beyanı da alınarak anılan madde kapsamında yapılacak araştırma ve değerlendirme sonucu çalışmanın, sosyal güvenlik destek primine veya tüm sigorta kollarına tabi bir çalışma niteliğinde olup olmadığı , varılacak sonuca göre de, hukuki yararının olup olmadığı belirlenmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak, elde edilecek sonuca göre bir karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9302, Karar No: 2013/13681, Tarih: 27.06.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/9302 E.  ,  2013/13681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yetim aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptali ile yeniden bağlanmasına, ödenmeyen aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, yetkisizliğine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, Kurum işleminin iptali, kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması ve ödenmeyen aylıkların yasal faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, yetkisizlik kararı verilerek dava dosyasının yetkili ve görevli Ankara Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, Bahçe Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 08.12.2011 tarih ve 2011/103-144 E.K. sayılı kararı ile yetkisizlik kararı verilerek dava dosyanın görevli ve yetkili Osmaniye İş Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği ve bu kararın temyiz edilmeksizin 02.02.2012 tarihinde kesinleştiği, dosyanın gönderildiği Osmaniye İş Mahkemesinin de yazılı şekilde yetkisizlik kararı verdiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı Yasa'nın 15. maddesinde bu Kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı bildirilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 447/2.maddesine göre "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır" hükmü gereğince uyuşmazlığın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5 ve 15. maddeleri ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetkiye ilişkin hükümleri doğrultusunda çözüme kavuşturulması gerekir.

Genel yetki kuralı dışında düzenleme öngörülmemiş olması karşısında, 6100 sayılı HMK'da yer verilen özel yetkiye ilişkin düzenlemelerin İş Mahkemelerinin yetkisinin belirlenmesinde dikkate alınması gerekmektedir.HMK'nın 14/1. maddesi uyarınca "Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir." Bu yetki kuralı kesin olmadığından HMK'nın 19.maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece Kurumun bir başka şubesinin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

Öte yandan 6100 sayılı HMK'nın 19, 20 ve 21.maddelerine göre yetkinin kesin olmadığı hallerde, mahkemece verilen yetkisizlik kararının kesinleşmesi üzerine dosyanın gönderildiği mahkeme (yetkisizlik kararında yetkili olarak gösterilen) bu yetkisizlik kararı ile bağlı olup bu aşamadan sonra yetkisizlik kararı veremez.

Somut olayda, uyuşmazlığa konu Kurum işlemi Osmaniye Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünce gerçekleştirildiği gibi Bahçe Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 08.12.2011 tarihli yetkisizlik kararı temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden, yetkisizlik kararında yetkili ve görevli olduğu belirtilen Osmaniye İş Mahkemesi bu yetkisizlik kararı ile bağlı olup bu aşamadan sonra yetkisizlik kararı veremeyeceği ve işin esasına girerek bir karar verilmesi gerektiği halde yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde yeniden yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

27.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6162, Karar No: 2011/5924, Tarih: 14.10.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/6162 E.  ,  2011/5924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Ltd. Şti. ile davalı T.C. Başbakanlık ... arasındaki davadan dolayı Ankara 10. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 24.05.2011 gün ve 430-170 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık temizlik hizmetlerinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olduğundan kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi'ne aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 14.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5343, Karar No: 2016/19205, Tarih: 07.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/5343 E.  ,  2016/19205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, asgari geçim indirimi alacağı, ücret alacağı, yıllık izin ücreti, ikramiye alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılara ait işyerinde bahçıvan ve şoför olarak çalışırken ücretlerinin gerektiği gibi ödenmemesi nedeni ile iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, asgari geçim indirimi, bir kısım aylık ücret, yıllık izin, ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacının haksız yere işi bıraktığını, işyerinde fazla çalışma yapmadığını, taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin ücretlerin gerektiği gibi ödenmemesi üzerine davacı tarafça haklı olarak fesh edildiği buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı gibi diğer taleplerin de de haklı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.