muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1854, Karar No: 2018/6354, Tarih: 05.12.2018

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı şirketin 05.05.2011 tarihli ortaklar kurulu kararı ile şirket müdürleri ... ve ...'in 10 yıl süreyle münferiden yetkili kılındıkları, davacı şirketin 22.05.2012 tarihli ortaklar kurulu kararı ile şirket müdürü olarak ...'ın 10 yıl süreyle yetkili kılındığı kararın 13.06.2012 tarihinde Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edildiği, 06.07.2012 tarihli kefalet sözleşmesinde ..., ... ve davacı şirketin imzasının bulunduğu, şirket adına atılan imzanın ...'a ait olduğu, kredinin çekilip kullanılmasından sonra davacı şirket adına atılan imzanın yetkili kişi tarafından atılmadığı iddiasının iyiniyetle bağdaşmadığı, yetki değişikliğinin bankaya bildirilmediği, takip konusu borcun davacı şirket yetkilisi tarafından kabul edildiği gerekçesiyle davacının istinaf talebinin esastan reddine, davalının istinaf talebinin kabulüne, yerel mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle 11.05.2011 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlanan 05.05.2011 tarihli Ortaklar Kurulu kararı ile şirket müdürleri ... ve ...'in 10 yıl süreyle münferiden yetkili kılındıkları, dava konusu kefalet sözleşmesinin 06.07.2012 tarihinde yetkili müdür ... tarafından imzalandığı, 13.06.2012 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlanan 22.05.2012 tarihli Ortaklar Kurulu kararında önceki münferit yetkili müdürlerin yetkisi kaldırılmadan ...'ın da yetkili kılındığının anlaşılmasına göre muhakeme hukukuna ve maddi hukuka uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 05/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11888, Karar No: 2021/10524, Tarih: 20.09.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/11888 E.  ,  2021/10524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No : 2018/3242-2020/950

Fer'i Müdahil : Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ...

İlk Derece

Mahkemesi : Vize Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ve Üyeler ..., ..., ...'ün oyları ve oy çokluğuyla, 20/09/2021 gününde karar verildi.

KARŞI OY

Davacı ... Tic. A.Ş.ye ait işyerinde 13/03/1989-15/12/1993 tarihleri arasında geçen sigortalılık çalışmalarının tespitini talep etmiştir. İstanbul 34. Bölge Adliye Mahkemesinin davanın reddine dair vermiş olduğu kararın onanmasına ilişkin Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin çoğunluk görüşüne aşağıda belirtilen gerekçelerle katılamamaktayım.

Uyuşmazlık, davacının halı dokuma işyerinde geçen çalışmasının uzun vadeli sigorta kolları kapsamında olup olmadığı ve davacının çalışmasının yöntemince kanıtlanıp kanıtlanmadığı noktalarında toplanmaktadır.

I) El Halıcılığı Dokuma İşyerlerinde Çalışanların Sigortalılığı:

506 sayılı Kanun'un ilk halinde "el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar" hakkında özel bir düzenleme bulunmamakta iken; 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 20.06.1987 tarih ve 3395 sayılı Kanun'un 1'inci maddesi ile 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 3 üncü maddesinin II numaralı fıkrasına aşağıdaki (D) bendi eklenmiştir.

"D) El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kollan uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kollan bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler."

06.08.2003 günü yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanun'un 57'nci maddesiyle söz konusu bent yürürlükten kaldırılmış olup Kanun'da yürürlükten kaldırmaya yönelik yasama işleminin geriye yürütüleceğine ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmamaktadır.

06.08.2003 günü yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanun'un 57'nci maddesiyle söz konusu bent yürürlükten kaldırılmış olup Kanun'da yürürlükten kaldırmaya yönelik yasama işleminin geriye yürütüleceğine ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmamaktadır.

İşin, işverene ait atölye ve fabrika benzeri bir işyerinde, işverenin denetim ve gözetimi altında ve ona bağımlı olarak geçmesi durumunda yapılan işin hizmet akdi niteliğinde olduğu ve uzun vadeli sigorta kollarına tabi olacağı belirgindir.

Kırklareli ilinde halı dokuma işinde çalışanlar tarafından açılan sigorta başlangıç tarihinin tespiti davalarının kabulüne dair kararların Yargıtay tarafından onandığı, Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 21.04.2016 gün ve 2016/5478 - 2016/6136 E.K; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 16.11.2017 gün ve 2016/15755 - 2017/9339 E.K.; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 16.11.2017 gün ve 2016/16248 - 2017/9342 E.K.; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 25.01.2018 gün ve 2016/15537 - 2018/611 E.K.; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 22.03.2018 gün ve 2016/16489 - 2018/2657 E.K.; Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 29.03.2018 gün ve 2018/1130 - 2691 E.K.sayılı kararlarının bu yönde olduğu görülmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.05.2019 gün ve 2016/21-626 E. 2019/522 K.sayılı kararında açıklandığı üzere; hukuk devleti, devlet ve insan faaliyetlerine yön veren, yönetilenlere hukuk güvenliği sağlayan ilkeler bütünüdür. Devletin organ ve kurumları bakımından bu ilkeler birer sınırlama niteliği taşırken, vatandaşlar açısından hukuki güvenlik içinde yaşamanın araçları olarak işlev görmektedir.

Hukuki güvenlikle bağlantılı olarak “genellik” ve “öngörülebilirlik”, hukuk devletinin iki temel unsuru kabul edilir. Genellik unsuru, hukukun özel kişi ya da durumlara değil, herkesi kapsayacak biçimde genel, soyut ve tarafsız, geçmişe uygulama yasağı çerçevesinde ileriye yönelik, kamuya açık kurallar üzerine inşa edilmesi anlamını taşır.

Hukukun öngörülebilirliği ise, hukukun anlam açısından belirgin ve açıkça ifade edilmiş, istikrarlı ve birbiriyle uyumlu kurallar ile önceden tahmin edilebilir uygulamalara dayanmasıdır. Bireylerin hukukun gerektirdiği şeyi önceden bilmeleri ve davranışlarını buna göre düzenlemelerini sağlayan bir ilke olarak hukuki öngörülebilirliğin hukuki belirlilik ile ilişkisi, bu noktada çok açıktır. Hukuk kurallarının bütünüyle belirsiz olduğu kabul edildiğinde, hukuki öngörülebilirlikten de söz edilemeyecektir. Hukuki güvenirlik ve yargı erkine güven sağlandığından kamu yararı ile doğrudan ilgilidir. Buradaki asıl amaç hukuki barışın sağlanmasıdır.

El halıcılığı dokuma işyerlerinde çalışan bir kısım sigortalıların hizmet tespiti veya sigorta başlangıç tarihinin tespiti davaları kabul edilmiş, Yargıtay onamasından geçerek kesinleşmiş ve bu kişilere uzun vadeli sigorta kollarından yaşlılık aylığı dahi bağlanmış iken bir kısım sigortalıların davalarının reddedilmesi, toplumdaki adalet anlayışını örseleyen, hukuki güvenlik ilkesini ihlal eden sonuçlara yol açacağından çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

II) Hukuki Güvenlik İlkesi:

El halıcılığı dokuma işinin işverene ait atölye ve fabrika benzeri bir işyerinde, işverenin denetim ve gözetimi altında ve ona bağımlı olarak geçmesi durumunda yapılan işin hizmet akdi niteliğinde olduğu ve uzun vadeli sigorta kollarına tabi olacağı açık olup; bu sigortalıların uzun vadeli sigorta kolları kapsamında sayılmamalarını gerektirir gerçek ve makul bir neden olmadığından, Anayasal sosyal güvenlik güvenlik ilkesine aykırı Kanun hükmünün dar yorumlanması gerektiği kanaatindeyim.

El halıcılığı dokuma işyerlerinin asli işi "el halısı dokunması" olup bu işi yapanların sigortalı sayılmamasına karşın bu işyerlerinde şoför, aşçı, yönetici olarak çalışan kişilerin sigortalı sayılmasının makul bir izahı bulunmamaktadır.

Bu çalışanların uzun vadeli sigorta kolları kapsamı dışında tutulması, ölçülülük ilkesine aykırıdır ve Anayasal sosyal güvenlik ilkesinin ihlali sonucunu doğurduğundan, yargısal içtihatlarda anılan Kanun hükmü dar yorumlanarak hizmet akdi unsurlarını eksiksiz taşıyan iş ilişkisinin tespitine imkan tanınmalıdır.

III) Çalışma Olgusunun Tespiti:

Bu çalışanların uzun vadeli sigorta kolları kapsamı dışında tutulması, ölçülülük ilkesine aykırıdır ve Anayasal sosyal güvenlik ilkesinin ihlali sonucunu doğurduğundan, yargısal içtihatlarda anılan Kanun hükmü dar yorumlanarak hizmet akdi unsurlarını eksiksiz taşıyan iş ilişkisinin tespitine imkan tanınmalıdır.

III) Çalışma Olgusunun Tespiti:

Somut olayda, davacının çalışmasının işe giriş bildirgesine uygun biçimde ancak malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olmayanlar için düzenlenen (kısa vadeli sigorta kolları kapsamında çalışanlara mahsus) dönem bordrosu ile Kuruma bildirildiği, dinlenen tanık beyanlarından davacının sigorta başlangıç tarihindeki çalışmasının bordro tanıklarının beyanları ve kısa vadeli sigorta kolları bordroları ile kanıtlandığı, başvuru koşulunun yerine getirildiği, davacının çalışmasının çırak olarak geçmediği, işin işverene ait atölye ve fabrika benzeri bir işyerinde, işverenin denetim ve gözetimi altında ve ona bağımlı olarak geçmesi nedeniyle yapılan işin hizmet akdi niteliğinde olduğu ve uzun vadeli sigorta kollarına tabi olacağı, Kırklareli ilinde halı dokuma işinde çalışanlar tarafından açılan sigorta başlangıç tarihinin tespiti davalarının kabulüne dair kararlarının Yargıtay tarafından onandığı, Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 21.04.2016 gün ve 2016/5478 - 2016/6136 E.K; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 16.11.2017 gün ve 2016/15755 - 2017/9339 E.K.; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 16.11.2017 gün ve 2016/16248 - 2017/9342 E.K.; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 25.01.2018 gün ve 2016/15537 - 2018/611 E.K.; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 22.03.2018 gün ve 2016/16489 - 2018/2657 E.K.; Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 29.03.2018 gün ve 2018/1130 - 2691 E.K.sayılı kararlarının bu yönde olduğu, eldeki davanın sigorta başlangıç tarihinin tespitine yönelik olduğu ve tüm dosya kapsamı ile davacının çalışmasının uzun vadeli sigorta kollarına tabi olduğu anlaşıldığından, onama yönündeki çoğunluk görüşüne belirtilen nedenlerle katılamamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2014/3221, Karar No: 2014/9168, Tarih: 16.09.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/3221 E.  ,  2014/9168 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişi hüviyet veya sıfatına ilişkin yalan beyanda bulunma

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 343/2, 59/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı resmi bir varaka tanzimi esnasında kendisinin veya başkasının hüviyet ve sıfatı yahut mezkur varaka ile sıhhati ispat olunacak sair ahval hakkında memurine karşı yalan beyanatta bulunma suçu için suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 343/2. maddesinde belirlenen cezanın süresi itibariyle, anılan Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı, suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiğinden, hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9872, Karar No: 2018/4003, Tarih: 05.07.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/9872 E.  ,  2018/4003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada taraf vekilleri, karşı davada davacı vekili, birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı vekili, taraflar arasında 11.02.2008 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, binada ve müvekkiline düşen dört adet bağımsız bölümde bir takım eksik ve ayıplı imalatlar bulunduğunu, dairelerin sözleşmede kararlaştırılan sürede teslim edilmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklık kalmak kaydıyla, 15.900,00 TL gecikme tazminatının davalıdan tahsilini, eksik ve ayıplı işlerin davalı tarafından giderilmesini, aksi taktirde 10.000,00 TL eksik ve ayıplı iş bedelinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla eksik ve ayıplı iş bedeli talebi 25.000,00 TL, gecikme tazminatı talebi 33.400,00 TL olmak üzere toplam talebini 58.400,00 TL’ye arttırmıştır.

Asıl davada davalı vekili, müvekkilinin edimlerini yerine getirdiğini, eksik ve ayıplı imalat bulunmadığını, dairelerin teslim alması için davalıya ihtar gönderdiğini, belediye imar planının idare mahkemesince iptal edilmesi nedeniyle iskan ruhsatının alınamadığını savunarak, asıl davanın reddini, açtığı karşı davasında ise, sözleşmede müvekkiline %60 arsa payı devredileceği kararlaştırıldığı halde, müvekkiline devredilen altı adet dairenin arsa payı oranının %57 olduğunu ileri sürerek, eksik olan %3 arsa payına karşılık fazlaya ilişkin hakları saklık kalmak kaydıyla 8.000,00 TLnin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Karşı davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, müvekkilinin sözleşmeden kaynaklanan edimlerini büyük ölçüde yerine getirmesine rağmen 10 nolu bağımsız bölümün tapusunun devredilmediğini ileri sürerek, anılan bağımsız bölümün davalı adına olan tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, binada ve müvekkiline ait dairelerde eksik ve ayıplı imalatlar bulunduğunu, iskan ruhsatının alınmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada, birleştirme tarihinden önce, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı veklinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 18.01.2013 tarih ve 2012/5638 E., 2013/225 K. sayılı ilamıyla, dava konusu 10 nolu bağımsız bölümün eksik ve ayıplı işlerin teminatı olarak bırakılan son daire olduğu, bu durumda, arsa sahibi tarafından eksik ve ayıplı işlerin tazmini istemiyle açılan dava ile eldeki dava birleştirilerek, eksik ve ayıplı işler

bulunduğunun tespiti halinde, birlikte ifa kuralı değerlendirilip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

bulunduğunun tespiti halinde, birlikte ifa kuralı değerlendirilip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece, birleşen dava yönünden uyulan bozma ilamı, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, inşaatın %95 oranında tamamlandığı, henüz iskan ruhsatının alınmadığı, eksik ve ayıplı işlerin giderilmesi için gerekli süre ile iskan alınması için gerekli olan süre de gözetildiğinde arsa sahibinin dört dairesi için toplam 14.400,00 TL gecikme tazminatı talep edebileceği, karşı davadaki talebin yerinde olmadığı, binanın çatısı kapatıldığından ve kat irtifakı kurulduğundan yüklenicinin birleşen dava konusu 10 nolu bağımsız bölümün tapusuna hak kazandığı gerekçesiyle, asıl davada; 14.400,00 TL gecikme tazminatı, 3.000,00 TL nesafet farkı olmak üzere toplam 17.400,00 TLnin davalı yükleniciden tahsiline, eksik işlerin tamamlanması için yüklenici tarafa 30 günlük süre verilmesine, aksi takdirde 10.400,00 TLnin tahsiline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine; karşı davanın reddine; birleşen davanın kabulü ile 10 nolu bağımsız bölümün davalı arsa sahibi adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada taraf vekilleri, karşı davada davacı yüklenici vekili, birleşen davada davalı arsa sahibi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, karşı davada davacı yüklenici vekilinin tüm, asıl davada taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-a) Asıl davada davacı arsa sahibi vekilinin diğer temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Mahkemece, eksik işlerin tamamlanması için yüklenici tarafa 30 günlük süre verilmesine, aksi takdirde 10.400,00 TL'nin tahsiline hükmedilmiştir.

HMK’nın 297/2. maddesi uyarınca, hükümde taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekmekte olup, bu kapsamda, hüküm taraflar arasındaki uyuşmazlığı sona erdirici nitelikte ve yeni sorunların oluşmasına mahal vermeyecek şekilde açık ve net olmalıdır. Bu itibarla, mahkemece, hesap edilen eksik iş bedelinin tahsiline hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yüklenici tarafa eksik işleri tamamlaması için süre verilmesi, açıklanan yasal düzenlemeye aykırı olmuş, hükmün bu nedenle asıl davada davacı yararına bozulması gerekmiştir.

b) Asıl davada davalı yüklenici vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Asıl davada, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak gecikme tazminatının da tahsili istenmiştir.

b) Asıl davada davalı yüklenici vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Asıl davada, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak gecikme tazminatının da tahsili istenmiştir.

Gecikme tazminatı kural olarak sözleşmede kararlaştırılan teslim tarihinden, eserin eksik ve ayıpsız olarak sözleşmeye uygun biçimde teslim edildiği tarihe kadar ya da iş sahibinin teslimden önce bağımsız bölümleri fiilen kullanmaya başladığı veya üçüncü kişiye kiraya verdiği ya da sattığı tarihe kadar istenebilir.

Taraflar arasındaki sözleşmede işin temel üstü ruhsatından itibaren 15 ay içinde bitirilip teslim edileceği, taahhüt edilen sürede inşaat bitirilmediği takdirde yüklenicinin 6 ay boyunca arsa sahibine her bağımsız bölüm için günün rayiç değeri üzerinden kira bedeli ödeyeceği düzenlenmiştir. Temel üstü ruhsatı 10.03.2009 tarihinde alınmış olup, buna göre eserin teslimi gereken tarih 10.06.2010 tarihidir. Asıl dava 16.07.2010 tarihinde açılmıştır. Bu durumda, mahkemece, dava tarihi itibariyle gecikilen süre 1 ay 6 günlük süre için gecikme tazminatına hükmedilmesi gerekirken, sözleşmenin süreye ilişkin hükümlerine

yanlış anlam verilerek dava tarihini aşacak şekilde 6 aylık kira bedeline hükmedilmesi isabetsiz olmuştur.

3) Birleşen davada davalı arsa sahibi vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Birleşen dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Birleşen dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK.'nın 81. (TBK. md. 97) maddesi gereğince kendi edimini yerine getirmeyen taraf, karşı taraftan edimini ifa etmesini isteyemez.

Dairemizin 18.01.2013 tarihli bozma ilamında, arsa sahibinin asıl davadaki talepleri dikkate alınarak, birlikte ifa kuralı değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilmesine ve mahkemece bozma ilamına uyulmuş olmasına rağmen, bozma ilamı gereğince hüküm kurulmaması isabetsiz olmuştur. Bu durumda anılan yasal düzenleme ve bozma ilamı gereğince, birleşen davada birlikte ifa kuralına göre, asıl davada hüküm altına alınan, yargılama giderleri ve vekalet ücreti alacakları da dahil olmak üzere, arsa sahibinin tüm alacaklarının ödenmesi halinde, dava konusu bağımsız bölümün davacı yüklenici adına tesciline karar verilmesi ve ayrıca, aynı gerekçelerle, davalı arsa sahibinin, davaya karşı koymakta haklı olduğu gözetilerek, birleşen davada yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmaması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, karşı davada davacı yüklenicinin vekilinin tüm, asıl davada taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2-a) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı arsa sahibi vekilinin, (2-b) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalı yüklenici vekilinin ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle birleşen davada davalı arsa sahibinin vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl davada taraflar yararına, birleşen davada davalı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, temyiz eşin harcın istek halinde davalı-karşı davacı Nurtaş Mermer İnş. Ltd. Şti.ne iadesine, davacı-karşı davalı ...'dan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karşı dava yönünden karar düzeltme yolu kapalı, asıl ve birleşen dava yönünden kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.07.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/94, Karar No: 2020/2766, Tarih: 13.10.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/94 E.  ,  2020/2766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hüküm davacı ile davalılar ve ihbar olunan Maliye Hazinesi vekillerince temyiz edilmiş, davacı ile davalılar vekillerince duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalılar vekili Avukat Muhammet Batuhan Ataş ve ihbar olunan Maliye Hazinesi vekili Avukat ... geldi. Diğer ihbar olunan vekili gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşmiş olan cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına ve özellikle davacının faize yönelik 2. karara yaptığı temyiz başvurusunun tüm temyiz itirazları ve karar düzeltme talepleri reddedilerek faizin cinsi yönünden davalı yararına usulî kazanılmış hak oluştuğuna, ıslah harcının peşin harca katılmasının tamamlama harcı niteliğinde olduğu kabul edilerek hükmedilen miktara göre alınması gereken nispi ilam harcından peşin harç ve tamamlama harcı (ıslah niteliğinde yapılan) bakiye ilam harcının davalı arsa sahiplerinden tahsiline karar verilmesi ve davalı arsa sahiplerinin peşin harç ile birlikte tamamlama harcının tamamından sorumlu tutulmasında isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ile davalıların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

Maliye Hazinesi tarafından da yerel mahkeme kararı temyiz edilmiş ise de; Maliye Hazinesi davada davalı olarak yer almadığı gibi fer'i ya da asli müdahil olarak da davaya katılmadığı ve ihbar olunan sıfatına haiz olup, ihbar olunanın davalılar yanında dahi olsa kararı temyiz etme hakkı bulunmadığından ihbar olunan Maliye Hazinesi'nin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 2.540,00'ar TL duruşma vekillik ücretinin davacı ile davalılardan karşılıklı olarak alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, taraf olmadığından ihbar olunan Maliye Hazinesi yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan, bakiye 12.167,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 13.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.