muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7046, Karar No: 2018/14987, Tarih: 05.07.2018

Dosyada bulunan 13.07.2015 tarihli bilirkişi raporunda; Tapu ve Kadastro II.Bölge Müdürlüğü Münakale Servisinin 03/12/2013 tarihli yazısı ekinde yer alan zabıt kaydında adı geçen... Hanım ile onun oğulları olan ....... numaralı...Defterinin 96 ve 97 sayfalarında yer alan secerede ....'nın eşi ...ın alt soyu olarak gösterilen..... aynı kişi olduklarının dosya kapsamında ispat edilmiş olması halinde, davacıların soyunu dava konusu vakfın vakfedeni İbrahim Bey oğlu... Bey'e kadar ulaştırmış oldukları ve böylelikle dava konusu... Bey ... Bey Bin ... Bey Vakfının vakıf evladı olduklarını, söz konusu secerenin davacıların iddiasını ispata elverişli bir delil niteliğinde olup olmadığı hususunun mahkemenin takdirine ait olacağı belirtildiği halde, mahkemece bilirkişi raporunda mahkemeye bırakılan takdirin ne yönde ve şekilde kullanıldığı açıkça gösterilmeden ispat edilemediğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Tapu ve Kadastro II. Bölge Müdürlüğü Münakale Servisinin 03/12/2013 tarihli yazısı ekinde yer alan cilt:113, Sayfa:39, sıra:21 sene:341 nolu tapu kaydı ile 27654 numaralı...Defterinin 96 ve 97 sayfalarında bulunan secere kaydının bilirkişi raporunda belirtildiği gibi birbirini doğruladığı da gözetildiğinde ve aynı raporda... ile bu kişi çocukları ...ve ...Beylerin secerede geçen... Hanım çocukları ...ve ...Beylerin aynı kişi olduğunun takdiri mahkemeye bırakıldığı halde, neden aynı kişiler olmadığı konusunda herhangi bir gerekçe gösterilmeden davanın reddi yerinde değildir.Mahkemece gerektiğinde yeni bir bilirkişi raporu alınarak oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nın 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 05.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3951, Karar No: 2013/4436, Tarih: 28.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/3951 E.  ,  2013/4436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mirascılık Belgesi istemine ilişkin olarak açılan davada İstanbul 20. Sulh Hukuk ile Büyükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, mirascılık belgesi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davacının murisine ait veraset belgesinin verilmesi için açtığı mirasçılık belgesi davası olduğu, İstanbul 20. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından mirasçılık belegesi verilmesi davasının çekişmesiz yargı işi olup talepte bulunanın oturduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu, son ikamet adresine göre mirasçıların Üsküdar adresinde oturduğundan Üsküdar Sulh Hukuk Mahkemesi yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiş, Üsküdar 2.Sulh Hukuk Mahkemesi ise yetkisizlik kararının isabetli olmadığı belirtilerek İstanbul 20. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkili olduğu belirtilmiştir.

Mirasçılık belgesinin verilmesine ilişkin dava 6100 HMK.nın 382. maddesinin çekşmesiz yargı işlerinden sayılmış 384.maddesinde ise Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, çekişmesiz yargı işleri için talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesi yetkili olduğu HMK.nun 11/3. maddesinde ise (3) Mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesine ilişkin davalarda, mirasçıların her birinin oturduğu yer mahkemesi de yetkili olduğu belirtilmiştir. Bu hale göre mirasçılık belgesinin verilmesi davalarında kesin yetki kuralı olmayıp tarafların yetki itirazı da olmadığına göre davanın açıldığı ilk mahkeme olan İstanbul 20. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 20. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9281, Karar No: 2014/14030, Tarih: 13.10.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/9281 E.  ,  2014/14030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, arpa, arpa samanı, nohut, nohut samanı ve zeytinin kuru ve sulu şartlarda 2013 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama gideri varsa bu giderleri- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6286, Karar No: 2012/9709, Tarih: 04.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/6286 E.  ,  2012/9709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı .... Matbaacıları Toplu İşyeri Yapı Koop. vekili Avukat ... tarafından, davalı Ankara .... Organize Sanayi Bölgesi Başkanlığı aleyhine 17/05/2010 gününde verilen dilekçe ile mükerrer ödendiği belirtilen arsa bedelinin tespiti ve tahsili istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 15/02/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 22/05/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalı vekili Avukat ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, mükerrer ödendiği ileri sürülen arsa bedelinin miktarının tespiti ile tahsili istemine ilişkindir. Davacı, dava dışı Ankara Büyükşehir Belediyesi tarafından kendisine tahsis edilen arsanın bulunduğu bölgede sonradan davalı tarafından Organize Sanayi Bölgesi kurulduğunu ve kamulaştırma işlemlerinin tamamlandığını, kendisine tahsis edilen bu arsanın bedelini hem belediyeye hem de davalıya mükerrer olarak ödemek zorunda kaldığını belirterek istemde bulunmuştur.

Yerel mahkemece, keşif yapılmadan dosya üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak ve davacı tarafından itiraz edilen bu bilirkişi raporuna göre mükerrer ödemenin söz konusu olmadığı gerekçesi ile istem reddedilmiştir. Karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Yerel mahkeme kararı, eksik incelemeye dayalıdır. Mahkemece, dava konusu taşınmazın kamulaştırılmasına ilişkin belgeler, dava dosyaları, tapu kayıtları getirtilmeli, taşınmaz başında keşif yapılarak davacıya tahsis olunan arsa, zeminde görülerek yüz ölçümü belirlenmeli, dava dışı belediyenin bu arsa için ne miktar kamulaştırma bedeli ödediği, bu bedelden davacının payına düşen miktar tespit edilmeli, taraflar arasında ve dava dışı belediye ile davalı arasında yapılan sözleşme hükümleri de değerlendirilerek davacının bu arsa için ödemek zorunda olduğu arsa bedelinin miktarı ile birlikte davacının belediyeye ve davalıya yapmış olduğu ödeme miktarları belirlendikten sonra davacının aynı arsa için mükerrer ödeme yapıp yapmadığı saptanmalı ve varılacak uygun sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve temyiz eden davacı yararına takdir olunan 900,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12743, Karar No: 2016/236, Tarih: 26.01.2016

**16. Hukuk Dairesi         2014/12743 E.  ,  2016/236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/12/2012

NUMARASI : 2001/10-2012/12

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davalı tarafın dayanağı K.Sani 1288 tarih 678 ve 679 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtları (köy, mahalle, mevki, cins, sınırlar, yüzölçümü, oluşum nedeni, malik, hisse, geldi, gitti ve revizyona ilişkin tüm bilgileri içerir ve bilgisayar ya da daktilo ile yazılı şekilde) ile varsa haritasının Mahalli Tapu Müdürlüğünden (Eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilmesi,

2- Yukarıda sözü edilen tapu kayıtları ile tüm tedavüllerinin kadastro sırasında revizyon görüp görmediğinin mercilerinden sorulması, revizyon gördüyse revizyon gördüğü taşınmazlara ait kesinleşme durumunu gösterir şekilde onaylı kadastro tutanak örneklerinin ve tutanakları kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının,

3- Dava konusu 119 ada 1 parsel sayılı taşınmaza komşu olan 111 ada 2, 12, 13, 15, 18 ve 117 ada 1 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanaklarının onaylı örnekleri ile varsa dayanağı kayıtların tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin,

4- Taraflar arasında aynı taşınmaz hakkında ecrimisil talebine ilişkin olarak görülen ve içerisinde tarafların bu dosya içinde dayandıkları delillerin bulunduğu bildirilen Pasinler Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1964/98 Esas sayılı dava dosyasının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/248, Karar No: 2021/4148, Tarih: 08.06.2021

**14. Ceza Dairesi         2017/248 E.  ,  2021/4148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun zincirleme cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve anılan hükme ilişkin temyiz istemi CMK'nın 264. maddesine göre itiraz kabul edilip, esasen bu hususta mahallinde merciince değerlendirme yapılarak karar verildiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca Reddiyle, incelemenin çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Gazi Üniversitesi Hastanesinin 10.10.2012 tarihli kurul raporunda mağdurenin ruh sağlığı bozulmakla birlikte beden sağlığının bozulmadığının belirtilmesi ve Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesince hazırlanan 27.02.2014 tarihli raporda ise mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi karşısında, suç tarihi itibarıyla sanığın cezasında 5237 sayılı TCK’nın 103/6. maddesi ile artırım yapılması gerektiği gözetilmeden yetersiz ve eksik gerekçe ile söz konusu maddenin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" düzenlenmesi gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili maddeleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 08.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14354, Karar No: 2014/38551, Tarih: 24.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/14354 E.  ,  2014/38551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/387847

MAHKEMESİ : Trabzon(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2013/415 (E) ve 2013/616 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan M.. K..'nun hem soruşturma aşamasında hemde kovuşturma aşamasındaki istikrarlı beyanlarında sanık R.. Y..'ın orakla koluna ve kaburgasına vurmak suretiyle kendisini yaraladığını iddia etmesi ve aldırılan doktor raporunun da bu durumu doğrulaması, yine sanığın da hem soruşturma hem de kovuşturma aşamasında katılanın kendilerine engel olması sebebiyle kolundan tutarak yolun kenarına aldıkları şeklindeki tevil yollu beyanları karşısında sanığın yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2762, Karar No: 2019/7170, Tarih: 12.11.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2762 E.  ,  2019/7170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BAKIRKÖY (Kapatılan) 46. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/36304, Karar No: 2017/899, Tarih: 26.01.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/36304 E.  ,  2017/899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVANIN TÜRÜ : Davacı, yol ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yerel mahkeme kararının taraflar vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 09/05/2016 gün 2016/14364 Esas, 2016/11409 sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, 01.06.1982-31.05.1985 tarihleri arasındaki 10. Dönem TİS’in 89. Maddesinde “... Vagon Sanayi müessesinde çalışan ve müessese lojmanlarında veya işyeri civarında ikamet eden işçilere (...) arasında muteber banliyö kartı verilir”, 01.06.1985-31.05.1987 tarihleri arasındaki 11. Dönem TİS’in 74. Maddesinde “sosyal yardım gayesi ile işçilerin işyerlerine getirilip götürülmeleri için kamu araçları ile taşınmaları konusunda mevcut uygulamaya devam olunur” ve halen uygulanmakta olan 01.03.2015-28.02.2017 tarihleri arasındaki 26. Dönem TİS’in 72. Maddesinde “sosyal yardım gayesi ile işçilerin işyerlerine götürülmeleri için kamu araçları ile taşınmaları hususunda mevcut uygulamaya devam olunur” hükümlerinin bulunduğu, 1982 yılından beri banliyö kartı verilmek suretiyle sağlanan bu hizmetin bir servis hizmeti olduğu, söz konusu güzergahlardaki banliyö tren seferlerinin kaldırılması nedeniyle güzergaha gidip gelen işçilerin taşınmasına kamu araçlarıyla değil hizmet alım sözleşmesi ile özel otobüslerle devam ettirildiği, bir kısım işçilerin faydalandığı servis hizmetinden 4857 sayılı İş Kanunu’nun 5. Maddesi ve 100 nolu ILO sözleşmesinin 1, 2, 3. Maddeleri gereğince tüm işçilerin yararlanması gerektiği kanaatine varıldığı gerekçesi ile bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6100 sayılı HMK. nun 373/5. maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “Dosyada mevcut toplu iş sözleşmeleri hükümlerine göre davalı işverenlik tren ve banliyö istikametinde bulunan yerlere göre ücretsiz olarak trenden faydalandırma ve daha sonra da servisten yararlanma hakkı tanıdığı, söz konusu haklar dışında davacı işçilerin ikamet ettikleri yere ilişkin herhangi bir servis uygulamasının söz konusu olmadığı gibi TİS'de de bu konuda bir düzenleme olmadığı anlaşıldığından Mahkemece davacıların servis hizmetinden yararlandırılmadıklarından bahisle servis ücretine hükmedilmesi hatalıdır.” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 6100 sayılı HMK. nun 373/5. maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 26.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6386, Karar No: 2012/7482, Tarih: 16.05.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/6386 E.  ,  2012/7482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

03.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında ....  köyü  129 ada 21 sayılı 4.753,25 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...’in  zilyetliğinde  olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak aslı, cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere  3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, 25.02.2008 tarihli dilekçe ile Hazineyi taraf göstererek  dava dilekçesine ekli  krokide işaretlenen taşınmazın  orman sayılan yerlerden olduğunu iddia ederek, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi  istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm  taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip, taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra, 129 ada 21 sayılı  taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukarıda yazılı esasa kaydedildikten sonra davanın  kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen kesiminin fındık  bahçesi  niteliği ile davalı  adına tapuya tesciline karar  verilmiş, hüküm  davacı ... Yönetimi tarafından  (B) ile işaretlenen bölüm yönünden  temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve  kadastro tespitine  itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine  göre yapılıp  kesinleşmeyen  orman kadastrosu vardır.

Orman Yönetiminin temyiz itirazları çekişmeli taşınmazın (B) ile işaretlenen kesimine yönelik olup, incelenen dosya kapsamına, kararın  dayandığı gerekçeye, uzman  bilirkişi raporuna, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan uygulama ve araştırma sonucu  taşınmazın temyize konu kesiminin  orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/05/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.