muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/205, Karar No: 2018/8894, Tarih: 06.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2015/205 E.  ,  2018/8894 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 ayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12575, Karar No: 2014/15373, Tarih: 03.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/12575 E.  ,  2014/15373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, ikinci ürün mısır ve pamuğun sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı 2012 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderlerini ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvellerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak, alınacak yazı cevapları ile belgelerin dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4183, Karar No: 2018/7940, Tarih: 18.07.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/4183 E.  ,  2018/7940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

K A R A R

Dava, su abonelik sözleşmesi uyarınca davalı idare tarafından fazla tahsil edildiği iddia edilen su şebekesi ve kanal katılım bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Davanın açıklanan niteliğine göre hükmü temyizen inceleme görevi, yürürlükte bulunan işbölümü uyarınca Yargıtay 3. Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 18/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7975, Karar No: 2015/13134, Tarih: 29.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/7975 E.  ,  2015/13134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali ile takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Vural Güleş avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'ten alınmasına, 29.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23661, Karar No: 2014/18032, Tarih: 17.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23661 E.  ,  2014/18032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/144655

Mahkemesi :Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi :21.03.2013

Numarası :2012/270 - 2013/243

Suç :Taksirle Öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Vinç operatör yardımcısı olarak çalışan ve sürücü belgesi bulunmayan sanığın, olay günü saat 17:10 sularında, alacakaranlıkta, bulutlu havada, aydınlatmanın olmadığı meskun mahalde, bölünmemiş, 2 yönlü, 11,5 metre genişliğindeki yüzeyi kuru, asfalt kaplama, eğimsiz düz yol kenarına park edilen ve çalıştığı şirkete ait olan kamyon vinçte temizlik yaptığı esnada, zabıtalar tarafından aracın bulunduğu yerden çekilmesi konusunda ikaz edilmesi üzerine, geri manevra yaptığı esnada, aracın arkasında bulunan yayaya, aracın sol arka teker kısmıyla çarpması şeklinde gelişen ve yayanın ölümüyle sonuçlanan olayda, tam kusurlu sanık hakkında, TCK'nın 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi gözetilerek adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca asgari hadden uzaklaşmak suretiyle ceza tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede, temel cezanın teşdiden tayini nedeniyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesi hükmü uyarınca taksirli suçlardan dolayı hükmedilen hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilmesinin mümkün olduğu gözetilmeden, dosya içeriğindeki delillere göre; adli sicil kaydı bulunmayan, duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir kişiliği belirlenemeyen ve yargılama sürecindeki davranışları olumlu değerlendirilerek cezasında takdiri indirim yapılan, ölenin mirasçılarının şikayetinin ve zarar talebinin bulunmadığı sanık hakkında, cezanın süresi itibariyle tedbire çevrilmesine yer olmadığına şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

3- Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

3- Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/289, Karar No: 2020/568, Tarih: 05.02.2020

**1. Hukuk Dairesi         2020/289 E.  ,  2020/568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanları ...'in adına kayıtlı 123 ada 38 parsel ve 617 ada 10 parsel sayılı taşınmazlarını satış göstermek suretiyle davalı oğluna temlik ettiğini, yapılan işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, ayrıca davalının, murisin yaşlılığından ve hastalığından faydalanarak kandırmak suretiyle dava konusu taşınmazların adına devrini sağladığını, arsa vasfında olan ve devri gerçekleştirilen dava konusu taşınmazların daha sonra çeşitli parsellere ayrıldığını, 1523 ada 13 parsel sayılı taşınmazdaki 3 - 8- 9- 10 - 1 nolu bağımsız bölümlerin ve 1526 ada 20 parsel sayılı taşınmazdaki 11/519’ar arsa paylı üç adet deponun, 42/519 arsa paylı dükkanın, 42/519 arsa paylı meskenin, 1529 ada 15 parsel sayılı taşınmazdaki 11/519’ar arsa paylı üç adet deponun, 42/519 arsa paylı dükkan ve 42/519 arsa paylı meskenin, 1529 ada 16 parsel sayılı taşınmazdaki 11/519’ar arsa paylı üç adet deponun, 42 /519 arsa paylı dükkan ve 42/519 arsa paylı meskenin davalı adına kayıtlı hale geldiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, mirasbırakanın ölüm tarihinden iki sene sonra annesi ve kardeşleri Kenan İş , davacı ... ve Selim Kurt'a birer daire verilerek babalarından kalan malların hakça paylaşılmasına aralarında karar verdiklerini, bu hususta kimsenin bir itirazı olmadığını, davacının ve dava dışı kardeşi Kenan’ın taşınmazları değil, satış bedelini istediklerini beyan ettiklerini, bunun üzerine taşınmazların satışa çıkarıldığını ve ilk olarak davacı ...'in payına düşen taşınmazın 20/08/2009 tarihinde, 32.000 TL ye dava dışı Nazife Kocadurmuş'a satıldığını, anneleri Arife İş’in satış karşılığı teslim aldığı parayı doğruca Kozan Ziraat Bankası'na yatırdığını, 15/07/2010 tarihinde annesi ve davacı ...’in birlikte, kendisine ev bulmasında yardımcı olan Ülkü Uçar isimli emlakçıya Kozan Ziraat Bankasından 32.000 TL’nin havale edildiğini,ayrıca 5/01/2000 tarihli muris ... ve annesi tarafından yazılmış olan metinden de anlaşılacağı üzere aslında davacının mirastan çıkarıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 1523 ada 13 parsel sayılı taşınmazdaki davalı adına kayıtlı 1-3-8-9-10 numaralı bağımsız bölümler yönünden yapılan temliki işlemlerin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, çekişme konusu 1526 ada 20 ve 1529 ada 15 ve 16 numaralı parsellerin üçüncü kişiler adlarına kayıtlı olması nedeniyle bu taşınmazlar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, 1523 ada 13 parsel sayılı taşınmazdaki davalı adına kayıtlı 1-3-8-9-10 numaralı bağımsız bölümler yönünden yapılan temliki işlemlerin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, çekişme konusu 1526 ada 20 ve 1529 ada 15 ve 16 numaralı parsellerin üçüncü kişiler adlarına kayıtlı olması nedeniyle bu taşınmazlar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 05.11.2019 Salı günü saat 09.40 da daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının tüm, davacının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

Çekişme konusu taşınmazlardan 1526 ada 20 ile 1529 ada 15 ve 16 parsel sayılı taşınmazların dava dışı kişiler adlarına kayıtlı olması nedeniyle bu taşınmazlar yönünden davanın husumetten reddine karar verilmiş olması gerekirken esastan reddine karar verilmesi doğru olmadığı gibi, husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesi durumunda davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekalet ücreti tayin edilmiş olması da isabetsizdir. Öte yandan karardan önce yatırılan 3.157 TL tamamlama harcının alınması gereken harçtan mahsubuna karar verilmemiş olması da doğru değildir.

Ne var ki; yapılan yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

1- Hükmün 2. bendinin tamamen hükümden çıkarılarak yerine 2. bent olarak "Dava konusu Adana ili Kozan İlçesi Tufanpaşa Mahallesinde bulunan tapunun 1526 ada 20 parsel nodaki ve 1529 ada 15 ve 16 parsel nolarında kayıtlı taşınmazlara yönelik davanın husumetten reddine” cümlesinin yazılmasına,

2-Hükmün (harca ilişkin) 2.bendinin hükümden çıkarılarak yerine 2. bent olarak “ Karar tarihi itibariyle dava değeri üzerinden hesaplanan ve alınması gerekli 4.086.73 TL harçtan peşin alınan 170.80 TL ve tamamlama yolu ile alınan 3.157 TL olmak üzere toplam 3.327.8 TL’nin mahsubu ile kalan 758.93 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına” davacı tarafından peşin yatırılan 3.327.80 TL. harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine cümlesinin yazılmasına,

3- Hükmün 3. bendinden " tamamlama harcı 3.157 TL. den oluşan toplam 4.667.25 TL. kabul ret oranı değerlendirilerek 875.109 TL" ifadesinin çıkarılarak yerine " olmak üzere toplam 1510.25 TL. yargılama giderinden kabul ret oranına göre 283,16 TL" cümlesinin yazılmasına,

3- Hükmün 3. bendinden " tamamlama harcı 3.157 TL. den oluşan toplam 4.667.25 TL. kabul ret oranı değerlendirilerek 875.109 TL" ifadesinin çıkarılarak yerine " olmak üzere toplam 1510.25 TL. yargılama giderinden kabul ret oranına göre 283,16 TL" cümlesinin yazılmasına,

4- Hükmün tashih şerhi ile düzeltilen 5.bendinin hükümden tamamen çıkarılarak yerine 5.bent olarak ; “ Davalı kendini bir vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 1.500.00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı H.M.K.'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 436/2. (6100 sayılı HMK'nun 370/2. md.) maddesi hükmün bu şekliyde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.064,53 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 05/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2161, Karar No: 2022/566, Tarih: 31.01.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2161 E.  ,  2022/566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar ... ile ...); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj (sanık ...), çocuğun cinsel istismarı (sanıklar ... ile ...)

HÜKÜM : Sanıklardan ...'un şantaj ve ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından beraatlerine; ...'un çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve ... ile ...'in çocuğun cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında şantaj suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığa isnat edilen şantaj suçunun 5237 sayılı TCK'nın 107/1. maddesinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e. maddesinde belirtilen sekiz yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve beraat eden sanığın mahkeme sorgusunun yapıldığı tarih ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında bu suçtan görülen kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,

Sanıklardan ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve ... ile ... haklarında çocuğun cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin aşamalarda doğum tarihinin 08.11.1995 olup, ...'la yaşadığı ilişki sırasında on beş yaşını tamamladığı ve tanık Satı'nın, mağdurenin 1995 yılında doğduğu yönündeki beyanları, sanıklardan ...'un, mağdurenin büyük göstermesi nedeniyle yaşının küçük olduğunu bilmediği ve ...'in mağdureyle arkadaşlık ettiği dönemde kendisine on yedi yaşında olduğunu söylediği yönündeki savunmaları ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ile ... müdafileri, sanık ... ve katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6442, Karar No: 2018/3602, Tarih: 28.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/6442 E.  ,  2018/3602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hüküm : TCK'nın 133/1, 53/1, 51/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK'nın 133/1. madde ve fıkrasında, iki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmeyeceği ve sınırlı bir dinleyici çevresi dışına çıkmayacağı yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, herhangi bir aracı vasıta olarak kullanmadan, yüz yüze gerçekleştirdikleri, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek, aleni olmayan, söze dayalı, sesli düşünce açıklamalarının, konuşmanın tarafı olmayan kişi veya kişilerce, ilgilisinin rızası olmaksızın, elverişli bir aletle (sesli bir açıklamayı kuvvetlendirerek veya naklederek onu ses alanının dışına çıkartıp doğrudan doğruya algılanabilir hale getirmeye yarayan her türlü düzenekle) dinlenmesi veya akustik olarak tekrar dinlenebilmesi imkanını sağlayan bir aletle kaydedilmesi; aynı Kanun'un 133/2. madde ve fıkrasında ise en az üç veya daha fazla kişinin, yüz yüze gerçekleştirdikleri, aleni olmayan, söze dayalı düşünce aktarımlarının, söyleşinin tarafı olan kişi veya kişilerce, ilgililerinin rızası olmaksızın, bir aletle kaydedilmesi, kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması başlığı altında suç olarak tanımlanmıştır. Söyleşiden farklı olarak, iki kişi arasında da gerçekleşebilecek olan konuşmada, konuşan tarafların, aralarında geçen sözleri kaydetmesi, TCK'nın 133/1. madde ve fıkrası kapsamında suç olarak tanımlanmamış olup, koşulları bulunduğu takdirde eylem aynı Kanun'un 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabilir. Kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verilerin hukuka aykırı olarak ifşa edilmesi ise TCK'nın 133/3. madde ve fıkrası kapsamında ayrıca suç olarak tanımlanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosyada; sanığın, katılan ...’nin doğum yaptığı gün hastaneye ziyarete gittiğinde katılanın aile bireylerinin de buluduğu odada cep telefonunu açık olarak odada bırakıp dışarı çıktığı ve katılanın konuşmalarını kaydettiği daha sonra bu kaydı değişik zamanlarda tanıklara dinlettirdiği şeklinde sübut bulan eylemlerinden dolayı sanık hakkında TCK'nın 133/1 ve TCK'nın 133/3, 43/1. madde ve fıkraları gereğince ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması gerektiği gözetilmeksizin, delilerin takdirinde yanılgıya düşülerek sanığın konuşmaları kaydetme ve ifşa eylemleri tek bir suç kabul edilerek TCK'nın 133/1. madde ve fıkrası uyarınca temel ceza belirlenmesi suretiyle tek bir mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a) Sanık hakkında hükmedilen hapis cezası ertelendikten sonra, TCK'nın 51/3. maddesi gereğince, mahkum olunan ceza süresinden az denetim süresi belirlenemeyeceğinin gözetilmemesi, kanuna aykırı,

b) Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanık hakkında takdiri indirim hükümleri uygulanırken uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi, kanuna aykırı,

c) Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 28.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.