muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7381, Karar No: 2020/1725, Tarih: 24.02.2020

2.Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Öncelikle ve önemle belirtmek gerekir ki; mahkemenin bozma ilamına uymasıyla birlikte mahkeme bozma ilamı gereklerini tam olarak yerine getirme yükümlülüğü altına girer. Ne var ki; eldeki olayda Mahkemenin uyulmasına karar verdiği bozma ilamının gereklerini tam olarak yerine getirdiğini söyleyebilme imkanı yoktur.

Uyulan bozma ilamında: “heyelan nedeniyle taşınmazın kullanılamaz hale gelip gelmediğinin ve tamamen yok olma sonucunu doğuracak şekilde el atma ve zarar verme olgusunun bulunup bulunmadığının belirlenmesi, bu olgu belirlendiği takdirde taşınmazın dava tarihindeki sürüm değerinin saptanması; eski hale getirme giderinin sürüm değerini aştığının anlaşılması durumunda taşınmazın davalı idareye terkin ve tapu kaydının onun adına düzeltilmesine, saptanacak sürüm değerinin de davalı idareden alınarak davacıya verilmesine…” hükmedilmesi gerektiği açıklanmış olup, bozma sonrası yapılan yargılamada alınan bilirkişi raporları doğrultusunda taşınmazın bir kısmı heyelan nedeniyle yok olmakla birlikte heyelan önlenemediği müddetçe parselde sürekliliği olan bir kullanımın can ve mal güvenliği açısından mümkün olamayacağı, mevcut hali ile yerinde yapılmış v kanallarının dahi sorunu gidermeye yetmediği hatta bu kanalların da kaymaya maruz kaldığı, yerinden oynadığı, heyelana maruz kalmış dava konusu 202 parselin heyelan öncesi duruma getirilemeyeceği belirlendiğine, 19.04.2013 tarihli fen raporunda heyelan sebebiyle yok olan kısım ile henüz heyelana maruz kalmayan kısmın birbirinden ifraz edilemeyeceği bildirildiğine göre Mahkemece, davacıya ait taşınmazın tapu kaydının iptali ile davalı İdare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, hüküm kısmında taşınmazın tamamına ait tapu kaydının iptali ile davalı İdare adına tapuya tesciline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, “yol olarak terkinine” şeklinde hükümde karışıklığa sebep olunması hatalı olmuştur.

Aynı zamanda, her ne kadar davacı tarafça taşınmazın bir bölümüne ilişkin olarak eski hale getirme sebebiyle tazminat talep edilmişse de, yapılan yargılama ve alınan raporlar karşısında taşınmazın tamamının piyasa sürüm değerinin davalı tarafından davacıya ödenmesi karşılığında taşınmazın da tapu kaydının iptali ile davalı adına tescili gerektiği sonucuna ulaşıldığından; hüküm vermeye yeterli ve gerekçeli 2 ziraat mühendisi ve 1 gayrimenkul değerleme uzmanı bilirkişiden yeniden alınacak raporla, taşınmazın dava tarihi itibarıyla tespit edilecek piyasa sürüm değerinin davalı İdareden, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline ve devamında taşınmazın tapu kaydının iptali ile davalı adına tesciline karar verilmesi gerekirken, eksik ve yetersiz ziraat mühendisi raporuna değer verilerek ve davanın niteliğine uymayacak şekilde taleple bağlı kalındığı belirtilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1-a) nolu bentte yazılı nedenlerle davalı İdare vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine; yukarıda (1-b) nolu bentte yazılı nedenle davalı İdare vekilinin harca yönelik temyiz itirazı, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5951, Karar No: 2020/2575, Tarih: 10.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/5951 E.  ,  2020/2575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kurulan hükümde, TCK'nın 85/1 gereğince belirlenen cezanın 62 maddesi gereği indirim yapılması esnasında tam gün sayısının 760 gün yerine 910 gün olarak hesaplanması sebebiyle, tam gün sayısının 740 gün, sonuç adli para cezasının da 16.280 TL olarak düzeltilmesini öngören tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna ve ceza miktarına, katılanlar vekilinin kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın yetkilisi olduğu ... Dizayn isimli iş yerinde alüminyum doğrama ustası olarak çalışan ...'in alüminyum işlerinde kullanılan PVC makinesini, iki sıra zincirle çevrelenmiş 3 metre yükseklikteki asma kattan, forklifte yüklemeye çalışırken, dengesini kaybederek, zincirin kopmasıyla aşağı düşerek, zeminde bulunan demir profillere çarparak, sanığın tali kusuruyla, bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Sanık hakkında kurulan hükümde, TCK'nın 85/1 gereğince belirlenen cezanın 62. maddesi gereği indirim yapılması esnasında tam gün sayısının 760 gün yerine 910 gün olarak hesaplanması sebebiyle, sonuç adli para cezasının 16.720 TL yerine 20.020 TL olarak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 760 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 22 TL olarak hesabıyla 16.720 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 10/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9391, Karar No: 2014/13897, Tarih: 02.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/9391 E.  ,  2014/13897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2013/326-2013/752

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yeni atık göleti oluşturulması amacıyla aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu bölgenin toprak yapısı, topoğrafik özellikleri, köy ve çevre yerleşim ve ulaşım merkezlerine olan yakınlıkları, köyde ve çevrede mevcut yol, su, elektrik gibi altyapı hizmetleri ile yine bölgeye getirilmiş bulunan okul, postane, sağlık ocağı gibi tüm sosyal imkanlardan yararlanma olanakları ile köy ve çevresinin gelişmişlik durumlarının (Daireye intikal eden diğer dava dosyalarında da açıklanan bu özellikleri dikkate alınarak) dava konusu taşınmazın değerinde %10 oranında objektif değer artışı oluşturacağı gözetilerek kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken bu unsur dikkate alınmadan eksik bedel tespiti,

2- 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden karar tarihine kadar faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirilmiştir. Buna göre dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği 11.09.2013 tarihinden, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerekirken faizin başlangıç tarihinin 05.10.2013 olarak hatalı gösterilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2917, Karar No: 2019/3885, Tarih: 13.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/2917 E.  ,  2019/3885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/675, Karar No: 2016/5382, Tarih: 30.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/675 E.  ,  2016/5382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İlçesi ... Mahallesi 223 ada 4 (ifr.35) parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmazın dava tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmekte olup bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşıdığından; bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmaz sulu olduğunu belirterek sulu olarak değerlendirilmiş ise de; sulama kaynağının ne olduğu açıkça gösterilmeden (taşınmazın üzerindeki bir su kaynağından veya yakınındaki bir dereden sulanıp sulanmadığı), sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yeraltı suyundan hangi sistemle yararlanıldığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompalama veya damla sulama yöntemi ile yapılan bir sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden ve sulama kaynağı, suyun her mevsim yeterli olup olmadığı açıklanmadan taşınmazın sulu veya sulanabilir tarım arazisi olarak kabul edilmesi ve bu yönde düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması,

Kabule göre de ;

Kabule göre de ;

2-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2012 yılı itibarıyla sulu şartlarda buğdayın ve samanın dekar başına ortalama verimi 450 kg-275 kg, salçalık domatesin dekar başına ortalama verimi 6500 kg, yulaf yeşil otun dekar başına ortalama verimi 600 kg olduğu halde; mahkemece hükme esas alınan 1. bilirkişi raporunda sırasıyla dekar başına ortalama verimin 500 kg-300 kg, 7500 kg ve 700 kg alınması suretiyle yüksek değer hesaplanmış olması,

3-Mahkemenin ilk kararı uzlaşma aşaması tamamlanmadan dava açıldığından dava şartı oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olup bozma ilamında tarafların tüm delilleri toplanarak sonucu göre karar verilmesi gerektiği belirtildiğine göre bozma öncesi esas yönünden inceleme yapılmamış olup mahkemenin ret kararı ve dairenin bozma ilamı usule ilişkin kararlar olduğundan, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 176.maddesi gereğince işlem yapılması gerekirken 04/02/1948 tarih 1944/10 Esas – 1948/3 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçe gösterilerek ıslah isteminin reddine karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine 30.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5575, Karar No: 2006/5597, Tarih: 06.10.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/5575 E.  ,  2006/5597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, ... sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan ... ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen ... sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden ... ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 ... ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki ... sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 06.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22299, Karar No: 2012/2200, Tarih: 09.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2010/22299 E.  ,  2012/2200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Eskişehir 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :30.9.3010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki boşanma davası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 9.2.2012 günü, temyiz eden davacı-karşı davalı A. S..ile vekillerinden Av. H. B..geldi. Karşı taraf davalı-karşı davacı Ş. S.. ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti davalı-karşı davacı anneye verilen müşterek çocuk Emre'nin, yargılama sırasında 2010 yılı yaz tatili döneminde, davacı-karşı davalı babası yanına gelip onunla yaşamaya başladığı anlaşılmaktadır. Çocuğun babası yanında bulunduğu süreler içinde davalı-karşı davacı kadın yararına nafakaya hükmedilmesi doğru olmamıştır.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3.bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 900.00 TL. vekalet ücretinin Şenay'dan alınıp Ahmet'e verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.02.2012 (prş)
Yargıtay — Esas No: 2011/4150, Karar No: 2011/7996, Tarih: 22.09.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/4150 E.  ,  2011/7996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak iddiasının reddi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, ... 2.İcra Müdürlüğünün 2009/4819 sayılı takip dosyasında borçluya ait balık üretim projesinde haczedilen balıklarında borçluya ait olduğunu ileri sürerek, 3.kişinin istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı 3.kişi vekili, haciz konusu balıkları 22.6.2009 tarihli noter satış sözleşmesi ile borçludan satın aldığını, işyerinin müsait olmaması nedeniyle balıkların satışına kadar borçlunun bakması konusunda anlaştıklarını, mahcuz balıkların müvekkiline ait olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, haczin borçluya ait balık üretim çiftliği projesinde yapıldığı haciz mahallinin borçluya ait işletme olduğu, borçlunun haciz sırasında hazır bulunduğu, borçlu ile 3.kişi arasındaki satış sözleşmesinin tebliğinden tarihi taşıdığı, satış işleminin danışıklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı 3.kişi vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.271,85 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı 3.kişiden alınmasına 22.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.