muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11836, Karar No: 2015/29194, Tarih: 15.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/11836 E.  ,  2015/29194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/112885

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/10/2010

NUMARASI : 2010/22 (E) ve 2010/258 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

1- Sanığa yükletilen tehdit ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık Ö.. K..'nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık hakkında A.. K..'yı yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

A.. K..'nın, 24.08.2009 tarihli soruşturma aşamasındaki beyanında şikayetçi olmadığını belirtmesi ve sanığa yükletilen basit yaralama suçunun takibinin şikayete bağlı olması karşısında; TCK’nın 73/6. maddesi gereğince sanığa şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık Ö.. K..'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18753, Karar No: 2010/1612, Tarih: 11.02.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/18753 E.  ,  2010/1612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ... köyünde bulunan ... Çayı namlı taşınmazı, ... ... ve ... ...’ın kendilerine ait olduğunu belirterek Çaycuma Noterliğinin 2 ... 1994 tarih ve 14714 yevmiye ve 7 Aralık 1993 tarih 17674 yevmiye nolu senetlerle davacıya sattıklarını, daha sonra ... ...’ın taşınmazın satıcılarında murisi olan ... ...’a ait olduğu ve kendisininde bu yerde pay sahibi olduğu iddiasıyla Çaycuma Sulh Hukuk Mahkemesinde açtığı davanın 2000/23-2004/109 sayılı kararla kabul edildiği, 4 Nisan 2005 tarihinde taşınmaz üzerinde hak sahibi olan ... ..., Zeliha ..., ..., ..., ... , ..., ... ve ...’nin de paylarının satın alındığını, böylece taşınmazdaki 400/480 payın davacıya geçtiğini belirterek tapusuz olan taşınmazın tapuya tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, taşınmazın iştirak halinde mülkiyet hükümlerine tabi olduğu, iştirak halinde mülkiyet rejiminde şeriklerin şerik olmayan birine hisse satışı ancak satın alanın tüm hisseleri toplaması halinde geçerli olacağı, aksi halde yapılan satışların geçersiz olduğu, paydaşlar arasında müşterek mülkiyete geçildiği veya paylaşım yapıldığı hususunda bir iddianın da bulunmadığı, geçersiz satış ile mülkiyet veya zilyetliğin kazanılması mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, arazi ve orman kadastrosu yapılmamıştır.

1) Davacı vekilinin davalı taşınmazın (B) ve (A) ile gösterilen bölümüne ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Davacı, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak Medeni Yasanın 713. Maddesi gereğince taşınmazın adına tescili için dava açmış, mahkemece; taşınmazın iştirak halinde mülkiyet hükümlerine tabi olduğu, iştirak halinde mülkiyet rejiminde bulunan taşınmazlarda bir kısım parselin üçüncü kişilere satışının geçersiz olduğu, ancak tüm payların satışı halinde geçerli olacağı, paydaşlar arasında müşterek mülkiyete geçildiği veya paylaşım yapıldığı hususunda bir iddianın bulunmadığı, geçersiz satış ile mülkiyet veya zilyetliğin kazanılması mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Temyiz aşamasında, davacı diğer paydaşların paylarını da satın almış ise de; her davanın açıldığı tarihteki şartlara göre değerlendirileceği, davanın açıldığı tarihte iştirak halinde mülkiyet hükümlerine tabi olan taşınmazın satışına bütün şerikler katılmadığından satışın geçersiz

2009/18753-2010/1612

2009/18753-2010/1612

olduğu, davacının tüm payları satın alması halinde ... bir dava açabileceği, bu davanın yeniden açılacak davada davacı yönünden kesin hüküm de oluşturmayacağı belirlenerek davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, bu bölüme ilişkin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Davacı vekilinin davalı taşınmazın (C) ve (D) ile gösterilen bölümüne ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Davacı, bilirkişi krokisinde (C) ve (D) ile işaretli bölümlerin kendi müstakil zilyetliğinde olduğunu belirterek kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil isteminde bulunmuştur. Mahkemece; davalı Hazinenin davaya karşı çıktığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemenin gerekçesi yasal dayanaktan yoksundur. Davanın niteliğine ve davalının sıfatına göre davalı Hazinenin davayı kabul etmesi mümkün değildir. Buna göre, mahkemece; öncelikle, yörede orman veya arazi kadastrosunun yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmış ise görevsizlik kararı verilerek dosyanın kadastro mahkemesine gönderilmesi, yapılmamışsa; davacının iddialarına göre, yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının oluşup oluşmadığı yöntemince araştırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

SONUÇ; 1) Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle, davacının taşınmazın (A) ve (B) ile gösterilen bölümlerine yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) Yukarıda 2.bentte açıklanan nedenlerle, davacının taşınmazın (C) ve (D) ile gösterilen bölümlerine yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu bölümler yönünden BOZULMASINA 11/02/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19252, Karar No: 2013/1678, Tarih: 11.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/19252 E.  ,  2013/1678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK.nun 1007.maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK.nun 1007.maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacının 1987 yılında satın almak suretiyle iktisap ettiği dava konusu taşınmazın, kıyı kenar çizgisinde kalması nedeniyle, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.06.2003 tarihinde kesinleşen 1995/200-2001/410 sayılı karar ile tapu kaydının iptal edilmesi üzerine davacı tarafından tazminat istemli bu davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak; alınan raporlar, zemin değerinin tespiti açısından hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1- Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, emsal taşınmazların gerçek satış değerlerini yansıtmadığından bahisle, piyasa rayicinden söz edilerek taşınmazın zeminine değer biçilmiş olup, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda, taraflara tapu kaydı mahkeme kararı ile iptal edilen taşınmaza yakın bölgeden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüz ölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre taşınmazın dava tarihindeki değerinin belirlenmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2- Tapu kaydı, mahkeme kararı ile iptal edilen taşınmazın zemininin ve üzerindeki yapıların dava tarihindeki değeri belirlenip, faizin de dava tarihinden başlatılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Kabule göre de; hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, taşınmaz ve üzerindeki yapıların 10.12.2011 tarihi itibariyle toplam değeri 109.998,00-TL olarak hesap edildikten sonra, raporun sonuç kısmında maddi hata sonucu bu miktarın 129.800,00-TL olarak gösterilmesi ve mahkemece de, maddi hataya dayalı miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

3- Kabule göre de; hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, taşınmaz ve üzerindeki yapıların 10.12.2011 tarihi itibariyle toplam değeri 109.998,00-TL olarak hesap edildikten sonra, raporun sonuç kısmında maddi hata sonucu bu miktarın 129.800,00-TL olarak gösterilmesi ve mahkemece de, maddi hataya dayalı miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.02.2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmaz üzerinde bulunan yapı, idarece yıkılmadığı için bedelinin malikine ödenmemesi gerekir. Çünkü;

1) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesinde “Başkası adına tapulu, sahipsiz ve/veya zilyedi tarafından iktisap edilmemiş yerin kamulaştırılmasında binaların … bedeli zilyedine ödenir.”

2) 3194 sayılı İmar Kanununun 18.maddesinin 8, 9 ve 10.fıkralarında;

“Üzerinde bina bulunan hisseli parselde, şûyulandırma sadece zemine ait olup, şûyuun giderilmesinde bina bedeli ayrıca dikkate alınır.

Düzenleme sırasında, plan ve mevzuata göre muhafazasında mahzur bulunmayan bir yapı, ancak bir imar parseli içinde bırakılabilir. Tamamının veya bir kısmının plan ve mevzuat hükümlerine göre muhafazası mümkün görülemeyen yapılar ise, birden fazla imar parseline de rastlayabilir. Hisseli bir veya birkaç parsel üzerinde kalan yapıların bedelleri, ilgili parsel sahiplerince yapı sahibine ödenmedikçe ve aralarında başka bir anlaşma temin edilmedikçe veya şüyuu giderilmedikçe bu yapıların eski sahipleri tarafından kullanılmasına devam olunur.

Bu maddede belirtilen kamu hizmetlerine ayrılan yerlere rastlayan yapılar, belediye veya valilikçe kamulaştırılmadıkça yıktırılamaz.”

Hükümleri yer aldığından, Dairemizin uygulamalarına göre, bina bedelinin ödenebilmesi için, bina ilgili idare tarafından yıkılmış olmalı veya kullanımının imkansız olması gerekmektedir.

Dava konusu edilen bina, idare tarafından kullanılmaya devam edilmektedir. Bina yıkıldığında maliki bedel davası açacak ve dava tarihindeki bedeli ödenecektir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; Dairemizin sayın çoğunluğunun bina bedelinin ödenmesi yönündeki görüşlerine katılamıyoruz. 11.02.2013
Yargıtay — Esas No: 2011/3273, Karar No: 2012/4058, Tarih: 23.02.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/3273 E.  ,  2012/4058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde,bu maddenin düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesindeki bütün hakları kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde bir kısım hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından ‘‘53/1.maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının

infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10024, Karar No: 2023/9064, Tarih: 02.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/10024 E.  ,  2023/9064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/352 E., 2023/121 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin merhum eşi ...'nun 18.11.1997 tarihinde vefat ettiğini, vefatından önce ... ili ... ilçesi ... köyünde tarımsal faaliyette bulunduğunu, ... Tarımsal Kalkınma Kooperatifine süt satarak geçimini sağladığını, sattığı ürünlerden prim kesintisi yapıldığını, bu sebeple sigortalılık tescil işleminin 01.06.1995 tarihi olarak tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, müteveffa ...'nun 1995/08 tevkifatına istinaden 01.09.1995 tarihinde tescilinin yapıldığını, başvuru yaptığı 1995/05 ay için verilen tevkifatın Kurum kayıtlarına intikal etmediği için reddedildiğini ve vatandaşın vasilerine 01.02.2017 tarihinde bildirim yapıldığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 18.12.2019 tarihli ve 2017/130 Esas, 2019/714 Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 22.02.2022 tarihli ve 2020/405 Esas, 2022/426 Karar sayılı kararıyla; dosya kapsamı, mevcut delil durumu, İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi, istinaf yoluna başvuranın sıfatı, ileri sürülen istinaf nedenleri ve yukarıda anılan ölçütlere göre yapılan inceleme sonucu verilen kararda isabetsizlik görülmediğinden yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Daire kararında; somut dosyada, mirasçılar arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunduğundan davanın mirasçılar tarafından birlikte açılması gerektiği bu itibarla HMK 124 üncü maddesi gereğince davacıya davayı diğer mecburi dava arkadaşlarına teşmil etmesi için süre verilmeli, mirasçıların davaya katılımı sağlanmalı, bu şekilde taraf teşkili sağlanarak yargılamaya devam edilmeli, elde edilecek sonuç değerlendirilmek suretiyle hüküm kurulmalıdır gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kısmen kabulüne, 30508095864 T.C. Kimlik Numaralı müteveffa ...'nun 01.06.1995 - 31.08.1995 tarihleri arasında zorunlu tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, kurum işleminin yerinde olduğu, yeterli inceleme yapılmadığını, davanın ispatlanamadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 2926 sayılı Kanun'n 2, 3, 5, 7, 9 uncu maddesidir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24265, Karar No: 2013/3521, Tarih: 29.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/24265 E.  ,  2013/3521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Üst Cumhuriyet Savcısının temyizine yönelik incelemede;

Üst Cumhuriyet Savcısının mülhakat sulh ceza mahkemesi kararlarına karşı temyiz süresi CMK.nun 310. maddesi uyarınca 30 gün olup Üst Cumhuriyet Savcısının 03.03.2011 günlü kararı yasal süreden sonra 11.04.2011 günü temyiz ettiği anlaşılmakla, CMK.nun 317. maddesi uyarınca temyiz talebinin oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarına yönelik incelemede:

1- Sanığın suça konu tabancayı satın aldığını beyan etmesi karşısında, eyleminin 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesinde düzenlenen yasak nitelikte silah taşıma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve tartışmasının yasa maddesinde öngörülen cezanın üst haddi itibariyle 5235 sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca asliye ceza mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, suça konu silahın namlusu içerisinde gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde ve delikli yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceğinin belirtilmesi karşısında; dava konusu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip üretim şemasının temin edilememesi halinde ise suça konu silahın gaz ayırıcı parçasını da gösteren fotoğraflar, ekspertiz raporu eklenerek suça konu tabancanın gaz ayırıcı parçasında üretim sonrası tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. madde gereğince (BOZUL- MASINA), ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 29.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.