muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2938, Karar No: 2007/4286, Tarih: 17.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2938 E.  ,  2007/4286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 06.04.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

Taşınmazın orman ile ilgisine gelince; Orman Mühendisi Bilirkişi ... tarafından düzenlenen raporun gerekçe kısmında, bölgede yapılan ve kesinlik kazanan orman çalışmaları neticesinde davaya konu parselin orman sınırları dışına çıkarıldığı, memleket haritasında orman dışı açıklık alan, amenajman haritasında da iskan alanları kapsamında olduğu belirtilerek sonuç itibariyle taşınmazın orman sayılmayan alanlar içerisinde olduğu belirtilmiştir. Dosyadaki kanıtlar ve benzer dosyalarda yapılan keşifler sonucu düzenlenen raporlar ile; orman kadastrosunun arazi kadastrosuna esas olmak üzere yapıldığı kadastro çalışmalarının 1994 yılında kesinleştiği, anılan çalışma dışında bundan önce başkaca yapılmış bir orman kadastrosu da

bulunmadığından " Orman sınırları dışına çıkarıldığı" ibaresinin "orman sınırları dışında bırakılmıştır" anlamında rapora yazıldığı anlaşıldığından aşınmazın orman ile ilgisinin bulunmadığı kabul edilmiştir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “Vakıflar gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku 2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 17.04.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15139, Karar No: 2011/8617, Tarih: 11.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/15139 E.  ,  2011/8617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14/10/2009 tarih ve 2008/172-2009/467 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl Ve birleşen davalarda davacılar vekili, davalı şirket murakıbının yaptığı denetimde şirketin acz halinde bulunduğunun belirlendiğini, TTK'nun 324 ncü maddesine göre karar alınmak üzere genel kurulun olağanüstü olarak toplandığını, 324 ncü maddeye göre karar alınması gerekirken aksine 369 ncu maddeye aykırı olarak gündeme yeni maddeler eklendiğini, buna göre bilanço açığı kapatılmadan sermaye artırımı yoluna gidildiğini, yönetim ve denetim kurulu üyelerinin azli ile yerlerine yeniden seçim yapıldığını, özel denetçi atanmasına karar verildiğini, 324 ncü maddeye göre şirketin infisahının tespiti gerektiğini ileri sürerek, genel kurula gündem ilavesiyle alınan kararların ve sermaye artırımı kararının iptaline, şirketin infisah etmiş olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, gündeme madde ilave edilmesi konusunda TTK'nun 315, 316, 341, 348, 351, 353, 366 ve 377 nci maddelerinde istisnalar bulunduğunu, ilavesi istenilen maddelerin daha önce yönetim kurulu aşamasında ve murakıptan gündeme ilavesinin istenmesine rağmen yerine getirilmediğini, yönetim ve denetim kurulu üyelerinin her zaman azledilip şirketin organsız kalmaması için yerine yenilerinin atanabileceğini, yönetim kurulu başkanının işlemlerinin denetlenmesi için özel denetçi tayininin zorunlu olduğunu, sermaye artırımının TTK'nun 405 nci madde hükmüne göre ortakların sermaye taahhütlerini artırmak yolu ile değil, 394 ncü maddesi hükmüne uygun olarak yeni pay çıkarmak suretiyle yapılacağını, şirketin devamlılığının asıl olup fesihte ortaklar yararı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davaların reddine ilişkin olarak verilen kararın Dairemizce bozulması sonrasında, bozma kararına uyan yerel mahkemece yeniden yapılan yargılamada, asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne, 24.01.2004 tarihli genel kurulda alınan 3,4,5,6 ve 7 nolu kararların iptaline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ...'dan alınmasına, 05,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Taş. Tic. A.Ş.'den alınmasına, 11.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11214, Karar No: 2019/15935, Tarih: 26.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/11214 E.  ,  2019/15935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan sanık ...’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 292/1. maddesi gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Durağan Asliye Ceza Mahkemesinin 06/07/2017 tarihli ve 2017/75 esas, 2017/157 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı hükümlü veya tutuklunun kaçması suçu nedeniyle yapılan yargılaması neticesinde Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 12/09/2017 tarihli ve 2017/355 esas, 2017/373 sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği ve anılan kararın 03/10/2017 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir.” hükmü gereğince davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01.04.2019 gün ve 2826 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2019 gün ve KYB/2019/36792 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 223/7. Maddesinde "Aynı fiil nedeniyle , aynı sanık için önceden verilmiş bir hükmü veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir." hükmünün yer aldığı, Ceza Genel Kurulnu'nun 13.04.2010 tarih 2010/1-9 Esas 2010/83 sayılı Kararında da vurgulandığı üzere; konusu ve tarfları aynı olan suçun iki ayrı davaya konu edilmesi halinde, daha sonradan düzenlenen iddianame ile açılan ikinci kamu davasının, aynı eylem nedeniyle açılan mükerrer dava niteliğinde ahup açılan bu ikinci kamu davsının CMK.nın 223/7. maddesi gereğince derrdine karar verilmesi gerektiği,

Dosya kapsamına göre Durağan Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunan ...'nın ayrılmış olduğu özel izinden 25.03.2017 günü dönmeyerek firar etmesi ile ilgili olarak 13.04.2017 tarihli iddianame ile Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi'nde açılan dva neticesinde Mahkemenin 2017/355 Esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama sonucu, 12.09.2017 tarihli karar ile hükümlünün TCK'nın 292/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın 03.10.2017 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği, aynı eylem ile ilgili olarak Durağan Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.04.2017 tarihli iddianamesi ile açılan davada yargılanan sanığın, Durağan Asliye Ceza Mahkemesi'nce, 06.07.2017 günü TCK'nın 292/1. maddesi uyarınca mahkumiyetnie karar verilip karaın 14.07.2017 günü kesinleştiğinin anlaşılması karşısında,

5271 sayılı CMK.nın 223/7. maddesinde yer alan "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davnın reddine karar verilir." hükmü uyarnca, Durağan Asliye Ceza Mahkemesi'nce 2017/75 Esas sayılı dosya üzernden yürütülen dosya da aynı fiil nedeniyle açılan mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Durağan Asliye Ceza Mahkeme'sinin 06.07.2017 tarihli 2017/75 Esas 2017/57 sayılı Kararının CMK.nın 30974-d. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yürütülen mükerrer davanın, 5271 sayılı CMK.nın 223/7. maddesi uyarınca REDDİNE, sanık hakkında mahkemce hükmedilen bu caznın kaldırılması ve infaz edilmemesine, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 26.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10937, Karar No: 2010/114, Tarih: 18.01.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10937 E.  ,  2010/114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyaya gönderilen 16.02.2009 tarihli veri cetvelinde münavebeye alınan ürünlerin 2009 yılı verileri gönderilmiş ise de gönderiliş tarihi itibarıyla bu ürünlerin ortalama verimi, üretim gideri ve satış fiyatlarının henüz belirlenmesinin de mümkün olamayacağı dikkate alınarak yeniden birinci ve ikinci ürün taze fasulye ve buğday ürünleri ile kayısı ürününün 2009 yılı dekar başına (ağaç başına değil) ortalama verimi, toptan satış fiyatı ve üretim maliyeti resmi verilerinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iade edilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18136, Karar No: 2012/22832, Tarih: 22.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/18136 E.  ,  2012/22832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :448-921

Dava, kısa vadeli sigorta kollarından bildirilen çalışmaların uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak gerçekleştiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan SGK Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7750, Karar No: 2020/390, Tarih: 03.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2017/7750 E.  ,  2020/390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için

1- İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1944 yılında yapıldığı anlaşılan orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin getirtilmesi,

2- Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde imar planı yapılıp yapılmadığı, imar planı yapılmış olması halinde ne zaman yapıldığı ve kesinleşip kesinleşmediği ve dava konusu taşınmazın imar planında ne şekilde tespit gördüğü araştırılmalı, alınacak cevabi yazılar ile araştırılan hususlara ait belge ve tutanaklar ile haritaların temin edilmesi,

3- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden davacı tarafından Bala Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/282 Esas sayılı dava dosyasında Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkin dava açıldığı mahkemece reddedildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle Bala Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/282 Esas sayılı dosyasının ve dosya arasındaki bilirkişi raporu ve krokilerinin getirtildikten sonra, dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen bilirkişine tevdi ile dava konusu taşınmazla, reddedilen tescile konu dosyadaki taşınmazın aynı olup olmadığını belirleyen imzalı ve açıklamalı ek rapor alınması, alınacak bütün cevabi yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 03/02/2020 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12760, Karar No: 2019/18840, Tarih: 23.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/12760 E.  ,  2019/18840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-)Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede:

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1000 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

II-)Suça sürüklenen çocuklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararların aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin itiraz dilekçesi üzerine Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.04.2015 tarih, 2015/223 değişik iş sayılı kararı ile değerlendirme yapıldığının anlaşılması karşısında; dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 23/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10448, Karar No: 2020/642, Tarih: 14.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/10448 E.  ,  2020/642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

1)Dosya içeriğine, müştekinin soruşturma aşamasında, “Benim öğretmenevinin arkasında dükkanım vardır. Elektrikçi olarak çalışırım. Elektrik malzemelerini de ... Mahallesin’de bulunan depoya bırakırım. Sabah depoya geldiğimde kapı kilidinin kırıldığını görerek hırsızlık yapıldığını anladım.” şeklindeki beyanı, olay yeri inceleme raporunda yer alan “bahse konu yerin apartmanın giriş katında bulunan elektrik malzemelerinin depolandığı A sayışı yerde meydana geldiği” şeklindeki tespit nedeni ile, salt eşyaların muhafazası için kullanılan, herhangi bir ticari faaliyetin yürütülmediği ve/veya bir iş yerinin eklentisi niteliğinde olmayan yere girilmesinin iş yeri dokunulmazlığı suçunu oluşturmayacağı düşünülmeden, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan beraat yerine mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

2)İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişiyle birlikte işlenmesine ve mahkemenin kabulünün de bu yönde olmasına karşın sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 14/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4065, Karar No: 2019/556, Tarih: 24.01.2019

**10. Ceza Dairesi         2015/4065 E.  ,  2019/556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içerdiğinden, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti için, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup kesin bir şekilde belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 24/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.