muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/730, Karar No: 2020/1693, Tarih: 21.10.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/730 E.  ,  2020/1693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

Hüküm : Eylemin icra davranışla görevi kötüye kullanma olarak kabulü ile mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İzmir Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, Adana 4. İcra Müdürlüğü'nün 2007/3460 sayılı dosyasına yapılan itiraz üzerine başlatılan takibin iptali talebiyle müşteki vekili sıfatıyla Adana 3. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2007/414 esasına açtığı davanın 25/03/2009 tarihli duruşmasından haberdar olduğu hâlde, mazeretsiz olarak katılmayıp 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 409. maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına, üç aylık yasal süre içinde de yenilemeyerek davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesine sebebiyet verdiği, ayrıca müşteki müvekkili aleyhine Adana Asliye 3. Hukuk Mahkemesi'nin 2011/252 esasına kayden açılan tasarrufun iptali davasının duruşmalarını takip etmediği ve görevini ihmal ettiği iddiasıyla yapılan yargılamada mahkumiyetine karar verilmişse de; sanığın faks yoluyla 5/3/2014 tarihinde mazeret dilekçesi gönderdiği, bu dilekçede tanıklarının dinlenmesini istediği, aynı gün dosyaya havale edildiği anlaşılan dilekçedeki talepler konusunda 6/3/2014 tarihli duruşmada hiç bir karar verilmeyip, dosyanın karara bağlanması suretiyle savunma hakkının kısıtlandığı, ayrıca sanık avukatın Cumhuriyet Savcılığına verdiği 24/5/2013 tarihli yazılı savunmasında dinlenmesini istediği ... ... ve Avukat ...'ın olayla ilgili tanık sıfatı ile dinlenmesine karar verilerek bilgi ve görgüsüne başvurulması sonrasında sanığın hukuki durumun tayin ve tespiti gerekirken eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

1-Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nın 257/2 maddesi yerine 257/1 maddesine göre ceza tayini sureti ile CMK'nın 226.maddesine davranılması,

2-Dosya içeriğine göre sanığın yüklenen suçu değişik zamanlarda birden fazla gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmaması,

3-Suçu TCK’nın 53/1-e maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince, ayrıca hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen cümlede öngörülen miktarın altında olan yargılama giderinin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Suç tarihinin en son duruşmaya katılmadığı tarih olan 16/02/2012 olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığında 25/03/2009 olarak gösterilmek sureti ile CMK 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,

4-CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen cümlede öngörülen miktarın altında olan yargılama giderinin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Suç tarihinin en son duruşmaya katılmadığı tarih olan 16/02/2012 olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığında 25/03/2009 olarak gösterilmek sureti ile CMK 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 21/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15251, Karar No: 2014/36764, Tarih: 23.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/15251 E.  ,  2014/36764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz Edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar hakkında müşteki ...'a yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ... ile O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında müşteki ...'e yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya kapsamından, sanıkların 23.11.2012 günü saat 16.00 sıralarında, hırsızlık amacıyla müştekinin ikameti önüne geldikleri, sanık ...'ın, dışarda gözcü kaldığı, diğer sanık ...'un ise açık olan bina kapısından içeri girerek merdiven boşluğundaki depo olarak kullanılan bölümden bakır eşyaları kapı önünde çıkardığı sırada olay yerine tanık ...'in gelmesi üzerine, her iki sanığın da eylemi tamamlayamadan olay yerinden kaçtıkları, sanıkların ilk olaydan iki gün sonra 25.11.2012 günü gece saat 22.00 sıralarında yine hırsızlık amacıyla müştekinin ikametinin önüne geldikleri, tanık ...'in 26.11.2012 tarihli soruşturma aşamasında dinlenmesinde, sanıkları müştekinin evine çıkarken gördüğü ancak kendisini fark etmeleri üzerine yine olay yerinden kaçtıkları yolundaki beyanına karşın, yargılama aşamasında 27.12.2012 tarihli karar oturumunda ise, sanıkların, ikinci gelişlerinde müştekinin evine girmediklerini, binanın kilitli dış kapısına baktıklarını, kendisi dışarı çıkınca da motorsikletlerine binerek kaçtıkları yolunda beyanda bulunduğu, müştekinin de aynı oturumda dinlenmesinde, sanıkların ikinci gelişlerinde bina giriş kapısı üzerinde tel olmadığından içeriye giremediklerini beyan ettiği, nitekim sanıkların da ilk olaydan iki gün sonra hırsızlık amacıyla aynı eve tekrar gittikleri ancak bina giriş kapısının kilitli olması nedeniyle içeri girmedikleri yolunda savunmada bulundukları, mahkemece, 23.11.2012 günü gündüz saat 16.00 sıralarında gerçekleşen ilk eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı, müşteki ...'in, bina dış kapısı üzerinde takılı bulunan ve kapıyı dışarıdan açmaya yarayan teli çekmiş olması nedeniyle aynı müştekiye yönelik 25.11.2012 günü gece saat 22.00 sıralarında gerçekleşen ikinci eyleminde teşebbüs aşamasında kaldığının kabul edilerek sanıkların bu müştekiye yönelik her iki eylemleri nedeniyle TCK nın 142/1-b, 143, 35 ve 43. maddeleri uygulanmak suretiyle mahkumiyetlerine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, müştekiye ait evin etrafı çevrili bir yer olup olmadığının araştırılarak, tanık ...'in de yöntemine uygun şekilde celbi ile beyanları arasındaki mübayenetin giderilmesi suretiyle, yapılacak araştırma sonucunda, binanın ana giriş kapısının doğrudan sokağa açıldığının anlaşılması halinde, sanıkların, sokak üzerinde bulunan ikametin dış giriş kapısının kapalı olması nedeniyle, tanık ...'in de bu sırada kendilerini fark etmesi üzerine olay yerinden kaçmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin o aşamaya değin sadece hırsızlık suçunun hazırlık hareketlerini oluşturduğu, henüz icrai hareket aşamasının başlamadığı, sanıkların bu evrede hırsızlık amacından her an vazgeçebilecekleri, bu halde 25.11.2012 tarihli eylemin halihazırda hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturmayacağının gözetilmemesi; yapılacak araştırma sonucunda, evin etrafı çevrili bir yer olduğunun anlaşılması halinde ise tanık ...'e sanıkları nerede gördüğü hususunun sorularak elde edilecek sonuca göre sanıklar hakkında 25.11

.11.2012 tarihli eylemin halihazırda hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturmayacağının gözetilmemesi; yapılacak araştırma sonucunda, evin etrafı çevrili bir yer olduğunun anlaşılması halinde ise tanık ...'e sanıkları nerede gördüğü hususunun sorularak elde edilecek sonuca göre sanıklar hakkında 25.11.2012 tarihli eylem nedeniyle hırsızlığa teşebbüs ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarının oluşup oluşmayacağı ve buna göre TCK nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-5271 sayılı CMK nın 232/2-c maddesine aykırı olarak gerekçeli karar başlığında müşteki ...'e yönelik ilk suç tarihi olan 23.11.2012 tarihinin gösterilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/787, Karar No: 2015/1104, Tarih: 26.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/787 E.  ,  2015/1104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 2012/87-2014/151

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; protokolden kaynaklanan kişisel hakka dayalı tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 29.01.2014 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 14.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,26.1.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8784, Karar No: 2025/1550, Tarih: 10.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/8784 E.  ,  2025/1550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/12 Esas, 2024/12 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İzmir 10. Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.12.2023 Tarihli ve 2023/69 Tereke Esas, 2023/60 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın son yerleşim yerini .../Merkez olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.03.2024 Tarihli ve 2024/12 Tereke Esas, 2024/12 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi 7448/8 Sokak No:18 /14 Karşıyaka İzmir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin teslimi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un "Koruma Önlemleri" başlıklı 589 uncu maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

”

“Mirasbırakan, yerleşim yerinden başka bir yerde ölmüş ise, o yerin sulh hâkimi bu ölümü yerleşim yeri sulh hâkimine gecikmeksizin bildirir ve mirasbırakanın ölüm yerinde bulunan mallarının korunması için gerekli önlemleri alarak bununla ilgili dosyayı ve varsa vasiyetnameyi yerleşim yeri sulh hâkimine gönderir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamında yapılan incelemeye göre müteveffanın ölmeden önceki son yerleşim yeri adresinin Karşıyaka/İzmir olduğu ve dosyanın Karşıyaka Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesi gerektiği tespit edildiğinden her ne kadar Karşıyaka Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından verilmiş bir yetkisizlik kararı yoksa da İzmir 10. Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerinin verdikleri yetkisizlik kararları ile davadan el çektikleri, işin görülmesinin sürüncemede bırakılmaması ve Yargıtayca yargı yeri belirlenmesi gerektiği anlaşılmakla uyuşmazlığın Karşıyaka Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Karşıyaka Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Karşıyaka Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4758, Karar No: 2016/470, Tarih: 14.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/4758 E.  ,  2016/470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, yabancı dil eğitimi için imzalanan sözleşmenin feshi nedeniyle ödenen bedelin iadesi istemine ilişkin olup, tarafların sıfatı dikkate alındığında işbölümü çizelgesinde 4077 sayılı ve 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunlarda düzenlenen abonelik, eser, taşıma, sigorta, bankacılık sözleşmeleri dışındaki sözleşmelerden (devre mülk, devre tatil, paket tur, kapıdan satış gibi) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararların 13. Hukuk Dairesinin işleri kapsamında değerlendirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 13. Hukuk Dairesinindir. Ancak 11.04.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6644 sayılı Kanun ile değiştirilen 60. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesine, 14.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7926, Karar No: 2022/14015, Tarih: 17.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7926 E.  ,  2022/14015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki davada İstanbul Anadolu 10. Aile Mahkemesi ile Eşme Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mal rejiminin tasfiyesi istemine ilişkindir.

İstanbul Anadolu 10. Aile Mahkemesince, UYAP'tan yapılan sorguda davalının dava tarihinde Mernis adresinin ..İlçesi olduğu, davacının ise Türkiye'de kayıtlı Mernis adresinin olmadığı, TMK’nın 214/2 maddesi atfıyla TMK’nın 118. maddesi hükmü uyarınca davalının yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olduğu, davalı vekilince yasal cevap süresi içerisinde usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunulduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Eşme Asliye Hukuk Mahkemesince (Aile Mahkemesi sıfatıyla) ise, MÖHUK'un 41. maddesi gereğince Türk vatandaşlarının kişi hallerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye’de yer itibarıyla yetkili mahkemede, bulunmaması halinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı taktirde Ankara, İstanbul veya İzmir Mahkemelerinden birinde görüleceği, bu durum karşısında yetkili mahkeme olan İstanbul Aile Mahkemesinde açıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mal rejiminin tasfiyesine ilişkin davalarda, yetkiyi düzenleyen 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun 214/2. maddesi hükmüne göre, eşler veya mirasçılar arasındaki mal rejiminin tasfiyesine ilişkin davalarda, boşanmaya, evliliğin iptaline veya hâkim tarafından mal ayrılığına karar verilmesi durumunda, bu davalarda yetkili olan mahkeme yetkilidir. Buna göre, mal rejiminin tasfiyesi davalarında yetki, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre değil, özel düzenlemenin yer aldığı Türk Medenî Kanunu'na göre belirlenmelidir.

Somut olayda; davanın boşanma istemiyle birlikte açıldığı, mal rejiminin tasfiyesi istemine ilişkin olarak tefrik kararı verildiği, boşanma istemine ilişkin davada İstanbul Anadolu 10. Aile Mahkemesi ile Eşme Asliye Hukuk Mahkemelerince (Aile Mahkemesi sıfatıyla) karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmesi üzerine yargı yerinin belirlenmesi için dosyanın Dairemize gönderildiği, Dairemizin 17.10.2022 tarihli ve 2022/7930 Esas, 2022/14016 Karar sayılı kararı ile taraflar arasındaki boşanma davasında İstanbul Anadolu 10. Aile Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin karar verildiği, TMK’nın 214/2. maddesi uyarınca boşanma davasında yetkili olan İstanbul Anadolu 10. Aile Mahkemesinin bu davaya bakmaya da yetkili ve görevli olduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 10. Aile Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince; İstanbul Anadolu 10. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2221, Karar No: 2017/8986, Tarih: 07.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/2221 E.  ,  2017/8986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişiler vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi vekili, 20/12/2012 havale tarihli dava dilekçesi ile davalı gerçek kişi adına kayıtlı olan ... ili,... köyü ... ada ... ve... parsel sayılı, sırasıyla 81 m2 ve 2213 m2 yüzölçümlü taşınmazların 3116 sayılı Kanuna göre yapılan orman kadastrosunda orman sınırları içinde olduğu halde, 2012 yılında ... numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan orman kadastro çalışması sonucunda özel orman sayılarak orman sınırı dışında bırakıldığını ancak, eylemli devlet ormanı niteliğinde olduğunu belirterek, orman sınırı içine alınmasına, davalılar adına olan tapu kaydının iptali ve el atmanın önlenmesine, 3. kişiler lehine olan şerhlerin silinmesine karar verilmesi istemiyle dava açmış, birleşen davacılar ... ve arkadaşları da özel orman sınırlamasının iptaline ve adlarına tesciline karar verilmesini istemiş, mahkemece, Orman Yönetimince açılan tapu iptali ve tescil davasının tefrikine, orman kadastrosuna itiraz davasının kabulüne, ... numaralı Komisyonun orman sınırı dışına çıkarma işleminin iptaline, taşınmazın orman sınırı içine alınmasına, gerçek kişilerce açılan orman kadastrosuna itiraz davasının reddine karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişiler vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 1949 yılında keşinleşen orman kadastrosu, 1951 yılında 5653 sayılı Kanuna göre makiye ayırma işlemi, 21/11/2012 tarihinde 30 gün süre ile ilan edilip eldeki dava nedeniyle kesinleşmeyen, evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ve sınırlaması yapılmış ormanlarda aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması, 1971 yılında kesinleşen arazi kadastrosu vardır.

Dava, orman kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmaya göre, çekişmeli taşınmazın 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 1949 yılında kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı, yörede 1950 yılında 5653 sayılı Kanun hükümlerine göre makiye ayırma çalışması yapılmış, 1971 yılında 4753 sayılı Kanuna göre oluşturulan tapu kaydı nedeniyle kadastro tespiti yapılmış, 2012 yılında özel orman sayılarak orman sınırı dışında bırakılmış ise de yüksek eğimli, üzeri meşe kaplı, eylemli Devlet ormanı niteliğinde olduğu, özel orman şartlarını taşımadığı, sınırındaki Devlet ormanı ile ayırıcı bir unsurunun bulunmadığı, 02.09.1986 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 24/e; 15.07.2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 28/e; 20.11.2012 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan ve sınırılamanın yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 17/d maddelerinde “Tapu ile sahipli arazi içerisinde bulunan ve 4785 sayılıKanunun yürürlük tarihinden sonra tabii olarak veya ekim - dikim yoluyla yetiştirilmiş ormanların, üç hektardan büyük bulunmak kaydıyla, özel orman olarak sınırlandırılacağı” hükümlerinin somut olayda uygulama yerinin olmadığı, kaldı ki; yörede maki sahalarının tesbitine dair talimatnamenin 5. ve 6. maddeleri gereğince orman muhafaza karakteri taşıyan taşınmazların orman rejimi dışına çıkartılmaması gerektiği açıklanarak, daha önce yapılan işlemin yasa ve yönetmeliğe aykırı olması nedeniyle makiye ayırma işleminin iptal edildiği, 5653 sayılı Kanunda ve 17/08/1950 tarihli yönetmelikte maki komisyonlarının kesinleşmiş orman sınırı içinde maki tesbit işlemi yapacağı konusunda hiçbir hüküm bulunmadığı gibi, ormanların ve orman muhafaza karakteri taşıyan makiliklerin hiç bir zaman makiye ayrılamayacağı, ayrılmış olsa bile Kanuna aykırı olarak yapılan işlemin yok hükmünde olacağı, HGK'nın, YKD'nin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararında kabul edildiği gibi; orman içinde kalan ya da orman sınırı dışına çıkartılan alanlarda tapu kayıtlarına değer verileceğine ilişkin 3402 sayılı Kadastro Kanununun 45. maddesi Anayasa Mahkemesinin 01/06/1988 gün 31/13 ve 14/03/1989 gün 35/13 ve 13/06/1989 gün 7/25 sayılı kararları ile iptal edildiğinden, davalı tarafın dayanacağı yasal bir yolun bulunmadığı, tüm açıklanan nedenlerle geçerli bir makiye ayırma işlemi olmayan ve makiye ayırma işlemi de iptal edilen taşınmazın 1949 yılında yapılan orman sınırları içinde kalmaya devam ettiği gözetilerek 2012 yılında yapılan özel orman kadastrosunun iptaline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır, ancak; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A