muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1185, Karar No: 2013/20705, Tarih: 18.11.2013

Davalı vekili, dava dışı ICS İç ve Dış Ticaret A.Ş.'nin Mart 2000 tarihinde müvekkili ..., ... ve Selçuk Yargıcı tarafından kurulduğunu, sermaye artırımları ile ortak paylarının % 48'er ve % 3,5 olarak son şeklini aldığını, kuruluş tarihinden itibaren, şirket yönetiminin müvekkili tarafından gerçekleştirildiğini, ...'un sadece yaşı itibari ile yönetim kurulu başkanı olarak evrak üzerinde ismen yer aldığını, müvekkilinin yetkilerini kullanarak belirli bir miktarda parayı kendi hesaplarına virman yaptığının doğru olduğunu, ancak bunun hiçbir zaman için davacı yanın iddia ettiği gibi, davacı tarafı çaresiz bırakmak, haksız menfaat elde etmek amacına yönelik olmadığını, aksine davacı tarafın müvekkiline kurduğu tuzağın fark edilmesi üzerine, müvekkilinin kendisini ve şirketi koruma içgüdüsü ile ve eşit koşullarda müzakere edebilmek için yapılmış bir işlem olduğunu, davacı tarafın 30.04.2009 tarihli sözleşmenin irade fesadı nedeniyle geçersiz olduğunu iddia etmekle beraber, söz konusu hisseler üzerinden hak sahibi olarak genel kurulda oy kullandığını, bu paylar elinde olmadığı takdirde sadece %48 paya sahip olarak, genel kurulda çoğunluğu sağlamasının mümkün olmadığını, davacının dava süreci boyunca ICS'nin içini boşaltarak değersiz hale getirdiğini, işleri kendi şirketleri üzerinden yaptığını müvekkilini mağdur etme planını hayata geçirerek sözleşmenin hukuken geçerli olmadığını beyan ettiğini, davacı ile akdedilen sözleşmenin imzası sırasında davacı vekili Av. Halil ...'nın da hazır bulunduğunu, davalı yanın hakkı olan imzası sırasında paranın bir kısmından feragat ettiğini, bir kısmını ise iyi niyetinin bir göstergesi olarak iade ettiğini ve karşılığında davacı tarafın iptalini istediği iki adet çeki aldığını, davacı tarafın yaklaşık iki ay sonra sözleşmenin geçersizliğini iddia ettiğini, bu hususların davacının samimiyetsizliğini ortaya koyduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava; 30/04/2009 tarihli sözleşmenin irade fesadı ve gabin olduğundan bahisle iptali ve sözleşme uyarınca sebepsiz zenginleşilen edimlerin karşılıklı iadesine ilişkin olduğu, 30/04/2009 tarihli sözleşmenin her iki tarafın vekilleri ile birlikte imzalanmış olması karşısında gabinden ve ikrahtan bahsedilemeyeceği, davacıların ikraha sebep olarak gösterdikleri davalının elinde bulunan ve şirketin sahibi olduğu 12 adet çekin davacılara iade edilmesinden sonra ileri sürülmeyerek davalının sözleşme uyarınca kendisine verilmesi gereken ibranameyi talep etmesi nedeniyle ikrahın ileri sürülmesinde iyi niyet bulunmadığı, 30/04/2009 tarihli sözleşmenin iptali talebinin yasal dayanağı olmadığı gerekçesi ile ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin temyiz itirazına gelince; davacı taraf diğer istemlerinin yanı sıra protokol gereğince verilen çekler nedeni ile de borçlu olmadığının tespitini istediğine ve mahkemece de dava sırasında icra kasasına giren paranın ödenmemesi hususunda ihtiyati tedbir kararı verildiği ve bu karar da infaz edildiğine göre, mahkemece İİK.'nun 72/4. maddesi uyarınca tazminata hükmedilmesi gerekirken yerinde olmayan yazılı gerekçe ile reddi doğru olmamış, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıya alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 18/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27502, Karar No: 2018/591, Tarih: 15.01.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/27502 E.  ,  2018/591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

erel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04/02/2014 gün, 2013/15-262 Esas ve2014/37 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Somut olayda; gündüz vakti, sanık ...'nın kimliği tespit edilemeyen bir şahısla birlikte müşteki, annesi ile birlikte annesinin evinin kapısının önündeyken onların yanına geldikleri, bir süre konuştuktan sonra müştekinin annesinin evine girmeyi teklif ettikleri, hep birlikte içeriye girdikleri, evin içerisinde müştekiye “Sende büyü var” diyerek kolundaki altın bilezik ve parmağındaki altın yüzükleri çıkarmasını istedikleri bu altınları bir bezin içine koyarak müşteki ve annesinden arkalarını dönmelerini söyledikleri, sonrasında müştekiden bu bezi yatak odasına saklayarak kapısını kilitlemesini ve anahtarı kendisine vermesini istedikleri, sanık ve

yanındaki kimliği tesipt edilemeyen şahıs anahtarı alıp evden gittikten sonra durumdan şüphelenen müşteki ve annesinin, yatak odasının kilitli olan kapısının camını kırarak içeri girdiklerinde bezin içerisindeki altınların olmadığını görmeleri şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın hileli söz ve ustaca davranışlarla müştekinin dini duygularını istismar ettiği ve denetim olanağını önemli ölçüde azalttığı müştekiden haksız menfaat sağladığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin bu niteliği itibarıyla 5237 sayılı TCK'nın 158/1-a maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekebileceği ve bu suçla ilgili davaya bakma ve delilleri değerlendirme görevinin Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebeplerle tebliğanemeye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 15/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3332, Karar No: 2020/17560, Tarih: 27.10.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/3332 E.  ,  2020/17560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması,

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık ...'ın hüküm tarihinde Amasya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu, gerekçeli kararın Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesi gereğince sanığın MERNİS adresine usulsüz olarak tebliğ edildiği, sanık ...'ın ise 11.04.2016 tarihli temyiz dilekçesi ile verilen hükmü temyiz ettiği ve temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

TCK.nın 267/8. madde ve fıkrasına göre iftira suçundan dolayı dava zamanaşımının mağdurun fiili işlemediğinin sabit olduğu tarihten itibaren işlemeye başlayacağı, mağdurlar hakkında Konya 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2006/45 Esas, 2008/1604 Karar sayılı dosyasında parada sahtecilik suçundan yapılan yargılamada 25.11.2008 tarihinde beraat kararı verildiği ve bu beraat kararının 31.12.2008 tarihinde kesinleştiği, zamanaşımın 31.12.2008 tarihinden itibaren işlemeye başlayacağı ve zamanaşımı süresinin dolmadığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma suçundan yapılan yargılamada; gerekçeli karar başlığında ve verilen temel cezanın tayini sırasında suç adının "Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma" yerine "İftira" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, suç tarihinde firar olduğuna, Konya ilinde bulunduğunun kesin olarak ispatlanmadığına, tarafına haksız ceza verildiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii tarafından yapılan temyiz incelemesinde;

TCK.nın 267/8. madde ve fıkrasına göre iftira suçundan dolayı dava zamanaşımının mağdurun fiili işlemediğinin sabit olduğu tarihten itibaren işlemeye başlayacağı, mağdurlar hakkında Konya 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2006/45 Esas, 2008/1604 Karar sayılı dosyasında parada sahtecilik suçundan yapılan yargılamada 25.11.2008 tarihinde beraat kararı verildiği ve bu beraat kararının 31.12.2008 tarihinde kesinleştiği, zamanaşımın 31.12.2008 tarihinden itibaren işlemeye başlayacağı ve zamanaşımı süresinin dolmadığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanıklar ... ve ...'ın olay tarihinde Konya ilinde faaliyet gösteren şikayetçi ...'a ait Aydın İletişim isimli işyerinden cep telefonu almak istedikleri, karşılığında da 500 Euro para verdikleri, şikayetçi ...'ın bu paranın sahte olup olmadığını tespit için çalışanına parayı vererek başka işyerine gönderdiği, sanıkların da bu esnada telaşa kapıldıkları, şikayetçi ...'a ''bizde 200 Euro para var,bizi bırakın'' şeklinde söz sarfettikleri ve kaçmaya başladıkları, şikayetçi ...'ın ise kolluk görevlilerine haber vererek sanıkları kovalamaya başladığı ve yakaladığı, kolluk görevlilerine teslim ettiği, sanıklar hakkında sahte olduğu anlaşılan para nedeniyle parada sahtecilik suçundan yürütülen soruşturmada sanık ...'ın kendisini katılan ..., sanık ...'ın ise mağdur ... ... olarak tanıtıp resmi belgeleri mağdur ve katılanın ismiyle imzaladıkları, mağdur ve katılan hakkında Konya 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2006/45 Esas, 2008/1604 Karar sayılı dosyasında parada sahtecilik suçundan yargılama yapıldığı ve şikayetçi ...'a yaptırılan teşhiste sanıkları teşhis ettiği iddia olunan somut olayda; sanığın savunmasında; gayri resmi eşi olan sanık ... ile suç tarihinde Konya iline gitmediğini beyan ederek suçlamayı kabul etmemesi, sanığın yakalandığı esnada teşhise elverişli fotoğraflarının temin edilmemesi, olayın hemen akabinde ele geçirilen ve dosya kapsamında yer alan ... ... adına düzenlenmiş nüfus cüzdanı fotokopisinde yer alan fotoğraf ile sanığın olay tarihinden uzunca bir süre sonra kolluk beyanı esnasında çekilen fotoğraflar arasında gözle görülür farklılıklar bulunması, soruşturma aşamasında Ankara Kriminal ... Labaratuvar Müdürlüğünce düzenlenen 15.01.2014 tarihli uzmanlık raporunda; mağdur ... adına atılı imzaların mevcut mukayese imzalarına kıyasen sanığın elinden çıktığını gösterir kaligrafik ilgi ve irtibatın tespit edilemediğinin belirtilmiş olması karşısında; sanık ...'a ait suç tarihi ve sonrasını kapsar nitelikte birden fazla teşhise elverişli fotoğrafları temin edilip Adli Tıp Kurumu, TRT veya Kriminal ... Laboratuarına gönderilerek yakalama esnasında sunulan ve adli emanetin 2005/3280 sırasında kayıtlı mağdur ... ... adına düzenlenen nüfus cüzdanı üzerindeki fotoğrafın sanığa ait olup olmadığına yönelik bilirkişi raporu alınması,Mahkemece gözlem yapılması, gerekirse sanığın hazır edilip şikayetçi ...'a canlı teşhis de yaptırılması, sanığın daha önceden aldırılan bol miktarda samimi yazı ve imza örnekleri ile mukayeseye elverişli kurum ve kuruluşlardan imza yazı içeren belgelerin temin edilerek soruşturma aşamasında mağdur ... ... adına düzenlenen yakalama, üst arama, gözaltına alma, serbest bırakma tutanakları, kolluk ifade tutanağı altında bulunan imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi için Jandarma veya ..

...'a canlı teşhis de yaptırılması, sanığın daha önceden aldırılan bol miktarda samimi yazı ve imza örnekleri ile mukayeseye elverişli kurum ve kuruluşlardan imza yazı içeren belgelerin temin edilerek soruşturma aşamasında mağdur ... ... adına düzenlenen yakalama, üst arama, gözaltına alma, serbest bırakma tutanakları, kolluk ifade tutanağı altında bulunan imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi için Jandarma veya ... Kriminal Laboratuvar veya Adli Tıp Kurumundan bilirkişi raporu alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Gerekçeli karar başlığında ve verilen temel cezanın tayini sırasında suç adının "Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma" yerine "İftira" olarak yazılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4175, Karar No: 2012/6074, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4175 E.  ,  2012/6074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

03.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında.... köyü 121 ada 1 parsel sayılı 8.852,69 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...’nin zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek, tutanak aslı, cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra, 121 ada 1 sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukardaki esasa kayıt edildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A1) ve (A2) ile işaretlenen bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen kesiminin 2 ayrı ev ve fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından (B) ile işaretlenen kesim yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Orman Yönetiminin temyiz itirazları çekişmeli taşınmazın (B) ile işaretlenen kesimine yönelik olup, incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman bilirkişi raporuna, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan uygulama ve araştırma sonucu temyize konu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 19/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1740, Karar No: 2025/3282, Tarih: 25.06.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/1740 E.  ,  2025/3282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/619 E., 2024/1312 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... dava dilekçesinde; Gümüşhane ili, Kürtün ilçesi, ... köyü 157 ada 6 parsel sayılı taşınmazın evveliyatında muris babası ...'un zilyetlik ve tasarrufu altında bulunduğunu, bu durumun köydeki herkes tarafından bilindiğini, hal böyle olmasına rağmen kadastro çalışmaları sırasında çekişmeli taşınmazın davalı kardeşi ...adına tespit ve tescil edildiğini, taşınmazın daha sonra 30.11.2021 tarihinde diğer davalı ...'a satıldığını, bu aşamaya kadar taşınmazın davalı kardeşi adına tespit edildiğinden müvekkilinin haberlerinin olmadığını, kadastro tespitinin hatalı olduğunu, muris babası ...'a ait taşınmazın ölümüyle birlikte mirasçılarına intikal ettiğini, kardeşler olarak aralarında yapılmış herhangi bir taksim de bulunmadığını, taşınmazı sonradan satın alan ...'ın da gerçek durumu bildiğini, dolayısıyla iyi niyet savunmasında bulunamayacağını ve yapılan yolsuz tescilden sorumlu olduğunu ileri sürerek dava konusu 157 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile muris ... ... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ...; açılan davanın usul ve yasaya aykırı olduğunu, eldeki davanın Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde yazılı on yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, dava konusu taşınmazı tapuda malik olarak gözüken kişiden ve resmi yolla satın aldığını, TMK'nın 1023. maddesi gereğince tapu siciline güvenerek iyi niyetle taşınmaz iktisap ettiği için bu iktisabının hukuken korunması gerektiğini, davacının muris ve tereke adına talepte bulunma hakkının olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı ... tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu Gümüşhane ili, Kürtün ilçesi, ... köyü 157 ada 6 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanağının 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca 25.01.2007 ile 26.02.2007 tarihinde 30 günlük askı ilanının yapıldığı, bu süre içinde Kadastro Mahkemesine itiraz davası açılmadığından kadastro tutanağının 27.02.2007 tarihinde kesinleştiği, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesi uyarınca bu tarihten itibaren kadastrodan önceki nedene dayalı olarak genel mahkemelerde 10 yıllık hak düşürücü süre içinde dava açılması gerektiği, davacı tarafça davanın 08.12.2021 tarihinde 10 yıllık hak düşürücü süre dolduktan sonra açıldığı, dava konusu taşınmazın davalı ...'a 30.11.2021 tarihinde davalı ... tarafından satış suretiyle devredildiği, maddi olayları ileri sürmenin taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemenin hakime ait olduğu, davacının bu davayı ikame etmekte hukuki yararı olmadığı gerekçesiyle davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin kesinleştiği tarih ile dava tarihi arasında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde yazılı on yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olmasına, hak düşürücü sürenin taraflarca ileri sürülmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınmasının gerekmesine, hak düşürücü sürenin niteliği gereği durması ya da kesilmesinin söz konusu olmamasına, murisin ölüm tarihi kadastrodan önce olduğundan hak düşürücü sürenin herhangi bir istisna olmaksızın mutlak olarak uygulanmasının gerekmesine, her ne kadar tereke adına açılan davada davacı tarafa diğer mirasçıların davaya muvafakatlarını ya da katılımlarını sağlamak ya da terekeye temsilci atanmasını temin etmek üzere süre verilmesi gerekirken bu husus göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz ise de hak düşürücü süre geçmiş olduğundan söz konusu eksikliğin esasa bir etkisinin bulunmamasına, davalı tapu maliki ... davanın reddi gerektiğini savunduğundan diğer davalı tarafından verilebilecek olası bir kabul beyanının iş bu davalıyı bağlamayacak olmasına ve tüm dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair istinaf itirazlarının tamamının yerinde görülmediği ve reddine karar verildiği, ancak 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde belirtilen on yıllık hak düşürücü sürenin dava tarihi itibariyle geçmiş olması nedeniyle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken hatalı bir takım değerlendirmelerle hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğu, ne var ki, bu hatanın düzeltilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisi ile davanın Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesi gereğince hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri