muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1020, Karar No: 2020/350, Tarih: 07.07.2020

Diğer taraftan, 7035 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin birinci fıkrası ile; “Bu Kanunla, 5271 sayılı Kanun'un 291. maddesi ile 6100 sayılı Kanun'un 361. maddesinde temyiz sürelerine ilişkin olarak yapılan değişiklikler, bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihte ve sonrasında verilen kararlar hakkında uygulanır.” hükmü öngörülmüş olup 1412 sayılı CMUK'nın temyiz süresine ilişkin hükümlerine de atıf yapma imkanı bulunan kanun koyucunun bilinçli bir tercih göstererek bu yönde bir düzenlemeye yer vermemesi dikkate alındığında, istinaf öncesi veya sonrası ayrımı yapılmaksızın 05.08.2017 tarihinden sonra verilen tüm kararların on beş günlük temyiz süresine tabi olduğu sonucuna ulaşılması da mümkün görünmemektedir.

Gelinen bu aşamada 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11. maddesi üzerinde de durulmasında fayda bulunmaktadır.

Tebligat Kanunu’nun “Vekile ve kanuni mümessile tebligat” başlıklı 11. maddesi;

“Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır. Ancak, Ceza Muhakemeleri Usulu Kanununun, kararların sanıklara tebliğ edilmelerine ilişkin hükümleri saklıdır…” şeklinde düzenlenerek birden fazla vekil var ise bunlardan birine tebligat yapılmasının yeterli olduğu, eğer birden fazla vekile tebligat yapılmış ise bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihinin asıl tebliğ tarihi sayılacağı düzenlenmiştir.

Öte yandan, Ceza Genel Kurulunun çoğu kararında yer verildiği üzere, ilgili kişinin yüzüne karşı verilen bir hükme yönelik yasal temyiz süresi, tefhimle birlikte başlamakta olup sonradan yapılan karar tebliği, temyiz süresini yeniden başlatmayacaktır. Ancak, tefhim ile birlikte temyiz süresinin işlemeye başlaması için kanun yolu bildiriminin Kanun'un öngördüğü şekilde ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde yapılması gerekmektedir. Anayasa'nın 40/2. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca gerek yüze karşı, gerekse yoklukta verilen hüküm ve kararlarda, başvurulacak kanun yolu süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde açıkça belirtilmesi zorunludur. Yanılgılı bildirim nedeniyle temyiz hakkının etkin kullanılmasının engellendiği hâllerde temyiz isteminde bulunan bu yanılgısından faydalanması gerektiğinin kabulünde zorunluluk bulunmaktadır. Örneğin, yasal temyiz süresi yedi gün olduğu hâlde Yerel Mahkemece, kanun yolu süresinin on beş gün şeklinde hatalı olarak gösterildiği durumlarda temyiz edenin yedinci günden sonra verdiği dilekçesinin kabul edilerek temyiz incelemesi yapılması gerektiği gözden uzak tutulmamalıdır.

Bu açıklamalar ışığında ön sorun değerlendirildiğinde;

Sanık ...’in görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına ilişkin 31.05.2017 tarihli ve 1-8 sayılı hükmün sanık ve müdafisi Avukat ...’ın yokluğunda verildiği,

Bu açıklamalar ışığında ön sorun değerlendirildiğinde;

Sanık ...’in görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına ilişkin 31.05.2017 tarihli ve 1-8 sayılı hükmün sanık ve müdafisi Avukat ...’ın yokluğunda verildiği,

Kısa ve gerekçeli kararda kanun yolu bildiriminde “… Sanıklar … ... ve ... müdafilerin yokluğunda, Yargıtay Cumhuriyet Savcısının … huzuru ile görüşe aykırı olarak hükmün yüzüne karşı verilen bir kısım sanıklar müdafiileri … yönünden tefhiminden itibaren, yokluğunda karar verilen sanıklar ... ve ... müdafiileri yönünden ise tebliğinden itibaren yedi gün içerisinde hükmü veren Dairemize ya da bulundukları yer mahkemesine bir dilekçe verilmesi veya zabıt kâtibine beyanda bulunup tutanak tutturup Hâkime onaylatmak suretiyle Yargıtay Ceza Genel Kurulu nezdinde temyizi kabil olmak üzere oy birliğiyle verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı" şeklinde açıklamaların yer aldığı,

Gerekçeli kararın sanık ... müdafisi Avukat ...’a 10.07.2017 tarihinde pazartesi günü tebliğ edildiği, tebliğdenden itibaren yedinci gün olan 17.07.2017 tarihinin bir tatile rastlamadığı ve pazartesi gününe denk geldiği, sanık ... müdafisi Avukat ...’ın sekizinci gün olan 18.07.2017 havale tarihli dilekçesiyle temyiz talebinde bulunduğu, sanık ...’i soruşturma ve kovuşturma aşamasında temsil etmeyen ve Özel Dairece de gerekçeli karar tebliğ edilmeyen Avukat ...’ya sanığın 25.09.2007 tarihinde verdiği vekâletnameye istinaden adı geçen avukatın 24.07.2017 havale tarihli dilekçe ile temyiz talebinde bulunduğu,

Hükmün verildiği 31.05.2017 tarihinde 5271 sayılı CMK’nın 291/1. maddesi uyarınca temyiz süresi “yedi” gün iken temyiz aşamasında 05.08.2017 tarihli ve 30145 mükerrer sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin birinci fıkrasında yer alan "yedi" ibaresinin "on beş" şeklinde değiştirilerek temyiz süresinin on beş güne çıkarıldığı anlaşılmakla,

Ceza muhakemesi sistemimizde hükümlerin temyiz edilebilmelerinin kural, temyiz edilememelerinin ise istisna oluşu, hukuk normlarının yorumlanmasında, Anayasa'nın 36. maddesinde düzenlenen "Hak arama hürriyeti" ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde hüküm altına alınan mahkemelere erişim hakkının gözetilmesi gerekliliği, Sözleşme'ye ilişkin Ek 7 numaralı Protokolü’nün "Cezai Konularda Temyiz Hakkı" başlıklı 2. maddesinin birinci fıkrasında; ilgili kişinin hakkında kurulan hükmü daha yüksek bir mahkemeye inceletme hakkının bulunduğuna ilişkin düzenlemeler birlikte dikkate alındığında, kamu davasının asli bir süjesi olan sanığın, adil yargılanma ilkesi çerçevesinde etkin bir şekilde temyiz kanun yoluna başvurma hakkı olduğunda herhangi bir tereddüt bulunmamakla birlikte, usul kanunlarının zaman bakımından uygulanmasında asıl olan, aksi kanunda açıkça düzenlenmiş bulunmadıkça "hemen ve derhal uygulanma" ilkesinin olması, anılan ilke uyarınca usul işlemlerinin yapıldıkları sırada yürürlükte olan muhakeme kanunu hükümlerine tâbi bulunması, usul kanunlarında yapılan değişiklikler, kanun yürürlüğe girdikten sonra yapılacak işlemler hakkında uygulanacak olup maddi ceza hukuku kurallarının aksine geçmişe yürümemesi, 05.08.2017 tarihli ve 30145 Mükerrer sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin birinci fıkrası ile; “Bu Kanunla, 5271 sayılı Kanun'un 291. maddesi ile 6100 sayılı Kanun'un 361. maddesinde temyiz sürelerine ilişkin olarak yapılan değişiklikler, bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihte ve sonrasında verilen kararlar hakkında uygulanır.” hükmünün öngörülmesi, ilk derece mahkemesi olarak Özel Dairelerce verilen hükümlerin Ceza Genel Kurulunca temyiz yoluyla incelenmesi, daha önce Yargıtay veya Bölge Adliye Mahkemesi denetiminden geçen bir hüküm de olmaması, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca bölge adliye mahkemelerinin Resmî Gazete'de ilân edilerek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan bir kararın olmaması nedeniyle somut olayda, temyiz süresinin karar tarihi olan 31.05.2017 tarihinde yürürlükte bulunan düzenleme uyarınca “yedi gün” olduğu, 05.08.2017 tarihli ve 30145 mükerrer sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanunla yapılan değişiklik uyarınca temyiz süresi olan “on beş” günün uygulanma imkânının bulunmadığının anlaşılması, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce dosyanın Yargıtay denetiminden geçmemesi nedeniyle sanığın ve müdafisi Avukat ...’ın yokluğunda verilen ve kanun yolu bildirimi de kanuna uygun şekilde yapılan karara yönelik sekizinci günde temyiz talebinin gerçekleştirilmesi yine 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11. maddesi uyarınca birden fazla vekil var ise bunlardan birine tebligat yapılmasının yeterli olması, eğer birden fazla vekile tebligat yapılmış ise bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihinin asıl tebliğ tarihi sayılacağı düzenlemesi göz önüne alındığında, sanık ..

...’ın yokluğunda verilen ve kanun yolu bildirimi de kanuna uygun şekilde yapılan karara yönelik sekizinci günde temyiz talebinin gerçekleştirilmesi yine 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11. maddesi uyarınca birden fazla vekil var ise bunlardan birine tebligat yapılmasının yeterli olması, eğer birden fazla vekile tebligat yapılmış ise bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihinin asıl tebliğ tarihi sayılacağı düzenlemesi göz önüne alındığında, sanık ...’i soruşturma ve kovuşturma aşamasında temsil etmeyen ve Özel Dairece de gerekçeli karar tebliğ edilmeyen Avukat ...’ya sanık ...’in 25.09.2007 tarihinde verdiği vekâletnameye istinaden adı geçen avukatın 24.07.2017 havale tarihli dilekçe ile temyiz talebinde bulunması karşısında, sanık ... müdafilerinin temyiz istemlerinin süresinden sonra olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla sanık ... müdafilerinin temyiz istemlerinin süre yönünden reddine, sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinin Yargıtay Cumhuriyet savcısının temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılmasına karar verilmelidir.

2- Suç tarihinin ve buna göre uygulanması gereken kanun hükümlerinin değerlendirilmesinde,

Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığına posta yoluyla gönderilen 06.11.2012 tarihli ... imzalı ihbar yazısında, ... isimli şahsın, ... adlı bir kişinin silahıyla karıştığı olayda adı geçen şahıs hakkında yapılan soruşturma dosyasında lehine karar verilmesi için Trabzon Adliyesinde görev yapan bir Cumhuriyet savcısına Iphone 4S marka cep telefonu ve 2.500 TL para vereceğinin belirtilmesi üzerine Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığınca 2802 sayılı Kanun’un 82. maddesi uyarınca sanık ... hakkında 24.12.2012 tarihinde soruşturma izni talebinde bulunulduğu, Hakimler ve Savcılar Kurulunca 04.11.2013 tarih ve 6576 sayı ile soruşturma izni, 17.03.2015 tarih ve 170-130 sayı ile de kovuşturma izni verildiği,

Sanık ...'in suç tarihinde Trabzon Adliyesinde 32530 sicil numarası ile Cumhuriyet savcısı olarak görev yaptığı, 31.08.2002 tarihinde birinci sınıfa ayrıldığı, Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/4935 sayılı soruşturma dosyasında şüpheli konumunda bulunan sanık ... ve tanık ... hakkında 25.12.2012 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verdiği,

Rize Ağır Ceza Mahkemesince 25.05.2015 tarih ve 110-130 sayı ile; sanık ... hakkında rüşvet suçundan TCK'nın 252/2-1-7 ve 53. maddeleri uyarınca yargılama yapılmak üzere 2802 sayılı Kanun’un 89/2 ve 90/2. maddeleri uyarınca son soruşturmanın açılmasına, hakkındaki yargılamanın aynı Kanun’un 89. maddesi gereğince Trabzon Ağır Ceza Mahkemesinde yapılmasına karar verildiği,

Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 27.12.2013 tarihli ve 3830-227 sayılı iddianamesi ile sanık ...’ın TCK'nın 252/1 ve 53, sanıklar ... ve ...’in TCK'nın 252/1-5 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmesi istemiyle açılan kamu davasının Trabzon Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/9 esas sırasına kaydedildiği,

Trabzon Ağır Ceza Mahkemesinin 18.04.2016 tarihli ve 9-131 sayılı kararı ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında rüşvet suçundan açılan kamu davasının sanık ... hakkında devam eden Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 2016/1 esas numaralı dava dosyası ile birleştirilmesine ve yargılamanın 2016/1 esas numaralı dosya üzerinden yürütülmesine karar verildiği, Yargıtay 5. Ceza Dairesince de 2016/1 esas sayılı dosyada birleştirmeye muvafakat verildiği,

Trabzon Ağır Ceza Mahkemesinin 18.04.2016 tarihli ve 9-131 sayılı kararı ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında rüşvet suçundan açılan kamu davasının sanık ... hakkında devam eden Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 2016/1 esas numaralı dava dosyası ile birleştirilmesine ve yargılamanın 2016/1 esas numaralı dosya üzerinden yürütülmesine karar verildiği, Yargıtay 5. Ceza Dairesince de 2016/1 esas sayılı dosyada birleştirmeye muvafakat verildiği,

Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/4935 sayılı soruşturma dosyasının incelenmesinde; 20.05.2012 tarihinde Trabzon İl Emniyet Müdürlüğü haber merkezine gelen telefon ihbarı üzerine seyir hâlinde olan siyah renkli bir otomobilden silahla havaya ateş edildiğinin ihbar edilmesi üzerine söz konusu aracın durdurulduğu, aracın şoförlüğünü tanık...'ün yaptığı, araç içerisinde şüpheliler ... ve ...'ın bulunduğu, şüphelilerin taşıma ruhsatlı tabancalarını ve silah ruhsatlarını polis memurlarına teslim ettikleri, soruşturmanın 25.05.2012 tarihinde soruşturma defterine kaydedildiği, 20.05.2012 tarihli yakalama tutanağında araç içerisinde herhangi bir boş kovan veya mermi çekirdeğinin tespit edilemediği, 11.10.2012 tarihinde Samsun Kriminal Polis Labaratuvarı Müdürlüğünden şüphelilerin el svaplarında atış artığı olup olmadığının sorulduğu, Samsun Kriminal Polis Labaratuvarı Müdürlüğünce 19.11.2012 tarih ve 9705 sayı ile atış artıklarında kullanılan cihazın arızalı olmasından dolayı evrakın Kayseri Kriminal Polis Labaratuvarı Müdürlüğüne gönderildiği, şüphelilerin atılı suçlamayı kabul etmedikleri, savunmalarının tanık... tarafından da doğrulandığı, Kayseri Polis Kriminal Labaratuvarınca düzenlenen 04.12.2012 tarihli ve 1969 sayılı raporda, el svapları üzerinde yapılan incelemede her iki şüphelinin her iki el iç ve dış yüzünde atış artıklarına rastlanmadığının tespit edildiği, anılan raporun dosyasına 10.12.2012 tarihinde havale edildiği, Cumhuriyet savcısı olan sanık ... tarafından şüpheliler ... ve ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan yürütülen soruşturma dosyasında, şüphelilerin atılı suçu işlediklerine dair haber merkezine yapılan ihbardan başka delil bulunmadığından kovuşturmaya yer olmadığına, adli emanette kayıtlı tabanca ve silah ruhsatlarının şüphelilere iadesine 25.12.2012 tarihinde karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O. Sincan/Ankara Şubesinin 14.11.2016 tarihli ve 1556 sayılı yazısına göre; sanık ...'in 4617 0697 ... numaralı kredi kartının 20.07.2012 tarihi itibarıyla 25.000 TL limitinin bulunduğu, aynı tarih itibarıyla 24.183,88 TL borcu ve 816,12 TL'lik kullanılabilir bakiyesinin mevcut olduğu,

Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O. Sincan/Ankara Şubesinin 14.11.2016 tarihli ve 1556 sayılı yazısına göre; sanık ...'in 4617 0697 ... numaralı kredi kartının 20.07.2012 tarihi itibarıyla 25.000 TL limitinin bulunduğu, aynı tarih itibarıyla 24.183,88 TL borcu ve 816,12 TL'lik kullanılabilir bakiyesinin mevcut olduğu,

Akbank T.A.Ş. Genel Müdürlüğü Ödeme Sistemleri ve Direkt Bankacılık Operasyon Bölümünün 22.11.2016 tarihli ve 15575 sayılı yazısına göre; sanık ...'in 20.07.2012 tarihi itibarı ile 21.400 TL kredi kartı limitinin bulunduğu, bahse konu kartın 04.03.2014 tarihi itibarı ile ödeme planına bağlandığından kullanıma kapalı, hesap ekstresinin incelenmesinde ise dönem sonu itibarıyla kullanılabilir kart limitinin 6.350,84 TL olduğu,

Türkiye İş Bankası A.Ş. Genel Müdürlük İç Operasyonlar Bölümü Mevduat Araştırmaları Servisi Tuzla Teknoloji ve Operasyon Merkezinin 17.11.2016 tarihli ve 139295 sayılı yazısına göre; sanık ... adına Ofis/Diyarbakır Şubesinde 07.02.2001 tarihinde açılmış 454360023748.... numaralı ve 1.410 TL limitli, 18.03.2003 tarihinde açılmış 454360026735.... numaralı ve 15.000 TL limitli kredi kartlarının limitlerinin dolu olduğu,

Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/7615 soruşturma dosyasının incelenmesinde; 15.07.2012 tarihinde ...'in Ankara’dan Trabzon’a uçakla yolculuk yaptığı sırada yanında bulunan Iphone 4S marka IMEİ numarasını bilmediği, ancak içerisinde telefon hattı bulunan cep telefonunu kaybettiğinden bahisle şikâyetçi sıfatıyla ifade verdiği, cep telefonunun başkası tarafından bulunup kullanıldığına veya çalındığına dair delil olmadığından faili meçhul şüpheli hakkında 18.01.2013 tarih ve 7615-466 sayı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,

27.02.2013 tarihli teslim tesellüm tutanağının ve adli emanetin 2013/224 sırasında kayıtlı fatura ve kredi kartı slibinin incelenmesinde; bir adet fatura ile bir adet kredi kartı slibini tanık ... ve sanık ...'ın Trabzon İl Emniyet Müdürlüğü Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü görevlilerine teslim ettikleri, Trabzon ili Kahramanmaraş Caddesi, Galeria İş Merkezinde faaliyet gösteren Besar Elektronik San. Tic. Ltd. Şti. tarafından düzenlenen 20.07.2012 tarihli ve A-8190 sıra numaralı faturanın sanık ... adına düzenlendiği, fatura bedelinin 2.000 TL ve faturaya konu malın Iphone 4S marka, Black, 16 GB hafızalı cep telefonu olduğu, fatura bedelinin sanık ...'a ait Garanti Bankası Bonus kredi kartı ile aynı tarihte adı geçen firmaya on taksit hâlinde 2.030 TL olarak ödendiği,

Trabzon 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.11.2012 tarihli ve 634 sayılı kararı ile; sanıklar ... ve ...'in kullandığı GSM hatlarının rüşvet suçundan CMK'nın 135 ve 137. maddeleri uyarınca iletişimin tespitine, dinlenilmesine, kayda alınmasına, sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ve detay sorgulamalarının yapılabilmesine, ayrıca aynı Kanun’un 140. maddesi gereğince adı geçen sanıkların teknik araçlarla izlenmesine karar verildiği,

Trabzon 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.11.2012 tarihli ve 634 sayılı kararı ile; sanıklar ... ve ...'in kullandığı GSM hatlarının rüşvet suçundan CMK'nın 135 ve 137. maddeleri uyarınca iletişimin tespitine, dinlenilmesine, kayda alınmasına, sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ve detay sorgulamalarının yapılabilmesine, ayrıca aynı Kanun’un 140. maddesi gereğince adı geçen sanıkların teknik araçlarla izlenmesine karar verildiği,

Trabzon 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 07.12.2012 tarihli ve 699 sayılı kararı ile; hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen tanık ...'nın rüşvet suçundan CMK'nın 135 ve 137. maddeleri uyarınca telefon hattının iletişiminin tespitine, dinlenilmesine, kayda alınmasına, sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ve detay sorgulamalarının yapılabilmesine, ayrıca aynı Kanun’un 140. maddesi gereğince adı geçen şahsın teknik araçlarla izlenmesine karar verildiği,

Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun 08.03.2013 tarihli ve 133752 sayılı yazısına göre; sanıklar ... ve ...’in kullanmış oldukları cep telefonlarının alınan HTS raporunda sanık ... ile sanık ... arasındaki ilk görüşmenin 12.06.2012 tarihinde, sanık ... ile sanık ... arasındaki ilk görüşmenin ise 09.07.2012 tarihinde gerçekleştiği, sanıklar ... ve ... hakkında iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınmasına ilişkin mahkeme kararlarının ve iletişimin dinlenilmesine ilişkin tutanaklar ile CMK’nın 140. maddesi gereğince adı geçen sanıkların teknik araçlarla izlenmesine ilişkin kayıtların dosyada mevcut olduğu,

Anlaşılmaktadır.

Tanık ...; sanık ...'a ait iş yerinde daha önce çalıştığını, sanık ...’i tanımadığını, sanık ... ile sanık ... arasında herhangi bir görüşme olup olmadığını bilmediğini,

Tanık ...; sanık ...'i tanımadığını, arkadaşı olan sanık ... ile birlikte silahla havaya ateş ettiklerine ilişkin yapılan ihbar üzerine hakkında yürütülen soruşturma sonucunda kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini ve silahlarının iade edildiğini, soruşturmayı yürüten Cumhuriyet savcısı olan sanık ... ile tanışmadığını ve bir araya gelmediğini, sanık ...’ın sanık ...’i tanıyıp tanımadığını bilmediğini,

Tanık ...; sanık ...'i tanımadığını, arkadaşı olan sanık ... ile birlikte silahla havaya ateş ettiklerine ilişkin yapılan ihbar üzerine hakkında yürütülen soruşturma sonucunda kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini ve silahlarının iade edildiğini, soruşturmayı yürüten Cumhuriyet savcısı olan sanık ... ile tanışmadığını ve bir araya gelmediğini, sanık ...’ın sanık ...’i tanıyıp tanımadığını bilmediğini,

Tanık ...; arkadaşı olan sanık ...’ın sohbet sırasında hakkında yürütülen soruşturmadan bahsettiğini, ancak silahları geri alma konusunda kendisinden yardım talebinde bulunmadığını, abisi olan sanık ...'ın da bu konuyu sanık ... ile aralarının iyi olmasından ve dükkâna sık gelmesinden dolayı öğrenmiş olabileceğini, sanık ... adına düzenlenen bahse konu faturanın iş yerinde çalışan tanık Olcay tarafından tanzim edildiğini, bahse konu faturada geçen cep telefonu ücretinin kim tarafından ödendiğini bilmediğini, aynı gün sanık ...'ın kredi kartıyla pos cihazından çekilen cep telefonu ücretinin sanık ... adına düzenlenen fatura için olup olmadığını bilmediğini, ayrıca sanık ...’a ait kredi kartını pos cihazında kimin kullandığını hatırlamadığını, sanık ...'ın daha önce yanında çalışan elemanları için cep telefonu satın aldığını, ancak şimdiye kadar kaç adet cep telefonu aldığını bilmediğini, ücretlerini bazen taksitle, bazen de peşin olarak ödediğini,

Tanık ...; sanıklar ..., ... ve ...’ı tanımadığını, iki buçuk yıl öncesine kadar Trabzon'da faaliyet gösteren Uygar Kozmetik isimli iş yerinde çalıştığını, hâlen ...'de kendi otelini işlettiğini, 2012 yılında Trabzon Başsavcılığına hitaben herhangi bir ihbar yazısı yazmadığını, ihbar yazısındaki imzanın kendisine ait olmadığını, yazı içeriği hakkında da bir bilgisinin bulunmadığını,

Tanık ...; sanık ...'in arkadaşı olduğunu ve geçmişte ortak iş yaptıklarını, yaklaşık bir yıl önce sanayide karşılaştığı sanık ...’in Kahramanmaraş Caddesinde bulunan telefon bayisine gitmesini ve kendisine verilecek olan 500 TL’yi almasını isteyince söz konusu telefoncuya gittiğini, iş yeri sahibinin kendisine 500 TL verdiğini, aldığı bu parayı sanık ...'e teslim ettiğini, bu paranın hangi amaçla sanık ...'e verildiği hususunda bilgisinin olmadığını,

Tanık ...; arkadaşı sanık ... veya köylüsü olan sanık ...’dan, sanık ...’in, cep telefonu aldığını duyduğunu, telefonun parasını kimin verdiğini bilmediğini,

Beyan etmişlerdir.