muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5496, Karar No: 2020/4156, Tarih: 08.10.2020

**16. Hukuk Dairesi         2019/5496 E.  ,  2020/4156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... Köyü çalışma alanında bulunan 164 ada 29, 33, 167 ada 25, 174 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 651.31, 1.539.45, 316,57 ve 926,32 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, tapu kaydı, harici pay satın alma, taksim, ifraz ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazların müşterek muristen intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekenin taksim edilmediği iddiasına dayanarak, miras payına yönelik olarak tapu iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... mirasçıları ... ve müşterekleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli 164 ada 29 ve 33 parsel sayılı taşınmazların tespitine esas tapu kaydında tarafların müşterek murisi Mehmet Ziya’nın payının bulunmadığı, 164 ada 29 parsel sayılı taşınmaza uygulanan tapu kaydında davacının payı bulunmakla beraber bu payına istinaden dava dışı 164 ada 27 parselin davacı adına tescil edilmesi sureti ile hakkının verildiği, 167 ada 25 ve 174 ada 1 parsel sayılı taşınmazların ise eskiden bütün halde olup, taşınmazın davalının eşi ...’nun zilyetliğinde olduğu ve müşterek muristen kaldığının ispat edilemediği, diğer yandan 174 ada 1 parsel sayılı taşınmazın, tespite esas tapu kaydındaki ... payına istinaden bu kişi adına tespit edildiği gerekçeleri ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmazların tespitlerine esas alınan tapu kayıtları sınırları tek tek okunmak suretiyle yöntemince uygulanıp kapsamları belirlenmemiş, kayıt uygulamasında komşu parsel tutanak ve dayanakları getirtilerek bu belgelerden yararlanılmamış, taşınmazlardan 164 ada 29 ve 174 ada 1 parsellerin dayanağı tapu kayıtlarında davacının da payı bulunduğu halde, tapu malikleri arasında taksim bulunup bulunmadığı, taksim yapılmış ise taşınmazın kime düştüğü ve davacıya payı nispetinde başka parsellerden yer verilip verilmediği sorulup saptanılmamış, çekişmeli taşınmazların öncesinde kime ait olduğu ve kimden kime intikal ettiği, tarafların ortak murisinden intikal edip etmediği hususlarına ilişkin soyut nitelikteki mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile yetinilerek karar verilmiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemez.

Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için Mahkemce öncelikle, çekişmeli taşınmazlara komşu taşınmazların kadastro tutanakları ile dayanakları ve taşınmazların tespitlerine esas tapu kayıtlarının revizyon gördüğü taşınmazların kadastro tutanakları ile kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları getirtilerek dosya ikmal edilmeli, bundan sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen ve davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı; keşif sırasında tespite esas tapu kayıtlarının varsa haritaları uygulanıp kapsamları 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 20/A maddesi gereğince haritasına göre belirlenmeli, tapu kayıtlarının haritası bulunmuyor ya da uygulanma kabiliyeti yoksa sınırlarına itibar edilmeli, bu halde tapu kayıtları tesislerinden itibaren tüm tedavülleriyle okunup kayıtlarda yazılı hudutlar yerel bilirkişilere zeminde göstertilmeli, yerel bilirkişilerin gösterdiği hudutlar teknik bilirkişiye harita üzerinde işaretlettirilmeli, kayıtta yazılı olup da yerel bilirkişiler tarafından zeminde gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, yerel bilirkişi ve tanıkların kayıt uygulaması hususundaki beyanlarının zemine uygunluğu komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, bu şekilde çekişmeli taşınmazların dayanak tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadıkları belirlenmeli, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının kapsamında kaldığının anlaşılması halinde 164 ada 33 ve 167 ada 25 parsel sayılı taşınmazlarda davacı ya da müşterek murisin payı bulunmadığına göre bu parseller yönünden davanın reddedilmesi gerektiği düşünülmeli, 164 ada 29 ve 174 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ise bu taşınmazlara revizyon gören tapu kaydı, pay tapusu olup davacının da payı bulunduğundan tapu malikleri arasında taksim yapılıp yapılmadığı araştırılmalı; çekişmeli taşınmazların dayanak kaydın kapsamı dışında kaldığının anlaşılması halinde ise her bir taşınmazın ayrı ayrı kime ait olduğu, kimden kime nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri ve hangi hakka dayalı olarak kullanıldığı, tarafların müşterek murisinden intikal edip etmediği, müşterek muristen intikal etmiş ise murisin ölümünden sonra taksim edilip edilmediği, taksim edilmiş ise taşınmazların kime düştüğü hususlarında somut olaylara dayalı olarak bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkiler, gerektiğinde yüzleştirme yapılarak yöntemince giderilmeye çalışılmalı; fen bilirkişiye, uygulanan tapu kayıtlarının kapsadığı alanı gösterir ve keşfi takibe ve denetlemeye imkan verir kroki düzenlettirilmeli ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir

. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1711, Karar No: 2019/11803, Tarih: 01.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/1711 E.  ,  2019/11803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocukların, yakalandıklarında dört adet av tüfeği, dört adet kuru sıkı tabanca ve 150 adet tabanca fişeğini sakladıkları yeri kolluğa gösterip mağdura iadesini sağlayarak soruşturma aşamasında kısmi iadede bulunmaları karşısında, mağdura kısmi iadeye rızasının olup olmadığı sorularak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5395 sayılı Kanunun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp rapor aldırılmasının zorunlu olmadığı ancak rapor aldırılmaması halinde gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği halde, suça sürüklenen çocuklar hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 01/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2921, Karar No: 2015/1119, Tarih: 03.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2921 E.  ,  2015/1119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 24/03/2010 tarihli dava dilekçesiyle; ...... Mahallesi 162 ada 3 parsel sayılı 9356 m2 yüzölçümündeki taşınmazın maliki olduğunu, yörede yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde çalışmaları sırasında, taşınmazın 2/B madde uygulaması ile adına orman sınırları dışına çıkarıldığını, ilk orman tahdidinin de usulüne uygun yapılmadığı ve ilan edilmediği için geçersiz olduğunu ileri sürerek ilk orman tahdidinin ve 2/B işleminin iptalini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 6 aylık süre içinde açılan orman kadastrosu ve 2/B madde çalışmalarına itiraz niteliğindedir.

Yörede 1944 yılında yapılan orman kadastrosu ile 25/09/2009 tarihinde ilân edilen 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2B madde ve sınırlaması yapılmamış ormanların kadastro çalışması, 1953 yılında genel arazi kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi kurulu raporuna göre çekişmeli taşınmazın 1944 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içinde olduğu, 2009 yılında yapılan aplikasyon ve 2/B uygulamasında orman niteliğinin yitirilmesi nedeniyle P ..... numarasıyla adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu işlemin orman kadastrosu daha önceden kesinleşmiş olan yerlerde, bağlantı kurularak gerekli orman sınır noktalarının yerlerinin arazide belirlenip ihya edilmesinden ibaret bir aplikasyon çalışması olduğu, 02.09.1986 tarihinde yürürlüğe giren 6831 sayılı Kanunun 2/B Madde Uygulaması Hakkındaki Yönetmeliğin 44. ve 25523 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 15.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren Yönetmeliğin 43 ve devamı maddelerine göre, aplikasyon işlemi yeni bir orman kadastrosu olmadığından davacılara yeni dava hakkı vermeyeceği, 1944 yılında yapılan orman kadastrosunun kesinleştiği, orman kadastrosuna itiraz için hakdüşürücü sürenin çoktan geçtiği gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 03/03/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19727, Karar No: 2012/19861, Tarih: 13.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/19727 E.  ,  2012/19861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davalılardan ...' (...) nin öldüğü, bu nedenle tebligatın yapılamadığı anlaşıldığından, davalı ...'(...) nin aile nüfus kayıt tablosundan mirasçılarının tespit edilerek, gıyabi hükmün mirasçılarına yöntemince tebliğ edilmesi, temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine, 25.6.2012 gününde karar verilmesine rağmen Mahkemece gereğinin yapılmadığı, kararımızın davacıya tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

O halde; ölen davalı ...' (...) nin aile nüfus kayıt tablosundan mirasçılarının tespit edilerek, gıyabi hükmün mirasçılarına yöntemince tebliğ edilmesi, temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.11.2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11470, Karar No: 2017/4885, Tarih: 02.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/11470 E.  ,  2017/4885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 30/06/2014 tarihinde davalı ... üzerine kayıtlı olan ... plakalı otoyu sevk ve idare eden davalı ...'un; ... ili... İlçesinde bulunan... Sokak içerisinden ... Caddesine doğru seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini de kaybettiğinden bahisle sağ tarafta park halinde hareketsiz duran müvekkilinin üzerine kayıtlı .. plakalı ... marka otonun tüm sol tarafına şiddetli bir şekilde çarparak ve sokak içinde takla atıp yolun ortasında aracının ters dönmesine sebebiyet verdiğini, müvekkilinin sahibi bulunduğu ... plakalı otomobilde 8.490,27 TL maddi hasar oluştuğunu bu oluşan maddi hasarın davalı adına kayıtlı otomobilin ... şirketince karşılandığını, ve otomobilin 1 ay süresince tamir gördüğünü, ... 7. ... Müdürlüğünün 2014/14868 Esas sayılı dosyası ile ...plakalı araçta oluşan ve ödenmeyen değer kaybı ile 1 aylık araçtan mahrumiyet tazminatı talep ettiğini, ancak davalıların kötü niyetli haksız ve mesnetsiz itirazları ile ... takibini durduklarını belirterek, .... 7. ... Müdürlüğünün 2014/14868 esas sayılı dosyası ile istenen 6.165,70 TL alacaklarına yapılan itirazın iptali ile %20 ... inkar tazminatı ile birlikte ... takibinin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; .. 7. ... Müdürlüğünün 2014/14868 esas sayılı takip dosyasında 3.700,00 TL üzerinden davalıların itirazın iptaline takibin devamına, fazlaya ilişkin talep ile işlemiş faiz üzerindeki itirazın kaldırılması talebinin reddine, davacı tarafın %20 inkar tazminat talebinin alacak likit olmadığından reddine, karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 0,46 TL fazla alınan peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22417, Karar No: 2021/3155, Tarih: 22.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/22417 E.  ,  2021/3155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müşteki beyanına göre 35,00 TL değerinde pantolon ve 39,00 TL değerinde elbisenin çalınmasından ibaret eylemleri nedeni ile sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malların değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9188, Karar No: 2016/9107, Tarih: 26.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/9188 E.  ,  2016/9107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava dosyası ile Karşıyaka 2. İş Mahkemesinin 2007/715 esas sayılı dosyası arasında hukuki ve fiili bağlantı bulunduğu gerekçesiyle birleştirme kararı verilmiştir. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 168. maddesi “Aynı yargı çevresinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde görülmekte olan davalar yönünden verilen birleştirme ve ayırma hususundaki ilk derece mahkemesi kararlarına karşı istinaf yoluna; bölge adliye mahkemesi kararları hakkında ise temyiz yoluna, ancak hükümle birlikte gidilebilir. Şu kadar ki, bu husus tek başına, bölge adliye mahkemesinde hükmün kaldırılarak esastan incelenme; Yargıtay’da ise bozma sebebi teşkil etmez.” şeklindedir.

Hal böyle olunca, birleştirme kararı niteliğindeki gerekçeli kararı yalnız başına temyizinin mümkün olmaması ve ancak esas hükümle birlikte temyiz edilebileceği göz önünde tutularak temyiz dilekçesinin reddi cihetine gitmek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 26.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3126, Karar No: 2018/2822, Tarih: 26.09.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/3126 E.  ,  2018/2822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Suç işlemek için kurulan örgüte üye olmak

Hüküm : Sanık ..., ... ve ...'ın CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine, sanık ...'nun TCK'nın 220/2, 62, 53, 58/9. maddesi gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ...'ın haklarında kurulan hükümlere yönelik bir temyiz talebi bulunmadığı anlaşıldığından yalnızca sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... müdafiinin temyiz talebine gelince;

Vekalet ücretiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin 20.07.2018 tarihli dilekçesi ekinde vekaletname sunduğu anlaşılmış olmakla;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesinde yer alan "Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir" biçimindeki düzenleme dikkate alındığında kendisini vekil ile temsil ettiren sanık ... yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususun CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükme "Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.500,00 TL vekalet ücretinin, hazineden alınarak sanık ...'e verilmesine" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2560, Karar No: 2009/2615, Tarih: 05.05.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/2560 E.  ,  2009/2615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Aktif Güvenlik Sis.Tem.Hiz.Mak.San.ve Tic.A.Ş. ile davalı TC. Sağlık Bakanlığı arasındaki davadan dolayı Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 19.06.2008 gün ve 235-176 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık temizlik sözleşmesinden kaynaklandığından kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 05.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12158, Karar No: 2006/14907, Tarih: 10.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/12158 E.  ,  2006/14907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, davalı vekilinin duruşmalı temyiz istemi değer yönünden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .... Köyü 120 ada 24 parsel sayılı 1.357,33 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.