muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14050, Karar No: 2023/4424, Tarih: 18.09.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/14050 E.  ,  2023/4424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/838 E., 2021/528 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Söke Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/4 E., 2020/12 K.

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Sayısallaştırma kadastrosu sırasında, ... ili, Didim ilçesi, Hisar Mah/Köyü çalışma alanında, eski 1374 parsel numaralı ve 135.000,00m² yüzölçümlü taşınmaz, yeni 175 ada 49 parsel numaralı ve 133.791,85m² yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

2.Davacı ... vekili dava dilekçesiyle yörede yapılan Ek-1 Madde sayısallaştırma çalışmasında mülkiyeti Hazineye ait 175 ada 49 (eski 1374) parsel numaralı taşınmazın yüzölçümünün tecviz sınırlarını aşan oranda eksildiğini, tespite karşı kadastro müdürlüğüne itiraz ettiklerini ancak reddedildiğini ileri sürerek, sayısallaştırma çalışmalarının iptali istemiyle dava açmıştır.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, ilk hesaplamanın planimetre ile yapıldığı, azalmanın bu yüzölçüm hesaplama yöntemlerinin farklılığından kaynaklandığı, sayısallaştırmanın doğru olduğu gerekçesi ile davanın reddine, 175 ada 49 parselin Ek 1 madde sayılaştırma çalışması gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; tapu alanı ile sayısallaştırma alanı arasında tecviz sınırlarını aşan bir fark meydana geldiğini, 2859 Sayılı Kanun'un 4. maddesine göre, yenilemenin, ilk kadastro veya tapulamanın tespit ve tahdit ettiği sınırlara itibar olunması gerektiğini, sayısallaştırma çalışmasının bu esaslar doğrultusunda yapılmadığını, bilirkişiler tarafından eksik inceleme yapıldığını belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ilk hesaplamanın planimetre ile yapıldığı, azalmanın bu yüzölçüm hesaplama yöntemlerinin farklılığından kaynaklandığı, tersimat, ölçü veya sınırlandırma hatasına rastlanmadığı, fotogrametrik değerlere göre yapılan sayısallaştırma sınırlarının 1964-1972 tarihli hava fotoğrafları ile uyumlu olduğu, sayısallaştırmanın doğru olduğunun belirlenmesi sonucunda, mahkemece davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya bir aykırılık bulunmadığından davacı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen belirlenecek nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sayısallaştırma sırasında davacıya ait taşınmazın yüzölçümünde meydana gelen bir azalmanın olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/2-a maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5210, Karar No: 2017/5404, Tarih: 29.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/5210 E.  ,  2017/5404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 5271 sayılı CMK.'nın 231/11.maddesi uyarınca hükmün açıklanması; TCK 148/1, 150/2, 168/2-3, 31/2, 62/1, 50/3, 52/2. maddeleri uyarınca 6.000 TL. adli para cezası (20 taksit)

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nın 168/3. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı kanunun 61. maddesine aykırı davranılmış olması, sonuca etkili olmadığından ve sanığın kastının, daha çoğunu alabilme olanağı varken daha azını alma şeklinde gerçekleşmediği, özgülenen kastın mağdurun cebinde olan paranın tamamını almaya yönelik olduğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 150/2. maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

26.02.2009 tarihli 5739 sayılı Yasanın 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin 6. fıkrasında yer alan “yaptırımın” ibaresinin “tedbirin” olarak değiştirilmesi, keza 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile 5275 sayılı Kanunun 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının değiştirilmesi ve aynı yasa maddesinin 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olduğu hususları dikkate alındığında, infazı kısıtlar şekilde, kısa süreli hapis cezasından seçenek yaptırım olarak çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu cezanın hapse çevrileceğine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından "ve ödenmemesi halinde ödenmeyen hapis cezasının hapse çevrilmesine" dair ibaresinin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/739, Karar No: 2022/2972, Tarih: 28.03.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/739 E.  ,  2022/2972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kendi boşanma davasının reddi ve kusur belirlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11/2 maddesinde "vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılacağı, vekilin birden çok olması durumunda bunlardan birine tebligat yapılmasının yeterli olduğu, tebligatın birden fazla vekile yapılması durumunda, bunlardan ilkine yapılan tebliğin asıl tebliğ tarihi sayıldığı" düzenlenmiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 56/5 maddesinde de "Avukatlar veya avukatlık ortaklığının başkasını tevkil etme yetkisini haiz oldukları bütün vekâletnamelerini kapsayacak şeklinde bir başka avukata veya avukatlık ortaklığına vekaletname yerine geçen yetki belgesi verebilecekleri, bu yetki belgesinin vekaletname hükmünde olduğu" düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davalı tarafından vekil tayin edilen Av. ...’un, aldığı vekâletnamedeki tevkil yetkisine dayanarak düzenlediği yetki belgesi ile Av. ...’yu Avukatlık Kanunu’nun 56 ncı maddesi gereği (vekaletname yerine geçmek üzere) vekil tayin ettiği görülmüştür. Verilen yetki belgesinin vekâlet hükmünde olmasının bir sonucu olarak davalı kadının birden fazla avukat ile temsil edildiği anlaşılmaktadır. Bölge adliye mahkemesince; H.M.K'nun 74.maddesinde, davaya vekalet halinde özel yetki içeren hallerin düzenlendiği, kişiye sıkı sıkıya bağlı hakları içeren davalarında özel yetkiyi içeren hallerden olduğunun belirtildiği, davalı vekili Av.... vekaletnamesinin H.M.K'nun 74. maddesinde belirtilen şekilde kişiye sıkı sıkıya bağlı haklardan olan boşanma davası hususunda özel yetki içermediği, fotoğrafının bulunmadığı gerekçesi ile eksikliğin giderilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş ve davalı vekili tarafından özel yetki içeren fotoğraflı vekaletnamenin sunulduğu görülmüştür. Vekâletnamedeki şekil noksanlığının sonradan tamamlanması ilk vekaletnameyi geçersiz hale getirmediği gibi buna dayanarak verilen yetki belgesini de geçersiz hale getirmez.

Bu açıklamalara göre; vekilin birden çok olması durumunda bunlardan birine tebligat yapılmasının yeterli olduğu, tebligatın birden fazla vekile yapılması durumunda, bunlardan ilkine yapılan tebliğin asıl tebliğ tarihi sayılacağı hükmü gereği, 29.12.2020 tarihli ilk derece mahkemesi kararının, 31.01.2021 tarihinde, yetki belgesi uyarınca vekâlet görevi devam etmekte olan, davalı vekili Av. ...’ya tebliğ edildiği ancak 31.03.2021 tarihinde Av. ... ve Av. ... tarafından yasal süresinden sonra istinaf kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır. Buna göre; davalı kadının yasal süresinden sonra yapılan istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 28.03.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/14375, Karar No: 2011/4209, Tarih: 25.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/14375 E.  ,  2011/4209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair, Şanlı Urfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.02.2011 gün ve 2008/229 Esas, 2011/50 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiin süresinden sonra vaki duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

CMK.nun 232/2-c maddesine aykırı olarak gerekçeli karar başlığında suç tarihinin yanlış gösterilmesi,

11.07.2008 tarihli teşhis tutanağından, 02.06.2007 tarih ve 5681 sayılı Kanunun 5. maddesiyle değişik 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanununun Ek-6 maddesine aykırı olarak, sanığa ait tek bir fotoğraf üzerinden teşhis yaptırıldığı ve bu nedenle teşhisin usul ve kanuna aykırı olduğunun anlaşılmasına karşın hükme esas alınması,

Mağdurun 02.08.2008 tarihli Cumhuriyet Savcılığında verdiği ifadesinde kendisine cinsel istismarda bulunan kişinin yanında soyunduğu için ameliyat izini gördüğünü belirtmesi karşında; sanığın doktora sevki ile mağdurun Cumhuriyet Savcılığında verdiği ifadesi kayıt altına alındığından, kayıtlarda sanığın vücudunda ameliyat izi olduğunu gösterdiği bölgede veya sanığın

vücudunun başka bir bölgesinde ameliyat izi olup olmadığı konusunda rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik incelemeyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8053, Karar No: 2020/7515, Tarih: 24.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8053 E.  ,  2020/7515 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1-Katılan sanık ... hakkında; CMK’nın 223/2-c maddesi uyarınca; beraat

2-Sanık ... hakkında; TCK’nın 85/2, 22/3, 62/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ...’nın mahkumiyetine, katılan sanık ...’ın beraatine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, katılan sanık ...’ın tüm aşamalardaki ifadesine göre; idaresindeki motosiklet ile gündüz vakti, meskun mahal dışında, Enez-Keşan istikametinde, iki yönlü yolda motosikletin arka yolcu kısmında ölen eşi ... ile birlikte seyir halinde iken, sanık ...’ın arkadan çarpması neticesinde direksiyon hakimiyetini kaybettiği ve yolun karşı şeridine geçerek yoldan çıkarak devrildiği, eşinin öldüğü ve kendisinin de kemik kırığı 5. derece yaralandığı olayda; sanık ...'nın olaydan 1 saat 22 dakika sonra alınan raporda 1.48 promil alkollü olduğu ve olay nedeni ile hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanması nedeni ile ifade verecek durumda olmadığının kolluk tarafından tutanak altına alındığı, yine olay yerine gelen kolluk görevlilerinin olayı gören tanığın bulunmadığı, ölenin eşi katılan sanık ...’in beyanına göre, sanık ...’ın arkadan çarpma ve alkollü olması nedeni ile tam kusurlu olduğu şeklinde kaza tespit tutanağı tuttukları, sanık ...’ın Mahkemece alınan ifadesinde tüm sorulara bilmiyorum dediği ve vasi tayin edildiği, İstanbul Adli Tıp 4. İhtisas Kurulunun 07.07.2014 tarihli raporunda sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun tespit edildiği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla;

Mahkemece olay yerinde çeşitli mazeretler nedeni ile keşif yapılamadığı, olayı gördüğünü iddia eden savunma tanıkları ... ile ...’un olaydan yaklaşık 7 ay sonra mahkemede verdikleri ifadelerinde, sanık ... ile aynı köyden oldukları, sanığın yakıtı bitmek üzere olduğu için, aynı yolda tanık Hüseyin idaresindeki motosiklet ile önden gittikleri ve arkadan gelen sanık ile benzini bitip bitmediğini kontrol için sürekli göz ile takip ettikleri, kazayı gördükleri, katılan sanık ...’in arkadan gelerek sanık ...’a çarptığı şeklindeki ifadelerinin, olay yerine gelen jandarma kolluk görevlilerinin -olayı gören tanıkların tespit edilemediği şeklindeki- “ görgü tespit tutanağı” karşısında; tanıkların beyanlarına itibar edilmemiş, olayın oluş şekli itibarı ile mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Katılan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından katılan sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,

Katılan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından katılan sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,

Sanık ... hakkında yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin olay yerinde keşif yapılmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, katılan sanık ...’in sanığın motosikletine arkadan çarpması nedeni ile tam kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, katılan sanık ... hakkındaki beraat, sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin isteme uygun olarak ONANMASINA, 24.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17985, Karar No: 2014/6581, Tarih: 11.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/17985 E.  ,  2014/6581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, yakınana ait kontak kilidi kilitlenerek sokağa parkedilmiş motosikleti düz kontak yaparak çalma şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı kanunun 141/1. maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle eksik ceza belirlenmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6853, Karar No: 2013/20905, Tarih: 19.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/6853 E.  ,  2013/20905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.12.2012 tarih ve 2012/87-2012/287 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 25/02/2010 tarihinde "Oyunculuk Sözleşmesi" başlıklı bir sözleşme imzalandığını, sözleşmenin süresinin iki yıl olduğunu, bu sözleşmeye göre davalının, yapacağı tüm işleri ajansı olan müvekkili aracılığı ile yapmak yükümlülüğü altına girdiğini, müvekkilinin sözleşme süresince davalının tanıtımını yaptığını, davalının bu faaliyetler neticesinde ve müvekkili sayesinde çeşitli işler yaparak kazanç sağladığını ve sanat piyasasında tanındığını, müvekkilinin sözleşme süresince ajans olarak kendi üzerine düşen her türlü yükümlülüğü yerine getirdiğini, ancak hal böyle iken davalının, iyi niyetten uzak bir şekilde, müvekkilinden habersiz ve izinsiz olarak ATV kanalında yayınlanan "Alemin Kıralı" isimli dizide rol aldığını ve halen almakta olduğunu, davalının bu şekilde müvekkili ile olan sözleşmesinin alenen ihlal ettiğini ileri sürerek, fazlaya dair haklarını saklı tutarak şimdilik, sözleşmenin 7. maddesi gereği 20.000 ABD Dolarının faiz oranı ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin bir eser olmaması sebebiyle mahkemenin görevsiz olduğunu, davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemelerinde olduğunu, taraflar arasında 25/02/2010 tarihinde iki yıl süreli imzalanan sözleşmenin, iki yıllık sürenin sonunda noter ihtarnamesi ile müvekkili tarafından feshedildiğini ve davacının iddiasının aksine müvekkilinin yapacağı tüm işleri davacı şirket aracılığı ile yapma yükümlülüğünün bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalının iki yıla yakın süre yani davacı ajans ile sözleşmeyi imzaladıktan hemen sonraki dönemden itibaren, ATV logolu televizyon kanalında gösterimde olan “Alemin Kralı” adlı dizide rol aldığı, davacı cast ajansı olup dizi filmlerde kimlerin oynadığı konusunda çok kısa sürede haberdar olacağı varsayıldığından ve sanatçı-oyuncu olarak ajansa bağlı olan davalının izleyici kitlesi yüksek olan bir kanalda yayınlanan bir dizide oyunculuk yaptığından haberdar olduğu ve uzun süre sessiz kalarak buna muvafakat ettiği halde, sözleşme süresi sonuna doğru davalının

sözleşmeyi feshedeceğini ihbar etmesinden hemen sonra, cezai şart maddesini işletmek suretiyle ihtar göndermesi ve akabinde işbu davayı açmış olmasının MK 2. maddesi hükmü ile bağdaşmadığı; ayrıca davalının söz konusu dizide oyunculuk yapmasının da sözleşmeyi ihlal, dolayısıyla cezai şart uygulanmasını gerektirir nitelikte bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5793, Karar No: 2014/9150, Tarih: 09.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/5793 E.  ,  2014/9150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...'ın, suçun sübut bulmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Dosyada mevcut emniyet ekspertiz ve jandarma uzmanlık raporları içeriğine göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının veya emniyet sacı ve piminin bulunmadığı, gaz kanalına sahip olduğu, gaz kanalı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta, özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceği belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı... Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması.

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.