muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15336, Karar No: 2020/3057, Tarih: 11.03.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/15336 E.  ,  2020/3057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 07.09.2015 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.06.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve dahili davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteğinin değer yönünden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalı ... aleyhine açtığı davada, maliki bulunduğu Karşıyaka Mahallesi 121 ada 44 parsel lehine davalıya ait 121 ada 69 parselden yola ulaşabilmek için geçit hakkı kurulmasını istemiş, yargılama sırasında 121 ada 68 parsel maliki ... ile 121 ada 2 parsel maliki DSİ Genel Müdürlüğü davaya dahil etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın haksız olduğunu, taraf teşkilinin sağlanmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekili, 121 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kamu hizmetine tahsis edilmiş sulama kanalı olduğunu, sulama kanalının iptali ya da şebeke sisteminin değiştirilmesinin mümkün olmadığını, özel mülkiyete konu olamayacak yerlerden olduğundan üzerinde geçit hakkı kurulamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Dahili davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, 121 ada 44 parsel sayılı taşınmaz lehine 121 ada 2 ve 69 parsel sayılı taşınmazlardan fen bilirkişi raporu ve eki krokide 1 No'lu seçenek olarak gösterilen yerden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili ve dahili davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlemesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır.

Türk Medeni Kanununun 747/2. maddesi gereğince geçit isteği önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının subjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit hakkı tesisi mümkün değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilmesinin zorunlu olduğu hallerde, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Somut olaya gelince; mahkemece geçit irtifak tesis edilen 1 No'lu alternatifin geçtiği güzergahta DSİ'ne ait sulama kanalı bulunmaktadır. DSİ'nin sulama kanalından geçecek şekilde geçit irtifak kurulması doğru olmadığından, başka alternatifler değerlendirilmek suretiyle geçit irtifakına hükmedilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... vekili ve dahili davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11803, Karar No: 2015/24184, Tarih: 22.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/11803 E.  ,  2015/24184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok, etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocukların, beraberce ...'un Cami Yaptırma ve Yaşatma Derneği başkanı olduğu, ... Camii'ye dernek odasının camını kırarak girdikleri ve dolaptan 5,25 TL para çaldıkları iddia edilen olayda, suça sürüklenen çocukların ikrar içeren beyanları, müştekini beyanları, görgü tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre kamu malına zarar verme suçunun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin mahkemece kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34763, Karar No: 2013/12485, Tarih: 19.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/34763 E.  ,  2013/12485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunması karşısında, cezasının 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, silahın namlusu içinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle mermi çekirdeği niteliğini taşıyan ve ucunda kurşun küre bulunan özel nitelikteki fişekleri de istimal edebileceğinin belirtilmesi karşısında; dava konusu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip üretim şemasının temin edilememesi halinde ise suça konu silahın gaz ayırıcı parçasını da gösteren fotoğraflar, ekspertiz raporu eklenerek suça konu tabancanın gaz ayırıcı parçasında üretim sonrası tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 19.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5189, Karar No: 2016/4433, Tarih: 16.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/5189 E.  ,  2016/4433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, 15.08.1989 tarihinde 1 gün çalıştığının tespitiyle tüm sigorta kollarında bu tarihten itibaren sigortalılık başlangıcı sayılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 15/08/1989 tarihinde en az bir günlük çalıştığının tespiti ile sigortalılığının tüm sigorta kollarında bu tarihten itibaren sigortalılık başlangıcı sayılmasına karar verilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına karşı “uyma” kararı verilmek suretiyle yapılan yargılama neticesi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 10/08/1971 doğum tarihli olan davacının 15/08/1989 tarihli ilk işe giriş bildirgesinin dava . tarafından düzenlenmiş olup Kurum kayıtlarına intikal ettiği, davacıya ait hizmet cetvelinden 1998-2013 yılları arasında davacı adına 4245 gün hizmet bildiriminde bulunulduğu, duruşmalarda davacı tanığının dinlenmiş olduğu, Dairemizin 14/04/2014 tarihli ilamı ile Mahkemece kurulan davanın reddine ilişkin kurulan hükmün eksik inceleme ve araştırma nedeni ile bozma nedeni yapıldığı, Mahkemece bozma ilamına karşı “uyma” kararı verilmek suretiyle yapılan yargılamada dava dışı işe giriş bildirgesinin Kurum'a verildiği işyerine ait 1989/2-3 dönem bordrosunun getirtildiği, işe giriş bildirgesi üzerinde davacı adına atılı imza üzerinde yapılan grofolojik inceleme neticesi söz konusu imzanın davacının eli ürünü olduğuna dair kanaati bildirir bilirkişi raporunun dosyaya sunulduğu, duruşmalarda bordrolu tanıklar ile davacı tanıklarının dinlenmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanun'un 3.maddesinin II numaralı fıkrasına, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle eklenen (D) bendinde “El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kolları uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler” hükmü yer almaktadır. 06.08.2003 günü yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanun'un 57. maddesiyle söz konusu bent yürürlükten kaldırılmış olup Kanun'da yürürlükten kaldırmaya yönelik yasama işleminin geriye yürütüleceğine ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmamaktadır.

Somut olayda; davacının dava dışı işyerinin halı dokuma atölyesinde 15/08/1989 tarihinde çalıştığının anlaşılmış olmasına göre ihtilaf konusu dönem itibariyle bentte yazılı nitelikteki hizmetin 506 sayılı Kanun hükümleri gereğince uzun vadeli sigorta kollarına tabi zorunlu sigortalılık olarak değerlendirilemeyeceği göz önünde bulundurulmaksızın Mahkemece yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2188, Karar No: 2020/4697, Tarih: 04.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/2188 E.  ,  2020/4697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı eylemi ... olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yağma ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Sanık hakkında ... olmayanla cinsel ilişki suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve anılan karara yönelik temyiz istemleri CMK'nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip, bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından, incelemenin yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/384, Karar No: 2020/1042, Tarih: 03.03.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/384 E.  ,  2020/1042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nin 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “Malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nin 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “Değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda sanıkların, mağdurdan yağmaladıkları cep telefonun, mağdurun beyanına göre, birinci el değerinin 200-TL, ikinci el değerinin ise 100-TL olduğu, bu miktar TCK'nin 150/2. maddesi kapsamında az olarak kabul edilemeyeceğinden, koşulları oluşmadığı halde değer azlığı nedeniyle cezadan indirim yapılması; kolluk tarafından düzenlenen 12.10.2011 tarihli teslim tesellüm tutanağında, 'Suça konu cep telefonunun ... isimli şahısta ele geçirilerek, mağdura teslim edildiğinin' belirtildiği, bu husus sanıklardan sorulduğunda, sanık ...'in ...'ı tanımadığını, sanık ...'ın da telefonu sattıkları ikinci el telefoncu olabileceğini beyan ettikleri anlaşıldığından; mahkemece suça konu cep telefonun mağdura iadesinde, sanıkların katkısının ne olduğu, etkin pişmanlığın ne şeklide gerçekleştiği açıklanmadan yazılı şekilde TCK'nin 168. maddesinin uygulanması suretiyle noksan ceza tayini, karşı temyiz bulunmadığından;

5237 sayılı TCK’nin 168/3. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle, aynı Yasa’nın 61. maddesine aykırı davranılması, sonuç cezayı değiştirmediğinden;

Anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1506, Karar No: 2024/6031, Tarih: 27.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/1506 E.  ,  2024/6031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1728 E., 2023/2616 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tavşanlı İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/30 E., 2023/509 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı doğrultusunda yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre iş sözleşmesinin son bulduğu ve hükmün temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik etkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, kabul edilen ve temyize konu edilen miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33681, Karar No: 2016/5323, Tarih: 08.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/33681 E.  ,  2016/5323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 11/08/2005 tarihinde davalı işyerinde dokumacı olarak çalışmaya başladığını iş sözleşmesini 10/08/2012 tarihli ihtarname ile bordrolarda ücretin asgari ücret olarak gösterildiği,hafta tatili ve fazla çalışma ücretlerinin bordrolarda gösterilmemesi nedeniyle haklı olarak feshettiğini,aylık net ücretinin 1.350.00 TL olduğunu,işyerinde 2 vardiya halinde 12 saat çalışıldığını ileri sürerek,kıdem tazminatı,fazla mesai,hafta ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 21.07.2012 tarihinde ücretsiz izne ayrıldığını, ücretsiz izin süresinin bitim tarihi olan 22.08.2012 tarihinden itibaren hiçbir mazeret belirtmeksizin işe gelmediğini, 22-23-24.08.2012 tarihlerinde tutanakların düzenlendiğini, davacının devamsızlık nedenlerinin sorulacağı sırada 10.08.2012 tarihli noter ihtarnamesinin tebliğ edilerek iş sözleşmesinin davacı tarafından feshedildiğini, davalı işveren tarafından gönderilen cevabi ihtarla fesih nedenlerinin geçersiz olduğunun bildirildiğini, davacının asgari ücretle çalıştığını, ... denetlemeleri tarafından işyerinde günlük 3 vardiyalı sistemde çalışma yapıldığı, günlük 7,5 saat, haftalık 45 saat çalışıldığı, haftanın 6 günü çalışılıp bir gün izin kullanıldığının tespit edildiğini,davacının fazla çalışma hafta ve genel tatil alacaklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı tanıkları davacının aylık net 1000 TL ücret aldığını bildirmiş olup talep konusu tazminat ve alacakların bu ücret üzerinden hesap edilip hüküm altına alınması gerekirken aylık net 1350 TL ücret üzerinden yapılan hesaplamaya itibar edilmesi hatalıdır.

3-Hafta tatili ücreti alacağına ilişkin olarak dosyaya sunulan ve davacının imzasını taşıyan puantaj kayıtlarının değerlendirilmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

3-Hafta tatili ücreti alacağına ilişkin olarak dosyaya sunulan ve davacının imzasını taşıyan puantaj kayıtlarının değerlendirilmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/2044, Karar No: 2013/19170, Tarih: 14.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/2044 E.  ,  2013/19170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, Ankara-Keçiören ... Mahallesi ... Sokak 37/2.'deki konutun maliki olduğunu, su aboneliği verilmesi için davalıya yaptığı başvuru üzerine kanal katılım ve şebeke hisse bedeli olarak 1.842,91 TL talep edildiğinden abone olabilmek için bu bedeli ödediğini, oysaki emsal taşınmazla ilgili bir başka davada alınması gereken miktarın 303,42 TL olduğunun tespit edildiğinden davacının ödemesi gereken bedelin en fazla 303,42 TL olması gerektiğini, kendisinden 1.539,49 TL fazla tahsilat yapıldığını bildirerek fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak anılan miktarın tahsilini istemiş ve ıslah dilekçesi ile miktarı 1.830,00 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı cevabında, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin sunulan hizmetin karşılığı olduğu, Belediye Gelirleri Kanununun 87-88.maddeleri ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi geregince davacının katılım payı ödemekle yükümlü olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, su ve kanalizasyon bağlantıları yapılmayan binalara iskan izni verilmesinin söz konusu olmadığından su ve kanalizasyon harcamaları katılma payının iskan izni alınırken ödenmiş olmasının yasa gereği olup katılma payı yükümlüsünün yapı kullanma belgesini almakla yükümlü olan kişi olduğu, konut sahibinin kanal ve şebeke payı ödeme yükümlülüğü olmadığı gerekçesiyle davacının ödediği toplam bedel olan 1.830,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının konuta su abonesi olmak için kanal ve şebeke hisse bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun kanalizasyon harcamalarına katılma payı başlığı altında 87.maddesinde "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkul sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır.

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi, iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirilmiştir. Aynı Yasanın 88. maddesi, su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.