muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/587, Karar No: 2011/1683, Tarih: 22.09.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/587 E.  ,  2011/1683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 sayılı kanuna muhalefet

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 21.04.2003-20.05.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı yasanın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 22.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13402, Karar No: 2014/20255, Tarih: 23.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/13402 E.  ,  2014/20255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/11/2012 gün ve 2010/838-2012/242 sayılı kararı onayan Daire’nin 16.04.2014 gün ve 2013/6880-2014/7521 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili şirketin davalı şirket ile arasındaki yetkili servis sözleşmesinin 31.12.2009 tarihi itibari ile sona erdiği, yetkili servis sözleşmesinin 8.3.3. maddesinde servisin hiçbir durum ve koşulda yazar kasa mührünün kendisine ait olmadığı, Profilo Gurubu ve iştiraklerinin demirbaşı olduğu, sözleşme süresi boyunca geçici süreli kullanma için devralındığının peşinen kabul edileceği, sözleşmenin herhangi bir sebeple feshi halinde talebe bile gerek olmaksızın derhal yazarkasa mührünün iade edilmesinin zorunlu olduğunun, 12.2. maddesinde bu sözleşmenin yürürlüğe girmesi tarihinden itibaren servis ve pesaj veya iştirakleri veya selefler arasında imzalanan bütün eski sözleşmelerin herhangi bir işleme gerek olmaksızın kendiliğinden sona ereceğinin hükme bağlandığı, ancak davalı eski yetkili servisin kendisine müvekkili şirket tarafından teslim edilen yazar kasa mührü ve yetki kartını iade etmekten imtina ettiği, muhatabın davalının yetkili servis hizmetini verdiği esnada vergi mükellefi Kardeşler Büfe'nin taklit, mali hafıza takma işlemi gerçekleştirdiğinin öğrenilip bu durumun ... Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesi'nin 2010/19 sayılı dosyası ile tespit edildiği, ayrıca eski yetkili servis sözleşmesi sona ermesine rağmen 3100 sayılı kanun ve sözleşmeye aykırı şekilde adeta yetkili servişmişcesine faaliyetine devam etmekte olduğunun yapılan denetimler sonucunda tespit edildiği, davalının hiçbir yetkisinin bulunmamasına rağmen Olivetti marka bir cihaza servis hizmet fişi ile müdahale ettiği, ... Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesi'nin 2010/125 D.İş sayılı dosyasında davalı tarafından www.ratelelektronik.com.tr adresindeki internet sitesinde müvekkili şirketin yetkili servisi olduğu intibasını yaratacak şekilde faaliyet gösterdiği, böylece haksız rekabet teşkil eden eylemde bulunulduğu, ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/4 D.İş sayılı dosyasında da davalının iş yerinde müvekkili şirketin yazar kasa konusunda yetkili servisi olduğunu intibasını yaratacak şekilde tabela ve tanıtım vasıtaları kullandığı, ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/277 D.İş sayılı dosyasında da davalının yetkili servis sözleşmesine aykırılık ve haksız rekabet teşkil eden eylemlerinin ayrıntılı olarak tespit edildiği, eski yetkili servis olan davalının bu faaliyetlerinin hem 3100 sayılı Kanuna hem de TTK'nın 56. maddesi hükümlerine aykırılık teşkil ettiği, davalının faaliyetlerinin müvekkili şirketi zarara uğrattığı iddia edilerek dava konusu eylemlerin haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, müvekkili şirketin uğradığı zarar ile davalının elde etmesi muhtemel kârın ayrı ayrı tespitine, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla kısmen 10.000 TL maddi ve 25.000 TL manevi tazminatın 13.01

. maddesi hükümlerine aykırılık teşkil ettiği, davalının faaliyetlerinin müvekkili şirketi zarara uğrattığı iddia edilerek dava konusu eylemlerin haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, müvekkili şirketin uğradığı zarar ile davalının elde etmesi muhtemel kârın ayrı ayrı tespitine, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla kısmen 10.000 TL maddi ve 25.000 TL manevi tazminatın 13.01.2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsiline, haksız rekabetin men'ine, haksız rekabet teşkil eden durumun ortadan kaldırılması için haksız rekabet teşkil eden mühür ve yetki belgesinin geri alınması ve tüm fatura, levha ve şirket aracı üzerindeki tanıtıcı işaretlerde müvekkili şirketin unvanının yazarkasa yetkili servisi olduğu intibaını yaratacak şekilde kullanılmasının engellenmesine, hükmün kesinleşmesinden sonra ilanına karar verilmesi istenmiş, 29.09.2011 tarihli celsede davacı tarafa maddi tazminat talebini açıklamak için verilen süre üzerine verilen dilekçe ile açıklama yapılmıştır.

Davalı vekili; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne, TTK'nın 58/a. maddesi gereğince davalı tarafın fiilinin haksız olduğunun tespitine, TTK'nın 58/b maddesi gereğince haksız rekabetin men'ine, TTK'nın 58/c maddesi gereğince haksız rekabetin neticesi olan maddi durumun ortadan kaldırılmasına; TTK'nın 58/d maddesi gereğince haksız rekabete konu teşkil eden mühür ve yetki belgesinin davalıdan geri alınmasına, tüm fatura, levha ve tanıtıcı işaretlerde davacı şirketin ünvanının yazarkasa yetkili servisi olduğu intibasını yaratacak şekilde kullanılmasının engellenmesine, 6.024,88 TL maddi tazminat ile TTK'nın 58/e maddesi gereğince taktiren 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile davalıdan tahsiline, fazla talebin reddine, TTK'nın 61. maddesi gereğince mahkememizce verilen hükmün kesinleşmesinden sonra hükmün masrafı davalıdan alınarak basın ilan kurumu aracılığı ile bir kez ilan edilmesine dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 23.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18764, Karar No: 2014/1013, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18764 E.  ,  2014/1013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/1007-2013/101

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10702, Karar No: 2018/13706, Tarih: 05.06.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/10702 E.  ,  2018/13706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

KARAR

1) 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre; tebligat muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 sayılı Yasa'nın 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Aynı Kanun'un tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina başlıklı 21. maddesine, 6099 sayılı Yasa'nın 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasında; "Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır" hükmü yer almaktadır.

Söz konusu 7201 sayılı Yasa'nın 10. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin kanun gerekçesinde, kişilere getirilen adres kayıt sistemi zorunluluğu ile birlikte işleyişin kolaylaştığı dile getirilmiş, ancak yapılan yeni düzenlemeyle, öncelikle yine bilinen en son adrese tebligat yapılacağı, tebligatın yapılmasını isteyenin veya tebligatı çıkartan makamın bildirdiği adresin, tebligata elverişli olmadığının anlaşılması ya da bu adrese tebligat yapılamaması halinde, muhatabın 5490 sayılı Kanuna göre adres kayıt sistemindeki adresinin bilinen en son adresi olarak kabul edileceği ve tebligatın buraya yapılacağı açıklanmış, değişiklik ile birlikte adres kayıt sistemi dışında başkaca adres araştırması yapılmasının gerekmeyeceği vurgulanmıştır.

7201 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin kanun gerekçesinde ise, 21/1. maddeye göre, bilinen en son adrese çıkartılan tebligattan sonuç alınamazsa, 10. madde gereği adres kayıt sistemindeki adres esas alınarak başkaca araştırma yapılmaksızın o adrese tebligat çıkarılacağı açıklanmıştır.

Muhatap o adreste hiç oturmamış ya da adresten ayrılmış dahi olsa tebligat iade edilmeyecek, 21/2. madde gereğince işlem yapılacaktır. Bunun yapılabilmesi için de tebligatı çıkaran merciin, adresin, adres kayıt sistemindeki Mernis adresi olduğunu tebliğ evrakında belirtmesi gerekmektedir.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda kişiye önce, bilinen en son adresi esas alınarak (bilinen bir adresi yok ise adres kayıt sistemindeki adresi esas alınarak) tebligat çıkartılmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa adres kayıt sistemindeki adresine buna ilişkin şerh de düşülerek 21/2. madde uyarınca tebligat çıkartılmalıdır.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda kişiye önce, bilinen en son adresi esas alınarak (bilinen bir adresi yok ise adres kayıt sistemindeki adresi esas alınarak) tebligat çıkartılmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa adres kayıt sistemindeki adresine buna ilişkin şerh de düşülerek 21/2. madde uyarınca tebligat çıkartılmalıdır.

Somut olayda, ise davalılar ..., ...,... ,...'a yapılan gerekçeli karar tebligatları bu yollar izlenmeksizin yapıldığı görülmekte olup, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca davalılara yapılan tebligat usulsüzdür.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda bahsi geçen davalılara önce, bilinen en son adresleri bilinen bir adresleri yok ise adres kayıt sistemindeki adresleri esas alınarak tebligat çıkartılmalı, adresler tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa adres kayıt sistemindeki adreslerine buna ilişkin şerh de düşülerek 21/2. madde uyarınca tebligat çıkartılmalıdır.

2)Dosya içinde kararın davalılar ... ve ...'a tebliğine ilişkin belge bulunmakta ise de, tebligat belgesinin incelenmesinde, eniştesi ... adına tebliğ edildiği, ancak muhatabın tevzi anında nerede olduğunun evraka şerh edilmediği gibi evrakı tebellüğ eden kişinin davalılar ile birlikte oturup oturmadıkları hususunun tebligat evrakına yazılmadığından yapılan tebligatın usulüne uygun bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle gerekçeli kararın adı geçenlere 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

3) Davalılar murisi ... veraset ilamının ilgililerinden temin edilerek dosya arasına alınması ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemiz'e gönderilmesi için Yerel Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18774, Karar No: 2015/8643, Tarih: 28.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/18774 E.  ,  2015/8643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, reddedilen tazminat istekleri ve ziynet alacağı yönünden, davalı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi, velayet, ziynet alacağının reddi nedeniyle vekalet ücretine karar verilmemesi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 28.04.2015 günü duruşmalı temyiz eden davacı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf temyiz eden davalı ... ve vekili gelmedi. Davalı ... vekili Av. ...'nin başka mahkemelerde duruşmaları bulunması sebebiyle mazeret dilekçesi verdiği görüldü. Tevkil yetkisinin bulunduğu anlaşıldı. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden tarafların Antalya'da bağımsız müşterek konutları olduğu halde davalı erkeğin, eşini Korkutelin'de kendi ailesinin yanında oturmaya zorlayarak birlikte yaşamaktan kaçındığı, eşine karşı ilgisiz davrandığı ,boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkek tamamen kusurlu olup, davalı kadının boşanmaya sebebiyet verecek kusurlu bir davranışının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK m. 4, TBK m. 50 ve 52) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3-Davacı kadının, ziynet alacağı davası reddedildiği halde, kendisini vekille temsil ettiren davalı erkek lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince nispi vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir

3-Davacı kadının, ziynet alacağı davası reddedildiği halde, kendisini vekille temsil ettiren davalı erkek lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince nispi vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, davacı vekili duruşmaya geldiğinden yararına duruşma için takdir olunan 1.100.00 TL vekalet ücretinin Hakan'dan alınıp Yasemin'e verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcın yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.28.04.2015(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2019/5362, Karar No: 2021/23431, Tarih: 23.12.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/5362 E.  ,  2021/23431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın üzerine atılı suçu olay tarihinde 18 yaşından küçük olan 01.01.1995 doğum tarihli mağdur çocuğa karşı ve silahla işlemesi karşısında, sanık hakkında hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK'nin 109/3.maddesi uyarınca arttırım yapılırken "a" bendinin yanında "f" bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ile aynı Kanunun 3 ve 61. maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, 109/3-a-f maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği dikkate alınarak temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefetten kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosyada bulunan Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından hazırlanan rapora göre, davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde gaz dağılımını temin eden gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, ancak gaz ayırım parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olması nedeniyle, içerisinden geçebilecek çapta saçma tanesi veya özel şekil ve nitelikteki benzeri maddelerin konulması suretiyle elde edilen özel nitelikli fişekleri de atabilecek nitelikte bulunduğu, teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin tespit edilmemesi, sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ve sanığın da silahın kuru sıkı silah olduğunu savunması karşısında sanığın, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraati bizatihi suç teşkil eden tabancanın müsaderesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7773, Karar No: 2016/5418, Tarih: 15.12.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/7773 E.  ,  2016/5418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirket ile akdedilen malzemeli yemek pişirilmesi, dağıtımı ve sonrası temizlik işi sözleşmesi uyarınca müvekkili şirket tarafından davalıya malzemeli yemek pişirilmesi ,dağıtımı ve sonrası temizlik işi hizmeti verildiğini, hizmet bedelinin ise davalı tarafça aylık hak edişler halinde fatura karşılığında davacıya ödendiğini, bu iş kapsamında çalıştırılan işcilerden dolayı 2009/01- 2011/03 döneminde 5510 sayılı Kanun'un 81. maddesinin I bendinde öngörülen ve hazinece karşılanan beş puanlık prim indiriminden yararlanıldığını, ancak davalının dava konusu edilen % 5'lik prim indirimleini hak edişlerinden kesmek sureti ile nezdinde tuttuğunu ileri sürerek, 23.201,81 TL'nin her bir kesinti tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan kesintilerin sözleşmeye ve mevzuata uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 5510 sayılı Kanun'un 81. maddesi gereğince öngörülen düzenlemenin özel sektörü desteklemeye yönelik olması nedeniyle davanın kabulü ile 23.202,48 TL'nin dava tarihinden itibaren hesaplanacak avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle sözleşmeye ilişkin zamanaşımı hükümlerinin uygulanması gerekmesine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.