muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5333, Karar No: 2022/12719, Tarih: 19.10.2022

Bu çalışanların uzun vadeli sigorta kolları kapsamı dışında tutulması, ölçülülük ilkesine aykırıdır ve Anayasal sosyal güvenlik ilkesinin ihlali sonucunu doğurduğundan, yargısal içtihatlarda anılan Kanun hükmü dar yorumlanarak hizmet akdi unsurlarını eksiksiz taşıyan iş ilişkisinin tespitine imkan tanınmalıdır.

III) Çalışma Olgusunun Tespiti:

Somut olayda, davacının çalışmasının işe giriş bildirgesine uygun biçimde ancak malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olmayanlar için düzenlenen (kısa vadeli sigorta kolları kapsamında çalışanlara mahsus) dönem bordrosu ile Kuruma bildirildiği, dinlenen tanık beyanlarından davacının sigorta başlangıç tarihindeki çalışmasının bordro tanıklarının beyanları ve kısa vadeli sigorta kolları bordroları ile kanıtlandığı, başvuru koşulunun yerine getirildiği, davacının çalışmasının çırak olarak geçmediği, işin işverene ait atölye ve fabrika benzeri bir işyerinde, işverenin denetim ve gözetimi altında ve ona bağımlı olarak geçmesi nedeniyle yapılan işin hizmet akdi niteliğinde olduğu ve uzun vadeli sigorta kollarına tabi olacağı, Kırklareli ilinde halı dokuma işinde çalışanlar tarafından açılan sigorta başlangıç tarihinin tespiti davalarının kabulüne dair kararlarının Yargıtay tarafından onandığı, Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 21.04.2016 gün ve 2016/5478 - 2016/6136 E.K; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 16.11.2017 gün ve 2016/15755 - 2017/9339 E.K.; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 16.11.2017 gün ve 2016/16248 - 2017/9342 E.K.; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 25.01.2018 gün ve 2016/15537 - 2018/611 E.K.; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 22.03.2018 gün ve 2016/16489 - 2018/2657 E.K.; Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 29.03.2018 gün ve 2018/1130 - 2691 E.K.sayılı kararlarının bu yönde olduğu, eldeki davanın sigorta başlangıç tarihinin tespitine yönelik olduğu ve tüm dosya kapsamı ile davacının çalışmasının uzun vadeli sigorta kollarına tabi olduğu anlaşıldığından, onama yönündeki çoğunluk görüşüne belirtilen nedenlerle katılamamaktayım.

Üye ...
Yargıtay — Esas No: 2018/3939, Karar No: 2020/880, Tarih: 04.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/3939 E.  ,  2020/880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :(KAPATILAN) 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 14/06/2016 gün ve 2015/226-2016/125 sayılı kararı onayan Daire'nin 25/06/2018 gün ve 2016/13769-2018/4746 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili; müvekkillerinin TPMK nezdinde tescilli “FAIRY” ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, ayrıca müvekkilinin bulaşık deterjanı ürünleri için tescilli 2012/36615 sayılı “şekil” markası bulunduğunu, bu “şekil” markasına konu şişe biçiminin “FAIRY” ürünü ile özdeşleştiğini, davalı şirketin müvekkilinin tanınmış şişe şeklini birebir taklit ederek üretip sattığının Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2014/105 D.İş sayılı tespit dosyası ile tespit edildiğini, bu durumun müvekkillerinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti ile men ve ref'ine, iltibas yaratan şişelerin toplatılarak imhasına, şişelerin üretiminde kullanılan araçların imhasına, davalının www.tepeplastik.com.tr adlı sitesinde ki markaya tecavüzlü sayfalara erişimin engellenmesine ve ürünlerin kullanıldığı sosyal medya hesaplarında ki tecavüzlü ürünlerin bulunduğu sayfaların çıkartılmasına, 50.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin sipariş üzerine plastik kalıp hazırlayarak ambalaj, şişe vs. ürünleri ürettiğini, müvekkilinin genel temizlik malzemesi ambalajı sattığını bulaşık deterjanı satmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin sipariş üzerine plastik kalıp hazırlayarak ambalaj, şişe vs. ürünleri ürettiğini, müvekkilinin genel temizlik malzemesi ambalajı sattığını bulaşık deterjanı satmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davalı tarafından üretilen şişelerin genel gövde formlarının ve tasarım öğelerinin yüzey üzerindeki doku ve hareketlerinin tüketici yönünden birbirinden ayırt edilemeyecek düzeyde benzer olduğu, davacının şişe şekil markasına davalının ürettiği deterjan şişesi ambalajı ile tecavüzde bulunduğu, bu fiilinin ayrıca haksız rekabet oluşturduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı eyleminin markaya tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespiti ile men ve refine, anılan şişelerle ile ilgili materyal mevcut ise toplatılarak imhasına, şişelerin üretimi yapılan teçhizat ile ilgili dosyaya yeterli delil sunulmadığından üretim vasıtaları ve teçhizatların toplatılarak imhası talebinin reddine, davalının www.tepeplastik.com.tr adlı web sitesinde davacının şişe şekil markasına tecavüzü ürünler ile ilgili içerik bulunduğu takdirde bu tür sayfaların siteden çıkartılmasına, yine davalının instagram, tweetter ve facebook sayfalarında tecavüzlü şişelere ilişkin görseller mevcut ise bu sayfalarında kullanımının engellenmesine, takdiren 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine, karar kesinleştiğinde özetinin ilanına dair verilen karar taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Dava, marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, durdurulması, önlenmesi ve tazminat istemlerine ilişkindir.

Somut olayda, davacı vekili, davalının müvekkilinin “FAIRY+Damla Şekli” ve “ŞEKİL” (plastik şişe üzerinde damla ve kısmi dikey grafik çizgi) unsurlu markaları içeren plastik şişeleri izinsiz olarak üretip pazarlamak suretiyle marka hakkına tecavüz ve haksız rekabette bulunduğunu ileri sürmüş, davalı taraf ise, kendisinin sadece ambalaj üreticisi olduğunu, davacı gibi deterjan üretip satmadığını, davacının söz konusu plastik şişelerle ilgili tasarımının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, Mahkemece, davalının davacıya ait markada yer alan şişe ambalajının iltibasa yol açacak derecede benzerini üretmiş olması, üretilen şişelerin deterjan maddelerinde kullanılmak üzere üretilmiş olmaları nedeniyle marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, önlenmesine ve tazminata karar verilmiştir.

Dosya içerisinde mevcut marka tescil belgelerinden davacı tarafın dayandığı her iki markanın da TPMK Mal ve Hizmetler Sınıflandırma Listesi’ne göre sadece 3.sınıftaki temizlik maddelerine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Dosya içerisinde mevcut marka tescil belgelerinden davacı tarafın dayandığı her iki markanın da TPMK Mal ve Hizmetler Sınıflandırma Listesi’ne göre sadece 3.sınıftaki temizlik maddelerine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Olaya uygulanacak 556 sayılı KHK’nın 61 ve 9/1.maddeleri uyarınca, marka hakkına tecavüzden bahsedebilmek için, söz konusu kullanımın markanın tescil kapsamındaki bir mal veya hizmete ilişkin olması zorunludur. Oysa, somut olayda, davacının dayanak markaları 3.sınıftaki temizlik ürünlerine ilişkin olmasına rağmen, davalının ticari faaliyeti 16.sınıftaki ambalaj mallarının üretim ve pazarlanmasına ilişkin olduğu halde, Mahkemece, davalının ürettiği plastik şişelerin içerisine ileride mutlaka deterjan konulacağı düşüncesiyle marka hakkına tecavüzün tespitine karar verilmesi doğru olmamıştır. Her şeyden önce, davalının internet sitesinde TDA 170, TDA 171 ürün koduyla üretilen plastik şişe ambalajlarının mutlaka temizlik maddelerinde kullanılacağı söylenemeyeceği gibi, bir an için ileride bu şişeler temizlik maddelerinin muhafazasında kullanılsa dahi, söz konusu kullanım kim tarafından yapılıyorsa marka hakkına tecavüz iddiası da o kişiye karşı ileri sürülebilecek olduğu halde, hatalı değerlendirmeye, marka hakkına tecavüzün tespitine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan, davacının dayanak markaları “FAIRY+Damla Şekli” ve “ŞEKİL” (plastik şişe üzerinde damla ve kısmi dikey grafik çizgi) unsurlu markaları olup, davalının ürettiği plastik şişelerin üzerinde FAİRY ibaresi, damla şekli ve diğer grafik şekiller bulunmamaktadır. Davacı tarafın ileri sürdüğü ve ortaya koyduğu tek benzerlik olgusu, şayet davacı tarafından üretilen markalı mallardaki markayı ayırt edici kılan şekil unsurları çıkartılarak sadece ambalajların karşılaştırılması halinde görülecek olan benzerliktir. Diğer bir anlatımla, davalının özellikle 2012/36615 sayılı şekil markasında, markayı ayırt edici kılan grafik unsurlardan dolayı değil, bizatihi grafik unsurların üzerinde yer aldığı şişelerin benzerliğidir. Oysa 556 sayılı KHK’nın 5/2.maddesinde yer alan “Marka, mal veya ambalajı ile birlikte tescil ettirilebilir. Bu durumda mal veya ambalajın tescili marka sahibine mal veya ambalaj için inhisari bir hak sağlamaz” şeklindeki düzenleme uyarınca, ambalaj şekillerinin marka koruması üzerinde bir etkisi bulunmamaktadır. Söz konusu düzenlemenin temel amacı, ambalajlara ve ürün görünümlerine ancak tasarım koruması kapsamında yer vermektir. O nedenle, davacının şekil markasının ayırt edici unsuru “kuşak ve damla” şekil unsuru olup, bu şekil ile davalının üretimi arasında da markasal anlamda hiç bir görsel, işitsel ve kavramsal benzerlik bulunmamaktadır. Bu nedenle marka hakkına tecavüz iddiası yönünden davanın reddi gerekirken, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Mahkemece haksız rekabet iddiası yönünden de davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa, davalının üretimi sadece ambalaj mallarına ilişkin olup, davacının ambalaj üretimi bulunmadığı gibi satış ve pazarlaması da tamamen temizlik ürünlerine ilişkindir. Dairemizin yerleşik 21.03.2008 tarih ve 2008/1816 – 3687, 18.10.2018 tarih ve 2016/10703 - 2018/6467 sayılı kararlarında da zikredildiği üzere, davacı tarafla özdeşleşen bir ibarenin ya da ayırt edici işaretin ürünle birlikte kullanılmak suretiyle iş ürünleri ve buradan hareketle her iki ürünü pazarlayan firmalar arasında iltibasa yol açılması gerekmekte olup, farklı sektörlerdeki farklı faaliyette bulunan taraflar arasında TTK 55 m. anlamında bir haksız rekabetten de söz edilemez. Öte yandan, ancak tescilli tasarım koruması ile ve sınırlı süre ile elde edilecek hukuki korumanın, haksız rekabet kurallarıyla süre sınırsız olarak elde edilmesi de mümkün değildir. Bu nedenle haksız rekabet iddiası yönünden de davanın reddi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bu nedenle davalı tarafın KARAR DÜZELTME TALEBİNİN KABULÜ ile Dairemizin 25.06.2018 tarih ve 2016/13769 – 2018/4746 sayılı Onama İlamının kaldırılarak hükmün davalı taraf yararına bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) no’lu bentlerde yer alan gerekçelerle, davalı tarafın KARAR DÜZELTME İSTEMİNİN KABULÜ ile Dairemizin 25.06.2018 tarih ve 2016/13769 – 2018/4746 sayılı Onama İlamının kaldırılarak mahkemece kurulan hükmün BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harçlarının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 04/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2013/27658, Tarih: 09.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/18636 E.  ,  2013/27658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi arafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Dar yetkili icra mahkemesinde ticari defterlerin incelenmesi suretiyle itirazın kanıtlanamayacağına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24,30 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5573, Karar No: 2018/3788, Tarih: 17.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/5573 E.  ,  2018/3788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı ve ırza geçme suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin sıhhatine büyük bir nakise irası niteliğinde olan ruh sağlığındaki bozulmanın teselsül edemeyeceğinin gözetilmemesi sonucu 765 sayılı TCK'nın 418/2. maddesiyle yapılan arttırımın 80. maddeye teşmili suretiyle sanığa fazla ceza tayini sanık hakkında 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin uygulanması nedeniyle sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tabi hükümlerin ONANMASINA, 17.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/429, Karar No: 2017/12584, Tarih: 28.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/429 E.  ,  2017/12584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocukların olay tarihinde sokakta park halinde bulunan motosikleti çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, TCK'nın 141/1. maddesi gereğince uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 28/11/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10796, Karar No: 2011/5492, Tarih: 11.04.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/10796 E.  ,  2011/5492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, tazminat, ecrimisil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı ... avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Vakıf dışındaki davalıların murisi ......'ten gayri menkul satış vaadi sözleşmesi ile satın aldığı taşınmazın, satış tarihinden önceki bir tarihte davalı Vakıfa bağışlandığından,vakıf adına tescil edildiğini ileri sürerek, vakıf adına tescil edilen tapu kaydının iptali ile adına tesciline, bunun mümkün olmaması halinde taşınmazın raiç değerinin ve kira tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiş, bilahare Vakıf dışındaki davalılar hakkındaki davasından feragat etmiştir.

Davalı Vakıf, husumetin tarafına yöneltilmeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davalılar ...,... ve ... Geniş hakkındaki davadan feragat edildiğinden davanın reddine, Davalı Vakfa yönelik ecrimisil davasının reddine, taşınmazı raiç bedeline yönelik davasının kabulü ile 75.103,50 Tl'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş;hüküm, davalı Vakıf tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı vakıf dışındaki davalıların murisi ......'ten gayri menkul satış vaadi sözleşmesi ile satın aldığı taşınmazın, satış tarihinden önceki bir tarihte davalı vakıfa bağışlandığından, vakıf adına tescil edildiğini ileri 2010/10796 2011/5492

sürerek, vakıf adına tescil edilen tapu kaydının iptali ile adına tesciline, bunun mümkün olmaması halinde taşınmazın raiç değerinin ve kira tazminatının tahsiline karar verilmesi istemi ile eldeki davayı açmıştır. Muris ......'in 7.7.1989 tarihinde taşınmazı davalı vakıfa bağışlaması ile davacının taşınmaz için gayrimenkul satış vaadi sözleşmesini yaptığı tarihten daha önceki bir tarih olduğu, bu nedenle vakfın üstün hakkının doğduğu anlaşılmaktadır. Öte yandan davacı ile davalı Vakıf arasında herhangi bir sözleşmenin bulunmadığı gibi davalı vakfın diğer davalılar ile el ve işbirliği içinde kötüniyetle davrandığı da iddia ve ispat edilemediğine göre vakfa yönelik davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5466, Karar No: 2021/9594, Tarih: 06.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/5466 E.  ,  2021/9594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen menfi tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, ilk derece mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 8.683,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 06/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/840, Karar No: 2011/3680, Tarih: 03.03.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/840 E.  ,  2011/3680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :26.2.1980

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava soybağının reddine ilişkindir.

Görev kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesi; 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMKm.118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını hükme bağlamıştır.

Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre de diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.03.2011 (prş)
Yargıtay — Esas No: 2013/10026, Karar No: 2013/17485, Tarih: 25.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/10026 E.  ,  2013/17485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre

davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, işverenin 18.01.2011 tarihinde 15 gün çalışma yapıldığını belirten yazıyı imzalatmak istediğini, bu yazıyı imzalamayınca iş akdine son verildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının 2010 Aralık ayı ücreti biraz gecikince bu ihtarnameyi çektiğini belirterek açılan davanın haksız olduğunu ve davanın reddedilmesi gerektiğini istemiştir.

Mahkemece, davalının davacının mazeretsiz işe gelmediğini bu sebeple iş akdinin feshedildiğini bildirmesine rağmen bu konuda tanık bildirmediği işe gelmemesine ilişkin tutulan herhangi bir tutanağın sunulmadığı davacıya işe gelmeme konusunda mazeretini bildirmesi için herhangi bir tebligat yapmadığı bu konuda bir beyan almadığı ayrıca davacının Aralık ayı ücretlerini geç yatırıldığını beyan ettiği yine banka hesap döküm cetvelinin incelenmesinde Aralık döneminin 25/01/2011 tarihinde ödendiği, davacının işten çıkartıldığı tarihte Aralık maaşının ödenmediği davacının iddiasının ise işveren tarafından işten çıkarıldığı olup davacının iş akdinin işveren tarafından haklı veya geçerli bir sebebe dayanmaksızın fesih edildiği kanaatine varılmakla davacının kıdem ve ihbar tazminatı almaya hak kazandığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda davacı 26.01.2011 tarihli ihtarnamesi ile dava konusu ettiği alacakları tek tek belirterek davalı taraftan talep etmiştir. Söz konusu ihtarname 08.02.2011 tarihinde tebliğ edilmiş ve alacakların ödenmesi konusunda karşı tarafa 7 günlük süre verilmiştir. Bu nedenle davalı 7 günlük sürenin sonunda 15.02.2011 tarihinde mütemerrid duruma düşürülmüştür. Davacı dava ve ıslah dilekçesinde de dava konusu ettiği alacaklara bu tarihten itibaren faiz talebinde bulunmuştur. Mahkemece ihbar tazminatı, yıllık izin ve asgari geçim indirimi alacaklarının faiz başlangıç tarihlerinin 15.02.2011 tarihi olarak esas alınması gerekirken dava ve ıslah tarihi olarak esas alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.