muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/27, Karar No: 2021/297, Tarih: 22.06.2021

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise yukarıda yer verildiği üzere; “…Sanığa atılı ‘silahlı terör örgütüne üye olma’ suçu için 5237 sayılı TCK'nın 314/2. maddesinde öngörülen ceza, ‘beş seneden on seneye kadar’ hapis cezası olup, ayrıca iddianamede 3713 sayılı Kanunun 3. Maddesi gereği, sanık hakkında anılan kanunun 5/1 maddesinin tatbiki istenmiştir. Söz konusu madde; ‘3 ve 4 üncü maddelerde yazılı suçları işleyenler hakkında ilgili kanunlara göre tayin edilecek hapis cezaları veya adlî para cezaları yarı oranında artırılarak hükmolunur. Bu suretle tayin olunacak cezalarda, gerek o fiil için, gerek her nevi ceza için muayyen olan cezanın yukarı sınırı aşılabilir. Ancak, müebbet hapis cezası yerine, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur.’ hükmünü içermektedir. Atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmesi halinde kanun gereği takdir hakkı bulunmaksızın uygulanması gereken 3713 sayılı Kanunun 5/1. Maddesi uyarınca, belirlenen temel cezadan 1/2 oranında artırım öngörülmesi nazara alındığında, öngörülen hapis cezasının alt sınırı beş yıldan fazladır. Bu nedenle, CMK'nın 150/3 maddesi uyarınca müdafii görevlendirilmesi gerekirken, müdafii olmaksızın yargılamaya devamla hüküm kurularak sanığın savunma hakkı....” kısıtlandığı gerekçesiyle kararın bozulması görüşü ile itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

İçtihat, yargılama makamlarının yargılanmak üzere kendilerine sunulan müşahhas olayla ilgili uyuşmazlığı çözen kararlarında mücerret olan hukuki sorun açısından benimsedikleri görüştür. 15.6.1949 tarihli içtihat birleştirme kararında da (15.6.1949 No. 4/11 -Düstur III 30 s. 1567) "Tevhidi içtihat kararlarına dayanılarak daha önce müstakar bir surette tatbik olunan içtihatlar dairesinde muhkem kaziye teşkil etmiş olan kararlar aleyhine karşı tashihi karar yoluna" gidilemeyeceği belirtilmiştir. "Zamanın ihtiyaçlarına ve şartlarına göre değişmeye mahkum olan hukuk telakkilerine müvazi olarak kazai içtihatlarda tebeddüller vaki olur. Fakat bu içtihat tebeddülleri kaide olarak makable şamil olmazlar. Mahkeme içtihadının değişmiş olması kanun yaranına bozmaya mahal vermez." (Prof. Dr. ...-İçtihat Değişmesi Nedeniyle Ceza Muhakemesinin Yenilenebilmesi Sorunu, s. 42-64, Ocak 1975, Yargıtay Dergisi; İsmail Malkoç-İçtihat Değişikliği Nedeniyle Karar Düzeltme ve Yargılamanın Yenilenmesi, http: tbbdergisi.barobirlik.org.tr/ml988-l9883-1068)

Mahkeme içtihatlarındaki değişim, yargı organlarının takdir yetkisi kapsamında kalmakta olup böyle bir değişiklik özü itibarıyla önceki çözümün tatminkar bulunmaması anlamına gelir (S.S. Balıklıçeşme Beldesi Tarım Kalkınma Kooperatifi ve diğerleri Türkiye. B. No: 3573/05, 17293/05, 30/11/2010, § 28). Ancak aynı hususta daha önce çıkan kararlardan farklı bir hüküm kurulması hâlinde mahkemelerce bu farklılaşmaya ilişkin makul bir açıklama getirilmesi gerekmektedir (... ... Eski ... Cumhuriyeti. B. No: 29784/07, 18/7/2013. § 49).

Anayasa Mahkemesi de "Hukuk kurallarının ne şekilde yorumlanacağı veva birden fazla yorumunun mümkün olduğu durumlarda bu yorumlardan hangisinin benimseneceği derece mahkemelerinin yetkisinde olan bir husustur. Anayasa Mahkemesinin kanunilik ilkesi bağlamındaki görevi, hukuk kurallarının birden fazla yorumunun hukuki belirlilik ve öngörülebilirliği etkileyip etkilemediğini tespit etmektir." görüşünü benimsemiştir. (... .... B. No: 2014/13916, 12/1/2017, § 81: ... Motor Company, B. No: 2014/13518, 26/10/2017, § 57. 66;... B. No: 2015/19816, 8/11/2017, § 53; ... GK, B. No: 2016/13021, 17/5/2018)

Kaldı ki ceza hukukunda kabul edilen "suçta ve cezada kanunilik" prensibinin bir yansıması olan "failin lehine yeni ceza kanunun geçmişe etkili olması" kuralı, ceza yargılaması hukukunda tatbik edilemez. Yeni yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu bireyin lehine olup olmadığına bakılmaksızın derhal uygulanır. Bu durum geçmişte yapılan ve o dönemin kanununa göre geçerli olan yargı işlemleri ile tasarruflarının sıhhatini etkilemez. Aynı durumun usul yasalarının yorumuna ilişkin içtihat değişiklikleri için de geçerli olduğu konusunda kuşku duyulmamalıdır.

Bu itibarla, 15.6.1949 tarih ve 1948/4 esas 1949/11 karar sayılı içtihadı birleştirme kararı da gözetildiğinde, yargısal içtihat değişiklikleri kural olarak olarak geriye yürümeyeceğinden Daire içtihadının değişmiş olmasının, usul ve maddi hukuka ilişkin hukuka aykırılık taşımayan ilama itiraza konu olamayacağı nazara alınarak, yukarıda belirtilen karar kapsamında, içtihadı birleştirme kararı mahiyetinde dahi olsa, içtihat veya yorum değişiklikleri nedeni ile olağanüstü kanun yollarına başvurulamayacağının kabulü gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Ceza Dairelerinin kararlarına karşı itirazı, olağanüstü bir kanun yolu olup hangi hâllerde bu yola başvurulacağı Kanun'da açıklanmamakla birlikte, gerek yerleşmiş yargı kararlarında gerekse öğretide ancak sınırlı hâllerde bu yola başvurulabileceği kabul edilmektedir. Bu bakımdan, özel Daire kararının dayandığı yargılama ve hüküm tarihi itibariyle gerek Yargıtay Ceza Genel Kurulu gerekse Yargıtay 16. Ceza Dairesi tarafından CMK'nın 150/3. maddesinde zorunlu müdafi atanması için öngörülen hapis cezasının alt sınırının suçun temel şekline göre belirlenmesi gerektiğinin kabul edildiği; müdafi atanması hususundaki Yargıtay Ceza Genel Kurulu veya Daire içtihatlarındaki değişimin ise sanığın yargılanıp hükmün kesinleştiği tarihten sonra ortaya çıktığı, bu nedenle mahkeme içtihatlarındaki söz konusu değişimin olağanüstü kanun yoluna başvurma hakkı doğurmayacağı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 22.06.2021 tarihinde yapılan müzakerede sanığa müdafi tayin edilmesinin zorunlu olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık bakımından oy çokluğuyla, mahkeme içtihatlarındaki değişimin olağanüstü kanun yollarına başvuru hakkı tanıyıp tanımadığına yönelik uyuşmazlık bakımından oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15396, Karar No: 2012/8434, Tarih: 15.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/15396 E.  ,  2012/8434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından ''hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına'' ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1610, Karar No: 2012/19137, Tarih: 04.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/1610 E.  ,  2012/19137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, tüm dosya kapsamına göre tabancayı çöplükten bularak evine getirdiğini beyan eden sanığın eyleminin, 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrasında tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, bu itibarla tebliğ- namedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1- Dosyada mevcut ekspertiz ve Adli Tıp Kurumu raporlarına göre; davaya konu 604 numaralı gaz tabancasının namlusu içerisindeki açıklık nedeniyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının, bu açıklığın tabancanın imali aşamasında mı yoksa sonradan mı yapıldığının tespit olunamadığının belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde tekrar Adli Tıp kurumuna gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Dosyada mevcut ekspertiz ve Adli Tıp Kurumu raporlarına göre; davaya konu Baredda marka 41 numaralı ruhsatsız silahın bir silah ustasının esaslı aletli müdahalesi ile arızasının giderilmesiyle çalışır duruma gelmesi halinde 6136 sayılı Yasaya göre silah vasfını kazanabileceğinin belirtilmesi karşısında; arızalı olması sebe- biyle de davaya konu silahın 5095 sayılı Yasa ile onaylanan ve Bakanlar Kurulunun 30 Mart 2004 gün ve 709 sayılı kararı ile 26.04.2004 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren "Sınıraşan Örgütlü Suçlara Karşı Birleşmiş Milletler Sözleşmesine Ek Ateşli Silahlar, Parçaları ve Aksamları ile Mühimmatının Yasadışı Üretimine ve Kaçakçılığına Karşı Protokol'ün 6. ve 9. maddeleri karşısında, silahın müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12644, Karar No: 2012/4669, Tarih: 21.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/12644 E.  ,  2012/4669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı Tarsus Yemekçilik Temizlik İnş. Taş. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 02.06.2011 gün ve 144-175 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerekli görülen Mersin 8. İcra Müdürlüğü'nün 2008/8387 sayılı icra takip dosyasının gönderilmesi için dosyanın mahali mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10411, Karar No: 2014/146, Tarih: 13.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/10411 E.  ,  2014/146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman diliminin mahallinde eklenmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında suçlamayı kabul etmemesi, katılanın dışında olay sırasında yanında bulunan yakınları ile sanığın yakınlarının sanığın katılanın kolundan tutarak ittiğine ilişkin beyanda bulunmamaları, sanığın ve yakınlarının katılanın annesi tarafından arabaya bindirildiğini belirtmeleri karşısında katılanın kolundaki kızarıklığın bu sırada oluşma ihtimali bulunduğundan sanığın beraatine karar verilmesinede isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 13.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18778, Karar No: 2014/1004, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18778 E.  ,  2014/1004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/797-2013/215

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçeyle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesi ve taşınmaza kapama bahçe niteliği vermeyen ağaçlara yaş ve cinslerine göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısır ürününe göre taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile daha az bedel tespiti,

2-Ağaçların değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki yaş ve cinslerine göre birim fiyatlarının İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporu denetlenmeden, eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6252, Karar No: 2012/152, Tarih: 19.01.2012

**15. Hukuk Dairesi         2010/6252 E.  ,  2012/152 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili gelmedi. Davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu iptâli ve tescil istemiyle açılmış, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı arsa sahibi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında noterde düzenleme şeklinde 25.07.2007 tarihli kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi imzalanmıştır. Sözleşmeye göre davalı arsa sahibine ait ... ilçesi ... Mahallesi 334 ada 1 parsel numaralı arsa üzerine davacı yüklenici tarafından 11 adet bağımsız bölüm yapılması kararlaştırılmış, paylaşım şekli sözleşmede düzenlenmiş ve sözleşme eki krokide gösterilmiştir. Tarafların 5'er bağımsız bölüm almaları, 2. ... kata yapılacak 1 adet bağımsız bölümün ise 1/2 paylı olması 2. ... katın kalan kısmının sığınak olarak yapılması kabul edilmiştir. Davacı yüklenici tarafından sığınak 3. ... kata indirilmiş, 2. ... kattaki sığınak yerine bir bağımsız bölüm daha yapılmış, inşaattaki bağımsız bölüm sayısı 12 olmuştur.

Taraflar arasında 30.06.2008 tarihinde “Anlaşma” başlıklı bir belge daha imzalanmış, bu belge ile %50 paylı olan bağımsız bölümün 2. ... kattaki 2 numaralı bağımsız bölüm olduğu kabul edilmiş, ayrıca taraflara ait olacak bağımsız bölüm numaraları da yazılmıştır. Davalı arsa sahibi vekili ellerindeki 30.06.2008 tarihli belge fotokopisini dosyaya koymuş, belgenin taraflara ait bağımsız bölüm numaralarını gösteren son bölümünün davacı tarafça sonradan eklendiğini, ellerindeki belgede yer almadığını belirterek, gerekli incelemenin yapılmasını istemiş, ancak mahkemece tarafların ellerinde bulunan belge asılları istenerek, karşılaştırma ve sonradan yazılma savunması konusunda inceleme yapılmamış, bilirkişi raporu alınmamıştır.

Taraflar arasındaki 25.07.2007 tarihli kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinde, sözleşmede kararlaştırılan bağımsız bölüm sayısından fazla bağımsız bölüm yapılması durumunda, fazla yapılan bağımsız bölümün yükleniciye veya arsa sahibine ait olacağına ilişkin bir düzenleme bulunmadığından, fazla yapılan bağımsız bölümün de sözleşmedeki paylaşım oranı dikkate alınarak paylaştırılması gerekir.

Taraflar arasındaki 25.07.2007 tarihli kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinde, sözleşmede kararlaştırılan bağımsız bölüm sayısından fazla bağımsız bölüm yapılması durumunda, fazla yapılan bağımsız bölümün yükleniciye veya arsa sahibine ait olacağına ilişkin bir düzenleme bulunmadığından, fazla yapılan bağımsız bölümün de sözleşmedeki paylaşım oranı dikkate alınarak paylaştırılması gerekir.

Davalı arsa sahibi vekili 1, 4, 6 ve 8 bağımsız bölüm numaralı dairelerin yüklenicinin talimatı üzerine tapuda devirlerinin yapıldığını savunmuştur. Tapu kayıtlarının incelenmesinden, 1 numaralı bağımsız bölümün 30.06.2008 tarihinde ...'ye, 4 numaralı bağımsız bölümün 30.06.2008 tarihinde ...e, 6 numaralı bağımsız bölümün 30.06.2008 tarihinde ..., 8 numaralı bağımsız bölümün 23.07.2008 tarihinde ...'e satışlarının yapıldığı, ...ün de 6 numaralı bağımsız bölümü tapuda 17.07.2008 tarihinde...'e sattığı belirlenmiştir. Davacı yüklenicinin 1, 6 ve 8 numaralı bağımsız bölümlerin kendi talimatı üzerine tapuda satış işleminin yapıldığı savunmasına itirazı bulunmamaktadır. Davacı yüklenici 4 numaralı bağımsız bölümün arsa sahibine ait olduğunu, arsa sahibi tarafından satıldığını, bu bağımsız bölümün satımının kendisi ile ilgisi olmadığını iddia etmiştir. Davalı arsa sahibi 4 numaralı bağımsız bölümünde davacı yüklenicinin talimatı ile tapuda ...'e satıldığını savunmaktadır. Binanın 4 numaralı bağımsız bölümünün tapu kaydı 30.06.2008 tarihinde ...'e devredilmiştir. Davacının kendi talimatı doğrultusunda tapu kayıtlarının davalı tarafından devredildiğini kabul ettiği 1 ve 6 numaralı bağımsız bölümlerin tapu devir tarihleri de 30.06.2008'dir. Davacı yüklenici, davalı arsa sahibine gönderdiği ... 15. Noterliği'nin 18.06.2008 gün 15030 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile bağımsız bölüm numarası belirtmeden 3 adet bağımsız bölümün tapu devirlerinin yapılmasını istemiştir. Davacı yüklenici vekilinin bu ihtarnamesi üzerine 1 ve 6 numaralı bağımsız bölümler yanında 4 numaralı bağımsız bölümün de tapu devrinin yapılıp yapılmadığı konusunda mahkemece gerekli ve yeterli araştırma yapılmamış, 4 numaralı bağımsız bölümü satın alan ... dinlenmemiş, daireyi kimden aldığı, parayı kime ödediği araştırılmamıştır.

Mahkemece eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, fazla yapılan bağımsız bölümün sözleşmede kararlaştırılan paylaşım oranı dikkate alınarak paylaştırılmasından, 4 numaralı bağımsız bölümün yüklenicinin talimatı ile satılıp satılmadığının araştırılmasından, 30.06.2008 tarihli belge konusunda yukarıda açıklandığı gibi araştırma yapılmasından, gerekirse konunun uzmanı bilirkişiden rapor alınmasından, sonucuna göre değerlendirme yapılıp, davacı yüklenicinin payına düşen ve daha önce kendisine veya talimatı ile üçüncü kişilere tapuları verilmeyen bağımsız bölümler hakkında tapu iptâli ve tescil kararı verilmesinden ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı yükleniciden alınarak, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalı arsa sahibine verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27086, Karar No: 2015/2150, Tarih: 13.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/27086 E.  ,  2015/2150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ......'ten alınmasına, 13.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10078, Karar No: 2022/18036, Tarih: 29.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/10078 E.  ,  2022/18036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davacılar vekili, davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 07.06.2005 tarihinde ...’ın sevk ve idaresindeki, Kartal Belediye Başkanlığına ait iş makinesi ile sokak aralarındaki otları temizlerken dikkatsizlik ve tedbirsizlikle davacı ...'ye çarparak yaralanmasına neden olduğunu, çocukları ve eşinin tedavi ve bakım gideri harcamalarında bulunduklarını, davacının yatalak vaziyette kalması nedeniyle uzman bakıcı gideri harcamasında bulunduklarını, davacıların ağır maddi ve manevi zarara uğradıklarını ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile davacı ... için 5.000,00 TL maddi, davacı ... için 5.000,00 TL maddi ve diğer davacılar için 1.000,00'er TL’den toplam 5.000,00 TL maddi tazminat ile ... için 40.000,00 TL, ... için 15.000,00 TL ve diğer davacılar için 7.000,00'er TL olmak üzere toplam 90.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini artırmıştır.

Davalı ... vekili, davacının da müterafik kusuru olduğunu, davacı eş ve çocuklarının destek tazminatı talebinin yerinde olmadığını, manevi tazminat taleplerinin fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar ... ve ..., kazada kusurlarının bulunmadığını belirtmiş ve davanın reddini talep etmişlerdir.