muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17548, Karar No: 2023/6895, Tarih: 30.10.2023

Öte yandan ; Menemen Devlet Hastanesi Baştabipliğince ( 31.03.2010 tarihli rapor) müştekinin bu olay nedeniyle ruh sağlığı bozulduğu ileri sürülmüşse de olayın meydana geliş şekli ve ağırlığı ile söz konusu bu raporda bir psikiyatristin yer almaması birlikte gözetildiğinde mahkememiz iş bu rapora itibar etmemiş ve somut olay nedeniyle müştekinin ruh sağlığının bozulmadığı kanaatine varmıştır. Kaldı ki, müştekinin kovuşturma aşamasında bir türlü temin edilememesi ruh sağlığının bozulduğu yönünde bir sağlık kuruluşundan rapor temini imkansız hale getirmiş olup bu muğlak ortamda da sanığın yararlandırılması gerektiği yönünde ortak bir kanı oluşmuş olup lehe aleyhe değerlendirme yapıldıktan sonra sanık hakkında aşağıdaki gibi karar verilmiştir. TCK’nın 102/1 maddesi, basit cinsel saldırı suçunu düzenlemektedir.

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı yasanın 58. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 102/1 maddesi gereğince cinsel saldırı suçu ayrıma tabi tutulmuştur.Anılan maddenin son cümlesine göre, cinsel saldırı suçu sarkıntılık düzeyinde ise müeyyide 2 yıldan 5 yıla kadar hapis daha ileri boyutta cinsel saldırı niteliğinde ise müeyyide 5 yıldan 10 yıla kadar hapis cezasıdır.Değişiklik öncesinde böyle bir ayrım yoktu ve bu suçun müeyyidesi yine 2 yıldan 5 yıla kadar hapis idi.Ancak, şayet mağdurun maruz kaldığı bu olay nedeniyle ruh sağlığı bozulmuşsa failin cezası 10 yıldan az olmamak üzere hapis idi. Somut olaya bakıldığında; mahkememiz, yukarıda açıklanan gerekçelerle mağdurun ruh sağlığının bozulmadığını kabul etmektedir.Sanığın sadece kalçaya ellemekle kifayet etmeyen hem davranışsal hem de sözel eylemleri esasen kümülatif olarak sarkıntılık düzeyinden daha ileri boyuttadır.Bu yüzden 102 maddenin 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı yasanın 58. maddesi ile değişiklikten önceki hali her halükarda sanık lehinedir.Aksi halin kabulün de dahi (yani sanığın eyleminin sarkıntılık düzeyinde kaldığının kabulü halinde) müştekinin sanıktan şikayetçi olduğu nazara alındığında, sonuç ceza bakımından sanık lehine bir durum söz konusu olmayacaktır." şeklinde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Onama gerekçesi doğrultusunda Tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2016/155 Esas, 2016/201 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2016/155 Esas, 2016/201 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12296, Karar No: 2014/16488, Tarih: 10.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/12296 E.  ,  2014/16488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2011/563-2014/295

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10.06.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat . .ve ..ile karşı taraf adına Avukat .. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı şirkete ait yurtiçi ve yurtdışındaki şantiyelerde çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilerek Türkiye'ye gönderildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı savunmasında bulunarak, davacının müvekkili şirketin işçisi olmadığını, davacının yurtdışında çalıştığı şirketle müvekkili şirket arasında organik bağ bulunmadığını, ayrıca davacının hak ettiği ettiği alacaklarının dava dışı şirket tarafından ödendiğini, buna ilişkin ibranamenin düzenlendiğini beyanla, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya dava konusu alacaklar ile ilgili ödeme yapılıp yapılmadığı ve davacının aralıklı önceki dönem çalışmalarının kıdem tazminatına esas sürenin tesbitinde nazara alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya dava konusu alacaklar ile ilgili ödeme yapılıp yapılmadığı ve davacının aralıklı önceki dönem çalışmalarının kıdem tazminatına esas sürenin tesbitinde nazara alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi uyarınca halen yürürlülüğü devam eden 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2 maddesi, işçinin aynı işverene bağlı olarak bir ya da değişik işyerlerinde çalıştığı sürelerin kıdem hesabı yönünden birleştirileceğini hükme bağlamıştır. O halde kıdem tazminatına hak kazanmaya dair bir yıllık sürenin hesabında da işçinin daha önceki fasılalı çalışmaları dikkate alınmalıdır. Bununla birlikte, her bir fesih şeklinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde gerçekleşmesi hizmet birleştirmesi için gerekli bir şarttır. İşçinin önceki çalışmaları sebebiyle kıdem tazminatı ödenmişse, aynı dönem için iki defa kıdem tazminatı ödenemeyeceğinden, tasfiye edilen dönemin kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması mümkün olmaz. Ancak, aynı işverene ait bir ya da değişik işyerlerinde çalışılan süre için kıdem tazminatı ödenmemişse, bu süre aynı işverende geçen sonraki hizmet süresine eklenerek son ücret üzerinden kıdem tazminatı hesaplanmalıdır. Zamanaşımı definin ileri sürülmesi halinde önceki çalışma sonrasında ara verilen dönem on yılı aşmışsa, önceki hizmet bakımından kıdem tazminatı hesaplanması mümkün olmaz.

İşçinin iş sözleşmesi feshedilmediği halde çeşitli sebeplerle kıdem tazminatı adı altında yapılan ödemeler avans niteliğinde sayılmalıdır. İşçinin iş sözleşmesinin feshinde kıdem tazminatına hak kazanılması durumunda, işyeri ya da işyerlerinde geçen tüm hizmet sürelerine göre kıdem tazminatı hesaplanmalı, daha önce avans olarak ödenen miktar kanuni faiziyle birlikte mahsup edilmelidir. Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulaması bu doğrultudadır.

İşçinin iş sözleşmesi feshedilmediği halde çeşitli sebeplerle kıdem tazminatı adı altında yapılan ödemeler avans niteliğinde sayılmalıdır. İşçinin iş sözleşmesinin feshinde kıdem tazminatına hak kazanılması durumunda, işyeri ya da işyerlerinde geçen tüm hizmet sürelerine göre kıdem tazminatı hesaplanmalı, daha önce avans olarak ödenen miktar kanuni faiziyle birlikte mahsup edilmelidir. Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulaması bu doğrultudadır.

Somut olayda, davacının davalı işverene ait işyerlerinde aralıklarla çalıştığı dosya kapsamı itibariyle sabittir. Davalı vekilince dosyaya yabancı dilde hazırlanmış ibranameler, yine yabancı dilde hazırlanmış imzalı makbuzlar sunulmuş, ibranamelerin üzerinde yazılı miktarda kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödendiği savunulmuştur. Mahkemece, ibranamelerin yabancı dilde hazırlanmış olması sebebiyle davacı işçi tarafından içeriğinin anlaşılmasının mümkün olmadığından bahisle, anılan ibranameler nazara alınmamıştır. Söz konusu belgeler, yabancı dilde hazırlanmış olmakla birlikte, belge içeriklerinde rakamlar yer almaktadır. Mahkemece, davacı asil, isticvap olunmaksızın sonuca gidilmesi hatalı olmuştur. Anılan sebeple, yargılama aşamasında sunulan ve ayrıca ilk defa temyiz dilekçesi ekinde sunulmuş olmakla birlikte ödeme define dair olması sebebiyle nazara alınması gerekli belgelerle ilgili davacı asil 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 169. ve devamı maddeleri uyarınca isticvap olunmalı ve mahkemece geçerlilik denetimi yapılmalıdır. İşçinin imzasını taşımayan belgelere değer verilmemelidir.

İşçinin imzasını taşıyan, fesihten sonra düzenlenen ve savunma ile çelişmeyen, davaya konu hakların sayıldığı ibranamelere değer verilmeli, salt miktar içermemiş oluşu ibranamenin geçersizliği sonucunu doğurmamalıdır. Miktar içeren ibranameler ise makbuz olarak değerlendirilmelidir.

Davacının aralıklı çalışmalarının herbirinin iş sözleşmesinin feshi ile sonlanıp sonlanmadığı belirlenmeli ve bu feshe göre işçiye yasal haklarının ödenip ödenmediği tespit olunmalıdır. Feshe göre işçilik haklarının ödendiği belirlendiğinde, önceki çalışmalarının tasfiye edildiği kabul edilmeli ve tazminat hesabı açısında daha sonraki çalışma süresine eklenmemelidir. Ancak yapılan ödemelerin yasal hakların altında kaldığının anlaşılması halinde yine tasfiye esası benimsenmekle birlikte zamanaşımı defi sebebiyle zamanaşımına uğramamış dönem için belirlenen fark alacaklar, her bir dönem ücretine göre belirlenmeli ve istekler yönünden karar verilmelidir.

İşçinin iş sözleşmesinin feshinde işçilik alacaklarının hiç ödenmediği anlaşıldığında, bu defa aralıklı çalışma süreleri birleştirilmeli ve en son tazminata hak kazanacak şekilde gerçekleşen feshe göre son ücret üzerinden hesaplama yapılarak sonuca gidilmelidir.

İşçinin iş sözleşmesinin feshinde işçilik alacaklarının hiç ödenmediği anlaşıldığında, bu defa aralıklı çalışma süreleri birleştirilmeli ve en son tazminata hak kazanacak şekilde gerçekleşen feshe göre son ücret üzerinden hesaplama yapılarak sonuca gidilmelidir.

Mahkemece, eksik hususlar tamamlanarak bilirkişiden yukarıda belirtilen esaslar dahilinde denetime elverişli rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Öte yandan, taraflar arasında, davacı işçinin brüt ücretinin hangi esaslara göre belirleneceği noktasında da uyuşmazlık bulunmaktadır.

Öncelikle davacının net çıplak ücreti sözleşme hükmüne göre belirlenmiş olup buna göre hesaplamalarda dikkate alınan net ücretin miktarında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bilinen net ücretinden bilinmeyen brüt ücreti hesaplanırken eklenecek kesintilerin ne olduğu konusunda anlaşmazlık bulunmaktadır. Bu noktada özellikle davacı işçinin 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 86. maddesinde düzenlenen topluluk sigortasından yararlanıp yararlanmadığı ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun geçici 6. madde hükümleri de dikkate alınarak isteğe bağlı sigortalılık durumunun ne olduğu belirleyici olacaktır. Mahkemece, bu hususlar açılığa kavuşturulmadan ve davalı tarafın bu yöne ilişkin itirazları karşılanmadan davacı işçinin yurt içinde çalışan işçiler gibi brüt ücretinin tespit edilmesi hatalı olmuştur. Şu halde mahkemece, davacının sigortalılık durumu netleştirilmeli, buna göre de davacının ücretinden kesilmesi gereken primler tespit edildikten sonra brüt ücreti belirlenmelidir. Bundan sonra ise davacının talepleri hakkında karar verilmelidir. Eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm kurulması da isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7786, Karar No: 2015/11227, Tarih: 16.12.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/7786 E.  ,  2015/11227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık hakkında Konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... müdafıinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümden çıkartılması ile yerine "TCK’nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında Hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul veyasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II-Sanık hakkında Hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul veyasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında mahkemece, olay yeri görgü ve tespit tutanağı ve sanığın savunmasına itibar edilerek TCK'nın 36. maddesine göre gönüllü vazgeçme nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de; müştekinin tüm aşamalarda evinin kapısının kırılarak içeriden 1 adet çaydanlığın ve 2 çerçeve balın çalındığını beyan ettiği, olay yeri görgü ve tespit tutanağında “ 1 adet çaydanlığın ve 2 çerçeve balın çalındığı ilk kat açık mutfağına giriş kapısının dışında bulunan demir parmaklık muhafaza kilidinin kırılarak ve içindeki plastik kapının zorlanarak girildiği ev sahibi ... ...'in beyanlarından anlaşılmıştır. Tarafımızca ilk kata giriş yapılan kapının tamir ettirilerek sağlam olduğu görülmüştür. Yine ... ...’in beyanlarından 1 adet çaydanlığın ve 2 çerçeve balın ilk katta bulunan açık mutfakta tezgahın üzerinde olduğu anlaşılmıştır." şeklinde müştekinin çalınan eşyalarına ilişkin beyanının tutanağa geçirildiği, fezlekenin de bu yönde düzenlenlendiği anlaşılmakla, sanığın hırsızlık suçunu işlediği sabit olmasına rağmen, TCK’nın 36. maddesi ile sanık savunmasına itibar edilerek ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.12.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sanık hakkında hırsızlık suçundan dolayı gönüllü vazgeçme gerekçesiyle TCK'nın 36. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş olup, Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz dilekçesinde TCK'nın 61. maddesi uyarınca asgari hadden uzaklaşılmaması ve 62. maddesinin uygulanması hususlarının temyiz nedeni olarak gösterildiği, bu temyiz nedenlerinin ise hırsızlık suçundan kurulan hükümle ilgili olmadığı, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerdeki uygulamaya yönelik bulunduğu, dolayısıyla hırsızlık suçundan kurulan (ı) sayılı ceza verilmesine yer olmadığı hükümle ilgili istem koşulu yerine getirilmediğinden temyiz yoluyla incelenemeyeceği düşüncesiyle (II) sayılı bozma kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/1884, Karar No: 2013/5235, Tarih: 04.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/1884 E.  ,  2013/5235 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Hükümlünün kaçması

Hüküm : TCK’nın 292/1, 31/3, 62, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

Tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve taksitlendirilmesi sırasında uygulanan kanun ve maddelerinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle, CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin hüküm fıkrasının başına "TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince" ve taksitlendirmeye ilişkin bölümün başına “5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi gereğince” ibaresi eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2097, Karar No: 2021/1207, Tarih: 16.03.2021

**4. Hukuk Dairesi         2019/2097 E.  ,  2021/1207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Davacılar ...ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar Afyonkarahisar Belediyesi ve Şanlı Ulaşım Hizmetleri ve Ticaret Anonim Şirketi aleyhine 10/08/2015 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne dair verilen 27/09/2018 günlü karara karşı davacılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b.2 maddesi gereğince Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/629 esas 2018/779 karar sayılı ve 27/09/2018 tarihli kararının kaldırılması ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle maddi ve manevi tazminat istemlerinin tüm davalılar yönünden kısmen kabulüne dair Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince verilen 10/04/2019 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili, duruşmasız olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 16/03/2021 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile karşı taraf davalılardan Afyonkahisar Belediye Başkanlığı vekili Avukat ... geldiler, diğer davalılar adlarına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyanın incelenmesinde; davalı ...’ın ilk derece mahkemesinin karar tarihi olan 27/09/2018 tarihinden önce, yargılama aşamasında 11/07/2018 tarihinde vefat ettiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda; davalı ... mirasçıları belirlenerek, gerekçeli kararın ve davacıların temyiz dilekçesinin yasal mirasçılara tebliğ edilip temyiz süresi beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın bölge adliye mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtaya yeniden gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 16/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15005, Karar No: 2025/6180, Tarih: 17.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/15005 E.  ,  2025/6180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/943 E., 2023/1955 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/732 E., 2022/22 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; önceki geri çevirme ilamında "Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün, vekil adı aynı tebliğ mazbatasında belirtilmek suretiyle davalı Kurumun ilgili birimine tebliğ edilmesi" gerektiği belirtilmiş ise de vekil adı belirtilmeksizin ilgili birime tebliğ yapıldığı, Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz yoluna başvurmayan davacı Kurum'a usulüne uygun tebliğ edilmediği belirlenmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “elektronik tebligat” başlıklı 7/a maddesi; “Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur.

...

11. İdareleri, kamu iktisadi teşebbüslerini veya sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıkları; adli ve idari yargı mercileri, icra müdürlükleri veya hakemler nezdinde vekil sıfatıyla temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birim…” düzenlemesini, aynı Kanun’un 11. maddesi ise “Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır…” düzenlemesini içerdiğinden, yeni bir geri çevirme kararına mahal verilmeksizin Bölge Adliye Mahkemesi kararının, vekil adı aynı tebliğ mazbatasında belirtilmek suretiyle fer'i müdahil Kurumun ilgili birimine tebliğ edilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

17.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.