muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1562, Karar No: 2010/1613, Tarih: 08.02.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/1562 E.  ,  2010/1613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesi ile; davacı ile davalının ... 2. Aile Mahkemesinin 2005/309 E. 2005/793 K. sayılı ilamı ile anlaşmalı olarak boşandıklarını, boşanma sırasında velayeti davacı babaya verilen müşterek çocuk ... için iştirak nafakası istenmediğini, ancak aradan geçen zaman içerisinde büyüyen küçüğün eğitim ve diğer harcamalarını davacının karşılamakta zorlandığını ileri sürerek aylık 300 TL iştirak nafakasının davalı anneden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, memur olması nedeniyle aylık 1.015 TL maaş geliri elde ettiğini, ikinci evliliği nedeniyle çekmiş olduğu kredi için aylık 815 TL taksit ödediğini, ikamet ettiği evin paydaşı olan kız kardeşine ise aylık 200 TL ödediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; yeniden evlenen ve giderleri artan davalının küçük için nafaka ödeme gücü bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm; davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

TMK’ nun 182/2. maddesine göre boşanma veya ayrılık vukuunda, velayet kendisine verilmeyen eş, küçük çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.

Bu husus kamu düzenine ilişkin olup tarafların iradesine tabi kılınmamıştır.

Somut olayda; tarafların Orman genel Müdürlüğünde memur olarak görev yaptıkları, aylık 1.015 TL maaş geliri elde eden davalı annenin memur olan eşi ile ailesine ait evde ikamet ettiği, 2008 model ... marka aracının bulunduğu, bankadan çekmiş olduğu 17.000 TL tutarındaki ihtiyaç kredisini taksitler halinde aylık 800 TL olarak ödediği, davacı babanın ise aylık 1.120 TL gelir elde ettiği ve memur olan eşi ile kirada oturduğu tespit edilmiştir.

Buna göre; davacı babaya göre ekonomik düzeyi daha düşük olan davalı annenin de ödeme gücü oranında küçüğün bakım ve eğitim giderlerine katkıda bulunması zorunludur. Davalının tespit edilen ekonomik durumu sadece nafakanın miktarını tayinde göz önüne alınmalıdır.

O halde mahkemece; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, küçüğün yaş, eğitim ve bakım giderleri dikkate alınarak "hakkaniyet" ölçüsünde nafaka takdir edilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 8.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4115, Karar No: 2014/10189, Tarih: 26.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/4115 E.  ,  2014/10189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKHİSAR SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/11/2013

NUMARASI : 2013/897-2013/1527

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

İlgili Tapu Müdürlüğü, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Bilindiği üzere, taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür işlerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işler, 6100 sayılı HMK’nin 382/(2). fıkrasının ç-1) bendi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür ve işin niteliği itibarıyla maktu harç alınır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.

Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgilerinin düzeltmesini isteyebilir. Ayrıca bu işlerin, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin takip yetkisi vardır.

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir. Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen talep konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen talep konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, talep konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak telep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğunu söyleyebilme imkanı yoktur. Şöyle ki, davacı, babasının dedesi olan muris A... D...'in maliki olduğu 1751 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında soyadının yazılmadığını ileri sürerek kayıtların 'Halil oğlu A.. D..' olarak düzeltilmesi isteğiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, kolluk vasıtasıyla Çamönü köyünde yapılan araştırmada 1751 sayılı parselin maliki olan 'Halil oğlu Ahmet' ile 'Halil oğlu A.. D...'in farklı kişiler oldukları, Halil oğlu A.. D..'in kayıt maliki olan Halil oğlu Ahmet'in torunu olduğu ve baba adının 'Halil İbrahim' olduğu yönünde tespit yapıldığı, nüfus müdürlüğünce yapılan araştırmada 'Halil oğlu A.. D...' adında tek kayıt olduğunun bildirildiği, başka bir araştırma yapılmadan iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği görülmektedir.

Hal böyle olunca, davacının, babası A.. D..'in dedesi olan muris A.. D...'e ilişkin olarak talepte bulunduğu gözetilerek yukarıdaki ilkeler uyarınca araştırma ve inceleme yapılması, nüfus kayıtlarının tapulama tutanağında yazılan bilgilerle karşılaştırılması, Ç... Köyünde kolluk vasıtasıyla yeniden araştırma yapılarak kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan bir başkası bulunup bulunmadığı, (var ise) bu kişinin taşınmazda hak iddia edip etmediğinin tespit edilmesi, davacı tanıklarının beyanına başvurulması, varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14999, Karar No: 2014/11923, Tarih: 12.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14999 E.  ,  2014/11923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Katılan Gümrük Vekilinin temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin 4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, gümrük idaresi adma hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ...'un mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine gelince;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe, temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından Gümrük İdaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/06/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/621, Karar No: 2012/6506, Tarih: 23.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/621 E.  ,  2012/6506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 11/2/2004 tarihi ile inceleme tarihi arasında 765 sayılı TCK’nun 102/4-104/2 maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... müdafii ile m.idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının CMUK’nun. 322/1. ve CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, suça konu emvalin istirdatı kabil olmak üzere orman idaresine bırakılmasına, nakil vasıtası balta ve el testeresinin sahiplerine iadesine, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25969, Karar No: 2018/16734, Tarih: 04.07.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/25969 E.  ,  2018/16734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin sigorta kayıtlarına göre 01/02/2006 tarihinden itibaren davalıya ait işyerinde hidrolik pnömatik cihazları teknik servis sorumlusu uzmanı olarak çalışmaya başladığını ve iş akdine 04/05/2013 tarihinde son verildiğini, müvekkilinin fazla mesai yapmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini, ulusal bayram ve genel tatil günleri ile hafta tatillerinde çalışmasına rağmen bu ücretlerinin de kendisine ödenmediğini, müvekkilinin tüm bu hususların düzeltilmesi için işverene başvurduğunu, ancak her defasında reddedildiğini, bunun üzerine iş akdini haklı nedenle ve tek taraflı feshettiğini beyan ederek, kıdem tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 46. maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Yasanın 63. maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46. maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.

Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmidört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmidört saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır.

Somut olayda; davacının tanıklık yaptığı ve Dairemiz incelemesinden geçen 2017/12768 esas sayılı dosyada, davacı "haftada 6 gün çalışılır pazar günü izinli olunurdu." şeklinde beyanda bulunmuştur.

Yukarıda ayrıntılı bir biçimde belirtildiği üzere hafta tatili 7 günlük zaman dilimi içerisindeki 24 saatlik dinlenme hakkı olup, 6 gün çalışma yapılması halinde hafta tatilinde çalışmadan bahsedilemeyeceği gibi hafta tatili ücretine de hak kazanılamayacaktır.

Somut olayda; davacının tanıklık yaptığı ve Dairemiz incelemesinden geçen 2017/12768 esas sayılı dosyada, davacı "haftada 6 gün çalışılır pazar günü izinli olunurdu." şeklinde beyanda bulunmuştur.

Yukarıda ayrıntılı bir biçimde belirtildiği üzere hafta tatili 7 günlük zaman dilimi içerisindeki 24 saatlik dinlenme hakkı olup, 6 gün çalışma yapılması halinde hafta tatilinde çalışmadan bahsedilemeyeceği gibi hafta tatili ücretine de hak kazanılamayacaktır.

Davacının tanıklık yaptığı dosyadaki beyanı dikkate alındığında, davacının hafta tatillerinde çalıştığı iddiasını ispatlayamadığı anlaşıldığından talebin reddi yerine kabulü hatalıdır.

3-Dosyaya temyiz inceleme aşamasında sunulan yıllık izin formu bakımından, bu formun da davacı asıla sorularak sonucuna göre yıllık izin ücreti hakkında değerlendirme yapılması gerekmektedir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2735, Karar No: 2022/7811, Tarih: 18.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/2735 E.  ,  2022/7811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 5607 sayılı Yasanın 3/10. maddesinin uygulanması esnasında 1 yıl 2 ay hapis cezasından 1/2 arttırım yapılması sırasında 1 yıl 9 ay hapis cezası yerine 1 yıl 6 ay hapis cezası olarak hesaplanmış ise de; sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, 18/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10678, Karar No: 2018/7140, Tarih: 06.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/10678 E.  ,  2018/7140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : Orman Yönetimi-Hazine

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

A) Dava konusu 101 ada 1 parsel sayılı taşınmaza karşı dava açan tüm davacıların dava konusu yaptıkları yerleri tek pafta üzerinde gösterecek şekilde fen bilirkişisinden ek rapor alınması, ayrıca alınacak ek raporda aynı pafta üzerinde dava konusu yapılan yerlere bitişik parsellerinde gösterilmesi,

B) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yeri gösterir en eski tarihli hava fotoğrafları ve bunlardan elde edilen memleket haritaları ile kadastro tespitinin yapıldığı 2011 yılından geriye doğru 20 yıl öncesine ait memleket haritası ve hava fotoğraflarının bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek; getirtilen hava fotoğrafları ile bunlardan elde edilen memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar dosya içerisinde yer alan çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri komşu parsellerle birlikte gösterir şekilde geniş kadastro pafta örneği de dikkate alınarak komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafı üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği, müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 06/11/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10101, Karar No: 2012/10082, Tarih: 08.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10101 E.  ,  2012/10082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/12/2009 tarih ve 2009/193-2009/456 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08/06/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ..... ile davalı vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya Konstanz Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 18.12.2007 tarihli, 6 O 65/07 B numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, tenfizi istenen kararın TTK’nın 329 ve 405/2. maddesine aykırı olduğu, benzer nitelikteki Türkiye’de açılan davaların bu nedenle reddedilmesi nedeniyle eşitlik ilkesine aykırılık oluşturduğu, avukat ile temsil edilme zorunluluğu nedeniyle davalının savunma hakkının kısıtlandığı, ayrıca tenfizi istenen kararda şirket hisselerinin davalıya iadesine karar verilmemesi nedeniyle mükerrer tahsilata neden olunabileceği, tüm bu durumların açıkça kamu düzenine aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, mahkemece, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının kamu düzenine ilişkin TTK’nın 329 ve 405/2. maddelerine aykırı olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Gerçekten de, yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 Sayılı Kanun’un 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir.