muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/26093, Karar No: 2015/787, Tarih: 20.01.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/26093 E.  ,  2015/787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma ilamına uyduktan sonra yaptığı yargılama sonucu davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla, vekaletnamesinde yetki olan davacı avukatı, davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8106, Karar No: 2012/6409, Tarih: 20.03.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/8106 E.  ,  2012/6409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLaR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Hukuksal tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak, Sanığın doğrudan ve kesin nitelikteki para cezasından ibaret geçmiş hükümlülüğünün tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımların hüküm fıkrasından çıkartılması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanm 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY.nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 20/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2392, Karar No: 2018/4729, Tarih: 21.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2018/2392 E.  ,  2018/4729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/01/2015 tarih ve 2014/736-2015/13 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilmiş bulunan iş sözleşmesi gereğince müvekkilinin davalıya ait gemide 29.05.2011 tarihinde kaptan olarak çalışmaya başladığını, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davalı yanca 17.08.2011 tarihinde süresinden önce ve haksız olarak feshedildiğini, davalı yanın sözleşmenin süresinden önce feshedilmesi sebebiyle sorumlu olduğu bakiye ücret alacaklarını ödememesi üzerine, davalı yan aleyhine menkul rehninin paraya çevrilmesi yoluyla takibe giriştiklerini, davalı şirketin yapılan takibe olan itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek davalının takibe olan itirazının iptalini ve %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına çarptırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili olan şirket bünyesinde 30.05.2011 tarihinde çalışmaya başladığını, kaptan olan davacının gözetimindeki geminin ...'nın Güllük Limanından kalkarak Ukranya'nın Kherson Limanına giderken, 11.08.2011 tarihinde Çanakkale Boğazında Nara Burnu önlerinde karaya oturduğunu, Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğünün olaya ilişkin raporlarına göre, kazanın nedeninin hatalı seyir ve kaptanın, gemi rotası ve mevkisi hakkında defalarca yapılan ikazları dinlememesi olduğunu, kaza nedeniyle müvekkili aleyhine idari para cezası kesildiğini ve müvekkilinin Kıyı Emniyetine 45.000,00 USD ceza ödediğini, taraflar arasında akdedilen sözleşmenin 8. maddesinin 9. numaralı bendinde, gemiye verilen zararın personel maaşından kesileceğinin düzenlediğini, davacının kusuru nedeniyle gerçekleşen kaza neticesinde oluşan zarar göz önüne alındığında davacıdan kesilen 30 günlük ücretinden çok daha fazla zarar meydana geldiğinin açık olduğunu, müvekkilince yapılan feshin taraflar arasında akdedilmiş olan sözleşmenin 18. maddesine göre yapılmış haklı bir fesih olduğunu savunarak davanın reddini ve davacı tarafın %20'den aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına çarptırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece iddia savunma ve bilirkişi raporu doğrultusunda, yapılan yargılama sırasında aldırılan bilirkişi raporunda dava konusu uyuşmazlık bakımından görevli mahkemenin iş mahkemesi olduğu yönünde kanaat bildirilmişse de, Deniz İş Kanununun Türk bayrağı taşıyan gemilerde çalışan gemi adamları ve bunların işverenleri hakkında uygulandığı, somut uyuşmazlıkta davacının çalışmış olduğu geminin yabancı bayraklı olduğu, hal böyleyken huzurdaki uyuşmazlık bakımından iş mahkemesinin görevli olmadığı, bu nedenle bilirkişi raporundaki göreve ilişkin kanaate iştirak edilmediği, taraflar arasındaki uyuşmazlığın davacının 25.03.2014 tarihli talebini açıklayan dilekçesinde belirtildiği üzere, çalışılan döneme ilişkin ödenmeyen Temmuz ayı tam maaşı ile Ağustos ayından 18 günlük maaş alacağına ilişkin olduğu bu nedenle sözleşmenin haksız fesih olunup olunmadığı hususu ve çalışmanın sabit olmasına göre davacının hangi hizmet sözleşmesine göre çalıştığı hususunun sonucuna etkili olmadığı, davada, taraflar arasında davacının hizmet akdine bağlı olarak çalıştığı hususu ve maaşının aylık 4.300,00 USD olduğu hususunun ihtilafsız olduğu, her iki tarafça sunulan hizmet sözleşmelerinde sözleşmenin süresi dışında herhangi bir farklılık mevcut olmadığı, somut uyuşmazlıkta ispat yükünün davalıda olduğu, davalının, gemi adamı olan davacının temmuz ayı maaşı ile ağustos ayından kalan maaşını ödediğini ispat etmesi gerektiği, ancak davalı yanın zikredilen döneme ilişkin ücreti ödediğine dair bir iddiasının bulunmadığı, davalı taraf davacının kazaya sebebiyet verdiğini, bu nedenle maaşından kesinti yapıldığını savunmuşsa da, kaptanın kusuru sebebiyle davalı yan zarar görmüş olsa bile davacının ücrete hak kazanacağı bu nedenle davalı yanın bu yöndeki savunmasının esasa etkili olmadığı, TTK 946/2 ve İİK 145 ve 147 . maddelerine göre, rehin maliki olan davalı donatan ile davalı işverenin zorunlu dava arkadaşı olduğu ve alacağın TTK 1235/3 ve 1236. maddelerine göre rehin hakkı veren bir alacak olduğu, benimsenen bilirkişi raporuyla davacının davalılardan bakiye 6.736,67 USD alacağı bulunduğunun anlaşıldığı ve alacağın likit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek davalıların itirazının kısmen iptali ile takibin 6.736,67 USD üzerinden takip tarihi itibariyle 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca kamu bankalarınca USD'ye verilen en yüksek yıllık faiz oranı uygulanmak suretiyle devamına ve davalıların asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatına çarptırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 670,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/11709, Karar No: 2017/7153, Tarih: 04.10.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/11709 E.  ,  2017/7153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.04.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali mera olarak sınırlandırılması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.05.2003 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu 539 ada 9 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil isteminde bulunmuştur.

Davalı ... Belediyesi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden dava konusu toprak tevzi komisyonunun 901 sayılı mera parselinin kadastro tespiti sırasında 4875, 4943, 2822, 5192 sayılı mera parselleri olarak tespit edildiği ve bu parsellerin imar uygulaması ve parselasyon sonucu 539 ada 9 no'lu parselin oluştuğu anlaşılmaktadır.

Davacı tarafın dayandığı Hakem dosyasında yapılan keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporunda 539 ada 9 no'lu parselin toprak tevzi komisyonunun 901 nolu mera parseli içerisinde kaldığı belirtilmiştir.

Görülüyor ki dava konusu taşınmaz 901 sayılı mera parselinden gelmektedir. İmar planı içindeki meralar planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan mera niteliğini yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (Danıştay 1. Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise "Yolsuz Tescil" olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşullarının oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c)Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamaksızın saptanmadan Belediye, diğer kamu kuruluşları ile gerçek kişiler adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti belediye, diğer kamu kuruluşları ve gerçek kişilere bırakılamaz.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında;

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, şehir plancısı, zirai bilirkişi, harita mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişi de bulundurularak dava konusu 539 ada 9 sayılı parsel üzerinde yeniden keşif yapılmalı, imar planı ve uygulama haritaları belediyeden getirtilmeli; ayrıca, 01.01.2003 tarihinden önce çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak öncesi mera olan dava konusu taşınmazın mera niteliğini yitirip yitirmediği, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların oluşup oluşmadığı ve özellikle yerleşim, işgal ve yapılaşmanın 01.01.2003 tarihinden önce var olup olmadığı incelenmeli, keşfi izlemeye olanak sağlayacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya eklenmeli, yapılan tüm araştırmalar neticesinde geçici 3. maddedeki koşulların oluştuğunun saptanması halinde dava reddedilmeli, aksi takdirde davanın kabulüne karar verilmelidir.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/631, Karar No: 2018/1875, Tarih: 15.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/631 E.  ,  2018/1875 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ....ulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ....... Hukuk Mahkemesinin 02.05.2016 tarih ve 2016/68 E. - 2016/147 K. sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

....Mahkemesince, resen, 04.08.2017 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri adresinin .....olması nedeniyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

....Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yeri adresinin “....” olması nedeniyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Midyat Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibi ile Midyat Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ....Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/03/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/136, Karar No: 2010/2908, Tarih: 13.04.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/136 E.  ,  2010/2908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, .... ... Bey oğlu .... ... Paşa Vakfiyesine dayanılarak açılmış olmakla temyiz inceleme görevi Dairemize ait bulunmamaktadır. Ancak daha önce Yargıtay 1. Hukuk Dairesi tarafından da görevsizlik kararı verilmiş olmakla 04.02.2010 tarih 3 sayılı Yargıtay Başkanlar Kurulu kararı uyarınca, görevli Daire belirlenmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 13.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8860, Karar No: 2018/4317, Tarih: 04.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/8860 E.  ,  2018/4317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelenmesi yapılabilmesi için;

1)Dava konusu taşınmaza komşu 604 sayılı parsele ait kadastro tutanağı ve ekleri ile varsa tapu ve vergi kayıtlarının tüm tedavülleriyle birlikte davalı iseler dava dosyalarının, kesinleşmişse kadastroca oluşan tapu kayıt örneklerinin, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden getirtilerek,

2) Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 1988 yıllında 6831 sayılı Kanuna göre yapılan orman tahditlerine ilişkin (tüm tahditlerin) işe başlama, işi bitirme, çalışma tutanakları(dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yer aldığı) ile askı ilân tutanaklarının ve orman tahdit haritaları orijinalinden çekilmiş renkli fotokopi örneklerinin eksiksiz bir şekilde Orman Yönetiminden temin edilerek,

3) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yöreye ait en eski tarihli memleket haritası ve dayanağı hava fotoğrafı ile 1956 yılı hava fotoğrafı ile 1958 ve öncesi yıllarına ait memleket haritası ve memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı dosyaya getirtildikten sonra; dava dosyasının, mahkemece yapılan keşifte yer alan fen ve orman bilirkişisine verilerek orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının ... vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, bitişiğinde bulunan yolun haritalarda mevcut olup olmadığı, orman içi açıklık konumunda olup olmadığı, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hâkim ağaç türü ve kulanım şeklinin detaylı olarak açıklandığı ek rapor alınarak, dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 04/06/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19754, Karar No: 2019/1797, Tarih: 04.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/19754 E.  ,  2019/1797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelemesinde;

24/05/2016 tarihinde yapılan sorgusu esnasında 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun müdafii talebinin olmadığını beyan etmesi nedeniyle zorunlu müdafiinin görevinin sona erdiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan zorunlu müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 04/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.