muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5090, Karar No: 2023/4295, Tarih: 24.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/5090 E.  ,  2023/4295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/541 E., 2016/119 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Büyükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2013/541 Esas, 2016/119 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası, aynı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları gereği neticeten 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.09.2020 tarihli ve 2016/257597 sayılı sair temyiz istemlerinin reddiyle ceza miktarının orantılılık ilkesine aykırı olarak az şekilde hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğundan bahisle bozma görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, ceza miktarının orantılılık ilkesine aykırı olarak az şekilde hükmedilmesinin ve 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1.Mahkemece ''Açıklanan bu durumda sanığın tedbirsizliği ve dikkatsizliği nedeni ile bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda sanığın asli oranda kusurlu olduğu iddia, beyanlar , tanık anlatımları, mahallinde yapılan keşif, keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporu, bilirkişi raporu ile aynı doğrultudaki bilirkişi heyeti raporu, hazırlıktaki bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla sanığın cezalandırılması gerektiği kanaatine varılmıştır.

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1.Mahkemece ''Açıklanan bu durumda sanığın tedbirsizliği ve dikkatsizliği nedeni ile bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda sanığın asli oranda kusurlu olduğu iddia, beyanlar , tanık anlatımları, mahallinde yapılan keşif, keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporu, bilirkişi raporu ile aynı doğrultudaki bilirkişi heyeti raporu, hazırlıktaki bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla sanığın cezalandırılması gerektiği kanaatine varılmıştır.

Sanığın suçunun taksirli suçlardan oluşu ,olayda sanık ve müteveffanın kusurlu oluşları , bilinçli taksir halinin mevcut olmayışı ve tüm dosya kapsamı göz önüne alınarak verilen ceza seçenek yaptırımlardan adli para cezasına çevrilmiş , ancak sanığın suç işleyiş şekli, kişilik özellikleri,fiilin özellikleri olayın oluş biçimi ve tüm dosya kapsamı itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde ileride bir daha suç işlemekten çekineceği hususunda mahkememize olumlu kanaat gelmediğinden ve CMK 231/7 maddesi gözönüne alınarak CMK 231/5 maddesi uygulanmaksızın aşağıdaki hüküm tesisi uygun görülmüştür.''

Biçimindeki gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

2.21.12.2012 tarihli ölenin imzasının bulunduğu temel iş sağlığı güvenliği eğitim kayıt formu, aynı eğitime ait 2 saatlik katılım belgesi, 29.08.2013 tarihli ölene ait olduğu iddia olunan periyodik muayene formu dosyada mevcuttur.

3.Olay tarihli olay yeri inceleme raporunda, demir iskelelerin kurulu olduğu, plastik profillerin istiflenmiş durumda bulunduğu, iş yeri orta kısmındaki iskelenin çökmüş vaziyette durduğu bildirilmiştir.

4.Büyükçekmece Başsavcılığınca aldırılan iş sağlığı ve güvenliği uzmanı tarafından tanzim edilen 26.09.2013 tarihli raporda, devrilen rafların vinç çarpmasına karşı uygun şekilde sabitlenmediği, vinç sepetinin çarpma riski yaratacak derecede uzun olduğu, raf sıraları arasındaki mesafenin taşınacak yüke göre çok dar olduğu gözetildiğinde kazanın meydana geldiği yerin sorumlusu sanığın, anılan eksikliklerin giderilmesi için gerekli önlemi almadığı, çalışanlarını gözetim altında bulundurmaksızın kendi insiyatiflerine göre çalışmalarına müsaade ettiği gözetildiğinde asli kusuruyla neticeye sebep olduğu belirtilmiştir.

5.Mahkemece aldırılan ve keşif üzerine A sınıfı iş güvenliği uzmanı tarafından düzenlenen 11.11.2014 havale tarihli raporda, yapılan keşifte söz konusu metal sepetlerin üst üste konulduğunda kaymaması, sabit durması için alt kısımlarına U başlıkların monte edilmiş olduğu ancak olay yeri inceleme görevlilerince çekilen mevcut fotoğraflarda, söz konusu sabitleme aparatlarının bulunmadığı, vincin sepete halat ile bağlı olduğunun görüldüğü, vinç kullanımı konusunda uygulamalı eğitiminin çalışanlara verilmediği, yükleme sırasında vince bağlanan sepetin yakınında kimsenin bulunmamasının sağlanmadığı gözetildiğinde işletme müdürü olarak görev yapan ve işveren vekili sıfatı taşıyan sanığın, anılan eksikliklerin giderilmesine zemin hazırlamayarak asli kusuruyla olaya sebebiyet verdiği hususlarına değinilmiştir.

6.Mahkemece iş sağlığı güvenliği uzmanı bilirkişiden oluşan heyetçe sunulan 31.08.2015 tarihli raporda, devrilen rafların vinç çarpmasına karşı uygun şekilde sabitlenmediği, vinç sepetinin çarpma riski yaratacak derecede uzun olduğu, raf sıraları arasındaki mesafenin taşınacak yüke göre çok dar olduğu, operatörlük belgesi bulunmayan çalışanın vinç kullanılmasına engel olunmadığı eylemleri birlikte değerlendirildiğinde sanığın değinilen uygunsuzlukların giderilmesi için yeterli özeni göstermediği, çalışanlarını denetim görevini ihmal ederek, onların kendi insiyatiflerine göre çalışmalarına izin verdiğinin anlaşılması karşısında sanığın, asli kusurlu şekilde kazaya neden olduğu saptanmıştır.

7.Sanık aşamalarda, olay yerinde işletme müdürü olarak görev yapmakta olduğunu, kaza anını görmediğini, kazadan sonra kendisine haber verildiği, ben olay yerine gittiğimde ...'in sepetlerin arasına sıkışmış olduğunu gördüğünü, olayda kusurunun olmadığını, tüm çalışanlara güvenlik eğitiminin verildiğini ileri sürmüştür.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın işletme müdürlüğünü yürüttüğü, pvc profil imalatı gerçekleştirilen ... Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketinde işçi olarak çalışan ...'in kamyona yükleme yapmak için pencere profillerinin olduğu rafları vinç ile kaldırdığı esnada, yan tarafta üst üste sıralı vaziyette bulunan rafların üzerine devrilmesi sonucu ölümüyle sonuçlanan olayda, sanığın, devrilen rafların vinç çarpmasına karşı uygun şekilde sabitlenmediği, vinç sepetinin çarpma riski yaratacak derecede uzun olduğu, raf sıraları arasındaki mesafenin taşınacak yüke göre çok dar olduğu, operatörlük belgesi bulunmayan çalışanın vinç kullanmasına engel olmadığı gözetildiğinde asli kusurlu davranışıyla etken olduğu olayda; suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı nazara alındığında alt sınırdan bir miktar uzaklaşmak suretiyle ceza tayini yapılması gerekirken yazılı şekilde yapılan ceza tayini hukuka aykırı görülmüştür.

2.5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, mahkemenin bu hususları dikkate alarak takdir hakkını kullandığı gözetildiğinde bu hususta bir isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 1 numaralı kısımda açıklanan nedenle Büyükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2013/541 Esas, 2016/119 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/20258, Karar No: 2010/10937, Tarih: 23.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/20258 E.  ,  2010/10937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... yönünden yapılan temyiz incelenmesinde;

Sanık ... hakkında, Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 832/152 sayılı kararıyla 08.04.2003 tarihinde verilen hapis cezası bulunması nedeniyle, hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın geçici madde: 1/1.fıkrası yollamasıyla, aynı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı Yasanın 61. maddesine aykırı olarak, anılan yasanın 145. maddesinin 35. maddesinden önce uygulanması, sonuç ceza değişmediğinden, diğer sanıklarla, önceden almış oldukları karar uyarınca suça doğrudan katılan sanık hakkında, 5237 sayılı TCY’nın 37/1. maddesi yerine, 39/1. maddesi ile uygulama yapılması, anılan Yasanın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleri, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve hükümlünün kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek yazılı biçimde uygulama yapılması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

Sanıklar ... ... ve ... yönünden yapılan temyiz incelemesine gelince;

Hüküm tarihinden sonra, 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın Geçici madde: 1/1.fıkrası yollamasıyla, aynı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. fıkraları gereği sanıklar ... ... ve ...’ın hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 23.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3069, Karar No: 2020/1159, Tarih: 05.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/3069 E.  ,  2020/1159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2, 62/1, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Olay günü, sanığın sevk ve idaresindeki tırı ile Korgun istikametinde seyir halinde iken Kurşunlu istikametine dönmek istediği, ancak döneceği yeri kaçırdığını fark ettiği, ardından döneceği yere gitmek için tır ile geri geri gelmek istediği, tır geri geri gelirken dorse kısmı ile kasa kısmının makas şekline geldiği ve yolun kısmen kapandığı, bu sırada oradan geçmekte olan polis aracının sürücüsünün, sanığın kullandığı tıra çarpmamak için durduğu, polis aracının arkasından gelen ve bu polis aracının eskortluk yaptığı başbakanlık koruma araçlarını taşıyan bir başka tırın duramayarak önce polis aracına, ardından orta refüje çarptığı, olayda yaralananın olmadığı, araçlarda maddi hasar meydana geldiği olay sebebi ile hazırlanan kaza tespit tutanağında; sanığın asli kusurlardan ''manevraları düzenleyen genel şartlara uymama kuralını ihlal ettiği, bu şekilde aracını kişilerin hayat, sağlık veya malvarlığı açısından tehlikeli olabilecek şekilde sevk ve idare ederek üzerine atılı suçu işlediği; ayrıca olay sebebi ile alınan genel adli muayene raporunda sanığın alkolü olmadığı bu sebeple de TCK’nın 179/3. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; tebliğnamede bu hususta bozma içeren görüşlere iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 05.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19472, Karar No: 2007/23656, Tarih: 13.12.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/19472 E.  ,  2007/23656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı 1.3.1991 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.03.1991 tarihinden itibaren dava tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının 01.09.1994 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.03.1991 tarihinden itibaren dava tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının 01.09.1994 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosya içeriğinden davacının 23.3.2004 tarihinden itibaren Ziraat Odasına üye olduğu, ... Ekicileri Kooperatifine ve Tarım Kredi Kooperatifine üye olmadığı, sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 18.08.1994 tarihinde yapıldığı,diğer yıllarda 1995,1996,1997,1999 ve 2001 yıllarında kesinti yapıldığı, başkaca kesintisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 01.09.1994-31.12.2001 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tesbit kararı yerinde ise de prim kesintisin bulunmadığı 2002,2003,2004,2005 ve 2006 yılları yönünden 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında kanıtlanamadığı halde bu yılların soyut tanık beyanı ve zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1.bendinin silinerek, yerine,

“1-Davanın kısmen kabulü ile, davacının ilk ... prim kesintisinin yapıldığı 18.08.1994 tarihini takip eden aybaşı olan 01.09.1994-31.12.2001 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında ... tarım sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine,fazla istemin reddine, ” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 13.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4692, Karar No: 2019/6850, Tarih: 21.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4692 E.  ,  2019/6850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 10/06/2019 gün ve 2016/13713 E. - 2019/3829 K. sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı ... Yönetimi vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme incelemesi yapılabilmesi için;

1- Dava konusu 101 ada 31, 107 ada 1 ve 107 ada 7 numaralı parsellerin tapu kaydının, genel arazi kadastrosu sonucu düzenlenmiş ise kadastro tespit tutanağı örneğinin başka şekilde oluşmuş ise ne surette oluştuğunun sorulması ve buna ilişkin belgelerin getirtilerek dosya arasına alınması,

2- Temyize konu taşınmazların bulunduğu alanı kapsayan 1953 tarihli hava fotoğrafıyla birlikte; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazlar çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu belirlenmeli, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranı belirtilmeli, hükme esas bilirkişi raporu ekindeki hava fotoğrafında 107 ada 1 parselin kuzey kısmının koyu görünmesi nedeniyle bitişikteki orman parseli ile aynı nitelikte olup olmadığına açıklık getirilmeli, taşınmazların orman sayılan kısımlarının bulunması halinde bu kısımların hava fotoğrafı üzerinde işaretlendiği müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 21/11/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.