muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/35069, Karar No: 2021/9510, Tarih: 01.11.2021

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Soruşturma dosyasına konu olayda haksız menfaatin temin edildiği yerin ... Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı incelenen dosya kapsamından anlaşılmakla, 14.07.2021 tarih ve 31541 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanunun 10. maddesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 12. maddesine eklenen 6. fıkrasında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının ya da banka veya kredi kartlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenen suçlarda mağdurun yerleşim yeri mahkemelerinin de yetkili olacağının düzenleme altına alınması ve aksine bir düzenleme olmadıkça usûl hükümlerinin derhal uygulanmasının gerekmesi karşısında, kanun yararına bozma istemine konu edilen ve mağdurun yerleşim yeri Cumhuriyet Başsavcılığını yetkili tayin eden merci kararında hukuka aykırı bir yön bulunmadığı ve bu nedenle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden, Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2020 tarih ve 2020/1536 D.İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 01.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2543, Karar No: 2015/1767, Tarih: 10.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/2543 E.  ,  2015/1767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/07/2013

NUMARASI : 2011/163-2013/374

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 17 parsel sayılı taşınmazın arsa niteliği ile taraflar adına kayıtlı olup üzerinde 2 katlı binanın bulunduğu ve her bir katın davalılar tarafından kullanıldığı, muhtesatın mülkiyetinin tespiti isteğiyle davacılar Eşref ve Erdoğan (eldeki davanın davalıları) tarafından davalı Erol (eldeki davanın davacısı) aleyhine 02.05.2011 tarihinde Küçükçekmece Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açılan 2011/379 Esas sayılı davanın halen derdest olduğu, davalılar tarafından davacının 2009 yılına kadar dava konusu dairelerden birinde oturduğuna ilişkin savunma getirildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere ecrimisil, kötüniyetli zilyedin geri vermekle yükümlü olduğu bir şeyi haksız olarak alıkoyması nedeniyle kayıt malikine ödemekle yükümlü olduğu en azı kira geliri, en çoğu ise mahrum kalınan gelir kaybı olan bir tür haksız kullanım tazminatıdır

Somut olaya gelince; gerçekten de dava konusu binanın davalılar tarafından yapıldığının hükme bağlanması halinde ecrimisil hesabının arsa üzerinden yapılacağı kuşkusuzdur. Öte yandan, binanın davalılar tarafından yapılmadığının tespiti halinde ise davacının 2009 yılına kadar dairelerden birinde oturup oturmadığının açıklığa kavuşturulması gerekecektir.

Hâl böyle olunca; öncelikle muhtesatın tespitine ilişkin Küçükçekmece Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/379 Esas sayılı dava dosyasının sonucunun beklenilmesi, binanın davalılar tarafından yapıldığının hükme bağlanması halinde ecrimisil hesabının taşınmazın arsa niteliği dikkate alınarak yapılması, aksi halde davacının binadaki daireleri davalılarla birlikte kullanıp kullanmadığı, kullanıyor ise hangi daireyi kullandığının ve kullanma süresinin açıklığa kavuşturulması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1456, Karar No: 2007/4212, Tarih: 20.06.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1456 E.  ,  2007/4212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar1) ... 2) ... ile davalılar 1) ... 2)...arasındaki davadan dolayı Kayseri 5.Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 29.03.2005 gün ve 2003/1295-2005/209 sayılı hükmü onayan Dairemizin 18.12.2006 gün ve 2005/6228-2006/7419 sayılı ilamı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında ve özellikle, dava dilekçesinde davalılar adına tapuda kayıtlı bulunan 3 numaralı parsele ilişkin tapu kaydının iptali ile davacılar adına tescili talep edilmiş olup, yanlar arasındaki 17.01.2003 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 4. maddesinde kararlaştırılan bölüşüm biçimine ilişkin bir davanın bulunmamasına ve dava dilekçesindeki isteme, mahkemece red kararı verilmiş bulunmasına göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 160,00 YTL para cezasının karar düzeltme isteyen davacılara yükletilmesine, 20.06.2007 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

MUHALEFET ŞERHİ

Davacılara ait tapunun 454 pafta, 2939 Ada, 17 parsel sayısında kayıtlı bulunan kargir ev ve arsa niteliğindeki taşınmaza arsa payı karşılığında inşaat yapımı konusunda taraflar arasında 17 Ocak 2003 tarih ve 1822 nolu düzenleme şeklinde sözleşme imzalanmıştır. Sözleşmeye göre gayrimenkul üzerinde yapılacak inşaattan davacı arsa sahiplerine 9 adet daire verilmesi kabul edilmiştir. Sözleşmenin 4. maddesinde arsa sahiplerine verilecek kısımla ilgili düzenleme yapılmış, projeye arsa sahibiyle birlikte karar verileceği, bölüşümün ek mukavele altına alınacağı kararlaştırılmıştır. Tevhit ve ifraz konusunda da davalı yüklenicilere vekâletname verilmiştir. Bu haliyle davalılar 13,14,15,16 ve 17 nolu parselleri tevhit ve ifraz etmişler, yola bakan köşeli arsayı (3) nolu parsel olarak kendi adlarına, arka cephede kalan 2 nolu parseli ise davacılarla beraber başka hissedarlar adına tescil ettirmişlerdir. Bu işlemler arsa sahiplerinin muvafakatları alınmadan, sözleşme gereğince paylaşım konusunda ek sözleşme yapılmadan gerçekleştirilmiştir. Davacı arsa sahiplerine verilecek taşınmazlar 2 nolu arka cephede olan arsada belirlenmiş ve tapu bu şekilde düzenlenmiştir. Bu düzenlemenin arsaların konumuna göre hakça ve adilane olmadığı ortadadır. Kaldı ki paylaşım için sözleşmede öngörüldüğü halde ek sözleşme de yapılmamıştır. Bu durumda Mahkemece bilirkişiden rapor alınmalı, 3 nolu parselde davacı arsa sahiplerine verilmesi gereken daireler hakkaniyet kuralları doğrultusunda saptanıp, tapu iptal talebi kat irtifakının iptali istemini de içerdiğinden, 3 nolu parseldeki davacılara verilmesi uygun görülecek dairelere ait irtifak iptâl ve davacılar adına tescil olunmalıdır. Davalılara vekâletnamelerle verilen yetkinin sözleşmedeki paylaşım şekline aykırı biçimde kullanılamayacağı, aynı zamanda işin yüklenicisi olan davalıların da bunu bilmeleri gerektiği karşısında davanın reddedilmesi doğru olmamıştır.

Ayrıca noksan harç tamamlattırılmadığı halde davalılar lehine dava dilekçesinde gösterilen değer yerine fazla değerden ücret takdiri de yerinde olmamıştır. Kararın bu gerekçelerle bozulması gerektiğini düşündüğümden aksine oluşan çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/1778, Karar No: 2012/8476, Tarih: 20.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1778 E.  ,  2012/8476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Katılanların hak ve yetkileri bulunmadığından vekillerinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318.maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2) Sanığın hakaret suçu yönünden; 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

3) Sanık ...'ın kardeşi maktul ...'i kasten öldürme ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ...'ın kasten öldürmeye azmettirme, sanık ...'in kasten öldürme suçuna yardım suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın suçlarının sübutu

kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar Suzan ve Hikmet hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin, suç niteliğine, teşdiden ceza tayininin yersizliğine; sanıklar Suzan ve Hikmet müdafiinin her iki sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişen, katılanlar vekilinin haksız tahrik bulunmadığına, Hikmet'in de öldürmeye yardım suçundan mahkum edilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanıklar Suzan ve Hikmet hakkında verilen beraat kararlarının tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ...'nın, kardeşi maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa, dosya kapsamına ve gerekçeye göre; kardeş olan sanık ve maktulün, babalarına ait köydeki taşınmazların kullanımından kaynaklanan husumetleri bulunduğu, olaydan 3 gün önce babalarına ait tarladaki budanmış dalların paylaşılamamasından çıkan kavgada, maktul ile sanığın birbirlerine balta ile saldırarak yaralamaya teşebbüs ettiklerinin ve olay günü de maktulün sanığa hakaret ettiğinin, balta ile yapılan saldırıyı başlatanın kim olduğunun belirlenemediğinin kabul edilmesi karşısında, 18 yıldan 24 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 29.maddesinin uygulaması sırasında, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini gerektiği düşünülmeksizin 24 yıl hapis cezasına hükmedilerek sanığa fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, sanık ... müdafii, sanık ... ve Hikmet müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnameye aykırı olarak (BOZULMASINA), 20/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13556, Karar No: 2023/6690, Tarih: 27.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/13556 E.  ,  2023/6690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/116 E., 2016/287 K.

SUÇLAR : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal, kasten yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bafra Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.12.2015 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında hakaret, kasten yaralama, şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Bafra 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.04.2016 tarihli kararı ile, katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan beraatine, hakaret suçundan hakkında ceza verilmesine yer olmadığına; katılan sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 1 yıl 21 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, şantaj suçundan 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan sanık ... müdafinin temyiz istemi, müvekkili hakkında kasten yaralama suçundan beraat kararı verilmesine rağmen vekalet ücretine hükmedilmediğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu açısından ise müvekkilinin araçtan inmek istemesine rağmen zorla tutulduğuna ve sanığın bu suçtan da cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan sanık ... müdafinin temyiz istemi, özel hayatın gizliliğini İhlal ve şantaj suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğine, şantaj suçu bakımından bir yarar elde edilmediği için suçun oluşmadığına, özel hayatın gizliliğini ihlal suçu açısından ...'nin ses kaydına ilişkin rızasının olduğuna ve aksine dair delil bulunmadığına, takdiri indirim nedeni uygulanmasına rağmen erteleme hükümlerinin uygulanmadığına; ayrıca katılan sanık ...'nin müvekkile yönelik eylemlerinden ötürü hakaret suçundan verilenceza verilmesine yer olmadığı kararı ve kasten yaralama suçundan beraat kararı usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, katılan sanıkların evvelden nişanlı olup sonradan ayrılmalarından dolayı aralarında husumet bulunduğu, 26/08/2015 tarihinde katılan sanık ...'nin, katılan sanık ...'in cep telefonuna mesaj göndermek sureti ile hakaret ettiği, bunun üzerine 09/09/2015 günü ...'nin işten çıktığı esnada ...'in seyir halindeki arabasını durdurarak aracından inip kolundan tutarak zorla araca bindirdiği, bir müddet araçla gezdirerek inmesine izin vermediği eli ile vurmak sureti ile darp ettiği ve bu esnada hakaretler ettiği ve bir süreliğine aracı durduğunda, ...'nin araçtan inmesinin ardından ...'in darp etmeye devam ettiği, ...'nin de karşılık verip hakaret ederek ve tekme atmak suretiyle ...'i yaraladığı ve birbirlerinden şikayetçi oldukları olay sonrasında yine 10/09/2015 tarihinde katılan sanık ...'in ...'nin kullandığı cep telefonuna, daha önceden aralarındaki cinsel ilişkiye ait ses kaydından bahsederek şantajda bulunduğu ve e-mail adresine bu kaydı gönderdiği iddialarına ilişkindir.

2. 09.09.2015 tarihli ihbar tutanağına göre, bir bayanın darp edildiği bilgisi üzerine olay yerine gidildiğini, tartışma olduğu ve bayanın yumrukla darp edildiği belirtilmiştir.

3. 12.9.2015 tarihli telefon kayıtları inceleme tutanağı dosya arasında mevcuttur.

4. Katılan sanık ... hakkında alınan 09.09.2015 tarihli Adli raporda, sağ kolunda lezyon olduğu, sağ ve sol kulak küpe deliklerinin yırtılmasına bağlı kanamalı yara olduğu, boyun bölgesinde cilt altı kanamalar olduğu, yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği belirtilmiştir

5. Katılan sanık ... hakkında alınan 09.09.2015 tarihli adli raporda, sol bacakta cilt yarası, sağ dirsekte tırnak çizgisi olduğu tespit edilmiştir

IV. GEREKÇE

A. Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan sanık ...'in katılan sanık ...'nin atılı suçtan cezalandırılması yönündeki temyiz nedenlerinin reddine karar verilmiştir.

B. Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'a karşı şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan sanık ...'in katılan sanık ...'nin atılı suçtan cezalandırılması yönündeki temyiz nedenlerinin reddine karar verilmiştir.

B. Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'a karşı şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Olaylar olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, katılan sanık ...'in üzerine atılı suçları işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan sanık ...'ün yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

C. Katılan sanık ... hakkında 26.08.2015 tarihindeki hakaret eyleminden kurulan hüküm yönünden:

Dosya kapsamına, mesaj tespit tutanağına göre katılan sanık ...'nin 26.08.2015 tarihinde katılan sanık ...'in cep telefonuna'' annen senin sevgilin, senin için ensest hastalığı, annenle ilişkiye az gir, banyoya alma'' şeklindeki hakaret eylemini gerçekleştirmiş olduğu anlaşılmakla, sanığın 26.08.2015 tarihindeki hakaret eylemi nedeniyle ayrıca mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken 09.09.2015 tarihli olaydaki beyanlar esas alınarak karşılıklı hakaret eylemi kapsamında değerlendirilerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

D. Katılan sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Dosyanın içeriğinden, katılan sanık ...'nin aşamalardaki samimi anlatımlarına ve bu beyanlarını doğrulayan 09.09.2015 tarihli adli rapora, ihbar tutanağına ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, katılan sanık ...'nin işten çıktığı esnada katılan sanık ...'in aracıyla yaklaşarak kolundan tutarak zorla araca bindirdiği bir müddet araçla gezdirerek inmesine izin vermediği ve eli ile vurmak sureti ile darp ettiği ve bu esnada hakaretler ettiği ve bir süreliğine aracı durduğunda, ...'nin araçtan inmesinin ardından ...'in darp etmeye devam ettiği, ihbar üzerine olay yerine polislerin gelmesiyle birlikte eylemin son bulduğu anlaşılmakla, katılan sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden;

V. KARAR

A. Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Bafra 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2016/116 Esas, 2016/278 Karar sayılı kararında katılan sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık ... müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'a karşı şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Bafra 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2016/116 Esas, 2016/278 Karar sayılı kararında katılan sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık ... müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Katılan sanık ... hakkında 26.08.2015 tarihindeki hakaret eyleminden kurulan hüküm yönünden:

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenle katılan sanık ... müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle hükmün BOZULMASINA,

D. Katılan sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (D) bendinde açıklanan nedenle katılan sanık ... müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle hükmün BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9707, Karar No: 2024/4902, Tarih: 06.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2022/9707 E.  ,  2024/4902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1907 E., 2022/2313 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/172 E., 2022/63 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıların murisi ...'ın davalı iş yerinde çalışmakta iken 14.05.2011 tarihinde iş kazası geçirdiğini ve 21.05.2011 tarihinde de vefat ettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile her bir davacı için 10’ar TL maddi tazminat alacağının ölüm tarihi olan 21.05.2011 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 29.04.2021 tarihli dilekçe ile maddi tazminata ilişkin talebini davacı eş için 368.866,93 TL, çocuk ... için 55.796,06 TL olarak arttırmış, ayrıca başvurma harcı yatırmak suretiyle davacı eş için 75.000,00 TL, çocuk için 60.000,00 TL manevi tazminatın ölüm tarihi olan 21.05.2011 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, ... işçinin ölümünün iş kazası olmadığını, davacılar murisinin görevini ifa ettikten sonra istirahat halindeyken rahatsızlandığını, 14.05.2011 tarihinde yaşanan olaydan 7 gün sonra vefat ettiğini, davacının ölümü ile işyerinde yürütülen iş arasında illiyet bağı bulunmadığının açıkça tespit edildiğini, ancak rahatsızlığı işyerinde başladığı için iş kazası olduğunun kabul edildiğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI