muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/943, Karar No: 2013/2858, Tarih: 27.02.2013

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince; dava konusu taşınmaza ait “Kadastro ve Tapu Tahririne Mahsus Beyanname” başlıklı belge incelendiğinde 24.09.1922 tarihli, 127 cilt, 99 sıra numaralı tapu kaydı ile kayıt maliki “... oğlu ...” adına tespit yapıldığı görülmektedir. Bu tapu kaydı incelendiğinde ise “... ...'nin, ... oğullarından ... oğlu ... Ağa'ya satış işlemi yaptığı” anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece 24.09.1922 tarihli, 127 cilt, 99 sıra numaralı tapu kaydında bahsedilen satışa ilişkin resmi senet getirtilerek incelenmeli, kayıt maliki ile kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenen kişinin aynı kişi olduğu hususunda hala tereddüt duyulması

halinde taşınmaz başında, keşif yapılarak mahalli bilirkişiler ve tanıklar dinlenmeli, tüm bu araştırmalar sonucunda mülkiyet aktarımına neden olmayacak şekilde hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 27.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2541, Karar No: 2019/3876, Tarih: 28.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/2541 E.  ,  2019/3876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 28/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16076, Karar No: 2017/5025, Tarih: 06.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/16076 E.  ,  2017/5025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ile davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)Hükmün ... ve ...'ya tebliğine dair belge üzerinde yapılan incelemede; tebligatların usulüne uygun olarak yapılmadığı görülmüştür. Bu nedenle; hüküm usulüne uygun şekilde tebliğ edilip, temyiz için gerekli sürenin beklenmesi,

2)Yargıtayca incelenmesine gerek görülen Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 28.02.2013 tarih 2013/... E - ... K. sayılı bozma kararında açıklandığı üzere; çekişmeli taşınmazlara komşu 392 ve 394 parsel sayılı taşınmazların hükmen orman oldukları anlaşılmakla dava dosyalarının dosya içinde yer alması, yine dava konusu taşınmazların komşu taşınmazı 457 ve 282 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının var ise dayanak belgelerinin, tutanakları kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının, davalı ise dava dosyalarının ilgili tapu müdürlüğünden istenerek dosya içine alınmasına,

3) Dava konusu 279, 281, 283, 286, 289 ve 290 nolu parsellere keşif sırasında uygulanan 1956 tarihli memleket haritasının ve yapımında kullanılan dayanağı eski tarihli hava fotoğrafının ile dava tarihinden 15-20 yıl öncesine ait memleket haritası ve hava fotografları bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek; hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi ayrıca hava fotoğrafları, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, davaya konu taşınmazın üzerinde neler gözüktüğünü (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, kapalılık oranı vb) belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 06/06/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26664, Karar No: 2015/1568, Tarih: 20.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/26664 E.  ,  2015/1568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın mağdura yönelik yaralama eylemi nedeniyle mağdurda meydana gelen kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (4) derecede olmasına karşın sanık hakkında belirlenen temel cezanın kemik kırığı nedeniyle arttırılması esnasında TCK'nin 3. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesine aykırı olarak (1/6) oranında artırılması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün talebe uygun olarak ONANMASINA, 20/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9015, Karar No: 2014/27232, Tarih: 30.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/9015 E.  ,  2014/27232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/178020

MAHKEMESİ : Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/459 (E) ve 2013/160 (K)

SUÇ : Hırsızlığa kalkışmak

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; iki adet birer litre zeytinyağı çalmak isterken yakalanan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasında yer alan ve koşullu salıverme tarihine kadar süren hak yoksunluğunun sadece sanığın “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından olduğunun gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasında yer alan ve koşullu salıverme tarihine kadar süren hak yoksunluğunun sadece sanığın “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından olduğunun gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık K.. G..'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.09.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4706, Karar No: 2019/3006, Tarih: 22.05.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/4706 E.  ,  2019/3006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Asıl ve birleşen davada; davacı ... vekili Avukat ... Bal tarafından, asıl davada davalılar ... ve diğerleri, birleşen davada ... mirasçıları ... ve diğerleri aleyhine 18/11/2009 ve 13/05/2010 günlerinde verilen dilekçeler ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davada davalılar ..., ..., ... yönünden, birleşen davada davalı ... mirasçıları dahili davalılar ... ve... . yönünden davanın kısmen kabulüne, asıl dava davalıları ... ve ... yönünden davanın reddine dair verilen 22/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve birleşen dava dahili davalıları vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna 22/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19485, Karar No: 2022/6443, Tarih: 26.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/19485 E.  ,  2022/6443 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2020/22862

İş ve çalışma hürriyetinin ihlâli suçundan şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27/03/2018 tarihli ve 2018/9259 soruşturma, 2018/5409 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Kocaeli 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/05/2018 tarihli ve 2018/2212 değişik iş sayılı kararını müteakip, müştekinin aynı eylem nedeniyle yapmış olduğu şikayet üzerine adı geçen şüpheliler hakkında iş ve çalışma hürriyetinin ihlâli, rüşvet almak ve vermek, görevi kötüye kullanmak, hakaret, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yapılan soruşturma evresi sonunda Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/01/2019 tarihli ve 2018/20566 soruşturma, 2019/257 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair Kocaeli 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/02/2019 tarihli ve 2019/362 değişik iş sayılı kararını takiben, iş ve çalışma hürriyetinin ihlâli, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve şantaj suçlarından anılan şüpheliler haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20/06/2019 tarihli ve 2019/5504 soruşturma, 2019/9990 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kısmen kabulü ile iş ve çalışma hürriyetinin ihlâli ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından anılan kararın kaldırılmasına yönelik mercii Kocaeli 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/09/2019 tarihli ve 2019/3044 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, emlakçilik işiyle uğraşan müştekinin, şüphelilerin yöneticisi olduğu...isimli sitedeki daireleri müşterilere göstermek için ilgili siteye geldiğinde, site yöneticisi olan şüphelilerin almış oldukları karar ve vermiş oldukları talimat doğrultusunda taşınmaz sahiplerinin yanlarında bulunmaması halinde site güvenlik görevlisinin kendilerini ve müşterilerini ilgili siteye sokmayarak atılı suçları işledikleri iddia edilen somut olayda,

1- İş ve çalışma hürriyetinin ihlâli suçu yönünden yapılan incelemede, evvelce Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27/03/2018 tarihli ve 2018/9259 soruşturma, 2018/5409 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın Kocaeli 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/05/2018 tarihli ve 2018/2212 değişik iş sayılı kararı ile reddine karar verilerek kesinleşmiş olması karşısında, aynı konu hakkında yeni delil elde edilmeden ve soruşturmanın genişletilmesine karar verilmeden yeniden soruşturma yapılamayacağı cihetle,

./..

S/2

İncelenen dosya kapsamına göre emlakçılık yapan müştekinin, şüphelilerin yöneticisi olduğu...isimli sitedeki daireleri müşterilere göstermek için siteye geldiğinde, şüphelilerin almış oldukları karar ve vermiş oldukları talimat doğrultusunda taşınmaz sahiplerinin yanlarında bulunmaması halinde site güvenlik görevlisinin kendilerini ve müşterilerini ilgili siteye sokmayarak atılı suçları işlediklerini bildirmesi üzerine başlatılan soruşturma kapsamında Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2019/5504 sayılı soruşturma dosyasında, iş ve çalışma hürriyetinin ihlali, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj suçundan dolayı şüpheliler ..., ..., ... hakkında 20/06/2019 tarih ve 20/06/2019 sayılı karar ile verilen Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Karara ilişkin, müşteki ... vekili Av. ... tarafından süresinde verilen dilekçesiyle itiraz edilmiş, Kocaeli 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 30/09/2019 tarih 2019/3044 d.iş sayılı kararı ile şüphelilere isnat edilen suçu işledikleri yönünde yeterli şüphenin oluştuğu, tüm bu nedenlerle şüpheliler hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçlarından delillerin takdiri ve tartışılması mahkemesine ait olmak üzere kamu davası açılması gerekirken CMK'nın 173/4. maddesine aykırı olarak yeniden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle müşteki vekilinin itirazının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçları yönünden kabulü ile Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2019/5504 kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçları yönünden CMK'nın 173/4. maddesi gereğince kamu davasının açılması amacıyla KALDIRILMASINA karar verilmiş ise de;

.../....

S/4

1- İş ve çalışma hürriyetinin ihlâli suçu yönünden yapılan incelemede, daha önce aynı konu hakkında Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27/03/2018 tarihli ve 2018/9259 soruşturma, 2018/5409 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın Kocaeli 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/05/2018 tarihli ve 2018/2212 değişik iş sayılı kararı ile reddine karar verilerek kesinleşmiş olması karşısında, aynı fiil yeni delil elde edilmeden ve soruşturmanın genişletilmesine karar verilmeden yeniden soruşturma yapılamayacağı,

2- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden yapılan incelemede, site yönetici olan şüphelilerin almış oldukları yönetim kurulu kararı doğrultusunda müştekinin ev sahipleri olmadan siteye sokulmaması şeklindeki eylemlerinin hukukî ihtilaf mahiyetinde olduğu ve atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla ;itirazın bu sebeplerle redddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi,
Yargıtay — Esas No: 2011/9839, Karar No: 2012/10096, Tarih: 08.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9839 E.  ,  2012/10096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.04.2011 tarih ve 2011/71-2011/173 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08.06.2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ..... ile davalı vekili Av. ..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, Almanya Hamburg Eyalet Mahkemesi tarafından verilen 26.10.2009 tarihli, 310 O 244/09 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, tenfizi istenen kararın TTK’nın 329 ve 405/2. maddesine aykırı olduğu, benzer nitelikteki Türkiye’de açılan davaların bu nedenle reddedilmesi nedeniyle eşitlik ilkesine aykırılık oluşturduğu, ayrıca yabancı mahkemenin dava dilekçesi ve kararı posta yolu ile tebliğ etmesi nedeniyle davalının savunma hakkının kısıtlandığı ve bu nedenle kararın usulüne uygun kesinleşmediği, bununla birlikte yabancı mahkeme kararında şirket hisselerinin davalıya iadesine karar verilmemesi nedeniyle mükerrer tahsilata neden olunabileceği, tüm bu durumların açıkça kamu düzenine aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ve katılma yolu ile davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, mahkemece, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının Türkiye ile Almanya arasında 28.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi hükümlerine göre yapılmadığı, adi posta yolu ile kararın davalıya tebliğ edildiği, dolayısı ile kararın usulünce kesinleşmediği, kesinleşmeyen yabancı mahkeme kararının tenfizinin mümkün bulunmadığı, ayrıca, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının kamu düzenine ilişkin TTK’nın 329 ve 405/2. maddelerine ve anayasanın eşitlik ilkesine aykırı olduğu ve şirket hisselerinin davalıya iadesine karar verilmemesi nedeniyle mükerrer tahsilata neden olunabileceği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Davaya konu Almanya Hamburg Eyalet Mahkemesi’nin yapmış olduğu yargılama sonucu verdiği kararın dosya içindeki tebliğ belgelerinden anlaşılacağı üzere Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü aracılığı ile davalının vekili Av. ....’na 18.02.2010 tarihinde tebliğ edildiği ve süresinde yasal yollara başvurulmadan kesinleşmiş bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece tenfiz isteminin reddine ilişkin gerekçelerden birisi, tenfizi istenen mahkeme kararının Türk kamu düzenine aykırı olduğudur. Gerçekten de, yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 SK.’nun 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir.

Kanunda kamu düzeni kavramının zamana ve yere göre değişebilen niteliği gereği bir tanımlama yapılmaktan kaçınılmış ve konunun hakimin takdirine bırakılması tercih edilmiş, ancak kamu düzenine aykırılığın “açıkça” olmasının aranmasıyla bu konuda takdir hakkı bulunan hakime bir sınırlama getirilmek istenmiştir. Bu düzenleme, Türk tenfiz hukukunda, kamu düzeni kavramının izin verdiği ölçüde, yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi lehine bir eğilimin bulunduğunu göstermektedir. Doktrinde de bu konuda hakime yardımcı olması bakımından bazı kriterler verilmiştir. Buna göre örneğin Türk tenfiz hakimi “kural olarak” yabancı mahkeme kararının doğruluğunu inceleyemez (revision au fond yasağı). Zira aksinin kabulü, aynı davanın Türk mahkemesinde tekrar görülmesi ve yeni bir Türk mahkemesi kararının ortaya çıkması sonucunu doğurur. Ancak örneğin Türk hukukunun vazgeçilmez kabul ettiği temel prensiplerini ihlal eden veya milletlerarası alanda geçerli olan ortak ilkelere aykırı bulunan yabancı mahkeme kararları tenfiz edilemez. Tenfiz hakimi takdir hakkını kullanırken, her somut olayın kendine mahsus özelliklerini de dikkate almalıdır.

O halde dava konusu uyuşmazlık yönünden de somut olayın özelliklerine göre bir inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır.