muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10146, Karar No: 2023/3484, Tarih: 17.05.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; icra mahkemelerinin dar yetkili mahkemeler olduğu, işin esası ile ilgili sorunların çözüm yerinin genel yetkili mahkemeler olduğu, şikayetçi alacaklı vekaletname verildiği tarihte, dört yetkiliden üç tanesinin vekaletname vermeye yetkili olmadığını iddia etmiş ise de, vekaletnamenin kanuna uygun olduğu ve noter kanalıyla verildiği, iptal edilmediği sürece geçerli olduğu, iddialarının değerlendirileceği yargı yerinin İcra Hukuk Mahkemesi olmadığı, vekaletnamenin geçerli olup olmadığı hususunun icra mahkemesince tartışılamayacağı bu hususun ancak genel yetkili mahkemede dava konusu yapılabileceği gerekçesi ile mahkemenin görev alanının kısıtlı ve dar oluşu, dava konusunun yargılamayı gerektirdiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Alacaklı; husumetin dava şartı olduğunu, yargılamanın her aşamasında resen gözetilmesi gerektiğini, aldıkları ceza nedeniyle yöneticilik sıfatlarına kanunen kaybetmiş kişilerin iş bu tarihten sonra kooperatifi temsil ve vekil tayin etme yetkilerinin kalmadığını, dava şartlarının icra mahkemesinin dar yetkili ya da genel yetkili olmasına göre değil, kamu düzenine ilişkin bulunduğunu, davalı borçlu adına vekaletnamenin verildiği tarih itibariyle yönetim kurulu üyesi sıfatına ve doğal olarak kooperatifi temsil yetkisini kaybetmiş kişiler tarafından verilmiş olan vekaletnamenin usulsüz olduğunu, iş bu usulsüz vekaletnameye istinaden takibe ve borca itiraz edildiğini, bunun neticesinde takibin durmasına karar verildiğini, geçersiz vekaletname ile yapılan itiraz yok hükmünde olduğundan durma kararının kaldırılması için icra müdürlüğüne yaptıkları başvurunun şikayete konu 25.05.2021 tarihli kararla reddedildiğini, haksız olarak verilmiş bu kararın iptali gerektiğini ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve şikayetin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayetçi alacaklının vekaletname verildiği tarihte borçlu kooperatifin 4 yetkilisinden 3 tanesinin vekaletname vermeye yetkili olmadığına ilişkin iddiasının genel mahkemede yargılamayı gerektirmekte olduğu, dar yetkili icra mahkemesince noter aracılığıyla verilmiş ve şeklen usulüne uygun vekaletnamenin geçerli olup olmadığı hususunun tartışılamayacağını ve ayrıca davalı borçlu ... tarafından seçilen yeni yönetimin, eski yönetim tarafından vekil tayin edilen Avukat ...'i azlettiğine ilişkin herhangi bir bilgi ve belgenin dosya kapsamında bulunmadığı, kamu düzenine de aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Alacaklı; temsilcinin kanuni niteliğe sahip olmasının dava şartı olduğunu beyanla şikayet ve istinaf dilekçesindeki hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, icra memur muamelesini şikayete ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK’nın 16. maddesi ve sair tüm yasal mevzuat.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup alacaklı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanunun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12206, Karar No: 2015/15342, Tarih: 27.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/12206 E.  ,  2015/15342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin ücreti alcaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini belirterek birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren üç aylık kanuni süre içerisinde yenileme talebinde bulunulmadığı gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150/1. maddesinde; "Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar duruşmaya gelmedikleri ve gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri taktirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir" düzenlemesi yer almaktadır.

150/4. maddesi ise "Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayanak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi duruşma, gün, saat ve yeri ile birlikte taraflara tebliğ edilir. Dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra yenileme talebinde bulunulursa, yeniden harç alınır, bu harç yenileyen tarafça ödenir ve karşı tarafa yükletilemez. Bu şekilde harç verilerek yenilenen dava, eski davanın devamı sayılır" hükmünü içermektedir.

Somut olayda, davacı vekilinin 06.02.2014 tarihli duruşmaya sunduğu mazereti reddedilerek anılan tarihte dosya işlemden kaldırılmış ve 28.05.2014 tarihinde, üç aylık kanuni süre içerisinde yenilenmediği gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Ancak dosya içeriğine göre, davacı vekilinin 06.03.2014 tarihinde saat 21:25'te, UYAP ortamından elekronik imza ile gönderdiği dilekçesi ile yenileme talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır. 6100 sayılı Kanun'un 92/2. maddesi gereğince süre ay olarak belirlenmişse, son ay içinde karşılık gelen günün tatil saatinde bitecektir. Bu durumda, davacı tarafın üç aylık kanuni süre içerisinde yenileme talebinde bulunduğu ancak, talep dosya işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra yapıldığından, yenileme harcı ödenmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, davacı tarafa yenileme harcını ödemesi için süre verilmeli ve verilecek süre içerisinde ödenmesi durumunda, usulüne uygun şekilde yenileme talebinde bulunulduğunun kabulü ile yargılamaya devam edilmelidir. Aksi durumda ise şimdiki gibi davanın açılmamış sayılmasına karar verilmelidir. Eksik inceleme yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.04.2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10302, Karar No: 2008/11001, Tarih: 21.07.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/10302 E.  ,  2008/11001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Edremit 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :19.3.2008
Yargıtay — Esas No: 2014/26094, Karar No: 2016/4748, Tarih: 31.03.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/26094 E.  ,  2016/4748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi uygulanmamış ise de, bu hususun infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

1-Doğrudan hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi esnasında uygulama maddesi olan TCK'nın 52/4 maddesi yerine 52/2 maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Suça konu kaçak akaryakıtın 5015 sayılı Yasa'nın ek 5. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca,

1-Sanık hakkındaki hükümde doğrudan hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin 4. paragrafta yer alan “52/2” ibaresi yerine “52/4” ibaresinin yazılması,

2-Kaçak akaryakıtın müsaderesine ilişkin 2 numaralı bentten “TCK 54/4” ibaresinin çıkartılması ile yerine “5015 sayılı Yasa’nın ek 5” ibaresinin yazılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8823, Karar No: 2024/2657, Tarih: 12.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/8823 E.  ,  2024/2657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/234 E., 2021/500 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi; suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, kaçak eşya ile ilgi müsadere kararı verilmemiş olması sebebiyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Suça sürüklenen çocuuğun temyiz istemi; usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağına göre; 18.12.2015 günü arama kararına istinaden suça sürüklenen çocuğun işlettiği iş yerinde yapılan aramada, masanın çekmecesinde 63 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk savunmasında; sigaraları içmek için iş yerinde bulundurduğunu, satışını yapmadığını beyan etmiştir.

Dava konusu eşyaların değerinin pek hafif kabul edildiği, Dairemiz yerleşik uygulamalarına uygun olduğu tespit edilmiştir.

Suç tarihinde sigaraların ticari iş yerinde ele geçmesi karşısında suça sürüklenen çocuğun savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu ve tüm dosya kapsamına göre eyleminin sabit olduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası yollaması ile aynı maddenin beşinci, onuncu fıkraları uyarınca uygulama yapıldıktan sonra, aynı maddenin sonuncu fıkrası uyarınca hapis cezasının 3 yıla çıkartılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında lehe hükümler içeren ve 10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenleme gereği cezada indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

3-Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarihli, 2015/7-398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelemesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 18.12.2015, iddianame düzenleme tarihinin 29.01.2016 olduğu, aynı gün incelenen Dairemizin 2021/2169 Esas sırasında kayıtlı olan Denizli Çocuk Mahkemesinin 2016/286 Esas, 2016/558 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 09.06.2015, iddianame düzenleme tarihinin ise 09.03.2016 olduğu anlaşılmakla;

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından anılan dosyanın incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Dava konusu sigaraların müsadere talebi hakkında bir karar verilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli Çocuk Mahkemesinin 05.10.2021 tarihli ve 2020/234 Esas, 2021/500 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 12.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10880, Karar No: 2019/12512, Tarih: 09.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/10880 E.  ,  2019/12512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın ikametinden kapı kilidini zorlamak suretiyle suça konu eşyaların çalınması şeklinde gerçekleşen eylemde, sanığın tüm aşamalarda üzerine atılı suçu kabul etmemesi karşısında; temyiz dışı sanık ...’nun suç atma niteliğindeki soyut beyanları dışında, yüklenen suçu sanığın işlediğine dair, her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeter nitelikte, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraati karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21418, Karar No: 2021/3417, Tarih: 23.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/21418 E.  ,  2021/3417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanığın soruşturma aşamasında alınan savunmasında eşyaların Kaptanpaşa sokak no:21'de eksiksiz bulunduğunu beyan ettiği, mahkemece Kaptanpaşa sokak no:17 adresinde araştırma yaptırılmasına rağman no:21'de eşyaların bulunup bulunmadığı hususunda araştırma yaptırmadığı anlaşılmakla sanığın savunması doğrultusunda kolluk araştırması yaptırılmadan eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile düzenlenen 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesindeki "Basit Yargılama Usulü"nün uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle 5271 sayılı CMK'na eklenen geçici 5/1-d maddesi ile "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" şeklinde sınırlama getirilmiş ise de;

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesi'nin 14.01.2021 tarihli iptal kararı ile yukarıda anılan geçici 5/1-d'de yer alan hükme bağlanmış ibaresinin aynı bentte yer alan, "Basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

CMK'nın 251/3. maddesinde "Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir" şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olması nedeniyle, temyize konu ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren TCK'nın 289/1 maddesinde düzenlenen muhafaza görevini kötüye kullanma suçu yönünden aynı Kanun'un 7. ve CMK'nın 251. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 23/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9725, Karar No: 2016/10265, Tarih: 07.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9725 E.  ,  2016/10265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk ile ... 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kişilik haklarına yapılan tecavüz nedeni ile manevî tazminat istemine ilişkindir.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince, davacı haksız şikayet nedeni ile manevi tazminat davasını mahkememizde açmış olup, davalıların yerleşim yeri "..." olduğu ayrıca davalılar süresinde yetki itirazında bulunmuş olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ise davacı, kişilik haklarının korunması için kendi yerleşim yeri veya davalının yerleşim yeri mahkemesinde dava açabilir, 6100 sayılı HMK'nın 16. maddesine göre ise; haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesinin de yetkili olacağı, dava konusu olayda, kişilik haklarının saldıraya uğradığı iddia edildiğinden, zarar gören, davayı kendisinin veya davalının yerleşim yeri mahkemesinde açabileceği, bu seçeneklerden herhangi birini kullanmak, bu tür davalarda davacıya tanınmış bir hak olduğu, somut olayda davacı, bu seçimlik hakkını kendi yerleşim yeri mahkemesinde kullandığı gerekçesi ile yetsizlik kararı vermiştir.

Dosya kapsamından, davacı tarafın velayeti eski eşi davalı ...'a verilen çocuğunu görmek için kardeşi ile beraber ...'a geldiklerinde davalıların asılsız ihbarı sebebiyle kişilik haklarına saldırıda (haksız eylemde) bulunulduğu iddiasıyla eldeki manevi tazminat davasının açıldığı anlaşılmaktadır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6. maddesi gereğince; her dava, kanunda aksine bir düzenleme bulunmadıkça, davanın açıldığı günde davalının Medenî Kanun gereğince yerleşim yeri sayılan yer mahkemesinde görülür. Daha özel bir düzenleme içeren aynı Kanunun 16. maddesinde ise, haksız eylemden kaynaklanan davalar, haksız eylemin gerçekleştiği veya zararın meydana geldiği yahut zararın meydana gelme ihtimalinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabilir denilmektedir. Ayrıca, 4721 sayılı Medenî Kanunun 25/son maddesi gereğince; davacı, kişilik haklarının korunması için kendi yerleşim yeri veya davalının yerleşim yeri mahkemesinde dava açabilir. Böyle bir durumda davayı hangi mahkemede açacağı konusunda seçimlik hakkı bulunan davacı, davasını dilerse davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesinde, dilerse haksız eylemin gerçekleştiği ya da zararın doğduğu yer mahkemesinde veya kendi yerleşim yeri mahkemesinde açabilir.

Somut olayda; davacının yerleşim yeri "....", davalının yerleşim yeri ise "...." olup, eldeki dava davacının ikametgahı olan Kayapınarın bağlı olduğu ... Adliyesinde açılmıştır.

Somut olayda; davacının yerleşim yeri "....", davalının yerleşim yeri ise "...." olup, eldeki dava davacının ikametgahı olan Kayapınarın bağlı olduğu ... Adliyesinde açılmıştır.

Bu durumda, davacının seçimlik hakkını kendi ikametgahında açmak suretiyle seçimlik hakkını kullandığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/11/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15148, Karar No: 2024/76, Tarih: 09.01.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/15148 E.  ,  2024/76 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1390 E., 2023/1570 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. ... Mahkemesi

SAYISI : 2022/880 E., 2023/352 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 20.03.2020 tarihli ve 2017/1710 Esas, 2020/219 Karar ... kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 22.09.2022 tarihli ve 2022/14 Esas, 2022/13 Karar ... kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden inceleme yapılarak bir karar verilmek üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesi tarafından davacının muvazaa iddiasına dayalı toplu ... sözleşmesinden ... alacak taleplerinin reddine karar verildiği, hüküm altına alınan alacakların ise davalı bakımından kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmakla; temyize konu hüküm altına alınan miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.