muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22503, Karar No: 2015/15959, Tarih: 21.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22503 E.  ,  2015/15959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/104375

Mahkemesi : Banaz Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 04/12/2013

Numarası : 2013/48 - 2013/347

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların kültür varlığı bulmak amacıyla yaptıkları kazı sırasında tümülüsün yanında mezar odasına da zarar verdikleri dikkate alındığında; temel ceza tayininde asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin değerlendirilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Banaz İlçe Jandarma Komutanlığı'na yapılan izinsiz kazı ihbarı üzerine, olay yeri olan Banaz ilçesi, .... köyünde bulunan ve İzmir 2 numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 22.12.2005 tarih, 1686 sayılı kararıyla 1. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen bölge içerisinde yer alan .... Höyüğü'ne giden kolluk görevlilerince, sanıklar V.. M.. ve K.. M..'in, haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ve kararları temyiz incelemesine gelmeyen sanıklar H.. Ç.. ve N.. Ç.. ile birlikte, höyüğün eteğine kazma, kürek gibi suç aletleriyle izinsiz kazı yaptıkları esnada yakalandıkları, olay yerinde yapılan incelemede 4 metre derinliğinde kazının yapılmış olduğunun tespit edildiği, her ne kadar sanıkların yargılama aşamasında verdikleri ifadelerinde, define aramak için olay yerine kazma, kürekle gittiklerini, henüz kazıya başlamadan jandarma görevlilerince yakalandıklarını beyan etmiş iseler de, sanıkların define bulabilmek amacıyla kazı yaptıkları esnada yakalandıklarına dair verdikleri ilk ifadeleri, ihbar içeriği ve sanıkların yakalanış şekilleri karşısında, sanıkların ilk ifadelerinin doğru olduğu, yargılama aşamasında verdikleri ifadelerinin hayatın normal akışı karşısında inandırıcı olmayıp, ceza almaktan kurtulmaya yönelik olduğu kanaatine varıldığı, olay yeri fotoğrafları ile 03.02.2013 tarihli Uşak Müze Müdürlüğü raporundan anlaşılacağı üzere, 4 metre derinliğindeki kazı yerinin dibinde 4 adet mezar yapısının bulunduğu, kazı nedeniyle mezar yapılarının zarar gördüğü ve insan kemikleri ile pişmiş topraktan yapılmış pithos parçalarının arazi üzerine dağıldığı, böylece 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli kültür varlığına zarar verildiği, tüm dosya kapsamından sanıkların üzerine atılı suçun sabit olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin, sanıkların üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, eylemin 2863 sayılı Kanunun 74/2. maddesinde düzenlenen suça teşebbüs olabileceğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22455, Karar No: 2017/1761, Tarih: 21.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/22455 E.  ,  2017/1761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 21.02.2017 günü temyiz eden davacı ... ile vekili Av. ... ve karşı taraf davalı ... ile vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı anne, boşanma ile velayetleri davalı babaya bırakılan ortak çocuklar 22.12.2004 doğumlu Samet ile 02.04.2006 doğumlu Oğuzhan'ın velayetlerinin değiştirilerek kendisine verilmesini talep etmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Velayet düzenlemesinde; çocukla ana ve baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konulardaki üstün yararını belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecekti ise, çocuk için karar verme makamındaki kişinin de aynı yönde vermesi gereken karar; yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır.

Velayet kamu düzenine ilişkin olup, re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu nedenle yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin bile göz önünde tutulması gerekir.

Birleşmiş Milletler Çocuk Haklan Sözleşmesinin 12. maddesi ile Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi’nin 3 ve 6. maddeleri, İç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Çocukların üstün yararı gerektirdiği takdirde görüşlerinin aksine karar verilmesi mümkündür. Velayet hususu, çocukları İlgilendiren konuların en başında gelir.

.../...

.../...

Mahkemece yaşı nedeniyle idrak çağında bulunan ortak çocukların velayetleri konusunda görüşlerine başvurulmadan karar verilmiştir. Bu sebeple ortak çocukların bizzat ya da istinabe yoluyla eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihinin hakim tarafından kendilerinden sorulması (Yargıtay HGK 16.03.2012 tarih E.2011/2-884-K., 2012/197 ile 22.01.2014 tarih E.2013/2-2085-K.2014/30 sayılı kararları) ve psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacı niteliğindeki uzman veya uzmanlardan (4787 sayılı Kanun m. 5) ortak çocukların anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocukların menfaatine olacağı tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 1.480,00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.21.02.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/7124, Karar No: 2019/11079, Tarih: 25.09.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/7124 E.  ,  2019/11079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet, diğer atılı suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : Düzeltilerek onama, bozma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneği bulunmadığından temyiz incelemesinin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/2-6. maddeleri gereğince hükmedilen 15 yıl hapis cezasından aynı Kanunun 31/2. maddesi ile indirim yapılırken, 31/2- son. maddesi uyarınca verilecek hapis cezasının 7 yıldan fazla olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 32/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca yapılan indirimler sonucunda cezanın 4 yıl 10 ay 10 gün yerine 5 yıl 2 ay 15 gün olarak fazla belirlenmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisi, katılan mağdur vekili ile katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün üçüncü bendinde yer alan ''...7 YIL 6 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,'' ibaresinden sonra ve TCK'nın 31/2-son. maddesi gereğince 7 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin eklenmesi, işleyen fıkrada yer alan "... 6 YIL 3 AY HAPİS CEZASI..." ibaresinin çıkartılarak yerine "... 5 YIL 10 AY HAPİS CEZASI..." ibaresinin ve izleyen fıkradaki "... 5 YIL 2 AY 15 GÜN HAPİS CEZASI..." ibaresinin çıkartılarak yerine "... 4 YIL 10 AY 10 GÜN HAPİS CEZASI..." ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14242, Karar No: 2010/5377, Tarih: 21.04.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/14242 E.  ,  2010/5377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal sataşı davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketten 9.10.2007 tarihinde Wolkswagen, Transporter marka araç satın alıp bedelini ödediğini, ... süresi içinde çok sayıda arıza meydana geldiğini ve arızaların giderilemediğini ileri sürerek ayıplı aracın davalıya iadesi ile ödediği 43.265,01 YTL.nın tahsilini istemiştir.

Davalı, aracın Kapalı kasa kamyonet olduğunu,ticari amaçla alındığından Tüketici Mahkemesinin görevli olmadığını savunmuş, esastanda davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, aracın Cinsinin kapalı kasa kamyonet kullanım şeklinin de yük nakli olduğundan davacının tüketici olmadığı, dava konusu aracında ticari amaçla satın alınmış ve ticari işlerde kullanılan araç olduğu ve bu nedenle Tüketici Mahkemesinin görevli olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 2.maddesinde “Bu kanunun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiş, yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır. Davaya konu olay incelendiğinde; aracın ruhsatında kapalı kasa kamyonet yazılı ise de, ruhsatta hususi kutucuğunun işaretli bulunduğu anlaşılmaktadır. Dosya içindeki araca ait fotoğraflar incelendiğinde de aracın görünümü itibariyle de hususi amaçla kullanıldığı anlaşılmaktadır.Kaldıki davacı aracı özel araç olarak ve özel işlerinde kullandığını da belirtmiş olup, bu iddianın aksi ispatlanmamıştır. Hal böyle olunca davacı ile davalı arasındaki ilişkinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı ve bu itibarlada davaya Tüketici Mahkemesinde bakılması gerektiği açıktır. Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 21.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11281, Karar No: 2015/22139, Tarih: 26.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11281 E.  ,  2015/22139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2014

NUMARASI : 2014/560-2014/868

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6209, Karar No: 2016/2118, Tarih: 05.04.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/6209 E.  ,  2016/2118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 Esas, 2003/102 Karar sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı Yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 05.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30136, Karar No: 2013/1007, Tarih: 28.01.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/30136 E.  ,  2013/1007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... Belediyesinde işçi olarak çalışmakta iken iş sözleşmesinin belediye seçimleri yapıldıktan sonra belediye başkanı tarafından siyasi sebeplerle 29.03.2009 tarihinde sözlü ve geçersiz olarak feshedildiğini, her ne kadar taşeron müteahhitler yanında işçi olarak gösterilmiş ise de gerçekte belediyenin işçisi olduğunu, belediye ile taşeronlar arasında yapılan sözleşmelerin ve hizmet alımı ihalelerinin muvazaalı olduğunu, zira işe alma, işten çıkarma ve işçilerin devam takibini yapma ve takip çizelgelerini düzenleme ve iş sırasında işle ilgili talimatları verme yetkisinin belediyeye ait olduğunu belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının belediye işçisi olmadığını, temizlik işini üstlenen şirketin işçisi olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir

Mahkemece iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız fesh edildiği, davalı ile taşeron şirketler arasanıda muvazaa olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından davacının davalı belediyeden temizlik, park ve bahçe tanzim ve düzenlenmesi, ilaçlama ve parke taşı ve boru imalatı işlerinde ihale alan şirketlerde çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple davanın fesih tarihi itibariyle ihaleyi alan şirkete yöneltilerek davada taraf olarak yer alması sağlanmalıdır.

Açıklanan biçimde taraf teşkili sağlandıktan, tarafların delilleri ve davacının işyeri şahsi sicil dosyası dosya arasına getirtildikten sonra tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının talepleri hususunda karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2068, Karar No: 2016/10869, Tarih: 16.06.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/2068 E.  ,  2016/10869 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 10/06/2015

NUMARASI : 2014/1435-2015/580

DAVACI : ...

DAVALI :...

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında demir alım satımını konu alan satış sözleşmesi yapıldığını, demirlerin bedelinin avans olarak ödendiğini, ancak davalı tarafça demirlerin teslim edilmediğini, avans olarak verilen demir bedellerinin tahsili için başlatılan ilamsız takibe de davalının itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına ve % 20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının süresi içinde mahkemenin yetkisine itiraz ettiği, yetkili mahkemenin Fethiye mahkemeleri olduğunu belirttiği, eldeki davada sözleşmenin ifa yeri ve davalının ikametgahı mahkemesinin Fethiye mahkemeleri olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliği nedeni ile dava dilekçesinin usulden reddine, yetkili mahkemenin ticaret mahkemesi sıfatıyla Fethiye Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesi davalıya 16.09.2014 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı vekili 30.09.2014 havale tarihli dilekçesi (ilk itirazlarımız başlıklı) ile cevap verme süresinin iki hafta süre ile uzatılmasını ve dava dilekçesine ek belgelerin tebliğ edilmediğinden bahisle tebliğini istemiş, yetki itirazında bulunmuş, ancak yetkili mahkemeyi göstermemiştir. Mahkemece dava dilekçesinin tebliğine ilişkin tebligat evrakı üzerindeki şerhte yanılgıya düşülerek süresi içinde cevap verme süresinin uzatılmasının talep edilmediği gerekçesiyle talep red edilmiştir. Bu ara karara yönelik itiraz dilekçesinde de yetki itirazında bulunulmuş, ancak yetkili mahkeme gösterilmemiştir. Mahkemece 22.12.2012 tarihli ara karar ile cevap verme süresinin tebliğden itibaren iki hafta süre ile uzatılmasına karar verilmiştir. Davalı vekili, 12.01.2015 havale tarihli dilekçesi ile yine yetki itirazında bulunmuş ve bu kez yetkili mahkeme olarak Fethiye Mahkemelerini göstermiştir.

Yetkinin kesin olmadığı hallerde, yetki itirazının mahkemece dinlenebilmesi için, bu itirazda, davalının kendi kanaatine göre yetkili mahkemeyi, birden fazla yetkili mahkeme varsa, bunlardan birisini, göstermiş olması şarttır. Aksi halde, mahkemece, yetki itirazının dinlenebilir olmaması sebebiyle, reddine karar verilir (HMK. m. 19/f.II). Yukarıda açıklanan safahat içinde somut davada usulüne uygun olarak, süresinde yapılmış bir yetki itirazı bulunmadığından yetki itirazının reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkemenin yetkisizliğine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 16/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6359, Karar No: 2013/12732, Tarih: 03.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/6359 E.  ,  2013/12732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu olan vakıflara (...., ...... Bey ve ....... Bey) ait;

1-Onaylı vakfiye örneklerinin,

2-Galle alan evlat listesi ile dayanakları evrakın,

3-Adı geçen vakıfların ayrı birer vakıf olup olmadıkları, varsa aralarındaki ilişkiyi (ilhak, birleştirme vs.) ve nasıl yönetildiklerine dair gösterir karar ve yazı cevaplarının,

4-Adı geçen vakıflardan varsa evlatlarına yapılan maaş, tahsis gibi ödemeye dair belgelerin,

Vakıflar Genel Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.