muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1064, Karar No: 2017/334, Tarih: 13.06.2017

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 03.10.2015 gün ve 267435 sayı ile;

"Yakınan Kenan Arslan'ın, 05.02.2001 tarihinde saat 00.30 sıralarında bıçakla tehdit edilerek 80 Lira ve cep radyosunun yağmalandığı, 12.02.2001 tarihinde yine üç kişi tarafından bıçakla tehdit edilerek 5 Lira ve cep telefonunun yağmalandığı,

13.02.2001 tarihinde kolluk görevlilerinin kendilerinden kaçan sanıklar ..., ... ve ...'u yakaladıkları, 15.02.2001 tarihli tutanak içeriğine göre, sanıklardan ... ile yapılan görüşmede, 11.02.2001 tarihinde bir şahsı bıçakla durdurup 80 Lira ve cep radyosunu aldıklarını beyan ettiği, radyonun evinde olduğunu söylemesi üzerine suça konu radyoya elkonulduğu, 12.02.2001 tarihli suç nedeniyle sanıklar hakkında ayrı bir dava açıldığı,

Yakınan 13.02.2001 tarihli kolluk tarafından alınan beyanında, 05.02.2001 tarihinde saat 00.30 sıralarında üç şahsın önüne geçtiklerini, bıçak çıkarıp üzerindeki 80 Lirayı aldıklarını, korktuğu için polise gidemediğini, 12.02.2001 tarihinde yine aynı şahısların üzerindeki 5 Lirayı bıçak tehdidiyle aldıklarını, şahısları görse tanıyabileceğini ifade ettiği, aynı gün yaptırılan canlı teşhiste, yakınanın 05.02.2001 tarihli olayda kendisini gasp eden şahıslar olarak ..., ... ve ...'ı teşhis ettiği, bir de arka tarafta duran bir şahıs olduğunu, bu şahsı tam göremediğini, sanık ...'un bu şahsa 'abi gel' diye seslendiğini, ayrıca 12.02.2001 tarihindeki olayda, kendisini yağmalayan şahıslar olarak ..., ...ve ...'ı teşhis ettiği, 13.02.2001 tarihli ek ifadesinde, 05.02.2001 tarihinde üç kişi tarafından yağmalandığını, 12.02.2001 tarihinde sanıklar ..., ...ve ...'ın bıçak tehdidiyle 5 Lirasını aldıklarını, birlikte evlerine giderek yine bıçak zoru ile arkadaşına ait cep telefonunu evinden alarak sanıklara verdiğini ifade ettiği, 19.02.2001 tarihli yine kolluk tarafından alınan ifadesinde, 05.02.2001 tarihli olayda, ... ve ...'ın önüne geçerek ...'ın kendisine bıçak dayadığını, kendilerinin sivil polis olduğunu söylediklerini, sanık ...'ın cüzdanı içerisinde bulunan 80 Lirayı ve pantolonunun sol cebinde bulunan cep radyosunu aldığını, bu sırada biraz geride bekleyen üçüncü şahıs olan ve geride olduğu için tam teşhis edemediği, tahminine göre ... olduğunu düşündüğü kişinin, 'ne oluyor' diye sorduğunu, sanık ...'ın 'abi buraya gel' dediğini, fakat ...'ın gelmediğini beyan ettiği,

Sanıklardan ... kolluktaki 17.02.2001 tarihli savunmasında, 05.02.2001 tarihinde ..., ... ve ağabeyi .... Yıldırım ile birlikte olduklarını, ....'nın kullandığı araçla Sümer'deki parka gittiklerini, .... ve ....'nın araçta kaldığını, ...ile araçtan indiklerini, yakınanı tehdit ederek parasını aldıklarını, olaydan önce .... Yörük'ün 'benim bir arkadaşım var, bu günlerde aylığını alacak, yanına gidelim, parasını alıp tırtıklayalım' dediğini, şahsı kendilerine tarif ettiğini, bu olayda kesinlikle ...'un olmadığını, müştekinin kendilerinden biri ile ...'ı karıştırmış olabileceğini ifade ettiği,

Sanıklardan ... 17.02.2001 tarihli kolluk tarafından alınan savunmasında; ...'ün kendilerine 'benim bir arkadaşım var, tekstilde çalışıyor, birkaç gün sonra para alacak, Kirişhane Parkı'nın yanına gidip gece işten gelirken parasını alırız' dediğini, 'şahsı tanımıyoruz' deyince 'ben size gösteririm' dediğini, ..., .... ve ....'le birlikte minibüsle olay yerine gittiklerini, ....'nın araçta kaldığını, .... ve ...'la birlikte araçtan indiklerini, Kirişhane Parkı'nın orada beklemeye başladıklarını, yarım saat sonra ....'in 'işte bu çocuk' diyerek yakınanı gösterdiğini, ...'un gösterdiği bıçakla yakınanın parasını ve el radyosunu aldıklarını, yağmaladıkları paradan .... ve ....'ya da verdiklerini beyanla, bu olayda sanık ...'ın bulunduğuna dair herhangi bir açıklamada bulunmadığı,

Sanık ... 17.02.2001 tarihli kolluk beyanında, sanık ...'ın 'çalıştığın işyerindeki arkadaşlarından maaş alanlar olduğu zaman haber ver de yontalım' diye söylediğini, ...'ın zorlaması üzerine ..., .... ve ...ile birlikte dört kişi Kirişhane Parkı'na geldiklerini, ... ve ...'ın araçtan indiklerini, kendisi ve ....'nın araçta kaldıklarını, ....'ya 'abi ne bekliyoruz gidelim' dediğinde, ....'nın 'dur oğlum birisi gelecek yontalım da gidelim, çocuklar gelsin' dediğini, araçta uyuduğunu, bir süre sonra ...ve ... geldiğinde uyandığını, ...'ın kendilerine yakınana bıçak dayayıp 10 Lira ve el radyosunu aldıklarını anlattığını, ....'nın sanık ...'a 'kaç para aldınız ?' diye sorduğunda ...'un 10 Lira çıktığını söylediğini, bunun üzerine ....'nın 'o çocuktan 10 Lira çıkmaz, bu gün aylık alındı, 80 Lira çıktığını öğrenirsem sizi yakarım' dediğini beyan ederek, olaya sanık ...'ın da katıldığına dair herhangi bir beyanda bulunmadığı,

Sanık .... Yıldırım 17.02.2001 tarihli kollukta alınan savunmasında, olay günü aracı ile ..., ...ve ....'i Sümer Mahallesi'ne götürdüğünü, ... ve ...'ın bir arkadaşlarının evine gidip onu göreceklerini söyleyerek araçtan indiklerini, kendisi ve ....'in araçta kaldığını, kardeşi ...'un dönüşte kendisine 5 Lira verdiğini, parayı nereden aldığını sormadığını beyanla, olay sırasında sanık ...'ın yanlarında olduğuna dair bir beyanda bulunmadığı,

Sanık ... 17.02.2001 tarihli kolluk beyanında, 05.02.2001 tarihinde yakınan Kenan'ın 80 Lirasının gasp edilmesi olayında yer almadığını, 12.02.2001 tarihli cep telefonunun alınması olayında kendisinin de olduğunu savunduğu,

Sanık ... 17.02.2001 tarihli kolluk beyanında, 05.02.2001 tarihinde yakınan Kenan'ın 80 Lirasının gasp edilmesi olayında yer almadığını, 12.02.2001 tarihli cep telefonunun alınması olayında kendisinin de olduğunu savunduğu,

02.03.2001 tarihli iddianame ile sanıklar ..., ..., ..., .... Yıldırım ve ... hakkında 05.02.2001 tarihli yağma olayı nedeniyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda 26.03.2002 tarihli kararla sanıklar ... ve ...'ın mahkûmiyetine, diğer sanıklar ..., .... Yıldırım ve ...'un beraatlerine karar verildiği, sanıklar müdafiileri ile Cumhuriyet Savcısının aleyhe temyizi üzerine ... hakkındaki beraat kararı ile ...ve ... hakkındaki hükümlerin Yüksek Dairenin 11.07.2005 tarihli kararı ile bozulduğu, sanıklar .... ve .... hakkındaki hükümlerin kesinleştiği, yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemenin 12.06.2009 tarihli her üç sanığın cezalandırılmasına dair kararının temyizi üzerine Yüksek Dairenin 09.06.2014 tarihli kararı ile hükümlerin onanmasına karar verildiği,

Tüm dosya kapsamı ve deliller ışığında;

1- Yakınan ... 13.02.2001 tarihinde sanık ...'u teşhis etmekle birlikte, 19.02.2001 tarihinde kollukta alınan ifadesinde, 05.02.2001 tarihli olayda, ... ve ...'ın önüne geçerek ...'ın kendisine bıçak dayadığını, kendilerinin sivil polis olduğunu söylediklerini, sanık ...'ın cüzdanı içerisinde bulunan 80 Lirayı ve pantolonunun sol cebinde bulunan cep radyosunu aldığını, bu sırada biraz geride bekleyen üçüncü şahıs olan ve geride olduğu için tam teşhis edemediği, tahminine göre ... olan şahsın 'ne oluyor' diye sorduğunu, sanık ...'ın 'abi buraya gel' dediğini, fakat ...'ın gelmediğini beyan ettiği, yakınanın bu ifadesine göre, 05.02.2001 tarihli olaya sanık ...'ın katıldığına dair yakınanın şüphesi bulunduğu anlaşılmaktadır, kaldı ki olayın diğer sanıkları ..., ..., .... ve .... 05.02.2001 tarihli olayda sanık ...'ın yanlarında bulunduğuna dair bir beyanda da bulunmamışlardır. Sanık ... da baştan beri 12.02.2001 tarihli suça katıldığını, 05.02.2001 tarihli olaya iştirakinin olmadığını savunmaktadır. Sanık ...'nün '...., ben ve ... minibüsten indik, Kirişhane Parkı'nın oraya geldik ve beklemeye başladık, ....'in arkadaşı bize doğru gelmeye başladı, .... 'işte bu çocuk' dedi, kendisini tanımaması için parkın içerisine doğru saklandı' şeklindeki, sanıklardan ...'ın, 'bu olayda kesinlikle ... yoktur, müşteki bizlerden birisini ...'la karıştırmış olabilir' şeklindeki beyanları da dikkate alındığında, sanık ...'un iddia edilen suçu işlediğine dair ve bu suçtan mahkûmiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden ve 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi gereğince beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- 15.02.2001 tarihli tutanak içeriğine göre, sanıklardan ...'ın 13.02.2001 tarihinde kolluk görevlileri tarafından yakalandığında 11.02.2001 tarihinde Kirişhane Mahallesi'nde bir şahsı bıçak tehdidi ile durdurup 80 Lira ile cep radyosunu aldıklarını ve radyonun evlerinde olduğunu söylemesi üzerine, suça konu cep radyosunun sanığın gösterdiği yerden el konularak 19.02.2001 tarihli tutanakla yakınana teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, yakınandan rızası sorularak, rıza göstermesi halinde soruşturma aşamasındaki kısmi iade nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 168/3. maddesinin uygulanmasında 1/3 oranından fazla indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Hüküm fıkrasına sanık ... yerine daha önce beraat kararı verilerek hakkındaki hüküm kesinleşen ...'ün ismi yazılarak karışıklığa neden olunması,

Hususları yönünden hükmün usul ve yasaya aykırı olduğu" düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece 22.10.2015 gün ve 7259-43986 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar .... Yıldırım ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan beraat hükümleri temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olup, itirazın kapsamına göre inceleme, sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Sanıklar ... ve ... yönünden suçun sübutuna ve nitelendirilmesine ilişkin bir uyuşmazlık ve bu kabulde dosya içeriği itibarıyla herhangi bir isabetsizlik bulunmayan somut olayda, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Hüküm fıkrasında sanık ... yerine, bozma öncesi hakkında verilen beraat hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşen sanık ...'ün adının yazılması ve hükümden sonra mahkeme başkanınca düzenlenen tutanakta, hakkında hüküm kurulan sanıklardan birinin de ... olduğunun belirtilmesi birlikte değerlendirildiğinde, sanık ... yönünden hükmün karıştırılıp karıştırılmadığı,

2- Sanık ...’un üzerine atılı nitelikli yağma suçunun sabit olup olmadığı,

3- Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 168/3. maddesi uyarınca etkin pişmanlık nedeniyle uygulanacak indirim oranının belirlenmesi açısından eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığı,

Noktalarında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık konularının sırasıyla değerlendirilmesinde yarar bulunmaktadır.

1- Hüküm fıkrasında sanık ... yerine, bozma öncesi hakkında verilen beraat hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşen sanık ...'ün adının yazılması ve hükümden sonra mahkeme başkanınca düzenlenen tutanakta, hakkında hüküm kurulan sanıklardan birinin de ... olduğunun belirtilmesi birlikte değerlendirildiğinde, sanık ... yönünden hükmün karıştırılıp karıştırılmadığı;

Noktalarında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık konularının sırasıyla değerlendirilmesinde yarar bulunmaktadır.

1- Hüküm fıkrasında sanık ... yerine, bozma öncesi hakkında verilen beraat hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşen sanık ...'ün adının yazılması ve hükümden sonra mahkeme başkanınca düzenlenen tutanakta, hakkında hüküm kurulan sanıklardan birinin de ... olduğunun belirtilmesi birlikte değerlendirildiğinde, sanık ... yönünden hükmün karıştırılıp karıştırılmadığı;

Mağdur ...'a yönelik 05.02.2001 tarihinde gerçekleşen nitelikli yağma suçundan sanıklar ..., ... ve ... ile inceleme dışı sanıklar .... Yıldırım ve ... hakkında Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2001 gün ve 1394-102 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesince 26.03.2002 gün ve 84-53 sayı ile; sanıklar ... ve ...'ın mahkûmiyetine, sanıklar ..., .... Yıldırım ile ...'ün ise beraatine karar verildiği ve .... Yıldırım ile ... hakkındaki hükümlerin temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

Sanıklar ..., ... ve ... yönünden temyiz edilen hükümlerin Özel Dairece bozulmasının ardından davanın, uyarlama yargılamasına konu diğer davayla birleştirilmesine ilişkin kararın kaldırılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, 12.06.2009 tarihli oturumda kurulan hükmün sanıklar yerine hazır bulunan müdafilerine tefhim edildiği, kısa kararın sanıklar hakkında lehe kanun değerlendirmesinin yapıldığı (2) numaralı bendinde, hakkında hüküm kurulan sanıklardan ... ve ...'ın adları doğru olarak gösterildiği halde, sanık ... yerine inceleme dışı sanık ...'ün adının yazıldığı, hüküm fıkrasının sonraki kısımlarında sanıkların adları açıkça belirtilmeden “sanıkların” ibaresine yer verildiği, kanun yolu bildirimlerine ilişkin kısımda da, kendisine temyiz kanun yolu ile ilgili bildirimde bulunulanlar arasında sanık ... müdafii olduğunun belirtildiği,

Yerel mahkemenin 12.06.2009 gün ve 46-216 sayılı gerekçeli kararının incelenmesinde de; gerekçeli karar başlığında, muhakeme aşamaları ile sanıkların savunmalarının anlatıldığı ve delil değerlendirmesinin yapıldığı bölümlerde sanıklar ..., ... ve ...'un ad ve diğer kimlik bilgilerinin doğru olarak gösterildiği, delil değerlendirmesi bölümünde ...’ün savunmasına yer verilirken de, bu sanık hakkındaki beraat hükmünün kesinleştiğinin belirtildiği, kısa kararda belirtilen hususlarda ise değişiklik yapılmaksızın, gerekçeli karara hüküm fıkrası olarak yazıldığı,

Hükümlerin sanıklar ..., ... ve ... müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece, sanıklar ... ve ... ile birlikte hakkında hüküm kurulan diğer sanığın da ... olduğu kabul edilerek yapılan inceleme sonucunda onanmasına karar verildiği, ardından da, mahkeme başkanı tarafından düzenlenen 08.08.2014 tarihli tutanakla; "hüküm fıkrasının ilk paragrafında adı geçmese de, hüküm fıkrasında hakkında karar verilen sanıklardan birinin de sanık ... olduğu" yönünde açıklamada bulunulduğu,

Anlaşılmaktadır.

Anlaşılmaktadır.

Türk Dil Kurumu Sözlüğüne göre “karar” kelimesinin anlamı; bir iş veya sorun hakkında düşünülerek verilen kesin yargıdır. Aynı sözlükte, hukukta karar; herhangi bir durum için tartışılarak verilen kesin yargı, hüküm olarak ifade edilmiştir. Yine, karar kelimesinin ifade ettiği farklı bir anlam olarak; kesin yargıyı bildiren belge belirtildikten sonra, karar; değişmeyen, düzenli durum, düzenlilik, yöntemlilik ve değişmez olma olarak da tarif edilmiştir. Bu tanımlardan yola çıkıldığında, yargısal karar; bir yargılama işlemi sonunda belli bir yönteme bağlı olarak verilmiş, kesin yargıyı ifade eden belge olarak tanımlanabilir. Bu durumda kararın en önemli özelliği olarak, “kesinlik” karşımıza çıkmaktadır. Kesinlik kelimesinin sözlük anlamı; bir bilginin, bir kanaatin şüpheye düşmeden onaylanması durumudur.

5271 sayılı CMK'nun "Duruşmanın sona ermesi ve hüküm" başlıklı 223. maddesinin birinci fıkrası; "Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür",

"Hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması" başlıklı 231. maddesinin birinci fıkrası; "Duruşma sonunda, 232 nci maddede belirtilen esaslara göre duruşma tutanağına geçirilen hüküm fıkrası okunarak gerekçesi ana çizgileriyle anlatılır.",

"Hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar" başlıklı 232. maddesinin üçüncü fıkrası; "Hükmün gerekçesi, tümüyle tutanağa geçirilmemişse açıklanmasından itibaren en geç onbeş gün içinde dava dosyasına konulur.",

Aynı maddenin altıncı fıkrası ise; "Hüküm fıkrasında, 223 üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir." hükümlerini içermektedir.

Anılan bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde, duruşmanın bittiği bildirildikten sonra 5271 sayılı CMK'nun 223. maddesinin birinci fıkrası uyarınca hüküm verilmesi zorunludur. Bu hükümde gerekçeye yer verilmese dahi, anılan Kanunun 232. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca, 223. maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme imkânının bulunup bulunmadığının, başvuru imkânı varsa süresi ve merciinin tereddüde mahal bırakmayacak şekilde açıkça belirtilmesi gerekmektedir. Uygulamada bu şekilde gerekçesi açıklanmadan hüküm verilmesine kısa karar denilmektedir. Kısa karar olarak adlandırılan bu hüküm fıkrasının tümüyle duruşma tutanağına geçirilmesi, akabinde okunarak, gerekçesinin ana hatlarıyla anlatılması gerekmekte olup kısa karar yani hüküm bu şekilde açıklandıktan sonra geçerlilik kazanacaktır.

Gerekçeye yer verilmeden sadece kısa karar olarak adlandırılan "hüküm-sonuç" bölümünün açıklanmasından sonra, maddi olayın açıklandığı "sorun" bölümü ile delillerle sonuç arasındaki bağın, yani neden bu sonuca ulaşıldığının anlatıldığı ve hukuki nitelendirmenin yer aldığı "gerekçe" bölümünün hüküm fıkrasına da yer verilmek suretiyle, kısa kararın açıklanmasından itibaren on beş gün içinde yazılması gerekmektedir. Bu şekilde sorun, gerekçe ve hüküm-sonuç bölümünden oluşan karara ise uygulamada gerekçeli karar denilmektedir.

Ceza Genel Kurulunun ve Özel Dairelerin yerleşmiş uygulama ve kabullerine göre, hükmün esasını kısa karar oluşturmaktadır. Tutanağa geçirilmesi ve açıklanması suretiyle hukuken geçerlilik kazanmış kısa kararın/hükmün önemine binaen mahkemelerin kısa karar oluştururken son derece dikkatli ve ciddi davranmaları gerekmektedir. Ancak hüküm kurulurken çeşitli hatalar yapılabildiği görülmektedir.

Uygulamada hükmün kurulması sırasında yapılan hatalar, "uygulama hatası", "hesaplama hatası", "yazım hatası" şeklinde tasniflere tabi tutulmaktadır. Uygulama hatası; yargılama araçlarının belirli biçimde hatalı takdir edilmelerinden kaynaklanan hukuki yanılgılardır. Hesaplama hatası; cezanın artırılması veya indirilmesi sırasında yapılan matematiksel işlem hatalarıdır. Yazım hataları ise; olağan bir dikkat ve özenin gösterilmesi halinde gerçekleşmeyecek olan suç tarihi, yaş vb. bilgilerin yanlış yazılmasıdır. Esasen hesaplama ve yazım hataları da uygulama neticesinde ortaya çıkmış hatalar olduğundan sonuç itibarıyla birer uygulama hatasıdır.

Mahkemenin hata yapıldığından bahisle, kısa kararda yer verilmeyen hususlara gerekçeli kararda yer vermesi veya kısa kararı sonradan değiştirmesi usul ve kanuna aykırı olacaktır. Bu konuda öğretide, "Gerekçe ile birlikte hüküm fıkrası tekrar yazılırken, duruşmada yazılıp, okunmuş olan hüküm fıkrasında, yani kısa kararda hiçbir değişiklik yapılamaz. Esas olan, duruşmada okunmuş bulunan hüküm fıkrasıdır." (Nur Centel-Hamide Zafer, Ceza Muhakemesi Hukuku, Beta Yayınevi, İstanbul 2013, 10. Baskı, s. 714) şeklinde görüşler bulunmaktadır. Ancak yerleşmiş uygulama ve kabullere göre, uygulama ve hesap hataları dışında kalan ve sonuç ceza üzerinde değişikliğe yol açmayan maddi yazım hatalarının yöntem ve zaman sınırlamasına tabi bulunmaksızın, bizzat bu hatayı yapan merci tarafından kendiliğinden veya denetim muhakemesi sonunda verilen bir karardaki uyarı üzerine düzeltilmesi mümkündür.

Temyize tabi kararlar temyiz edilmemesi veya temyizen onanması halinde, kesin nitelikteki kararlar ise verildikleri anda kesinleşmiş olacaktır. Kesinleşen kararda olağanüstü kanun yolları hariç artık hükmün değişme imkânı bulunmamaktadır. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 4. maddesinde de vurgulandığı üzere, mahkûmiyet hükümlerinin infazı için hükmün kanun gereği kesin ya da kesinleşmiş olması gerekir.

Temyize tabi kararlar temyiz edilmemesi veya temyizen onanması halinde, kesin nitelikteki kararlar ise verildikleri anda kesinleşmiş olacaktır. Kesinleşen kararda olağanüstü kanun yolları hariç artık hükmün değişme imkânı bulunmamaktadır. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 4. maddesinde de vurgulandığı üzere, mahkûmiyet hükümlerinin infazı için hükmün kanun gereği kesin ya da kesinleşmiş olması gerekir.

Yargı makamlarınca verilen hükümlerin kesin ya da kesinleşmiş olması bireylerin güven içinde yaşamaları için zorunludur. Her yargılamada gerçeğe, adalet ve hakkaniyete ulaşılması çabası bulunsa da ceza muhakemesinin de bir sonu olmalıdır. Aksi halde ceza muhakemesinin amaçları arasında olan toplumsal barış ve güven sağlanamaz; sürekli bir çekişme ve belirsizlik ortamı varlığını korur. (Veli Özer Özbek, İnfaz Hukuku, Ankara 2015, Seçkin Yayıncılık, 7. baskı, s. 70)

Kesin hükmün bağlayıcı olması nedeniyle bu kararlar değiştirilemez, yerine getirilmesi geciktirilemez. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98. maddesinin 1. fıkrasında; “Mahkûmiyet hükmünün yorumunda veya çektirilecek cezanın hesabında duraksama olursa, cezanın kısmen veya tamamen yerine getirilip getirilemeyeceği ileri sürülür ya da sonradan yürürlüğe giren kanun, hükümlünün lehinde olursa, duraksamanın giderilmesi veya yerine getirilecek cezanın belirlenmesi için hükmü veren mahkemeden karar istenir” hükmüne yer verilmiştir. Görüleceği üzere infaz sırasında, mahkûmiyet hükmünün yorumunda veya çektirilecek cezanın hesabında duraksama olması, cezanın kısmen veya tamamen yerine getirilip getirilemeyeceğinin ileri sürülmesi ya da sonradan hükümlü lehine bir kanun yürürlüğe girmesi halinde ancak hükmü veren mahkemeden karar isteneceği belirtilmiş olup kesinleşmiş hükümdeki ceza miktarının hesap hatası yapıldığından bahisle ya da başka bir nedene dayalı olarak artırılamayacağı, değiştirilemeyeceği açıktır.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde,