muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6014, Karar No: 2019/6125, Tarih: 14.10.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/6014 E.  ,  2019/6125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kamu malına zarar verme

Hüküm : TCK'nın 151/1, 152/2-a, 62, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kararın “Delillerin değerlendirilmesi ve gerekçe” kısmında olayın anlatımı esnasında başka bir sanığın isminin sehven yazıldığı anlaşılmakla sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3596, Karar No: 2016/13670, Tarih: 20.06.2016

**18. Ceza Dairesi         2016/3596 E.  ,  2016/13670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda karşılıklı hakaret nedeni ile sanıklara ceza verilmesinden vazgeçilmesine dair ... 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/05/2015 tarihli ve 2014/1163 esas, 2015/343 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.02.2016 tarih ve 43862 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında “Dosya kapsamına göre, adı geçen sanığın ... Barosunda kayıtlı avukat olduğu, alacaklı vekili sıfatıyla takip ettiği ... 30. İcra Müdürlüğünün 2014/1003 sayılı dosyası ile ilgili olarak icra müdürlüğünde bulunduğu esnada yargılama konusu hakaret olayının meydana geldiği anlaşılmakla, eylem ile ilgili soruşturma ve kovuşturmanın 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'na göre yapılması gerektiği gözetilerek, durma kararı verilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 58/1. maddesinde; “Avukatların avukatlık veya ... Birliği ya da baroların organlarındaki görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlardan dolayı haklarında soruşturma, Adalet Bakanlığının vereceği izin üzerine, suçun işlendiği yer Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılır.”

Aynı Kanun’un 59. maddesinde ise; “58 inci maddeye göre yapılan soruşturmaya ait dosya Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne tevdi olunur. İnceleme sonunda kovuşturma yapılması gerekli görüldüğü takdirde dosya, suçun işlendiği yer ağır ceza mahkemesine en yakın bulunan ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet Savcılığına gönderilir.

Cumhuriyet Savcısı beş gün içinde, iddianamesini düzenleyerek dosyayı son soruşturmanın açılmasına veya açılmasına yer olmadığına karar verilmek üzere ağır ceza mahkemesine verir……Haklarında son soruşturmanın açılmasına karar verilen avukatların duruşmaları, suçun işlendiği yer ağır ceza mahkemesinde yapılır. Durum avukatın kayıtlı olduğu baroya bildirilir” hükümleri yer almaktadır.

İncelenen dosyada; sanık avukatın, vekilliğini yaptığı alacaklının icra müdürülüğündeki dosyası için icra müdürülüğünde bulunduğu ve icra dosyasını incelediği, bu sırada dosyadaki reddiyat hususu ile alakalı icra müdürü olan diğer mağdur sanıkla tartışması sırasında yaşanan hakaret iddiasının sanığın avukatlık görevinden doğan ve görevi sırasında işlenmiş olduğu, avukatların görevlerinden doğan veya görevleri sırasında işledikleri suçlarından dolayı soruşturma ve kovuşturmanın, Adalet Bakanlığı’nın vereceği izin üzerine yürütülmesi gerektiği, sanık avukat hakkında soruşturma ve kovuşturma izni alınmamış olması nedeniyle, mahkemece CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca durma kararı verilmesi gerekirken, genel hükümler çerçevesinde kovuşturma yapılarak, yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Sonuç ve Karar: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, ... 40. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/05/2015 tarihli ve 2014/1163 esas, 2015/343 sayılı kararının, CMK’nın 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Dava koşulu olan Adalet Bakanlığı izni alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesine, 20.06.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6958, Karar No: 2009/12135, Tarih: 22.06.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/6958 E.  ,  2009/12135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kartal 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :11.12.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün davacı-davalı kocanın davası; kusur, maddi ve manevi tazminat, kişisel ilişki, mehir alacağı, velayet ve yargılama giderleri yönünden  temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün duruşmalı temyiz eden tabligata rağmen gelmedi. Karşı taraf temyiz eden G.P. vekili Av. K.T.geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri,  paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın için takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve  44. maddesi hükmü  dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1)  ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir.

Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Velayeti davalı-davacı anneye verilen müşterek çocukla davacı-davalı baba arasındaki kişisel ilişkiye dair düzenlemede  ayın hangi haftalarında kişisel ilişki kurulacağı belirtilmediği gibi, 1 Temmuz-30 Temmuz tarihleri arasında kurulan kişisel ilişkinin başlangıç ve bitiş saatlerinin gösterilmeyerek infazda tereddüt yaratılması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 625.00 TL. vekalet ücretinin E.'dan alınıp G.'e verilmesine., aşağıda yazılı harcın davalı-davacı kadına yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, temyiz peşin harcının yatıran davacı-davalı kocaya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi. 22.06.2009 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2020/1740, Karar No: 2021/114, Tarih: 12.01.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/1740 E.  ,  2021/114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum 09.02.2010 tarihinde meydana gelen trafik iş kazası nedeni ile vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir nedeni ile oluşan kurum zararının tahsili istemli eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, davalı ... %25, sigortalı %75 kusurlu olduğundan bahisle, davalı şirket aleyhine açılan davanın kusuru olmadığından reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, verilen karar eksik incelemeye dayalıdır.

1-Kusur raporlarının, 5510 sayılı Kanunun, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd. maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Buna göre; işverenin ve üçüncü kişilerin iş kazasındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir.

Buna göre; işverenin ve üçüncü kişilerin iş kazasındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir.

Bu kapsamda; 6331 sayılı Kanunun 37’nci maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılan ancak zararlandırıcı sigorta olayının meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77’nci maddesi uyarınca, işverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar. Anılan madde ile, işverenlere, işçi sağlığı ve iş güvenliği kavramından kapsamlı olarak, her türlü önlemi almak yanında, bir anlamda objektif özen yükümlülüğü de öngörülmektedir. Bu itibarla işverenin, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, işçinin tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştığı takdirde gerekmeyeceği gibi bir düşünce ile almaktan sarfınazar etmesi kabul edilemez.

Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) ile Dünya Sağlık Örgütü'nün (WHO) ortak Komisyonunda işçi sağlığının esasları: Bütün işkollarında işçinin fiziksel, ruhsal ve sosyo-ekonomik bakımdan sağlığını en üst düzeye çıkarmak ve bunun devamını sağlamak; çalışma şartları ve kullanılan zararlı maddeler nedeni ile işçi sağlığının bozulmasını engellemek; her işçiyi kendi fiziksel ve ruhsal yapısına uygun işte çalıştırmak; özet olarak işin işçiye ve işçinin işe uyumunu sağlamak olarak tanımlanmaktadır. Belirlenen amaçlara ulaşmak, dolayısıyla iş kazalarını ve meslek hastalıklarını önlemek temel sorumluluktur. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.11.2006 gün ve E: 2006/10-696, K: 2006/704 sayılı kararı).

Mahkemece, davalı şirketin taraf olmadığı tazminat davasında alınan kusur raporuna itibar edilmiş ise de, anılan davada ve kusur raporunda işveren davalı şirketin kusur oran ve aidiyeti tartışılmamıştır. Mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında sigortalı ve davalıların kusur oran ve aidiyetlerinin tartışıldığı konuda uzman bilirkişi heyetinden yeniden bilirkişi raporu alınmalı, oluşması halinde çelişki giderilmeli ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, davalı şirketin taraf olmadığı tazminat davasında alınan kusur raporuna itibar edilmiş ise de, anılan davada ve kusur raporunda işveren davalı şirketin kusur oran ve aidiyeti tartışılmamıştır. Mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında sigortalı ve davalıların kusur oran ve aidiyetlerinin tartışıldığı konuda uzman bilirkişi heyetinden yeniden bilirkişi raporu alınmalı, oluşması halinde çelişki giderilmeli ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

2-İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, 818 sayılı Borçlar Kanununun 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenden istenebilecek gerçek zararı aşmayan gelirin ilk peşin sermaye değerinin işveren(ler) kusuru karşılığı ile ilk peşin değerli gelirin yarısının üçüncü kişi kusuru karşılığını oluşturan tutar toplamından işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişi sorumlu tutulmalıdır.

Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri x işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı x üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Sigortalıya/hak sahibine bağlanan gelirin fiili ödemeye dönüşmesi durumunda ise, ilk peşin sermaye değerli gelir/gerçek zarar miktarı ile fiili ödeme tutarı karşılaştırılarak düşük/az olana itibar edilmesi gerekir.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalara göre dava değerlendirildiğinde; Mahkemece itibar edilecek kusur raporunun sonucuna göre, işveren davalı şirket 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasına, üçüncü kişi davalı ... ise anılan kanunun 21. maddesinin 4. fıkrasına göre sorumlu olup, davalı işveren ve davalı 3. kişinin teselsül sorumluluğunun anılan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, öngörülen ilkeler çerçevesinde tespiti gerekmekte iken, hatalı hesap raporuna itibar edilmesi isabetsiz bulunmuştur.

Şüphesiz, bozma sonrası sürdürülecek yargılamada, davalı ...’in hükmü temyiz etmemesi karşısında, davacı Kurum yararına oluşabilecek usuli kazanılmış hak durumu da gözetilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin yetersiz bilirkişi raporlarına göre eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2840, Karar No: 2009/5154, Tarih: 17.07.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/2840 E.  ,  2009/5154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 20.09.2005 gün ve saatte temyiz eden ... vekili Avukat ...

ile aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat ... ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacılar ... ve arkadaşları tarafından davalılar aleyhine açılan elatmanın önlenmesi davası, davaya konu 1575 parsel sayılı taşınmaz hakkında kadastro tutanağı düzenlenmesi nedeniyle Kadastro Mahkemesi’ne aktarılmıştır. Kadastro sırasında 1572, 1574, 1575 ve 1576 parsel sayılı taşınmazlar kadim kullanım nedeniyle mera olarak sınırlandırılmışlardır. İtirazı kadastro komisyonunca reddedilen ... mirasçıları ... ve arkadaşları tarafından tüm parseller hakkında tapu kayıtlarına dayanılarak dava açılmıştır. Mahkemece davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davaların reddine, çekişmeli taşınmazların mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş hüküm, ... ve arkadaşları vekili ile ... mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) ... mirasçıları vekilinin temyiz itirazları 1575 parsel sayılı taşınmaza yönelik olup ... mirasçıları Ekim 1950 tarih 5 ve 6 sıra numaralı tapu kayıtlarına dayanarak hak talep etmektedirler. Ne var ki söz konusu tapu kayıtları mahkeme kararıyla iptal edilerek 1575 sayılı parsel Temmuz 1956 tarih 13 ve 14 sıra numaralı tapu kayıtlarıyla ... ... adına tescil olunmuş ve ...’in tapu kaydında payı kalmamıştır. ... ve mirasçılarının çekişmeli taşınmaz üzerine iktisabı sağlar zilyetliklerinin bulunmadığı da mahallinde yapılan keşif, uygulama, yerel bilirkişi ve tanık beyanları ve ziraatçi bilirkişi raporu ile tesbit edilmiş bulunduğuna göre mahkemece ... mirasçılarının davasının reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Açıklanan nedenlerle ... mirasçıları vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) ... ve arkadaşları vekilinin temyiz itirazlarına gelince; adı geçenler çekişmeli tüm taşınmazlar hakkında tapu kayıtlarına dayanarak hak talebinde bulunmuşlardır. Mahkemece davacıların tapu kayıtlarının kapsamı ve hukuki değeri hususunda hiçbir araştırma ve inceleme yapılmadan eksik soruşturmayla karar verilmiştir. Doğru sonuca ulaşabilmek için davacıların dayandıkları tapu kayıtlarının kadastro sırasında revizyon görüp görmedikleri (özellikle Kızık Köyü kadastrosu sırasında) araştırılmalı, varsa revizyon gördükleri taşınmazlara ait onaylı tutanak örnekleri ile çekişmeli taşınmazların güneyinde yer alan Kızık Köyü 558 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanak örneği ve dayanağı kayıt ve belgeler getirtilmeli, çekişmeli taşınmazlara komşu bulunan tüm parsellerin tespitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları tesis ve tedavülleri ile birlikte bulundukları yerlerden getirtilerek dosya içine konulmalıdır. Bundan sonra mahallinde yöreyi iyi bilen, tarafsız ve yaşlı üç kişilik yerel bilirkişi kurulu aracılığı ile keşif yapılarak davacı tarafın dayandığı tapu kayıtlarının çekişmeli parselleri kapsayıp kapsamadıkları belirlenmeli, bilinemeyen sınırlar yönünden davacı tarafa tanıkla kanıtlama olanağı sağlanmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazların öncesi ve halihazır durumu, zilyet edilip edilmediği, ediliyor ise zilyetliğin hangi tarihte başladığı ve ne şekilde sürdürüldüğü hususlarında ayrıntılı bilgi alınmalı, mahkemece daha önce yapılan keşiflerde dinlenen yerel bilirkişi ve tanıkların taşınmazın niteliği ve zilyetlik durumuna ilişkin beyanları göz önünde bulundurulmalı, fen bilirkişisinden tapu kayıtlarının kapsamını gösterir ve keşfi izlemeye olanak sağlar şekilde ayrıntılı ve geniş ölçekli harita düzenlemesi istenmeli, bir jeolog ve iki ziraat mühendisi bilirkişiden oluşan bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazların niteliği ve öncesinin ne olduğu hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. ... ve arkadaşları vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18671, Karar No: 2014/1317, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18671 E.  ,  2014/1317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/1012-2013/515

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.