muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5012, Karar No: 2014/6103, Tarih: 25.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/5012 E.  ,  2014/6103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/167278

MAHKEMESİ : Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/02/2011

NUMARASI : 2010/184 (E) ve 2011/56 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 6,00 TL değerindeki çamaşırları çalmak isterken yakalanan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. Ö..'un temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8415, Karar No: 2011/1561, Tarih: 14.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8415 E.  ,  2011/1561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.12.2008 tarih ve 2002/335 - 2008/504 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda, davalılar ile birlikte balık lokantası işletilmesi konusunda anlaştıklarını, anlaşma gereğince davalı şirketi kurduklarını, davalı ...’ın şirkete malzeme sattığını, faturaların tahsil edilmediğinden bahisle şirket hakkında takipte bulunduğunu, ödeme emrinde şirket adresinin farklı gösterilerek takibin kesinleştirildiğini, şirketin zarar uğratıldığını ileri sürerek, davalıların şirket müdürlük ve idare haklarının kaldırılarak, şirkete kayyım tayin edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacı ile birlikte balık lokantası kurulması konusunda sözleşme yaptıklarını, ...’nın da şirkete ortak olduğunu, müvekkilinin şirketten alacağını tahsil edememesi nedeniyle takipte bulunduğunu, şirketle ilgili tüm edimleri yerine getirdiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, tarafların aralarında yapmış oldukları 18.10.2000 tarihli sözleşmeyle balık lokantası işletmek üzere davalı şirketi kurdukları, anasözleşmede 3 yıl süreyle ...’nın şirket müdürü olarak atandığı, 5.000 TL üzeri işlemlerde diğer iki ortaktan birisinin daha imzasının gerektiği, davalı ...’ın ortaklar kurulu kararı olmaksızın davalı şirkete malzeme sattığı, fatura bedellerinin ödenmemesi nedeniyle şirket hakkında takipte bulunduğu, ödeme emrinin şirketin şubesi olarak belirtilen Bodrum adresine tebliğ edildiği, şirket müdürü olan ...’in takibe itiraz etmediği, ayrıca 05.07.2001 tarih ve 2 nolu kararda şirkete şube açılmasına, şube müdürü olarak davalı ...’in atanmasına karar verildiği, karar altındaki imzaların ortaklara ait olmadığının tespit edildiği, davalı ortakların şirket menfaatini korumadıkları, şirketi zarar uğratacak işlemde bulundukları gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalılar ... ve ...’in temsil ve ilzama ilişkin tüm yetkilerinin kaldırılmasına, şirkete kayyım atanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/744, Karar No: 2021/14622, Tarih: 30.09.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/744 E.  ,  2021/14622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın traktörünün 17.12.2012’de evinin bahçesinden çalındığı, daha sonra kolllukça bu traktörün...adlı şahsın kullanımında bulunduğu, ....’ın traktörü sanıktan aldığını beyan ettiği, sanığın ise traktörü kimlik bilgileri bilinen ...’ten aldığını savunduğu, ... dinlenerek sanığın savunmasında belirttiği hususların doğru olup olmadığı tanıktan sorularak, sonucuna göre sanığın hukukî durumunun tayin ve tespiti gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/268, Karar No: 2014/1439, Tarih: 29.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/268 E.  ,  2014/1439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2012/202-2012/219

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi........ raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, itirazın iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davalıların davacı aleyhine haksız zenginleştikleri gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu avlulu üç katlı kargir bina niteliğindeki 5 parsel sayılı taşınmazın tarafların miras bırakanı adına kayıtlı olduğu, Bursa 16. İcra Müdürlüğünün 2012/2563 esas sayılı dosyasında dava dışı mirasçı K. tarafından taraflar aleyhine 18.665,63 TL ecrimisil alacağı için 27.3.2012 tarihinde ilamsız icra takibi başlattığı, davacının masrafları ile birlikte toplam 22.579,00 TL ödemesi nedeniyle alacaklının takipten feragat ettiği, daha sonra davacının yaptığı ödemeden davalıların payına isabet eden 16.934,25 TL nin kendisine ödenmesi için davalılar aleyhine Bursa 17. İcra Müdürlüğünün 2012/4882 esas sayılı dosyasında ilamsız icra takibi başlattığı, davalıların ise borca itiraz etmeleri sonucu İİK nun 66. maddesi uyarınca takibin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, Bursa 17. İcra Müdürlüğünün 2012/4882 esas sayılı dosyasında davalıların haksız olarak yaptıkları itirazın iptali ve icra inkar tazminatı isteği ile eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesi ve ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa, maddi zarar yoksa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın

bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşma sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılması halleridir.

Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali ve davaya konu taşınmazın kamu malı olması halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; çekişmeye konu taşınmaz tarafların murisi adına kayıtlıdır. Davalılar ise paydaşlar arasında intifadan men edilmedikçe ecrimisil istenemeyeceğini savunmuşlardır.

Gerçekten de; taraflar arasındaki asıl uyuşmazlık, dava dışı mirasçı K.D. tarafından eldeki davanın tarafları aleyhine Bursa 16.İcra Müdürlüğünün 2012/2363 esas sayılı dosyasında başlatığı ecrimisil alacağına ilişkindir. Bu durumda, çekişme konusu taşınmazın elbirliği halinde mülkiyete konu olduğu gözetildiğinde öncelikle anılan icra dosyasına konu ecrimisil yönünden koşulların oluşup oluşmadığının açıklığa kavuşturulması, gerekeceğinde kuşku yoktur. Ne var ki; mahkemece, ecrimisil yönünden her hangi bir değerlendirme yapılmadan sonuca gidilmiştir.

Hal böyle olunca; yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Bursa 16.İcra Müdürlüğünün 2012/2363 esas sayılı takip dosyasına konu ecrimisil yönünden araştırma ve inceleme yapılması, varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedendenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15002, Karar No: 2013/4383, Tarih: 05.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/15002 E.  ,  2013/4383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVACI-KARŞI DAVALI : ...

DAVALI-KARŞI DAVACI :

DAVA : Davacı-karşı davalı kontör, ücret alacağının, davalı-karşı davacı cezai şart alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, asıl davayı kabul, karşı davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı-karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı-karşı davalı vekili, davacının 03.03.2008-15.04.2008 tarihleri arasında... Production’da seyirci koordinatörü olarak çalıştığını, sözleşmedeki taahhütlerin davalı işveren tarafından yerine getirilmediğini, müvekkilinin bunun üzerine Beyoğlu 23. Noterliğinin 30.04.2008 tarih ve 84000 yevmiye numaralı ihtarnamesiyle taahhütler yerine getirilmediğinden sözleşmeyi haklı kılan nedenle feshettiğini belirterek, kontör ücreti ve ücret alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili davacının müvekkil şirkete bağlı olarak seyirci koordinatörü olarak çalıştığı, ... TV’nin ikitelli stüdyolarında hafta içi her akşam 20:00-22:00 saatleri arasında canlı yayın yapılacak müzik programına katılacak seyircilerin temin ve ayarlanması için görevlendirildiğini, ancak 12.03.2008 tarihindeki canlı yayının tamamen davacının kusuruyla gerçekleştirilemediğini, seyirci temin edilemeyeceğinin programa bir saat kala şirkete bildirildiğini ve canlı yayının iptal olması nedeniyle şirketin maddi zarara uğradığını, davacının özür dilemesi üzerine 20,000 TL cezai şart uygulanmasını öngören sözleşmenin 5. maddesinin uygulanmadığını, davacı-karşı davalı ile 600,00 TL karşılığında iki saatlik programa seyirci temin etmek amacıyla 13 hafta sürecek program için anlaşıldığını, program iptal olup özür diledikten sonra kendisine bir daha ulaşılamadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuş, karşı dava ile davacı karşı davalının kusuruyla müvekkil şirketin maddi zarara uğradığını, canlı yayının iptal edildiğini, 1.000,00 TL'nın kanuni faizi ile birlikte davacı- karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda hesap bilirkişisinin düzenlediği rapora itibarla davacı karşı davalının ücret alacağı isteğinin kabulüne, kontör ücreti isteğinin ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davalı–karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda hesap bilirkişisinin düzenlediği rapora itibarla davacı karşı davalının ücret alacağı isteğinin kabulüne, kontör ücreti isteğinin ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davalı–karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Anayasanın 141. maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca kanuni unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Mahkemece karar gerekçesinde karşı davada tarafların iddia ve savunmaları ile dosyadaki deliller karar yerinde tartışılmadan karşı davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4849, Karar No: 2012/11177, Tarih: 26.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/4849 E.  ,  2012/11177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapusuz taşınmaz tescili

..., müdahil davacı ... ile Hazine, ... ve Tol Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının reddine dair Bala Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09.11.2010 gün ve 73/296 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2533, Karar No: 2014/18214, Tarih: 30.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/2533 E.  ,  2014/18214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/160548

MAHKEMESİ : Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2009

NUMARASI : 2008/989 (E) ve 2009/477 (K)

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar vermek

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın hırsızlık suçundan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen suç arkadaşları ile birlikte; olay günü gece saatlerinde yakınanın Sarıgüllük mahallesi, 10.sokak üzerinde bulunan apartmanının garajının kapısını kırıp açarak içeri girdikleri, buradan zeytin yağı, çanak anten ve hoparlörleri çaldıkları, daha sonra ellerinde poşetler ile giderken İncirlipınar mahallesi, Ayıntap kavşağına gelen sanıkların devriye görevi yapan polis ekiplerini görüp ellerindekileri poşetleri atarak kaçtıkları kovalamaca sonucu sanıkların yakalandığı ve sonra poşetleri aldıkları yeri gösterdiği ve çalınanların yakınana iade edildiği olayda;

a-Malzemeleri Sarıpınar mahallesi 10.sokaktan aldıktan sonra sanıkların İncirlipınar mahallesi'ne kadar gittikleri ve kesintisiz takip olmaksızın devriye görevi yapan kolluk ekiplerince tesadüfen yakalandıklarının anlaşılması karşısında eylemin tamamlandığı gözetilmeden, 5237 sayılı Yasanın 35.maddesi ile uygulama yapılması,

b-Malzemeleri çaldıkları yeri göstererek henüz müracaatı olmayan yakınana iadelerini sağladıklarının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Yasanın 168.maddesinin uygulanma koşullarının tartışmasız bırakılması,

2-18 yaşından büyük olan sanık hakkında hükmün esasını oluşturan kısa kararın verildiği 17.04.2009 günlü oturumun açık yerine gizli yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 182. maddesine aykırı davranılması ve böylece savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanı ile sanık E.. F..'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi gereğince ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24703, Karar No: 2015/17617, Tarih: 01.10.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/24703 E.  ,  2015/17617 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

2-...Tem Temizlik Ltd. Şti. Ve ... Özel Gü. Ltd. Şti. İş Ortaklığı vekili Av. ...

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

SGK'dan davacının davalı belediyede çalıştığını iddia ettiği 01.10.2003-07.05.2014 tarihleri arasında kayden çalışması gözüken işyerlerinin işvereninin kim olduğunun, hangi adreste faaliyet gösterdiğinin ve ayrıca dosya içinde bulunmadığından davacının 01.10.2003 tarihinden 07.05.2014 tarihine kadar kayden çalıştığı işyerleri ile davalı Belediye arasında yapılan hizmet alım sözleşmelerinin tüm ekleri ile birlikte eklenip tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12387, Karar No: 2017/6735, Tarih: 26.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/12387 E.  ,  2017/6735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kasten yaralama

HÜKÜM : Kasten yaralama suçundan mahkûmiyet, diğer atılı suçtan beraat sanık müdafii

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükmünün incelemesinde;

Sanığın leh ve aleyhinde toplanan tüm kanıtları inceleyip irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi katılan mağdure vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları da yerinde görülmediğinden reddiyle, usul ve kanuna uygun hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, sanığın inkara yönelik savunması ve tüm dosya kapsamına göre, eylemin nasıl ve ne zaman gerçekleştiğine ilişkin anlatımların mahkûmiyet hükmü kurmaya elverişli olmadığı ve mevcut haliyle sanığın atılı suçu işlediği hususunda cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından, beraati yerine yazılı gerekçelerle mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.