muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/13822, Karar No: 2018/22784, Tarih: 22.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/13822 E.  ,  2018/22784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Belediyesi Temizlik İşleri Müdürlüğü bünyesinde şoför olarak 18/02/2012 tarihinde işe başladığını, bu çalışmasının ... akdinin davalı tarafından haksız ve geçersiz olarak feshedildiği 31/10/2016 tarihine kadar aralıksız olarak devam ettiğini, ... Belediyesinin temizlik işlerinin ihale usulü ile taşeron şirketlere verildiğini, ihaleyi alan şirketler değişse de işin niteliği ve işçilerin değişmeyip işçi işveren ilişkisinde talimatların belediye yetkililerinden alındığını, davalı ... Belediyesinin müvekkilinin asıl işvereni olduğunu, işverence haklı bir neden olmaksızın ... akdinin feshedildiğini iddia ederek, feshin geçersizliğinin tespitini, müvekkilin işe iadesini ve yasal sonuçlarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, işe iade talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Dinlenen tanık beyanlarından davacının işyerinde ... arkadaşları yanında küfürlü konuşmaları olduğunun anlaşıldığı, davacının daha önceden de hakkında başka olaylara yönelik tutanaklar tutulduğu, tutanak sayısı ve işyerinde küfürlü konuşmaya ilişkin davalı tanık beyanları dikkate alındığında taraflar arasındaki ... ilişkisinin devamına olanak kalmadığı kanaatine varıldığından yapılan feshin geçerli olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı tanıklarının, davacının küfürlü konuştuğunu duymadıklarını beyan ettikleri, davalı tanıklarının beyanları ise görgüye değil, duyuma dayalı olup, davacının kime, ne şekilde küfür ettiğine dair açık beyanları bulunmadığı, fesih yazısında bahsedilen 07.08.2016 tarihli ve öncesi tutanaklar üzerinden ise, makul süre geçtiğinden feshe konu yapılamayacağı değerlendirilerek davalı tarafın, haklı ve geçerli feshi ispat edemediği gerekçesi ile, mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmiş, işe iadenin kabulü yönünde yeniden hüküm tesis edilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık işverence yapılan feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık işverence yapılan feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacı işçinin ... sözleşmesi; 16.04.2015 – 30.10.2016 tarihleri arasında farklı tarihlerde ve farklı sebeplerden tutulan 12 adet tutanak nedeni ile ahlak ve iyiniyet kuralarına uymayan haller nedeni ile 4857 sayılı ... Kanunu 25/II maddesi uyarınca feshedilmiştir.

Davalı belediyede alt işveren işçisi olarak temizlik işinde şoför olan davacı 4 yıl 8 ay 21 gün süre ile çalışmış olup; feshe dayanak olan tutanaklar dikkate alındığında; toplam 12 adet tutanaktan 4 adetinin işe gelmeme, 2 adetinin mesai saatine uymama diğerlerinin ise araca hasar verme, araç iç temizliğini yapmama, aracı dikkatsiz kullanma, yabancı birisini araca alma, trafik kurallarına uymama ve en son 30.10.206 tarihinde sinkaflı konuşma sebeplerine dayalı olarak tutulmuş olduğu ve çoğunda davacının imzasının bulunduğu görülmüştür. Davacının hizmet süresine bakıldığında hakkında son 1,5 yılda feshe dayanak olan tutanakların azımsanamayacak sayıda olduğu, davalı tanıklarınca da davacının küfürlü konuşmaları önceden de yaptığının beyan edilmesi karşısında davacı davranışlarının işyeri kurallarına uymadığı sabit olmakla birlikte eylemin haklı fesih sebebi ağırlığında olmadığı, ancak işverenin bu davranışları yapan işçi ile ... ilişkisini sürdürmesi beklenemeyeceğinden, ilk derece mahkemesinin gerekçesinde yer alan görüş gibi işverence yapılan feshin geçerli sebebe dayandığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken Bölge Adliye Mahkemesince yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih, esas ve karar numaraları belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 35,90 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 6,70 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı Şirket tarafından yapılan 50,00 TL, davalı ... tarafından yapılan 297,00 TL yargılama giderlerinin davacıdan tahsili ile davalılara ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 2.180,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı Şirket tarafından yapılan 50,00 TL, davalı ... tarafından yapılan 297,00 TL yargılama giderlerinin davacıdan tahsili ile davalılara ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 2.180,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

7-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 22.10.2018 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19963, Karar No: 2012/3081, Tarih: 13.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/19963 E.  ,  2012/3081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 10.000 TL manevi, 500 TL maddi tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davalılar Sabri ve ... hakkındaki manevi tazminat istemi ile maddi tazminat isteminin reddine, diğer davalılar hakkındaki manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar Kemal ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili, da, davalıların davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eden eylemleri nedeniyle nişanın bozulduğunu ileri sürerek; 10.000 TL manevi, 500 TL maddi olmak üzere toplam 10.500 TL tazminatın haksız eylem tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; maddi tazminat istemi ile davalılar... ve...’ye yönelik manevi tazminat isteminin reddine, davalılar ... ve ...’e yönelik manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar ...ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargılamanın sağlıklı bir şekilde sürdürülebilmesi, iddia ve savunma ile ilgili delillerin eksiksiz toplanıp yargılamanın bir an evvel sonuçlandırılabilmesi için öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilerek taraf teşkilinin sağlanması gerekir. Bu da çıkarılacak davetiyenin Tebligat Kanunu ve Tebligat Tüzüğü hükümlerine uygun olarak tebliği ile mümkündür.Somut olayda; dava dilekçesi davalılara dilekçede belirtilen ... Sitesi ...Sokak ...” adresinde tebliğ edilmiş ise de; yargılama sırasında kollukça yapılan araştırmada bu adresin dava dışı bir kişiye (işyerine) ait olduğu ve davalıların “...Mahallesi ... Sokak .../...” adresinde ikamet ettikleri belirlenmiştir.Şu durumda mahkemece; aleyhine dava açılan davalıların usulüne uygun şekilde duruşma gün ve saatinden haberdar edilmesi gerekirken, yokluklarında yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6116, Karar No: 2015/3252, Tarih: 24.06.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/6116 E.  ,  2015/3252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, kız arkadaşının ikametgahının kendi bölgesinde olmadığından bahisle ilaç yazmayan müşteki doktora söylediği “canın cehenneme” biçimindeki sözlerin katılanı aşağılama, küçültme boyutuna ulaşmayan, rahatsız edici tarzda dile getirilmiş beddua niteliğinde olduğu gözetilerek, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyet karar verilmesi,

Kanuna aykırı sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/06/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15486, Karar No: 2009/22724, Tarih: 17.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/15486 E.  ,  2009/22724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HGK.nun 12.10.1994 tarih ve 1994/251-593 sayılı kararında da benimsendiği üzere dar yetkili icra mahkemesinin yargılama usulü gözönünde tutulduğunda takip hukuku bakımından takas ve mahsup iddiası kural olarak;

1- Takasa konu alacağın İİK.nun 68. maddesindeki belgelere dayalı bulunması,

2- Bu alacakla ilgili olarak icra takibinin yapılmış ve takibin kesinleşmiş olması,

3- Alacağın ilama bağlanması hallerinde nazara alınabilir.

Borçlunun, takas talebini icra mahkemesine beyan edebileceği gibi, bu başvurusunu icra dairesine sunması da mümkündür. Bu istem, takibin her safhasında bildirilebileceğinden herhangi bir süreye tabi bulunmamaktadır. Dairemizin yerleşik içtihatları da bu yöndedir. O halde, mahkemece, işin esası incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle takas def'inin reddi yolunda hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3345, Karar No: 2010/339, Tarih: 21.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/3345 E.  ,  2010/339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında satıcılık sözleşmesi yapıldığını, ancak davalının anlaşmanın 15 ve 13. maddelerine aykırı davranarak optimum verimlilik kuralına uymadığını belirterek 10.000 USD ceza-i şart ile 29.3.2006 tarihine 30280 numaralı fatura bedeli olan 8.260.00.-YTL. ve 7 adet soğutucunun aynen ya da karşılığı olan 4.900 USD’nin ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cezai şartın yasal dayanağının olmadığını, 7 adet soğutucunun iade edildiğini ve ayrıca şirkete ait reklam tabelalarını 18 ay dükkanda takarak davacının reklamını yaptığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının sözleşmede belirtilen “optimum verimlilik” kuralına uymadığı, yani yeteri kadar mal satmadığı gerekçesiyle cezai şart talebinin kabulüne, ancak fatura karşılığı ödediği 8.260 YTL. reklam yeri bedeli talebinin reklam yerinin davacı tarafça kullanıldığı göz önüne alınarak reddine ve 7 adet dolabın da teslim edilmesi nedeniyle bu konuda karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş, hüküm davacı şirket vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı şirket vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 21.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10585, Karar No: 2022/6890, Tarih: 08.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/10585 E.  ,  2022/6890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz istemlerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanıklara yükletilen tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ... ve sanık ... müdafisinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin temyizinde; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 11/10/2018 tarih 2015/4-3 esas, 2018/423 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere "İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunda seçimlik olarak düzenlenen hareketlerden birisi de "çıkmama" eylemidir. Bu eylem belli bir yerde kalmaya devam etmeyi ifade eder. Çıkmama eyleminin gerçekleşmesi için iş yerine rıza ile girilmiş olması ve hak sahibinin söz, hareket veya tavırlarıyla faili çıkmaya davet etmesi, buna rağmen failin makul bir süre içerisinde iş yerinden ayrılmaması gerekir. Ancak, kimi durumlarda doğrudan bildirilmiş olmasa bile yapılan hareketlerle rızanın ortadan kalktığı faile gösterilmiş olabilir. Bu anlamda; failin, çalışma saatleri içerisinde bir iş yerine girdikten sonra, burada sunulan hizmetin amacına aykırı bir şekilde iş yeri sahibine ya da burada bulunan müşteriye saldırması, sarkıntılık etmesi gibi hukuka aykırı davranışlarda bulunması ve makul bir süre içerisinde iş yerini terk etmemesi hallerinde de iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu oluşacaktır"

Yukarıdaki açıklamalar ışığında sanığın rıza ile girdiği işyerini müştekinin terk etmesini istediği andan itibaren makul süre içinde terk edip etmediği saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Yukarıdaki açıklamalar ışığında sanığın rıza ile girdiği işyerini müştekinin terk etmesini istediği andan itibaren makul süre içinde terk edip etmediği saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ..., sanık ... müdafisi ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13923, Karar No: 2013/18285, Tarih: 08.10.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/13923 E.  ,  2013/18285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava ,davacının 19/10/2004-25/12/2006 tarih aralığında davalı işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacı ...'in.......... sicil nolu Hasmen Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti. adlı işyerinde 19.10.2004-25.12.2006 tarihleri arasındaki çalışmasının asgari ücret üzerinden sigortalı çalışma niteliğinde olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 15.10.2004 tarihinde davalı şirket, davacı ve davacının velisi arasında ... ... sözleşmesinin imzalandığı,18.10.1986 doğumlu davacının 15.10.2004 tarihli işe giriş bildirgesinin 100.Yıl... Müdürlüğü’nce Kurum’a bildirildiği ve bu tarih itibariyle sigortasının yapıldığı, bordro tanık beyanlarıyla da davacının talep tarih aralığında çırak olduğu,davalı şirket ile davacı arasında 26.12.2006 tarihinde belirsiz süreli iş sözleşmesinin imzalandığı, davalı işveren tarafından 26.12.2006-01.08.2007 ile 28.03.2009-30.04.2009 yılları arasında davacı çalışmalarının Kurum’a bildirildiği, 21.08.2007-21.11.2008 tarih arlığında davacının askerde olduğu anlaşılmaktadır.

506 sayılı yasa kapsamında sigortalı sayılabilmek için Yasanın 2. maddesinin öngördüğü koşulların gerçekleşmesi yeterli bulunmamaktadır. Sigortalılık niteliğinin kazanılması yolunda yasanın 3. maddesinde öngörülen kapsam dışı bırakılan kişilerden olunmaması gerekir. Yasada sayılan bu kişiler, görünürde sigortalılık koşulları taşımalarına karşın, 506 sayılı yasa sistemi dışında tutulmuşlardır. ... ise sadece belli sigorta kolları için kapsama alınabilirler. Yasal statüleri bunların uzun vadeli sigorta kollarından yararlanmasına engeldir.

... sözleşmesi ile çalışılan süreler,kısa vadeli sigorta kollarına tabidir. ... 506 sayılı yasanın 3-II/B maddesi uyarınca, uzun süreli sigorta kolları ile malullük,yaşlılık ve ölüm sigortaları hükümlerine tabi olmayacakları yasada açıkça belirtilmiştir. Bu nedenle, ... döneminin hizmet akdine dayalı geçen sürelerden bulunmadığı ve bu davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı yasanın 79/10 maddesine uygun düşmediği ortadadır. Mahkemece bu hususun gözardı edilerek sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8118, Karar No: 2019/6513, Tarih: 10.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/8118 E.  ,  2019/6513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

I- 7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

II- Tebligat Kanununun 35. maddesinin;

Birinci ve ikinci fıkralarında, gerçek kişilerle ilgili olarak, muhatabın kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmasından sonra, eğer bu kişi adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecbur olduğu; adresini değiştiren kişinin yeni adres bildirmemesi ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshasının eski adrese ait binanın kapısına asılacağı ve asılma tarihinin tebliğ tarihi sayılacağı hükmüne yer verilmiştir.

Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi için öncelikle, mahkemece aynı adrese usulüne uygun olarak en azından bir kere tebliğ yapılabilmiş olması gerekir. Bu şarta ilave olarak muhatabın adres kayıt sisteminde herhangi bir adresinin de bulunmaması gerekir.