muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/14394, Karar No: 2025/1688, Tarih: 17.02.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/14394 E.  ,  2025/1688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 14. İş Mahkemesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dairemiz uygulamasına göre temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

6100 sayılı Kanun'un 362/2 hükmü uyarınca alacağın tamamının dava edilmesi hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu nedenle talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti, yargılama giderleri veya gerekçeye yönelik temyizi de incelenmez. Ancak, talebin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmamakla birlikte, temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin değerinin tek başına kesinlik sınırını aşması hâlinde, dava değerine ilişkin kesinlik sınırı kıyas yoluyla uygulanarak temyiz incelemesi yapılabilir (..., Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt IV, ..., İlaveli Beşinci Bası, 1991, s. 4217).

Diğer taraftan 6100 sayılı Kanun'un 362/2 hükmü karşısında; davanın kabulüne dair karar davacı bakımından, reddine dair karar ise davalı bakımından kesindir. Ancak tarafların, kesinlik hesabında dikkate alınmayan vekâlet ücreti, yargılama gideri, icra inkar tazminatını veya gerekçeyi temyiz konusu yapmaları hâlinde, davanın değerinin (dava konusu edilen alacak veya tazminatın tamamı) veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin değerinin tek başına kesinlik sınırını aşıp aşmadığına bakılmalıdır. Bu iki durumdan birinin gerçekleşmesi hâlinde 6100 sayılı Kanun'un 361/2 hükmüne göre hukuki yararın mevcut olup olmadığı incelenebilir. Böylece davada haklı çıkmış olan tarafın da dava değerinin veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin tek başına kesinlik sınırını aşması kaydıyla, temyiz hakkı bulunduğu kabul edilmelidir.

Dosya içeriğine göre iş sözleşmesi 09.02.2017 tarihinde sona eren davacının toplam 1.915,40 USD (Merkez Bankası efektif satış kuruna göre TL'ye çevrilmesi ile hesaplanan 65.692,47 TL) alacak talebinin reddine karar verilmiş olup dava değeri veya tek başına temyiz konusu yapılan vekâlet ücreti Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Dosya içeriğine göre iş sözleşmesi 09.02.2017 tarihinde sona eren davacının toplam 1.915,40 USD (Merkez Bankası efektif satış kuruna göre TL'ye çevrilmesi ile hesaplanan 65.692,47 TL) alacak talebinin reddine karar verilmiş olup dava değeri veya tek başına temyiz konusu yapılan vekâlet ücreti Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10236, Karar No: 2013/11241, Tarih: 22.11.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/10236 E.  ,  2013/11241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... vekili kadastro sırasında kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle tescil harici bırakılan taşınmazın kadastro öncesi nedene dayanarak davacı adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazın 2001 yılında kesinleşen kadastro çalışmalarında tespit dışı bırakıldığı, kadastro çalışmalarının yapıldığı tarihten dava tarihine kadar 20 yıllık sürenin dolmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına ve yasal düzenlemelere uygun düşmemektedir. Davacı, kadastro öncesi nedene dayanarak dava açmıştır. Gerek Kadastro Kanununda ve gerekse de diğer yasalarımızda, hakkında tutanak düzenlenmeyen taşınmazlar yönünden tespit öncesi hakka dayanarak dava açma hakkını süreyle sınırlayan bir düzenleme bulunmamaktadır. Kadastro tutanağı düzenlenip kesinleşen yerlerde dahi 3402 sayılı Yasa'nın 12. maddesinin 3. fıkrasında öngörülen 10 yıllık süre içerisinde dava açılabildiğine ve Yasa'da tescil harici bırakılan yerler hakkında kadastro öncesi sebeplere dayanarak dava açma hakkını sınırlayan bir süre de öngörülmediğine göre dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 22.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1358, Karar No: 2012/6290, Tarih: 02.04.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/1358 E.  ,  2012/6290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, aynı mahkemece 01.01.2005'ten itibaren aylık bağlanması gerektiğine dair kararın yargılamasının iadesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6874, Karar No: 2019/4077, Tarih: 19.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/6874 E.  ,  2019/4077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4959, Karar No: 2013/4388, Tarih: 11.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/4959 E.  ,  2013/4388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/06/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiile dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalının eşinin avukatlığını yapmakta iken kendi iradesi ile istifa ettiğini, bundan dolayı davalının yazılı ve görsel medyaya şahsı ile ilgili gerçek dışı, çelişkili ve hakaret içerikli beyanlarda bulunduğunu belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacının avukatlık görevini gereği gibi yerine getirmediğini, kendilerine sunmadığı bilgi ve gelişmeleri medya ile paylaştığını, kızının vahşi bir cinayete kurban gitmesinden dolayı içerisinde bulunduğu ruh halinin davacı tarafından bilindiğini, buna rağmen eleştiri amacı ile söylenen sözlerden davacının gündem yaratıp menfaat elde etmeye çalıştığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece; davalının, davacının vekillikten istifa etmesinden sonra, bu istifa ile ilgili yazılı ve görsel basında yayınlanan beyanlarının, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesi ile istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının, uzun bir süre ülke gündemini meşgul eden Münevver Karabulut cinayetinde, maktulün annesinin vekilliğini bir müddet üstlendiği, davalının ise maktulün babası olduğu, davacının bu cinayetle ilgili ...Gazetesinden ...'a vermiş olduğu röportajın ardından vekillikten istifa ettiği, davacının hem bu röportajdaki beyanlarının hem de istifa etmesinin medyada geniş yankı uyandırdığı, bunun üzerine gazetecilerin davalıdan bu istifa ile ilgili görüşlerini sordukları, davalının da kızının öldürülmesinden sonra içerisinde bulunduğu ruh hali ile, davacının beklenmedik istifası ve röportajdaki beyanları ile vekillik sürecindeki tutum ve davranışlarına dair açıklamalarda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacının vekil olarak aile ile paylaşması gereken bilgi ve gelişmeleri onlardan gizlemesi, başkaları ile paylaşması, soruşturma sürecinde yaşananlara dair medyaya röportaj vermesi ve ardından beklenmedik istifasından dolayı davalı ile davacı avukat arasında çekişme meydana geldiği, bu hal ve şartlar altında davalının medyada yer alan sözlerinin, aile olarak yaşadıkları bir takım sorunları dile getirmek amacına yönelik olduğu, sert eleştiri mahiyetindeki bu sözlerde hukuka uygunluk sınırları aşılmadan, eleştiri hakkının kullanıldığı anlaşılmaktadır. Şu halde, medyada yer alan ifadelerin amacı, kullanıldığı yer ve ifade ediliş tarzı ile davacının içerisinde bulunduğu ruh hali dikkate alındığında eleştiri sınırları içerisinde kaldığı, doğrudan hakaret oluşturacak ifadenin bulunmadığı benimsenerek, davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6753, Karar No: 2022/3712, Tarih: 03.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/6753 E.  ,  2022/3712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Oluşa, katılan ve tanıkların aşamalardaki istikrarlı beyanlarına, sanığın kaçamaklı savunmasına ve tüm dosya kapsamına göre; mağdur eski erkek arkadaşı olan sanığın, olay günü tanık Nesibe ile birlikte yürümekte olan mağdurun yanına giderek "yürü gidiyoruz, seninle evleneceğiz, kaçacağız" söyleminde bulunduğu, mağdurun gelmek istemediğini söylemesi üzerine sanığın, mağdurun kolundan tutup çekiştirmeye başladığı, yaklaşık 10 dakika boyunca durağa gidene kadar kolundan tuttuğu, otobüse binmemesini aksi halde döveceğini söylediği, olaya uzaktan şahit olan katılanın anneannesinin müdahale etmesi üzerine sanığın olay yerinden uzaklaştığı anlaşıldığı halde sanığın üzerine atılı cebir kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçunun unsurları oluştuğundan TCK.nın 109/2, 109/3-f, 35 maddeleri gereği mahkumiyeti yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

2- Sanık hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Olay tarihi eski kız arkadaşını takip ederek yanına yaklaşan sanığın hakaret edip kolundan çekiştirmeye başladığı iddia edilen olayda; katılanın beyanı ile uyumlu olarak yanında bulunan arkadaşı ile olay yerine gelen anneannesinin sadece sanığın hakaret ettiğini söylemeleri karşısında, kolluk ifadesinde katılanın kendisine hakaret ettiğinden bahsetmeyen sanığın kovuşturma aşamasında katılanın kendisine hakareti karşısında kendisinin de hakaret ettiğini söylemesi üzerine mahkemenin sanığın desteklenmeyen soyut beyanına dayanarak hakaretin karşılıklı olduğunun kabulü ile sanığın hakaret suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5667, Karar No: 2013/5921, Tarih: 04.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/5667 E.  ,  2013/5921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında ...'a yönelik tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, mağdura bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca şikayetçi ...'ın tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan sanık ...'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3-Sanıklar ... ve ... hakkında yaralama, sanık ... hakkında yaralama ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Sanıklar ... ve ... hakkında iddianamenin sevk maddeleri arasında TCK'nın 86/2 madde ve fıkrasının yer almamasına karşın, sanıklara ek savunma hakkı verilmeden yaralama suçlarından mahkumiyetlerine karar verilmesi suretiyle CMK'nın 226. maddesine muhalefet edilmesi,

b-Kabule göre de;

Sanıkların aşamalardaki savunmaları değerlendirilerek, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup, yaralama suçları açısından TCK'nın 29 hakaret suçu açısından ise TCK'nın 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar ..., ... ve katılan sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15799, Karar No: 2017/683, Tarih: 26.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15799 E.  ,  2017/683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu ... Mahallesi ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla; emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, emsalin ve dava konusu taşınmazın konumları, il ve ilçe merkezlerine olan mesafeleri ve çevrelerinin gelişmişlik durumları dikkate alındığında; hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya elverişli ve yeterli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazlar üzerindeki yapılara Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca yayınlanan Mimarlık ve Mühendislik Hizmet Bedellerinin Hesabında Kullanılacak 2014 Yılı Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Hakkındaki Tebliğe göre belirlenecek resmi birim fiyatları esas alınarak ve yıpranma paları da düşülerek; ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken davacı idarenin düzenlediği kıymet takdir raporundaki bedeller esas alınarak bilimsel olmayan yöntem ile değer biçilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 26/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.