muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/8105, Karar No: 2019/10711, Tarih: 28.11.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/8105 E.  ,  2019/10711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Kal

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, vekil edeninin 1332 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalının vekil edeninin taşınmazına duvar ve bina yapmak suretiyle tecavüzde bulunduğunu açıklayarak davalının elatmasının önlenmesine ve yapıların kaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, tarafların kardeş olduklarını, daha önce tarafların evleri yan yana ve tek parselde iken, davacının açmış olduğu davada tarafların sulh olmaları üzerine kadastro memuru tarafından taşınmazın ikiye bölündüğünü, vekil edeninin hiç bir zaman bu anlaşma dışına çıkmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile; davacıya ait olan 1332 parsel sayılı taşınmaza komşu 1331 parsel sayılı taşınmaz maliki olan davalının fen bilirkişileri tarafından düzenlenen 23.06.2015 tarihli rapor ve krokilerinde A harfi ile mavi boyalı olarak gösterilen yapının 21,14 m²'lik kısmı ile B harfi ile sarı boyalı olarak gösterilen ve bahçe duvarı yapılarak müdahale edilen 228,23 m²'lik kısımla ile ilgili müdahalesinin önlenmesi ile bu kısımların kaline, karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve kal isteklerine ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinden; dava konusu 1332 parsel sayılı taşınmazın geldisi olan 140 parsel sayılı taşınmazın, davacı ... tarafından tam hisse ile 3.5.1976 tarihinde satış suretiyle edinildiği, daha sonra Bala Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.12.1988 tarihli ve 1988/230 Esas, 1988/491 Karar sayılı kararına istinaden hükmen ifraz ile ikiye bölündüğü, 1332 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına 1331 parsel sayılı taşınmazın ise davalı ... adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar tescil işlem belgelerinde, Bala Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.12.1988 tarihli ve 1988/230 Esas, 1988/491 Karar sayılı kesinleşmiş kararına istinaden işlem yapıldığı belirtilmekte ise, söz konusu mahkeme kararının UYAP vasıtası ile yapılan sorgulamasında, dosyanın temyiz incelemesi nedeni ile Yargıtay 14.Hukuk Dairesi’nde bulunduğu anlaşılmakta olduğundan, tescile esas dosyanın sonucunun kontrol edilmesi, kararın kesinleşip kesinleşmediği hususunun duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ondan sonra toplanmış ve toplanacak delillere göre bir karar verilmesi gerekirken bu hususlar gözardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 28.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2939, Karar No: 2006/4812, Tarih: 08.05.2006

21. Hukuk Dairesi 2006/2939 E., 2006/4812 K.

**21. Hukuk Dairesi 2006/2939 E., 2006/4812 K.**

**- TEVİKAT SURETİYLE TAHSİL

- ZORUNLU SİGORTALILIK**- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 79 ]

- 2926 S. TARIMDA KENDİ ADINA VE HESABINA ÇALIŞANLAR SOSY... [ Madde 10 ]

- 2926 S. TARIMDA KENDİ ADINA VE HESABINA ÇALIŞANLAR SOSY... [ Madde 36 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, 01.03.1993-26.02.2001 tarihleri arası S.S.K. hizmetleri dışında tarım sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının 01.03.1993-26.02.2001 tarihleri arasında S.S.K.'na tabi zorunlu sigortalı olduğu süreler dışında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa'da 506 sayılı Yasa'nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa'nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum'a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar.

Anılan Yasa'nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa'nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.

Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir.

Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum'a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum'ca re'sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa'nın 36.maddesi kapsamında Kurum'un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür.

Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum'a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum'ca re'sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa'nın 36.maddesi kapsamında Kurum'un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür.

Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur'a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum'a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur'un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re'sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re'sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa'nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede, davacının 12.02.1993 tarihli bildirge üzerine davalı Kurumca 01.03.1993 tarihi itibariyle tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği, 18.01.1995 tarihinde terk bildirgesi verdiği, ihtilaflı dönemde S.S.K. hizmet cetvelinden 01.01.1993-16.10.1993 arasında 255 gün, 01.02.1994- Nisan 1994 arasında 15 gün, 14.07.1994-30.09.1994 arasında 75 gün, 02.02.1995-05.11.1996 arasında 312 gün, 01.01.1997-31.12.1997 arasında 360 gün, 28.11.1998-02.01.1999 arasında 19 gün, 08.02.1999- 10.09.1999 arasında 211 gün, 27.10.1999-15.07.2000 arasında 259 gün, 26.02.2001-01.07.2002 arasında 390 gün sigortalı çalışmasının bulunduğu, davalı Kurumca davacının giriş bildirgesi verildiği ve kayıt ve tescil edildiği tarihlerde S.S.K. zorunlu sigortalı olduğunun öğrenilmesi üzerine sigortalılığının başlangıç tarihinden itibaren iptal edildiği, davacı adına tapuda kayıtlı zirai arazi bulunduğu, arazilerin tesis tarihinin 1997 ve 2004 yılı olduğu anlaşılmaktadır.

01.03.1993 tarihli tescil işleminin davalı Kurumca iptaline ilişkin işlem doğru olmakla tarım Bağ-Kur sigortalılığında geriye doğru tescil mümkün bulunmadığından 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın başlatılabilmesi için doğrudan prim yatırılması veya aynı Yasa'nın 36. maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yoluyla prim kesintisi yapılması gerekmektedir.

01.03.1993 tarihli tescil işleminin davalı Kurumca iptaline ilişkin işlem doğru olmakla tarım Bağ-Kur sigortalılığında geriye doğru tescil mümkün bulunmadığından 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın başlatılabilmesi için doğrudan prim yatırılması veya aynı Yasa'nın 36. maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yoluyla prim kesintisi yapılması gerekmektedir.

Yapılacak iş; davacıya ihtilfa dönemde ürün sattığı kişi, kurum ve kuruluşların isimlerini açıklattırmak, bu kişi, kurum ve kuruluşlardan ürün bedelinden prim kesintisi yapılıp yapılmadığını sormak, yapılmış ise belgelerini getirtmek, hiç kesinti yok ise istemin reddine karar vermek, kesinti var ise kesintinin yapıldığı tarihi takibeden aybaşından itibaren tescil edilmiş sayılacağı gözetilerek kesintinin bulunduğu yıllarda tarım Bağ-Kur sigortalılığının kabulüne karar vermek, kesintinin bulunmadığı yıllarda 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar araştırılarak gerekirse o dönemde görev yapan muhtar ve azaların beyanlarına başvurularak tüm deliller birarada değerlendirilerek sonuca varmaktır.

Mahkemece yukarıda açıklanan hukuki ve maddi olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14716, Karar No: 2014/10206, Tarih: 27.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14716 E.  ,  2014/10206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Gümrük idaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Açılan davanın niteliğine göre Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermediğinden katılan vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanığın temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince; hüküm fıkrasından, gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bendin çıkartılması ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25859, Karar No: 2014/21363, Tarih: 12.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/25859 E.  ,  2014/21363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 12/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12946, Karar No: 2016/9193, Tarih: 25.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/12946 E.  ,  2016/9193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerine 6111 sayılı Yasa gereği nakledilmesi sırasında maaş nakil ilmühaberinin eksik ücret baz alınarak hatalı yapıldığını, bu nedenle eksik ücret aldığını, fark alacakların tahsili için ilk olarak idari yargı yerinde dava açtığını ancak davanın adil yargı yerinin görev alanına girdiği gerekçesiyle reddedildiğinden bahisle fark ücret ikramiye ve ilave tediye alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının tüm haklarının eksiksiz ödendiğini, hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ilk olarak bu tür davaların idari işlemin iptalini gerektirdiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiş, bunun üzerine dosya uyuşmazlık mahkemesine gönderilmiş ve Uyuşmazlık Mahkemesi “davaya bakma görevinin adli yargı mahkemelerinin “olduğuna karar vermiştir. Mahkemece yüksek mahkemenin bu kararına rağmen yapılan yargılamada “adli yargı yerinin görevli olmadığına” karar verilmiştir.

Uyuşmazlık mahkemesi kararlarının adli yargı mahkemelerini bağlayıp bağlamadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Ülkemizde birden çok yargı kolu bulunduğu için bunlar arasında görev ve hüküm uyuşmazlıklarının ortaya çıkması kaçınılmazdır.

Uyuşmazlık Mahkemesi adli, idari ve askeri yargı yerleri arasında görev ve hüküm uyuşmazlıklarını çözmekle görevli yüksek bir yargı yeridir. Uyuşmazlık Mahkemesi, Yargıtay, Danıştay, Askeri Yargıtay ve Askeri Yüksek İdare Mahkemesi yargıçlarından oluşan karma bir kuruluştur.

2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş ve İşleyişi Hakkında Kanunun 28. Maddesinin düzenlemesine göre, Uyuşmazlık Mahkemesinin vereceği kararlara, ilgili yargı mercileri ile bütün makam, kuruluş ve kişiler uymak ve geciktirmeksizin onları uygulamakla ödevlidirler. Ancak, Uyuşmazlık Mahkemesi kararları olayla sınırlı bulunduğu ve ilke niteliği taşımadığı için benzer işlerde bağlayıcılıkları yoktur. 29. Madde hükmü gereği de, hukuk veya ceza bölümlerin ve Genel Kurulun kararları kesindir.

2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş ve İşleyişi Hakkında Kanunun 28. Maddesinin düzenlemesine göre, Uyuşmazlık Mahkemesinin vereceği kararlara, ilgili yargı mercileri ile bütün makam, kuruluş ve kişiler uymak ve geciktirmeksizin onları uygulamakla ödevlidirler. Ancak, Uyuşmazlık Mahkemesi kararları olayla sınırlı bulunduğu ve ilke niteliği taşımadığı için benzer işlerde bağlayıcılıkları yoktur. 29. Madde hükmü gereği de, hukuk veya ceza bölümlerin ve Genel Kurulun kararları kesindir.

Somut olayda, mahkemece, tarafları ve konusu aynı olan, dosyadaki uyuşmazlığa yönelik olarak verilen Uyuşmazlık Mahkemesinin adli yargı yerinin görevli olduğunu belirten kesin kararına uyulması gerekirken, “emsal Yargıtay kararları ve HGK kararları uyarınca kamu kurumlarına nakil hakkı bulunan personel ile ilgili olarak bazı kamusal görevler yüklenen davalı şirketin, belirtilen görevleri kapsamında tesis ettiği işlemleri idari işlem niteliğinde olduğu ve bu işlemlerden kaynaklanan uyuşmazlıkların idari yargının görevinde olduğu anlaşıldığından davanın 6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesi uyarınca Yargı yolu caiz olmaması sebebi ile aynı kanunun 115/2 maddesi uyarınca usulden reddi gerektiği” gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Yapılacak iş davanın esasına girerek maaş nakil ilmühaberisin hatalı ve eksik ücrete dayalı olarak hazırlanıp hazırlanmadığını tespit ederek, davacıya yapılan eksik ödeme varsa fark alacak talepleri hakkında bir karar vermektir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 25/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3316, Karar No: 2019/12800, Tarih: 27.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/3316 E.  ,  2019/12800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanıklar ... ile ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek sanık ...'ın bu suçtan mahkumiyeti ile sanık ... hakkında görülen kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine, sanık ...'nın atılı suçtan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan mağdur vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kayden 15.08.1994 doğumlu olup suç tarihinde on sekiz yaşı içerisinde bulunan mağdurun kovuşturma evresinde verdiği 12.12.2012 günlü mahkeme ifadesinde sanıklardan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik müdafinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığa isnat edilen suçun sanık tarafından işlendiğinin belirlendiği, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşılmakla, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9865, Karar No: 2013/9756, Tarih: 27.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/9865 E.  ,  2013/9756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ve dahili davalı vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, müvekkilinin temizlik işçisi olarak 1999-2011 tarihleri arasında Emniyet Genel Müdürlüğü bünyesinde çalıştığını, taşeron şirketin temizlik ihalesini kazanamadığını, Bala'da yeni bir işyeri gösterdiğini, oraya çalışmak için gitmelerine rağmen yurt müdürünün kendilerini kabul etmediğini, sözleşmeyi feshettiklerini beyanla kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece davacının görevlendirildiği işyerinde işe başlatılmadığı kabul edilmiş ise de yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Davacı tanıkları yanında davalı tanıklarının da davacının işyerine gidip gitmediği konusunda doğrudan görgüye dayalı bilgileri yoktur. Davacı tarafından gönderilen ihtarnamede Bala Yurt Müdürü... ile görüşüldüğü iddia edilmiş ancak bu kişi tanık olarak dinlenilmemiştir. Mahkemece adı dosyaya yansıyan tanığın beyanı alınarak işyerine gidip gitmediği, çalışma koşullarında değişiklik olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulması hatalıdır.

3. Yıllık izin alacağı hakedilen tarihte yürürlükte bulunan yasaya göre hesaplanır. Bilirkişi raporunda 1475 sayılı Kanun döneminde geçen 3 yıllık çalışması için isabetli şekilde 36 gün üzerinden izin hesaplanmışsa da 4857 sayılı Kanun döneminde geçen 7 yıllık süreyi ise her bir yıl için 20 gün üzerinden hesap yapmıştır.

İlk 3 yıllık çalışmayı takip eden sonraki iki yıl için 14 gün ve kalan 5 yıl için 20 gün üzerinden yıllık izin hesaplandığında davacının hak ettiği yıllık izin süresi 164 gün olduğu halde 176 gün üzerinden hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması isabetsizdir.

4. Davacının genel tatillerde çalışıp çalışmadığı hususları çekişmelidir.

Mahkemece tanık beyanlarına göre oluşturulan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının bu talepleri kabul edilmiştir.

Davacının çalıştığı işyeri Emniyet Genel Müdürlüğü olup resmi niteliği de haizdir. Davacı tanıklarının davacı ile aynı konuda aynı işverene karşı davaları mevcut olup aynı konuda açtığı davası bulunan ve davacı ile menfaat birliği içinde olan kişinin tanıklığına itibar edilmesi mümkün değildir. İddiaları destekleyecek yan deliller de bulunmamaktadır.

Mahkemece tanık beyanlarına göre oluşturulan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının bu talepleri kabul edilmiştir.

Davacının çalıştığı işyeri Emniyet Genel Müdürlüğü olup resmi niteliği de haizdir. Davacı tanıklarının davacı ile aynı konuda aynı işverene karşı davaları mevcut olup aynı konuda açtığı davası bulunan ve davacı ile menfaat birliği içinde olan kişinin tanıklığına itibar edilmesi mümkün değildir. İddiaları destekleyecek yan deliller de bulunmamaktadır.

Davacının genel tatil alacağı talebinin ispatlanmadığından reddi gerekirken kabulü doğru olmamıştır.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı şirkete iadesine 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.