muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6753, Karar No: 2015/8471, Tarih: 25.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6753 E.  ,  2015/8471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın pasif husumet sıfatı yokluğu nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin, 358 ada 1 parsel sayılı taşınmazın diğer hissedarı olan davalının ısrarı üzerine, dava dışı yüklenici .... ile 01.08.2012 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladığını, sözleşmede arsa sahibi olan taraflar arasındaki paylaşımın adil yapılmadığını, davalıya daha fazla sayıda ve daha değerli olan bağımsız bölümler verildiğini ileri sürerek, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmedeki paylaşımın adil olduğunu, gabin iddiasının yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; iptali istenilen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin, aynı parselin müşterek maliki olan taraflar ile dava dışı ... arasında imzalandığı, bu nedenle sözleşmenin iptali istemi yönünden davalıya karşı husumet yöneltilemeceği, davanın esası yönünden yapılan incelemede ise, gabinin unsurlarının oluşmadığı, edimler arasında aşırı nispetsizlik bulunmadığı ve alınan Adli Tıp Kurumu raporu gözönünde bulundurulduğunda, davacının sözleşmenin yapıldığı tarih itibariyle sözleşme yapmaya engel bir halinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa sahibi olan taraflar ile dava dışı yüklenici arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin iptali istemine ilişkindir.

Davacı tarafça, yargılama aşamasında sunulan dilekçelerde ve temyiz dilekçesinde, sözleşme ile edinilen menfaatler açısından nispetsizliğin arsa sahipleri arasında olduğu, davalı diğer arsa sahibinin, kendisine düşen taşınmazlara göre daha değerli olan taşınmazları aldığı, davanın ihbar edildiği sözleşmenin karşı tarafı olan yüklenici yönünden bir nispetsizlik bulunmadığı belirtilerek sözleşmenin iptali istenmiştir.

Bu durumda mahkemece, davacının, dava dışı yüklenici ile bir husumetinin bulunmadığı, uyuşmazlığın, arsa sahiplerinin kendi aralarındaki paylaşımda nispetsizlik bulunduğu iddiasına dayalı olduğu, yüklenicinin taraf olmadığı bu davada, yüklenicinin hakları da etkileneceğinden, sözleşmenin paylaşıma ilişkin maddelerinin iptalinin mümkün

Bu durumda mahkemece, davacının, dava dışı yüklenici ile bir husumetinin bulunmadığı, uyuşmazlığın, arsa sahiplerinin kendi aralarındaki paylaşımda nispetsizlik bulunduğu iddiasına dayalı olduğu, yüklenicinin taraf olmadığı bu davada, yüklenicinin hakları da etkileneceğinden, sözleşmenin paylaşıma ilişkin maddelerinin iptalinin mümkün

olmadığı, davacının sözleşmenin uyarlanmasını ya da nispetsizlik oranında tazminata hükmedilmesini ayrı bir dava ile talep etme hakkının bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, pasif husumet sıfatı yokluğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığı gibi, kaldı ki bu gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş olmasına göre, bu gerekçe ile yetinilmesi gerekirken, davalının pasif husumet sıfatı bulunduğu hallerde esasa girilmesi gerektiği gözetilmeden, gerekçede ayrıca esasa ilişkin gerekçelere yer verilmesi de doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasının birinci bendindeki yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan "Davanın" ibaresinden sonra gelen "pasif taraf sıfatı (husumet) yokluğu neden ile" ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3314, Karar No: 2014/4309, Tarih: 03.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/3314 E.  ,  2014/4309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına temyiz edenin sıfatına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ...'ten alınmasına, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38926, Karar No: 2018/8367, Tarih: 29.05.2018

**18. Ceza Dairesi         2015/38926 E.  ,  2018/8367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Konut dokunlmazlığının ihlali, yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, dosyada mevcut bilirkişi raporunun ekinde yer alan fotoğraf ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, katılanların ikamet ettiği konuttan bağımsız olan inşaat halindeki binanın eklenti niteliğine sahip olmaması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek, yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik, katılanlar ... ile ... ve vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 29/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26295, Karar No: 2016/2082, Tarih: 27.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/26295 E.  ,  2016/2082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı tarafından sunulan iş sözleşmesine göre davacının konuk organizatörü olarak çalıştığı, bu nedenle karar gerekçesinde davacının spor programında istihdam edildiği şeklinde yer alan ibarelerin dosya içeriğine uygun olmadığı, ancak her ne kadar şirket yönetim kurulunun yaptığı toplantı sonucunda organizasyon değişikliği, haber yayınlarına son verildiği belirtilerek davacının iş sözleşmesi feshedilmişse de, feshin geçerli nedene dayandığını kanıtlama yükümü altında olan işveren davalının bu yükümünü yerine getirmediği, karar gerekçesinde de açıklandığı üzere davalı şirketi devralan şirketin yetkilisinin 27.11.2013 tarihinde bir televizyon kanalına çıkarak 15 gün önce davalı şirkete ait kanalı aldığını kendi ekibiyle geleceğini beyan ettiği, ancak devir işlemlerinin resmiyette fesihten sonra gerçekleştiği, tüm bunların davacının iş sözleşmesinin işyeri devri nedeniyle feshedildiğini gösterdiği, devrin fesih hakkı vermeyeceği bu nedenle feshin geçerli nedene dayanmadığı anlaşıldığından davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın bu gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 27/01/2016 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4424, Karar No: 2021/1144, Tarih: 27.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/4424 E.  ,  2021/1144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.01.2013 tarihli ve 2012/6-1431 E., 2013/18 K. sayılı kararı ile 2012/13-1444 E., 2013/305 K. sayılı kararında kabul edildiği üzere, hükümde sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, ayrıca tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek olmadığı, bu nedenle mahkemece sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine rağmen tekerrüre esas alınan ilam kararda gösterilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dosya içerisindeki görgü tespit tutanağı, kroki ve taraf beyanlarına göre; sanığın, müştekinin sorumlusu olduğu deponun önündeki rampadan, içinde temizlik malzemeleri bulunan koliyi çalması şeklindeki eyleminin TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 142/1-e. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2- Müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında; suça konu bir koli temizlik malzemesinin tahmini değerinin 40-50 TL civarında olduğunu belirttiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4- Kabule göre de;

Sanık hakkında düzenlenen iddianame ile TCK'nın 141/1 maddesi ile cezalandırılması talep edildiği halde CMK'nın 226. maddesine uygun olarak ek savunma verilmeksizin TCK'nın 142/1-e maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6359, Karar No: 2018/7580, Tarih: 21.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/6359 E.  ,  2018/7580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİLER : ..., Gülcan Aktaş (Özcan)

SUÇTAN ZARAR GÖREN : Bilgi Teknolojileri ve İletişim Başkanlığı

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-) Sanık müdafiinin beraat kararına karşı sadece vekalet ücreti yönünden sunduğu temyiz istemine dair;

Sanık müdafiine 02.06.2015 tarihli karar celsesinde tefhim edilen gerekçeli kararı, CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 26.10.2015 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-) Suçtan zarar gören kurum vekilinin beraat kararına karşı sunduğu temyiz istemine dair;

1-) Gerekçeli karar başlığında ve iddianamede yazılı suç tarihinin, şikayetçinin rızası dışında oluşturulan sözleşmenin altındaki 06.02.2012 tarihi olmasına rağmen, 05.02.2012 olarak yazılması,

2-) Suçtan zarar gören Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'nun kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme ve kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma hakkı bulunması karşısında, anılan kuruma duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmak suretiyle, CMK'nın 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması,

3-) Gerek iddianamede, gerekse gerekçeli kararda ve kovuşturma sürecinde, kendisinin ve eşinin usulsüz açılan hattan aranarak rahatsız edildiğini ileri sürerek şikayetçi olan ve katılma talep eden şikayetçi ...'ün, somut olayda rıza dışı çıkartılan telefon hatlarından kendisine karşı yönelen hakaret, tehdit veya rahatsız edilmeye yönelik konusu suç oluşturan eylemlere yönelik olarak bu suçların mağduru olabileceği, ancak 5809 sayılı Kanun'un 56/4. maddesinde unsurları yazılı olan "izinsiz abonelik sözleşmesi veya işlemi yapmak" suçunun mağduru, şikayetçisi veya katılanı olamayacağı değerlendirilerek, suç tarihinde adına rızası dışında toplamda (43) adet izinsiz telefoşabonelik hattı açılışı yapılan asıl mağdur olan ... 'ın kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme ve kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma hakkı bulunması karşısında, anılan mağdura da duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılmadan ve katılma hakkı hatırlatılmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7328, Karar No: 2014/11738, Tarih: 11.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/7328 E.  ,  2014/11738 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/255198

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2011

NUMARASI : 2010/942 (E) ve 2011/94 (K)

SUÇ : 1163 sayılı yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

CMK.nun 260.maddesi gereğince, suçtan doğrudan zarar gören Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının hükmü temyiz etme yetkisi bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede:

Suçtan doğrudan zarar gören Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının CMK.nun 234.maddesi uyarınca davadan haberdar edilip, aynı yasanın 237.maddesi gereğince davaya katılma imkanı sağlanmadan yargılamaya devam edilip yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, suçtan doğrudan zarar gören Tarım ve Köyişleri Bakanlığı adına hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/27901, Karar No: 2009/7891, Tarih: 13.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/27901 E.  ,  2009/7891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HGK'nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere "...ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür. Diğer bir anlatımla, hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. Dar yetkili icra mahkemesi ilamın infaz edilecek kısmını yorum yoluyla belirleme yetkisine sahip değildir...". Somut olayda dayanak ilam ilgili Hukuk Dairesince onanarak kesinleşmiştir. Bu kararın icra mahkemesince yorumlanması mümkün olmadığından mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde takibin iptali yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4782, Karar No: 2022/7290, Tarih: 04.10.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/4782 E.  ,  2022/7290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın zamanaşımı nedeniyle reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 04/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3196, Karar No: 2019/13969, Tarih: 24.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3196 E.  ,  2019/13969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkumiyetine karar verilip temyize gelmeyen sanık ...’un yokluğunda verilen kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre öncelikle adı geçen sanığın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde bildirdiği son bilinen adresi olan “...” adresine tebliğe çıkartılması, ancak bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılması gerekirken; sanığın doğrudan adres kayıt sistemindeki adresinde, taşınmış olduğu da belirtilerek 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ yapıldığının ve bu şekilde yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; gerekçeli kararın öncelikle adı geçen sanığın kovuşturma aşamasında bildirdiği adresine (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine) buradan iade dönerse MERNİS adresine usulüne uygun olarak tebliğ edilerek, tebligat ilmühaberi ile birlikte birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 24/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3262, Karar No: 2015/4337, Tarih: 27.10.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/3262 E.  ,  2015/4337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/48204

MAHKEMESİ : İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2011

NUMARASI : 2011/29 (E) ve 2011/762 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Suça konu iki adet bononun arka sayfasındaki ''3. kişilere devir ve ciro edilemeyeceği” şeklindeki ibarenin karalanmak suretiyle kambiyo senedi vaslı kazandırılıp takibe konulmasından ibaret oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen sanığın eyleminin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 27.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19498, Karar No: 2014/3955, Tarih: 17.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/19498 E.  ,  2014/3955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Manavgat İş Mahkemesi

Tarihi : 26/11/2012

Numarası : 2012/182-2012/667

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde barmen olarak mevsimlik iş sözleşmesine göre 13/04/2008 -19.3.2012 tarihleri arasında çalıştığını, her askı döneminde kendisinden zorla ibraname ve istifa dilekçesi alındığını, 2012 sezonunda kendisinin ne zaman işe çağrılacağının belirtilmediğini ve yeni sezonda işe çağrılan başka işçiler olmasına rağmen kendisinin işe çağrılmadığından ve çalışma dönemi içinde yaptığı fazla çalışmaların karşılığının ödenmediğinden ve her ay kendilerinden kırık çıkık zayiat parası adı altında 40,00 TL para kesilmesi nedeniyle sözleşmeyi kendisinin feshettiğinden bahisle kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ve haksız olarak ücretlerinden aylık 40,00 TL kesilen ücret alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşmeyi haksız feshettiği, ibraname alındığı, fazla çalışma ve ücretten kesinti yapılmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iş akdinin davacı tarafından ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle haklı olarak feshedildiği kanaatine varılarak kıdem tazminatına hak kazanacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.