muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/108, Karar No: 2024/2081, Tarih: 14.03.2024

6102 sayılı Kanun'un 409 uncu maddesi uyarınca anonim şirketlerde yılda en az bir kez olağan toplantı yapma zorunluluğu bulunduğu, yoksa toplantı sayısı ile ilgili bir sınırlandırma ya da emredici hüküm olmadığı, dolayısıyla 2. kez yapılan olağan genel kurulun yoklukla malul olduğunun kabulünün mümkün olmadığı, yine 14.04.2017 tarihinde gerçekleştirilen olağan genel kurulda sermaye artışı dışında alınan diğer kararların, 24.08

. kez yapılan olağan genel kurulun yoklukla malul olduğunun kabulünün mümkün olmadığı, yine 14.04.2017 tarihinde gerçekleştirilen olağan genel kurulda sermaye artışı dışında alınan diğer kararların, 24.08.2017 tarihinde yapılan olağan genel kurulda tekrar karara bağlanmasının, daha evvel sonuçları meydana gelmiş olan kararlara bir etkisi olmayacağı, genel kurula katılmak bir zorunluluk değil hak olup pay sahiplerinin bu haktan yararlanıp yararlanmamasının kendi takdirlerinde olduğu dikkate alındığında, davacı vekilince belirtilen hususlarda ileri sürülen istinaf sebeplerinin yerinde görülmediği, Mahkemece, butlan ve/veya iptal talebi red edilen 4, 5, 8 ve 10 numaralı genel kurul kararları yönünden dosyadaki belgelere, duruşma sürecini yansıtan tutanak ve gerekçe içeriğine göre, Mahkemece ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, hüküm ve gerekçesinde davacı vekilinin istinaf nedenlerinin ayrıntılı olarak karşılandığı, yasa ve usule aykırılık bulunmadığı gibi kamu düzenine aykırılık da görülmediğinden, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerektiği, Mahkemece iptaline karar verilen 9 ve 6 numaralı genel kurul kararları yönünden ise Mahkemece 9 numaralı karar, yönetim kurulu beyanı bulunmaması gerekçesi ile iptal edilmiş ise de, davalı vekilince ibraz edilen deliller arasında 6102 sayılı Kanun'un 457 nci maddesine göre düzenlenmiş olan yönetim kurulu beyanının mevcut olduğu, davacı tarafça bu beyanın incelemeye sunulmadığı ileri sürülmüş ise de, sermaye artırımı için gerekli kaynağın varlığı hususunda pay sahiplerinin ve ilgililerin bilgi edinmeleri amaçlanmış olup davacı pay sahibi şirketin söz konusu genel kurulundan önce bağımsız denetim raporunu edindiği, genel kurulda finansal tablolar ile ilgili soruların cevaplandırıldığının belirtildiği de göz önünde bulundurulduğunda, bu sebeple 9 numaralı kararın iptal edilmeyeceği, bilirkişi raporu ile şirketin devamlılığı için kârın sermayeye eklenmesinde zorunluluk bulunduğu, kârın mutlaka nakdi olarak ödeneceğine, dağıtılacağına dair bir amir hüküm olmayıp sermayeye eklemenin de bir kâr dağıtımı olduğu, davalı şirketin mevcut finansal ve mali durumu itibarı ile bu şekilde sermaye artırması ve kârın sermayeye eklenmesinin bir nevi mecburiyet içerdiği, dolayısıyla kârın sermaye artırımı için kullanılması yönünde alınan 6 numaralı karar ve sermaye artırımına ilişkin 9 numaralı kararın kanuna, ana sözleşmeye ve dürüstlük kuralına aykırılık oluşturmadığı anlaşılmakla 9 ve 6 numaralı kararların iptali talebinin de reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebeplerinin Bölge Adliye Mahkemesi kararında üstün körü geçildiğini, Bölge Adliye Mahkemesi kararında sunulduğu söylenilen yönetim kurulu beyanının içinin boş olduğunu, 9 numaralı gündem maddesi açısından yönetim kurulu kararı ile ticaret sicil gazetesinde ilan edilen gündemdeki metin ile karara bağlanan metnin birbirinden farklı olduğunu, gündeme bağlılık ilkesinin ihlal edildiğini, yönetim kurulu beyanının toplantı öncesi ve sonrasında müvekkili şirket yetkililerinin incelemesine sunulmadığını, daha sonra 29.09.2017 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında emisyon primli dış kaynaklardan sermaye artırımına dair karar alındığını, bu kararın iptali için dava açıldığını, davanın derdest olup eldeki davanın sonucunu beklediğini, iç kaynaklardan sermaye artırımı kararının kötü niyetli olduğunu, bu sebeple 9 numaralı kararın iptali gerektiğini, 6 numaralı genel kurul kararı açısından, kâr payı dağıtılmaması kararının doğru olmadığını, açık yasal düzenlemeye aykırı olduğunu, davalı şirketin yönetim kurulu raporunda da bağımsız denetim raporunda da borca batık olduğuna dair bir verinin olmadığını, davalı şirket yönetim kurulu başkanının yönetim kurulu kararından farklı bir hususu oylamaya sunduğunu, öncelikle kârın zararın kapatılmasında kullanılması gerektiğini belirterek ve istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itiraz sebeplerini tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı şirketin 24.08.2017 tarihli genel kurul toplantısında alınan 4, 5, 6, 8, 9 ve 10 numaralı kararların butlanının tespiti ve/veya iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6102 sayılı Kanun'un 409 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışında kalan, davalı şirketin 24.08.2017 tarihli genel kurul toplantısında alınan birbiri ile bağlantılı 6 ve 9 numaralı kararlara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışında kalan, davalı şirketin 24.08.2017 tarihli genel kurul toplantısında alınan birbiri ile bağlantılı 6 ve 9 numaralı kararlara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalı şirketin 2016 yılı olağan genel kurul toplantısı 14.04.2017 tarihinde yapılmış olup bu toplantıda alınan sermaye artırımına ilişkin kararın, 6102 sayılı Kanun'un 456 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince tescil ettirilmemesi, geçersiz hâle gelmesi nedeniyle 24.08.2017 tarihinde yeni bir genel kurul toplantısı yapılmıştır. Davacı, 24.08.2017 tarihli genel kurul toplantısında alınan 4, 5, 6, 8, 9 ve 10 numaralı kararların butlanının tespitini ve/veya iptalini istemektedir. 24.08.2017 tarihli genel kurul toplantısında alınan finansal tabloların görüşülmesine ilişkin 4, yönetim kurulunun ibrasına ilişkin 5, bağımsız denetim şirketi seçimine ilişkin 8, 6102 sayılı Kanun'un 395 ve 396 ncı maddeleri uyarınca yönetim kuruluna izin verilmesine ilişkin 10 numaralı kararlar, 14.04.2017 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında da aynı içerikle görüşülüp karara bağlanmış, tescile tabi olmayan kararlardır. 24.08.2017 tarihinde yapılan genel kurulda anılan bu konular (4, 5, 8, 10) mükerrer olarak görüşülmüş ve yeniden karara bağlanmıştır. Ancak davacının iptalini talep ettiği 24.08.2017 tarihli genel kurulda alınan sermaye artırımına ilişkin 9 ve sermaye artırımı ile bağlantılı kârın dağıtımına ilişkin 6 numaralı kararlar, içerik olarak 14.04.2017 tarihli olağan genel kurul toplantısında aynı konuya ilişkin alınan kararlardan farklıdır. Öte yandan sermaye artırımına ilişkin 14.04.2017 tarihli genel kurulda alınan kararın tescil ettirilmemesi, geçersiz olması nedeniyle geçerli bir kararın yeniden görüşülerek karara bağlanması söz konusu değildir.

3.6102 sayılı Kanun'un 409 uncu maddesinde, genel kurulların olağan ve olağanüstü toplanacağı, olağan toplantının her faaliyet dönemi sonundan itibaren üç ay içinde yapılacağı, bu toplantılarda, organların seçimine, finansal tablolara, yönetim kurulunun yıllık raporuna, kârın kullanım şekline, dağıtılacak kâr ve kazanç paylarının oranlarının belirlenmesine, yönetim kurulu üyelerinin ibraları ile faaliyet dönemini ilgilendiren ve gerekli görülen diğer konulara ilişkin müzakere yapılacağı ve kararın alınacağı, gerektiğinde genel kurulun olağanüstü toplantıya çağrılacağı hüküm altına alınmıştır. Bu düzenlemeye göre, genel kurul yıllık olağan toplantısını yapacak, bu olağan toplantıda hükümde örnek olarak sıralanan konularda ve gerek görülen diğer konularda müzakere yapılarak kararlar alınacaktır. Olağan dışı bir durumun ortaya çıkması hâlinde ise genel kurul olağanüstü toplantıya çağrılıp gündem çerçevesinde müzakere yapılarak kararlar alınacaktır. Olağan genel kurul toplantısı, yılda ancak bir kez yapılabilir. 6102 sayılı Kanun'un 409 uncu maddesinin yorum yoluyla genişletilmesi, yıl içinde birden fazla olağan genel kurul toplantısı yapılacağının kabul edilmesi isabetli değildir.

4.Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, davalı şirketin 14.04.2017 tarihinde yaptığı genel kurul toplantısının, olağan genel kurul toplantısı olduğu, 24.08.2017 tarihinde yaptığı genel kurul toplantısının ise olağanüstü genel kurul toplantısı olduğunun kabulü gerekir. 24.08.2017 tarihli genel kurul toplantısında alınan finansal tabloların görüşülmesine ilişkin 4, yönetim kurulunun ibrasına ilişkin 5, bağımsız denetim şirketi seçimine ilişkin 8, 6102 sayılı Kanun'un 395 ve 396 ncı maddeleri uyarınca yönetim kuruluna izin verilmesine ilişkin 10 numaralı kararlar, 14.04.2017 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında da aynı içerikle görüşülüp karara bağlandığından yok hükmündedir.

5.Bölge Adliye Mahkemesince yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda değerlendirme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı vekilinin bozma kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/282, Karar No: 2021/8, Tarih: 28.01.2021

**Ceza Genel Kurulu         2019/282 E.  ,  2021/8 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 3. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 519-1448

Kasten yaralama suçundan sanık ...nun beraatine ilişkin Nazilli (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 20.02.2014 tarihli ve 727-196 sayılı hükmün, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 24.02.2015 tarih ve 33600-7010 sayı ile;

“...Katılanın aşamalardaki beyanı, tanık ...'in 'sanığın katılana bir defa vurduğunu gördüm' şeklindeki ifadeleri ve beyanları doğrulayan adli rapor içeriğine göre, sanığın sabit olan kasten yaralama suçundan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

6545 sayılı Kanun'un 84. maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrası uyarınca sulh ceza mahkemelerinin kaldırılması nedeniyle bozmadan sonra yargılama yapan Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesi ise 26.11.2015 tarih ve 519-1448 sayı ile;

"... Sanığın eşi olan ...'nin olay günü eşi ile birlikte araçla bahçeden döndükleri sırada, sanığın eşi olan ...'nin...'yı görmesi üzerine eşi...'in aracı durdurmasını istediği, ...'in aracı durdurmak istemediği, ancak eşinin ısrarı üzerine aracı durdurduğu ve ...'nin araçtan inerek...'ya daha önce kendisine niçin hakaret ettiğini sorduğu ve her iki bayanın kavgaya tutuştuğu, sanık ...'nin eşi olan...'in ayırmaya çalıştığı, bunu da tüm aşamalarda beyan ettiği, kendi eşinin...'yı görmesi üzerine arabayı durdurmasını isteyip araçtan indiğini ifade eden sanığın beyanlarının samimi olarak kabul edilmesi gerektiği nitekim tanık ...'in de...'in onları ayırmaya çalıştığını beyan ettiği, her ne kadar tanık ... beyanında... olayı ayırırken...'ya bir defa vurduğunu gördüm şeklinde beyanda bulunmuş ise de diğer tanık Abdullah'ın, ...'in...'ya vurduğunu görmediğini beyan ettiği, her ne kadar bozma ilamında adli raporun beyanları doğruladığı bu nedenle sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği ifade edilmiş ise de, adli rapora yansıyan yaralanmanın ... ve... arasında meydana gelen kavga olayından kaynakladığı, sanık ...'in her iki bayanın kavgasını ayırmak için çaba gösterdiği sırada tanık ...'in bu olayı vurma gibi algılamasının ihtimal dâhilinde olduğu bu itibarla sanığın...'ya yaralama kastı ile müdahale ettiğinin sabit olmadığı ve üzerine atılı suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı vicdani kanaatine varılmakla sanığın beraatine dair Mahkememizin önceki hükmünde ısrar edilmesine..." şeklindeki gerekçeyle bozma kararına direnerek sanığın önceki hüküm gibi beraatine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.02.2019 tarihli ve 432508 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle dosya 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 3. Ceza Dairesince 06.05.2019 tarih ve 2029-9499 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar ... ve ... ...hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar itiraz edilmeksizin kesinleşmiş olup direnme hükmünün kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı kasten yaralama suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Nazilli İlçe Hastanesince katılan ... Beşol hakkında düzenlenen 16.05.2013 tarihli raporda; katılanın sol dizinde küçük ekimoz, sağ dizinde 3 cm’lik cilt laserasyonu ve boyun hareketlerinde ağrı saptandığı, katılanın mevcut yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Katılan ... Cumhuriyet Başsavcılığında; Aydın ilinin Nazilli ilçesine bağlı Işıklar köyünde ikamet ettiğini, sanık ... ve eşi ...’nin de aynı köyde oturduklarını ancak hakkında dedikodu çıkardıkları için bu kişilerle konuşmadığını, olay günü tarladan yolduğu otları sırtlayıp evine dönmekte olduğunu, yanında teyzesinin oğlu tanık... ile ...’in eşi...’in de bulunduğunu, yolda giderken sanık ...’in kullandığı aracı yanlarından geçerken durdurduğunu, araçtan inen sanığın eşi ...’nin kendisine hakaret ederek saldırdığını, ... ile birlikte yere yuvarlandıklarını, sanık ...’in “Siz ne yapıyorsunuz” dedikten sonra yerdeyken suratına tokat attığını, ...’yi çekip almak için asıldığını, ...’nin de kendisinin yüzüne vurduğunu, saçını çektiğini, ... ve...’in araya girmesiyle sanık ve eşinin araçlarına binerek olay yerinden ayrıldıklarını, yaklaşık 1 saat sonra köye yürüyerek vardığında ...’nin tekrar kendisine hakaret ederek saldırdığını, sırtındaki ot yığını nedeniyle dengesini sağlayamadığını ve ... ile birlikte yere yuvarlandıklarını, ...’nin kendisinin yüzüne, boynuna vurduğunu, saçlarını yolduğunu, kendisini korumak için ...’ye hamle yaptığını, bu ikinci kavgayı..., Melek ... ve ...’ın ayırdığını, ağabeyi ...’ın da bu ikinci kavga sırasında olay yerinde olduğunu, sanıktan şikâyetçi olduğunu, uzlaşmak istemediğini,

Mahkemede; olay sırasında sanık ...’in elleri ile vücuduna vurduğunu,

Mahkemede; olay sırasında sanık ...’in elleri ile vücuduna vurduğunu,

Tanık ... Kollukta; Işıklar köyünde ikamet ettiğini, olay sırasında kahvehanede oturuyor olduğunu, katılan ...’nın sırtında ot yığını ile ... Köşlüoğlu’nun evinin önünden geçtiği sırada bağrışma duyduğunu, sesin geldiği yere baktığında katılan ile ...’yi kavga ederlerken gördüğünü,

Mahkemede; önceki ifadesini tekrar ettiğini, kahvede otururken tanık olduğu kadarıyla katılan ile ...’nin karşılıklı olarak kavga ettiklerini, olay yerinde bulunan sanık ...’in katılana vurduğunu görmediğini, olay yerinde ... ve...’in bulunmadıklarını,

Tanık... Kollukta; olay günü eşi ... ve köylüsü olan katılan ... ile birlikte bahçelerinden köye döndükleri sırada sanığın aracıyla yanlarından geçtiğini, katılan ile arasında çok fazla mesafe bulunduğu için katılanla sanık ve eşi ...’nin kavga edip etmediklerini görmediğini,

Tanık... Kollukta; olay günü saat 12.00 sıralarında eşi... ve köylüsü olan katılan ... ile birlikte bahçelerinden köye döndükleri sırada yanlarından sanık ...’in kullandığı aracın geçtiğini, aracın hemen önlerinde durmasından sonra araçtan inen sanığın eşi olan ...’nin katılana saldırdığını, katılan ... ve ...’nin karşılıklı olarak birbirlerinin saçlarını tuttuklarını, ...’nin katılanı yere yatırdığını, sanık ... ile birlikte onları ayırdıklarını, kavgayı ayırırken sanık ...’in katılan ...’nın omzuna doğru avucunun içiyle vurduğunu,

Mahkemede; önceki ifadesini tekrar ettiğini, katılan ile sanığın eşi ...’nin kavga ettiklerini, sanık ...’in kavgayı ayırmaya çalıştığını, sanığın katılana bir kez vurduğunu, ancak neresine vurduğunu bilemediğini,

İnceleme dışı sanık ... ...Kollukta; katılanı köylüsü olması nedeniyle tanıdığını, olay tarihinden 2 hafta kadar önce katılan ...’nın kendisine hakaret ettiğini, olay günü eşi sanık ...’in kullandığı araçlarıyla evlerine dönerken yolda katılan ve tanık ...’i gördüğünü, katılana kendisine neden hakaret ettiğini sorduğunu ve katılanla kavgaya tutuştuklarını, yere yuvarlandıklarını, ..., ...’in eşi... ve sanığın araya girerek kendisi ile katılanı ayırdıklarını, katılanın attığı taşın gözüne isabet ettiğini ancak olayın üzerinden 10 gün geçtiği için yarasının iyileştiğini, rapor almak istemediğini,

Mahkemede; katılanla 5 yıldır konuşmadıklarını, katılan olaydan 1 hafta önce kendisine hakaret ettiği için bunun hesabını sormak maksadıyla katılanla kavgaya tutuştuğunu, eşi sanık ...’in kavgayı ayırmaya çalıştığını, sanığın katılana vurmadığını,

İfade etmişlerdir.

Mahkemede; katılanla 5 yıldır konuşmadıklarını, katılan olaydan 1 hafta önce kendisine hakaret ettiği için bunun hesabını sormak maksadıyla katılanla kavgaya tutuştuğunu, eşi sanık ...’in kavgayı ayırmaya çalıştığını, sanığın katılana vurmadığını,

İfade etmişlerdir.

Sanık ... Kollukta; olay günü kullandığı aracıyla bahçesinden evine dönmekte olduğunu, araçta eşi inceleme dışı sanık ...’nin de bulunduğunu, köy yolunda katılan ... ile tanıklar ... ... ve ...’in eşi...’ya rastladığını, araçta bulunan ...’nin kendisinden aracı durdurmasını istediğini, durmak istemediğini ancak ...’nin üstelemesi ve hareket hâlindeki araçtan inmesi üzerine aracı durdurduğunu, araçtan inen ...’nin katılan ... ile kavga etmeye başladığını, ... ve katılanın karşılıklı olarak birbirlerinin saçlarını tuttuklarını, ardından yere yuvarlandıklarını, olay yerinde bulunan ... ve...’le birlikte kendisinin de kavgayı ayırdığını, katılana vurmadığını, bu olaydan bir saat sonra meydana gelen ikinci kavgayı ise görmediğini,

Mahkemede; önceki savunmalarını tekrar ettiğini, eşi ... ...ile katılan arasındaki kavgayı ayırmak için kavgaya müdahale ettiğini, katılana vurmadığını, Mahkemeden beraatini talep ettiğini, suçlamayı kabul etmediğini,

Savunmuştur.

Kasten yaralama suçu 5237 sayılı TCK’nın 86. maddesinde;

“(1) Kasten başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur

(3) Kasten yaralama suçunun;

a) Üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe karşı,

b) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Silâhla,

İşlenmesi hâlinde, şikâyet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında artırılır” şeklinde iken; 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 11. maddesiyle, 86. maddenin 3. fıkrasına "f" bendi eklenerek kasten yaralama suçunun "canavarca hisle işlenmesi" de bir nitelikli hâl kabul edilip madde yeniden düzenlenmiştir.

Maddenin birinci fıkrasında kasten yaralama suçunun tanımı yapılmış, kişinin vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan her davranış, yaralama olarak kabul edilmiş, madde gerekçesinde bu husus açıkça vurgulanmıştır.