muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3391, Karar No: 2024/4474, Tarih: 07.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/3391 E.  ,  2024/4474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1620 E., 2023/1115 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elbistan İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/146 E., 2022/254 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı ... AŞ'nin özelleştirme tarihine kadar olan dönem için talepte bulunulduğu, özelleştirme tarihinden sonraki dönemin uyuşmazlık konusu olmadığı ve somut davada verilen hükmün temyiz kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik etkisinin olmadığı anlaşılmakla; kabul edilen ve temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10733, Karar No: 2015/15832, Tarih: 09.09.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/10733 E.  ,  2015/15832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2009

NUMARASI : 2007/65-2009/239

B.. Ç.. ve müşterekleri ile A.. H.. ve müşterekleri aralarındaki dava hakkında Bala Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 08.12.2009 tarih ve 65/239 sayılı hükmün Daire'nin 25.02.2015 gün ve 2015/2512-2015/4928 sayılı ilamıyla kısmen onanmasına ve kısmen bozulmasına karar verilmişti. Davalı N.. Ç.. tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilamında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE ve anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK'nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye irad kaydına ve 52,60 TL peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyen davalı N.. Ç..'a iadesine, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28856, Karar No: 2015/7639, Tarih: 13.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28856 E.  ,  2015/7639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/08/2014

NUMARASI : 2013/1409-2014/1086

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3444, Karar No: 2015/2567, Tarih: 06.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/3444 E.  ,  2015/2567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ...Sulh Hukuk ve .... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasinin görevden alınması ve yeni vasi atanmasına ilişkindir.

...Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yeri adresinin ...olduğu gerekçesiyle ve mahkemeye yerleşim değişikliğine izin verilmesi yönünden yapılmış bir talep olmadığı halde, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, TMK. m.22 uyarınca da, kişinin Sağlık Kurumuna konulması yeni yerleşim yeri edinmesi sonucunu doğurmayacağı ve somut olayda kişinin mernis adresinin bir sağlık kuruluşuna ait olduğu ve kısıtlının son yerleşim yerinin ...ilçesi olduğu belirtilerek yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dosya kapsamından, kısıtlının ...Sulh Hukuk Mahkemesi'nce vesayet altına alındığı, o tarihten beri aynı mahkemede takip edildiği, kısıtlının veya vasinin adres değişikliği talebi olmadığı, ancak, ...Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının ...ili Saray Çocuk Yetiştirme Yurdu'nda kaldığı ve bu nedenle, yerleşim yerinin Pursaklar/...olarak değiştiği gerekçesiyle, aynı kararda kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesi ile birlikte yetkisizlik kararı verilmiştir.

Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir (TMK. 411). Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez (TMK. 412/1). Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir (TMK. 19/1). Bir kimsenin aynı zamanda birden fazla yerleşim yeri olamaz (TMK. 19/2). Bir yerleşim yerinin değiştirilmesi yenisinin edinilmesine bağlıdır (TMK. 20/1). Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz (TMK. 22).

Somut olayda, kısıtlının ...İli...Yetiştirme Yurdu'na yerleştirilmesi, kısıtlının yerleşim yerinin değiştiği anlamına gelmediği gibi yerleşim yeri değişikliği için mahkemeden herhangi bir izin talebinde de bulunulmamıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın ...Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ...Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06.04.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7701, Karar No: 2022/11010, Tarih: 22.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/7701 E.  ,  2022/11010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Eskişehir 1. İş Mahkemesi

Dava, 2330 sayılı Kanun kapsamında malül sayılması ve tüm mali hakların bu kapsamda ödenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı 2016 yılında Elazığ İl Emniyet Müdürlüğü Özel Harekat Şube Müdürlüğü emrinde ekip amiri olarak görev yaparken hafif zırhlı araçla yol güvenliği ve asayiş uygulaması için Diyarbakır kontrol noktasında görev yaparken, aracın çalıştıkları merkezden geri istenmesi üzerine Elazığ’a dönerken yolda meydana gelen trafik kasası sonucu yaralanarak malül kaldığını, tarafına 5510 sayılı Kanunun 47. maddesi kapsamda aylık bağlandığını, oysa 2330 sayılı Kanun kapsamında görev yaparken yaralanarak malül kaldığından 2330 sayılı Kanun kapsamında aylık bağlanarak anılan kanun kapsamında nakdi tazminat ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili davacıya 2330 sayılı Kanun kapsamında aylık bağlanabilmesi için kazanın bu kanun kapsamında sınırlı olarak sayılan vazifelerden birini yaparken meydana gelmesi gerektiğinden, dava konusu olayın görev dönüşü trafik kazası şeklinde gerçekleştiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemesince “... Dosyaya getirtilen bilgi ve belgeler, tanık anlatımı, sunulan bilirkişi raporu ile tüm dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde, davacının göreve servis ile gidip geldiği, davacının yaralanmasına neden olan olayın görev sonrası hafif zırhlı aracın müdürlüğe götürülmesi sırasında yaşandığı, yol güvenliğinin sağlanması (görevin ifası) sırasında meydana gelmediği, bu itibarla da somut olayda 2330 sayılı Yasanın 1 ve 4 maddeleri kapsamında aylığın yükseltilmesinin koşullarının oluşmadığı mahkememizce kabul edilmiş ve davanın reddine dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.” gerekçesi ile,”...1-Davanın reddine,...” karar verilmiştir.

IV-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, “...Davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine,...” karar verilmiştir.

V-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davacı vekili özetle davacının amirleri tarafından verilen talimat nedeniyle zırhlı aracı geri götürürken kaza yaptıklarını, bu işin de 2330 sayılı Yasanın 1. maddesinde sayılan görevin devamı niteliğinde olduğunu, davacının özel bir yolculukla kaza yapmadığını beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın yasal dayanağı olan 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve aylık Bağlanması Hakkında Kanunun “ Amaç “ başlıklı 1. maddesi, “Bu kanunun amacı; barışta güven ve asayişi korumak, kaçakçılığı men, takip ve tahkikle, trafik ve yol güvenliğini veya tutuklu ve hükümlülerin sevk ve nakillerini sağlamakla görevli olanların; Türk Silahlı Kuvvetleri, Jandarma Genel Komutanlığı, Sahil Güvenlik Komutanlığı ve Emniyet Teşkilatında bulunan patlayıcı maddelerin incelenmesi, muhafazası, nakli, imha edilmesi ve zararsız hâle getirilmesi işlemlerinde görevlendirilenlerin bu görevlerinden dolayı ya da görevleri sona ermiş olsa bile yaptıkları hizmet nedeniyle derhal veya bu yüzden maruz kaldıkları yaralanma veya hastalık sonucu ölmeleri veya engelli hâle gelmeleri halinde ödenecek nakdi tazminat ile birlikte bağlanacak aylığın ve bu yüzden yaralanmaları halinde ödenecek nakdi tazminatın esas ve yöntemlerinin düzenlenmesidir.”,

“ Kapsam “ başlıklı 2/1. maddesi, içgüvenlik ve asayişin korunması veya kaçakçılığın men, takip ve tahkiki veya trafik ve yol güvenliğini sağlamak konularında görevlendirilen “...Jandarma Genel Komutanlığı, Emniyet Genel Müdürlüğü ve Sahil Güvenlik Komutanlığı personelini,...” kapsar şeklinde düzenlenmiş olup, bu kanun kapsamında malül sayılacak kamu görevlisine aynı kanunun 3. maddesinde, ödenecek nakdi tazminata ilişkin düzenleme, 4. maddesinde ise bağlanacak aylığa dair düzenleme bulunmaktadır.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre, 06.08.2016 tarihinde polis memuru olarak göreve başlayan davacının Emniyet Genel Müdürlüğü Elazığ İl Emniyet Müdürlüğü Özel Harekat Şube Müdürlüğünde çalışıyor iken 07.11.2016 saat 08:00 dan 08.11.2016 saat 08:00 ‘a kadar, “1. Birlik 1. Tim” olarak “Bingöl yolu uygulama“ noktasında asayiş ve güvenlik için görevlendirilmiş olduğu, Elazığ’dan çağrılmaları üzerine görevi sonlandırıp dönerken saat 07.11.2016 tarihinde saat 18:55 de binmiş olduğu şortland denilen hafif zırhlı araçla trafik kazası geçirerek yaralandığı, tedaviyi takiben 02.11.2017 tarihinde vazife malülü olarak emekliye sevk edildiği, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesince düzenlenen 12.04.2017 tarih 1890 sayılı sağlık kurulu raporunun davalı Kurumun sağlık kurulunca değerlendirilmesi sonucu 06.09.2017 tarih 9283 sayılı kararı ile 07.11.2016 tarihli kaza sonucu meydana gelen omurga yaralanması nedeniyle malül olduğuna, 1053 sayılı Nizamnameye göre derecesinin (6) olduğuna, 24.04.2018 tarihinde kontrol muayenesi gerektiğine ve başkasının yardım ve desteğine muhtaç derecede malül olmadığına karar verildiği, vazife malüliyetinin 09.10.2017 tarihinde onaylanması ile de 5510 sayılı Yasanın 47/1. maddesi kapsamında (6) derece vazife malülü kabul edilerek 15.11.2017 tarihinden itibaren 5510 sayılı Yasanın 4/1-c ve 47. maddesi kapsamında 6 ıncı derece vazife mallüllüğü aylığı bağlandığı, kontrol muayenesi sonucu malüliyet derecesinin değişmediği ve malüliyetin sürekli olduğuna karar verilmesi üzerine aylığı devam ederken, 5510 sayılı Yasanın 4/1-c kapsamda göreve başlaması nedeniyle 15.05.2019 tarihi itibariyle aylığın kesildiği, eldeki dava ile 07.11.2016 tarihinde meydana gelen kaza sonucu 2330 sayılı Kanun kapsamında vazife malülü kabul edilerek bu kanun kapsamında emekli aylığı bağlanmasına ve nakdi tazminat ödenmesine karar verilmesini talep ettiği, Mahkemece maluliyete sebep olan yaralanmanın 2330 sayılı Yasanın 1. maddesinde sayılan görevi ifa ederken değil, görevin bitmesi ile geri dönerken geçirilmiş olması nedeniyle davanın reddedildiği anlaşılmaktadır.

Polis olarak Emniyet Genel Müdürlüğü mensubu olarak çalışan davacının, 07.11.2016 günü güven ve asayişi korumak üzere yol güvenliği için kontrol noktasındaki görevinden dönerken kaza geçirerek yaralanıp malul kalması ve işin bitimi veya talimat gereği kaçınılmaz olarak yeniden çalıştığı merkeze dönülmesi işin devamı niteliğinde olduğundan bu hususun gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, dosyanın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 22.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4891, Karar No: 2019/5933, Tarih: 24.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4891 E.  ,  2019/5933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

T

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talebinin sanığın aleyhine olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

27,00 TL değerindeki tereyağının çalınması eyleminde sanık hakkında TCK’nun 145. maddesi hükümleri uyarınca cezasından indirim yapılmasında herhangi bir hukuka aykırılık görülmeyerek yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkeme kararında sanığın hırsızlık olayını kooperatifin hangi bölümünden alarak giyinme odasındaki dolabına koymuş olabileceğine ilişkin tartışma bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin iş yeri içerisinde gerçekleşmiş olması durumunda TCK’nun 142/1-b maddesi kapsamına gireceği gözetilmeksizin eksik kovuşturma sonucu sanık hakkında TCK’nun 141/1. maddesi uyarınca ceza verilmek suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8430, Karar No: 2016/6716, Tarih: 05.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/8430 E.  ,  2016/6716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

İkametindeki elektrik sayacının borcundan dolayı 10.11.2011 tarihinde mühürlendiği, 16.11.2011 günü mühürlemenin amacına aykırı olarak elektrik kullanımının devam edildiğinin tutanak ile tespit edildiği, sanığın kesilen elektriği kendisinin açtığı, ertesi gün borcunu ödediğini savunduğu olayda; suçun oluşması için tebligat yapılmasının zorunlu olmadığı cihetle; suçun sübut bulduğu gözetilerek mahkumiyeti yerine sanığa tebligat yapılmadığından bahisle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7685, Karar No: 2012/9802, Tarih: 24.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2008/7685 E.  ,  2012/9802 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2008/136385

MAHKEMESİ : Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 17/04/2008, 2008/28 (E) ve 2008/87 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Y.. A..'ın suçlarının sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, sanık S.. Ş..'in suçları yönünden, elde edilen delillerin mahkumiyetine yeter derece ve nitelikte bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Yasin müdafiinin eksik soruşturmaya, TCK.nun 25 ve 27. maddelerinin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin eksik incelemeye, sanık Selim'in suçlarının sübutuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre, olay günü mağdurların da içlerinde bulunduğu kavga sırasında sanık Selim'in kullandığı araç ile olay yerine gelen sanık Yasin'in, üzerine gelen kalabalığı korkutmak için tüfek çıkardığı, kalabalığın geri çekilmesine rağmen elindeki tüfekle etkili mesafeden ateş etmeye başladığı, yapılan atışlar sonucunda mağdur Cüneyit'in sol kalça, bacak, kafa ve yüz bölgelerinden isabet alarak sağ gözünde işlev kaybına yol açacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, mağdur Ali'nin de kafa ve yüz bölgelerinden isabet alarak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandıkları olayda;

Sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri ve yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği birlikte dikkate alındığında; sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, kasten öldürmeye teşebbüs yerine vasıfta yanılgıya düşülerek mağdurlar Cüneyit ve Ali'ye yönelik eylemler nedeniyle kasten yaralamadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, sanık Yasin'in Cüneyit ve Ali'ye karşı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA 24.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3389, Karar No: 2024/4472, Tarih: 07.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/3389 E.  ,  2024/4472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1632 E., 2023/1139 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elbistan İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/153 E., 2022/261 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı ... AŞ'nin özelleştirme tarihine kadar olan dönem için talepte bulunulduğu, özelleştirme tarihinden sonraki dönemin uyuşmazlık konusu olmadığı ve somut davada verilen hükmün temyiz kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik etkisinin olmadığı anlaşılmakla; kabul edilen ve temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.