muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6394, Karar No: 2012/2567, Tarih: 30.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/6394 E.  ,  2012/2567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fırkasından, hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 30.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13085, Karar No: 2019/11851, Tarih: 27.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/13085 E.  ,  2019/11851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin şube müdürü ile tartıştığını, durumu pazarlama müdürüne bildirdiği halde kendisi ve ailesine ağır hakaret edildiğini, 08.00-19.30 saatleri arasında mesai yaptıklarını, bazı günler saat 21.00'e kadar çalıştıklarını, fazla çalışma ücretini almadığını, iş sözleşmesini sona erdirdiğini ileri sürerek ödenmeyen kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının devamsızlık yaptığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucu yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir. Aynı madde ile ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az on beş dakika, dört saatten fazla ve yedi buçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi on bir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir

Somut olayda mahkemece davacının çalışma süresinden 1,5 saat ara dinlenme düşülmesi sonucu fazla çalışması bulunmadığı gerekçesi ile talebin reddine karar verilmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde 1,5 saat ara dinlenme yapıldığını savunmuş ise de dosya kapsamında dinlenen tanıklar 1,5 saat ara dinlenme yapıldığına ilişkin beyanda bulunmamıştır. Davalı işyerinde iki vardiyalı çalışma yapıldığı, birinci vardiyanın 08.45 -17.45 saatleri arası, ikinci vardiyanın ise 12.15 -21.15 saatleri arası olduğu, tüm şubelerde çalışma sisteminin aynı olduğu, özellikle ortak tanık beyanından anlaşılmaktadır. Yargıtay'ın içtihatlarıyla istikrar kazanmış uygulamalarına göre onbir saate kadar olan çalışmalarda ara dinlenme bir saat; onbir saati aşan çalışmalarda ise ara dinlenme süresi bir buçuk saat kabul edilerek hesaplama yapılması gerekir. Hal böyle iken, davacının her iki vardiyada 9 saat çalıştığı 1 saat ara dinlenme düşülerek günde 8 saat, haftada 48 saat çalıştığı, 45 saatin mahsubu ile haftalık 3 saat fazla çalışma yaptığının kabulü ile fazla çalışma ücret alacağı hesaplanmalı ve hesaplanan miktardan uygun bir indirim yapıldıktan sonra alacak hüküm altına alınmalıdır. Yanılgılı değerlendirme ve hatalı hesaplamaya itibar edilerek talebin reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3- Taraflar arasında, fesih konusu ihtilaflıdır.

Dosya kapsamı, tanık beyanlarının değerlendirilmesi ve taraf anlatımlarından yukarıdaki benntte açıklanan sebeplerle fazla çalışma ücret alacağı bulunan market sorumlu yardımcısı olarak 02/04/2011-02/11/2013 tarihleri arasında çalışan davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinın kabulü ile kıdem tazminatının hüküm altına alınması dosya içeriğine daha uygun düşmektedir.

Belirtilen sebeplerden dolayı kararın bozulması gerekmiştir.

3- Taraflar arasında, fesih konusu ihtilaflıdır.

Dosya kapsamı, tanık beyanlarının değerlendirilmesi ve taraf anlatımlarından yukarıdaki benntte açıklanan sebeplerle fazla çalışma ücret alacağı bulunan market sorumlu yardımcısı olarak 02/04/2011-02/11/2013 tarihleri arasında çalışan davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinın kabulü ile kıdem tazminatının hüküm altına alınması dosya içeriğine daha uygun düşmektedir.

Belirtilen sebeplerden dolayı kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8172, Karar No: 2013/3925, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/8172 E.  ,  2013/3925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 15.05.2005'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Yasanın 322.maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9556, Karar No: 2016/4396, Tarih: 20.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/9556 E.  ,  2016/4396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/12/2012 tarih ve 2006/830-2012/1353 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ...'ın müvekkili şirkette genel müdürlüğü görevini yaptığı, diğer davalı ...'ın da yönetim kurulu üyesi sıfatının bulunduğu, davalı genel müdürün görevini ifa ederken yetki ve görev sınırlarını aşarak usulsüz bir şekilde iş avansı adı altında diğer davalı ...'a ödeme yaptığını, yapılan ödemenin kapatılmadığını, yetkisiz, usulsüz ve gerekçesiz olarak ödenen bu miktar nedeniyle müvekkili şirketin zarara uğradığını ileri sürerek, 30.002 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ticari işletmenin yönetim ve sevki için şirket müdürünün iş avansı harcaması yapabileceği ancak davaya konu avansın hangi işler için hangi amaçla verildiği ve gerçekten bir iş avansı olarak verilip verilmediği hususunun davalılar tarafından ispatlanamadığı, böyle yüksek meblağlı bir ödemenin gerekçesiz ve denetimsiz olarak ödenmesinde davalı ...'ın kusurlu bulunduğu, avansı alan diğer davalı ...'nın ise bu avansı şirket için harcadığına ilişkin delil sunamadığı, bu avansı iade yükümlülüğünün bulunduğu gerekçesi davanın kabulü ile; tahsilatta tekerrür olmamak kaydıyla, 30.002 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek değişir oranda avans faizi ile birlite davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, 6762 sayılı TTK'nın 342. maddesinde gösterilen şekilde şirkette icracı genel müdür olan davalı ... tarafından şirket yönetim kurulu üyesi olan diğer davalı ...'a verilen iş avanslarının kapatılmaması sebebiyle şirketin zarara uğratıldığı iddiasına dayalı sorumluluk davasıdır.

./..

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 341. maddesi uyarınca, böyle bir davanın şirket adına açılabilmesi için genel kurulda dava açılması yönünde karar alınması ve davanın denetçilerden en azından biri tarafından asaleten ya da vekil aracılığı açılması gerekmektedir. Ancak, açıklanan koşullar dava şartı olmayıp, sonradan da tamamlanabilir.

Somut olayda, böyle bir kararın bulunup bulunmadığı anlaşılamamakta olup, mahkemece bu konuda bir değerlendirme de yapılmış değildir.

./..

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 341. maddesi uyarınca, böyle bir davanın şirket adına açılabilmesi için genel kurulda dava açılması yönünde karar alınması ve davanın denetçilerden en azından biri tarafından asaleten ya da vekil aracılığı açılması gerekmektedir. Ancak, açıklanan koşullar dava şartı olmayıp, sonradan da tamamlanabilir.

Somut olayda, böyle bir kararın bulunup bulunmadığı anlaşılamamakta olup, mahkemece bu konuda bir değerlendirme de yapılmış değildir.

Bu itibarla, mahkemece davacı tarafa TTK’nın 341. maddesi uyarınca genel kuruldan davalılar hakkında sorumluluk davası açılabilmesi için genel kurul kararı getirmesi için önel ve gerektiğinde kesin önel verilip, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek olmadığına, 20/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20746, Karar No: 2014/3121, Tarih: 24.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/20746 E.  ,  2014/3121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı tarafın temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın dosya içerisine konulmasından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, dolmalık biber, taze fasulye ve enginarın sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12780, Karar No: 2012/2280, Tarih: 20.02.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/12780 E.  ,  2012/2280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, baştan beri Yüreğir Belediyesinin çöp kamyonlarında şoför olarak çalıştığını ama taşeron şirkette sigortalı olarak gösterildiğini, 31.12.2009 tarihinde iş sözleşmesinin yazılı fesih bildirimi yapılmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine ve buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının belirli süreli iş sözleşmesiyle çalıştırıldığını, belediye tarafından işe alındığını ve belediye tarafından işten çıkarıldığını, belediyeyle aralarında bulunan sözleşmenin bitimi nedeniyle davacının başka bir yerde çalıştırılmasının mümkün olmadığını, işleri olmadığı için işe iadesinin de mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, ihale makamı olduklarını, davacının taşeron şirketin işçisi olduğu için herhangi bir sorumluluklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iş sözleşmesinin belirli süreli olması, sürenin bitiminde kendiliğinden sona ermesi gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, taraflar arasında yapılan iş sözleşmesinin belirli süreli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 11. maddesinde, “İş ilişkisinin bir süreye bağlı olarak yapılmadığı halde sözleşme belirsiz süreli sayılır. Belirli süreli işlerde veya belli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak işveren ile işçi arasında yazılı şekilde yapılan iş sözleşmesi belirli süreli iş sözleşmesidir. Belirli süreli iş sözleşmesi, esaslı bir neden olmadıkça, birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamaz. Aksi halde iş sözleşmesi başlangıçtan itibaren belirsiz süreli kabul edilir. Esaslı

nedene dayalı zincirleme iş sözleşmeleri, belirli süreli olma özelliğini korurlar” şeklinde düzenleme ile bu konudaki esaslar belirlenmiştir.

Somut olayda davacının görevi şoförlük olup yaptığı işin gereği olarak kendisiyle belirli süreli hizmet sözleşmesi yapılmasını gerektirir nesnel bir neden bulunmamaktadır. Bu nedenle taraflar arasındaki hizmet sözleşmesinin başlangıçtan itibaren belirsiz süreli olduğu, davacıya usulüne uygun olarak yazılı fesih bildirimi yapılmadığı, bu suretle 4857 sayılı Kanun'un 19. maddesin düzenlenen fesih prosedürüne aykırı davranıldığı dikkate alınarak davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının davalı Mervem Temizlik İş Mak. Ot. Nak. İnş. Tar. Hayv. San. Tic. Ltd.Şti'ndeki İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 70,55 TL yargılama giderinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak, oybirliğiyle 20.02.2012 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28222, Karar No: 2016/7487, Tarih: 19.04.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/28222 E.  ,  2016/7487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan dava açılıp, gerekçede oluşa uygun olarak iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulduğu belirtilmesine karşın hüküm fıkrasında suçun konut dokunulmazlığının ihlali kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca ve teşdiden hüküm kurulmak suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,

2-Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca belirlenen 8 ay hapis cezası aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırıldığında 16 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken 1 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 19/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3613, Karar No: 2011/3352, Tarih: 07.06.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/3613 E.  ,  2011/3352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Tem.İnş.Nak.Tek.San.Tic.Ltd.Şti. ile davalı SGK Başkanlığı arasındaki davadan dolayı Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 23.02.2011 gün ve 387-55 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık temizlik hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 07.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12127, Karar No: 2023/617, Tarih: 13.02.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/12127 E.  ,  2023/617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Kadastro çalışmaları sırasında; ... ili, ... ilçesi, ... Köyü çalışma alanından bulunan 101 ada 1 parsel orman niteliği ile Hazine adına tespit edilerek kesinleşmiştir.

2.Davacılar vekili 101 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ilişkin tapu kayıtlarının bulunduğunu iddia ederek tapunun iptali ile adlarına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Zara Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.12.2012 tarihli ve 2010/180 Esas, 2012/366 Karar sayılı kararıyla, davacıların zilyetliği terk etmiş oldukları ve dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 21.11.2013 tarihli ve 2013/6841 Esas, 2013/10521 Karar sayılı kararı ile “davacılar tarafından dosyaya sunulan dayanak tapu kayıtlarının yöntemince uygulanması ve çekişmeli taşınmaz bölümlerinin orman niteliği taşıyıp taşımadığı hususunun keşfen belirlenmesi gerektiği” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin söz konusu taşınmaz bölümlerinin orman parseli içerisinde kaldığı, bununla birlikte orman asli ağaçlarından ardıç, çam gibi ağaçların dava konusu taşınmazların üzerinde bulunduğu, zemininde taşlılık oranının yüksek olması ve üzerindeki bitki örtüsünün çevresindeki orman parselleriyle aynı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesinin Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekili, İlk Derece Mahkemesince bozma gereklerinin yerine getirilmediğini, bozma kararında değinilen tapu kayıt uygulamasının yerine getirilmediğini, bu taşınmazın orman olmadığı ve davacılara ait özel mülk olduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme