muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2553, Karar No: 2019/3462, Tarih: 28.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/2553 E.  ,  2019/3462 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca,ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 ayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 28/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4563, Karar No: 2023/8093, Tarih: 02.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4563 E.  ,  2023/8093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/1169 Esas, 2023/148 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Sungurlu Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.06.2022 Tarihli ve 2022/595 Esas, 2022/594 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın en son yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Caddesi No:178/1 .../İzmir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.01.2023 Tarihli ve 2022/1169 Esas, 2023/148 Karar Sayılı Kararı

Yalnızca murisin vefat etmeden önceki adresinin bulunduğu yerin yetkili mahkeme olmadığı, talep eden mirasçılardan birisinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki Sulh Hukuk Mahkemesinin de mirasın gerçek reddi davasında yetkili mahkemelerden olduğu, nitekim talep edenin yerleşim yeri adresinin Başpınar Mahallesi 6020 Sokak No:6 Sungurlu/Çorum olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 609 uncu maddesi uyarınca mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un 609 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Süresi içinde yapılmış olan ret beyanı, mirasın açıldığı yerin sulh mahkemesince özel kütüğüne yazılır ve reddeden mirasçı isterse kendisine reddi gösteren bir belge verilir.

”

C. Değerlendirme

1. Mirasın reddi istemi, mirasın açıldığı yerin sulh hukuk mahkemesinde mirasçı tarafından sözlü veya yazılı beyanla yapılabilir. Buradaki yetki kesin olup, miras bırakanın son yerleşim yerindeki sulh hukuk mahkemesi görevli ve yetkili mahkemedir.

2. Dosya kapsamından, müteveffanın ölmeden önceki son yerleşim yeri adresinin Bayraklı/İzmir olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4507, Karar No: 2014/3398, Tarih: 25.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/4507 E.  ,  2014/3398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/311391

MAHKEMESİ : Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10.02.2011

NUMARASI : 2011/608 (E) ve 2011/32 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen 10.02.2011 günlü ilk hükmün sanık tarafından temyiz edildiği, 6352 sayılı Yasa ile sadece elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan yeniden hüküm kurulmasının gerekmesi nedeniyle dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından iade edildiği, bu nedenle mühür bozma suçundan yeniden kurulan bu hükmün yok hükmünde olduğu, bu nedenle sanığın 10.02.2011 günlü ilk karara yönelik temyiz istemi ile ilgili yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Anayasa'nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur. ” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK’ nun “Suçta ve Cezada Kanunilik ilkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz." hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK’ nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.04.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.04.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun'da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa'nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığınca Dairemize gönderilen 12.11.2013 tarih ve 29415146-2525 sayılı cevabi yazıdan, suça konu mühürleme tutanağını düzenleyen Başkent Elektrik Dağıtım A.Ş'nin özelleştirmesinin suç tarihinden önce kesinleşmiş olması nedeniyle, özel hukuk tüzel kişisi olarak kamusal yetki kullanma hakkı olmadığından, Anayasa ve Kanuna dayalı kamusal yetkiyi kullanan bir makam tarafından konulmuş mühürleme işleminin bulunmaması nedeniyle, sanığa yüklenen “mühür bozma” suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17915, Karar No: 2014/1105, Tarih: 28.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/17915 E.  ,  2014/1105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 10.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/09/2012

NUMARASI : 2009/258-2012/287

DAVACI : A.. G.. VEK.AV.NEZİH ŞANLI

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekilleri ve temlik alan vekili tarafından temyiz edilmiştir. Hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde davacı vekili Av.N.. Ş.. , temlik alan vekili Av.L.. K.. ve davalı vekili Av.İ.. E.. geldi. Gelen taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00’e bırakılması uygun görüldü.

Belli saatte dosyadaki bütün kâğıtlar okunarak, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalının müvekkilinin eniştesi olduğunu, müvekkilinin içine düştüğü ekonomik sıkıntılar nedeniyle maliki bulunduğu 12 ve 49 nolu bağımsız bölümleri alacağı borcun teminatı olarak davalıya devrettiğini, tarafların borç ödendiğinde bağımsız bölümlerin davacıya iade edileceğini devirden sonra imzalanan 03.05.2001 tarihli protokol ile kararlaştırdığını, ancak müvekkilinin borcunu ödemesine rağmen davalının 12 nolu bağımsız bölümün mülkiyetini 08.10.2001 tarihinde 3.kişiye devrettiğini ileri sürerek; 12 ve 49 nolu bağımsız bölümlerin davalının mal varlığına girmesi nedeniyle uğranılan zararın karşılığı olarak 430.000 TL ile bu bağımsız bölümlerin borç ödenmiş olmasına rağmen davalı tarafından kullanılmaya devam edilmesi nedeniyle 80.000 TL ecrimisil olmak üzere toplam 510.000 TL nin 03.05.2001 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, yargılama aşamasında ise ecrimisil isteminden feragat ettiklerini bildirmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın BK.nun 66.maddesinde öngörülen 1 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını, esas yönünden ise müvekkilinin 12 ve 49 nolu bağımsız bölümleri davacıdan bedelini ödeyerek satın aldığını savunarak davanın reddini dilemiş, yargılama aşamasında ise 49 nolu bağımsız bölüme ilişkin 03.10.2001 tarihli protokolü sunarak davacının bu bağımsız yönünden bir hakkının bulunmadığını bildirmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın BK.nun 66.maddesinde öngörülen 1 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını, esas yönünden ise müvekkilinin 12 ve 49 nolu bağımsız bölümleri davacıdan bedelini ödeyerek satın aldığını savunarak davanın reddini dilemiş, yargılama aşamasında ise 49 nolu bağımsız bölüme ilişkin 03.10.2001 tarihli protokolü sunarak davacının bu bağımsız yönünden bir hakkının bulunmadığını bildirmiştir.

Mahkemece; imzası ve tarihi davacı tarafça kabul edilen 03.10.2001 tarihli belgenin varlığı karşısında davacının 49 numaralı bağımsız bölüm için bir hak ve alacağının bulunmadığı, sadece 12 numaralı bağımsız bölümün 03.05.2001 tarihindeki değeri olan 100.000 TL den davalının sorumlu olduğu ve bu tazminatın da Beyoğlu 2.Noterliğinin 20 Mart 2009 tarih ve 6593 yevmiye nolu ihtarnamesinin davalıya tebliğ tarihinden itibaren 10 günlük süre geçtikten sonraki tarih olan 30.03.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilinin talep edilebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekilleri ile temlik alan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekili ile temlik alan vekilinin tüm, davalı tarafın ise sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davaya konu 510.000 TL alacağın 410.000 TL'lik bölümü reddedildiği halde, davalı lehine 330.000 TL üzerinden eksik vekalet ücreti takdir edilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ayrıca, davacıya iadesine karar verilen 945 TL karar ve ilam harcının da davalıdan tahsiline karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı tarafa iadesine, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı, temlik alan ve davalı için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekâlet ücretinin yekdiğerinden alınıp yekdiğerine verilmesine, 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8062, Karar No: 2016/14314, Tarih: 29.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/8062 E.  ,  2016/14314 K.**

**"İçtihat Metni"**

SGK Başkanlığı adına Av. ... ile 1-... 2-... 3-... 4-... Sigorta A.Ş. aralarındaki dava hakkında... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 06.01.2015 günlü ve 2013/174-2015/4 sayılı hükmün, davalılardan ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dava dilekçesi ile sigortalı... 'in vefatı nedeniyle hak sahiplerine bağlanan 33.582,41 TL gelirin talep edilmesine rağmen belgelerin sunulmadığı, olayın iş kazası olduğuna dair Kurum raporunun sunulduğu, dosyaya sunulan tabloda, 3/1433658 sayılı dosyadan 5510 sayılı Kanunun 39. maddesi kaydı düşülerek talepten farklı miktarların gösterildiği, anlaşılmış olmakla,

a. Dosyaya sunulan tablo ve dava dilekçesi eklenerek, ölen sigortalının hak sahiplerine ölüm aylığı mı yoksa iş kazası ölüm geliri mi bağlandığı, tabloda gösterilen miktarların ölüm aylığına mı yoksa ölüm gelirine mi ilişkin olduğu, talep edilen miktara ilişkin dayanak belgeler,

b. Kısa vadeli sigorta kolundan iş kazası ölüm geliri bağlanmış ise, gelir bağlama kararı ve gelir başlangıç tarihinde geçerli ilk peşin sermaye değerli gelir miktarları; uzun vadeli sigorta kolundan ölüm aylığı bağlanmış ise, aylık bağlama kararı ve bağlanan aylığın her bir hak sahibi için ayrı ayrı ilk peşin değerini gösteren miktarları,

c. Hem ölüm aylığı hem de ölüm gelirinin bağlandığının bildirilmesi halinde 5510 sayılı Yasa'nın 54. maddesinin (506 sayılı Yasa'nın 92.) ölüm aylığına mı yoksa gelire mi uygulandığı, iş kazası sigorta kolundan bağlanan gelire uygulandığının bildirilmesi hâlinde, gelir başlangıç tarihinde 54. madde uygulanmış hâliyle ilk peşin sermaye değerli gelir miktarları ile indirim tarihine kadar ödenen gelir (fiili ödeme) miktarları,

Davacı Kurum'dan sorularak, ilgili belgeler eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 29.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/33729, Karar No: 2022/18546, Tarih: 04.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/33729 E.  ,  2022/18546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hakaret suçunun, yalnızca gerçek kişilere karşı işlenen suçlardan olduğu, tüzel kişilerin bu suçun mağduru olamayacakları, suçtan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün müştekiye Kanun yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca müşteki ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 04/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12832, Karar No: 2019/2730, Tarih: 17.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/12832 E.  ,  2019/2730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde yapılan ... kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri ... tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir orijinal ... tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

2- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde imar uygulamasının ne zaman yapıldığı, çekişmeli taşınmazın imar planı kapsamına alınıp alınmadığı, imarın kesinleştiği tarih ilgili belediyenin imar müdürlüğünden sorulup saptanmalı ve buna ilişkin tüm belge ve evrakların dosya arasına alınmasına

3- Çekişmeli yerin imar planındaki konumu hakkında fen bilirkişisinden rapor aldırılarak dosya arasına konulması

4- En eski tarihli ile dava tarihinden 20 yıl öncesine kadar ki hava fotoğrafları bulundukları yerlerden getirtilerek bu belgeler dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp bu belgelerde dava konusu yer belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelenerek bu belgeler ile kadastro paftası, yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazların konumu, toprak yapısı, bitki örtüsü, varsa üzerindeki ağaçların yaşı, cinsi, sayısı, kapalılık durumu, kullanım olup olmadığı, tasarruf sınırlarının belirgin olup olmadığı hususunda keşfe katılan ... ve fen bilirkişisinden ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir ek rapor alınarak dosya arasına konulması,

5- Dosyada yer alan krokide taşınmazın güney kısmında yer alan tapulama harici olarak bırakılan alana ilişkin krokide belirtilen...in davasının olup olmadığı ilgili yerlerden araştırılarak var ise dosyanın dosya arasına alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 17/04/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.