muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4321, Karar No: 2012/6198, Tarih: 17.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/4321 E.  ,  2012/6198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/12/2009 gün ve 2004/710-2009/703 sayılı kararı bozan Daire’nin 26.12.2011 gün ve 2010/4850 - 2011/17676 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı sigortanın acenteliğini yapmakta iken sözleşmenin haksız olarak 14.02.1995 tarihinde feshedildiğini, haksız feshin ve fesihten önce düzenledikleri poliçelere fesihten sonra ek olarak düzenlenen zeyilnameler nedeniyle doğan komisyon alacaklarının mahkeme kararlarıyla hüküm altına alındığını, Toprakkale-İskenderun karayolu inşaatına ilişkin sigorta poliçesinin eki olan 54 nolu, Kürtün Barajı inşaatına ilişkin sigorta poliçesi eki olan 96 nolu zeyilnamelerden sonra düzenlenen zeyilnamelerden dolayı rejistro kayıtlarına geçiş tarihi itibariyle komisyon ve faiz alacaklarının doğduğunu ileri sürerek, şimdilik 1.000 TL alacağın, 01.06.2009 tarihli ıslah dilekçesiyle 28.706,95 komisyon, 43.287,95 TL faiz alacağının asıl alacağa avans faizi uygulanmak suretiyle tahsilini talep ve dava etmiş, ilk talep edilen 1.000 TL’nin 900 TL kısmının asıl alacak, 100 TL kısmının faiz olduğunu bildirmiştir.

Davalı vekili, 2002 ve 2003 yıllarına ait zeyilnameler bakımından zamanaşımının dolduğunu, fesihten sonra komisyon alacakları için açılan davada istenebileceği belirtilen muhik tazminatın ödendiğini, temerrüde düşürülmediklerinden faiz talebinin yerinde bulunmadığını, iki sigortaya ilişkin yeni poliçeler düzenlenerek zeyilnamelerin Nurol Sigorta Aracılık Ltd. Şti. portföyünden kesildiğini ve komisyonların da bu şirkete ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, BK’nun 125. maddesi gereğince 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı, Ankara mahkemelerinde açılan önceki davalarda dava konusu zeyilnamelerden önceki zeyilnamelere ilişkin komisyon ve faiz alacağına hükmedildiği, dava konusu zeyilnamelere ilişkin davacının alacağı olduğu gerekçesiyle 28.706,95 komisyon, 43.287,95 TL faiz alacağının davalıdan tahsiline, komisyon alacağının 900 TL kısmına dava tarihinden, bakiyesine ıslah tarihinden itibaren avans faizi yürütülmesine dair tesis edilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, davacının ıslah istemine karşı davalının süresinde zamanaşımı def’inde bulunup bulunmadığı hususunun da mahkemece değerlendirileceğinin tabii olmasına göre, davacı vekilinin HUMK.nun 440 ncı maddesinde sayılan hallerden hiç birisini ihtiva etmeyen karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin karar düzeltme istemlerinin HUMK.nun 442 nci maddesi uyarınca REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 17.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18825, Karar No: 2014/1095, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18825 E.  ,  2014/1095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/857-2013/264

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Dava konusu taşınmazın, bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer arttırıcı unsurun % 20 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26054, Karar No: 2013/15642, Tarih: 12.06.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/26054 E.  ,  2013/15642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, yakınanın kilitleyip sokağa park ettiği otomobilini çalmaktan ibaret eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesinde düzenlenen suça uyduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 142/1-e maddesiyle hüküm kurulması yaptırımların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11611, Karar No: 2015/10999, Tarih: 12.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/11611 E.  ,  2015/10999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/383221

MAHKEMESİ : Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2014

NUMARASI : 2014/415 (E) ve 2014/349 (K)

SUÇ : Hakaret

SUÇ TARİHİ : 16/02/2009

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın müştekiye karşı hakaret ettiği iddiasının; apartman toplantısında müşteki tarafından dile getirildiğinde, sanığın hakaret ettiğini duyan tanık olması karşısında; mahkumiyet hükmü verilmesi gerekirken, Kanun ve usule aykırı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılanlar vekili ve katılan G.. Y..'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11285, Karar No: 2010/1290, Tarih: 09.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/11285 E.  ,  2010/1290 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Davacı Kurum, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, Anayasa Mahkemesi iptal kararını resen dikkate alarak yazılı şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre; davacı Kurum avukatının tüm, davalı işveren avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 sayılı Kanunun 26/1.inci maddesindeki “...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet, ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, Kurumun talep

.....

edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet, ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o takdirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine, fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise, o takdirde de, fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine göre, mahkemece, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının derdest davalara uygulanması gerektiği gerekçe gösterilerek yargılama yapılıp, hüküm tesis edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, fiili ödeme tutarı ile, geçici işgöremezlik ödeneğinin %50 istem karşılığı toplam 2.349,08 TL’nin tahsiline hükmedilmesi gerekirken, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 74. maddesinde öngörülen taleple bağlılık ilkesi göz ardı edilerek ve talep aşılmak suretiyle, fiili ödeme ve geçici işgöremezlik ödeneğinin %90 kusur karşılığı olan toplam 4.228,32 TL’nin tahsiline karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Ancak, fiili ödeme tutarı ile, geçici işgöremezlik ödeneğinin %50 istem karşılığı toplam 2.349,08 TL’nin tahsiline hükmedilmesi gerekirken, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 74. maddesinde öngörülen taleple bağlılık ilkesi göz ardı edilerek ve talep aşılmak suretiyle, fiili ödeme ve geçici işgöremezlik ödeneğinin %90 kusur karşılığı olan toplam 4.228,32 TL’nin tahsiline karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının ilk bendinin, harcı düzenleyen bende kadar olan bölümünün silinerek, yerine, “Davanın kısmen kabulü ile, 1.725,83 TL fiili ödeme tutarı ile 623,25 TL geçici işgöremezlik ödeneği tutarının onay ve ödeme tarihlerinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline” hükmünün yazılmasına, harca ilişkin ikinci bentte yer alan “228.33 TL” rakam ve ibaresinin silinerek, yerine, “126,85 TL” rakam ve ibaresinin yazılmasına ve kararın bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalıdan alınmasına, 09.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2013/18824, Karar No: 2014/1097, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18824 E.  ,  2014/1097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2013

NUMARASI : 2012/1205-2013/52

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Dava konusu taşınmazın bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun % 5 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6047, Karar No: 2022/6831, Tarih: 14.11.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/6047 E.  ,  2022/6831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Beykoz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28/03/2014 tarihinde verilen dilekçeyle mirasçılık belgesinin iptali talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 19/12/2017 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı ... vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı ... tarafından yapılan başvuru sonucunda verilen Beykoz Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/775 Esas 2012/1261 Karar sayılı 03/07/2012 tarihli veraset ilamının gerçeği yansıtmadığını, İstanbul Anadolu 12. Aile Mahkemesinin 2012/1065 Esas 2013/856 Karar sayılı davası ile ... ve muris ... Tatlıcı arasında boşanma davası bulunduğunu, bu dosyanın murisin vefatından sonra sağ kalan eşin kusurunun tespiti ve mirasçılık sıfatının olup olmadığının belirlenmesi olarak devam ettiğini, ...'nın boşanmaya yol açan olaylarda kusurunun mahkemece tespit edildiğini davanın Yargıtay aşamasında olduğunu, Yargıtay sonucu belli olana kadar veraset ilamlarının uygulanmasının durdurulmasına ve nihai olarak veraset ilamlarının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili, 10.07.2015 tarihli dilekçesi ile davadan vazgeçtiğini beyan etmiştir.

İlk derece mahkemesince, davacı vekilinin 01/07/2015 tarihli UYAP sistemi üzerinden göndermiş olduğu dilekçesi ile davadan vazgeçtiklerini beyan ettiği, sunulan vazgeçme dilekçesi içeriğinden açıkça anlaşılacağı üzere ortada HMK'nın 307/1. maddesi kapsamında feragat (vazgeçme) durumunun mevcut olduğu, dosyanın takipsiz bırakılması veya işlemden kaldırılması durumunun söz konusu olmadığı, her ne kadar o duruşmada davacı vekilince davanın takip edilmek istenmediği ve işlemden kaldırılmak istendiği beyan edilmiş ise de, o duruşma öncesi sunulan dilekçe ile davadan açıkça vazgeçilmiş olması karşısında HMK'nın 311/1. maddesi gereğince, feragatın yapıldığı an itibariyle kesin hüküm gibi sonuç doğuracağından dilekçenin mahkememize ulaşması sonrasında bu feragat beyanından vazgeçilemeyeceği, bu dilekçe doğrultusunda işlem yapılarak bir karar verilmesi gerektiği, bir kısım davalının davayı takip etmek istemesinin feragat karşısında bir değer ifade etmeyeceği, davanın vaki vazgeçme (feragat) nedeni ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı ... vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Hüküm, davalı ... vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesi'nce; "...Davacının vekili aracılığıyla sunduğu 01/07/2015 tarihli dilekçesinde davadan vazgeçtiğini beyan ettiği, vazgeçme beyanının HMK'nın 307. maddesindeki feragatin, davacının, talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesi olarak tanımlanmasına göre davadan feragat anlamına geldiği, davacı vekilinin vekaletnamesinde feragat yetkisi bulunduğu, her ne kadar davacı vekili duruşmada davanın takip edilmek istenmediği ve işlemden kaldırılmak istendiğini beyan etmiş ise de davadan açıkça vazgeçilmiş olması karşısında HMK'nın 311/1. maddesi gereğince feragatin yapıldığı an itibariyle kesin hüküm gibi sonuç doğuracağı ve feragat beyanından vazgeçilemeyeceğine dair mahkeme gerekçesinin yerinde olduğu, kaldı ki davanın feragat nedeniyle reddine ilişkin karara karşı davacı tarafından yasa yoluna başvurulmadığı, istinaf başvuru dilekçesinin tebliğine rağmen cevap dilekçesi sunmadığı da gözetilerek mahkeme kararının yerinde olduğu..." gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesi kararı, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 307. maddesinde feragatin, davacının, talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesi olduğu belirtilmiştir. Aynı Kanunun “Feragat ve kabulün şekli” başlıklı 309. maddesi hükmüne göre de feragat ve kabul, dilekçeyle veya yargılama sırasında sözlü olarak yapılır. Feragat ve kabulün hüküm ifade etmesi, karşı tarafın ve mahkemenin muvafakatine bağlı değildir. Kısmen feragat veya kabulde, feragat edilen veya kabul edilen kısmın, dilekçede yahut tutanakta açıkça gösterilmesi gerekir. Feragat ve kabul, kayıtsız ve şartsız olmalıdır.

Yukarıda belirtildiği üzere feragatin kati bir hükmün hukuki neticelerini hasıl edeceği hükme bağlanmıştır. Yine belirtmek gerekir ki, feragatin geçerliliği karşı tarafın muvafakatine bağlı değildir. Etkisini onu yapanın tek yönlü irade beyanı ile doğurur. Yargıtayın yerleşmiş uygulamaları da bu doğrultudadır (11.4.1940 tarihli ve 70 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.5.1992 tarihli ve 1992/2-250/364 sayılı kararı).

Davanın geri alınmasında ise, 6100 sayılı HMK'nun 123. maddesinde "Davacı, hüküm kesinleşinceye kadar, ancak davalının açık rızası ile davasını geri alabilir." şeklinde hüküm altına alınmıştır. Madde metninden anlaşıldığı üzere, davacı, davalının muvafakatı ile davayı geri alabilir. Davalının rızasının açık olması gerekir; zımni muvafakat yeterli değildir. Davalı, davacının davayı geri almasına açık bir şekilde muvafakat ederse mahkemece, davanın esası hakkında karar verilmeyip geri alınma ve davalının da buna muvafakat etmesi nedeniyle davanın son bulduğunu belirtmekle yetinmelidir.

HMK’nın 307. maddesinde düzenlenen davadan feragat ile 123. maddede düzenlenen davanın geri alınması, farklı sonuçları olan işlemlerdir.

HMK’nın 307. maddesinde düzenlenen davadan feragat ile 123. maddede düzenlenen davanın geri alınması, farklı sonuçları olan işlemlerdir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; davacı vekili 13.10.2015 tarihli duruşma celsesinde davayı takip etmek istemediğini beyan ederek dosyanın işlemden kaldırılmasını talep etmiş ise de davalı ... vekilinin davaya devam etmek istemesi üzerine yargılamaya devam olunmuştur.

Davacı vekili 10.07.2015 tarihli dilekçesinde ise açıkça davadan feragat beyanında bulunmayarak “davadan vazgeçtiklerini” beyan etmiştir. İlk derece mahkemesi ise davadan vazgeçmeye ilişkin dilekçesini davadan feragat olarak niteleyerek davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi ise aynı gerekçelerle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, 10.07.2015 tarihli dilekçesinde ise davadan vazgeçtiğini beyan etmiş ancak diğer taraflarının açık beyanı tespit edilmemiştir. Geri alma beyanına yönelik davalı tarafın açık muvafakati bulunmadan, davacı vekilinin 10.07.2015 tarihli dilekçesinin davadan feragat olarak nitelendirilmesiyle davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/1. maddesi gereğince temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, peşin alınan harcın yatırana iadesine, karardan bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE, 14/11/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19767, Karar No: 2015/13623, Tarih: 17.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/19767 E.  ,  2015/13623 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2014/19767

KARAR NO : 2015/13623

MAHKEMESİ : ARALIK KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/06/2014

NUMARASI : 2011/206-2014/175

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Aşağı Çamurlu Köyü çalışma alanında bulunan 3067, 3068 ve 3069 parsel sayılı sırasıyla 2.380.15, 7.489.10, 34.581,17 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar Kadastro Mahkemesinin 1988/27, 1989/6 Esas, Karar sayılı kararı ile “gerçek kadastronun, müstakil parseller halinde tespiti yapılmak üzere tutanak ve dosyanın Kadastro Müdürlüğüne gönderilmesi” üzerine; 3067 ve 3069 parseller tarla, 3068 parsel ise kanal vasfıyla tapu kaydı, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve satın alma nedeniyle davalı S. A. adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, öncesinde Hazine adına tespit edilen taşınmaz hakkında ikinci kadastronun bütün sonuçlarıyla hükümsüz sayıldığı ve taşınmazın Hazineye ait yerlerden bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne; çekişmeli 3067 ve 3069 parsellerin ham toprak, 3068 parselin ise kanal vasfıyla davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece 09.09.2014 tarih 2011/206, 2014/175 Esas, Karar sayılı ek karar ile temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiş; verilen ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.