muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/29741, Karar No: 2010/30853, Tarih: 21.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/29741 E.  ,  2010/30853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 127.maddesine göre  satış ilanının birer sureti, borçluya ve alacaklıya ve taşınmaz tapu sicilinde kayıtlı bulunan alakadarlara tapuda kayıtlı adresleri varsa bu adreslerine tebliğ olunur.Adresin tapuda kayıtlı olmaması halinde ayrıca adres tahkiki yapılamaz, gazete ilanı tebligat yerine geçer.

İhalenin feshini isteyen şikayetçi ihale konusu taşınmazlardan 769,767 ve 554 parselde hissedar olup bu taşınmaz ihaleleri yönünden İİK.nun 134/2 maddesinde belirtilen ihalenin feshini isteyebilecek ilgililerdendir. Aynı Kanunun 127.maddesi gereğince satış ilanının bir suretinin tebliği gereken alakadarlardandır.

Taşınmaz ihalelerinde ilgililere satış ilanının tebliğ olmaması başlı başına ihalenin feshi nedenidir.

Somut olayda satış ilanı tebligatı, şikayetçiye ....... Köyü Antalya adresine gönderilmiş, "muhatabın çarşıya gitmesi nedeni ile tebliğ  evrakı aynı konutta birlikte yaşayan kardeşi Y.T.T. imzasına" tebliğ edilmiştir.

Şikayetçi hissedar bu adresin ikametgah adresi olmayıp dilekçesine ekli olan ikamet ve nakil belgelerinde belirtilen adreslerde ikamet ettiğini  belirtmiş ve satış ilanı tebligatını alan kardeşi Y.T. T. ile ....... Köyünde hiçbir zaman aynı adreste birlikte ve sürekli oturmadığını ileri sürmüştür.

Tebligat Kanunu ve Tebligat Tüzüğü tebliğ belgesindeki işlemin aksinin iddia edilmesi halinde bunu inceleme yöntem ve şeklini göstermemiştir.O halde hakim her somut olayın özelliği cereyan şeklini gerçekleşen  maddi olguları en ufak ayrıntılarına kadar gözönünde bulundurup iddiayı incelemelidir.Dairemizin süregelen yerleşmiş uygulaması, Hukuk Genel Kurulunun 7.4.1982 tarih ve 1377-337 sayılı kararında öngörülen yukarıdaki ilkeye uygun biçimde devam etmektedir.

Mahkemenin öncelikle, satış ilan tebligatı olan köy adresinin şikayetçinin tapuda yazılı adresi olup olmadığını araştırması, tapuda yazılı adresi ise şikayetçinin tebligat adresinde, tebligatı alan şahıs ile aynı konutta oturup oturmadığının ve dolayısı ile tebligatın TK.16 ve Tebligat Tüzüğünün 22.maddelerine uygun yapılıp yapılmadığını şikayetçi tarafından sunulan belgeler ve deliller dikkate alınarak incelenip sonucuna göre karar vermesi gerekmektedir.Eksik inceleme ile yazılı şekilde ihalenin feshi isteminin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdtir.

SONUÇ  : Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13556, Karar No: 2013/16312, Tarih: 20.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13556 E.  ,  2013/16312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin..... 1 no.lu parsel üzerinde bulunan B-1 Blok 26 no.lu bağımsız bölümün maliki olduğunu, davalı kuruma ferdi su aboneliği tesisi için yapılan başvuru sırasında müvekkilinden katılım payı ve şebeke hisse bedeli olarak 2.900 TL talep edildiğini, bedelin yüksek olduğunu belirterek, talep edilen bedelden müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine veya müvekkilinin ne miktarda sorumlu olacağının tespiti ile fazla miktardan borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; yapılan işlemin usül, yasa ve Yargıtay içtihatlarına uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davaya konu meskenin yapı kullanma ruhsat tarihi 29.09.2010 dan sonra davalı idarenin herhangi bir ıslah çalışması yapmadığı gerekçesi ile davacının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinden sorumlu bulunmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, davacının malik olduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının; davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

.../...

-2-

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ... 39.maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ....yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin 3.fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanununun 30/3. maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

Somut olayda, her ne kadar davalı tarafından dava konusu taşınmazının bulunduğu bölgede götürülen hizmetler, yapı kullanma izin belgesinin alınmasından önceki tarihe ait ise de, davalı idarece, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı sabittir.

Öyle ise mahkemece, bilirkişi marifetiyle bu hizmetten yararlanan bağımsız bölümün ilk malikinin ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

...

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5452, Karar No: 2014/5787, Tarih: 15.10.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/5452 E.  ,  2014/5787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tire 1. Asliye Hukuk Hakimliği (Tük.Mah.Sıf.)

Tarihi : 06.02.2014

Numarası : 2008/415-2014/49

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. Sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece ara kararı ile davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 Sayılı Yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 15.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13182, Karar No: 2015/21379, Tarih: 19.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/13182 E.  ,  2015/21379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pervari Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/08/2014

NUMARASI : 2014/319-2014/686

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl/İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı İl/İlçe Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1487, Karar No: 2011/1985, Tarih: 07.04.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/1487 E.  ,  2011/1985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve ... aralarındaki dava hakkında Bala Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 07.07.2009 tarih ve 47/127 sayılı hükmün Dairenin 02.12.2010 gün ve 2465/5779 sayılı ilâmiyle bozulmasına karar verilmişti. Davacı vekili ile Hazine vekili taraflarından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde mevkii ve sınırlarını açıkladığı, yaklaşık 25-30 dönümlük yerin kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... Kişiliğine yöntemine uygun bir biçimde dava dilekçesi tebliğ edilmesine rağmen yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece, jeodezi ve fotoğrametri mühendisi uzman bilirkişi Levent Özmüş’ün 28.05.2009 havale tarihli raporu ve ekindeki krokide A1 ile gösterilen 4509,04 m2 yüzölçümlü taşınmaz hakkındaki davanın kabulüyle davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin isteğin reddine, aynı bilirkişinin krokisinde A2 ile belirlenen 2771,79 m2’lik kısmın ise Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hükmün, kabule ilişkin bölümü davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17.maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Hazine vekili tarafından temyiz edilen yerel mahkemenin 07.07.2009 gün ve 2002/47 Esas, 2009/127 Karar sayılı hükmü Dairenin 02.12.2010 tarih ve 2010/2465 Esas, 2010/5779 Karar sayılı ilamıyla; “…5216 sayılı Büyükşehir Belediye Kanununun Geçici 2.maddesinde; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte … nüfusu iki milyondan fazla olan büyük şehirlerde yarı çapı 50 km olan dairenin sınırı Büyükşehir Belediyesinin sınırını oluşturur. Bu sınırlar içerisinde kalan köylerin tüzel kişiliği sona ererek mahalleye dönüşür, denilmektedir. Mahkemece yukarıda açıklanan kanun hükmü uyarınca davalı ...’nün tüzel kişiliğinin sona erip ermediği ve mahalleye dönüşüp dönüşmediğinin araştırılması, TMK.nun 713/3. maddesi uyarınca Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığına husumetin yöneltilip yöneltilmeyeceği üzerinde durulması....” gerektiği gerekçesiyle bozma yapılmıştır.

Davalı Hazine vekili, bu sefer 24.01.2011 havale tarihli karar düzeltme dilekçesiyle; ekte sunulan Bala Kaymakamlığına ait 24.02.2010 tarih … 162/261 sayılı yazılarına göre, Beynam Köyü’nün tüzel kişiliğinin halen mevcut olduğunu, bu nedenle Dairenin bozma ilamının kaldırılmasıyla yerel mahkeme hükmünün kabule ilişkin bölümünün esastan bozulmasına karar verilmesini istemiştir. Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle bozulması nedeniyle davacı vekili de 10.02.2011 tarihli dilekçesiyle Dairenin bozma ilamının kaldırılmasıyla hükmün onanmasına karar verilmesini istemiştir. Karar düzeltme isteği üzerine yapılan incelemede gerçekten Bala Kaymakamlığının 24.02.2010 tarih B.05.04.VLK.4.06.29.00/162/261 sayılı yazılarında; Beynam Köyü’nün tüzel kişiliğinin mevcut ve orman içi köy olduğu bildirilmiştir. Bu durum karşısında Dairenin yukarıda tarih ve sayısı verilen bozma ilamı yasal dayanaktan yoksun kalmış bulunmaktadır. Bu nedenle Dairenin 02.12.2010 tarih ve 2010/2465 Esas, 2010/5779 Karar sayılı bozma ilamının yasal dayanağının olmadığı anlaşıldığından kaldırılmasına ve işin esasının incelenmesine geçildi.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayanılarak açılan tescil davasıdır. Yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıkların beyanları, dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgeler ile jeodezi ve fotoğrametri mühendisi uzman bilirkişinin rapor ve krokileri, hava fotoğrafları ve diğer tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde kabulüne karar verilen ve krokide A1 olarak gösterilen 4509,04 m2 yüzölçümlü taşınmaz bakımından davacı yararına zilyetlik, imar ve ihya ile taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu, bu konuda herhangi bir duraksamanın bulunmadığı dosya kapsamıyla saptandığından Hazinenin bozma isteğine ve esasa yönelik tüm temyiz ve karar düzeltme itirazlarının reddine, davacı vekilinin karar düzeltme isteği yerinde bulunduğundan kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

Saptanan bu somut ve hukuki olgular karşısında davalı Hazine vekilinin esasa ilişkin temyiz itirazlarının reddine, davacı vekilinin karar düzeltme isteğine yönelik itirazları ise yerinde bulunduğundan kabulüyle usul ve kanuna uygun bulunan krokide A1 ile işaretlenen taşınmaz bölümü bakımından hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile artan 19,80 TL’nın karar düzeltme isteyen davacıya iadesine 07.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5523, Karar No: 2015/24695, Tarih: 17.11.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/5523 E.  ,  2015/24695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/124592

MAHKEMESİ : Varto Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2008/194 (E) ve 2013/219 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu yere ilişkin olarak mahallinde teknik bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, yerin niteliği, öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, eğrek yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve sanığın bu yere tecavüzünün bulunup bulunmadığı yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup kesin biçimde saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 17.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14057, Karar No: 2017/3710, Tarih: 25.04.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/14057 E.  ,  2017/3710 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Başkanlığı adına Av. ... ile 1-... adına Av. ... İhbar Olunanlar: 1-... A.Ş. adına Av. ... 2-... adına Av. ... 3-... adına Av. ... 4-... 5-...Yem Dokuma Petrol Gıda San. ve Tic. A.Ş. adına Av. ... 6-... Sigorta A.Ş. adına Av. ... 7-... Gıda San. ve Tic. A.Ş. 8-... Sigorta A.ş. 9-... aralarındaki dava hakkında bbb Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 10.03.2015 günlü ve 2013/138-2015/195 sayılı hükmün, temyizen incelenmesi davalı ... ve İhbar Olunan ... A.Ş. avukatları tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Hak sahiplerine ölüm aylığı bağlanıp bağlanmadığı, bağlanmış ise ilk peşin sermaye değerli gelirin yarıya inip inmediği şayet indi ise, gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa'nın 54.) uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarlarının, ayrıca, gelirin bağlandığı tarihten, 92. maddenin uygulandığı tarihe kadar fazladan yapılan fiili ödeme miktarının da Kurumdan sorularak cevabi yazı eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 25.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10689, Karar No: 2015/13102, Tarih: 29.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2014/10689 E.  ,  2015/13102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/348303

MAHKEMESİ : Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/02/2012

NUMARASI : 2011/32 Esas, 2012/10 Karar

SUÇ : İrtikap

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizin 2013/14603 Esas sayılı dosyasıyla irtibatlı olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanık M.. T.. hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında sonuç olarak 1 yıl 15 gün hapis cezası yerine 12 ay 15 gün şeklinde eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Temel ceza alt sınırdan belirlenmesine karşın, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin, TCK'nın 51/3. maddesindeki denetim süresinin alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, alt sınırdan ceza tayinine ilişkin mahkemenin uygulaması dikkate alınarak hüküm fıkrasında yer alan denetim süresine ilişkin bölümden "1 yıl 6 ay" ibaresinin çıkarılarak yerine "1 yıl 15 gün" yazılmak suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanıklar A.. A.. ve A.. Y.. hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tahsilat görevleri olmayan, koruma ve gözetim yükümlülükleri de bulunmayan Belediye de görevli sanıklar M.. T.. ile H.. D..'nin kurum veznesine yatırmak üzere tanıklardan aldıkları kum ve çakıl bedellerini mal edinerek güveni kötüye kullanma suçu işledikleri ve bu gerekçeyle mahkumiyetlerine karar verildiği, kum ocağında operatör olarak çalışan sanıklar A.. A.. ve A.. Y..'ün ise makbuz karşılığı yükleme yapmaları gerekirken makbuz almadan sanıklar Mehmet ve Hasan'ın telefonla vermiş oldukları talimatlar doğrultusunda tanıklara kum ve çakıl teslim ederek Mehmet ve Hasan'ın güveni kötüye kullanma suçlarına iştirak ettikleri nazara alınmadan suç vasfına ilişkin yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Görevi kötüye kullanma suçunun bir suç işleme kararı cümlesinden olmak üzere değişik tarihlerde işlenmesi karşısında zincirleme tek suçtan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve eylemlerin neden bağımsız suç olarak kabul edildiği, suç kastının nasıl yenilendiği de karar yerinde denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde hükümler kurulması,

Sanıklar hakkında verilen ve ertelenen hapis cezasının kısa süreli olduğu gözetilmeden TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmesi suretiyle aynı Kanunun 53/4. maddesine aykırı davranılması,

TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanması sırasında 53/1 maddesi a bendindeki hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanması yerine d bendindeki hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.