muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1025, Karar No: 2016/350, Tarih: 28.01.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/1025 E.  ,  2016/350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: KÜRE SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/12/2014

NUMARASI : 2013/71-2014/121

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "dava konusu taşınmazların ortak murisleri A.. H.. mi ait olduğu hususundaki çelişkinin giderilmesi, hibe senedinin yöntemince uygulanarak kapsamının ve dava konusu taşınmazların hibe senedi kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davalı M.. U.. adına açılan davanın husumet yönünden reddine, davalı S.. U.. adına açılan davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 101 ada 80 parsel sayılı taşınmazın davalı S.. U.. adına kayıtlı bulunan 1/2 hissesinin iptali ile iptal edilen hissenin davacı Y.. İ.. adına tapuya kayıt ve tesciline, 101 ada 79 parsel sayılı taşınmaz için açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Şatiye Ustaoğlu tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 28.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1716, Karar No: 2019/6387, Tarih: 16.10.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/1716 E.  ,  2019/6387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ŞANLIURFA 9. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından,sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 16/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9216, Karar No: 2018/4538, Tarih: 26.04.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/9216 E.  ,  2018/4538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin desteğinin iş yerinden işvereninin temin ettiği servis aracı ile evine dönmekte iken servis aracının yapmış olduğu tek taraflı trafik kazasında öldüğünü açıklayıp 80.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 37.058,42.-TL, ... için 2.500,00.-TL ve ... için 2.500,00.-TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, meydana gelen trafik iş kazası sonucu ölen desteğin hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacıların maddi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yargılama sırasında, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununu oluşturmaktadır. Kanunun 55. maddesinde, “ Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir.

Davaya konu iş kazası, 5510 sayılı Kanunun yürürlük tarihinden sonra meydana geldiğinden, Kurumca rücu edilebilen peşin değer; kusurlu olan işveren bakımından 5510 sayılı Kanunun 21/1, kusurlu üçüncü kişiler bakımından ise aynı Yasanın 21/4.maddesine göre belirlenmelidir.

Mahkemece hesap bilirkişi raporu ile davacılar yönünden hesaplanan destekten yoksun kalma zararlarından anılan davacılara Kurumca bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin tamamının rücuya tabi görülerek hesaplanan zarardan düşülmek suretiyle maddi zararının tespit edildiği görülmektedir.

Desteğin kusurunun bulunmadığı durumlarda kurumca yapılan ödemelerin indirilmesi yönteminde; kusurun işveren ya da üçüncü kişide bulunmasına göre 5510 sayılı Yasa'nın 21/1 ve 21/4 maddelerinde ayrı ayrı düzenlenmiştir.

Desteğin kusurunun bulunmadığı durumlarda kurumca yapılan ödemelerin indirilmesi yönteminde; kusurun işveren ya da üçüncü kişide bulunmasına göre 5510 sayılı Yasa'nın 21/1 ve 21/4 maddelerinde ayrı ayrı düzenlenmiştir.

Somut olayda meydana gelen kazada servis araç sürücüsünün tam kusurlu olduğu belirlenmiştir. Buna göre servis araç sürücüsünün üçüncü kişi olduğu açıktır. Hal böyle olunca ilk peşin sermaye değerinin rücuya tabi olan bölümünün 5510 sayılı Yasa'nın 21/4. maddesi dikkate alınarak belirlenmesi gerekir. 5510 sayılı Yasa'nın 21/4. maddesinde ise “... İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir.” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olay bakımından üçüncü kişinin kusurunun %100 olmasına göre; peşin sermaye değerinin rücu edilebilir bölümünün bunun yarısı olacağı, diğer bir deyişle hak sahibine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının indirilmesi suretiyle, sigorta tahsisleri ile karşılanmayan zararın bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilir bölümü yerine tamamının indirilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurması isabetli değildir.

3- Davacılar tarafından 07.11.2007 tarihinde sigorta şirketine yapılan başvurudan sonra tekrar 11.09.2009 tarihinde başvuru yapılarak ödeme için 2. kez yeni bir süre verilmiş olmasına göre temerrüt tarihinin bu ikinci başvuru tarihinden sonra başlayacak olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacılar vekilince 11.09.2009 tarihli ihtarname ile davalıya iki gün içinde ödeme yapması bildirilmiş olup, anılan ihtarnamenin tebliğinden itibaren 2 gün sonrasında davalının temerrüte düştüğünün kabulü gerekirken, davalının ihtarnameye cevap tarihinin temerrüt tarihi olarak kabulü doğru değildir. Mahkemece, ihtarnamenin davalıya tebliğ tarihi araştırılarak bulunacak tarihe iki gün eklenmek sureti ile temerrüt tarihine karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 26/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10897, Karar No: 2014/23999, Tarih: 27.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/10897 E.  ,  2014/23999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007.maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007.maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacı ... kayıtlı bulunan taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kalması nedeniyle, tapu kaydının kesinleşen mahkeme kararı ile iptal edilmesi üzerine, davacı tarafından tazminat istemli işbu davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı yasal gerekçelere göre, davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Davalı ... harçtan muaf olduğu halde, mahkemece peşin harç ve ıslah harcının yargılama giderlerine dahil edilmesi suretiyle Hazineye harç yükletilmesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin tümü ile çıkartılarak, yerine(Davalı ... harçtan muaf olduğundan ilam harcı alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan peşin harç ve ıslah harcının talebi halinde davacıya iadesine ve davacı tarafından karşılanan 752,80 TL yargılama giderinin davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8474, Karar No: 2013/6158, Tarih: 26.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/8474 E.  ,  2013/6158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre; sanıkların suç tarihinde askerlik yaptığı birliklerinden gece saat 21:30 firar ettikleri, yakınıcıya ait kapıları kilitli otoyu çalmaya karar verdikleri, sanık ...'ın verdiği dolap anahtarıyla sanık ...'ın kapısını açtığı, sanık ...'ın kontak kısmını kırarak kaşık sapı kullanmak suretiyle çalıştırıp bulunduğu yerden aldıklarının anlaşılması karşısında, eylemleri 5237 sayılı 142/2-d maddesine girdiği halde aynı Yasanın 142/1-e maddesi uyarınca uygulama yapılması; sanıklar ... ve ... hakkında, TCK'nın 168/2-4.maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılırken, hesap hatası sonucu 2 yıl 2 ay 20 gün yerine, 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.03.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1950, Karar No: 2017/3037, Tarih: 01.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/1950 E.  ,  2017/3037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı (sanık ...); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kasten yaralama (sanık ...); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama (sanık ...); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar İsa,...

HÜKÜM : Sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan beraatine, sanıklar ....n ile .... haklarında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına, tüm sanıkların diğer atılı suçlardan mahkumiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Hükmedilen ceza miktarları nazara alındığında sanık ...'in duruşmalı inceleme talebinin reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına, sanıklar ... ile ... haklarında kasten yaralama suçundan verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tâbi olup temyizi mümkün bulunmadığından, sanık ... müdafii, sanık ... ve katılanlar vekilinin bu karara yönelik temyiz istemi itiraz kabul edilerek mahallinde merciince değerlendirilmesine ve incelemenin diğer hükümlere yönelik temyizlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdure ... suç tarihinde onsekiz yaşını tamamlamış olması nedeniyle müşteki ... atılı suçlardan doğrudan zarar gören sıfatının bulunmadığı ve müşteki hakkında verilen katılma kararının hükümsüz hale gelmesi nedeniyle vekilin müşteki yönünden hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure ... vekili ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar ......haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin, 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kendilerini vekille temsil ettiren katılan mağdure ... ile katılan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure ... vekili, katılan Bakanlık vekili, sanık ... ile sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca son hüküm fıkrasının devamına “Katılan mağdure ... ile katılan ... kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre ayrı ayrı belirlenen 3000 TL maktu ücreti vekâletin sanıklardan eşit miktarda alınarak kendilerini vekille temsil ettiren katılanlar ... ile Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre eylemin organ sokmak suretiyle gerçekleştirildiği hususunda mağdurenin çelişkili beyanları dışında, bu suçtan mahkumiyete yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve mevcut haliyle eylemin basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması,

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, ruh sağlığındaki bozulmanın cezada arttırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda reşit mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az 1 yıl geçtikten sonra Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ya da Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınarak yapılması gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden 1 ay sonra yapılan muayeneye dayanılarak Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezince düzenlenen 20.11.2012 günlü rapora dayanılarak sanık hakkında TCK'nın 102/5. maddesinin uygulanması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınmak suretiyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Sanıklar ..., ... ile ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya kapsamına göre sanık ...'in atılı suçu işlediğine, sanık ...'nin ise yaşam koşulları gereği aile içerisindeki sosyal ve kültürel konumu, eğitim düzeyi, kişisel özellikleri ve olayın gerçekleşme biçimi nazara alındığında, diğer sanıkların eylemlerine iştirak kastı ile hareket ettiğine dair cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Sanık ...'in olay günü İstanbul'da olduğu yönündeki savunması ve savunma doğrultusunda dosyaya ibraz edilip ... Nakliyat isimli firma tarafından tanzim edilen 03.10.2012 tarihli belge içeriğinde teslimatı yapan kişinin sanık ... olarak göründüğünün anlaşılması karşısında, adı geçen firma yetkilisi ... ... ... ile irsaliyede ismi yazılı ... isimli kişinin beyanlarının tanık sıfatıyla alınması, ayrıca bu sevkiyatın adı geçen firmanın kanuni defter ve kayıtlarından araştırılarak teyit edilmesi, yine sanığın fotoğraflarının teslimatı alan kişi olan ...'e gösterilerek teslimatı yapan kişinin sanık olup olmadığının sorulması, savunma ve temyiz dilekçesi içeriği doğrultusunda sanık adına kayıtlı telefon numaraları tespit edilip HTS kayıtları temin edilerek numaraların sanık ya da başkaları tarafından kullanılıp kullanılmadığı araştırılıp, baz istasyonu bilgilerinin karşılaştırılması neticesinde dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan mağdure .... vekili, katılan Bakanlık vekili, sanıklar ..., .... ile sanıklar .... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.