muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10242, Karar No: 2013/9089, Tarih: 06.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/10242 E.  ,  2013/9089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.01.2011 tarih ve 2009/274-2011/12 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davada davacı vekili, müvekkili şirket ile dava dışı şirketler ... Uluslararası Taş. Tic. A.Ş. ve Radikal Lojistik Ltd. Şti. arasında ... plakalı çekici ve ... plakalı yarı römorkun uluslararası yük taşımacılığında kullanılabilmesi için araç kiralama sözleşmesi yapıldığını, dava dışı her iki şirketin yetkilisinin de davalı ... olduğunu, davalı ...'in, müvekkili şirketin bulduğu yükü yurtdışına taşıması sırasında ... Sınır Kapısında çekicinin şoför kısmında 13 kilo 674 gram eroin ile yakalandığını, davalının müvekkili şirketin tır karnesini kullanmasından dolayı davacı şirketin 4 ay süreyle fiziki kontrole tabi firma statüsünde takibe alındığı ve tır karnesi verme işleminin askıya alındığını, yine tır karnesinin kullanma hakkının 31.12.2007 tarihine kadar iptal edildiğini, müvekkili şirketin tır karnesi alma işlemi 02.08.2007 tarihinden 31.08.2007 tarihine kadar askıya alındığından, Ağustos 2007 tarihindeki cirosunun önceki yıllara göre düştüğünü, davalının, müvekkili şirketin tır karnesinde uyuşturucu madde yakalatmasından dolayı davacı şirketin Ağustos 2007 ayına ait uğramış olduğu zararın öz araçlar bakımından 30.000 TL, kiralık araçlar bakımından da 5.000 TL olduğunu, ayrıca müvekkili şirketin ticari itibarı da sarsılmış olduğundan manevi zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminatın ve kiralık araçlar bakımından uğradığı 7.500 TL maddi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında ıslahla maddi tazminat talebini 23.902 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, işlendiği iddia edilen suçun tır karnesi, taşıma aracı, taşınan ürün veya diğer taşıma unsurlarıyla bir ilgisinin bulunmadığını, yükün taşınması ile ilgili olarak müvekkilinin şahıs olarak bir katılımının söz konusu olmadığı gibi araç kiralama sözleşmelerinin tarafı da olmadığını savunarak, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davalının, davacı şirkette alt taşımacı olarak çalıştığı, davacı işletmenin ticari adı altında sahibi olduğu ... plakalı tır ve ... plakalı dorsede yasak olan uyuşturucu madde yakalandığı, bu nedenle davacının kiralık tır işletme ruhsatının 04.09.2007-31.12.2007 tarihleri arasında askıya alındığı, davalının aracında yakalanan uyuşturucu sebebiyle davacının kazancında azalma olduğu, ticari itibarının da zedelendiği gerekçesiyle, maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile toplam 10.104 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.609,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8158, Karar No: 2013/10202, Tarih: 18.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/8158 E.  ,  2013/10202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2013

Yanlar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne  ilişkin olarak verilen karar davalılar A.ve V.vekili tarafından  yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 238 ada 1 parsel sayılı taşınmazda tarafların ve dava dışı kişilerin paydaş oldukları, davacının, dava konusu taşınmazda yeralan binada fiili taksim sonucu kendisine bırakılan kat irtifakı ve kat mülkiyeti bulunmayan A4 numaralı dairenin davalı V.. ve Akif; A1 ve A 9 numaralı dairelerinin ise diğer davalı tarafından kullanıldığını ileri sürerek ecrimisil isteğiyle eldeki davayı açtığı, mahkemece, davanın kabulüne karar verildiği, hükmün davalılardan V..ve A..vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.Kural olarak, intifadan men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış  bir takım istisnaları vardır. Bunlar; ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşma sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinin bulunması durumunda ve davaya konu taşınmazın kamu malı olması durumunda yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; çekişme  konusu A4 numaralı dairenin  davacının kullanımına bırakıldığı davalının da kabulündedir. Davacı tarafın, davalılara çektiği  5 Ocak 2011 tarihli ihtarnamede dairelerin boş olduğu, ancak dairenin anahtarlarının kendisine teslim edilmediği iddia etmiştir. Davalılar A.ve V.ise dava konusu A 4 numaralı dairenin  taksim ile kendilerine bırakıldığını  ancak davacının itirazı üzerine 2002 yılında daireyi boşaltıp davacıya temlik ettiklerini savunmuşlardır.

Ancak, Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları üzerinde durulmamış, anılan dairenin boşaltılıp boşaltılmadığı, boşaltılmış ise ne zaman boşaltıldığı ve anahtarının davacıya teslim edilip edilmediği, davalılardan kaynaklı yararlanmaya engel bir nedenin bulunup bulunmadığı hususları da irdelenmemiştir.

Hal böyle olunca; mahkemece  yukardaki ilkeler doğrultusunda araştırma, inceleme ve uygulama yapılması, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile daha önce taraflar arasında görülen ve sonuçlandırılan aynı mahiyetteki dosyalara atıf yapılmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalılar A..ve V..vekilinin temyiz itirazı yerindedir kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  18.6.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20251, Karar No: 2012/3989, Tarih: 04.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/20251 E.  ,  2012/3989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten basit yaralama, tehdit ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine, tehdit ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından beraatine kasten basit yaralama cinsel istismar suçunun unsuru olduğundan hüküm bulunmasına yer olmadığına dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.05.2011 gün ve 2009/270 Esas, 2011/84 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı, katılanlar vekilleri ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle kasten basit yaralama suçu zorla cinsel istismar suçunun unsuru olduğundan, bu suçtan hüküm kurulmasına yer olmadığına dair kararla, tehdit ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan beraat hükümleri ile delillerle iddia, savunma ve duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı, katılanlar vekilleri ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4542, Karar No: 2011/2177, Tarih: 05.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/4542 E.  ,  2011/2177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece kamu hizmetinin yerine getirilmesi sırasında meydana gelen hasar nedeniyle davalı ... yönünden davanın idari yargı yerinde görülmesi belirtilerek dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç ve oluşturulan hüküm davanın niteliğine, tarafların sıfatına ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Kamu hizmeti vermekle yükümlü olan davalı belediyenin, kamu hizmetini “doğrudan kendisinin verdiği” sırada, hizmet kusurundan dolayı açılan davaların İdari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanunun 2.maddesi hükmü uyarınca tam yargı davası olarak idari yargı yerinde açılması gerekir. Ancak davalı belediyenin kamu hizmetini “bizzat kendisinin yapmadığı” özel hukuk ilişkisine girdiği diğer davalı yüklenici şirkete özel hukuk sözleşmesi ile yaptırdığı durumda ise, bu sözleşmenin yerine getirilmesi sırasında sözleşmenin tarafı olmayan üçüncü kişilere verilen zararların giderilmesi amacıyla açılan davaların adli yargıda görülmesi gerekir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 17.03.2010 tarih 2010/13-64 E,2010/145 K sayılı ilamı ile 28.04.2010 tarih 2010/7-216 E,2010/231 K sayılı ilamlarında da aynı husus vurgulanmaktadır.

Somut olaya gelince, davalı ... Belediyesi’nin kamu hizmetini özel hukuk ilişkisine girdiği diğer davalı yüklenici şirkete özel hukuk sözleşmesi ile yaptırdığı görülmektedir.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan hukuki olgu dikkate alınarak, davalı ... yönünden de davanın esasına girilerek, esas yönünden karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, davacının temyiz itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin ödenen harcın istek halinde davacıya iadesine, 05.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8026, Karar No: 2012/9020, Tarih: 02.07.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/8026 E.  ,  2012/9020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.04.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23.02.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu iptali tescil, ikinci kademede ise taşınmazın rayiç değerinin tahsili istemleriyle açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiş, karar Dairemizin 13.06.2011 tarihli ilamıyla ve ilamda yazılı nedenlerle bozulmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda tazminata yönelik talebin kısmen kabulü ile; 350,00 TL'nin ödendiği 15.03.2004 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davadaki ikinci kademedeki istek “taşınmazın rayiç değerinin tahsili” talebine ilişkindir. Davacı, Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12.maddesinde öngörülen şartları taşımamaktadır. Bu nedenle davacı mülkiyet nakli isteminde bulunamaz ise de ikinci kademedeki taşınmazın rayiç değerinin tahsili talebinin içinde “çoğun içinde az da vardır” kuralı gereği yaptığı

ödemelerin iadesi isteminin de bulunduğunun kabulü gerekir. Gerçekten, geçersiz olan tahsis işlemi sebebiyle davacının yaptığı ödemeler, davalı bakımından sebepsiz zenginleşme oluşturur.

BK'nun 101.maddesi hükmü gereğince muaccel bir borcun borçlusu alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Davacı bu madde hükmüne göre davalıyı temerrüde düşürmediğinden, dava tarihinden daha evvelki bir tarihten itibaren faiz yürütülmesi yerinde değildir.

Mahkemece yapılması gereken iş, davacı tarafından davalıya yapılan ödemenin dava tarihinden itibaren faiziyle birlikte sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalıdan tahsiline karar vermek olmalıdır.

Değinilen yönler bir yana bırakılarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2.) bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 02.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1249, Karar No: 2006/1435, Tarih: 15.03.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/1249 E.  ,  2006/1435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava BK.nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen ... sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Mahkemece davanın Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerektiği görüşüyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz olunmuştur.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde, tüketici “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan ... ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlayama göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Başka bir deyişle, yasada dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri kapsama alınmıştır. Aksinin düşünülmesi halinde üst düzey teknolojiyle gerçekleştirilen ... sözleşmesi ilişkilerinin dahi yasa kapsamında kaldığının ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıkların da –yasanın amacına rağmen- Tüketici Mahkemelerinde bakılması gerekeceğinin kabulü icap eder. Bundan dolayı somut olayda olduğu gibi istisna(...) sözleşmesinden ... ilişkilerde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim aynı husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.2.2003 ... ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında da açıklanmış bulunmaktadır.

Açıklanan bütün bu nedenlerle davanın esasının incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine, ... hükümler uyarınca Tüketici Mahkemesinde bakılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 15.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/993, Karar No: 2019/6074, Tarih: 28.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/993 E.  ,  2019/6074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 28.05.2009 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 27.03.2011 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, dava zamanaşımının 26.12.2008 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması ,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 28/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19010, Karar No: 2022/11716, Tarih: 14.09.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/19010 E.  ,  2022/11716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendine göre asli dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 03.09.2014 tarihinden itibaren asli dava zamanaşımının temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜRÜŞÜLMESİNE, suça konu orman emvalinin TCK'nun 54/4. maddesi gereği müsaderesine, el konulan motorlu testere, balta, tahra ve .... plakalı nakil aracının hak sahibine iadesine, 14.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27165, Karar No: 2018/177, Tarih: 09.01.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/27165 E.  ,  2018/177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-16.04.2013 günü müştekinin motosikletini sokağa park ettiği, saat 22:00 sıralarında motosikletin yerinde olduğu ancak saat 23:00 sıralarında motosikletinin çalındığını anlayarak kolluk görevlilerine müracaatta bulunduğu, 23.04.2013 günü başka bir adli vaka hakkında yürütülen soruşturma kapsamında ...'ın ikametine gidildiğinde, ikametinin bahçesinde 3 adet motosikletin kolluk görevlilerince görüldüğü, bu motosikletlerden birisinin müştekiye ait olduğunun tespit edildiği, ...'ın aşamalarda alınan savunmalarında, suça konu motosikleti sanık ...'dan suç eşyası olduğunu bilerek satın aldığını beyan ettiği, sanık ...'ın alınan savunmasında ise üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini belirttiği, dosyada olay yerini gösteren kamera kaydı, olayı gören tanık veya başkaca bir delilin olmadığı anlaşılmakla; sanık ...'ın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğine dair sanık ...'ın atfı cürüm niteliğindeki beyanı dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, beraati yerine hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Suç tarihi 16.04.2013 olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında 17.04.2013 olarak gösterilmesi,

3- Müştekinin beyanına göre, suça konu motosikletin 16.04.2013 günü saat 22.00 ile 23.00 arasında çalındığı, 16.04.2013 günü yaz saati uygulaması ile birlikte güneşin 19.05'de battığı, saat 20:05'den sonrasının gece vakti olduğu, suçun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında sanık ... hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

4-Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması gerektiği gözetilmeden, sanıktan tahsiline karar verilmesi,

5-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.