muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5954, Karar No: 2014/9844, Tarih: 26.11.2014

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2014/5954 E.  ,  2014/9844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Fen bilirkişi raporu eklenerek çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde imar planının yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise hangi tarihte yapılıp kesinleştiğinin, taşınmazın imar planında ne şekilde uygulamaya tâbi tutulduğunun, çekişmeli taşınmazı gösterir şekilde imar planı suretinin Belediye Başkanlığından sorulup istenerek alınacak cevabî yazının,

2) Çekişmeli taşınmazlara komşu 414, 698 ve 678 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin kadastro tutanak örneği ve dayanaklarının, itirazlı ise dava dosyasının, kesinleşmiş ise tapu kaydının, tapu kaydı mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise dava dosyasının,

3) Çekişmeli taşınmaz ve etrafını gösterir dava tarihinden 20 yıl öncesine ait hava fotoğrafı ve bu hava fotoğrafından elde edilen memleket haritası ile keşifte uygulandığı bildirilen 1958 tarihli memleket haritasının elde edildiği hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek, hava fotoğrafları ve memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü, sınırlarının belirgin olup olmadığı ve kullanım durumunu detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenlettirilerek dosyada yer alması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 26/11/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3765, Karar No: 2019/9906, Tarih: 06.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/3765 E.  ,  2019/9906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmiş, davacı vekili tarafından katılma yoluyla temyiz edilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, haksız yere işten çıkarıldığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, genel tatil ve yıllık izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak genel tatil alacağı talebinin reddine, sair taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ... davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava belirsiz alacak davası olarak açılmış, davalı şirket vekili süresinde verdiği cevabı ıslah ederek zamanaşımı def'inde bulunmuş, ... vekili ise cevap dilekçesinde zamanaşımı def'inde bulunmayıp talep artırımına karşı zamanaşımı def'i ileri sürmüştür.

Davalı şirket vekilinin süresinde verdiği cevabı ıslah yoluyla davaya karşı yaptığı zamanaşımı def'i geçerli olup mahkemece davaya karşı zamanaşımı def'inin dikkate alınmaması hatalıdır. Yeni Türk Borçlar Kanunu uyarınca davalılar arasında eksik teselsül hali kaldırıldığından şirketin yaptığı zamanaşımı def'inden diğer davalı ... de yararlandırılmalıdır. Dava belirsiz alacak davası olarak açıldığından talep artırımına karşı yapılan zamanaşımının sonuca etkisi yoktur.

3- Fazla çalışmaların yazılı delil yerine tanık beyanlarına dayalı olarak hesaplanması halinde, işçinin normal mesaisinin üzerine sürekli olarak aynı şekilde fazla çalışması mümkün olmadığından, hastalık mazeret izin gibi nedenlerle belirtildiği şekilde çalışamadığı günlerin olması kaçınılmaz olup, bu durumda karineye dayalı makul indirim yapılmalıdır (Yargıtay HGK, 06.12.2017 tarih 2015/9-2698 E.-2017/1557 K.).

Fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine doğrudan yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut uyuşmazlıkta; tanık beyanlarıyla ispatlanan fazla mesai alacağından karineye dayalı indirim yapılmaması hatalıdır.

4- Kabule göre vekille temsil edilen davalılar lehine maktu ücretin altında bulunan reddedilen miktar kadar vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.

Fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine doğrudan yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut uyuşmazlıkta; tanık beyanlarıyla ispatlanan fazla mesai alacağından karineye dayalı indirim yapılmaması hatalıdır.

4- Kabule göre vekille temsil edilen davalılar lehine maktu ücretin altında bulunan reddedilen miktar kadar vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.

5- Davacının yatırdığı başvuru harcı, vekalet harcı ve peşin harcın masraf olarak davalılara yükletilmemesi hatalıdır. Harç masraflarının kabul/redde göre oranlanamayacağı gözden kaçırılmamalıdır.

6- Yukarıdaki bozma sebepleri doğrultusunda vekalet ücreti, yargılama gideri ve harç giderinin değişebileceği gözden kaçırılmamalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14651, Karar No: 2010/5870, Tarih: 29.04.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/14651 E.  ,  2010/5870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı abonenin 1.7.2000-15.6.2001 tarihleri arasında tahakkuk eden elektrik faturalarının ödenmediğini , yapılan takibe de haksız itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı, aboneliği bulunan taşınmazda Sadi Eğlmez'in oturduğunu, kullanımın da ona ait olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının 22.2.1982 yılında elektrik abonesi olduğu, 15.6.2001 tarihine kadar davalı adına aboneliğin devam ettiği ve tüm dosya kapsamı ile tartışmasızdır. Alınan 7.5.2009 tarihli bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere, her 10 yılda bir abonelerin periyodik olarak davacı kurum tarafından sayaçların değiştirilmesi gerekirken 27 yıldan beri abone sayacının değiştirilmediği bu nedenle 1978 tarihli sayacın güvenirliğinin tartışmalı olduğu, sayacın doğru çalışıp çalışmadığının kontrolünün gerektiği , aksi halde borca esas tüketim endeksinin ne şekilde kullanılırsa kullanılsın aşırı tüketim olduğu açıklanmıştır.

Kural olarak abonelik sözleşmesi iptal edilmediği sürece, kim tarafından kullanılırsa kullanılsın tüketilen 2009/14651-2010/5870

Kural olarak abonelik sözleşmesi iptal edilmediği sürece, kim tarafından kullanılırsa kullanılsın tüketilen 2009/14651-2010/5870

elektrik bedelinden idareye karşı abone olarak sorumludur. Dolayısıyla abone olan davalının sorumlu olduğu tartışmasızdır. Ancak abonelikte kurulu sayacın doğru çalışıp çalışmadığı saptanmalı doğru çalıştığı tesbit edildiği takdirde, dava konusu alacak 1.7.2000-15.6.2001 tarihli faturalar karşılığıdır. Faturaların düzenlendiği tarihte yürürlükte olan Elektrik Tarifeleri Yönetmeliğinin 50/a maddesinde göre, fatura bedeli ödenmediğinde muayyen bir süre sonunda aboneliğin elektriğinin kesilmesi gerekir. Yönetmeliğin bu açık hükmüne aykırı davranmakla davacı idare, zararın artmasına kendi müterafik kusuru ile yol açmıştır. Öyle olunca B.K 98. maddesi yollaması ile 44. maddesi hükmüne göre meydana gelen zarardan indirim yapılmalıdır. Öncelikle faturalar ödenmediği için, yönetmelik hükümlerine göre abonelik elektriğinin kesilmesi gerekli tarih belirlenip, bu tarihe kadar ki sarfiyatın tamamından davalı abonenin sorumlu olduğu kabul edilmeli, daha sonraki süreye ilişkin fatura bedellerinden de yine davalı abone sorumlu tutulmalı ancak davacıda zararın artmasında müterafik kusurlu olduğundan BK.44. maddesi hükmüne göre uygun bir indirim yapılmalıdır. Sayacın doğru çalışmadığı anlaşıldığı takdirde olay tarihindeki tarifeler yönetmeliği hükümleri gözetilip değerlendirme yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmedir. Mahkemece, açıklanan hususlar nazara alınmadan aksine düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan şekilde temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 29.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3863, Karar No: 2016/15, Tarih: 11.01.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/3863 E.  ,  2016/15 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekilinin davalıdan temizlik hizmetinden kaynaklanan faturaya dayalı alacağının olduğunu, borcun ödenmemesi üzerine davalı aleyhine .... İcra Müdürlüğü'nün 2013/6673 esas sayılı dosyası ile icra takibi yaptıklarını, ancak haksız yere itirazı üzerine takibin durduğundan ileri sürerek, haksız itirazın iptaline, takibin devamına ve %20'den az olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasının ....Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/220 esas sayılı (yeni esas: .....Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/628) dosyasında devam ettiğini, söz konusu dosyada 02.06.2013 ve 06.12.2013 tarihli tedbir kararlarıyla takiplerin durdurulduğunu, davacının hizmet sözleşmesini gereği gibi ifa etmediğini, dayanak faturaların kendilerine tebliğ edilmediğini beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında cari hesap ilişkisinin bulunduğu ve davacının davalıdan takibe konu faturalardan dolayı 28.368,09 TL alacaklı bulunduğu, söz konusu faturaların davalı ticari defter ve kayıtlarına da işlendiği, davalının mücerret temizlik hizmetinin ayıplı ifa edildiği savunmasını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, takip tarihi öncesi herhangi bir temerrüt söz konusu olmadığından davacının işlemiş faiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3615, Karar No: 2016/13472, Tarih: 06.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/3615 E.  ,  2016/13472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait teknif şef olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve yıllık izin ücret alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının doğrulukla bağdaşmayan davranışları nedeni ile iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiklerini, bu konuda davacının açtığı işe iade davasının da derdest olduğunu, taleplerin haksız olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece,"davacının talep etmiş olduğu ihbar tazminatı alacağının, ücretli izin alacağının, fazla mesai ücreti alacağının varlığını ispatladığı, her ne kadar davacı kıdem tazminatı alacağı talep etmiş ise de davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haklı nedenle feshedildiği, bu nedenle davacının kıdem tazminatına hak kazanamayacağı," gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilerek ihbar tazminatı, yıllık izin ve fazla çalışma alacakları hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosyadaki bilgi ve belgelere ve özellikle taraflar arasında görülüp Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen işe iade davasındaki karara göre davacının iş sözleşmesinin sadakat borcuna aykırılık nedeni ile işverence haklı nedenle fesh edildiği anlaşıldığından davacının kıdem tazminatı talebinin reddi yerinde ise de Mahkemece feshin, haklı olduğunun kabul edilmesine rağmen gerekçesiz ve çelişkili olarak ihbar tazminatına hükmedilmesi hatalıdır.

3- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

3- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma hesabı yapılırken davacının günlük 9 saatlik çalışmasında yukarıdaki ilke kararında açıklandığı üzere 1 saat ara dinlenme süresinin dikkate alınması gerekirken 0,5 saatlik ara dinlenme düşülmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15820, Karar No: 2014/71, Tarih: 06.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/15820 E.  ,  2014/71 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/246634

MAHKEMESİ : Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2011

NUMARASI : 2010/524 (E) ve 2011/218 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Anayasa'nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik ilkesi" başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde ‘kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde ‘kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığının, Dairemize gönderdiği 12.11.2013 tarih ve 29415146-2525 sayılı cevabi yazısından, suça konu mühürleme tutanağını düzenleyen Sakarya Elektrik Dağıtım A.Ş'nin suç tarihinden önce özelleştirildiği anlaşılmış olup, özel hukuk tüzel kişisi olarak kamusal yetki kullanma hakkı olmadığından, Anayasa ve Kanuna dayalı kamusal yetkiyi kullanan bir makam tarafından konulmuş mühürleme işleminin bulunmaması nedeniyle, sanığa yüklenen “mühür bozma” suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.