muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/14794, Karar No: 2007/22830, Tarih: 11.12.2007

Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir.

2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının, şekerpancarı ürün bedelinden yapılan ilk ... prim kesintisinin 10.04.1996 tarihinde Kurum hesabına yatırıldığı, 20.5.1997 ve 20.05.1998 tarihlerinde de prim kesintisinin bulunduğu, Tarım Kredi Kooperatifi’ne 12.10.2005 tarihinden itibaren kayıtlı olduğu, Ziraat Odası kaydının bulunmadığı, adına kayıtlı zirai arazilerinin bulunduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece, kesintinin bulunduğu 01.05.1996 ile 31.12.1998 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de ; prim kesintisinin bulunmadığı ve tarımsal faaliyetin kanıtlanamadığı 01.01.1999-30.06.2006 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa’nın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında kanıtlanamadığı halde bu yılların soyut muhtar beyanı ile zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K’nun 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının ilk bendinin tümüyle silinerek yerine; “Davanın kısmen kabulüne, davacının sattığı ürün bedelinden yapılan ilk ... prim kesintisinin Kurum hesabına yatırıldığı 10.04.1996 tarihini takip eden ay başı olan 01.05.1996 ile 31.12.1998 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa'ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine, 450.00 YTL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı Kuruma verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 11.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17601, Karar No: 2024/9460, Tarih: 06.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/17601 E.  ,  2024/9460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi Neticesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II. Sanık Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi Neticesinde;

1-Şikâyetçinin soruşturma aşamasındaki "...iş yerime ait olan güvenlik kameralarını izlediğimde bir şahsın depo olarak kullanmış olduğum kapısı açık olan ve içerisinde ikinci el olarak sattığım akülerin bulunduğu dükkandan 1 adet aküyü alıp çıktığını ve deponun önünde bekleyen diğer şahıs ile birlikte götürdüklerini gördüm..." şeklindeki beyanı karşısında; akünün çalındığı yerin bir iş yerinin eklentisi niteliğinde olup olmadığına dair bir saptamanın bulunmadığının anlaşılması karşısında, salt eşyaların muhafazası için kullanılan, herhangi bir ticari faaliyetin yürütülmediği veya bir iş yerinin eklentisi niteliğindeki olmayan yere girilmesinin iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturmayacağı düşünülmeden ve anılan yerin niteliği açıklığa kavuşturulmadan, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlendiği sabit olduğu hâlde sanık hakkında TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, sanığın CMUK 326/son maddesi uyarınca kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5223, Karar No: 2017/2817, Tarih: 23.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/5223 E.  ,  2017/2817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün değişik gerekçeyle onanmasına ilişkin Dairemizin 04.03.2015 gün ve 2014/6094 E., 2015/1334 K. sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacılar vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkili ... ile diğer müvekkillerinin murisi Mevlüt Şahin ve davalı ... ile davalı yüklenici kooperatif arasında düzenlenen 16.08.1993 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile sonraki tarihlerde düzenlenen ek sözleşme uyarınca müvekkillerine verilmesi gereken bağımsız bölümlerin tamamının verilmeyerek eksik verilen 23.39 adet bağımsız bölümün tapusunun iptali ile adlarına tesciline, davalı arsa sahibi ... adına kayıtlı sözleşme konusu 57 ada 1 parselin tapu kaydının iptaline, aksi halde belirlenecek değerlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalıların vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Davalıların vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; sözleşme uyarınca arsa sahiplerinin 53.47 adet bağımsız bölümü hak etmelerine rağmen 54 adet bağımsız bölüm verildiği, taraflar arasındaki sözleşme ve ek sözleşmelerin anlaşılması güç ve karışık olması ile arsa sahipleri arasındaki uyuşmazlığın raporlar arasındaki çelişkiye neden olduğu sözleşme konusu 57 ada 1, 2, 3 parsellere konut yapılamayacak olmasının farazi hesaplar yapılarak çelişki ve yargılamanın uzamasına neden olduğu, arsa sahiplerinin hak ettikleri bağmsız bölümleri aldıkları gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 04.03.2015 gün ve 2014/6094 E., 2015/1334 K. sayılı ilamı ile davanın reddi gerekçesinin yerinde olmadığı, sözleşme tarihinde yürürlükte olan 22.07.1991 tarihli 1/1000 ölçekli uygulama imar planında sözleşme konusu 57 Ada 1, 2, 3, parsal numaralı taşınmazların turistlik tesis alanı olarak belirlenmişken 25.02.1994 tarihli revize imar planında söz konusu parsellerin güney cephesinin günü birlik alan, kuzey cephelerin ise turistlik tesis alanı olarak belirlendiği bu tarihten sonra davacı ve dava dışı arsa sahipleri ile yüklenici arasında düzenlenen 19.09.1997, 22.09.1997, 23.09.1997, 25.11.1997 ve özellikle 09.11.2001 tarihli düzenleme şeklinde ek arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde 57 Ada 1, 2, 3 parsel sayılı taşınmazların turistik tesis alanı ve günü birlik alanı olarak belirlenen imar durumuna rağmen anılan parsellerin yükleniciye tapu da devri ile arsa sahiplerinin paylarına isabet edecek bağımsız bölümleri 50 ve 58 Adalarda alacaklardan kararlaştırılmasına ve bu sözleşmelerin irade fesadına uğranılarak imzalandığının ileri sürülmemiş olması karşısında, anılan ek sözleşmeler uyarınca paylaşımın gerçekleştiği 13.10.2011 ve 26.07.2012 tarihli bilirkişi kurulu raporlarında da asıl ve ek sözleşmeler uyarınca 57 Adada imar durumlarına göre yapılabilecek bağımsız bölüm sayısı farazi olarak hesaplandıktan sonra arsa sahiplerinin almaları gereken bağımsız bölüm sayısından daha fazla yer aldıkları belirlendiği belirtilerek bu değişik gerekçeyle, onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 7,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 23.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14782, Karar No: 2020/4314, Tarih: 12.03.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/14782 E.  ,  2020/4314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmiş, davacı avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK'un 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş akdinin haksız yere feshedildiğini iddia ederek kıdem-ihbar tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin, asgari geçim indirimi ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili , davacının mazeretsiz olarak işe devam etmediğini, iş sözleşmesinin 4857 Kanunun 25/II g maddesi uyarınca haklı olarak tazminatsız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin 28.11.2014 tarihinde haklı neden olmaksızın feshedildiğini iddia ederek ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinde bulunmuş davalı işveren 28.11.2014 ve takip eden günlerde mazereti olmaksızın işe devamsızlık sebebiyle haklı nedenle iş sözleşmesinin feshedildiğini savunmuştur.

Mahkemece savunmaya değer verilerek devamsızlık sebebiyle işveren feshinin haklı olduğu gerekçesiyle her iki tazminat isteğinin reddine karar verilmiştir.

Dosya içinde bulunan bilgi ve belgelerden davacı işçinin 28.11.2014 tarihinde keşide ettiği ihtarnamede iş sözleşmesinin aynı gün sabah işe gittiğinde işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiği açıklanmış tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı işveren savunması ise 28.11.2014 tarihi ve sonrasında işe devamsızlık iddiasında bulunarak 10.12.2014 tarihinde haklı fesih yönündedir. Davalının devamsızlık tutanakları işçinin fesih tarihi olarak açıkladığı ve ihtarname keşide ettiği tarihten sonraya ait olup bu nedenle fesihten sonra düzenlenen devamsızlık tutanaklarına itibar edilmesi mümkün değildir.

Davalı işveren savunması ise 28.11.2014 tarihi ve sonrasında işe devamsızlık iddiasında bulunarak 10.12.2014 tarihinde haklı fesih yönündedir. Davalının devamsızlık tutanakları işçinin fesih tarihi olarak açıkladığı ve ihtarname keşide ettiği tarihten sonraya ait olup bu nedenle fesihten sonra düzenlenen devamsızlık tutanaklarına itibar edilmesi mümkün değildir.

Öte yandan davalı tarafından verilen cevap dilekçesinde davacı ve diğer bir çalışan arasında 26.11.2014 tarihinde bir tartışma yaşandığı davacının 28.11.2014 tarihinde bu nedenle uyarılması üzerine işyerini terk ettiği açıklanmış olup sözü edilen savunma davacının iddiasını doğrulamaktadır. Davacının 28.11.2014 tarihinde işyerine geldiği o tarihte işveren tarafından iş sözleşmesinin haklı bir neden olmaksızın feshedildiği iddia ve savunma, tanık beyanları ile ihtarname içeriklerinden anlaşılmakta olup, mahkemece ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde isteklerin reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 12.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4423, Karar No: 2014/6722, Tarih: 08.04.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/4423 E.  ,  2014/6722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin yetki yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından davalıya satılan malzeme bedelinden bakiye kalan 20.309-TL fatura alacağının ödenmediğini, bu nedenle davalı aleyhine ... 12. İcra Müdürlüğü'nün 2012/27602 sayılı dosyasından icra takibi yaptıklarını, ancak davalının borca itirazı üzerine takibin durduğunu beyanla, itirazın iptaline, takibin devamına ve davalı aleyhine %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin adresinin dava dilekçesinde de belirtildiği gibi .../... olduğunu, davaya bakmaya yetkili mahkemenin ... Mahkemeleri olduğunu, ... Adliyesinin, küçük adliyelerin merkezde toplanması ile ...'ya taşındığını, bu nedenle yetkili mahkemenin ... Mahkemeleri olduğunu belirterek, davanın yetki yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davalı vekilinin süresinde verdiği cevap dilekçesi ile yetki itirazında bulunarak, yetkili mahkemenin ... Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu belirtmiş olduğu, davalı şirket adresinin ... ili, ... ilçesi sınırları içerisinde kaldığı, ancak ... adliyesinin ... iline taşınmasından ötürü ... Mahkemelerinin yetki alanında olduğu, HMK 6. maddesi gereğince genel yetkili mahkemenin davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı yerdeki yerleşim adresi olduğu, işbu genel yetki kuralı gereğince ... Mahkemelerinin yetkili olduğunda şüphe olmadığı, HMK 10 ve BK. 73 maddelerinin de uygulanma koşullarının bulunmadığı gerekçeleriyle, davalının yetki itirazının kabulü ile, dava dilekçesinin 6100 S. HMK'nun 6/1 ve 137 maddeleri gereğince yetki yönünden reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili ve görevli ... (...) Nöbetçi Asliye Ticaret (Hukuk) Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2135, Karar No: 2007/2874, Tarih: 20.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2135 E.  ,  2007/2874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

Taşınmazın orman ile ilgisine gelince; Orman Mühendisi Bilirkişi ... tarafından düzenlenen raporun gerekçe kısmında, bölgede yapılan ve kesinlik kazanan orman çalışmaları neticesinde davaya konu parselin orman sınırları dışına çıkarıldığı, memleket haritasında orman dışı açıklık alan, amenajman haritasında da iskan alanları kapsamında olduğu belirtilerek sonuç itibariyle taşınmazın orman sayılmayan alanlar içerisinde olduğu belirtilmiştir. Dosyadaki kanıtlar ve benzer dosyalarda yapılan keşifler sonucu düzenlenen raporlar ile; orman kadastrosunun arazi kadastrosuna esas olmak üzere yapıldığı kadastro çalışmalarının 1994 yılında kesinleştiği, anılan çalışma dışında bundan önce başkaca yapılmış bir orman kadastrosu da bulunmadığından " Orman sınırları dışına çıkarıldığı" ibaresinin "orman sınırları dışında bırakılmıştır" anlamında rapora yazıldığı anlaşıldığından aşınmazın orman ile ilgisinin bulunmadığı kabul edilmiştir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 20.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4027, Karar No: 2014/7420, Tarih: 09.09.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/4027 E.  ,  2014/7420 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine ve davalı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu alanı kapsayan eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğrafları ilgili yerlerden getirtildikten sonra dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek,

1- Memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında ( veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenlettirilerek bu dosya içine konulması;

2- 03.05.1969 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu, 09.06.2008 tarihinde ilân edilen aplikasyon ve evvelce sınırlandırması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış olan ormanların sınırlandırması ile tüm bu ormanlarda 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulamasına ilişkin haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır () noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazlar ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor düzenlettirilerek bu dosya içine konulması;

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 09/09/2014 günü oy birliği ile karar verildi.