muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/11843, Karar No: 2010/3977, Tarih: 07.04.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/11843 E.  ,  2010/3977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Devletin yargı organlarını alenen aşağılama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 301/2, 62, 51/1. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman dilimi yazılmayarak 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi, kanuna aykırı;

2- Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5759 sayılı Kanunun 1. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 301. maddesinin 4. fıkrası uyarınca bu suçtan dolayı soruşturma yapılması Adalet Bakanı'nın iznine bağlandığı ve bu husus maddi ceza hukuku müessesesi olup lehe olduğundan, sanık hakkında izin alınmasından sonra hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 07.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8325, Karar No: 2014/59, Tarih: 13.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/8325 E.  ,  2014/59 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/87768

Mahkemesi : Denizli 5. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 01/06/2010

Numarası : 2009/731-2010/443

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Suç Tarihi : 31/10/2008, 19/03/2009

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

En az üç veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmeyeceği ve sınırlı bir dinleyici çevresi dışına çıkmayacağı yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, herhangi bir aracı vasıta olarak kullanmadan, yüz yüze gerçekleştirdikleri, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek, aleni olmayan, söze dayalı, sesli düşünce açıklamalarının, söyleşinin tarafı olan kişi veya kişilerce, ilgililerinin rızası olmaksızın, akustik olarak tekrar dinlenebilmesi imkanını sağlayan bir aletle kaydedilmesi, TCK'nın 133/2. maddesinde kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması başlığı altında suç olarak tanımlanmıştır. Anılan suçun oluşabilmesi için, söyleşinin, “aleni olmaması”; yani, “belirsiz sayıda kişinin, ayrıca bir çaba harcamadan, rahatlıkla duyabileceği ve algılayabileceği şekilde konuşulmaması” gerekli ve yeterli olup, söyleşi içeriğinin suçun oluşması bakımından bir önemi yoktur. Buna göre, söyleşi; gizlilik taşıyan ve özel yaşam alanı kapsamında yer alan konularla ilgili olabileceği gibi, herkes tarafından bilinen veya anlamsız ya da sıradan hususlar hakkında da olabilir.

Elverişli bir aletle dinlenilen veya kaydedilen konuşma veya söyleşiden elde edilen bilgiler sayesinde kendi veya üçüncü kişi lehine, maddi ya da manevi yarar, yani; fayda veya avantaj sağlanması; bu bilgilerin, menfaat karşılığı olsun ya da olmasın, ilgilisi dışındaki kişi veya kişilere verilmesi ya da diğer kişilerin dolaylı olarak bilgi edinmelerinin temin edilmesi, TCK'nın 133/3. maddesinde ayrıca suç olarak tanımlanmış olup, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 80. maddesi ile TCK'nın 133/3. maddesinde yapılan değişiklikle kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verilerin hukuka aykırı olarak ifşa edilmesi eylemi suç olarak düzenlenmiştir.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, işvereni olan katılan ve iş yerinde muhasebeci olarak istihdam edilen Esat isimli şahısla, katılanın odasında bir araya geldikleri 31.10.2008 günü, cep telefonunun kamera fonksiyonunu aktif hale getirerek, iş akdinin fesh edilmesinden kaynaklanan tazminat alacağı ile ilgili üçü arasında geçen konuşmaları gizlice kaydedip, elde ettiği kayıttan oluşturduğu CD'yi, katılan aleyhine açtığı iş mahkemesindeki davaya 19.03.2009 tarihli dilekçe ekinde delil olarak ibraz ettiği iddialarına konu olayda,

Şikayete konu CD'nin çözümüne ilişkin bilirkişi raporu ve alınan beyanların içeriğine göre, taraflar arasında gerçekleşen iletişimin başkaları tarafından ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek aleni olmayan söyleşi nitelinde olduğu, sanığın, katılan tarafından kendisine karşı işlenmekte olan ve ani gelişen bir suç (örneğin; cinsel saldırı, hakaret, tehdit, iftira veya şantaj gibi) bulunmadığı halde, kaybolma olasılığı bulunan mevcut delilin muhafazasını sağlamak için değil, önceden hazırlıklı ve planlı şekilde, yeni bir delil elde etmek amacıyla hareket ettiği ve şikayete konu CD'yi hukuki uyuşmazlıkta avantaj sağlamak amacıyla kullanarak, CD içeriğindeki konuşmaların başkaları tarafından öğrenilmesine neden olduğu anlaşılmakla, sanığın sabit olan kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan eylemlerine uyan TCK'nın 133/2 ve 133/3. maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, kayda alınan söyleşi içeriğinin “gizlilik gerektirmeyen, aleni, açık ve orada çalışanlar tarafından bilinebilen” hususlara ilişkin olduğundan bahisle, “aleniyet” unsurunun yasal olmayan şekilde yorumlanmasına dayalı yazılı gerekçelerle sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de:

1- Kararın gerekçesinde, sanığa yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verildiği belirtildiği halde, hüküm fıkrasında, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığından bahisle beraat kararı verilmesi,

2- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanık hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi gereğince, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hükmedilen maktu vekalet ücretinin, devlet hazinesi yerine, katılandan alınmasına karar verilmesi,

4- Adli emanete alınan 1 adet CD hakkında bir karar verilmemesi, kanuna aykırı,

3- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi gereğince, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hükmedilen maktu vekalet ücretinin, devlet hazinesi yerine, katılandan alınmasına karar verilmesi,

4- Adli emanete alınan 1 adet CD hakkında bir karar verilmemesi, kanuna aykırı,

5- Hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 80. maddesi ile TCK'nın 133/1-3. maddesinde yapılan değişikliğe göre hapis cezasının üst sınırı itibariyle 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 11. maddesi uyarınca davaya bakma görevinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2936, Karar No: 2022/7661, Tarih: 13.09.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2936 E.  ,  2022/7661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs, kasten yaralama (değişik tarihlerde birden fazla)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs suçundan verilen beraat kararının temyiz incelemesinde,

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kasten yaralama suçlarından verilen beraat kararlarının temyiz incelemesine gelince;

Sanığa atılı kasten yaralama suçunu düzenleyen 5237 TCK'nın 86/2, 86/3-a maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve hakkında beraat kararları verilen sanığın 16.04.2014 sorgu tarihi ile inceleme tarihi arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca kasten yaralama suçlarından görülen kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 13.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4304, Karar No: 2008/4827, Tarih: 21.04.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/4304 E.  ,  2008/4827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin son fıkrası uyarınca ve Yargıtayın yerleşmiş uygulamalarına göre kamulaştırma yoluyla irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmaz malda oluşacak değer düşüklüğü oranının (dolayısıyla kamulaştırma bedelinin) saptanmasında taşınmaz malın cinsi (arsa veya arazi olması) ve yüzölçümü ile irtifak hakkının kurulduğu alanın yüzölçümü, irtifakın niteliği (petrol, akaryakıt ya da doğalgaz boru hattı, elektrik enerjisi nakil hattı vb.) ve konumu göz önünde bulundurulur. Buna göre bulunacak değer düşüklüğü oranı (yöntemince kanıtlanmış önemli ve özel bir durum söz konusu olmadıkça) taşınmaz malda irtifak hakkının kurulduğu alanın mülkiyet değerinin arazilerde %35'inden, arsalarda %50'sinden fazla olamaz.

Somut olayda dava konusu edilen tarım arazisi niteliğindeki 5562 m2 yüzölçümlü taşınmazın 46,52 m2’lik kısmında davacı idare lehine daimi irtifak hakkı kurulmuş bulunduğuna göre, bu taşınmaz malda irtifak hakkı kurulması nedeniyle oluşacak değer düşüklüğü oranının binde alınması gerekirken hükme esas alınan bilirkişi raporunda %3 alınması suretiyle fazla kamulaştırma bedeli saptanmış olması,

2-Dava dilekçesinde taşınmazın 46,52 m2’lik kısmında daimi irtifak hakkı tesisi ile tescili talep edilmiş olup kamulaştırma belgelerinde de 46,52 m2 yerin kamulaştırılmasına karar verilmiş olmasına rağmen, mahkemece kamulaştırılan miktardan fazlası olan 483,86 m2 yerde daimi irtifak hakkının tesciline karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/831, Karar No: 2019/3066, Tarih: 23.05.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/831 E.  ,  2019/3066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten ... vekili Avukat ...arafından, davalı ... aleyhine 02/08/2012 gününde verilen dilekçe ile taksirle orman yangınına sebebiyet verilmesi istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20/11/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, taksirle orman yangınına sebebiyet vermek nedeniyle uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekili; davalının yaktığı ateş sonucunda orman yangını meydana geldiğini, yangına davalının kusuru ile sebep olduğunu, davalı hakkında taksirle orman yangınına sebep olmak suçundan kamu davası açıldığını belirterek oluşan maddi zararın davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, meydana gelen yangında kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu ve orman tazminat raporu benimsenerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının talep ettiği tazminat miktarı, orman yangınına müdahale eden uçak ve helikoptere ilişkin giderleri de kapsamaktadır. Dava konusu olayda, uçak ve helikopterin yangının söndürülmesi sırasında kullanıldığı sabittir. İdarenin sadece dava konusu yangın nedeniyle helikopter ve uçak kullanım bedeli ödeyip ödemediği ise dosya kapsamından anlaşılmamaktadır. Şu durumda mahkemece; davacı idare tarafından helikopter ve uçak kiralanmasına ilişkin bir sözleşme yapılıp yapılmadığı, böyle bir sözleşme varsa; helikopter ve uçak kullanım ücretinin ne şekilde belirlendiği, helikopter ve uçak hiç kullanılmasa bile kira bedelinin ödenip ödenmeyeceği, bu sözleşmenin kapsadığı süre boyunca kaç orman yangını çıktığı, fiilen kullanımın kira ücretine etkisi araştırılmalıdır. Bu şekilde davacının dava konusu yangın nedeniyle helikopter ve uçak kullanımından kaynaklanan gerçek bir zararı olup olmadığı, varsa bu zararın miktarı tespit edilmelidir.

Ayrıca davacının talep ettiği tazminat miktarı, orman yangınına müdahale ettiği belirtilen beş adet arazöze ve araçlara ilişkin giderleri de kapsamaktadır. Mahkemece yangında kullanılan arazöz ve araçlara ilişkin ücretin ne şekilde belirlendiği, araçların davacı kuruma ait olup olmadığı, kiralık ise kira sözleşmelerinin bulunup bulunmadığına yönelik herhangi bir araştırma yapılmadan karar verilmiş olması da doğru değildir.

Öte yandan yangın bilirkişi raporunda, 22 işçinin katılımıyla yangının söndürüldüğü belirtilmiş ve mahkemece herhangi bir araştırma yapılmadan işçilik prim gideri olarak ödenen miktarın da yangın söndürme giderleri içinde olduğu kabul edilerek karar verilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Davacının yangın söndürmede görev aldığını belirttiği işçilere sabit ücretleri dışında bir ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması, sabit ücretleri dışında bir ücret ödemesi var ise mahkemece bunun sonucuna göre anılan gider hakkında karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

Dava konusu yangında otların kuruduğu, rüzgarın da etkili olduğu hava koşulları nedeni ile yangının büyüdüğü anlaşılmaktadır. Şu durumda; davalının kastının bulunmaması, olay tarihi, hava koşulları ve davalının yangını söndürmek için çabalaması gözetildiğinde hükmedilecek tazminattan olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı BK. 43 ve 44. (6098 Sayılı TBK 50. ve 51) maddeleri gereğince uygun bir miktarda hakkaniyet indirimi yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4208, Karar No: 2015/3504, Tarih: 08.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/4208 E.  ,  2015/3504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığı'nın 30.12.2013 tarih 9919 sayılı, Yargıtay 1. Başkanlığı'nın 14.01.2014 gün, 80803665/2013/51/674 sayılı yazıları ile temyiz incelemesi için dosyaların fiziki olarak gönderilmeyeceği, dosyadaki tüm belgelerin yerel mahkemece taranarak sisteme aktarılacağı ve bu şekilde dosyanın elektronik ortamda Yargıtay'a gönderileceği, temyiz incelemesinin de elektronik ortamda yapılması gerektiği bildirilmiştir.

Elektronik ortamda Dairemize gönderilen temyize konu edilen yukarıda esas nosu yazılı dava dosyasının UYAP ortamında yapılan temyiz incelemesinde; dava dosyası içerisinde yer alan tüm bilgi ve belgelerin (davacı vekiline gerekçeli kararın tebliğine ilişkin belge, 2007 yılında tasfiyeye girdiği anlaşılan davalı kooperatifin tasfiye memurlarının kimler olduğu, yetkilerinin kapsamı, davalı kooperatif adına gerekçeli kararı tebliğ alan kişinin kooperatifi temsile yetkili tasfiye memurlarından olup olmadığına ilişkin belgeler, 04.07.2013 tarihli bilirkişi raporu ve taraflar arasındaki sözleşmeler..vb.) elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmıştır.

Sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi için dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemece UYAP'ta taranması ve UYAP ekranına aktarılması suretiyle mümkündür. Temyize konu dosyada bulunan bir kısım evrakın elektronik ortamda bulunmaması ve türüne uygun, okunaklı şekilde taranmaması halinde temyiz incelemesinin yapılması olanaklı değildir.

Bu nedenlerle mahkemece, dosya kapsamında bulunmaması halinde;

1-Hükmü temyiz eden davacıya, gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebligat parçasına rastlanmamıştır. Gerekçeli karar davacıya tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin dosya içerisine konulması, tebliğ belgesi temin edilemez ise tebliğ tarihinin posta idaresi ve mahkeme kayıtlarından araştırılarak tespiti,

2-Dosya kapsamından davalı kooperatifin 2007 yılında tasfiyeye girdiği anlaşılmış ise de temsile yetkili tasfiye memurlarının kim/kimler olduğuna ilişkin dosyada belge bulunmadığından, gerekçeli kararın temsile yetkili kişilerden birine tebliğ edilip edilemediği anlaşılamamıştır.

2-Dosya kapsamından davalı kooperatifin 2007 yılında tasfiyeye girdiği anlaşılmış ise de temsile yetkili tasfiye memurlarının kim/kimler olduğuna ilişkin dosyada belge bulunmadığından, gerekçeli kararın temsile yetkili kişilerden birine tebliğ edilip edilemediği anlaşılamamıştır.

Mahkemece, davalı kooperatifin sicil adresi, hükmün tebliği ve temyiz tarihi itibariyle davalı kooperatifi temsil ve ilzama yetkili yöneticilerin isimleri ile temsil yetkilerinin kapsamı ilgili Ticaret Sicil Memurluğu'ndan sorularak, hükmün ve davacının temyiz dilekçesinin tebliği tarihleri itibariyle tebliğ evrakını kooperatif adına imzalayan kişinin kim olduğu belirlendikten sonra, kooperatifi temsile yetkili şahıslardan birine tebligat yapılmış ise işlem yapılmadan dosyanın iadesi; başka şahısların yetkili olduklarının bildirilmesi halinde, gerekçeli karar ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kooperatifin sicil adresine, ''kooperatif tüzel kişiliği'' adına tebliğe çıkarılması, müştereken temsile yetkili olanlardan birine ya da koşulları oluştuğunda memur veya müstahdemlerinden birine kooperatif adına Tebligat Kanunu'nun 12 ve 13. maddeleri ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 20 ve 21. maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak tebliği ile işlemeye başlayan temyiz ve cevap süresinin beklenmesi, müştereken temsile yetkili olanların tamamının birlikte kaleme almaları gereken dilekçe ile hükmü temyiz etmeleri halinde temyiz veya temyize cevap dilekçesinin dosya içerisine konulması,

3-Dosya aslının düzenli, dizi listesine bağlanmış şekilde fiziki ortamda gönderilmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18906, Karar No: 2014/1360, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18906 E.  ,  2014/1360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/715-2013/204

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıdığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Kıymet Takdir Komisyonu raporlarında ve acele el koyma dosyasında, taşınmazların bedelleri tespit edilirken, taşınmazlarda bulunan ağaç bedelleri hesap edildiği halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13191, Karar No: 2011/6625, Tarih: 12.05.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/13191 E.  ,  2011/6625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı ... Temizlik İnş.Taah.Tur.Gıda.Tic.San.Ltd.Şti. aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Kayseri 3.Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 15.07.2010 gün ve 1819-938 sayılı hükmün davalı şirket yetkilisi Ali Aslan tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen Kayseri 2.İcra Müdürlüğünün 2008/7775 esas sayılı dosyası ile davaya konu faturanın aslı veya okunaklı tasdikli bir örneğinin birlikte gönderilmesi için dosyasının mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.