muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1427, Karar No: 2014/3246, Tarih: 25.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1427 E.  ,  2014/3246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2013

NUMARASI : 2005/136-2013/80

Taraflar arasındaki tazminat ve müdahalenin men'i davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, dosya içerisinde tebligat için mürafaa pulu bulunmadığından duruşma isteminin red edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, davacı yüklenicinin bir kısım imalat yaptığını, sözleşmenin mahkeme kararıyla feshedildiğini, yapılan imalatın davalı arsa sahiplerince kullanıldığını ileri sürerek, imalat bedelinin tahsilini; davalı arsa sahipleri vekili, birleşen davada davalıların müdahalesinin men'ini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılar arsa sahipleri vekili, davacı yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, binanın kaçak olduğunu savunarak, asıl davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı yükleniciye verilen kesin süreye rağmen projeye aykırılığı gidermediği ve deprem yönetmeliğine aykırı binanın arsa sahiplerince kabule zorlanamayacağı gerekçesiyle, asıl davanın reddine; birleşen davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı-birleşen davada davalı yüklenici vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında 07.01.1994 günlü düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile ek sözleşmenin varlığı çekişmesizdir. Ne var ki, yüklenici, taahhüt ettiği inşaatı süresinde sözleşmesine uygun şekilde tamamlayıp teslim etmemiş ve bu suretle temerrüde düştüğünden sözleşmelerin geriye etkili olarak feshine karar verilmiş ve verilen karar da 04.11.2003 tarihinde kesinleşmiştir. Temyiz incelemesine konu asıl davada, yüklenici, feshedilen sözleşmeye istinaden yaptığı imalat bedelinin tahsilini istemektedir. TBK'nın 125/III.(BK. md. 108/1) maddesi hükmünde, taraflara karşılıklı borç yükleyen sözleşmelerin feshi halinde, karşılıklı olarak aldıklarını aynen veya ikame değerleri ile iade etmeleri düzenlenmiştir. Arsa sahiplerine ait arsada yapılan ve arsanın mütemmim cüzü haline gelen mevcut inşaatın aynen iadesi mümkün olmadığından feshin kesinleştiği tarih itibariyle değeri, serbest piyasa fiyatlarıyla hesaplanarak yükleniciye verilmelidir. Ancak bunun için yapılan imalatın arsa sahiplerinin yararına ve kullanabilecekleri nitelikte olması gereklidir. Her ne kadar, mahkemece, mevcut yapının projesine aykırı olduğundan bahisle dava reddedilmiş ise de belediyeden gelen cevabi yazılara göre H/2 çekme mesafesine aykırılığın giderilmesi ve 2007 yılında değişen deprem yönetmeliğine göre yapının takviyesi halinde ruhsat verilebileceği bildirilmiştir.

Bu durumda, mahkemece yapılması gereken iş, bilirkişilerden alınacak ek raporla arsa sahiplerinin yararına ve kullanabilecekleri nitelikte imalatın varlığı saptandığı takdirde, feshin kesinleştiği tarihteki serbest piyasa rayiçleri üzerinden varsa binadaki ayıplı işler de dikkate alınarak imalat bedelinin hesaplatılmasından, bulunacak bedelden, yapının 06.03.2007 deprem yönetmeliğine uygun hale getirilmesi için gerekli tüm masraflar ile H/2 çekme mesafesine uygunluğun sağlanabilmesi için yapılması gereken masrafın ve varsa diğer tüm uygun hale getirme masraflarının hesaplatılarak mahsup edilmesi suretiyle belirlenecek bedelin hüküm altına alınmasından ibarettir.

Açıklanan nedenlerle, eksik incelemeye dayalı mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2129, Karar No: 2007/2870, Tarih: 20.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2129 E.  ,  2007/2870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 06.04.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

Taşınmazın orman ile ilgisine gelince; Orman Mühendisi Bilirkişi ... tarafından düzenlenen raporun gerekçe kısmında, bölgede yapılan ve kesinlik kazanan orman çalışmaları neticesinde davaya konu parselin orman sınırları dışına çıkarıldığı, memleket haritasında orman dışı açıklık alan, amenajman haritasında da iskan alanları kapsamında olduğu belirtilerek sonuç itibariyle taşınmazın orman sayılmayan alanlar içerisinde olduğu belirtilmiştir. Dosyadaki kanıtlar ve benzer dosyalarda yapılan keşifler sonucu düzenlenen raporlar ile; orman kadastrosunun arazi kadastrosuna esas olmak üzere yapıldığı kadastro çalışmalarının 1994 yılında kesinleştiği, anılan çalışma dışında bundan önce başkaca yapılmış bir orman kadastrosu da bulunmadığından " Orman sınırları dışına çıkarıldığı" ibaresinin "orman sınırları dışında bırakılmıştır" anlamında rapora yazıldığı anlaşıldığından aşınmazın orman ile ilgisinin bulunmadığı kabul edilmiştir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 20.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5744, Karar No: 2017/12221, Tarih: 06.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/5744 E.  ,  2017/12221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından zina nedenine dayalı boşanma davasının reddi, nafaka ve tazminat miktarları ile nafaların artış miktarı talebi yönünden; davalı erkek tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3- Davacı kadın dava dilekçesi ile nafaka talebinde bulunmuş ve bu talebine yıllık Tefe-Tüfe oranında artış uygulanmasını talep etmiştir. Davacı kadının bu talebi hakkında olumlu-olumsuz bir hüküm kurulmaması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

4- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4, maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2., 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.11.2017
Yargıtay — Esas No: 2013/25040, Karar No: 2014/21756, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/25040 E.  ,  2014/21756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Şanlıurfa 2. İş Mahkemesi

Tarihi :07.11.2013

No :2012/549-2013/810

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, davalı avukatının temyiz etmeleri üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelir, geçici iş göremezlik ödemeleri ve tedavi gideri nedeniyle uğranılan Kurum zararının 5510 sayılı Yasa'nın 21. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre sigortalıya bağlanan gelirin 5510 sayılı Yasanın 54/c. maddesi uyarınca yarıya indirildiği anlaşılmıştır. Anılan madde; '' (Değişik: 17/4/2008-5754/34 md.) malûllük, yaşlılık, ölüm sigortaları ve vazife malûllüğü ile iş kazası ve meslek hastalığı sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık veya gelirlerden yüksek olanın tamamı, az olanın yarısı, eşitliği halinde ise iş kazası ve meslek hastalığından bağlanan gelirin tümü, malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığının yarısı bağlanır.'' düzenlemesini içermektedir.

Kurumun, sigortalı veya haksahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuen isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

İş kazası nedeniyle gelire giren sigortalıya bağlanan gelirlerin ilk peşin değerinin tespiti kapsamında; bağlanan gelirlerin Peşin Sermaye Değeri Hesap Tablosunda 5510 sayılı Yasanın 54.maddesi gereğince mahsup işlemi yapıldığı, mahsubu yapılan bu gelirin içerisinde artışlarda bulunduğundan; anılan madde gereği davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının;

gelirin başladığı tarih itibariyle 5510 sayılı Yasanın 54. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına,indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle belirlenerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki esaslar çerçevesinde karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme neticesi yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki esaslar çerçevesinde karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme neticesi yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 30.10.2014 gününde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/28839, Karar No: 2015/7644, Tarih: 13.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28839 E.  ,  2015/7644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/08/2014

NUMARASI : 2013/1440-2014/999

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan ve taşınmaza bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1008, Karar No: 2017/6998, Tarih: 28.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/1008 E.  ,  2017/6998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Mahkemece hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda 1960 ve 1987 tarihli memleket haritası incelendiği belirtildiği halde rapor ekindeki memleket haritalarında ve hava fotoğrafında tarih belirtilmemiş, memleket haritalarının dayanağı hava fotoğrafları incelenmemiştir.

Açıklanan sebeplerle dava dosyasının keşfe katılan fen ve orman bilirkişilere verilerek keşifte uygulandığı bildirilen 1960-1987 tarihli memleket haritalarının dayanağı hava fotoğrafı ile bu fotoğraflardan üretilen memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında programlar kullanılarak) çevrildikten sonra bu haritalar birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik yöntemle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazın, o hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırları bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım varsa kullanım durumu hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı, aplikeli ve açıklamalı ek rapor alınması,

2-Dava konusu olduğu belirtilen sayılı taşınmaz ile hüküm kısmında yazan parsellere ilişkin tapu kayıtlarının tüm geldi ve gittileri ile birlikte dosyaya gönderilmesi, hüküm kısmında yazan 206 ada 9 ve 62 parsellerin dava konusu 1296 ada 4 parsel sayılı taşınmazla olan ilgisinin tapu müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazıların,

3-Yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidinde 2185, 2184, 2193, 2192 ve 2191 orman sınır noktalarına ilişkin çalışma tutanaklarının ve bu orman sınır noktalarını gösterir orman tahdit haritasının dosya içerisine alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 28/09/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10027, Karar No: 2023/6039, Tarih: 12.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/10027 E.  ,  2023/6039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/847 E., 2016/510 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme.

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanığın duruşmalı inceleme talebinin hükmolunan ceza miktarı yönünden 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 318 inci maddesi gereğince REDDİNE karar verilerek inceleme yapılmıştır.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, kamu malına zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının ....08.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, kamu malına zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçlardan mahkûmiyet kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın süre tutum dilekçesinde belirttiği temyiz isteği, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, ayrıldığı eski bayan arkadaşı olan müşteki ...'in ...'ndeki ders çıkışında otoparkta bulunan aracına doğru yürüdüğü sırada yanına giderek koluna girip araca bindirdiği, şoför koltuğuna oturan müştekinin arkasındaki koltuğa oturarak müştekinin boğazına bıçak dayayıp aracı sürmesini istediği, özel güvenlik görevlileri olan müştekiler ..., ..., ..., ...'in müdahale etmek istemesi üzerine elindeki silahtan sayılan bıçağı görevlilere göstererek "S..ktirin gidin" demek suretiyle hakaret ettiği ve görevlerini yapmalarını engellemek amacıyla direndiği, müşteki ...'in kendini araçtan dışarıya atması üzerine araç ile olay yerinden uzaklaştığı, yaklaşık 15 dakika sonra müşteki ...'e ait araçla üniversitenin ana giriş kapısındaki bariyerlere çarparak içeriye girdiği, peşinden koşan özel güvenlik görevlisi olan müştekilere bıçağı göstererek "Gelin hadi." dediği, görevlilerin durması üzerine araca binerek olay yerinden uzaklaştığı iddiasına ilişkindir.

2. Olay anına dair ...'ne ait kamera görüntülerinin çözümüne ilişkin 04.....2015 tarihli CD ... tutanağında, müşteki ...'in fakülteden çıkıp yürüdüğü sırada, sanığın, müştekinin arkasından hızlı adımlarla giderek koluna girdiği, müştekiyi alarak araca bindirdiği, olay yerine gelen özel güvenlik görevlilerinin aracın kapılarını açtıkları sırada müştekinin açık olan kapıdan dışarı düşerek çıktığı, özel güvenlik görevlilerinin kapıları bastırmak suretiyle kapattıkları, müştekinin bir bayan özel güvenlik görevlisi ile olay yerinden uzaklaştığı, bir müddet sonra da sanığın araçla olay yerinden uzaklaştığı, bir süre sonra geri gelen sanığın araçla üniversitenin ana giriş kapısındaki kapalı bariyerlere çarparak içeriye girdiği, aracı ... ederek elinde bıçakla araçtan indiği, ... Fakültesi'nin kapılarını açmak için kontrol ettiği, elinde bıçak ile peşinden koşan özel güvenlik görevlileri olan müştekiler ..., ..., ..., ...'e doğru yöneldiği, görevlilerin geri gitmesi üzerine başka bir hamle yapmadan araca binerek olay yerinden uzaklaştığı belirtilmiştir.

3. Görevlilerce düzenlenen 31.05.2015 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağında, ...'nin ana giriş kapısına ait açılıp kapanan bariyerlerin dip taraflarının ezilmek suretiyle hasar gördüğü belirtilmiştir.

4. Müşteki ..., yargılama sırasında sanık ile evlendiklerini ve sanığın kendisine rıza dışı bir şey yapmadığını beyan etmiş ise de hazırlık aşamasında alınan beyanında, CD kayıtları, CD ön ... tutanağı ve olayı gören özel güvenlik görevlileri ile uyumlu şekilde anlatımlarda bulunduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu cinsel amaçla gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası uyarınca ceza arttırımı yapılmaması ve sanığın, müştekinin arkasından hızlı adımlarla Esas No : 2020/10027

giderek koluna girip araca bindirdiği anlaşılan olayda ise hürriyetin kısıtlanmasına yönelik eylemini tamamladığı gözetilmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.