muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/25, Karar No: 2012/11026, Tarih: 04.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/25 E.  ,  2012/11026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Sanığa Kazayağı, Karlık, Bal, Bel ve Yayla mevkiilerinde bulunan mera parsellerine tecavüz suçundan verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına, Yayla mevkiinde bulunan meraya tecavüz suçundan beraatine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; katılan vekilinin isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek katılan vekilinin isteminin itiraz olarak kabulüyle "Kazayağı", "Karlık", "Bal", "Bel" ve "Yayla" mevkiilerindeki mera parsellere tecavüze ilişkin olarak dosyanın mahallinde itiraz merciine gönderilmesi mümkün görülmüştür.

2- Sanık hakkında "Yayla" mevkiindeki mera parseline tecavüzden dolayı verilen beraat hükmüne yönelik temyize hasren yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. madde ve fıkrasına göre, davanın 5 yıllık zamanaşımını kesen son işlem olan Yargıtay bozma ilamından önce mahkumiyet kararının verildiği 15.04.2005 tarihinden inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA) ancak; CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasıınn gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. madde ve fıkrası gereğince CMK.nun 223. maddeside gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE), 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14971, Karar No: 2009/2100, Tarih: 16.02.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/14971 E.  ,  2009/2100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1994, 1999 ve 2005 yıllarında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacının,1994,1995,1996,1997,1998,1999 ve 2005 yıllarında 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının 01.04.1995 tarihi ile 03.07.2006 dava tarihi arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir.

2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 05.04.2004 tarihinde Tarım Kredi Kooperatifine kayıt olduğu, Ziraat Odasına ve diğer Tarım Kooperatiflerine üye olmadığı, davacı dan ilk prim kesintisinin 31.03.1995 tarihinde yapıldığı,ayrıca 31.03.1999,30.04.2003,30.04.2005 tarihlerinde de tarım ... prim kesintisi yapıldığı,1996,1997,1998 yıllarında tarım ... kesintisi yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının tarım ... sigortalılık başlangıcının 01.04.1995 olarak kabulü ile 01.04.1995 ile 31.12.1995 tarihleri arasında, 01.04.1999-31.12.1999 ve 01.01.2005-31.12.2005 tarihleri arasında davacının tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine ilişkin hüküm yerinde ise de, bu dönemlerden sonra tevkifat kesintisine ilişkin belgenin dosyada bulunmadığı ve tarımsal faaliyetin kanıtlanmadığı 01.01.1996-31.03.1999 tarihleri arası,01.01.2000-31.12.2004 tarihleri arasına yönelik istemin kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1.bendinin silinerek, yerine,

“Davanın kısmen kabulü ile, davacının ilk ... prim kesintisinin yapıldığı 31.03.1995 tarihini takip eden aybaşı olan 01.04.1995 ile 31.12.1995 tarihleri arası,01.04.1999-31.12.1999 tarihleri arası ve 01.01.2005-31.12.2005 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında ... tarım sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine” tarih ve sözcüklerinin yazılmasına, hüküm fıkrasına “450,00YTL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı kuruma verilmesine” rakam ve sözcüklerinin bir bent olarak eklenmesine, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 16.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26893, Karar No: 2011/27823, Tarih: 09.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/26893 E.  ,  2011/27823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/08/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlunun temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur. Asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal bir düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir. Buna göre 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin de dar yorumlanması gerekip, maddede açıkça haczedilmezlik için "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşulunun kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir malın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. İmar planı ve benzeri bir idari işlem ya da kararla, taşınmazın kamu hizmetinin yürütülmesini sağlayacak bir amaç için tahsis edilmesi onun fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı sonucunu doğurmayacağından, haczin kaldırılması için yeterli olamaz. Bunun için hakim bizzat taşınmazın başında bilirkişi eşliğinde keşif yaparak haczedilen taşınmazın fiili kullanım durumunu belirlemeli ve bu şekilde sonuca gitmelidir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi İnşaat Mühendisi A. B.’ın 27.06.2011 tarihli raporunda, .. Mahallesi . ada . parselin iki adet dükkan ve arsası, . Mahallesi . ada . parselin boş arazi, . ada . parselin arazi, . ada  parselin boş arazi, . ada . parselin boş arazi, . ada . parselin boş arazi, . ada  parselin boş arazi, . Mahallesi . ada . parselin kerpiç tandır ve arsa, . ada . parselin dükkan ve tandır, .. Mahallesi  ada . parselin ise boş alan olduğu belirlenmiştir. Bu belirlemeye göre anılan taşınmazların fiilen kamu hizmetinde kullanılmadığı anlaşılmaktadır. Taşınmazların imar planında farklı amaçlarla planlanmış olması taşınmazların fiilen kamu hizmetinde kullanıldığının kabulünü gerektirmez.

O halde mahkemece .. Mahallesi . ada. parsel, .. Mahallesi . ada .parsel, . ada. parsel, . ada. parsel, . ada. parsel, . ada , parsel, . ada . parsel, . Mahallesi . ada . parsel, . ada . parsel ve . Mahallesi . ada . parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bu taşınmazlar yönünden de şikayetin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ:Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2).maddede yazılı nedenlerle alacaklı yararına İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5252, Karar No: 2018/9250, Tarih: 13.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/5252 E.  ,  2018/9250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191.madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5607, Karar No: 2015/2275, Tarih: 26.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/5607 E.  ,  2015/2275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, s.s. müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21597, Karar No: 2016/1106, Tarih: 28.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/21597 E.  ,  2016/1106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/167036

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2012

NUMARASI : 2012/54, 2012/110

SANIK : R.. T..

SUÇ : Bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, müşteki M.. Ö..'e ait B 2139119 seri numaralı çeki boş olarak tespit edilemeyen bir şekilde ele geçirdiği, akabinde 15.12.2006 keşide tarihli ve 12000 TL meblağlı olarak tanzim edip satın almış olduğu malların karşılığında katılan H.. A..'a verdiği, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda,

Sanığın, aşamalarda değişmeyen ifadesinde, suça konu çeki birlikte iş yaptıkları ve gayri resmi ortağı olan müşteki M.. Ö..'ten alarak onun bilgisi dahilinde tanzim ettiğini, akabinde yine birlikte katılan H.. A..'tan mal satın almaları karşılığında verdiklerini beyan ederek atılı suçlamaları kabul etmemesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanığın savunmasında belirttiği şekilde M.. Ö.. ile bir ortaklıklarının bulunup bulunmadığı ve suç tarihinden önce sanık ile müşteki Murat'ın birbirlerini tanıyıp tanımadıklarının müşteki M.. Ö..'ten sorularak yine bu hususların doğru olup olmadığının usulünce araştırılması, müşteki M.. Ö..'ün suça konu çekin de arasında bulunduğu bir kısım çeklerinin kaybolduğu yönünde kolluğa yapmış olduğu 31.10.2006 tarihli müracaat ile ilgili olarak adli makamlarca ne gibi işlemler yapıldığının araştırılarak buna dair evrakların birer suretinin dosya içine konulması ve katılan H.. A..'un mahkemeye çağrılarak suç tarihinde, müşteki M.. Ö..'ün sanık ile beraber işyerine gelip mal alıp almadığının sorulmasından sonra toplanan tüm delilerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3663, Karar No: 2021/19625, Tarih: 16.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/3663 E.  ,  2021/19625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekiye ait aracın ikametinin önündeki caddeden çalındıktan sonra başka bir cadde üzerinde park edilmiş halde bulunduğu anlaşılmakla koşulları oluşmadığı halde TCK 146. maddesi ile indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA, 15/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26900, Karar No: 2011/27819, Tarih: 09.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/26900 E.  ,  2011/27819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/08/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlunun temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur. Asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal bir düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir. Buna göre 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin de dar yorumlanması gerekip, maddede açıkça haczedilmezlik için "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşulunun kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir malın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. İmar planı ve benzeri bir idari işlem ya da kararla, taşınmazın kamu hizmetinin yürütülmesini sağlayacak bir amaç için tahsis edilmesi onun fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı sonucunu doğurmayacağından, haczin kaldırılması için yeterli olamaz. Bunun için hakim bizzat taşınmazın başında bilirkişi eşliğinde keşif yaparak haczedilen taşınmazın fiili kullanım durumunu belirlemeli ve bu şekilde sonuca gitmelidir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi İnşaat Mühendisi A. B.’ın 27.06.2011 tarihli raporunda, . Mahallesi . ada . parselin iki adet dükkan ve arsası, . Mhallesi . ada . parselin boş arazi,. ada . parselin arazi, . ada . parselin boş arazi, . ada . parselin boş arazi, . ada. parselin boş arazi, . ada . parselin boş arazi, . Mahallesi . ada . parselin kerpiç tandır ve arsa, . ada. parselin dükkan ve tandır, .. Mahallesi . ada . parselin ise boş alan olduğu belirlenmiştir. Bu belirlemeye göre anılan taşınmazların fiilen kamu hizmetinde kullanılmadığı anlaşılmaktadır. Taşınmazların imar planında farklı amaçlarla planlanmış olması taşınmazların fiilen kamu hizmetinde kullanıldığının kabulünü gerektirmez.

O halde mahkemece .. Mahallesi . ada. parsel, . Mahallesi . ada. parsel, . ada . parsel, . ada . parsel, . ada . parsel, . ada . parsel, . ada . parsel, . Mahallesi . ada . parsel, . ada . parsel ve .. Mahallesi .ada . parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bu taşınmazlar yönünden de şikayetin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ:Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2).maddede yazılı nedenlerle alacaklı yararına İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.