muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/332, Karar No: 2024/465, Tarih: 05.02.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/332 E.  ,  2024/465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 46. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/3262 E., 2022/2411 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2016/853 E., 2020/299 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 05.02.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat ........, ile davalı vekilleri Avukat .......,.......,in sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili ve ailesinin 17 Temmuz 2015 tarihinde Etilerdekî ........,restoranında yemeklerini yiyip mekandan ayrıldıklarını, müvekkilin annesinde baş gösteren baş ağrılarının dayanılmaz bir hal almış olması sebebiyle Amerikan Hastanesi acil servisine götürdüklerini, sonrasında 21 Temmuz 2015'te annesinin durumunun çok ağırlaştığını, yoğun bakıma alındığını, yapılan tetkikler ve tahliller neticesinde Listeria bakterisi olduğu tespit edildiğini, bu bakterinin hastanın omurilik ve beynine yayılarak beyinde ödem oluşturduğunun anlaşıldığını, 26 Temmuz 2015'te ameliyat edildiğini, yaklaşık 1 ay sonra hastanın doktor kontrolünde ambulans uçakla Suudi Arabistan'a gönderildiğini, tedavisine Suudi Arabistan'da devam edildiğini, fakat yapılan tüm müdahalelere rağmen 23.09.2015 tarihinde vefat ettiğini, vefat nedeninin davalının işlettiği .......,Restoranda servis edilen gıdalardan kaptığı Listeria Monocytogenes bakterisi olduğunu iddia ederek, fazlaya ilişkin tüm hakları saklı kalmak kaydıyla; 10.000,00 TL tutarındaki maddi tazminatın ve 300.000,00 TL tutarındaki manevi tazminatın ölüm olayının meydana geldiği 23.09.2015 tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı D Et ve Et Ürünleri Gıda Pazarlama Ticaret A.Ş. vekili; davacının T.C. vatandaşı olmadığından teminat bedeli yatırmasına karar verilmesi gerektiğini, davanın görevsiz mahkemede açıldığını, seçimlik haklarının kullanılamayacağını ve dolayısıyla bu haklara ek tazminat talebinde de bulunulamayacağını, haksız fiilin tarafı durumundaki kişilerin tüketici olarak nitelenemeyeceğini, müvekkilinin dava konusu olayla ilgili hiçbir kusurunun bulunmadığını, "listeria monocytogenes" bakterisinin genelde çiğ ürünler olmak üzere pek çok bitkisel ve hayvansal gıdada bulunabilen bir bakteri türü olduğunu, davacının annesinin vefat nedeni ile müvekkil şirketin fiili arasında bir illiyet bağı bulunmadığını, davacının adisyonunda yer alan yiyecekleri aynı gün yüzlerce kişinin tükettiğini ve davacı hariç hiç kimseden herhangi bir şikayet gelmediğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Adli Tıp ve bilirkişi raporuna göre, davalının kusurlu olduğunun ispatlanmadığı, zarar ile neden arasında illiyet bağı bulunmadığı, raporların birbirine uygun hüküm kurmaya elverişli olduğu, haksız fiil şartları olan hukuka aykırı fiil, zarar, illiyet bağı ve kusurdan söz edilemeyeceği, davacının maddi ve manevi tazminat talep edebilmesinin şartları bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; kanser tedavisi olan mütevveffanın tedavi gördüğü hastalık ile değil, Listeria nedeniyle öldüğünün Adli Tıp raporuyla ispat olunduğunu, davalı Nusr-et isimli restoranın Listeria konusunda mevzuata göre alması gereken önlemleri almadığını, Listeria ile ilgili et ve et ürünleri ile ilgili hiçbir test yapmadığının denetim ve özen yükümlülüğüne aykırı hareket ettiğini, müvekkilin ölen annesinin ev ve hastane dışında herhangi bir yerde yemek yemediğini, yemek sırasında baştan beri masada bulunan kişilerin de rahatsızlandığının yeminli tanık ifadeleriyle ortaya çıkarıldığını, müvekkilin ölen annesinin ......,'te yenilen yemekten sonraki günlerde kanındaki crp ve lökosit seviyesinin arttığı, bunun da Listeria menenjit mikrobunun .....,isimli davalı restoranından müvekkilin ölen annesine bulaştığını, Mahkemenin iki rapor arasındaki çelişkiyi gidermediğini, Adli Tıp raporunda hastanın Listeria Menenjitten öldüğünün tespit olunduğunu, ikinci raporun ise hastanın ölümüyle Nusr-et'te yenilen yemeğin ilişkisinin olup olmadığı ve diğer hususlara ilişkin alındığını, eksik inceleme yapıldığını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Adli Tıp ve bilirkişi heyet raporuna göre, davalının kusurlu olduğunun ispatlanamadığı, zarar ile neden arasında illiyet bağı bulunmadığı, raporların birbirine uygun olduğu, hüküm kurmaya elverişli olduğu, haksız fiil şartları olan hukuka aykırı fiil, zarar, illiyet bağı ve kusurdan söz edilemeyeceği, davacının maddi ve manevi tazminat talep edebilmesi şartlarının bulunmadığı gerekçesiyle, davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ayıplı yemek hizmeti nedeniyle tüketicinin satıcıya karşı açmış olduğu maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 13 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen karar, tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, bilirkişi raporlarının denetime açık, anlaşılabilir olmasına ve Listeria menenjit mikrobunun .......,isimli davalı restoranından davacının annesine bulaştığının ispat edilememesine göre, davacı vekili tarafından ileri sürülen temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmektedir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

17.100,00 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp, davalıya verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3388, Karar No: 2021/18668, Tarih: 02.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/3388 E.  ,  2021/18668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

02.10.2015 tarihli iddianame içeriğine göre; İzmit’te beraber alkol alan ve aralarında arkadaşlık ilişkisi bulunan mağdur ile sanığın, 21/03/2015 günü saat 00.15 sıralarında, Karamürsel ilçesine gitmek için otostop çekerek bir tıra bindikleri, sanığın tırda bulundukları sırada mağdurdan kullandığı cep telefonunu facebook’a girmek için istediği, mağdurun da telefonunu sanığa verdiği, mağdur ile sanığın daha sonra Karamürsel İlçe Kandarma Komutanlığı önünde tırdan indikleri, mağdurun sanıktan cep telefonunu istediği, sanığın telefonu tırın içinde geri verdiğini savunduğu, mağdur ile sanığın bir müddet tırın arkasından koşmaya başladıkları, ancak daha sonra sanığın merkez ışıklardan Karamürsel sahiline doğru yöneldiği, mağdurun da sanığı kovaladığı ve telefonunu vermesini söyleyerek onun boynunu sıktığı, sanığın ise telefonu vermemek için ilk önce sopayla mağduru darp ettiği, mağdurun devamında karakola müracaat etmeye gittiği, ancak müracaatta bulunmadan geri dönerek sanıktan telefonu tekrar kendisine vermesini istediği, sanığın bu kez silahtan sayılan cam bira şişeleri ile mağdurun sol kulak kısmına doğru vurduğu, mağdurun basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek surette yaralandığının ileri sürülmesi karşısında; sanığın eyleminin sübûtu hâlinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 02/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14912, Karar No: 2012/26612, Tarih: 21.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/14912 E.  ,  2012/26612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :1298-494

Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan harcama ve ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirler ile harcama ve ödemelerin; tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı kısmına hükmedilmesi gereğine ilişkin mahkeme yaklaşımı usul ve yasaya uygun bulunmakla birlikte; haksahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirler toplamının, sosyal yardım zammıyla birlikte 50.347,06 TL olduğu belirginken; ilk peşin sermaye değerli gelir yönünden hükmedilebilecek miktarın tespitinde, anılan değerin esas alınması gereği gözetilmeksizin; peşin sermaye değeri hesap tablosunda, yer alan artışları da içeren, değerlerin esas alınmış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun Geçici 3.maddesi yollamasıyla, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 436. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının 2. paragrafında yer alan “31.386,07” rakamlarının silinerek, yerine, “30.208,23” rakamlarının yazılmasına, harca ilişkin 5. paragrafında yer alan “2.117,22” rakamlarının silinerek, yerine, “2.047,25” rakamlarının yazılmasına, vekalet ücretine ilişkin 6. paragrafında yer alan “4.140,78” rakamlarının silinerek, yerine, “4.135,87” rakamlarının yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz hacrının davalıdan alınmasına, 21.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9752, Karar No: 2023/10794, Tarih: 13.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/9752 E.  ,  2023/10794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1715 Esas, 2023/2284 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 23. Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.04.2023 Tarihli ve 2023/658 Esas, 2023/705 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün nüfus kaydında mernis adresinin bulunmadığı, Uyap sisteminden yapılan adres araştırmasında ise son yerleşim yerinin Sahil, 46/20, Çiftlikköy/Yalova olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Yalova Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.09.2023 Tarihli ve 2023/1715 Esas, 2023/2284 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini ... Mahallesi ... Sokak No:2/16 .../... olarak bildirdiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Hükümlünün vasi atanması talep dilekçesinde cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini Mehmet Akif Mahallesi Hüseyin Ay Sokak No:2/16 Çekmeköy/İstanbul olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 23. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, İstanbul Anadolu 23. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

13.11.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19591, Karar No: 2015/21626, Tarih: 02.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19591 E.  ,  2015/21626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İcra emrine itiraz

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı vekili tarafından, borçlu aleyhinde ... 2. Aile Mahkemesi'nce verilen ilama dayanılarak, velayeti anneye bırakılan müşterek çocuk Onur için hükmedilen birikmiş tedbir ve iştirak nafakası alacağının tahsili için ilamlı icra takibi başlatılmış; borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, itfa nedeniyle nafaka borcunun bulunmadığını belirterek icranın geri bırakılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, nafaka alacaklısı ...un 18 yaşını 02.01.2014 tarihi itibari ile doldurduğu, ...un takip dosyasına verdiği 16.01.2014 tarihli dilekçe ile borçludan toplam 28.000,00 TL aldığını, nafaka alacağı kalmadığını beyan ettiği belirtilerek bilirkişi incelemesine gerek kalmaksızın itirazın kabulüne ve ...un nafaka alacağı yönünden yapıldığı belirlenen 28.000,00 TL ödeme üzerinden, takibin iptaline karar verilmiş; hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Boşanma veya ayrılık vukuunda, çocuk kendisine tevdi edilmemiş taraf, gücüne göre onun bakım ve eğitim giderlerine katılmakla yükümlüdür (TMK. Md. 182). Bu madde uyarınca, ilamda hüküm altına alınan iştirak nafakasının alacaklısı, müşterek çocuk olmayıp, velayet hakkı kendisine verilen eştir. Velayet hakkı küçüğün reşit olması ile sona ereceğinden, bu tarihte iştirak nafakasının da sona ereceği tabidir. Ancak çocuğun reşit olduğu tarihe kadar ödenmeyerek biriken nafaka alacağı bulunduğu takdirde, velayet hakkı kendisine verilmiş olan eş tarafından çocuğun reşit olduğu tarihten önce de, sonra da bu alacak takibe konu edilerek ödenmesi istenebilir. Zira nafaka, velayet hakkı kendisine verilen eşe çocuğun bakım ve eğitimine harcaması için verilmiştir ve onun tarafından istenilmesinde usul ve yasaya uymayan bir yön bulunmamaktadır.

TMK'nun 328. maddesine göre de, babanın çocuğuna bakma mükellefiyeti onun reşit olmasıyla sona erer. Küçük reşit olduktan sonra da eğitimine devam ediyorsa bu takdirde, kendisi yeni bir dava açarak yardım nafakası talebinde bulunabilir. Küçük reşit olduğu tarihte, hükmedilen iştirak nafakası kendiliğinden sona erer. Bu durumda alacaklı annenin müşterek çocuk için hüküm altına alınan ve reşit olduğu tarihe kadar devam eden birikmiş iştirak nafakası alacağını takibe koyma hakkı ve sıfatı bulunmaktadır.

Somut olayda, alacaklı velayet hakkı sahibi anne olup, borçlu ise babadır. Bu nedenle, çocuğun ergin olduğu tarihten önce tahakkuk etmiş nafaka alacakları için annenin takip yapabileceği alacaklı sıfatı bulunmayan müşterek çocuk ...dan alınan feragat beyanı hukuki sonuç doğurmayacağından Mahkemece, yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 02.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11028, Karar No: 2010/1186, Tarih: 01.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11028 E.  ,  2010/1186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde bulunan İlçe Tarım Müdürlüğü veri listesinin incelenmesinden, dava konusu taşınmazın bulunduğu İnönü İlçesi Oklubalı Köyüne ait (lokal) verilerin getirtilmiş olduğu anlaşıldığından münavebeye alınan buğday, arpa, şeker pancarı ürünlerine ait dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatlarının ve üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13462, Karar No: 2015/22726, Tarih: 30.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/13462 E.  ,  2015/22726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş ve davalı avukatı duruşma talep etmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin yurtdışı şantiyelerinde 2008-2010 yılları arasında idari personel olarak çalıştığını, iş akdinin işverence feshedilerek ...'ye gönderildiğini, hafta içi ve cumartesi günleri 06,00-21,00 saatleri arasında mesai yaptığını, ayda iki hafta sonu çalıştığını, dini bayramların ilk günü hariç ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştırıldığını, aylık fiks ücretinin 1.400 USD olduğunu, yatacak yer, ısınma, aydınlanma ve temizliğin işveren tarafından karşılandığını, günde 3 öğün yemek verildiğini beyanla, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydıyla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, husumet itirazında bulunduklarını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı ve davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacağı bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.