muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/26163, Karar No: 2015/39240, Tarih: 02.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/26163 E.  ,  2015/39240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, yağma suçunu ikamet olarak kullandığı evin penceresinden yakınanı içeri çekerek konutun içerisinde işlediği halde, 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) ve (c) bendinin yanı sıra (d) bendi ile de uygulama yapılmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19923, Karar No: 2016/2381, Tarih: 15.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/19923 E.  ,  2016/2381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli..İlçesi .. Köyü 59 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi bir kısım davalılar vekili tarafından, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılardan .. vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 14.04.2015 gününde temyiz edenlerden davalılar vekili Av.... ile davacı vekili Av.. geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle mahalline geri çevrilmiş olup, bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı üzerine gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden mahkemeye gönderilen bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytin verilerinin sulu tarlaya mı, kuru tarlaya mı ait olduğunun belirtilmediği, üretim maliyetleri içerisinde sulama giderlerinin yer aldığı, bu haliyle veri cetvelinin sulu zeytin ürününe göre hazırlandığı izlenimi uyandığı, yine gönderilen zeytin verilerinde 2012 yılına ait veri listesinin 2011 yılına ait veri listesi ile birebir aynı olduğu, oysa farklı yıllarda ürün satış fiyatı ile üretim masraflarının aynı olamayacağı gözönüne alındığında geri çevirme kararının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle; dane zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yıllarına ait kuru tarlada dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösteren veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından ve geri çevirme gereğinin yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17987, Karar No: 2015/25190, Tarih: 23.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/17987 E.  ,  2015/25190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2013/38-2014/69

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza ekilebilir net ürün gelirine göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Beklenmeyen giderler, idarecilik giderleri ve değişen masraflar faizi üretim masraflarına dahil edilmek suretiyle eksik bedel tespiti,

2)Hükme esas alınan 13.12.2013 tarihli bilirkişi kurulu raporu ile Dairemizin geri çevirme kararı üzerine Başiskele İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünce tanzim edilen 03.07.2015 tarihli tespit raporu arasında taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların cinsi, yaşı ve sayısı bakımından farklılık bulunduğu anlaşılmıştır.

Bu itibarla, mahallinde yeniden keşif yapılarak dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan meyve ağaçlarının cins ve sayıları ile değerlendirme tarihi olan 08.01.2013 günü itibariyle yaşları mahkeme gözlemi ile tespit edilip keşif tutanağına geçirildikten sonra tanzim edilecek rapor sonucuna göre karar verilmesi gerektiği halde, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dört ay içinde sonuçlandırılamayan davada kamulaştırma bedeline uygulanacak faizin karar tarihine kadar işletilmesi gerektiği hususunun hüküm fıkrasında belirtilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, tarflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14751, Karar No: 2020/2224, Tarih: 25.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/14751 E.  ,  2020/2224 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

I-7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılar ..., ..., ...,... ve ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre, bu davalıların adres kayıt sistemindeki adreslerine yapılmaları nedeniyle usulüne uygun olmadıkları anlaşılmıştır.

Mahkemece, adı geçen davalıların adreslerine yukarıda belirtilen ilkelere ve yasal düzenlemelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

II-Kayıt maliki ... ve mirasçı...’ya ait mirasçılık belgelerinin ilgilisinden temin edilerek dosyaya eklenmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 25.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/585, Karar No: 2023/418, Tarih: 12.09.2023

**Ceza Genel Kurulu         2022/585 E.  ,  2023/418 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : 1. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 187-15

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kasten öldürme suçuna teşebbüsten açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, katılan sanık ...'un meşru müdafaa sınırlarını korku, telaş ve heyecanla aştığı gerekçesiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 25. maddesi delaletiyle 27/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nın 223/3-c maddesi uyarınca hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, katılan sanık ...'ün ise sair tehdit suçundan CMK’nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine ilişkin Akşehir Ağır Ceza Mahkemesince verilen 02.12.2015 tarihli ve 147-182 sayılı hükümlerin, Cumhuriyet savcısı ve katılan sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 14.10.2019 tarih ve 1669-4281 sayı ile;

"...A-Sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik tehdit suçundan verilen beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmaksızın tespiti amacıyla; soruşturma aşamasında beyanları alınmış olan....'in kovuşturma aşamasında tanık sıfatıyla bilgi ve görgüsü tespit edilip, ifadeler arasında varsa çelişkiler giderilerek ve toplanan tüm delillerle birlikte değerlendirme yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği hâlde eksik inceleme sonucu hüküm kurulmuş olması,

B-Sanık ... hakkında mağdur ...’e karşı meşru müdafaada sınırın aşılması sebebiyle ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün temyiz incelemesinde;

a) Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdurun sanığa tekme tokat atmasının ardından sanığın yanında taşıdığı meyve soymak için kullandığı bıçakla mağdura saldırarak mağduru sağ ve sol göğüs kafesinden, göğüs boşluğuna nafiz sol hemopnömotoraksa ve sağ pnömotoraksa neden olup, mağdurun hayati tehlike geçirmesine sebep olacak şekilde yaraladığı olayda; sanığın haksız tahrik etkisi altında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine yazılı şekilde meşru müdafaada sınırın korku, telaş ve heyecanla aşılması sebebiyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

b) Kabule göre de;

1-Sanık ... hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesine göre, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul bir ceza tayini,

2-Mağdur ...’ten kaynaklanan ve sanık ... lehine haksız tahrik oluşturan söz veya davranışlar sebebiyle sanık hakkında makul oranda haksız tahrik indirimi yapılması," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

II. DİRENME GEREKÇESİ

Akşehir Ağır Ceza Mahkemesi 22.01.2020 tarih ve 187-15 sayı ile;

"...Somut olaya bakıldığı zaman 80 yaşlarında bulunan katılan sanık ...'in Akşehir ilçesine katılan sanık...'u şikayet etmek amacıyla geldiği görülmektedir. Tarafsız olduğu değerlendirilen öğrenci durumundaki ..., ... isimli tanıkların beyanlarına itibar edildiğinde kavgayı öncelikle katılan sanık...'un başlattığı görülmektedir. ...'in eylemi incelendiğinde ...'e yönelik olarak doğrudan tekme, tokat vurduğu görülmektedir. Dosyadaki fotoğraflar ve nüfus kayıtlarına göre mağdur sanık ...'in yaşının 80 yaşlarında olduğu ve fiziki görünüşünün zayıf olduğu anlaşılmaktadır. Olayın gerçekleştiği esnada saldırıyı gerçekleştiren katılan sanık ...'un elinde herhangi bir silah veya bıçak olmasa da ....'in yaşı itibariyle fiziki yapısının ve gücünü ... ile kıyaslandığında daha üstün olduğu görülmektedir. Her iki katılan sanığın yaş ve fiziki kuvvet anlamında kıyaslaması yapıldığında ...'in kendisine karşı gerçekleşen saldırıya karşı koruyabilmesi için vücudunun zayıf olması nedeniyle ayrıca bir desteğe ihtiyaç bulunmaktadır. Bu destek, bazen bir arkadaş yardımı olabileceği gibi bazen de savunma amacıyla bulundurulan bıçak veya sopa da olabilecektir. Somut olayımızda ...'in üzerinde meyve soymak amacıyla taşıdığı bıçak olmasaydı kendisini ...'e karşı savunabilecek miydi? Bu soruya cevap vermek gerekmektedir. Yukarıda anlatıldığı üzere yolda aniden önüne çıkan ...'in saldırısına karşı fiziken güçsüz durumda bulunan ...'in bıçak veya sopa kullanmaksızın saldırıdan kurtulması mümkün gözükmemektedir. Bu durumda ...'in yapacağı eylemlerin yoğunluğu olma ihtimali dikkate alındığında ...'de yaralanma durumunun ağır olma ihtimali bulunmaktadır. Bunu göz önüne getiren katılan sanık ... cebinden çıkardığı meyve bıçağını bir defa ...'e salladığı, bıçak darbesinin ilk önce...'un isabet ettiği, sonrasında ...'in geri çekildiği, ...'in tekrar ...'e saldırmaya çalışması üzerine ...'in tekrar ...'e bıçakla saldırdıpı ve sonrasında olay yerinden kaçtığı görülmektedir. Katılan sanıık ... kendisine yönelen bu haksız haksız saldırıdan kendisini koruyabilmek için olay esnasında başkalarından yardım ihtiyacına sahip olsa da, yardımda bulunacak kimsede bulunmadığından mecburen cebindeki bıçakla ...'e vurduğu görülmektedir. Bir an için ...'in bir bıçak darbesini vurmasından sonra eylemine son verme ihtimali değerlendirildiğinde ...'in ikinci eyleme niçin devam ettiği tartışılmalıdır. Sanık ... o an içinde bulunduğu şok ve telaşla kendisini kurtarmak adına birden fazla hamlede bulunması mümkün görülmektedir. Bu durumda Türk Ceza Kanununun 27 nci maddesinin ikinci fıkrası gündeme gelecektir. Dolayısıyla sanık ... birden fazla bıçak darbesi ile ...'i saldırması nedeniyle meşru müdafaa sınırları içerisinde kalmasa da olay esnasında yaşadığı şok, korku, telaş ve heyecanla kendini kurtarma adına bıçakla birden fazla kere ..

...'in ikinci eyleme niçin devam ettiği tartışılmalıdır. Sanık ... o an içinde bulunduğu şok ve telaşla kendisini kurtarmak adına birden fazla hamlede bulunması mümkün görülmektedir. Bu durumda Türk Ceza Kanununun 27 nci maddesinin ikinci fıkrası gündeme gelecektir. Dolayısıyla sanık ... birden fazla bıçak darbesi ile ...'i saldırması nedeniyle meşru müdafaa sınırları içerisinde kalmasa da olay esnasında yaşadığı şok, korku, telaş ve heyecanla kendini kurtarma adına bıçakla birden fazla kere ...'i yaraladığı, dolayısıyla eylemde meşru müdafaa sınırlarının makul şekilde aşıldığı kabul edilerek sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar vermek gerekmiştir.'

Gerekçesi ile sanık ...'un üzerine atılı katılan ...'e yönelik eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığı belirtilmiştir. Dosyanın incelenmesinde de Mahkememzice yeni esas alınarak yapılan incelemede önceki yargılamadaki gerekçenin yerinde olduğu, önceki gerekçede de belirtildiği şekilde olayın oluş şekli, taraflar arasındaki yaş farkı, Katılan ...'in, sanık ...'e hamleler yapması neticesinde yaralanması gözönüne alındığında Mahkememizin 2015/147 Esas sayılı dosyasındaki gerekçenin yerinde olduğu bu nedenle kararımızın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla;

Yine sanık ...'in üzerine atılı bulunan tehdit suçu açısından, önceki yargılamada katılan ...’e karşı sair tehdit eyleminden dolayı kamu davası açılmış ise de sanığın üzerine atılı bulunan eylemin unsurları oluşmadığından sanığın CMK nun 223/2,a maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, Yargıtay tarafından;

'Gerçeğin kuşkuya yer bırakmaksızın tespiti amacıyla; soruşturma aşamasında beyanları alınmış olan ..., ... ..., ... ve ...'in kovuşturma aşamasında tanık sıfatıyla bilgi ve görgüsü tespit edilip, ifadeler arasında varsa çelişkiler giderilerek ve toplanan tüm delillerle birlikte değerlendirme yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği halde eksik inceleme sonucu hüküm kurulmuş olması,'

Nedeniyle hüküm bozulmuş ise de; mahkememizin bu suça ilişkin gerekçesinin,

'Sanık ... hakkında her ne kadar tehdit suçundan dolayı kamu davası açılmış ise de iddianamede sanık ...'in katılan sanık ...'e sarfettiği sözlerin 'seni buradan geçirtmem, senin eşyalarını buraya koymam' şeklindeki sözlerinin olduğu görülmektedir. Söz konusu beyanların tarafsız olduğu değerlendirilen tanıklar ... ve ... tarafından doğrulandığı görülmektedir. Ancak söz konusu beyanların tehdit içeren sözler kapsamında değerlendirelemeyceği kanaatine varılmıştır. Zira söz konusu sözler her ne kadar tartışmanın başlangıcını teşfik etsede bu sözlerin sonunda sanık ...'in ...'e yönelik olarak gelecekte yapılması düşünülen bir tehdit eyleminden bahsedilmediği görülmektedir. Bu açıklama dikkate alındığında sanık ... hakkında her ne kadar tehdit suçundan dolayı kamu davası açılmış ise de eylemin tehdit içeren söz kapsamında değerlendirilmediği anlaşılmakla sanık hakkında beraat kararı vermek gerekmiştir.'

Şeklinde olduğu, gerekçede de belirtildiği üzere iddianamede sanık ...'in katılan sanık ...'e sarfettiği sözlerin 'Seni buradan geçirtmem, senin eşyalarını buraya koymam' şeklindeki sözlerinin olduğu, bu beyanların tarafsız olduğu değerlendirilen tanıklar ... ve ... tarafından doğrulandığı, söz konusu beyanların tehdit içeren sözler kapsamında değerlendirelemeyceği, zira söz konusu sözler her ne kadar tartışmanın başlangıcını teşfik etsede bu sözlerin sonunda sanık ...'in ...'e yönelik olarak gelecekte yapılması düşünülen bir tehdit eyleminden bahsedilmediği bu nedenle kararımızın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığı" gerekçesiyle bozmaya direnerek önceki hükümler gibi katılan sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, katılan sanık ...'in ise beraatine karar vermiştir.

Direnme kararına konu hükümlerin de katılan sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.05.2022 tarihli ve 54166 sayılı bozma ve onama istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 30.11.2022 tarih ve 6258-9450 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU VE KAPSAMI İLE ÖN SORUN

İnceleme dışı sanık .... hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet kararı Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 14.10.2019 tarih ve 1669-4281 sayılı temyiz taleplerinin reddi kararı ile kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme, katılan sanıklar hakkında kurulan hükümler ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Yerel Mahkeme ile Özel Daire arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Katılan sanık ... hakkında TCK'nın 27/2. maddesinin koşullarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 27. maddesi uyarınca, Mahkemenin 22.01.2020 tarihli direnme kararından sonra katılan sanığın alınan nufüs kayıt örneğinden 16.05.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) sisteminden anlaşılması karşısında bu hususun öncelikle değerlendirilmesi,

2- Katılan ... hakkında tehdit suçunun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının belirlenmesi bakımından eksik inceleme ile karar verilip verilmediğinin belirlenmesi,

Hususlarına ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Akşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 28.10.2015 tarih ve 1232-94 sayılı iddianamesi ile; katılan sanık ...’in "Seni buradan geçirmem." diyerek diğer katılan sanık ...’e karşı basit tehdit suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı,

2- Katılan ... hakkında tehdit suçunun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının belirlenmesi bakımından eksik inceleme ile karar verilip verilmediğinin belirlenmesi,

Hususlarına ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Akşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 28.10.2015 tarih ve 1232-94 sayılı iddianamesi ile; katılan sanık ...’in "Seni buradan geçirmem." diyerek diğer katılan sanık ...’e karşı basit tehdit suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı,

Akşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 26.01.2015 tarih ve 104-91 sayılı iddianamesine konu soruşturma evrakına göre; mağdurların Münevver ve ..., şüphelinin ..., suç tarihinin 28.10.2014, suçun ise hakkı olmayan yere tecavüz olarak belirtildiği, Akşehir Kaymakamlık Makamının 08.12.2014 tarihinde katılan sanık ...’in Yaylabelen Mahallesi, Beldearası Mevkii'nde bulunan umuma açık yol olarak kullanılan 194 ada, 30-31 No.lu parsellerin batısında bulunan alana ot yığmak ve geçişi engellemek suretiyle tecavüz ettiğinin bildirilmesi üzerine başlatılan soruşturma kapsamında; söz konusu parsellerin tapuda ..... ve ... adına kayıtlı olduğu, katılan sanık ...'in ot yığma şeklindeki eylemleri nedeniyle adı geçen mağdurların kendi tarlalarına geçemediklerini ileri sürdükleri, katılan sanık ...'in alınan ifadesinde söz konusu tarla yolunun kendi arazisine dâhil olduğunu düşündüğünü, bu nedenle alana ot koyduğunu, yapılan ölçüm sırasında söz konusu yerin tapuda kendi arazisine dâhil olmadığını öğrendiğini, bu durumu önceden bilmesi hâlinde bahse konu alana ot yığmayacağını savunduğu, 27.11.2014 tarihli teknik bilirkişi raporunda; Katılan sanık ...'in kadastro çalışmaları sırasında yol olarak tespit edilen alanın toplamda 18,34 metre karelik bir kısmına ot yığmak suretiyle tecavüzde bulunduğunun tespit edildiği, yapılan soruşturma neticesinde katılan sanık ...'in köylünün ortak yararlanmasına terk edilen ve yol olarak kullanılan alana ot yığarak müsnet suçu işlediği iddia, dolaylı ikrar, suç duyurusu, bilirkişi raporu, olay krokisi ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla TCK’nın 154/2, 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

UYAP sistemi kullanılarak çıkartılan nüfus kaydına göre Mahkemenin 22.01.2020 tarihli direnme kararından sonra katılan sanık ...'in 16.05.2020 tarihinde öldüğü,

Anlaşılmıştır.