muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/191, Karar No: 2022/479, Tarih: 07.04.2022

b) (4) nolu bölümde belirtilen İzmir 3. Sulh Hukuk Mahkemesi 29.12.2006 gün 2006/1159 E. 2006/2035 K. dosyası (PTT davası), Yargıtay 3. H.D'de görüldüğünden bu daire görevlidir.

c) (5) nolu bölümde anlatılan İzmir 6. Sulh Hukuk Mahkemesi 12.6.2008 gün 2008/230 E. 2008/696 K. dosyası (Akbank davası) ise Yargıtay 11. H.D'de görüldüğünden bu daire görevli bulunmaktadır.

Bu nedenle söz konusu davalar hakkındaki davacı talepleri yönünden görevsizlik kararı verilerek, bu davaların dosyadan tefriki ile ilgili Dairelerine gönderilmesine karar verilmesi kanaatine varılmıştır.

4- Böylece diğer iki davanın esas yönünden incelenmesine geçilmiştir. Diğer iki davayla ilgili olarak, davalı hazine vekili, zamanaşımı definde bulunduğundan öncelikle bu husus incelenmiştir.

Hakimlerin hukuki sorumluluğu nedeniyle Devlet aleyhine açılan tazminat davaları, BK m.49'da düzenlenen haksız fiil benzeri davalardandır. Zamanaşımı süresiyle ilgili yasal değişim şu şekildedir:

HUMK döneminde HUMK m.573'e dayanılarak açılacak tazminat davalarında herhangi bir zamanaşımı süresi belirlenmemişti. Bu nedenle bu davalarda haksız fiilde zamanaşımını düzenleyen eski BK m.60 hükmü uygulanmaktaydı. Buna göre “zarara ve faile ıttıla tarihinden itibaren bir sene ve her halde zararı müstelzim fiilin vukuundan itibaren on sene”lik zamanaşımı süresi uygulanmaktaydı. Ayrıca davanın zamanaşımı süresi içinde açılmış olması şartıyla hakimlere karşı açılan tazminat davasında; davanın yetkisizlik, usuli eksiklik, davanın erken açılması gibi usuli sebeplerle dava reddedilmişse; davacıya BK m.137'de öngörülen 60 günlük ek süreden daha yararlandırmak gerekiyordu.

Bilahare 6100 sayılı yeni HMK'nın 1.10.2011'de yürürlüğe girmesi ile yeni sistemde uygulanması gereken 2802 sayılı HSK m.93/A hükmünde; davanın, kararın “kesinleştiği tarihten itibaren bir yıl içinde açılabileceği” kabul edilmişti. Bu sürenin, zamanaşımı süresi mi hak düşürücü süre mi olduğu belirtilmemişti. Fakat söz konusu hüküm 6.3.2014 tarihinde yürürlükten kaldırılmıştır. Son durum itibariyle konunun düzenlendiği 6100 sayılı HMK m.46'da, davanın açılmasına ilişkin süreden söz edilmemiştir. Bu nedenle haksız fiile ilişkin tazminat davasına benzetme yapılarak yeni dönemde 6098 sayılı yeni BK m.72'de düzenlenen “zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak iki yılın ve her halde fiilin işlendiği tarihten başlayarak on yıl”lık zamanaşımı süresi kabul edilmelidir. Keza davanın zamanaşımı süresi içinde açılması şartıyla; usulden reddi halinde yeni BK m.158'de düzenlenen ek 60 günlük süreden de davacının yararlandırılması mümkündür.

Bu açıklamalar ışığında söz konusu dava dosyaları incelendiğinde zamanaşımı süresinin; hem başlangıçta idare mahkemelerine tazminat davası açıldığı aşamada, hem de idare mahkemelerince verilen “davanın adli yargıda görülmesine ilişkin” usuli kararların kesinleşmesinden sonra ek 60 günlük süre verildiğinde de dairemize açılan son dava nedeniyle zamanaşımının gerçekleştiği görülmüştür:

Bu açıklamalar ışığında söz konusu dava dosyaları incelendiğinde zamanaşımı süresinin; hem başlangıçta idare mahkemelerine tazminat davası açıldığı aşamada, hem de idare mahkemelerince verilen “davanın adli yargıda görülmesine ilişkin” usuli kararların kesinleşmesinden sonra ek 60 günlük süre verildiğinde de dairemize açılan son dava nedeniyle zamanaşımının gerçekleştiği görülmüştür:

a) Davacının taleplerinin anlatıldığı (2) nolu bölümdeki İzmir 5. İş Mahkemesi 12.7.2006 gün 2004/668 E. 2006/559 K. dosyası (Bağ-Kur davası), dairemizde görüldüğünden, bu konudaki tazminat davasının dairemizde görülmesi gerektiği kanaatine varılmıştır.

Davacı ... tarafından davalı Bağ-Kur Genel Müdürlüğü aleyhine 6.8.2004 tarihinde alacak davası açılmıştır. Davacı, iptal edilen Bağ-Kur sigortalılığı sürelerine ilişkin primlerini ödediğini, kendisinden fazla alınan primlerin iadesi gerektiğini ileri sürmüş, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere şimdilik 700 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı Kurum, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, yargılama sonunda yukarıda belirtilen esas ve karar numarasıyla; iptal edilen sigortalılıklar nedeniyle davacının sadece 0,07 TL fazla ödemesi olduğu tespit edilmekle davanın kısmen kabulüne, bu miktarın yasal faiziyle davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar hem davacı hem de davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay 10. H.D 20.2.2007 gün 2006/15141 E. 2007/2381 K. sayılı kararıyla; HMK m.427 uyarınca dava değerinin 1.090 TL'dan az olması nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine karar vermiş, böylece karar bu tarihte kesinleşmiştir.

Bu dava yönünden zamanaşımının başlangıç tarihi olarak, kararın kesinleştiği, böylece zararın ve fiilin öğrenildiği tarih olan 20.2.2007 tarihi alınmıştır.

b) Dava dilekçesinde (3) nolu bölümde belirtilen İzmir 4. İş Mahkemesi 8.5.2008 gün 2007/295 E. 2008/222 K. dosyasına (Bağ-Kur'la ilgili ek dava) gelince:

Her ne kadar bu dava 21. H.D'de görülmüş ise de; hem 21. H.D ile 10. H.D'nin görev alanlarının benzer olması, hem de bu davanın 10. H.D'de görülen diğer davaya ek olarak açılmış olması nedeniyle bu davayla ilgili tazminat talebinin de Dairemizde görülmesinin mümkün olduğu kanaatine varılmış ve bu dava yönünden de esastan inceleme yapılmıştır.

İlgili dava dosyası incelendiğinde şu hususlar tespit edilmektedir:

Her ne kadar bu dava 21. H.D'de görülmüş ise de; hem 21. H.D ile 10. H.D'nin görev alanlarının benzer olması, hem de bu davanın 10. H.D'de görülen diğer davaya ek olarak açılmış olması nedeniyle bu davayla ilgili tazminat talebinin de Dairemizde görülmesinin mümkün olduğu kanaatine varılmış ve bu dava yönünden de esastan inceleme yapılmıştır.

İlgili dava dosyası incelendiğinde şu hususlar tespit edilmektedir:

Davacı ... tarafından davalı Bağ-Kur Genel Müdürlüğü aleyhine 10.7.2007 tarihinde ek alacak davası açılmıştır. Bu davada (yukarıda (b) kısmında anlatılan davada fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere şimdilik 700 TL taleple açıldığı ileri sürülmüş, aynı sebeplerle) iptal edilen sigortalılık nedeniyle kendisinden alınan fazla primlerin iadesi gerektiği, bakiye 3.800 TL'nin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı Kurum tarafından davanın reddi istenmiştir. Mahkemece, yargılama sonunda yukarıda belirtilen esas ve karar numarasıyla; taraflar arasında kesinleşmiş hüküm bulunduğu sebebiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay 21. H.D 1.10.2009 gün 2008/13586 E. 2009/11904 K. sayılı kararıyla onanmıştır. İş mahkemesinin kararları aleyhine ayrıca karar düzeltme yolu bulunmadığından kararın bu tarihte kesinleştiği kabul edilmelidir. Bu nedenle bu dava yönünden de zamanaşımının başlangıcı olarak kararın kesinleştiği böylece zararın ve fiilin öğrenildiği 1.10.2009 tarihi esas alınmıştır.

Her ne kadar davacı tarafından karar düzeltme yoluna gidilmiş ve daha sonra pek çok dilekçe ile karara itiraz edilmişse de yasa yolu anlamında olmayan bu itirazların hukuken bir önemi yoktur.

Söz konusu itirazlar da şu şekildedir: Davacı bu kararın düzeltilmesi isteğiyle mahkemesine başvurmuştur. İzmir 4. İş Mahkemesinin 28.10.2009 tarihli ek kararı ile talebinin reddine karar vermiştir. Bu kararın temyizi üzerine Yargıtay 21. H.D 29.4.2010 gün 2010/448-5085 esas ve karar sayılı kararıyla karar düzeltme talebinin reddine karar vermiştir. Davacının yeniden Yargıtay kararının düzeltilmesi istemli talebi olmuş İzmir 4. İş Mahkemesinin 23.6.2010 tarihli ve 2007/295 E. 2008/222 K. sayılı (ek kararı) ile karar düzeltme yolu açık olmadığından reddine karar verilmiştir. Bu karar da temyiz edilmiş Yargıtay 21. H.D'nin 12.10.2010 gün 2010/9466-9753 K. sayılı kararıyla davacının istemi karar düzeltme olarak görülmüş fakat talebi yine reddedilmiştir.

c) Davacı, yukarıda (a) ve (b)'de belirtildiği gibi davalarının reddi üzerine 26.10.2010 tarihli dava dilekçesiyle ilgili hakimler ile Adalet Bakanlığı aleyhine toplu olarak idare mahkemesine tazminat davası açmıştır. İzmir 4. İdare Mahkemesi 4.11.2010 gün 2010/1912-1562 esas ve karar numaralı kararıyla davanın idarenin eylem veya işleminden kaynaklanmadığı sebebiyle reddine karar vermiştir. Karar davacı tarafından temyiz edilmiş, Danıştay 10. Dairesi 4.3.2014 gün 2011/2998 E. 2014/1354 K. sayılı kararıyla davanın adli yargıda görülmesi gerektiği sebebiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bozmaya ilgili mahkemece uyulmuş ve bu defa İzmir 4. İdare Mahkemesi 28.1.2015 gün 2014/1195 E. 2015/56 K. sayılı kararıyla uyuşmazlığın adli yargıda görülmesi gerektiği sebebiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı bu davadan olumlu sonuç alamayınca, 9.3.2015 tarihli yeni bir dava dilekçesiyle Adalet Bakanlığı aleyhine aynı konuda ikinci defa tazminat davası açmıştır. İzmir 4. İdare Mahkemesi 25.3.2015 gün 2015/371-479 esas ve karar numarasıyla davanın adli yargıda görülmesi gerektiği sebebiyle davanın reddine karar vermiştir. Kararın temyizi üzerine, Danıştay 10. Dairesinin 13.4.2016 gün 2015/1939 E. 2016/1958 kararıyla onanarak kesinleşmiştir. Davacı karar düzeltme talebinde bulunmuşsa da bu talebi de Danıştay 10. Dairesi 20.3.2017 gün 2016/3547 E. 2017/1517 K. sayılı kararıyla reddedilmiştir.

Davacı bu davadan da olumlu sonuç alamayınca, kararın bozulması isteğiyle Anayasa Mahkemesine başvurmuştur. Anayasa Mahkemesi ise talebi bireysel başvuru olarak değerlendirmiş; ancak 31.5.2018 gün 2017/23140 başvuru numarası ile yargı yolları tüketilmediğinden talebin “kabul edilemez olduğuna” karar vermiştir.

Davacı bu davadan da olumlu sonuç alamayınca, kararın bozulması isteğiyle Anayasa Mahkemesine başvurmuştur. Anayasa Mahkemesi ise talebi bireysel başvuru olarak değerlendirmiş; ancak 31.5.2018 gün 2017/23140 başvuru numarası ile yargı yolları tüketilmediğinden talebin “kabul edilemez olduğuna” karar vermiştir.

Sonuç olarak yukarıdan beri anlatılan yargılama süreciyle ilgili olarak, zamanaşımı konusunda şu şekilde hukuki değerlendirme yapılmıştır: Yukarıda (a) kısmında anlatılan davayla ilgili kararın kesinleştiği 20.2.2007 tarihi bu davayla ilgili tazminat talebinin zamanaşımı başlangıç tarihidir. Ayrıca (b) kısmında anlatılan davayla ilgili olarak ise bu davadaki kararın kesinleştiği tarih olan 1.10.2009 tarihi yine bu davayla ilgili zamanaşımının başlangıç tarihidir. Her iki tarih itibariyle o dönemde yürürlükte olan eski HUMK ve eski BK hükümleri uygulanmalıdır. Bu tarihte yürürlükte olan mevzuata göre; eski BK m.60 uyarınca zararın ve failin öğrenildiği tarihten itibaren 1 yıl ve her halükarda olay tarihinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresi uygulanmalıdır. Keza zamanaşımı süresinde davanın açılmış olması şartıyla ve davanın usulden reddi halinde usuli eksikliği tamamlayıp yeni dava açabilmesi için davacıya, eski BK m.137 uyarınca 60 günlük ek sürenin de verilmesi gereklidir. Davacı ise zamanaşımı süresinin başlangıcından itibaren 1 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra; 26.10.2010 tarihinde ilgili hakimler ile Adalet Bakanlığı aleyhine toplu olarak görevsiz olan idare mahkemesine tazminat davası açmıştır. Davacının görevsiz mahkemeye başvurduğu 26.10.2010 tarihine kadar zamanaşımı süresi zaten fazlasıyla geçmiştir. Başvuru tarihinde tazminat talebi zamanaşımına uğradığından, eski BK 137 (yeni BK m.158) uyarınca, davacıya ek 60 günlük süre verilmesine de hukuken imkan yoktur. Aksi kabul edilse bile bu defa da Danıştay 10. H.D'nin görevsizliğe dair son kararının 28.1.2015'de kesinleşmesinden itibaren başlamak üzere, 60 günlük ek süre verilmesi gerekir ki bu süre de davanın açıldığı tarihe kadar (11.06.2018) fazlasıyla geçmiştir. Davacının süreyi uzatmak için sonradan mükerrer olarak 9.3.2015 tarihli dilekçesiyle Adalet Bakanlığı aleyhine açtığı ikinci davanın sonuca etkisi yoktur. Yine aksi kabul edilse bile mükerrer açılan bu davada da verilen görevsizlik kararı en son karar düzeltme yolunda 21.6.2017'de reddedilmekle kesinleştiğinden; Yargıtay'a 11.6.2018'de açılan işbu tazminat davasına kadar yine ek 60 günlük süre geçmiştir. Davacının son olarak Anayasa Mahkemesine başvurmasının ise süreleri etkileyen niteliği yoktur. Tüm bu sebeplerle davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığı kabul edilmiştir.

Taraf beyanları, ibraz edilen dosya suretleri ve tüm dosya kapsamıyla aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1- Dava dilekçesinin;

Taraf beyanları, ibraz edilen dosya suretleri ve tüm dosya kapsamıyla aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1- Dava dilekçesinin;

a) (1) numarasında belirtilen İzmir 2. İş Mahkemesinin 20.9.2006 gün 2004/755 E. 2006/722 K. dosyası (Kürüm Kent davası) yönünden dairemizin görevsizliğine karar kesinleşiğinde ve talep halinde dosyanın tefrik edilerek bu yönden görevli, Yargıtay 9. H.D'ne gönderilmesine.

b) (4) nolu bölümde belirtilen İzmir 3. Sulh Hukuk Mahkemesi 29.12.2006 gün 2006/1159 E. 2006/2035 K. dosyası (PTT davası) yönünden, dairemizin görevsizliğine karar kesinleşiğinde ve talep halinde dosyanın tefrik edilerek bu yönden görevli Yargıtay 3. H.D'ne gönderilmesine.

c) (5) nolu bölümde belirtilen İzmir 6. Sulh Hukuk Mahkemesi 12.6.2008 gün 2008/230 E. 2008/696 K. dosyasının (Akbank davası) dairemizin görevsizliğine karar kesinleşiğinde ve talep halinde dosyanın tefrik edilerek bu yönden görevli Yargıtay 11. H.D'ne gönderilmesine.

2- Dava dilekçesinin (2) numarasında belirtilen İzmir 5. İş Mahkemesinin 12.7.2006 gün 2004/668 E. 2006/559 K. sayılı dosyası hakkındaki davacı talebinin zamanaşımı nedeniyle reddine.

3- Dava dilekçesinin (3) numarasında belirtilen İzmir 4. İş Mahkemesinin 2007/295 E. 2008/222 K. sayılı dosyası hakkındaki davacı talebinin zamanaşımı nedeniyle reddine.

4- Davanın usulden reddedilmesi nedeniyle, HMK m.49 uyarınca disiplin para cezası verilmesine yer olmadığına.

5- Yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına.

6- Peşin harcın mahsubu ile başkaca harç alınmasına yer olmadığına, kararın kesinleşmesi ve istek halinde aşağıda yazılı 1.330,30 TL harcın davacı yana iadesine.

7- Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/3. maddesi uyarınca 3.300 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Hazineye verilmesine,…” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi:

7. Özel Daire kararı süresi içinde davacı ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. GEREKÇE

8. Dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, Daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle Daire kararının gerekçe bölümünün “Sonuç olarak” söz dizisi ile başlayan paragrafındaki “…en son karar düzeltme yolunda 21.6.2017'de reddedilmekle kesinleştiğinden…” ifadesinde yer alan tarih 20.03.2017 olmasına rağmen “21.6.2017” şeklinde yazılmış ise de mahallinde her zaman düzeltilebilecek maddi hata niteliğindeki bu yanlışlığın esasa etkili bulunmadığının anlaşılmasına göre usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekmektedir.

III. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacının ve davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın ONANMASINA,

III. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacının ve davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın ONANMASINA,

Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, 07.04.2022 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27547, Karar No: 2014/20451, Tarih: 04.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/27547 E.  ,  2014/20451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet, Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : 5607 sayılı kanuna muhalefetten hükümlülük; Resmi Belgede Sahtecilik suçundan beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve davaya katılma isteği karara bağlanmamış olan ... CMK.nun 260.maddesi gereğince hükmü temyiz etme yetkisi bulunduğu gözetilerek, sanık hakkında mühürde sahtecilik suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyizine göre yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılma isteği karara bağlanmamış olan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık müdafii ile suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve davaya katılma isteği karara bağlanmamış olan ... CMK.nun 260.maddesi gereğince hükmü temyiz etme yetkisi bulunduğu gözetilerek, sanık hakkında 5607 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyizlerine göre yapılan incelemede;

1-Suç tarihi ve açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan ... ve ... ... lehine vekalet ücreti takdir edilmesi,

2-TCK.nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, 1.fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

T U T U K L U

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve davaya katılma isteği karara bağlanmamış olan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, TCK.nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkranın hükümden çıkarılması, yerine "sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/l-a,b,d,e bentlerindeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya; 53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ifadesinin eklenmesi, yine hükümden ... ve ... ... lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin kısmın çıkarılması ve sair kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanık müdafiinin Resmi Belgede Sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyizine göre yapılan incelemede;

III-Sanık müdafiinin Resmi Belgede Sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyizine göre yapılan incelemede;

Dava konusu plastik emniyet kilitlerinin belge niteliğinde olmadığı gözetilmeden 5237 sayılı TCK.nun 43.maddesinin tatbiki suretiyle zincirleme suçtan arttırım yapılmak suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/763, Karar No: 2010/11930, Tarih: 23.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/763 E.  ,  2010/11930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.06.2008 tarih ve 2008/50-2008/298 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 23.11.2010 gününde davacı Avukatı ...geldi, davetiye tebliğine rağmen davalılar vekili duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, yüksek faiz verileceği ve istenildiğinde paranın geri çekilebileceği garantisi verilerek ve ikna edilerek müvekkilinden 26.4.2000 tarihinde 22.000 DM tahsil edilip, “Yimpaş İhtiyaç Maddeleri Paz. ve Ticaret A.Ş. Hisse Senedi Talep Formu” ibareli makbuz verildiğini, davalılara gönderilen ihtara rağmen paranın iade edilmediğini,davalı şirketin ise davacının davalı şirketin de ortağı olduğunu savunarak ve TTK 329 ve 405 maddelerini sebep göstererek parayı ödemediğini, davalıların para toplama faaliyetinin Bankalar Kanunu’na, SPK’na aykırı olduğunu, geçerli bir hisse devri yapılmadığını, davalıların nedensiz zenginleştiğini, ortak olmayan ve hisse senedi verilmeyen müvekkiline karşı TTK’nun 329 ncu ve 405 nci maddelerine dayanılamayacağını, müvekkillerinin dolandırıldığını, davalılardan ...’un TTK’nun 67 nci maddesine ve SPK’na muhalefet suçlarından ceza aldığını, Yimpaş Holding A.Ş.’nin ana sözleşmesinin 4/a bendinde faiz ve temettü garantisi verildiğini, imza atan kişinin kim olduğunun ve yetkisinin belli olmadığını,şirket defterlerindeki kayıtların gerçeği yansıtmadığının belirlendiğini, bu defterde yazılı ortaklık ilişkisinin geçerli olmadığını, davalı ...’un davalı şirketleri paravan olarak kullandığını, TTK.nun 336 ncı maddesi uyarınca sorumlu olduğunu ileri sürerek, bu sözleşme ile hisse satımı yapılamayacağının tespitini,mevzuata aykırı olan sözleşmenin hükümsüzlüğünü,davacının ortaklığının kurulmadığının tespitini,tahsil edilen 22.000 DM (19.163.93 TL)'nin en yüksek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.