muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3613, Karar No: 2012/5228, Tarih: 04.04.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/3613 E.  ,  2012/5228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

10.4.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında ... köyü 254 ada 5 sayılı 23.125,03 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...’ün zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/3 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak aslı cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir..

Davacı ... Yönetimi, 25.2.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/3 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 254 ada 5 sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukardaki esasa kayıt edildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A1 ve A2) ile işaretlenen bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen kesiminin kargir iki katlı ev, ahşap ahır ve fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından (B) ile işaretlenen bölüm yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye uzman bilirkişi raporuna eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan uygulama ve araştırma sonucu 254 ada 5 sayılı taşınmazın (B) ile işaretlenen bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 04/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12829, Karar No: 2011/681, Tarih: 25.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/12829 E.  ,  2011/681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.09.2008 gün ve 2007/121 - 2008/211 sayılı kararı onayan Daire’nin 27.05.2010 gün ve 2009/374 - 2010/6001 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1998 yılından beri "Cibali Cafe, Cibali Balık Restaurant" isimleri altında yiyecek ve içecek sağlanması, et ve balık ürünlerinin işlenmesi hizmetleri ile iştigal ettiğini ve "Cibali Balık Restaurant" ibaresine ayırt edicilik kazandırdığı, davalının müvekkilinin işyerine yakın yerde açtığı restauranta "Cibalikapı Balıkçısı" ismini vererek müvekkili ile aynı alanda faaliyet göstermeye başladığını ve “CİBALİ” ibaresini 29 ve 43. sınıflarda marka olarak kötüniyetle tescil ettirdiğini, davalının marka tesciline dayanarak müvekkilinin işyerinde arama ve el koyma işlemi başlattığını, "Cibali" ibaresinin bir semt adı olduğunu ileri sürerek, davalının anılan markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, Cibali'nin Fatih İlçesinde Haydar, Haraççı Karamehmet ve Küçük MustafaPaşa, Müftü Ali ve Kasap Derinhun Mahallelerini kapsayan bir semt ismi olduğu, 556 sayılı KHK'nin 7. maddesine göre, mal veya hizmetin üretim yeri, coğrafi kaynağı belirten ifadeler ile ticaret alanında herkes tarafından kullanılan ibarelerin tek başına marka olarak tescil edilemeyeceğinden, anılan madde ve aynı KHK'nin 42/1. maddesi gereğince hükümsüzlük kararı verilmesi gerektiği sonucuna varılarak, davalının “CİBALİ” markasının hükümsüzlüğüne dair verilen karar,davalı vekilinin temyizi üzerine onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 25.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/9692, Karar No: 2014/11496, Tarih: 10.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/9692 E.  ,  2014/11496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 10/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4174, Karar No: 2024/6439, Tarih: 27.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4174 E.  ,  2024/6439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/139 Esas, 2024/175 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Uşak 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.01.2019 Tarihli ve 2018/1802 Esas, 2019/103 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ...'nın vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi 18.10.2023 tarihli dilekçesinde kısıtlı adına kayıtlı olan taşınmazın satışı için izin ve yetki verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 04.12.2023 tarihli ek kararıyla kısıtlının yerleşim yeri adresinin ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Çivril Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.02.2024 Tarihli ve 2024/139 Esas, 2024/175 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine ilişkin vesayet makamı olan Uşak 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin herhangi bir izninin bulunmadığı, vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişinin yerleşim yerinin değiştirilemeyeceği, bu halde yerleşim yeri değişikliğinin hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanunu’nun 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlı adına kayıtlı taşınmazın satışı için izin ve yetki verilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur."

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Uşak 1. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı ve kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadığından konu ile ilgili karar vermekte Uşak 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Uşak 1. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı ve kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadığından konu ile ilgili karar vermekte Uşak 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Uşak 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11376, Karar No: 2014/29517, Tarih: 27.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/11376 E.  ,  2014/29517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/116510

MAHKEMESİ : Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2013/44 (E) ve 2013/218 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, müştekinin sorumlusu olduğu işyerinden 34,49 TL değerindeki eşyaları çalmaya kalkıştığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. C..'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 27/10/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8990, Karar No: 2014/15042, Tarih: 10.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/8990 E.  ,  2014/15042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca adli para cezasının taksit miktarı 4'ten az olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca sanığa verilen 200,00 TL. adli para cezasının TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca birer ay ara ile 4 eşit taksit halinde ödenmesi şeklinde hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3714, Karar No: 2023/4805, Tarih: 15.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3714 E.  ,  2023/4805 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Mersin 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.08.2022 Tarihli ve 2022/1858 Esas, 2022/1639 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi 5351/1 Sokak No:52 İç Kapı No:4 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İzmir 14. Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.11.2022 Tarihli ve 2022/1834 Esas, 2022/1973 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki güncel yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi 52056 Sokak No:2 İç Kapı No:8 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Bornova/İzmir olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İzmir 14. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İzmir 14. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14770, Karar No: 2015/24616, Tarih: 17.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/14770 E.  ,  2015/24616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2013/883-2014/475

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği, İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden,

2)Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere, dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı, aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/44877, Karar No: 2013/31725, Tarih: 03.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/44877 E.  ,  2013/31725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ile prim alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesini yıllık izin ücretinin ödenmemesi gerekçesiyle haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti ve eksik prim alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacının izinsiz ve mazeretsiz olarak, 21,22 ve 23/12/2010 tarihlerinde işe gelmemesi nedeniyle haklı nedenle sözleşmenin feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin haklı ve geçerli sebeplerle feshinin davalı işverene ait olduğu anlaşıldığını, ancak davalı işverenin bu hususu ispat edemediğini, davacının iş akdinin haksız olarak fesh edildiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 26.05.2008 gün ve 2007/20517 Esas, 2008/12483 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda, davacı vekili davacının iş akdini yıllık ücretli izinlerini kullandırmadığını iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık izin ve prim alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiş ise de;

Gerekçeli kararda dava dilekçesi dahi aslına uygun özetlenmemiş, işçinin haklı fesih iddiasına karşın "davacının iş akdinin haksız olarak fesh ettiği" yazılmış, HUMK 388.maddesi (HMK 297 vd.) belirtildiği şekilde davacı iddiaları belirtilmediği gibi davalı savunması da belirtilmemiştir.

Somut olayda, davacı vekili davacının iş akdini yıllık ücretli izinlerini kullandırmadığını iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık izin ve prim alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiş ise de;

Gerekçeli kararda dava dilekçesi dahi aslına uygun özetlenmemiş, işçinin haklı fesih iddiasına karşın "davacının iş akdinin haksız olarak fesh ettiği" yazılmış, HUMK 388.maddesi (HMK 297 vd.) belirtildiği şekilde davacı iddiaları belirtilmediği gibi davalı savunması da belirtilmemiştir.

Ayrıca delillerin takdiri ve gerekçe kısmında tarafların iddia ve savunmaları tartışılmadığı gibi feshe yönelik olarak bilirkişi raporuna atıf yapılarak davacının iddiasının aksine "...davacının iş akdinin haksız olarak feshedildiği" belirtilmiştir. Yukarıdaki açıklamalar karşısında mahkemenin kararının yasal anlamda gerekçe niteliği tanımadığı gibi davacının iddia etmediği "haksız fesih" olgusuna yer verilmesi de hatalı olup sair hususlar incelenmeksizin kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 03.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/152, Karar No: 2012/3229, Tarih: 20.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/152 E.  ,  2012/3229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Miras Ortaklığına Temsilci Atanması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle Bala Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/295 esas sayılı dosyasında mirasçı Hamdi tarafından diğer mirasçı Muhittin aleyhine tapu iptal ve tescil davası açıldığının, üçüncü kişiler aleyhine miras şirketi tarafından ileri sürülen bir hak bulunmadığının ve mirasçıların birbirleri aleyhine açtıkları davalarda terekeye temsilci atanmasının mümkün bulunmadığının anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 79.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, oybirliğiyle karar verildi. 20.02.2012 (Pzt.)