muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/3476, Karar No: 2007/13282, Tarih: 16.07.2007

Mahkemece yapılacak iş; davacının 01.04.1995-05.09.1996 tarihleri arasında şimdiki gibi tesbit kararı vermek, ayrıca 1999 yılında ilk prim kesintisinin yapıldığı tarih gün ay olarak tesbit edilip  bu tarihi takip eden ay başından 31.05.2006 tarihine kadar tarım Bağ-Kur sigortalı olduğunun ve 5458 sayılı yasadan yararlanma hakkının bulunduğunun tesbitine karar verip fazlaya ilişkin istemin reddinden karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14514, Karar No: 2019/617, Tarih: 12.02.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/14514 E.  ,  2019/617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 01/05/2007 gününde verilen dilekçe ile cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat yönünden davanın reddine, manevi tazminat yönünden davacı ...'ın davalı ...'ye yönelik davasının kısmen kabulüne, diğer davacıların manevi tazminat taleplerinin reddine dair verilen 14/04/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ile davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; temyiz eden davalı ...'nün tüm itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların temyiz itirazlarına gelince;

Dava, cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma eylemleri sebebiyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, maddi tazminat talebinin vazgeçme nedeniyle reddine, manevi tazminat talebinin ise davacı ... yönünden kısmen kabulüne diğer davacılar yönünden reddine karar verilmiş, hüküm; davacılar ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkillerinden ... ve ...’ın olay tarihinde reşit olmayan kızı ...’ın davalı ...’nün cinsel istismarına maruz kaldığını ve ayrıca tüm davalılar tarafından alıkonulduğunu, davalı ... hakkında cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemlerinden, diğer davalılar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma eylemlerinden kamu davası açıldığını, yapılan yargılama sonucunda davalılar ... ve ... hakkında beraat, diğer davalılar hakkında mahkumiyet kararı verildiğini belirterek; bu nedenle maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,davaya konu cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma eylemleri nedeniyle uğranılan manevi zararın davacı ... yönünden kısmen kabulüne ve davalı ...’den tahsiline karar verilmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,davaya konu cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma eylemleri nedeniyle uğranılan manevi zararın davacı ... yönünden kısmen kabulüne ve davalı ...’den tahsiline karar verilmiştir.

Olay tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 47. maddesine (Türk Borçlar Kanunu'nun 56. maddesi) göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

a) Somut olaya gelince; olay tarihi, olayın oluş şekli ve gelişim biçimi, olayın davacı ...’ın sosyal gelişimi üzerindeki etkileri ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı az olup, davacı ... yararına daha üst seviyede manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

b) ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/51 esas ve 2008/116 karar sayılı dosyasının incelenmesinde; davacılar ... ve ...’ın müşterek kızları olan davacı ...’a karşı davalı ...’nün cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma eylemlerini gerçekleştirdiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla mahkemece, davacılar ... ve ... yararına da uygun bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yersiz gerekçeyle istemin tümden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekir.

c) Ceza Mahkemesinin, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma eylemini davalılar ... ve ...’nün gerçekleştirdiğine ilişkin tespiti ve sonucunda verdiği kesin mahkumiyet hükmü hukuk hakimini bağlar. (TBK 74) Şu durumda, mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, bu davalılar hakkında da davacılar yararına uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2/a-b-c) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, davalı ...’nün temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1769, Karar No: 2018/4215, Tarih: 31.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/1769 E.  ,  2018/4215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.08.2012 tarih ve 2012/688 Esas, 2012/861 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 14.05.2015 havale tarihli dilekçesi ile kısıtlının kendisini rahatsız ettiğini belirterek vasiliğine son verilmesini talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, 09.06.2015 tarihli ek karar ile kısıtlının MERNİS adresinin “ ...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yeri adresinin “ .../...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK’nın 412 maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK’nın 412/1 maddesine göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vasinin talebi ile ilgili karar vermekte ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31/05/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3084, Karar No: 2024/2187, Tarih: 13.06.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3084 E.  ,  2024/2187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/972 E., 2023/964 K.

HÜKÜM : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/6 E., 2022/383 K.

1- İlk Derece Mahkemesince, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptal ve tescil ile tazminat davasında; tapu maliki davalı ...’ın iyiniyetli 3.kişi olduğundan bahisle tapu iptali ve tescil isteminin reddi ile davacı yüklenicinin hak kazandığı bağımsız bölümlerin yükleniciye devredilmediğinden bahisle tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı yüklenici vekili ve davalı arsa sahibi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14.Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davacı yüklenici vekili ve davalı arsa sahibi vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; sözleşmede kararlaştırıldığı şekilde yüklenicinin hak ettiği bağımsız bölümlerin devredilmemiş olmasına karşın eksik iş bedelinin arsa sahibinin talebi doğrultusunda mahsup edildiği, diğer davalının iyi niyetli 3. kişi olduğu nazara alındığında davacı yüklenici vekilinin tapu iptali ve tescil istemine yönelik, davalı arsa sahibi vekilinin ise sözleşme hükümlerinin yerine getirilmediğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin ve davalı arsa sahibi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlerden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 13.06.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9223, Karar No: 2021/11929, Tarih: 25.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/9223 E.  ,  2021/11929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada İstanbul 7. Asliye Hukuk ile Ankara Batı 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, terekenin borca batık olduğu ile mirasın hükmen reddinin tespiti istemine ilişkindir.

İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, mirasın hükmen reddi davalarında alacaklının yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olduğu, alacaklının Sincan/Ankara'da ikamet ettiği, alacak vekilinin de yetki itirazında bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ankara Batı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce ise, her ne kadar davalı tarafça yetki itirazında bulunulmuş olsa da alacaklı olan davalının yerleşim yerinin “Sarıyer/İstanbul” olduğunun nüfus kaydından ve UYAP sistemi adres araştırmasından görüldüğü gibi davalının vekiline verdiği vekaletnamenin dahi Sarıyer/İstanbul noterliklerinden verildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ankara Batı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce ise, her ne kadar davalı tarafça yetki itirazında bulunulmuş olsa da alacaklı olan davalının yerleşim yerinin “Sarıyer/İstanbul” olduğunun nüfus kaydından ve UYAP sistemi adres araştırmasından görüldüğü gibi davalının vekiline verdiği vekaletnamenin dahi Sarıyer/İstanbul noterliklerinden verildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ölüm tarihinde miras bırakanın ölmeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmişse miras reddedilmiş sayılır. (TMK'nın 605/2. maddesi). Mirasçılar zımnen mirası kabul etmiş durumuna düşmüş olmadıkça her zaman murisin ödemeden aczini isteyebilir. Türk Medeni Kanunu'nun 606. maddesinde belirtilen süre bu davada uygulanmaz. Bu davanın tereke alacaklılarına karşı açılması gerekir. (28.12.1942 tarihli 24/29 sayılı YİBK) Bu davada yetkili mahkeme ise alacaklıların davanın açıldığı zamandaki ikametgâhı mahkemesidir. Ayrıca TMK'nın Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğünün 39/2 fıkrası gereğince mirasın reddi yetkisini içeren özel vekâletname sunulması zorunludur. TMK'nın 605/2 maddesi gereğince bu tür davalar için özel bir yetki belirlenmemiştir. O halde, kesin yetki söz konusu olmayıp, davanın HMK'nın 9. maddesindeki genel yetki kuralına göre belirlenmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla mirasın hükmen reddinin tespiti hakkındaki davalarda yetkili mahkeme davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içerisinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir. (HMK m. 19)

Davacılar vekili, 01/11/2019 tarihli dava dilekçesi ile; muris ...'nın 17/07/2016 tarihinde vefat ettiğini, murisin herhangi bir menkul ve gayrimenkul malvarlığının bulunmadığını, murisin terekesinin borca batık olduğunu belirterek, muris ...'nın ölüm tarihi itibariyle terekesinin borca batık olduğunun tespitine, intikal eden mirasın hükmen reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Somut olayda davalının cezaevine girmeden önce son yerleşim yeri adresinin “... Sarıyer/İSTANBUL” olduğu ancak davalı vekilinin Ankara Batı Mahkemelerinin yetkili olduğundan bahisle yetki itirazında bulunarak yetkisiz bir mahkemeyi seçtiği anlaşıldığına göre uyuşmazlığın ilk açılan yer mahkemesi olan İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda davalının cezaevine girmeden önce son yerleşim yeri adresinin “... Sarıyer/İSTANBUL” olduğu ancak davalı vekilinin Ankara Batı Mahkemelerinin yetkili olduğundan bahisle yetki itirazında bulunarak yetkisiz bir mahkemeyi seçtiği anlaşıldığına göre uyuşmazlığın ilk açılan yer mahkemesi olan İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6153, Karar No: 2006/5827, Tarih: 13.10.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/6153 E.  ,  2006/5827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava BK.nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen ... sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Mahkemece davanın Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerektiği görüşüyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz olunmuştur.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde, tüketici “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan ... ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlayama göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Başka bir deyişle, yasada dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri kapsama alınmıştır. Aksinin düşünülmesi halinde üst düzey teknolojiyle gerçekleştirilen ... sözleşmesi ilişkilerinin dahi yasa kapsamında kaldığının ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıkların da –yasanın amacına rağmen- Tüketici Mahkemelerinde bakılması gerekeceğinin kabulü icap eder. Bundan dolayı somut olayda olduğu gibi istisna(...) sözleşmesinden ... ilişkilerde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim aynı husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.2.2003 ... ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında da açıklanmış bulunmaktadır.

Açıklanan bütün bu nedenlerle davanın esasının incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine, ... hükümler uyarınca Tüketici Mahkemesinde bakılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 13.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4402, Karar No: 2012/17123, Tarih: 11.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2010/4402 E.  ,  2012/17123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, yağma, yağmaya teşebbüs

765 sayılı TCK. 491/ilk, 522, 59.md. 1 ay 20 gün hp.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I. Hırsızlık suçundan kurulan ek kararın incelenmesinde;

765 sayılı TCY. göre kurulan hükümlerin hükümlü yararına olduğundan aynen infazına karar verilmesi yerine yeniden hüküm kurulması sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre hükümlü ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan ek kararın istem gibi ONANMASINA,

II. Yağma ve yağmaya kalkışma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Suçların 5237 sayılı TCY'nın 149/1-a maddesine aykırı olarak silahla işlenmediği halde, temel ceza belirlenirken aynı Yasanın 149.maddesi 1.fıkrası (c) bendinin yanı sıra (a) bendine de yer verilmesi,

2.5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif “ veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulu bulunmadığı halde, 150.maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, sanığın cezasından indirim yapılması,

3.Yakınanlar ... ve ...'a karşı eylemlerle ilgili hüküm kurulurken hesap hatası sonucu fazla cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, “maddi ceza hukuku ile ilgili uygulamalarda Yasanın yanlış yorumlanması ve kabulle infaz aşamasındaki lehe uyarlamaların sanık lehine kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/16055, Karar No: 2021/5956, Tarih: 31.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/16055 E.  ,  2021/5956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.