muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22473, Karar No: 2015/1776, Tarih: 29.01.2015

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi’nin 15.10.2009 tarih, 2009/9227 Esas – 2009/10212 Karar sayılı ilamı ile hükmün esası yönünden temyiz itirazları reddedilerek, yargılama giderleri yönünden hükmün bozulmasına karar verilmiş, davacı vekilinin karar düzeltme talebi ise reddedilmiştir.

Mahkemece, davanın hak düşürücü süre yönünden reddine ilişkin ilk kararında direnilmesine, yapılan masrafın davacı üzerinde bırakılmasına, davalı vekili lehine 1.000,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2010/1-504 Esas, 2010/512 sayılı kararı ile Daire bozmasının hükmün masraf kalemine ilişkin olduğu, Mahkemece, bu yönde direnilmesine karşın kısa kararda bu konuda hüküm fıkrası oluşturulmayarak yalnızca önceki kararda direnilmesine denilmekle yetinildiği, HUMK'nun 388. maddesi gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek direnme kararı bozulmuştur. Mahkemece, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun bozma ilamına uyularak, davanın hak düşürücü süre yönünden reddine, davacı tarafından yapılan yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalı tarafından yapılan masrafın davalı üzerinde bırakılmasına, davacı vekili lehine takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi’nce, 06.06.2012 tarih, 2012/3177 Esas-2012/5343 sayılı karar ile hüküm esas yönünden de bozulmuştur. Bozma ilamında, Anayasa Mahkemesi’nin 12.05.2011 tarih, 2009/31-77 sayılı kararı ile hak düşürücü süreye ilişkin hükmün iptal edildiği, iptal hükmünün yürürlüğe girdiği, 10.03.1969 gün, 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nda belirtildiği üzere iptalin kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemeyeceği, henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına gireceği, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından sonra, Mahkemece verilen ret kararının doğru olduğunun söylenemeyeceği, işin esası hakkında 28.11.1997 tarih, 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda değerlendirme yapılmak suretiyle ve ayrıca 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözönünde bulundurularak uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması gerektiğinin belirtildiği, Mahkemece bozma ilamına uyularak, davanın kabulüne, 81 m2’lik kısmın tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine karar verilmiştir.

Hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen ilk karar esas yönünden, yani davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine ilişkin kısmı, Yargıtay 1. Hukuk Dairesi’nce esasa yönelik temyiz itirazları reddedilmek suretiyle onanmıştır. Her ne kadar Mahkeme hükmün onanan kısmı yönünden yani davanın hak düşürücü süre yönünden reddine ilişkin direnme kararı vermiş ise de bu usuli bir hata olup yok hükmündedir. Nitekim Hukuk Genel Kurulu'nca da Daire bozmasının yargılama giderine ilişkin olduğu belirtilerek direnme kararı usul yönünden bozulmuştur. Mahkemece, Hukuk Genel Kurulu'nun usul bozmasından sonra yeniden davanın hak düşürücü süre yönünden reddine yönelik hüküm kurulması da usuli bir hata olup yok hükmündedir. Hükmün onanan kısmı kesinleşmiş artık kesin hüküm haline gelmiştir. Kesin hüküm, hükmü veren mahkeme de dahil olmak üzere bütün mahkemeleri bağlar. Kesin hüküm kamu düzenine ilişkin olduğundan, tarafların iradesine tabi değildir.

Hukuki güvenlik ve yargıya güven kesin hüküm ilkesi ile sağlanır. Hukuki güvenlik ilkesi; hukuk devleti ilkesinin olmazsa olmaz koşulu olup, mevcut emredici hukuk kurallarının herkese eşit şekilde ve düzgün bir şekilde uygulanmasını da içeren bir ilkedir. T.C. Anayasa’sının 2. maddesi’nde Cumhuriyetin nitelikleri sayılırken, Türkiye Cumhuriyeti’nin bir hukuk devleti olduğu vurgulanmıştır. Hukuk devleti kişilerin hukuki güvenliğini sağlayan bir devlettir.

Hukuki güvenlik ilkesi, herkesin bağlı olacağı hukuk kurallarını önceden bilmesi, tutum ve davranışlarını buna göre güvenle düzene sokabilmesi anlamına gelir. Hukuk devleti hukuk kurallarının onu koyanlar da dahil olmak üzere, her kişi ve kuruluşu bağlamasını ifade eder. Hukuk devleti kavramının özünü devlet organlarının hukuka bağlılığı yani, yönetimin eylem ve işlemlerini hukukun içinde kalarak yerine getirmesi oluşturmaktadır.

T.C. Anayasası 36. maddesi; “Herkes ….. adil yargılanma hakkına sahiptir.”hükmünü içerir. Türkiye’nin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin adil yargılanma başlığı taşıyan 6. maddesinde; “Herkes …. davasının ….. hakkaniyete uygun …… olarak görülmesini istemek hakkına sahiptir.” denilmektedir.

Adil yargılanma hakkının en önemli alt kavramlarından birisi, silahların eşitliği ilkesidir. Yargılamada taraflar arasında adil, hakkaniyete uygun bir denge kurulması gerekir.

Anayasa’nın 2. maddesiyle benimsenen hukuk devletinde, hukuki güvenliği sağlayan bir düzen kurulması asıldır. Böyle bir düzende devlete güven ilkesi vazgeçilmez temel unsurlardandır. Hukuk devletinde yasama, yürütme ve yargının hukuka bağlı olması gerekir. Yargısı hukuka bağlı olmayan bir devlette vatandaşların kendilerini güvencede hissedebileceklerini söylemek mümkün değildir.

Hukuk devletinde bireyler devlete güven duyabilmeli aynı şekilde devlet de bu güveni vatandaşa verebilmelidir.

Anayasa’nın 2. maddesiyle benimsenen hukuk devletinde, hukuki güvenliği sağlayan bir düzen kurulması asıldır. Böyle bir düzende devlete güven ilkesi vazgeçilmez temel unsurlardandır. Hukuk devletinde yasama, yürütme ve yargının hukuka bağlı olması gerekir. Yargısı hukuka bağlı olmayan bir devlette vatandaşların kendilerini güvencede hissedebileceklerini söylemek mümkün değildir.

Hukuk devletinde bireyler devlete güven duyabilmeli aynı şekilde devlet de bu güveni vatandaşa verebilmelidir.

Kesin hükme saygı uluslar arası hukuk düzenine özgü hukukun genel ilkelerinden biri olarak da kabul görmektedir. Eğer bir hukuk sistemi içerisinde yargının verdiği ve bağlayıcı olan bir kesin hüküm işlevsiz bir duruma getirilmiş ise adil yargılanma hakkının sağladığı güvencelerden söz edemeyiz.

Somut olayda, Mahkemece verilen ilk karar esas yönünden, Yargıtay 1.Hukuk Dairesi’nce onanarak kesinleşmiştir. Kesin hüküm gücü kazanan bir kararın, bozmaya konu edilmesi, kamu düzenini bozacak bir sonuç yaratır. Mahkemece verilen ilk karar esas yönünden onanıp kesinleştiğine göre, bozma ilamına konu edilip, Mahkemece de esas yönünden hüküm kurulup davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Bu durum, uluslararası hukuk düzeninde kabul görmüş ilkelere, T.C Anayasası’nın 2. maddesinde belirtilen hukuk devleti ilkesine, hukuki güvenlik ilkesine, adil yargılanma hakkına aykırılık teşkil eder.Devlete ve yargıya güveni ciddi bir şekilde sarsar. Açıkladığım nedenlerden dolayı Mahkemece verilen hükmün esası ile ilgili davanın kabulüne ilişkin kararın bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun, onamaya yönelik görüşlerine katılmıyorum. 29.01.2015
Yargıtay — Esas No: 2010/7401, Karar No: 2010/10254, Tarih: 14.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/7401 E.  ,  2010/10254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.12.2007 gün ve 2002/229-2007/355 sayılı kararı onayan Daire’nin 25.01.2010 gün ve 2009/14168-2010/730 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkilinin meslek birliği olarak hak sahibi bulunduğu müzik kasetlerinin, kompakt disklerin ve müzik kliplerinin içerdikleri müziksel tespitleri izin almadan ve bedelini ödemeden ‘DIGITURK’ logosu ile üyelerine dekoderli digital yayın yapan televizyon ve radyoda yayınladıklarını ileri sürerek, yayınlarını men’ine ve hükmün ilanına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin doğrudan veya dolaylı yayın yapan kuruluş olmadığını, portföyünde yer alan yayıncı kuruluşların yayınlarını izleyicilere aktaran sayısal uydu platformu niteliğinde bulunduğunu, yayınların içeriğine karışmadığını, aksine hiçbir değişiklik yapmadan yayınlamak zorunda olduğunu, istemlerin yayıncı kuruluşlara yönlendirilmesi gerektiğini, müvekkiline husumet düşmeyeceğini açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, müvekkilinin doğrudan veya dolaylı yayın yapan kuruluş olmadığını, portföyünde yer alan yayıncı kuruluşların yayınlarını izleyicilere aktaran sayısal uydu platformu niteliğinde bulunduğunu, yayınların içeriğine karışmadığını, aksine hiçbir değişiklik yapmadan yayınlamak zorunda olduğunu, istemlerin yayıncı kuruluşlara yönlendirilmesi gerektiğini, müvekkiline husumet düşmeyeceğini açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının programcı kuruluşlardan aldığı yayınları herhangi bir değişiklik yapmaksızın iletmekle görevli sayısal bir uydu platformu olduğu, yapılan tespitte ‘DIGITURK’ üzerinden yayın yapan bazı televizyon ve radyo yayınlarında davacının yetki devri belgeleriyle haklarını temsile yetkili olduğu üyelerine ait müziklerin kullanıldığının ortaya çıktığı, bazı kanalların lisans başvurusunda bulunmadığı, bu kanalların davacıya ait olduğu sonucuna varıldığı, Lisans Yönetmeliğinin 10/a maddesi uyarınca lisansı belirtilemeyen yayınlardan doğrudan sorumlu olduğu, diğer yayıncı kuruluşları ile ilgili olarak da aynı Yönetmeliğin 6 ncı maddesi uyarınca yurt içi ve yurt dışı yayınlarında kanunda, üst kurulca çıkarılan yönetmeliklerde ve Türkiye’nin taraf olduğu milletlerarasıanlaşmalarda belirtilen ilke ve esaslara uyacaklarının düzenlendiği, davalının ücret karşılığı iletim yaptığı, akidinin yayınlarla üçüncü kişilere zarar vermesini önleyici tedbirler de alması gerektiği, ayrıca FSEK.nun 80, 43 ve 52 nci maddeleri uyarınca davalının yayıncı kuruluşlar ile sözleşme yaparken onların meslek birlikleri ile yaptıkları sözleşmeleri istemek ve yayınlarını yasaya uygun gerçekleştirmelerini sağlamakla yükümlü olduğu, ayrıca davalının yayın içeriğine müdahale edememesine rağmen BK.nu anlamında da sorumluluğunun bulunduğu, hak ve borçlarını yerine getirirken iyiniyet kurallarına aykırı davranamayacağı gerekçesiyle davacının temsil ettiği ve yapımcıları gerekçede belirtilen müzik yapımlarının izin alınmadan ‘DIGITÜRK’ logosu ile üyelerine dekoderle dijital yayın televizyon ve radyo yayın kanalında yayınlanmasının önlenmesine ve hükmün ilanına dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 14.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/851, Karar No: 2021/3055, Tarih: 16.03.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2021/851 E.  ,  2021/3055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheliler ... ve meçhul şüpheli haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair ... Cumhuriyet Başsavcılığının 29/04/2019 tarihli ve 2018/6502 soruşturma, 2019/207 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez şüpheliler ..., ..., ... ve meçhul şüpheli haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri bakımından dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/10/2019 tarihli ve 2019/4383 soruşturma, 2019/834 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/11/2019 tarihli ve 2019/1182 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 07/12/2020 gün ve 94660652-105-34-18141-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/01/2021 gün ve 2020/112212 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/6236 esas, 2019/10639 karar sayılı ilâmında "....dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, suçun işlendiği yerin paranın çekildiği yer olacağı nazara alındığında, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müşteki tarafından gönderilen paranın ... ... ilçesi Çubuklu ve Anadolu Kavağı adreslerinde bulunan ATM cihazlarından çekildiği anlaşılmakla, haksız menfaatin temin edildiği yerin ... Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Soruşturma dosyasına konu olayda haksız menfaatin temin edildiği yerin ... Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/11/2019 tarihli ve 2019/1182 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 16/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/251, Karar No: 2013/41190, Tarih: 25.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/251 E.  ,  2013/41190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 20 TL değerindeki 2 kğ fındığı çalmaya kalkışan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6088, Karar No: 2016/1526, Tarih: 11.02.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/6088 E.  ,  2016/1526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Davacı, kayden paydaşı olduğu 201 ada 21 parsel sayılı taşınmaza davalı ...'nin su kuyusu açmak suretiyle elattığını, davalının elde ettiği suyu 3.kişilere satmak suretiyle gelir elde ettiği halde hiçbir bedel ödemediğini ileri sürerek, ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ileri sürülen iddiaların doğru olmadığını, su kaynağı ve deposunun davacının taşınmazında bulunmadığını yer altı suları kanunu gereğince yer altı sularının devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunu, davacıya para ödeyeceğine dair bir taahhütününün bulunmadığını, talep edilen ecrimisil miktarının neye göre belirlendiğini belli olmadığını, su deposu yapılması ve suyun dağıtımı için 10.000,00-TL masraf yaptığını, davacının ancak deponun kullanıldığı yerin zirai geliri nispetinde bir bedel isteyebileceğini belirterek davanın reddini savunmuş, aşamalarda zamanaşımı definde bulunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 228.44-TL ecrimisilin davalıdan faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davaya konu tarla vasıflı 201 ada 21 parsel sayılı taşınmazda davacının 1/3 pay ile 29.04.2009 tarihinde paydaş olduğu, mahkemece yapılan uygulama sonucunda taşınmazda 4,36 m2 lik su kuyusunun saptandığı, ... bilirkişisi tarafından hazırlanan rapora göre de bu kısımdan elde edilecek 6 yıllık gelirin 228.44-TL belirlendiği anlaşılmaktakdır.

Bilindiği üzere; 167 sayılı Yasanın 4.maddesine göre; “Yeraltı suyu işletme sahaları içinde kuyu açan kimse, bulunan suyun ancak kendi faydalı ihtiyaçlarına yetecek miktarını kullanmaya yetkilidir. (Ek cümleler: 03/07/2003 - 4916 S.K./22. md.) Bu miktarı aşan sular ile sulama, kullanma ve işlenerek veya doğal haliyle içme suyu olarak satılmak üzere çıkarılan yeraltı suları, Hazinenin özel mülkiyetinde veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdeki kaynak suları (mazbut vakıflara ait sular hariç), 2886 sayılı Kanun hükümlerine uyularak il özel idarelerince kiraya verilir.”

Somut olaya gelince, davacı eldeki davada çekişmeli taşınmazdaki suyun özel su olduğunu, davalının kuyudan çıkartılan suyu 3. kişilere satarak gelir elde edildiği halde gelirden kendisine bir bedel ödemediğini ileri sürerek, eldeki davayı açmış, davalı ise suyun yeraltı suyu olduğunu savunmuştur.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş suyun niteliğinin belirlenmesi olduğu açıktır.

Somut olaya gelince, davacı eldeki davada çekişmeli taşınmazdaki suyun özel su olduğunu, davalının kuyudan çıkartılan suyu 3. kişilere satarak gelir elde edildiği halde gelirden kendisine bir bedel ödemediğini ileri sürerek, eldeki davayı açmış, davalı ise suyun yeraltı suyu olduğunu savunmuştur.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş suyun niteliğinin belirlenmesi olduğu açıktır.

Hâl böyle olunca; mahkemece suların en az olduğu dönemde mahallinde... bilirkişi vasıtasıyla keşif yapılarak ( bilirkişi tarafından bu keşif tarihi itibariyle ölçüm ve değerlendirme yapılarak) suyun özel su mu yoksa yeraltı suyu mu olduğunun tam olarak belirlenmesi, yeraltı suyu olduğu saptanması halinde yukarıda belirtilen yasal düzenlemelerin gözetilmesi, özel su olduğu saptanması halinde ise dava konusu edilen dönemde kullanılacak su miktarının saptanarak buna göre tazminat miktarı yönünden hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile sadece davacının taşınmazındaki kuyunun yözölçümü kadar ekilemeyen kısım için ecrimisile hükmedilmiş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3410, Karar No: 2020/11578, Tarih: 30.11.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/3410 E.  ,  2020/11578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, görevi kötüye kullanmak, görevi ihmal

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’ın, resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ...’nın, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ..., ...’un, görevi kötüye kullanma suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ...’ın, görevi ihmal suçundan sanık ...’in beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Çelikhan Çat Barajı üzerinde faaliyet gösteren alabalık tesislerinde havuzlara atılan yavru alabalık sayısı ile Tarım İl Müdürlüğü’ne ibraz edilen faturalardaki balık sayısı arasında ciddi farklar olduğu ve çok sayıda yavru alabalık atılmış gibi gösterilerek devletten haksız yere fazla teşvik alındığı iddiası ve müşteki ...'ın Çelikhan Çat Barajı’ndaki üretim kapasitesinin yılık 5000 ton olduğu halde üretimin 1000 tonun altında olduğu dolayısıyla aradaki 4000 tonluk üretime karşılık gelen 850.000,00 TL civarında yolsuzluk yapıldığı ve söz konusu yolsuzluğa Tarım İl Müdürü’nün de dahil olduğu, Çat Barajındaki bir alabalık işletmesine Tarım İl Müdürlüğü'nce konteynır hibe edildiği şeklindeki ihbarlar nedeniyle, 12/04/2011 tarihinde bilirkişi refakatinde yapılan keşif işleminde,

... Alabalık firmasına ait işletmenin tamamında yaklaşık olarak 300-350 ton civarında balık bulunduğu kanaatine varıldığı, Keban Alabalık firmasına ait yapılan incelemelerde ise, 2 adet 850 ton/yıl kapasiteli tesis olduğu, Keban-1 olarak adlandırılan tesiste 20 adet 16 çaplı özel kafes bulunduğu, bu tesiste 10 adet ağ olduğu, 6 adet kafeste balık bulunduğu, 13 adet kafesin ağsız olduğu, bir adet kafeste elek altı balıkların bulunduğu gözlemlenmiş ve Keban-2 adlandırılan tesisin ise tamamen ağsız ve boş olduğunun gözlemlendiği, ... Alabalık firmasına ait tesiste yapılan tetkiklerde ise yavru sayısının toplam 6 kafeste 200-250 bin civarında olduğu ve porsiyon balıklar içerisinde ise yaklaşık 150-250 gram arasında balık bulunduğu, tesisin kafes ve ağ alt yapısı olarak çok yetersiz olduğu ve az sayıda elaman ile bu çapta bir üretimin yapılamayacağı hususunun tespit edildiği,