muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/29986, Karar No: 2015/4833, Tarih: 05.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/29986 E.  ,  2015/4833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 82. maddesinin 1. fıkrasının 12. bendi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise İİK'nun 82. maddesinin 3. fıkrası gereğince satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, meskeniyet iddiası nedeniyle haczedilmezlik şikayetinde bulunulan taşınmazın, tapuda .... parselde ½ hisse ile mesken olarak kayıtlı olduğu görülmektedir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; taşınmazın ½ hissesinin keşif tarihindeki değerinin toplam 103.844,60 TL, borçlunun aile yapısına göre haline münasip ev alabilmesi için ortalama 103.000 TL'ye ihtiyacı olduğu belirtilmiştir. Rapor bu hali ile hüküm kurmaya elverişli değildir. Zira asıl olan borcun ödenmesi olup, borçlunun meskeniyet şikayetinde bulunduğu semtte veya o yere yakın semtte meskeninin bulunması zorunlu değildir. Bu nedenle borçlunun Yüreğir ilçesinin daha mütevazi semtlerinde haline münasip edinebileceği meskenin değerinin belirlenmesi gerekir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen ilkelere uygun olarak, borçlunun Yüreğir ilçesinin daha mütevazi semtlerinde ve haline uygun bir evin değerinin bilirkişiden alınacak ek raporla tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu ilkelere uygun olmayan rapora dayalı olarak hüküm tesisi isabetsizdir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen ilkelere uygun olarak, borçlunun Yüreğir ilçesinin daha mütevazi semtlerinde ve haline uygun bir evin değerinin bilirkişiden alınacak ek raporla tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu ilkelere uygun olmayan rapora dayalı olarak hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8009, Karar No: 2011/1513, Tarih: 22.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/8009 E.  ,  2011/1513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, ... 5.İcra Müdürlüğünün 2009/279 Esas sayılı dosyasından, davacıya ait işyerinde bulunan malların 20.11.2009 tarihinde haczedildiğini belirterek, İİK'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, haciz sırasında borçlu şirketin eski ve yeni yetkililerinin hazır olduğunu bu nedenle mülkiyet karinesinin borçlu lehine olduğundan haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu şirket temsilcisi haciz mahalline çağrılması üzerine geldiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, haczin borçlu elinde yapıldığından, mülkiyet karinesinin borçlu lehine olduğunu ve ispat külfetinin davacı 3.kişiye ait olduğunu, ancak karine aksinin kesin ve güçlü delillerle ispatlanmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

Dava konusu taşınır malların haczine ilişkin 20.11.2009 tarihli haciz tutanağında haciz adresinin borçluya ait ... ... Sokak N0:13/2 ... /... adresi olduğu belirtilmiştir. Bu malların muhafazası için

23.11.2009 tarihinde yine aynı adrese gelindiği yazılmıştır. Davacı 3.kişi ise haczin kendisine ait olan işyerinin bulunduğu ... Türbe Sokak ... han No:7/12 ... ... adresinde yapıldığını ileri sürmektedir.

Yapılacak iş,20.11.2009 ve 23.11.2009 tarihli tutanağı düzenleyen icra müdürü ve imzası bulunan şahıslar aracılığı ile mahallinde keşif yapılarak haczin hangi adreste yapıldığı kesin olarak saptandıktan sonra, mülkiyet karinesi ve diğer delilerin yeniden değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesinden ibarettir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı 3.kişi vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 22.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33016, Karar No: 2020/12040, Tarih: 14.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/33016 E.  ,  2020/12040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi gereği ayrı ayrı beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın Vadi Su Ürünleri Yetiştiriciliği AR-GE Hizmetleri Turizm ve Yem Sanayii Tic. Ltd. Şti. isimli şirketin yetkilisi ve sahibi olduğu, sanık ...'in şirketin bir süre pazarlama-satın alma müdürü olarak çalıştığı, diğer sanık ...'ın ise...' in eşi olduğu, katılanın şirkete yem üretme makinesi alabilmek için sanık ...'e verilmek üzere sanık ...'ın hesabına 49.600 TL para yatırdığı, ayrıca sanık ...'in 3.360 kg balık siparişi aldığını söylediği, sonrasında yem üretme makinesi için gönderilen paranın makineyi üretecek firmaya verilmediğini, balık siparişi de olmadığını öğrendiği, bu şekilde sanıkların katılanın gönderdiği paraları uhdesinde tutmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda;

1-Sanık ... ... (...) hakkında kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde;

Sanık savunmaları, katılan beyanı, tanık anlatımları, banka kayıtları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetin yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın mahkumiyetine yeter kesin delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın eksik inceleme ile karar verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda, sanığın mahkumiyetine yeter kesin delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın eksik inceleme ile karar verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde;

Sanığın katılanın gönderdiği 49.600 TL'nin 35.000 TL'sini makine üreticisi tanık ...'e verdiğini, kalan kısmın işçilik alacağı ve giderler için kendisinde kaldığını, ayrıca katılanın kendisine yapılan satışlardan dolayı prim olarak %1,5 vereceğini, halen katılandan alacaklı olduğunu, 3360 kg balığı kendisinin sipariş vermediğini, balığın bozuk çıkması nedeniyle alıcı firma ile katılan arasında ihtilaf çıktığı beyanı, tanık ...'in soruşturma aşamasında sanık ...'ten 2000 TL aldığını, kovuşturma aşamasında 20.000-25.000 TL aldığını beyan etmesi ve katılanın yetkilisi olduğu şirket ile tanık ... arasında Maçka Asliye Hukuk Mahkemesi'nde 2012/35 Esas sayılı alacak davası bulunduğunun anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, Maçka Asliye Hukuk Mahkemesi 2012/35 Esas sayılı dosyanın akıbetinin araştırılarak dosyanın getirtilerek incelenmesi, sanık ile katılan arasında yazılı şekilde iş sözleşmesinin bulunup bulunmadığı araştırılarak var ise bir örneğinin dosya içerisine alınması, suç tarihi itibari ile sanığın işçilik alacağının bulunup bulunmadığı ile 3360 kg balık gönderildiği belirtilen Ulupınar Öztaşlar firmasının yetkilisinin beyanı alınarak katılanın yetkilisi olduğu şirketten balık alıp almadıkları, 04/08/2011 tarihli faturanın kayıtlarında olup olmadığının tespit edilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14969, Karar No: 2011/14169, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/14969 E.  ,  2011/14169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 29/12/2010 gün ve 15484 - 16993 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli Koçullu köyü 134 ada 65 parsel (1693 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra kişilerin davasının feragattan reddine, Hazinenin davasının reddine ve dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 07/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9678, Karar No: 2024/12023, Tarih: 28.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/9678 E.  ,  2024/12023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/550 E., 2024/761 K.

KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/142 E., 2022/538 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik derecesinin ve bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kabulüyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili ile davacı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı Borusan Mannesmann Boru San. ve Tic.A.Ş. çelik boru üretimi ile iştigal etmekte olduğu, üretim tesislerinden birinin de Ata Mh. Sanayi Cd. No:54/68 Gemlik Bursa adresindeki fabrika olduğu, davalılardan ...'un davacı şirket bünyesinde Gemlik fabrikasında çalışmakta iken 20 Mayıs 2009 tarihinde iş kazası geçirdiği ve bu kazada yaralandığı, kaza sonrasında diğer davalı ... tarafından gerekli tahkikat işlemleri başlatıldığı, davalı ... Kurum kayıtlarında 02.03.2010 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik durumuna girdiği, SGK İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kurum Sağlık Kurulunun 19.01.2017 tarih ve 184 sayılı raporunda davalı ...'un iş kazası nedeni ile maluliyet oranı %100 ve başkasının bakımına muhtaç olarak belirlendiği, davalı SGK'nın söz konusu malüliyet oranını baz alarak alarak, 01.04.2010 tarihinden geçerli olan, 13.10.2020 onay tarihli İlk peşin sermaye değerini de 686.126,42 TL olarak belirlediği, davalı ... söz konusu iş kazası nedeniyle uğradığı maddi ve manevi zararların tazmini için davacı şirket aleyhine Bursa 8. İş Mahkemesinin 2017/129 Esas sayılı dosyası ile dava açtığı, söz konusu dava dosyasında yapılan yargılama esnasında malüliyet oranına yaptığı itiraz neticesinde malüliyet tespiti için dosya Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp 3. İhtisas Kuruluna gönderildiği, Adli Tıp 3.İhtisas Kurulunun 08.04.2019 tarihli 6293 sayılı kararı ile iş kazalı ...'un iş kazası nedeni ile maluliyet oranının %85 olduğu ve başka birisinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığı belirlendiği, bu rapora yapılan itiraz neticesinde dosyanın bu kez Adli Tıp 2. Üst Kuruluna gönderildiği ve nihai karar merci olan Adli Tıp 2.Üst Kurulu 27.02.2020 tarihli 360 sayılı kararı ile iş kazalı ...'un iş kazası nedeni ile maluliyet oranının %85 olduğu ve başka birisinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığına karar verdiği ve ...'un malüliyet oranı %85 olarak kesinleştiği, Bursa 8.İş Mahkemesinin 2017/129 Esas sayılı dosyasında Mahkemenin maddi tazminat hesabı yapılırken tenzil edilmesi gereken, bağlanan sürekli iş göremezlik gelirinin peşin sermaye değerinin %85 malüliyet oranına göre ne olduğunun Sosyal Güvenlik Kurumu Bursa Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğüne sorduğu, Kurumun Mahkemeye gönderdiği 09.02.2021 tarihli cevabi yazısında "... T.C. Kimlik numaralı ...’a 20.02.2009 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu Müdürlüğümüzce 8/249429 tahsis numarası ile İstanbul Bölge Sağlık Kurulunca %100 sürekli işgöremezlik derecesi üzerinden gelir bağlanmıştır.İlgide kayıtlı yazınızda Bursa 2. İş Mahkemesinin 2017/129 Esas sayılı dosyasında Adli Tıp 2. Üst Kurul raporu doğrultusunda ilgili kurumunun vermiş olduğu kararlar Kurumumuz işlemleri yönünden herhangi bir bağlayıcılığı bulunmamaktadır. Ancak Kurumumuzun taraf olduğu davada maluliyet derecesinin Mahkeme kararı ile tespit edilmesi halinde gerekli işlem yapılacaktır." şeklinde bir cevap verdiği, davalı ... Kurumunun söz konusu cevabi yazısı gereği gerek Bursa 8

.İlgide kayıtlı yazınızda Bursa 2. İş Mahkemesinin 2017/129 Esas sayılı dosyasında Adli Tıp 2. Üst Kurul raporu doğrultusunda ilgili kurumunun vermiş olduğu kararlar Kurumumuz işlemleri yönünden herhangi bir bağlayıcılığı bulunmamaktadır. Ancak Kurumumuzun taraf olduğu davada maluliyet derecesinin Mahkeme kararı ile tespit edilmesi halinde gerekli işlem yapılacaktır." şeklinde bir cevap verdiği, davalı ... Kurumunun söz konusu cevabi yazısı gereği gerek Bursa 8. İş Mahkemesinde görülmekte olan davada hesaplanacak maddi tazminat tutarının doğru ve yasaya uygun şekilde hesaplanabilmesi gerekse Sosyal Güvenlik Kurumunun, davacı şirket aleyhine (işveren olması hasebiyle) açabileceği rücu davasında, talep edilebilecek bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin doğru bir şekilde tespiti (ve her iki dava içinde delil teşkil etmesi) için iş bu davayı açtıkları iddiasıyla davalı ...'un malüliyet oranının Adli Tıp 2.üst Kurulunun belirlediği %85 olarak veya daha az ise belirlenecek oran olarak tespitine ve yine %85 oranına veya daha az ise belirlenecek malüliyet oranına göre sigortalıya bağlanan sürekli iş göremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değerinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; kazalı sigortalı ...'un 20.02.2009 tarihinde geçirdiği iş kazası sebebiyle meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespiti için Kuruma 23.06.2015 tarihinde başvuruda bulunduğu, işbu başvuru neticesinde Kurum İş Kazası ve Meslek Hastalığı Değerlendirme Komisyonu tarafından 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi hükümleri dahilinde kazanın iş kazası olduğuna karar verilerek İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kurum Sağlık Kurulunca sürekli iş göremezlik derecesi tespit kararı verildiği, verilen bu karar gereği kazalı sigortalı ...'un meslekte kazanma gücü kaybı oranı %100 olarak belirlendiği, Kurumca kendisine 8/249429 tahsis numarası ile İstanbul Bölge Sağlık Kurulunca belirlenen %100 sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden gelir bağlandığı, davacı tarafından dosyaya sunulan ve %85 oranında maluliyet tespiti yapıldığı ve maluliyetin %85 olarak kesinleştiği ifade edilen Adli Tıp 2. Üst Kurulu Raporunun Kurum tarafından bağlayıcılığı bulunmamakla birlikte kabulünün de mümkün olmadığı, davacının Bursa 8. İş Mahkemesi 2017/129 Esas sayılı dosyası ve bu dosyadan alınan raporları dayanak göstererek işçinin maluliyet oranının %85 olduğu iddiasının kabulü ve bağlayıcılığı olmadığı, Kurumca söz konusu iş kazası çerçevesinde gerekli tetkikatların yapıldığı ve maluliyet oranının %100 olarak belirlenmiş olduğu ve buna göre PSD hesabı yapıldığı, Kurumca yapılan tüm işlemler yasa ve usule uygun olduğu savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı sigortalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu iş kazası nedeniyle taraflarınca açılan Bursa 8. İş Mahkemesinin 2017/129 Esas sayılı dosyasında Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 27.02.2020 tarihli 360 sayılı kararı ile maluliyet oranı %85 olarak belirlendiği ve maluliyet oranı bu suretle kesinleştiği, bu nedenle davacı tarafça açılan ve davalı sigortalının kesinleşmiş maluliyet oranının %85 olduğuna dair talep sonucunu kabul ettikleri, maluliyet oranının %85'den daha az olduğuna ilişkin davacı talebinin ise yersiz olduğu, kabul etmedikleri, ayrıca sigortalıya %85 maluliyet oranına göre bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin tespiti Bursa 8.İş Mahkemesinin 2017/129 Esas sayılı dosyasında belirlenmiş (İ.P.Değer:408.262,24 TL) olduğundan bu talebin yerinde olmadığı, diğer taraftan SGK'nın taraf olduğu işbu davada, davacı ve sigortalı (davalı) bakımından kesinleşmiş %85 maluliyet derecesi onaylandığında, SGK sigortalıya %85 maluliyet oranına göre iş kazası sigorta kolundan bağlayacağı geliri ve ilk peşin sermaye değerininin belirlemiş olacağından davacının bu talebinin bu bakımından da yerinde olmadığı savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ile dosya kapsamında celp edilen Kurum kayıtlarının ve Bursa 8.İş Mahkemesinin 2017/129 Esas sayılı dosyasının incelenmesinde, davacının geçirmiş olduğu iş kazası sebebiyle ATK 3. İhtisas Kurulu ve ATK 2.Üst Kurul raporlarının dosya içine alındığı, İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunca 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerinden yararlanılarak rapor düzenlendiği, dosya kapsamında bulunan bu raporun yukarıda açıklanan yasal düzenlemeye uygun olarak alındığı, usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından ATK 2. Üst Kurul raporu hükme esas alınarak, rapor doğrultusunda ... oğlu 1967 doğumlu ...'un 20.05.2009 tarihinde maruz kaldığı iş kazasına bağlı frontal çökme kırığı, intraserebral hematom ve beyin ödemi yaralanması nedeniyle, geçici işgöremezlik süresi sonundan itibaren mevcut bulgulara göre kalıcı olduğu değerlendirilen mental yetmezlik ve kraniektomi defekti alanı arızaları nedeniyle olay tarihinde yürürlükte olan 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerinden yararlanılarak ve meslek grup numarası Grup 6 kabul olunarak:Gr6 I(18Bb.57) A %65 Gr6 I(1G50) A %54 Balthazard formülüne göre %83.9 E cetveline (yaşına) göre %85.0 (yüzdeseksenbeşnoktasıfır) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının tespitine, bilirkişi ... Uğurlu tarafından hazırlanan 29.06.2022 tarihli rapora %85 iş göremezlik oranı ve başka birisinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığı durumuna göre PSD tutarının 408.245,22 TL olarak hesaplandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile ... oğlu 1967 doğumlu ...'un 20.05.2009 tarihinde maruz kaldığı iş kazasına bağlı; frontal çökme kırığı, intraserebral hematom ve beyin ödemi yaralanması nedeniyle, geçici işgöremezlik süresi sonundan itibaren mevcut bulgulara göre kalıcı olduğu değerlendirilen mental yetmezlik ve kraniektomi defekti alanı arızaları nedeniyle olay tarihinde yürürlükte olan 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerinden yararlanılarak ve meslek grup numarası Grup 6 kabul olunarak %85.0 (yüzdeseksenbeşnoktasıfır) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının tespiti ile davalı ...'a 20.05.2009 tarihli kaza nedeniyle bağlanan gelirin, ilk peşin sermaye değerinin 408.245,22 TL olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurumun taraf olmadığı tazminat dosyasında alınan ATK raporlarının Kurumu bağlanmadığı iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.