muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22065, Karar No: 2015/7209, Tarih: 09.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/22065 E.  ,  2015/7209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen yetkisizliğe dair olan hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya ayrılık davaları eşlerin son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesinde açılabileceği gibi, eşlerden birinin yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilir (TMK m. 168). Bu yerlerden birini tercih davaya açana aittir.

Tarafların son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yerin ... olduğu anlaşılmakta ise de davacının, dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin ...'da olduğu görülmektedir. Merkezi Adres Kayıt Sisteminde bulunan yerleşim yeri adresine ilişkin beyan aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir (5490 s. Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 50, Adres Kayıt Sistemi Yönetmeliği m. 13/1). Davalı, bu karinenin aksini gösteren bir delil getirmemiştir. Bu halde işin esasının incelenmesi gerekirken, yetersiz gerekçeyle yetkisizlik kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine oyçokluğuyla karar verildi. 09.04.2015 (Prş.)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Değerli çoğunluk davalının, davacının Merkezi Adres Kayıt Sistemindeki yerleşim yeri adresinin aksini gösterir bir kanıt getiremediği gerekçesiyle yerel mahkemenin yetkisizlik kararını bozmuştur.

Oysa davalı, bildirdiği tanık beyanı ve dosyaya sunduğu belge ve kayıtlarla, davacının yerleşim yerinin .... olmadığını kanıtlamıştır.

Davalı tanığı ...., tarafların ...Üniversitesinde çalıştıklarını, 2012 yılının Ekim ayında ....'a taşındıklarını, bir yıl kadar birlikte oturduklarını, aralarındaki geçimsizlik nedeniyle davacının evi terk ettiğini, tarafların ortak konutlarının halen ...'da olduğunu beyan etmiştir.

Davalı tarafın dosyaya sunduğu 19.10.2012 tarihli kira sözleşmesinden, kiracının ...., kiralayanın ...., kiralanan konutun .... adresinde olduğu anlaşılmaktadır.

... Emniyet Müdürlüğünün 28.11.2013 tarihli sosyal ekonomik durum araştırma yazısında, davacı ...'nın ...'da ikamet ettiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından; tarafların 2012 yılında ....'a taşındıkları, bir yıl kadar ...'da birlikte oturdukları, aralarında yaşanan geçimsizlik nedeniyle davacının evi terk ettiği, halen tarafların ortak konutlarının ...'da olduğu, davacının dava dilekçesinde bildirdiği ...'daki adresinden yapılan zabıta araştırmasında, davacının ... merkezde ikamet ettiğinin bildirildiği anlaşılmıştır.

Sonuç olarak:

Davalı tanığının beyanı ve davacının yerleşim yeri olarak bildirdiği ... adresinden yapılan zabıta araştırmasında davacının yerleşim yerinin ... olduğunun bildirilmesi karşısında, davacının yerleşim yerinin ... olduğunu kabule olanak yoktur.

Sonuç olarak:

Davalı tanığının beyanı ve davacının yerleşim yeri olarak bildirdiği ... adresinden yapılan zabıta araştırmasında davacının yerleşim yerinin ... olduğunun bildirilmesi karşısında, davacının yerleşim yerinin ... olduğunu kabule olanak yoktur.

Davacının iş yeri ....'dedir. Eşi ve müşterek çocuğu ile ortak konutları ...'dadır. Davacının baba evinin ...'da olmasından başka ...'yla bir irtibatı yoktur. Zaman zaman baba evine gelip ...'da kalması ...'yı yerleşim yeri kılmaz.

Yukarıda açıkladığım nedenlerle değerli çoğunluğun bozma düşüncesine katılmıyorum.

Farklı düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/1774, Karar No: 2018/4067, Tarih: 02.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/1774 E.  ,  2018/4067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, 5237 sayılı TCK'nın 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusunun, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühür olduğu, kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak yetkili makam tarafından usulüne uygun bir şekilde konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçunun oluşacağı cihetle, dava konusu 11.10.2011 tarihli mühürleme işleminin yetkili makam tarafından yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yetkili makam tarfından yapıldığının tespiti halinde de mühürlemenin fiili olarak yapılıp yapılmadığının tespiti için dosyada mevcut inşaat durdurma tutanakları dışında mühürleme tutanağının mevcut olup olmadığı araştırılıp, varsa celp edilip tutanak tanıklarının mühürleme işlemine dair beyanları alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18733, Karar No: 2014/1037, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18733 E.  ,  2014/1037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/769-2013/192

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, fazla miktarda üretim masrafı yapıdığının kabulü ile daha az bedel tespiti,

2-Dava konusu 365 parsel sayılı taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, gelir metoduna göre tespit edilen metrekare birim bedeline % 5 oranında objektif değer artırıcı unsur ilave edilerek bedel tespit edilmesi gerektiği halde, bu oran ilave edilmeksizin hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre az bedele hükmedimesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/422, Karar No: 2019/7597, Tarih: 08.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/422 E.  ,  2019/7597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dâvacı ... Inş. Turz. Mak. ve Dil Hizm. San Ve Tic. Ltd. Şti. ile dâvâlı ... aralarındaki itirazın iptali dâvasına dair İstanbul Anadolu 5. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 12/11/2015 günlü ve 2014/652 E. – 2015/765 K. sayılı hükmün bozulması hakkında dairece verilen, 30.10.2018 günlü ve 2017/3857 E. – 2018/10687 K. sayılı ilâma karşı davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK’nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 370.00 TL para cezası ile 17,70 TL bakiye karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 08.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18713, Karar No: 2014/1009, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18713 E.  ,  2014/1009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2013

NUMARASI : 2012/1193-2013/76

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile, olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespiti ve taşınmaza kapama bahçe niteliği vermeyen ağaçlara yaş ve cinslerine göre değer biliçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2-Ağaçların değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki yaş ve cinslerine göre birim fiyatlarının İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporu denetlenmeden, eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4735, Karar No: 2021/4123, Tarih: 17.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/4735 E.  ,  2021/4123 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 15. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili , davalılar arasındaki ilişkinin muvazaaya dayandığını, müvekkilinin gerçekte davalı ...'nın asıl işçileri ile aynı görevi yapmak suretiyle çalıştığı halde diğer davalı ... Gen. Hiz. Otopark Öz. Eğitim İtf. ve Sağ. Hizm. Tic. A.Ş.'nin işçisi olarak gösterildiğini beyanla tüm çalışma dönemi itibariyle davalı ... Başkanlığının işçisi olduğunun tespiti ile fark ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalılar arasında muvazaanın kabulü ile davacının ...'nın işçisi sayılması gerektiğinin tespitine, alacaklar bakımından ise, davacının Belediye ile ... Sendikası arasındaki toplu iş sözleşmesinden bu sendikaya üye olmamak ve aidat ödememek nedeniyle yararlanamayacağı gibi 112 günlük ücret tutarı ikramiyeyi ... Gen. Hiz. Otopark Öz. Eğitim İtf. ve Sağ. Hizm. Tic. A.Ş. kadrosunda çalışırken aldığından tüm alacak taleplerinin reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, her iki davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davalılar vekillerinin yaptığı istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun madde 353/1-b.1 hükmü gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, yasal süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasındadır.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davalılar vekillerinin yaptığı istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun madde 353/1-b.1 hükmü gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, yasal süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinin altıncı fıkrasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi; “bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişki” olarak tanımlanmış; aynı maddenin yedinci fıkrasında “asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş bölünerek alt işverenlere verilemez” kuralına yer verilmiştir.

Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçerli olarak kurulabilmesi için iki işverenin bulunması, mal veya hizmet üretimine ilişkin bir işin varlığı ve asıl işin bölünerek alt işverene verilmesi halinde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektirme” unsurunun gerçekleşmiş olması gerekir. Bundan başka asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle haklarının kısıtlanması veya daha önce asıl işveren tarafından o iş yerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulması gibi muvazaa kriterlerinin bulunmaması icap eder. Aksi halde alt işveren işçisi başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görecektir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanunu'nda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Muvazaada, taraflar arasında üçüncü kişileri aldatma kastı bulunmakta ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaa genel ispat kuralları ile ispat edilebilir. Bundan başka 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin yedinci fıkrasında sözü edilen hususların, aksi kanıtlanabilen adi kanuni karineler olduğu kabul edilmelidir.

Somut olayda; davacı davalılar arasındaki ilişkinin muvazaaya dayandığını, davacının gerçekte davalı ...'nın asıl işçileri ile aynı görevi yapmak suretiyle çalıştığı halde diğer davalı ... Gen. Hiz. Otopark Öz. Eğitim İtf. ve Sağ. Hizm. Tic. A.Ş.'nin işçisi olarak gösterildiğini beyanla tüm çalışma dönemi itibariyle davalı ...'nın işçisi olduğunu iddia etmektedir. Davalılar ise, aralarındaki ilişkinin hizmet alımına ilişkin sözleşmeler uyarınca kurulu olduğunu ve muvazaaya dayanmadığını savunmuşlardır. Mahkemece, davalı ... Gen. Hiz. Otopark Öz. Eğitim İtf. ve Sağ. Hizm. Tic. A.Ş. ile ... arasındaki alt işveren-asıl işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu kabul edilmiş, davalılar istinafı üzerine Bölge adliye mahkemesi ilgili hukuk dairesince, bu tespit isabetli bulunmuştur.

Dosyaya sunulan 01.01.2015 - 31.12.2017 tarihleri arasında belediye hizmet binalarında temizlik, bakım, ofis, yönetim, denetim hizmetlerinde çalıştırılmak üzere personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alım sözleşmesi ve ... Büyükşehir Belediyesi Sosyal Hizmetler Dairesi Başkanlığı Sosyal Yardımlar Şube Müdürlüğü 2015 -2017 yılı personel hizmeti alımı teknik şartnamesinin sunulduğu görülmektedir. Teknik şartname içeriğinde; aşçı, kasap, pastacı, hazırlamacı, temizlikçi, bulaşıkçı, destek ofis elemanı, hasta bakıcı, terzi, kuaför, berber, garson, dağıtım personeli, çamaşırhane görevlisi, öğretmen (uğraş terapisti), şoför görev tanımları bulunmaktadır.

Davacının söz konusu hizmet alım sözleşmesine uygun şekilde tatlıcı olarak işe alındığı ve 01.01.2015 tarihinden itibaren davalı ... Sosyal Yardımlar Şube Müdürlüğü’nde çalıştığı sabittir. Dolayısıyla davalı ...'nın, hizmet alım sözleşmesinde teknik detayları ayrıntılı olarak yazılı olan işini diğer davalı ... Gen. Hiz. Otopark Öz. Eğitim İtf. ve Sağ. Hizm. Tic. A.Ş.’ye ihale ile verdiği ve davacının da ihaleye uygun çalıştığı anlaşılmıştır. O halde tüm bu düzenleme ve deliller ışığında davalılar arasındaki ilişkinin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu açıktır. Mahkemece davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Diğer yandan, Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde davanın tarafı olmayan ESHOT ile ilgili tespitler yapıldığı görülmekle, gerekçede sehven bu tespite yer verildiği anlaşılmıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilere iadesine, 17.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5519, Karar No: 2008/5346, Tarih: 11.09.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/5519 E.  ,  2008/5346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı Urla Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 22.02.2008 gün ve 133-20 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık sokak aydınlatılması için sarfolunan elektrik bedelinin tahsili istemine ilişkin olduğundan kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 4. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 4. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 11.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18711, Karar No: 2014/1040, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18711 E.  ,  2014/1040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/763-2013/240

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2-Dava konusu 374 parsel sayılı taşınmazın konumu, bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, gelir metoduna göre tespit edilen metrekare birim bedeline % 5 oranında objektif değer artırıcı unsur ilave edilerek bedel tespit edilmesi gerektiği halde, bu oran ilave edilmeksizin hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre eksik bedele hükmedimesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13337, Karar No: 2010/4829, Tarih: 03.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13337 E.  ,  2010/4829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.10.2007 tarih ve 2005/563-2007/647 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sigortalısı ...Yapı İnş.san.Tic.Ltd.Şti'nin Laka Deresi kolu 'Bal Ali Deresi' kanalizasyon şebeke inşaatının, inşaat tüm riskler sigortası ile teminat altına alındığını,inşaatın devamı sırasında davalılar tarafından yapılan Bornova çevre yolu çalışmaları sırasında açılan derivasyon kanalı nedeni ile inşaat ve malzemelerde zarar meydana geldiğini,zararın sigortalıya ödendiğini,rücu haklarının doğduğunu ileri sürerek 10.715,86 YTL'nin 11.05.2005 tarihinden itibaren işleyecek % 42 faizin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketlerin İzmir çevre yolu inşaatı kapsamında projeye uygun olarak kanal yaptığını, zarara aşırı yağışların neden olduğunu,kusurları olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre,zararın aşırı yağışlar nedeni ile tabii afet sonucu meydana geldiği,davalıların projeye uygun olarak inşaat yaptıkları,davalıların kusurları bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir..

Karar, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.