muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3173, Karar No: 2021/398, Tarih: 01.04.2021

33. Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; davalıların, yakınlarının geçirdiği trafik kazası sonucu ağır yaralanması nedeniyle hukuken yapılması gereken takip ve işleri yürütmek üzere vekil kıldığı davacı avukatların haksız azil iddiasıyla avukatlık ücret alacağının tahsili yönünde açtıkları davada görevli mahkeme tüketici mahkemeleridir.

34. Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında avukatlık sözleşmelerinin 6502 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilemeyeceği, aksi yöndeki kabulle avukatın satıcı/sağlayıcı olarak değerlendirilmesinin avukatlık mesleğinin vasfına uygun olmayacağı, direnme kararının haklı ve yerinde olmakla onanması gerektiği yönünde ileri sürülen görüş açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

35. Sonuç itibariyle Özel Daire kararına uymak gerekirken hatalı değerlendirmeyle direnme kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

36. Direnme kararı bu nedenle bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440/III-3. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 01.04.2021 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19845, Karar No: 2017/2680, Tarih: 03.04.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/19845 E.  ,  2017/2680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaliyle, kesilen yetim aylığının yeniden bağlanmasına, biriken aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 14.05.2003 kesinleşme tarihli karar ile eşinden boşandığı, 10.05.1997 tarihinde yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla 06.06.2003 tarihinde ölüm aylığı bağlanması için Kuruma başvurduğu, Kurum kontrol memurunun 03.03.2011 tarihinde düzenlediği raporda, davacının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle 01.10.2008 tarihi itibariyle aylığın kesilerek, 01.10.2008- 16.05.2011 tarihleri arasında yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk işleminin tesis edildiği, anlaşılmıştır.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunun 56. maddesidir. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, 03.03.2011 tarihli SGK Kontrol Memuru Raporunda emniyet müdürlüğünce yapılan araştırmada birlikte ikamet ettikleri,davacının boşandığı eşi İhsan Uğur'un çalışmak için Kuzey Irak'a gidip geldiği ve gün itibariyle adreste bulunduğunun tespit edildiğinin belirtildiği, İlçe Seçim Kurulu ve İlçe Nüfus Müdürlüğünden gelen yazılardan davacı ile eşinin boşandıktan sonra aynı sokakta 30 ve 34 numaralı adreste yan yana ikamet etmeye devam ediyor olduklarının anlaşıldığı ,kolluk araştırması ve tanık beyanları ile de bu hususun sabit olduğu göz önüne alındığında denetim raporunun aksinin somut ve kesin delillerle ispat edilemediği görülmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda; davanın reddi gerekirken mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26147, Karar No: 2015/11457, Tarih: 02.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/26147 E.  ,  2015/11457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dilekçesi davalıya adres kayıt sistemindeki adresinde bizzat tebliğ edilmiş, ön inceleme duruşması için çıkarılan davetiye, tebligat zarfının üzerine mernis adresi olduğu belirtilerek davalıya Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesine göre tebliğ edilmiştir. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır (Tebligat Kanunu md.10/2). Adres kayıt sisteminde adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi ve bu adrese Tebligat Kanununun 21/2. maddesi uyarınca tebligat yapılabilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması gerekir. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan mernis adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar. Ayrıca her ne kadar ön inceleme duruşmasında tahkikat duruşmasının davalı kadına tebliğine karar verilmişse de bu tebligatın yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu hususlar gözetilmeden davalıya usulünce tebligat yapılarak duruşmaya katılma ve savunma hakkını kullanma imkanı tanınmadan yargılama yapılıp hüküm kurulması, hukuki dinlenilme hakkının (I1MK, m. 27) ihlali sonucunu doğurduğundan; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.06.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2017/428, Karar No: 2017/1822, Tarih: 05.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/428 E.  ,  2017/1822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçuna teşebbüsten yapılan yargılama sonucunda, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten mahkumiyetine dair Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.03.2014 gün ve 2010/284 Esas, 2014/54 Karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 30.09.2014 gün ve 2014/6271 Esas, 2014/10653 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulması yönündeki kararıyla ile ilgili olarak ilk derece mahkemesince direnme kararı verilerek kurulan 27.03.2015 gün ve 2014/368 Esas, 2015/91 Karar sayılı ilamın sanık müdafiince temyiz edilmesinin ardından Yargıtay Kanununun 15. maddesi gereğince direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunda inceleme sırası bekleyen dosyanın 02.12.2016 günlü, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 günlü, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin iki ve üçüncü bentlerine istinaden direnme kararıyla ilgili değerlendirme yapılmak üzere Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, bozma ilamı sonrasında mahkemece verilen 27.03.2015 tarihli ikinci hükümde bozma kararına direnildiği belirtilmiş ise de anılan hükümde bozma ilamında bahsedilen hususları karşılayacak şekilde yeni gerekçeler de gösterilip sonuç ceza miktarı itibariyle farklı yeni bir hüküm kurulması karşısında, mahkeme kararının direnme olmayıp eylemli uyma niteliği taşıdığı gözetilerek yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalarda kısmi çelişki içeren beyanları savunma ile tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mağdureye söylediği cinsel içerikli sözleri müteakip odadan ayrılmasının ardından anılan sözlerden dolayı cinsel saldırıya uğrayacağı korkusuna kapılan mağdurenin kendisini balkonlu odaya kapatarak balkona çıkmasından sonra kapalı kapının zorlanması üzerine sanığın kendisine saldıracağından emin olarak balkon korkuluklarına iyice yaslandığı ve sanık ile tanık ... beyanıyla sabit olduğu üzere tanık ... içeri girip müdahale etmek istediği sırada mağdurenin aşağıya düşmesinden ibaret eylemde, gerek cinsel sözlerin sarf edildiği odadan sanığın ayrılmasına kadar geçen süre içinde, gerekse mağdurenin balkona çıkmasından sonraki süreçte mağdureye yönelik cinsel içerikli sözler söylediği sabit olan sanığın nitelikli cinsel saldırı suçunun hazırlık hareketlerini aşacak mahiyet ve derecede olmak üzere atılı suçun icrai hareketlerine başladığına dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve mevcut haliyle eylemin cinsel taciz suçu kapsamında kaldığı gözetilerek bu suçtan hüküm kurulması yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16706, Karar No: 2023/4871, Tarih: 29.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/16706 E.  ,  2023/4871 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1567 E., 2021/1549 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKİ SÜREÇ

A.... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.04.2021 tarihli ve 2020/82 Esas, 2021/182 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B.... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.06.2021 tarihli ve 2021/1567 Esas, 2021/1549 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar giderilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

3. Eksik inceleme yapıldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü... İstasyonu'nda kolluk görevlerinin rutin görevlerini ifa ettikleri esnada...isimli kişiyi hareketlerinden şüphelenerek takibe aldıkları, bir müddet sonra...ile ...'nin buluştuklarının ve sokak üzerinde birlikte yürümeye başladıklarının ve ...in ...'ye bir miktar para verdiğinin ve ...ile ... Sokak kesişimine geldikleri esnada da ...'nin ...'e bir şeyler verdiğinin kolluk görevlilerince görüldüğü, ...'in yapılan üst araması

neticesinde; elinde ganyan kuponuna sarılmış şekilde içerisinde kahverenkli toz halde 0.48, 0.50, 0.47, 0.48, 0.47, 0.52 gram ağırlığında toplam 6 adet uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, ...'nin yakalanacağı esnada elinde bulunan mavi renkli üzerinde "Selpak" ibaresi bulunan kağıt mendil poşetini yere attığı görülerek poşetin yapılan kontrolünde; 0.51, 0.52, 0.45, 0.51, 0.50, 0.51, 0.50, 0.47, 0.46 gram ağırlığında toplam 9 adet uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, 20.01.2021 tarihli bilirkişi raporu uyarınca, olay yerinin... - Fatih Özel Haseki Sultan Yüksek Öğretim Kız öğrenci Yurdu altında bulunan... market önü arasına mesafesinin 117.9 metre, ...... Camii girişine mesafesinin 176.0 metre...Yüksek Öğretim Kız Öğrenci Yurdu girişine mesafesinin 151.5 metre olduğunun tespit edildiği,... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün İST-KİM-20-01438 numaralı uzmanlık raporu uyarınca; ele geçen maddelerin EROİN ve 6-MAM ihtiva ettiğinin tespit edildiği, her ne kadar tanık ...'in dinlenilmesi yönünde ara karar kurulmuş ise de, tanığın mevcut adresinden zorla getirme emirlerine rağmen temin edilememesi, dinlenilmesini beklemenin yargılamayı sürüncemede bırakacağı ve beyanlarının yargılamaya bir yenilik katmayacağı değerlendirilerek soruşturma aşamasında vermiş olduğu beyanı okunmakla dinlenilmesi yönündeki ara karardan oy birliği ile vazgeçilmesine karar verilerek açık yargılamaya devam olunduğu hususları birlikte dikkate alınarak, yapılan yargılama neticesinde, sanık her ne kadar üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de; aşamalarda alınan savunmalarının çelişkiler barındırması, soruşturma aşamasında olayın hemen akabinde, sıcağı sıcağına ifadesi alınan tanık ...'in 120 TL karşılığında sanıktan uyuşturucu madde satın aldığına dair beyanları, olay tutanağı uyarınca sanıktan ele geçen uyuşturucu maddeler ile tanıktan ele geçen uyuşturucu maddelerin, nitelikleri ve paketleme özellikleri bakımından benzerlik taşıması, 20.01.2021 tarihli bilirkişi raporu uyarınca olay yerinin ...... Camii girişine 176 metre uzaklıkta bulunması, mahkememizce huzurda dinlenen tanık tutanak mümzi kolluk görevlilerinin alınan beyanlarında tanık ...'in sanığa para uzattığına ve sanığın da buna karşılık beyaz kağıtlar halindeki cisimleri tanık ...'e verdiğine dair görgülerinin bulunması ve olayın hemen akabinde yapılan üst aramalarında sanığın ve tanığın üzerinden benzer uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu işlediği kanaatine varıldığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde, şahit numune olmamasına rağmen müsadereye karar verilmesi nedeniyle oluşan hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde, şahit numune olmamasına rağmen müsadereye karar verilmesi nedeniyle oluşan hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, eksiksiz inceleme neticesinde elde edilen delillerin suçun sübutunun tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.06.2021 tarihli ve 2021/1567 Esas, 2021/1549 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca... 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/56, Karar No: 2024/145, Tarih: 12.01.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/56 E.  ,  2024/145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2527 E., 2023/2680 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/326 E., 2023/393 K.

Taraflar arasındaki temliken tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın asıl ve birleştirilen davada davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleştirilen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 17.11.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar asıl ve birleştirilen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davada davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 17.11.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen değer 791,52 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 17.11.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.01.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5405, Karar No: 2010/5684, Tarih: 13.05.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/5405 E.  ,  2010/5684 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vek. Av. ... aralarındaki tespit davası hakkında Sivas İş Mahkemesinden verilen 15.06.2009 gün ve 156/250 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda değişiklik yapan 5219 sayılı Yasa'nın 2. maddesi uyarınca, anılan yasanın 427. maddesindeki kesinlik sınırı, 21.07.2004 tarihinden sonra 1.000,00.-TL’ye; 01.01.2006 tarihinden sonra 1.090,00.-TL’ye; 01.01.2007 tarihinden sonra 1.170,00.-TL'ye, 01.01.2008 tarihinden sonra 1.250,00.-TL'ye ve 01.01.2009 tarihinden sonra 1.400,00.-TL'ye çıkarılmış olup, inceleme konusu karar 01.01.2009 tarihinden sonra verilmiş ve toplam 1.167,66.-TL miktarlı ödeme emri dolayısıyla konulan haczin kaldırılması istemine ilişkin olup, kesinlik sınırının altında bulunmuş olmakla, söz konusu maddelere göre hüküm kesin nitelik taşıdığından 01.06.1990 tarih ve E:1989/3, K:1990/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da gözönünde tutularak, davalı Kurumun temyiz dilekçesinin, kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle Dairemizce reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenle davalı Kurumun temyiz dilekçesinin hükmün kesinliği nedeniyle REDDİNE, 13.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22060, Karar No: 2013/14452, Tarih: 13.05.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/22060 E.  ,  2013/14452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İddianamenin anlatım kısmında sanığın suç yerinde "çıkın ulan dışarı, hepinizi öldüreceğim, dağa kaldıracağım, sizi yaşatmayacağım" demek suretiyle 5237 sayılı TCK nun 106/1-1. cümlesinde tanımlanan suçu işlediğinin belirtildiği, buna karşılık tehdit eylemini şikayetçiye yönelik birden fazla gerçekleştirdiğine dair bir anlatım bulunmadığı anlaşılmakla;

"Fail ve Fiilde Bağlılık Kuralı"na aykırı olarak uygulama yapılmak suretiyle iddianamede tanımlanmayan eylemden hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK nun 225 ve 226.maddelerine aykırı hareket edilmesi ve sanığın iddianamede tanımlanmayan maddi fiilleri de gerçekleştirdiği kabul edilerek TCK'nın 43/1 maddesinin uygulanması,

2-Kabule göre de,

a-Sanığın eyleminin TCK'nın 106/1-1.cümlesinde tanımlanan suçu oluşturduğu ve anılan maddede doğrudan gün adli para cezasının düzenlenmediği gözetilmeksizin, doğrudan gün adli para cezasına hükmolunması,

b-Kayden sabıkasız olan sanığın sübuta eren tehdit suçu nedeniyle dosyaya yansıyan ve talep edilen somut maddi bir zararının bulunmaması karşısında, sanığın hukuksal durumunun, CMK'nın 231/6. maddesindeki yasal ölçütlere göre değerlendirilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı konusunda bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.