muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3410, Karar No: 2020/11578, Tarih: 30.11.2020

Ardından Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı’nın 09/02/2012 tarih ve 2011/448 nolu raporunda; ... Ltd. Şti. yetkilisi sanık ...'ın 2009 yılı için 190.000,00 TL, 2010 yılı için 176.250,00 TL haksız desteklemeden yararlandığı, Keban-2 Alabalık Yetiştiricilik Tesisi’nin yönetim kurulu başkanı sanık ... ile sanık genel müdürü sanık ...'nın 2010 yılı balık destekleme ödemesinden 168.800,00 TL haksız destekleme ödemesi aldığı, ... Su Ürünleri Tesisi’nin sahibi sanık ...'in 57.200,00 TL, sanık ...'ın yetkilisi olduğu ... yetiştiricilik tesisi için 52.400,00 TL, ... tesisi için 53.120,00 TL, ... Tesisi için 56.000,00 TL'yi haksız kazanç elde ettikleri, ayrıca Adıyaman Tarım İl Müdürü sanık ..., su ürünleri mühendisi sanıklar ..., ..., ..., su ürünleri mühendisi ve SKS sistem sorumlusu sanık ..., BİMER görevlisi sanık ..., Proje İstatistik Şube Müdürü sanık ..., Taşınır Konsolide görevlisi sanık ...'in usulsüz işlemler yaptıkları, kamu zararına sebep oldukları, gerçek dışı evrak düzenlediklerinin tespit edildiği, sanıklar ..., ..., ..., ..., ...’nın nitelikli dolandırıcılık resmi belgede sahtecilik suçunu, sanıklar ...’in nitelikli dolandırıcılık, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve görevi kötüye kullanma suçunu, sanık ...’ın nitelikli dolandırıcılık ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, sanıklar ... ve ...’nun kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve görevi kötüye kullanma suçunu, sanık ... kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu, sanıklar ..., ...’ın görevi kötüye kullanma suçunu, sanık ...’in görevi ihmal suçunu işledikleri iddia edilen olayda; üretici olan sanıkların üzerlerine atılı suçları işlemediklerine dair savunmaları, bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 30/06/2015 tarihli raporda; Çat Barajı’nda üretim yapan ... Ltd Şti.’ne ait 3.800.000 adet yavru balığın üretim tesisinde olduğunun, ... Alabalık A.Ş. tarafından 3.376.000 adet yavru balığın baraj içerisindeki üretim tesisine bırakıldığı, ancak kışın çok soğuk olması dolayısıyla yavru balıkların Keban Barajındaki tesislere götürüldüğü, Tarım İl Müdürlüğü’nün uyarısı üzerine 16/04/2011 tarihinde Çat barajındaki tesislere geri getirildiği, 18/04/2011 tarihli tutanakla 3.376.000 adet yavru balığın tesislerde mevcut olduğunun tespit edildiği, resimlerinin çekilerek dosyaya ibraz edildiği, ... Su Ürünleri Ltd. Şti. tarafından 15/09/2010 tarih ve ... nolu fatura karşılığı alınan 1.960.000 adet yavru balığın baraj tesislerine bırakıldığı, ... firması tarafından 01/09/2010 tarih ve ... nolu fatura karşılığı alınan 1.960.000 adet yavru balığın Çat barajındaki balık çiftliğine bırakıldığı, ... firması tarafından 02/09/2010 tarih ve ... nolu fatura karşılığı 1.960.000 adet yavru balığın Çat barajındaki tesislere bırakıldığı, ... firması tarafından 2010 yılı Eylül ayında ... ve ... nolu faturalar karşılığı 1.945.000 adet ve 03/09/2010 tarih ve 054103 nolu fatura karşılığı 1.460.000 adet olmak üzere toplam 3.405

... firması tarafından 01/09/2010 tarih ve ... nolu fatura karşılığı alınan 1.960.000 adet yavru balığın Çat barajındaki balık çiftliğine bırakıldığı, ... firması tarafından 02/09/2010 tarih ve ... nolu fatura karşılığı 1.960.000 adet yavru balığın Çat barajındaki tesislere bırakıldığı, ... firması tarafından 2010 yılı Eylül ayında ... ve ... nolu faturalar karşılığı 1.945.000 adet ve 03/09/2010 tarih ve 054103 nolu fatura karşılığı 1.460.000 adet olmak üzere toplam 3.405.373 adet yavru alabalığın tesislere bırakıldığının tespit edildiği, sanıkların iş ve işlemleri sebebiyle kamu kurumunu zarara uğratmadıklarının, 22/01/2016 tarihli raporda ise 30/06/2015 tarihli bilirkişi raporundaki tespitlerin bilimsel verilere ve mevzuat hükümlerine dayandığı, 30/06/2015 tarihli raporda belirtilen tespit ve görüşleri değiştirecek bir durumun bulunulmadığı yönünde görüş ve kanaatlerinin bildirilmesi, Defterdarlık İl Müdürlüğü’nün 13/04/2012 tarih ve 161 nolu yazıları uyarınca sanıklar ..., ..., ... ve ...'in ... Su ürünleri adına 57.200,00 TL, ... tesisi adına 52.400,00 TL, ... tesisi adına 56.000,00 TL, ... tesisi adına 53.120,00 ve Keban-2 tesisi adına 168.800,00 TL'nin Defterdarlık İl Müdürlüğü’ne yatırılmış olması, tanıkların anlatımları ile dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların üzerlerine atılı suçu işlemediklerine dair savunmalarının aksine her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla; sanıklara yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat hükümlerinin kanuna aykırı olduğuna, eksik inceleme ve eylemlerin suç teşkil ettiğine, O yer Cumhuriyet savcısının yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verildiğine, eylemlerin dosya kapsamı ile sabit olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 30/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16420, Karar No: 2015/4568, Tarih: 30.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/16420 E.  ,  2015/4568 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki... Köyü 393 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili davasına dair ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.12.2013 günlü ve 2013/377-2013/808 sayılı hükmün düzeltilerek onanması hakkında Dairece verilen 03.06.2014 günlü ve 2014/3885-2014/9804 sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine dosya ve eklerinin yeniden incelenmesi sonucunda, mahkeme kararının aşağıda açıklanan nedenlerle bozulması gerekirken salt dava konusu taşınmazın tapu kaydında mevcut şerh ile birlikte idare adına tesciline karar verilmesi gerektiği yönünde düzeltilerek onandığı bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 03.06.2014 gün ve 2014/3885 Esas-2014/9804 Karar sayılı düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yeni atık göleti oluşturulması amacıyla aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu bölgenin toprak yapısı, topoğrafik özellikleri, köy ve çevre yerleşim ve ulaşım merkezlerine olan yakınlıkları, yol, su, elektrik gibi altyapı hizmetleri ile yine bölgeye getirilmiş bulunan okul, postane, sağlık ocağı gibi tüm sosyal imkanlardan yararlanma ile köy ve çevresinin gelişmişlik durumlarının (Daireye intikal eden diğer dava dosyalarında da açıklanan bu özellikleri dikkate alınarak) dava konusu taşınmazın değerinde %10 oranında objektif değer artışı oluşturacağı gözetilerek kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken bu unsur dikkate alınmadan eksik bedel tespiti,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında mevcut şerhlerle birlikte tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 30.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2416, Karar No: 2013/7131, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/2416 E.  ,  2013/7131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesinden (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 29.12.2011 gün ve 45-4040 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 05.11.2012 gün ve 11425-15859 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece davanın reddi nedeniyle verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 5.11.2012 günlü kararı ile bozulmuş olup, bu karara karşı davacı vekilinin karar düzeltme istemiyle yeniden yapılan inceleme sonucu;

1- Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

2- İİK’nun 72. maddesi hükmü gereğince takipten sonra açılan menfi tespit davasında takiple ilgili olarak tedbir kararı alınıp, bu kararın takip dosyasında infaz edilmesi halinde davalı alacaklı yararına tazminata hükmolunur.

Somut olayda davacı borçlunun talebi üzerine tedbir kararı verilmiş ise de, bu karar teminat yatırılmadığından infaz edilmemiştir. Bu durumda davalı alacaklı yararına tazminata hükmedilmesi koşullarının oluşmadığı gözetilerek tazminat talebinin reddine ilişkin olarak verilen hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı vekilinin temyiz itirazlarının da reddedilerek kararın onanması gerekirken, ilamda yazılı gerekçelerle hükmün davalı yararına bozulmuş olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer karar düzeltme istemlerinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 05.11.2012 gün, 2012/11425 Esas, 2012/15859 Karar numaralı bozma kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün ONANMASINA, aşağıdaki onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, davacının yatırdığı peşin harcın istek halinde iadesine, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3079, Karar No: 2019/9308, Tarih: 02.12.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/3079 E.  ,  2019/9308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 23.06.1997 tarihinde meydana iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelir ile yapılan geçici iş göremezlik ödemesi ve tedavi giderlerinden oluşan Kurum zararının rücuan tazmini istemine ilişkin olup davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

1-Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkı, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olup, Kurum alacağının belirlenmesinde dikkate alınması gereken, gelirin ilk peşin sermaye değeridir.

Kurumun, sigortalı veya haksahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Kazanılmış haklar, hukuk devleti kavramının temelini oluşturan en önemli unsurlardandır. Kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte sonuçlara yol açan yorumlar Anayasanın 2. maddesinde açıklanan “Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir” hükmüne aykırılık oluşturacağı gibi toplumsal kararlılığı, hukuksal güvenceyi ortadan kaldırır, belirsizlik ortamına neden olur ve kabul edilemez.

Diğer yandan, maddi anlamda kesin hüküm, yargısal kararlara tanınan hukuksal gerçeklik niteliğidir. Maddi anlamda kesin hüküm sayesinde, mahkeme kararlarına güven duyulması ve bu kararların uygulanması, yanlar arasındaki uyuşmazlığın bütün bir gelecek için son bulması, çelişik kararlar verilmesine engel olunması, toplumsal yaşam için zorunlu olan hukuksal istikrarın sağlanması amaçlanır.

Diğer yandan, maddi anlamda kesin hüküm, yargısal kararlara tanınan hukuksal gerçeklik niteliğidir. Maddi anlamda kesin hüküm sayesinde, mahkeme kararlarına güven duyulması ve bu kararların uygulanması, yanlar arasındaki uyuşmazlığın bütün bir gelecek için son bulması, çelişik kararlar verilmesine engel olunması, toplumsal yaşam için zorunlu olan hukuksal istikrarın sağlanması amaçlanır.

Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı öncesinde 506 sayılı Kanunun 26. maddesine dayalı olarak açılan davalarda Kurumun rücu alacağı, sigortalı ya da hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği miktarla sınırlıdır. Davacı Kurumun, belirlenen bu miktar ile sınırlı olmak üzere; gelirin ilk ve artışa ilişkin peşin sermaye değerleri karşılığının tahsilini istemesi, iptal öncesi yasal düzenlemelere uygun bulunmaktadır.

Anayasa Mahkemesi kararlarının mahkemeleri bağlayıcı niteliği açıktır. Ne var ki bu etki, kararın yayımlanması ile ortaya çıkar, derdest olan davalar açısından geçerlidir. Artışların bir bölümünün ilk rücu davasında hüküm altına alınmış olması, maddi anlamda kesin hüküm niteliğindedir. Davacı Kurumun rücu hakkının hukuksal temelinin ve kapsamının Anayasa Mahkemesi iptal kararı sonrasındaki tanımı, kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı, engelleyici nitelikte sonuç doğurmayacaktır.

Sigortalı veya haksahiplerine bağlanan gelirde meydana gelen her artış ya da değişiklik ayrı bir olgu niteliğindedir. İlk peşin değerli gelir ile artışlar nedeniyle açılan ilk rücu davasının kesinleşmiş olması, ilk peşin değerli gelirin (ilk davada hüküm altına alınmayan) kusur farkı nedeniyle kesin hüküm engeli oluşturmayacağı da belirgindir. Eldeki davada, sürekli iş göremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değeri, artışlardan bağımsız, ayrı bir olgu, ayrı bir değer ifade etmektedir. (HGK 2008/10-363 Esas - 2008/366 Karar)

Sigortalı ...’ye, geçirdiği iş kazası sonucu Kurum tarafından %54 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden gelir bağlandığı ve sürekli iş göremezlik oranına itiraz edilmesi üzerine Adli Tıp 3. ihtisas Dairesi ve Adli Tıp Genel Kurul’undan alınan raporlarda sürekli iş göremezlik oranının %52 olduğunun belirlendiği anlaşılmaktadır. Dosyada mevcut peşin sermaye tablolarında belirtilen gelirlerin farklılığı karşısında bir çelişkinin varlığı söz konusudur. Buna göre, mahkemece, sigortalı kazalının, ilk gelire girdiği tarih itibariyle kesinleşen sürekli iş göremezlik oranı % 52 üzerinden geliri sorulmalı ve sonuca görede, davacının, kesinleşen rücu davasında, artışlı olarak geliri talep ettiği ve % 10 üzerinden artışlı olarak talebin kabul edildiği görülmekle, dava ve karar tarihi dikkate alındığı zaman o dönemdeki yasal koşulların buna cevaz verdiği ve bu haliyle Kurum lehine kazanılmış hak oluştuğu belirgin olup Kurumca gönderilecek ilk peşin sermaye değer tablosundaki gelir üzerinden davalıların kusur karşılığı bulunduktan sonra, ilk rücu davasındaki kabul edilen % 10’luk kısmın içinde artışlarda olduğu için (1.611,00TL), bakiye alacağı belirlerken, Kurum’dan gelen İlk peşin sermaye değer tablosundaki gelirin % 10’u belirlenerek bu kısım düşülüp bakiye Kurum alacağı belirlenmeli, ilk davada hüküm altına alınıp kesinleşen miktar artışları da içerdiği için bunun tamamının düşülmesi (1.611,00 TL) hakkaniyete aykırı olacağı gözetilmelidir. Hüküm kurulurken kararı temyiz eden davalı ... yönünden bu şekilde hesap yapılmalı, kararı temyiz etmeyen diğer davalı şirket yönünden, Kurum lehine usulü kazanılmış hak oluştuğu da dikkate alınmalıdır.

2-Sadece sürekli iş göremezlik oranına itiraz sebebiyle davaya dahil edilen sigortalı kazalı ... hakkında da tüm talepler yönünden kabul kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde davacı Kurum ve davalılardan ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ya iadesine, 02/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2395, Karar No: 2010/4172, Tarih: 30.06.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/2395 E.  ,  2010/4172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün BOZULMASINA ilişkin olarak daireden verilen 14.4.2009 gün ve 2009/1118-1212 E.K. sayılı ilamın tashihi karar yoluyla incelenmesi katılan davacı hazine tarafından istenilmekle, dosyadaki belgeler okundu. Gereği görüşüldü:

Dava konusu 132 ada 3 parsel sayılı 196,50 m² yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalıların miras bırakanı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... taşınmazın "...oğlu ...oğlu Piri ...Paşa Vakfiyesi" sınırları içerisinde kaldığını öne sürerek dava açmıştır. Hazine taşınmazın kadim yayla olduğunu ileri sürerek davaya katılmıştır. Mahkemece davacı ... Müdürlüğünün davasının reddine, katılan davacı hazinenin davasının kabulüne, taşınmazın yayla olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilmiştir. Hükmün davacı ... tarafından temyizi üzerine dairemizce yaylakların çıplak mülkiyeti hazineye, yararlanma hakkı da köy tüzel kişiliğine ait olduğundan taşınmazın bulunduğu belde yada köy tüzel kişiliğinin davaya dahil edilerek taraf koşulunun oluşturulması gereğine değinilmek suretiyle hüküm bozulmuştur. Katılan davacı hazine, tespit kişi adına yapıldığına göre taşınmazın bulunduğu köy tüzel kişiliğinin davada taraf olması gerekmediğinden, karar düzeltme yolu ile bozma kararının kaldırılarak, hükmün onanmasını talep etmiştir.

Gerçekten kişi adına tespit ve tescil edilen ve Kızıldağ Yaylası olarak bilinen bölge içerisinde kalan bu nedenle mülkiyeti devlete ait olan taşınmaz hakkında hazine dava açabileceği gibi, meraların sınırları içinde bulunduğu ve yararlanma hakkı olan köy tüzel kişilikleri ve belediyelerinde dava açma haklarının bulunduğu kuşkusuzdur. Hazine ile birlikte köy tüzel kişiliğinin de taraf olması gerekliliği ancak taşınmazın mera veya yaylak olarak tespit edilmesi ve tespite karşı hazine dışındaki kişilerin dava açması halinde mümkündür. Bu nedenle dairemizin taraf koşuluna yönelik yanılgıya dayalı 14.4.2009 tarihli bozma ilamı yerinde değildir.

Davacı ... Müdürlüğünün esasa yönelik temyiz inceleme isteğine gelince; dava konusu taşınmazın Kızıldağ Yaylası olarak bilinen ve memleket haritasında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, mahallinde yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen diğer delillerle belirlenmiştir.

HUMK'un 238/2 maddesine göre "maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz". Dava konusu taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan "...., Yaylasıdır" bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

HUMK'un 238/2 maddesine göre "maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz". Dava konusu taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan "...., Yaylasıdır" bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre "Vakıflar gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır" Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife pareleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç bir malın menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak tahsisi yapılacak gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 Sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, sınırlarının daraltılması mümkün değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davada davacı ... Müdürlüğünün davasının reddine, katılan davacı hazinenin davasının kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca davacı hazinenin yerinde görülen karar düzeltme isteminin kabulü ile dairemizce verilen 14.4.2009 tarih 2009/1118-1212 E.K. sayılı bozma ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA, yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı ... Müdürlüğünün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile mahkeme hükmünün ONANMASINA, peşin alınan 13,10 TL temyiz harcının mahsubu ile geriye kalan 4,05 TL harcın davacı ... Müdürlüğünden alınmasına, 30.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3543, Karar No: 2009/4736, Tarih: 26.06.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/3543 E.  ,  2009/4736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı ... adına kayıtlı 18.11.1981 tarih, 14 ve 15 sıra nolu tapu kayıtlarının tesciline esas Develi Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1973/413 esas, 1980/595 karar sayılı dosyasının celbi ile dosyasına konulması,

2- İlgili tapu kayıtlarının tüm tedavülleriyle birlikte celbi ve kadastro sırasında revizyon görüp görmediklerinin merciinden sorularak alınacak yazı cevaplarının dosyasına konulması,

3- Çekişmeli taşınmaza komşu 106 ada 46 sayılı parsel ile ... Köyü kadastro çalışma alanında kalan komşu taşınmazların kadastro tespitlerinin kesinleşme durumunu gösterir şekilde onaylı tutanak örnekleri ile varsa dayanak kayıt ve belgelerinin, tutanakları kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, şayet davalı iseler dava dosyalarının, temyiz incelemesi için Yargıtay’a gönderilmiş iseler onaylı karar örneklerinin celbi ile dosyasına konulması,

4- Tarafların ortak murisi olduğu belirtilen Ahmet Bulut’un verasete esas aile nüfus kayıt örneğinin celbi ile dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.