muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1449, Karar No: 2014/4256, Tarih: 02.06.2014

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; arsa sahiplerine ait dairelerin 2005 yılında düzenlenen iş bitirme tutanağına göre teslime hazır hale getirildiği, 2006 yılında teslim edilmiş olması halinde dahi dava tarihine göre 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davalının da aralarında olduğu arsa sahipleri ile dava dışı yüklenici K...Yapı Endüstri ve Tic. A.Ş. arasında 17.02.2002 günlü düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalanmıştır. Davacı şirket ise, anılan yükleniciden sözleşmeyi temellük ederek ifa ettiği iddiasıyla eldeki tapu iptali ve tescil davasını açmıştır. Sözleşmeden kaynaklanan bir alacağın zamanaşımı süresinin başlangıcı alacağın muaccel olduğu tarihten başlar. (BK'nın m. 128; TBK'nın m. 149) Somut uyuşmazlıkta, davacı, sözleşmeyi temellük ettiğini iddia ederek tescil iddiasında bulunduğuna göre akdi ilişkiden doğan böyle bir talebin ileri sürülebilmesi için sözleşmenin, kendi kapsamı ile imar mevzuatına uygun şekilde ifa ile sona erdiği tarihin saptanması gerekir. Dosya kapsamındaki belgelerden ise, yapı kullanma izin belgesi alma yüklenicinin edimi olmasına rağmen halen alınmadığı gibi, mevcut inşaat hakkında dahi belediyece alınmış yıkım kararı bulunduğu gözetildiğinde sözleşmenin kendi kapsamı ile imar mevzuatına göre ifa ile sonuçlanmaması nedeniyle zamanaşımı süresinin başlamadığı ortada iken, soyut olarak arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerin teslim edildiğinden bahisle yasaya aykırı şekilde davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/513, Karar No: 2006/4890, Tarih: 09.03.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/513 E.  ,  2006/4890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/07/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senedine mahsus yolla yapılan takiple borçlu, takibe konu senetle ilgili olarak, alacaklının düzenlemiş olduğu, tahsilat makbuzu ile kendisinin borçlu olduğu, diğer senetle birlikte, takip konusu bonoya atfen 300.000.000.000.TL. ödemede bulunduğunu belirterek, belgeyi de ibraz ettiğine göre mahkemece, söz konusu belge alacaklıya gösterilerek bu belgeye karşı diyeceği sorulup oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, dar yetkili mahkemede alacaklının defter ve kayıtları incelenerek borçlu itirazının reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/42, Karar No: 2008/5596, Tarih: 08.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/42 E.  ,  2008/5596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 113 ada 5 parsel sayılı 332 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden fındık bahçesi niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmış, Hazine aynı iddia ile müdahil olarak davaya katılmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 29.05.1979 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu vardır.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür. Hükme esas alınan Uzman Bilirkişi ... tarafından hazırlanan raporda çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kaldığı, eğiminin % 15 civarın da olduğu, üzerinde 10 - 30 yaşlarında kayın, gürgen, meşe cinsi orman ağaçları bulunduğu, bu ağaçların alanın terkedilmesiyle kendiliğinden yetiştiği ve toprak yüzeyinde az miktarda humus tabakası olduğu, toprak derinliğinde humus olmadığı, 1959 ve 1978 tarihli memleket haritasında ve 1954 tarihli hava fotoğraflarında yeşil renkli ormanlık alanda kalmakla birlikte ağaçlık alanların çevresiyle birlikte 3 hektarı aşmaması nedeniyle orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ve mahkemece bu rapor esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir. Yerel bilirkişi taşınmazın önceden mısır tarlası iken yüksek eğim nedeniyle uzun süre ekilememesi sonucu ağaçlık ve çalılık haline geldiğini haber vermiştir.. Bir taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kalması ayrı, 3402 Sayılı Yasanın 14. ve 17. maddelerinde yazılı zilyedlikle kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmemesi ayrı konulardır. Hazine zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığını iddia etmektedir.

6831 Sayılı Yasanın 1. maddesinin ikinci fıkrasındaki bendlerde hangi tür taşınmazların orman sayılmayacağı belirtilerek ormanın olumsuz yönden tanımı yapılmıştır. Bunlardan 1/G bendi “orman sınırları dışında, yüzölçümü 3 hektarı aşmayan sahipli arazideki her nevi ağaç ve ağaçcıkla kaplı yerlerin”, 1/J bendinde “funda ve makilikle kaplı orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan yerlerin” orman sayılmayacağını öngörmektedir. (G) bendine konu olacak yerlerin “sahipli” yani tapulu arazi olması, (J) bendine konu olabilecek yerlerin ise orman toprak muhafaza karakteri taşımaması yani eğiminin % 12'nin altında olması gerekir. Çekişmeli taşınmazın tespiti belgesiz zilyedliğe dayalı olarak yapılmıştır. Sahipliliği belgeleyen bir tapu kaydı bulunmadığı gibi taşınmazın eğimi % 15 civarındadır. Kullanılmaması nedeniyle üzerinde kendiliğinden yetişmiş 10-30 yaşlarında kayın, gürgen, meşe ağaçları bulunduğu gibi 1954 tarihli hava fotoğrafından bütünlemesi yapılan 1959 tarihli memleket haritası ile 1978 tarihli memleket haritasında orman alanında kaldığı ve 1954 yılından beri tarım amaçlı olarak kullanılmadığı ve bu hali ile taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve zilyetlikle kazanılamaycak yerlerden olduğu anlaşılmaktadır.

O halde; mahkemece, yukarıda açıklanan olgular gözönünde bulundurularak ve taşınmazın eylemli biçimde orman olduğu ve zilyetlikle kazanılamayacağı gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken farklı görüş ve düşüncelerle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 08/04/2008 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2911, Karar No: 2022/5356, Tarih: 01.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/2911 E.  ,  2022/5356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kurum işleminin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, ilk derece mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 01/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5931, Karar No: 2017/2494, Tarih: 13.03.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/5931 E.  ,  2017/2494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın üzerinde bir adet kuru-sıkı tabanca ve 5 adet ses-gaz fişeği ele geçirildiği, suça konu tabancanın ekspertiz raporu içeriğine göre; davaya konu gaz tabancasının mevcut durumu itibariyle bilinen ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı, gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, ancak namlusu içerisinde gaz dağılımını temin eden gaz ayırıcı parçasının dairesel bir yapıda olduğu, bu haliyle uygun çapta, özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceğinin belirtildiği, Adli Tıp Kurumu'nun raporuna göre imal niteliklerini koruyup koruyamadığı hususunda bir değerlendirme yapılamadığı, sanık tarafından silah üzerinde değişiklik veya ekleme yaptığına dair bir delil elde edilmediği ve alınan ifadelerinde silahın kuru-sıkı olduğu yönündeki savunmasının aksine ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, bizatihi suç teşkil eden 6136 sayılı Yasa kapsamındaki tabancanın müsaderesi ve sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

a) 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası hükmüne göre, suç tarihi itibarıyla sanık hakkında hürriyeti bağlayıcı ceza yanında gün üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan adli para cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

b) Sanık hakkında hükmolunan cezanın uygulama maddesinin 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yerine 13/2. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesi hükmüne aykırı karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4060, Karar No: 2009/4327, Tarih: 11.05.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/4060 E.  ,  2009/4327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı ... yönünden kabulüne diğer davalı ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalılardan ...' in daha önce ticari ortak olduklarını, bu davalının ... Oto Galeriden 1992 model aracı vadeli almak suretiyle müvekkilinin de kefil olduğu toplam 12.500.000.000 TL bedelli senetler verdiğini, senetlerde borçlunun ..., müvekkilinin kefil olduğunu, senetlerin sadece bu araç satışı için düzenlendiğini, daha sonra ...’nın aracı almaktan vazgeçtiğini, senetleri yırttığını söylediğini, oysa bu senetlerin davalı ...’nın kardeşi diğer davalı ...’e verdiğini hacze gelindiğinde öğrendiğini ileri sürerek, takibe konu senetlerin ve takibin iptali ile senetlerden dolayı müvekkilinin borçlu bulunmadığının tespitine, %40 kötüniyet tazminatının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davalı ... ile davacının 5-6 yıl büyükbaş hayvan ticareti yaptıklarını, 2001 yılında ticari ortaklığı bitirdiklerini, mali sıkıntıya düşünce diğer davalı ...’ten 26 milyar borç para aldıklarını, ortak borç için dava konusu senetleri Hidayet’e verdiklerini belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iddiasını kanıtladığı gerekçesiyle davanın kabulüne, Ereğli İcra Müdürlüğü’nün 2002/3467 sayılı dosyasında infazda olan senetlerin iptali ile davacının bu senetlerden dolayı borçlu bulunmadığının tespitine, davaya konu takipte alacak aslı miktarı ve müddeabih olan 12.500.000.000 TL’nin %40’ı 5.000.000.000 TL’ nin davalı ...’ten alınarak davacıya verilmesine, diğer davalı ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalılar vekili ve katılma yolu ile davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı ... tarafından girişilmiş bir icra takibi bulunmadığına göre, İİK’ nun 72/5.maddesindeki tazminat koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, adı geçen davalının tazminatla sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1281, Karar No: 2013/25384, Tarih: 16.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/1281 E.  ,  2013/25384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat ve iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Eksik araştırma bulunmadığına dair, üyeler ... ve ...'ün karşı oyları ile yapılan incelemede,

Suç tutanağına göre, yolcu muayene peronuna gelen, pasaport giriş ve tescil işlemine müteakip yapılan ihbar sonucu aracın arama kanalına çekilerek arama yapıldığı, aramadan önce gümrük muayene memuru tarafından alınan yazılı beyanında "araçta 55 karton sigara ve 25 kg çay "olduğunun belirtildiği dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın beyan ettiği eşyayı Türkiye'ye getiremeyeceğini bildiğinden, aracın kapı boşluklarına sakladığı ve araç arama kanalına çekildiğinde bunların yerini söylemesi karşısında,kaçakçılığa teşebbüs suçu oluşmuş olup, 5607 sayılı Yasanın 3/18 madde-fıkrası gözetildiğinde, tamamlanmış suç gibi cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/12/2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın beyanda bulunduğunu belirtmesi karşısında tutanak imzacıları dinlenerek sanığın hangi aşamada beyana davet edildiği tespit edildikten sonra hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırmaya dayanarak hüküm kurulduğu gerekçesiyle hükmün bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2008/11984, Karar No: 2008/20993, Tarih: 22.12.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/11984 E.  ,  2008/20993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce 1. Asliye Hukuk (İş)  Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2007

Davacı,  ilk kesinti tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere ve temyiz edenin sıfatına göre, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı ürün bedelinden ilk Bağ-Kur prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren, 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir

Mahkemece davacının 1.10.2001-1.6.2006 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

2-Davacı ürün bedelinden ilk Bağ-Kur prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren, 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir

Mahkemece davacının 1.10.2001-1.6.2006 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının   Ziraat Odası’na 13.12.2003 tarihinden itibaren kayıtlı olduğu, Çilimli Fındık Tarım Satış Kooperatifinde 2327 numarayla   kaydının olduğu ancak Dairemizin geri çevirme kararına rağmen  kayıt tarihinin Mahkemece araştırılmadığı,  Tarım Kredi Kooperatif kaydının olmadığı,  üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunduğu, davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 20.4.1995 tarihinde yapıldığı, 20.3.1997 ve 22.10.2001 tarihinde de  prim kesintinin bulunduğu, davacının 1.6.2006 tarihinden itibaren 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-kur sigortalısı olarak tescilli olduğu görülmektedir.

Mahkemece davacının 2001 yılında teslim ettiği ürün bedelinden 22.10.2001 tarihinde prim kesintisi yapıldığından bu tarihi takip eden ay başı olan 1.11.2001 tarihinden itibaren tespit karar verilmesi gerekirken sigortalılığın 1.10.2001 tarihinden itibaren başlatılması,  diğer yandan prim kesintisinin bulunmadığı ve tarımsal faaliyetin kanıtlanamadığı 1.1.2002-1.6.2006 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; davacıya ihtilaf konusu olan 1.1.2002-1.6.2006  tarihleri arasındaki dönemde ürün satışı yaptığı kişi, kurum ve kuruluşları açıklattırmak bu kişi, kurum ve kuruluşlardan ürün bedelinden prim kesintisi yapılıp yapılmadığını sormak, yapılmış ise belgelerini getirtmek, Çilimli Fındık Tarım Satış Kooperatifi’ne  kayıtlı olduğu tarihleri tespit etmek ve tüm deliller bir arada değerlendirilerek sonuca gitmektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.12.2008  gününde oybirliğiyle karar verildi.