muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8539, Karar No: 2025/5052, Tarih: 14.05.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/8539 E.  ,  2025/5052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1161 E., 2024/1760 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/619 E., 2024/20 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek vekili tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/335, Karar No: 2018/10025, Tarih: 27.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2015/335 E.  ,  2018/10025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 ayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2476, Karar No: 2012/4026, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/2476 E.  ,  2012/4026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davacılar ile davalılar ..., ... ve ... vekilince temyiz edilmiş, davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacılar vekili Avukat ... ile davalılar vekili Avukat ... geldi. Davalı ... gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca verilmesi kararlaştırılan arsa payının davalılar adına olan tapu kaydının iptâli ile davacı adına tesciline karar verilmesi istemiyle açılmış, davalılar inşaatın tamamlanmadığı ve gecikme olduğunun, bu nedenle alacakları bulunduğu gibi, kat irtifâkı da kurulmadığından haksız açılan davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davacının gerçekleştirdiği inşaat seviyesine göre hakettiği 284/788 payın davalı adına olan kaydının iptâli ile davacı adına tesciline karar verilmiş, karar davacılar ile davalılardan ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle inşaatın sözleşmeye uygun ikmâl edilerek teslim edildiğinde kalan arsa payı tapusunun ayrıca istenebileceğine göre davacıların tüm, temyiz eden davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında düzenlenen 18.05.2006 tarihli sözleşmede yüklenicinin %60 arsa payı karşılığı inşaat yapması kararlaştırılmış, 6. maddesinde tapu devir aşamaları belirtilerek, kat irtifâkı kurulmak suretiyle yükleniciye devredilecek bağımsız bölümler üzerinde arsa sahibi lehine ipotek konulacağı kabul edilmiştir. Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesinde, inşaatın tamamlanma oranına göre yüklenicinin altı adet bağımsız bölüm karşılığı hisse devrine hak kazandığı saptanmıştır. Mahkemece buna göre arsa payının iptâli ile tescile karar verilmiş ise de, kabul edilen bu payın hangi bağımsız bölümlere isabet

ettiği açıklanmamış olup, hükümde infazda tereddüt yaratacak şekildedir. Bu nedenle yapılması gereken ..., bilirkişilerden ek rapor alınarak binanın kat irtifâkına esas olacak şekilde her bir bağımsız bölüme isabet edecek arsa payını tespit ettirmek, sözleşmede yükleniciye verilmesi kararlaştırılan bağımsız bölümlerden altısına ait arsa payının davalılar adına olan kaydının iptâli ile davacılar adına tesciline karar vermekten ibarettir.

Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve infazda tereddüt yaratacak biçimde hükme varılması doğru olmadığı gibi, kabule göre de davalılardan hükmedilen pay miktarına göre fazla miktarda harç alınması da usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve infazda tereddüt yaratacak biçimde hükme varılması doğru olmadığı gibi, kabule göre de davalılardan hükmedilen pay miktarına göre fazla miktarda harç alınması da usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacıların tüm, temyiz eden davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalılar ..., ..., ... yararına BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacılardan alınarak, ... duruşmasında vekille temsil olunan adı geçen davalılara verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3105, Karar No: 2019/16642, Tarih: 24.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/3105 E.  ,  2019/16642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bozma üzerine, Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 24/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4966, Karar No: 2018/4287, Tarih: 25.06.2018

**16. Hukuk Dairesi         2017/4966 E.  ,  2018/4287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "mahallinde yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile üç kişilik orman ve ziraat mühendislerinden oluşacak bilirkişi kurulunun katılımıyla keşif yapılması, keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmazın tespit tarihi itibariyle kimler tarafından neye istinaden zilyet edildiğinin etraflıca sorularak maddi olaylara açıklattırılması, uzman bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın tespit tarihi itibariyle niteliği ve taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların cinsi ve yaşları konusunda komşu taşınmazlarla mukayeseli ayrıntılı ve gerekçeli rapor aldırılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu 136 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ağaçlık vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, tapu kaydının beyanlar hanesine "6831 sayılı Yasa’nın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır ve taşınmaz eylemli ormandır" şerhlerinin eklenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 1. maddesi uyarınca kadastro hakimi infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde infazı kabil hüküm kurmak zorundadır. Somut olayda, kadastro tespit tutanağında çekişmeli taşınmazın 2.derece askeri yasak bölgede kaldığı belirtilmiş ve bu husus tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmiş olduğu gibi, esasen yanlar arasında bu konuda herhangi bir uyuşmazlık da bulunmadığına göre kadastro tutanağında yazılı şerhin aynen tapu kaydının beyanlar hanesine de aktarılmasına karar verilmesi gerekirken, mahkemece bu hususta hüküm kurulmamış olması isabetsiz ise de, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 2.bendinde yer alan “eylemli ormandır.” sözcüklerinden sonra gelmek üzere “3- Taşınmaz 2.derece askeri yasal bölgededir” sözcüklerinin yazılmasına ve kararın hüküm fıkrasının DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

25.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20865, Karar No: 2014/9680, Tarih: 22.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/20865 E.  ,  2014/9680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.06.2013

NUMARASI :Esas no:2011/1025 Karar no:2013/608

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; her iki boşanma davası ve fer'ileri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 22.04.2014 günü temyiz eden davalı-karşı davacı M.. D.. vekili Av.A.. S.. ve karşı taraf davacı-karşı davalı A.. D.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, müşterek çocuk Cansu için hükmedilen nafakanın ergin olduğu 30.06.2013 tarihi itibariyle kendiliğinden sona ereceğinin tabi bulunmasına göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1100 TL. vekalet ücretinin Aysın'dan alınıp Mustafa'ya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.22.04.2014(Salı)

İşin müzakeresinden ve kararın oluşumundan sonra üyelerden 'ın, 28.04.2014 günü ölümü sebebiyle kararı imzalaması mümkün olmamıştır (HMK.m.299).06.05.2014
Yargıtay — Esas No: 2019/5215, Karar No: 2019/16529, Tarih: 12.11.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/5215 E.  ,  2019/16529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıkların ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

İş yerine bitişik olmayan, iş yeri sahibinin ya da işçilerin sürekli bulunmadığı depo olarak kullanılan yerin, iş yeri veya eklentisi olarak değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanıkların beraati yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12.11.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13972, Karar No: 2016/9012, Tarih: 30.09.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/13972 E.  ,  2016/9012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava; kadastro esnasında tescil harici bırakılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 16.01.2016 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 26.02.2016 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca bu davanın temyiz incelemesi Yargıtay 16..Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince dosyanın Yargıtay 16. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 30.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12103, Karar No: 2012/24142, Tarih: 10.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/12103 E.  ,  2012/24142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde gaz ayırıcı parçasının bulunmasına rağmen, katı bir cisim atmasını engelleyen tahdit parçasının bulunmadığı, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının, silahın orjinal haline göre değişiklik yapılıp yapılmadığının üretici firmadan sorulması gerektiğinin belirtilmesi ve olay sırasında kuru sıkı fişeklerin elde edilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde tekrar Adli Tıp kurumuna gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 10.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6911, Karar No: 2014/11788, Tarih: 07.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/6911 E.  ,  2014/11788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ceza Genel Kurulu'nun 18.03.2008 gün 7/56, 07.04.2009 gün 16/50, 16.06.2009 gün 57/168, 17.11.2009 gün 212/269, 24.11.2009 gün 164/275, 12.07.2010 gün 155/172 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, kendisine müdafii atandığından haber- dar olmayan sanığa gerekçeli karar ve müdafiin temyiz dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilip, buna ait belge ve hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise sanık müdafinin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi kaydıyla dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 07.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1124, Karar No: 2018/2177, Tarih: 14.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/1124 E.  ,  2018/2177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık her ne kadar duruşmalı inceleme talebinde bulunmuş ise de; 5271 sayılı Kanunun 299 uncu maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde 10 yıldan az hapis cezasına ilişkin hükümlerde duruşma yapılması mümkün bulunmadığından talebin reddi ile duruşmasız olarak yapılan incelemede;

1) 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, kasten yeni bir suç işlenmesi halinde 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca açıklanmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesi kapsamında mahkumiyet hükmü niteliğinde olup hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin gösterilmesi, delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin gösterilmesi, ulaşılan kanaat,sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin gösterilerek nitelendirilmesinin yapılması gerekirken,bu ilkelere uyulmadan, gerekçesiz hüküm kurulması suretiyle Anayasanın 141, CMK'nin 34,232,230. maddelerine aykırı davranılması,

2) Sanığın 13.10.2016 havale tarihli mazeret dilekçesi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden yargılamaya son verilerek sanığın yokluğunda yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabul ve uygulamaya göre;

3) Sanık suç tarihinde hakkında farklı suç kayıtları bulunduğunu iddia ettiği müşteki Arif’i yakalamak için birlikte çalıştıkları polis memurları ile müştekiyi takip ettiklerini, müştekinin direnmesi üzerine ise müştekinin bacaklarına doğru ateş ettiğini savunmuşsa da hakkında direnme suçundan

mahkumiyet kararı verilen müşteki Arif’in temyizi üzerine 5. Ceza Dairesince verilen 20.11.2014 tarih ve 2014/5904 (E) ve 2014/11320 (K) sayılı bozma ilamına göre dosya kapsamına göre müşteki Arif hakkında bir yakalama emir veya kararı bulunmadığı ve dosyada bulunan .... İlçe Emniyet Müdürlüğü Bilgi Toplama Büro Amirliğinin 23/01/2012 tarihli yazısından herhangi bir suç nedeniyle aranmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi kapsamında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması ve mahkemenin kabulüne göre TCK’nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi gözetilerek cezadan TCK'nin 29. maddesine gereğince asgari oranda indirime gidilmesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,