muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3116, Karar No: 2019/10134, Tarih: 08.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/3116 E.  ,  2019/10134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin isteminin özeti:

Davacı vekili, ... Sendikası üyesi olarak işyerindeki toplu iş sözleşmesinden yararlanmakta iken Aralık 2009 tarihinde işyerinin inşaat koluna girmesi üzerine, ... Sendikası üyeliğine geçtiğini, ... Sendikası ile ... Sendikası arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinden yararlandırılırken davacı ve 45 işçinin yeni işe girmiş gibi değerlendirildiğini, ... Sendikası üyesi olarak aynı işyerinde toplu iş sözleşmesinden yararlanmak suretiyle geçen hizmetleri karşılığı derece ve kademe ilerlemeleri 01.03.2013-28.02.2015 tarihleri arası için imzalanan toplu iş sözleşmesi gereğince davalı idare tarafından yapıldığını, ancak derece ve kademelerine göre intibak yapılmasına rağmen ücret farkları, yıpranma farkları, yasal ve akdi ikramiye farkları ile fazla çalışma farkları alacaklarının ödenmediğini, davalı idareye başvurulduğunu, 19.03.2015 tarihli yazı ile geriye doğru herhangi bir fark ödemesi yapılmayacağının belirtilerek fark alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekilinin cevabının özeti:

Davalı vekili, 2005 yılından önce geçici işçi statüsünde 17 nolu iş kolunda çalışmakta iken 2007 yılında daimi kadroya geçen ve iş kolu değişkliği yapılarak 15 nolu iş koluna geçirildikten sonra 2009 yılında ... Sendikasına üye olan işçilerin intibaklarının ... Sendikası ile ... adına ... arasında akdedilen 3. dönem toplu iş sözleşmesinin 17/4 maddesi hükmü gereğince yapıldığı belirtilerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda, davacı tarafından ... Sendikasına üye olduğu 31.07.2009 tarihinden itibaren ücret ve diğer hakları bakımından davalı Kurumun yapmış olduğu uygulamaya göre kendisine ödenen miktarlar ile geçmiş çalışmalarının intibakında dikkate alınarak ödenmesi gereken miktarlar arasındaki farka ilişkin olduğu, 01.03.2013-28.02.2015 arası dönem açısından davalı Kurumca intibakının yapılmakla birlikte intibakında gözetilmediği iddia edilen 31.07.2009-28.02.2013 arası dönem fark ücret alacaklarının talep edildiği anlaşılmaktadır.

Başka bir işkolundan gelen ve Türkiye ...Sendikasına üye olan davacının, II. dönem toplu iş sözleşmesi kapsamına girdiği 31.07.2009 tarihinden önceki kıdeminin "Kademe ilerlemesi (TİS/Madde:98)" ve "Derece Terfii (TİS/Madde:99)" maddelerinden istifade etmesine dayanak teşkil edecek bir düzenleme yer almadığından, davalı kurumca II. dönem toplu iş sözleşmesi hükümleri bağlamında yapılan yevmiye uygulamasının doğru olduğu, davacıya almakta olduğu yevmiyenin altında bir belirleme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Üçüncü dönem toplu iş sözleşmesinin "İşe Yeni Giren İşçinin İntibakı" başlıklı 17. maddesinin 4. fıkrasında yer alan; "Başka kamu kuruluşlarında kanunla devredilen işçiler ile işyerinde 17 nolu büro işkolunda çalışmakta iken Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca inşaat işkolunda olduğu tespit edilen işçiler almakta oldukları gündelikler ile pozisyonlarının başlangıç derecelerinin 1. kademesinden itibaren gündeliği aranarak, bulunacak en yakın lehte dereceye ve kademeye intibakı yapılır. Bu işçilerin almakta oldukları gündelikleri, pozisyonlarının başlangıç derecesinin 1. kademesinden düşükse, doğrudan 1. kademeye intibak ettirilir." hükmü ve "Geçici Madde 4’te" yer alan; "Başka Kamu kurumlarından kanunla devredilen işçilerin bu sözleşmeden doğan her türlü hak ve menfaatlerinin hesaplanmasında devredildiği işyerinde geçen çalışma süresi bu işyerinde geçmiş gibi dikkate alınır (yıllık ücretli izin hakkı, kıdem ve ihbar tazminatının hesaplanmasında dikkate alınan çalışma süresi, pozisyon değişikliği sınavında aranan çalışma süreleri v.b.) ancak bu maddeye dayanılarak başka işverenin veya aynı işveren olmakla birlikte ...Sendikası üyeliğinden önce başka işkolunda çalışılan çalışma süreleri için derece kademe ilerlemesi talebinde bulunamaz." hükmünün düzenlendiği anlaşılmaktadır. Bu açık düzenlemeden de anlaşılacağı üzere, davacının iş kolu değişikliği öncesi çalışmalarının derece ve kademe hesaplamasında dikkate alınmaması gerekmektedir. Hal böyle olunca davalı idarede ...Sendikası üyeliğinden önce başka işkolunda çalışan davacının ...Sendikası üyeliğinden önceki dönemde geçen hizmet sürelerinin de ücret tespitinde dikkate alınması ve toplu iş sözleşmesi Ek/l’e göre ücretinin belirlenmesi talebinin ve buna bağlı fark ücret alacak taleplerinin yerinde olmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile talep edilen alacaklara hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5029, Karar No: 2019/481, Tarih: 14.01.2019

**17. Ceza Dairesi         2017/5029 E.  ,  2019/481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın çaldığı ayakkabının takdir kıymet tutanağına göre, değerinin 50,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4137, Karar No: 2012/6034, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4137 E.  ,  2012/6034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

03.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında ... köyü 104 ada 11 parsel sayılı 1.030,24 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...’nin zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak aslı cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 104 ada 11 parsel sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukarıdaki esasa kayıt edildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen kesiminin fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından (B) ile işaretlenen kesim yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Orman Yönetiminin temyiz itirazları çekişmeli taşınmazın (B) ile işaretlenen kesimine yönelik olup, incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman bilirkişi raporuna, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan uygulama ve araştırma sonucu temyize konu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 19/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7189, Karar No: 2012/7265, Tarih: 30.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/7189 E.  ,  2012/7265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, su aboneliği yapılması yönünde muarazanın giderilmesi, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup; hüküm, Tüketici Mahkemesince verilmiştir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 30.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8961, Karar No: 2019/574, Tarih: 21.01.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/8961 E.  ,  2019/574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mağdur ... hakkında, İzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen epikriz formunda “ bilinç konfü olduğu, kooperasyon ve oryantasyonu olmadığı, pupillerin anizokorik (sol dilate), E1M5V2 olduğu, reflekslerin değerlendirilemediği, beyin BT'de; sol paryetal EDH+sol paryetal fraktür, sağ paryetalde sıvama EDH+kontüzyonel alanlar+sağ paryetal fraktür saptandığı, ameliyata alındığı'' belirtilmiş olması gözetildiğinde, yaralanmanın niteliği, hedef alınan bölge, darbe sayısı gibi hususlar gözetilerek eylemin adam öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturma ihtimalina binaen delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Mağdur ... hakkında İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğünce 07.03.2017 tarihli raporda “Duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde lezyon ya da klinik durum olup olmadığı hususunda rapor alınması düzenlenmesi isteniyorsa, şahsın beyin cerrahı/nöroloji muayenesinin yapılarak; muayene bulguları ve tetkik sonuçlarını içerir ayrıntılı raporun taraflarına gönderilmesi gerektiği” belirtilmesi karşısında; mağdur hakkında beyin cerrahı/nöroloji raporu alındıktan sonra tüm tedavi evrakları, geçici ile kesin raporlarıyla birlikte ve Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine sevk edilerek 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde ve özellikle olaya bağlı olarak mağdurda kalıcı bir hastalık gelişip gelişmediği hususunda yeniden rapor alınması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Kabule göre de; Sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-e, 87/1-d-son. maddeleri gereği hükmolunan “5 yıl” hapis cezasından TCK'nin 29. maddesine göre (1/4) oranında indirim yapılırken “3 yıl 9 ay” yerine hesap hatası yapılarak “3yıl 4 ay” hapis cezasına hükmedilmesi, yine bu cezadan TCK’nin 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim yapıldığında “3 yıl 1 ay 15 gün” yerine “2 yıl 9 ay 10 gün” hapis cezasına hükmedilmesi ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-e, 87/1-d-son. maddeleri gereği hükmolunan “5 yıl” hapis cezasından TCK'nin 29. maddesine göre (1/4) oranında indirim yapılırken “3 yıl 9 ay” yerine hesap hatası yapılarak “3yıl 4 ay” hapis cezasına hükmedilmesi, yine bu cezadan TCK’nin 31/3. maddesi gereği (1/3) indirim yapılırken “2 yıl 6 ay” yerine hesap hatası yapılarak “2 yıl 2 ay 20 gün” hapis cezasına hükmedilmesi, yine bu cezadan TCK’nin 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim yapıldığında “2 yıl 1 ay” yerine “1 yıl 10 ay 6 gün” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ile ... müdafilerinin ve suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, BOZULMASINA, 21.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3782, Karar No: 2024/5690, Tarih: 29.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3782 E.  ,  2024/5690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/1558 Değişik iş

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Didim (Yenihisar) Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2022 tarihli ve 2022/1821 Soruşturma, 2022/1140 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Söke Sulh Ceza Hakimliğinin 08.06.2022 tarihli ve 2022/1558 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 08.06.2022’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2022/24431 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.07.2023 tarihli ve KYB-2023/60230 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.07.2023 tarihli ve KYB-2023/60230 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, şüphelinin eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Güveni Kötüye Kullanma" başlıklı 155/1. maddesinin; "Başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyedliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyedliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis ve adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklindeki düzenleme ile,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Güveni Kötüye Kullanma" başlıklı 155/1. maddesinin; "Başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyedliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyedliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis ve adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklindeki düzenleme ile,

Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi'nin 10/04/2013 tarihli ve 2011/22344 esas, 2013/6656 sayılı ilâmında yer alan " ... Somut olayda: katılanın, arkadaşı olan sanık ......'e aracını satacağını söylediği sanığın yardımcı olacağını söylemesi üzerine araç satışı için sanığa vekaletname verdiği, sanığında aracı 20.000 TL'na sattığını söyleyip aldığını belirttiği 500 TL kaparoyu katılana verdiği ve aracı vekaletnameye istinaden satmış olduğu halde parasını vermemek şeklinde gerçekleşen olayda; Sanık ......'in katılanın arabasının satışı için aldığı vekaletname ile aracı sattıktan sonra parasını vermemekten ibaret eyleminin 5237 Sayılı TCK'nun 155/1.maddesinde öngörülen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu ... " şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müştekiler vekilinin şikayet dilekçesinden özetle; müvekillerinin sahibi olduğu Didim İlçesi Akyeniköy Mahallesi, Çatalan Mevkiinde kain ve tapunun 705 parsel numarasında bulunan taşınmazın satışı için şüpheli Ekrem Muslu'ya noter aracılığı ile 2016 yılında "Düzenleme Şeklinde Vekaletname" verdiklerinin, şüphelinin söz konusu taşınmazın satış işlemlerini gerçekleştirdiğinin, işlemlere ilişkin müştekilere bilgi vermediği gibi satıştan alınan edimi de vermediğini iddia ettiği somut olayda; şüphelinin ifadesinin alınması, söz konusu taşınmaza ilişkin bedel araştırması yapılması ve taşınmazın devredildiği kişinin bilgi sahibi sıfatıyla beyanın alınması, şüphelinin söz konusu taşınmazı sattıktan sonra bedelinin müştekilere teslim edilip edilmediği tespit edildikten sonra sonucuna göre, şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma sonucu kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilmeden, soruşturmanın genişletilmesi yerine yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.“

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.