muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6092, Karar No: 2023/1700, Tarih: 22.03.2023

4721 sayılı ... Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir."

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi, “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 15. maddesi; "Tapuda kayıtlı taşınmaz malların malikleri veya bunların mirasçıları arasında, tapuda kayıtlı olmayan taşınmaz malların ise on dördüncü madde gereğince belirlenen zilyetleri arasında taksim edildikleri belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanları ile sabit olduğu takdirde bu mallar taksim gereğince zilyetleri adına tespit olunur.” hükümleri düzenlenmiştir.

3. Değerlendirme

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılardan ... tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 1.738,18 TL bakiye onama harcının davalı ...'den, 1.348,11 TL'nin davalı ...'den alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.03.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16172, Karar No: 2012/19318, Tarih: 19.09.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/16172 E.  ,  2012/19318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 Sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarının uygulanma sürelerinin kararda belirtilmemesi, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı olduğundan bozma nedeni yapılmamış; tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması ve suç tarihinde ... İli Merkez İlçesinde gece sayılan zaman dilimi başlangıcının saat 18:45 olması karşısında hırsızlık eylemini saat 20:15 sularında gerçekleştiren sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık Hakan Gügülü müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 19.09.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13571, Karar No: 2012/3532, Tarih: 28.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/13571 E.  ,  2012/3532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle oluşan Kurum zararının 506 sayılı Kanunun 10 ve 26. maddeleri uyarınca, rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında; sigortalıya bağlanan ilk peşin değerli gelirin, tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde hüküm kurulması gerekmektedir.

Davaya konu somut olayda; sigortalıya bağlanan ilk peşin değerli gelirin, (8.299,66 TL + 144,85 TL sosyal yardım zammı toplamı olmak üzere) 8.444,51 TL olduğu, davacı Kurum vekili tarafından da dava dilekçesinde ilk peşin sermaye değerli gelirin (artışlar dahil olmaksızın) % 50’sinin (4.222,25 TL) tahsilinin talep edildiği, davalı işverenin kusur oranının % 35, sigortalının ise % 65 olduğu, ancak 506 sayılı Yasanın 10. maddesi uyarınca davalı işverenin meydana gelen zarardan % 100 sorumluluğu söz konusu olduğundan, Borçlar Kanunu'nun 43-44. maddeleri uyarınca sigortalının kusurundan Mahkemece % 50 oranında hakkaniyet indirimi

yapılarak, davalı işverenin sorumluluğunun % 67,5 olarak belirlendiği, davalı Kurum tarafından tüm peşin sermaye değerli gelirlerin sosyal yardım zammıyla birlikte 17.247,94 TL olduğunun bildirilmesi üzerine, davacı Kurum vekilinin 28.08.2009 havale tarihli ıslah dilekçesi vererek artışlarla birlikte sigortalıya bağlanan tüm peşin sermaye değerli gelirlerin % 67,5 karşılığı olan 11.642,15 TL'nin tahsilini talep ettiği anlaşılmaktadır.

yapılarak, davalı işverenin sorumluluğunun % 67,5 olarak belirlendiği, davalı Kurum tarafından tüm peşin sermaye değerli gelirlerin sosyal yardım zammıyla birlikte 17.247,94 TL olduğunun bildirilmesi üzerine, davacı Kurum vekilinin 28.08.2009 havale tarihli ıslah dilekçesi vererek artışlarla birlikte sigortalıya bağlanan tüm peşin sermaye değerli gelirlerin % 67,5 karşılığı olan 11.642,15 TL'nin tahsilini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığı altında yapılan değerlendirmeye göre; Mahkemece sigortalıya bağlanan (8.299,66 TL + 144,85 TL sosyal yardım zammı toplamı olmak üzere) 8.444,51 TL tutarındaki ilk peşin değerli gelirin, davalı işverenin kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde hüküm kurulması gerekirken, bağlanan gelirin artışları da içerir şekilde hesaplanması suretiyle karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Sigortalıya bağlanan peşin sermaye değerli gelirin onay tarihi 27.02.2008 tarihi olduğu ve yapılan hastane masraflarının sarf tarihi de 28.11.2007 tarihi olduğu halde, Mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucunda hüküm fıkrasında, onay tarihi olarak 05.03.2008, sarf tarihi olarak da 28.11.2004 tarihinin yazılmış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/36613, Karar No: 2013/27372, Tarih: 15.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/36613 E.  ,  2013/27372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve hırsızlık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sanığın, bir sebebe dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasına ilişkin kısmın çıkartılarak yerine ''Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3 madde ve fıkraları uyarınca, (c) bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar, madde ve bentlerde sayılan diğer haklardan ise hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına'' yazılmak suretiyle hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyizine gelince;

2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyizine gelince;

1- Ekspertiz raporuna göre; suça konu gaz tabancasının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun, küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtildiği, silahın orjinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit edilip Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 15.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25287, Karar No: 2023/10164, Tarih: 26.04.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/25287 E.  ,  2023/10164 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf isteminin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/12587 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bentleri, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.06.2018 tarihli ve 2018/204 Esas, 2018/318 Karar sayılı kararıyla sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bentleri, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsubuna karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesinin 13. Ceza Dairesinin 27.03.2019 tarihli ve 2018/2838 Esas, 2019/608 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmistir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Alt sınırdan hüküm kurulması gerektiğine,

2. Değer azlığı hükmünün uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ...'in hakkında tefrik kararı verilen A.İ. ile birlite gece 22.30 sıralarında, sanığın bıçağı çıkartarak mağdur ...'in göbeğine dayadığı, sanıkların mağdura "Paranı ver" dediği, bu durumdan korkan mağdurun cüzdanından 115,00 TL parayı verdiği, mağdurdan telefonunu istedikleri, mağdurun cep telefonunu verdiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın isnat edilen suçlamayı ikrar ettiği görülmüştür.

3. Sanıktan elde edilen mağdura ait telefonun, mağdura teslim edildiğinin belirtildiği 29.01.2018 tarihli tutanak dava dosyasında bulunmaktadır.

2. Sanığın isnat edilen suçlamayı ikrar ettiği görülmüştür.

3. Sanıktan elde edilen mağdura ait telefonun, mağdura teslim edildiğinin belirtildiği 29.01.2018 tarihli tutanak dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Kolluk tarafından düzenlenen, mağdurun sanıkları fotoğraflarından kesin ve net olarak teşhis ettiğinin tespit edildiği fotoğraf teşhis tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

5. Kolluk tarafından düzenlenen, sanığın yakalandığı yerde suçlarda kullanılan bıçağın bulunduğu ve sanığın mağdura ait cep telefonunun kendisinde olduğunu belirttiği, eşyaların sanığın rızası ile muhafaza altına alındığının belirtildiği 23.01.2018 tarihli olay, yakalama, üst arama va muhafaza altına alma tutanağı dava dosyasında bulunmaktadır.

6. Suça konu cep telefonun fatura değerinin 1.224,00 TL olduğunun belirlendiği 20.04.2015 tarihli irsaliye faturası dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Alt Sınırdan Hüküm Kurulması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Yapılan İncelemede,

Ceza hukukunun temel ilkelerinden olan cezanın şahsileştirilmesi kuralının da amacı ceza ve sanık arasında uygun dengeyi sağlamaktır. İki sınır arasında cezayı belirleme Hâkime ait ise de bu yetkinin kullanılmasında adalet ve nesafet kurallarına bağlı kalınması bu bağlamda suçun işleniş şekli, önemi, sebepleri, kanun ve nizamlara muhalefet derecesi, kastın yoğunluğu, sanığın sosyal durumu, geçmişi hususlarının göz önünde tutulmasının yanında bu konudaki gerekçenin dosya ile uyumlu olması zorunludur. Bu açıklamalar ışığında Mahkemenin 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca ölçülülük ilkesine uygun bir biçimde sanık hakkında temel ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin Birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bentlerinin tatbik edildiği, aynı maddenin birden fazla bendinin ihlal edilmiş olduğu anlaşılmakla ilgili maddede yer alan ceza bakımından alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlendiği anlaşılmakla ileri sürülen temyiz sebebi yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Değer Azlığı Hükmünün Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Yapılan İncelemede,

Sanığın işlediği nitelikli yağma suçuna konu cep telefonun fatura değerinin 1.224,00 TL olduğu ve bu cep telefonu ile birlikte 115,00 TL parasının da yağmalandığı mağdurun beyanından anlaşılmakla, bu nedenle yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olmadığı, 5237 sayılı Kanun'un ikinci fıkrasında yer alan değer azlığı hükümlerinin uygulanmaması yerinde olup, bu husustaki temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Sanığın işlediği nitelikli yağma suçuna konu cep telefonun fatura değerinin 1.224,00 TL olduğu ve bu cep telefonu ile birlikte 115,00 TL parasının da yağmalandığı mağdurun beyanından anlaşılmakla, bu nedenle yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olmadığı, 5237 sayılı Kanun'un ikinci fıkrasında yer alan değer azlığı hükümlerinin uygulanmaması yerinde olup, bu husustaki temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

C. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükmü uygulanırken, gerekçeli kararda kovuşturma başlamadan önce zararın giderildiğinin belirtildiği, hüküm kısmında ise kovuşturma aşamasında hüküm verilmeden önce zararın ödendiği belirtilmişse de, 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası uygulanırken 1/2 oranında doğru indirim oranının belirlenmesi karşısında; hüküm kısmında zararın soruşturma aşamasında giderilmesi sebebiyle yerine kovuşturma aşamasında hüküm verilmeden önce giderildiğinin yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesinin 13. Ceza Dairesinin 27.03.2019 Tarihli ve 2018/2838 Esas, 2019/608 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Agır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesinin 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

26.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/50582, Karar No: 2014/478, Tarih: 20.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/50582 E.  ,  2014/478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. İŞ MAHKEMESİ (KARTAL 1.İŞ)

TARİHİ : 23/09/2011

NUMARASI : 2009/366-2011/662

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti ile maaş ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. .tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01/07/2007 - 30/12/2007 tarihleri arasında davalı Belediyeye ait muhtelif cadde , sokak bordur,tretuar yapımı işlerinde usta olarak,günlük 60,00 TL ücretle çalıştığını, sabah 08.00'dan karanlık olana kadar çalıştığını,çalıştığı süre zarfında müvekkilinin ücret ve fazla mesai alacaklarının ödenmediğini iddia ederek ücret ve fazla mesai alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılardan Belediye vekili, davacının 2007 Temmuz ayında 4 gün, Ağustos, Eylül Ekim ve Kasımda 30'ar gün ve Aralıkta 26 gün belediye ihale dosyasında sigortalı olarak asgari ücretle çalıştığını ,davalı idarece fazla mesai yaptırılmasının sözleşmeye ve diğer ilgili kanunlara göre mümkün olmadığını, yapım işlerine ait sözleşme uyarınca davalı belediyenin maaş ve fazla mesailerden sorumluluğu bulunmadığını davalı şirketin kendisine düşen yükümlülükleri yerine getirmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket cevap vermemiş, yargılamayı takip etmemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalılardan belediyenin, sınırları içerisinde kalan cadde ve sokaraklardaki bordur ve tretuar yapım işini dosya arasında bulunan ihale koşullarına ve ihale yasasına göre diğer davalıya ihaleyle verdiği ve yapım işlerine ait sözleşme ile ihale sonrası da işin yapımı konusunda sözleşme yaptığı,bu durumda davalı belediyenin davacı işçiyi herhangi bir biçimde çalıştıran,ona emir ve talimat veren, herhangi bir sosyal hakkını ödeyen konumda olmadığını, tüm sorumluluğun diğer davalı şirkete ait olduğu gerekçesi ile davalı belediye hakkındaki davanın husumet yönünden reddine, diğer davalı yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.