muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15688, Karar No: 2014/19372, Tarih: 17.11.2014

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın yargısal denetimi “CMK’nun “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlığı altında 173. maddesinde düzenlenmiş olup, maddeye göre; suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde, kararın verildiği yargı çevresine en yakın ağır ceza mahkemesine, bu karar aleyhine itiraz edebilir. Her ne kadar maddede yasa yolu itiraz olarak adlandırılmışsa da ortada dar ve teknik anlamda bir hakim kararı bulunmadığı için, vaki başvuru teknik olarak itiraz olmayıp, öğretide “kovuşturma davası” olarak da adlandırılan, idari bir makamın kararına karşı açılan tali bir ceza davası niteliğinde bulunmaktadır.

Bu aşamada kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz edebilecek olan “suçtan zarar görenin” kim olduğu hususunun da açıklanması gerekmektedir. Suçtan zarar gören kavramı, başta Ceza Muhakemesi Kanunu olmak üzere pek çok Kanunda yer almış, fakat açıklanmış değildir. Gerçekten “suçtan zarar gören” kavramıyla, suçtan sadece doğrudan zarar gören mi, yoksa dolaylı zarar görenlerin mi kastedildiği kanun metninden anlaşılamamaktadır.

Her suçtan az veya çok gerçek kişiler de zarar görür. Devletten ayrı topluluklar, bakanlık gibi resmi makamlar, yabancı devletler ve uluslararası örgütler ile kuruluşlar da bu anlamda fert olarak sayılmaktadır. Ceza Muhakemesi Hukukunda genel olarak zarar gören; “mağdur”, “şikayetçi” veya “suçtan zarar gören şahıs” olarak adlandırılmıştır. Her zaman zarar gören ferdin tespiti mümkün olmamakla birlikte, bu durum onun mevcut olmaması demek değildir.

Öğretide, suçtan doğrudan doğruya zarar görenin, yani suçun maddi unsuruna muhatap olanın ve bu nedenle suç ile korunan hukuksal yararı zedelenen kişinin, dar anlamda suçtan zarar gören olduğu, bir başka deyişle suçun mağduru olduğu ileri sürülmüştür. Buna karşılık, bir kimsenin haklı çıkarı, işlendiği iddia olunan suç ile ağır biçimde zedelenmiş olması durumunda, bu haklı çıkarı zedelenmiş kişinin geniş anlamda suçtan zarar gören kişi olduğu, hakimin, böyle bir ölçütü somut olaya uygun olarak, genel yaşam tecrübelerine dayanarak değerlendirmesi gerektiği açıklanmıştır. Bu nedenle suçtan doğrudan doğruya zarar görmenin dar, dolayısıyla zarar görmenin ise geniş anlamda suçtan zarar görmeyi ifade ettiği belirtilmiştir.

Zarar gören fert durumunda kimin olacağı, bir başka ifade ile suçtan zarar görenin nasıl belirleneceği önem arz etmektedir. Çoğu kez “tecavüz olunan şahıs”, “suçtan zarar gören kimse” veya “mağdur veya şikâyetçi” olarak adlandırılan zarar gören ferde, ceza muhakemesinde bazı haklar tanınmış, ödevler verilmişken, her hak veya ödevde kanun koyucunun değişik ölçütler ile davranması olanaklıdır. Mesela; şikayet hakkı tanınırken veya kamu davasına katılma hakkı verilirken değişik ölçütlerin kullanılması mümkündür. Gerçekten de “suçtan zarar gören” kavramı ihtiyaca göre belirlenmelidir. Örneğin; hakimin davaya bakamayacağı halleri düzenleyen CMK’nun 22. maddesinin söz konusu olması durumunda, hâkimlerin objektifliğini en iyi sağlama amacı, en geniş yorumu gerektirir. Buna karşın kamu davasına katılmanın sakıncalarını aza indirmek içinse dar yorum yolu seçilmelidir. Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu da 15.07.2008 gün ve 2008/9-95 Esas, 2008/195 Karar sayılı ilamında; hakimlerin, “bir olayda suçtan zarar göreni belirlerken, sanığa yüklenilen ve cezalandırılması istenilen fiille haklı bir çıkarı zedelenen kişinin ceza kovuşturması konusundaki isteğini göz önünde tutmak ve bu haklı görüldüğünde kişiye suçtan zarar görme niteliği tanımak durumunda” olduğunu vurgulamıştır.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya içeriğine göre; 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçlarında zarar görenin hazine olduğu, açık bir hakkının zedelendiğine

ilişkin delil bulunmayan şikâyetçi Eyup Ural'ın, şüpheliler hakkında bu suç yönünden verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararına karşı vaki itirazının sıfat yokluğu nedeniyle usulden reddi yerine işin esasına girişilerek itirazın reddine karar verilmesinde isabet bulunmadığı anlaşılmakla, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki (1) nolu istem yerinde görüldüğünden, Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23.05.2013 tarih ve 2013/7662 soruşturma, 2013/7155 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.08.2013 tarih ve 2013/795 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde ikmaline, ihbarnamedeki (1) nolu istem yerinde görüldüğünden, (2) nolu istem hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2427, Karar No: 2021/17724, Tarih: 11.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/2427 E.  ,  2021/17724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...’ya yönelik hırsızlık suçundan verilen beraat kararlarına yönelik temyiz itirazının incelenmesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, katılan ...’nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında katılan ...’ya yönelik hırsızlık suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazının incelenmesinde ise,

Oluş ve dosya kapsamına göre, katılanın müdürü olduğu dershanenin muhasebe bölümünde çalışan sanık ...’ın öğrenci velisi tanık ...’in okul taksiti olarak getirdiği sözkonusu çeki teslim aldığı ve karşılığında makbuz düzenleyerek verdiği, makbuzun bir örneğinin üzerine ise yine muhasebede görevli tanık ... tarafından “... bey çekler verildi, gördü” notunun yazıldığı, dershaneye verilen çeklerle ilgili girilen kayıtlarda sözkonusu çek ile ilgili kayda rastlanılmadığı, katılanın şikayeti üzerine ödeme yasağı konularak ele geçen çekte yer alan ciro silsilesine göre ifadesi alınan sanık ...’nın, mobilya malzemesi satması nedeniyle alacaklı olduğu sanık ...’ın çeki posta yoluyla kendisine gönderdiğini beyan ettiği, sanık ...’in ise çeki gönderdiğini doğrulayarak sözkonusu çeki kendisine dolap yaptırması nedeniyle borçlu olan sanık ...’ın dükkanda bulunmadığı sırada ciro etmeden bıraktığını, çalışanlarına çeki borçlarımıza karşılık alacaklılarımızdan birine verin dediğini beyan ettiği olayda;

Sanığın aşamalarda alının ifadelerinde suça konu çeki aldığını kabul etmekle birlikte kendi düzenlediği makbuzda yer alan tanık ...’nin yazdığı notta belirtildiği şekilde katılana teslim ettiğini savunduğu, sanık ...’i tanırım mobilya dekorasyon işi yapar ancak kendisine dolap yaptırmadım şeklinde beyanda bulunduğu, tanık ...’nin ise aşamalarda alınan ifadelerinde makbuz üzerindeki notu sanık ...’ın çeki ... bey gördü ... beye teslim ettim dediği için yazdığını beyan ettiği dikkate alındığında; dershanenin muhasebe bölümünde çalışan sanık ... ile tanık ...’nin müşterilere ait ödemeleri aldıkları ve bunun gerektirdiği işlemleri işin durumuna göre karşılıklı güven ilişkisi içerisinde birlikte veya münferiden yaptıkları, bu kapsamda sanık ...’ın öğrenci velisi tanık ...’den aldığı çeki dershaneye teslim etmeyerek teslim almış gibi beyanda bulunması üzerine sanık ... tarafından sözkonusu notun yazıldığı ayrıca sanık ...’ın dershane ile ticari ilişkisi olmayan ancak ciro silsilesine aykırı olmayacak şekilde çeki aldığını kabul eden sanık ...’i tanıdığını kabul ettiği ve bu haliyle de sanık ...’in eline geçen çekin sanık ... tarafından verilmiş olması dışında başka bir yolla geçmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığının anlaşılması karşısında, sanık ...’ın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 155/2 maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi halinde ise, hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesinde tanımı yapılan suçun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...’nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 11.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4482, Karar No: 2017/3900, Tarih: 21.09.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/4482 E.  ,  2017/3900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; atılı suçtan mahkumiyetine dair Boyabat Ağır Ceza Mahkemesince verilen 23/10/2013 gün ve 2013/71 Esas, 2013/86 Karar sayılı hükmün sanık müdafiin temyizi üzerine, Dairemizin 20/04/2017 gün ve 2015/10730 Esas, 2017/1514 Karar sayılı ilamı ile onama yönündeki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/06/2017 tarih ve 5-2013/394610 sayılı yazısı ile itiraz isteminde bulunulması üzerine dosya Daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İddia, savunma, deliller, itirazın kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre Dairemizce verilen onama kararı usul ve yasaya uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile değişik CMK'nın 308/3. maddesi uyarınca itirazın REDDİNE, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 21/09/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Suçun sübutu konusunda sayın çoğunluk ile aramızda görüş farkı bulunmaktadır. Sanığın üzerine atılı zimmet suçundan cezalandırmaya yeter delil bulunmadığı ve bu sebeple beraatine karar verilmesi gerektiği kanaatinde olduğumuzdan,

Dairemizin 20/04/2017 tarih ve 2015/10730 Esas, 2017/1514 Karar sayılı onama ilamında belirttiğimiz gerekçelerle karara muhalif olunmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca muhalefet şerhimize uygun olarak ileri sürülen itirazın yerinde oluşu sebebiyle sayın çoğunluğun görüşüne muhalif kalınmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2013/28338, Karar No: 2014/1604, Tarih: 30.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/28338 E.  ,  2014/1604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın MERNİS adresine 13.06.2013 tarihinde yapılan tebliğ esnasında Ankara Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda bulunduğunun anlaşılmasına rağmen, temyiz isteminin reddine ilişkin 29.07.2013 tarihli karar nedeni ile verdiği temyiz dilekçesinde mahkûmiyet hükmünü 09.07.2013 tarihinde öğrendiğini beyan ettiği, ancak; temyiz dilekçesini yasal süresi geçtikten sonra 18.07.2013 tarihinde verdiğinin anlaşılması karşısında bu durumun sonuca etkili olmaması nedeni ile temyiz isteminin reddine dair 29.07.2013 tarih ve 2012/361 esas, 2013/428 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın değişik gerekçe ile ONANMASINA, 30.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4209, Karar No: 2014/6839, Tarih: 31.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/4209 E.  ,  2014/6839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun(Kapatılan) 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2014

NUMARASI : 2014/138-2014/49

-KARAR-

1-Dosyada bulunan 03.065.2011 tarihli Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün cevabi yazısında, S.S. Emniyet Mensupları Tüketim Kooperatifinin tasfiye heyeti üyelerinin C.. Ö.., T. F. B. ve Y.. K.. olduğu ve bu kişilerin müşterek imzalarıyla kooperatifi temsile yetkili oldukları belirtilmiş, münferiden veya herhangi ikisinin müştereken yetkili olup olmadığına dair bir açıklamanın olmadığı anlaşılmıştır. Hüküm ise, 25.03.2014 tarihinde tasfiye memurlarından C.. Ö.. ve Y.. K..'ın birlikte vermiş oldukları vekaletname ile Av. C.. B.. tarafından temyiz edilmiştir.

Tasfiye memurları C.. Ö.. ve Y.. K..'ın müştereken tasfiye halindeki kooperatifi temsile yetkili olup olmadıkları hususunda tereddüte düşüldüğünden, mahkemece, davacı kooperatifin temyiz tarihindeki ve en son tasfiye kurulu üyelerinin isimleri ile yetkilerinin kapsamı ilgili Ticaret Sicil Memurluğu'ndan sorulup, C.. Ö.. ve Y.. K..'ın temyiz tarihi itibarıyla münferiden veya ikisi birlikte temsile yetkili olması halinde işlem yapılmadan; aksi durumda ise, bildirilen ve yetkili olan tasfiye memuru veya memurlarından temyiz dilekçesini benimseyip benimsemedikleri sorularak, bu konuda verilen yazılı dilekçenin usulüne uygun kimlik tespiti yapılarak dosya içerisine eklenmesinden,

2-Samsun 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/244 E. sayılı dosyasının kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılarak, kesinleşmiş ise kesinleşme şerhini de içerir bir suretinin dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemiz'e gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/33523, Karar No: 2024/7344, Tarih: 23.05.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/33523 E.  ,  2024/7344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1719 E., 2019/2510 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararının; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesinin kararı ile,

1.Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 62 nci, 53 üncü, 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

2.Sanık ... hakkında,

a.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 62 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b.Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (c) bendi ile 62 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

B. Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik O yer Cumhuriyet savcısının, sanık ... müdafiinin ve sanık ...'un istinaf başvuruları üzerine İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına,

1.... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 43 üncü, 62 nci, 53 üncü, 58 inci maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

1.... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 43 üncü, 62 nci, 53 üncü, 58 inci maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

2.Sanık ... hakkında,

a.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

b.Kasten yaralama suçundan, yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sübuta, eksik soruşturma ve kovuşturma sonucu karar verildiğine ilişkindir.

2.Sanık ...'un temyiz istemi; sübuta, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Polis memuru olan katılanların genel asayiş uygulaması kapsamında sanıklardan kimliklerini istedikleri, çıkan tartışmada sanık ...'un katılan ...'a yumruk atarak onu basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde katılanı kasten yaraladığı, her iki sanığın katılanlara "Size göstereceğiz." şeklinde dedikleri kabul olunarak sanık ... hakkında kasten yaralama, görevi yaptırmamak için direnme, sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı; ancak sanık ...'un, katılan ...'a yönelik yaralamasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olması nedeniyle, bu suçun görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsuru olduğu, ayrıca mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı, yine sanıkların birden çok görevli polis memuruna yönelik direnme eyleminde bulunmuş olmaları nedeniyle, haklarında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmediğinden İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak, sanıkların zincirleme şekilde birden fazla kişiyle görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanık Müdafiinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden Yapılan İncelemede

Sanık savunması, katılanların beyanları, tanıkların anlatımları, olay tutanakları, adli muayene raporları ve tüm dosya kapsamından; sanığın mahkumiyeti yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinin yerinde olduğu, haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy çokluğuyla REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararında, sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık; sanık ... hakkında kurulan hükmün temyizinin mümkün olup olmadığı noktasındadır.

Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince, kasten yaralama suçundan 5 ay hapis cezası, görevi yaptırmamak için direnme suçundan ise 7 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmiştir.