muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17919, Karar No: 2018/9192, Tarih: 10.05.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/17919 E.  ,  2018/9192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-Sanık ...'ya yükletilen, silahla tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde infaz aşamasında gözetilebileceği,

Anlaşıldığından katılan ... vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

1- Sanığın, elindeki hoparlörü kullanarak balık satışı yaparken, kendisi gibi balık satışı yapan katılan ... ve ailesini kastederek "bu sahtekardan balık almayın, bayat balık almayın" dediğinin kabul edildiği olayda, sanığın soruşturma ve kovuşturma evresinde suçu kabul etmemesi, tanıklar ... ve Yunus Şentürk'ün hakaret sözü duymadıklarını belirtmeleri, diğer tanıklar ... ve ...'nın ise sanığın bu sözleri söylediği yönündeki ifadeleri karşısında, tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek, hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığının ve sanığın söylediği kabul edilen sözlerin ne şekilde katılan ve ailesine yönelik olarak söylendiğinin delillere dayalı biçimde açıklanarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de ;

a-Gerekçeli kararda takdiren alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edildiği belirtildiği halde, alt sınırdan uygulama yapılarak hükümde çelişki yaratılması,

2- Kabule göre de ;

a-Gerekçeli kararda takdiren alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edildiği belirtildiği halde, alt sınırdan uygulama yapılarak hükümde çelişki yaratılması,

b-Hakaret suçunda TCK'nın 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi tarafından görülme, duyulma ve algılayabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, eylemin gerçekleştiği yerin bu özelliklere sahip olup olmadığı araştırılarak, sonucuna göre anılan maddenin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

c-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 125/1. madde kapsamındaki hakaret suçu önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8907, Karar No: 2021/7263, Tarih: 19.04.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/8907 E.  ,  2021/7263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında ''Mala Zarar Verme'' suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesi neticesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, bu suç bakımından sanığın temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında ''Hırsızlık'' ve “Konut Dokunulmazlığını İhlal” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;

28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nin 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nin 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, sanık müdafiinin hazır bulunmadığı duruşmada savunmasının alınarak aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen tüm hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/42165, Karar No: 2014/33581, Tarih: 20.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/42165 E.  ,  2014/33581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 20/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1023, Karar No: 2011/7925, Tarih: 23.05.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/1023 E.  ,  2011/7925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile oto satış sözleşmesi imzaladıklarını, davalının satış bedeli olarak tarafına çek verdiğini, çekin zamanaşımına uğradığını ileri sürerek çek bedeli olan 7.500,00 Tlnin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece,... Hakkındaki davanın reddine,... hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dilekçesi ve duruşma günü tebliği,davalı ...'a dava dilekçesi, ... mah.26 Sokak Gencay Apt.49/11 ... adresine postalandığı, tebligatın bila dönmesi üzerine bu sefer ... Mah.299 sokak Yemen apartmanı 3/9 Merkez /... adresine postalandığı, tebligatın yeniden bila dönmesi üzerine Tebligat Kanununun 35.maddesi gereğince son adrese tebligat yapılmak suretiyle davanın sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır.Tebligat Kanunu 35. maddesi evvelce kedisine veya adresine usulen tebliğ yapılmış olan kimsenin bu adresi değiştirip yenisinden kaza merciini haberdar etmemesi ve tebliğ memuru tarafından yeni adresin tespit olunmaması halinde uygulanır. Dosya içerisinde belirtilen şartların oluşmadığı anlışılmaktadır.Öyle olunca Tebligat Kanununun 35.maddesine göre yapılan tebliğ işleminin geçerli olduğundan söz edilemez. Davada taraf teşkilinin sağlanması için dava dilekçesinin davalıya usul ve yasaya 2011/1023-7925

uygun olarak tebliği zorunludur. Savunma ... Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, HUMK.nun 73.maddesi hükmüne göre de, mahkeme dava dilekçesine karşı savunmasını bildirmek üzere davalıyı kanunun gösterdiği şekle uygun olarak davet etmedikçe hükmünü veremez. Başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz.Mahkemece dava dilekçesi davalı ...'a usulüne uygun tebliğ edilmeden, yokluğunda yargılama yapılarak, savunma ... kısıtlanmak suretiyle işin esası incelenip yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırıdır.Bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı ... yararına BOZULMASINA,ikinci bent gereğince davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 23.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1111, Karar No: 2014/28225, Tarih: 15.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/1111 E.  ,  2014/28225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar vermek, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İhbar tutanağına göre işlenen suçun saat 21.00 sıralarında Emniyet 155 hattına bildirildiği, ihbar tutanağının da saat 21.05 itibariyle tutulup olay yerine görevli ekiplerin sevk edildiğinin belirtildiği, olay yerine intikal eden emniyet ekiplerinin de sanık ... ve temyize gelmeyen diğer sanıkları halen müştekinin evinin bahçesinde ve eve girmeye çalışırlarken gördükleri, bu hususun da yakalama tutanağı içeriği ve duruşmada ifadesi alınan tanık polis memurunun beyanları ile sabit olduğu anlaşılmakla, suç saatinin gece sayılan saat dilimi içerisinde kaldığı hususundaki kabulde ve uygulamada herhangi bir isabetsizlik görülmemiş olup, tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen aykırı olarak ONANMASINA, 15.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5922, Karar No: 2020/6957, Tarih: 09.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/5922 E.  ,  2020/6957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, müdahalenin men'i yönünden davanın reddine, ecrimisil yönünden açılan davanın reddine, kira bedeli yönünden kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili; ... ilçesi ... Köyü 48 parsel sayılı taşınmazda davalı ve davacının paydaş olduğunu, müvekkilinin kendisine ait payını davalı ...'a 2009 yılında bir yıllığına 800,00 TL bedelle verdiğini, davalının 800TL’yi ödemediği gibi 2010, 2011, 2012 yıllarında da dava konusu taşınmazı işgal ettiğinden taşınmazın 1/2 payına davalı tarafından yapılan el atmanın önlenmesi ve taşınmazdaki payının davacıya teslimi, 800,00 TL bedeli ve 4800,00 TL haksız işgal bedeli olmak üzere toplam 5600,00 TL alacağın ihtarnamenin çekildiği 17.03.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin işgalci olmadığını, kiracı olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; müdahalenin meni ve ecrimisil talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi, ecrimisil talebine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı vekilinin yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenmesini her zaman isteyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre, payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (iş yeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Somut olaya gelince; davacının dava konusu taşınmazı 2012 yılında kullanmadığı ziraat bilirkişisi raporundan anlaşılmıştır. Her ne kadar mahkemece 2010-2011 yıllarında ÇKS kayıtlarına göre dava konusu taşınmazın davacının kullanımında olduğu gerekçesi ile 2010 ve 2011 yılı için ecrimisil isteminin reddine karar verilmiş ise de ÇKS kayıtları her ne kadar resmi niteliği olsa da beyana göre düzenlenen kayıtlar olması nedeniyle aksi ispat edilebilecek kayıtlardan olup, davalı cevap dilekçesinde dava konusu taşınmazı 2011 yılı ürünü aldıktan sonra davacının hissesini kullanmadığını beyan ettiğinden ÇKS kayıtlarının aksi, davalı beyanı ile ispatlanmıştır. Ayrıca davacının, davalıya 17.03.2010 tarihli ... 13. Noterliğinin 04584 yevmiye numarası ile ihtar çektiği ve bu ihtarda dava konusu taşınmazın 2010 yılından itibaren hiçbir şekilde davalı tarafından kullanılmamasını bildirdiği ve bu ihtarın davalıya 26.03.2010 tarihinde tebliğ edildiği ve böylelikle davalının 2010 ve 2011 yıllarında kiracı olmadığı gibi intifadan men şartı ihtarla gerçekleştiğinden, 2010 ve 2011 yılları için davacının payına yönelik ecrimisile karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair itirazların 1. bentte yazılı nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 09.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/5547, Karar No: 2015/15550, Tarih: 30.09.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/5547 E.  ,  2015/15550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2013/727-2014/256

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1143, Karar No: 2013/3927, Tarih: 17.05.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/1143 E.  ,  2013/3927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2010/296645

MAHKEMESİ : Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 23/06/2010, 2010/47 (E) ve 2010/47 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, kasten öldürmeye teşebbüs, hakaret

TÜRK MİLLETİ ADINA

A-) 1- Katılanlar Orhan ve Tuncay haklarında kurulmuş herhangi bir hüküm bulunmadığından, katılanlar Orhan ve Tuncay vekilinin sanıklar müdafii sıfatıyla yaptığı ve konusu olmayan temyiz isteminin,

2- Sanık Hüseyin hakkında hakaret suçu nedeniyle verilen doğrudan para cezasına ilişkin mahkumiyet kararı, 5219 sayılı Kanunla değişik CMUK.nun 305/1 maddesi uyarınca miktarı itibariyle kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının suçun vasfına yönelik olmayan temyiz taleplerinin, CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

B-) Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre, sanık ile mağdurların trafikte yol verme meselesi yüzünden tartıştıkları, sanığın aracının sol yan camlarının mağdur Orhan tarafından kırılması ve sonrasında her iki mağdur tarafından tekme tokat darp edilmesinin etkisi altında kalarak eline geçirdiği bıçak ile mağdurları yaraladığı olayda, sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle yapılan indirim miktarında isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede bu hususa ilişen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

C-) Sanık H.. M.. hakkında mağdur Orhan'ı kasten yaralama suçu ve mağdur Tuncay'ı öldürmeye teşebbüsten kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yasal savunmaya,CMK'nun 231.maddesinin uygulanması gerektiğine ilişen, katılanlar vekilinin sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanık hakkında mağdur Tuncay'ı öldürmeye teşebbüsten kurulan hükmün incelenmesinde;

a) Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre, olay günü sanık ile mağdurlar arasında yaşanan kavgada, sanığın eline geçirdiği bıçak ile mağdurlardan Tuncay'ı sol skapula, sağ ve sol lomber bölgelerinden isabetle, hemopnömotoraksa neden olacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, makul oranda ceza tayini yerine 9 yıl hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini,

b) Kabul ve uygulamaya göre ise; TCK'nun 81/1, 35 ve 29 maddeleri uygulanarak belirlenen 2 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden aynı yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak netice cezanın 1 yıl 10 ay 15 gün hapis olarak tesbiti gerekirken, hesap hatası yapılarak 1 yıl 11 ay hapis cezasına hükmolunması,

c) TCK'nun 51/1 maddesi uyarınca erteleme kararı verilerek, 51/3 maddesi uyarınca denetim süresi belirlenmesine ilişkin uygulamanın denetime olanak verecek şekilde her bir hüküm için ayrı ayrı yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

d) 5237 sayılı TCK.nun 53/3 fıkrası uyarınca aynı maddenin 1-c bendinde yer alan sanığın "kendi alt soyunun üzerindeki" velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Sanık hakkında mağdur Orhan'ı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

a) TCK'nun 51/1 maddesi uyarınca erteleme kararı verilerek, 51/3 maddesi uyarınca denetim süresi belirlenmesine ilişkin uygulamanın denetime olanak verecek şekilde her bir hüküm için ayrı ayrı yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK.nun 53/3 fıkrası uyarınca aynı maddenin 1-c bendinde yer alan sanığın "kendi alt soyunun üzerindeki" velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

3- Sanığa baro tarafından tayin edilen müdafii için ödenen ücretin yargılama giderlerinden sayılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii, Cumhuriyet Savcısı ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK.nun 321 maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 17/05/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.