muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7892, Karar No: 2023/5322, Tarih: 09.11.2023

II. CEVAP

Davalı erkeğe, dava dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen davalı erkek tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 02.11.2017 tarih ve 2016/756 Esas, 2017/912 Karar sayılı kararı ile kararıyla; erkeğin, ortak konuta bakmadığı, kadına ekonomik ve duygusal şiddet uyguladığı, kadının hastalığı ile ilgilenmediği, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu, bu hususun tüm dosya kapsamı ile ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun yaşı, ihtiyaçları, velâyete dair alınan beyanı ve üstün yararı dikkate alınarak velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocukla baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuğun yaşı ve ihtiyaçları dikkate alınarak ortak çocuk yararına karar tarihinden itibaren aylık 300,00 TL tedbir nafakası, kararın kesinleşmesinden sonra ise aylık 300,00 TL iştirak nafakası, nafakanın her yıl ÜFE oranında arttırılmasına, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu, hakkaniyet ilkesi, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, evlilikte geçen süre, tarafların yaşları dikkate alınarak kadın yararına yasal faizi ile birlikte erkekten alınmak üzere 30.000,00 TL maddî tazminat, erkeğin kusurlu davranışının kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı dikkate alınarak kadının manevî tazminat isteminin reddine, kadının ziynet alacağı davasının incelenmesinde ise dava harcının yatırılmadığı anlaşıldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından manevî tazminat talebinin reddi ve ziynet alacağı davası yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 12.11.2019 tarih ve 2018/871 Esas, 2019/1785 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi tarafından tarafların boşanmalarına dair verilen kararın istinaf edilmediği ve boşanma yönünden kararın 01.02.2018 tarihinde kesinleştiği, ziynet alacağı davası yönünden eksik harcın ikmali için davacı kadına süre verilmesi ve harcın tamamlanmasından sonra işin esasına girilerek olumlu olumsuz karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisinin hatalı olduğu, manevî tazminat talebinin reddine dair istinaf itirazının ise incelenmeksizin davacı kadın vekilinin istinaf itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı kadına, dava tarihi itibariyle toplam değeri 19.182,40 TL olan takı takıldığı, bu takıların davalı erkek tarafından borçlar için bozdurulduğu gerekçesiyle, davacı kadının ziynet alacağı davasının kabulü ile 14 adet 22 ayar toplam 168 gram bileziğin değeri olan 19.182,00 TL'nin, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı erkekten alınarak davacı kadına ödenmesine, davacı kadının yakalandığı ALS Hastalığı sonrası davalı erkeğin eşinden uzaklaşıp ilgilenmeyerek manevî şiddet uyguladığı, ayrıca evine bakmayarak ekonomik şiddet uyguladığı, bu bağlamda davacı kadının kişilik hakkına saldırı niteliğinde kişilik değerlerine yönelen ve acı, ızdırap, moral çöküntüsü veren olaylara maruz kaldığı, yaşanan olaylarda davalı erkeğin kusurlu olduğu gerekçesiyle kusur durumu, evlilik süresi, kadının yaşı, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, hakkaniyet ilkesi dikkate alınarak kadın yararına 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, ziynet alacağı davasının ispatlanmadığı ve reddine karar verilmesi gerektiği, kadın yararına manevî tazminata hükmedilmesinin hatalı olduğu ve manevî tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek; manevî tazminat ve ziynet alacağı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin 02.11.2017 tarihli kararına karşı davalı erkek tarafından istinaf yoluna başvurulmadığı ve İlk Derece Mahkemesi tarafından erkeğe yüklenen kusurlu davranışların kesinleştiği, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda, eşinin hastalığı ile ilgilenmeyen, ekonomik ve duygusal şiddet uygulayan erkeğin tam kusurlu olduğu ve kusurlu davranışının kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu, kadının manevî tazminat talebinin kabulü ile kadın yararına hükmedilen manevî tazminat miktarının hakkaniyet ilkesi uyarınca isabetli olduğu, ziynet alacağı davasının ise ispatlanamadığı ve reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek; davalı erkek vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kabul edilen yönden kaldırılmasına ve bu yönden tekrardan esas hakkında hüküm kurulmasına, davacı kadının ziynet alacağı davasının reddine, davalı erkek vekilinin manevî tazminata ilişkin istinaf itirazının ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından manevî tazminat talebi yönünden istinaf itirazının esastan reddine karar verilmesinin hatalı olduğu, manevî tazminatın yasal şartlarının oluşmadığı ve reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek; manevî tazminat yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında manevî tazminat hükmedilme koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 4 üncü maddesi, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2352, Karar No: 2012/557, Tarih: 31.01.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2352 E.  ,  2012/557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.04.2006 gün ve 2006/76 Esas, 2006/124 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresi içinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 53/1. maddesi uyarınca uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait hakların koşullu salıverilmeye kadar kısıtlanması yerine infaz süresince yoksun bırakılma kararı verilmesi, kanuna aykırı olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca, hükümden "sanığın, ilamın infazı tamamlanıncaya kadar TCK. 53/1-a,b,c,d ve (e) bentlerinde sayılı haklardan yoksun bırakılmasına" ibaresi çıkartılarak, yerine "sanığın 5237 sayılı 53/1-a,b,d ve (e) bentlerinde öngörülen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde düzenlenen haklardan da koşullu salıverilmesine  kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21372, Karar No: 2015/10925, Tarih: 16.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21372 E.  ,  2015/10925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobil ile meskun mahalde geceleyin seyrederken, T şeklindeki kontrolsüz kavşakta sola dar kavisle dönüş yaptığında, dönüş yaptığı yoldan gelmekte olan bisikletle kavşak içinde ve bisiklete ait şeritte çarpışmaları sonucunda bir kişinin basit ve bir kişinin ağır nitelikte kırık oluşacak şekilde yaralanması şeklinde gelişen olayda, sanığın asli kusurlu olduğu nazara alınıp adalet, hakkaniyet ve nesafet kurallarına uygun olarak asgari sınırdan ayrılmak suretiyle makul bir cezaya hülmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin eksik incelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11696, Karar No: 2024/466, Tarih: 23.01.2024

**10. Hukuk Dairesi         2022/11696 E.  ,  2024/466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2018/544 E., 2022/13 K.

KARAR : Kısmen Kabul, Red

Taraflar arasında Mahkemede görülen iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl dava dosyasının kısmen kabulüne, birleşen dava dosyalarının reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili meydana gelen iş kazası neticesinde davacılar murisinin vefat ettiği, kazanın meydana gelişinde davalıların kusurlu olduklarından bahisle asıl dava dosyasında eş Ülkü için 112.792,94 TL maddi, 10.000,00 TL manevi, çocuklar .... için 16.167,77 TL maddi 10.000,00 TL manevi, çocuk .... için 13.211,61 TL maddi 10.000,00 TL manevi, çocuk ... için 12.474,78 TL maddi, 10.000,00 TL manevi, baba .... için 7.000,00 TL manevi tazminat, 2007/382 Esas sayılı birinci birleşen dava dosyasında eş için 43.413,17 TL daha, çocuk .... için 1.258,56 TL daha maddi tazminat, 2011/162 Esas sayılı ikinci birleşen dava dosyasında 45.442,66 TL daha maddi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 01.11.2011 tarih ve 2005/79 Esas, 2011/460 Karar sayılı kararıyla; asıl dava dosyasının davalısı Mustafa açısından husumet nedeniyle davanın reddine, diğer davalı ... yönünden davacılar eş ve çocukların maddi tazminat istemlerinin hem asıl hem de birleşen dava dosyaları açısından kabulüne, eş lehine 9.000,00 TL, çocuklar lehine 7.000,00'er TL, baba lehine 6.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 01.11.2011 tarih ve 2005/79 Esas, 2011/460 Karar sayılı kararıyla; asıl dava dosyasının davalısı Mustafa açısından husumet nedeniyle davanın reddine, diğer davalı ... yönünden davacılar eş ve çocukların maddi tazminat istemlerinin hem asıl hem de birleşen dava dosyaları açısından kabulüne, eş lehine 9.000,00 TL, çocuklar lehine 7.000,00'er TL, baba lehine 6.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

Mahkemenin 01.11.2011 tarih ve 2005/79 Esas, 2011/460 Karar sayılı kararına karşı davalılar vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 03.12.2012 tarih, 2012/1499 Esas, 2012/21777 Karar sayılı kararı ile davacı tarafa iş kazasını Sosyal Güvenlik Kurumuna ihbarda bulunması, olayın Kurumca iş kazası olarak kabul edilmemesi halinde Sosyal Güvenlik Kurumuna ve hak alanını etkileyeceğinden işveren aleyhine “iş kazasının tespiti” davası açması için önel verilmesi, tespit davasının eldeki dava için bekletici sorun yapılarak çıkacak sonuca göre, olayın Kurumca iş kazası olduğunun kabul edilmesi halinde ise davacı tarafa iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanması için önel verilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bu aşamadan sonra davacılar vekili 31.08.2016 tarihli dilekçesi ile davacı eşin ikinci birleşen dava dosyasındaki maddi tazminat istemini 19.986,00 TL daha artırmıştır.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen 06.06.2017 tarih, 2013/180 Esas, 2017/193 Karar sayılı kararla davalı ... hakkındaki davanın reddine, davacı eşin bozmadan sonra ıslahına değer verilmeksizin eş ve çocuk.....'nın maddi tazminat istemlerinin kabulüne, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına, davacı çocuk .... lehine 11.648,14 TL, davacı çocuk ... lehine 13.127,00 TL maddi tazminat ödenmesine, eş lehine 9.000,00 TL, çocuklar lehine 7.000,00'er TL, baba lehine 6.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verildikten sonra mahkemece verilen 10.07.2017 tarihli tashih şerhi ile ikinci birleşen dava dosyasında eş lehine hüküm altına alınan 45.442,66 TL maddi tazminatın silinerek bu tutarın 65.428,66 TL olarak tashihine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1-Mahkemenin 06.06.2017 tarih, 2013/180 Esas, 2017/193 Karar sayılı kararına karşı taraflarca temyiz yoluna başvurulmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1-Mahkemenin 06.06.2017 tarih, 2013/180 Esas, 2017/193 Karar sayılı kararına karşı taraflarca temyiz yoluna başvurulmuştur.

2-Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 22.10.2018 tarih, 2017/4560 Esas, 2018/7634 Karar sayılı kararı ile somut olayda, davacı vekilinin 02.08.2007 tarihli hesap raporuna karşı 13.11.2007 celsede bir diyeceğimiz yoktur şeklinde beyanda bulunması üzerine, davalı taraf lehine usuli kazanılmış hak oluştuğundan, davacılara iş kazası sigorta kolundan bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değerlerinin rücu edilebilecek kısımlarının tenzilinin bu 02.08.2007 tarihli bilirkişi hesap raporunda belirlenen tavan zarar tutarları dikkate alınarak yapılması ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, usuli kazanılmış hak aşılarak fazlaya karar verilmesinin doğru olmadığından bahisle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra verilen temyiz incelemesine konu 20.01.2022 tarih, 2018/544 Esas, 2022/13 Karar sayılı kararla son bozmadan sonra vefat eden asıl dava dosyasının davalısı .... mirasçıları yönünden husumet nedeniyle davanın reddine, ... davalı ... mirasçıları yönünden asıl dava dosyasında; eş lehine 9.000,00 TL, çocuklar lehine 7.000,00’er TL, baba lehine 6.000,00 TL manevi, eş lehine 54.492,34 TL, çocuk .... lehine 5.962,52 TL, çocuk .... lehine 4.576,51 TL maddi, çocuk .... lehine 4.427,48 TL maddi tazminat ödenmesine, ... davalı ... mirasçıları yönünden her iki birleşen dava dosyasının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle, davalı ... mirasçıları yönünden davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, hüküm altına alınan manevi tazminatların az olduğunu, manevi tazminat red vekalet ücretinin hatalı belirlendiğini, Yargıtay bozma ilamına göre yapılması gerekenin 02.08.2007 tarihli bilirkişi kök raporundaki hesaplamaya esas alınan tavan ücretlerin hükme esas alınan bilirkişi raporunun düzenlendiği tarih olan 2020 yılına kadar olan dönem, fiili çalışma işlemiş gelir olarak hesaplanıp 2020’den sonraki dönem ise fiili çalışma iskontolu gelir olarak hesaplama yapılması olduğunu, evlenme olasılığı indiriminde hata bulunduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik, hatalı, usul ve yasaya açıkça aykırı olduğunu, her ne kadar bozma ilamına uyulmuş ise de Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları, Yargıtay Hukuk Genel Kurul Kararları ve Yargıtay Kararları ile istikrar kazanılmış olduğu üzere usulü kazanılmış hak ilkesinin istisnalarından birisinin de kamu düzenine ilişkin durumlar olduğunu ve asgari ücretin de kamu düzenine ilişkin bir durum olduğunu, iş bu dosyada murisin hesaplamaya esas alınan gelirinin asgari ücret olduğunu ve kamu düzenine ilişkin bulunduğunu, bu nedenle hükme en yakın tarihteki asgari ücretin bilirkişi raporundaki hesaplamaya esas alınması gerektiğini belirterek mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı HMK Geçici 3 üncü maddesi delaletiyle uygulama imkanı bulan 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 1086 sayılı HUMK’un 427 ilâ 444 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

6100 sayılı HMK’nın 297/1-b maddesine göre hüküm tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini içermelidir.

Somut olayda gerekçeli kararın asıl dava dosyasına ilişkin bölümünde davacı çocuklar ... ve ...'in gösterilmemiş olması hatalı olduğu gibi davacı çocuk Nazlı'nın sıfatının "Talep Edilen" olarak belirtilmesi isabetsizdir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3 üncü maddesi delaletiyle HUMK’nun 438/7 nci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Gerekçeli karar başlığında yer alan;

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3 üncü maddesi delaletiyle HUMK’nun 438/7 nci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Gerekçeli karar başlığında yer alan;

A."Talep Edilen : ... - Atburgazı Mahallesi, Söke/ Aydın" ibarelerinin tamamen silinerek başlıktan çıkarılması,

B."Davacılar : 1)- ... - TC kimlik No:....., Atburgazı Mahallesi Söke/ Aydın

2)- ... - TC Kimlik No:...., Atatürk Mah. Abdi İpekçi Cad. No:24 Atburgazı Kasabası Söke/ Aydın" ibarelerinin tamamen silinerek yerlerine geçmek üzere;

"Davacılar : 1)-... - TC kimlik No:.... Atburgazı Mahallesi Söke/ Aydın

2)-... - TC Kimlik No:.... Atatürk Mah. Abdi İpekçi Cad. No:24 Atburgazı Kasabası Söke/ Aydın

3)..... TC Kimlik No:....Atatürk Mah. Abdi İpekçi Cad. No:24 Atburgazı Kasabası Söke/ Aydın

4)-... TC Kimlik No:....Atatürk Mah. Abdi İpekçi Cad. No:24 Atburgazı Kasabası Söke/ Aydın

5)-..... TC Kimlik No:.... Atatürk Mah. Abdi İpekçi Cad. No:24 Atburgazı Kasabası Söke/Aydın" ibarelerinin yazılması suretiyle mahkeme kararının DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın kararı veren Mahkemeye gönderilmesine,

23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.