muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3851, Karar No: 2024/6859, Tarih: 20.05.2024

Şüphelinin, müştekiyi icradan satın aldığı aracı kendisine satacağı konusunda aldatıp, araç bedeli adı altında müştekiden 118.000,00 Türk lirasını almasına rağmen, kendisine araç satmayarak haksız yarar sağladığının iddia edildiği somut olayda, Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığınca, şüpheliye isnat edilen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı ve taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde kaldığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

Müşteki tarafından şüpheliye ait banka hesabına gönderilen 118.000,00 Türk lirası tutarındaki paranın aynı tarihte şüphelinin kardeşi olan ... adına kayıtlı hesaba aktarıldığının ve müşteki vekili tarafından sunulan 02/12/2021 havale tarihli şikayet dilekçesinde şikayete konu olaya ilişkin tanık listesi sunulduğunun anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin tespiti bakımından; öncelikle şüphelinin cebri icra yoluyla satışı yapılacak bir aracın ihalesini alıp almadığı araştırılarak, varsa buna ilişkin icra dosyasının getirtilip incelenmesi ve onaylı suretinin dosya arasına alınması, şikayet dilekçesinde açık kimlik ve adres bilgileri belirtilen Gürsel Özgen, Mehmet Balkan ve Erman Avil ile suça konu paranın banka yoluyla gönderildiği ...'un tanık sıfatıyla ifadeleri de alındıktan sonra, uzlaştırmaya tabi olan atılı suçun işlendiğine dair şüpheli hakkında kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşması halinde, dosyanın uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere Uzlaştırma Bürosuna gönderilerek, sonucuna göre şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.“

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şüphelinin, şikâyetçi ile irtibata geçerek araç alım-satım ve kiralama işi ile uğraştığını, icradan satışı yapılacak olan bir ihaleden araç satın aldığını, icra dosyası/ihale numarasının 2021/261315 olduğunu, henüz devir işleminin yapılmadığını ancak aracı kendi üzerine aldıktan sonra uygun bir fiyata satabileceğini söylemesi üzerine, şikâyetçinin 02.06.2021 tarihinde şüpheli adına kayıtlı olan banka hesabına 118.000,00 TL eft işlemi yaptığı, buna karşın şüphelinin çeşitli bahaneler ileri sürerek araç devrini gerçekleştirmediği gibi almış olduğu parayı da iade etmediğinin, olaya ilişkin başka mağdurların da olduğunun iddia olunması ile şüphelinin alınan ifadesinde; şikâyetçinin bahsetmiş olduğu araç alım-satım işi ile ilgili 118.000,00 TL parayı aldığını, bu paranın QNB Finansbank'a ait hesabına yatırıldığını, aynı gün bu parayı ablası olan ...'un hesabına aktardığını, kendisinin de dolandırılması nedeniyle şikâyetçinin parasını veremediğini ve başına türlü aksilikler gelmesi nedeniyle aracı da alamadığını söylemesi karşısında; dilekçede belirtilen icra-ihale dosyasının bulunup bulunmadığının, şüphelinin ihaleye girip girmediğinin belirlenmesi, şikâyet dilekçesinde bildirilen tanıkların beyanlarına başvurulması, whatsapp yazışmalarının incelenmesi, paranın aynı gün aktarıldığı ...''un ifadesinin alınması, benzer şekilde başka soruşturma ya da kovuşturma dosyalarının bulunup bulunmadığının araştırılması, sonucuna göre şüphelinin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken; "...taraflar arasındaki ilişki ve ihtilafın özel hukuk kapsamında kalan borç-alacak ilişkisi olduğu, TCK kapsamında ve Ceza Hukuku ilkeleri dikkate alındığında eylemlerinin suç teşkil etmediği, TCK'nın 157/1. maddesinde bahsi geçen dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının ve özellikle yasa metninde geçen hileli davranışlar unsurunun olayda oluşmadığı, tarafların birbirlerinden olan alacak hakkını icra marifetiyle veya hukuk mahkemelerinde alacak davası açmak suretiyle talep etme hakkının bulunduğu..." şeklindeki hatalı gerekçe ve eksik soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Ankara Batı 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 20.07.2022 tarihli ve 2022/5435 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Ankara Batı 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 20.07.2022 tarihli ve 2022/5435 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4132, Karar No: 2012/6028, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4132 E.  ,  2012/6028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

03.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında Karayonca köyü 192 ada 2 sayılı 67.600,06 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...’in zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak aslı cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir..

Davacı ... Yönetimi 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle Kadastro Mahkemesinde 2008/2 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 192 ada 2 sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukardaki esasa kayıt edildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen kesiminin ahşap tek katlı ev, samanlık, ahır ve fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından (B) ile işaretlenen kesim yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Orman Yönetiminin temyiz itirazları çekişmeli taşınmazın (B) ile işaretlenen kesimine yönelik olup, incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman bilirkişi raporuna, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan uygulama ve araştırma sonucu temyize konu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 19/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14338, Karar No: 2025/4268, Tarih: 21.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/14338 E.  ,  2025/4268 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/318 E., 2016/216 K.

MAĞDURLAR : ..., ...

MÜŞTEKİLER : ..., ...

SUÇLAR : Tehdit, yaralamaya teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, yapılan inceleme sonucunda, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kınık Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet'inin 2015/68 sayısına kayıtlı "1 adet uzunluğu 60 cm. ağız kısım 10 cm. olan balta" şeklindeki emanet eşya hakkında hüküm kurulmadığı görülmüş ise de, bu hususta mahallinde karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

Olay tarihinde; müşteki ...'ın oğlu mağdur ... ile müşteki Halil İbrahim'in oğlu mağdur ...'ın tanık ...'den çanta almaya gittikleri, mağdurların tanık ...'den çanta istediği, tanık ... çanta almak için eve girdiği, bu sırada sanığın mağdurların yanına gelip, mağdurlara hitaben "sizin ananızı, avradınızı sinkaf ederim, Sizi burada bir daha görürsem sizi öldürürüm." diyerek mağdurları tehdit ettiği, mağdurlar sanığa "neden bize bu şekilde davranıyorsun?" demeleri üzerine sanığın cebinden çıkardığı ele geçirilemeyen silahtan sayılan bıçak ile mağdurları yaralamak amacıyla mağdurların üzerine doğru gittiği, mağdurların kaçtığı, sanığın mağdurları silahla yaralamaya teşebbüs ettiği, aynı gün mağdur ...'in olayı babası olan müşteki ...'a anlatması ve oradan geçen sanığı göstererek "baba bize bıçak çeken ve küfür eden şahıs bu" demesi üzerine, müşteki ...'ın sanığa "benim oğluma neden bıçak çektin " demesi üzerine, sanığın elinde bulunan Adli Emanetin 2015/68 sırasında kayıtlı balta ile müşteki ...'ın üzerine doğru yürüdüğü, müşteki ...'ın kaçması üzerine sanığın müşteki ...'a yönelik silah ile yaralama eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığının iddia edildiği olayda;

Sanık hakkında mağdurlar ... ve ... ile müşteki ...'a yönelik silahla basit yaralamaya teşebbüs, mağdurlar ... ve ...'a yönelik tehdit eylemleri için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 35/2, 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1.cümle maddeleri uyarınca öngörülen cezaların türleri ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin zamanaşımını kesen son işlem olan 12.05.2016 tarihli mahkumiyet hükmünden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında mağdurlar ... ve ... ile müşteki ...'a yönelik silahla basit yaralamaya teşebbüs, mağdurlar ... ve ...'a yönelik tehdit suçlarından açılan kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24486, Karar No: 2018/18464, Tarih: 16.10.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/24486 E.  ,  2018/18464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette çalışmakta iken iş akdinin balık reyonuna mal tedarik eden firmadan elden para istediği ve bu davranışın doğruluk ve bağlılığa uymadığı gerekçesiyle haklı nedene dayanmaksızın işverence fesih edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirkette balık reyonu görevlisi olarak çalıştığını, davalı şirketin bilgisi dahilinde olduğunu ve tedarikçi firma adına çalışacağını söyleyerek tedarikçi firmadan para alması ve tedarikçi firma personeli kendisinin işe aldırması nedeni ile istediği zaman işten kendisini çıkartabileceğini söyleyerek para talep etmesi üzerine üst disiplin kurulunun aldığı karar ile iş akdine son verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Sadakat borcu, bir başkasının menfaatini koruma ve buna zarar verecek davranışlardan kaçınma borcudur (TBK. Mad. 396/1). İş sözleşmesini diğer sözleşmelerden farklı kılan taraflar arasındaki bağımlılık ilişkisi nedeni ile sadakatin varlığıdır. Sadakat bağı işveren işçiyi gözetme, işçiye ise işverenin menfaatlerini koruma, zarar verebilecek her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğü yükler.

İşçinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir.

İşçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

İşçinin iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini kusurlu olarak ihlal ettiğini işveren ispat etmekle yükümlüdür.

Yan yükümlere itaat borcu, günümüzde dürüstlük kuralından çıkarılmaktadır. Buna göre, iş görme edimi dürüstlük kuralının gerektirdiği şekilde ifa edilmelidir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesih sebebi, işçinin kusurlu bir davranışını şart koşar (Dairemizin 28.04.2008 gün ve 2007/34009 Esas, 2008/10347 Karar sayılı ilamı).

Dosya içeriğine göre; davacının davalı şirketin mağazasında balık reyon görevlisi olarak görev yaptığı, balık reyonuna mal tedariki yapan firmadan ve aynı bölümde birlikte çalıştığı firma çalışanından para istediği ve firmadan ayrıca para aldığı tespit edilmiştir. Davalı şirket tarafından yürütülen tahkikat sonucunda işçinin iş sözleşmesinin işyeri üst disiplin kurulundan da geçilmek suretiyle doğruluk ve bağlılığa uymayan davranış sebebiyle feshedildiği anlaşılmaktadır. Davacının dosya kapsamına göre sabit olan bu davranışları sadakat borcunun açık ihlali olup, doğruluk ve bağlılığa uymayan davranıştır.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davacının doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışları ile güveni kötüye kullandığı da sabit olup, davacının kıdem ve ihbar tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 16.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18684, Karar No: 2007/22831, Tarih: 11.12.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/18684 E.  ,  2007/22831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2006

Davacı, kesinti tarihinden itibaren  tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerektiğinin tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlerle davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı ürün bedelinden ilk Bağ-Kur prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren, 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir

Mahkemece davacının 01.05.1995 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

2-Davacı ürün bedelinden ilk Bağ-Kur prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren, 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir

Mahkemece davacının 01.05.1995 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.