muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16945, Karar No: 2015/30101, Tarih: 03.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/16945 E.  ,  2015/30101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Ankara 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2010/866-2013/116

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, ödenmeyen alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi " halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından. 22.04.2010 tarihli fesih bildirimi ile 15-16-17.04.2010 tarihleri arasında devamsızlık yaptığı gerekçesiyle feshedilmiştir. Her ne kadar mahkemece davacının, aşçı başı M. D.'i arayarak hasta olduğunu bildirdiği, işyeri dosyasında 20.04.2010’da vizitiye çıktığını belirtir belge bulunduğu, davacının 4857 sayılı Kanun'un 25/II-g maddesi gereğince "ardı ardına iki iş günü" işe gelmediğinin kabul edilemeyeceği, sözleşmenin işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın feshedildiği, bu haliyle kıdem tazminatı almaya hak kazandığı sonucuna ulaşılmışsa da, dosya kapsamından davacının belirtilen tarihlerde devamsızlık yaptığının sabit olduğu, davacının devamsızlığın haklı mazeretini ispatlayamadığı nazara alındığında işveren feshi haklı sebebe dayandığından kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21140, Karar No: 2014/17946, Tarih: 03.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/21140 E.  ,  2014/17946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ...'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından katılan ... İdaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılarak diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8316, Karar No: 2019/17740, Tarih: 04.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/8316 E.  ,  2019/17740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'in temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporu ücretinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106. maddesine göre, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği hususu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde, para cezası ödenmediği takdirde hapis cezasına çevrileceği belirtilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden sosyal inceleme raporu ücretine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine ''bilirkişi ücreti 50 TL yargılama giderinin CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine'' cümlesinin eklenmesi ve hüküm fıkrasından ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/210, Karar No: 2023/2336, Tarih: 13.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/210 E.  ,  2023/2336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Sivas 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.07.2019 Tarihli ve 2019/737 Esas, 2019/743 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin .... Küçükçekmece/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Küçükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.03.2020 Tarihli ve 2020/395 Esas, 2020/488 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin .... Kangal/Sivas olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mahkemeler arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosya Yargıtaya gönderilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 10.09.2020 tarihli ve 2020/3024 Esas, 2020/2837 Karar sayılı ilâmı ile de Kangal Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiştir.

Yargı yeri belirlenmesinden sonra;

A. Yargı yeri olarak belirlenmesinin ardından Kangal Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.02.2022 Tarihli ve 2020/47 Esas, 2022/65 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin .... Büyükçekmece/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Büyükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.11.2022 Tarihli ve 2022/3242 Esas, 2022/2623 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin ... Kangal/Sivas olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

5. 6100 sayılı Kanun’un “İnceleme usulü ve sonucu” başlıklı 23 üncü maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

5. 6100 sayılı Kanun’un “İnceleme usulü ve sonucu” başlıklı 23 üncü maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

“Bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca verilen yargı yeri belirlenmesi ile kanun yolu incelemesi sonucunda kesinleşen göreve veya yetkiye ilişkin kararlar, davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlar.”

C. Değerlendirme

Aynı dosyayla ilgili olarak daha önce Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 10.09.2020 tarihli ve 2020/3024 Esas, 2020/2837 Karar sayılı ilâmı ile Kangal Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlendiğinden ve 6100 sayılı Kanun’un 23 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararlar davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlayacağından vasi atanmasına ilişkin taleple ilgili Kangal Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 6100 sayılı Kanun'un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Kangal Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12841, Karar No: 2012/14207, Tarih: 05.12.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/12841 E.  ,  2012/14207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 22.06.2010 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan müdahalenin önlenmesi, tahliye istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 19.06.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, davalıların besledikleri sokak kedileri nedeniyle zarar gördüğünü iddia ederek oturdukları daireden tahliyelerini talep etmiştir.

Davalılar, gerekli izinleri alarak sokak kedilerini kısırlaştırarak yiyecek verdiklerini kontrol ve ilaçlamaların belediye tarafından yapıldığını, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Mahkemece her ne kadar davanın konusuz kaldığı gerekçesi ile karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulmuş ise de davalıların 13.06.2012 tarihli yazılı dilekçelerindeki "davacı ile uyuşmazlığa neden olan... Ilıcalı'ya ait bodrum katında sürdürülen kedi besleme faaliyetinin sonlandırıldığına ilişkin" savunmalarının mahkemece yerinde belirlenmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, mahallinde keşif yapılarak davalıların eylemlerini sona erdirip erdirmedikleri tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi halinde 6100 sayılı HMK’nun 331. maddesi gereğince; “Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde hakim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder" şeklindeki düzenleme gereğince yargılama giderlerinin hüküm altına alınması gerekirken "tarafların yaptıkları masrafların üzerlerinde bırakılmasına" şeklinde hüküm kurulması da yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 05.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/23288, Karar No: 2021/7798, Tarih: 07.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/23288 E.  ,  2021/7798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında tekerrür uygulaması yapılırken 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesine konu ilamın aynı Yasa’nın 141/1. maddesinde düzenlenen uzlaşma kapsamına alınan hırsızlık suçu olduğunun anlaşılması karşısında, anılan ilam açısından uyarlama yapılıp yapılmadığı hususu araştırılarak sonucuna göre bu ilamın tekerrür uygulmasına esas alınıp alınamayacağının değerlendirilmesi infaz aşamasında gözetilebileceğinden ve gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 19.06.2010 tarih saat 20.00 sıraları ile 21.06.200 tarih saat 09.00 sıraları arasında belli olmayan zaman dilimi yazılması yerine sadece 21.06.2010 tarihinin yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edildiğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle eleştiri dışında hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 07.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4234, Karar No: 2012/7188, Tarih: 12.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/4234 E.  ,  2012/7188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM VE ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, 1605 ve 1609 sayılı parsellerin paydaşı olduklarını, komşu taşınmaz maliki davalının ise bu parsellere toprak dökmek, kamelya ve oturma bankları kurmak, kanalizasyon kanalı açmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek müdahalenin menine, yıkıma ve ecrimisile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, haksız müdahalenin keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Gerçekten de, çekişme konusu davacılara ait 1605 ve 1609 sayılı parsellere davalının toprak dökmek, kamelya ve oturma bankları kurmak, kanalizasyon kanalı açmak suretiyle oluşan müdahelesi saptanarak elatmanın önlenmesine, yıkıma ve ecrimisile hükmedilmesinde bir isabetsizlik yoktur.Davalının öteki temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, davacı dava dilekçesinde taşınmazın eski hale getirilmesini istemesine rağmen, 20.12.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile isteğini eski hale getirme bedeline hasretmiş olup, bu durumda sadece eski hale getirme bedeline hükmedilmesi gerekirken, hem taşınmazın eski hale getirilmesine hem de eski hale getirme bedeline hükmedilmesi doğru değil ise de; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerekli kılmadığından, hükmün 2. bendindeki ‘’ taşınmazın eski hale getirilmesi’’ ibaresinin çıkarılmasına, hükmün bu haliyle düzeltilmesine, 6100 sayılı H.M.K.'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12612, Karar No: 2013/9371, Tarih: 07.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/12612 E.  ,  2013/9371 K.**

* İŞGAL VE FAYDALANMA

* ORMAN SAYILAN YERLER

* SUÇ KASTI

* ORMAN KANUNU (6831) Madde 93

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mahallinde, 28/05/2009 tarihinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman yüksek mühendisi bilirkişinin raporunda dava konusu yerin eski tarihli memleket haritasında yeşil boyalı alanlar içinde, hava fotoğraflarının incelenmesinde de ormanlık alanda olduğunun tespit edilip, çevre orman alanlarıyla tam bir bütünlük sağladığının, toprağının orman toprağı niteliğinde olup toprak muhafaza karakteri taşıdığının, halen alanın eğrelti otları ile kaplı olup serpili halde 10-15 yaşlarında gürgen ve kestane ağaçları bulunup orman sayılan yerlerden olduğunun,fen bilirkişi raporunda da uygulanan tapu kaydının tarih ve numarası farklı olmakla birlikte krokiden dava konusu yerin ayni olduğu anlaşılıp tapunun sadece doğusundaki yolun zeminde mevcut olup diğer hudutlar yönünden mahalli bilirkişi tarafından net bir bilgi verilemediğinden tapunun bu yere ait olmadığının belirtilmesine karşılık 24/12/2010 tarihinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman yüksek mühendisi bilirkişinin raporunda dava konusu yerin 1978 tarihli memleket haritasında beyaz renkli açık alanda kaldığının, fakir tarım toprağı özelliğinde olduğunun, toprak muhafaza karakteri taşımadığının, dört yönden tarım arazileriyle çevrili olup fen bilirkişi raporuna göre tapu kaydı kapsamında kaldığının, sahipli arazi olduğunun, orman kanunları ile ilişkisi bulunmayıp orman sayılmayan yerlerden olduğunun , fen bilirkişinin raporunda da dava konusu yerin Şubat 1982 tarih 7 nolu tapu kapsamında kalıp hudutları itibariyle tapunun geniş bir alanı kapsadığının belirtilerek her iki keşifteki bilirkişi raporları arasında çelişki yaratılmasına, mahalline tatbik edilen tapunun Günece Köyüne ait olmasına karşılık bilirkişi raporlarından dava konusu yerin Küçükköy Köyü sınırları içinde olduğunun, Kadastro Müdürlüğünün 5/7/2010 tarihli yazısında Günece Köyünde kadastro çalışmalarının 26/1/2007 tarihinde kesinleştiğinin bildirilmesine karşılık bilirkişi raporlarından dava konusu yerde kadastro çalışmalarının yeni yapılmakta olduğunun anlaşılmasına göre öncelikle dava konusu yere ait hava fotoğraflarının celbedilip mahallinde önceki keşiflerde hazır bulunan bilirkişilerden farklı orman mühendisleri ve Harita Mühendisinden oluşturulacak bir bilirkişi heyetiyle, zabıt mümziilerinin yer gösterimi suretiyle yeniden keşif yapılarak en eski tarihli memleket haritası, amenejman haritası ve hava fotoğraflarının mahalline birlikte tatbiki suretiyle dava konusu yerin vasfının, tüm teknik özellikleri itibariyle orman sayılan yerlerden olup olmadığının, hangi köy sınırları içinde kaldığının, buna göre dava konusu yerde arazi kadastrosu yapılıp yapılmadığının, dosyaya ibraz edilen tapunun dava konusu yere ait olup olmadığının ve yerin bu tapu kapsamında kalıp kalmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde tesbit edilip bilirkişi raporları arasındaki çelişkilerin giderilmesi, Şubat 1982 tarihli tapunun hibe nedeniyle tescil edildiğinin anlaşılmasına göre de tapunun ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavüllerinin getirtilerek tapuda

olmadığının, hangi köy sınırları içinde kaldığının, buna göre dava konusu yerde arazi kadastrosu yapılıp yapılmadığının, dosyaya ibraz edilen tapunun dava konusu yere ait olup olmadığının ve yerin bu tapu kapsamında kalıp kalmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde tesbit edilip bilirkişi raporları arasındaki çelişkilerin giderilmesi, Şubat 1982 tarihli tapunun hibe nedeniyle tescil edildiğinin anlaşılmasına göre de tapunun ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavüllerinin getirtilerek tapuda satış dışındaki intikallerde suç kastının varlığının kabulü gerektiği de dikkate alınarak tapunun 4785 ve 5658 sayılı Kanunlar karşısında hukuki geçerliliğini koruyup korumadığının tesbitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 07/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.