muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1185, Karar No: 2021/1340, Tarih: 15.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/1185 E.  ,  2021/1340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü, maliki ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın bisiklet kullanan küçük murise kusurlu olarak çarpması sonucu murisin vefat ettiğini, müvekkillerinin murisin anne ve babası olup destekten yoksun kaldığını beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla davacı anne ... için 4.000,00 TL maddi, davacı baba ... için 4.000,00 TL maddi, 700,00 TL cenaze ve defin masrafının kaza tarihinden işleyecek faiziyle davalılardan ortaklaşa ve zincirleme tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle taleplerini destek tazminatı bakımından davacı anne ... için 9.425,25 TL, baba ... için 4.574,04 TL, cenaze masrafı bakımından 700,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin ilgili bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kabulü ile davacı ... için 9.425,25 TL, davacı ... için 4.574,04 TL destekten yoksun kalma tazminatının, davacı ... için 700,00 TL. Cenaze masrafının, davalı ... açısından dava tarihi olan 12.07.2011 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmek ve poliçe limitleri ile sınırlı olmak üzere diğer davalılar ... ve ... yönünden ise kaza tarihi olan 29.07.2010 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmek üzere tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Ceza Mahkemesi kararlarının Hukuk Mahkemesine etkisi, TBK'nın 74. maddesinde düzenlenmiş olup Hukuk Hâkimi Ceza Mahkemesinin kesinleşmiş kararları karşısında esas bakımından ilke olarak bağımsız kılınmıştır. TBK'nın 74.maddesinde “Hâkim, zarar verenin kusurunun olup olmadığı, ayırt etme gücünün bulunup bulunmadığı hakkında karar verirken, ceza hukukunun sorumlulukla ilgili hükümleriyle bağlı olmadığı gibi, ceza hâkimi tarafından verilen beraat kararıyla da bağlı değildir" Bu açık hüküm karşısında, Ceza Mahkemesince verilen beraat kararı, kusur ve derecesi, zarar tutarı, temyiz gücü ve yükletilme yeterliği, illiyet gibi esasların Hukuk Hâkimini bağlamayacağı konusunda duraksama bulunmamaktadır.

TBK'nın 74. maddesinde haksız eylemin “kusur” öğesi konusunda hukuk hakimine tanınan yetkiler iki bölüm olup, birincisi “kusur bulunup bulunmadığına”, öteki “kusurun derecesini ve zararın tutarını belirlemeye” ilişkindir.

TBK'nın 74. maddesinde haksız eylemin “kusur” öğesi konusunda hukuk hakimine tanınan yetkiler iki bölüm olup, birincisi “kusur bulunup bulunmadığına”, öteki “kusurun derecesini ve zararın tutarını belirlemeye” ilişkindir.

Maddenin ilk cümlesine göre “kusurun varlığını” araştırmada yetkileri sınırlı olan hukuk hakimi, maddenin ikinci cümlesine göre “kusurun derecesini ve zarar tutarını belirlemede” tam bağımsız kılınmıştır.

HMK 266 madde (HUMK 275 md.) hükmüne göre kusur oranlarının belirlenmesi teknik değil hukuki bir konudur. Elde edilen teknik bulgulara göre hakim bu oranı belirlemede ihlal edilen kuralları gözönüne almalıdır.

Haksız fiilden dolayı sorumlu olabilmek için kusurun bulunması şarttır.

Kaza tespit tutanağında ölenin asli kusurlu, ...’nın kusursuz olduğu, ceza yargılaması sırasında alınan keşfe dayalı bilirkişi raporunda ölenin asli ...’nın tali kusurlu oldukları; Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 19.09.2011 tarihli raporunda olayın tanık ...’ın beyanında belirttiği gibi meydana geldiğinin kabulü halinde ...’nın tali ölen ...’in asli kusurlu; olayın tanıklar ... ve ...’nın beyanlarında belirttikleri gibi meydana geldiğinin kabulü halinde ölenin asli ve tam kusurlu olduğu, ...’nın kusursuz oldukları belirlenmiş, Kartal 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/659 E. sayılı dosyasından yapılan yargılama sonunda 24.11.2011 gün ve 2011/729 sayılı karar ile sanık ... taksirle ölüme neden olma suçu sabit görülerek cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 29.07.2010 gün ve 2013/8926 E.,2014/2716 K. sayılı ilamı ile Adli Tıp Kurumu raporunun 2. bölümüne

itibar edilerek sanığın kusursuz olduğu kabul edilerek beraatine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, UYAP sistemi üzerinden yapılan sorgulama neticesinde yeniden yapılan yargılama sonucunda İstanbul Anadolu 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/166 Esas, 2014/392 sayılı ilamı ile davalı sürücü ...’nın kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verildiği, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 2015/9766 E., 2016/6554 sayılı ilamıyla kararın onanmasına karar verilerek kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

Hukuk mahkemesince aldırılan 17.12.2013 tarihli bilirkişi raporunda davalı ...’nın olayda %50 oranında kusurlu olduğu, itiraz üzerine 3 kişilik bir kurul tarafından düzenlenen 21.04.2014 tarihli raporda da olayın meydana gelmesinde davalı sürücü ...’nın %50 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş, mahkemece ceza mahkemesinin beraat kararının hukuk mahkemesini bağlamadığı belirtilerek, davalı sürücü ...’nın olayda %50 oranında kusurlu olduğuna dair belirleme yapılan bilirkişi raporları benimsenerek hüküm kurulmuştur.

Davalı araç sürücüsü ...’nın ceza yargılaması aşamasında alınan ifadelerinde; arkasında eşya taşımakta olduğu kamyon olduğu halde düşük hızla, ... Caddesinden ... Sokağa dönüş yaptığını, dönüp biraz ilerlemişken ... sokaktan 3 tane bisikletli çocuğun kendisinin bulunduğu yere döndüklerini, arada çok kısa mesafe olduğunu, kaldırıma doğru yanaşmak isterken soldaki bisikletin ölenin bisikletine çarptığını ve çocuğun yere düştüğünü, karşıdan da minibüsün gelmesine rağmen direksiyonu hemen sola kıvırdığını ancak kazaya engel olamadığını, çocuğun sağ ön tekerleğin altında kaldığını beyan etmiş,bir kısım tanık beyanları da bu hususu doğrulamıştır.

Dairemiz Heyeti tarafından kaza yeri krokilerinin incelenmesi neticesinde, davalı sürücünün ve tanıkların beyanları da dikkate alınarak kazanın ani ve birden gelişen bir olay neticesinde gerçekleşmediği, davalı araç sürücüsünün trafik akışı içerisindeki olayları gözlemleyebilme ve görebilme imkanı olduğu, sağ taraftaki sokaktan gelen bisikletli çocukları gördüğü, sağ taraftaki sokaktan gelerek ... sokağa dönüş yapan bisiklet sürücülerinden uzakta ve tedbir alabilecek şekilde seyrine özen göstermediği, olayın ani ve birden gelişen bir olay olmaması karşısında davalının da kazanın gerçekleşmemesi için alabileceği önlemler olduğu, davalı sürücü ...’nın olayın meydana gelmesinde tali kusurlu olduğu kanaatine varılmıştır.

Bu durumda mahkemece; ceza mahkemesinin, davacıların desteğinin ölümüyle sonuçlanan olaydaki kusur durumlarına ilişkin tespitinin, maddi olgu olarak kabul edilemeyeceği; TBK'nın 74. maddesi gereği, ceza mahkemesinin kusur değerlendirmesinin hukuk hakimini bağlamayacağı, HMK 266 madde (HUMK 275 md.) hükmüne göre kusur oranlarının belirlenmesinin teknik değil hukuki bir konu olmasına göre; ceza yargılaması sırasında alınan bilirkişi raporlarının hiçbirisinde davalı sürücü ...’ya asli kusur verilmediği ve kusursuz olduğu belirtilerek beraatine karar verildiği de gözetilerek, kusur konusunda yeniden rapor aldırılmasına gerek bulunmayıp dosya kapsamında bulunan delillere göre, davalı araç sürücüsü ...’nın tali kusurlu olduğu kabul edilerek (usuli kazanılmış haklar dikkate alınmak suretiyle) karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ya geri verilmesine 15/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/312, Karar No: 2019/2114, Tarih: 26.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2019/312 E.  ,  2019/2114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 26.

Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda görevsizliğe dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ..., ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

6100 sayılı HMK’nun 353/1-a-3 ve 362/1-c maddeleri uyarınca; ilk derece mahkemelerince verilen görevsizlik kararları hakkında istinaf incelemesi sonucunda verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesindir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar ..., ... vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, 6100 Sayılı HMK’nın 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın İlk Derece Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde davalılar ... ve ...'a geri verilmesine, 26/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12414, Karar No: 2019/15867, Tarih: 05.11.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/12414 E.  ,  2019/15867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Çeke dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibinde, borçlu şirketin borca ve imzaya itirazı üzerine, mahkemece imzaya itirazın reddine karar verildiği, borçlu tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 12.Hukuk Dairesince istinaf başvurusunu esastan reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK.nun 168/1. maddesinin 3, 4 ve 5. bentleri hükmüne göre, borçlunun borçlu olmadığını veya borcun itfa edildiğini, mehil verildiğini, alacağın zamanaşımına uğradığını, imzaya itirazını ve takibin müstenidi olan senedin kambiyo senedi vasfına haiz olmadığına yönelik şikayetini yasal 5 günlük süresi içerisinde icra mahkemesine yapması zorunludur.

Somut olayda, ödeme emrinin, imzaya ve borca itiraz eden borçluya 31/05/2017 tarihinde tebliğ edildiği, borçlunun ise yasal beş günlük süreden sonra (06/06/2017 tarihinde) icra mahkemesine itirazlarını bildirdiği, ödeme emri tebligatının usulsüzlüğüne dair bir şikayetinin de bulunmadığı görülmektedir.

O halde, ilk derece mahkemesince, itirazın süre aşımı sebebiyle reddine karar verilmesi gerekirken; kesin süreye rağmen davacı şirket yetkilisinin mazeret belirtmediği ve isticvaba da cevap vermediğinden bahisle imzaya itirazın reddine karar verilmesi isabetsiz olup Bölge Adliye Mahkemesince; HMK'nun 353/1-b-2. maddesi gereğince, ilk derece mahkemesi kararının bu yönden düzeltilerek yeniden esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru değil ise de sonuçta istem reddedildiğinden ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 10.05.2018 tarih ve 2018/131 E.-1095 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca re'sen KALDIRILMASINA ve sonucu doğru ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 23.11.2017 tarih ve 2017/567 E.-1272 K. sayılı kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/4. maddesi uyarınca değişik gerekçe ile ONANMASINA, alınması gereken 44,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38710, Karar No: 2018/6534, Tarih: 04.06.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/38710 E.  ,  2018/6534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

TEMLİK EDEN DAVACI : ... Bilişim Teknoloji A.Ş.,

TEMLİK ALAN : ... vekili avukat ...

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, müvekkili kurumun davalı yüklenici ile 30.12.2010 tarihli satın alma sözleşmesi imzaladığını, sözleşme kapsamında, risturn bedelinin ödendiğini dolayısıyla sözleşme kapsamında yükümlülüklerini yerine getirdiğini ileri sürerek sözleşmenin haksız feshinin tespiti ile 593,68 TL alacağın ve teminat mektubu bedeli 150.000,00 TL'nin tazmin tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 593,68 TL alacak yönünden davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına,150.000,00 TL (irad kaydedilmesinden kaynaklanan) alacak istemi yönünden talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Devlet Malzeme Ofisi (DMO) 233 S. Kamu İktisadi Teşebbüsleri Hakkında KHK'ye tabi bir kamu iktisadi kuruluşu olup, kuruluş sermayesinin tamamı Devlete ait olan, tekel niteliğindeki mal ve hizmetleri kamu yararı gözeterek üretmek ve pazarlamak üzere kurulan ve gördüğü bu kamu hizmeti dolayısıyla ürettiği mal ve hizmetler imtiyaz sayılan kamu iktisadi teşebbüsü olup, ana statüsünün teşekkülün yapısının düzenlendiği 5. maddesinde; "(1) Bu Ana Statü ile teşkil olunan ... tüzel kişiliğe sahip, faaliyetlerinde özerk ve sorumluluğu sermayesiyle sınırlı bir İktisadi Devlet Teşekkülüdür. (2) Teşekkül, KHK ve bu Ana Statü hükümleri saklı kalmak üzere özel hukuk hükümlerine tabidir. (3) Teşekkül, Sayıştay'ın denetimine tabi değildir." hükmü yer almaktadır.

Somut olayda uyuşmazlık taraflar arasında imzalanmış olan 30.12.2010 tarihli satınalma sözleşmesinden doğmakta olup, davalı da ana statüsünde özel hukuk tüzel kişisidir.(Bkz. aynı yönde HGK'nun 21.12.1983 tarihli ve 1981/6-387 E. 1983/1350 K. ) Kaldı ki, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 Sayılı TTK'nın tüzel kişiler başlıklı 16. maddesinde; “(1) Ticaret şirketleriyle, amacına varmak için ticari bir işletme işleten vakıflar, dernekler ve kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümlerine göre yönetilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere Devlet, il özel idaresi, belediye ve köy ile diğer kamu tüzel kişileri tarafından kurulan kurum ve kuruluşlar da tacir sayılırlar.” hükmüne yer verilmiştir. O halde, mahkemece, davalı, özel hukuk hükümlerine tabi bir İktisadi Devlet Teşekkülü olup, 6102 Sayılı TTK'nın 16/1. maddesi gereği tacir sayıldığından, işbu davaya bakmakla görevli mahkemelerin Ticaret Mahkemeleri olduğu göz önünde bulundurularak, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek davanın esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8849, Karar No: 2022/6743, Tarih: 09.05.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/8849 E.  ,  2022/6743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın tüm dosya kapsamına göre uzaktan akrabası olan katılanı rızası dışında evlenmek amacıyla kaçırmaya teşebbüs ettiği anlaşılmakla, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cinsel amaç ile gerçekleştirildiğine dair mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin sübuta, lehe hükümlerin uygulanmadığına, teşebbüs indirim oranının az olduğuna, eylemin cinsel amaç ile gerçekleştirilmediğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu yönünden oybirliği ile, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden oyçokluğu ile 09.05.2022 gününde karar verildi.

(KD)

(KD)

KARŞI OY GEREKÇESİ

Ayrıntılı gerekçesi 07.04.2022 tarih ve 2019/7468 Esas, 2022/5795 Karar sayılı kararımızın muhalefet gerekçesinde açıklandığı üzere, sanık ile katılanın uzaktan akraba oldukları, sanığın aile ziyaretinde katılanı gördüğü ve görüşmek istediğini ./..

S/2

(KD)

(KD)

KARŞI OY GEREKÇESİ

Ayrıntılı gerekçesi 07.04.2022 tarih ve 2019/7468 Esas, 2022/5795 Karar sayılı kararımızın muhalefet gerekçesinde açıklandığı üzere, sanık ile katılanın uzaktan akraba oldukları, sanığın aile ziyaretinde katılanı gördüğü ve görüşmek istediğini ./..

S/2

söyleyerek facebook sosyal paylaşım sitesinden katılana arkadaşlık isteği gönderdiği, katılanın bu teklifi kabul etmediği, sanığın olay günü İstanbul ilinden kiraladığı araç ile katılanın yaşadığı Çorlu ilçesine geldiği, katılanın evden çıkmasını beklediği, evden çıktığını görünce katılanın önünü araba ile kestiği, katılanı kucaklayarak arabaya bindirdiği, pazar yerinde bulunan insanların katılanın yardım isteğini duyarak katılanı araç içerisinden çıkardıkları, bu şekilde eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşıldığı olayda, sanığın katılana yönelik dışa yansıyan suç teşkil edecek nitelikte cinsel içerikli bir söz veya davranışta bulunmadığı, TCK.nın 109/5. maddesindeki cinsel amaç ifadesinin çok geniş yorumlamaya müsait muğlak bir kavram olduğu, ceza içeren düzenlemelerin TCK.nın 2. maddesinde düzenlenen kanunilik ilkesi gereği dar yorumlanması gerektiği, 06.10.2015 tarih ve 2013/788 Esas 2015/306 Karar sayılı Ceza Genel Kurulu karanında da belirtildiği üzere ''cinsel amaç kavramının dışa yansıyan cinsel içerikli davranışlar ''olarak yorumlanmasının hukuk devletinin ve kanunilik ilkesinin gereği olduğu, dar yorumun kanunilik ilkesi güvencesine ve ceza adaletine de uygun olacağı, sanığın olay öncesi veya sırasında cinsel içerikli herhangi bir söz veya davranışta bulunmaksızın katılanı kucaklayarak araca bindirmekten ibaret eyleminde, cinsel amaçla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanık hakkında tayin edilen cezanın 109/5. maddesi gereğince artırılması hukuka aykırı olacağından, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden TCK.nın 109/5. maddesinin uygulanmaması ve hükmün bozulması gerektiği düşüncesi ile onama kararına katılmadığımı saygıyla arz ederim. 09.05.2022

...

Muhalif Üye

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanığın hürriyeti tahdit suçunu cinsel amaçla işlediğine ilişkin dosya kapsamında söz, davranış ve eyleminin bulunmaması nedeniyle TCK 109/5. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği görüşüne katılmıyorum. 09.05.2022

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2013/18689, Karar No: 2014/1249, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18689 E.  ,  2014/1249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2012/1185-2013/282

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıdığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5450, Karar No: 2013/1923, Tarih: 27.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/5450 E.  ,  2013/1923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki cezai şart ve kira mahkumiyet tazminatı, sözleşme dışı yapılan işlerden dolayı alacak, birleştirilen tapu iptali ve tescil, kira kaybı ve eksik ... bedelleri sebebiyle alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne karşı davanın reddine birleşen davanın kabulüne ve birleşen davadaki karşı davanın gecikme tazminatının kabulüne yönelik olarak verilen hükmün taraf vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı-karşı davalı vekili Av. ... ile davalı-karşı davacı vekili Av. ... ...ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Asıl davada ve birleşen davada karşı davacı vekili, arsa sahipleri müvekkilleri ile davalı yükleniciler arasındaki ........2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince inşaatın sözleşme tarihinden itibaren ... ay içinde tamamlanıp teslimi gerekirken süresinde teslim edilmediğini ileri sürerek,asıl davada sözleşmede kararlaştırılan aylık 500,00 TL kira tazminatı şartı gereğince ... aylık kira tazminatı olan 40.000,00 TL ile 50.000,00 TL cezai şart toplamı olan 90.000,00 TL’nin, karşılık davada ise ıslahla birlikte ... ay ... günlük kira tazminatı olarak ... için 37.300,00 TL ile eksik işler bedeli olarak 36.967,53 TL, diğer müvekkilleri yönünden ....940,00 TL kira alacağı ve ....027,79 TL tamirat bedelinin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada karşı dava ve birleşen davada davacı vekili, taraflar arasındaki inşaat sözleşmesine uygun olarak müvekkillerinin edimlerini yerine getirdiğini, davalı arsa

sahiplerinin devretmeleri gereken %53 hisseyi devretmediklerini ileri sürerek bu hissenin adlarına tescilini, asıl davadaki karşı davada ise sözleşme harici fazla yapılan imalatlar nedeniyle fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak ....000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.