muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/12131, Karar No: 2009/13408, Tarih: 17.12.2009

Somut olayda, tescilin dayanağı olan tespit tutanaklarının kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hak düşürücü süre kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır. Özellikle bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir, reddine,

Ancak hemen belirtmelidir ki;  bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğü giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Ayrıca her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı hazine temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir.

Hal böyle olunca; somut olayda mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan 16/06/2009 tarihli krokili raporda çekişmeli taşınmazın tamamının kıyıda kaldığı, dava tarihinde davacı hazinenin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 sayılı yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalının tüm yargılama giderlerinden ve  avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekirken aksine yazılı düşüncelerle hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı hazinenin yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.12.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10443, Karar No: 2018/1055, Tarih: 12.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/10443 E.  ,  2018/1055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun sokakta dolmuş bekleyen şikayetçinin yanına soru sorma bahanesiyle gittikten sonra içerisinde 44,75 TL para bulunan şikayetçinin elindeki cüzdanı çalması şeklinde gerçekleşen olayda ... hakkında hüküm kurulurken TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17399, Karar No: 2010/248, Tarih: 19.01.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/17399 E.  ,  2010/248 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

İşkazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin sermaye değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin 506 sayılı Yasanın 10 ve 26. maddeleri uyarınca tazmini davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davacı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 27/02/2007 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü davacı adına.......geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlandı. Hazır bulunan Avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davanın yasal dayanaklarından 506 sayılı Yasanın 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (........) miktarı ile sınırlı iken, ......, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirler ile harcama ve ödemelerin; tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı kısmına hükmedilmesi gereği ortaya çıkmış; davada 506 sayılı Yasanın 10. maddesi koşullarının gerçekleştiğinin belirlenmesi durumunda ise, işverenin tazminle yükümlü olduğu nihai miktarın, yine ilk peşin değerli gelir tutarı gözetilerek, konuya ilişkin içtihatlarla getirilen ölçüte göre belirlenmesi yasal zorunluluğu doğmuştur.

.....

Bu kapsamda, 5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” Düzenlemesi üzerinde durma gereği de bulunmaktadır.

“Kanunların geriye yürümesi veya yürümemesi konusunda mevzuatımızda genel bir hüküm yoktur. Ancak, toplum barışının temel dayanağı olan hukuka ve özellikle kanunlara karşı güveni sağlamak ve hatta kanun koyucunun keyfi hareketlerine engel olmak için, öğretide kanunların geriye yürümemesi esası kabul edilmiştir. Buna göre, gerek Özel Hukuk ve gerekse Kamu Hukuku alanında, kural olarak her Kanun, ancak yürürlüğe girdiği tarihten sonraki zamanda meydana gelen olaylara ve ilişkilere uygulanır; o tarihten önceki zamana rastlayan olaylara ve ilişkilere uygulanmaz. Hukuk güvenliği bunu gerektirir.

Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralının istisnalarından birini, beklenen (ileride kazanılacağı umulan) haklar oluşturmaktadır. Kamu düzeni ve genel ahlaka ilişkin kurallar yönünden de kanunların geriye yürümesi söz konusudur. Yargılama hukukunu düzenleyen kanunlar da, ilke olarak geçmişe etkilidir.........

5510 sayılı Yasanın 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gibi; rücuan tazmine ilişkin düzenlemenin, yasanın yürürlüğü öncesinde olup bitmiş olay ve ilişkilere uygulanmasını gerektirir yukarıda sıralanan istisnai durumlar kapsamında değerlendirilemeyeceği yönü de bozma üzerine yürütülecek yargılama sürecinde göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece, dava dilekçesi ekinde sigortalıya bağlanan peşin sermaye değerli gelirleri gösterir belge bulunmadığı, geri çevirme kararı üzerine gönderilen peşin sermaye değerli gelir tablosunun ise, sürekli işgöremezlik oranındaki değişime bağlı olarak, dava açıldıktan sonraki, 17.08.2007 onay tarihli tablo olduğundan, değerlendirmeye esas alınamayacağı yönü gözetilerek; davacının sürekli işgöremezlik oranının, başlangıçtan itibaren % 28 olduğuna ilişkin tespite uygun olarak, anılan tarih itibariyle, % 28 sürekli işgöremezlik oranı üzerinden belirlenecek olan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarını gösterir bilgi getirtilip; Anayasa Mahkemesi’nin iptal

......

kararı ile ortaya çıkan maddi ve hukuki olgular ışığında; sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir ile yapılan harcama ve ödemelerin, açıklanan ilkeler doğrultusunda tazminine olanak bulunan kısmının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; gerçek zarar tavan değeri gözetilerek hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı Avukatı yararına takdir edilen 750,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıya yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 19/01/2010 günnüde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2023/4533, Karar No: 2023/5087, Tarih: 10.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/4533 E.  ,  2023/5087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/213 E., 2022/782 K.

HÜKÜM/KARAR : Konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına

Taraflar arasında görülen kurum işlemi iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi Kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın konusuz kalması nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle, borçlanma talep dilekçesinde belirtildiği üzere 3600 gün borçlanma yapmak istediğini, boşta geçen süreyi işaretlememesinin bir nedeninin bulunmadığını, Kurum elemanının belirtmesi üzerine yalnız çalışma süresini işaretlediğini ileri sürerek, 06.02.2019 tarihli borçlanma talep dilekçesine göre 1350 gün daha SSK statüsünde yurt dışı borçlanma yapılmasının tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; haksız ve hukuki dayanaktan yoksun açılan davanın reddine; karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; davanın kabulü ile davacının 06.02.2019 tarihli borçlanma talep dilekçesine göre 1350 gün daha yurt dışı borçlanması yapabileceğinin tespitine, aksi yöndeki kurum kararının iptaline, dair karar verilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararının süresi içerisinde davalı Kurum vekili tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; "...Dosya kapsamına göre, davacının 24.05.2019 tarihinde, tahakkuk eden yurt dışı borçlanmasını ödemiş olmasına karşın; kuruma 1350 gün daha borçlanmak için başvurusunun 19.09.2019 tarihinde olduğu anlaşılmış olup; iş bu süre, makul süre olarak görülmemiştir. Bu kapsamda; Mahkemece, davanın kabulüne yönelik hüküm kurulması hatalıdır. Mahkemece, kuruma ikinci başvuru tarihi olan 19.09.2019 tarihi, fark 1350 gün için, yeni bir borçlanma olarak kabul edilerek; buna göre değerlendirme yapılması gerekirken; eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi bozma nedenidir. ..." gerekçeleriyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;"...davacı hakkında Yargıtay 10.Hukuk Dairesi'nin 30.03.2022 tarihli bozma kararında belirtilen 19.09.2019 tarihli borçlanma talep dilekçesi tarihi göz önünde bulundurularak daha önce 4/a (SSK) kapsamında yapılan 1250 gün karşılığı 34.112,50 TL yurtdışı borçlanma tahakkuku iptal edilmiştir. Bu itibarla 4/b (bağkur) kapsamında 1250 gün karşılığı 47.975,00 TL oalrak borçlanması yapılarak borç tahakkuk cetveli sigortalının vekiline 24.08.2022 tarih ve 50922985 sayılı yazımız ile bildirilmiştir. Ayrıca iptal edilen süreye karşılık ödenen 34.112,50 TL borcuna mahsup edilmiş olup, geriye kalan 13.862,50'TL 25.08.2022 tarihinde ödendiği hususu belirtilmiştir..." gerekçesi ile dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili; kurumun haklı olduğu görülerek, yargılama gider ve vekalet ücretinin lehlerine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4/ 1- a madde kapsamında yurt dışı borçlanma isteminin reddine dair kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanunu'nun ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

Eldeki davada, bozma ilamı sonrası mahkemenin yazdığı müzekkereye karşılık kurumca işlem yapıldığı anlaşılmakla, davanın konusuz kalmadığı görülmektedir. Bu kapsamda Mahkemece yapılması gereken, davacının 1350 gün daha borçlanma için başvuru tarihi olan 19.09.2019 tarihi itibari ile kazanılmış hak oluştuğundan bu tarih dikkate alınmak suretiyle, esas hakkında davanın kısmen kabul kısmen reddine dair karar vermekten ibarettir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1482, Karar No: 2019/10519, Tarih: 09.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/1482 E.  ,  2019/10519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalı şirket yetkilisi tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 15.05.2012 tarihinden iş akdinin haksız olarak feshedildiği 23.09.2013 tarihine kadar şoför olarak çalıştığını, haftanın yedi günü 08.30-19.00 saatleri arasında çalıştığını, son aylık net ücretinin 1,300,00 TL. olduğunu, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket özetle, davacının haksız ve kusurlu davranışları nedeniyle işverenini zarara uğrattığını, geçerli bir mazereti olmadan keyfi davranışlarda bulunarak işe gelmediğini, işyerinde kendisine verilen görevleri de gerektiği gibi ifa etmediğini, davacının keyfi tutum ve davranışları nedeniyle iş akdinin feshine sebep olduğunun davacıya noter ihtarıyla bildirildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili ile davalı şirket yetkilisi temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verildiğinden, kabul edilen miktar üzerinden vekille temsil edilen davacı lehine karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13/2. maddesine göre, 1.500,00 TL. maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 718,54 TL. vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi isede; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın davacı lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin paragrafının çıkartılarak yerine ;

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın davacı lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin paragrafının çıkartılarak yerine ;

“Davacı vekil ile temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT.sinin 13/1. maddesi uyarınca belirlenen 1.500,00 TL. ücreti vekaletin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,” paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4418, Karar No: 2007/6069, Tarih: 29.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/4418 E.  ,  2007/6069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5 adet icra takip dosyalarının her birindeki asıl alacağın dikkate alınmasında, İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2006 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.120 YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 29.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1464, Karar No: 2017/4586, Tarih: 20.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1464 E.  ,  2017/4586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 15/10/2015 tarih ve 2013/187-2015/176 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili müvekkilininibaresini taşıyan 2007/06633, 171835, 2010/65863, 183979, 192669, 2003/36960, 2008/34847, 2011/103864, 2011/103869, 2007/62072, 2007/62068, 2012/70083 tescil numaralı marka tescillerinin bulunduğunu, bunlardan başka e biçiminde web sitelerinin mevcut olduğunu, davalının ise ibaresini yiyecek ve içecek sağlaması hizmetlerinde, tabela ve broşürlerinde ve internet adresinde kullandığını, bunun ortalama tüketici nezdinde seri marka algılaması ve iltibas meydana getirdiğini, karıştırma ihtimalinin bulunduğunu, müvekkilinin marka hakkına tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek davalının marka hakkına tecavüz fiillerinin durdurulmasını, adlı web sitesine erişimin engellenmesini, davalının adı altında restoran açmasının ve bu isimde faaliyet göstermesinin önlenmesini, bu ibareyi taşıyan evrak, tabela, broşür ve benzeri malzemelere el konulmasını, davalının tecavüzünün tespitini, durdurulmasını, önlenmesini ve ref'ini, muhtemel tecavüzün men' ini, ibaresinin davalının internet adından, broşürlerinden, tabelalarından, etiketlerinden, ambalajlarından, fişlerinden, her türlü belge ve formlarından ve kaşe ve benzeri her türlü tanıtım malzemesinden çıkarılmasını, silinmesini, bu mümkün değilse imhasını ve verilecek kararın gazetede ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili yetkili mahkemenin olduğunu, davacı tarafın bu davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığını, isminin ve ibaresinin davacının tekelinde olmadığını, müvekkilinin ibareli marka için 2013/50149 başvuru numarası ile başvuruda bulunduğunu ve gelecek cevaba göre hareket edileceğinin davacıya bildirildiğini, davacının dayandığı markaları devir yoluyla elde ettiğini, devreden şirket ile müvekkili arasında bugüne kadar herhangi bir sorun yaşanmadığını, ihtiyati tedbir için öngörülen teminatın düşük olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

./..

./..

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalı tarafın marka tescil başvurusunun arafından kısmen reddedildiği, davalının yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri bakımından herhangi bir marka korumasının söz konusu olmadığı, buna karşılık davacı tarafın Namlı sözcüğünü taşıyan 2007/06633, 171835, 2010/65863, 183979, 192669, 2003/36960, 2008/34847, no'lu marka tescillerine ve 2011/103864, 2011/103869, 2012/70083 no' lu tescil başvurularına sahip olduğu, davacının marka tescillerinden 2007/06663, 171835, 2010/65863, 2003/36960 tescil numaralı marka tescilleri baresini tek başına ya da asli unsur olarak içermekte olduğu, bu tescillerin 43. sınıftaki yiyecek ve içecek sağlaması hizmetlerini de içerdiği böylece davacı tarafın belirtilen hizmetler bakımından marka hakkının tescile dayandığı, davalının gerek işyerinde gerekse internet alan adındaki kullanımlarının, davacının marka hakkı kapsamında kaldığı, davalının bu kullanımlarının ortalama tüketiciler nezdinde karışıklık yaratacağı ve davalı tarafa ait internet sitesinin davacıya ait bir site olduğu izlenimi doğuracağı, davalının restoranı ve yiyecek içecek hizmetlerinin, davacıya ait olduğu biçiminde bir algı doğuracağı, böylece ortalama tüketicilerin markasını taşıyan kullanımlar bakımından yanılacakları, dolayısıyla davalı tarafın bu eylemlerinin, 556 sayılı KHK' nun 9 ve 61. maddeleri gereğince davacının marka hakkına tecavüz oluşturduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.