muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4373, Karar No: 2022/2541, Tarih: 29.03.2022

VII. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz nedenleri

Davalı Hazine temsilcisi temyiz dilekçesinde özetle, davacıların olağanüstü zamanaşımı ile kazanım şartlarını sağlamadığını öne sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 1966 yılında yapılan kadastro sırasında “tepelik” olarak tescil harici bırakılan taşınmazın davacı adına tescili isteğinden ibarettir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, ‘’Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir. ‘’

3.2.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi, ‘’ Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir. ‘’

3.2.3. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. Maddesi, ‘’– Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde hazine adına tespit edilir.’’ hükümlerini içermektedir.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Çekişmeli taşınmazın yörede 1966 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında “tepelik” olarak tescil harici bırakıldığı, davacının zilyetlik hukuki nedenine dayalı olarak tapuya tescil isteğinde buluduğu anlaşılmıştır.

3.3.2. Dosya içeriğine, toplanan delillere, bozma kararı gereğince işlem yapılmış olmasına ve (VI.) no.lu paragrafta yer verilen İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesine göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VIII. SONUÇ: Açıklanan nedenlerle; davalı Hazine’nin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/03/2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

-MUHALEFET ŞERHİ-

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi gereğince açılmış zilyetlikten tescil davasıdır.

Mahkemece davacı lehine hüküm kurulmuş, ne var ki yargılama giderleri ve bunlardan olan karar ve ilam harcının davacıdan alınmasına karar verilmiştir.

Yargılama giderleri taraflarca temyize getirilmemiştir.

(Muhalif)

-MUHALEFET ŞERHİ-

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi gereğince açılmış zilyetlikten tescil davasıdır.

Mahkemece davacı lehine hüküm kurulmuş, ne var ki yargılama giderleri ve bunlardan olan karar ve ilam harcının davacıdan alınmasına karar verilmiştir.

Yargılama giderleri taraflarca temyize getirilmemiştir.

Sayın çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık; temyize getirilmemekle birlikte, resen nazara alınması gereken karar ve ilam harcının davacıdan alınıp alınamayacağı, buradan hareketle davacı tarafından peşin yatırılan harcın iadesinin mümkün olup olmadığı noktasında düğümlenmektedir.

Öncelikle çözümlenmesi gereken husus; temyiz konusu yapılan karar ve ilam harcının davalıdan alınıp alınamayacağı, yargılama giderlerinden kimin sorumlu olacağı hususudur.

Bilindiği üzere, yargı harçları Harçlar Kanunu’nda düzenlenmiş, kamu düzeninden olması nedeniyle resen uygulanacağı kabul edilmiştir. Bu nedenle re'sen ele alınabileceği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Harçlardan kimin sorumlu olacağına gelince, yargılama giderleri, usulü bir konu olmakla, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda ayrıntısıyla düzenlenmiştir. Aynı Yasa'nın 323. maddesi harçları yargılama giderlerinden sayarken 326/1. maddesi de açıkça “ Kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir.” demek suretiyle yargılama giderleri ve bunlardan olan yargı harçlarından kimin sorumlu olacağını tereddüte yer vermeyecek şekilde düzenlemiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 1. maddesi ise “ Kanun, sözüyle ve özüyle değindiği bütün konularda uygulanır.

Kanunda uygulanabilir bir hüküm yoksa, hakim, örf ve adet hukukuna göre, bu da yoksa kendisi kanun koyucu olsaydı nasıl bir kural koyacak idiyse ona göre karar verir.

Hakim, karar verirken bilimsel görüşlerden ve yargı kararlarından yararlanır.” demek suretiyle, hakimin karar verirken hangi sıralamayı izleyeceği konusunda kural getirmiştir.

Tarafların yargı önünde eşitliği ilkesini düzenleyen Anayasanın 36. maddesi ise “ Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir. Hiçbir mahkeme, görev ve yetkisi içindeki davaya bakmaktan kaçınamaz” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olaya geldiğimizde, zilyetlikten tescil davasında, davacı vatandaş, davalı ise Hazine ve Belediyedir. Davalının Hazine veya kamu kurumu olması, Anayasa ile teminat altına alınan “yargı önünde eşitlik ilkesi”nin bozulmasını, Hazine veya kamu kurumu lehine davranılmasını haklı kılmayacaktır. Zira genel ilke yukarıda da belirtildiği üzere yargılama giderlerinin davayı kaybedenden alınmasıdır. Prof. Dr.Baki Kuru da (Hukuk Muhakemeleri Usulü 6 baskı 5. cilt 5339. sayfada açıkladığı üzere) bu görüştedir.

Bilindiği üzere Hazine, Harçlar Kanununun 13/j maddesi ile yargı harçlarından muaf tutulmuştur. Davalı Belediye ise harçlardan muaf değildir. Böyle bir durumda, yani davalının haçtan muaf olması ve davanın da davacı lehine sonuçlanması halinde karar ve ilam harcı mutlaka alınacak mıdır? Alınacaksa kimden alınmalıdır ? Yasa koyucu tereddüte yer vermeyecek şekilde yargılama giderlerinden kimin sorumlu olduğunu düzenlemiştir. Yine yasa koyucu genel ilke gereğince yargılama giderlerinden sorumlu olan tarafı harçtan muaf tutmuş ise, bu husus harcın diğer taraftan alınacağı şeklinde yorumlanamaz. Ancak bakiye karar ve ilam harcının davalıdan hiç alınmayacağı gibi, davacı tarafından peşin yatırılan karar ve ilam harcının da iade edileceği şeklinde yorumlanıp uygulanmalıdır. Nitekim yine Hazinenin davalı olduğu tapu iptal – tescil davalarında da uygulama bu şekildedir. Hazine aleyhine açılan tapu iptal – tescil davasında Hazinenin harçtan muaf olması gerekçesiyle karar ve ilam harcı alınmazken (doğrusu budur) yalnız tescil davasında harçtan davacının sorumlu tutulmasının hiçbir yasal dayanağı yoktur. Yasa koyucu dileseydi Kadastro Kanunu 36/A maddesinde olduğu gibi, bu hususta da genel uygulamadan ayrıldığını belirterek bir düzenleme yapabilirdi.

Sayın çoğunluğun görüşünün dayanağını yerleşmiş Yargıtay içtihatları oluşturmaktadır. Gerçekten de kabul etmek gerekir ki Yargıtay uzun yıllar tescil davalarında yargılama giderlerini davacı üzerinde bırakmış, bunlardan olan yargı harçlarını da davacıya yüklemiştir. Ne var ki, hiçbir Yargıtay kararında yasal bir dayanak gösterilmemiş, davalının “ yasal hasım” olması gerekçe yapılmıştır. Yukarıda da belirtildiği üzere bir olaya hukukun uygulanmasında yargı kararları en son sırada gelmektedir.

Çözümlenmesi gereken bir başka husus ise “yasal hasım” ın ne olduğu ve yasal hasım olunmasının davalıya nasıl bir üstünlük sağladığı konularıdır. Yine bilindiği üzere, bazen gerçekte hasım olmamasına rağmen özellikle mahkemelerin kararlarının denetime açılabilmesi, birileri tarafından kanun yoluna getirilebilmesi için Hazinenin taraf gösterilmesi veya temsilcisi bulunmayan mal varlığına kayyım atanması ve davanın kayyım huzurunda görülerek bu mahsurların ortadan kaldırılması yoluna gidilmiştir. Ne var ki böyle de olsa davada, davalı olarak yer almışsa, sıfatı ne olursa olsun artık davalıdır. Hal böyle olunca da her açıdan yargı önünde eşitlik ilkesi gereğince davalının davacıdan, Hazinenin de vatandaştan bir üstünlüğü yoktur. Sayın çoğunluk gibi düşünen hukukçular, davacının davasının kabulü halinde, davalının yasal hasım olması nedeniyle yargılama giderlerini davacı üzerinde bırakırken, davanın reddi halinde de davalı yasal hasım lehine vekalet ücreti başta olmak üzere yargılama giderlerine hükmederek açıkça “yargı önünde eşitlik” ilkesini ihlal etmektedirler.

TMK 713/3. maddesinde tescil davasının Hazineye ve ilgili kamu tüzel kişilerine veya varsa tapu maliki gözüken kişinin mirasçılarına karşı açılacağı belirtilmiştir. Yargıtay uygulamalarında taşınmaz tapusuz ise dava, tescil davası, tapulu ise tapu iptal tescil davası olarak nitelendirilmekte, tapu iptal tescil davalarında yargılama giderleri yasaya uygun olarak haksız çıkan taraftan alınırken tescil davasında davacı üzerinde bırakılmaktadır. Aynı yasa maddesinin aynı fıkrasında düzenlenen davalılar arasında yargılama giderleri açısından ayrı uygulama yapılması da doğru değildir. Davalının kim olacağının yasada gösterilmiş olması, bu davalının yargılama giderlerinden muaf olacağı şeklinde yorumlanamaz.

Yine sayın çoğunluk ve onlar gibi düşünen hukukçular “Tescil davalarında davacı zaten karşılıksız olarak taşınmaz edinmekte, hiç olmazsa yargılama giderlerini ödesinler” tarzında bir yaklaşımla gerekçe oluşturmaktadırlar. Eğer mahkeme davacının taşınmazı hak etmediğini düşünüyorsa hiç şüphesiz davayı reddetmelidir. Hem davayı kabul edip, hem de yargılama giderlerini davacı üzerinde bırakmak apaçık bir çelişkidir ve yasaya açıkça aykırıdır.

Sayın çoğunluğun kendi içinde düştüğü bir başka çelişki ise; sayın çoğunluk, davalının yasal hasım olması nedeniyle yargılama giderleri ve bunlardan olan harcın ilk derece mahkemesince davacıdan alınmasının doğru olduğunu düşündüğüne göre, davalı Hazine tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, istinaf talebi reddedildiğinde de davacıdan istinaf ret harcının, bunun devamında da yine Hazinenin temyiz başvurusu reddedilerek kararın onanması halinde de davacıdan onama harcının alınmasına karar vermelidir. Zira davalı Hazine yasal hasımdır ve davalı harçtan muaftır, o halde davalıdan alınamayan yargı harçları davacıdan alınmalıdır. Böyle bir uygulamayı ve düşünce tarzını kabul etmek mümkün değildir. Ayrıca yargılama giderleri bir bütündür. Davanın açılmasından kesinleşmesine kadar aynı yasal düzenlemelere tabidir. İlk Derece Mahkemesinde alınmayan yargılama gideri aynı gerekçeyle istinaf ve temyiz kanun yollarında da alınmamalı veya alınmalıdır. Bir dava İlk Derece Mahkemesinde hangi hükümlere tabiyse kanun yollarında da aynı hükme tabidir.

Açıklanan bu nedenlerle, davanın kabul edilmiş olduğu gözetilerek, tarafların temyiz sebepleri de nazara alınmak suretiyle davalı Hazinenin harçlardan muaf olması, davalı ... Tüzel Kişiliğinin ise harçlardan muaf olmaması, harcın davacıdan alınmasının doğru olmaması nedeniyle hükmün 2. bendinin çıkarılarak yerine “Davalı hazine harçtan muaf bulunmakla harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 2.417 TL harcın davacıya iadesine, 3.257,89 TL harcın davalı ... Tüzel Kişiliğinden tahsili ile Hazineye gelir kaydına” cümlesinin yazılmasına, hükmün bu şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/4695, Karar No: 2016/15907, Tarih: 20.12.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/4695 E.  ,  2016/15907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ile müvekkili arasında 05/11/2014 tarihli balık satış sözleşmesi imzalandığını ve 3 adet çekin avans olarak davalıya teslim edildiğini, ancak malın verilmediğini ve bedelsiz kalan çeklerinde iade olunmadığını ileri sürerek, borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşme gereği alınan çeklerin bir sonraki sezon içinde geçerli olduğu bu nedenle balık tesliminin gelecek sezon yapılacağını beyan ederek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalının mal teslimini sözleşme gereği gerçekleştirdiğini kanıtlayamadığı gerekçesiyle davacının çekler nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava konusu çeklerde 27/01/2015 keşide tarihli olanı yargılama sırasında ödenmiş olup, İİK. 72/6 maddesi gereğince davanın istirdata dönüştüğü gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalının tüm davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3445, Karar No: 2019/447, Tarih: 28.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2017/3445 E.  ,  2019/447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Vekâletnamesinde davadan ve temyizden feragat konusunda özel yetki bulunan katılan vekilinin, mahkemece kurulan hükümleri kanunî süresinde temyiz etmesinin ardından dosyaya sunduğu 03.12.2018 tarihli dilekçeyle temyizden feragat ettiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine İADESİNE, 28.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4439, Karar No: 2021/54, Tarih: 18.01.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/4439 E.  ,  2021/54 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan 5271 sayılı CMK.'nın 231/5. maddesi uyarınca verilen ''hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin karara karşı, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesine 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile ek fıkrası uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk müdafiinin yasa yolu ile merciinde yanılması, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 18.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4729, Karar No: 2025/4616, Tarih: 12.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/4729 E.  ,  2025/4616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3360 E. 2023/420 K.

SUÇ :Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2022/284 Esas, 2022/411 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında maktul ...'ye karşı nitelikli kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

2.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.02.2023 tarihli ve 2022/3360 Esas, 2023/420 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca, esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, sanığın atılı suçları işlediğine dair kesin ve somut delil olduğuna, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir

III. GEREKÇE

1.Maktul ...'nin 08.05.2016 tarihinde kendisinden haber alınamayacak şekilde kaybolduğu, inceleme dışı sanıklardan ... ile ...'in imam nikahlı birlikteliklerinin olduğu, ...'nın aynı zamanda ...'nin hasta annesine baktığı, inceleme dışı sanık ...'nin maktul ...'nin ortadan kaybolmasından yaklaşık iki ay öncesinden itibaren kendisiyle bir arkadaşlığının başladığı, ...'in ise sanık ...'la iş konusunda önceye dayalı tanışıklığının olduğu, sanık ...'ın ... dışında diğer sanıklarla önceden bir tanışıklığının bulunmadığı,

Maktul ...'nin en son 08.05.2016 tarihinde sanıklar ile beraber görüldüğü ve o tarihten sonra kendisinden bir daha haber alınmadığı, bu tarihten yaklaşık üç ay sonrasında 06.08.2016 günü maktulün cesedinin çürümüş halde ... Mahallesi'nde bir fındık bahçesinde bulunduğu,

Maktul ...'nin en son 08.05.2016 tarihinde sanıklar ile beraber görüldüğü ve o tarihten sonra kendisinden bir daha haber alınmadığı, bu tarihten yaklaşık üç ay sonrasında 06.08.2016 günü maktulün cesedinin çürümüş halde ... Mahallesi'nde bir fındık bahçesinde bulunduğu,

Maktul ...'nin son görüldüğü tarihte annesinin ... Devlet Hastanesi'nde tedavi görmekte olduğu, aynı gün ..., ...ve maktul ...'nin hastanede bulundukları sırada sanık ...'ın aracıyla Hastaneye gelerek sanık ... ile kısa bir görüşme yaptıktan sonra yanlarına maktul ...'nin geldiği, ardından ... ile ...'ın beraber ...'in kullandığı araçla Hastaneden ayrıldıktan 1- 1,5 saat sonra sanık ...'ın hastaneye aracıyla tek başına dönerek ... ve ... ile konuştuğu ve sanıkların tamamının ...'ın kullandığı minibüs ile önce ... denilen bölgeye gittikleri oradan da Samsun'a ... Sanayi Sitesi civarına sonra da ...'nin evine gittikleri ...'nin evine ... ve ...'in girerek konuştuğu sonra araca dönerek geri geldikleri, anlaşılan olayda;

2.Sanık ...'ın, olaydan iki gün önce fuhşa aracılık ettiği iddia edilen ...'in de aralarında bulunduğu ... , ... ve 16 yaşının içinde bulunan maktul ... ile ile birlikte yanlarına alkol de alarak Salıpazarı yolu üzerindeki bir yere gidip vakit geçirdiklerine ve maktule böyle ortamlarda bulunmasının uygun olmadığı yönünde nasihatte bulunduğuna ilişkin samimi olmayan savunması, sonrasında maktulü görmediği yönünde savunmada bulunmuş olmasına rağmen, inceleme dışı sanık ...'nin savunmalarında belirttiği gibi, olay günü sanık ...'ın, aracıyla ... Devlet Hastanesine gelip, fuhşa aracılık ettiği iddia edilen inceleme dışı sanık ... ile kısa bir görüşme yaptıktan sonra, ... 'in işaretiyle yanlarına gelen maktul ...'yi aracına alıp götürmesi, 1-1,5 saat sonra tek başına Hastaneye geri dönmesi, hastaneye tek başına geri dönen sanığın, korkmuş ve panik halindeki tavırları, sanık ... ve ...'in ortamdan biraz uzağa gidip konuşmaları, sonrasında Samsun'a gitmeye karar vermeleri, Samsun'a gitme nedenlerinin ...'ye söylenmemesi, yolda sanık ...'ın aracı durdurup, ...'le birlikte araçtan inip kendi aralarında konuşup tekrar araca binmeleri, sonrasında Samsun'da bir sanayi sitesine gidilerek, araçta bulunan ... ve ...'nın araçtan inerek 1-2 kapıyı anlamsız olarak tekmeleyip "..." diye maktule seslenmeleri, sanık ...'ın olay günü hastaneye giderek maktulü aracıyla oradan alıp götürmediği yönünde çelişkili savunmalarına rağmen, HTS kayıtlarının savunmasını doğrulamaması, baz istasyonu sinyal bilgilerinin sanık ...'ın olay günü hastane çevresinde olduğunu göstermesi, sanığın çelişkili ve inkara yönelik savunmasında olay günü banka işleri için ...'i o tarafa götürüp bırakmış olabileceğini belirtmesine rağmen, sözü edilen günün pazar günü olması ve bankaların kapalı olduğunu gözden kaçırması,

olay sonrasında sanık ve ...'in olağan dışı telefon iletişim trafiği, tanıkların kısmen çelişkili beyanları, inceleme dışı sanık ...'nın 07.02.2019 tarihli müdafii huzurunda Cumhuriyet Savcılığında yaptığı savunması okunduktan sonra mahkemedeki "Ben okunduğu gibi ifade verdim. Ancak 08.05.2016 günü sanık ...'ı ...'yi alıp götürdüğü, sonrasında ... olmadan geri geldiğine dair beyanlarımı şimdi tam hatırlayamadım. ... ... ile gitti mi, gitmedi mi bilemiyorum. Ama ... eşime gitmeden önce para vermişti. Sonradan öğrendiğime göre bu parayı borç olarak vermiş. Yine ifademde ...'in beni yanına çağırıp '... kızı s.... öldürmüş' dediği de doğru benim polise gidelim kim ne yaptıysa cezasını çeksin dediğim, ...'in de bana 'sen karışma, polise gidersen seni öldürürüm' dediği de doğrudur. Bundan sonra ben, ...ile ...'ın kullandığı araçla bir fındık bahçesi yakınına gittiğimiz de doğrudur. ...'ın fındık bahçesini gösterip göstermediğini hatırlayamadım. Daha sonra Samsun'a sanayiye gittiğimiz de doğrudur. Ancak kapıları tekmeleyen ... ve ...'dı ben araçtan inmemiştim. ... hastanenin önünde 18.15'te buluştuğumuzda sanık ... ...'ye gideceğiz deyince ortada cinayet var ne gezmesi diye çıkıştığım doğrudur. Ancak Melikelerin evinde ... beni belli şekilde hareket etmem konusunda yönlendirmedi. ...'nin öldüğünü net olarak bilmiyordum" şeklindeki savunması, inceleme dışı sanık ...'in, kısmen bu savunmayı teyid eden savunmaları dikkate alındığında, maktul ...'nin en son sanık ... ile hastaneden ayrıldığının ve çürümüş cesedinin 3 ay sonra da ... Mahallesindeki fındık bahçesinde bulunduğunun dosya kapsamı ile sabit olmasına ve sanığın çelişkili savunmalarının dosya kapsamı ile örtüşmemesine rağmen, mevcut delillerin yanlış takdiri ile atılı suçtan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.02.2023 tarihli ve 2022/3360 Esas, 2023/420 Karar sayılı kararının sanık ...'ın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06. 2025 tarihinde karar verildi.