muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8188, Karar No: 2014/7711, Tarih: 10.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/8188 E.  ,  2014/7711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2013

NUMARASI : 2011/494-2013/196

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işveren, tır şoförü olan davacının sebep olduğunu iddia ettiği trafik kazası sonucunda meydana gelen maddi zararın tazminin istemiştir.

Davalı işçi, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan raporda davacının kusuru bulunmadığı bildirildiğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, trafik kaza tutanak ve krokilerine göre davalı işyerinde iş sözleşmesi ile tır şoförü olarak çalışan davacının kaza günü önünde yine aynı işverene ait tırla birlikte seyir halinde iken, bu tırında önündeki hususi otomobilin ani freni üzerine meydana gelen kazada davacının öndeki tıra arkadan çarptığı anlaşılmıştır. İş güvenliği uzmanı bilirkişi en önde ani fren yapan hususi otomobil sürücüsü alkollü araç kullandığından olayda tam kusurlu olduğu davacının olayda kusurunun bulunmadığını bildirmiştir. Davalı ise ısrarla davacının trafik kuralları gereği öndeki araçla fren mesafesini korumadığından sorumlu olduğunu iddia ederek itirazda bulunduğu halde bu itirazı değerlendirilmemiştir. Mahkemece trafik konusunda da uzmanlığı olan trafik-iş güvenliği uzmanından, davalının itirazlarının da değerlendirildiği rapor alınarak tüm delillerin değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13128, Karar No: 2007/11682, Tarih: 03.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/13128 E.  ,  2007/11682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk, ... 2. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; kısıtlanması istenilen ...'nun ... Sokak, No: 14/8 ... adresinde oturduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/10/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5507, Karar No: 2009/10813, Tarih: 24.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/5507 E.  ,  2009/10813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, galleye müstehak vakıf evladı olduklarının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-5737 sayılı Vakıflar Kanununun "muafiyet ve istisnalar" başlığını taşıyan 77. maddesinde "Genel Müdürlüğe ve mazbut vakıflara ait taşınmazlar devlet malı imtiyazından yararlanır. Tüm iş ve işlemleri, her türlü vergi, resim, harç ve katılım payından istisnadır." hükmü yer almaktadır. Temyiz harcı Vakıflar Genel Müdürlüğüne ilişkin bir iş ve işlemle ilgili olmayıp yargı işiyle ilgilidir ve anılan yasa maddesinde Vakıflar Genel Müdürlüğünün yargı harcından bağışık ve istisna tutulduğuna ilişkin açık bir hüküm de yer almamaktadır.

Temyiz eden taraftan harç alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, temyiz harcı alınmamışsa HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434 üncü maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması üzerine dosyanın iadesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesinden,

2-a) Davaya konu ... Bey Bin ... Bey Vakfına ait onaylı vakfiye ile bu vakıftan galle alan evlat listesi ve dayanakları evrakın Vakıflar Genel Müdürlüğünden,

b) Davacıların (... ve ...) gidebildiği kadar üst soylarını gösterir nüfus kayıtlarının ilgili Nüfus Müdürlüğünden,

c) Afyon Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.11.1948 tarih 1948/658 E.-1193 K.sayılı dosyasının (dosya bulunamadığı takdirde kesinleşip kesinleşmediğine dair şerhi de kapsar şekilde kararın bir örneğinin) ilgili mahkemesinden,

Getirtilip dosyasına konulduktan;

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11800, Karar No: 2019/5097, Tarih: 28.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/11800 E.  ,  2019/5097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dava konusu hırsızlık olayından ötürü suça sürüklenen çocuk ...’le yapılan görüşmede eylemini ikrar ederek katılana ait iş yerinden çaldıkları malzemelerden biri olan bıçağın beraat eden suça sürüklenen çocuk ...’nin evinin damında olduğunu söyleyerek katılana iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı katılanan sorularak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nın 168/1-4. maddesinin tartışılması gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2612, Karar No: 2012/2898, Tarih: 24.04.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/2612 E.  ,  2012/2898 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, su aboneliği yapılması yönünde muarazanın giderilmesi, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup; hüküm, Tüketici Mahkemesince verilmiştir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün Yüksek (13).Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 24.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1985, Karar No: 2022/8197, Tarih: 08.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/1985 E.  ,  2022/8197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın sanığın 10.01.2020 tarihli talimat duruşmasında bildirdiği adresi olan “.Mah. . Sokak ./...” adresi yerine mernis adresi olduğundan bahisle ./ ...” adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereğince yapıldığı ve yapılan tebliğin usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından, gerekçeli kararın sanığın öncelikle bildirdiği adresine tebliği sağlanarak verilmesi halinde halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve temyiz istemine ilişkin düzenlenecek ek tebliğname düzenlenmesinin temini için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Yazı.İşl.Md.
Yargıtay — Esas No: 2011/21498, Karar No: 2013/1976, Tarih: 05.02.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/21498 E.  ,  2013/1976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/271932

MAHKEMESİ : Kınık Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/07/2009

NUMARASI : 2009/124 (E) ve 2009/134 (K)

SUÇLAR : Hakaret ve kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay esnasında sanığın yanında bulunan tanıklar S.. D.. ve M.. Ç..'in soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcılığı tarafından alınan ifadelerinde sanığın katılana hakaret ettiğine ve tanıkların tüm aşamalarda sanığın katılanı yakasından tutarak çekiştirdiğine yönelik iddia ve katılanı doğrular yeminli anlatımları karşısında, sanığa atılı suçların sübut bulduğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine yetersiz ve yerinde olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5272, Karar No: 2012/36529, Tarih: 29.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/5272 E.  ,  2012/36529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. madesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/334, Karar No: 2018/6941, Tarih: 08.05.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/334 E.  ,  2018/6941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Her ne kadar 23/03/2011 tarihli önceki hükümde direnilerek aynı karar verilmiş ise de; ilk karardaki gerekçeden farklı olarak yeni gerekçe kurulduğu, söz konusu direnme kararında gerekçenin genişletilmesi ve değiştirilmesi suretiyle hüküm kurulduğu, bu durumun Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun istikrar bulmuş içtihatları uyarınca yeni hüküm mahiyetinde olduğu anlaşılmakla, dosyanın Dairemizce yapılan incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 36,90 TL değerindeki bir şişe alkolü içkiyi çalmak isterken yakalanan suça sürüklenen çocuk hakkında, suça konu alkollü içkinin suç tarihindeki değerinin esas alınması gerektiği gözetilerek, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; 36,90 TL değerindeki bir şişe alkolü içkiyi çalmak isterken yakalanan suça sürüklenen çocuk hakkında, suça konu alkollü içkinin suç tarihindeki değerinin esas alınması gerektiği gözetilerek, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.05.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10173, Karar No: 2015/598, Tarih: 27.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/10173 E.  ,  2015/598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, olay tarihi itibarıyla 11 yaşının içerisinde bulunan mağdure ile mağdurenin ikametinin bulunduğu apartmanın önünde karşılaştığı, kendisini öğretmen olarak tanıtıp kiralık ev sorma bahanesiyle mağdureyle konuşmaya başladığı, havanın soğuk olmasını bahane ederek apartmanın içerisine girmeyi teklif ettiği, birlikte apartmanın içine girdiği mağdureye dudakların kurumuş diyerek parmağını mağdurenin iki dudağının arasına koyduğu ve mağdureden parmağını, ''Pamuk şeker yalıyormuş gibi'' yalamasını istediği, bu isteğin geri çevrilmesi üzerine, apartmanın bodrum katına inmeyi teklif ettiği mağdurenin bu teklifi de geri çevirmesi üzerine elini uzatıp tokalaştıktan sonra olay yerini terk ettiği, mevcut haliyle sanığın eyleminin TCK.nın 103/1-a maddesi anlamında çocuğun basit cinsel istismarı kapsamında kaldığı anlaşıldığından ve cinsel istismar eylemi sonucu ruh sağlığının bozulup bozulmadığı araştırılan mağdurenin Hatay Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 02.12.2013 tarihli raporunda, ''olay nedeniyle ruh ve beden sağlığının bozulmadığı'' belirlendiğinden, tebliğnamede bu hususlarda bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7959, Karar No: 2009/7539, Tarih: 16.11.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/7959 E.  ,  2009/7539 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Davacı ... ile davalılar ..., ... aralarındaki dava hakkında Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 5.6.2008 gün ve 2007/88-2008/281 sayılı hükmün Dairenin 23.3.2009 gün ve 2008/5711-2009/1625 sayılı Kararı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HYUY’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 170.00 TL para cezasının davalı ...'ten alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 16.11.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2006/12200, Karar No: 2006/14937, Tarih: 10.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/12200 E.  ,  2006/14937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitne itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değer yönünden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 105 ada 30 parsel sayılı 2.899,71 m2 yüzölçümündeki taşınmaz senetsiz ve belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle payları oranında davalılar ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ... ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 ... ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 ... ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 10.11.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.