muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21948, Karar No: 2012/23048, Tarih: 12.10.2012

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçememek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür.

Davacı su abonesi olabilmek için 1.766, 30 TL kanal katılım ve şebeke bedeli ödediğini, bu bedelin haksız olduğunu belirterek ödediği bedelin iadesi istemiyle eldeki davayı açmıştır.

İnşaat mühendisi ... Işıldak tarafından düzenlenen bilirkişi raporuna göre, yeni kanalizasyon veya mevcutların ıslahı çalışması iskan tarihi ile abonelik tarihi arasında gerçekleşmediği, davacının ödediği 1.766, 30 TL.nin iadesi gerektiği belirlenmiş, mahkemece bu rapor esas alınarak davacının, davalı kuruma ödediği 1.766, 30 TL.nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.Oysa aynı yerle ilgili olarak Dairemizin 2012/ 21964 esas sayılı dosyasında hukukçu bilirkişi Serpil Ejder tarafından hazırlanan raporda davacının 1.873, 57 TL ödemesi gerektiği belirlenmiştir.O halde mahkemece bilirkişi raporları arasındaki farklılığın neden kaynaklandığı, davacının ödemesi gereken miktarın tespiti hususunda yeni bir bilirkişi incelemesi yapılarak, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14647, Karar No: 2023/6072, Tarih: 08.05.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/14647 E.  ,  2023/6072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/4204 E., 2021/22 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi/İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/807 E., 2018/787 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 14.10.2008 tarihinde, davacının eşinin yolcu olarak bulunduğu ticari minibüsün yaptığı tek taraflı trafik kazasında vefat ettiğini, yolcu taşımacılığı yapan aracın Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası bulunmadığını bu nedenle davalının sorumluluğu bulunduğunu, kaza tarihi itibariyle geçerli teminat tutarının vefat eden her yolcu için 100.000,00 TL olduğunu belirterek, belirsiz alacak davası olarak 3.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 21.09.2017 tarihli dilekçesiyle fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak talebini 25.000,00 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıların zararının Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta (...) poliçesinden karşılanması gerektiği, bu nedenle davanın husumetten reddi gerektiği, dava konusu taşıtın taşıma ferdi kaza sigortası yaptırma zorunluluğunun bulunmadığı, dosya kapsamında yer alan evraklardan taşımanın bir yetki belgesi kapsamında yapılmadığının anlaşılmadığı, bunun yanında bir servis taşımacılığının söz konusu olduğu, kabul anlamına gelmemekle ancak red tarihinden itibaren yasal temerrüt faizi yürütülmesinin mümkün olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile aracın kullanım şekli trafik kaydına göre gayrı ticari-hususi olup, Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı VIII. Bölge Müdürlüğü'nün 02.05.2018 tarihli yazısına göre kaza tarihi itibariyle yolcu taşıma yetki belgesi bulunmadığı, Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezi'nin 21.03.2018 tarihli yazısına göre kaza tarihi itibariyle Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası'nın da bulunmadığı, 4925 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi ve buna göre çıkarılan yönetmelik ve genelgelere göre, il sınırları içinde yapılan yolcu taşımaları ile 100 kilometreye kadar olan şehirlerarası yolcu taşımalarının kural olarak yönetmelik kapsamı dışında bırakıldığı, bu kapsamdaki yolcu taşımalarının ilgili valiliklerce düzenlendiği, bu düzenleme çerçevesinde ilgili valilikçe (Diyarbakır), 21 LC 498 plakalı araç için yolcu taşıma yetki belgesi verilmediği, aracın kullanım şeklinin 'hususi' olduğu, bu durumda 21 LC 498 plakalı aracın Zorunlu Ferdi Kaza Sigortası kapsamında bulunmadığı, davalı ... Hesabının da bu sebeple sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; ticari minibüsün taşıma için yetki belgesinin olmamasının davalı kuruma başvuru için engel olmayıp bu hususun hak sahibi olan davacı müvekkile karşı ileri sürülemeyeceğini, dava konusu talebin destekten yoksun kalma tazminatı değil yapılması zorunlu olan zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının yapılmamış olması nedeniyle ferdi kaza sigortası tazminatı olduğunu belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, kazayı yapan aracın zorunlu koltuk ferdi sigortası yaptırması gerektiği halde yaptırmamış olması nedeniyle bu sigorta kapsamında davalı ... hesabından tazminat talep ettiği, davacının desteğinin yolcu olarak bulunduğu araç trafik kaydında hususi minibüs olarak kayıtlı bulunup işçi servis taşımacılığı yaptığı, davacının desteği dahil aynı araç içerisindeki diğer işçilerin ticari faaliyet kapsamında bilet veya ücret karşılığı taşınan kişilerden olmadığı, kaza anında da yolcu taşımacılığının söz konusu olmadığı, bu nedenle de Zorunlu Karayolu Taşımacılığı Mali sorumluluk sigortası yaptırma zorunluluğu bulunmayan ve yolcu taşımacılığının söz konusu olmayan kazada ... dışında karayolları yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası poliçesi bulunmaması nedeniyle davalı ... Hesabının sorumluluğu da doğmayacağından mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı (emsal nitelikteki yargıtay 17. hukuk dairesinin 2019/2080 esas ve 2020/6374 karar sayılı ilamı) gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; ticari minibüsün taşıma için yetki belgesi olmamasının davalı kuruma başvuru için engel olmayıp bu hususun hak sahibi olan davacıya karşı ileri sürülemeyeceği, dava konusu talebin destekten yoksun kalma tazminatı değil yapılması zorunlu olan zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının yapılmamış olması nedeniyle ferdi kaza sigortası tazminatı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Poliçesi bulunmayan ve yolcu taşımacılığı yapan aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin mirasçısının zorunlu koltuk kaza sigortası tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun 2 nci maddesi, Karayolu Taşıma Yönetmeliği'nin 2 nci maddesi Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun 2 nci maddesi, Karayolu Taşıma Yönetmeliği'nin 2 nci maddesi Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, kararda belirtilen gerekçelere, kazaya karışan aracın ticari yolcu taşımacılığı yapmamasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13026, Karar No: 2011/9834, Tarih: 14.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/13026 E.  ,  2011/9834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, prim kesintisini takip eden aybaşından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine;

2-Dava ilk kesinti tarihini takibeden aybaşından itibaren Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine ilişkindir.

Mahkemece istem 01.05.1999-31.12.1999, 01.05.2003-27.04.2011 tarihleri arasında kabul edilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş Tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından Tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için Kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un ... bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir.

2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... Kooperatifleri ile Birliği, ...Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Somut olayda davacının Tarım Kredi Kooperatifi kaydı bulunmamakla birlikte pancar ekicileri kooperatifi kaydının 16.10.2002 tarihinden itibaren başladığı, Ziraat Odası kaydının 01.01.2005 tarihinden itibaren başladığı ve devam ettiği ilk prim kesintisinin 30.04.1999 tarihinde yapıldığı, diğer kesintilerin 20.05.2003, 10.08.2005, 22.07.2006 tarihlerinde olduğu başkaca kesinti yada tescil kaydının olmadığı görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 01.05.1999-31.12.1999 , 01.06.2003-27.04.2011 tarihleri arasında verilen tespit kararı yerinde ise de 01.01.2000-01.06.2003 tarihleri arasında kalan sürede yukarıda açıklandığı şekilde tesciline esas kesinti bulunmadığından, bu sürelerin reddi gerekirken salt zabıta araştırmasına pankobirlik ve ziraat odası kaydına dayalı olarak kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11510, Karar No: 2006/12434, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11510 E.  ,  2006/12434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi, Han Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa, seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün kamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14055, Karar No: 2016/13274, Tarih: 27.10.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/14055 E.  ,  2016/13274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Gerekçeli kararın davalı şirketin dava dilekçesinde bildirilen adresine tebliğe çıkarıldığı ve Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak şirket adına çıkartılan tebligatın tevziat esnasında adresinde bulunmadığının ve komşusuna haber bırakıldığının belirtilerek muhtara tebliğ edilmesinin doğru olmadığı anlaşılmaktadır.

Davalı şirketin Ticaret Sicil Müdürlüğünde kayıtlı adresi tespit edilip bu adrese tebligat yapılıp bila tebliğ dönmesi durumunda gerekçeli kararın Ticaret sicilden bildirilen bu adrese Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3929, Karar No: 2017/9790, Tarih: 10.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/3929 E.  ,  2017/9790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Katılanın kolluk beyanında olay günü saat 02.00-02.30 gibi uyuduğunu, sabah saat 07.00’de uyandığında hırsızlığı farkettiğini beyan etmesi, sanığın da olay saatine ilişkin beyanının bulunmaması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve suçun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan sanık hakkında TCK'nın 143 ve 116/4 maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.