muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/21056, Karar No: 2009/2379, Tarih: 19.02.2009

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacı murisi .....’ün sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin yapıldığı tarihinden ölüm tarihi olan 3.11.2001 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ...ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı murisinin Ziraat Odasına, Tarım Kredi Kooperatifine, ... Ekicileri Kooperatifine ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifine üyeliğinin bulunmadığı, sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 14.04.1995 tarihinde yapıldığı,ayrıca 20.05.1997 tarihinde tarım ... prim kesintisi bulunduğu, başkaca prim kesintisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 01.05.1995-31.12.1995 ve 01.06.1997-31.12.1997 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tesbit kararı yerinde ise de prim kesintisinin bulunmadığı 1996, 1998, 1999, 2000 ve 2001 yılları yönünden 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında kanıtlanamadığı halde bu yılların soyut tanık beyanı ve zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek, yerine,

“1-Davanın kısmen kabulü ile, davacı murisi .....'ün 01.05.1995-31.12.1995 ve 01.06.1997-31.12.1997 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında ... tarım sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine,fazla istemin reddine,

2-Davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

3-Davacı tarafından yatırılan 24,40 YTL harcın karar kesinleştikten sonra talep halinde davacıya iadesine,

4-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 450,00 YTL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 450,00 YTL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5-Davacı tarafından yapılan 167,30 YTL yargılama giderinden kabul ve red oranına göre takdiren 47,00 YTL sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 19.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26888, Karar No: 2011/27817, Tarih: 09.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/26888 E.  ,  2011/27817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/08/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlunun temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur. Asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal bir düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir. Buna göre 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin de dar yorumlanması gerekip, maddede açıkça haczedilmezlik için "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşulunun kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir malın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. İmar planı ve benzeri bir idari işlem ya da kararla, taşınmazın kamu hizmetinin yürütülmesini sağlayacak bir amaç için tahsis edilmesi onun fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı sonucunu doğurmayacağından, haczin kaldırılması için yeterli olamaz. Bunun için hakim bizzat taşınmazın başında bilirkişi eşliğinde keşif yaparak haczedilen taşınmazın fiili kullanım durumunu belirlemeli ve bu şekilde sonuca gitmelidir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi İnşaat Mühendisi A. B.’ın 27.06.2011 tarihli raporunda, .. Mahallesi . ada . parselin iki adet dükkan ve arsası, .. Mahallesi . ada . parselin boş arazi, . ada . parselin arazi,. ada . parselin boş arazi, . ada . parselin boş arazi, . ada . parselin boş arazi, . ada . parselin boş arazi, Mescit Mahallesi . ada . parselin kerpiç tandır ve arsa, . ada . parselin dükkan ve tandır, .. Mahallesi .ada . parselin ise boş alan olduğu belirlenmiştir. Bu belirlemeye göre anılan taşınmazların fiilen kamu hizmetinde kullanılmadığı anlaşılmaktadır. Taşınmazların imar planında farklı amaçlarla planlanmış olması taşınmazların fiilen kamu hizmetinde kullanıldığının kabulünü gerektirmez.

O halde mahkemece .. Mahallesi . ada . parsel, .. Mahallesi . ada . parsel, . ada . parsel, . ada . parsel, . ada . parsel, . ada . parsel, . ada . parsel, .. Mahallesi . ada. parsel, . ada . parsel ve .. Mahallesi ,. ada . parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bu taşınmazlar yönünden de şikayetin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ:Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2).maddede yazılı nedenlerle alacaklı yararına İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3882, Karar No: 2019/557, Tarih: 24.01.2019

**10. Ceza Dairesi         2015/3882 E.  ,  2019/557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içerdiğinden, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti için, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup kesin bir şekilde belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 24/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1185, Karar No: 2016/398, Tarih: 01.11.2016

**Ceza Genel Kurulu         2015/1185 E.  ,  2016/398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 17. Ceza Dairesi

Mahkemesi Asliye Ceza

Hırsızlık suçundan sanık ...'ın, TCK'nun 142/2-h, 168/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca iki yıl altı ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin, Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 17.03.2015 gün ve 36-371 sayılı hükmün, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 17. Ceza Dairesince 08.07.2015 gün ve 22199-5216 sayı ile;

"Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması imkanı olmadığı gözetilmeksizin, katılan ...'e karşı işlediği hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nun 168/1. maddesi uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır" eleştirisiyle onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 01.10.2015 gün ve 149969 sayı ile;

"Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasında sanığın rızaen mağdurun zararını karşılamasında zorunluluk bulunmaktadır. Yani aynen iade veya ödemenin gerçekleşmesi elzemdir. Ancak bu konuda mağdurun bir karşı iradesinin yani ödemeyi kabul etmemesinin sanık aleyhine sonuç doğurması mümkün değildir. Sanık tarafından zararın tazmini için yapılan girişimin mağdurca kabul edilmemesi halinde mahkemece bir ödeme noktası tayin olunmalı ve ödemenin yapılıp yapılmamasına göre sonucuna göre etkin pişmanlık hükümlerinin tatbiki değerlendirilmelidir.

Kamu davasına konu somut olayda mağdurun beyanı ile de sabit olduğu üzere; soruşturma aşamasında sanığın ailesinin mağdurun zararını gidermesi talebi mağdurca kabul edilmemiştir. Yerel mahkemece bu durum sanık lehine değerlendirilip hakkında TCK'nun 168/1. maddesi tatbik olunmuş ancak bu kez soruşturma aşamasındaki ödemeye ilişkin indirim oranının kovuşturmadaki ödemeye ilişkin 1/2 oranının üzerinde olması gereği gözetilmeden, ödeme yapılmaması gerekçe gösterilerek indirim oranının 1/2 olarak belirlenmesi yoluna gidilmiştir. Esasen mahkemece hem etkin pişmanlık hükümlerinin tatbiki hem de indirim oranının belirlenmesi eksik incelemeye dayanmakla hatalıdır.

Yüksek 17. Ceza Dairesi'nin somut olayda etkin pişmanlık hükümlerinin koşullarının oluşmadığı noktasındaki görüşüne katılamıyoruz. Zira sanığın zararı giderme konusundaki iradesi kendisinden kaynaklanmayan bir şekilde engellenmekte ve ödemenin yapılıp yapılmayacağı konusu henüz bu aşamada belirsizliğini korumaktadır. Katılanın ödemeyi kabul etmemesi nedeniyle mahkemece ödeme noktası tayin olunup makul bir süre verilerek, sanık tarafından ödemede bulunulması halinde etkin pişmanlık hükümlerinin tatbiki gerekecektir. Öncelikle bu konudaki eksik soruşturmanın yerel mahkemece ikmali gerekir. Bu eksikliğin ikmali ve ödemenin vukuu halinde ise TCK'nun 168/1. maddenin tatbikindeki indirim oranının ½'nin üzerinde belirlenmesi gerekecektir. Ödeme noktası tayinine rağmen ödeme yapılmadığının tespiti halinde mahkemece etkin pişmanlık nedeniyle yapılan indirim, sonuç ceza yönünden kazanılmış hakka konu teşkil edecektir.

Sanık ve ailesinin soruşturma aşamasında mağdurun zararını karşılama iradesinde bulunduğu ancak katılanın bunu kabul etmediğinin anlaşılması karşısında, mahkemece bir ödeme noktası tayin olunup, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nun 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Sanığın soruşturma aşamasında mağdurun zararını karşılama iradesi bulunduğu ancak katılanın bunu kabul etmemesi nedeniyle zarar giderilmiş gibi kabul edilerek hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulandığı halde, 5237 sayılı TCK'nun 168/1. maddesiyle yapılması gereken indirim oranının, aynı maddenin 2. fıkrasındaki sınırlama nedeniyle ½ oranından fazla olması gerektiği gözetilmeyip, zararının ödenmemesi hususunun katılandan kaynaklandığı nazara alınmayarak, bu konuda bir şey yapma imkanı bulunmayan sanığın, fiilen ödemede bulunmadığı gerekçe kılınarak, indirim oranının alt sınırdan belirlenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğundan bahisle bozulmasına karar verilmesi gerekirken hükmün onanmasında isabet bulunmadığı değerlendirilmektedir" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Daire onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

CMK'nun 308/3. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 14.10.2015 gün ve 25397-7491 sayı ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında katılan ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup, itirazın kapsamına göre inceleme, sanık hakkında katılan ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında katılan ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup, itirazın kapsamına göre inceleme, sanık hakkında katılan ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Suçun sübutuna ve nitelendirilmesine ilişkin bir uyuşmazlık ve bu kabulde, dosya içeriği itibarıyla herhangi bir isabetsizlik bulunmayan somut olayda; Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında TCK'nun 168. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi açısından, sanığın katılanın zararını gidermesine imkan tanımak amacıyla yerel mahkemece bir ödeme noktası belirlenmesinin gerekip gerekmediği; sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının bulunduğunun kabulü halinde ise uygulanması gereken indirim oranının tespitine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık ...'ın, 15.12.2014 günü katılanın iş yerine giderek para bozdurmak istediğini söylediği, katılanın sanığın isteğini kabul edip cebinden 4500 Lira çıkardığı sırada sanığın, katılanın para destesi bulunan eline bir iki kez vurur gibi yaparak fark ettirmeden 1.300 Lirasını aldığı,

Kovuşturma evresinde 17.02.2015 tarihli oturumda; katılan ...'in, kamu davası açılmadan önce sanığın hırsızlık suçundan tutuklanması üzerine sanığın ailesinin kendisine zararını giderme teklifinde bulunduklarını ancak kabul etmediğini ifade ettiği, aynı tarihli oturumda mahkemece söz verilen sanığın "Allah'a havale ediyorum, şu anda bir diyeceğim yoktur, süre verilirse zararı karşılarım" dediği, sanığın bu sözlerinden sonra katılanın ödemeyi kabul etmeyeceğine ilişkin bir beyanda bulunmadığı, mahkemece sanığa katılanın suçtan doğan zararını gidermesi için bir sonraki oturuma kadar süre verildiği, 17.03.2015 tarihli oturumda sanığın "mağdur zararlarını karşılayamadım, aileme ulaşamadım" şeklinde beyanda bulunduğu, Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK'nun "etkin pişmanlık" başlıklı 168. maddesi;

"1)Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık ve karşılıksız yararlanma suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde; cezası üçte birden üçte ikiye kadar indirilir. Yağma suçunda ise, cezada altıda birden üçte bire kadar indirim yapılır.

2)Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, mağdurun rızası aranır" şeklinde iken, 08.07.2005 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanunun 20. maddesiyle değiştirilerek;

2)Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, mağdurun rızası aranır" şeklinde iken, 08.07.2005 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanunun 20. maddesiyle değiştirilerek;

"1)Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs ve karşılıksız yararlanma suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir.

2)Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir.

3)Yağma suçundan dolayı etkin pişmanlık gösteren kişiye verilecek cezanın, birinci fıkraya giren hallerde yarısına, ikinci fıkraya giren hallerde üçte birine kadarı indirilir.

4)Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, ayrıca mağdurun rızası aranır" şekline dönüştürülmüş,

05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 84. maddesiyle de "ve karşılıksız yararlanma" ibaresi madde metninden çıkartılmış ve maddeye "Karşılıksız yararlanma suçunda, fail, azmettiren veya yardım edenin pişmanlık göstererek mağdurun, kamunun veya özel hukuk tüzel kişisinin uğradığı zararı, soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi halinde kamu davası açılmaz; zararın hüküm verilinceye kadar tamamen tazmin edilmesi halinde ise, verilecek ceza üçte birine kadar indirilir. Ancak kişi, bu fıkra hükmünden iki defadan fazla yararlanamaz" şeklinde beşinci bir fıkra eklenmiştir.

Pişmanlık Türk Dil Kurumu Sözlüğünde; "yaptığı bir iş ya da davranışının olumsuz sonucunu görerek üzülme, nadim olma" şeklinde tanımlanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 27.05.2008 gün ve 127-147 sayılı kararında açıkça vurgulandığı üzere; TCK'nun 168. maddesinde yer alan "etkin pişmanlık" hükümlerinin uygulanabilmesi için, maddede sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi halinde, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen iade ya da tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerekmektedir.

Anılan madde bu düzenleniş şekliyle, 765 sayılı TCK'nun 523. maddesinden oldukça farklıdır. 29.06.1955 gün ve 10-16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile Ceza Genel Kurulunun 11.11.1997 gün ve 248-288 sayılı kararı başta olmak üzere birçok kararında açıklandığı üzere, 765 sayılı TCK'nun 523. maddesi, "iade ve tazmin" esasına dayalıdır. 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesi ise tazminden çok "pişmanlık" esasını ön plana çıkarmaktadır.