muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/165, Karar No: 2019/715, Tarih: 24.12.2019

Suç işleme kararının yenilenip yenilenmediği, birden çok suçun aynı karara dayanıp dayanmadığı, aynı zamanda suçlar arasındaki süre ile de ilgilidir. İşlenen suçların arasında kısa zaman aralıklarının olması suç işleme kararında birlik olduğuna; uzun zaman aralıklarının olması ise suç işleme kararında birlik olmadığına karine teşkil edebilecektir. Yine de çeşitli suçlar arasında az veya çok uzun zaman aralığının var olması, bu suçların aynı suç işleme kararının etkisi altında işlendiğini ya da işlenmediğini her zaman göstermeyecektir. Diğer bir anlatımla, sürenin uzunluğu kararın yenilendiğini düşündürebileceği gibi, kısalığı da her zaman kararın yürürlükte olduğunu göstermeyebilecektir. Diğer taraftan, hukuki veya fiili kesintiler olduğunda farklı değerlendirmeler yapılması mümkündür. Ancak bu değerlendirme her olayda ayrı ayrı ve diğer şartlar da dikkate alınarak yapılmalıdır. Bu nedenle, başlangıçta belirli bir süre geçince suç işleme kararı yenilenmiş ya da değişmiş olur demek, soyut ve delillerden kopuk bir değerlendirme olacaktır. Failin iç dünyasını ilgilendiren bu kararın varlığının her olayın özelliğine göre suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işlendikleri yer ve işlenme zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluşum ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler değerlendirilerek belirlenmesi gerekecektir.

Yapılan açıklamalara göre, zincirleme suçun oluşumu için işlenen suçlar arasında ne kadar zaman geçmesi gerektiği konusunda genel ve mutlak bir kural koymak mümkün olmadığından, hangi süre içerisinde işlenirse işlensin, işlenen suç başlangıçtaki genel niyete veya suç işleme konusundaki tek karara dayanıyor ise zincirleme suç hükümleri uygulanacak, ancak işlenen suç failin yeni bir suç işleme kararına dayanıyorsa artık zincirleme suç söz konusu olmayacaktır.

Zincirleme suça ilişkin bu genel açıklamalardan sonra uyuşmazlığın çözümüne katkısı bakımından "hukuki kesinti" kavramı üzerinde durulması gerekmektedir.

Yapılmakta olan soruşturma sonucunda toplanan delillerin failin suçu işlediği yönünde yeterli şüphe oluşturması üzerine Cumhuriyet savcısınca şüpheli hakkında CMK'nın 170. maddesi uyarınca iddianamenin düzenlenmesiyle hukuki kesinti oluşmaktadır. İddianamenin düzenlenmesiyle olaylar arasında hukuki kesinti oluştuğundan mahkemece kabul edilmiş iddianamenin düzenlenmesinden sonra devam eden eylemler başka bir ceza soruşturmasının konusunu oluşturacaktır. Başka bir anlatımla, hakkında iddianame düzenlenmesinden sonra sanığın aynı suçu tekrar işlemesi durumunda, yeni ve ayrı bir suç söz konusu olacaktır.

Buna karşın işlemiş olduğu suçtan dolayı henüz hakkında iddianame düzenlenmeden, sanığın aynı suç işleme kararıyla ve aynı mağdura karşı yeniden suç işlemesi durumunda, hukuki kesinti gerçekleşmeden aynı suçun işlenmesi söz konusu olduğundan sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanacaktır. Bu durumda sanığın her suçtan ayrı ayrı cezalandırılması yoluna gidilmeyecek, sanığa bir suçtan ceza verildikten sonra hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle cezasından artırım yapılacaktır.

Buna göre, soruşturma aşamasında sanığın aynı suç işleme kararıyla, aynı mağdura karşı değişik zamanlarda aynı suçu işlediğinin tespit edilmesi durumda, soruşturma dosyalarının birleştirilerek kamu davası açılması, bu hususa riayet edilmeden kamu davalarının açılması hâlinde ise hukuki kesintinin oluşmasından önce sanığın aynı mağdura karşı bir suç işleme kararıyla aynı suçu değişik zamanlarda işlediğinin anlaşılması durumunda dava dosyalarının birleştirilerek sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi isabetli bir uygulama olacaktır.

Nitekim Ceza Genel Kurulu 18.09.2012 tarihli ve 303-296 sayılı kararı ile 12.03.1996 tarihli ve 24-34 sayılı kararında; "mahkûmiyet hükmü, şikâyetten vazgeçme üzerine verilen düşme kararı ve af yasasında olduğu gibi iddianamenin düzenlenmesi de hukuki kesinti oluşturmaktadır. Mütemadi suçlarda hukuki kesintiden sonra fiile devam edilmesi, müteselsil suçlarda ise fiilin tekrarlanması yeni ve müstakil bir suçu oluşturmaktadır", 11.03.2003 tarihli ve 325-28 sayılı kararında; "iddianame düzenlenmesiyle hukuki kesinti husule geldikten sonraki zapt ve tasarruf eylemleri ayrı bir suçu oluşturur", 05.02.2002 tarihli ve 28-179 sayılı kararında; "iddianameyle dava açılması gibi suçta hukuki kesinti husule gelmesi halinde ayrı bağımsız suçlar oluşur", 03.02.1998 tarihli ve 306-2 sayılı kararında; "iddianamenin düzenlenmesi suçta hukuki kesinti meydana getirir. Mütemadi suçlarda hukuki kesintiden sonra eyleme devam edilmesi yeni ve müstakil bir suçu oluşturduğundan bu konuda ayrıca bir dava açılması zorunludur." sonucuna ulaşmıştır.

Öğretide de; "İddianame, olaylar arasında hukuki bir kesinti meydana getirir ve iddianameden sonra devam eden olaylar artık başka bir ceza yargılamasının konusunu oluşturur. Bu nedenle, devam eden hareketler, kesin hükme dahil sayılmaz; bunlar, yeni bir yargılamanın konusu yapılabilir. Hukuki kesintiden sonraki eylemler, kendi aralarında zincirleme suç kapsamında değerlendirilebilir" (Nur Centel-Hamide Zafer, Ceza Muhakemesi Hukuku, 10. Bası, İstanbul, 2013, s.1566-1567; Ali Rıza Çınar, Hükmün Konusu ve Eylemi Değerlendirmede Mahkemenin Yetkisi, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, sayı 84, 2009, s.56.). şeklinde görüşlere yer verilmiştir.

Öte yandan 1412 sayılı CMUK'da iddianamenin kabulü kurumuna yer verilmemesi nedeniyle Cumhuriyet savcısı tarafından düzenlenen iddianamenin mahkemeye verilmesiyle kamu davasının açıldığının kabul edildiği, ancak 5271 sayılı CMK'nın 175. maddesinde iddianamenin kabulü kurumuna yer verilmesi nedeniyle kamu davasının açılmasının iddianamenin kabulü koşuluna bağlandığı görülmektedir. Diğer bir anlatımla kovuşturmanın başlaması için düzenlenen iddianamenin mahkeme tarafından kabul edilmesi şarttır. Bu nedenle 01.06.2005 tarihinden sonra düzenlenen iddianamelerin hukuki kesinti oluşturabilmesi için mahkemece kabul edilmiş olması gerekir.

Buna göre mahkeme tarafından kabul edilen iddianamenin düzenlendiği tarihten itibaren hukuki kesinti oluşacak, sonra devam eden eylemler başka bir ceza davasının konusunu oluşturacaktır. Başka bir anlatımla sanık hakkında mahkemece kabul edilmek şartıyla iddianame düzenlendikten sonra, sanık tarafından aynı suçun tekrar işlenmesi durumda hukuki kesinti nedeniyle yeni ve ayrı bir suç söz konusu olacak, mahkeme tarafından iddianame iade edildiği aşamada ise aynı suç işleme kararıyla ve aynı mağdura karşı yeniden suç işlemesi durumunda hukuki kesinti gerçekleşmediğinden sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanabilecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ...'ün, 08.05.2012 ve 09.05.2012 tarihlerinde...ve ...'a ait iş yerlerinin, ... Konak/İzmir adresinde bulunan deposuna kapı kilidini kırarak girdiği ve içeriden limonata makinası, mayalandırma ünitesi, pizza malzemeleri ve krom tencere çaldığından bahisle hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılması istemiyle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 10.05.2012 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, İzmir 4. Çocuk Mahkemesince 16.05.2012 tarihinde kaydı kaleme havalesi ile esas defterine kaydedilen iddianamenin 18.05.2012 tarihinde kabulüne karar verilerek yargılamaya başlanıldığı,

Sanık ...'ün, bu kez 13.05.2012 tarihinde katılan ...'ın, kardeşleri olan ... ve ... ile birlikte kullandığı ... Konak/İzmir adresinde bulunan deposuna kapı kilidini kırarak girdiği ve depodan yiyecek maddeleri ile dondurma yapımında kullanılan malzemeleri çaldığından bahisle hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılması talebiyle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık hakkında 17.05.2012 tarihinde düzenlenen iddianamenin 25.05.2012 tarihinde Yerel Mahkemece kabulüne karar verildiği olayda;

Kabul edilme koşulu ile iddianamenin düzenlendiği tarihte hukuki kesintinin gerçekleşeceği yönünde gerek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun gerekse Yargıtay Dairelerinin istikrarlı içtihatları ve yerleşik uygulamaları gözetildiğinde; incelemeye konu 13.05.2012 tarihinde meydana gelen hırsızlık suçu bakımından 17.05.2012 tarihli iddianame ile kamu davası açılmadan önce, 09.05.2012 tarihinde gerçekleşen hırsızlık suçuna ilişkin 10.05.2012 tarihli iddianamenin İzmir 4. Çocuk Mahkemesince 18.05.2012 tarihinde kabul edilmesi karşısında, 09.05.2012 tarihli hırsızlık suçu ile 13.05.2012 tarihli hırsızlık suçu arasında hukuki kesintinin meydana geldiği, bu nedenle, sanık hakkında incelenen dava bakımından zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, sanığın incelemeye konu hırsızlık eylemi ile 09.05.2012 tarihinde meydana gelen hırsızlık eylemi arasında oluşan hukuki kesinti nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartları bulunmadığından, bu dava ile diğer davanın birlikte görülmesinde hukuki yarar bulunmayıp bu uyuşmazlık konusu bakımından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

II- Suça konu depo olarak kullanılan bina vasfındaki yerin, iş yeri veya eklentisi niteliğinde olup olmadığı, bu bağlamda; katılan tarafından depoya her gün girilerek malzeme alındığı ve depoda imalata yönelik iş makinalarının bulunduğu belirtilmekle birlikte, burada işçilerin çalışıp çalışmadığı, bir işletme faaliyeti icra edilip edilmediğinin tespiti bakımından eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulup kurulmadığına ilişkin uyuşmazlık konusunun değerlendirilmesinde;

İncelenen dosya kapsamından;

Katılan ...'ın, kardeşleri ile birlikte işlettiği...isimli iş yerlerine ait olan ve... Konak adresinde bulunan depodan 13.05.2012 tarihinde hırsızlık olayı meydana geldiği yönünde kolluğa müracaatta bulunması üzerine soruşturmaya başlanıldığı,

Görgü tespit tutanağında; bahse konu yerin iki katlı eski bir ev olup depo olarak kullanıldığı, binanın birinci katında bulunan salonun arka penceresindeki korkuluğun esnetilerek içeriye girilip buradan ana kapının açılmış olduğu bilgilerine yer verildiği,

Açık kaynaklar üzerinde yapılan araştırmada; ... sayılı yerde bulunan iş yeri ile depo olarak kullanılan yer arasında 400; Anafartalar Caddesi No:57 sayılı yerde bulunan iş yeri ile depo olarak kullanılan yer arasında ise 300 metrelik mesafe bulunduğu,

Anlaşılmıştır.

Açık kaynaklar üzerinde yapılan araştırmada; ... sayılı yerde bulunan iş yeri ile depo olarak kullanılan yer arasında 400; Anafartalar Caddesi No:57 sayılı yerde bulunan iş yeri ile depo olarak kullanılan yer arasında ise 300 metrelik mesafe bulunduğu,

Anlaşılmıştır.

Katılan ... aşamalarda; Anafartalar Caddesi üzerinde, kardeşleri olan...ve ... ile birlikte işlettikleri...isimli iki ayrı iş yerlerinin olduğunu, iş yerlerine yakın olan ve... sayılı adreste bulunan binayı da depo olarak kullandıklarını, yaklaşık bir hafta kadar önce ... ve ... isimli şahısların depodan hırsızlık yaptıklarını, ancak adı geçen şahısların ifadelerinin alınmasının ardından serbest bırakıldıklarını, olay tarihi olan 13.05.2012 günü sabah saat 07.30 sıralarında iş yeri personelinin deponun birinci katının kapı kilitlerinin kırıldığını ve demirlerinin kesildiğini bildirmesi üzerine olay yerine gittiğinde deponun birinci katında eşya bulunmadığından herhangi bir şey çalınmadığını gördüğünü, bu nedenle müracaatta bulunmadığını, ancak aynı gün bu kez saat 18.00 sıralarında yeniden depoya gittiğini, ikinci katın kapı kilitlerinin kırılarak içeriye girildiğini tespit ettiğini, içeriyi kontrol ettiğinde, içecekler, kaşar peyniri, dondurma yapımında kullanılan malzemeler, krom mutfak malzemesi ve krom tezgâhların olmadığını gördüğünü, çalınan malzemelerin 2000 TL değerinde olduğunu, ifade vermek için karakola gittiğinde ...'ün kendiliğinden gelerek deposundan hırsızlık yaptığını söylediğini, bu şahsın devamlı iş yerlerine ait depoya girdiğini,

UYAP (Ulusal Yargı Ağı Projesi) sistemi üzerinden yapılan incelemede;

İzmir 4. Çocuk Mahkemesinin 2012/501 esas sayılı dosyası kapsamında katılan ...; ... sayılı yerde...isimli bir iş yerlerinin bulunduğunu, aynı cadde üzerinde No: 57 sayılı yerde de kardeşi ...'ın işlettiği...isimli bir iş yerlerinin daha bulunduğunu, 848. Sokak No:12/A sayılı adreste bulunan iki katlı binayı da depo olarak kullandıklarını, 07.05.2012 tarihinde depoyu kontrol ettiğinde herhangi bir olumsuzluğa rastlamadığını, her sabah depoya mal almaya gittiklerini, ertesi gün sabah saat 08.00 sıralarında depoya gittiğinde ön giriş kapısının ahşap kilidinin bağlı olduğu yerin parçalandığını, ana deponun kilidinin ise zorlandığını ancak açılamadığını, ilk girişte birinci katta bulunan kendisine ait bölümde pastahanede kullanılan bir adet limonata makinesi ile bu makinenin krom arabasının çalınmış olduğunu, çalınan malzemelerin 1200 TL değerinde olduğunu, 09.05.2012 tarihinde de kardeşi ...'ın kullandığı bölümden malzeme çalındığını tespit ettiklerini,

İzmir 4. Çocuk Mahkemesinin 2012/501 esas sayılı dosyası kapsamında katılan ...; ... sayılı adreslerde iş yerlerinin bulunduğunu, bu iş yerlerine yakın olan... sayılı adreste bulunan iki katlı binayı da depo olarak kullandıklarını, 08.05.2012 tarihinde depodan kardeşi ...'a ait malzemelerin çalındığını, 09.05.2012 tarihinde de deponun arka kısmında bulunan korkulukların zorlanarak içeriye girildiğini, ikinci katta bulunan ve kendisine ait olan bölümün kilidinin kırılarak, bir adet mayalandırma ünitesi, pizza malzemesi soğutucusu, on adet çeşitli ebatlarda takım olarak bulunan krom tencere, otuz-kırk adet alüminyum pizza tepsisi, üç adet krom çöp arabası, bir adet kromdan iki metre uzunluğunda döner tezgâhı, bir adet krom panjur, çok sayıda mutfak ekipmanı, limonata makinesi ve ikili tüp ocağı olmak üzere toplamda 20.000 TL değerindeki malzemesinin çalındığını, malzemelerin ikinci el olduğunu, çalınan eşyanın arasında bulunan mayalandırma ünitesinin depodan nasıl çıkarıldığını anlayamadığını, çünkü beş-altı kişinin bu üniteyi ikinci kata zor çıkardıklarını, kromdan yapılma olduğu için ünitenin ağır olduğunu,

Beyan etmişlerdir.

Sanık aşamalarda; Suçlamayı kabul ettiğini, zararı gidermediğini, pişman olduğunu savunmuştur.

Konut dokunulmazlığının ihlâli suçu TCK’nın “Kişilere Karşı Suçlar” kısmının “Hürriyete Karşı Suçlar” bölümündeki 116. maddesinde;

“1) Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkmayan kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

2) Birinci fıkra kapsamına giren fiillerin, açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri hakkında işlenmesi hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine altı aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.

3) Evlilik birliğinde aile bireylerinden ya da konutun veya işyerinin birden fazla kişi tarafından ortak kullanılması durumunda, bu kişilerden birinin rızası varsa, yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz. Ancak bunun için rıza açıklamasının meşru bir amaca yönelik olması gerekir.

4) Fiilin, cebir veya tehdit kullanılmak suretiyle ya da gece vakti işlenmesi hâlinde, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.” şeklinde düzenlenmiş,

Madde gerekçesinde; “Madde, Anayasanın 21. maddesinde güvence altına alınan konut dokunulmazlığını ihlâl fiillerini suç olarak tanımlamaktadır. Konut dokunulmazlığının ihlâli, kişinin kendisine özgü barış ve sükûnunu ve yuvasındaki yaşamının sulh ve selametle cereyanı için var olması gerekli güvenlik duygusunun sarsılmasını ifade etmektedir.

Bireylere karşı işlenen ve aynı zamanda onların muhtaç oldukları güvenlik ve sükûnu ihlâl eyleyen bu fiillerin, hürriyete karşı işlenen suçlar arasında bir suç olarak tanımlanması uygun görülmüştür.” biçiminde açıklamalara yer verilmiştir.

Bireylere karşı işlenen ve aynı zamanda onların muhtaç oldukları güvenlik ve sükûnu ihlâl eyleyen bu fiillerin, hürriyete karşı işlenen suçlar arasında bir suç olarak tanımlanması uygun görülmüştür.” biçiminde açıklamalara yer verilmiştir.

Madde gerekçesinde de özenle vurgulandığı üzere konut dokunulmazlığının ihlâli ile mülkiyet ve zilyetlik hakkı değil kişi hürriyeti korunmaktadır. Kanunda mülkiyet ve zilyetliği koruyan başka hükümler bulunmakta olup bu suçla kişilerin konutlarındaki güvenlik duygusu, sükûn ve huzurlarının korunması amaçlanmaktadır.

Gelinen aşamada "iş yeri" ve "eklenti" kavramları üzerinde de durulmalıdır.

Türk Ceza Kanunu'nda iş yeri ve eklenti kavramlarının tanımı yapılmamış, bu kavramlardan ne anlaşılması gerektiği öğreti ve uygulamaya bırakılmıştır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun ikinci maddesine göre iş yeri; işveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birim olarak tanımlanmış; aynı maddenin ikinci fıkrasında işverenin iş yerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve meslekî eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçların da iş yerinden sayılacağı; üçüncü fıkrada da iş yerinin, iş yerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütün olduğu belirtilmiştir.

Türk Dil Kurumu Sözlüğünde iş yeri; "bir görevin yapıldığı yer, işçinin iş sözleşmesine göre çalıştığı yer" olarak tanımlanmış, öğretide; "esas olarak belirli bir zaman dilimi içinde ya da sürekli, sınaî, sanatsal, bilimsel ve benzeri amaçlara hizmet eden, sabit ya da sabit olmayan kapalı işletme veya satış yerleri" şeklinde açıklanmıştır. (Serap Keskin Kiziroğlu, Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçu, Birinci Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara 2010, s. 68)

Türk Dil Kurumu Sözlüğünde iş yeri; "bir görevin yapıldığı yer, işçinin iş sözleşmesine göre çalıştığı yer" olarak tanımlanmış, öğretide; "esas olarak belirli bir zaman dilimi içinde ya da sürekli, sınaî, sanatsal, bilimsel ve benzeri amaçlara hizmet eden, sabit ya da sabit olmayan kapalı işletme veya satış yerleri" şeklinde açıklanmıştır. (Serap Keskin Kiziroğlu, Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçu, Birinci Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara 2010, s. 68)

Eklenti ise, Türk Dil Kurumu sözlüğünde; "herhangi bir yapıya göre ayrı bir işlevi bulunan bölümler veya yapılar, bir bütünü tamamlayan diğer küçük bölümler" şeklinde tanımlanmış olup öğretide de; "doğrudan doğruya veya dolaylı olarak konuta bağlı olup fiilen konutun kullanılmasına özgülenen veya onu tamamlayan, o yerin başkasına aidiyetini simgeleyen, engellerle dış dünyadan ayrı tutulmuş yer" (Durmuş Tezcan, Mustafa Ruhan Erdem, Murat R. Önok, Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 15. Baskı, Ankara, 2017, s. 528), "binaya doğrudan veya dolayısıyla bağlı olan ve binanın hizmetine tahsis edilen, onu tamamlayan mahaller" (Nur Centel, Hamide Zafer, Özlem Yenerer Çakmut, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, Cilt 1, 3. Baskı, İstanbul, 2016, s. 321), "konuta bitişik veya yakın olması şart olmayan, dış dünyadan belirli işaretlerle ayrılan ve rıza hilâfına girildiğinde konuttakilerin huzur ve sükûnunun bozulduğu yerler" (Veli Özer Özbek, Koray Doğan, Pınar Bacaksız, İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 12. Baskı, Ankara, 2017, s. 432) şeklindeki tanımlamalara yer verilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında suça konu depo olarak kullanılan yerin iş yeri veya eklentisi niteliğinde olup olmadığı, bu bağlamda, burada bir işletme faaliyeti icra edilip edilmediğinin tespiti bakımından eksik araştırmaya dayalı olarak karar verilip verilmediğine ilişkin uyuşmazlık konularının birlikte değerlendirilmesinde;

Sanık ...'ün, inceleme dışı sanık ... ile birlikte 13.05.2012 tarihinde gündüz bir vakitte, katılan ...'ın, kardeşleri ... ve...ile birlikte işlettikleri...isimli iş yerlerine ait depoya hırsızlık amacıyla gelerek deponun arka tarafında bulunan pencere korkuluklarını esnetmek suretiyle içeriye girip katılan ...'a ait malzemeleri çaldığı olayda;

Sanık ...'ün, inceleme dışı sanık ... ile birlikte 13.05.2012 tarihinde gündüz bir vakitte, katılan ...'ın, kardeşleri ... ve...ile birlikte işlettikleri...isimli iş yerlerine ait depoya hırsızlık amacıyla gelerek deponun arka tarafında bulunan pencere korkuluklarını esnetmek suretiyle içeriye girip katılan ...'a ait malzemeleri çaldığı olayda;

Katılan ... ile kardeşleri olan...ve ...'ın, ... sayılı adreslerde...isimli iş yerlerinin bulunduğu, iş yerlerine 300 ve 400 metre mesafede olan ve... sayılı adreste bulunan iki katlı binayı da depo olarak kullandıkları, katılan ve kardeşlerinin malzeme almak amacıyla her gün depoya gelip gittikleri, depo olarak kullanılan yerde krom mayalandırma ünitesi, pizza malzemesi soğutucusu, çeşitli ebatlarda takım olarak bulunan krom tencereler, alüminyum pizza tepsileri, iki metre uzunluğunda krom döner tezgâhı, çok sayıda mutfak ekipmanı, limonata makinesi ve arabası, ikili tüp ocağı, içecekler ile pizza ve dondurma yapımında kullanılan malzemeler gibi imalata yönelik gıda malzemeleri yanında iş makinelerinin de bulunduğu anlaşılmakla birlikte, her ne kadar deponun, eklenti sayılabilmesi için iş yerine bitişik ya da yakın olması gerekmemekte ise de, deponun No:12 sayılı iş yerine 400 metre, No:57 sayılı iş yerine ise 300 metre uzaklıkta bulunması, iş yerleri ile depo arasında çok sayıda başka iş yerlerinin ve binaların da yer alması, katılanın depoda üretim yapıldığı yönünde bir beyanda bulunmayıp buraya malzeme koyduklarını beyan etmesi karşısında, depoda iş yerlerine yönelik üretim yapılıp yapılmadığı, bir işletme faaliyeti icra edilip edilmediği yönünde eksik araştırmaya dayalı olarak karar verilmediğinin,

katılan veya çalışanları tarafından her gün yalnızca malzeme almak amacıyla gidilen ve iş yerlerine yönelik bir üretim yapılmadığı anlaşılan deponun iş yeri veya eklentisi niteliğinde olmadığının kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla bu uyuşmazlık konusu bakımından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin onama kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün, yasal unsurları itibarıyla oluşmayan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Suça konu depoda bir işletme faaliyetinin bulunup bulunmadığının tespiti bakımından eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulup kurulmadığına ilişkin ön sorun nedeniyle çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi; eksik araştırma bulunduğu düşüncesiyle,

Suça konu deponun iş yeri veya eklentisi niteliğinde olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından ise çoğunluk görüşüne katılmayan altı Ceza Genel Kurulu Üyesi; deponun iş yeri niteliğini taşıdığı ve atılı suçun yasal unsurları itibarıyla oluştuğu görüşüyle,

Karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ;

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının,