muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3502, Karar No: 2018/5040, Tarih: 02.07.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/3502 E.  ,  2018/5040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Dava, akdin feshinin geçersizliğine, işe iadeye ve tazminata ilişkin olarak açılan davada ... . İş ile ... Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, akdin feshinin geçersizliğine, işe iadeye ve tazminata karar verilmesi istemine ilişkindir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi sıfatıyla) davacının çalıştığı işyeri adresi ile davalının adresinin ... olduğu gerekçesi ile ... İş Mahkemesinin yetkili olduğunu belirterek yetkisizlik kararı vermiştir.

... . İş Mahkemesince de ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin yetkili olduğunu belirtilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, ''İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılacağı gibi işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber olmaz.''

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş akdine istinaden açılan davalarda yetkili mahkeme, dava tarihinde davalının ikametgahının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesidir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça itiraz edilmese de, hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurulmalıdır.

Tüm dosya kapsamından; Davacının dava dilekçesi ve talimat yoluyla dinlenen tanık anlatımlarına göre de fiili çalışmanın ... ili, ... ilçesi, ... köyü olduğu ve ... ili yargı sınırları içinde kaldığı anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/07/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10855, Karar No: 2019/4417, Tarih: 13.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/10855 E.  ,  2019/4417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ...... Mahallesi 208 ada 36 parsel sayılı taşınmazın değerinin belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-) Hükme esas bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların imar parseli oldukları belirtildiği halde düzenleme ortaklık payı konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, bir kısmının ise il ve ilçe merkezlerine olan mesafeleri ve çevrelerinin gelişmişlik durumları ve dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında emsal incelemesi uygun olmadığı gibi, bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların, satışına ilişkin akit tabloları ...... Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların 2014 yılında,......... Komisyonu tarafından resen belirlenen ...... vergisine esas olan m² değerleri ilgili ...... Başkanlığı ...... Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili ...... İmar Müdürlüğü ile ...... Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... Başkanlığı ve ...... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, doğru olmadığı gibi;

2-) 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22453, Karar No: 2013/9433, Tarih: 19.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/22453 E.  ,  2013/9433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ..., ..., ... ve ... atılı suçlardan mahkûmiyetlerine, sanıklar ... ve ... atılı suçlardan beraatlerine dair Ünye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.04.2010 gün ve 2009/219 Esas, 2010/114 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafılerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Sanıkların suç tarihinde 15 yaşını bitirmemiş mağdureye yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçunu birden fazla kişi ile birlikte zorla gerçekleştirdikleri anlaşıldığı halde haklarında TCK.nın 103/3-4. madde ve fıkralarının uygulanmaması suretiyle sanıklara noksan ceza tayini bu sanıklar yönünden karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafılerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde de;

Sanıklardan ... ve ... Hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle TCK.nın 31/2. maddesi uyarınca yapılacak indirim sonucunda esas alınacak cezanın 7 yılı aşamayacağı gözetilmeden fazla hapis cezasına hükmolunması,

Sanıkların suç tarihinde 15 yaşını bitirmemiş mağdureye yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçunu birden fazla kişi ile birlikte zorla gerçekleştirdikleri anlaşıldığı halde haklarında TCK.nın 103/3-4. madde ve fıkralarının uygulanmaması suretiyle sanıklara noksan ceza tayini,

Sanıklar ... ile ... hakkındaki verilen hükümlerin incelenmesine gelince;

Mağdurenin aşamalardaki beyanlarında; sanıkların tamamının kendisine aynı eylemi gerçekleştirdiğini belirtmesi ve 12.06.2013 tarihindeki teşhis tutanağında sanıkların tamamını teşhis ettiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar ... ve ...'ın eylemlerinin sübuta erdiği gözetilmeden atılı suçlardan mahkûmiyetleri yerine beraatlerine hükmedilmesi,

Sanıklar ... ile ... hakkındaki verilen hükümlerin incelenmesine gelince;

Mağdurenin aşamalardaki beyanlarında; sanıkların tamamının kendisine aynı eylemi gerçekleştirdiğini belirtmesi ve 12.06.2013 tarihindeki teşhis tutanağında sanıkların tamamını teşhis ettiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar ... ve ...'ın eylemlerinin sübuta erdiği gözetilmeden atılı suçlardan mahkûmiyetleri yerine beraatlerine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/519, Karar No: 2007/405, Tarih: 01.03.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/519 E.  ,  2007/405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ...'in 5358 sayılı Kanun'la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337.maddesi uyarınca 10 gün disiplin hapsi ile cezalandırılmasına dair, ... İcra Mahkemesinin 20.04.2006 tarihli ve 2005/1117 esas, 2006/633 sayılı kararına yönelik itiraz üzerine, itirazın öncelikle hükmü veren mahkemece incelendikten ve itirazla ilgili bir karar verildikten sonra gönderilmesi gerektiğinden bahisle iadesine ilişkin, ... 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2006 tarihli ve 2006/728 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 2004 sayılı Kanun'un itiraz başlıklı 353.maddesindeki; "İcra Mahkemesinin bu bap hükümlerine göre verdiği tazyik ve disiplin kararlarına karşı, tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde, yargı çevresinde bulunan Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebileceği, itiraz üzerine verilen kararın kesin olduğu, İcra Mahkemesinin bu bapta yer alan suçlardan dolayı verdiği hükümlerle ilgili olarak 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanacağı" hükümden de anlaşılacağı üzere, İcra Mahkemesince hükmolunan tazyik ve disiplin hapsi kararlarına karşı itiraz olunabileceği,

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk incelemenin kararı veren mahkemece yapıldıktan sonra, mahkemenin kararını düzeltebileceği, yerinde görmezse itirazı inceleyecek mercie göndereceği, (CMK.268/2),

İcra ve İflas Kanunu'ndaki usule göre ise, itirazın icra mahkemesine değil, Ağır Ceza Mahkemesine yapılacağı, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki sistemden ayrıldığı,

Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki itiraz kanun yolunun, bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, dolayısıyla sistemin Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, (CMK'nun 268/3) buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararların dar ve teknik anlamda "suç" karşılığı olan bir yaptırım olmadığı cihetle, itirazın konusu hakkında bir karar vermesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 12.01.2007 gün ve 1540 sayılı

Kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 31.01.2007 gün ve K.Y.B.2007/11370 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 31.01.2007 gün ve K.Y.B.2007/11370 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.04.2006 gün, 2006/123 esas ve 2006/127 sayılı kararında da işaret olunduğu üzere, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Yasa'nın 21.maddesi ile değiştirilen İİK'nun 353.maddesi uyarınca İcra Mahkemesinin disiplin ve tazyik hapsine ilişkin kararlara karşı tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebileceği, itiraz üzerine verilen kararların ise kesin olacağı, İcra Mahkemesinin bu bapta yer alan suçlardan dolayı verdiği hükümlerle ilgili olarak 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanacağını içermektedir. Hükümden de anlaşılacağı üzere, İcra Mahkemesinden verilen kararlara karşı itiraz ve temyiz yolu İİK'nun 353.maddesinde açık olarak gösterilmiştir. Ancak İcra ve İflas Kanunu'nda düzenlenmeyen bir konuda Ceza Muhakemesi Kanunu'nun ilgili hükümlerine başvurulması mümkündür. Açıklamalardan anlaşılacağı üzere İcra Mahkemesinin verdiği kararlara karşı itirazın bağlı bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesince incelenmesi gerekmektedir.

Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki itiraz kanun yolunun bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararlarına ilişkin bulunduğu, buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararların dar ve teknik anlamda "suç" karşılığı olan bir yaptırım olmadığı cihetle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi gereğince itirazın konusu hakkında karar vermesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname bu nedenle yerinde görüldüğünden ... 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2006 gün ve 2006/728 müteferrik sayılı kararının BOZULMASINA, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 1.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7376, Karar No: 2014/250, Tarih: 17.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7376 E.  ,  2014/250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2013

NUMARASI : 2012/1456-2013/194

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait iş yerlerinde temizlik, ilaçlama ve kalorifer yakma hizmetlerinin yapılması için taraflar arasında imzalanan hizmet sözleşmesi uyarınca müvekkilinin tüm edimlerini yerine getirdiğini, ancak davalı tarafın haksız olarak, 5510 sayılı Kanun'un 81. maddesi uyarınca devlet tarafından sigorta primlerinde yapılan % 5'lik indirim tutarı olan 6.948,00 TL'yi müvekkilinin hak edişlerinden kestiğini ileri sürerek, bu miktarın ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 25.10.2008 tarihli Kamu İhale Genel Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ'in 4. maddesi ile geçici 1. maddesi uyarınca kesinti işleminin yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesince, taraflar arasında düzenlenen 28.12.2009 tarihli temizlik, ilaçlama ve kalorifer yakma hizmeti alımına yönelik birim fiyat sözleşmesinin 14/2. maddesinde ''....hazine tarafından karşılanan prim tutarı idare tarafından yüklenicinin hakedişinden kesilecektir.'' hükmü bulunduğundan sözleşme serbestisi içerisinde düzenlenen bu hükmün tarafları bağlayacağı, hal böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuş, mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda, davacının davalıdan alacağının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/942, Karar No: 2013/16040, Tarih: 12.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/942 E.  ,  2013/16040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün,davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir. Mahkemece, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile anılan maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında oluşan hukuki durum dikkate alınarak gelirlerin ilk peşin sermaye değerinin belirlenmesinde, davacı Kurumun aylık bağlama kararındaki gelirlerin ilk peşin sermaye değeri olan 41.446,97 TL. dikkate alınarak %50 kusur karşılığı 20.273,48 TL.’ye hükmedilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, gelirlerdeki artışlarda dahil gelirin ilk peşin sermaye değeri esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının silinerek yerine ‘’ Davanın kısmen kabulüne,1-) 20.273,48 TL gelerin tahsis onay tarihi olan 16.12.2005 tarihinden itibaren, 67,33 TL tedavi giderinin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 2-)Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 1.208,2 TL

harcın davalıdan tahsili ile hazineye irad kaydına, 3-)Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’e göre hesaplanan 2.440,89 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 4-)Bu dava nedeniyle yapılan 674,50 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine ‘yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 12.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24185, Karar No: 2017/12861, Tarih: 12.09.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/24185 E.  ,  2017/12861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ile davalılardan ... Yapı Endüstri Ve Ticaret A.Ş., ... Yapı Yatırım A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili davacının davalı ...nin iş sahibi ve asıl işveren, davalı ... Yapı A.Ş nin yüklenici ve diğer davalı ... Ltd.Şti nin taşeron olduğu, .... ... Center projesinde kalıpçı ustası olarak 13/08/2009 - 28/01/2011 tarihleri arasında çalıştığını, davacının iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı,ihbar tazminatı,yıllık izin ücreti,fazla mesai ücreti,hafta tatili ücreti ve bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili; davacının ... Center projesinin anahtar teslimi ile ihale edilen ... Yapı A.Ş nin alt işvereni olan ... bünyesinde çalıştığını, davada kendilerine husumet düşmediğini belirtirken, Davalı ... Yapı A.Ş vekili, davalının Davalı ...den anahtar teslim aldığı işin tamamını diğer davalı ... Ltd. Şti ye verdiğini ve ihale makamında olduğundan davada kendilerine husumet düşmediğini, diğer Davalı ... Ltd. Şti vekili, ise davacının ... Center projesinde çalışıp istifa ederek ayrıldığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: