muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15451, Karar No: 2023/68, Tarih: 17.01.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/15451 E.  ,  2023/68 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırklareli Cumhuriyet Başsavcılığının 13.06.2017 tarihli ve 2017/247 Soruşturma, 2017/838 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesi delaletiyle 297 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca dava açılmıştır.

2. Kırklareli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2018 tarihli ve 2017/338 Esas, 2018/174 Karar sayılı

kararı ile sanıklar hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.12.2018 tarihli ve 2018/1151 Esas, 2018/1897 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf talebinin kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrası ve birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına; ayrıca sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesi uyarınca hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri;

Uyuşturucu maddelerin sanık ile ilgisi olmayan boş bir dolaptan ele geçtiğine, uyuşturucu maddelerin koğuşa kim tarafından konulduğunun sabit olmadığına, delillerin cezaevi idaresi tarafından hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi nedeniyle hükme esas alınamayacağına ilişkindir.

B. Sanık ...'nin temyiz sebepleri;

Uyuşturucu maddelerin bulunduğu tarihte Kırklareli Adliyesinde görevli olduğuna, uyuşturucu maddelerin kendisine ait eşyalar arasından çıkmadığına, bu nedenle yeniden beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ...'nin temyiz sebepleri;

Uyuşturucu maddelerin bulunduğu tarihte Kırklareli Adliyesinde görevli olduğuna, uyuşturucu maddelerin kendisine ait eşyalar arasından çıkmadığına, bu nedenle yeniden beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık ...'ın temyiz sebepleri;

Uyuşturucu maddelerin ele geçtiği koğuşta kendisinin kalmadığına, ilgisi olmadığı halde söz konusu maddelerden dolayı hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğuna, bu nedenle yeniden beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, Kırklareli Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak kalmakta olan sanıklar ... ve ...'ın bulundukları 1 nolu bina C-2 koğuşunda cezaevi görevlileri tarafından yapılan aramada koğuşun girişinde bulunan boş hükümlü dolabının ve aynı hizada ikinci dolabın altında çeşitli miktarlarda uyuşturucu maddesinin ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

2. Ceza infaz kurumunda yapılan aramaya ilişkin 16.01.2017 tarihli tutanak dava dosyasında mevcuttur.

3. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 24.01.2017 tarihli ve İST-KİM-17-1454 sayılı raporu ile koğuşta ele geçen maddelerden 12.8 gr ... renkli ... madde parçalarının uyuşturucu maddelerden esrar olduğu, 5.4 gr ... renkli bitki parçalarının uyuşturucu maddelerden THC (Tetrahidrocannabinol) ihtiva eden ve esrar elde edilmesinde kullanılan hint keneviri bitki parçalarının olduğu, 0.2 gr kahverengi bitki parçaları üzerinde de uyuşturucu maddelerden esrar bulaşıklarının bulunduğu sabittir.

4. Sanık ..., Kırklareli Açık Ceza İnfaz Kurumunun C-5 koğuşunda kalmaktadır. Uyuşturucu maddelerin bulunduğu C-2 koğuşunda kalan bir kısım hükümlüler, cezaevi tarafından yapılan disiplin soruşturması sırasında alınan beyanlarında sanık ...'ın bu koğuşa sıklıkla

gidip geldiğini beyan etmişlerdir.

5. İstanbul Adli Tıp Grup Başkanlığının 10.03.2017 tarihli ve 2017/10001 sayılı raporu ile sanık ...'nin kanında uyuşturucu veya uyarıcı maddelerden esrar etkin maddesi THC metaboliti THC-COOH, saçında uyuşturucu veya uyarıcı maddelerden MDA ve MDMA bulunduğu; diğer sanıklar ... ve ...'ın kanında uyuşturucu veya uyarıcı maddelerden esrar etkin maddesi THC metaboliti THC-COOH bulunduğu sabittir.

6. Sanıklar aşamalarda, üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmemişler, kan/saç örneklerinde çıkan uyuşturucu maddeyi izinde iken kullandıklarını, boş dolapta ele geçen uyuşturucu maddelerin kendilerine ait olmadığını belirtmişlerdir.

7. İlk derece mahkemesince, savunmaları dikkate alınarak sanıkların bulunduğu cezaevi koğuşunda bulunan uyuşturucu maddelerin koğuşa kim tarafından konulduğu tespit edilemediğinden, sanıklar hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

7. İlk derece mahkemesince, savunmaları dikkate alınarak sanıkların bulunduğu cezaevi koğuşunda bulunan uyuşturucu maddelerin koğuşa kim tarafından konulduğu tespit edilemediğinden, sanıklar hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince, Cumhuriyet savcısı tarafından "sanıkların kan ve saç kılı örneklerinde uyuşturucu madde çıkması, şüphelilerin uyuşturucu madde bulunan koğuşta kalmaları birlikte değerlendirildiğinde sanıkların atılı suçları işlediklerinin anlaşıldığı, esas mahkemesinin beraat kararının doğru olmadığı" yönündeki istinaf talebinin kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, "Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince sanıkların barındıkları koğuşta ele geçirilen uyuşturucu maddenin kimin tarafından cezaevine sokulduğunun bilinmediğinden bahisle sanıkların beraatlerine karar verilmiş ise de; ATK Kimya İhtisas Dairesince tanzim edilen rapora göre sanıkların kanlarında uyuşturucu maddelerinden olan esrar maddesi bulgularına rastlandığı ve yine aynı koğuşta uyuşturucu madde artıklarının bulunduğu dikkate alındığında sanıkların cezaevine sokulması ve içilmesi yasak olan uyuşturucu maddeleri içmek için bulunduğu kullandıkları ve bu suretle üzerilerine atılı infaz kurumu yada cezaevine yasak eşya sokmak suçunu işledikleri sanıkların savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik soyut beyanlar kapsamında kaldığı C. Savcılığının istinaf taleplerinin bu nedenlerle yerinde görüldüğü" belirtilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrası ve birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına; ayrıca sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesi uyarınca hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Delillerin Cezaevi İdaresi Tarafından Hukuka Aykırı Yöntemlerle Elde Edildiğine Yönelik

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un "Arama" başlıklı 36 ncı maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci fıkrası;

"(1) Kurumlarda, odalar ve eklentilerinde, hükümlülerin üst ve eşyasında habersiz olarak her zaman arama yapılabilir. Her ay bir kez mutlaka arama yapılır.

..."

Şeklinde düzenlenmiştir

IV. GEREKÇE

1. Delillerin Cezaevi İdaresi Tarafından Hukuka Aykırı Yöntemlerle Elde Edildiğine Yönelik

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un "Arama" başlıklı 36 ncı maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci fıkrası;

"(1) Kurumlarda, odalar ve eklentilerinde, hükümlülerin üst ve eşyasında habersiz olarak her zaman arama yapılabilir. Her ay bir kez mutlaka arama yapılır.

..."

Şeklinde düzenlenmiştir

Yukarıda yazılı madde metnine göre, cezaevi idaresi adına infaz koruma memurları tarafından gerçekleştirilen aramanın usul ve yasaya uygun olduğu, bu arama ile birlikte ele geçen uyuşturucu maddelerin ispat vasıtası olarak hükme esas alınmasında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık ... müdafiinin bu hususa ilişkin temyiz sebebi reddedilmiştir.

2. Suçun Sanıklar Tarafından İşlenmediğine Yönelik

Cezaevi idaresince yapılan disiplin soruşturmasına dair belgeler, ATK raporu, kriminal rapor, ele geçen uyuşturucu maddelerin şekli, sanıkların izne çıktıklarını belirttikleri tarihler ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ve sanıklar ... ve ...'ın suçun sübut bulmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.12.2018 tarihli ve 2018/1151 Esas, 2018/1897 Karar sayılı kararında sanıklar ... ve ... ve sanık ... müdafiince ileri sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırklareli 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7596, Karar No: 2016/12362, Tarih: 02.11.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/7596 E.  ,  2016/12362 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hakimliği

Taksirle ölüme ve yaralanmaya neden olma suçundan şüpheliler ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda ...Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27/11/2015 tarihli ve 2015/25052 sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne ilişkin mercii ...2. Sulh Ceza Hakimliğinin 04/01/2015 tarihli ve 2015/5456 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu’nun 173/1. maddesinde ki, “Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hakimliğine itiraz edebilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, ...'in suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve dosyada şüpheli sıfatı ile yer aldığı, bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan şüpheli müdafiin itirazının reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet bulunmadığı, gerekçeleriyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararların bozulması Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 03.05.2016 gün ve 94660652-105-01-596-2016 sayılı yazılı istemlerine müsteniden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 18.05.2016 gün ve 2016/191606 sayılı tebliğnamesi ile ihbar ve talep edilmekle;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle ölüme ve yaralanmaya neden olma suçundan şüpheliler ..., ..., ... ve ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, şüpheliler ... ve ... hakkında ...Cumhuriyet Başsavcılığınca 27/11/2015 tarihli ve 2015/25052 sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, ... ve ... hakkında ise dava açıldığı, sanık ... müdafii tarafından 18/12/2015 havale tarihli dilekçe ile ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara, sanıkların kusurlu olduğu ve dava açılması gereğiyle itiraz edildiği, ancak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu’nun 173/1. maddesinde ki, “Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hakimliğine itiraz edebilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen, katılma hakkı bulunmayan ve dosyada şüpheli sıfatı ile yer aldığı anlaşılan ...'in müdafiinin, itirazının reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden;

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, ...2. Sulh Ceza Hakimliğinin 04/01/2015 tarihli ve 2015/5456 değişik iş sayılı kararının, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi gereğince, KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18821, Karar No: 2014/1130, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18821 E.  ,  2014/1130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/1203-2013/131

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesi, üzerinde bulunan taşınmaza bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4697, Karar No: 2011/4814, Tarih: 14.06.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/4697 E.  ,  2011/4814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinde takdiri indirim nedeni olarak "fai lin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi" hususların düzenlenmesi karşısında, bu hu suslar irdelenerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile takdiri indirime yer olmadığına karar verilmesi,

2 TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye ka dar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... müdafiinin temyiz itiraz ları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8235, Karar No: 2013/8919, Tarih: 13.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/8235 E.  ,  2013/8919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim komisyonu kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davalının zorunlu ferdi koltuk sigortacısı olduğu otobüste yolcu olan davacının kaza sonucunda yaralandığını, sigorta tahkim komisyonuna tazminat istemi için yapılan başvurunun reddedildiğini ileri sürerek tahkim kararının iptalini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre davacının temyiz yolu açık olduğu halde iptal davası açmasında hukuki yararı olmadığı ve maluliyet raporuna göre tazminat isteminin reddinin doğru olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanmaya bağlı işgücü kaybı tazminatı istemine ilişkindir. Davalı ferdi koltuk sigortacısıdır. Sigorta Tahkim Komisyonu, Ferdi Koltuk Sigortası Genel Şartları A/A-3.2 maddesine göre ancak şifa bulmaz akli denge bozukluğu halinde tazminat ödenebileceğini davacı tarafından sunulan Mersin Üniversitesi Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen sağlık raporuna göre depresyon ve anksiyete tanısı konulan davacının özür oranının % 25 olduğunu bu durumda tazminat ödenemeyeceğine karar vermiştir. Davacı, Sigorta Tahkim Komisyonu Hakem kararının iptalini istemektedir. HMK'nın 439. maddesi uyarınca Hakem Kararı'nın iptali, dava yolu ile istenilebilir. Sigortacılık Kanunu 30. maddede talep konusu 40.000,00 TL üzerindeki hakem

kararları için doğrudan temyiz yoluna başvurulabileceği düzenlenmiştir. Mahkemece bu düzenleme nedeniyle davacının doğrudan temyiz yoluna başvurabilmesi mümkün iken iptal davası açmasında hukuki yararı olmadığını belirtmiş ise de davacının hakem kararına karşı iptal davası açabilmesi ve temyiz yoluna başvurabilmesi ayrı hukuki düzenlemeler ile getirilmişlerdir ve davacı her iki yola da başvurabilir. Bu durumda mahkemece

HMK'nın 439. maddesi uyarınca hakem kararının iptal koşullarını araştırması gerekir. Davacı tarafından sunulan sağlık raporu hüküm kurmaya yeterli değildir. Mahkemece Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri esas alınmak üzere davalının meslekte kazanma gücü kaybı olup olmadığına ilişkin Sağlık Raporu alınarak Ferdi Koltuk Sigortası Genel Şartlan hükümlerine göre davalının sigorta şirketinden tazminat talep edip edemeyeceği konusunda bir karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 13.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3594, Karar No: 2017/14210, Tarih: 19.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/3594 E.  ,  2017/14210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemenin gerekçeli karar başlığında davalı ... vekili olarak gösterilen ve gerekçeli karar kendisine tebliğ edilen Av....'ın vekaletnamesi dosyada bulunmamaktadır.

Adı geçen avukatın mevcut ise vekâletnamesinin dosyasına konularak gönderilmesi; vekâlet verilmemişse durumun tevsikinden sonra mahkeme kararının davalı asil Demet Şanlı'ya tebliğinin sağlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.