muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9391, Karar No: 2017/2634, Tarih: 12.10.2017

Kararı, bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

1- Taraflar arasındaki 29.07.2010 tarihli sözleşme uyarınca taşınmaz üzerinde kat iritfakı tesisi ve buna ilişkin masraflar yükleniciye ait olup, dava dosyasında mevcut tapu kayıtlarından taşınmazın arsa vasfı ile tescilli olduğu, tapu kütüğünde kat irtifakı tesisinin yapılmadığı görülmektedir. Mahkemece, davalılardan Tevfik'in tapu müdürlüğüne hitaben yazdığı 21.02.2013 tarihli dilekçesi sebebiyle kat irtifakı tesisinin yapılamadığı hüküm gerekçesinde tartışılmış ise de, kat irtifakı tesisi ve masraflarının sözleşme gereği yükleniciye ait olduğu gözetilerek masraflar belirlenerek davacıya kat irtifakı masrafları depo ettirilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

2- Mahkemece hüküm fıkrasında 20.04.2015 tarihli bilirkişi raporuna atıf yapılarak tapu iptali ve tescile ilişkin hüküm kurulmuş ise de, bilirkişi raporunda sözleşme ve tasdikli proje gereği olması gerekli bağımsız bölümler, arsa payı ve paylaşım şeması net olarak belirli olmayıp, hüküm bu haliyle infaza elverişli değildir. Mahkemece, kat irtifakı kurulmayan bağımsız bölümlerin arsa payları belirli olamayacağından, kat irtifakının kurulacakmış gibi teknik bilirkişiye bağımsız bölüm listesi hazırlatılması, bu listede binadaki tüm bağımsız bölümler için pay tespiti yaptırılması sonrası talep konusu hakkında hüküm fıkrasında bağımsız bölüm ve arsa oranları yazılarak infazda tereddüt oluşmayacak şekilde tescil kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıdaki (1) ve (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, hükmü temyiz eden bir kısım davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2881, Karar No: 2023/4832, Tarih: 15.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2881 E.  ,  2023/4832 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Elbistan Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.10.2022 Tarihli ve 2022/1440 Esas, 2022/1409 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi, 933 Sokak, No:10, İç Kapı No:9 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ordu 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.12.2022 Tarihli ve 2022/2534 Esas, 2022/2532 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresinin .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Hükümlünün vasi atanması talep dilekçesinde cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini ... Mahallesi, ... Sokak, No:34 .../... olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Elbistan Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Elbistan Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1174, Karar No: 2019/8084, Tarih: 11.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/1174 E.  ,  2019/8084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Sivas 3. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 15/11/2018 tarih ve 2017/1062-2018/1034 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı TSE vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı Kır Bal Gıda Taşımacılık İnş. Ltd. Şti. unvanlı firma tarafından TSE belgesi olmamasına rağmen imal ettikleri ürünleri üzerine TSE logosu bastıklarını, davalının ise bu ürünlerin satışını yaptığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3,760,00 TL maddi tazminat ile maddi tazminatın beş katı oranında 18.800,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davaya cevap veren Megamar Gıda Ltd. Şti. ve Şeremet Enerji A.Ş. vekili, davalı olarak belirtilen tarafın tüzel kişiliğe haiz olmadığını savunarak, davanın usulden reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirketin satımını ve dağıtımını yaptığı Kır Bal ürünlerde TSE işaretinin kullanılıp kullanılmadığı fotokopilerden anlaşılmadığı ve tespit dosyasında da bu hususa ilişkin tespit bulunmadığı, davalının bu ürünleri ürettiği logoyu kendisinin ürünler üzerine eklediğine ilişkin bir delil ibraz edilmediği gerekçesiyle sübuta ermeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, karar başlığında davalı olarak “...”nun gösterilmesi doğru değil ise de bu husus mahallinde düzeltilebilir maddi hata mahiyetinde olmasına göre davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 11/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6560, Karar No: 2012/2625, Tarih: 09.04.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/6560 E.  ,  2012/2625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Ürgüp Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 26.11.2010 gün ve 584/618 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı 215 ada 237 ve 238 parselleri 26 yılı aşkın zamandır kullandığını, taşınmazların Hazine adına tespit gördüğünü, taşınmazların tapusunun iptaliyle adına tescilini istemiştir.

Hazine vekili cevap dilekçesinde arazinin hozan vaziyette olduğunu ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu parselin öncesinde Süleyman isimli kişiden davacının babası tarafından satın alındığı, 1970'te konaklama tesisi yapıldığı, davacının taşınmazları üzerine meyve ağaçları diktiği, hububat ektiği, babası ve kendisinin zilyetliğinin 20 yılı aştığından davanın kabulü ile davaya konu taşınmazların tapusunun iptaline, davacı adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesi ve tüm dosya kapsamından; davaya konu olan 215 ada 237 parsel senetsizden ham toprak olarak Hazine adına, aynı ada 238 parsel sayılı taşınmazın senetsizden tarla olarak Hazine adına 18/06/2008 tarihinde yapılan kadastro ile tespit görmüş yapılan bu tespit 26.12.2008 tarihinde kesinleşmiştir.

Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Davacı 19.02.2010 tarihli duruşmada taşınmazların babası öldükten sonra taksim edildiğini ve buraların kendisine düştüğünü, adına iptal ve tescil isteğinde bulunduğunu beyan etmiştir. 28.06.2010 tarihinde yapılan keşif sonucu alınan ziraat bilirkişi raporunda davaya konu olan 237 parselin halihazırda ekim yapılmamış tek ve çok yıllık yabancı otlarla kaplı olduğunu üzerinde beş adet 30-35 yaş arası çalı bulunduğunu, bir adet 25-30 yaş arası kuru kayısı ağacının yer aldığını beyan etmiş olup davacının bu parselde kanunun aramış olduğu ekonomik amaca uygun zilyetliği ispat edemediği anlaşıldığından bu parsel yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Davaya konu 238 parsele gelince: İddia ve dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler gözününde bulundurulduğunda dava konusu taşınmazın davacının babası ...’dan kaldığı anlaşılmaktadır. ...'nun ölüm tarihi itibariyle TMK.nun 701 ve 702. maddeleri uyarınca terekesi elbirliği mülkiyet hükümlerine tabidir. Mahkemece yöntemine uygun bir biçimde keşif ara kararının alınması, yerel bilirkişi ve tanıkların HMK.nun 243 ve 244. maddeleri gereğince davetiye ile keşif yerine çağrılmaları, aynı Kanunun 259 ve 290/2. maddeleri uyarınca uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle yerel bilirkişi ve tanıkların keşif yerinde dinlenmelerinin sağlanması, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14/1. maddesi uyarınca zilyetlik maddi olaylardan olup, yerel bilirkişi ve tanık dahil her türlü delille kanıtlanmasının mümkün olduğunun gözönünde tutulması, muris ...’dan kalan taşınmazların mirasçıları arasında paylaşılıp paylaşılmadığının, paylaşılmış ise, kimlere hangi ada ve parsellerde yer alan taşınmazların düştüğünün, paylaşımın hangi tarihte yapıldığının, Mehmet mirasçıları arasında paylaşım yapılıp yapılmadığının, yerel bilirkişi listesinde yer alan yerel bilirkişiler ile tarafların gösterdikleri tanıklardan sorulmak suretiyle açıklığa kavuşturulması, ondan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4963, Karar No: 2017/13165, Tarih: 06.12.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/4963 E.  ,  2017/13165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I- 5237 sayılı TCK.nun 142/1-a maddesinde "suça konu eşyanın kamu kurum ve kuruluşlarında veya ibadete ayrılmış yerlerde bulunması veya kamu yararına veya hizmetine tahsis edilmesinden" söz edilip, bu binaların eklentisinden açıkça söz edilmemesi karşısında, ....Lisesi'nin bahçesindeki olay tarihi itibariyle Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'ne ait depodan hurda ve makaraya sarılı, faal olmayan kullanılmış kabloları çalma şeklindeki eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, aynı Kanunun 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması,

II- Tanık...'nun anlatımı ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçunu saat 05.30 sıralarında işlediği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde güneşin doğuş saatinin 04.58 olduğu, gece vaktinin ise 03.58'de sona erdiği, bu nedenle hırsızlık suçunun gündüz vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle artırılması,

III- Şikayetçinin beyanı, kolluk görevlilerince düzenlenen 07.06.2013 tarihli olay ve görgü tespit tutanağı ve dosya içeriğine göre, suça konu yerin olay tarihi itibariyle Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'ne ait tek katlı depo şeklindeki yer olduğunun belirtilmesi ve bahse konu yerde herhangi bir kamusal veya ticari faaliyetin yapılmadığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun unsurları itibariyle oluşmayan işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

IV- Kabule göre de;

1- Tanık...'nun anlatımı ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu saat 05.30 sıralarında işlediği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde güneşin doğuş saatinin 04.58 olduğu, gece vaktinin ise 03.58'de sona erdiği, bu nedenle işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun gündüz vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesi yerine 116/4. maddesinin uygulanması,

2- İşyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğa verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 06/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20926, Karar No: 2013/3009, Tarih: 24.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/20926 E.  ,  2013/3009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yokluğunda verilen hükmün, başka suçtan cezaevinde tutuklu olan sanığa Tebligat Kanunu'nun 19. maddesine uygun olarak tebliğ edilmediği, bu nedenle tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, tebliğnamede yer alan ret düşüncesine iştirak edilmeyip temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosyada mevcut ekspertiz raporunda, dava konusu tabancanın “namlusu bilinen ateşli silah fişeklerini istimal etmeye elverişli olmasa da, namlusunda ses fişeklerinin ön kısmına bilye/saçma tanesi/kurşun küre yerleştirilerek oluşturulmuş özel şekil ve nitelikteki ateşli silah fişeklerini atabilecek boşluk bulunduğunun; tabancanın bu fişekleri patlattığının, bahse konu özel nitelikteki fişeklerin ön kısmındaki saçma tanelerinin namluyu terk ettiklerinin, namluyu terk eden saçma tanelerinin özellikle yakın mesafeden etkili olabilecek nitelikte olduklarının; namlusunda tadilat yapıldığını gösterir bir emarenin mevcut olmadığının (imal özelliklerini koruduğunun)” belirtilmesi ve sanıkta fişek ele geçirilememesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları varsa faturası ve dosyadaki bilirkişi raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 24.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13972, Karar No: 2013/21385, Tarih: 07.06.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/13972 E.  ,  2013/21385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sinop İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda; senedin teminat senedi olduğunu ve borcun ödendiğini ileri sürerek takibin iptalini istediği görülmektedir.

Takip konusu senedin, bankadan çekilen kredi nedeniyle taraflar arasında teminat olarak düzenlendiği tarafların kabulündedir. Bu durumda alacaklının takibe konu senedi tahsil edip edemeyeceği, edecekse ne kadarlık miktar için talepte bulunabileceği yargılamayı gerektirir. Dar yetkili icra mahkemesince bu hususta inceleme ve değerlendirme yapılamaz.

O halde mahkemece takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  07.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4777, Karar No: 2017/6191, Tarih: 25.04.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/4777 E.  ,  2017/6191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İcra Takibine İtirazın Kaldırılması

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

... A R A R

Davacılar vekili Av. Merhmet Salih Şanlı 25.03.2016 tarihinde verdiği temyiz dilekçesi ile İcra Mahkemesi'nin kararını temyiz etmiş ise de, dosyanın Dairemizde temyiz incelemesi aşamasında bulunduğu sırada, 04.11.2016 tarihinde Mahkemesine elektronik imza ile UYAP üzerinden sunduğu dilekçe ile temyizden feragat ettiğini bildirdiği, dava dosyasında mevcut Beşiktaş 6. Noterliği'nin 01.09.2015 tarih ve 34648 yevmiye nolu, ... 9. Noterliğinin 06.07.1989 tarih ve 20972 yevmiye nolu, ... 19. Noterliği'nin 08.09.2015 tarih ve 16172 yevmiye nolu, Beşiktaş 6. Noterliği'nin 03.09.2015 tarih ve 34986 yevmiye nolu, ... 7. Noterliği'nin 01.09.2015 tarih ve 30143 yevmiye nolu vekaletnamelerinde temyizden feragate yetkili kılınmış olduğu anlaşılmakla; vaki feragati nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklılar vekilinin temyiz dilekçesinin vaki feragat nedeniyle REDDİNE, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın temyiz edene iadesine, 25/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23718, Karar No: 2015/122, Tarih: 12.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/23718 E.  ,  2015/122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, iş kolu tespit kararının iptali ile işyerinin "kara taşımacılığı ile yapılan ve banliyö yolcu taşımacılığı" isimli 4931 numaralı iş koluna girdiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 12/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2789, Karar No: 2024/5422, Tarih: 28.05.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/2789 E.  ,  2024/5422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ :...

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek, Sermaye şirketinin iflasını istememek

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1-Sanığın üzerine atılı Ticareti Usulüne Aykırı Terk Etmek suçu yönünden yapılan değerlendirmede;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanığın üzerine atılı Sermaye Şirketinin İflasını İstememek suçu yönünden yapılan değerlendirmede;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.