muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16949, Karar No: 2020/16541, Tarih: 23.11.2020

Uygulamanın soruna neden olan başka bir yapısı da prim uygulamasında işverenin her ay fazla çalışma ücretini ne şekilde ödeyeceği konusunda karşımıza çıkmaktadır. Örnekte geçtiği gibi her ay 3.000,00 TL sabit ücret alan işçinin her ay için ödenen primi sürekli değişkenlik gösterdiğinde, işveren çalışmakta olan işçi yönünden ilerde bir dava riski ile karşılaşmamak için fazla çalışma ücretini ne şekilde hesap ederek ödeyecektir? Ocak ayında 750,00 TL prim ödemesi varsa bu ücrete göre % 50 zam kısmına göre hesaplama yapacak ve ayrıca 3.000,00 TL sabit ücret için % 150 zamlı ücretle hesaplama yapılarak toplamı belirlenecek, Şubat ayında 1.500,00 TL prim ödemesi varsa sabit ücretin % 150 zamlısından ayrı olarak 1.500,00 TL için % 50 zam kısmına göre ödeme yapılması gerekecektir. Satışa bağlı primlerin her ay değişkenlik göstermesi ve sebebiyle bordrolama sistemi içinden çıkılmaz bir hak alacaktır. Prim ödemelerinin her ay yapılmayıp, oluşan satış rakamlarına göre birkaç ayda bir ve geçmiş birkaç ay için yapıldığı durumlarda ise o primlerin ait olunan aylara yansıtılması daha da imkansız hale gelecektir. Yargıtay’ın çalışma sürelerine dair işçilik alacaklarında hesap yöntemimi belirlerken, öncelikle mevzuat hükümleri ile bağlı kalınması ve yorum gerektiren durumlarda çalışma yaşamında uygulanabilir bir sistem öngörmesi gerekir.

Öte yandan Yargıtay, ücretin sadece primden oluşması halinde fazla çalışma ücretinin %50 zam kısmına göre hesaplanacağını kabul etmektedir. Belirtilen kabul şekline göre de prim ücretin kendisi olmaktadır. O halde sabit ücret ödemesi almayan ve primler karşılığı toplam 4.000,00 TL ücret alan işçi bakımından fazla çalışma ücreti, 4.000,00 TL ücretin % 50 zam kısmına göre belirlenecektir. Daire çoğunluğunun kararına göre işçinin sadece prim olarak 4.000,00 TL ücret aldığı durumda hesaplamanın % 50 zam kısmına göre yapılması gerektiği kabul gördüğü halde, ücretin 3.000,00 TL sabit ücret 1.000,00 TL prim, 2.000,00 TL sabit ücret ve 2.000,00 TL prim, 1.000,00 TL sabit ücret ve 3.000,00 TL prim olarak ödenmesi ihtimallerinin hepsinde toplam temel ücret aynı olduğu halde, birbirinden çok farklı fazla çalışma ücreti hesabı gerekecektir. Oysa işçiye sabit ücret ve prim adı altında yapılan ödemelerin toplamı temel ücret olarak kabul gördüğünde, sabit ücret ile prim tutarının birbirlerine oranının bir önemi olmasa gerekir. İşçinin ücretinin sadece primlerden oluştuğu hallerde öngörülen hesap yönteminde olduğu gibi sabit ücret ve primlerden oluşan toplam temel ücretin % 50 zam kısmına göre hesaplamaya gidilmesi, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 41. maddesi ile Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmeliğin 5/4. maddesine uygun olur. Zira primlerle fazla çalışma ücretinin zamsız kısmının karşılandığı kabul edilmektedir. Hatta sabit ücret ve ortalama prim miktarı toplamı temel ücret olduğuna göre hafta tatili, bayram ve genel tatil ücreti ile yıllık izin ücreti dahi bu toplam ücret üzerinden hesaplanmalıdır.

Çoğunluğun benimsediği ve çalışmakta olan işçiler bakımından uygulaması son derece sorunlu olan hesap yöntemi yerine, 2008 yılı öncesinde olduğu gibi prim ile fazla çalışma ücreti arasındaki bağı ortadan kaldıran ve tüm hesaplamaların sabit ücret üzerinden yasal oranlara göre yapılmasını kabul eden ve primleri bu hesabın her türlü dışında bırakan hesap yönteminin dahi daha pratik olduğu görüşü savunulabilir hale gelmiştir. Zira zaman içinde yapılan ve birbiriyle çelişen içtihat değişiklikleri ile İş Kanunu'nun 41. maddesindeki hesap yönteminden uzaklaşılmış ve hesap tekniği giderek daha karmaşık bir hal almıştır. Gelinen noktada prim uygulaması işveren için bir tuzak görünümündedir ve özellikle çalışmaya devam eden işçiler yönünden bordrolama tekniği açısından içinden çıkılması imkansız bir hal almıştır. Özellikle işçiye birkaç ayda bir prim ödendiği durumlarda satış rakamlarının ait olduğu aylara ayrıştırması yapılarak primin temel ücrete ilavesiyle fazla çalışma, hafta tatili, bayram tatili ücretlerinin geriye dönük olarak hesabı abartılı ve gereksiz bir muhasebe tekniğini zorunlu kılmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta prim uygulaması bakımından gerekli araştırmaya gidildikten sonra fazla çalışma ücreti hesabının Yargıtay’ın 2015 yılı sonrasında geliştirdiği ilkeye uygun olarak sabit ücret ve primler ortalaması toplamının % 50 zam kısmına göre yapılması gerektiğinden, Dairemiz bozma kararının E bendinde yer alan çoğunluk görüşüne hesap yönünden katılamıyorum. 23/11/2020
Yargıtay — Esas No: 2013/10591, Karar No: 2015/23754, Tarih: 15.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/10591 E.  ,  2015/23754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanığın suça konu sahte müstahsil makbuzu ile ... İlçe Tarım Müdürlüğü'ne müracaat edip 2400,00 TL doğrudan gelir desteği ödemesi aldığı böylece nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın süzme bal desteklemesi almadan önce mahalline gidilerek arıların tespitinin yapıldığı, buna göre sanığın 300 adet aktif arı kovanının bulunduğunun saptandığı, yapılan bu tespite istinaden beyanına itibar edilip destekleme primi talebinin kabul edilerek kendisine ödeme yapıldığı, sanığın yaklaşık 4 ton balı Tanık ... sattığını, karşılığında suça konu müstahsil makbuzunu aldığını, makbuzun sahte olduğunu bilmediğini beyan ettiği anlaşılmakla sanığın atılı suçu işlediği yönünde kesin ve yeterli delil bulunmadığından beraatine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19015, Karar No: 2015/5877, Tarih: 14.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/19015 E.  ,  2015/5877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı sigorta şirketine zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ve ferdi kaza koltuk sigortası ile sigortalı olan ve dava dışı gerçek kişinin sürücüsü olduğu otomobilin ıslak zeminde ve yağmurlu havada kayarak duvara çarpıp devrilmesi sonucunda meydana gelen kazada, araçta yolcu olarak bulunan davacıların oğlu ..'in öldüğünü belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 5.000.00 TL destekten yoksun kalma tazminatı, 5.000,00 TL ferdi kaza koltuk sigortasından kaynaklanan tazminat ve 3.000,00 TL cenaze gideri olarak toplam 13.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı sigorta şirketi, ferdi kaza koltuk sigortası karşılığı 5.000,00 TL tazminat talebini kabul ettiklerini, ancak davacı Uğur işleten olup 3. kişi olmadığından destek tazminatı isteyemeyeceğini ve araç özel otomobil olup temerrüt faizi istenemeyeceğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuan göre, davanın kısmen kabulü ile 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 5.000,00 TL ferdi kaza koltuk sigortasından kaynaklanan tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı, ferdi kaza koltuk sigortasından kaynaklanan maddi tazminat ve cenaze gideri istemine ilişkindir.

1-HUMK'nun 388 (HMK 297) maddesi uyarınca mahkeme kararında, İki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, ihtilaflı konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışması ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarda bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Somut olayda davacılar desteğin anne ve babası olup ihtiyari dava arkadaşıdırlar. Her bir davacı için ne kadar tazminata hükmedildiğinin mahkeme hükmünde ayrıca ve açıkça belirtilmesi gerekirken mahkmece 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 5.000,00 TL koltuk sigortasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine denmek suretiyle infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2) Kabule göre ise;

2) Kabule göre ise;

Davalı sigorta şirketi vekilinin temyiz itirazları incelendiğinde; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 91/1.maddesinde, “işletenlerin, bu kanunun 85/1 maddesine göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmaları zorunludur”, aynı yasanın 85/1 maddesinde, “bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yararlanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, araç işletenin bu zarardan sorumlu olacağı”, aynı yasanın 85/son maddesinde ise, “ işleten ve araç işleticisi teşebbüsün sahibi, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumludur.” hükümlerine yer verilmiş, . Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının A-1.maddesinde de, “sigortacı bu poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermesinden dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu, zorunlu sigorta limitlerine kadar temin eder” şeklinde ifade edilmiştir.

Yukarıda açıklanan madde hükümlerine göre, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası; motorlu bir aracın karayolunda işletilmesi sırasında, bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına neden olması

halinde, o aracı işletenin zarara uğrayan üçüncü kişilere karşı olan sorumluluğunu belli limitler dahilinde karşılamayı amaçlayan ve yasaca yapılması zorunlu kılınan bir zarar sigortası türüdür.

Dava konusu olayda ise, davacıların desteği Kerem Güvenir, içinde bulunduğu aracın yaptığı tek taraflı kazada destek vefat etmiştir. Kaza yapan araç, ölen Kerem Güvenir'in babası davacı ... adına kayıtlı olup bu kişi zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesine göre sigorta sözleşmesinin tarafıdır ve davacı ...'in kaza tarihinde aracın işleteni olduğu anlaşılmaktadır. Davalı sigorta şirketi işletenin zarara uğrayan üçüncü kişilere karşı olan sorumluluğunu belli limitler dahilinde teminat altına aldığına göre işletenin kendi zararından sorumlu olmadığından davacı ...'in davalı sigorta şirketinden destekten yoksun kalma tazminatı isteyemeyeceği dikkate alınmadan bu davacı yönünden davanın reddi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulü doğru görülmemiştir.

Dosya kapsamına göre mahkemece, davalı sigorta şirketine 13.10.2010 tarihli ara kararı ile cevap süresinin ilk duruşma günü olan 28.01.2010 tarihinden 10 gün öncesine kadar uzatılması için süre verildiği, davalı sigorta şirketinin ilk duruşma gününden önce ve uzatılan cevap süresi içinde 14.01.2010 tarihinde cevap dilekçesi verdiği ve ferdi kaza koltuk sigortası yönünden 5.000,00 TL lik talebi kabul ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde, Mahkemece, hükmedilen 5.000,00 TL koltuk sigortası tazminatı yönünden, davalı lehine olarak yargılama giderine hükmetmek gerekirken bu husus göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacılar vekilin temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece hükme esas alınan aktüerya raporunda davacının desteğinin asgari ücret düzeyinde gelir elde edeceği kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak her ne kadar dosya içinde bu konuda bir belge bulunmasa da davacı taraf, desteğin olay tarihinde üniversite öğrencisi olduğunu iddia ettiğine göre, mahkemece davacı tarafın bu husustaki delillerini mahkemeye sunması istenmeli, kaza tarihinde üniversite öğrencisi olduğunun anlaşılması halinde, desteğin mezun olduktan sonra asgari ücretin üzerinde gelir elde edeceğinin kabulü gerekeceğinden, mahkemece davacılar desteğinin üniversitede

okuduğu bölüm ve mezun olacağı tarih sorularak bu tarihten itibaren gerçek zararın belirlenmesi için, desteğin mezun olacağı bölüme göre bu konu ile ilgili meslek kuruluşlarına yazı yazılarak muhtemel gelirin ne kadar olabileceği, mezuniyetinden sonra ne kadar sürede iş bulabileceği gibi hususlar tespit edilip, davacılar vekilinin itirazları da değerlendirilerek sonucuna göre tazminatın belirlenmesi için yeniden aktüerya uzmanı bilirkişilerden rapor alınarak karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir. ve hükmün bu nedenle davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalıya geri verilmesine 14.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/693, Karar No: 2019/7208, Tarih: 14.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/693 E.  ,  2019/7208 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 9 kilo ham zeytini çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nün temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 14.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10686, Karar No: 2017/17498, Tarih: 12.06.2017

**4. Ceza Dairesi         2016/10686 E.  ,  2017/17498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın müştekiye söylediği “sana....'i dar ederim” sözünün, TCK'nın 106/1.2.cümledeki sair tehdit suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34.maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönler incelenmeksizin HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3692, Karar No: 2013/5707, Tarih: 24.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3692 E.  ,  2013/5707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmasız, davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmiştir. Belli günde davacı vekili Av. ... ... ile Davalı vekili Av.... gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında ....05.1997 tarihinde düzenleme şeklinde yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, müvekkiline isabet eden bağımsız bölümlerin ... ayda ruhsat ve projesine uygun şekilde inşa edilerek teslimi gerekirken, yüklenici tarafından imar ve projeye aykırı yapılan inşaatın yıkılmasına karar verildiğini ve inşaatın imara uygun hale getirilme imkanının bulunmadığını ileri sürerek, sözleşmenin feshi ile, inşaatın geciktiği her ay için aylık ....000,00'er TL tazminatın tahsiline ve davalının müdahalesinin önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, arsa sahibince istenen projenin belediye tarafından onaylanmamasına rağmen, arsa sahibinin isteği ile binanın mevcut hali ile inşa edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, sözleşme sonrası hazırlanarak belediyeye ibraz edilen projenin belediyece uygun bulunmamasına rağmen arsa sahibinin ikna ve teşviki ile yüklenicinin onaylanmayan projeye göre inşaatı tamamlayarak 2004 yılında davacıya teslim ettiği, davacının bu tarihten sonra dairelerde tasarrufta bulunduğu, projeye aykırılığın giderilemeyecek olması nedeniyle belediyece yıkım kararı verildiği, davacının, inşaatın projeye aykırı yapılmasında etkin rol alarak inşa edilen şekliyle yapı kullanım izninin alınacağına ilişkin yüklenicide kanaat oluşturması nedeniyle feshini isteminin iyiniyetli olmadığı, kaçak inşaat nedeniyle tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.