muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12379, Karar No: 2023/2612, Tarih: 11.05.2023

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 25.01.2023 tarihli ve 2023/241 Esas, 2023/213 Karar sayılı kararında sanık müdafîi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 66. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19053, Karar No: 2015/13089, Tarih: 03.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/19053 E.  ,  2015/13089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 7091 ada 1 parsel sayılı 3903,31 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve bağışlama nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaz hakkında davalı yararına zilyetlikle iktisap şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de mahkemenin kabulü dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Dava konusu taşınmaz hakkında mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile keşif sonrası alınan ziraatçı bilirkişi raporu soyut içerikleri nedeniyle doğrudan davalı taraf lehine sonuç doğurmaktan uzaktır. Kaldı ki; orman mühendisi bilirkişinin dosyaya sunduğu raporda, 1985 ve 1999 tarihli hava fotoğrafları üzerinde yapılan teknik inceleme ile çekişmeli taşınmazın, üzerinde herhangi bir tarımsal faaliyet bulunmayan hali arazi niteliğinde olduğu tespit edilmiş olup, yine aynı rapora eklenen uydu fotoğrafları ile de çekişmeli taşınmaz üzerinde davalı yararına Kadastro Kanunu'nun 14. maddesindeki yasal koşulların gerçekleşmediği anlaşılmaktadır. Ne var ki, 3402 sayılı Kanun'un 19/2. maddesinde "taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterileceği" belirtilmiştir. Somut olayda dosya kapsamından dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan meyve ağaçlarının kadastro tespitinin yapıldığı 04.10.2010 tarihinden önce davalı tarafından dikilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle mahallinde ziraatçi bilirkişi aracılığı ile yeniden keşif yapılarak 3402 sayılı Kanun'un 19/2. maddesi yönünden inceleme yapılmalı, bundan sonra davanın kısmen kabulü ile taşınmazın Hazine adına tesciline, üzerindeki muhdesatların da davalıya ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 03.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/993, Karar No: 2025/1857, Tarih: 09.04.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/993 E.  ,  2025/1857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2008/492 E., 2013/168 K.

Mahkemece verilen karar, asıl davada davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl davada davacı ... vekili dava dilekçesinde; Altınyayla ilçesi, ... Mahallesinde yapılan kadastro çalışmaları sonucu 227 ada 162 parsel sayılı taşınmazın davalı Hazine adına tescil edildiğini ancak bu taşınmazın davacıya ait olduğunu, davacının uzun süre zilyet olduğunu ileri sürerek imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tescilini istemiştir.

Birleştirilen davada davacı ... dava dilekçesinde; Altınyayla ilçesi, ... Mahallesinde yapılan kadastro çalışmaları sonucu 159 ada 6 parsel ve 227 ada 162 parsel sayılı taşınmazların davalı Hazine adına tescil edildiğini ancak bu taşınmazın kendisine ait olduğunu ileri sürerek irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazların tapu kaydının iptali ile adına tapuya tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili asıl ve birleştirilen davalarda sunduğu cevap dilekçesinde ve yargılama sırasında davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda belirtilen tarih ve sayılı kararıyla; asıl davada davacının zilyetliği altında olduğunu iddia ettiği dava konusu 127 ada 162 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişi raporunda (D) harfi ile gösterilen 15.857,95 m2'lik kısmının evveliyatında hayvan otlatılarak kullanıldığı, taşınmaz üzerinde kendiliğinden yetişen bitkiler ve taşların bulunduğu, taşınmazın hiç kimse tarafından kullanılmadığı, davacı lehine zilyetlik ile iktisap koşullarının oluşmadığı, dava konusu 159 ada 6 parselin teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile kırmızı taralı olarak gösterilen 1920 m2'lik kısmı ve dava konusu 227 ada 162 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişi raporunda (C) harfi ile gösterilen 781,66 m2'lik kısım üzerinde kendiliğinden yetişen otların ve taş yığınlarının bulunduğu, uzun süredir boş durup kimse tarafından kullanılmadığı gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Asıl davada davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki beyanlarını tekrarla, dava konusu taşınmazın irsen intikal ve taksim sonucu davacıya babasından kaldığını, davacının babasının emek ve masraf harcayarak taşınmazı imar-ihya ettiğini, tarıma elverişli hale getirildikten sonra 45 yıl zilyet edildiğini belirterek ve re'sen görülecek nedenler ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Kadastro sonucu, Sivas ili, Altınyayla ilçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan temyize konu 227 ada 162 parsel sayılı taşınmaz hükmen ifraz ve birleştirme sonucu 1.792.600,22 m2 yüz ölçümlü olarak ham toprak ve taşlık vasfıyla Hazine adına tescil edilmiştir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un uygulanacağı davalar yönünden HUMK’un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; asıl davada davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Asıl davada davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 435,50 TL bakiye onama harcının temyiz eden asıl davada davacı ...'ndan alınmasına,

Dosyanın Şarkışla 1. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

09.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/36302, Karar No: 2017/897, Tarih: 26.01.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/36302 E.  ,  2017/897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVANIN TÜRÜ : Davacı, yol ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yerel mahkeme kararının taraflar vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 09/05/2016 gün 2016/14372 Esas, 2016/11417 sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, 01.06.1982-31.05.1985 tarihleri arasındaki 10. Dönem TİS’in 89. Maddesinde “... Vagon Sanayi müessesinde çalışan ve müessese lojmanlarında veya işyeri civarında ikamet eden işçilere (...) arasında muteber banliyö kartı verilir”, 01.06.1985-31.05.1987 tarihleri arasındaki 11. Dönem TİS’in 74. Maddesinde “sosyal yardım gayesi ile işçilerin işyerlerine getirilip götürülmeleri için kamu araçları ile taşınmaları konusunda mevcut uygulamaya devam olunur” ve halen uygulanmakta olan 01.03.2015-28.02.2017 tarihleri arasındaki 26. Dönem TİS’in 72. Maddesinde “sosyal yardım gayesi ile işçilerin işyerlerine götürülmeleri için kamu araçları ile taşınmaları hususunda mevcut uygulamaya devam olunur” hükümlerinin bulunduğu, 1982 yılından beri banliyö kartı verilmek suretiyle sağlanan bu hizmetin bir servis hizmeti olduğu, söz konusu güzergahlardaki banliyö tren seferlerinin kaldırılması nedeniyle güzergaha gidip gelen işçilerin taşınmasına kamu araçlarıyla değil hizmet alım sözleşmesi ile özel otobüslerle devam ettirildiği, bir kısım işçilerin faydalandığı servis hizmetinden 4857 sayılı İş Kanunu’nun 5. Maddesi ve 100 nolu ILO sözleşmesinin 1, 2, 3. Maddeleri gereğince tüm işçilerin yararlanması gerektiği kanaatine varıldığı gerekçesi ile bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6100 sayılı HMK. nun 373/5. maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “Dosyada mevcut toplu iş sözleşmeleri hükümlerine göre davalı işverenlik tren ve banliyö istikametinde bulunan yerlere göre ücretsiz olarak trenden faydalandırma ve daha sonra da servisten yararlanma hakkı tanıdığı, söz konusu haklar dışında davacı işçilerin ikamet ettikleri yere ilişkin herhangi bir servis uygulamasının söz konusu olmadığı gibi TİS'de de bu konuda bir düzenleme olmadığı anlaşıldığından Mahkemece davacıların servis hizmetinden yararlandırılmadıklarından bahisle servis ücretine hükmedilmesi hatalıdır.” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 6100 sayılı HMK. nun 373/5. maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 26.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14179, Karar No: 2019/3234, Tarih: 23.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2014/14179 E.  ,  2019/3234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4716, Karar No: 2013/5391, Tarih: 01.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/4716 E.  ,  2013/5391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen itirazın iptali ile inkar tazminatı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, taraflar arasında gayrimenkul alım satımına ilişkin sözleşme imzalandığını, sözleşme gereğince müvekkilinin davalıya ....000,00 TL kapora ve ....260,00 TL komisyon ücreti ödediğini; davalının satıştan vazgeçmesi nedeni ile müvekkilinin mağdur olduğunu, bu mağduriyetin giderilmesi için davalı aleyhine icra takibi başlatarak; ....000,00 TL kapora; ....260,00 TL komisyon ücreti ve ....000,00 cezai şart bedelinin davalıdan talep edildiğini, davalının takibe haksız yere itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptalini talep etmiş; duruşmadaki beyanında cezai şart ile ilgili talepten vazgeçtiklerini; kapora ve komisyon ücretine dair beyanlarının devam ettiğini beyan etmiştir.

Davalı taraf duruşmalara katılmamış; cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek; ....000,00 TL kapora ve ....260,00 TL komisyon ücreti açısından itirazın iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine, % ... icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava; adi yazılı şekilde yapılan gayrimenkul alım satıma ilişkin sözleşme gereğince alıcının satıcıya ödediğini iddia ettiği kapora ve komisyon ücretinin, sözleşme gereğinin ifa edilememesinden dolayı satıcıdan istirdatı için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dava konusu tapulu taşınmazın satışına ilişkin sözleşme resmi biçimde yapılmadığından hukuken geçersizdir (MK.706, BK. 213, Tapu K. 26 ve Noterlik K. 60). Geçersiz sözleşme gereğince taraflar verdiklerini haksız iktisap kuralları gereğince geri isteyebilir. Bu bağlamda davacı ödediğini ispatladığı takdirde geçersiz sözleşme gereğince davalıya ödediklerini geri isteme hakkına haizdir.

Hukukumuzda ispat konusunda genel ilke Medeni Kanunun .... maddesinde belirtilmiştir. Buna göre bir olgudan kendi yararına hakların var olduğunu ileri süren taraf, o olguyu kanıtlamakla yükümlüdür. O halde iddiasını kanıtlamak, öncelikle davacıya aittir. Ancak davacının sunduğu delillerle iddia net biçimde kanıtlanamıyorsa, hakim kanıt yükü kendisine düşen davacıya başkaca kanıtı olup olmadığını sorabilir ve varsa delillerinin sunulmasını isteyebilir.

Hukukumuzda ispat konusunda genel ilke Medeni Kanunun .... maddesinde belirtilmiştir. Buna göre bir olgudan kendi yararına hakların var olduğunu ileri süren taraf, o olguyu kanıtlamakla yükümlüdür. O halde iddiasını kanıtlamak, öncelikle davacıya aittir. Ancak davacının sunduğu delillerle iddia net biçimde kanıtlanamıyorsa, hakim kanıt yükü kendisine düşen davacıya başkaca kanıtı olup olmadığını sorabilir ve varsa delillerinin sunulmasını isteyebilir.

Somut olayda davacı ....000,00 TL kapora ve ....260,00 TL komisyon ücreti ödediğini iddia etmiş; iddiasını ispat için gayrimenkul alım satımına dair sözleşmenin fotokopisini sunmuştur. Ancak sözkonusu sözleşmede alıcının satıcıya ....000,00 TL kapora ve ....260,00 TL komisyon ücreti ödendiğine dair açık herhangi bir kayıt bulunmamaktadır.

Davacının ödeme iddiası hüküm kuracak düzeyde netlik kazanmamıştır. Zira; sözleşmenin ....maddesinde; "Altıbin TL verilecek" ibaresi; ....maddesinde de "Şanlı emlağa %... komisyon ücreti ödeneceği" yazılı olup; davacının kaporayı ve komisyon ücretini ödeyip ödemediği anlaşılamamaktadır.

Somut olaydaki duruma göre mahkemece yapılacak iş, sözleşme aslının dosyaya ibrazını sağlamak ve davacıya ödemelere dair başkaca delilleri varsa bu delilleri dosyaya sunması için süre vermek ve hasıl olacak sonuç dairesinde karar vermek olmalıdır.

Mahkemenin anılan bu kuralları gözetmeden, eksik inceleme ile yazılı ve yanılgılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17531, Karar No: 2014/1871, Tarih: 10.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/17531 E.  ,  2014/1871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BATMAN AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/08/2013

NUMARASI : 2013/128-2013/36

Taraflar arasında görülen tedbir nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada, ayrı yaşamada haklılık nedeniyle aylık 1500,00 TL tedbir nafakası istenilmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tedbir nafakasında yetkili mahkemenin davacı ikâmetgâhı olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

TMK'nun 201.maddesine göre; " evlilik birliğinin korunmasına yönelik önlemler konusunda yetkili mahkeme eşlerden herhangi birinin yerleşim yeri mahkemesidir. Eşlerin yerleşim yerleri farklı ve her ikisi de önlem alınması isteminde bulunmuş ise; yetkili mahkeme ilk istemde bulunanın yerleşim yeri mahkemesidir.

Önlemlerin değiştirilmesi, tamamlanması veya kaldırılması konusunda yetkili mahkeme, önlem kararı veren mahkemedir. Ancak her iki eşin de yerleşim yeri değişmişse yetkili mahkeme eşlerden herhangi birinin yeni yerleşim yeri mahkemesidir."

Ancak iki tarafın arzularına tabi olmayan konuda yetki itirazında bulunulmadan yetkisizlik kararı verilebilir (HUMK. md.23).

Somut olayda, davalı yetki itirazında bulunmamıştır. Davacının yerleşim yerinin Batman olmadığına dair herhangi bır savunma ve delil de ileri sürülmemiştir.

Bu durumda, yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere aykırı şekilde resen yetkisizlik kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16525, Karar No: 2014/15146, Tarih: 30.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/16525 E.  ,  2014/15146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2013/403-2013/810

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalılardan H.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yeni atık göleti oluşturulması amacıyla aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu bölgenin toprak yapısı, topoğrafik özellikleri, köy ve çevre yerleşim ve ulaşım merkezlerine olan yakınlıkları, köyde ve çevrede mevcut yol, su, elektrik gibi altyapı hizmetleri ile yine bölgeye getirilmiş bulunan okul, postane, sağlık ocağı gibi tüm sosyal imkanlardan yararlanma olanakları ile köy ve çevresinin gelişmişlik durumlarının (Daireye intikal eden diğer dava dosyalarında da açıklanan bu özellikleri dikkate alınarak) dava konusu taşınmazın değerinde %10 oranında objektif değer artışı oluşturacağı gözetilerek kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken bu unsur dikkate alınmadan eksik bedel tespiti doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.