muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13119, Karar No: 2010/8635, Tarih: 08.07.2010

Birleşen dava dosyası davalılarından ... vekili, davanın reddi ile tazminata karar verilmesini istemiş, diğer davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, asıl davada davacı ...’nün bankadan alacağı kredilere ilişkin olmak üzere banka lehine ipotek tesis ettiği, icra takibine konu sözleşmeden dolayı borcu bulunmadığı gibi başkaca da borcu olmadığından, asıl davanın kabulüne, davacının icra takibine konu alacaktan dolayı borçlu olmadığının tespitine, ipoteğin kaldırılmasına, birleşen davanın davalısı ... yönünden reddine, diğer davalılar yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm asıl dava davalısı ve birleşen dosya davacısı banka vekili ile birleşen dosya davalılarından ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl dava davalısı-birleşen dava davacısı banka vekilinin tüm, birleşen dosya davalılarından ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Birleşen dava dosyasında, davacı banka tarafından toplam 77.277.62.-TL’nin tahsili için girişilen icra takibine vaki itiraz üzerine, aynı tutar için itirazın iptali istemli dava açılmış, mahkemece davalı ... yönünden dava kısmen kabul edilerek itirazının 51.833.67.-TL üzerinden devamına karar verilmiştir.

Davanın mahiyeti gereği reddedilen tutar üzerinden yürürlükte bulunan Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince kendini yargılamada vekille temsil ettiren davalılardan ... yararına nispi vekalet ücreti takdiri gerekirken, yazılı şekilde maktu vekalet ücreti takdiri isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl dava davalısı-birleşen dava davacısı banka vekilinin tüm, birleşen dosya davalılarından ...’ün diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün birleşen dava davalılarından ... yararına BOZULMASINA, davalı ...'ün peşin harcının istek halinde iadesine, 8.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4103, Karar No: 2012/6044, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4103 E.  ,  2012/6044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

03.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında ... köyü 260 ada 5 sayılı 2.696 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...’nin zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak aslı cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir..

Davacı ... Yönetimi 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 260 ada 5 sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukardaki esasa kayıt edildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen kesiminin ev ve fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından (B) ile işaretlenen kesim yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Orman Yönetiminin temyiz itirazları çekişmeli taşınmazın (B) ile işaretlenen kesimine yönelik olup, incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman bilirkişi raporuna, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan uygulama ve araştırma sonucu temyize konu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 19/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32883, Karar No: 2014/28514, Tarih: 01.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/32883 E.  ,  2014/28514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/317736

MAHKEMESİ : Kırşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2014

NUMARASI : 2014/225 (E) ve 2014/247 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih ve 2012/6-1431 Esas ve 2013/18 Karar sayılı kararı ile 2012/13-1444 Esas ve 2013/305 Karar sayılı kararında kabul edildiği üzere, hükümde sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, ayrıca tekerrrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek olmadığı, bu nedenle mahkemece, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine rağmen tekerrüre esas alınan ilam kararda gösterilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı bulunduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Müştekinin beden ve ruh bakımından kendini savunamayacak durumda olduğunu gösteren delillerin nelerden ibaret olduğu tartışılmadan ve herhangi bir gerekçe ortaya konulmadan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-son maddesi ile uygulama yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

2- Kabule göre de;

Temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, hırsızlık suçunun, beden ve ruh bakımından kendini savunamayacak durumda olan müştekiye karşı işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 142/2-son maddesi uyarınca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en üst oranda artırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10885, Karar No: 2024/1759, Tarih: 18.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/10885 E.  ,  2024/1759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1424 E., 2021/1751 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin 02.04.2021 tarihli ve 2020/270 Esas 2021/142 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.10.2021 tarihli ve 2021/1424 Esas, 2021/1751 Karar sayılı kararı ile, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, eksik araştırmaya ve lehe olan yasal indirimlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, eksik araştırmaya ve lehe olan yasal indirimlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdur ...'in, sanık ...'ın öz amcası olduğu, olay tarihinde evde birlikte alkol aldıkları esnada sanık ile kardeşi olan ... arasında eve geç gelme meselesi yüzünden tartışma çıktığı, mağdurun bu tartışmaya dahil olması ve tarafları yatıştırmak istemesi nedeniyle tartışmanın sanık ve mağdur arasında devam ettiği, tartışmanın şiddeti ve alkolün de verdiği etki ile karşılıklı küfürleştikleri ve aralarında arbede yaşandığı, arbede esnasında sanığın olay yerinde bulunan meyve bıçağını eline alarak mağdura doğru rastgele sallamaya başladığı ve mağdurun bu bıçak darbeleri nedeniyle sol akciğer, karın, sol omuz, sol kol, sağ uyluk ve sol baldır bölgelerinden isabet aldığı, o esnada evde bulunan diğer şahısların araya girmesi sonucunda arbede ve tartışmanın sonlandığı, sanığın mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

2. Sanık savunması, mağdur beyanı, tanıkların anlatımları, Konya Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 12.02.2021 tarihli raporu, yazı cevapları, olay yeri inceleme tutanağı, nüfus ve adlî sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından herhangi bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki bilgi ve belgelerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, haksız tahrik şartlarının oluştuğu ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suç vasfına yönelen temyiz sebebi yönünden;

2. Suç vasfına yönelen temyiz sebebi yönünden;

Dosya içeriğine göre; sanık ...'ın öldürme kastıyla hareket ettiği iddia edilmişse de; sanık ve mağdurun amca yeğen oldukları, olay esnasında da ailecek aynı evde bulunarak alkollü şekilde eğlendikleri, aralarında önceye dayalı husumet bulunmadığı, sanığın ciddi bir engel olmadan eylemini sonlandırdığı, yerel mahkemenin gerekçesinde de açıkça belirtildiği üzere "arbede sırasında sanık ...'ın olay yerinde bulunan meyve bıçağını eline alarak...'e doğru rastgele sallamaya başladığı ve bu bıçak darbeleri nedeniyle...'in yaralandığı", yaralarından sadece bir tanesinin hayati tehlike geçirmesine sebebiyet verdiği, doğrudan öldürücü bölgenin hedef alındığının ve sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğunun şüpheli kaldığının anlaşılması karşısında, haksız tahrik altında kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, suçun vasıflandırmasında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) nolu paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.10.2021 tarihli ve 2021/1424 Esas, 2021/1751 Karar sayılı kararının suç vasfı yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliği ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... (Konya) Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20912, Karar No: 2016/8700, Tarih: 24.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/20912 E.  ,  2016/8700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Temyiz incelemesine gönderilen dosyanın birtakım eksiklikleri içerdiği anlaşılmaktadır.

Şöyle ki; 04.06.2015 tarihli kararı davalı .... adına temyiz eden Av.... ... dosyada bu davalıyı temsile elverir vekaletnamesinin bulunmadığı, davalı ...'a gerekçeli kararın tebliğ edilmediği ayrıca davacılara iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanıp bağlanmadığına dair Kurum kaydının bulunmadığı görülmektedir.

Halin böyle olmasına göre öncelikle yukarıda belirtilen vekaletname ve tebliğ eksikliklerinin giderilmesi ile yine Kurumdan davacılara yargılama konusu iş kazası nedeniyle iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanmışsa bunun ilk peşin sermaye değerlerinin, bağlanmamış ise bunun nedeninin sorulması için dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.05.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7490, Karar No: 2006/5878, Tarih: 05.06.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/7490 E.  ,  2006/5878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      :  Manisa İş Mahkemesi

Tarih                :  05.05.2006

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere  göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan  temyiz itirazlarının reddine;

2-Dava ilk prim kesintisini takibeden aybaşı ile 1.2.1999 tarihi arasında Tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun tesbitine ilişkindir.

Mahkemece istem aynen  kabul edilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına  girenlerin  belirtilen  şekilde  prim  borçlarının  ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği  re’sen  tescil  mükellefiyetine  aykırılık  teşkil  etmektedir.  2926  sayılı  Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu   meslek   kuruluşlarının,   tarım   satış   kooperatifler   kanununa   göre  kurulan pancar

ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının teslim ettiği ürün bedelinden Bağ-Kur priminin 20.05.1994 tarihinde tevkifat yoluyla kesildiği, ancak 1995, 1996,1997,1998 ve 1.2.1999 tarihine kadar tevkifat yoluyla prim kesintisi yapıldığına ilişkin bir belgenin bulunmadığı zirai arazisinin olduğu, 5.3.2002 tarihinde Ziraat Odasına kaydolduğu 2003 yılında trafiğe çıkan traktörünün bulunduğu, 30.12.1998 tarihli bildirge üzerine 1.2.1999 tarihinde kayıt ve tescil edildiği, 6.6.1999 tarihinde terk bildirgesi verildiği, kooperatif kaydının olmadığı görülmektedir. Hal böyle olunca tarım Bağ-Kur sigortalılığının oluşup oluşmadığının tesbiti için 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesinde belirtilen kayıtların araştırılması gerekir.

Yapılacak iş; Ziraat Bankasından tarımsal kredi kullanıp kullanmadığını sormak, ayrıca köy ve mahalle muhtarlarının bu durumu Kuruma bildirmekle yükümlü oldukları yasacada öngörüldüğünden ilgili muhtarlıktan bilgi almak ve bu tarihlerde köy muhtarı ve azası olarak görev yapan kişilerin bilgilerine başvurmak ve tüm deliller birarada değerlendirilerek sonuca gitmektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve değerlendirme sonucu salt tanık beyanlarına dayanılarak davacının prim kesintisinin bulunmadığı 1995, 1996,1997,1998 ve 1999 yıllarında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.06.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1542, Karar No: 2022/1825, Tarih: 16.02.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/1542 E.  ,  2022/1825 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 29. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞYERİ DÜZEYİNDEKİ OLUMYU YETKİ TESPİTİNE İTİRAZ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 33. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı Bakanlığın 12.08.2020 tarihli ve 1785178 sayılı olumlu yetki tespitinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davacı işyerine ait ... ve ...’da bulunan ... ve ... işyeri numaralı toplam iki ayrı işyeri olduğu, dosyaya celp edilen ... nolu işyerine ait .../... SGM’nin 19.12.2020 tarihli yazısı ekindeki belgeler incelendiğinde; Temmuz/2020 ayında 47 çalışan olduğu, işyeri faaliyet kolunun Metal İş Kolunda olduğunun tespit edildiği, yine dosyaya celp edilen ... nolu işyerine ait Ulucanlar/... SGM'nin 13.10.2020 tarihli yazısı incelendiğinde de; işyerinde Temmuz/2020 ayında 28 işçinin çalıştığı, davalı Sendikanın başvurusu üzerine 27.10.2020 tarihinde işyerinin Metal İş kolunda olduğunun Bakanlıkça tespit edildiği, bu bağlamda; davacı işletmede ve aynı iş kolunda 03.07.2020 tarihinde toplam 47 + 28 = 75 işçinin çalıştığı, böylece her iki işletme için dosyaya sunulan e-devlet üyelik fişlerinden davalı ...-İş Sendikasının toplam 52 sendikalı üyesi ile % 69,33 çoğunlukla toplu pazarlık yapmak için yetkili olduğunun tespit edildiği, dosyaya sunulan ve ekinde sunulan çalışan listesi ile sendikaya üyelik tarihlerini gösterir listenin de bulunduğu 22.04.2021 tarihli heyet bilirkişi raporunun tespit ve gerekçesiyle dosya kapsamına uygun, usul ve denetime açık olduğu anlaşılmakla hükme esas alındığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, “…4857 sayılı İş Kanunu 18. maddesi kapsamında davacının iş güvencesi hükümlerinden yararlanıp yararlanmayacağı hususunda yapılan değerlendirmede, hizmet süresinin 6 aydan fazla olduğu, davalı işyerinin 30'dan fazla işçi çalıştırdığı, taraflar arasındaki sözleşmenin belirsiz süreli olduğu, davacının işin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili yardımcısı ya da işyerinde işin bütününü sevk ve idare eden işçi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmadığı anlaşılmaktadır.

“Taraflar arasındaki uyuşmazlığın davalı işveren tarafından gerçekleştirilen feshin haklı yada geçerli bir nedene dayanıp dayanmadığı üzerinde toplanmaktadır.