muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3401, Karar No: 2012/5412, Tarih: 02.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/3401 E.  ,  2012/5412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ...... tarafından, davalı ... aleyhine 27/12/2007 gününde verilen dilekçe ile haksız fiilden kaynaklanan tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; davalı idare tarafından inşa edilen sulama kanalı nedeni ile taşınmazının işgal edildiğini, kendisine herhangi bir bedel ödenmediğini evinin de kanaldan sızan sular nedeni ile zarar gördüğünü belirterek tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı idare, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davacının davalı idarenin hizmet kusuruna dayanarak istemde bulunduğu anlaşılmaktadır. Bir kamu tesisinin yapılması, kullanılması veya muhafazasındaki kusurdan doğan zararlar, idari karar ve eylemlerden doğan zararlar niteliğindedir. İdare’nin işlemi yada eylemi nedeni ile doğan zararlardan dolayı; İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdare’ye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Davacı dava dilekçesinde, ...... Genel Müdürlüğünü hasım göstererek tazminat isteminde bulunduğuna göre uyuşmazlığın idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden dikkate alınması gereken hususlardan olup Mahkemece yargı yolu bakımından görevsizlik kararı vermek yerine, işin esasının incelenmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 02/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/98, Karar No: 2021/2073, Tarih: 07.04.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/98 E.  ,  2021/2073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince verilen 02.07.2020 gün ve 1774-709 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan Ayten ve Bahtiyar Çopuro vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında iptal ve tescil, olmadığı takdirde bedel isteğine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların ara malik kullanılarak davalılara temlikinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu hususunun kesinleşen mahkeme ilamı ile belirlendiği, 853 ada 2509 parseldeki 7, 10, 14 nolu bağımsız bölümler ile 853 ada 1520 parseldeki 8 nolu bağımsız bölüme ilişkin temliklerin muvazaalı olduğu, bedel farkının mevcut olup, murisin satış ihtiyacının bulunmadığı, satış bedelinin murisin terekesinden çıkmadığı, 2649 ada 67 parseldeki pay devirlerinin ara malikler eliyle mal kaçırmak için yapıldığı, payın dava tarihinden önce dava dışı şirkete devredildiği, ... aleyhine bedele hükmedilmesi gerektiği, diğer davalılar malik olmamakla bedel istenemeyeceği, paydan davacının miras payına isabet eden 20.157,27 TL'nin davalı ...'ten tahsili gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen karara karşı istinaf talebinde bulunulması üzerine, ...Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince, davalılar Ahmet,Bahtiyar ve Ayten’in esasa ilişkin istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı, ancak murisin temlike konu ettiği taşınmazların çekişmeye konu edilen miras payı gözetilerek her bir davalının kendisine temlik edilen taşınmazların mahkemece tespit edilen değerleri dikkate alınarak harç ve vekalet ücretinden sorumluluğun belirlenmesi gerekirken anılan husus gözardı edilerek yazılı şekilde müteselsilen sorumluluğun kabulü ile sonuca gidilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiş, verilen karar davalılardan Ayten ve Bahtiyar tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK.'nın 362.maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, 1/a bendinde de miktar veya değeri kırkbin Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" hükmüne yer verilmiş, 2020 yılı itibarıyla HMK.'nın 362/1-a bendinde belirtilen 40.000.00-TL’lik kesinlik sınırı 72.070,00-TL olarak uygulanmaya başlamıştır.

Hemen belirtilmelidir ki, pay oranında açılan muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda dava değeri davayı açan mirasçı veya mirasçıların her birinin payına isabet eden değerdir.

Hemen belirtilmelidir ki, pay oranında açılan muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda dava değeri davayı açan mirasçı veya mirasçıların her birinin payına isabet eden değerdir.

Somut olayda, hükmü temyiz eden davalılardan ...’e temlik edilen çekişme konusu 2509 parseldeki 7 ve 10 nolu bağımsız bölümler(temlik edilen ½ şer paylar) ile 1520 parsel sayılı taşınmazdaki 7 nolu bağımsız bölümün keşfen saptanan toplam değeri 155.311.68 TL olup, davacının 3/12 payına isabet eden 38.827.92 TL’nin ve yine hükmü temyiz eden davalılardan Bahtiyar’a devredilen 2509 parseldeki 14 nolu bağımsız bölümün (muristen davalıya devredilen 1/4 payın) keşfen saptanan değeri 7.064.12 TL olup, davacının 3/12 payına isabet eden 1.766.03 TL’nin 2020 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 72.070 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayan kararlar hakkında 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bir karar verilebileceği açıktır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz kesinlik sınırı içinde kaldığı anlaşılan eldeki dava yönünden davalılardan ... ve ... vekilinin temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE, alınan peşin harcın istek halinde davalılar Ayten Şanlı Çopuro ve Bahtiyar Çopuro'ya geri verilmesine, 07/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8930, Karar No: 2012/1828, Tarih: 09.02.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/8930 E.  ,  2012/1828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı yetkili temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasındaki mal alışverişi neticesinde davalının 2.250,14 TL borcunun kaldığını, borcun ödenmemesi üzerine Giresun 1. İcra Müdürlüğü'nün 2008/2345 sayılı dosyası ile icra takibi yaptıklarını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek, icra dosyasındaki davalının itirazının iptaline, takibin devamına ve % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı yetkili temsilcisi, öncelikle yetki itirazında bulunarak dosyanın yetkili ... Mahkemelerinde görülmesi gerektiğini beyan etmiş ve ayrıca İİK' nın 68/1.maddesi gereğince takip açmaya elverişli bir belge bulunmadığından yapılan takibin yasaya aykırı olduğunu, davacıya borcu bulunduğuna dair imzalı bir belge ile davacı ile aralarında karşılıklı olarak anlaşmaya varılan bir cari hesap alacağının olmadığını ve böyle bir borcu bulunmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasındaki ticari alışveriş nedeniyle bir borç ve alacak hesabının oluştuğu ve tüm dosya kapsamıyla davacının, davalıdan 2.250,14 TL alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, itirazın iptaline ve %40 tazminata karar verilmiş, hüküm davalı yetkili temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı yetkili temsilcisinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7333, Karar No: 2017/18373, Tarih: 03.07.2017

**4. Ceza Dairesi         2015/7333 E.  ,  2017/18373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında hapis cezasına hükmedildiği halde, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmemesi yasaya aykırı ise de, bu hususu infaz sırasında re'sen gözetilebileceğinde bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak;

1-Tekerrüre esas alınan Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 20/02/2002 tarih ve 2001/84 Esas, 2002/18 Karar sayılı ilamına konu suç tarihinde sanığın 18 yaşından küçük olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesinde yer alan "Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenleme gereğince anılan ilamın tekerrüre esas olmayacağının gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1767, Karar No: 2013/13256, Tarih: 25.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/1767 E.  ,  2013/13256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümüllük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Konut dokunulmazlığını bozma, kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükümlerin dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

a) Dosyada mevcut ekspertiz raporunda, dava konusu tabancanın “... çapına uygun ses ve gaz fişeklerini istimal edebildiği, ayrıca namlusu içerisinde dairesel yapıda (ortasında boşluk bulunan) gaz ayırıcı parçası bulunduğu, namlusu içerisindeki gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta, özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceği...” belirtilmiş olmakla; davaya konu ses ve gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki bilirkişi raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

b) Kabul ve uygulamaya göre de;

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 25.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5157, Karar No: 2024/7132, Tarih: 10.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/5157 E.  ,  2024/7132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/3 Esas, 2023/4 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 24. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.06.2023 Tarihli ve 2023/405 Tereke Esas, 2023/257 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın yerleşim yeri adresinin ...olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Çayeli Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.07.2023 Tarihli ve 2023/3 Tereke Esas, 2023/4 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırmasında müteveffanın vefat etmeden önce ...adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin teslimi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un "Koruma Önlemleri" başlıklı 589 uncu maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

”

“Mirasbırakan, yerleşim yerinden başka bir yerde ölmüş ise, o yerin sulh hâkimi bu ölümü yerleşim yeri sulh hâkimine gecikmeksizin bildirir ve mirasbırakanın ölüm yerinde bulunan mallarının korunması için gerekli önlemleri alarak bununla ilgili dosyayı ve varsa vasiyetnameyi yerleşim yeri sulh hâkimine gönderir.”

C. Değerlendirme

Şehit Vedat Dilmaç Polis Merkezi Amirliği

nce yapılan araştırmaya göre müteveffanın ölmeden önceki yerleşim yeri adresinin Kirazlıdere Mah. Bakır Sok. No:13-15 İç Kapı No:10 Çekmeköy/İstanbul olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 24. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 24. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2664, Karar No: 2013/5323, Tarih: 28.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/2664 E.  ,  2013/5323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı dilekçesinde; konutuna su aboneliği alabilmek amacıyla davalı kuruma müracaat ettiğini, kanal katılım ve şebeke bedeli adı altında 1.842 TL davalı kuruma ödemede bulunduğunu,fazladan yaptığı 1.539,49 TL'nin davalı kurumdan faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davalı kurum,davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davaya konu binanın toplu konut alanı içinde kaldığı gerekçe gösterilerek ,davanın kısmen kabulü ile 1830 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK.nun 26.maddesinin 1.fıkrasında; “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü yer almaktadır.

Yasanın bu açık hükmünden de anlaşılacağı üzere hâkim, iki tarafın iddia ve savunmaları ile bağlı olup talepten fazlasına veya başkasına hükmedemez.

Somut olayda; davacı kanal katılım payı ve şebeke bedeli olarak davalı kuruma 1.842 TL ödemede bulunduğunu,davalı kuruma fazladan yaptığı 1.539,49 TL ödemenin davalıdan tahsilini talep etmiştir.Mahkemece; talep 1.539,49 TL olmasına rağmen taleple bağlılık kuralı gözardı edilerek 1.830 TL yönünden davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6078, Karar No: 2018/3257, Tarih: 22.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/6078 E.  ,  2018/3257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının ve anılan maddenin (3) numaralı fıkrasının infaz aşamasında gözetilebileceği kabul edilerek yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, işlediği suçun kendisini mağdur etmesinden dolayı pişman olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilirken, hangi mahkeme ilamının tekerrüre esas alındığının kararda gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (7) numaralı bendinin başında yer alan, “Sanığın sabıka kaydında tekerrüre esas mahkumiyet kararının bulunması nedeniyle” ibaresi hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığa ait adli sicil kaydındaki Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 02/02/2006 tarihli ve 2005/243 Esas, 2006/28 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezası tekerrüre esas olduğundan” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.