muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8713, Karar No: 2014/9742, Tarih: 24.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/8713 E.  ,  2014/9742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kütahya İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2013/828-2014/4

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı talebinin Özeti:

Davacı, sayaç okuma ve takma işin yaptığını, iş sözleşmesinin haksız ve geçerli bir sebep olmadan fesih edildiğini, işe iadesine karar verilemesini, işe iade edilmemenin hukuki sonuçları olan işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süreye ait ücret alacağının tespitine karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının taşeron F. Elektrik ve İnşaat Temizlik Maden Taahhüt Ticaret Ltd. Şti. firmasında istihdam edildiğini, iş sözleşmesinin anılan firma tarafından sonlandırıldığını, davacının alt işveren nezdindeki çalışmasının 6 ayı geçmediğini, davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesini, 4857 sayılı İş Kanunu 25/2. maddesine istinaden iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesine son verilmesinin haklı olmadığı ve davacının çalıştığı iş yerinde asıl işverenin davalı olduğu anlaşılmakla davacının davalı hakkındaki işe iade davasının kabulüne, dahili davalı hakkındaki davasının reddine karar vermiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunup bulunmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren, bir iş yerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu iş yerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren - alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Yasanın 2 nci maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11. Maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. son cümlesi uyarınca asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden alt işverenle birlikte sorumludur. 4857 sayılı İş Kanunu ile asıl işverenin, bu Kanundan, iş sözleşmesinden ve alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden sorumlu tutulması şeklindeki düzenleme, asıl işverenin sorumluluğunun genişletilmesi olarak değerlendirilmelidir. Bu durumda, ihbar, kıdem, kötüniyet ve işe iade sonucu işe başlatmama tazminatları ile ücret, fazla çalışma, hafta tatili, bayram ve genel tatili, yıllık izin, ikramiye, pirim, yemek yardımı, yol yardımı gibi tüm işçilik haklarından birlikte sorumluluk esastır.

Feshin geçersizliği ve işe iade davasının alt ve asıl işveren ilişkisinde, her iki işverene birlikte açılması halinde, davacı işçi alt işveren işçisi olup, iş sözleşmesi alt işveren tarafından feshedildiğinden, feshin geçersizliği ve işe iade yükümlülüğü alt işverenindir. Asıl işverenin iş ilişkisinde sözleşmenin taraf sıfat bulunmadığından, asıl işverenin işe iade yönünde bir yükümlülüğünden söz edilemez. Asıl işverenin işe iade kararı sonrası işçinin işe başlamak için başvurması ve alt işverenin işe almamasından kaynaklanan işe başlatmama tazminatı ile dört aya kadar boşta geçen süre ücretinden yukarda belirtilen hüküm nedeni ile alt işverenle birlikte sorumluluğu vardır.

Somut olayda; davacının dahili davalı F.Elektrik ve İnşaat Temizlik Maden Taahhüt Ticaret Ltd. Şti. tarafından geçerli bir neden olmadan verilen görevleri yerine getirmediği, hizmet verilen O. Elektrik Dağıtım A.Ş.'ne ait üç adet faturayı ödemediği ve bir abonenin evine izinsiz girdiği gerekçesiyle iş sözleşmesinin İş Kanunu'nun 25/11. maddesi gereğince feshedildiği bildirilmiştir.

Somut olayda; davacının dahili davalı F.Elektrik ve İnşaat Temizlik Maden Taahhüt Ticaret Ltd. Şti. tarafından geçerli bir neden olmadan verilen görevleri yerine getirmediği, hizmet verilen O. Elektrik Dağıtım A.Ş.'ne ait üç adet faturayı ödemediği ve bir abonenin evine izinsiz girdiği gerekçesiyle iş sözleşmesinin İş Kanunu'nun 25/11. maddesi gereğince feshedildiği bildirilmiştir.

Davalı O.Elektrik Dağıtım A.Ş.ile F. Elektrik ve İnşaat Temizlik Maden Taahhüt Ticaret Ltd. Şti. arasında imzalanan 02.04.2012 de imzalanan 03.04.2012-31.12.2013 yürürlük süreli hizmet alımı sözleşmesi bulunmaktadır. Davalılar arasında 4857 Sayılı İş Kanununa uygun asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunması nedeniyle

4857 sayılı Kanunu'nun 2. maddesi gereğince Kanunu'ndan ve iş sözleşmesinden kaynaklanan işçi alacaklarından dolayı birlikte sorumlulukları bulunmaktadır. Bu nedenle davacı işçinin alt işveren Filojistik Elektrik ve İnşaat Temizlik Maden Taahhüt Ticaret Ltd. Şti. 'ne işe iadesine, asıl işveren olarak O. Elektrik Dağıtım A.Ş ile birlikte 4857 sayılı Kanun'u gereği boşta geçen süre ücreti ve işe başlatmama tazminatından müteselsilen sorumluluğuna karar verilmelidir. Davacının asıl işverene ait işyerine iadesine, diğer davalı hakkında açılan davanın ise reddine karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın KABULÜ ile; davacının iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğine, davacının davalı F. Elektrik ve İnşaat Temizlik Maden Taahhüt Ticaret Ltd Şti şirkette işe iadesine,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen işverenin süresi içerisinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminatın işçinin 4 aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine, davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aylık ücret tutarı olarak belirlenmesine, davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 139,25 TL başvuru harcından oluşan yargılama giderinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak, oybirliğiyle 24.04.2014 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5020, Karar No: 2008/5016, Tarih: 21.07.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/5020 E.  ,  2008/5016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar ... , ... (...), ..., ... , ..., ... , ... ile ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davalar, ... 2. Noterliği’nce doğrudan düzenlenen 09.01.1992 tarih ve 652 yevmiye numaralı “Düzenleme Şeklinde Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi” gereğince,

yükleniciler ... ve ... tarafından sözleşme konusu taşınmaza yapılan inşattaki yüklenicilere verilmesi gereken bağımsız bölümlerin, davacılar tarafından davalı yüklenicilerden satın alınmış olduğundan bağımsız bölümlerin mevcut arsa paylarının iptâliyle ayrı ayrı davacılar adına tapuya tescili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davalılardan ... ... adına hisse bulunmadığı görüldüğünden hakkındaki davanın reddine; asıl dava ile birleştirilen 1999/142, 2000/135 ve 2000/640 Esas sayılı dosyalar yönünden davaların kabulüne; ancak 1999/142 Esas sayılı dava dosyası davacılarından ... Kurşuncu’nun davası takip edilmediğinden HUMK’nın 409. maddesi gereğince bu davacının davasının açılmamış sayılmasına karar verilmiş ve verilen karar davalılar ... (...), ..., ... , ..., ... , ..., ... ve ... vekilince temyiz edilmiştir.

... 2. Noterliği’nce doğrudan düzenlenen 09.01.1992 tarih ve 652 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini, ... , ... , ..., ... , ..., ... ve ... , ... ... arsa sahipleri; ... ile ... ise yüklenici sıfatlarıyla imzalamışlardır. Davacılardan ... tarafından açılan davalar da, bu davayla birleştirilen 1999/142 Esas, 2000/135 Esas ve 2000/640 Esas sayılı davalarda da davacılar, adi yazılı şekilde yapılan ayrı ayrı sözleşmelere dayalı olarak yüklenici davalılardan satın aldıklarını ileri sürerek, kendilerine satılan bağımsız bölümlerin paylarının adlarına tescilini istemişlerdir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin konusu olan 936 numaralı parsel, ifraz ve tevhid işlemleri sonucu en son 2791 ada ve (3) numaralı parsel olarak tapuya tescil olunmuştur. Bu parselin tapu kaydına göre ise; ..., ... , ... ... (...), ... , ..., ..., ..., ..., ..., ... , ... ve ... adlı kimselerin müşterek paydaş olarak taşınmaza malik oldukları anlaşılmaktadır. Ancak davalarda ..., ..., ... ... ve ... davalı gösterilmemiştir. Oysa, tapu iptâli ve tescili davalarının anılan paydaşların mülkiyet haklarını da etkilediği kuşkusuzdur. Bu sebeple, tapu kaydına göre paydaş olan kimseler arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır. O halde, dava dışı kalan bu paydaşların davaya dahil edilmeden mahkemece, yokluklarında onların mülkiyet hakkını etkiler şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. Öncelikle bu paydaşların davalı sıfatıyla davalara dahil edilmeleri için davacılara uygun süre verilmelidir.

Davalarda yukarıda açıklandığı üzere taraf teşkili sağlandıktan sonra; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini dava dışı bırakılan ve yukarıda açıklanan paydaşların imzalamadığı anlaşıldığından sözleşmeye onay verip vermediklerinin ve dolayısıyla Türk Medeni Kanunu’nun 692. maddesi gereğince, tüm paydaşları ve yüklenicileri bağlayıcı olup olmadığının belirlenmesi zorunludur.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tüm paydaşları ve yüklenicileri bağlayıcı ve geçerli olduğunun saptanması durumunda da; ilgili belediyeden inşaatın işlem dosyası getirtilerek ve ayrıca belediyeden inşaatın yasal durumu sorularak yerinde uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla keşif yapılmak suretiyle inşaatın kaçak olup olmadığının yani imar

mevzuatına ve inşaat ruhsatına uygun şekilde yapılıp yapılmadığının tespitinin yapılması, yasal olmadığı halde yasal hale getirilmesi olanaklı ise, yüklenicilere uygun süre ve yetki verilmesi, yüklenicilerin edimleri kapsamındaki yasal hale getirme işlemlerini yapmamaları durumunda da davacılardan sorulmalı ve kabul etmeleri halinde ise, sözü edilen işlemlerin yapılması için davacılara yeterli süre ve yetki verilmelidir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geçerli ve tarafları bağlayıcı olduğunun, inşaatın yasal halde bulunduğunun ya da yasal hale getirilmiş olduğunun mahkemece saptanmış olması durumunda uyuşmazlıkların esası incelenmeli; aksi halde ise davaların reddine karar verilmelidir. Çünkü, yüklenici ya da yükleniciler arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesindeki koşullara, fen ve sanat kurallarına uygun şekilde yüklendiği edimini yerine getirerek inşaatı yapması durumunda arsa sahiplerine karşı elde edip ileri sürebileceği haklarını BK’nın 162 ve izleyen madde hükümleri gereğince üçüncü kişilere temlik edebilir. Temlik edilenin iyiniyetli olması, ona temlik edenin haklarından fazlasını sağlayamaz. Aynı kanunun 167/I. madde hükmü uyarınca, borçlu yani somut olayda arsa sahipleri, temliki öğrendikleri zaman, temlik edene karşı hakkı olan def’ileri temlik alana karşı da ileri sürebilir. Somut olayda da, davacılarla yükleniciler arasında yapılan “Alacağın Temliki” niteliğindeki adi yazılı sözleşmeler Borçlar Kanunu’nun 163. maddesi hükmüne uygun şekilde yapıldıkları anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlıkların esasının incelenmesi gerektiğinin anlaşılması durumunda ise; mahkemece kat irtifakı kurulmasına esas teşkil edecek yeterlikte uzman bilirkişi kuruluna, bağımsız bölümlerle irtibatları da gösterilerek arsa paylarının tespitine ilişkin inceleme yaptırılarak rapor alınması gerekmektedir.

Uyuşmazlıkların esasının incelenmesi gerektiğinin anlaşılması durumunda ise; mahkemece kat irtifakı kurulmasına esas teşkil edecek yeterlikte uzman bilirkişi kuruluna, bağımsız bölümlerle irtibatları da gösterilerek arsa paylarının tespitine ilişkin inceleme yaptırılarak rapor alınması gerekmektedir.

Sonuçta, yüklenici davalıların yahut onlar adına davacıların, inşaatı ne oranda tamamlamış olduklarının, varsa eksik ve kusurlu işlerin miktarı da bilirkişi kuruluna incelettirilerek yüklenicilerin ve dolayısıyla alacağın temliki yoluyla halefleri olan davacıların tescil isteme haklarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesiyle; yukarıda açıklanan tüm açıklamalar gözetilerek varılacak sonuca göre mahkemece davalar hakkında bir karar verilmelidir.

Öte yandan, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini “...” soyadıyla imzalayan paydaş ...’un, tapu kaydında “...” olarak yazılmasının maddi hatadan kaynaklanmış olup olmadığının ve dolayısıyla sözleşmeyi imzalayan ... ile tapu kaydındaki paydaş olan ...’un aynı şahıs olup olmadıkları araştırılmadan; adı geçenin, paydaş olmadığı gerekçesiyle hakkındaki davanın reddine karar verilmesi de doğru değildir.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz eden davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılar ... , ... (...), ... , ... , ..., ... , ... ile ...’a geri verilmesine, 21.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6377, Karar No: 2024/5916, Tarih: 04.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/6377 E.  ,  2024/5916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1489 E. 2019/1704 K.

SUÇ : 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık

KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 26.11.2019 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2019 tarihli kararı ile 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis ve 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 30.01.2020 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlendiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.10.2022 tarihli ve 2022/23266 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.11.2022 tarihli ve KYB-2022/131372 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.11.2022 tarihli ve KYB-2022/131372 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.11.2022 tarihli ve KYB-2022/131372 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22/06/2022 tarihli ve 2021/622 esas, 2022/14503 karar sayılı ilamında yer alan, “Dosyada bulunan Kriminal Laboratuarı Müdürlüğü tarafından hazırlanan rapora göre, davaya konu tabancanın namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, mevcut haliyle ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, mermi çekirdeği niteliği taşıyan ve ucunda kurşun küre bulunan ateşli bir silah fişeği niteliği kazanmış çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri istimale elverişli olduğu ve mekanik aksamında özellikle namlu içerisinde ve özellikle ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçası gibi teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi, sanıktan özel nitelikte tadil edilmiş mermi ele geçirilememiş olması ve sanığın suça konu silahın kurusıkı tabanca olduğuna ilişkin savunması karşısında, sanığın savunmasının aksine, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın beraati ve ele geçen kuru sıkı tabancanın 5729 sayılı Ses ve Gaz Fişeği Atabilen Silahlar Hakkında Kanun ile Ses ve Gaz Fişeği Atabilen Silahlara İlişkin Yönetmelik hükümlerine göre işlem yapılmak üzere idareye teslimine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması” şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Somut olayda, Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/11/2019 tarihli kararı ile sanığın ruhsatsız silah taşıdığından 6136 sayılı Kanun hükümlerince cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, Emniyet Genel Müdürlüğü Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 22/10/2015 tarihli uzmanlık raporunda sanığın kendi rızası ile teslim ettiği yarı otomatik tabancaya ilişkin yapılan değerlendirmede “mevcut haliyle ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı, çapına uygun ses ve gaz fişeklerini patlattığı, 6136 sayılı Yasa kapsamı dışında kaldığı, ses-gaz tabancalarının taşınması ve bulundurulması 5729 sayılı Yasaya göre düzenlenir.” şeklindeki açıklamalara yer verildiği, ele geçirilen silahın 6136 sayılı Kanun kapsamı dışında kaldığının belirtilmiş olması karşısında, suçun kanunî unsurlarının oluşmadığı cihetle, sanık hakkında beraat kararı verilmesi, ele geçen tabancanın 5729 sayılı Ses ve Gaz Fişeği Atabilen Silahlar Hakkında Kanun ile Ses ve Gaz Fişeği Atabilen Silahlara İlişkin Yönetmelik hükümlerine göre işlem yapılmak üzere idareye teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 18.10.2015 tarihinde hükümlünün bir barda yaşadığı tartışma sırasında olayda kullanmış olduğu kuru sıkı olarak beyan ettiği tabancaya ilişkin Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 22.10.2015 tarihli raporuna göre, söz konusu hükümlüden ele geçen sürgüsünün sol yüzeyinde ARAL 622 K ibaresi bulunan 14-K 01036 numaralı 9 mm çapında ses ve gaz fişeği istimal eden tabancanın, ateşleme sisteminde görev alan mekanik aksamının sağlam ve işler durumda olduğu, gaz kanalı ve gaz ayırıcı parçasının üzerinde bulunduğu, mevcut haliyle ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı, çapına uygun ses ve gaz fişeklerini patlattığı, taşımakta olduğu nitelikler itibariyle 6136 sayılı Kanun kapsamı dışında kaldığı belirlenmiştir.

2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; iddianame ve Mahkemenin kabul ve uygulamasına göre, söz konusu tabancanın, hükümlü tarafından aynı zamanda tehdit eyleminde kullanıldığının anlaşılması karşısında, Mahkemenin müsadere kararında bir isabetsizlik görülmemiş ise de, silaha ilişkin kriminal rapora göre atılı suçun yasal unsurları oluşmadığından sanık hakkında beraat kararı yerine mahkumiyet hükmü kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KISMEN KABULÜNE,

2. Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2019 tarihli ve 2015/1489 Esas, 2019/1704 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, hükümlü hakkında mahkemece hükmedilen bu CEZANIN KALDIRILMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1261, Karar No: 2015/2366, Tarih: 11.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/1261 E.  ,  2015/2366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/233850

MAHKEMESİ : Denizli Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2012

NUMARASI : 2012/27 (E) ve 2012/651 (K)

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 11/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.