muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21841, Karar No: 2017/8246, Tarih: 23.11.2017

4 üncü ve 7 nci maddeler ile 2926 sayılı Kanunun 2 nci, 5 inci ve 9 uncu maddelerine göre kayıt ve tescili yapılanların, sigortalılık tescil ve sürelerine esas tarımsal faaliyetleri ile ilgili kurum ve kuruluş üye kayıtlarının mevzuata uygun olarak yapılmadığının tespit edilmesi üzerine sigortalılıkları geçersiz sayılarak iptal edilenlerin, tescillerinin yapıldığı tarihten 31/12/2010 tarihine kadar geçen sürelere ait prim, gecikme zammı ve gecikme cezalarının 31.12.2013 tarihine kadar ödenmiş olması şartıyla, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendinin (4) numaralı alt bendi kapsamındaki sigortalılıkları başlangıç tarihinden itibaren geçerli sayılır. Ancak, tevkifat kesintisine binaen geriye dönük yapılan tescillerden, tevkifatın yapıldığı tarihte ziraat odası kaydı bulunmayan, daha sonra geriye dönük tesis edilen kayıtlar geçerli kabul edilmez.

Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten sonra birinci ve ikinci fıkralar uyarınca hizmet iptali yapılmaz.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Kurum tarafından belirlenir.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan maddede belirtildiği üzere, sigortalılık süreleri geçersiz sayılarak iptal edilen sigortalıların sigortalılıklarının geçerli olabilmesi için, birinci şart esnaf ve sanatkâr siciline veya odasına ya da her ikisine birden yapılan kayıtların mevzuata uygun olarak yapılmaması gerekmekte olup ihtilaf konusu dönemlerde kaydı bulunmayıp geçmişe yönelik sahtecilik yolu ile oda yada sicil kaydı yapılan sigortalılar yönünden anılan düzenlemenin uygulanması mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı sigortalının anılan düzenlemeden yararlandırılıp-yararlandırılmadığı davalı Kurumdan sorularak, davacının anılan düzenlemeden yararlandırılması durumunda ihtilaf konusu dönemdeki sigortalılığa yönelik davanın konusunun kalmayacağı gözetilmeli, ihtilaf konusu dönemin anılan düzenleme kapsamında Kurumca kabul edilmediğinin anlaşılması halinde ise, denetim raporuna konu ... 1. Noterince 30.04.1998 tarihinde onaylanan karar defterinin 25. sayfasında 1034 üye davacı ...'ın istifasının oybirliği ile kabul edildiği tespiti ile oda kayıt defterinde 1034 nolu üyenin ... olduğu yönündeki tespit çelişmekte olup kayıtlar celp edilerek, istifaya dair yönetim kararı ile üye kaydındaki çelişkiler giderilerek odaya kaydı olup olmadığı kesin olarak saptanarak ve davacının vergi ile oda kayıtları araştırılarak davacının kendi nam ve hesabına çalışıp-çalışmadığı kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenerek sonucuna göre karar verilmelidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.11.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4778, Karar No: 2020/5530, Tarih: 13.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/4778 E.  ,  2020/5530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen yerel mahkeme kararının taraflarca istinaf edilmesi üzerine, istinaf talebinin esastan reddine ilişkin kararın Yargıtayca incelenmesi süresi içinde davalı ... vekili tarafından istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı ...'in maliki, davalı ...nin ZMSS sigortacısı olduğu, ... plakalı aracın davalı ...'in sevk ve idaresindeyken 22/12/2014 tarihinde tek taraflı trafik kazası yaptığını, bu kaza sonucu araçta yolcu olarak bulunan davacının eşi Nurettin Uluözen'in vefat ettiğini, davacının bu vefat nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen, 100.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, maddi tazminata ilişkin davanın kabulü ile davacı ... için 110.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatına davalılar ...

ve ...'ten kaza tarihinden itibaren, davalı ...Ş.'den dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müteselsilen alınıp davacıya verilmesine, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 30.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'den kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, taraflarca istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi’nce istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 7.216,95 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 13/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21472, Karar No: 2013/37355, Tarih: 02.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/21472 E.  ,  2013/37355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 29,50TL değerinde parfüm çalmaya teşebbüs eden sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunun değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; 29,50TL değerinde parfüm çalmaya teşebbüs eden sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunun değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1683, Karar No: 2021/5066, Tarih: 29.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/1683 E.  ,  2021/5066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23616, Karar No: 2012/12648, Tarih: 20.06.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/23616 E.  ,  2012/12648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar savunmanları, katılan ... vekili

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Oluş ve dosya içeriğine göre; sanık ...'ın,diğer sanıklar ... ve ... eylem ve fikir birliği içinde üzerinde katılan ...'e ait 35 USD değerinde PVC hammaddesi bulunan suça konu tır ve tıra bağlı çekiciyi çalmaya karar verip,sanık ...'ın,anılan tırın şoförü tanık ...'den,tırnak kesme bahanesi ile aldığı kontak anahtarını diğer sanık ...'a verip çoğalttırarak, bulunduğu yerden alıp, Kazanlı kavşağında kendisini bekleyecek diğer sanıklara götürmesi hususunda anlaşmaya varmalarından sonra,sanık ...'ın ,tanık ...'i oyaladığı esnada sanık ...'ın,31.12.2004 tarihinde gece vakti 20.52'de Kazanlı kavşağında benzin istasyonunda park halindeki tırın kapısını haksız yere elinde bulundurduğu anahtarla açıp,düz kontak yapmak suretiyle çalıştırarak kısa bir süre sonra kendisini Kazanlı kavşağında başka bir araçta bekleyip, sellektör yaparak işaret veren diğer sanıklar ... ve ...'a üzerindeki mallarla tırı ve çekiciyi teslim edip,sanıklar ... ve ...'ın malları ...'nin kamyonuna yükledikten sonra, suça konu tır ve çekiciyi olay yerinde bırakıp kaçmaları şeklinde gelişen eylemde;sanıklar ... ve ...'ın hırsızlık suçuna doğrudan katıldıkları gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde haklarında anılan Yasanın 39. maddesiyle uygulama yapılması,

2-Hırsızlık suçu gece vakti işlenildiği halde,sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143.maddesiyle uygulama yapılmaması,

3- İhbar üzerine, PVC hammaddesi yüklü olup çalınan tır ve çekicinin ... ve kolluk güçlerince araştırmalar sonucu kazanlı kavşağında üzerindeki malların alınmış vaziyette park halinde bulunduğu,31.12.2004 tarihli kolluk güçlerince tutulan telefon tutanağa göre;yakalanan sanık ...'ın ,diğer sanık ...'i arayarak malları iade etmesini istemesi üzerine, sanık ...'in talimatıyla diğer sanık ...'nin, suça

konu malları katılan ...'e teslim etmek için 01.01.2005 tarihinde Tarsus ilçesi buğday pazarına götürüp katılana teslim ederek kısmi iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında; kısmi iade nedeniyle yakınanın rızası sorulup, sonucuna göre; 5237 sayılı TCK’nın 168/4.maddesi yollamasıyla 168/1.maddesinin uygulama koşullarınnn değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Kasten işlenen suçlarda hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin birinci fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden anılan fıkranın (c) ve (e) bendlerinde yazılı tedbirlere hükmedilmemesi;

4-Kasten işlenen suçlarda hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin birinci fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden anılan fıkranın (c) ve (e) bendlerinde yazılı tedbirlere hükmedilmemesi;

5-5271 sayılı CMK.nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların yargılama giderlerinden sebebiyet verdikleri oranda ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerektiğinin gözetilmeden 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanı ve diğer sanıklar ... ile ... savunmanları ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün, açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12986, Karar No: 2019/14925, Tarih: 03.07.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12986 E.  ,  2019/14925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... Termik Santrali İşletme Bakım Müdürlüğü'nün alt işvereninde 01/11/1998 tarihinde çalışmaya başladığını, hizmet akdinin 30/04/2014 tarihinde emekliliği nedeniyle sona erdiğini, asgari ücretle çalıştığını, yemek ve servis yardımı bulunduğunu, çalıştığı dönemde müvekkiline kullandırılmayan yıllık izinler olduğu gibi izin ücretinin de kendisine ödenmediğini iddia ederek, kıdem tazminatı alacağı ve yıllık izin ücreti alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının müvekkili kurumun işçisi olmadığını, diğer davalı ... Ltd.Şti. adlı şirketin işçisi olduğunu, davacının müvekkil kurum işçisi olmadığı gibi hukuki bir ilişkiyi de kuruma karşı ileri sürmesi, iş akdinin son bulduğunu ileri sürerek ... hasım göstermesinin hukuken mümkün olmadığını, bu nedenle davanın öncelikle husumetten reddine karar verilmesini, davalı ...'ın sorumlu olacağına ilişkin sözleşme hükmünün olmadığı gibi aksine çalıştırdığı işçilerin tüm ücret ve masraflarının yükleniciye ait olacağına karar verildiğini, dava konusu bazı alacakların ödemesinin yapıldığını, davacının dava dilekçesinde kullanmadığı yıllık izin ücretlerini talep ettiğini ancak kullandığı izinlerinin mevcut olduğunu, davacının işbu dava ile ileri sürdüğü taleplerinin kendisine ödendiği gibi yıllık izinlerinin de kullandırıldığını, savunarak davanın usul ve esas yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Hizmetleri Bilgisayar İş. Ot. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının talep ettiği kalemlerden biri olan yıllık ücretli izin alacağının 5 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğunu, davanın ikame tarihinden itibaren geriye dönük olarak en fazla 5 yıl talep edilebildiğini, kıdem tazminatının 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, davacının iş akdi sona erdiği tarihten itibaren en fazla 10 yıllık kısmının talep edilebileceğini, davacının müvekkil şirkette çalıştığını, 30/04/2014 tarihinde emekli olacağını beyan ederek iş sözleşmesini feshettiğini, ancak müvekkil şirkete emekli olacağına dair bir belge sunmadığını, ihale dönemi sonunda asıl işveren tarafından işçinin herhangi bir alacağının ödenmediği tespit edilirse müvekkili şirketin hak edişlerinden kesinti yapıldığını, dolayısıyla davacının iddia ettiği gibi bir işçilik alacağının bulunmadığını, 6552 sayılı Kanunun'un 8.maddesinin a bendine göre "alt işverenlerin değişip değişmediğine bakılmaksızın aralıksız olarak aynı kamu kurum ve kuruluşuna ait işyerlerinde çalışmış olanların bu şekilde çalışmış oldukları sürelere ilişkin kıdem tazminatına esas hizmet süreleri, aynı kamu kurum ve kuruluşuna ait işyerlerinde geçen toplam çalışma süreleri esas alınarak tespit olunur. Bunlardan son alt işverenleri ile yapılmış olan iş sözleşmeleri 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14.maddesine göre kıdem tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde sona ermiş olanların kıdem tazminatları ilgili kamu kurum veya kuruluşları tarafından işçinin banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenir." şeklinde düzenlendiğini, yürürlüğe giren yeni kanunla aralıksız aynı kamu kurumunda çalıştırılan işçilere kıdem tazminatı ödeme yükümlülüğünün son alt işverenden alınarak yalnızca kamu kurum ya da kuruluşlarına bırakıldığını, bu davada taraf sıfatlarının kalmadığını savunarak davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...'nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde çalışma dönemi boyunca hiç izin kullanmadığını iddia etmemiş, kullandırılmayan izinlerden bahsetmiştir. Davacı asıl duruşmaya celp edilerek hakimin davayı aydınlatma görevi kapsamında ücretli izinlerinin ne kadarını kullandığını, ne kadarının kaldığı hususunda beyanı alındıktan sonra oluşacak sonuca göre izin ücreti alacağı talebi hakkında bir karar verilmesi gerekirken davalı işveren belge sunamadığı için çalışma süresi boyunca davacının hiç izin kullanmadığı şeklinde kabul hatalıdır.

3-Hükmedilen alacakların net mi, brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de ayrıca hatalıdır.

F) Sonuç:

3-Hükmedilen alacakların net mi, brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de ayrıca hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14381, Karar No: 2015/21469, Tarih: 23.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/14381 E.  ,  2015/21469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2010/113-2013/172

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak yol, su borusu ve enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, mülkiyet bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 12.02.2015 gün ve 2014/20229 Esas - 2015/2008 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 250,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8858, Karar No: 2015/23628, Tarih: 09.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/8858 E.  ,  2015/23628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı erkeğin davacı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil edecek eylemi ispatlanamamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesinde düzenlenen manevi tazminat koşulları oluşmadığı halde, davacı kadın lehine manevi tazminat takdiri doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre velayeti anneye verilen müşterek çocuk Berat için hükmolunan iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

4-Davacı kadın fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmadan ve ziynetlerin cins, miktar ve vasfını bildirmeden 25.000-30.000 TL değerinde ziynet eşyalarının bedelini talep etmiş, mahkemece 55.819.00 TL ziynet bedeline hükmedilmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 31. maddesi gereği hakimin davayı aydınlatma ödevi bulunmaktadır. Bu kapsamda hakimin davacıya işin niteliğine uygun kesin süre vermek suretiyle istediği ziynet eşyalarının nelerden ibaret olduğunu, cinsini, adedini, ayarını ve ağırlıklarını açıklattırması, taraf delillerinin bu çerçevede değerlendirilmesi, istek miktarının aşılamayacağı hususu da dikkate alınarak sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hukum tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.12.2015(Çrş.)