muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12362, Karar No: 2012/2738, Tarih: 15.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/12362 E.  ,  2012/2738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı tarafın bilgisine başvurularak ve mahkemesinden sorularak Eskişehir 2. İdare Mahkemesi 2011/276 Esas sayılı dosyasının akıbeti araştırılıp karara çıkmış ve kesinleşmiş ise kararın kesinleşme şerhli onaylı bir suretinin, karar kesinleşmemiş ise dosyanın onaylı suretinin temin edilerek dosya içerisine konulmasından,

2-Davalı ...'a yapılan mahkeme karar tebliği ”site görevlisi" ibaresi ile yapılmış olup Tebligat Yasası emredici hükümlerine aykırıdır. Bahsi geçen davalıya Tebligat Yasası hükümlerine uygun şekilde mahkeme kararının tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesinden,

3-Davalı ...’a mahkeme kararı ve temyiz dilekçesi ilgilinin adresinden ayrılmış olması sebebiyle Tebligat Yasası 35. maddesine göre yapılmıştır. Dosya içerisindeki tebligat parçalarının incelenmesinde; bila tebliğ iade olunan adresin “Yüksek alan Mah.538.Sok.No:63 Muratpaşa/Antalya" adresi olduğu, halbuki bahsi geçen davalı tarafından muhakemenin 2. celsesinde kendisi tarafından adresinin ”... Mah. 599.Sok ... Apt. No:15 Kat 1 Daire 1 Antalya" olarak bildirildiği anlaşılmaktadır. Buna göre mahkemece davalı ... adına tarafından mahkemeye bildirilen adresine mahkeme kararı ve temyiz dilekçesi usulüne uygun şekilde tebliğ edilip temyiz ve cevap sürelerinin beklenilmesinden,

4-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerden buğday, arpa, patates ve şekerpancarının 2010 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başı ortalama verim, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10801, Karar No: 2023/218, Tarih: 01.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10801 E.  ,  2023/218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.12.2019 tarihli ve 2018/645 Esas, 2019/834 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından, mağdur ...'e yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 8 yıl 4 ay, mağdur ...'a yönelik aynı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.03.2020 tarihli ve 2020/94 Esas, 2020/385 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında mağdur ...'e yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 6 yıl 8 ay, mağdur ...'a yönelik aynı Kanun’un 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 4 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20.04.2021 tarihli ve 2020/3541 Esas, 2021/7257 Karar sayılı kararı ile özetle sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kurulan hükümden 5237 sayılı Kanun'un uygulaması esnasında gerekçe ile hüküm arasında çelişki olması ve mağdur ...'a yönelik eyleminin suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturması

nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.09.2021 tarihli ve 2021/826 Esas, 2021/782 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından mağdur ...'e yönelik 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 6 yıl 8 ay, mağdur ...'a yönelik aynı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi suç vasfına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinden önce temyiz dışı sanık ... ile mağdur ... arasında alacak verecek meselesi olduğu, ...'un ... isimli kişiden olan alacağından ...'ı sorumlu tuttuğu ve alacağını ...'dan istediği, bu amaçla olay günü kahvehanede buluştukları ve kahvehanede tartıştıkları, daha sonra ...'un da iknası ile bir imamın yanına giderek meseleyi çözmeye çalıştıkları, mağdur ... ve ...'ın imamın yanına gitmek için yola çıktıkları esnada yol üzerinde tartışmanın devam ettiği, tartışmanın devamında tarafların kavgaya tutuştukları, bu esnada karşı kahvede bulunan mağdur ...'ın da olay yerine gelip kavgaya dahil olduğu, kavgaya daha sonra sanık ...'in dahil olduğu, kavga esnasında ...'ın yaralanıp yere düştüğü, yaralama esnasında ayrıca sanık ...'in silahtan sayılan muşta ile mağdur ...'ın yüzüne vurduğu, adli tıp raporuna göre yüzde sıyrık oluştuğu, sanık ...'in sanık ...'in belinde bulunan silahı ani bir hareketle ve ani kararla alarak önce mağdur ...'e ateş ettiği, akabinde mağdur ...'a ateş ettiği, her iki mağdura ateş ettikten sonra mağdurların yanından uzaklaştıktan sonra tekrar bulunduğu yerden mağdurlara doğru ateş ettiği, bu seferki ateşler neticesinde mağdur ...'un isabet aldığı ancak İrfan'ın bu sefer isabet almadığı, daha sonra sanık ...'in suça konu silahla olay yerinden kaçtığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Suç Vasfı Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Suç Vasfı Yönünden

Mağdurlarda meydana gelen yaralanmaların boyutu, olayda kullanılan aletin elverişliliği, kastın bölünemezliği ilkesi bir arada değerlendirildiğinde, eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kaldığının kabul edildiği

anlaşılmakla, yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye dayanan suç vasıflarının tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.09.2021 tarihli ve 2021/826 Esas, 2021/782 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7806, Karar No: 2016/485, Tarih: 19.01.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/7806 E.  ,  2016/485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

1-09.11.2010 tarihli celsenin suça sürüklenen çocukların 18 yaşını doldurmasına rağmen kapalı olarak yapılması,

2-Suça sürüklenen çocukların müştekinin içinde 10,00 TL para, 70,00 TL değerinde gözlük, cüzdan, el işi örgüsü ve tığ olan çantasını aldıkları, sonradan yakalanan suça sürüklenen çocuk .........'nin suçunu kabul edip, içinde sadece para olmadan diğer eşyaların bulunduğu çantanın yerini göstererek soruşturma aşamasında kısmi iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında; müştekinin kısmi iadeye rızasının olup-olmadığı sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca 53/1. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ............, ............ ve .............. müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 19.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3107, Karar No: 2014/20959, Tarih: 27.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/3107 E.  ,  2014/20959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/193766

Mahkemesi : Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 19/04/2013

Numarası : 2013/83-2013/333

Suç : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine, katılan vekilinin ceza miktarına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin, başkasına verilmesi, yayılması ya da ele geçirilmesi, TCK'nın 136/1. maddesinde “Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme” başlığı altında suç olarak tanımlanmış olup, eylemin; kamu görevlisi tarafından ve görevinin verdiği yetki kötüye kullanılmak ya da belli bir meslek ve sanatın sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle gerçekleşmesi hali, aynı Kanunun 137. maddesinde cezada artırım nedeni olarak öngörülmüştür.

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun maddi konusunu oluşturan “kişisel veri” kavramından, kişinin, yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, istediğinde başka kişilere açıklayarak ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı nüfus bilgileri (T.C. kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, anne ve baba adı gibi), adli sicil kaydı, yerleşim yeri, eğitim durumu, mesleği, banka hesap bilgileri, telefon numarası, elektronik posta adresi, kan grubu, medeni hali, parmak izi, DNA'sı, saç, tükürük, tırnak gibi biyolojik örnekleri, cinsel ve ahlaki eğilimi, sağlık bilgileri, etnik kökeni, siyasi, felsefi ve dini görüşü, sendikal bağlantıları gibi kişinin kimliğini belirleyen veya belirlenebilir kılan, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli, gerçek kişiye ait her türlü bilginin anlaşılması gerekir. Herkes tarafından bilinen ve/veya kolaylıkla ulaşılması ve bilinmesi mümkün olan kişisel bilgiler de, yasal anlamda “kişisel veri” olarak kabul edilmekte ise de, anılan maddenin uygulama alanının amaçlanandan fazla genişletilerek, uygulamada belirsizlik ve hemen her eylemin suç oluşturması gibi olumsuz sonuçların doğmaması için, maddenin uygulamasında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak titizlikle değerlendirme yapılması, olayda herhangi bir hukuk dalı tarafından kabul edilebilecek bir hukuka uygunluk nedeni veya bu kapsamda nazara alınabilecek bir hususun bulunup bulunmadığının saptanması ve sanığın eylemiyle hukuka aykırı hareket ettiğini bildiği ya da bilebilecek durumda olduğunun da ayrıca tespit edilmesi gerekir.

TCK'nın 136/1. maddesinin, “Bu madde hükmü ile hukuka uygun olarak kaydedilmiş olsun veya olmasın, kişisel verileri hukuka aykırı olarak başkalarına vermek, yaymak veya ele geçirmek, bağımsız bir suç olarak tanımlanmıştır.” şeklindeki gerekçesinden de anlaşılacağı üzere, kişisel verilerin, “verildiği”, “yayıldığı” veya “ele geçirildiği”nin kabul edilebilmesi için, kişisel verilerin kaydedilmiş halde bulunması, kaydedilmiş haliyle başkalarına verilmesi, yayılması ya da ele geçirilmesi gerekir. Kişisel verilerin kaydedilmeden önce öğrenilmesi, hafızada tutulan kişisel verilerin başkalarına açıklanması, kişisel verilere salt duyu organları aracılığıyla vakıf olunması, ancak TCK'nın 134/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilebilir.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosyada, elektronik mühendisi olan sanığın, teknik servis elemanı olarak çalıştığı sırada, T.. Ö.. Tıp Merkezi psikiyatri anabilim dalında tedavi gören mağdure hemşirenin, C.. adlı bilgi sisteminde bulunan muayene bilgilerini okuyup, hastane çalışanlarına, mağdurenin intihar girişiminde bulunduğunu anlattığı olayda,

Dairemizin değişen görüşüne göre;

Mağdurenin kişisel verilerini, kaydedilmiş haliyle ele geçirip, bu haliyle başkalarına verdiğine veya yaydığına dair hakkında bir delil bulunmayan sanığın, mağdurenin özel yaşam alanındaki sağlık bilgilerini okuyup, içeriğini öğrendiği mağdureye ait kişisel verileri başkalarına açıklaması eyleminin, TCK'nın 134/1-1. maddesinde tanımlanan özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, sanık hakkında, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.10.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Sayın çoğunluğun, sanığın söz konusu eyleminin kişisel verileri vermek, yaymak ve ele geçirmek suçu olmayıp, özel hayatın gizliliğini ihlal suçu olur düşüncesine katılmamaktayız. Şöyle ki;

Sanık elektronik mühendisi olup, teknik servis elemanı olarak çalıştığı sırada, T.. Ö.. Tıp Merkezi psikiyatri anabilim dalında tedavi gören mağdure hemşirenin C.. adlı bilgi sisteminde bulunan muayene bilgilerini okuyup, hastane çalışanlarına mağdurenin intihar girişiminde bulunduğunu anlattığı olayda,

Çoğunlukla aramızdaki uyuşmazlık, eylemin özel hayatın gizliliğini ihlal suçu mu yoksa kişisel verileri vermek, yaymak veya ele geçirmek suçu mu olduğuna ilişkindir.

Ele geçirme fiili başkasının hakimiyeti altında bulunan bir kişisel verinin failin hakimiyeti altına girmesi ile gerçekleşmiş olur.

Çoğunlukla aramızdaki uyuşmazlık, eylemin özel hayatın gizliliğini ihlal suçu mu yoksa kişisel verileri vermek, yaymak veya ele geçirmek suçu mu olduğuna ilişkindir.

Ele geçirme fiili başkasının hakimiyeti altında bulunan bir kişisel verinin failin hakimiyeti altına girmesi ile gerçekleşmiş olur.

Verilerin içeriği bilgilerin öğrenilmesi ile verilerin ele geçirilmesi suçu oluşmuştur. Burada korunan amaç verinin kendisi değil ilgili olduğu kişiyi korumaktır. Dolayısıyla verinin sadece içeriğinin öğrenildiği durumda da suçun işlendiğinin kabul edilmesi gerekir.

Önemli olan birinin normalde ulaşmaması gereken bir bilgiye ulaşmasının engellenmesidir. Verilerin sadece okunması da bu suça vücut verir. Yani kişisel verilerin ele geçirilmesi suçu oluşmuştur.

Olayımızda sanık söz konusu bilgiye sistemden okuyarak ulaşmış ele geçirmiştir.

Yukarıda izah edilen sebeplerden dolayı sayın çoğunluğun görüşlerine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/121, Karar No: 2012/2557, Tarih: 05.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/121 E.  ,  2012/2557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve tehdit suçlarından sanık ... ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'nın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'in ise çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetlerine dair Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.05.2011 gün ve 2010/155 Esas, 2011/130 Karar sayılı, sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi olan hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiin, yüzüne karşı tefhim edilen hükümle ilgili olarak 25.05.2011 tarihli süre tutum dilekçesini mahkemeye sunmasına karşılık söz konusu temyiz dilekçesinde yöntemine uygun hâkim havalesi bulunmadığı gibi, yazı işleri müdürünün dilekçe üzerindeki şerhinin de tarih içermediği, temyiz harcının yatırıldığı tarihin temyiz süresinden sonraya ait bulunduğu, buna karşılık dosya gönderme formundaki tarihin 25.05.2011 olduğu görülmekle, anılan temyiz dilekçesiyle ilgili mahkeme temyiz defterinde kayıt bulunup bulunmadığının temyiz defteri üzerinde inceleme yapılarak tutanakla tespiti ile tutanağın ve şayet varsa temyiz defterindeki kayda ilişkin bölümün tasdikli fotokopisinin gönderilmesi için dosyanın iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/65439, Karar No: 2013/9601, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/65439 E.  ,  2013/9601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık ve Teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; aynı tarihte mağdure ...ve katılan ...'ye yanında kimliği belirlenemeyen bir şahısla birlikte yaklaşan sanığın, ayrı ayrı zaman dilimi ve mekanlarda "...bir yakınlarının vefat ettiğini, vasiyeti gereği miras kalan parasını içki içmeyen, namaz kılan fakirlere hayır amacıyla dağıtacaklarını..." onlara söyleyip, güvenlerini kazanmak amacıyla belli miktar nakit parayı ellerine vermeleri, bilahare onlardan dini inanç ve duygularını istismar ederek "...hayrının kabul olması için parayı dağıtacak kişinin bir kısım ziynet eşyalarının ve dağıtılacak paranın hocaya okutulması gerektiğini..." belirtip katılan ...'den kolunda takılı olan bileziklerini asansör içinde alıp ona 4. katta beklemesini söyleyip kendileri 2. katta inerek para ve bileziklerle uzaklaşması, mağdure ...dan ise ziynet eşyasını alamayacağını anlayınca verilen ve ...nın elinde olan parayı alıp onun yanından ayrılması eylemlerinin sırasıyla "nitelikli dolandırıcılık" ve "nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs" suçlarını oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamalarında aşağıda belirtilen bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Temel hapis cezaları alt sınırdan takdir ve tayin olunduğu halde, adli para cezalarının belirlenmelerine esas alınan temel gün birim sayılarının aynı gerekçeye dayanılarak alt sınırdan uzaklaşılıp belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Temel hapis cezaları alt sınırdan takdir ve tayin olunduğu halde, adli para cezalarının belirlenmelerine esas alınan temel gün birim sayılarının aynı gerekçeye dayanılarak alt sınırdan uzaklaşılıp belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2 nolu ana paragrafının 1.paragrafındaki "60"; 3.paragrafındaki "60 ve 1.200"; 4.paragrafındaki "1.200" rakamlarının ve 3'no.lu ana paragrafının 1.paragrafındaki "60"; 2.paragrafındaki "15"; 4.paragrafındaki "15 ve 300" ve 5.paragrafındaki "300" rakamlarının çıkartılarak yerlerine sırasıyla "5"; "5 ve 100"; "100" ve "5"; "1"; "1 ve 20"; "20" rakamları yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.