muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7072, Karar No: 2016/6827, Tarih: 28.11.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/7072 E.  ,  2016/6827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, 31/2. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61. maddesine aykırı davranılması,

2-Katılan ...'a bıçak gösterilerek cep telefonunun ve 15 TL parasının alındığı, katılanın olay sırasında ağlaması üzerine cep telefonunun iade edildiği olayda, katılanın kovuşturma aşamasında 26.06.2012 tarihli celsede kısmi iade ile ilgili sanığın etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmasına rıza göstermediğini, ancak zararını karşılarsa kabul edeceğini belirttiği, sanığın hüküm tarihinden önce 15 TL'yi katılana PTT havalesi aracılığıyla gönderdiğinin anlaşılması karşısında, soruşturma aşamasında yapılan iade nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 168/1-3. maddesine göre indirim oranının ...ile ...arasında takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurularak fazla cezaya hükmedilmesi,

3-5237 sayılı TCK'nun 51. maddesinde iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkum edilenlerin cezasının ertelenebileceği, fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olanlar bakımından bu sürenin üst sınırı üç yıl olduğu belirtilmiş ancak erteleme kararı verilebilmesi,

a) Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak,

b) Suçun işlendikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşması,

Koşullarına bağlanmıştır.

a) Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak,

b) Suçun işlendikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşması,

Koşullarına bağlanmıştır.

Birinci koşul gerçekleştiği halde ise cezanın ertelenmesine karar verilebilmesi için kişinin suç işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması gerekmektedir. Cezanın ertelenmesi cezanın doğrudan sanığın kişiliğine uydurulmasını öngören yargısal bir kişiselleştirme kurumudur. Cezanın ertelenmesi veya ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken gerekçe gösterilmeli ve bu gerekçe sanığın kişiliği ile ilgili bilgi ve belgelerin isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde yasal ve yeterli olmalıdır. Gerekçenin bu niteliği keyfiliği önlemek ve tarafları tatmin etme özellikleri de taşır. Zira yasal, yeterli ve geçerli bulunmayan bir gerekçeye dayanılarak erteleme isteminin reddine karar verilmesi yasa koyucunun amacına uygun düşmeyeceği gibi cezanın kişiselleştirilmesi ilkesine de aykırı olup, uygulamada keyfiliğe yol açabilir. Cezanın ertelenip ertelenmeyeceğine ilişkin takdir mutlaka olayla uyumlu olmalı yargıcın soyut kanıtlara değil, sanığın kişiliğinde var olan somut nedenlere dayanmalıdır. Sanığın olay öncesi ve sonrası davranışları gözönünde bulundurularak gelecekteki yaşamının sezilmesi, suç işleme hususundaki eğilimi buna göre belirlenmelidir.

Hal böyle olunca;

Suç tarihinde 18 yaşını doldurmayan sanık hakkında TCK'nın 51. maddesi değerlendirilirken "cezanın miktarı dikkate alınarak" şeklindeki yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile atılı maddenin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27293, Karar No: 2013/21574, Tarih: 21.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/27293 E.  ,  2013/21574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.10.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacının iş sözleşmesi 10.12.2012 tarihli fesih bildirimi içeriğine göre; eski insan kaynakları müdürünün sosyal medya sitesi olan “facebook” adlı web sitesinde davalı şirketin ortağı ve yönetim kurulu başkanı hakkında “.... philip Haas'ın Deva'da açtığı emperyalist, .sömürgeci savaş için üst düzey yöneticilerden biri olarak ne yaptınız?..” sözlerini içeren yorumu davalı şirket tarafından ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı bulunarak 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-b maddesi uyarınca feshedilmiştir.

İddia, savunma ve dosya içeriğine göre; taraflar arasındaki uyuşmazlık, şirket eski insan kaynakları müdürünün pek çok arkadaşıyla paylaştığı facebook sitesinde davacı tarafından yapılan yorumun içeriğinin iş sözleşmesinin feshi için haklı ya da geçerli sebep oluşturup oluşturmayacağı noktasında toplanmaktadır. Cevap dilekçesi ve facebook sayfasında davacının şirketin eski insan kaynakları müdürünün facebook sitesine aynen “ çok merak ediyorum; geçen gün Deniz Gezmiş'lerden bahsediyordunuz, bugün anti emperyalizm nidaları... Bu konularda hemfikiriz. Fakat Tuğba Hanım, siz Philipp Haas'ın Deva'da açtığı emperyalist sömürgeci savaş için-üst düzey yetkililerden biri- olarak ne yaptınız? Ya Deva'dan ayrıldıktan sonra çok değiştiniz ya da özünüz ile sözünüz arasında hayli kopukluk var?” yorumunu yapmıştır.

Mahkemece, davacı tarafından davalı şirketin yöneticisi değilde eski çalışanı hakkında bir takım eleştirisel yaklaşımda bulunduğu, yapılan yorumların hakaret ve rencide edici yorumlar olmadığı, davacının şahsi fikirlerini ifade ettiği, bunu yaparken de şirket içi güven ve itibar zedeleyici sözler sarfedilmediği, söylenen sözlerin küfür ve hakaret bağlamında değerlendirilemeyeceği, davacının beyanlarının şirketin işleyişi, çalışma koşullarıyla doğrudan bağlantılı olmayıp, şirket eski çalışanı hakkında meramını dile getirdiği gerekçesiyle feshin geçersizliğine karar verilmiş ise de; davacının facebook sitesine yazdıklarında bir yandan şirket eski çalışanının çalıştığı sıradaki tutumunu eleştirirken bir yandan da davalı şirketin yönetim kurulu başkanının emperyalist ve sömürgeci olduğunu belirtmektedir. Davacının söz konusu beyanının eleştiri sınırlarını aştığı ve şirket yöneticisini rencide edici boyuta vardığı açıktır.

Bu itibarla, davacının yorumunda dile getirdiği görüş ve düşüncelerini belirten sözleri haklı neden ağırlığında olmasa bile şirket ile aralarındaki güven ilişkisini zedeleyici ve işyerinde olumsuzluklara yol açacak nitelikte olduğundan ve objektif iyiniyet kurallarına göre artık işverenden iş ilişkisini sürdürmesi beklenemeyeceğinden fesih için geçerli sebep oluşturduğunun kabulü gerekir.

Açıklanan nedenlerle feshin geçerli sebebe dayandığının kabulü ile yerel mahkeme kararının bozularak ortadan kaldırılıp davacının işe iade isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile oluşturulan onama kararına katılmıyorum.21.10.2013
Yargıtay — Esas No: 2019/2938, Karar No: 2019/14794, Tarih: 03.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2938 E.  ,  2019/14794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında 22/06/2011 tarihli Tokat Devlet Hastanesi tarafından verilen kurul raporunda sanığa “paranoid şizofreni” tanısı konulup, sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığının belirtilmesine karşın, dosya kapsamında alınan 13/01/2015 tarihli Tokat Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından verilen kurul raporunda ise, sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğunun belirtilmesi karşısında, her iki rapor arasında oluşan çelişkinin giderilmesi bakımından 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas dairesinden sanığın suç tarihi itibariyle üzerine atılı hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda rapor alınarak her iki rapor arasındaki çelişki giderilmeden ve ayrıca 13/01/2015 tarihli Tokat Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından verilen rapora niçin üstünlük tanındığı da gerekçeli kararda açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 22/06/2011 tarihli Tokat Devlet Hastanesi tarafından verilen kurul raporunda sanığa “paranoid şizofreni” tanısı konulup, sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığının belirtilmesi ve karar duruşmasında sanık müdafiinin çekildiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca sanığa yeniden müdafi atandıktan sonra yargılamaya devam olunması gerekirken, sanığa yeni bir müdafi atanmaksızın hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün istem gibi BOZULMASINA, 03/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8198, Karar No: 2016/796, Tarih: 25.01.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/8198 E.  ,  2016/796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Sanığın, olay tarihinde katılanın tarlasına dikmiş olduğu toplam 40,00 TL değerindeki elma fidanlarını çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13156, Karar No: 2020/3909, Tarih: 05.02.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/13156 E.  ,  2020/3909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen karar temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un gecici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararı itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığı, dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz davası isteği hakkında tebliğnameye uygun olarak, bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19789, Karar No: 2009/16518, Tarih: 17.12.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/19789 E.  ,  2009/16518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,SSK'lı süreler hariç 28.12.1987-11.10.1994 tarihleri arası tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti ile aylığa hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2- Dava, davacının 28.02.1987-11.10.1994 tarihleri arasındaki 2926 sayılı Yasa'ya tabi tarım ... sigortalılığının; 506 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı çalışmaları dışında geçerli olduğunun ve 10.07.2007 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

2- Dava, davacının 28.02.1987-11.10.1994 tarihleri arasındaki 2926 sayılı Yasa'ya tabi tarım ... sigortalılığının; 506 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı çalışmaları dışında geçerli olduğunun ve 10.07.2007 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Somut olayda, davacının 01.11.1985 tarihinde 2926 sayılı Yasa’ya göre tarım ... sigortalısı olarak kayıt ve tescili yapılmış, 01.03.1987 tarihinde 506 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı olarak çalışmaya başlaması nedeniyle 28.02.1987 tarihi itibariyle 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalılığı sona erdirilmiştir. Davacının, 01.03.1987-20.08.1994 tarihleri arasında aralıklı olarak, kısa süreli toplam 690 gün 506 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı olarak çalıştığı,11.10.1994 tarihinden itibaren de 1479 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalı olarak çalışmaya başladığı; kendisine ait arazisinin bulunmadığı, Ziraat Odasında, ... Ekicileri Kooperatifinde, Tarım Kredi Kooperatifinde kayıtlı olmadığı, Ziraat Bankasından zirai kredi kullanmadığı ve doğrudan gelir desteğinden de yararlanmadığı, sadece 19.01.2006 tarihinde 2.270.00 YTL prim ödemesinde bulunduğu, prim tevkifatının da bulunmadığı dosyadaki belgelerden anlaşılmaktadır.

Tarım ... sigortalılığının devamı sırasında diğer sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi çalışmaların bulunması halinde bunların özellikle kısa süreli çalışmalar olması ve bu çalışmaların varlığı halinde de tarımsal faaliyetin devam ettiğinin kayıt, belge ve delillerle desteklenmesi durumunda tarımsal faaliyeti devam ettirme iradesinin kaybolmadığı kabul edilir.

Davacının tarım ... sigortalılığının devamı sırasında gerçekleşen 506 sayılı Yasa’ya tabi aralıklı 690 günlük çalışması kısa sürelidir.Davacı Pınarbaşı TMO Ajans Amirliği'nde kayıtlı olduğunu, babası adına kayıtlı tarımsal arazilerin ve traktörün bulunduğunu ve bunları işleterek tarımsal faaliyet gerçekleştirdiğini ileri sürmüş, mahkemece yaptırılan zabıta araştırmasının da (22.02.2008 tarihli Emniyet Amirliği tutanağı) uyuşmazlık dönemi olan 1987-1994 dönemine ilişkin bilgi içermediği görülmüştür.

Yapılacak iş, davacının 506 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalılığı sona erdikten sonra da tarımsal faaliyetinin devam edip etmediği davacının babasına ait tarımsal arazilerin kayıtları celbedilip, davacının bu arazilerde çiftçilik yapıp yapmadığı, davacının Pınarbaşı TMO Ajans Amirliği'nde kayıtlı olup olmadığı titizlikle araştırılarak, olaşacak sonuca göre yaşlılık aylığı koşullarının oluşup oluşmadığı da değerlendirildikten sonra bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,17.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30856, Karar No: 2014/21015, Tarih: 02.07.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/30856 E.  ,  2014/21015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 321. maddesinin 2. fıkrasında, "Kararın tefhimi, mahkemece hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanması ile gerçekleşir. Ancak zorunlu hâllerde, hâkim bu durumun sebebini de tutanağa geçirmek suretiyle, sadece hüküm özetini tutanağa yazdırarak kararı tefhim edebilir.Bu durumda gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir." hükmü düzenlenmiştir. Bu sebeplerle basit yargılamada 6100 sayılı Kanun'un 297/2. maddesindeki unsurları taşıyan hükmün, 6100 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca gerekçeli olarak açıklanması zorunludur.

6100 sayılı Kanun'un 321. maddesindeki "hükme ilişkin tüm hususlar"dan kastedilen 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesindeki unsurlardır. Taraflarca süre tutum dilekçesinin verilmesi gerekçeli kararın tebliğ edilmemesinden kaynaklanmaktadır. Gerekçeli karar tebliğ edildiğinde taraflar gerekçeli temyiz dilekçesi ile temyiz haklarını kullanabileceklerdir. 6100 sayılı Kanun'un “hukuki dinlenilme” başlıklı 27. maddesi, Anayasa’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36. maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6. maddesi nazara alındığında gerekçeli kararın taraflara tebliğ edilmesi gerektiği açıktır.

Öte yandan, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı kanunla yapılan değişiklikten önceki 433. madde hükmü gereğince tarafların kararın temyiz edildiğinden haberdar edilmeleri ve katılma yoluyla temyiz talebinde bulunma haklarını kullanmaları için temyiz dilekçelerinin de diğer tarafa tebliğ edilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre gerekçeli kararın davalı ... Temizlik Taş. Elkt. Züc. Med. San. Tic. Ltd. Şti. vekiline tebliğ edilmediği anlaşıldığından; gerekçeli kararın davalı ... Temizlik Taş. Elkt. Züc. Med. San. Tic. Ltd. Şti. vekiline, temyiz dilekçesinin de karşı tarafa yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.