muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3271, Karar No: 2025/1343, Tarih: 20.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/3271 E.  ,  2025/1343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/3 E., 2022/37 K.

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkeme kararı, davacı vekili

tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

İlk Derece Mahkeme kararı, davacı vekili

tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili Asliye Hukuk Mahkemesine sunduğu dava dilekçesinde; Zonguldak ili Çaycuma ilçesi Karakoç köyü Köy içi mevkiinde bahçe namlı hudutları itibariyle doğusu ... yeri, batısı ... ve ... mirasçılarının yerleri, kuzeyi kısmen yol ve güneyi ... ve ... mirasçıları yerleri ile çevrili taşınmazın müstakilen davacıya ait olduğunu, taşınmazın tapulama tespitleri sırasında Havza-i Fahmiye hudutları içinde kaldığından ve 3303 sayılı Taşkömürü Havzasındaki Taşınmaz Malların İktisabına Dair Kanun (3303 sayılı Kanun) mevcut olmadığından 1326 tarihinden geriye doğru 10 yıl öncesinin zilyetlik başlangıcını ifade edecek yaşlı tanık bulunmadığını, bu nedenle zorunlu olarak tescil dışı bırakıldığını, taşınmazın davacının babası ... oğlu ... 'a ait iken, babası ... tarafından oğlu olan davacıya 15.08.2001 tarihli Gayrimenkul Hibe ve Zilyetliğin Devir Teslim Senedi ile hibe edildiğini ve zilyetliğinin teslim edildiğini, davacının hibe suretiyle kendisine verilen bu taşınmaz üzerinde nizasız, fasılasız, malik sıfatıyla tasarruf ve zilyet olduğunu, taşınmaz üzerinde davacı ve kendisine hibede bulunan babası ... Samur tarafından yetiştirilen çeşitli cins ve miktarlarda meyveli ve meyvesiz ağaçlar olduğunu, taşınmazın bir bölümünün de sebze meyve bahçesi olarak kullanıldığını, taşınmazın kadim külliür arazisi olup, davacının malik sıfatıyla ve eklemeli zilyetlik suretiyle 100 yılı aşkın zamandır zilyet ve tasarruf edildiğini, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerle bir ilgisi olmadığını, arz üzerinde hudutların sabit ve komşularıyla bugüne kadar bir ihtilafları da olmadığını, özel mülkiyete konu olup kadimden beri ziraat arazisi olarak kullanıldığını, Havza-i Fahmiye sınırları içinde yer alan dava konusu taşınmazın 3303 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra kazanma koşullarının gerçekleştiğini ve mülk edinmenin mümkün olduğunu, bu kanundan önce dava konusu taşınmazın yasal zorunluluk nedeniyle tespit dışı bırakılmasına karar verildiğini, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddesinin aradığı şartların ziyadesiyle gerçekleştiğini beyan ederek taşınmazın davacı adına mustakilen tapuya tesciline karar verilmesini istemiş ve yargılama sırasında taşınmaza ilişkin olarak 24.12.2015 tarihinde 104 ada 1 parsel numarasıyla kadastro tutanağı düzenlendiğinden Asliye Hukuk Mahkemesince, davada Kadastro Mahkemesinin görevli olduğu gereğine değinen bozma ilamına uyularak, görevsizlik kararır verilmek suretiyle dava dosyası Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır.

Davalı Hazine vekili cevabında; davacı tarafın dava konusu taşınmaz üzerindeki iddialarının haksız ve mesnetsiz olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; "... dava konusu taşınmazın eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritalarında koyu ve yeşil renkli ormanlık alanlarda kaldığı, her ne kadar yeni tarihli harita ve hava fotoğraflarında açık renkli orman dışı alanda kalmış ise de öncesi orman olan bir yerin zaman içinde orman örtüsü kaldırılmasının, toprağın orman ile ilişkisini değiştirmeyeceği, taşınmazın evveliyatı itibarıyla ormanlık alan vasfında olduğu, eğiminin taşınmazın bazı bölümlerinde % 10 - 30 oranlarında olmasının ve dava konusu taşınmazın konumunun 104 ada 1 parsel sayılı (111.577,82 metrekare yüzölçümlü) taşınmaz içerisinde orman içi açıklık durumunda bulunmasının orman bütünlüğünü bozacağı ..." gerekçesiyle davanın reddine ve dava konusu Çaycuma ilçesi Karakoç köyü Dağ mevkiinde bulunan 104 ada 1 parsel sayılı taşınmazın (davaya konu 104 ada 1 parsel içerisinde kalan 1206,00 metrekarelik alanın) tespit gibi orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozma ilamın uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 435,50 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22495, Karar No: 2016/227, Tarih: 19.01.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/22495 E.  ,  2016/227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davalılardan ... vekili, maden ruhsatındaki haczin baki kalarak diğer tüm hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, İhtiyati tedbir kararına itiraza dair ara kararında talebin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine, Mahkeme 10/10/2015 tarihli ara kararında temyizi mümkün olmayan, ancak esas hükümle birlikte temyiz edilebilecek karar olması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar vermiştir. Temyiz isteminin reddine dair kararın yine davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı ... nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu meydana gelen ölüme dayalı manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece verilen ihtiyati hacze ilişkin ara karara davalı şirketçe yapılan itiraz üzerine Dairemizin 25.05.2015 tarihli kararı ile karar bozulmuş, uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda 10.10.2015 tarihli karar ile "davalının temyiz talebinin reddine" karar verilmiş, temyiz talebinin reddine dair kararın şirketçe süresinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, verilen karar "ihtiyati tedbir mahiyetinde ihtiyati haciz" olarak nitelendirilmiş ve bu kararların esas hüküm ile birlikte temyiz edilebeleceği gerekçesiyle yazılı biçimde temyiz isteminin reddina karar verilmiştir.

Temyize konu karar "ihtiyati haciz" mahiyetinde olup temyizi mümkün ve buna göre mahkeme kararının gerekçesi hatalı ise de 24.06.2015 tarihli ara kararın davalı vekiline 15.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, temyizin ise 13.08.2015 tarihinde gerçekleştiği ve böylece temyiz isteminin süresinde olmadığı, mahkeme ara kararı sonucu itibariyle doğru olmakla birlikte gerekçesi yönünden hatalı olduğu anlaşılmakla davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemenin 10.10.2015 tarihli temyiz isteminin reddine dair ara karar gerekçesinin "temyize konu 24.06.2015 tarihli ara kararın davalı vekiline 15.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, temyizin ise 13.08.2015 tarihinde gerçekleştiği ve böylece temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmakla temyiz isteminin süreden reddine" biçiminde düzeltilmesine ve kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'ne yükletilmesine, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7817, Karar No: 2015/13281, Tarih: 29.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/7817 E.  ,  2015/13281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davalı ... hakkında davanın husumetten reddine, dahili davalı ... yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise dahili davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekilleri Av.... ve Av.... ile davacı vekili Av......geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle mahkemesine geri çevrilmiş, bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin (g) bendine göre arsalarda dava konusu taşınmazla karşılaştırılacak taşınmazların emsal niteliğinde olması gerekir. Örneğin, benzer yüzölçümlerde, yakın adalarda bulunmak, aynı imar iznine ve fiyatlarda en azından yaklaşık değerde olmak gibi nitelikler "emsal"in seçilmesine esas alınması gereken unsurlardandır. Bilirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak alınan ..... taşınmaz dava konusu ..... taşınmazdan mevki ve konumu, çevre gelişmişliği, arz ve talep oranı gibi nedenlerle 10 kat değerli olduğu kabul edilmiştir.

Dava konusu taşınmazla 10 kat değer farkı bulunan taşınmaz uygun emsal olarak kabul edilemez. Zira böyle bir emsalle yapılacak karşılaştırmadan sağlıklı ve gerçekçi bir sonuca ulaşılması her zaman olası değildir. Bu nedenle, dava konusu taşınmazla benzer nitelikte, yakın konum ve değerde emsal satışlar sunulması için taraflara süre verilmesi, mahkemece gerektiğinde re'sen araştırma yapılarak dava konusu taşınmaza emsal olabilecek uygun taşınmaz satışları bulunup bilirkişi kurulundan ek rapor alınması gerekirken, 10 kat fazla değerli ve farklı konumdaki bir taşınmaz satışı emsal alınmak suretiyle hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında yer alan askeri yasak bölge şerhinin taşınmazda oluşturacağı kaçınılmaz değer kaybı tespit edilerek belirlenen değerden düşülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında yer alan askeri yasak bölge şerhinin taşınmazda oluşturacağı kaçınılmaz değer kaybı tespit edilerek belirlenen değerden düşülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı ve davalılar yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacı tarafa davacıdan alınarak davalılara verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlerden davalılara iadesine, 29.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1326, Karar No: 2022/3365, Tarih: 25.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1326 E.  ,  2022/3365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26.10.2020 tarih ve 2019/242 E. - 2020/347 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'in 2013/98068 sayılı "Bolulu Tatlıcım + şekil" ve 2013/98066 sayılı "Bolulu Kurabiyecim + şekil" ibareli 30. sınıf emtiayı kapsayan markaların tescili için başvuru yaptığını, müvekkilinin başvurulara, 556 sayılı KHK'nın 7/1-a, c, maddeleri gereğince ve “BOLULU ÇİKOLATA” ve "BOLU ÇİKOLATASI" ibareli markaları uyarınca itiraz etiğini, itirazın haksız olarak reddedildiğini, müvekkilinin "BOLÇİ" ve "BOLU ÇİKOLATASI" ibarelerini tescilsiz biçimde kullanarak 556 sayılı KHK.'nın 8/3 maddesi gereğince önceye dayalı hak sahipliği elde ettiğine dair mahkeme kararlarının bulunduğunu ve kararların Yargıtay incelemesinden de geçerek onandığını, müvekkili markalarının tanınmış olduğunu, davalının müvekkiline ait tanınmış markaya iltibas oluşturacak şekilde marka tescil başvurusunda bulunmasının kötüniyetin göstergesi olduğunu ileri sürerek, YİDK'nın anılan kararlarının iptaline, tescil edilmiş olması halinde diğer davalı markalarının hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının tanınmış markasının "BOLÇİ" ibareli marka olduğunu, başvuru markaları ile davacının tanınmış markası arasında iltibasın oluşmayacağını, davacının itiraza dayanak tescilli markalarının da hükümden düştüğünü, davacının önceye dayalı hakkının da bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; aralarında fiili hizmet sınıfında uzmanın bulunduğu bir heyetten rapor alınmasına ve davacı vekilinin bu kapsamda ek bilirkişi ücreti yatırmasına karar verildiği, ancak davacının kesin süreye rağmen ek avansı yatırmadığından bilirkişi deliline dayanmaktan vazgeçtiği kabul edilerek, Yargıtay bozma ilamındaki bozma kararının davalılar lehine olduğundan davalı tarafın 2013/98068 başvuru sayılı "Bolulu Tatlıcım+Şekil" ibareli markasına yönelik Türk Patentin 2015-M-5125 sayılı YİDK karar ile davalı tarafın 2013/98066 başvuru sayılı "Bolulu Kurabiyecim+Şekil" ibareli markasına yönelik Türk Patentin 2015-M-5132 sayılı YİDK kararına karşı, davacı itirazları kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup, mahkemece, davacıya verilen kesin süreye rağmen ek gider avansının yatırılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davaların kısa zamanda sonuçlandırılması, adaletin bir an önce tecellisi için, taraflarca veya Mahkemelerce yapılması gereken bir kısım adli işlemler sürelere bağlanmıştır. Bilindiği üzere bu sürelerin bazılarını kanun bizzat belirlerken bir kısmını işin özelliğine, tarafların durumlarına göre belirlemesi için hakime bırakmıştır. Kanuni süreler açıkça belirtilen ayrıcalıklar dışında kesindir. Bu nedenle karar tarihinde yürürlükte olan HMK’nın 90. maddesinde belirtildiği gibi kanunun tayin ettiği süreler hakim tarafından azaltıp çoğaltılamaz. Buna karşın, HMK 94. maddesine göre hakimin belirlediği süreler ise kural olarak kesin değildir. Hakim tayin ettiği süreyi henüz dolmadan azaltıp çoğaltacağı gibi, süre geçtikten sonra da tarafın isteği üzerine yeni bir süre tanıma yoluna da gidebilir. Bu takdirde verilen ikinci süre kesindir. Hakim kendi belirlediği sürenin kesin olduğuna da karar verebilir. Kesin sürenin tayin edilmesi halinde, karşı taraf yararına usulü kazanılmış hak doğacağı da kuşkusuzdur. Hemen belirtmek gerekir ki, ister kanun, isterse hakim tarafından tayin edilmiş olsun kesin süre içerisinde yerine getirilmeyen bir işlemin bu süre geçtikten sonra yerine getirilmesine yasal olanak yoktur. Böylece kesin sürenin kaçırılması; o delile veya hakka dayanamamak gibi ağır sonuçları birlikte getirmekte, bazen davanın kaybedilmesine dahi neden olmaktadır. Bu itibarla, geciken adaletin de bir adaletsizlik olduğu düşüncesinden hareketle, davaların yok yere uzamasını veya uzatılmak istenmesini engellemek üzere konan kesin süre kuralı, kanunun amacına uygun olarak kullanılmalı, davanın reddi için bir araç sayılmamalıdır. Öncelikle, kesin süreye ilişkin ara kararı her türlü yanlış anlaşılmayı önleyecek biçimde açık ve eksiksiz yazılmalı, yapılacak işler teker teker belirtilmelidir. Bunun yanında verilen süre yeterli, emredilen işler, gerekli ve yapılabilir nitelik taşımalı, ayrıca hakim süreye uyulmamanın sonuçlarını açıkça anlatmalı, tarafları uyarmalıdır.

Somut olayda, mahkemece, 09.10.2019 tarihli celsede Dairemizin bozma ilamı kapsamında bilirkişi raporu alınmak üzere belirlenen bilirkişi ücretinin yatırılması için davacı vekiline 2 haftalık kesin süre verilmiş, davacı vekilince de 2 haftalık kesin süre sonrasında 23.01.2020 tarihinde gider avansı yatırılmıştır. Her ne kadar davacı vekilince kesin süre bittikten sonra masraf yatırılmış ise de, masrafın kesin sürenin verildiği celse ile bir sonraki celse arasında yatırılmış olması nedeniyle davacı vekilince celse atlanmasına ve yargılamanın uzamasına sebebiyet verilmediğinden mahkemece, kesin süre içinde bilirkişi masrafının yatırılmadığı gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesi yerinde görülmemiş, kararın temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 25/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7246, Karar No: 2018/10526, Tarih: 09.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/7246 E.  ,  2018/10526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 01.11.2011 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanması sonucu verilen kararın Dairemizce bozulması üzerine 6136 sayılı Yasanın 13/1. ve 5237 sayılı TCK.nun 86/1. maddeleri ve fıkraları uyarınca mahkumiyetine dair; YILDIZELİ Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2018 gün ve 2017/340 esas, 2018/81 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Oluşa, mağdurların aşamalardaki ifadelerine ve tüm dosya kapsamına göre;evinden çıkıp kaçmaya başlayan mağdurların arkasından sinirlenip havaya ateş ettiğini belirten sanığın eyleminin TCK.nun 106/2.a, 43/2 maddeleri kapsamında silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde yaralama suçundan hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Sanığın eyleminin 2 ayrı mağdura yönelik olmasına göre 2 ayrı yaralamaya teşebbüs suçu yerine bir suçtan mahkumiyet hükmü kurulması,

b- Sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kalması sebebiyle; temel cezanın TCK.nun 86/2. Maddesi uygulanarak belirlenmesi gerekirken TCK.nun 86/1. maddesi uyarınca temel ceza tespit edilerek fazla ceza tayini,

c- Teşebbüs sebebiyle indirim yapılırken uygulama kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6 maddesine aykırı davranılması,

II- 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise; dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde gaz dağılımını temin eden gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, bu haliyle uygun çapta, özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceği ancak, teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin tespit edilmemesi, sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ve sanığın da silahın kuru sıkı silah olduğunu savunması karşısında, sanığın ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraati ve bizatihi suç teşkil eden tabancanın müsaderesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı yaralama suçundan sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 09.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3718, Karar No: 2021/8267, Tarih: 15.04.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/3718 E.  ,  2021/8267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Gida İnşaat Temizlik Nakliyat San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.05.2005 tarihinden itibaren 18.05.2014 tarihine kadar kesintisiz ... Üniversitesi ... Öğrenci Yurdu yemekhane bölümünde yemek pişirim ve dağıtım işlerinde aşçı olarak yüklenici firma nezdinde çalıştığını, yüklenici firma tarafından Ceylanpınar'da yüklendiği işte görevlendirme teklifini kabul etmeyince iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı Üniversite vekili, müvekkili kurum ... Bölge Müdürlüğüne bağlı ... Yurt Müdürlüğünde kantin ve yemekhane işletmesinin dava konusu edilen dönemlerde yapılan ihaleleri müteakip diğer davalı ... Gıda İnşaat Temizlik Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti'ne verildiğini, davacının diğer davalı nezdinde 02.10.2009-18.05.2014 tarihleri arası çalışarak iş sözleşmesinin sona erdiğini yaz aylarında müvekkili kuruma ait yurtların kapalı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını, 03.02.2014 tarihinde ibranameyi imzaladığını, yazılı tek taraflı olarak iş sözleşmesini davacının feshettiğini, aşçı yardımcısı olarak görev yaptığını, talep ettiği alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Bozma ilamı ve Mahkeme Kararının Özeti: