muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/200, Karar No: 2021/156, Tarih: 20.04.2021

Tanık ... Savcılıkta; 29.08.2013 tarihinde akşam saat 22.00 sıralarında kuzeni olan ... ile birlikte evde oturup film izlediklerini, annesi ve ablasının ise Vize ilçesinde gerçekleştirilen festivale katılmak üzere evden çıktıklarını, babasının evde olmadığını, film bitiminde festival alanına gitmek üzere evden dışarı çıktıklarında kapının önünde kan damlaları gördüğünü, kuzeni ...’nın yerde kan görünce kendisini kötü hissetmeye başladığını, bunun üzerine kuzeninin daha fazla etkilenmemesi için kanları su ile temizlemeye karar verdiğini, evlerinin hemen altında bulunan kömürlükteki hortumu alarak yine kömürlükte bulunan musluğa taktığını, bu şekilde evin önündeki kanları yıkadığını, daha sonra tekrar kömürlüğe baktığında kömürlükte de kan birikintisi olduğunu gördüğünü, elindeki hortumla o kanları da temizlediğini, kanları temizlerken yalnız olduğunu, dükkanlarının önünde kan izi görmediğini, sadece evlerinin önünde ve kömürlükte bulunan kanları temizlediğini, bu kanları temizlemesi hususunda annesinden, babasından veya bir başkasından talimat almadığını, kanları temizledikten sonra babasının işçilerinden olan Nuri Kaba isimli şahsın da yanlarına geldiğini, bunun dışında yanlarında kimse olmadığını, yerdeki kanları temizledikten sonra evine giderek uyuduğunu,

Tanık Damla Yıldırım kollukta; 29.08.2013 tarihinde akşam saatlerinde ilk olarak kardeşi olan tanık ...’ın, bir müddet sonra da annesi ile kendisinin festival alanına gittiklerini, konseri izledikleri sırada yanlarına babası olan sanığın geldiğini, bir süre sohbet ettikten sonra bir ihtiyaçları olup olmadığını sorduğunu, olmadığını söylemeleri üzerine de sanığın kokoreç yemeye gideceğini söyleyerek yanlarından ayrıldığını, daha sonra annesinin telefonunun çaldığını, ardından annesinin telaşlı bir şekilde “Baban aradı, hastanedelermiş, gidelim.” dediğini, yürüyerek evlerine gittiklerini, evlerinin alt tarafında bulunan iş yerinin kapısına baktığını, kapalı olduğunu gördüğünü, evlerinin ilerisinde bulunan bakkal dükkanına girerek orada bulunan kişiden taksi çağırmasını istediğini, taksi gelince de annesi ile birlikte hastaneye gittiklerini, hastanede elbiselerinde kan lekesi bulunan ve sürekli ağlayan tanık ...’ı gördüğünü, ardından tanık ...’ın üzerini değiştirmesi için evden eşya getirmesi istendiğinden kimseye soru sormadığını, bu nedenle de ilk etapta katılanın yaralandığından haberdar olmadığını, daha sonra sanık ile birlikte evlerine giderek tanık ...’a elbise getirdiğini, bu esnada evlerinin dışında kan izleri görmediğini, hastaneye tekrar geldikten sonra polislerden tanık ...’ın yanında bulunan erkek arkadaşının yaralandığını öğrendiğini, eve gittiklerinde sanığın elinde tabanca görmediğini, evlerinin önünü kimin yıkadığını da bilmediğini,

Tanık Fatma Yıldırım kollukta; 29.08.2013 tarihinde akşam saatlerinde ilk olarak küçük kızı olan tanık ...’ın, bir müddet sonra da büyük kızı tanık Damla Yıldırım ile birlikte kendisinin festival alanına gittiğini, konser izledikleri sırada eşi olan sanık ...’ın yanlarına geldiğini, biraz sohbet ettikten sonra kendilerine “Bir isteğiniz var mı?” diye sorduğunu, olmadığını söyleyince “Ben kokoreç yemeye gidiyorum.” diyerek yanlarından ayrıldığını, bir süre sonra sanığın kendisini telefonla arayarak "Çabuk hastaneye gelin, biz hastanedeyiz.” dediğini, kızına durumu anlatıp hızlı bir şekilde yürüyerek eve doğru gittiklerini, eve vardıklarında kızının apartmanın altında girişi bulunan dükkanlarına doğru yöneldiğini, kendisinin de apartmanın bahçe ışığının yandığını görerek oraya baktığında yerde kan damlaları olduğunu gördüğünü, daha sonra kızı ile birlikte yolda yürümeye devam ettiklerini, yolun ilerisinde bulunan bakkaldan taksi çağırmasını istediklerini, taksi gelince hemen hastaneye gittiklerini, orada kızı olan ... ile eşi olan sanığı gördüğünü, tanık ...’ın elbiselerinde kan lekeleri olduğunu görüp ne olduğunu sorduğunda tanık ...’ın şoka girmiş vaziyette “Arkadaşımı kanlar içerisinde getirdik.” dediğini, sanığın da tanık ...’ın arkadaşının yaralı olduğunu ve onu hastaneye getirdiklerini söylediğini, ardından hastane görevlilerinin kızı ...'ın elbisesini değiştirmesini istediklerini, bunun üzerine sanık ile birlikte kızı olan tanık Damla Yıldırım’ın araba ile eve gittiklerini, bir müddet sonra da geri döndüklerini, ardından polislerin yanlarına gelerek eşini çağırıp götürdüklerini, olay yerini yıkaması konusunda evde bulunan oğlu tanık ...’a herhangi bir telkinde bulunmadığını, oğlunun neden yerleri yıkadığını da bilmediğini, silahla yaralama olayını hastanede bulunduğu sırada polislerden öğrendiğini,

İfade etmişlerdir.

Sanık kollukta; evinin alt katındaki iş yerinde mermercilik işi ile uğraştığını, yaklaşık olarak bir iki yıldan beri küçük kızı olan tanık ...’ın bir kişi ile arkadaşlık yaptığını duyduğunu, zaman zaman kendisini bu ilişkinin yanlış olduğu konusunda uyardıklarını, olay tarihinde akşam saatlerinde ilk olarak ailesinin, bir müddet sonra da kendisinin festival alanına gittiğini, burada eşi ile büyük kızını gördüğünü, kendileri ile biraz konuştuktan sonra bir şey isteyip istemediklerini sorduğunu, istemediklerini söyleyince de mısır yemek için yanlarından ayrıldığını, bu esnada konser alanının etrafında dolaşırken birkaç gencin samimi vaziyette konseri izlediklerini gördüğünü, bu gençlerden birisinin bir kızın arkasından sarıldığını ve kulaklarına doğru eğilerek öpmek istediğini gördüğünü, biraz dikkatli bakınca bu kızı küçük kızı olan tanık ...’a benzettiğini, yaklaşıp söz konusu kıza dokununca kızı olduğunu gördüğünü, kızını kenara çekip yanındaki kişinin yakasından tuttuğunu, “Gelin bakalım buraya.” dediğini, ismini sonradan öğrendiği katılanın “Yakamı bırak, gelirim.” demesi üzerine arka arkaya evlerine kadar yürüdüklerini, bu esnada eşini arayarak “Eve gel, yine kızım rahat durmuyor.” şeklinde bir şey söylediğini, evin önüne geldiklerinde katılan ile tanık ...’a “Burada durun.” diyerek iş yerine gidip adına ruhsatlı tabancasını alıp cebine koyduğunu, bu esnada çocukların da kalorifer dairesine girdiklerini gördüğünü, yanlarına giderek katılana “Sen kimsin?” dediğini, “Kahvecinin oğluyum.” diyerek ellerini havaya kaldırdığını, bunun üzerine her ikisini de korkutmak için cebindeki silahını çıkarıp havaya doğru ateş ettiğini, bu sırada katılanın “Abi ben yaralandım.” dediğini, kolundan kan aktığını görünce hemen katılanı alarak apartmanın öbür tarafında bulunan aracına götürdüğünü, arka koltuğa kızı ile birlikte bindirdiğini, kızına “Kazağını çıkar ve yaranın üzerine bastır.” dediğini, kısa bir süre sonra hastaneye geldiklerini, bu sırada katılanın “Abi olanları kimseye anlatma.” dediğini, ardından eşini arayarak hastaneye gelmelerini istediğini, bir süre sonra eşi ve diğer kızı olan tanık Damla Yıldırım’ın hastaneye geldiklerini, tanık ...’ın üzerinde kan olduğunu gören hastane görevlilerinin kızının kıyafetini değiştirmesini istediklerini, bunun üzerine kendisi ile birlikte kızı olan tanık Damla Yıldırım’ın evlerine gittiklerini, bu sırada eşi ile tanık ...’ın hastanede kaldıklarını, eve geldikten sonra tabancasını yatak odasına bıraktığını, bu sırada oğlu olan tanık ..

...’ın üzerinde kan olduğunu gören hastane görevlilerinin kızının kıyafetini değiştirmesini istediklerini, bunun üzerine kendisi ile birlikte kızı olan tanık Damla Yıldırım’ın evlerine gittiklerini, bu sırada eşi ile tanık ...’ın hastanede kaldıklarını, eve geldikten sonra tabancasını yatak odasına bıraktığını, bu sırada oğlu olan tanık ... ile kayınbiraderinin oğlunun bahçede hortum ile yerleri yıkadıklarını gördüğünü, kendilerine kızarak eve gönderdiğini, hastanede polislerin kendisine olayı sormaları üzerine katılanın söylememesini istemesi nedeniyle olayı farklı bir şekilde anlattığını, polislerin ilk olarak kendisinden çocukları nerede arabaya aldığını göstermesini istediklerini, kendisinin de gösterdiğini, evinin nerede olduğunu sormaları üzerine de polisler ile birlikte evinin önüne geldiklerini, polislerin yerdeki kan izlerini görüp sormaları nedeniyle de olayın nasıl meydana geldiğini anlattığını, rızası ile evdeki tabancasını polislere teslim ettiğini, kesinlikle katılanı vurmak istemediğini, korkutmak amacıyla havaya ateş etmek istediği sırada nasıl olduğunu anlamadığı bir şekilde katılanın yaralandığını,

Savcılıkta; olay günü akşam saatlerinde festival alanında gezerken kızını katılan ile birlikte gördüğünü, kendilerini alıp evinin önüne getirdiğini, daha sonra da iş yerine giderek adına kayıtlı ruhsatlı tabancasını alıp, kızı ile katılanın yanına gittiğini, bu sırada kızı ile katılanın kazan dairesine girmiş olduklarını gördüğünü, peşlerinden kazan dairesine girdiğini, katılan ve kızını korkutmak amacı ile cebinden tabancasını çıkardığı sırada tabancanın bir anda ateş aldığını, bir süre sonra katılanın kolundan yaralanmış olduğunu farkettiğini, silah ateş aldığında katılan ile arasında yaklaşık iki metre kadar mesafe bulunduğunu, o sırada katılan ile kızının yan yana olduklarını, kızının katılanın sağ tarafında bulunduğunu, katılanı öldürme veya yaralama gibi bir düşüncesinin olmadığını, olayın tamamen kazaen meydana geldiğini, silahta kaç adet mermi bulunduğunu bilmediğini, silahını olaydan hemen sonra polise teslim ettiğini, katılanın vurulduğunu anlayınca üzerindeki giysiyi çıkaran kızının katılanın koluna tampon yaptığını, bu şekilde katılanı alarak hastaneye getirdiklerini, daha sonra kızı ile birlikte eve döndüğünde on yaşındaki oğlu olan tanık ...'ın suyla olay yerindeki kanları temizlediğini gördüğünü, bu konuda oğluna yönelik bir talimatı olmadığını, hatta bu nedenle oğluna kızdığını, zaman zaman katıldığı düğünlerde havaya ateş ettiği için tabancasının namlusuna mermi sürülmüş vaziyette olduğunu, bu durumu olay öncesinde fark etmediğini,

Mahkemede; olay öncesinde katılan ile kızı olan tanık ...’ın arkadaş olduklarını duyduğunu, olay tarihinde akşam saatlerinde Vize ilçesi festival alanına gittiğini, burada katılan ile kızının birbirlerine sarılmış olduklarını gördüğünü, bunun üzerine kızı ile katılanın yanlarına gittiğini, onları ayırdığını, festival alanı kalabalık olduğu için orada herhangi bir tartışmaya mahal vermemek ve konuşmak amacıyla festival alanından çıktıklarını, evi festival alanına yakın olduğu için evinin bahçesine geldiklerini, kızı ile katılana “Siz burada bekleyin.” dediğini, evinin bahçesinde bulunan iş yerine giderek bulundurma ruhsatlı tabancasını yanına aldığını, amacının tabancasını katılan ile kızına gösterip, onların dikkatlerini çekip daha düzgün hareket etmelerini sağlamak olduğunu, ardından yanlarına gittiğinde kızı ve katılanın kazan dairesine indiklerini gördüğünü, bahçeye geldiğinde konumu itibarıyla her iki şahsın da kendisinden daha alçak seviyede bulunduklarını, pantolonunun cebine koyduğu tabancayı göstermek için çıkarırken tabancanın bir anda ateş aldığını, bu sırada kızının “Baba Kaan yaralandı.” dediğini, tabancanın ateş aldığı sırada katılan ile kızının yan yana olduklarını, katılanın yaralanması üzerine kızının üzerindeki penyeyi çıkararak katılanın koluna tampon yaptıklarını, ardından hemen katılanı alıp hastaneye götürdüklerini, amacının katılanı yaralamak ya da öldürmek olmadığını, olayın tamamen kazaen meydana geldiğini, tabancasının içinde kaç adet mermi olduğunu da bilmediğini, yaklaşık 15 yıldan beri tabancası olduğunu, düğünlerde tabancası ile ateş ettiğini, silahın namlusunda mermi olup olmadığını bilmediğini, kolluk ifadesinde silahı çıkarıp havaya doğru ateş ettiği şeklinde beyanda bulunduğu belirtilmiş ise de ifadesinin yanlış anlaşılmış olabileceğini, bu ifadesinde tabancasını çıkarıp korkutmak amacıyla havaya ateş etme niyetinin olduğundan bahsetmek istediğini,

Savunmuştur.

1- TCK’nın 86/1. maddesi gereğince 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezasını gerektiren kasten yaralama suçunda, temel cezanın 2 yıl olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığı;

TCK’nın “Kasten yaralama” başlıklı 86. maddesi;

“(1) Kasten başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur

(3) Kasten yaralama suçunun;

a) Üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe karşı,

b) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Silâhla,

(3) Kasten yaralama suçunun;

a) Üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe karşı,

b) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Silâhla,

İşlenmesi hâlinde, şikâyet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında artırılır.” şeklinde düzenlenmiş, 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 11. maddesiyle, aynı maddenin 3. fıkrasına “canavarca hisle” şeklinde (f) bendi eklenmiş ve canavarca hisle işlenen kasten yaralama suçunda verilecek cezanın bir kat artırılacağı hüküm altına alınmıştır.

Maddenin birinci fıkrasında kasten yaralama suçunun tanımı yapılarak, kasten yaralamanın temel şekli düzenlenmiş, kişinin vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan her davranış, yaralama olarak kabul edilmiş, madde gerekçesinde bu husus açıkça vurgulanmıştır. Kasten yaralama fiilinin, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde olması hâli ise ikinci fıkrada düzenlenmiş olup bu durumda birinci fıkradaki hapis cezasından daha az süreli bir hapis cezası ya da seçimlik olarak adli para cezası suçun yaptırımı olarak öngörülmüştür.

Kasten yaralama suçunda korunan hukuki yarar, kişinin vücut dokunulmazlığı ve beden bütünlüğüdür. Suçun konusu, mağdurun acı verilen veya bozulan bedeni veya ruhsal varlığıdır. Failin yaptığı hareket sonucu, maddede belirtilen sonuçlardan biri meydana gelirse, kasten yaralama suçunun oluşacağında tereddüt bulunmayıp bu sonucu doğurmaya elverişli olan tüm hareketlerle kasten yaralama suçunun işlenmesi mümkündür.

Maddenin 3. fıkrasının (e) bendinde kasten yaralama suçunun silahla işlenmesi durumu nitelikli hâl olarak düzenlenmiştir. Suçun silahla işlenmiş olmasının nitelikli hâl sayılmasının altında yatan düşünce, söz konusu aracın mağdurun yaşamı, vücut bütünlüğü ve özgürlüğü bakımından ortaya çıkardığı potansiyel tehlikedir. Suçun silahla işlenmesinin nitelikli hâl sayılması, silahın suçun işlenmesini kolaylaştırdığı ve mağdur üzerindeki korkunun etkisini artırdığı düşüncesine dayanmaktadır (Durmuş Tezcan, Mustafa Ruhan Erdem, R. Murat Önok, Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, Seçkin Yayınevi, 15. Baskı, Ankara 2017, s. 232.).

Temel cezanın belirlenmesine ilişkin ilkeler ise aynı Kanun’un 61/1. maddesinde;

“(1) Hâkim, somut olayda;

a) Suçun işleniş biçimini,

b) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları,

c) Suçun işlendiği zaman ve yeri,

d) Suçun konusunun önem ve değerini,

e) Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını,

f) Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını,

g) Failin güttüğü amaç ve saiki,

Göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler.” biçiminde hüküm altına alınmıştır.

“(1) Hâkim, somut olayda;

a) Suçun işleniş biçimini,

b) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları,

c) Suçun işlendiği zaman ve yeri,

d) Suçun konusunun önem ve değerini,

e) Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını,

f) Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını,

g) Failin güttüğü amaç ve saiki,

Göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler.” biçiminde hüküm altına alınmıştır.

TCK’nın “Adalet ve Kanun Önünde Eşitlik İlkesi” başlıklı 3. maddesinin birinci fıkrasındaki, “Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” biçimindeki hüküm ile de, işlenen fiil ile hükmolunan ceza ve güvenlik tedbirleri arasında orantı bulunması gerektiği vurgulanmıştır.

Kanun koyucu, cezaların kişiselleştirilmesinin sağlanması bakımından hâkime, olayın özelliği ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı bir şekilde gerekçesini göstererek iki sınır arasında temel cezayı belirleme yetki ve görevi yüklemiştir. Hâkimin temel cezayı belirlerken dayandığı gerekçe, TCK’nın 61/1. maddesine uygun olarak, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saiki ile ilgili, dosyaya yansıyan bilgi ve belgelerin isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde kanuni ve yeterli olmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ...'ın, 29.08.2013 tarihinde saat 23.00 sıralarında Kırklarleli ili, Vize ilçesi festival alanında olay tarihi itibarıyla onsekiz yaşını bitirmiş olan katılan ...’ü, ondört yaşını bitirmiş bulunan kızı ...’ın arkasından sarılmış vaziyette ve kulağına doğru eğilerek öpmek istediği sırada gördüğü, bunun üzerine katılanın yakasından tutarak “Gelin benimle.” dediği, daha sonra katılan ile tanık ...'ı önüne katarak evinin bahçesine götürdüğü, ardından “Beni burada bekleyin.” diyerek bahse konu bahçeye hemen bitişik vaziyette bulunan iş yerine gidip bulundurma ruhsatlı tabancısını aldığı, kısa bir süre sonra tekrar katılan ile tanık ...’ın yanına geldiği, akabinde katılan ve tanık ...’dan evinin kazan dairesine girmelerini istediği, birlikte kazan dairesine girdikten sonra katılana kim olduğunu ve neden kızı ile birlikte gezdiğini sorduğu, katılanın “Kahveci Erkan’ın oğluyum.” şeklinde cevap vermesinden sonra katılanın sol elinin sağ kolu üzerinde olduğu bir sırada tabancasını çıkartarak yaklaşık 1,5-2 metre mesafeden katılana doğru bir el ateş ettiği, bu olay sonucunda katılanın sağ kolda, orta hatta, anteriorda ve posteriorda 1x1 cm’lik ateşli silah mermi çekirdeği giriş ve çıkış delikleri, sol el ikinci parmak orta falanks medialinde, anteriorda ve posteriorda 0,5x0,5 cm’lik ateşli silah mermi çekirdeği giriş ve çıkış delikleri oluşacak şekilde yaralandığı, katılan hakkında Trakya Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 10.09.2013 tarihli raporda hayati tehlikesinin bulunmadığının ancak yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğunun belirtildiği anlaşılan olayda; bahse konu yaralama eyleminin sanığın istemi üzerine katılanın girdiği kazan dairesinde, bu ortamın sağladığı kolaylıktan yararlanılarak, ateşli silah ile yakın mesafeden ateş edilmek suretiyle işlenmiş olması ve katılandaki yaralanmanın boyutu dikkate alındığında Yerel Mahkemece “suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, failin kastının ağırlığı” göz önünde bulundurularak temel cezanın 2 yıl hapis olarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmamakta olup bu uygulama TCK'nın 61. maddesinin birinci fıkrasındaki ölçütler ile aynı Kanun'un 3. maddesinde yer alan "orantılılık" ilkesine aykırılık oluşturmamaktadır.

Bu itibarla, bu uyuşmazlık konusu bakımından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

2- Sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığı;

Bu itibarla, bu uyuşmazlık konusu bakımından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

2- Sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığı;

İnsanın dış dünyaya yansıyan davranışlarını esas alan ceza hukuku, onun davranışlarında iç dünyasının, o anki ruh hâlinin ve genel psikolojik özelliklerinin önemi bulunduğunu kabul ederek bu psikolojik durumlara belli bir hukuki değer vermektedir. Bu itibarla modern ceza hukuku sadece işlenen suçu değil, suçun işlenmesinde etkili olan nedenleri göz önünde bulundurarak cezalandırma yoluna gitmektedir (Devrim Aydın, Yeni Türk Ceza Kanunu'nda Haksız Tahrik, AÜHFD, 2004, C. 54, s. 225.).

Haksız hareketin kişi üzerinde ve onun psikolojik aleminde bir tepki doğuracağını kabul eden modern ceza hukuku, failin bu durumunu değerlendirerek cezai sorumluluğunu azaltan bir sebep olarak görmektedir. Failin bu subjektif durumuna önem veren çeşitli ülkelerin ceza kanunlarında, failin cezasında belli oranlarda indirim yapılması esası kabul edilmiştir (M. Muhtar Çağlayan, Yargıtay İçtihatları Işığında Haksız Tahrik üzerine Bir İzah Denemesi, Adalet Dergisi, Ocak –Şubat, 1982, S.1, s. 14.).

Bu düşünceden hareketle TCK'nın 29. maddesinde de haksız tahrik;

"Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir." şeklinde, ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak kabul edilmiştir.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik, kişinin haksız bir fiilin kendisinde meydana getirdiği hiddet ya da şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesi durumunda kusur yeteneğindeki azalmayı ifade etmektedir. Bu hâlde fail, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeden, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısı üzerinde meydana getirdiği karışıklığın neticesi olarak bir suç işlemeye yönelmektedir. Bu yönüyle haksız tahrik, kusurun irade unsuru üzerinde etkili olan nedenlerden biridir. Başka bir anlatımla, haksız tahrik hâlinde failin iradesi üzerinde zayıflama meydana gelmekte, böylece haksız fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altındaki kişinin suç işlemekten kendisini alıkoyma yeteneği önemli ölçüde azalmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış kararları ile öğretide de kabul gören görüşler doğrultusunda haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhsal durumunun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem mağdurdan sâdır olmalıdır.