muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/4283, Karar No: 2025/6158, Tarih: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/4283 E.  ,  2025/6158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2025/191 Esas, 2025/252 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bozüyük Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.11.2024 Tarihli ve 2024/1498 Esas, 2024/1491 Karar Sayılı Kararı

UYAP sisteminden yapılan araştırmada kısıtlı adayının adresinin Doğancı Mahallesi 2424 Sokak No:6, İç Kapı No:2 Merkez/Isparta olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Isparta 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.02.2025 Tarihli ve 2025/191 Esas, 2025/252 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adresinin Bozüyük/Bilecik ilçesinde bulunan palyatif bakım merkezinde kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci ve 406 ncı maddeleri uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamına göre kısıtlı adayının dava tarihi itibarıyla yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi, 2424 Sokak No:6, İç Kapı No:2 .../Isparta olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Isparta 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Isparta 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17921, Karar No: 2022/13957, Tarih: 07.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/17921 E.  ,  2022/13957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Başvuruya konu trafik kazası nedeniyle yapılan ceza yargılamasında verilen kararın kesinleşip kesinleşmediği, kesinleşmiş ise kesinleşme şerhli ilam örneği, kesinleşmedi ise dosyanın akıbetinin ne olduğu hakkında bilgi alınarak elde edilen bilgilerin eklenmesi, ceza soruşturma ve kovuşturma dosyasında alınan kusura dair bilirkişi raporlarıyla soruşturma ve kovuşturma evraklarının dosya arasına konulması ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın hakem kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21112, Karar No: 2007/3715, Tarih: 12.03.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/21112 E.  ,  2007/3715 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Çorum İş Mahkemesi

Tarih               :  14.9.2006

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk prim  kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren  varsa  SSK lı ve Bağ-Kurlu hizmetleri dışında kalan sürede,  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Tarih               :  14.9.2006

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk prim  kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren  varsa  SSK lı ve Bağ-Kurlu hizmetleri dışında kalan sürede,  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın,  yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre,  sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan  resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan p.e. İstihsal Kooperatifleri   ile   Birliği,   T.Ş.  Fabrikaları   Anonim    Şirketi    ve   tarım  kesimine   yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Davacının Ziraat Odası üyeliğinin bulunmadığı, Tarım Kredi Koop ortağı olmadığı, üzerine kayıtlı zirai arazinin bulunmadığı,  Ziraat Bankasından kredi almadığı, sattığı ürün bedellerinden ilk prim  kesintisinin 22.04.1996 tarihinde yapıldığı 1999 yılında yapılan diğer prim kesintisi dışında  başkaca kesintinin yapılmadığı görülmektedir.

Mahkemece kesintinin  bulunduğu, 01.05.1996-31.12.1996 ve 01.01.1999-31.12.1999  tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tesbit kararı yerinde  ise de prim kesintisinin bulunmadığı 1997, 1998, 2000, 2001, 2002. 2003 , 2004, 2005 ve 2006  yılları yönünden 2926 sayılı yasa’nın 10.maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında kanıtlanmadığı halde bu yılların soyut tanık beyanı ve zabıta araştırmalarına dayalı olarak kabul edilmesi yasaya uygun değildir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16442, Karar No: 2021/17691, Tarih: 20.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/16442 E.  ,  2021/17691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Tutanak mümzilerinin keşif esnasında dinlenilmesi nedeniyle tebliğnamede ki görüşe iştirak edilmemiştir.

Orman İdaresi'nin katılmasına karar verilmediği halde lehine maktu ve nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

Hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkrasının çıkarılarak ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14864, Karar No: 2014/5268, Tarih: 26.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/14864 E.  ,  2014/5268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/114483

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2012

NUMARASI : 2010/576 (E) ve 2012/358 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemenin istemi üzerine baro tarafından atanıp kararı temyiz etmeyen müdafiiden, suça sürüklenen çocuğun haberinin olduğu yönünde dosyada herhangi bir bilginin bulunmadığının anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/03/2008 gün ve 2008/9-7 Esas, 2008/56 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; suça sürüklenen çocuğun zorunlu müdafii atandığından haberdar edilmediği durumlarda müdafiine yapılan tefhim veya tebliğ, kendisine bağlanan hukukî sonuçları doğurmayacağından kararın kesinleşmediği, suça sürüklenen çocuk yönünden yasa yolu süresinin de 28/02/2013 tarihinde gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmesi üzerine başlayacağı ve 04/03/2013 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında temel cezalar alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle tayin edilirken mahkemece gösterilen gerekçeler yasal ve yeterli kabul edilerek tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yakınanın, işlettiği pastaneye yevmiye ile çalıştırmak üzere denemek için işe aldığı sanığın suç tarihinde gündüz vakti saat 07:55 sıralarında, gelen siparişi götürmek için yakınanın iş yerinden ayrılması üzerine iş yerinde bulunulan kasanın kilidini zorlayarak açıp, içinde bulunan 920 TL kağıt para ile 70 TL civarındaki bozuk parayı alarak iş yerini terk ettiğinin kabul edilmesi karşısında; yakınanın iş yerindeki kasayı kilitlemek suretiyle bırakmış olması nedeniyle bir teslimden söz edilemeyeceğinden, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12565, Karar No: 2017/2602, Tarih: 29.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/12565 E.  ,  2017/2602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm bir kısım davacılar ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ait 1961 memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı ve 1969 tarihli hava fotoğrafından elde edilen memleket haritaları ile bu tarihlerden daha eski memleket haritası ve hava fotoğrafları,

Dava tarihi olan 21/05/2004 tarihinden geriye doğru 15, 20 ve 25 yıl öncesi zaman dilimi içerisinde farklı tarihlere ait en az 2 hava fotoğrafı, bu hava fotoğraflar kullanılarak üretilmiş memleket haritaları ile dava tarihinden önceki tarihli en eski ve en yeni tarihli uydu fotoğrafları bulundukları yerlerden getirtildikten sonra dava dosyasının hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve ... bilirkişilerine verilerek bilirkişilere bilimsel yöntemlerle, bu cümleden, hava fotoğrafı, memleket haritası ve uydu fotoğrafı ile kadastro paftası ölçeği harita çizim programları aracılığıyla eşitlenerek, çekişmeli taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafı, memleket haritası ve uydu fotoğrafı üzerinde gösterilmesi, ayrıca hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yaptırılarak, çekişmeli taşınmazların niteliğinin ne olduğu, üzerinde neler gözüktüğünü (varsa bitki örtüsünün ne olduğu, yine varsa ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, kapalılık oranı vb) belirtecek ve dava konusu taşınmazların tasarruf edilen (kullanılıp, kullanılmayan) alanlardan olup olmadığını açıklayacak şekilde müşterek imzalı ek rapor alınarak dosya arasına konulması,

İade kararı ile ilgili kurumların cevabî yazısı ve varsa ekindeki belgeler ve bilirkişilerce hazırlanan ek rapor bizzat mahkeme hâkimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin bütünü ile yerine getirilerek dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 29/03/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17789, Karar No: 2017/81, Tarih: 10.01.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/17789 E.  ,  2017/81 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.04.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.05.2003 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı Hazine vekili, dava konusu 475 ada 5 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır.

Davalı...vekili, davanın reddini savunmuştur.

Ziraat bilirkişisi, dava konusu taşınmazın mera niteliğinde olduğunu belirtmiş, fen bilirkişisi ise dava konusu taşınmazın krokisini çizmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın toprak tevzi komisyonunu 901 mera parselinin kadastro tespiti sırasında 4875, 4943, 2822, 5192 no'lu mera olarak tespit edildiği ve bu parsellerinde imar uygulaması ve parselasyon sonucu 475 ada 5 no'lu parselin oluştuğu anlaşılmaktadır. ...Asliye Hukuk Mahkemesi 2002/2006 Esas sayılı Hakem dosyasında yapılan keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporunda 475 ada 5 nolu parselin toprak tevzi komisyonunun 901 no'lu mera parseli içerisinde kaldığı belirtilmiştir.

Görülüyor ki dava konusu taşınmaz 901 sayılı mera parselinden gelmektedir. İmar planı içindeki meraların planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan mera niteliğini yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz

./..

2015/17789-2017/81 -2-

terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (Danıştay 1. Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise "Yolsuz Tescil" olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c)Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamaksızın saptanmadan Belediye, diğer kamu kuruluşları ile gerçek kişiler adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti belediye, diğer kamu kuruluşları ve gerçek kişilere bırakılamaz.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında; Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescilini istemiştir.

./...

2015/17789-2017/81 -3-

Mahkemece şehir plancısı, zirai bilirkişi, harita mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişi de bulundurularak dava konusu 475 ada 5 sayılı parsel (imar uygulamasından önceki 4875- 4943- 2822- 5192 parsel sayılı taşınmazlar) üzerinde yeniden keşif yapılmalı, imar planı ve uygulama haritaları belediyeden getirtilmeli ayrıca 01.01.2003 tarihinden önce çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak öncesi mera olan dava konusu taşınmazın mera niteliğini yitirip yitirmediği, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların oluşup oluşmadığı ve özellikle yerleşim, işgal ve yapılaşmanın 01.01.2003 tarihinden önce var olup olmadığı incelenmeli, keşfi izlemeye olanak sağlayacak sayıda fotoğraf çekilerek dosyaya konulmalı, yapılan tüm araştırmalar neticesinde geçici 3. maddedeki koşulların oluştuğunun saptanması halinde dava reddedilmeli, aksi takdirde davanın kabulüne karar verilmelidir.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/869, Karar No: 2017/4087, Tarih: 17.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/869 E.  ,  2017/4087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6.maddeleri

uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın otomobilinde bulunan ve olaydan yaklaşık 2 saat 15 dakika sonra hastanede ölen, ... üzerinde yapılan otopsi sonucu düzenlenen raporun “İç muayene” başlığında özetle “...beyin, beyincik üzerinde yaygın subaraknoidal kanama izlendi.Beyin sapında kanama saptandı.Her iki akciğer hilusunda laserasyon izlendi.Kaburgada sağda 3 ve 4.kotlarda, solda 2.kaburgada ekimozlu kırık izlendi.” cümlelerine yer verildiği, otopsi raporunun sonuç kısmında ise “kişinin ölümünün trafik kazası husulü mümkün genel beden travmasına bağlı yaygın beyin kanaması, 1.omur kırığı, aort ve her iki akciğer yaralanması sonucu meydene geldiği” ifadelerine yer verildiği, sözkonusu otopsi raporu ile meydana gelen ölüm ile trafik kazası arasında illiyet bağının bulunduğunun kesin olarak saptanması karşısında ve ölene olay yerinde geçmekte olan ve ilk müdahale yapan doktor olan Hüseyin Akça ile olayı gördüğü iddia edilen ...’ın tanık olarak dinlenmesi gerektiği yönündeki sanık müdafiinin tevsii tahkikat talebine istinaden eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin tebliğnamedeki bozma öneren görüşlere iştirak edilmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye ve bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 17.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2625, Karar No: 2012/2911, Tarih: 24.04.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/2625 E.  ,  2012/2911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, su aboneliği yapılması yönünde muarazanın giderilmesi, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup; hüküm, Tüketici Mahkemesince verilmiştir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 24.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi