muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4993, Karar No: 2023/5838, Tarih: 03.10.2023

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurenin alınan ifadesinde sanık ...'u koruduğu şeklindeki beyanına, ceninden alınan örneğin babasının sanık ... olabileceğine dair rapor içeriğine, ruh sağlığının bozulduğuna dair raporun yetersiz olduğuna, mağdurenin aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihi itibari ile on beş yaşından küçük olan mağdurenin sanık ... ile tanıştığı, aralarındaki duygusal ilişki nedeni ile boş bir evde mağdurenin rızası ile ilişkiye girdikleri, ilişki sonrasında mağdurenin kızlığının bozulduğu, akabinde mağdurenin sanık ...'in ilişki tekliflerini reddetmesi üzerine cinsel eylemlerin öpme ve sarılma şeklinde olduğu, daha sonra mağdurenin sanık ... ile tanışması üzerine bu sanığın yanında çalışan ve dosyası bu dosya ile birleştirilen suça sürüklenen çocuğun mağdure ile ilişkisinin olduğunu öğrenmesi üzerine mağdureyi arabasına alarak el tutma, yanağından öpme, sıkıştırma şeklinde cinsel amaçlı eylemlerinin olduğu, yine suça sürüklenen çocuğun mağdureye başka biri ile birlikte olması nedeni ile kendisi ile de birlikte olmasını istediği, mağdurenin kabul etmemesi üzerine alt giysilerini çıkartarak cinsel organını mağdurenin cinsel organına soktuğu iddia ve kabul edilen olaylarda, mağdurenin Adlî Tıp raporunda mağduresi bulunduğu olaydan dolayı ruh sağlığının bozulduğu anlaşılmakla haklarında mahkûmiyet kararları verildiği, sanık ... hakkında ise diğer sanıklardan farklı olarak cinsel istismar eyleminden organ sokma şeklinde bulunduğu gibi Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Biyoloji İhtisas Dairesinin 02.08.2011 tarihli raporunda mağdureden alınan cenindeki DNA profilinde sanık ...'nın %99.99 ihtimalle cenin biyolojik babası olabileceğinin tespit edilmesi karşısında kastının yoğunluğu da dikkate alınarak alt sınırdan ayrılarak cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 12.03.1990 gün ve 1990/8-3-70, 09.10.2007 gün ve 2007/11-44-200, 17.06.2014 gün ve 658-330 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, dava konusu yapılan eylemin iddianamede açıkça ve bağımsız olarak gösterilmesi gerektiği, aksine uygulamanın hangi eylemden dolayı dava açıldığı ve hangi iddiaya karşı savunma yapılacağı hususunda karışıklığa neden olacağı, buna karşılık 04.08.2010 tarihli iddianame ile sanık hakkında, çocuğun basit cinsel istismarı eylemleri açıklanarak dava açılıp mevcut haliyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna ilişkin bir anlatım ve usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığı gibi esasen bu eksikliğin de ancak yeni bir kamu davası açılması suretiyle giderilebileceği nazara alınmadan, mevcut iddianameye istinaden ek savunma hakkı verilerek sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

B.Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olayın yaklaşık altı ay sonra mağdurenin sanık ...'un arabasında babası tarafından görülmesi üzerine gerçekleşen intikal şekli ve zamanı, sanığın aşamalardaki mağdure ile öpüşme, sevişme şeklinde duygusal ilişkilerinin olduğu yönündeki savunması, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, katılan ...'un mahkemede sanığın isminin sanık ... tarafından ortaya atıldığı şeklindeki beyanı, mağdure hakkında aldırılan raporların içeriği ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesince sanığın olay günü mağdureye yönelik istismar eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp sanığın ikrarındaki mevcut haliyle mağdure ile öpüşme ve sevişme şeklinde sübuta eren eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu, bu sonuca göre 6545 sayılı Kanunla 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinde yapılan değişiklikler de nazara anılarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik

Olayın yaklaşık üç ay sonra mağdurenin sanık ...'un arabasında babası tarafından görülmesi üzerine gerçekleşen intikal şekli ve zamanı, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki inkara dayalı savunması, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, görgüye dayalı olmayan tanık beyanları, mağdure hakkında aldırılan raporların içeriği ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

D. Tebliğnamedeki Görüş Açısından

Bozma gerekçeleri doğrultusunda Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştitrak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.12.2014 tarihli, 2010/338 Esas, 2014/541 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafileri ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istekleri ile sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7527, Karar No: 2010/10182, Tarih: 05.07.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/7527 E.  ,  2010/10182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde bulunan İlçe Tarım Müdürlüğü veri listesinin incelenmesinden, dava konusu taşınmazın bulunduğu Göcek Köyüne ait tahmini (lokal) verilerin getirtilmiş olduğu anlaşıldığından değerlendirmeye esas alınan zeytine ait dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatlarının ve üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde 2008 yılı veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın iadesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11570, Karar No: 2014/16699, Tarih: 20.11.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/11570 E.  ,  2014/16699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2013/227-2014/57

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yeni atık göleti oluşturulması amacıyla aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu bölgenin toprak yapısı, topoğrafik özellikleri, köy ve çevre yerleşim ve ulaşım merkezlerine olan yakınlıkları, köyde ve çevrede mevcut yol, su, elektrik gibi altyapı hizmetleri ile yine bölgeye getirilmiş bulunan okul, postane, sağlık ocağı gibi tüm sosyal imkanlardan yararlanma olanakları ile köy ve çevresinin gelişmişlik durumlarının (Daireye intikal eden diğer dava dosyalarında da açıklanan bu özellikleri dikkate alınarak) dava konusu taşınmazın değerinde %10 oranında objektif değer artışı oluşturacağı gözetilerek kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken bu unsur dikkate alınmadan eksik bedel tespiti doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19246, Karar No: 2022/2864, Tarih: 22.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/19246 E.  ,  2022/2864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I – Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II – Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda müvekkilinin hırsızlık yapan şahıs olduğuna dair tam olarak bir tespit yapılamadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği müvekkili hakkında beraat hükmü kurulması gerekirken mahkumiyet hükmü kurulduğuna, bu nedenle müvekkiline verilen cezanın hukuka aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında müştekiye yönelik eylemi sebebiyle kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi’nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 22.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4751, Karar No: 2019/3771, Tarih: 11.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2015/4751 E.  ,  2019/3771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15197, Karar No: 2015/4979, Tarih: 02.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/15197 E.  ,  2015/4979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ...İlçesi ... Mahallesi 4954 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 4954 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 01.11.2013 gününden önce, emsal taşınmaz 1792 ada 19 parsel sayılı taşınmazın satış tarihi olan 13.03.2007 tarihinden önce; taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Davaya konu taşınmaz ile emsal taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu 4954 ada 6 parsel sayılı taşınmazın 01.11.2013 olan değerlendirme, 1792 ada 19 parsel sayılı taşınmazın 13.03.2007 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadığının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dosyada mevcut 31.01.2013 tarihli bilirkişi raporunda somut emsal alınarak incelenen 1792 ada 19 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 13.03.2007 tarihli satışına ilişkin (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu 4954 ada 6 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 1792 ada 19 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

5-Dava konusu 4954 ada 6 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 1792 ada 19 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10592, Karar No: 2017/1016, Tarih: 28.02.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2015/10592 E.  ,  2017/1016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2017 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Heyetin sayın çoğunluğu ile oluşan uyuşmazlık, beraat ile sonuçlandırılmış bir davada hükümden sonraki lehe yasa değişikliği gerekçe gösterilerek usul bozması yapılmasının usul ve yasaya uygun ve sanık lehine olup olmadığı hususundadır.

Halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinde 1. fıkrasının 1. bendine göre "Vakıanın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ... karar verilmesi icap ederse temyiz mahkemesi kendisi davanın esasına hükmeder" denilmektedir.

Bu maddede açıkca yerel mahkemenin beraat veya düşme kararı dışında verdiği kararlarının dahi toplanan delillere göre vakıanın daha fazla aydınlatılmasının gerekmeyeceği anlaşılırsa temyiz mahkemesinin yerel mahkemenin yerine geçerek beraat kararı verebileceği belirtilmektedir.

Buna göre beraat kararı dışındaki hükümlerde bile vakıa daha fazla araştırma ve incelemeyi gerektirmiyorsa temyiz merciince incelenerek beraat kararı verilebiliyor ise çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince lehe yasa değişikliği olsa bile beraat hükmünün esastan incelenerek doğru ise onanmasına karar verilmesi yasa gereğidir ve öncelik içermektedir.

Mevcut olayda yerel mahkeme topladığı delillere göre beraat kararı vermiştir.

Buna göre beraat kararı dışındaki hükümlerde bile vakıa daha fazla araştırma ve incelemeyi gerektirmiyorsa temyiz merciince incelenerek beraat kararı verilebiliyor ise çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince lehe yasa değişikliği olsa bile beraat hükmünün esastan incelenerek doğru ise onanmasına karar verilmesi yasa gereğidir ve öncelik içermektedir.

Mevcut olayda yerel mahkeme topladığı delillere göre beraat kararı vermiştir.

Yüksek Daire esasa girmeksizin yasa değişikliğinin sanık lehine olduğu ve değerlendirilmesi gerekçesi ile hükmü bozmuştur. Oysa yapılan yasa değişikliği hiçbir şekilde beraat kararından daha lehe bir sonuç doğuramayacaktır. Daire bozmasında ön ödeme teklifinin sanık lehine olduğu ön ödemenin yapılması ile davanın düşürülebileceği düşüncesi var ise bu da doğru değildir. Çünkü; Beraat eden kişiyi tekrar ön ödeme yapmaya zorlamak sanık lehine değildir. O halde yapılması gereken, mahkemenin beraat kararının esastan incelenmesi ve sanığın suçu işlemediği ya da suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılır ise sanık hakkındaki beraat hükmünün onanmasına karar vermektir. Eğer yeterli araştırma yapılmadan ya da yanılgılı değerlendirme ile beraat kararı verilmiş ise hükmün hem bu nedenle hem de bu takdirde lehe yasa değişikliğininde değerlendirilmesi gerekçesi ile bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Sanık hakkındaki beraat hükmünün doğru olup olmadığı incelenmeksizin salt lehe yasa değişikliği nedeni ile kararın usulden bozulmasının sanık lehine olmadığı ve ayrıca sanığı daha uzun süre yargılanma pozisyonunda tutacağından adil yargılama ilkesine de aykırı olacağı açıktır. Bu nedenlerle sanık hakkındaki beraat hükmünün esastan incelenerek kararın doğru olması halinde onanması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun salt lehe yasa değişikliği gerekçesi ile usul bozmasına katılmadığımı saygıyla arz ederim.
Yargıtay — Esas No: 2018/10710, Karar No: 2019/3482, Tarih: 07.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/10710 E.  ,  2019/3482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın mahkeme huzurunda 30.07.2013 tarihinde alınan beyanında; yolda yürüdüğü sırada motosikletli iki şahsın gelerek çantasını çektiklerini, koluna bir şey ile vurduklarını, kolunun çok acıdığını belirtmesi karşısında; sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesine uyan yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının gözetilmesine, 07/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.