muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3866, Karar No: 2019/6580, Tarih: 02.04.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/3866 E.  ,  2019/6580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın dava konusu yerin eşinden kaldığını, suça konu yere ilişkin kadastro mahkemesinde dava açıldığını ve davanın devam ettiğini savunması, ...'nin 02/08/2011 tarihli cevabi yazısında suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığının belirtilmesi ve suça konu yerin bulunduğu Gözene köyünde yapılan kadastro çalışmasına itiraz edilmiş olması nedeniyle davacısı sanığın oğlu..., davalısı Orman İdaresi ve Hazine olan Malatya Kadastro Mahkemesi'nin 2012/8 Esas sayılı dosyasında verilen kararın Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 2013/9220 Esas, 2014/1041 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, suça konu yerin kadastro tespitine itiraz edilen yerle aynı yer olup olmadığı ve suça konu yerin suç tarihi itibariyle orman sayılan yerlerden olup olmadığının tespiti açısından bilirkişiden ek rapor alınarak, suça konu yerin kadastro tespitine itiraz edilen yer olduğunun anlaşılması halinde Malatya Kadastro Mahkemesi'nin 2012/8 Esas sayılı dosyasının akıbeti araştırılarak derdest olması halinde zikredilen Kadastro Mahkemesi kararının 5237 sayılı TCK'nun 67/1. maddesi gereğince bekletici mesele yapılıp, sonucuna göre; sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturma ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Suça konu yerde bulunan meyve ağaçlarının müsaderesi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16745, Karar No: 2006/13783, Tarih: 04.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/16745 E.  ,  2006/13783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :  Muğla 1.Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarih :  29.08.2006

Davacı, ilk kesinti tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı Kurum’a ilk Prim  kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine  karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 01.06.1996 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiş ise de, bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Gerçekten, davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir.

Somut olayda, davacının tarım Bağ-Kur sigortalı olarak tescil kaydı bulunmamaktadır. Ayrıca  2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir.

Ancak Muğla Tekel Yaprak Tütün İşletmeleri  Müdürlüğü’nden gelen cevabi yazı içeriğinden davacıyla ilgili olarak 03.04.1996 tarihinden itibaren Bağ-kur prim tevkifatının  yapıldığı anlaşılmaktadır. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Her ne kadar, aynı Yasanın 5. maddesi hükmünde, yasal süresi içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden ay başından itibaren başlayacağı öngörülmüş ise de, resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a  kayıt  ve  tescilini  yaptırmayanların  tescil  işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması  gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Davaya konu olayda da, davacının 03.04.1996 tarihi itibariyle tarımsal faaliyetine ilişkin olarak primleri ürün bedelinden tevkifat suretiyle kesilerek adına Bağ-Kur hesabına yatırılmıştır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. Davalı Kurum’un  Anayasa’dan kaynaklanan sosyal güvenlik görevini gereği gibi yapmamasının sonuçlarını sigortalıya yükletilerek, davacının bu süredeki sigortalılığının geçersiz sayılması Medeni Kanun’un 2. maddesinde öngörülen genel nitelikteki afaki iyi niyet kuralları ile de bağdaşmamaktadır.

Öte yandan, 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede, davacının teslim ettiği ürün bedelinden prim kesintilerinin tevkifat yoluyla   29.05.1996, 20.05.1997, 20.04.1998, 20.07.1999, 20.6.2000, 21.05.2001 tarihlerinde yapıldığı, ziraat odası tarafından kaydının 23.03.2006  tarihinden itibaren devam ettiğinin bildirildiği, görülmektedir.

Mahkemece tesis edilen sigortalılık başlangıcının 01.06.1996 olarak kabulü ile   1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001  yılları arasında davacının tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine ilişkin hüküm yerinde ise de, tevkifat kesintisine ilişkin belgenin dosyada bulunmadığı 2002,  2003, 2004 ve 2005 yıllarına  yönelik istemin  kabulü yerinde değildir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden 2926 sayılı Yasanın 10. maddesine göre davacının tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olan belge ve kayıtların 2001 yılından sonraki dönem için olduğundan söz edilemeyeceğinden davacının 01.06.1996-31.12.2001 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğuna karar verilmesi gerekirken tarımsal faaliyetini isbat edemediği 01.01.2002-04.04.2006  tarihleri arasının reddi yerine kabulüne karar verilmesi,  usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17654, Karar No: 2019/18458, Tarih: 21.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/17654 E.  ,  2019/18458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, davalı işyerinde 20.08.2008 de temizlikçi olarak işe başladığını, işten çıkarıldığı 31.12.2011 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, davalı şirket... Otobüsleri A.Ş.nin alt işvereni olarak davacıyı çalıştırdığını, üst işveren... Otobüsleri A.Ş.de sorumlu olduğunu, hiçbir gerekçe gösterilmeden işten çıkarıldığını belirterek, ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, asgari geçim indirimi, yıllık izin, hafta sonu ve genel tatil, bayram tatili ücret alacaklarının olduğunu ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davalı...San ve Tic. A.Ş vekili, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, İstanbul...A.Ş. ile diğer davalı Şirket arasında Kamu İhale Kanununa göre Hizmet Alımı Sözleşmesi bulunduğunu, asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı ...Tem. Bil. İşl. Ot. Sağ. Hiz. İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili, zamanaşımı itirazında bulunarak davacının halen aynı işyerinde asıl işverene bağlı olarak ihaleyi alan ... isimli alt işveren nezdinde çalışmayı sürdürdüğünü, bu durumun iş hukuku anlamında işyeri devri sayıldığını, feshin gerçekleşmediğini, bu nedenle feshe bağlı kıdem-ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacak talebinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, puantaj kayıtlarına göre aylık 20 saat fazla mesai ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacı lehine kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, bayram tatili, fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, asgari geçim indirimi alacaklarına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacı lehine kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, bayram tatili, fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, asgari geçim indirimi alacaklarına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davacı tanıklarının beyanlarından, 2011 yılında... Otobüsleri A.Ş. ve Şehir hatlarının ayrıldığını, kendilerine liste verildiğini... Otobüsleri A.Ş. de ve Şehir hatlarında kalacakların isminin yazdığı, davacının şehir hatlarına geçtiği, İstanbul...A.Ş. nun özelleştirilmesi ile şehir hatlarına geçtiklerini, ... Temizlik firmasına girişlerinin yapılarak bu şirkette çalışmalarını sürdürdükleri anlaşılmıştır. Davacı tanıkları davacının da kendileri gibi işveren değişse de kesintisiz olarak çalışmasını sürdürdüğünü beyan etmişlerdir. Davacıya ait hizmet cetvelinden 31/12/2011 tarihinde işten çıkış bildiriminin yapıldığı ve akabinde 02/01/2012 tarihinde de işe giriş bildiriminin yapıldığı görülmektedir. Dosya içerisinde davacıya fesih bildirimi yapıldığına dair bir bilgi ve belge bulunmamaktadır.

İşyerinin tamamının veya bir bölümünün hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devri işyeri devri olarak tanımlanabilir. 4857 sayılı Kanunun 6.maddesinin birinci fıkrası; "İşyeri veya işyerinin bir bölümü hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer. " hükmü uyarınca davacının iş akdi sona ermemiş olup, işyeri devri vardır. Davacının yeni alt işverenin işyerinde çalışmasına devam ettiği ve işyeri devri nedeniyle fesih olmadığı anlaşıldığından davacının feshe bağlı kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin alacağı taleplerinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

3- Mahkemece hafta tatili çalışma ücreti alacağı olarak taktiri indirim ile kalan 229,74 TL nin kabulüne karar verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise; davacının hafta tatili kullandığı tespit edildiğinden hafta tatili ücret alacağının hesaplanmadığı, hesaplanan 328,20 TL nin genel tatil ücreti olduğu belirtilmiştir.

Dava dilekçesinde davacı vekilinin hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağı için 500 TL üzerinden dava açtığı görülmektedir.

Mahkemece öncelikle yapılması gereken iş, davacının dava dilekçesindeki taleplerinin miktarlarını açıklatıp, ayrıştırmak olmalıdır. Davacı, ıslah dilekçesinde de talepleri açıklamamış, bilirkişi raporundaki toplam miktara dayanarak davayı ıslah etmiş, mahkemece yine açıklama istenmemiştir. Bu husus nazara alınmadan hüküm kurulmasıda hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Mahkemece öncelikle yapılması gereken iş, davacının dava dilekçesindeki taleplerinin miktarlarını açıklatıp, ayrıştırmak olmalıdır. Davacı, ıslah dilekçesinde de talepleri açıklamamış, bilirkişi raporundaki toplam miktara dayanarak davayı ıslah etmiş, mahkemece yine açıklama istenmemiştir. Bu husus nazara alınmadan hüküm kurulmasıda hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13042, Karar No: 2014/3924, Tarih: 11.03.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/13042 E.  ,  2014/3924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

KARAR

Hükmü temyiz eden davacı vekili Avukat ..., ... .... Sulh Hukuk Mahkemesi kanalıyla gönderdiği ....02.2014 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini bildirmiştir. Ne var ki, anılan feragat dilekçesinde kimlik tespiti yapılmamıştır. Mahkemece, davacı vekili Avukat ... tarafından sunulduğu anlaşılan davadan feragat dilekçesinin anılan Avukat tarafından verilip verilmediği hususundaki tereddütün giderilmesi bakımından usulüne uygun kimlik tespiti yapıldıktan sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, ....03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9709, Karar No: 2011/16080, Tarih: 20.10.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/9709 E.  ,  2011/16080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, davalının yoksulluk nafakası kararından sonra SSK'ya bağlı olarak çalışmaya başladığı, düzenli ve davacıya eşit bir geliri bulunduğu belirtilerek yoksulluk nafakasının kaldırılması istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmü davalı vekili temyiz etmektedir.

TMK 176/3 maddesine göre; “irat biçiminde ödenmesine karar verilen maddi tazminat veya nafaka, alacaklı tarafın yeniden evlenmesi ya da taraflardan birinin ölümü halinde kendiliğinden kalkar; alacaklı tarafın evlenme olmaksızın fiilen evliymiş gibi yaşaması, yoksulluğun ortadan kalkması ya da haysiyetsiz hayat sürmesi halinde mahkeme kararıyla kaldırılır.

Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.

Somut olayda; davalı kadına anlaşmalı boşanmaya dayalı olarak 21.06.2006 tarihinde verilen kararla 250.00 TL yoksulluk nafakasına ve bu nafakanın her yıl enflasyon oranında artmasına hükmedilmiştir.

HGK'nun 07.10.1988 tarih ve 2-656-688 sayılı kararında da kabul edildiği gibi yeme, giyinme, barınma, sağlık,ulaşım,kültür(eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir.

Tarafların ekonomik ve sosyal durum araştırmasına ve oluş ve kabule göre; davacının ticari bir firmada asgari ücretle çalıştığı 705.00TL ücret aldığı, babasına ait evde kira vermeden oturduğu, davalının ise SGK kayıtlarına göre 693 TL ücretle çalıştığı anlaşılmaktadır.

Bu durum karşısında mahkemece, davalının aldığı maaşın onu yoksulluktan kurtarmayacağı gözetilerek ve davacının nafakanın kaldırılması talebinin içinde (çoğu isteyen azı da ister) nafakanın indirilmesininde bulunacağı dikkate alınarak ve TMK 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi uyarınca bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9933, Karar No: 2016/10211, Tarih: 07.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/9933 E.  ,  2016/10211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)Orman bilirkişi raporunda uygulandığı söylenen memleket haritasının tarihi belirtilmediğinden, bu haritanın tarihi sorularak elde edildiği hava fotoğrafları ve yöreye ait en eski tarihli memleket haritası ile bu haritanın dayanağını oluşturan hava fotoğrafının, yine 1990 ve 1995'li yıllara ait memleket haritaları ile bu haritaların dayanağını teşkil eden ve altlık olarak kullanılan bu tarihlerden öncesine ait hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığından, yine bu yöreyi içeren kadastro paftası ile 1/5000 ölçekli fotogrametri yöntemiyle düzenlenen topoğrafik haritanın bu olmadığı takdirde standart haritanın Kadastro Müdürlüğünden getirtildikten sonra;

2)Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine birlikte verilerek;

Memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeği kadastro paftası ölçeğine yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Ned-Cad veya benzeri proğramlar kullanılarak) çevrildikten sonra bu haritalar dava konusu taşınmaz ve komşu taşınmazları gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak taşınmazın niteliği ile varsa üzerindeki ağaçların cinsi, yaşı, dağılımı ve kapalılık oranı ile tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı ve kullanım durumunu belirtir, fotogrametri yöntemiyle düzenlenen topoğrafik harita veya standart harita üzerinde ayrıca inceleme yapılarak haritanın düzenlendiği tarihlerde tarım yapıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, mülkiyet sınırının görülüp görülmediğinin belirlenmesi ve bu hususlarda ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı ek rapor alınması ve rapor ekine renkli haritaların tarihleri ile birlikte eklenmesi,

Bundan sonra, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 07/11/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25039, Karar No: 2022/5398, Tarih: 22.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/25039 E.  ,  2022/5398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Polis memuru olan katılan ... ile mağdur ...'ın, sanık ... ile yanında bulunan tanık ...'yı araç içerisinde alkol alır vaziyette gördükleri, bunun üzerine kimlik istedikleri, sanık ...'in katılan ve mağdura hitaben "siz beni tanımıyormusunuz lan, kimlik vermiyorum, size bugün Nazilli'yi de dar getiririm, siz beni tanıyamamışsınız" dediği, kimlik vermek istemediği, ekip aracına binmek istemediği, katılan ve mağdur tarafından takviye ekip istendiği, olay yerine gelen takviye ekip ile birlikte sanığın ekip aracına bindirilerek karakola götürüldüğü, daha sonra da başka bir ekip tarafından sanığın rapor aldırılmak üzere hastaneye götürüldüğü, hastaneye götürülürken sanığın katılan ve mağdura yönelik tehdit ve hakaretlerine devam ettiği, dirseği ile ... plaka sayılı ekip aracının arka sol camını kırdığı, ... ekip aracının da kapı fitili ve lastiklerini asılarak zarar vermesi şeklinde gerçekleşen eylemlerine uyan, TCK’nın 265/1, 125/1-3a, 125/4 ve 152/1-a maddesinde tanımlanan, kamu malına zarar verme, hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarının gerektirdiği cezaların üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin, 31/12/2013 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.