muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3650, Karar No: 2010/12398, Tarih: 02.12.2010

Somut uyuşmazlıkta incelenmesi gereken diğer bir konu da, benzer olaylarda Türkiye’de açılan davaların, TTK.’nun 329/1. ve 405/2. maddelerinde düzenlenen, anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyecekleri ve pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri ilkeleri gereği reddedilmesine rağmen, aynı şartlardaki ortaklarca yabancı mahkemelerde açılan davaların kabuledilmesinin ve alınan farklı yöndeki bu yabancı mahkeme kararlarının Türkiye’de tenfizinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağıdır. Nitekim mahkemece bu durum, TC. Anayasası’nın kanun önünde eşitlik ilkesine ve kamu düzenine aykırı kabul edilmiştir.

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK.’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır.

Somut uyuşmazlık yönünden asıl incelenmesi gereken husus, tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı noktasıdır. Burada ilk olarak tanıma ve tenfiz hukukundaki kamu düzenine aykırılık kavramının, iç hukuktaki emredici kurallara aykırılık kavramından daha dar ve sınırlı bir anlama sahip olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Dolayısıyla kamu düzeni gerekçesiyle yabancı mahkeme kararının tenfizine istisnaen müdahale edilmelidir. Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan revision au fond yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez.

Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi Alman hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9996, Karar No: 2010/10672, Tarih: 23.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/9996 E.  ,  2010/10672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tekerrür uygulamasına dayanak yapılan Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/189 – 2006/816 sayılı kararında iki ayrı yakınana karşı yaralama ve kolluk güçlerine karşı etkin direnme olmak üzere üç ayrı suçtan ceza verildiği gözetilerek en ağır cezayı içeren hükümlülüğün tekerrür uygulamasına esas alınması gerekirken, tüm ilamın esas alınması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından TCY.nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “Sanığa hükmolunan cezanın, Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2006 gün ve 2006/189 – 2006/816 sayılı, 12.3.2007 tarihinde kesinleşmiş ilamında yer alan görevli memura etkin direnme suçundan verilen 6 ay hapis cezası dikkate alınarak, TCY.nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hakkında infazdan sonra aynı madde gereğince denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/50193, Karar No: 2013/33118, Tarih: 12.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/50193 E.  ,  2013/33118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 05/05/2005-15/02/2011 tarihleri arasında 1.787,37 brüt maaş ile davalı işyerinde otel müdürü olarak çalıştığını, otel çalışanlarından ...’ ın yapması gereken görevi hatırlattığı halde yapmaması nedeni ile aralarında tartışma çıktığını, bu çalışanın savunması alınırken verdiği ifade nedeni ile davalının müvekkilinden yazılı savunma istediğini, yazılı savunma talebinde dile getirilen hususlar gerçeği yansıtmadığını, müvekkilinin savunmasında bunları açıkladığını , müvekkilin iş akdinin feshinin kötü niyetli olduğunu, haksız fesih nedeni ile 500,00 TL kıdem ve 400,00 TL ihbar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş akdinin haklı nedenler ile feshedildiğini, davalının otelin temizlik görevlisi ile yüksek sesle bağırmak sureti ile kavga ettiğini, temizlik görevlisinin yazılı savunmasında dile getirdiği hususlarda davalının savunmasının alındığını, bu hususlar göz önünde bulundurulduğunda müvekkil şirketin davalıya itimadının kalmadığını beyan ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı şirket temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının ıslah dilekçesinde faiz talebi olmadığı halde ıslah ile arttırılan miktarlara faiz yürütülmesinin HUMK. nun 74. (HMK. 26) maddesinde belirtilen taleple bağlılık kuralına aykırı olduğunun gözetilmemesi,

Hükmedilen miktarların net ya da brüt olduğunun açıkça belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin tamamen çıkartılarak yerine;

“1- Davanın KISMEN KABULÜ İLE

6.645 TL brüt kıdem tazminatından 500 TL’ sinin akdin fesih tarihi olan 15.02.2011 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faiziyle birlikte, 6.145 TL’ sinin ıslahta faiz talep edilmediğinden faizsiz olarak,

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin tamamen çıkartılarak yerine;

“1- Davanın KISMEN KABULÜ İLE

6.645 TL brüt kıdem tazminatından 500 TL’ sinin akdin fesih tarihi olan 15.02.2011 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faiziyle birlikte, 6.145 TL’ sinin ıslahta faiz talep edilmediğinden faizsiz olarak,

2.055 TL brüt ihbar tazminatının 400 TL’ sinin dava tarihi olan 23.02.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 1.655 TL’ sinin ıslahta faiz talep edilmediğinden faizsiz olarak davalıdan tahsiliyle davacıya verilmesine,” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17089, Karar No: 2018/4289, Tarih: 25.04.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/17089 E.  ,  2018/4289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... Mahkemesi

Davacı, davalılardan şirkete ait işin yapıldığı esnada geçirdiği kazanın iş kazası olmadığına yönelik düzenlenen ......'nin 30/09/2014 tarih 502 sayılı kararının iptaline ve meydana gelen kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir ...... görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 25/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13942, Karar No: 2014/12622, Tarih: 19.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13942 E.  ,  2014/12622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ...'ın Beraatine, Sanık ...'ın Hükümlülüğüne, Müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Katılan gümrük idaresi adına hazine vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin 4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE;

2-Sanık ...'ın temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın, 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından Gümrük İdaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/06/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1348, Karar No: 2018/4972, Tarih: 29.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2018/1348 E.  ,  2018/4972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 49. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/06/2014 tarih ve 2014/18-2014/178 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında üçüncü şahıs ürün ve sorumluluk sigortası poliçesi düzenlendiğini, davacının temizlik hizmetlerini üstlendiği ...'de 15/01/2012 tarihinde yangın meydana geldiğini, müvekkilinin yangın sebebiyle bir kusurunun bulunmadığını ancak müvekkili aleyhine zarar görenler tarafından çeşitli davalar açıldığını, davaların davalıya ihbar edildiğini, müvekkilinin söz konusu talep ve davalar nedeniyle ödeme yapması halinde düzenlenen poliçe nedeniyle zararı davalının karşılaması gerektiğini ileri sürerek, bu aşamada zarar belirsiz olduğundan 10.000.-TL tutarlı belirsiz alacağın 15/01/2012'den itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ...'de temizlik işini üstlendiği, bu işle ilgili olarak Üçüncü Şahıs Ürün ve Sorumluluk Sigortası Poliçesi düzenlendiği, ...'de 15/01/2012 tarihinde yangın meydana geldiği, düzenlenen poliçe ile davacının üçüncü kişilere vereceği zarardan kaynaklanan sorumluluğun teminat altına alındığı, sigortalının sorumlu olduğu bir zararın varlığı ve bu zarar nedeniyle ödemek zorunda kaldığı bir tazminatın bulunmadığı, davacının henüz doğmamış bir zararın tahsilini talep ettiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9241, Karar No: 2016/10035, Tarih: 16.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/9241 E.  ,  2016/10035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, ilâmında belirtilen şekilde bir kısım talepler yönünden davanın kabulüne, bir kısım talepler yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nun 297. maddesi, bir mahkeme hükmünün kapsamının ne şekilde olması gerektiğini açıklamıştır.

Bu kapsamda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297. maddesinde:

“...

c)Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri.

ç)Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini.

...

(2) Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” düzenlemesi getirilmiştir.

Buna göre bir mahkeme hükmünde, tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla, bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin birer birer, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde hükümde gösterilmesi gereklidir.

Yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olması gereklidir. Anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama gerek yargı erki ile yargıcın, gerek mahkeme kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Bu kapsamda, Yargıtay Dairesi tarafından bozulan yerel mahkeme kararı ortadan kalkar ve hukuki geçerliliğini yitirir. Bozulan karar sonraki kararın eki niteliğinde olmadığından bu karara atıf yapılarak hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verilmesi isabetsizdir.

Bu kapsamda, Yargıtay Dairesi tarafından bozulan yerel mahkeme kararı ortadan kalkar ve hukuki geçerliliğini yitirir. Bozulan karar sonraki kararın eki niteliğinde olmadığından bu karara atıf yapılarak hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verilmesi isabetsizdir.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde, Dairemizce bozulmasına karar verilen ilk hükümde isabetli bulunarak bozma kapsamı dışında bırakılan 23.12.2007-03.12.2010 tarihleri arasındaki dönem bakımından hükmü temyiz etmeyen davacı lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumu da gözetilerek bozma sonrası HMK'nın 297. maddesi kapsamında infazda tereddüt yaratmayacak şekilde hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme sonucu bu dönemle ilgili karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davalı ... yönetimine geri verilmesine, 16.06.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1386, Karar No: 2014/6353, Tarih: 16.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1386 E.  ,  2014/6353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2010/360-2012/709

Taraflar arasındaki kooperatif kayıtlarının teslimi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının, uzun süre müvekkili kooperatifin yönetim kurulu başkanlığını yaptığını, mülkiyeti davalıya ait yerin kooperatif merkezi olarak kullanıldığını, 2006 yılında yapılan genel kurulda davalının seçilemediğini ve yeni yönetim kurulu oluştuğunu, davalının kooperatif defter ve kayıtlarını teslim etmediğini ve kayıtlara ulaşılamadığını, kooperatif merkezinin davalıya ait işyerinden nakledildiğini, ancak eskiye dair tüm envanterin davalının ofisinde kaldığını, yapılan tüm yazışmalara rağmen kooperatif merkezinin yeni yöneticilere açılmadığını ve ilgili envanterlerin teslim edilmediğini ileri sürerek, kooperatife ait bilgi, belge, defter ve sair eşyaları ile envanterin eski adresten alınarak mevcut yönetime teslim edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin, 1993 yılından 30.04.2006 tarihine kadar yönetim kurulu başkanlığı yaptığını, inşaatların 1999 yılında tamamlandığını, evrak ve belgelerin 08.05.2006 tarihinde yeni seçilen yönetime teslim edildiğini, kasa devir teslim tutanağı yapıldığını, muhasebeye ilişkin evrakların kooperatif mali müşavirinde bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin, 1993 yılından 30.04.2006 tarihine kadar yönetim kurulu başkanlığı yaptığını, inşaatların 1999 yılında tamamlandığını, evrak ve belgelerin 08.05.2006 tarihinde yeni seçilen yönetime teslim edildiğini, kasa devir teslim tutanağı yapıldığını, muhasebeye ilişkin evrakların kooperatif mali müşavirinde bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; 14.01.2010 tarihli "Devir Teslim Tutanağı" başlıklı belgede, kooperatif evrakının eski merkez adresinde bakanlık tarafından ön inceleme yapmakla görevlendirilen Sanayi ve Ticaret İl Müdürlüğü görevlisi A.. A..teslim edildiği ve ortak kayıt defterinin yeni yönetim kurulu üyelerine bu görevli tarafından teslim edildiğinin anlaşıldığı, 30.04.2006 tarihinde yapılan genel kuruldan sonra yeni seçilen yönetim kurulunun toplantılarını, eski yönetim kurulu başkanı olan davalının "..... Bulvar Cad. 49/A Zeytinburnu" adresindeki işyerinde yaptıkları ve bu durumun 2007 yılı sonuna kadar devam ettiği, Yapı kooperatifleri anasözleşmesinin 73. maddesi gereğince yönetim kurulu üyeleri ve memurlarının görevleri sırasında sorumlulukları altındaki para, mal, defter, belge ve diğer kooperatif varlıklarını bir tutanakla yeni görevlilere teslim etmekle yükümlü ise de, yeni yönetimin herhangi bir adres değişikliği yapmadığı gibi eski yönetime defter ve belgelerin teslim edilmediği konusunda herhangi bir bildirim yapmadığı ve ihtarname de göndermediği, bu durumda hayatın olağan akışına uygun olarak yeni yönetim kurulunun kooperatif defter ve belgelerini bulundukları adreste görüp teslim aldığı ve işlemlerine devam ettiği, daha sonra eski yönetim kurulu başkanı ile uyuşmazlıklar çıktığı ve 2009 yılında kooperatifin merkez adresinin değiştiği, yeni yönetimin yeni adrese nakil sırasında daha önce teslim almış olduğu, defter ve belgeleri yeni adrese taşımak istediğinde davalının buna engel olmasının Kooperatifler Kanunu uygulamasının dışında Ceza Hukukunu ilgilendiren bir eylem olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı kooperatife ait defter kayıt ve belgelerin teslimi istemine ilişkindir.