muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/926, Karar No: 2016/6182, Tarih: 17.10.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/926 E.  ,  2016/6182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; 5237 sayılı Yasanın 141/1, 62, 53, 58. maddeleri gereği 10 ay hapis

Sanık ... hakkında; Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında, zamanaşımı süresince suçta kullanıldığı anlaşılan ve 21.10.2011 tarihli ekspertiz raporuna göre de, 6136 sayılı Yasanın 4. maddesine göre yasak niteliğe haiz olduğu tespit edilen bıçakla ilgili olarak 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

07/09/2011 günü saat 16.00 sıralarında yakınanın kullandığı ... plakalı ticari taksisine Taksim Tarlabaşı civarında müşteri olarak binen sanıkların, Dolapdere'ye gitmek istediklerini yakınana ifade ettikleri, Dolapdere Caddesi üzerinde bir üst geçidin altına geldiklerinde sanık ...'in yakınandan aracı durdurmasını istediği, sanık ...'in ise yakınandan devam etmesini, yukarıda bir yerde beklemesini söylemesi üzerine yakınanın, daha ilerisinin tehlikeli olduğunu ileri sürerek gitmek istemediği, devamında sanıkların araçtan inerek "bizde sana para vermeyiz" dedikleri, yakınanın taksi ücretini istemesi üzerine de sanık ...'in bıçak ve biber gazı çıkarıp yakınana göstererek "gel lan buraya, öldürürüm seni, arabanın camını çerçevesini kırarım, ...mına koyduğumun çocuğu, götünden mi korkuyorsun, niye gelmiyorsun" diyerek tehdit ve sinkaflı

hakarette bulunduğu, münakaşa esnasında da yakınana ait cep telefonunun yere düştüğü, akabinde yakınanın polis çağırmak amacıyla bağırdığı, bu sırada sanık ... ’in yakınana 10.-TL para verdiği, yakınanın para üstünü vermek amacıyla aracına gittiği esnada yakınanın cep telefonunun düştüğünü gören sanık ...'in de suça konu cep telefonunu alarak uzaklaşmaya başladığı, akabinde olay yerine polis ekiplerinin geldiği, polislerin geldiğini farkeden sanık ...'in yakınana ait cep telefonunu aniden yere attığı, kolluk görevlileri tarafından görülerek bu durumun tutanağa geçirildiğinin anlaşılması karşısında; sanık ...’in eyleminin yağma suçunu, sanık ... ...’in eyleminin ise yağma ve hakaret suçlarını oluşturduğu gözetilmeden delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanık ...’in kazanılmış hakkının korunmasına, 17.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3293, Karar No: 2021/8057, Tarih: 20.12.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/3293 E.  ,  2021/8057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Dava tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Kadastro sonucu Ağlı İlçesi, Alınca Köyü çalışma alanında bulunan 501 ada 13 parsel sayılı 7.179,82 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 20.10.1988 tarih ve 7 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı gerekçesiyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ..., Küre Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1987/8 Esas, 1987/5 Karar sayılı kararı ile tamamı 4.380,00 metrekare olan taşınmazın 1.680,00 metrekarelik kısmında davacı lehine irtifak hakkı tesis edildiği, söz konusu mahkeme kararının tapu kütüğüne Ankara 4. Noterliğinin 19.06.1986 tarih ve 27800 yevmiye numarası ile işlendiği, kadastro öncesi çalışmalarda tapu kayıtlarında irtifak hakkının cilt 131, sayfa 98, sıra 160’da kayıt altına alındığı ancak bu hakların tapuya geçirilmediği iddiasıyla çekişmeli taşınmazın 1.680,00 metrekarelik kısmında irtifak hakkının tescili istemiyle dava açmıştır.

Davalı ..., kendisine bir bedel ödenmediği ve davacının talebinde haksız olduğu gerekçesiyle davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, çekişmeli taşınmaz üzerinde davacı kurum lehine irtifak hakkının şerh edilmiş olduğu, davacının talep ettiği ve davasını dayandırmış olduğu mahkeme kararında yer alan irtifak miktarının tapuda zaten tescilli olduğu, ayrıca davacı tarafından 10 yıllık hak düşürücü süre içerisinde dava açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 346/1. maddesi gereğince süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği görüşüldü.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 27,90 TL. bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 20/12/2021 tarihinde kesin olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

- MUHALEFET ŞERHİ-

Dava, kadastro öncesi sebebe dayalı asliye hukuk mahkemesinde açılmış tapu iptal -tescil davasıdır.

Sayın çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık, temyiz incelemesine konu kararın değer itibariyle verildiği anda kesin olup olmadığı, bir başka ifadeyle temyiz incelemesinin mümkün olup olmadığı, diğer yandan mahkemece resen değer belirlemesinin yapılması gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Temyize ilişkin hükümler 6100 sayılı HMK da düzenlendiğine göre aynı yasanın 448. maddesi “Zaman bakımından uygulanma” başlığıyla “ Bu kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır.” Demektedir.

Temyize ilişkin hükümler 6100 sayılı HMK da düzenlendiğine göre aynı yasanın 448. maddesi “Zaman bakımından uygulanma” başlığıyla “ Bu kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır.” Demektedir.

Diğer yandan 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun Ek madde 6 ise “…kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar …..miktar veya değerine bakılmaksızın 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir.” Şeklindedir. Söz konusu bu düzenleme 22.07.2020 tarihli 7251 sayılı yasanın 53. maddesi ile getirilmiştir. Yürürlük tarihi ise 28.07.2020 tarihidir.

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi ise “ Bölge adliye mahkemelerinin …göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur…” şeklinde düzenlenmiştir.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427/2. maddesi ise “ miktar veya değeri birmilyar lirayı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir.” Demek suretiyle gayrımenkullere ilişkin uyuşmazlıklarda değere bakılmaksızın temyiz yolunun açık olduğu belirtilmiştir.

HMK’nın Temyiz edilemeyen kararlar başlıklı 362. Maddesinin 1-a bendi ise “Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar.” Demek suretiyle temyiz sınırını belirlemiştir. Bu miktarın her yıl yeniden değerleme suretiyle arttırıldığı izahtan varestedir.

Bölge adliye mahkemeleri bilindiği üzere 20.07 2016 tarihinde faaliyete başlamıştır.

Bu yasal düzenlemeler karşısında çözümlenmesi gereken husus; Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07. 2016 ile Kadastro Yasasının ek 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 28.07. 2020 tarihi arasında hüküm altına alınan uyuşmazlıklar açısından ek 6. maddenin uygulanıp uygulanmayacağı, bir başka ifade ile verildiği anda kesin olan bu kararlara karşı temyiz yolunun mümkün olup olmadığı hususudur.

Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği tarihten sonra 1086 sayılı HUMK’un 427/2 maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı, yine 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin açık hükmüdür. 6100 sayılı yasada temyiz sınırı için gayrımenkuller açısından bir ayrım yapılmamıştır.

3402 sayılı yasanın ek 6. maddesinin geriye yürüyeceğine dair herhangi bir düzenleme de yapılmamıştır. Genel kural, özel hukuk yargılamasına ilişkin kanun hükümlerinin yürürlük tarihinden sonra sonuç doğurmasıdır.

Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği tarihten sonra 1086 sayılı HUMK’un 427/2 maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı, yine 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin açık hükmüdür. 6100 sayılı yasada temyiz sınırı için gayrımenkuller açısından bir ayrım yapılmamıştır.

3402 sayılı yasanın ek 6. maddesinin geriye yürüyeceğine dair herhangi bir düzenleme de yapılmamıştır. Genel kural, özel hukuk yargılamasına ilişkin kanun hükümlerinin yürürlük tarihinden sonra sonuç doğurmasıdır.

Verildiği anda değer itibariyle istinaf veya temyiz sınırının altında kalan kararların o anda kesinleştiğinde ise şüphe bulunmamaktadır. Bir kararın kesinleşmesi, ya verildiği anda miktar itibariyle kanun yoluna kapalı olması, veya kanunda açıkça kesin olduğunun belirtilmesi nedeniyle, ya da kanun yolları tüketilmek suretiyle olur. Verildiği anda kesin olan hüküm bakımından artık yargılama bitmiştir. Yargılama süreci biten bir uyuşmazlık için temyiz incelemesi mümkün değildir. Kesinlik, yargılamanın devamına engel bir durumdur. Hüküm, verildiği anda kesin olduğu için artık tamamlanmış bir usulü işlem söz konusudur. Bu nedenle HMK 448. maddesi gereğince Kadastro Kanunu’nun ek 6. Maddesinin tamamlanmış işlemlere uygulanması mümkün değildir. Ayrıca kesin olan bu kararın lehine olan taraf bakımından usulü kazanılmış hak doğuracağı da unutulmamalıdır. Usulü kazanılmış hak ilkesi kamu düzeninden olup usul hukukunun en önemli, en temel ilkelerinden biridir.

Prof. Dr. ...... “ Miktar veya değeri temyiz (kesinlik) sınırını geçmeyen menkul (taşınır) mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir.” (HUMK hükümlerine göre) derken Hukuk Muhakemeleri Usulü 2001 Altıncı baskı 4981.sayfasında “ Kanundan ötürü verildiği anda kesin olan bir karar temyiz edilirse, temyiz talebi (esasına girilmeden) mesmu olmadığından dolayı reddedilir. Fakat, Yargıtay, böyle bir (kesin) kararı yanlışlıkla bozarsa, bu bozma kararı ve mahkemenin bundan sonra yaptığı işlemler geçersizdir (yok sayılır)” demektedir. Bu nedenlerle sayın çoğunluğun değere bakılmaksızın kanun yolu denetimi yapılması gerektiği yönündeki görüşüne katılmıyorum. Diğer yandan,

Somut uyuşmazlığa gelince, taşınmazın değerinin davacı tarafından hiç gösterilmediği, keşfen bir değerin belirlenmediği, davanın reddine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf başvurusunun esastan reddedildiği dosya kapsamıyla sabittir.

Bilindiği üzere, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16. maddesi uyarınca, gayrimenkulün aynına taalluk eden davalarda dava değerinin gayrimenkulün değerine göre belirleneceği ve dava dilekçesinde dava değerinin gösterilmesinin mecburi olduğu, gösterilmemesi halinde davacıya tespit ettirileceği, tespitten kaçınılması halinde dava dilekçesinin işleme konulmayacağı açıkça hüküm altına alınmıştır. Dava değerinin belirlenmesinde taşınmazın dava tarihindeki keşfen saptanacak gerçek değerinin esas alınacağı kuşkusuzdur. Anayasa Mahkemesinin 2018/36896 başvuru numaralı kararı da aynı yöndedir.

Aynı Yasanın 30. maddesi ise “Muhakeme sırasında tespit olunan değerin, dava dilekçesinde bildirilen değerden fazla olduğu anlaşılıyorsa, yalnız o celse için muhakemeye devam olunur, takip eden celseye kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmadıkça davaya devam olunmaz. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 409. maddesinde (HMK 150) gösterilen süre içinde dosyanın muameleye konulması noksan olan harcın ödenmesine bağlıdır.” şeklinde, 32. maddesi ise; “Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz. Ancak ilgilisi tarafından ödenmeyen harçları diğer taraf öderse işleme devam olunmakla beraber bu para muhakeme neticesinde ayrıca bir isteğe hacet kalmaksızın hükümde nazara alınır.” şeklinde düzenlenmiştir. (Örn: 1.H.D. 2020/3743E, 2021/4867K )

Harçlar Kanununun uygulanması ( kamu düzenini ilgilendirmesi nedeniyle ) hakim tarafından re’sen gözetilmesi gereken bir husustur.

Hal böyle olunca, taşınmaz başında keşif yapılarak Harçlar Kanunu 16. madde uyarınca taşınmazın dava tarihindeki değerinin belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Anayasa Mahkemesinin 2018/36896 Başvuru numaralı kararı da bu yöndedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, eldeki dava bakımından öncelikle gerçek dava değeri usulünce belirlenmeli, taşınmazın değeri istinaf sınırının üzerinde ise öncelikle istinaf incelemesi yapılmalı, ondan sonra temyiz kesinlik sınırının üzerinde ise temyiz incelemesi yapılmalı, değeri temyiz sınırının altında ise yukarıda açıklanan gerekçelerle temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE karar verilmelidir, ne var ki bu aşamada taşınmazın gerçek değeri mahkemece belirlenmediği için bu gerekçeyle kararın bozulması gerekirken değere bakılmaksızın temyiz incelemesi yapılarak kararın onanması yönündeki sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/20329, Karar No: 2016/1852, Tarih: 15.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/20329 E.  ,  2016/1852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, trafik kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine yapılan yardımların davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulan istisnai nitelikte özel mahkemeler olup, 5510 sayılı Kanun’un geçici 4’üncü maddesinde; “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanuna göre; aylık, tazminat, harp malûllüğü zammı, diğer ödemeler ve yardımlar ile 08.02.2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanunun 1 inci maddesine göre ek ödeme verilmekte olanlara, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dâhil 5434 sayılı Kanunda kendileri için belirtilmiş olan şartları haiz oldukları müddetçe bunların ödenmesine devam olunur. Ancak, 5 ilâ 10 yıl arasında fiili hizmet süresi olan iştirakçilerden dolayı dul ve yetim aylığı almakta olanların, aylık ve diğer ödemeleri, bu Kanunun 32 nci, 34 üncü ve 37 nci maddelerindeki şartları haiz oldukları müddetçe devam edilir... Bu madde kapsamına girenlerin aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması, toptan ödemeleri, ilgi devamı, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dâhil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bu maddenin uygulanmasında mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri ayrıca dikkate alınır.” hükmü öngörülmüştür.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında yapılan değerlendirmeye göre; hak sahiplerine yapılan yardımların 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre yapıldığının anlaşılması nedeni ile anılan Kanun hükümlerince yapılan davaya konu yardımların sorumlulardan tahsilinin de 5434 sayılı Kanunun 129. maddesi hükmüne tabi olduğu, uyuşmazlığın çözümünde ne 506 sayılı Kanun’un ne de 5510 sayılı Kanun’un uygulama yerinin bulunmadığı anlaşılmaktadır

İş Mahkemelerinin 5521 sayılı Kanun ile kurulan istisnai nitelikte özel mahkemeler olup, bu durumda 5510 sayılı Kanunun 101’inci madde hükümlerine göre sınırlı yetki ile donatılmış İş Mahkemesinin görevli olmadığı, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2’nci maddesine göre, gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri hakkında idari yargı yerinde dava açılamayacağı ve dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6520, Karar No: 2024/10462, Tarih: 23.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/6520 E.  ,  2024/10462 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/530 Esas, 2024/557 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Şanlıurfa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.04.2024 Tarihli ve 2021/1780 Esas, 2024/1180 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması neticesinde kısıtlı adayının ikamet adresinin Adnan Menderes Mah. 1050 Sok. No:5 İç Kapı No:1 Keçiören/Ankara olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.04.2024 Tarihli ve 2024/530 Esas, 2024/557 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının ikamet adresinin ... Mah. Sağlık ... No:121 Eyyübiye/ Şanlıurfa olarak tespit edildiği, dava devam ederken adres değişikliği yaptığı tespit edilmiş olsa dahi davanın açıldığı ilk mahkemenin davaya bakmakla yetkili olduğu ve bu nedenle davanın ilk açıldığı yer olan mahkemece gereğinin yapılması gerektiğinden yetkisizlik kararı verilemeyeceği, dosyanın asıl vesayet mahkemesi tarafından yetkisizlikle başka bir mahkemeye gönderilemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık ,4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması ve 432 nci maddesi uyarınca zorunlu yatış kararı istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası .

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi.

4. 4721 sayılı Kanun’un “Koşulları” başlıklı 432 nci maddesinin birinci fıkrası.

5. 4721 sayılı Kanun’un“Yetki” başlıklı 433 üncü maddesinin birinci fıkrası.

C. Değerlendirme

Dosya kapsamında yapılan incelemeye göre kısıtlı adayının dava tarihindeki yerleşim yeri adresinin Eyyübiye/ Şanlıurfa olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Şanlıurfa 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Şanlıurfa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/983, Karar No: 2015/11715, Tarih: 28.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/983 E.  ,  2015/11715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2013/956-2014/289

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5797, Karar No: 2011/6192, Tarih: 25.10.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/5797 E.  ,  2011/6192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tic.Mah.Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, BK’nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanan iş bedeli alacağı ve haksız yapılan kesinti ve cezanın istirdadı istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın husumet yönünden reddine dair verilen karar, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

2 Kasım 2007 tarihli sözleşme ... İlçesi, ... Lisesi Spor Salonu inşaatıyla ilgili olup ... Valiliği Milli Eğitim Müdürlüğü ile davacı ortak girişim arasında imzalanmış, sözleşmede yüklenicinin hakedişinin ... İl Özel İdaresi Genel Sekreterliği’nce ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davalı Bayındırlık İskan Müdürlüğü ile Bayındırlık Bakanlığı sözleşmede taraf olmadıklarından, onlara husumet yöneltilmesi mümkün değildir. Ancak 6100 sayılı HMK’nın 124/IV. maddesinde dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesinin kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde hakimin karşı tarafın rızasını almaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebileceği düzenlendiği gibi, davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan hukuk yargılaması usulü sisteminde de Yargıtay’ca bu hal temsilcide yanılma olarak kabul edilip davanın gerçek hasıma yöneltilmek suretiyle yargılamanın sürdürülmesi gerektiği benimsenmiştir. Dosyaya sunulan belgelerden inşaat süresince çoğu yazışmaların davacı ile Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü arasında yapıldığı ve bu suretle davacıların yanlış hasım göstermelerinin kabul edilebilir bir yanılgıya dayandığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü’ne izafeten ... Defterdarlığı’nın hasım gösterilmesinin kabul edilebilir bir yanılgıya dayalı olup temsilcide hata niteliğinde bulunması sebebiyle davanın hemen reddedilmeyip, davacılara davayı gerçek hasım olan Milli Eğitim Bakanlığı’na yöneltmeleri ve dava dilekçesini bu Bakanlığa tebliğ ettirmeleri için süre verilip bu şekilde taraf teşkili tamamlandıktan sonra yanlarca sunulacak deliller toplanıp değerlendirilerek davanın sonuçlandırılması gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak husumetten ret kararı verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacıların temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 25.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.