muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18009, Karar No: 2017/703, Tarih: 06.02.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/18009 E.  ,  2017/703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.04.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.05.2003 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı Hazine vekili, dava konusu 459 ada 4 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır.

Davalı Yeniceoba Belediyesi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Ziraat bilirkişisi, dava konusu taşınmazın mera niteliğinde olduğunu belirtmiş, fen bilirkişisi ise dava konusu taşınmazın krokisini çizmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın toprak tevzi komisyonunu 901 mera parselinin kadastro tespiti sırasında 4875-4943-2822-5192 nolu mera olarak tespit edildiği ve bu parselinde imar uygulaması ve parselasyon sonucu 459 ada 4 parselin oluştuğu anlaşılmaktadır. Cihanbeyli Asliye Hukuk Mahkemesi 2002/1995 Esas sayılı Hakem dosyasında yapılan keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporunda 459 ada 4 nolu parselin toprak tevzi komisyonunun 901 nolu mera parseli içerisinde kaldığı belirtilmiştir.

Görülüyor ki dava konusu taşınmaz 901 sayılı mera parselinden gelmektedir. İmar planı içindeki meraların planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan mera niteliğini yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu

./...

2015/18009 - 2017/703 -2-

olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (Danıştay 1. Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise “Yolsuz Tescil “ olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

Anılan madde uyarınca işlem yapabilmesi için;

Anılan madde uyarınca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c)Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamaksızın saptanmadan Belediye, diğer kamu kuruluşları ile gerçek kişiler adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti belediye, diğer kamu kuruluşları ve gerçek kişilere bırakılamaz.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında;

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece şehir plancısı, zirai bilirkişi, harita mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişi de bulundurularak dava konusu 459 ada 4 sayılı parsel

../...

2015/18009 - 2017/703 -3-

(imar uygulamasından önceki 901 sayılı parsel sayılı taşınmaz) üzerinde yeniden keşif yapılmalı, imar planı ve uygulama haritaları belediyeden getirtilmeli ayrıca 01.01.2003 tarihinden önce çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak öncesi mera olan dava konusu taşınmazın mera niteliğini yitirip yitirmediği, 4342 sayılı Mera Kanunu'nun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların oluşup oluşmadığı ve özellikle yerleşim, işgal ve yapılaşmanın 01.01.2003 tarihinden önce var olup olmadığı incelenmeli, keşfi izlemeye olanak sağlayacak sayıda fotoğraf çekilerek dosyaya konulmalı, yapılan tüm araştırmalar neticesinde geçici 3. maddedeki koşulların oluştuğunun saptanması halinde dava reddedilmeli, aksi takdirde davanın kabulüne karar verilmelidir.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/848, Karar No: 2010/4100, Tarih: 03.05.2010

**17. Hukuk Dairesi         2010/848 E.  ,  2010/4100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... ve ... arasındaki dava hakkında ... Hukuk Mahkemesinden verilen 09/09/2008 gün ve ... Karar sayılı hükmün Dairenin 02/06/2009 gün ve ... Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HYUY’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 172,00 TL para cezasının davalı ...'den alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 3,20 TL kalan red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...'ten alınmasına 3.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5914, Karar No: 2018/3544, Tarih: 16.04.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/5914 E.  ,  2018/3544 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hâkim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.06.1982 günlü 1982/376-547 sayılı Kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat Kararının

./..

gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla, somut olayda davacı asilin karardan sonra verdiği dilekçe ile davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 16.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2016/18624, Karar No: 2019/3034, Tarih: 13.02.2019

**18. Ceza Dairesi         2016/18624 E.  ,  2019/3034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ,başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan ... ve olay esnasında katılanla birlikte bulunan ve katılanın anlatımlarını destekleyen tanıklar Bünyamin Süslü ile ...'ın aşamalardaki birbirleriyle tutarlı anlatımları karşısında, sanığın mahkumiyeti yerine beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13103, Karar No: 2014/1178, Tarih: 27.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/13103 E.  ,  2014/1178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık, nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Olay günü suça sürüklenen çocuk ... ile sanık ...'in, Telekom Müdürlüğüne ait haberleşme kablolarını ellerinde bulunan balta ile keserek çuvala doldurduktan sonra olay yerinden ayrılmaya çalıştıkları sırada emniyet görevlileri tarafından yakalandıkları, bu şekilde kamu hizmetine tahsis edilen eşya hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Oluşa, sanığın ikrar içeren savunmalarına, yakalama ve tespit tutanağına, tanık anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, Telekom Müdürlüğüne ait haberleşme kablolarını balta ile keserek çuvala doldurduktan sonra olay yerinden ayrılmaya çalıştığı sırada diğer suça sürüklenen çocuk ile birlikte emniyet görevlileri tarafından yakalandığının sabit olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve nitelikli mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

a-Suça sürüklenen çocuk ile sanık tarafından, katılan kuruma ait aktif telefon kablolarının çalınmak istenmesi sırasında zorunlu olarak kesilmesi suretiyle, çalınmak istenen malın aynına zarar verildiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık suçu dışında ayrıca mala zarar verme suçundan da ceza verilemeyeceği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk ve sanık haklarında her iki suçtan mahkumiyet hükmü kurularak fazla ceza tayini,

a-Suça sürüklenen çocuk ile sanık tarafından, katılan kuruma ait aktif telefon kablolarının çalınmak istenmesi sırasında zorunlu olarak kesilmesi suretiyle, çalınmak istenen malın aynına zarar verildiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık suçu dışında ayrıca mala zarar verme suçundan da ceza verilemeyeceği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk ve sanık haklarında her iki suçtan mahkumiyet hükmü kurularak fazla ceza tayini,

b-Suça sürüklenen çocuk ...'in suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğu ve sabıkasının da bulunmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesine göre de; daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezasının zorunlu olarak aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceğine ilişkin emredici hükmü gözetilmeden, kısa süreli hapis cezası ile ilgili olarak TCK'nın 50. maddesinin suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4235, Karar No: 2012/8797, Tarih: 28.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/4235 E.  ,  2012/8797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2009/60034

MAHKEMESİ : Erciş Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 25/09/2008, 2005/186 (E) ve 2008/198 (K)

SUÇ : Taksirle öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip,sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin sübuta vesaireye,katılanın cezanın az verildiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre;maktulün, boyun sol altta ve sol mandibula angulus ortada giriş deliği oluşturarak sol parieto temporooksibital bölgede çok sayıda parçalı kırığa,beyin kanamasına ve beyin doku harabiyetine neden olan ateşli silah yaralanması bağlı öldüğü olayda,

1-Dosya içeriği,yara yerleri,kullanılan silahın niteliği ve Adli Tıp Kurumunun 30.11.2005 tarihli raporunda belirtilen atış mesafesi ile Adli Tıp Kurumunun 24.08.2007 tarihli raporunda açıklandığı üzere,sanığın tüfeğin dipçiğinden çekiştirmesi sırasında 1,5-2 metrelik atış mesafesinin oluşmasının mümkün görülmediği hususları göz önüne alındığında olayın kaza niteliğinde olduğunun kabulünün fizik kurallarına aykırı bulunduğu,sanığın bu yöndeki savunmasının az ceza almaya yönelik olduğu gözetilerek belirlenemeyen bir nedenle sanığın maktulü kasten öldürdüğünün kabulü gerekirken suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek taksirle ölüme neden olma suçundan ceza tayini,

2-Kabule göre de;

Taksirle işlenen suçlarda suçta kullanılan eşyaların müsaderesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASlNA), 28/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2111, Karar No: 2014/24878, Tarih: 08.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/2111 E.  ,  2014/24878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.cümle, TCK'nın 62, 53/1, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bornova İlçe Jandarma Komutanlığı'na yapılan ihbar üzerine, olay yeri olan Bornova ilçesi, ... köyü, ... mevkiine giden kolluk görevlilerinin, bir tepenin üst sırtlarında sanık tarafından izinsiz kazı yapıldığının görüldüğü, sanığın olay yerinden kaçtığı ancak olay yerinde bulunan kot pantolon içerisinde bulunan öğrenci belgesinden sanığa ulaşıldığı, kolluk görevlilerince olay yerinde yapılan incelemede, 3 metre genişliğinde, 4 metre derinliğinde çukurun kazılmış olduğunun tespit edildiği ve olay yerinde kazma, kürek, hilti ile jeneratör gibi suç aletlerinin bulunduğu, sanık hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, olay yerinin sit alanı veya 2863 sayılı Kanunun 6. maddesinde sayılan korunması gerekli bir yer olduğuna dair bir iddianın bulunmadığı, her ne kadar sanık yargılama aşamasında verdiği ifadesinde, daha önce kazı yapılmış yere merak ettiği için geldiğini, kendisinin de kazı yapmak istediğini, ancak henüz kazıya başlamadan önce kolluk görevlilerinin geldiğini beyan etmiş ise de; sanığın soruşturma aşamasında verdiği ifadesinde, kazma, hilti ve jeneratör getirerek kazı yaptığını beyan ettiği, ayrıca kolluk görevlilerince düzenlenmiş olay yeri görgü ve tespit tutanağında da, kazı yapmakta olan sanığın kolluk görevlilerini gördüğünde kaçmaya başladığının belirtildiği, tüm bu nedenlerle, sanığın kültür varlığı bulabilmek amacıyla, koruması gerekli olmayan bir yerde izinsiz kazı yaptığı ve eylemlerinin sabit olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, henüz kazı faaliyetine başlamadan yakalandığına, olay yerinin de sit alanı olmadığına, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6168, Karar No: 2012/31270, Tarih: 19.12.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/6168 E.  ,  2012/31270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraatine; diğer sanıkların hükümlülüklerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kararın niteliğine göre, sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin REDDİNE,

1-Katılan vekilinin sanık ...'a yönelik kurulan hükme ilişkin temyizinin incelenmesinde,

UYAP'tan alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'un hükümden sonra 09.02.2011 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hakkındaki kamu davasının ölüm nedeniyle ortadan kaldırılması gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık hakkındaki hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5237 sayılı TCK.nun 64.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanık ... müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde,

Sanıklar ... ile ...'nun ... Elektrik San. Şti.nin yetkilileri oldukları, bu firmaya ait ve sanık gümrük müşaviri Halil İbrahim'in düzenlediği 03.03.2004 tarih ve 26634 sayılı gümrük giriş beyannamesi muhteviyatı eşyalar ile muayene arasında fark bulunması üzerine daha önceden aynı firmaya ait beyannamelerin geçmişe doğru incelenmesi sonucunda, Halkalı Gümrük Müdürlüğü'ne tescilli 30.12.2003 tarih ve 177325 sayılı, 13.01.2004 tarih ve 4072 sayılı, 13.01.2003 tarih ve 3974 sayılı, 13.01.2004 tarih ve 4084 sayılı, 13.01.2004 tarih ve 4082 sayılı, 13.01.2004 tarih ve 4100 sayılı ve 19.02.2004 tarih ve 20255 sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri ile farklı firmalardan farklı zamanlarda ithal ettikleri eşyanın serbest dolaşıma giriş beyannameleri ekindeki faturalar ile yine aynı eşyaya ait özet beyan ekindeki faturaların miktar ve eşya cinsi olarak aynı olmalarına rağmen serbest dolaşıma giriş beyannamesine ekli faturaların düşük kıymetli olarak gösterilmesi sureti ile sanıkların gerçekleştirdikleri ve devamlılık arz eden eylemlerinin teşekkül halinde kaçakçılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgı ile yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık ... müdafii ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.419,40 TL nispi temyiz onama harcının sanıklar ... ve ...'dan müteselsilen tahsiline, 19.12.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7371, Karar No: 2006/8300, Tarih: 18.09.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/7371 E.  ,  2006/8300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... vekili Avukat.... ile davalı,1- ... Ortk Giriş Adi Ortk vekili Avukat.... , 2- ... İnş. ve Tic.Ltd.Şti. aralarındaki tazminat davası hakkında istanbul 5. İş Mahkemesi sıfatıyla verilen 20.12.2005 gün ve 1199/1059 sayılı hükmün, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Hükmün, davalı... Ltd.Şti.'nin ... Mahallesi ... Sokak No:... adresine tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ belgesinin dosyasında bulunmadığı anlaşılmakla, hükmün yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu' nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.