muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/20602, Karar No: 2009/2551, Tarih: 23.02.2009

2-Dava davacının,1994 yılında yapılan prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren dava tarihine kadar olan sürede tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının 01.05.1995-30.06.2006 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir.

2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 22.03.1999 tarihinde Düzce Ziraat Odasına kayıt olduğu,kaydının devam ettiği,24.03.2000 tarihinde Düzce Tarım Kredi Kooperatifine üye olduğu, üyeliğinin devam ettiği, davacı dan ilk prim kesintisinin 19.04.1995 tarihinde yapıldığı,ayrıca 1996,20.04.1999,2003,2004 yıllarında da tarım ... prim kesintisi yapıldığı ,1997,1998,2000,2001,2002,2005,2006 yıllarında tarım ... kesintisi yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının tarım ... sigortalılık başlangıcının 01.05.1995 olarak kabulü ile 01.05.1995 ile 31.12.1996 ve 01.05.1999-30.06.2006 tarihleri arasında davacının tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine ilişkin hüküm yerinde ise de,bu dönemlerden başka tevkifat kesintisine ilişkin belgenin dosyada bulunmadığı ve tarımsal faaliyetin kanıtlanmadığı 01.01.1997-30.04.1999 tarihleri arasına yönelik istemin kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1.paragrafının silinerek, yerine;

“Davanın kısmen kabulü ile, davacının ilk ... prim kesintisinin yapıldığı 19.04.1995 tarihini takip eden aybaşı olan 01.05.1995 ile 31.12.1996 tarihleri arasında ve 1999 yılında ... prim kesintisinin yapıldığı 20.04.1999 tarihini takip eden aybaşı olan 01.05.1999 ile 30.06.2006 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında ... tarım sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine” tarih ve sözcüklerinin yazılmasına:

Hüküm fıkrasının 3. paragrafının silinerek yerine “ 450,00YTL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı kuruma verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 23.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/31096, Karar No: 2012/14773, Tarih: 02.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/31096 E.  ,  2012/14773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili icra mahkemesine başvurusunda, müvekkilinin çiftçi olduğunu ve haczedilen 09 U 2906 plakalı traktörün geçimi için zaruri olduğunu ileri sürerek haczin kaldırılmasını istemiştir. Başvuru bu hali ile İİK.nun 82/4. maddesine dayalı haczedilmezlik şikayeti olup, bu madde uyarınca, “borçlu çiftçi ise kendisinin ve ailesinin geçimi için zaruri olan arazi ve çift hayvanları ve nakil vasıtaları ve diğer eklenti ve ziraat aletleri” haczedilemez.    İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Haczi mümkün olmayan mallar ve haklar, İİK.nun 82. maddesinde tahdidi olarak sayılmış olup, bu maddenin de dar yorumlanması gerektiğinden, anılan maddenin 4.fıkrasına göre haczedilemeyecek olanların, borçlunun çiftçilikte kullandığı öküzü, atı, mandası gibi hayvanları, at veya öküz arabası gibi çiftçilikte kullandığı nakil vasıtaları, pulluk, düven, tırmık, çapa, yaba vs. gibi tarım aletleri olduğunun kabulü gerekir. Ancak sermaye değeri yüksek olan ve büyük arazilerin ziraat edilmesinde kullanılması gerekli bulunan traktör, biçerdöver gibi tarım aletlerinin ise haczedilemeyeceğinin kabulü mümkün değildir. (HGK.'nun 02.12.1972 tarih ve 1972/572-974 sayılı kararı).  Yine, traktör, her ne kadar günümüz koşullarında çiftçi için vazgeçilmez bir öneme sahip ise de bizzat traktöre sahip olması gerekli değildir. Geçinebileceği kadar bir araziye sahip olan borçlunun çiftçilik yapması için bir traktöre sahip olması her ne kadar faydalı olur ise de zorunlu olmayıp, ihtiyacı olduğu dönemlerde traktörcülüğü meslek olarak yapan birisine, ücret karşılığı işlerini yaptırması mümkündür. Bu durum hayatın olağan akışına ve her çiftçinin bir traktöre sahip olmadığı düşünüldüğünde, ülkemiz gerçeklerine de uygundur.

Öte yandan büyük tarım arazilerine sahip olanlar için traktör zorunlu ise de bu durumda da artık çiftçilik faaliyeti değil, tarımsal işletme söz konusu olacağından İİK.nun 82/4.maddesine göre haczedilmezlik şikayeti söz konusu olamayacaktır.

Öte yandan büyük tarım arazilerine sahip olanlar için traktör zorunlu ise de bu durumda da artık çiftçilik faaliyeti değil, tarımsal işletme söz konusu olacağından İİK.nun 82/4.maddesine göre haczedilmezlik şikayeti söz konusu olamayacaktır.

Buna göre, traktörün, sermaye ağırlıklı olup İİK.nun 82/4.maddesi kapsamında olmadığının kabulü zorunludur. Zira borçluya ait olan ve önemli bir ekonomik değere sahip böyle bir malın haczedilemeyeceğinin kabulü icra takip hukukunun genel ilkeleri ile bağdaşmayacaktır. Dairemizin geçmiş uygulamaları da bu yöndedir.

O halde mahkemece şikayetin reddi yerine kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13759, Karar No: 2015/14925, Tarih: 08.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/13759 E.  ,  2015/14925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı ise de zamanaşımı süresi içinde mahkemesinden karar istenmesi mümkün olup, temyize konu bir hüküm bulunmadığından, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçuna yönelik olarak konusu olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek, hırsızlık suçuna yönelik yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a)... Adli Tıp Kurumu'nun raporuna göre “işlediği suçların hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olduğu” anlaşılan suça sürüklenen ... hakkında TCK'nın 31/2. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden aynı Kanun'un 145. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

b)5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinde düzenlenen değer azlığı kavramı, suçun işleniş şekli ile olayın özelliği de dikkate alınarak, failin kast ve iradesini değer olarak az olan eşyaya özgülemesi, kastının ne bulursa almaya yönelik olmaması veya daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar almış olmakla birlikte, alınan bu şeyin değerinin de cezadan indirim yapılmasını gerektirecek şekilde gerçekten az olması hallerinde yasal ve yeterli gerekçeleri açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği, somut olayda suça sürüklenen çocukların müşteki M..'nın etrafı duvarla çevrili işyerinin avlusuna girerek 17 adeti 25'er kg, 4 adeti ise 50'şer kg olan toplam 437 TL tutarındaki demir aksamı duvarın diğer tarafına geçirerek arabaya yüklemek istedikleri sırada yakalanmaları biçimindeki eylemin, işleniş biçimine ve suça sürüklenen çocukların götürebilecekleri azami miktarda demir çaldıklarının anlaşılmasına göre 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, aynı Kanun'un 145. maddesi gereğince, suça sürüklenen çocuklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11174, Karar No: 2021/15403, Tarih: 20.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/11174 E.  ,  2021/15403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Ecrimisil tazminatı istemine ilişkin olarak açılan davada ... 11. Asliye Hukuk ile ... 10. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, ecrimisil tazminatı istemine ilişkindir.

... 11. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, dosya arasına alınan dava konusu ... İli, ... İlçesi, 289 ada 13 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı incelendiğinde; 1/2 hissesinin 26/08/1959 tarihinde el birliği ile taraflara ve dava dışı 3. kişilere intikal ile tescil edildiği, bu halde tarafların taşınmazda mülkiyet hakkı bulunduğu ve davacının TMK.'nın madde 995 düzenlemesi gereğince talepte bulunabileceği, uyuşmazlık konusu tazminatın taşınmazın aynından/zilyetliğinden kaynaklandığı, HMK 12. madde gereğince dava konusu taşınmazın .../... te bulunması ve kesin yetkinin dava şartı olması nedenleriyle davanın usulden reddine ... ... Asliye Hukuk Mahkemelerinin kesin yetkili olduğunun tespitine karar verilmiştir.

... 10. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, sebepsiz zenginleşme alacağına konu davalar taşınmazın aynına ilişkin bulunmadığından kesin yetki kuralının uygulanmayacağı ve bu tür davalarda yetki itirazının cevap dilekçesinde ileri sürülmesinin gerektiği, davalı tarafça yapılmış bir yetki itirazı olmadığından davanın açıldığı ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesi yetkili hale geldiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 10. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, sebepsiz zenginleşme alacağına konu davalar taşınmazın aynına ilişkin bulunmadığından kesin yetki kuralının uygulanmayacağı ve bu tür davalarda yetki itirazının cevap dilekçesinde ileri sürülmesinin gerektiği, davalı tarafça yapılmış bir yetki itirazı olmadığından davanın açıldığı ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesi yetkili hale geldiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda, davacı vekili müvekkilinin murisi ...'in 1956 yılında vefatıyla birlşikte bir kısım miras payı ile geride mirasçı olarak kaldığını, yine murisi ...'ün de 1981 yılındaki vefatı ile miras payının daha da arttığını, kök muris ...'in vefatı ile ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 289 ada 13 parsel bulunan Üçler Han isimli taşınmaz davacı müvekkili ... ile aslında kardeşi ancak evlatlık sözleşmesi nedeniyle kayden kuzeni olan davalı ...'ye intikal ettiğini, 5 katlı olan bu taşınmazın kira gelirlerinin 35 yıla aşkın bir süredir davalı ... tarafından tahsil edildiğini, bu bilgiye ulaşıldıktan sonra Noter kanalı ile ihtarname gönderildiğini, davalının uzun süredir tahsil ettiği kira gelirlerini gerek yazılı gerekse sözlü ihtarlarına rağmen halen tahsil etmeye devam ettiğini, bu nedenlerle kira gelirlerinin tümünün mahkemece belirlenecek bir kamu bankasında açılacak mevduat hesabına ödenmesi konusunda ihtiyaten tedbir kararı verilmesini, hem vekaletsiz iş gören hemde haksız ve sebepsiz zenginleşen davalıdan, davaya konu kiralananlardan sağladığı ve sözleşmelerdeki meblağın çok üstünde kalan ve elden aldığı kira bedelleri ile bunun dahi üzerinde ise rayiç üzerinden hesaplanacak kira bedellerinin tespiti ile miras payı oranında şimdilik 50.000,00-TL davalıdan müteselsilen tahsilini, her bir kira bedeli için kötü niyetli davalının bunları tahsil ettiği tarihten itibaren Türk Lirasına uygulanan en yüksek banka mevduat faizi işletilmesini talep ve dava etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca BK'nın 73. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir.

6100 sayılı HMK'nın "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19/2. maddesinde; "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz" hükmü yer almaktadır.

6100 sayılı HMK'nın "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19/2. maddesinde; "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz" hükmü yer almaktadır.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Dosya kapsamında, davalı vekilince cevap dilekçesinde usulüne uygun ve süresinde yetki itirazının olmadığı anlaşılmaktadır. Usûlüne uygun ve süresinde yetki itirazında bulunulmadığı durumlarda ise davanın ilk açıldığı mahkemenin yetkili hale geleceği (HMK 19/son), bu nedenle ... 11.Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili mahkeme olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 11.Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26053, Karar No: 2016/6896, Tarih: 16.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/26053 E.  ,  2016/6896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1) Sanık ... hakkında... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/401 Esas sayılı dosyasındaki yargılanması sırasında alınan... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 17.05.2012 tarih ve 706 sayılı raporuna göre TCK'nin 32/1. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın 13.04.2013 tarihinde bıçakla basit yaralama suçunu işlediği sırada cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp ilgili İhtisas Kurulundan veya en yakın Akıl ve Ruh Sağlığı Hastanesi Sağlık Kurulundan rapor alınarak akıl hastalığı tespit edilirse, hukuki durumunun buna göre tayini gerektiği ve istemi aranmaksızın CMK'nin 150/2. maddesi uyarınca kendisine bir müdafii görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 16.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16475, Karar No: 2019/10714, Tarih: 19.06.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/16475 E.  ,  2019/10714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların motosikletin yakıt hortumunu çıkararak yakıt çalmaya çalıştıkları esnada yakıtın bir kısmının yere akması nedeniyle suçun tamamlandığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 35. maddesinin uygulanarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 19.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/781, Karar No: 2019/5392, Tarih: 16.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/781 E.  ,  2019/5392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 24/03/2015 gün ve 2014/100 - 2015/56 sayılı kararı bozan Daire'nin 17/10/2017 gün ve 2016/3123 - 2017/5431 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, mali hakları müvekkiline ait “Çiçekler Boy Verince” ve “Misafir” adlı filmlerin davalı şirkete ait “YEŞİLÇAM SMART TV” kanalında izinsiz olarak yayınlandığını, bundan dolayı müvekkilinin mali haklarına tecavüzün söz konusu olduğunu ileri sürerek tecavüzün ref'ini ve men'ini, FSEK'in 68. maddesine göre 3 kat hesabı ile şimdilik 10.000 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın pasif husumet yokluğundan reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, 5846 sayılı Kanun uyarınca tecavüzün men ve ref'i ile maddi tazminatın tahsili istemine ilişkin olup davacı, dava konusu filmlerin yayınlandığı Yeşilçam Smart TV'nin sahibi olduğu iddiasıyla 23.04.2014 tarihli davada husumeti davalı şirkete yöneltmiştir. Davacı, husumeti davalı şirkete yöneltmesine sebep olarak Radyo ve Televizyon Üst Kurulu'nun yazısında davalı şirketin kanal sahibi olarak bildirilmesini göstermişse de dosyaya sunulan Radyo ve Televizyon Üst Kurulu'nun ekinde G-1 Formu bulunan İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2014/4 Esas sayılı dosyasına hitaben düzenlenmiş yazısı, işbu dava tarihinden daha sonraki bir tarih olan 19.06.2014 tarihini taşıdığı gibi anılan yazıda Yeşilçam Smart TV'nin medya ve hizmet sağlayıcısı olarak dava dışı Altınkanal Televizyon ve Radyo Yayıncılık A.Ş. bildirilmiş, davalı şirket ise kanalın değil Altınkanal Televizyon ve Radyo Yayıncılık A.Ş ortağı olarak gösterilmiştir. Bu durumda tarafın yanlış gösterilmesinin kabul edilebilir bir yanılgıya dayandığından söz edilemeyeceğinden davanın husumetten ret kararının yerinde olması sebebiyle davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 17.10.2017 tarihli 2016/3123 Esas-2017/5431 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak, yerel mahkeme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile 17.10.2017 tarihli, 2016/3123 Esas-2017/5431 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak, mahkeme kararının ONANMASINA, peşin harcın onama harcından mahsubu ile 15,20 TL'nin davacıdan alınmasına, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalıya iadesine, 16/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.