muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9353, Karar No: 2022/13739, Tarih: 06.10.2022

(K.D)

KARŞI OY GEREKÇESİ

Ayrıntılı gerekçesi 07.04.2022 tarih ve 2019/7468 Esas, 2022/5795 Karar sayılı kararımızın gerekçesinde açıklandığı üzere,sanığın suç tarihinde mağdureye mesaj atarak arkadaşlık teklifinde bulunduğu,mağdurenin istemediğini söylediği ancak sanığın ısrarlı davranarak mağdure ile buluşmak istediği ve evinin yakınlarına geldiği, arabaya binmesini istediği, mağdurenin kabul etmemesi üzerine ise kolundan tutarak arabaya bindirmeye çalıştığı, mağdurenin arabaya binmemek için direndiği, tanık ... sanığa engel olmaya çalıştığı,bu sırada sanığın bıçak ile mağdureyi sol kalçasından yaraladığı olayda,sanığın eylemin gerçekleşmesinden önce veya eylem sırasında mağdureye yönelik dışa yansıyan cinsel içerikli bir söz veya davranışta bulunduğuna dair mağdurun herhangi bir iddiası olmadığı gibi aleyhe tanık beyanının da bulunmadığı, 5237 sayılı TCK.nın 109/5. maddesindeki cinsel amaç ifadesinin çok geniş yorumlamaya müsait muğlak bir kavram olduğu, ceza içeren düzenlemelerin TCK.nın 2. maddesinde düzenlenen kanunilik ilkesi gereği dar yorumlanması gerektiği, 06.10.2015 tarih ve 2013/788 Esas 2015/306 Karar sayılı Ceza Genel Kurulu kararında da belirtildiği üzere "cinsel amaç kavramının dışa yansıyan cinsel içerikli davranışlar" olarak yorumlanmasının hukuk devletinin ve kanunilik ilkesinin gereği olduğu, dar yorumun kanunilik ilkesi güvencesine ve ceza adaletine de uygun olacağı anlaşılmakla, hürriyeti tahdit eylemini gerçekleştirirken cinsel amaçla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanık hakkında tayin edilen cezanın TCK.nın 109/5. maddesi gereğince artırılması hukuka aykırı olacağından TCK.nın 109/5. maddesinin uygulanması gerektiği gerekçesine dayalı bozma düşüncesine katılmadığımı saygıyla arz ederim. 06.10.2022

Muhalif Üye

...
Yargıtay — Esas No: 2023/11337, Karar No: 2023/1910, Tarih: 11.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/11337 E.  ,  2023/1910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/296 E., 2015/721 K.

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.04.2015 tarihli ve 2015/4270 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın katılana ait olan kovanların yerini değiştirmek suretiyle mala zarar verme suçunu işlediğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/2, 21 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2015 tarihli ve 2015/296 Esas, 2015/721 Karar sayılı kararı ile sanığın mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hak yoksunluklarına ve aynı Kanun'un 51. maddesi gereği verilen cezanın ertelemesine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 25.04.2022 tarihli ve 2021/10957 Esas, 2022/6248 Karar sayılı kararı ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin süresinde olmadığından bahisle reddine karar verilmiş; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2022 tarihli itirazı üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.12.2022 tarihli ve 2022/6-337 Esas, 2022/820 Karar sayılı ilâmı ile de itirazın kabulüne ve Yargıtay 6. Ceza Dairesinin kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısı, sanık hakkında eksik ceza verildiği gerekçesiyle temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk derece mahkemesince; sanığın katılana ait arıların zarar verdiği düşüncesiyle havanın soğuk olduğunu ve arıların kovanların yerini bulamayacağını bilmesine rağmen arı kovanlarının yerini değiştirdiği kabulüyle sanık hakkında mala zarar verme suçundan mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısı, sanık hakkında eksik ceza verildiği gerekçesiyle temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk derece mahkemesince; sanığın katılana ait arıların zarar verdiği düşüncesiyle havanın soğuk olduğunu ve arıların kovanların yerini bulamayacağını bilmesine rağmen arı kovanlarının yerini değiştirdiği kabulüyle sanık hakkında mala zarar verme suçundan mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir.

2. 30.03.2015 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağına göre; katılana ait arı kovanlarının olduğu yerin 30 metre altında ilkokulun olduğu, buradaki boş arazide çocukların oynadığı, 2 3 dönümlük hazine arazisi içinde katılana ait 9 adet arı kovanının bulunduğu, içinde arılar olan 4 adet kovanın belli aralıklarla, içinde arı olmayan 5 adet kovanın ise diğerlerinin yaklaşık 3-4 metre gerisinde üst üste durduğu, 4 kovan bulunan yerin yakınındaki ufak kaya parçaları üzerinde birkaç yerde ölü arıların görüldüğü belirtilmiştir.

3. Katılan aşamalarda; kendisine ait 9 adet arı kovanının 5 adedinin sanık tarafından arılar içinde değilken arka tarafta boş araziye taşındığını, geri dönen arıların kovanlarını bulamamaları nedeniyle telef olmalarına bağlı olarak 4.000,00 TL maddi zararının bulunduğunu beyan ederek şikâyetçi olmuş; sanık aşamalarda; katılanı, kovandaki arıların ailesine ve öğrencilere zarar vermesinden dolayı defalarca uyardığını, olay günü hava yağışlı olduğundan kovanlarından çıkmayacaklarını düşünerek 5 adet kovanı 1-2 metre geriye taşıdığını, zarar gören arı bulunmadığını, yerlerinin 1-2 metre değiştirilmesi nedeniyle arıların zarar görmesinin mümkün olmadığını savunmuştur.

4. Tanık ...; sanık ile yeğeni olan katılan arasında husumet bulunmadığını, kovanların bulunduğu yere 50 metre uzaklıkta sanığın evinin olduğunu, ancak sanığın bu evde oturmadığını, genel olarak bu bölgede kimsenin yaşamadığını bildiğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya içeriğine göre, katılana ait arıların bir kısmının, içinde bulundukları kovanların yerinin değiştirilmesi nedeniyle zarar gördükleri sabit olmakla birlikte; sanığın savunmalarının aksine katılanın arılarına zarar verme kastıyla hareket ettiğine dair dosya kapsamında herhangi bir delil bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Kabule göre de;

a. İddianame ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 21. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, sanığa ek savunma hakkı verilmeden belirtilen maddenin uygulanmaması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılması,

b. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi uyarınca hükmolunan 4 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 3 ay 10 gün yerine 3 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini,

a. İddianame ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 21. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, sanığa ek savunma hakkı verilmeden belirtilen maddenin uygulanmaması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılması,

b. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi uyarınca hükmolunan 4 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 3 ay 10 gün yerine 3 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini,

c. TCK'nın 53. maddesinin 4. fıkrası gereğince kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, aynı maddenin 1. fıkrasında sayılan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

d. 30.03.2015 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 30.03.2014 olarak hatalı yazılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2015 tarihli ve 2015/296 Esas, 2015/721 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26973, Karar No: 2015/45028, Tarih: 18.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/26973 E.  ,  2015/45028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/73192

MAHKEMESİ : Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2011

NUMARASI : 2010/361 (E) ve 2011/107 (K)

SUÇ : Yağma (Değişen suç vasfı nedeniyle hırsızlık)

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğinin kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanık F.. D..'ın kolluktaki, savunman eşliğinde alınan; "03/09/2005 günü, saat 13:30 sıralarında Hıdırağa Mahallesi'nde gezdiği sırada kahvenin önünde ekip otosu gördüğünü ve bir gün önceki olay nedeniyle gözaltına alınan annesi ve kız kardeşinin durumunu onlara sormak istediğini, ancak ters cevap verince polise kafa atıp, yumrukla yere düşürdüğünü, bu esnada polisin silahının belinden düştüğünü, polis almaya çalıştığı sıra, ondan önce davranarak silahı aldığı" şeklindeki ikrara dayalı savunması, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, olayı bizzat gören tanık H.. Ö..'un anlatımları, katılana ait doktor raporu, kolluk görevlilerince düzenlenen tutanaklar bir arada değerlendirildiğinde; oluş ve dosya içeriğine göre, olay günü olan 03/09/2005 tarihinde, M.. E.. adlı kişinin kullandığı kamyonunun kasasından iki adet çuvalın hırsızlandığının 155 Polis hattına ihbar edilmesi üzerine, saat 13.30 sıralarında, polis memuru katılan M.. T.. ile diğer polis memurlarının ekip aracı ile olay yerine geldikleri, hırsızlık suçunun faillerini yakalayabilmek için faillerin kaçtığı Hıdırağa Mahallesi, .. Sokak'ta bulunan kahvehane önüne gittikleri, çevrede şüpheli şahısların sorulduğu esnada, aralarında sanığın da bulunduğu kalabalık bir grubun, görevlerini yapmakta olan polis memurlarını darp ederek onlara mukavemet ettikleri, bu sıra, polis memuru katılan M.. T..’in, görevi sebebiyle taşıdığı silahı ile havaya 2-3 el ateş ettiği, akabinde sanık Ferdi'nin, katılana kafa atıp, yumruk ve tekme ile onu yere düşürdükten sonra, yere düşen 9 mm. çapında, .. marka katılana ait silahı da alıp, olay yerinden kaçması ile neticelenen olayda, sanık F.. D..'ın eyleminin, TCK'nın 148. maddesindeki “yağma” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık F.. D.. savunmanının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 18.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9210, Karar No: 2014/19350, Tarih: 12.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/9210 E.  ,  2014/19350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Cinsel saldırı, Konut dokunulmazlığını ihlal etmek

HÜKÜM : Hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-a,62,53.maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis

Cinsel saldırı suçundan 5237 Sayılı TCK'nın 102/2-a,102/3-a,62 62,53.maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis Konut dokunulmazlığını ihlal etmek suçundan TCK'nın 116/4,62,53.maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemenin duruşmadaki gözlemi ile sabit olduğu üzere beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan yakınanın evine rızası dışında girip, yaklaşık iki saat boyunca yakınana yönelik cinsel saldırıda bulunup, parasını gasp eden sanık hakkında, "kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak" suçundan zamanaşımı içerisinde yerinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

I- Sanık ... hakkında “cinsel saldırı” suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Yakınanın 5237 sayılı TCK.nın 102/5. maddesi kapsamında ruh veya beden sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ya da Adli Tıp Kurumu Kanunun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş yüksek öğrenim kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden

alınarak sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 102/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken bu husus yerine getirilmeksizin eksik soruşturma ile hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında "hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal" suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğinin kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın, beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan yakınanın evine rızası dışında girip, yaklaşık iki saat boyunca yakınana yönelik cinsel saldırıda bulunup, odadaki çekyatın üzerindeki 25 TL parasını da alıp, evden ayrılması şeklinde neticelenen olayda; sanığın eyleminin bir bütün halinde nitelikli yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde “hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal” suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi,

Ancak,

Sanığın, beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan yakınanın evine rızası dışında girip, yaklaşık iki saat boyunca yakınana yönelik cinsel saldırıda bulunup, odadaki çekyatın üzerindeki 25 TL parasını da alıp, evden ayrılması şeklinde neticelenen olayda; sanığın eyleminin bir bütün halinde nitelikli yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde “hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal” suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 12.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6905, Karar No: 2010/4459, Tarih: 12.07.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/6905 E.  ,  2010/4459 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Davalı tarafın tutunduğu Kanuni Evvel 1328 tarih, 70 ve 133 sayılı tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri, varsa haritası ile birlikte Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Tapu Arşiv Dairesi Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden,

2-Davalı tarafın tutunduğu Kanuni Evvel 1328 tarih, 70 ve 133 sayılı tapu kayıtlarındaki malik olarak görünen Eminağazade ... oğulları ..., ...’a ait varsa veraset ilamlarının davalı taraftan temini, veraset ilamları bulunmadığı takdirde veraset ilamlarına esas olacak biçimde tüm mirasçıları gösterecek şekilde nüfus kayıtlarının ilgili Nüfus Müdürlüğünden,

3-Mahallinde yapılan keşif sonrasında dosyaya sunulan uzman bilirkişi raporunda davalı tarafın tutunduğu Kanuni Evvel 1328 tarih, 70 ve 133 sayılı tapu kayıtları ile 1937 tarih, 247 tahrir sayılı mera vergi kaydının kapsamında kaldığı bildirilen tüm taşınmazlar ile bu taşınmazları dıştan çevreleyen tüm komşu taşınmazlara ait onaylı kadastro tutanağı örnekleri; varsa tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile kadastro tespitlerinin dayanaklarını oluşturan kayıtların; kadastro tespitleri kesinleşmişse, kadastro sonucu oluşan tapu sicil veya orta malları sicil kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmazlar ile Kangal İlçesi ... Köyü ile ....,Beldesi Zafer Mahallesi çalışma alanında kalan taşınmazları birlikte gösteren birleşik harita ile çalışma alanları işaretlenmiş çap örneğinin Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosya içine konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 12.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4491, Karar No: 2013/7257, Tarih: 02.05.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/4491 E.  ,  2013/7257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin, ... İli ... Mahallesinde (29086 Ada 1 Parsel üzerinde) dava dışı ... adi ortaklığı tarafından inşa edilen (... adlı) sitede bulunan B4 Blok, 33 nolu bağımsız bölümü satın aldığını, müvekkiline ait bağımsız bölümün toplu konut alanında bulunması nedeniyle İmar Kanunu'nun 23/6 maddesi uyarınca altyapı hizmetlerine katılım payından muaf bulunduğunu, ancak su aboneliğinin tesis edilmesi için davalı idareye başvurulduğunda kanal katılım ve şebeke hissesi bedeli adı altında 5.600 TL altyapı hizmet bedeli istendiğini, aksi halde abone yapılmayacağının belirtildiğini ileri sürerek, davalıya borçlu olmadığının tesbitine ve su aboneliğinin tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, Belediye Gelirleri Kanununun 87 ve 88. maddeleri ile ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi uyarınca idarece sunulan hizmet karşılığı ilk malikten ferdi abonelik sırasında alınan bedel olduğunu, müvekkili idarenin davacı tarafa ait bağımsız bölümün yer aldığı taşınmazın su şebekesi ve kanal hatlarını inşa ettiğini, bu nedenle ilk malik olan davacıdan davaya konu edilen altyapı hizmet bedellerinin yasa gereği tahsil edildiğini savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; “İmar Kanunu'nun 23/6 maddesinde “Toplu mesken alanlarında alt yapı tesisleri belediyelerce onaylı projesine göre ilgili şahıs veya kurumlarınca yapılmışsa belediyece alt yapı hizmetleri nedeniyle hiç bir bedel alınmaz” hükmü bulunmaktadır. Ayrıca 2985 sayılı Toplu Konut Kanunu'nun 5492 sayılı kanunla Ek madde 9'a eklenen 2. fıkrasında “... idaresi tarafından yapılacak veya yaptırılacak her türlü alt yapı ve üst yapı inşaatlarıyla ilgili olarak 26.05.1981 tarihli Belediye Gelirleri Kanunu'nun ek 6. Maddesinde yer alan bina inşaat harcı ve 84 üncü maddesinin (1) ve (2) numaralı bentlerinde yer alan çeşitli harçlar, Kanundaki tarifesinde belirtilen en az tutarlar üzerinden alınır.

Bu harçlar dışında her ne ad altında olursa olsun hizmet karşılığı olsa dahi başka ücret veya bedel alınamaz...” hükmü bulunmaktadır. Toplanan delillerle davacının konutuna abonelik talep ettiği binanın Toplu Konut alanı kapsamı içerisinde olduğu anlaşıldığından davacının su aboneliği nedeniyle kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olmadığının tesbitine, davanın kabulü ile 2.850 TL nin ödeme (21.10.2010) tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının; davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ... Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin 3.fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin 3.fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanunu'nun 30/3. maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez ../..