muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11715, Karar No: 2012/14988, Tarih: 29.06.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/11715 E.  ,  2012/14988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğinden, davacının mahkemeye verdiği 19.08.2011 tarihli dilekçesinde temyiz kararının gizli tutulmasını istediği, tarihi belli olmayan ancak havale tarihi 27.10.2011 olan dilekçesinde mahkemece verilen kararı temyiz ettiği, 27.09.2011 tarihli dilekçesi ile de adli yardım talebinde bulunduğu anlaşılmış olup,

1-Davacının 19/08/2011 tarihli dilekçesinin temyiz defterine kayıt edilip edilmediğinin, kayıt edilmiş ise kayıt tarihinin, kayıt edilmemiş ise davacının hangi tarihli dilekçesine göre temyiz kayıt işlemleri yapıldığı, temyiz işlemleri yapılan davacı dilekçesinin hangi tarihte temyiz defterine kaydedildiği hususlarının ayrıntılı olarak araştırılarak ve kronolojik sırayla anlaşılır şekilde belirlenerek bildirilmesi, gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432 ve devam maddelerindeki prosedürün uygulanması,

2-Dosyanın aynı nedenle daha önce geri çevrilmesine rağmen, geri çevirmeye konu işlemler yapılmadan geri gönderildiği anlaşılmakla, iş bu geri çevirmeye konu işlemleri yapmayan veya eksik yapan görevlilerin hukuki sorumluluklarının doğacağı da dikkate alınarak, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12253, Karar No: 2011/10572, Tarih: 23.11.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/12253 E.  ,  2011/10572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 17.01.2004'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Yasanın 322.maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 23.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19242, Karar No: 2012/28329, Tarih: 27.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/19242 E.  ,  2012/28329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :05.07.2011

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "nafaka" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, her iki dava yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 27.11.2012 günü temyiz eden davalı-karşı davacı R. G. ile vekili Av..ve karşı taraf davacı-karşı davalı E.G. vekili Av. ..geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusur bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davalı-davacı koca yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 900 TL. vekalet ücretinin Ercan'dan alınıp Rukiye'ye verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.27.11.2012 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/12436, Karar No: 2014/13854, Tarih: 30.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/12436 E.  ,  2014/13854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Türkoğlu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2012

NUMARASI : 2011/250-2012/311

M.. K.. ile Hazine ve Kılılı Belediye Başkanlığı aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Türkoğlu Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 09.10.2012 gün ve 250/311 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde sınırlarını belirttiği, tapusuz yaklaşık 7.400 m2'lik taşınmazın 40 yıldan beri davacının zilyetliğinde olduğunu, taşınmazın davacı tarafından imar ve ihya edildiğini açıklayarak taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmesini istemiş, bilirkişi raporunun sunulmasından sonra ise tescili istenen miktarı 7.872,14 m2 olarak ıslah etmiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, zilyetlikle kazanılamayacağını belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalı Kılılı Belediye Başkanlığı ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 7.872,14 m2'lik taşınmazın önceleri köy boşluğu ve çalılıkla kaplı boş arazi iken davacı tarafından imar ve ihya edilerek tarım arazisi haline getirildiği, davacının taşınmazı 30-35 yıldan beri tarım arazisi olarak kullandığı, bu kısım yönünden TMK'nun 713. maddesindeki kazanma koşullarının davacı lehine oluştuğu gerekçesiyle bu kısım yönünden davanın kabulüne, davacı tarafından keşifte gösterilen ve bilirkişi raporunda (B) ve (C) harfleri ile gösterilen kısımlar yönünden ise davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki; tespit harici bırakılan ve kabulüne karar verilen taşınmazın bitişiğinde DSİ adına tapuda kayıtlı nolu parsel bulunduğuna göre TMK'nın 713/3 maddesi gereği davanın DSİ'ye yöneltilmesi, davaya katıldığı takdirde tanık ve diğer delillerini bildirmesi için kendilerine imkan ve süre tanınması, kanala ait kamulaştırma haritasıyla belgelerinin ilgili Genel Müdürlük ya da Bölge Müdürlüğü'nden istenerek dosyaya eklenmesi, komşu 33 sayılı parsele revizyon gören Mayıs 940 tarih 2 ve Mart 1948 tarih sıra sayılı tapu kayıtlarının geldi ve gittilerinin ilgili Tapu Müdürlüğü'nden, yine komşu sayılı parsele ait kadastro tutanağı ile kadastro sırasında bu parsele uygulanan tapu ve vergi kayıtlarının ilgili yerlerden getirtilerek dava dosyasıyla birleştirilmesi, yeniden yapılacak keşifte DSİ'ye ait kamulaştırma paftası ve belgeleriyle komşu parsellere ait tapu ve vergi kayıtlarının teknik, yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığıyla zemine uygulanması, kanalın kamulaştırma paftasına göre kanal alanına tecavüz olup olmadığının belirlenmesi, komşu parsellere ait tapu ve vergi kayıtlarının ne gösterdiğinin araştırılması gerekir. Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve incelemeyle hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, yine 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 388/4 (HMK.m 297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8697, Karar No: 2021/10865, Tarih: 08.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/8697 E.  ,  2021/10865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müşteki ...'ın 28/08/2015 günü saat 10:00 sıralarında Ziraat bankası şubesinden 900 TL'lik maaşını çektiği, daha sonra cuma namazını kılmak üzere Atatürk Caddesi civarında bulunan Ulu Camii'ne gittiği, burada caminin tuvalet bölümüne girdikten sonra merdivenlerden çıktığı esnada sanıkların yanına yaklaştığı, sanık ...'nın yanında taşıdığı bir adet kraker bisküviyi yedikten sonra müştekinin üzerine tükürdüğü, daha sonra sanık ...'in müştekiye "amca şalvarına pislik bulaşmış" demesi üzerine müştekinin şalvarını temizlemek için eğildiği esnada sanık ...'nın müştekinin şalvarının sağ cebinde bulunan yaklaşık 960 TL parayı çalma şeklinde gelişen olayda; müştekinin olayda iki kişinin varlığını söylemesi, sanık ...’in olay tarihinde diğer sanıkla olduğunu kabul etmesi, olay tanığının sanıkları olay günü birlikte güvenlik kameralarını çevirirken kaçarken görmesi karşısında; tebliğnamedeki sanık ... hakkında beraat karar verilmesi yönünde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanık ...’nın adli sicil kaydında bulunan Kahramanmaraş 3.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2006/450 esas 2007/477 karar sayılı ilamı ile; sanık ...’in adli sicil kaydında bulunan Niğde 1.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/298 esas 2010/709 karar sayılı ilamı ile tekerrüre esas sabıkası bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanırken sanık isimlerinin karıştırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında tekerrür hükümleri uygulanırken sanık ...’nın tekerrüre esas

sabıkası olarak Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2006/450 esas 2007/477 karar sayılı ilamı; sanık ...’in tekerrüre esas sabıkası olarak Niğde 1.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/298 esas 2010/709 karar sayılı ilamının yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/06/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14091, Karar No: 2015/1520, Tarih: 05.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/14091 E.  ,  2015/1520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ...Köyü ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Davacının temyizi bakımından;

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 14/3. maddesi uyarınca kamulaştırma davalarında paydaşlar arasında zorunlu dava arkadaşlığı yoktur.

Davalılar ..., ..., ..., ... ve ... açısından temyize konu miktar karar tarihi itibariyle 1.890,00 TL'sını geçmemektedir.

HUMK.nun 5219 Sayılı Yasa ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri 1.890,00 TL'yı geçmeyen kararlar kesin olduğundan yukarıda ismi sayılan davalılar yönünden miktar yönünden temyiz dilekçesinin reddine, diğer davalılar yönünden ise temyiz dilekçesinin esastan REDDİNE,

2-Davalıların temyizi bakımından;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yeni atık göleti oluşturulması amacıyla aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu bölgenin toprak yapısı, topoğrafik özellikleri, köy ve çevre yerleşim ve ulaşım merkezlerine olan yakınlıkları, köyde ve çevrede mevcut yol, su, elektrik gibi altyapı hizmetleri ile yine bölgeye getirilmiş bulunan okul, postane, sağlık ocağı gibi tüm sosyal imkanlardan yararlanma olanakları ile köy ve çevresinin gelişmişlik durumlarının (Daireye intikal eden diğer dava dosyalarında da açıklanan bu özellikleri dikkate alınarak) dava konusu taşınmazın değerinde %10 oranında objektif değer artışı oluşturacağı gözetilerek kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken bu unsur dikkate alınmadan eksik bedel tespiti doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 05.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23969, Karar No: 2015/7781, Tarih: 13.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23969 E.  ,  2015/7781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2010

NUMARASI : 2009/372-2010/99

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan Kamulaştırma bedelinin tespiti ve yol olarak terkinine karar verilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan Kamulaştırma bedelinin tespiti ve yol olarak terkinine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece Kamulaştırma Kanununun 7 ve 8. maddelerinde düzenlenen adres araştırması ve pazarlığa çağrı ile ilgili işlemlerin davacı idare tarafından yapılmadan dava açıldığı, bu hususun dava şartı niteliğinde olduğu kabul edilerek, davanın ön şart yokluğu gerekçesiyle reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bir dava açıldığında öncelikle davanın taraflarına tebligat yapılarak, taraf teşkilinin sağlanması gerekir.

Mahkemece davalıların açık adresleri Kamulaştırma Kanununun 7. maddesinde belirtilen tapu, vergi ve nüfus kayıtları üzerinden veya Tebligat Kanununun 21/2 maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki kayıtlardan belirlenip kendileri, şayet davalılardan ölü olanların bulunduğu tespit edilirse, sunulacak veraset belgeleri veya nüfus müdürlüğünden getirtilecek aile nüfus tabloları esas alınarak mirasçılarının adresleri tespit edilip Kamulaştırma Kanununun 14/5 maddesi uyarınca davaya dahil edilmesinden sonra Tebligat Kanunu hükümlerine göre dava dilekçesi ve ekleri davalılara tebliğ edilip taraf teşkili sağlanarak sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2399, Karar No: 2010/4169, Tarih: 30.06.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/2399 E.  ,  2010/4169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün BOZULMASINA ilişkin olarak daireden verilen 14.4.2009 gün ve 2009/1117-1224 E.K. sayılı ilamın tashihi karar yoluyla incelenmesi katılan davacı hazine tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava konusu 130 ada 36 parsel sayılı taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalıların miras bırakanı Ömer Derinöz adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... taşınmazın "...oğlu ...Bey oğlu Piri ... Paşa Vakfiyesi" sınırları içerisinde kaldığını öne sürerek dava açmıştır. Hazine taşınmazın kadim yayla olduğunu ileri sürerek davaya katılmıştır. Mahkemece davacı ... Müdürlüğünün davasının reddine, katılan davacı hazinenin davasının kabulüne, taşınmazın yayla olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilmiştir. Hükmün davacı ... tarafından temyizi üzerine dairemizce yaylakların çıplak mülkiyeti hazineye, yararlanma hakkı da köy tüzel kişiliğine ait olduğundan taşınmazın bulunduğu belde yada köy tüzel kişiliğinin davaya dahil edilerek taraf koşulunun oluşturulması gereğine değinilmek suretiyle hüküm bozulmuştur. Katılan davacı hazine, tespit kişi adına yapıldığına göre taşınmazın bulunduğu köy tüzel kişiliğinin davada taraf olması gerekmediğinden, karar düzeltme yolu ile bozma kararının kaldırılarak, hükmün onanmasını talep etmiştir.

Gerçekten kişi adına tespit ve tescil edilen ve Kızıldağ Yaylası olarak bilinen bölge içerisinde kalan bu nedenle mülkiyeti devlete ait olan taşınmaz hakkında hazine dava açabileceği gibi, meraların sınırları içinde bulunduğu ve yararlanma hakkı olan köy tüzel kişilikleri ve belediyelerinde dava açma haklarının bulunduğu kuşkusuzdur. Hazine ile birlikte köy tüzel kişiliğinin de taraf olması gerekliliği ancak taşınmazın mera veya yaylak olarak tespit edilmesi ve tespite karşı hazine dışındaki kişilerin dava açması halinde mümkündür. Bu nedenle dairemizin taraf koşuluna yönelik yanılgıya dayalı 14.4.2009 tarihli bozma ilamı yerinde değildir.

Davacı ... Müdürlüğünün esasa yönelik temyiz inceleme isteğine gelince; dava konusu taşınmazın Kızıldağ Yaylası olarak bilinen ve memleket haritasında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, mahallinde yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen diğer delillerle belirlenmiştir.

HUMK'un 238/2 maddesine göre "maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz". Dava konusu taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan "Kızıldağ Yaylasıdır" bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

HUMK'un 238/2 maddesine göre "maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz". Dava konusu taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan "Kızıldağ Yaylasıdır" bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre "Vakıflar gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır" Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife pareleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç bir malın menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak tahsisi yapılacak gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 Sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, sınırlarının daraltılması mümkün değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davada davacı ... Müdürlüğünün davasının reddine, katılan davacı hazinenin davasının kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca davacı hazinenin yerinde görülen karar düzeltme isteminin kabulü ile dairemizce verilen 14.4.2009 tarih 2009/1117-1224 E.K. sayılı bozma ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA, yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı ... Müdürlüğünün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile mahkeme hükmünün ONANMASINA, peşin alınan 13,10 TL temyiz harcının mahsubu ile geriye kalan 4,05 TL harcın davacı ... Müdürlüğünden alınmasına, 30.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14017, Karar No: 2017/10597, Tarih: 14.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14017 E.  ,  2017/10597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili 12.05.2008 tarihinde; 2001 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında eski tapu kaydı uygulanmak suretiyle davacıların murisi adına tesbit gören 83 ada 23 parsel sayılı taşınmazın 81,59 m2'lik kısmının Hazinenin açtığı kadastro tesbitine itiraz davasında kıyı kenar çizgisi içerisinde bırakıldığını, bahse konu ... Kadastro Mahkemesi'nin 2005/4-2007-22 sayılı kararının 03/12/2007 tarihinde kesinleştiğini, bu nedenle kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan taşınmaz bedellerini talep zorunluluğu doğduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 20.000.-TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesi istemiyle dava açmıştır. Daha sonra 28.09.2009 havale tarihli ıslah dilekçesiyle toplam 350.037,38.-TL tazminat isteğinde bulunmuştur.Davalı Hazine; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 20.000 TL tazminatın dava tarihi olan 12.05.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte yine 156.809,39 TL tazminatında ıslah tarihi olan 28.09.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm tarafların temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesince bozulmuştur.