muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13813, Karar No: 2011/14159, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/13813 E.  ,  2011/14159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 25/11/2009 gün ve 11496 - 17534 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli Hemşin köyü 105 ada 18 parsel (19610 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu taşınmazın B (4668 m2) bölümünün orman niteliğiyle Hazine, A (14941 m2) bölümünün tesbit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 07/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15565, Karar No: 2014/9495, Tarih: 06.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/15565 E.  ,  2014/9495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/9050

MAHKEMESİ : Biga Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/10/2010

NUMARASI : 2009/11 (E) ve 2010/634 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olayın görgü tanığı M.. B.. soruşturma aşamasındaki Cumhuriyet savcılığına verdiği ifadesinde " Fadıl'ın yanında iki kişi Halil'in kollarından tuttu. Fadıl yumrukla vurmaya başladı. Fadıl'ın kardesi ise demir ile Halil'in sırtına vurdu. Bu şekilde onu darp ettiler" biçiminde beyanda bulunmuş ve mahkeme huzurunda ise bu beyanlarını tekrar ettiğini bildirmiş olmasına göre; katılan Halil'i kollarından tutanların ve Fadıl'ın kardeşinin kim olduğunun araştırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sanıkların beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9936, Karar No: 2008/11638, Tarih: 23.09.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/9936 E.  ,  2008/11638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh ile ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; Cumhuriyet Savcılığınca vasi tayini için ihbarda bulunulan hükümlü ...’in 14.04.2008 tarihli Cezaevi Müdürlüğü yazısına göre son yerleşim yerinin, ... Köyü ... Mevkii 38/1 ... olduğu anlaşıldığından M.K. 411. maddesi gereğince davaya bakmakla yetkili ve görevli mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12815, Karar No: 2014/4857, Tarih: 26.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/12815 E.  ,  2014/4857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK' nın 85/1, 62, 51/1-3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

10.02.2010 tarihinde saat 17.oo sıralarında sanığın yönetimindeki açık kasa kamyonetle bir işyerine mal indirmek için olay yerindeki dar çıkmaz sokakta, mahallin özelliğini göz önünde bulundurmadan, geri manevra alanının emniyetini sağlamadan, kontrolsüzce tehlike arz edecek biçimde geri manevra yaparak, aracın arkasında manevra yapan kamyonetten korunmak için önlem almayıp, yol içinde dikkatsiz ve tedbirsizce bulunan 85 yaşındaki bayan yayaya asli kusurlu şekilde çarpmasıyla ölümüne neden olduğu olayda, asli kusurlu olduğu oluşa uygun şekilde tespit ve kabul edildiği halde, temel ceza tayini ve TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınması güvenlik tedbirine hükmedilmesi sırasında, TCK'nın 22/4. maddesi ve 61. maddesindeki kıstaslar ve bu bağlamda sanığın asli kusurlu oluşu nazara alınarak, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26/2/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2550, Karar No: 2025/3591, Tarih: 21.04.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/2550 E.  ,  2025/3591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1998 E., 2024/2009 K.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dairemiz uygulamasına göre temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

6100 sayılı Kanun'un 362/2 hükmü uyarınca alacağın tamamının dava edilmesi hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu nedenle talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti, yargılama giderleri veya gerekçeye yönelik temyizi de incelenmez. Ancak, talebin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmamakla birlikte, temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin değerinin tek başına kesinlik sınırını aşması hâlinde, dava değerine ilişkin kesinlik sınırı kıyas yoluyla uygulanarak temyiz incelemesi yapılabilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt IV, İstanbul, İlaveli Beşinci Bası, 1991, s. 4217).

Diğer taraftan 6100 sayılı Kanun'un 362/2 maddesinin açık hükmü karşısında; davanın kabulüne dair karar davacı bakımından, reddine dair karar ise davalı bakımından kesindir. Ancak tarafların, kesinlik hesabında dikkate alınmayan vekâlet ücreti, yargılama gideri, icra inkar tazminatı veya gerekçeyi temyiz konusu yapmaları hâlinde, davanın değerinin (dava konusu edilen alacak veya tazminatın tamamı) veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücreti değerinin tek başına kesinlik sınırını aşıp aşmadığına bakılmalıdır. Bu iki durumdan birinin gerçekleşmesi hâlinde 6100 sayılı Kanun'un 361/2 hükmüne göre hukuki yararın mevcut olup olmadığı incelenebilir. Böylece davada haklı çıkmış olan tarafın da dava değerinin veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin tek başına kesinlik sınırını aşması kaydıyla, temyiz hakkı bulunduğu kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davalı vekilinin temyizi değerlendirildiğinde; reddine karar verilen davada, gerek dava değeri gerekse tek başına temyiz konusu yapılan vekâlet ücreti miktarı, 14.11.2024 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 22. maddesi ile 6100 sayılı Kanun'un ek madde 1 hükmüne eklenen 3. fıkra uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesinin bozulan karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5588, Karar No: 2023/7285, Tarih: 18.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5588 E.  ,  2023/7285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/638 Esas, 2022/219 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Gaziantep 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.10.2020 Tarihli ve 2020/1835 Esas, 2020/1846 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayı küçüklerin adres kayıt sistemine kayıtlı yerleşim yeri adresinin Cumhuriyet Mahallesi ... Sokak No:2 İç Kapı No:4 Lapseki/... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Lapseki Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.04.2022 Tarihli ve 2021/638 Esas, 2022/219 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayı küçüklerin adres kayıt sistemine kayıtlı yerleşim yeri adresinin Dumlupınar Mahallesi .... Sokak No:13 İç Kapı No:2 Şahinbey/Gaziantep olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı ... Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 404 üncü maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 ... maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Şahinbey İlçe Emniyet Müdürlüğünce tutulan 17.04.2023 tarihli tutanağa göre kısıtlı adayı küçüklerin yerleşim yeri adresinin Şahinbey/Gaziantep olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Gaziantep 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Gaziantep 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12642, Karar No: 2007/11833, Tarih: 04.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/12642 E.  ,  2007/11833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ... ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Mahallesi 396 ada 8, 9, 10, 11 ve 12 parsel sayılı sırasıyla 6556.63 m2, 4612.94 m2, 13000 m2, 1168.40 m2 ve 1943.30 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, ayrı ayrı olarak 1937 tarih 172, 170, 176, 171 ve 173 nolu vergi kayıtları ile farklı davalılar adlarına tesbit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazların orman niteliğinde olduğu iddiasıyla ayrı ayrı dava açmıştır. Mahkemece bu dosyalar birleştirilmiştir. Davacı gerçek kişi ise, 17.04.1965 tarih 18 nolu tapu kaydına dayanarak 396 ada 1 parsel olarak davada taraf olmayan ... Kavuş adına tesbit edilen taşınmaza yönelik olarak 21.07.2004 tarihinde aynı mahkemenin 2004/17 Esas sayılı dosyasında dava açmış, bu dosya ile birleştirilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, Orman Yönetiminin davasının kısmen kabulüne, 396 ada 8 ve 10 parsellerin (B) harfli 5412.67 m2 ve 792.91 m2'lik bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına, 396 ada 8 ve 10 parsellerin (A) harfli 1143.96 m2, 12.207,34 m2'lik bölümlerin ise, tesbit maliki davalılar adına, 396 ada 9, 11 ve 12 parsellerin ise, tesbit gibi davalılar adına tesciline, 396 ada 1 nolu parselle ilgili davanın süre ve husumet yönünden reddine, tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

1- Davacı gerçek kişinin temyiz itirazları yönünden :

Davacı gerçek kişi, 21.07.2004 tarihinde 17.04.1965 tarih 18 nolu tapu kaydına dayanarak 396 ada 1 parsel sayılı taşınmaza yönelik olarak kadastro tespitine itiraz davası açmıştır. Küre Kadastro Mahkemesinin 15.03.2005 tarih 2004/17 -1 sayılı kararı ile sözkonusu dosya eldeki dosya ile birleştirilerek yargılaması yapılmıştır. Mahkemece, davacı gerçek kişinin açmış olduğu davanın süresinde olmaması ve 396 ada 1 parselin davada taraf olarak gösterilmeyen ... adına tesbit edildiği belirtilerek davacı gerçek kişinin davasının süre ve husumet yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenle, 396 ada 1 parsele ilişkin olarak temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı gerçek kişinin çekişmeli 396 ada 8 parsele ve davacı ... Yönetiminin çekişmeli tüm taşınmazlara ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

2- Davacı gerçek kişinin çekişmeli 396 ada 8 parsele ve davacı ... Yönetiminin çekişmeli tüm taşınmazlara ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Hükme esas alınan uzman orman ve ... bilirkişilerinin müşterek olarak düzenledikleri raporda çekişmeli 396 ada 8 ve 10 parsel sayılı taşınmazların 1960 tarihli memleket haritasında kısmen açık kısmen de ormanlık alanda kaldığını, çekişmeli 396 ada 11 ve 12 parsellerin ise tamamının açık alanda kaldığını açıklayarak çekişmeli taşınmazların orman sayılan ve sayılmayan bölümlerini belirlemişler ve taşınmazların memleket haritasındaki konumunu işaretlemişlerdir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; öncelikle, ... çekişmeli 396 ada 8 ila 12 parsellerin tamamına yönelik olarak orman niteliğinde oldukları iddiası ile ayrı ayrı kadastro tespitine itiraz davaları açmış, sözkonusu davalar birleştirilmiştir. Çekişmeli 396 ada 12 parsele ilişkin açılan ve bu dosya ile birleşen aynı mahkemenin 2004/15 sayılı dosyasında dava dilekçesinde davalı olarak Mühibe Özenç gösterilmiş ise de, 12 parsele ilişkin kadastro tespit tutanağında bu taşınmazın bu davalı ile birlikte ... çocukları ... Özenç, ... ..., ... Özenç, Nebahat ... adlarına iştirak halinde tesbit edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece yapılan yargılama sırasında, bu tesbit malikleri de davaya dahil edilerek taraf teşkili tamamlanmamıştır. Ayrıca; ... , Küre Sulh Ceza Mahkemesinin 1983/67 E, 1983/62 E sayılı dosyalarına dayanarak bu davaları açmış olup, sözkonusu dosyalar getirtilerek mahalline uygulanmadığı gibi çekişmeli taşınmazları kapsayıp kapsamadıkları hususu da incelenmemiştir. Bunlardan ayrı olarak, çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1992 yılında 46 Nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından orman kadastro çalışması ile 2/B madde uygulamasının yapıldığı anlaşılmakta ise de, bu çalışmaya ilişkin işe başlama, çalışma, askı ilan tutanakları Dairemizin 18.01.2007 tarih 2006/16597-316 ve 10.05.2007 tarih 2007/4840-6227 sayılı iade kararları ile istenmesine rağmen dosya içerisine konulmamış ve yörede 46 Nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan çalışmanın kesinleşip kesinleşmediği anlaşılamamıştır. Bu nedenle, uzman bilirkişi raporu da dosya kapsamına göre değerlendirilememiştir.

Kural olarak, tahditin kesinleştiği yerde bir yerin orman olup olmadığı kesinleşen tahditin uygulanması ile çözümlenir.

Kural olarak, tahditin kesinleştiği yerde bir yerin orman olup olmadığı kesinleşen tahditin uygulanması ile çözümlenir.

Bu nedenle; mahkemece, öncelikle çekişmeli 12 parselsayılı taşınmazda tesbit maliki olarak gözüken ... çocukları ... Özenç, ... ..., ... Özenç, Nebahat ...’ın davaya dahil edilmeleri, Sulh Ceza Mahkemesinin 1983/67 sayılı dosyası ilgili mahkemeden istenerek dosyaya konulmalı, dava dilekçesi ile duruşma gününün usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, daha sonra ilgili Orman İşletme Müdürlüğünden yörede 46 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan orman tahditine ilişkin işe başlama, çalışma ve askı ilan tutanakları ile orman tahdit noktalarının gösterildiği orman tahdit haritası istenerek dosyaya konulması,gelen belgelerden yörede kesinleşen orman kadastro çalışmasının bulunduğu saptandığında ise; önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu ... memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte 2 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Yasasına Göre Orman Kadastrosu ve Aynı Yasanın 2/B Maddesinin Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, ... fotoğraflarından, varsa ölçü

karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin “Teknik İşler” başlıklı Dokuzuncu Bölümde yazılı esaslar göz önünde bulundurularak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevkii, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan ... fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeği çevrilerek, çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek bilirkişilerden müşterek imzalı rapor ve kroki alınmalı, ilk orman kadastro harita ve tutanakları ile aplikasyon ve 2/B madde harita ve tutanaklarının uyumsuz olması halinde yukarıda yazılı Yönetmelikler ile Teknik İzahnamelerde yazılı tutanakların düzenlenmesine esas alınan ... fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği düşünülmelidir.