muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22235, Karar No: 2013/16226, Tarih: 07.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/22235 E.  ,  2013/16226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık

HÜKÜM : Davaların mükerrer olduğundan bahisle reddine

Eldeki davaya dayanak oluşturan Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığının 26.04.2004 gün ve 2003/1929 hazırlık sayılı iddianamesi ile sanıklar ...ile ... (...) ...hakkında sanık...'ın diğer sanık...'ı azmettirmesi sonucu sanıkların birlikte ...adına düzenledikleri sahte belgelerle müracaatta bulunarak sanık Mustafa adına doğrudan gelir desteği aldıkları iddiasıyla kamu davası açıldığı, yine temyiz incelemesine konu edilen (2004/134 esas sayılı dosya ile birleşen ve daha sonra sanık ... bakımından tefrik edilerek eldeki davaya konu edilen) Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/229 esas sayılı dosyasında ise sanıklar... ile ... hakkında iştirak halinde resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından kamu davası açıldığı, mahkemenin 2005/414 (2009/108) esas sayılı dosyasında ise sanık... hakkında kendi adına ve ... ile ... adlarına düzenlediği belgelerle tarım il müdürlüğüne müracaat etmek suretiyle doğrudan gelir desteği aldığı iddiasıyla dava açıldığı, her iki dosya incelendiğinde suça konu belgelerin ve dava konusu edilen eylemlerin farklı olduğu ve davaların mükerrer olmadığı gözetilmeden açılan davanın mükerrer olduğundan bahisle reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11863, Karar No: 2016/9185, Tarih: 25.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/11863 E.  ,  2016/9185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde satış elemanı olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davacının iş akdinin haklı nedenle sonlandırıldığını, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, İş Mahkemesinde açılan davada, yetkisizlik kararı verilerek İş Mahkemelerinin yetkili olduğuna karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre, yetkili mahkemenin hangi iş mahkemesi olduğu uyuşmazlık konusudur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5 inci maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

İş mahkemesinin görevi kapsamında bulunan bir dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

Türk Medeni Kanununun 19 uncu maddesi uyarınca, gerçek kişi yönünden yerleşim yeri, sürekli kalma niyetiyle oturulan yerdir. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh olarak kabulü gerekir. Aynı Yasanın 49 uncu maddesi gereğince, tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça, işlerinin yönetildiği yerdir .

Yetkili mahkemenin belirlenmesinde önemli olan işin yapıldığı işyeri tanımına, 5521 sayılı Yasada yer verilmemiştir. İşyeri, 4857 sayılı İş Kanununun 2 inci maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, işveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir. İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür. Bir yer, ancak işin niteliği ve yürütümü bakımından işyerine bağlı bulunmaktaysa, o işyerinden sayılacaktır.

İş veya toplu iş sözleşmesinin tarafları, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları, 5521 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin emredici nitelikteki son cümlesi gereğince geçersizdir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmamış olsa bile, mahkeme tarafından bu husus kendiliğinden göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir .

Somut olayda, davacı bölgesinden sorumlu satış temsilcisidir. Davacının iş yaptığı yer ili ve civar illerdir, davalı şirketin merkezi ise ....’dadır. Davalı yetki itirazında bulunmamıştır. Davalı vekili mahkemenin talebi üzerine işin yapıldığı yerin ili ve civarı, şirket genel merkezinin .... olduğunu beyanla yetkisizlik kararı verilecekse ....-..... Mahkemesinin yetkili olduğuna karar verilmesini talep etmiş; davacı vekili ise duruşmada alınan beyanında yetki itirazını kabul etmediklerini ancak yetkisizlik kararı verilecekse Mahkemesinin yetkili olduğuna karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davacının belirttiği mahkemenin yetkili olmasının işçi lehine yorum ilkesine uygun olduğu gerekçesiyle Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi Sıfatıyla) yetkili olduğuna karar vermiştir. Ancak mahkeme kabulü hatalıdır. İşin yapıldığı yer olan mahkemelerinin yetkili olduğu gözetilmeden dosya ile ilgisi bulunmayan Mahkemelerinin yetki olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14354, Karar No: 2011/14153, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/14354 E.  ,  2011/14153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 08/07/2009 gün ve 9705- 11443 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli ... köyü 142 ada 12 parsel (1140 m2) hakkında açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasa hükümleri uyarınca herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış taşınmazların, orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu taşınmazın a (291.277 m2) bölümünün orman niteliğiyle Hazine, b (9848.693 m2) bölümünün tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından (b) bölümü yönünden temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7339, Karar No: 2009/12318, Tarih: 24.06.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/7339 E.  ,  2009/12318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  : 24.01.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı kocanın boşanmaya neden olan olaylarda daha ağır kusurlu olduğunun sabit olmasına ve davalı kadının eşinin soyadını kullanmak isteği ile ilgili harcı verilerek açılmış bir davası olmadığından davalı kadının tüm, davacı kocanın aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusur bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davalı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte belirtilen nedenle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan tarafların sair temyize konu yönlerin yukarıda 1. bentte belirtilen nedenle ONANMASINA,  aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.06.2009 (Çarş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/18132, Karar No: 2012/22828, Tarih: 22.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/18132 E.  ,  2012/22828 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :456-925

Dava, kısa vadeli sigorta kollarından bildirilen çalışmaların uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak gerçekleştiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan SGK Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3363, Karar No: 2014/36661, Tarih: 02.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/3363 E.  ,  2014/36661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2006/362-2012/843

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Konut Hizmet Yönetim İşlet ve Tic AŞ.avukatları tarafından temyiz edilmiş, davalılardan Konut Hizmet Yönetim İşlet ve Tic AŞ. tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin güvenlik görevlisi olarak ilkokul mezunu olanların çalışamayacağına dair kanunda değişiklik yapılması nedeniyle işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin ve fazla çalışma alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davacı bu dosya ile birleştirilen Bakırköy 11. İş Mahkemesi'nin E:2008/242; K:2008/25 sayılı dosyası ile kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin ve fazla çalışma alacaklarının davalı Temizlik Sosyal Hizmetler ve Yayıncılık Tic. Ltd. Şti.'den tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar Temizlik Sosyal Hizmetler ve Yayıncılık Tic. Ltd. Şti. ve Konut Hizmet Yönetim İşl, ve Tic. A.Ş. vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre Temizlik Sosyal Hizmetler ve Yayıncılık Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazları ile davalı Konut Hizmet Yönetim İşl. ve Tic. A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalının işveren sıfatının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı İkitelli Konutlarında güvenlik görevlisi olarak çalıştığını ve daval Konut Hizmet Yönetim İşl. ve Tic. A.Ş.'nin bu siteyi yöneten şirket olduğunu iddia etmiş, davalı Konut Hizmet Yönetim İşl. ve Tic. A.Ş. vekili ise davacı ile aralarında işverenlik ilişkisinin bulunmadığını savunmuştur.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalının işveren sıfatının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı İkitelli Konutlarında güvenlik görevlisi olarak çalıştığını ve daval Konut Hizmet Yönetim İşl. ve Tic. A.Ş.'nin bu siteyi yöneten şirket olduğunu iddia etmiş, davalı Konut Hizmet Yönetim İşl. ve Tic. A.Ş. vekili ise davacı ile aralarında işverenlik ilişkisinin bulunmadığını savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi, Konut Hizmet Yönetim İşl. ve Tic. A.Ş.'nin asıl işveren sıfatıyla hükmedilen tazminat ve ücret alacaklarından sorumlu olduğu kabul edilmiş ise de; bu sonuç dosya içeriğine uygun değildir. Dosya içeriğinden davacı ile davalı Konut Hizmet Yönetim İşl. ve Tic. A.Ş. arasında iş ilişkisinin kurulmadığı, davalı şirketin site yönetim organizasyonunun kurulması ve yönetim hizmetlerinin yapılması hizmetini üstlendiği anlaşılmaktadır. Davacının nezdinde çalıştığı Sistemleri Tic. Ltd.Şti. davadışı IV. Etap Site Yönetimi arasında düzenlenmiş olup, davalı Konut Hizmet Yönetim İşl. ve Tic. A.Ş.'nin işverenlik sıfatı bulunmadığından adı geçen davalı şirket hakkındaki davanın husumet yokluğu sebebi ile reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/605, Karar No: 2014/5811, Tarih: 25.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/605 E.  ,  2014/5811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 01.12.2011 gün ve 2008/595-2011/472 sayılı kararı onayan Daire’nin 05.11.2013 gün ve 2012/2832-2013/19680 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirkette yaklaşık %45 pay sahibi olduğunu, otel işlettiğini, aile şirketi niteliğinde bulunduğunu, %51 pay sahibi %4 pay sahibi başka ortakla birlikte yıllardır şirketi kendi menfaatleri doğrultusunda yönettiğini, zarar ettirdiğini, 22.09.2008 tarihli olağanüstü genel kurulda sermaye artırımına karar verildiğini, 27.02.1987 tarihinde tescil edilen şirketin sermaye artırımında o tarih itibariyle tatbik edilmesi gerekli TTK'nın 388. maddesi hükmüne uyulmadığını, toplantı ve karar nisabının olmadığını, sermaye artırımının müvekkillerinin paylarının azaltılmasına yönelik olduğunu, esas itibariyle bedelsiz artırılması kararının kaybolan özsermayeyi gizlemeye yönelik bulunduğunu ileri sürerek, alınan kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak gelir kaydedilmesine, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7288, Karar No: 2022/2744, Tarih: 02.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/7288 E.  ,  2022/2744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan zaman aşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay günü saat 03.00 sıralarında mağdurun çalışmakta olduğu ekmek fırınına gelen sanığın, mağdurun soyunma odasındaki dolabında bulunan pantolonun cebinden 60 TL para ve içerisinde kimliği ve banka kartları bulunan cüzdanını çaldığı, ardından parayı yanına alıp, cüzdanı ise mağdurun kolaylıkla bulabileceği fırının bitişiğindeki evin bahçesine atarak uzaklaştığı olayda, mağdura kısmi iade nedeniyle ceza indirimine muvafakat edip etmediği sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 02.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11287, Karar No: 2006/12298, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11287 E.  ,  2006/12298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Deresi Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.