muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10275, Karar No: 2012/21462, Tarih: 21.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/10275 E.  ,  2012/21462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde mevcut bulunan dairesel yapıdaki gaz ayırıcı parçasının delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun, küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının, davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakında suç tarihi itibari ile 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında 30 günden 100 güne kadar adli para cezası tayini gerektiği gözetilmeden, temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca 450 TL olarak eksik tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASI- NA), ceza yönünden kazanılmış hakkın CMUK.nun 326/son madde ve fıkrası gereğince saklı tutulmasına, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10056, Karar No: 2023/6647, Tarih: 26.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/10056 E.  ,  2023/6647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/877 E., 2016/314 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 17.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kahramanmaraş 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz isteği, bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanık ...'in, resmi nikahlı eşi olan katılan ... ... ile aralarında ailevi bir nedenle tartışma çıktığı, katılanın evden ayrılmak istemesine rağmen sanık ... ve aynı konutta birlikte yaşadıkları kayınpederi olan diğer sanık ... tarafından telefonu alınmak suretiyle engellendiği, katılanın bir şekilde ailesine haber vermesi üzerine babası olan tanık ... ile amcası olan temyiz dışı sanık ... tarafından eve gelindiğinde, sanıkların, katılanı tutup çekmek suretiyle gitmesine engel olmaya çalıştıkları, ancak engel olamadıkları iddiasına ilişkindir.

2. Katılan ... ... hazırlık aşamasında kollukça alınan beyanlarında, eşi ile tartıştığını, ayrılmak istediğini, eşi ve ailesinin telefonunu aldıklarını, giderse ailesinin kendisini kabul etmeyeceğini, 60 yaşında biri ile evlendireceklerini söyleyerek tehdit ettiklerini, fırsat bulunca ailesini arayıp gitmek istediğini söylediğini, ailesinin kendisini almaya geldiklerinde eşi ve kayınpederinin, kolundan çekerek "gidemezsin" dediklerini, amcasının kendisini alıp dışarı çıkarttığını ve evden ayrıldıklarını beyan etmiş; kovuşturma aşamasındaki anlatımlarında ise, eşiyle aralarında çıkan tartışma üzerine evden gitmek istediğini, komşuları tarafından evden gitmemesi konusunda ikna edildiği için evde kaldığını, eşinin ailesinin, ailesi tarafından kabul edilmeyeceğini söyleyerek tehdit edip gitmesine izin vermediklerini, durumu ailesine anlatması üzerine ailesinin gelerek kendisini götürmek istediğini, ancak kayınpederinin kolundan tutup gitmesine izin vermediğini, amcasının ise kolundan tutarak kendisini götürdüğünü ifade etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden;

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden;

Katılanın tehdit olarak belirttiği, "Ailene dönersen seni 60 yaşında biriyle evlendirirler." şeklindeki sözlerin tehdit içermese de evden ayrılmak için çağırdığı ailesi ile gitmek istediği sırada sanıklar ... ve ...'in katılanın kolundan tutup çekmek suretiyle gitmesine engel olmaya çalıştıkları, temyiz dışı sanık ...'in müdahale ederek katılanı alıp evden ayrıldıkları anlaşılan olayda, sanıkların eylem ve irade birliği içerisinde cebir kullanmak suretiyle atılı suçu işledikleri anlaşıldığından Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Sanıklar yönünden;

1. Sanıkların, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek evden gitmek isteyen katılanı kolundan tutup çekmek suretiyle gitmesine engel olmaya çalıştıkları sırada sanıkların, katılanın kolundan tutar tutmaz katılanın amcası olan temyiz dışı sanık ...'in müdahale etmesi üzerine katılanı aldıkları anlaşıldığından, sanıkların eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığı tespit edilmiş olup, tamamlanmış suçtan hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı görülmüştür.

2. Sanıklar hakkında temel ceza tayin edilirken suç işleme saikleri, mağdura gelen zarar ve tehlikenin azlığı nazara alındığında alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektiren bir durum bulunmadığı gözetilmeden teşdiden ceza belirlenmesinde hukuka uygunluk görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde B numaralı bentte açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 tarihli kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz itirazı yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereğince Tebliğnameye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11063, Karar No: 2021/3737, Tarih: 25.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/11063 E.  ,  2021/3737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların olay günü saat 16.30 sıralarında yanlarında kimliği tespit edilemeyen bayan bir şahısla birlikte müştekiye ait kuyumcu dükkanına gitmeleri, suça sürüklenen çocuk ... ve kimliği tespit edilemeyen bayan şahsın müştekiyi oyaladıkları sırada, suça sürüklenen çocuk ...’ın vitrinde bulunan altınlardan bir avuç alarak sol cebine koyması ve suça sürüklenen çocukların iş yerinden ayrılmaları şeklindeki eylemlerine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 31/2. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımının suçun işlendiği tarih olan 26/03/2013 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 25/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17463, Karar No: 2021/21057, Tarih: 09.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/17463 E.  ,  2021/21057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/92 Esas ve 2018/390 Karar sayılı dosyasında sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan beraat kararı verildiği, Cumhuriyet savcısının kararı istinaf etmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından yeniden yargılama yapılarak, ilk hüküm kaldırılıp, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu, bu sebeple kurulan yeni hükmün temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın suçu işlemediğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4.Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 09/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1745, Karar No: 2017/2567, Tarih: 10.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/1745 E.  ,  2017/2567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı (birer kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (birer kez), hakaret (sanık için bir kez), kasten yaralama (ikişer kez)

HÜKÜM : Sanık ile suça sürüklenen çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı (birer kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (birer kez), kasten yaralama (ikişer kez) ve sanığın ayrıca hakaret suçlarından mahkumiyetlerine

a

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen hükümlerin katılan ...'a tebliği için 29.03.2012 tarihli duruşmada bildirdiği son adresine gönderilen tebligatın adı geçen katılanın adreste tanınmadığından bahisle bilâ tebliğ iade edilmesi üzerine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre mernis adres araştırması yapılarak bulunması halinde bu adrese, bulunamaması halinde ise aynı Kanunun 35. maddesine göre duruşmada beyan ettiği adrese tebligat yapılması yerine, mernis adresi araştırılmadan, katılanın duruşmada yeni adresini beyan etmeden önceki bir zamanda mahkemece kolluk araştırması marifetiyle belirlenen başka bir adrese Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebligatın geçersiz olduğu anlaşılmakla, anılan tebligat noksanlığının Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamında yapılan incelemede tespit edilen katılan ...'ın yeni mernis adresine yapılacak tebligatla giderilerek, hükmün katılan

İhsan tarafından ayrıca temyiz edilmesi halinde bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26884, Karar No: 2011/27813, Tarih: 09.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/26884 E.  ,  2011/27813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/08/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlunun temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur. Asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal bir düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir. Buna göre 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin de dar yorumlanması gerekip, maddede açıkça haczedilmezlik için "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşulunun kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir malın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. İmar planı ve benzeri bir idari işlem ya da kararla, taşınmazın kamu hizmetinin yürütülmesini sağlayacak bir amaç için tahsis edilmesi onun fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı sonucunu doğurmayacağından, haczin kaldırılması için yeterli olamaz. Bunun için hakim bizzat taşınmazın başında bilirkişi eşliğinde keşif yaparak haczedilen taşınmazın fiili kullanım durumunu belirlemeli ve bu şekilde sonuca gitmelidir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi İnşaat Mühendisi A. B..’ın 27.06.2011 tarihli raporunda, . Mahallesi . ada . parselin iki adet dükkan ve arsası, . Mahallesi . ada . parselin boş arazi, . ada . parselin arazi, . ada . parselin boş arazi, . ada . parselin boş arazi, . ada . parselin boş arazi, . ada . parselin boş arazi, Mescit Mahallesi . ada . parselin kerpiç tandır ve arsa, . ada . parselin dükkan ve tandır, .. Mahallesi . ada . parselin ise boş alan olduğu belirlenmiştir. Bu belirlemeye göre anılan taşınmazların fiilen kamu hizmetinde kullanılmadığı anlaşılmaktadır. Taşınmazların imar planında farklı amaçlarla planlanmış olması taşınmazların fiilen kamu hizmetinde kullanıldığının kabulünü gerektirmez.

O halde mahkemece . Mahallesi . ada . parsel, . Mahallesi . ada . parsel, . ada . parsel, . ada . parsel, . ada . parsel, . ada . parsel, . ada . parsel, .. Mahallesi . ada . parsel, . ada . parsel ve .. Mahallesi . ada . parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bu taşınmazlar yönünden de şikayetin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ:Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2).maddede yazılı nedenlerle alacaklı yararına İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16394, Karar No: 2024/1863, Tarih: 22.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/16394 E.  ,  2024/1863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/390 E., 2016/204 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suça konu yeri diğer sanık ...'ten kiraladığına, orman olduğunu bilmediğine, müsadere kararının haksız olduğuna, zarar karşılandığından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde, sanık tarafından ormanlık alanda açma yapılarak buğday ekildiğinin görülmesi üzerine, hakkında işgal ve faydalanma suçundan tutanak düzenlenmiştir.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, suç konusu yeri temyiz dışı sanık ...'ten kiraladığını, orman olduğunu bilmediğini ve on yıldır kendisinin ekip biçtiğini beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman ve fen bilirkişileri tarafından düzenlenen raporlarda suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı tespit edilmiştir.

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

22.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4853, Karar No: 2019/485, Tarih: 22.01.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/4853 E.  ,  2019/485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 ayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 22.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11146, Karar No: 2023/7964, Tarih: 04.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/11146 E.  ,  2023/7964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/801 E., 2023/719 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2021/282 Esas, 2022/395 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, dördüncü fıkrası 35 inci maddesi ile 61 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası uyarınca 9 yıl hapis cezası cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Yapılan istinaf talepleri üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 09.06.2023 tarihli ve 2023/801 Esas, 2023/719 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle

Sanığın akıl hastası olduğun ve eylemin nitelikli cinsel istismar suçuna teşebbüsü oluşturmadığına ve sair nedenlere ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle

Üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü