muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14250, Karar No: 2013/30179, Tarih: 30.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/14250 E.  ,  2013/30179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, suça konu silahın namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının dairesel yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceğinin belirtilmesi karşısında; dava konusu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde ise suça konu silahın gaz ayırıcı parçasını da gösteren fotoğraflar, ekspertiz raporu eklenerek suça konu tabancanın gaz ayırıcı parçasında üretim sonrası tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında evinde ateş ettiği belirtilerek silah bulundurmak eyleminden dolayı 6136 sayılı Yasanın 13/3. madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davasının açılması karşısında, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle CMK.nun 226. maddesine ayrıkı davranılması,

3- Kabul ve uygulamaya göre de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 30.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4876, Karar No: 2015/16834, Tarih: 07.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/4876 E.  ,  2015/16834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

A) Davacı İsteminin Özeti;

Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde 01/09/2004 tarihinde işe başladığını, işverenlikçe adına tahakkuk eden maaş, ikramiye ve fazla mesai alacaklarının ödenmediğini, işverenle olan anlaşma gereğince 3 ayda bir yarım maaş ikramiye ödenmekte olup 2010 yılında banka yolu ile ve daha sonra da bir süre elden ödenen ikramiyenin 2011 yılında şirket yetkilisi tarafından tek taraflı olarak kaldırılmak istendiğini, e-mail yolu ile artık ikramiye ödenmeyeceğinin bildirilmesi üzerine müvekkilinin söz konusu e-maile cevaben ikramiyenin kaldırılması uygulamasını kabul etmediğini bildirdiğini, ikramiye alacağı için davalı işverenliğe 21.9.2011 tarihinde ihtarname göndermesine rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığını ve yasal haklan ödenmeyerek mağdur edilen müvekkilinin bu nedenlerle iş akdini haklı olarak feshederek iş bu davayı açmak zorunda kaldığını beyanla, müvekkilinin ödenmeyen ihbar tazminatı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, maaş alacağı ve 2011 yılına ilişkin ikramiye alacaklarından oluşan toplam 14.300.00.TL.sının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; yetki ve zaman aşımı itirazında bulunmuş ve esasa ilişkin olarak da, SGK kayıtları ile de sabit olduğu üzere davacının iş bu davanın ikame tarihi itibariyle müvekkili şirket nezdindeki çalışması devam etmekte olduğundan ortada gerçekleşmiş bir fesih işlemi bulunmadığından davacının haksız kazanç elde etme amacına yönelik ihbar-kıdem tazminatı taleplerinin reddi gerektiğini, davacının iş bu davanın ikamesini takiben 31.12.2011 tarihinde dolabını boşaltarak bir daha gelmeyeceğini ... yetkililerine söylediğini ve söz konusu işyeri yetkililerinin de durumu müvekkili şirkete bildirdiklerini, davacının 2-3-4 Ocak 2012 tarihlerinde işe gelmediğini, bu durumun düzenlenen tutanaklarla tespit edildiğini ve bu nedenle iş akdinin müvekkili şirket tarafından haklı olarak feshedilecek olduğunu, davacının müvekkili şirketten herhangi bir ücret alacağı bulunmadığını, müvekkili şirkette ikramiye uygulaması bulunmadığını, fazla mesai iddiasının somut nitelik taşımadığı gibi hukuki dayanaktan da yoksun olduğunu beyanla haksız davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davacının iş akdini 25/10/2011 tarihinde haklı olarak feshettiği kanaati ile ihbar tazminatı talebini reddederek diğer alacak kalemlerinin de kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davacının iş akdini 25/10/2011 tarihinde haklı olarak feshettiği kanaati ile ihbar tazminatı talebini reddederek diğer alacak kalemlerinin de kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Somut olayda; davacı, ödenmeyen ücret ve ikramiye alacakları nedeniyle akdi haklı olarak feshettiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım ücret alacaklarının davalıdan tahsili talebinde bulunmuştur.

Davalı ise; dava tarihi olan 04/11/2011 tarihi itibariyle yapılmış bir fesih işlemi olmadığını, davacının 31/12/2011 tarihinde dolabını boşaltarak bir daha işe gelmediğini ve 02/03/04/01/2012 tarihlerinde devamsızlık yaptığını bu durumun tutanaklarla sabit olduğunu, ve davacının haksız kazanç elde etmek amacıyla talep ettiği kıdem ve ihbar tazminatı talepleri ile davacının diğer talepleri de dayanaksız olduğundan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Dosyada mübrez davacının hizmet döküm cetveli incelendiğinde; davacının davalı işyerinden çıkış tarihinin 20/01/2012 tarihi olduğu anlaşılmıştır . Davacının iddialarını ispat amacıyla dinlettiği davacı tanıkları da beyanlarında; davacı ile diğer arkadaşlarının ikramiyelerin kesilmesi nedeniyle ihtarname çektiklerini, bu nedenle diğer arkadaşların izne gönderilip işe giriş kartları da iptal edilerek işten çıkarıldıklarını, ancak davacının yerine eleman yetiştirebilmesi için izne çıkarılmayıp çalışmaya devam ettirildiğini ve birkaç ay beklendiğini belirtmişlerdir.

Bu delil durumu itibariyle, davacının dava tarihinde iş akdinin devam ettiği ve yapılmış bir fesih olmadığı anlaşıldığından, davacının kıdem tazminatı talebinin reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile bu talebin kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31125, Karar No: 2015/32531, Tarih: 30.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/31125 E.  ,  2015/32531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Ankara 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2015

NUMARASI : 2015/338-2015/616

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti farkı, yabancı dil ücreti farkı ile verimlilik teşvik primi farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, iki tarafın yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 30.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21183, Karar No: 2014/16776, Tarih: 08.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/21183 E.  ,  2014/16776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

14.10.2012 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 15.10.2012 olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak değerlendirilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın olay esnasında alkollü olmadığına, hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi ya da erteleme kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4661, Karar No: 2015/29248, Tarih: 18.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/4661 E.  ,  2015/29248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/33376

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2013

NUMARASI : 2013/318 (E) ve 2013/553 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra deneme süresi içinde yeni bir suç işlediğinin bildirilmesi üzerine, öncelikle duruşma açılarak davanın taraflarının duruşmaya davet edilmesi, geldikleri takdirde dinlenmeleri ve Anayasanın 141, CMK'nın 34, 230. maddelerine uygun, sabit kabul edilen eylem, haksız tahrik ve zincirleme suç hükümlerine ilişkin artırım ve indirim nedenlerinin Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde değerlendirildiği gerekçe içeren bir hüküm kurulması gerekirken, duruşma açılmadan ek kararla dosya üzerinden ve gerekçeden yoksun biçimde karar verilmesi,

2)Kabule göre de; 31/05/2007 tarih ve 176/153 sayılı ilk hükümde sanık hakkında adli para cezası verildiği, aleyhe de temyiz olmadığı gözetilmeden CMUK’nın 326/son maddesine aykırı şekilde hapis cezasına hükmolunması,

Kanuna aykırı ve sanık E.. İ.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2412, Karar No: 2012/7531, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/2412 E.  ,  2012/7531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1479 sayılı yasaya tabi sigortalı iken ölen babasından dolayı ölüm aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve bozma kararına uygun karar verilmesine göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı iken ölen babasından dolayı ölüm aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemizin 15.2.2011 tarihli bozma kararına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile davacının murisi sigortalı ...'dan yazılı talep tarihi olan 18.8.2005 tarihi itibariyle ölüm aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

1479 sayılı Yasa'nın 43.maddesinde yer alan "Sigortalının ölümde hak sahibi kimselerine bağlanacak aylıklar, ölümle aylığı hak kazandıkları tarihten sonraki aybaşından başlar " hükmü gereğince ölüm aylığının yazılı istek tarihini takip eden aybaşı olan 1.9.2005 tarihinden itibaren bağlanması gerektiği halde davacının 18.8.2005 tarihi itibariyle ölüm aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesi ve davacının sigortalı murisinin soyadının "Şanlı" olmasına rağmen karara "Canlı" yazılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının (1.) bendinin silinerek yerine,

"1-Davanın KABULÜ ile, davacının, murisi sigortalı Ahmet Şanlı nedeniyle 01.09.2005 tarihi itibariyle ölüm aylığına hak kazandığının tespitine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15230, Karar No: 2020/3052, Tarih: 11.03.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/15230 E.  ,  2020/3052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya gelince,

1)Gerekçeli kararın davalılar ..., ... ve ...’e doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmakla;

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda, gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalılara gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

2)Dava konusu taşınmazın hissedarlarından muris ...’ın mirasçılık belgesi temin edilerek dosya arasına alınması,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 11.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13655, Karar No: 2016/26955, Tarih: 13.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/13655 E.  ,  2016/26955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin kayden alt işveren bünyesinde davalı şirketin işlerinde çalıştırıldığını, davalı ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazalı olduğunu, ... ve Müş. Hiz. A.Ş.’nin davalının yüzde yüz iştirakı olan bir şirket olduğunu, müvekkilinin kayden alt işveren işçisi gösterilmesi sebebiyle, müvekkiline, davalının bünyesinde çalışan emsal işçilere ödenenden daha az ücret ve sosyal yardımda bulunulduğunu, daha ağır şartlarda çalıştırıldığını, asıl işin alt işverene verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davalının Anayasa’dan kaynaklanan eşit davranma yükümlülüğüne aykırı hareket ettiğini, müvekkilinin davalı bünyesinde çalışan işçilerden farksız olmasına rağmen işçilik alacakları ve çalışma şartlarının oldukça farklı olduğunu ve iş bu davanın açılarak fark ücret alacaklarının istenilmesi zorunluluğunun doğduğunu ileri sürerek, fark ücret, ilave tediye, ikramiye, yemek bedeli, ara dinlenme, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının çalıştığı ... ve Müş. Hiz. A.Ş.’nin müvekkilinden bağımsız ve farklı bir iş kolunda hizmet verdiğini, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkili ile söz konusu şirket arasındaki ilişkinin muvazaalı olmadığını, davacının iddia ve taleplerinde haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda, mahkemece, iş kolu tespitine ilişkin, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin 05.07.2012 tarih ve 2012/18727 esas, 2012/26716 karar sayılı kararına da dayanılarak, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olmadığı ve davacının toplu iş sözleşmesinden faydalanamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Eldeki davayla benzer mahiyetteki uyuşmazlıklarda, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin 05.07.2012 tarihli iş kolu tespitine ilişkin kararı neticesinde, ....A.Ş. ve ... ve Müş. Hiz. A.Ş. arasındaki ilişkide muvaza olgusunun ortadan kalktığı; ancak anılan iş kolu tespiti kararından önceki dönemler için bu ilişkinin muvazaalı olduğu kabul edilerek uygulamalar yapılmış, bu yönde verilen kararlar Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir. O halde, iş kolu tespiti kararına kadar olan dönem için, muvazaa olgusu konusundaki istikrar kazanan yargısal uygulamalar dikkate alınmalı ve bu döneme ait davacının istekleri, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu kabul edilerek değerlendirilmelidir.

Diğer taraftan, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu dönemle ilgili olarak, davacının asıl işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanması için, taraf sendikaya üye olması ve üyeliğin işverene bildirilmesi veya dayanışma aidatı kesilmesini talep etmesi gereklidir. Davacı taraf, bu şartların gerçekleştiğini iddia ve ispat etmediğinden, davacının, davalı şirketin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanması mümkün değildir. Ancak, dava dilekçesinde, davalı bünyesinde çalışan emsal işçilere ödenen ücret ve sağlanan haklara dayanılarak talepte bulunulmuş olması karşısında, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu dönemle ilgili olarak, davalının bünyesinde çalışan emsal işçi bulunup bulunmadığının araştırılması gereklidir. Emsal işçi araştırmasında, toplu iş sözleşmesinden yararlanan bir işçinin davacının emsali olamayacağı hususu, gözardı edilmemelidir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6984, Karar No: 2011/8704, Tarih: 16.06.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/6984 E.  ,  2011/8704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraatine ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 21.08.2003 günü itibariyle, temyiz inceleme gününde sanıklar yararına olan, 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı tahakkuk etmiş bulunduğundan hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davasının ORTADAN KALDIRILMASINA, yabancı menşeili olduğu tespit edilemeyen balların sahibine iadesine, 16.06.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1444, Karar No: 2019/8346, Tarih: 24.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/1444 E.  ,  2019/8346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... ili ... İlçesi ... mahallesinde kain 112545 ada, 1 numaralı parsel üzerindeki mesken için, davalı idare nezdinde su akışının sağlanması amacı ile ferdi su abonesi olmak istediğini, davalı idare görevlileri tarafından kendisinden 3.235,00-TL kanal katılım payı ve 3.638,00-TL şebeke hisse bedeli olmak üzere toplamda 6.873,00-TL ödemesi gerektiğinin bildirildiğini, bu bedelin tarafından davalı idareye ödenmediğini, anılan meskenin bir kooperatif tarafından yaptırıldığını, davalı idarece talep edilen bu bedelin hiçbir hukuki dayanağının olmadığını belirterek, kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinin tahsil edilmemesi gerektiği ile anılan meskene tedbiren su aboneliği ve su akışının sağlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davacının satın aldığı meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve Aski Tarifeler Yönetmeliği’nin 39. maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı Aski tarafından, davacının kullandığı konuta ve o sahaya su ve kanalizasyon hizmetlerinin götürülerek yararlandırıldığı, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu’nun 87 ve 88. maddeleri ile Aski Tarifeler Yönetmeliği’nin 39. maddesi kapsamında davacının, su abonesi olabilmesi için sorumlu olduğu bedelin 4.866,23-TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile kendisinden fazladan talep edilen 2.006,77-TL'den sorumlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemiz 08/03/2018 tarih ve 2016/9749-2018/2207 E.-K. sayılı ilamı ile “...Davacı vekili, 10.05.2013 tarihli 2. ek bilirkişi raporuna 14.05.2013 tarihli beyan dilekçesinde rapordaki tarife iptalinden sonraki hesaplama doğrultusunda karar verilmesini talep etmiştir.