muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4459, Karar No: 2024/4493, Tarih: 01.07.2024

II. CEVAP

Yargılamanın iadesi talep edilen (Davalı) Hazine vekili, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/406 Esas, 2001/493 Karar sayılı kararına ilişkin yargılamanın iadesi yoluyla iptali ve yürütmenin durdurulması taleplerinin öncelikle hak düşürücü süre, zamanaşımı, husumet ve kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek Mahkemenin aksi kanaatte olması halinde haksız ve hukuki dayanaktan yoksun taleplerin reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ, BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. İlk Derece Mahkemesince; 239 parsel sayılı taşınmazın tesciline esas mahkeme kararının 2000/406 Esas sayılı dava yönünden kesin hüküm niteliğinde olmasına rağmen kesin hükme aykırı şekilde davacı Hazine'nin davasının kabul edildiği ve kararın kesinleştiği, bu haliyle yargılamanın iadesi sebebinin oluştuğu gerekçesiyle yargılamanın iadesi talebinin kabulüne karar verilmiştir. Karara karşı süresi içinde davalı (yargılamanın iadesi talep edilen) Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesince; yargılamanın iadesi talebinin kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, ancak harçtan muaf olan Hazine aleyhine harca hükmedilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle harç yönünden başvurunun kabulü ile sair taleplerin reddine, İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, harç yönünden düzeltilmek suretiyle yeniden hüküm kurularak yargılamanın iadesi talebinin kabulüne karar verilmiştir. Karara karşı süresi içinde davalı (yargılamanın iadesi talep edilen) Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

3. Dairenin 12.12.2022 tarihli ve 2022/7344 Esas, 2022/8099 Karar sayılı kararı ile; İzmir Gezici Kadastro Mahkemesinin 956/497 Esas, 962/515 Karar sayılı davasında, Hazine adına yapılan kadastro tespitine ... tarafından, taşınmazın kendisine ait tapu kaydının sınırları içerisinde kaldığı gerekçesiyle tespitin iptali ile adına tescil istemiyle itiraz edildiği, yapılan yargılama neticesinde çekişmeli taşınmazın geldi kaydı olan 239 parsel sayılı taşınmazın ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verildiği, yargılamanın iadesine konu ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/406 Esas, 2001/493 Karar sayılı dosyasında ise, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle tapu kaydının iptali istemi ile açılan davanın kabulüne ilişkin verilen kararın temyiz edilmeksizin 08.01.2002 tarihinde kesinleştiği, her iki davanın hukuki sebebi farklı olduğundan, kanunda belirtilen şartların oluştuğundan söz edilemeyeceğine değinilerek davacıların yargılamanın iadesi talebinin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bölge Adliye Mahkemesinin 30.05.2023 tarihli ve 2023/512 Esas, 2023/835 Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, bozma kararında belirtilen gerekçe benimsenmek suretiyle yargılamanın iadesi talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

4. Bölge Adliye Mahkemesinin 30.05.2023 tarihli ve 2023/512 Esas, 2023/835 Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, bozma kararında belirtilen gerekçe benimsenmek suretiyle yargılamanın iadesi talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde yargılamanın iadesi talep eden ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Yargılamanın iadesi talep eden ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın hukuki sebebinde yanılgıya düşüldüğünü, ... Gezici Arazi Mahkemesince kök 239 parselin bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde olduğu gerçeği göz önüne alınarak karar verildiğini, verilen kararın, öncelikle Yargıtay'ın önceki verdiği kesin karara ve mahkeme kararlarının bağlayıcılığı gerçeğine aykırı olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; yargılamanın iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 374 üncü ve 375 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararın bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Yargılamanın iadesi talep eden vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 247,70 TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.07.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9666, Karar No: 2020/113, Tarih: 06.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/9666 E.  ,  2020/113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanıkların internet cafe olan iş yerinden çalmış oldukları rem belleklerin değeri 20,00 TL olarak tespit edildiğinden, sanıklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2)T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 06/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8288, Karar No: 2011/2234, Tarih: 03.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8288 E.  ,  2011/2234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.07.2008 tarih ve 2007/674-2008/375 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Kanada’dan ithal ettiği tıbbı malzemenin satış bedelinin müvekkilince ödendiğini, ayrıca taşıma ücretini de müvekkilince ödendiğini, yurda getirilen emtianın müvekkiline teslim için davalı taşıyıcının Ankara ofisinde beklerken araçtan hırsızlanarak zayi olduğunu ileri sürerek, emtianın bedeli ve kar yoksunluğu nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı olarak şimdilik 22.806,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ikametinin Beykoz/ İstanbul olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı ikametinin İstanbul ilinde olduğu ve taraflar arasında yazılı taşıma sözleşmesi bulunmadığının sabit bulunduğu, taşıma bedelinin davacı tarafından ödenmesinin taraflar arasında taşıma sözleşmesi yapıldığının ispata yeterli olmadığı, davacının dava dışı yurdışındaki şirketten satın aldığı emtianın ücreti davacıdan alınmak üzere davalı aracılığıyla alıcısına gönderildiğinin anlaşıldığı, bu durumda taşıma sözleşmesinin davacı ile değil, yurtdışındaki gönderici ile davalı arasında yapıldığından davacının HUMK 10. maddesindeki düzenlemeden yaralanmasının mümkün olmadığı, davanı aynı yasanın 9. maddesine göre açılmasının gerektiği gerekçesiyle dava dilekçesinin yetkisizlik nedeniyle reddine, talep ve kesinleşme halinde dosyanın yetkili Kadiköy Asliye Ticaret Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı tarafından taşınan emtianın zayi olduğu iddiasıyla emtianın alıcısı olan davacının tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının taşıma sözleşmesinin tarafı olmadığı gerekçesiyle davada HUMK 10. madesinin uygulamayacağına karar verilmiştir. Oysa, dosyaya ibraz olunan 04.07.2007 tarihli, 909,18 TL bedelli navlun faturası davacı(alıcı) tarafından ödenmiş olduğundan artık davacı, dava dışı satıcı firma ile davalı taşıyıcı arasında yapıldığı mahkemece kabul edilen taşıma sözleşmesinin tarafı haline gelmiş olup; sözleşmenin ifa yeri olan Ankara ili mahkemelerinde de HUMK 10. maddesine dayalı olarak dava açma hakkının bulunduğunun kabulü gerektiği halde mahkemece yazılı gerekçeyle yetkisizlik kararı verilmesi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2059, Karar No: 2019/2173, Tarih: 09.04.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/2059 E.  ,  2019/2173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme sebebiyet verme

HÜKÜM :1) Sanık ... ... hakkında;

a) Kasten yaralama sonucu...'ın ölümüne sebebiyet vermek suçundan, TCK'nin 87/4. maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Katılan ...'yi kasten yaralama suçundan,TCK'nin 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası.

2) Sanık ... ... hakkında;

Katılan ...'yi kasten yaralama suçundan, TCK'nin 86/2, 86/3-emaddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası.

3) Sanık ... hakkında;

Katılan sanıklar ... ve ...'i kasten yaralama suçundan TCK'nin 25. maddesi uyarınca beraatine dair istinaf başvurularının esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafiinin süresinde yapmış olduğu duruşmalı inceleme isteminden, 18.02.2019 tarihinde vermiş olduğu dilekçe ile feragat ettiği görülmekle, incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verilmiştir.

Sanıklar ... ve...hakkında; katılan ...’ye yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı, katılan ..., ... ve ... vekilinin temyiz isteminin, ilk derece mahkemesince tayin olunan cezanın miktarı itibariyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2. maddesi uyarınca temyiz edilemez olduğu anlaşılmakla, CMK'nin 298. maddesi gereğince REDDİNE karar verilmiştir.

Her ne kadar... müdafii temyiz dilekçesinde katılan sanık sıfatını belirtmiş ise de, ...’nin katılan sanıklar... ve...’e yönelik kasten yaralama suçlarından verilen beraat kararına dair temyiz itirazı olmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede bu hükümle ilgili belirtilen görüşe iştirak edilmeyerek, ...hakkında verilen beraat kararı inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanık ... hakkında; maktul ...’a yönelik kasten nitelikli yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen 16.03.2017 gün ve 2017/536 esas, 2017/416 karar sayılı “Sanık ... müdafii, katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunda ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca İstinaf Başvurularının Esastan Reddine” dair kararının, sanık ... müdafii ve katılan ..., ... ve ... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen 16.03.2017 gün ve 2017/536 esas, 2017/416 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; eylemin haksız tahrik nedeniyle gerçekleştirildiğine, takdiri indirim uygulanması gerektiğine ve sair sebeplere yönelen ve katılan ..., ... ve ...vekilinin; suçun tasarlanarak işlendiğine ve sair sebeplere yönelen temyiz itirazlarının REDDİNE,

Ancak;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen 16.03.2017 gün ve 2017/536 esas, 2017/416 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; eylemin haksız tahrik nedeniyle gerçekleştirildiğine, takdiri indirim uygulanması gerektiğine ve sair sebeplere yönelen ve katılan ..., ... ve ...vekilinin; suçun tasarlanarak işlendiğine ve sair sebeplere yönelen temyiz itirazlarının REDDİNE,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; suç tarihinde sanık ...’in, kendisini suç tarihinden bir gün önce darp eden maktul ...’ı ele geçirilemeyen odun parçası ile başına vurmak suretiyle yaraladığı ve ...Adli Tıp İhtisas Kurulunun 29.06.2016 tarih ve ...sayılı raporuna göre; beyin, beyin sapında subaraknoidal mesafede ve parankimde yaygın kanama, periferinde konjesyon, durameterde taze kanama, akciğerlerde pürülan bronşit, bronkopnömoni, alveoler ödem, konjesyon, az sayıda küçük çaplı damarda yağ embolisi tespit edildiği dikkate alındığında kişinin ölümünün künt kafa travmasına bağlı kafatası kırıklarıyla birlikte, beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu ve kişinin 14/10/2015 tarihinde maruz kaldığı darp sonucunda meydana gelen yaralanmasıyla ölümü arasında illiyet bağı bulunduğunun belirtildiği olayda;

Suçta kullanılan aletin elverişliliği, hayati vücut bölgesinin hedef alınması, maktulün aldığı darbenin etkisi ile düşüp hareketsiz kalması üzerine sonuç aldığını düşünerek sanığın eylemini diğer katılan ...’ye karşı devam etmesi, meydana gelen zararın ağırlığı nazara alındığında, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, kasten öldürme suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde nitelikli kasten yaralama sonucu ölüme sebebiyet verme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi kanuna aykırı olup,

Katılan ..., ... ve ... vekilinin temyiz istemi bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK’nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE ve hükmolunan ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre katılan sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 09.04.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11691, Karar No: 2016/8146, Tarih: 11.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/11691 E.  ,  2016/8146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.04.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.05.2003 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu 539 ada 4 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır.

Davalı ...Belediyesi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Ziraat bilirkişisi, dava konusu taşınmazın mera niteliğinde olduğunu belirtmiş, fen bilirkişisi ise dava konusu taşınmazın krokisini çizmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın toprak tevzi komisyonunu 901 mera parselinin kadastro tespiti sırasında 4875-4949-2822-5192 nolu mera olarak tespit edildiği ve bu parselinde imar uygulamasa ve parselasyon sonucu 539 ada 4 parselin oluştuğu anlaşılmaktadır. ....Asliye Hukuk Mahkemesi 2002/2098 Esas sayılı Hakem dosyasında yapılan keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporunda 539 ada 4 nolu parselin toprak tevzi komisyonunun 901 nolu mera parseli içerisinde kaldığı belirtilmiştir.

Görülüyor ki dava konusu taşınmaz 901 sayılı mera parselinden ..

gelmektedir. İmar planı içindeki meraların planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan mera niteliğini yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete . ayrılanların (yol, park, yeşil saha gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (.... Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise “Yolsuz Tescil “ olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içersine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c)Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamaksızın saptanmadan Belediye, diğer kamu kuruluşları ile gerçek kişiler adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti belediye, diğer kamu kuruluşları ve gerçek kişilere bırakılamaz.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında;

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece şehir plancısı, zirai bilirkişi, harita mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişi de bulundurularak dava konusu 539 ada 4 parsel (imar uygulamasından önceki 901 sayılı parsel sayılı taşınmaz) üzerinde yeniden keşif yapılmalı, imar planı ve uygulama haritaları belediyeden getirtilmeli ayrıca 01.01.2003 tarihinden önce çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak öncesi mera olan dava konusu taşınmazın mera niteliğini yitirip yitirmediği, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların oluşup oluşmadığı ve özellikle yerleşim, işgal ve yapılaşmanın 01.01.2003 tarihinden önce var olup olmadığı incelenmeli, keşfi izlemeye olanak sağlayacak sayıda fotoğraf çekilerek dosyaya konulmalı, yapılan tüm araştırmalar neticesinde geçici 3. maddedeki koşulların oluştuğunun saptanması halinde dava reddedilmeli, aksi takdirde davanın kabulüne karar verilmelidir.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

11.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.