muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/14, Karar No: 2021/399, Tarih: 01.04.2021

27. Avukatlık sözleşmesi ise, her iki tarafa borç yükleyen, ücret karşılığında ivazlı nitelikte olan, belli bir hukuki yardımın yapılmasını öngören ve sözleşmenin bir tarafının mutlaka avukatın oluşturduğu sözleşme türüdür ve vekâlet sözleşmesi niteliğindedir.

28. 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 1. maddesine göre avukatlık, kamu hizmeti ve serbest bir meslektir. Avukat, yargının kurucu unsurlarından olan bağımsız savunmayı serbestçe temsil eder.

29. Avukatlığın amacı, hukukî münasebetlerin düzenlenmesini, her türlü hukukî mesele ve anlaşmazlıkların adalet ve hakkaniyete uygun olarak çözümlenmesini ve hukuk kurallarının tam olarak uygulanmasını her derecede yargı organları, hakemler, resmî ve özel kişi, kurul ve kurumlar nezdinde sağlamaktır ve avukat bu amaçla hukukî bilgi ve tecrübelerini adalet hizmetine ve kişilerin yararlanmasına tahsis eder (1136 s.K., m.2).

30. Yargının kurucu unsurlarından olmakla birlikte, Anayasa Mahkemesinin 01.03.1985 tarihli, 1984/12 E., 1985/6 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, avukatlık mesleği kamu hizmeti olarak addedilmiş olsa da her şeyden önce bir serbest meslek olduğu gözden kaçırılmamalıdır.

31. Avukat hukuki bilgi ve tecrübelerini mesleğinin ifası doğrultusunda müvekkiline sunar. Bu hizmetin özü vekâlet sözleşmesine dayalıdır. Avukatlık mesleğinin kamu hizmeti olması yahut avukatların kamu görevlisi gibi cezalandırılmaları avukatlık sözleşmesini TKHK’nın 3. maddesinin (l) bendindeki vekâlet sözleşmesi olarak ifade edilen kapsam dışına çıkarmaz. Kanun’un 3/ı hükmü uyarınca sağlayıcı sıfatında belirleyici olan mesleki amaç kıstasıdır ve bu doğrultuda avukat verdiği hizmette tüketici hukuku anlamında sağlayıcı sıfatını haizdir. Nitekim kanun koyucu gerek tüketici işlemi gerekse sağlayıcı tanımında “kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere” ifadesine yer vererek kamu hizmeti görmekle yükümlü olan kamu tüzel kişilerinin dahi sağlayıcı olarak kabul edilmesi gerektiği yönündeki iradesini açıkça ortaya koymuştur.

32. Hâl böyle olunca avukatın sunduğu hizmet, müvekkilinin tüketici sıfatını taşıması ve bu suretle vekâlete ilişkin hukuki münasebetin tüketici işlemi vasfında olması durumunda, TKHK hükümlerine tabi olacak, taraflar arasında doğan ihtilaflar da tüketici mahkemeleri (miktar sınırına göre tüketici hakem heyetleri) önünde çözümlenecektir.

33. Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; davacıların geçirdikleri trafik kazası sonucu yaralanmaları ve kızlarının hayatını kaybetmesi nedeniyle hukuken yapılması gereken takip ve işleri yürütmek üzere vekil kıldığı davalı avukata karşı, sebep olduğunu iddia ettikleri zararın tazmini yönünde başlatıkları takibe vaki itirazın iptali davasında görevli mahkeme tüketici mahkemeleridir.

33. Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; davacıların geçirdikleri trafik kazası sonucu yaralanmaları ve kızlarının hayatını kaybetmesi nedeniyle hukuken yapılması gereken takip ve işleri yürütmek üzere vekil kıldığı davalı avukata karşı, sebep olduğunu iddia ettikleri zararın tazmini yönünde başlatıkları takibe vaki itirazın iptali davasında görevli mahkeme tüketici mahkemeleridir.

34. Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında avukatlık sözleşmelerinin 6502 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilemeyeceği, aksi yöndeki kabulle avukatın satıcı/sağlayıcı olarak değerlendirilmesinin avukatlık mesleğinin vasfına uygun olmayacağı, direnme kararının haklı ve yerinde olmakla onanması gerektiği yönünde ileri sürülen görüş açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

35. Sonuç itibariyle Özel Daire kararına uymak gerekirken hatalı değerlendirmeyle direnme kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

36. Direnme kararı bu nedenle bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Aynı Kanun’un 440/III-3. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 01.04.2021 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4304, Karar No: 2011/6059, Tarih: 19.10.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/4304 E.  ,  2011/6059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-k.davalı ...'ten, bakiye 1.631,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ..., ... ve davalı karşı davacı ...'den alınmasına, 19.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13455, Karar No: 2020/458, Tarih: 16.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/13455 E.  ,  2020/458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 12/03/2007- 03/11/2008 ve 25/08/2011-16/04/2014 tarihleri arasında olmak üzere iki dönem halinde uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, aylık ücretinin asgari ücret ve sefer başı 600 Euro sefer priminden oluştuğunu, davacının son 3 aylık asgari ücret alacağı, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacağının ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, son 3 aylık asgari ücret ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş akdinin davacı işçi tarafından feshedildiği, uyuşmazlık dışıdır. Uyuşmazlık, davacı işçinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığına ilişkindir.

Dosyada mevcut davacı işçinin el yazısıyla yazıp işverene verdiği dilekçesinde, davacı işçinin “kendi isteğim üzerine anlaşamadığımdan, 16/04/2014 tarihinde istifa etmiş bulunmaktayım.” şeklinde istifasını yazdığı görülmektedir.

Görüleceği üzere istifa, haklı neden içermemektedir. Davacının 21/10/2014 tarihinde açtığı davada istifasını, ödenmediğini iddia ettiği son 3 aya ilişkin asgari ücret ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarına dayandırması, haklı neden içermeyen istifaya sonradan haklılık kazandırma çabasıdır ve hukuken sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenle, haklı neden içermeyen istifa nedeni ile kıdem tazminatı talebinin reddi gerekirken yazılı olmayan gerekçeyle kabulü hatalıdır.

3-Davacı, davalı işyerinde asgari ücret ve sefer primi usulüyle çalıştığını, son 3 aya ilişkin asgari ücretlerini alamadığını iddia ederek ücret alacağı talebinde bulunmuş, davalı ise uluslararası tır şoförü olan davacının sadece sefer primi ile çalıştığını savunmuştur.

Açıklanan nedenle, haklı neden içermeyen istifa nedeni ile kıdem tazminatı talebinin reddi gerekirken yazılı olmayan gerekçeyle kabulü hatalıdır.

3-Davacı, davalı işyerinde asgari ücret ve sefer primi usulüyle çalıştığını, son 3 aya ilişkin asgari ücretlerini alamadığını iddia ederek ücret alacağı talebinde bulunmuş, davalı ise uluslararası tır şoförü olan davacının sadece sefer primi ile çalıştığını savunmuştur.

Davacının dinlettiği tanık, işyerinde sefer başına prim usulüne göre ücret aldıklarını, ancak davalı işverenin kayıtlarda ücreti asgari ücret olarak gösterdiğini açıklamıştır. Yine aynı işyerine ait davacı tanığının açtığı Mersin 2. İş Mahkemesi’nin 2014/178 Esas sayılı Dairemiz incelemesinden de geçen emsal nitelikteki dava dosyasında da davalı işyerindeki ücret sisteminin sadece sefer başına prim olduğu belirlenmiştir.

Açıklanan delil durumuna göre, davalı işyerinde ücret olarak sadece sefer başı prim ödendiği, ayrıca bir asgari ücret ödemesi olmadığı, sadece işverenin ödemeyi kayıtlarda asgari ücretmiş gibi gösterdiği anlaşılmakla, davacının asgari ücret alacağı talebinin reddinin gerektiğinin düşünülmemesi de hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32585, Karar No: 2014/32908, Tarih: 24.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/32585 E.  ,  2014/32908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2014

NUMARASI : 2014/149-2014/330

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin resmi kurumların ihalelerine katıldığı temizlik hizmetleri sunduğunu, Kayseri M.. Belediyesinin düzenlediği temizlik ihalesine katıldığını ve ihaleyi alarak temizlik hizmetlerini yürüttüğünü, müvekkilinin ihale şartnamesinde belirlenen şartlar dahilinde işçilere ödeme yaptığını, şartname haricinde herhangi bir şart ile sözleşme yapma yetkisi olmadığı gibi şartname haricinde bir sözleşme yapması durumunda ise ihale sözleşmesini yerine getirme şartları bozulacağından ihale sözleşmesinin feshedileceğini, bu sebeple yetki tespitinde muhatabın asıl işveren olan belediye başkanlığı olması gerektiğini ileri sürerek yetki tespitinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yargılama sonunda Diyarbakır İş Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, bilahare kararın kesinleştiği tarihten itibaren iki haftalık süre içerisinde yetkili mahkemeye gönderme talep edilmediği gerekçesiyle, 18.07.2014 tarihli ek karar ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Temyiz:

Davacı vekili, davalı tarafa gerekçeli kararın tebliğ edilmediğini ve bu sebeple kararın henüz kesinleşmediğini ileri sürerek 18.07.2014 tarihli ek kararı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 321. maddesinin 2. fıkrasına göre "Kararın tefhimi, mahkemece hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanması ile gerçekleşir. Ancak zorunlu hâllerde, hâkim bu durumun sebebini de tutanağa geçirmek suretiyle, sadece hüküm özetini tutanağa yazdırarak kararı tefhim edebilir. Bu durumda gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir".

6100 sayılı Kanun'un 321. maddesindeki "hükme ilişkin tüm hususlar"dan kastedilen 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesindeki unsurlardır. Anılan maddede ise, hükmün ihtiva etmesi gereken unsurlar ayrıntılı şekilde belirtilmiştir.

Açıklanan kanuni düzenlemelere göre, sadece hüküm özetinin tutanağa yazdırılarak kararın tefhim edilmesi, mahkeme kararının kesinleşmesi için yeterli olmayıp, ayrıca usulüne uygun olarak oluşturulan gerekçeli kararın da taraflara tebliğ edilmesi şarttır.

Mahkemece, 18.07.2014 tarihli ek karar ile, davalı vekiline tefhim edilen, davacı vekiline tebliğ edilen kararın kesinleştiği ve süresinde yetkili mahkemeye gönderme talep edilmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de, ek karar, dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Mahkemece, 18.07.2014 tarihli ek karar ile, davalı vekiline tefhim edilen, davacı vekiline tebliğ edilen kararın kesinleştiği ve süresinde yetkili mahkemeye gönderme talep edilmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de, ek karar, dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Somut olayda, mahkemece verilen yetkisizlik kararı, sadece davalı vekilinin katıldığı 10.06.2014 tarihli oturumda, hüküm özeti tutanağa yazdırılarak tefhim edilmiş, daha sonra 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesindeki unsurları içerir gerekçeli karar, sadece davacı vekiline tebliğ edilmiş, davalı vekiline tebliğ edilmemiştir. Şu halde, yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere, gerekçeli kararın davalı vekiline tebliğ edilmemesi sebebiyle mahkeme kararı henüz kesinleşmemiştir. Hal böyle olunca, 6100 sayılı Kanun'un 20. maddesinde belirtilen iki haftalık sürenin başladığından da söz edilemez. Bu itibarla, mahkemece, gerekçeli kararın usulünce davalı vekiline tebliğ edilerek, bu suretle mahkeme kararının kesinleşmesinin sağlanması ve bundan sonra 6100 sayılı Kanun'un 20. maddesi hükmünün uygulanması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan 18.07.2014 tarihli ek kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15462, Karar No: 2013/13968, Tarih: 03.10.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/15462 E.  ,  2013/13968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı....Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 4.12.2012 gün ve 249-522 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dava konusu 10475 parsel sayılı taşınmazın kayıtları daha önceki Daire kararı ile istenmiş olup, gönderilen kayıtlar 08.04.2005 tarihi itibarı ile kooperatif adına olup, öncesine ilişkin kayıtlar getirtilmiş değildir.08.04.2005 tarihinden önce davacı ...'in yada miras bırakanın 10475 sayılı parselde malik olup olmadığının Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması ve buna ilişkin kayıtların getirtilmesi, evrakına eklenmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9041, Karar No: 2023/2720, Tarih: 24.04.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/9041 E.  ,  2023/2720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Kaldırma/Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel haciz yoluyla ilamsız takipte ödeme emrinin usulsüz tebliği şikayeti sebebiyle yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince icra takip dosyasında yapılan tebligata yönelik usulsüz tebliğe, takibin durdurulması ve taşınmazlara uygulanan hacizlerin kaldırılmasına yönelik şikayetin reddine, mahkemece verilen 04.08.2021 tarihli tensip ara kararıyla icra takip dosyasındaki satışa hazırlık ve satış işlemlerinin tedbiren durdurulmasına dair verilen tedbir kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, şikayetin kısmen kabulü ile takip dosyasındaki ödeme emri tebliğ tarihinin 22.06.2021 olarak düzeltilmesine, düzeltilen tebliğ tarihine göre takip kesinleşmeden önce konulan icrai hacizlerin kaldırılması ve itiraz nedeniyle takibin durdurulması istemlerinin İcra Müdürlüğünce değerlendirilmesine, borçlunun fazlaya yönelik isteminin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı karşı taraf alacaklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi borçlu vekili isteminde; şikayete konu icra takip dosyasından şikayetçi borçluya gönderilen ödeme emrinin usulsüz tebliğ edildiğini, takibi öğrenme tarihinin 22.06.2021 tarihi olduğunu ileri sürerek ödeme emri tebliğ tarihinin düzeltilmesini, takibin durdurulmasını ve hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Karşı taraf alacaklı cevap dilekçesinde; haksız ve hukuki dayanaktan yoksun istemin reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

I. DAVA

Şikayetçi borçlu vekili isteminde; şikayete konu icra takip dosyasından şikayetçi borçluya gönderilen ödeme emrinin usulsüz tebliğ edildiğini, takibi öğrenme tarihinin 22.06.2021 tarihi olduğunu ileri sürerek ödeme emri tebliğ tarihinin düzeltilmesini, takibin durdurulmasını ve hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Karşı taraf alacaklı cevap dilekçesinde; haksız ve hukuki dayanaktan yoksun istemin reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayetçi borçlunun ödeme emrinde yazılı adresine, ödeme emrinin tebliğe çıkarıldığı, tebliğ evrakının, borçlunun yurtdışında olması sebebi ile iade edildiği, alacaklının talebi ile borçlunun adres kayıt sisteminde bulunan adresine, tebliğ evrakı üzerine "Adres kayıt sistemi mernis adresidir" şerhi yazılmak suretiyle çıkarılan tebligatın, aynı madde uyarınca 06.03.2021 tarihinde tebliğ edildiği, borçluya ödeme emri tebliğ işleminin, 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2, 21/2 ve 23/8. maddelerine ve dolayısıyla usulüne uygun olduğu, 06.03.2021 tebliğ tarihine ve takibin niteliğine göre icra dairesine yasal yedi günlük süre içerisinde itiraz vaki olmaması nedeniyle takibin kesinleştiği, takibin kesinleşmesinden sonra şikayetçi borçlu tarafından yapılan itirazın sonuç doğurmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle; icra takip dosyasında yapılan tebligata yönelik usulsüz tebliğe, takibin durdurulması ve taşınmazlara uygulanan hacizlerin kaldırılmasına yönelik şikayetin reddine, mahkemece verilen 04.08.2021 tarihli tensip ara kararıyla icra takip dosyasındaki satışa hazırlık ve satış işlemlerinin tedbiren durdurulmasına dair verilen tedbir kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Tebligat Kanunu md.21/2'ye göre yapılan tebligatın yanlış adrese gönderilmiş olup usulüne uygun olmadığı ve takip dosyasındaki satışa hazırlık ve satış işlemlerinin tedbiren durdurulması gerektiği ileri sürülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Tebligat Kanunu md.21/2'ye göre yapılan tebligatın yanlış adrese gönderilmiş olup usulüne uygun olmadığı ve takip dosyasındaki satışa hazırlık ve satış işlemlerinin tedbiren durdurulması gerektiği ileri sürülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ödeme emrinin şikayet eden borçluya “İncilipınar Mah. 1236/1 Sokak No:4/2 Merkez ...” adresinde Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca 06.03.2021 tarihinde tebliğ edildiği, şikayet edenin adres kayıt sistemindeki adresinin 03.04.2009 tarihinden beri “İncilipınar Mah. 1236/1 Sokak No:6/2 Merkez ...” adresi olduğu görülmekle ödeme emri tebliğ edilen adresin, borçlunun adres kayıt sistemindeki adresi olmayıp tebliğ işleminin usulsüz olduğu, şikayet eden borçlunun ödeme emri tebliğ işleminin usulsüz olduğunu ileri sürmesi yeterli olup ödeme emri tebliğ edilen adresin borçlunun adres kayıt sisteminde kayıtlı olan adres olmadığının ayrıca ileri sürülmesi gerekmediği, şikayetçinin bildirdiği öğrenme tarihinin aksi karşı tarafça yazılı belge ile ispatlanamadığından şikayetin süresinde olduğu anlaşılmakla, şikayet eden borçlu takibin durdurulmasını ve hacizlerin kaldırılmasını talep etmiş ise de, takip şekli genel haciz yoluyla ilamsız takip olduğundan, İcra Mahkemesi kararlarının infazı için kesinleşmesi gerekmediğinden düzeltilen tebliğ tarihine göre borçlunun borca yönelik itirazlarının süresinde olup olmadığının ve takip kesinleşmeden önce konulan hacizlerin kaldırılıp kaldırılmayacağının İcra Müdürlüğünce değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, şikayetin kısmen kabulü ile takip dosyasındaki ödeme emri tebliğ tarihinin 22.06.2021 olarak düzeltilmesine, düzeltilen tebliğ tarihine göre takip kesinleşmeden önce konulan icrai hacizlerin kaldırılması ve itiraz nedeniyle takibin durdurulması istemlerinin İcra Müdürlüğünce değerlendirilmesine, borçlunun fazlaya yönelik isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde karşı taraf alacaklı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Ödeme emri tebliğinin şikayetçi borçlunun mernis adresine usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ileri sürülmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, genel haciz yoluyla ilamsız takipte ödeme emrinin usulsüz tebliğine yönelik şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1., 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, ...

2., 7201 sayılı Tebligat Kanunu md.10/2, md.21/2,

3.İİK md.16,

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, genel haciz yoluyla ilamsız takipte ödeme emrinin usulsüz tebliğine yönelik şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1., 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, ...

2., 7201 sayılı Tebligat Kanunu md.10/2, md.21/2,

3.İİK md.16,

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup karşı taraf alacaklı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.