muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6366, Karar No: 2015/9116, Tarih: 01.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/6366 E.  ,  2015/9116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi eski ... Mahallesi ... ada ... parsel, yeni ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Dairemizin 2012/4835 Esas- 2012/6090 Karar sayılı bozma ilamında dava konusu taşınmazın kadastral, emsal alınan ... ada ... parsel sayılı taşınmazın imar parseli olduğu, bu nedenle emsalin uygun olmadığı açıklanarak yeni bir emsal alınarak inceleme yapılması gerektiği belirtildiği halde bozma sonrası bu defa ... İlçesi ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın 16.04.2004 tarihli satışı emsal olarak alınmıştır. Dosya içinde bulunan 20.02.2015 tarili tapu müdürlüğü yazısına göre emsal alınan taşınmazın; ... ada ... parsel sayılı 387, 25 m² lik ev ve dükkan vasfında iken 14.11.1997 tarihli işlem ile arsa vasıflı taşınmaz olduğu, kadastro yenilemesi sonucu ... ada ... parsel sayılı 389,39 m² lik taşınmaz olarak tescil gördüğü, maliki tarafından 16.04.2004 tarihinde 310.340 TL bedelle satışı yapıldığı, ... Belediye Başkanlığının 2006/2833 nolu encümen kararı gereği 3194 sayılı İmar Kanunun 15 ve 16. maddelerine istinaden 12.10.2006 tarihli yola terk işlemi sonucu 20,59 m² lik kısmının yola terki yapılmak suretiyle imar parseli haline geldiği, buna göre 16.04.2004 tarihli satışı itibariyle kadastral parsel olduğu halde emsalin imar parseli olarak değerlendirildiği anlaşıldığından, dava konusu taşınmaza Dairemizin bozma ilamında belirtildiği gibi emsal olamayacak nitelikte olması nedeniyle bu doğrultuda hazırlanan bilirkişi kurulu raporu esas alınmak suretiyle hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden Dairemizin 2012/4835 Esas- 2012/6090 Karar sayılı bozma ilamında açılanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16656, Karar No: 2014/4336, Tarih: 26.02.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/16656 E.  ,  2014/4336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2012/1249-2013/343

Taraflar arasında görülen ortaklığın giderilmesi, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece ortaklığın giderilmesi isteği yönünden davanın açılmamış sayılmasına, ecrimisil yönünden ise davanın kabulüne, diğer davalı G. D. hakkında davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davalı B.A. A. tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, paydaşlar arasında ortaklığın giderilmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, ortaklığın giderilmesi isteği yönünden HMK nun 150. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına, ecrimisil yönünden ise davalı B.. A.. hakkındaki davanın kabulüne, diğer davalı G.. D.. hakkında davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalılardan B.. A.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 2 parsel sayılı taşınmazın kargir iki katlı ev ve arsa niteliği ile taraflar adına kayıtlı olduğu, yapılan keşif sonucu taşınmaz üzerinde 3 katlı bina bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacı, taşınmazın uzun süredir davalılar tarafından haksız olarak kullanıldığını ileri sürerek eldeki davayı açmış, davalılardan B. A. ise tüm aşamalarda binanın 3. katını kullandığını, 1. ve 2. katları kullanmadığını belirtip husumet ve esas yönünden davanın reddini savunmuştur.

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesi ve ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa, maddi zarar yoksa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşma sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali ve davaya konu taşınmazın kamu malı olması halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; her nekadar yerinde keşif yapılarak bilirkişiler dinlenmiş ise de; tarafların idida ve savunmalarının kanıtlanması için kendilerine delillerini bildirmeleri yönünde süre tanınmamış, dava konusu taşınmazın kimin tarafından kullanıldığı denetime olanak verecek şekilde saptanmamış, davalının savunmaları yeterince araştırılmamıştır.

Hal böyle olunca; öncelikle taraflara delillerini bildirmeleri için usulüne uygun süre verilmesi, tüm delillerin toplanması, ondan sonra yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, tanık bildirilmesi durumunda usulüne uygun olarak davet edilerek keşif yerinde dinlenmesi, varsa çelişkilerin giderilmesi, taşınmazın kullanım durumlarının denetime olanak verecek şekilde saptanması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalı B.. A..'ın temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/15806, Karar No: 2017/684, Tarih: 26.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15806 E.  ,  2017/684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu ... Köyü Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1 fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla; emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, emsalin ve dava konusu taşınmazın konumları, il ve ilçe merkezlerine olan mesafeleri ve çevrelerinin gelişmişlik durumları dikkate alındığında; hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya elverişli ve yeterli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 26/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/100, Karar No: 2014/598, Tarih: 31.01.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/100 E.  ,  2014/598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul 6. Tüketici Mahkemesi

Tarihi :24.01.2013

Numarası :2011/271-2013/25

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 31.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4417, Karar No: 2016/1115, Tarih: 19.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/4417 E.  ,  2016/1115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2014

NUMARASI : 2013/328-2014/1064

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, asgari geçim indirimi, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait sigorta ve idare merkezinde gece bekçisi olarak çalıştığını, davalı işverence iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesine uygun olarak feshin koşulları meydana gelmeden ve haklı sebep olmadan 05.03.2013 tarihinde feshedildiğini beyan ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta sonu izin alacağı, ulusal bayram genel tatil ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma alacağının ve ulusal bayram genel tatil alacağının ödenip ödenmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise Dairemizin son uygulaması gereği banka kanalı ile yapılan ödemeler hesaplanan fazla çalışma alacağından mahsup edilmelidir. Mahsup işlemi yapılırken, banka kanalı ile hangi ay için ödeme yapılmışsa, ödemenin, o ay için yapılan hesaplamadan düşülmesi gerektiği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda, dosyadaki imzasız ücret bordrolarının bir kısmında fazla çalışma tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır. İlgili dönem banka kayıtlarının tamamı (dosya içerisine yalnızca son bir yıla ilişkin kayıtların celp edildiği görülmekle) celp edilerek, tahakkuk ettirilen miktarların ödenip ödenmediği belirlenmeli ve ödeme yapıldığının anlaşılması halinde, yukarıda belirtilen şekilde mahsup işlemi yapılmalıdır. Eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14957, Karar No: 2012/31437, Tarih: 05.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/14957 E.  ,  2012/31437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmaniye İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, meskeniyet iddiası nedeniyle haczedilmezlik şikayetinde bulunulan taşınmazın 1007/1468 hissesinin borçlu M....S.... C.... adına kayıtlı olup, tapu kaydında Osmaniye ile .... Mah. mevkii .....ada ....parselde kayıtlı taşınmaz olduğu görülmektedir.

Mahkemece yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda keşif yapılarak aldırılacak bilirkişi raporuna göre meskenin keşif tarihi itibariyle değeri tespit edilip, borçlunun haline münasip evi alabileceği değerin belirlenmesi gerekirken yöntemince herhangi bir inceleme yapılmaksızın yazılı gerekçe ile haczin kaldırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir. Mahkeme belirtildiği şekilde inceleme yapılarak, tespitlerden sonra borçlunun haline münasip ev alabileceği miktar, mahcuzun değerinde az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3591, Karar No: 2008/10737, Tarih: 18.09.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/3591 E.  ,  2008/10737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı birleşen davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 5.4.1996 tarihinde abone olan davalıya 6 haneli sayaç takılmış olmasına rağmen kurum kayıtlarına sehven 5 haneli olarak işlenip 5.4.1996 ile 9.4.2003 tarihine kadar 37.870,37 YTL lik eksik tahakkuk yapıldığının tespit edildiğini,davalının fatura bedelini ödemediğini, gecikme zammı ve KDV si ile yapılan icra takibine itiraz ettiğini öne sürerek, itirazının iptali ile inkar tazminatını talep etmiştir.

Davalı, aynı konuda menfi tespit davası açtığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Bozma sonrası birleştirilen menfi tespit davasında Kooperatifin, dava konusu miktarın kurumun kusurundan kaynaklandığını bildirerek borçlu olmadığının tespitini istediği görülmüştür.

Mahkemece asıl davanın kabulüne, itirazın iptali ile davacı lehine inkar tazminatına, birleşen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı-birleşen davacı Kooperatif tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle bozmaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-birleşen davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasında düzenlenen 5.4.1996 tarihli abonelik sözleşmesinde gecikme halinde 6183 sayılı kanun gereği gecikme zammı ve KDV sinin alınacağına dair bir kararlaştırma

2008/3591-10737

bulunmamaktadır .Davacı bu durumda ancak çoğun içinde azı da vardır prensibinden hareketle abonenin 9.4.2003 tarihine kadar tahakkuk ettirilmiş asıl alacak ile ilgili fatura bedeli ile ilgili temerrüde düşürüldüğü tarihinden itibaren yasal faiz talebinde bulunabilir. Mahkemece bu hususun gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Mahkemece inkar tazminatının asıl alacak üzerinden hesaplanmamış olması da usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı birinci bent gereğince davalı-birleşen davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3.bentler gereği temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 18.9.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.