muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/32122, Karar No: 2020/16493, Tarih: 23.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/32122 E.  ,  2020/16493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı yönetime ait apartmanda 2001 Mayıs ayında apartman görevlisi olarak çalışmaya başladığını ve aynı zamanda bu sitenin kapıcı dairesinde kaldığını, site yönetimi tarafından vaat edilmesine rağmen yıllarca sigortasız olarak çalıştırılıp ücretinin her ay çeşitli sebeplerle yapılan kesintiler nedeniyle eksik ödendiğini, 2010 yılında site yönetiminin temizlik ve görevli işlerin diğer davalı taşerona devretmesi üzerine bu tarihten itibaren sigorta primlerinin taşeron ... tarafından ödenmeye başlandığını, taşeron davalı ile site yönetimi arasında yaşanan anlaşmazlık sonucu 14.04.2014 tarihinde iş akdinin sona erdirildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının müvekkili site yönetimi bünyesinde 2001 yılından beri çalıştığını ve site yönetimi tarafından sigorta yaptırılacağı konusunda oyalandığına ilişkin beyanlarının tamamen gerçek dışı olduğunu, 2010 yılı genel kurul toplantısı 8. maddesinde kapıcılık hizmetine geçilmesine karar verildiğini ve bu karar üzerine de diğer davalı ... ile kapıcılık hizmetlerinin ifası hususunda anlaşma yapıldığını, davacının da bu hizmet sözleşmesi gereği diğer davalı bünyesinde çalışan biri olarak kapıcılık hizmetini ifa etmeye başladığını, davacının müvekkili site yönetiminin bir elemanı olmayıp diğer davalı ...'nun sigortalı elemanı olduğunu, müvekkili sitenin 29 bloktan müteşekkil olup müvekkili sitede hem blok yöneticiliği vc hem de site yöneticiliği sistemi uygulandığını, bu bağlamda site yönetimi olarak 2010 yılında geçilen kapıcılık hizmetinden önce davacının Pl Blok kapıcı dairesinde ikamet ettiğine ilişkin iddiasının davacının kapıcılık hizmeti verdiği anlamına gelmeyeceği gibi o bloka ait kapıcı dairesinde oturuyor olmasının da o blok açısından bağlayıcılığı olduğunu, müvekkili site yönetimine bu yönde bir husumet yöneltilemeyeceğini, davacı 2001 yılından itibaren müvekkili site yönetiminde kapıcılık yaptığını iddia etse de o dönem içerisinde 1,5 yıl boyunca ... Market zincirinde sigortalı olarak ve yine farklı işyerlerinde sigortalı olarak çalıştığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; müvekkilinin 15.07.2010 tarihinde diğer davalı ... ile yaptığı sözleşme ile sitenin temizlik işlerini taşeron olarak üstlendiğini ve davacının 15.07.2010 - 04.10.2012 tarihleri arasında müvekkili yanında sigortalı olarak asgari ücretle çalıştığını, 03.10.2012-12.05.2014 tarihleri arasında ise müvekkilinin ortak ve yöneticisi olduğu dava dışı ... Temizlik Inş.Taah.Paz.San.Tic.Ltd.Şti'nde sigortalı olarak asgari ücretle çalıştığını, diğer davalı ... ile müvekkili arasındaki sözleşmenin anlaşmazlık nedeniyle feshedildiğini, müvekkilinin davacıya yeni bir iş bulacağını belirterek süre istediğini ve sigorta çıkışını yapmadığını, davacının 16.04.2014 günlü ihtarnamesine karşı gönderilen 25.04.2014 günlü cevabi ihtarname ile iş akdinin devam ettiği belirtilerek davacı işe davet edilip Tepecik İlköğretim Kurumları adresinde 3 gün içinde işe başlaması gerektiğinin kendisine tebliğ edilmesine rağmen davacı bu davete icabet etmediğinden iş akdinin 12.05.2014 tarihinde sonlandırıldığını, davacının ikamet ettiği kapıcı dairesi ile müvekkilinin hiçbir ilgisi ve tahsisinin söz konusu olmadığını, kapıcı konutunun davacı ile diğer davalı arasındaki bir husus olduğunu, zira davacının daireyi diğer davalı ... ile çalışırken kullanmaya başladığını, müvekkilinin işi devraldığı tarihten sonra davacıya bu yönde herhangi bir taahhütte bulunulmadığını, davacının yıllık izin ve fazla mesai alacağı olmadığını ve müvekkilinin bu ücretler konusunda hiçbir sorumluluğu bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ücretlerinin davalılardan tahsiline hükmedilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının hizmet süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Hizmet dökümünde yer alan ve davacı işçinin hizmet süresine dahil edilen 07/08/2006-26/04/2007 tarihleri arasında “... Gıda İth. Mad. San. ve Tic. AŞ.” isimli işyeri görünmekte olup, davalılar ile hiç bir ilgisi bulunmadığı dosya kapsamı ile sabit olan bu işyerinde geçen çalışmaların hizmet süresine eklenerek karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı işçi, davalı ... Sitesine ait işyerinde ihale ile temizlik işini alan diğer davalı nezdinde çalışmıştır. 4857 Sayılı İş Yasasının 2/6 maddesi gereğince bu durumda davalı ... Sitesi asıl işveren olduğu ve dava konusu alacaklardan alt işverenle birlikte sorumlu tutulması gerektiği halde davalı ... hakkında kıdem tazminatı yönünden sınırlı sorumlu olacak şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 23/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18782, Karar No: 2014/1008, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18782 E.  ,  2014/1008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/845-2013/223

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesi; üzerinde bulunan ve taşınmaza bahçe niteliği vermeyen ağaçlara yaş ve cinslerine göre değer biçilmesi, binalara ise resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer belirlenmesi yöntem itibariyle doğrudur.Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıdığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15979, Karar No: 2010/5466, Tarih: 24.02.2010

**7. Ceza Dairesi         2006/15979 E.  ,  2010/5466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 Sayılı kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraatine, iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava konusu cep telefonlarının belirlenen imei numaralarına göre yurda yasal yollardan ithal edilip edilmediğinin ithalatçı firmalar ve Telekomünikasyon Kurumundan sorulması, tanık olarak dinlenilen Necati Cerrahoğlu ifadesinde telefonları yurtdışından gelirken getirdiğini dil ve kapaklarının değiştirilmesi için sanığa bıraktığını beyan ettiği cihetle yurtdışından getirip getirmediğinin de araştırıldıktan sonra sonucuna göre sanığn hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken savunmasına dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı icabettirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.02.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/719, Karar No: 2014/3938, Tarih: 13.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/719 E.  ,  2014/3938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2013/352-2013/420

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6762 Sayılı TTK'nun 145. maddesinin birinci fıkrası "Bir şirket devam ettiği müddetçe ortaklardan birinin şahsi alacaklıları, haklarını ancak şirketin bilançosu gereğince o ortağa düşen kâr payından ve şirket fesholunmuşsa tasfiye payından alabilirler. Henüz bilanço tanzim edilmemişse alacaklı bilançonun tanzimi neticesinde borçluya düşecek kâr ve tasfiye payı üzerine ihtiyati haciz koydurabilir" hükmünü düzenlemekte iken, 01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 Sayılı TTK'nun 133. maddesinin birinci fıkrası bu düzenlemeyi sadece şahıs şirketi için öngörmüştür.

6102 Sayılı TTK'nun 133/2. maddesi, 6762 Sayılı TTK'nun 145/2. maddesindeki sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlerle anonim şirketler için yapılmış düzenlemeyi, "sermaye şirketleri" ibaresi kullanarak, limited şirketleri ve senede bağlanmamış payları da kapsayacak tarzda genişletmiştir.

Söz konusu 6102 Sayılı Kanun'un 133/2. maddesi; "Sermaye şirketlerinde alacaklılar, alacaklarını o ortağa düşen kâr veya tasfiye payından almak yanında, borçlularına ait olan, senede bağlanmış veya bağlanmamış payların, 09/06/1932 tarihli ve 2004 Sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun taşınırlara ilişkin hükümleri uyarınca haczedilmesini ve paraya çevrilmesini isteyebilirler. Haciz, istek üzerine pay defterine işlenir" hükmünü düzenlemiştir. Anılan hükmün gerekçesinde bu hüküm dolayısı ile haczedilecek ve paraya çevrilecek payın anonim, limited ve paylı komandit şirkete ait bulunması veya senede bağlanmış olup olmamasının bir fark yaratmayacağı ifade olunmuştur. Ayrıca bu hükümle haciz ve paraya çevirmenin hangi yasaya göre yapılacağı açıklığa kavuşturulmuştur.

Bu hüküm uyarınca borçlunun limited şirketteki hissesi ister senede bağlansın ister bağlanmasın haczedilebilir. Haciz İİK'nun 94. maddesi uyarınca yapılır.

Öte yandan 6102 Sayılı Kanun'un 596. maddesinin birinci fıkrasında; esas sermaye payının icra yoluyla geçmesi halinde, tüm hak ve borçların genel kurul onayına gerek olmaksızın, esas sermaye payını iktisap eden kişiye geçeceği hükmüne yer verilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında ise; şirketin, iktisabın öğrenilmesinden itibaren 3 ay içinde esas sermaye payının geçtiği kişiyi onaylamayı reddetme hakkının bulunduğu, ancak bunun için, şirketin, payları kendi veya ortağı ya da kendisi tarafından gösterilen 3. bir kişi hesabına, gerçek değeri üzerinden devralmayı, payın geçtiği kişiye önermesinin şart olduğu düzenlenmiştir.

Somut olayda; şikayetçi üçüncü kişi konumunda bulunan şirketin, takip borçlusu Ü.. O..'nun şirketlerinin ortağı olduğunu, borçlunun şirkette bulunan hissesinin haczedildiğini, borçlunun şirketteki payının karşılığı olan 2.000,00 TL'nin ödenmek suretiyle haczin kaldırılması talebiyle icra müdürlüğüne başvurduklarını, ancak taleplerinin reddedildiğini belirterek icra müdürlüğünün istemlerinin reddine ilişkin 20/06/2013 tarihli kararının iptali için şikayet yoluyla icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmaktadır.

TTK'nun yukarıda belirtilen 596/2. maddesi hükmü; haczedilen hissenin cebri icra yolu ile satışından sonra hissesi haczedilen şirkete, alıcıya karşı payı gerçek değeri üzerinden devralmayı önerme hakkı vermektedir. Mahcuz hissenin satışından önce, haciz aşamasında, şirketin böyle bir öneride bulunma hakkı mevcut değildir.

Şikayetçinin başvurusu, mahçuz hissenin satışından önceki aşamada olup, henüz icra yolu ile satış yapılmadığından 6102 Sayılı TTK'nun 596/2. maddesinin şartları bulunmamaktadır. Şikayete konu icra müdürlüğünün talebin reddi yönündeki işlemi hukuka uygundur.

Mahkemece şikayetin reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1672, Karar No: 2009/9052, Tarih: 27.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/1672 E.  ,  2009/9052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı, başlattığı İskenderun 2.İcra Müdürlüğünün 2007/1072 sayılı takip dosyası ile ilgili olarak şikayet edeni de kapsar şekilde 16.2.2007 tarihinde asıl alacaktan ve ferilerinden feragat ettiğini belirtmiş ve söz konusu feragatnamedeki imzanın da kendisine ait olduğunu duruşmada açıkça bildirmiştir. Alacaklının daha sonra yapmış olduğu söz konusu feragatnamenin hile ile alındığı iddiasının, bu konuda açılacak ayrı bir davada  ileri sürülmesi ve ispatlanması mümkün olup, dar yetkili icra mahkemesinde bu tür iddiaların dinlenmesi olanaklı değildir. İcra mahkemesince yapılan 24.12.2008 tarihli yargılamada alacaklı açıkça imzanın kendisine ait olduğunu ikrar etmesine rağmen mahkemece söz konusu belgenin İİK.nun 71.maddesi kapsamında belge olmadığından bahisle istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27/04/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7, Karar No: 2012/719, Tarih: 30.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/7 E.  ,  2012/719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şifreli kanalı haksız izlettirmek (karşılıksız yararlanma)

HÜKÜM : Beraat

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, eksik araştırma yapıldığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/39245, Karar No: 2014/32686, Tarih: 12.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/39245 E.  ,  2014/32686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/315839

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2009

NUMARASI : 2007/232 (E) ve 2009/32 (K)

SUÇLAR : Tehdit, mala zarar verme, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna aykırı davranma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Temyiz edilebilirlik koşulları yönünden yapılan incelemede;

a)Yaralama suçunun mağdurunun, temyiz başvurusunda bulunmayan diğer katılan M.. A.. olduğu ve katılan S.Ö.'in bu suça ilişkin hükmü temyiz yetkisinin bulunmadığı,

b)6136 sayılı Kanuna aykırı davranma suçundan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde Mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçi S. Ö.'e bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, şikayetçi S. Ö.'in, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Silahla tehdit suçundan verilen beraat kararı ile genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Katılan ile aralarında borç ilişkisi nedeniyle husumet bulunan sanığın, katılanın kendisine telefonda hakaret etmesi üzerine, alkollü şekilde katılanın işyerinin önüne gelerek, ruhsatsız tabancası ile bu işyerine doğru ateş ettiğine ilişkin kabul gören eyleminin, TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince, en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sözü edilen suçtan beraat, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan ise mahkumiyet kararı verilmesi,

b-Katılanın sanığa telefonda hakaret etmesi üzerine, sanığın olay yerine gittiği ve devamında ateş etme olayının gerçekleştiğinin kabul edilmesi karşısında, mala zarar verme suçundan sanık hakkında, TCK'nın 29. maddesinin uygulanma olanağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve katılan S. Ö.'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17235, Karar No: 2015/15815, Tarih: 04.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/17235 E.  ,  2015/15815 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2015/

KARAR NO : 2015/

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2015

NUMARASI : 2015/69-2015/609

DAVACI :

DAVALI :

KAYYIM :

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza somut emsal olarak incelenen Kaynak Mahallesi 2825 ada 15 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan (26.06.2009) satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

2-Dava konusu taşınmaza somut emsal alınarak incelenen Kaynak Mahallesi 2825 ada 15 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2012 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmaza somut emsal alınarak incelenen Kaynak Mahallesi 2825 ada 15 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneğinin tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmaza somut emsal alınarak incelenen Kaynak Mahallesi 2825 ada 15 parsel sayılı taşınmazın 26.06.2009 tarihli satışına ilişkin alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren tapu kaydının ve satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

BAŞKAN V. ÜYE ÜYE ÜYE ÜYE

Karşılaştırıldı NE.
Yargıtay — Esas No: 2008/8948, Karar No: 2008/8756, Tarih: 25.09.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/8948 E.  ,  2008/8756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ...Ş. vek. Av. ... Şanlı aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Bodrum Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 25/04/2008 gün ve 2006/44-2008/423 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

492 Sayılı Harçlar Kanununda değişiklik yapan ve 06/06/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5766 sayılı Kanunun 11. maddesinin d. Bendi uyarınca Yargıtay temyiz başvurularında 60.00 YTL temyiz başvuru harcı alınması gerektiğinden ve bu harç ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından HUMK.’nun 434/3. maddesi gereği işlem yapılmak üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18789, Karar No: 2014/972, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18789 E.  ,  2014/972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/1240-2013/555

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazların tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesi; üzerinde bulunan ve taşınmazlara bahçe niteliği vermeyen ağaçlara yaş ve cinslerine göre değer biçilmesi, yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer belirlenmesi yöntem itibariyle doğrudur.Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile daha az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.