muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13264, Karar No: 2024/9550, Tarih: 06.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/13264 E.  ,  2024/9550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/79 E., 2014/88 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafileri, suça sürüklenen çocuk ... velisi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocukların atılı suçlardan mahkumiyetine, suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264/1. maddesinde yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği ve esasen bu hususta mahallinde merciince karar verildiği anlaşıldığından, söz konusu karara yönelik temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Cinsel İstismarı, Suça Sürüklenen Çocuklar Kadir ve Rıdvan Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Suça sürüklenen çocukların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1, 4, 6, 109/2, 3-b-f, 5. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-c, 2 maddeleri gereği 10 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 20.05.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 10 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 20.05.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 10 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Cinsel İstismarı, Suça Sürüklenen Çocuklar Kadir ve Rıdvan Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin ve suça sürüklenen çocuk ... velisinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13258, Karar No: 2014/5401, Tarih: 04.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/13258 E.  ,  2014/5401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/92778

Mahkemesi : Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 04.12.2012

Numarası : 2011/648-2012/933

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Duruşmaları takip eden, olaydan duyduğu üzüntüyü ve pişmanlığını dile getiren, adli sicil kaydından sabıkası ve dosya kapsamından kişiliğiyle ilgili olumsuz bir bilgi bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının, yasal ve yeterli gerekçe de gösterilmeden, TCK'nın 50. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2502, Karar No: 2021/5654, Tarih: 27.05.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/2502 E.  ,  2021/5654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

VEK.AV....

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; kiralayarak market olarak işlettiği iş yerinin 11/08/2014 tarihinde çıkan yangında içerisindeki malzemelerle birlikte yandığını, yangından yaklaşık bir ay önce iş yerindeki sayaç ve tesisatın değiştirilmesi talebi ile davalıya müracaat ettiğini, davalının arızalı sayaç ve tesisatı değiştirmediğinden olayın meydana geldiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 40.000 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; dava konusu iş yerinin elektrik aboneliğinin dava dışı ... adına olduğunu, adı geçenin 11/07/2014 tarihli başvurusu üzerine sayaç değişimi için ilgili yere gidildiğini, ancak uygun olmaması nedeni ile kendisine şifahen tesisatını düzeltmesi gerektiğinin söylendiğini, aynı kişinin 12/08/2014 tarihinde ikinci başvurusu üzerine çıkan yangın nedeniyle tesisat takılacak herhangi bir yer olmadığı görülerek denetim formu düzenlendiğini, olay nedeniyle sorumlu olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 12.217,50 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar tarafların temyizi üzerine, Dairece verilen 28/03/2018 tarihli ve 2016/10025 Esas 2018/3178 Karar sayılı ilamla; davalının tüm temyiz itirazları reddedildikten sonra, davacının yanan gıda ve temizlik ürünlerine ilişkin tazminat istemi yönünden herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmaksızın, elektrik ve inşaat kalemlerine ilişkin delil tespiti ile belirlenen hasar miktarına göre hüküm kurulmasının doğru olmadığı, mahkemece TBK'nın 50/2 maddesi çerçevesinde zarar ve kapsamını tespite yönelik uzman bilirkişiden Yargıtay denetimine uygun rapor alınıp, hasıl olacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle, bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, 33.096,04 TL maddi ve 2.000 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 58. maddesi hükmüne göre, manevi tazminata karar verilebilmesi için 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 24. maddesi hükmünde genel olarak açıklanan kişilik haklarına bir saldırı bulunması, hukuka aykırı fiil sonucunda kişilik haklarının zarar görmüş olması zorunludur. Bahsedilen kişilik hakları, kişisel varlıkların korunmasıyla ilgilidir. Malvarlığında bir zarar meydana gelmesi halinde de kişinin az veya çok üzüleceği ve manevi olarak acı çekeceği kuşkusuzdur.

Ne var ki, malvarlığı zararları bu madde kapsamına girmemektedir. Anılan madde hükmü ile yalnızca kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan zararların giderilmesi amaçlandığından malvarlığı zarara uğrayan kişi yararına TBK'nın 58. maddesi hükmüne göre manevi tazminata hükmedilmesi yasal olarak mümkün bulunmamaktadır.

O halde; mahkemece; yukarıda ifade edilen madde metni incelendiğinde de görüleceği üzere; davacı yönünden manevi tazminat istem koşullarının eldeki dava bakımından oluşmadığı nazara alınarak, davacının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde

Kural olarak bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar.

Belirtilmelidir ki; bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir. (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Y.İ.B.K.). Bu ilke kamu düzeni ile ilgili olup, Yargıtay'ca kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Hakimin değişmesi dahi açıklanan bu hukuki ilkeye etki yapamaz.

Somut olayda; uyulan 28/03/2018 tarihli bozma ilamında; davacı, yangın nedeniyle iş yerinde bulunan ve satışa sunulan malzemelerin de zarar gördüğünü iddia etmiş, yargılama sırasında dava öncesi yaptırılan delil tespitinde sadece elektrik ve inşaat kalemlerine ilişkin tespit yapıldığı, gıda ve temizlik gibi yerinde satışa sunulan malzemelere ilişkin tespitte bulunulmadığı, dosya içerisindeki faturalar dikkate alınarak dosyanın bir hesap bilirkişisine gönderilmesini istediği halde mahkemece elektrik bilirkişinden kusur yönünden yeniden rapor alındığı, davacının yanan gıda ve temizlik ürünlerine ilişkin tazminat istemi yönünden herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmaksızın, elektrik ve inşaat kalemlerine ilişkin delil tespiti ile belirlenen hasar miktarına göre hüküm kurulduğu, bu itibarla davacı tarafından işyeri içerisinde bulunan ve yanan emtiaların uzman bilirkişiden Yargıtay denetimine uygun rapor alınıp, hasıl olacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerektiği belirtilmesine rağmen; bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeksizin, iş yeri içerisinde bulunan gıda ve temizlik gibi satışa sunulan emtiaların alım belgelerine göre zarar tespitinin uzmanlık alanı ile ilgisi olmayan ziraat mühendisi bilirkişi tarafından hesaplama yapılmış olması doğru görülmemiştir.

O halde, mahkemece; davacı tarafından işyeri içerisinde bulunan ve yanan emtiaların (gıda, temizlik, kozmetik vb. malzemelerin) TBK 50/2. maddesi çerçevesinde zarar ve kapsamını tespite yönelik olarak muhasebe konusunda uzman bilirkişiden Yargıtay denetimine uygun rapor alınıp, hasıl olacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, bozma kararı tam olarak gereği yerine getirilmeden eksik incelemeye dayalı karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, hükmün ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına HUMK'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12734, Karar No: 2014/17531, Tarih: 13.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/12734 E.  ,  2014/17531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KIZILCAHAMAM ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/03/2014

NUMARASI : 2013/188-2014/150

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı Hüseyin ve İ.. G.. tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.Mahkemece, dava konusu taşınmazların haklı ve geçerli bir neden olmaksızın davalılar tarafından kullanıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu oniki parça taşınmazın ortak mirasbırakan B.. G..'nin 2004 yılında ölümüyle taraflara intikal ettiği ve taşınmazlarda tarafların elbirliği ile malik oldukları anlaşılmıştır. Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, dava konusu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olayda dava konusu taşınmazlar tabi veya hukuki semere getiren yerlerden olmadıkları gibi intifadan men koşulu aranmayacak diğer durumların da eldeki davada gerçekleşmediği açıktır.

Ayrıca davacıların, intifadan men olgusunun gerçekleştiğine yönelik herhangi bir delil sunmadıkları, ibraz ettikleri 05.09.2013 tarihli beyan dilekçesinden dava tarihine kadar taşınmazlarla ilgilenmedikleri ve ecrimisil talebinde de bulunmadıkları anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, intifadan men koşulunun gerçekleşmediği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalılar Hüseyin ve İ.. G..'nin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2958, Karar No: 2019/1737, Tarih: 15.04.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/2958 E.  ,  2019/1737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... ve ihbar olunan ... arasındaki davadan dolayı ... (....) 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 09.07.2015 gün ve 2014/3-2015/378 sayılı hükmü onayan 23. Hukuk Dairesinin 27.11.2017 gün ve 2015/9873-2017/3442 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Karar düzeltme talebinin kural olarak temyiz incelemesini yapan Yargıtay Hukuk Dairesince incelenmesi gerekmekte ise de; Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2018 gün 2018/1 sayılı işbölümü kararı ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan ve 01.07.2016 tarihinden sonra temyiz ya da karar düzeltme talepli olarak Yargıtay'a gelen dosyalardaki temyiz ya da karar düzeltme taleplerini incelemek görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne verildiğinden karar düzeltme talebi Dairemizce incelenmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca tapu iptâli ve tescil istemine ilişkindir. Mahkemece davacı yüklenicinin sözleşmeden doğan edimlerini yerine getirmediği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesince verilen 27.11.2017 gün 2015/9873 Esas 2017/3442 Karar sayılı onama ilamına karşı, davacı vekilince yasal süresi içinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Kural olarak karar düzeltme talebinin temyiz incelenmesini yapan hukuk dairesince incelenmesi gerekmekte ise de; Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2018 gün 2018/1 sayılı iş bölümü kararı ile kat karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinden kaynaklanan davalar sonucunda verilip 01.07.2016 tarihinden sonra temyiz ya da karar düzeltme talepli olarak Yargıtay'a gelen dava dosyalarını inceleme görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesine verildiğinden, karar düzeltme talebi dairemizce incelenmiştir.

Davacı yüklenici, davalı arsa sahibi olup, ... Noterliği'nin 19.07.2012 gün 3844 yevmiye nolu düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile, yüklenici arsa sahibine ait .... ili ... ilçesi ... mahallesi 13 ada 638 parsel sayılı arsa üzerinde bağımsız bölüm karşılığı inşaat yapımını üstlenmiştir. Söz konusu sözleşme noterde biçimine uygun olarak düzenleme şeklinde yapılıp arsa sahibi ve yüklenici tarafından imzalandığından geçerlidir.

Sözleşmede, inşaata başlama tarihi, inşaat süresi ve teslim tarihi ile ilgili bir düzenleme bulunmadığı gibi, yükleniciye verilecek bağımsız bölümler yönünden aşamalı devir de öngörülmemiştir.

Sözleşmede, inşaata başlama tarihi, inşaat süresi ve teslim tarihi ile ilgili bir düzenleme bulunmadığı gibi, yükleniciye verilecek bağımsız bölümler yönünden aşamalı devir de öngörülmemiştir.

Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri tapuda pay devrini de içerdiğinden tek taraflı irade beyanı ile karşı tarafın kabulü olmaksızın, başka bir ifade ile tarafların karşılıklı olarak mutabakatı olmaksızın feshi mümkün değildir. Bu halde fesih ve dönme ancak mahkeme kararı ile yapılabilecek ve hukuki sonuçlarını doğuracaktır. Davalı arsa sahibince sözleşmenin feshedildiği

ileri sürülmüş ise de davacı tarafça kabul edilmeyen bu savunması aleyhine, davacının feshe muvafakatinin bulunduğu yasal delillerle kanıtlanmadığı gibi, davalı arsa sahibi tarafından mahkeme kararı ile sözleşmenin feshedildiği de ileri sürülüp ispatlanmamıştır.

Bu halde 6098 sayılı TBK'nın 479/I. maddesi hükmünce arsa sahibinin (iş sahibinin) bedel ödeme borcu eserin teslimi anında istenebilir olacağından davacı yüklenicinin sözleşmede kararlaştırılan tapu payları ve bağımsız bölümlere hak kazanabilmesi için inşaatı sözleşme ve ekleri, yapı ruhsatı, tasdikli projeleri ile imar düzenlemesi ve mevzuatı hükümlerine uygun olarak tamamlayıp, arsa sahibine ait bağımsız bölümleri teslim etmesi zorunludur. Mahkemece mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmış ise de yapılan inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli ve yeterli değildir.

Bu durumda mahkemece sözleşme konusu inşaatla ilgili ait olduğu belediyeden yapı ruhsatı, tasdikli mimari ve uygulama projeleri, alınmış ise yapı kullanma izin belgesi suretlerinin de bulunduğu işlem dosyası getirtildikten sonra konusunda uzman mimar ve inşaat mühendislerinden oluşacak bilirkişi kurulu ile birlikte mahallinde yeniden keşif yapılıp, sözleşme feshedilmediği sürece imalâtın yüklenici tarafından ya da onun adına yapılmış olduğuna dair karinenin aksinin yasal delillerle kanıtlanıp kanıtlanmadığı da değerlendirilerek, davacı yüklenicinin sözleşme ve ekleri, yapı ruhsatı, tasdikli projeleri ve kamu düzeni düşüncesiyle konulmuş imar mevzuatı hükümlerine göre tamamlayıp arsa sahibine ait bağımsız bölümleri kendisine teslim ederek, sözleşmede kararlaştırılan bağımsız bölümlerin tapu paylarına hak kazanıp kazanmadığı konusunda denetime elverişli ve gerekçeli rapor alınıp değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın reddi doğru olmamıştır.

Yerel mahkeme kararının bu gerekçe ile bozulması gerekirken onandığı, bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından davacının karar düzeltme talebinin kabulü uygun bulunmuştur.