muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1363, Karar No: 2013/533, Tarih: 26.11.2013

Yukarıdaki fıkrada belirtilen hâllerde, davacının kusuru daha ağır ise, davalının açılan davaya itiraz hakkı vardır. Bununla beraber bu itiraz, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde ise ve evlilik birliğinin devamında davalı ve çocuklar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamışsa boşanmaya karar verilebilir.

Evlilik en az bir yıl sürmüş ise, eşlerin birlikte başvurması ya da bir eşin diğerinin davasını kabul etmesi hâlinde, evlilik birliği temelinden sarsılmış sayılır. Bu hâlde boşanma kararı verilebilmesi için, hâkimin tarafları bizzat dinleyerek iradelerinin serbestçe açıklandığına kanaat getirmesi ve boşanmanın malî sonuçları ile çocukların durumu hususunda taraflarca kabul edilecek düzenlemeyi uygun bulması şarttır. Hâkim, tarafların ve çocukların menfaatlerini göz önünde tutarak bu anlaşmada gerekli gördüğü değişiklikleri yapabilir. Bu değişikliklerin taraflarca da kabulü hâlinde boşanmaya hükmolunur. Bu hâlde tarafların ikrarlarının hâkimi bağlamayacağı hükmü uygulanmaz..." şeklinde düzenlenmiş, üçüncü fıkrada anlaşmalı boşanmaya yer verilmiştir. Bu düzenleme ile evlilik birliğinin en az bir yıl sürmüş olması şartıyla eşlerin birlikte başvurması ya da bir eşin açtığı davayı diğer eşin kabul etmesi halinde başkaca bir sebep araştırılmadan evlilik birliği temelinden sarsılmış sayılacak ve mahkemece boşanmaya hükmolunacaktır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

12.05.1969 tarihinde evlenen sanıkların Bartın 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.03.2004 tarihinde kesinleşen ilamı ile anlaşmalı olarak boşanmalarına rağmen aynı evde oturmaya devam etmeleri, boşanma kararının kesinleşmesinden sonra sanık A.'nin ölen sigortalı babasından dolayı aylık almak için katılan kuruma müracaatta bulunması ve 506 sayılı Kanun hükümleri uyarınca 01.04.2004 tarihinden itibaren katılan kurumdan aylık almaya başlaması şeklinde gerçekleşen olayda, boşanmalarına rağmen birlikte yaşamaya devam eden sanıkların yürürlükte bulunan mevzuata göre verilen, halen de geçerli olan ve hukuki sonuç doğuran boşanma ilamına dayanarak katılan kuruma aylık bağlanması için başvuruda bulunmaları eylemi hileli davranış olarak kabul edilemeyeceğinden dolandırıcılık suçunun unsurları oluşmamıştır. Nitekim boşanma nedeniyle aylık bağlandıktan sonra boşanılan eşle fiilen birlikte yaşandığının belirlenmesi halinde, ödenmekte olan aylık 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin son fıkrası uyarınca kesilerek yapılan yersiz ödemeler aynı kanunun 96. maddesi ve "Fazla veya Yersiz Ödemelerin Tahsiline İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik" hükümleri uyarınca ilgili kurum tarafından kanuni faizi ile birlikte tahsil edilecek, ancak bu yönetmeliğin 5. maddesine 04.05.2013 tarihinde eklenen 3. fıkraya göre ilgili kişiler hakkında kurum tarafından artık Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda da bulunulmayacaktır.

Bu itibarla, sanıkların beraatına ilişkin yerel mahkeme hükmü ile bu hükmü onayan Özel Daire kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Başkanı ve oniki Genel Kurul Üyesi ise; “Karı koca olan sanıkların karşılıklı anlaşarak ve Asliye Hukuk Mahkemesi hakimini de yanıltarak muvazaalı biçimde mahkeme kararıyla boşanmış gözükseler de hiçbir zaman ayrı yaşamadıkları, boşanma tarihinden beri birlikte ve aynı konutta yaşadıkları, kontrol sırasında aynı evde yaşadıklarının ortaya çıkmaması için evde saklanmaya çalışmalarından da anlaşılacağı üzüre, kamu kurumunu aldatma kastıyla hareket ettikleri, dolayısıyla eylemlerinin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu, bu nedenle itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşıoy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.11.2013 günü yapılan ilk müzakerede gerekli çoğunluk sağlanamadığından, 26.11.2013 günü yapılan ikinci müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13946, Karar No: 2024/16030, Tarih: 12.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13946 E.  ,  2024/16030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 17. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davacı işçiye verilen disiplin cezasının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince işveren tarafından toplu iş sözleşmesi veya işyeri düzenlemeleri uyarınca işçiye verilen disiplin cezalarının iptali için açılan davalarda verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. Aynı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrasında da ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararların karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tâbi olduğu hususu düzenlenmiştir. Belirtilen düzenlemeler uyarınca ilk derece mahkemelerinden 25.10.2017 tarihinden sonra verilen, işveren tarafından toplu iş sözleşmesi veya işyeri düzenlemeleri uyarınca işçiye verilen disiplin cezalarının iptali için açılan davalarda verilen kararlar hakkında bölge adliye mahkemesi kararları kesindir, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Dosya içeriğine göre, disiplin cezasının iptali talepli somut davada İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi, 25.10.2017 tarihinden sonra olduğundan; karara yönelik temyiz isteminin, 7036 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince reddine karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13830, Karar No: 2017/1808, Tarih: 05.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/13830 E.  ,  2017/1808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

TCK'nın 61.maddesine aykırı olarak, 168.maddenin 31/3. maddeden önce uygulanması sonuca etkili olmadığından;

5237 sayılı TCK'nın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığı" nın 5237 sayılı yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda sanığın suç ortakları ... ve ... ile birlikte yakınana bıçak doğrultarak cebinde bulunan 15 TL parayı aldıkları, bu sırada yakınanın, sanığın elinde bulunan bıçağı ani bir hareketle alması üzerine sanıkların yakınanın üzerinde bulunan diğer para ve eşyaları alamadan olay yerinden kaçtıklarının anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde aynı yasanın 150/2 maddesiyle cezadan indirim yapılması,

23.02.2008 tarihli teslim tutanağına göre, sanıklar ... yakınanın verdiği eşkal bilgilerine göre yakınan refakatinde kolluk güçleri tarafından yakalandıkları ve yapılan üst aramalarında suça konu 15 TL'nin sanık ... üzerinden ele geçirilerek kolluk tarafından yakınana teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; soruşturma aşamasında etkin pişmanlık koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/3. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayin edilmesi,

Karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün eleştiri dışında isteme uygun olarak ONANMASINA, 05/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6859, Karar No: 2015/9359, Tarih: 16.11.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/6859 E.  ,  2015/9359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Markete ait kamera kaydının çözümüne ilişkin bilirkişi raporunda, sanığın mağaza içerisinde görüntüsünün bulunduğu fakat herhangi bir reyonda çantasına bir ürünü koyarken görüntüsünün bulunmadığının tespit edildiği, olayın tek tanığı olan tanık ... ...'ın soruşturma aşamasında alınan beyanında, sanığın önce içki reyonundan 3 adet rakıyı alıp kuytu bir yerde çantasına koyduğu daha sonra da gıda reyonundan 6 adet balı alarak yine kuytu bir yerde çantasına koyduğunu söylemesine karşın, yargılama aşamasında alınan beyanında sanığın rakıları çantasına koyduğunu görmediğini, sadece 6 adet balı çantasına koyduğunu gördüğünü söyleyerek çelişkili beyanlarda bulunduğu, 10.02.2010 tarihli tutanakta imzası bulunan tutanak tanıklarının alınan beyanlarına göre tutanak içeriğinin tamamen tanık ... ...'ın beyanlarına dayanılarak hazırlandığı, sanığın aşamalardaki tüm beyanlarında suçlamayı kabul etmeyen ve atılı suçu işlediği yönünde tanık ... ....'ın aşamalarda tutarlılık arz etmeyen atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı, mahkumiyetine yeterli delil elde edilemeyen sanığın, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilmek suretiyle, beraati yerine, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık... ... müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6554, Karar No: 2012/2418, Tarih: 13.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/6554 E.  ,  2012/2418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

MÜTEVEFFA

DAVA TÜRÜ :Mirasın Gerçek Reddi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen yetkisizliğe dair olan hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 79.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına oyçokluğuyla karar verildi. 13.02.2012 (Pzt.)

2011/6554 20128/2418

KARŞI OY YAZISI

Mirasın kayıtsız şartsız reddi isteği, ihzar olunan iradenin tutanakla tespiti ve tescili talebinden ibaret olup, bir dava niteliğinde değildir. Mirasçının, yazılı veya sözlü bu beyanı, sulh mahkemesince tutanakla tespit edilmesi koşuluyla, mahkemeye ulaştığı anda sonuç doğurur ve mirasın açıldığı andan itibaren hüküm ifade eder. Mirasçı bu beyanı, oturduğu yer sulh mahkemesine yapabilir. Türk Medeni Kanununda, ret beyanının, “mirasın açıldığı yer” sulh mahkemesine yapılacağına, bu beyanı tutanakla tespit edip, tesciline karar verecek mahkemenin mirasın açıldığı yer sulh mahkemesi olduğuna dair bir hüküm bulunmamaktadır. (TMK. m. 609/1-2) Kanunun 609. maddesinin dördüncü fıkrasında, “süresi içinde yapılmış ret beyanından” söz edildiğine göre; buradaki düzenleme, ret beyanının yapılacağı yer mahkemesini değil, bu beyanın tescil edileceği özel sicili tutmakla yetkili sulh mahkemesini göstermektedir. Yasa koyucu, özel kütüğün mirasın açıldığı yer sulh mahkemesince tutulacağını öngörmekle, üçüncü kişilerin, özellikle alacaklıların bu durumdan bilgi edinmelerini sağlamak maksadını gütmüş, bu maksatla sicilin mirasın açıldığı yer sulh mahkemesince tutulmasını öngörmüştür. Sicilin, mirasın açıldığı yer sulh mahkemesince tutulması doğaldır. Çünkü, üçüncü kişilerin, özellikle alacaklıların reddin mevcut olup olmadığını öğrenmek için ilk başvuracakları yer, mirasın açıldığı yerdeki sulh mahkemesince tutulan özel kütüktür. Özel sicil, mirasın açıldığı yer sulh mahkemesince tutulduğuna göre, red beyanı da aynı mahkemeye yapılmalıdır şeklindeki bir çıkarım, yasal düzenlemeye uygun değildir. Yasa koyucu bunun böyle olmasını isteseydi, 609. maddenin birinci fıkrasına açık bir şekilde “mirasın açıldığı yer “ ifadesini yazabilirdi. Oysa burada böyle bir ifadeye yer verilmemiştir. Nitekim, 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu da, “mirasın kayıtsız şartsız reddine ilişkin beyanın tespit ve tescilini” çekişmesiz yargı işi kabul etmiş (m.382/2-c/7) ve kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, çekişmesiz yargı işleri için talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesini yetkili kılmıştır. (m.384) Türk Medeni Kanununda aksine bir düzenleme bulunmadığına göre, bu Kanuna göre de, ret isteğinin tespit ve tescilinde, istekte bulunanın oturduğu yer mahkemesi yetkilidir. Bu mahkeme, mirasın reddi beyanını alır, tutanakla tespit edip özel kütüğüne yazılmasına karar verir; şayet miras, bir başka yerde açılmış ise, diğer bir ifade ile o yer mirasbırakanın yerleşim yeri değilse, bu kararı özel kütüğü tutmakla görevli mirasın açıldığı yer sulh mahkemesine gönderir. O yer sulh hukuk mahkemesi de özel kütüğe bu kararı yazar. O nedenle, mirasçının mirası kayıtsız şartsız reddettiğine ilişkin yazılı veya sözlü beyanını, oturduğu yer sulh mahkemesinde yapmasında “yetki” bakımından bir yanlışlık bulunmamaktadır. Konunun kamu düzeniyle bir ilgisi bulunmadığından mahkemece res'en yetkisizlik kararı verilemeyeceğini düşünüyorum

. O yer sulh hukuk mahkemesi de özel kütüğe bu kararı yazar. O nedenle, mirasçının mirası kayıtsız şartsız reddettiğine ilişkin yazılı veya sözlü beyanını, oturduğu yer sulh mahkemesinde yapmasında “yetki” bakımından bir yanlışlık bulunmamaktadır. Konunun kamu düzeniyle bir ilgisi bulunmadığından mahkemece res'en yetkisizlik kararı verilemeyeceğini düşünüyorum. Sayın çoğunluk görüşüne bu sebeple katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/13996, Karar No: 2013/874, Tarih: 17.01.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/13996 E.  ,  2013/874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Suçun niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen ...'nün kamu davasına katılmasına karar verilmiş olması hükmü temyize hak vermeyeceğinden, ... vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-EPDK vekilinin temyizine gelince;

5271 sayılı CMK.nun 237/2 maddesi uyarınca kanun yolu muhakemesinde davaya katılma isteminde bulunulamayacağından, katılma isteminin reddine,

Ancak, EPDK davaya katılabilecek surette suçtan zarar gördüğünden, CMK'nun 260. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan EPDK, yargılamadan haberdar edilerek katılma imkanı tanınmadan gıyapta karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 233 vd. maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, EPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/68, Karar No: 2025/2306, Tarih: 10.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2025/68 E.  ,  2025/2306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek, taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, davacının iddialarının asılsız olduğunu, davacının şirketin ortağı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 373/4 hükmü uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 10.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2370, Karar No: 2018/15721, Tarih: 18.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2017/2370 E.  ,  2018/15721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Sanık hakkında, iddianamedeki nitelendirme ve sevk maddesine göre hırsızlık suçundan 5271 sayılı CMK'nin 170. maddesine uygun olarak açılan bir dava bulunmadığı gibi ek iddianame de düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında, ek savunma hakkıyla yetinilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle anılan Yasa'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

2- Sanığın katılanın ikamet ettiği binanın önüne geçici olarak bıraktığı raylı ayakkabı dolabını kırarak çaldığı ve çalınan eşyanın değer tespitinin yapılmadığının anlaşılması karşısında; raylı ayakkabının değeri katılandan sorulmak veya suç tarihi itibariyle değeri tespiti yaptırılmak suretiyle TCK'nin 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ve kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nin 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3832, Karar No: 2010/9906, Tarih: 07.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/3832 E.  ,  2010/9906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 30.12.2008 tarih ve 2007/334-2008/409 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde Makine Kırılması Sigorta Poliçesi ile sigortalı ... Jant ve Makine San.A.Ş.'ne ait fabrikadaki boyahanenin davalılardan ...Tesisat Ltd. Şti. tarafından montajının üstlenilip, diğer davalı ...Ş.'nin Montaj Risk Sigorta poliçesi ile sigortalandığı esnada kaynak çalışması yapılırken, kaynak çapağının JOY TA 2000 model kompresörün hava emiş kanalı içine düşmesi ile kanal içinde filtrenin erimesine, yanmasına yol açıp sigortalısına 36.132 EURO tazminat ödenmek zorunda kalındığını ileri sürerek, (36.132) EURO hasar bedelinin temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... İnş.San. ve Tic.Ltd.Şti. vekili, davanın reddini istemiş, diğer davalı ...Ş. vekili, davaya konu olay ve hasarın, diğer davalı ...Şti.'nin ... Jant Makina San.A.Ş.'nin fabrikasında yaptığı montaj işleri sırasında kaynak makinasından çıkan kaynak çapaklarının (kıvılcımlar) sigorta konusu yapılan kompresörde yangın hasarına sebebiyet vermesinden doğduğunu, Makina Kırılması Genel Şartlarının teminat dışı kalan haller başlıklı 3. maddesinin "d" bendine göre, yangın nedeniyle meydana gelen hasarların Makina Kırılması Sigortası teminatı dışında bırakıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, hasarın yanma olgusundan kaynaklandığı, rizikonun teminat dışında olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce, (hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunun hasarın nedeni konusunda duraksamaya neden olunduğu, meydana gelen rizikonun yangın olayından kaynaklanıp, kaynaklanmadığının belirlenmesi gerektiği belirtilerek) bozulmuş, mahalli mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu benimsenerek, davalı ... Ltd. Şti. elemanları tarafından kaynak çalışması yapılırken kompresörün hava emiş kanalı içerisine kaynak kıvılcımının girmesi sonucu filtrelerde yanma olduğu ve kompresörün hasarlanmasına neden olduğu, yanma sonucu oluşan yüksek sıcıklığın çeliğin genleşmesini ve yapısal özelliğini bozacağından yanma sonrasında rotorların değiştirilmesi gerektiği, meydana gelen rizikonn yangın nedeni ile oluştuğu ve davacının yaptığı ödemenin ex gratia olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.