muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16751, Karar No: 2013/15546, Tarih: 02.10.2013

Borçlar Kanununun 41. maddesinde deyimini bulan zarar, mal varlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır. Kural olarak BK'nun 42. maddesi hükmüne göre zararın kanıtlanması davacı tarafa ait olup miktarının belirlenmesi ise mahkemeye aittir. Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda davacının delillerle doğrulanmayan iddiası esas alınarak tesisin kapasitesi dikkate alınarak zarar hesabı yapılmıştır. Bu hali ile rapor eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olup hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır.

Şu durumda, davacının yaptığı işin özelliği de dikkate alınarak, tesisin hafriyat çalışması öncesindeki çalışma kapasitesinin kanıtlanması yönünde, davacının aldığı alabalık yavrusu, yem ve stokları ile satışlarını gösterir defter ve belgelerinin ve varsa zararı kanıtlamaya yönelik başka delilleri davacıya ibraz ettirmeli, bundan sonra yeniden seçilecek uzman bilirkişi aracılığı ile mahallinde keşif yapılarak denetime elverişli rapor alınarak zarar miktarı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Yerel mahkemece, açıklanan yönler gözetilmeyerek sadece varsayıma dayanan bilirkişi raporuna karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/20848, Karar No: 2010/15040, Tarih: 04.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/20848 E.  ,  2010/15040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, yakınana ait eve girerek hırsızlık suçunu işlediğinin tespit edilmiş olmasına göre; hakkında 5237 sayılı TCK.nun 116/1. maddesi gereğince konut dokunulmazlığını ihlal suçundan da hüküm kurulmaması ve 5237 sayılı TCK.nun 145/1. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522/1. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği, sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken değer olarak gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53/1-2. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17169, Karar No: 2014/3258, Tarih: 17.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/17169 E.  ,  2014/3258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/328685

MAHKEMESİ : Bala Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2011

NUMARASI : 2009/82 (E) ve 2011/132 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın Büyükcamili köyüne ait 446 nolu mera ile Bektaşlı köyüne ait nolu mera parseline sürmek suretiyle tecavüz ettiğinin sabit olduğu, tecavüze son vermenin oluşan suçları ortadan kaldırmayacağı gözetilmeden, sanı- ğın suç kastının bulunmadığından bahisle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1839, Karar No: 2018/5769, Tarih: 12.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1839 E.  ,  2018/5769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili yüklenici müvekkili ile davalı arsa sahibi arasındaki 31.01.2013 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve aynı tarihli vekaletnamenin müvekkilinin sözleşme şartlarına uymasına rağmen davalı tarafça tek taraflı olarak fesh edildiğini, fesih ve vekaletten azil işlemlerinin haksız olduğunu ileri sürerek davalının sözleşmeden feshi ve vekaletten azil işlemlerinin iptaline, aksi kanaat halinde sözleşmeden doğan toplam 95.875,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından; sözleşmeye göre yüklenici olan davacının sözleşme tarihinden itibaren 6 ay içinde (31.07.2013 tarihine kadar) inşaat ruhsatını almakla yükümlü olduğu, sözleşmenin 7. maddesine göre ise 6 ay içinde inşaat ruhsatı alınmaz ise arsa sahibi olan davalının sözleşmeyi tek taraflı olarak fesih etme hakkının bulunduğu dava konusu olayda 6 ay içinde inşaat ruhsatının alınamadığı bu nedenle davacı yüklenicinin temerrüde düştüğü, davalının ise TBK'nın 123. maddesine göre yüklenici davacıya ek süre vermeden sözleşmeyi tek taraf olarak feshedip davacıyı vekillikten azlettiği, fesih işleminin usulüne uygun olmamakla birlikte geçerli olduğu, davacının bu sözleşme nedeniyle 11.675,00 TL tutarında masraf yaptığı ve sözleşmenin 10 maddesi gereğince yapmış olduğu bu masrafların 5 katı olan 58.375,00 TL'yi davalı iş sahibinden talep edebileceği gerekçesiyle sözleşmenin feshi ve azil işleminin iptaline ilişkin isteminin reddine, tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava; tek taraflı olarak arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshinin geçersiz olduğunun tespiti ve tazminat istemine ilişkindir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava; tek taraflı olarak arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshinin geçersiz olduğunun tespiti ve tazminat istemine ilişkindir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri ya taraf iradelerinin birleşmesi veya mahkeme kararıyla mümkündür. Davalı sözleşmenin feshini ihtar ile bildirmiş davacı yüklenici tarafından ise tazminat talepli dava açılmakla fesih yönünde taraf idareleri birleşmiştir. Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi davacı yüklenici sözleşme gereğince edimlerini yerine getirmemiştir. Bu nedenle arsa sahibi fesih iradesinde haklıdır. Yani sözleşmenin feshine davacının haksız eylemi sebep olmuştur. Böyle bir durumda davacı yüklenici ancak davalı arsa sahibi lehine yapılan iş karşılığını, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre talep edebilir. Somut olayda; davacı tarafın iddia ettiği ve dava dilekçesinde belirttiği masraf kalemlerinden hiç biri davalı arsa sahibinin menfaatine olan harcamalardan olmadığı görülmektedir. Bu durumda mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14074, Karar No: 2012/5145, Tarih: 28.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/14074 E.  ,  2012/5145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalılardan Kürüm Petrol Şti.vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların maliki olduğu İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde kain 5705 ada 52 parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde 07/12/2005 tarihinden itibaren müvekkili lehine 15 yıl süre ile intifa hakkı tesis edildiğini, intifa hakkı nedeniyle davalı ... Tic. Ltd. Şti. ile bayilik anlaşması ve eklerinin imzalandığını, Rekabet Kurumu'nun kurumsal internet sitesinde 12/03/2009 tarihinde yayınlanan genel duyurusu ve emsal kararları ile sözleşmelerin grup muafiyeti kapsamında öngörülen süreyi aşan kısmının ifasının hukuken ve fiilen imkansız hale geldiğini, intifa hakkının süresi sonuna kadar ifa edileceği inancı ile ve intifa süresi boyunca davacı şirket lehine tesis edilen tasarruf hakkı için ödenen peşin ivaz bedelinin geçersiz kılınan süreye tekabül eden kısmının denkleştirici adalet ilkesine göre hesaplanacak güncelleştirilmiş miktarının davalı maliklerden gayrimenkuldeki hisseleri oranında temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline, davacı tarafından pirim, yatırım destek bedeli olarak ödenen ticari teşvik bedellerinin işlememiş süreye tekabül eden kısmının güncelleştirilmiş miktarının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalılardan sorumlulukları oranında tahsiline, davacı tarafından akaryakıt istasyonunda gerçekleştirilen yatırımların işlememiş süreye tekabül eden kısmının yine temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalılardan sorumlulukları oranında tahsiline, tüm bu taleplerin toplamı olarak tespit edilen 1.262.487.TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan sorumlulukları oranında tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... Petrol Ltd. Şti ile ... ve ... vekilleri tarafından verilen ayrı ayrı davaya cevap dilekçesinde özetle; açılan sebepsiz zenginleşmeye dayalı davanın BK'nın 66.madde gereği 1 yıllık süresi içinde açılmadığından zamanaşımı def'ini ileri sürerek açılan davada hangi kalemlere istinaden alacak talebinde bulunulduğunun açık olmadığı gibi alacak kalemlerinin de delillere dayanmadığını, haksız ve hukuka aykırı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Davalılar ... Petrol Ltd. Şti ile ... ve ... vekilleri tarafından verilen ayrı ayrı davaya cevap dilekçesinde özetle; açılan sebepsiz zenginleşmeye dayalı davanın BK'nın 66.madde gereği 1 yıllık süresi içinde açılmadığından zamanaşımı def'ini ileri sürerek açılan davada hangi kalemlere istinaden alacak talebinde bulunulduğunun açık olmadığı gibi alacak kalemlerinin de delillere dayanmadığını, haksız ve hukuka aykırı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere göre; 18/09/2003 tarihli 2002/2 sayılı dikey anlaşmalara ilişkin grup muafiyeti tebliğinde değişiklik yapılmasına ilişkin 2003/3 sayılı tebliğ ile bu tebliğin yürürlüğe girdiği 18/09/2003 tarihi itibarıyla, bu tarihten önce dağıtıcı ile bayiler arasında kurulan sözleşmelere yönelik olarak, bu sözleşmelerin süresinin tebliğe uygun hale getirilmesi amacıyla 2 yıllık geçiş süresinin getirildiği, Kurul'un geçiş sürecini irdeleyen kararlarında da 18/09/2003 tarihinden önce kurulan bayilik/dağıtıcı ilişkisinin, en son 18/09/2010 tarihine kadar 2002/2 sayılı tebliğ hükümlerinden yararlanacağı bu tarihten sonra ise gerekli değişikliklerin yapılmaması durumunda 4054 Sayılı Kanunun 4.maddesi çerçevesinde işlem tesis edileceği, bu durumda da kurul kararlarından intifa/kira hakkı içeren bayilik sözleşmelerinin geçersiz hale geldiğine ilişkin bir düzenlemenin yer almadığı, taraflar arasındaki bayilik sözleşmesi ve buna bağlı olarak tesis edilen intifa hakkı ayakta olup Borçlar Kanunu'nda getirilen sözleşme serbestisi genel ilkesi, Rekabet Kurumu'nun ilgili bildirisinde de sözleşmelerin geçersiz hale geldiğine ilişkin düzenlemenin de yer almaması, dava tarihi itibarıyla sebepsiz iktisap oluşturacak şekilde edimler arasındaki dengenin davacı aleyhine bozulduğundan söz edilemeyeceği hususları göz önüne alındığında, davacının dava tarihi itibarıyla bu davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyizi, lehlerine eksik vekalet ücreti takdir edilmesine ilişkindir.

Her ne kadar mahkemece hukuki yarar yokluğundan, dolayısıyla dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiş ise de, taraflar arasındaki akdin feshedilmediği ve geçerli olduğu gerekçesine dayanılarak verilen karar uyuşmazlığın esasına ilişkin nihai bir karar olup, buna göre davalı yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin üçüncü kısmına göre hesaplanacak nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde maktu vekalet ücretine hükmolunması isabetsizdir.

Her ne kadar mahkemece hukuki yarar yokluğundan, dolayısıyla dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiş ise de, taraflar arasındaki akdin feshedilmediği ve geçerli olduğu gerekçesine dayanılarak verilen karar uyuşmazlığın esasına ilişkin nihai bir karar olup, buna göre davalı yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin üçüncü kısmına göre hesaplanacak nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde maktu vekalet ücretine hükmolunması isabetsizdir.

SONUÇ:Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2631, Karar No: 2022/4637, Tarih: 08.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2631 E.  ,  2022/4637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 09.04.2019 tarih ve 2015/615 E. - 2019/153 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili müvekkilinin davalı bankada hesap açtırarak birikimlerini buraya yatırdığını, müvekkilinin İngiltere'de işçi olarak çalıştığını, diğer davalı ve davacının yeğeni olan Toycan'ın konsolosluktan düzenlenmiş gibi gösterilen vekaletname ile müvekkilinin parasını mal edindiğini, davalıların kusurlu bulunduğunu ileri sürerek 18.178,00 TL'nin çekiliş tarihi olan 25.10.1999 tarihinden itibaren mevduat hesabı koşulları gereğince %95 faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin gerekli özeni gösterdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak ve tüm dosya kapsamına göre yapılan yargılama sonucunda; aldırılan bilirkişi raporuna itibar edilerek davalı bankanın sahte vekaletnamedeki bilgilerin doğruluğu için banka mevzuatının gerektirdiği işlemleri yaptıkları, ancak paranın ödenmesi esnasında kısa süre önce davacı tarafından banka şubesine fakslanan hesap cüzdanı, pasaport ve nüfus cüzdanını yeterli görerek ödeme esnasında yeniden teyit almadığı, davacının ise sahte vekaletname düzenlenmesi için gerekli bilgilerin ele geçirilmesinde kusurlu olduğu, davacının kusurunun %40 oranın da davalı bankanın kusurunun ise %60 oranında olduğu, davalı ...'nin ise sahte vekaletname kullanmasından dolayı anılan bedele ilişkin olarak davacıya karşı tam sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle, davanın davalı ... yönünden tam kabulü ve davalı ... yönünden kısmen kabulü ile 18.178,90 TL'nin 10.907,34 TL'sinin 25/10/1999 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan 7.271,56 TL sinin 25/10/1999 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı banka vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Karara karşı, davalı banka vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı banka vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 434,63 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı bankadan alınmasına, 08/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5580, Karar No: 2011/11307, Tarih: 03.11.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5580 E.  ,  2011/11307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : MUARAZANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ....Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 15.06.2010 gün ve 395-276 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

1-Dava konusu 1178 ada 1 parsel sayılı taşınmazın geldi kaydı olan 5919 kütük sayfası kayıt ve ondan önceki tapu kayıtlarının getirtilmediği anlaşıldığından; 1178 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının tümünün (geldi ve gitti kayıtları denetime elverişli ve beyanlar hanelerini de içerir biçimde kütük sayfalarının)

2-Çekişmeli 1178 ada 1 sayılı parselin beyanlar hanesinde mevcut "Bina AB. ..." belirtmesinin dayanağı belgelerin;

3-5832,5833,5834,5835,5836,5837,5838,5839,5940,5941,5942,5843,5844 ve 5845 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının (beyan ve şerhleri gösterir biçimde kütük sayfalarının)

4-....İdare Mahkemesinin 3.7.2007 tarih 2005/1496 Esas, 2007/1878 Karar sayılı ilamının kesinleşme şerhli örneğinin;

5-.....Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/711 esas sayılı dava konusu taşınmazla ilgili ecrimisil dava dosyasının,

Temin edilmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 3.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4373, Karar No: 2011/3632, Tarih: 18.04.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/4373 E.  ,  2011/3632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Dava, davacının eşi ...'ın tedavisi amacıyla hastanede olmayan tıbbi malzeme için ödenen 1.500,00 TL nin davalı Kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulü ile 655,25 TL nin 01.09.2008 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsiline karar verilmiştir

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda değişiklik yapan 5219 sayılı Yasa'nın 2. maddesi uyarınca, anılan yasanın 427. maddesindeki kesinlik sınırı, 21.07.2004 tarihinden sonra 1.000,00.-TL’ye; 01.01.2006 tarihinden sonra 1.090,00.-TL’ye; 01.01.2007 tarihinden sonra 1.170,00.-TL'ye, 01.01.2008 tarihinden sonra 1.250,00.-TL'ye; 01.01.2009 tarihinden sonra 1.400,00.-TL'ye, 01.01.2010 tarihinden sonra 1.430,00.-TL'ye 01.01.2011 tarihinden sonra ise 1.460,00 TL'ye çıkarılmış olup, inceleme konusu karar 01.01.2011 tarihinden sonra verilmiş ve toplam 655,25.-TL'nın davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin olup, kesinlik sınırının altında kalmış olmakla, söz konusu maddelere göre hüküm kesin nitelik taşıdığından 01.06.1990 tarih ve E:1989/3, K:1990/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da gözönünde tutularak, davalı Kurumun temyiz dilekçesinin, kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle Dairemizce reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenle davalı Kurumun temyiz dilekçesinin hükmün kesinliği nedeniyle REDDİNE, 18.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16730, Karar No: 2013/10254, Tarih: 11.06.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/16730 E.  ,  2013/10254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Uyuşmazlık, davacıya ait komşu işyeri girişinin davalı tarafından havalandırma kanalı ile kapatılmasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Tazminata konu işyeri kira sözleşmesi kapsamı dışındadır. Dava esas itibariyle komşuluk hukukundan kaynaklanan zararın tazminine yöneliktir.

Uyuşmazlığın açıklanan bu niteliğine göre hükmün temyiz inceleme görevi Yargıtay 14. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na ait olup ilgisi nedeniyle dosyanın anılan Daire Başkanlığı’na gönderilmesine, 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.