muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17915, Karar No: 2024/3582, Tarih: 22.05.2024

Bu itibarla; İlk Derece Mahkemesince, taşınmazların evveliyatları itibariyle orman vasfında olup olmadıkları hususunda yeterli araştırma ve inceleme yapılmadığı gibi, davacılar, dava dilekçesinde tapu ve vergi kaydına dayandıkları halde, bu kayıtlar yönünden de herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmamış ve dayanılan tapu kaydının kapsamı belirlenmeksizin, doğrudan doğruya zilyetlik ve imar - ihya yönünden araştırma ve inceleme yapılması cihetine gidilmiş olup, bu yönde yapılan araştırma ve inceleme neticesinde, her ne kadar mahalli bilirkişi ve tanık beyanları le ziraat bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmiş ise de, alınan raporlarda taşınmazların bir kısmı üzerinde hiç kullanım olmadığı belirtildiği halde, zilyetlik yoluyla kazanım koşullarının ne şekilde sağlandığı somut verilere dayalı olarak açıklanmaksızın, yüzeysel gerekçelerle hüküm tesis edilmiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilmesi usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için İlk Derece Mahkemesince öncelikle, davacıların dayandıkları tapu kayıtlarının tüm tedavülleri ile yöreye ait en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ile tespit tarihinden (2007 yılından) 15 - 20 - 25 yıl öncesine ait farklı dönemlerde çekilmiş hava fotoğraflarından üç adedi ilgili yerlerden getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde, önceki bilirkişiler dışında halen Tarım ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi bilirkişisi, üç ziraat mühendisi bilirkişi ve bir harita mühendisi bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve bu keşifte, getirtilen belgeler çekişmeli taşınmazlarla birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanun'un 45 inci maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 tarihli ve 31/13 E.-K.; 14.03.1989 tarihli ve 35/13 E.-K. ve 13.06.1989 tarihli ve 7/25 E.-K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03

.06.1988 tarihli ve 31/13 E.-K.; 14.03.1989 tarihli ve 35/13 E.-K. ve 13.06.1989 tarihli ve 7/25 E.-K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; hakim gözetiminde, taşınmazların dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip onaylanarak dosyaya eklenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp, orijinal - renkli (renkli fotokopi) hava fotoğrafları ve memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ve memleket haritası ölçeğine (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazlar çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği tespit edilmeli, taşınmazların üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranı açıklattırılmalı, taşınmazların gerçek eğimleri (en düşük, en yüksek ve ortama eğimi), klizimetre (eğim ölçer) cihazı ile ölçülerek, memleket haritasındaki münhanilerden de yararlanılmak suretiyle tespit edilmeli, dava konusu taşınmazların 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 17/2 nci maddesinde belirtilen orman içi açıklık vasfında olup olmadığı belirlenmeli ve bilirkişi heyetinden yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan, krokili ve bilimsel verileri bulunan, önceki bilirkişi raporlarını da irdeleyen ve yukarıda belirtilen çelişkileri giderir içerikte yeterli rapor alınmalıdır.

Yapılacak bu araştırma sonucu çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu belirlendiği takdirde, davacıların dayandıkları tapu kayıtlarının, 3116 sayılı Orman Kanunu (3116 sayılı Kanun ), 4785 sayılı Orman Kanununa Bazı Hükümler Eklenmesine Ve Bu Kanunun Birinci Maddesinde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (4785 sayılı Kanun) ve 5658 sayılı Orman Kanununun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine Ve Bu Kanuna Bazı Maddeler Eklenmesine Dair Kanun (5658 sayılı Kanun)

sayılı kanunlar karşısında hukuki kıymetlerinin bulunup bulunmadığı değerlendirilmeli; taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadıklarının belirlenmesi halinde ise, bu kez davacıların dayandıkları tapu kayıtlarının kapsamları yöntemine uygun şekilde belirlenerek, taşınmazların bu tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadıkları tereddütsüz olarak tespit edilmeli; bu cümleden olarak, dayanılan tapu kayıtları, yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel bilirkişilerin yardımı ile 3402 sayılı Kanun' un 20 nci maddesi dikkate alınmak suretiyle yöntemince zemine uygulanmalı, uygulamada tapu kayıtlarının haritası, haritası yoksa tapu kayıtlarında tarif edilen sınır yerleri esas alınmalı; yerel bilirkişilerce bilinemeyen sınırlara ilişkin olarak taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı; uzman bilirkişiye tapu kaydında tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, tapu kayıtlarının sabit sınırlı sayılıp sayılmayacakları değerlendirilmeli ve böylelikle tapu kayıtlarının kapsamları kesin olarak belirlenmeli; taşınmazların tapu kaydı dışında kalan bölümlerinin bulunması halinde bu bölümlerin 6831 sayılı Kanun'un 17/2 nci maddesi kapsamında orman içi açıklık vasfında olup olmadıkları değerlendirilmeli; orman için açıklık vasfında değillerse tapu kayıt miktar fazlası yönünden veyahut dava konusu taşınmazların dayanılan tapu kayıtlarının kapsamında kalmadıklarının anlaşılması halinde tüm taşınmazlar hakkında, zilyetlik ve imar - ihya yönünden yöntemine uygun şekilde araştırma yapılmalı, bu kapsamda keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazların öncesinin ne olduğu, kim veya kimler tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldıkları, imar - ihya gerektiren yerlerden olup olmadıkları, böyle yerlerden iseler imar - ihyaya konu edilip edilmedikleri ve edilmişlerse imar - ihyalarının hangi tarihte tamamlandığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, komşu parsellere ait tespit tutanakları ve tespite esas dayanak kayıtları uygulanmak suretiyle, bu kayıtlarda dava konusu taşınmazların sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı ve ayrıca bu yolla yerel bilirkişi ve tanıkların beyanları denetlenmeli; yerel bilirkişi ve tanık sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak giderilmeye çalışılmalı; ziraatçi bilirkişi kurulundan, taşınmazların evveliyatını, toprak yapılarını, niteliklerini ve zilyetlikle mülk edinilebilecek yerlerden olup olmadıklarını, komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı şekilde açıklayan, önceki bilirkişi raporlarının da irdelendiği, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisi bilirkişisinden, ayrıca imar - ihya ve zilyetlik yoluyla iktisap koşullarının oluşmadığının belirlenmesine yönelik olarak, tespit tarihinden (2007 yılından) 15 - 20 - 25 yıl öncesine ait hava fotoğrafları üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle,

olup olmadıklarını, komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı şekilde açıklayan, önceki bilirkişi raporlarının da irdelendiği, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisi bilirkişisinden, ayrıca imar - ihya ve zilyetlik yoluyla iktisap koşullarının oluşmadığının belirlenmesine yönelik olarak, tespit tarihinden (2007 yılından) 15 - 20 - 25 yıl öncesine ait hava fotoğrafları üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle, taşınmazların evveliyatları itibariyle niteliklerinin ne olduğu, imar - ihya gerektiren yerlerden olup olmadıkları, böyle yerlerden iseler imar - ihyaya konu edilip edilmedikleri ve edilmişlerse imar - ihyalarının hangi tarihte tamamlandığı ve üzerilerinde sürdürüldüğü iddia olunan zilyetliğin hangi tasarruflarla sürdürüldüğü hususlarında rapor düzenlemesi istenilmeli; fen bilirkişisine ise, keşfi takibe ve denetlemeye olanak verir rapor ve kroki düzenlettirilmeli; tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli; 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi uyarınca, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tespit yada tescil edilip edilmediği ilgili Tapu Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğü ile Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğünden sorulup, aynı Kanun'un 03

.07.2005 tarihli ve 5403 sayılı Kanun ile değiştirilen 14/2 nci maddesi hükmü gözetilerek sulu ve susuz olarak kazanılmış taşınmaz / toprak miktarı belirlenip, 3402 sayılı Kanun'un getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanmalı ve bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

İlk Derece Mahkemesince, bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilmesi isabetsiz olduğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının, 6100 sayılı Kanunun Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Taraflarca 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15720, Karar No: 2018/4259, Tarih: 02.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/15720 E.  ,  2018/4259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, velayet, tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti anneye verilen müşterek çocuklar Ramazan 2001, Hüseyin 2004 doğumludur. Kuşkusuz velayetin düzenlenmesinde, çocukların üstün yararına ve babanın isteklerinden önce gelir. Ortak çocuk Ramazan ve Hüseyin idrak çağındadır. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri; iç hukuk tarafından çocuğun idrak gücüne sahip olduğunun kabul edildiği durumlarda çocuğa adli merci önünde kendilerini ilgilendiren davalarda kendi görüşünü ifade etmesine müsaade edilmesini ve yüksek çıkarına açıkça ters düşmediği takdirde, ifade ettiği görüşe gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Mahkemece idrak yaşındaki Ramazan ve Hüseyin'in görüşlerini ifade etme olanağı tanınmadığı gibi, velayet düzenlenmesine esas olmak üzere herhangi bir uzman incelemesi de yaptırılmamıştır. Öyleyse, mahkemece yapılacak iş; ortak çocuklar, olası sonuçları hakkında bilgilendirilerek velayetleri ile ilgili tercihlerinin sorulması, mahkeme nezdindeki aile mahkemesi uzman veya uzmanlardan çocukların velayetlerine esas teşkil etmek üzere rapor alınması, tüm deliller birlikte değerlendirilip idrak çağındaki çocukların tercihleri de dikkate alınarak çocukların üstün yararının velayetlerinin ebeveynlerden hangisine bırakılmasında olduğunun saptanması ve hasıl olacak sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Açıklanan hususların üzerinde durulmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.04.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/9082, Karar No: 2014/11186, Tarih: 19.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/9082 E.  ,  2014/11186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2014/9082

Karar No : 2014/11186

Tebliğname No : KYB - 2014/291485

İhaleye fesat karıştırmak suçundan şüpheliler D.. D.., T.. Y.., H.. A.., E.. Ç.., H. T.. F.., A. V.. D.., A.. Y.., H.. E.. ve S.. D.. haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/12/2013 tarihli ve 2013/62370 soruşturma, 2013/80382 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik yapılan itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına ilişkin, mercii Sincan 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/02/2014 tarihli ve 2014/584 değişik iş sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre,

1- İhale mevzuatı uzmanı bilirkişi Avukat H.. Y.. tarafından düzenlenen 16/12/2013 tarihli bilirkişi raporunun sonuç kısmında şikayete konu hususların ihale işlemlerini sakatlamayacağından bahisle kimseye yüklenebilecek bir kusur bulunmadığının bildirilmesi üzerine Cumhuriyet Başsavcılığınca bu rapora istinaden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi dikkate alındığında bu raporun aksini gösterir dava açmak için yasal ve yeterli delillerin nelerden ibaret olduğunun gösterilmesi gerekirken dosya kapsamına uymayacak şekilde soyut ifadeler kullanılarak itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde,

2- Kabule göre de, merciince yapılan itiraz incelemesi sırasında, soruşturma dosyası kapsamı, şüphelilerin beyanı, tutanaklar ve diğer belgeler karşısında, şüpheliler hakkında “ihaleye fesat karıştırmak” suçundan dava açmak için yeterli delil bulunduğu gerekçesiyle müşteki tarafın itirazının kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de, şüphelilere yüklenebilecek kusur bulunmadığına ilişkin alınan rapora istinaden şüpheliler hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği de dikkate alındığında, söz konusu raporun yeterli bulunmaması halinde gerektiğinde ihale mevzuatı konusunda alanında uzman bilirkişi kuruluna dosyanın tevdii ile yeniden bilirkişi raporu alınması doğrultusunda belirtilen gerekçeyle itirazın kabulü ile soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine belirtilen gerekçeyle itirazın kabulüne karar verilmesinde,

İsabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 06/08/2014 gün ve 94660652-105-06-4782-2014-15545/52624 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

İsabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 06/08/2014 gün ve 94660652-105-06-4782-2014-15545/52624 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Sincan 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 18/02/2014 tarihli ve 2014/584 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5099, Karar No: 2012/18182, Tarih: 13.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/5099 E.  ,  2012/18182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılar ... ve ... Temizlik Sanayi Ticaret Ltd. Şti. arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi ve şartnamesinin getirtilip, dosyaya eklenmesi, fesih tarihinde davalı iş yerinde ülke genelinde aynı iş kolunda çalışan işçi sayısının davalı iş yerinden, ...'dan ve Bölge Çalışma Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak tespit edilmesi ve anılan eksiklikler giderildikten sonra iade edilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/47373, Karar No: 2016/1474, Tarih: 26.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/47373 E.  ,  2016/1474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı ...'un davalı ...'ndan kullandığı tüketici kredisine davalı ... ile birlikte kefil olduğunu, dava dışı ...'un kredi taksitlerini zamanında ödememesi üzerine davalı banka tarafından kendisiyle birlite dava dışı ... ve davalı ...'e yönelik icra takibi başlatıldığını, davalı ...'in takip borcunu ödeyerek alacağı davalı bankadan temlik aldığını ve kendisi hakkında takibe devam ettiğini, maaşından bugüne kadar 14.473,97TL kesilmesine karşın halen 7.585,05Tl borçlu olarak göründüğünü, tüketici kredilerinde adi kefaletin geçerli olduğunu, ayrıca 14.000,00TL ile sınırlı olarak kefil olduğunu belirterek davalılara borçlu olmadığının tespitine, icra dosyasına ödenen 14.473,97TL'nin davalılardan istirdadına ve kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dışı ...'un davalı bankadan kullandığı krediye kefil olması nedeniyle hakkında başlatılan icra takibi nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ve maaşından kesilen 14.473,97TL'nin davalılardan istirdadına karar verilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, başlatılan takibe imkanı varken itiraz etmeyip yaklaşık 2,5 yıl ödeme yaptıktan sonra sözleşmenin ve temlik işleminin geçersiz olduğunun ileri sürülmesinin hakkın kötüye kullanılması kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir. Oysaki davacı kefil, icra tehdidi altında talep edilen aylık taksitleri ödemiş ve ödemeye devam ederken 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 10/3 maddesine dayanarak talepte bulunmuştur. İcra tehdidi altında ödenen paralar her zaman geri istenebilir. Mahkemece işin esası incelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 2,5 yıl sonra dava açılması hakkın kötüye kullanılması olarak kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya akırı olup bozmayı gerektirir.

2- Bozma nedenine davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 26.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14334, Karar No: 2013/170, Tarih: 14.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/14334 E.  ,  2013/170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 31.01.2005’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/637, Karar No: 2011/13879, Tarih: 28.11.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/637 E.  ,  2011/13879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında, yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.