muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/928, Karar No: 2020/9077, Tarih: 22.10.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/928 E.  ,  2020/9077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte, borçlunun İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; Bakırköy 7. İcra Müdürlüğünün 2017/12824 E. sayılı dosyası ile aleyhine icra takibi başlatıldığını, yeti itirazı üzerine; Bakırköy 6. İcra Hukuk Mahkemesince yetkisizlik talebinin kabulü ile kararın kesinleşmesi ile talep halinde dosyanın Ankara İcra Müdürlüğüne gönderilmesine kararı verildiğini, alacaklının, yetkisizlik kararının kesinleşmesini beklemeden dosyanın yetkili icra dairesine gönderilmesi talebinde bulunduğunu belirterek takibin iptali istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, ilk derece mahkemesince, şikayetin kabulü ile takibin iptaline karar verildiği, alacaklı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, şikayetin reddine karar verildiği görülmüştür.

6100 sayılı HMK’nun “Görevsizlik veya yetkisizlik kararı üzerine yapılacak işlemler” başlıklı 20. maddesinde;

"(1) Görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi hâlinde, taraflardan birinin, bu karar verildiği anda kesin ise tebliğ tarihinden, süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak, dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir. Aksi takdirde, dava açılmamış sayılır ve görevsizlik veya yetkisizlik kararı veren mahkemece bu konuda resen karar verilir. (7251 sayılı yasanın 1.maddesi ile yapılan değişiklik ile)

Yukarıda açıklanan ilkelere göre, HMK’nun 20. maddesi gereğince, yetkisizlik kararı kesinleşmeden, takip dosyası, yetkisizliğine karar verilen icra müdürlüğünce, mahkeme kararında yetkili yer olarak gösterilen icra dairesine gönderilemez.

Somut olayda, borçlunun yetkiye itirazı üzerine, Bakırköy 6. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 18/09/2017 tarih, 2017/635 E- 2017/779 sayılı kararı ile yetki itirazının kabul edilerek Ankara İcra Dairelerinin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verildiği, alacaklının 14.11.2017 tarihinde dosyanın yetkili icra müdürlüğüne gönderilmesi talebi ESAS NO : 2020/928

Somut olayda, borçlunun yetkiye itirazı üzerine, Bakırköy 6. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 18/09/2017 tarih, 2017/635 E- 2017/779 sayılı kararı ile yetki itirazının kabul edilerek Ankara İcra Dairelerinin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verildiği, alacaklının 14.11.2017 tarihinde dosyanın yetkili icra müdürlüğüne gönderilmesi talebi ESAS NO : 2020/928

üzerine dosyanın yetkili Ankara icra müdürlüğüne gönderilmesine karar verildiği, Ankara 22.İcra Müdürlüğü'nün 2017/21021 E. sayılı dosyasından borçlulara 16.11.2017 tarihinde ödeme emri tebliğ edildiği görülmektedir. İlgili mahkemece yetkisizlik kararının, tebliğ işlemleri yapılmadığından henüz kesinleşmediği bildirilmekle, kesinleşmesinden önce alacaklının dosyanın yetkili yere gönderilmesi talebinde bulunması geçerli olmakla birlikte yetkisizlik kararı kesinleşmeden icra dosyası yetkili yere gönderilemez. Gönderilmesi halinde ödeme emrinin iptali gerekir.

O halde, bölge adliye mahkemesince, yetki itirazına ilişkin karar kesinleşmeden dosyanın yetkili yere gönderilmesine karar verildiği açık olduğundan borçlu hakkındaki ödeme emrinin iptaline karar verilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine şeklinde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi'nin 26.9.2019 tarih ve2018/1354 E- 2019/2137 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3334, Karar No: 2009/3483, Tarih: 09.06.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/3334 E.  ,  2009/3483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... vs. ile davalılar ... vs. arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 10.10.2007 gün ve 2005/395-2007/246 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-İncelenmesine gerek görülen ve 1. sayfası dosyada bulunan 21.07.2004 tarihli inşaat yapım sözleşmesinin tümünün ve bu sözleşmede ...’e diğer arsa sahiplerince verildiği bildirilen vekâletnamelerin örneğinin temini ile,

2-Temyiz eden davacılar vekilince sunulan 22.02.2008 tarihli temyiz dilekçesinin dört numaralı bendinde belirtilen ve arsa sahipleri ile 07.05.1996 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini yapan ... İnş.Ltd.Şti.nin dava dışı SS Bulvar Konut Yapı Kooperatifine sözleşmenin ve bu kapsamda inşaatın devrine ilişkin 01.05.1998 tarihli sözleşmenin ve arsa sahiplerince .... İnş.Ltd.Şti.ne karşı açılan davanın yanlardan sorulup tesbiti ile dava dosyasının mahkemesinden getirtilerek,

3-İnşaata ilişkin işlem dosyasının ilgili belediye başkanlığından getirtilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17518, Karar No: 2017/10857, Tarih: 30.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2016/17518 E.  ,  2017/10857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hüküm açıklama yargılaması sırasında 20.03.2014 tarihinde alınan ifadesi esnasında 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun, müdafii istemediğini beyan ettiği ve mahkemesince suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen 24.04.2014 tarihli kararın, zorunlu müdafii tarafından temyiz edildiği, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa 22.05.2014 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen suça sürüklenen çocuk tarafından süresinde temyiz edilmediği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin verilen hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 30/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5835, Karar No: 2019/15859, Tarih: 26.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/5835 E.  ,  2019/15859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)6136 sayılı Kanuna muhalefet suçu bakımından, dosyada mevcut Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Balistik Şubesi ve Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı raporları içeriğinde, davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde gaz dağılımını temin eden gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, bu haliyle uygun çapta, özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceği ancak, teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin tespit edilmemesi, sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ve sanığın da silahın kuru sıkı silah olduğunu savunması karşısında sanığın, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraati bizatihi suç teşkil eden tabancanın müsaderesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2-TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, 12.09.2012 tarihli polis tarafından hazırlanmış tutanakta ekip otosuna alınmaya çalışılan sanığın sadece kaçtığı , akabinde yakalanarak yere yatırılıp kelepçelendiği belirtilmesine göre unsurları itibariyle oluşmayan görevi yaptırmamak için direnme suçundan beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Kabule göre;

Tüm mahkumiyet hükümleri bakımından, sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken ikinci kez mükerrerlik uygulanmasını gerektiren Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2011 tarih ve 2011/188-737 Esas karar sayılı ilamın tekerrüre esas alınması gerekirken, Bünyan Asliye Ceza mahkemesinin 05.03.2009 tarih ve 2008/104 Esas ve 2009/18 Karar sayılı ilamın esas alınması,

Yasaya aykırı, sanık ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10566, Karar No: 2006/12180, Tarih: 08.06.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/10566 E.  ,  2006/12180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2004

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Hukuk Genel Kurulu'nun 12.10.1994 tarih ve 1994/251-593 sayılı kararında da benimsendiği üzere, dar yetkili icra mahkemesinin yargılama usulü gözününde tutulduğunda; takip hukuku bakımından takas ve mahsup iddiasının kural olarak;

1) Takasa konu alacağın, İİK'nun 68. maddesindeki belgelere dayalı bulunması,

2) Bu alacakla ilgili olarak icra takibinin yapılmış ve takibin kesinleşmiş olması,

3) Alacağın ilama bağlanması hallerinde; icra mahkemesinde incelenmesi ve istemin sonuçlandırılması mümkündür.

Somut olayda, alacağın takas ve mahsubu istenilen takip dosyalarında takas edilebilecek herhangi bir hak ve alacak bulunmamaktadır. Diğer bir deyişle; yapılan icra takipleri sonucunda kesinleşmiş bir alacak mevcut değildir.

Açıklanan nedenle takas ve mahsup talebinde bulunan ....................... 'nun talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulü ile takas ve mahsuba dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13422, Karar No: 2014/17204, Tarih: 10.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/13422 E.  ,  2014/17204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, çekişme konusu 13822 ada 26 parsel, 11 numaralı bağımsız bölümün davalılar adına kayıtlı olduğu, davacı tarafından davalılar aleyhine muris muvazaası hukuksal nedenine dayanılarak açılan tapu iptal ve tescil davasının reddedildiği ve kararın kesinleştiği, davacının bu taşınmazda herhangi bir hakkı bulunmadığı saptanmak suretiyle 11 numaralı bağımsız bölüm yönünden davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bu yöndeki temyiz itirazları yerinde değildir, reddiyle hükmün bu kısmının ONANMASINA,

Davacının 3 numaralı bağımsız bölüme ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesi ve ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa, maddi zarar yoksa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren ya da (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak

taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali ve davaya konu taşınmazın kamu malı olması halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davaya konu taşınmaz yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; çekişmeye konu taşınmaz tarafların murisi adına kayıtlıdır. Davalılar ise paydaşlar arasında intifadan men edilmedikçe ecrimisil istenemeyeceğini savunmuşlardır. Davacı, intifadan men koşulunun gerçekleştiğine ilişkin olarak dosyaya herhangi bir yazılı belge ibraz etmemiş ise de, mahkemece davacının dayandığı diğer deliller toplanmadan sonuca gidilmiştir.

Hal böyle olunca; yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda intifadan men koşulunun her türlü delil ile kanıtlanabileceği dikkate alınarak, davacının bildirdiği tanığın dinlenmesi, diğer delillerinin toplanması, varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının belirtilen nedenlerle temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3315, Karar No: 2013/6965, Tarih: 08.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/3315 E.  ,  2013/6965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelir ile yapılan ödemenin, 5510 sayılı Yasanın 21. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekillerince tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddine;

2-Dava; 07.12.2009 tarihli iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 21. maddesidir. Anılan maddede yer alan, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

./..

-2-

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca Mahkemece, gerçek zarar miktarları hesaplanarak, gerçek zarar ile kusur karşılığı ilk peşin sermaye değerli gelir miktarlarının karşılaştırması sonucu Kurumun rücu alacağının belirlenmesinden sonra hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6471, Karar No: 2014/10269, Tarih: 08.12.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/6471 E.  ,  2014/10269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Orman bilirkişileri tarafından keşifte uygulanan 1956 tarihli memleket haritasının yapımında kullanılan 1952 tarihli hava fotoğrafı ile 1980-1990'lı yıllara ait hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek getirtilen 1952 tarihli hava fotoğrafı ile bundan elde edilen memleket haritası ve 1980-1990'lı yıllara ait hava fotoğrafı ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, ... köyü 103 ada 1 parsel sayılı taşınmaz içinde kalan ve fen bilirkişi tarafından “D” harfi ile gösterilen çekişmeli taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenlettirilerek,

2) Çekişmeli taşınmazlara komşu bulunan 103 ada 3, 4, 5 ve 6 sayılı parseller ile 104 ada 3 ve 4 sayılı parsellere ait kesinleşme şerhleri de bulunan tutanak örnekleri ile varsa tespitte esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının; itirazlı olmaları halinde ilgili dava dosyalarının; tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise kesinleşme şerhlerini içerir karar örneklerinin bu dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 08/12/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13, Karar No: 2014/5, Tarih: 14.01.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/13 E.  ,  2014/5 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : BURSA 2. Ağır Ceza

Günü : 19.06.2008

Sayısı : 158-190

Sanık S.. Ö..'ın uyuşturucu madde ticareti suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, eylemin kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçunu oluşturduğu kabul edilerek 5237 sayılı TCK’nun 191/1-2-5, 31/3, 62 ve 54. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri gereklerine uygun davranmaması halinde cezasının infazına ve müsadereye ilişkin, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 16.12.2005 gün ve 154-371 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 25.03.2008 gün ve 7308-4822 sayı ile;

"1-Gerekçeli karar başlığında, suçun işlendiği yer ve zaman diliminin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 232/2-c maddesine aykırılık oluşturulması,

2-Suç ve karar tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan sanığın müdafisinin hazır olmadığı duruşmada karar verilmek suretiyle CMK’nun 150 ve 151. maddelerine aykırı davranılması,

3-24.04.2004 tarihli olay, yakalama ve zapt etme tutanağına göre, evinde esrar maddesi bulundurduğu ve sattığı yönünde istihbari bilgi edinilmesi nedeniyle alıcı rolüyle evine gelen polis memuruna 5.000.000 TL karşılığında uyuşturucu madde sattığı ve evinde yapılan aramada, uyuşturucu madde ile alışverişte kullanılan 5.000.000 TL ele geçirildiği anlaşılan sanığın, tutanak içeriğini kabul etmemesi karşısında, tutanak düzenleyicilerinin tanık sıfatıyla dinlenilerek sonucuna göre sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapmak suçunu oluşturup oluşturmadığının tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmesi" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda 19.06.2008 gün ve 158-190 sayı ile; sanığın bu kez uyuşturucu madde ticareti suçundan 5237 sayılı TCK’nun 188/3, 62, 52 ve 54. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 2.000 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sonuç hapis cezasının 5 aya indirilmesine, hakkında tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine hükmolunmasına, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmaması halinde cezasının infazına ve müsadereye karar verilmiştir.

Bu hükmünde de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 17.10.2011 gün ve 31467-56094 sayı ile;

“...Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Fiili işlediği sırada 18 yaşından küçük olan sanığın cezasının 5237 sayılı TCK’nun 31/3. maddesi uyarınca ve suç tarihine göre yarı oranda indirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,