muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6344, Karar No: 2010/12145, Tarih: 29.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6344 E.  ,  2010/12145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.12.2008 tarih ve 2008/708-2008/655 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, yüksek faiz verileceği ve istenildiğinde paranın geri çekilebileceği garantisi vererek ve ikna ederek müvekkilinden 15.02.1998 tarihinde davalıların “Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesi” ibaresi bulunan belge karşılığında 100.000 DM tahsil edildiğini, davalılara gönderilen ihtara rağmen paranın iade edilmediğini, davalıların para toplama faaliyetinin Bankalar Kanunu’na, SPK’na aykırı olduğunu, geçerli bir hisse devri yapılmadığını, davalıların nedensiz zenginleştiğini, ortak olmayan ve hisse senedi verilmeyen müvekkiline karşı TTK’nun 329 ncu ve 405 nci maddelerine dayanılamayacağını, SPK hükümlerine aykırı olarak hisse senetlerinin halka arz edildiğini, müvekkiline verilen iştirak taahhütnamesi belgesinin yasanın aradığı şartları taşımadığını, yetkisiz kişilerce şirket hissesinin satışının mümkün olmaması nedeniyle müvekkilinin şirket ortağı olmadığını, müvekkiline süresinde hisse senedi teslimi yapılmadığını, Yimpaş Holding A.Ş.’nin ana sözleşmesinin 4/a bendinde faiz ve temettü garantisi verildiğini, şirket kayıtlarının usulüne uygun tutulmadığını, şirket yöneticilerinin izinsiz halka arz yapmaktan dolayı SPK’na muhalefet suçlarından cezalandırıldıklarını, ortaklık ilişkisinin geçerli olmadığını, davalı ... ve diğer yönetim kurulu üyelerinin şirketi paravan olarak kullandığını ve TTK'nun 336 ncı maddesi uyarınca sorumlu olduklarını ileri sürerek, müvekkili ile davalı şirketler arasında geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespitini, davalılara verilen 100.000 DM karşılığı olan 97.656,74 TL' sından şimdilik 6.500,00 TL' nın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili şirketin ortağı olduğunu, ortaklığının pay defterine kaydedildiğini, diğer müvekkili ile ortaklık ilişkisi bulunmadığını şirketlerin bir birlerinden ayrı tüzel kişiliğe sahip olduğunu, yönetim kurulu üyelerine husumet yöneltilemeyeceğini, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, müvekkili bulunduğu şirketin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul tarafından faaliyetleri denetlenen bir Anonim Şirket olduğunu, TTK'nun 329. ve 405. maddesi gereğince Anonim Şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketin tasfiye halinde olmadıklarını, 1 yıllık zamanaşımının dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın, davacının davalı şirkete sermaye olarak verdiği paranın tahsili talebine ilişkin olduğu, şirketlerin Başbakanlık Sermaye Piyasası Kurulunun kaydında bulunan anonim şirket, davacının da şirket ortağı olduğu, TTK'nun 405/2. maddesinde "pay sahipleri sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemezler, tasfiye payına mütaallik hakları mahfuzdur" şeklinde yer alan düzenleme uyarınca, sermaye şirketlerinde sermaye olarak şirkete verilenin istenemeyeceği, davalı şirkette payının bulunması halinde bile, davalı şirketin tasfiye halinde bulunmadığı, davacının talebinin yerinde olmadığı, her ne kadar yönetim kurulu üyeleri hakkında dava açılmış ise de, davanın niteliği itibarıyla TTK hükümleri çerçevesinde bir sermaye şirketi olan Anonim Şirket yönetim kurulu başkanı ve üyelerinin şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durum mevcut olmadığı gibi ortaklık sözleşmesinin kurulması sırasında adı geçen davalıların sözleşmeye etki eden, taraf iradelerini fesada uğratan her hangi bir eyleminden de söz edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, hükmün yeterli araştırma ve incelemeye dayandığını kabul etmek mümkün değildir. Karar gerekçesinde de açıklandığı üzere TTK.nun 329 ve 405. maddeleri uyarınca anonim şirket ortakları kural olarak şirkete yatırdıkları sermayeyi geri isteyemezler. Ayrıca, yetkili kurulların bir kararı olmadıkça da anonim şirketler, pay senetlerini nominal bedellerinin üzerinde halka arz edemezler.

Somut olayda davacı vekili, müvekkiline hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi imzalatılarak 100.000 DM ödeme yaptığını, ancak geçerli bir şekilde davalı şirketlere ortak olmadığını iddia etmektedir. Ancak, dosya içerisinde dava dilekçesinde açıklanan ortak olmaya ilişkin sözleşmeye rastlanılmamıştır. Davalılar vekili cevabında davacının davalılar Yimpaş Holding A.Ş ve Yimpaş Gıda ve San. Ve Tic A.Ş ile dava dışı Yimpaş Yozgat İht. Mad. Paz. ve Tic. A.Ş.’’nin ortağı olduğunu kabul ederek ortaklık pay defterinin davacıya ait kısmının fotokopisini sunmuştur. Anılan bu belgeye göre, davacının Yimpaş Holding A.Ş’nde 1.000.00 TL nominal bedelli 57 adet, ...de 1.000.000 TL nominal bedelli 130 adet, dava dışı Yimpaş Yozgat İht. Mad. Paz. ve Tic. A.Ş’nde ise 50.000 TL nominal bedelli 579 adet hissesi mevcuttur. Davalı şirketin yönetim kurulu tarafından verilen cevapta da davacının hisse alarak ortak olduğu bildirilmiştir. Takasbank kayıtlarına göre de davacının davalı şirketlerde savunmada açıklanan miktarda hissesi mevcuttur.

Öte yandan Dairemize intikal eden diğer dosyalardan da bilinen SPK. duyuru ve kararlarında, davalı şirketlerin de aralarında bulunduğu Yimpaş Grubu Şirketlerinin, pay defterlerinin gerçek ortaklık durumunu yansıtmadığı, ortaklık durumlarının ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle izlendiği belirtilmiş, söz konusu şirketlerce gönderilen ve Takasbank’ta bulunan resmi pay defterleri bilgilerinin temin edilerek ilgililerin ellerinde bulunan belgelerle karşılaştırılmak suretiyle gerektiğinde dava açılması önerilmiştir.

Bu durum karşısında mahkemece, konusunda uzman bir bilirkişi kurulu oluşturulup, davalı şirketlerin yasal defter ve kayıtları üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle, ortaklık durumunun gerçekten de ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle takip edilip edilmediği, şirket ortaklığının gerçekten kazanılıp kazanılmadığı, davacının davalı şirketlere pay senedi satın almak suretiyle mi yoksa devir suretiyle mi ortak olduğu, yeni pay almak suretiyle ortaklık söz konusu ise davacıya verilen pay senetlerinin o tarih itibariyle nominal değerinin ne olduğu, şayet davacıdan nominal değerüzerinden bir bedel alınmış ise primli hisse senedi çıkarılması yolunda bir kararın bulunup bulunmadığı hususlarının tek tek tespit edilmesi, aksi sonuca varıldığında ‘çoğun içinde az da vardır kuralı’ gereği varsa davacıdan fazla alınan bedelin iadesine (tahsiline) karar verilmesi ve açıklanan tüm bu hususların tereddütsüz şekilde ortaya konulmasından sonra davalının hukuki durumunun buna göre belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA,ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2712, Karar No: 2024/7398, Tarih: 09.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/2712 E.  ,  2024/7398 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... tarafından Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Poliçesi düzenlenen aracın karıştığı trafik kazası sonucu otobüste yolcu olarak bulunan davacının yaralandığını ve malul kaldığını iddia ederek, davacının tespit edilen sakatlık oranı çerçevesinde Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartlar'a ekli cetvele göre ödenmesi gereken bedelin tespiti ile şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın 17.02.2021 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; bir meblağ sigortası türü olan Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortasında ödenecek tutarın sigorta poliçesi ile belirlenmiş olduğunu, bu nedenle talep konusu alacağın likit olduğunu, likit bir alacak ile ilgili belirsiz alacak davacı açılamayacağını, davanın süresi içerisinde açılmadığını, kaza ile sakatlık arasındaki illiyet bağının tespiti, kusur oranlarının tespiti ve maluliyet durumunun tespiti için ayrı ayrı rapor aldırılması gerektiğini, müvekkilinin söz konusu zarardan poliçe teminat limitleri dahilinde sorumlu olduğunu, iş bu dava tarihine kadar herhangi bir ihbar bulunmadığını, davayı kabul manasında olmamak üzere faizin dava tarihinden itibaren yasal faiz olması gerektiğini, daha önce yapılmış ödemelerin faizi ve güncellemesi yapılarak mahsup edilmesi gerektiğini, manevi tazminatı taleplerinin sigorta teminatı dışında olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla tarafların iddia ve savunmaları, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre ve "Davacı vekilince sunulan 07.07.2021 tarihli beyan dilekçesinde açıkça talebin, Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Poliçesi'nden kaynaklı sakatlık tazminatına ilişkin olduğu beyan edilmekle; mahkememizce davacının Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartlarının A.3.2. maddesi gereği sakatlık oranının bulunup bulunmadığının tespiti hususunda İstanbul Adli Tıp Kurumuna (ATK) gönderilmiş, alınan 26.08.2022 tarihli raporda; davacının kazaya bağlı ayak bileği kırığının genel şartlarda karşılığının bulunmadığının belirtildiği görülmüştür. Nitekim genel şartların incelenmesinde sürekli zarar oluşturmayan ayak kırığının teminat kapsamına alınmadığı anlaşılmaktadır." gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davacının yolcu olarak bulunduğu otobüste kaza sonucu % 8 malul kalacak şekilde yaralandığını ve % 7,1 oranında meslekte kazanma gücü kaybının tespit edildiğini, davalarının Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortasına dayandığını, bu sigorta türünün bir meblağ sigortası olduğunu, mahkemece ATK ve diğer raporlar ile çelişir şekilde karar verildiğini, ATK tarafından düzenlenen iki ayrı kurul raporu arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmesinin yerinde olmadığını belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " ...yerel mahkemece davacının maluliyetine ilişkin olarak İstanbul Adli Tıp Kurumu'dan alınan 26.08.2022 tarihli raporun hüküm kurmaya elverişli ve denetime açık olmasına, buna göre davacının yaralanmasının ferdi kaza sigorta poliçesi teminatı kapsamında kalmamasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre; kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu ..." gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davanın zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası poliçesine dayalı olarak açıldığını, bu sigorta türüne göre tazminatı belirlemek için sakatlık oranının Adli Tıp Kurumu (ATK) 3. İhtisas Dairesi tarafından belirlenmesi gerektiğini, davacının sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı istemlerine ilişkin olarak da dava açıldığını, bu davada alınan raporlarda ATK 3. İhtisas Kurulu maluliyet tespit etmiş iken ATK 2. İhtisas Kurulu' nun davacının maluliyetinin bulunmadığını belirttiğini, çelişkinin giderilmesi üst kuruldan rapor alınması talep edilmiş ise de ATK 2. İhtisas Kurulu' nun maluliyet bulunmadığı yönündeki tekrar tespiti ile yetinildiğini, işbu dosyaya sunulan raporun da ATK 2. İhtisas Kurulu tarafından verildiğini ve önceki raporları tekrarlar şekilde olduğunu, kabulünün mümkün olmadığını, ATK 3. İhtisas Kurulundan rapor alınması taleplerinin yerinde bulunmayarak davanın reddinin doğru olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun maddi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 114, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve mahkemece alınan ATK raporunun Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Genel Şartlara ekli listeye uygun olarak değerlendirme yapmış olmasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenlerle kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesineDosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27328, Karar No: 2015/1270, Tarih: 20.01.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/27328 E.  ,  2015/1270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 50/1. maddesine göre, para ve teminat borçlarına ilişkin icra takiplerinde yetkili icra dairesi, HMK'nun 447/2. maddesi atfıyla aynı Kanunun yetkiye dair hükümleri kıyas yolu ile uygulanmak sureti ile belirlenir. Ayrıca, takibe esas olan akdin yapıldığı icra dairesi de takibe yetkilidir. Buna göre, çeke dayalı takip, genel yetkili yer olan borçlunun yerleşim yerindeki icra dairesinde (HMK. md. 6), muhatap bankanın bulunduğu yer, ödeme yeri sayıldığından buradaki icra dairesinde (HMK. md. 10) ve ayrıca İİK'nun 50/1. maddesi uyarınca çekin keşide edildiği yerdeki icra dairesinde yapılabilir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 15.01.2014 tarih ve 2013/12-476 esas 2014/5 karar sayılı kararında, ihtiyati haciz kararını veren mahkemenin bulunduğu yer icra dairesinde takip yapılabileceğine ilişkin İİK'nun 50. maddesi yollaması ile kıyasen uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nun 12. maddesinin, 6100 sayılı HMK'da karşılığı olan bir düzenleme bulunmadığı ve bu nedenle, ihtiyati haciz kararının uygulanmasından sonra bu kararı veren mahkemenin bulunduğu yer icra dairesinin, salt o yer mahkemesince ihtiyati haciz kararı verilmesi nedeniyle yetkili hale gelmeyeceğinin kabul edilmesi üzerine, Dairemizce, anılan karar doğrultusunda içtihat değişikliğine gidilerek, ihtiyati haciz kararını veren mahkemenin bulunduğu yer icra dairesinin, icra takibi için yetkili olamayacağı sonucuna varılmıştır.

Somut olayda, takip dayanağı çekte keşide yerinin, muhatap bankanın bulunduğu yerin ve borçlu şirketin adresinin Edirne olduğu görülmektedir.

Bu durumda, çekin keşide yeri, muhatap bankanın bulunduğu yer ya da borçlunun yerleşim yeri İstanbul olmadığından takipte İstanbul İcra Daireleri yetkisizdir.

O halde mahkemece, borçlunun yetki itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken, ihtiyati haciz kararını veren mahkemenin bulunduğu yer icra dairesinin yetkili olduğu gerekçesi ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14351, Karar No: 2016/1906, Tarih: 03.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/14351 E.  ,  2016/1906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın, hamiline olarak keşide edip katılana verdiği çekin, hukuki ilişkinin bir şekilde sona ermesi nedeniyle iade edilmesi üzerine, katılanın iade esnasında var olan cirosunu iptal etmeden, çek üzerindeki tarih ve meblağ kısımlarını değiştirip paraflamak ve üçüncü bir kişiye ciro etmek şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCK'nın 204/1. maddesinde ifadesini bulan resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2049, Karar No: 2023/2126, Tarih: 31.05.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/2049 E.  ,  2023/2126 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/103 E., 2021/122 K.

DAVACILAR : ... Dar Gelirliler Yardımlaşma ve Tüketim Kooperatifi Mensupları Yapı Koop. Adına: a-... b-... vekili Avukat ...

DAVALILAR : ... vekili Avukat ... ve diğer 5 davalı

DAVA TARİHİ : 16.05.2013

- K A R A R -

Davacı vekilince açılan, tapu iptali ve tescil davası sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup, verilen kararın davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 2021/6422 Esas, 2022/5825 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davacı vekili ve davalı ... vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına

ve takdiren 1.470,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 31.05.2023 gününde oy birliğiyle karar veri
Yargıtay — Esas No: 2007/20131, Karar No: 2008/16081, Tarih: 16.10.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/20131 E.  ,  2008/16081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, 16.1.1992-24.11.2005 tarihleri arası ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı kurumun tüm aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, 16.01.1992-24.11.2005 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa’ya tabi ... sigortalısı olduğunun ve tahsis talep tarihi olan 29.11.2005 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbitini istemiştir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

1479 sayılı Yasa’nın 37. maddesi uyarınca, sigortalının yaşlılık aylığı için kuruma müracaat ettiği tarihi takip eden ay başı olan 1.12.2005 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazanacağına ilişkin düzenleme karşısında, davacının emeklilik talep dilekçesini verdiği 29.11.2005 tarihini takip eden ay başından itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tesbiti gerekir. Mahkemece, davacının 16.01.1992-24.11.2005 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa’ya tabi ... sigortalısı olduğunun ve kısmi yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbitine dair verilen karar yerinde ise de tahsis talep tarihi olan 29.11.2005 tarihini takip eden ay başı olan 01.12.2005 tarihi itibariyle kısmi yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tesbitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 29.11.2005 tarihi itibariyle tahsise karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasında yer alan “29.11.2005” tarihi silinerek, yerine “01.12.2005” tarihinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 16.10.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.