muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3564, Karar No: 2025/693, Tarih: 23.01.2025

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, hakkında uyuşturucu madde sattığı yönünde ihbar bulunan sanığın suç tarihinde yazılı arama emrine istinaden ikametinde yapılan aramada sigara paketi içerisinde 23 adet defter kağıdına sarılı net 6,5 gr 5F-ADB ve salon kısmında 45 adet paketlemede kullanılan çizgili defter kağıdının ele geçirilmesi olayına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, ihbar, sanığın ikamet araması ve ikamette sigara paketi içerisinde 23 adet defter kağıdına sarılı net 6,5 gr 5F-ADB ve salon kısmında 45 adet paketlemede kullanılan çizgili defter kağıdının ele geçirilmesi ile kullanıcı olduğunu belirten sanığın suç tarihinde idrarında yapılan tetkikte uyuşturucu maddeye rastlanmaması, sanığın uyuşturucu kullandığının tespiti halinde dahi ele geçen uyuşturucunun miktarı, paket sayısı ve paketlemede kullanılan 45 adet kağıt parçasının ele geçirilmesi karşısında kendisinde ele geçen uyuşturucuları satış amaçlı bulundurduğuna dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2023/897 Esas, 2023/616 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1351, Karar No: 2015/5227, Tarih: 09.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/1351 E.  ,  2015/5227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi B.Çatak Irız tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...; davacı ile aralarında iş ilişkisinin bulunmadığı, diğer davalı Şirkete Belediyenin temizlik işinin verildiği ve ihale makamı olduğunu, taraf sıfatı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ....; davacının iş akdinin belirli süreli iş sözleşmesi olduğunu ve iş akdinin devamsızlığına binaen haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalılardan ... temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ve davalılardan ...’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davalı Belediye ile Şirket arasındaki ilişki ve bu ilişkinin dava konusu hak ve alacaklara etkisi tartışmalıdır.

Davacı işçi, davalılardan ....’nin diğer davalı Belediye’nin temizlik işlerini üstlendiğini ve taşeronu olduğunu, kendisinin de Belediye’nin hizmet binasında halkla ilişkiler biriminde erzak dağıtım işinde görev yaptığını iddia ederek dava konusu hak ve alacakların tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı ...’nin diğer davalı Belediye’den temizlik işini ihale ile aldığını ve ihalenin konusunun temizlik işleri olmasına rağmen davacının Belediye’nin asıl işlerinden olan halkla ilişkiler servisinde çalıştırıldığından gerçek işvereninin Belediye olduğu, davacının sigortalı olarak gösterildiği davalı Şirketin işçi temini yoluna gittiği, ancak iş hukukunda işçi teminin yasal düzenlemesinin bulunmadığı gerekçesiyle davalılarda ... hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda davalı mevkîinde bulunan Belediye ve Şirket arasındaki ilişkinin tespiti çekişmeli olup, dosyadaki bilgi, belgeler ve tanık anlatımlarından, mahkemenin şirketler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna dair yaptığı saptama hukuken isabetlidir.

Burada asıl ele alınması gereken mesele, muvazaa işleminin taraflarının dava konusu tazminat ve alacaklar karşısındaki sorumluluğunun tespitinden kaynaklanmaktadır.

Somut olayda davalı mevkîinde bulunan Belediye ve Şirket arasındaki ilişkinin tespiti çekişmeli olup, dosyadaki bilgi, belgeler ve tanık anlatımlarından, mahkemenin şirketler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna dair yaptığı saptama hukuken isabetlidir.

Burada asıl ele alınması gereken mesele, muvazaa işleminin taraflarının dava konusu tazminat ve alacaklar karşısındaki sorumluluğunun tespitinden kaynaklanmaktadır.

4857 sayılı Kanun’un 6 ncı fıkrasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi tanımlanarak, asıl işverenin alt işverenin işçilerine karşı alt işveren ile birlikte sorumlu olacağı hüküm altına alınmıştır.

Takip eden fıkrada iki hal için muvazaa karinesi kabul edilmiş ve bu durumda alt işverenin işçilerinin başlangıçtan beri asıl işverenin işçisi sayılarak işlem göreceği hükme bağlanmıştır. Bunlar ise asıl işverenin işçilerinin haklarının kısıtlanması gayesine matuf olarak alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılması ile daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisinin kurulmasıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nda öngörülen muvazaa kriterleri sınırlı sayıda olmayıp, örnek kabilindedir. Muvazaa Borçlar Kanunu’nda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri görünüşte anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatma amacı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. İş Kanunu’nda yer alan muvazaa kriterleri ise adi kanunî karine olup, aksinin ispatı mümkündür.

Her ne kadar muvazaayı düzenleyen Borçlar Kanunu’nun ilgili hükümlerinde muvazaalı sözleşmelerin hüküm ve sonuçları hakkında bir açıklık bulunmamakta ise de; taraflar arasında alacak ve borç ilişkisi doğurmayacağı, muvazaanın varlığının hiçbir süreye bağlı olmaksızın her zaman ileri sürülebileceği, mahkemece kendiliğinden (resen) gözönünde bulundurulması gerektiği, belirli bir sürenin geçmesi, sebebin ortadan kalkması veya ilgililerin olur (icazet) vermesi ile geçerli hale gelmeyeceği hususları uygulamada ve bilimsel görüşlerde kabul edilmektedir.

Ancak muvazaanın taraflarının iyi niyetli üçüncü kişilere karşı muvazaa olgusunu ileri sürerek sorumluluktan kaçamayacağı ve muvazaalı bir ilişkinin muvazaanın taraflarına da hak bahşetmemesi gerektiği de kabul edilmelidir.

Aksi halde, muvazaanın tarafı olan şirketin yargılamada kendini vekille temsil ettirmesi halinde, husumet sebebiyle red kararı verdirilerek muvazaalı işlemin tarafı hakkında vekâlet ücretine hükmedilmesi de gündeme gelebilecektir.

Ancak muvazaanın taraflarının iyi niyetli üçüncü kişilere karşı muvazaa olgusunu ileri sürerek sorumluluktan kaçamayacağı ve muvazaalı bir ilişkinin muvazaanın taraflarına da hak bahşetmemesi gerektiği de kabul edilmelidir.

Aksi halde, muvazaanın tarafı olan şirketin yargılamada kendini vekille temsil ettirmesi halinde, husumet sebebiyle red kararı verdirilerek muvazaalı işlemin tarafı hakkında vekâlet ücretine hükmedilmesi de gündeme gelebilecektir.

Dosya kapsamından davacı işçinin işverenler arasındaki muvazaanın tarafı olmadığı da açıktır. Buna bağlı olarak, muvazaanın taraflarından sadece Belediye’nin sorumluluğunun kabulü halinde davacı, işçilik hak ve alacaklarının tahsili bakımından sınırlandırıldığı gibi, aynı zamanda iyi niyetli davacı yönünden tarafı olmadığı muvazaanın ileri sürülemeyeceği kuralının ihlaline de sebebiyet verebilecektir.

Netice itibariyle, Mahkemece davalıların işçilik hak ve alacakları bakımından müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davalılardan ... hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/834, Karar No: 2010/4636, Tarih: 21.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/834 E.  ,  2010/4636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi bir belgenin düzenlenmesi esnasında memura yalan beyanda bulunma suçundan sanık ...'ın yargılanması sırasında; Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle, Bünyan Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bünyan Sulh Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.08.2009 gün ve 2009/283 E. 2009/231 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/144, Karar No: 2016/1703, Tarih: 24.03.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/144 E.  ,  2016/1703 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi; sanık ...müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.Dosya üzerinden yapılan incelemede;

1-Sanık ...hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık...hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nın 58/9. maddesinde, "Mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin, itiyadi suçlu, suçu meslek edinen kişi veya örgüt mensubu suçlu hakkında da uygulanmasına hükmedilir" hükmü uyarınca sanığın suçu itiyat veya meslek edinen kişi olmadığı gibi hakkında örgüt mensubu olmaktan açılmış bir dava ve mahkumiyet kararı verilmediği gözetilmeden hakkında TCK'nın 58/7. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden aynı Kanunun 58/9. ve CGTİK'ın 108/4. maddesinin yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, tekerrür uygulamasının hükümden çıkarılması ve 5237 sayılı TCK' nın 58/6-7. maddeleri uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmek suretiyle, re'sen de incelenen hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8359, Karar No: 2012/11628, Tarih: 18.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/8359 E.  ,  2012/11628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :1402-152

Dava, davalılardan işverene ait işyerinde 01.07.1985-08.04.1989 tarihleri arasında ve 28.04.1994'ten itibaren bekçi olarak çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18872, Karar No: 2014/1063, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18872 E.  ,  2014/1063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/1131-2013/146

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesi, üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2307, Karar No: 2015/5475, Tarih: 15.04.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/2307 E.  ,  2015/5475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı... ile müvekkili bankanın ... Ticari Şubesi arasında akdedilen genel kredi sözleşmesini davalıların müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıklarını, kullandırılan kredinin ödenmemesi üzerine girişilen icra takibine davalıların haksız olarak yetkiye ve borca itiraz ettiklerini iddia ederek itirazlarının iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili şirketin muamele merkezi ... olup, diğer müvekkillerinin ikametgah adreslerinin ... olduğunu, takip ve davanın yetkisiz icra dairesinde ve mahkemesinde açıldığını, Bakırköy/... icra daireleri ve mahkemelerinin yetkili olduğunu, davanın esastan da reddi gerektiğini savunarak davanın reddi ile lehlerine tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece dava dilekçesinde davacının adresi Söğütözü ... olarak belirtildiği, hem dava dilekçesinde hem cevap dilekçesinde davalılar ... ve ...'ın adresi ... ... olarak beyan edildiği, davalı şirketin merkezinin ... olduğu, taraflar arasındaki sözleşmenin 65. maddesinde “sözleşmeyi imzalayan banka şubesinin bulunduğu yer mahkemesinin” yetkili olacağına dair hüküm bulunmakla birlikte sözleşmede ... Ticari Şube adına atılmış bir imza bulunmadığı, davalı şirketin ... ilinde fabrikasının bulunmasının yetkili mahkemenin belirlenmesinde bir ölçü olmadığı gerekçesi ile davalı tarafın yetki itirazının kabulüne ...Asliye Ticaret Mahkemeleri yetkili olması nedeni ile mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dairemizin 14.11.2013 tarih, 2013/13842 Esas 2013/17999 Karar sayılı ilamı ile “..yetkili icra dairesinde takip yapılması itirazın iptali davasının koşullarından biridir. Bu durumda mahkemece İİK'nun 50. maddesi uyarınca öncelikle icra dairesinin yetkisine yönelik itiraz değerlendirilip, uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken bu yön üzerinde durulmadan mahkemenin yetkisine yönelik itiraz kabul edilip, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.” gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; alacaklı bankanın yerleşim yerinin ...'da, davalıların ise ...'da olduğu, davacı tarafın dayandığı sözleşmede ... Ticari Şubesi adına atılmış bir imzanın bulunmadığı, bu durumda somut olayda yetkili icra dairesi bankanın yerleşim yeri olan ... veya borçluların yerleşim yeri olan ... icra dairelerinin olduğu, davacı tarafın yetkili icra dairesinde takipte bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, bozmaya uyularak verilen bu hüküm taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.Dava, Genel Kredi Sözleşmesinin kefilleri hakkında yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davalılarca inkar edilmeyen kredi sözleşmesinin 65. maddesinde; sözleşmeyi imzalayan banka şubesinin bulunduğu yerdeki icra daireleri ve mahkemelerinin yetkili olacağı belirlenmiştir. Davacı bankanın ... şubesi tarafından kredi kullandırıldığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece, davalıların yetki itirazı reddedilip işin esasına girilerek deliller toplanıp hep birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının öteki davalıların tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3205, Karar No: 2025/1235, Tarih: 18.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/3205 E.  ,  2025/1235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2022/47 E., 2023/53 K.

DAVA TÜRÜ : Kadastro tespitine itiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Giresun ili Tirebolu ilçesi ... köyü 232 ada 16 parsel (eski 1823 parsel) sayılı taşınmaz, 1.950 m² yüzölçümü ile ... adına fındık bahçesi vasfıyla, 237 ada 6 parsel (eski 1833 parsel) sayılı taşınmaz, 65.540 m² yüzölçümü ile ... adına fındık bahçesi ve çalılık ve ahşap ev ve tarla vasfıyla tespit edilmiştir.

Orman İdaresi tarafından, dava konusu taşınmazların orman vasfında olduğu açıklanarak, tespitlerin iptali ile orman olarak Hazine adına tesciline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davacı ... İdaresi vekilinin 232 ada 16 parsel sayılı taşınmaza yönelik davasının kabulü ile taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tesciline, 237 ada 6 parsel sayılı taşınmaza ilişkin davasının reddine, taşınmazın fındık bahçesi vasfıyla ... adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... İdaresi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince dava konusu taşınmazın orman vasfında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Şöyle ki; davaya ve temyize konu 237 ada 6 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak yapılan keşif neticesinde dosyaya sunulan orman bilirkişi raporunda taşınmazın 1959 tarihli memleket haritasında yeşil alanda kaldığı ancak tarım yapılmasından dolayı yeşil alanda kaldığı, halihazırda taşınmaz üzerinde fındık bahçesi, yöreye özgü ağaçlar, kızılağaç, eğrelti otu ve çayırlar bulunduğu bildirilmiş, ziraat bilirkişi raporunda ise taşınmazın üzerinde yapılar, az miktarda ağaçlık, çalılık ve fındık ocaklarının olduğu bildirilmiştir. Dava konusu taşınmaz yüzölçümü olarak büyük bir taşınmaz olduğundan, taşınmazın ne kadarlık bölümünde ağaç ve çalılık, ne kadarlık bölümünde fındık ve yapı bulunduğu, taşınmazın orman vasfında olup olmadığı hususlarında duraksama oluşmuş, ayrıca dava konusu taşınmaza çok sayıda tapu kaydı uygulanmak suretiyle kadastro tespiti yapılmış olmasına rağmen, söz konusu tapu kayıtlarının dava konusu taşınmazı kapsayıp kapsamadıkları ve halen geçerliliklerini koruyup korumadıkları da araştırılmamıştır.