muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8381, Karar No: 2023/7236, Tarih: 06.12.2023

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğinden; dava konusu 238 parsel sayılı taşınmazın 3/8 payının, 335 parsel sayılı taşınmazın 1/2 payının, 452 parsel sayılı taşınmazın 3/8 payının, 325 parsel sayılı taşınmazın 1/2 payının, 394 parsel sayılı taşınmazın 1/3 payının davacının babası olan ...a ait iken onun ölümü üzerine 11.07.1990 tarihinde mirasçıları olan eşi ..., çocukları ..., ... ve ...'e intikal ettiği, aynı gün aynı resmi senetle davacıya (1/4 miras payına) intikal eden 238 parsel sayılı taşınmazdaki 3/32 payın, 335 parsel sayılı taşınmazdaki 1/8 payın, 452 parsel sayılı taşınmazdaki 3/32 payın, 325 parsel sayılı taşınmazdaki 1/8 payın ve 394 parsel sayılı taşınmazdaki 1/12 payın ... adına vekil ... tarafından ...'e temlik edildiği, ...'in de payları 28.09.2004 tarihinde ...ye devrettiği, 335 parsel sayılı taşınmazın 151 ada 2 parsel, 325 parsel sayılı taşınmazın 150 ada 1 parsel, 394 parsel sayılı taşınmazın 160 ada 65 parsel, 452 parsel sayılı taşınmazın 166 ada 1 ve 2 parsel, 238 parsel sayılı taşınmazın ise 112 ada 4 parsel numarasını aldığı, taşınmazların keşfen saptanan dava tarihindeki değerlerinden davacının payına isabet eden toplam değerin 82.633,02 TL olduğu görülmüştür. Her ne kadar dosya arasında yer alan bilirkişi raporunda davacının paylarına isabet eden değerler toplamı 110.051,80 TL olarak hesaplanılmış ise de bu durumun anılan bilirkişi raporunda davacının babası Sinan'dan gelen miras payının 1/4 olmasına rağmen sehven 1/3 olarak kabul edilmesinden kaynaklandığı anlaşılmıştır.

Davacının dava konusu ettiği taşınmazlardaki paylarının dava tarihindeki değerleri toplamı olan 82.633,02 TL Bölge Adliye Mahkemesinın karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin değer yönünden REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, temyiz edilen davalının duruşmada kendisini vekille temsil ettirmemesi nedeniyle duruşma vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.12.2023 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28076, Karar No: 2012/15244, Tarih: 04.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/28076 E.  ,  2012/15244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de,

Alacaklı vekili tarafından başlatılan ilamlı icra yolu ile takibe karşı borçlu vekilinin, borçlunun haline münasip evinin haczedildiğini belirterek bu haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, haczedilmezlik şikayetinin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

İ.İ.K.’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin  haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan, ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun  kendisi ve eşi ile birlikte oturacak olması, görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın değerinin 90.000,00-TL. olduğu ve borçlunun iktisadi ve sosyal durumu ile aile efratları dikkate alınarak benzer nitelikteki bir taşınmazın alım bedelinin 90.000,00 TL mertebesinde olacağı bildirilmiştir.

Mahkemece yapılacak iş, bilirkişilerden ek rapor alınarak borçlunun taşınmazın bulunduğu Ankara'nın daha mütevazi bir yerinde haline münasip evi alabileceği değerin tespitinden sonra bu miktar mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına

karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3796, Karar No: 2018/8734, Tarih: 09.07.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/3796 E.  ,  2018/8734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocukların 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden de suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek, yalnızca hırsızlık ve mala zarar verme suçları nedeniyle alınan uzman hekim raporu ile yetinilmesi,

2- Suça sürüklenen çocukların müştekiye ait işyerinden 30,00 TL parasını çalmaları şeklinde gerçekleşen olayda suça sürüklenen çocuklar hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19560, Karar No: 2019/9007, Tarih: 26.06.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/19560 E.  ,  2019/9007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamalarına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre katılan vekilinin üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine, sanık ...'ün eksik kovuşturma yapıldığına, sanık ...'ün haksız karar verildiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17365, Karar No: 2015/14363, Tarih: 09.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17365 E.  ,  2015/14363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2011/203-2014/221

Davacı O.. M.. vekili Avukat S.. D.. tarafından, davalı Ç.. K.. aleyhine 22/09/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8449, Karar No: 2013/13835, Tarih: 24.12.2013

**14. Ceza Dairesi         2013/8449 E.  ,  2013/13835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine dair İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.03.2013 gün ve 2011/222 Esas, 2013/46 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu Kanununun 7. maddesinin ihtisas kurullarında görev alacak uzmanların kimlerden oluşacağını düzenlediği, buna göre Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun bir başkan, iki adli tıp uzmanı olmak üzere ayrıca çeşitli dallarda yedi ayrı uzmandan oluşacağının belirlendiği, ihtisas kurulunun çalışma esaslarının ise aynı Kanunun 23. maddesinde düzenlendiği, İhtisas Kurullarının başkanın başkanlığında işin niteliğine göre en az dört üye ile toplanması yeterli olup, 30.05.2012 tarihli Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun raporunu düzenleyenler arasında işin uzmanı çocuk ve ergen psikiyatristi ve bir adli tıp uzmanının da bulunduğu heyetin oluşumunun kanuna uygun olup raporların düzenlenmesi esnasında heyette iki adli tıp uzmanının bulunmasının zorunlu olmaması nedeni ile tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7215, Karar No: 2019/3697, Tarih: 18.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/7215 E.  ,  2019/3697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın samimi ikrarda bulunmasına rağmen ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1236, Karar No: 2012/1395, Tarih: 07.03.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/1236 E.  ,  2012/1395 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... İnş.Med.Tem.Gıda Tur.San ve Tic.Ltd.Şti. vs ile davalı ... Bakanlığı'na ... Devlet Hastanesi Başhekimliği arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 16.12.2011 gün ve 2010/1099-2011/813 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık temizlik ve hizmet alımı işinden kaynaklandığından kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi'ne aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 07.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21450, Karar No: 2015/19535, Tarih: 23.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21450 E.  ,  2015/19535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, suç tarihinden evvel ... köyü,...mezrası, ...mevkiinde bulunan türbenin yakınlarında bir kısım şahıslar tarafından kaçak kazı yapıldığı hususunda ihbarda bulunulması üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, olay tarihinde ...Jandarma Karakolunda görev yapan kolluk personeli tarafından sanıkların içerisinde bulunduğu aracın, gece saat 00.00-01.00 sıralarında belirtilen yerden geldiğinin tespit edilmesi üzerine, durdurularak, sanıklara, araçta ne olduğunun sorulduğu, bunun üzerine sanıkların bagajda bulunan kazma ve küreği kolluk görevlilerine teslim ettikleri, savunmalarında, olay tarihinde... köylerine, arıları bırakacak yer aramak ve pamuk tarlasında işçi olarak çalışma hususunda köylülerle konuşmak için gittiklerini, geri dönerken araçlarının durdurulduğunu, iddia edildiği gibi dava konusu yerde kazı yapmadıklarını beyan ettikleri, dosya kapsamı itibariyle sanıkların, atılı suçu işlediklerine dair savunmalarının aksine bir delilin mevcut bulunmadığı, bu kapsamda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin, temyiz itirazlarının reddiyle, sanıkların beraatına ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 23/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4352, Karar No: 2011/7137, Tarih: 05.12.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/4352 E.  ,  2011/7137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 85/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddesi

uyarınca mahkümiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Trafik kazası tespit tutanağına bir itirazın bulunmadığı gibi tutanağa ekli kroki aslının da tutanağı tanzim edenlerce imzalandığı, sanığın sürücü belgesinin bulunduğu trafik kazası tespit tutanağında gösterildiği, kaldı ki geçerli sürücü belgesinin olması halinde geri alınabileceği değerlendirildiğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir. Ancak;

Sanığın, sevk ve idaresindeki çekici ile seyrini sürdürürken olay mahalline geldiğinde bisiklete binili vaziyette yolun solundan sağına doğru geçmek isteyen bisikletli maktülü gördüğünde aracını yolun sağına doğru yönlendirip yol bitişiğindeki bankete girmesi, devrilme tehlikesi gösteren aracını tekrar soluna doğru yönlendirmesi esnasında aracının ön kesimi ile bu bisikletin arka kesimine çarpması şeklinde gelişen kazada, olayın bisikletlinin yolun solundan sağına doğru hatalı manevrayla çekicinin önünü kapaması sonucu meydana geldiğinin kabul edilmesi karşısında, sanığın kazaya engel olmak için yaptığı manevraların tırının devrilmesi tehlikesi yarattığı da göz önüne alınarak bu şekildeki oluşta tali kusurlu olan sanık hakkında olayın oluş şeklinin aleyhe yorumlanacak bir durum olmadığı gözetilmeden cezanın teşdiden tayini,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 05.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/996, Karar No: 2015/11710, Tarih: 28.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/996 E.  ,  2015/11710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/798-2014/39

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1- Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3356, Karar No: 2010/10102, Tarih: 11.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/3356 E.  ,  2010/10102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.12.2008 tarih ve 2008/810 - 2008/793 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden para tahsil ettiğini ve ödemediğini, müvekkili tarafından davalı şirket aleyhine Hamburg Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açılan alacak davasının kabulüne karar verildiğini, kararın kesinleştiğini ve apostil şerhi ile onandığını ileri sürerek, Alman Hamburg Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen kararın ve masraf tespitine ilişkin ek kararın tenfizini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ilamın Türk Mahkemelerinin münhasıran yetkisi dahilinde olan bir konu olduğunu, yetkinin kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle kararın tenfizinin mümkün olmadığını, yabancı mahkemenin kararı gıyapta verdiğini ve müvekkilinin savunma hakları da kısıtlandığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının Alman mahkemelerinde açtığı davada davalı şirkette ortaklığının bulunduğu kabul edilerek karar verildiği, ancak yerel Türk mahkemesinde açılan alacak davalarının davacının şirkete karşı ortaklık ilişkisinin kurulmadığı, şirket ortağı bulunmadığı gerekçeleri ile TTK 405/2. maddesinde "Pay sahipleri sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemezler, tasfiye payına müteallik hakları mahfuzdur" şeklinde yasal düzenleme karşısında reddedildiği, kararların Yargıtay'ca onaylandığı, yasal düzenleme karşısında yabancı mahkeme kararının tenfizine karar verilmesi halinde açıkça Türk yasalarına aykırı bir durum oluşacağı ve kamu düzenine de aykırı olacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, mahkemece dava tarihinde yürürlükte bulunan 2675 sayılı MÖHUK’nun 38. maddesinin (c) bendi uyarınca, yabancı mahkeme hükmünün Türk kamu düzenine açıkça aykırı olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 2675 sayılı MÖHUK’nun 38/c maddesi (yeni 5718 sayılı Kanun’un 54/c maddesi) uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir. Kendisine karşı tenfiz istenen tarafın savunma haklarının ihlali ise kamu düzenine aykırılıktan bağımsız bir tenfiz engeli olarak, 38/d maddesinde (yeni 54/ç maddesi) düzenlenmiştir.

Yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 2675 sayılı MÖHUK’nun 38/c maddesi (yeni 5718 sayılı Kanun’un 54/c maddesi) uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir. Kendisine karşı tenfiz istenen tarafın savunma haklarının ihlali ise kamu düzenine aykırılıktan bağımsız bir tenfiz engeli olarak, 38/d maddesinde (yeni 54/ç maddesi) düzenlenmiştir.

Kanunda kamu düzeni kavramının zamana ve yere göre değişebilen niteliği gereği bir tanımlama yapılmaktan kaçınılmış ve konunun hakimin takdirine bırakılması tercih edilmiş, ancak kamu düzenine aykırılığın “açıkça” olmasının aranmasıyla bu konuda takdir hakkı bulunan hakime bir sınırlama getirilmek istenmiştir. Bu düzenleme, Türk tenfiz hukukunda, kamu düzeni kavramının izin verdiği ölçüde, yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi lehine bir eğilimin bulunduğunu göstermektedir. Doktrinde de bu konuda hakime yardımcı olması bakımından bazı kriterler verilmiştir. Buna göre örneğin Türk tenfiz hakimi “kural olarak” yabancı mahkeme kararının doğruluğunu inceleyemez (revision au fond yasağı). Zira aksinin kabulü, aynı davanın Türk mahkemesinde tekrar görülmesi ve yeni bir Türk mahkemesi kararının ortaya çıkması sonucunu doğurur. Ancak örneğin Türk hukukunun vazgeçilmez kabul ettiği temel prensiplerini ihlal eden veya milletlerarası alanda geçerli olan ortak ilkelere aykırı bulunan yabancı mahkeme kararları tenfiz edilemez. Tenfiz hakimi takdir hakkını kullanırken, her somut olayın kendine mahsus özelliklerini de dikkate almalıdır.

O halde dava konusu uyuşmazlık yönünden de somut olayın özelliklerine göre bir inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır.

Burada ilk olarak yabancı mahkemece davalının savunma hakkının ihlal edilip edilmediğinin incelenmesi gereklidir. Somut olayda yabancı mahkemece, dava dilekçesi ve ekleri davalıya 1965 tarihli Hukukî ve Ticarî Konularda Adlî ve Gayrı Adlî Belgelerin Yabancı Memleketlerde Tebliğine Dair Lahey Sözleşmesi’ne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalının davaya karşı savunma yapmak isteğini göstermemesi nedeniyle, Alman Usul Yasası’nın 331/3. ve 276. maddeleri uyarınca, davacının talebi üzerine, sözlü yargılama yapılmaksızın “gıyabi karar” verilmiştir. Buraya kadar olan gelişmelerin Türk kamu düzenine aykırı veya davalının savunma hakkını kısıtlar nitelikte olmadığı, benzer olaylarda Yargıtay dairelerince verilen kararlarla da benimsenmiştir (Yargıtay 13. HD. 01.10.1992 gün ve 5764 E.-7352 K., Yargıtay 11. HD. 06.07.2010 gün ve 2008/12797 E.- 2010/7992 K.). Zira “kural olarak” her mahkeme kendi usul hükümlerini uygular ve yabancı mahkemenin uyguladığı usulün Türk usul hukukundan farklı olması, Türk kamu düzeninin müdahalesi için tek başına yeterli sebep oluşturmaz. Aynı ilkeler yabancı mahkemece uygulanan ispat hukuku açısından da geçerlidir.