muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/15539, Karar No: 2019/13383, Tarih: 06.11.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/15539 E.  ,  2019/13383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-) Sanık ... hakkında kurulan hüküm bakımından yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Hükümden sonra, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK.nın 152/2-son maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde arttırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan, "verilecek ceza iki katına kadar artırılır" cümlesindeki "iki katına" ibaresinin çıkartılarak yerine "bir katına" ibaresinin eklenmiş olması karşısında, mahkumiyet kararındaki artırım oranı da dikkate alınarak, söz konusu yasa değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-) Sanık ... hakkında kurulan hüküm bakımından yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Olay tarihinde sanık ...'ın, sanık ...'ı gece saatinde evinden aldığı, sanıkların araca bindikten kısa bir süre sonra bir marketten bir adet iki buçuk litrelik kola ve iki adet bira aldıkları, yolda giderken aracın içerisinde bulunan sanık ...'ın şişe içerisinde bulunan kolayı boşalttığı, sonrasında sanıkların petrol istasyonuna gittikleri ve buradan içi boşaltılan kola şişesine benzin aldıkları, daha sonra beraber araçla katılanın dükkanının bulunduğu halin arkasındaki yola gittikleri ve aracı park ettikleri, sanık ...'ın içi benzin dolu kola şişesini alarak araçtan ayrıldığı ve hal içerisinde bulunan dükkanların arkasına gittiği, bu sırada sanık ...'ın da araç içerisinde beklediği, sanık ...'ın araca döndüğünde elinde benzin dolu olan kola şişesinin olmadığı, sanık ... ile beraber olay yerinden uzaklaştıkları, böylece sanığın diğer sanıkla birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde hareket etmek suretiyle katılana ait balıkçı dükkanını yakarak zarar verdiği, TCK. madde 37/1 anlamında müşterek fail olan sanığın cezalandırılması yerine, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının ve sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326/son maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/891, Karar No: 2021/5392, Tarih: 17.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2019/891 E.  ,  2021/5392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, tefecilik, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler sanık ...'e gönderilen duruşma gününü bildiren davetiyeye, "adreste tanınmıyor" şerhi düşülerek Dairemize iade döndüğü; sanık ... savunmanları Av.... ve Av. ... ise duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla, sanık ... ... hakkındaki incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında tefecilik suçundan verilen beraat, sanık ... hakkında tefecilik, katılan ...’e yönelik nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüş, sanığın, katılan ...’e değişik zamanlarda birden fazla kez faizle borç para verdiğinin anlaşılması karşısında, temel cezanın TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, o yer Cumhuriyet Savcısı, sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii ile katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında katılan ...’na yönelik nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelenmesinde gelince;

Sanık ...’ın 04.12.2012 günü, katılan ...’i konuşmak için ... ... isimli işyerine çağırdığı, işyerine gelen ...’in sanığa hitaben, ‘sana parayı ödedik, senedi vermedin, haksızsın’ demesi üzerine, sanığın bağırarak katılanın üzerine yürüdüğü ve tokatlamaya başladığı, ardından da ‘şikayetinizi geri alın’ diyerek 19.12.2012 tarihli raporda belirtildiği üzere basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, katılanın 29.01.2013 tarihinde sanıktan şikayetçi olduğu olayda;

1-Sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde nitelikli yağma suçundan hüküm kurulması,

2-Katılanın, sanık tarafından dövülmesinin ardından hemen işyerinden ayrıldığı olayda, sanığın, kanuni unsurları itibarıyla oluşmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati yerine suçun vasıflandırmasında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

1-Sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde nitelikli yağma suçundan hüküm kurulması,

2-Katılanın, sanık tarafından dövülmesinin ardından hemen işyerinden ayrıldığı olayda, sanığın, kanuni unsurları itibarıyla oluşmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati yerine suçun vasıflandırmasında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkının korunmasına, 17/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14210, Karar No: 2012/14869, Tarih: 10.09.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/14210 E.  ,  2012/14869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... Barutcu’nun gerekçeli karar başlığındaki soy isminin ‘Barutçu’ olarak yanlış yazılması ve sanık ...’ın nüfusa kayıtlı olduğu köy adının nüfus kaydına uygun olarak yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiş, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmamış ise de, mahkumiyetin sonucu olarak infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüş, 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanıkların her iki yakanına karşı eylemlerinin, 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/2-4, 119/1-c maddelerinde düzenlenen işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi; 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, kanuna aykırı ise de, 765 ve 5237 sayılı Yasaların ayrı ayrı uygulandığında hükmolunan sonuç cezaların açıkça sanıklar yararına olması ve karşı temyiz bulunmaması nedeniyle anılan hususlar bu nedenle bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanıklar ..., ... , ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışındaki usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 10.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5507, Karar No: 2017/671, Tarih: 23.01.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/5507 E.  ,  2017/671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, dosya içeriğine göre eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuğun mağdura ait marketin önünde kilitli vaziyette bulunan dolaplardan yiyecek ve içeçek alması şeklinde gerçekleştirdiği eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayini ,

2)Suça sürüklenen çocuğun savunması, teslim tutanağı, olay yeri inceleme raporu ve çekilen fotoğraflar birlikte değerlendirildiğinde; yaşı küçük sanık tarafından kolluk görevlilerine soruşturma aşamasında çalınan malların saklandığı yerin gösterildiğinin ve malların mağdura teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerekirken, duruşmada mağdurun; çalınan malların kendisine iade edilmediği ancak zararın giderilmesini de istemediği ve şikayetçi olmadığı yönündeki beyanına dayanılarak yasal olmayan gerekçelerle TCK'nın 168/2 maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

3)Kabule göre de;

Hüküm kurulurken, TCK'nın 168/2. maddesinin, TCK'nın 31/3. maddesinden önce uygulanmak suretiyle TCK'nın 61/5. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakları gözetilerek hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 23/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10552, Karar No: 2013/6555, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10552 E.  ,  2013/6555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanıklar ... ve ...'ün yapılan yargılamaları sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.03.2009 gün ve 2008/47 Esas, 2009/53 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminin, sanıklara tayin olunan cezaların miktarı nazara alınarak 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kanununun 7 ve 23. maddelerine uygun teşekkül eden ihtisas kurulu veya Üniversite Hastanelerince oluşturan heyetten rapor alınması yerine, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatri uzmanı bulunmayan 22.08.2008 tarihli ihtisas kurulu raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14085, Karar No: 2013/17648, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14085 E.  ,  2013/17648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı tarafın temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın dosya içerisine konulmasından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytinin kuru-sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimini, tüm harcama kalemlerini gösteren ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1999, Karar No: 2010/8069, Tarih: 07.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/1999 E.  ,  2010/8069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi, ... Sokak, ... Sitesinde bulunan(C Blok 30 nolu daire) bağımsız bölümü satın aldığını, konutun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, kanal katılım payı ve şebeke hissesi olarak ödediği 1.896- TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kiraladığı meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87. ve 88.maddeleri ile Aski Tarifeler Yönetmeliği’nin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, iskân izni alınmış olduğu, kanalizasyon ve su bağlantısı yapılmayan binaya iskân izni verilmeyeceği, iskân izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği ve davalı tarafın yeni tesis yapıldığına dair iddiasının bulunmadığı, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, 1.896- TL’nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm; davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır: a)Kanalizasyon tesisi yapılması, b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri

2010/1999-8069

nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevsii), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı takdirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payını talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp ... 5. Tüketici Mahkemesine yazılan 18.12.2007 tarihli cevabi yazı içeriği ile davalının ada dışı içme suyu şebekesinin davalı kurum tarafından yapıldığına ilişkin itirazları değerlendirilip, gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 7.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/20642, Karar No: 2007/22825, Tarih: 11.12.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/20642 E.  ,  2007/22825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Çorum İş Mahkemesi

Tarih               :  18.9.2006

Davacı   kesinti tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur  sigortalısı olduğunun tesbitine    karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlerle ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre  davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı sattığı ürün bedelinden ilk Bağ-Kur prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından  dava karihine kadar  506 sayılı Yasa’ya tabi çalışmalarının dışında kalan sürede 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir

Mahkemece, davacının 506 sayılı Yasa’ya tabi çalışmalarının dışında 01.06.1997 tarihinden dava tarihi olan  16.5.2006 tarihine kadar  tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

2-Davacı sattığı ürün bedelinden ilk Bağ-Kur prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından  dava karihine kadar  506 sayılı Yasa’ya tabi çalışmalarının dışında kalan sürede 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir

Mahkemece, davacının 506 sayılı Yasa’ya tabi çalışmalarının dışında 01.06.1997 tarihinden dava tarihi olan  16.5.2006 tarihine kadar  tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için    kurum’a   başvuru   olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve  tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden  davacının  Ziraat Odası’na 28.08.2005 tarihinden   Tarım Kredi Kooperatifi’ne 11.11.2005 tarihinden itibaren kayıtlı olduğu , üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunduğu, davacının sattığı ürün bedelinden yapılan ilk prim kesintisinin 20.05.1997 tarihinde Kurum hesabına yatırıldığı, 20.05.2002 ve 20.05.2003 tarihlerinde de  prim kesintisinin bulunduğu 2000 yılında 57 gün  2002 yılında 47 gün  506 sayılı Yasa’ya tabi çalışmalarının  bulunduğu görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 01.06.1997-31.12.1997 ve  01.01.2002-31.12.2003 tarihleri arasındaki dönem yönünden 506 sayılı Yasa’ya tabi çalışmalarının dışlanarak verilen tespit kararı yerinde ise de; prim kesintisinin bulunmadığı 01.01.1998-31.12.2001, ve 01.01.2004-16.05.2006 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasanın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında  kanıtlanamadığı halde bu yılların soyut muhtar beyanı ve zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi isabetsiz olmuştur. .

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.12.2007  gününde oybirliğiyle karar verildi.