muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13054, Karar No: 2014/21110, Tarih: 18.11.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/13054 E.  ,  2014/21110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 12. İş Mahkemesi

Tarihi : 27/05/2014

Numarası : 2013/912-2014/376

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacı temyizi bakımından;

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacı vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinde yerel mahkemenin Yargıtay bozma ilamı sonrasında yaptığı yargılama sonucu verdiği kararın yeniden hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedenleri bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilen dosyalarda da temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz nedenleriyle bağlı kalınarak temyiz incelemesi yapılıyor olması ve yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin bozma isteğinin reddine,

2-Davalı temyizi bakımından;

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

3-Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının davalı şirket çalışanı olmadığını, dava dışı .......... Limited Şirketi çalışanı olduğunu, davalı şirketin işveren vekili konumunda olduğunu, davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, davacıya ibraname karşılığı kıdem tazminatının ödendiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı vekili, davacının davalı şirket çalışanı olmadığını, dava dışı .......... Limited Şirketi çalışanı olduğunu, davalı şirketin işveren vekili konumunda olduğunu, davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, davacıya ibraname karşılığı kıdem tazminatının ödendiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava dışı ............ Ltd. Şirketinin, davalı şirketin Suudi Arabistan’da iş yapabilmesi için Suudi Arabistan yasalarına göre kurulmuş bir şirket olduğu, aralarında işveren-işveren vekili ilişkisi bulunmadığı, ancak dosya içerisindeki sözleşmesine göre iş ilişkisinden kaynaklanan ihtilaflarda işveren ve işveren vekilinin birlikte sorumlu olduğu, davalının husumet ve yetki itirazının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 04.04.2013 tarihli ilamı ile özetle, “2-...Somut olayda; davalı tarafından davacının davalı şirketi ibra ettiği beyan edilerek Türkçe düzenlenen ve miktar içermeyen bir kısım ibranamelerle, yabancı dilde düzenlenen ve miktar içeren ödeme belgeleri sunulmuştur. Hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda yabancı dilde düzenlenen ödeme belgesindeki yabancı cinsten paranın Türk Lirası karşılığı davacının kıdem tazminatı alacağından mahsup edilmiştir. Ancak söz konusu ödemenin neye ilişkin olduğu dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Mahkemece yapılması gereken hem Arapça hem de İngilizce bilen konusunda uzman 3 kişilik bilirkişi heyetinden yabancı dilde düzenlenen bu belgelerdeki ödemelerin hangi alacağa ilişkin olduğu hususunda denetime elverişli rapor alınarak tarafların ödeme belgelerine ilişkin itirazları hakkında, davalının ödeme savunması ile ilgili belgelerin tümü birlikte değerlendirilerek ve mahkemece tereddüte meydan vermeyecek şekilde değerlendirilme yapılarak mahsup yapılıp yapılmayacağı hususunda sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsizdir.

Öte yandan işçinin iş sözleşmesi feshedilmediği halde çeşitli nedenlerle kıdem tazminatı adı altında yapılan ödemeler avans niteliğinde sayılmalıdır. İşçinin iş sözleşmesinin feshinde kıdem tazminatına hak kazanılması durumunda, işyeri ya da işyerlerinde geçen tüm hizmet sürelerine göre kıdem tazminatı hesaplanmalı, daha önce avans olarak ödenen miktar yasal faiziyle birlikte mahsup edilmelidir. Dairemizin Kararlılık kazanmış olan uygulaması bu doğrultudadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıya kıdem tazminatı karşılığında ödeme yapıldığı kabul edilerek mahsup yapılmış ise de söz konusu ödemelerin avans niteliğinde kabul edilerek faizi ile birlikte mahsup edilmesi gerektiğinin düşünülmemeside kabul şekli bakımından hatalı olmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıya kıdem tazminatı karşılığında ödeme yapıldığı kabul edilerek mahsup yapılmış ise de söz konusu ödemelerin avans niteliğinde kabul edilerek faizi ile birlikte mahsup edilmesi gerektiğinin düşünülmemeside kabul şekli bakımından hatalı olmuştur.

3-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yemek ve barınma ücreti olarak 200,00 TL hesaplanmıştır. Ancak bu miktar varsayıma dayanmaktadır. Mahkemece davacının fesih tarihinde barınma ve yemek giderinin ne olabileceği Dışişleri Bakanlığı vasıtasıyla ilgili ülkelerin büyükelçiliğine sorulup gerçek rakamın tespiti ile kıdem ve ihbar tazminatına esas giydirilmiş ücretin belirlenmesi gerekmekte olup eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamıştır.

4-Davacı davalının yurt dışında bulunan şantiyelerinde 1997-2007 yılları arasında çalıştığını ileri sürmüş, davalı ise davacının 17.11.1997-05.11.1998, 23.11.1999-22.05.2000, 04.08.2000-11.06.2003, 13.09.2003-06.09.2004, 16.02.2005- 08.05.2007 tarihleri arasında çalışması olduğunu savunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tasfiye edilmeyen 17.11.1997-08.05.2007 tarihleri arasında 9 yıl 5 ay 21 gün çalışması olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacının iddia ettiği çalışma dönemine ilişkin olarak SSK kayıtlarında sigorta primlerinin yatırıldığı işyeri kayıtlarından işverenin kim olduğu tespit edilememektedir. Mahkemece davacının yurda giriş çıkış kayıtları ve iddia edilen döneme ilişkin işyeri kayıtları getirtilerek iddia, savunma ve tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle davacının hizmet süresinin tespiti ile davacının bu süreye göre alacaklarının hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.” gerekçeleri ile bozulmuştur.

Mahkeme bozma kararına uymuş, yapılan ödemelere ilişkin banka hesap kayıtlarının getirtilmesi bakımından davalı vekiline kesin süre vermiş, verilen kesin süre içinde davalı vekilinin banka hesaplarına ilişkin bilgi vermemesi üzerine, hizmet süresine ilişkin ek hesap raporu almış ve davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Öncelikle belirtilmelidir ki; 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da açıkça vurgulandığı üzere;

Mahkeme bozma kararına uymuş, yapılan ödemelere ilişkin banka hesap kayıtlarının getirtilmesi bakımından davalı vekiline kesin süre vermiş, verilen kesin süre içinde davalı vekilinin banka hesaplarına ilişkin bilgi vermemesi üzerine, hizmet süresine ilişkin ek hesap raporu almış ve davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Öncelikle belirtilmelidir ki; 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da açıkça vurgulandığı üzere;

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, mahkeme yönünden; bozma kararında gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak, kararda açıklanan hukuki esaslar çerçevesinde hüküm kurmak yükümlülüğü doğar. Bu hukuki aşama “usulü kazanılmış hak” olarak adlandırılır. Bu hukuki kurum mahkemeye; hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararındaki esaslar ve yerine getirilmesi istenilen hususlar kapsamında, yargılama usulünün, davanın sürüncemede kalmaması ve en az maliyetle bir an önce bitirilmesi amacına yönelik “usûl ekonomisi ilkesi” çerçevesindeki hükümleri ışığında, uyulan bozma kararı gereğinin yerine, tam olarak getirilmemesi gerekçesiyle ikinci kez “BOZULMASINA” sebebiyet vermeyecek şekilde, özenle işlem yapmak ve hüküm kurmak zorunluluğunu getirir.

Uzun yıllardan beri Yargıtay'ın kökleşmiş, sapma göstermeyen uygulamaları ve öğretide benimsenen usulü kazanılmış hak müessesesi, usul hukukunun dayandığı vazgeçilmez ana temellerinden biridir.

Somut olayda; mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen bozma ilamının 2 numaralı bendi uyarınca yabancı dilde hazırlanan ödeme belgeleri ile ilgili bilirkişi incelemesi yaptırılıp ödeme savunması değerlendirilmediği gibi, avans olarak ödendiği kabul edilen miktarların faizi ile birlikte mahsubu konusunda hiçbir işlem yapılmamış, giydirilmiş ücrete eklenen yemek ve barınma gideri ile ilgili araştırma yapılmamıştır. Mahkemenin başka dosyalardaki o dosyalara özgü yapılan bozmaları dikkate alarak sadece banka hesap kayıtlarının getirtilmesi bakımından işlem yapmakla yetinip hükmüne uyduğu bozmanın gereklerini yerine getirmemesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, hükmüne uyulan bozma ilamının gereklerini eksiksiz olarak yerine getirmek, gerekirse ek hesap raporu aldıktan sonra tüm delilleri birlikte değerlendirerek usuli kazanılmış hakları ihlal etmeden çıkacak sonuca göre karar vermek olmalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 18/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1194, Karar No: 2024/886, Tarih: 12.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/1194 E.  ,  2024/886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 8.Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.09.2022 tarihli ve 2021/125 Esas, 2022/368 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında maktuller Halil ..., ... ... ve...'ye yönelik kasten öldürme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/2485 Esas, 2022/2590 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar Burcu, ... vekili, katılanlar ..., ... vekili, katılan ... vekili, katılan ..., sanık ... müdafii ile Cumhuriyet savcısının (lehe-aleyhe) istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar ..., ... vekili, katılanlar ..., ... vekilinin temyiz sebebi özetle ; sanık hakkında tasarlayarak öldürme suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi gerekçesiyle suç niteliğine, ilişkindir.

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, ceza ehliyetine ilişkin raporun yeterli olmadığına, sanığa iradesi dışında uyuşturucu madde verildiğine, haksız tahrikin varlığına, cezadan takdire bağlı indirim yapılması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, ceza ehliyetine ilişkin raporun yeterli olmadığına, sanığa iradesi dışında uyuşturucu madde verildiğine, haksız tahrikin varlığına, cezadan takdire bağlı indirim yapılması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık ile maktuller ... ... ve...'nin aynı binada ... yerlerinin bulunduğu, üst katı sanığın alt katı ise maktullerin kullandığı, suç tarihinde saat 10.00 sıralarında, sanık ...'un maktuller ... ... ve...'nin işyerine geldiği, burada bulunan maktuller ile tartışmaya başladığı, tartışmanın uzaması üzerine sanığın taşımakta olduğu ve suçta kullandığı tabanca ile önce maktul ...'ye ateş ederek otopsi raporu uyarınca ateşli silah yaralanmasına bağlı beyin doku hasarı ve beyin kanaması sonucu, sonrasında maktul ... ...'ye ateş ederek otopsi raporu uyarınca ateşli silah yaralanmasına bağlı beyin doku hasarı ve beyin kanaması sonucu öldürdüğü, bu olayı müteakip diğer maktul ...'in çalıştığı işyerine kendi aracıyla gittiği, burada çalışmakta olan maktul ... ile buluştuğu, sonrasında tartışmaya başladıkları, tartışmanın devamında sanığın, aynı tabanca ile maktul ...’e birden fazla kez ateş ederek otopsi raporu uyarınca ateşli silah yaralanmasına bağlı beyin doku hasarı ve beyin kanaması, iç organ hasarı ve iç organ kanaması sonucu öldürdüğü olayda, sanık hakkında maktullere yönelik kasten öldürme suçlarından uygulamalar yapıldığı, anlaşılmıştır.

2. Olay yeri inceleme raporları ile basit krokileri, uzmanlık raporu, sanık savunması, maktuller hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 07.04.2020 tarihli ölü muayene ve otopsi raporu, sanığın ceza sorumluluğunun tam olduğuna dair Adli Tıp Kurumu Adli Tıp 4. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 22.04.2022 tarihli sağlık kurulu raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları kapsamında yapılan muayenesi sonucunda ve dava dosyasında bulunan sair raporlarla birlikte yapılan değerlendirme neticesinde tanzim olunan Adli Tıp Kurumu Adli Tıp 4. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 22.04.2022 tarihli sağlık kurulu raporu uyarınca sanığın suç tarihinde sanığı bulunduğu suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğu oy birliği ile tespit edilmekle raporun yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, tasarlama hâlinin varlığından söz edilebilmesi için failin eylemi gerçekleştirmeye olay tarihinden önce karar vermesinin, kararında sebat ve ısrar göstermesinin, karar ile icra arasında makul bir süre geçmesinin gerektiği, eylemlerin ani gelişen kastla gerçekleştirilmiş olması karşısında, sanığın maktulleri öldürme kararını önceden verdiğine, bu kararı verdikten sonra aradan soğukkanlılığa kavuşacak kadar makul bir süre geçmesine rağmen öldürme kararında sebat ettiğine ilişkin dava dosyasına yansıyan bir durumun bulunmadığı, bu haliyle Mahkemece sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası kapsamında kabul edilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında düzenlenen sağlık kurulu raporları ve bununla uyumlu adli muayene raporu, tanık anlatımları uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığı, maktullerden sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz veya davranışın bulunmadığı, sanık hakkında takdiri indirimin yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/2485 Esas, 2022/2590 Karar sayılı kararında katılanlar ..., ... vekili, katılanlar ..., ... vekili ile sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz

incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6507, Karar No: 2016/9243, Tarih: 06.12.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/6507 E.  ,  2016/9243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sanıklar .... ..., ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve ... hakkında özel belgede sahtecilik suçlarından beraat

2-Sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçu nedeniyle, 5237 Sayılı TCK'nın 207/1, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet Müşteki ... Şirketine yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 Sayılı TCK'nın 158/1-k, 35/2, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen beraate ilişkin hükümler katılan vekili tarafından, sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümleri sanık ... müdafiisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında müştekiler... ve ... Sigorta'ya karşı sigorta bedelini almak amacıyla dolandırıcılık suçlarından cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı halde sanık hakkında bu suçlara ilişkin hüküm kurulmadığı anlaşılmış ise de, mahkemece zamanaşımı süresi içinde hüküm verilmesi olanaklı görülmüştür.

Sanıkların fikir ve eylem birliği içinde, işlettikleri oto kiralama işyerindeki araçları sigorta şirketlerine kasko sigortası yaptırırken, kiraya verecekleri araçlar olarak bildirmedikleri, araçlarla yapılan kazalar ve arızalar üzerine, araçları kullanan kişilere kiraladıklarını söylememeleri ve kaza tespit tutanaklarının düzenlenmesi sırasında, kiraladıklarından bahsetmemelerini istedikleri, böylece sigorta şirketlerinden normal şartlarda az prim ödeyerek tahsil edemeyecekleri sigorta bedellerini tahsil ettikleri ve sanık ... üzerine kayıtlı ... plakalı aracın yaptığı kazada sahte kaza tespit tutanağı düzenleyerek müşteki sigorta firmasından hasar bedeli talep ettikleri, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre sanıklar hakkında verilen beraat ve mahkumiyet hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin atılı suçu oluştuğuna ve sanık ... müdafinin herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 06.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5456, Karar No: 2022/9638, Tarih: 30.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5456 E.  ,  2022/9638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında açılan davada Ağrı 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) ile Diyarbakır 2. Aile Mahkemeleri’nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemeleri’nin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesi’nin yargı çevresinde kalan Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adlî Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği

-KARAR-

Dava, küçük ...'nun davalının vesayeti altından çıkartılarak davacının velayeti altına alınması istemine ilişkindir.

Ağrı 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi’nce, davalının ve küçüğün yerleşim yerinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Diyarbakır 2. Aile Mahkemesi’nce, davacının davayı açtığı tarihte oturduğu yer ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 21. maddesinde "Velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri, ana ve babasının; ana ve babanın ortak yerleşim yeri yoksa, çocuğun kendisine bırakıldığı ana veya babanın yerleşim yeridir. Diğer hallerde çocuğun oturma yeri, onun yerleşim yeri sayılır." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda; davalının ve küçüğün yerleşim yeri adresinin "..." olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Diyarbakır 2. Aile Mahkemesi'nde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Diyarbakır 2. Aile Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24171, Karar No: 2021/18500, Tarih: 28.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/24171 E.  ,  2021/18500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4389 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 2020/956 Esas sırasında kayıtlı iken 23.09.2020 günü incelenerek, dosyada inceleme görevi Yargıtay Yüksek ... Ceza Dairesi'ne ait bulunduğundan Dairemizin görevsizliğine karar verildikten sonra Yargıtay ... Ceza Dairesi'nin 2020/5633 Esas sırasında kayıtlı iken 07.04.2021 günü eksik dosya evrakının dosyaya eklenmesi için tevdii kararı verildikten sonra,mahal Mahkemenin 15.09.2021 tarihli tutanağı ve aynı tarihli dosya gönderme formu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesinden sonra sehven Dairemiz esasına kaydedilmiş ise de, Dairemizin anılan görevsizlik kararı uyarınca dosyanın Yargıtay Yüksek ... Ceza Dairesi'ne TEVDİİNE, 28.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.