muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5546, Karar No: 2008/6371, Tarih: 28.10.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/5546 E.  ,  2008/6371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı-k.davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı-birleşen davanın davalısı ... davasında; yanlar arasında 07.12.1987 tarihli sözleşme ile tarihsiz olarak yapılan ikinci sözleşme gereğince maliki bulunduğu ..., ..., ... mevkiinde bulunan (16) pafta numaralı ve (7242) parsel sayılı olarak tapuya tescilli taşınmaza inşaat yapmayı ve (16) daireli (B1 bloku) 31.12.1995 tarihinde teslimini yüklenmiş olmasına karşın davalı Kooperatifin teslim etmediğini ileri sürerek, sözleşmelerin geriye etkili olarak feshine karar verilmesini istemiştir.

Davalı-birleşen davanın davacısı ... Konut Yapı Kooperatifi ise, yanlar arasında adi yazılı şekilde yapılan iki sözleşmenin de kapsamının doğru olduğunu bildirerek; arsa sahibi ...’nın salt kusuru ve temerrüdü sonucu inşaatlara izinsiz ve ruhsatsız başlandığını; ancak, yüklenilen edimin ifa olunduğunu, ek sözleşmenin (4.) maddesi gereğince (B1) bloktaki (16) dairenin yerine (B2) bloktaki 16 daireyi teslime hazır olduklarını ileri sürerek, sözleşme konusu 7242 parselin tapu kaydının iptâli ile kooperatif adına kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacı ...’nın davasının kabulüne ve yanlar arasındaki yapılan 07.12.1987 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinin ve buna ek düzenlenen inşaat sözleşmesinin ileriye etkili olarak feshine; davacı ... Kooperatifi’nin açmış olduğu tapu iptâli ve tescil davasında, 16 daire ve eklentilerinin bulunduğu (B2) bloğun tapusu arsa sahibi üzerinde kalmak kaydıyla, ..., ..., ... Mevkii, pafta (16), parsel (7242)’de kayıtlı taşınmazın (B-1, B-3, B-4, B-5, B-6) bloğun bulunduğu ifraz edilerek, ... adına olan tapu kaydının iptâli ile davacı ... Kooperatifi adına tesciline karar verilmiş; verilen karar davacı-k.davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında adi yazılı şekilde yapılan 07.12.1987 tarih ve “Kat (Daire) Karşılığı İnşaat ve Taşınmaz Satış Vaadi Sözleşmesi” başlıklı sözleşme ile bu sözleşmeye ek olarak yapılan tarihsiz ve “İnşaat Sözleşmesi” başlıklı sözleşmeyi, ... arsa sahibi; kooperatif ise, yüklenici sıfatlarıyla imzalamışlardır. Bu sözleşmeler, Borçlar Kanunu’nun 355. maddesi hükmünde tanımlanan “eser” sözleşmesinin bir türü olup; karşılıklı hakları ve borçları içeren, tam iki yanlı “arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi” niteliğindedir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri, tapulu taşınmaz yahut tapulu taşınmaz payını kayden temlikini de içerdiğinden, kural olarak, Türk Medeni Kanunu’nun 706, Borçlar Kanunu’nun 213, Tapu Kanunu’nun 26 ve Noter Kanunu’nun 60. maddeleri gereğince, resmi şekilde düzenlenmiş bulunmadıkça geçerli olmaz. Ancak, taraflar karşılıklı olarak edimlerini ifa etmişlerse yahut yüklenici inşaatı bitirmiş veya çok büyük bölümünü yapmış ve arsa sahibi inşaatın devamı süresince karşı koymamış ve inşaatın yapılmasına rıza göstermiş veya arsa payı yüklenici adına geçirilmiş ise, Medeni Kanunun 2. maddesi hükmü gereğince “dürüst davranma” kuralı uyarınca, adi yazılı şekilde yapılan yani zorunlu şekil koşuluna uygun yapılmayan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri yanları bağlayıcı olur. Somut olayda ise; yanlar arasında belirtilen sözleşmelerin taraflarını bağlayıcı olduğu hususunda taraflar arasında HUMK’nın 237. maddesi hükmü gereğince “kesin hüküm” sayılan ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2004/433 Esas ve 2004/576 Karar sayılı kesinleşen hükmü ile saptanmış bulunmaktadır.

Ek sözleşmenin birinci maddesinde; inşaat yapılan parselin ifrazı düzenlenmiş ve bu kapsamda (B-1) ve (B-2) blokların bulunduğu kısım ile (B-3, B-4, B-5, B-6) blokların bulunduğu kısım olarak iki parçaya ifrazının yapılacağı, (B-3, B-4, B-5, B-6) blokların yapılacağı arsa kısmının tapusunun kooperatife hemen nakledileceği açıklanmıştır. Bu sözleşmenin ikinci maddesi gereğince de, ((B-1, B-2) bloklarının bulunduğu arsa kısmına ait tapunun onun uhdesinde kalacağı kararlaştırılmıştır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde arsa sahibi ya da arsa sahiplerinin edimi, sözleşme koşulları gereğince tapulu taşınmaz payını ya da tapulu taşınmazı kayden yükleniciye devretmek; yüklenicinin karşı edimi ise, sözleşme konusu taşınmaz ya da taşınmazların yasa ve sözleşme hükümlerine; fen ve sanat kurallarına uygun olarak inşaat yapmak ve yapılan inşaattaki bağımsız bölüm ya da bölümleri arsa sahiplerine teslim etmektir. Yüklenici üstlenmiş olduğu işleri, sorumlu bir meslek adamı olarak teknik ve sanat kurallarına ve özellikle 3194 sayılı İmar Yasası hükümlerine uygun olarak yapmakla ödevlidir. Esasen, yüklenicinin belirtilen bu ödevleri, Borçlar Kanunu’nun 356. maddesi hükmü gereğince arsa sahibine karşı olan “özen borcu” gereğidir. 3194 sayılı Yasanın 21. maddesi gereğince aynı Kanunun 26. maddesinde belirtilen istisna dışında yapılacak tüm inşaatlar, yapı ruhsatına bağlıdır ve ilgili belediye veya valiliklerden ruhsat alınmadan veya ruhsat ve eklerine aykırı olarak inşaat yapılması durumunda, aynı Yasa’nın 32. maddesi hükmü gereğince yapı yani inşaat, ilgili belediye veya valilikçe yıktırılır ve ayrıca 42. madde gereğince de ceza yaptırımı uygulanır. 3194 sayılı Yasa, kamu düzeni gereği emredici hukuk kurallarını içermektedir. Bu yasal nedenlerle, yüklenici ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak inşaat yapması için zorlanamaz ve de yapamaz. Yargılama aşamasındaki tarafların açıklamaları değerlendirildiğinde; yüklenici kooperatifin ruhsat almadan, onaylı projesi olmadan inşaata başladığı ve devam ettiği ve halende yapı ruhsatı almadığı sonucuna varılmaktadır. Diğer yandan, dava dosyası ekindeki ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2004/433 Esas ve 2004/576 Karar sayılı dosya kapsamında bulunan ... Belediye Başkanlığı’nın 28.02.2001 gün, 5-717 sayılı yazısı ile, 28.05.2001 gün, 5-1422 sayılı yazıları kapsamından da; inşaatların bu belediyece mühürlendiği, inşaatların ruhsatsız olduğu ve inşaat projelerinin de bulunmadığı anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki ek sözleşmenin (5.) maddesinde ... Belediyesi tarafından 28.05.1987 tarihinde onaylanmış projeye göre inşaatın yapılacağına dair hüküm düzenlenmiş ise de; bu düzenlemenin gerçeği yansıtmadığı, az yukarıda açıklanan sebeplerle sabit bulunmaktadır. O halde, yüklenici kooperatifin karşı edimini ifa ettiğinden sözedilemez. Kooperatifin sözleşmeler gereğince tapu kaydının devrini isteyebilmesi için öncelikle az yukarıda açıklanan hukuksal sebeplerle inşaatların “yasal” şekilde yapılmış olması ve ek sözleşmenin 1 ve 2. maddelerinde ifraz işleminin yapılmasının da 3194 sayılı İmar Yasası’nın hükümlerine uygun olarak yapılabileceğini yetkili belediyece bildirilmiş olması zorunludur.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeden ve hiçbir araştırma yapılmadan yukarıda açıklandığı üzere, yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Tüm bu sebeplerle, yüklenici kooperatifin, karşı edimi kapsamında olduğu üzere; inşaatların yasal hale getirilebilmesinin mümkün olup olmadığının mahkemece ... Belediye Başkanlığı’ndan sorulması ve yanlar arasındaki sözleşme koşullarına göre de yasal hale getirilmesinin olanaklı olduğunun bildirilmesi durumunda yüklenici kooperatife gerekli işlemleri yapabilmesi için yetki ve yeterli süre verilmesi; inşaatın yasal hale getirilmiş olması durumunda sözleşmelerin hükümleri değerlendirilerek davaların sonuçlandırılmasına; inşaatların yanlar arasındaki sözleşme hükümlerine uygun olarak yasal hale getirilmemesi veya getirilmesinin imkânsız olduğunun belediyece bildirilmesi durumunda ise; arsa sahibinin davasının kabulüne ve yanlar arasındaki sözleşmelerin geriye etkili olarak feshine ve yüklenici kooperatifin davasının ise reddine karar verilmelidir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin, 25.01.1984 tarih ve 1984/3-1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince; olayın özelliği ve niteliğinin haklı gösterdiği durumlarda Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesi hükmü gözetilerek ileriye etkili sonuç doğuracak şekilde feshine karar verilebilir. Somut olayda ise; belirtilen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında öngörülen koşullar gerçekleşmediği halde; mahkemece, yazılı şekilde sözleşmelerin ileriye etkili olarak feshine karar verilmesi de doğru olmamıştır.

Eksik soruşturma ve değerlendirme sonucu karar verilemez. Açıklanan tüm bu sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı-birleşen davanın davalısı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın bu davacı-davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalı ...’ya geri verilmesine, 28.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4656, Karar No: 2025/989, Tarih: 03.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2023/4656 E.  ,  2025/989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/336 Değişik İş

SUÇLAR : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

KARAR : İddianamenin iadesine ilişkin kararın kaldırılmasına dair mercii kararı

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kişisel verileri hukuka aykırı olarak ele geçirmek suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 18.02.2022 tarihli ve 2019/51466 soruşturma, 2022/12706 esas, 2022/9758 sayılı iddianamenin iadesine dair İstanbul Anadolu 45. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli ve 2022/131 iddianame değerlendirme sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ve iddianamenin iadesi kararının kaldırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.04.2022 tarihli ve 2022/336 değişik iş sayılı kararının usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanunun 309/1. maddesi uyarınca, 11.04.2023 tarihli ve 94660652-105-34-21468-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/44819 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/44819 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 136. maddesinde düzenlenen "Kişisel Verileri, Hukuka Aykırı Olarak Ele Geçirmek veya Yaymak" suçunun Kanunun 9. Bölümünde "Özel Hayata ve Hayatın Gizli Alanına Karşı Suçlar" kısmında düzenlendiği, dolayısıyla Cumhuriyet savcılığının itiraz kararında belirttiği şekilde atılı suçun kamuya karşı işlenen bir suç değil kişilere karşı işlenen bir suç olduğu, suçun mağdurunun kamu değil kişiler olduğu, bu nedenle bu kişilerin tespit edilerek iddianamede taraf olarak belirtilmesi ve her ne kadar atılı suç şikâyete tâbi değil ise de mağdur sıfatıyla ifadelerinin alınması gerektiği, ayrıca yine iddianamenin iadesine itiraz kararında müşteki olarak çok sayıda şahsın bulunduğu ve bu kişilere ulaşmanın usul ekonomisine aykırı olduğu belirtilmiş ise de ne kadar emek ve mesaiye neden olursa olsun bu kişilerin tespit edilip dosyaya taraf olarak eklenmesi gerektiği cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İstanbul Anadolu 45. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli ve 2022/131 iddianame değerlendirme sayılı kararında; iddianamede maktul, mağdur veya suçtan zarar görenin kimliğinin yazılması gerektiği ve somut olayda kişisel verileri ele geçirilen mağdurların tamamının açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilip beyanları alındıktan sonra taraf olarak gösterilmeleri gerekmesinden bahisle 5271 sayılı Kanunun 174/1-b maddesine aykırı olarak düzenlenen iddianamenin iadesine karar verilmiş olmakla, Kişisel Verileri, Hukuka Aykırı Olarak Ele Geçirmek veya Yaymak" suçunun Kanunun 9. Bölümünde "Özel Hayata ve Hayatın Gizli Alanına Karşı Suçlar" kısmında düzenlendiği, dolayısıyla Cumhuriyet savcılığının itiraz kararında belirttiği şekilde atılı suçun kamuya karşı işlenen bir suç değil kişilere karşı işlenen bir suç olduğu, suçun mağdurunun kamu değil kişiler olduğu, bu nedenle bu kişilerin tespit edilerek iddianamede taraf olarak belirtilmesi ve her ne kadar atılı suç şikâyete tâbi değil ise de mağdur sıfatıyla ifadelerinin alınması gerektiği, ayrıca yine iddianamenin iadesine itiraz kararında müşteki olarak çok sayıda şahsın bulunduğu ve bu kişilere ulaşmanın usul ekonomisine aykırı olduğu belirtilmiş ise de ne kadar emek ve mesaiye neden olursa olsun bu kişilerin tespit edilip dosyaya taraf olarak eklenmesi gerektiği cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.04.2022 tarihli ve 2022/336 Değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanunun 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanunun 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.02.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2856, Karar No: 2007/3070, Tarih: 07.05.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/2856 E.  ,  2007/3070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tüektici Mah.Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Sulh Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 07.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12980, Karar No: 2019/3496, Tarih: 15.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/12980 E.  ,  2019/3496 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili ve davalı vekil tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan en eski ve tespit tarihinden 15 - 20 yıl önce (1989 ve öncesi yıllara ait) iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları ile keşifte uygulanan 1954 tarihli memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyasının hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek bilirkişilerden; dosya kapsamında yer alan tüm hava fotoğrafları ve memleket haritaları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritaların komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterildiği, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların o tarihlerde hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, niteliğinin ne olduğu, varsa üzerinde bulunan bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı ile kullanım şekli, mülkiyet (tasarruf) sınırının belirgin olarak görülüp görülmediği, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı hususlarının detaylı olarak açıklanması,

2-Ziraat bilirkişisince 463 ada 1 parselin "1/A" ile gösterilen bölümü üzerinde meşe ve ceviz ağaçları bulunduğu belirtildiğinden en eski tarihli ve son 20 yıllık memleket haritası ve hava fotoğrafları incelenirken bu bölümün de incelenerek, orman sayılan yerlerden olup olmadığını açıklayacak şekilde ek rapor alınarak alınacak bütün cevabi yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge ..... İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlanmasından sonra; dosyanın gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 15/05/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4671, Karar No: 2020/868, Tarih: 22.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/4671 E.  ,  2020/868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 52, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın olay günü saat 17:30 sıralarında sevk ve idaresindeki otomobili ile yerleşim yeri içerisinde, bölünmüş, tek yönlü asfalt yol üzerinde Fuzuli Caddesini takiben Kocasinan Bulvarı’ndan gelip Pozantı Caddesi kavşağından sola Tuna Caddesi istikametine doğru seyrettiği sırada, Fuzuli Caddesi üzerinde Kocasinan Bulvarı istikametine doğru bisikleti ile seyir halinde olan Mağdur ...’nin bisikletinin ön kısımlarına çarptığı iddiası üzerine yapılan yargılamada; 30.10.2015 tarihli tutanakta sanığa ait 38 BZ 961 plaka sayılı araç üzerinde yapılan incelemede herhangi bir hasar ya da çizik görülmediğinin belirtilmesi, olaya ilişkin tanık beyanının, kamera kayıtlarının bulunmaması, sanığın savunmalarının aksine, mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6274, Karar No: 2022/8937, Tarih: 24.11.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/6274 E.  ,  2022/8937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, dairemiz bozma ilamına direnilmesine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; 6763 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK'nın 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca dosyadaki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; İstanbul İli ... İlçesi ... Cilt No:... No:..., Sahife No:... sıra numarasında kayıtlı mirasbırakan ...’in 20/06/1965 tarihinde Paris'te vefat ettiğini, mirasbırakan tarafından düzenlenen ve Paris Noterliğine teslim edilen 16/07/1954 tarihli el yazılı vasiyetname ile terekedeki menkul ve gayrimenkullerin farklı oranlarda davalılara bırakıldığını, mirasbırakanın ölümünden sonra davalıların başvurusu üzerine Üsküdar 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/1097 E. sayılı dosyası ile vasiyetnamenin açılarak okunduğunu, mirasbırakanın ... İlçesinde kain 954 ada 2 parsel sayılı gayrimenkulu hakkında düzenlemiş olduğu 16/05/1961 tarihli vasiyetnamesinin Üsküdar Sulh Hukuk Mahkemesinin 1966/35 E. 1970/42 K. sayılı kararıyla iptaline karar verildiğini, işbu kararın kesinleşmesi üzerine söz konusu gayrimenkulun 16/03/1972 tarihinde Hazine adına tescil edildiğini, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 554 üncü maddesi uyarınca iptal edilen 16/05/1961 tarihli vasiyetname tarafından tamamlanmayan 16/07/1954 tarihli vasiyetnamenin geçersiz olduğunu, vasiyetnamenin düzenlendiği tarihte mirasbırakanın yaşının, nerede olduğunun, ruh ve akıl sağlığının yerinde olup olmadığının araştırılması gerektiğini, vasiyetnamedeki yazının mirasbırakanın el yazısı olup olmadığının kesin olarak bilinmediğini ileri sürerek; mirasbırakana ait 16/07/1954 tarihli vasiyetnamenin iptalini talep etmiştir.

Davalılar; iptali talep edilen vasiyetnamenin açılıp okunması nedeniyle görülen davada, Türk vatandaşı olan mirasbırakan tarafından düzenlenen vasiyetnamenin tespit ve tesciline karar verildiğini, davacı vekilinin işbu davanın 25/12/2007 tarihli duruşmasında hazır olması nedeniyle vasiyetnameyi öğrendiğini, dolayısıyla Kanun’da belirtilen bir yıllık hak düşürücü sürenin dolmuş olduğunu, vasiyetnamenin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 538 inci maddesinde düzenlenen el yazılı vasiyetname koşullarına göre düzenlendiğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.