muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13186, Karar No: 2014/228, Tarih: 28.01.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/13186 E.  ,  2014/228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Güllüce Köyü kadastro çalışma alanında bulunan 185 ada 34 parsel sayılı 1994615,67 m2 yüzölçümündeki taşınmaz hali arazi niteliği ile davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı .... Genel Müdürlüğünce izafeten ... .... Bölge Müdürlüğü çekişmeli taşınmazın .... Bey ... ... Bey .... ait olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 28.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

G/K

Harç

Onama Harcı : ...,... TL

Peşin Harç :- ...,30 TL

...H : 00,90 TL
Yargıtay — Esas No: 2013/26974, Karar No: 2014/18765, Tarih: 26.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/26974 E.  ,  2014/18765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/68797

MAHKEMESİ : Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/01/2012

NUMARASI : 2010/306 (E) ve 2012/42 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun Ssuça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; mağdura ait araçtan toplam 3,5 TL. bozuk para çalıp kaçarken yakalanan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk T.. Ö.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4991, Karar No: 2017/5857, Tarih: 19.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/4991 E.  ,  2017/5857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6222 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizinin vekalet ücretine yönelik olduğu anlaşılmakla, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre vekalet ücretine hasren yapılan incelemede;

Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren suça sürüklenen çocuk lehine CMK'nın 324/1 ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/4. madde ve fıkraları uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükme “Beraat eden suça sürüklenen çocuk kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre 1.100 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak suça sürüklenen çocuğa verilmesine” biçiminde fıkra eklenmesi suretiyle tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4228, Karar No: 2017/7753, Tarih: 09.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/4228 E.  ,  2017/7753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, trafik kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine yapılan harcama ve ödemelerin rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalılardan ... ve ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... ve ...'ten alınmasına, 09/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22894, Karar No: 2016/68, Tarih: 11.01.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/22894 E.  ,  2016/68 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, borçlunun şikayet yoluyla icra mahkemesine yaptığı başvuruda, örnek 7 ödeme emrinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmemiş olduğunu ileri sürerek tebliğ tarihinin 12.09.2014 olarak düzeltilmesini talep ettiği, mahkemece, istemin kabul edilerek tebliğ tarihinin düzeltilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35/4. maddesi uyarınca daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır. Bu durumda anılan maddeye göre tebligat yapılabilmesi için, tebligat yapılan adresin, tebliğ tarihi itibariyle muhatabın ticaret sicilinde kayıtlı adresi olması zorunludur.

Somut olayda, borçlu aleyhine 19.07.2012 tarihinde genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, borçlu adına ... Caddesi ... Sokak ... Apartmanı No:... adresine çıkartılan ödeme emri tebligatının 26.07.2012 tarihinde muhatabın taşındığı, işyeri adresinin muhtarlık ve karakol kaydı bulunmadığı gerekçesi ile iade edildiği, takip dosyasından 23.08.2012 tarihinde ... Ticaret Sicil Müdürlüğü'ne müzekkere yazılarak borçlunun adresinin bildirilmesinin istenildiği, .... Ticaret Odasının 23.08.2012 tarihli cevabi yazısında, borçlunun müseccel adresinin ... Caddesi ... Sokak ... Apartmanı No:.... olarak bildirildiği ve örnek 7 ödeme emrinin borçlunun bildirilen bu adresine 06.09.2012 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, borçlunun bilinen ve ticaret sicil kaydında kayıtlı olan adresine çıkartılan ödeme emri tebligatının iade edilmesi üzerine, aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılmasında yasaya aykırı bir yön bulunmadığından usulsüz tebligat şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20526, Karar No: 2016/22777, Tarih: 06.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/20526 E.  ,  2016/22777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacının.......2016 tarihinden sonra çalışması görünen işyerinin davalı .... .... (...)'...... işyeri olup olmadığı... davacının belirtilen tarihten sonra... davalı ...' ... ihale alan şirketler nezdinde çalışmasını sürdürüp sürdürmediğini tespite yarar ... türlü delil... belge ... varsa ... ... ...şirket... ...şirketler arasındaki hizmet alım sözleşmesinin incelenmesine ihtiyaç duyulduğundan getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ......2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24181, Karar No: 2014/20229, Tarih: 05.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/24181 E.  ,  2014/20229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 05/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14937, Karar No: 2017/23079, Tarih: 25.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/14937 E.  ,  2017/23079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dosyada bulunan 09.11.2015 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisi eklenmek suretiyle, mevcut imar planına göre yol genişliğinin kaç metre olduğu, davalı idareden sorulup, dava konusu taşınmazdan geçirilen yolun genişliği kadastro bilirkişisince belirlenip, hangi idarenin sorumluluğunda olduğu hususu ... ile ...Belediye Başkanlığından ayrı ayrı sorulduktan,

2-Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday ve mercimeğin dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28498, Karar No: 2014/34455, Tarih: 03.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/28498 E.  ,  2014/34455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/124107

MAHKEMESİ : İstanbul 14. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2013

NUMARASI : 2012/1200 (E) ve 2013/53 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın hangi tarihten itibaren kurumda kaydı bulunmayan sayacı kullandığının kesin olarak saptanması, kayıtlı olmayan sayacın kullanıldığı süreye ve tespit tutanağında belirtilen toplam güce göre yine tespit tutanağında belirtilen endeks değerinin uyumlu olup olmadığı konusunda teknik bilirkişiden rapor alınması, sonucuna göre de sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket edip etmediğinin değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.12.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Suç tespit tutanağı'nda “alt kapağı mühürsüz idareye kaydı olmayan sayaçtan elektrik kullanmak” kaydı mevcut olup, söz konusu sayacın değiştirilerek kullanıldığına veya tüketim kaydına engel olunduğuna dair hiçbir tespit mevcut değildir. Tam tersine kullanılan elektriğin sayaçtan geçtiği anlaşılmaktadır.

Tespit tutanağında da tüketim kaydı mevcuttur.

Suç tespit etmeyen bu tutanak temel alınarak ve başkaca bir soruşturma yapılmadan "kayıtsız mühürsüz sayaçtan kaçak elektrik kullandığı" iddiasıyla düzenlenen iddianamenin CMK'nın 174. maddesine dayanılarak iadesi yoluna gidilmesi mümkünken bu yapılmamıştır.

Katılanın duruşmaya katılmış, suçun subutuna dair delil sunmamıştır.

Sanık kullandığı elektriğin sayaçtan geçtiğini, maddi durumu iyi olmadığından sözleşme yapmadığını beyan etmiş olup; duruşma sonucunda "sanığın sayaç tarafından tüketim kaydedilmesini engelleyecek mahiyette müdahalesinin bulunmadığı ve suçun unsurları yönünden oluşmadığı" gerekçesiyle CMK'nun 223/2-a maddesi gereğince beraat hükmü kurulmuştur.

Açıkça görülüyor ki ne soruşturma evresinde ne de kovuşturma evresinde sayaçtan geçirilmeksizin elektrik kullanıldığına dair bulgu bulunmadığı, dolayısıyla TCK’nun 163. maddesinin üçüncü fıkrasındaki tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi hâlinin mevcut olmadığı açıktır. Kovuşturma evresinde teknik bilirkişiden rapor alınsa bile, sayaçta tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde müdahale bulunmadığından sonucu değiştirmeyecektir. Nitekim Dairemizden aynı konuda geçen dosyalarda düzenlenen bilirkişi raporlarında da aksi durum hiç olmamıştır. Örnek: 2014/34395, 2014/34933, 2014/34178, 2013/32384, 2014/24862, 2014/34316, 2014/26439, 2014/23881 sayılı dosyalar,

Suç tarihinin 27.01.2009 olması karşısında bu tarihden şu anki zaman itibariyle yaklaşık 6 yıl sonra yapılacak bilirkişi incelemesi zaman ve kaynak israfı dışında hiçbir anlam taşımayacaktır. Gerçek bilirkişinin duruşmayı yapan yargıç olduğu da unutulmamalıdır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye, takdire, iddiaya dayanak alınan tespit tutanağında kayıtsız sayaçtan elektrik kullanılması dışında, sayaca, yapılan tüketimi kaydetmesine engel olacak bir müdahalede bulunulduğuna, eksik kayda, tüketimin düşürülmesine veya sayacın kullanıcı tarafından sıklıkla değiştirilerek kullanıldığına dair hiçbir tespit yer almadığının, soruşturma evresinde de karşılıksız yararlanmayı ortaya koyan delil toplanmadığının anlaşılmasına göre, katılan vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak onanması kanaatindeyim.
Yargıtay — Esas No: 2008/9699, Karar No: 2010/4225, Tarih: 15.03.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/9699 E.  ,  2010/4225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Tehdit, yaralama

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük, beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Ret, onama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Yakınan ...'nin yöntemince kamu davasına katılmadığı,

Kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine ve müsadere edilen balta değerine göre hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 ... Yasanın 8/1 ve 1412 ... CYY.nın 317.maddesi uyarınca sanık ... müdafii ve yakınan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 15.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2447, Karar No: 2017/5084, Tarih: 09.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/2447 E.  ,  2017/5084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ - ECRİMİSİL - TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil, tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve tazminat isteklerine ilişkindir.

Davacı, 383 parsel sayılı taşınmazda davalı ... ile paydaş olduklarını, taşınmazın izni olmadığı halde davalılar tarafından kullanıldığını ayrıca zeytin ağaçlarındaki mahsulün de davalılar tarafından toplandığını ileri sürerek elatmalarının önlenmesine, ecrimisile ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, aralarında kira ilişkisi bulunduğunu ve intifadan men koşulunun gerçekleşmediğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, taraflar arasında fiili kullanım biçimi oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu zeytinlik vasfındaki 383 parsel sayılı taşınmazın 1/2 pay ile davacı ve davalı ... adına kayıtlı olduğu, taşınmaz içerisinde kalan disko eğlence merkezi olarak kullanılan binanın davalı ... tarafından kullanıldığı, diğer davalının Seyfettin ile aralarında kira ilişkisi olduğunu savunduğu, davacının Marmara Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2002/10 Esas 2002/52 Karar sayılı dosyası ile 25.01.2002 tarihinde ortaklığın giderilmesi davası açtığı, mahkemece davanın kabulüne karar verilerek kararın 18.11.2002 tarihinde kesinleştiği sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olaya gelince; çekişmeli taşınmazda bulunan diskotek binasının önceki malik tarafından yapıldığı, davacının 25.01.2002 tarihinde ortaklığın giderilmesi davası açtığı bu dava ile fiili kullanım şekline davacının karşı çıktığı ve davanın kabül ile sonuçlandığı bu durumda intifadan men koşulunun gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; yukarıdaki ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

Davacının bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.