muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4650, Karar No: 2011/1731, Tarih: 28.03.2011

Öte yandan; Tapu Sicil Müdürlüğü, Arıklı köyünde davacı adına senetsizden 190.750 m2 iktisap olduğunu bildirmiştir.3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi uyarınca; bir kişi aynı kadastro çalışma alanı içerisinde en fazla kuru toprakta 100, sulu toprakta ise 40 dönüm alabilir. Bu nedenle davacının belgesizden edindiği taşınmazların saptanabilmesi için Tapu Sicil Müdürlüğünce gönderilen tapu kayıtlarında yer alan ada ve parsellere ilişkin kadastro tutanaklarının Tapu Sicil Müdürlüğünden, zilyetliğe dayalı açılmış başka tescil dosyaları var ise bunların da bulundukları mahkemelerden getirtilerek dosya arasına konulması, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesinde öngörülen sınırlamalar yönünden göz önünde bulundurulması zorunludur.

Bundan ayrı, dava konusu taşınmazın Tatlıca Köyü kadastro çalışmaları sınırları içinde mi yoksa bu köyden 1998 yılında ayrılarak bağımsız bir köy tüzel kişiliği haline gelen Arıklı Köyü kadastro çalışma alanı içerisinde mi kaldığı hususlarının yapılacak keşif ile ve teknik bilirkişilerce haritalar uygulanmak üzere saptanması, dava konusu yerin davacının babasından kendisine intikal edip etmediği, intikal etmiş ise hangi tarihte ve hangi biçimde intikal ettiği hususları üzerinde durulması, taşınmaz, Arıklı Köyü kadastro çalışma alanı içerisinde kalmakta ise TMK.nun 713/3. fıkrası uyarınca davanın bu köye yöneltilmesi, ondan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulmuş bulunması usul ve yasaya aykırıdır.

Kabule göre de; tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkin davalarda Hazinenin ve ilgili kamu tüzelkişiliğinin davada yer alması yasal hasım olmasından ileri gelmektedir. Bu tür davalarda davanın olumlu veya olumsuz sonuçlanması sonuca etkili olmayıp, tüm harç ve yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, eksik harcın davacıdan alınmasına ve davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, 1000,00 TL vekalet ücretinin Hazine ve davalı köye yükletilmesine karar verilmesi doğru değildir.

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11407, Karar No: 2021/12972, Tarih: 27.12.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/11407 E.  ,  2021/12972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar karar verilmiş olup, hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, uyulan bozma ilamında özetle; “çekişmeli 510 parsel sayılı taşınmaza tespitte uygulanan 16.11.1950 tarihli ve 176 sıra numaralı tapu kaydı ve tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin ve çekişmeli tüm taşınmazlara komşu parsellerin onaylı tutanak suretleriyle dayanağı olan belgelerin getirtilmesi, dosya ikmal edildikten sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulunun katılımıyla keşif yapılması, keşif sırasında 510 ve 636 parsel sayılı taşınmazlara uygulanan 16.11.1950 tarihli ve 138 ve 176 sıra numaralı tapu kayıtlarının uygulanıp kapsamlarının yöntemince belirlenmesi, tapu kayıtlarının uygulanmasında komşu parsel tutanaklarından ve dayanağı belgelerden yararlanılması, 636 parsel sayılı taşınmaza komşu 805 parsel sayılı taşınmazın kadim mera olup olmadığının araştırılması, komşu 805 parselin kadim mera olduğu sonucuna varıldığı takdirde tapu kayıt miktar fazlasının meradan kazanılamayacağı hususunun gözetilmesi, bilirkişi ve tanıklardan, tüm taşınmazların ilk maliki, intikali ve tasarrufu hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınması, tüm taşınmazlar yönünden öncesinin mer’a, yaylak veya kışlak olup olmadığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılması, ayrıca çekişmeli 370, 374, 376, 378, 379 ve 581 parsel sayılı taşınmazların kaçak ve yitik kişilerden kalıp kalmadığının sorulması, bilirkişi ve tanık sözlerinin komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmesi, teknik bilirkişiye, 510 ve 636 parsel sayılı taşınmazlara uygulanan 16.11.1950 tarihli ve 138 ve 176 sıra numaralı tapu kayıtlarının kapsamını belirtir ve keşif takibe imkan verir kroki düzenlettirilmesi, ziraat mühendisleri bilirkişi kurulundan, tüm taşınmazların niteliğiyle ilgili ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması, her bir taşınmaz yönünden kim tarafından dava edildiği gözetilerek dava açanların talepleri ile bağlı kalınması gerektiği hususu üzerinde önemle durulması, 575 parsel sayılı taşınmazın hiçbir davacı tarafından dava konusu edilmediği ve 575 parsel sayılı taşınmazın tutanağının itiraz edilmeyerek kesinleştiği gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Bozma ilamı sonrası yapılan yargılama sırasında çekişmeli 445 parsel yönünden dava tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydı yapılmış ve yargılamaya bu esas üzerinden devam olunmuştur.

Bozma ilamı sonrası yapılan yargılama sırasında çekişmeli 445 parsel yönünden dava tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydı yapılmış ve yargılamaya bu esas üzerinden devam olunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne, çekişmeli 445 parsel için düzenlenen kadastro tespitinin iptaline, davacı müteveffa ...'ın mirasçıları adına hükümde gösterilen paylar ile kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazda davacılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan değerlendirme ve varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Şöyle ki, ziraat bilirkişi kurulundan alınan raporda, taşınmazın iki kısıma ayrıldığı, birinci kısımda tarım yapıldığına dair her hangi bir kültür bitkisine rastlanılmadığı, ikinci kısmın ise doğal çayırlık olarak hayvan otlatmak amacıyla kullanıldığı belirtilmiş olup, raporlara ekli fotoğrafların da bu durumu doğruladığı, hayvan otlatmak ve ot biçmek şeklinde sürdürülen zilyetliğin, ekonomik amaca uygun zilyetlik olarak değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla; Mahkemece, dosya kapsamındaki tüm bu bilgi ve belgeler gözönünde bulundurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksi düşünce ile yanılgılı değerlendirme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamımn tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/306, Karar No: 2015/747, Tarih: 13.01.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/306 E.  ,  2015/747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/269025

Yasadışı toplantı ve yürüyüşlere silah veya 23. maddede belirtilen aletlerle katılma, yasadışı toplantı ve yürüyüşlerinde ihtara rağmen kendiliğinden dağılmama, görevi yaptırmamak için direnme, mala zarar verme, silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, terör örgütünün propagandası yapma suçlarından suça sürüklenen çocuklar E.. Ç.., C.. Ö.. ve M.. B..'ın yapılan yargılanmaları sırasında; Şırnak Çocuk Mahkemesiyle, Şırnak Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Şırnak Ağır Ceza Mahkemesinin itiraz üzerine verdiği 26/05/2014 gün ve 2014/585 Değişik İş sayılı Kararın zımni görevsizlik kararı niteliğinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocukların üzerlerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, 6526 sayılı Kanun ile değişik 5235 sayılı Kanunun 12. maddesi hükmüne ve Şırnak Çocuk Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Şırnak Ağır Ceza Mahkemesinin 26/05/2014 gün ve 2014/585 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11875, Karar No: 2012/42449, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/11875 E.  ,  2012/42449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 13.09.2004’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 01.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/482, Karar No: 2020/2064, Tarih: 11.03.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/482 E.  ,  2020/2064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadının kabul edilen karşı davası, reddedilen tazminat talebi ve kadına verilen nafakanın miktarı yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, erkeğin kabul edilen davası, reddedilen tazminat talepleri ve lehine verilen nafakaların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-İlk derece mahkemesince verilen tedbir nafakasına ilişkin hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından istinaf edilmediğinden, kesinleşmekle davalı-karşı davacı kadının tedbir nafakasının miktarına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına nafakaların niteliğine günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple davalı-karşı davacı kadının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 2/b bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 2/a bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Gülsüm'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 218.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Cengiz'e geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 11.03.2020 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/35688, Karar No: 2014/1401, Tarih: 22.01.2014

**12. Hukuk Dairesi         2013/35688 E.  ,  2014/1401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Turgutlu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2013

NUMARASI : 2011/8-2013/151

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlunun, haczedilen taşınmazın haline münasip evi olduğunu ileri sürerek haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece haczedilmezlik şikayetinin kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

İ.İ.K.’nun 82/1.maddesinin 12.bendi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise İİK.nun 82/3.maddesi gereğince satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu ögeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, mahkemece yapılan keşif sonunda düzenlenen bilirkişi raporunda, şikayete konu taşınmazın değerinin 42.000.00 TL, borçlunun daha mütevazi mahallelerde haline münasip ev alabileceği değerin 38.000.00 TL olarak belirlendiği, bu hususun mahkemece de kabul edildiği görülmektedir.

Bu durumda, haczedilen taşınmazın değeri borçlunun haline münasip ev alabileceği değerden fazla olduğundan İİK.nun 82/2.maddesi gereğince, şikayetin kısmen kabulü ile taşınmazın borçlunun haline münasip ev alabileceği değerden (bu değer kararda belirtilerek) az olmamak üzere satılmasına, haline münasip ev alabileceği değerin borçluya, kalanının ise alacaklıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1716, Karar No: 2015/24237, Tarih: 26.03.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/1716 E.  ,  2015/24237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte özel evrak tanzimi

HÜKÜM : Düşme

Sanık ...'ün UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden önce 27.11.2012 tarihinde vefat ettiği ve kamu davasının düşürülmesi gerektiği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3902, Karar No: 2013/6229, Tarih: 11.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/3902 E.  ,  2013/6229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil ve alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, 30.09.2010 tarihli sözleşme ile davalı yükleniciden daire satın alındığını, ancak tapusunun verilmediği ileri sürülerek, tapunun iptali ve tescili olmadığı takdirde satış bedeli olarak ödediği 45.000 TL'nin faiziyle tahsili talep edilmiştir.

Davalı vekili yetki itirazında bulunarak davalının ve davacının ikametgahının ... olduğunu belirterek yetkisizlik itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir

HMK'nın ....maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgâhının bulunduğu yer mahkemesidir.

Aynı kanunun ....maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de dava açılabilir. Bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Öte yandan; yine aynı kanunun ....maddesinde tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri belirtilmiştir. Tarafların sözleşmede yetkili mahkemeyi kararlaştırmış olmaları, HMK.nun ....maddesi uyarınca genel yetkili olan ve .... maddedeki kural gereğince özel yetkili bulunan mahkemelerin yetkilerini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 05.....2003, 2003/...-640-627 sayılı kararı).

Bu bağlamda mahkemenin yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında, davacının ve davalının yerleşim yeri ile sözleşmenin yerine getirileceği yer usulüne uygun araştırılarak davalının yetki itirazı hakkında bir karar verilmelidir.

Mahkemece davalının yetki itirazı hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1237, Karar No: 2016/232, Tarih: 19.01.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/1237 E.  ,  2016/232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davalılardan ... vekili, maden ruhsatındaki haczin baki kalarak diğer tüm hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, İhtiyati tedbir kararına itiraza dair ara kararında talebin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine, Mahkeme 09/10/2015 tarihli ara kararında temyizi mümkün olmayan, ancak esas hükümle birlikte temyiz edilebilecek karar olması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar vermiştir. Temyiz isteminin reddine dair kararın yine davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı ... nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu meydana gelen ölüme dayalı manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece verilen ihtiyati hacze ilişkin ara karara davalı şirketçe yapılan itiraz üzerine Dairemizin 15.09.2015 tarihli kararı ile karar bozulmuş, uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda 09.10.2015 tarihli karar ile "davalının temyiz talebinin reddine" karar verilmiş, temyiz talebinin reddine dair kararın şirketçe süresinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, verilen karar "ihtiyati tedbir mahiyetinde ihtiyati haciz" olarak nitelendirilmiş ve bu kararların esas hüküm ile birlikte temyiz edilebeleceği gerekçesiyle yazılı biçimde temyiz isteminin reddina karar verilmiştir.

./..

Temyize konu karar "ihtiyati haciz" mahiyetinde olup temyizi mümkün ve buna göre mahkeme kararının gerekçesi hatalı ise de 24.06.2015 tarihli ara kararın davalı vekiline 15.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, temyizin ise 13.08.2015 tarihinde gerçekleştiği ve böylece temyiz isteminin süresinde olmadığı, mahkeme ara kararı sonucu itibariyle doğru olmakla birlikte gerekçesi yönünden hatalı olduğu anlaşılmakla davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemenin 09.10.2015 tarihli temyiz isteminin reddine dair ara karar gerekçesinin "temyize konu 24.06.2015 tarihli ara kararın davalı vekiline 15.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, temyizin ise 13.08.2015 tarihinde gerçekleştiği ve böylece temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmakla temyiz isteminin süreden reddine" biçiminde düzeltilmesine ve kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... 'ne yükletilmesine, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.