muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/11967, Karar No: 2008/12081, Tarih: 25.09.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/11967 E.  ,  2008/12081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; yapılan araştırmada kısıtlının yerleşim yerinin tespit edilemediği anlaşılmakla, T.M.Y.'nın 19. maddesi hükmü doğrultusunda davaya bakmaya yetkili mahkeme ... İli-... İlçesi Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 25/09/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10314, Karar No: 2013/17527, Tarih: 05.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/10314 E.  ,  2013/17527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 36,90 TL değerindeki bir şişe alkolü içkiyi çalmak isterken yakalanan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05.06.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4930, Karar No: 2016/6794, Tarih: 04.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/4930 E.  ,  2016/6794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, fuhuş (sanık ...); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (sanıklar Seracettin ile Ramazan)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi ve sanık ... müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 28.09.2016 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü verilerek sanık ... müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekaletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 12.10.2016 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Adli Tıp Genel Kurulunun 19.03.2015 günlü raporunda, onbeş yaşını tamamlamış olan mağdurede mevcut zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılamayabileceği, ancak yakın çevresinde yaşayan ve kendisini tanıyanlarca anlaşılabileceğinin belirtilmesi, 18.04.2012 günlü celsede ifadesinin alınması sırasında yapılan gözlemde, sorulara mantıklı cevaplar verdiğinin ve zeka geriliğinin olduğuna dair herhangi bir emareye rastlanılmadığının tespit edilmesi, sanıklar ... ile...'ın mağdureyi dava konusu olaylar öncesinde görmeyip tanışıklıklarının olmadığının anlaşılması, mağdurenin sanık ...'e zeka geriliği nedeniyle ilkokuldan beri eğitim aldığını söylemediğini, ...'in de kendisini normal bir insan olarak gördüğünü anlatması, sanık ...'in mağdurenin bu beyanlarını doğrulayarak mevcut zeka geriliğini bilmediğini savunması ve sanıkların eylemlerini cebir, tehdit veya hile yoluyla işlediklerine dair delil bulunmaması karşısında,

Sanık ...'ın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 104. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu gözetilerek bu suçtan hüküm kurulması yerine çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine ve onbeş yaşını tamamlayan mağdureyi rızaen alıkoyması eyleminde atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurlarının oluşmadığı gözetilerek beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Sanıklar .... ile ...'in basit cinsel istismar boyutunda kalan eylemlerinin mağdurenin yaşı itibariyle suç teşkil etmediğinin anlaşılması karşısında beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Sanık ...'in mağdureyle altı ay birlikte kalmasına rağmen mağduredeki akıl zayıflığını bilmediğini savunması, mağdurenin de bu doğrultuda beyanda bulunması karşısında, bu hususlar da hatırlatılmak suretiyle Adli Tıp Kurumundan yeniden rapor alınıp sanığın mağduredeki akıl zayıflığını anlayıp anlayamayacağı hususunda görüş alınması, sanığın zeka geriliğini anlayabilecek durumda olduğu bildirildiği takdirde TCK'nın 103/1-a. maddesi kapsamında kalan mağdurenin fuhuş yapması için aracılık yaptığı dosya kapsamından anlaşıldığından, eyleminin hem çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu, hem de fuhuş suçunu oluşturduğu gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca bu suçların en ağırı olan çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan dolayı TCK'nın 103/2. maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiği, aksi takdirde onbeş yaşından büyük olan mağdureyi fuhuş maksatlı sanık ...'a temin edip cinsel ilişkiye girmesini sağlayan sanığın eylemlerinin fuhuş ile TCK'nın 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarını oluşturduğu ve soruşturma evresinde sanık hakkında şikayette bulunulmadığı dikkate alınarak reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan görülen kamu davasıyla ilgili düşme kararı verilip, fuhuş suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması, ayrıca onbeş yaşından büyük mağdurenin rızaen alıkonulması eylemi de suç teşkil etmediğinden kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Mağdurenin sanık ...'le tanışmadan önce iki kez istismara uğraması nedeniyle Adli Tıp Kurumuna rapor almak için gittiğini, bu olaylardan ruh sağlığının bozulduğunu ve davasının devam ettiğini beyan etmesi karşısında, anılan dosyaların araştırılıp temin edildiğinde incelenerek bu dosyalarda alınan ruh sağlığına ilişkin raporların karşılaştırılması, gerekirse tekrar Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken Adli Tıp Genel Kurulunun raporuna aykırı olarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları ile sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. 04.10.2016 tarihinde verilen işbu karar 12.10.2016 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Nazmi Bayramoğlu hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2009/2830, Karar No: 2010/2791, Tarih: 09.04.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/2830 E.  ,  2010/2791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 120 ada 7, 119 ada 14 ve 121 ada 2 parsel sayılı 3409,64, 455,98 ve 431,66 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı, 108 ada 1 ve 110 ada 30 parsel sayılı 2139,43 ve 10152,62 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar bağış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği, 114 ada 15 parsel sayılı 1982,03 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile davalı ... adına, 119 ada 10 parsel sayılı 1031,50 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı ve bağış, 114 ada 12 ve 116 ada 2 parsel sayılı 1231,59 ve 3778,13 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile davalı ... adına, 121 ada 1 parsel sayılı 2529,88 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı, 114 ada 16 parsel sayılı 1978,46 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile davalı Aslı Aydın adına, 110 ada 15 parsel sayılı 10154,81 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bağış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği, 114 ada 11 parsel sayılı 1990,65 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacılar ... Namlı ve ..., yasal süresi içinde irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazların miras payları oranında adlarına tescili istemi ile dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabul kısmen reddine, çekişmeli 121 ada 2, 120 ada 7, 119 ada 14, 114 ada 12, 116 ada 2, 119 ada 10 ve 121 ada 1 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tescillerine, çekişmeli 114 ada 15, 108 ada 1, 110 ada 15, 114 ada 11, 110 ada 30 ve 114 ada 16 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile 108 ada 1, 114 ada 15 ve 110 ada 30 parsellerin 160/1600'er paylarla davacılar ... .... ve ..., 1280/1600 pay ile davalı ... adlarına, 110 ada 15 ve 114 ada 11 parsellerin 160/1600'er paylarla davacılar ... ve ..., 1280/1600 pay ile davalı ... adlarına, 114 ada 16 parselin 160/1600'er paylarla davacılar ... ve ... .... adlarına, 1280/1600 pay ile .... adına tesciline, 108 ada 1 parsel üzerinde bulunan evin davalı ...'a ait olduğunun beyanlar hanesine şerhine karar verilmiş, hüküm davacılar .... ve ... .... vekili ile davalılardan ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre 110 ada 15, 30, 114 ada 11, 12, 15 16, 116 ada 2, 119 ada 10, 14, 120 ada 7, 121 ada 1 ve 2 parsellere yönelik yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile bu parsellerle ilgili hükmün ONANMASINA,

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre 110 ada 15, 30, 114 ada 11, 12, 15 16, 116 ada 2, 119 ada 10, 14, 120 ada 7, 121 ada 1 ve 2 parsellere yönelik yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile bu parsellerle ilgili hükmün ONANMASINA,

2- Davacılar vekili ile davalılardan ... ve ... vekilinin 108 ada 1 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak kadastro hakimi doğru ve infaz sırasında duraksamaya neden olmayacak biçimde ve infazı kabil hüküm oluşturmak zorunda olup, Mahkemece dava konusu edilen taşınmaz 108 ada 1 sayılı parsel olduğu halde gerekçeli kararda dava konusu olmayan 180 ada 1 parsel ile ilgili hüküm kurulmuş olması yerinde değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin 4.satırında geçen ve .... Köyü sözcüklerinden sonra gelen “180 ada 1” sözcüklerinin hükümden çıkartılarak yerine “108 ada 1” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle düzeltilerek ONANMASINA, 09.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32248, Karar No: 2019/2580, Tarih: 04.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/32248 E.  ,  2019/2580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı taraf, işverenden birikmiş alacaklarını isteyince iş akdinin feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, çalışma ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı taraf, davacının izin almadan ve haber vermeden işyerine gelmediğini, noterden gönderilen ihtarda işçiye işe gelmemesine yönelik mazeretlerinin sorulduğu ancak davacı buna da cevap vermeyince iş akdini devamsızlıktan ötürü haklı nedenle feshettiğini, davacının herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile asgari geçim indirimi alacağının davalıdan tahsiline, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki bilgi ve belgelere, kanunî gerektirici sebeplerde ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava dilekçesinde ödenmeyen ücretlerin olduğu belirtilerek ilgili aylar açıklanmış ve yine günlük çalışma saatleri belirtilmiş, toplam olarak 2.000 TL çalışma ücreti talep edilmiştir. Sözü edilen talebin fazla mesai ücreti mi yoksa belirtilen aylara ait ödenmeyen ücret mi olduğu yönünde davacıdan açıklama talep edilerek sonuca gidilmesi gerekirken bu yönde değerlendirme yapılmadan karar verilmesi hatalıdır.

3- Taraflar arasında davacının kıdem ve ihbar tazminatı alıp alamayacağı uyuşmazlık konusudur.

3- Taraflar arasında davacının kıdem ve ihbar tazminatı alıp alamayacağı uyuşmazlık konusudur.

Davacı, dava dilekçesinde birikmiş alacağını istediği için işten çıkartıldığını ileri sürmüştür. Davalı ise işçi devamsızlık yaptığı için iş akdini haklı olarak feshettiğini savunmuştur. Davacı tanıklarından Gazi, davacının maaşların geç ödendiği için işten ayrıldığını, asgari geçim indirimi alacağının elden ödendiğini, Selahattin ise davacı ile konuştuğunda işten çıktığını söylediğini, asgari geçim indirimi alacağının 5-6 ayda bir toplu olarak elden ödendiğini beyan etmiştir. Davalı ise her zaman tanzim edebileceği devamsızlık tutanaklarını dosyaya sunmuş ise de tutanak mümzilerini tanık olarak göstermemiş, devamsızlığı ispatlayamamıştır. Bu açıklamalar karşısında davacının kendisinin işten ayrıldığı tanıkların beyanlarıyla sabit olduğundan ihbar tazminatının reddi doğrudur. Ancak davacı tarafından yapılan feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı değerlendirilmelidir. Davacı işçinin ödenmeyen asgari geçim indirimi alacağı hüküm altına alındığına göre davacının iş sözleşmesini 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/II-e maddesine göre haklı nedenle feshettiği anlaşıldığından, davacının kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22083, Karar No: 2013/20138, Tarih: 01.07.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/22083 E.  ,  2013/20138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme kararının, davalı A.....irketi'ne kararda belirtilen adreste tebliğ edildiği görülmüştür. Dosyada mevcut ...... Noterliğince düzenlenen 02/03/2009 tarihli imza sirkülerinden bu şirketin tasfiye halinde olduğu ve duruşmada dinlenen .....'nün de tasfiye memuru olduğu anlaşılmaktadır.

Bu nedenle gerekçeli kararın T...... isimli kişiye, duruşmada beyan ettiği "Tunuslu Mahmut Paşa Sokak 33/7 Üsküdar" adresine tebliği ile temyiz süresi bittiğinde gönderilmesi için dosyanın yerel Mahkeme'sine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12034, Karar No: 2010/4277, Tarih: 15.03.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/12034 E.  ,  2010/4277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Sahipli araziden önceden kesilmiş emvali sahibinden izinli olarak alan ve üzerinde balta ile işlem yapan kişinin fiili suç teşkil etmeyeceği cihetle, zapt olunan baltanın müsadere edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus CMUK'nun 322. maddesi uyarınca yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 2. bendinde yazılı olan baltanın müsaderesine ilişkin kısmının karardan çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1985, Karar No: 2020/2310, Tarih: 01.07.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/1985 E.  ,  2020/2310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ile asıl davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... ile birleşen dosya davacısı ... vekilleri dava dilekçelerinde özetle; müvekkillerinin ... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde tapunun 66 ada 15 parselinde bulunan 220 m2 yüzölçümü ile tapuya kayıtlı taşınmazın 1/2şer hissesine sahip iken bu gayrimenkulün davalının açmış olduğu ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.09.2014 gün ve 2013/305-2014/530 E.-K. sayılı kararı ile kıyı kenar çizgisinde kaldığından bahisle tapusunun iptal edildiğini, gerek iç hukukta gerekse uluslararası sözleşmelerde mülkiyet hakkının dokunulamaz haklardan olduğunu, bu hakkın ancak kamu yararı için de bedeli ödenmek şartı ile kısıtlanabileceğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile her bir davacı için ayrı ayrı 486.000,00 TL'nin asıl davacı yönünden tapu iptal davasının açıldığı tarih olan 12.06.2013 tarihinden, birleşen davacı yönünden ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesini talep ve dava etmişlerdir. Asıl dosya davacısı ... vekili 30.11.2015 havale tarihli harçlandırılmış ıslah dilekçesi ile de toplam 500.113,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

İlk derece mahkemesi olan ... 14. Asliye Hukuk Mahkemesince asıl ve birleşen davaların kısmen kabulü ile her bir davacı yönünden ayrı ayrı 341.361,75 TL'nin tapu iptal kararının kesinleştiği tarih olan 12.12.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ile asıl davacı ... vekili tarafından istinaf edilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince davacı vekilinin ileri sürdüğü tüm istinaf nedenleri ile davalı vekilinin faiz dışındaki istinaf nedenleri yerinde görülmediğinden istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1. fıkra (b-1) bendi uyarınca esastan reddine, davalı vekilinin faize ilişkin istinaf itirazının ise kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, asıl ve birleşen davacıların her birine ayrı ayrı 341.361,75 TL nin asıl davacı yönünden dava tarihi olan 29.01.2015 tarihinden, birleşen davacı yönünden dava tarihi olan 04.11.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ile asıl davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 1007. maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.