muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10728, Karar No: 2012/14923, Tarih: 03.10.2012

Kararı, davacı, davalı ...Ş. ve davalı ..., ... vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı ... vekilinin aşağıdaki (2) numaralı bendin kapsamın dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak dava, taşımadan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece hükmün 2. fıkrasına maddi tazminatın davalı ... ve Şeker Sigorta A.Ş.'den müştereken ve müteselsilen tahsiline denildikten sonra parantez içinde (Ferdi Kaza Koltuk Sigortası haricen ödendiğinden bu ödeme hariç olmak üzere) ibaresi yazılmıştır. Oysa, otobüs zorunlu koltuk sigortası ferdi kaza sigortasının bir türü olup, ölüm rizikosunun gerçekleşmesi halinde sigorta poliçesinde belirlenmiş bulunan ölüm teminatının, maktu bir tazminat olarak hak sahiplerine ödenmesini gerektirir. Diğer bir deyişle bu sigorta bir meblağ sigortası olup, ölen sigortalının hak sahiplerinin gerçek zararlarını gidermeye yönelik bir tazminat sigortası değildir.

Bu itibarla, mahkemece hüküm kısmına infazda tereddüt yaratacak şekilde “Ferdi kaza koltuk sigortası haricen ödendiğinden bu ödeme hariç olmak üzere) ibaresinin yazılması doğru olmamıştır.

3- Öte yandan, karar tarihinde yürürlükte olan HUMK.nunda atiye terk adında müessese bulunmamaktadır. HUMK 185/1. maddesine göre açılan davanın geri alınabilmesi için bu isteğe karşı çıkılmamış ve davalı tarafından açıkça rıza gösterilmiş olması gerekir. Zımni muvafakat geçerli değildir.

Somut olayda, davacı vekili tarafından davalı ... ve ... hakkında atiye terk talebinde bulunulmuş olup, talep dilekçesi mümeyyiz davalılar vekiline tebliğ edilmediği gibi, atiye terk talebine rızalarının olup olmadığı hususunda beyanları dahi alınmamıştır.

Bu itibarla, mahkemece mümeyyiz davalıların atiye terk talebine karşı beyanları alınıp, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yazılı gerekçelerle mümeyyiz davalılar ... ve ... hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ve davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün anılan taraflar yararına, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... ve ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün anılan taraf yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 03/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15202, Karar No: 2006/14473, Tarih: 05.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/15202 E.  ,  2006/14473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İş Mahkemesi

TARİHİ : 08.08.2006

Davacı, ilk Bağ-Kur primi kesintisi yapıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı  vekili tarafından  temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının   yapılan ilk prim kesintisini takip eden aybaşından itibaren 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  istemin  kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının   yapılan ilk prim kesintisini takip eden aybaşından itibaren 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  istemin  kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.

Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Davacının Ziraat Odası  kaydının 18.11.1998 tarihinden itibaren bulunduğu, Tarım Kredi Kooperatifi ortağı olmadığı,   Ziraat Bankasından kredi almadığı, davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 26.01.1995 tarihinde yapılıp 1995,1998,2003,2004 ve 2006 yıllarında prim kesintisinin olduğu   görülmektedir.

Kesintinin bulunduğu 01.02.1995-31.12.1995 ile ziraaat oda kaydına göre 18.11.1998-31.12.1998 tarihleri arasındaki istem döneminin kabulü yönünden verilen tesbit kararı yerinde ise de prim kesintisinin bulunmadığı 1996,1997  yılları yönünden 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı   ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında  kanıtlanamadığı halde bu yılların soyut tanık beyanı ve zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi  ayrıca 01.01.1999 tarihinden itibaren Tarım Bağ-Kur tescil  ve kaydının olup  bu tarihten sonraki  mükerrer kabulde davacının hukuki yararının da olmadığı gözetilmeden 1999 tarihi ve sonrası için Tarım Bağ-Kur'lu kabul edilmesi yasaya uygun değildir .

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.12.2006 gününde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35377, Karar No: 2018/21980, Tarih: 17.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/35377 E.  ,  2018/21980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, temyiz isteğinin reddi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ...'ın 20/12/2013 hakim havale tarihli dilekçesi incelendiğinde, hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik itiraz talebinin olduğu, katılan sıfatıyla temyiz talebinin bulunmadığı anlaşılmakla dosya görüşüldü:

I)Sanık ...'ın katılanlar Nurcan Bal, ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz talebinin reddine ilişkin 08/01/2014 tarihli ek karara ve sanık ...'ın katılan ...'a yönelik kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz talebinin reddine ilişkin 06/03/2014 tarihli ek karara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hükümlerin sanıkların yokluğunda verildiği, 08/01/2014 tarihli ek kararın sanık ...'a 22/01/2014 tarihinde, 06/03/2014 tarihli ek kararın ise sanık ...'a 13/03/2014 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, ancak sanık ...'ın ek karara yönelik temyiz dilekçesini süresinden sonra 31/01/2014 tarihinde, sanık ...'ın ek karara yönelik temyiz dilekçesini süresinden sonra 27/03/2014 havale ettirdiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanıklar ... ve ...'ın TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE

II)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ...'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

./..

.2.

III)Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;

a)Katılan ...'ın soruşturma aşamasındaki suça konu olaya ilişkin "olay günü ... bahçemdeki su borusunu söküp, çık dışarı seni öldüreceğim diyerek su borusu ile bana vurmaya başladı" şeklinde beyanda bulunması, bu beyanın Nurcan Bal'ın anlatımı ile de uyumlu olması, olay gününün öncesinde ve sonrasında, sanık tarafından başkaca tehdit içeren söz söylendiğine dair iddia olmaması ve sanığın tehdit sözlerini söyleyerek katılan ...'ı yaralamış olması karşısında; eylemin bir bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturup oluşturmayacağı değerlendirilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile sanık hakkında tehdit suçundan da hüküm kurulması,

b)Kabule göre de, sanığın bu olaydan bir gün önce, katılanın üvey oğlu ... tarafından yaralandığının ve bu olay nedeniyle ... hakkında ayrıca kamu davasının açıldığının anlaşılması karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık lehine uygulanma olanağının tartışılmaması,

Kanun aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4195, Karar No: 2019/9663, Tarih: 21.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/4195 E.  ,  2019/9663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın yaptığı tek taraflı kazada, araçta yolcu olarak bulunan davacıların kızı ... öldüğünü, davacıların ölen kızlarının desteğinden yoksun kaldığını, davalıya başvuru yapılmasına rağmen ödeme yapılmadığını belirterek, belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 200,00 TL. maddi tazminatın temerrüt tarihi olan 04.09.2013'ten işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 20.02.2014 tarihli artırım dilekçesiyle, taleplerini davacı ... için 18.097,72 TL'ye, ... için 20.982,26 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, hatır taşıması ve ehliyetsiz sürücünün aracına binme nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 13.573,29 TL, Nurcan için 15.736,70 TL. destekten yoksun kalma tazminatının, temerrüt tarihi olan 04.09.2013'ten işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan

tahsiline dair verilen hükmün, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 26.12.2016 tarih, 2014/14866 Esas ve 2016/11906 Karar sayılı ilamı ile; "davacılar desteği ..., ehliyetsiz sürücünün aracına binmekle müterafik kusurlu olup olmadığının ve TBK'nun 52. maddesi uyarınca maddi tazminattan makul oranda hakkaniyete uygun indirim gerekip gerekmediğinin hükümde tartışılmamasının doğru olmadığı; davalı tarafından trafik sigortalı araç hususi araç olduğundan temerrüt faizi olarak yasal faize hükmedilmesi gerekirken avans faizine hükmedilmesinin hatalı olduğu; davacılar desteğinin davalının sigortaladığı araçta hatır için taşındığı kabulü yerinde olmakla birlikte % 25 indirim oranının yüksek olduğu; hatır indirimi nedeniyle davanın kısmen reddinde, davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi gerektiği" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 11.582,54 TL, Nurcan için 13.428,64 TL. destekten yoksun kalma tazminatının 04.09.2013'ten işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince yapılan yargılamada delillerin takdirinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince yapılan yargılamada delillerin takdirinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan ölüm nedeniyle, ölenin yakınlarının destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacılar lehine hesaplanan tazminattan, yasa gereği ve takdiren yapılan hatır taşıması ve müterafik kusur indirimleri sonucu belirlenen tazminat tutarları hüküm altına alınırken, davanın reddolunan kısmı üzerinden davalı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğu, Dairemizin önceki bozma ilamında da bozma sebebi yapıldığı halde, bozmaya uyarak yeniden hüküm tesis eden mahkemece, davalı yararına red vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/II. maddesi delaletiyle

1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 6. bendindeki "davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT'ye göre davanın red edilen kısmı yönünden her bir davacının talebi yönünden ayrı ayrı yapılan hesaplama sonucu 1.980,00 TL. vekalet ücretinin davacı ...'dan, 1.980,00 TL. vekalet ücretinin davacı ...'dan ayrı ayrı tahsili ile davalıya verilmesine" ibaresinin hükümden çıkartılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 21/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17276, Karar No: 2016/3977, Tarih: 02.03.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/17276 E.  ,  2016/3977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen konut dokunulmazlığının ihlali eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 02.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13676, Karar No: 2020/164, Tarih: 07.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/13676 E.  ,  2020/164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hüküm bizzat kendisine tefhim edilen sanığın temyiz dilekçesi 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesine göre yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesine göre yasal süre olan 7 günün sonrasında ise de, gerekçeli kararda temyiz süresi 15 gün olarak yanıltıcı şekilde gösterildiğinden temyiz süresinde sayılarak yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, müştekiye ait iş yerinden 40,00-TL’nin çalınması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; sanığın, müştekiye ait iş yerinden 40,00-TL’nin çalınması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15638, Karar No: 2006/17715, Tarih: 18.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15638 E.  ,  2006/17715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... 1. Sulh Hukuk ile ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; ...'ün "... Mahallesi 3041. Sokak No: 4 ..." adresinde oturduğunun anlaşılmasına göre yetkili mahkeme, ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1868, Karar No: 2013/13782, Tarih: 07.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/1868 E.  ,  2013/13782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, dosya kapsamına, sanığın müdafii huzurunda verdiği kolluk ifadesinde sokak ortasında ateş ettiğine dair ifadesine ve olay tutanağına göre; sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine, dosya kapsamına uymayan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Üst Cumhuriyet Savcısı ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.