muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25836, Karar No: 2014/15494, Tarih: 03.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/25836 E.  ,  2014/15494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay tarihinde sanığın, yakınana ait kilitlenmek suretiyle sokağa park edilen aracını çalmaya teşebbüs etmesi biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCY. nın 142/1-b maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, “kullanım gereği açıkta bırakılan eşya üzerinde hırsızlık” olarak kabul edilmek suretiyle aynı Yasanın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, her iki fıkrada öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 03.06. 2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6013, Karar No: 2014/9628, Tarih: 12.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/6013 E.  ,  2014/9628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tereke hukukuna ilişkin olarak açılan davada Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir", diğer taraftan aynı Kanunun 22. maddesinde ise “bir ceza kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, müteveffanın adres kayıt sistemi bilgilerinde yer alan adreste bulunmadığı, vefat etmeden önceki son yerleşim yerinin "" adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21. ve 22. maddeleri gereğince YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/448, Karar No: 2019/708, Tarih: 16.01.2019

**17. Ceza Dairesi         2017/448 E.  ,  2019/708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tutanak tanığı ...'ın duruşmada alınan beyanına göre; somut olayda, etkin pişmanlık koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, tebliğnamede bozma isteyen 1 nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise, suça konu 1 adet gömleğin değerinin 19.90 TL olması karşısında; suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8624, Karar No: 2022/20972, Tarih: 26.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/8624 E.  ,  2022/20972 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... isimli ... kullanıcısı hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18/02/2021 tarihli ve 2020/154731 soruşturma, 2021/26495 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 17/06/2021 tarihli ve 2021/6933 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, sosyal paylaşım sitesi ... hesabında yer alan müvekkiline ait video paylaşımın altına şüphelinin "Arkadaş ne yüzsüz çıktı bunlar yaa önce insan olmayı başar pezevenk pkk seni kaybol milleti meşgul etme" şeklinde yorum yapmak suretiyle hakaret suçunun işlediğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca ... isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya arasında yer alan şüphelinin ... sayfasını gösterir belgede, "Şüphelinin ...Lisesi'nde okuduğu, ...'da yaşadığı, memleketinin ... olduğu..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin bulunduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığının ... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 01/10/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (Nüfus Müdürlüğü, ... Milli Eğitim Müdürlüğü, ... Emniyet Müdürlüğü vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 13/12/2021 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar ..., ..., ... gibi sosyal paylaşım sitelerinin merkezinin Amerika Birleşik Devletleri olduğu, özel hukuk tüzel kişisi olarak kurulan sitelerin doğrudan kar amacı güttüğü, reklam gelirlerini artırmak için milyonlarca kişiye ulaşmayı hedefledikleri, bu nedenle alınan sitelere girilmesi veya üye olunması için kimlik bilgisi veya resmi belge zorunluluğu aranmadığı, üye olmak isteyen kişilerle ilgili güvenlik soruşturmasının yapılmadığı, bu açıdan bakıldığında ... kullanıcısına ait gerçek kimlik bilgileri aranmaksızın ve buna ilişkin kayıtların tutulmaksızın alınan şirketlerin izin verildiği ölçüde bu şirketlerin gözetiminde kullanım hakkının tanındığı, söz konusu sitelerin sanal yolu ağır basan internet programları niteliğinde oldukları, şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan kullanıcıların IP numarasının tespiti için Amerika Birleşik Devletleri adli makamından yardım talebinde bulunulması gerektiği ancak ABD adli makamlarının sadece intihara teşvik çocuk pornosu ve terör suçlarından dolayı uluslararası istinabeye cevap verdikleri, hakaret ve tehdit suçlarının ABD yasalarına göre tazminata konu eylem niteliğinde değerlendirildiği, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 2019/4623 esas 2019/6805 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere sosyal paylaşım ağlarını yöneten şirket merkezinin Amerika Birleşik Devletlerinde bulunması nedeniyle adı geçen ülke adli makamları ile yazışma yapılması gerektiği ancak benzer soruşturmalar için yapılan yazışmalarda ABD'de deki yasal düzenlemenin şüphelinin tespitine yönelik işlemlerin yapılmasına uygun olmadığı, bu husustaki taleplerin olumsuz karşılandığı bilgisine yer verildiği, e-iletilerin gönderilmesinde kullanılan ve yurt dışında kullanılan serverlarda söz konusu ülkedeki "Kişisel Verilerin Korunması Yasaları" nedeniyle gönderen kişilerin kimliklerin belirlenmesine yarayacak bilgilerin almanın mümkün bulunmadığı, soruşturmanın devamı halinde yeni delillere ulaşmanın teknik ve hukuki açıdan mümkün bulunmadığı, yeni delil elde edilmesi durumunda soruşturmanın yeniden ele alınmasının her zaman olanaklı bulunduğu da nazara alındığında bu aşamada şüphelinin atılı suçu işlediği hususunda dava açmaya yeter şüphe oluşturacak delile ulaşılamadığından, gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-... Sulh Ceza Hâkimliğinin 17/06/2021 tarihli ve 2021/6933 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 26/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14161, Karar No: 2022/7594, Tarih: 29.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/14161 E.  ,  2022/7594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Galle Fazlasına Müstehak Vakıf Evladı Tespiti İstemli

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacılar vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacıların Afyonkarahisar'da kurulu Turunçzade ... Bey Bin ... Bey Vakfı ve Turunçzade ... Ağa Bin ... Vakfı'nın galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduklarının tespitine karar verilmesi istenmiştir.

Mahkemece, davacıların davalı mülhak vakıfların galle fazlasına hak kazanan vakıf evladı olduğunun ispat edilemediği ve nüfus silsilesinin kurulamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf istemi esastan reddedilmiş, bu kez davacılar vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanma amacına yönelik galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 36,30 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 29.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14730, Karar No: 2012/39591, Tarih: 20.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/14730 E.  ,  2012/39591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın Yeşilhisar Kaymakamlığında sekreter olan müştekinin yanına geldiği, elindeki siyah poşetlerde kaymakam beye balık getirdiğini söylediği, yerinde olmadığını öğrenince sekreterinin kendisi ile ilgileneceğini ve balığın ücretini vereceğini söylediğini belirterek 90 TL istediği, müştekinin parayı çıkartıp masa üzerine bıraktığı, sanığın anlatımını doğrulatmak için kaymakamı aradığı esnada sanığın parayı alarak olay yerinden uzaklaşması suretiyle gerçekleştirdiği eyleminin mahkemece dolandırıcılık suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu halde 5237 sayılı TCK'nun 58.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10728, Karar No: 2012/14923, Tarih: 03.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/10728 E.  ,  2012/14923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Beyoğlu 3. Asliye Hukuk Mahkemesi)

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/04/2010 tarih ve 2007/307-2010/119 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı, davalı ...Ş. ve davalı Ayten Bulut, ... vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...'ın sürücüsü, ...'un işleteni Şeker Sigorta A.Ş.'nin ferdi kaza koltuk, Genel Sigorta A.Ş.'nin zorunlu mali mesuliyet sigortalısı olduğu otobüste yolcu olarak bulunduğu sırada, arkalarından gelen davalı ...'in maliki, Şeker Sigorta A.Ş.'nin zorunlu mali mesuliyet sigortalısı olan kamyonun çarpması sonucu yaralandığını, olay nedeniyle çalışma gücünü kaybettiğini, bakıma muhtaç hale geldiğini, manevi üzüntüye kapıldığını ileri sürerek, 80.000 TL maddi tazminatın davalılardan ve 20.000 TL manevi tazminatın davalı ..., Aytekin ve Bekir'den tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 180.000 TL'na yükseltmiş ve davalı ..., ..., Genel Sigorta A.Ş. yönünden davasını atiye terke bırakmıştır.

Davalı ...Ş. vekili, davacının zararının öncelikle koltuk ferdi kaza, kara yolu taşımacılık mali sorumluluk, zorunlu mali mesuliyet sigortalarından karşılanması gerektiğini, poliçede sorumluluklarının sınırlı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, kusur durumunu kabul etmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ve ... vekili, kazada kusurları olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Genel Sigorta A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taleple bağlı kalınarak 180.000 TL tazminatın davalı ...Ş. poliçe limiti ile sorumlu olmak üzere ... ve sigortadan, 3.000 TL manevi tazminatın davalı ...'den tahsiline, diğer davalılar yönünden atiye terk nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı, davalı ...Ş. ve davalı ..., ... vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı ... vekilinin aşağıdaki (2) numaralı bendin kapsamın dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.