muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11707, Karar No: 2017/7151, Tarih: 04.10.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/11707 E.  ,  2017/7151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.04.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali, mera olarak sınırlandırılması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.05.2003 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu 535 ada 1 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır.

Davalı ... Belediyesi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden dava konusu toprak tevzi komisyonunun 901 mera parselinin kadastro tespiti sırasında 4875, 4943, 2822, 5192 sayılı mera parselleri olarak tespit edildiği ve bu parsellerin imar uygulaması ve parselasyon sonucu 535 ada 1 no'lu parselin oluştuğu anlaşılmaktadır.

Davacı tarafın dayandığı Hakem dosyasında yapılan keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporunda 535 ada 1 no'lu parselin toprak tevzi komisyonunun 901 no'lu mera parseli içerisinde kaldığı belirtilmiştir.

Görülüyor ki dava konusu taşınmaz 901 sayılı mera parselinden gelmektedir. İmar planı içindeki meralar planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan mera niteliğini yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (Danıştay 1. Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise "Yolsuz Tescil" olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşullarının oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c)Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamaksızın saptanmadan Belediye, diğer kamu kuruluşları ile gerçek kişiler adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti belediye, diğer kamu kuruluşları ve gerçek kişilere bırakılamaz.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında;

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, şehir plancısı, zirai bilirkişi, harita mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişi de bulundurularak dava konusu 535 ada 1 sayılı parsel üzerinde yeniden keşif yapılmalı, imar planı ve uygulama haritaları belediyeden getirtilmeli; ayrıca, 01.01.2003 tarihinden önce çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak öncesi mera olan dava konusu taşınmazın mera niteliğini yitirip yitirmediği, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların oluşup oluşmadığı ve özellikle yerleşim, işgal ve yapılaşmanın 01.01.2003 tarihinden önce var olup olmadığı incelenmeli, keşfi izlemeye olanak sağlayacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya eklenmeli, yapılan tüm araştırmalar neticesinde geçici 3. maddedeki koşulların oluştuğunun saptanması halinde dava reddedilmeli, aksi takdirde davanın kabulüne karar verilmelidir.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11729, Karar No: 2013/8066, Tarih: 28.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/11729 E.  ,  2013/8066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : İdari para cezası verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan vekilince verilen temyiz dilekçesinde, kararın resen dikkate alınacak sair nedenlerle de incelenmesi talep edilmiş olmakla temyizin vasfa yönelik olduğunun kabulü ile yapılan incelemede ;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişi raporunda dava konusu yere ait olduğu iddia edilen tapu kaydının iki hududunun bilinememekte olduğunun, orman yüksek mühendisi bilirkişinin raporunda da yerin amenejman haritasında 165 nolu bölmede CBKz rümuzlu orman alanı içinde kaldığının, eğiminin %40-45 olduğunun belirtilmesine, yine bilirkişi raporlarında dava konusu yerin kesinleşmiş kadastro çalışmalarına göre tarım alanı olarak tescil gören 194 ada 18 nolu parselde kaldığı ifade edilmişse de suç tarihin Mart 2007 olup kadastro çalışmalarının 29/1/2010 ‘da suç tarihinden sonra kesinleştiğinin anlaşılmasına, suç tarihinden sonra dava konusu yere tapu verilmesi halinde sanığın suç kastının yokluğundan bahsedilemeyeceği dikkate alınarak mahallinde konusunda uzman farklı bilirkişiler heyeti vasıtasıyla zabıt mümziilerinin yer gösterimiyle yeniden keşif yapılıp en eski tarihli memleket haritası ile amenejman haritası ve celbedilecek hava fotoğraflarının birlikte mahalline tatbik edilip, sanık tarafından ibraz edilen tapunun hukuki geçerliliğini koruyup korumadığı, koruyorsa sabit sınırlardan itibaren tapuda yazılı miktarın dikkate alınarak suça konu ağaçların kesildiği yerin tapu hudutları içinde kalıp kalmadığının, dava konusu yerin suç tarihi itibariyle orman sayılan yerlerden olup olmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde tesbitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2024/3149, Karar No: 2025/1327, Tarih: 06.03.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/3149 E.  ,  2025/1327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/469 E., 2024/954 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/201 E., 2023/394 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... Hazinesi vekili dava dilekçesinde; Edirne ili, ... ilçesi, ...Mahallesi, 533 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki 8213/8423 hissenin ...(... oğlu Avukat ...bey) adına kayıtlı olduğunu, taşınmaz malikinin gaip olması nedeniyle ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.05.2011 tarih ve 2010/1130 Esas, 2011/536 Karar sayılı kararı ile 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanun uyarınca ... Defterdarının kayyım olarak tayin edildiğini, 10 yıllık kayyımla idare süresinin dolduğunu ileri sürerek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 588. maddesi uyarınca ...(... oğlu Avukat ...bey)’in gaipliğine, dava konusu taşınmazın ...(... oğlu Avukat ...bey) adına kayıtlı olan payın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf, usulüne uygun davetiye tebliğine karşın yanıt dilekçesi vermediği gibi yargılamaya da katılmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 4721 sayılı Kanun'un 588. maddesi uyarınca şartların gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; yasal hasım olmaları nedeniyle aleyhe harç, yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kunun'un 588. maddesine dayalı gaiplik ve taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11669, Karar No: 2021/1650, Tarih: 24.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/11669 E.  ,  2021/1650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Muarazanın Giderilmesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.11.2017 tarihli ve 2016/143 Esas, 2017/679 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez taraf vekillerinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davacı tarafından işletilen Cep Sinema ve Kafeteryaya ilişkin usulüne uygun tahliye süreci yürütülmediğini, tesadüfen öğrenilen yıkım kararının hukuka aykırı olduğunu, davalı belediyenin bu yeri kendisinin yapıp kendisinin kiraladığını, kendisinin izni ile cep sineması yapıldığını, ilçe belediyesinin yetkisini aşarak gecekondu diyerek yıkım kararı almasının hatalı olduğunu, dava konusu yerin 775 sayılı Kanun'un 18. maddesindeki yapılardan olmadığını, Hazinenin de bu yönde bir talebinin bulunmadığını, taşınmazın Yenişehir İlçe Belediye sınırlarında olduğunu, davalının yetkisinin olmadığını, bu nedenlerle davalının haksız müdahalesinin men’ini, yıkım ve tahliye işleminin durdurulmasını, muarazanın bu şekilde giderilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacı tarafından davaya dayanak yapılan 11.09.1998 ve 05.06.2003 tarihli iş yeri açma ve çalışma ruhsatlarının davacı şirkete değil dava dışı ... ... Ltd. Şti.'ne ait olduğu, yine davacı vekilince sunulan kira sözleşmesinin davalı ... ile dava dışı ... ... Ltd. Şti. arasında yapıldığı, dava konusu yerin denizden doldurulmak suretiyle kazanılan dolgu alanı ile birlikte kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu, Mersin 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/480 Esas, 2010/596 Karar sayılı ilamı ile davacı Hazine tarafından açılan elatmanın önlenmesi ve kâl davasının kabulüne karar verildiği, davacı Hazineye ait kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan ve davalı ... tarafından cep sineması olarak faaliyette olan 1.500,68 m2'lik kısıma müdahalenin men'ine, üzerindeki inşaat ve yapıların kâl'ine karar verildiği, kararın yargıtay denetiminden geçerek 13.05.2014 tarihi itibariyle kesinleştiği, böylece davacı şirketin dava konusu cep sineması ve cafeterya olarak işletilen yeri kullanmasına dayanak olacak hukuki bir nedenin bulunmadığı, davacıya ait olmayan hazinenin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kesinleşmiş mahkeme kararı ile davacı şirketin sahibi hakkında elatmanın önlenmesi ve yıkım kararı verilen yer hakkında elatmanın önlenmesi talebinde bulunulamayacağı, bu nedenle davanın sübut bulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hükme karşı davacı vekili ve davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur. Adana Bölge Adliye Mahkemesince Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 23.11.2017 tarihli ve 2016/143 Esas, 2017/679 Karar sayılı kararı, usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun, 6100 sayılı HMK'nin 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; elatmanın önlenmesi, yıkım ve tahliyenin durdurulması bu şekilde muarazanın giderilmesi talebine ilişkindir.

1. Davacı vekilinin temyiz itirazlarının tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava elatmanın önlenmesi, yıkım ve tahliyenin durdurularak muarazanın giderilmesi talebine ilişkin olup mahkemece davacının davasının reddine karar verildiğine göre davalı vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu hususta olumlu olumsuz hüküm kurulmamış olması doğru görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava elatmanın önlenmesi, yıkım ve tahliyenin durdurularak muarazanın giderilmesi talebine ilişkin olup mahkemece davacının davasının reddine karar verildiğine göre davalı vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu hususta olumlu olumsuz hüküm kurulmamış olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesinin davalı vekilinin istinaf talebine yönelik vermiş olduğu esastan ret kararının 6100 sayılı HMK'nin 373/1 maddesi uyarınca kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının ise yerinde görülmediğinden REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 23,40 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 24.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15348, Karar No: 2019/21348, Tarih: 21.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/15348 E.  ,  2019/21348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Soruşturma aşamasında mağdurun annesi olan ...'ın beyanı ve mağdur ... hakkında alınan doktor raporu karşısında; olay esnasında evde bulunan mağdur ...'in ablası ve sanığın kızı olan ... dinlenildikten ve gerektiğinde mağdur ve annesinin de beyanları alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, mağdur vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11020, Karar No: 2013/27252, Tarih: 03.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/11020 E.  ,  2013/27252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında ...

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında hükmolunan cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olmasının, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olduğu; ... suçuna konu malın değerinin az olmasının ise TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi nedeniyle kanun koyucunun ... suçunda malın değerinin az olmasına ayrıca verdiği önemi gösterdiği;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de; maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılmasının da olanaklı olmadığı; 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçiminin; ortak tanımlama ile, ... suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel aldığı;

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkimin indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptayacağı;

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özelliklerinin” de dikkate alınmasının gerektiği; TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkimin takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapacağı anlaşılmakla;

Somut olayda; ŞOK market isimli iş yerinden 29,5 TL değerindeki kavurma ile peyniri çalan sanıklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, ... konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi;

Somut olayda; ŞOK market isimli iş yerinden 29,5 TL değerindeki kavurma ile peyniri çalan sanıklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, ... konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03/10/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17050, Karar No: 2016/3551, Tarih: 25.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/17050 E.  ,  2016/3551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen konut dokunulmazlığının ihlali eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 25/02/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.