muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5141, Karar No: 2018/8828, Tarih: 02.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/5141 E.  ,  2018/8828 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Rücu davalarında faiz başlangıcı, gelirler yönünden gelir bağlama kararının Kurumun yetkili organınca onaylandığı tarih, geçici iş göremezlik ödeneği yönünden ödeme tarihi, tedavi giderleri için sarf tarihidir.

İncelemeye konu dava ile 13.02.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren davacı Kurum sigortalısına bağlanan 12.462,87 TL ilk peşin sermaye değerli gelir, 3.022,50 TL geçici işgöremezlik ödeneği ve 4.313,88 TL tedavi giderinden oluşan toplam 19.799,25 TL Kurum zararının fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak (% 40 na tekabül eden) 7.919,70 TL'nin, gelirler için onay, masraf ve ödemeler için sarf ve tediye tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilinin talep edildiği, mahkemece iş kazasının meydana gelmesinde davalı işverenin % 75, sigortalının % 25 oranında kusurlu olduğu kabul ile alınan hesap bilirkişi raporuna istinaden davanın kabulü ile talep edilen 7.919,70 TL'nin hüküm altına alındığı, ancak bu miktarın sadece peşin sermaye değerli gelire hasredildiği, geçici işgöremezlik ödeneği ve tedavi giderine ilişkin alacak kalemlerinin ayrılmadığı, dolayısıyla faiz başlangıç tarihinin hatalı tespit edildiği anlaşılmıştır.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının ilk bendinin silinerek yerine;

“Davanın kabulüne, 4.985,14 TL peşin sermaye değerli gelirin onay tarihinden, 1.209,00 TL geçici iş göremezlik ödeneği ile 1.725,55TL tedavi giderinin sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine'', ibaresinin yazılmasına hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 02/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28084, Karar No: 2024/8687, Tarih: 26.06.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/28084 E.  ,  2024/8687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/454 E., 2020/80 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2013 tarihli ve 2013/95 Esas, 2013/539 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında dolandırıcılık suçundan yirmi üç kez 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay hapis ve 200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2013 tarihli ve 2013/95 Esas, 2013/539 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 20.04.2017 tarihli ve 2015/3706 Esas, 2017/9697 Karar sayılı kararı ile " sanığın eylemlerinin, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendi kapsamında kalıp kalmadığına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi zorunluluğu nedeniyle bozulmasına " karar verilmiştir.

3. Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2020 tarihli ve 2017/454 Esas, 2020/80 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında on beş kez 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay hapis ve 200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair şikayetçi ve katılanların soyut beyanları dışında mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına ve hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanmamasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair şikayetçi ve katılanların soyut beyanları dışında mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına ve hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanmamasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, şikayetçi ve katılanları belediyede işe yerleştirme vaadiyle aldatıp, katılan ... 'ten 01.08.2012 tarihinde 300,00 TL, katılan ...'den 03.08.2012 tarihinde 600,00 TL, katılan ...'ten 18.08.2012 tarihinde 200,00 TL, katılan ... den 01.09.2012 tarihinde 200,00 TL, katılan ...'dan 27.09.2012 tarihinde 250,00 TL, katılan ...'ten 29.09.2012 tarihinde 180 TL, katılan ... 'den 05.10.2012 tarihinde 500 TL, katılan ...'den 23.10.2012 tarihinde 350,00 TL, katılan ...'dan 24.10.2012 tarihinde 350 TL, şikayetçi ...'dan 30.11.2012 tarihinde 320,00 TL, katılan ... 'dan 02.12.2012 tarihinde 75,00 TL, katılan ...'dan 07.12.2012 tarihinde 300,00 TL, katılan ...'dan 17.12.2012 tarihinde 100,00 TL, katılan ...'ndan 18.12.2012 tarihinde 100,00 TL, katılan ... 'ten 19.12.2012 tarihinde 120,00 TL aldığı ve bu suretle üzerine atılı suçları işlediği iddia olunmuştur.

2. Mahkemece, sanığın aşamalarda değişen çelişkili savunmaları, şikayetçi ve katılanların beyanları, fotoğraf teşhis tutanakları, uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin rapor ve tüm dosya kapsamı itibarıyla sanığın üzerine atılı suçları işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Hükmün on altıncı fıkrasında müşteki ... yerine müşteki Gülşen Gödek yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

2. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilama konu 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen dolandırıcılık suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla, bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılarak söz konusu ilam nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2020 tarihli ve 2017/454 Esas, 2020/80 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25959, Karar No: 2015/26379, Tarih: 28.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/25959 E.  ,  2015/26379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Üniversite bünyesinde temizlik hizmetinde alt işveren işçisi olarak çalışırken ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacağının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, hizmet alım sözleşmeleri çerçevesinde yüklenici işçisi olarak çalışan davacının işçilik alacaklarından işvereni şirketin sorumlu olduğunu, Üniversitenin husumeti olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işyerinde temizlik elemanı olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin fazla mesai ücretlerini alamaması nedeniyle haklı olarak davacı işçi tarafından sonlandırıldığı, buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı gibi fazla çalışma ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklısı da olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, dava dilekçesinde belirlediği kıdem tazminatı ile yıllık izin ve fazla çalışma ücreti alacağı taleplerini ıslah beyanı ile arttırmış ise de ıslah harcının yatırılmadığı, Dairemizce yapılan geri çevirme üzerine harcın yatırıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, tamamlama harcı yatırılmayan ve dolayısıyla yok hükmünde olan ıslah beyanına değer verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, harcı yatırılmayan ıslah işlemi yok sayılarak karar vermekten ibarettir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/202, Karar No: 2019/2566, Tarih: 08.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2015/202 E.  ,  2019/2566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine

mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içerdiğinden, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti için, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup kesin bir şekilde belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 08/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11021, Karar No: 2010/1195, Tarih: 01.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11021 E.  ,  2010/1195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde bulunan İlçe Tarım Müdürlüğü veri listesinin incelenmesinden, dava konusu taşınmazın bulunduğu .... Köyüne ait (lokal) verilerin getirtilmiş olduğu anlaşıldığından münavebeye alınan buğday, arpa, şeker pancarı ürünlerine ait dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatlarının ve üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2868, Karar No: 2019/7586, Tarih: 29.04.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/2868 E.  ,  2019/7586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle suçtan doğrudan doğruya zarar gören Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilerek yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik, sanığın ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

1-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2-Suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu lehine vekalet ücretine hükmolunması ve suç tarihi itibariyle suçtan doğrudan doğruya zarar gören Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip, lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu lehine vekalet ücretine hükmolunması ve suç tarihi itibariyle suçtan doğrudan doğruya zarar gören Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip, lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekili ile sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarıltılması, yerine "24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. Sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 madde fıkralarının tatbikine," ifadesinin eklenmesi, hükümden Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu lehine vekalet ücretine hükmedilen kısmın çıkartılması, yerine gelmek üzere "Katılan ... İdaresi kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, yürürlükteki tarifeye göre 1.500 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan ... İdaresi'ne verilmesine ibaresinin eklenmesine, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye aykırı olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA 29/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21610, Karar No: 2011/1784, Tarih: 24.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/21610 E.  ,  2011/1784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan icra takibinin kesinleşmesinden sonra, borçlunun, alacaklı vekilinin yanında çalışan stajyer Av. O.Y 'nin kendisine verdiğini iddia ettiği 16.02.2010 tarihli adi nitelikteki ibranameye istinaden İİK.nun 71.maddesi uyarınca itfa nedeniyle takibin iptaline karar verilmesini istediği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 71/2 maddesi hükmü aynen; “borçlu takibin kesinleşmesinden sonraki devrede borcun ve ferilerinin itfa edildiğini yahut alacaklının kendisine bir mühlet verdiğini noterden tasdikli veya imzası ikrar edilmiş bir belge ile ispat ederse takibin iptal veya talikini her zaman icra mahkemesinden isteyebilir” hükmünü içermektedir.

Somut olayda, borçlunun istemine dayanak yaptığı belge altındaki imza, alacaklı  vekili ve stajyer Av. Osman Yılmaz tarafından inkar edilmediğinden bu belge yukarıda açıklanan kanun maddesinde sayılan nitelikteki belgelerden kabul edilmelidir. Dar yetkili icra mahkemesince alacaklı vekili tarafından ileri sürülen ikrah iddiası  incelenemez. Bu husus genel mahkemede yargılamayı gerektirir.

Mahkemece, borçlunun itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken itfanın İİK'nun 71.maddesine göre kanıtlanamadığından bahisle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6509, Karar No: 2016/9179, Tarih: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/6509 E.  ,  2016/9179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taşınmazlar üzerindeki ortaklığın giderilmesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP üzerinden yapılan sorgulamada murisin ölmeden önceki son yerleşim yeri adresinin "... Mah. ... Sk. No:38/9 .../..." olduğu, HMK'nın 11/1 maddesinde terekenin paylaşılmasına, yapılan paylaşma sözleşmesinin geçersizliğine, ölüme bağlı tasarrufların iptali ve tenkisine, miras sebebiyle istihkaka ilişkin davalar ile mirasçılar arasında terekenin yönetiminden kaynaklanan davalar ve terekenin kesin paylaşımına kadar mirasçılara karşı açılacak tüm davalarda, ölen kimsenin son yerleşim yeri mahkemesi kesin yetkili olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise HMK 12 (1) mad. uyarınca taşınmaz üzerindeki ayni hakka ilişkin veya ayni hak sahipliğinde değişikliğe yol açabilecek davalar ile taşınmazın zilyetliğine yahut alıkoyma hakkına ilişkin davalarda, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi kesin yetkilidir. (2) İrtifak haklarına ilişkin davalar, üzerinde irtifak hakkı kurulan taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır. (3) Bu davalar, birden fazla taşınmaza ilişkinse, taşınmazlardan birinin bulunduğu yerde, diğerleri hakkında da açılabilir. HMK 13 mad (1) uyarınca kesin yetkinin söz konusu olmadığı hâllerde, asıl davaya bakan mahkeme, karşı davaya bakmaya da yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Taşınmazın aynından doğan davalarda yetki başlıklı 6100 sayılı HMK'nın 12. maddesinin 1. fıkrasında (1086 sayılı HUMK madde 13) "Taşınmaz üzerindeki ayni hakka ilişkin veya ayni hak sahipliğinde değişikliğe yol açabilecek davalar ile taşınmazın zilyetliğine yahut alıkoyma hakkına ilişkin davalarda, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi kesin yetkilidir", 3. fıkrasında "Bu davalar, birden fazla taşınmaza ilişkin ise taşınmazlardan birinin bulunduğu yerde, diğerleri hakkında da dava açılabilir” hükmüne yer verilmiştir. Bu madde gereğince davanın ilk açıldığı ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi dava konusu taşınmazlar yönünden yetkili olmakla dava konusu edilen diğer taşınmazlar için de yetkili olacaktır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.