muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6268, Karar No: 2013/10329, Tarih: 04.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/6268 E.  ,  2013/10329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya sac sipariş ettiğini, sipariş karşılığında müvekkilinin davalıya 35.000-TL bedelli banka teminat mektubu verdiğini, sipariş edilen malların müvekkiline teslim edildiğini ve müvekkilinin de davalıya malların bedelini banka havalesi yoluyla ödediğini, davalının dolarda meydana gelen yükselmeyi bahane ederek müvekkiline kur farkı faturası düzenleyip gönderdiğini, müvekkilinin sözkonusu faturayı iade ettiğini belirterek, bedelsiz kalan teminat mektubunun iptali ile müvekkiline iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sac alım satımında büyük çoğunlukla TL yerine USD para cinsinin kullanıldığını, davacının da bu nedenle USD üzerinden borçlandığını, davacının ödeme tarihindeki USD karşılığı olarak ödeme yapmaması nedeniyle müvekkilinin kur farkı alacağının olduğunu, alacağın tahsili için İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi' nin 2009/46 E. sayılı dosyasından alacak davası da açtıklarını ve halen derdest olduğunu beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davalının İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi' nde açmış olduğu alacak davasında verilen karardan da anlaşıldığı üzere davalı şirketin davacıdan kur farkından kaynaklanan kısmi alacağı bulunduğu ve davalının 35.000-TL bedelli teminat mektubunu iade etmediği, teminat mektubunun süresinin yargılama esnasında dolması nedeniyle dava konusuz kalsa da, davanın açılmasına davalının sebebiyet vermediği, davacının istemi üzerine verilen ihtiyati tedbir kararı gereğince teminat mektubu tazmin edilemediğinden davalının artık kısmi alacağını dahi teminat mektubu ile alma olasılığının ortadan kalktığı, bu nedenle tüm yargılama giderlerinden ve vekalet ücretinden davacının sorumlu olması gerektiği belirtilerek, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinden ve davalı yararına vekalet ücretinden davacının sorumlu olmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13628, Karar No: 2016/15584, Tarih: 26.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/13628 E.  ,  2016/15584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, prime esas ücretinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde yetkisizliğine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine,... İş Mahkemesinin davaya bakmaya yetkili olduğuna karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,davalı işyeri adresinin....olduğu,... 20.İş Mahkemesince 2015/185 E. dosyasında,yetkinin kamu düzenine ilişkin olduğundan bahisle resen yetkisizlik kararı verilerek dosyanın .... Nöbetçi İş Mahkemesine gönderildiği,yetkisizlik kararının temyiz edilmeden kesinleştiği,dosyanın gönderildiği Bakırköy 20.İş Mahkemesinin de ... Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle yazılı şekilde yetkisizlik kararı verdiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesinde işçi-işveren arasındaki uyuşmazlıklara ilişkin kesin yetki kuralı düzenlenmiş olup Kanun'un 1/B bendinde "İşçi Sigortaları Kurumu ile sigortalılar veya yerine kaim olan hak sahipleri arasındaki uyuşmazlıklardan doğan itiraz ve davalara da bakarlar" hükmü doğrultusunda 5510 sayılı Kanun'dan kaynaklanan davalar İş Mahkemesinde görülmekle birlikte Kurumun taraf olduğu uyuşmazlıklarda yetkili mahkemenin neresi olacağına dair Kanun'da açık bir düzenleme bulunmamaktadır.

5521 sayılı Yasa'nın 15. maddesinde bu Kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı hükmü yer almaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 447/2.maddesine göre "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır" hükmü gereğince genel yetki kuralı dışında düzenleme öngörülmemiş olması karşısında 6100 sayılı HMK'da yer verilen özel yetkiye ilişkin düzenlemelerin İş Mahkemelerinin yetkisinin belirlenmesinde dikkate alınması gerektiği ortadadır.

6100 sayılı HMK 6/1. maddesi genel yetki kuralını düzenlemekte olup; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." denilmektedir. Tüzel kişilere karşı açılacak davalarda yetkili mahkeme tüzel kişinin ikametgahının (merkezinin) bulunduğu yer mahkemesidir. (6102 s. TTK. 213., 339., ve 576. maddeleri) HMK. 14. maddesi ise, bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesinin de yetkili olabileceğini hüküm altına almıştır.

Yukarıda anlatılanlar ışığında; hizmet tespiti davalarında , 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi gereğince işin (hizmetin) yapıldığı yer mahkemesi, yine İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi ile genel yetki kuralını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6. maddesi gereğince işverenin (davalının) ikametgahı mahkemesi, genel yetki kuralını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6. maddesi ile ...'nun merkezi bulunduğundan Ankara mahkemeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 14. maddesi gereğince hizmetin geçtiği yerin bağlı olduğu ... şubesinin bulunduğu yer mahkemesi yetkilidir. Davacı, seçimlik hakkını kullanarak belirtilen yer mahkemelerinden herhangi birinde dava açarsa, yetkisizlik kararı verilmemesi ve işin esasına girilmesi gerekir.

Yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı hallerde yetki itirazı cevap dilekçesi ile birlikte ileri sürülmelidir. (HMK m.116 ve 117) Kesin yetki kuralı bulunmadığı durumlarda, hâkim re'sen yetkisizlik kararı veremez.

Kamu düzenine ilişkin yetki kuralını düzenleyen 5521 sayılı Kanunun 5. maddesinin, işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan alacak ve hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarına uygulanacağı kabul edilmelidir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 29.05.2013 gün 2012/10-1615 E., 2013/777 K.)

6100 sayılı HMK'nın 21.maddesine göre,kesin yetki dışında mahkemenin yetkisizlik kararı kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşmiş olsa bile ,yetkili olarak dosya kendisine gönderilen mahkeme,bu yetkisizlik kararı ile bağlıdır ve kendisinin yetkisiz olduğunu düşünse bile yetkisizlik kararı veremez.Mahkemece verilen yetkisizlik kararının kesinleşmesi üzerine dosyanın gönderildiği mahkeme bu yetkisizlik kararı ile bağlı olup bundan sonra yetkisizlik kararı veremez.

Somut olayda, yukarıdaki açıklamalar gözetildiğinde davaya bakmaya Bakırköy 20.İş Mahkemesi yetkili olduğundan yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

26.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13122, Karar No: 2016/10591, Tarih: 14.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/13122 E.  ,  2016/10591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.08.2014 tarih ve 2014/458 E. - 2014/851 K. sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine kardeşi ...'ın vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi adayı, ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesine hitaben yazdığı 06.08.2015 tarihli dilekçesi ile mevcut vasinin kısıtlı ile ilgilenmediğini belirterek eşine kendisinin vasi olarak atanması için talepte bulunmuştur. ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince vesayet makamının ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi olması nedeniyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yeri adresinin “....” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri adresinin "....” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir karar olmadığından vasi adayının talebi ile ilgili olarak karar vermekte ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14/11/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3154, Karar No: 2025/6156, Tarih: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/3154 E.  ,  2025/6156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2025/175 Esas, 2025/199 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Almus Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.04.2012 Tarihli ve 2012/7 Esas, 2012/31 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının İsmailbey Mahallesi Tekneci Sokak No:21/2, Merkez/Kastamonu adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kastamonu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin14.02.2025 Tarihli ve 2025/175 Esas, 2025/199 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının dava tarihi itibarıyla yerleşim yeri adresinin ... Beldesi, ... 1. Sokak No:34 .../Tokat olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Merkez/Kastamonu olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Kastamonu 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 6100 sayılı Kanun'un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Kastamonu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1979, Karar No: 2024/5447, Tarih: 06.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1979 E.  ,  2024/5447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/979 Esas, 2023/965 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Elbistan Aile Mahkemesinin 22.09.2023 Tarihli ve 2023/17 Esas, 2023/582 Karar Sayılı Kararı

Davacının davanın açılma tarihi itibarıyla davacının yerleşim yerinin ... olduğu, yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırma tutanağında, davacının Silivri ilçesi İstanbul ili adresinde ikamet ettiği, davalı tarafından yetki ilk itirazının süresinde yapıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Büyükçekmece 4. Aile Mahkemesinin 20.11.2023 Tarihli ve 2023/979 Esas, 2023/965 Karar Sayılı Kararı

Davacının adresinin Kahramanmaraş ili, Nurhak ilçesi, olduğundan Nurhak Aile Mahkemelerinin yetkli olduğu, davalı kadının adresinin ise Avcılar ilçesi olup davalının ikamet adresi itibarıyla yargı çevresi olarak Büyükçekmece Aile Mahkemeleri değil Küçükçekmece Aile Mahkemelerinin yetkili olduğu, davalı kadının yetki itirazında seçimlik hak olarak ancak Küçükçekmece Mahkemelerinden yana kullanmasının mümkün olabileceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanma istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 168 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir.”

C. Değerlendirme

Somut olayda dava tarihi itibarıyla davacının yerleşim yerinin Nurhak/Kahramanmaraş, davalının yerleşim yerinin ise ... olduğu, 4721 sayılı Kanun'un 168 inci maddesi gereğince davacının davayı kendi yerleşim yerinde açarak tercih hakkını bu yönde kullandığı anlaşıldığından uyuşmazlığın Elbistan Aile Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Elbistan Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13627, Karar No: 2020/7186, Tarih: 07.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/13627 E.  ,  2020/7186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Ceza tayin edilirken çalınan kamyonun değerinin, 61. maddeye göre cezanın bireyselleştirilmesi esnasında “Suç konusunun önem ve değeri” ile “Meydana gelen zarar” kriterleri bağlamında alt sınırdan ayrılma nedeni olarak kabul edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni kabul edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 07.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/653, Karar No: 2019/5643, Tarih: 21.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/653 E.  ,  2019/5643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına ve duruşma tutanaklarına göre 30/05/2014 tarihinde talimat mahkemesinde alınan ifadesi esnasında 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun, müdafii talep etmediğini beyan ettiği gibi CMK'nin 150/2-3. maddesi gereğince de suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı ve suça sürüklenen çocuğun kovuşturma aşamasında mahkemece atanan zorunlu müdafii Av. ...'ndan haberdar olmadığı anlaşılmakla, zorunlu müdafiye yapılan tefhim ve tebliğlerin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafii suça sürüklenen çocuğun lehine gibi görünen bazı işlemleri yapmış olsa da, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi hükmün suça sürüklenen çocuğun kendisine de tebliğ edilmesi ve suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz dilekçesi vermesi halinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde; kendisine zorunlu müdafii atandığından haberi olmayan suça sürüklenen çocuğun ve müdafiinin yokluğunda verilen 06/06/2014 tarihli kararın, müdafii Av....'na 09/07/2014 tarihinde tebliğ edildiği adı geçen müdafii tarafından süresinde temyiz edildiği ve suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen hükmün suça sürüklenen çocuğa tebliğ edilmediği, bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/02/2016 tarihli eksiklik giderme yazısı ile suça sürüklenen çocuğa gerekçeli kararın tebliğ edilmesinin istendiği ve bunun üzerine mahkemece suça sürüklenen çocuğa müdafiinin temyizine onay verip vermediğini mahkemeye bildirmesi ve aksi halde temyizi kabul etmiş sayılacağı ihtarını içeren 24/02/2016 tarihli eksikliği giderme yazısının 25/08/2016 tarihinde usulüne uygun şekilde suça sürüklenen çocuğa tebliğ edildiği, suça sürüklenen çocuğun ise mahkemeye herhangi bir bildirimde bulunmadığının, dolayısıyla müdafiinin temyizine onay vermiş sayılacağının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi kabul edilerek yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında hırsızlık, sanık ... hakkında ise hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Sanıklar ... ve Halis Bıçak hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve taktirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme, sanık ... hakkında ise suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğindeki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

a- Sanık ... hakkında iddianame içeriğine ve sevk maddesine göre hırsızlık suçundan kamu davası açıldığı ancak iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden ve anılan suçlardan dava açılması sağlanmadan, sanığa 116/2-4, 119/1-c ve 151/1. maddelerinden ek savunma verilmesi ile yetinilerek yazılı şekilde iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçularından mahkûmiyet hükümlerinin kurulması,

a- Sanık ... hakkında iddianame içeriğine ve sevk maddesine göre hırsızlık suçundan kamu davası açıldığı ancak iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden ve anılan suçlardan dava açılması sağlanmadan, sanığa 116/2-4, 119/1-c ve 151/1. maddelerinden ek savunma verilmesi ile yetinilerek yazılı şekilde iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçularından mahkûmiyet hükümlerinin kurulması,

b- Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'ın tüm aşamalarda atılı suçu işlemediğini savunduğu, sanık ...'ın aşamalardaki ifadelerinde suça konu sigaraları sanık ...'e sattıklarını ve sanık ...'ın Cumhuriyet savcılığındaki ifadesinde suça konu sigaraları diğer sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'ın sanık ...'e sattıklarını bildiğini beyan etmiş iseler de, sanık ...'ın müdafii huzurunda kollukta vermiş olduğu ifadesinde, sanık ...'in hurdacılık yaptığını, bu şahsa kesinlikle sigara satmadığını beyan ettiği ve suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki ifadelerinde suça konu sigaraların sanık ...'e satıldığına dair herhangi bir beyanda bulunmadığı ve sanık ...'in evinde yapılan aramada suça konu sigaraların ele geçirilemediği de dikkate alındığında sanık ...'in suç atma niteliğinde kalan soyut beyanı ve sanık ...'ın görgüye dayalı olmayan beyanı dışında sanığın savunmasının aksine her türlü şüpheden uzak, yüklenen suçtan mahkumiyet hükmü kurmaya yeterli, kesin ve somut kanıt bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması

Bozmayı gerektirmiş sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebepten dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 21/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.