muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20863, Karar No: 2012/23046, Tarih: 12.10.2012

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su Tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçememek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür.

Davacı, dairesine su abonesi olabilmek için 1748 TL kanal katılım ve şebeke bedeli ödediğini belirterek, tahsil edilen bedelin haksız olduğunun tespiti ile 1748 TL.nin ödeme tarihinden itibaren faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemenin, davanın kabulüne dair kararının davalı tarafından temyizi üzerine, Dairemizce;“....hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür.” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak bilirkişi incelemesi yaptırılmış, hukukçu

Selda Akgül tarafından düzenlenen bilirkişi raporuna göre, iskan tarihi ile abonelik tarihi arasında yeni kanalizasyon veya mevcutların ıslahı çalışmasının yapılmadığı,davacının ödediği 1.766,30 TL.nin iadesi gerektiği belirlenmiş, mahkemece bu rapor esas alınarak davacının, davalı kuruma ödediği 1.748,00 TL.nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Oysa aynı yerle ilgili olarak Dairemizin 2012/ 21964 esas sayılı dosyasında hukukçu bilirkişi Serpil Ejder tarafından davacının 1.873,57 TL ödemesi gerektiği belirlenmiştir.O halde mahkemece bilirkişi raporları arasındaki farklılığın neden kaynaklandığı, davacının ödemesi gereken miktarın tespiti hususunda yeni bir bilirkişi incelemesi yapılarak, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 21.15 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 22.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6781, Karar No: 2012/16720, Tarih: 19.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/6781 E.  ,  2012/16720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Tayin edilen cezanın tür ve miktarına, müsaderesine karar verilen emval ve balta ile iadesine karar verilen nakil vasıtasının bilinen değerlerine, 5237 sayılı Kanunun 50/5. maddesine göre; hükmün 14.7.2004 ... ve 5219 sayılı Kanunun 3/b maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi ile HUMK'un 427. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’un 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 19/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3874, Karar No: 2022/6807, Tarih: 10.05.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/3874 E.  ,  2022/6807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... 40. İş Mahkemesi

Dava, iş kazasından sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair verilen karara karşı, davalılardan ... Katı Atıkları Ayıklama Enerji Değ. Bil. İnş. Mak. ve Taah. Yem. San. ve Tic. A.Ş. vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8.Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 8.Hukuk Dairesince verilen kararın davalı ... Katı Atıkları Ayıklama Enerji Değ. Bil. İnş. Mak. Ve Taah. Yem. San. Ve Tic. A.Ş. vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I- İSTEM:

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere geçici iş göremezlik dönemi için 1.000 TL, sürekli iş göremezlik dönemi için 1.000 TL maddi tazminat ile 15.000 TL manevi tazminat talep etmişken, ıslah dilekçesiyle maddi tazminat istemini 95.840,50 TL’ye artırarak davalıdan kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

II- CEVAP:

Davalı ... Katı Atıkları Ayıklama Enerji Değ. Bil. İnş. Mak. ve Taah. Yem. San. ve Tic. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle: müvekkili şirketin kazada herhangi bir kusurunun bulunmadığını, her türlü gerekli önlemi aldığını ve davacıya iş güvenliği konusunda gerekli eğitimleri verdiğini, yaşanan iş kazasında davacının asli kusurlu olduğunu, davacının maluliyet oranına ilişkin beyanının gerçek dışı olduğunu, davacının kalp hastası olduğunu, bunun dışında yine bir takım rahatsızlıkları olduğunu belirterek davanın reddine, karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle: davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, müvekkilinin kazada kusurunun olmaması ve davacının asli kusurlu olması nedeni ile davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, ceza yargılaması aşamasında alınan bilirkişi kusur raporunda davacının asli kusurlu olduğunun belirlendiğini ve bu yönde karar verildiğini, davacının çalıştığı işyerinin bir anonim şirket olduğunu, müvekkilinin ise bu şirketin yöneticisi, yönetim kurulu başkanı veya yönetim kurulu üyesi olmadığını, müvekkilinin sadece davalı şirkette personel müdürü olarak görevli olduğunu, davacının %53 oranında sürekli iş göremez durumda kalmadığını, kalp rahatsızlığı bulunduğunu, bunun dışında yine bir takım rahatsızlıkları bulunduğunu belirterek davanın reddine, karar verilmesini talep etmiştir

III- MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

III- MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesince; “Davalılar ve ... aleyhine açılan maddi tazminat talebinin kabulü ile; 95.840,50 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

Davalılar ... ve ... aleyhine açılan maddi tazminatı davasının reddine,

Davalılar ve ... aleyhine açılan manevi tazminatı davasının kabulü ile, 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

Davalılar ... ve ... aleyhine açılan manevi tazminat talebinin reddine” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Bölge Adliye Mahkemesince “HMK’nın 355. maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu; ilk derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varılarak davalı şirketin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/(1) b)1. maddesi gereğince esastan reddine” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı ... Katı Atıkları Ayıklama Enerji Değ. Bil. İnş. Mak. Ve Taah. Yem. San. ve Tic. A.Ş.vekili temyiz dilekçesinde özetle: müvekkili şirketin kusuru olmadığını, kazanın davacı ve diğer davalı ... kusurları nedeniyle meydana geldiğini, davacı ve davalının iş malzemelerini ekskavatörle taşıyarak çalışma usullerine aykırı davrandıklarını, davacıya iş sağlığı ve güvenliği eğitimi ve kişisel koruyucu donanım teslim edildiğini, hesap raporlarına itirazların karşılanmadığını, sürekli iş göremezlik oranın %60’ı geçmemesi nedeniyle pasif devre hesabı yapılmaması gerektiğini, gelirlerin hatalı tenzil edildiğini rücu davasında bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri olarak 77.195,21 TL, geçici iş göremezlik ödeneği olarak 7.743,39 TL ve fiili ödeme olarak 5.505,93 TL’nin tahsili istendiği halde bu dosyada gelirin ilk peşin sermaye değeri olarak bildirilen 44.991,65 TL’nin dikkate alındığını, itirazlarıyla ilgili 21.11.2019 tarihli celsede celse arasında değerlendirilmesine karar verilmişken 18.06.2020 tarihli celsede bu hususta değerlendirme yapılmadan karar verildiğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle, temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

1-Somut olayda olduğu gibi Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

1-Somut olayda olduğu gibi Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Bu hususta davanın yasal dayanağını, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 55. maddesinin oluşturmakta olup, anılan maddede “Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir. 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe gire 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 21/1.maddesinde “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.” 21/4.maddesinde ise “İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir.” Düzenlemesi yer almaktadır.

Öte yandan dava konusu edilen gelirlerin, 5510 sayılı Yasa’nın 54. Maddesi uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı; gelirin başladığı tarih itibariyle 5510 sayılı Yasa’nın 54. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle bulunan tutar ile yarıya indirilmemiş tam gelir üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerinin karşılaştırılması sonucu düşük olanı esas alarak belirlenmelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan kusur raporuna göre dava harici asıl işveren ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı Fen İşleri Daire Başkanlığının %25, davalı ... Katı Atıkları Ayıklama Enerji Değ. Bil. İnş. Mak. ve Taah. Yem. San. ve Tic. A.Ş.’nin %35, davalı ...’nın %30, davacının %10 oranında müterafik kusurunun bulunduğu, davalı ... ve Hamdi’ye ise kusur verilmediği söz konusu kusur dağılımının dosya kapsamına uygun olduğu, hükme esas alınan 01.11.2019 tarihli raporda hesap edilen maddi tazminat alacağından geçici iş göremezlik ödeneğinin %90’ına isabet eden kısımla, ilk peşin sermaye değerinin (5510 sayılı Kanunun 21/4.maddesi hatalı olarak değerlendirmek sureti ile) %62,5’ine isabet eden kısmının tenzil edildiği, davacıya yapılan fiili ödeme miktarının tenzili hususunun ise değerlendirilmediği anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar doğrultusunda mahkemece yapılacak iş, öncelikle davacıya gelir ve aylığın bağlanması nedeniyle yarımdan bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri ile indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle bulunan tutar ile yarıya indirilmemiş tam gelir üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerinin karşılaştırılması sonucu düşük olanı tespit etmek, tespit edilen bu düşük orandaki gelir miktarının tenzili noktasında ise, 5510 sayılı Kanunun 21/1 ve 21/4. maddelerini göz önünde bulundurarak, davalı şirketin (dava harici asıl işveren kusuruyla beraber) %60 kusur oranına üçüncü kişi (...’nın %30 oranındaki ) kusurunun yarısı olan, %15’i eklemek suretiyle gelirin % 75’i miktarında rücu edilebilecek kısmını hükme esas alınan mevcut 01.11.2019 tarihli hesap raporuyla tespit edilen tazminat alacağından, geçici iş göremezlik ödeneğinin şimdiki gibi %90’lık kısmıyla beraber tenzil etmek, sonucuna göre tespit edilecek maddi tazminat miktarından davalı şirketin diğer davalı ... ile müteselsilen sorumlu olduğunu belirtmek, temyiz etmeyen davalı ... yönünden ise davacının hak ettiği usuli kazanılmış hakkı da göz önünde bulundurarak bir karar vermekten ibarettir.

İlk Derece Mahkemesince bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen kararın BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 10.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8302, Karar No: 2012/8009, Tarih: 25.09.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/8302 E.  ,  2012/8009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.03.2011 gün ve 160/55 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine temsilcisi, mülkiyeti davalıya ait olan 1060 ve 1079 parsel sayılı taşınmazların, 3621 sayılı Kıyı Kanununa göre, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduklarını açıklayarak tapu kayıtlarının iptalini ve tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, Devletin verdiği tapunun iptalinin istenmesinin haksız olduğunu ve mülkiyet hakkının korunması gerektiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın, hak düşürücü süreden reddine dair önceki karar Hazinenin temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 06.05.2010 tarih, 2010/4538-5355 Esas ve Karar sayılı kararında özetle; “...3402 sayılı Yasanın 12/3 maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, Hazinenin bu yöne ilişen temyiz itirazlarının reddine, ancak her davanın açıldığı tarihteki koşullara tabi olduğu ve dava tarihi itibarı ile davacı Hazinenin davasında haklı olup, buna bağlı olarak yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulmasının değerlendirilmesi...” gereğine değinilerek mahkeme kararı bozulmuş olup, mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtmelidir ki, mahkemenin esasa ilişkin ilk kararı ve Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin yukarıda açıklanan bozma kararı ile temyize konu son mahkeme kararları tümüyle, 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur. 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanunun 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen cümlede: “Bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın” ve 3.maddesi ile aynı Kanuna eklenen Geçici 10.maddesinde ise; “Bu Kanunun 12.maddesinin 3.fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, bozma ve mahkeme kararlarının verilmesinden sonra, son kararın temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2.maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12.maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasaya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Bir başka yönüyle, Anayasa Mahkemesinin iptal kararları usuli kazanılmış hakların istisnasını teşkil ederler. Her ne kadar Yargıtay 1. Hukuk Dairesince, 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle yerel mahkemenin verdiği redde ilişkin ilk kararla ilgili esasa ilişkin Hazinenin temyiz itirazları reddedilmiş ise de, bozma ilamının dayanağını oluşturan yasa metni Anayasa Mahkemesince yukarıda değinildiği üzere iptal edilmiş olmakla; artık taraflar yararına usuli kazanılmış hakkın gerçekleştiğinden söz edilemeyecektir.

Bu husus, 28.06.1960 tarih ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da “...Sonradan çıkan içtihadı birleştirme kararının, temyiz mahkemesinin bozma kararına uyulmakla meydana gelen usule ait müktesep hak esasının istisnası olarak, henüz mahkemede veya temyiz mahkemesinde bulunan işlere tatbiki gereklidir...” şeklinde ifade edilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarında da aynı ilke geçerlidir.

Bu husus, 28.06.1960 tarih ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da “...Sonradan çıkan içtihadı birleştirme kararının, temyiz mahkemesinin bozma kararına uyulmakla meydana gelen usule ait müktesep hak esasının istisnası olarak, henüz mahkemede veya temyiz mahkemesinde bulunan işlere tatbiki gereklidir...” şeklinde ifade edilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarında da aynı ilke geçerlidir.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar, ynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmazın, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36.maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine temsilcisinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 25.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.