muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14298, Karar No: 2012/8941, Tarih: 25.05.2012

Oysa, tenfize konu karar, Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü aracılığı ile davalı vekili Av. ...’na 09.04.2009 tarihinde tebliğ edilmiş olup, buna ilişkin tebliğ evrakı dosya içinde yer almaktadır. Bu durumda tenfizi istenen mahkeme kararı usulüne uygun olarak davalının vekiline tebliğ edilmiş ve süresinde yasal yollara başvurulmadan kesinleşmiş bulunmasına göre, mahkemece tenfize konu kararın kesinleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Ayrıca; mahkemece tenfiz isteminin reddine ilişkin gerekçelerden birisi de, tenfizi istenen mahkeme kararının Türk kamu düzenine aykırı olduğudur. Gerçekten de, yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 SK.’nun 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir. Kanunda kamu düzeni kavramının zamana ve yere göre değişebilen niteliği gereği bir tanımlama yapılmaktan kaçınılmış ve konunun hakimin takdirine bırakılması tercih edilmiş, ancak kamu düzenine aykırılığın “açıkça” olmasının aranmasıyla bu konuda takdir hakkı bulunan hakime bir sınırlama getirilmek istenmiştir. Bu düzenleme, Türk tenfiz hukukunda, kamu düzeni kavramının izin verdiği ölçüde, yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi lehine bir eğilimin bulunduğunu göstermektedir. Doktrinde de bu konuda hakime yardımcı olması bakımından bazı kriterler verilmiştir. Buna göre örneğin Türk tenfiz hakimi “kural olarak” yabancı mahkeme kararının doğruluğunu inceleyemez (revision au fond yasağı). Zira aksinin kabulü, aynı davanın Türk mahkemesinde tekrar görülmesi ve yeni bir Türk mahkemesi kararının ortaya çıkması sonucunu doğurur. Ancak örneğin Türk hukukunun vazgeçilmez kabul ettiği temel prensiplerini ihlal eden veya milletlerarası alanda geçerli olan ortak ilkelere aykırı bulunan yabancı mahkeme kararları tenfiz edilemez. Tenfiz hakimi takdir hakkını kullanırken, her somut olayın kendine mahsus özelliklerini de dikkate almalıdır.

O halde dava konusu uyuşmazlık yönünden de somut olayın özelliklerine göre bir inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır. Burada ilk olarak yabancı mahkemece davalının savunma hakkının ihlal edilip edilmediğinin incelenmesi gereklidir. Somut olayda yabancı mahkemece, dava dilekçesi ve ekleri davalıya 1965 tarihli Hukukî ve Ticarî Konularda Adlî ve Gayrı Adlî Belgelerin Yabancı Memleketlerde Tebliğine Dair Lahey Sözleşmesi’ne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalının davaya karşı savunma yapmak isteğini göstermemesi nedeniyle, Alman Usul Yasası’nın 331/3. ve 276. maddeleri uyarınca, davacının talebi üzerine, sözlü yargılama yapılmaksızın “gıyabi karar” verilmiştir. Buraya kadar olan gelişmelerin Türk kamu düzenine aykırı veya davalının savunma hakkını kısıtlar nitelikte olmadığı, benzer olaylarda Yargıtay dairelerince verilen kararlarla da benimsenmiştir (Yargıtay 13. HD. 01.10.1992 gün ve 5764 E.-7352 K., Yargıtay 11. HD. 06.07.2010 gün ve 2008/12797 E.- 2010/7992 K.). Zira “kural olarak” her mahkeme kendi usul hükümlerini uygular ve yabancı mahkemenin uyguladığı usulün Türk usul hukukundan farklı olması, Türk kamu düzeninin müdahalesi için tek başına yeterli sebep oluşturmaz. Aynı ilkeler yabancı mahkemece uygulanan ispat hukuku açısından da geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta incelenmesi gereken diğer bir konu da, benzer olaylarda Türkiye’de açılan davaların, TTK.’nun 329/1. ve 405/2. maddelerinde düzenlenen, anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyecekleri ve pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri ilkeleri gereği reddedilmesine rağmen, aynı şartlardaki ortaklarca yabancı mahkemelerde açılan davaların kabul edilmesinin ve alınan farklı yöndeki bu yabancı mahkeme kararlarının Türkiye’de tenfizinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağıdır. Nitekim mahkemece bu durum, T.C. Anayasası’nın kanun önünde eşitlik ilkesine ve kamu düzenine aykırı kabul edilmiştir.

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK.’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır. Somut uyuşmazlık yönünden asıl incelenmesi gereken husus, tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı noktasıdır. Burada ilk olarak tanıma ve tenfiz hukukundaki kamu düzenine aykırılık kavramının, iç hukuktaki emredici kurallara aykırılık kavramından daha dar ve sınırlı bir anlama sahip olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Dolayısıyla kamu düzeni gerekçesiyle yabancı mahkeme kararının tenfizine istisnaen müdahale edilmelidir. Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan revision au fond yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez. Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi Alman hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın, davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900.00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 25/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4810, Karar No: 2018/2169, Tarih: 01.03.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/4810 E.  ,  2018/2169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

09.05.2013 tarihinde usulüne uygun olarak yapılan aramada, sanığın baş şoför olarak çalıştığı nakliyecilik işi yapan ... Oto. Mot. Taş. Gıda Turz. Hay. Kuym. Taşımacılık San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne ait... plaka sayılı tırın yakıt depolarında 650 litre kaçak motorinin, ... plaka sayılı tırın yakıt depolarında 630 litre kaçak motorinin ve ... plaka sayılı tırın yakıt depolarında 650 litre kaçak motorinin ele geçtiği olayda;

... plaka sayılı tırın yakıt depolarında ele geçen 630 litre kaçak motorin için temyiz incelemesine konu bu dosyada dava açıldığı,

Dairemizce aynı gün incelenen;

-2015/9147 Esas sayılı dosyada: ... plaka sayılı tırın yakıt depolarında ele geçen 650 litre kaçak motorin için sanık hakkında Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/433 E. - 2013/782 K. sayılı dosyasında dava açıldığı,

-2015/4214 Esas sayılı dosyada: 38 AN 687 plaka sayılı tırın yakıt depolarında ele geçen 650 litre kaçak motorin için ise sanık hakkında Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/469 E. - 2013/595 K. sayılı dosyasında dava açıldığı anlaşılmakla, her üç dosyadaki eylemler arasında hukuki ve fiili bağlantı olduğu gözetilerek, dosyaların birleştirilip 09.05.2013 tarihli eylemlerin tek suç oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun buna göre belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1-Sanığın nakliye şirketinde baş şoför olarak çalıştığı, olay günü şirkete ait tırların depolarında ele geçen kaçak motorinleri satın alıp ticari amaca yönelik olarak kullandıran sanığın eyleminin sabit olduğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2-Kaçak akaryakıtın müsaderesine hükmolunması gerekirken tasfiyesi ile tasfiye bedelinin müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5329, Karar No: 2012/6003, Tarih: 17.09.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/5329 E.  ,  2012/6003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, su aboneliği yapılması yönünde muarazanın giderilmesi, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup; hüküm, Tüketici Mahkemesince verilmiştir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 17.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/204, Karar No: 2020/1417, Tarih: 05.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/204 E.  ,  2020/1417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Davalı T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 28 Ekim 2014 tarih ve 29159 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 2014/81 karar nolu iş kolu tespit kararında yer alan... Tur Taş. Oto. Gıda Ürün Tem. Hiz. İlt. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. tarafından hizmet ihalesi ile alınan Osmaniye Kadirli Devlet Hastanesi işyerlerinde yapılan işlerin 10 nolu "Ticaret, büro, eğitim ve güzel sanatlar" işkoluna girdiğine dair kararın iptali ile bu işyerlerinin ve yapılan işlerin, İş Kolları Tüzüğünün 17 nolu "Sağlık ve Sosyal Hizmetler" iş koluna girdiğinin tespitine ilişkin dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ve davalılardan T.C. ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1- Gerekçeli karar başlığında davalı T.C. ... vekilinin isminin yazılmaması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2- Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle kararın bozmaya uygun olmasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı T.C. ... vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3- Mahkemece davanın reddi nedeni ile vekil ile temsil edilen davalı T.C. ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasının ret vekalet ücretine ilişkin paragrafının çıkartılarak, yerine;

“Davalılar T.C. Sağlık Bakanlığı, T.C. ..., ... Tur Taş. Oto. Gıda Ürün Tem. Hiz. İlt. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. ile Öz Büro İş Sendikası vekil ile temsil edildiğinden, karar tarihindeki AAÜT. uyarınca belirlenen 2,725,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile vekil ile temsil edilen bu davalılara verilmesine" paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, 05.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/248, Karar No: 2017/11705, Tarih: 29.11.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/248 E.  ,  2017/11705 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Temizlik Turizm İlaçlama İnş. Ve Otomasyon San. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... Orman ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 19. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 05/05/2015 gün ve 2014/133-2015/201 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

K A R A R

Davalı İl Özel İdaresi'nin taraf ehliyeti yönünden incelenmesine gerek görülen komisyon kararları ve devir sözleşmelerinin celp edilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6776, Karar No: 2011/6203, Tarih: 26.10.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/6776 E.  ,  2011/6203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca davacılara isabet eden bağımsız bölümlerle ilgili tapu iptâli tescil ve gecikme tazminatı alacaklarının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı kooperatif vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle hükme esas alınan bilirkişi raporunda gecikme tazminatı 31.01.2000 tarihinde başlatılarak hesaplanmış ve mahkemece bu rapora itibar edilerek hüküm kurulmuş olup davacılar tarafından başlangıç tarihine itiraz edilmemiş ve hükmün bu sebeple temyiz edilmemiş bulunmasına göre davalı yüklenicinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı arsa sahibi ... ile davalı yüklenici arasında Malatya 3. Noterliği’nden düzenlenen 29.04.1993 gün 16323 yevmiye nolu kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 2. maddesinde arsa sahibine 4 daire verileceği kabul edilmiş, bunların yerleri belirlenmiş, aynı noterlikte imzalanan 08.07.1994 gün, 23052 yevmiye nolu ek sözleşmenin 3 ve 4. maddelerinde de bu dairelerden üçünün arsa sahibi Şehrüban’ın kızı davacı ...’ye bir tanesinin de davacı ...’a verileceği ve tescil edileceği şeklinde asıl sözleşmede değişiklik yapılmıştır. Sözleşme ve ek sözleşmede inşaatın yapım süresi belirlenmemiş olup hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporuna göre teslimi gerekirken tarih 31.01.2000 olarak hesaplanmış ise de raporda belirtilen ve mahkemece benimsenen teslimi gereken bu tarihten önce 22.11.1999 tarihinde davacılar tarafından davalı yüklenici aleyhine sözleşmenin feshi ile tapu

iptali ve tescil istemli dava açıldığı ve bu davanın takipsizlik nedeniyle HUMK’nın 409/son maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verildiği ve verilen kararın 09.03.2005 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi davasının açılmasıyla sözleşmenin devam edip etmeyeceği belirsiz hale geldiğinden davalı yükleniciden inşaata devam etmesi beklenemez. Bu halde teslimi gereken günün bu kararın kesinleştiği tarih olan 09.03.2005 olduğunun kabulü zorunludur.

Bu durumda mahkemece hükme esas raporu veren bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla 09.03.2005 tarihinden davanın açıldığı 02.05.2008 tarihine kadar davacıların isteyebilecekleri gecikme tazminatı miktarı hesaplattırılarak hüküm altına alınması gerekirken bu husus gözden kaçırılarak daha fazla miktarda gecikme tazminatına hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece hükme esas raporu veren bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla 09.03.2005 tarihinden davanın açıldığı 02.05.2008 tarihine kadar davacıların isteyebilecekleri gecikme tazminatı miktarı hesaplattırılarak hüküm altına alınması gerekirken bu husus gözden kaçırılarak daha fazla miktarda gecikme tazminatına hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan getirtilen tapu kayıtlarına göre sözleşme konusu taşınmazın arsa niteliğinde ve tamamı davalı adına tapuda kayıtlı olup kat irtifakının tesis edilmediği görülmektedir. Sözleşme ve ek sözleşmeye göre de az yukarıda açıklandığı gibi davacı arsa sahibi ve kızına 4 adet dairenin verilmesi kabul edilmiştir. Bu halde arsa sahibi Şehrüban ile davacı ...’ye verilmesi kabul edilen bağımsız bölümlerin yer ve bağımsız bölüm numaraları belirlenip bunların kat irtifakına esas arsa paylarının da konusunda uzman tapu kadastro bilirkişisinden alınacak raporla hesaplattırılıp bağımsız bölüm numaraları da belirtilerek davacılara isabet edecek arsa payları üzerinden iptal ve tescile karar verilmesi yerine konusunda uzman olmayan hukukçu ve inşaat mühendisi bilirkişinin belirtilen hususları dikkate almadan düzenlendikleri bilirkişi raporuna itibar edilerek iptâl ve tescil kararı verilmesi de usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Belirtilen sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 26.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/500, Karar No: 2016/2973, Tarih: 28.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/500 E.  ,  2016/2973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, şantaj, hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

DÜŞÜNCE : Onama, bozma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup hakaret suçundan verilen cezanın miktar itibariyle CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince kesin olması nedeniyle hükmün temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafilerinin anılan hükme yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanununun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca Reddiyle, incelemenin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve şantaj suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6273, Karar No: 2022/5374, Tarih: 30.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/6273 E.  ,  2022/5374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında TCK'nın 86/1, 86/3-a madde ve fıkraları uyarınca tayin olunan 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden TCK'nın 87/2-e maddesine göre 2 kat artırım yapıldığı sırada hapis cezasının "3 yıl 18 ay hapis cezası" olarak gösterilmesi yerine "3 yıl hapis ve on sekiz ay hapis cezası" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüş; belirlenen 3 yıl 18 ay hapis cezası üzerinden de TCK'nın 87/3. maddesi gereğince 1/3 artırım yapıldığı sırada hesap hatası sonucu hapis cezasının "4 yıl 24 ay" yerine "3 yıl 22 ay" olarak eksik ceza tayini, sonuç cezayı etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafinin, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına yönelik; katılan vekilinin ise, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-) Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Olay gecesi, sanık ile katılanın bir mekanda doğum günü kutlaması yaptıkları sırada aralarında kıskançlık meselesi yüzünden çıkan tartışma sonrasında araçla ikametlerine dönerlerken, sanığın katılanı darp etmeye başlaması üzerine araçtan inmek

isteyen katılanın fularından tutarak tekrar aracın içerisine çektiği, katılanı ikametlerine götürerek evde de darp ettiği ve almış olduğu darbelerin etkisi ile gebe olan katılanın çocuğunu düşürdüğü, katılanın hastaneye gitmesini engellemek maksadıyla üzerine kapıyı kilitlediği, kızının kötü durumda olduğunu duyan katılanın annesi ... ile beraberinde ikamete gelen katılanın eniştesi ...'un katılanı hastaneye götürmek istedikleri sırada da ...'a saldırarak evden çıkarmalarına engel olmak istediğinin anlaşılması karşısında, sanığın TCK'nın 109/2, 109/3-e maddeleri kapsamında kalan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sabit olduğu halde, atılı suçtan mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.