muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5207, Karar No: 2010/142, Tarih: 19.01.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/5207 E.  ,  2010/142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

M.. Ç.. ile Hazine ve müşterekleri aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ...Sulh Hukuk Hâkimliğinden verilen 13.01.2009 gün ve 718/16 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, TMK. nun 713/1. maddesine göre açılmış, tapusuz taşınmazın zilyetlik hukuki sebebine istinaden tapuya tesciline ilişkindir. Böyle bir davada 713/7. maddesinde açıklandığı gibi tescili istenen taşınmazın niteliği, yeri, sınırları ve yüzölçümünün kararda belirtilmesi ve ayrıca karara uzmanlarca düzenlenen teknik bilgileri içeren krokinin de eklenmesi gerekir. Bundan ayrı, HUMK.nun 388/son fıkrasına göre, kararda taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde gösterilmesi gerekmektedir. Mahkemece, TMK. nun 713/7 ve 388/son maddesine aykırı olacak biçimde “…dava konusu taşınmazın davacı lehine tapuya tesciline…” denilmekle yetinilmesi doğru olmamıştır.

Kabul şekline göre de; TMK.nun 713/3. maddesi gereği kanuni hasım durumunda olan davalılara yargılama harç ve masraflarının yükletilmesi ve ayrıca Hazinenin 492 sayılı Harçlar Kanunun 13/j maddesine göre harçtan muaf olduğunun düşünülmemesi de doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna aykırı olan hükmün HUMK.nun 428.maddesi uyarınca sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, 19.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4926, Karar No: 2009/7811, Tarih: 04.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/4926 E.  ,  2009/7811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin, 1.5.1998-5.11.2003 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacı murisi...’in sattığı ürün bedelinden davalı Kurum’a ilk prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşından ölüm tarihi olan 5.11.2003 tarihine kadar Tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir..

Mahkemece, davacı murisi...’in 01.09.1994 - 01.11.2002 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

2-Dava, davacı murisi...’in sattığı ürün bedelinden davalı Kurum’a ilk prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşından ölüm tarihi olan 5.11.2003 tarihine kadar Tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir..

Mahkemece, davacı murisi...’in 01.09.1994 - 01.11.2002 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir.

2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Davacı murisi...’in sattığı ürün bedelinden Nisan 1998 tarihinde prim kesintisinin yapıldığı, Kurumca 01.11.2002-05.11.2003 tarihleri arasında Tarım ...’a tescilinin yapıldığı, toplanan delillere göre bu tarihler dışındaki dönemde prim kesintisi ve 2926 sayılı Yasa'nın 10.maddesinde sayılan kayıtların bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı murisi...’in 01.05.1998-31.12.1998 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesi gerekirken tarım faaliyetini gösteren kayıtların bulunmadığı dönemlerin de tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinmesine, yerine,

"1-Davacı murisi...’in 01.05.1998-31.12.1998 tarihleri arasındaki dönemde 2926 Sayılı Yasaya tabi zorunlu Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine,fazla talebin reddine,

2-Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,davacı tarafından yatırılan 28.00 TL harcın karar kesinleştikten sonra istek halinde iadesine,

3-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 500,00 YTL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 500,00 YTL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5-Davacı tarafından yapılan toplam 23,00 YTL yargılama giderinden takdiren 11,50 YTL sının davalıdan alınarak davacıya verilmesine,kalan yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,” tarih,rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 04.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4569, Karar No: 2012/10106, Tarih: 29.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/4569 E.  ,  2012/10106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastrosu sırasında  Limandere Köyü çalışma alanı içerisinde bulunan 161 ada 24 parsel sayılı 2166,35 metrekare yüzölçümündeki tarla niteliğindeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi  gereğince   orman sınırları dışına çıkarıldığı ve parsel üzerindeki fındık ağaçlarının ... kızı ...'in kullanımında olup kendisine ait olduğu şerhi verilerek davalı Hazine  adına tespit ve tescil  edilmiştir. Davacı ..., beyanlar hanesindeki şerhte "...“ olan baba isminin "...“" olarak düzeltilmesi istemi ile dava açmıştır.  Mahkemece yapılan yargılama sonunda davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı Hazine aleyhine açılan davanın kabulüne, çekişmeli  taşınmazın  beyanlar hanesindeki mevcut şerhin iptali ile, parsel üzerindeki fındık ağaçlarının ... kızı ...'in kullanımında olup halen kendisine ait olduğunun şerh edilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine ve Tapu Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 29.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13648, Karar No: 2022/14885, Tarih: 31.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/13648 E.  ,  2022/14885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Ankara 19. İş ile İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Ankara 19. İş Mahkemesince, davalının ikametgahının İstanbul İli sınırları içerisinde kaldığı, bu bağlamda HMK ile 5521 sayılı Kanun'un ilgili hükmü uyarınca Ankara İş Mahkemelerinin iş bu davaya bakmaya yetkisinin bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesince ise, davalı TÜSEB'in 12/12/2019 tarih, 2019/1(27) sayılı yönetim kurulu kararı ile merkezinin İstanbul'dan Ankara'ya taşınmasına karar verildiği, davanın 03.11.2020 tarihinde açıldığı, ayrıca davacının iş gördüğü yerin de Ankara olduğu davacı tarafça yetkili mahkemelerden seçimlik hakkı kullanılmak suretiyle davanın öncelikle Ankara Mahkemelerinde açıldığı, davaya bakmakla yetkili mahkemenin Ankara İş Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Davanın açıldığı ve ilk derece mahkemesi tarafından karar verilen tarihte yürürlükte bulunan 7036 sayılı Kanun’un 6. maddesi, “İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.” düzenlemesini içermektedir. Benzer düzenleme, mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 5. maddesinde ve 5521 sayılı Kanun’da sarahat bulmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na gönderme yapan 15. maddesinde de mevcuttur.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

7036 sayılı Kanun’un 6. maddesinde belirtilen yetki kuralı kamu düzenine ilişkin olup öngörülen yetkili mahkemelerden birini tercih hakkı işçiye aittir. Davacı işçinin kanuni yetkili mahkeme dışında başka bir yer mahkemesinde dava açması tercih hakkını ortadan kaldırmayacağı gibi bu seçim hakkının işverene geçmesi sonucunu da doğurmaz. Başka bir anlatımla seçimlik hak işçide olup, davacı işçinin beyanı doğrultusunda dosyanın yetkili iş mahkemesine gönderilmesi gerekir.

Dosya kapsamından, davalı kurumun adresinin ve işin yapıldığı yer adresinin "Koşuyolu Mahallesi, Koşuyolu Caddesi, No:71/1 Kadıköy/İstanbul" olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 31.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2296, Karar No: 2016/2109, Tarih: 23.02.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/2296 E.  ,  2016/2109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE TAZMİNAT VE ECRİMİSİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.06.2015 gün ve 53-422 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Davaya konu edilen ve parsel numarası belirtilmeyen “2817 sokak No: 27 ... adresli taşınmazın çap(tapu) kaydının tapu müdürlüğünden getirtilip evraka eklenmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8831, Karar No: 2016/9105, Tarih: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8831 E.  ,  2016/9105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 11. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 11. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adaylarının yerleşim yeri itibarıyla yetkisiz olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adaylarının “.../...” adresinde ikamet ettikleri, ... de de herhangi bir yerleşim yerlerinin ve sakin oldukları yerin bulunmadığı, MÖHUK 41. maddesine göre yetkili mahkemenin ..., ..., ... mahkemelerinden biri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 41. maddesine göre “Türk vatandaşlarının kişi hallerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde ...’de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması halinde ilgilinin sakin olduğu yer, ...’de sakin değilse ...’deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde ..., ... veya ... mahkemelerinden birinde görülür.”

Kısıtlı adaylarının yerleşim yeri adresi “.../ ...” ise de dosya kapsamından küçüklerin 2004 yılında ... ülkesine gittikleri, bu tarihten önce ...'deki son yerleşim yerlerinin ... olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17.10.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12141, Karar No: 2011/31048, Tarih: 27.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/12141 E.  ,  2011/31048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Söke İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili icra mahkemesine başvurusunda, müvekkilinin çiftçi olduğunu ve haczedilen ...plakalı traktörün geçimi için zaruri olduğunu ileri sürerek haczin kaldırılmasını istemiştir. Başvuru bu hali ile İİK. nun 82/4.maddesine dayalı haczedilmezlik şikayeti olup, bu madde uyarınca, “borçlu çiftçi ise kendisinin ve ailesinin geçimi için zaruri olan arazi ve çift hayvanları ve nakil vasıtaları ve diğer eklenti ve ziraat aletleri” haczedilemez.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Haczi mümkün olmayan mallar ve haklar, İİK. nun 82.maddesinde tahdidi olarak sayılmış olup, bu maddenin de dar yorumlanması gerektiğinden, anılan maddenin 4.fıkrasına göre haczedilemeyecek olanların, borçlunun çiftçilikte kullandığı öküzü, atı, mandası gibi hayvanları, at veya öküz arabası gibi çiftçilikte kullandığı nakil vasıtaları, pulluk, düven, tırmık, çapa, yaba vs. gibi tarım aletleri olduğunun kabulü gerekir. Ancak sermaye değeri yüksek olan ve büyük arazilerin ziraat edilmesinde kullanılması gerekli bulunan traktör, biçerdöver gibi tarım aletlerinin ise haczedilemeyeceğinin kabulü mümkün değildir. (HGK.'nun 02.12.1972 tarih ve 1972/572-974 sayılı kararı).

Yine, traktör, her ne kadar günümüz koşullarında çiftçi için vazgeçilmez bir öneme sahip ise de bizzat traktöre sahip olması gerekli değildir.  Geçinebileceği kadar bir araziye sahip olan borçlunun çiftçilik yapması için bir traktöre sahip olması her ne kadar faydalı olur ise de zorunlu olmayıp, ihtiyacı olduğu dönemlerde traktörcülüğü meslek olarak yapan birisine, ücret karşılığı işlerini yaptırması mümkündür. Bu durum hayatın olağan akışına ve her çiftçinin bir traktöre sahip olmadığı düşünüldüğünde, ülkemiz gerçeklerine de uygundur.

Öte yandan büyük tarım arazilerine sahip olanlar için traktör zorunlu ise de bu durumda da artık çiftçilik faaliyeti değil, tarımsal işletme söz konusu olacağından İİK. nun 82/4.maddesine göre haczedilmezlik şikayeti söz konusu olamayacaktır.

Buna göre, traktörün, sermaye ağırlıklı olup İİK. nun 82/4.maddesi kapsamında olmadığının kabulü zorunludur. Zira borçluya ait olan ve önemli bir ekonomik değere sahip böyle bir malın haczedilemeyeceğinin kabulü icra takip hukukunun genel ilkeleri ile bağdaşmayacaktır. Dairemizin geçmiş uygulamaları da bu yöndedir.

Buna göre, traktörün, sermaye ağırlıklı olup İİK. nun 82/4.maddesi kapsamında olmadığının kabulü zorunludur. Zira borçluya ait olan ve önemli bir ekonomik değere sahip böyle bir malın haczedilemeyeceğinin kabulü icra takip hukukunun genel ilkeleri ile bağdaşmayacaktır. Dairemizin geçmiş uygulamaları da bu yöndedir.

O halde mahkemece şikayetin reddi yerine kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/414, Karar No: 2017/5448, Tarih: 15.05.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/414 E.  ,  2017/5448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporunda, sanığın üzerinde ele geçen bir adet kuru sıkı tabancanın ateşleme sisteminde görev alan mekanik aksamının sağlam ve işler durumda olduğu, irca yayı ve irca milinin bulunmaması nedeniyle sürgünün geride takılı kaldığı ve yerinden çıktığı her bir atış için sürgünün yerine takılması gerektiği, namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçanın dairesel yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, bu nedenle tadil edilerek özel nitelik kazandırılmış fişekleri istimale elverişli olduğunun belirtilmesi, olayda tabanca ile birlikte özel nitelikte fişek ele geçmemesi karşısında, silah üzerinde değişiklik veya ekleme yaptığına dair bir delil elde edilemeyen sanığın savunmasının aksine ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına ilişkin de cezalandırılmasına yeterli ve kesin delil bulunmadığı halde, bizatihi suç teşkil eden 6136 sayılı Yasa kapsamındaki tabancanın müsaderesi ve sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/664, Karar No: 2018/254, Tarih: 15.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/664 E.  ,  2018/254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davalarının düşmesi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanıklar müdafiin temyiz isteminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan görülen kamu davalarının şikayet yokluğu nedeniyle düşmesi kararlarına yönelik olup, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükümlerini kapsamadığı anlaşılmakla, incelemenin düşme kararları ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre, 26.11.2012 günü mağdure ile temyize gelmeyen suça sürüklenen çocuk ...'in, Çavuşlar Köyü girişinde buluşarak köy dışındaki dağa gidip çalılık alanda mağdurenin rızasıyla cinsel ilişkiye girmeleri şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuk ...'in anne ve babası olan sanıkların, reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun işlenmesine asli fail ya da yardım eden sıfatıyla katılmadıkları tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, beraatleri yerine yazılı şekilde kamu davalarının düşmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.