muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/824, Karar No: 2019/3161, Tarih: 22.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2015/824 E.  ,  2019/3161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 22/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2060, Karar No: 2016/9790, Tarih: 12.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/2060 E.  ,  2016/9790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tasarruf Yetkisinin Sınırlandırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanununun 199. Maddesine göre, ailenin ekonomik varlığının korunması veya evlilik birliğinden doğan mali yükümlülüğün yerine getirilmesi gerektiği ölçüde, eşlerden birinin istemi üzerine hakim belirleneceği mal varlığı değerleriyle ilgili tasarrufların ancak onun rızasıyla yapılabileceğine karar verebilir. Bu düzenleme ile yasa, tasarruf yetkisinin sınırlandırılmasına iki halde gidilebileceğini öngörmüştür. Bunlardan birincisi sınırlandırmayı ailenin ekonomik varlığının korunması gerekli kılmalı, ikincisi ise evlilik birliğinden doğan mali bir yükümlülüğün yerine getirilmesinin bunu gerektirmesidir. Her iki halde de yasa, sınırlandırmanın ölçülü olmasını aramıştır. Ölçülülük, sınırlandırma ile ulaşılmak istenen amaç bakımından sınırlandırmanın gerekli ve orantılı olmasını gerekli kılar. Olayda davalı erkeğin mal varlığının bir kısmını elden çıkarma yönünde girişimde bulunduğu toplanan delillerden anlaşıldığına göre, davalının tasarruf yetkisinin sınırlandırılmasında gereklilik bulunduğu gerçekleşmiştir. Ne var ki sınırlandırma ölçülü olmalıdır. Mahkemece davalıya ait davaya konu tüm taşınmazlar üzerindeki tasarrufun sınırlandırılmasına karar verilmiştir. Taşınmazların sayı ve nitelikleri dikkate alındığında sınırlandırma ile ulaşılmak istenen amaç bakımından gerekli olanın üstünde ve ölçüsüz olduğu görülmektedir. Bu husus dikkate alınarak ölçülülük ilkesine uygun sınırlandırma yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.05.2016 (Perş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/15263, Karar No: 2010/18451, Tarih: 08.11.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/15263 E.  ,  2010/18451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Katılan ... 'ye yönelik yağma eyleminin geceleyin silahla konutta gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 149/1.maddesinin (a) bendinin yanı sıra (h) ve (d) bentlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Katılanlara karşı işlenen yağma suçlarında birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği ve bu nedenle 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca temel cezalar belirlenirken, bu hususların değerlendirmesi gerekirken, sadece takdire dayanılarak alt sınırdan ceza uygulaması yapılması,

3- 5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen

./..

-2-

kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, sanığın katılan ...'ye yönelik eyleminde önce miktarını belirtmeden para ve cep telefonunu istediği, katılanın sanığın istediklerini vermemesi üzerine, bıçak çekip “vermezsen seni vururum”diye tehdit ettiği ve bunun üzerine katılanın 15 TL parayı sanığa verdiğinin anlaşılması karşısında; sanığın özgülenen kastının az değerdeki para ve eşyaya yönelik olmadığı ve ön gördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 08.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2009/4788, Karar No: 2011/5065, Tarih: 07.09.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/4788 E.  ,  2011/5065 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/49665

MAHKEMESİ :KÜTAHYA Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :21/10/2008 -200/201

SUÇ :kasten yaralamak

K.. E..'ı kasten yaralamaktan sanıklar H.. K.., M.. K.. ile H.. K..'un yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (KÜTAHYA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21/10/2008 gün ve 200/201 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi uyarınca değiştirilen 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkartılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii ile müdahil vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 07/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34806, Karar No: 2021/5518, Tarih: 20.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/34806 E.  ,  2021/5518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- TCK'nın 207/1, 62, 53/1-2-3 ve 58/6-7. maddesi gereğince mahkumiyet

2- TCK'nın 158/1-d, 62, 52/2-4, 53/1-2-3 ve 58/6-7. maddesi gereğince mahkumiyet

Sanığın nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, şikayetçi ...’un kaybetmiş olduğu nüfus cüzdanını kullanarak katılan ... Şirketinden aynı tarihte iki ayrı telefon aboneliği aldığı ve hatların kullanım bedelini ödemeyerek haksız menfaat temin ettiği iddia edilen olayda;

1- Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Müşteki beyanı, sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın eyleminin nüfus müdürlüğünün maddi varlığı olan nüfus cüzdanı kullanılmak suretiyle gerçekleştirilmesi nedeniyle TCK’nın 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurumunu araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, sanığın tekerrüre esas alınan Küre Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/7 esas, 2008/2 karar sayılı ilamına konu basit hırsızlık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp tekerrüre esas olmaması halinde adli sicil kaydındaki diğer ilamlar incelenerek tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; sanığın eyleminin özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki suçu oluşturduğu ve sanığa ön ödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden “özel belgede sahtecilik” suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın tekerrüre esas alınan Küre Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/7 esas, 2008/2 karar sayılı ilamına konu basit hırsızlık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp tekerrüre esas olmaması halinde adli sicil kaydındaki diğer ilamlar incelenerek tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 20/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7493, Karar No: 2024/6302, Tarih: 04.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/7493 E.  ,  2024/6302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1490 E., 2021/115 K.

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sinop Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/6 E., 2019/21 K.

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince görevsizlik kararı verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı ... ve asli müdahiller vekili ile birleşen davacı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ... ve asli müdahiller vekili ile birleşen davacı ... tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362/(1)-c bendi gereğince; Bölge Adliye Mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan İlk Derece Mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verilen kararları ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararları kesin olup, temyiz edilemez. Somut olayda; İlk Derece Mahkemesince asıl dosya davacısı ve asli müdahiller ile birleşen dosya davacıları ile asli müdahillerin Sinop ili ... ilçesi ... Köyü 101 ada 1305 sayılı orman parseli içinde kalan taşınmazlarının adlarına tesciline yönelik talepleri hakkında görevsizlik kararı verildiği, bu karara ilişkin olarak asıl dosya davacısı ... ve asli müdahiller vekili ile birleşen dosya davacısı ... tarafından istinaf talebinde bulunulduğu, Bölge Adliye Mahkemesince de talep esastan reddedildiğine göre, az evvel bahsi geçen kanun hükmü gereğince verilen karar kesin olup, temyiz edilemez. Bu durumda, davacı ... ve asli müdahiller vekili ile birleşen davacı ...'in temyiz dilekçelerinin reddine karar vermek gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Davacı ... ve asli müdahiller vekili ile birleşen davacı ...'in temyiz dilekçelerinin REDDİNE,

İstek halinde peşin harcın temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25195, Karar No: 2014/10036, Tarih: 11.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/25195 E.  ,  2014/10036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın gıyabında verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın, sanıkla aynı adreste ikamet ettiğinden bahisle sanığın amcasının oğlu olduğu yazılı ... adındaki kişiye teslim suretiyle tebliğ edilmesi karşısında tebligatı kabul eden kişinin, sanığın ailesi içinde bulunmaması sebebiyle gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşıldığından eski hale getirme talebinin kabulü ile yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2010/2423, Karar No: 2010/3523, Tarih: 29.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2423 E.  ,  2010/3523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalıya ait 143 ada 9 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, bu kısmın tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece;" ... Somut olay bu ilkeler ışığında değerlendirildiğinde; tespite esas alınan tapunun tescil ilamı ile oluştuğuna, davalının tescil ilamını alan kişinin halefi olduğuna göre, ilamın iki tarafı da bağlayacağı kuşkusuzdur. Hal böyle olunca, yerinde yeniden keşif yapılarak tespit dayanağı tapunun eki tescil krokisinin yerine uygulanması, çekişmeli taşınmazın tescil krokisi kapsamında kalıp kalmadığının açıklığa kavuşturulması, kroki kapsamında kalan kısımla ilgili kesin delilin varlığı gözetilerek davanın reddedilmesi, tescil krokisi dışında kalan bölümle ilgili olarak kabul kararı verilmesi gerekirken, değinilen yön üzerinde durulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir." gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının, temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 29.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/442, Karar No: 2011/1428, Tarih: 28.02.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/442 E.  ,  2011/1428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ruh ve beden sağlığı bozulacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve tehdit suçlarından sanık ...’un yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.03.2010 gün ve 2008/191 Esas, 2010/93 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden re’sen de temyize tabi olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık ve müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle tehdit suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında ruh ve beden sağlığı bozulacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sanık ve müdafiin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu’ndan rapor aldırılmasından sonra sonucuna göre sanık hakkında TCK.nun 103/6. maddesi uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekmekte ise de; kabul ve uygulamaya göre bu husus sonuca etkili görülmemiş, ancak TCK.nun 49. maddesi uyarınca aynı Yasanın 103/6. maddesinde öngörülen ceza miktarının 15 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası olduğu gözetilmeden sanığa tayin edilen 28 yıl hapis cezasına 103/6. maddesi uyarınca 4 yıl daha eklemek suretiyle fazla hapis cezası tayini,

YCGK.nun dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı Kararında belirtildiği üzere, 5237 sayılı Yasanın 61. maddedeki sıralamaya göre, 43. maddenin 103/6. maddeden sonra uygulanması gerektiği, ancak sanığın zincirleme biçimde kasten işlediği çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun neticesi sonucu gerçekleşen ve sorumluluğu için en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması gereken TCK.nun 103. maddesinin 6. fıkrasındaki suçun ağırlaşmış halinin teselsül edemeyeceği, zincirleme biçimde gerçekleşen eylemlerin 103/6. maddeden öncekiler olması nedeniyle TCK.nun 43. maddesi uyarınca yapılacak artırımın 103/6 ile tayin edilen ceza üzerinden değil, bu maddenin tatbikinden önce bulunan ceza miktarı üzerinden yapılması ve bunun 103/6. maddeyle belirlenen cezaya eklenmesi ile sonuç cezanın tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden re’sen de temyize tabi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5146, Karar No: 2014/27138, Tarih: 24.09.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/5146 E.  ,  2014/27138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Suç tarihinde reşit olmayan tanık Nazlıcan ile gönül ilişkisi bulunan ve onun isteği ile konuta giren ancak durumdan haberi ve rızası olmayan tanığın babası şikayetçi ...'nın gelmesi üzerine dolapta saklanırken yakalanan sanığın, TCK'nın 116/3 maddesi hükmünden yararlanamayacak olması karşısında,tebliğnamedeki bu hususun araştırılması amacıyla bozma öneren düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen konut dokunulmazlığının ihlali eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21535, Karar No: 2007/4165, Tarih: 13.03.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/21535 E.  ,  2007/4165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Sivas İş Mahkemesi

Tarih               : 2.10.2006