muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/37716, Karar No: 2013/22572, Tarih: 17.09.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/37716 E.  ,  2013/22572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-O Yer Cumhuriyet Savcısının suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığına yönelik kararın temyizinde;

CMK'nın 290. maddesi gereğince, sanığın lehine olan usul kurallarına aykırılığın, sanık aleyhine hükmün bozdurulması için Cumhuriyet Savcılığına bir hak vermeyeceği,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca O Yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-O Yer Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karara yönelik temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Meşru savunma kapsamında kalması nedeniyle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 17/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21698, Karar No: 2022/5024, Tarih: 26.05.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/21698 E.  ,  2022/5024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun cinsel istismarı suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103/1, 103/4, 31/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, cinsel taciz suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nin, anılan Kanun'un 105/1, 105/2-e, 31/2 ve 62/1. maddeleri gereğince 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2020 tarihli ve 2019/599 Esas, 2020/134 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.07.2020 tarihli ve 2020/657 Değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 Esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddî boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre,

1-Kayden 01.01.2007, 04.05.2006 ve 10.06.2006 doğumlu olup, suçun işlendiği 18.10.2019 tarihinde 15 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuklar hakkında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 185/1. maddesi gereğince duruşmanın kapalı yapılarak hükmün de kapalı oturumda açıklanması gerektiği halde buna aykırı olarak açık yargılama yapılarak karar verildiği,

2-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun geçici 1. maddesindeki "Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır." düzenlemesi ile aynı Kanun'un 25. maddesindeki "..Çocuk mahkemelerinde yapılan duruşmalarda Cumhuriyet savcısı bulunmaz." hükümlerine aykırı olarak Cumhuriyet savcısının katılımı ile duruşma yapılıp mütalaası alınmak suretiyle genel mahkeme sıfatıyla karar verildiği,

Gözetilerek, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 09.04.2021 günlü, 94660652-105-42-20721-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrakla birlikte tevdi kılınmakla dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Gözetilerek, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 09.04.2021 günlü, 94660652-105-42-20721-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrakla birlikte tevdi kılınmakla dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden, koşulları itibariyle oluşmayan kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23921, Karar No: 2016/21463, Tarih: 20.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23921 E.  ,  2016/21463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün süresi içinde davalılarca temyiz edilip, incelemenin Yargıtayca duruşmalı olarak yapılması davalı... Elemanları İmalat İnş.... San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 20.12.2016 Salı günü belirlenen saatte davalılar... Elemanları İmalat İnş.... San. ve Tic. Ltd. Şti. ve .... vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı ... vekili Av.Burak Kaya geldi. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının aralarında organik bağ bulunan davalı şirketlerde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, işyerinde mevsimlik iş yapıldığını, işyerinde 10 Ocak ile 25 Şubat tarihleri arasında çalışma olmadığını, fesih tarihindeki ücretinin net 1.800,00 TL olduğunu, ödemelerin bir kısmının bankadan, bir kısmının elden yapıldığını, haftada altı gün çalıştığını ancak fazla mesai yaptığını, milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, 2007 yılında fabrikanın kapanmasından sonra 2008 yılında davalı şirketlerce işyerinin işletilmeye başlandığını, işyeri devri bulunmadığını, davacının parça başı ücretle çalıştığını, davacının fazla ücret talep etmesi nedeni ile anlaşma sağlanamadığından kendisinin işten ayrıldığını, fazla mesai yapılmadığını, işyerinde mevsimlik çalışma yapıldığından yıllık izne hak kazanmadığını, alacakların zaman aşımına uğradığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, fazla mesai yapıp milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, çalışmalarının kuruma eksik bildirildiği gerekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, fazla mesai yapıp milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, çalışmalarının kuruma eksik bildirildiği gerekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece her iki şirketin işçilik alacaklarından müteselsilen sorumlu oldukları kabul edilerek hüküm altına alınan alacaklardan her iki şirket birlikte sorumlu tutulmuş ise de, dosya içerisindeki ticaret sicil kayıtlarından ve davalılar vekilinin temyiz dilekçesine ekli olarak sunduğu ticaret sicil kaydından davalı şirketlerden Ekosan Tuğla Sanayi ve Ticaret Şirketi’nin davanın devamı sırasında tasfiye sürecine girdiği, karar verilmesinden önceki bir tarihte 2014 yılında tasfiyesi tamamlanarak ticaret sicilinden kaydının terkin edildiği anlaşılmıştır. Ticaret sicilinden terkinle tüzel kişiliği sona eren davalı .... ve Tic. Ltd Şirketi hakkında yargılamanın sürdürülmesi ve hüküm kurulması olanaklı değildir. Bu husus mahkemece re'sen gözetilmelidir. Bu durumda mahkemece, davacıya, davalı şirketin ihyası için dava açmak üzere süre verilerek ihya sağlandığı takdirde davalı ... Sanayi ve Ticaret Ltd Şirketi hakkında yargılamaya devam edilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

Kabul şekli bakımından da;

1-Davacı vekili, davacının fesih tarihindeki ücretinin net 1800,00 TL olduğu iddia etmiştir. Bazıları husumetli olan davacı tanıkları iddiayı teyit etmiştir. Mahkemece emsal ücret araştırması yapılmış; Çimse- İş Sendikası ve Kristal İş Sendikası ile Türkiye İstatistik Kurumu’ndan aylık ücretin ne olabileceği sorulmuştur. Benimsenen bilirkişi raporunda ise Kristal İş Sendikası’nın bildirdiği ücret seviyesi esas alınarak alacaklar hesaplanmıştır. Davacı tanıklarının beyanlarına tek başına itibar edilmesi mümkün değildir. Banka hesap ekstresinin tetkikinde yapılan ödemelerin iddia edilen ücret seviyesinin çok altında olduğu görülmektedir. Dosya içindeki bazı yıllarda bazı aylara ait hakediş miktarlarının yeraldığı listelerden yola çıkarak aylık ücretin tespiti de mümkün değildir. Sendikalar ise genel olarak sendikal örgütlenmenin olduğu, toplu iş sözleşmesi uygulanan işyerlerindeki ücret seviyelerini dikkate alarak ücret bildirmektedirler. İşyerinde sendikal örgütlenme, toplu iş sözleşmesi düzeni bulunmadığına göre, işyerinin bulunduğu yer ve diğer özellikleri ile dosya kapsamı dikkate alındığında Türkiye İstatistik Kurumu’nun 2010 yılı için bildirdiği ücretin esas alınması daha uygun olacaktır. Türkiye İstatistik Kurumu’nun bildirdiği ücretin 2010 yılındaki asgari ücrete oranı üzerinden bulunan kat sayı esas alınarak fesih tarihindeki ücret belirlenmelidir. 2010 yılından önceki hesap dönemi içindeki kalan diğer yıllar ücreti de aynı yöntemle tespit edilmeli, işçilik alacakları da buna göre hesap ettirilmelidir.

2-Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Somut olayda, davacının parça başı ücretle çalıştığı, istiflenen ya da yüklenen tuğla adedine göre ücretini aldığı dosya içeriğindeki deliller ile sabittir. Bu itibarla belirlenen fazla mesai saatleri yerinde ise de, parça başı ücretle çalışılması nedeni ile fazla mesai ücretinin zamsız kısmını zaten ödenen ücretin içinde aldığı kabul edilerek sadece %50 zamlı kısmının hesap edilerek takdiri indirim uygulamak sureti ile hüküm altına alınması gerekirken, bu husus gözetilmeden hazırlanan rapora göre karar verilmesi bozma nedenidir.

3-Kıdem ve ihbar tazminatını davacı vekili net miktarlar üzerinden ıslah ettiği halde talep aşılarak brüt miktarların hüküm altına alınması sureti ile HMK’nun 26 ıncı maddesine aykırı biçimde fazlaya karar verilmesi de ayrı bir bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına takdir olunan 1.350,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 20.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2821, Karar No: 2014/237, Tarih: 14.01.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/2821 E.  ,  2014/237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Milas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2011/5-2012/753

Davacılar T.. D.. vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı M.. K.. aleyhine 05/01/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız fiilden kaynaklanan ölüm nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, destekleri M.. D..'nın davalı tarafından silahla vurulması sonucu hayatını kaybettiğini belirterek, destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat taleplerinde bulunmuşlardır. Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; desteğin ölümü nedeniyle davacıların desteğe olan yakınlıkları gözönüne alınarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, hayatını kaybeden desteğin Bağ-Kur sigortalısı olmasına rağmen, davacılara gelir bağlanıp bağlanmadığı ve bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'ndan sorulmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacılara bağlanan gelirin peşin sermaye değeri ve rücuya tabi olup olmadığı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı’ndan sorularak, rücuya tabi ise bu gelirin peşin sermaye değerinin hesaplanacak tazminattan indirilmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4053, Karar No: 2015/19828, Tarih: 10.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/4053 E.  ,  2015/19828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık .....'ın, katılan sanık .....'a yönelik hakaret suçundan verilen beraat kararına karşı, katılan sanık ..... müdafiinin temyiz talebine binaen yapılan incelemede:

Katılan sanık ..müdafiinin, 07/11/2012 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen gerekçeli kararı, 27/12/2012 tarihinde temyiz ettiği, bu şekilde 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CUMK'un 310/1. maddesinde düzenlenen bir haftalık temyiz süresinin geçirildiği anlaşılmakla, aynı yasanın 317. maddesi uyarınca katılan sanık müdafiinin TEMYİZ TALEBİNİN REDDİNE,

2)Sanık .... hakkında, katılan sanık ....'e yönelik tehdit ve hakaret suçlarından verilen beraat kararına yönelik katılan sanık .... ve müdafiinin temyiz talebine binaen yapılan incelemede:

a)Tanık .....'in soruşturma aşamasındaki beyanında, sanık....'ın, katılan sanık .....'e hakaret ve küfür ettiğini beyan ettiği, bu tanığın kovuşturma aşamasında dinlenmesi aşamasında, tanıklıktan çekinme hakkının olduğu kabul edilerek dinlenmediği ancak tanığın beyanına göre katılan sanık ....'in, kendisinin dayısının oğlu olduğu, bu nedenle CMK'nin 45/1-d maddesindeki hısımlık ilişkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, tanıklıktan çekinme hakkı bulunmamasına rağmen adı geçen tanığın dinlenmemesi,

b)Kabule göre, tanık ....'in tanıklıktan çekinme hakkının olduğunun belirtilmesine rağmen, tanık beyanının altına “Tanığa soruşturma evresinde verdiği beyan okundu, soruldu: doğrudur bana aittir, tekrarlarım dedi.” şeklinde ibare yazılarak uygulamada çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ..... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

3)Katılan sanıklar ...e ..... hakkında, katılan ....'a yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan hükümler hakkında:

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ..... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

3)Katılan sanıklar ...e ..... hakkında, katılan ....'a yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan hükümler hakkında:

a)Katılan ....'ın soruşturma aşamasındaki beyanında, .....'in bıçakla kendisinin sol koltuk altına vurduğunu, diğer sanıklar .....'in odunla,......'in de baltanın sap kısmıyla sırtına vurduğunu beyan ettiği; sanık....'ın soruşturma aşamasındaki beyanında.....'in, bıçakla ....'ın sol koltuk altına vurduğunu, diğer sanıklar ... ve ....'in balta ile....'ın kafasına vurduklarını beyan ettiği, hakkındaki soruşturma evrakı tefrik edilen....'in soruşturma aşamasındaki beyanında kendisinin, katılan....'ın sol koltuk altına bıçakla vurduğunu kabul ettiği; katılan....'in geçici 12/08/2011 tarihli geçici raporu incelendiğinde sol koltuk altındaki kesici alet yarasından başka, özellikle iddia edildiği üzere sırtında veya başka bir yerinde yaralanma izinin bulunmadığı; tanık .....'ın soruşturma aşamasındaki beyanında kimin kime vurduğunu görmediğini beyan etmesine rağmen, kovuşturma aşamasında bizzat katılanın ve katılanın babas......'ın da beyanlarını aşacak şekilde sanıkların elinde balta ile katılana vurduğunu beyan etmesi ve mahkemesince de tanığın beyanları arasındaki çelişki giderilmeden kovuşturma aşamasındaki beyanının esas alındığı görülmekle, yukarıda sıralanan delillerin tartışılmadan, çelişkilerin giderilmeden özellikle katılanın ilk ifadesinde sanık ....'in odunla, diğer sanık ....'in baltanın sap kısmıyla vurduğuna ilişkin beyanının da tartışılmadan her iki sanığın balta ile katılana vurduğu şeklinde yetersiz gerekçe ile sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi,

b)Katılan ....'ın geçici raporunda sadece sol koltuk altındaki kesici alet yarasından bahsedildiği, .... Devlet Hastanesi'nden alınan alınan 06/09/2011 tarihli raporda da katılandaki yara izlerine yönelik bir tespit yapılmadan yaralama fiilinin kişinin hayatını tehlikeye sokan bir durum olduğunun belirtildiği görülmekle, sanıkların kabul edilen eylemleri ile katılandaki hayati tehlikeye neden olacak yaralanma arasında nedensellik bağı olup olmadığının tartışılmaması, özellikle, soruşturma aşamasındaki beyanında kendisinin bıçakla, katılanı sol koltuk altından bıçakladığını beyan eden ... hakkındaki soruşturmanın veya kamu davası açılmış ise kamu davasının akıbetinin sorulmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

c)Taraflar arasındaki kavganın, sanık ....'a ait köpeğin, katılan sanık ....'in dişi olan köpeğinin peşine düşüp ...'e ait hayvanların bulunduğu ahıra girmesi, katılan sanıklar .... ve .....'in oğlu olan ....'in de bu köpeği ahırdan çıkartması ile başlayan tartışmada, kavganın katılan sanıkların evinin önünde olduğu da gözetildiğinde katılan sanıklar hakkında meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

ç)Yukarıda, sanık ....'ın, katılan sanık ....'e yönelik tehdit ve hakaret suçlarından verilen beraat kararlarının temyiz incelemesi kısmında belirtildiği üzere tanık.....'in tanıklıktan çekinme hakkının bulunmamasına rağmen bu tanığın çekinme hakkının bulunduğunun belirtilerek dinlenmemesi ancak akabinde “Tanığa soruşturma evresinde verdiği beyan okundu, soruldu: doğrudur bana aittir, tekrarlarım dedi.” şeklinde ibare yazılarak uygulamada çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık... ve müdafiinin; katılan sanık ..... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6481, Karar No: 2006/6070, Tarih: 30.10.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/6481 E.  ,  2006/6070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mah.Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, ... sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan ... ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen ... sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden ... ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 ... ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki

hukuki ilişki ... sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 30.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.