muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12830, Karar No: 2015/29682, Tarih: 08.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/12830 E.  ,  2015/29682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen 27.03.2012 tarihli hükmün kovuşturma aşamasında sanık tarafından bildirilen “Hacılar Mahallesi Hacılar Sokak Hacı Apartmanı K:4 D:9 Osmangazi/Bursa“ adresi yerine Şirinevler Mahallesi Eceler Sokak Ece Apartmanı K:4/9 Yıldırım/Bursa” adresine tebliğ edilmeye çalışıldığı, bu adrese tebligat yapılamaması üzerine gerekçeli kararın sanığın sorgusunda belirttiği adrese Tebligat Kanunun 35. maddesi uyarınca tebliğ edilmiş ise de, yapılan tebligatın usulsüz olduğu, bu nedenle temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilip, hukuken yok hükmünde olan Bursa 11.Asliye Ceza Mahkemesinin 07.05.2014 - 08.07.2014 tarihli ek kararları ile Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.07.2014 tarihli değişik iş sayılı kararının kaldırılarak 27.03.2012 tarihli karara yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık .....'nin, seyyar satıcılık yaptığı, suç tarihinde .... Belediyesi'nde görevli zabıta memurlarının sanığın seyyar satıcılık yaptığı arabasına el koymaları üzerine bu duruma sinirlenen sanığın temyiz dışı sanık D.. M.. ile birlikte müşteki M.. K..'ye ait araçla resmi araçların lastiklerini bıçakla keserek zarar verdikleri, bu şekilde sanık .....'nin üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, müşteki ile tanık ifadesi, görgü tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre suçların sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24532, Karar No: 2014/25790, Tarih: 25.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/24532 E.  ,  2014/25790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat, düşme

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.06.2014 tarih ve 3-2012/188761 sayılı yazısıyla Dairemizin 14.05.2014 tarih ve 2013/31977 esas, 2014/19023 karar sayılı ilamında; temyize konu mahkemenin hükmünde sanık ... hakkında silahla kasten yaralama suçundan, suçun vasfı taksirle yaralama kabul edilip şikayetten vazgeçme nedeniyle "düşme" kararı verildiği, Dairemiz ilamında maddi hata sonucu "beraat" kararı verildiğinin yazılması nedeniyle bu hususun düzeltilmesi talep edilmekle dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın maddi hatanın düzeltilmesi talebi yerinde görülerek ;

"Mağdurun soruşturma aşamasında suça sürüklenen çocuk ...'ın kendisinin kolunu jiletle kestiğini beyan ettiği, 24.05.2011 tarihli doktor raporunda "sağ ön kolda kesici aletle uyumlu 3X1 cm kesi ve diğer künt travma izlerinin tespiti" karşısında aralarında sürekli uyumsuzluk bulunan mağduru, suça sürüklenen çocuğun kasten yaraladığı halde suçtan kurtarmaya yönelik beyanlara itibar edilerek yazılı şekilde düşme kararı verilmesi," şeklinde DÜZELTİLMESİNE diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle isteme uygun olarak 25/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5320, Karar No: 2011/9690, Tarih: 27.09.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/5320 E.  ,  2011/9690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :24.12.2010

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar dahili davalı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık 1 ve 2 parsel No’lu taşınmazların paydaşlığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile taşınmazların satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik olmamasına ve dava konusu edilen taşınmazların yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünmesine olanak bulunmamasına nazaran satışları suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde, taşınmazlarda sonradan pay alan ...’ın davaya dahil edilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre temyiz eden davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Temyiz eden davalı ... vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Paydaşlığın giderilmesi davaları, paylı ve elbirliği halinde mülkiyet hükümlerine tabi mallarda ortaklar ya da paydaşlar arasındaki hukuki ilişkiyi sona erdiren, birlikte mülkiyetten ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı ve taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır. Davanın bu niteliği nedeniyle sonuçta kazanan ya da kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekir.

Olayımıza gelince; dava konusu edilen 1 ve 2 parsel No’lu taşınmazların paydaşlığının giderilmesi için açılan davada, davacı kendisini vekille temsil ettirdiğine göre mahkemece taşınmazların satışına karar verilirken davacı yararına takdir edilen vekalet ücretinin payları oranında paydaşlardan tahsiline karar verilmesi gerekirken vekalet ücretinin davalılar ve dahili davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi doğru değil ise bu nedenle hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin 7. bendin çıkarılarak yerine “ yargılamada kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 825 TL vekalet ücretinin paydaşlara payları oranında aidiyetine” ibaresinin eklenmesi suretiyle HMUK’nun 438. maddesi gereğince hükmün düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 27.9.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3281, Karar No: 2020/2434, Tarih: 15.09.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/3281 E.  ,  2020/2434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki Asli müdahil vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-birleşen dosya davalıları vekili gelmedi. Asli müdahil vekili Avukat ... geldi. Davalı-birleşen dosya davalısı vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan asli müdahil avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, asıl dava tapu iptâli ve tescil, birleşen dava sözleşmenin feshi, gecikme tazminatı ve uğranılan zararlar karşılığı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda asıl davada asli müdahilin talebinin kabulüne, birleşen davada arsa sahipleri ... ve ...’nin davasının kısmen kabulü ile asıl davanın konusu olan bağımsız bölümün arsa sahiplerine ait tapu kaydının iptâli ile asli müdahil adına tapuya kayıt ve tesciline, birleşen davanın konusu olup mahkeme veznesine depo edilen 37.872,28 TL’nin asıl dosya davalıları ... ve ...’ye ödenmesine dair verilen karar asıl davada asli müdahil ... vekilince temyiz edilmiştir.1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre asli müdahil ...’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.2-4708 sayılı Yapı Denetim Kanunu’nun 2/1. maddesine göre yapı denetim hizmeti yapı sahibi veya vekili ile yapı denetim kuruluşu arasında akdedilen yapı denetim hizmet sözleşmesi ükümlerine göre yürütülür. Kanunun emredici hükmüne göre yapı sahibi, inşaat sözleşmesi yaptığı yükleniciyi bu iş için vekil tayin edemeyecektir. Kural olarak da sözleşmenin tarafı olduğundan Yapı Denetim Kanunu’nun 8/5. maddesi hükmü gereğince yapı denetim hizmet bedelinden yapı sahibi sorumludur. Ancak arsa sahibi (yapı sahibi) ile yüklenici arasındaki sözleşmede özel hüküm bulunması halinde, yapı denetim hizmet bedelini ödeyen arsa-yapı sahibi ödediği bu bedeli yükleniciden talep edebilecektir.

Yüklenici ... ile arsa sahipleri ... ve ... arasında ... 2. Noterliği’nde imzalanan 05.10.2010 gün 12342 yevmiye nolu düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinde arsa sahibinin ödediği yapı denetim hizmet bedelini yükleniciden rücu edebileceği ya da yapı denetim hizmet bedelinden yüklenicinin sorumlu olduğuna dair bir düzenleme bulunmamaktadır.Yerel mahkemece verilen ilk kararın arsa sahiplerince temyizi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi 28.02.2018 gün 2015/3370 Esas, 2018/602 Karar sayılı ilamında eksik iş bedeli yanında kira tazminatı ve yapı denetim ücretinin de ödenmesi sağlanarak veya birlikte ifa kuralı gözetilerek bir karar verilmesi gerekçesiyle hükmü bozmuş yerel mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulmuştur. Mahkemenin ilk kararına karşı yüklenicinin bir temyizi bulunmamaktadır. 09.05.1960 gün 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay bozma ilamına yerel mahkemece uyulması halinde bozma ilmaında belirtilen hususlar yararına olan taraf için usulü kazanılmış hak teşkil edeceğinden, bozma ilamına göre inceleme yapılıp karar verilmesi zorunlu hale gelir. Kural bu şekilde olmakla birlikte, sonradan aynı konuda yeni bir içtihadı birleştirme kararı çıkması, kanun değişikliği, göreve ilişkin hususlar, kesin hüküm varlığı ile hak düşürücü sürenin geçmiş olması yanında bozma kararının açıkça bir maddi hataya dayalı olması, hallerinde bozmaya uyulmuş olması usulü kazanılmış hak oluşturmaz.Somut olayda az yukarıda açıklandığı gibi yapı denetim kanununun emredici hükmüne göre yapı denetim hizmet sözleşmesinin tarafı arsa-yapı sahibi olup, yapı denetçisine karşı ücretin tamamından yapı sahibi sorumlu olduğu, yüklenici ile arsa sahipleri arasındaki sözleşmede arsa sahibinin ödeyeceği yapı denetim hizmet bedelini yükleniciden isteyebileceğine dair hüküm bulunmadığından yapı denetim bedelinden yüklenicinin ve halefi olan temlik alan asli müdahilin sorumlu olması ve bu bedel de yatırılarak birlikte ifaya karar verilme gerektiğine dair Yargıtay bozması kanunun emredici hükmüne aykırı ve açıkça maddi yanılgıya dayalı olup usulü kazanılmış hak oluşturmaz. Mahkemenin kabulünde olduğu gibi eksik iş bedeli ve gecikme tazminatından (kira tazminatı) yükleniciden temlik alan asli müdahilin sorumlu tutulması doğrudur.Bu durumda mahkemece asıl davada yapı denetim ücretinin de depo ettirilerek birlikte ifa suretiyle tescile karar verilmesine dair bozma ilamı açıkça maddi hataya dayalı olup bozmaya uyulması usulü kazanılmış hak oluşturmayacağından, asıl davada asli müdahil ...’ın yatırmak zorunda bırakıldığı 12.074,15 TL yapı denetim hizmet bedeli kendisine iade edilerek asıl davada geriye kalan eksik işlerin giderim bedeli ve kira (gecikme) tazminatı karşılığı 25.798,13 TL’nin asıl dosya davalıları-birleşen dosya davacıları ... ve ..

...’ın yatırmak zorunda bırakıldığı 12.074,15 TL yapı denetim hizmet bedeli kendisine iade edilerek asıl davada geriye kalan eksik işlerin giderim bedeli ve kira (gecikme) tazminatı karşılığı 25.798,13 TL’nin asıl dosya davalıları-birleşen dosya davacıları ... ve ...’ye ödenerek asıl davada talep edilen arsa sahipleri üzerine olan tapu kayıtlarının iptâli ile asli müdahil adına tapuya kayıt ve tesciline, birleşen davada yapı denetim hizmet bedelinden yüklenicinin sorumlu tutulmasına dair ilk karar yüklenici tarafından temyiz edilmemesi suretiyle kesinleştiği, yine birleşen davada talep edilip ıslahla artırılan eksik iş giderim bedeli ile kira tazminatı asıl davada depo ettirilip arsa sahiplerine ödenmesine karar verildiğinden birleşen davanın depo ettirilen dışında kalan 12.074,15 TL üzerinden davalı yüklenici aleyhine kabulüne karar verilmesi gerekirken yapı denetim hizmet bedelinden temlik alan asli müdahilin sorumlu tutulması sonucunu doğuracak biçimde asli müdahile depo ettirilerek asıl ve birleşen davada yazlı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle asli müdahil ...’ın diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün asli müdahil ... yararına BOZULMASINA, 2.540,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı-birleşen dosya davacıları arsa sahipleri ... ve ...’den alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan asıl davada asli müdahil ...’a verilmesine, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden asli müdahil ...'a iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 15.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15253, Karar No: 2012/10986, Tarih: 21.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/15253 E.  ,  2012/10986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak, Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık savunmaları, mağdur beyanları ve 21.10.2007 tarihli hastahane raporu birlikte değerlendirildiğinde, sanığın aile içerisinde meydana gelen tartışma esnasında oğlu mağduru itekleyerek duvara çarpıp yaralanmasına neden olarak üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığı halde yerinde olmayan gerekçe ile ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3961, Karar No: 2007/4149, Tarih: 16.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/3961 E.  ,  2007/4149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil mümkün değilse katkı payına dayalı tazminat davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 11.7.2006 gün ve 2006/4937-8331 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş Dairemizin 23.11.2006 gün ve 2006/12557-13628 sayılı ilamiyle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir. Bu defe Mahkemece 22.3.2007 tarihli ara kararı ile, bozma kararında yanlışlık olup olmadığı hususunun 14.Hukuk Dairesinden sorulması istemi ile dosyanın 14.Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

K A R A R

Mahkemenin 23.3.2007 günlü gönderme yazısı mahiyeti itibarıyla maddi hatanın tavzihi istemine ilişkindir. Yargıtay ilamının tavzihi ise tarafların yetkisindedir. Esasen karar düzeltme aşamasında bu husus davalı vekilinin 20.9.2006 günlü dilekçesinde dile getirilmiş ve onun tarafından da maddi hata olarak değerlendirilip benimsenmiştir. Mahkemece tarafların talebi olmadan Yargıtay ilamının tavzihi istenemiyeceğinden dosyanın MAHALLİNE GÖNDERİLMESİNE, 16.4.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5069, Karar No: 2022/7341, Tarih: 25.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5069 E.  ,  2022/7341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayini istemine ilişkin olarak açılan davada, ... 3. Sulh Hukuk ile Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, kendisine kayyım atanması talep edilen küçüğün yerleşim yeri adresinin "..." olduğu, Uyap üzerinden yapılan incelemede, kayyım tayini istenilen küçüğün "..." adresinde ikamet ettiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, yapılan kolluk araştırması küçüğün annesi ile birlikte ".../..." adresinde ikamet ettiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Temsil kayyımlığı TMK'nın 426. maddesinde; "Vesayet makamı, ergin bir kişi, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri bir sebeple ivedi bir işini kendisi görebilecek veya bir temsilci atayabilecek durumda değilse, bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa, yasal temsilcinin görevini yerine getirmesine bir engel varsa veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya resen temsil kayyımı atar.” şeklinde düzenlenmiştir.

TMK'nın 403/3 ve 431. maddeleri uyarınca vasinin atanmasına ilişkin hükümlerin, aksi belirtilmiş olmadıkça kayyım atanması hakkında da uygulanacağı belirtilmiştir. Vesayet işlerinde yetki TMK'nın 411. maddesine göre; "Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir" şeklindedir.

Temsil kayyımı atanmasında yetkili mahkeme TMK'nın 430/1. maddesinde; "Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır" şeklinde belirtilmiştir. Kayyım atanmasına ilişkin davada kesin yetki söz konusu olup, bu yön kamu düzenine ilişkindir.

Dosya kapsamında yapılan kolluk araştırması ve dosya içeriğinde bulunan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, kayyım tayini istenilen küçüğün yerleşim yeri adresinin "İlkadım/..." olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunu’nun 36/3. maddesi gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17463, Karar No: 2013/12381, Tarih: 01.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/17463 E.  ,  2013/12381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davalılar : 1-Tuğçe Temizlik Gıda ve Taş. A.Ş. vekili

Av.......

2-... vekili

Av....

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalılardan ... vekilinin sebepleri bildirilmiş olmayan bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı Rektörlük harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 01.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15286, Karar No: 2012/6155, Tarih: 16.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15286 E.  ,  2012/6155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.06.2010 tarih ve 2009/147-2010/158 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "DERYA" ve "Derya TON BALIĞI" ibareli markaların sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "KEREVİTAŞ SUPERFRESH DENİZ DERYA EGELİ" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere TPE'ye başvurduğunu, Markalar Dairesi Başkanlığına ve YİDK'ya yaptıkları itirazın reddedildiğini, oysa markaların mal ve hizmet sınıflarının örtüştüğünü, davalının müvekkilinin tanınmışlığından faydalanma amacında olduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptalini, tescili halinde markanın hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davalı başvurusu ile davacı markaları arasında işaret ve kapsamlarındaki mal/hizmetler bakımından benzerlik bulunmadığını, karıştırılma ihtimalinden de söz edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı başvurusunun 29. sınıfın tüm alt gruplarını, davacının markalarının ise 29. sınıfın 01. alt grubunda bulunan "et ve balık konservesi" ve "konserve ton balığı" emtiası için tescilli olduğu, başvurudaki "Deniz" ve "Egeli" ilaveleri nedeniyle başvuru davacı markaları ile aynı veya ayırt edilmeyecek kadar benzer sayılamaz ise de, aynı veya aynı tür malları kapsayan 29/01. sınıf ve alt gruptaki emtia yönünden, ortak bulunan "DERYA" ibaresi nedeniyle görsel, işitsel ve kavramsal olarak en azından idari ticari bir bağlantı olduğu yanılgısına yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğu, "DERYA" ibareli markanın tanınmış marka olduğunun ispatlanamadığı, bu nedenle 29/01 dışında kalan farklı sınıf ve alt gruplar yönünden KHK'nın 8/4. maddesi kapsamında tescil engelinin oluşmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, TPE YİDK'nın 2009-M-1412 sayılı kararının başvuru kapsamındaki 29/01 sınıf ve alt gruba dahil olan mallar yönünden kısmen iptaline, davaya konu markanın 29/01 sınıf ve alt gruba dahil mallar yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.