muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/630, Karar No: 2016/2112, Tarih: 20.12.2016

Sanığın, kendisine suça konu altınları satan şahıslar olarak, ... ve ...'ü hem fotoğrafları üzerinden hem de canlı olarak teşhis ettiği,

Yargılama aşamasında yerel mahkemece, 28.09.2011 tarihinde tanık ... hakkında Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunulduğu, UYAP ortamında yapılan ve çıktıları dosyaya eklenen sorgulama sonuçlarına göre, ... hakkında katılan ...'a yönelik aynı suç tarihli eylem nedeniyle hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kamu davası açıldığı, İstanbul 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/30 esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama sonucunda sanığın atılı suçlardan beraatine hükmolunduğu ve hükümlerin 15.06.2012 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği, adı geçen hakkında suç eşyasının satın alınması suçundan açılmış bir davanın bulunmadığı,

Anlaşılmaktadır.

Tanık ...; kapalı çarşıda büfe işlettiğini, mahalleden tanıdığı aynı zamanda çocukluk arkadaşları olan ... ve ... ile sonradan teşhis ettiği ...'ün iş yerine gelerek, tekstil üzerine iş yeri açacaklarını, yengelerinden borç altın aldıklarını, bunları bozdurmak istediklerini söylediklerini, kendisinin de yardımcı olmak adına onları kapalı çarşıda kuyumculuk yapan sanığın iş yerine götürdüğünü, ... ve ...'nun ise kendisine ait iş yerinde kaldığını, sanığa, Ferit'in arkadaşı olduğunu, iş yeri açacaklarını, bu yüzden altın bozdurmak istediklerini söyleyerek, yardımcı olmasını istediğini, sanığın da kabul edip 20.200 Liraya altınları satın aldığını, kendisinin bu satıştan herhangi bir para almadığını, altınların hırsızlık malı olduğunu bilmediğini anlatmış,

... kollukta; kasadan çıkan ziynet eşyalarını bozdurmak için hep birlikte kapalı çarşıya gittiklerini, burada büfecilik yapan, aynı zamanda çocukluk arkadaşı olan İsmail'e, Yılmaz'ın ortağı olduğunu, iş yeri açmak istediklerini, Yılmaz'ın bu iş için akrabalarından borç ziynet eşyası aldığını söyleyip, bozdurabilecekleri tanıdık kuyumcu olup olmadığını sorduğunu, İsmail'in, kendilerini kapalı çarşıda kuyumculuk yapan sanık ...'ın iş yerine götürdüğünü, burada ziynet eşyasını paraya çevirdiklerini, Yılmaz ve Yunus'un da, kasadan çıkan dövizi nakde çevirdiklerini, toplamda 25.000 Lira para tuttuğunu, kişi başı 5000 Lira para düştüğünü ifade etmiş,

Mahkemede; çocukluk arkadaşı olan tanık İsmail'e durumu anlatıp, “bizim çocuklar bir hata yapmış, bunları bozdurmamız lazım” demesi üzerine, İsmail'in, “hallederiz” şeklinde cevap verdiğini, bunun üzerine kendilerini sanık ...'ın iş yerine götürdüğünü, sanığın da, altınların hırsızlık malı olduğunu bildiğini, kollukta gördüğü baskı nedeniyle farklı ifade vermek zorunda kaldığı söylemiş,

...; soruşturma aşamasında açıklayıcı bir beyanda bulunmamış, yargılama aşamasında suçu ikrar ederek, altınlar bozdurulurken kendisinin iş yeri dışında beklediğini, ancak sonradan Ferit'in söylediği kadarıyla İsmail ve Atakan'ın altınların çalıntı olduğunu bildiklerini beyan etmiş,

...; soruşturma aşamasında açıklayıcı bir beyanda bulunmamış, yargılama aşamasında suçu ikrar ederek, altınlar bozdurulurken kendisinin iş yeri dışında beklediğini, ancak sonradan Ferit'in söylediği kadarıyla İsmail ve Atakan'ın altınların çalıntı olduğunu bildiklerini beyan etmiş,

Sanık ... aşamalarda; kapalı çarşıda kuyumculuk yaptığını, 12.08.2011 günü kapalı çarşıda esnaflık yapan ... ile olay sebebiyle tanıdığı ve isimlerini daha sonradan öğrendiği ... ve ...'ün birlikte iş yerine geldiklerini, İsmail'in, yanında bulunan şahısları göstererek, mahalleden arkadaşları olduğunu, iş yeri açacaklarını söyleyip kendilerine yardımcı olmasını istediğini, kendisinin de kabul ettiğini, bu şahıslardan 20.200 Lira değerinde altın satın aldığını, bu altınların çalıntı olduğunu 15.08.2011 günü iş yerine gelen polislerden öğrendiğini, satın aldığı altınları tam ve eksiksiz olarak rızasıyla polislere teslim ettiğini, altınların çalıntı olduğunu bilmediğini, olay günü cuma namazına gideceği için fatura düzenlemediğini, akşam topluca fatura düzenlediğini, iş yerinde kamera bulunmakta ise de 2-3 günde bir kayıt sisteminin başa döndüğünü, Ferit'in ifadesini kabul etmediğini savunmuştur.

Uyuşmazlıkların ayrı ayrı ele alınmasında yarar bulunmaktadır.

I- Sanık hakkında suç eşyasının satın alınması suçundan eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığı,

İnceleme dışı sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'nun katılanın iş yerinden çaldıkları altınları, ... ve ...'ün, tanık ... aracılığıyla gittikleri sanık ...'a ait kuyumcuda bozdurdukları, sanık ...'ın satın aldığı altınların çalıntı olduğunu bilmediğini savunduğu olayda; ...'in, 15.11.2011 tarihli oturumda tanık sıfatıyla dinlenerek ifadesinin tespit edilmiş olması, inceleme dışı sanık ...'un 28.09.2011 tarihli oturumda, kuyumcu olan sanık ...'ın kendilerinden satın aldığı altınların hırsızlık malı olduğunu bildiğini ve bu nedenle piyasa değerinin altında bir fiyata aldığını beyan etmesi, inceleme dışı diğer sanık ...'ün de aynı oturumda Ferit'in anlatımını destekler mahiyette beyanda bulunması karşısında, sanık ...'ın yüklenen suçu işlediği hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde sübuta erdiğinden ve dosya kapsamı itibarıyla araştırılması gereken bir husus bulunmadığından, sanığın mahkûmiyetine ilişkin yerel mahkeme hükmü ile bu hükmü onayan Özel Daire kararı isabetli olup, tanık ... hakkındaki suç duyurusunun akıbetinin beklenip, her iki dosya birleştirildikten sonra delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin itirazın reddine karar verilmelidir.

II- Sanık hakkında eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulmadığının kabulünden sonra, TCK'nun 168. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine gelince;

II- Sanık hakkında eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulmadığının kabulünden sonra, TCK'nun 168. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine gelince;

TCK'da etkin pişmanlık, tüm suçlarda uygulanabilecek genel bir hüküm olarak değil, özel suç tipleri bakımından uygulanabilecek istisnai bir müessese olarak düzenlenmiştir. Bu bağlamda kanun koyucu bazı suçlara ilişkin etkin pişmanlık düzenlemesini "etkin pişmanlık" başlığıyla bağımsız bir madde hâlinde (TCK'nun 93, 110, 168, 192, 201, 221, 248, 254, 269, 274, 293. maddeleri), bazılarını ise suç tipinin düzenlendiği maddenin bir fıkrası şeklinde gerçekleştirmiştir. (TCK'nun 184/5, 230/5, 245/5, 275/2, 275/3, 281/3, 282/6, 289/2, 297/4, 316/2. maddeleri) Bu hükümlerin bir kısmında etkin pişmanlık nedeniyle cezanın tamamen ortadan kaldırılması öngörülmüş, bir kısmında ise sadece belli oranda indirilmesi kabul edilmiştir.

Etkin pişmanlık, kanunun etkin pişmanlığa imkân tanığı her suç tipinde, o suçun karakterine uygun bir yapıya bürünmektedir. (Yasemin Baba, Türk Ceza Kanununda Etkin Pişmanlık, Oniki Levha Yayınları, İstanbul 2013, s. 22) Ancak bu durum, etkin pişmanlık hükümleri arasında hiçbir ortak unsur olmadığı anlamına gelmemektedir. Gerek Türk Ceza Kanunundaki gerekse özel ceza kanunlarındaki etkin pişmanlık düzenlemeleri incelendiğinde ve öğreti ile yerleşik yargısal kararlardaki görüşler de değerlendirildiğinde etkin pişmanlığın unsurlarının;

1- Kanunda etkin pişmanlığa imkân tanıyan bir düzenleme bulunması,

2- Suçun tamamlanmış olması,

3- Failin kanunda öngörülen biçimde aktif bir davranışının gerçekleşmesi,

4- Failin bu davranışın iradi olması,

Şeklinde belirlenmesi mümkündür.

Etkin pişmanlığın uygulanabilmesi için öncelikle kanunda o suç ve faili bakımından buna imkân tanıyan özel bir hüküm bulunması gerekir. Her suç açısından etkin pişmanlığın uygulanması mümkün değildir. Esasen niteliği gereği her suç etkin pişmanlığa elverişli de değildir. Bir suç tipi bakımından kanunda etkin pişmanlık düzenlemesi öngörülmemiş ise "kanunilik ilkesi" uyarınca kıyas veya yorum yoluyla da olsa etkin pişmanlık uygulanamaz.

Etkin pişmanlık kavramıyla ilgili bu genel açıklamalardan sonra uyuşmazlığa konu 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesindeki etkin pişmanlık müessesesini irdeleyecek olursak:

5237 sayılı TCK'nun "etkin pişmanlık" başlıklı 168. maddesi;

"1)Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık ve karşılıksız yararlanma suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde; cezası üçte birden üçte ikiye kadar indirilir. Yağma suçunda ise, cezada altıda birden üçte bire kadar indirim yapılır.

"1)Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık ve karşılıksız yararlanma suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde; cezası üçte birden üçte ikiye kadar indirilir. Yağma suçunda ise, cezada altıda birden üçte bire kadar indirim yapılır.

2)Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, mağdurun rızası aranır" şeklinde iken, 08.07.2005 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanunun 20. maddesiyle değiştirilerek;

"1)Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs ve karşılıksız yararlanma suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir.

2)Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir.

3)Yağma suçundan dolayı etkin pişmanlık gösteren kişiye verilecek cezanın, birinci fıkraya giren hallerde yarısına, ikinci fıkraya giren hallerde üçte birine kadarı indirilir.

4)Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, ayrıca mağdurun rızası aranır" şeklinde yeniden düzenlenmiş; suç tarihinden sonra 6352 sayılı kanunun 84. maddesi ile yapılan değişiklikle "ve karşılıksız yararlanma" ibaresi madde metninden çıkarılmış ve maddeye eklenen 5. fıkrada karşılıksız yararlanma suçlarında etkin pişmanlıkla ilgili farklı bir düzenlemeye gidilmiştir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde,

TCK'nun 168. maddesinde yer alan "etkin pişmanlık" hükmünün uygulanabileceği suçların, aynı maddede sınırlı şekilde sayılmış olması, sanığın eylemine uyan "suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi" suçununun ise bu maddede belirtilen suçlardan olmaması karşısında; "kanunilik ilkesi" uyarınca sanık hakkında TCK'nun 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasının mümkün olmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, itirazın bu uyuşmazlık konusu yönünden de reddine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının her iki uyuşmazlık yönünden de REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2016 tarihinde yapılan müzakerede her iki uyuşmazlık yönünden de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17363, Karar No: 2012/19303, Tarih: 31.12.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/17363 E.  ,  2012/19303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın kil blanket kaplama, filtre kum, duvar arkası dolgular, kanal kazıları işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 31.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15635, Karar No: 2018/6410, Tarih: 29.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15635 E.  ,  2018/6410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İİK'nın 345/a maddesindeki sermaye şirketlerinin iflasını istememek suçunun oluşabilmesi için öncelikle ortada kesinleşmiş bir icra takibinin varlığı gerekir. Borçluya ödeme emri tebliğ edilmediği ve takip kesinleşmeden 29.08.2014 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerekirken, İİK'nın 345/a maddesindeki iflasın istenmemesi suçunun sermaye şirketleri hakkında istenebileceği gerekçesiyle beraat kararı verilmesi sonucu itibariyle doğru olduğundan, şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 29/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24801, Karar No: 2014/14851, Tarih: 17.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/24801 E.  ,  2014/14851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın parkta bulunduğu sırada kolluk görevlileri tarafından üzerinde uyuşturucu madde yakalanması nedeni ile hakkında yasal işlem yapmak için Polis Merkezi Amirliği'ne getirildiği ve amirlik içerisinde işlemleri yapılırken sanığın adli büro içerisindeki evrak dolabının kapı camına kafa atarak kırdığı, sanığın bu eylemiyle kamu malına zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, görgü ve tespit tutanağı, olay tutanağı, CD izleme ve muhafaza altına alma tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulunde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17.09.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1257, Karar No: 2008/3368, Tarih: 03.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/1257 E.  ,  2008/3368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava İcra ve İflas Kanunu’nun 177/4 ncü maddesine göre açılmış iflas davasıdır.

Mahkemece davalıya iflas ödeme emri tebliğ edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- İcra ve İflas Kanunu’nun 177 nci maddesinin 4 numaralı bendine göre ilama dayalı bir alacağın icra emri ile istenmesine rağmen ödenmemesi doğrudan bir iflas sebebidir. Bu ihtimalde borçluya icra emri (İİK.m.32) tebliği yeterli olup, iflas ödeme emri tebliğine gerek bulunmamaktadır. Beliren durum karşısında davacı ... tarafından açılan davanın reddedilmesinde isabet görülmemiştir.

2- ... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2003/81 sayılı takip dosyası alacaklısı ... Şanlı ise de, bu takibin dayanağı ... tarafından açılmış bulunan dava sonucunda alınan ilamdır. İcra ve İflas Kanunu’nun 177/4 maddesi hükmünün uygulanabilmesi ancak ilam alacaklısının davacı olması haline münhasırdır. Somut olayda alacaklı davacının dayandığı ilam, kendisi lehine verilmiş değildir. Davanın bu sebepten reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi de doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5133, Karar No: 2012/6463, Tarih: 07.05.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/5133 E.  ,  2012/6463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.03.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 14.09.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı, satış vaadine konu binanın depremde yıkılarak yok olduğunu, yapılan satış vaadine dayanılarak bağımsız bölüm tescilinin istenemeyeceğini, talep edilmesi halinde arsa payı bedelinin davacıya ödenebileceğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, satış vaadi taliki şarta bağlı olarak yapıldığından, taşınmazda kat irtifakı kurulmamış olduğundan söz edilerek dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Burada öncelikle belirtilmelidir ki, 24.04.1978 tarihli ve 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, ana taşınmazda henüz kat mülkiyeti ya da irtifakı kurulmadan önce bağımsız bölüme ilişkin ve arsa payı ile bağlantılı veya bağlantısız eş deyişle arsa payı belirlenmiş veya belirlenmemiş olarak noterlikçe düzenlenen kat mülkiyeti ya da kat irtifakı satış vaadi sözleşmesinin geçerli olacağıdır. Diğer bir ifadeyle, taşınmazda kat mülkiyeti ya da kat irtifakı kurulmamış olsa da satış vaadi alacaklısı, satış vaadi sözleşmesine dayanarak bağımsız bölüm tescili isteminde bulunabilir.

Davada dayanılan 23.09.1998 tarihli sözleşmenin konusu 499 ada 3 sayılı parsel üzerindeki binanın 9 numaralı bağımsız bölümü ve bu bağımsız bölüme

isabet edecek arsa payı ve eklentileridir. Vaat borçlusu olan davalı, binadaki 9 numaralı bağımsız bölüm mülkiyetini ve bunun arsa payı ile eklentilerini davacıya satış vaadinde bulunmuştur. Belirtildiği üzere, davacı bu satış vaadi sözleşmesine dayanabilir.

Davada dayanılan 23.09.1998 tarihli sözleşmenin konusu 499 ada 3 sayılı parsel üzerindeki binanın 9 numaralı bağımsız bölümü ve bu bağımsız bölüme

isabet edecek arsa payı ve eklentileridir. Vaat borçlusu olan davalı, binadaki 9 numaralı bağımsız bölüm mülkiyetini ve bunun arsa payı ile eklentilerini davacıya satış vaadinde bulunmuştur. Belirtildiği üzere, davacı bu satış vaadi sözleşmesine dayanabilir.

499 ada 3 sayılı parselin tapu kaydının incelenmesinden; taşınmazın tapuda arsa vasfıyla kayıtlı olduğu, paylı mülkiyet rejimine tabi olarak 1/3 payının davalı adına, diğer payların başkaları adlarına kayıtlı olduğu görülmektedir. Taşınmaz, imar hudutları dahilindedir. Taşınmaz üzerindeki binanın depremde yıkılarak yok olduğu hususu taraflar arasında çekişme konusu değildir. Gerçekten, Borçlar Kanununun 149. maddesi gereğince bir sözleşmenin taliki şarta bağlı olarak yapılması mümkündür. Bu gibi durumlarda, borcun mevcudiyeti ilerde gerçekleşecek bir hadisenin tahakkukuna bağlanır. Ancak, aynı yasanın 154. maddesi uyarınca şartın tahakkuku iki taraftan birinin iyiniyet kaidelerine muhalif hareketinden gerçekleşemiyorsa, o şart yasa uyarınca tahakkuk etmiş sayılır. Somut olayda, 499 ada 3 sayılı parsel üzerindeki bina depremde yıkılarak yok olduğundan ve bunda her iki tarafın bir kusuru bulunmadığından, artık sözleşmedeki şartın gerçekleşmesini beklemeye gerek yoktur.

Burada üzerinde durulması gereken diğer bir husus da, ifa imkansızlığıdır. Bazı hallerde borçlu, borcunu ifa etmek istediği halde bu mümkün olmayabilir. Borcun ifa edilmemesinin bir nedeni de imkansızlıktır. İfa imkansızlığında, ifa konusunun yerine getirilemez nitelikte olması söz konusudur. Örneğin, somut olayda olduğu gibi satışı vaat olunan bağımsız bölümün bulunduğu binanın deprem nedeniyle yok olması, o binadaki bir bağımsız bölümün mülkiyetinin vaat alacaklısına verilmesini imkansız kılabilir. Bu tür ifa imkansızlığında, maddi bir neden vardır. Borçlar Kanununun 117. maddesine göre, imkansızlık borcu sona erdiren nedenlerden biridir. Kısaca belirtmek gerekirse, davacı imkansızlık sebebiyle 499 ada 3 sayılı parsel üzerindeki binanın 9 numaralı bağımsız bölümünün adına tescilini isteyemez. Ne var ki, yukarıda vurgulandığı üzere davalı vaat alacaklısı bağımsız bölüm dışında bu bağımsız bölüme isabet edecek arsa payı ve eklentilerinin de davacıya satışı vaadinde bulunmuştur. Yine vurgulandığı üzere burada Borçlar Kanununun 154. maddesine göre, 149. maddede sözü geçen şartın tahakkukunu beklemeye gerek yoktur. Bu şartın tahakkukunu beklemeden de davalı, arsa payı ve eklentilerinin satışı vaadine bulunduğundan, bu borcun hükmen ifa edilmesi gerekir.

Bütün bu anlatılanlardan sonra mahkemece yapılması gereken iş, varsa imar müdürlüğündeki işlem dosyasında ve depremle ilgili dosyaya sunulan

Bütün bu anlatılanlardan sonra mahkemece yapılması gereken iş, varsa imar müdürlüğündeki işlem dosyasında ve depremle ilgili dosyaya sunulan

diğer belgelerden yararlanmak, gerek duyulursa keşif yapılmak suretiyle satışı vaat edilen 9 numaralı bağımsız bölüme isabet edecek arsa payını bilirkişilere hesaplatmak ve bu paya ilişkin davacı istemini kabul ederek, davalının payından iptal ederek davacı adına tescil etmek olmalıdır.

Değinilen yön göz ardı edilerek, sözleşmedeki şartın gerçekleşmediğinden bahisle davanın yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 07.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.