muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24777, Karar No: 2013/33459, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2013/24777 E.  ,  2013/33459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24,30 TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18701, Karar No: 2014/17964, Tarih: 08.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/18701 E.  ,  2014/17964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2012/95-2013/87

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili nezdinde kasko sigortalı olan araca davalının sevk ve idaresindeki araçla kusurlu olarak çarpması sonucu meydana gelen kazada sigortalı aracın hasarlandığını, tespit edilen 120.000 TL tazminatın sigortalıya ödendiğini, tazminattan 59.399,00 TL sovtaj bedelinin mahsubu ile 60.601 TL'nin davalının %50 kusuruna isabet eden 30.300,50 TL'sinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenerek, davanın kabulü ile, 30.300,50 TL'nin 18.08.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

1982 Anayasasının 36. maddesi ve HUMK.'nun 73. maddesi (HMK. madde 27) uyarınca, mahkeme tarafları dinlemeden, onları iddia ve savunmalarını bildirmeleri için usulüne uygun olarak davet etmeden hükmünü veremez.

7201 sayılı Tebligat Kanunun 10. maddesi hükmüne göre "Tebligat tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır."

Aynı yasanın 32. maddesi hükmü gereğince, "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih tebliğ tarihi addolunur."

Somut olayda; davalı adına çıkarılan tebligatların Tebligat Kanununun 21. maddesine göre "İlkbahar Mahallesi 603. Sokak No:4 İç Kapı No:6 Çankaya Ankara" adresine tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. İçişleri Bakanlığı Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü'nün 06.08.2014 tarihli cevap yazısında davalının 24.01.2013 tarihinden itibaren “Darüşşafaka Mahallesi .... Sitesi ... Evleri No:2C İç Kapı No:6 Sarıyer İstanbul” adresini kullandığı bildirilmiştir.

Bu durumda, TK.'nun 10/2. maddesi göz ardı edilerek, davalının başından beri tebligat yapılamayan adresine mernis adresi olduğundan bahisle doğrudan TK.'nun 2l/2. maddesine göre tebligat çıkartıldığı, dolayısıyla yukarıdaki yasal düzenlemeler doğrultusunda tebligatın usule aykırı olduğu nazara alınarak mahkemece, davalıya dava dilekçesi ve duruşma gününün usulüne uygun biçimde tebliğ edilerek, savunmasına ilişkin delillerinin toplanması ile hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken savunma hakkını kısıtlar şekilde eksik araştırma ve inceleme ile davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru bulunmamıştır.

2- Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 8.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10623, Karar No: 2019/2225, Tarih: 14.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/10623 E.  ,  2019/2225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

...... niteliğindeki ...... Mahallesi 208 ada 20 parsel sayılı taşınmazın değerinin belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Hükme esas bilirkişi kurulunca ...... alınan taşınmazların imar parseli oldukları belirtildiği halde düzenleme ortaklık payı konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, bir kısmının ise il ve ilçe merkezlerine olan mesafeleri ve çevrelerinin gelişmişlik durumları ve dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında ...... incelemesi uygun olmadığı gibi, bilirkişi kurulunca ...... alınan taşınmazların, satışına ilişkin akit tabloları ...... Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile ...... taşınmazların 2014 yılında, ......... Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili ...... Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut ...... kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili ...... Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen ...... celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, ...... alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ......... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, ......lere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir ...... ve dava konusu taşınmaz ile ...... taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve ...... taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak ......lere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmaz üzerinde bulunan ...... niteliğindeki yapıların dosyaya ve bilirkişi raporuna yansıyan özelliklerine göre yapı sınıfının 1/B olarak alınması gerektiği gözetilmeden, 2/A sınıfında kabul edilerek fazla yapı bedeli tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ...... irad kaydedilmesine, 14/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16474, Karar No: 2013/4296, Tarih: 08.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2011/16474 E.  ,  2013/4296 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'ten alınmasına, 08.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7087, Karar No: 2012/9200, Tarih: 15.10.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/7087 E.  ,  2012/9200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Teknik bilirkişi tarafından düzenlenen 27.09.2001 tarihli rapor ekinde bulunan krokide K harfi ve yeşil renk ile gösterilen su kanalı ile ilgili olarak DSİ tarafından kamulaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı araştırılarak, kamulaştırma işlemi yapılmış ise buna ilişkin kayıt, harita ve belgelerin bulundukları yerlerden ayrı ayrı getirtilerek dosya içerisine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılabilmesi için geri çevrilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7031, Karar No: 2018/14988, Tarih: 05.07.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/7031 E.  ,  2018/14988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Galle Fazlasına Müstehak Vakıf Evladı Olduğunun Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, dava dilekçesinde, davacıların vakfeden ...'in babası ...'nın torunu olduğunu iddia ederek, ...'in pederi ... Vakfının galleye müstehak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiş; mahkemece, dosya kapsamına göre ...'in Pederi ... Vakfı adında bir vakfın bulunmadığı, ... ve ... Vakıflarının adlarının şahsiyet kaydı ve diğer belgelerde birlikte zikredilmesinin ve şahsiyet kayındaki mütevelli atamalarının beraber yürütülmesinin, ...'nın 1540 yılında düzenlediği uzun bir vakfiye ile babası...Bey'den kalan vakıfları kendi vakfına ilhak etmesinden kaynaklandığı gerekçesi ile davanın reddine dair verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Dairemizce aynı gün temyiz incelemesi yapılan aynı mahkemenin (... Anadolu 23. Asliye Hukuk Mahkemesi) 2014/118 Esas 2016/8 Karar sayılı dava dosyasındaki (Dairenin 2017/7023 esas 2018/14896 sayılı) bilgi ve belgelere ve özellikle bilirkişi raporuna göre, davacılar ile vakıf kurucusu arasındaki soybağı kanıtlandığından davacıların vakfın evladı olduğuna karar verilmiştir. Sözkonusu dosyaki vakfın kurucusu ...ey oğlu...Bey'dir. Vakfın adı da ...Bey Vakfıdır. Eldeki davadaki vakıf ise Ramazanoğlu ... ve .... Vakfıdır. Vakıflar Genel Müdürlüğü'nün 15.05.2014 gün 5041 sayılı yazılarında da ... Pederi ... ve ...Vakfının belgelerde birlikte anıldığı, şahsiyet kaydındaki mütevelli atamalarının birlikte yürütüldüğü bildirilmiştir. Bilirkişi raporunda, ...'nın 1540 yılında düzenlediği uzun bir vakfiye ile babası...Bey'den kalan vakıfları kendi vakfına ilhak ettiği sonucuna varıldığını açıklamıştır. Bu vakıf ile birleştirilen ve dairenin 2017/7023 Esas 2018/14896 Karar sayılı dosyası içinde bulunan vakfiyede, galle erkek evlada bırakılmıştır. Tüm bu açıklamalar ışığında ...Bey oğlu...Paşa vakfının evladı oldukları anlaşılan davacılar dolayısı ile ...Paşa'nın babası...Bey'inde evladıdır. Bu bağlamda mahkemece, vakfiyedeki galle fazlasına ilişkin düzenlemeler dikkate alınarak vakıf evladı olan davacıların galleye müstehak olup olmadıkları araştırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nın 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 05.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6527, Karar No: 2012/4820, Tarih: 05.03.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/6527 E.  ,  2012/4820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçlardan silinme koşulları oluşmayan hükümlülükleri bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın olay tarihinde müştekiye ait park halinde bulunan kapıları kilitli olduğu kabul edilen otomobilin, sol ön kapı anahtar yuvasını adli emanetin 2006/28 sırasına kayıtlı olduğu anlaşılan bıçakla zorlamak suretiyle açması şeklinde gerçekleşen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu;Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorum getirilerek cezadan indirim yapılması,

3-Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrasına aykırı olarak 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihi yerine ceza süresince yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

4-Sanığın, suç tarihinde 18 yaşını doldurmuş olmasına karşın müşteki ile sanığın dinlendiği ve hükmün açıklandığı 05.04.2006 tarihli oturumun açık yerine gizli yapılması suretiyle CMK'nın 182/1, 185/1 maddelerine aykırı davranılması, böylece savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9303, Karar No: 2018/10813, Tarih: 19.09.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/9303 E.  ,  2018/10813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hak yoksunluklarına hükmedilirken yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde re'sen ve doğru olarak, TCK'nın 53. maddesinin 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık Emrah Ördek (...) müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 19.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11039, Karar No: 2018/3004, Tarih: 20.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11039 E.  ,  2018/3004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... ....Tüketici Mahkemesi’nce verilen 07/04/2016 tarih ve 2015/1320-2016/861 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin tatil yapmak üzere davalı firmaya ait ... plakalı otobüs ile 29/07/2014 tarihinde ...'un ... ilçesinden ....nin ... ilçesine doğru saat ...:...'te yola çıktıklarını, otobüsün 04:00 sularında sürücü ...'in sevk ve idaresinde .. ... karayolunda seyir halinde iken yanmaya başladığını, o esnada uyumakta olan müvekkillerinin yanık kokusu ve diğer yolcuların da çığlık sesleriyle uyandıklarını, otobüsün yanmakta olduğunu fark ettiklerini, canlarını zorla kurtardıklarını, o zamandan sonra otobüse binemediklerini, davalı firmanın yeni aracı ancak saat 09:00’da gönderebildiğini ve tatil yerlerine ancak saat ...:00’te gidebildiklerini, tatil kıyafetlerinin içinde bulunduğu valizin yandığını, müvekkillerinin uğramış olduğu zararı telafi etmediklerini, tatilden hiçbişey anlamadıklarını iddia ederek her bir müvekkili için 7.500,00 TL manevi tazminatın davalı firmadan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, aracın müvekkiline ait olmadığını, olayda mücbir sebebin olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; birlikte tatile çıkan evli olan davacıların seyahat esnasında otobüsün yanması üzerine valizlerinin de yandığı, davacıların bu nedenle manevi bir zarara uğradıkları, tatillerini diledikleri gibi kendi kıyafetleri ile yapamadıkları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile her bir davacı için 1.500,00 TL olmak üzere toplamda ....000,00 TL manevi tazminatın 29/07/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ... içi karayolu yolcu taşımacılığından kaynaklı manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, olay tarihi itibariyle uyuşmazlığa uygulanması gereken TBK’nın 56. maddesi uyarınca, hakimin özel durumları dikkate alarak hükmedeceği manevi tazminat miktarı, olay nedeniyle duyulan elem ve ızdırabı kısmen dahi olsa telafi etmeye elverişli, makul ve adalete uygun olmalıdır.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ... içi karayolu yolcu taşımacılığından kaynaklı manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, olay tarihi itibariyle uyuşmazlığa uygulanması gereken TBK’nın 56. maddesi uyarınca, hakimin özel durumları dikkate alarak hükmedeceği manevi tazminat miktarı, olay nedeniyle duyulan elem ve ızdırabı kısmen dahi olsa telafi etmeye elverişli, makul ve adalete uygun olmalıdır.

Somut olayda mahkemece, davacılar yararına taktir edilen manevi tazminat, olayın özellikleri, meydana geldiği tarih, olayın oluş şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ve hakkaniyet ilkesi de dikkate alındığında manevi tatmini sağlayacak ve makul bir ölçüde bulunmadığından açıklanan ilkelere göre manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, 20/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6251, Karar No: 2013/17598, Tarih: 10.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6251 E.  ,  2013/17598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, nakle tabi tutulan davacı işçinin nakil maaş ilmühaberinin düzeltilmesine, davalının bu konudaki işleminin iptaline ve eksik ödenen ek ödeme tutarlarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, uyuşmazlığın idari yargı yolunda görülmesi gerektiği gerekçesi ile dava dilekçesinin reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 03.10.2011 gün ve 2011/37487 Esas, 2011/34425 Karar sayılı kararı ile “İptali istenilen işlemin tesis edildiği tarihte davalı mevkiinde kamu kuruluşu niteliği taşımayan ...nin olması karşısında, idari yargı yetkisi kapsamında açılmış bir idari dava bulunduğundan söz etmek olanaksız olduğundan uyuşmazlığın, özel hukuk hükümlerine göre görüm ve çözümünde adli yargı yerinin görevli olduğu sonucuna varıldığı, saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, mahkemece işin esasına girilmesi gerekirken dava dilekçesinin yargı yolu yanlışlığı nedeni ile reddine karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.