muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1911, Karar No: 2023/849, Tarih: 06.03.2023

3. Hükümlünün eylemi neticesinde katılanda kemik kırığı meydana geldiği göz önünde bulundurularak Mahkeme tarafından belirlenen ceza miktarı üzerinden, 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca (1/6) oranında artırım oranı uygulanmıştır.

4. Hükümlünün yargılama sürecindeki olumlu davranışları göz önünde bulundurularak 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/6) oranında takdirî indirim sebebine dayalı indirim oranı uygulanmıştır.

5. Hükümlü hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenen 1 yıl 2 ay hapis cezasından, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/6) oranında indirim uygulanırken hesap hatası yapılarak cezanın “11 ay 20 gün hapis cezası” yerine “1 yıl hapis cezası” olarak belirlendiği anlaşılmıştır.

6. Hükümlü hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama eyleminden hesaplama hatası yapılarak fazla ceza belirlenmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Küre Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2021/35 Esas, 2022/25 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“Sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemi neticesinde katılanda kemik kırığı meydana gelmiş olması nedeniyle sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereği (1/6) oranında artırım uygulanarak 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın lehine takdirî indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5063, Karar No: 2015/21006, Tarih: 09.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/5063 E.  ,  2015/21006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ücret, prim, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde tır şoförü olarak çalıştığını, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil günleri ücret alacakları ve aylık ücretlerinin ödenmediğinden iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davacının iş sözlşemesini haksız olarak feshettiğini, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışılmadığını, davacının hak kazandığı tüm ücret alacaklarının ödendiğini, bu hususun davacı tarafından itirazi kayıtsız imzalanan ibraname içeriği ile sabit olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini feshetmekte haklı olduğu, fazla çalışma, hafta ve genel tatil çalışması yaptığı halde ücretlerinin ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işveren gönderdiği ihtarnamede ücret ve prim alacaklarının 3.000 TL kısmının eksik ödendiğini ileri sürmüştür. Yine ıslah dilekçeinde bu miktarı talep etmiştir. Davacı davalı işyerinde asgari ücret ve km başına prim ile çalışmıştır. Davalı işveren davacının ücret ve prim alacaklarının tam olarak ödendiğini ispat edemediğinden Mahkemece davacının talep ettiği 3.000 TL ücret ve prim alacağının kabulü gerekirken reddi hatalıdır.

3-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

3-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Somut olayda davacının aylık garanti ücret ve km başına prim ile çalıştığı sabittir. Davacı bu çalışma düzeninde yaptığı fazla çalışmanın zamsız kısmını almıştır. Mahkemece davacının fazla çalışma alacağının yalnızca %50 zamlı kısmı hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken %150 şeklinde yapılan hesaplamaya göre hüküm kurulması isabetsizdir.

4- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tüm hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Dosya içinde bilgi ve belgelere göre davacının ayda iki pazar çalışması yaptığı sabittir. Mahkemece davacının hafta tatili çalışma alacağı ayda iki pazar üzerinden hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

5-Mahkemece davacının fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarından yapılan %50 oranındaki indirim hakkın özünü ortadan kaldıracak nitelikte fazladır. Daha makul oranda indirim yapılması gerekir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3954, Karar No: 2020/413, Tarih: 21.01.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/3954 E.  ,  2020/413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL 3. Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4850, Karar No: 2011/5986, Tarih: 23.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/4850 E.  ,  2011/5986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÜNYE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/06/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik oldukğu 202 parsel sayılı taşınmazının sınırında yer alan karayolunun iki tarafına davalı idarenin drenaj kanalları yaptığını, ancak arazinin yapısı dikkate alınmadan ve istinat duvarı ile büzler konulmaksızın fen ve tekniğe aykırı bu yapım nedeniyle meydana gelen heyelan sonucu anılan kanalın kırılarak arazi üzerinde 3000 m²'lik alanın kaydığını ve taşınmazının kullanılamaz hale geldiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

İdari yargının görev alanına girdiği gerekçesiyle davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece mahallinde keşif yapılarak görev hususunun belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak elatmanın önlenmesi davasının kabulüne; tazminat isteminin kısmen kabulüne   karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik  Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, davalı idare tarafından yapılan drenaj kanalının heyelan nedeniyle çökmesi sonucu davacı taşınmazına zarar verildiği iddiasına dayalı elatmanın önlenmesi ve tazminat isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 202 parsel sayılı taşınmazın davacıya ait olduğu, davalı idare tarafından yol çalışması yapılırken oluşan heyelan nedeniyle davacı taşınmazının bir bölümünün heyelan altında kaldığı ve kullanılamaz hale geldiği belirlenmek suretiyle elatmanın önlenmesi davasının kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının, temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine. Davacının, temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarında taşınmazda heyelan nedeniyle kaymanın devam ettiği belirtilmiştir.

Bilindiği ve gerek öğretide, gerekse yargısal uygulamada ifade edildiği üzere, taşınmaz tamamen yok olduğu takdirde eski hale getirme bedeli taşınmazın sürüm değerini aşıyor ise davacı taşınmaz sahibine tanınacak hak sürüm değerini aşamaz.

Hal böyle olunca, 3 kişilik uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla mahallinde yeniden keşif yapılarak heyelan nedeniyle taşınmazın  kullanılamaz hale gelip gelmediğinin ve  tamamen yok olma sonucunu doğuracak şekilde el atma ve zarar verme olgusunun bulunup bulunmadığının belirlenmesi, bu olgu belirlendiği takdirde  taşınmazın dava tarihindeki sürüm değerinin saptanması; eski hale getirme giderinin sürüm değerini aştığının anlaşılması durumunda taşınmazın davalı idareye terkin ve tapu kaydının onun adına düzeltilmesine, saptanacak sürüm değerinin de davalı idareden alınarak davacıya verilmesine hükmedilmesi gerekirken değinilen ilke doğrultusunda araştırma yapılmaksızın sonuca gidilmesi isabetsizdir.

Davacının, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü  HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  23.05.2011  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4952, Karar No: 2022/9384, Tarih: 24.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/4952 E.  ,  2022/9384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, tanık anlatımları, mağdureye ait külot ve vajinal sürüntü örneğinde sperm hücresinin görülmediğine ilişkin uzmanlık raporu, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun ise kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilerek karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmadığı takdirde derhal salıverilmesinin temini hususunda en seri vasıtayla mahalline bilgi verilmesi için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, 24.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8179, Karar No: 2019/6199, Tarih: 15.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/8179 E.  ,  2019/6199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : TCK'nın 134/1-1, 134/1-2, 43/2. maddesi yollamasıyla 43/1, 62, 53/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in, kamera fonksiyonunu açık hale getirdiği cep telefonunun çekim yönünü, kumsalda güneşlenmekte olan mağdurlar ... ve ...'e doğru odaklayarak, onların bilgisi ve rızası dışında, bikinili görüntülerini tek kare fotoğraf olarak kaydettiği iddiasına konu olayda;

Sanığın, plajın genel olarak çekimini yapıp, yakınlarına göstermek istediği yönündeki savunmasının aksine, tespiti yapılan mağdurlara ilişkin fotoğraf incelendiğinde, deniz kenarında bulunan çok sayıda kişinin arasından sadece mağdurlar seçilerek çekimin gerçekleştiği anlaşılmakla,

Özel hayat kavramının; kişinin sadece gözlerden uzakta, başkalarıyla paylaşmadığı, kapalı kapılar ardında, dört duvar arasındaki yaşantısı ve mahremiyetinden ibaret değil, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını içermesi karşısında, kamuya açık alanda bulunulduğunda dahi, “kalabalığın içinde dikkat çekmezlik, tanınmazlık, bilinmezlik” prensibinin geçerli olduğu ve kamuya açık alana çıkan her kişinin, bu alandaki her görüntü veya sesinin kaydedilip, sürekli ve izinsiz olarak elde bulundurulmasına rıza gösterdiğinin kabulünün mümkün bulunmadığı nazara alındığında, sanığın, mağdurların fiziksel mahremiyetine ilişkin görüntüsünü kaydetmesi biçiminde sübut bulan eyleminin TCK'nın 134/1. madde ve fıkrasında tanımlanan görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğuna, aynı suçun mağdurlara karşı tek bir fiille işlenmesi nedeniyle zincirleme suç koşullarının gerçekleştiği gözetilerek sanık hakkında TCK'nın 43/2. madde ve fıkrası yollamasıyla aynı Kanun'un 43/1. madde ve fıkrasının uygulanmasına ilişkin yerel mahkemenin kabulünde dosya kapsamına göre bir isabetsizlik görülmemiş; Anayasa Mahkemesinin TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

Gerekçeli karar başlığına, suçun ismi “Özel hayata ilişkin görüntü ve sesleri ifşa etmek” ve karar tarihi “09/06/2015” biçiminde yanlış yazılmış olup, bu yanlışlıkların, mahallinde, “Görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal” ve “12/11/2015” olarak düzeltilebileceği; ayrıca, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemesine ve sanığa 2 yıl 1 ay hapis cezası hükmedilmesinden dolayı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yasal olanak bulunmamasına rağmen hükmün gerekçesinde ve hüküm fıkrasında, “Sanık hakkında hükmün açıklanmasına karar verildiğinden CMK'nun 231/11 maddesi gereğince TCK'nun 50 maddesi gereğince verilen cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesine, TCK'nun 51 maddesi gereğince ertelenmesine takdiren yer olmadığına” ibarelerine yer verilmiş ise de, kayden 05.06.1956 doğumlu 58 yaşını tamamlamış olan sanığa hükmolunan sonuç ceza miktarı karşısında, hükmün esasını etkilemeyen “Sanık hakkında hükmün açıklanmasına karar verildiğinden” şeklindeki hatanın, mahallinde, “Sanık hakkında hükmolunan sonuç ceza miktarına göre yasal olanak bulunmadığından” ibareleri ile değiştirilebileceği kabul edilerek, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştiri dışında, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1185, Karar No: 2013/20705, Tarih: 18.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1185 E.  ,  2013/20705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/10/2012 tarih ve 2009/850-2012/1011 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, müvekkili ... ile birlikte dava dışı ICS İç ve Dış Ticaret Mümessillik İnşaat Taahhüt A.Ş'nin (ICS) eski ortağı ve münferiden imzaya yetkili eski yöneticisi olduğunu, ayrıca müvekkili ...'un diğer müvekkili Önder İnşaat Tesisat Taahhüt ve Tic. Ltd.Şti.'nin büyük ortağı ve münferiden tek imza yetkilisi olduğunu, 28.04.2009 tarihinde davalı eski yöneticinin Ics şirket hesabına gelmiş olan parayı kendi şahsi hesabına havale edip zimmetine toplam 970.000 Euro geçirdiğini, müvekkili ...'un çaresiz kaldığını, şantiyedeki işlerin durduğunu, ICS şirketi lehine müvekkili ... tarafından verilmiş olan teminat ve kefaletler ile ICS şirketlerinin işlerinin yürüdüğünü, tarafların avukatlarının da hazır olduğu bir toplantı yapıldığını, 30.04.2009 tarihli protokol düzenlendiğini, müvekkilinin sözleşmeyi imzalaması halinde davalının banka hesabındaki paranın bir kısmının ICS şirketine iade edileceğinin iletildiğini, bu nedenle protokolün müvekkiline parasal baskı ve ikrah ile imzalatıldığını, ayrıca protokol incelendiğinde gabin bulunduğunu, bu protokolde davalının dava dışı ICS şirketine olan borçlarının ibra şartlarının olduğunu, davalının zimmetine geçirdiği paradan 470.000 euroyu ICS şirketine havale ettiğini, 500.000 Euro'nun ise halen kayıp olduğunu, böylece protokolü imzalamakla müvekkilinin paranın bir kısmının iadesini sağladığını, yine davacıya davalının hisselerinin derhal satın alınması hususunun dikte edildiğini, imzalanan sözleşme ile hissesini devreden davalının ICS şirketinde bulunan %48 hissesini fahiş fiyatla 750.000 Euro'ya müvekkili şirkete sattığını, sözleşmede hisseyi devralan Önder İnşaat'tan 500.000 Euro peşin aldığını ve iki adet de vadeli ve ... adına keşide edilmiş Önder İnşaat çeki aldığını, davalının ICS şirketine 617.673.24 TL olan borcunun sonradan ortaya çıktığını, davalının bu borçlarını fahiş satış bedeli kapsamında temizletmeye çalıştığını, davalının şirketten ayrılırken şirkete ait çekleri de yanına aldığını ancak sonradan iade ettiğini, böylece taraflar arasında düzenlenen protokolün geçersiz olduğunu, ileri sürerek toplam 250.000 Euro bedelli çeklerin ödenmemesi için tedbiren ödemeden men kararı verilmesini, 30.04.2009 tarihli sözleşmenin iptalini, koşulları var ise sebepsiz zenginleşenlerin edimlerinin karşılıklı iadesini talep ve dava etmiştir.