muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4292, Karar No: 2023/1276, Tarih: 14.03.2023

1. Dava konusu olay, katılan ile aralarında husumet bulunan sanığın, pet şişeye doldurduğu benzini, katılana ait oto garajının dışına dökerek ateşe verdiği sırada, etraftan birilerinin gördüğünü farkederek kaçmasına ilişkindir.

2. ... ve tespit tutanağında, garajın sokağa bakan tarafındaki suntanın ortasının isli olduğu, isli yerin altındaki otların kısmen yanmış olduğunun tespit edildiği, katılanın alınan beyanında ise maddi bir zararı olmadığını ifade ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. ... ve tespit tutanağı, katılanın beyanı, sanığın ikrara yönelik savunması ile tüm dosya kapsamında yer ... deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, olay tarihinde elindeki yanıcı maddeyi katılana ait oto garajının etrafına dökmek suretiyle garajı yakmaya çalışması şeklinde gerçekleşen eyleminin, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma ve yakarak mala zarar vermeye teşebbüs suçlarını oluşturduğu, 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de sadece 5237 sayılı Kanun'un 151 ... maddesinin birinci fıkrası, 152 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 35 ... maddesi uyarınca yakarak mala zarar vermeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulmasına teşebbüs suçundan hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabule göre de; genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunun, sanığın hareketleri bölünemeyeceğinden teşebbüse elverişli olmadığının gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4923, Karar No: 2012/6491, Tarih: 28.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/4923 E.  ,  2012/6491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali, tescil ve elatmanın önlenmesi

Hazine ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali, tescil ve elatmanın önlenmesi davasının kısmen reddine ve kısmen karar verilmesine yer olmadığına dair ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.11.2010 gün ve 278/598 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, mülkiyeti davalılara ait olan 203 parsel sayılı taşınmazın, tahmini 306,39 m²'lik kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanununa göre, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduğundan tapu kaydının kısmen iptaline, davalıların müdahalesinin önlenmesiyle tecavüzlü kısımdaki yapıların yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Yargılama aşamasında görevi sona eren, kayıt maliki muris ...tereke temsilcisi vekili, cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... cevap dilekçesinde yargılama sırasında 11.10.2010 tarihinde diğer davalıların taşınmazdaki paylarını satın aldığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın, hak düşürücü süreden reddine dair önceki karar Hazinenin temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 10.12.2009 tarih, 2009/12090-12806 Esas ve Karar sayılı kararında özetle; “ ...3402 sayılı Yasanın 12/3 maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğunun sabit olduğu, ancak her davanın açıldığı tarihteki koşullara tabi olduğu ve dava tarihi itibari ile davacı Hazinenin davasında haklı olup, buna bağlı olarak yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulmasının değerlendirilmesi...” gereğine değinilerek mahkeme kararı bozulmuş olup, mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtmelidir ki, mahkemenin esasa ilişkin ilk kararı ve Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin yukarıda açıklanan bozma kararı ile temyize konu son mahkeme kararları tümüyle,5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3. maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

Hemen belirtmelidir ki, mahkemenin esasa ilişkin ilk kararı ve Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin yukarıda açıklanan bozma kararı ile temyize konu son mahkeme kararları tümüyle,5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3. maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanunun 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen cümlede: “Bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın “ ve 3. maddesi ile aynı Kanuna eklenen Geçici 10.maddesinde ise; “Bu Kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, bozma ve mahkeme kararlarının verilmesinden sonra, son kararın temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2.maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12.maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasaya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Bir başka yönüyle, Anayasa Mahkemesinin iptal kararları usuli kazanılmış hakların istisnasını teşkil ederler. Her ne kadar Yargıtay 1. Hukuk Dairesince, 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle yerel mahkemenin verdiği redde ilişkin ilk kararla ilgili esasa ilişkin Hazinenin temyiz itirazları reddedilmiş ise de, bozma ilamının dayanağını oluşturan yasa metni Anayasa Mahkemesince yukarıda değinildiği üzere iptal edilmiş olmakla; artık taraflar yararına usuli kazanılmış hakkın gerçekleştiğinden söz edilemeyecektir.

Bu husus, 28.06.1960 tarih ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da “...Sonradan çıkan içtihadı birleştirme kararının, temyiz mahkemesinin bozma kararına uyulmakla meydana gelen usule ait müktesep hak esasının istisnası olarak, henüz mahkemede veya temyiz mahkemesinde bulunan işlere tatbiki gereklidir...” şeklinde ifade edilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarında da aynı ilke geçerlidir.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki

Maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar, aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmaz bölümünün, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36.maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10259, Karar No: 2013/10894, Tarih: 05.07.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/10259 E.  ,  2013/10894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Avanos Sulh Hukuk ve Kayseri 3.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının, adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olan "Hisarcık Erciyes Mahallesi, Şanlı Sokak, No:8/2 ..../ Kayseri" adresinde babaannelerinin ikamet ettiği, kısıtlı adaylarının yerleşim yeri adresinin ise " .... Kasabası, .../ Nevşehir " olduğu, .. İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün 14.09.2012 günlü ve Avanos Jandarma Komutanlığı'nın 13.11.2012 tarihli tutanakları ile anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın, Avanos Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Avanos Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 05.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13115, Karar No: 2015/3371, Tarih: 05.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/13115 E.  ,  2015/3371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... 4. ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın 26.11.2012 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

2-Dava konusu taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza emsal olarak değerlendirmeye alınan taşınmaz (... ada ... parselde yer aldığı, 4509 m², tarla, 2003 tarihinde hazine tarafından site yönetimine yapılan satışın esas alındığı belirtilen) bilgileri ile değerlendirmeye esas alınan satış tarihinin tespit edilerek;

a)Somut emsal alınarak incelenen taşınmazın değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

b)Somut emsal alınarak incelenen taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

c)Dava konusu taşınmaza emsal alınan taşınmazın değerlendirmeye esas alınan satışa ilişkin alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ile akit tablosu örneğinin tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/603, Karar No: 2017/2754, Tarih: 19.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/603 E.  ,  2017/2754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat, alacak davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün asıl ve birleşen 2013/49 esas sayılı davada davalılar-birleşen 2011/56 esas sayılı davada davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl davada davalı-karşı davada davacılar ... ve ... ile asıl davada davacı-karşı davada davalılar vekili Av. ...'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl ve birleşen 2013/49 esas sayılı davalarda, davacılar vekili, davalı yüklenicilerle yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, müvekkilleri arsa sahiplerine isabet eden bloğun süresinde teslim edilmediğini, ayrıca sözleşmede, tüm inşaat alanının %28'nin arsa sahiplerine verileceğinin kararlaştırıldığı halde, verilen inşaat alanının % 24 oranında kaldığını ileri sürerek, gecikme tazminatının ve eksik verilen inşaat alanı nedeniyle uğranılan zararın tahsilini; birleşen 2011/56 esas sayılı davada davacı yükleniciler, taraflar arasındaki sözleşme gereğince kendilerine devredilmesi gereken 2973 numaralı parselin devredilmemesi nedeniyle inşaata başlayamadıklarını, bu sırada, idarece inşaat emsalinin düşürüldüğünü, yüklenicilerin bu nedenle zarara uğradıklarını ve arsa sahibince ödenmesi gereken masrafları kendilerinin ödediğini ve fazladan imalat yaptıklarını ileri sürerek, bunların bedelinin tahsilini talep ve dava etmişlerdir.

Mahkemece, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından, arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerin süresinde teslim edilmediği, sözleşmedeki paylaşım oranına göre eksik inşaat alanı verildiği gerekçesiyle, asıl ve birleşen 2013/49 esas sayılı davaların kabulüne; birleşen 2011/56 esas sayılı davanın davalılar vekilinin kabul beyanı nedeniyle kabulüne karar verilmiştir.

Karar, asıl ve birleşen 2013/49 esas sayılı davada davalılar-birleşen 2011/56 esas sayılı davada davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar-davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Asıl ve birleşen 2013/49 esas sayılı davada, arsa sahiplerince, kendilerine sözleşmedeki paylaşım oranından daha az miktarda inşaat alanı verildiğinden bahisle, bundan dolayı oluşan farkın bedelinin tahsili talep edilmiştir. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporlarına göre sözleşmede yer alan % 28 oranında arsa sahiplerine bağımsız bölüm verilmediği bildirilerek bu talep kabul edilmiştir.

2) Asıl ve birleşen 2013/49 esas sayılı davada, arsa sahiplerince, kendilerine sözleşmedeki paylaşım oranından daha az miktarda inşaat alanı verildiğinden bahisle, bundan dolayı oluşan farkın bedelinin tahsili talep edilmiştir. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporlarına göre sözleşmede yer alan % 28 oranında arsa sahiplerine bağımsız bölüm verilmediği bildirilerek bu talep kabul edilmiştir.

Taraflar arasındaki 02.09.2005 günlü düzenleme şeklindeki sözleşmenin 4. maddesinde; sözleşme konusu arsalarda A, B ve C blokların inşa edileceği, bunlardan C bloğun bodrum kat ve üzeri 11 katlı, her katta 3 daire, dairelerin brüt 127 metrekare ve böylece 30 daire ve 3 adet dubleks olmak üzere toplam 33 daireden oluşacağı kararlaştırıldıktan sonra, aynı maddenin devamında; bu paylaşımın, tüm arsanın inşaat alanı üzerinden ve yaklaşık % 28 arsa sahiplerine kalacak şekilde hesabının yapılarak, arsa sahiplerinin hakkının tamamının C bloğun tamamen verilerek dengenin sağlanacağı belirlenmiştir. Bu itibarla, sözleşmede, yaklaşık % 28 olarak tespit edilen paylaşım oranının, C bloğun, brüt 127 metrekare 30 daire ve ayrıca 3 adet de dubleks olmak üzere toplam 33 daire verilmek suretiyle karşılanacağının tespit edildiği açıktır. Bu durumda, sözleşme konusu arsalardaki toplam inşaat alanının belirlenerek, bunun % 28 oranının arsa sahiplerine verilip verilmediğine göre hesap yapılan bilirkişi raporlarına itibar edilerek karar verilmesi doğru olmamıştır.

O halde, mahkemece, sözleşmenin 4. maddesinde belirtilen şartlarda 33 adet dairenin arsa sahiplerine verilip verilmediğinin, gerekirse yeniden keşif yapılmak suretiyle, bilirkişi veya bilirkişi heyetinden alınacak raporla tespit edilip, sonucuna uygun bir hüküm tesis edilmesi gereklidir.

Açıklanan nedenlerle, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen 2013/49 esas sayılı davada davalılar-birleşen 2011/56 esas sayılı davada davacılar ... ve ...'nin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA,Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilmediklerinden lehlerine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13573, Karar No: 2015/28496, Tarih: 10.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/13573 E.  ,  2015/28496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşların zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır. TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanığın, 2006 yılında gerçekte bal üretip satmadığı halde tanık ...'dan sahte olarak temin ettiği müstahsil makbuzu ile ... Müdürlüğüne müracaatta bulunarak haksız destekleme primine hak kazandığı, akabinde 2007 yılının Şubat ayında sanığa destekleme primi ödendiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın bal ticareti ile uğraştığının Tarım İl Müdürlüğünün yazısı ile belirtildiği, suça konu müstahsil makbuzu üzerinde herhangi bir silinti, kazıntı ve oynama olmadığı, bu nedenle sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.