muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8536, Karar No: 2018/6409, Tarih: 26.06.2018

Somut olayda yolcu muris tek taraflı trafik kazası sonucu vefat etmiş, geriye yasal mirasçıları olarak eşi davacı ... ile çocuğu davacı ... yanında, dava dışı altı reşit evladı daha kalmıştır. Poliçe limiti kaza tarihi itibariyle kişi başına ölüm halinde 100.000,00 TL’dir.

Davacı eş ... zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının yaptırılmaması nedeniyle kendi adına asaleten, çocuğu ...’e velayeten ...’na karşı ilk olarak ... 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2011/309 Esas, 2012/230 Karar sayılı dosyası ile fazlaya dair haklarını saklı tutarak 20.000,00 TL talepli dava açmış, mahkemece ‘‘Taleple bağlı kalınarak davanın kabulü ile 20.000,00 TL nin dava tarihinden itibaren dava konusuna ve tarafların sıfatına göre avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, her ne kadar dava dilekçesinin sonuç ve istek bölümünün 2. bendinde 100.000,00 TL lik teminatın tahsili talep edilmiş ise de, buna ilişkin olarak harçlandırılmış bir dava söz konusu olmadığından bu konuya ilişkin ayrıca karar verilmesine yer olmadığına,’’ hükmedilmiş, hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2013/2868 Esas, 2014/4383 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

İşbu davada ise davacı eş ... kendi adına asaleten, çocuğu ...’e velayeten zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının yaptırılmaması nedeniyle ...’ndan

bakiye 80.000,00.-TL maddi tazminat talep etmiş, mahkemece ‘‘Davanın kabulü ile 80.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine,’’ hükmedilmiştir. Oysa ki bir can sigortası türü olan ferdi kaza koltuk sigortasında teminatın tamamı, sigortalının yardımından mahrum kalan hak sahiplerine ödeneceğinden, yolcu murisin de davacılar dışında 6 yasal mirasçısı daha bulunduğu göz önüne alınarak, teminat limitinin davacılara yasal miras payları oranında paylaştırılması gerekmektedir. Bu durumda 100.000,00 TL olan poliçe limitinin miras paylarına göre paylaştırılması durumunda eş ... için 25.000,00 TL ve her bir evlat için ayrı ayrı 10.714,28’er TL’ye karşılık gelmektedir. ... 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2011/309 Esas, 2012/230 Karar sayılı dosyasında davacılar ... ve ... için hükmedilen toplam 20.000,00 TL’nin iki davacı için eşit olarak yarı yarıya 10.000,00’er TL şeklinde hükmedildiği kabul edildiğinde, işbu davada mahkemece davacı eş ... için bakiye 15.000,00 TL, davacı çocuk ... için bakiye 714,28 TL maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde bakiye poliçe limitinin tamamına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

3-Davacı ...’in adının karar başlığında gösterilmemesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

3-Davacı ...’in adının karar başlığında gösterilmemesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 1.630,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'na geri verilmesine 26.6.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3040, Karar No: 2006/4438, Tarih: 03.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/3040 E.  ,  2006/4438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukuna ilişkin davada Kağızman Sulh Hukuk ile ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dilekçesinde, kardeşi olan ...'ın özürlü olduğunu belirtip vesayet altına alınmasını talep etmiştir.

Dava vasi tayini istemine ilişkindir.

T.M.Y.'nın 411. maddesinde "vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki veyaset Dairelerine aittir" hükmü yer almaktadır.

Dosya kapsamından, özürlü olan ...'ın nerede olduğunun belirlenemediği, değişik yerlerde kaldığının belirlendiği, daimi yerleşim yerinin tesbit edilemediği, yerleşim yerinin belirlenememesi halinde Nüfus Yasasının 4. maddesi uyarınca karine olarak nüfusa kayıtlı olunun yerin yerleşim yeri sayılacağı anlaşılmakla, Kağızman-... Köyü nüfusuna kayıtlı kısıtlının vesayeti ile ilgili uyuşmazlıkla yetkili mahkeme Kağızman Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Kağızman Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/04/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/15373, Karar No: 2020/3215, Tarih: 02.06.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/15373 E.  ,  2020/3215 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesi ve 6100 sayılı HMK’nin “Hukuki dinlenilme hakkı” başlıklı 27. maddesi ile Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

1- Davalı ... ve mirasçı ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatlarının, yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nın 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, yasal şartları oluşmadan ilk seferde doğrudan doğruya TK'nın 21/2. maddesine göre yapıldığından davalı ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatının ise herhangi bir şerh düşülmeksizin ...’ye tebliğ edildiğinden usulsüz olduğu görülmüştür.

Bu durumda;

Mahkemece adı geçen davalılara ve adı geçen mirasçıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresinin beklenilmesi,

Bu durumda;

Mahkemece adı geçen davalılara ve adı geçen mirasçıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresinin beklenilmesi,

2-Tapu kayıt maliki davalı ...’ın, 21.06.2016 tarihinde vefat ettiği, mirasçılık belgesinin dosyada bulunmadığı anlaşıldığından mirasçılık belgesinin ilgilisinden temini ile evraka eklenmesi, mirasçılık belgesinde mirasçı olarak gösterildiği halde gerekçeli karar tebliğ edilmemiş mirasçı var ise yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 02.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1687, Karar No: 2010/2789, Tarih: 15.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/1687 E.  ,  2010/2789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 19/10/2009 gün ve 2008/14903-2009/11508 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istemleri reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer karar düzeltme istemlerine gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiştir. Davalıların temyizi üzerine karar dairemizce bozulmuştur. Davacılar kararın düzeltmesini istemişlerdir.

Yerel mahkeme kararı, davacılara araç sigorta şirketi tarafından yapılan ödemenin güncelleştirilmediği, ... tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin yeterince araştırılmadığı ve zarar hesabında kusur oranlarının gözetilmediği gerekçeleriyle bozulmuştur. Ancak, dosyadaki bilgi ve belgelerden, ... tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerlerini gösteren belgenin gönderildiği, tazminat tutarlarının peşin sermaye değerleri gözetilerek hesaplandığı ve tarafların kusur oranlarına göre tazminat tutarlarının belirlendiği anlaşıldığından, davacıların bu yöne ilişkin karar düzeltme istemi kabul edilmeli, Dairemizin bozma kararının (2/b) bendi kaldırılmalı ve karar yalnızca araç sigorta şirketi tarafından yapılan ödemenin güncelleştirilerek tazminat tutarlarından indirilmesi gerektiğine ilişkin (2/a) bendi gereğince bozulmalıdır.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 440-442. maddeleri gereğince davacının karar düzeltme isteminin yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle kabulü ile Dairemizin 19.10.2009 gün ve 2008/14903- 2009/11508 sayılı bozma kararının (2/b) sayılı bendinin kaldırılmasına; kararın sadece (2/a) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA davacıların diğer karar düzeltme istemlerinin (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine 15/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7371, Karar No: 2012/32587, Tarih: 01.10.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/7371 E.  ,  2012/32587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, spor aidatı kesintisinin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı belediyede çalışırken emekli olarak işten ayrıldığını, çalıştığı dönemde rızası dışında maaşından spor aidatı kesildiğini, bu kesintinin haksız olduğunu belirterek, yapılan kesintilerin iadesini istemiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, yapılan kesintilerin yasal olduğunu ve TİS uyarınca kesildiğni belirterek, davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, TİS'e konulan spor aidatı kesintisinin işçinin rızasına dayanmaması nedeniyle yasal olmadığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, toplu iş sözleşmesi özerkliği çerçevisinde kural koyma yetkilerinin dışına çıkılarak, işçilere sağlanan sosyal yardımlarda bir azalmaya gidilmemiş, tersine artışlar öngörülmüş, işçi ücretlerinden spor kesintisi adı altında bir kesintiye gidilmiştir.

Bu kesintiler uygulamada gerçek anlamda bir kesinti niteliğinde olmayıp, temizlik yardımı olarak fazladan sağlanan hakların bir kısmının geri alınması şeklinde görünümdedir.

Toplu iş sözleşmesine konulan temizlik yardımı adı altındaki artışlarla bağlantılı olarak yapılan spor aidatı kesintileri Dairemizin 01.11.2011 tarih, 2011/47503 Esas, 2011/42072 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere muvazaalı olduğundan, bu kesintinin bir kez de işçiye ödenmesi halinde işveren ikinci bir zarara uğrayacağından, mahkemece isteğin reddi yerine kabulüne karar verilmesini hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5614, Karar No: 2020/5060, Tarih: 03.11.2020

**16. Hukuk Dairesi         2017/5614 E.  ,  2020/5060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 03.11.2020 gün ve saatte temyiz eden taraftan gelen olmadı. Aleyhine temyiz istenilen ... vekili Avukat ... geldi. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda, İskenderun İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 134 parsel sayılı 10.380 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, komisyon kararı ile davalı ... adına tespit ve tescil edildikten sonra, 115/10380 payı hükmen ... adına intikal görmüştür. Davacı ..., tespitten önceki satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, tapu kaydının iptali ile taşınmazın bir bölümünün adına tescili, olmadığı taktirde bu bölüm üzerine ev yapıp ağaç dikmiş olması nedeniyle ev ve arsa değeri olarak 50.000 TL, ağaç değeri olarak 5610 TL (fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla) tazminatın davalılardan tahsili istemiyle, tapu maliki ... ile taşınmazı kadastro tespitinden önce satın aldığını öne sürdüğü ...’in mirasçılarına karşı dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda tapu iptali ve adına tescili davasının reddine, tazminat talebi yönünden davanın kabulüne, 53.113,30 TL bina değeri ile 4.000,00 TL ağaç değeri olmak üzere 57.613,30 TL nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ile davalı ... mirasçıları, davalı ..., ... mirasçıları ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacının tespitten önceki satın almaya dayalı olarak dava açmış olmasına ve çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin kesinleştiği 1988 tarihi ile eldeki davanın açıldığı 12.05.2012 tarihi arasında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş bulunmasına göre, davacı vekilinin tapu iptali ve tescil istemine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan ve kararın 1. bendinde geçen “tapu iptali ve tescil yönünden davanın reddine” dair hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

2- Davalılar ... ile ... mirasçılarının, tazminat istemi yönünden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; çekişmeli taşınmazın, öncesinde 16.760 m2 yüzölçümlü olarak davalı ... dışındaki diğer davalıların murisi ... ile dava dışı üçüncü kişiler adına 1980 yılında paylı olarak tespit edildiği, itiraz üzerine komisyonca, taşınmazın 10.380 metrekare yüzölçümündeki bölümünün 134 parsel numarasıyla ve ...’ten satın alma nedeniyle müstakilen davalı ... adına, geri kalan bölümünün ise ayrı bir parsel numarasıyla diğer üçünçü kişiler adına tespitine karar verildiği ve komisyon kararının dava açılmaksızın 22.11.1988 tarihinde bu haliyle kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Davacı ..., babası ... ve kardeşi ...'ün, taşınmazın bir kısmını tespitten önce taşınmazın o zaman maliki olan ...’ten satın aldıklarını ve üzerine ev yaptıklarını, babası ... ve kardeşi ... tarafından tapu maliki ...’e karşı 10 yıllık hak düşürücü süre içinde tapu iptal ve tescil istemine yönelik İskenderun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1993/418 ve 1988/941 Esas sayılı dosyalarıyla ayrı ayrı tapu iptal ve tescil davası açıldığını, yargılama neticesinde mahkemece davanın kabulü ile evlerin zemindeki yüzölçümüne karşılık gelen pay oranında davacıların adlarına tescil kararı verildiğini ve her iki hükmün de kesinleştiğini, bu dosyalarda dinlenen tanık ...’in (davalı ...’in kardeşi), taşınmazı davalı adına kendisinin satın aldığını, satın alırken de satıcı ...’in kendisine ... ve çocuklarına sattığı evlerin dışında kalan yeri sattığını belirttiğini ifade etmiş olup, eldeki dosyada dinlenen davalı tanığı ...'in, dava konusu yerin 1975 yılında davacı tarafca ...’ten satın alındığını ve üzerine ev yapıldığını, 1975 yılından bu güne kadar davacı tarafından bu evde ikamet edildiğini beyan ettiği anlaşılmaktadır. Eldeki dosyada yapılan keşif, alınan beyanlar ve dosyaya sunulan uzman bilirkişi raporlarına göre, davacı ...'ün, babası ve kardeşiyle birlikte tespitten önce taşınmazın o zamanki maliki ...’ten yer satın almak suretiyle taşınmaz üzerinde kendilerine ait olacak şekilde ayrı ayrı ev yaptıkları, davacının da kendisine ait olan ev de halen oturduğu, evinin çevresine ağaç diktiği, bu haliyle davacının iyiniyetli olduğunun kabulü gerektiği, taşınmazın kadastro tespiti öncesi maliki ...’in de, taşınmazı ...’e satarken, davacı ...ile davacının babası ve kardeşine sattığı ev yeri dışında kalan yerleri sattığı, diğer bir anlatımla ...’in bu evin yerini (zeminin mülkiyetini) önce davacı tarafa, ikinci kez ...’e satmadığına göre, ...’in sebepsiz olarak zenginleştiğinden söz edilemeyeceği, aksine; davalı ...’in, taşınmazın tespit öncesi maliki ... tarafından davacıya satılan evin zemini (mülkiyeti) dışında kalan yerleri satın almasına karşın taşınmazın tamamının maliki olduğu gözetildiğinde, sebepsiz zenginleşenin davalı ... olduğu açıktır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, davacının tazminat talebinin ... mirasçıları yönüyle reddine, tapu maliki ... yönünden kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı ...’in temyiz itirazlarının yukarıda belirtilen nedenlerle reddine, davalı ... mirasçılarının temyiz talebinin aynı nedenlerle kabulü ile tazminata yönelik usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalılara ayrı ayrı iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6701, Karar No: 2014/9815, Tarih: 03.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/6701 E.  ,  2014/9815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 14. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/01/2014

NUMARASI : 2013/1024-2014/4

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kira sözleşmesine dayalı adi ve hasılat kiralarına mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun, iflas erteleme davasında verilen iflasın ertelenmesi kararını gerekçe göstererek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece, iflas erteleme davasında verilen 27.01.2012 tarihli tedbir ara kararının aynı mahkemenin 05.04.2012 tarihli kararıyla 27.01.2012 tarihinden sonra doğmuş kira alacakları yönünden kaldırıldığı ve takibe konu kira alacağının tedbir kararından sonra doğduğu gerekçesi ile şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bakırköy 6.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/39 Esas sayılı iflasın ertelenmesi davasında verilen 27.01.2012 tarihli tedbir kararı ile 6183 Sayılı Kanuna dayalı takipler de dahil olmak üzere hiçbir takip yapılmamasına karar verildiği, mahkemece 05.04.2012 tarihinde tedbir ara kararından sonra doğmuş ve doğacak kira alacakları yönünden tedbir ara kararının kaldırılmasına karar verildiği, aynı dosyadan Bakırköy 16. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 13.09.2013 tarih ve 2013/104 Esas 2013/36 Karar sayılı ilamı ile şikayetçi şirket hakkında iflasın 13.09.2013 tarihinden itibaren bir yıl süreyle ertelenmesine, ayrıca tedbirlerin aynen devam etmesine karar verildiği, bu tarihten sonrada 27.09.2013 tarihinde alacaklı tarafından 01.09.2013-28.02.2014 tarihleri arasında doğmuş 6 aylık kira alacağının tahsili için icra takibine başlandığı görülmektedir.

İİK.nun 179/b maddesi hükmü gereğince; iflasın ertelenmesi kararı üzerine borçlu aleyhine 6183 Sayılı Kanuna göre yapılan takipler de dahil olmak üzere, hiçbir takip yapılamaz ve evvelce başlamış takipler de durur. Anılan yasa maddesinde iflas erteleme kararından sonra ve erteleme süresi içinde yeni takip yapılamayacağı hüküm altına alınmıştır. Somut olayda olduğu gibi tedbir kararından sonra doğmuş kira alacakları hakkında iflas erteleme kararı tarihine kadar takip yapılmasına engel bir durum yok ise de, iflas erteleme kararından sonra artık İİK'nun 179/b maddesinin uygulanması zorunludur.

Alacaklı tarafından borçlu şirket hakkında iflas erteleme kararından sonra 27.09.2013 tarihinde takip başlatıldığından ve İİK'nun 179/b maddesi gereğince takip yapılamayacağından takibin iptaline karar verilmesi gerekirken bu husus göz önünde bulundurulmadan talebin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Alacaklı tarafından borçlu şirket hakkında iflas erteleme kararından sonra 27.09.2013 tarihinde takip başlatıldığından ve İİK'nun 179/b maddesi gereğince takip yapılamayacağından takibin iptaline karar verilmesi gerekirken bu husus göz önünde bulundurulmadan talebin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.