muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/2185, Karar No: 2008/7542, Tarih: 15.05.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/2185 E.  ,  2008/7542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, .... (...) Köyü 129 ada 2 parsel sayılı 3688,06 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, davacı ... Yönetimi ise, yörede yapılarak kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığı iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece Hazinenin davasının kabulüne, davacı ... Yönetiminin davasının reddine ve dava konusu parselin tespitteki niteliği ile ...adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itirazdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1940 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1980 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Mahkeme yapılan yargılama sonucunda çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman sınırları dışında kaldığı, davalı gerçek kişilerin taşınmaz üzerinde zilyetliklerinin bulunmadığı, ot biçerek kullanımın ekonomik amaca uygun bir kullanım olmadığı gerekçeleri ile davacı ... Yönetiminin davasının reddine, Hazinenin davasının kabulü ile taşınmazın tarla niteliği ile ...adına tesciline karar verilmiştir.

Her ne kadar, uzman bilirkişiler tarafından yapılan kesinleşen orman tahdit haritası ile aplikasyon harita ve tutanaklarının uygulanması yetersiz ise de dosya içeriğinden, tahdidin 13.07.1945 tarihinden önce yapılan sınırlandırmaya göre kesinleştiği, 1980 yılında ise, sadece önceki orman kadastro işleminin aplikasyon ve 2. madde uygulamasının yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, sınır dışında kalan taşınmazın orman olup olmadığı ve hukuki durumu kesinleşmiş tahdit haritasının uygulanmasıyla çözümlenemez. Zira, 3116 Sayılı Yasa sadece devlet ormanlarını belirlemiş olup, bu yasaya göre 13.07.1945 tarihinden önce yapılan sınırlandırmalar sonucu oluşup kesinleşen tahdit haritaları, sınır dışında kalan taşınmazların orman niteliğini ve hukuki durumunu saptamakta yetersiz kalır. Bu şekildeki taşınmazların orman olup olmadığının 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar hiçbir işleme lüzum olmaksızın devletleştirilmiştir. Devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından çekişmeli taşınmazın 129 ada 1 ve 174 ile 140 ada 47 sayılı orman ve hamtoprak niteliğindeki taşınmazlar ile 3 yönden çevrili olduğu, komşu taşınmazların aynı nedenle orman yönetimi tarafından dava konusu edildikleri, 129 ada 2 parselin Dairemizin 2008/2185 E sayılı, 129 ada 6 parselin Dairemizin 2008/3798E sayılı, 16 parselin Dairemizin 2008/4511 E sayılı, 120 ada 7 parselin Dairemizin 2008/3874 E sayılı, 120 ada 8 parselin yine Dairemizin 2007/17300 E sayılı dosyasında temyizen incelendikleri ve 6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesi kapsamında zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadıkları ve orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerinin yapılması gerekçeleri ile yerel mahkeme kararlarının bozulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Belirtilen nedenler ile çekişmeli taşınmazın pa1tadaki konumu ile komşu parsellere yönelik sözkonusu bozma ilamları göz önüne alındığında mahkemece çekişmeli taşınmazın da 6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesi gereğince orman içi açıklık olarak değerlendirilmesi gerektiği , davalıların herhangi bir mülkiyet belgesinin bulunmadığı ve özel mülkiyete konu olamayacak yerlerden olduğu kabul edilerek mahkemece çekişmeli taşınmazın orman niteliği ile ...adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, çekişmeli taşınmazın tarla niteliği ile ...adına tapuya tesciline karar verilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, hükümde 1.bentteki "kadastro tesbit tutanağında belirtilen nitelikleri ile" cümlesinin hükümden çıkartılması ile bunun yerine "orman niteliği ile" cümlesinin yazılarak düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.'nın 438 /7. maddesi gereğince düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 15.05.2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/227, Karar No: 2011/285, Tarih: 04.05.2011

**Hukuk Genel Kurulu         2011/3-227 E.  ,  2011/285 K.**

**"İçtihat Metni"**

mAHKEMESİ : Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2011

Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın görev nedeniyle reddine dair verilen 02.06.2010  gün ve 2010/764 E.- 1117 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekilince istenilmesi üzerine, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 05.10.2010 gün ve 2010/13191 E.-15796 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı vekili dilekçesi ile; Çayyolu Yaşam Kent O..Sitesi bölgesinde, 25.05.2009 tarihinde, davacı müvekkili idareye ait kablolara davalı tarafından hasar verildiğini iddia ederek; 1700 TL tazminatın faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; "Dava, davalı belediyenin yol çalışması yaparken davacı idareye ait kablolara vermiş olduğu hasar biçimindeki idari eylem ve işlemine yönelik olduğundan; bu tür idari eylem ve işlemlere karşı açılacak davaların İdari Yargıda görülmesi zorunludur.  Gerekçesiyle" davanın görev yönünden reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

11.2.1959 günlü ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi, kamu kuruluşlarının verdikleri karar sonunda plan ve projelere uygun olarak tesisler yaptırmış olmaları ya da bu tesisleri kullanmaları yahut tesislere bakmaları nedeniyle (idari eylem veya işlem sonucu) kişilerin uğramış oldukları zararların ödetilmesinde idari yargı yeri görevlidir.

Somut olayda ise talep edilen zarar; kamu hizmetinin plan veya projeye uygun yerine getirilmesinden dolayı ortaya çıkan bir zarar olmayıp, doğrudan doğruya haksız eylemden kaynaklanmaktadır. Bu tür, haksız eylemden doğan tazminat davalarının görülme yeri ise adli yargı olduğundan; mahkemece, görev yönünden davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir. ...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, hasar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davacı Bedaş A.Ş.; davalı belediyenin yol ve kaldırım  çalışması yaparken Bedaş A.Ş.’ye ait kablolara zarar verdiğini,verilen zararın hasar tespit raporu, hasar hesap cetveli ve fatura ile belirlendiğini ileri sürüp,fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak faizi ile birlikte zararın tahsiline  karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili; davanın reddine karar verilmesini cevaben bildirmiştir.

Dava, hasar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davacı Bedaş A.Ş.; davalı belediyenin yol ve kaldırım  çalışması yaparken Bedaş A.Ş.’ye ait kablolara zarar verdiğini,verilen zararın hasar tespit raporu, hasar hesap cetveli ve fatura ile belirlendiğini ileri sürüp,fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak faizi ile birlikte zararın tahsiline  karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili; davanın reddine karar verilmesini cevaben bildirmiştir.

Mahkemece; idarenin görevinden kaynaklı kusura dayalı tazminat isteminin tam yargı davası olduğu, idari yargının görevli bulunduğu gerekçesiyle yargı yolu bakımından davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekilince temyizi üzerine, Özel Daire’ce, yukarıda yazılı gerekçeyle hüküm bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü davacı vekili temyize getirmiştir.

Yerel Mahkeme ile Özel Daire arasındaki uyuşmazlık; yargı yolu noktasında olup; tarafların sıfatları dikkate alındığında, hasar bedelinin tahsili istemli davanın çözüm merciinin idari yargı mı, adli yargı mı olduğunun çözümü gerekmektedir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İdari Dava Türleri ve İdari Yargı Yetkisinin Sınırı" başlıklı 2. maddesinde idari dava türleri sayılmıştır.

Bu hükme göre, idari davalar; idari işlemler hakkında açılan iptal davaları, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları ve kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalardan ibarettir.

Gerçekten, idari eylem ve işlemlerden dolayı zarar gören kişiler tarafından açılacak "tam yargı" davaları idari yargı yerinde görülür ve çözümlenir.

İdari eylem, kamu idare ve kurumlarının kamu görevine ilişkin, idare hukuku kural ve gereklerine göre yaptığı olumlu veya olumsuz davranış ve fiillerden ibarettir.

İdari işlem ise, idari kanunlara dayanılarak yapılan muamelelerdir.

İdarenin eylem ve işlemleri, onun kamu hukuku alanındaki kamu gücüne (kamu otoritesini) kullanarak, idare hukuku kural ve gerekleri uyarınca yaptığı faaliyetlerin, hukuki ve maddi hayattaki görünümleridir.

Kamu tüzel kişilerinin, kamu hizmetlerine ilişkin olmakla beraber özel hukuk kuralları altında, özel hukuk tüzel kişisi gibi yaptığı eylem ve işlemler ise özel hukuk alanına ilişkin olduğundan, bunlar idari eylem ve işlem olarak nitelendirilemezler.

Kamu idare ve kurumlarının, kamu otoritesinin (egemenlik hakkının) bir temsilcisi olarak yaptığı faaliyetlerinde veya ondan doğan eylemlerinde hizmet unsuru söz konusu olduğu halde, özel hukuk tüzel kişisi olarak yürütülen faaliyetler sırasında meydana gelen zararlardan ötürü ilgili kamu tüzel kişisinin sorumluluğunun özel hukuk hükümleri ve ilkeleri uyarınca belirlenmesi gerekir.

Kamu idare ve kurumlarının, kamu otoritesinin (egemenlik hakkının) bir temsilcisi olarak yaptığı faaliyetlerinde veya ondan doğan eylemlerinde hizmet unsuru söz konusu olduğu halde, özel hukuk tüzel kişisi olarak yürütülen faaliyetler sırasında meydana gelen zararlardan ötürü ilgili kamu tüzel kişisinin sorumluluğunun özel hukuk hükümleri ve ilkeleri uyarınca belirlenmesi gerekir.

İdarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu plan ve projeye göre tesislerin kurulması, işletilmesi ve bakımı sırasında kişilere verdiği zararların tazmini istemiyle açılacak davaların çözüm ve görümü, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılacak tam yargı davaları kapsamında yargısal denetim yapan idari yargı yerine; idarece herhangi bir hakka haksız müdahalede bulunulduğu, plan ve projeye aykırı iş görüldüğü iddiasıyla açılacak zararın tazmini davalarının, haksız fiillere ilişkin özel hukuk hükümlerine göre çözümü ise adli yargı yerine ait olacaktır.

Bir kamu hizmetinin yasa ile idareye görev olarak verilmiş olması, bir hakka yapılan müdahalenin önlenmesi, tazmini isteğiyle açılan her davanın idari yargı yerinde görülmesi için yeterli sayılamaz. 11.02.1959 tarih E.17, K.15 sayılı Yargıtay İBK.da açıklandığı gibi, yapılan işlerin plan veya projelere aykırı olması halinde ortada idari kararın tatbikine ilişkin bir fiil bulunmadığından, bu iddia ile açılmış bir dava ancak haksız fiilden doğan bir dava olarak ele alınacaktır.

Bu nedenlerledir ki, haksız fiilden doğan zararların tazmini davalarının özel hukuk hükümlerine göre görülme ve çözüm mercii adli yargı yeridir.

Ayrıca 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 15/1-a maddesinde, adli yargının görevli olduğu konularda açılan davaların reddine karar verileceği hükme bağlanmıştır. Yani yasanın açıkça adli yargıyı görevli saydığı haller idari yargının görevi kapsamının dışında kalmakta olup bu gibi durumlarda, dava konusu işlemin niteliğine bakılmaksızın davanın adli yargıda görülmesi gerekir.

Nitekim, aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulu’nun 07.12.2005 gün ve 2005/4-650 E.-2005/711 K.; 04.04.2007 gün ve 2007/4-141 E.2007/188 K ; 02.02.2011 gün ve 2010/7-673 E. 2011/2 K. sayılı ilamlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda; davacı vekili, davalı belediyenin yol ve kaldırım çalışması yaparken, davacı Kurum'a ait yeraltı kablolarına zarar verdiği iddiasında bulunmuş, davalı belediyenin kablolara verdiği zararın tahsilini istemiştir.

Görüldüğü üzere, davalı belediyenin eyleminin, Borçlar Kanunu'nun 41.maddesinde ifadesini bulan haksız fiil niteliğinde olduğu belirgindir.

Bu durumda, eldeki dava, haksız eylemden kaynaklanan tazminat isteğiyle açılıp; açıkça adli yargının görev alanında kalmakla, yukarıda da belirtildiği üzere, yasanın açıkça adli yargıyı görevli saydığı bu hal idari yargının görev kapsamı dışında kalacağından, bu davanın adli yargıda görülmesi gerekir.

Görüldüğü üzere, davalı belediyenin eyleminin, Borçlar Kanunu'nun 41.maddesinde ifadesini bulan haksız fiil niteliğinde olduğu belirgindir.

Bu durumda, eldeki dava, haksız eylemden kaynaklanan tazminat isteğiyle açılıp; açıkça adli yargının görev alanında kalmakla, yukarıda da belirtildiği üzere, yasanın açıkça adli yargıyı görevli saydığı bu hal idari yargının görev kapsamı dışında kalacağından, bu davanın adli yargıda görülmesi gerekir.

Öyleyse, eldeki davanın ve bu davaya konu eylemin niteliği dikkate alındığında, davanın çözüm ve görümünün adli yargı yerine ait olduğunda kuşku bulunmamaktadır.

O halde, dava hukuki nitelikçe tazminat olup, bu niteliğine göre açıkça adli yargının görev alanına girmesine; diğer yandan haksız eyleme dayalı olmakla idarenin eylem ve işlemine dayanmamakla idari yargının görev alanı dışında da bulunmasına göre; yerel mahkemece davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiğinden bahisle yargı yolu bakımından görevsizliğe karar verilmiş olması doğru değildir.

Bu nedenle; aynı hususlara değinen, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma ilamına uyulması gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olup; direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.’un 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 04.05.2011 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13461, Karar No: 2022/11400, Tarih: 21.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13461 E.  ,  2022/11400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 21/06/2022 günü temyiz eden davacı idare vekili ile temyiz eden davalılar vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... ada, 1 parsel sayılı taşınmazın değerinin belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Hükme esas bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların imar parseli oldukları belirtildiği halde düzenleme ortaklık payı konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı gibi emsal taşınmazların bir kısmının il merkezinde olması nedeniyle, bir kısmının ise il ve ilçe merkezlerine olan mesafeleri, çevrelerinin gelişmişlik durumları ve dava konusu taşınmaza uzaklıkları dikkate alındığında emsal incelemesi için uygun olmadığı gibi, bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların, satışına ilişkin akit tabloları Tapu Müdürlüğü'nden istenilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların 2014 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğü'nden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibarıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibarıyla imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğü'nden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine 6459 sayılı Kanun'un 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, tespit edilen bedelden acele el koyma bedeli mahsup edildikten sonra fark bedele 29/05/2014 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesine karar verilmesi gerektiği halde infazda tereddüt oluşturacak şekilde yazılı şekilde karar verilmesi,

3) Tapu kaydında takyidat bulunması halinde takyidatların bedele yansıtılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken tespit edilen kamulaştırma bedeline Kanun'un lafzına aykırı olarak blokaj ibaresi kullanmak suretiyle hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

4)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine,Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 3.815,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 3.815,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 21/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2531, Karar No: 2013/11656, Tarih: 21.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/2531 E.  ,  2013/11656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak,

Suça sürüklenen çocuğun suçu işlediğinde 18 yaşından küçük olması, herhangi bir gelirinin ve işinin olmaması nazara alınarak, müdafiinin esas hakkındaki savunmada lehe hükümlerin uygulanmasını istediğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun ekonomik durumuna göre yüksek miktarda olan adli para cezasının taksitler halinde ödenip ödenmeyeceğinin tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/03/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4033, Karar No: 2019/12614, Tarih: 13.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/4033 E.  ,  2019/12614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, oğlu olan ve suç tarihinde yaşı itibariyle kendisini savunamayacak durumda bulunan katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı olayda; katılan ...'un aşamalarda sanık tarafından kafasına ve koluna vurulduğu şeklindeki beyanı, olaya dair bilgisi ve görgüsü olduğu anlaşılan ve yaşı küçük katılanın babası olan ...'nin de katılan ...'un beyanını doğrular nitelikteki ifadeleri ve katılan hakkında düzenlenen Konya Numune Hastanesinin 28.06.2015 tarihli adli raporunda, sağ kolda kızarıklık olduğu, kafada vertekste ağrı tariflediğinin bildirilmesi karşısında, sanığın yüklenen suçu işlediği sabit olduğu halde, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15109, Karar No: 2014/20427, Tarih: 07.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/15109 E.  ,  2014/20427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Yasal danışman atanması

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Davacılardan ...hüküm tarihi olan 04.06.2013 tarihinden sonra ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 09.06.2014 tarih ve 2013/389 Esas sayılı hükmü ile kısıtlanarak kendisine ...vasi olarak atandığından ve hüküm tarihinden önce alınan 25.07.2013 tarihli sağlık kurulu raporuna göre davacıya vasi tayini gerektiğinden hükmün vasi ...'ya tebliğ edilerek vasiye, davacının hüküm tarihinden sonra kısıtlanması sebebiyle kısıtlanan davacının açmış olduğu davaya icazet vermesi için uygun süre verilerek temyiz dilekçesi ve icazete ilişkin yazılı beyanlar sunulduktan sonra dosyaya eklenmesi veya verilen süre ile temyiz süresinin dolmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için, dosyanın geri çevrilmesi suretiyle Mahal Mahkemesi'ne İADESİNE, 07.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.