muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12200, Karar No: 2017/734, Tarih: 16.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/12200 E.  ,  2017/734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükmün sanık müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 08.02.2017 Çarşamba saat 09:30'a duruşma günü verilerek sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekaletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ..... ve sanık adına ibraz ettiği yetki belgesine dayanarak gelen Av..... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafileri temyiz layihalarını açıklayarak savunmalarda bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istediler.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözleri sorulan sanık müdafileri savunmalarına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 22.02.2017 Çarşamba günü saat 09:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüş, ayrıca ..... Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 15.02.2016 tarihli raporun öykü kısmında bildirilen bulgu ve semptomlar ile sonuç kısmında ''...iddia olunan cinsel saldırı eyleminin üzerinden üç yıl geçmiş olmasına rağmen travmatik belirti ve bulgular tanımlandığı, ruh sağlığının bozulmuş olduğunun'' belirtilip bunun sanığın eylemine bağlı olarak oluştuğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamede bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmalarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

16.02.2017 tarihinde verilen işbu karar 22.02.2017 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Kemal Mecit hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2010/29, Karar No: 2010/48, Tarih: 15.01.2010

**15. Hukuk Dairesi         2010/29 E.  ,  2010/48 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 15.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25171, Karar No: 2017/12731, Tarih: 19.12.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/25171 E.  ,  2017/12731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı özel hastane, davalı idare ile aralarında Özel Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesi imzalandığını ve bu kapsamda kurum sigortalılarına sağlık hizmeti verildiğini, 2011 yılında tedavi gören davalı kurum sigortalılardan fazla ilave ücret aldığının tespit edildiğinden bahisle toplam 29.669,40 TL cezai işlem uygulanmasına karar verildiğini ve cezanın davacının alacaklarından mahsup edildiğini, kurum tarafından verilen bu cezanın hukuka ve usule aykırı olduğunu ileri sürerek cezai işlemin iptali ile davacı hastaneden kesilen 29.669,00 TL 'nin işlem tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yapılan işlemin taraflar arasındaki sözleşmeye uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, cezai işlemin iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, sağlık bakanlığı emekli başmüfettişi tek kişi bilirkişi tarafından hazırlanan rapor hükme esas alınarak karar verilmiştir. 6100 sayılı HMK’nın 266. maddesine göre, mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Aynı Kanun’un 267. maddesi uyarınca, Mahkeme, bilirkişi olarak, yalnızca bir kişiyi görevlendirebilir. Ancak, gerekçesi açıkça gösterilmek suretiyle, tek sayıda, birden fazla kişiden oluşacak bir kurulun bilirkişi olarak görevlendirilmesi de mümkündür.

Uyuşmazlığın çözümünde, bilimsel teknik inceleme gerektiği açıktır. Ne var ki mahkemece, ön inceleme duruşmasında dosyanın emekli Sgk Başmüfettişi bilirkişiye gönderilip rapor aldırılması hususunda karar verilmişse de Sağlık Bakanlığı Emekli Başmüfettişi bilirkişisinden rapor alınarak hüküm kurulmuştur. Bilirkişi raporunda, davalının itirazları karşılanmamıştır. Yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulamaz.

Davalının itirazı haklı olup, konusunda uzman 3 kişilik aralarında doktor, hukukçu ve Sayıştay denetçisi bilirkişilerden teşekkül eden yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak, bu heyetin hazırlayacağı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4409, Karar No: 2018/4606, Tarih: 21.11.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/4409 E.  ,  2018/4606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş

olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden doğmuş olup, eksik ve kusurlu işlerin giderim bedeli, gecikme tazminatı, eksikliklerin tamamlanması ve iskan belgesi alınması amacıyla nama ifa için izin verilmesi ve yükleniciye isabet edecek bağımsız bölümün satışına yetki verilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece aktif husumete yönelik eksikliğin giderilmesi için verilen kesin süreye rağmen eksiklik giderilmediğinden dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle tüm arsa sahiplerinin davada taraf olarak yer almaması ve muvafakatlarının bulunmaması nedeniyle nama ifaya izin ve yükleniciye isabet eden bağımsız bölüm satışına yetki verilmesi taleplerinin reddine ilişkin kararda bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı, davalı ile ... 15. Noterliği'nde 21.04.2003 tarihinde düzenlenen 10011 yevmiye numaralı Düzenleme Şeklinde Arsa Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesi'nin taraf ve arsa sahibidir. Davada gecikmeden doğan kira kaybı, davacıya ait bağımsız bölümlerin eksik ve kusurlu işlerinin giderim bedeliyle birlikte binanın tümüyle ilgili eksik işlerin ve giderim bedellerinin tespiti ile yüklenici namına ifası için izin ve yetki verilmesi, nama ifa giderlerinin karşılanması için yükleniciye ait bağımsız bölümlerin satışına izin verilmesi de talep edilmiştir. Az yukarıda 1. bentte de belirtildiği ve mahkemenin de kabulünde olduğu üzere tüm arsa sahipleri davada yer almadığı ve muvafakatleri de temin edilemediğinden davacı arsa sahibi, yükleniciye ait yerlerde dahil olmak üzere tüm inşaattaki eksikliklerin giderilmesi bedeli, bunlarla ilgili nama ifa izni ve satışa yetki verilmesini talep edemez ise de;

kendisine ait bağımsız bölümler yönünden teslimde gecikme varsa gecikme tazminatı ile yine kendisine ait bağımsız bölümlerdeki eksik işlerin tamamlanması bedeli ile ortak alanlardaki eksikliklerle ilgili de kendisine kalan bağımsız bölümlerin arsa paylarına isabet eden bölümünü de talep edebilecektir.

kendisine ait bağımsız bölümler yönünden teslimde gecikme varsa gecikme tazminatı ile yine kendisine ait bağımsız bölümlerdeki eksik işlerin tamamlanması bedeli ile ortak alanlardaki eksikliklerle ilgili de kendisine kalan bağımsız bölümlerin arsa paylarına isabet eden bölümünü de talep edebilecektir.

Bu durumda mahkemece davacının kendisine bırakılan bağımsız bölümlerle ilgili gecikme tazminatı ve eksik işlerin giderim bedeli istemi bulunduğu ve tüm inşaattaki eksikliklerin giderim bedeli talebi içerisinde arsa payına isabet eden eksikliklerin tamamlanması bedelininde bulunduğu gözetilerek bu talepleriyle ilgili işin esası incelenip sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile bu talepler yönünden de dava şartı yokluğundan usulden ret kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 21.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1367, Karar No: 2022/16946, Tarih: 24.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/1367 E.  ,  2022/16946 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18.11.2021 tarih ve 2021/8562 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 30.12.2021 tarih ve KYB-2021/144755 sayılı ihbarname ile;

Resmi belgede sahtecilik suçundan suça sürüklenen çocuk ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204/1, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul Anadolu 5. Çocuk Mahkemesinin 15/03/2018 tarihli ve 2017/159 esas, 2018/178 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 06/06/2018 tarihli ve 2018/618 değişik iş sayılı kararının "Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddî boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, adı geçen suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçları ile birlikte işlediği iddia olunan hırsızlık suçundan hakkında hükmolunan mahkûmiyet hükmü yönünden istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 21/02/2019 tarihli ve 2018/2674 esas, 2019/373 sayılı kararı ile hükmün bozulmasını müteakip, mahkemesince yeniden karar verilmek sureti ile sanığın atılı hırsızlık suçunu işlediğine dair yeterli kesin delil bulunmadığından bahisle beraatine karar verildiği, hırsızlık suçunun yanında işlenen mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarını işlediğine dair de mahkûmiyete yönelik kesin delil elde edilemediği gerekçesiyle Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 04/05/2020 tarihli ve 94660652-105-34-4457-2020-Kyb sayısı ile kanun yararına bozma yoluna gidildiği ve Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 27/10/2020 tarihli ve 2020/7262 esas, 2020/10346 karar sayılı ilamı ile bu suçlar yönünden de beraat kararı verilmesi gerektiğinden bozulmasına karar verildiği,

Somut olayda, hırsızlık suçuna konu ... plakalı aracın bulunduğu sırada üzerinde takılı ve suça sürüklenen çocuğun resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmasına neden olan ... sayılı plakanın suça sürüklenen çocuk tarafından düzenlendiğine veya sahte özelliğini bilerek kullandığına dair mahkûmiyete yönelik kesin delil elde edilemediği gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden" bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, suça sürüklenen çocuğun “resmi belgede sahtecilik“ suçundan TCK'nin 204/1, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul Anadolu 5. Çocuk Mahkemesinin 15.03.2018 tarihli, 2017/159 Esas ve 2018/178 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 06.06.2018 tarih ve 2018/618 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 24.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28823, Karar No: 2016/24018, Tarih: 21.12.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/28823 E.  ,  2016/24018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı tarafından satışa sunulan .... Projesinden 08.06.2011 tarihinde imzalanan satış sözleşmesi ile bir daire satın aldığını, sözleşme gereği teslim tarihi 30 ay olarak kararlaştırıldığı halde dairenin kendisine geç teslim edildiğini, ilk olarak 30.04.2014 tarihinde teslim tutanağı düzenlendiğini ancak bu esnada dairede eksikliklerin olduğunu bu eksikliklerinde konut tespit föyünde tek tek yazıldığını, 01.04.2015 tarihinde 2. teslim tutanağının imzalandığını ve eksikliklerin ancak bu tarihte giderildiğini bu nedenle asıl teslim tarihinin ikinci tutanak tarihi olan 01.04.2015 tarihi olarak kabul edilmesi gerektiğini, buna göre mahrum kalınan 18.000,00 TL kira tazminatı ile ilk teslim tarihinden sonra ödemek zorunda kaldığı aidat ve yakıt giderleri de olmak üzere toplam 21.390,00 TL'nin davalıdan faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, gayrimenkul satış sözleşmesine dayalı geç teslim nedeniyle doğan kira tazminat talebine ilişkindir. Taraflar arasındaki sözleşmenin "gayrimenkulün teslimi ve kullanılması" başlıklı 3. maddesine göre davalının daireyi en geç 30 ay sonra davacıya teslim etmesi gerekmektedir. Bu husus mahkemeninde kabulündedir. Ancak uyuşmazlık konut tesliminin ilk teslim tutanak tarihi olan 30.04.2014 de mi yoksa ikinci teslim tutanak tarihi olan 01.04.2015 tarihinde mi yapılmış olduğunun kabulü noktasındadır. Her ne kadar mahkemece teslim tarihi ilk tutanak tarihi olan 30.04.2014 olarak kabul edilmiş ise de, bu tarihte yapılan teslim esnasında daire içinde eksikliklerin var olduğu konut tespit föyünden de anlaşılmaktadır. Bu nedenle eksikliklerin giderildiği tarih olan 01.04.2015 de taraflar yeniden bir teslim tutanağı düzenlemişlerdir. Kaldı ki ilk teslimden sonra nedensiz olarak yeniden bir teslim tutanağı düzenlenmesi hayatın olağan akışına aykırı bir durum olup, kira kaybı miktarının konutun tam ve eksiksiz teslim edildiği 01.04.2015 tarihine kadar hesaplanması gerekmektedir. Mahkemece, bu yönde değerlendirme yapılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/37933, Karar No: 2014/30316, Tarih: 20.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/37933 E.  ,  2014/30316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/11/2012

NUMARASI : 2011/933-2012/813

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkili davacı işçinin iş akdini işlerin ağır olması ve bir kısım işçilik alacaklarının ödenmemesi gerekçesi ile iş akdini haklı nedenle feshettiğini, yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığı gibi karşılığı olan ücretlerin de ödenmediğini, fazla mesai yapmasına, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatillerinde çalışmasına rağmen karşılığının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş akdini fesihte haklı olup olmadığı konusunda toplanmaktadır.

Davacı vekili davacı işçinin işlerin ağır olması ve bir kısım işçilik alacaklarının ödenmemesi gerekçesi ile iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia etmiştir. Davalı vekili ise davacının istifa ettiğini, kıdem tazminatına hak kazanamayacağını savunmuştur. Dosyada; davacının 7.8.2011 tarihli Konya’da ikamet edeceğinden dolayı istifa ettiğine dair E.. şirketine hitaben düzenlenmiş istifa dilekçesi mevcuttur. Davacı vekili istifa dilekçesindeki imzanın müvekkiline ait olduğunu, yine iddiası gibi bir kısım işçilik alacaklarının

ödenmemesi nedeniyle iş akdinin müvekkili tarafından feshedildiğini beyan etmiştir. Mahkemece davacının ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile iş akdinin haklı olarak feshettiği sonucuna varılmış ise de davacı işçi açıkça kendi isteği ile Konya’da ikamet edeceğini beyan ederek istifa etmiştir. Fesih iradesini ortaya koyan taraf, bu irade açıklaması ve içeriği ile bağlı olup davacının kıdem tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.