muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7192, Karar No: 2022/5268, Tarih: 29.03.2022

Kabule ve uygulamaya göre de;

Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlemesi karşısında, TCK.nın 3. ve 61. maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109/3-a-b maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA,

4- Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yaralama suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yağma suçunun işlenmediğinin kabulü karşısında, sanığın diğer sanıklar ... ve ...'la anlaşarak hileyle mağdur ...'ı, sanık ...'ün evine çağırıp orada cebir ve tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kıldığı sanığın eyleminin kül halinde cebir ve tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, yaralamanın suçun unsuru olduğu ve ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği cihetle; sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK'nm 109/2, 109/3-a-b maddeleri , gereğince tek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, hukuki anlamda tek fiilin vasıf yönünden bölünerek bir kısımına beraat bir kısmına mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle CMK.nın 225/1. maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.

maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9446, Karar No: 2010/11650, Tarih: 13.10.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/9446 E.  ,  2010/11650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamından, davacı idareye ait sulama kanalı ve yoluna ekmek suretiyle 1021.68 metrekarelik kısıma tecavüz ettiği anlaşılan sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine, dosya içeriğine uymayan bir gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 13.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3428, Karar No: 2008/4586, Tarih: 03.04.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/3428 E.  ,  2008/4586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.12.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Yerinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi rapor ve krokisinde A harfli taşınmaz bölümünün kesinleşen orman tahdit sınırları dışında kaldığı, yayla niteliğinde olduğu dosyada toplanan delillerle mahkemece bu kısma ilişkin davanın kabulünde bir yanılgı yoktur. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Diğer taraftan krokide B harfli taşınmaz bölümünün orman tahdit sınırları içinde iken 6831 sayılı Orman Kanununun 2/B maddesi uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı yine bilirkişi raporları ile sabittir. 6831 sayılı Kanununun 11.maddesi hükmünce 2.maddeye göre orman sınırları dışına çıkartılan taşınmazlar tapu dairelerince hiçbir harç, vergi ve resim alınmaksızın Hazine adına tapuya tescil olunur. Bu nitelikte bir yerin yayla olarak kabulüne olanak yoktur.

Mahkemece değinilen olgu göz ardı edilerek krokide B harfi ile gösterilen dava konusu yerin de yayla niteliği ile özel siciline yazılması yasaya aykırıdır.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 03.04.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2128, Karar No: 2014/5184, Tarih: 14.07.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2128 E.  ,  2014/5184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2012/286-2013/348

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün taraf vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. S.. G.. gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalılardan B.. İnş. Mühendislik Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında 06.12.2006 tarihinde, müvekkiline ait 1109/1100 adalarda bulunan toplam 17 parsel taşınmaz üzerinde inşaat yapılması konusunda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, parsellerin tevhit ifraz sonucu 1109 ada 14,100 ada 15 ve 1110 ada 11 parsellere revizyon gördüğünü, sözleşme uyarınca müvekkiline 21 daire verileceğini, müvekkilinin muvafakati ile davalı yüklenici ile diğer davalı kooperatif arasında 07.12.2007 tarihinde düzenlenen devir sözleşmesi ile kooperatifin inşaat yapımını üstlendiğini, inşaatın tamamlanmaması nedeniyle 26.02.2009 tarihinde yapılan sözleşme uyarınca 21 adet dairenin teslimi gerekirken teslim edilmediğini ileri sürerek, sözleşme konusu tapuların iptali ile müvekkili adına tesciline, olmadığı takdirde sözleşme gereği verilmesi gereken 21 adet daire bedeli karşılığı şimdilik 100.000,00 TL nin tahsiline, teslim edilmeyen daireler nedeniyle Eylül 2009 tarihinden itibaren gecikme tazminatının hesaplanarak tahsiline, olmadığı takdirde sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre uğradığı zarar karşılığı şimdilik 100.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı B... İnş. Ltd. vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı kooperatif vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı ve dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesindeki edimlerin yüklenicilerce yerine getirilmemesi nedeniyle tescil ve tazminat istendiği, arsa sahibine ait dairelerin inşaasına başlanmadığı, ilk karar sonrası davacı ile davalı şirket arasında düzenlenen protokol gereklerinin kısmen yerine getirildiği gerekçesiyle 770.213,52 TL tazminatın davalılardan tahsiline, gecikme tazminatına yönelik fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılardan kooperatif vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılardan kooperatif vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1-Davacı arsa sahibi ile davalılardan B... İnş. Müh. Ltd. Şti. arasında 06.12.2006 tarihli ön protokol ile 12.06.2007 tarihli düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlenmiş, bilahare arsa sahibinin muvafakati ile ilk yüklenicinin sorumluluğu devam etmek üzere, 07.12.2007 tarihli düzenleme şeklindeki devir sözleşmesi ile sözleşmenin davalı S.S. Ü... Konut Yapı Kooperatifine devredildiği görülmüştür.

Davacı arsa sahibi, mevcut davada sözleşme gereği devrettiği arsaların tapularının iptali ile tescilini, olmadığı takdirde yine aynı sözleşme uyarınca alacağı kararlaştırılan 21 adet bağımsız bölümün değerini ve gecikme tazminatının tahsilini talep etmiş, mahkemece verilen ilk kararda sadece arsa sahibince ikinci yükleniciye devredilen sözleşme konusu ifraz ve tevhidle oluşan üç arsanın bedeli hesaplanarak her iki davalıdan tahsiline şeklinde hüküm altına alınmış, mahkeme kararı davacı ve davalı kooperatifçe temyiz edilmekle beraber arsa sahibince davalı yükleniciler aleyhine Bolu 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/344 esas sayılı icra dosyasında icra takibi başlatılmış, bundan sonra ise arsa sahibi ile davalı şirket bir araya gelerek 01.07.2011 tarihli icra takibine konu olan mahkeme kararında geçen miktarın ne surette ifa edileceğini kararlaştırmışlardır. Bu ifadan sonradır ki arsa sahibi yükleniciyi ibra etmeyi taahhüt etmiştir. Nitekim hükmü bozan Yargıtay 15 Hukuk Dairesinin 2011/2079 Esas ve 2012/4248 Karar sayılı ilamında borcu sona erdiren bir belge niteliğinde olması itibariyle anılan protokolun sıhhatinin araştırılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle mahkeme kararı bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş olmakla artık gereğinin yerine getirilmesi zorunlu bulunmaktadır. Şu hale göre mahkemece verilen ilk karardaki bedelin davacının devretttiği arsaların bedeli olduğu ve icra takibi yapılmak suretiyle aynı bedelin tahsiline girişildiği, keza protokol düzenlenerek borcun tasfiyesinin kararlaştırıldığı, tasfiye edildiğinde ise ibranın gerçekleştirileceğinin taahhüt edilmesi karşısında uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılarak uyuşmazlığın protokol hükümlerine göre sonuçlandırılması gerekirken, mahkemece bozmaya aykırı suretle tekrar asıl sözleşmeye dönülerek arsa sahibine sözleşme uyarınca verilmesi gereken toplam bağımsız bölüm sayısından tazminat borcunun ödenmesi için yüklenici tarafından devri kararlaştırılan bağımsız bölümlerin değerinin mahsubu ile sonuca gidilmesi doğru olmamıştır.

Bunun yanında, davadaki taleplerden biri olan gecikme tazminatı talebi hakkında gerekçe belirtilmeksizin ret kararı verilmesi ve bu suretle hükmün denetiminin yapılma imkanının ortadan kaldırılması da usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

2-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarını incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Bunun yanında, davadaki taleplerden biri olan gecikme tazminatı talebi hakkında gerekçe belirtilmeksizin ret kararı verilmesi ve bu suretle hükmün denetiminin yapılma imkanının ortadan kaldırılması da usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

2-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarını incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, taraflar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarını şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, peşin alınan harçların temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3541, Karar No: 2010/1937, Tarih: 15.02.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/3541 E.  ,  2010/1937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının suç tarihi itibari ile 450 TL'den az olamayacağının gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

CMK.nun 232/2-b, c madde ve fıkraları hükmüne aykırı olarak gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman diliminin, sanığın nüfusa kayıtlı olduğu yere ilişkin bilgilerinin yazılmaması,

Yasaya aykırı görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karar başlığına nüfusa kayıtlı olduğu yer olarak "Çarşamba Ağcagüney beldesi, suçun işlendiği yer ve zaman dilimi olarakta; Çarşamba Sarıca Mahallesi 2.3.2005" ibaresi eklenmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 15.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11761, Karar No: 2017/14212, Tarih: 04.05.2017

**4. Ceza Dairesi         2016/11761 E.  ,  2017/14212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanığın, katılana söylemiş olduğu "çocukların parasını vermezsen .... pazarı .... pazarı sana dar gelir'' şeklindeki sözlerin, TCK’nın 106/1. madde ve fıkrasının ikinci cümlesinde tanımlanan, takibi şikayete bağlı sair tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan aynı madde ve fıkranın birinci cümlesi gereğince mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, bir numaralı bozma nedeni hariç diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31533, Karar No: 2014/15065, Tarih: 05.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/31533 E.  ,  2014/15065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunmasına karşın, TCK'nın 58. maddesi uygulanmamış ise de; karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, “ TCK'nın 53/l-(c) maddesinde yer alan haklardan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün, bu bağlamda ONANMASINA,

2-6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince, Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

2-6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince, Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

a-Sanıkta ses ve gaz fişeklerini istimal etmek üzere imal edilmiş olan tabanca ile boş şarjör ele geçirilmiş olması ve özel nitelikli fişek ele geçmemiş olması, sanığın ifadesinde, silahı kuru-sıkı olarak aldığını belirtmesi ayrıca dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun, küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar boşluk sağladığının belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit edilerek... Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Kanun kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

b-Kabule göre de,

aa-Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunmasına karşın, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,

bb-TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, karşı temyiz olmadığından yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.