muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/12175, Karar No: 2021/2172, Tarih: 10.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/12175 E.  ,  2021/2172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27/11/2010 tarih, 2011/274-300, 06/12/2008 gün, 144-234, 23/09/1974 tarih, 224-408 ve 16/04/1973 gün, 213-345 Esas ve Karar sayılı kararlarında da belirtildiği üzere ve 5271 sayılı CMK'nun 42/1. maddesinin “Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme gözetildiğinde, sanık tarafından verilen dilekçelerin eski hale getirme ve temyiz talebi niteliğinde bulunduğu, temyiz dilekçesi ve eski hale getirme talepli istemin birlikte verilmesi halinde, karar verme yetkisinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğu, bu nedenle mahkemenin 27/11/2019 tarihli ek kararının ve mahkeme tarafından yapılan sonraki işlemlerin yok hükmünde olduğu ve askerde olan sanığın yokluğunda verilen kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste; terhis olması durumunda ise aynı Kanun'un 21/1. maddesi gereğince savunmasında bildirdiği adrese tebliği gerekirken, nöbetçi astsubay imzasına tebliğ edildiği ve sanığın öğrenme üzerine verdiği 23.07.2014 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8989, Karar No: 2019/1578, Tarih: 06.02.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/8989 E.  ,  2019/1578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müdafiinin temyizinin yalnızca suça sürüklenen çocuk ...'ya yönelik olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I-Suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait, marketin önünde bulunan kilitsiz dolaba bırakılan bir tepsi poğaçanın çalınması eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 141/1. maddesi gereğince hüküm kurulması,

II-Somut olayda ise; müştekiye ait işyerinden 100 TL değerinde poğaça çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk kazanılmış hakkının gözetilmesine, 06.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7710, Karar No: 2007/2034, Tarih: 02.04.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/7710 E.  ,  2007/2034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalılar ... , v ve birleşen dosya davalısı ... vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davalar; akdin feshi, tapu iptâli ve tescil istemlerine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre esas davanın davalıları ... ile ... ’ın sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-..., herne kadar sözleşmede annesi arsa sahibi ...’nin yanında taraf ise de, tapuda malik değildir.

Bu itibarla, esas davada, davalılardan ... ile ... üzerindeki tapu kayıtlarının iptâli ile arsa sahibi davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, arsa sahibi olmayan ... adına da tescile hükmedilmesi doğru olmamıştır.

3-Birleştirilen davada da, ... arsa sahibi ve arsa sahibi ... da davacı olmadığı halde, bu davanın tamamen reddi yerine, bu davanın davalıları hakkındaki tapu kayıtlarının iptâli de yanlış olmuştur. Bu itibarla, birleştirilen davayı temyiz eden ...’ün temyiz itirazı yerinde olup, bu davalı hakkındaki davanın reddi yerine kabulü de isabetli olmamıştır.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün 2. bentte açıklanan sebeple ... ve ... yararına, 3. bentte yazılı nedenle de ... yararına BOZULMASINA, 1. bend uyarınca da davalılar ... ve ...’in sair temyiz itirazlarının reddine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılar ..., ... ve ...’e geri verilmesine, 02.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/580, Karar No: 2018/1061, Tarih: 15.02.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/580 E.  ,  2018/1061 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Asıl dava, rücuan tazminat, birleşen dava sigortalı .... ile asıl dava davalısı ... arasında ilişkisinin bir istisna akdi olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, asıl davanın kabulüne birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, asıl dava davalısı-birleşen dava davacısı ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dava, 01.10.2006 tarihinde iş kazasına maruz kalarak vefat eden sigortalının, hak sahiplerine bağlanan gelirler nedeniyle oluşan Kurum zararının davalıdan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanunu’nun 9, 10 ve 26. maddeleridir.

Meydana gelen iş kazası nedeniyle davacı kurumun 506 sayılı Yasanın 9 ve 10. maddeye dayalı olarak dava açtığı ve bu kapsamda mahkemece 9 ve 10. madde şartlarının davaya konu olayda gerçekleşip gerçekleşmediği hususları araştırılmaksızın karar verilmiştir.

506 sayılı Yasanın 9. maddesi - (Değişik : 25.08.1999 - 4447 / 12 md. Y.T. 08.09.1999) “İşveren çalıştıracağı kimseleri, işe başlatmadan önce örneği Kurumca hazırlanacak işe giriş bildirgeleriyle Kuruma doğrudan bildirmekle veya bu belgeleri iadeli-taahhütlü olarak göndermekle yükümlüdür.” düzenlemesini öngörmektedir.

Anılan Yasanın 10. maddesine göre ise, 9. maddede öngörülen işe giriş bildirgesini süresinde Kuruma intikal ettirmeyen işverenler hakkında 26. maddede öngörülen sorumluluk halleri aranmaksızın, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle Kurum tarafından bağlanan gelir ve harcamanın işverenden tahsil edileceğini düzenlemiştir. Yani, davalı işverenin 506 sayılı Kanunun 25.08.1999 tarih ve 4447

sayılı Kanunun 2. maddesiyle değiştirilen ve 08.09.1999 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 9 ve 10. maddesi hükmüne göre rücu alacağından sorumluluğu için; işe giriş bildirgesinin sigortalının, işe başlatılmasından önce verilmemiş olması ve zararlandırıcı sigorta olayının da işe giriş bildirgesinin kuruma verilmesinden önce meydana gelmesi gerekir.

sayılı Kanunun 2. maddesiyle değiştirilen ve 08.09.1999 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 9 ve 10. maddesi hükmüne göre rücu alacağından sorumluluğu için; işe giriş bildirgesinin sigortalının, işe başlatılmasından önce verilmemiş olması ve zararlandırıcı sigorta olayının da işe giriş bildirgesinin kuruma verilmesinden önce meydana gelmesi gerekir.

Öte yandan, Mahkemece, 9 ve 10. madde şartlarının gerçekleştiği kanaatine varıldığı takdirde, 506 sayılı Yasanın 10. maddesine dayalı tazmin sorumluluğunun sınırlarının belirlenmesi konusuna çözüm getiren, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun, 15.03.1995 T., 1994/800 E., 1995/166 K. sayılı ilamında “...Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş, hak sahiplerinin işverenden isteyebileceği tazminat (tavan) miktarını önce kusur durumunu hiç gözetmeksizin belirlemek ve belirlenen tazminat miktarını geçmemek üzere davalının olaydaki kusursuzluğu dikkate alınarak Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri uygulanarak varılacak sonuç uyarınca rücu alacağına hükmetme...” gereği öngörülmüş olup; işverenin sorumluluk sınırlarının belirlenmesinde, kendisinin kusurlu olup olmaması etkili bulunmakta, işverenin kusursuz bulunduğu durumlarda, ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı olarak ortaya çıkan tazminat tavanından, Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddeleri uyarınca, en az % 50 oranında indirim yapılarak, işverenin sorumlu olduğu tazminat tutarının belirlenmesi gerekmektedir.

2-506 sayılı Yasanın 92. maddesi, “Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Kurumun, sigortalı veya haksahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalıların tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle belirlenmesi gerekmektedir.

Dava konusu edilen gelirin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalıların tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle belirlenmesi gerekmektedir.

Anayasa Mahkemesinin 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı 26. maddeye dair iptal kararıyla ise, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet, ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödemenin kusur

karşılığından düşük ise o takdirde, ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine, fiili ödeme miktarı, ilk peşin değerden düşük ise o takdirde de, fiili ödeme miktarının esas alınması dikkate alınmalıdır.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, vefat eden sigortalının davalı yanında çalışmasına ilişkin, davacı Kuruma zamanında verilmiş bir işe giriş bildirgesinin varlığının araştırılması ve bunun için de sigortalının kurumdaki tahsis ve sigortalılık şahsi dosyası da getirtilmek suretiyle sigortalı adına davalı işverenden herhangi bir işe giriş bildirgesinin verilip verilmediğine bakılarak 506 sayılı Kanunun 9 ve 10. madde şartlarının davaya konu olayda gerçekleşip gerçekleşmediği incelenmeden karar verilmiştir

506 sayılı Yasanın 92. maddesi uygulamasına göre ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı Kurumdan sorulup belirlemelisi gerekir

Yukarıda açıklana maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, asıl dava davalısı-birleşen dava davacısı vekilinin bu yönlerini amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde asıl dava davalısı-birleşen dava davacısı ...'a iadesine, 15.02.2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13220, Karar No: 2021/11617, Tarih: 05.04.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/13220 E.  ,  2021/11617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

MÜŞTEKİ : ...

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, müştekinin CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan doğrudan zarar gören müştekiye, davaya katılma ve mağdur ile şikayetçiler için öngörülen haklardan yararlanma ve delil sunma imkanı sağlanmadan, yokluğunda karar verilerek CMK'nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, müşteki ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5951, Karar No: 2007/7279, Tarih: 04.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/5951 E.  ,  2007/7279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tereke hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümleri yer almaktadır. Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yer de yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Dosya kapsamından, muris ...'in ... dinlenme ve bakımevinde kalmakta iken öldüğü, son yerleşim yerinin aynı yer olduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2888, Karar No: 2019/306, Tarih: 09.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/2888 E.  ,  2019/306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen gerekçeli hükmün sanığın kovuşturma aşamasında ifadesinde bildirdiği adres yerine farklı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre 07/04/2016 tarihinde yapılan gerekçeli karar tebliği işlemi ile MERNİS adresi de bulunan sanığa Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre 21/07/2016 tarihinde yapılan gerekçeli karar tebliği işleminin geçersiz olduğu, sanığın öğrenme üzerine sunduğu 29/07/2016 tarihli temyiz ve süre tutum dilekçesinde, 02/02/2016 tarihinde askere alındığını, kararı temyiz ettiğini ve gerekçeli kararın tarafına tebliğ edilmesini talep ettiğini bildirmesine karşın gerekçeli kararın sanığın dilekçesinde bildirdiği tabur komutanlığında sanığa tebliğ edildiğine dair dosyada herhangi bir belgeye rastlanmadığı ve sanığın hangi tarihler arasında asker olduğunun da anlaşılamaması karşısında, sanığın hangi tarihler arasında askerlik görevini yaptığının ilgili askerlik şubesinden sorulması ve sanığın halen asker olduğunun anlaşılması halinde Tebligat Kanunu'nun 14/1. maddesi ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 22. maddesi hükümleri uyarınca gerekçeli karar tebliğinin kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılması, sanığın asker olmadığının tespiti halinde ise sanığa usulüne uygun olarak (sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde tebliği, aksi halde ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde gerekçeli temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 09/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18809, Karar No: 2015/22538, Tarih: 29.09.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/18809 E.  ,  2015/22538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, çeke dayalı olarak ... İcra Müdürlüğü'nde kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda, ... İcra Dairesinin yetkili olduğunu ileri sürerek yetkiye ve borca itiraz ettiği, mahkemece yetki ve borca itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK.nun 50/1. maddesine göre, para ve teminat borçlarına ilişkin icra takiplerinde yetkili icra dairesi, HMK.nun 447/2. maddesi atfıyla HMK.nun yetkiye dair hükümleri kıyas yoluyla uygulanmak suretiyle belirlenir. Ayrıca, takip dayanağı akdin yapıldığı icra dairesi de takibe yetkilidir.

Buna göre, çeke dayalı takip, genel yetkili yer olan borçlunun yerleşim yerindeki icra dairesinde (HMK. 6.md.), muhatap bankanın bulunduğu yer, ödeme yeri sayıldığından buradaki icra dairesinde (HMK. 10.md.) ve ayrıca İİK.nun 50/1. maddesi uyarınca çekin keşide edildiği yerdeki icra dairesinde yapılabilir.

6100 sayılı HMK.nun 7. maddesine göre borçlu birden fazla ise bunlardan birinin yerleşim yerinde takip yapılabilir ve bu durumda diğer borçlular yetki itirazında bulunamazlar. Ancak, anılan hüküm yalnız borçlulardan birinin yerleşim yerindeki (onun için genel yetkili) icra dairesinde takip yapılması hali içindir. Borçlulardan biri için özel yetkili bir icra dairesinde takip yapılması halinde HMK.nun 7. maddesinin 1. cümlesi hükmü uygulanmaz.

Hukuk Genel Kurulu'nun 15.01.2014 tarih ve 2013/12-476 esas 2014/5 karar sayılı kararında, ihtiyati haciz kararını veren mahkemenin bulunduğu yer icra dairesinde takip yapılabileceğine ilişkin İİK'nun 50. maddesi yollaması ile kıyasen uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nun 12. maddesinin, 6100 sayılı HMK'da karşılığı olan bir düzenleme bulunmadığı ve bu nedenle, ihtiyati haciz kararının uygulanmasından sonra bu kararı veren mahkemenin bulunduğu yer icra dairesinin, salt o yer mahkemesince ihtiyati haciz kararı verilmesi nedeniyle yetkili hale gelmeyeceğinin kabul edilmesi üzerine, Dairemizce, anılan karar doğrultusunda içtihat değişikliğine gidilerek, ihtiyati haciz kararını veren mahkemenin bulunduğu yer icra dairesinin, icra takibi için yetkili olamayacağı sonucuna varılmıştır.

Somut olayda, muteriz borçlunun adresinin ..., takibe konu çekin keşide yeri ve muhatap bankanın bulunduğu yerin .../..., diğer borçlular ...'nin adresinin ..., ...'nin ..., ...-...'nın ise .../... olduğu, takip borçlularından ...'ne çıkarılan ödeme emri tebliğ mazbatasının iade döndüğü, ...-...'ya ise ödeme emrinin 18.05.2013 tarihinde tebliğ edildiği ve bu borçlu yönünden kesinleşmiş bir yetki de bulunmadığı görülmüştür.

Bu durumda takibin diğer borçluları yönünden ... İcra Dairesi genel yetkili olmadığından, HMK.nun 7/1. maddesinin uygulanması mümkün değildir.

Diğer yandan çekin keşide edildiği yer ile muhatap bankanın bulunduğu yer de ... olmadığından, muteriz borçlu yönünden ... İcra Dairelerinde takip yapılması mümkün değildir.

Şu hale göre, muteriz borçlunun adresi ile çekin keşide yerinin ... olması karşısında, yukarıda yazılı yasa hükümleri uyarınca muteriz borçlu yönünden ... İcra Müdürlüğü yetkilidir.

O halde, mahkemece yetki itirazının kabulü ile icra takip dosyasının tefrikine ve muteriz borçlu yönünden karar kesinleştiğinde ve talep halinde icra takip dosyasının ... İcra Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6568, Karar No: 2022/1226, Tarih: 09.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/6568 E.  ,  2022/1226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen suç arkadaşı ile birlikte mağdura ait iş yerinin dışarısında açıkta bulunan ve kilitli olmayan dolaptan üç adet bira çalarak kaçmaya başladıkları, durumu fark eden büfe çalışanı olan tanık ... tarafından sanığın kovalama sonucu yakalandığı ancak suç ortağının 3 adet birayı da alarak olay yerinden kaçtığı bu haliyle eylemin tamamlandığı gözetilmeden sanık hakkında TCK’nın 35. maddesi gereği teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

2-Suça konu üç adet biranın değerinin azlığı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 09.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.