muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1169, Karar No: 2023/1086, Tarih: 15.03.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı arsa sahipleri vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı arsa sahipleri vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu bağımsız bölüme ilişkin satış bedelinin müvekkiline ödenmediğini, satış bedelinin depo edilmesine karar verilmeksizin tapu iptal ve tesciline karar verilmesinin hatalı olduğunu, müvekkilleri ile ... İnş. Ltd. Şti arasında daha sonradan imzalanan "adi yazılı" gayrimenkul satış vaadi sözleşmesinin alacağın temliki hükümlerine tabi olmadığını, müteahhidin hukuken halefi olmayan davacının, müvekkillerine karşı talepte bulunmasının ve huzurdaki davayı ikame etmesinin mümkün olmadığını, davacı ile müteahhit arasındaki sözleşmenin dayanağı olan ve arsa sahibi müvekkilleri ile ... İnş. Ltd. Şti arasında imzalanan sözleşme, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi olmayıp; adi yazılı şekilde yapılmış bir satış vaadi sözleşmesi olduğunu, arsa sahiplerinin, müteahhitle arasındaki ikinci sözleşmenin geçersizliğini ileri sürebileceği ve dürüstlük kuralı müessesesinin somut olay bakımından ileri sürülemeyeceğini, müvekkilleri ile davacı arasında akdedilmiş yazılı veya sözlü herhangi bir sözleşme söz konusu olmadığını, sözleşmeden ... alacak hakkını, yalnızca davalı ... İnş. Ltd. Şti ne karşı ileri sürülebileceğini, davacının, müvekkilleri ile ... İnş. Ltd. Şti arasında imzalanan sözleşmeye de taraf olmadığını, bu sözleşmeye dayanarak talepte bulunmasının da mümkün olmadığını, müvekkilleri ile ... İnş. Ltd. Şti arasında adi yazılı şekilde imzalanan ikinci sözleşmenin hukuken zorunlu olan şekil şartını ihtiva etmediğinden geçersiz olduğunu, görevli mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğunu, davanın reddi hususunda kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ile davalı yüklenici arasında dava konusu mesken niteliğindeki taşınmaza ilişkin 14.08.2014 tarihli gayrimenkul satış sözleşmesi akdedildiği, taşınmazın mesken davacının tüketici, davalı ... Ltd. Şti. nin yüklenici satıcı, gayrimenkul satış sözleşmesinin tüketici işlemi olduğu, davacı tüketicinin davalı satıcı yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil isteminde bulunduğu, uyuşmazlığın 6502 sayılı Yasa kapsamında kaldığı ve tüketici mahkemesinin görev alanına girdiği, davalı arsa sahiplerinin bir kısım bağımsız bölümlerin bedelini aldıklarını ve taşınmazların devrini gerçekleştirdiklerine dair beyanları karşısında diğer taşınmazların devrinden kaçınarak sözleşmenin geçersizliğinin ileri sürülmesinin iyiniyet kurallarıyla bağdaşmayacağı, davanın kabulüne karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı belirtilerek bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı arsa sahipleri vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı arsa sahipleri vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu bağımsız bölüme ilişkin satış bedelinin müvekkiline ödenmediğini, satış bedelinin depo edilmesine karar verilmeksizin tapu iptal ve tesciline karar verilmesinin hatalı olduğunu, emsal dosyalarda bu sebeple bozma kararı verildiğini, müvekkilleri ile ... İnş. Ltd. Şti arasında daha sonradan imzalanan "adi yazılı" gayrimenkul satış vaadi sözleşmesinin alacağın temliki hükümlerine tabi olmadığını, müteahhidin hukuken halefi olmayan davacının, müvekkillerine karşı talepte bulunmasının ve huzurdaki davayı ikame etmesinin mümkün olmadığını, davacı ile müteahhit arasındaki sözleşmenin dayanağı olan ve arsa sahibi müvekkilleri ile ... İnş. Ltd. Şti arasında imzalanan sözleşme, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi olmayıp; adi yazılı şekilde yapılmış bir satış vaadi sözleşmesi olduğunu, arsa sahiplerinin, müteahhitle arasındaki ikinci sözleşmenin geçersizliğini ileri sürebileceği ve dürüstlük kuralı müessesesinin ileri sürülemeyeceğini, müvekkilleri ile davacı arasında akdedilmiş yazılı veya sözlü herhangi bir sözleşme olmadığını, sözleşmeden ... hakkını, yalnızca davalı ... İnş. Ltd. Şti ne karşı ileri sürülebileceğini, davacının, müvekkilleri ile ... İnş. Ltd. Şti arasında imzalanan sözleşmeye taraf olmadığını, bu sözleşmeye dayanarak talepte bulunmasının mümkün olmadığını, müvekkilleri ile ... İnş. Ltd. Şti arasında adi yazılı şekilde imzalanan ikinci sözleşmenin hukuken zorunlu şekil şartını ihtiva etmediğinden geçersiz olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalılar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince inşa edilen ve adi yazılı gayrimenkul satış sözleşmesi ile davacıya devri taahhüt edilen bağımsız bölümün tapusunun iptali ile tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 470 ve devamı maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 2 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 470 ve devamı maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 2 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup ve özellikle davalı arsa sahipleri ile diğer davalı yüklenici arasında adi yazılı şekilde akdedilen 15.07.2014 tarihli gayrimenkul satış sözleşmesi uyarınca bir kısım bağımsız bölümlerin bedeli alınarak dört adet taşınmazın devrinin gerçekleştirildiği ancak dava konusu taşınmazın da içerisinde bulunduğu diğer beş taşınmazın satış bedeli olarak verilen bonolar teslim alınmasına rağmen, kalan bonoların notere tevdi edilmesi suretiyle diğer taşınmazların devrinden kaçınarak sözleşmenin şekle aykırılığı sebebiyle geçersiz olduğunun bu aşamada ileri sürülmesinin TMK nın 2 nci maddesinde düzenlenen dürüstlük kuralı ve hakkın kötüye kullanılması yasağı ile bağdaşmayacağının anlaşılmasına göre davalı arsa sahipleri vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple ;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15/03/2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Taraflar arasındaki ilişkiye bakıldığında; davalı tarafta bulunan arsa sahipleri ile yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin yapıldığı, arsa sahiplerine düşen taşınmazların yine aynı taraflar arasında yapılan adi yazılı sözleşme ile yükleniciye satışının kararlaştırıldığı, adi yazılı sözleşmeye konu taşınmazın davacıya harici sözleşme ile satıldığı, arsa sahipleri olan davalıların yüklenici ile aralarında bulunan adi yazılı sözleşmeyi feshederek aldıklarını iade ettikleri, davacının da yüklenici ile aralarında bulunan adi yazılı sözleşmeye davalı olarak iş bu tapu iptali ve tescil davasını açtığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere Türk Medeni Kanununun 705, Türk Borçlar Kanununun 237 ve Tapulama Kanununun 26. maddesi gereğince taşınmaz satışının tapu sicilinde düzenlenecek resmi senetle yapılması zorunludur. TBK’nın 12/2. maddesi gereğince kanunun belirlediği şekil geçerlilik koşulu olup, bu şekle uyulmadan yapılan sözleşmeler hüküm ve sonuç doğurmaz. Taşınmaz satışı için getirilen bu şekil zorunluluğuna ilişkin hükümler emredici nitelikle olup bu hükümlere uyulmadan yapılan sözleşmeler TBK’nın 27. maddesi gereğince kesin olarak hükümsüzdür.

Bir hukuki işlemde kesin hükümsüzlük halinin bulunması durumunda hukuki işlem başından itibaren geçersizdir ve bu geçersizlik her zaman ve ilgili herkes tarafından ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese bile hâkim tarafından re'sen dikkate alınması gerekir. Burada geçersizliğin ileri sürülmesi de hiçbir şekilde hakkın kötüye kullanılması olarak değerlendirilemez. Zira ortada geçerli bir işlem bulunmamaktadır. Burada verilecek hüküm de iptal değil geçersizliğin tespiti niteliğinde olacaktır.

Davaya konu olayda da yükleniciye düşen dairelerin geçersiz sözleşmeyle satışı söz konusudur. Daha sonra sözleşmenin tarafı olan davalıların bu geçersizliği ileri sürerek sözleşme ile bağlı olmadıklarını bildirmelerinde hukuka aykırı bir durum bulunmamaktadır. Geçersiz olan sözleşmenin taraflarından birisinin geçersizliği ileri sürmeleri TMK’nın 2. maddesi gereğince hakkın kötüye kullanılması olarak da değerlendirilemez. İlgili olan herkesin her zaman ileri sürebileceği ve hâkimin de re'sen dikkate alması gereken bir hükümsüzlüğün taraflarca ileri sürülmesinin hakkın kötüye kullanılması olarak değerlendirilmesi mümkün değildir. Aksinin düşünülmesi durumunda geçerlilik koşulu aranan şekle uyulmadan yapılan hukuki işlemlerin geçersizliğinin ancak taraflar dışındaki ilgililerin ileri sürebileceği sonucu çıkar ki bu düşünce geçerlilik şekline uyulmadan yapılan tüm hukuki işlemlerin geçerliliği sonucunu doğurur. Bu durumda emredici kanun hükümlerini anlamsız hale getirir. Ayrıca dava konusu olduğunda hâkimin re'sen dikkate alması gereken bir geçersizliğin taraflarca ileri sürülmesinin hakkın kötüye kullanılması olarak değerlendirilmesi de izahı mümkün olmayacak bir durumdur.

Her ne kadar dairemizden daha önce geçen aynı sözleşmeye konu başka bir uyuşmazlığa ilişkin olarak bu husus dikkate alınmamış ise de, usule ilişkin farklılık söz konusudur. Zira o uyuşmazlığa ilişkin olarak Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin yapmış olduğu bozmaya (Y. 14. HD. 09.07.2018 Tarih ve 2015/18427 E, 2018/5188 K) yerel mahkeme tarafından uyulması nedeniyle bozma lehine olan taraf açısından usuli kazanılmış hak oluşmuştur.

Her ne kadar dairemizden daha önce geçen aynı sözleşmeye konu başka bir uyuşmazlığa ilişkin olarak bu husus dikkate alınmamış ise de, usule ilişkin farklılık söz konusudur. Zira o uyuşmazlığa ilişkin olarak Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin yapmış olduğu bozmaya (Y. 14. HD. 09.07.2018 Tarih ve 2015/18427 E, 2018/5188 K) yerel mahkeme tarafından uyulması nedeniyle bozma lehine olan taraf açısından usuli kazanılmış hak oluşmuştur.

Diğer yönden burada 30,09.1988 Tarih ve 1987/2, 1988/2 sayılı içtihadı birleştirme kararının koşulları da bulunmamaktadır. Zira davaya konu olayda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yükleniciye düşen dairelerin satışı değil arsa sahiplerine düşen dairelerin haricen satışı söz konusudur. Dolayısıyla yüklenicinin temlikine ilişkin koşullar bulunmadığından söz konusu içtihadı birleştirme kararının olaya uygulanması da mümkün değildir.

Tüm bu hususlar dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi için yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncemle sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2016/5272, Karar No: 2017/10353, Tarih: 02.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/5272 E.  ,  2017/10353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dilekçesi davalı ...'a doğrudan mernis adresinde Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır (Teb. K. m. 10/1). Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde Tebligat Kanunu 21/2 gereğince tebligatın yapılması: yapılan tebligatı usulsüz kılar (Teb. K. m. 10/2). Bu bakımdan dava dilekçesinin, tebligat zarfında davalının bilinen adresine tebliğ için gönderilmesi, şayet tebligatın yapılamaması halinde Tebligat Kanununun 10/2. maddesi uyarınca sistemdeki adresin bilinen son adres olduğu kabul edilerek buna göre tebligatın çıkarılması, bu şekilde davalıya dava dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeksizin hüküm kurulması hukuki dinlenilme hakkını (HMK m. 27) zedeleyen önemli bir usul hatası olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/166, Karar No: 2016/166, Tarih: 27.12.2016

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2016/166 E.  ,  2016/166 K.**

**"İçtihat Metni"**

2016/Bşk-166 2016/166 2014/1677

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 3 ve 8. Ceza

Mahkemesi : AFYONKARAHİSAR 4. Asliye Ceza

Kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, katılan-sanıklar.... ve Balı ile sanıklar .... ve....'ın kasten yaralama suçundan mahkûmiyetlerine; katılan-sanık....'ın 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan beraatine karar verilmiştir.

Hükümlerin katılan-sanıklar ve sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2015 tarihli tebliğnamesiyle dosyanın gönderildiği Yargıtay 3. Ceza Dairesince 16.12.2015 gün ve 19562-36105 sayı ile;

"Dava konusu eylem için mahkeme kararındaki yasal nitelendirmeye ve uygulanan yasa maddelerine göre; mahkemece kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 31. maddesi ile değişik Yargıtay Yasasının 14. maddesi uyarınca Yüksek Yargıtay 8. Ceza Dairesine ait bulunduğu"

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 8. Ceza Dairesince de 04.04.2016 gün ve 32-4396 sayı ile;

“2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'la değişik 14. ve eklenen geçici 13. maddeleri uyarınca; mahkeme kararındaki nitelendirmeye, temyizlerin kapsamına ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 22.01.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek 3. Ceza Dairesine ait olduğu”

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 3 ve 8. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 3 ve 8. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Yapılan yargılamaları sonucu katılan-sanıklar.... ve Balı ile sanıklar Seydi ve....'ın kasten yaralama suçundan mahkûmiyetlerine; katılan-sanık....'ın 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan beraatine karar verildiği, katılan-sanık Balı ve sanık.... müdafinin katılan Sanık.... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan beraat hükmünü de temyiz ettiği ve bu konuda tebliğnamede görüş bildirildiği de anlaşıldığından 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 27. maddesiyle eklenen geçici 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunca hazırlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren ve 21.05.2015 tarihli tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı uyarınca, daha ağır müeyyide içeren 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçuna ilişkin hükümleri temyizen inceleme görevi Yargıtay 8. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1-Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 04.04.2016 gün ve 32-4396 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2-Dosyanın, temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 8. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22, Karar No: 2019/37713, Tarih: 25.11.2019

**7. Ceza Dairesi         2016/22 E.  ,  2019/37713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, aracın müsadere talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin, davaya katılma hakkı bulunmadığı, davaya katılmasına karar verilmesinin de temyize yetki vermeyeceğinden, anılan idare vekilinin vaki temyiz isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) 5271 sayılı CMK'nun 260/1. maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan müşteki TAPDK'nun sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararını temyize hakkı bulunduğu gözetilerek müşteki TAPDK vekili ile sanık ...'un temyizi üzerine yapılan incelemede;

1. Suçtan doğrudan zarar gören ve sanık hakkında açılan kamu davasına katılma hakkı bulunan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu, sanık hakkında açılan davadan haberdar edilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle CMK'nun 233, 234. maddelerine aykırı davranılması,

2. Sanıkta 1.400 karton kaçak sigara ele geçirilen olayda, suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi uyarınca hüküm tesisi,

3. Sanığın kullandığı araçta 1.400 karton kaçak sigara ele geçirilen olayda; 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurlarının dikkate alınması gerekmekte olup dosya kapsamına göre sanığın benzer olaylarla karşılaştırıldığında vehamet arz eden fiili, eylem ile ceza arasındaki denge gözetildiğinde teşdidi gerektirdiği halde, sanık hakkında hükmolunan hapis ve adli para cezalarının alt sınırdan uzaklaşılmadan tayin edilmesi,

4. Suça konu eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesi yerine, yanlış fıkra uygulanarak doğrudan TCK'nun 54/1. maddesi gereğince eşya müsaderesine karar verilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4. Suça konu eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesi yerine, yanlış fıkra uygulanarak doğrudan TCK'nun 54/1. maddesi gereğince eşya müsaderesine karar verilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

5. Sanığın kullandığı ve sanığa ait ... plakalı araçta 1.400 karton kaçak sigara ele geçen olayda; eşyanın naklinin aracın kullanılmasını gerekli kılması ile aracın ve kaçak eşyanın değeri itibarıyla müsaderesinin hakkaniyete aykırı olmayacağı gözetilmeksizin, nakil aracının müsaderesi yerine yazılı şekilde iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, TAPDK vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/159, Karar No: 2013/1750, Tarih: 06.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/159 E.  ,  2013/1750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl. aleyhine 17/01/2003 gününde verilen dilekçe ile orman yangını nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/09/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, orman yangını nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davalılardan . ... ve ... yönünden davanın kabulü yönündeki ilk kararda direnilmesine karar verilmiş, hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 05/12/2012 tarih, 2012/4-416 esas, 2012/1075 sayılı kararıyla, verilen kararın direnme kararı olarak kabul edilemeyeceği gerekçesi ile temyiz incelemesi için dosya Dairemize gönderilmiştir.

Davacı, davalılardan ....'e ait çiftlikte çalışan ... ve ...'un, çiftlikte çalışırken yangın çıkararak meşe ormanının yanmasına neden olduklarını belirterek, yangın söndürme ve ağaçlandırma giderlerinin tazminini talep etmiş, duruşmalar sırasında adresine ulaşılamayan ... hakkındaki davayı takipsiz bırakmıştır. Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; orman muhafaza memurlarınca tutulan tutanakta yangının Mehmet ... yanında çalışan ... ve ... isimli şahıslar tarafından çıkarıldığının belirtildiği, her iki şahsın da olay tarihinde Mehmet ...'in çiftiliğinde çalıştıkları, gerek jandarma karakolunda verdikleri ifadeler, gerek olay yeri krokisi değerlendirildiğinde ...'un yangının çıkmasında sorumlu olduğu, Mehmet ...'in de adam çalıştıran sıfatı ile sorumlu olduğu belirtilerek, ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar yönünden davanın kabulü ile hükmedilen tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, jandarma görevlilerince tutulan 03/02/2002 tarihli olay yeri tespit tutanağında, olay yerine yakın olan.... çiftliğinde çalışan bir şahsın yangın başlamadan önce yine bu çiftlikte çoban olarak çalışan Romen uyruklu şahsın yangının başladığı yerde hayvan otlattığını beyan etmesi üzerine, olay yerinde yapılan incelemelerde koyun gübrelerine rastlandığının belirtildiği, davalı ...'un Jandarmadaki ifadesinde, çiftlikte çalışırken 1 km kadar mesafede bir duman gördüğünü, o sırada ...'un ormanda hayvan otlattığını, ateş yakıldığını görmediğini, diğer davalı ...