muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11167, Karar No: 2017/876, Tarih: 07.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/11167 E.  ,  2017/876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/249 Esas- 2013/212 Karar sayılı dava dosyası aslının getirtilerek dosya arasına konulması,

2) ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/249 Esas- 2013/212 Karar sayılı dava dosyasında suça konu taşınmaz ile davacının adına tescili istediği eldeki davaya konu taşınmazın aynı olup olmadığının her iki dosyada yer alan bilirkişi raporlarındaki haritaların bilirkişi marifetiyle çakıştırılması suretiyle tespit edilmesi ve fen bilirkişi tarafından düzenlenecek krokili ek raporda gösterilmesi,

3) 1953–1954 ve 1975 yıllarına ait hava fotoğrafları ile bu fotoğraflardan elde edilen memleket haritaları 1990–1995 yıllarına ait hava fotoğrafları ve memleket haritası bulundukları yerden getirtilerek, memleket haritaları ve hava fotoğraflarının ölçeklerini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, temyize konu taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterecekleri, ayrıca, hava fotoğrafları, stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların üzerinde neler gözüktüğünü (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşı ve kapalılık oranı, zeytin ağaçlarının yaşı, sayısı, aşılı olup olmadıkları ve taşınmaz üzerindeki konumu ile taşınmaz içerisindeki dağılımı vb) ve kullanım durumunu belirtir şekilde bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 07/02/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/20777, Karar No: 2006/24531, Tarih: 22.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/20777 E.  ,  2006/24531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Karar temyiz edene 26.4.2006 tarihinde tefhim edildiği halde temyiz dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra, 14.8.2006 tarihinde verilip kaydettirilmiştir. Süre aşımı bakımından temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 22.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5041, Karar No: 2013/7361, Tarih: 22.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5041 E.  ,  2013/7361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali ve tazminat davalarının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı vekili, müvekkili ile davalı yüklenici arasında 23.09.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin sözleşmeyi imzaladığı sırada sözleşmenin içeriğini anlamayacak derecede yaşlı olduğunu, sözleşmeyi oğlunun baskısı ile okumadan imzaladığını, hataya düşürüldüğünü, ayrıca sözleşmeden itibaren 11 aylık bir süre geçmesine rağmen davalının inşaatla ilgili hiç bir girişimde bulunmadığını ileri sürerek, sözleşmenin feshini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, davalı arsa sahibinin hukuken yükümlü olduğu inşaat yapı ruhsatını almaması ve taşınmazı da müvekkiline teslim etmemesi sebebiyle müvekkilinin inşaata başlayamadığını, inşaatın zamanında bitirilmemesi nedeniyle dairelerini alamayan müvekkilinin kira kaybı ve kar mahrumiyeti zararının oluştuğunu ileri sürerek, sözleşmenin aynen ifasına karar verilerek inşaat ruhsatı alınması için müvekkili şirkete yetki verilmesi ile taşınmazın tapusunun müvekkili adına tesciline, gecikme tazminatı olarak da şimdilik 10.000,00 TL'nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı yüklenicinin sözleşme tarihinden sonra yaklaşık 11 ay geçmesine rağmen inşaat ruhsatı dahi almadığı, inşaata ilişkin hiç bir faaliyette bulunmadığı, taraflar arasındaki sözleşmede inşaat ruhsatının arsa sahibi tarafından alınacağına dair bir hüküm bulunmadığı gerekçesiyle, 23.08.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine dair verilen kararın asıl davada davalı, birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 12.12.2012 günlü, 2012/5331 esas, 2012/7321 karar sayılı ilamı ile “somut olayda taraflar arasında imzalanan 23.09.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, yapı ruhsatının yüklenici tarafından alınacağına ilişkin herhangi bir düzenleme bulunmadığı gibi bu konuda arsa sahibi tarafından yükleniciye bir vekaletname verildiğine ilişkin savunma da bulunmadığından arsa sahibi tarafından yapı ruhsatı

alınacağının kabulü gerekir. Buna göre sözleşmeyle ruhsat alındıktan sonra üç yıl içerisinde dairelerin arsa sahibine teslim edileceği kararlaştırıldığına göre, yapı ruhsatı almayan arsa sahibi tarafından açılan sözleşmenin feshi davasının reddi gerektiği, birleşen dava ise inşaat yapı ruhsatı alma yetkisi verilmesi, tapunun devri ve tazminat tahsili istemlerine ilişkindir. Birleşen davadaki bu talepler, asıl davada verilecek karara göre sonuç doğuracağından mahkemece birleşen davanın tefriki ile asıl davanın sonuçlanması ve kesinleşmesinin beklenilmesi gerektiğinin düşünülmemesinin doğru olmadığı” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, birleşen davanın tefrikine, asıl davanın ise reddine karar verilmiştir.

Karar, asıl davada davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, asıl davada davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19467, Karar No: 2014/3078, Tarih: 24.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19467 E.  ,  2014/3078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, pancar ve fasülyenin 2011 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama gideri varsa bu giderleri- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14008, Karar No: 2014/6976, Tarih: 27.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/14008 E.  ,  2014/6976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kütahya İş Mahkemesi

Tarihi :21.12.2012

No :2010/577-2012/814

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan A. Elk. İnş. Taah. Tic. San. Ltd. Şti vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazların reddine,

2-) Dava; 27.06.2009 tarihli iş kazası nedeniyle vefat eden sigortalı hak sahiplerine bağlanan gelirlerin davalılardan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği açıklanmıştır. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Buna göre, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak maddi zarar karşılaştırması yapılıp, düşük (az) olan tutar, sorumluların kusur oranı toplamına uygulanarak hüküm kurulması gerekmektedir.

Somut olayda; Mahkemece, gerçek zarar tavan hesabı yapılmadığı anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca Mahkemece, gerçek zarar miktarı hesaplanarak, gerçek zarar ile kusur karşılığı ilk peşin sermaye değerli gelir miktarlarının karşılaştırması sonucu Kurumun rücu alacağı belirlenmeli, elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca Mahkemece, gerçek zarar miktarı hesaplanarak, gerçek zarar ile kusur karşılığı ilk peşin sermaye değerli gelir miktarlarının karşılaştırması sonucu Kurumun rücu alacağı belirlenmeli, elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ve davalılardan A. Elk. İnş. Taah. Tic. San. Ltd. Şti. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan A. Elk. İnş. Taah. Tic. San. Ltd. Şti.'ye iadesine, 27.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6264, Karar No: 2010/14058, Tarih: 28.10.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/6264 E.  ,  2010/14058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının hizmet alacağının tahsili için açılan davada avukat olarak hizmet verdiğini, haksız olarak azledilip vekalet ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, 11.000 TL.nin ödetilmesini istemiştir.

Davalı, ikemetgahı mahkemesi Gaziosmanpaşa mahkemesinin yetkili olduğunu savunarak yetkisizlik itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddi ile dava dosyasının Gaziosmanpaşa Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK.’nun 9.maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, aksine hüküm bulunmadıkça davanın açıldığı tarihte davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10.maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin icra edileceği veya davalı yada vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir.

Somut olayda, davalının ikametgahı Gaziosmanpaşa olduğundan, genel yetki kuralı uyarınca Gaziosmanpaşa mahkemeleri yetkilidir. Ne var ki, az yukarda açıklandığı üzere HUMK.nun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalarda, sözleşmenin icra edileceği yer mahkemesinin de yetkili olacağına ilişkin özel bir yetki kuralı getirilmiştir. Yine, davacı avukatın talebi vekalet sözleşmesinden kaynaklanan para alacağına ilişkin olup, BK. 73.maddesi gereğince de aksi kararlaştırılmadıkça borcun alacaklının ödeme zamanında ikamet ettiği yerde ödenmesi gerekir. Öyle olunca, alacaklının ikametgahı mahkemesinde de dava açılabilir. Bu nedenlerle davanın yetkili mahkemede açıldığının kabulü ile işin esasına girilerek uyuşmazlığın çözülmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 17.15TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 28.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9960, Karar No: 2013/17128, Tarih: 22.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/9960 E.  ,  2013/17128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının 2003-2010 tarihleri arasında askıcı olarak çalıştığını, bel fıtığı rahatsızlığı geçirdiğini, işverene durumu bildirerek daha hafif bir işte görevlendirilme talep ettiğini, ancak işverence davacının rahatsızlığının dikkate alınmadığını, davacının Aralık 2010 ayında yine rahatsızlandığını, hastaneye gittiğini ve kendisine istirahat raporu verildiğini, davacının raporu vermek üzere işyerine gittiğinde işveren tarafından sürekli rapor aldığı gerekçe gösterilerek işten çıkarıldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davacının rahatsızlığının bel fıtığı olmadığını, davacının sürekli olarak devamsızlık yaptığını, izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediğini, buna ilişkin tutanak düzenlendiğini ve davacının savunmasının alındığını, davacının 01.12.2010 tarihinde viziteye çıktığını, telefonla hastanede işinin bitmediğini, doktorun raporunu imzalamadığını söylediğini, daha soma 09.12.2010 tarihinde işe geldiğini ve aynı gün öğle saatlerinde bel ağrısı olduğunu söyleyerek işyerinden ayrıldığını, ancak sunduğu raporda 03.12.2010 tarihinde işbaşı yapabileceğinin belirtilmiş olduğunu, bundan sonra davacının Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesinden almış olduğu 08.12.2010 tarihli raporu ibraz ettiğini, raporda davacının vücut fonksiyon kaybının %7 olarak belirtildiğini, bu oranın davacının iş sözleşmesinde belirtilen edimini yerine getirmesine engel teşkil etmeyeceğini, davacının 29.12.2010 tarihinde işe geldiğini ancak işe gelmediği günler için mazeretini gösterir belge sunmadığını, iş akdinin 4857 sayılı Yasa'nın 25/II-g maddesi kapsamında haklı nedenle feshedildiğini, davacının her türlü hakkının çalışma süresi içerisinde ödendiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftada 6 gün çalıştığı, 2 gün 08:45-20:30, diğer 3 gün saat 18:00'e kadar ve cumartesi 08:45-13:00 saatleri arası çalıştığı kabul edilmiştir. Cumartesi çalışmaları hesaplanırken bilirkişinin 2 günx4 saat şeklinde hesaplama yaptığı görülmüştür. Bu şekilde hesaplama yapıldığında davacının haftada 7 gün çalıştığı sonucuna ulaşılmaktadır. Halbuki tanık beyanlarından haftanın 7 günü çalışma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece rapor değerlendiril- meden normal fazla çalışma saatlerinin üzerinde hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10325, Karar No: 2019/15664, Tarih: 26.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/10325 E.  ,  2019/15664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, TCK'nun 204/1, 62 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, CMK'nun 223/2-a maddesi uyarınca beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından; resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafisi,katılan vekili ile O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, suç tarihi itibari ile “... ... Gıda...A.Ş” ile “Lila Kuruyemiş Ltd. Şti”nin, katılan ...'un ise “... ......Ltd.Şti.” nin sahibi ve yetkilisi oldukları, katılan şirketin iç piyasadan ya da ithal ettiği kuruyemişlerin pazarlamasını sanığın yetkilisi olduğu ... .......A.Ş tarafından gerçekleştirildiği, katılan şirketin alacak tahsilatlarının da sanığın yaptığı, katılan şirkete ödemelerin de müşterilerden alınan çek veya senet ile yapıldığı, olay tarihinde sanığın taraflar arasında gerçekleştirilen ticari faaliyetler esnasında alım-satım karşılığı olarak katılan şirkete alacaklısı sanığın yetkilisi olduğu ... ... Gıda Kuruyemiş San ve Tic A.Ş., borçlusu Nazar Kuruyemiş San.Tic.Ltd.Şti. olarak düzenlenmiş farklı miktar ve ödeme tarihlerini içerir toplam 39 adet senedi arkasını ciro ederek katılan şirkete tahsilat karşılığı verdiği, katılan şirket tarafından tahsilata konulunca suça konu senetlerdeki imzaların borçlu olarak gözüken şirket yetkilisine ait olmadığının anlaşıldığı, bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılık ve zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda,

1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Sanık savunması, katılan beyanları, tanık anlatımları, alınan ekspertiz raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın sahte olduğunu bildiği suça konu senetleri borcuna karşılık katılan şirkete verdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin zincirleme suç hükümlerinin uygulanmamasına; sanık müdafisi ile O yer Cumhuriyet Savcısının suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/03/1998 gün ve 6/8 – 69 sayılı kararında açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde, zarar veya borç kandırıcı nitelikte davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağından cihetle; dosya kapsamından taraflar arasındaki ticari ilişkinin cari hesap üzerinden yürütüldüğü, suça konu senetlerin sanık tarafından mal alımı esnasında mı yoksa daha sonraki bir tarihte mi verildiğinin tam olarak tespit edilmemesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle katılan, tanıklar ve sanığın bu hususta yeniden beyanlarının alınması, gerekirse bu konuda defter ve belgelerin de incelenmesi ve netice itibari ile suça konu senetlerin önceden doğan borç karşılığında sanık tarafından daha sonraki bir tarihte verildiğinin tespiti halinde yukarıda belirtilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararı doğrultusunda suç unsurları oluşmadığı gerekçesi ile sanık hakkında beraat hükmü verilmesi gerektiği, suça konu senetlerin mal alımı esnasında verildiğinin tespiti halinde ise sanığın en başından itibaren sahte olduğunu bildiği senetleri kullanmak suretiyle dolandırıcılık kastı ile hareket etmesi nedeni ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmü verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat hükmü verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 26/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.