muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7480, Karar No: 2019/6548, Tarih: 12.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/7480 E.  ,  2019/6548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu ...... mevkii 101 ada 21 parsel sayılı taşınmaza ait dosyada bulunan orman bilirkişi raporunda incelendiği belirtilen 1964 ve 1999 tarihli memleket haritalarının kendisinden üretildiği hava fotoğrafları ile dava tarihi olan 2015 yılından 20 yıl öncesine ait (1990-1995 yılları) hava fotoğrafları ve bunlardan üretilen memleket haritaları ile varsa en eski tarihli memleket haritası ve dayanağı hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtilerek dosyaya konulduktan sonra dava dosyası keşifte dinlenen fen ve orman bilirkişilerine verilerek bütün hava fotoğrafları ve memleket haritaları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de, memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra bu haritalar birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik yöntemle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, bu tarihlerde dava konusu taşınmazda imar-ihya ve zilyetliğin devam edip etmediği hususlarının ayrıca taşınmazın üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırlarının bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım var ve kısmi ise kullanılan yerler ile kullanılmayan yerler ayrıca gösterilerek kullanım durumu hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı ve açıklamalı ek rapor alınarak bu dosya arasına konulmasına,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 12/11/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11357, Karar No: 2016/10677, Tarih: 14.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/11357 E.  ,  2016/10677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

.. 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının MERNİS adresinin “....” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından kısıtlı adayının Kolluk marifetiyle yapılan araştırmada son yerleşim yeri adresinin "...." olduğu gerekçesi ile karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi halinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilan olunur" hükmü yer almaktadır.

Tüm dosya kapsamından, kolluk marifeti ile yapılan araştırmadan, kısıtlı adayının son yerleşim yeri adresinin "....." olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14/11/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5854, Karar No: 2006/7398, Tarih: 20.11.2006

16. Hukuk Dairesi 2006/5854 E., 2006/7398 K.

**16. Hukuk Dairesi 2006/5854 E., 2006/7398 K.**

**- KADASTRO TESPİTİNDEN DOĞAN DAVA

- ZİLYETLİKLE MÜLK EDİNME**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 17 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 101 ada 22 parsel sayılı 33196.40 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak niteliği nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı M…

….., yasal süresi içinde taşınmazın 6-7 dönümlük kısmına yönelik kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli parselin 30.5.2006 tarihli teknik bilirkişiler rapor ve krokisinde (A) ile gösterilen 2484 metrekare ve (B) ile gösterilen 2203.64 metrekarenin, son parsel numarası ile ayrı ayrı davacı M…

……, bakiye 28508.36 metrekarelik bölümün Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içeriğine kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, teknik bilirkişi Kamuran tarafından düzenlenen krokide (A) harfi ile gösterilen 2484 metrekarelik kısmın tarım arazisi niteliğinde olduğu, kamu yararına tahsis edilen ve Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerle ilgisinin bulunmadığı, zilyetlikle mülk edinme şartlarının adına tescil kararı verilen davacı yararına gerçekleştiği, mahallinde yapılan keşif, uygulama, yerel bilirkişi anlatımı ve uzman bilirkişi tarafından düzenlenen kroki ve raporla belirlendiğine göre Hazinenin bu bölüme ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün taşınmazın bu bölümü yönünden ONANMASINA,

2-Hazine vekilinin teknik bilirkişi tarafından düzenlenen aynı krokiden (B) harfi ile gösterilen 2203.64 metrekarelik bölüme ilişkin temyizine gelince;

Mahkemece taşınmazın bu bölümünün tarım arazisi niteliğinde bulunduğu ve zilyetlikle mülk edinme şartlarının davacı yararına gerçekleştiği kabul edilmek sureti ile hüküm kurulmuş isede; değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Taşınmazın başında dinlenilen yerel bilirkişilerle tespit bilirkişileri taşınmazın bu bölümünün yabani otlarla kaplı olup, davacı tarafça sürülüp ekildiğini görmediklerini ifade etmişler uzman ziraat mühendisi de taşınmazın anılan bölümünün kendiliğinden doğal olarak yetişen çam türü bodur mazı bitkisi ve çok yıllıklı çalılarla kaplı olduğunu bir bölümü üzerinde yaşları 3'le 10 yıl arasında değişen meyve fidanlarının yer aldığını, taşınmaz üzerinde 10 yıl öncesine kadar hiçbir tarımsal faaliyetin bulunulmadığını bildirmiştir. Uzman ziraat bilirkişi raporu nazara alındığında taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu anlaşılmaktadır.

Bu tür yerlerin zilyetlikle iktisap edilebilmesi için 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddesindeki şartların gerçekleşmiş olması gerekir. Taşınmazın bütünü itibariyle imar ihya edilmediği, imar ihya edilen bölüm üzerindede davalı tarafın aralıksız, çekişmesiz ve malik sıfatı ile zilyetliğinin 20 yıla ulaşmadığı bu nedenle yukarıda belirtilen yasa hükmündeki şartların gerçekleşmediği belirlenmiş bulunmaktadır. Bu durumda davacının teknik bilirkişi krokisinde (B) harfi ile gösterilen bölüm hakkındaki davasının reddine, bu bölümün tespitte olduğu gibi Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekir.

Mahkemece değerlendirmede hataya düşülerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün bu bölümünün BOZULMASINA, 20.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5220, Karar No: 2024/9923, Tarih: 27.11.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/5220 E.  ,  2024/9923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK'nin 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin reddine oy birliği ile karar verildikten sonra işin esası incelendi:

Borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; icra müdürlüğünce İİK'nın 24. maddesine göre tespit edilen değerin yüksek olduğunu ileri sürerek şikayette bulunduğu, İlk Derece Mahkemesince şikayetin kesin olarak reddine ve kararın kesin olarak verildiği gerekçesi ile ek kararla istinaf talebinin reddine karar verildiği, alacaklının ek kararı istinaf etmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; uyuşmazlığın İİK'nın 363. maddesi uyarınca kesin olmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına; asıl karara yönelik istinaf başvurusunun HMK'nın 114/1-h maddesi uyarınca hukuki yarar yokluğu nedeni ile, vekalet ücretine yönelik başvurusunun ise istinaf edilebilirlik sınırının altında kalması sebebiyle ayrı ayrı usulden reddine karar verildiği görülmüştür.

02.3.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 363/1. maddesine göre; istinaf yoluna başvuru süresi, tefhim veya tebliğden itibaren on gündür.

Somut uyuşmazlıkta; İlk Derece Mahkemesince, kararın alacaklı vekiline 31.10.2023 tarihinde tefhim edildiği, alacaklı vekilince istinaf dilekçesinin yasal 10 günlük süreden sonra 21.12.2023 tarihinde sunulduğu, buna göre istinaf isteminin süresinde olmadığı tespit edilmiştir.

Diğer taraftan, İİK'nın 24. maddesinin uygulanmasından kaynaklı uyuşmazlıkla ilgili verilen kararın konu itibariyle kesin olmadığı istinaf yoluna başvuran alacaklının da iddia ve kabulünde olduğuna göre, mahkemece hüküm kısmına kararın kesin olduğunun yazılması, istinaf süresinin tefhimle başlayacağına ilişkin yasal düzenlemeyi bertaraf etmez. Kaldı ki, kanunu bilmemek mazeret sayılmaz.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, İİK'nın 365/3. maddesi gereğince alacaklının istinaf isteminin süre aşımından reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile usulden reddi doğru değil ise de, sonuçta istem reddedildiğinden, sonucu itibariyle doğru olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ:

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, İİK'nın 365/3. maddesi gereğince alacaklının istinaf isteminin süre aşımından reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile usulden reddi doğru değil ise de, sonuçta istem reddedildiğinden, sonucu itibariyle doğru olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ:

Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 427,60 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 27.11.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/46, Karar No: 2024/11491, Tarih: 31.10.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/46 E.  ,  2024/11491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2070 E. 2022/354 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafii duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş ise de 01.02.2018 tarih ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299. maddesi gereğince takdiren duruşmasız olarak yapılan incelemede;

I.Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Yasa'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Yasa'nın 298. maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak ayrı ayrı REDDİNE,

II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı Yasa'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafilerinin temyiz isteminin suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme yapıldığına, somut delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiği ve sanıkların beraatine karar verilmesine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklardan ...'ın daha önceden tanıdığı olduğu katılan ...'ı arayarak, kullanmak amacıyla bankamatik kartını istediği, katılanın da sanığa hesabında kendisine ait paranın olduğunu, bu parayı aldıktan sonra kartı verebileceğini söylemesi üzerine, katılanın ve sanık ... ile birlikte diğer sanıkların araç ile katılanın hesabının bulunduğu bankaya gittikleri, burada katılan ile sanık ...'ın banka şubesine giderek, katılanın hesabında bulunan katılana ait 9.300,00 TL parayı çektikleri, burada sanık ...'ın katılanın elinde bulunan parayı çekip aldığı ve birlikte tekrar araca bindikleri, burada sanık ...'ın katılana ait para hakkında "Para bizde kalacak" dediği ve aracın kapılarını kilitlemek suretiyle yola çıktıkları, araç içerisinde katılanın sanıklardan parasını istemesine rağmen, sanıkların parayı vermedikleri ve sanık ...'ın araç içerisinde katılana bıçak göstermek suretiyle korkuttuğu, araç içerisinde hareket ettikleri esnada, katılanın dosyada tanık olarak ifadesi alınan ...'e hareketli konum gönderdiği ve kendisini gasp ettiklerini, mesaj yolu ile bildirdiği olayda sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN tebliğnameye uygun olarak, ayrı ayrı ONANMASINA,

III.Sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu yerleşik içtihatlarında sanığa ceza verilmesi için şüpheye yer vermeyecek şekilde eylemi gerçekleştirdiğinin ispatı gerekecektir. Bu ispat için öncelikle suçun işlenip işlenmediği sonra bir olayın kanuni unsurlarının belirlendiği şekilde işlenip işlenmediği ve son olarak da sabit olan bu suçun sanık tarafından işlenip işlenmediğinin tartışılması ve kesin olarak ispatı gerekir.

Tüm aşamalarda da şüpheden sanık yararlanır kuralının uygulanması gerekir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu yerleşik içtihatlarında sanığa ceza verilmesi için şüpheye yer vermeyecek şekilde eylemi gerçekleştirdiğinin ispatı gerekecektir. Bu ispat için öncelikle suçun işlenip işlenmediği sonra bir olayın kanuni unsurlarının belirlendiği şekilde işlenip işlenmediği ve son olarak da sabit olan bu suçun sanık tarafından işlenip işlenmediğinin tartışılması ve kesin olarak ispatı gerekir.

Tüm aşamalarda da şüpheden sanık yararlanır kuralının uygulanması gerekir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2017/6-1147 Esas, 2018/519 Karar sayılı ilâmlarında "... Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi hâlinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate ya da herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir..." şeklinde içtihatta bulunarak bu husus işaret etmişlerdir.

Yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/6-110 Esas, 465 Karar, 2016/6-1157 Esas, 2017/239 Karar sayılı ilâmlarında da aynı hususlar teyit edilmektedir.Yani olayın oluşuna ilişkin şüpheli durum varsa burda da şüpheden sanık yararlanır kuralının uygulanması gerekecektir.

Hırsızlık, yağma, cinsel istismar gibi çoğu zaman ani gelişen veya suç işlemek için sanıkların önceden plan yaptıkları ve sonrasında yakalanmama adına delil bırakmamaya yönelik tedbirler almalarına göre bu tür suçlarda yan delil bulmada sıkıntılar olduğu açıktır. Çoğu zaman bu tür suçlarda elimizdeki tek delil sadece müştekilerin beyanından ibaret kalmaktadır.

Hırsızlık, yağma, cinsel istismar gibi çoğu zaman ani gelişen veya suç işlemek için sanıkların önceden plan yaptıkları ve sonrasında yakalanmama adına delil bırakmamaya yönelik tedbirler almalarına göre bu tür suçlarda yan delil bulmada sıkıntılar olduğu açıktır. Çoğu zaman bu tür suçlarda elimizdeki tek delil sadece müştekilerin beyanından ibaret kalmaktadır.

Bu zorlayıcı nedenlerden dolayı aralarında husumet olmayan, çoğu zaman hiç tanımadığı ve iftira atması için neden bulunmayan müşteki beyanı sübutun ve sanığın eylemi gerçekleştirdiğinin kabulünde yeterli kabul edilmektedir.

Ceza yargısına hakim olan en temel ilke olan masumiyet ve şüpheden sanık yararlanır kuralları ceza adaleti bakımından başkaca hiçbir delil olmayan ve bulunma ihtimali olmayan hususlarda sanık aleyhine, müşteki lehine esnetilebilmektedir. Bu belli zorluklar nedeniyle bir nebze kabul edilebilir. Ancak başka türlü delil toplama imkanı olan olaylarda veya akla, mantığa veya olaya uymayan, kendi içerisinde tutarsız veya sürekli değişen ya da itilaflı başka bir konuda müşteki ya da yakınlarına açıkça yarar sağladığı, müştekiyi gerçekten sanık olmaktan çıkarıp müşteki haline sokabilecek, yani haksız durum yaratacağı aşikar olan soyut beyanların tek doğru kabul edilerek cezalandırma yoluna gidilmesi, masumiyet, silahların eşitliği ve şüpheden sanık yararlanır kurallarına açıkça aykırılık teşkil edeceği açıktır.

Bu nedenle ispatı zor olan olaylarda akla, mantığa ve dosyadaki olaylara uyumlu denetlenebilir müşteki beyanına itibar olabilir ise de akla, mantığa, fenne ve dosyadaki olaylara uymayan hele de başka türlü ispat imkanı varken sadece müşteki beyanıyla yetinilmesi halinde bu beyanın suçun aydınlatılmasına yönelik değil başka bir olayı örtme, iftira atma veya intikam alma gibi bir amaca yönelik olduğu şüphesi doğuranlara bu şüphe giderilmeden itibar edilmesi büyük haksızlık oluşturacak ve yargılama konusunda tüm yetkiyi ... olmadığı halde sadece taraf olması gereken görünüşteki müştekiye devredecektir.

Oluş ve dosya içeriğine göre sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmediği, mağdur ...’in olaydan hemen sonra alınan beyanında araçta olayın en başından itibaren sanık ...’ın bulunmadığı, mağdurun yağmaya konu parasını almaya yönelik direncinin kırılmasından sonra araca zorla bindirildiği, diğer sanıkların suç teşkil eden eylemleri sonrasında araçla Avcılar’a gelindiğinde sanık ...’ın bu aşamada araca bindiği, diğer sanıkların savunmalarının da bu hususu doğruladığı anlaşıldığından, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine yönelik aksini gösterir her türlü şüpheden uzak inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2 nci madde uyarınca Bakırköy 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

31.10.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.