muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7777, Karar No: 2016/6719, Tarih: 01.06.2016

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Zorunlu Mali Mesuliyet Sigorta Poliçesi Genel Şartları A.1 maddesinde “Sigortacı, poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında, bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu, zorunlu sigorta limitlerine kadar temin eder” şeklinde düzenlenmiştir. Somut olayda Mahkemece, her ne kadar davalı ... şirketinin poliçe limit ile sınırlı olarak sorumlu olduğu hükümde belirtilmiş ise de kaza tarihindeki poliçe limiti 60.000,00 TL olup davalı ... şirketinin yaptığı ödemeler nazara alınmaksızın, bakiye teminat limiti göz ardı edilerek ve limit aşılarak karar verilmiştir. Davalı ... şirketinin bakiye kaç TL limit ile sorumlu olduğu belirtilmeksizin poliçe limiti aşılarak karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozma nedeni yapılmıştır.

2- 2918 sayılı KTK'nun 96. maddesinde "zarar görenlerin tazminat alacakları, sigorta sözleşmesinde öngörülen sigorta tutarından fazla ise zarar görenlerin tazminat taleplerinin, sigorta tutarının tazminat alacakları toplamına olan oranına göre indirime tabi tutulması gerektiği" hükme bağlanmıştır.

Dosya kapsamına göre; murisin resmi olmayan eşi ... tarafından ..., ... ve ...(yeni adı ...) aleyhine ... Asliye Hukuk Mahkemesinide dava açıldığı, 24.03.2016 tarih, 2014/32 esas, 2016/81 sayılı karar ile davacı ... için 27.454,72 TL destekten yoksun kalma tazminatına hükmedildiği anlaşılmaktadır. Davalı ... şirketi vekilinin olayda zarar gören imam nikahlı eş için de destekten yoksun kalma tazminatına hükmediliğini ve zararın garameten paylaştırılması gerektiğini savunmasına göre; murisin eş ve çocukları ile imam nikahlı eşin açtığı iki ayrı davanın birlikte değerelendirilmesi, davalı ... şirketinin sorumluluğunun yaptığı ödemeler, bakiye limit de dikate alınarak trafik poliçesi teminatının, zarar görenlerin zararları oranında garemeten paylaştırılması gerekirken KTK 96. maddesi gözardı edilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8672, Karar No: 2013/8070, Tarih: 16.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/8672 E.  ,  2013/8070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasında davacılar vekilinin talebi üzerine verilen ihtiyati tedbir kararının kaldırılması talebinin reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde ihtiyati tedbire itiraz eden-davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, 13.10.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde arsa sahibi olan müvekkillerine ait ruhsatlı taşınmaza girilmesinin, bu konuda herhangi bir mahkeme kararı olmamasına rağmen yüklenici davalı ... Yapı İnş. Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. (... Yapı) ve 26.04.2011 tarihli temlikname ile anılan sözleşmeyi devralan diğer davalı .... Petrol San. ve Tic. Ltd. Şti. (Bakırcı) tarafından engellendiğini, inşaatın teslim edilmemesi nedeniyle oluşan kira kaybı ile malzeme ve işçilik bedellerinin artışından kaynaklanan zararları olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 537.728,00 TL belirsiz alacaklarının tahsiline, 15 parsel sayılı taşınmaz ile üzerindeki inşaatın tedbiren teslimine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın ve tedbir talebinin reddini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın ve tedbir talebinin reddini istemiştir.

Mahkemece, 16.07.2013 tarihli duruşma sonunda verilen kısa ara karara ilişkin yazılan 22.07.2013 tarihli gerekçeli ara kararda, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacılara ait taşınmaz üzerine inşaat yapma konusunda davacılar ile davalılardan ... Yapı Şirketi arasında 13.10.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin imzalandığı, ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/63 Esas sayılı dava dosyasında ... Yapı Şirketi tarafından inşaatın büyük bir kısmının bitirilmiş olmasına rağmen 13 adet dairenin satış yetkisinin verilmediği gerekçesiyle arsa sahiplerine karşı haklı nedenlerle sözleşmenin feshedildiğinin tespiti ile imalat bedeli ve kâr mahrumiyeti talep edildiği, arsa sahiplerinin, karşı dava olarak, yüklenici tarafından inşaatın süresinde bitirilmediği gerekçesiyle fesih ve taşınmaz üzerindeki şerhin terkini ve inşaatın gecikmesi nedeniyle oluşan değer kaybı ile kira bedeli alacağının tahsilini talep ettiği, 13.12.2011 tarihinde verilen karar ile ... Yapı Şirketi yönünden 654.873,23 TL imalat bedeline ilişkin davasının kabulüne, fazla istemin reddine, arsa sahiplerinin sözleşmenin feshedildiğinin tespitine ve şerhinin terkinine, değer azalması ve kira bedeli ile ilgili tazminat taleplerinin reddine dair kararın kesinleşmediği, kesinleşmemiş bu kararın Bakırcılar Şirketi tarafından ... 6. İcra Müdürlüğü'nün 2012/1796 sayılı dosyasında takibe konulduğu, 15 parsel sayılı taşınmazın değerinin, borcu karşılamaya yeterli olduğu gerekçesiyle tehiri icra talebinin teminatlı olarak kabulüne karar verildiği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshedildiği, fesihle taraflar arasındaki sözleşmeler sona erdirilmiş olduğundan tarafların birbirlerinden BK hükümlerine istinaden talep edebilecekleri hak ve alacakları bulunacağı, inşaat yapma amaçlı ... Yapı Şirketi'ne teslim edilen taşınmazın artık elde tutulamayacağı, ancak TMK'nın 994. maddesindeki hapis hakkına dayanabileceği, fakat alacak hakkından daha üstün bir hak olan mülkiyet haklarını zedeleyerek, tapuda malik olanların taşınmazlarına sokulmamasının hukukun koruyacağı bir davranış olamayacağı, sözleşmenin feshine rağmen alacaktan dolayı TMK'nın 994. maddesine dayanarak, mülkten tasarrufun engellenmesinin, TMK'nın 2. maddesi manasında hakkın kötüye kullanılması olduğu, mahkemece tarafların menfaatleri arasında bir denge kurmanın zorunlu olduğu gerekçesiyle, davacının ihtiyati haciz talebinin şartları oluşmadığından reddine, ihtiyati tedbir talebinin HMK'nın 389 ve devamı maddeleri uyarınca kabulü ile icradaki takip miktarının %15'i oranında teminat yatırıldığında, 15 nolu parselin tedbiren davacılara teslimine, davalıların taşınmaza müdahalesinin men'ine karar verilmiştir.

Karara, davalılar vekilince 22.07.2013 ve 05.08.2013 tarihli dilekçelerle itiraz edilmiştir.

Karara, davalılar vekilince 22.07.2013 ve 05.08.2013 tarihli dilekçelerle itiraz edilmiştir.

Mahkemece, tedbir kararına itirazın reddine dair 13.08.2013 tarihli duruşma sonunda verilen kısa ara karara ilişkin 18.09.2013 tarihli gerekçeli ara kararda, HMK'nın 389. maddesi gereğince yargılama konusu olmayan bir konuda tedbire hükmedilemeyeceğinden "Yargılama sonucunda kurulacak hükümle ilgili olarak ihtiyati tedbir kararı verilemez." itirazının yerinde görülmediği, % 15 teminat ile tedbire hükmedildiğinden tüm alacak yönünden nakit veya banka teminat mektubu yönünden alacağını karşılar depo kararı talebinin yerinde görülmediği gerekçesiyle, davalılar vekilinin tedbir talebine karşı itirazının reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

İhtiyati tedbir verilme şartlarını düzenleyen HMK'nın 389/1. maddesine göre, "Mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkânsız hale geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hâllerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir." İhtiyati tedbir, bu madde hükmü uyarınca kural olarak kendisi çekişmeli olan, bir diğer ifade ile davacının üzerinde ayni hak iddia ettiği malların üçüncü kişilere devrinin engellenmesi amacını güder. Bir alacağın güvence altına alınması için öngörülen geçici hukuki himaye yolu ise İİK'nın 257 vd. maddelerinde düzenlenen ihtiyati haciz olup, bununla mal üzerinde bir ayni hak iddiası ileri sürülmemekte, malın üçüncü kişiye devrine engel olunmamakta, bunun yerine alacağın o malın satış bedelinden karşılanması ve malın devri halinde haczin, devralana karşı da dermeyan edilebilmesi imkânı sağlanmaktadır. Kaldı ki, 16.07.2013 tarihli ara kararı ile davacılar vekilinin ihtiyati haciz kararının şartları bulunmadığından reddine karar verilmiştir. Bu durumda mahkemece, davacı tarafça, 15 parsel sayılı taşınmaz üzerinde ayni hak iddiasıyla değil, alacağın tahsili için bu davanın açıldığı gözetilerek, HMK'nın 389/1. maddesi koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekilinin itirazının kabulü gerekirken, yanılgılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ihtiyati tedbire itiraz eden davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün adı geçen davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/8998, Karar No: 2013/12312, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/8998 E.  ,  2013/12312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.05.2013 gün ve 2011/101 Esas, 2013/136 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel isitimarı suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafilerinden Av. ...'un süresinden sonra vaki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Adli Tıp Kurumu Kanununun 7/1. maddesinde ihtisas kurullarının bir başkan ve adli tıp uzmanı iki üye ile birlikte, her ihtisas kurulları için ayrıca sayılan uzmanların katılımı ile oluşacağı, bu duruma göre altıncı ihtisas kurulunun bir başkan ve dokuz üyeden ibaret olduğu genel olarak belirtilmekle birlikte, Adli Tıp Genel Kurulu ve İhtisas Kurullarının çalışması başlıklı 23/B maddesi gereğince ihtisas kurullarının işin niteliğine göre bir başkan ve en az dört üye ile toplanacağı açıklandıktan sonra, incelenecek konunun uzmanı olan üyenin hazır bulunmasının zorunlu olacağının ifade edilmesi karşısında; söz konusu ihtisas kurulunun bir adli tıp uzmanı ile toplanarak rapor düzenlenmesinde kanuna aykırılık görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın eylemini 11 yaşını tamamlamamış mağdura karşı cebirle işlediği anlaşıldığı halde, sanık hakkında TCK.nın 103/4. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Oluşa uygun kabule göre, mağdurun uyumakta olduğu odaya gelip üzerine yatarak cinsel istismarda bulunan sanığın bu suçu işlediği zaman zarfı dışında mağduru hürriyetinden yoksun kılma şeklinde bir eyleminin bulunmadığı, fiillerinin de cinsel istismar suçunun cebir unsurunu oluşturduğu anlaşıldığından kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Oluşa uygun kabule göre, mağdurun uyumakta olduğu odaya gelip üzerine yatarak cinsel istismarda bulunan sanığın bu suçu işlediği zaman zarfı dışında mağduru hürriyetinden yoksun kılma şeklinde bir eyleminin bulunmadığı, fiillerinin de cinsel istismar suçunun cebir unsurunu oluşturduğu anlaşıldığından kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9384, Karar No: 2014/15199, Tarih: 30.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/9384 E.  ,  2014/15199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2013/392-2013/762

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yeni atık göleti oluşturulması amacıyla aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu bölgenin toprak yapısı, topoğrafik özellikleri, köy ve çevre yerleşim ve ulaşım merkezlerine olan yakınlıkları, köyde ve çevrede mevcut yol, su, elektrik gibi altyapı hizmetleri ile yine bölgeye getirilmiş bulunan okul, postane, sağlık ocağı gibi tüm sosyal imkanlardan yararlanma olanakları ile köy ve çevresinin gelişmişlik durumlarının (Daireye intikal eden diğer dava dosyalarında da açıklanan bu özellikleri dikkate alınarak) dava konusu taşınmazın değerinde %10 oranında objektif değer artışı oluşturacağı gözetilerek kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken bu unsur dikkate alınmadan eksik bedel tespiti,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında mevcut şerh ile birlikte idare adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1807, Karar No: 2012/7957, Tarih: 14.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/1807 E.  ,  2012/7957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı şirketin müvekkili aleyhine .... İcra Müdürlüğü'nün 2009/18538 E. sayılı dosyası ile ilamsız takip başlattığını ve takibin kesinleştiğini, kesinleşen takibin ardından müvekkilinin menkul eşyalarına haciz konulduğunu, haciz esnasında davalı şirket vekilinin 17.630,12-TL olan borç miktarı yerine 22.500,00-TL'lik çek verildiği takdirde haczi durdurabileceğini beyan ettiğini, müvekkilin haciz baskısı altında fazla ödemeyi yapmak zorunda kaldığını ve borcu için toplam bedeli 22.500,00-TL olan 6 adet çeki davalıya verdiğini, “çekler vadelerinde ödendiğinde dosya borcundan düşecektir” şeklinde belge aldığını, müvekkilinin çek ödemelerini yaptığı halde araçların üzerindeki hacizlerin kalkmadığını, davalının kötü niyetli olarak icra takibine devam ettiğini, belirtilen ödemeler sebebiyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine ve davalının %40'tan aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; söz konusu çeklerin ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/18538 sayılı dosya borcuna istinaden alındığını, ancak davacının bu çeklerin büyük bir kısmını ödemediğini belirterek davanın reddine ve davacının %40'tan aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda; davalı şirket tarafından davacı şirket aleyhine ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/18538 E. sayılı dosyası ile ilamsız takip başlatıldığı, takibin kesinleşmesinin ardından davacıya ait toplam değeri 40.000,00-TL olan ...plakalı kamyonlara haciz konulduğu ve davacıya ait fırında menkul haczi uygulandığı, haciz esnasında davacı tarafından icra dosyasındaki borcuna mahsuben toplam bedeli 22.500,00-TL olan 6 adet çekin davalı vekiline teslim edildiği ve vadesinde ödenmesi durumunda dosya borcundan düşüleceğinin belirtildiği, ilgili çeklerden toplam bedeli 10.500,00-TL olan üç adet çekin tahsil edildiği, diğer üç çekin ise bankaya ibraz edilmediği, son ödeme tarihi itibariyle 4.347,90-TL fazla ödeme yapılmış olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, takibin kötü niyetli yapıldığı kanıtlanamadığından davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5719, Karar No: 2022/3830, Tarih: 17.05.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/5719 E.  ,  2022/3830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 51/1-3-8, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, gerekçeli karar metninden anlaşıldığı üzere mahkemece genel hükümlere göre yargılamaya devam edilmesi hususunda karar verildiği gözetildiğinde mahkemenin uygulama yapılmayacağına ilişkin takdirinin olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

Sanığın sevk ve idaresindeki araçla, meskun mahal içinde, tek yönlü yolda seyir halindeyken ara sokak üzerinden ana yola çıktığı esnada kavşak içerisinden geçiş yapmakta olan katılan ...'ın sevk ve idaresindeki elektrikli bisiklete çarpması sonucu sanığın asli kusuru ile katılan ...'ın hayati tehlikeye neden olmaz, basit tıbbi müdahale ile giderilemez, kemik kırığının hayati fonksiyonlara etkisi 2. derece olacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda;

Hükmolunan 3 ay 22 gün hapis cezası ertelenen sanık hakkında, mahkemece denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlenmeden veya uzman kişi görevlendirmeden geçirilmesine karar verilmesi ile denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verileceğinin ihtaratı sırasında dayanak madde olan 5237 sayılı TCK'nın 51/6 ve 51/7. maddelerinin hükümde gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 4. paragrafından sonra gelmek üzere ""5237 sayılı TCK’nın 51/6. maddesi gereğince bu sürenin sanığa herhangi bir yükümlülük belirlenmeden ve uzman kişi görevlendirmeden geçirilmesine ve 5237 sayılı TCK’nın 51/7. maddesi gereğince denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verileceği hususunun ihtaratına" ibaresinin eklenmes ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/05/2022 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2185, Karar No: 2021/3457, Tarih: 22.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2019/2185 E.  ,  2021/3457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen maddi tazminat davasında verilen asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; istinaf isteminin ayrı ayrı esastan reddine ilişkin kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

-KARAR-

Davacı ... vekili asıl davada; müvekkilinin ... ilçesi ... Bölgesinde alabalık üretim tesisi işletmekte olduğunu, alabalık tesisinin bulunduğu dereye kontrolsüz bir şekilde atık maddelerin akıtılması nedeniyle 11/08/2014 tarihinde çok sayıda balığının telef olduğunu, balık ölümlerinin ... ilçe kanalizasyonunun kontrolsüz şekilde balık çiftliğinin bulunduğu dereye akıtılması sonucunda meydana geldiğini, bu durumun 11/08/2014 tarihli Ordu Tarım İl Müdürlüğü görevlilerince yapılan inceleme ile tutanağa bağlandığını, atık su ve kanalizasyonun dereye karışmasında ve müvekkiline ait üretim tesisinde balık ölümleri ile sonuçlanan bu sürece kontrolsüz kanalizasyon atıklarının neden olduğunu belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 10.000,00 TL'nin davalı taraftan tahsiline karar verilmesi talep etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili; asıl dava devam ederken davalı kurum tarafından atık sulara müdahale edilmemesi ve kanalizasyon hattının gözden geçirilmemesinden dolayı balık ölümlerinin önüne geçilmediğini, bütün müracatlara rağmen bu konuda gerekli işlemleri yapmayan davalı OSKİ'nin kusuru-ihmali sonucu balık ölümlerinin devam ettiği, telef olan balıklara ilişkin 06/08/2015-25/11/2015 tarihlire arasında Ordu Gıda Tarım Hayvancılık ve İl Müdürlüğü tarafından tutanak tutulduğunu belirterek yeni balık ölümlerine ilişkin fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 10.000,00 TL'nin davalı taraftan tahsiline karar verilmesi talep etmiştir.

Davalı Oski Genel Müdürlüğü vekili asıl ve birleşen davada; davacının balık üretimi faaliyetine başlamasının 2010 yıllarında olduğunu, 2014 yılına kadar herhangi bir balık ölümünün gerçekleşmemiş olması ve 30 Mart 2014 tarihinde OSKİ kurulduktan sonra iddiaya göre balık ölümlerinin gerçekleşmiş olduğu iddiasının kötüniyetli olduğunu, kirlilik balık ölümlerine neden oldu ve oluyor ise davacının faaliyetine devam etmemesi gerektiğini, davacının kurmuş olduğu tesisin balık üretmeye uygun olup olmadığının tespit edilmesi gerektiğini, bilirkişi raporunda alınan numunelerin nerelerden ve nasıl alındığının belli olmadığını, balık ölümlerinsı malt kanalizasyondan kaynaklandığının belirlenememiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.