muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5237, Karar No: 2013/20079, Tarih: 08.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/5237 E.  ,  2013/20079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, suça konu silahın namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının dairesel yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceğinin belirtilmesi karşısında; dava konusu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde ise suça konu silahın gaz ayırıcı parçasını da gösteren fotoğraflar, ekspertiz raporu eklenerek suça konu tabancanın gaz ayırıcı parçasında üretim sonrası tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. madde gereğince (BOZULMASINA), 08.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2888, Karar No: 2015/15821, Tarih: 09.09.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2888 E.  ,  2015/15821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/01/2012

NUMARASI : 2011/179-2012/5

B.. K.. ve dahili davacılar M.. K.. ve müşterekleri ile Hazine ve .. Köyü Tüzel Kişiliği, dahili davalı B.. B.. aralarındaki dava hakkında Bala Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 12.01.2012 tarih ve 179/5 sayılı hükmün Daire'nin 04.10.2013 gün ve 2012/12987-2013/14274 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davacılar M.. K.. ve A.. K.. taraflarından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK'nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye irad kaydına ve aşağıda dökümü yazılı 50,45 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 7,15 TL’nin karar düzeltme isteyen davacılardan alınmasına, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3604, Karar No: 2019/8776, Tarih: 24.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/3604 E.  ,  2019/8776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KARŞIYAKA 9. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki

suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 24/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8543, Karar No: 2010/10201, Tarih: 26.11.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/8543 E.  ,  2010/10201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada Horasan Sulh Hukuk ve Erzurum 1.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava vesayet hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Horasan Sulh Hukuk Mahkemesince, nüfus kayıtlarına göre kısıtlının yerleşim yerinin Erzurum İli olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Erzurum 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, vesayet makamınca kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verildiğine ilişkin karar verilmediğini belirterek, yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, ergin olan ..., Horasan Sulh Hukuk Mahkemesinin ilamıyla kısıtlanmış ve kendisine annesi ... vasi olarak atanmıştır.

Vesayet kararı verilmekle kısıtlının yerleşim yeri artık karar veren vesayet makamının bulunduğu yer olur. (TMK.md.21/2) Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. ( TMK. md.412/1) Kısıtlının yerleşim yerinin değiştirildiğine ilişkin vesayet makamının herhangi bir izni bulunmamaktadır. Böyle bir izin alınmaksızın kısıtlının vesayet makamının bağlı bulunduğu yer dışına gitmiş olması veya başka bir yerde oturuyor olması o yeri yetkili kılmaz. Bu durumda uyuşmazlığın vesayet makamı olan Horasan Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Horasan Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40379, Karar No: 2017/11638, Tarih: 24.10.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/40379 E.  ,  2017/11638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK'nın 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin söz konusu olabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, sanığın evinin bahçesinde gerçekleştirilen eyleme ilişkin, öncelikle suçun işlendiği yerin taraf ve tanık beyanlarıyla, bu yönde doğru bir tespite ulaşılamaması halinde ise mahallinde keşif yapılarak niteliğinin tespit edilmesi ve buna göre aleniyet ögesinin ne şekilde oluştuğunun tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle sanığın cezasında anılan Kanun maddesince artırım yapılması,

2- Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan hüküm kurulurken doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince temel cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/446, Karar No: 2015/4, Tarih: 06.04.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/446 E.  ,  2015/4 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Suç tarihi olan 08.05.2005'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 06.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/19724, Karar No: 2022/5627, Tarih: 05.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/19724 E.  ,  2022/5627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece mahallinde teknik bilirkişi yanında tarafsız yerel bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, sanığın suça konu meraya tecavüzünün bulunup bulunmadığı tecavüzün ne şekilde gerçekleştiği, kesin biçimde saptanıp sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik araştırmayla, aynı köyde ikamet eden sanığın suça konu yerin mera olduğunu bilmediğine dair gerçekçi olmayan savunmasına itibar edilerek yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/378, Karar No: 2019/5806, Tarih: 10.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/378 E.  ,  2019/5806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar ve davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

21/01/2016 havale tarihli orman bilirkişi raporunda 1973 ve 1992 tarihli hava fotoğrafları kadastro paftası ile çakıştırılmışsa da kadastro paftasının çakıştırılmasında yapılan kaydırma nedeniyle iki hava fotoğrafında birbirinden farklı yerlerde gösterildiği ve söz konusu raporun keşfe katılmayan bilirkişi .....’dan alındığı anlaşıldığından,

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Temyize konu taşınmazların bulunduğu alanı kapsayan 1973 ile 1992 tarihleri arasında başkaca hava fotoğrafı varsa sorularak bulundukları yerlerden getirtildikten sonra 1973 ve 1992 tarihli hava fotoğraflarıyla birlikte; dava dosyasının keşfe katılan fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırları bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım varsa kullanım durumu hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı, aplikeli ve açıklamalı ek rapor alınarak bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 10/10/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30024, Karar No: 2014/19709, Tarih: 25.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/30024 E.  ,  2014/19709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, Kurucaova kasabası Kölükkuyu mezrasındaki araziye katılan tarafından dikilen kiraz fidanlarını sökmesi şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c maddesinde düzenlenen dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18926, Karar No: 2015/33272, Tarih: 23.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/18926 E.  ,  2015/33272 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/30053

MAHKEMESİ : Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2014

NUMARASI : 2014/593 (E) ve 2014/707 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Eşini yaralayan sanığın cezasında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a maddesince artırım yapıldığı esnada artırım sebebi olarak eşi yerine babası yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15503, Karar No: 2020/3920, Tarih: 09.03.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/15503 E.  ,  2020/3920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde Temmuz 2013 - Ekim 2014 tarihleri arasında aşçı olarak çalıştığını, son ücretinin 2.200,00 TL olduğunu, yemek yardımı yapıldığını ancak yemek molası olmadığını, dini bayramların ilk günü hariç çalıştığını, işyerinde 2 ustanın işini yaptığını, iş yükünün ağır olması nedeni ile belinden rahatsızlandığını, raporluyken işverenin çağırması üzerine çalıştığını, yardımcı talep ettiğini ancak verilmediğini, rahatsızlığı ve ücretlerinin ödenmemesi üzerine iş akdini haklı nedenle feshettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla ; kıdem tazminatı, fazla mesai alcağı, yıllık izin ücreti alacağı, ulusal bayram - genel tatil alacağı, asgari geçim indirimi alacağı olmak üzere toplam 5.000,00 TL nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, açılan davayı kabul etmediklerini, davacının iş akdinin 16/07/2013-10/11/2014 arası aşçı olarak çalıştığını, asgari ücretle çalıştığını, iş akdinin devamsızlık nedeni ile feshedildiğini, davacının sağlık raporunun kendilerine iletilmediğini, davacının iddialarının doğru olmadığını, davacının yardımcı elemanının olduğunu, sağlık nedeni ile iş akdinin fesih şartlarının oluşmadığını, davacının ayrıldıktan hemen sonra başka bir işe başladığını, 05-06-07/11/2014 tarihlerinde işe gelmediğini, mazeretini belgelendirmeyince işten çıkışının yapıldığını, haklı nedenle fesih yapıldığından kıdem tazminatı hakkı bulunmadığını, davacının fazla mesai yapmadığını, yıllık izinlerinin kullandırıldığını, tatil ücreti ve asgari geçim indirimi alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece,toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, bir kısım işçilik alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde 500.00 TL olan ulusal bayram ve genel tatil alacağı talebini 27.01.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile 928,25 TL' ye yükseltmesine rağmen Mahkemece 1.428,09 TL nin % 25 indirim ile 1.071,06 TL ye hükmedilmesi HMK'nın 26. maddesi uyarınca talep aşımı olup, alacağın davacının talebine uygun olarak hesaplanması gerekirken hatalı şekilde hesaplanarak sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

2-Davacı dava dilekçesinde 500.00 TL olan ulusal bayram ve genel tatil alacağı talebini 27.01.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile 928,25 TL' ye yükseltmesine rağmen Mahkemece 1.428,09 TL nin % 25 indirim ile 1.071,06 TL ye hükmedilmesi HMK'nın 26. maddesi uyarınca talep aşımı olup, alacağın davacının talebine uygun olarak hesaplanması gerekirken hatalı şekilde hesaplanarak sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.03.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1906, Karar No: 2024/3935, Tarih: 11.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1906 E.  ,  2024/3935 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2009/506 E., 2023/333 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Açılmamış Sayılmasına

1-İlk Derece Mahkemesince; kooperatif üyeliğine dayalı tapu iptali ve tescil istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresinde davacı ... tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı kooperatif üyesi ...'nın kendisine tahsis edilen dava konusu İstanbul ili, Üsküdar ilçesi, Altunizade Mahallesi, 190 pafta, 1812 ada, 74 parsel de bulunan F Blok 5 no.lu bağımsız bölüme ilişkin tapu iptal ve tescil istemi ile kooperatif aleyhine dava açmış, dava devam ederken davacı ...'nın üyelikten kaynaklı haklarını davacı ...'ya devrettiği, mahkemece üyeliği devralan ...'nın davayı takip edebilmesi için çıkarılan tebligatın 16.02.2023 tarihinde davacı ...'in 30.12.1994 tarihinde boşandığı eşi ...'e tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Davacı ...'in güncel adresi Barbaros Mahallesi, Veysipaşa Sokak, ... olmasına rağmen, tebligatın davacı ...'in ikameti olmayan çok önceden boşandığı eski eşine ait Barbaros Mahallesi, Veysipaşa Sokak...: .....no.lu bağımsız bölümde tebliğ edildiğinden tebligatın usule aykırı olduğu, usulsuz tebliğe rağmen dosyanın işlemden kaldırılması ve yenilenmemesi nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, mahkemece yapılacak iş davacı ...'nın esasa yönelik iddialarını değerlendirerek bir hüküm vermekten ibaret olup, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3.Bozma nedenine göre, davacı ...'nın yukarıdaki paragraf dışında kalan temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ...'nın temyiz itirazlarının kabulüyle İstanbul Anadolu 19. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 12.09.2023 tarihli, 2009/506 E., 2023/333 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.11.2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.