muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13274, Karar No: 2019/8413, Tarih: 02.10.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/13274 E.  ,  2019/8413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı alacaklı vekili ve davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı üçüncü kişi vekili; 25.06.2014 tarihinde mülkiyeti müvekkili şirkete ait malların haczedildiğini öne sürerek, istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu şirket yetkilisi duruşmada alınan beyanında, mahcuzların üçüncü kişi şirkete ait olduğunu, borçlu şirket ile ilgisinin olmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece, üçüncü kişi şirket ile borçlu şirket arasında organik bağ olmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporu uyarınca mahcuzlardan gözlük çerçevelerine ilişkin olarak, üçüncü kişinin dayanağı faturaların usulüne uygun tutulan ticari defterlerde kayıtlı olduğu, bu mahcuzlar yönünden istihkak iddiasında bulunulabileceği, fatura ibraz edilmeyen diğer mahcuzlar yönünden ise istihkak iddiasında bulunulamayacağı gerekçesi ile davanın kısmen kabul-kısmen reddine karar verilmiş; hüküm davacı üçüncü kişi vekili ve davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

1.Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre; her ne kadar dava konusu haciz üçüncü kişi şirketin ticaret sicil kayıtlarında yer alan adresinde yapılmış ise de; üçüncü kişi şirket ile borçlu şirketin faaliyet konularının aynı olduğu, borçlu şirketin tek ortağı ve yetkilisinin ... Yıldırım olduğu, İİK'nin 8. maddesi uyarınca aksi ispat edilene kadar muteber olan dava konusu 25.06.2014 tarihli haciz tutanağı içeriğine göre, haciz adresine ilk gidildiğinde güvenlik görevlilerince ... Bey isimli şahsın on gün kadar önce haciz adresinden ayrıldığının beyan edildiği, haciz esnasında hazır olan üçüncü kişi şirket müdürü ... ...'ın, ... Bey'in borçlu şirketin sahibi olup kendisinin de arkadaşı olduğunu beyan ettiği, öncesinde kapatılarak evrak araştırmasına izin verilmeyen bilgisayarlar üzerinde borçlu şirket adı yazılarak yapılan araştırmada onbeş adet belgeye rastlandığı, bunun haricinde haciz adresinde borçlu şirket tarafından düzenlenen 14.09.2012 tarihli genel dava vekaletnamesi, 19.06.2014 tarihli, üçüncü kişi şirket tarafından yapılan telefon faturası ödemesini gösteririr, altına elle "... Bey'in telefon faturası, ... Bey'in bilgisi var, carisine işlenecek " yazılan banka dekontu, son cirantası borçlu şirket olan 15.06.2014 tarihli çek ve borçlu ile üçüncü kişi arasındaki ticareti gösterir 31.01.2014 tarihli faturalar bulunduğu, tüm bunlardan ayrı olarak masa üzerinde bulunan ve üçüncü kişi şirket ile dava dışı şirket arasında imzalanan 27.05.2014 tarihli ibranamenin üçüncü kişi şirket adına .. tarafından imzalandığı anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, İİK'nin 97. maddesinde öngörülen mülkiyet karinesinin borçlu, dolayısıyla alacaklı yararına olduğunun kabulü gerekir. Bu yasal karinenin aksinin davacı üçüncü kişi tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir.

Davacı üçüncü kişinin delil olarak gösterdiği takip dosyası, ticari defter kayıtları, fatura, cari hesap ekstreleri, ticaret sicil kayıtları mülkiyet karinesinin aksini ispata yeterli değildir, bu belgeler istihkak davalarında güçlü delil teşkil etmezler.

O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önüne alınarak, davanın tümden reddi yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile kısmen kabulüne yönelik hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önüne alınarak, davanın tümden reddi yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile kısmen kabulüne yönelik hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nin 366. ve 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine YER OLMADIĞINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine 02.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11457, Karar No: 2024/342, Tarih: 15.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11457 E.  ,  2024/342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/726 Esas, 2023/1307 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Yozgat Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.03.2023 Tarihli ve 2023/367 Esas, 2023/433 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün ceza evine girmeden önceki yerleşim yeri adresi Kadınlar Denizi Mahallesi 22. Sokak İniş Tepe Resort A2 .../... olarak beyan ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kuşadası Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.07.2023 Tarihli ve 2023/726 Esas, 2023/1307 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda hükümlünün ceza evine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin Medrese Mahallesi Çubukçu Sokak No:4/12 .../... olarak bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin .../... olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Yozgat Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Yozgat Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10847, Karar No: 2015/23520, Tarih: 08.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10847 E.  ,  2015/23520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2014

NUMARASI : 2014/274-2014/1179

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 08/12/2015 günü temyiz eden davacı idare vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davalılar vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, nohut, antep fıstığı ve zeytin dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16984, Karar No: 2009/18237, Tarih: 08.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16984 E.  ,  2009/18237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 29/1/2009 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 08/12/2009 günü için yapılan tebligat üzerine,duruşmalı temyiz eden davacı ... vekili avukat ... ..., karşı taraftan davalı HAZİNE vekili avukat ... ... ...,başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında davaya konu ... Köyü, 266 ada 1 parsel sayılı 7709,09 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ... zilyetliğinde ise de, TARLA niteliğinde, SİT alanında kaldığı ve 2863 sayılı yasanın 11. maddesi gereğince zilyetlikle kazanılamayacağı nedeniyle HAZİNE adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., ... Köyü, 266 ada 1, 264 ada 37, 265 ada 6, 265 ada 7, 265 ada 8 parsel sayılı taşınmazların SİT alanı olmadığı gibi devlete ait yerlerden de olmadığı eklemeli zamanaşımı zilyetliği nedeniyle kazanma şartlarının yararına gerçekleştiğini ileri sürerek, adına tescili istemiyle mahkemenin 2006/604 sayılı dosyasında dava açmış, yargılama sırasında bu parsellerin davalarının birlikte görülmesinin yargılamayı yavaşlatacağı nedeniyle 266 ada 1 parsel hakkındaki dava tefrik edilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine, dava konusu parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 11/10/1968 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 13/05/1982 tarihinde ilan edilerek dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişiler tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada,krokide çekişmeli taşınmazın (A) ile gösterilen bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde, (B) ve (A) bölümünün kıyı kenar çizgisi dışında yer aldığı,kesinleşen orman kadastro haritası ile eski tarihli memleket haritasında orman alanı dışında olmakla birlikte % 40 eğimli ve üzerinde maki bitkileri bulunan yeterince imar ve ihya faaliyeti yapılmadığı ve ... faaliyetinde bulunulmadığı, halen yat çek çek yeri olarak kullanıldığı ve tamamının 1. derece doğal SİT alanı içinde olduğu saptanmıştır.

Kamu düzeni ile ilgili olması nedeniyle 2863 Sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yasasının ve bu yasayı değiştiren hükümlerin henüz kesinleşmemiş olan davalara uygulanması gerektiği, 2863 Sayılı Yasanın değişiklikten önceki hükmüne göre "korunması gerekli kültür ve tabiat varlıkları ile bunların koruma alanlarının" zilyetlikle iktisap edilmesi yasaklanmıştır. 14.07.2004 gün ve 5226 Sayılı Yasanın 5. maddesi ile 2863 Sayılı Yasanın 11. maddesindeki "koruma alanları" sözcüğünden sonra gelmek üzere “sit alanları” sözcükleri ilave edilerek, tüm sit alanlarının olağanüstü zamanaşımı zilyetliği yoluyla kazanılması önlenmiş ise de, 22.05.2007 tarihinde kabul edilen ve 30.05.2007 yayınlanarak yürürlüğe giren 5663 Sayılı Yasayla değişik 2863 Sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yasasının 11. maddesinin 2. cümlesi “Ancak Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurullarınca 1. grup olarak tescil ve ilan edilen kültür varlıklarının bulunduğu taşınmazlar ile birinci ve ikinci derece arkeolojik sit alanlardaki taşınmazlar zilyetlik yoluyla iktisap edilemez.” şeklinde yeniden değiştirilmiş ve böylece bu madde kapsamı dışında kalan taşınmazların zamanaşımı yoluyla kazanılabileceği kabul edilmiştir. Ne var ki çekişmeli taşınmaz üzerinde ekonomik amacına uygun ve tarımsal üretime elverişli hale getirmeye yönelik imar ve ihya işlemi yapılmadığı, yat çek çek yeri olarak kullanmanın imar ve ihya kapsamında kabul edilemeyeceği , bu nitelikteki hali ile 3402 sayılı Kadastro kanununun 14 ve 17.maddelerinde yazılı imar, ihya ve kazandırıcı zamanaşamı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacı yararına oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 625.00.-YTL vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalı HAZİNEYE verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 8/12/2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4911, Karar No: 2016/6171, Tarih: 31.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4911 E.  ,  2016/6171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Bismil Sulh Hukuk ve Savur Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, evlilik dışı doğan ve annesinin yaş küçüklüğü nedeniyle velâyet altında bulunmayan küçüğe 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca vasi tayini istemine ilişkindir.

Bismil Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüğün adrese dayalı kayıt sisteminde kayıtlı adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Savur Sulh Hukuk Mahkemesi ise yapılan kolluk araştırması ve vasi adayının beyanına göre, küçüğün halen fiilen oturduğu yerleşim yeri adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine, aynı Kanunun 21. maddesine göre de "Velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri, ana ve babasının; ana ve babanın ortak yerleşim yeri yoksa, çocuğun kendisine bırakıldığı ana veya babanın yerleşim yeridir. Diğer hallerde çocuğun oturma yeri, onun yerleşim yeri sayılır."

... İlçe Jandarma Komutanlığının 04.02.2016 tarihli yazısından ve vasi adayının ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.03.2016 tarihli duruşmasındaki beyanından küçüğün, vasi adayı olan babası ile birlikte "..." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Bismil Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bismil Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5503, Karar No: 2010/2223, Tarih: 03.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/5503 E.  ,  2010/2223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı ... vek.Av.... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.2.2009 gün ve 200-88 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Mahkeme hükmü davalı vekiline 18.3.2009 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi HUMK.nun 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra temyiz defterine kaydedildiği gibi, temyiz harcı da süresinden sonra yatırılmıştır. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da bu yolda bir karar verilebileceğinden süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 3.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/659, Karar No: 2009/2427, Tarih: 26.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/659 E.  ,  2009/2427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.08.1994 gününde ve müdahil Hazine vekili tarafından 05.07.1995 tarihinde verilen dilekçeler ile tapu iptali tescil, tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davacı ve müdahilin isteminin reddine dair verilen 25.02.2003 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve müdahil vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., dava konusu 213 ve 266 parsel numaralı taşınmazların ... Vakfına ait 950 tarihli vakfiye kapsamında olduğunu belirterek davalı adına oluşan tapu kayıtlarının iptali ile adına tescili isteğinde bulunmuştur.

Müdahil Hazine ise, dava konusu parsellerin yayla niteliğinde olduğunu belirterek tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir.

Davalı, davaya katılmadığı gibi herhangi bir cevap da vermemiştir.

Mahkemece davacı ... Müdürlüğünün isteminin reddine, müdahil Hazine’nin isteminin ise konusuz kalması sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ve müdahil Hazine temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve özelikle dava konusu 266 parsel numaralı taşınmazın Kadastro Mahkemesinin 1994/313 E, 1996/187 K. sayılı kesinleşen ilamı ile yayla niteliğinde olduğu saptanmış bulunmasına göre davacı ... Müdürlüğünün bu parsele yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

Tarafların 213 parsele yönelik temyiz itirazlarına gelince;

2- Davacının istemi mülkiyet hakkına, müdahilin istemi ise taşınmazın yayla olduğu iddiası açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Gerçekten, 4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesinde yapılan tanıma göre yayla; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmalarını ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zaman aşımı ile mülk edinilmesi olanaksız bulunduğu gibi, sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Davalı ... idaresi savunmasında; çekişmeli taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını, vakıfname kapsamında kaldığını savunmuştur. O yüzden, taşınmazın kamu malı niteliğindeki yayla özelliği taşıyıp taşımadığının saptanması, eldeki davada önem kazanmaktadır.

Çekişme konusu taşınmaz, Karaisalı ilçesi, ... köyü hudutları içinde bulunmaktadır.

Davalı ... idaresi savunmasında; çekişmeli taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını, vakıfname kapsamında kaldığını savunmuştur. O yüzden, taşınmazın kamu malı niteliğindeki yayla özelliği taşıyıp taşımadığının saptanması, eldeki davada önem kazanmaktadır.

Çekişme konusu taşınmaz, Karaisalı ilçesi, ... köyü hudutları içinde bulunmaktadır.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ... köyünün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyü

ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, dava dışı şahıs tarafından kullanıldığını belirttiklerinden tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, varsa dava konusu yer ile ilgili kesinleşmiş mahkeme dosyaları da getirtilerek, taşınmazın niteliğinin saptanıp saptanmadığı, kesin delil veya kesin hüküm koşullarının var olup olmadığı da irdelenmek suretiyle bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin 266 sayılı parsele yönelik temyiz itirazlarının yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle reddine, 2.bentte yazılı nedenlerle davacı ve müdahil Hazinenin temyiz itirazlarının kabulüne, istek halinde peşin alınan temyiz harcının davacıya geri verilmesine, 26.02.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.