muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11091, Karar No: 2024/305, Tarih: 15.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11091 E.  ,  2024/305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/128 Esas, 2023/128 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Köyceğiz Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.02.2023 Tarihli ve 2023/62 Esas, 2023/61 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin Akpınar Mahallesi 9. Sokak No:2 İç Kapı No:1 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Çameli Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.05.2023 Tarihli ve 2023/128 Esas, 2023/128 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin Zeytinalanı Mahallesi Aziziye 1. Sokak No:34 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamı ve yapılan kolluk araştırması sonucundan, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Köyceğiz/Muğla olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Köyceğiz Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Köyceğiz Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1422, Karar No: 2018/7393, Tarih: 29.11.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/1422 E.  ,  2018/7393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

05.08.2014-07.08.2014 olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığında 31.07.2014 olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak görülmüştür.

TCK'nin 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108/2. maddesi uyarınca, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK.nin 58/7. maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilebilmesi ve infazda duraksamaya neden olmaması için, sanığın tekerrüre

esas alınan önceki mahkumiyet hükmünün birden fazla suçtan ibaret olup birden fazla cezayı içermesi nedeniyle, en ağır cezayı hükümlülüğün denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi ve birden fazla tekerrüre esas alınan ilam gösterilerek hüküm kurulması suretiyle infazda duraksamaya neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden tekerrüre ilişkin bölümün çıkartılarak yerine “5237 sayılı TCK’nin 58/6-7. maddesi gereğince, sanık ... hakkında hükmolunan cezanın, Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2007 gün 2017/8 Esas, 2007/17 Karar sayılı ilamı uyarınca ve bu ilamdaki adam öldürmeye teşebbüs suçuna ilişkin önceki hükümlülüğü nedeni ile mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/18691, Karar No: 2015/6033, Tarih: 15.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/18691 E.  ,  2015/6033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 343 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-4650 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmazın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir.

Yargıtayın yerleşmiş uygulamalarında ise, özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı Yasanın 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek verimine, üretim giderine ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla; münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2013 yılı itibarıyla dekara asgari ve azami üretim miktarını, verimini, kg başına toptan satış fiyatı ve ayrıntılı üretim giderlerini gösteren veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip bu verilere uygun olarak değerlendirme yapılması gerekirken, bilirkişi raporunda 2012 yılı verileri uygulanıp dava tarihine endeksleme yapılarak değerin belirlenmesi,

Bu itibarla; münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2013 yılı itibarıyla dekara asgari ve azami üretim miktarını, verimini, kg başına toptan satış fiyatı ve ayrıntılı üretim giderlerini gösteren veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip bu verilere uygun olarak değerlendirme yapılması gerekirken, bilirkişi raporunda 2012 yılı verileri uygulanıp dava tarihine endeksleme yapılarak değerin belirlenmesi,

2-Sebze birçok çeşidi kapsadığı cihetle, ekilmesi mutad olan sebzelerin ne oldukları öncelikle saptanıp, buna göre karışık sebzeyi oluşturan ürünlerden her birinin değerlendirme yılı itibariyle dekar başına asgari ve azami verimi, ayrıntılı üretim gideri ile kg başına toptan satış fiyatlarını gösteren veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek, bilirkişi kurulu raporunun bu verilere uygunluğu denetlenip, uygun değilse verilere uygun ek rapor alınmak suretiyle taşınmazın değerinin belirlenmesi gerekirken; soyut nitelikteki “yazlık karışık sebze" ve “kışlık karışık sebze" getirisi üzerinden hesaplama yapan ve bu nedenle denetime elverişli olmayan rapora itibar edilerek hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11892, Karar No: 2018/22996, Tarih: 23.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/11892 E.  ,  2018/22996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, asıl dava ile birlikte, 01.01.2007-01.01.2008 tarihleri arasında davalı... Limited Şirketinde temizlik işçisi olarak haftanın altı günü 07:30-17:00 saatleri arasında çalıştığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davacı, birleşen dava ile birlikte, davalı ... Bakanlığına bağlı taşeron firmalarda 01.12.2005-31.02.2008 tarihleri arasında temizlik işçisi olarak haftanın altı günü 07.30-17.00 saatleri arasında çalıştığını, 31.02.2008 tarihinde ... sözleşmesinin haklı olmayan sebeple feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı şirket ve birleşen dava davalısı ... Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe :

1-Davacının, davalı ... Bakanlığına ait işyerinde alt işverenler nezdinde temizlik işçisi olarak çalıştığı, alt işverenlerin değişmesine rağmen ara vermeden çalışmaya devam ettiği anlaşılmaktadır. Davacının ... sözleşmesi davalı... Limited Şirketi son alt işveren olmadığı halde, bozma ilamında da bu husus açıkça belirtildiği halde bu şirket aleyhine ihbar tazminatına hükmedilmesi hatalıdır.

2-Dava dilekçesinde kıdem tazminatı 400,00 TL, ihbar tazminatı 200,00 TL, yıllık izin ücreti 200,00 TL, fazla mesai ücreti 100,00 TL, hafta tatili ücreti 100,00 TL, genel tatil ücreti 100,00 TL olarak talep edildiği, birleşen davada ise kıdem tazminatı 1.000,00 TL, ihbar tazminatı 200,00 TL, yıllık izin ücreti 200,00 TL, fazla mesai ücreti 300,00 TL, hafta tatili ücreti 200,00 TL, genel tatil ücreti 100,00 TL olarak talep edildiği, birleşen dava ve asıl dava dilekçesinde talep konusu edilen kıdem tazminatı, fazla mesai ve hafta tatili ücreti yönünden talep edilen miktarların farklı olduğu görülmüştür.

Mahkemece hükümde fıkrasında asıl dava ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı hüküm kurulurken kıdem tazminatı, fazla mesai ve hafta tatili ücreti taleplerinde istenen miktarlar farklı olduğu halde her iki davada istenen miktarlar dikkate alınmaksızın aynı miktarlar üzerinden hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

Mahkemece hükümde fıkrasında asıl dava ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı hüküm kurulurken kıdem tazminatı, fazla mesai ve hafta tatili ücreti taleplerinde istenen miktarlar farklı olduğu halde her iki davada istenen miktarlar dikkate alınmaksızın aynı miktarlar üzerinden hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

3-Dava dilekçesinde davacının her ay 2 defa 24 saat nöbet tuttuğu belirtilmesine rağmen karara dayanak raporda talebi aşar şekilde davacının haftada 1 gün 24 saat nöbet tuttuğu kabul edilerek fazla çalışma alacağı hesaplanarak hüküm altına alınması isabetli olmamıştır.

4-Dr....... Devlet Hastanesinin tüzel kişiliği bulunmadığı halde karar başlığında davalı olarak gösterilmesi ayrı bir bozma nedenidir.

5-Bozma ilamında davalı şirketin sorumlu olacağı kıdem tazminatı belirlenerek hüküm kurulması belirtildiği ve mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde davalı şirket yönünden kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi de bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılardan... Tem. Gıda Güv. Taah. Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 23.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10571, Karar No: 2015/21080, Tarih: 18.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10571 E.  ,  2015/21080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2010/2602-2013/778

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Davalı tapu maliki 'ın dava tarihinden önce vefat ettiği anlaşıldığından Kamulaştırma Kanununun 14/5. maddesi uyarınca davada kısmen temsil edilen mirasçılarının tamamı davaya dahil edilerek yargılamaya devam edilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarında alınabilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla alınması sureti ile eksik bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi,

3) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 02.01.2011 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9043, Karar No: 2024/10779, Tarih: 16.10.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/9043 E.  ,  2024/10779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2776 E., 2019/228 K.

SUÇ : Nitelikli tehdit

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk derece Mahkemesince sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan verilen mahkumiyet kararının sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf etmeleri üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş olduğu dava dosyasında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendine göre istinaf mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun (YCGK) 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden; incelemeye konu dava dosyasında katılan ve vekilinin temyizlerinin suç vasfına yönelik olduğu görüldüğünden istinaf mahkemesinin 14.03.2019 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin karar kaldırılarak yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan dilekçesinde; eksik inceleme ile karar verildiğini, kamera kayıtlarının incelenmediğini, suç vasfının adam öldürmeye teşebbüs olduğunu, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğunu belirtmiş, anılan temyiz dilekçesindeki belirtilen sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Dosya arasında bulunan olay anına dair kamera görüntülerinin Dairemizce yapılan incelenmesinde;

Dosya arasında bulunan olay anına dair kamera görüntülerinin Dairemizce yapılan incelenmesinde;

Suç tarihinde sanık ...’un katılanın ikametinin karşısında bulunan internet kafe önünde oturduğu ve ara sıra eve doğru bakarak katılanın dışarı çıkmasını beklediği, bir müddet sonra dışarı çıkan katılan ...’nin sanığa hitaben “mahallemde ne arıyorsun, sinkaf ol git buradan, senin ananı avradını sinkaf ederim” şeklinde hakaret içeren sözler sarf ederek sanığa doğru yürüdüğü, bunun üzerine sanığın otomobilin bagajından almış olduğu Beyşehir Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğunun 2017/507 sırasına kayıtlı av tüfeği ile katılan ...’a doğru koşarak ateş ettiği, bodrum katın içerisine doğru kaçan katılanın arkasından giriş kapısına kadar giderek tekrar ateş ettiği, akabinde aracına binerek olay yerinden ayrıldığı, kısa bir süre sonra tekrar katılanın evinin önüne aracı ile gelip durduğu, katılana hitaben ''senin ananı sinkaf edicem, seni öldüreceğim'' diyerek olay yerinden ayrıldığı, bir müddet sonra tekrar aracı ile sanığın katılanın evinin önüne gelerek durduğu, aracın camından çıkardığı suça konu av tüfeğini katılanın evine doğrulttuğu; bu şekilde gerçekleştiği anlaşılan dava konusu olayda; katılanın oğlu yüzünden ceza aldığını düşünen sanığın katılana husumet beslediği, olay günü aracında silah bulundurduğu halde katılanın evinin karşısında beklediği, katılanın kendisine küfür etmesi üzerine hedef gözeterek yakın mesafeden doğrudan katılana bir el ateş ettiği, evinin bodrum katının içine doğru kaçan katılanın arkasından gelerek iki el daha ateş ettiği, sanığın savcı huzurunda alınan ifadesinden de anlaşılacağı üzere mermisinin bitmesi üzerine eylemine devam edemediği, her ne kadar katılan olay nedeniyle yaralanmamış ise de, katılanın yaralanmamak için evin içerisine kaçtığı, atılan kuruşunun domuz kurşunu olduğu ve isabet etmesi halinde katılanın öldürücü bölgelerinden yaralanabileceği, suçta kullanan av tüfeğinin niteliği, atış mesafesi ve sayısı hususları da dikkate alındığında sanığın haksız tahrik altında kasten adam öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı gerekçeyle nitelikli tehdit suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi gereğince dosyanın gereğinin ifası için Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 16.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5654, Karar No: 2016/7879, Tarih: 10.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/5654 E.  ,  2016/7879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 31.05.2012 tarihli iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerli gelir, hastane masrafı ve cenaze yardımından oluşan Kurum zararının tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve olay tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu 21/1-4 maddesidir.

Mahkemece, davalı işveren ...'un % 75, şantiye şefi inşaat mühendisi ...'in % 5, ölen sigortalının ise % 20 oranında kusurlu olduğuna ilişkin rapora itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir

1-5510 sayılı Kanunun “İş Kazası Ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin Ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır.

Anılan maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.