muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1922, Karar No: 2023/5749, Tarih: 11.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1922 E.  ,  2023/5749 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 12.12.2017 tarihli sözleşme ile 8.000 kg çipura, 1.000 kg mezgit balığı alımı konusunda sözleşme yaptıklarını, bu sözleşmeye istinaden davalıya 17.03.2018 tarih, 170627 numaralı 50.000,00 TL bedelli, 23.03.2018 tarih, 170629 numaralı 50.000,00 TL bedelli, 28.03.2018 tarih, 1700629 numaralı 69.560,00 TL tutarlarındaki çeklerin verildiğini, ancak söz konusu balıkların sözleşmeye uygun şekilde teslim edilmediğini ileri sürerek 89.424,00 TL yönünden davacının borçlu olmadığının tespiti ile çeklerin 89.424,00 TL'lik kısmının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 18 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca her tacirin ticari işlerinde basiretli bir iş adamı gibi hareket etmesinin gerekli olduğu, yine aynı maddenin üçüncü fıkrasında tacirler arasındaki ihbarlara/ihtarlara şekil şartı getirerek ihbarların/ihtarların noter marifetiyle veya iadeli taahhütlü bir mektupla, telgrafla ya da güvenli elektronik imza ile yapılması gerektiğini düzenlediği, yine aynı Kanun'un 23 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca ihbar sürelerinin açıkça düzenlendiği, davacı tarafça kanunda açıkça düzenlenen ihbar şekline aykırı olarak basiretsiz bir tacir gibi davranarak telefonla arayarak bildirim yaptığı yönündeki ihbar iddiası dikkate alınmayarak davacı tarafın 24.01.2018 tarihinde noter aracılığıyla yapmış olduğu ihbarın süresinde olmaması nedeniyle satım sözleşmesine konu balıkların ayıplı haliyle davacı tarafından kabul edilmiş sayılacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu balıkların sözleşmeye uygun olmadığını, balıkların davacıya teslim edildiği 30.12.2017 tarihinde davalı şirket yetkilisi tarafından aynı gün içerisinde öğrendiğini, davalı tarafın davacıya gönderdiği balıkların 21.12.2017 tarihli sözleşmeye aykırı olduğunu ya da davacının böyle bir sorunu kendisine bildirmediğini iddia etmediğini, davalının süresi içerisinde cevap dilekçesi ve delil listesi sunmadığını, davalı tarafında davacı şirkete verdikleri zarardan şekli bir inceleme ile usulen kurtulmaya çalıştığını, yerel mahkemenin yazılı, somut, hukuka uygun delilleri olmasına rağmen davalının sözleşmeye konu malların ayıplı olduğuna dair kendisine süresi içerisinde ihbar yapılmadığını iddia etmemesine rağmen davanın esasına girmeden usulen davanın reddine hükmetmesinin hukuka aykırı olduğunu, davalı şirketin paravan bir şirket olduğunu ve çeklerin davacı tarafından ödenmesi halinde davacı tarafın zararını hiçbir şekilde davalıdan tazmin edemeyeceğini ileri sürerek yerel mahkeme kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının sözleşmeye konu balıkların sözleşmeye uygun şekilde teslim edilmediğini, ayıplı olduğuna ilişkin ayıp ihbarını 6102 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve 18 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirtilen şekilde süresinde noter marifetiyle veya iadeli taahhütlü mektup veya telgrafla veya güvenli elektronik imza kullanarak kayıtlı elektronik posta yoluyla yaptığını ispat edemediğini, bu durumda davacının sözleşmeye konu balıkların ayıplı olarak benimsediğinin kabulü gerekeceği, bu nedenle İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun'un 18 ve 23 üncü maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun'un 18 ve 23 üncü maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2644, Karar No: 2021/4122, Tarih: 05.04.2021

**15. Ceza Dairesi         2021/2644 E.  ,  2021/4122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheli İsmail Korkmaz hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Artvin Cumhuriyet Başsavcılığının 09/09/2020 tarihli ve 2020/1217 soruşturma, 2020/183 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma esnasında suç yeri bakımından dosyanın Artvin Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05/10/2020 tarihli, 2020/135150 soruşturma, 2020/19356 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Artvin Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/10/2020 tarihli ve 2020/999 değişik iş sayılı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 14/01/2021 gün ve 94660652-105-08-20011-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/02/2021 gün ve 2021-10975 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/6236 esas, 2019/10639 karar sayılı ilamında "...dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle..." şeklinde belirtildiği üzere, suç yerinin paranın çekildiği yer olacağı nazara alındığında, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müştekinin gönderdiği toplam 76,00 Türk lirası tutarındaki paranın 13,00 Türk liralık kısmının Türkiye İş Bankası Çarşı-Bağcılar/İstanbul şubesinden ve 63,00 Türk liralık kısmının da Garanti Bankası Büyükdere Caddesi/İstanbul şubesinden çekildiğinin anlaşılması karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheli tarafından haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/10/2020 tarihli ve 2020/999 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 05/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2490, Karar No: 2020/4026, Tarih: 04.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2490 E.  ,  2020/4026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan eylemlerine uyan TCK'nın 165/1, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının, 17.11.2015 tarihli mahkûmiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Somut olayda; müştekinin 22/10/2014 tarihinde çalınan motosikletinin 28/11/2014 tarihinde suça sürüklenen çocuğun tanık ....’ün iş yerine tamir için getirdiğinde bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun söz konusu motosikleti hakkında beraat kararı verilen suça sürüklenen çocuk ...’den satın aldığını beyan ettiği, suça sürüklenen çocuk ... ise suça sürüklenen çocuk ...’nın beyanını kabul etmese de ,.... pastanesinin orada gördüğü motosiklet için suça sürüklenen çocuklara çalıntı motosikletten haberlerinin olup olmadığını sorduğunu beyan ettiği ve diğer suça sürüklenen çocuk ...’nın da soruşturma aşamasında alınan beyanında suça konu motosikleti ....’ın ....’e sattığını gördüğünü beyan ettiğinin anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçunu işlediğine dair delil bulunmaması karşısında, eyleminin suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturabileceği kanaatine varılması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan dolayı mahkûmiyet kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (1) ve (2) nolu bozma düşüncesine; suça sürüklenen çocuğun işlemiş olduğu suçun hukuki anlam ve sonuçlarını kavrayıp kavrayamadığının tespiti için ödenen 100,00 TL Adli Tıp rapor ücretinin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (3) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, suça sürüklenen çocuk yönünden 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19061, Karar No: 2016/11335, Tarih: 08.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/19061 E.  ,  2016/11335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davalarının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İncelemesi gerekli görülen; ...... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/6283 soruşturma numaralı dosyasının ya da kovuşturma aşamasına geçildi ise kovuşturma dosyası ile Kocaeli 1. Aile Mahkemesi'nin 2014/115 D.iş sayılı dosyanın asıllarının ya da onaylı bir suretlerinin eklenerek birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 08.06.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/20622, Karar No: 2014/19001, Tarih: 25.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/20622 E.  ,  2014/19001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dörtyol 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2014

NUMARASI : 2014/103-2014/443

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı S.. A.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-İrtifak hakkı tesis edilmek amacıyla yapılan kamulaştırma işleminde kamulaştırma bedeli, taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değerleri arasındaki farktan ibarettir. Taşınmazın niteliğine göre Kamulaştırma Kanunu'nun 11. maddesinin 3. fıkrası gereğince, taşınmazın tamamının bir bütün olarak değeri tespit edildikten sonra aynı maddenin son fıkrası uyarınca irtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oran ve tutarının gerekçeleri ile belirtilmesi gerekir. İrtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oranı, taşınmazın cinsi, özelliği, kullanım şekli, irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs.), taşınmazda kapladığı alan ve yeri, istikameti dikkate alınarak belirlenir.

Yargıtay uygulamalarında; taşınmazın niteliğine uygun kullanımını önemli ölçüde etkileyen özel bir durum söz konusu olmaması halinde, arazilerde irtifak nedeniyle olabilecek değer kaybının, irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin %35'ini aşmaması gerektiği kabul edilmektedir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hususlara uymayan kamulaştırılan ve kamulaştırmadan arta kalan alanlara ayrı ayrı değer düşüklüğü hesaplayarak irtifak kamulaştırma bedeli belirleyen bilirkişi ek raporuna itibarla hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; dava konusu 96 sayılı parselin 436,43 m²'si pilon yeri olarak kamulaştırılmasına rağmen karar da kamulaştırılan alanın 736,43 m² olarak hatalı yazılması

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13938, Karar No: 2015/14023, Tarih: 26.06.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/13938 E.  ,  2015/14023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekilinin İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, müvekkili aleyhine yürütülen takipte haczedilen taşınmazı ile ilgili olarak İİK'nun 82. maddesinin 1. fıkrasının 12. bendi kapsamında ıneskeniyet şikayetinde bulunduğu, Mahkemece şikayetin kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra Mahkemesi'nce, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya verilmeli, kalanı icra dosyasında bırakılmalıdır. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez. Değerlendirme yapılırken en mütevazi semtlerdeki mesken fiyatları esas alınmalıdır.

Somut olayda, borçlunun yalnız yaşadığı (bakmakla yükümlü olduğu kimse bulunmadığı) ve haline münasip olduğu iddia edilen meskenin iki ayrı müstakil bölüm ve eklentisinden oluştuğu nazara alındığında haline münasip olmadığı görülmektedir. Ayrıca, açıklanan bu bağımsız kullanılan kısımlar için bilirkişi raporunda toplam 70.000 TL değer belirlenmesine karşılık borçlunun tek başına yaşayacağı tek bağımsız bölüm için de 70.000 TL değer belirlenmesi hakkaniyete ve somut gerçekliğe uygun değildir. Mahkemece, belirtilen bu hususlar nazara alınarak yeniden yaptırılacak bilirkişi incelemesi ile sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 26.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12807, Karar No: 2024/3865, Tarih: 15.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/12807 E.  ,  2024/3865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2080 E., 2023/2313 K.

KARAR : Direnme

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kepsut Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2016/54 E., 2017/28 K.

Taraflar arasındaki sigorta başlangıcı tespiti istemine ilişkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden karar vermek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 18.12.2018 tarihli ve 2018/1731 Esas, 2018/10735 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 17.02.2022 tarih ve 2019/10-831 Esas - 2022/158Karar sayılı kararı ile usulüne uygun direnme kararı verilmediği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 01.03.2023 tarihli ve 2023/1333 Esas, 2023/1882 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına Bölge Adliye Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;