muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5499, Karar No: 2023/6116, Tarih: 11.12.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ..., ..., ..., ..., ..., davalı ... vekili ve bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince eksik araştırma ile karar verildiğini, dosya içerisindeki Adli Tıp Kurumu raporunun iddialarını ispatladığını, davada dinlenen davacı tanıklarının yaş itibariyle mirasbırakanı tanıma ihtimallerinin bulunmadığını, askerlik kayıtları ile sabit olduğu üzere iki ayrı ... Bayraktar olduğunu, dosya içerisinde bulunan iskan kayıtları ile tapu kayıtlarının dikkatlice incelenmeksizin karar verildiğini, davacının ispat yükünü yerine getiremediğini, Mahkeme kararının gerekçesinin yeterli açıklığı içermediğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının müvekkili ...'ın halası ...'ın kayınpederi olduğunu, davacının iddialarının geçerliliğinin bulunmadığını, dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının iddiasını kanıtlayamadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3. Davalı ... istinaf dilekçesinde özetle; davacının taleplerinin suç teşkil ettiğini, davacının babası olan ...'in Balkan ailesine mensup olduğunu, davacının ... ailesinden bir kısım mirasçılar ile danışıklı olarak mirasbırakanlarından kendilerine intikal eden taşınmazlara el koyduklarını, kendisinin tereke davaları açtığını, bu davaların halen devam ettiğini, davalara konu taşınmazların hukuksuz ve yolsuz olarak başka kişilere tescil edildiğini, İlk Derece Mahkemesi tarafından iddialarının yok sayıldığını, ilk derece mahkemesince yeterince araştırma yapılmadan ve dosya yeterince incelenmeden karar verildiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

4. Davalılar ..., ..., ... ve ... aynı içerikli istinaf dilekçelerinde özetle; davacının babası ...'in Urla'da yaşarken Urla Nüfus Müdürlüğünün 1950 yılında yandıktan sonra 1958 yılında eşi ... ve oğlu olan davacı ... ile Mudanya'ya geldiklerini, ... ile ...'in 16.09.1937'de evlenmesine rağmen davacı olan ...'nın 15.01.1938'de doğduğunu, iki ayrı ... olduğunu, iptali istenen mirasçılık belgesindeki mirasbırakan ... 'ın ise davalıların mirasbırakanı olduğunu, davacı tanığı ...'ın yaşı itibari ile ve sağlığı açısından doktor raporu alınmadan mahkemeye çıkarıldığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince, davacı ...'ın ve davalıların kök murisleri yeterince araştırılmadığı, tapu kayıtlarına göre Türkiye'ye Türk-Yunan mübadelesinde muhacir olarak gelen ...'in mübadele kayıtlarına göre davacının iddia ettiği gibi annanesi ve dedesi üzerine kayıt edilerek getirildiği belgelere göre kanıtlanamamasına rağmen bu konuda mübadele kayıtları ve iskan evrakları getirtilip incelenmeksizin varsayıma dayalı olarak değerlendirme yapıldığı, Nilüfer Askerlik Şubesi Başkanlığı ve Urla Askerlik Şubesi Başkanlığı yazılarına göre farklı tarihlerde ve birliklerde askerlik yaptığı, terhis oldukları anlaşılan iki farklı ... 'ın bulunduğu net olarak belirlendiği, ancak İlk Derece Mahkemesince, davalıların mirasbırakanı oldukları iddia edilen ... 'ın kaydına rastlanmadığının kabul edilmesi dosya kapsamındaki belgelerle örtüşmediği, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan tanık beyanlarının, somut olgulara dayalı olmamaları nedeniyle davacının mirasçılığını ortaya koyacak nitelikte bulunmadığı, davacının dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerle iddiasını ispatlayamadığı, Mahkemesince davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olduğu gerekçesiyle davalıların istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava dilekçesi ve yargılama sırasındaki verdikleri beyanları tekrar ederek, Mudanya Sulh Hukuk Mahkemesi 2012/451 Esas sayılı dosyada mirasbırakana ait nüfus bilgilerinin ve yapılan kolluk araştırmasında ise açık kimlik bilgilerinin tespit edilemediğini, dinlenen bir kısım mirasçıların ikinci bir ... olmadığından bahisle böyle bir mirasçılığı kabul etmediklerini beyan ettiklerini, dosya içerisindeki tüm belgelerden ikinci bir ... olmadığının kanıtlandığını, Askerlik şubesinden gelen cevaplarda da bu durumun sabit olduğunu, ... oğlu ... 'a ait olduğu iddia edilen askerlik kaydı için Mudanya Cumhuriyet Başsavcılığı 2019/1141 Esas sayılı dosyada suç duyurusunda bulunulduğunu, davacının sunduğu ... 'a ait nüfus cüzdanı ile askerlik kayıtlarındaki resimlerin birebir aynı olduğunu, bahsi geçen 432399 seri numaralı nüfus cüzdanı için alınan Adli Tıp Kurumu raporu ile nüfus cüzdanının orjinal olduğunun ispatlandığını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesinin kararının davacı lehine bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mirasçılık belgesinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mirasçılık belgesinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 598 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12863, Karar No: 2013/12039, Tarih: 12.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/12863 E.  ,  2013/12039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı taraf aracının müvekkiline ait araca çarparak hasarladığını, davalı sürücünün tamamen kusurlu olduğunu, aracın kullanılmaz durumda olması sebebiyle 16.350 TL karşılığında satıldığını, satış tarihindeki kasko değerinin 37.313 TL olduğunu, müvekkilinin 20.963 TL zararı bulunduğunu belirterek bu meblağın olay tarihinden işleyecek reeskont faizi ve davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Sigorta AŞ vekili kusuru, hasar miktarını kabul etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar Fatma ve ... vekili, yetki ve işbölümü itirazında bulunmuş kusuru, hasar miktarını kabul etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalılar Fatma ve ... vekillerinin yetki itirazının kabulü ile diğer davalı ... yönünden de yargılamanın birlikte yürütülmesinin yargılama bütünlüğü ve usul ekonomisine uygun olacağı, haksız fiilin ve rizikonun gerçekleştiği yerin her üç davalı yönünden de yetkili olduğu anlaşılmakla mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın karar kesinleştiğinde yetkili Bursa Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Dava, 6100 Sayılı HMK yürürlüğe girdikten sonra 2.4.2012 tarihinde açılmıştır. HMK'nin

2013/12863

2013/12039

16.maddesi hükmü gereğince, haksız fiilden doğan davalarda haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.

Somut olayda, davaya konu trafik kazası Bursa'da meydana gelmiş olup, davalı ... şirketinin ve zarar gören davacının ikamet adresi İstanbul'dur. Diğer davalılar Bülent ve ... ... /Bursa adresinde ikamet etmektedir.

Davalılar Bülent ve ... vekilinin yetki itirazı üzerine mahkemece, yetki itirazının kabulü ile tüm davalılar yönünden yargılama bütünlüğü ve usul ekonomisi gereğince davanın ortak yetkili (haksız fiilin meydana geldiği yer) Bursa Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bu durumda mahkemece HMK'nun 16.maddesi hükmüne göre zarar gören davacının yerleşim yeri mahkemesi de davaya bakmaya yetkili olduğundan davacı vekilinin seçimlik hakkını bu yönde kullanmasına ve mahkemenin yetkili olmasına göre bir kısım davalılar vekilinin yetki itirazının reddi ile işin esasına girilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece HMK'nun 16.maddesi hükmüne göre zarar gören davacının yerleşim yeri mahkemesi de davaya bakmaya yetkili olduğundan davacı vekilinin seçimlik hakkını bu yönde kullanmasına ve mahkemenin yetkili olmasına göre bir kısım davalılar vekilinin yetki itirazının reddi ile işin esasına girilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... Ltd. Şti vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ... Ltd. Şti'ye geri verilmesine 12.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6092, Karar No: 2024/2904, Tarih: 25.04.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/6092 E.  ,  2024/2904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/45 E., 2021/103 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacıların Aydın'da kurulu Mülhak Dergah-ı ... Kapıcı Başı Cihanzade ... Bey Vakfının galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespitini istenmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin verdiği ilk karar ile, davacıların tümünün Cihanzade ... Bey Vakfının vakıf evladı olduklarının öncesinde kesinleşen mahkeme kararıyla sabit olduğu, vakfın vakfiyesinde galle fazlasından yararlanmaları için gerekli şartın bu şekilde oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulü ile davacıların Cihanzade ... Bey Vakfının galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduklarının tespitine karar verilmiştir.

Davanın kabul kararının davalı ... vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 02.05.2018 tarihli ve 2017/5865 Esas, 2018/11959 Karar sayılı ilamı ile mahkeme kararı yargılama giderleri ile vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanmış, davalı ... vekilinin temyizi üzerine ise bu defa Dairemizin 29.11.2018 tarihli ve 2018/13286 Esas, 2018/19468 Karar sayılı ilamı ile; "... davacılar ile vakfeden arasında usulüne uygun soybağının kurulduğu, galle fazlası için ise dava konusu Dergah-ı ... Kapıcıbaşı Cihanzade ... Bey Vakfı'nın 23 ... 1223 H./12 Kasım 1808 Miladi tarihli vakfiyesinde; "...sonra bâkî kalan fazla-i vakfı evlad-ı zükûr ve inâs beyinlerinde ale's seviyye taksim ideler ve şurût-ı mezkureye ri'âyet müte'azzire olur ise vakf-ı mezkûr mutlaka fukarâ-i müslimine meşrûta ola..." denilerek galle fazlası evlad-ı sulbiyyeye yani vakıfın öz evlatlarına şart kılındığı, bu tabirin vakıfın torunlarını kapsamadığı anlaşılmakla davacıların galle fazlasına müstehak vakıf evladı oldukları yönündeki istemin reddi ile sadece vakıf evladı olduklarının tespitine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerledirme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerektiği anlaşıldığından..." düzelterek onama kararı kaldırılarak hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamı üzerine Mahkemece, vakfın yönetiminde (tevliyyet) gerekse galle fazlasından yararlanmada vakfedenin kendi alt soyundan gelenleri öncelediği, asıl vakfedenin bu iradesini kendi alt soyundan gelenlerin yararlanması üzerine kurduğu, bozma ilamındaki evlat lafzının bir kez tekrarlandığının belirtilmesi vakfiyedeki bu tabirin torunları kapsamadığı için davanın reddi sonucuna götüremeyeceği, galle fazlasının vakfedenin soyu tükenene kadar kendi alt soyuna şart kılındığı gerekçesi ile önceki kararında direnerek davanın kabulüne ve davacıların Cihanzade ... Bey Vakfı'nın galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduklarının tespitine karar verilmiştir.

Direnme kararının davalı ... vekilince temyizi üzerine, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca, mahkemenin direnme olarak adlandırdığı temyize konu kararın usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı; ilk kararda tartışılıp, değerlendirilmemiş yeni delillere ve bu yeni delillere göre oluşturulan gerekçeye dayalı olarak kurulan hükmün, yeni hüküm niteliğinde olduğu kabul edilerek temyiz incelemesinin Dairece yapılması için dosya Dairemize gönderilmiştir.

Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanma amacına yönelik galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Dairemizin bozma ilamında da değinildiği üzere; Vakfın geliri üzerinde hak sahibi olduğuna ilişkin davayı, vakfiye uyarınca galleden yararlanma ... olan, yani vakfeden ile soy bağı olan ya da soy bağı olmasa bile galleden kendisine pay özgülenen diğer kişiler açabilir.

Bir vakıftan galle fazlasının alınabilmesi için öncelikle vakfeden ile soybağının ispatlanması, sonra da vakfiyede öngörülen şartların gerçekleşmesi gerekir. Yani bu tür davalarda incelenecek ilk husus; davacılar ile vakfeden arasında iddia edildiği üzere kan bağı yolu ile soybağı mevcut olup olmadığı, eğer soybağı kurulabiliyorsa ikinci aşamada vakfiyede galle fazlası için öngörülen şartların somut olayda davacılar yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması olacaktır.

Vakfiyeler, vakıf davalarında birinci derecede delil olup (..., ... , İslam Hukukunda ve Osmanlı Tatbikatında Vakıf Müessesesi, 1996, Sh. 428), kadimden beri uygulandığı bilinmedikçe vakıf davalarında yazılı delil olarak kullanılamazlar. (Mecelle md.1739) Vakfiyelerin uygulanma şartı, bunların ifade ettikleri maddelerin sabit ve meşhur olmasıdır.

Vakfiyeler, vakıf davalarında birinci derecede delil olup (..., ... , İslam Hukukunda ve Osmanlı Tatbikatında Vakıf Müessesesi, 1996, Sh. 428), kadimden beri uygulandığı bilinmedikçe vakıf davalarında yazılı delil olarak kullanılamazlar. (Mecelle md.1739) Vakfiyelerin uygulanma şartı, bunların ifade ettikleri maddelerin sabit ve meşhur olmasıdır.

Veled kelimesinin çoğulu olan "evlad" ifadesi veled tabirinden farkı bulunan bir ifadedir. Evlad tabiri Türkçe'de tekil olarak kullanılır. Bu sebeple de "evlad" lafzı bir defa zikredilirse, sadece vâkıfın çocukları anlaşılmalıdır. (..., ...; sh.275) "Evlad" lafzı iki defa zikredildiğinde yani vâkıf, "evladı ve evlad-ı evladım" (çocuklarıma ve çocuklarımın çocuklarına) dediğinde, "veledime ve veledimin veledine" tabirinden farklı olarak, bu ifade bütün batınları içine alacaktır. Yani evlat kelimesi iki defa zikredilirse bütün çocukları kapsayacaktır (Sungurbey, .../Karinabadizâde, ... ..., Eski Vakıfların Temel Kitabı, İstanbul 1978, sh 53-54; ... ... Karinabadizade, Ahkamül Evkaf, Mesele 141; ... ..., Tertibüs-Sunûf Fi Ahkâmil-Vukûf, Dersaadet 1337/1340, md. 644; Mardin, Ebül-Ulâ, Ahkâm-ı Evkaf, 1339-1340 Dersyılı Takrirleri, İstanbul,153).

Evlâd lâfzı bir def'a zikr olundukda evlâd-ı sulbiyyeye mahmûldür. Binâenaleyh ahfâda (torunlar) şâmil olmaz (kapsamaz).

Meselâ vâkıf -somut olayda olduğu üzere- vakfımın gallesini evlâdıma şart eyledim deyü evlâd lâfzını bir def'a zikr idüb tekrâr itmese meşrûtünleh yalnız vâkıfın evlâd-ı sulbiyyesine mahsûs olub ahfâda şâmil olmaz (Sungurbey, .../Karinabadizâde, ... ..., Eski Vakıfların Temel Kitabı, İstanbul 1978, sh 53-54; ... ... , Ahkamül Evkaf, Mesele 14).

Evlâd lâfzı bir def'a zikr olundukda evlâd-ı sulbiyyeye mahmûldür. Binâenaleyh ahfâda (torunlar) şâmil olmaz (kapsamaz).

Meselâ vâkıf -somut olayda olduğu üzere- vakfımın gallesini evlâdıma şart eyledim deyü evlâd lâfzını bir def'a zikr idüb tekrâr itmese meşrûtünleh yalnız vâkıfın evlâd-ı sulbiyyesine mahsûs olub ahfâda şâmil olmaz (Sungurbey, .../Karinabadizâde, ... ..., Eski Vakıfların Temel Kitabı, İstanbul 1978, sh 53-54; ... ... , Ahkamül Evkaf, Mesele 14).

Bu genel açıklamalar sonrası dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden özellikle dava konusu Dergah-ı ... Kapıcıbaşı Cihanzade ... Bey Vakfı'nın 23 ... 1223 H./12 Kasım 1808 Miladi tarihli vakfiyesinde tevliyet için; "...vefâtımdan sonra evlâd-ı zükûrumun ekberine ve a'lem ve aslah ve erşedine batnen ba'de batnin meşrûta ola evlâd-ı zükûrum münkariz olursa evlâd-ı inâsımın ekber ve erşedine ber-vech-i meşrûtiyet üzere meşrûta ola ne' ûzü bi'llâh min-gadebi'l feyyâz evlâdı inâs dahi münkariz olur ise li-ebeveyn er karındaşım dergâh-ı âli kapucubaşılarından ... bey mütevelli ola ba'dehû anın evlâdı ve evl'ad-ı evlâdı vechi meşrûh üzre mütevelli ola..." şeklinde yani tevliyetin vakfedenin vefatından sonra batın şartı ile vakfın erkek evladının ekber, aslah ve erşedine; erkek evlad kalmaz ise aynı şartlarda kız evladın ekber ve erşedine; kız evladın soyu da tamamen kesilirse Vakıfın kardeşi ... Bey'e, ondan sonrada ... Bey'in evlâdı ve evl'ad-ı evlâdına şart kılınmış iken galle fazlası için; "...sonra bâkî kalan fazla-i vakfı evlad-ı zükûr ve inâs beyinlerinde ale's seviyye taksim ideler ve şurût-ı mezkureye ri'âyet müte'azzire olur ise vakf-ı mezkûr mutlaka fukarâ-i müslimine meşrûta ola..." şeklinde ifade edilerek tevliyet için öngörülen batın şartı, erkek ve kız evladının soyunun tükenmesi gibi hususlara yer verilmeyerek galle fazlası evlad-ı sulbiyyeye yani vakıfın öz evlatlarına şart kılındığı, bu tabirin vakıfın torunlarını kapsamadığı anlaşılmakla davacıların galle fazlasına müstehak vakıf evladı oldukları yönündeki istemin reddi ile sadece vakıf evladı olduklarının tespitine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerledirme sonucu ilk kararda olduğu gibi davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

İstek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4765, Karar No: 2020/1840, Tarih: 11.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/4765 E.  ,  2020/1840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 597,71 TL. kalan harcın davalı ...'ten, 638,70 TL kalan harcın davalı ...'den alınmasına, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10945, Karar No: 2020/20152, Tarih: 24.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/10945 E.  ,  2020/20152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmü, yasal temyiz süresinden sonra temyiz ettiği anlaşılmışsa da, gerekçeli kararın 22.12.2015 tarihli celsede son bildirdiği adres yerine soruşturma aşamasındaki adresine tebliğ edildiği belirlendiğinden temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, sanığın katılana bıçakla hamle yaparak yaralamaya teşebbüs ettiği, daha sonra yüzüne kafa atarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.01.2020 tarihli ve 2015/3-1206 Esas - 2020/31 Karar sayılı ilamı gereğince, eylemin silahla yaralamaya teşebbüs olarak değerlendirilmesi gerektiğinden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e ve 35. maddeleri uyarınca uygulama yapılarak, tamamlanmış basit yaralama suçu için öngörülen cezanın altına düşmeyecek şekilde bir ceza belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık hakkında katılan ...'ya karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Katılan hakkında Boyabat 75. Devlet Hastanesinde görevli pratisyen hekim tarafından düzenlenen ve hükme esas alınan 10.07.2015 tarihli raporun yeterli ayrıntı içermediği ve Adli Tıp Kriterlerine uygun olmadığı anlaşılmakla, katılanın geçici ve kesin raporları ile yaralanmasına ilişkin tüm tıbbi evrakları en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,