muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/26932, Karar No: 2010/46, Tarih: 18.01.2010

Mahkemece ihale sözleşmelerinin içeriği ve tanık beyanlarına göre işçi üzerindeki denetim ve yönetim yetkisinin davalı Üniversitede olduğu gerekçesi ile davalı üniversite ile dava dışı firma arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığı sonucuna varılarak dava konusu istekleri hüküm altına alınmıştır.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalılar arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. Alt işverene yardımcı iş, ya da asıl işin bir bölümü, ancak teknolojik nedenlerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde verilebilecektir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. Bundan başka 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 7. fıkrasında sözü edilen hususların adi kanuni karine olduğu ve aksinin kanıtlanmasının mümkün olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı yasa ile 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olduğu ortaklıklara dair ayrık durumlar tanınmıştır. Bununla birlikte maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin öğeleri ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Öyle ki, alt işveren verilmesi mümkün olmayan bir işin bırakılması ya da muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6. fıkrasında açık biçimde öngörülmüştür. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunmaz. Gerçekten muvazaalı ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi ise, kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, 4857 sayılı İş Kanununun 5. maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur. Dairemizin 2008 yılında vermiş olduğu içtihatlar bu doğrultudadır (Yargıtay 9.HD. 24.10.2008 gün 2008/ 33977 E, 2008/ 28424 K.).

Somut olayda, davalı Üniversite tarafından temizlik işlerinin ihale ile dava dışı bir firmaya verildiği, işi üstlenen firmalar değişmesine rağmen davacının ara vermeden, aynı işte firma elemanı olarak, çalışmasına devam ettiği anlaşılmaktadır. Davacı emir ve talimatların davalı Üniversitede olduğundan söz ederek asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığını ve sendikaya üye olması nedeniyle davalı Üniversitenin tarafı olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanması gerektiğini ileri sürmüştür. Hizmet alımlarına ilişkin tip sözleşmeler incelendiğinde asıl işverenin denetim yetkisine giren konular dışında asıl işveren-alt işveren ilişkinin muvazaaya dayandığını gösteren herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. Dosyada mevcut Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesi 2007 yılı Biyomedikal Hizmetler ve İletişim Ekipmanları Kullanım Bakımına Yönelik Hizmet Alımı Teknik Şartnamesinde yüklenicinin hastanede çalıştıracağı personelin seçimini ve işten çıkarılmasını idarenin bilgisi dahilinde ve onayını alarak yapacağı yönünde düzenlemeye yer verilmişse de, anılan şartname konusunun temizlik işlerine ilişkin olmadığı anlaşılmaktadır. Temizlik işi davalının yardımcı işlerinden olup, yasaya göre alt işverene verilmesi mümkündür. Ancak, kurulacak asıl işveren-alt işveren ilişkisinin yasada belirtilen kurallara uygun olması ve muvazaaya dayanmaması gerekir. Bu nedenle davacının çalıştığı döneme ilişkin hizmet alım sözleşmeleri ile idari ve teknik şartnameler getirtilmeli, gerekirse işyerinde keşif yapılarak bilirkişi aracılığı ile alt işverenlik uygulamasının kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı açıklığa kavuşturularak sonucuna göre dava konusu alacaklar hakkında bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3555, Karar No: 2018/18168, Tarih: 15.10.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/3555 E.  ,  2018/18168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

EK KARAR TARİHİ : 24/10/2017

DAVA : Davacı iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince 685 sayılı ...'nın 1. maddesi, 690 sayılı ...'nın 56. maddesi ve 685 sayılı ...'nın geçici 1. maddesinin 3. fıkrası uyarınca işe iade talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına dosyanın onaylı örneğinin incelenmek üzere Olağanüstü Hal İşlemleri Komisyonuna gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı taraf istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin kararına karşı davalı ... ...Üniversitesi Rektörlüğü vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nce mahkemece tarafların delilleri toplanarak uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesi zorunlu olduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesince verilen asıl karar ile ek kararın kaldırılması ve davanın yeniden görülmesi için ilk derece mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verildiği verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin HMK 346/1 ve 366. maddelerine göre temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nin temyiz talebinin reddi yönündeki 26/01/2018 tarihli ek kararın davalı ... ... Üniversitesi Rektörlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davalı ... Onsekiz Mart Üniversitesi Rektörlüğü vekili tarafından temyiz isteminde bulunulan Bölge Adliye Mahkemesi kararı 6100 Sayılı HMK'nun 353/1-a-6 bendine göre kesin nitelikte olduğundan, davalı Rektörlük vekilinin temyiz isteminin reddine dair 26.01.2018 tarihli EK KARARIN ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 15.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2208, Karar No: 2021/6473, Tarih: 04.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/2208 E.  ,  2021/6473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - BEDEL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... parsel sayılı taşınmazını, karıştığı ölümlü trafik kazasının mali sonuçlarından korunmak için muvazaalı olarak halasının oğlu dava dışı ...'e tapuda satış suretiyle devrettiğini, daha sonra taşınmaz üzerine bina yaptırmak, resmi ruhsat başvurusu ve yasal işlerin takibinde kolaylık olacağı düşüncesiyle taşınmazı kardeşi davalı ...'e devrettirdiğini, maddi birikiminin çoğunu taşınmaza ve üzerindeki binanın yapılmasına harcadığını, binanın tamamlanmasından sonra 1. katını davalıya, 3. katını dava dışı kardeşine, 2. katını ve dükkanı da kendisine ayırdığını, davalının bu bölümleri kendisine vermediğini belirterek dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının, dükkan ve 2. kata tekabül eden payının iptali ve adına tescilini, tescil talebi kabul edilmezse bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazı dava dışı kardeşi ile davacının işyerinde çalışarak ve davacıya peşin ve taksitli şekilde ödeme yaparak satın aldıklarını, murislerinden kalan taşınmazı satarak üzerindeki binanın yapımına başladıklarını, davacının kendisinin ve dava dışı kardeşinin gece gündüz çalışarak elde ettikleri gelirlerinden para keserek inşaatın tüm borçlarını ödediğini, davacının pek katkısının olmadığını, aralarının bozulduğunu, davacının ellerinden davaya konu işyerlerini aldığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın ispat edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinaf başvurusu da ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nin 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddedilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 12.808,50 TL

bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 04/11/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/145, Karar No: 2012/946, Tarih: 02.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/145 E.  ,  2012/946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bilirkişi raporunda ağaçların davacı idare tarafından kesilip götürüldüğü yolunda herhangi bir araştırma yapılıp, bu yönde deliller ortaya konulmadan sadece irtifaklı alana isabet etmesi nedeniyle ağaçlar için de bedele hükmedilmiş olması,

2-Mahkemece bankaya bloke edilen kamulaştırma bedelinin varsa bankadan çekilmesine kadar işlemiş mevduat faiziyle davalıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken işlemiş faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6360, Karar No: 2019/383, Tarih: 14.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6360 E.  ,  2019/383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın, suçlamayı kabul etmeyerek, iş yerinde yangın çıktığını, yangın raporunda yangının iki katlı iş yerinin giriş katında bulunan mutfağında olduğunun belirtildiğini; iş yerinin küçük olması nedeniyle yangının çıktığı yerin hem mutfak olarak hem de yazı işleri için kullandığını, defter ve belgelerinin yangında zarar gördüğünü savunması; 06.12.2012 tarihinde yangın çıktığına dair sunulmuş olan yangın raporunda, yangının iki katlı iş yerinin giriş katındaki mutfağında çıktığının ve yangında buzdolabı, mutfak dolapları, masa ve sandalyenin zarar gördüğünün belirtilmesi; defter ve belgelerin zarar gördüğüne ilişkin bir tespitin olmaması, hukuk mahkemelerine müracaatla usulünce alınmış bir zayi belgesinin bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, yangın olayı ile ilgili soruşturma dosyasının getirtilmesi; sanığın, defter ve belgelerin yandığına ilişkin savunmasının doğruluğu açısından sekreterinin ve iş yerinde çalışanların tanık olarak dinlenmeleri, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 14.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3965, Karar No: 2018/833, Tarih: 14.02.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/3965 E.  ,  2018/833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Soruşturma evrakının denetime olanak verecek şekilde dosya içinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 14.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13430, Karar No: 2021/6472, Tarih: 14.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/13430 E.  ,  2021/6472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Kovuşturma aşamasında ölen sanık ...'in, suç tarihinden önce, kendine ait aracını satması için galericilik yapan diğer sanık ...'e bıraktığı, sanık ...'in kendine ait ... Oto adres bilgisini kullanarak aracın satışı için sahibinden.com isimli internet sitesinde ilan verdiği, katılan ...'in bu ilanı görerek sanık ...'i aradığı ve aracın satışı hususunda anlaşmaları üzerine sanığın bildirdiği hesaba kapora olarak 200 TL gönderdiği, akabinde katılanın aracını almak için annesi ve babasıyla birlikte ...'a gittikleri, katılanın satış bedeli olarak sanık ...'e 26.500 TL para, 52 gr bilezik ile 6 adet küçük altın verdiği, sanık ...'in araç bedelini bu şekilde aldıktan sonra sanık ...'ten aldığı ... 3. Noterliğince düzenlenen 24.06.2014 tarihli süreli satış vekaletini verdiği, katılan ve tanıkların vekaleti ve aracı teslim aldıktan sonra yola çıktıkları, katılanın yolda ... Noterliğine uğrayıp satış vekaletiyle aracı babası tanık ...'ın üzerine devir ve satış işlemi yapmak istediği sırada araçta haciz bulunduğunu öğrendiği, bunun üzerine sanık ...'i telefonla aradığı ve sanığın araçtaki haczi kaldıracağını, bugün yarın haciz borcunun ödeneceğini söyleyip oyaladığı, katılanın haciz durumu nedeniyle temyiz dışı sanık ... ile de telefonla görüştüğü, sonrasında bu sanığın ... 3. Noterliğinden düzenlenen 27.06.2014 tarihli azilname ile katılana verdiği satış vekaletini geçersiz kıldığı ve aracı icra yoluyla katılandan geri aldığının iddia ve kabul olunduğu olayda; sanık ...'in kollukta alınan 24.11.2014 tarihli ifadesinde, "... Oto Galeri isimli iş yerini işlettiğini, ...'i tanıdığını, onun sağlıklı bir iş yeri olmadığını, araçlarını kendi iş yerine koyarak sattığını ve komisyonunu aldığını, ...'i tanımadığını ve hiç görmediğini, galeriye gelip gelmediğini de görmediğini ve hiçbir irtibatının olmadığını, ...'in sana komisyon vereyim aracımı satıver demesi üzerine onun aracını internet sitesinden satılık ilanı verdiğini, tarihini tam olarak hatırlamadığını ...'in aracı satış için en az beş altı ay kadar önce getirdiğini, ... ile telefonda görüştüğünü ve 35.000 TL veya 32.000 TL civarında bir paraya anlaştıklarını, 200 TL kapora gönderdiğini, bu parayı ...'e verdiğini, telefon konuşmasından on gün sonra ismini bilmediği genç bir şahsın iş yerine geldiğini, bu kişiyi aracın sahibi ...'e yönlendirdiğini, ...'in bu şahıs ile iş yerinin önünde görüştüklerini, hiçbir şekilde ...'den ve bir başkasından para veya altın almadığını, sadece komisyon alacağını, bu kişi ile ...'in aralarında anlaştıklarını, ...'in şahıslara vekalet verdiğini, ...'in kendisine söylediğine göre şahıslar parayı getirip rehni kaldırıp aracın satışını verecek olduğunu, bu şartlarla aracı şahıslara teslim ettiğini, sonra yine ...'in parasını alamadığı için vekaleti kaldırdığını ve arabasını şahıslardan geri aldığını söylediğini, ...'in aracı kendisine sattığına yönelik iddiasını kabul etmediğini, noterdeki hiçbir işleme karışmadığını ve ..

...'in aralarında anlaştıklarını, ...'in şahıslara vekalet verdiğini, ...'in kendisine söylediğine göre şahıslar parayı getirip rehni kaldırıp aracın satışını verecek olduğunu, bu şartlarla aracı şahıslara teslim ettiğini, sonra yine ...'in parasını alamadığı için vekaleti kaldırdığını ve arabasını şahıslardan geri aldığını söylediğini, ...'in aracı kendisine sattığına yönelik iddiasını kabul etmediğini, noterdeki hiçbir işleme karışmadığını ve ...'in kendisine vekalet belgesi vermediğini, şahıslara aracın anahtarının evde olduğunu söylemediğini, araçla ilgili tüm işlemleri ...'in kendisinin yaptığını, araç üzerinde rehin olduğunu ...'e söylediğini, şahsın da olsun ben rehni kaldırtırım dediğini, kimseyi dolandırmadığını" beyan ettiği, kovuşturma aşamasında Mahkemece yapılan 16.02.2016 tarihli sorgusunda, "galericilik yaptığını ve ... Galeri isimli iş yeri olduğunu, deftere tabi esnaf olarak çalıştığını, ...'in aracını satması için galerisine bıraktığını, kendisinin de satılık ilanını sahibinden.com adresine verdiğini, daha önceden tanımadığı ...'in telefonla alıcı olduğunu, telefonda görüştüğünü ve pazarlıkla 32.000 TL'ye arabayı bıraktığını, satış ilanını kaldırmak için de 200 TL kapora istediğini, kendi hesabına ...'in gönderdiğini, araç sahibi ...'in telefonunu ...'e verdiğini, 5-10 gün sonra ...'in ... ile iş yerine geldiğini, başka kişi görmediğini, yanında para alış verişi olmadığını, sadece her ikisinden 250'şer TL komisyon istediğini, vermediklerini, ... ile ikisinin arabayı galeriden alıp gittiklerini, ...'den ilk başta havale ettiği 200 lira kapora dışında para, altın vs. almadığını, mal sahibi olmadığını, satışa aracılık ettiğini, ...'in ...'e vekalet vermesinden ve sonra onu kaldırmasından arabada haciz olup olmadığından haberinin olmadığını, ...'in kendisine verdiği vekalet olmadığını, olsaydı zaten kendisinin satıp devrini vereceğini, para, altın ve vekalet işi olmuşsa ... ile onun arasında olduğunu" savunduğu, ölen sanık ...'in kollukta alınan 21.11.2014 tarihli ifadesinde, "aracını galericilik yapan ...'e sattığını, ancak aralarında herhangi bir devir işlemi gerçekleşmediğini, araç üzerinde kredi borcu olduğunu, ...'in 25.000 TL vereceğini ve kalan kredi borcunu da yatıracağını, aracın satışını alacağını söylediği, aracı ...'e satmasından bir hafta kadar sonra ben senin aracını sattım ... isimli şahıs üzerine sen vekalet ver dediğini, bunun üzerine vekaleti çıkartıp ...'e verdiğini, vekaleti ...'e elden vermediğini, ...'in kendilerine verdiğini, ...'in vermesi gereken 25.000 TL'yi vermemesi üzerine ... adına verdiği vekaleti feshettiğini, ...'e ulaşamadığını, telefonlarını kapattığını, ...'in aracı satıp ...'e teslim ettiğini, ... parayı ödemeyince mağdur olduğunu anladığından aracına yakalama koydurduğunu ve Bursa ilinde yakalandığını, icra memurlarıyla aracı teslim aldığını" beyan ettiği, katılan ...'in Cumhuriyet savcısı tarafından alınan 19.11.2014 tarihli beyanında, "25.05.2014 tarihinde ..