muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/953, Karar No: 2018/1062, Tarih: 16.05.2018

Hukuk Genel Kurulunun 03.05.2017 tarih ve 887-885 sayılı kararında da belirtildiği üzere bireysel iş sözlemesi ile toplu iş sözleşmesi hükümlerinin bire bir, tek tek ya da bütün olarak değil, konuların gruplandırılarak karşılaştırılması gerekir. Bu yönde bir karşılaştırma yapılırken ücrete ilişkin lehe olan hükümlerin bir kısmının toplu iş sözleşmesinden bir kısmınn ise bireysel iş sözlemesinden alınarak sonuca gidilmesi doğru değildir.

Somut olayda davacıya bireysel ve toplu iş sözleşmesi ile sağlanan benzer nitelikteki parasal haklar bir bütün olarak birlikte değerlendirildiğinde davacının toplu iş sözleşmesinin uygulanması ile birlikte ücret ve ekleri yönünden yaklaşık %100 oranında bir artışın olduğu açıktır. Yukarıda belirtildiği üzere yararlılık karşılaştırmasında parasal haklar bir bütün olarak değerlendirilmelidir. Karşılaştırmada ücret ve ekleri birbirlerinden ayrı değerlendirilemez. Bu nedenle sırf bireysel iş sözleşmesindeki kök ücretle toplu iş sözleşmesindeki kök ücretin karşılaştırılması yararlılık ilkesi ile bağdaşmaz. Karşılaştırmada göz önünde bulundurulan ücret ekleri belirli şartların gerçekleşmesine bağlanmış arızi nitelikte haklar da değildir. Dava konusu işyerinde iş sözleşmesi ile çalışan ve toplu iş sözleşmesinden yararlanan her işçiye sürekli olarak sağlanmış haklardır.

Direnme kararının bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/8843, Karar No: 2019/6945, Tarih: 15.05.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/8843 E.  ,  2019/6945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hüküm fıkrasında suç adının “başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” yerine “iftira” olarak yazılması,

2- Sanığın, parmak izi alınacağı esnada, mağdur hakkında kovuşturma başlamadan önce etkin pişmanlık göstererek iftiradan döndüğü, bu itibarla hakkında tayin olunan cezadan, TCK'nın 269/2. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13520, Karar No: 2018/9927, Tarih: 16.10.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/13520 E.  ,  2018/9927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

.

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan takipte, borçlu belediye vekilinin, icra mahkemesine başvurusunda; belediyeye ait haciz konulan ... ve ... plakalı araçların kamu yararı kararı kapsamında olduğundan haczedilemeyeceği iddiası ile hacizlerin kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece, şikayetin kısmen kabulü ile, kamuya tahsis kararı bulunan ... plakalı araç üzerindeki haczin kaldırılmasına, ... palakalı araç üzerindeki haczin kaldırılması isteminin reddine karar verildiği, mahkeme kararının borçlu belediye vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre, belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Asıl olan, alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal bir düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir. Buna göre, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin de dar yorumlanması gerekip, maddede açıkça haczedilmezlik için "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşulunun kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir malın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir.

Buna göre borçlu belediyeye ait taşınır ya da taşınmaz bir malın haczedilmezliği için o malın fiilen kamu hizmetinde kullanılmasının gerektiği tartışmasız olup, bir malın fiilen kamu hizmetinde kullanıldığının kabulü için ise, o malın kamu hizmetinin yürütülebilmesi amacına uygun bulunması gerekir.

Mahkemece, her ne kadar ... Plakalı araç yönünden, anılan aracın fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığı araştırılmaksızın sadece kamuya tahsis edilmiş olması nedeniyle haczin iptaline karar verilmesi doğru değil ise de, temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Şikayete ve temyize konu ... plakalı araç yönünden ise, kamuya tahsis kararı, haczedilmezlik şikayetinde göz önüne alınacak bir husus olmadığından, mahkemece yapılacak iş, haczedilen aracın fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığı tespit edilerek oluşacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Şikayete ve temyize konu ... plakalı araç yönünden ise, kamuya tahsis kararı, haczedilmezlik şikayetinde göz önüne alınacak bir husus olmadığından, mahkemece yapılacak iş, haczedilen aracın fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığı tespit edilerek oluşacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

O halde mahkemece, ... plakalı araç yönünden yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda duruşma açılıp, tarafların iddia ve savunmaları tesbit edilip, varsa delilleri de toplanarak, araç üzerinde gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi de yapılmak suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, evrak üzerinde ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2747, Karar No: 2012/8771, Tarih: 24.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/2747 E.  ,  2012/8771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Körfez Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/07/2010 tarih ve 2008/486-2010/519 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davalarda, müvekkili şirkette sağlık sigortası bulunan ...’e davalıların sürücüsü ve maliki olduğu aracın çarpması sonucu sigortalının yaralandığını, tedavi giderlerinin müvekkili tarafından karşılandığını, yapılan ödemeler sonucu müvekkilinin sigortalısının haklarına halef olduğunu ileri sürerek, asıl davada 7.024,17 TL’nın, birleşen davada ise 20.358,79 TL’nın faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, davacı tarafa 04.06.2009 tarihinden itibaren ikiden fazla taraf teşkilinin sağlanması için masraf yatırmasının istendiği, ancak masrafın yatırılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davalı ..., davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, davacı tarafa 04.06.2009 tarihinden itibaren ikiden fazla taraf teşkilinin sağlanması için masraf yatırmasının istendiği, ancak masrafın yatırılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Asıl ve birleşen davalar, davacının sigortalısının trafik kazası sonucu yaralanması nedeniyle poliçe kapsamında yapılan ödemelerin davalılardan rücuan tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece, davacının taraf teşkilinin sağlanması için yatırması gereken masrafı yatırmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, davalılardan ...’nın duruşmaya katılarak savunma yapmış olmasına ve mahkemece 21.01.2010 tarihli oturumda verilen ara kararına konu kesin sürenin davalılardan sadece ... hakkında verilmiş olmasına göre davalı ... yönünden mahkemenin anılan gerekçesi yerinde değildir.Diğer davalı ... yönünden ise davacı vekilinin mazeretinin kabul edildiği 21.01.2010 tarihli oturumda davacı vekiline çıkarılacak tebligatta bu davalıya tebligat çıkarılması için gerekli 5,00 TL masrafın 10 günlük sürede yatırılmasına, aksi halde bundan vazgeçileceği ihtarının yazılmasına karar verildiği, ancak davacı vekiline gönderilmesi gereken bu tebligata ilişkin tebligat parçasının dosyada olmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece, davalı ... hakkında oluşturulan ara kararının davacı vekiline usulüne uygun ve gerekli yasal ihtarları içerir şekilde tebliğ edilip edilmediği belli olmadığı gibi yine 21.01.2010 tarihli aynı oturumda davacı vekilinin 04.06.2009 tarihinde verilen ara karar uyarınca gerekli masrafı yatırdığı belirtilerek bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verilmiş ve bilirkişi raporu alınmıştır.Bu itibarla, taraf teşkili sağlanmış olan davalı ... yönünden yazılı gerekçeyle verilen karar doğru olmadığı gibi diğer davalı hakkında da davacı vekilinin verilen önceki ara karar doğrultusunda masraf yatırmış olmasına ve davacı vekiline yapılan uyarıya ilişkin tebligat parçasının dosyada olmamasına göre verilen karar davalı ... yönünden de doğru görülmemiş olup, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7525, Karar No: 2019/6550, Tarih: 12.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/7525 E.  ,  2019/6550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu..... mevkii 101 ada 6 parsel sayılı taşınmaza ait dosyada bulunan orman bilirkişi raporunda incelendiği belirtilen 1964 ve 1999 tarihli memleket haritalarının kendisinden üretildiği hava fotoğrafları ile dava tarihi olan 2015 yılından 20 yıl öncesine ait (1990-1995 yılları) hava fotoğrafları ve bunlardan üretilen memleket haritaları ile varsa en eski tarihli memleket haritası ve dayanağı hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtilerek dosyaya konulduktan sonra dava dosyası keşifte dinlenen fen ve orman bilirkişilerine verilerek bütün hava fotoğrafları ve memleket haritaları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de, memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra bu haritalar birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik yöntemle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, bu tarihlerde dava konusu taşınmazda imar-ihya ve zilyetliğin devam edip etmediği hususlarının ayrıca taşınmazın üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırlarının bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım var ve kısmi ise kullanılan yerler ile kullanılmayan yerler ayrıca gösterilerek kullanım durumu hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı ve açıklamalı ek rapor alınarak bu dosya arasına konulmasına,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 12/11/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4918, Karar No: 2015/5657, Tarih: 10.11.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/4918 E.  ,  2015/5657 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2015/4918

KARAR NO : 2015/5657

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı-birleşen dosya davalısı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için yürütülen icra takibine vaki itirazın iptâli, takibin devamı, birleşen dava ise, aynı sözleşmeden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemenin; asıl dava yönünden yetkili icra dairesinde yapılmış bir icra takibi olmaması nedeniyle davanın reddine, birleşen davanın ise tefrik edilmesine dair kararı davacı birleşen dosya davalısı tarafından temyiz edilmiştir.

İtirazın iptâli davasının dinlenebilmesi için yetkili icra dairesinde başlatılmış bir takibin bulunması zorunludur. Bu husus dava şartıdır.

İcra İflas Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca para veya teminat borcu için takip hususunda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun yetkiye dair hükümleri kıyas yoluyla uygulanmaktadır. Taraflar arasında Derepazarı/RİZE içme suyu hattı imali için 01.03.1994 tarihli sözleşme imzalanmıştır. Sözleşmenin imzalandığı tarihte 6100 sayılı HMK henüz yürürlüğe girmediği için, yetkili icra dairesinin tayininde yukarıda sözü edilen İİK'nın 50. maddesinin atfı nedeniyle 1086 sayılı HUMK'nın yetkiye ilişkin hükümlerine göre yetkili icra dairesinin belirlenmesi gerekmektedir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca icra takibi borçlunun ikametgahının bulunduğu, 10. maddesi uyarınca mukavelenin icra olunacağı veya 22. maddesi uyarınca kararlaştırılmış ise sözleşmede belirtilen mahal icra dairesinde yapılabilir. Bu konuda alacaklının seçimlik hakkı vardır. Dava konusu olayda ifa yeri Derepazarı, davalının ikametgahı ise Trabzon'da bulunmakta ise de; taraflar arasında akdedilen sözleşmenin 18. maddesi uyarınca yetki sözleşmesiyle Ankara icra daireleri ve mahkemeleri yetkili kılınmıştır. Davacı iş sahibi de yetki sözleşmesiyle belirlenen Ankara 17. İcra Müdülüğü'nün 2014/1508 takip sayılı dosyasıyla davalı hakkında icra takibinde bulunmuştur. Şu halde yetkili bir icra dairesinde yapılmış takip bulunduğundan işin esasına girilip oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmesi gerekirken, yetkili bir icra dairesinde takip yapılmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, açıklanan nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle hükmün temyiz eden davacı birleşen dosya davalısı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-birleşen dosya davalısına geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 10.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19809, Karar No: 2014/7622, Tarih: 14.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/19809 E.  ,  2014/7622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALTINTAŞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/06/2013

NUMARASI : 2012/63-2013/46

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payları oranında tapu iptali ve tescil istegine ilişkindir.

Davalı, babası olan miras bırakanın yıllarca bakımını yaptığını, ayrıca kredi borçlarını ödemek suretiyle edimini yerine getirdiğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak yapıldığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden; tarafların ortak miras bırakanı olan A. O. 03.01.2011 tarihinde öldüğü, geride kızları olan davacılar A. ve G.ile oğlu olan davalı İlhami ile birlikte dava dışı çocukları olan Y. R.Ş.ve A.mirasçı olarak kaldıkları, miras bırakanın malik olduğu 229, 398, 493, 561, 732, 1195 ve 1308 parsel sayılı taşınmazları oğlu olan davalıya 19.04.2006 tarihinde satış yolu ile temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Somut olaya gelince, davacılar tarafından 15.08.2012 ( 28.08.2012 ) harç tarihli dava dilekçesinde veraset ilamı, tapu kayıtları, banka kayıtları, tanık, keşif, bilirkişi incelemesi, yemin vs. delillerine dayanmışlar, akabinde Kütahya Asliye Hukuk Mahkemesine verdikleri 20.09.2012 havale tarihli dilekçeleri ile tanıklarının isim ve adreslerini de bildirmişlerdir. 28.02.2013 tarihli ön inceleme duruşmasında ise HMK'nin 140/5. maddesi uyarınca hazır bulunan taraflara henüz ibraz etmedikleri delillerini ibraz etmeleri için iki haftalık süre verilmiş, hazır bulunan davalı vekiline bu konudaki ihtar yapılmıştır.

Ne var ki, ön inceleme duruşmasına davacılar vekili mazeret bildirmek suretiyle katılmamasına ve sonrasında da herhangi bir delil ibraz etmemelerine rağmen, ön inceleme duruşması yapılmadan gerek dava dilekçesinde gerekse 20.09.2012 tarihli tanık listesi ile delillerini de hasretmişlerdir.

6100 sayılı HMK'nin 324. maddesi ''taraflardan her biri ikamesini talep ettiği delil için mahkemece belirlenen avansı, verilen kesin süre içinde yatırmak zorundadır. Aksi halde talep olunan delilin ikamesinden vazgeçmiş sayılır.'' hükmünü içermektedir.

6100 sayılı HMK'nin 324. maddesi ''taraflardan her biri ikamesini talep ettiği delil için mahkemece belirlenen avansı, verilen kesin süre içinde yatırmak zorundadır. Aksi halde talep olunan delilin ikamesinden vazgeçmiş sayılır.'' hükmünü içermektedir.

O halde mahkemece yapılacak iş; davacılar tarafından delil olarak bildirilmiş olan tanık delili bulunduğundan davacılar tarafından tanıklarla ilgili gider avansının tam olarak yatırıp yatırmadığının tespit edilmesi, eksik yatırılmış ise gider avansını tamamlaması için iki haftalık ihtaratlı süre verilmesi, tamamlanmaz ise delillerden vazgeçmiş sayılacağının gözetilmesi ve gerçekleşen sonuç uyarınca karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir işlem yapılmaksızın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

Davacıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/24296, Karar No: 2021/11697, Tarih: 20.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/24296 E.  ,  2021/11697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tüm dosya kapsamına göre; sanığın suça konu tabancayı İstanbul'da tanımadığı Suriyeli bir kişiden satın alarak ikametine getirdiğinin anlaşılması karşısında; sanığın 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca cezalandırılması yerine 6136 sayılı Yasanın 13/3. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi;

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince, ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 20.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2114, Karar No: 2013/24194, Tarih: 24.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/2114 E.  ,  2013/24194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/66429

MAHKEMESİ : Konya 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2012

NUMARASI : 2010/62 (E) ve 2012/52 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun 06.11.2009 günü 14.30 sularında mağdurun eczanesine giderek yeşil reçete ile satılan ilaçları sorup oyaladığı ve çıkarken yazar kasa yanındaki ilaç dolabında bulunan mağdura ait cep telefonunu aldığı, polis tarafından yapılan araştırmada suç tarihinden kısa bir süre önce suça sürüklenen çocuğun yeşil reçeteli ilaç yazdırdığının tespit edildiği ve 13.11.2009 tarihinde adresine gidildiğinde; suça sürüklenen çocuğun, “yeşil reçete ile satılan hap kullandığını, yeşil kartına yazdırdığını ancak ilacı alacak parası olmadığından mağdura ait eczaneden suça konu cep telefonunu çaldığını söylediği, telefonun nerede olduğu sorulduğunda da eve girerek telefonu rızasıyla polis memuruna teslim ettiği ve soruşturma aşamasında cep telefonunun mağdura iade edilmesini sağladığı olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCY.nın 168/1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, “rızai iade olmadığı” şeklindeki dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile 168. maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11540, Karar No: 2012/19466, Tarih: 05.06.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/11540 E.  ,  2012/19466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Dosya içerisinde davacının Hizmet İş Sendikası Genel Yönetim Kurulu’nun 14.06.2004 tarihli 9/26 sayılı kararı ile işyeri sendika temsilcisi olarak atanmasından sonra 22.07.2009 tarihinde temizlik işlerinde görevlendirilme tarihine kadar olan dönemde alınan yetki belgeleri ve imzalanan TİS’lere işyeri sendika temsilcisi atanmasına ilişkin kararlara rastlanmamıştır.

Açıklanan döneme ilişkin yetki belgeleri, TİS’ler ve İşyeri Sendika Temsilcisi atanmasına ilişkin kararlar var ise ilgili yerlerden getirtilerek, eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14007, Karar No: 2019/19593, Tarih: 17.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/14007 E.  ,  2019/19593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk...’un yüzüne karşı verilen 28.11.2018 tarihli hükmü, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin 05.12.2018 tarihli, süre tutum dilekçesi ile temyiz ettiği ve temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 17/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.