muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9799, Karar No: 2023/2186, Tarih: 15.06.2023

IV. GEREKÇE

1. Dava konusu, III. derece arkeolojik sit alanı içerisindeki, korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli 156 ada 14 parsel nolu taşınmaza ilişkin, 18.03.2013 tarihli Müze Müdürlüğü uzmanlarınca düzenlenen rapor ile, dava konusu taşınmazın önceki maliklerinden ...’nın dilekçesine istinaden yapılan incelemede, sondaj çalışmalarının tamamlandığı, herhangi bir buluntuya rastlanmadığı, söz konusu parselde bulunan su kanalı korunarak inşaat yapılmasında sakınca bulunmadığı, ancak inşaat sırasında Kanun kapsamında herhangi bir eser ya da kalıntıya rastlanması halinde inşaatın durdurularak Müze Müdürlüğüne bilgi verilmesi gerektiği hususlarının tespit edildiği, Antalya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 15.04.2013 tarih, 1556 nolu kararı ile, yapılan sondaj çalışması sonucu 2863 sayılı Kanun kapsamında herhangi bir arkeolojik veriye rastlanmadığı anlaşıldığından, yeni yapılanmaya ilişkin projenin hazırlanarak kurula iletilmesine karar verildiği, 30.09.2014 tarih, 3047 nolu karar ile de kurula sunulan yeni yapılanma projesinin III. derece Arkeolojik Sit Alanı Geçiş Dönemi Yapılanma Koşullarına uygun olarak hazırlandığının anlaşıldığına, havuzun iptal edildiği şekliyle yeni yapılanma projesinin uygun bulunduğuna karar verildiği, sanık ...’ın dava konusu taşınmazı tapuda 12.11.2014 tarihinde ... ...’dan satın almak suretiyle edindiği, ... ...’ın da 30.04.2014 tarihinde edindiği, ancak sanığın aşamalardaki beyanlarında, dava konusu taşınmazı ... ile beraber inşaat yapmak için aldıklarını, ancak tapu kaydını ... adına yaptırdıklarını, daha sonra ...’in inşaat düşüncesinden vazgeçmesi nedeniyle kendisine başka bir daire vererek taşınmazı tapuda üzerine aldığını, inşaata ilişkin projenin onaylandığını ve yapının ruhsatlandırıldığını, taşınmazı aldıklarında arsa içerisinde bulunduğu belirtilen su kemerinin olmadığını beyan ettiği, mahkemece mahallinde icra edilen keşif neticesinde alınan bilirkişi heyeti raporu ile de; dava konusu taşınmaza ilişkin ruhsata esas mimari projenin incelenmesinde, mimari projede, parsel içerisinde bulunduğu belirtilen su kanalını koruma amaçlı herhangi bir proje detay çizimi ve herhangi bir ibarenin olmadığı, inşaat ruhsatının mevcut mimari projeye göre verildiği hususunun tespit edildiği anlaşılmakla, sanığın Koruma Kurulu tarafından onaylanan proje kapsamında inşaat yaptırması ve projede su kanalına ilişkin bir ibare olmamasına rağmen Koruma Kurulu tarafından onaylanması nedeniyle suç kastı bulunmadığından, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/927 Esas, 2022/1969 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15278, Karar No: 2013/4206, Tarih: 10.04.2013

**14. Ceza Dairesi         2012/15278 E.  ,  2013/4206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs, yağma, kasten yaralama, mala zarar verme suçlarından sanıklar ... ile ...'in yapılan yargılamaları sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçu ile diğer atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Isparta Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.09.2012 gün ve 2009/264 Esas, 2012/269 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri ile O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmesi ve sanık ... müdafii tarafından incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 03.04.2013 Çarşamba saat 13.30'a duruşma günü tayin olunarak sanık ... müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaâ dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 17.04.2013 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanıklar haklarında yağma, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları

ile sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki savunmalarının reddiyle sanıklar haklarında kurulan usul ve kanuna uygun mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA,

Sanıklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin soruşturma evresindeki beyanı, sanık ...'nın savunması, mağdure ile ilgili olarak ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilimdalı Başkanlığında görevli Yrd. Doç. Dr. ...ile Arş. Gör. Dr ... tarafından düzenlenen 03.08.2009 günlü, 139 sayılı raporda mağdurede akut veya kronik livatanın tıbbi bulgularının mevcut olmadığının bildirilmesi ve tüm dosya içeriği karşısında adları geçen sanıklardan ... ...'nın yatağında uyumakta olan mağdurenin kollarını tutup direncini kırdığı sırada diğer sanık ...'in şalvarını sıyırdığı mağdurenin anüsüne cinsel organını sürtüp sokmaya çalıştığı ve mağdurenin kendisini bırakmaları karşılığında para vereceğini söylemesi üzerine sanıkların başkaca herhangi bir engel sebep bulunmaksızın eylemlerine son verdikleri anlaşıldığından anılan olay nedeniyle beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı eyleminden dolayı TCK.nın 102/1, 3a-d, 5. maddeleri gereğince cezalandırılmaları gerekirken yazılı şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

10.04.2013 tarihinde verilen işbu karar 17.04.2013 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ...,hazır olduğu halde sanık müdafilerinin gıyaplarında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2022/7738, Karar No: 2024/4189, Tarih: 13.06.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/7738 E.  ,  2024/4189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/572 E., 2022/1234 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/807 E., 2021/1578 K.

Taraflar arasında Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacı ...'in Şanlıurfa'da kurulu Mazbut Zeyneb ... İbneti ... Şeyh ... Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmesi istenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, vakfiyede ismi geçen kişilerden sonrası için batın tertibine delalet eden herhangi bir ifade de olmadığından evlâdiyetine mahkeme kararıyla hükmedilen bütün batınlar galle fazlasından şart koşulduğu şekilde “ikili birli" istifade edebileceği, eldeki davada davacı ...'in soyunun nüfus kaydı ve mahkeme kararları ile ... oğlu Şanlıurfa 1879 d.lu ...'ın oğlu ... oğlu ...'ın kızı olduğunu, bu dedesinin dedesi ...'ün de vakfiyede galle fazlası hususunda ismi geçen .../...'nin beş çocuğundan Mehmed kızı ...'nin oğlu olduğu, davacının soyunun vakfedene ulaştırıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne, davacının "Urfa'da kurulu ... ve ... namı diğer ... ... Vakfının" galle fazlarına müstahak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; yapılan yargılamaya, toplanan delillere, dosya içeriğine, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davacı ile vakıf kurucusu arasında ilamlı evlatlık bağının kurulduğu, vakıf senedinde batın tertibi olmadığı saptanarak yazılı şekilde karar verilmiş olmasının doğru olduğu gerekçesi ile davalı tarafın yerinde olmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı ... vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler tekrar edilerek davacının vakfiyede adı geçen ..., ..., ..., ... ve ...'ye soy bağını ulaştırmaları ve bu hususu ispat ettirmeleri, akabinde de vakfiyedeki şartların irdelenip davacıların galleye müstehak vakıf evladı olup olmadıkları ile batın şartı olup olmadığı hususlarının yöntemince araştırılıp karar verilmesi gerekirken bu yapılmayıp, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulduğu, vakfiyede gizli batın şartı olduğu, davacıya göre üst batında sağ evlat bulunduğu, arz edilen ve re’sen dikkate alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz eden davalı ... Müdürlüğün'den alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32821, Karar No: 2014/35438, Tarih: 25.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/32821 E.  ,  2014/35438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDİRNE İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/03/2014

NUMARASI : 2013/179-2014/122

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan T.C. S.. B.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili 25.03.2009 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının Edirne Devlet Hastanesinde 07.04.2005 tarihinden 31.01.2009 tarihine kadar çalıştığını, iş aktinin haksız olarak fesh edildiğini, Edirne Devlet Hastanesi ile diğer davalılar arasında asıl iş veren - alt iş veren ilişkisi olduğunu, davacının asgari ücretle çalıştığını, ek olarak 30 TL yolluk bedeli ile hastanenin yemek servisinden yararlandığını, bu nedenle ödenmeyen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı, hafta sonu ücreti alacağı, genel tatil ücreti alacaklarının davalı taraflardan tahsili ile taraflarına verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı S.. B.. vekili tarafından verilen cevap dilekçesinde özetle; davacının Edirne Devlet Hastanesinin sözleşme imzaladığı firmaların elemanı olarak çalıştığını, davacı hakkında işlerine gereken önemi göstermediğine dair tutanak tutulduğunu, davacının hizmet aktinin fesh edildiğine dair çıkış tebligatının tebliğ edildiğini ve doğacak bütün alacaklardan feragat ettiğine dair ibraname imzaladığını, bu nedenle açılan davanın reddini talep etmiştir.

Davalı D. Sos Hizm Ltd Şti vekili tarafından verilen cevap dilekçesinde özetle; açılan davada husumet itirazlarının bulunduğunu, davacının asıl iş veren olan S.. B.. Edirne Devlet Hastanesinde 01.03.2006 - 31.12.2007 tarihleri arasında temizlik personeli olarak çalıştığını, işçilerin üzerindeki yönetim hakkının asıl iş veren konumunda bulunan Edirne Devlet Hastanesi olduğunu, bu nedenle müvekkillerinin davada husumet ehliyetinin bulunmadığını ve açılan davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Ç. Temizlik Ltd Şti vekili tarafından verilen cevap dilekçesinde özete; davalı iş yerinin 09.04.2005 - 08.05.2005 tarihleri arasında 1 aylık bir dönem içerisinde temizlik hizmetlerini yükümlendiğini ve davacının da bu tarihler arasında davalı iş yerinde çalıştığını, çalışma süresi dikkate alındığında davacının talep ettiği alacaklarına ilişkin sorumlu tutulmalarının yasal olarak mümkün olmadığını ve açılan davanın reddini talep etmiştir.

Davalı İ. Lojistik Temizlik Matbaa Hizmet Gıda Kırtasiye San ve Tic Ltd Şti tarafından davacıya ait şahsi sicil dosyasının dosyamız arasına katıldığı anlaşıldı.

Davalı İ. Lojistik Temizlik Matbaa Hizmet Gıda Kırtasiye San ve Tic Ltd Şti tarafından davacıya ait şahsi sicil dosyasının dosyamız arasına katıldığı anlaşıldı.

C) Mahkemenin ilk kararı dairemizin 2010/46789 esas 2013/6522 karar sayılı ilamı ile özetle ve sonuç olarak “1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı S.. B.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Somut olayda; davacı işçi, davalı Bakanlığa ait hastane işyerinde alt işverenin temizlik işçisi olarak çalışmakta iken iş sözleşmesinin 31.12.2009 tarihinde haksız feshedildiğini iddia ederek, dört alt işveren ve asıl işveren hakkında kıdem, ihbar tazminatı ve bir kısım işçilik alacakları istemi ile dava açmıştır.

Mahkemece: bir yıldan fazla çalıştığı alt işverenlerden kıdem tazminatı alacağının, son alt işverenden ihbar tazminatı alacağının ve fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarının da alt işverenlerden ayrı ayrı tahsiline karar verildikten sonra, anılan alacaklardan davalı Bakanlığın da müştereken, mütesessilen sorumlu olduğunun belirlenmesine karar verilmiş ve ayrıca her alt işveren hakkında vekalet ücreti,yargılama gideri ve davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan, diğer davalılar hakkında ayrı ayrı harçla ilgili hükümde kurulmuştur.

Kıdem tazimanatından, önceki alt işverenler devir tarihindeki süre ve ücretle sınırlı olarak, ancak tüm süre kıdem tazminatından sadece son alt ve asıl işveren müştereken müteselsilen sorumlu olduklarından, hükmün son alt ve asıl işveren hakkında kurulup, diğer alt işverenlerin sorumlu oldukları kıdem tazminatı miktarının sadece belirtilmesi ile yetinmek gerekirken, her alt işveren hakkında ayrı ayrı kıdem tazminatı tahsiline karar verilmesi yerinde değildir.

Fazla çalışma, hafta ve genel alacaklarından da yine sadece son alt ve asıl işveren müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu, devirden bu yana iki yıldan fazla zaman geçen diğer alt işverenler hakkında hüküm kurulamayacağı halde belirtilen şekilde hüküm kurulması İş Yasasının 6. maddesine aykırıdır .

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2. maddesine göre; mütesessilen sorumlu olanlar aleyhine açılan davalarda dava sebebi aynı olduğundan tek vekalet ücreti taktir edilmesi gerekirken, her davalı için ayrı ayrı ücreti vekalete karar verilmesi de anılan tarife hükümlerine aykırılık oluşturmaktadır.

Yine, yargılama giderinden ve davalı Bakanlık harçtan muaf olmakla diğer davalıların harçlardan da tek kalemde müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, bu konuda da davalılar hakkında ayrı ayrı hüküm kurulmasıda isabetsiz isede, bu hatalar temyiz edenin sıfatına göre aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yine, yargılama giderinden ve davalı Bakanlık harçtan muaf olmakla diğer davalıların harçlardan da tek kalemde müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, bu konuda da davalılar hakkında ayrı ayrı hüküm kurulmasıda isabetsiz isede, bu hatalar temyiz edenin sıfatına göre aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Davacı dava dilekçesinde ayda iki kez pazar günü nöbet tutarak çalıştığını belirtmiştir. Davacı tanığının biri ayda bir, diğeri ise yılda 10 pazar günü çalıştığını belirtmiştir. Böyle olunca davacının haftanın 7. günü arizi olarak çalıştığı, bunun süresinin de belli olmadığı anlaşıldığından usulünce ispatlanamayan hafta tatili alacağı talebinin reddi yerine, yazılı şekilde tüm hizmet süresinde ayda bir pazar çalıştığının kabulüne karar verilmesi yerinde değildir.”gerekçesiyle bozulmuştur.

D) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

E) Temyiz:

Kararı davalı T.C. S.. B.. temyiz etmiştir.

F) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı TC. S.. B..'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Bozma ilamında fazla çalışma, hafta ve genel alacaklarından da yine sadece son alt işveren ile asıl işverenin müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu, devirden sonra iki yıldan fazla süre geçen diğer alt işverenler hakkında hüküm kurulmasının İş Yasasının 6. maddesine aykırı olduğu açıklanmasına rağmen fazla mesai ve genel tatil alacakları bakımından D. şirketinin sorumluluğuna gidilmesi hatalıdır.

3-Bozma ilamında hafta tatili alacağının reddi gerektiği belirtilmesine rağmen hafta tatil alacağının kabulüne hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

G) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/960, Karar No: 2019/467, Tarih: 11.06.2019

**Ceza Genel Kurulu         2015/960 E.  ,  2019/467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 126-212

Resmî belgede sahtecilik suçundan sanık ...'un TCK'nın 204/1, 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 21.07.2011 tarihli ve 126-212 sayılı hükmün, sanık müdafisi ve katılan Deniz Bank AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 14.05.2014 tarih ve 11187-12263 sayı ile;

"Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanığın başka kişilerin kimlik bilgilerine göre düzenlenmiş, üzerinde kendi fotoğrafı bulunan sahte kimlikle bankalara başvurarak sahte kredi kartı düzenlenmesini sağlaması eyleminin bütün hâlinde her banka için ayrı ayrı TCK'nın 245/2 ve 43. maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde resmî belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasında sanığın maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 01.07.2014 tarih ve 390729 sayı ile;

"TCK'nın 204. maddesinin birinci fıkrasında; 'Bir resmî belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir resmî belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren veya sahte resmî belgeyi kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.' hükmü,

TCK'nın 212. maddesinin birinci fıkrasında ise; 'Sahte resmî veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması hâlinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur.' hükmü yer almaktadır.