muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4542, Karar No: 2011/1398, Tarih: 14.03.2011

.nun 163.maddesine uygun olması gerektiğinin düşünülmesi, yerel bilirkişi ve tanıkların HUMK.nun 258 ve 259.maddeleri gereğince davetiye ile çağırılıp keşifte dinlenmelerinin sağlanması, zilyetliğin başlangıç ve sürecinin kendilerine sorularak açıklığa kavuşturulması, beyanlar arasında çelişki bulunduğu takdirde HUMK.nun 265.maddesi gereğince çelişkinin yüzleştirilerek giderilmesi, davetiyeyle gelmedikleri takdirde HUMK.nun 253.maddesinin gözönünde tutulması, taşınmaza komşu 28 ve 31 sayılı parsellerin tapu kaydına dayalı olarak tespitlerinin yapıldığı gelen parsellere ait kadastro tutanakları ile tapu kayıtlarından anlaşıldığından anılan parsellere tapu kayıtlarının yöntemine uygun bir biçimde yerel bilirkişiler ve tanıklar aracılığıyla keşifte uygulanması, taşınmazın kuzey ve doğusunda bulunan boşlukta belirlenen parseller var ise orijinal paftasından tespit edilerek aynı şekilde kadastro tutanakları ve dayanağı tapu ve vergi kayıtları getirtilerek uygulanmasına çalışılması, komşu kayıt ve belgelerin taşınmaz yönünü ne gösterdikleri üzerinde durulması, teknik bilirkişiye krokisinde işaret ettirilmesinin sağlanması, uzman bilirkişi ziraat mühendisi Emre Gürçay’ın raporuna göre; taşınmazın yakınında derenin geçtiğini bildirdiğine göre derenin taşınmazla olan bağlantısının saptanması, aralarında kot farkı bulunup bulunmadığı ya da ne kadar mesafede olduğu hususlarının açıklığa kavuşturulması, gerek görüldüğü takdirde bu konuda uzman bilirkişi jeoloji mühendisinin dinlenmesi, taşınmazın böylece gerçek niteliğinin saptanması, ondan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulmuş bulunması usul ve yasaya aykırıdır.

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4442, Karar No: 2023/8009, Tarih: 05.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/4442 E.  ,  2023/8009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/495 E., 2022/626 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Katılan ... vekili, katılan Bakanlık vekili, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2021 tarihli ve 2021/29 Esas, 2021/515 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı kanun ile yapılan değişiklikten önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası, 43 üncü ve 62 nci maddeleri gereğince sonuç olarak 14 yıl 2 ay ve ayrıca sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca sonuç olarak 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve 53 üncü madde uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 12.04.2022 tarihli ve 2022/495 Esas 2022/626 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca duruşmasız yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile "Sanık bütün aşamalarda suçlamaları kabul etmemektedir. Olayın açığa çıkma tarihi 2018 yılı Ağustos ayıdır. Suçun işlendiği iddia edilen tarihlerden 8 ve 5 yıl sonrasıdır. Mağdur anksiyete bozukluğu sebebiyle tedavi görmektedir. Mağdurun öğretmeni mağdur için sınıfta durmayan bir öğrenci olduğunu söylemiştir. Mağdurun annesi ile babası boşanmıştır. Mağdurun velayeti anneye verilmiş ve annesiyle kalmaktadır. Babası ve babasının ailesi ile samimiyeti bulunmamaktadır. Zira annesinin anlatımlarına göre mağdur babasından şiddet görmüştür. Bütün bu deliller çerçevesinde sanığın mağdura karşı suçları işlediği konusunda şüphe oluşmaktadır. ''şüpheden sanık yararlanır'' ceza hukuku genel prensibinden hareketle, sanığın suçları işlediği sabit olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilerek Sanık ...'ın katılan mağdur ...'e karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği sabit olmadığından CMK 223/2-e maddesi gereğince her iki suçtan ayrı ayrı beraatine " karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 23.03.2023 tarihli ve 9-2022/110495 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir.

II. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince katılan mağdureye yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümle ilgili istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince sanığın atılı suçları işlediği sabit olmadığı gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği hususundaki değerlendirmenin delil takdirine ilişkin olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına girmediği ve bu husustaki değerlendirmenin aynı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca duruşmalı yapılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür. Anılan nedene istinaden bozma talep eden Tebliğname görüşüne iştirak edilmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan ... vekili, katılan Bakanlık vekili ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 12.04.2022 tarihli ve 2022/495 Esas 2022/626 Karar sayılı esası incelenmeyen hükmün 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.12.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sayın heyet çoğunluğu ile aramızdaki ihtilaf ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmüne karşı istinaf kanun yoluna başvurulması halinde bölge adliye mahkemesi ceza dairesince duruşma açılmaksızın delil değerlendirilmesi yapılarak beraat kararı verilip verilemeyeceğine ilişkindir.

Türk hukuk sisteminde istinaf kanun yolu ve istinaf mahkemeleri görece yeni getirilmiş kurumlardır.

İstinaf ya da bizdeki adıyla bölge adliye mahkemeleri dünyada bazı ülkelerce kabul edilmiştir. Bazı ülkeler hukuk politikaları gereğince istinaf sistemini geniş anlamda bazı ülkeler ise ülkemizde uygulandığı gibi dar anlamda kabul etmiştir.

Geniş anlamda istinaf sisteminin kabulü halinde; ilk derece mahkemesi kararlarına karşı taraflar ya da iddia makamınca istinaf kanun yoluna başvurulması durumunda istinaf mahkemesince ikinci bir yargılama yapılması için ilk derecede aşamasındaki gibi usül işlemlerine başlanıp ilk derece mahkemesince değerlendirilen tüm deliller istinaf mahkemesi önüne getirilerek yeniden değerlendirilir. Daha doğrusu ilk derece mahkemesince yapılan tüm işlemler ilk defa yargılama yapılırcasına yenilenir.

Dar anlamda istinaf sistemini kabul eden hukuk sistemimizde ise; ilk derece mahkemesince verilen hükme karşı taraflar ya da iddia makamı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması halinde istinaf istemini inceleyen daire 5271 sayılı Ceza Mahkemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesi gereğince:

1. İstinaf isteminin esastan reddine,

2. İstinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine,

3. İlk Derece Mahkemesi hükmünün bozularak dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

4. Davanın yeniden görülmesine ve duruşma hazırlığına başlanmasına,

karar verilebilir.

1. İstinaf isteminin esastan reddine,

2. İstinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine,

3. İlk Derece Mahkemesi hükmünün bozularak dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

4. Davanın yeniden görülmesine ve duruşma hazırlığına başlanmasına,

karar verilebilir.

Bölge adliye mahkemesi ceza daireleri duruşma açmaya karar verirse 5271 sayılı Kanun’un 281 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince gerekli görülen delilleri yeniden değerlendirmek için eksiklik olan delilleri tartışmaya açar, geniş anlamda istinaf kurumunun kabul edildiği hukuk sistemlerindeki gibi tüm delilleri tekrardan toplamaz. 5271 sayılı Kanun’un 282 nci maddesinin birinci fıkrasının (a, b, c, d, e, ve f) bentlerinde belirtildiği şekilde deliller sadece ana hatlarıyla anlatılır. Bahsettiğimiz bu kanun maddelerinden anlaşılacağı gibi Türk hukuk sistemi dar anlamda istinaf sistemini kabul etmiştir.

Dar anlamda istinaf sistemini kabul etmenin sonucu olarak genel ilke olan yüzyüzelik ilkesine istinaf mahkemeleri yönünden istisna getirilmiştir. Bu nedenle istinaf mahkemeleri delillerle doğrudan temasa geçmeden dosya üzerinden yaptığı incelemede değerlendirebilir.

Türk Hukuk sisteminde sadece temyiz kanun yolu öngürülmüşken 5235 sayılı Kanun ile istinaf kanun yolu da sisteme eklenmiş olup bazı suçlar ve cezalar yönünden iki dereceli kanun yolu hukuk sistemimize dahil edilmiştir.

5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Hükme esas olarak saptanan olaylara uygulanmasında hukuka aykırılıktan dolayı hüküm bozulmuş ise, aşağıdaki hâllerde Yargıtay davanın esasına hükmedebileceği gibi hükümdeki hukuka aykırılığı da düzeltebilir:

a) Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse. ......" şeklinde yer alan ifadeye göre Yargıtay’a tanınan “olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate...” hükmünün işletilmemesi nedeninin ilk derece mahkemelerinin direnme hakkının elinden alınmaması olduğu kanaatindeyim.

Bölge adliye mahkemelerince inceleme duruşma açılarak yapılsa dahi tüm delillerle yüzyüzelik ilkesine getirilen istisna ve ayrıca kanun yolu olarak yaptıkları istinaf incelemesinin üst kanun yolu olan temyiz denetimine tabi olacağı gibi dosya üzerinden bölge adliye mahkemesince verilen beraat kararına karşı da taraflar ya da Cumhuriyet savcılığınca temyiz kanun yoluna başvurabileceği ve denetimden geçeceği de göz önüne alındığında; bölge adliye mahkemesi dairelerinin 5271 sayılı Kanun’un 280 nci maddesinin kendisine tanıdığı yetkiye dayanarak duruşma açmadan, dosya üzerinden karar verebileceğinden sanığın beraatine karar veren Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında bir isabetsizliğin bulunmadığı kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/3585, Karar No: 2017/8359, Tarih: 25.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/3585 E.  ,  2017/8359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ..., asli müdahil ... ve dahili davalı ... Yönetimi vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Beyşehir ilçesi, ... mahallesi, ... mevkii 1703 parsel sayılı 468 m² yüzölçümündeki taşınmaz, senetsizden kargir kurs binası ve arsa niteliğiyle, ancak; taşınmaz hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1985/405 E. sayılı dosyası ile davası bulunduğundan mülkiyet sütunu boş olarak tespiti yapılmıştır.

1) Birleştirilen 2015/9 Esas sayılı davada;

Davacı ... Kasabası Belediye Başkanlığı vekili 13.11.1985 havale tarihli dilekçesinde, ... ilçesi, ... kasabası, ... mahallesi, ... sokakta kain tahmini 2430 m² büyüklüğündeki taşınmazın belediyenin mülkü olduğunu, taşınmazın tapusunun bulunmadığını, belediyenin bu taşınmazdaki zilyetliğinin nizasız ve fasılasız 20 seneyi aşkın olduğunu, bu nedenle taşınmazın belediye adına tapuya kayıt ve tescilini talep ve dava etmiştir. 2015/4 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

2) Eldeki 2015/4 Esas sayılı davada;

... Kadastro Müdürlüğünün 26/06/1989 tarih ve 477/309 sayılı yazıları ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1985/405 E. sayılı dava dosyası ile davalı olduğu bildirilen ... ilçesi, ... mahallesi 1703 parsel numarası altında tespitinin davalı olarak yapılmak suretiyle 3402 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca kadastro tutanağı ile müstenidatı belgeler gönderilmek suretiyle mahkemeye ihbarda bulunulmuştur.

Mahkemece;

1) Asıl davada (asli müdahil ...) davanın reddine,

2) Birleştirilen 2015/9 Esas sayılı dosya bakımından (Davacı ...) davanın reddine,

Dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, ... mevkiinde bulunan 1703 parsel sayılı taşınmazın 30/11/2015 havale tarihli fen bilirkişisi raporuna ekli haritada (B) harfi ile gösterilen 243.13 m²'lik kısmının aynı parsel numarası altında orman vasfı ile Hazine adına,

Dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, ... mevkiinde bulunan 1703 parsel sayılı taşınmazın 30/11/2015 havale tarihli fen bilirkişisi raporuna ekli haritada (A) harfi ile gösterilen 224.87 m²'lik kısmının farklı parsel numarası altında kargir bina ve arsası vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ..., asli müdahil ... ve dahili davalı ... Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1983 yılında kesinleşmiş 6831 sayılı Kanuna göre yapılan orman tahdit çalışmaları ve 2/B uygulaması ile 1987 yılında yapılan arazi kadastrosu vardır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1983 yılında kesinleşmiş 6831 sayılı Kanuna göre yapılan orman tahdit çalışmaları ve 2/B uygulaması ile 1987 yılında yapılan arazi kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 25/10/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12354, Karar No: 2023/4486, Tarih: 03.07.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/12354 E.  ,  2023/4486 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/646 E., 2022/297 K.

Taraflar arasındaki usulsüz tebliğ şikayeti nedeniyle yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulüne, ... İcra Müdürlüğünün 2020/18975 esas sayılı dosyasında davacı borçluya yapılan ödeme emri tebliğ tarihinin 27.11.2020 olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Kararın davalı alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı alacaklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Borçlu icra mahkemesine başvurusunda: ödeme emrinin usulsüz tebliğ edildiği, tebligat usulsüzlüğünü 27.11.2020 tarihinde öğrendiğini ileri sürüp ödeme emri tebliğ tarihinin düzeltilmesine karar verilmesini talep ettiği anlaşılmıştır.etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı cevap dilekçesiyle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda; tebliğ memuru Yusuf Ece, Payallar mahalle muhtarı ... mahkemece dinlenilmiş ve söz konusu mazbatadaki imzanın kendilerine ait olduğu hususundaki beyanları ile mazbatayı tebliğ alan ...kendisinin talimat yoluyla alınan beyanında, zaman zaman ... Restorant Ltd. Şti.'nde çalıştığını beyan ettiği, SGK kayıtları incelendiğinde yine tanık olarak dinlenen tebligatı alan Abdulkadir Gözetçi'nin ara ara İcra dosyasında alacaklı şirket olan ... Restorant Ltd. Şti. çalışanı olduğu görülmüş olup tebligat yapılan borçlu şirket olan Şanlı Otomotiv sanayi İnş. Turizm ve Ticaret Ltd. Şti.’nde çalıştığına dair kayda rastlanılmadığı, tebligat yapılan Abdulkadir Gözetçi' nin davacı borçlu şirkette çalışan olmadığı şirket yetkilisi olarak yapılan tebligatın usulsüz olduğu gerekçesiyle şikayetin kabulüne, davacının dilekçesinde öğrenme tarihi olarak bildirdiği 27.11.2020 tarihinin tebliğ tarihi olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Alacaklı istinaf dilekçesinde; cevap dilekçesini tekrarla kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

C.1.Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Alacaklı istinaf dilekçesinde; cevap dilekçesini tekrarla kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

C.1.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda, karşı taraf alacaklı tarafından şikayet eden borçluya karşı başlatılan genel haciz yoluyla ilamsız takipte, ödeme emrinin Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre 08.10.2020 tarihinde tebliğ edildiği ve tebliğ belgesinde güvenlik görevlisi A. Gözetçi tarafından muhatabın çarşıda olduğunun söylendiği, tebligatın mahalle muhtarına bırakıldığı, 2 no.lu haber kağıdının yapıştırıldığı, güvenlik görevlisi A. Gözetçi’ye haber bırakıldığının yazıldığı; buna göre tebliğ işlemi şeklen Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine uygun ise de, alacaklı ve borçlu şirket adreslerinin aynı adres olduğu sabit olduğu, buna göre, tebligat adresi hem alacaklı hem de borçlunun adresi olmakla, hasma tebliğ yasağına ilişkin Tebligat Kanunu'nun 39. maddesi hükmüne aykırı olduğundan tebligatın usulsüz olduğu (Yargıtay 12. HD’nin 24.05.2022 tarihli, 2021/12828 Esas ve 2022/6219 Karar sayılı kararı). ayrıca tebligatta ismi geçen A. Gözetçi tarafından tebligatta yazılı olan adreste bulunan otelin Belediye tarafından mühürlenmesi nedeniyle borçlu şirketin yetkilisi ve çalışanının adreste bulunmadığı belirtilmiş olup buna göre adresteki işyeri Belediye tarafından yapılan mühürleme işlemi nedeniyle kapalı olduğu halde tebligatın iade edilmeyip Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebligat yapılmasının da tebligatı usulsüz hale getirdiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı alacaklı temyiz dilekçesinde; cevap ve istinaf dilekçelerini tekrar ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ilamsız takipte, ödeme emri tebligatı usulsüzlüğü şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK'nın 16., 7201 Sayılı Tebligat Kanunun 12.,13., 21., 35. maddesi ve sair ilgili yasal mevzuat

3. Değerlendirme

1-Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2-Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı alacaklı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

2-Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı alacaklı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.