muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14542, Karar No: 2022/10441, Tarih: 18.04.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/14542 E.  ,  2022/10441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafisi

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuğa atılı suçun kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 7 yıl 12 aylık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4 ile CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 18/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/478, Karar No: 2019/1411, Tarih: 04.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/478 E.  ,  2019/1411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mirasın reddi istemine ilişkin olarak açılan davada, ... 9. Sulh Hukuk ve ... 5. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Talep, mirasın reddine ilişkindir.

... 9. Sulh Hukuk Mahkemesince UYAP sisteminde yapılan sorgulamada müteveffanın nüfus kaydının incelenmesinde son ikamet adresinin "... Mah. 568 Sk. No:4 İç kapı No:8 .../..." olduğu gerekçesi ile yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... 5. Sulh Hukuk Mahkemesince ise murisin MERNİS adresinin "... Mahallesi 568 Sokak No:4 İç Kapı No:8 .../..." adresi ise de davacılar vekilinin dava dilekçesinde açıkça mütevefanın en son ikamat adresinin İstanbul olduğunun beyan edildiği gerekçesi ile yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

4721 sayılı TMK'nın 609. maddesinin dördüncü fıkrasında "Süresi içinde yapılmış olan ret beyanı, mirasın açıldığı yerin sulh mahkemesince özel kütüğüne yazılır ve reddeden mirasçı isterse kendisine reddi gösteren bir belge verilir." hükmüne yer verilmiştir.

Bu yasal düzenlemeye göre mirasın reddi istemi, mirasın açıldığı yerin sulh hukuk mahkemesinde mirasçı tarafından sözlü veya yazılı beyanla yapılabilir. Buradaki yetki kesin olup, miras bırakanın son yerleşim yerindeki sulh hukuk mahkemesi görevli ve yetkili mahkemedir (TMK 609. md - Y.2.HD 2009/129191 E. - 2009/17413 K.).

Somut olayda, dava dilekçesinde murisin ikamet adresinin ... olarak görünse de kendisinin son yerleşim yerinin İstanbul olduğu, ...'da eşinden boşandıktan sonra İstanbul'da oturan annesinin yanına yerleştiğini ve kısa süre sonra kanser hastalığından dolayı vefat ettiğini belirttiği anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın ... 9. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6088, Karar No: 2018/19129, Tarih: 10.12.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/6088 E.  ,  2018/19129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Mağdur hakkında ... Devlet Hastanesince düzenlenen 17.12.2008 tarihli genel adli muayene formunda; "başında ve sol göğsünde ağrı şikayeti olduğu, sağ kaş dış yanda 1 cm.lik yüzeysel kesi, sağ yanakta yüzeysel sıyrıklar, burunda şişlik, yüzeysel sıyrıklar, sol kaş üstünde belirgin şişlik ve ekimoz, boyun ön yüzde hiperemi ve kızarıklık mevcut olduğu, çekilen CT'de, frontal kemikte fraktür, direkt grafide, nazal kemikte fraktür şüphesi olduğu, hayati tehlikesi olduğu, geçici hekim raporu olup, kati raporun beyin cerrahi ve KBB uzmanınca verilmesinin uygun olduğu" belirlendiği, Rize Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 15.01.2009 tarihli ön raporunda mevcut verilerle kati rapor verilemeyeceğinin "BBT ve grafilerin bir RADYOLOJİ UZMANINCA değerlendirilerek kafa, burun veya vücut kemiklerinde kırık mevcut olup olmadığı, travmatik kafa içi değişimleri (kafa içi kanama, beyin dokusu hasarı vb) veya iç organ lezyonu (hemotoraks, pnömotoraks vb) tespit edilip edilmediği hususlarına açıklık getirecek grafi raporlarının temin edilmesi gerektiğinin" belirtilmesi karşısında ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinden 17.03.2009 tarihli KBB uzmanı ve Beyin Cerrahi Uzmanı tarafından düzenlenen denetime ve hüküm kurmaya elverişli olmayan raporların hükme esas alınması suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas -

S/1

S/2

2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 10.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27113, Karar No: 2014/17460, Tarih: 14.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/27113 E.  ,  2014/17460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/56790

MAHKEMESİ : Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2011

NUMARASI : 2011/638 (E) ve 2011/1195 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 19.90 TL değerindeki atleti çaldıktan sonra yakalanan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık O.. S..'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 14/05/2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8531, Karar No: 2023/9407, Tarih: 23.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/8531 E.  ,  2023/9407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/500 Esas, 2023/498 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.04.2007 Tarihli ve 2006/2375 Esas, 2007/848 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve annesi ...'in velayeti altında bırakılmıştır.

Veli 23.12.2022 tarihli dilekçesi ile, vesayet altına alınmasına ilişkin ilamı kaybettiğinden yeniden verilmesini, ilamın .../İstanbul olan yerleşim yeri adresine gönderilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 29.12.2022 tarihli ek karar ile, kısıtlının yerleşim yerinin ... Mahalle ... Sokak No:... Kat:2 D:4 .../İstanbul adresine nakline izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Bakırköy 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.05.2023 Tarihli ve 2023/500 Esas, 2023/498 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ya da vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesi hususunda herhangi bir talebi bulunmaksızın kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilerek yetkisizlik kararı ile dosyanın gönderilmesine karar verildiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vasisinin görev süresinin uzatılması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. TMK’nın “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. TMK’nın “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. TMK’nın “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın Bakırköy Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibi ile Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın Bakırköy Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibi ile Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

23.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/628, Karar No: 2025/82, Tarih: 26.02.2025

**Hukuk Genel Kurulu         2024/628 E.  ,  2025/82 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/857 E., 2023/209 K.

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 09.05.2011 tarihli ve

2011/3798 Esas, 2011/5389 Karar sayılı BOZMA kararı

1.Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın yargı yolu yönünden reddine ilişkin karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesi tarafından yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunun usule ilişkin bozma kararından sonra mahkemece verilen direnme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

4. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

5. Davacı ... İl Özel İdaresi (İdare) vekili dava dilekçesinde; davalılarca Dicle Nehri kıyısından kaçak kum çıkarıldığının müvekkilince tespit edilmesi üzerine 5177 sayılı Kanunla değişik 3213 sayılı Maden Kanunu'nun (3213 sayılı Kanun) 12. maddesi ile 1(a) Grubu Madenleri İle İlgili Uygulama Yönetmeliğinin 18. maddesi gereğince davalı şirketler aleyhine idari para cezası düzenlendiğini, 05.05.2005 tarihli yazı ile ödenmesi istenen idari para cezasının süresinde ödenmemesi üzerine Diyarbakır 3. İcra Müdürlüğünün 2005/4175 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, yapılan haksız itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, davalıların takibe yaptıkları itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkâr tazminatına mahkûm edilmelerine karar verilmesini talep etmiştir.

6. Davanın devamı sırasında ... İl Özel İdaresinin 6360 sayılı Kanun ile tüzel kişiliği sonlandırıldığından dava ... Yatırım, İzleme ve Koordinasyon Başkanlığı tarafından takip edilmiştir.

Davalı Cevabı

7. Davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekkillerinin ... (Üniversite) ile yaptıkları sözleşmeye dayanarak üniversite arazisi içinde bulunan sahadan Üniversitenin inşaatlarında kullanmak üzere kum ve çakıl aldıklarını, 3213 sayılı Kanun'un 14. maddesine göre kamu kurum ve kuruluşlarına yol, köprü gibi projelerin inşasında kullanılacak yapı ve inşaat ham maddelerinin üretimi için Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca (Bakanlık) izin verildiğini, davalıların Üniversitenin Bakanlıktan izin alıp almadığını bilmesi veya denetlemesi mümkün olmadığından sorumlu tutulmamaları gerektiğini, ocaklarla ilgili ruhsat verme ve işlem yapma yetkisinin Milli Emlak Müdürlüğünde olduğunu, ayrıca davacı İdarenin 6183 sayılı Amme Alacakları Tahsili Usulü Hakkındaki Kanun (6183 sayılı Kanun) hükümlerine göre takip yapılması gerekirken genel hükümlere göre takip yapılmasının hukuka uygun olmadığını, adli yargının değil idari yargının görevli olduğunu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı

Mahkeme Kararı

8. Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.11.2009 tarihli ve 2005/576 Esas, 2009/425 Karar sayılı kararı ile; itirazın iptaline konu takibin 3213 sayılı Kanun'un 12. maddesine göre İl Daimi Encümenliğinin verdiği 06.04.2005 tarihli ve 136 sayılı idari para cezasının tahsiline yönelik olduğu, 3213 sayılı Kanun'un 7. maddesinin son fıkrası gereğince verilen para cezalarının 6183 sayılı Kanun hükümlerine göre takip ve tahsil edilmesi gerekirken özel hukuk hükümlerine tâbi bir alacakmış gibi mahkemeden talep edilmesinin mümkün olmadığı, davanın adli yargıda görülemeyeceği, dava dilekçesinin idari işleme ilişkin olduğu gerekçesiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeler Kanununun (1086 sayılı Kanun) 7. maddesinin 1. fıkrası uyarınca dava dilekçesinin yargı yolu yönünden reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı

9. Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

10. Yargıtay 4. Hukuk Dairesince 09.05.2011 tarihli ve 2011/3798 Esas, 2011/5389 Karar sayılı kararı ile; “….Dosya içeriğinden; Dicle nehrinden izinsiz kum alan davalılardan idari para cezası alınmasına ilişkin Diyarbakır İl Daimi Encümeni kararı gereğince, idari para cezasının ödetilmesi amacıyla davalılar hakkında icra takibi başlatıldığı, davalıların icra takibine itiraz ettikleri anlaşılmaktadır.

İdari yargı yerlerinde açılacak davalarda husumetin kimlere yönletileceğine ilişkin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 2. maddesi gereğince idari yargı yerlerinde sadece ilgili idareye karşı dava açılabileceğinden gerçek kişiler hakkında idare mahkemelerinde dava açılamaz.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, işin esası incelenip oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir….” gerekçesiyle oy çokluğuyla karar bozulmuştur.

Direnme Kararı

11. Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.12.2011 tarihli ve 2011/893 Esas, 2011/1259 Karar sayılı kararı ile; 6183 sayılı Kanun’un amme alacaklarının tahsil ve takip usulünü düzenleyen özel hükümler içerdiği, bu Kanun gereğince tahsili gereken bir alacak nedeniyle genel hükümlere göre icra dairelerinde ilâmsız icra takibi yapılmasının mümkün olmadığı, aksi hâlde tüm idari para cezaları hakkında 6183 sayılı Kanun hükümlerinin göz ardı edilerek doğrudan ilâmsız icra takibi yoluna başvurulacağı gibi yasal dayanaktan yoksun bir sonuca ulaşılacağı, bu durum karşısında davaya konu edilen icra takibinin yasal dayanağı bulunmadığından itirazın reddinin yerinde olduğu gerekçeleriyle direnme kararı verilmiştir.

12. Yukarıda belirtilen karara karşı süresi içinde davacı vekilinin temyiz isteminde bulunması üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.02.2021 tarihli ve 2017/4-1474 Esas, 2021/84 Karar sayılı kararı ile; gerekçe ile kısa karar (hüküm) arasında çelişki oluşturulmak suretiyle direnme kararı verildiği, tefhim edilen kısa karara uygun gerekçeli karar oluşturması gerektiği gerekçesiyle direnme kararı oy çokluğu ile usulî nedenden dolayı bozulmuştur.

13. Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.01.2022 tarihli ve 2021/373 Esas, 2022/18 Karar sayılı kararı ile; davacı vekili duruşmaya katılmadığından işlemden kaldırılan dosyanın üç aylık yasal süre içinde de yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

14. Yukarıda belirtilen karara karşı süresi içinde davacı vekilinin temyiz isteminde bulunması üzerine bu kez Özel Dairenin 21.06.2022 tarihli ve 2022/4601 Esas, 2022/9162 Karar sayılı kararı ile 6360 sayılı Kanun gereği davacı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona erdiğinden öncelikle davacı tarafın doğru bir şekilde tespit edilmesi, usule uygun taraf teşkili sonrası yargılamaya ilişkin tebligatların yapılarak işin esasına girilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemiş olduğu gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

15. Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.05.2023 tarihli ve 2022/857 Esas, 2023/209 Karar sayılı kararı ile; Özel Dairenin usule ilişkin bozma kararına uyulduktan sonra davanın ... Yatırım, İzleme ve Koordinasyon Başkanlığı tarafından takip edildiği belirlenerek taraf teşkilinin sağlandığı, ilk direnme kararı ile taraflar lehine usuli kazanılmış hak doğduğundan direnme dışında bir karar verilmesinin mümkün olmadığı, icra takibine konu edilen idari para cezasının 6183 Sayılı Kanun hükümlerine göre takip ve tahsil edilmesi için adli yargı değil idari yargı yoluna başvurulması gerektiği gerekçesiyle dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine ilişkin direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi

16. Direnme kararı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

17. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; 3213 sayılı Maden Kanunu gereği düzenlenen idari para cezasının 6183 sayılı Kanun hükümlerine göre talep edilmesinin zorunlu olup olmadığı, bu kapsamda davacı ... İl Özel İdaresi tarafından davalılar aleyhine aynı Kanun’un 12. maddesi gereğince hükmedilen idari para cezasının tahsili için 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'na göre genel haciz yoluyla icra takibi yapılmasının mümkün olup olmadığı, buradan varılacak sonuca göre görevli yargı yerinin adli yargı mı yoksa idari yargı mı olduğu noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

18. Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle 5177 sayılı Kanun ile değişik 3213 sayılı Kanun'un 12. maddesi gereği düzenlenen para cezalarının hukuki niteliğine değinmekte yarar bulunmaktadır.