muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3689, Karar No: 2011/3467, Tarih: 31.05.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/3689 E.  ,  2011/3467 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/36893

Çocuk yaştaki ...'i öldürmekten sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (BAKIRKÖY) İkinci Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.07.2010 gün ve 52/116 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Katılanlar ... ve ... aleyhine işlenen silahlı yaralama suçlarından CMK 231/5 maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar aynı kanunun 231/12 maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup temyiz imkanı bulunmadığından temyiz incelemesi suça sürüklenen çocuk hakkındaki çocuğa karşı kasten insan öldürme suçundan kurulan hükme hasredilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuğun suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike, yaş küçüklüğüne ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 31.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

Karara Uygundur,

Yazı İşleri Müdürü

...
Yargıtay — Esas No: 2015/3482, Karar No: 2015/14752, Tarih: 24.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3482 E.  ,  2015/14752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2013/796-2014/271

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebzelerin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masraflar aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3196, Karar No: 2017/9001, Tarih: 07.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/3196 E.  ,  2017/9001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi vekili, 20/12/2012 havale tarihli dava dilekçesi ile; davalı gerçek kişiler adına kayıtlı olan ... ili, ... ilçesi,... köyü ... ada ... parsel sayılı 5170 m2 taşınmazın 3116 sayılı Kanuna göre yapılan orman kadastrosunda orman sınırları içinde olduğu halde, 2012 yılında... numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan orman kadastro çalışması sonucunda özel orman sayılarak orman sınırı dışında bırakıldığını ancak, eylemli Devlet Ormanı niteliğinde olduğunu belirterek, taşınmazın orman sınırı içine alınmasına, davalılar adına olan tapu kaydının iptali ve el atmanın önlenmesine, 3. kişiler lehine olan şerhlerin silinmesine karar verilmesi istemiyle dava açmış, mahkemece, Orman Yönetimince açılan tapu iptali tescil davasının tefrikine, orman kadastrosuna itiraz davasının kabulüne,... numaralı Komisyonun orman sınırı dışına çıkarma işleminin iptaline, taşınmazın orman sınırı içine alınmasına karar verilmiş, hüküm bir kısım davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 1949 yılında keşinleşen orman kadastrosu, 1951 yılında 5653 sayılı Kanuna göre makiye ayırma işlemi, 21/11/2012 tarihinde 30 gün süre ile ilan edilip eldeki dava nedeniyle kesinleşmeyen, evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ve sınırlaması yapılmış ormanlarda aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması, 1971 yılında kesinleşen arazi kadastrosu vardır.

Dava, orman kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmaya göre, çekişmeli taşınmazın 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 1949 yılında kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı, yörede 1950 yılında 5653 sayılı Kanun hükümlerine göre makiye ayırma çalışması; 1971 yılında 4753 sayılı Kanuna göre oluşturulan tapu kaydı nedeniyle kadastro tespiti yapılmış, 2012 yılında özel orman sayılarak orman sınırı dışında bırakılmış ise de; yüksek eğimli, üzeri meşe kaplı, eylemli Devlet Ormanı niteliğinde olduğu, özel orman şartlarını taşımadığı, sınırındaki Devlet Ormanı ile ayırıcı bir unsurunun bulunmadığı, 02.09.1986 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 24/e; 15.07.2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 28/e; 20.11.2012 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan ve sınırlamanın yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 17/d maddelerinde “Tapu ile sahipli arazi içerisinde bulunan ve 4785 sayılı Kanunun yürürlük tarihinden sonra tabii olarak veya ekim - dikim yoluyla yetiştirilmiş ormanların, üç hektardan büyük bulunmak kaydıyla, özel orman olarak sınırlandırılacağı” hükümlerinin somut olayda uygulama yerinin olmadığı, kaldı ki; yörede maki sahalarının tespitine dair talimatnamenin 5. ve 6. maddeleri gereğince orman muhafaza karakteri taşıyan taşınmazların orman rejimi dışına çıkartılmaması gerektiği açıklanarak, daha önce yapılan işlemin kanun ve yönetmeliğe aykırı olması nedeniyle makiye ayırma işleminin iptal edildiği, 5653 sayılı Kanunda ve 17/08/1950 tarihli yönetmelikte maki komisyonlarının kesinleşmiş orman sınırı içinde maki tespit işlemi yapacağı konusunda hiçbir hüküm bulunmadığı gibi, ormanların ve orman muhafaza karakteri taşıyan makiliklerin hiç bir zaman makiye ayrılamayacağı, ayrılmış olsa bile kanuna aykırı olarak yapılan işlemin yok hükmünde olacağı, HGK'nın, YKD'nin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararında kabul edildiği gibi; orman içinde kalan ya da orman sınırı dışına çıkartılan alanlarda tapu kayıtlarına değer verileceğine ilişkin 3402 sayılı Kadastro Kanununun 45. maddesi Anayasa Mahkemesinin 01/06/1988 gün 31/13 ve 14/03/1989 gün 35/13 ve 13/06/1989 gün 7/25 sayılı kararları ile iptal edildiğinden, davalı tarafın dayanacağı yasal bir yolun bulunmadığı, tüm açıklanan nedenlerle geçerli bir makiye ayırma işlemi bulunmayan ve makiye ayırma işlemi iptal edilen taşınmazın 1949 yılında yapılan orman sınırları içinde kalmaya devam ettiği gözetilerek 2012 yılında yapılan özel orman kadastrosunun iptaline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır, ancak; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 Sayılı Kanuna eklenen 36/A

.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 Sayılı Kanuna eklenen 36/A. maddesinde "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” ve aynı kanunun 17. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen geçici 11. maddesine göre; "bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” hükmü gereğince davalı taraf aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. Bu sebeple, hükmün 1. bent 5.ve 6. paragrafının hükümden çıkarılarak, yerine “6099 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” sözleri yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 07/11/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1608, Karar No: 2014/1941, Tarih: 24.09.2014

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2014/1608 E.  ,  2014/1941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dörtyol 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

NUMARASI : 2013/496-2014/83

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, taraflar arasında imzalanan taahhüt sözleşmesinden kaynaklanan cezai şartın iptali veya tenkisi istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın niteliği itibariyle durumun değerlendirilmesi görevi 13. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 13. Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 24.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14752, Karar No: 2019/10300, Tarih: 22.10.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/14752 E.  ,  2019/10300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Üniversite bünyesinde bulunan su ürünleri fakültesi ile ... Makine Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. arasında balık yemi üretimi için protokol yapıldığını, daha sonra ... firmasının yanı sıra ... ... katılımı ile önceki protokol esaslarına aynen iştirak ifadesinin de yer aldığı yem ünitesi proje protokolüne ek mukavele imzalandığını, bu protokolün tek yanlı feshetme yetkisini de içerdiğini, yapılan protokol ve mukavelelere davalı taraf gerekli ikaz ve uyarılara rağmen uymadığından balık yemi üretim protokolünün feshedildiğini ileri sürerek; fakültenin Urla kampüsündeki tesisinin kendilerine teslimine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere ödenmeyen üretim bedelleri olarak 6.000,00 TL alacağın fesih tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, tesisteki makine ve teçhizatların daimi demirbaş kaydedilmesi hükmü gereğince idarelerine teslimine, teslimin mümkün olmaması halinde yapılacak tespit ile ortaya çıkacak değerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, üretim bedeli ile talebini ıslah değerek 6.666,27 TL.ye yükseltmiştir.

Birleşen dosyada davacı ... Yem Su Ürünleri Ltd. Şti., taraflar arasında fason balık yemi üretim protokolü düzenlendiğini, bu protokol gereğince davalı Üniversitenin su ürünleri fakültesi tesislerinin bulunduğu Urla İskelesinde şirket tarafından bir balık yemi üretim tesisi yapıldığını, ancak üniversitenin balık yemi üretimi ile ilgili teknik bilgi, analiz ve yem kontrol gibi teknik destek başta olmak üzere sözleşmesel ilişki gereğince kendisine düşen edimleri yerine getirmediğini, bu nedenle şirketin zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00. TL. nin dava tarihinden itibaren merkez bankasının kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, asıl davanın da reddini dilemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulü ile, dava konusu olan ve 11/12/1997 tarihli protokol ile davalı-karşı davacıya teslim edilen tesisten davalı-karşı davacı şirketin tahliyesi ile davacı-karşı davalıya teslimine, 6.000,00 TL'nin fesih tarihi olan 12/04/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı-karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine, davacı-karşı davalının tesiste bulunan makine ve techizatların teslimine yönelik isteminin reddine, karşı davanın subut bulmadığından reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Bir mahkeme hükmünde, tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla, bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin birer birer, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Bu kısım, hükmün gerekçe bölümüdür. Gerekçe, hakimin tespit etmiş olduğu maddi vakıalar ile hüküm fıkrası arasında bir köprü görevi yapar. Gerekçe bölümünde hükmün dayandığı hukuki esaslar açıklanır. Hakim, tarafların kendisine sundukları maddi vakıaların hukuki niteliğini (hukuk sebepleri) kendiliğinden (re’sen) araştırıp bularak hükmünü dayandırdığı hukuk kurallarını ve bunun nedenlerini gerekçede açıklar. Hakim, gerekçe sayesinde verdiği hükmün doğru olup olmadığını, yani kendini denetler. Üst mahkemede, bir hükmün hukuka uygun olup olmadığını, ancak gerekçe sayesinde denetleyebilir. Taraflar da, ancak gerekçe sayesinde haklı olup olmadıklarını daha iyi anlayabilirler. Bir hüküm, ne kadar haklı olursa olsun, gerekçesiz ise tarafları doyurmaz (Kuru, Baki/Arslan, .../Yılmaz, Ejder; Medeni Usul Hukuku Ders Kitabı 6100 sayılı HMK’na Göre Yeniden Yazılmış, 22 Baskı, ... 2011, s.472). Anayasa’nın 141. maddesi gereğince bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması gereklidir. Gerekçenin önemi Anayasal olarak hükme bağlanmakla gösterilmiş olup gerekçe ve hüküm birbirine sıkı sıkıya bağlıdır. Yine HMK.nun 27.maddesinin 2. bendi c bölümünde de, hukuki dinlenilme hakkının “Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini” içerdiği açıklanarak bu husus vurgulanmıştır. Nitekim, 07.06.1976 gün ve 3/4-3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde yer alan “Gerekçenin ilgili bilgi ve belgelerin isabetle takdir edildiğini gösterir biçimde geçerli ve yasal olması aranmalıdır. Gerekçenin bu niteliği yasa koyucunun amacına uygun olduğu gibi, kararı aydınlatmak, keyfiliği önlemek ve tarafları tatmin etmek niteliği de tartışma götürmez bir gerçektir.” şeklindeki açıklama ile de aynı ilkeye, vurgu yapılmıştır. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulü ile, davacı-karşı davalının tesiste bulunan makine ve techizatların teslimene yönelik isteminin reddine, karar verilmiş ise de; asıl davada, davacının bu talebinin neden ret edildiğine ilişkin gerekçe gösterilmemek suretiyle hükmün denetimini imkansız kıldığı gibi, davacı tarafın 03.08.2011 tarihli ıslah dilekçesi de dikkate alınmadan karar verilmek suretiyle yasanın aradığı anlamda ve denetime uygun gerekçeli bir karar oluşturulmamıştır. mahkemece verilen karar bu nedenle usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenle tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 27,70 TL harcın davalı-bir.dos.davacısına iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19891, Karar No: 2014/17786, Tarih: 18.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/19891 E.  ,  2014/17786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2013/110-2013/191

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 18.11.2014 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat S.. G.. U.. ile temyiz edilenler vekili Avukat E.. A.. geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir. Mahkemece, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; dava konusu 1166 ada 16 parsel sayılı 18.064 m2'lik tarla vasıflı taşınmazda davacıların mirasbırakanı S.. T..'in intikal suretiyle 61/13440 oranında, ipka yoluyla da 90/6720 oranında paydaş olduğu, aynı şekilde davalıların mirasbırakanı S.. F.. D..'in de taşınmazda intikal ve ipka yoluyla aynı oranlarda paydaş olduğu, taşınmazda daha bir çok paydaş bulunduğu ve üzerinde yapılaşmalar olduğu, dava konusu taşınmaz üzerine davalılarca yapılan 230 m2'lik, bodrum+zemin+bir normal kattan oluşan binanın kullanımı nedeniyle taraflar arasında uyuşmazlık çıktığı, davacıların bu kısımda zeminde 1/2 oranında paydaş oldukları ve dört daireden oluşan binanın tümünün davalılarca tasarruf edildiği iddiası ile 1/2 oranında ecrimisil isteğiyle eldeki davayı açtıkları anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Somut olayda, taşınmazda hiç yer kullanmayan davacılar bakımından ecrimisilin hüküm altına alınması kural olarak doğrudur. Nitekim, Yargıtay 3. Hukuk Dairesince de önceden verilen kabul kararı esas bakımından onanmıştır.

Ne var ki; davacıların mülkiyet hakkı mirasbırakanlarının sahip olduğu 61/13440 ve 90/6720 pay kadardır. O nedenle davacıların taşınmazdaki payları oranında ecrimisile karar verilmesi gerekirken davalıların kullanımındaki kısım için tespit edilen ecrimisilin 1/2 'lik kısmına karar verilmiş olması doğru değildir. Bu hususun Yargıtay 3.Hukuk Dairesince bozma sebebi yapılmamış olması maddi yanılgıya dayalı olup davacılar yararına usûli kazanılmış hak oluşturmaz.

Davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.12.2013 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenlerden alınmasına, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/609, Karar No: 2020/4796, Tarih: 23.09.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/609 E.  ,  2020/4796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ile davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalılar ... ile ... tarafından 11.12.2019 tarihli ortak imzalı temyiz dilekçesi verilirken iki ayrı nispi temyiz karar harcı ve temyiz başvuru harcı yatırılması gerekirken, tek nispi harç yatırılmak suretiyle temyiz harçlarının eksik tahsil edildiğinden, temyiz harcının yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilmesi ve çıkartılan muhtıraya rağmen temyiz harcının tamamlanmaması halinde temyiz isteğinin reddi hususunda bir karar verilerek yöntemince tebliğ edildikten sonra, bu karar yönünden temyiz süresi geçtikten ve harcın hangi davalı için yatırıldığı da tespit edildikten sonra dosyanın gönderilmek üzere geri çevrildiği, ancak temyiz harcının ödenmesi için çıkartılan muhtıranın usulüne uygun olmadığı gibi temyiz talebinin değerlendirilmesi içinde ek karar verilip taraflara tebliğ edilmeden dosyanın gönderildiği anlaşıldığından, öncelikle ödenmesi gereken temyiz harcının miktarı, verilen kesin süre ve temyiz harcının kesin süre içinde yatırılmamasının sonuçlarını anlatır şekilde düzenlenmiş muhtıra usulüne uygun olarak temyiz edenler vekiline tebliğ edildikten sonra, temyiz harcının tamamlanması halinde dosyanın doğrudan, temyiz harcının tamamlanmaması halinde ise temyiz isteğinin reddine dair verilen ek kararın usulünce taraflara tebliğinden sonra bu ek karar yönünden de temyiz süresi geçtikten sonra dosyanın gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.