muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4095, Karar No: 2012/3592, Tarih: 09.03.2012

Somut uyuşmazlıkta incelenmesi gereken diğer bir konu da, benzer olaylarda Türkiye’de açılan davaların, TTK’nun 329/1. ve 405/2. maddelerinde düzenlenen, anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyecekleri ve pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri ilkeleri gereği reddedilmesine rağmen, aynı şartlardaki ortaklarca yabancı mahkemelerde açılan davaların kabul edilmesinin ve alınan farklı yöndeki bu yabancı mahkeme kararlarının Türkiye’de tenfizinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağıdır. Nitekim mahkemece bu durum, T.C. Anayasası’nın kanun önünde eşitlik ilkesine ve kamu düzenine aykırı kabul edilmiştir.

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır.

Somut uyuşmazlık yönünden asıl incelenmesi gereken husus, tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı noktasıdır. Burada ilk olarak tanıma ve tenfiz hukukundaki kamu düzenine aykırılık kavramının, iç hukuktaki emredici kurallara aykırılık kavramından daha dar ve sınırlı bir anlama sahip olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Dolayısıyla kamu düzeni gerekçesiyle yabancı mahkeme kararının tenfizine istisnaen müdahale edilmelidir. Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan revision au fond yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez.

Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi Alman hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilme- sinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, aşağıdaki (3) nolu bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin harç ve vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın, davacı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (3) nolu bentte açıklanan nedenle harç ve vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 09.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/708, Karar No: 2019/4778, Tarih: 22.11.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/708 E.  ,  2019/4778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-... 2-... 3... 4-... 5-... ile davalılar 1-... 2-..., dahili davalı ..., birleşen 2010/94 Esas sayılı davada davacı ... kendi adına asaleten ... ile davalılar 1-... 2-... 3-... 4-... 5-..., birleşen 2014/25 Esas sayılı davada davacılar 1-... 2-... 3... 4-... 5-... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... Batı 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 24.06.2014 gün ve 2009/367-2014/203 sayılı hükmü düzelterek onayan 23. Hukuk Dairesi'nin 10.10.2018 gün ve 2015/9588-2018/4625 sayılı ilamı aleyhinde davacı-birleşen dosya davalıları ile davalı-birleşen dosya davacıları vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup, asıl ve birleşen 2014/25 Esas sayılı dosyalardaki dava gecikme tazminatı ile eksik ve kusurlu işlerin tamamlanması için nama ifaya izin ile teminat olarak bırakılan dairenin satışına izin ve yetki verilmesi, yüklenici tarafından açılıp birleşen 2010/94 Esas sayılı dosyadaki dava sözleşmenin 13. maddesine göre inşaat yapı ruhsatında bodrum katında yapımına izin verilmeyen daire bedelinin kâr kısmının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davaların birleştirilerek yapılan yargılaması sonucunda asıl ve birleşen 2014/25 Esas sayılı dosyadaki davanın kısmen kabulü ile hesaplanan eksik ve kusurlu işlerin giderilmesi için davacı arsa sahiplerine izin ve yetki verilmesi ile teminat olarak bırakılan 9 nolu bağımsız bölümün eksik ve kusurlu işlerin giderim bedelini karşılamak üzere satışına izin verilmesine, gecikme tazminatı talebinin kısmen kabulüne, birleşen 2010/94 Esas sayılı dosyadaki davanın kısmen kabulüne dair verilen kararının, birleşen 2014/25 Esas sayılı dosya davalısı ... dışındaki diğer taraf vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesince verilen 10.10.2018 gün 2015/9588 Esas, 2018/4625 Karar sayılı yüklenicinin temyiz itirazları reddedilerek arsa sahiplerinin temyiz itiralarının kabulü ile hüküm bölümünün 1 nolu bendinin düzeltilerek onanmasına dair verilen kararına karşı ... dışındaki taraf vekillerince yasal süresi içerisinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Karar düzeltme talebinin kural olarak temyiz incelemesini yapan Yargıtay Hukuk Dairesince incelenmesi gerekmekte ise de; Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2018 gün 2018/1 sayılı işbölümü kararı ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan ve 01.07.2016 tarihinden sonra temyiz ya da karar düzeltme talepli olarak Yargıtay'a gelen dosyalardaki temyiz ya da karar düzeltme taleplerini incelemek görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne verildiğinden karar düzeltme talebi Dairemizce incelenmiştir.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında ve özellikle davalı-birleşen 2010/94 Esas sayılı davacılarının, birleşen 2010/94 Esas sayılı dosyasında verilen karar yönelik

temyiz isteminde bulunmamış olması sebebiyle birleşen 2010/94 Esas sayılı dava ile ilgili karar düzeltme talebinde bulunmakta hukuki yararının bulunmasına göre asıl dosya davalıları-birleşen 2010/94 Esas sayılı dosya davacıları yüklenicilerin tüm, asıl dosya davacıları-birleşen 2010/94 Esas sayılı dosya davalıları arsa sahiplerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-... Noterliği'nin 27.04.2005 gün 7046 yevmiye nolu düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat yapım sözeşmesinin 14. maddesinin 2. fıkrasında yüklenici ... ve ..., arsa sahiplerine ait bağımsız bölümleri sözleşmede belirtilen süre içinde iskan raporu alınmış bir durumda anahtar teslimi olarak tamamlayıp teslim etmedikleri takdirde her geçen ay ve arsa sahiplerine bağımsız bölüm için günün rayiç bedeli üzerinden kira bedeli ödemeyi kabul etmişlerdir. Maddenin devamında bu durumun 6 ayı geçemeyeceği, inşaatın teslim süresi 6 ayı geçtikten sonra mal sahiplerinin mahkemeye müracaatla akdin feshini ve bu yönde uğradıkları bil cümle zarar ve ziyanlarını yükleniciden istemekte serbest oldukları kararlaştırılmıştır.

Sözleşmenin bu maddesinde kararlaştırılan sözleşme ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayıl Borçlar Kanunu'nun 106/II. maddesinde düzenlenen gecikme tazminatıdır. Sözleşmede gecikme tazminatı ödeneceğine dair hüküm bulunmasa dahi yüklenicinin teslimde gecikmesi halinde BK 106/II. maddesi hükmünce arsa sahibi yükleniciden, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde aylık rayiç kira bedelinden az olmamak üzere gecikme tazminatı isteyebilecektir. Sözleşmenin az yukarıda özetlenen maddesindeki 6 aylık süre feshedilemeyen süre olup sözleşmenin bu hükmü gereğince arsa sahipleri teslimde temerrütten itibaren 6 ay süre ile sözleşmeyi gecikme tazminatı alarak feshedemeyeceklerdir. Altı aylık sürenin bitiminden sonra sözleşmenin feshini talep etmeleri mümkün olmakla birlikte bu haklarını kullanmak zorunda değillerdir. Altı aylık sürenin geçmiş olmasına rağmen akdin ifasını bekleyerek gecikmeden doğan zararlarını talep etmeleri mümkündür. Sözleşme hükmünün sadece altı aylık süre için kira tazminatı istenebilecek şeklinde yorumlanması mümkün değildir.

Bu durumda mahkemece hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi kurulundan hukukçu bilirkişi çıkartılarak teknik bilirkişiden asıl dava davacıları arsa sahiplerinin hesaplanan altı aylık gecikme süresi dışında yapı kullanma izin belgesi alınmışsa alındığı tarih, alınmamış ise arsa sahiplerine fiilen teslim edilip kullanılmaya başlanılan tarih, fiili teslim vuku bulmamış ve yapı kullanma izin belgesi alınmamış ise asıl dava tarihine kadar isteyebilecekleri gecikme tazminatı miktarı konusunda gerekçeli ve denetime elverişli ek rapor alınıp, asıl ve birleşen 2014/25 Esas sayılı davadaki talep de dikkate alınarak gecikme tazminatı, eksik ve kusurlu işlerin giderim bedeli, nama ifa ve satışa izin ve yetki verilmesi ile yüklenicilerin açtığı birleşen 2010/94 Esas sayılı davada sözleşmenin 13. maddesinde arsa sahiplerinin hisseleri oranında ödeme yapacakları kararlaştırıldığından hesaplanan bedelden arsa sahiplerinin hisselerine göre sorumlu olacakları miktarların dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Yerel mahkeme kararının bu gerekçe ile bozulması gerekirken gecikme tazminatını talep hakkının altı ay ile sınırlandırılmadığı gözden kaçırılarak düzeltilerek onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından arsa sahiplerinin karar düzeltme taleplerinin bu yönden kabulü uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle asıl dosya davalıları-birleşen 2010/94 Esas sayılı dosya davacıları yüklenicilerin tüm, asıl dosya davacıları-birleşen 2010/94 Esas

sayılı dosya davalıları arsa sahiplerin diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile Yargıtay 23. Hukuk Dairesi’nin 10.10.2018 gün, 2015/9588 Esas, 2018/4625 Karar sayılı ilamının kaldırılarak, hükmün arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 247,20 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan harcın temyiz eden davacı-birleşen-dosya davalılarına iadesine, ödediği karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davacı-birleşen-dosya davalılarına iadesine, aşağıda yazılı bakiye 409,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-birleşen dosya davacılarından alınmasına, HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 315,00 TL para cezası ile bakiye 17,70 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı-birleşen dosya davacılarına yükletilmesine, 22.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10986, Karar No: 2009/11939, Tarih: 14.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10986 E.  ,  2009/11939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde bulunan İlçe Tarım Müdürlüğü veri listesinin incelenmesinden, dava konusu taşınmazın bulunduğu ... İlçesi ... Köyüne ait (lokal) verilerin getirtilmiş olduğu anlaşıldığından münavebeye alınan buğday, arpa, şeker pancarı ürünlerine ait dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatlarının ve üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2203, Karar No: 2011/1966, Tarih: 30.03.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/2203 E.  ,  2011/1966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tük.Mah.Sıf)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 30.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18878, Karar No: 2011/21666, Tarih: 21.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/18878 E.  ,  2011/21666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık; hakem ücret sözleşmesinden doğan alacak istemine ilişkindir.Davanın açıklanan bu niteliğine göre 14.02.2011 tarih ve 27846 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 09.02.2011 tarih ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Daire Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Başkanlar Kurulunun 11.04.2011 tarih ve 14 sayılı Kararı ile hazırlanıp, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 02.06.2011 tarih ve 27952 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 13.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 13.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3725, Karar No: 2024/724, Tarih: 25.01.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/3725 E.  ,  2024/724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/433 E., 2023/221 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; mirasbırakan eşi ...’in, 2731 ada 17 parsel sayılı taşınmazını çocuksuz olması nedeniyle ölümü halinde eşine ve kız kardeşlerine kalmasını istemediğinden yeğenleri olan davalılara satış suretiyle temlik ettiğini, çekişme konusu taşınmazla ilgili yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesinin ise mirasçılardan mal kaçırma ve muvazaa iradesini gizleme amacı taşıdığını ileri sürerek davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmadığı taktirde tenkisine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar; mirasbırakan ile davalı ... arasında yapılan 20.10.1998 tarihli düzenleme şeklindeki kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalı ...’nin çekişme konusu taşınmaz üzerine bina inşaa ettiğini, bu binanın yapımında mirasbırakanın hiçbir katkısının olmadığını, sözleşmede binanın 3 kat olarak inşaa edileceğinin, mirasbırakanın zemin katta 1 no’lu dükkan ile üstündeki 3 ve 5 no’lu daireleri alacağının, fazla yapılan katların davalı ...’ye ait olacağının kararlaştırıldığını, belediyeden alınan izin ile 1 kat fazla olarak binanın yapıldığını, bu durumda kalan 4 daire ve 1 dükkan ile bodrum katın davalı ...’ye verilmesi gerektiğini, bu sözleşme gereği mirasbırakana 95/316 payın tekabül ettiğini, davalı ...’ın maddi yardımlarının karşılığı olarak da sözleşmenin taraflarının davalı ...’a bir kısım paylarını devrettiğini, binanın bitirilebilmesi için Sinop Boyabat’ta bir adet parsel, bir adet kamyon,üç adet traktörün satıldığını,davalı ...’nin 1999-2000 yıllarında ...’tan kredi aldığını, mirasbırakan tarafından davalı ...’ye en son devredilen 70/316 payın ise ön alım hakkının kullanılıp kullanılmayacağı yönündeki ihbarnamenin tebliği üzerine bedelinin peşinen ödenerek satın alındığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

İstanbul Anadolu 21. Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.10.2014 tarihli ve 2011/215 E. 2014/374 K. sayılı kararıyla; muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

İstanbul Anadolu 21. Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.10.2014 tarihli ve 2011/215 E. 2014/374 K. sayılı kararıyla; muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Dairenin 20.02.2018 tarihli ve 2015/5439 E. 2018/1045 K. sayılı kararı ile "... HMK'nın 184 üncü maddesi hükmü gereğince, tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için taraflara söz verilip tahkikatın bittiği tefhim edildikten sonra taraflara sözlü yargılama için duruşmanın başka bir güne bırakılmasını isteyip istemediklerinin sorulması, talep halinde başka bir gün tayin edilmesi; başka bir duruşma gününü istememeleri halinde sözlü yargılama aşamasına geçilerek aynı Kanun'un 186 ncı maddesi gereğince taraflara sözlü yargılama yoluyla beyanda bulunma hakkı verilmesi, ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken, değinilen yasal düzenlemeler gözardı edilerek karar verilmesi isabetli olmadığından anılan yasal düzenlemeler gözetilerek usulü hükümler yerine getirilmek ve ondan sonra hüküm oluşturulmak üzere karar bozulmalıdır..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İstanbul Anadolu 21. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.03.2019 tarihli ve 2018/207 E. 2019/56 K. sayılı kararıyla; temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.