muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24826, Karar No: 2015/6557, Tarih: 30.09.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/24826 E.  ,  2015/6557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Gündüz sayılan zaman diliminde, katılanın 3 dairesinin bulunduğu ve hasar görmesi nedeniyle suç tarihinde oturmadığı binanın zemin katında bulunan muhkem nitelikteki kapının zorlanıp açılması suretiyle daire içinde bulunan eşya ve mutfak dolaplarının alınması şeklindeki eyleme uyan ve 765 sayılı TCK'nın 493/1, 102/3, 104/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 151/1, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. madeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve suçun işlendiği 03.12.2002 tarihinden inceleme tarihine kadar aynı Yasanın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/4038, Karar No: 2014/5414, Tarih: 28.04.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/4038 E.  ,  2014/5414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Divriği Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2012

NUMARASI : 2011/209-2012/167

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.06.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 24.05.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, öncesi devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden veya mera olduğu nedeniyle ... ada .. parsel sayılı 1.068,00 m2 tarla cinsli taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili veya mera olarak sınırlandırılması istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece taşınmaz başında 27.04.2012 tarihinde keşif yapılmış, mahalli bilirkişiler beyanı ve ziraat mühendisi keşif raporunda çayır-mera bitkileri ile kaplı olduğu belirtilmiş ise de dava dışı "Beldibi Köyü tarafından davalı aleyhine Divriği Kadastro Mahkemesinin 2010/13 Esas 2010/117 Karar sayılı ilamı ile dava konusu taşınmazın mera vasfında olamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği ve temyiz edilmeden 07.02.2011 tarihinde kesinleştiği" bu hükmün davacı Hazine yönünden kesin hüküm teşkil etmesede güçlü delil teşkil ettiğinden, dava konusu taşınmazın tarla vasfındaki komşu parseller ile benzerlik gösterdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu ..ada.. parsel sayılı taşınmaz 02.11.2007 tarihinde 20 yılı aşan kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak davalı adına tarla vasfı ile tespit ve 07.02.2011 tarihinde hükmen davalı adına tescil edilmiştir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre çayır, tavan suyunun yüksek bulunduğu veya sulanabilen yerlerde biçilmeye elverişli yem üretilen ve genellikle kuru ot üretimi için kullanılan yerdir. Kuşkusuz, çayır mera kaynakları arasına alınabileceği gibi özel amaçlarla üretilip

yetiştirilmişse özel mülkiyete de konu teşkil edebilir. Ziraat bilirkişisi 02.05.2012 tarihli raporunda taşınmazın % 2-3 eğimli olduğunu ve % 3-4 taşlı yapıya sahip olduğu üzerinde çok yıllık doğal yetişen çayır-mera bitkileri (kılçıksız brom ve çayır yumağı) ile kaplı durumda olup taşınmaz üzerinde 15-20 yıl toprak işleme ve herhangi bir tarımsal ürün ekip hasat yapma işlemi uygulanmadığı çayırlık vasfında bir yer olduğunu belirtmiştir. Çekişme konusu taşınmaz üzerinde mevcut bitki türlerine ve mahalli bilirkişi beyanlarına göre bilirkişinin vardığı sonuç bir birbirine çelişkilidir.

Mahkemece taşınmazı çevreleyen komşu taşınmazlara ilişkin Divriği Kadastro Mahkemesinin 2008/22 Esas sayılı dosyasında davacı Hazine asli müdahil sıfatıyla davaya katılmıştır. Bu davanın halen derdest olduğu anlaşılmaktadır. Uyuşmazlığın çözümü için 2008/22 Esas sayılı Divriği Kadastro Mahkemesi dosyasında asli müdahil Hazine'nin dava konusu taşınmazı ve çevreleyen komşu parseller yönünden açmış olduğu davanın neticesi beklenip çevresi ile birlikte değerlendirerek mera bütünlüğünün bozulup bozulmadığı komşu parsellerden mera olarak sınırlandırılıp kesinleşen parseller ile toprak yapısı itibariyle bütünlük arzedip etmediği, ayırıcı unsurlar bulunup bulunmadığı, komşu köylerden seçilecek yerel bilirkişiler ve uzman bilirkişi huzuruyla araştırılarak neticesine göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 28.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6332, Karar No: 2010/12244, Tarih: 30.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6332 E.  ,  2010/12244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında Görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.12.2008 tarih ve 2008/716-2008/712 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, yüksek oranda kar verileceği ve parasını istediği her an geri alabileceği taahhüdünde bulunulması karşısında 65.036 DM'yi “Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesi” ibaresi bulunan bir belge karşılığında davalılara verdiğini, kısa bir süre sonra ihtiyacı nedeniyle ödediği parayı talep ettiğini, ancak davalı tarafça ödenmediğini, davalıların para toplama faaliyetinin Bankalar Kanunu’na, TTK'na ve SPK’na aykırı olduğunu, hisse senetlerinin usulsüz olarak halka arz edildiğini, müvekkili ile davalı şirket arasında ortaklık ilişkisinin bulunmadığını, müvekkiline süresi içinde hisse senedi teslimi yapılmadığını, şirket anasözleşmesinin ihlal edildiğini, şirket yöneticilerinin TTK’nun 67 nci maddesine ve SPK’na muhalefet suçlarından ceza aldığını ileri sürerek, davalılara verilen 65.036 DM alacağın şimdilik 6.500 TL'lik kısmının ödendiği tarihten itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline, müvekkilinin davalı şirketlerle kurulmuş geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, mevzuata aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının, davalı Yimpaş Yozgat İth. Mad. Paz.ve Tic. A.Ş.'nin ortağı olduğunu, diğer şirketin ortağı olmadığı, davacı tarafın iddialarının gerçeği yansıtmadığını, müvekkili bulunduğu şirketin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul tarafından faaliyetleri denetlenen bir anonim şirket olduğunu, TTK.nun 329. ve 405. maddeleri gereğince anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketlerin tasfiye halinde olmadıklarını, 1 yıllık zamanaşımının dolduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketlerin Başbakanlık Sermaye Piyasası Kurulunun kaydında bulunan anonim şirket ve davacının da davalı şirketlerde hissesi olduğu, TTK.nun 405/2. maddesinde "pay sahipleri sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemezler, tasfiye payına müteallik hakları mahfuzdur" şeklinde yer alan düzenleme uyarınca, sermaye şirketlerinde sermaye olarak şirkete verilenin istenemeyeceği, davalı şirketlerin tasfiye halinde bulunmadığı, davacının talebinin yerinde olmadığı, her ne kadar dava dilekçesinde ..., ..., ... ve ... davalı olarak gösterilmiş ise de; davanın niteliği itibarıyla TTK hükümleri çerçevesinde bir sermaye şirketi olan anonim şirket yönetim kurulu başkanının ve yönetim kurulu üyesinin şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durum mevcut olmadığı gibi ortaklık sözleşmesinin kurulması sırasında adı geçen davalıların sözleşmeye etki eden, taraf iradelerini fesada uğratan her hangi bir eyleminden de söz edilmediği, bu davalıların pasif husumet ehliyetlerinin olmadığı, davacının davalı Yimpaş Holding A.Ş.'nde hissesi bulunmaması nedeniyle bu şirketin de pasif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davalı Yimpaş Yozgat İth.Mad.Paz.ve Tic.A.Ş. hakkında açılan davanın esastan, diğer davalılar hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmişse de hüküm yeterli araştırma ve incelemeye dayanmamaktadır. Gerçekten de TTK.'nun 329 ve 405. maddeleri uyarınca anonim şirket ortakları kural olarak şirkete yatırdıkları sermayeyi geri isteyemezler. Ayrıca yetkili kurulların bir kararı olmadıkça da anonim şirketler, pay senetlerini nominal bedellerinin üzerinde halka arz edemezler.

Somut olayda davalılar vekili, davalının ortak olduğunu kabul ederek ortaklık pay defterlerinin davacıya ait kısmının fotokopisini sunmuştur. Anılan bu belgelere göre, davacının Yimpaş İhtiyaç Malzemeleri AŞ.’nde (50.000) TL nominal bedelli 226 hissesi vardır. Davalı Yimpaş Holding AŞ.’nin 03.12.2008 tarihli yazısı ile Takasbank’ın 18.09.2008 tarihli yazısı yukarıda belirtilen belgeyi teyit etmektedir.

Somut olayda davalılar vekili, davalının ortak olduğunu kabul ederek ortaklık pay defterlerinin davacıya ait kısmının fotokopisini sunmuştur. Anılan bu belgelere göre, davacının Yimpaş İhtiyaç Malzemeleri AŞ.’nde (50.000) TL nominal bedelli 226 hissesi vardır. Davalı Yimpaş Holding AŞ.’nin 03.12.2008 tarihli yazısı ile Takasbank’ın 18.09.2008 tarihli yazısı yukarıda belirtilen belgeyi teyit etmektedir.

Öte yandan davacı vekilince dosyaya sunulan ve Dairemize intikal eden diğer dosyalardan da bilinen SPK. duyuru ve kararlarında, davalı şirketlerin de aralarında bulunduğu Yimpaş Grubu Şirketlerinin, pay defterlerinin gerçek ortaklık durumunu yansıtmadığı, ortaklık durumlarının ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle izlendiği belirtilmiş, söz konusu şirketlerce gönderilen ve Takasbank’ta bulunan resmi pay defterleri bilgilerinin temin edilerek ilgililerin ellerinde bulunan belgelerle karşılaştırılmak suretiyle gerektiğinde dava açılması önerilmiştir. Somut uyuşmazlık yönünden de anılan hisse senetlerinden, mevzuatın öngördüğü biçimde sahih ve gerçek hak sahipliği sonucunu doğuran, davalı şirketlerin yasal pay defterlerinde yer aldığında hiçbir kuşku bulunmayan nitelikte olmalarının anlaşılması gerektiğinde duraksanmamalıdır.

Bu durum karşısında mahkemece, konusunda uzman bir bilirkişi kurulu oluşturulup, davalı şirketlerin yasal defter ve kayıtları üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle, davalı şirketlerin ortaklık durumunun gerçekten de ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle takip edilip edilmediği, şirket ortaklığının gerçekten kazanılıp kazanılmadığı, davacının davalı şirketlere pay senedi satın almak suretiyle mi yoksa devir suretiyle mi ortak olduğu, yeni pay almak suretiyle ortaklık söz konusu ise davacıya verilen pay senetlerinin o tarih itibariyle nominal değerinin ne olduğu, şayet davacıdan nominal değer üzerinden bir bedel alınmış ise primli hisse senedi çıkarılması yolunda bir kararın bulunup bulunmadığı hususlarının tek tek tespit edilmesi, aksi sonuca varıldığında ‘çoğun içinde az da vardır kuralı’ gereği varsa davacıdan fazla alınan bedelin iadesine (tahsiline) karar verilmesi ve açıklanan tüm bu hususların tereddütsüz şekilde ortaya konulmasından sonra davalıların hukuki durumlarının buna göre belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3899, Karar No: 2019/4170, Tarih: 13.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/3899 E.  ,  2019/4170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuk ... hakkında iki kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (suça sürüklenen çocuk ... hakkında iki, suça sürüklenen çocuklar ... ile İlhan haklarında birer kez), özel hayatın gizliliğini ihlal (suça sürüklenen çocuk ...)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk ...'un mağdure ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetine ve mağdure ...'a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine; suça sürüklenen çocuklar ... ile ...'ın müsnet suçlardan beraatlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar haklarında yapılan yargılama sonucunda kurulan hükümlerin suça sürüklenen çocuk ... müdafisi, katılanlar vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesine rağmen 27.04.2015 günlü tebliğnamede suça sürüklenen çocuk ... müdafisiyle, katılanlar vekilinin temyizleriyle ilgili görüş bildirilmesine karşılık O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizi hakkında herhangi bir görüş belirtilmediği anlaşıldığından, ek tebliğname düzenlenmek suretiyle söz konusu eksikliğin giderilmesinden sonra Dairemize iade edilmesi için esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11646, Karar No: 2013/12649, Tarih: 28.05.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/11646 E.  ,  2013/12649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin kesinleşen işe iade davası sonucu yapılan başvuruya rağmen davacının işe başlatılmayarak işveren tarafından feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini belirterek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, ödenmemiş sair işçilik alacağının bulunmadığını, iş sözleşmesinin davalı şirketin ekonomik bakımdan zor durumda olduğundan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 29. maddesi kapsamında toplu çıkış yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı tanıklarının beyanları doğrultusunda hesaplanan fazla mesai ücretinden %30 oranda hakkaniyet indirimi ile bilirkişi hesaplamaları doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı şirket vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Fazla çalışma ücretinin tanık ifadelerine göre belirlenmesi ve miktarın yüksek çıkması halinde işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izin mazeret gibi nedenlerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Yargıtay'ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak söz konusu alacakların işveren belgelerine göre tespit edilmesi halinde hakkaniyet indirimi yapılması söz konusu değildir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir.

Dosya içeriğine davacı Gördes Belediye Başkanlığından iş alan davalı şirket işçisi olarak Belediye işyerinde çalışmıştır. Dava konusu fazla çalışma ücreti davacı tanığı anlatımlarına göre hesaplanmış, davacı tanıkları işin bitiş saati ile ilgili olarak, genel beyanlarda bulunmuşlardır. Bilirkişi bu beyanları dikkate alarak fazla mesai hesaplaması yapmış ise de tanıkların bu genel beyanlarını teyit eden herhangi yazılı bir belge veya somut başkaca bir kanıtta dosyaya sunulmamıştır. Ayrıca dinlenen tanıklar davacının tüm çalışma süresince birlikte çalıştığı işçiler olmadığı gibi bir kısım tanıkların davalı işverene karşı işçilik alacağı davası bulunduğundan sözkonusu tanıkların davanın kabulünde menfaati olduğunun kabulü gerekir. Ancak bu durum tanık beyanlarının tümden geçersiz olduğunu da göstermeyeceğinden bu anlatımlara ve yapılan işin niteliğine göre fazla mesai yapıldığının da anlaşılmasına göre hakkaniyet indiriminin en az %50 oranında yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9527, Karar No: 2014/10265, Tarih: 22.09.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/9527 E.  ,  2014/10265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2013/559-2014/191

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.03.2011 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı A.. A.. ve M.. A.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Davacı, 1598 parsel sayılı taşınmazında oturduğunu, davalıların komşu 2987 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binalarında aile mahremiyetine zarar verecek şekilde kendi taşınmazına bakan 5 adet pencere açtıklarını belirterek pencerelerin kapatılmasını istemiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece 04.12.2012 günlü hüküm ile, davanın kabulüne, davalı taşınmazındaki binanın İmar Kanununa aykırı olması nedeniyle pencerelerinin kapatılmasına karar verilmiştir.

Davalılar M.. A.. ve A.. A.. vekilinin temyizi üzerine karar Dairemizce; “ Davalıların binasındaki pencerenin salt ruhsatsız ve imara aykırı bulunması TMK’nun 737. maddesi uyarınca kal'ini gerektirmez. Yapının imara aykırı olması yanında bir zararın doğması da şarttır. Salt imara aykırılık, idari mercileri ve idare mahkemelerini ilgilendiren bir husustur. Diğer yandan davalıların söz konusu pencereyi ışık veya hava almak amacıyla değil de kendisine hiçbir faydası olmayan, doğrudan davacının aile mahremiyetini bozmak için imara aykırı olarak açtığının belirlenmesi halinde davanın kabulüne karar verilebilir. O halde mahkemece, yeni bir keşif yapılarak davalıların açtığı pencerelerin davacıya zarar verip vermediği, vermiş ise somut zararın ne olduğu hususunda gerekli inceleme ve araştırmaların yapılması, bu pencerelerin komşuluk hukuku açısından katlanma yükümlülüğü kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozmaya uyularak kurulan ikinci hükümde davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacıya ait ..ada ..parsel sayılı taşınmaz üzerindeki evin 1. katında bulunan pencerelerin kapatılmasına, 2. katında bulunan pencerelerin kapatılmasına yönelik davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili, davalı M.. A.. ve A.. A.. vekili temyiz etmiştir.

Bozmaya uyularak kurulan ikinci hükümde davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacıya ait ..ada ..parsel sayılı taşınmaz üzerindeki evin 1. katında bulunan pencerelerin kapatılmasına, 2. katında bulunan pencerelerin kapatılmasına yönelik davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili, davalı M.. A.. ve A.. A.. vekili temyiz etmiştir.

Dairemizin bozma ilamı sonrasında yapılan keşif sonucunda alınan 25.12.2013 havale tarihli inşaat bilirkişi raporunda; dava konusu pencerelerin ışık ve hava ihtiyacı nedeniyle açılmış olduğu, her ne kadar pencerelerin daire içinde 1.70-1.80 metre kodunda olsa da 3 adetinin mutfak, banyo ve tuvalet penceresi olduğu ve davalıya ait ev ve avluya mesafesi itibariyle koku v.s. gibi rahatsızlığa neden olabileceği belirtilerek banyo, tuvalet pencerelerinin kapatılması gerektiği belirtilmiştir. Davacının iddiası ise dava konusu pencerelerin aile mahremiyetine zarar verdiği yönündedir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere göre davacı tarafından aile mahremiyetinin ihlal edildiği kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken davacının talebi aşılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.