muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4901, Karar No: 2013/2948, Tarih: 08.04.2013

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ....ın, mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, meşru savunmaya, tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak; 5237 sayılı TCK.nun 53 maddesinin uygulandığı bendin, "sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53 maddesinin 1 fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 08/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4412, Karar No: 2019/10786, Tarih: 02.12.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/4412 E.  ,  2019/10786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Müdahalenin Önlenmesi Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, dava konusu 1974, 1546, 225 ve 257 parsel sayılı taşınmazların taraflara murisleri olan ...’ten intikal ettiğini, taşınmazların tamamının çiftçilik faaliyeti içinde kiraz, elma ve sebze yetiştirmek suretiyle tarımsal gelir elde etmek ve üzerindeki binaların ise kullanılmak ve ev niteliğindeki yapı içinde oturmak suretiyle davalılar tarafından kullanıldığını, müvekkillerinin taşınmazlarda, murislerinden intikalen paydaş malik olmalarına rağmen taşınmaz gelirlerinden paylarına düşen kısımdan yararlanamadığını, davalıların taşınmazlardan istifade ederken elde ettikleri gelirlerden davacıların payına düşen kısmı kendilerine vermediklerini açıklayarak davalıların dava konusu taşınmazlarda davalıların vekil edenlerinin paylarına vaki haksız elatmalarının önlenmesini ve fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere, 2009 yılından dava tarihine kadar doğmuş olan ve davacıların paylarına düşen ecrimisilin yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili davaya cevabında davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, çaplı taşınmazlarda paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil taleplerine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacılar vekilinin, 1974 sayılı parsel yönünden temyiz itirazlarına gelince,

Dava, çaplı taşınmazlarda paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil taleplerine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacılar vekilinin, 1974 sayılı parsel yönünden temyiz itirazlarına gelince,

Kural olarak, intifadan men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan yararlanmak isteğini davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali ve davaya konu taşınmazın kamu malı olması halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır. Somut olayda, dava konusu taşınmazlardan 1974 parsel numaralı taşınmazın bahçe vasfında olduğu, gelir getirici niteliğinin bulunduğu ve bu nedenle intifadan men şartının aranmayacağı hususu gözönüne alınarak, davacı tarafın ecrimisil talep ettiği dönem olan 2009 yılı ve dava tarihi olan 25.07.2014 tarihleri arası için, (1974 parsel numaralı taşınmaz yönünden) davacıların hissesine düşen kısım bakımından ecrimisil hesabı yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın tümden reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin, yukarıdaki (2) nolu bent kapsamındaki temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının yukarıda 1. nolu bentte yazılı nedenlerle Reddine, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 02.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15132, Karar No: 2023/600, Tarih: 23.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15132 E.  ,  2023/600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.12.2005 Tarihli ve 2005/632 Esas, 2005/632 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış, ...'ın velayeti altında bırakılmıştır.

Veli 08.10.2021 tarihli dilekçesi ile, vasilik süresinin dolduğunu, kısıtlının ve kendisinin Manisa ili Turgutlu ilçesinde ikamet etmesi nedeniyle dosyanın Turgutlu Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 22.11.2021 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri adresinin ... Turgutlu/Manisa olduğu gerekçesiyle kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Turgutlu Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.08.2022 Tarihli ve 2022/563 Esas, 2022/1679 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yerleşim yeri adresinin tespiti amacıyla yapılan kolluk araştırması sonucunda Turgutlu ilçesinde kayıtlı ikamet adresine rastlanılmadığının bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 üncü maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için vesayet makamı olan Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesince talep üzerine 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı bulunduğuna göre vesayet dosyasının takibi ile Turgutlu Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Turgutlu Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.01.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10391, Karar No: 2012/12325, Tarih: 12.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/10391 E.  ,  2012/12325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi tarafından münavebeye alınan buğday, saman, marul ve mısırın kuru-sulu arazi ayrımı yapılmak suretiyle 2010 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, üretim giderleri (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvellerinin,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde 3-4 yaşlarında palmiye fidanlarının bulunduğu belirtildiğine göre, bunların her birinin yaşları da belirtilmek suretiyle birim değerinin,

Gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak alınacak cevap yazısının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7661, Karar No: 2015/6219, Tarih: 02.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7661 E.  ,  2015/6219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2014/68-2014/136

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin davalı arsa sahibi tarafından haksız olarak feshi nedeniyle müvekkili yüklenicinin zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere müvekkili şirketin sözleşmenin ifası maksadıyla yapmış olduğu masraflar için 5.000,00 TL, sözleşme ifa edilmiş olsaydı inşa edilecek olan binadan müvekkilinin kazanabileceği fakat haksız fesih nedeniyle kazanamadığı 5.000,00 TL kâr mahrumiyeti, sözleşmenin ifa edileceğine güvenerek yıllarca bir iş almayarak kaçırmış olduğu fırsatlar için 5.000,00 TL ve dönme cezası olarak 5.000,00.TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL’nin reeskont faizi ile tahsilini talep etmiş, 26.03.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile yoksun kalınan kâr talebi olarak talep edilen 5.000,00.TL'yi 20.763,00.TL olarak ıslah ettiklerini belirtmiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin davacı tarafından ifasının mümkün olmadığını, bu nedenle kâr mahrumiyeti talebinin de yerinde olmadığını, proje masrafı ve parsellerin tevhidi masrafının mahrum kalınan kâr kapsamında olduğundan ayrıca talep edilemeyeceğini, dönme cezasının kararlaştırıldığı hallerde de kâr mahrumiyetinin istenemeyeceğini, cezai şartın geçersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı yüklenicinin BK’nın 325. maddesine göre talep edebileceği kâr kaybının 20.763,00 TL olduğu, davacı tarafça talep edilen masrafların kâr kaybı talebi içerisinde değerlendirildiği, bu hususta ayrıca talepte bulunulamayacağı, sözleşme nedeniyle kaçırdığı fırsatlara ilişkin tazminat talebinin de dosya kapsamı ile örtüşmediği, taraflar arasında akdedilen sözleşmede, sözleşmeden dönülmesi halinde arsa bedelinin cezai şart olarak ödeneceği kararlaştırılmış ise de sözleşmenin feshi tarihi olarak kabul edilen 2007 yılı itibarıyla arsa değerinin 115.500,00 TL olduğu, sözleşmeden dönülmesi halinde arsa bedelinin cezai şart olarak ödenmesine ilişkin düzenleme davalı arsa sahibinin yıkımına ve mahvına neden olacak kadar ağır ve yüksek olduğundan BK’nın 20. maddesi uyarınca adap ve ahlaka aykırı olduğu, bu itibarla cezai şart talebinin de yerinde olmadığından bahisle, davanın kısmen kabulü ile 20.763,00 TL kâr kaybının 5.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren, bakiye 15.763,00 TL'sinin ıslah tarihi olan 26.03.2013 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacının diğer taleplerinin reddine dair

verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 20.11.2013 tarih ve 4854 Esas, 7245 Karar sayılı ilamıyla, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, taraflar arasındaki sözleşmede arsa sahibinin sözleşmeden vazgeçmesi halinde yükleniciye diğer zararların yanında arsa bedeli kadar cezai şart bedeli de ödeyeceğinin kararlaştırıldığı, bu hükmün hukuki nitelik itibarıyla BK’nın 158/III (TBK m.179/son) maddesinde yer alan dönme cezası niteliğinde olduğu, kural olarak dönme cezası kararlaştırılan hallerde diğer tazminat kalemlerinin (masraflar dışında) talep edilebilmesi mümkün değilse de emredici olmayan bu hükmün aksinin, somut olayda olduğu gibi düzenlenebilmesinin mümkün bulunduğu, keza, dönme cezasına hükmedildiği hallerde tenkis isteminin dinlenebilmesinin de mümkün olmadığı (BK m. 161/III, TBK m. 182/ III), ne var ki, kararlaştırılan cezai şartın BK’nın 20. maddesinde tarif edilen şartlara aykırı olduğunun tespiti halinde batıl sayılacağı ve bu yöndeki bir istemin reddi gerekeceği, somut olayda da, mahkemece sözleşmenin bu hükmünün BK’nın 20. maddesine aykırı olduğu, borçlu arsa sahibinin iktisaden mahvına neden olacağı belirtilerek dönme cezasına yönelik isteğin reddine karar verilmiş ise de, hüküm yerinde dönme cezasının ne suretle fahişlik oranını aşacak yani davalının mahvına neden olacak nitelikte bulunduğu tartışılmadan soyut ifadelerle yazılı şekilde ret kararı verilmesinin yerinde olmadığı belirtilerek bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, iddia, savunma, benimsenen ek bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalıya düşecek dairelerin toplam değerinin 160.000,00 TL olduğu, yaptırılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasında davalının 840,00 TL emekli aylığı aldığı ve üzerine kayıtla dört adet dairesinin bulunduğunun tespit edildiği, bu dairelerin yanlar arasındaki sözleşmenin feshinden sonra başka bir yüklenici tarafından arsa üzerine yapılacak inşaattan dolayı davalıya düşen daireler olduğu, davalının sözleşmeye konu arsa dışında başkaca bir taşınmazının bulunmadığı, bu itibarla sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın davalının ekonomik ve sosyal durumu dikkate alındığında BK'nın 20. maddesine aykırı olduğu, davalı arsa sahibinin iktisaden mahvına neden olacak düzeyde ağır ve yüksek olduğu sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulü ile 20.763,00 TL kâr kaybının 5.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren, bakiye 15.763,00 TL'sinin ıslah tarihi olan 26.03.2013 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacının diğer taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına,kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5646, Karar No: 2010/3979, Tarih: 22.06.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/5646 E.  ,  2010/3979 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, hükmüne uyulan bozma kararı çerçevesinde işlem yapılmasına, hüküm verilirken bozma kararı dışında kalarak kesinleşen yönlerin de göz önünde bulundurulmasına göre davacı ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile daire bozma kararı gereğine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 8,25 TL harcın davacı ...'ten alınmasına, 22.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9811, Karar No: 2019/18584, Tarih: 03.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/9811 E.  ,  2019/18584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi uyarınca hükmün esasını oluşturan kısa kararda 5 yıl hapis cezasına hükmedildiği halde gerekçeli karara 6 yıl hapis cezasına hükmedildiğinin yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 03.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4888, Karar No: 2013/10098, Tarih: 03.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/4888 E.  ,  2013/10098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez) suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.01.2013 gün ve 2012/201 Esas, 2013/10 Karar sayılı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel istismar suçlarından kurulan hükümler yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin, süresi içinde sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafii tarafından incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ... günlü tebliğnamesiyle Daireye gönderilmekle 25.09.2013 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurların ... tarihli kolluk beyanları,... tarihli görgü tespit tutanağındaki beyanları, ...tarihli savcılık beyanları, ... Üniversitesi Adli Tıp Anabilim dalınca düzenlenen adli raporlardaki .... ve .... tarihli beyanları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mağdur ...'e yönelik cinsel istismar eylemlerinin sayısı, zamanı, niteliği, ilk ve son olay tarihlerine ilişkin çelişkili beyanları; yine sanığın mağdur ...'e yönelik cinsel istismar eylemini, mağdurun kolluk ifadesinde 2010 yılı ... ayında bir kez olarak belirttiği, kamerayla ile alınan savcılık beyanının Dairemizce yapılan inceleme sırasında izlenmesinde sanığın ilk eylemini geçen yılın Haziran ayından önce ikincisinin de topaç oynarken şeklinde ifade ettiği, ...

tarihli rapordaki beyanında sanığın ilk eyleminin geçen ... ayı, ikinci olayının salı olduğuna dair çelişkili beyanları; mağdurların öz amcası olan sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlerken internet kafeye götüreceği vaadi veya mağdur çocukların kolundan tutup zorla götürmesi şeklinde iddia olunan çelişkili beyanlarını gidermek için mağdurların mahkemesince usulüne uygun celp edilip öncelikle olayın oluş biçimi net bir şekilde anlattırılıp, beyanlar arasındaki çelişkiler giderilip, sanığın her bir mağdura yönelik eylemlerinin sayısı, zamanı, niteliği, eylemler arasında geçen süre, ilk ve son olay tarihleri belirlendikten sonra; mağdur ...'in anal bölgesinde saat kadranına göre 1 ve 11 hizasında rektuma doğru uzanan fissür olduğuna dair ... tarihli raporuda gözetilerek, bu mağdura yönelik cinsel istismar eyleminin sayısı, suç tarihleri arasında geçen zaman, suç kastının yenilenip yenilenmediği, eylemlerinin ayrı suç oluşturup oluşturmayacağı hususları ile sanığın, mağdurlara yönelik hürriyetten yoksun kılma eylemlerinin TCK.nın 109/2. maddesinde öngörülen cebir, tehdit veya hile işlenip işlenmediği ve mağdurlara yönelik cinsel istismar eylemlerinin cebir veya tehditle işlendiğinin tesbiti halinde TCK.nın 103/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı da tartışılarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, mağdurların ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin suç tarihinden itibaren en az altı ay geçtikten sonra yapılması gerektiği gözetilmeden, mağdurların ruh sağlığının bozulduğuna dair ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalınca, olayın üzerinden altı ay geçmeden ... tarihinde düzenlenen raporun esas alınarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin ceza miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak üzere 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, ... tarihinde oybirliğiyle karar verildi.