muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/3762, Karar No: 2025/8215, Tarih: 14.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/3762 E.  ,  2025/8215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/665 E., 2024/116 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 20.07.2005 tarihinde yapılan şirket olağan genel kurul toplantısında yönetim kurulu üyeliğine seçilmemek suretiyle başkan yardımcılığından ayrıldığını, ...Sist. Yapı San. ve Ticaret A.Ş.'nin şirketten ayrılmasından sonraki dönemde tahakkuk eden prim borçları sebebiyle toplam 859.738,71 TL tutarında ödeme emri tebliğ edildiğini, takip konusu borçtan sorumlu olmadığını ve ayrıca prim borcunun zamanaşımına uğradığını belirterek ödeme emrinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın yasal 7 günlük hak düşürücü sürede açılmadığını, davacının yönetim kurulu üyesi olarak borçtan müşterek ve müteselsil sorumlu olduğunu, zamanaşımını kesen sebeplerin varlığı sebebiyle zamanaşımının söz konusu olmadığını, zamanaşımına uğrayan borcun eksik borç haline dönüştüğünü belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.12.2017 tarihli kararı ile davanın kabulü ile davacının 20.07.2005 tarihinde dava dışı ...Sistemler Yapı San.ve Tic. A.Ş.'nin Yönetim Kurulu üyeliğinden ayrıldığı tarihten sonrası dönem prim borçlarına ilişkin, davalı Kurum tarafından düzenlenen 03.06.2015 tarihli 2015/18385 numaralı ödeme emrinin iptali gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 15.12.2017 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 30.01.2020 tarihli kararı ile istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.01.2020 tarihli kararının süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, ödeme emrine konu 2005/10 dönemine ait prim borcunun ödenmesinde davacının sorumluluğunun tam olarak ortaya konulabilmesi için yapılan tescil işlemlerinin ve davacının yönetim kurulundan ayrılma işleminin TTK 373.maddesi uyarınca 3. kişiler açısından sonuç doğurup doğurmadığı irdelendikten sonra toplanan tüm deliller değerlendirilerek varılacak sonuca göre karar verilmelidir, gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından bozmaya uyularak 02.05.2023 tarihli kararı ile davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dairece 27.02.2024 tarihli bozma ilamında ...dosya kapsamı ve getirtilen kayıtlardan, davacının 20.07.2005 tarihli Yönetim Kurulu kararı ile şirketin 13.07.2005 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısı ile davacının yeniden yönetim kuruluna seçilmediği ve temsil yetkisinin sona erdiği gözetildiğinde, Mahkemece, davacının, dava dışı şirketteki yönetim kurulu üyeliğinin ve temsil yetkisinin sona ermesi ve yerine yeni yönetim kurulu üyesi ve temsilci seçilmesine ilişkin noter onaylı yönetim kurulu kararının, Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan edilmemesinin, işlemin hukuken varlık kazanmasına değil, bu hususun üçüncü kişilere açıklanması amacına yönelik olduğu, dolayısıyla inşai değil bildirici bir işlem olduğu gözetilip sonucuna göre bir karar verilmesi için hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir, gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararı ikinci kez bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay ilamına uyulmasına, Kurum tarafından düzenlenen 03.06.2015 tarih 2015/183185 sayılı ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili:

a. Borçtan şirketle aynı oranda müteselsil sorumlu olan davacının, borcun ödenmemesine yönelik herhangi bir haklı sebep sunmadığını, hakkında takip yapılmasına engel bulunmadığını,

b.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan etmektedir

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle ticaret sicil kayıtlarına göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz eden vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5080, Karar No: 2023/5950, Tarih: 04.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5080 E.  ,  2023/5950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/157 E., 2015/14 K.

SUÇLAR : Hakaret, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî iade, kısmî onama, kısmî bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası uyarınca itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve aynı Kanun'un 264 üncü maddesine göre bu karara yönelik temyiz istemi itiraz kabul edilerek bu hususta mahallinde merciince değerlendirme yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Patnos Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.04.2013 tarihli ve 2013/254 Esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hakaret suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Patnos Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.04.2014 tarihli ve 2013/271 Esas, 2014/84 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan görevsizlik kararı verilerek dosyanın Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği anlaşılmıştır.

3. Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.01.2015 tarihli ve 2014/157 Esas, 2015/14 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında;

a.) Hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

b.) Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci, dördüncü ve altıncı fıkraları, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ile son cümlesi ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

a.) Hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

b.) Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci, dördüncü ve altıncı fıkraları, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ile son cümlesi ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

c.) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 19.02.2018 tarihli ve 14-2015/118507 sayılı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden bozma, hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı için incelenmeksizin iade, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm açısından ise onama görüşlerini içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuğun yaşının küçük olması, sosyal çevreden ve aileden etkilenmesi, baskı unsurlarının ruh halinde şiddetli bir şekilde cereyan etmesi nedeniyle beyanlarında değişkenlik oluşmasının lehe değerlendirilmesi gerektiğine, çocuğun cinsel istismarı suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğine, mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna dair kesin bulgular olmamasına rağmen cezada artırım yoluna gidilmesinin bozmayı gerektirdiğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibarıyla oluştuğu kabul edilse bile hile unsuru bulunmadığına, ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca indirim uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, bu indirim yapılmadığından sonuç ceza açısından hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile erteleme hükümleri sınırına ulaşılamadığına, mağdura hakaret edildiğine dair yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "...Olay tarihinde hakkında aynı suçlardan ek takipsizlik kararı verilen SSÇ ... ile SSÇ ...' ın birlikte mağdur ...' i ve tanığı balık tutma bahanesiyle nehir kenarına götürdüğü ve burada tanık ifadesine göre mağdura 'senin ananı babanı sinkaf ederim' diyerek hakaret ettikten sonra tanığın olay yerinden kaçtığı ve SSÇ' lerin mağdurun pantolonunu çıkarttıkları, SSÇ ...' ın mağdurun kollarından tuttuğu ve SSÇ ...' ın cinsel organını mağdurun anüsüne sürttüğü..." şeklindeki gerekçe ile hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Hakaret Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Hakaret Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

B.Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Suça sürüklenen çocuğun eylemini hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen .... ile birlikte gerçekleştirmesine rağmen hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmaması, sonuç cezaya etkili olmayıp aleyhe temyiz de bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların yukarıdaki eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilerek Mahkemece kurulan hükümde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C.Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken önce 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, ardından aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasının tatbiki suretiyle kademeli uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Suça sürüklenen çocuğun eylemini hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ....ile birlikte gerçekleştirmesine rağmen hakkında 5237 sayılı Kanun'un

109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması, sonuca etkili olmayıp aleyhe temyiz de bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması, sonuca etkili olmayıp aleyhe temyiz de bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

4.Ancak; suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde on iki-on beş yaş grubunda bulunduğu gözetilerek hakkında 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bir hukuka aykırılık olarak kabul edilmiştir.

5.Düzeltilerek onama sebebine göre Tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Hakaret Suçundan Verilen Karar Yönünden

Gerekçenin (A) numaralı bendinde açıklanan nedenle, dava dosyasının Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Cinsel İstismarı Yönünden

Gerekçenin (B) bendinde açıklanan nedenle Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.01.2015 tarihli ve 2014/157 Esas, 2015/14 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden

Gerekçenin (C) bendinde açıklanan nedenle Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.01.2015 tarihli ve 2014/157 Esas, 2015/14 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, (B) nolu hüküm fıkrasındaki 5 numaralı bendin hükümden çıkarılarak (4) numaralı bentten sonra gelmek üzere sırasıyla “5-Suça sürüklenen çocuğun suç işlediği tarihte 12-15 yaş aralığında olduğu anlaşıldığından, hükmedilen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 1/2 oranında indirim yapılarak 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına", "6-Suça sürüklenen çocuğun sabıkasız geçmişi, yargılama sürecindeki dosyaya yansıyan olumsuz bir hal ve tavrının olmaması nedeni ile cezasından 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi ve izleyen bent numaralarının da buna göre teselsül ettirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4332, Karar No: 2021/1510, Tarih: 19.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/4332 E.  ,  2021/1510 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ... 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde satış personeli olarak 01.11.2007 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi, yıllık izinlerinin tam olarak kullandırılmaması ve ücretlerinin ödenmemesi, ücretin Sosyal Güvenlik Kurumu'na gerçekte aldığı ücret üzerinden bildirilmemesi sebepleri ile ... 1. Noterliğinin 06/06/2016 tarih ve 4357 yevmiye nolu ihtarnamesi ile iş akdini haklı nedenlerle feshettiğini, iş akdinin feshi tarihinde müvekkilinin maaşının 1.650,00 TL, ayrıca müvekkiline aylık ayakkabı satışının %1' i oranında prim ödemesi yapıldığını, yine öğle yemekleri için her gün 10,00 TL yemek ödemesi yapıldığını, haftanın altı günü çalışma yapıldığını, davalıya ait işyerinde çalışmaya başladığı 2007/2009 yılları arasında haftanın altı günü işe sabah 09.00 de başladığını, 20.30 da işe son verildiğini, çalıştığı süre boyunca ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmaya devam ettiğini, ancak karşılığında kendisine herhangi bir ödeme yapılmadığını, milli bayramlar, yılbaşı ve işçi bayramlarında çalışmaya devam ettiğini, dini bayramlarda ise yalnızca 1 gün izin kullanabildiğini, arife günlerinde tam gün çalışmaya devam ettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.Davalı Cevabının Özeti:Davalı vekili, davacının işten ayrılacağını müvekkili Şirkete beyan ettiğini, müvekkili Şirketin de bütün iyi niyetiyle davacının isteğini kabul ettiğini ve davacının ayrıldığı ay çalışma süresi olan maaşını dahi derhal bankaya yatırdığını, olayda asıl mağdur olanın müvekkili Şirket olduğunu, davacının işi kendisinin terk ettiğini, müvekkili Şirket yetkililerinin davacı tarafın işe başladığı gün itibari ile Sosyal Güvenlik Kurumu'na derhal bildirimde bulunduğunu ve sigorta primlerini işten çıkış tarihine kadar aksatmadan ve tam olarak yatırdığını, davacının asgari ücretle çalıştığını, bu maaşının ve asgari geçim indiriminin her ay düzenli olarak yatırıldığını, davacının işyerinde yemek molasının 10 dakika verildiğinden ve çalışma saatlerinin uzunluğundan bahsettiğini, bu hususun gerçek olmadığını, müvekkili işyerinin alışveriş merkezinde yer aldığını ve çalışma saatlerinin gece yarılarına kadar uzamasının söz konusu olmadığını, müvekkili işyerinde vardiya sistemi uygulanmakta olduğunu, davacının dava dilekçesinde belirtmiş olduğu fazla mesai, ulusal bayram, dini bayram, hafta tatilleri ve yıllık ücretli izinlerini kullanmadığı ve bunlara ilişkin alacaklarını alamadığına ilişkin beyanlarının olmadığını, davacının alacaklarının zaman aşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil alacaklarının ödenmemesi nedeniyle ... 1. Noterliğinin 06/06/2016 tarihli ve 04357 yevmiye nolu ihtarnamesi ile feshettiği, ihtarnamenin 07/06/2016 tarihinde davalıya tebliğ edildiği, yapılan yargılamada bu alacağının hesaplandığı anlaşıldığından davacının fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının yıllık izin ücreti alacağı olup olmadığı konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir sebeple sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü, işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispatlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde, hakimin davayı aydınlatma ödevi düzenlenmiş olup madde uyarınca, hakim uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği ve delil gösterilmesini isteyebileceği düzenlenmiştir.

İşçinin uzun süre yıllık izin kullandırılmadığı iddiaları karşısında 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 31.maddesinde öngörülen davayı aydınlatma ödevi çerçevesinde hâkimin davacı işçiyi bizzat dinleyerek çalışma ve dinlenme süreleri konusunu açıklığa kavuşturması gerekir. Dairemizce uzun süre kavramı beş yıl ve daha fazla süre olarak değerlendirilmiş olup, kullandırılmadığı iddia edilen izin süresinin toplamda beş yıllık veya daha fazla olması halinde anılan hüküm çerçevesinde uygulama yapılmalıdır. Somut uyuşmazlıkta, davacı davalı işyerinde 20.11.2008-07.06.2016 tarihleri arasında 7 yıl 4 ay 17 gün süre ile çalışmış olup, dava dilekçesinde de hangi yıl veya dönem olduğuna ilişkin bir somutlaştırma yapılmaksızın kullandırılmayan yıllık izin ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek izin alacağını talep etmiştir. Mahkemece, davacının hizmet süresine göre 110 gün ücretli izne hak kazandığı kabul edilerek yıllık izin ücreti hüküm altına alınmıştır. Davacının iddiası hayatın olağan akışına aykırı olduğundan, hakimin 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 31. maddesinde düzenlenen davayı aydınlatma ödevi çerçevesinde; Mahkemece, davacı asil çağrılarak çalışma süresi boyunca yıllık izin kullanıp kullanmadığı konusundaki beyanının alınmasından sonra sonucuna ve tüm dosya kapsamına göre değerlendirme yapılarak bir karar verilmesi gerekmektedir.Bu durumda Mahkemenin, hakimin davayı aydınlatma ödevi gözetilmeksizin eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.