muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3647, Karar No: 2020/1804, Tarih: 02.03.2020

Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

506 sayılı Kanunun 108. maddesi gereğince sigortalılık başlangıç tarihinin belirlenmesine ilişkin açılan her dava, sigortalılığın saptanması istemini de içerdiğinden, aynı Kanunun 79/10 maddesi kapsamında bir günlük çalışmanın belirlenmesi davasıdır.

Davalı işverene ait halı atölyesinde 14.06.1990 günü çalışmaya başladığı yönünde hakkında düzenlenen işe giriş bildirgesinin ve kısa vadeli sigorta kollarına tabi bordro ile 14.06.1990 tarihinden itibaren 34 günlük hizmetin davalı Kuruma bildirilmesine rağmen Kurumca, ilgili kanun maddelerine göre el halıcılığı dokuma işinin kısa vadeli sigorta kollarına tabi olmasından dolayı uzun vadeli sigorta kolları başlangıcı olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davacı talebinin reddedilmesi üzerine, davacının istemi, sigortalılık başlangıç tarihinin tespitine ilişkin olup mahkemece yapılan yargılamada davanın kabulüne dair verilen karar, davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun 3. maddesinin II numaralı fıkrasına, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanunun 1. maddesiyle eklenen (D) bendinde “El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kolları uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler.” düzenlemesine yer verilmiş, sonrasında 06.08.2003 günü yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanunun 57. maddesiyle söz konusu bent ilga edilmiş olup yürürlükten kaldırmaya yönelik yasama işleminin geriye yürütüleceğine ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmadığından, şu durumda 09.07.1987 – 05.08.2003 (dahil) dönemi bakımından bentte yazılı nitelikteki hizmetin 506 sayılı Kanun hükümleri gereğince uzun vadeli sigorta kollarına tabi zorunlu sigortalılık olarak değerlendirilemeyeceği belirgindir.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava irdelendiğinde, uyuşmazlık konusu dönemde davacının, işverene bağlı olarak yerine getirdiği faaliyetin “el halıcılığı dokuma işi” niteliğinde olup olmadığı belirlendikten sonra, yapılan işin el halıcılığı kapsamında olduğunun anlaşılması halinde davanın reddine, aksi halde kabulüne karar verilmelidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02.03.2020 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13188, Karar No: 2017/17969, Tarih: 15.06.2017

**4. Ceza Dairesi         2017/13188 E.  ,  2017/17969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkumiyet katılan vekili

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede açıklanan eylemler ve sevk maddeleri ile temyizin kapsamı ve Yargıtay Kanununun 14. maddesi, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Ceza Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen hükümlerine, temyiz dilekçesi içeriğine göre, sanık hakkında, tehdit suçundan TCK'nın 106/1, çocuğun cinsel istismarı suçundan 103/2. maddesine göre kamu davası açılmış olup, 104/1. maddeden mahkumiyet, tehdit suçundan beraat kararı verilmiş bulunmasına, çocuğun cinsel istismarı suçunun en ağır yaptırımı içermesine göre, işin incelenmesinin Yüksek 14. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 15/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19751, Karar No: 2012/12342, Tarih: 16.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/19751 E.  ,  2012/12342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50, 52, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet,

Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa hükmolunan hapis cezasının paraya çevrilmesi esnasında, 18.200 TL yerine yazılı şekilde eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin teşdide ilişkin ve eksik inceleme ile karar verildiği yönünde yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7621, Karar No: 2016/7771, Tarih: 04.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/7621 E.  ,  2016/7771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/12/2015 gün ve 2014/1243-2015/740 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi fer'i müdahiller ... ve ... vekilleri tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece verilen karar fer'i müdahiller ... ve ... vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiş ise de, fer'i müdahiller ... ve ... davanın tarafı olmayıp, davalı taraf yanında davaya katılarak fer'i müdahil sıfatını almışlardır. HUMK'un 57 ve HMK'nın 66 vd. maddeleri uyarınca davanın tarafı olmayan, bu nedenle taraflara tanınmış hakları tek başına kullanma yetkisi bulunmayıp, ancak lehine katıldığı tarafla birlikte hareket etme yetkisine sahip olup, kararı tek başına temyiz etme yetkisi bulunmayan fer'i müdahillerin aleyhlerine de bir hüküm kurulmadığından tek başlarına temyiz yoluna başvurmaları mümkün olmadığı gibi, fer'i müdahil ... vekilinin temyize cevap ve temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedilmediği ve temyiz harcının da yatırılmadığı ve bu nedenle süresinde usulünce yapılmış bir temyiz istemi de bulunmadığı ayrıca, karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’un 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL'ni geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesin olup, bu miktarın, karar tarihi itibariyle 2.080,00 TL olduğu, dava dilekçesinde, 1.000,00 TL'nin davalıdan tahsilinin istenildiği, mahkemece, görevsizlik nedeniyle davanın usulden reddine karar verildiği, davacı tarafça talep edilen miktarın, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği hususları nazara alınarak fer'i müdahillerin temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, fer'i müdahiller ... ve ... vekillerinin temyiz istemlerinin REDDİNE, 04/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7054, Karar No: 2015/748, Tarih: 11.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7054 E.  ,  2015/748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ... gelmiş, davalı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olan dava dışı ...'nın hissesini 07.01.2002 tarihinde devralarak davalı ortağı olduğunu, devredene tahsis edilen konuta faydalı imalat ve iyileştirmeler yaparak içerisinde oturmaya başladığını, davalı kooperatifin borcu nedeniyle konutun icra kanalı ile satıldığını ve davacının 24.05.2007 tarihinde tahliye ettiğini, konut bedeli, faydalı imalatlar ve diğer masraflar toplamı olan 90.650,00 TL'nin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalı kooperatifin haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında 21.06.2008 tarihli kur'a ile davacıya yeni bir konut tahsis edilmesi üzerine, daireler arasındaki fiyat farkı, icra kanalı ile satılan daireye yapılan faydalı imalat ve kira getirisinin tespiti ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının hisse devraldığı kişiye tahsis edilen konutun davalı borcu nedeniyle icra kanalı ile satıldığı, ferdileşme yapılmadan ortağa yapılan tahsisin lütuf mahiyetinde olduğu, mülkiyet hakkı tanımadığı, davacıya yargılama sırasında yeniden konut tahsis edildiği ve davacının da yeni tahsis edilen konutu kabul ettiği, bu nedenle de davacının konut bedelinin talep edemeyeceği, davalı kooperatifin bir kısım ortağına konut tahsis ederken, bir kısmına tahsis yapmaması halinde, konut tahsis edilen davacının yaptığı iyileştirme ve faydalı imalat giderlerini talep edemeyeceği, etmenin ise yapılan lütufa karşı haksız talep mahiyetinde olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacı vekilinin sunduğu 24.01.2012 tarihli dilekçeyle, kira tazminatı talep edilmiş ise de, bu dilekçesinin ıslah mahiyetinde olmasına ve harcının yatırılmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacı vekilinin sunduğu 24.01.2012 tarihli dilekçeyle, kira tazminatı talep edilmiş ise de, bu dilekçesinin ıslah mahiyetinde olmasına ve harcının yatırılmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Dava dilekçesiyle, davacıya tahsis edilen konuta davacının iyileştirme ve faydalı imalatlar yaptığını, davalı kooperatif borcu nedeniyle satıldığını, bu nedenle de konut bedeli, taşınma gideri ve abonelik masrafları toplamının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalı kooperatifin haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkâr tazminatı istemiş, 18.02.2009 tarihli dilekçesinin sonuç bölümünde ise, davalı kooperatifin yeni bir konut tahsis ettiğini, son tahsis edilen konut ile ilk tahsis edilen konut arasındaki değer farkının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davacı vekilinin 18.02.2009 tarihli dilekçesi çerçevesinde yapılacak incelemede, davacıya ilk konutun tahsis edildiği dönemde, diğer ortaklara da konut tahsis edilip edilmediği, edildi ise hangi halde tahsis edildiği, davacının tahsis edilen konuta iyileştirme ve faydalı imalatlar yapıp yapmadığı, yaptığının tespit edilmesi halinde, davalı kooperatif adına tapuda tescilli bu konutun icra kanalı ile satılması aşamasında davacının konuta yaptığı iyileştirme ve faydalı imalatlar nedeniyle daha fazla değerden satılacağı da nazara alınmak suretiyle, davacıya tahsis edilen ilk konutun son hali değeri ile davacıya sonradan tahsis edilen konutun değeri, tarafların sunduğu ve sunacağı deliller ile bilirkişilerden alınacak ek heyet raporu sonrasında değerlendirilerek, davacı istemi hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13745, Karar No: 2022/15236, Tarih: 25.10.2022

4-Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Sanık ile mağdure Nurcan'ın olay öncesinde bir süre gayrıresmi olarak birlikte yaşadıktan sonra ayrıldıkları, sanığın mağdurenin kendisine dönmesi için ısrarla teklifte bulunduğu, olay günü aynı gerekçe ile mağdurenin ailesi ile birlikte yaşadığı eve geldiği, aralarında yaşanan tartışma sırasında, sanığın katılanı kolundan tutarak aracına bindirmeye çalıştığı, katılanın direnmesi ve tanıkların müdahalesi ile bunu gerçekleştiremediği, sanığın elinden kurtulan mağdurenin, evde bulunan tüfeği alarak sanığı yaralaması üzerine sanığın aracına binerek kaçtığı olayda, sanığın teşebbüs aşamasında kalan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu cebir kullanmak suretiyle işlediği kabul edilmesine rağmen, eyleminin TCK.nın 109/2. maddesine uyduğu gözetilmeden, sanık hakkında ceza tayin edilirken suç vasfında hataya düşülerek TCK.nın 109/1. maddesi gereğince uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326/son maddeleri gereğince, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA,

5-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,

Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'ne ait raporda, tabancanın 9 mm çapındaki ses ve gaz fişeklerini istimal etmek üzere imal edilmiş olduğu, ancak namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan, kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, bu sebeple, çapına uygun ses ve gaz fişeklerinden iken bu fişeklerin renkli plastik parçaların üzerine veya bu plastik parçalar çıkartılarak onların yerine saçma tanesi, kurşun metal küre vb. yerleştirilmek suretiyle tadil edilerek özel nitelik kazandırılmış fişekleri istimale elverişli olduğunun belirtilmesi,

buna karşın, sanıkta, özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması, sanığın, suça konu silahın, kurusıkı tabanca olduğuna ilişkin savunması ve söz konusu raporda tabancanın teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin de görülmediğinin belirtilmesi karşısında, sanığın savunmasının aksine, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, bizatihi suç teşkil eden tabancanın müsaderesi ve sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince, uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, 25.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16005, Karar No: 2012/5103, Tarih: 15.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/16005 E.  ,  2012/5103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına uygun olarak sanığın suçta kullandığı kabul edilen kurusıkı tabancanın namlı kısmı ile mağdura vurmak suretiyle yaralama eyleminde tabancanın namlusunun savunma ve saldırıda kullanmaya elverişli TCK 6/1-f/3, 4 maddeleri kapsamında silah kabul edilmesinin doğru olduğu anlaşılmakla tebliğnameneni bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 15.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14183, Karar No: 2019/2624, Tarih: 09.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2014/14183 E.  ,  2019/2624 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 09/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6969, Karar No: 2024/13511, Tarih: 19.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/6969 E.  ,  2024/13511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2221 E., 2024/479 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Balıkesir 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/468 E., 2022/499 K.

Taraflar arasındaki 15.07.1997-31.03.2008 tarihleri arasındaki çalışmaların uzun vadeli sigorta kollarına tabi tutulması istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 5434 sayılı Kanun kapsamında görev malullüğü aylığı almakta iken 15.07.1997 tarihinde Balıkesir Belediyesine 3713 sayılı Kanun'a göre terörle mücadele gazisi olarak işçi statüsünde atamasının yapıldığını, 1001 1997 07912 sigortalı sicil numarası ile 15.07.1997-01.10.2008 tarihleri arasındaki çalışmaları nedeniyle tüm sigorta kollarından primlerinin ödendiğini, 5510 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihinden itibaren belge türü 24 olarak primlerinin yatırıldığını ileri sürerek davacının 15.07.1997-01.10.2008 tarihleri arasındaki tüm sigorta kollarına ait günlerinin sigortalılıktan sayılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kuruma başvuru şartının yerine getirilmediğini, davacının yazılı talebi bulunmadığından tüm sigorta kollarına tabi prim kesintisinin mümkün bulunmadığını, Kurum işleminin mevzuata uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince; "davanın kabulüne" karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: