muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/30594, Karar No: 2016/5742, Tarih: 01.03.2016

7201 Sayılı Yasanın 21. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin kanun gerekçesinde ise, 21/1. maddeye göre bilinen en son adrese çıkartılan tebligattan sonuç alınamazsa, bu kanunun 10/2. maddesi gereği adres kayıt sistemindeki adres esas alınarak başkaca araştırma yapılmaksızın o adrese tebligat çıkarılacağı açıklanmıştır. Bunun yapılabilmesi için de tebligatı çıkaran merciin, muhatabın adresinin adres kayıt sistemindeki adresi olduğunu ve tebligatın TK'nun 21/2. maddesine göre yapılacağını tebliğ evrakında belirtmesi gerekmektedir.

Ayrıca Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesinde; "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır, ayrıca başkaca adres araştırması yapılmaz. 79. maddenin ikinci fıkrasına göre renkli bastırılan tebligat zarfında, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek bu adrese tebligat yapılacağına dair meşruhata yer verilir" hükmü yer almaktadır. Bu yönetmeliğe göre 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebligat yapılabilmesi için, tebliği çıkaran mercice, tebligat çıkarılan adresin, muhatabın, adres kayıt sistemindeki adresi olduğuna dair tebliğ evrakı üzerine kayıt düşülmesi zorunludur. Yani; tebligatı çıkaran merci tarafından adres kayıt sistemine ilişkin olarak şerh verilmeden dağıtıcı tarafından 2l/2. maddeye göre tebliğ işlemi yapılamaz.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda kişiye önce bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebligat çıkartılmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa adres kayıt sistemindeki adresine buna ilişkin şerh verilerek 21/2. madde uyarınca tebligat yapılmalıdır.

Somut olayda, borçluya çıkarılan 21/10/2014 tarihli mazbatada,Tebliğ Yönetmeliğinin 16/2. maddesi uyarınca; tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılması gerektiğine ilişkin meşruhat, tebliğ çıkaran mercice tebligat mazbatası üzerine yazılmadığından anılan tebligat usulsüzdür.

O halde mahkemece, usulsüz tebligat şikayetinin kabulü ile Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi gereğince, tebliğ tarihinin öğrenme tarihine göre düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6155, Karar No: 2012/12812, Tarih: 21.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/6155 E.  ,  2012/12812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava ve ıslah dilekçeleriyle 11.451 TL ecrimisil ve alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın 6.922,05 TL'lik bölümünün kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak, yerleşik Yargıtay uygulamasına göre, talep olması halinde her dönem için belirlenen ecrimisil miktarına dönem sonu (tahakkuk tarihi) itibariyle faize hükmedilmesi gerekir. Somut olayda, davaya konu ecrimisil alacağının dönem başlangıcından işleyecek yasal faizi ile tahsili istenilmiştir. Şu durumda, çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince hüküm altına alınan ecrimisile dönem sonlarından faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken, mahkemece dava tarihinden faiz yürütülmesine karar verilmesi doğru değildir.Bundan ayrı, davanın kabul edilen kısmı gözetilerek davacı taraf yararına 1.000 TL vekâlet ücretine hükmolunması gerekirken, fazla vekâlet ücretine hükmedilmesi de usul ve yasaya uygun değildir.Belirlenen bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; tarafların bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının;1- 1. bendinde yer alan “… dava tarihinden…” ifadesi çıkartılarak yerine “ 85 TL sinin 31.12.2000 tarihinden, 888 TL sinin 31.12.2001 tarihinden, 1.086 TL sinin 31.12.2002 tarihinden, 1.788 TL sinin 31.12.2003 tarihinden, 2.640 TL sinin 31.12.2004 tarihinden, 425,05 TL sinin 02.03.2005 tarihinden” ifadesinin,

2- 4. bendinde yer alan “1.661,30 TL” rakamının çıkartılarak yerine “1.000 TL” rakamının,

Yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 81.65 TL fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 308.35 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 21.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12930, Karar No: 2025/4390, Tarih: 07.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/12930 E.  ,  2025/4390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/597 Esas, 2024/177 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.04.2024 Tarihli ve 2023/1361 Esas, 2024/1084 Karar Sayılı Kararı

Genel yetkili mahkemenin davalı gerçek veya tüzel kişinin dava açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi mahkemesi olduğu, taşınmazın Hatay' da bulunduğu, davalının dava açıldığı tarihteki adresi itibarıyla Mahkememizin yetkili olmadığı, davalının bilinen son yerleşim yeri adresinin Küçükçekmece/İstanbul olduğu görülmekle görevli ve yetkili mahkemenin Küçükçekmece Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Küçükçekmece 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.10.2024 Tarihli ve 2024/597 Esas, 2024/177 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda, yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı, kesin yetkinin söz konusu olmadığı, davalının cevap dilekçesi sunmadığı, usulüne uygun bir yetki itirazı olmadığı, mahkemece resen yetkesizlik kararı verilemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, taşınmaz kira sözleşmesinin feshinden kaynaklanan alacak davasında yetkili mahkemenin belirlenmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun'un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un “Bir yerde geçici olarak oturanlara karşı açılacak davalarda yetki” başlıklı 8 inci maddesi şöyledir:

“Memur, işçi, öğrenci, asker gibi, bir yerde geçici olarak oturanlara karşı açılacak alacak veya taşınır mal davaları için, orada bulunmaları uzunca bir süre devam edebilecekse, bulundukları yer mahkemesi de yetkilidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Sözleşmeden doğan davalarda yetki” başlıklı 10 uncu maddesi şöyledir:

“Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir.

”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Taşınmazın aynından doğan davalarda yetki” başlıklı 12 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Taşınmaz üzerindeki ayni hakka ilişkin veya ayni hak sahipliğinde değişikliğe yol açabilecek davalar ile taşınmazın zilyetliğine yahut alıkoyma hakkına ilişkin davalarda, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi kesin yetkilidir.

”

6. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki sözleşmesi” başlıklı 17 nci maddesi şöyledir:

”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Taşınmazın aynından doğan davalarda yetki” başlıklı 12 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Taşınmaz üzerindeki ayni hakka ilişkin veya ayni hak sahipliğinde değişikliğe yol açabilecek davalar ile taşınmazın zilyetliğine yahut alıkoyma hakkına ilişkin davalarda, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi kesin yetkilidir.

”

6. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki sözleşmesi” başlıklı 17 nci maddesi şöyledir:

“Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.

7. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

1. Kiralanan taşınmazlardan kaynaklı açılan herhangi bir dava, taşınmaz üzerindeki bir aynî hakka ilişkin bulunmadığı için, bu davalar taşınmazın aynının bulunduğu yer mahkemesinde açılmak zorunda değildir. Diğer bir ifadeyle, kesin yetkiyi düzenleyen 6100 sayılı Kanun'un 12 nci maddesi hükmüne tâbi değildir. Fakat, kira sözleşmesine dayanan bu davaların diğer yetki kurallarına (6100 sayılı Kanun'un 6 ncı, 8 inci, 10 uncu vb hükümlerine) göre taşınmazın bulunduğu yerde açılması da mümkündür. Özellikle, taşınmazın bulunduğu yer kira sözleşmesinin ifa edileceği (yerine getirileceği, icra olunacağı) yerdir. Bu nedenle, kira sözleşmesine dayanan bir dava sözleşmenin ifa olunacağı yer olan taşınmazın bulunduğu yerde açılabilir.

2. Bundan başka, taraflar kira sözleşmesine koyacakları bir yetki şartı ve ayrı bir yetki sözleşmesi ile başka bir yer mahkemesinin yetkili olduğunu kararlaştırabilirler. Ancak dikkat edilmesi gereken husus, 6100 sayılı Kanun ile getirilen bu yeni düzenlemede yetki sözleşmesinin sadece tacirler veya kamu tüzel kişileri arasında yapılabilecek olmasıdır. Zira, 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nda yetki sözleşmesinin kimler arasında yapılacağı belirtilmediği için yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı hallerde taraflar istedikleri mahkemeyi yetki sözleşmesi ile yetkili kılabilmektedirler.

3. Dosya kapsamından, taşınmaz kira sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin davada yetkinin kesin olmadığı, davanın Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesinde açıldığı, mahkemece resen yetkisizlik kararı verildiği, ancak davalının yetki itirazında bulunmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı yer olan Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesinde sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19237, Karar No: 2014/4296, Tarih: 24.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/19237 E.  ,  2014/4296 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/284404

MAHKEMESİ : Fatsa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2012/684 (E) ve 2013/171 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; davaya konu tabancanın namlusu içerisinde bulunması gereken namlu emniyet pimi, sacı ve emniyet çeliğinin bulunmadığı ve bu durumun üretim kaynaklı olup olmadığının tespit edilemediği, bu haliyle çapına uygun, özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerini atabildiğinin belirtilmesi karşısında; Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki jandarma kriminal laboratuvar raporu da eklenip üretici firmadan namlusunu mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra namlu üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7379, Karar No: 2019/5907, Tarih: 15.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/7379 E.  ,  2019/5907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Hükme esas alınan raporu düzenleyen fen bilirkişiden dava konusu 101 ada 67 parsel numaralı taşınmazın kuzey komşusu Kemer köyü kadastro çalışma alanına ait orijinal kadastro paftasının kenarlaştırılarak gösterileceği rapor ve kroki alınarak dosya içerisine konulduktan sonra dava konusu 101 ada 67 parsele komşu olup Kemer köyü kadastro çalışma alanında kalan taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının sureti ile dayandıkları tapu kayıtları, davalı ise dava dosyasının sureti, tapusu oluşmuş ise tapu kayıtlarının getirtilmesi,

Çekişmeli 101 ada 67 parsel numaralı taşınmazın bulunduğu yere ait tespit tarihi olan 2015 yılından geriye doğru 15-20 yıl içinde çekilmiş orijinal renkli, kenar işaretleri taşıyan memleket haritası ve dayanağı hava fotoğrafı ilgili yerlerden getirtilerek dosyaya eklendikten sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek hava fotoğraflarına dayanılarak elde edilen memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte (komşu parsellerle kenarlaştırılarak) memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği müşterek imzalı ek raporun kendilerinden alınarak, alınacak bütün cevabi yazıların dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 15/10/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/308, Karar No: 2014/11058, Tarih: 14.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/308 E.  ,  2014/11058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/356487

MAHKEMESİ : Akhisar Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13.07.2011

NUMARASI : 2011/85 Esas, 2011/161 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, dosya incelenip gereği düşünüldü:

Sanığa iftira atması için neden bulunmayan mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanlarına, tanıklar S.. ve E..'ın ifadelerine, mağdurenin ruh sağlığı ile ilgili 19.01.2011 ve 27.05.2011 tarihli raporlara ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın cebir kullanarak mağdureyi bulundukları evin 2. katına götürüp, yerde bulunan yatağa yatırdıktan sonra bir eliyle mağdureyi tutup diğer eliyle mağdurenin altında bulunan taytını indirip kendi pantolununun kemerini açtığı, mağdurenin üzerinde sürtündüğü, mağdurenin direnmesi ve alt katta bulunan tanıklar S.. ve E..ın varlıkları nedeniyle eylemini tamamlayamadığı olayda, sanığın eyleminin TCK.nın 109/2,5 ve 103/2, 35 ve Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre usulüne uygun teşekkül etmiş ihtisas kurulundan rapor alındıktan sonra aynı Kanunun 102/5. maddesi uygulamasının da değerlendirilerek mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/30397, Karar No: 2024/1321, Tarih: 14.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/30397 E.  ,  2024/1321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/101 E., 2021/63 K.

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamülleri ve Alkol Piyasasının

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve hükmolunan cezanın nevi ve miktarına göre sanığın duruşma talebinin reddine karar verilerek yapılan incelemede, gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, ele geçen sigaralarla bir ilgisinin bulunmadığına, Ankara'ya hasta olan annesini ziyarete gitmek için araca bindiğine, öncelikle beraatine karar verilmesi gerektiğine, suçun zamanaşımına uğradığına, açıklanan ve re'sen gözetilecek sebeplerle yargılamanın duruşmalı yapılarak usul ve kanuna aykırı olan hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II.GEREKÇE

1. Dava konusu gümrük kaçağı sigaralar ve suçta kullanılan nakil aracı hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2. Dosya kapsamına göre, 21.11.2012 günü saat 11.00 sıralarında dosyanın temyiz dışı sanığı ...'un sevk ve idaresinde yanında sanık ...'in yolcu olarak bulunduğu, 45 KA 213 plaka sayılı araçtan şüphelenilmesi üzerine Cumhuriyet Başsavcılığından gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında alınan arama kararına istinaden araçta yapılan aramada, ön koltuk paspas altında, arka koltukta takım elbise ve battaniyelerin altında ve bagajda farklı marka ve miktarlarda toplam 690 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir. Dosyanın temyiz dışı sanığı ... aşamalarda dava konusu sigaraları Ağrı ilinde bir seyyar satıcıdan Ankara'da satmak amacıyla aldığını, sanık ... aşamalarda atılı suçlamaları kabul etmediğini, araçta Ankara'ya gitmek amacıyla bulunduğunu, sigaralarla bir ilgisinin olmadığını beyan etmiştir.

3.Olay tutanağı, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanıktan ele geçen eşyanın miktarı ve değeri nazara alındığında ticari mahiyette olduğu gözetilerek, sanığın suça konu kaçak eşyayı ticari amaçla bulundurduğunun kabul edilmesi nedeniyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4.Sanığa 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için gümrüklenmiş değerin iki katı tutarının ihtar edildiği ve sanığın ödeme imkanın bulunmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

4.Sanığa 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için gümrüklenmiş değerin iki katı tutarının ihtar edildiği ve sanığın ödeme imkanın bulunmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

5.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

III. KARAR

Dava konusu gümrük kaçağı eşyalar ve suçta kullanılan nakil aracı hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülerek yapılan incelemede,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

14.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32326, Karar No: 2014/21431, Tarih: 18.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/32326 E.  ,  2014/21431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, İş yeri dokunulmazlığını ihlal, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği Düşünüldü;

1-) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince;

UYAP üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre suça sürüklenen çocuğun hükümden sonra 13.03.2013 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının TCK'nın 64. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11924, Karar No: 2017/12383, Tarih: 23.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/11924 E.  ,  2017/12383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun şikayetçiye ait sokakta park halinde bulunan motosikletinin direksiyon kilidini kırıp düz kontak yapmak suretiyle çalmak şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesindeki suçu oluşturması karşısında; mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.