muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7413, Karar No: 2019/6279, Tarih: 05.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/7413 E.  ,  2019/6279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu.....mevki 101 ada 46 parsel sayılı taşınmaza ait dosyada bulunan orman bilirkişi raporunda incelendiği belirtilen 1964 ve 1999 tarihli memleket haritalarının kendisinden üretildiği hava fotoğrafları ile dava tarihi olan 2015 yılından 20 yıl öncesine ait (1990-1995 yılları) hava fotoğrafları ve bunlardan üretilen memleket haritaları ile varsa en eski tarihli memleket haritası ve dayanağı hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtilerek dosyaya konulduktan sonra dava dosyası keşifte dinlenen fen ve orman bilirkişilerine verilerek bütün hava fotoğrafları ve memleket haritaları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de, memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra bu haritalar birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik yöntemle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, bu tarihlerde dava konusu taşınmazda imar-ihya ve zilyetliğin devam edip etmediği hususlarının ayrıca taşınmazın üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırlarının bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım var ve kısmi ise kullanılan yerler ile kullanılmayan yerler ayrıca gösterilerek kullanım durumu hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı ve açıklamalı ek rapor alınarak bu dosya arasına konulmasına,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 05/11/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7756, Karar No: 2015/1128, Tarih: 03.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/7756 E.  ,  2015/1128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ........... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli ............. Köyü 1016 ada 1 parsel 10307,64 m2, 2 parsel 6781,19 m2, 3 parsel 34795,67 m2 zeytin ağaçlı tarla niteliği ile Kasım 1944 tarih 50, Aralık 1943 tarih 65, Mart 1945 tarih 53, 54, 55 nolu tapu kayıtları, 1024 ada 2 parsel 1774 m2 zeytinlik niteliği ile Kasım 1947 tarih 25 nolu tapu kaydı, 1019 ada 9 parsel 5015,76 m2 zeytinlik niteliği ile Kasım 1944 tarih 47 ve 49, Ocak 1945 tarih 32 nolu tapu kayıtları, 1019 ada 11 parsel 48226,36 m2 tarla niteliği ile 18.01.1945 tarih 35, 36, 37 nolu, 14.11.1944 tarih 48, 20.01.1945 tarih 43, 44 nolu tapu kayıtları kapsamında ve 1979 yılında yapılan 1744 sayılı Kanunun 2. madde uygulama sahasında kaldıkları belirtilmek suretiyle 1991 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında ........... adına tesbit ve tapuya tescil edilmişlerdir.

Davacı gerçek kişiler, 15/10/2001 tarihli dilekçeleriyle, eski tarihli tapu kayıtlarına dayanarak ........... adına oluşturulan tapuların iptali ve adlarına tescili istemi ile dava açmışlar; mahkemece, davanın kabulü ile çekişmeli parsellere ait tapu kayıtlarının iptali ve davacılar adına tescili yolunda kurulan hüküm, ........... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12/07/2005 gün ve 4449 - 9668 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Davacıların tutunduğu tapu kayıtlarının çekişmeli parsellere uyduğu, bu parsellerin 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. maddesi gereğince 1979 yılında orman sınırları dışına çıkarıldığı ve işlemin kesinleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan uygulama ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Davacıların tutunduğu tapu kayıtlarının çekişmeli parsellere uyduğu, bu parsellerin 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. maddesi gereğince 1979 yılında orman sınırları dışına çıkarıldığı ve işlemin kesinleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan uygulama ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Dava konusu 1016 ada 1, 2 ve 3 ile 1019 ada 11 sayılı parsellerin öncesinin bir bütün olduğundan bahisle Kasım 1944 tarih 50 ve Aralık 1943 tarih 65 ve Mart 1945 tarih 53, 54 ve 55 nolu tapu kayıtları 1024 sayılı parsele Kasım 1947 tarih 25 nolu, 1019 ada 9 sayılı parsele, Kasım 1944 tarih 47 ve 49 nolu ve Ocak 1945 tarih 32 nolu, 1024 ada 2 sayılı parsele Kasım 1947 tarih 25 nolu tapu kaydı revizyon gösterilmiştir. Bu tapu kayıtlarının herbiri ayrı bir yazı ile tapu müdürlüğünden istenmediği için gelen kayıtların tedavülleri anlaşılamamaktadır. Çekişmeli parseller 1744 sayılı Kanunun 2. maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkartıldığına göre, davacı gerçek kişilere verilebilmesi için tapu kayıtlarının 4785 sayılı Kanunun yürürlüğünden önce mevcut olan bir başka anlatımla 4785 sayılı Kanun karşısında geçerliliğini koruyan bir tapu olması, orman kadastrosunun itirazsız kesinleşmiş olması ve tapu kaydının yüzölçümü ile dava konusu parseli kapsaması gerekir.

O halde, davacıların dayandığı tapu kayıtlarının herbiri için tapu ve kadastro genel müdürlüğüne ayrı ayrı yazılar yazılarak tapu kayıtları değişiklikleri izler biçimde, ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ile getirtilmeli, komşu parsellerden dosyaya getirtilmemiş olanlara ait tutanak örnekleri ile revizyon gören tapu ve vergi kayıtları da aynı şekilde istenip, dosya keşfe hazır edilmeli, bundan sonra bir orman mühendisi, iki harita mühendisi ya da tapu fen memuru bilirkişi ile taşınmaz başında keşif yapılarak öncelikle kesinleşmiş tahdit haritası ve tapulama paftası ölçekleri denkleştirilerek sağlıklı bir biçimde zemine uygulanıp, değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktasını gösterecek biçimde çekişmeli taşınmazın tahdit hattına göre konumu duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmalı; bilirkişilere tahdit hattı ile irtibatlı müşterek kroki düzenlettirilmeli, bu parsellerin 1744 sayılı Kanunun 2. maddesi gereğince orman sınırı dışına çıktığı belirlendiği takdirde, davacıların tutunduğu her bir tapu kaydı tarafsız ve yaşlı yerel bilirkişiler ve fen bilirkişiler eliyle yerine uygulanıp yüzölçümleri ile geçerli kapsamları belirlenmeli, yerel bilirkişilerin ve tanıkların beyanlarının doğruluğu komşu parsel kayıtları ile denetlenmeli, değişir sınırlı tapu kayıtlarına 3402 sayılı Kanunun 20/C, 21/B ve 32/3. maddeleri hükmüne göre kapsam belirlenip haritada gösterilmeli, davacıların dayandığı tapu kayıtlarının niteliği de yukarıda yazılı ilkeler ışığı altında tartışıldıktan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.” denilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kısmen kabulüne;

1016 ada 1 (yeni 10) ve 3 (yeni 15) parsel sayılı taşınmazların;

1016 ada 2 (yeni 26) sayılı parselin ek: 4 krokide (A) harfi ile gösterilen 2.727,73 m² kısmının;

1019 ada 9 parselin, 1019 ada 11 (yeni 60) sayılı parselin ek: 5 krokide (B) harfi ile gösterilen 25.929,66 m² kısmının;

1024 ada 2 (yeni 5) sayılı parselin ........... adına olan tapu kayıtlarının iptali ile payları oranında davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ........... tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 1948 yılında orman tahdidi yapılarak kesinleşmiştir. 1979 yılında daha önce sınırlaması yapılmış ormanlarda 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması ile henüz sınırlaması yapılmamış ormanlarda orman kadastrosu ile 2. madde uygulaması yapılmış bu uygulama da 24.03.1980 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

Hükmüne uyulan bozma ilâmına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi raporlarına göre, temyize konu taşınmazların 1744 sayılı Kanunun yürürlüğü zamanında yapılan çalışmada 2. madde gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı, ancak, davacıların tutunduğu tapu kayıtlarının miktarı ile geçerli kapsamında olduğu saptanarak, ........... adına orman sınırı dışına çıkarma işleminin iptali ile davacıların verâset ilâmı ile belirlenen payları oranında adlarına tapuya tesciline karar verilmesinde ve unutulan bir payın -diğer paylar etkilenmeksizin- 06/06/2014 tarihli tavzih kararı ile hükme eklenmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; ........... harçtan muaf olduğu halde, hükmün 3. bendinde 25,20.-TL harcın davalı ...........ye yükletilmesi doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 3. bendinde yazılı “....davalıdan...” ibaresinin hükümden çıkarılarak, yerine “....davacılardan ...” ibaresi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.UMK.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA 03/03/2015 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2764, Karar No: 2015/7662, Tarih: 13.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2764 E.  ,  2015/7662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 20.10.2014 gün ve 2014/13943 Esas - 2014/23358 Karar sayılı ilama karşı davacı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R -

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK'un 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Dosya konusu taşınmazın Boyabat Barajı yapımı nedeniyle kamulaştırılmasına karar verilip, Kargı Asliye Hukuk Mahkemesinin2011/4593 Esas- 2014/4395 Karar sayılı kararı ile taşınmaza Kamulaştırma Kanununun 27.maddesine göre acele el konulmasına karar verildikten sonra 6 aydan fazla bir zaman geçmesine rağmen idarece anılan Yasanın 10.maddesine göre taşınmaz bedelinin tespiti ve tescili için dava açılmadığı ve bu surette fiziki el koyma olgusunun gerçekleştiği, bu nedenle davacının dava tarihi itibariyle dav açmakla haklı olduğu gözetilerek kendisini vekil ile temsil ettiren davacı davacı lehine maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, davacının haksız olduğundan bahisle idare lehine vekalet ücreti takdir edildiği, kararın bu gerekçe ile düzeltilerek onanması gerekirken, Dairemizce düzeltme yapılmaksızın onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından,

Davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin 20.10.2014 gün ve 2014/13943-23358 sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ilamı ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Davanın açıldığı tarih itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu gözetilerek kendisini vekil ile temsil ettiren davcı lehine maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinin karardan tümü ile çıkartılmasına ve yerine (Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince1.500,00-TL maktu vekalet ücreti takdiri ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5874, Karar No: 2012/12618, Tarih: 13.11.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/5874 E.  ,  2012/12618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Hükümlünün kaçması

Hüküm : TCK'nın 292/1, 52/4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen temel cezadan takdiri indirim nedeniyle 1/6 oranında indirim yapılırken, kısa süreli hapis cezası gün para cezasına çevrilirken ve tayin olunan gün para cezasının bir gün karşılığı olarak gösterilen miktarın takdirinde uygulanan kanun ve maddelerinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının b bendinin başına "TCK'nın 62. maddesi gereğince" f bendinin başına ise "TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince" ibarelerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9225, Karar No: 2012/983, Tarih: 30.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9225 E.  ,  2012/983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

VEKİLİ : Av. ...

DAVALILAR : 1-...

2-...

VEKİLİ : Av. ...

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/04/2010 tarih ve 2009/659-2010/127 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılar tarafından müvekkilinden tahsil edilen paranın defalarca istenmesine rağmen geri verilmediğini, Essen Asliye Mahkemesince davalıların 10.225,85 EURO anaparayı faiziyle müvekkiline ödenmesine karar verildiğini ileri sürerek, anılan yabancı mahkeme kararının ve yargılama masraflarının tayinine ilişkin hükmün tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkiline tebligat yapılmadığından savunma haklarının kısıtlandığını, ilamın Türk kamu düzenine aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, TTK'nın 405/2. maddesine göre pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri, yabancı mahkeme kararının sonuçları ile Türk yargı kararlarının çeliştiği ve kamu düzenine aykırı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, mahkemece yabancı mahkeme hükmünün Türk kamu düzenine açıkça aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 2675 sayılı MÖHUK’nun 38/c maddesi (yeni 5718 SK.’nun 54/c maddesi) uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir. Kendisine karşı tenfiz istenen tarafın savunma haklarının ihlali ise kamu düzenine aykırılıktan bağımsız bir tenfiz engeli olarak, 38/d maddesinde (yeni 54/ç maddesi) düzenlenmiştir.

Kanunda kamu düzeni kavramının zamana ve yere göre değişebilen niteliği gereği bir tanımlama yapılmaktan kaçınılmış ve konunun hakimin takdirine bırakılması tercih edilmiş, ancak kamu düzenine aykırılığın “açıkça” olmasının aranmasıyla bu konuda takdir hakkı

./...

2010/9225

2012/983

S2

Kanunda kamu düzeni kavramının zamana ve yere göre değişebilen niteliği gereği bir tanımlama yapılmaktan kaçınılmış ve konunun hakimin takdirine bırakılması tercih edilmiş, ancak kamu düzenine aykırılığın “açıkça” olmasının aranmasıyla bu konuda takdir hakkı

./...

2010/9225

2012/983

S2

bulunan hakime bir sınırlama getirilmek istenmiştir. Bu düzenleme, Türk tenfiz hukukunda, kamu düzeni kavramının izin verdiği ölçüde, yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi lehine bir eğilimin bulunduğunu göstermektedir. Doktrinde de bu konuda hakime yardımcı olması bakımından bazı kriterler verilmiştir. Buna göre örneğin Türk tenfiz hakimi “kural olarak” yabancı mahkeme kararının doğruluğunu inceleyemez (revision au fond yasağı). Zira aksinin kabulü, aynı davanın Türk mahkemesinde tekrar görülmesi ve yeni bir Türk mahkemesi kararının ortaya çıkması sonucunu doğurur. Ancak örneğin Türk hukukunun vazgeçilmez kabul ettiği temel prensiplerini ihlal eden veya milletlerarası alanda geçerli olan ortak ilkelere aykırı bulunan yabancı mahkeme kararları tenfiz edilemez. Tenfiz hakimi takdir hakkını kullanırken, her somut olayın kendine mahsus özelliklerini de dikkate almalıdır.

O halde dava konusu uyuşmazlık yönünden de somut olayın özelliklerine göre bir inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır.

Burada ilk olarak yabancı mahkemece davalının savunma hakkının ihlal edilip edilmediğinin incelenmesi gereklidir. Somut olayda yabancı mahkemece, dava dilekçesi ve ekleri davalıya 1965 tarihli Hukukî ve Ticarî Konularda Adlî ve Gayrı Adlî Belgelerin Yabancı Memleketlerde Tebliğine Dair Lahey Sözleşmesi’ne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalının davaya karşı savunma yapmak isteğini göstermemesi nedeniyle, Alman Usul Yasası’nın 331/3. ve 276. maddeleri uyarınca, davacının talebi üzerine, sözlü yargılama yapılmaksızın “gıyabi karar” verilmiştir. Buraya kadar olan gelişmelerin Türk kamu düzenine aykırı veya davalının savunma hakkını kısıtlar nitelikte olmadığı, benzer olaylarda Yargıtay dairelerince verilen kararlarla da benimsenmiştir (Yargıtay 13. HD. 01.10.1992 gün ve 5764 E.-7352 K., Yargıtay 11. HD. 06.07.2010 gün ve 2008/12797 E.- 2010/7992 K.). Zira “kural olarak” her mahkeme kendi usul hükümlerini uygular ve yabancı mahkemenin uyguladığı usulün Türk usul hukukundan farklı olması, Türk kamu düzeninin müdahalesi için tek başına yeterli sebep oluşturmaz. Aynı ilkeler yabancı mahkemece uygulanan ispat hukuku açısından da geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta incelenmesi gereken diğer bir konu da, benzer olaylarda Türkiye’de açılan davaların, TTK’nun 329/1. ve 405/2. maddelerinde düzenlenen, anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyecekleri ve pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri ilkeleri gereği reddedilmesine rağmen, aynı şartlardaki ortaklarca yabancı mahkemelerde açılan davaların kabuledilmesinin ve alınan farklı yöndeki bu yabancı mahkeme kararlarının Türkiye’de tenfizinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağıdır. Nitekim mahkemece bu durum, TC. Anayasası’nın kanun önünde eşitlik ilkesine ve kamu düzenine aykırı kabul edilmiştir.

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK.’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır.

Somut uyuşmazlık yönünden asıl incelenmesi gereken husus, tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı noktasıdır. Burada ilk olarak tanıma ve tenfiz hukukundaki kamu düzenine aykırılık kavramının, iç hukuktaki emredici kurallara aykırılık kavramından daha dar ve sınırlı bir anlama sahip olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Dolayısıyla kamu düzeni gerekçesiyle yabancı mahkeme kararının tenfizine istisnaen müdahale edilmelidir.

./...

2010/9225

2012/983

S3

Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan revision au fond yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez.

./...

2010/9225

2012/983

S3

Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan revision au fond yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez.

Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi Alman hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

07/03/2012 HŞ