muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8331, Karar No: 2009/11424, Tarih: 22.10.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/8331 E.  ,  2009/11424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.07.2004 gününde verilen dilekçe ile kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; tazminat isteminin kabulüne dair verilen 05.11.2008 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 20.10.2009 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Av.... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklaması dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yapılan binada yükleniciye bırakılan bağımsız bölümün temlik alınması nedeniyle kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil istemi, kademeli istek ise tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, tescil isteminin kabulüne dair hüküm, davalı ...’nun temyizi üzerine Dairemizce özetle “...Arsa maliki ... ile ... arasında arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğu kanıtlanamadığından, ...’nin arsa payı devri sözleşmesinden kaynaklanan kişisel bir hakkının bulunduğu düşünülemeyeceğinden, davacının da yüklenicinin halefi olarak kişisel hakkı temellük ettiği iddiasına dayanarak bu hakkını arsa sahibine karşı ileri sürme olanağı yoktur. Bu nedenle, tapu iptali ve tescil davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin hüküm altına alınması doğru görülmemiştir.

Ancak; davacı kademeli olarak tazminat isteminde bulunmuştur. Davacının bu istemi değerlendirilerek sonucuna göre ve bu isteme ilişkin olarak karar verilmesi gerekir” denilerek, bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilip, davacının tazminat isteminin kabulü ile 40.000 YTL tazminatın davalılardan müştereken alınıp davacıya verilmesine dair hüküm kurulmuştur.

Hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Ancak; davacı kademeli olarak tazminat isteminde bulunmuştur. Davacının bu istemi değerlendirilerek sonucuna göre ve bu isteme ilişkin olarak karar verilmesi gerekir” denilerek, bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilip, davacının tazminat isteminin kabulü ile 40.000 YTL tazminatın davalılardan müştereken alınıp davacıya verilmesine dair hüküm kurulmuştur.

Hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Hukukunda mesuliyet, sözleşmeden veya kanundan kaynaklanır. Kanundan kaynaklanan borçlara örnek; haksız fiil, sebepsiz zenginleşme ve doktrinde kabul edildiği üzere vekâletsiz iş görme sebebiyle istenebilecek alacaklardır. Eldeki davada davalı arsa maliki ... ile ... arasında arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğu kanıtlanamadığından, davalı arsa maliki ...’nun haksız fiil, sebepsiz zenginleşme gibi nedenlerle de davacıya karşı mesuliyetini gerektirecek durumlar söz konusu değildir. Kısaca davacı ancak aralarında sözleşme ilişkisi bulunan davalı ...’a karşı tazminat talebinde bulunabilir. Mahkemece bu saptamalar bir yana bırakılarak ve hükmüne uyulan Dairemiz bozma kararının davalı ... yararına usuli kazanılmış hak oluşturacağı gözetilmeksizin davalı ...’nun tazminatla sorumlu tutulması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 625.00 TL. Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı ...’na verilmesine, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 22.10.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4863, Karar No: 2015/11523, Tarih: 19.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4863 E.  ,  2015/11523 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Mardin Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2014

NUMARASI : 2009/91-2014/63

DAVACI : Hazine

DAVALI : B.. A..

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı B.. A.. tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmaza komşu 103 ada 13 ve 103 ada 16 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanak suret ve eklerinin, varsa dayanak tapu ve vergi kayıt örneklerinin tüm tedavülleriyle birlikte, davalı iseler dava dosyalarının, kesinleşenlere ait kadastroca oluşan tapu kayıt örneklerinin getirtilerek,

2) Dava tarihinden geriye doğru 20 yıl öncesine ait hava fotoğrafı ve memleket haritası bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası raporu hükme dayanak alınan orman ve fen bilirkişilerine verilerek,

3) Dosyaya getirtilen dava tarihinden geriye doğru 20 yıl öncesine ait hava fotoğrafı, memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine aplike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi, dava tarihinden yirmi yıl öncesine ait hava fotoğrafının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği zilyetliğe esas kullanım olup olmadığını tespite yarar ek rapor düzenlettirilerek,

bu dosyaya konması; ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19/11/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3685, Karar No: 2008/4987, Tarih: 08.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/3685 E.  ,  2008/4987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Davacı tarafından hasımsız olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, iflasın ertelenmesi kararı verilen şirketin iyileşmeye devam ettiğini ileri sürerek ertelemenin uzatılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece şirkete iyileşmenin sağlanamadığı, sermaye artırımı koşulu ile devralan ortağın sermaye artırımı için taahhütte bulunmasına rağmen taahhüdünü yerine getirmediği gerekçesiyle şirketin iflasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 08.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2700, Karar No: 2013/3424, Tarih: 14.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/2700 E.  ,  2013/3424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İzmir 4.Sulh Hukuk ve Iğdır Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

“Aynı Kanunun 19. Maddesinde;“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” , 20. Maddesinde de “Önceki yerleşim yeri belli olmayan veya yabancı ülkedeki yerleşim yerini bıraktığı halde Türkiye'de henüz bir yerleşim yeri edinmemiş olan kimsenin halen oturduğu yer, yerleşim yeri sayılır. ”hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda; Hollandada ikamet eden hükümlü ...'ın Niğde E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu müdürlüğünde hükümlü olduğu ve müdürlükcede vasi tayini isteminde bulunulmuştur.

Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 42. maddesindeki “Türkiye'de yerleşim yeri bulunmayan yabancı hakkında vesâyet, kayyımlık, kısıtlılık, gaiplik ve ölmüş sayılma kararları ilgilinin Türkiye'de sâkin olduğu yer, sâkin değilse mallarının bulunduğu yer mahkemesince verilir.”hükmüne yer verilmiştir.

Dosya kapsamından,Kısıtlı adayı hükümlünün Iğdır doğumlu olup, Türkiye’de yerleşim yerinin olmadığı ve kısıtlanması istenilen tarihte hükümlü olarak Niğde Ceza evinde bulunduğu anlaşılmış isede, Adana 7.Ağır Ceza Mahkemesinin 16.04.2010 tarihli ilamında adresinin, ... olduğu, ayrıca ... Bankası ve ... Bankası ... Şubelerinde banka hesabının bulunduğu, Iğdır Merkezde bulunan 930 ada 1 parsel sayılı taşınmazda da meskeninin bulunduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, uyuşmazlığın Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesinde bakılıp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK.'nın 21. Ve 22. (1086 sayılı HUMK.’nın 25. Ve 26.) maddeleri gereğince Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13526, Karar No: 2023/9364, Tarih: 02.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/13526 E.  ,  2023/9364 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli ve ... Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün, temyiz edilmeksizin 11.03.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.07.2022 tarihli ve 2021/8422 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.10.2022 tarihli ve ... sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.10.2022 tarihli ve KYB-2022/104404 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" 1. Sanığın üzerinde uyuşturucu madde ele geçmemesi ve dosya arasında bulunan Samsun Eğitim ve Araştırma Hastanesi Biyokimya Laboratuvarı'nın tahlillerde uyuşturucu maddeye rastlanmadığına dair raporu dikkate alındığında, kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen ve uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanamayan sanığın, yakalanmadan önce uyuşturucu madde kullandığı yönündeki maddî bulgularla desteklenmeyen soyut beyanı dışında, uyuşturucu madde kullandığına dair delil bulunmadığı, sanığın kullandığını söylediği maddenin ele geçmemesi ve kriminal inceleme yapılamamış olması karşısında uyuşturucu madde olarak kabul edilemeyeceği anlaşıldığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyetine karar verilmesinde,

Kabule göre de,

Kabule göre de,

2. Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı sonrası sanığın 08.05.2014 tarihinde askere gitmesi nedeniyle Samsun Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce 08.05.2015 tarihine kadar denetime ara verildiği, buna rağmen 20.02.2015 tarihli çağrı kağıdının "Kadıköy mah. Salih Reis sk. No:19/2 İlkadım/Samsun'' adresine birlikte oturan babası Ahmet Demirtaş'a 24.02.2015 tarihinde tebliğ edildiği, 08.05.2015 tarihli ikinci çağrı kağıdının aynı adresteki sanığın babasına 11.05.2015 tarihinde tebliğ edilmesini müteakip, sanığın 10 gün içerisinde başvurmaması nedeniyle kaydının kapatılarak bildirimde bulunulması üzerine, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 25.06.2015 tarihli ve 2015/3763 Soruşturma, 2015/6217 Esas, 2015/5236 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde anılan Mahkemenin 28.01.2016 tarihli kararı ile sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; Milli Savunma Bakanlığı İlkadım Askerlik Şubesi Başkanlığının 28.01.2016 tarihli yazısına göre sanığın 08.05.2014 ile 04.06.2015 tarihleri arasında askerlik görevini ifa ettiği, sanığın 11.01.2016 tarihli duruşmada alınan savunmasında askerlik görevi nedeniyle tebligatlardan haberinin olmadığını ve bu sebeple başvuruda bulunmadığını

ifade ettiği, Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 40 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Düzenlenen tebligatta, yükümlünün haklı, geçerli ve gerektiğinde belgelendirilebilen bir mazereti olmadan müdürlüğe gelmemesi veya hakkında belirlenen yükümlülüklerin gereğini yerine getirmemesi halinde, denetimli serbestlik kararının niteliğine göre kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebileceği, seçenek yaptırım veya tedbirin hapse çevrilebileceği ya da koşullu salıverilme kararının geri alınabileceği gibi gelmemenin hukuki sonuçları yükümlüye bildirilir." şeklideki düzenleme karşısında sanığın askerde olması nedeniyle Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurmamasında haklı mazeretinin bulunduğu, sanığın yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiğinden bahsedilemeyeceğinin anlaşılması karşısında, kovuşturma şartının gerçekleşmediğinin kabulünün gerektiği, bu nedenle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca mahkemesince durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde,

İsabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İsabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli ... hakkında, 08.07.2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 17.02.2015 tarihli ve 2015/3763 soruşturma, 2015/278 sayılı karar ile, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, tedbirin infazı için Samsun Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Samsun Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 19.02.2015 tarihli ve 2015/633 DS sayılı çağrı yazısının 24.02.2015 tarihinde aynı konutta oturan babası Ahmet Demirtaş imzasına tebliğ edildiği, şüphelinin askerde olduğunun anlaşılması üzerine 08.05.2015 tarihine kadar infazın ertelenmesine karar verildiği, 07.05.2015 tarihli çağrı yazısının 14.05.2015 tarihinde aynı konutta oturan babası Ahmet Demirtaş imzasına tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmaması nedeniyle dosyanın kapatılmasına karar verilerek 04.06.2015 tarihinde Samsun Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

C. Erteleme kararının kaldırılarak Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 25.06.2015 tarihli ve 2015/3763 Soruşturma, 2015/6217 Esas, 2015/5236 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

D. Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 28.01.2016 tarihli ve 2015/783 Esas, 2016/180 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın aynı Kanun’un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine karar verildiği, kararın 11.03.2016 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

E. Dosya kapsamına göre;

1. Sanığın yükümlülük ihlali nedeniyle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli kararı ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de;

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan yakalanan Ersin Köseoğlu isimli şahsın İlker Gürel ve ... isimli şahıslara uyuşturucu madde sattığı şeklinde istihbari bilgi alınması üzerine sanık ...’ın güvenlik görevlilerince yakalandığı olayda,

Anlaşılmıştır.

E. Dosya kapsamına göre;

1. Sanığın yükümlülük ihlali nedeniyle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli kararı ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de;

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan yakalanan Ersin Köseoğlu isimli şahsın İlker Gürel ve ... isimli şahıslara uyuşturucu madde sattığı şeklinde istihbari bilgi alınması üzerine sanık ...’ın güvenlik görevlilerince yakalandığı olayda,

Sanığın üzerinde uyuşturucu madde ele geçmemesi ve dosya arasında bulunan Samsun Eğitim ve Araştırma Hastanesi Biyokimya Laboratuvarının tahlillerde uyuşturucu maddeye rastlanmadığına dair raporu dikkate alındığında, kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen ve uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanamayan sanığın, yakalanmadan önce uyuşturucu madde kullandığı yönündeki maddî bulgularla desteklenmeyen soyut beyanı dışında, uyuşturucu madde kullandığına dair delil bulunmadığı, sanığın kullandığını söylediği maddenin ele geçmemesi ve kriminal inceleme yapılamamış olması karşısında uyuşturucu madde olarak kabul edilemeyeceği anlaşıldığından sanığın "beraatine" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun'a aykırıdır.

Kabule göre de,

2. Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı sonrası sanığın 08.05.2014 tarihinde askere gitmesi nedeniyle Samsun Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce 08.05.2015 tarihine kadar denetime ara verildiği, buna rağmen 20.02.2015

Kabule göre de,

2. Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı sonrası sanığın 08.05.2014 tarihinde askere gitmesi nedeniyle Samsun Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce 08.05.2015 tarihine kadar denetime ara verildiği, buna rağmen 20.02.2015

tarihli çağrı kağıdının "Kadıköy mah. Salih Reis sk. No:19/2 İlkadım/Samsun'' adresine birlikte oturan babası Ahmet Demirtaş'a 24.02.2015 tarihinde tebliğ edildiği, 08.05.2015 tarihli ikinci çağrı kağıdının aynı adresteki sanığın babasına 11.05.2015 tarihinde tebliğ edilmesini takiben, sanığın 10 gün içerisinde başvurmaması nedeniyle kaydının kapatılarak bildirimde bulunulması üzerine, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 25.06.2015 tarihli ve 2015/3763 Soruşturma, 2015/6217 Esas, 2015/5236 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; Milli Savunma Bakanlığı İlkadım Askerlik Şubesi Başkanlığının 28.01.2016 tarihli yazısına göre sanığın 08.05.2014 ile 04.06.2015 tarihleri arasında askerlik görevini ifa ettiği, sanığın 11.01.2016 tarihli duruşmada alınan savunmasında askerlik görevi nedeniyle tebligatlardan haberinin olmadığını ve bu sebeple başvuruda bulunmadığını ifade ettiği, sanığın askerde olması nedeniyle Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurmamasında haklı mazeretinin bulunduğu, sanığın yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiğinden bahsedilemeyeceğinin anlaşılması karşısında, kovuşturma şartının gerçekleşmediğinin kabulünün gerektiği, bu nedenle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca mahkemesince "durma" kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyetine karar verilmesi kanuna aykırıdır.

Yukarıda (1) numaralı paragrafta açıklanan gerekçe ile kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli ve 2015/783 Esas, 2016/180 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin cezanın kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden;

Yukarıda (E) bendinin (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle, kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen ve uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanamayan sanığın, maddî bulgularla desteklenmeyen soyut beyanı dışında, uyuşturucu madde kullandığına dair delil bulunmadığı, sanığın kullandığını söylediği maddenin ele geçmemesi ve kriminal

inceleme yapılamamış olması karşısında uyuşturucu madde olarak kabul edilemeyeceği, suçun maddi delilinin elde edilemediği, bu nedenle sanığın suçunun sabit olmadığı anlaşıldığından, hüküm fıkrasının;

inceleme yapılamamış olması karşısında uyuşturucu madde olarak kabul edilemeyeceği, suçun maddi delilinin elde edilemediği, bu nedenle sanığın suçunun sabit olmadığı anlaşıldığından, hüküm fıkrasının;

"Sanığın üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle BERAATİNE"

Şeklinde DEĞİŞTİRİLMESİNE,

Hükmün değiştirilen bu şekliyle infazına,

Dosyanın, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.11.2023 tarihinde karar verildi.