muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/17617, Karar No: 2013/1515, Tarih: 07.02.2013

Kurumun, sigortalı veya haksahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle belirlenecek değere davalının kusur oranı uygulanmak suretiyle belirlenmesi, bu tutardan, davadan önce yapılan ödeme mahsup edilerek, bakiye rücu alacağının belirlenmesi gerekirken ve ayrıca, işlemiş faiz hesabı yönünden de, bağlanan gelirin onay tarihinden ve tedavi giderlerinin sarf tarihlerinden itibaren ödeme tarihi olan 24.8.2010 tarihleri arasındaki dönem bakımından denetime elverişli hesap raporu alınması gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3556, Karar No: 2013/26265, Tarih: 12.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/3556 E.  ,  2013/26265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Açıklanması geri bırakılan hükmün, açıklanması için 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 1. fıkrası uyarınca duruşma açılarak ve oluşan yeni durum karşısında, duruşma açıldığından ve yargılamaya devam olunduğundan sanık ile varsa katılan haberdar edilip, hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinin ya da denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yasal ve geçerli bir mazereti bulunmadığı halde yerine getirmediğinin yapılan duruşma sonunda tespiti halinde, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 11. fıkrası gereğince hüküm ilk şekliyle açıklanır. Bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlem, önceden verilen ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibarettir. Bu iki koşuldan birine aykırılık nedeniyle hükmün açıklanması halinde mahkemece, uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle 5560 sayılı Yasanın 23. maddesi ile CMK.nun 231. maddesine eklenen 7. fıkra gereğince uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere, önceki hükümde bir değişiklik yapılamayacaktır. Açıklanan bu hükümdeki hukuka aykırılıklar ise temyiz ya da kanun yararına bozma yoluyla Yargıtay’ca yapılacak inceleme sonucunda giderilebilecektir.

Ancak; hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemediği halde yalnızca kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirememiş olabilir.Bu durumda ise mahkeme; hükmün

açıklanması amacıyla yapılan duruşma sonucunda denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın, söz konusu yükümlülüğü yerine getirememe nedeniyle ilgili durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşulların varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine ilişkin karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir. Ancak hiçbir durumda mahkemece, sübut ve nitelendirmeye ilişkin önceki uygulamadan farklı bir uygulama yapılması olanaklı değildir.

Yapılan açıklamalar gözetilerek somut olay değerlendirildiğinde; denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki, geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi yerine, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 11. fıkrasının 2. cümlesindeki hükme aykırı olarak, yasal bir zorunluluk da bulunmadığı halde, hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi; koşulları oluşmadığı halde sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168. maddesinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık hakkında hükmolunan adli para cezası taksitlendirilerek taksit sayısı belirtilmekle birlikte taksit aralığı belirtilmemiş ise de taksit aralığının birer ay olduğu kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 12/11/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4873, Karar No: 2019/322, Tarih: 15.01.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/4873 E.  ,  2019/322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içerdiğinden, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti için, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup kesin bir şekilde belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 ayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/18070, Karar No: 2020/1268, Tarih: 21.01.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/18070 E.  ,  2020/1268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ...'ın suç tarihi itibariyle 13 yaşında olduğu ve katılan hakkında alınan...Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 07/10/2015 tarihli raporuna göre, ''Kasten Yaralama'' suçuna karşı beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacağı kanaatini bildirdiği, 22/02/2016 tarihli duruşmada katılan çocuğun beyanının alındığı sırada dinlenen Psikolog Didem Yamaner'in katılan çocuğun duruşmada vermiş olduğu beyanı ile ilgili mental ruhsal ve fiziksel gelişiminde sağlıklı beyan vermesini engelleyebilecek herhangi bir anormallik gözlenmediğini ifade ettiği, bu açıklamanın kasten yaralama suçuna karşı katılan çocuğun beden ve ruh bakımından kendisini savunabileceği anlamına gelmediği yalnızca duruşmadaki beyanlarına itibar edilebileceği anlamı taşıdığı ve bu hususla ilgili alınan...Adli Tıp Şube Müdürlüğü raporu da değerlendirildiğinde tebliğnamenin bozma düşüncesine itibar edilmemiştir.

Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18604, Karar No: 2012/22836, Tarih: 22.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/18604 E.  ,  2012/22836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :638-54

Dava, kısa vadeli sigorta kollarından bildirilen çalışmaların uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak gerçekleştiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan SGK Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9158, Karar No: 2008/12266, Tarih: 07.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/9158 E.  ,  2008/12266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 151 ada 34 parsel sayılı 7111.67 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı gerçek kişi adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin fen bilirkişi krokisinde (A1) harfi ile gösterilen 1638.72 m2 ve (A2) harfi ile gösterilen 1991.92 m2'lik bölümlerinin orman niteliği ile Hazine; (B) ile işaretli 3481.03 m2'lik bölümünün tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince orman kadastrosu yapılmıştır.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince orman kadastrosu yapılmıştır.

Mahkeme tarafından yörede orman kadastrosu bulunup bulunmadığı Boyabat Orman İşletme Müdürlüğünden sorulmuş, gönderilen cevap yazısında çekişmeli taşınmazın yer aldığı ... Köyünde 3402 Sayılı Yasayı değiştiren 5304 Sayılı Yasa hükümlerine göre orman kadastrosunun yapıldığı, ancak çekişmeli parseli ilgilendiren orman tahdit sınırının hatalı olması nedeniyle Orman İşletme Müdürlüğü tarafından askı süresi içinde Boyabat Kadastro Mahkemesinde orman tahdidine itiraz davası açıldığı, bu nedenle çekişmeli taşınmazla ilgili orman sınırının kesinleşmemiş olduğu, açılan davaların Kadastro Mahkemesinin 2006/82 ve2006/84 esas sayılı dava dosyalarında devam etmekte olduğu bildirilmiştir. Yazıya ekli krokilerde itirazlı orman sınır hatları da gösterilmiştir. Ancak kadastro komisyonunca yerin itirazlı olduğu gözetilerek, malik hanesi boş bırakılmak suretiyle tutanağının düzenlenmesi gerekirken davalı adına tutanak düzenlenmesi üzerine temyize konu davanın açıldığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar mahkeme orman kadastrosunun kesinleşmemiş olduğunu gözetip memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğraflarını uygulamak suretiyle hüküm kurmuşsa da aynı yerle ilgili olarak bir diğer davanın bulunması halinde birisinde verilen kararın diğerini etkileyeceği ve birbirinden farklı kararlar çıkma olasılığının dahi bulunduğu düşünülmelidir. Mahkemece temyize konu dava dosyası ile esas numarası bildirilen orman kadastrosuna itiraz davasının aynı yerle ilgili olup olmadığı ve H.Y.U.Y.'nın 45. maddesi gereğince birleştirilmelerinin gerekip gerekmediği kesin biçimde belirlenmemiştir. Bu nedenle öncelikle Orman Yönetimi tarafından ilgisi bildirilen orman kadastrosuna itiraz dosyasının getirtilmesi, bunun haricinde bir başka dosyada daha davalı olup olmadığının araştırılması, dosyanın yeniden rapor düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek hangi orman sınır hattına komşu olduğunun, orman kadastrosuna itiraz dosyalarında da davaya konu olup olmadığının belirlenmesi, taşınmazın bulunduğu yeri geniş çevresi ile birlikte gösterir kadastro pafta örneği ile kesinleşmeyen tahdide ait haritanın ölçeklerinin denkleştirilmesinden sonra orman tahdit hattı ile irtibatını gösterir rapor ve kroki düzenlettirilmesi, sonucuna göre eğer orman tahdidine itiraz davasına konu olan yerler kapsamında ise H.Y.U.Y.'nın 45. maddesi hükmü gereğince dava dosyalarının birleştirilmesine karar verilmesi gereklidir. Yapılacak araştırma sonucunda tahdide itiraz davasına konu olmadığının anlaşılması halinde ise toplanan deliller doğrultusunda hüküm kurulmalıdır. Değinilen yönler göz ardı edilerek kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 07/10/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11474, Karar No: 2007/1580, Tarih: 22.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/11474 E.  ,  2007/1580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların baba-oğul olduklarını, davacının davalı ...’den 10.000 DM peşin verip, 16.000 DM tutarlı senedi de açık olarak düzenleyip satın aldığı araca karşılık verdiğini, aracın kayıt malikinin borcu nedeniyle elinden alınmasıyla ... aleyhine Kırşehir 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/478 E, nosu ile açılan davada ...’in davacıdan araç satışı nedeniyle 16.000 DM’lik senet aldığını kabul ettiğini, davada 10.000 DM’nin müvekkiline ödenmesine karar verildiğini, ancak ...’in senedin lehtar hanesine oğlu –davalı ...'inin adını yazdığını, ... tarafından davacı aleyhine icra takibine geçildiğini, bonoda ihdas nedeni olarak “malen" yazılı olduğunu, ...’in ne mal verdiğini kanıtlaması gerektiğini, bononun ...’e verilen bono olduğunu belirterek, borçlu olunmadığının tesbitine, icra takibinin iptali ile kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, davalı ...’nin bonoyu vekil sıfatıyla bulundurduğunu, taraf sıfatı bulunmadığını ileri sürerek husumet itirazında bulunmuş davalı ... yönünden ise, bononun sebepten soyut olduğunu, senedin ... tarafından alınmadığını, davacının davalı ...’ten kömür ticareti ile uğraşmasından dolayı paraya ihtiyacı olduğunu söyleyip borç para istediğini, bu para karşılığında yapılacak kömür ticaretine ortak olacağını ifade edip ...’ten 16.000 DM tutarında borç para alıp, karşılığında senet verdiğini bildirerek davanın reddi ile tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, icra dosyası, Kırşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/478 E, 2003/313 K.sayılı kararı ve toplanan delillere göre, davalı ... Doğantekin aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın kabulü ile icra takibi nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespitine, takibin iptaline %40 oranında tazminatın davalı ...'den tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar dan ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 22.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9314, Karar No: 2023/13219, Tarih: 25.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/9314 E.  ,  2023/13219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/72 Esas, 2023/182 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Silifke 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi sıfatıyla) 12.01.2023 Tarihli ve 2022/537 Esas, 2023/21 Karar ... Kararı

Davacının çalıştığı iş yerinin Akkuyu Nükleer Santrali olduğu, santralin Gülnar ilçesi sınırlarında kaldığı, dava dilekçesinde belirtilen davalı şirket adresinin şirkete ait bir ofis birimi olduğu, burada bir personelin çalıştığı, şirketin yönetilme merkezinin burasının olmadığı, yönetilme merkezinin, ana birimin ve yönetme biriminin Akkuyu Nükleer Santralde bulunduğu, Silifke'deki ofisin amacının şirkete gelen evrakların, tebligatların, dosyaların ve kargoların alımını yapmak olduğu, davacı vekilinin dosyanın İstanbul Nöbetçi İş Mahkemesine gönderilmesini talep ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul 34. İş Mahkemesinin 10.05.2023 Tarihli ve 2023/72 Esas, 2023/182 Karar ... Kararı

Davalı şirketin dava dilekçesinde ve Ticaret Sicil Gazetesinde görünen adresinin ... Mahallesi 348. Sokak Vizyon Plaza Blok No:1 İç Kapı No:37 Silifke/Mersin olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 7036 ... İş Mahkemeleri Kanunu (7036 ... Kanun) uyarınca işçi işveren ilişkisinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 ... Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 7036 ... Kanun’un “Yetki” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.”

C. Değerlendirme

1. Davanın açıldığı ve ilk derece mahkemesi tarafından karar verilen tarihte yürürlükte bulunan 7036 ... Kanun'un 6 ncı maddesinde İş Mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkemenin, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesi olduğu belirtilmiştir. Benzer düzenleme, mülga 5521 ... İş Mahkemeleri Kanunu’nun (5521 ... Kanun) 5 inci maddesinde ve 5521 ... Kanun’da sarahat bulmayan hallerde 6100 ... Kanun'a gönderme yapan 15 inci maddesinde de mevcuttur.

2. İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

3. Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme ... davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme ... itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

4. 7036 ... Kanun'un 6 ncı maddesinde belirtilen yetki kuralı kamu düzenine ilişkin olup öngörülen yetkili mahkemelerden birini tercih ... işçiye aittir. Davacı işçinin kanuni yetkili mahkeme dışında başka bir yer mahkemesinde dava açması tercih hakkını ortadan kaldırmayacağı gibi bu seçim hakkının işverene geçmesi sonucunu da doğurmaz. Başka bir anlatımla seçimlik hak işçide olup, davacı işçinin beyanı doğrultusunda dosyanın yetkili İş Mahkemesine gönderilmesi gerekir.

5. Davacı tarafından davanın açıldığı yer mahkemesi yetkisiz ise de, 7036 ... Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince Gülnar Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi sıfatıyla) işin yapıldığı yer mahkemesi olarak yetkili olduğu, İstanbul 34. İş Mahkemesinin ise davalının dava açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olarak yetkili olduğunun anlaşıldığı, anılan yetkili mahkemelerden birinin davacının tercihine göre belirlenmesi gerektiği, davacı dosyanın davalının dava açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olan İstanbul İş Mahkemelerine gönderilmesini istediğinden, uyuşmazlığın İstanbul 34. İş Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 ... Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul 34. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.