muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7576, Karar No: 2015/19631, Tarih: 05.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7576 E.  ,  2015/19631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2014

NUMARASI : 2014/483-2014/900

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1- Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden,

2- Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4524, Karar No: 2019/10843, Tarih: 19.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/4524 E.  ,  2019/10843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davacılar vekili Avukat ... ile davalı ... 10/10/2017 havale tarihli dilekçeleri ile temyizden feragat ettiklerini bildirmiş ise de, davacılar vekilinin vekaletnamesinde temyizden feragat yetkisi bulunmadığı gibi adına velayeten dava açılan davacı ... temyizden feragat tarihinde reşit olmuştur.

Bu hususlar davacılar vekili Avukat ...'ten sorularak davacılara ait temyizden feragat yetkisi içeren vekaletnameler ile reşit olan davacı ...'ya ait temyizden feragat yetkisi taşıyan yeni tarihli vekaletnamenin aslı veya onaylı örneğinin temin edilerek dosya içine konulması, bu mümkün olmaz ise tüm davacılardan temyizden feragat edip etmediği konusunda yazılı beyanının alınması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 19/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13839, Karar No: 2021/1448, Tarih: 18.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/13839 E.  ,  2021/1448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, vekil edeninin 3660 ada 7 parsel sayılı taşınmazda kayıt maliki olan ..., ... oğlu ... ve ... kızı ...’ye yönetim kayyımı olarak tayin edildiğini, adı geçen taşınmazın davalı tarafından konut olarak kullanıldığını belirterek, 840 TL ecrimisil bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazın eşi ... adına kayıtlı olduğunu, kendisi adına herhangi bir hisse bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ... adına kayıtlı pay bulunmadığı, davalının taşınmazda malik olmaması nedeni ile davalı sıfatı bulunmadığı gerekçesiyle davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1.231,87 m2 yedi ev ve arsası nitelikli taşınmazda paydaş olan ..., ... oğlu ..., ... kızı ...’ye Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.07.2014 tarihli ve 2014/950 Esas, 2014/1354 Karar sayılı kararı ile davacının yönetim kayyımı olarak atandığı ve davalının eşi ...’ın da taşınmazda paydaş olduğu anlaşılmıştır.

Öncelikle ve önemle belirtmek gerekir ki; haksız şagil olduğu iddia edilen kişinin dava konusu edilen taşınmazda paydaş olması gibi bir zorunluluk bulunmamaktadır. Somut olayda dava konusu taşınmazda davalının eşinin paydaş olduğu ve davalının da paydaş olan eşine teban taşınmazı kullandığı açıktır. O halde davanın paydaşlar arasında ecrimisil davası olarak görülüp sonuçlanması gerekmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Hâl böyle olunca, mahallinde konusunda uzman bilirkişiler aracılığıyla keşif yapılması, çekişme konusu taşınmazda davacının, kayyım tayin edildiği paydaşlar adına tasarruf ettiği veya edebileceği bölüm bulunup bulunmadığının belirlenmesi, kullandığı veya kullanabileceği bölümün bulunmadığının belirlenmesi halinde, kayyımla idare edilen yerler için intifadan men şartına gerek olmadığı da gözetilerek, ecrimisil hesabı yönünden denetime elverişli rapor alınması, ondan sonra varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Öte yandan; davalı ...’ın 02.01.2018 tarihinde öldüğü anlaşılmıştır. HMK m.55 hükmü uyarınca işlem yapılarak davaya devam edilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda yazılı kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 18.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4643, Karar No: 2024/8263, Tarih: 25.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4643 E.  ,  2024/8263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1888 Esas, 2023/963 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/185 E., 2019/1198 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili, duruşma istemi olmaksızın davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 05.11.2024 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 20.02.2019 tarihinde yapılmış olan davalı genel kurul toplantısına katılmak üzere çağrıda belirtilen gün ve saatte şirket merkezinde hazır olduklarını, buna rağmen toplantının yapılmadığını, diğer ortak ...'un davacıya hakaret ettiğini, davacının genel kurula katılımının engellendiğini, 22.02.2019 tarihinde yasaya aykırı olarak bu toplantının aynı tarihte yapıldığını öğrendiklerini, toplantıda sermaye artırımına gidildiğini iddia ederek genel kurul kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının hak düşürücü süre içerisinde dava açmadığını, davacının genel kurula katılmasının engellenmediğini, sermaye artırım kararının usulüne uygun olarak alındığını, şirket faaliyetlerinin devam ettiğini, davacının toplantı günü genel kurul toplantısının yapılacağı yere geldiğini ve kasten katılmadığını, toplantıda şirket ana sermayesinin artırılmasına karar verildiğini, toplantıya katılıp da olumsuz oy verenlerin genel kurul kararının iptalini isteyebileceğini, davacının genel kurula bilerek katılmadığını, muhalefet şerhini tutanağa geçirmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacının toplantıya sokulmadığı iddiasının ispatlanamadığını, hak düşürücü süre içerisinde dava açılmadığı ve toplantıya katılınarak muhalefet oyunun zapta geçirilmediği, sermaye artırım kararında kanuna, ana sözleşme hükümlerine ve iyi niyet hükümlerine aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacının toplantıya sokulmadığı iddiasının ispatlanamadığını, hak düşürücü süre içerisinde dava açılmadığı ve toplantıya katılınarak muhalefet oyunun zapta geçirilmediği, sermaye artırım kararında kanuna, ana sözleşme hükümlerine ve iyi niyet hükümlerine aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, somut olayda, davacı çağrı usulüne ilişkin bir iddia ileri sürmeksizin genel kurul toplantısına katılmasının engellendiğinden bahisle kararın iptalini talep etmiş olup 20.02.2019 tarihinde noter huzurunda yapılan ve toplantı çağrısında belirtilen gün ve saatte yapıldığı belirtilen toplantıya ilişkin tutanak içeriği dikkate alındığında, davalının toplantıya katılmasının engellendiği yönündeki iddiası ispat edilemediği gibi iptal davasının hak düşürücü süre içerisinde de açılmadığının anlaşıldığı, davalı şirket 10000 paydan ibaret olup bu payın 8000 adetinin dava dışı ...'a, 2000 adetinin ise ...'a ait olduğu, davaya konu genel kurul toplantısının yalnızca ortaklardan ...'un katılımı ile yapıldığı ve toplantıda sermaye artırımına gidildiği, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 621 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereğince esas sermayenin artırılmasına ilişkin genel kurul kararlarının temsil edilen oyların en az üçte ikisinin ve oy hakkı bulunan esas sermayenin tamamının salt çoğunluğunun bir arada bulunması hâlinde alınabileceğinin düzenlendiği, iki ortaklı limited şirketlerde ortaklardan sadece birinin iştiraki ile toplanan genel kurulda kanunda aranan nitelikte çoğunluğun sağlanamayacak olması karşısında mezkur kararın yok hükmünde olduğu, her ne kadar iptal koşulları oluşmamış ise de davaya konu genel kurulun sermaye artırımına ilişkin kararının yoklukla malul olduğunun kabulü gerekirken aksi yönde varılan hukuki kabulde isabet bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacının davasının kısmen kabulü ile davalı ... Özel Eğitim Kurumları İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Limitet Şirketi'nin 20.02.2019 tarihinde yapılan genel kurul kararının 6 numaralı bendinin yoklukla malul olduğunun tesptine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 inci maddesinin ikinci fıkrası.

2.6102 sayılı Kanun'un 621 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 456 ncı maddesinin dördüncü fıkrası atfıyla 353 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 inci maddesinin ikinci fıkrası.

2.6102 sayılı Kanun'un 621 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 456 ncı maddesinin dördüncü fıkrası atfıyla 353 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre davacı vekili ile davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.6102 sayılı Kanun'un 456 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, "353 ve 354 üncü maddeler ile 355 inci maddenin birinci fıkrası tüm sermaye artırımı türlerine kıyas yoluyla uygulanır." düzenlemesini, 353 üncü maddesi ise, "(1)Anonim şirketin butlanına veya yokluğuna karar verilemez. Ancak, şirketin kurulmasında kanun hükümlerine aykırı hareket edilmek suretiyle, alacaklıların, pay sahiplerinin veya kamunun menfaatleri önemli bir şekilde tehlikeye düşürülmüş veya ihlal edilmiş olursa, yönetim kurulunun, Gümrük ve Ticaret Bakanlığının, ilgili alacaklının veya pay sahibinin istemi üzerine şirketin merkezinin bulunduğu yerdeki asliye ticaret mahkemesince şirketin feshine karar verilir. Mahkeme davanın açıldığı tarihte gerekli önlemleri alır. (2) Eksikliklerin giderilebilmesi, esas sözleşmeye veya kanuna aykırı hususların düzeltilebilmesi için mahkeme süre verebilir. (3) Dava dilekçesine deliller ile gerekli bütün bilgiler eklenir. Yargılama aşamasında delil sunulamayacağı gibi bir davanın beklenilmesi ve bilgi getirtmesi de mahkemeden istenemez. Ancak, somut olayın haklı göstermesi hâlinde, mahkeme, kesin süreye bağlayarak, davacının delil sunma ve bilgi getirtme istemini kabul edebilir. Dava, acele işlere ilişkin usule tâbîdir. (4) Davanın, şirketin tescil ve ilanından itibaren üç aylık hak düşürücü süre içinde açılması şarttır. (5) Davanın açıldığı ve kesinleşmiş olan mahkeme kararı, mahkemenin bildirimi üzerine, derhâl ve resen ticaret siciline tescil ve Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde ilan olunur. Ayrıca, yönetim kurulu, tescil ve ilanı yapılan hususu, (…) internet sitesine koyar." düzenlemesini içermektedir.

Davalı şirketin 20.02.2019 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında (6) numaralı karar ile sermaye artırımına karar verilmiş olup bu karar, 28.03.2019 tarihinde tescil edilmiştir. Eldeki dava ise 6102 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca tescil tarihinden itibaren üç aylık hak düşürücü süre içerisinde açılmıştır. Dairemizin 18.10.2022 tarih, 2021/3144 E. ve 2022/7095 K. sayılı kararında da açıklandığı üzere Bölge Adliye Mahkemesince, 6102 sayılı Kanun'un 456 ncı maddesinin dördüncü fıkrası atfıyla 353 üncü maddesi uyarınca sermaye artırımına ilişkin genel kurul kararının tescilinden sonra bu karar ile ilgili butlan ya da yokluk kararı verilemeyeceği, ancak tescil tarihinden itibaren üç aylık yasal sürede açılması koşuluyla iptal kararı verilebileceği, eldeki davanın da tescil tarihinden itibaren üç aylık yasal sürede açıldığı gözetilerek sermaye artırımına ilişkin kararın iptaline karar verilmesi gerekirken yoklukla malul olduğunun tespitine karar verilmiş olması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bend uyarınca davacı vekili ile davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan "yoklukla malul olduğunun tespitine" ibaresinin çıkartılarak yerine“iptaline" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekâlet ücretinin taraflardan alınarak yek diğerine verilmesine, peşin alınan temyiz karar harçlarının istekleri hâlinde ilgililere iadesine, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14208, Karar No: 2015/16856, Tarih: 02.12.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/14208 E.  ,  2015/16856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/8489

MAHKEMESİ : Antalya 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2011

NUMARASI : 2011/195 Esas, 2011/902 Karar

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden önce 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunun 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının indirilmesi, TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bend halinde sayılan hususlar, aynı Kanunun 3/1. maddesindeki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur." şeklindeki yasal düzenlemeler, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar hep birlikte ve isabetli bir şekilde değerlendirilip, suç kastındaki yoğunluk, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması gerekirken "suçun işleniş şekli nazara alınarak takdiren" şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle alt sınırından uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi,

Tayin edilen kısa süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/1-d maddesinde yer alan, "belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma" seçenek yaptırımına çevrilebilmesi için, hükmedilen seçenek yaptırımın, işlenen suçla bir şekilde bağlantılı ve o suçu işlemesine ortam oluşturan yer ve faaliyetle ilgili olmasının gerekmesi, başka deyişle suç işlemeye yönelten sosyal, psikolojik veya çevresel etkenlerle arasındaki bağı ortadan kaldırarak sanığın, yeniden suç işlemesini önlemeye yönelik kanuni amacın gerçekleşmiş olması gerektiği gözetilmeden, ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan verilen hapis cezasının, suçla ilgili olmayacak ve seyahat özgürlüğünü de engeller biçimde "Ceza süresince Sinop ili Boyabat ilçesine gitmekten yasaklama" yaptırımına çevrilmesi,

5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 02/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8024, Karar No: 2007/9143, Tarih: 27.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/8024 E.  ,  2007/9143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; ...'ın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince 11.06.2002 tarihli karar ile vesayet altına alındığı, 15.07.2006 tarihinden itibaren ...'daki ... Dinlenme Evinde kaldığı, ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince T.M.Y.nın 412. maddesi uyarınca yerleşim yeri değişikliğine izin verildiği anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8144, Karar No: 2019/11482, Tarih: 08.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/8144 E.  ,  2019/11482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda değişen suç vasfına göre reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan görülen kamu davasının düşmesine ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmesi karşısında yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sanığa yükletilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, yargılama giderine ait bölümün karardan çıkartılarak yerine “ Yapılan yargılama giderlerinin Devlet Hazinesine yüklenmesine ”ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19479, Karar No: 2015/39333, Tarih: 06.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/19479 E.  ,  2015/39333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi (Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Yağma, hürriyeti tahdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: