muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12173, Karar No: 2017/2065, Tarih: 13.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/12173 E.  ,  2017/2065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Beraat (iki kez)

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Ayrıntıları Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.05.2016 gün ve 2015/8-1032 Esas, 2016/273 sayılı Kararında da açıklandığı üzere, Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.09.2016 tarih ve 2016/159 Esas, 2016/237 sayılı Kararında önceki hükümde yer almayan yeni ve değişik gerekçeyle direnme kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, mahkemenin son uygulamasının direnme kararı olmayıp yeni hüküm niteliğinde olduğunun kabulüne karar verildikten sonra yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğa iftira atmaları için neden bulunmayan mağdurların aşamalarda özde değişmeyen beyanları, tanık olarak dinlenen...'nın mağdurlar tuvalete gittikten sonra suça sürüklenen çocuğun da ... birlikte tuvalete gittiği yönündeki beyanı ve tüm dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuğun mağdurları oyun oynadıkları yerin yakınında bulunan caminin tuvaletine götürüp kıyafetlerinin alt kısmını çıkardıktan sonra anal bölgelerine cinsel organını sürtmek suretiyle basit cinsel istismarda bulunduğu ve eylem sonucunda mağdurların ruh sağlığının bozulduğunun sabit olması nedeniyle, atılı suçtan (iki kez) mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdurlar vekilleri ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15683, Karar No: 2015/30431, Tarih: 21.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/15683 E.  ,  2015/30431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/155377

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2011

NUMARASI : 2009/171 (E) ve 2011/19 (K)

SANIK : Y.. Y..

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın Y İletişim isimli iş yerinin sahibi olduğu, katılanlar S.. Y.., E.. T.. ve Yaşar Doğru'nun birbirlerinden bağımsız olarak bozulan cep telefonlarını tamir etmesi amacıyla sanığın iş yerine bıraktıkları, sanığın katılanlara telefonlarının tamiri için verdiği sürenin dolmasına rağmen telefonları iade etmediği ve iş yerini kapatıp ilçe merkezinden taşındığı, bu suretle sanığın üç ayrı katılana yönelik olarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık ifadesi, katılan beyanları, tutanaklar ile tüm dosya kapsamına göre, aşağıda belirtilen husus dışında, sanığın üç ayrı suçtan mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa sonuç olarak tayin edilen 1 yıl hapis ve 5 gün karşılığı adli para cezalarının TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 370 gün üzerinden hesap edilerek 7.400 TL adli para cezasına çevrilmesine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarının 3 numaralı bendinin çıkartılarak, yerine “5237 sayılı TCK'nın 50/1-a, 52/2-3. maddeleri gereğince 1 yıl hapis cezasının günlüğü 20 TL'den 7.300 TL seçenek yaptırım adli para cezasına, 5 gün karşılığı adli para cezasının da TCK'nın 52/2. maddesi gereğince 100 TL adli para cezasına çevrilmesine” bendi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16064, Karar No: 2014/13701, Tarih: 27.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/16064 E.  ,  2014/13701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2013

NUMARASI : 2010/115-2013/13

S.. K.. ile Hazine ve dahili davalılar Ö.. oğlu M.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Van 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 15.01.2013 gün ve 115/13 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 1252 ada sayılı parselin kadastro çalışmaları sırasında H.. kızı F.., Y.. ve Ö.. oğlu M.., Ö.. kızı U.. ve S.. adlarına tespit ve tescil edildiğini, S.., U.., M.. ve Y..'un tapuda maliki kim olduğu bilinmeyen kişilerden olduğunu, kaldı ki, bilinen kişiler olsa bile çok önceden ölmüş olabilecekleri göz önünde tutulduğunda yirmi yıllık kazanma süresinin çoktan geçtiğini, bu nedenlerle tapu kütüğünde maliki kim olduğu bilinmeyen ve ölüm sebepleri gözetilerek bu kişiler adına bulunan tapudaki payların iptali ile vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur ve dava konusu taşınmazın Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Başlangıçta dava dilekçesinde davalı olarak gösterilmeyen her dört kayıt maliki mahkemenin ara kararı ile davaya dahil edilmesi istenilmiş ve bu şekilde dahili davalı olarak davaya katılmak suretiyle adı geçen kayıt maliklerine dava dilekçesi ilan yolu ile tebliğ edilmiş olup yargılama oturumlarına katılmamışlardır.

Mahkemece, “eski tapu kayıtlarından kayıt maliklerinin bilinen ve tanınan kişiler olduğunu, kayıt malikleri ölmüş olsa bile mirasçılarının olmadığını ve son mirasçının da Hazine olduğunu gerekçe göstermek suretiyle davanın reddine” karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nun 713/2. fıkrasında yer alan; “.. maliki tapu kütüğünde kim olduğu anlaşılamayan ..” ve “.. maliki yirmi yıl önce ölmüş..” bulunan hukuki sebeplere dayalı olarak TMK'nun 713/1 ve 2. fıkraları gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Dava, TMK'nun 713/2. fıkrasında yer alan; “.. maliki tapu kütüğünde kim olduğu anlaşılamayan ..” ve “.. maliki yirmi yıl önce ölmüş..” bulunan hukuki sebeplere dayalı olarak TMK'nun 713/1 ve 2. fıkraları gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Mahkemece, her iki hukuki sebep bakımından davanın reddine karar verilmiş ise de, ölüm hukuki sebep yönünden davanın mevcut delillerle reddine karar verilmesi yerinde görülmemiştir. Eski tapu kayıtlarında, kayıt maliklerinin isimlerinin yer alması onların tapu kütüğünde bilinen ve tanınan kişiler olduğunun kanıtı sayılır. Dosya arasında bulunan ve kadastro sırasında dava konusu 1252 ada sayılı parselin öncesi olana 285 ada sayılı parsele revizyon gören Mart 1341 tarih ve sıra nolu tapu kaydının geldi ve gittileri ile Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü, Arşiv Dairesi Başkanlığı'nın 04.06.2010 tarih ve 2703 sayılı karşılık yazıları ekinde gönderilen 10.06.2010 havale tarihli yazı ekindeki tapu kayıtlarında maliklerin isimlerinin yer aldığı anlaşılmaktadır. Bu bakımdan yerel mahkemenin maliki tapu kütüğünde kim olduğu anlaşılamayan hukuki sebep bakımından davanın reddi yönündeki görüş ve gerekçesi yerinde bulunmaktadır.

Davacı vekilinin, dayandığı ikinci hukuki sebep olan maliki yirmi yıl önce ölmüş hukuki sebebine gelince; tapu iptali ve tescil davalarında dava kural olarak kayıt malikine, kayıt maliki ölü ise mirasçılarına yöneltilerek açılır. Somut olayda, tapuda kayıt maliki görünen S.., Ö.. kızı U.., Ö.. oğlu M.. ve Y..'un sırasıyla 7/864, 46/864, 92/864 ve 77/864 pay sahibi oldukları, ancak bu maliklerin ölü olup olmadığının bilinmediği, mirasçılarının bulunup bulunmadığının da araştırılmadığı ve kayıt maliklerine ait veraset belgelerinin temin edilmediği belirlenmiştir. Kayıt malikleri, hiç mirasçı bırakmadan ölmüş iseler bu takdirde TMK'nun 501. maddesi uyarınca son mirasçının Devlet (Hazine) olduğu kabul edilir. Uyuşmazlık konusu dosyada bu durum anlaşılamamaktadır.

Bu nedenlerle, öncelikle kayıt maliklerinin hasımlı veraset belgelerinin (hasım Hazine olacak) alınması için davacı tarafa süre ve imkan tanınması, maliklerin veraset belgeleri alındığında ve mirasçılarının da olduğu anlaşıldığı takdirde davanın mirasçılarına yöneltilmesi, bu şekilde taraf teşkilinin sağlanması, hiç mirasçı bırakmadan ölmüş iseler bu durumda TMK'nun 501. maddesinin göz önünde tutulması gerekmektedir. TMK'nun 713/2. fıkrası gereğince açılan davalar, kamu düzeni ağırlıklı davalar olup bir bakıma mahkemece res’en araştırma ve inceleme yapma zorunluluğu vardır. Açıklanan nitelikleri itibariyle bu davaların kayıt maliklerine kayyım atanmak suretiyle yürütülmeleri olanaklı bulunmamaktadır, Daire ve Yargıtay uygulaması da bu yöndedir.

Davacı H.. oğlu S.. K.., 25.09.1992 tarihinde H.. kızı F..’nın mirasçılarından tapuda yapılan satış ve devirle 642/864 payı satın aldığı anlaşılmaktadır. Kural olarak, davacının zilyetliği tüm taşınmaz üzerinde bu payı satın aldığı, 25.09.1992 tarihinden itibaren başladığı görülmektedir. Değerlendirmede bu hususun gözden uzak tutulmaması gerekmektedir. Ne var ki, keşifte dinlenen bir kısım yerel bilirkişiler ile davacı tanığı davacının babasının 1970 yılından itibaren taşınmazın tamamını elinde bulundurduğu ve kullandığını beyan etmektedirler. Şayet böyle bir konu söz konusu ise, taşınmazın 1970 yılından davacının taşınmazı satın aldığı, 1992 tarihine kadar olan bölümü bakımından eklemeli zilyetliğe dayandığı anlaşılmaktadır. Böyle bir durumda, taşınmaz aynı zamanda babasından kaldığından ve tereke malı olduğundan tüm mirasçıların birlikte üçüncü kişilere karşı dava açması gerekmektedir. Zira, TMK'nun 701 ve 702. maddeleri gereğince tereke elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi olup mirasçıların taşınmaz üzerinde belirlenmiş payları olmadığından ve her birinin payı taşınmazın tamamı üzerinde söz konusu olduğundan ve tasarrufu işlemlerde de oybirliği arandığından (davada bir tasarrufı işlemdir) bir veya birkaç mirasçının tek başına üçüncü kişilere karşı dava açma sıfat ve hukuki ehliyetleri bulunmamaktadır. Yani, tüm mirasçıların birlikte kayıt maliklerine karşı dava açması gerekmektedir. Terekeye ait bir taşınmaz üzerinde bir veya birkaç mirasçının sürdürdüğü zilyetlik tüm mirasçılar adına sürdürülmüş sayılır. Davacı vekili, dava dilekçesinde sadece vekil edeni adına iptal ve tescile karar verilmesi isteğinden ve iptali istenen tapudaki paylar satış, bağış veya terekenin paylaşımı sonucu davacıya kalmamış ise davacının tek başına dava açamayacağı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekir.

O halde, mahkemece kayıt maliklerine ait veraset belgeleri alınmadan buna bağlı olarak taraf teşkili sağlanmadan son mirasçının Hazine olduğu gerekçesiyle ölüm sebebi yönünde de davanın reddine karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırıdır. Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın başında mahkemece kendiliğinden gözönünde bulundurulur.

Davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 27.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9621, Karar No: 2013/17278, Tarih: 05.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/9621 E.  ,  2013/17278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Yanlar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davalının kullanımının keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu tarla vasıflı 4746 parsel sayılı taşınmazın davacı ... ve davalı ... adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, davacı tarafından açılan ve kesinleşen muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davada verilen karar ile, davalı adına kayıtlı 119/474 payın 1/3 payının iptali ile davacı adına tesciline karar verildiği, davacının anılan tapu iptal tescil davası nedeniyle murisin ölüm tarihinden itibaren ecrimisile karar verilmesi istemiyle eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde

edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye elverişli olduğunu söyleyebilme imkanı yoktur.

Hal böyle olunca, ecrimisilin haksız zilyedin ödemekle yükümlü bulunduğu bedel olduğu ve tarafların tapu iptal ve tescil davasından önce ve halen de taşınmazda paydaş oldukları gözetilerek, yukarıdaki ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, gerektiğinde keşfen taşınmazın zeminde kullanım durumunun tespiti ve davacının çekişmeli taşınmazda kullandığı veya kullanabileceği bir yer bulunup bulunmadığının açıklığa kavuşturulması ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile neticeye gidilmiş olması doğru değildir.

Tarafların temyiz itirazının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1787, Karar No: 2021/468, Tarih: 25.01.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/1787 E.  ,  2021/468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Http://www.....com. adlı internet sitesinde yayınlanan haberin içeriğine ilgilisi ... vekili tarafından yapılan erişimin engellenmesi talebinin reddine dair ... 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/12/2019 tarihli ve 2019/6161 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii ... 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 20/12/2019 tarihli ve 2019/6804 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 21.01.2020 gün ve 2020- 718 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ve ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.01.2020 gün ve KYB. 2020/12561 sayılı ihbarnamesi dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Somut olayda, "... Barosu avukatlarından ..., devremülk şirketinin müşteri portföyünü gizlice ele geçirip, müşterilerden vekaletname alarak şirket aleyhine dava açmakla suçlanıyor" şeklindeki haber üzerine, avukatlık mesleğini icra eden erişimin engellenmesini talep eden ...'ın, "erişimin engellenmesine karar verilebilmesi için internet ortamında yayınlanan içeriğin ilk bakışta doğrudan kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunun anlaşılmasının gerektiği, örneğin çıplak fotoğraf, müstehcen yayın gibi paylaşımların varlığı halinde içeriklere erişimin engellenebileceği bu gibi haller dışında kalan yani ilk bakışta doğrudan kişilik haklarını ihlal etmeyen durumlarda işin çekişmeli yargı organları vasıtasıyla çözümlenmesinin gerektiği, somut olayda ilk bakışta kişilik haklarını ihlal eden bir durumun mevcut olmadığı" gerekçesi ile talebinin reddine karar verilmiş ise de; anılan haber içeriğindeki olaya ilişkin olarak yapılan yargılama neticesinde ...'ın beraatine dair verilen ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/01/2018 tarihli ve 2016/372 esas, 2018/26 sayılı kararının ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 27/05/2019 tarihli ve 2019/2146 esas, 2019/1412 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmiş bulunduğunun anlaşıldığı,

Benzer bir olayla ilgili olarak Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 05/06/2017 tarihli ve 2016/15510 esas, 2017/5325 karar sayılı ilâmında yer alan, "Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17/6/2015 tarihli ve E.2014/4-56, K.2015/1679 sayılı kararının ilgili kısmı şöyledir: "...Unutulma hakkına gelince; unutulma hakkı ve bununla ilişkili olan gerektiği ölçüde ve en kısa süreliğine kişisel verilerin depolanması veya tutulması konuları, aslında kişisel verilerin korunması hakkının çatısını oluşturmaktadır. Her iki hakkın temelinde bireyin kişisel verileri üzerinde serbestçe tasarruf edebilmesini, geçmişin engeline takılmaksızın geleceğe yönelik plan yapabilmesini, kişisel verilerin kişi aleyhine kullanılmasının engellenmesini sağlamak yatmaktadır. Unutulma hakkı ile geçmişinde kendi iradesi ile veya üçüncü kişinin neden olduğu bir olay nedeni ile kişinin geleceğinin olumsuz bir şekilde etkilenmesinin engellenmesi sağlanmaktadır. Bireyin geçmişinde yaşadığı olumsuz etkilerden kurtularak geleceğini şekillendirebilmesi bireyin yararına olduğu gibi toplumun kalitesinin gelişmişlik seviyesinin yükselmesine etkisi de tartışılmazdır. Unutulma hakkı; üstün bir kamu yararı olmadığı sürece, dijital hafızada yer alan geçmişte yaşanılan olumsuz olayların bir süre sonra unutulmasını, başkalarının bilmesini istemediği kişisel verilerin silinmesini ve yayılmasının önlemesini isteme hakkı olarak ifade edilebilir..

. Bireyin geçmişinde yaşadığı olumsuz etkilerden kurtularak geleceğini şekillendirebilmesi bireyin yararına olduğu gibi toplumun kalitesinin gelişmişlik seviyesinin yükselmesine etkisi de tartışılmazdır. Unutulma hakkı; üstün bir kamu yararı olmadığı sürece, dijital hafızada yer alan geçmişte yaşanılan olumsuz olayların bir süre sonra unutulmasını, başkalarının bilmesini istemediği kişisel verilerin silinmesini ve yayılmasının önlemesini isteme hakkı olarak ifade edilebilir..." Yukarıda yapılan açıklamalar ve genel ilkeler bağlamında somut olay değerlendirildiğinde; başvuruya konu haberlerin ilk kez yayınlandıkları tarihte, her hangi bir eleştiri veya yorum yapılmaksızın internet üzerinde yorumsuz biçimde yayınlanmalarının, olay tarihinde kişilik haklarına karşı bir saldırı veya ihlal içermediği, bu hâliyle ifade ve basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilebileceği, başvuranların beraat etmeleri sonucu, aradan geçen dokuz yıl sonra, haberin "güncellik" değerini yitirdiği, dolayısıyla haberin o tarihte "gerçeklik ve doğruluk" kriterlerini karşılamasının artık bir önemi kalmadığı, habere konu olan yargılama sürecinin tüm aşamalarıyla sona ermesiyle birlikte, habere konu olan kişiler için haksızlık içeren durumun, toplum tarafından öğrenilmesinin, geçmişte gerçeklik ve doğruluk payı varmış gibi ifşa edilmesi anlamına gelebileceği, dolayısıyla adı geçen habere istenildiği zaman ulaşılmasının, toplum açısından yanlış algılamaya yol açabileceği, başvuranların beraatle sonuçlanan bir yargı sürecinde gözaltına alınması ve tutuklanması süreçlerine dair haberin basının arşivinde bulunmasının, haberin kamu yararı için gelecekte hatırlanması veya istatistiki açıdan değerlendirilmeye alınması gibi işlevi de taşımadığı, dolayısıyla haberin yayında kalmasının, toplumun ilerlemesi, gelişmesi için bir katkı sağlamayacağı gibi, kamu yararına toplum hafızasında yer etmesi gibi bir etkisi de olmadığı, haberin içeriğini oluşturan kişilerin; toplumu temsil ve topluma hizmet etme gayesiyle seçilmiş veya atanmış siyasilerden olmadığı gibi, topluma kendini anlatma ve toplumu aydınlatma gayesiyle eser veren sanatçılardan veya aydınlardan da olmaması nedeniyle, suç geçmişlerine dair bilgilerin kamuyu ilgilendirmediği, ayrıca bu bilgilerin sadece devletin belirli organlarınca kayıt altında tutulabileceğinin, başvuranların isimlerinin ad ve soyadı şeklinde açıkça yazılması suretiyle "örgüt, fuhuş ve insan ticareti" gibi kelimelerin yanında anılmaya devam etmesinin, şeref ve haysiyetlerine karşı bir eylem olduğu gibi, bu nedenle gözaltına alındıkları bilgisinin arşivlenmesinin kişisel verilerin izinsiz olarak işlenmesi ve yayınlanması anlamına geleceği, yukarıda yer alan değerlendirmeler karşısında, başvuranların istememesine rağmen, geçmişlerinde yer eden olumsuz tecrübelere dair haberlere, toplum tarafından istenen her anda kolaylıkla ulaşılmasının başvuranların kişilik haklarını zedelediği, sonuç ve kanaatine varıldığından ..