muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2727, Karar No: 2018/8415, Tarih: 23.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/2727 E.  ,  2018/8415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu malül kalan sigortalı için bağlanan gelir, geçici iş göremezlik ödeneği ve tedavi masrafı nedeniyle oluşan Kurum zararının rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı 05.09.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yaralanan sigortalı ...’ın %15.2 oranında malül olması nedeniyle tarafına 16.757,00 TL peşin sermaye değerli gelir bağlandığını, 1.450,80 TL geçici iş göremezlik ödeneği ödendiğini ve 751,19TL tedavi masrafı yapıldığını bildirerek, şimdilik 10.580,49 TL’ sinin davalıdan tahsilini istemiş, Mahkemece, dosya içerisine alınan Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu tarafından 05.09.2006 da meydana gelen rahatsızlığın tamamen iyileştiğinin rapor edilmesi üzerine, davalının %40 kusuruna göre, talebin kısmen kabulüne, gelirin peşin sermaye değerinin talep edilemeyeceğinden, 760.62 TL geçici iş göremezlik ödeneği ve tedavi masrafının faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı iş kazasının meydana geldiği tarih itibarı ile 506 sayılı yasanın 26. maddesidir.

506 sayılı Yasanın 26/1. maddesinde, “ İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22 nci maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı (…) (2) Kurumca işverene ödettirilir...” düzenlemesini içermektedir.

Eldeki davada, davacı Kurum tarafından sürekli iş göremezlik gelirine ait ilk peşin sermaye değerine ait talebinin, sigortalının maluliyet durumunun tamamen ortadan kalkması nedeniyle reddine karar verilmesi isabetli ise de, geçici iş göremezlik ödeneği 1.450,80 TL, tedavi masrafı 751,19 TL iken (masraf belgeleri dosya içerisindedir.) , Mahkemece tedavi masrafını 596,69 TL olarak kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. Maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. Maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hükmün 1 nolu bendinin silinerek yerine “ 880,00 TL’nin sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren davalıdan alınıp davacıya verilmesine,”

2 nolu bendin silinmesine,

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. Maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. Maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hükmün 1 nolu bendinin silinerek yerine “ 880,00 TL’nin sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren davalıdan alınıp davacıya verilmesine,”

2 nolu bendin silinmesine,

4 nolu bentte yazılı “51,95 TL“ ibaresi yerine “60,11 TL“ ibaresinin yazılmasına,

5 nolu bentte yazılı “760,62 TL“ ibaresi yerine “880,00 TL” ibaresinin yazılmasına,

7 nolu bentte yazılı “28,13 TL“ ibaresi yerine “32,58 TL“ ibaresinin yazılmasına, ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16053, Karar No: 2010/1655, Tarih: 18.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/16053 E.  ,  2010/1655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,29.5.1984-1.1.1986 tarihleri arası tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 29.05.1984-01.01.1986 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulü ile,davacının 29.05.1984-01.01.1986 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 29.05.1984-01.01.1986 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulü ile,davacının 29.05.1984-01.01.1986 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının Ziraat Odasına üye olmadığı, Tarım Kredi Kooperatifi ortaklığının bulunmadığı, 28.02.1982-2006 tarihleri arasında Pancar Ekicileri Kooperatifine ortaklığının bulunduğu, sattığı ürün bedelinden prim kesintisinin bulunmadığı,Kurum tarafından muhtar beyanına göre 29.05.1984 tarihi itibariyle resen bildirge düzenlendiği ancak bildirgenin Kurum bilgisayar kayıtlarına yüklenmediği, ancak sonradan bildirge tarihinde 22 yaşını doldurmadığı gerekçesiyle 22 yaşını doldurduğu tarihi takip eden yılbaşı olan 01.01.1986 tarihi itibariyle tescil edildiği, 03.12.1985-03.06.1987 tarihleri arasında askerlik hizmetini yaptığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının Kurum tarafından ilk olarak resen tescil edildiği 29.05.1984 tarihinden itibaren askere sevk edildiği 02.12.1985 tarihine kadar ki dönem yönünden verilen tesbit kararı yerinde ise de askerlik hizmetini yaptığı döneme denk gelen 03.12.1985-01.01.1986 tarihleri arasındaki dönemde tarım ... sigortalı olduğunun kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek, yerine,

“1-Davanın kısmen kabulü ile, davacının 29.05.1984-02.12.1985 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında ... tarım sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine,fazla istemin reddine,

2-Davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

3-Davacı tarafından yatırılan 31,20TL harcın karar kesinleştikten sonra talep halinde davacıya iadesine,

4-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 575,00TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 575,00TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5-Davacı tarafından yapılan 34,00TL yargılama giderinden kabul ve red oranına göre takdiren 30,00TL sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 18.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24520, Karar No: 2019/20149, Tarih: 19.12.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/24520 E.  ,  2019/20149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın tekerrüre esasa alınan, adli sicil kaydındaki ilama konu suçların TCK'nın 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit ve aynı Kanunun 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret olması, hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1-1.c maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması, hakaret suçunun ise suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, anılan hükümlere ilişkin, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-Katılanın, büfe çalıştıran sanıklar hakkında mal aldıkları firmaya, sanıklara veresiye mal vermeleri halinde alacaklarını alamayacaklarını söylediğinin iddia edildiği, sanıkların da haklarındaki bu olumsuz konuşmayı sorgulamak için katılanın yanına gittikleri, çıkan tartışmada sanıkların katılanı birlikte tehdit ettiğinin iddia ve kabul edildiği olayda; tanıkların beyanlarında, sanıklardan önce Aytaç’ın katılanın yanına geldiğini, tartışma esnasında katılanı ölümle tehdit ettiğini, temyiz dışı sanık ...’un olay yerine sonradan gelip onun da sanıkla tartışarak tehditte bulunduğunu söylemeleri değerlendirildiğinde, sanıkların katılanın yanına gidiş amaçlarının haklarındaki olumsuz konuşmayı sorgulamak olduğu, olay yerine aynı anda da gitmedikleri, önce sanık ...’ın gidip katılanla konuşması esnasında çıkan tartışmada katılanı tehditte bulunduğu, sanık ...’un ise olay yerine daha sonra gelip çıkan tartışmaya dahil olduğu, her birinin tehdit iradelerinin olay yerine gittikten sonra gelişen tartışma esnasında ayrı ayrı oluştuğu, sanıkların olay öncesinde birlikte tehdit iradelerinin belirlenemediğinin anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde yerinde olmayan gerekçeyle sanık hakkında birden fazla kişiyle tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

3-Bozmaya uyulmak suretiyle, sanığın eyleminin, TCK’nın 106/1-1. cümle kapsamında tehdit suçunu oluşturduğunun kabul edilmesi halinde ise;

3-Bozmaya uyulmak suretiyle, sanığın eyleminin, TCK’nın 106/1-1. cümle kapsamında tehdit suçunu oluşturduğunun kabul edilmesi halinde ise;

a)02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b)Büfe çalıştıran sanık ve temyiz dışı sanıkların savunmalarında, katılanın, mal aldıkları firmaya, kendilerine veresiye mal vermesi halinde borcu ödemeyecekleri, dolandırıcı oldukları yönünde olumsuz konuştuğunu duyduklarını, firmanın da bu nedenle kendilerine mal vermediğini ticari sıkıntıya düştüklerini, olay günü katılanla bu konuyu konuştuklarını iddia etmeleri karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek, sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanmamasının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, temyiz dışı sanık ... hakkında birden fazla kişiyle tehdit suçundan kurulan erteli mahkumiyet kararının aynen infazı halinde bu konudaki bozma nedenlerinin göz önünde bulundurulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22766, Karar No: 2013/15335, Tarih: 03.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/22766 E.  ,  2013/15335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :27.03.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen,  yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:Yetkisizlik kararı üzerine, kararın kesinleşmesinden başlayarak davacı on gün içinde dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi talebinde bulunmalıdır. Aksi halde dava açılmamış sayılır (HUMK md. 193). Boyabat Asliye (Aile) Mahkemesi'nin 24.12.2009 tarih 2009/301 esas, 2009/384 karar sayılı yetkisizlik kararının temyiz edilmesi üzerine, karar 25.01.2011 tarihinde Dairemizce onanmış, onama kararı davacıya 01.03.2011 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davacı vekili 10 günlük yasal süre geçtikten sonra 29.04.2011 tarihinde dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesini istemiştir. Bu halde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 193/3. maddesi uyarınca "davanın açılmamış sayılmasına" karar verilmesi gerekirken, işin esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA,  temyiz peşin harcının  yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere   oybirliğiyle karar verildi.  03.06.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/13895, Karar No: 2017/5785, Tarih: 17.04.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/13895 E.  ,  2017/5785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun, şikayetine dayanak yaptığı protokolün dar yetkili icra mahkemesinde değerlendirilemeyeceğinin tabii bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 31,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3425, Karar No: 2015/5684, Tarih: 09.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3425 E.  ,  2015/5684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin yetki yönünden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete trafik sigortalı ve diğer davalının maliki olduğu aracın davacının içinde yolcu olarak bulunduğu araca çarparak yaralanmasına neden olduğunu belirterek 1.000,00 TL sürekli iş göremezlik ve 500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile 15.000,00 TL manevi tazminatın aracın maliki olan davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, yetki itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak; dava dilekçesinin yetki yönünden reddine kararın kesinleşmesi ve başvuru halinde dosyanın .. Asliye Hukuk(Ticaret) Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasında yaralanmadan kaynaklanan maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK.'nin genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesininin 1.fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Yine aynı Yasa'nın 16.maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

Diğer taraftan 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 110. maddesi ile.. Genel Şartlarının C.7.maddesinde ise "Motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentanın bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir." ifadesine yer verilmiştir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman şeçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, kaza ..'de meydana gelmiş, dava, davalı sigorta şirketinin.. Müdürlüğü'nün bulunduğu Ankara'da açılmıştır.

Davacı vekilinin davayı, sigortacının bir acenteden daha yetkili organı olan .. Müdürlüğü'nün bulunduğu Ankara'da açtığı gözetilerek yetki itirazının reddi ile işin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Somut olayda, kaza ..'de meydana gelmiş, dava, davalı sigorta şirketinin.. Müdürlüğü'nün bulunduğu Ankara'da açılmıştır.

Davacı vekilinin davayı, sigortacının bir acenteden daha yetkili organı olan .. Müdürlüğü'nün bulunduğu Ankara'da açtığı gözetilerek yetki itirazının reddi ile işin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 09/04/2015 gününde Üye..'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

Sayın çoğunluğun davanın açıldığı .. Mahkemelerinde görülmesi gerektiğine ilişkin bozma ilamına katılmakta isem de davalı ...'nin davanın açıldığı ..da Bölge Müdürlüğünün bulunması nedeniyle .. Mahkemelerinin yetkili mahkeme olduğu hakkındaki gerekçesine aşağıda açıklanan gerekçeyle katılamıyorum.

Uyuşmazlık, motorlu aracın işletilmesinden doğan zarar nedeniyle Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortacısı ile aracın maliki olan ... Aleyhine açılan davada sigorta şirketinin Bölge Müdürlüğünün yerleşim yeri Mahkemesinin yetkili olup olmadığı hususuna ilişkindir.

Uyuşmazlığın yasal dayanağı 2918 sayılı ..Yasasının 110/2 maddesi olup yetkili mahkeme, açılacak davalarda sigortacının merkez veya şubesi veya sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu veya kazanın vuku bulduğu yer mahkemesi olarak tadad edilmiştir.

Davanın açıldığı . Mahkemesi, 2918 sayılı yasanın 110/2 maddesinde sayılan yer mahkemelerinden biri değildir.

Sayın çoğunlukça, davalı sigorta şirketinin..'da Bölge Müdürlüğünün bulunduğu, 2918 sayılı yasanın 110/2 maddesinde yetkisi kabul edilen şubeye göre daha fazla yetkiyi haiz olduğu gerekçesiyle uyuşmazlıkta ..Mahkemesinin yetkili olduğu kabul edilmiş ise de; bu kabul T.C. Anayasasının 6. maddesinde düzenlenen “ Hiçbir kimse ve organın kaynağını Anayasadan almayan bir devlet yetkisinin kullanamayacağı”, Anayasanın 37. maddesinde düzenlenen “Hiç kimsenin kanunen tabii olduğu mahkemeden başka bir mercii önüne çıkarılamayacağı”, ve Anayasanın 142. maddesinde düzenlenen “Mahkemelerin kuruluş, görev ve yetkilerinin kanunla düzenlenebileceği” ne ilişkin temel kurallara aykırıdır.

Sigorta şirketinin Bölge Müdürlüğünün yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin gerek 2918 sayılı yasada, gerek mülga 1086 sayılı HUMK ve gerekse mer’i 6100 sayılı HMK‘da bir hüküm olmadığı gibi bu konuda hiçbir yasal düzenleme de bulunmamaktadır.

Sayın çoğunluğun, yorum yolu ile Bölge Müdürlüğünün yerleşim yeri mahkemesini yetkili olarak kabulü, tüzük veya yönetmelik hükmü ile yetki kuralı konulamayacağı gibi davalının kıyas yolu ile kanunen yetkili mahkemeden başka bir mahkeme önünde kendisini savunmaya zorlanamayacağı ilkeleri ile de bağdaşmamaktadır.