muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2328, Karar No: 2015/19189, Tarih: 11.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/2328 E.  ,  2015/19189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan ile müştekiler vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

1-Şikayetçiler vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Şikayetçilerin mağdur...'ın çocukları olduğu, mağdura vasi olarak eşi olan katılan...'ın atandığı şikayetçilerin ise katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan doğrudan zarar görmedikleri, bu suretle de katılma haklarının bulunmadığı anlaşılmakla, şikayetçiler vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Şikayetçilerin mağdur...'ın çocukları olduğu, mağdura vasi olarak eşi olan katılan...'ın atandığı şikayetçilerin ise katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan doğrudan zarar görmedikleri, bu suretle de katılma haklarının bulunmadığı anlaşılmakla, şikayetçiler vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Mağdurun 29.03.2011 tarihinde 2 yıldır giderek artış gösteren ellerde güçsüzlük şikayeti ve motor nöron hastalığı tanısı ile... Eğitim ve Araştırma Hastanesi nöroloji polikliniğine başvurduğu,... Araştırma Hastanesi'nde 31.03.2011 tarihinde MR ünitesinde mağdura MR çekimi öncesi radyoopak madde verilmesi sonrası anaflaktik reaksiyon geliştiği, görevliler tarafından acil servise getirildiği, acil servise getirildiğinde kalbinin durduğunun anlaşıldığı, acil serviste yaklaşık 60 dakika canlandırma uygulandığı, kalbinin tekrar çalışması üzerine yoğun bakım ünitesine alındığı, canlandırma işlemi sonrasında beyin hasarı geliştiği ve mağdurun yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralandığı olay ile ilgili ... İhtisas Kurulu'nun raporunda; radyolojide radyoopak madde olarak kullanılan MultiHance Flakon gadobenik asit içerdiği, beyinin ve omuriliğin MR’ında kontrastsız MR ile elde edilen bilgiye ek tanısal bilgi sağladığı ve lezyonun tespitini artırdığı, gadobenik asite karşı çok nadir de olsa anafilaktik reaksiyonun yani aniden başlayan ve ölüme neden olan ciddi alerjik reaksiyon geliştiğinin tıbben bilindiği, kişinin kendisinde var olan hassasiyetinden dolayı ilaca karşı gelişen anaflaktik şokun ilacın beklenebilir etkisi olduğu, kişide oluşan tablonun daha önceden ön görülüp önlenemeyen her türlü özene rağmen oluşabilen “komplikasyon” olarak nitelendirildiği, kişinin MR çekimi öncesinde allerji öyküsü tariflemediği ve oluşan anafilaktik reaksiyon sonrasında tedavisinin zamanında ve uygun bir şekilde yapıldığı yönünde görüş bildirildiği, ayrıca dosyada mevcut 31.03.2011 tarihli ve saat 15.10 da düzenlendiği anlaşılan... Araştırma Hastanesi radyoloji kliniği MR birimi hasta bilgilendirme ve onama formuna göre, bilgilendirme yapanın sanık ... olduğu, formun içeriğinde ise “Hastalığınızın cinsine göre size damar yolu ile kontrast madde verilebilir. Bu madde nadiren bazı hastalarda alerjik reaksiyonlara neden olabilir. ” uyarılarına yer verildiği, formun altında “Yukarıda yazılanları okudum ve anladım. Vücudumda MR'a girdiğimde sorun doğurabilecek protez veya herhangi bir metal parçası olmadığını kabul ediyorum.” ibaresinin altında mağdurun imzasının bulunduğu, formun içeriğine göre mağdurun işlem öncesi herhangi bir hastalık beyanında bulunmadığı ve bilgilendirilme işleminde eksiklik bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 11.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3710, Karar No: 2020/1106, Tarih: 05.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/3710 E.  ,  2020/1106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Hükümler : Sanıkların TCK’nın 136/1, 62/1, 51/1-3. maddeleri gereğince 1 yıl denetim süresi belirlenen erteli 10 ay hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına ilişkin...28. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2016 tarihli, 2016/14-2016/737 sayılı hükümlerine yönelik istinaf başvurusu üzerine ilk derece mahkemesi hükümlerinin CMK’nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, sanıkların CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine dair hükümler

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda verilen 04.10.2017 tarihli, 2017/608-2017/3003 sayılı “istinaf talebinin kabulüyle ilk derece mahkemesi hükümlerinin kaldırılmasından sonra yeniden kurulan beraat hükümlerine” ilişkin karar, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 136/1. madde ve fıkrasında belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin, başkasına verilmesi, yayılması ya da ele geçirilmesi “Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme” başlığı altında suç olarak tanımlanmıştır.

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun maddi konusunu oluşturan “kişisel veri” kavramından, kişinin, yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, istediğinde başka kişilere açıklayarak ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı nüfus bilgileri (T.C. kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, anne ve baba adı gibi), adli sicil kaydı, yerleşim yeri, eğitim durumu, mesleği, banka hesap bilgileri, telefon numarası, elektronik posta adresi, kan grubu, medeni hali, parmak izi, DNA'sı, saç, tükürük, tırnak gibi biyolojik örnekleri, cinsel ve ahlaki eğilimi, sağlık bilgileri, etnik kökeni, siyasi, felsefi ve dini görüşü, sendikal bağlantıları gibi kişinin kimliğini belirleyen veya belirlenebilir kılan, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli, gerçek kişiye ait her türlü bilginin anlaşılması gerekir.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.07.2017 tarihli, 2017/829-2017/363 ve 17.06.2014 tarihli, 2012/1510-2014/331 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere; TCK'nın 136. maddesinde korunan hukuki değer genel olarak kişilerin özel hayatı ve hayatın gizli alanı, özelde ise kişisel verilerdir. TCK'nın 135 ve 136. maddelerindeki kişisel verilerin korunmasına ilişkin düzenlemelerde sadece sır niteliğinde kişisel verilerin korunacağına ilişkin bir hükmün bulunmaması ve aksine 135. maddenin gerekçesinde gerçek kişiyle ilgili her türlü bilginin kişisel veri olarak kabul edilmesi gerektiğinin belirtilmesi karşısında, her türlü kişisel verinin hukuka aykırı olarak başkasına verilmesi, yayılması ve ele geçirilmesi fiilleri TCK'nın 136. maddesindeki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturur. Bu nedenle herkes tarafından bilinen ve/veya kolaylıkla ulaşılması ve bilinmesi mümkün olan kişisel bilgiler de, yasal anlamda “kişisel veri” olarak kabul edilmeli ve hukuka aykırı eylemlere karşı korunmalıdır.

Ancak, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun uygulama alanının amaçlanandan fazla genişletilerek, uygulamada belirsizlik ve hemen her eylemin suç oluşturması gibi sonuçların doğmaması için, somut olayın özellikleri dikkate alınarak titizlikle değerlendirme yapılması, olayda herhangi bir hukuk dalı tarafından kabul edilebilecek bir hukuka uygunluk nedeni veya bu kapsamda nazara alınabilecek bir hususun bulunup bulunmadığının saptanması ve sanığın eylemiyle hukuka aykırı hareket ettiğini bildiği ya da bilebilecek durumda olduğunun da tespit edilmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosyada; çeşitli gazetelerde köşe yazarı olarak çalışması ve ulusal yayın yapan televizyon kanallarına konuk olması nedeniyle kamuoyu tarafından da tanınan mağdur ...’ın, yazarlık adı olarak tanımladığı “Mine G. Kırıkkanat” biçimindeki isminin, çeşitli internet sitelerinde, tamamen ya da kısmen kullanılmasından dolayı 13.11.2014 tarihli dilekçesi ile şikayetçi olması üzerine başlatılan adli soruşturma kapsamında, sanık ...’in yetkilisi olduğu firmaya bağlı yayınevinin çalışanı olan diğer sanık ... tarafından, “www.g-kirikkanat.com” ve “www.minekirikkanatacevap.org” isimli internet sitelerinin oluşturulduğunun tespit edilmesi üzerine, sanıkların, TCK’nın 136/1. madde ve fıkrasındaki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda,

İnternet ortamında yer alan ve kişilerin sadece adıyla soyadından ibaret bilgilerin, hayali olarak oluşturulup, kullanılabileceği ve/veya aynı isim ve soyisme sahip başka kişiler de olabileceği nazara alındığında, mağdur ...’ın yazarlık adı olarak tanımladığı “Mine G. Kırıkkanat” biçimindeki ismini çağrıştıran ve internet ortamında kullanılan “g-kirikkanat” ve “minekirikkanatacevap” ibarelerinin, mutlaka ve sadece mağdura ait kişisel veriler olarak değerlendirilemeyeceği gibi, söz konusu sitelerin, mağdur tarafından evrim teorisinin geçekliğine ilişkin kamuoyuna açıklanan görüşlere cevap ve halkın genelini ilgilendiren konu hakkında eleştiri niteliğinde paylaşımlarda bulunmak üzere oluşturulduğuna dair savunmanın, dosyada mevcut Sanal Devriye Büro Amirliğinin 17.03.2015 tarihli raporuyla da doğrulanması karşısında, sanıkların, hukuka aykırı hareket ettikleri bilinciyle davrandıkları da kabul edilemeyeceğinden, yapılan istinaf incelemesi sonucunda, ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükümleri kaldırılarak, sanıklar hakkında CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraat hükümleri kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiş, gerekçesinde; “...TCK'nın 136. maddesindeki korumadan yararlanacak olan kişisel veri, kişinin kimseyle paylaşmadığı ya da sadece yakın çevresiyle paylaştığı, alenileştirmediği verilerdir. Katılan şikayete konu veriyi köşe yazısında kullanmakta ve gazetenin yurt çapında dağıtılmasıyla birlikte bu veri kamuoyu tarafından bilinir olmaktadır. Üçüncü kişilerin erişimine açık verinin özel hayata ilişkin veri olmaktan çıktığı ve TCK'nın 136. maddesindeki korumadan yararlanamayacağının kabulü gereklidir... Ayrıca, verileri hukuka aykırı olarak ele geçirme suçunu düzenleyen TCK'nın 136. maddesinin de içerisinde bulunduğu ikinci kitap, ikinci kısım, dokuzuncu bölüm başlığının ‘Özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar’ başlığını taşıdığı, bu bölümde düzenlenen suç tiplerinin, bölüm başlığı ile birlikte değerlendirilmesi gerektiği, yapılan ihlalin, kişinin özel yaşamı ile ya da yaşamın gizli alanı ile ilgili olması gerektiği, özel yaşam ya da yaşamın özel alanına ilişkin olmayan, herkes tarafından kolaylıkla ulaşılabilen bilgilerin kişisel veri kapsamında olsa bile bu bölümde düzenlenen hukuki korumadan yararlanamayacağı ortaya çıkmaktadır.” biçiminde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun kararlarına ve Dairemizin istikrar kazanan uygulamalarına aykırı açıklamaların yer aldığı... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının sonucu itibariyle doğru olduğu anlaşılmıştır.

Yapılan yargılama sonunda, sanıklara yüklenen fiillerin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek bölge adliye mahkemesince kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanıklar hakkında yasal unsurları oluşan verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan dolayı suç tarihine nazaran temel cezanın asgari haddinin iki yıl hapis cezası olduğu da gözetilerek mahkumiyet kararı verilmesi yerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun kararlarına aykırı gerekçelere dayalı olarak bölge adliye mahkemesince verilen beraat hükümlerinin bozulması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 04.10.2017 tarihli, 2017/608-2017/3003 sayılı “istinaf talebinin kabulüyle ilk derece mahkemesi hükümlerinin kaldırılmasından sonra yeniden kurulan beraat hükümlerine” dair kararına karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için...28. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 05.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17247, Karar No: 2012/10300, Tarih: 18.05.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/17247 E.  ,  2012/10300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, iş akdinin haklı nedenle sona erdirildiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının günü geçmiş etleri atık olarak ayırma yetkisinin olmadığı, müdür onayı ile bu işlerin yapılabildiği, davacınında olay günü mağaza müdüründen bu konuda izin ve talimat aldığı, son kullanma tarihi geçmiş bozulmaya ve kokuşmaya başlamış iki çeşit ... karıştırarak kıyma hazırladığı, işverenin bu usulsüz işlemin yapılması için izin veren müdüre uyarı cezası verdiği, davacının ise iş sözleşmesini feshettiği, eşit eyleme eşit ceza uygulamadığı, ürünleri farklı barkotlardan satarak şirketin maddi zarar kaybına neden olduğu iddiasının ise son kullanma tarihi geçmiş ürünü satmanın sağlık riski oluşturduğunu kabul eden davalının aynı etin satılması sırasındaki fiyatlandırmadan zarar doğduğunu ve stok farklılığının oluştuğunu belirtmesinin çelişki oluşturduğu nedenleriyle feshin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun'un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve

ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğinden, davacının 05.09.2007-07.10.2010 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde kasap olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin 13.10.2010 tarihli fesih bildirimi ile, davacının 07.10.2010 tarihinde son kullanma tarihi geçmiş ... satarak sağlık riski oluşturduğu,ürünleri farklı barkotlardan satarak maddi değer kaybına neden olduğu ve yaptığı işlemlerle stok farklılığına neden olduğu nedenleriyle 4857 sayılı Kanun'un 25/II. maddesince feshedildiği, davacıdan, mağaza çalışanı Sami isimli işçiye satın alması için 2.086 kg kıyma hazırladığı, bu ürünlerin kokuşmuş ve morarmış olduğunu mağaza yöneticisine bildirerek onayı aldığı, ürüne kuzu kemikli kol ... barkotu bastığı, kemikleri tartmadığı, hazırladığı kıymanın içine yaklaşık 450 gr dana ... karıştırdığı nedeniyle savunmasının istendiği, davacının kuzu kol kemikli etin raf ömrünün dolduğunu, son kullanma tarihinin geçtiğini, mağaza müdürüne haber vererek RTC yaptığını, müşterilerin bu ürünü almamaları üzerine müdürüne söyleyerek kuşbaşı ürünleri kıyma olarak çekerek kuzu kol kemikliden vereceğini söylediğini, müdürün onay verdiğini, iş arkadaşı Sami isimli işçiye 1.800 kg kuzu kol kemiğinden sıyırarak çıkan ... kıyma olarak çektiğini beyan ettiği, kuzu kuşbaşı etiketi ile satılması gereken kıymanın kuzu kol kemik etiketi ile satıldığına dair tutanak tutulduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacının son kullanma tarihi geçmiş kuzu kol kemik etlerini kuzu kuşbaşı etleri ile karıştırarak kıyma çektiği, kıyma yapılan bu ürünleri kuzu kuşbaşı fiyatı yerine kuzu kol kemik etiketi ile borkotladığı, bu üründen iş arkadaşına satış yaptığı, feshe konu bu olaylarında iş arkadaşına satılan kıymanın satışı ile ilgili güvenlik görevlilerinin işlem yapması sonucu ortaya çıktığı anlaşılmış olup, davacının son kullanma tarihi geçmiş ürünleri izin almış olsa bile diğer ürünlerle karıştırarak satışa sunması, satışa sunduğu ürünlerin barkotunu düşük fiyat üzerinden belirledikten sonra iş arkadaşına bir miktar satmasına yönelik olumsuz davranışlarının 4857 sayılı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmasa da, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlar niteliğinde olduğu ortada olup iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedilmesi şartlarının oluştuğu gözetilmeden davanın reddi yerine kabulüne yönelik yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 40,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile dayalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alman temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 18.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2226, Karar No: 2022/10399, Tarih: 30.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/2226 E.  ,  2022/10399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkemece, suça sürüklenen çocuk hakkındaki yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne ve daha önce kesinleşen 08.10.2009 tarih ve 2006/1400 (E) ve 2009/1022 (K) sayılı hükmün iptaline karar verilerek 06.04.2021 tarihinde yeniden hüküm kurulması nedeniyle, TCK’nın 66/5. maddesinde yer alan “Aynı fiilden dolayı tekrar yargılamayı gerektiren hallerde, mahkemece bu husustaki talebin kabul edildiği tarihten itibaren fiile ilişkin zamanaşımı süresi yeni baştan işlemeye başlar” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak zamanaşımının henüz gerçekleşmediği belirlenerek yapılan incelemede,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 30.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28753, Karar No: 2016/23749, Tarih: 19.12.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/28753 E.  ,  2016/23749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan bodur elma ağacı alıp çiftçilere dağıttığını, ağacın ayıplı olmasından dolayı yetiştiricinin açtığı tazminat davasında ödeme yapmak zorunda kaldığını, davalının bu zarardan sorumlu olduğunu, alacağın rücuen tahsili için başlattığı icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline, %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yetki itirazında bulunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı ikametgahı yetkili olduğundan, yetkisiz icra dairesinde takip başlatıldığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK'nun 9. maddesi hükmü uyarınca kural olarak yasada aksine hüküm bulunmadıkça davanın açıldığı tarihte davalının ikametgahı sayılan yer mahkemesi yetkili ise de, davacının istemi vekalet sözleşmesinden kaynaklanan para alacağı olduğuna göre yeni B.K.89 (eski B.K'nın 73.) maddesi gereğince para borcu alacaklıya götürülerek ödenmesi gereken borçlardan olduğundan davacının ikametgahı mahkemesi de yetkilidir. Takip, yetkili icra dairesinde başlatılmıştır. Davacının ikametgahı Malatya olup, borcun ifa edileceği yer itibariyle yetkili mahkeme Malatya Mahkemesi olduğundan, mahkemece, işin esasının incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenler ile davacı tarafından temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.