muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/203, Karar No: 2020/1261, Tarih: 23.01.2020

Mahkeme Kararının Özeti:Mahkeme, yapılan yargılama sonucunda; tanık beyanları ve dosya kapsamından davalılar arasında alt işveren - üst işveren ilişkisinin bulunduğu, davacı ile davalı şirket arasında 01/11/2011 başlangıç, 31/10/2013 bitiş tarihli belirli süreli iş sözleşmesi akdedilmiş olduğundan davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığı; ayrıca gerek tanık beyanları gerekse de davacının ihtirazi kayıt ileri sürmeden imzalamış olduğu personel haftalık nöbet çizelgelerinde hafta tatili ücretine hak kazanmadığı, yıllık izin ücreti yönünden ise ispat külfeti davalılara ait olup davalıların iş bu ispat külfetini yazılı belge ile yerine getiremedikleri, davacının yıllık ücretli izin alacağına hak kazandığı, fazla çalışma alacağı yönünden ise ağırlıklı tanık beyanları nazara alınarak davacının haftanın beş iş günü 08:00-20:00 arası, haftanın bir iş günü 08:00-12:00 arası olmak üzere haftalık toplam 16,5 saat fazla mesai yaptığı, ulusal bayram ve genel tatil alacağı yönünden davacının resmi tatillerin tümünde çalıştığı, fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil alacağı kaleminden %30 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı, davalı ... Anonim Ortaklığı vekilinin ıslaha karşı zamanaşımı hususunda bilirkişiden ek rapor alınması sonrasından tespit edilen miktarlar hüküm altna alınmıştır. Kararın davalı ... Anonim Ortaklığı vekili tarfından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 21.09.2017 tarihli ilamı ile bozulmuş bozma ilamına uyulmasına karar veren Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz:Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2. maddesinde gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı açık olarak düzenlenmiştir.

Mahkemece; hükmün gerekçesinde “ her ne kadar davalılardan ... Reklam Gıda temizlik Tekstil San. Ltd. Şti. Tarafından ilk hükmün temyiz edilmemesi nedeniyle davacı taraf lehine usulü kazanılmış hak doğmuş olup bu davalı yönünden fazla mesai ve genel tatil alacağının kabulüne karar verilmesi gerekse de mahkememizce kısa kararda bu husus sehven göz ardı edilmiş, kısa karar gerekçeli karardan farklı olamayacağından düzeltilmeyerek davanın kısmen kabulüne karar vermek gerekmiş,” denilmesine rağmen hüküm fıkrasında söz konusu alacakların her iki davalı yönünden de reddildiği anlaşılmaktadır. Gerekçeli karar tefhim edilen hüküm sonucuna açıkça aykırı olduğundan kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 23.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/441, Karar No: 2018/8582, Tarih: 03.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2015/441 E.  ,  2018/8582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3078, Karar No: 2021/10338, Tarih: 10.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/3078 E.  ,  2021/10338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ..., ..., ..., ...

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : 1) Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12/09/2019 tarih ve 2019/21 (E), 2019/391 (K) sayılı kararı ile, sanığın;

- Maktul ...'ı kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 29, 53, 63 maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası

- Katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35, 29, 53, 63 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 06/12/2019 tarih ve 2019/3800 (E), 2019/3473 (K) sayılı kararı ile;

İstinaf başvurularının esastan reddine

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılanlar vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 06/12/2019 tarih ve 2019/3800 (E), 2019/3473 (K) sayılı kararının sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanık müdafii ve katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme istemlerinin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 06/12/2019 tarih ve 2019/3800 (E), 2019/3473 (K) sayılı “istinaf başvurularının esastan reddine” dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre bozma nedeni dışında hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin, sübuta, suç vasıflarına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, meşru müdafaanın varlığına, TCK'nin 27/2 maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin azami oranda uygulanması gerektiğine ve cezadan takdire bağlı indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine; katılanlar vekilinin, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

Kabule ve dosya kapsamına göre; maktul ... ile sanık ...'nin aynı köyde yaşadıkları, 09.09.2016 tarihinde sanığın elindeki yaba ile maktulün kafasına vurması sonucu, maktulün yaşamını tehlikeye sokarak, sağ frontal lobunda kanamaya, yüzünde sabit ize ve yüz kemiklerinde ve çenesinde 5. (AĞIR) derece kırığa neden olduğu,

Olay günü, sanık ve halalarının yonca toplamaya çıktıkları, maktul ve katılanın koyunlarına ot bakmak için bulundukları yerden ayrıldıkları sırada sanık ve halalarının traktör ile birlikte yolda oldukları, sanığın sevk ve idaresindeki traktör ile maktul ve katılanın yanından geçtiği sırada maktulün elindeki nacak ile traktöre vurduğu, bunun üzerine sanığın yanında bulunan tabancayla ateş etmeye başladığı, atışlar neticesinde maktulün kafasından vurularak hayatını kaybettiği, katılanın ise, sol kol ve dizinden yaralandığı olayda;

09.09.2016 tarihinde sanık tarafından maktulde oluşturulan yaralanmanın niteliği ve yüzde kalıcı sabit iz bırakmış olması dikkate alındığında, olay günü nacak ile traktöre vurma şeklinde maktul tarafından gerçekleştirilen eylem sonucu, tahrikte dengenin sanık lehine bozulmayacağının anlaşılması karşısında, sanık hakkında maktul ve katılana yönelik eylemleri nedeniyle koşulları bulunmadığı halde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması sonucu eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup; katılanlar vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a maddesi gereğince “Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesi'ne , Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/06/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3975, Karar No: 2020/2635, Tarih: 24.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/3975 E.  ,  2020/2635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 789,49 TL. onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21871, Karar No: 2019/19739, Tarih: 23.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/21871 E.  ,  2019/19739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı firmada 18/01/2013-15/01/2015 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını, davalı firmanın müvekkilinin bakiye ücret alacağı, hak ettiği geçmişe dönük fazla mesai ücretini ödememesi ve işyerinde yapılan psikolojik baskı nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının geçerli bir mazeret sunmadan 16.01.2015-20.01.2015 tarihleri arasında işe gelmediğini, iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle feshedildiğini, tüm alacaklarının müvekkili şirket tarafından ödendiğini ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davalı vekilince süre tutum dilekçesinden sonra ayrıntılı ve gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulmadığının anlaşılmasına göre, kamu düzeni yönünden sınırlı olarak yapılan incelemeye göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde, ücretinin brüt 1.380,00 TL olduğunu beyan etmiş olup; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının işten çıkış tarihi itibariyle bordrosunda çıplak brüt ücretinin 46,30 TL olduğu, ancak 2014/10. ayda brüt 50,42 TL ücret tahakkuk ettirildiği, davacının ücretinin düşürülmesine ilişkin muvafakatı bulunmadığından son ücretinin brüt 50,42 TL kabul edilmesi gerektiği, ayrıca tanık beyanlarına göre yemek ve servis yardımı eklenmek suretiyle giydirilmiş ücretin brüt 55,35 TL olduğu kabul edilmiştir. Davacı dava dilekçesinde, ücretinin brüt 1.380,00 TL olduğunu beyan etmiş olduğundan, Mahkemece anılan Kanun hükmü ve taleple bağlılık ilkesi ihlal edilmek suretiyle çıplak brüt ücretin ve giydirilmiş brüt ücretin yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10919, Karar No: 2013/14305, Tarih: 19.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/10919 E.  ,  2013/14305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin mahkemesinin yetkisizliği nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili firma ile davalı firma arasında aktedilen “Digitürk Yetkili Teknik Servislik ve Satıcılık Sözleşmesi”nin davalı firma tarafından Beşiktaş 4.Noterliği'nin 13/07/2011 tarih ve 19242 yevmiye nolu ihtarnamesi uyarınca sözleşmenin çeşitli hükümlerine, ticari teamüllere, ticari ve idari prosedürlere ve çalışma koşullarına uyulmayarak sözleşmeye aykırı hareket etme gerekçesi ile feshedildiğini, davalı yanın taraflar arasındaki tek satıcılık, bayilik sözleşmesini haklı bir nedene dayanmadan ve hiçbir haklı ihbar ve ihtarda bulunmaksızın sona erdirmesinden dolayı müvekkilinin uğramış olduğu portföy tazminatı, yoksun kalınan karın ve bugüne kadar yapmış olduğu harcamalar ve masrafların, davalı firma nezdindeki tüm alacakları ve manevi zararların tespit edilmesi ve tahsili ile, feshin haksız olduğuna yönelik talepleri ve tespitin reddi halinde ise sebepsiz zenginleşen davalı firma nezdindeki tüm alacaklarının tespiti ve tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin adresinin İstanbul olduğunu ve sözleşmede tarafların İstanbul Mahkemelerinin yetkili olacağı konusunda anlaştıkları için davanın yetkili İstanbul Ticaret Mahkemesinde açılması gerektiğini, taraflar arasında imzalanan Yetkili Teknik Servis ve Satıcılık Sözleşmesinin “Acentelik” Sözleşmesi değil “Bayilik” Sözleşmesi olduğunu, davacının müvekkili şirket tarafından belirlenen ve kendisinin de kabul ettiği hedefleri tutturamadığını, portföy tazminatının şartlarının oluşmadığını, kar kaybı ve portföy tazminatının ayna anda istenilmesinin mümkün olmadığını, manevi tazminatın şartlarının oluşmadığını belirtip davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının yetki itirazının süresinde yapıldığı, taraflar arasındaki sözleşmenin 12. maddesinde yetkili mahkemenin açıkça belirlendiği, sözleşmede bu mahkeme dışında başka bir yer mahkemesinde de dava açılabileceği konusunda açık hüküm öngörülmediği, sözleşmede belirlenen İstanbul Mahkemelerinin yetkisinin bu hali ile kesin yetki niteliğinde olduğu, Adana Mahkemelerinin ise somut uyuşmazlık açısından yetkisiz olduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, karar kesinleştiğinde ve süresinde başvuru olduğunda dava dosyasının yetkili İstanbul Anadolu Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş olup, mahkeme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

(1) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

(2) Yetki sözleşmesinde uyuşmazlık halinde İstanbul Sultanahmet Merkez Mahkemelerinin yetkili olacağı bildirilmiştir. Mahkeme yetki itirazını kabul ederek yetkisizlik kararında yetkili mahkeme olarak İstanbul Merkez Ticaret Mahkemelerine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken İstanbul Anadolu Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesi isabetsiz olmuş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bendde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bendde açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20996, Karar No: 2018/8031, Tarih: 25.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/20996 E.  ,  2018/8031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından nafaka ve tazminatların miktarı yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece tarafların Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi uyarınca boşanmalarına karar verilmiş, eşine şiddet uyguladığı ve müşterek haneyi kapatarak eşyaları alıp gittiği belirtilerek davalı erkeğin tam kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de, davalı erkek tarafından açılan ... Aile Mahkemesi'nin 2009/1188 esas, 2011/178 karar sayılı dosyasında erkeğin...’ya tayini çıkması nedeniyle, müşterek haneyi kapatarak eşyaları alıp gittiği bu nedenle tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek boşanma davasının reddine karar verilmiş, bu karar kesinleşmiştir. Anılan dosyada erkeğe şiddet kusuru yüklenilmemiştir. Taraflar boşanma davasından sonra bir araya gelmemiş, fiili ayrılık döneminde davalı erkeğin başkaca kusurlu bir davranışının varlığı da ispatlanamamıştır. Davalı erkeğin müşterek haneyi kapatarak, eşyalar alıp gitme şeklinde gerçekleşen eylemi de davacı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder nitelikte değildir. Kadın yararına TMK m. 174/2 koşulları oluşmamıştır. Açıklanan sebeplerle davacı kadının manevi tazminat (TMK m. 174/2) talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davacı kadın yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuğun ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışıda kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.

25.06.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/31677, Karar No: 2014/8040, Tarih: 27.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/31677 E.  ,  2014/8040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/186283

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2012

NUMARASI : 2011/567 (E) ve 2012/283 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişilerin ortak raporunda, dava konusu yerin kesinleşmiş orman tahdit sınırları içinde kaldığının, 2/B uygulamasının da kesinleştiğinin, orman kadastro tutanakları açı, mesafe ve koordinat cetvellerindeki koordinat değerleri uygulandığında 2/B sınırlarının orman kadastro paftasına hatalı işlenip bu hatanın düzeltilmesi gerektiği halde düzeltilmediğinin , haritaya göre dava konusu yerin 161 m2.lik kısmının devlet ormanı sayılan yerde kaldığının bildirilmesine; sanığın bu yerle ilgili kadastro mahkemesinde dava açılmış olduğunu beyan etmesine göre kadastro mahkemesinin 2010/1351 esas sayılı dosyasının celbedilip incelenerek mahallinde yeniden konusunda uzman orman mühendisleri ve harita mühendisinden oluşturulacak bir bilirkişi heyeti vasıtasıyla ve zabıt mümziilerinden birinin yer gösterimi suretiyle yeniden keşif yapılarak kadastro mahkemesinde dava konusu yer ile ayni yer olup olmadığının, yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığının; 2/B uygulamasının hatalı yapılıp yapılmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde tespitinden; 2/B uygulamasının kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılmasından sonra gerekirse kadastro mahkemesi dava sonucunun da beklenerek neticesine göre bir hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27/.02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16005, Karar No: 2014/12340, Tarih: 18.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/16005 E.  ,  2014/12340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince; hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bendin çıkartılması ile diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.