muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11670, Karar No: 2023/9825, Tarih: 22.06.2023

3. 696 sayılı KHK kapsamında kadroya geçen işçilerin geçiş aşamasındaki ücretlerinin tespiti ile ... ... sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün ileriye etkisine ilişkin ilke ve esaslar, Dairemizin 03.05.2023 tarihli ve 2023/3001 Esas, 2023/6593 Karar sayılı kararında şu şekilde açıklanmıştır:

"...

2. 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde çerçevesinde sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçiler ile işveren arasında imzalanan ... sözleşmesinin ücrete ilişkin hükümlerinin doğru değerlendirilmesi son derece önemlidir. Dairemiz uygulamasına göre kadroya geçiş sırasında düzenlenen ... sözleşmesinde ücretin sadece asgari ücretin belli bir oranda fazlası yahut geçiş öncesindeki hizmet alım sözleşmesinde öngörülen ücret veya bu ücretin katları olarak belirlenmesi hâlinde, bu ücretin işçinin kadroya geçiş aşamasındaki ilk (...) ücreti olduğu, taraflar arasında sonraki dönemler yönünden işvereni ücret artışı yapmakla yükümlü kılan bir düzenleme olmadığı kabul edilmektedir. Diğer taraftan ... sözleşmesinde ücretin her ay için asgari ücretin belli bir oranda fazlası şeklinde ödeneceğine yönelik hükümler ileriye etkili hükümler olarak değerlendirilmeli, bu hükümlerin sonraki dönemlere ilişkin ücret artışları yönünden işvereni bağlayacağı kabul edilmelidir."

3. Değerlendirme

1. 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yeniden yapılan incelemede; hükme esas alınan bilirkişi hesap tablosunda Haziran 2019 olarak adlandırılan dönemin aslında 15 Haziran 2019-15 Temmuz 2019 arası dönemini kapsadığı, aynı durumun 2020 Haziran ayı için de geçerli olduğu, bu hususun bozma kararında gözden kaçırıldığı anlaşılmakla direnme kararı yerinde görülmüştür.

2. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 22 nci maddesinde 11.04.2023 tarihinde yapılan değişiklik sonrası toplamda elli dosyaya kadar açılan seri davalarda ilk on dosyadan sonra gelen her bir dosya için ayrı ayrı tam ücretin %50’si oranında avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekir. Kırk dokuz dosya olarak açılan eldeki seri davalarda ilk on dosya için tam vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tam ücretin %50’si oranında avukatlık ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın direnme kararına yönelik temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın direnme kararına yönelik temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı tarafın, temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine "Kabul edilen miktar üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 22 nci maddesi uyarınca belirlenen 9.200,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan tahsili ile kendisini vekille temsil ettiren davacıya verilmesine,” ibaresinin (5) numaralı bent olarak yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.....2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22494, Karar No: 2019/11163, Tarih: 20.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/22494 E.  ,  2019/11163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ... davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı Cevabının Özeti:

Davacı vekili, davalı işverene ait işyerinde hizmet alımı yapılan şirketler nezdinde çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı nedene dayanılmaksızın feshedildiğini, hafta tatili yapmaksızın çalışmasına, sürekli fazla çalışma yapmasına, genel tatillerde çalışmasına rağmen karşılığında ödeme yapılmadığını, ayrıca yıllık ücretli izin hakkından yararlandırılmadığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket vekili, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, hafta tatili ve genel tatil ücret alacağı bulunmadığını, davacının doğruluk ve dürüstlük kuralına uygun işini yapmadığını, dedikodu yaparak işçileri birbirine düşürdüğünü, sözlü uyarılara rağman davranışlarını değiştirmediği için iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı belediye vekili, Kozan Belediye Başkanlığı’nın...Büyükşehir Belediye Başkanlığı’na bağlanması ile bir çok işin azaldığını, şirketin küçülmeye gittiğini, husumet yönünden davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı ... davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda; davacı vekili müvekkilinin önce temizlik işlerinde 16.00-00.00 ve 06.00-16.00 saatleri arası; ardından ilaçlama bölümünde 18.00-05.00/06.00 saatleri arası çalıştığını iddia etmiştir. Davacı tanıkları davacının işe girdiği tarihten ilaçlama bölümünde çalışmaya başladığı tarihe kadar 06.00-15.00 ve 16.00-02.00 saatleri arası çalışma yaptığını beyan etmiştir. Davalı tanıkları ise davacının 15.00-23.00 saatleri arası haftanın 6 günü çalıştığını beyan etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının fazla çalışma ücret alacağı tanık beyanlarına göre ilaçlama yapılan dönem 01.07.2013 – 01.01.2014 arası haftada 9 saat üzerinden hesaplanarak mahkemece hüküm altına alınmıştır. Temizlik işlerinde çalıştığı dönem için davacının 06.00-15.00 saatleri arası çalıştığı vardiyada haftada 3 saat fazla çalışma yaptığı, 16.00-00.00 arası çalıştığı vardiyada ise 42 saat yani 3 saat eksik çalıştığı bu sebeple temizlik işlerinde fazla çalışma ücret alacağı bulunmadığı belirtilmiş ise de isabetli olmamıştır. Davacının 06.00-15.00 saatleri arasındaki çalışmada 9 saatten 1 saat mahsubu ile günde 8 saat haftalık 48 saat çalıştığı ve 45 saati aşan 3 saat fazla mesaisinin olduğu sabittir. Hal böyle iken davacının temizlik işlerinde iki haftada bir 3 saat fazla mesai yaptığı halde bu döneme ilişkin fazla çalışma ücret alacağının hesaplanması gerekirken hesaplamada bu dönemin gözetilmemesi hatalı olmuştur. Davacının fazla çalışma ücret alacağı belirtilen bu noktalar dikkate alınarak uzman bilirkişiye hesaplatılmalı, oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Belirtilen sebeple kararın bozulması gerekmiştir. .

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 20.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10841, Karar No: 2014/17646, Tarih: 04.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/10841 E.  ,  2014/17646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vesayet altındaki küçüklere ait araç üzerindeki tedbirin kaldırılması istenilmiştir. Mahkemece yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm vasi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı-vasi vekili ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2007/1791 esas sayılı dosyasına sunduğu dilkeçesinde, vesayet altındaki küçüklere ait ....... plakalı araç üzerindeki tedbirin kaldırılmasını istemiş, mahkemece küçüklerin yerleşim yerlerinin Eruh olduğu, dolayısıyla yetkili mahkemenin ... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 411. maddesinde “Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”, 412. maddesinde “Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi halinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilan olunur.”, 21/2. maddesinde ise “Vesayet altındaki kişilerin yerleşim yeri, bağlı oldukları vesayet makamının bulunduğu yerdir.” hükümleri düzenlenmiştir. Açıklanan hükümler uyarınca vasi atanması davası sırasında yetkili mahkeme kısıtlının yerleşim yeri mahkemesi ise de, vasi atandıktan sonra kısıtlının yerleşim yeri; kısıtlama kararı veren vesayet makamının bulunduğu yerdir ve vesayet makamının izni olmadıkça kısıtlının yerleşim yeri değiştirilemez. Talep olmadığı gibi mahkemece de, küçüklerin yerleşim yerinin değiştirilmesi hakkında bir karar verilmemiştir. Vesayet hakkındaki hükümlerin kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle nüfus kaydında, yasa hükümlerine aykırı olarak kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi sonuç doğurmaz.

Somut olayda; dosya kapsamından küçüklerin vesayet altına alma kararını ... Sulh Hukuk Mahkemesi vermiş olup, daha sonra vasinin talebi üzerine küçüklerin yerleşim yerinin değiştirilmesine karar verildikten sonra vesayet dosyası da yetkisizlik kararı ile ...Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir. Nitekim .... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından vesayet kararının uzatılması da dahil birden fazla karar verilmiştir. Bu arada çocukların yerleşim yeri vesayet makamının kararı olmaksızın Eruh olarak değiştirilmiştir. Küçüklerin yerleşim yerinin değiştirilmesine ilişkin vesayet makamı tarafından izin verildiğine dair bir kararın olmadığı anlaşıldığından, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler karşısında, mahkemece araç üzerindeki ihtiyati tedbir kararının kaldırılması konusunda işin esası incelenerek bu konuda bir karar verilmesi yerine, davaya ... Sulh Hukuk Mahkemesinde bakılmak üzere yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18839, Karar No: 2014/1057, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18839 E.  ,  2014/1057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/837-2013/267

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17698, Karar No: 2015/33253, Tarih: 08.09.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/17698 E.  ,  2015/33253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/341241

MAHKEMESİ : Nizip 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2014

NUMARASI : 2014/748 (E) ve 2014/40 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık müdafii tarafından mahkemeye sunulan dilekçede eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz talebinde de bulunulduğu anlaşılmakla; CMK’nın 42. maddesi gereğince temyiz hakkını elde etmeye yönelik eski hale getirme istemi hakkında karar vermeye temyiz incelemesini yapacak olan Yargıtay'ın yetkili olması karşısında, gerekçeli kararın yöntemine göre tebliğ edilmediğine ilişkin olarak dile getirilen düşünceler yerinde görülmeyerek yapılan incelemede dosya görüşüldü:

Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık M.. A.. müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 08/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12485, Karar No: 2011/6180, Tarih: 12.07.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/12485 E.  ,  2011/6180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın silinme koşulları oluşmayan kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunduğu anlaşılmakla; tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Sanığa iddianame okunmadan sorgusunun yapılması suretiyle CMK.nun 191/3-b madde ve fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebep- ten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4837, Karar No: 2006/7898, Tarih: 05.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4837 E.  ,  2006/7898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 1250 parsel sayılı 2037,49 m2 yüzölçümünde ve tarla niteliğindeki taşınmaz, 1956 yılında yapılan tapulamada tespit dışı bırakıldığı belirtilerek belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiş; davacı Hazine, taşınmazın öncesinin orman olup, zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığından Hazine adına tescili gerektiği, ... Uzgör ise, 50 yıldan beri zilyetliğinde bulunduğunu belirterek adına tescilini istemiş, mahkemece davacı Hazinenin davasının reddine, davacı ...’ün davasının kabulüne, dava konusu 1250 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tesciline dair 13.02.2001 günlü hükmün davacı Hazine vekili ile davalı ... tarafından temyizi üzerine; Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 06.04.2004 tarih 2004/312-3406 sayılı kararı ile; 1) Davalı ...’ın temyiz itirazları yönünden; mahkeme hükmünün davalı ...’a 03.09.2003 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz dilekçesi ise, H.Y.U.Y.nın 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra davalı ... tarafından 16.12.2003 tarihinde verildiği, süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin REDDİNE,

2) Davacı Hazinenin temyiz itirazlarına gelince;

2) Davacı Hazinenin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı Hazine, dava konusu 1250 parsel sayılı taşınmazın öncesinin orman olduğunu belirterek taşınmazın adına tescilini istediği, dava konusu taşınmazın 1940 yılında yapılan orman tahdidinde orman sınırları dışında kaldığı, 15.06.1988 tarihinde ilan edilen çalışmalarda 1940 yılında yapılan orman tahdidinin aplikasyonu ve 2/B madde uygulamalarına ilişkin olduğu, keşiflerde dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık anlatımları ile ziraatçi bilirkişi raporuna göre; taşınmazın üzeri doğal ... otları ile kaplı bulunduğu ve hayvan otlatılmak suretiyle kullanıldığının anlaşıldığı; 2037,49 m2 yüzölçümünde bulunan bir taşınmaza mücerret hayvan otlatmak suretiyle zilyet olunması, taşınmazın ekonomik amacına uygun ve iktisap sağlayıcı nitelikte bir zilyetlik olarak kabulünün mümkün olmadığı, bu nedenle, davalı lehine zilyetlikle kazanım şartlarının oluştuğunun düşünülemeyeceği; Hazinenin dava dilekçesinde dava konusu taşınmazın öncesinin orman niteliğinde olduğunu belirttiği, davalı lehine zilyetlikle kazanma koşulları oluşmayan dava konusu taşınmazın 4785 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce yapılan 1940 tahdidinde orman sınırları dışında bulunmasına rağmen 1945 yılında yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasa ile tüm ormanların devletleştirilmesine göre ve 1956 yılında yapılan kadastro çalışmalarında da orman olarak tespit dışı bırakılması karşısında devletin hüküm ve tasarrufu altındaki, ancak orman sayılan yerlerden olduğunun kabulü gerekeceği, açıklanan nedenlerle, davacı Hazinenin davasının kabulüne karar vermek gerekirken, dosya kapsamı ile uygun düşmeyecek şekilde reddi yolunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğu gereğine değinilerek hüküm bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davacı ...'ün davasının reddine, Hazinenin davasının kabulüne, dava konusu ... Köyü 1250 sayılı parselin orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 05/06/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1631, Karar No: 2017/7012, Tarih: 28.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/1631 E.  ,  2017/7012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın güncel tapu kaydının ve taşınmaz tapuya hükmen tescil edilmişse, tescil dosyasının getirtilerek dosyaya eklenmesi,

2) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli 121 ada 6 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ve 2/B madde uygulamasına ilişkin (özellikle P VI nolu 2/B bloğuna ilişkin) işe başlama, tüm çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

3) Dosyanın raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek; keşif sırasında uygulandığı belirtilen 1973 tarihli hava fotoğrafından üretilen memleket haritası bulunduğu yerden getirtilerek, 1973 tarihli hava fotoğrafı ve hava fotoğrafından üretilen memleket haritası ile yine keşifte uygulanan 1988 tarihli memleket haritası ve dayanağı hava fotoğrafı ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterecekleri ayrıca hava fotoğrafları, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, davaya konu taşınmazın üzerinde neler gözüktüğünü (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, kapalılık oranı vb) belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 28/09/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.