muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3426, Karar No: 2020/1917, Tarih: 29.06.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/3426 E.  ,  2020/1917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi niteliğinde olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan, yüklenici tarafından arsa sahibine karşı açılmış alacak istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında Altındağ 4. Noterliği’nin 28.04.2006 tarih ve 11137 yevmiye numaralı Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Daire Karşılığı İnşaat Sözleşmesi ve Altındağ 4. Noterliği’nin 11.05.2007 tarih ve 13111 yevmiye numaralı Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Daire Karşılığı İnşaat Ek Sözleşmesi'ne Muvafakat ve Devir Senedi düzenlendiğini, sözleşme gereğince müvekkili tarafından Ankara Keçiören Bağlum Mahallesi 2601 ada, 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde inşa edilecek yapının 12 numaralı bağımsız bölümünün müvekkiline ait olacağını, buna karşın davalı arsa sahibinin belirtilen bağımsız bölümü dava dışı üçüncü bir şahsa sattığını, satış bedelini de müvekkile vermediğini, bu konuda davalıya keşide edilen Ankara 9. Noterliği’nin 15.01.2016 tarih ve 01025 yevmiye numaralı ihtarnamesinden sonuç alınamadığını, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile Ankara Keçiören Bağlum Mahallesi 2601 ada, 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 12 numaralı bağımsız bölümün bedeli karşılığı 5.000,00 TL’nin faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın yasal 5 yıllık süre içinde açılmadığını, zaman aşımı def'inde bulunduklarını, esasa ilişkin olarak ise, davaya dayanak yapılan bağımsız bölümün yaklaşık 8 yıl önce yüklenicinin bilgisi ve talimatı doğrultusunda dava dışı üçüncü bir şahsa devredildiğini, müvekkilin satıştan herhangi bir para almadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu 12 numaralı bağımsız bölümün, davacı yüklenici tarafından, iş yaptırılan dava dışı bir taşerona, taşeronun alacağına karşılık olmak üzere verildiği, davalının da, davacı yüklenicinin bilgisi ve muvafakati doğrultusunda bağımsız bölümü dava dışı taşerona devir ve temlik ettiği, davalının yapılan satış işleminden herhangi bir para almadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu 12 numaralı bağımsız bölümün, davacı yüklenici tarafından, iş yaptırılan dava dışı bir taşerona, taşeronun alacağına karşılık olmak üzere verildiği, davalının da, davacı yüklenicinin bilgisi ve muvafakati doğrultusunda bağımsız bölümü dava dışı taşerona devir ve temlik ettiği, davalının yapılan satış işleminden herhangi bir para almadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Kat karşılığı inşaat sözleşmelerinde, yükleniciye düşen dairelerin arsa sahibi tarafından satılması ve arsa sahibinin söz konusu taşınmazları yüklenicinin talimatı ile sattığını iddia etmesi halinde ispat külfeti arsa sahibine düşmektedir. Arsa sahibinin, bu iddiasını ispat etmesi hususunda Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre, adi de olsa yüklenicinin yazılı bir talimatı veya yüklenici ile alıcılar arasında yapılmış yazılı bir sözleşmenin varlığı aranmaktadır. Ancak yüklenici ile arsa sahibi arasında güvene dayalı olarak yazılı belge aranmaksızın bir çok satışın da yapılması mümkün olup, ispat hususunda bu durumun da dikkate alınması gerekmektedir. Bu durumda, mahkemece dinlenen tanık anlatımına göre, davaya konu bağımsız bölümün davacı yüklenici tarafından dava dışı taşerona haricen devredildiği, dava dışı taşerondan da tapu malikine haricen satılıp davacının, yüklenicinin talimatıyla tapunun arsa sahibi tarafından dava dışı 3. kişiye devredildiği gerekçesiyle dava reddedilmiş ise de, kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre, yükleniciye ait olan diğer tüm bağımsız bölümlerin içinde aynı şekilde devir yapılıp yapılmadığının, bunun dışında yüklenicinin arsa sahibine 12 nolu bağımsız bölümün tapusunu 3. kişiye devrine dair talimatı ile ilgili adi de olsa düzenlenmiş bir belgenin bulunup bulunmadığının araştırılıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davacıya iadesine,

karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 29.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5303, Karar No: 2021/79, Tarih: 18.01.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/5303 E.  ,  2021/79 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay günü saat 01.00 sıralarında yakınanın ikamet ettiği etrafı duvarla çevrili apartmanın demir bahçe kapısından içeri girip hırsızlık suçunu işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında, geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 18/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/417, Karar No: 2010/631, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/417 E.  ,  2010/631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ....Cemiyeti arasındaki davadan dolayı Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 02.11.2009 gün ve 926-840 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık temizlik (hizmet) sözleşmesinden kaynaklandığından kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2692, Karar No: 2015/4002, Tarih: 14.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2692 E.  ,  2015/4002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, ... Kozmetik Gıda ve Temizlik Hizmetleri İthalat İhracat San ve Tic. A.Ş.'de çalıştığı, görevinin ise Sinop'taki işyerlerine şirket mallarını pazarlamak ve bedeli tahsil edip şirkete teslim etmek olduğu, bu görev esnasında, sanığın, altmış müşteriden toplam 21.475,89 TL'yi tahsil etmesine rağmen şirkete teslim etmediği anlaşıldığından; hizmet nedeniyle görevi kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/278, Karar No: 2019/619, Tarih: 22.10.2019

**Ceza Genel Kurulu         2018/278 E.  ,  2019/619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 13. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 458-468

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'ın TCK'nın 142/1-b, 31/3 ve 63. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba ilişkin Afyonkarahisar 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 11.03.2014 tarihli ve 84-94 sayılı hükmün, sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 22.09.2014 tarih ve 24680-26196 sayı ile;

"Dosya kapsamında yer alan 01.02.2014 tarihli olay yeri inceleme raporunda mağdura ait aracın kelebek camı üzerinde herhangi bir zorlamanın olmadığının tespit edilmesi karşısında, sanığın eylemi TCK'nın 141/1. maddesi kapsamında kaldığı hâlde aynı Kanun'un 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 27.11.2014 tarih ve 458-468 sayı ile;

"Her ne kadar bozma ilamında eylemin, açıktan hırsızlık olacağı yönünde görüş bildirilmiş ise de, kapısı kilitli ve pencereleri kapalı minibüsün önce kelebek camının güç kullanılarak açıldığı, buradan da kapı kilidinin açılıp minibüsün içine girilmek suretiyle eylemin gerçekleştirildiği anlaşıldığından, önceki vasıflandırmanın usul ve yasaya uygun olduğu," şeklindeki gerekçe ile bozmaya direnerek önceki hükümde olduğu gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.06.2016 tarihli ve 10027 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 14.12.2016 tarih ve 899-1483 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 13. Ceza Dairesince 22.05.2018 tarih ve 287-7922 sayı ile; direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında mı yoksa aynı Kanun'un 141/1. maddesi kapsamında mı kaldığının belirlenmesine ilişkin olup eylemin basit hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulü hâlinde 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamında kalıp kalmadığı hususunun da değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Mağdur ...'nun, 01.02.2014 tarihinde saat 14.00 sıralarında park hâlinde bulunan aracından hırsızlık yapıldığı yönünde müracaatta bulunması üzerine soruşturmaya başlanıldığı,

İncelenen dosya kapsamından;

Mağdur ...'nun, 01.02.2014 tarihinde saat 14.00 sıralarında park hâlinde bulunan aracından hırsızlık yapıldığı yönünde müracaatta bulunması üzerine soruşturmaya başlanıldığı,

CD izleme tutanağında; hırsızlık olayının gerçekleştiği araca ait güvenlik kamerası görüntülerinin incelenmesinde, 01.02.2014 tarihinde saat 14.00 sıralarında şüpheli şahsın mağdura ait... plakalı 2007 model beyaz renkli Karsan marka minibüsün etrafında dolaşmaya başladığı, saat 14.12'de minibüsün şoför kapısında bulunan kelebek camını kaydırarak açtığı, bir süre aracın ön tarafında gezinerek etrafı kontrol ettiği, saat 14.19'da tekrar gelip açtığı camdan kolunu içeriye uzatarak kapı kilit mandalına bastığı, açık olan camı kapatarak yeniden aracın önünde gezindiği, saat 14.20'de dış taraftaki kolundan tutarak şoför kapısını açıp aracın içerisine girdiği ve vites kolu yanında bulunan bozuk paraları aldığı, daha sonra torpido gözünü karıştırdığı, buradan da kağıt paraları alarak araçtan ayrıldığı, 55-60 kilogram ağırlığında, 1.60-1.65 cm boylarında, hafif sarışın ve kısa saçlı eşkal bilgilerine sahip olan şüpheli şahsın, benzer suçları işlemesi nedeniyle daha önceden kaydı bulunan ... olduğunun tespit edildiği bilgilerine yer verildiği,

Olay yeri inceleme raporunda; suça konu aracın hat minibüsü olduğu, aracın kapılarının normal vaziyette bulunduğu, sol ön kapı sürgülü kelebek camının açık olduğu, bu kelebek camı üzerinde herhangi bir zorlamanın olmadığının tespit edildiği,

Bilirkişi raporunda; sanığın olay tarihinde saat 14.01 sıralarında mağdura ait aracın etrafında dolaşmaya başladığı, bir süre çevreyi gözetlediği, saat 14.12 sıralarında aracın şoför kapısı üzerinde bulunan açılır kapanır pencerenin açma mandalından tutup geriye çekmek suretiyle şoför kapısı camını yarıya kadar hızlıca açıp tekrar aracın ön tarafına geçip etrafı gözetlediği, saat 14.19'da aracın yanına geldiği, açmış olduğu pencere camından elini aracın içerisine uzattığı ve kapının kilitleme mekanizmasına dokunarak kilidi açtığı, daha sonra açık olan şoför kapısı camını kapatarak aracın etrafında bir süre daha gezindiği, saat 14.20'de şoför kapısı yanına gelip kilidini açmış olduğu kapının açma kolundan tutarak kapıyı açtığı, aracın şoför koltuğuna oturarak para kutusuna elini sokup buradan metal paraları aldığı, torpido gözünü de karıştırıp kağıt paraya benzeyen malzemeleri eline alarak saat 14.21 sıralarında araçtan ayrıldığı tespitlerine yer verildiği,

Anlaşılmıştır.

Mağdur ... soruşturma aşamasında; olay tarihinde... plakalı minibüsünü yol kenarına park ettiğini, aracının şoför kısmındaki camının tam olarak kapanmadığını, aynı gün saat 14.00 sıralarında aracının yanına geldiğinde kapının yarı açık olduğunu gördüğünü, aracını kontrol ettiğinde bozuk ve kağıt paralarının çalındığını tespit ettiğini, toplamda 100-150 TL maddi zararının olduğunu, aracının içini ve ön tarafını çeken güvenlik kamerası görüntülerinin mevcut olduğunu,

Anlaşılmıştır.

Mağdur ... soruşturma aşamasında; olay tarihinde... plakalı minibüsünü yol kenarına park ettiğini, aracının şoför kısmındaki camının tam olarak kapanmadığını, aynı gün saat 14.00 sıralarında aracının yanına geldiğinde kapının yarı açık olduğunu gördüğünü, aracını kontrol ettiğinde bozuk ve kağıt paralarının çalındığını tespit ettiğini, toplamda 100-150 TL maddi zararının olduğunu, aracının içini ve ön tarafını çeken güvenlik kamerası görüntülerinin mevcut olduğunu,

Kovuşturma aşamasında; olay günü kendisine ait minibüsle fuar alanına alışverişe gittiğini, aracını park ettikten sonra kapılarını kilitleyip ayrıldığını, daha sonra aracının yanına geri döndüğünde kapının yarı açık vaziyette olduğunu gördüğünü, aracını park ederken kapılarının kilitli, sürgülü kelebek camının ise kapalı olduğunu, ancak kelebek camının tırnak kilidi tam yerine oturmadığı için kilitlenmediğini, camın biraz zorlanarak açılmasının mümkün olduğunu, suç nedeniyle oluşan zararının sanık tarafından karşılanmadığını, ancak şikâyetçi olmadığını,

Beyan etmiştir.

Sanık ... aşamalarda; suçlamayı kabul ettiğini, olay tarihinde gündüz saatlerinde fuar alanında dolaşırken bir minibüs gördüğünü, minibüsün kelebek camını indirdiğini, daha sonra elini camdan içeriye uzatarak kapı kilit mandalına bastığını, açılan kapıdan içeriye girip toplamda 80 TL para aldığını savunmuştur.

Uyuşmazlık konularının ayrı ayrı ele alınmasında fayda bulunmaktadır.

I- Sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında mı yoksa aynı Kanun'un 141/1. maddesi kapsamında mı kaldığına ilişkin uyuşmazlık konusunun değerlendirilmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde yer alan "Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden alan kimseye bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası verilir." şeklindeki düzenleme ile hırsızlık suçunun basit hâli hüküm altına alınmış, aynı Kanun'un 142. maddesinde ise suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hâlleri sayılmıştır. Hırsızlık suçunun basit hâlinin oluşması için, başkasına ait taşınabilir eşyanın suçun nitelikli hâllerinde belirtilen şekiller dışında çalınması gerekmektedir.

Suç ve karar tarihi itibarıyla uyuşmazlık konusuyla ilgili 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi;

"(1) Hırsızlık suçunun;

...

b) Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ya da bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,

...

Suç ve karar tarihi itibarıyla uyuşmazlık konusuyla ilgili 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi;

"(1) Hırsızlık suçunun;

...

b) Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ya da bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,

...

İşlenmesi hâlinde, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur..." şeklinde iken, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi yürürlükten kaldırılmış, ilga edilen bendin metni korunmak suretiyle aynı maddenin 2. fıkrasına (h) bendi olarak eklenmiş ve ikinci fıkradaki “üç yıldan yedi yıla kadar hapis” şeklindeki yaptırım ise “beş yıldan on yıla kadar hapis” olarak değiştirilmiştir. Görüldüğü gibi ceza süresi bakımından 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişikliğin sanığın aleyhine olduğunda bir tereddüt bulunmamaktadır.

Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan hâliyle, TCK'nın 142. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde iki ayrı nitelikli hâl düzenlenmiş olup birincisi herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşyanın çalınmasıdır. Bu nitelikli hâlin uygulanabilmesi için eşyanın, herkesin girebileceği bir yerde bulunmasının yanında, kilitlenmek suretiyle de muhafaza altına alınmış olması gerekir. Madde gerekçesinde, "Ancak bina tanımına girmeyen bir yerde, örneğin otomobilde bulunan eşya hakkında muhafaza altına alınma koşulu aranmış; böylece kapıları kilitli olmayan veya camları kapatılmamış bir otomobildeki eşyanın çalınması nitelikli hırsızlık kabul edilmemiştir." denilmek suretiyle bu husus belirtilmiştir. Herkesin girebileceği yerden, cadde, sokak, pazar yeri veya meydan gibi hiçbir sınırlama, engel olmadan kişilerin girme imkânı bulunan kamuya açık yerler anlaşılmalıdır.

Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere, bu nitelikli hâlin uygulanması bakımından muhafaza altına alınma koşulu aranmış, böylece kapıları kilitli olmayan veya camları kapatılmamış bir otomobildeki eşyanın çalınması durumu nitelikli hırsızlık olarak kabul edilmemiştir. Buna göre, bir şeyin kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olması için, teknik bir düzenek ve bir anahtar yardımı ile kilit altına alınmış olması gerekmektedir. Kilit, taşınır veya taşınmaz bir malı muhafaza etmeye yarayan anahtar ya da ona benzer başka aletlerle fonksiyonel hâle gelebilen herhangi bir alettir. Bu nitelikli hâlin oluşması bakımından kilidin şekli veya konulduğu yerin bir önemi bulunmamaktadır. Önemli olan tornavida, bıçak, levye gibi bir alet kullanmadan açılamayan, anahtar veya başka bir alet marifetiyle çözülebilen bir mekanizmanın varlığıdır (Durmuş Tezcan, Mustafa Ruhan Erdem, R. Murat Önok, Teorik ve Pratik Ceza özel Hukuku, 14. Baskı, 2017, s. 671; Mahmut Koca, İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 4. Baskı, 2017, s. 562). Kilit, taşınır eşyayı muhafaza etmeye yönelik olmalıdır. Kilidin kendisinin herhangi bir suretle etkisiz hâle getirilmesi durumunda bu nitelikli hâl uygulanma imkanı bulabilecektir. Başka bir ifadeyle, kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşya çalınırken kilit veya eşyanın konulduğu muhafaza kırılmalı, delinmeli ya da tahrip edilmelidir. Bununla birlikte üzerinde kilit aksamı bulunmakla birlikte kilitleme sistemi aktif durumda değilse kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşyadan bahsetmek mümkün olmayacaktır.

Fıkrada belirtilen ikinci nitelikli hâl ise, bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşyanın çalınmasıdır. Bu nitelikli hâlin uygulanabilmesi için bina ve eklentilerinde bulunan eşyanın “muhafaza altına alınmış olması” gerekmektedir. Muhafaza altına almak ibaresi ile suça konu eşyanın bina içinde veya bina eklentisinde olmasının yeterli olduğu, ayrıca eşyanın kilit altına alınmasının gerekli olmadığı ifade edilmektedir. Bina veya eklentileri esas itibarıyla herkes tarafından girilebilmesi mümkün olmayan, dokunulmaz yerler olduğundan kanun koyucu burada bulunan eşya bakımından eşyanın ayrıca kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmasını gerekli görmemiştir. Dolayısıyla eşya bir bina içinde veya eklentisinde bulunduğu takdirde bu bendin aradığı şekilde muhafaza altına alınmış sayılacaktır. Bu bende göre bina ve eklentileri içinde muhafaza altına alınmış eşyanın çalınması hâlinde nitelikli hırsızlık suçu oluşacak, ayrıca binaya giriş şekli veya binanın kapı ve pencerelerinin kilitli veya açık olması nitelikli hâlin uygulanması açısından önem taşımayacaktır. Dolayısıyla fail, bina veya eklentiye halat, merdiven gibi bir araç kullanmak suretiyle girmiş olabileceği gibi kişisel çevikliğinden yararlanmak suretiyle de girmiş olabilir. Yine, failin tüm bedeni ile bina ve eklentisine girmesi gerekmeyip elini pencereden uzatarak veya herhangi bir surette (bir alet yardımıyla eşyanın çekilip alınması gibi) bina ve eklenti içinde muhafaza altına alınan bir eşyayı çalması durumunda nitelikli hâlden dolayı sorumlu olacaktır.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.12.2017 tarihli ve 474-519 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, kapı ve camları kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan aracın, kapı kilitlerinin veya camlarının zorlanarak veya kırılarak açılıp, aracın içerisindeki eşyanın ya da düz kontak yapılıp çalıştırılan aracın kendisinin çalınması eylemlerinin suç ve karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan hâliyle TCK’nın 142. maddesinin birinci fıkrasınında yazılı bulunan herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturacağı, bununla birlikte madde gerekçesinde de açıkça belirtildiği şekilde kapıları kilitli olmayan veya camları kapatılmayan bir araç içindeki eşyanın çalınması durumunda bu nitelikli hâlin uygulanmayacağı kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;