muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10664, Karar No: 2023/11041, Tarih: 06.07.2023

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacı işçinin bir yandan ... ... sözleşmesindeki günlük ücretinin esas alınmasını, diğer taraftan da toplu ... sözleşmesi ile öngörülen ücret kriterinin uygulanmasını istemesinin mümkün olmadığını, ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin ücretinin ve talep edilen fark alacaklarının bozma ilâmı doğrultusunda hesaplanıp hesaplanmadığına ve ikramiye fark alacağına işletilen faiz türü ile faiz başlangıç tarihinin isabetli olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 26 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 6356 sayılı Kanun'un 39 ve 53 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince, Dairemizin 21.04.2022 tarihli bozma ilâmı gereğince davacının fark ikramiye alacağının tamamına arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faiz yürütülmesi yerinde olmakla birlikte; davacının talebi ile bağlı kalınarak en yüksek işletme kredisi faizini geçmemek üzere bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi gerekirken bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi isabetli değildir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının ikramiye farkı alacağına ilişkin (3) numaralı bendinde yer alan “en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte” ibaresinin çıkartılarak yerine “en yüksek işletme kredisi faizini geçmemek üzere bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

....07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2131, Karar No: 2007/2872, Tarih: 20.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2131 E.  ,  2007/2872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.1.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

Taşınmazın orman ile ilgisine gelince; Orman Mühendisi Bilirkişi ... tarafından düzenlenen raporun gerekçe kısmında, bölgede yapılan ve kesinlik kazanan orman çalışmaları neticesinde davaya konu parselin orman sınırları dışına çıkarıldığı, memleket haritasında orman dışı açıklık alan, amenajman haritasında da iskan alanları kapsamında olduğu belirtilerek sonuç itibariyle taşınmazın orman sayılmayan alanlar içerisinde olduğu belirtilmiştir. Dosyadaki kanıtlar ve benzer dosyalarda yapılan keşifler sonucu düzenlenen raporlar ile; orman kadastrosunun arazi kadastrosuna esas olmak üzere yapıldığı kadastro çalışmalarının 1994 yılında kesinleştiği, anılan çalışma dışında bundan önce başkaca yapılmış bir orman kadastrosu da bulunmadığından " Orman sınırları dışına çıkarıldığı" ibaresinin "orman sınırları dışında bırakılmıştır" anlamında rapora yazıldığı anlaşıldığından aşınmazın orman ile ilgisinin bulunmadığı kabul edilmiştir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 20.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11750, Karar No: 2013/12971, Tarih: 27.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/11750 E.  ,  2013/12971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki hizmet tespiti istemine ilişkin davada Alanya İş Mahkemesi ile Antalya 1. İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, Bağkur'a tabi olan sigortalılık başlangıç süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Alanya İş Mahkemesi, davalının Alanya'da şubesinin bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Antalya 1. İş Mahkemesi ise, davalı ...nın Alanya'da Sosyal Güvenlik Merkezi adında şubesinin bulunduğu ve şubenin bulunduğu yer mahkemesi olan Alanya mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu 5. maddesi, iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemelerini belirlemiştir. Buna göre, “iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, yani işyeri mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş mahkemesine açılan dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu Ankara veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

2013/11750

2013/12971

Türk Medeni Kanunu’nun 19. maddesi uyarınca gerçek kişi yönünden “Yerleşim yeri sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir”. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh sayılması gerekir. Aynı Kanun'un 17. maddesinde; gerçek veya tüzel bir kişinin birden çok yerde şubelerinin bulunması durumunda o şubenin işlemlerinden dolayı, iflas davası ayrık olmak üzere anılan şubenin bulunduğu yerde de dava açılabileceği yönünde düzenleme yapılmıştır. Diğer yandan 49. madde de, “Tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça işlerinin yönetildiği yerdir. Bu yer de genelde merkezin bulunduğu yerdir” hükmü getirilmiştir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.04.2008 gün ve 2008/10-329 Esas, 2008/334 Karar numaralı ilamında da "Davaya konu uyuşmazlık Tüzel kişilere karşı açılacak davalarda genel yetkili mahkeme, tüzel kişilerin yerleşim yerinin, yani merkezinin bulunduğu yer mahkemesi olmakla birlikte, şube işlemleri nedeniyle açılacak dava, taraf olarak bağlı bulunulan merkez davalı gösterilerek, şubenin bulunduğu yerde de açılabilir. “Kurum adına işlem yapmaya yetkili bulunmak” şubenin tanımından ortaya çıkan bir sonuç olup, şubenin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olmasında tek başına yeterli değildir. Şubenin bulunduğu yer yetkisi, o şubenin yapmış olduğu işlemlerden, davacıya ait işlemlerin yürütülmesinden doğan uyuşmazlıklarda geçerli bulunmaktadır." görüşü benimsenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı Antalya SGK İl Müdürlüğü'ne başvurarak sigortalılık başlangıç süresinin tespitine karar verilmesini talep etmiş, talebin reddi üzerine açtığı davada, Bağkur'dan tarım sigortalısı olduğunu, kanun değişikliği nedeniyle üretimi yapılan ve satılan malların bedeli üzerinden yapılan ilk kesinti tarihinden itibaren sigortalı olarak kabul edilmesini talep etmiştir. Açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde; eldeki davada yetkili mahkeme ...’nın merkezinin bulunduğu Ankara veya işlemleri yürüten şubenin bulunduğu yer mahkemesidir. Bu durumda, uyuşmazlığın Antalya

2013/11750

2013/12971

1. İş Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21.ve 22. maddeleri gereğince Antalya 1. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 27.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7752, Karar No: 2011/19168, Tarih: 15.12.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/7752 E.  ,  2011/19168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/12 esas sayılı dosyasına verdikleri asli müdahale talepli dilekçelerinde, davalıların murisi Ali Babaandaç’ın taşınmaz maliki olarak yüklenici ... ile 20.8.1998 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptığını, kendilerinin yüklenici ...’ten daire satın aldıklarını, yüklenicinin daire sattığı kişilerden aldığı paralarla inşaata başladığını, ancak, mali krize girdiğinden dolayı inşaatı tamamlayamadığını, kendilerinin dairelerini alamadıklarını, arsa sahiplerinin yükleniciye açtığı dava sonucu sözleşmenin feshine karar verildiğini, yüklenici ...’in bu kez arsa sahiplerine ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/12 esas sayılı dosyası ile inşaat bedelinin tahsili istemiyle dava açtığını, dava sonucunda yüklenici ... lehine karar verildiği taktirde sırada bekleyen alacaklıların haciz koyduracağını ileri sürerek, davaya asli müdahale taleplerinin kabulü ile belirlenecek inşaat bedelinden her bir davacının ödediği satış bedeline isabet edecek meblağın denkleştirici adalet ilkelerine göre belirlenerek faiziyle birlikte yüklenici davacı ve arsa sahibi davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemişlerdir.

Davacı yüklenici ... ve davalı arsa sahipleri, asli müdahale talebinin reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davacıların asli müdahale talepleri kabul edilmiş, asli müdahale talebine ilişkin dava tefrik edilerek

Tüketici Mahkemesi sıfatıyla davacılar ... ve ... yönünden davanın reddine, diğer davacılar yönünden davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici ... ve davalı arsa sahipleri, asli müdahale talebinin reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davacıların asli müdahale talepleri kabul edilmiş, asli müdahale talebine ilişkin dava tefrik edilerek

Tüketici Mahkemesi sıfatıyla davacılar ... ve ... yönünden davanın reddine, diğer davacılar yönünden davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı asli müdahiller, yüklenici ...’den daire satın aldıklarını, yüklenicinin mali krize girmesi nedeniyle inşaatı tamamlayamadığını, arsa sahiplerinin açtığı dava sonucu kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshedildiğini, dairelerini alamadıklarını, dava sonucunda yüklenici ... lehine karar verildiği taktirde sırada bekleyen alacaklıların haciz koyduracağını ileri sürerek, davaya asli müdahale taleplerinin kabulü ile belirlenecek inşaat bedelinden her bir davacının ödediği satış bedeline isabet edecek meblağın denkleştirici adalet ilkelerine göre belirlenerek faiziyle birlikte yüklenici davacı ve arsa sahibi davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istemiyle yüklenici ile arsa sahipleri arasında ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/12 esas sayılı dosyasında görülmekte olan davaya asli müdahale talebinde bulunmuşlardır. Mahkemece asli müdahale talepleri kabul edilerek taşınmazın konut olarak kullanılmak üzere yükleniciden satın alındığı, tarafların 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunda tanımı yapılan tüketici ve satıcı sıfatlarını taşıdığı ve uyuşmazlığın 4077 Sayılı Kanun kapsamında bulunduğu gerekçesiyle müdahil davacıların davası yüklenici ve arsa malikleri arasında görülmekte olan davadan ayrılmak suretiyle Tüketici Mahkemesi sıfatıyla esas yönünden karar verilmiştir. Her iki dava arasında sıkı sıkıya bağ bulunmakta olup davacıların talebi asli müdahale niteliğinde olduğuna göre davalar tefrik edilemez. Davaların birlikte görülmesi gerekir. Bu husus göz ardı edilerek mahkemece davaların tefrik edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, ikinci bent gereğince davacıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 2.400.00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 15.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23442, Karar No: 2015/5620, Tarih: 09.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/23442 E.  ,  2015/5620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava.. ait uçağın temizlik hizmetlerinin görülmesi sırasında uçağa verilen zararın 3. şahıs mali sorumluluk sigorta poliçesini düzenleyen davalı sigorta şirketinden tahsili istemine ilişkindir.

Başkanlar Kurulu Kararı ve Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek Yargıtay 11.Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 09/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24943, Karar No: 2018/11220, Tarih: 17.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/24943 E.  ,  2018/11220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar. (Teb. K. m. 10/2)

Mahkemece gerekçeli karar ve davacının temyiz dilekçesi davalı erkeğin bilinen adresine çıkarılmış, taşınmış oluğu gerekçesiyle iade edilmiş, mernis adresine gerekçeli karar ve davacının temyiz dilekçesi tebliğe çıkarılmış taşınmış olduğundan adresin kapalı olduğu belirtilerek Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince muhtara tebliğ edilmiştir. Dava dosyasının incelenmesinde davalının 23.03.2016 tarihinde verdiği beyan dilekçesinde .... adresini bildirdiği anlaşılmaktadır. Açıklanan sebeple söz konusu tebligatlar geçersiz olduğundan yeniden iadeye sebep olmaksızın, öncelikle davalının dilekçesinde belirttiği bilinen adresine gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliğ için gönderilmesi, şayet tebligatın yapılamaması halinde Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesi uyarınca sistemdeki adresin bilinen son adres olduğu kabul edilerek buna göre tebligatın çıkarılması, bu şekilde gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi davalıya usulüne uygun olarak tebliğ edilerek, tebligat parçası da dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 17.10.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/2366, Karar No: 2020/557, Tarih: 20.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2366 E.  ,  2020/557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 27/02/2019 tarih ve 2018/1372-2019/216 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ortağı olduğu Art Of Living Turkey Kişisel Gelişim ve Stres Yönetimi Ltd. Şti.’nin 2009 yılında 5.000,00 TL sermaye ile kurulduğunu, mevzuattaki değişiklik nedeniyle sermaye arttırımı için gerekli işlemlerin yapılarak 2014 yılı Şubat ayında İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğüne müracaat edildiğini, tüm belgelerin eksiksiz olduğunu, ticaret sicil tarafından yetkililerin imzalarının yanına kendilerinin isimlerinin yazılması gerektiğinin bildirildiği, bunun üzerine yetkili ortağın yurt dışında olması nedeniyle bu işlemin uzun sürdüğünü, sermaye artışı ile ilgili işlemlerin devamı için sicile tekrar gidildiğinde TTK Geçici 7. maddesi uyarınca şirketin 15.12.2014 tarihinde re'sen terkin edildiğinin bildirildiğini, şirketin aktif olup faaliyetlerini sürdürdüğünü, vergilerini ödediğini, elde olmayan sebepler neticesinde işlemlerin geciktiğini ileri sürerek Art of Lıvıng Turkey Kişisel Gelişim ve Stres Yönetimi Ltd. Şti.’nin re'sen terkin işleminin iptali ile ticaret sicile tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu, davalının yasal hasım olduğunu, davanın açılmasına sebebiyet vermediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; 6102 sayılı TTK’nın Geçici 7/1 maddesinin 6552 sayılı Kanun ile 10.09.2014 tarihinde değişikliğe uğrayarak sermaye arttırımı yapılması için şirketlere verilen sürenin 01.07.2015 tarihine kadar uzatıldığı, davacı tarafından bu tarihten önce Ticaret Sicil Müdürlüğüne başvurulduğu, mahkememizde açılan davanın söz konusu tarihten önce açıldığı, davacının davasında haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, ...'nün 695574-0 sicil numarasında kayıtlı iken re'sen terkin edilen Art of Living Turkey Kişisel Gelişim ve Stres Yönetimi Ltd. Şti’nin ihyasına, ticaret siciline tesciline, kararın ticaret sicilinde tescil ve ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 20/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.