muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2457, Karar No: 2025/1216, Tarih: 25.02.2025

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ve babası adına kayıtlı fatura, iş yeri açılış ruhsatı, oda kaydı, gıda üretim izin belgesi, ... Bakkallar ve Bayiler Odası tarafından düzenlenen kapasite raporu, üyelik belgesi ve sosyal medya paylaşımlarından, davacının 2003 yılından itibaren "..." markasını kullandığı, davalı/karşı davacının "..." markasına ilişkin marka tescili ve davacı/karşı davalıya keşide ettiği ihtarname haricinde başka bir dayanağı bulunmadığı, davalı/karşı davacının kötüniyetli olarak davacı/karşı davalı tarafından kullanılan markayı kendi adına tescil ettirdiği gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile, davalı adına tescilli 2020/11588 sayılı, "..." ibareli markanın hükümsüzlüğüne, sicilinden terkinine, karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davalı-karşı davacı tarafça istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığı gerekçesiyle davalı-karşı davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacı tarafça temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, kötüniyet ve tescilsiz markaya, üstün/öncelik hakkına dayalı davalı adına tescilli 2020/11588 sayılı, "..." ibareli markanın hükmen devri, mümkün olmadığı takdirde markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkini istemine ilişkin olup; uyuşmazlık, hükümsüzlüğü istenen davalı markasının başvurusunda kötü niyet bulunup bulunmadığı, davacının bu işaret üzerinde SMK'nın 6/3 maddesi kapsamında öncelik/üstün hakkının olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Karşı dava ise, davalı-karşı davacı adına tescilli 2020/11588 sayılı, "..." ibareli markaya yapılan tecavüzün önlenmesi istemine ilişkin olup, uyuşmazlık davacının tescilsiz kullanımlarının, dava konusu davalı adına tescilli markaya tecavüz teşkil edip etmediği noktasında toplanmaktadır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Asıl davaya yönelik temyiz itirazları bakımından; 6765 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 7. maddesinde, marka tescilinden doğan hakların münhasıran marka sahibine ait olacağı belirtilmekle birlikte, aynı Kanun'un 6/3 maddesi uyarınca önceye dayalı tescilsiz bir işareti markasal kullananların itirazı üzerine marka başvurusunun reddedileceği ve yine SMK'nın 6/9. hükmü uyarınca da kötüniyetle yapılan marka başvurularının itiraz üzerine reddedileceği belirtilmiştir. SMK'nın 25/1. maddesinde ise SMK'nın 6. maddesinde sayılan bu hallerin mevcut olması durumunda mahkeme tarafından markanın hükümsüzlüğüne karar verileceği düzenlenmiştir.

SMK'nın 6/3. maddesi gereğince önceye dayalı tescilsiz işaret kullanımının hükümsüzlük hali olarak değerlendirilebilmesi için, işaretin ticaret sırasında markasal olarak belirli oranda ayırt edici hale gelecek şekilde kullanılması gerektiği gibi, bu durumun hükümsüzlüğe etkisi de ancak fiilen kullanılan mal veya hizmetler yönünden olacaktır. Nitekim Dairemizin uygulaması da bu yöndedir. (24.01.2023 tarih ve 2021/8688 E., 2023/495 K. sayılı ilamı)

Yine SMK'nın 6/9. maddesi uyarınca kötüniyetli marka başvurusu, hak sahibi olunmadığı bilinmesine rağmen dürüstlük kuralına aykırı şekilde başvuru yapılması durumunda söz konusu olacaktır (Ozan Can, Türk Hukukunda Kötüniyetli Marka Başvuru ve Tescilinde İptal ve Hükümsüzlüğün Kapsamı Üzerine Düşünceler, Ticaret ve Fikri Mülkiyet Hukuku Dergisi, 2015, Cilt:1, Sayı:1, s.51).

Marka hukukunda genel olarak kabul gören anlayışa göre, tescil yoluyla sağlanan marka korumasının amacına aykırı biçimde kötüye kullanılması yoluyla başkasının markasından haksız olarak yararlanmak veya gerçekte kullanılmayıp yedekleme, marka ticareti yapmak amacına ya da şantaja yönelik başvuru ve tesciller kötü niyetli olarak kabul edilmektedir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.07.2008 tarihli, 2008/11-501 E. ve 2008/507 K. sayılı kararı).

Somut olayda davacı, dava konusu işaretin tescilsiz kullanımına dayalı olarak, davalıya karşı ikame ettiği işbu davada markanın hükümsüzlüğünü istemiş, delil olarak da işyeri açma ve çalıştırma ruhsatı, gıda üretim izin belgesi, işletmesine ait bir takım kayıt belgeleri, işletme adının "..." olarak senelerdir kullanıldığını gösterir fotoğraflar, "tatlı" emtiasının satışına ilişkin faturalar ve kayıtlara dayanmıştır.

Dairemiz uygulamalarında bir işaretin başkası tarafından tescilsiz marka olarak kullanılması ile bir başkasının tescilli markasının aynısının bir başkası tarafından tescil edilmesi, tek başına kötüniyet olarak kabul edilmemektedir.

Dolayısıyla, davalının, davacının markasal olarak tescilsiz kullandığı "..." işaretinin aynısını marka olarak adına tescil ettirmiş olması, tek başına, marka başvurusunu kötüniyetle yaptığını göstermez. Zira marka başvurusunda kötüniyetin oluşabilmesi için, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.07.2008 tarihli ve 2008/501 E., 2008/507 K. ve 17.06.2021 tarihli ve 2017/11-25 E., 2021/778 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere markayı kullanma amacı olmadığı halde rakiplerinin kullanımını engelleme, şantaj ve yedekleme yapma gibi hallerden birinin bulunması gerekmektedir. Somut olayda ise, marka tescilinde kötüniyet oluşturabilecek bir hal bulunmadığı anlaşılmaktadır. O nedenle, marka tescil başvurusunda kötüniyet bulunduğunun kabulü doğru olmamıştır.

Somut olayda, davacı tarafından sunulan delillerin içeriği "tatlı" satışına ilişkin davalı adına tescil edilmiş ve hükümsüzlüğü istenen "..." ibareli marka ise 30, 35 ve 43. sınıflar kapsamında tescillidir.

Somut olayda, davacı tarafından sunulan delillerin içeriği "tatlı" satışına ilişkin davalı adına tescil edilmiş ve hükümsüzlüğü istenen "..." ibareli marka ise 30, 35 ve 43. sınıflar kapsamında tescillidir.

Mahkemece, davacının işareti markasal kullandığı mal ve hizmetlerde önceliği/üstün hakkı olduğunun kabul edilmesi ve davacının fiili olarak kullandığı bu mal-hizmetler yönünden davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesi doğru olmakla birlikte, davacının kullanımı kapsamında olmayan mal ve hizmetler yönünden davalının kötü niyetli olduğu kabul edilerek davanın tümden kabulü ile tüm mal ve hizmetler yönünden de markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Şu halde Mahkemece yapılacak iş, hükümsüzlüğü istenen davalı markasının 30, 35 ve 43. sınıflarda tescilli olduğu gözetilerek, davacı şirketin fiili iştigal alanı belirlendikten sonra, iki marka uzmanı ve bir sektör bilirkişisinden oluşan bilirkişi heyeti marifetiyle, davacının dayandığı "..." ibaresinin markasal kullanıldığı mal veya hizmetlerin tespiti ve markasal kullanımın tespiti halinde sadece kullanımı tespit edilen mal veya hizmetler yönünden hükümsüzlük kararı vermekten ibaret iken, anılan hususlarda araştırma ve inceleme yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

2.Yapılacak bu araştırma sonucunda markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkin verilecek karara göre markaya tecavüz istemli karşı davanın değerlendirilmesi gerekmekte olup, bu nedenle davalı-karşı davacının asıl dava ve karşı davaya yönelik sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı-karşı davacının temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1 hükmü uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2955, Karar No: 2012/533, Tarih: 17.01.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/2955 E.  ,  2012/533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Boyabat Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :28.09.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayet düzenlemesi yapılırken; göz önünde tutulması gereken temel ilke, çocuğun "üstün yararı" ( BM Çocuk Haklarına Dair Sözleşme md.3; Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi md.1; TMK. md.339/1, 343/1, 346/1; Çocuk Koruma Kanunu md. 4/b) dır. Çocuğun üstün yararını belirlerken; onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve toplumsal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir. Ana ve babanın yararları; boşanmadaki kusurları, ahlaki değer yargıları, sosyal konumları gibi durumları, çocuğun üstün yararını etkilemediği ölçüde göz önünde tutulur. Annenin sadakat yükümlülüğüne aykırı davranması olayı, tek başına anneye velayetin verilmeme nedeni olarak kabul edilemez. Çocuklardan Y.2003, F. 2005 doğumludur. Çocukların yaşları gözetildiğinde anne sevgi, şefkat ve ilgisine muhtaç çağda oldukları anlaşılmaktadır. Annenin velayet görevini ihmal ettiği kanıtlanmış değildir. Bütün bu açıklamalar karşısında; çocukların velayet düzenlemesi konusundaki üstün yararının, velayetlerinin anneye bırakılması olduğu anlaşılmaktadır. Durum böyleyken mahkemece çocukların geçerli üstün yararları olmadığı halde, yazılı şekilde velayetlerinin davacı babaya bırakılması isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte açıklanan sebeplerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.01.2012 (Salı.)
Yargıtay — Esas No: 2012/19970, Karar No: 2013/12812, Tarih: 08.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/19970 E.  ,  2013/12812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/6, 63, 51/1-3. maddeleri

uyarınca mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi ve zaman dilimi, gerekçeli karar başlığına "06/10/2008 - 07/10/2008 arası (1 gün)" olarak yanlış yazılmış ise de, mahallinde düzeltilebilir hata olarak görüldüğünden; kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9445, Karar No: 2025/1141, Tarih: 05.02.2025

**10. Ceza Dairesi         2024/9445 E.  ,  2025/1141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/2594 E., 2024/1697 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : 1. Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması (sanık ... hakkında)

2. Bozma (sanık ... hakkında)

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatine karar verilmiştir.

C. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Sanığın atılı suçu işlemediğine,

3. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

4. Mahkûmiyete yeterli somut delil bulunmadığına,

5. 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

6. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

B. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanık ... hakkında atılı suçtan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, suçun unsurlarının oluştuğuna, delillerin değerlendirilmesine ve 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Sanıktan uyuşturucu madde ele geçirilmemesi, diğer sanık ...'ın ve hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrıca işlem yapılan ...nun sanık hakkında aleyhe beyanlarının bulunmaması, sanığın mahkûmiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilememesi ve bu itibarla yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedenleriyle sanık hakkında verilen beraat kararının yerinde olduğu belirlenmekle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ve delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararında Cumhuriyet savcısı ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, sanık ... yönünden oy birliğiyle, sanık ... yönünden oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,05.02.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

01.03.2024 tarihli bilgi alma tutanağına göre her iki sanığın plakasız motosikletle üzerindeki uyuşturucu maddeyi Havuzlubahçe Mah. 15120 Sokak ve çevresinde sattıkları yönünde alınan istihbarat üzerine

aynı tarihli fiziki takip tutanağı içeriğine göre istihbari bilgiye konu adrese gidildiğinde sanıkların bilgi içeriğinde olduğu gibi belirtilen yerde ve motosiklet ile beklediklerinin görülmesi, yine fiziki takip tutanağı içeriğine göre burada yanlarına gelen kullanıcı ... ile bir süre konuştuktan sonra sanık ...'in kullanıcıya eliyle bir yeri işaret etmesi, bu hususun duruşmada dinlenen kolluk görevlilerince doğrulanması, kullanıcı ...in 01.03.2024 tarihli müdafi huzurunda yaptırılan teşhiste kendisini ara sokağa yönlendiren şahsın sanık ... olduğunu söyleyerek teşhis etmesi ve mahkemedeki "sanık ... ile göz göze geldik" şeklindeki beyanıyla bu hususu tevil yollu anlatımıyla doğrulaması, sanık ...'in gösterdiği yerde bekleyen kullanıcının yanına giden sanık ... ile yapılan alışverişin kolluk tarafından görülmesi, kullanıcı tanıktan usulüne uygun alışverişe konu sentetik kannabinoidin ele geçirilmiş olması hususları nazara alındığında her iki sanığın 5237 sayılı TCK'nın 37. maddesi kapsamında fikir ve irade birliği içerisinde atılı suçu işlediği, bu nedenle her iki sanığın da mahkûmiyetine karar vermek gerekirken, sanık ...'in beraatine dair karara yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin reddiyle hükmün onanmasına dair sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz. 05.02.2025
Yargıtay — Esas No: 2013/18758, Karar No: 2014/1046, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18758 E.  ,  2014/1046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2013

NUMARASI : 2012/939-2013/78

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan B.. Ç.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan B.. Ç.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Dava konusu 547 parsel sayılı taşınmazın konumu ve bilirkişi raporunda yazılı özellikleri gözönünde bulundurulduğunda, gelir metoduna göre belirlenen bedele % 20, 531 parsel sayılı taşınmaza ise %10 oranında objektif değer artırıcı unsur ilavesi suretiyle değerinin tespit edilmesi gerektiği halde, bu oranların % 5, kabulü ile az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan B.. Ç.. vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/155, Karar No: 2021/5504, Tarih: 13.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/155 E.  ,  2021/5504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 23 ve 1 parsel sayılı taşınmazlarını Mevlana Dergahı yapılması şartıyla davalıya bağışladığını, ancak aradan uzun süre geçmesine rağmen davalının bağış koşulunu yerine getirmediğini ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, radyo ve televizyon alanında faaliyette bulunan bir şirket olduklarını, davacı tarafından taşınmazların televizyon kanalı kurulması amacıyla bağışlandığını, taşınmazların satışından elde edilecek gelir ile televizyon kanalının kurulabileceğinin davacıya söylendiğini, davacının intifa hakkını üzerinde tutarak taşınmazların çıplak mülkiyetini bağış suretiyle devrettiğini,bu durumda taşınmazların satışının da mümkün olmadığından şartın yerine getirilemediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, resmi senette temlikin şartlı bağış şeklinde yapılmadığı, davacının iddialarını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacının istinaf başvurusu üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, davalının savunması gereğince temlikin şartlı bağış olduğu, ancak davacının intifa hakkını üzerinde bırakarak taşınmazların çıplak mülkiyetini bağışlamasıyla şartın ölümünden önce olmayacağını bilerek temlikleri yaptığı gerekçesiyle 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak gerekçesi değiştirilmek suretiyle davanın reddi yönünde yeniden hüküm kurulmuştur.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4,90 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 13/10/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25312, Karar No: 2010/6832, Tarih: 23.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/25312 E.  ,  2010/6832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlu, Beykoz icra dairelerinin yetkili olduğundan bahisle icra mahkemesine yetki itirazında bulunmuştur.

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte yetkili icra dairesi İİK'nun 50.maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken ve HUMK'nunda öngörülen yetki kurallarına göre belirlenir (HUMK. m.9-27).

Somut olayda, takibe dayanak bonoda Kadıköy Mahkemeleri ve İcra Daireleri yetkili kılınmış olmakla, yetki sözleşmesi gerçekleştirilmiştir. HUMK.nun 22. maddesine göre yetki sözleşmesi ile belirlenen özel yetkili yerde de takip yapılabileceğine göre yetki itirazının reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.