muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17044, Karar No: 2024/647, Tarih: 23.01.2024

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, çocuğuna hasta engeli koyan, Ödemiş Devlet Hastanesinde çocuk doktoru olan müşteki ile bu durumu konuşmak üzere müştekinin odasına geldiği, müştekinin kolunu sıktığı, müştekinin odasından çıkmasını engelleyerek hürriyetini kısıtladığı iddiasına ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince; "...Sanığın kastının katılanın çocuğuna hasta engeli koyması üzerine katılanla konuşmaya devam etmek istemesine rağmen katılanın sanıkla konuşmayı sonlandırmak amacıyla odasından çıkmak amacıyla odanın kapısına yöneldiğinde sanığın katılanın odasından çıkmasına sağ kolundan tutup sıkarak engel olduğu anlaşılmakla; sanığın hukuka aykırı olarak katılanın odasından çıkma özgürlüğüne engel olduğu, bunu da yaparken katılanın kolundan tutup sıkmak suretiyle cebir kullandığı..." gerekçesiyle sanığın, katılana yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği kabul edilerek atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan incelemede; "...sanığın eşi ile birlikte mağdur doktorun çalıştığı polikliniğe çocukları için muayene engeli konulması hususunu konuşmak için gittikleri, doktor odasına geldiğinde peşinden girip konuyu doktora açtıkları, mağdur doktorun da bu konuyu konuşmak istemediğini, kapalı kapılar ardında bu konuyu konuşmak istemediğini, başka çocuk doktorlarının olduğunu, çocuğunu o doktorlara götürebileceğini söyleyip dışarı çıkmak istediği ancak sanığın mağdurun kolundan sertçe tutup duvara doğru ittirdiği, olay sırasında mağdurun kolunda kızarıklık ve hassasiyet olacak şekilde yaralandığı, sanık ve eşinin doktor odasına girip doktorun odadan çıkması arasında yaklaşık 1,5 dakikalık bir sürenin geçtiği, bu kadar kısa bir sürede yaşanan tartışma sırasında sanığın dışarıdakiler olaya tanık olmasın diye kapıyı kapatması ve mağdurun kolundan tutup ittirmesinde mağdur doktoru hürriyetinden yoksun bırakma olarak değil kasten yaralama olarak kabul edilmesinin dosya kapsamına ve delil durumuna uygun düştüğü, sanığın mağdur doktoru hürriyetinden yoksun bırakmak kastıyla hareket etmediği, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunun unsurlarının da oluşmadığı..." gerekçesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet kararı kaldırılarak beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dava dosyası içeriği, sanığın aşamalardaki savunmaları, katılan beyanları, katılanın adli raporu, tanık anlatımları, olayın kolluğa intikal şekli, görüntü izleme tutanağı ve dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın, kişiyi hürriyetinden alıkoyma kastı ile hareket etmediğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığına yönelik Bölge Adliyesi Mahkemesi kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

Dava dosyası içeriği, sanığın aşamalardaki savunmaları, katılan beyanları, katılanın adli raporu, tanık anlatımları, olayın kolluğa intikal şekli, görüntü izleme tutanağı ve dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın, kişiyi hürriyetinden alıkoyma kastı ile hareket etmediğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığına yönelik Bölge Adliyesi Mahkemesi kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... vekilinin, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının usûl ve yasaya ve hakkaniyete aykırı olduğuna, sanığın suç kastının bulunduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine, re'sen gözetilecek sebeplerle beraat kararının bozulması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 23.09.2020 tarihli ve 2018/635 Esas, 2020/619 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/5041, Karar No: 2012/7273, Tarih: 30.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/5041 E.  ,  2012/7273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, su aboneliği yapılması yönünde muarazanın giderilmesi, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup; hüküm, Tüketici Mahkemesince verilmiştir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 30.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3632, Karar No: 2012/5154, Tarih: 04.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3632 E.  ,  2012/5154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

10.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında ... köyü 124 ada 19, 32 ve 33 sayılı sırasıyla 3.926,64 m2 – 65,56 m2 – 302,79 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar ...’in zilyetliğinde olduğu, taşınmazlar hakkında Kadastro Mahkemesinde 2008/3 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak asılları cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmişlerdir.

Davacı ... Yönetimi 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle Kadastro Mahkemesinde 2008/3 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 124 ada 19, 32 ve 33 sayılı taşınmazlara ilişkin dava ayrılarak yukarıdaki esasa kayıt edildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazların kadastro tespitinin iptal edilerek 124 ada 32 ve 33 sayılı taşınmazların tamamının , 124 ada 19 sayılı taşınmazın fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen kesiminin orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen bölümünün ev ve fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından 124 ada 19 sayılı taşınmazın (B) ile işaretlenen kesimi yönünden temyiz edilmiştir.

Dava orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye uzman bilirkişi raporuna eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan uygulama ve araştırma sonucu 124 ada 19 sayılı taşınmazın (B) ile işaretlenen bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04.04.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3630, Karar No: 2020/606, Tarih: 16.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/3630 E.  ,  2020/606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, Akcami Yapı Kooperatifinin 7. Blok inşaatında kapı takma işinde çalışan müteveffa ...'in, zemin katta bulunan merdiven boşluğundan bodrum kat zemine düşmesi sonucu, ölü muayene tutanağına göre, “yüksekten düşme ile husulü mümkün künt kafa travmasına bağlı kafa kemiklerinde kırık, beyin doku harabiyeti ve beyin kanaması” nedeniyle vefatı ile sonuçlanan olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yanında ayrıca 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır.

Gerekçeli karar başlığında, müteveffanın nüfus bilgilerinin yazılmamış olması, mahallinde ilavesi mümkün bir yazım eksiği olarak kabul edilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, kusur tespitine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, sanık hakkında erteleme veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasının usul ve Yasaya aykırı olduğuna, müteveffanın sanığın işçisi olmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılanlar vekilinin adli para cezasına ilişkin hükümlerin uygulanmasının usul ve Yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16/01/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28027, Karar No: 2018/1799, Tarih: 15.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/28027 E.  ,  2018/1799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, tehdit suçudan tayin edilen 100 TL, hakaret suçundan tayin edilen 1.860,00 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanık ...'ün temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Suça konu eyleminin gerçekleştirildiği iddia edilen yerin tam olarak neresi olduğu, özel şirket tarafından kiralanmış alan içerisinde mi kaldığı, kamuya açık deniz alanında mı kaldığı, suçu işlediği iddia edilen sanığın kimliğinin nasıl tespit ve teşhis edildiği, bu suretle sanığın eylemi işlenmesine katıldığının nasıl tespit edildiği, sanığa atılı eylem sebebiyle suça konu yerden balık alınıp götürülüp götürülmediği, yani atılı eylemin tamamlanıp tamamlanmadığı ve götürüldüğü iddia edilen balık var ise değerinin ne kadar olduğu hususları açıklığa kavuşturulmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamaye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32114, Karar No: 2017/1181, Tarih: 21.02.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/32114 E.  ,  2017/1181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Doğrudan verilen ve hapisten çevrili adli para cezalarının, günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesi yerine fıkrası belirtilmeksizin TCK.nun 52. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Suç tarihinden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa'nın 5.maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6.madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasa'nın 106.maddesinin 4 ve 9.fıkralarının yeniden düzenlenip, 10.fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1- Doğrudan verilen ve hapisten çevrili adli para cezalarının paraya çevrilmesine ilişkin hükmün 4. ve 5. fıkralarında yer alan "52. madde" ibarelerinin çıkartılarak yerine "TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca" ibarelerinin eklenmesi,

2- Hükmün 4 . fıkrasından "Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine" kısmının hükümden çıkarılması ve diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10984, Karar No: 2020/6418, Tarih: 24.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/10984 E.  ,  2020/6418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; marketden çalınmaya teşebbüs edilen suça konu çalınan malzemelerin 10.11.2011 tarihli takdir kıymet tutanağına göre değeri 17.75 TL olduğunun belirtilmesi karşısında; hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malların değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24/06/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7403, Karar No: 2018/5862, Tarih: 24.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/7403 E.  ,  2018/5862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırııclık,resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

Tarım Bakanlığı’nın 2007/20 numaralı Tebliğine göre; arıcılar tarafından üretilen balların bakanlıktan gıda sicili ve gıda üretim izni almış işletmelere satılması halinde burdan alınacak müstahsil makbuzları ile doğrudan gelir desteği alınabileceğinin belirtilmesine rağmen, arıcılıkla uğraşan sanıkların üretim izni olmayan işletmelere sattıkları balları arıcılar birliğine satmış gibi sahte fatura alarak bu faturalarla doğrudan gelir desteği almak suretiyle atılı nitelikli dolanddırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia olunan olayda;

Sanıkların savunmaları, katılan vekilinin beyanları, Erzurum Arıcılar Birliğine ait evraklar ve ilçe tarım müdürlüğü yazıları ile dosya kapsamından mahkemece sanıkların üzerilerine atılı suçların yasal unsurlarının oluşmaması gerekçesiyle vermiş olduğu beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin atılı suçların sübut bulduğuna yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesinde yer alan “Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir.” biçimindeki düzenleme ile Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16/10/1978-2/324-350 sayılı Kararında belirtilen; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi, vekalet ücretinin tayininde esas ilke olarak sanıkların adedi ya da sanığın birden çok suç işlemiş olmasını değil, usulünce açılan ve avukat tarafından takip edilen davaların adedini esas almakta ve taraflara yükletilecek avukatlık parasının her dava için ayrı ayrı tayinini öngördüğü, buna göre, ayrı ayrı dava açılmadıkça ücreti vekaletin ayrı ayrı tayin ve takdirinin mümkün bulunmadığı nazara alındığında sanıklar ".....’in" kendilerini tek bir ortak müdafiiyle, temsil ettirdikleri gözetilip ortak vekil bakımından tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden her sanık için ayrı ayrı vekalet ücreti takdiri,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;hüküm fıkrasında avukatlık ücretine yönelik kısmın çıkartılarak "Sanıklar R.....r’in kendilerini ortak vekaletnameli müdafii ile temsil ettirmiş olduğundan hüküm tarihine göre yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5.maddesi gereğince, 2.640,00 TL maktu avukatlık ücretinin hazineden alınarak bu sanıklara eşit oranında verilmesi" fıkrasının eklenmek suretiyle 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi uyarınca sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19474, Karar No: 2007/1204, Tarih: 05.02.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/19474 E.  ,  2007/1204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Çorum İş Mahkemesi

Tarih               : 26.09.2006
Yargıtay — Esas No: 2019/10375, Karar No: 2020/3571, Tarih: 27.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/10375 E.  ,  2020/3571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kolluk görevlilerince 18.02.2014 tarihinde düzenlenen yakalama tutanağı içeriği ve suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasında alınan savunmasına göre yapılan ihbar sonucu yapılan araştırma üzerine suça sürüklenen çocuğun olay yerinden farklı bir sokak üzerinde görülerek durdurulduğu bu durumda kesintisiz bir takipten bahsedilemeyeceğinden, hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 27.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.