muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7041, Karar No: 2020/5103, Tarih: 13.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7041 E.  ,  2020/5103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/4. maddesi uyarınca 50/1-a, 52-4, 53/6 maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık idaresindeki otomobiliyle, meskun mahal dışı, gündüz vakti, iki yönlü, asfalt kaplama eğimli köy yolunda seyri sırasında, olay mahallinde virajı dönerken şerit ihlali yaparak, aracının sol ön tampon kısmıyla, karşıdan gelen motosiklete çarpmasıyla sanığın tam kusuruyla motosiklet sürücüsü katılanın vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını 5. dereceden etkileyecek ve yüzde sabit iz kalacak, motosiklette yolcu katılanın ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, bilirkişi raporlarının hükme esas almaya elverişli olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun ONANMASINA, 13/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18820, Karar No: 2014/1086, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18820 E.  ,  2014/1086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/1018-2013/516

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan G.. İ.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan G.. İ.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan G.. İ.. vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1264, Karar No: 2024/3562, Tarih: 25.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1264 E.  ,  2024/3562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/717 Esas, 2023/1506 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Silifke Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.02.2022 Tarihli ve 2021/822 Esas, 2022/221 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki adresinin Çorak Mahallesi Yukarıtopal 2 Sokak No:5 .../Sinop olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Gerze Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.06.2022 Tarihli ve 2022/226 Esas, 2022/283 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının dava tarihindeki yerleşim yeri adresinin Gazi Mahallesi 3 Sokak No:27 .../Mersin olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mahkemeler arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosya Dairemize gönderilmiş, Dairemizin 27.10.2022 tarihli ve 2022/10432 Esas, 2022/14745 Karar sayılı ilâmı ile de Silifle Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiştir.

C. Yargı yeri olarak belirlenmesinin ardından Silifke Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.03.2023 Tarihli ve 2022/1612 Esas, 2023/476 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının Sinop Kadın Sığınma Evi'nde olduğunun bildirildiği, kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki adresinin boş olduğu, en son ekleme tarihi olan 20.12.2022 tarihli adresinin ise Gelincik Mahallesi Zübeyde Hanım Caddesi No:4 Merkez/Sinop olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

D. Sinop Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.11.2023 Tarihli ve 2023/717 Esas, 2023/1506 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin Fevzi Çakmak Mahallesi Koca Ragıp Paşa Sokak No:16 İç Kapı No:4 .../Samsun olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 6100 sayılı Kanun’un “İnceleme usulü ve sonucu” başlıklı 23 üncü maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 6100 sayılı Kanun’un “İnceleme usulü ve sonucu” başlıklı 23 üncü maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

“Bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca verilen yargı yeri belirlenmesi ile kanun yolu incelemesi sonucunda kesinleşen göreve veya yetkiye ilişkin kararlar, davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlar.”

C. Değerlendirme

Aynı dosyayla ilgili olarak daha önce Dairemizin 27.10.2022 tarihli ve 2022/10432 Esas, 2022/14745 Karar sayılı ilâmı ile Silifke Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlendiğinden ve 6100 sayılı Kanun’un 23 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararlar davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlayacağından uyuşmazlığın çözümünde Silifke Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Silifke Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12515, Karar No: 2011/12876, Tarih: 21.06.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/12515 E.  ,  2011/12876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Urla İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Mahkemece hükmüne uyulan, Dairemizin 10.12.2009 tarih ve 2009/16228 esas-2009/24684 karar sayılı bozma ilamında “mahkemece belediyeden taşınmazlara ait imar planları da getirtilerek hukukçu ve teknik bilirkişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile taşınmazların başında ayrı ayrı keşif yapılarak, her bir taşınmazın kamu hizmetinde fiilen kullanılıp kullanılmadığının, bilirkişi kurulundan alınacak raporla tesbit edilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği” belirtilmiştir. Bozma ilamına uyan mahkemece yapılan keşif sonucunda verilen 28.12.2010 tarihli bilirkişi kurulu raporunda; 1889 ada 2 parsel sayılı taşınmazın fiilen boş arsa olduğu, dosya kapsamından ve mahallinde yapılan keşiften dava konusu taşınmazların fiilen kamu yararına kullanıldığı ifade edilmiş olup, mahkemece bu rapor hükme esas alınarak hacze konu bu taşınmazın da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı gerekçesiyle haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Haczedilmezlik şikayetine konu olan taşınmazlardan 1889 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tapuda bir kısmının borçlu belediye adına arsa vasfıyla kayıtlı olduğu görülmektedir.

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur. Asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal bir düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir. Buna göre 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin de dar yorumlanması gerekip, madde de açıkça haczedilmezlik için "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşulunun kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir malın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. İmar planı vb. bir idari işlem ya da kararla taşınmazın kamu hizmetinin yürütülmesini sağlayacak bir amaç için tahsis edilmesi onun fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı sonucunu doğurmayacağından, haczin kaldırılması için yeterli olmaz. Bunun için hakim bizzat taşınmazın başında bilirkişi eşliğinde keşif yaparak haczedilen taşınmazın fiili kullanım durumunu belirlemeli ve bu şekilde sonuca gitmelidir.

Somut olayda, mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi kurulu raporunda, şikayete konu 1889 ada 2 parsel sayılı taşınmazın fiilen boş arsa olduğunun belirlendiği görülmektedir. Taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planında spor eğitim merkezi olarak tahsis edilmiş olması fiilen kamu hizmetinde kullanıldığının kabulünü gerektirmez.

Bu durumda 2 parsel sayılı taşınmazın zeminde boş arsa olduğu ve fiilen kamu hizmetinde kullanılmadığı belirlendiğine göre mahkemece anılan taşınmaz hakkındaki haczedilmezlik şikayetinin

reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bu taşınmaz yönünden de şikayetin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10071, Karar No: 2025/2232, Tarih: 24.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/10071 E.  ,  2025/2232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/295 Esas, 2021/366 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.05.2021 Tarihli ve 2021/22 Esas, 2021/417 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda genel yetkili mahkeme davalının ikametgah mahkemesi olduğu, olayın da Ankara Sincan (Etimesgut) İlçesinde gerçekleştiği, icra takibinin İstanbul'da yapılıp kesinleştirilmiş olmasının İstanbul mahkemelerini yetkili hale getirmeyeceği de göz önüne alındığında davalı tarafından usulüne uygun olarak yapılan yetki itirazının kabulü gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ankara Batı 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.10.2021 Tarihli ve 2021/295 Esas, 2021/366 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda, davalı taraf cevap dilekçesinde Ankara Mahkemelerinin yetkili olduğu yönünde itirazda bulunulduğu ancak dosyanın hangi yetkili mahkemeye gönderilmesinin istenildiğinin belirtilmediği anlaşılmakla yetkisizlik nedeniyle davanın reddi talep edildiğinden en geç ilk oturumda da davalı tarafın hangi mahkemeye gönderilmesini istediği yönünde talep açıklatılmadığından usulüne uygun yetki itirazında bulunulmadığı görülmekle resen yetkisizlik kararı verilemeyeceği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un 6 ncı, 10 uncu ve 115 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 89 uncu maddesi ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 50 nci maddesi

C. Değerlendirme

2. 6100 sayılı Kanun’un 6 ncı, 10 uncu ve 115 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 89 uncu maddesi ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 50 nci maddesi

C. Değerlendirme

1. İtirazın iptali davasında usulüne uygun olarak başlatılmış ve itirazla durmuş bir takibin varlığı dava şartıdır. İtirazın iptali davasını gören mahkemenin, icra takibinin yapıldığı icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı öncelikle incelemesi gerekir. Mahkemenin yetkisine yönelik bir itirazın var olup olmaması, bu sonuca etkili değildir. Eş söyleyişle, itirazın iptali davasında, mahkemenin yetkisine itiraz edilmiş olsun veya olmasın, mahkeme öncelikle, icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı inceleyerek kesin olarak sonuçlandırmalıdır. Kaldı ki, itirazın iptali davasını görme yetkisi, takibin yapıldığı yer mahkemesine aittir. O nedenle, mahkemenin, icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı incelemesi doğaldır. Bu yetki itirazının incelenmesi sonucunda, mahkeme, kendisinin yetkili olup olmadığını da belirlemiş olacaktır.

2. İlamsız bir takipte yetkili icra dairesi de 2004 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin yollaması ile 6100 sayılı Kanun'un genel hükümlerine göre belirlenecektir. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesine göre genel yetkili icra dairesi, davalı gerçek veya tüzel kişinin takibin yapıldığı tarihteki yerleşim yeri icra dairesidir. Yine aynı Kanun’un 16 ncı maddesine göre ise haksız fiilden doğan uyuşmazlıklarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi icra dairesi de yetkilidir. Aynı Kanun’un 10 uncu maddesine göre ise sözleşmeden doğan davaların sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği hüküm altına alınmış olup, bu sebeple sözleşmeden doğan para borcunun tahsili için başlatılan takipte, sözleşmenin ifa edileceği yer icra dairesi de yetkili kılınmıştır. Takibin konusu sözleşmeden kaynaklı para borcu olduğunda, 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesine göre, aksi kararlaştırılmadıkça para borçları alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ifa edilecektir.

3. Yetki itirazının incelemesi neticesi mahkeme yetkili olduğuna karar verirse borçlunun icra dairesine yapmış olduğu yetki itirazının reddine karar verilerek uyuşmazlığın esastan incelenmesine geçilecektir. Mahkeme yapmış olduğu inceleme neticesi takip yapılan icra dairesinin yetkili olmadığına kanaat getirir ise yetkili icra dairesinde yapılmış geçerli bir takip olmadığından dava şartı eksikliğinden davanın usulden reddine karar verecektir.

3. Yetki itirazının incelemesi neticesi mahkeme yetkili olduğuna karar verirse borçlunun icra dairesine yapmış olduğu yetki itirazının reddine karar verilerek uyuşmazlığın esastan incelenmesine geçilecektir. Mahkeme yapmış olduğu inceleme neticesi takip yapılan icra dairesinin yetkili olmadığına kanaat getirir ise yetkili icra dairesinde yapılmış geçerli bir takip olmadığından dava şartı eksikliğinden davanın usulden reddine karar verecektir.

4. Dosya kapsamından, alacağının tahsili için İstanbul 31.İcra Müdürlüğü'nün 2018/35192 Esas sayılı dosyası ile takip başlattığı, davalının yetkiye, borca ve faiz talebine itiraz ettiği, takibin durduğu, itirazın iptali davasının takibin başlatıldığı yer olan İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesinde açıldığı anlaşılmaktadır. İtirazın iptali davasını gören mahkemenin, icra takibinin yapıldığı icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı öncelikle incelemesi gerektiğinden uyuşmazlığın İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/698, Karar No: 2015/2767, Tarih: 20.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/698 E.  ,  2015/2767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün ve tavzih kararının, davacı Kurum avukatı ve davalılardan...Temizlik İnşaat Taah Hafr Nak Tic AŞ vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Dr. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Mahkeme; ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davalılardan ... vekilinin 06.09.2013 tarihli tavzih dilekçesi kabul edilerek 07.10.2013 tarihli tavzih kararı ile hüküm fıkrasına “Karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan tarife gereğince 1.320,00 TL ücreti vekaletin davacı ...'dan alınarak davalı ...'e ödenmesine" hükmü eklenmiştir.

6100 sayılı Kanunun “Hükmün tavzihi” başlığını taşıyan 305. maddesinin 1. fıkrasında, hüküm yeterince açık değilse veya yerine getirilmesinde duraksama uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, yerine getirilmesi tamamlanıncaya kadar taraflardan her birinin hükmün açıklanmasını veya duraksama ya da aykırılığın giderilmesini isteyebileceği belirtildikten sonra 2. fıkrada, hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçların, tavzih yolu ile sınırlandırılamayacağı, genişletilemeyeceği ve değiştirilemeyeceği bildirilmiştir.

Somut olayda, hakkındaki davanın reddine karar verilen ... tavzih yoluyla vekalet ücretine hükmedilmesi hükmün değiştirilmesi niteliğinde olup usul ve yasaya aykırı bulunduğundan davacı Kurum vekilinin bu hususa yönelik temyiz itirazının kabulüyle hükmün bozulması gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle 07.10.2013 tarihli tavzih kararının BOZULMASINA,

2-19.07.2013 tarihli karar yönünden, işin esasına gelince;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan...Temizlik İnşaat Taah Hafr Nak Tic AŞ.'den alınmasına, 20.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7583, Karar No: 2020/9764, Tarih: 16.11.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/7583 E.  ,  2020/9764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Taraflar arasındaki dava sonucu ilk derece mahkemesince verilen hükmün istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar Dairemizce kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması üzerine, ilk derece mahkemesince verilen direnme kararına ilişkin dava dosyası 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 4/1.maddesi uyarınca Dairemize gönderilmiş olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu, gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dairemizce verilen 04/03/2020 gün ve2020/1423 E. 2020/2181 K. sayılı bozma ilâmı usul ve yasaya uygun bulunmuş olup, ilk derece mahkemesince verilen direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 6763 sayılı Kanunun 43.maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK'nun 373. maddesinin 5.fıkrası uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmesine, 16/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/23663, Karar No: 2022/20946, Tarih: 26.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/23663 E.  ,  2022/20946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Özel güvenlik görevlisi olarak çalışabilmek için 5188 sayılı Kanun’nun 10. maddesi uyarınca özel güvenlik eğitimini başarıyla tamamlamış olmak ve 11. maddesi uyarınca da valilikten çalışma izni almak zorunlu olup, anılan Kanun'un 23. maddesine göre özel güvenlik görevlisi mağdurların kendilerine karşı işlenen suç nedeniyle kamu görevlisi sayılabilmeleri için yukarıda açıklanan koşulları taşımaları gerektiği anlaşıldığından, katılan ...’ın bu koşulları taşıyıp taşımadığı araştırılmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2- Katılan ...’ın valilikten çalışma izni olması durumunda ise, hırsızlık iddiası üzerine katılan ve müşteki tarafından yakalanan şahsın yardım istemesi üzerine olay yerine gelen sanığın ele geçirilemeyen bıçağı çıkartıp "bırakın lan, bırakın diyorum size" dedikten sonra bıçağı doğrultup katılan ve müştekiye sallaması şeklinde kabul edilen eylemlerinin bütün halinde TCK'nın 265/1- 4. maddelerinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden vasıflandırmada hataya düşülerek sanığın tehdit suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

3- Kabule göre de;

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Olay günü sanığın söylediği kabul edilen kaba hitap tarzı niteliğindeki sözlerinin, muhatapların onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun yasal unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden yetersiz gerekçe ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmekle tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.