muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/419, Karar No: 2019/1381, Tarih: 27.03.2019

Mehmet Salih Tatlıcı’nın el ürünü olduğu belirtilmişken, ... Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesi’nin 09.12.2014 tarih ve 27695533-101.02- 2014/109015/10498 sayılı raporunda bahsi geçen sözleşmelerdeki imzanın...’nın eli ürünü olup olmadığının belirlenemediği rapor edilmiştir. Bu haliyle raporlar çelişkili olup çelişkili raporlara dayanarak sözleşme ilişkisi kurulduğu kabul edilerek, işin esası hakkında karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; alınan grafoloji raporu ile ... raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi için üniversitelerden seçilecek uzman bilirkişilerden oluşan bir heyete dosyanın tevdi edilerek sözleşmelerdeki muris imzalarının sıhhati araştırılmalı sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin haçlarının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 154,30 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 27.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32088, Karar No: 2013/28464, Tarih: 03.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/32088 E.  ,  2013/28464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine ve müştekinin anlatımına göre kilitlenmeden (kilit altına alınmadan) sokak üzerinde park halinde bırakılan hırsızlık suçuna konu motorsikletin “adet veya tahsis ya da kullanımı gereği açıkta bırakılan eşya” niteliği bulunmadığından, mahkemenin sanığın hırsızlık eyleminin TCK.nun 141/1. maddesindeki suça uyduğu yönündeki kabul, gerekçe ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki eleştiriye katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17262, Karar No: 2014/15899, Tarih: 24.09.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17262 E.  ,  2014/15899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı yasanın 8/l.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.09.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16568, Karar No: 2010/3433, Tarih: 31.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/16568 E.  ,  2010/3433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, saldırgan sarhoşluk

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında saldırgan sarhoşluk suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanık hakkında saldırgan sarhoşluk suçuyla ilgili olarak, 5326 sayılı Yasanın 35. maddesi uyarınca verilen idari para cezasına ilişkin karara karşı, aynı Yasanın 27-29. maddeleri uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, sanık ... savunmanının bu konudaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 5271 sayılı CMK.nun 264/1. maddesi uyarınca sanık savunmanı yönünden yasa yolu ile merciinde yanılma, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Olay günü sanığın bıçakla ve tek başına yakınanın üzerinden suça konu eşyayı yağmaladığının anlaşılması karşısında; koşulları bulunmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 149/1. maddesinin “c” bendi ile de uygulama yapılması; sonuca etkili olmadığından,

5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 31/03/2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3361, Karar No: 2010/6540, Tarih: 07.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3361 E.  ,  2010/6540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜRE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/06/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, muris M. K.'nın mirasçısı olduklarını ve 17 parça taşınmazın davalı kardeşleri adına kadastroca senetsizden tespit edildiğini, kadastro tespitinin iptali istemiyle açtıkları dava sırasında, taşınmazların muris M.tarafından noter senedi ile davalıya satıldığını öğrendiklerini, anılan davanın tapusuz taşınmazlarda muvazaa iddiasının ileri sürülemeyeceği gerekçesiyle reddedildiğini, murisin davacıların saklı paylarını ihlal kastı ile hareket ettiğini ve tasarruf nisabını aşacak şekilde işlem yaptığını ileri sürerek, tenkise karar  verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ileri sürülen zamanaşımı def'inin değerlendirilmesi gerektiği ve Medeni Kanununun 571.maddesi uyarınca murisin ölümü üzerinden 10 yıldan fazla zaman geçtiği, zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi H.F.D.'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, tarafların ortak miras bırakanı M. K.’nın 11.03.1980 tarihinde öldüğü, tenkis istekli eldeki davanın, 24.11.2008 tarihinde açıldığı, çekişme konusu taşınmazların kadastro tespiti ile zilyetliğe dayalı olarak davalı adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Murisin ölüm tarihi itibariyle, olayda 743 Sayılı Medeni Kanun hükümlerinin uygulanacağı kuşkusuzdur. Hemen belirtilmelidir ki, 743 Sayılı Medeni Kanunun 513.maddesinde öngörülen süre zamanaşımı, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 571.maddesindeki süre ise hak düşürücü süre olup, mahkemece 743 Sayılı Yasanın 513.maddesi yerine 4721 Sayılı Yasanın 571.maddesinden bahisle davanın süre yönünden reddine karar verilmesi doğru değildir.

Ancak, davalı verdiği cevap dilekçesinde zamanaşımı def’inde bulunmamış ise de, bu dilekçe davacı tarafa tebliğ edilmeden, cevap süresi geçtikten sonra, cevap dilekçesi davacıya tebliğ edilinceye kadar davalı taraf ek bir dilekçe ile savunmasını genişletebileceğinden, bir başka ifade ile, savunmanın genişletilmesi yasağı cevap dilekçesinin davacı tarafa tebliğ edilmesi ile başlayacağından (HUMK’nun 202/2) davalı tarafın ilk oturumdaki zamanaşımı def’inin mahkemece dikkate alınmasında ve somut olayda 743 Sayılı Medeni Kanun’un 513. maddesi hükmünün gözetilmesi gerekeceği nedeniyle genel zamanaşımı süresinin geçtiği gerekçesiyle davanın reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacıların temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Davalının temyiz itirazına gelince, davada vekille temsil edilen davalı yararına, dava dilekçesinde gösterilen dava değeri üzerinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, maktu vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün, açıklanan nedene hasrenHUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  07.6.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27815, Karar No: 2015/4494, Tarih: 11.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27815 E.  ,  2015/4494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, yeniden yapılan yargılamada bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bozma ilamına göre, dava konusu taşınmazlardan davalı idare tarafından geçirilen sulama kanalları nedeniyle taşınmazlarda meydana gelen değer artışı hesaplanarak hükmedilen bedelden indirilmesi ve karar ve ilam harcının maktuen belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma ilamından önceki ilk kararı davacı taraf temyiz etmediğinden dava konusu taşınmazlardan geçen kanaldan arta kalan kısımlarında değer azalışı uygulanmaması yönünden davalı idare lehine usuli kazanılmış hak doğduğu gözetilmeksizin, bozmadan sonra alınan ek rapor ile dava konusu taşınmazda değer azalışı uygulanmak suretiyle 1.443,92-TL fazla bedele hükmedilmesi, doğru değilse de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 1 nolu bendindeki (3.526,86) rakamlarının hükümden çıkarılmasına, yerine (2.082,94 ) rakamlarının yazılmasına,

b) 4 nolu bendindeki (387) rakamlarının hükümden çıkarılmasına, yerine (246,44) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9088, Karar No: 2016/10418, Tarih: 25.05.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/9088 E.  ,  2016/10418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık tarafından mahkemeye sunulan dilekçede eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz talebinde de bulunulduğu anlaşılmakla; CMK’nın 42. maddesi gereğince temyiz hakkını elde etmeye yönelik eski hale getirme istemi hakkında karar vermeye temyiz incelemesini yapacak olan Yargıtay'ın yetkili olması karşısında, yerel mahkemenin yetkisi bulunmadığı halde eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz talebinin de reddine ilişkin olarak verdiği 27/06/2014 tarihli ek kararın hukuken geçersiz olduğunun tespitiyle ve gerekçeli kararın yöntemine göre tebliğ edilmediğine ilişkin olarak dile getirilen düşünceler yerinde görülmeyerek yapılan incelemede;

Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 25/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37454, Karar No: 2017/5861, Tarih: 22.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/37454 E.  ,  2017/5861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Kolluk görevlileri tarafından düzenlenen tutanağa göre; 04/03/2013 tarihli eylemde, suça sürüklenen çocuklar Abdullah ve Kerim'in hırsızlık suçunu işlerken tanınmamak için başlarına kar maskesi taktıklarının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocukların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-f maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-a maddesinin uygulanması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Suça sürüklenen çocuk ...'in tüm aşamalarda 04/03/2013 tarihli eylemde gözcü olarak bulunup eylemi gerçekleştirdiğini kabul etmesi, ancak 1 gün önce (03/03/2013) gerçekleşen eylemde ise kendisinin bulunmadığını beyan etmesi; suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...'ın 03/03/2013 tarihli eylemi kendilerinin gerçekleştirip suça sürüklenen çocuk ...'nin bu eylemi gerçekleştirmediğini beyan etmeleri karşısında, 03/03/2013 tarihli eylemi gerçekleştirdiği hususunda hakkında mahkumiyete yeterli delil bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...'in hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından beraati yerine mahkumiyetine hükmolunması,

b- 2 (a) nolu bozma nedeni dikkate alındığında sanık hakkında 04/03/2013 tarihli hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 43. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18858, Karar No: 2014/1139, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18858 E.  ,  2014/1139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/1126-2013/532

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Dava konusu taşınmazlara bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun % 10 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14078, Karar No: 2011/23975, Tarih: 29.12.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/14078 E.  ,  2011/23975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 26.01.2004'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Yasanın 322.maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 29.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3600, Karar No: 2012/2277, Tarih: 23.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/3600 E.  ,  2012/2277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Temyiz itirazı tasfiye memurlarından ... tarafından yapılmışsa da, bu kişinin tek başına temyize yetkili olup olmadığının tespiti bakımından, davacı kooperatiften temyiz tarihi itibariyle, kooperatifin taraf olduğu davalarda verilen kararları temyiz etmeye yetkili olanların isim listeleri, varsa imza sirküleri getirtilerek, çift imza ile temsil gerektiği tespit edilirse, temyize yetkili diğer kişinin vaki temyiz itirazına muvaffakat edip etmediği konusundaki imzalı dilekçesi alınarak, dosyanın tekrar gönderilmesi için yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9361, Karar No: 2024/20460, Tarih: 25.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/9361 E.  ,  2024/20460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2285 E., 2020/66 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/129 E., 2018/186 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 3, 5/1, TCK’nın 221/4-2.cümle, 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14.01.2020 tarihli, 2018/2285 Esas ve 2020/66 Karar sayılı 03.02.2020 tarihinde sanık müdafiine usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve sanık müdafiinin yasal süresi içerisinde temyiz başvurusu yapmadığı, ancak Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli 2019/573 Esas 2022/119 sayılı Kararında belirtildiği üzere, temyize konu kararın ayrıca sanığa tebliğinin gerekli olduğu ve dosya içeriğine göre İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin anılan kararının sanığa tebliğ edilmediği, sanığın kararı öğrenme tarihi olan 08.07.2020 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu ve temyiz kanun yolu başvurusunun süresinde yapıldığı anlaşılmakla,

Dosya içerisinde yer alan 10.10.2017 tarihli ikamet arama ve el koyma tutanağına göre, kolluk görevlilerince sanığın ikamet adresine gidildiğinde adreste kimsenin olmadığının anlaşılması üzerine sanığa ulaşılmış ve aynı gün sanığın adrese gelmesi üzerine gerekli arama ve el koyma işlemleri yapıldıktan sonra sanık, ilgili kolluk görevlileriyle birlikte kendiliğinden kolluk birimine giderek soruşturma aşamasından itibaren etkin pişmanlık kapsamında örgüt ve mensupları hakkında örgütte kaldığı süre, örgüt içindeki konum ve faaliyetlerine uygun bilgiler verdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının birinci cümlesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.