muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/237, Karar No: 2010/252, Tarih: 05.05.2010

Mahkemece bu olgular dikkate alınarak davanın tümden reddine, dava ve temyize konu taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümünün de 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera niteliği ile sınırlandırılmasına karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir…”)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı Hazine

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kadastro tespitine itiraz ile tespitin iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece dava konusu taşınmazın davacının kullanımında olduğu kabul edilen kısmı yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Yüksek Özel Dairece yukarıdaki gerekçeyle bozulmuş, verilen direnme kararını davalılardan Hazine temyiz etmiştir.

1-Davacının dava konusu taşınmazın murislerine ait olduğu beyanı karşısında intikal ve zilyetliğe dayalı olarak kendi adına tescilini talep edebilmesinin mümkün olup olmadığı hususu, Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında ön sorun olarak incelenip, değerlendirilmiştir.

Dosya içerisinde mevcut belge ve deliller ile ağırlıklı olarak bilirkişi ve tanık sözleri uyarınca dava konusu taşınmazın murislerine ait iken onların ölümü ile mirasçılar arasında yapılan rızai taksim sonucunda davacıya isabet ederek zilyetliğin davacıya devir ve teslim edildiğinin anlaşılmasına ve davanın Kadastro Mahkemesinde görülüyor olmasına göre davacının kendi adına tescil talep edebileceğine; sonuçta 3402 sayılı Kadastro Kanununun uygulanması yönünden ön sorun bulunmadığına oybirliğiyle karar verilmiş ve işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

2-İşin esasının incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalılardan Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma  kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6369, Karar No: 2013/23287, Tarih: 19.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/6369 E.  ,  2013/23287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.11.2011 tarih ve 2010/610-2011/538 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 17.12.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Flash TV logosuyla yayın yapmakta olan TV kanalının sahibi olup, yapımcılar 7. Sanat Sinema Müzik Yapım-Kenan Kaya ve Kani Rüzgar Şavata ile müvekkili şirket arasında 29.06.2004 tarihinde akdedilen sözleşme ile adı geçenler tarafından yapımcılığı üstlenilen “Dumanlı Yol” isimli TV dizisinin meydana getirilerek, müvekkiline ait Flash TV'de yayınlandığını, anılan sözleşme gereğince müvekkili şirket için vücuda getirilmiş olan dizinin 8 bölümü ile ilgili eser sahipliğinden kaynaklanan tüm mali ve manevi hakların yapımcılar tarafından münhasıran müvekkil şirkete devredildiğini, sözleşme uyarınca tüm fikri ve mülkiyet hakları, devir ve kiralama yetkisi müvekkili şirkete ait olan TV dizisi eserin davalı TRT tarafından Kürtçe yayın yapan TRT 6 kanalında müvekkili şirketin bilgisi dışında ve izinsiz olarak yayınlandığını ve dizinin isminin Kürtçe "...” olarak izinsiz değiştirildiğini, diziye yine izinsiz olarak Kürtçe dublaj yapıldığını, davalının tüm fikri mülkiyet hakları müvekkili şirkete ait olan “Dumanlı Yol” isimli TV dizisini müvekkili şirketin izni ve bilgisi dışında ismini değiştirerek ve başka bir dilde dublaj yaparak yayınlamasının müvekkili şirketin söz konusu TV dizisi üzerindeki eser sahipliğinden doğan mali ve manevi haklarına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek, tecavüzün önlenmesi ve fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydıyla FSEK 68. maddesi uyarınca şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminat ile FSEK 70. maddesi uyarınca 10.000,00 TL manevi tazminatın faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini ve kararın ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu "Dumanlı Yol" adlı TV dizisinin Türkiye'de Kürtçe ve Arapça televizyon ve video haklarının tümü İnsan Film Yapım-...'e geçmiş bulunduğunu, lisans sözleşmeleri ile taahhütname doğrultusunda, "Dumanlı Yol" adlı televizyon dizisinin TRT Kurumuna ait TRT 6 kanalında bir defa Kürtçe yayını için mali hak

.../...

-2-

sahibi İnsan Film Yapım-... ile TRT Kurumu arasında 28.01.2010 tarihli lisans sözleşmesi düzenlendiğini, müvekkili Kurumun tamamen hakka dayalı bir yayın gerçekleştirdiğini, davacının maddi ve manevi tazminat isteminin yasal dayanaktan yoksun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

.../...

-2-

sahibi İnsan Film Yapım-... ile TRT Kurumu arasında 28.01.2010 tarihli lisans sözleşmesi düzenlendiğini, müvekkili Kurumun tamamen hakka dayalı bir yayın gerçekleştirdiğini, davacının maddi ve manevi tazminat isteminin yasal dayanaktan yoksun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu eserin yapımcısı olan 7.Sanat Sinema Müzik Yapım, eserin Kürtçe ve yabancı dildeki yayın haklarını açıkça davacı tarafa vermediği, davalı TRT Kurumu'nun ise imzaladığı sözleşme ile eserin Kürtçe dilinde yayın haklarını aldığı, bu şekildeki yayının sunulan sözleşmelerin hükümleri gereğince davacının mali haklarına halel getirmeyeceği sonucuna varılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davacı şirket ile dava dışı yapımcılar arasında akdedilen sözleşme uyarınca 8 bölümü ile ilgili eser sahipliğinden kaynaklanan tüm mali ve manevi hakları münhasıran davacıya devredilen TV dizisinin davalı tarafından izinsiz olarak yayınlanması ve isminin izinsiz olarak değiştirilmesi ve yine izinsiz olarak diziye Kürtçe dublaj yapılması nedenleriyle eser sahipliğinden doğan mali ve manevi hakları tecavüze uğradığı iddiasıyla FSEK'ten kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkin olup, davacıya uyuşmazlık konusu sinema eseri niteliğindeki TV dizisi üzerindeki haklarını devreden dava dışı yapımcıların FSEK 80. maddesi uyarınca eser üzerinde manevi hak sahibi olmaları mümkün olamayacağından manevi tazminat isteminin reddine ilişkin olarak verilen mahkeme kararının neticesi itibariyle yerinde olmasına göre, davacı vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, uyuşmazlık konusu TV dizisi 5846 sayılı FSEK'in 5. maddesi kapsamında sinema eseri olup, bu diziyi meydana getiren dava dışı gerçek kişiler olan Kani ve Kenan da aynı Kanun'un 80. maddesi uyarınca film yapımcısı sıfatına sahiptir. Anılan 80. madde uyarınca film yapımcıları eser sahipleri ve icracı sanatçıların izniyle gerçekleştirdikleri tespit üzerinde çoğaltma, dağıtma, satma, kiralama ve kamuya ödünç verilmesi hususlarında münhasıran hak sahibi olup, dava dışı yapımcı Kani aynı zamanda söz konusu eserin yönetmeni, diyalog ve senaryo yazarı sıfatıyla da eser sahibidir ve aynı zamanda icracı sanatçıdır. Dava dışı yapımcılar ve eser sahibi tarafından 29.06.2004 tarihli sözleşme ile davaya konu eser üzerinde sözleşme ile ayrık tutulanların dışında tüm mali haklar tam ruhsat şeklinde davacı şirkete devredilmiş olup, bu sözleşmeye dayalı olarak düzenlenmiş olan “Muvafakat ve İbranamedir” başlıklı belge içeriğinde de dava dışı gerçek kişiler tarafından yapımcılığı ve yönetmenliği üstlenilen ve aynı zamanda jenerik ve tüm müzikleri de dahil eser sahipliğine haiz olunan “Dumanlı Yol” isimli TV dizisinin Flash TV'de yayınlanan 8 bölümü ile ilgili olarak tüm mali, fikri ve ticari hakların süre, sayı ve muhteva kısıtlaması olmaksızın FSEK ve tüm ilgili yasal mevzuat uyarınca geri dönülmez şekilde tam ruhsat kapsamında Göktuğ Elektronik Yayıncılık San. Tic. A.Ş. (Flash TV)'ye devredildiği belirtilmiştir. Bu durumda, davaya konu eserle ilgili olarak anılan sözleşme ve muvafakat belgesine göre aksi taraflarca kararlaştırılan mali hakların dışında kalan mali haklar açısından eser üzerindeki mali hakları davacıya devreden yapımcı ve eser sahiplerinin eser üzerinde tasarruf hakları kalmadığından bu kişilerin davaya konu eserin Kürtçe olarak yayınlanması için başka bir firma ile yaptıkları anlaşmaya dayalı olarak davalıya yapılan mali hak devrine

ilişkin sözleşme ve yapılan devir işlemleri geçersiz bulunmaktadır. 5846 sayılı FSEK'nun 54. maddesi uyarınca mali bir hakkı veya kullanma ruhsatını devre yetkili olmayan kimseden iktisap eden kimse iyiniyetli de olsa bu iyiniyeti korunamayacağından davalının davaya konu eser üzerindeki Kürtçe gösterim haklarını davacıya tam ruhsat ile mali haklarını devreden yapımcı ve eser sahibinden devralan İnsan Film Yapım ...'ten devraldığına ilişkin savunmalara da itibar edilemez. Bu durumda, davaya konu sinema eseri niteliğindeki TV dizisinin 8 bölümü üzerindeki uyuşmazlık konusu mali hakların geçerli bir şekilde davacıya devredilmiş olması karşısında davacının izni dışında aynı sinema eserinin başka bir dilde dublajı yapılarak yayınlanması amacıyla başkalarına devrine ilişkin olarak yapılan sözleşmeler geçerli olmadığından geçersiz sözleşmelere dayalı olarak mali hak iktisap eden davalının bu iktisabının korunamayacağı göz önüne alınmadan yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin manevi tazminat isteminin reddine ilişkin olarak verilen karara yönelik temyiz itirazlarının verilen kararın sonucu itibariyle doğru olması nedeniyle reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2411, Karar No: 2022/1699, Tarih: 07.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/2411 E.  ,  2022/1699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Hüküm : Sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle TCK’nın 257/2, 66/1-e, 67/1-4, CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince düşmesine ilişkin hüküm

Görevi kötüye kullanma suçundan sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre;

Olay tarihi olan 21.10.2008 günü Sincan İlçe sınırları içerisinde ölene... isimli şahsın sevk ve idaresinde bulundurduğu araç ile çarpmasıyla yaralanarak önce Sincan'da bulunan Sağlık Kurumlarına gönderildiği, daha sonra Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesine sevk edildiği burada acilde gerekli muayenesiyle birlikte torokalomber grafi çekildiği ancak BT çekilmediği, o tarihte çekilen torokalomber grafide T5 vertebra korpusunda fraktüre ait lineer hatlar olmasına rağmen grafi ve BT'lerin normal olarak değerlendirildiği, acil nöroşirurjikal patoloji düşünülmediği için taburcu edildiği, şikayetleri artan hastanın 26.10.2008 de tekrar acil servise başvurusunda çekilen grafilerde T5 vertebrada fraktür saptandığı, ölümün trafik kazasına bağlı kol, kalça ve omur kemik kırıkları ile birlikte omirilik zedelenmesine bağlı yatalak kalma ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiği, hastanın 21.10.2008 günü ilk başvurusunda çekilen grafilerde kırığın saptanmaması nedeniyle hastane bakımını gerektiren bir zamanda hastanın mobilize edilmesi ölümüne trafik kazasıyla birlikte eşlik ettiği olay sebebi ile 10.10.2012'de ATK 1. İhtisas Kurulundan alınan raporda; olay tarihi olan 21.10.2008 tarihine çekilen dosyada mevcut isimsiz, tarihsiz torokalomber direkt grafinin kurul incelenmesinde torakal 5. vertebra omurunda fraktür görülmediği; ancak Ankara Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalının 14.06.2010 tarihli raporunda 2 yönlü torokalomber grafisinde T5 vertebra korpusunda fraktüre ait lineer kot- kontür düzensizliği olduğu kayıtlı olduğu, kişiye çekilen başka torokalomber grafiler mevcut ise bunların teminen gönderilmesinin istendiği, ayrıca 26.10.2008 tarihinde preop ve postop çekilen tüm torakal-torokalomber BT, torokal MR ve diğer direkt grafilerin teminen gönderilmesi için geri çevrildiği;

Yüksek Sağlık Şurasının 18-19 Eylül 2014 tarihli toplantılarında ise; kişinin ölümünün trafik kazasına bağlı kol, kalça ve omur kemik kırıkları ile birlikte omurilik zedelenmesine bağlı yatalak kalma ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğunun anlaşıldığı, Ankara Eğitim Araştırma Hastanesine getirilen hastaya yapılan muayenede nörolojik defisit ve radyolojik tetkiklerde fraktür görülmediği, vertebral patoloji saptanmadığı, dosyada mevcut bilirkişi raporunda ‘’o tarihte çekilen torakolomber grafide T5 vertebra korpusunda fraktüre ait lineer hatların tespit edildiği’’ şeklinde bahsedilen grafilerin heyetçe yapılan incelemesinde herhangi bir kemik patolojisi izlenmediği, nörolojik olarak intakt ve radyolojik olarak patoloji tespit edilmeyen hastada ileri tetkik yapılmasına gerek duyulmamasının tıbben uygun ve etik olduğu, bu itibarla Dr. ...’un eylemlerinin tıp kurallarına uygun olduğu ve kusur atfedilmediği anlaşılsa da, Adli Tıp Kurumu Birinci İhtisas Kurulunun 10.10.2012 tarihli kararında belirtilen grafi eksiklerinin temini sağlanarak, sanığın eylemi ile suça konu ölüm olayı arasında illiyet bağı bulunması halinde eylemin taksirle ölüme neden olma, aksi halde görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı, ATK 8. İhtisas Kurulunun 26.08.2020/1923 sayılı raporundan suça konu ölüm ile sanığın eylemi arasında illiyet bağı olup olmadığının tespiti için olay günü çekilen grafilerin incelenmesi gerektiği anlaşılmış, ilgili hastaneye yazılan yazı cevaplarından olay günü çekilen grafilerin mevcut olmadığı tespit edilmiş, bu durumda sanığın eylemi ile suça konu ölüm arasında illiyet bağı olup olmadığının tespitinin mümkün olmayacağı görülerek, tüm bu nedenlerle sanığın eyleminin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu, suç tarihi nazara alındığında karar tarihinde zamanaşımı süresinin dolduğu görülmekle davanın düşmesine karar verildiği anlaşılmakla,

Ölüm sebebiyle başlatılan adli soruşturma kapsamında, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 21.04.2010 tarihli yazıyla trafik kazası sonrasında Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesinde hasta ile ilgilenen beyin cerrahisi asistanı sanık hakkında 4483 sayılı Kanun kapsamında soruşturma izni verilmesi isteminde bulunulmasının ardından, Ankara Valiliği İl İdare Kurulunun 18.06.2010 tarih ve S-72 sayılı kararıyla sanık .... ...’un ihmalinin bulunduğu belirtilerek adı geçen doktor hakkında soruşturma izni verildiği, sanık tarafından yapılan itirazın Ankara Bölge İdare Mahkemesinin 13.10.2010 tarihli ve 2010/335 - 2010/390 sayılı kararıyla reddedildiği,

Sanık doktorun görevinin gereklerini yerine getirmede ihmal göstermesi biçiminde sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, TCK'nın 257/2. maddesinde görevi kötüye kullanma başlığı altında yaptırıma bağlanmış olup, TCK'nın 66/1-e maddesi gereğince anılan suçun olağan zamanaşımı süresinin 8 yıl, aynı Kanunun 67/4. maddesi göz önünde bulundurulduğunda olağanüstü zamanaşımının 12 yıl olduğu, sanığın görevi nedeniyle soruşturma iznine tabi olan eylemi kapsamında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturma izni istenme tarihi olan 21.04.2010 ile Ankara Valiliği tarafından verilen 13.10.2010 tarihli soruşturma izni kararının kesinleştiği güne kadar geçen 5 ay 22 günlük durma süresi olduğu, suç tarihine 12 yıl ve zamanaşımının durma süresi de eklendiğinde olağanüstü zamanaşımı süresinin 13.04.2021 tarihinde dolacağı; karar tarihi olan 19.01.2021 tarihinde henüz dolmadığı gözetilmeden, yanılgılı hukuki değerlendirme sonucu yazılı şekilde zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; ancak, TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının, durma süreleri de eklendiğinde, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektiren koşulların oluşmadığı anlaşıldığından, yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi de mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık hakkındaki davaların TCK'nın 66/1-e, 67/1-4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 07.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38935, Karar No: 2015/22586, Tarih: 17.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38935 E.  ,  2015/22586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... ile dava dışı şirketler arasında imzalanan ihale sözleşmeleri uyarınca çalıştığını, iş müfettişliğince işyerinde yapılan incelemede davalı ile dava dışı şirketler arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, bu tespitin yargı kararı ile kesinleştiğini, bu nedenle davacının baştan beri davalı Üniversitenin işçisi haline geldiği halde 6772 sayılı Yasa gereği ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödenmediğini iddia ederek bu alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının alındığı işte çalıştırıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Alt işveren; bir işyerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Kanun'un 2. maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11. maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir.

Bilindiği üzere 24.07.2003 tarih ve 25178 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4924 sayılı Eleman Temininde Güçlük Çekilen Yerlerde Sözleşmeli Sağlık Personeli Çalıştırılması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunu'nun 11. maddesi gereğince 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 36. maddesinin III. Sağlık Hizmetleri ve Yardımcı Sağlık Hizmetleri Sınıfı başlıklı kısmına eklenen fıkra ile “Bu sınıfa dahil personel tarafından yerine getirilmesi gereken hizmetler, lüzumu halinde bedeli döner sermaye gelirlerinden ödenmek kaydıyla bakanlıkça tespit edilecek esas ve usullere göre hizmet satın alınması yoluyla gördürülebilir.” hükmü getirilmiş; sağlık ve yardımcı sağlık personeli tarafından yürütülen sağlık hizmetlerinin 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nda öngörülen istihdam şekillerinden farklı olarak, gerektiğinde hizmet satın alma yolu ile de gördürülebileceği ve anılan hizmetin satın alma işlemlerine ilişkin esas ve usullerin de bakanlıkça tespit edileceği hükme bağlanmıştır. Bu çerçevede gerek Kanun'un tanzim şekli, gerekse satın alınacak olan sağlık hizmetinin diğer hizmet alanlarına nazaran haiz olduğu önem ve hususiyet göz önüne alındığında, bu kabil hizmetlerin satın alınması işlemlerinde 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve bu kanuna dayanılarak hazırlanmış bulunan Hizmet Alımı İhaleleri Uygulama Yönetmeliği hükümlerinin bire bir uygulanma imkanının olmaması nedeniyle temel ilkeler ve kurallarda anılan kanun ve yönetmelik hükümlerine bağlı kalmak koşuluyla, salt sağlık hizmetlerinin satın alma yoluyla gördürülmesine yönelik olarak bu esas ve usullerin hazırlanması zarureti doğmuş ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı, Kamu İhale Kurumu ve Sayıştay Başkanlığı'nın da uygun görüşü alınmak suretiyle bakanlıkça hazırlanmış bulunan bu esas ve usuller 05.05.2004 tarih ve 25453 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir