muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/32778, Karar No: 2021/2232, Tarih: 10.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/32778 E.  ,  2021/2232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkeme tarafından temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilerek suça sürüklen çocuk ve müdafiiin yanıltıldığı, bu nedenle yanıltmadan yararlanarak suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin hükmü süresinde temyiz ettikleri kabul edilerek yapılan incelemede:

1-Mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 116/4,151/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2. maddelerine göre belirlenen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, ilk karar tarihi olan 12.06.2014 ile ikinci karar tarihi olan 12.11.2019 arasında gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- 6545 sayılı Yasa'nın 104. maddesi uyarınca Kanun'un yayımı tarihinde yürürlüğe gireceğinin belirtildiği, 6545 sayılı Yasa'nın 62. maddesi ile değişik TCK'nın 142/2-h maddesinin 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği ve suç tarihinin 01.05.2013 olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan ve daha lehe olan TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu ve 6545 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki TCK'nın 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden suç tarihinde yürürlükte olmayan ve suça sürüklenen çocuğun aleyhine olan TCK'nın 142/2-h maddesi ile hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

b- 01.05.2013 tarihli kolluk tutanağı ve dosya kapsamına göre; suça konu ihbarın saat 04.15 de yapıldığı, suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre gece vaktinin saat 05.07’de bittiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

c- Kabule göre de;

b- 01.05.2013 tarihli kolluk tutanağı ve dosya kapsamına göre; suça konu ihbarın saat 04.15 de yapıldığı, suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre gece vaktinin saat 05.07’de bittiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

c- Kabule göre de;

Yargıtay 2. Ceza Dairesi’nin 09/10/2018 tarihli bozma ilamından önce verilen ve yalnızca suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilen 12/06/2014 tarihli kararda suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b,35, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 10 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine aynı Kanun’un TCK'nın 142/2-h,35, 31/3, 62. maddeleri uyarınca hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının 10 ay hapis cezası üzerinden infazı yerine, suça sürüklenen çocuğun sonuç olarak 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 10.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12353, Karar No: 2010/597, Tarih: 19.01.2010

**7. Ceza Dairesi         2007/12353 E.  ,  2010/597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1918 Sayılı Yasaya Aykırılık

HÜKÜM : Beraatlerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan vekilinin sanık ... yönünden kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; Sanık ... hakkında 13.6.2002 günü verilen beraat kararı Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 29.12.2005 tarihli ilamı ile onanarak kesinleşmekle, fazladan verilen ve yok hükmünde olan bu hükme yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin CMUK 317. maddesi uyarınca reddine,

Katılan vekilinin sanık ... yönünden verilen hükme vaki temyiz talebinin incelenmesi neticesinde; suç tarihi itibari ile temyiz inceleme gününde sanık lehine olan TCK 102/4. Ve 104/2. maddeleri uyarınca zamanaşımı süresi dolmuş ise de dava konusu eşyanın müsaderesine veya iadesi bakımından,

1-Kaçakçılık suçu davalarına bakacak mahkemelerin görevleriyle ilgili olarak;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Kanunun 26. Maddesinde ("Bu kanunun 3 üncü maddesinin (ı) bendinin (1) numaralı alt bendi, 13 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ile 14 üncü maddesinde yazılı fiillere gümrük komisyonlarınca, ağır hapis cezası gerektiren suçlara ağır ceza mahkemesinde ve bunlar dışında kalan suçlara da asliye ceza mahkemesince bakılır.

Bu kanunun kapsamına giren suçların yargılamasının yapılacağı yerdeki mahkemelerin birden çok dairelere ayrılmış olması halinde bu davalara, o mahkemenin bir numaralı olanında bakılır. Bu davaların özelliği de dikkate alınarak iş sayısının o mahkemenin bakabileceği azami miktarı aşması halinde, bu miktarı aşan davalara aynı derecedeki sıra sayısı takip eden mahkemede bakılır. Bu kanuna göre verilen mahkeme kararlarının Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümleri uyarınca temyiz edilmesi halinde temyiz incelemesi diğer işlere göre öncelikle ve ivedilikle yapılır. ") hükmü yer almaktadır.

İnceleme tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 17. Maddesinin 2. Fıkrasında ise "Bu kanun kapsamına giren suçlar dolayısıyla açılan davalar, Adalet Bakanlığının teklifi üzerine Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Ceza Mahkemelerinde görülür. Ancak bu suçlarla bağlantılı olarak resmi belgede sahtecilik suçunun işlenmesi halinde, görevli mahkeme Ağır Ceza Mahkemesidir." hükmü bulunmaktadır. Bu kurallara göre kaçakçılık davalarının uzman mahkemelerde görülmesinin amaçlandığı açıktır. Nitekim, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 17/2. Maddesi uyarınca, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu, 24.07.2007 gün ve 346 sayılı kararı ile; kaçakçılık suçlarına, "yargılama yapacak yerde birden fazla Asliye Ceza veya Ağır Ceza Mahkemeleri varsa 1 numaralı Asliye Ceza veya Ağır Ceza mahkemelerinin bakmasını... " kararlaştırmıştır.

Bu durum karşısında, mahkemenin dayandığı; ikinci bir asliye ceza mahkemesinin kurulması ve genel olarak derdest davaların paylaştırılması anlamındaki 9.11.2006 tarihli ve 473 sayılı HSYK kararında, kaçakçılık davalarının da 1. ve 2. Asliye Ceza Mahkemeleri arasında paylaştırıldığına dair bir düzenleme bulunmamasına göre davaya bakma görevinin 1 nolu Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Dairemizin 29.12.2005 günlü bozma ilamına uyulmasına karar verilerek dava konusu eşya üzerinde uzman bilirkişi refakatinde keşif yapıldığı, ancak suça konu ot biçme makinasının bir takım parçalarının eksik olduğu bilirkişi ve sanığın beyanları ile sabit olduğu halde bu parçalar getirtilerek makinanın eksiksiz olarak bilirkişi tarafından incelenmesi sağlanmadan eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 19.1.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8707, Karar No: 2009/12432, Tarih: 22.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/8707 E.  ,  2009/12432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Mahkemece daha önce verilen karar sadece üzümün ortalama toptan satış fiyatının İlçe Tarım Müdürlüğünce bildirilen veri listesinden daha düşük alınması ve ayrıca kapama bağın değerlendirme tarihi itibarıyla dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin getirtilmemesi sebebiyle bozulmuş, diğer hususlara ilişkin herhangi bir bozma yapılmamıştır. Yargıtay’ca bozma yapılmayan hususlar taraflar lehine usuli kazanılmış hak oluşturacağı dikkate alınmadan, bozmadan sonra hükme esas alınan ikinci bilirkişi kurulu raporunda, üzümün dekar başına ortalama veriminin –bozma kararından önce olduğu gibi- 465 kg/dekar yerine daha yüksek alınması ve ayrıca; %97’si kuru tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın bozma kararından önce m2 fiyatı 1,212 YTL/m2 olarak belirlenmesine karşılık, bozmadan sonra alınan ikinci bilirkişi kurulu raporunda bu fiyatın 2,109 YTL/m2’ye yükseltilmiş olması,

2- Dosya içerisine getirtilen veri listesine göre kapama bağın dekar başına üretim gideri 266 YTL/dk. olduğu halde hükme esas ikinci bilirkişi kurulu raporunda daha az alınmak suretiyle taşınmazın kapama bağ olan kısmının değerinin yükseltilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3797, Karar No: 2024/6074, Tarih: 05.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3797 E.  ,  2024/6074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/144 Esas, 2023/713 Karar

HÜKÜM : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/471 E., 2022/824 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin farklı tarihlerde ve farklı bedellerde Merko Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş.'den hisse senedi aldığını, müvekkilinin hisse senedini aldıktan sonra, Sermaye Piyasası Kurulu'nun (SPK) 03.12.2020 tarih ve 75/1473 sayılı kararı ile onaylanan sermaye azaltımı ile eş anlı gerçekleştirilen sermaye artırımından şirketin gelir elde ettiğini, 18.12.2020 tarihinde Kamuyu Aydınlatma Platformu'nda (KAP) ilan edilen izahnamenin 27.2 nolu "Halka Arzın Gerekçesi ve Halka Arz Gelirlerinin Kullanım Yerleri" başlıklı bölümündeki açıklamalara göre, şirketin elde edilecek gelir ile; "Şirket'imizin kur riskine maruz kaldığı döviz borçlarının kapatılmasına, ürün gamının geliştirilmesine yönelik makina, tesis ve altyapı yatırımlarının yapılmasına, işletme sermayesinin güçlendirilerek üretim maliyetlerinin düşürülmesine ve satın alma politikalarının revize edilmesine," karar verildiğini bildirdiğini, müvekkilinin yatırım yaptığı şirketin büyüme hedefinde olduğunu KAP açıklamalarından görüp, bedelli sermaye artışına katılım sağladığını, ancak şirketin, sermaye azaltımı ile eş anlı gerçekleştirilen sermaye artırımından elde edilen gelirin %49'una tekamül eden 31.000.000,00 TL'yi 27.11.2020 tarihinde kamuya açıklanan fon kullanım veri raporunda ve 18.12.2020 tarihinde Kamuyu Aydınlatma Platformu'nda (KAP) ilan edilen izahnamenin 27.2 nolu "Halka Arzın Gerekçesi ve Halka Arz Gelirlerinin Kullanım Yerleri" başlıklı bölümündeki açıklamaların aksine Frigo-Pak Gıda Maddeleri Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin (Frigo-Pak) paylarının devralınmasında kullandığını, ayrıca şirketin, 24.03.2021 tarihinde KAP'ta yayınlanan özel durum açıklamasında Frigo-Pak paylarının alım bedelinin 4.000.000,00 ABD Doları tutarındaki kısmı için kredi kullanılacağı belirtilmiş olmasına rağmen, 08.04.2021 tarihinde gerçekleştirilen ödemenin 31.000.000,00 TL tutarındaki kısmının halka arz gelirlerinden karşılanmış olması yönündeki değişiklik hakkında kamuya açıklama yapmadığını, bu sebeplerle şirkete, 29.04.2021 tarihinde SPK tarafından idari para cezaları uygulandığını, şirketin bu cezalar nedeniyle ciddi maddi zarara uğradığını, şirket yetkilileri tarafından yapılan hukuka aykırı işlemlerle yatırımcıların büyük zarara uğratıldığını, müvekkilinin de onlardan birisi olduğunu, söz konusu bedelliden toplanan paranın izahnamede belirtilen döviz borçlarının kapanması, yatırım yapılması, maliyet düşümü ve satın alma politikalarının revize edilmesi için kullanılması durumunda daha güçlü bir sermaye ile çok daha değerli bir şirket olacağını, ancak şirket yetkililerinin bedelliden topladığı parayı hiçbir açıklama yapmadan Frigo-Pak alımı için kullandığını ve şirketin değerinin düşmesine sebep olduğunu, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 553 üncü maddesi kapsamında işbu davayı açma zorunluluğunun hasıl olduğunu ileri sürerek müvekkilinin zararının bilirkişi maharetiyle tespit edilmesini, fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 2

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğunun tali olduğunu, tazminat talebinin ihraççıya yöneltilmeden yönetim kurulu üyelerine yönetilemeyeceğini, 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 32 nci maddesinin 6 ncı fıkrası uyarınca, kamuyu aydınlatma belgelerinden doğan tazminat talebinin, zararın meydana geldiği tarihten itibaren altı ay içinde zamanaşımına uğrayacağını, davacı tarafın şirket yöneticilerinin kusurları sebebiyle zarara uğradığını ispatlayamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacı tarafından, şirket yöneticilerinin haksız işlemleri nedeniyle SPK tarafından şirkete idari para cezası uygulandığı, yine şirket yetkililerinin işlem ve eylemleri nedeniyle şirketin değerinin düşürüldüğü şeklindeki iddialara dayalı zararın tazmininin talep edildiğini, davacının dava dilekçesi kapsamında iddia ettiği zararların dolaylı zarar niteliğinde olduğu anlaşıldığından hükmedilecek tazminatın şirkete ödenmesini talep edebileceği, davacı vekilinin 17.08.2022 tarihli cevaba cevap başlıklı beyan dilekçesinde açıkça talep sonucunun davacı müvekkili lehine yapıldığını, davacı zararının 6102 sayılı Kanun'un 553 üncü maddesi kapsamında davalılardan talep edildiğini belirttiği gerekçesiyle davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı, davalı yöneticilerin ortağı olduğu şirketi zarara uğrattıklarını ileri sürerek zararın tazminini talep etmişse de mahkeme gerekçesinde işaret edildiği üzere, davacının dava dilekçesi kapsamında iddia ettiği zararlar dolaylı zarar niteliğinde olduğundan hükmedilecek tazminatın 6102 sayılı Kanun'un 555 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince şirkete ödenmesinin talep edilmesi gerektiğini, somut olayda dava dilekçesinin sonuç ve istek kısmına göre zararın davacıya ödenmesinin talep edilmesi karşısında Mahkemece taleple bağlılık kuralı gereğince davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, dava dışı anonim şirketin yöneticilerinin eylemleri nedeniyle oluşan zararın 6102 sayılı Kanun'un 553 ve devamı maddeleri uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Kanun'un 553 üncü ve 555 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, dava dışı anonim şirketin yöneticilerinin eylemleri nedeniyle oluşan zararın 6102 sayılı Kanun'un 553 ve devamı maddeleri uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Kanun'un 553 üncü ve 555 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 05.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13192, Karar No: 2011/18935, Tarih: 14.12.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/13192 E.  ,  2011/18935 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava abonelik tesisi ile kanal katılım bedeli talebi yönünden çıkarılan muarazanın önlenmesi isteğine ilişkin olup, taraflar tacirdir. Bu nedenle kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 19.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 19.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 14.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7805, Karar No: 2007/12258, Tarih: 10.07.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/7805 E.  ,  2007/12258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce 1. Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2007

Davacı, 1997 tarihinden itibaren  tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerektiğinin tesbitine 5458 sayılı Yasa'dan yararlandırılmasına  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine  karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının ilk prim kesintisini takip eden aybaşından  itibaren  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine  karar verilmiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının ilk prim kesintisini takip eden aybaşından  itibaren  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine  karar verilmiştir.

Davanın,  yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre,  sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan  resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.