muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/764, Karar No: 2016/595, Tarih: 11.05.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2014/764 E.  ,  2016/595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkini” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 3. Fikri ve Sınai Mülkiyet Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair verilen 04.12.2009 gün ve 2007/178 E., 2009/259 K. sayılı karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 23.02.2012 gün ve 2010/3192 E., 2012/2629 K. sayılı kararı ile;

“...Davacı vekili, müvekkilinin "NAMLI" markasını 1974 yılından bu yana kullandığını, söz konusu marka ile ilgili büyük ekonomik yatırımlarda bulunarak ayırtedici niteliğe kavuşturduğunu, müvekkilinin "NAMLI" markasını, hizmet verdiği restoran hizmetleri ile ilgili olarak 1985 yılında 88013 sayılı tescil belgesi ile marka olarak kendi adına tescil ettirdiğini, hal böyle iken davalının, müvekkiline ait dava konusu markayı, ticaret unvanında kullandığını ve hizmet verdiği pastırmacılık faaliyetinin yanı sıra, müvekkilinin faaliyet verdiği restoran ismi olarak haksız ve kötüniyetli olarak kullanmaya başladığını, ayrıca davalının söz konusu markayı kendi adına tescil ettirdiğini ve bu durumun müvekkili haklarına zarar verdiğini ileri sürerek dava konusu "NAMLI" markasının davalı adına yapılan 2003/36960 sayılı ve 171835 sayılı markalarının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, aynı zamanda davalının ticaret unvanında yer alan NAMLI ibaresinin de terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin "NAMLI " ibaresini 21/02/1991 tarihinden itibaren ticaret unvanı olarak, 02/08/1996 tarihinden itibaren de marka olarak kullandığını, söz konusu markanın gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu savunarak reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin "NAMLI " ibaresini 21/02/1991 tarihinden itibaren ticaret unvanı olarak, 02/08/1996 tarihinden itibaren de marka olarak kullandığını, söz konusu markanın gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu savunarak reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 2003/36960 sayılı ve “NAMLI” ibareli markanın 35,40,43.sınıflarda 31.12.2003 tarihinden itibaren, 171835 sayılı NAMLI+şekil ibareli markanın 42. Sınıfta 02.08.1996 tarihinden itibaren davalı adına tescil edildiği, yine davalı şirketin 21.02.1991 tarihinde ticaret siciline hali hazırdaki unvanı ile tescil edildiği, davacının ticaret unvanının ise Namlı Kebap Salonu - ... olduğu ve 09.12.1981 tarihinde tescil edilerek 14.12.1981 tarihli ticaret sicil gazetesinde yayınlandığı, davacının bu tarihi takip eden ve makul dava açma süresi olan 5 yılı aşkın yaklaşık 16 yıl gibi bir süre geçtikten sonra davayı açtığı ve bu suretle sessiz kalma suretiyle hak kaybına uğradığı anlaşıldığından, ticaret unvanının sicilden terkinine yönelik talebin reddine karar vermek gerektiği, yine davacının davanın açılma tarihinden 30 yıl ve daha geriye düşen zaman diliminden bu yana Namlı Kebap Salonu ve Namlı Restoran ibarelerini kullandığı, Beşiktaş İlçe Hükümet Tabipliği yazısında görüldüğü üzere 1981 yılında yani davalının ticaret sicile unvan tescilinden ve markaların tescili başvurusundan çok önce Namlı ibaresi ile kebap salonu ve restoran işletmek üzere çalışma ruhsatnamesi aldığı ve Namlı ibaresi üzerinde restoran hizmetleri yönünden öncelikle markasal anlamda da kullanımı sebebiyle 556 Sayılı KHK 8/3. maddesinde belirtilen durumdan yararlanması gerektiği, dolayısıyla NAMLI markasını Restoran hizmetleri yönünden davacının bilinir hale getirdiği, davaya konu ve hükümsüzlüğü istenen 171835 sayılı NAMLI + şekil ibareli markanın da davacının NAMLI markasını maruf hale getirdiği, restoran hizmetleri, yiyecek içecek sağlanmasına yönelik ürün sınıfı bulunmadığı gibi ayrıca bu markanın 1996 yılından bu yana tescilli olduğu ve yaklaşık 11 yıl geçtikten sonra davanın açıldığı, 556 Sayılı KHK. Nın 42/1-a maddesinde belirtilen 5 yıllık sürenin burada da uygulanması gerektiği, davaya konu 2003/36960 nolu markanın tescilli 35 ve 42. Sınıflar yönünden Namlı ibaresini davacının markasal olarak bilinir hale getirdiği yolundaki iddiasının doğrulanamadığı, 43. Sınıftaki hizmetler yönünden davacının NAMLI markasının gerçek hak sahibi olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli 2003/36960 sayılı markanın 43. sınıf hizmetler yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı adına tescili yapılan 2003/36960 sayılı NAMLI ve 171835 sayılı N NAMLI+ Şekil markalarının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, aynı zamanda davalının ticaret unvanında yer alan NAMLI ibaresinin de terkinine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı adına tescili yapılan 2003/36960 sayılı NAMLI ve 171835 sayılı N NAMLI+ Şekil markalarının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, aynı zamanda davalının ticaret unvanında yer alan NAMLI ibaresinin de terkinine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece NAMLI markasını restoran hizmetleri yönünden davacının bilinir hale getirdiği, davaya konu ve hükümsüzlüğü istenen 171835 sayılı N NAMLI + şekil ibareli markanın da davacının NAMLI markasını maruf hale getirdiği, restoran hizmetleri, yiyecek içecek sağlanmasına yönelik ürün sınıfı bulunmadığı gibi ayrıca bu markanın 1996 yılından bu yana tescilli olduğu ve yaklaşık 11 yıl geçtikten sonra davanın açıldığı, 556 Sayılı KHK’nin 42/1-a maddesinde belirtilen 5 yıllık sürenin burada da uygulanması gerektiği, davaya konu 2003/36960 nolu markanın tescilli 35 ve 42. Sınıflar yönünden Namlı ibaresini davacının markasal olarak bilinir hale getirdiği yolundaki iddiasının doğrulanamadığı, 43. Sınıftaki hizmetler yönünden davacının NAMLI markasının gerçek hak sahibi olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli 2003/36960 sayılı markanın 43. sınıf hizmetler yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Ancak, davalı dava konusu ve kısmen hükümsüzlüğüne karar verilen 2003/36960 sayılı markanın 1974 yılından beri lokantacılık sektöründe kullanarak ayırtedicilik nitelik kazandırdığı ve bu markanın gerçek hak sahibi olduğunu ileri sürmüştür. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda davacı markası yönünden inceleme yapılmış ise de davalının anılan markası yönünden inceleme yapılmamıştır. Davalı vekili 6.11.2009 tarihli dilekçesi ile bilirkişi raporuna NAMLI ibaresi üzerinde gerçek hak sahibi olduğunu ve kullanımla ayırtedicilik kazandırdığını savunarak itiraz etmiştir. Davalıya ait 2003/36960 sayılı markanın tescil başvurusu 31.12.2003 tarihinde yapılmıştır. Bu tarih itibariyle yürürlükte olan 556 Sayılı KHK' nin 7/son maddesi uyarınca bir marka tescil tarihinden önce kullanılmış ve tescile konu mallar veya hizmetlerle ilgili olarak bu kullanım sonucu ayırt edici bir nitelik kazanmış ise (b), (c) ve (d) bentlerine göre tescili reddedilemez. Bu itibarla mahkemece 26.06.2004 tarih ve 5194 sayılı Yasa ile 556 sayılı KHK’nin 7/son fıkrası değiştirilerek fıkradaki (b) bendi hükümden kaldırılıp yerine (a) bendi getirildiğinden davalının “NAMLI” ibaresine kullanımla ayırt edicilik kazandırıldığı iddiasını da ancak yasal değişikliğin yürürlüğe girdiği 26.06.2004 tarihine kadar geçen süre içerisinde gerçekleştirdiğini kanıtlaması gerekir. O halde mahkemece davalının 556 sayılı KHK'nin 7/son maddesi gereğince dava konusu “NAMLI” markasının kullanımla ayırt edici nitelik kazanıp kazanmadığının bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak yada yeni bir bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu konuda bir inceleme yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir”

gerekçesi ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 11.05.2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6998, Karar No: 2013/9439, Tarih: 01.04.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/6998 E.  ,  2013/9439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Ruhsatsız silah taşıma, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanık ...'a yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında ruhsatsız silah taşıma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

25/09/2007 tarihli ekspertiz raporunda, sanık tarafından teslim edilen ve adli emanete alınan tabancanın, kuru-sıkı tabanca olarak üretilip, namlu içerisinde gaz ayırıcısının daire şeklinde delikli bir hale getirilmesi nedeni ile mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun küre veya saçma tanesi atmaya olanaklı hale getirildiğinin belirtilmesi karşısında, tabancanın mevcut hali ile satılıp satılmadığı, tabanca üzerinde sonradan değişiklik yapılıp yapılmadığı araştırılarak, tabanca üzerinde yapılmış değişikliğin sanık tarafından bilinip bilinemeyeceğinin olağan hayat tecrübesine göre değerlendirilerek, genel kasıtla işlenen suçta manevi unsurun ne şekilde oluşmadığı açıklanmadan, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçelerle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer C.Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34866, Karar No: 2017/5114, Tarih: 04.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/34866 E.  ,  2017/5114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında 27.02.2014 tarihinde hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından mahkumiyet kararı verildiği, bilahare suça sürüklenen ...’ün (03.12.1997 doğumlu) müdafiisi tarafından hüküm fıkrasının 2-A bölümünde atılı suçlardan cezalandırılmasına karar verildiği halde, hüküm fıkrasının diğer suça sürüklenen çocuk ... ile ilgili 3-B bölümünde iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, sehven ...’ün (03.12.1997 doğumlu) adının yazıldığı, dolayısıyla bu suçtan mükerrer ceza tayin edildiğinden bahisle itiraz edilmesi üzerine, mahkemece 07.03.2014 tarihli ek karar ile yukarıda izah edilen hususun maddi hata olarak kabulü ile düzeltilmesine karar verilmiş ise de; 5271 sayılı CMK’nın 267.maddesinde “Hakim kararları ile kanunun gösterdiği hallerde mahkeme kararlarına karşı itiraz yoluna gidilebilir.” şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, mahkemenin 07.03.2014 tarihli ek kararının itirazı kabil kararlardan olmadığı ve hukuken geçersiz olduğu anlaşılmakla, ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık ... (03.12.1997 doğumlu) hakkında hüküm fıkrasının 2-B bölümünde iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan cezalandırılmasına karar verildiği halde, hüküm fıkrasının 3-B bölümünde diğer suça sürüklenen ... yerine sehven 03.12.1997 doğumlu ...’ün adının yazıldığı, anlaşılmakla birlikte, bu husus mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 04.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5302, Karar No: 2021/1108, Tarih: 12.02.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2017/5302 E.  ,  2021/1108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 157 ada 57 parsel sayılı 5.002,97 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile ...’in tasarrufunda olduğu, ancak 431 sayılı Yasa gereği Hazine adına intikal eden tapu kaydı kapsamında kaldığı belirtilerek Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları, tapu kaydı, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, taşınmazın tapu kaydının iptali ve miras payları oranında adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 157 ada 57 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile ...,... kızı 1932 doğumlu ... mirasçıları adına miras payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, 29.07.1926 tarih ve 113 sıra numaralı tapu kaydı ile irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanmışlar; davalı Hazine ise, tespite esas alınan 1334 tarihinde Mart 1326 daimi tarih ve 1289 sıra numarasından zayinden yeniden ita kılanan 10 sıra numaralı ... Vakfı tapusuna dayanmıştır. Dosya içerisine gelen tapu kayıt örneklerinin tedavüllerinden, davacıların dayandıkları tapu kaydının, maliki olan Koca ... oğlu ...’e Hazine tarafından satıldığı ve tutanağa dayanak Haziran 1334 tarih ve 10 sıra numaralı tapu kaydının ifrazı ile oluştuğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, dava konusu taşınmazın davacının dayandığı tapu kaydı ve tespite dayanak tapu kaydı kapsamında kaldığı, davacıların dava konusu taşınmazı iktisap ettikleri gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de; dayanak tapu kayıtları mahalline uygulanarak komşu parsel tutanakları ile denetlenmemiş; davacı tanıkları usule aykırı şekilde duruşmada dinlenmiş; kayıt malikleri ile davacılar arasındaki akti veya ırsi ilişki kesin olarak belirlenmeden ve usulüne uygun tapu kayıt uygulaması yapılmaksızın hüküm kurulmuş olması nedeniyle yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için Mahkemece öncelikle, davacılar ile kayıt maliki arasındaki akdi yada ırsi ilişki belirlenmeli, söz konusu bu kaydın kadastro sırasında başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği araştırılarak, varsa revizyon gördüğü parsellere ait tespit tutanakları ve dayanak kayıtları ile oluşmuş ise tapu kayıtları dosya arasına celp edildikten sonra mahallinde, davada yararı bulunmayan yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve bu keşifte, usulünce uygulanmak suretiyle dayanılan tapu kayıtlarının kapsamı belirlenmeli, bilirkişi ve tanıkların kayıt uygulamasına ilişkin sözleri komşu parsel tutanak ve dayanak kayıtlarıyla denetlenmeli; fen bilirkişisine, kayıt uygulamasını gösterir şekilde keşfi takibe ve denetlemeye imkan verir rapor ve kroki düzenlettirilmeli; dava konu taşınmazın davacıların dayandığı tapu kaydı kapsamında kaldığı anlaşıldığı, ancak tapu maliki ile davacılar arasında akdi ırsi bağlantı tespit edilemediği takdirde, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine de dayandıklarından davacılar lehine 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13/B-c maddesi koşullarının oluşup oluşmadığı da araştırılmalı ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2630, Karar No: 2009/4744, Tarih: 23.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/2630 E.  ,  2009/4744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 31.07.2008 tarihli dilekçesinde ...., İli, Merkez İlçeye bağlı nde 6831 Sayılı Yasa gereği 123 Nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 2006 yılında yapılan orman kadastrosu ve 2/B çalışmalarının 15.02.2007 tarihinde askı ilanına çakırılıp süresinde itiraz edilmediğinden 15.08.2007 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen orman kadastrosu sonucunda orman tahdit hattı içerisinde kalan ve orman sayılan yerlerden dava konusu 119 parsel sayılı taşınmaz tapusunun iptali ile elatmasının önlenmesi ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, taşınmazın iyi niyetli 3. kişilere devir ve temliki üzerinde ayni hak tesisini önlemek için karar kesinleşinceye kadar tapu kayıtlarına ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davacının kısmen kabulü, kısmen reddi ile Amasya İli, Merkez İlçe ve , Örenpınarı mevki Cilt: 2, Sayfa: 119, cinsi tarla olan 6600 m2 yüzölçümündeki ....., oğlu ... ve ... adına kayıtlı 119 parsel sayılı taşınmazın 2381.45 m2'lik kısmının tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içerisindeki taşınmaza ait tapu kaydının iptali ile tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu ve 2/B madde uygulama çalışmaları yapılıp 2008 yılında kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada kısmen orman tahdidi içinde - kısmen orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 23/03/2009 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/11814, Karar No: 2010/14362, Tarih: 15.07.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/11814 E.  ,  2010/14362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tuzla Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :5.3.2009

Davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır (TMK.md.430/1)

Toplanan delillerden; hakkında kayyım tayini istenen D. ve D. Ö..'in Tuzla'da annesiyle birlikte ikamet ettiği anlaşılmaktadır (TMK.md.21). Deliller toplanıp işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA oybirliğiyle karar verildi.15.07.2010(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/424, Karar No: 2018/8744, Tarih: 04.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/424 E.  ,  2018/8744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından,sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,