muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14259, Karar No: 2011/14173, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/14259 E.  ,  2011/14173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02/06/2009 gün ve 5670 -8041 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli Koçullu 135 ada 8 parsel (1175 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 07/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29978, Karar No: 2021/10550, Tarih: 25.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/29978 E.  ,  2021/10550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça konu demirlerin toplam değerinin müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanına göre yaklaşık olarak 90,00 TL olduğunun tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii’nin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5425, Karar No: 2018/15378, Tarih: 20.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/5425 E.  ,  2018/15378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ile davalı-karşı davacı vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin aras-... bünyesinde 21.11.2013 tarihinden 24.11.2014 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, davalı ...-... ile diğer davalı şirket aralsında iş Kanunu madde 2 anlamında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğunu, iş sözleşmesinin asıl işveren olan aras-... tarafından sonlandırıldığını beyan ederek, bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı karşı davacı ... Hizmet İşletmeciliği ve Temizlik İşleri Tic. Ltd. vekili, açılan davanın reddine, yasal sürelere uymadan işten istifa ederek ayrılan davacının 100,00 TL ihbar alacağı ödemesine karar verilmesini talep etmiş, davalı ...-... vekili; müvekkili kuruma yöneltilen davanın esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ...-... vekili ile davalı karşı davacı ... Hizmet İşletmeciliği ve Temizlik İşleri Tic. Ltd. şirketi vekili temyiz etmişlerdir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesi gereğince asıl işveren alt işveren ilişkisinde asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur. Bu çerçevede, son alt işveren ile asıl işveren tüm işçilik alacaklarından birlikte sorumludur.

Dosya içeriğine göre, mahkemece davalı ... ile diğer davalı ... Hizmet İşletmeciliği ve Temizlik İşleri Tic. Ltd. Şirketi arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu yönündeki tespit isabetli ise de, asıl işveren davalı ... ile birlikte son alt işveren diğer davalı şirketin kıdem tazminatının tamamından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu gözetilmemesi isabetsizdir.

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 25. maddesine göre; Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz derken, yine aynı Kanunun 26. maddesi talep aşımını yasaklamıştır.

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 25. maddesine göre; Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz derken, yine aynı Kanunun 26. maddesi talep aşımını yasaklamıştır.

Davacı dava dilekçesinde 24.11.2014 tarihine kadar kesintisiz şekilde çalıştığını ifade etmiştir. Davacının bu beyanı karşısında hizmet süresinin 13.12.2014 tarihinde sona erdiğinin kabulü ile dava konusu alacakların hüküm altına alınması talep aşımı olup, hatalıdır. Hesaplamaların davacının beyanı doğrultusunda, iş akdinin 24.11.2014 tarihinde sona erdiği kabul edilerek yapılması gerekir.

3-Son olarak hükümde yürütülen faiz tarihleri hatalı olup, kıdem tazminatına akdin feshedildiği tarihten faiz yürütülmesi isabetli ise de, fesih tarihi olarak 03.03.2015 tarihinin kabulü ile yine ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretleri bakımından dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi yerinde ise de, dava tarihi olarak 31.03.2015 yerine sehven 03.03.2015 olarak belirtilmesi hatalı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 20.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20762, Karar No: 2010/19636, Tarih: 02.12.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/20762 E.  ,  2010/19636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın ... plakalı araçla ... otelin sağlık spor kulübüne gelerek, yakınanların soyunma odasındaki dolaplarını açarak 4585 TL., 1700 USD, 500 EURO'yu çalıp çantasını aracının bagajına koyarak otelden ayrılırken kesntisiz izleme olmaksızın kuşku üzerine otel çıkış kapısında güvenlik görevlilerince durdurularak yakalandığının anlaşılması karşısında; eylemin tamamlandığı gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 35/2.maddesinin uygulanması,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 35/2.maddesinin uygulanması sırasında, hesap hatası yapıldığından, anılan Yasanın 62/1.maddesi uygulamasıyla, sonuç olarak 1 yıl 6 ay 22 gün yerine, 1 yıl 4 ay 3 gün hapis cezasına hükmolunması,

3-Denetime olanak sağlanması bakımından tekerrüre esas alınan hükümlülüğün karar yerinde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle

isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5836, Karar No: 2019/4237, Tarih: 15.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5836 E.  ,  2019/4237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalılar ..., ... ve ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına, 3 no.lu bağımsız bölüm yönünden davanın reddine, 4 no.lu bağımsız bölüm yönünden davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılardan arsa sahibi ... ile düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıklarını ancak sözleşme gereği yükleniciye verilmesi gereken 3,4,6,7,8 No.lu bağımsız bölümlere ait tapuların kendisine devredilmediğini, 3.kişilere satıldığını ve ipotek tesis edildiğini öne sürerek taşınmazlara ait tapuların iptal edilerek kendi adına tescilini bunun mümkün olmaması halinde taşınmazların değerinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ayrı ayrı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; 6,7, 8 no.lu bağımsız bölümler yönünden eksik harcın tamamlanmaması nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına; 4 no.lu bağımsız bölüm yönünden davalının davayı kabulü sonucunda davanın kabulüne, 3 no.lu bağımsız bölüm yönünden davacı yüklenicinin sözleşme hükümlerini yerine getirmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece 3 No.lu bağımsız bölüm yönünden davanın reddine karar verilmişse de arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi nedeniyle yükleniciden herhangi bir taleplerinin olduğuna dair dosyada bir iddia bulunmamaktadır. İnşaat tamamlanmış, iskan alınmıştır. Bu nedenle sözleşmeye göre edimini ifa eden yüklenicinin arsa sahiplerinden karşı edimi isteme hakkı doğmuştur. 3 No.lu bağımsız bölümün tapu kaydının dava tarihinde davalı ...’nin üzerinde olduğu, bu arsa sahibinin de bu bağımsız bölümün yükleniciye ait olmadığı iddiası bulunmadığına göre bu bağımsız bölümün tapu kaydının yüklenici adına intikal ettirilmesinin önünde herhangi bir engel bulunmamaktadır. Davalı banka, lehine 3 No.lu bağımsız bölüm üzerine ipotek tesis edildiği, ipotek kapsamında satılan taşınmazın lehdar banka tarafından temliken alındığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye ait bağımsız bölüm üzerine arsa sahibinin borcu nedeniyle konulan ipotek yükleniciyi bağlamaz yani yüklenici açısından geçersizdir. Kaldı ki yargılama safhasında ipotek lehdarı bankanın sözleşme uyarınca bu bağımsız bölümün yükleniciye isabet eden yer olduğunu bildiği ikrar edilmektedir. Bu nedenle geçersiz olan ipoteğe dayanılarak yapılan cebri icra intikalinin de yüklenici aleyhine sonuç doğuracağından bahsedilmez.

Tüm bu nedenlerle yüklenicinin 3 No.lu bağımsız bölüm ile ilgili tescil talebi davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Tüm bu nedenlerle yüklenicinin 3 No.lu bağımsız bölüm ile ilgili tescil talebi davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15698, Karar No: 2019/9204, Tarih: 09.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/15698 E.  ,  2019/9204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davacı ... yaşının küçük olması nedeniyle velayeten verilen vekaletname ile dava açıldığı, ancak yargılama esnasında adı geçen davacının reşit olup ayrı bir vekaletnamesinin ibraz edilmediği, kararın ise adı geçen davacı yönünden vekalet görevi sona eren vekile tebliğ edildiği anlaşıldığından; davacılar vekilinden, davacı ...'a ait vekaletnamesinin temin edilmesi, temin edilemediği taktirde mahkeme kararının ve davalıların temyiz dilekçelerinin adı geçen davacı asile tebliğ edilerek temyiz süresi ve temyize cevap süresinin dolması beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 09/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11288, Karar No: 2006/12297, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11288 E.  ,  2006/12297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Deresi Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa, seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün kamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/984, Karar No: 2018/7814, Tarih: 28.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/984 E.  ,  2018/7814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : İade-bozma

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, Yargıtay'ca incelenmesini gerektiren temyiz yolu bulunmadığından, yasal süre içerisinde yapılan itiraz için gereğinin itiraz merciince yerine getirilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

TCK’nın 151/1. maddesi uyarınca doğrudan tayin olunan temel adli para cezasının aynı Yasa’nın 52. maddesine aykırı olarak tam gün sayısı yerine ay olarak belirlenmesinin, hükme temyiz kabiliyeti kazandırmayacağı değerlendirilmekle yapılan incelemede;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, sanıklar ... ve ...’nın temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 28.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1397, Karar No: 2016/5655, Tarih: 01.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1397 E.  ,  2016/5655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ....... Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Nitelikli dolandırıcılık ve suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde .......... isimli şirketin ortağı olan sanık..........’ün ve diğer ortağı ...... ile fiili ortak ..... ile birlikte teslim edilen mal karşılığında keşide ettiği vadeli çekler ile güven telkin edip katılana aldıkları mal karşılığında sanık ....... vasıtasıyla karşılıksız çek düzenleyerek verdikleri ve şirketin muhasebe işlerini sanık ........’in yürüttüğü sanık .......’in para işlemerini yaptığı bu suretle alınan malları kaçırarak, ucuz fiyata piyasaya sürdükleri ve sanıklar ....., ..... ve ......’ın bu malları sattığı bu suretle üzerlerine atılı suçu işledikleri iddia edilen olayda;

1-Sanık ....... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarından verilen beraat kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın üzerlerine atıl suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin, inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesine dayanan kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç yönünden gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın beraat kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ......., ......... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan ve sanıklar ......, ......,......, ...... ve ....... haklarında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararlarına yönelik temyizin incelenmesinde ise;