muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6451, Karar No: 2018/15985, Tarih: 19.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/6451 E.  ,  2018/15985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı verilen 29/01/2015 tarihli kararı, 04/02/2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Başka bir olay nedeni ile yakalanan sanığın üzerinde ele geçirilen katılana ait iki adet çek yaprağını, yaş küçüklüğü nedeniyle yargılaması ayrı yapılan ...'dan aldığını, çocuğun elinde 4 tane daha çek yaprağı olduğunu söylediği, suça sürüklenen çocuk ... 'ın ise soruşturma aşamasındaki beyanında çek yapraklarını sanığın dükkanından çaldığını söylediği, iş yerinde suç tarihinde çalışmakta olan tanık ...'in kovuşturma aşamasındaki beyanında “katılan tarafından dükkkanlarına emaneten bırakılan çek defterinin kasada durduğunu, iş yerine gelen bir müşteriye para bozmak için kasadan çıkartıp terazinin üzerine bırıktığını, müşteri gittikten sonra kasaya koymak istediğinde çalındığını fark ettiğini” söylediği, iş yeri sahibi olan tanık ...'in ise, “...'in kendisine dükkana küçük bir çocuğun gelerek bir şeyler almasından sonra çek defterinin kaybolduğunu söylediği” şeklinde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında, aynı olay nedeni ile ayrıca yargılanan suça sürüklenen çocuk ... 'ın duruşmada tanık olarak dinlenilip hakkındaki dava dosyası da getirtilip incelendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 19/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13590, Karar No: 2015/1831, Tarih: 25.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/13590 E.  ,  2015/1831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanık ve katılan arasında meydana gelen kavga esnasında, sanığın katılana ait seyyar aracı devirmek suretiyle üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediği iddia edilen olayda, sanığın inkara yönelik savunması, tanık anlatımı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17217, Karar No: 2023/9548, Tarih: 01.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/17217 E.  ,  2023/9548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/118 E., 2021/185 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Uzunköprü 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.05.2015 tarihli ve 2014/546 Esas, 2015/559 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan mahkûmiyetine, dava konusu kaçak sigaraların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesinin 4 üncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 22.01.2021 tarihli ve 2019/4761 Esas, 2021/538 Karar sayılı ilâmıyla, sanık ...'nın hüküm tarihinden sonra vefat ettiği anlaşıldığından sanık hakkındaki kamu davasının ölüm nedeniyle düşürülmesine kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

3.Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2021 tarihli ve 2021/118 Esas, 2021/185 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasınnı ölüm nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi, suça konu eşyaların müsadere edilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek nedenlere hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde sanık ...'nın Akçadam Köyünde gümrük kaçağı sigara satışı yaptığı yönündeki ihbar üzerine sanığın ikametinde yapılan arama neticesinde 7 karton ve 3 paket açılmamış vaziyette gümrük kaçağı sigaraların ele geçtiği, yine sanığın köye gelen jandarma ekibini görmesi üzerine kahvehanede bulunduğu esnada 6 paket aynı marka kaçak sigarayı da tanık beyanlarına göre otların içerisine attığı, sanığın ifadesinde söz konusu sigaraları içmek için bulundurduğunu beyan ettiği anlaşılmıştır.

2.Güncel nüfus kayıt örneğine göre sanığın 03.10.2019 tarihinde vefat ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE,

2.Güncel nüfus kayıt örneğine göre sanığın 03.10.2019 tarihinde vefat ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE,

Bozma ilâmı sonrası Mahkemece duruşma açılıp, katılan kurum haberdar edilerek, gerektiğinde Nüfus Müdürlüğüne müzekkere yazılmak suretiyle sanığın öldüğünün kesin olarak tespit edilip sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, duruşma açılmaksızın tensiple yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2021 tarihli ve 2021/118 Esas, 2021/185 Karar sayılı kararında katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/714, Karar No: 2013/24969, Tarih: 13.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/714 E.  ,  2013/24969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ... ve ... savunmanı tarafından duruşmalı olarakda temyiz edilmekle;

Sanıklar ve savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

I-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCY.nın 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanıkların aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi;

2- 21/12/2011 tarih 28149 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 1. fıkrasında, katılan yararına hükmolunacak vekalet ücretinin sanıkların sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeksizin, vekalet ücretinin hazineden alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölümler çıkartılarak, yerlerine “Kasten işlemiş oldukları suçlardan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar; (c) bendinde yazılı “kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına,” cümlesi yazılması ve katılan lehine vekalet ücretine hükmedilen bölümde “hazineden” kelimesinin çıkartılarak, yerine “sanıklardan eşit olarak” kelimelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanığın UYAP sisteminden alınan nüfus kaydına göre, hükümden sonra 07.06.2012 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37847, Karar No: 2015/21515, Tarih: 15.09.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/37847 E.  ,  2015/21515 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/60316

MAHKEMESİ : Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2013

NUMARASI : 2011/298 (E) ve 2013/910 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Aynı yere ilişkin olduğu anlaşılan, Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/328 esas sayılı dosyasında yapılan keşif üzerine alınan bilirkişi raporunda suça konu yerin orman sayılan alan içinde kaldığının belirlenmesi, dosyamızda yapılan keşif üzerine alınan bilirkişi raporunda ise anılan yerin devletin hüküm ve tasarrufu altında taşlık ve çalılık alan olduğunun belirlenmesi karşısında; dava konusu yere ilişkin olarak mahallinde teknik bilirkişiler marifetiyle yeniden keşif yapılarak, yerin orman veya öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, eğrek yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve sanığın 2008/328 esas sayılı dosyanın mahkumiyet kararından sonra bu yere yeni bir tecavüzünün bulunup bulunmadığı, tecavüzde bulunmuş ise hangi tarihte tecavüzde bulunduğu yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup kesin biçimde saptandıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 15.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2683, Karar No: 2015/5763, Tarih: 16.11.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/2683 E.  ,  2015/5763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Çorlu 2. Asliye Hukuk Hakimliği (Tic.Mah.Sıf.)

Tarihi :20.06.2014

Numarası :2013/432-2014/467

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili amacıyla cari hesap ekstresine dayalı olarak girişilen icra takibine vâki itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatının davalıdan tahsili istemlerine ilişkin olup; mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı iş sahibi şirket vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde olmayan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde olmayıp, reddi gerekmiştir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 222. maddesi uyarınca; mahkeme, ticari davalarda tarafların ticari defterlerinin ibrazına kendiliğinden veya taraflardan birinin talebi üzerine karar verebilir. Ticari defterlerin, ticari davalarda delil olarak kabul edilebilmesi için, kanuna göre eksiksiz ve usulüne uygun olarak tutulmuş, açılış ve kapanış onayları yaptırılmış ve defter kayıtlarının birbirini doğrulamış olması şarttır. Bu şartlara uygun olarak tutulan ticari defter kayıtlarının sahibi ve halefleri lehine delil olarak kabul edilebilmesi için, diğer tarafın aynı şartlara uygun olarak tutulmuş ticari defterlerindeki kayıtların bunlara aykırı olmaması veya ilgili hususta hiç bir kayıt içermemesi yahut defter kayıtlarının aksinin senet veya diğer kesin delillerle ispatlanmamış olması gerekir. Bu şartlara uygun olarak tutulan defterlerdeki sahibi lehine ve aleyhine olan kayıtlar birbirinden ayrılamaz.

Somut olayda; davalı iş sahibi şirket icra takibine itiraz dilekçesinde yapılan işte ayıp olduğunu ileri sürerek bu konuda davacı tarafa reklamasyon faturası keşide ettiklerini savunmuştur. Bununla birlikte; sözü edilen reklamasyon faturası ve bu faturanın davacı yüklenici şirkete tebliğ ya da teslimine ilişkin belge yargılama sırasında dosyaya ibraz ettirilmemiştir. Diğer taraftan, davacı şirket vekili de, davalı şirketin usulüne uygun şekilde tutulmuş olan ticari defter kayıtları lehine sonuç içerdiğinden, kendi ticari defter kayıtlarının incelenmesi talebinden vazgeçmiş, mahkemece davacı defterleri üzerinde inceleme yapılmadan, sadece davalı şirketin ticari defter kayıtlarına göre karar verilmiştir. Oysa ki, bu uygulama az yukarıda izah edilen ve ticari defterlerin delil olarak kullanılma usullerini gösteren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 222. maddesine uygun düşmemektedir. Bu düzenlemede açıkça gösterildiği üzere, davacı taraf vazgeçmiş olsa bile, mahkemece, re'sen davacı şirketin ticari defterleri üzerinde inceleme yapılmasına karar verilebileceğinden; davacı şirketin ticari defterleri üzerinde inceleme yapılmadan ve davalı tarafın ticari defterleri de 01.03.2013 tarihinde 28.02.2013 tarihli cari hesap ekstresi dayanak gösterilmek suretiyle icra takibine girişildiği gözetilmeksizin, 2013 yılı kayıtları incelenmeden düzenlenen bilirkişi raporunun hükme esas alınmış olması doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş, sözü edilen reklamasyon faturası ile bu faturanın davacı yüklenici şirkete tebliğine ilişkin belgelerle dosya kapsamında bulunmayan tarafların ticari defter kayıtlarının dosyaya ibrazının sağlanıp, tarafların takip tarihine kadar geçen dönemi kapsayan ticari defterlerinin incelendiği bir bilirkişi raporu almak ve rapor sonucuna uygun bir karar verilmekten ibarettir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün davalı iş sahibi şirket yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11565, Karar No: 2016/1162, Tarih: 21.01.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/11565 E.  ,  2016/1162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı erkek tarafından, davacı-davalı kadının boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davalı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.01.2016 (Perş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/357, Karar No: 2018/9723, Tarih: 20.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2015/357 E.  ,  2018/9723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 20.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14632, Karar No: 2016/1785, Tarih: 23.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/14632 E.  ,  2016/1785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 151/1, 62, 51/1-3 maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlarla aynı apartmanda ikamet eden sanığın olay tarihinde apartmanın ortak kullanım alanı olan sığınağın kapısının kilit kısmını kırdığı ve yine ortak kullanımda olan bordür taşların bir kısmını söktüğü anlaşıldığından mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.