muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14850, Karar No: 2022/918, Tarih: 27.01.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/14850 E.  ,  2022/918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/01/2016 tarihli ve 2015/783 esas, 2016/180 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 21/06/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 08/07/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 17/02/2015 tarihli ve 2015/3763 soruşturma, 2015/278 sayılı karar ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı Kanunun 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, tedbirin infazı için Samsun Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Samsun Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 19/02/2015 tarihli ve 2015/633 DS sayılı çağrı yazısının 24/02/2015 tarihinde aynı konutta oturan babası ... ... imzasına tebliğ edildiği, şüphelinin askerde olduğunun anlaşılması üzerine 08/05/2015 tarihine kadar infazın ertelenmesine karar verildiği, 07/05/2015 tarihli çağrı yazısının 14/05/2015 tarihinde aynı konutta oturan babası ... ... imzasına tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmaması nedeniyle dosyanın kapatılmasına karar verilerek 04/06/2015 tarihinde Samsun Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3- Erteleme kararı kaldırılarak Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 25/06/2015 tarihli ve 2015/3763 soruşturma, 2015/6217 esas, 2015/5236 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

4- Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 28/01/2016 tarihli ve 2015/783 esas, 2016/180 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın aynı Kanun’un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine, 1 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 11/03/2016 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/02/2015 tarihli ve 2015/3763 soruşturma, 2015/278 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca şüpheli hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, sanığın yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiğinden bahisle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonunda, 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/01/2016 tarihli ve 2015/783 esas, 2016/180 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/02/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı sonrası sanığın 08/05/2014 tarihinde askere gitmesi nedeniyle Samsun Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce 08/05/2015 tarihine kadar denetime ara verildiği, buna rağmen 20/02/2015 tarihli çağrı kağıdının “Kadıköy mah. Salih Reis sk. No:19/2 İlkadım/Samsun'' adresine birlikte oturan babası ... ...'a 24/02/2015 tarihinde tebliğ edildiği, 08/05/2015 tarihli ikinci çağrı kağıdının aynı adresteki sanığın babasına 11/05/2015 tarihinde tebliğ edilmesini müteakip, sanığın 10 gün içerisinde başvurmaması nedeniyle kaydının kapatılarak bildirimde bulunulması üzerine, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 25/06/2015 tarihli ve 2015/3763 soruşturma, 2015/6217 esas, 2015/5236 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde anılan Mahkemenin 28/01/2016 tarihli kararı ile sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; Milli Savunma Bakanlığı İlkadım Askerlik Şubesi Başkanlığının 28/01/2016 tarihli yazısına göre sanığın 08/05/2014 ile 04/06/2015 tarihleri arasında askerlik görevini ifa ettiği, sanığın 11/01/2016 tarihli duruşmada alınan savunmasında askerlik görevi nedeniyle tebligatlardan haberinin olmadığını ve bu sebeple başvuruda bulunmadığını ifade ettiği, Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 40/3. maddesindeki “Düzenlenen tebligatta, yükümlünün haklı, geçerli ve gerektiğinde belgelendirilebilen bir mazereti olmadan müdürlüğe gelmemesi veya hakkında belirlenen yükümlülüklerin gereğini yerine getirmemesi halinde, denetimli serbestlik kararının niteliğine göre kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebileceği, seçenek yaptırım veya tedbirin hapse çevrilebileceği ya da koşullu salıverilme kararının geri alınabileceği gibi gelmemenin hukuki sonuçları yükümlüye bildirilir.” şeklideki düzenleme karşısında sanığın askerde olması nedeniyle Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurmamasında haklı mazeretinin bulunduğu, sanığın yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiğinden bahsedilemeyeceğinin anlaşılması karşısında, kovuşturma şartının gerçekleşmediğinin kabulünün gerektiği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca mahkemesince durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/01/2016 tarihli ve 2015/783 esas, 2016/180 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca 17/02/2015 tarihli ve 2015/3763 soruşturma, 2015/278 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, şüphelinin denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiği gerekçesiyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/01/2016 tarihli ve 2015/783 esas, 2016/180 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, anlaşılmıştır.

1- Sanığın yükümlülük ihlali nedeniyle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/01/2016 tarihli kararı ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de,

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan yakalanan ... isimli şahsın ... ve ... isimli şahıslara uyuşturucu madde sattığı şeklinde istihbari bilgi alınması üzerine 09/07/2014 günü saat 17:00 sıralarında ... ve ...’ın güvenlik görevlilerince yakalandığı olayda;

Sanığın üzerinde uyuşturucu madde ele geçmemesi ve dosya arasında bulunan Samsun Eğitim ve Araştırma Hastanesi Biyokimya Laboratuvarı'nın tahlillerde uyuşturucu maddeye rastlanmadığına dair raporu dikkate alındığında, kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen ve uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanamayan sanığın, yakalanmadan önce uyuşturucu madde kullandığı yönündeki maddî bulgularla desteklenmeyen soyut beyanı dışında, uyuşturucu madde kullandığına dair delil bulunmadığı, sanığın kullandığını söylediği maddenin ele geçmemesi ve kriminal inceleme yapılamamış olması karşısında uyuşturucu madde olarak kabul edilemeyeceği anlaşıldığından sanığın “beraatine” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyetine karar verilmesi kanuna aykırıdır.

2- Kabule göre de,

2- Kabule göre de,

Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/02/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı sonrası sanığın 08/05/2014 tarihinde askere gitmesi nedeniyle Samsun Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce 08/05/2015 tarihine kadar denetime ara verildiği, buna rağmen 20/02/2015 tarihli çağrı kağıdının “Kadıköy mah. Salih Reis sk. No:19/2 İlkadım/Samsun'' adresine birlikte oturan babası ... ...'a 24/02/2015 tarihinde tebliğ edildiği, 08/05/2015 tarihli ikinci çağrı kağıdının aynı adresteki sanığın babasına 11/05/2015 tarihinde tebliğ edilmesini takiben, sanığın 10 gün içerisinde başvurmaması nedeniyle kaydının kapatılarak bildirimde bulunulması üzerine, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 25/06/2015 tarihli ve 2015/3763 soruşturma, 2015/6217 esas, 2015/5236 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; Milli Savunma Bakanlığı İlkadım Askerlik Şubesi Başkanlığının 28/01/2016 tarihli yazısına göre sanığın 08/05/2014 ile 04/06/2015 tarihleri arasında askerlik görevini ifa ettiği, sanığın 11/01/2016 tarihli duruşmada alınan savunmasında askerlik görevi nedeniyle tebligatlardan haberinin olmadığını ve bu sebeple başvuruda bulunmadığını ifade ettiği, sanığın askerde olması nedeniyle Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurmamasında haklı mazeretinin bulunduğu, sanığın yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiğinden bahsedilemeyeceğinin anlaşılması karşısında, kovuşturma şartının gerçekleşmediğinin kabulünün gerektiği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca mahkemesince durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyetine karar verilmesi kanuna aykırıdır.

Yukarıda ( 1 ) numaralı paragrafta açıklanan gerekçe ile kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı’na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle, “kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen ve uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanamayan sanığın, yakalanmadan önce uyuşturucu madde kullandığı yönündeki maddî bulgularla desteklenmeyen soyut beyanı dışında, uyuşturucu madde kullandığına dair delil bulunmadığı, sanığın kullandığını söylediği maddenin ele geçmemesi ve kriminal inceleme yapılamamış olması karşısında uyuşturucu madde olarak kabul edilemeyeceği anlaşıldığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

27/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5561, Karar No: 2025/811, Tarih: 12.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/5561 E.  ,  2025/811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/744 Esas, 2024/443 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek, taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, davacının şirketin ortağı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın zamanaşımı süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A.Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve verilen paranın iadesi istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/4. bendi hükmü uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden taraflara ayrı ayrı yükletilmesine, 12.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19668, Karar No: 2014/20051, Tarih: 22.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/19668 E.  ,  2014/20051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/07/2014

NUMARASI : 2012/146-2014/379

Taraflar arasında görülen tapuda kayıt düzeltimi davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-K A R A R-

Talep, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Dava 6100 sayılı kanunun yürürlük tarihinden sonra 02/03/2012 tarihinde açılmış; mahkemece sübut bulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Bu tür taleplerle, Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde belirtilen ve kütükte bulunması zorunlu olan kimlik bilgilerinden tapu malikinin adı ve soyadı, baba adı ile edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasına ilişkin yanlış yazılan bilgilerin düzeltilmesi, tapu kayıt maliki ile aynı kişi olunduğunun tespiti istenebilir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 382/1 maddesinde; “Çekişmesiz yargı, hukukun mahkemelerce, aşağıdaki üç ölçütten birine veya birkaçına göre bu yargıya giren işlere uygulanmasıdır” hükmüne yer verilmiş; bu ölçütler ise ilgililer arasında uyuşmazlık olmayan haller, ilgililerin ileri sürebileceği herhangi bir hakkın bulunmadığı haller ve hakimin re’sen harekete geçtiği haller olarak ifade edilmiştir.

Kanunda çekişmesiz yargı işlerinin neler olduğu önce genel çerçevesi belirlenerek, daha sonra da mümkün olduğunca sayılarak belirtilmiştir. Ancak bu sayma sınırlı olmadığından yasa maddesinde sayılmayan fakat çekişmesiz yargı ölçütlerini taşıyan diğer işlerin de çekişmesiz yargı işi olarak kabulü gerekir. Yani, 382. maddede sayılmamakla beraber çekişmesiz yargının ölçütlerinden birini veya birkaçını taşıyan bir iş de çekişmesiz yargı işi olarak değerlendirilebilir.

Tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi ve tespit taleplerinde, talep eden taraf tapu kayıtlarındaki kimlik bilgilerinin nüfus kayıtlarına uygun hale getirilmesini istemekte olup bu tür işlerde hasım gösterilen Tapu Müdürlüğü ile aralarında bir uyuşmazlık yoktur. Tapu Müdürlüğü davada sadece yasal hasım olarak yer almaktadır. Gerçekte yargılamada taraf değil, sadece ilgilidir. İlgililerin uzlaşması halinde çekişmenin ortadan kalktığından söz edilemez veya bu iş ilgili tarafın davayı kabulü sonuç doğurmaz. Taraflar arasında bu anlamda gerçek bir çekişmenin varlığı söz konusu değildir.

Bu tür taleplerde yukarıda belirtildiği gibi talep edenlerin tapu kayıtlarının malik hanesindeki kimlik bilgilerinin nüfus kayıtlarına uygun biçimde düzeltilmesi ve tapu kayıt maliki ile aynı kişi olunduğunun tespiti dışında ileri sürebilecekleri herhangi bir hakları da bulunmamaktadır.

Bu tür taleplerde yukarıda belirtildiği gibi talep edenlerin tapu kayıtlarının malik hanesindeki kimlik bilgilerinin nüfus kayıtlarına uygun biçimde düzeltilmesi ve tapu kayıt maliki ile aynı kişi olunduğunun tespiti dışında ileri sürebilecekleri herhangi bir hakları da bulunmamaktadır.

Yine bu tür taleplerde, kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması ya da tespiti istenen tapu maliki ile ilgili araştırmada mülkiyet nakline neden olunmaması için, taraf delilleri dışında gerekli görülen hususlarda re'sen araştırma yapılması gerekmektedir. Ayrıca, bu yargılamanın sonucunda verilen kararlar kesin hüküm sayılmamaktadır. Kararın haksız veya hatalı görülmesi halinde ileri sürülen delillere göre yeniden düzeltme talebinde bulunulabilmesi, hükmün değiştirilebilmesi mümkündür. Bunların yanında, uygulamada davanın kabulüne karar verilmesi halinde dahi yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmakta, Tapu Müdürlüğü yargılama giderlerinden ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmamaktadır.

Bütün bu değerlendirmelere göre; tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi ve kayıt maliki ile aynı kişi olunduğunun tespiti işleri de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 382. maddesinde belirtilen çekişmesiz yargı işlerinden sayılmalıdır. Kaldı ki, 382. maddenin 2-ç/1 fıkrasında “Taşınmaz üzerinde taraf oluşturulmasına ve hak ihlaline sebebiyet vermeyecek düzeltmelerin yapılması” çekişmesiz yargı işi sayılmış olup, niteliği itibariyle tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi ve tespit talebi de bu tanıma uymaktadır.

Talep tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 383. maddesine göre de, çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadığı sürece Sulh Hukuk Mahkemeleridir. Bu itibarla, çekişmesiz yargı işi olan tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi ve tapu kayıt maliki ile aynı kişi olduğunun tespiti taleplerine Sulh Hukuk Mahkemelerince bakılması gerekir.

Anılan Kanunun 114/1-c ve 115. maddeleri gereğince, görev dava şartlarından olup mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştırmalıdır. Bu tür işlerin Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmesi mümkün olmadığından, davaya Sulh Hukuk Mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik karar verilmesi gerekirken değinilen hususlar gözardı edilerek işin esası hakkında karar verilmesi doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazı değinilen yön itibarıyla yerindedir, kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7864, Karar No: 2010/8465, Tarih: 12.07.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/7864 E.  ,  2010/8465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ........ vdl aleyhine 15/06/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 04/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının, davalılardan ... ve ...’na yönelik tüm, diğer davalı ... ’e yönelik aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılardan ...e yönelik diğer temyiz itirazına gelince, dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi isteğine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı koca, davalı eşi ile süregelen geçimsizlikleri nedeniyle birlikte oturulan eve alınmadığından başka yerde kaldığı sırada, birlikte oturulan evin üst katındaki diğer bir bağımsız bölümde bulunan ilk evliliğinden kalma eşyasının davalı tarafından dışarı atılmak ve başkalarına verilmek suretiyle yok edildiğini bildirerek, uğradığı zararın ödetilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece dinlenen tanıklar görgüye dayalı bilgileri olmadığını, olayı davacının anlatımı ile öğrendiklerini belirtmişlerdir. Ancak, taraflar arasında devam eden ve eldeki dosyaya kanıt olarak sunulmuş bulunan boşanma davasında dinlenen tanıklar ... ile ...; davalının, davacıya ait bazı eşyayı dışarı attığını ve yoldan geçenlere dağıttığını bildirmişlerdir. O halde, davalı tarafından dışarı atılan ve yoldan geçenlere dağıtılan bu eşyanın cinsi ve sayısı belirlenmek suretiyle, sadece bu eşyalar ile sınırlı olmak üzere belirlenecek tazminattan davalının sorumlu tutulması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan bu yön üzerinde durulmadan, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25588, Karar No: 2020/900, Tarih: 15.01.2020

**4. Ceza Dairesi         2015/25588 E.  ,  2020/900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Katılan ... ile tanık ...'ın aşamalarda değişmeyen beyanları, tanık ...'nın aşamalarda, sanık ...'in, elinde balta ile ...'in annesi olan ...'ın evine doğru gittiğini ve giderken de yerden aldığı taşı evinin çatısına attığını belirtmesi, tanık ...'un da, sanık ...'in elinde balta veya kazmaya benzer bir alet gördüğünü ve katılana seni öldürürüm, keserim" dediğini duyduğunu beyan etmesi karşısında, tanık beyanları tartışılıp değerlendirilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.