muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11182, Karar No: 2012/21454, Tarih: 21.12.2012

Somut uyuşmazlıkta incelenmesi gereken diğer bir konu da, benzer olaylarda Türkiye’de açılan davaların, TTK.’nun 329/1. ve 405/2. maddelerinde düzenlenen, anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyecekleri ve pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri ilkeleri gereği reddedilmesine rağmen, aynı şartlardaki ortaklarca yabancı mahkemelerde açılan davaların kabul edilmesinin ve alınan farklı yöndeki bu yabancı mahkeme kararlarının Türkiye’de tenfizinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağıdır. Nitekim mahkemece bu durum, T.C. Anayasası’nın kanun önünde eşitlik ilkesine ve kamu düzenine aykırı kabul edilmiştir.

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK.’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır.

Somut uyuşmazlık yönünden asıl incelenmesi gereken husus, tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı noktasıdır. Burada ilk olarak tanıma ve tenfiz hukukundaki kamu düzenine aykırılık kavramının, iç hukuktaki emredici kurallara aykırılık kavramından daha dar ve sınırlı bir anlama sahip olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Dolayısıyla kamu düzeni gerekçesiyle yabancı mahkeme kararının tenfizine istisnaen müdahale edilmelidir. Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan revision au fond yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez.

Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi Alman hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın, davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, temyiz harcı peşin alındığından davalıdan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 21.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22388, Karar No: 2014/19257, Tarih: 18.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/22388 E.  ,  2014/19257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, zoralım

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan ... vekilinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığa atılı eylemin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.fıkrası kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ... davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, ... adına hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanık ...'in temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükümden ... lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bendin çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11996, Karar No: 2015/13302, Tarih: 30.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/11996 E.  ,  2015/13302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli neden olmadan feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının iş performansının düştüğü ve işyerinde huzursuzluk çıkararak işlerin yapılmasını yavaşlattığı konusunda savunmasının alındığını, diğer çalışanlarla geçinemeyerek huzursuzluk sebebi olduğu da anlaşıldığından iş sözleşmesinin feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

Bu kapsamda, gerekçeli kararda yer alan, hüküm fıkrasından önceki "somut olayda " şeklinde başlayan sondan ikinci paragrafında aynen, "...Bahsi geçen tutanaklar davalı tarafın soyut iddialarını destekleyen işi aksatarak verimsiz çalışmasının tespitine esas teşkil edebilecek, denetlenebilir, somut verileri içerir bir delil niteliğinde olmadığı anlaşılmakla işi aksatarak verimsiz çalışmasının sebepleri tam olarak sorgulanıp davacının sorumluluk derecesinin tam olarak ortaya konulmamış olması, davacının işe gelip gitmesini zorlaştıracak ve aylık gelirinde azalmaya sebebiyet verecek görev değişikliğinin yapılmış olması hususları dikkate alındığında davacının fesih işleminin geçersiz olduğu, davalı tarafından yapılan fesih işleminin haklı nedenlerle dayanmadığı anlaşılmakla davacının işe iade edilmesi gerektiği anlaşılmıştır." şeklinde gerekçe belirtildikten sonra son paragrafta ise " Bu nedenlerle; davacı tarafından davalı aleyhine açılan işe iade davasının, haklı nedene dayanamamakla birlikte geçerli fesih olması sebebiyle reddine karar verilmesinin gerekeceği kanaatine ulaşılmakla,aşağıdaki biçimde hüküm kurulmuştur." şeklinde gerekçe belirtilmiş ancak hüküm fıkrasında davanın kabulü ile davacının işe iadesine karar verildiği görülmüştür.

Hal böyle olunca mahkemenin gerekçeli kararındaki ardışık iki paragraftaki gerekçelerin kendi içinde çelişkili olması yanında hüküm fıkrasında da davanın kabulü ile işe iadesine karar verilmesi neticesinde gerekçe ile hüküm arasında da çelişki oluşturacak şekilde karar verilmiştir.

Yapılacak iş; Bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30.06.2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6942, Karar No: 2022/13573, Tarih: 02.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/6942 E.  ,  2022/13573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi tazminat davasının Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılaması sonucunda; davacının davasının usulden reddine dair verilen kararın davacı vekilinin başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince, davacı vekilinin itirazlarının kabulü ile davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/02/2021 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili; 21.05.2019 tarihinde davacının yolcu olduğu davalıya ... poliçesi ile sigortalı aracın yaptığı tek taraflı kazada davacının yaralandığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000,00 TL sürekli işgöremezlik, 100,00 TL geçici işgöremezlik ve 100,00 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere 5.200,00 TL tazminat alacağının temerrüt tarihinden faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 13.02.2021 tarihli dilekçe ile dava değerini 322.868,51 TL sürekli işgöremezlik, 9.700,32 TL geçici işgöremezlik, 2.998,75 TL geçici bakıcı gideri ve 1.260,00 TL rapor ücreti olarak olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini talep etmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, davanın usulden reddine karar verilmiş; ... kararına davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine; davacı vekilinin itirazının kabulü ile hakem heyeti kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile 258.802,65 TL sürekli işgöremezlik, 6.062,70 TL geçici işgöremezlik ve 2.998,75 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere 267.864,10 TL tazminat alacağının 08.07.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; ... kararı, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, ... kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davacı vekilinin ve davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, ... kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davacı vekilinin ve davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

Çalışma gücü kaybı zararının hesabında yaralanan veya malul olanın gelirinin belirlenmesi tazminatın doğru tespitinde önemli bir yer tutmaktadır. Zarar görenin kaza tarihi itibariyle mesleği ve geliri tespit edilmelidir. Kişinin herhangi bir işi yoksa, zarar görenin geliri asgari ücret kabul edilerek, raporun hazırlandığı tarihteki net asgari ücret üzerinden hesaplama yapılacaktır. Eğer gelirin asgari ücret üzerinde olduğu, bir başka anlatımla herhangi bir iş yerinde çalıştığı ya da bir meslek icra ettiği ve asgari ücret üzerinde bir gelir elde edildiği iddia ediliyorsa bunun ispat edilmesi gerekir.

Somut olayda; davacının çalıştığı işyerine karşı açmış olduğu Kırıkkale 2. İş Mahkemesi 2015/280 E.-2016/120 K. Sayılı dava dosyasında, davacının vasıfsız bir işçi olmayıp kebap ustası olduğu ve asgari ücret ödemesinden sonra ücretinin kalan kısmının elden ödendiği hususları tespit edilmiş ve ücretinin asgari ücretin 1,6 katı oranında olacağı kabulü ile hesaplama yapılmış, bu dosya onanmak suretiyle Yargıtay incelemesinden geçmiştir.

... tarafından aldırılan aktüerya bilirkişi raporunda davacının asgari ücret oranında kazanç elde edebileceği kabulü ile hesaplama yapılmıştır. Taraflara tebliğ edilen rapora karşı davacı vekilince itiraz dilekçesi verilmiş, dilekçede davacının gelirinin asgari ücretin 1,6 katı olduğunu bildirerek ek rapor alınmasını istemiştir. Bu talebe bağlı olarak ek rapor için dosya yeniden bilirkişiye gönderilmiş, 12.02.2021 tarihli ek raporda da; işten çıkış tarihi 01.09.2015'den 21.05.2019 kaza tarihine kadar malulün çalışmışlığına yönelik evrak sunulmadığı gerekçesiyle görüş değiştirilmemiştir.

Davacı vekili, ıslah işlemini yaparken bilirkişi tarafından asgari ücret üzerinden yapılan hesaplama yerine, davacının asgari ücretin 1,6 katı üzerinde gelir sahibi olduğu varsayımıyla kendi yaptığı hesaplamaya göre belirlediği tutar olan 335,567,58 TL üzerinden talep tutarını artırmıştır. İtiraz Hakem Heyetince, zarar görenin geliri asgari ücret kabul edilerek düzenlenen rapor hükme esas alınmışsa da varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Davacı vekili, ıslah işlemini yaparken bilirkişi tarafından asgari ücret üzerinden yapılan hesaplama yerine, davacının asgari ücretin 1,6 katı üzerinde gelir sahibi olduğu varsayımıyla kendi yaptığı hesaplamaya göre belirlediği tutar olan 335,567,58 TL üzerinden talep tutarını artırmıştır. İtiraz Hakem Heyetince, zarar görenin geliri asgari ücret kabul edilerek düzenlenen rapor hükme esas alınmışsa da varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Açıklanan nedenlerle, davacının kebap ustası olduğu ve Kırıkkale 2. İş Mahkemesi 2015/280 E.-2016/120 K. Sayılı dava dosyası gözetilmek suretiyle, davacının talebi ile bağlı kalınarak bu dosyada tespit edilen ücreti olan asgari ücretin 1,6 katı üzerinden aktüer raporu alınması ve sonucuna göre (davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklar gözetilerek) karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davalı vekilince, davacının lokanta işçisi olduğu ve işten dönerken kazanın meydana geldiği, ceza dosyasındaki ifadesinde de ‘21.05.2019 günü mesaim dolduğundan eve gitmek için çalıştığım lokantaya ait olan 06 BGK 930 plakalı servis aracına 09.10 sıralarında bindik ve araca bindikten yaklaşık 5 dakika sonra hareket etti. Ben servis aracının şoför koltuğu arkasında bulunan yolcu koltuğunda oturuyordum...” beyanlarıyla da bu hususun sübuta erdiği, buna göre kazanın trafik iş kazası olduğu iddia edilmektedir.

Davalı tarafça, davacıya SGK Başkanlığı tarafından ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması talep edilmiş ve ... tarafından bu hususta bir araştırma yapılmamıştır.

Şu durumda, SGK Başkanlığı'na yazı yazılarak, davaya konu kazada davacının yaralanması nedeniyle iş kazasına dayalı herhangi bir inceleme yapılıp yapılmadığı, olayın iş kazası olarak kabul edilmiş olması halinde davacıya ödeme yapılıp yapılmadığı, yapılan ödemenin miktarı ve niteliği (iş kazası sigorta kolundan yapılıp yapılmadığı) ile ilk peşin sermaye değeri tutarının ne olduğu, rücuya tabi olup olmadığı hususlarının sorulması, dayanak ödeme belgelerinin temin edilmesi, rücuya tabi ödeme bulunması halinde ilk peşin sermaye değeri tutarlarının indirilmesiyle tazminatın hesaplanması için ek rapor alınması ve oluşacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesi doğru olmayıp kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

4-... tarafından davacının davasının kısmen kabulü ile kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına 27.200,49 TL vekalet ücretine karar verilmiştir.

4-... tarafından davacının davasının kısmen kabulü ile kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına 27.200,49 TL vekalet ücretine karar verilmiştir.

Sigortacılık Kanununun 30. maddesinin 17. fıkrası ve 19.01.2016 tarihli, 29598 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin 13. fıkrasında vekalet ücretine ilişkin düzenleme getirilmiş, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 17. maddesi, 2. fıkrasında da, vekalet ücretinin tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Bu durumda, Hakem Heyetince davacı lehine vekalet ücretine karar verilirken Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin 13. fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi ve AAÜT'nin 17. maddesi 2. fıkrası gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tam nispi vekalet ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ... kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 02.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11788, Karar No: 2017/6198, Tarih: 05.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/11788 E.  ,  2017/6198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 13. maddesi ile TCK'nın 103. maddesinin yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.