muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3336, Karar No: 2021/610, Tarih: 04.02.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/3336 E.  ,  2021/610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

I-7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

II- Tebligat Kanununun 35. maddesinin;

a) Birinci ve ikinci fıkralarında, gerçek kişilerle ilgili olarak, muhatabın kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmasından sonra, eğer bu kişi adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecbur olduğu; adresini değiştiren kişinin yeni adres bildirmemesi ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshasının eski adrese ait binanın kapısına asılacağı ve asılma tarihinin tebliğ tarihi sayılacağı hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olaya gelince, gerekçeli kararın, davalı ...’un mirasçılarından ...’a yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak Tebligat Kanununun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, daha önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği; mirasçılardan ...’ın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi bulunmasına rağmen gerekçeli kararın Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca tebliğ edildiği, bahsi geçen tebliğlerin usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle, adı geçenlere 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 04.02.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19638, Karar No: 2012/6534, Tarih: 06.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/19638 E.  ,  2012/6534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de,

Hukuk Genel Kurulu'nun 12.10.1994 tarih ve 1994/251-593 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, dar yetkili icra mahkemesinin yargılama usulü gözönünde tutulduğunda; takip hukuku bakımından takas ve mahsup iddiasının kural olarak:

1) Takasa konu alacağın, İİK'nun 68. maddesindeki belgelere dayalı bulunması,

2)Bu alacakla ilgili olarak İcra takibinin yapılmış ve takibin kesinleşmiş olması,

3) Alacağın i1ama bağlanması, halllerinde icra mahkemesinde incelenmesi ve istemin sonuçlandırılması mümkündür. Bir başka anlatımla, BK'nun 118. maddesinde takas isteminin kabulü için öngörülen koşullar genel mahkemelerde görülmekte olan davalarla ilgili olup, icra mahkemesindeki takas talebi yukarıda yazılı koşullara göre değerlendirilmelidir.

Somut olayda; ... alacağı kambiyo senedine dayalı olup, bu dosyanın borçlusu olan ... borca itiraz ederek mahkemeye başvurduğu, İstanbul 5. icra Mahkemesinin 2010/1492 E. sayılı dosyası ile davanın görüldüğü anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece İstanbul 5. İcra Mahkemesinin 2010/1492 E. sayılı dosyasının getirtilerek takibin kesinleşip kesinleşmediği belirlendikten sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2690, Karar No: 2015/8927, Tarih: 06.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/2690 E.  ,  2015/8927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, müstehcenlik

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tâbi hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi:

Sanık ve suça sürüklenen çocuk haklarında müstehcenlik suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve suça suça sürüklenen çocuk müdafilerinin anılan hükümlere ilişkin temyiz istemleri aynı Kanunun 264. maddesine göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli karar merciince mahallinde verilmek üzere, incelemenin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ve sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafileri ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü

gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15479, Karar No: 2014/7229, Tarih: 15.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/15479 E.  ,  2014/7229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önceden kasıtlı suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK'nın 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması, nedeniyle, sanıklar haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; müştekinin döviz bürosunda 100 Dolar bozdurarak çıktığı esnada sanık ...'un 14.000 dolar döviz bozdurdum dediği ve birlikte yürümeye başladıkları esnada yerde mendile sarılmış tomar halinde para gördükleri, sanık ...'un mendile sarılı parayı alarak gösterip gel tenha bir yere gidelim, bu parayı paylaşalım dediği ve tenha bir yere gittikleri bu sırada yanlarına sanığın geldiği ve ben şimdi dözviz bürosundan 14.000 Dolar para bozdurdum, ben tefeciyim bu parayı gördünüzmü dediği,

sanık ...'un biz para bulmadık, bizim üzerimizde o kadar para vardır ama biz haram yemeyiz dediği, ve tekrar müştekiye parayı bölüşelim demesi üzerine müştekinin şüphelendiği ve siz aranızda paylaşın diyerek sanıkların yanından ayrılıp polis merkezine müracaatta bulunduğu, bilahare her iki sanığın birlikte yakalandıkları, yapılan üst aramalarında 3 adet ayrı ayrı tomar halinde katlanmış gazete kağıdı ve içerisinde 100.00 TL para gözüken ve paraya sarılı bulunan tomar halinde gazete kağıtları çıktığı, anlaşılmakla dolandırıcılık suçunun işlendiğine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dosya içerisindeki adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içerisindeki adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11022, Karar No: 2010/1196, Tarih: 01.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11022 E.  ,  2010/1196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde bulunan İlçe Tarım Müdürlüğü veri listesinin incelenmesinden, dava konusu taşınmazın bulunduğu .... İlçesi ....Köyüne ait (lokal) verilerin getirtilmiş olduğu anlaşıldığından münavebeye alınan buğday, arpa, şeker pancarı ürünlerine ait dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatlarının ve üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7799, Karar No: 2012/313, Tarih: 26.01.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/7799 E.  ,  2012/313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 4. İCRA MAHKEMESİ

Ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olan şirket yetkilisinin alacaklıları zarara uğratmak kastiyle şirket borcunu ödememe ve sermaye şirketinin iflasını istememek suçlarından sanık ... hakkında müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma-düzeltilerek onama-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- İİK'nun 333/a maddesine ilişkin olarak kurulan hükme yönelik incelemede,

İİK'nun 333/a maddesinde yazılı suçun oluşumu için takibin kesinleştiği tarih itibariyle borçlu şirketin borcu ödeme gücüne sahip olması ve şirketi hukuken ya da fiilen yönetim yetkisine sahip olan sanığın alacaklıyı zarara uğratmak kastiyle şirket borcunu kısmen veya ödememesi gerekmekte olup, müşteki vekilinin aynı dilekçe ile sanık hakkında, borçlu şirketin malvarlığının borcu karşılamaya yetmediği, malı bulunmadığı halde şirketin iflasını istemediği ileri sürülerek İİK'nun 345/a maddesinden dolayı da cezalandırılması isteminde bulunduğu dikkate alındığında, müşteki vekilinin şirketin borcu ödeme gücünün olmadığını bildiğinin kabulünün gerekmesi nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasından "İİK'nun 347. maddesi gereğince şikayet hakkının düşürülmesine" kısmı çıkarılarak yerine "... sanığın beraatine" ifadesi yazılmak suretiyle 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi ile yürürlükte bulunan CMUK'nun 322. maddesi uyarınca hükmün kısmen istem gibi düzeltilerek ONANMASINA,

2- İİK'nun 345/a maddesi gereğince kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Müşteki vekili 23.07.2009 tarihli şikayet dilekçesinde sanık hakkında sermaye şirketinin iflasını istememek suçu nedeniyle de şikayette bulunmasına, karar başlığında bu suçun gösterilmesine rağmen, gerekçe kısmında sadece İİK'nun 333/a maddesine ilişkin gerekçeye yer verilerek, sermaye şirketinin iflasını istememek suçu hakkında hüküm kurulmaması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8617, Karar No: 2014/3100, Tarih: 21.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8617 E.  ,  2014/3100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2012

NUMARASI : 2011/656-2012/266

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, 10.11.1995 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan edimin ifasına rağmen arsa sahibi davalı şirketin, müvekkili kooperatife vermesi gereken taşınmazı tapuda devretmediğini ileri sürerek, 271 Ada 6 parsel sayılı taşınmazın üzerinde kooperatif adına binaların bulunduğu %50'lik kısmının müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket temsilcisi, dava konusu taşınmazın davalı adına kayıtlı olmadığını, bu konuda Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde yargılamanın devam ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle B. Ş.. adına kayıtlı olduğu, tapu iptali ve tescil davalarının tapu malikine karşı açılması gerektiği, halen yargılaması devam eden ya da karara çıkmasına rağmen kesinleşmemiş bir mahkeme kararına göre hak sahibi olan kişiye karşı dava açılamayacağı, davalının mevcut davada taraf ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1)Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı şirket tarafından, tapu maliki Bahri Şanlı'ya karşı açılan tapu iptal ve tescil istemli davanın reddine ilişkin kararın bozulması üzerine mahkemece verilen direnme kararı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 04.05.2011 tarih ve 2011/1-8 Esas, 2011/263 Karar sayılı ilamıyla, davalının, tapu sicilinin güvenilirliği ve aleniyetinden istifade ederek sicilden edinen kişi konumunda olmayıp, sicilin dayanağı yok hükmündeki belgeden edinen ve ilk el konumunda bulunan kişi olduğundan, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanamayacağı, bozma ilamına uyularak, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın reddine dair önceki kararda direnilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

HMK'nın "bekletici sorun" başlıklı 165/1. maddesi "Bir davada hüküm verilebilmesi, başka bir davaya, idari makamın tespitine yahut dava konusuyla ilgili bir hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise mahkemece o davanın sonuçlanmasına veya idari makamın kararına kadar yargılama bekletilebilir." hükmünü içermektedir.

HMK'nın "bekletici sorun" başlıklı 165/1. maddesi "Bir davada hüküm verilebilmesi, başka bir davaya, idari makamın tespitine yahut dava konusuyla ilgili bir hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise mahkemece o davanın sonuçlanmasına veya idari makamın kararına kadar yargılama bekletilebilir." hükmünü içermektedir.

Bu bilgiler ışığında, mahkemece, dava tarihi itibariyle davalının uyuşmazlık konusu taşınmazda hak sahibi olduğu, dava dışı tapu maliki adına oluşan tapu kaydının yolsuz tescile dayalı olduğunun açık olduğu ve HUMK'nın 429. maddesi uyarınca direnme kararı üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nca verilen karara uymanın zorunlu olduğu gözönünde bulundurularak, davalının, tapu malikine açmış olduğu anılan tapu iptal ve tescil davasının sonuçlanması ve kararın kesinleşmesinin beklenmesi, bu ilama dayalı olarak tapu kaydının davalı adına oluşmasının sağlanmasından sonra uyuşmazlığın esası incelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı olarak, şeklen tapu kaydına dayalı hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

2)Kabule göre; HMK'nın dava şartlarını düzenleyen 114/1-d maddesindeki dava ehliyeti, fiil ehliyetinin medeni usûl hukukunda büründüğü şeklidir. Fiil ehliyetine sahip olan bütün gerçek ve tüzel kişiler dava ehliyetine de sahiptir.

Aynı Kanun'un 114/1-e maddesindeki dava takip yetkisi, davada taraf olan kişinin o davayı kendi adına yürütebilme ve talep sonucu hakkında kendi adına hüküm alabilme yetkisidir (HMK 53). Sözü edilen kurum, şeklî taraf kuramının kabulünün sonucu olarak ortaya çıkmış ve sözü edilen kuramı tamamlamak amacıyla geliştirilmiştir. Davayı takip yetkisi, maddi hukuktaki tasarruf yetkisinin usul hukundaki karşılığını oluşturur. Ayrıca, bu kavram, davada taraf olmadığı hâlde kanun gereği taraf gibi davranmakla görevli kılınmış olanların hukukî konumlarının açıklanmasında başvurulan bir kavram konumundadır. Kural olarak taraf ehliyeti ve dava ehliyeti bulunan kişinin dava takip yetkisi vardır. Ancak bazı istisnai durumlarda davada taraf olarak gösterilen kişinin taraf ve dava ehliyeti olmasına rağmen dava takip yetkisi olmayabilir. Örneğin hakkında iflas kararı verilen kişinin taraf olduğu hukuki davalarda da istisnai durumlar dışında davayı takip yetkisi iflas idaresine aittir.