muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10594, Karar No: 2017/1446, Tarih: 21.03.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2015/10594 E.  ,  2017/1446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.03.2017 gününde oyçokluğu karar verildi.

KARŞI OY

Heyetin sayın çoğunluğu ile oluşan uyuşmazlık, beraat ile sonuçlandırılmış bir davada hükümden sonraki lehe yasa değişikliği gerekçe gösterilerek usul bozması yapılmasının usul ve yasaya uygun ve sanık lehine olup olmadığı hususundadır.

Halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinde 1. fıkrasının 1. bendine göre "Vakıanın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ... karar verilmesi icap ederse temyiz mahkemesi kendisi davanın esasına hükmeder" denilmektedir.

Bu maddede açıkca yerel mahkemenin beraat veya düşme kararı dışında verdiği kararlarının dahi toplanan delillere göre vakıanın daha fazla aydınlatılmasının gerekmeyeceği anlaşılırsa temyiz mahkemesinin yerel mahkemenin yerine geçerek beraat kararı verebileceği belirtilmektedir.

Buna göre beraat kararı dışındaki hükümlerde bile vakıa daha fazla araştırma ve incelemeyi gerektirmiyorsa temyiz merciince incelenerek beraat kararı verilebiliyor ise çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince lehe yasa değişikliği olsa bile beraat hükmünün esastan incelenerek doğru ise onanmasına karar verilmesi yasa gereğidir ve öncelik içermektedir.

Mevcut olayda yerel mahkeme topladığı delillere göre beraat kararı vermiştir.

Buna göre beraat kararı dışındaki hükümlerde bile vakıa daha fazla araştırma ve incelemeyi gerektirmiyorsa temyiz merciince incelenerek beraat kararı verilebiliyor ise çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince lehe yasa değişikliği olsa bile beraat hükmünün esastan incelenerek doğru ise onanmasına karar verilmesi yasa gereğidir ve öncelik içermektedir.

Mevcut olayda yerel mahkeme topladığı delillere göre beraat kararı vermiştir.

Yüksek Daire esasa girmeksizin yasa değişikliğinin sanık lehine olduğu ve değerlendirilmesi gerekçesi ile hükmü bozmuştur. Oysa yapılan yasa değişikliği hiçbir şekilde beraat kararından daha lehe bir sonuç doğuramayacaktır. Daire bozmasında ön ödeme teklifinin sanık lehine olduğu ön ödemenin yapılması ile davanın düşürülebileceği düşüncesi var ise bu da doğru değildir. Çünkü; Beraat eden kişiyi tekrar ön ödeme yapmaya zorlamak sanık lehine değildir. O halde yapılması gereken, mahkemenin beraat kararının esastan incelenmesi ve sanığın suçu işlemediği ya da suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılır ise sanık hakkındaki beraat hükmünün onanmasına karar vermektir. Eğer yeterli araştırma yapılmadan ya da yanılgılı değerlendirme ile beraat kararı verilmiş ise hükmün hem bu nedenle hem de bu takdirde lehe yasa değişikliğininde değerlendirilmesi gerekçesi ile bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Sanık hakkındaki beraat hükmünün doğru olup olmadığı incelenmeksizin salt lehe yasa değişikliği nedeni ile kararın usulden bozulmasının sanık lehine olmadığı ve ayrıca sanığı daha uzun süre yargılanma pozisyonunda tutacağından adil yargılama ilkesine de aykırı olacağı açıktır. Bu nedenlerle sanık hakkındaki beraat hükmünün esastan incelenerek kararın doğru olması halinde onanması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun salt lehe yasa değişikliği gerekçesi ile usul bozmasına katılmadığımı saygıyla arz ederim.
Yargıtay — Esas No: 2013/15873, Karar No: 2014/22903, Tarih: 14.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15873 E.  ,  2014/22903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kültür ve Turizm Bakanlığı adına katılma talebinde bulunulduğu ve katılma kararının bu yöndeki dilekçeye istinaden verildiği halde, gerekçeli karar başlığında Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü'nün katılan olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak değerlendirilmiştir.

Sanık ...'in, Beyoğlu, ... Mahallesi, ... Sokakta bulunan ve İstanbul I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 14/04/1993 tarih ve 4553 sayılı kararı ile korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescilli 1423 ada 1 nolu parselde bulunan binanın gerekli özen gösterilmeyerek yıkılmasına sebebiyet verdiği ve yeni bir bina inşa ettiği iddiasıyla hakkında dava açıldığı, dava konusu 1 nolu parsele ait tapu kaydı incelendiğinde, suç tarihinde parselde bulunan arsa vasıflı taşınmaz sahibinin ... olduğu, taşınmazı 15/12/2005 tarihinde edindiği, 06/09/2007 tarihli yapı tatil zaptında; 1423 ada 1 nolu parsel üzerinde yığma ve betonarme yapıya rastlanıldığı, işgalli olduğundan mühürleme işleminin yapılamadığının tespit edildiği, yapı maliki olarak ... gösterildiği, Beyoğlu Belediye Başkanlığı tarafından ...'a hitaben yazılan 03/02/2006 tarihli cevabi yazıda parsel üzerinde tescilli yapı bulunduğundan Koruma Kurulundan izin alınmadan imar uygulaması yapılamayacağının bildirildiği, şahsın 06/03/2007 tarihli dilekçe ile Beyoğlu Belediyesinden arsasına inşaat yapacağından imar durumunu sorduğu, belediyenin bu dilekçeye istinaden Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü'ne imar durumu ile ilgili olarak eski eser durumunun tekrar tetkik edilmesi talebinde bulunulduğu, Kurul tarafından dava konusu parsellerde tespit edilen müdahaleler nedeniyle 06/06/2007 tarih ve 1083 nolu karar ile suç duyurusunda bulunulduğu,

Korunması gerekli taşınmaz kültür varlığına zarar verme suçunun kasten işlenebilen suçlardan olduğu, tescilli taşınmaz sahibinin 2863 sayılı Kanunun 11. maddesinde yer alan sorumluluklarını yerine getirmemesi durumunda zarar suçunun gerçekleşeceği, taşınmaz malikinin idare tarafından verilen emir ve talimatları kasten yerine getirmemiş olmasının gerektiği, bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde ise; sanığın taşınmazı Burhan Karayağız isimli şahıstan kiraladığı, belediyenin cevabi yazısında, dava konusu tescilli yapının kimin tarafından, ne zaman, ne şekilde yıkıldığına dair bir tespitin bulunmadığının belirtildiği ve sanık hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik inceleme ile beraat kararı verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5067, Karar No: 2023/5237, Tarih: 11.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5067 E.  ,  2023/5237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1217 E., 2022/2085 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 33. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/1407 E., 2021/86 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davacı hakkında kısa vadeli sigorta kollarından herhangi bir prim ödemesi yapılıp yapılmadığına dair, mevcut dosya içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda herhangi bir kayıt bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla, davacı hakkında kısa vadeli sigorta kollarından herhangi bir prim ödemesi yapılıp yapılmadığı davalı kurumdan ve mesleki eğitim merkezinden sorularak, gelen cevabi yazılar dosyaya eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/698, Karar No: 2009/1532, Tarih: 09.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/698 E.  ,  2009/1532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.3.2006 gününde verilen dilekçe ile gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, birleşen davada davacı ... vekili tarafından davalı M.... vd. Aleyhine tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; birleşen davanın açılmamış sayılmasına, asıl davada davacılar ve müdahilin davalarının reddine dair verilen 3.7.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ... vd. ile davalılar M.... ve yüklenici şirket vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı yüklenici şirket, binadaki eksikliklerin giderileceğini, bunun için davalı arsa sahiplerinden ...’a ihtarname gönderilmiş ise de binanın kendilerine teslim edilmediğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı arsa sahiplerinden ... ve ..., aynı taraflar arasındaki Bursa 5.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/632 esas sırasında kayıtlı davanın eldeki dava bakımından kesin hüküm oluşturduğunu, esasen arsa sahipleri ile yüklenici şirket arasındaki sözleşmenin feshedildiğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, işin getirildiği seviye üçüncü kişi davacılara bağımsız bölüm tapusu verilmesini gerektirmediğinden dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacılar ile davalılardan M.... Ortakları Adi Komandit Şirketi temyiz etmiştir.

1-İşin getirildiği fiziki seviyeye göre eksik iş oranı, ister 1999/632 esasta kayıtlı dava dosyasında saptandığı üzere %15,22 isterse bu davada saptandığı gibi %31,8 olarak kabul edilsin, davacılar temlik suretiyle yüklenicinin arsa sahiplerinden isteyebileceği şahsi haktan yararlanamayacağından, bu aşamada davacıların ileri sürdükleri fiziki seviye orantısızlığına ilişkin temyiz itirazları ile tüm dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları ve davalı yüklenici şirketin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalılardan M.... arsa sahipleri ile arsa payı devri inşaat yapım sözleşmesi imzalayan M.... ve Ortakları Adi Komandit İnşaat ve Ticaret Şirketi’nin temsilcisidir. Eldeki davada, şirket temsilcisi olan bu kişiye husumet düşmeyeceğinden bu davalı hakkında açılan davanın aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle reddi gerekir. Mahkemece, bu yönün göz ardı edilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacılar ile davalı yüklenici şirketin diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bent uyarınca temyiz eden davalı M.... yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana verilmesine, 09.02.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3431, Karar No: 2012/14550, Tarih: 30.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/3431 E.  ,  2012/14550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacağın temliki Borçlar Kanununun 162-172. maddeleri arasında düzenlenmiştir. Alacağın temliki ile alacak hakkı, bunu devralan 3. kişiye geçer. Böylece devralan, daha önce temlik edene ait olan alacak hakkını kesin olarak iktisap eder ve bunun üzerinde “tasarruf etme” yetkisini kazanır. Temlik eden alacaklının da, bu aşamadan sonra artık tasarruf hak ve yetkisi bulunmadığından (kalmadığından), bu alacağa dayalı olarak herhangi bir hukuki işlem yapması mümkün değildir. Bu durumda temlik işlemi ile temlik eden, borç ilişkisinden çıkar ve onun yerine alacaklı sıfatıyla alacağı devralan 3. kişi geçer. Alacakla ilgili her türlü (dava açma, takip yapma, temlik etme... gibi) hukuki işlem bu 3. kişi tarafından yapılır.

Bir takip açıldıktan sonra da (takip devam ederken), takip konusu olan mal ve hakkın bir başkasına (üçüncü kişiye) devredilmesi (temlik edilmesi) mümkündür.

Somut olayda; ... Valiliği İl Özel İdaresi tarafından 15.01.2007 tarihli kira sözleşmesine istinaden borçlu aleyhinde takip başlatılmış ise de şikâyetçi ile takip alacaklısı arasında 15.07.2011 tarihli protokolün düzenlendiği, bu protokol ile il özel idaresinin takip konusu hak ve alacaklarını şikâyetçiye devrettiği, bu devir sözleşmesinin ... 1. İdare Mahkemesi’nin 12.07.2011 tarih ve 2010/1157 esas, 2011/856 sayılı kararına istinaden düzenlendiği, bu haliyle şikâyetçinin takibe devam etmesinde yasaya aykırı bir yön bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemece şikâyetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12009, Karar No: 2012/14458, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/12009 E.  ,  2012/14458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan buğday, buğday samanı, domates ve kavunun 2011 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verimine, toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listenin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Dava konusu 121 ada 36 parsel sayılı taşınmazdaki bütün takyit ve şerhleri gösterir son tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4412, Karar No: 2019/3772, Tarih: 11.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2015/4412 E.  ,  2019/3772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/209, Karar No: 2021/2514, Tarih: 06.04.2021

**14. Hukuk Dairesi         2018/209 E.  ,  2021/2514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Tebligat Kanun'un 28. maddesi gereğince “Adresi meçhul olanlara tebligat ilanen yapılır. Yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılamayan ve ikametgahı, meskeni veya iş yeri de bulunamayan kimsenin adresi meçhul sayılır. Adresin meçhul olması halinde keyfiyet tebliğ memuru tarafından mahalle veya köy muhtarına şerh verdirilmek suretiyle tesbit edilir. Bununla beraber tebliği çıkaran merci, muhatabın adresini resmi veya hususi müessese ve dairelerden gerekli gördüklerine sorar ve zabıta vasıtasıyla tahkik ve tespit ettirir.”

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya gelince;

1- Gerekçeli kararın davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,..., ..., ..., ..., ..., ...'a doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatların 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmakla,

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya gelince;

1- Gerekçeli kararın davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,..., ..., ..., ..., ..., ...'a doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatların 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmakla,

2-Davalı ...'in mernis adresi Yurtdışı olmasına rağmen ilanen tebligat yapıldığı, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmakla,

3-Sima ...'un karar verildikten sonra vefat ettiği dosya içerinde bulunan mirasçılık belgesinden anlaşıldığından mirasçılarına gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi,

4-Davalı ... ...'a tebliğe çıkarılan gerekçeli kararın öldüğü belirtilerek iade edildiği anlaşıldığından mirasçılık belgesi getirtilerek mirasçılarına gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi ,

5- Gerekçeli kararın, davalılar ..., ..., ...'a tebliğ edilmediği anlaşıldığından, adı geçen davalılara, gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi, daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 06.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.