muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15487, Karar No: 2023/2333, Tarih: 07.03.2023

IV. GEREKÇE

2873 sayılı Kanun'un 21 ... maddesinde düzenlenen suçun maddi unsurları aynı Kanun'un 14 üncü maddesinde sayılmış olup, anılan maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde, tabii dengeyi bozacak her türlü avlanmanın yasaklanmış olduğu, buna mukabil yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporunda, olay yerinin açık ... olduğu, sanığın avladığı kefal balığının bu milli parka özgü olmadığı ve sonuç olarak sanığın fiilinin tabii dengeyi bozmadığı yönünde görüş bildirilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli ve 2015/31 Esas, 2016/13 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4388, Karar No: 2021/6371, Tarih: 17.05.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/4388 E.  ,  2021/6371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, asıl ve birleşen davada rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamından, bozma sonrasında davalı.... Müh. ... ve Boya Tic. Ltd. Şti.’nin tasfiye olduğunun anlaşılması üzerine, Mahkemece şirketin ihya edilmesi için davacı tarafa mehil verildiği; davacı Kurum vekili tarafından şirketin ihya edilmesi için dava açıldığı ve ... Asliye Ticaret Mah. 2017/476 E., 2017/1355 K. sayılı ilamı ile davalı şirketin rücuan tazminat dosyasıyla ilgili olarak ihyasına karar verildiği; ancak şirketin ihyasına karar verilmesine rağmen kararda tasfiye memuru atanmasına ilişkin hüküm kurulmadığı ve Mahkemece gıyabi hükmün, ihya öncesinde şirketin tasfiye aşamasındaki tasfiye memuruna tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, tasfiye edilen davalı şirketin ihyası sonrasında yeni tasfiye memuru tayin edilmesi sağlandıktan sonra, gıyabi hüküm atanacak bu tasfiye memuruna yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesindeki düzenleme gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere; dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 17.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10596, Karar No: 2024/13648, Tarih: 24.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10596 E.  ,  2024/13648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1944 E., 2024/1606 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/58 E., 2022/311 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davacı tarafından talep ettiği döneme ilişkin yatırılan primlerin tüm sigorta kollarından mı, sosyal destek priminden mi yatırıldığına ilişkin Kurum yazı cevabının dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla;

Davalı Kuruma müzekkere yazılarak davacının talep ettiği döneme ilişkin yatırılan primlerin tüm sigorta kollarından mı, destek priminden mi yatırıldığının sorulmasına, gerekli usulî işlemler tamamlanarak temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9676, Karar No: 2011/2328, Tarih: 07.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/9676 E.  ,  2011/2328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/04/2009 tarih ve 2009/136-2009/446 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden tahsil ettiği parayı geri ödemediğinden davalı ve yönetim kurulu başkanı aleyhine yetkili Düsseldorf Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan alacak davası sonucunda 5.624,21 Euro'nun faizi ve masraflarıyla birlikte tahsiline ilişkin verilen kararın kesinleştiğini ileri sürerek, anılan mahkemece verilen 16 O 431/06 sayılı karar ile masraf tespitine ilişkin ek kararın tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, TTK'nun 405/2 maddesini gereğince, pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri, davacının yabancı mahkemede aldığı ilamın Türk Kamu düzenine açıkça aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, mahkemece 5718 sayılı MÖHUK.’nun 54. maddesinin (c) bendi uyarınca, yabancı mahkeme hükmünün Türk kamu düzenine açıkça aykırı olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 SK.’nun 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir.

Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, mahkemece 5718 sayılı MÖHUK.’nun 54. maddesinin (c) bendi uyarınca, yabancı mahkeme hükmünün Türk kamu düzenine açıkça aykırı olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 SK.’nun 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir.

Kanunda kamu düzeni kavramının zamana ve yere göre değişebilen niteliği gereği bir tanımlama yapılmaktan kaçınılmış ve konunun hakimin takdirine bırakılması tercih edilmiş, ancak kamu düzenine aykırılığın “açıkça” olmasının aranmasıyla bu konuda takdir hakkı bulunan hakime bir sınırlama getirilmek istenmiştir. Bu düzenleme, Türk tenfiz hukukunda, kamu düzeni kavramının izin verdiği ölçüde, yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi lehine bir eğilimin bulunduğunu göstermektedir. Doktrinde de bu konuda hakime yardımcı olması bakımından bazı kriterler verilmiştir. Buna göre örneğin Türk tenfiz hakimi “kural olarak” yabancı mahkeme kararının doğruluğunu inceleyemez (revision au fond yasağı). Zira aksinin kabulü, aynı davanın Türk mahkemesinde tekrar görülmesi ve yeni bir Türk mahkemesi kararının ortaya çıkması sonucunu doğurur. Ancak örneğin Türk hukukunun vazgeçilmez kabul ettiği temel prensiplerini ihlal eden veya milletlerarası alanda geçerli olan ortak ilkelere aykırı bulunan yabancı mahkeme kararları tenfiz edilemez. Tenfiz hakimi takdir hakkını kullanırken, her somut olayın kendine mahsus özelliklerini de dikkate almalıdır.

O halde dava konusu uyuşmazlık yönünden de somut olayın özelliklerine göre bir inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır.

Burada ilk olarak yabancı mahkemece davalının savunma hakkının ihlal edilip edilmediğinin incelenmesi gereklidir. Somut olayda yabancı mahkemece, dava dilekçesi ve ekleri davalıya 1965 tarihli Hukukî ve Ticarî Konularda Adlî ve Gayrı Adlî Belgelerin Yabancı Memleketlerde Tebliğine Dair Lahey Sözleşmesi’ne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalının davaya karşı savunma yapmak isteğini göstermemesi nedeniyle, Alman Usul Yasası’nın 331/3. ve 276. maddeleri uyarınca, davacının talebi üzerine, sözlü yargılama yapılmaksızın “gıyabi karar” verilmiştir. Buraya kadar olan gelişmelerin Türk kamu düzenine aykırı veya davalının savunma hakkını kısıtlar nitelikte olmadığı, benzer olaylarda Yargıtay dairelerince verilen kararlarla da benimsenmiştir (Yargıtay 13. HD. 01.10.1992 gün ve 5764 E.-7352 K., Yargıtay 11. HD. 06.07.2010 gün ve 2008/12797 E.- 2010/7992 K.). Zira “kural olarak” her mahkeme kendi usul hükümlerini uygular ve yabancı mahkemenin uyguladığı usulün Türk usul hukukundan farklı olması, Türk kamu düzeninin müdahalesi için tek başına yeterli sebep oluşturmaz. Aynı ilkeler yabancı mahkemece uygulanan ispat hukuku açısından da geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta incelenmesi gereken diğer bir konu da, benzer olaylarda Türkiye’de açılan davaların, TTK.’nun 329/1. ve 405/2. maddelerinde düzenlenen, anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyecekleri ve pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri ilkeleri gereği reddedilmesine rağmen, aynı şartlardaki ortaklarca yabancı mahkemelerde açılan davaların kabul edilmesinin ve alınan farklı yöndeki bu yabancı mahkeme kararlarının Türkiye’de tenfizinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağıdır. Nitekim mahkemece bu durum, T.C. Anayasası’nın kanun önünde eşitlik ilkesine ve kamu düzenine aykırı kabul edilmiştir.

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK.’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır.

Somut uyuşmazlık yönünden asıl incelenmesi gereken husus, tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı noktasıdır. Burada ilk olarak tanıma ve tenfiz hukukundaki kamu düzenine aykırılık kavramının, iç hukuktaki emredici kurallara aykırılık kavramından daha dar ve sınırlı bir anlama sahip olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Dolayısıyla kamu düzeni gerekçesiyle yabancı mahkeme kararının tenfizine istisnaen müdahale edilmelidir. Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan revision au fond yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez.

Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi Alman hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3930, Karar No: 2017/2302, Tarih: 21.09.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/3930 E.  ,  2017/2302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen genel kurul kararının iptali davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 26.12.2014 gün ve 2014/7178 Esas, 2014/8518 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacının davalı kooperatif üyeliğini dava dışı ...'dan devraldığını, ancak noter aracılığıyla ilettiği kayıt isteğinin davalı kooperatifçe reddedildiğini ileri sürerek, 24.08.2009 tarih, 2009/85 sayılı yönetim kurulu kararının iptali ile kooperatif üyeliğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının anasözleşmede yer alan üyelik şartlarını taşımadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 26.12.2014 tarih ve 7178 E., 8518 K. sayılı ilamı ile,...Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden gönderilen 26.08.2013 tarihli yazıdan, davacının dava tarihinden önce kesintili de olsa çeşitli tarihlerde deniz ve kıyı sularında tekne işletmeciliği işini meslek olarak icra ettiğinin anlaşıldığı, uyulan bozma ilamında belirtilen "davadan önceki bir tarih itibariyle deniz taşımacılığı işi ile iştigal eden esnaf veya tacir olma" koşulunu taşıdığı anlaşılan davacının davasının kabulüne karar vermek gerekirken davanın reddine karar verilmesinde isabet bulunmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 07,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 21.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4900, Karar No: 2013/5900, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/4900 E.  ,  2013/5900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dava konusu Ilıca Köyü 172 ada 9, 10, 11 ve 13 parsel sayılı ve sırasıyla 216, 218, 348 ve 392 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, afet kadastrosu çalışmaları sırasında iskan sahasında kalmaları nedeniyle Ilıca Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit ve tescil edilmiştir. 172,57 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise yol vasfıyla tespit harici bırakılmıştır. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazların davacının babası tarafından kullanıldığı, ölümü ile davacı ... haricinde iki mirasçı daha bıraktığı, davacının taşınmazlar üzerindeki zilyetliği miras ortaklığı adına gerçekleştirdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Şöyle ki; taşınmazların başında yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler ve davacı tanığı taşınmazların davacıya babasından kaldığını beyan etmiştir. Dosya kapsamına göre davacının babasının ölü olduğu anlaşıldığına göre, murisin terekesi TMK'nun 701 ve 702. maddeleri gereğince elbirliği mülkiyet hükümlerine tabidir. Elbirliği mülkiyetine tabi taşınmazlar üzerinde mirasçıların belirlenmiş payları olmayıp, herbirinin payı taşınmazın tamamı üzerinde söz konusudur. TMK'nun 702. maddesi gereğince tasarrufi işlemlerde oybirliği aranır. Dava da bir tasarrufi işlem olup, kural olarak üçüncü kişilere karşı tüm mirasçıların birlikte dava açmaları gerekir. Davacı, dava dilekçesinde, sadece kendi adına tescil isteğinde bulunmuştur. Bu nedenle terekeye dâhil bir taşınmaz için bir veya birkaç mirasçının tek başına üçüncü kişilere karşı dava açma sıfat ve hukuki ehliyeti bulunmamaktadır. Öyle ise, yeniden yapılacak keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklara davacının murisinden gelen taşınmazların mirasçıları arasında ve tüm mirasçıların katılımıyla paylaşılıp paylaşılmadığının, paylaşım, satış veya bağış yoluyla davacıya geçip geçmediğinin araştırılması: taşınmazların belirtilen yollarla davacıya geçtiğinin kanıtlanamaması halinde, 4721 sayılı TMK'nın 702. maddesi uyarınca davacının terekeye dahil taşınmazlar için tek başına üçüncü kişilere karşı dava açma sıfat ve ehliyeti bulunmadığı, bu hususun kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece kendiliğinden göz önünde tutulması gerektiğinin düşünülmesi, aksi halde, yani taşınmazların tereke malı olduğunun anlaşılması halinde yeniden taşınmazlar başında yapılacak keşifte yolda kalan kısma ilişkin dava yönünden yasal hasım olan Hazine de davaya dahil edilerek, davanın esasına ilişkin araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle ve gerektiğinde tescil harici yer yönünden TMK'nın 713. maddesinde düzenlenen yasal ilanlar yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 29.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8803, Karar No: 2014/1661, Tarih: 11.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/8803 E.  ,  2014/1661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Hükmü temyiz eden o yer Cumhuriyet Savcısı, 21/02/2011 havale tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçtiğinden o yer Cumhuriyet Savcısının temyizi yönünden inceleme yapılmasına yer olmadığına,

II- Katılan ... idaresi vekilinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresinin sanık hakkındaki kamu davasına katılma ve hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi gereğince oyçokluğuyla REDDİNE,

III- Sanık ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken, sanığın tek fiilinin bölünerek 5607 sayılı yasaya aykırılıktan mahkumiyet, 4733 sayılı yasaya aykırılıktan ise beraat kararı verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 50/1-a maddesinin fıkra ve bendi gösterilmeksizin TCK.nun 50.maddesi ve doğrudan verilen adli para cezasının günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesi olan TCK.nun 52/2.madde ve fıkrası gösterilmeksizin 52.maddesi olarak yazılmaları, ayrıca hapisten çevrili adli para cezasının günlüğünün 20 TL üzerinden hesaplanması esnasında uygulama maddesi

olan TCK.nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında hükmolunan hapisten çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki tüzüğün 51.maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini de kısıtlar şekilde hapisten çevrili adli para cezasının kararın kesinleşmesinden itibaren taksitlendirilmesine karar verilmesi,

3- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

3- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin bentte yer alan "TCK'nun 50." ibaresi yerine "TCK'nun 50/1-a" ibaresinin ve aynı bentte bulunan "beher" ifadesinden önce gelmek üzere "TCK'nun 52/2.maddesi uyarınca" ibaresinin yazılmasına ve yine bu bentte bulunan "kararın kesinleşmesinden itibaren" ifadesinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, doğrudan verilen gün adli para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin bentte yer alan "52" ifadesi yerine "52/2" ifadesinin yazılmasına, gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bendinde hüküm fıkrasından çıkartılmasına ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.02.2014 günü 1 ve 2 no'lu bozma için oybirliği, 3 no'lu bozma için oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri yada taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle sayın çoğunluğun verdiği red ve 3 no'lu düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye