muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10859, Karar No: 2011/10933, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/10859 E.  ,  2011/10933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1.Tüketici ve İzmir 1.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacıya ait dizel yakıtla çalışan aracın deposuna benzin konulması nedeniyle araçta meydana gelen hasarın tazmini istemine ilişkindir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi için, yasanın amacı içinde mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta, davacı ile davalı arasında yakıt alım satım sözleşmesi yapıldığı ve taraflar arasında 4077 sayılı yasa kapsamında kalan bir hukuki ilişkinin kurulduğu anlaşılmış, zarara uğrayan hususi nitelikteki davacı aracının zaman zaman ticari işlerde, zaman zamanda özel işlerde kullanılmasının otomobilin özel araç olma niteliğini etkilemeyeceği kabul edilmiştir.

4077 sayılı yasanın 23.maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Bu durumda uyuşmazlığın İzmir 1. Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nun 21. ve 22. (1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince İzmir 1.Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8894, Karar No: 2020/4781, Tarih: 10.03.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2019/8894 E.  ,  2020/4781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait IMC Televizyonunun Ankara Şubesinde işyerinde olarak kurgu görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı sebeple feshedildiğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın Dairemizce bozulması üzerine, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında husumet noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece verilen karar Dairemizce “...SGK kayıtlarında davacının işvereni olarak “İnternational Media Centre Ltd-Türkiye Şubesi” yer almaktadır. Yargılama sırasında dinlenen tanıklarca, davacının IMC TV’de çalıştığı ifade edilmiş ise de, davalı şirket ile söz konusu televizyon arasındaki bağ araştırılıp ortaya konulmuş değildir... Mahkemece husumete yönelik araştırma ve inceleme yapılmadan, davalı şirketin davacının işçilik alacaklarından sorumlu olduğuna dair işin esasa yönelik olarak karar verilmesi hatalıdır...” gerekçesiyle kararın husumet yönünden bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının davalı işyerine ait çalışmasının 03/07/2012-17/06/2014 dönemi arasında gerçekleştiği, bozma ilamı doğrultusunda yapılan inceleme neticesinde İMC televizyonunu işleten davalı şirketin adresinin ve her iki şirketin yetkilisinin aynı olduğu, bu bağlamda her iki şirket arasında fiili ve organik bağ bulunduğu, hal böyle olunca işçilik hak ve alacaklarından davalı işverenin sorumluluğunun bulunduğu sonucuna varılmış ise de, husumete yönelik araştırma ve inceleme yetersizdir. Mahkemece bozmaya uyulması, bozma doğrultusunda yargılama yapılmasını gerektirir. Bozma doğrultusunda gerekli inceleme ve araştırma inceleme yapılmadan hüküm tesis edilmesi bozma sebebidir.

Dosya kapsamındaki belgelerden “IMC (İnternational Media Centre Ltd-Türkiye Şubesi) Şirketi”, davalı “Katılım Medya Teknolojileri İnş. Tur. San. Ve Tic. A.Ş.” ve bir dönem IMC Televizyonunun yayın hakkını elinde bulunduran dava dışı “DYT Yayıncılık Hizmetleri A.Ş.” unvanlı üç ayrı şirketin bulunduğu, bu üç şirketin adresinin aynı olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece IMC televizyonunu işleten davalı şirketin adresinin ve her iki şirketin yetkilisinin aynı olduğu gerekçesiyle bu şirketler arasında organik bağ bulunduğu sonucuna varılmıştır. Ancak dosya kapsamında mahkemenin organik bağa yönelik kabulünü destekleyen herhangi bir delil bulunmamaktadır. Davalı şirket ile diğer iki şirketlerin adresinin aynı olması yahut ortaklar arasındaki benzerlik tek başına organik bağın varlığını göstermez. Kaldı ki, ‘organik bağ’ davacının davalı şirket dışındaki bir başka şirket bünyesinde geçen çalışmalardan davalı şirketin sorumlu tutulabilmesi için yeterli bir ölçü de değildir. Yargılama sırasında dinlenen tanıkların davalı şirket ile söz konusu televizyon kanalı ve bu kanalın yayın sahibi arasında ne gibi bir bağ olduğuna ilişkin beyanları yoktur. Davacı davasını açarken davalı şirkete ait IMC TV Ankara Şubesinde çalıştığını bildirmiş, davalı olarak “Katılım Medya Teaknolojileri İnş. Tur. San. Ve Tic. A.Ş.(IMC TV)”yi bildirmiştir. Oysa Radyo ve Televizyon Üst Kurulunun cevabi yazısında, İnternational Media Centre Ltd ile Katılım Medya A.Ş. şeklinde bir medya hizmet sağlayıcı kuruluşuna rastlanmadığı, ancak DYT Yayıncılık Hizmetleri A.Ş. unvanlı ve IMC logolu kuruluşun 668 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 2/4 maddesine göre oluşturulan Komisyonun 27.09/2016 tarih ve 2016/5 sayılı kararı ile kapatıldığı bildirilmiştir. Ayrıca TÜRKSAT yazısında, IMC TV yayınlarının Turksat uyduları üzerinden yayına verilmesi için 28/01/2016 tarihinde dava dışı DYT Yayıncılık Hizmetleri A.Ş. ile sözleşme imzalandığı, bu sözleşmenin Ankara CBS nın 2015/122047 E. sayılı soruşturma dosyasından gönderilen yazıya göre feshedildiği bildirilmiştir. Şu halde, davacı IMC nın çalıştığını bildirdiği televizyon kanalı olan IMC TV’nin Kanun Hükmünde Kararname ile kapatıldığı, yapılan yazışmalardan anlaşılmaktadır.

Bu itibarla mahkemece gerekirse tanıklar da yeniden dinlenmek suretiyle öncelikle, yukarıda belirtilen üç şirketten hangisinin yahut hangilerinin davacının çalıştığı televizyon kanalının yayın hakkına sahip olduğu, bu şirketlerden hangisinin yahut hangilerinin ilgili Kanun Hükmünde Kararname doğrultusunda kapatıldığı, davacının bu şirketlerden birisi yahut birkaçı tarafından “birlikte istihdam” yahut “tüzel kişilik perdesinin aralanması” suretiyle çalıştırılıp çalıştırılmadığı netleştirilmeli, oluşacak sonuca göre husumet yönünden bir karar verilmelidir.

Diğer taraftan 29.10.2016 tarih 675 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 16/1. maddesinin 20.07.2016 tarih ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17.08.2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğü'ne husumet yöneltilen davalarda, mahkemelerce 15.08.2016 tarih ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararnamenin 5. maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle ret kararı verilmesi gerekmektedir. Hal böyle olunca mahkemece yapılacak araştırma sırasında bu Kanun Hükmünde Kararname hükümleri çerçevesinde değerlendirme yapılmalı, işverenin ve işyerinin ilgili düzenlemeye göre kapatıldığının anlaşılması halinde, davanın dava şartı yokluğu sebebiyle reddi gerektiği öncelikli olarak dikkate alınmalıdır.

Temyiz edilen kararın açıklanan sebeplerle bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz sebeplerinin incelenmesine yer olmadığına peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.03.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15510, Karar No: 2014/10254, Tarih: 22.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/15510 E.  ,  2014/10254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/282257

MAHKEMESİ : Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05.05.2011

NUMARASI : 2011/75 Esas, 2011/147 Karar

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı,kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelerek gereği düşünüldü:

Kovuşturma esnasında 18 yaşını doldurduğu anlaşılan mağdurenin CMK.nın 233 ve 234/2. maddelerinde yazılı haklarını kullanmasına imkan sağlayacak şekilde usulüne uygun olarak duruşmaya çağrılmadan karar verilmesi,

Kanuna aykırı, mağdurenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5559, Karar No: 2012/5966, Tarih: 12.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/5559 E.  ,  2012/5966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.05.2009 tarih ve 2005/520-2009/294 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve davalılardan .... ..., ... vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10.04.2012 günü duruşmaya gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp 11.04.2012 havale tarihli ... vekilinin durumadan vazgeçme dilekçesi de gözönüne alınarak dosyanın duruşma yapılmaksızın incelenmesine karar verildikten ve temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ....'nun kararlan ile aralannda davacı şirketin de bulunduğu Uzan Grubuna ait şirketlerin ortaklannın temettü hariç ortaklık haklan ile yönetim ve denetimine ... tarafından el konulduğunu, fon kurulu tarafından yönetime getirilen yeni yönetimin muhasebe kayıtlannda yaptığı inceleme sonucu kasada olması gereken nakit ve çek tutarları ile mevcutlar arasında fahiş fark bulunduğunu tespit ettiğini, denetim kurulu raporu ile şirket kasasındaki açığın fiili olarak şirket kasasına ödenmediği halde fîktif olarak ödenmiş gibi gösterilen apel ödemelerinden kaynaklandığının, kayıtlarda şirket ortağı olarak gözükmemelerine rağmen şirket yönetiminin belirli bir grup hakim ortak tarafından yürütüldüğünün, resmi kayıtlarda yer alan şirket ortaklarının ise göstermelik ve muvazaalı bir şekilde ortak sıfatını taşıdıklarının belirlendiğini, şirketi temsil ve ilzama yetkili kişiler tarafından hakim ortaklar lehine düzenlenen vekaletnamelerin, yönetici konumunda olan kişilerin göstermelik ortaklar olmakla birlikte şirketin hakim ortaklan ile birlikte hareket ettiklerini ve şirket zararından sorumlu olduklarını gösterdiğini ileri sürerek, 20.09.2002 ve 31.12.2002 tarihinden beri ödenmeyen toplam 280.000,00-TL apel ödemesinden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5.560,00-TL kısmının 20.09.2002 ve 31.12.2002 tarihinden itibaren işleyecek kademeli ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, 21.09.2006 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 280.000,00-TL na çıkarılmıştır.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacı şirkette davalılar ... ile ...'nun 13.02.2002-13.02.2004 tarihleri arasında, ......'ın 13.02.2002-18.07.2003 tarihleri arasında ...'ın 13.02.2002-07.02.2003 tarihleri arasında yönetim kurulu üyesi, ...'m 13.02.2002-23.07.2003 tarihleri arasında denetim kurulu üyesi olarak davacı şirkette görev aldıklan, diğer davalılann kayıtlarda şirket ortağı olarak gözükmemelerine rağmen şirket yönetiminin belirli bir grup hakim ortak tarafından yürütüldüğü, resmi kayıtlarda yer alan şirket ortaklarının ise göstermelik ve muvazaalı bir şekilde ortak sıfatını taşıdıkları, şirketi temsil ve ilzama yetkili kişiler tarafından hakim ortaklar lehine düzenlenen vekaletnamelerin, yönetici konumunda olan kişilerin göstermelik ortaklar olmakla birlikte şirketin hakim ortakları ile birlikte hareket ettikleri ve şirket zaranndan sorumlu oldukları kanıtlanamadığı, 13.02.2004 tarihi itibariyle ya da önceki yıl sonu 31.12.2003 tarihi itibariyle şirket kasası ile ilgili fiziki sayım ve tespit sonuçlannı içeren, dolayısıyla davacı şirketin kasa hesabının gerçek durumunu objektif olarak ortaya koyacak özellikte, yetkililer tarafından imzalanmış bir envanter kaydının listesinin ya da sayım tutanağının dosyaya sunulmadığı, sadece kaydi verilere dayanılarak çıkarılan ve kasa açığı olduğu ileri sürülen dava konusu bedele ilişkin olarak davacı şirketin muhasebe içi ve dışı envanterinin TTK. ve Vergi Usul Kanunu hükümlerine uygun yapılıp yapılmadığı kanıtlanamadığı, dosyada kasa açığını ispatlayan yeterli evrak bulunmadığından TTK.'nun 336 ve 359. maddelere aykırılık ve davacı şirket zararı kanıtlanamadığı gerekçesiyle davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki davanın HUMK.'nun 409/son maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına, diğer tüm davalılar hakkında ki davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılardan ... vekili,... vekili, ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, karar başlığında vekil isimlerinde yapılan maddi hatanın mahalinde düzeltilmesinin mümkün görülmesine, davaya konu alacağın Fon alacağı niteliğinde bulunması nedeniyle zamanaşımı süresinin 20 yıl olmasına, davacı şirketin ortağı, yönetim ve denetim kurulu üyesi olmayanlar hakkında açılan davanın haksız eylem hükümleri uyarınca (Borçlar Kanunu 60. maddesi) 1 ve 10 yıllık zamanaşımı sürelerine tabi olmasına göre, davalılardan ... vekili,... vekili, ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyizine gelince;Dava, fiilen ödenmediği halde kayıtlarda ödenmiş gibi gösterilen sermaye borçlarının davalılardan tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece,yukarıdaki özettenden de anlaşılacağı üzere benimsenen bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa, davacı taraf, davalıların ödenmeyen sermaye borcunu talep ve dava yönünden herhangi bir girişimde bulunmadıklarını, tam tersine fiilen ödenmeyen apel ödemelerini fiktif olarak ödenmiş gibi göstermiş olmaları nedeni ile oluşan şirket zararından davalıların sorumlu olduklarını iddia etmiştir. Davacı şirket bir anonim şirket olup, TTK’nun 269. maddesi uyarınca borçlarından dolayı yalnız mamelekiyle sorumlu bulunup, ortakların sorumluluğu ise taahhüt etmiş oldukları sermaye payları ile sınırlıdır.Yine anılan Kanun’un 140. maddesinde her ortağın usulüne uygun tanzim ve imza edilmiş şirket mukavelesiyle koymayı taahhüt ettiği sermayeden dolayı şirkete karşı borçlu olduğu düzenlenmiştir.Anılan maddeler ile ortakların sermaye borçlarını yerine getirme zorunluluğuna ve sermaye borçlarının ortaklardan tahsili usulüne ilişkin olarak çeşitli maddelerdeki (TTK’nun 405 ve devamı maddeleri gibi) düzenlemeler göz önüne alındığında ortaklar şirkete karşı sermaye borcunu ödemekle yükümlü olup, bu yükümlülüklerine uymamaları halinde şirkete tazminat isteme hakkı da tanınmıştır.Borçlarından dolayı üçüncü kişilere karşı olan sorumluluğu malvarlığı ile sınırlı bulunan anonim şirketlerin bu nedenle de sermayelerinin 3. kişiler için bir teminat ve şirketin mali gücünün ölçüsü yönünden de önemli bir gösterge niteliğinde olması nedeniyle şirket sermayesinin ödenmiş olması 3. kişilerin haklarını da etkileyen bir husustur.Öte yandan, bir şirketin devamını sürdürebilmesi ve ticari faaliyette bulunabilmesi için paraya ihtiyacı olduğundan ortakların şirkete karşı olan sermaye borçlarını yerine getirmemelerinin şirketi mutlak şekilde zarara uğrattığının kabulü gerekir.Bu itibarla, ortaklar yönünden şirkete karşı sermaye borcunu ödeme yükümlülüğü mevcut olduğu gibi bu tutarların tahsil edilmemesine rağmen tahsil edilmiş gibi gösterilmesinden dolayı kusursuz olduklarını kanıtlayamamaları halinde yönetim ve denetim kurulu üyeleri de bundan dolayı sorumlu bulunmaktadır.Başka bir deyişle, apel borçları tahsil edilmediği halde tahsil edilmiş gibi gösterilmiş olması veya geç tahsil edilmesi davacı şirket için bir zarardır.Davalılar arasında gösterilen şirket çalışanları ise şirket ortaklarının ödemekle, yönetim ve denetim kurulu üyelerinin de tahsilini sağlamakla yükümlü oldukları sermaye borçlarının yasaya aykırı şekilde kayıtlara geçirilmesinden dolayı haksız eylem hükümleri uyarınca sorumlu olduklarından meydana gelen olayda kusurlu olmaları halinde sorumlu tutulmaları mümkündür.Davalılar arasında gösterilen şirket ortağı olarak resmi kayıtlarda görünmemelerine rağmen şirketi fiilen yönettiği iddia edilen kişiler yönünden de davacının bu husustaki iddialarının incelenerek bu kişilerin ortak olmamalarına rağmen şirketi fiilen yönettiklerinin tespiti halinde bunların da somut olayla ilgili olarak haksız eylem hükümleri uyarınca sorumlu olup olmadıklarının tartışılması gerekmektedir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, davacının ortak, yönetim ve denetim kurulu üyeleri, ortak olmamalarına rağmen şirketi fiilen yönetenler ve şirket çalışanları olan davalılara yönelik iddialarının yukarıda açıklanan yasal hükümler uyarınca incelenerek davalıların meydana gelen zarardaki sorumluluklarının tayin ve tespiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yasal olmayan yazılı şekildeki gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre de davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle,davalılardan ... vekili,... vekili, ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine,(2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin vekalet ücretine ilişen temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 12.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3219, Karar No: 2022/3034, Tarih: 02.06.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/3219 E.  ,  2022/3034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesi

İlk derece mahkemesince verilen karara yapılan istinaf başvurusu sonucu bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında verilen kararın temyizi üzerine Dairemizce kararın bozulması ve dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesi üzerine, bu mahkemece; yukarıda tarih ve numarası yazılı olan, verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 02.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13900, Karar No: 2012/3340, Tarih: 29.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2010/13900 E.  ,  2012/3340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İSKENDERUN 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/02/2008 tarihli ve 2007/101 esas, 2008/173 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 18/04/2010 gün ve 2010/4568/24896 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.05.2010 gün ve KYB/2010/100786 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 10/05/2010 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

(Tüm dosya kapsamına göre, sanığın müşteki ...'a ait sokağa park edilmiş motosikletin kontak kilidini kırarak hırsızlık suçunu işlemesine göre eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesine uyduğu, dışarıdan başka bir şekilde kilitlenmeyip, üretildiği şekilde kontak anahtarı kilitli olacak biçimde sokağa park edilip bırakılan suça konu motosikletin "kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşya" sayılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı ve incelenen dosya içeriğine göre;

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile İskenderun 1 Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2008 gün ve 2007/101- 2008/173 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı yasanın 309/4-d. Maddesi uyarınca sanığın TCK'nun 141/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karardaki diğer hükümlerin saklı tutulmasına, 29/02/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.