muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5493, Karar No: 2012/5365, Tarih: 06.06.2012

Ne var ki, bozma ve mahkeme kararlarının verilmesinden sonra, son kararın temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2.maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12.maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasaya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Bir başka yönüyle, Anayasa Mahkemesinin iptal kararları usuli kazanılmış hakların istisnasını teşkil ederler. Her ne kadar Yargıtay 1. Hukuk Dairesince, 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle yerel mahkemenin verdiği redde ilişkin ilk kararla ilgili esasa ilişkin Hazinenin temyiz itirazları reddedilmiş ise de, bozma ilamının dayanağını oluşturan yasa metni Anayasa Mahkemesince yukarıda değinildiği üzere iptal edilmiş olmakla; artık taraflar yararına usuli kazanılmış hakkın gerçekleştiğinden söz edilemeyecektir.

Bu husus, 28.06.1960 tarih ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da “...Sonradan çıkan içtihadı birleştirme kararının, temyiz mahkemesinin bozma kararına uyulmakla meydana gelen usule ait müktesep hak esasının istisnası olarak, henüz mahkemede veya temyiz mahkemesinde bulunan işlere tatbiki gereklidir...” şeklinde ifade edilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarında da aynı ilke geçerlidir.

Bu husus, 28.06.1960 tarih ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da “...Sonradan çıkan içtihadı birleştirme kararının, temyiz mahkemesinin bozma kararına uyulmakla meydana gelen usule ait müktesep hak esasının istisnası olarak, henüz mahkemede veya temyiz mahkemesinde bulunan işlere tatbiki gereklidir...” şeklinde ifade edilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarında da aynı ilke geçerlidir.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar, aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmazın, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı içtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36.maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine 06.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25172, Karar No: 2016/4864, Tarih: 17.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/25172 E.  ,  2016/4864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Açıklanması geri bırakılan hükmün, açıklanması için 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 1. fıkrası uyarınca duruşma açılarak ve oluşan yeni durum karşısında, duruşma açıldığından ve yargılamaya devam olunduğundan sanık ile varsa katılan haberdar edilip, hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinin ya da denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yasal ve geçerli bir mazereti bulunmadığı halde yerine getirmediğinin yapılan duruşma sonunda tespiti halinde, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrası gereğince hüküm ilk şekliyle açıklanır. Bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlem, önceden verilen ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibarettir. Bu iki koşuldan birine aykırılık nedeniyle hükmün açıklanması halinde mahkemece, uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle 5560 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile CMK'nın 231. maddesine eklenen 7. fıkra gereğince uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere, önceki hükümde bir değişiklik yapılamayacaktır. Açıklanan bu hükümdeki hukuka aykırılıklar ise temyiz ya da kanun yararına bozma yoluyla Yargıtay’ca yapılacak inceleme sonucunda giderilebilecektir.

Ancak; hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemediği halde yalnızca kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirememiş olabilir.

Bu durumda ise mahkeme; hükmün açıklanması amacıyla yapılan duruşma sonucunda denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın, söz konusu yükümlülüğü yerine getirememe nedeniyle ilgili durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine, ya da koşulların varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine ilişkin karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir. Ancak hiçbir durumda mahkemece, sübut ve nitelendirmeye ilişkin önceki uygulamadan farklı bir uygulama yapılması olanaklı değildir.

Yapılan açıklamalar gözetilerek somut olay değerlendirildiğinde; denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki, geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi yerine, CMK’nın 231. maddesinin 11. fıkrasının 2. cümlesindeki hükme aykırı olarak, 18/10/2010 tarihli hükümden farklı olarak teşebbüs hükümleri gereğince, verilen cezada 3/5 yerine ¾ oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 17/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/10170, Karar No: 2018/2421, Tarih: 23.05.2018

**20. Ceza Dairesi         2015/10170 E.  ,  2018/2421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Güvenlik güçlerince düzenlenen ve içeriği düzenleyicileri tarafından doğrulanan 16.04.2011 tarihli tutanak ve tüm dosya kapsamına göre;

Olay yeri sokak üzerinde, sanığın; alıcı rolündeki görevli polis memuruna her biri net 1.5 gram gelen 2 ayrı kilitli naylon poşette kokain sattığının tespit edilmesi karşısında, atılı suçtan sanığın mahkumiyeti yerine, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile sanığın beraatine kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13165, Karar No: 2014/23630, Tarih: 24.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/13165 E.  ,  2014/23630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI :...

DAVALI-DAVACI :...

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından kadının davasının kabulü, nafakalar ve tazminatlar yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi ile maddi tazminat ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocuk 09.06.2005 doğumlu... için takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davacı-davalı (koca) tarafından daha önce açılan ve reddedilen davada dinlenen tanık beyanlarından kocanın eşine "geri zekalı, salak, manyak, aptal" gibi sözlerle hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet veren olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı-davacı (kadın)'ın ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 TBK. md. 50, 51, 52, 58) dikkate alınarak davalı-davacı (kadın) yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.11.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2025/502, Karar No: 2025/2422, Tarih: 19.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/502 E.  ,  2025/2422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/929 E., 2024/1899 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/467 E., 2023/71 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespitine dair davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının 01.01.1987 tarihli sigortalı işe giriş bildirgesi ile Kurumda 2.3604 4105 .... iş yeri sicil numarası ile kayıtlı davalı iş yerinde işçi olarak girdiğini, o zaman yürürlükte olan 506 sayılı Mülga Sosyal Sigortalar Yasası gereğince 30.09.1987 tarihine kadar tüm sigortalı kollarında ve kapsamında sigortalı olarak çalıştığını, davacının sigorta sicil numarasının 15 845 516 olduğunu, davacı ile işverenler arasında 05.10.1987 tarihinde 01.10.1987 tarihi başlangıç tarihi esas alınarak çıraklık sözleşmesi yapıldığını, çıraklık sözleşmesi 01.01.1987 tarihli iş sözleşmesini ve süresini kapsamadığını, davacının iş yerinde yaşı büyük işçilerle birlikte üretim işleri yapmasına karşın yaşının küçük olması nedeniyle işe giriş bildirgesine çırak olarak yazıldığını, davacının yaşının küçük olması nedeniyle velisi ve kendisi ile yazılı çıraklık sözleşmesi geçerli olmadığını, davacının çırak olarak çalıştığı süre içinde haftanın 2 günü iş yerine gidip 01.01.1987 tarihinden itibaren ise tamamen üretime katkıda bulunarak iş yerinde çalıştığını beyanla davacının 01.01.1987-30.09.1987 tarihi itibariyle tüm sigorta kolları kapsamında 506 sayılı Kanun ve 5510 sayılı Kanun'un m.4/a kapsamında ve 18 yaş esasına göre tüm sigortalı kollarında sigortalı sayılmasına, davalı Kurumun buna aykırı işlemlerinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince davacıya ait 16.02.87-031245 sayılı işe giriş bildirgesinin uzun vadeli sigorta kolundan verildiği, 18.11.87-210111 sayılı işe giriş bildirgesi ise kısa vadeli sigorta kolundan bildirildiği, anılan işe giriş bildirgeleri incelendiğinde de; iş yerinin aynı olduğu, 18.11.87-210111 sayılı işe giriş bildirgesinin çıraklık okulu tarafından verildiği, iki işe giriş bildirgesinde de iş yerinin unvan ve adreslerinin aynı olduğu, kamu kurumu tarafından verilen kısa vadeli sigorta kolundan yapılan bildirim dosya ile uyumlu olduğu, zira kamu kurum ve kuruluşlarının gerçeğe aykırı bildirim yapması mümkün olmadığı, davacıya ait Çıraklık Eğitim Merkezi kayıtları incelendiğinde de davacının talep ettiği tarihlerde çırak olarak çalıştığının belirgin olduğu, davacı vekilinin de asilin haftanın belli günlerinde kısa süreli olarak iş yerine gittiğini beyan ettiği, dönem bordroları incelendiğinde kısa vadeli sigortalardan davacı adına bildirim yapıldığı, davacı adına kısa vadeli sigorta bildirimi yapıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, davanın kabulünün gerektiğini belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Sonuç

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4112, Karar No: 2021/10364, Tarih: 21.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/4112 E.  ,  2021/10364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

10/01/2015 tarihinde ring devriye görevini ifa eden ekibin saat 21:00 sıralarında kapalı kasa kamyonetin durumunu şüpheli bulup dur ihtaratında bulunduğu, aracın durmayarak kaçtığı saat 22:30 sıralarında ... plaka sayılı kapalı kasa kamyonetin terk edilmiş ve kapılarının açık olduğunun fark edildiği, önleme araması kararına istinaden yapılan aramada 4780 kg yabancı menşeili çayın ele geçirildiği, her ne kadar mahkemece yapılan aramanın usulsüz olduğu gerekçesiyle beraat kararı verilmiş ise de yapılan aramanın usulüne uygun olduğu gözetildiğinde; sanığın aşamalardaki savunmasında, çayların kaçak olmadığını beyan etmesi ve ... Gıda ... firması tarafından sanık adına düzenlenen 08/01/2015 tarih ve 177112 seri numaralı 4700 kg ithal siyah çay cinsi eşyaya ilişkin 28.670 TL bedelli fatura sunması karşısında, faturayı düzenleyen firma yetkililerinin dinlenip, faturanın firmalarına ait olup olmadığının sorulması, firma yetkililerinin suça konu eşyaları sattıklarını kabul etmeleri halinde, faturaların olayda yakalanan çaylara uygunluk arz edip etmediğinin, firmaların defterlerinde kayıtlı olup olmadığının tespiti ile ilgili Gümrük İdarelerinden gümrük giriş beyannameleri tüm ekleriyle birlikte getirtilip, dava konusu tüm belgeler konusunda uzman bilirkişiye tevdi edilerek cins, miktar, menşei ve sair özellikleri itibarıyla ayniyet tespiti yapılarak ithale kadar inilmek suretiyle zincirleme menşei araştırmasının tamamlanarak sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak ve dosya kapsamına uymayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kabule göre ise,

Mahkemece 10/06/2016 tarihinde esas hakkında hüküm kurularak dosyadan el çekildikten sonra gerekçeli kararın yazımı sırasında 23/06/2016 tarihli ek karar ile duruşma açılmadan CMK'nun 257/1. maddesine aykırı olarak evrak üzerinde müsadere kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, suçtan zarar gören Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1186, Karar No: 2019/413, Tarih: 09.05.2019

**Ceza Genel Kurulu         2015/1186 E.  ,  2019/413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 4. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 17-25

İhmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan sanık ...'un TCK'nın 257/2, 62, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 4.500TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye ilişkin Ermenek Ağır Ceza Mahkemesince verilen 15.12.2009 tarihli ve 38-56 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 30.05.2011 tarih ve 6158-7202 sayı ile;

"Hükümden sonra 19.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1.maddesi ile TCY.nın 257/1-2.madde-fıkralarında yer alan 'kazanç' sözcüğünün 'menfaat' olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCY.nın 7/2.madde-fıkrasındaki 'suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur' hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu," nedeniyle bozulmasına,

Dosyanın gönderildiği Ermenek Ağır Ceza Mahkemesince sanığın TCK'nın 257/2, 62, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 2.250TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye ilişkin 18.11.2011 tarihli ve 17-25 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 19.01.2015 tarih ve 4150-1432 sayı ile onanmasına,

Karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 19.03.2015 tarih ve 52927 sayı ile;

"1-) Sanık 'Avukat' sıfatıyla katılanlardan Ermenek Noterliğinden 06.03.2007 tarihli genel vekaletname almıştır. Vekaletname alış sebebi sanığın katılanlara ait bir kısım davalarını takip etmesi olduğu her iki taraf ifadelerinden anlaşılmaktadır.Sanık öncelikle 30/04/2007 tarihinde katılanlarda ...'a vekaleten Ermenek Sulh Hukuk Mahkemesinde 2007/115 Esas sayılı 'Yargılamanın Yenilenmesi' davasını açarak takip etmiş, bu davanın 18.06.2007, 30.07.2007, 19.11.2007 tarihli duruşmalarına vekil sıfatıyla katılmış ve bu dava 'Davanın Reddi Kararı' ile 19.11.2007 tarihinde neticelenmiştir. Bu durumun dosya arasında C.Savcısı tarafından hazırlıkta yapılan 09.01.2008 tarihli dosya inceleme tutanağından anlaşıldığı,