muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26093, Karar No: 2013/30823, Tarih: 01.10.2013

Yine çoğunluk görüşüne göre yapılacak uygulama 7201 sayılı Yasanın 35.maddesinin 6099 Sayılı Yasa ile değiştirilmeden önceki hali ile neredeyse aynıdır. 7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 6099 Sayılı Yasa ile değiştirilmeden önceki 35/son maddesi hükmüne göre “...kamu kurum ve kuruluşları ve kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına ve ticaret sicillerine...” bildirilen adreslere gönderilen tebliğ işlemlerinin yapılamaması halinde, değiştirilen adres bu yerlere bildirilmediği takdirde muhataba doğrudan 35. madde uygulanarak tebligat yapılabilmekte idi. Buna göre nüfus müdürlüğü de kamu kurumu olduğuna göre muhatabın nüfus müdürlüğüne bildirdiği adresine çıkarılan tebligatın yapılamaması halinde aynı adrese bu maddeye göre tebligatın yapılabilmesi mümkündü. Buna göre de yasa koyucunun amacı adrese dayalı kayıt sistemindeki adrese önce bir tebligat çıkarılıp, bunun yapılamaması halinde ikincinin çıkarılması olsa idi zaten yasanın 35/son maddesi bu işlevi gördüğünden böyle bir düzenlemeye gitmesi gerekmezdi. Yasa koyucunun bu durumu bilmemesi, bir diğer ifade ile abesle iştigal etmesi düşünülemeyeceğine göre ve düzenlemenin gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, çoğunluk görüşüne katılmak mümkün olmamıştır.

Yukarıda belirtildiği üzere değişiklik öncesi Yasanın 35/son maddesi uyarınca gerçek kişilerin kamu kurum ve kuruluşları ve kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına ve ticaret sicillerine (nüfus müdürlükleri, tapu sicil müdürlükleri,  trafik tescil müdürlükleri, ticaret sicili,

-6-

kamu bankaları vs. gibi birçok yer) bildirdikleri yerlere tebligatlar yapılabilmekte ve bu durum hak kayıplarına yol açmakta idi. Pek çok kamu kurum ya da kuruluşuna değişik vesilelerle adres bildiren bir kişinin adresini değiştirdiğinde bu değişikliği aynı yerlere bildirmesini beklemenin hayatın gerçeklerine ne kadar uyacağı izahtan varestedir. İşte yapılan bu düzenleme ile kişinin, adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi, resmi tebligat adresi kabul edilmiş ve ona sadece bu adresini takip etme ve değişiklikleri bildirme mükellefiyeti yüklenmiştir. Kişiler aleyhine olumsuz sonuçlar doğurması kuvvetle muhtemel olan 35.maddenin son fıkrası yürürlükten kaldırılarak anılan düzenlemeler yapılmıştır.

Şu hale göre 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun hem 10. maddesi hem de 21/2.maddesi son derece açıktır. Muhatabın bilinen adresine tebligat yapılamaması ya da bilinen adresinin bulunmaması halinde tebligat, adrese dayalı kayıt sistemindeki adresine, adresin “muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi” olduğu, tebligat evrakı üzerine yazılmak suretiyle çıkarılmalıdır. Çıkarılan bu tebligatın ise öncelikle adresin niteliğine göre 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 14, 16, 17, 18 ve 20.maddelerine göre yapılması gerekir. Kendisine tebligat yapılacak kimse veya tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse tebliğ işlemi aynı kanunun 21.maddesinin 1.fıkrasına, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış ise 2.fıkrasına göre yapılmalıdır.

O halde tebligat çıkarılan adresin muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi olması halinde, muhatap ya da muhatap yerine tebligatı alabilecek kimselerden birisi var ise tebligatın onlara yapılması, muhatap geçici ayrılmış ise 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21.maddesinin 1.fıkrasına göre tebliğ işleminin yapılması, muhatabın o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olduğunun belirlenmesi durumunda ise 2.fıkraya göre tebligatın yapılması gerekir.

Kısacası çoğunluğun muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresine önce adresin muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi olduğu belirtilmeksizin bir tebligat çıkarılıp, bu tebligatın yapılamaması halinde bu kez aynı adrese, adresin muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi olduğu şerhi verilmek suretiyle tebligat çıkarılması gerektiği görüşüne katılmıyoruz. Muhatabın bilinen adresine tebligat yapılamaması ya da bilinen adresinin olmaması halinde tebligat çıkarılan adresin muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi olması durumunda bu şerhin verilmek suretiyle tebligatın çıkarılması gerektiğini düşünüyoruz.

Somut olayda icra takip dosyasında şikayetçinin bilinen adresinin olmadığı görülmektedir. Bu nedenle borçlunun adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi bilinen en son adres kabul edileceğinden bu adrese adresin muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi olduğu yazılmak suretiyle tebligat çıkarılmasında yasaya aykırılık yoktur. Ancak tebliğ işleminin “Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adres olup tebliğ imkansızlığı nedeniyle Teb.K.M 21/2 gereğince Akıncılar mahalle muhtarına tebliğ edilmiş olup 2 nolu haber kağıdı muhatabın kapısına yapıştırılmıştır” açıklamasıyla yapıldığı görülmektedir. Tebliğ memurunca adresin kapalı olup, kimsenin bulunmadığı ve muhatabın o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olduğu hususları belirlenmeden yazılı şekilde yaptığı tebligat 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21.maddesinin 2.fıkrasına aykırı olduğundan usulsüzdür.

Bu nedenlerle satış ilanı tebliğ işlemi usulsüz olup, ihalenin feshi isteminin reddine dair icra mahkemesi kararının çoğunluk görüşünün aksine yukarıda açıklanan gerekçe ile bozulması gerektiği görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2014/4999, Karar No: 2015/1701, Tarih: 18.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/4999 E.  ,  2015/1701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin ortağı olan davalı hakkında kooperatife olan borçlarından dolayı başlatılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini, 31.12.2006 tarihinden 2010 yılı Haziran ayına kadar aidat ödemelerini,... taksit ödemelerini ve ot ilaçlama ödemelerini yapmadığını ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 icra inkâr tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, dava konusu kooperatifte adına kayıtlı bir taşınmazın bulunmadığını, babasına ait bir arsanın bulunduğunu, babasının da hiçbir hizmet almadığını, çöp, yol, ilaçlama, elektrik, su, spor tesisleri gibi imkânlarından yararlanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, itirazın 1.200,00 TL aidat ile 600,00 TL ... ek ödemesi ve 338,00 TL işlemiş faiz yönünden iptaline, asıl alacağın 1.200,00 TL'lik kısmına yasal faiz,... ek ödemesine aylık %12 faiz uygulanmak suretiyle takibin devamına, asıl alacağın %40'ı oranında icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı tarafından temyizi üzerine; Dairemizin 12.03.2012 tarih ve 2011/5039 E., 2012/1862 K. sayılı ilamı ile eksik inceleme gerekçesiyle bozulmuştur. Bozma ilamına uyularak verilen aynı kararın yine davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 24.09.2013 tarih ve 4596 E., 5724 K. sayılı ilamıyla; diğer temyiz itirazlarının reddiyle, takip konusu ... ek ödemesinin genel kurul kararıyla belirlendiği, bu ödeme ile ilgili işlemiş temerrüt faiz oranı ve miktarı ile işleyecek temerrüt faiz oranı yönünden karar tarihinden önce yürürlüğe giren ...'nın 120/2. maddesinde öngörülen sınırlamanın dikkate alınması gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davaya konu kooperatifin işletme kooperatifi olması nedeniyle davalının taşınmazı satsa dahi kooperatif aidatlarından sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 1.200,00 TL aidat, 600,00 TL... ek ödemesi olmak üzere toplam 1.800,00 TL asıl alacak ve ... ek ödemelerine takip tarihine kadar işlemiş faiz olan 41,67 TL yönünden iptaline, belirtilen alacak yönünden takibin devamına, aidat alacağına takip tarihinden itibaren yasal faiz,... ek ödemesine takip tarihinden itibaren yıllık % 18 faiz uygulanmasına, asıl alacağın % 20'si oranında icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

5219 sayılı Kanun ile değişik...'un 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle ...'a eklenen Ek Madde 4'te öngörülen yeniden .../...

değerleme oranı dikkate alındığında 2014 yılı için 1.890,00 TL'dir. Davalı vekilince, 1.841,67 TL yönünden itirazın iptaline ilişkin hüküm temyiz edilmiştir. Bu miktar, gerek bozulan ilk kararın verildiği 2011 yılı kesinlik sınırı olan 1.540,00 TL'nin; gerekse ikinci kez bozulan kararın verildiği 2013 yılı kesinlik sınırı olan 1.820,00 TL'nin üzerinde olup, bozma sonrası kararın verildiği 2014 yılı için öngörülen kesinlik sınırının altında ise de, 5236 sayılı Kanun ile 1086 sayılı ...a eklenen Ek Madde 4/2 hükmü uyarınca bozma sonrası verilen karar tarihindeki kesinlik sınırı uygulanamayacağından, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelemesine geçilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine ve temyiz edenin sıfatına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Mahkemece, yargılama gideri toplamı 646,20 TL olarak belirlenmesine rağmen yargılama gideri toplamını da aşacak şekilde kabul ve red oranına göre 1.954,00 TL'nin davalıdan alınmasına hükmedilmesi ve 18.02.2011 olan dava tarihinin gerekçeli karar başlığında 20.12.2013 olarak yazılması doğru olmamış ise de, hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilmesi suretiyle onanması, gerekçeli karar başlığındaki dava tarihinin aşağıdaki şekilde düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ''HÜKÜM'' fıkrasının 3 numaralı bendindeki “1954” rakamı hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine "214,00" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, gerekçeli karar başlığındaki dava tarihinin 18.02.2011 olarak düzeltilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5166, Karar No: 2022/10113, Tarih: 30.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/5166 E.  ,  2022/10113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... Mahkemesi

Dava, 01.09.1985 'ten itibaren 1985/3 ile 1988/2 dönemleri arasında 800 sigortalı gününün 0601200444028 sicil nosunun davacıya ait olduğunun istemine ilişkindir.

Mahkemece, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma kararına uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 30/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16227, Karar No: 2016/6903, Tarih: 05.05.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/16227 E.  ,  2016/6903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere "işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı" olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında "suçun işleniş şekli ve özellikleri" de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun müştekiden çalmış olduğu 5,00 TL olan malın değerinin az olması karşısında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması itibariyle TCK' nın 145.maddesinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilen 7,00 TL yargılama giderinin, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1342, Karar No: 2025/1745, Tarih: 27.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/1342 E.  ,  2025/1745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/291 E., 2022/190 K.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Bala ilçesi, ... Mahallesinde bulunan 1664 parsel sayılı taşınmazın kuzeyinde yer alan taşınmazı davacının 35-40 yıldır kullandığını, taşınmazı hamdan ihya etmek sureti ile tarla haline getirdiğini belirterek çekişmeli taşınmazın davacı adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili; taşınmazın gerçek değerinin belirlenerek gerekli harcın davacıdan tahsilinin gerektiğini, zilyetlikle edinim koşullarının davacı lehine gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddi ile çekişmeli taşınmazın Hazine adına tescilini istemiştir.

Davalı ... vekili; çekişmeli taşınmazın zilyetlikle edinilemeyeceğini, davada hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; çekişmeli taşınmazın tescilinin mümkün olmadığını, tespit dışı bırakma tarihi ile dava tarihi arasında 20 yıllık sürenin dolmadığını belirterek davanın reddini istemiş, çekişmeli taşınmazın Belediye adına tescilini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI , BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkemenin 12.04.2016 tarihli ve 2015/17 Esas, 2016/48 Karar sayılı kararıyla; çekişmeli taşınmazın muristen intikal edip henüz taksim edilmediği, davacının terekeye dahil bir malda tek başına dava açamayacağı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir. Mahkemenin kararına karşı davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuş, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 25.06.2019 tarihli ve 2016/10388 Esas, 2019/4808 Karar sayılı kararı ile; davacının iddiası, keşifte dinlenen bilirkişi ve tanık beyanları ile davacının 3 kardeşinin beyanlarından taşınmazın elbirliği mülkiyetine konu olmadığı ve davada davacının aktif dava ehliyetinin bulunduğu, Mahkemece işin esasına girilip iddia ve savunma doğrultusunda bir karar verilmesi gereğine değinilerek karar bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararı ile; bilirkişi raporunda (B1) ile gösterilen bölümde davacı lehine zilyetlikle edinim koşullarının oluştuğu, (B2) ile gösterilen bölümün ise 1991 tarihli hava fotoğrafına göre tarımsal faaliyete konu olmaması nedeniyle kazanım koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile bilirkişi raporunda (B1) ile gösterilen 3.075,36 metrekare yüz ölçümündeki taşınmazın davacı adına tesciline, (B2) ile gösterilen 4.948,83 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaza yönelik davacının davasının reddine, (B2) ile gösterilen bölümün ham toprak vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; verilen kararın yasaya aykırı olduğunu, dinlenen tanıkların davacının 20 yıldan fazla süredir dava konusu taşınmazı ihya ederek kullandığını bildirdiklerini, davanın 2015’de açıldığını, 1995 yılından sonraki zilyetliğin önemli olduğunu, 1995 yılına ilişkin hava görüntülerinin olmamasının davacının kusurundan kaynaklanmadığını, bilirkişi raporunda (B1) ve (B2) ile gösterilen arazilerinin birlikte ihya edildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, tescil istemine ilişkindir.

Kadastro sonucu; Ankara ili, Bala ilçesi, ... Mahallesinde bulunan çekişmeli taşınmaz "ziraate gayrisahih arazi" olması nedeniyle tespit harici bırakılmıştır.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 534,70 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın Bala Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

27.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11412, Karar No: 2014/1193, Tarih: 13.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/11412 E.  ,  2014/1193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOYABAT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/06/2012

NUMARASI : 1991/133-2012/741

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı M.. A..A.., H..A.., K..A..ve arkadaşları, B.. Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında ırmak yatağı niteliğinde tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ayrı ayrı tescil istemiyle dava açmışlardır. Yargılama sırasında İ.. B.. ve H.. B.. aynı nedenlerle davaya katılmışlardır. Mahkemece davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacı H..A..yönünden davanın açılmamış sayılmasına, İ.. B.. ve H.. B.. yönünden davanın reddine, M..A.. A..ve K..A.. ile arkadaşları yönünden davanın kabulüne, 05.07.2004 tarihli fen bilirkişisi raporunda (A) harfiyle gösterilen 6.105,00 metrekare yüzölçümündeki bölümün yargılama sırasında ölen davacı M..A..A..mirasçıları adına, aynı raporda (B) harfi ile gösterilen 5.340,00 metrekare yüzölçümündeki bölümün yargılama sırasında ölen K..A.. ve arkadaşlarının mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir. Dava konusu taşınmaz bölümü 1957 yılında yapılan tapulama sırasında ırmak yatağı niteliğinde tespit dışı bırakılmıştır. Mahkemece çekişme konusu taşınmazın niteliğinin belirlenmesi için dava tarihinden öncesine ait hava fotoğrafları incelenmeksizin çekişme konusu taşınmazın niteliği itibariyle kazanılmaya elverişli olduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Doğru sonuca varılabilmesi için, taşınmazın dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ve iktisap evresine ilişkin üç ayrı tarihte çekilmiş hava fotoğrafları ve memleket haritaları tarihleri açıkça yazılmak suretiyle getirtilmeli, jeodezi veya fotogrametri mühendisi bilirkişiye stereoskop ile (yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda) inceleme yaptırılarak taşınmazın tespit tarihine göre 15-20-25 yıl öncesindeki niteliğinin ne olduğu, ırmak yatağı olup olmadığı, tarım arazisi olarak kullanılan yer olup olmadığı konusunda ayrıntılı rapor alınmalı; jeoloji mühendisi, ziraat mühendisi ve kadastro fen bilirkişisinden oluşacak uzman bilirkişi kurulu marifetiyle taşınmaz başında yeniden yapılacak keşifte, uzman bilirkişilerden taşınmazın niteliği konusunda önceki raporları da irdeler şekilde ayrıntılı rapor alınmalı, raporlar arasındaki çelişki giderilmeli, taşınmazın ırmak yatağında kalıp kalmadığı, ırmağın yatak değiştirip değiştirmediği, DSİ tarafından 1995 yılında yapılan şeddenin öncesinde ırmak yatağı ile arasında doğal ya da yapay sedde olup olmadığının, ırmak ıslah çalışmaları yapılıp yapılmadığı araştırılıp çekişmeli taşınmaz bölümü ve çevresini gösterir denetime elverişli harita düzenlettirildikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca ulaşılmalıdır. Mahkemece bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, kabule göre de; davalı Hazine yasal hasım olduğundan aleyhine yargılama gideri hükmedilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.