muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12923, Karar No: 2012/5780, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/12923 E.  ,  2012/5780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kaboluna dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline trafik sigortalı, davalıların maliki ve sürücüsü olduğu aracın, karıştığı kaza sonucu hasara uğrayan karşı araç malikine poliçe kapsamında müvekkili tarafından 6.336 TL ödeme yapıldığını, kaza esnasında sigortalı kamyonette kural dışı yolcu taşınması nedeniyle ZMSS Genel Şartları'nın 4. maddesine göre müvekkilinin ödediği bedeli sigortalısından rücu etme hakkının doğduğunu bildirerek 6.336 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, kazanın meydana gelmesine karşı aracın süratli seyretmesinin neden olduğunu, aracın tonajının veya istiap haddinin neden olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, 3.960 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik sigorta poliçesi uyarınca üçüncü kişiye ödenen tazminatın, sigortalı araçta kural dışı yolcu taşındığı iddiasına dayalı sigortalıdan rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın B.4.e maddesinde, tazminatı gerektiren olayın, yolcu taşımaya ruhsatlı olmayan araçlarda yolcu taşınması veya yetkili makamlarca tespit edilmiş olan istiap haddinden fazla yolcu

veya yük taşınması nedeniyle meydana gelmiş olması halinde sigortacının sigortalısına rücu edebileceği hüküm altına alınmıştır. Somut olayda, kaza esnasında sigortalı kamyonetin açık kasası üzerinde yolcu taşındığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık yoktur. Bununla birlikte hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sigortalı araç sürücüsünün kavşağa kontrolsüz girmesi nedeniyle kazanın meydana gelmesinde 5/8 oranında, karşı araç sürücüsünün süratli seyretmesi nedeniyle 3/8 oranında kusurlu olduğu belirtilmekle sigortalı araçta yasak olduğu halde yolcu taşınması veya istiap haddinden fazla yolcu taşınması ile kazanın oluşumu arasında uygun nedensellik bağının bulunmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar vermek gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 7.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/36, Karar No: 2025/1281, Tarih: 11.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/36 E.  ,  2025/1281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1165 E., 2024/1217 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Torul Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/62 E., 2024/58 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; Gümüşhane ili, Kürtün ilçesi, ... köyündeki 120 ada 1 parsel sayılı taşınmazının kenarında ve batı hududunda bulunan yolun bir kısmının kendisine ait olduğunu ancak 06.08.2009 tarihinde yapılan kadastro tespiti çalışmaları sırasında yol olarak tespit edildiğini ileri sürerek 120 ada 1 parsel sayılı taşınmazının batı hududunda bulunan ve yol olarak tespit edilen alanın keşif esnasında tespit edilecek kısmının adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Kişiliğini temsilen köy muhtarı Mehmet Tütüncü, duruşmada alınan beyanında davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili; davanın dayanaksız ve haksız olduğunu, aleyhe yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmolunmaması ve davanın reddedilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmaz yol olarak tespit edilmiş olsa da dosya kapsamında alınan hava fotoğraflarına göre (A) ve (B) harfleri ile gösterilen alanın yol olarak kullanılmadığı, taşınmazın 1973, 1982 ve 2004 yılından itibaren yol vasfı bulunmadığı, davacının süreklilik arz edecek şekilde taşınmazına bütüncül bir şekilde kullandığı (A) ve (B) harfleri ile gösterilen alanların 120 ada 1 parsele dahil olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine tarafından istinaf başvurusunda bulunması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 19.07.2022 tanzim tarihli ziraat bilirkişi raporunda dava konusu edilen ve fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfiyle gösterilen 47,48 m2 ve (B) harfiyle gösterilen 7,51 m2 yüz ölçümündeki tescil harici taşınmaz bölümlerinin toplam değerinin 1.530,91 TL olduğu, dava konusu taşınmaz bölümlerinin değerinin HMK’nın 341/2. maddesi gereğince karar tarihinde yürürlükte olan 28.250,00 TL kesinlik sınırının altında kaldığı gerekçesiyle davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 341/2, 346 ve 352/1-b maddeleri gereğince miktar ve değer itibariyle kesinlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; 28.07.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 22.07.2020 tarih ve 7251 sayılı Kanun'un 53. maddesi ile 3402 sayılı Kanun'a eklenen Ek-6.maddesi gereği istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabileceğini, bilirkişi raporlarının yeterli olmadığını, eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğini, Hazinenin yasal hasım olması nedeniyle yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Öte yandan, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun ek 6. maddesinin “Kadastro mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir.” şeklindeki hükmünün kadastro çalışmaları neticesinde tespit harici bırakılan ve kadastro tutanağı düzenlenmemiş olan taşınmazların tesciline ilişkin davalarda uygulanmayacağı açıktır.

3. Temyizen incelenen karar, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul

ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9480, Karar No: 2016/7305, Tarih: 27.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/9480 E.  ,  2016/7305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Haberleşmenin gizliliğini ihlal

Hüküm : Beraat

Haberleşmenin gizliliğini ihlal suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılmakta olan bir soruşturma sırasında hakkında iletişimin tespiti, dinlemesi ve kayda alınması tedbiri uygulanan, incelenen dava dosyası ile ilgisi bulunmayan 3.şahıs ile katılanın yaptığı telefon konuşmalarının sözü geçen soruşturma dosyasında yer aldığı, konuşmaların Ulusal Kanal kaynak gösterilmek suretiyle ulusal basında yer alması üzerine yayın durdurma kararını veren mahkeme hakimi ile görüşülmesine ilişkin katılan tarafından bir başkasıyla yapılan telefon konuşmasının, sanık ...’ün sahibi, sanık ...’ün ise yazı işleri müdürü olduğu gazetede yayımlandığı olayda;

Haberi hazırlayan kişinin sanıklardan ... olması nedeniyle, 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 11/2-3.maddeleri gereğince, ilgili haberlerden dolayı gazete sahibi olan sanık ....’in sorumluluğunun bulunmadığı,

Sanık ...’in, katılan hakkında yaptığı haberin bütününün içeriği itibariyle gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamu ilgi ve yararının bulunması, açıklama biçimi ve konusu arasında düşünsel bağ bulunması nedeniyle, suçu hukuka uygun kılan haber verme hakkı sınırları içerisinde kaldığı, her ne kadar Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2009/625 soruşturma 2012/11 Esas 2012/8 sayılı iddianamesine ilişkin soruşturma ve kovuşturma dosyası üzerinde; UYAP ortamında yapılan incelemede, iddianame tanziminden sonra ilk olarak 27/04/2012 tarihinde Ankara 11.Ağır Ceza Mahkemesi’nde duruşma yapıldığı, kovuşturma aşamasında gizlilik kararı verilmediği gibi duruşmaların da açık yapıldığı, sanıklara yüklenen suç tarihinde yargılamanın açık olarak yapılması nedeniyle ve haber verme sınırları aşılmadan haber konusu yapılması gözetilerek eylemin, TCK’nın 285/6. maddesindeki düzenleme nazara alındığında, özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu da oluşturmayacağı, sanık ... tarafından kaynak gösterilen Ulusal Kanalda yayımlanarak ifşa edilmesi nedeniyle katılan tarafından yapılan suç duyurusu üzerine Ulusal Kanal sorumlusu kişi hakkında aynı olaya ilişkin açılan dava sonucunda yapılan yargılama neticesinde yerel mahkemece verilen beraat kararının, dairemizin 2014/18516 esas ve 2015/4267 karar sayılı kararıyla onandığı anlaşılmakla, tebliğnamede eksik inceleme nedeniyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiş olup, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, eksik incelemeye, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna ve mahkumiyet istemine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, eksik incelemeye, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna ve mahkumiyet istemine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanıklar hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1 ve 2 numaralı bentlerinde yer alan “BERAATİNE,” ibarelerinden önce gelmek üzere, hüküm fıkrasına “CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince” ibaresinin ilave edilmesi ve hüküm fıkrasındaki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3191, Karar No: 2011/19676, Tarih: 24.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/3191 E.  ,  2011/19676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/10/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlular vekili, İzmir 24. İcra Müdürlüğü'nün 2009/14090 Sayılı takip dosyası ile müvekkilleri aleyhine icra takibi yapıldığını, ancak müvekkili şirket hakkında iflas erteleme kararı olduğunu belirterek şirketleri hakkında takip yapılamayacağını, takibe konu senetlere ilişkin müvekkilleri ile alacaklı taraf arasında sözleşme yapıldığını ve senetlerin karşılığının da ödendiğini belirterek borca ve takibe itiraz etmiştir.

Mahkemece, takibe konu senetler taraflar arasındaki sözleşmeye bağlanmış olup, sözleşme edimlerinin yerine getirilip getirilmediği dar yetkili icra mahkemesinde incelenemeyeceğinden, konunun yargılamayı gerektirdiği gerekçesi ile takibin iptaline karar verilmiştir.

Taraflar arasında tanzim edilen 11.11.2008 tarihli protokol incelendiğinde, takip konusu senetlerin koşula bağlandığına ilişkin bir ibare görülmemektedir. Bu sözleşmede itiraz ve takip konusu olmayan çeklerle ilgili olarak iade hususunda özel bir düzenleme getirilmektedir. Borçlular takip konusu borcu ödediklerini iddia etmişler ise de, bunu İİK'nun 169/a maddesindeki belgeler ile kanıtlayamamışlardır. Bu durumda hakkında tedbir kararı bulunan ...........Ltd. Şti. dışındaki borçluların itirazlarının reddine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13574, Karar No: 2016/15423, Tarih: 30.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/13574 E.  ,  2016/15423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davayı yetki yönünden reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek işe iadesine karar verilmesini, fazla çalışma, manevi tazminat ve birkısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirketin merkez adresinin İstanbul'da bulunduğunu, taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinde aralarındaki uyuşmazlıklarda ... İş Mahkemesinin yetkili kılındığını belirterek davanın öncelikle yetki yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinde uyuşmazlıklara bakmakla ...... İş Mahkemesinin yetkili kabul edildiği gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosya içeriğine göre, taraflar arasında çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, somut olay bakımından davaya bakmakla yetkili mahkemenin hangi yer iş mahkemesi olduğudur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

Somut olayda, dosya içeriğine göre davacının fiilen çalıştığı yerin Ankara'da, davalı şirketin dava tarihindeki ikametgah adresinin ise Ortaköy/İstanbul'da bulundu konusu taraflar arasında tartışmasızdır. Mahkemece iş sözleşmesinde, taraflar arasında çıkacak uyuşmazlıklarda İstanbul Mahkemelerinin yetkili kılındığı gerekçesi ile anılan yer mahkemesine yetkisizlik kararı verilmiştir. Ancak İş Mahkemelerinde yetki kuralı kamu düzeninden olup bu konuda yapılan sözleşmeler geçerli değildir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği kanunda belirlenen yetkili mahkemelerden birini seçme hakkı ise işçidedir. Davacı, davayı açarken seçim hakkını fiilen çalıştığı Ankara Mahkemelerinden yana kullanmıştır. Bu durumda, davalı tarafın yetki itirazı reddedilerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan timyiz harcının istek halinde ilgile iadesine, 30.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32331, Karar No: 2014/33285, Tarih: 10.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/32331 E.  ,  2014/33285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/05/2012

NUMARASI : 2009/962-2012/216

DAVA :Davacı, yol parası, yemek parası, ikramiye, ilave tediye ile ücret farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Üniversiteye ait Mühendislik Fakültesinde baştan beri Üniversite temizlik işçisi olarak çalıştığını, sonraki yıllarda muvazaalı şekilde taşeron işçisi olarak gösterilip toplu iş sözleşmesinden yararlandırılmadığını iddia ederek, 01.05.2004-30.04.2006 dönemi yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan yol parası, yemek parası, ikramiye, ilave tediye ücreti ve ücret farkı alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Gaziantep Üniversitesi vekili, alt işveren ilişkisinin muvazaalı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, sırf tanık beyanlarına dayanılarak muvazaa olgusunun ispat edilemeyeceği, davacının talep döneminde alt işveren işçisi olduğu sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut olayda davacı, davalı Üniversitenin Mühendislik Fakültesinde Üniversite işçisi olarak 18.10.2000 tarihinde çalışmaya başlamış, primleri 01.04.2004 tarihine kadar Üniversite tarafından ödenmiştir. 01.04.2004-31.12.2004 döneminde B. Şirketi, 04.01.2005-31.01.2005 döneminde davalı Üniversite, 01.02.2005-31.12.2005 döneminde .. Şirketi, 02.01.2006-31.01.2006 döneminde S. Şirketi, 01.02.2006-31.03.2006 döneminde..Temizlik Şirketi, 01.04.2006-30.04.2006 döneminde .Şirketi tarafından davacının sigorta primleri ödenmiştir.

Davacı, işyerinde yetkili Koop-İş Sendikası’na 01.02.2005 günü üye olmuştur.

İşyerinde, 01.05.2004-30.04.2006 dönemi toplu iş sözleşmesi yürürlükte olmuştur.

Davacı, davalı Üniversiteye ait Mühendislik Fakültesinde baştan beri Üniversite temizlik işçisi olarak çalıştığını, sonraki yıllarda muvazaalı şekilde taşeron işçisi olarak gösterilip toplu iş sözleşmesinden yararlandırılmadığını iddia ederek, 01.05.2004-30.04.2006 dönemi yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan yol parası, yemek parası, ikramiye, ilave tediye ücreti ve ücret farkı alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davacı tanıkları, Üniversite tarafından işe alındıklarını, emir ve talimatları Üniversite yetkililerinden aldıklarını söylemişlerdir.

Davacı tanıkları, Üniversite tarafından işe alındıklarını, emir ve talimatları Üniversite yetkililerinden aldıklarını söylemişlerdir.

Aynı işyerinde çalışıp aynı sebeple dava açan işçilerin açtıkları davalar, baştan beri Üniversite işçisi oldukları ve alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle mahkemece kabul ile sonuçlanmış, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 2013/14557 Esas-2013/10584 Karar, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2013/7406 Esas-26050 Karar, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2011/31126 Esas-27699 Karar sayılı ilamları ile onanmıştır.

Somut olayda davacı, Üniversite tarafından işe alınmış ve ilk 4 yıl primleri Üniversite tarafından ödenmiş, toplu iş sözleşmesi yürürlüğe girdikten sonraki dönemde ise kısa sürelerle alt işveren işçisi gibi çalıştırılmıştır. Tanık beyanları, emsal dosyalar ve toplu iş sözleşmesinin yürürlüğe girmesinden sonra kısa aralıklarla ve süreli prim ödeyen alt işverenlerin değişmesi dikkate alındığından alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu ve davacının baştan beri Üniversite işçisi olduğunun kabulü gerekmektedir.

Mahkemece, bilirkişi raporundaki hesaplamalar bir değerlendirmeye tabi tutularak davacının istekleri hakkında karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 10.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4276, Karar No: 2018/3616, Tarih: 08.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/4276 E.  ,  2018/3616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili vermiş olduğu 03/06/2015 havale tarihli dilekçesinde özetle; ... mahallesi .... caddesi mevkiinde bulunan 8 pafta 232 ada 114 parsel numaralı ana gayrimenkul üzerinde bulunan anayapının kat maliklerinin pay ve paydaşlarının tapuda yanlış gösterildiğini, 25 malik var iken tapu kaydında 26 malik göründuğunu, arsa pay oranlarının düzeltilmesinin gerektiğini beyanla arsa üzerindeki 52 paydaş ve 2 pay oranlarının 50 payda ve 2 pay olarak tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesine göre arsa paylarının düzeltilmesi davasının kat maliki veya kat irtifakı sahibi açabileceğinden apartman yöneticisinin böyle bir dava açma hakkı olmadığından davanın sıfat yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık arsa payının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi hükmüne göre; arsa payı düzeltilmesi davasının her kat maliki veya kat irtifakı sahibi tarafından açılabileceği gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verildiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 08/05/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15016, Karar No: 2015/12061, Tarih: 19.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/15016 E.  ,  2015/12061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/07/2007

NUMARASI : 1990/254-2007/327

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 16. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 11.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren, Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.