muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2005, Karar No: 2018/15845, Tarih: 18.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2017/2005 E.  ,  2018/15845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlıks

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait iş yerinden 84.00 TL değerindeki tüpü çalması şeklinde gerçekleşen olayda, tüpün değeri gözetilerek sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11750, Karar No: 2014/18236, Tarih: 08.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/11750 E.  ,  2014/18236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/85083

MAHKEMESİ : Türkoğlu Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2012

NUMARASI : 2012/99 (E) ve 2012/177 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Keşif tutanağı ve bilirkişi raporu duruşmada okunmaması suretiyle CMK'nin 206/1, 209/1, 217/1. maddelerine aykırı davranılması,

2) Orman suçlarını takip hak ve yetkisi Orman Genel Müdürlüğüne ait olduğu halde A.. T.. isimli kişinin katılan sıfatıyla kamu davasına kabulüne karar verilmesi,

3) Hapis cezası ile birlikte tayin edilen adli para cezasının kesin olarak tayini,

4) Yakacak nitelik emval veren ağaç kesme suçundan dava açıldı halde ek savunma hakkı verilmeden yapacak nitelikli orman emvali kesmek suçundan hüküm kurulması,

5) Sanıklar tarafından bir adet ağaç kesildiği anlaşılmakla zarar belirlenmeden zarar dikkate alınarak hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

6) Herhangi bir kurum davaya katılmadığı halde kurum lehine vekalet ücretine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2046, Karar No: 2020/700, Tarih: 20.02.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/2046 E.  ,  2020/700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-... 2-... ile davalılar 1-... 2-... 3-... 4-... 5-... 6-... 7-... 8-... 9-... 10-... 11-... arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 10.11.2015 gün ve 2012/364 E.-2015/493 K. sayılı hükmü bozan 23. Hukuk Dairesi'nin 31.01.2019 gün ve 2016/2022 E.-2019/230 K. sayılı ilamı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Karar düzeltme talebinin kural olarak temyiz incelemesini yapan Yargıtay Hukuk Dairesince incelenmesi gerekmekte ise de; Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2018 gün 2018/1 sayılı işbölümü kararı ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan ve 01.07.2016 tarihinden sonra temyiz ya da karar düzeltme talepli olarak Yargıtay'a gelen dosyalardaki temyiz ya da karar düzeltme taleplerini incelemek görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne verildiğinden karar düzeltme talebi Dairemizce incelenmiştir.

Dosya karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş ise de;

1-Davalılardan ...’a Yargıtay 23. Hukuk Dairesi’nin 2016/2022 Esas – 2019/230 Karar ve 31.01.2019 günlü bozma kararının ... Mah. ... Sok. .../... adresine tebliğe çıkartıldığı, tebligat parçasının muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması, yeni adresinin tespit edilememesi nedeniyle mahalle muhtarının onayı ile mahalline iade edildiği, tebligatın çıkartıldığı söz konusu adresin UYAP üzerinden bakıldığında davalının adres kayıt sistemindeki adresi olduğu anlaşılmıştır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun “Tebliğ İmkânsızlığı ve Tebellüğden İmtina” başlıklı 21. maddesine 6099 sayılı Yasa'nın 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasında; “Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.” hükmü yer almaktadır. Ayrıca 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/8. maddesi uyarınca, tebligatın adres kayıt sistemindeki adrese yapılması durumunda buna ilişkin kaydın tebligat evrakı üzerine yazılması zorunludur. Bir diğer anlatımla 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebligat yapılabilmesi için, tebliği çıkaran merci tarafından tebligat çıkarılan adresin, muhatabın, adres kayıt sistemindeki adresi olduğuna dair tebliğ evrakı üzerine kayıt düşülmesi zorunludur. Somut olayda; bozma kararının tebliğine ilişkin çıkartılan tebligat parçası incelendiğinde, davalı ...'ın adresinin adres kayıt sistemindeki adres olduğuna dair bir kayıt düşülmediği gibi tebliğin Tebligat Kanunu 21/2 maddesine uygun olmadığı

anlaşılmıştır.

anlaşılmıştır.

2-Davalı ...’a bozma kararının ...Mah. ... Cad. .../... adresine tebliğe çıkartıldığı, söz konusu adresin UYAP sistemi üzerinden bakıldığında davalının adres kayıt sistemindeki adresi olduğu, ancak yukarıda izah edildiği şekilde tebligat parçası üzerinde bu adresin, adres kayıt sistemindeki adres olduğuna dair bir kayıt yer almadığı ve Tebligat Kanunu 21/2 maddesine uygun şekilde tebliğ edilmediği anlaşılmıştır. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile değişik “Bilinen Adreste Tebligat” başlıklı 10. maddesi “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır...”. Bu maddeye karşılık gelen 25.01.2012 tarih ve 28184 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16. maddesinde “Tebligat öncelikle tebliğ yapılacak şahsın bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tespitinde, tebliğ isteyenin beyanı, muhatabın veya diğer ilgililerin bildirimleri ya da mevcut belgeler esas alınır. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığının anlaşılması veya tebliğ yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. Ayrıca başkaca adres araştırması yapılmaz...” düzenlemesi getirilmiştir. Dava dosyası incelendiğinde davalı ...’a, dava dilekçesi ve gerekçeli kararın ... Mah. ... Cad. .../...adresine tebliğ edildiği, davalının da sunduğu cevap dilekçesinde de bu adresin tebligat adresi olarak gösterildiği anlaşıldığından davalının bilinen bu son adresine bozma kararının tebliğe çıkartılması gerekirken, adres kayıt sistemindeki adresine tebligat çıkartılması doğru olmamıştır.SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle davalılar ... ve ...’a bozma kararının usulüne uygun tebliğ edilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26302, Karar No: 2016/6006, Tarih: 23.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/26302 E.  ,  2016/6006 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

TARİHİ : 15/01/2015

NUMARASI : 2014/40-2015/15

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday ve bostanın dekar başına verim miktarlarının Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İl/İlçe Tarım Müdürlüklerinden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3304, Karar No: 2011/2683, Tarih: 17.03.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/3304 E.  ,  2011/2683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın ... kabul edilen eylemi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kapsamı dışında kalan bir cezanın hükmolunması gerekirken, yanılgılı uygulama sonucu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanabilme sınırı içerisine giren bir cezanın verilmesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez. Aksi halin, sanığın; önceki yanılgılı uygulama sebebiyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının sağlanmasına, hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açacağını belirten Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 esas-2008/43 sayılı kararı gereğince, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede ;

5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasakoyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastıda gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması; suça konu cep telefonunun sanık tarafından yakınana tam olarak hangi tarihte iade edildiği tam olarak saptanmadan 5237 sayılı TCK.nun 168/1-3 maddesi uyarınca verilen cezadan 1/2 oranında indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23884, Karar No: 2015/1082, Tarih: 28.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23884 E.  ,  2015/1082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2010

NUMARASI : 2009/363-2010/789

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmişitir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara net geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, karar verilmesinde, dava konusu taşınmazların davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 28.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14875, Karar No: 2013/35103, Tarih: 26.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/14875 E.  ,  2013/35103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Dairemizce gerekçeli kararın davalı ... Koruma Hiz San Tic AŞ.'ni temsile yetkili yasal vekiline tebliğ edilerek alındı belgesinin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmişse de, gerekçeli kararın davalının yetkili vekili olan Avukat ... ’a tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle gerekçeli kararın yetkili vekile tebliği veya Avukat ... davalının yasal vekili ise vekaletnamesinin eklenerek gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3177, Karar No: 2021/10943, Tarih: 27.09.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/3177 E.  ,  2021/10943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... İş Mahkemesi

Dava, sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, davacının, 15.08.1989 tarihinde dava dışı... Dış Tic.AŞ isimli işyerinde en az 1 gün sigortalı olarak çalıştığının ve bu tarihin sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili; 506 sayılı Kanunun 3/II-D maddesinde el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kollarının uygulanabileceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece Mahkemesince; “Davanın kabulü ile; davacının işveren... Dış Tic. AŞ'ye ait işyerinde (13761964) sigorta sicil numarası ile 15.08.1989 tarihinde en az bir gün sigortalı olarak çalıştığının ve ayrıca tüm sigorta kollarında sigortalılık başlangıcının 15.08.1989 tarihi olduğunun tespitine” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince: “davacı adına düzenlenen 15.08.1989 tarihli işe giriş bildirgesinin 15.09.1989 tarihinde Kurum kayıtlarına intikal ettirildiği, dinlenilen bordro tanıklarının davacının iş yerinde fiilen çalışma olgusunu teyit eder yönde beyanda bulundukları, sahteliği ileri sürülmeyen işe giriş bildirgesinin iş yerinde en az bir gün süre ile çalışmaya karine teşkil ettiği, sigorta başlangıç tarihinin tespiti davalarında işverene husumet yöneltilmesine gerek bulunmadığı, işe giriş bildirgesinin verilmesi nedeni ile hak düşürücü sürenin işlemediği ve tanık anlatımlarının eylemli çalışmanın varlığını ispatlar nitelikte olduğu”gerekçesi ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı Kurum vekili, gerekli kanıtlar toplanmadan, eksik inceleme ve çelişkili tanık beyanları esas alınarak karar verildiği gerekçesi ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Davacının, davalı işverene ait halı atölyesinde el halısı dokuma işinde çalıştığı, çalışmasının Kuruma kısa vadeli sigorta kollarına tabi olarak bildirildiği, dinlenen tanıkların da çalışmayı doğruladıkları sabittir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı Kurum vekili, gerekli kanıtlar toplanmadan, eksik inceleme ve çelişkili tanık beyanları esas alınarak karar verildiği gerekçesi ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Davacının, davalı işverene ait halı atölyesinde el halısı dokuma işinde çalıştığı, çalışmasının Kuruma kısa vadeli sigorta kollarına tabi olarak bildirildiği, dinlenen tanıkların da çalışmayı doğruladıkları sabittir.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun 3. maddesinin II numaralı fıkrasına, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanunun 1. maddesiyle eklenen (D) bendinde “El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kolları uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler.” düzenlemesine yer verilmiş, sonrasında 06.08.2003 günü yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanunun 57. maddesiyle söz konusu bent ilga edilmiş olup yürürlükten kaldırmaya yönelik yasama işleminin geriye yürütüleceğine ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmadığından, şu durumda 09.07.1987 – 05.08.2003 (dahil) dönemi bakımından bentte yazılı nitelikteki hizmetin 506 sayılı Kanun hükümleri gereğince uzun vadeli sigorta kollarına tabi zorunlu sigortalılık olarak değerlendirilemeyeceği açıktır.

Yukarıdaki yasal düzenleme karşısında; 09.07.1987 – 05.08.2003 arası dönemde anılan Kanun kapsamında malûllük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85. madde gereğince isteğe bağlı sigortalılık başvurusu bulunmayan davacının, işverene bağlı olarak yerine getirdiği faaliyetin “el halıcılığı dokuma işi” niteliğinde olup olmadığı belirlendikten sonra, yapılan işin el halıcılığı kapsamında olduğunun anlaşılması halinde davanın reddine, aksi halde elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

O halde, davalı Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak, temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7976, Karar No: 2019/3632, Tarih: 18.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/7976 E.  ,  2019/3632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü sanık sürücü ...'in idaresindeki otomobille, tek yönlü yoldan ters istikamette seyirle giriş yaptığı kontrolsüz 4 yönlü kavşaktan soluna doğru aracını yönlendirdiği esnada, solundan doğru ve bölünmüş yoldan seyirle aynı kavşağa giriş yapmış olan motosikletli katılan ...'ın, sanığın aracına sol arka kısmından çarpması neticesinde katılanın 4. dereceden kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda, dairemiz yerleşik içtihatları göz önünde bulundurularak ters istikametten seyretmesi nedeniyle kazaya sebebiyet veren sanık hakkında belirlenen cezada TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümleri uygulanarak artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup,katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21299, Karar No: 2016/22117, Tarih: 28.11.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/21299 E.  ,  2016/22117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ile diğer davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, davalı sağlık kuruluşunda 06.01.2013 tarihinde davalı doktor... tarafından doğal yollarla gerçekleştirilen doğum esasında hamilelik sürecini takip eden doktor tarafından, annenin pelvis genişliğinin dar ve bebeğin kafa yapısının ise biraz geniş olması nedeniyle sezeryanla planlandığını, ne var ki, doğum sabahı ücret farkı ve mesai dışı olduğu söylenip, nöbetçi olması nedeniyle doğum işlemlerine anılan davalı tarafından başlanıldığını, hatalı müdahale nedeniyle annede olumsuzluklara sebebiyet verildiği, bebeğin beyinsel fonksiyonlarında kayıplar yaşandığını ileri sürerek, toplam 20.000 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, 6502 sayılı yasa gereğince, görevli mahkemenin Tüketici Mahkemeleri olduğu gerekçesi ile mahkemenin görevsizliğine ve dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere, savunma hakkı Anayasa'nın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır.