muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10229, Karar No: 2024/2707, Tarih: 05.03.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili ve davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya konu taşınmazın net geliri esas alınarak yapılan hesaplamanın hatalı olduğunu, bilirkişi raporunun denetlenemediğini, net gelir hesabı yapılırken ürün veriminde son 5 yıla ilişkin ürün ortalamasının alınması gerektiğini, ayrıca ürün fiyatının, ürünün toptan satış fiyatı olması gerektiğini, üretim giderlerinin neler olduğunun kalem kalem açıklanması gerekirken açıklanmadığını, üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında alınmasının hatalı olduğunu, sulu tarım arazilerinde sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığının da tespit edilmesi gerektiğini, uygulanan kapitalizasyon faiz oranının hatalı olduğunu, % 50 oranında uygulanan objektif değer artışı oranının yerinde olmadığını, kısmi kamulaştırma nedeniyle arta kalan alanda değer azalışından söz edilemeyeceğini, arta kalan kısım için % 40 oranında uygulanan değer azalışının kabulünün mümkün olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı istinaf dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararının yerinde olmadığını, kamulaştırma bedelinin verilen kesin süre içerisinde depo edilmediğinden davanın usulden reddi gerektiğini, tespit edilen kamulaştırma bedelinin çok düşük olup hükme esas alınan bilirkişi raporunun hukuka aykırı olduğunu, hesaplama yapılırken münavebeye esas alınan ürünlerin ekonomik değerinin çok düşük olduğunu, ürün verim miktarının düşük, üretim masraflarının ise yüksek alınmasının doğru olmadığını, uygulanan kapitalizasyon faiz oranının hakkaniyete aykırı olduğunu, taşınmazın gerçek değerinin tespiti gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu taşınmazın bilirkişi raporuna yansıyan nitelikleri itibarıyla sulu tarım arazisi vasfına uygun olarak değerlendirme yapılması, yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmaz yönünden % 4 kapitalizasyon faiz oranı uygulanmasının, taşınmazın konumu, yüzölçümü, bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri ve gelişmişlik durumu dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına objektif değer artış oranı ilave edilmesi gerektiğinin düşünülmesinin ve taşınmazın kullanım amacı, yüz ölçümü ve geometrik şekli dikkate alındığında, kamulaştırmadan arta kalan alanda değer azalışı hesaplayan bilirkişi raporunun yerinde olduğu; ancak arazi niteliğindeki taşınmaza net gelir yöntemine göre değer tespitinde münavebeye esas alınan ürünlerin üretim masraflarının ekonomik tarım yapmaya engel olacak kadar yüksek alınması doğru olmadığı gibi brüt gelirin 1/3'ü oranından da az olmaması gerektiğinin gözetilmesi gerektiği, bu itibarla, münavebeye esas alınan buğday ve d.mısır ürünü için maliyet cetvelinde belirtilen üretim giderinin uygun olduğu, bu ürünler açısından üretim giderinin brüt gelirin 1/3'ü yerine, maliyet cetvelinde yer alan üretim giderine itibar edilmesi gerektiği, öte yandan, 2019 yılı Turgutlu İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü maliyet cetvelinde yer alan sofralık domates ve pamuk ürünlerinin üretim giderinin brüt gelirin % 50 sine yakın olduğu, bu ürünler için ise brüt gelirin 1/3'ü brüt gider olarak alınmak suretiyle kamulaştırma bedelinin yeniden hesaplanması gerektiği, yeniden yapılan hesaplama sonucu toplam kamulaştırma bedelinin 261.793,87 TL olacağı, tespit olunan 18.653,24 TL fark kamulaştırma bedelinin davacı idarece depo edildiği gerekçesiyle, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; net gelir metoduna göre yapılan hesaplamanın hatalı olduğunu, münavebeye esas alınan ürünlerin hatalı seçildiğini, hesaplama yapılırken ürün verim miktarının ve ürün satış bedelinin yüksek, üretim masraflarının ise düşük alınmasının doğru olmadığını, % 50 olarak belirlenen objektif değer artış oranının kabulünün mümkün olmadığını, taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmının yüzölçümü, geometrik durumu ve konumu ile ülke düzeyindeki müstakil tarım arazilerinin ortalama büyüklüğü dikkate alındığında, tarımsal işletme bütünlüğü ve verimliliği etkilenmeyeceğinden, herhangi bir değer kaybı olmayacağını, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Sulu tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüş; kamulaştırmadan arta kalan kısmının yüzölçümü, geometrik şekli ve kullanım durumu dikkate alındığında uygulanan değer azalışı oranının uygun olduğu sonucuna varılmıştır.

4. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ile 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı kararı göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi yerindedir.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/529, Karar No: 2017/1764, Tarih: 03.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/529 E.  ,  2017/1764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez)

HÜKÜM : Sanığın mağdure ... yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesi ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine, mağdure Sevil'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdure ... yönelik reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan verilen düşme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat ve düşme hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure ... yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Dosya içeriği ve uyulmasına karar verilen bozma ilamına göre atılı suçu tehditle işlediği sabit olan sanık hakkında temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 109/2. maddesi yerine 109/1. maddesi uyarınca belirlenmesi suretiyle suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafii, katılan bakanlık vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/62, Karar No: 2015/39056, Tarih: 31.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/62 E.  ,  2015/39056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre; yakınan...'ın polis ve cumhuriyet savcılığındaki ifadelerinde özetle; olay günü gece saat 22:00 sıralarında, daha önceden tanıdığı sanık ... isimli şahıs ve soyismini bilmediğim .. isimli bayanla rampa caddesi civarında sevk ve idaresinde olan, ...... plaka sayılı 1989 model beyaz renkli.. marka hususi oto ile buluştuklarını, inanlı çeşmesine giderek burada alkol aldıklarını, sanık ..'ın kendisine yanındaki bayanla 20 TL vererek birlikte olabileceğini söylediğini, fakat daha sonra sanık ..'ın, eşi ...'in rahatsız olması nedeniyle birlikte olamayacaklarını söylediğini, sanık ..'ın bunu kendisine söylediği esnada yanlarında ... Ticarette çalışan .. isimli şahsın olduğunu, daha sonra kendisinin sanık .. ve yanındaki tanık .. ile birlikte kullandığı araçla .... gittiklerini ve birlikte ..i'ne çıktıklarını, burada biraz durduktan sonra sanık ..'ın kendisine .. de bir arkadaşı olduğunu ve onu almalarını istediğini, birlikte ..'üne giderken önceden tanıdığı fakat samimi olmadığı sanık...'ı arabaya alıp hep birlikte ..'e girerek birkaç bira aldıklarını ve .. yolu üzerinde bulunan çiftliğe gittiklerini, araç içerisinde alkol aldıklarını, daha sonra sanık ..'in kendisine gelip dışarıda görüşmelerini istediğini, sanık ..t ile konuşurken sanık ..'ın kendisinden aracın anahtarını istediğini, bunun üzerine anahtarı sanık ..'a verdiğini, daha sonra sanık ..'in kendisine tokat atarak “Seni öldürürüm” diyerek cebinden çıkardığı çakı ile kendisini kovalamaya başladığını, sanık ..'ın da kendisine “Kaybol buradan, seni bir daha görmeyeceğim” demesi üzerine oradan uzaklaştığını, sanıklar .. ve ..'in yanlarında .. ile birlikte araca binerek oradan ayrıldıklarını beyan edip, yakınan ..t'ın mahkeme aşamasında beyanının tespiti için yazılan talimata; “muhattabın adresini terk edip ..'ya taşındığı açık adresinin bilinmediği” belirtilerek 16.06.2009 tarihinde bila ikmal iade olunduğu, 27.01.2010 tarihli duruşma için aynı adrese açıklamalı çıkarılan tebligatın ise Tebligat Kanununun 35. maddesine göre işlem gördüğü, adı geçenin yeterli adres araştırması yapılmadan, eski beyanları okunmadığı,

Sanık..'ın savunmasında ise; atılı suçlamayı kabul etmediğini, olay akşamı sanık ..'in kendisini telefonla arayarak buluşmalarını istediğini, kendisinin o sırada patronu .... ile ekmek dağıtmaya çıkmış olduğunu, yolda inip beklemeye başladığını, bir süre sonra sanık ..., eşi ve önceden tanımadığı yakınan ....'ın bir araba ile geldilerini, arabayı yakınanın kullandığını, kendisini de arabaya alıp, yol üzerindeki bir benzin istasyonundan bira alarak, ....yolu üzerindeki bir çiftliğin yanında durduklarını, orada bira içerken sanık ..'ın yakınandan teybi açmak için arabasının anahtarını istediğini, yakınanın da anahtarı verdiğini, sanık ..'ın arabanın teybini açtıktan sonra aralarında duyamadığı bir diyalog sonucu yakınanın küfürlü konuştuğunu işittiğini, bunun üzerine biraz da almış olduğu alkolün tesiri ile yakınana düzgün konuşmasını söyleyerek bir tokat attığını, ancak kesinlikle bıçak çekmediğini, bunun üzerine yakınanın korktuğunu ve kaçmaya başladığını, peşinden gitmediğini, daha sonra sanık ..'ın kendisini çağırarak istediği yere bırakacağını, daha sonra dönüş yakınanı alacağını söylediğini, kendisinin de kabul edip ..'a bırakmalarını istediğini, sanık .., eşi ve kendisinin yakınanın arabası ile ..'a geldikten sonra kendisini bırakıp ayrıldıklarını, daha sonra ne yaptıklarını bilmediğini,

Sanık ....'in savunmasında ise; olay günü akşam saat 21:00 sıralarında yanında eşi tanık Yeşim olduğu halde yanlarına yakınan ...'ı da alarak onun arabası ile ilçede dolaştıklarını, biraz alkol aldıklarını, hem sohbet etmek hem de barıştırma amacıyla yakınanın sanık ...'ı da telefonla çağırdığı, birlikte arabaya binerek çeşme olarak tabir edilen piknik alanına gittiklerini, diğerlerinin yanında sanık Ümit'in, kendisini araçtan indirerek boğazına bir adet ekmek bıçağı dayayarak kendisini “Her dediğimi yapacaksın, aksi takdirde seni öldürürüm, ortadan kaldırırım” şeklinde tehdit ettiğini, o esnada sanık ..'in bu kez yakınanı eliyle vurarak tokatladığını, bunun üzerine yakınanın oradan kaçarak uzaklaştığını, anahtarların aracın üstünde kaldığını, elinde bıçak var iken kendisini tehdit altında şoför mahalline oturtup, sanık ..'in de aracın ön tarafına oturduğunu, kendisini tehdit ederek araçla İstanbul'a gelmek zorunda kaldığını, ... ilçesinin merkezinde kendisini ve eşi ...'i araçtan indirip “Ortadan kaybolun” diyerek gitmelerini söylediğini ve aracın sanık...te kaldığını beyan ettiği,

Tanık ..beyanlarında özetle; olay günü yakınan .., eşi sanık... ve kendisinin birlikte gezmeye çıktıklarını, yolda eşinin arkadaşı sanık ...'a rastladıklarını, eşinin sanık ...'i de almalarını istemesi üzerine yakınanın aracı durdurduğunu, sanık ..'i arabaya alıp hep birlikte .. alanına gittiklerini, araç içerisinde eşinin ve yakınan ile sanık .'in alkol aldıklarını kendisinin ise kola içtiğini, daha sonra sanık ..t'in yakınanı dışarı çağırdığı ve aracın yanından uzaklaştıkları kendisinin ve eşinin arabada beklediklerini, bir süre sonra yakınanı kaçarken gördüğünü, sanık ..'in araca binip belinden silah çekerek eşini “Beni ..... götüreceksin” diyerek tehdit etmesi üzerine korktuklarını, zorunluluktan eşinin aracı kullanarak ...'e gittiklerini, ...'te sanık ..'in kendisini ve eşini arabadan indirdikten sonra, “Defolun gidin” diyerek oradan uzaklaştığını, sanık..'in daha sonra ne yaptığını bilmediğini açıkladığı,

15.01.2009 günü ... adresinde ... plakalı oto teybi yerinden çıkarılıp alınmış ve kısmen hasar görmüş terk edilmiş halde ele geçirildiği, düz kontak olunca sorgulandığında ..'dan çalıntı olduğu belirlendiği olay yerine inceleme raporu ile tespit olunduğu,

Sanıklar .. aşamalardaki savunmaları ve tanık ...'in tüm beyanları ile yakınan soruşturma aşamasındaki vaki iddiaları dikkate alındığında;

Maddi olayın ne olduğu; sanıkların bu maddi olaya katılımı olup olmadığı ve konumlarının duraksamasız belirlenebilmesi için öncelikle yakınan ...'ın açık adresi resen araştırılıp mahkeme aşamasında ayrıntılı beyanı alınıp, sonucuna göre iddia, savunma ve delillerin bir bütün halinde takdiri gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,

hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 31.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1663, Karar No: 2024/3092, Tarih: 30.04.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/1663 E.  ,  2024/3092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/27 E., 2024/91 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/893 E., 2023/842 K.

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine temsilcisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun ek 6 ncı maddesinde; "Kadastro mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir.'' hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın talep edilen, 09.06.2023 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokisinde (A) harfi ile gösterilen 260,36 m2 kısmının ve (B) harfi ile gösterilen 270,66 m2 kısmının dava tarihi itibariyle keşfen saptanan değerinin hükme esas alınan 20.06.2023 tarihli ziraat bilirkişi raporunda 4.108,09 TL olduğu (kaldı ki dosya arasına alınan 11.10.2017 ve 21.06.2021 tarihli raporlarda da sırasıyla 7.528,48 TL ve 10.905,61 TL tespit edildiği), dava konusu taşınmaza ilişkin kadastro tutanağı düzenlenmediği nazara alındığında temyize esas kararın Kadastro Kanunu'nun ek 6 ncı maddesi kapsamında kalmadığı anlaşılmaktadır.

O halde, dava konusu taşınmazın belirlenen değeri, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi 2024 yılı itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz dilekçesinin değer yönünden REDDİNE,

Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3737, Karar No: 2007/4611, Tarih: 09.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/3737 E.  ,  2007/4611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Çarşamba Sulh Hukuk ile Taşova Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; ...'ın Ayvacık Sulh Hukuk Mahkemesince vesayet altına alındığı, bu mahkemenin H.S.Y.K.'ca kapatılıp Çarşamba İlçesine bağlandığı, T.M.Y.'nın 412. maddesi uyarınca yerleşim yeri değişikliği için izin bulunmadığı da anlaşılmakla, yetkili mahkeme Çarşamba Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Çarşamba Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/04/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3491, Karar No: 2022/332, Tarih: 18.01.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3491 E.  ,  2022/332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52-2-4 maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin keşif yapılması gerektiğine, kusur durumuna ve eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık idaresindeki kamyonla, meskun mahal dışı, gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı, bölünmüş asfalt kaplama iki şeritli karayolunda sağ şeritte seyrederken, üç şeritli kontrolsüz kavşağa geldiğinde, sola ''U'' dönüşü yaptığı esnada, aracının sol dingil lastiklerine, sol şeritte seyreden sürücü...'in ön kesimiyle çarpmasıyla, sanığın manevra kurallarına uymayarak, tam kusuruyla bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4 maddesi atfıyla 50/1-a maddesinin ve sanık hakkında hükmedilen sonuç ceza adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının belirlenmesi esnasında uygulama maddesi olan TCK'nın 52/3 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 223/6.maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1.maddesinin 5.fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi yollamasıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3623, Karar No: 2011/8502, Tarih: 16.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/3623 E.  ,  2011/8502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Sanığın kesinleşmiş orman sınırları içinde su kanalı kazmak suretiyle atılı suçu işlediği bilirkişi raporu, keşif tutanağı ve sanığın ikrarı ile ... olduğu halde mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16.....2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.