muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/17020, Karar No: 2011/3426, Tarih: 06.04.2011

**7. Ceza Dairesi         2007/17020 E.  ,  2011/3426 K.**

**"İçtihat Metni"**

5846 sayılı Fikir ye Sanat Eserleri Kanunu'na aykırılık suçundan şüpheliler ..., ..., ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05/07/2006 tarihli ve 2006/1516 soruşturma, 2006/889 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine dair, mercii Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığınca verilen 26.01.2007 tarihli ve 2007/221 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 25.10.2007 gün ve 53884 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 30.11.2007 gün ve KYB. 2007-240791 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, müşteki vekili tarafından verilen 16.06.2006 tarihli şikayet dilekçesinde, şüphelilerin yönettikleri veya ortağı oldukları Radyo ... adlı radyo kanalında, ... Meslek Birliğine üye fonogram yapımcıları tarafından üretilmiş müzik kasetleri, kompakt disklerde bulunan müzik yapıtları ve kliplerinin izinsiz olarak yayınlandığı belirtilerek sanıklar hakkında kamu davası açılmasının istenildiği,

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca "iddia edilen suç tarihi, şikayet tarihi ve tüm dosya kapsamıyla; hak sahibi olunduğu iddia olunan eserin bilirkişi incelemesine esas oluşturacak orijinal örneklerinin ve 3984 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve yayınları Hakkında Kanunun 28/2. maddesi uyarınca söz konusu radyo kanalına ilişkin olarak yayının bir örneğinin, delil olarak ilgili kuruluştan belli bir bedelle istenerek ibraz edilmesi mümkün iken, 5846 sayılı Kanun'un "kovuşturma ve tekerrür" başlığı altında düzenlenen 75. maddesi uyarınca yasal sürede Cumhuriyet Başsavcılığımıza bildirilmemesi karşısında, soyut iddiadan başka atılı suçun işlendiğine ilişkin kamu davası açmaya yeter ve inandırıcılıkta delil elde edilemediği" gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğinin anlaşılması karşısında,

Müşteki vekili tarafından, 5846 sayılı Kanun'un 75. maddesinde belirtilen hak sahipliği belgelerinin şikayet dilekçesine eklendiği, eserin orijinal örnekleri ile radyo kanalına ilişkin yayın bandının hak sahipliğine ilişkin belgeler olmayıp, söz konusu kayıtların gerekli görülmesi halinde ilgili kuruluştan Cumhuriyet Başsavcılığınca istenilebileceği gözetilmeden, yazılı gerekçeyle verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.01.2007 gün ve 2007/221 sayılı müteferrik kararının CMK.nın 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 6.4.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11780, Karar No: 2021/9499, Tarih: 17.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/11780 E.  ,  2021/9499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin suça sürüklenen çocuk aleyhine olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Onsekiz yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında 25.11.2014 tarihli oturumun kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden açık duruşma yapılarak CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Oluşa ve dosya kapsamına göre; İş yerindeki kasadan çalınan 250-300 TL paranın, 125 TL'sini iade eden suça sürüklenen çocuğun, zararının tamamını gidermediğini, kısmi iade nedeniyle de suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakat etmediğini ifade eden müşteki beyanları karşısında; şartları oluşmadığı halde suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi uygulanarak eksik ceza tayini,

2-On sekiz yaşını tamamlamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında 18.06.2015 tarihli oturumun açık yapılması gerektiği gözetilmeden, kapalı duruşma yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

3-5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılırken, anılan maddenin 2. fıkrası da gözetilerek indirim oranının 1/2'den fazla olması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 17.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4919, Karar No: 2013/13277, Tarih: 25.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/4919 E.  ,  2013/13277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanık ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 513/1 ve 522. maddeleri uyarınca 20 gün hapis ve 146,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2008 tarihli ve 2005/198 esas, 2008/88 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasına, 765 sayılı Kanun'un 513/1 ve 522. maddeleri uyarınca 400,00 Türk lirası ve 146,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin (GÜLŞEHİR) Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2012 tarihli ve 2011/179 esas, 2012/2 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre;

1- Sanığın işçi olarak çalıştığı kum ocağında ... nehri yatağına moloz ve çakıl taşı doldurulması suretiyle nehir suyunun 4-5 metrelik dar bir alanda çağlayarak akması şeklinde gerçekleşen eylemde, suyun mecrasının değişmediği, bu sebeple atılı suçun unsurları oluşmadığından sanığın beraatına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,

2- Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan dolayı 765 sayılı Kanun'a göre rnahkumiyet hükmü kurulması karşısında, 20 gün hapis cezasının suç tarihinde yürürlükte bulunan 647 sayılı Cezaların infazı Hakkında Kanun'un 4. maddesi gereğince günlüğü en çok 17,00 Türk lirasından paraya çevrilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayininde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18.01.2013 gün ve 4819 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 15.02.2013 gün ve KYB/2012-32733 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, olay yeri görgü ve tesbit tutanağına ve tüm dosy kapsamına göre, sanığa ait kum ocağında ... nehri yatağına moloz ve çakıl taşı doldurması suretiyle nehir suyunun 4-5 metrelik dar bir alanda çağlayarak akması şeklinde gerçekleşen eylemde, suyun mecrasının değişmediği, bu nedenle atılı suçun oluşmadığı, gözetilmeden sanığın beraatı yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2012 gün, 2011/179 esas, 2012/2 sayılı kararının CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca (BOZULMASINA), sanığın suyun mecrasını değiştirmediği anlaşılmakla atılı suçtan beraatine; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 25.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6668, Karar No: 2018/6136, Tarih: 18.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/6668 E.  ,  2018/6136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure ile tanıklar ..., ... ve mağdurenin annesi ...'in aşamalardaki beyanları ile tüm dosya içeriğine göre sanığın, olay tarihinde yanında çalışan mağdurenin arkasından sarılıp boynu ile omzunu öptüğünün anlaşıldığı, mahkemece verilen 24.02.2015 tarihli mahkumiyet hükmünün Dairemizin 23.02.2016 gün ve 2015/4591 Esas, 2016/1674 Karar sayılı ilamıyla, sair temyiz itirazları reddedilerek 5237 sayılı TCK'nın 103. maddesinde değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunun suç tarihinden sonra 28.06.2014 günü yürürlüğe girmesi nedeniyle lehe Kanun karşılaştırması yapılarak varılacak sonuca göre mahkumiyet kararı verilmesi için bozulmasının ardından bozma kararına uyan mahkemece Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan aldırılan 24.06.2016 tarihli raporda mağdurenin ruh sağlığının etkilendiği ancak bu etkilenmenin ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olmadığının bildirilmesi karşısında, sanığın atılı suçtan dolayı 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik öncesi yürürlükte bulunan TCK'nın 103/1. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4857, Karar No: 2015/16813, Tarih: 07.05.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/4857 E.  ,  2015/16813 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kriminal Polis Laboratuvarı raporuna göre; suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının dairesel yapıda olduğu, ses ve gaz fişeklerini istimal edebildiği gibi çapına uygun özel şekil ve nitelikteki kurşun küre ve saçma taneleri ihtiva eden sonradan ateşli silah fişeği niteliği kazandırılmış fişekleri de atabileceğinin tespit edilmesi ve namlu içerisinde ve ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçası ve tahdit parçası gibi teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emare görülmediğinin belirtilmesi, sanığın silahın kuru-sıkı olduğunu iddia etmesi ve olayda tabanca ile birlikte ses ve gaz fişeği ele geçmesi karşısında; tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorularak, bu silahların üretim şeması getirtilip, suça konu silahın gaz ayırıcı parçasını gösterir fotoğrafları, faturası, polis kriminal raporu eklenerek üretici firmadan suça konu silah üzerinde imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araş- tırmayla yazılı biçimde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu-

ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1052, Karar No: 2010/6958, Tarih: 04.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/1052 E.  ,  2010/6958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca değer tespitinde kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği günün esas tutulması ve bu bağlamda arazi niteliğindeki taşınmazın değerinin 2009 yılına ait resmi veriler kullanılarak tespit edilmesi gerekmekte iken, raporun düzenlendiği tarihte 2009 yılı verilerinin henüz oluşmadığı gerekçesiyle bir önceki yıla ait veriler üzerinden değerlendirme yapılması,

2-Davayı ... Genel Müdürlüğü açtığı halde karar başlığında davacı olarak Hazine’nin gösterilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, değerlendirme tarihi olan 2009 yılı itibarıyla bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, kuru fasülye ve silajlık mısırın sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, dekar başına üretim gideri ve kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ilişkin veri listesinin ... İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip, bu verilere uygun ek rapor alınmalı, alınan ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra iki numaralı bozma da dikkate alınarak oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 04.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5574, Karar No: 2017/16634, Tarih: 28.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/5574 E.  ,  2017/16634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, taraflar arasında en son 01.10.2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesi düzenlendiğini, davalının halen aylık 700 TL kira bedeli ödediğini, ödenen kira bedelinin düşük olduğunu belirterek aylık kira bedelinin 01.10.2014 tarihinden itibaren net 8.000 TL olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu taşınmazın 01.10.2015 tarihinden itibaren aylık kira bedelinin takdiren brüt 3.000 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.10.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde, kiralananın cinsinin arsa, kullanım şeklinin ise "oto yıkama" olarak belirtildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise oto yıkama ve otopark bulunan arsa olarak ifade edildiği, böylelikle musakkaf yapıda olmadığı anlaşılmaktadır. Bu niteliği itibariyle kiralanan Türk Borçlar Kanunu'nun genel hükümlerine tabi olup hakkında Türk Borçlar Kanunu'nun Konut ve Çatılı İşyeri Kiraları hakkındaki hükümleri uygulanamaz. TBK’nun 344. ve devamı maddeleri gereği kira bedelinin tespiti talebinin ancak konut ve çatılı işyeri kiralarından kaynaklanan uyuşmazlıklarda uygulanabileceği, bunun haricinde kalan yerler ile ilgili kira bedelinin tespitinin istenemeyeceği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7884, Karar No: 2012/6454, Tarih: 27.09.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/7884 E.  ,  2012/6454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 134 ada 4 parsel sayılı 6818.48 m² yüzölçümündeki taşınmaz satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı ... mahkeme ilamına ve miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece zilyetlik olgusu gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemiştir.

Dava konusu taşınmazın davacının tutunduğu Selendi Sulh Hukuk Mahkemesinin 1982/47-1982/229 E.K sayılı kesin hükmün kapsamında kaldığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlendiği gibi esasen bu yön mahkemenin de kabulündedir. Hal böyle olunca kesin hüküm nazara alınarak uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekir.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için davacının dava konusu taşınmazın babası Mehmet'ten kendisine kaldığını öne sürerek dava açtığı da gözetilerek el atmanın önlenmesi davasına ilişkin kesin hükme dayanak olan 1.4.1931 tarih 2 ve 5.6.1948 tarih 20 sayılı tapu kayıtlarının malikleri ile davacı tarafın akdi ve ırsi ilişkisi belirlenmeli, kayden malik olan davacının babası Mehmet'in tapudaki diğer paydaşların paylarını satın alıp almadığı, diğer paydaşlarla bu yeri paylaşıp paylaşmadığı, Mehmet'e intikal edip etmediği, Mehmet'in mirasının satım veya paylaşımla davacıya bırakılıp bırakılmadığı, bu şekilde kayıt malikleri ile davacı arasındaki ilişkinin elbirliği veya paylı mülkiyet hükümlerine tabi olup olmadığı belirlenmeli, gerektiği takdirde “çoğun içinde azı da vardır” kuralı gereğince davacının miras payı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilebileceği de dikkate alınmalı; bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...'ün temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 27.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18701, Karar No: 2024/854, Tarih: 05.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/18701 E.  ,  2024/854 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1252 E., 2021/198 K.

SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Şuçtan zarar gören vekili, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma, red

Kovuşturma aşamasında suçtan zarar gören Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğünün duruşma gününün usulüne uygun tebliğine rağmen duruşmaya katılmadığı ve katılma dilekçesini de vermediği bu nedenle katılan sıfatını almadığı belirlenerek yapılan incelemde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve basit cinsel saldırı suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2018 tarihli kararı ile,

a. Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b. Sanığın sarkıntılık suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 10.02.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrasını uyarınca ilk derece mahkemesinin hükmün kaldırılmasına, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, katılanın tuvaletten çıkarak evden ayrılmak istediğinde sanığın katılanın kolundan tutup çekerek evden gitmesine izin vermediği hususu sabit olduğuna, kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, olay tarihinde katılanın sanığın daveti üzerine sanığın evine gittiği, evde alkol aldıkları esnada sanığın katılana sarkıntılık etmesi üzerine katılanın sanığın yanında ayrılıp lavobaya giderek kapıyı kilitlediği, burada tanık Ü.A.'yı arayıp sanığın evinde olduğunu ve kendisine cinsel saldırıda bulunduğunu ve lavobada beklediğini belirterek yardım talep ettiği, tanığın polisi aradığı, 25 dakika kadar lavobada kalan katılanın çıkıp evden kaçmak istediği sırada sanığın katılanın kolundan tutup gitmesine engel olmaya çalıştığı, katılanın evden çıktığı esnada polis ve tanıkla karşılaştığı iddiasına ilişkindir.