muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1310, Karar No: 2025/115, Tarih: 08.01.2025

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkilince davacının hemoroid ameliyatı sonrasında taburcu olurken davacıya beslenme düzenini ve ameliyat bölgesine yapılması gereken tedavi planını gösteren liste verildiğini ve bol sıvı alarak verilen listeye riayet etmesi gerektiğinin aksi takdirde kabızlık sorunu yaşayabileceğinin özellikle belirtildiğini, meydana gelen iltihaplanmanın ise kabızlık sonucu zorlanmadan kaynaklanan yırtılma ve dikişlerin atması sonucu oluştuğunu, müvekkili tarafından uygulanan tedavinin yerinde olduğunu, müvekkiline herhangi bir kusur yuklenemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hem adli tıp raporunda, hem de dört hekim tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda davacının hemeroid ameliyatı sonrasında oluşan rektovajinal fistülün bahsi geçen ameliyat sonrasında oluşabilecek komplikasyonlar arasında sayıldığı, bu anlamda ameliyat sonrasında meydana gelen rektovajinal fistül rahatsızlığının hekim kusurundan kaynaklandığından söz edilemeyeceği, hekimin kusurlu olup olmadığının değerlendirileceği asıl husus halihazırda komplikasyon yönetimi için imkanın da bulunduğu nazara alındığında komplikasyonun tıbben kabul görmüş ilkeler ve yöntemler ile yönetilip yönetilmediği noktasında olduğu, yine dosya kapsamında yer alan adli tıp ve bilirkişi raporlarında davalı hekimin komplikasyon yönetiminin tıbben uygun olduğu ve hayati risklerin ortadan kaldırıldığı mütalâ edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karara karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; hükme esas alınan bilirkişi raporlarının hatalı ve eksik olduğunu, davalı doktorun özen yükümlülüğüne aykırı davrandığını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı doktorun özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı iddiasına dayalı maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporundaki tespitlere göre temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6279, Karar No: 2016/22686, Tarih: 22.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/6279 E.  ,  2016/22686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile bayram-genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle müşterek tanık ...’ın beyanı dikkate alındığında davacının iş sözleşmesinin feshine yol açan sataşmanın iş sözleşmesi feshedilen diğer işçi...’ın tahriki sonucu gerçekleştiği bu nedenle feshin haksız nitelikte olduğu, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanacağı, davacının haftalık ... gün sayısı ve saatlerine ilişkin müşterek tanık anlatımları ile davalı işverenin sunduğu puantaj cetvelinin birbiriyle uyumlu olmadığı, davacının mesai başlangıç ve bitiş saatleri elle yazılan puantaj kayıtlarında haftada 6 gün çalışıldığı ve çoğu günde mesai başlangıcının 07:00 bitiş saatinin 20:00 olarak gösterildiği, mesai başlangıç ve bitiş saatleri bilgisayarla yazılı olan puantaj cetvelinde mesai başlangıcının hep 08:00 bitiş saatinin ise 18:00 olarak görünmekteyse de kendi tanıklarının davacının günde en az 12 saat çalıştığını, müşterek tanık ...’ın davacının haftada 6 gün çalıştığını açıkça beyan etmesine rağmen, puantaj cetvelinde haftada 5 gün için imza açıldığı, hafta tatili günleri olarak belirtilen günler için ise imza kısmının bilgisayarda “...” şeklinde yazılmak suretiyle imzaya kapatıldığı, bu nedenle davalı tarafından sunulan mesai saatleri ve haftalık ... günleri bilgisayarla yazılı puantaj kayıtlarına itibar edilemeyeceği, her ne kadar 12.03.2008 tarihli iş sözleşmesinin 6-e maddesinde, yasal fazla çalışmanın ücret içerisinde kabul edildiği kararlaştırılmışsa da, davacının ücreti, asgari ücret olup, davacının yaptığı fazla ... süresi dikkate alındığında, söz konusu sözleşme hükmüne itibar edilemeyeceği, davacının yaptığı fazla çalışmaların ve ulusal bayram günleri çalışmalarının karşılığının eksiksiz ödendiğinin kanıtlanmadığının anlaşılmasına göre davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan kararın bu ilave gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 22/12/2016 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/514, Karar No: 2012/9102, Tarih: 28.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/514 E.  ,  2012/9102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/11/2010 tarih ve 2009/142-2010/770 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...'ın oğlu olduğunu, davalı ...'ın eşi ...dan aldığı düzenleme şeklinde genel vekaletname ile eşine ait taşınmazı teminat göstererek kredi aldığını, ancak müvekkilinin annesi ....'ın vekaletname vermeden önce hukuki ehliyetinin bulunmadığını ve müvekkilinin annesine vasi olarak atandığını ileri sürerek davalı banka şubesince akdedilen kredi sözleşmesinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, davacının bugüne değin tüm işlemler yürürken herhangi bir itiraz ve talepte bulunmadığını, çekilen kredi tutarının kullanımı aşamasında kredi sözleşmesinin iptalini istemediğini, taşınmazın satışından sonra tamamen kötü niyetli olarak bu davayı açtığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... davayı cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre tam ehliyetsizlere ilişkin TMK.'nın 15'inci maddesi hükmüne getirilen ikinci sınırlamanın BK.'nın 54'üncü maddesi "hakkaniyet iktiza ediyorsa hakim, temyiz kudretini haiz olmayan kimseyi ika ettiği zararın tamamen yahut kısmen tazminine mahkum eder" hükmü olduğu, BK.'nın 98/2'inci maddesi yollaması ile akde aykırılık hallerinde de uygulaması mümkün olan BK.'nın 54/1 maddesi uyarınca, hakkaniyet elverdiği takdirde tam ehliyetsiz olan kişi, diğer tarafın batıl hukuki işleminin hüküm ifade ettiğine güveni nedeni ile doğan zarardan sorumludur gereğince, TMK.'nın 452/2 maddesinde, "vesayet altındaki kişinin fiil ehliyetini haiz olduğu hususunda diğer tarafı yanıltmış olması halinde, onun bu yüzden uğradığı zarardan sorumlu olacağı" öngörüldüğü, buna göre kendisini ehil bir kişi gibi gösterip hukuki işlem yapan ve bu suretle karşı tarafı zarara uğratan ehliyetsiz kişinin bu zarardan sorumlu olacağının kabulü gerektiği ve ...ın vekaletname düzenlenmesine iştirak ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5236, Karar No: 2013/8319, Tarih: 22.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/5236 E.  ,  2013/8319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TÜRKOĞLU SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/01/2013

Yanlar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda,yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,Tetkik Hakimi raporu okundu,açıklamaları dinlendi,gereği görüşülüp düşünüldü. Eldeki davada; davacı, 176 ada 13 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında isminin ve baba adının yanlış yazıldığını ileri sürerek düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş;hüküm,davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı "R.T.in" nüfus kayıtlarına göre, H.. ve E.oğlu 05.04.1963 doğumlu T.. ilçesi, Ö.. köyü 37 numaralı hanede kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Dava konusu Y..köyü 176 ada 13 parsel sayılı taşınmazın edinme sebebi sutununda; "tahdidi yapılan ve vergi kaydına rastlanmayan bu gayrımenkul ceddinden intikalen ve taksimen nizasız fazılasız 20 yılı aşkın bir zamandan beri H..oğlu R..T..'in zilyet ve tasarrufunda iken adı geçen şahıs bu yerini 1980 yılında kayıtsız ve şartsız olarak oğlu H..T..'e hibe ederek hak ve alakasını kestiği adı geçenin de bu yer üzerine 1987 yılında ev yaptığı" gerekçesiyle 1989 yılında H..T..adına Kadastroca tespit ve aynı yıl tescil edilmiş aynı zamanda mülkiyet hanesi sütununda "doğum tarihi 1959 ve adres Ö.." olarak belirtilmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işler, 6100 sayılı HMK’nin 382/9-ç maddesi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.

Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu işlerin, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

HMK. nun geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak talep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;Mahkemece,yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde hükme yeterli bir araştırma, inceleme ve soruşturma yapıldığını söyleme olanağı yoktur.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;Mahkemece,yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde hükme yeterli bir araştırma, inceleme ve soruşturma yapıldığını söyleme olanağı yoktur.

Şöyleki, dava konusu taşınmazın tapu kaydı dayanakları ile incelenmiş,davacı tarafından baba hanesinden itibaren nüfus kayıtları sunulmuş,Y.. Köyünde H.. T..isminde bir kişinin yaşamadığı saptanmış,zabıta aracılığıyla "R..T.." isimli bir kişinin taşınmazın yer aldığı Y.Köyünde bulunup bulunmadığı sorulmuş ve Y.köyünde "H..oğlu 07.08.1954 doğumlu T.. ilçesi, Ö. köyü 38 numaralı hanede kayıtlı R.T." ile "K.oğlu 15.07.1968 doğumlu T..ilçesi, Ö. köyü 38 numaralı hanede kayıtlı R.T." isimli kişiler saptanmış ancak;Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen R." adlı kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip kişilerin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmamış,var ise dede hanesinden itibaren nüfus kayıtları getirtilmemiş,Cumhuriyet Savcılığı aracılığıyla taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki "R.H.T." ismini taşıyan bir kişi bulunup bulunmadığı ve düzeltilmesi istenen kişi "Halil oğlu R.T." ile tapu malikinin aynı şahıs olup olmadıkları konusu araştırılmamıştır.

Hal Böyle Olunca,kayıtta geçen "R.H.T." adlı kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip kişilerin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı,var ise dede hanesinden itibaren nüfus kayıtları getirtilmeli,Cumhuriyet Savcılığı aracılığıyla taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki "R.H.T." ismini taşıyan bir kişi bulunup bulunmadığı ve düzeltilmesi istenen kişi "H.oğlu R.T." ile tapu malikinin aynı şahıs olup olmadıkları konusu araştırılmalı,dava konusu taşınmazı bilen yaşlı ve tarafsız kişiler arasından seçilecek yerel bilirkişi ve sağ iseler tutanak bilirkişilerinin de katılımı ile taşınmaz başında keşif yapılmalı,belirtilen hususlarda araştırma ve inceleme yapılarak tapu ve nüfus kayıtları arasında bağlantı sağlanarak tapu maliki ile davacının aynı kişi olup olmadığı tereddüde yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra bir karar vermek gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Davacının, bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile yerel mahkeme kararının (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6468, Karar No: 2006/10395, Tarih: 10.07.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/6468 E.  ,  2006/10395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALI (HÜKÜMLÜ) : ...

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... 13. Sulh Hukuk ile Kırşehir Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

T.M.Y.'nın 411. maddesine göre vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.

Aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir." hükümleri yer almaktadır. Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Dosya kapsamından, vesayet altına alınmak istenilen hükümlünün hayatını kağıt toplayarak kazandığı, daimi yerleşim yerinin bulunmadığı, "Kırşehir Merkez Sevdiğin Mahallesi" nüfusuna kayıtlı olduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme Kırşehir Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Kırşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/07/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1429, Karar No: 2012/11116, Tarih: 11.10.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/1429 E.  ,  2012/11116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, kasten yaralama

Hüküm : 1- TCK'nın 151/1. maddesi uyarınca mahkumiyet (2400 TL Adli para cezası)

2- TCK'nın 86/2. maddesi uyarınca mahkumiyet (2400 TL Adli para cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının gün karşılığının 20 TL olarak belirlenmesi ve taksitlendirilmesi sırasında uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün D-3 ve E-3 fıkralarının başına "TCK'nın 52/2. maddesi gereğince" D-4 ve E-4 fıkralarının başına "TCK'nın 52/4. maddesi gereğince" ibarelerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6838, Karar No: 2024/11609, Tarih: 26.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/6838 E.  ,  2024/11609 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/117 E., 2024/194 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan Bakanlık vekili, mağdure vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle sanığın atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine, kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle eksik inceleme ve araştırma yapıldığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan Bakanlık vekili ile mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5807, Karar No: 2010/1205, Tarih: 02.03.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/5807 E.  ,  2010/1205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek ve izinsiz silah taşımak suçlarından ... ile ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak Şadi'nin TCK.nun 81, 29, 62, 53/1-2-3, 6136 sayılı Kanunun 13/1, 59. maddeleri, ...'ın 81, 39, 29, 62, 53/1-2-3. Maddeleri gereğince hükümlülüklerine dair (BOYABAT) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09/05/2007 gün ve 21/21 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü ... ile müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılanın, 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçundan kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, hükümlü ... hakkında bu suçtan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 448, 51/1, 59, 31, 33; hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 448, 65/3, 51/2, 59, 31 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca, yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozmaya uyularak kurulan hükümlerde düzeltme nedeni dışında kanuna aykırı cihet görülmediğinden, katılan vekilinin lehe yasa tespitinde hata yapıldığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 07.02.2006 gün ve 2006/10-11-12 sayılı kararında da açıklandığı üzere, uyarlama yargılaması sırasında yapılan yargılama giderlerinden hükümlü sorumlu tutulamayacağından, hüküm fıkrasının ilgili kısmında yer alan maktu ücreti vekalete ilişkin kısmın ve “mahkememizce yargılama gideri olarak yapılan 27.04.2001 tarihine kadar yapılan yargılama

gideri olarak 56 YTL. otopsi gideri, 76.5 YTL. keşif gideri ve 7.5 YTL. posta gideri olmak üzere toplam 140 YTL.” ibaresinden sonra gelen “yargılama gideri ile yeniden değerlendirme sürecinde yapılan 10 tebligat gideri 40,00 YTL. ile 3 müzekkere gideri 2,01 YTL. olmak üzere toplam 182,01 YTL.” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, ve sair yönleri usul ve yasaya uygun olan ve kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 02.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.