muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8083, Karar No: 2011/13184, Tarih: 28.11.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/8083 E.  ,  2011/13184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle tahliye ve kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının 09.01.2004 başlangıç tarihli sözlü kira sözleşmesi uyarınca müvekkillerine ait taşınmazda kiracı olduğunu, kira bedelini ödemediğini belirterek davalının Alleben Mahallesi, Gürbüz Sokak, No: 18 ... adresindeki taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı duruşmaya gelmemiş, davaya bir cevap vermemiştir. Mahkemece, temerrüt gerçekleştiğinden bahisle davalının tahliyesine ve kira alacağının tahsiline karar verilmesi üzerine davalı vekili, davalının kiralanan yerde işini idame ettirdiğinin bilinmesine rağmen taşındığı ev adresine usulsüz tebligat yapıldığını savunma hakkının kısıtlandığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Mahkemece davalının dava dilekçesinde belirtilen ve adrese kayıt sisteminde geçerli adresi olan ... Mahallesi, ... Geçidi, No: 17 ... adresine çıkarılan tebligatın tanınmadığından bahisle iadesi üzerine, aynı adrese Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılmıştır. Davacı tarafından tahliye talebinde bulunulmasına ve delil olarak dayanılan takip dosyasında davalıya daha önce tebligat yapılmasına rağmen tahliyesi istenen kiralananın bulunduğu Alleben Mahallesi, Gürbüz Sokak, No: 18 ... adresine dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir davetiye çıkarılmaması nedeniyle taraf teşkilinin sağlandığı söylenemez.

HUMK.nun 73. Maddesi hükmüne göre mahkeme tarafları dinlemeden, onları iddia ve savunmalarını bildirmeleri için uygun şekilde davet etmeden hükmünü veremez. Mahkemece gerekli uyarıyı taşıyan çağrı kâğıdının usulüne uygun şekilde davalıya tebliğ edilmesinden ve yasaya uygun taraf teşkilinin gerçekleşmesinden sonra işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18488, Karar No: 2014/26760, Tarih: 19.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/18488 E.  ,  2014/26760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/280071

MAHKEMESİ : Dinar Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2010/368 (E) ve 2013/156 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu yerin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan tapulama harici yerlerden olduğu, ancak keşifte dinlenen mahalli bilirkişilerin bu yerin harman yeri olduğunu beyan ettikleri, sanığın da savunmasında bu hususu doğruladığı anlaşılmakla, sanığın öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış harman yerini duvarla çevrelemek suretiyle işgal etmesi şeklindeki eyleminin TCK.nun 154/2. maddesinde düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunu oluşturduğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde suçun haksızlık içeriğinin az olduğundan bahisle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 19.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7295, Karar No: 2017/10352, Tarih: 19.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/7295 E.  ,  2017/10352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği hırsızlık fiilinin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait galeriye girip, iki adet laptop ile birlikte resepsiyon kısmında bulunan kilitli dolabı zorlayarak açıp içinde bulunan anahtarı da alıp zemin katta bulunan arabayı bu anahtarla çalıştırarak çalması şeklindeki eyleminin, TCK’nın 142/2-d maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek, aynı Kanun'un 142/1-b maddesi ile uygulama yapılarak suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayini,

3-5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuğu savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı şekilde yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 19.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20683, Karar No: 2015/34433, Tarih: 01.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/20683 E.  ,  2015/34433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/199462

MAHKEMESİ : Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2013/284 (E) ve 2014/45 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık tarafından mahkemeye sunulan dilekçede eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz talebinde de bulunulduğu anlaşılmakla; CMK’nın 42. maddesi gereğince temyiz hakkını elde etmeye yönelik eski hale getirme istemi hakkında karar vermeye temyiz incelemesini yapacak olan Yargıtay'ın yetkili olması karşısında, gerekçeli kararın yöntemine göre tebliğ edilmediğine ilişkin olarak dile getirilen düşünceler yerinde görülmeyerek yapılan incelemede;

Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık A.. S..'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 01/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6090, Karar No: 2016/5418, Tarih: 31.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/6090 E.  ,  2016/5418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 20342 ada 42 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istenilmiş, mahkemece davanın usülden reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; dava konusu taşınmazın uygulama imar planında park, tahliye kanalı ve yolda kaldığı, taşınmazın altından kanal geçirilmek suretiyle fiilen el konulduğu anlaşılmıştır. Bu konuda alınmış herhangi bir kamulaştırma kararı olmayıp, dava konusu taşınmaz hala davacı üzerine kayıtlı olduğundan, açılan tazminat davasında adli yargı görevli olup tüm deliller toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken mahkemece, söz konusu işlemin idarenin 3194 sayılı Kanun'un 18. maddesi kapsamında düzenleme yapma yetkisi kapsamında idari işlemin icrası ve davacı talebinin idari işlemden doğan zararın giderilmesi niteliğinde olduğu belirtilerek, davaya bakma görevinin idari yargıya ait olduğu kabul edilmek suretiyle davanın usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 31.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18642, Karar No: 2014/17587, Tarih: 27.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18642 E.  ,  2014/17587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.10.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15147, Karar No: 2006/16147, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15147 E.  ,  2006/16147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalılar temyiz etmiştir.

1- Davalı ... Nar'ın temyiz dilekçesi incelendiğinde;

Mahkeme kararı hükmü temyiz edene usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olup, 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra temyiz isteminde bulunulmuştur.

HUMK.nun 432/4. maddesi ve 1.6.1990 tarihli ve 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince süresi geçirilen temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- Davalı ...'nin temyiz itirazlarına gelince;

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Deresi Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen

yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenle davalı ... Nar'ın temyiz itirazlarının reddine, gereksiz yatırılan harcın kendisine iadesine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 27.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5892, Karar No: 2021/3, Tarih: 11.01.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/5892 E.  ,  2021/3 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere,temyiz edenin sıfatına ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, 04.10.1989 ile 24.11.1992 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde kesintisiz ve sürekli olarak geçen çalışmasının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının davalı işyerinde 1989-1990-1991-1992 yıllarında eylül,ekim ve kasım aylarında hizmet akdi ile çalıştığının ve kuruma bildirilmeyen 327 gün fiili çalışması bulunduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının 16.10.1990 tarihinde Mardin Müze Müdürlüğü Dara Ören Yeri Kazı Başkanlığı unvanlı 8302 sicil numaralı işyerinde işe başladığına dair işe giriş bildirgesinin 17.10.1990 tarihinde kuruma intikal ettiği ve Müze Müdürlüğü’nün 02.11.1990 tarihli yazısında, Dara ören yerinde arkeolojik kazının 16.10.1990 günü başlayıp 29.10.1990 günü sona erdiği bildirildiğinden, 1990 yılı bakımından davacının hizmet süresinin bu tarihler dikkate alınarak belirlenmesi gerektiği halde 1990 yılında 90 gün çalıştığının kabul edilmesi isabetsiz bulunmuştur.

3- Davacının talebinin 04.10.1989 ile 24.11.1992 tarihleri arasında kesintisiz geçen hizmet süresinin tespiti istemine ilişkin olması, mahkemece davacının eylül ekim ve kasım aylarında olmak üzere yılda 90 gün çalıştığının kabul edilmesi karşısında, davanın kısmen kabulüne hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi ve davalı sıfatı bulunan Kurum lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının silinerek yerine

1-Davacının davasının kısmen kabulü ile,

2-Davacının davalı işyerinde 04.10.1989-30.11.1989 tarihleri arasında 57 gün,16.10.1990-29.10.1990 tarihleri arasında 14 gün, 01.09.1991-30.11.1991 tarihleri arasında 90 gün, 01.09.1992-30.11.1992 tarihleri arasında 90 gün hizmet akdi ile çalıştığının ve kuruma bildirilmeyen 251 gün fiili çalışmasının bulunduğunun tespitine,

3-Peşin alınan harcın mahsubu ile davalı harçtan muaf olduğundan yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

1-Davacının davasının kısmen kabulü ile,

2-Davacının davalı işyerinde 04.10.1989-30.11.1989 tarihleri arasında 57 gün,16.10.1990-29.10.1990 tarihleri arasında 14 gün, 01.09.1991-30.11.1991 tarihleri arasında 90 gün, 01.09.1992-30.11.1992 tarihleri arasında 90 gün hizmet akdi ile çalıştığının ve kuruma bildirilmeyen 251 gün fiili çalışmasının bulunduğunun tespitine,

3-Peşin alınan harcın mahsubu ile davalı harçtan muaf olduğundan yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

4-Bu dosya sebebiyle yapılan tebligat müzekkere gideri ve bilirkişi gideri olarak yapılan toplam 1.150,90 TL nin takdiren 575,45 TL sinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

5-Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T'ne göre hesaplanan 2.725,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

6-Davalı ... ,kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T'ne göre hesaplanan 2.725,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı kuruma verilmesine,

7-Gider avansının kullanılmayan kısmının karar kesinleştiğinde ve resen davacıya iadesine" ibarelerinin yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23301, Karar No: 2018/9756, Tarih: 24.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/23301 E.  ,  2018/9756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından; erkeğin kabul edilen davası, kusur belirlemesi, tazminatlar, iştirak nafakası ve kişisel ilişki süresi yönünden, davalı-davacı erkek tarafından ise; kadının kabul edilen davası, kusur belirlemesi, tazminatlar ve iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Velayeti anneye bırakılan 2011 doğumlu .... ile babası arasında; her hafta Cumartesi günleri saat 09:00 ile Pazar günü saat 17:00 saatleri arasında kurulan kişisel ilişki, anneyi tüm hafta sonları eve bağımlı hale getirecek ve velayet görevini gereği gibi yerine getirmesine engel olacaktır. Ayrıca bu şekilde kurulan kişisel ilişkide, her hafta sonu yer ve ortamı değişen çocuğun da üstün yararı bulunmamaktadır. Ayın belirli hafta sonlarını içerecek biçimde daha uygun kişisel ilişki kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.09.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2007/12982, Karar No: 2007/11693, Tarih: 03.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/12982 E.  ,  2007/11693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ile İstanbul 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; hükümlü ...'in ... ilçesi, ...nüfusuna kayıtlı olduğu, cezaevine girmeden önce aynı yerde oturduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/10/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.