muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4817, Karar No: 2024/1429, Tarih: 19.02.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; eksik inceleme ve lehine hükümler uygulanmayarak hukuka aykırı karar verildiğine, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın Üçgöze Köyüne ait tapulama harici tepenin 27.000 m2'lik kısmını işgal ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın Üçgöze Köy Tüzel Kişiliğine ait tepenin 27.000 m2'lik kısmını otlarını biçerek işgal ettiği anlaşılmıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, bozma öncesi verilen 22.04.2015 tarihli kararda sanığın 3.000,00 TL adli para cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiği halde bozma sonrası hükümde sanığın “5 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" karar verilmek suretiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) nolu bendinde açıklanan nedenlerle, Doğubayazıt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2023 tarihli,2022/793 Esas ve 2023/439 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün dördüncü paragrafından sonra gelmek üzere "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın

cezasının birer ay ara ile yirmi eşit taksitte ödenmek üzere 3.000,00 TL adli para cezası ve 80,00 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1808, Karar No: 2014/10663, Tarih: 13.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1808 E.  ,  2014/10663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2013

NUMARASI : 2002/176-2013/1642

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15/02/1975-15/12/1989 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı O.. İ.. işyerinde 15/02/1985-15/12/1989 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz olarak hizmet aktiyle çalıştığı halde davalı SGK'ya 852 gününün bildirildiği, primi eksik yatırılan sürelere ait hizmetlerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davacının tespitini istediği döneme ilişkin çalışmalarının eksiksiz davalı SGK'ya bildirildiği, SGK'nın hatayı idari yoldan düzelteceğini bildirmiş olması karşısında, davacının hukuki yararının olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının hizmet cetvelinde davalı O.. İ.. işyerinden 01/06/1979 tarihinden itibaren aralıklı olmak üzere 1979,1965,1986.1987,1988.1989 yıllarına ait toplam 852 gün bildiriminin bulunduğu, ancak ücret tediye bordroları incelendiğinde davacı adına sigorta primi kesilmiş bulunan bir kısım çalışmaların davacının hizmet cetvelinde görülmediği, davalı SGK'nın 14/06/2013 tarihli yazısında davacının sicil numarasının 8737439 olduğu, Orman İşletme Müdürlüğü'ndeki 1977/2 ve 4. dönem ile, 1978/1,2,3. dönemdeki ve 1980/2. dönemdeki çalışmaların sehven yanlış sicil numarasına yazıldığı, bu çalışmaların davacının sicil numarasına aktarılacağının bildirildiği, mahkemece, davalı SGK tarafından sehven yanlış sicil numarasına yazılan davacıya ait çalışmaların davacının sicil numarasına aktarılıp aktarılmadığının davalı SGK'dan sorulmadığı gibi aktarma işlemi yapılmışsa hangi tarihte yapıldığı yani davacının dava açmakta hukuki yararı bulunup bulunmadığı yeterince araştırılmadan davanın reddine karar verilerek, davacının yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, dosya bilirkişiye tevdi edilerek davacının ücret bordrolarında görülen ancak hizmet cetvelinde görülmeyen çalışmalarını ayrı ayrı tespit edilmesini istemek, davalı Kurumdan bu çalışmaların davacının sicil numarasına aktarılıp aktarılmadığını sormak, Kurumca aktarılmayan çalışma varsa bunların tespitine karar vermek, davalı Kurumun hangi tarihte aktarma işlemini gerçekleştirdiği sorularak davacının dava açmakta hukuki yararı olup olmadığını belirlemekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9107, Karar No: 2011/5952, Tarih: 06.07.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/9107 E.  ,  2011/5952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık tarafından tecavüz edildiği iddia edilen dava konusu yerin, şikayetçi ...'ya ait taşınmazlar içinde kalmayıp, DSİ sulama kanalı için kamulaştırılan alan içinde kaldığı, dolayısıyla şikayetçinin suçtan doğrudan zararının bulunmadığı ve davaya müdahil olamayacağı, mahkemece müdahilliğine karar verilmiş olması da hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceği cihetle, şikayetçinin vaki temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi (REDDİNE), 06.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19087, Karar No: 2015/32441, Tarih: 21.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/19087 E.  ,  2015/32441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/30859

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/09/2011

NUMARASI : 2010/77, 2011/51

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 29.12.2011 tarih ve 2011/ Bşk-42-42 Esas- Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3.fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır, hükmünü amirdir.

Sanığın, yanında serbest muhasebeci olarak çalışan A.. Ö.. aracılığı ile, herhangi bir hizmet akdi olmadan işe giriş bildirgeleri tanzim ederek ilgili kuruma ibraz ettiği, temyiz dışı sanık Y.. K..'nun da, aldığı sağlık hizmeti sebebiyle kurum zararına sebebiyet verdiği, böylece sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanığın, suç tarihinde serbest muhasebeci olan kişi ile birlikte hareket ederek gerçeğe aykırı olarak sigortalı işe giriş bildirgesi düzenlemesi eyleminin, 3568 sayılı Serbest Muhasebecilik, Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanunu'nun 2-A maddesinde belirtilen "Muhasebecilik ve Mali Müşavirlik mesleğinin konusu" kapsamındaki işlerden olduğunun anlaşılması karşısında, aynı Kanun'un 47. maddesi aracılığıyla 5237 sayılı TCK'nun 204/2, 38. maddesindeki suçunu oluşturacağı belirlenmek suretiyle yapılan incelemede;

Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan ve sevk maddeleri gösterilen kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunun cezası, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 204/2 maddesinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis; nitelikli dolandırıcılık suçunun cezası ise 5237 sayılı TCK'nın 158/1-e maddesi uyarınca üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;

Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan ve sevk maddeleri gösterilen kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunun cezası, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 204/2 maddesinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis; nitelikli dolandırıcılık suçunun cezası ise 5237 sayılı TCK'nın 158/1-e maddesi uyarınca üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;

İddianamedeki anlatım ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (11.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8397, Karar No: 2023/9374, Tarih: 23.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/8397 E.  ,  2023/9374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1574 Esas, 2023/1451 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Tunceli Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.11.2022 Tarihli ve 2022/443 Esas, 2022/606 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı Naide Çakmak, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış, kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi 22.03.2023 tarihli dilekçesi ile, kısıtlı olan annesinin sağlık sorunları nedeniyle Antalya ilinde bulunan devlet hastanesinde tedavi göreceğinden kısıtlının yerleşim yeri adresinin Antalya iline alınması hususunda yerleşim yeri değişikliğine izin kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 24.03.2023 tarihli ek kararı ile, kısıtlının yerleşim yeri adresininin değiştirilmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.05.2023 Tarihli ve 2023/1574 Esas, 2023/1451 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının adresinin halen ... Mahallesi ... Sokak No:... İç Kapı No:2 .../Tunceli olduğu gerekçesiyle karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için vesayet makamı olan Tunceli Sulh Hukuk Mahkemesince vasinin talebi üzerine 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı bulunduğuna göre vesayet dosyasının takibi ile Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için vesayet makamı olan Tunceli Sulh Hukuk Mahkemesince vasinin talebi üzerine 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı bulunduğuna göre vesayet dosyasının takibi ile Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

23.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7748, Karar No: 2015/20241, Tarih: 11.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7748 E.  ,  2015/20241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2014

NUMARASI : 2013/840-2014/431

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliginde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere, dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı, aynı il müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6497, Karar No: 2023/8213, Tarih: 02.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/6497 E.  ,  2023/8213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/427 Esas, 2023/84 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Akyurt Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.08.2022 Tarihli ve 2022/214 Esas, 2022/216 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yerinin .../Çorum olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bayat (Çorum) Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.02.2023 Tarihli ve 2022/427 Esas, 2023/84 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yerinin ... Mahallesi ... Sokak No:14/1, .../Ankara olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Bayat Polis Merkezi Amirliğince yapılan araştırmaya, vasi adayının mahkemenin 08.12.2022 tarihli celsesindeki beyanına ve vasi adayının 20.02.2023 tarihli dilekçesine göre kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi, ... Sokak, No:14/1 .../Ankara olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Akyurt Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Akyurt Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5208, Karar No: 2006/6243, Tarih: 05.10.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/5208 E.  ,  2006/6243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro Kanunu'nun 36. maddesi ile 10.5.1965 gün ve 965/1-1 saylı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kadastro davlarında temyiz yoluna başvurulması halinde mahkemece alınması öngörülen ilam harcının 1/4'ünün temyiz harcı olarak peşin alınması gerekir. Mahkemece hükmü temyiz eden davacı ...'ten temyiz harcı alınmaksızın dosya Yargıtay'a gönderilmiştir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesine göre temyiz harcının alınması, harç yatırıldığında temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 5.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3212, Karar No: 2011/7428, Tarih: 22.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/3212 E.  ,  2011/7428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Alibeyli Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.06.2002 gün ve 37/189 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, imar ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak tescil harici bırakılan taşınmazın vekil edeni adına tescilini talep etmiştir.

Davalı Hazine temsilcisi davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davasının kabulüne karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; uyuşmazlık konusu ve tescili istenen taşınmaz bölümü 1955 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında “tepelik” yerlerden olduğu gerekçesiyle tespit dışı bırakılmıştır. Niteliği belirlenen böyle bir taşınmazın kazanmayı sağlayan zilyetlik yoluyla edinilebilmesi için imar ve ihya koşullarının davacı yararına gerçekleşmiş bulunması gerekir. Bir yerin imar – ihya yoluyla kazanılması için, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17.maddesinde belirtilen tüm olumlu koşullarının oluşmuş olması ve olumsuz koşulların araştırılması gerekir. Anılan maddede aynen  “orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden masraf ve emek sarfı ile imar– ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14.maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına aksi taktirde Hazine adına tespit edilir.” denilmektedir. Maddede açıkça belirtildiği üzere, bir yerin ihya yoluyla kazanılması için, para ve emek sarfı suretiyle tarıma elverişli hale getirilmesi ve bu olgunun tamamlandığı tarihten itibaren 20 yıldan fazla süreyle Kadastro Kanununun 14. maddesindeki koşullar altında tasarruf edilmiş olması gerekir.

Keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar, dava konusu yerin teraslama suretiyle düzeltilerek ev yapıldığını açıklamışlar, Ziraatçi Bilirkişi ... 18.03.2002 tarihli raporunda taşınmazın %15-20 meyilli olduğu, arazinin teraslanması sonucu üzerine 1 adet ev yapıldığı ve bahçe içerisinde çeşitli meyve ağaçlarının olduğu bildirilmiştir. Dava konusu taşınmazın bahçesinde bulunan ağaçların yaşı dikkate alındığında dava tarihinden geriye doğru 20 yıllık zilyetliği kanıtlamaktan uzaktır. Öte yandan davanın ve Yargıtayın kararlılık kazanmış içtihatlarına göre ev yapmak ekonomik amaca uygun zilyetlik imar ve ihyaya sayılmamaktadır. Kaldı ki, imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten davanın açıldığı tarihe kadar 20 yıllık kazanma süresinin dolmuş olması gerekir. Dosya içindeki bu bilgiler ve açıklamalar karşısında taşınmazın tarım arazisi olarak kullanılmadığı anlaşıldığından Kadastro Kanununun 17. maddesine göre davanın reddine karar verilmesi gerekir.

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428.maddesi hükmü uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14458, Karar No: 2011/10001, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/14458 E.  ,  2011/10001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

Ziraat Odasına 01.05.1994 tarihi itibariyle kayıtlı oldukları bildirilen davacıların, bu kayıtlarına ilişkin Ziraat Odası üye kayıt defterlerinin aslı, bu tarihte kayıt olan tüm üyeleri de içerir şekilde celbedilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.