muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/198, Karar No: 2024/2476, Tarih: 04.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/198 E.  ,  2024/2476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1642 Esas, 2023/1742 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İzmir 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.08.2023 Tarihli ve 2023/1633 Esas, 2023/1577 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin Güzelyalı Mahallesi Yukarı Akınlar Sokak No:11 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. ... (...) Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.10.2023 Tarihli ve 2023/1642 Esas, 2023/1742 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin Evka 3 Mahallesi 126/9 Sokak No:2/11 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin .../... olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... (...) Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ... (...) Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4519, Karar No: 2006/10518, Tarih: 10.11.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/4519 E.  ,  2006/10518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı abonesi olan müvekkilinin adına düzenlenen faturaları düzenli olarak ödediğini, 22.10.2004 tarihinde müvekkiline 737 metreküp su tükettiğine dair fatura geldiğini bu tarihten itibaren gelen faturaların sayaç okunamadığı gerekçesi ile mütemadiyen aynı miktarda su tüketildiği gösterilerek düzenlendiğini, davacının son iki döneme ait borç bildirimlerini 14 Nisan 2005 tarihinde ödediğini, yaptırılan sayaç kontrolünde su sayacında okuma ve tahakkuk hatası tesbit edildiğini iddia ederek müvekkilinden 14 Nisan 2005 tarihinde haksız olarak tahsil edilen 3.886.24 YTL’nin yasal faizi ile birlikte davalı idareden tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında sayaç muayenesinin idarelerince değil, ölçü ve ayarlar şube müdürlüğünce yapıldığını, idarelerinin tahakkukunun doğru olduğunu, ASKİ Tarifeler Yönetmeliği hükümlerine göre abonenin faturaya itiraz süresinin 7 gün olup, bu sürenin çoktan dolduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davacı şirket sayacının 2004/08-09 ve 2005/01-02 dönemlerine ilişkin tahakkukların sayacın okunamadığından bahisle 737 m3 su sarfiyatı esas alınıp tahakkuk yapıldığı oysa sanayi ve Ticaret Bakanlığı Ticaret İl Müdürlüğü Ölçüler ve Ayarlar Şube Müdürlüğünün 20.4.2005 günlü raporuna göre sayacın doğru çalıştığı ancak sökülme ve tahakkuk endekslerinden okuma ve tahakkuk hatasının mevcut olduğu, sayacın 19.4.2005 tarihinde 3.011 m3 endeks ile söküldüğü 7.3.2005 tarihi itibariyle 3716 m3 üzerinden tahakkuk yapıldığı, bu bakımdan davacıdan fazladan 705 m3 su bedeli alındığı, 7.3.2005 tarihli fatura ile (735-705) =32 m3’lük su bedeli tahakkuk ve tahsili gerekirken davacıdan fazladan 703 m3 karşılığı 3.404.03 YTL. su bedeli tahsil edildiği, bu paranın dava tarihi itibariyle faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 10.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12432, Karar No: 2013/17721, Tarih: 26.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/12432 E.  ,  2013/17721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 203/1, 62, 51. maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis cezası ve erteleme

Anayasa'nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK’nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz." hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.04.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet. Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet. Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun'da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa'nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığının Dairemize gönderilen 12.11.2013 tarih ve 29415146-2525 sayılı cevabi yazısından, suça konu mühürleme tutanağını düzenleyen Başkent Elektrik Dağıtım A.Ş'nin özelleştirmesinin suç tarihinden önce kesinleşmiş olması nedeniyle, özel hukuk tüzel kişisi olarak kamusal yetki kullanma hakkı olmadığından, Anayasa ve Kanuna dayalı kamusal yetkiyi kullanan bir makam tarafından konulmuş mühürleme işleminin bulunmaması nedeniyle, sanığa yüklenen “mühür bozma” suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19650, Karar No: 2021/14990, Tarih: 23.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19650 E.  ,  2021/14990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun iş yerinden 150 TL aldığını söylemesine ve müştekinin 120 TL parasının çalındığını beyan etmesine rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 145. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3139, Karar No: 2012/26513, Tarih: 31.10.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/3139 E.  ,  2012/26513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2499 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın beraatine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun 49/1. maddesi uyarınca Sermaye Piyasası Kurulunun Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak başvurusu halinde katılan sıfatını kazanacağından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, 31.10.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3726, Karar No: 2014/5430, Tarih: 24.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/3726 E.  ,  2014/5430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/12/2013

NUMARASI : 2013/5-2013/499

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, son ay ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı üniversiteye ait işyerinde alt işveren işçisi ve temizlik görevlisi olarak çalışırken haksız şekilde işten çıkarıldığını iddia ederek, kıdem-ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Gaziantep Üniversitesi vekili, husumet yokluğundan davanın reddini istemiştir.

Davalı Bakış Temizlik Şirketi vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava üç kez takipsiz bırakıldığından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmün temyizi üzerine Dairemizce, davacı vekilinin mazeret dilekçesinin dikkate alınmaması sebebiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına direnilmiş ve Hukuk Genel Kurulu’nca direnme kararı bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak; feshin haksız olduğu, davacının fazla çalışma yapmadığı ve genel tatillerde çalışmadığı sonucuna varılarak, fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti taleplerinin reddine, diğer taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda davacı, usule ilişkin bozmadan sonra yöntemince talebini ıslah etmiştir.

Davalılar, ıslahtan sonra zamanaşımı def’inde bulunmuştur.

Mahkemece, bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı gerekçesi ile kısmî davada istenen alacaklar hüküm altına alınmıştır.

Gerek Dairemizce gerekse Hukuk Genel Kurulunca, hüküm “davanın açılmamış sayılmasına ilişkin kararın hatalı olduğu” gerekçesiyle ve usulden bozulmuştur. Dairemizin yerleşik kararlarına göre usule ilişkin bozmadan sonra davanın ıslahı mümkün olduğundan ıslah dikkate alınarak mahkemece davalıların zamanaşımı def’i değerlendirilerek hüküm kurulması gerekirken, ıslahın dikkate alınmaması hatalıdır.

3- Davalı üniversitenin 2547 Sayılı Yasa'nın 56/b. maddesi yollaması ile 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/J maddesine göre muaf olduğu gözetilmeden harca mahkûm edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

3- Davalı üniversitenin 2547 Sayılı Yasa'nın 56/b. maddesi yollaması ile 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/J maddesine göre muaf olduğu gözetilmeden harca mahkûm edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 24.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/578, Karar No: 2019/5426, Tarih: 29.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/578 E.  ,  2019/5426 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı şirket ile dava dışı ......arasında imzalanan 29.10.2013 tarihli sözleşme gereğince yapılacak işte kullanılmak üzere tarafına ait aracın kullanımını davalı şirkete tahsis ettiğini, bu hususta... ile arasında 25.10.2013 tarihli sözleşme düzenlendiğini, sözleşmeye uygun hizmet sunulması ve sunulan hizmet karşılığı düzenlenen 29.11.2013 tarihli 24 nolu fatura davalıya tebliğ edilmesine rağmen bedelinin ödenmediğini, alacağın tahsili amacıyla....n 2014/68 esas sayılı dosyası üzerinden başlatılan icra takibinin itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, şirket merkezinin bulunduğu yer olan ....icra takibi başlatılmadığını ileri sürerek yetki itirazında bulunmuş, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 25.10.2013 tarihli sözleşmenin 8. maddesinde, taraflar arasında çıkacak uyuşmazlıkların çözümünde ....... İcra Dairelerinin yetkili olacağının düzenlendiği, dava konu uyuşmazlığın tarafların ticari işinden kaynaklandığı ve aralarındaki yetki sözleşmesinin geçerli olduğu ve yetkili icra dairesinde takip başlatılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HMK'nın 6.maddesi hükmü uyarınca kural olarak yasada aksine hüküm bulunmadıkça davanın açıldığı tarihte davalının ikametgahı sayılan yer mahkemesi yetkili ise de, davacının istemi sözleşmeden kaynaklanan para alacağına ilişkin olduğuna göre Türk Borçlar Kanunu 89. (eski B.K'nın 73.) maddesi gereğince para borcu alacaklıya götürülerek ödenmesi gereken borçlardan olduğundan davacının ikametgahı mahkemesi de yetkilidir. Davacının ikametgahı ...olup, borcun götürülecek borçlardan olması nedeniyle ....ve Mahkemeleri’de yetkilidir. Davacı tacir olmadığından yetki şartı geçersizdir. Dava konusu olayda alacaklı davacı, para alacağının ödetilmesi için ikametgahı olan Borçka İcra Dairesinde takip başlatmış ve ... Mahkemesinde itirazın iptali davasını açmıştır. Bu nedenle mahkemece, takibin yetkili icra dairesinde yapıldığı ve davanında yetkili mahkemede açıldığı gözetilerek işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun bir şekilde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2006/11319, Karar No: 2006/12317, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11319 E.  ,  2006/12317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa, seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün kamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11911, Karar No: 2012/17756, Tarih: 31.05.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/11911 E.  ,  2012/17756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüklerine, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık Memduh Ugar 23.12.2009 tarihinde ...-Mardin Asliye Ceza Mahkemesi tarafından alınan en son beyanında ikamet adresi olarak "... Mh. 126. sk. no:23 .../Mardin"adresini bildirdiği gözetilmeden, eski adresine tebligat kanununun 35 maddesi gereğince yapılan gıyabi karar tebliği usulsüz olup, 31.12.2009 günlü gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğinden sonra iade edilmek üzere dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.05.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.