muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2579, Karar No: 2013/2511, Tarih: 27.03.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/2579 E.  ,  2013/2511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Güllüce Köyü kadastro çalışma alanında bulunan 107 ada 1 parsel sayılı 5.956.449,51 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kamu orta malı niteliğinde mera vasfıyla sınırlandırılmıştır. Davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten ... çekişmeli taşınmazın ... Bey Bini ... Bey Vakfına ait olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten ...'nün temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; Kadastro Hakimi 3402 sayılı Yasanın 1. maddesine göre infazı mümkün doğru sicil oluşturmakla yükümlüdür. Çekişmeli 107 ada 1 parsel sayılı taşınmaz kamu orta malı niteliğindeki mera vasfında olduğundan dava reddedildiğine göre 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 16/B maddesi uyarınca çekişmeli taşınmazın tespit gibi mera olarak sınırlandırılmasına karar vermek gerekirken taşınmaz hakkında tescil hükmü kurulması isabetsiz, bu husus bozma nedeni ise de yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; kararın hüküm bölümünün 2. bendinin sonunda yazılı ''...tapuya tesciline,'' sözlerinin hüküm yerinden çıkarılmasına, yerine; ''...mera olarak sınırlandırılmasına ve mera özel siciline kaydedilmesine,'' sözlerinin yazılmasına ve kararın hüküm bölümünün DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 27.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27126, Karar No: 2014/10235, Tarih: 02.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/27126 E.  ,  2014/10235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şantaj

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklara yükletilen şantaj eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanık ...’in doğrudan ve kesin nitelikteki para cezasından ibaret geçmiş hükümlülüğünün, 1412 sayılı CMUK’nın 305/son maddeleri gereğince tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın karardan çıkarılması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 02/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9100, Karar No: 2015/7522, Tarih: 17.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9100 E.  ,  2015/7522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Talep, yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.01.1994 tarih, 1993/804 Esas, 1994/24 Karar sayılı ilâmı ile ... kısıtlanmış, mahkemenin 21.10.2004 tarihli ek kararı ile ... kendisine vasi olarak atanmıştır.

Vasi ... 10.11.2014 tarihli dilekçesi ile ikamet adresi ... olduğundan dosyanın ...'ya gönderilmesini talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince vasinin talebi üzerine vasinin adresi itibarıyla ... Mahkemeleri yetkili olduğundan mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının MERNİS adresinin “... Mahallesi, ... Caddesi, No:... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince vesayet makamı olan İstanbul ... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yerinin ... olarak değiştirilmesine ilişkin bir karar olmadığından mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 22. maddesine göre de "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Vasinin talebi üzerine vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesince vasinin yerleşim yeri mahkemesine yetkisizlik kararı verilmişse de Bursa mahkemelerinin kısıtlıyla bir ilgisi bulunmadığından, bakım kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağından ve kısıtlı adayının bakım kurumuna konulmadan önceki son yerleşim yeri adresi “... ... Mah. ... Sok. No:... .../...” olduğundan uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22487, Karar No: 2016/5592, Tarih: 31.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/22487 E.  ,  2016/5592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

.

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıklar ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ...'in; hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'nın beraatına; resmi belgede sahtecilik ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan vekili ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan dava açılmasına rağmen, bu suçla ilgili bir karar verilmemiş ise de, zamanaşımı süresi içinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Emlakçılık işi ile uğraşan katılan sanık ...'in, işlerin takibi hususunda muhasebeci olan sanık ...'yı görevlendirdiği, ...'nın da yanında çalışan sanık ...'e vekalet vererek işleri takip etmesini istediği, bunun üzerine ...'in sigorta primleriyle ilgili işlemleri takip etmesi için sanık ...'a vekalet verdiği, ayrıca sigorta primlerinin yatırılması için paraları da sanık ...'a teslim ettiği; ancak, sanık ...'ın sigorta primlerini yatırmadığı ve sanık ...'in talimatıyla suça sürüklenen çocuklar ..., ...ve ... ile sanık ...

.... ve sanık ...'in oğlu sanık ...'i, sanık ...'e ait işyerinde hiç çalışmadıkları halde çalışmış gibi gösterip, suça sürüklenen çocuklar ile sanıklar adına sahte işe giriş bildirgeleri düzenlediği iddia edilen olayda;

a- Sanıklar ..., ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

.... ve sanık ...'in oğlu sanık ...'i, sanık ...'e ait işyerinde hiç çalışmadıkları halde çalışmış gibi gösterip, suça sürüklenen çocuklar ile sanıklar adına sahte işe giriş bildirgeleri düzenlediği iddia edilen olayda;

a- Sanıklar ..., ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Haklarında sahte olarak işe giriş çıkış bildirimi yapılmak suretiyle sigortalılık kaydı oluşturulan suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ...'in, sadece 2 gün sigortalı gösterildiklerinin tespit edildiği, mevzuat gereği adı geçenlerin 90 gün çalışması olmadığından kurum sağlık yardımlarından faydalanmalarına yasal imkan bulunmadığı, vekil öğretmenlik yapan ve sigorta kaydı olan sanık ...'nın ise, çalışmadığı yaz aylarındaki boşluğu kapatmak amacıyla, sigorta primlerini yatırması için sanık ...'a verdiği, eylem ileriye dönük erken emekliliğin sağlanması amacıyla yapılmış olsa dahi sosyal güvenlik kurumundan emekliliğin ileride yıl, yaş, hizmet süresi ve prim ödeme gün sayısına göre oluşabilecek, birden ziyade koşulun bir arada gerçekleşmesi gereken bir durum olduğu, bu yönden sanıklar ve suça sürüklenen çocukların eyleminin hazırlık aşamasında kalacağı, bu aşamada herhangi bir haksız menfaat edinilmesinin ya da edinilmeye çalışılmasının söz konusu olmadığı, katılan kurumun işe giriş bildirgelerini denetleyerek işlemden kaldırabileceğinden bu haliyle sanıklara ve suça sürüklenen çocuklara atfedilen nitelikli dolandırıcılık suçunda, suçun unsuru olan zarar olgusunun oluşmadığı, muhtemel bir zararının olup olmayacağının belirlenmesinin ise mümkün olmadığı, sanık ...'in, diğer sanık ...'in oğlu olup yaz aylarında babasına ait işyerinde çalıştığının sanık savunmaları ve tanık beyanları ile sabit olduğu, sanık ...'nın, ...'in işlerini kendisinin takip etmediği, ...'in vekaletle işleri yürüttüğü, ...'in yanında çalışmadıkları halde çalışıyormuş gibi gösterilen kişilere ve düzenlenen işe giriş bildirgelerine dair bilgisi olmadığı, yine ...'den sigorta primi olarak yatırılmak üzere herhangi bir para almadığına ilişkin savunması ile sanık ...'in, diğer sanık ...'ın eylemlerine katılmadığına, yanında çalışmayan kişilerin sigortalı olarak gösterilmesinden bilgisi olmadığına ilişkin savunmasının aksine, sanıkların mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla; sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiş; yukarıda açıklanan gerekçeye istinaden, sanık ... hakkında verilen beraat hükümlerinin bozulmasına yönelik tebliğname düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin verilen beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin verilen beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

b- Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, müdafi olmadan karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlandığına, TCK 204 ve 155. maddelerinde düzenlenen suçların yasal unsurlarının oluşmadığına, yasaya aykırı olarak teşdit uygulandığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın düzenlemiş olduğu sigortalı işe giriş bildirgelerinin özel belge niteliğinde olduğu dikkate alınmadan ve TCK'nın 207. maddesinin uygulanması gözetilmeden, sanık hakkında yazılı şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Suça konu işe giriş bildirgelerinin aynı anda kuruma verilip verilmediği araştırılıp, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Sanığın savunmalarında, ...'in sözlü talimatına istinaden yanında çalışan ... çıkış işlemlerini yaptığını, .... kendisine sigorta primi yatırması için para vermediğini beyan etmesi, ...'in sanığa sigorta primlerini yatırması için para verdiğine ilişkin yazılı bir belge de bulunmaması karşısında, sanığın atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine dair, savunmasının aksine, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraatı yerine mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun“ sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 31/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16071, Karar No: 2017/821, Tarih: 09.02.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/16071 E.  ,  2017/821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ihalenin feshi istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, karar tarihinden sonra 17.11.2016 havale tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.6.1982 günlü 1982/376-547sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacının davadan feregat ettiği gözetilerek yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 09.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31302, Karar No: 2014/26713, Tarih: 15.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/31302 E.  ,  2014/26713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava,su aboneliği yapılması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke bedelinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 günlü ve 2014/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 01.02.2014 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/17788, Karar No: 2017/80, Tarih: 10.01.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/17788 E.  ,  2017/80 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.04.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.05.2003 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu 148 ada 6 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır.

Davalı Yeniceoba Belediyesi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Ziraat bilirkişisi, dava konusu taşınmazın mera niteliğinde olduğunu belirtmiş, fen bilirkişisi ise dava konusu taşınmazın krokisini çizmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın toprak tevzi komisyonunu 2159 mera parselinin kadastro tespiti sırasında 1784,1788,1465 no'lu mera olarak tespit edildiği ve bu parsellerinde imar uygulaması ve parselasyon sonucu 148 ada 6 no'lu parselin oluştuğu anlaşılmaktadır....Asliye Hukuk Mahkemesi 2002/2026 Esas sayılı Hakem dosyasında yapılan keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporunda 148 ada 6 nolu parselin toprak tevzi komisyonunun 901 nolu mera parseli içerisinde kaldığı belirtilmiştir.

Görülüyor ki dava konusu taşınmaz 2159 sayılı mera parselinden gelmektedir. İmar planı içindeki meraların planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan mera niteliğini yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz

./..

2015/17788-2017/86 -2-

terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (Danıştay 1. Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise "Yolsuz Tescil" olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içersine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c)Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamaksızın saptanmadan Belediye, diğer kamu kuruluşları ile gerçek kişiler adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti belediye, diğer kamu kuruluşları ve gerçek kişilere bırakılamaz.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında; Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescilini istemiştir.

./..

2015/17788-2017/86 -3-

Mahkemece şehir plancısı, zirai bilirkişi, harita mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişi de bulundurularak dava konusu 148 ada 6 sayılı parsel (imar uygulamasından önceki 1784-1788-1465 parsel sayılı taşınmazlar) üzerinde yeniden keşif yapılmalı, imar planı ve uygulama haritaları belediyeden getirtilmeli ayrıca 01.01.2003 tarihinden önce çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak öncesi mera olan dava konusu taşınmazın mera niteliğini yitirip yitirmediği, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların oluşup oluşmadığı ve özellikle yerleşim, işgal ve yapılaşmanın 01.01.2003 tarihinden önce var olup olmadığı incelenmeli, keşfi izlemeye olanak sağlayacak sayıda fotoğraf çekilerek dosyaya konulmalı, yapılan tüm araştırmalar neticesinde geçici 3. maddedeki koşulların oluştuğunun saptanması halinde dava reddedilmeli, aksi takdirde davanın kabulüne karar verilmelidir.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.