muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/3674, Karar No: 2006/5556, Tarih: 30.05.2006

2-Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, husule gelen elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, paranın alım gücüne, özellikle 26.6.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı İçtihadı  Birleştirme kararının içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine, oranına, niteliğine hak ve nesafet kurallarına göre, kardeşler M.,A.,R.,S. Ö.’den her biri yararına hükmedilen 5.000,00YTL manevi tazminatın “fazla” olduğu açıkça belli olmaktadır.

3-Dava açılmadan önce,işveren sorumluluk sigorta poliçesi nedeniyle Güneş Sigorta A.Ş tarafından ibraname ve feragatname ile ölen sigortalının annesi  ve babasına ayrı ayrı 5.920.000.000TL, davalı işverenlik tarafından ise, ödeme makbuzu başlıklı belge ile,  ileride açılacak maddi ve manevi tazminat davalarında hükmedilecek meblağa mahsuben davacı anne A.Ö. ile baba M.Ö.’e ayrı  ayrı 4.144.898.257.TL ödendiği,Güneş Sigorta A.Ş.’nin yaptığı ödemelerin maddi tazminata karşılık olduğu uyuşmazlık konusu değildir.Uyuşmazlık işverenliğin ileride açılacak maddi ve manevi tazminat davalarında hüküm altına alınacak meblağa mahsuben ölenin anne ve babasına yaptığı ve davacılarca da bu şekliyle kabul edilen ödemelerin dava sonunda hükmedilecek tazminatlardan indirilmesinin mümkün olup olmadığı indirilebilirse ne şekilde indirileceği noktasında toplanmaktadır.Uyuşmazlık konusu 24.12.2004 tarihli ödeme makbuzu incelendiğinde yapılan ödemenin, sigortalının hak sahiplerinin yargılama sonunda belirlenecek tazminatlarının bir bölümünü karşılamayı amaçladığı avans mahiyetinde olduğu anlaşılmaktadır. Somut olayda maddi tazminat talepli dava açılmadığına göre işverenlikçe yapılan ödemenin takdir edilecek manevi tazminattan düşülerek bakiyesinin karar altına alınmasının gerektiği açıktır. Yapılacak iş, davacı anne ve babaya işverenlik tarafından ayrı ayrı ödenen  4.144,90YTL hüküm altına alınan manevi tazminattan indirilmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın işverenlikçe anne ve babaya  yapılan ödemelerin anılan davacılara yararına hükmedilecek manevi tazminattan indirilmesi gerektiği göz ardı edilerek ve kardeşler yararına fazla miktarda manevi tazminat takdiri ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA  davalılar yararına takdir edilen 450.00 YTL  duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine,temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 30.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11575, Karar No: 2014/17567, Tarih: 04.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/11575 E.  ,  2014/17567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yeni atık göleti oluşturulması amacıyla aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu bölgenin toprak yapısı, topoğrafik özellikleri, köy ve çevre yerleşim ve ulaşım merkezlerine olan yakınlıkları, köyde ve çevrede mevcut yol, su, elektrik gibi altyapı hizmetleri ile yine bölgeye getirilmiş bulunan okul, postane, sağlık ocağı gibi tüm sosyal imkanlardan yararlanma olanakları ile köy ve çevresinin gelişmişlik durumlarının (Daireye intikal eden diğer dava dosyalarında da açıklanan bu özellikleri dikkate alınarak) dava konusu taşınmazın değerinde %10 oranında objektif değer artışı oluşturacağı gözetilerek kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken bu unsur dikkate alınmadan eksik bedel tespiti doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10524, Karar No: 2024/21445, Tarih: 24.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/10524 E.  ,  2024/21445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1193 E., 2024/1383 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 13.05.2024 tarihli ve 2024/1193 Esas, 2024/1383 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2021 tarihli ve 2021/252 Esas, 2021/512 Karar sayılı dosyasında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 09.02.2023 tarihli ve 2022/455 Esas, 2023/333 Karar sayılı kararı ile, sanığın dava konusu suçun işlendiği saate ilişkin net bir beyanda bulunmaması dikkate alınarak, dava konusu olay nedeni ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında açılan kamu davasının Bursa 1. Çocuk Mahkemesinin 2021/321 Esas sayılı dosyasında yürütülmekte olduğu, suça sürüklenen çocuk ...'ın savcılıkta alınan savunmasında, olay günü gecesi, arkadaşları olan yaşı büyük şüpheli ... ve diğer suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte, gece sokakta dolaşırken saat 00.30 civarında, suça konu aracı sokakta park hâlinde gördüklerini, gezmek için bu aracı çalmaya karar verdiklerini, aracın kapısını suça sürüklenen çocuk ...'ın eliyle zorlayarak kapıyı yamultarak açtığını ardından aracı düz kontak ile ...'nin çalıştırdığını savunması karşısında; öncelikle her iki dosyanın birleştirilmesi, birleştirme imkanı yoksa ilgili dava dosyasının onaylı örneğinin dosya arasına alınması suretiyle, suçun işlendiği zaman dilimi tespit edilerek sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, sanığın başka suçtan cezaevinde bulunduğu, hükmün açıklandığı duruşmada ailesine sorduğunda zararı giderdiklerini söylediklerini beyan ettiği anlaşılmakla, şikayetçi yeniden dinlenilerek zararının karşılanıp karşılanmadığı tespit edilip, zararın karşılanmış olması halinde, şikâyetçiye kısmi iade nedeniyle ceza indirimine muvafakat edip etmediği sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/2-4. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, sanığın Suriye vatandaşı olduğunun anlaşılması, bu aşamada Suriye'ye yönelik adli yardımlaşma taleplerine Dışişleri Bakanlığınca yapılacak bildirime kadar ara verilmesi karşısında, sanığın resmi kimlik bilgilerinin diplomatik yazışmalarla belirlenemeyeceği sabit ise de; soruşturma makamınca sanığın beyanı üzerine tespit edilen kimlik bilgileri, oluşturularak dosya içerisine de konulacak parmak izi ve fotoğraf kayıt formu ile sanığın temin edilen fotoğraflarının Göç İdaresi Genel Müdürlüğüne gönderilerek Geçici Koruma Yönetmeliği'nin 21 ve 22

. maddeleri uyarınca sanıkların Türkiye'ye kabul edilen yabancılardan olup olmadığının ve varsa yabancı kimlik numarası ile adres kayıt sistemindeki kayıtlarının tespit edilmesi, şayet kimliğinin bu şekilde belirlenmesinin mümkün olmaması hâlinde ise bu kez sanığın fotoğraflarının karara yapıştırılması ve alınan parmak izlerinin de karara eklenmesi suretiyle hükümlülüklerine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (d) bendi uyarınca sanığın gözaltında kaldığı tarihin ve sürenin gerekçeli karar başlığında yazılmaması, gerekçesi ile 5271 Sayılı CMK’nın 280/1-e,f maddeleri gereğince hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların aynı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği anlaşılmakla, buna göre Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 09.02.2023 tarihli ve 2022/455 Esas, 2023/333 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.01.2024 tarihli ve 2023/209 Esas, 2024/56 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğnâme'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13188, Karar No: 2022/13477, Tarih: 31.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/13188 E.  ,  2022/13477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce başvurunun kabulüne dair verilen karara karşı davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 10/10/2019 tarih 2019/İHK-13661 sayılı itirazın reddine dair kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davacının yolcu olarak bulunduğu ve davalı nezdinde Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası ile sigortalı otobüs ile başka bir aracın karıştığı çift taraflı trafik kazasında davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 49.900,00 TL zorunlu koltuk ferdi kaza tazminatı ve 100,00 TL rapor ücreti olmak üzere toplam 50.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; başvurunun kabulü ile 50.000,00 TL tazminatın 20/03/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Anılan karara karşı davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davacı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacının dosyaya sunduğu İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından hazırlanan 16/11/2018 tarihli rapora göre Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası tarife ve talimatlarına göre davacının sakatlık teminatının %60 oranında olduğunun tespit edildiği, kaza tarihinde davaya konu Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası poliçesinde sakatlık teminat limitinin 175.000,00 TL olduğu, Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan hesaba göre % 60 sakatlık teminatı kapsamında davacının 105.000,00 TL tazminata hak kazanacağı, davalı tarafından davacıya tahkim öncesinde ödenen 41.650,00 TL koltuk ferdi kaza tazminatının güncellenmiş hali olan 46.158,00 TL’nin 105.000,00 TL’den mahsup edilmesi halinde davacının hak kazanacağı bakiye tazminat miktarının 58.842,00 TL olacağı kanaatine varılmış, ancak davacının tahkime başvuru dilekçesindeki taleple bağlı kalınarak davacı lehine 50.000,00 TL tazminata hükmedilmiş, anılan karara karşı davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davacı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, Uyuşmazlık Hakem Heyetince hesap bilirkişi raporu alınmaksızın yapılan bu hesap sorucu davacının talep edebileceği miktarın davacı tarafa bildirilmediği, davacı vekiline ıslah dilekçesi sunması için süre verilmeksizin taleple bağlı kalınarak tahkime başvuru dilekçesindeki miktar kadar tazminata hükmedildiği anlaşılmıştır.

Şu durumda, yukarıdaki açıklamalar ışığında, davacının tahkim başvurusunda fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak tazminat isteminde bulunduğu, hakem heyetince davacı tarafın dava değerini artırmak için ıslah dilekçesi vermesi beklenmeksizin taleple bağlı kalınarak tahkime başvuru dilekçesindeki miktar kadar tazminata hükmedilmesinin doğru olmayacağı anlaşılmış, davacıya ıslah dilekçesi sunması için kesin süre verilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, (2) nolu bentte gösterilen nedenle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 31.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18798, Karar No: 2014/1141, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18798 E.  ,  2014/1141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/829-2013/236

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan A.. D.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan A.. D.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Dava konusu taşınmazlara bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun % 10 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan A.. D.. vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, A.. D.. vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22668, Karar No: 2013/23961, Tarih: 10.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/22668 E.  ,  2013/23961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddine;

2- Dava; 23.07.1999 tarihli iş kazasında, sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan masrafların tahsili istemine ilişkin olup, 5510 sayılı Kanunun 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. Maddesidir.

Peşin değer, gelecekte ödenecek gelirlerin, yaş, kesilme ihtimali ve Kurumca belirlenecek iskonto oranı dikkate alınarak hesaplanan tutarını ifade etmekte olup, Kurum iş kazası ya da meslek hastalığı ile malullük sonucu sigortalılara ve bunların ölümü halinde hak sahiplerine yaptığı her türlü ödemelerle bağlamış bulunduğu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerini, zarara sebep olan işveren ya da üçüncü kişilere rücu etmektedir. Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi, Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Somut olayda; iş kazasına uğrayan sigortalı ...’ın %43 sürekli iş göremezlik derecesine göre gelir bağlandığı, yapılan kontrol muayenesi sonucu 20. 05.2005 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik derecesinin %15’e düştüğü anlaşılmaktadır.

Sürekli iş göremezlik derecesindeki düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek iş göremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan iş göremezlik oranındaki düşme karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen iş göremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Sürekli iş göremezlik derecesindeki düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek iş göremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan iş göremezlik oranındaki düşme karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen iş göremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin, gelir başlangıç tarihi itibariyle, düşen iş göremezlik oranına göre belirlenmesi zorunlu olup; yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire, gelir başlangıç tarihinden sürekli iş göremezlik derecesinin düştüğü tarihe kadar ödenen gelirin, yüksek iş göremezlik oranı ile düşen iş göremezlik oranı arasındaki fark iş göremezlik oranına karşılık gelen miktarının ilavesi gerekecektir. Öte yandan, başlangıçtaki gelir onay tarihinin esas alınması gereği de sürecektir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin,eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5894, Karar No: 2007/7004, Tarih: 07.11.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/5894 E.  ,  2007/7004 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava icra takibine itirazın iptâli ile takibin devamı istemine ilişkindir.

Mahkemece davalı borçlu ikâmetgâhının Kadıköy olması nedeniyle HUMK'nın 9.maddesine göre yetkisizlik kararı verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan ve davacı yüklenici tarafından düzenlenen 26.04.2006 tarihli teklif mektubu içeriğinden akdin ifa yerinin Ankara olduğu anlaşılmaktadır. Kural olarak davalının ikâmetgâhı mahkemesi yetkili ise de HUMK’nın 10.maddesi uyarınca akdin icra olunacağı yer mahkemesi de yetkili olup davacı alacaklının yetkili mahkemelerden birinde dava açmakta seçimlik hakkı bulunduğundan akdin ifa mahalli olan Ankara’da açılan dava nedeniyle işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi yerine davalının ikâmetgâhı olan Kadıköy Mahkemelerinin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 07.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3947, Karar No: 2012/8915, Tarih: 03.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/3947 E.  ,  2012/8915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eşini öldürmeye teşebbüs, tehdit

HÜKÜM : 1- TCK 82/1-d, 35, 29, 62, 53/1, 63 maddelerince 8 sene 1 ay 15 gün hapis cezası-katılan ...'a yönelik eylem nedeniyle-,

2- Beraat-katılan ... Kurt'a yönelik tehdit suçu nedeniyle

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06/03/2007 gün ve 31/56 sayılı kararı uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede görüş bildirilmeyen bir hükümle ilgili olarak özel Dairece temyiz incelemesi yapılıp karar verilemeyeceğinden, katılan ... vekilinin 31/12/2009 tarihli temyiz dilekçesiyle sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan verilen beraat kararını da temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçuyla ilgili olarak ek tebliğname düzenlenmesi yönünden dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na (TEVDİİNE), 03/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.