muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/11491, Karar No: 2019/15343, Tarih: 21.10.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/11491 E.  ,  2019/15343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

26.9.2004 tarih ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanuna paralel olarak, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümlerinde değişiklik yaparak istinaf ve temyiz ile ilgili hükümleri yeniden düzenleyen 18.3.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun ile İcra İflas Kanunu'na eklenen geçici 7.maddeye göre, 5311 sayılı Kanun hükümleri Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanır.

2.3.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanunun 24.maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 363/1.maddesine göre; istinaf yoluna başvuru süresi, tefhim veya tebliğden itibaren on gündür.

Somut olayda, İcra Mahkemesi kararı istinaf yoluna başvuran vekiline 07/.../2017 tarihinde tefhim edildiği halde, istinaf dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra, 23/01/2018 tarihinde verilip kaydettirilmiştir.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, İİK'nun 365/3. maddesi gereğince istinaf isteminin süre aşımından reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmesi doğru değil ise de, sonuçta istem reddedildiğinden, sonucu itibariyle doğru olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 44,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 21/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6543, Karar No: 2015/126, Tarih: 13.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/6543 E.  ,  2015/126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikâyet yokluğu nedeniyle davanın düşmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ceza verilmesine yer olmadığına, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlal suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı anlaşıldığından, müşteki Kemal'in anılan suça yönelik temyiz istemi CMK.nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli karar merciince mahallinde verilmek üzere, incelemenin sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan verilen düşme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

15 yaşından büyük mağdurların kişiye sıkı sıkıya bağlı haklardan olan şikâyet ve davaya katılma hakkını bizzat kullanabilecekleri, velâyet hakkına haiz anne-babanın bu hakları kullanma yetkilerinin olmadığı, bu itibarla kayden 01.11.1989 doğumlu olup suç tarihinde 17 yaşını tamamlamış olan mağdurenin babası Kemal'in hükümleri temyiz etme hakkı bulunmadığından vâki temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11975, Karar No: 2013/13798, Tarih: 21.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/11975 E.  ,  2013/13798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın sebebiyet verdiği trafik kazasında davacıya ait araçta oluşan değer kaybı ve kira gelir kaybı zararının tahsili için davalılar aleyhine İstanbul Anadolu 18.İcra Müdürlüğünün 2012/3485 sayılı dosyasından yapılan icra takibine zamanaşımı, yetki ve borca itiraz nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek, 3.290,18 TL. alacak üzerinden yapılan takibe vaki itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, icra takip dosyasında borca itirazla birlikte icra dairesinin yetkisine de itiraz edildiğinden, bu durumda İİK'nun 50. maddesi uyarınca öncelikle icra dairesinin yetkisi inceleneceğinden, olayda haksız fiilin gerçekleştiği yer ile davalıların ikameti İzmir olup, İzmir İcra Daireleri yetkili bulunduğundan, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminatın tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nun genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesinin 1. fıkrasında "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." hükmüne yer verilmiştir.

Aynı yasanın 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

Bir davada birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, davacının davalı taraf aleyhine yaptığı icra takibinin davacı zarar görenin ikametinin bulunduğu yerde açılmış olmasına göre, mahkemece, davalı tarafın icra dairesinin yetkisine yönelik itirazının reddi ile işin esasına girilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14333, Karar No: 2014/32214, Tarih: 17.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/14333 E.  ,  2014/32214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/71684

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2011/218 (E) ve 2012/1234 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 16,55 TL değerinde hurda kablo çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17/11/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23636, Karar No: 2022/16275, Tarih: 23.11.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/23636 E.  ,  2022/16275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçuna yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezası ilişkin hükmün, cezalarının türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 23/11/2022 gününde oy birliğiyle karar
Yargıtay — Esas No: 2017/15881, Karar No: 2021/129, Tarih: 12.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/15881 E.  ,  2021/129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ...’nin suça konu çekin ve “OĞUZ BEY HESAP DURUMU” başlıklı belgenin tanık ... eline nasıl geçtiğine ilişkin hayatın olağan akışına uygun savunma getiremediği, “OĞUZ BEY HESAP DURUMU” başlıklı belge ve tanık ...’un beyanlarından sanığın, tanığa 45000 TL’den az borcunun olduğu, bu nedenle çekin neden 45000 TL bedelli olarak icraya konu edilmediğinin açıklığa kavuştuğu anlaşıldığından, tebliğnamede bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 12.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1321, Karar No: 2010/4127, Tarih: 20.09.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/1321 E.  ,  2010/4127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

İsmet Kundakçı ile Hazine ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ... Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 06.10.2009 gün ve 33/388 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Kundakçı, tapu kaydı, miras yoluyla intikal, taksim ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik nedeniyle 182 ada 48 nolu parsele ait tapu kaydının iptaliyle adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine temsilcisi, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... temsilcisi, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaz davalı Hazine adına tapuda kayıtlı olup, davalı ... Başkanlığına açılan davanın dava şartı yokluğundan reddine, davalı Hazineye karşı açılan davanın kısmen kabulü ile 182 ada 48 nolu parsele ait tapu kaydının teknik bilirkişi Emrah Alkan tarafından düzenlenen 04.09.2009 tarihli krokide A harfiyle gösterilen 20466,81 m2 yüzölçümüne ilişkin kısmının iptaliyle bu kısmın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 182 ada 48 nolu parsele ait kadastro tutanağından; 165378,60 m2 yüzölçümünde ve “ Çayır ” niteliğiyle senetsizden, çayır olarak halkın ortak ve müştereken kullandıkları yer olduğu muhtar ve bilirkişilerin beyanlarından anlaşılmakla 3402 sayılı Kanunun 16/B maddesine istinaden 09.09.2003 tarihinde sınırlandırıldığı, bu sınırlandırmanın itiraz edilmeksizin 14.07.2005 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

4342 sayılı Mera Kanununun 3/c maddesine göre, “Çayır: Taban suyunun yüksek bulunduğu veya sulanabilen yerlerde biçilmeye elverişli, yem üretilen ve genellikle kuru ot üretimi için kullanılan yeri” ifade etmektedir.

Aynı Kanunun 4. maddesine göre de; “Mera, yaylak ve kışlakların kullanma hakkı bir veya birden çok köy veya belediyeye aittir. Bu yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Komisyonun henüz görevine başlamadığı yerlerde, evvelce çeşitli kanunlar uyarınca yapılmış olan tahsislere ve teessüs etmiş teamüllere göre; mera, yaylak ve kışlakların köy veya belediye halkı tarafından kullanılmasına devam olunur. Mera, yaylak ve kışlaklar; özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zaman aşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz ... Umuma ait çayır ve otlak yerlerinin kullanılmasında ve bunlardan faydalanılmasında mera yaylak ve kışlaklara ilişkin hükümler uygulanır.”

4342 sayılı Mera Kanununun yukarıda belirtilen maddeleri uyarınca; dava konusu taşınmaz “çayır” olarak sınırlandığına göre, mülkiyeti Hazineye ve kullanma hakkı da taşınmazın bulunduğu Havuz Belediyesine ait olduğundan davalı ... Başkanlığının kullanma hakkı sahibi sıfatıyla davalı safında yer alması gerekir.Mahkemenin davalı ... Başkanlığına karşı açılan davanın dava şartı yokluğundan reddine ilişkin hüküm bölümü açıklanan nedenle doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine temsilcisinin hükmün esasına yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece, davalı Hazine yönünden kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık umuma ait “çayır” niteliğiyle sınırlandırılan taşınmaza ilişkin bulunduğuna göre, kadim ve tahsisli mera araştırması yapılması gerekir. Taşınmazın öncesinin kadim mera veya umumi çayır niteliğinde olup olmadığı hususu araştırılırken yerleşmiş Yargıtay İçtihadlarına göre, meradan yararlanmayan komşu köylerden seçilecek yerel bilirkişi ve tanık ifadeleri ve uzman bilirkişi ziraat yüksek mühendisi aracılığı ile tesbiti gerekir. Toprak Tevzi Komisyonu veya kadastroca işlem gören yerlerde komşu parsellere ait tutanak ve dayanağı belgelerin getirtilmesi, davacının delili olan Osmanlıca tapu kaydının tercümesi yaptırılarak bütün bu kayıtların dosya içerisine konulması, İl Özel İdare Müdürlüğü’nden getirtilen tahsisli mera kayıtlarıyla birlikte mahallinde yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve teknik bilirkişiler aracılığı ile uygulanmak suretiyle dava konusu taşınmaz yönünün ne şekilde gösterildiği, kapsayıp kapsamadığı tesbit edilerek nizalı taşınmaz ve çevreleyen komşu taşınmazların mer'a veya çayır niteliğinde olup olmadığı hususu üzerinde durulması, dava konusu taşınmazın tahsisli mera kapsamında kalıp kalmadığının araştırılması, komşu köyler halkı arasından seçilerek gösterilen taraf tanıklarından ve yerel bilirkişilerden taşınmazın öncesinin ne ve kime ait olduğunun, kimden kime kaldığının, umuma ait çayır olup olmadığının etraflıca sorularak belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu bakımlardan yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan yerel mahkeme hükmünün HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6990, Karar No: 2013/22685, Tarih: 28.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/6990 E.  ,  2013/22685 K.**

**"İçtihat Metni"**

SGK Başkanlığı adına Av. ... ile ... İnş. Nak. Gıda Tic. Ltd. Şti., ..., ..., ... adlarına Av. ..., ... Yapı Tur. Tic. San. Ltd. Şti. adına Av. ..., ... İnş Tic San Ltd Şti, ..., ...'ın aralarındaki dava hakkında ... 4. İş Mahkemesi’nce verilen 23.11.2011 günlü ve 2010/376 Esas ve 2011/776 Karar sayılı hükmün temyizen incelenmesi davacı avukatı ve davalılar ... İnş Nak Gıda Ltd Şti, ..., ..., ... ve ...'ın avukatları tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

...da bulunmadığındanbu davalıya ait vekaletname Avukat ...'ten celbedilerek dosya içine konulduktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu ekiklik giderilip dosya geldikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10192, Karar No: 2013/12014, Tarih: 23.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10192 E.  ,  2013/12014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

Şöyle ki;

Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmeye alınan buğday ve samanın kuru tarlada 2012 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimleri, kg başına toptan satış fiyatları ve dekara ayrıntılı üretim giderlerini gösterir verilerin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilmesi istenildiği halde bu hususlarda istenilen şekilde bilgi verilmediği anlaşılmıştır.

Mahkemece yukarıda belirtilen eksiklikler giderilerek alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulması ve yeterliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5389, Karar No: 2017/10832, Tarih: 11.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/5389 E.  ,  2017/10832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1163 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanıklar hakkında, TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasından seçenek yaptırımlara çevrilen adli para cezası ile TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca doğrudan verilen adli para cezalarının toplanması sureti ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden ''Bu haliyle sanıkların neticeten 3000 TL adli para cezasıyla ayrı ayrı cezalandırılmasına'' fıkrası çıkartılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye aykırı olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.