muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2035, Karar No: 2020/15761, Tarih: 10.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2018/2035 E.  ,  2020/15761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜMLER : Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ...'ün, tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

B-Sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olarak, temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan ... Şanlı'nın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 10/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4164, Karar No: 2018/7556, Tarih: 31.10.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/4164 E.  ,  2018/7556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 31/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/44325, Karar No: 2013/31225, Tarih: 28.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/44325 E.  ,  2013/31225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ile % 40 icra inkar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı kooperatif tarafından Bodrumdaki yazlık sitesinde site müdürlüğü yaptığını, iş sözleşmesinde cezai şart düzenlendiğini ve iş sözleşmesinin feshinden sonra icra takibi yaparak cezai şart bedelini talep ettiğini ancak davalı kooperatif tarafından takibe haksız olarak itiraz edildiğini idda ederek itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davayı takip etmemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, İstanbul 9. İcra Müdürlüğünün 2008/11545 sayılı dosyadaki itirazın iptali ile takibin 30.000-TL, üzerinden devamına, davacının fazla talebi ile alacak likit olmadığından icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, dosyada taraf teşkilinin gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı davalı kooperatifte çalıştığını ileri sürerek cezai şart talebinde bulunmuştur.

Mahkemece yargılama sırasında yapılması gereken tüm tebligatlar davalının dosyada bulunan ... Bulvarı Mazhar Paşa Sokak ...Beşiktaş adresine tebliğ edilmiştir. Ancak davalı 28.07.2008 tarihli Ticaret Sicili Gazetesinde yayınlanan genel kurul kararı ile şirket merkezini ... Ege Sokak... Ümraniye adresine taşımıştır. Dosyada tebligatlar yasaya uygun şekilde yapılmadığından taraf teşkili sağlanamamıştır.

Mahkemece davalının tespit edilen gerçek adresine tebligat yapılarak taraf teşkili sağlandıktan sonra karar verilmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmadan yargılama yapılması isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30230, Karar No: 2013/22212, Tarih: 01.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/30230 E.  ,  2013/22212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Dosya içeriğine, 08.06.2010 tarihli olay yeri inceleme ve tespit tutanağına, yakınan ...'in aşamalardaki anlatımlarına göre; kapı ve pencereleri takılmakla birlikte bina niteliği bulunan ancak henüz inşaat aşamasında olduğu açıkça anlaşılan yakınan ...'e ait yerin suç tarihinde iş yeri olarak faaliyete geçmediği nazara alınmadan sanığın iş yeri dokunulmazlığını bozmak suçundan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3489, Karar No: 2022/13535, Tarih: 04.10.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/3489 E.  ,  2022/13535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün gerekçesinde zorla ve tehditle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan bahsetmesine karşın hüküm fıkrasında uygulama maddesinin TCK.nın 109/2. maddesi yerine aynı Yasanın 106/2. olarak gösterilmiş ise de devamında doğru artırım ve indirim maddelerinin yazılması nedeniyle bu hatanın yazım hatası olduğu kabul edilerek mahallinde düzeltilmesi mümkün görüldüğünden bozma sebebi yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafinin, sanığın suç işlemediğine, mağdurun beyanları doğrultusunda hüküm kurulduğuna, olayda mağdurun rızası olduğuna, suçun sübut bulmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, katılan vekilinin ise takdiri indirim maddesinin uygulanması şartlarının oluşmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.10.2022 gününde Üye ...'in karşı oyu nedeni ile oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Ayrıntılı gerekçesi 07.04.2022 tarih ve 2019/7468 Esas, 2022/5795 Karar sayılı kararımızın gerekçesinde açıklandığı üzere, "01.10.2001 doğumlu olup, suç

KARŞI OY GEREKÇESİ

Ayrıntılı gerekçesi 07.04.2022 tarih ve 2019/7468 Esas, 2022/5795 Karar sayılı kararımızın gerekçesinde açıklandığı üzere, "01.10.2001 doğumlu olup, suç

tarihinde 13 yaş içerisinde bulunan mağdur ile sanığın sosyal paylaşım sitesi üzerinden tanıştıkları, sonra sanığın katılan mağdura sürekli olarak mesaj göndermeye başladığı, olay günü de sanığın katılan mağduru cep telefonuyla arayıp görüşmek istediğini söylediği, katılan mağdurun önce kabul etmediği ardından sanığın gelmediği takdirde sosyal medya hesabındaki bütün mesajları babasına göstereceğini söyleyerek şantajda bulunması üzerine katılan mağdurun korkup görüşmeyi kabul ettiği, sanığın aracıyla gece saat 01.30 sıralarında katılan mağdurun evinin önüne geldiği, saat 02.00’da katılan mağdurun sanığın aracına önce binmek istemediği, ardından sanığın zorlaması üzerine bindiği, katılan mağdurun sanığa fazla uzaklaşma demesine rağmen sanığın aracı çarşı merkezine doğru sürdüğü, bu sırada katılan mağduru, annesinin cep telefonuyla arayıp eve dönmesini istediği, katılan mağdurun sanığa kendisini eve bırakmasını söylediği halde önce sanığın umursamadığı, yaklaşık 10 dakika sonrada sanığın katılan mağduru evinin önüne bıraktığı olayda, sanığın katılan mağdura yönelik dışa yansıyan suç teşkil edecek nitelikte cinsel içerikli bir söz veya davranışta bulunmadığı, TCK.nın 109/5. maddesindeki cinsel amaç ifadesinin çok geniş yorumlamaya müsait muğlak bir kavram olduğu, ceza içeren düzenlemelerin TCK.nın 2. maddesinde düzenlenen kanunilik ilkesi gereği dar yorumlanması gerektiği, 06.10.2015 tarih ve 2013/788 Esas, 2015/306 Karar sayılı Ceza Genel Kurulu karanında da belirtildiği üzere "cinsel amaç kavramının dışa yansıyan cinsel içerikli davranışlar" olarak yorumlanması gerektiği bunun hukuk devletinin ve kanunilik ilkesinin gereği olduğu, ceza içeren hükümlerin dar yorumunun kanunilik ilkesi güvencesine ve ceza adaletine de uygun olacağı, sanığın olay öncesi veya sırasında cinsel içerikli herhangi bir söz veya davranışta bulunmaksızın katılan mağduru şantajla zorla araca bindirmekten ve bilahare mağdurun ısrarları karşısında tekrar evine getirip bırakmaktan ibaret eyleminde, arkadaşlık ilişkisini devam ettirmeye ikna dışında cinsel amaçla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanık hakkında tayin edilen cezanın 109/5. maddesi gereğince artırılması hukuka aykırı olacağından, TCK.nın 109/5. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelik çoğunluk görüşüne katılmadığımı saygıyla arz ederim. 04.10.2022
Yargıtay — Esas No: 2008/8869, Karar No: 2010/2400, Tarih: 10.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/8869 E.  ,  2010/2400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçun saat 21.00 sıralarında işlenmiş olması ve suç tarihine göre, bu saatin geceden sayılan zaman dilimi olduğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlüğü bulunduğundan, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 10/03/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36476, Karar No: 2018/18441, Tarih: 22.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/36476 E.  ,  2018/18441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sonucu park, yol ve kanalda kalan ağaç bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sonucu park, yol ve kanalda kalan ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; Dava konusu 133 ada 20 parsel sayılı taşınmazın parselasyon planının onanmasına ilişkin Belediye Encümen kararının ... İdare Mahkemesinin 2012/463-863 sayılı kararı ile iptal edildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda; söz konusu uygulamanın iptaline ilişkin İdare Mahkemesinin kararının kesinleşip kesinleşmediği, Belediye Encümenince iptal kararı üzerine yeniden uygulama kararı alınıp alınamadığı ve imar uygulamasına ilişkin işlemlerin geri dönüşüm işleminin gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılıp, en son tapu kayıtları getirtilerek, taşınmaz başında yeniden keşif yapılıp imar uygulamasının iptal edildiği gözönünde bulundurularak, el atma olgusunun varlığı tespit edilip, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5341, Karar No: 2015/12428, Tarih: 23.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5341 E.  ,  2015/12428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/10/2014

NUMARASI : 2014/1121-2014/431

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/10/2014 tarih ve 2014/1121-2014/431 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı D.Telekominikasyon Bilişim Sis.Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı firmaya verdiği taşıma ve dağıtım işinden dolayı alacaklı olduğunu, verilen hizmetler karşılığı düzenlenen faturaların ödenmemesi üzerine davalı hakkında icra takibi yapıldığını, takibin itiraz üzerine durduğunu, davalıdan 3.267,07TL alacaklı olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve alacağın yüzde 20'si orasında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin TTNET bayisi olduğunu, internet ortamında yaptığı kampanya sonucunda müşterilerinden teklif aldığını ve davacı ile 3G modemlerinin müşterilere ulaştırılması ve ilgilisine imzalatılmış sözleşme asıllarının iade edilmesi koşulu ile kurye hizmeti için sözleşme imzalandığını, davacının sözleşme gereğince aldığı 1.000 adet gönderinin çoğunu alıcısına teslim etmediğini, davacının eksik hizmet verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalının itirazının kısmen yerinde olduğu gerekçesiyle, 1.897,10 TL asıl alacak ve 2,77 TL işlemiş faiz yönünden itirazın iptaline ve asıl alacağın yüzde 20'si icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı D. Telekominikasyon Bilişim Sis.Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı D.Telekominikasyon Bilişim Sis.Tic. Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 97,56 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1821, Karar No: 2023/9009, Tarih: 29.11.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/1821 E.  ,  2023/9009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/1100 E. 2015/850 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2013/1100 Esas, 2015/850 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlik ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığın ca tanzim olunan 12.01.2021 tarihli 2016/116522 sayılı ve bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi; atılı suçu işlemediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ...'in, sanık ...'den 20.000,00 TL karşılığında temizlik maddesi satın aldığı, karşılığında da 10 adet 2.000,00 TL'lik senet verdiği, katılanın bir müddet sonra temizlik malzemelerinin sahte olduğunu belirterek sanığa temizlik malzemelerini geri verdiği ve senetleri de geri istediği, sanık tarafından katılana senetlerden 9 tanesinin iade edildiği, son senedin ise kaybolduğu belirtilerek katılana verilmediği, daha sonra sanık tarafından 10.01.2012 ödeme tarihli 248502 seri nolu 2.000,00 TL bedelli bononun katılanın rızası dışında bedelinin 22.000,00 TL olarak değiştirilerek icra takibi yapıldığı bu şekilde atılı suçu işlediğinden bahisle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın, katılanın borcuna karşılık olarak suça konu senedin düzenlendiğini, satmış olduğu malların iade edilmediğini, katılanın huzurunda kendi kalemi ile düzenlediğini, ... isimli kamyon şoförünün de bu olaya şahit olduğunu belirtmiş olduğu görülmüştür.

3. Tanık K. Ç. Beyanında ... ile ... arasında temizlik malzemeleri sebebiyle bir ticaret yapıldığını, ... tarafından sanık ...'e 2.000,00 TL'lik 10 adet senet verdiğini, söz konusu senetleri kendisinin doldurduğunu belirtmiş olduğu anlaşılmıştır.

3. Tanık K. Ç. Beyanında ... ile ... arasında temizlik malzemeleri sebebiyle bir ticaret yapıldığını, ... tarafından sanık ...'e 2.000,00 TL'lik 10 adet senet verdiğini, söz konusu senetleri kendisinin doldurduğunu belirtmiş olduğu anlaşılmıştır.

4. Yapılan yargılama neticesinde mahkemesince sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 14.12.1992 tarihli ve 1/5 ve Ceza Genel Kurulunun 24.03.1998 tarihli ve 51/106 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, kambiyo senetlerinde yapılan sahteciliğin resmi belgede yapılmış sayılabilmesi için, ilgili kambiyo senedinin Türk Ticaret Kanunu’nda öngörülen bütün unsurlarını taşıması gerekir. Aksi takdirde yasal unsurları taşımayan bir kambiyo senedinde sahtecilik yapılması halinde fiil, özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacaktır. Mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 688 inci maddesinin altıncı ve 689 uncu maddesinin dördüncü fıkraları ile yürürlükteki: 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 776 ve 777 nci maddeleri uyarınca bonoda tanzim yerinin yazılı bulunması zorunludur, tanzim edildiği yer gösterilmeyen bir bono tanzim edenin ad ve soyadı yanında yazılı olan yerde tanzim edilmiş sayılır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun bu kararında belirtildiği üzere, düzenleme (tanzim) yerinin hiçbir duraksamaya yer vermeyecek ve başka yerleşim yerlerini çağrıştırmayacak biçimde açık, net ve herkes tarafından anlaşılabilir şekilde gösterilmesi gerekir. Dosya içerisinde örneği bulunan suça konu bonoda düzenleme yerinin Sarp Sınır Kapısı olup idari bir birim olması nedeniyle ve 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendiren ve sanık hakkında mahkumiyet hükümleri kuran Mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2013/1100 Esas, 2015/850 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2023 tarihinde karar verildi.