muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6346, Karar No: 2016/10722, Tarih: 23.11.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/6346 E.  ,  2016/10722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine ancak;

1- Sanığın 30.03.2014 tarihli duruşmada pişmanlığını dile getirip zararı karşıladığını savunması karşısında, gerekli araştırma ve inceleme yapılarak sanık tarafından ödemede bulunulup bulunulmadığı, bulunulmuş ise hangi tarihte ödeme yapıldığı, savunmanın doğruluğu halinde sanık hakkında TCK.nun 245/son maddesi yollamasıyla aynı yasanın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4578, Karar No: 2017/6739, Tarih: 21.09.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/4578 E.  ,  2017/6739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.08.2013 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 15.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davacının maliki olduğu 355 parsel sayılı taşınmaza komşu 105 ada 1 parsel sayılı taşınmaz da hiçbir tedbir almadan hafriyat çalışmaları yapan davalının, davacıya ait evde oturulamaz derecede hasara neden olduğunu belirterek, komşuluk hukukuna aykırı davranışı nedeniyle davalıdan maddi ve manevi tazminat alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.Mahkemece davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.Hükmü davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.Somut olayda davacı; davalının komşu taşınmazda tedbir almadan yaptığı hafriyat çalışmaları nedeniyle kendisine ait 355 parselde bulunan evinde oturulamayacak derecede ağır hasara sebebiyet verdiğinden bahisle, evinin tehlikesizce oturulabilecek şekilde onarılıp onarılamayacağının tespiti ile onarılabilecek ise onarım bedelinin, onarılamayacak ise arsasında imara uygun yeniden ev yaptırma bedeli belirlenerek bu bedelin davalıdan tahsilini, bununla birlikte evin yapımı süresince kaplıca tedavisinden yararlanabilmesi için her yıl 6'şar aylık kaplıca kürleri boyunca kirada oturacağı evin aylık 600.00 TL'den toplam 3600.00 TL kira giderinin maddi zarar olarak, ayrıca da manevi tazminat olarak 10.000.00 TL'nin davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.Dava açılırken dava dilekçesinde davanın değeri olarak 3600.00 TL gösterildiği görülmektedir. Dava sadece bu değer üzerinden harç ödenmek suretiyle açılmıştır. Davacı, talep ettiği manevi tazminat miktarı üzerinden harç ödemediği gibi, yargılama sırasında yapılan keşif sonucu evin yeniden yapım bedeli olarak saptanan ve hüküm altına alınan bedel üzerindende gerekli harcın yatırılmadığı anlaşılmıştır.492 sayılı Harçlar Kanunu harcın alınmasını veya tamamlanmasını tarafların isteklerine bırakmayıp, anılan hususun mahkemece re-sen gözetileceğini düzenlemiş, buyurucu nitelikteki 32. maddesinde yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağını hükme bağlamıştır.Bu halde mahkemece, davacıya gerekli yargı harcını ödemesi konusunda usulunce süre verilmeli, harcın yatırılması halinde davanın esası hakkında karar verilmeli aksi halde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmelidir. Mahkemece yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler ve ortaya konulan ilkeler gözardı edilerek, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itizarlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harçlarının istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32903, Karar No: 2016/6248, Tarih: 03.03.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/32903 E.  ,  2016/6248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular ..., ..., ..., .... ve alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre alacaklının temyiz itirazlarının (REDDİNE),

2-Borçluların temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Borçlu vekili icra mahkemesine başvurusunda diğer itiraz sebeplerinin yanısıra takip sonrası için istenen %99 faiz oranının fazla olduğunu ileri sürerek icra emrinin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, faize müdahalenin dar yetkili icra mahkemesinin görevi olmadığı gerekçesiyle bu konudaki istemin reddine karar verilmiştir.

Borçlunun, işleyecekek faizin fazla talep edildiği yönündeki iddiasını incelemek İcra Mahkemesinin görevidir.

O halde mahkemece, borçlunun faize yönelik itirazının esası incelenerek oluşacak sonuca göre bir hüküm kurulması yerine, yazılı gerekçeyle istemin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5348, Karar No: 2019/3015, Tarih: 08.05.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/5348 E.  ,  2019/3015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Oto Emlak Süt. Mamülleri San. Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... ... arasındaki itirazın iptali davası hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 19.10.2016 gün ve 2016/405 E. - 2016/432 K. sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 06.06.2017 gün ve 2017/557 E. 2017/4587 K. sayılı ilamına karşı davacı tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz talebinde dile getirilmeyen husuların karar düzeltme aşamasında talep edilemeyeceğine göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 27,10 -TL harç ve takdiren 384,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyen davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 08/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23522, Karar No: 2014/1568, Tarih: 22.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/23522 E.  ,  2014/1568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2.260,00 TL. kalan harcın davalı ...'ten, 2.260,00 TL Shell Gaz Tic. ve San. A.Ş.'den alınmasına, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4014, Karar No: 2023/7683, Tarih: 25.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4014 E.  ,  2023/7683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/143 Esas, 2021/223 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 21. İş Mahkemesinin 23.02.2021 Tarihli ve 2020/213 Esas, 2021/114 Karar Sayılı Kararı

Dava dilekçesinde davacıya ait adresin davacı kurum tarafından Ankara adresi olmasına rağmen İstanbul adresi olarak gösterildiği, cevap dilekçesindeki vekaletnamede ise şirkete ait adresin Çankaya/Ankara ilinde bulunduğu, İş Mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça itiraz edilmese de, hakim tarafından kendiliğinden bu husus gözönünde bulundurulması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ankara 16. İş Mahkemesinin 16.09.2021 Tarihli ve 2021/143 Esas, 2021/223 Karar Sayılı Kararı

Somut olaya ilişkin kesin yetki mevcut olmadığından yetki itirazı olmaksızın yetki hususu incelenemeyeceği gibi, aksinin kabulü halinde bile işçinin işini yaptığı yer mahkemesi de yetki olup buna göre de İstanbul Anadolu Mahkemelerinin yetkili olduğu, ayrıca dava konusu olay aynı zamanda haksız fiil niteliğinde olduğundan haksız fiilin meydana geldiği yer olan İstanbul Anadolu İş Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, iş kazası sonucu sigortalı için yapılan giderlerin tahsili istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) “Yetki” başlıklı 6 ncı maddesi şöyledir:

“İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir. Davalı birden fazla ise bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir. İş kazasından doğan tazminat davalarında, iş kazasının veya zararın meydana geldiği yer ile zarar gören işçinin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir. İş mahkemelerinin yetkilerine ilişkin olarak diğer kanunlarda yer alan hükümler saklıdır. Bu madde hükümlerine aykırı yetki sözleşmeleri geçersizdir.”

3.6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları şöyledir:

“(2)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

3.6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları şöyledir:

“(2)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

"(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

1. İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir. Ancak kamu düzenine ilişkin yetki kuralını düzenleyen 7036 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesinin, işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanunu’na dayanan alacak ve hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarına uygulanacağı kabul edilmelidir.

2.Kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davada 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

3. Somut olayda, davanın İstanbul Anadolu 21. İş Mahkemesinde açıldığı, davalının yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı İstanbul Anadolu 21. İş Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 21. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5657, Karar No: 2015/6795, Tarih: 07.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/5657 E.  ,  2015/6795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; dava sırasında ölen davalı-karşı davacı (koca)'nın bir kısım miraçıları tarafından ve davacı-karşı davalı (kadın) tarafından temyiz edilmiş, temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması talep edilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 19.12.2014 günü, duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... ile vekilleri avukat Kezban Hatemi, avukat ... Hatemi ve avukat ... ile yine temyiz eden karşı taraf davalı-karşı davacı ... miraçıları ... ve ... ile vekilleri avukat ... ile mirasçı ... vekili avukat ..., yine temyiz eden miraçılardan ... ve ... vekili avukat ... geldiler. Mirasçılardan ... ve vekilleri ile Zuhal Tatlıcı ve vekilleri, (ölü) ... mirasçıları ile vekilleri ve ... mirasçılarından temyiz eden Gülsen İlter ve ihbar olunanlar ... ile ... da gelmediler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Geri çevirme kararının gereği yerine getirildikten sonra bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, dava sırasında 16.06.2012 tarihinde ölen davalı-karşı davacı ... mirasçılarının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davacı kadının temyiz itirazlarına gelince;

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, dava sırasında 16.06.2012 tarihinde ölen davalı-karşı davacı ... mirasçılarının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davacı kadının temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece; dava sırasında ölen ...'nın mirasçıları tarafından takip edilen dava sonunda, "bozmadan sonra yapılan yargılamada toplanan deliller esas alınarak, Türk Medeni Kanununun 181/2. maddesi gereğince davacı-karşı davalı kadının da kusurlu olduğunun tespitine" karar verildiği görülmektedir. Oysa, bozmadan önceki tahkikat sırasında, davalı-karşı davacı (koca) vekiline, 08.06.2011 tarihli oturumda, gösterdiği tanıkların, dinlenmesi için ara kararında gösterilen gerekli masrafı yatırması için yirmi gün kesin süre verildiği, bu süre içinde masraf yatırılmadığı takdirde tanıkları dinletmekten vazgeçmiş sayılacağı hususunda uyarının yapıldığı, davalı-karşı davacı (koca) vekilinin, kesin süre zarfında mahkemece belirlenmiş olan masrafı yatırmadığı ve takip eden oturumlarda da tanıkları hazır bulundurmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, davalı-karşı davacı (koca)'nın tanık dinletme hakkı düşmüştür. Hal böyleyken, "kocanın ölümü" sebebiyle tesis edilen bozmadan sonra, aynı tanıkların dinlenmesi ve bu tanık beyanları esas alınarak davacı-karşı davalı kadının kusurlu kabul edilmesi doğru olmadığı gibi, davalı-karşı davacı (koca) tarafından karşı boşanma davasından önce eşinin müşterek konuta dönmesi için Beykoz Aile Mahkemesinden 05.04.2010 tarihinde ihtar talebinde bulunulduğu tespit edilmiştir. İhtar isteği, öncesindeki olaylardan dolayı ihtar edilen eşin kusurlarının affedildiğini veya en azından hoşgörüyle karşılandığını gösterir. Affedilen ve hoşgörüyle karşılanmış olan

olaylardan dolayı da artık bu eşe kusur atfedilemez. İhtar isteğinden sonra da, kadının boşanmayı gerektirecek bir kusurunun varlığı geçerli delillerle ispat edilememiştir. O halde, kusur tespiti bakımından ölen eşin bir kısım mirasçıları tarafından takip edilen davada, davacı-karşı davalı kadının kusurunun bulunmadığının tespitine karar verilmesi gerekirken, açıklanan hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, ölenin mirasçılarının temyiz itirazlarının yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple REDDİNE, duruşma için takdir olunan 1.100.00 TL vekalet ücretinin Şehmus mirasçılarından alınıp Bengi'ye verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2018/6350, Karar No: 2019/5249, Tarih: 20.06.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/6350 E.  ,  2019/5249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda verilen hüküm, Dairemizce yapılan temyiz denetimi üzerine bozulmuş olup, anılan bozma ilama uyulmasına karşın, bozma gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır. Bir önceki bozma kararında, mahkemece esas alınan kusur raporunda üçüncü kişi davalı ...’in tamamen kusurlu olduğu, davalı işveren şirketin ise kusuru bulunmayıp, sigortalıyı süresinde kuruma bildirmemesi nedeniyle 5510 sayılı Kanunun 23. maddesi gereği kusursuz sorumlu olduğu, buna göre Türk Borçlar Kanununun 51’inci maddesi hükmü gözetilerek, takdir edilecek uygun bir indirimin yapılarak davalı işveren hakkında hakkaniyet indirimi uygulanıp zararın en fazla %50’sine kadar sorumlu olabileceğinin dikkate alınarak karar verilmesi gerektiği belirtilmesine karşın, mahkemece bozmaya uyulduktan sonra yeniden kusur raporu alınması ve buna göre karar verilmesi isabetsizdir.

Diğer taraftan dosya kapsamına göre sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin 5510 sayılı Yasanın 54/c. maddesi uyarınca yarıya indirildiği anlaşılmıştır. Anılan madde; ''(Değişik: 17/4/2008-5754/34 md.) malûllük, yaşlılık, ölüm sigortaları ve vazife malûllüğü ile iş kazası ve meslek hastalığı sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık veya gelirlerden yüksek olanın tamamı, az olanın yarısı, eşitliği halinde ise iş kazası ve meslek hastalığından bağlanan gelirin tümü, malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığının yarısı bağlanır.'' düzenlemesini içermektedir.

Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuen isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuen isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 5510 sayılı Yasa’nın 54. madde uyarınca indirildiği anlaşılmakta olup, davacı kurumdan gelir ve aylıklardan hangisinin yarıya indirip hangisinin tam ödendiğinin sorularak, davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı; gelirin başladığı tarih itibariyle 5510 sayılı Yasa’nın 54. madde uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fiili ödeme miktarının da yarısının eklenmesi suretiyle bulunan tutar ile yarıya indirilmemiş tam gelir üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerinin karşılaştırılması sonucu düşük olan esas alınarak belirlenmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalılardan ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine, 20.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.