muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3745, Karar No: 2015/22608, Tarih: 30.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/3745 E.  ,  2015/22608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kira gelir beyannamesi vermeyerek tereke yöneticiliği görevini kötüye kullanma suçundan şüpheliler ... ve Avukat ... Bülbül haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/07/2014 tarihli ve 2014/31319 soruşturma, 2014/49459 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararma yönelik müşteki Uğur Tatlıcı vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin, mercii İstanbul 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 02/09/2014 tarihli ve 2014/1191 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 22.01.2015 gün ve 2014/2016/5325 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.02.2015 gün ve 2015/40048 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, her ne kadar şüpheliler hakkında üzerlerine atılı eyleme yönelik cezai sorumlulukları olmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilmiş ise de. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/2. maddesinde yer alan “(2) Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, bir yıldan yedi yıla kadar hapis ve üçbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur." şeklindeki hüküm dikkate alındığında, toplanan delillerin şüpheliler hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan dolayı kamu davası açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu ve bu delillerin mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği gibi, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 25/06/2014 tarihli ve 2014/84968 soruşturma, 2014/2802 sayılı birleştirme kararına konu şikayet hakkında herhangi bir soruşturma işlemi yapılmadan şüpheliler hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği nazara alındığında, ortada 5271 sayılı Kanun’a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun’un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapılmasını sağlamak maksadıyla, her iki yönden itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, İstanbul 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 02/09/2014 tarihli ve 2014/1191 D. İş sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine 30/03/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/114, Karar No: 2024/2969, Tarih: 05.06.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/114 E.  ,  2024/2969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1546 E., 2023/3974 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafii, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuk ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin, katılan vekilinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan vekilinin temyiz isteminin kabulüyle bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; Sanık ve suça sürüklenen çocuğun olası katla öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine, ceza miktarlarının düşük olduğuna, cezalarda indirim yapılmasına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

Sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz sebepleri ; sanık ve suça sürükllenen çocuğun beraat etmesi gerektiğine, sanıkların suçu işlediğini ispata yetecek somut delil olmadığına, bilinçli taksir artırımının fazla yapıldığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; Sanık ... ...'ye verilen cezanın bilinçli taksir ile artırımı sırasında 1/3 yerine 1/2 oranında artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle kararın bozulması gerektiğine, suça sürüklenen çocuk ... ...'nin de CMK'nın 306. Maddesi uyarınca bozmadan yararlandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; mağdurun olay günü ve öncesinde kaçak alkol almak için sanık ve suça sürüklenen çocuğun işletmekte olduğu En... isimli iş yerine geldiği, pet şişe içerisinde alkol alarak kullandığı, rahatsızlanmadan hemen önceki gün eşiyle birlikte En... isimli iş yerinden 0,5 litre üzerinde "Çobanpınar" yazan şeffaf renkli alkol aldığının katılan ...'in beyanından anlaşıldığı, sonrasında rahatsızlanmadan hemen önce yine aynı tekel bayiden pet şişe içerisinde kaçak alkol aldığının tanık... ve... tarafından doğrulandığı, ayrıca tanık Berke'nin beyanına göre mağdurun yalnızca belirtilen dükkandan kaçak alkol aldığının tespit edildiği, Adli Tıp 5. İhtisas Kurulu tarafından mağdurun içtiği pet şişe içindeki sıvılar üzerinde yapılan incelemede içerisinde metanol bulunduğu, tüketilen miktara göre metanol zehirlenmesine ve buna bağlı olarak ölüme neden olabileceğinin belirtildiği, Adli Tıp 1. İhtisas Kurulunun 18.11.2022 tarihli raporuna göre ...'in ölümünün metil alkol zehirlenmesi sonucu meydana gelmiş olduğunun kabulü gerektiğinin oy birliğiyle mütalaa olunduğunun görüldüğü, sanık ve suça sürüklenen çocuk her ne kadar üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ve önceden kaçak alkol satışı yaptıklarını bunun da freeshop ürünleri olduğunu ifade etmiş iseler de, mağdurun sanık ve suça sürüklenen çocuğun işlettiği...isimli iş yerinden satın almış olduğu "...ibareli" pet şişe içerisindeki kaçak alkol sebebiyle metanol zehirlenmesi yaşadığı ve öldüğü, sanığın evinde ve işyerinde kaçak alkollü içki imal ettiğine dair bir emare bulunmadığı, sanığın satmış olduğu içkileri imal ettiğine, nasıl üretildiği konusunda bilgisinin bulunduğuna veya satışını yaptığı içkinin içerdiği metil alkol düzeyinin ölüme sebebiyet verecek oranda yüksek olduğunu bildiğine dair delil elde edilemediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.10.2022 tarihli ilamında belirtildiği üzere, sanık ve suça sürüklenen çocuğun izinsiz üretilen içkiden içenlerin zehirlenip zarar görebileceğini öngördüğü, ancak öldürücü miktarda metanol içerdiğini bilmeksizin satışını yaptıkları izinsiz üretilen alkollü içeceklerden olay tarihine kadar kimsenin zehirlenmemesinin verdiği güvenle, alkol zehirlenmesi neticesinin meydana gelmeyeceğine inandıkları, bu şekilde ölüm sonucunu kabullendiklerine, "olursa olsun" dediklerine ilişkin delil de bulunmadığı anlaşıldığından sanık ve suça sürüklen çocuğun bilinçli taksirle ölüme sebep olma suçunu işledikleri kabul edilerek cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Katılan vekilinin suç vasfına yönelik temyiz istemi göz önüne alındığında suça sürüklenen çocuk hakkında verilen istinaf basşvurusunun esastan reddine dair kararın temyize tabi olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Mağdur ...'in sanık ve suça sürüklenen çocuğun birlikte işletttiği En... isimli iş yerinden pet şişe içinde satın aldığı alkolü tükettikten bir süre sonra rahatsızlanması üzerine gittiği hastanede üç gün sonra metil alkol zehirlenmesi sonucu öldüğü olayda, sanık ve suça sürüklenen çocuğun, kaçak alkollü içki imal ettiklerine veya satışını yaptıkları içkinin içerdiği metil alkol düzeyinin ölüme sebebiyet verecek oranda yüksek olduğunu bildiklerine dair bir delil elde edilemediği ancak suç tarihinden önce piyasadan bir şekilde temin ettikleri ve satışını yaptıkları izinsiz üretilen içkiden içenlerin zehirlenme veya ölüm tehlikesini öngörebilecek bilgiye sahip oldukları, ancak öldürücü miktarda metanol içerdiğini bilmeksizin satışını yaptıkları alkollü içeceklerden dolayı olay tarihine kadar kimsenin zehirlenmemesinin verdiği güvenle, alkol zehirlenmesi sonucunun doğması ihtimalinin her gün düşmesiyle ve ölüm neticesinin gerçekleşmeyeceğine dair duyduğu güvenin artmasıyla birlikte, meydana gelecek ölüm neticesini kabullenmekten öte bu neticenin gerçekleşmeyeceği ümidi ve beklentisi içinde, meydana gelen neticeyi istemeyerek satış eylemini gerçekleştirdikleri anlaşıldığından, ölüm sonucunu kabullendiklerine ilişkin delil de bulunmayan sanık ve suça sürüklenen çocuğun bilinçli taksirle öldürme suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş olup, tebliğnamede bu hususta bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan vekili ve bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18794, Karar No: 2014/1090, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18794 E.  ,  2014/1090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/805-2013/212

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Dava konusu taşınmazın, bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer arttırıcı unsurun % 30 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/182, Karar No: 2021/135, Tarih: 23.03.2021

**Ceza Genel Kurulu         2016/182 E.  ,  2021/135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 11. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sanık ...'ın resmî belgede sahtecilik suçundan TCK'nın 204/1, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası; özel belgede sahtecilik suçundan TCK'nın 207/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası; nitelikli dolandırıcılık suçundan ise TCK'nın 158/1-j-son, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 6.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, bütün suçlar bakımından TCK'nın 53 ve 63. maddeleri uyarınca hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20.02.2009 tarihli ve 335-41 sayılı hükümlerin sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 24.12.2009 tarih ve 17965-16712 sayı ile;

"Sanığın, sahte kimlik bilgileri ile internet yoluyla başvuruda bulunarak banka görevlilerince basımını sağladığı kredi kartlarını temin edip bu kartların kullanılması suretiyle kendisine haksız yarar sağlaması eylemlerinin sübutu hâlinde 5237 sayılı TCK'nın 245/2-3, 204/1, 207. maddelerine uygun suçları oluşturabileceği bu durumda delilleri takdir ve tartışmanın alt dereceli asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması" isabetsizliğinden ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulması suretiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 26.03.2010 tarihli ve 64-106 sayılı görevsizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği İstanbul 4. Asliye Ceza Mahkemesince 18.05.2011 tarih ve 156-418 sayı ile sanığın resmî belgede sahtecilik suçundan TCK’nın 204/1, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; özel belgede sahtecilik suçundan TCK'nın 207/1, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak kazanılmış hakkı gözetilerek neticeten 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; sahte kredi kartı üretmek suçundan TCK’nın 245/2, 43/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 100 TL adli para cezası, sahte oluşturulan kredi kartını kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan ise TCK’nın 245/3, 43/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ancak her iki suça ilişkin kazanılmış hakkı gözetilerek neticeten 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, bütün suçlar bakımından ise TCK’nın 53 ve 63. maddeleri uyarınca hak yoksunluğuna ve mahsuba karar verilmiştir.

Bu hükümlerin de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesince 16.09.2015 tarih ve 11977-28672 sayı ile sahte oluşturulan kredi kartını kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hükmün onanmasına diğer hükümlerin ise;

"...

Bu hükümlerin de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesince 16.09.2015 tarih ve 11977-28672 sayı ile sahte oluşturulan kredi kartını kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hükmün onanmasına diğer hükümlerin ise;

"...

II- Sanık hakkında sahtecilik suçları ve TCK'nın 245/2. maddesinden kurulan hükümlerin incelenmesinde;

1- Sanığın, önceki beş eylemde kullandığı sahte kimlik belgelerinin ele geçirilememesi nedeniyle aldatıcı niteliklerinin tespitinin mümkün olmaması sebebiyle unsurları oluşmadığı hâlde sanık hakkında zincirleme şekilde resmî belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

2- Sanığın kredi kartı başvurusu sırasında imzaladığı belgelerin TCK'nın 207. maddesi kapsamında olmayıp Banka ve Kredi Kartları Kanunu'nun 37/2. maddesine uygun olduğu, sözleşme sonrasında kredi kartının basılmış ve bir kısmının da sanığa teslim edilmiş olması sebebiyle eylemlerin bütün hâlinde TCK'nın 245/2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden ayrıca özel belgede sahtecilik suçundan da hüküm kurulması" isabetsizliklerinden oy çokluğuyla bozulmasına karar verilmiş,

Daire Başkan Vekili K. Taşdemir;

"Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık, sanığın kredi kartı başvurusunda kullandığı ve imzaladığı sahte belgenin, kredi kartının sahte olarak üretilmesi nedeniyle TCK'nın 245/2. maddesine uyan suçu mu yoksa bu başvuruda bankaya sunulan ve imzalanan sahte belgeler nedeniyle eylemin TCK'nın 245/2, 43. maddelerine mümas suçu mu oluşturup oluşturmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği gibi yasa koyucu geçmişte yaşanan tartışmalardan da yararlanarak 212. madde ile ilgili özel bir maddi içtima kuralı getirmiştir. Bu hüküm uyarınca sahte özel veya resmî belgenin başka bir suçun işlenmesinde kullanılması hâlinde hem sahtecilik ve hem de ilgili suç oluşacak ve fail iki suçtan dolayı da cezalandırılacaktır. Başka bir anlatımla, sahte belge başka bir suçun işlenmesi sırasında kullanıldığında faile hem sahtecilik hem de belgenin kullanıldığı suçtan ceza tayin edilecektir. Anılan madde sahte belgenin sahtecilik dışında başka bir suçtan kullanılması durumunu ifade etmekte olup, madde anlamından sahte belgenin başka bir sahtecilik eyleminde kullanılması durumunda diğer sahtecilik suçundan da ayrıca ceza verilmesi gerektiği sonucuna ulaşmak olanaklı değildir.

Diğer taraftan TCK'nın 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

b- İşlenen suçların mağdurlarının aynı olması,

c- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi lazımdır.

Konunun çözümü için mağdur kavramının da değerlendirilmesi gerekmektedir.

Diğer taraftan TCK'nın 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

b- İşlenen suçların mağdurlarının aynı olması,

c- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi lazımdır.

Konunun çözümü için mağdur kavramının da değerlendirilmesi gerekmektedir.

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 05.06.2012, 15-491/219 sayılı kararında da açıklandığı üzere mağdur; Türk Dil Kurumu Büyük Türkçe Sözlüğünde 'haksızlığa uğramış kişi' olarak tanımlamaktadır. Ceza hukukunda ise mağdur kavramı, suçun konusunun ait olduğu kişi ya da kişilerdir. 5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın hazırlanmasında esas olan suç teorisinde suçun maddi unsurları arasında yer alan mağdur, ancak gerçek bir kişi olabilecek, tüzel kişilerin suçtan zarar görmeleri olanaklı ise de bunlar mağdur olamayacaklardır. Suçtan zarar gören kişi ile mağdur kavramları da aynı şeyi ifade etmemektedir. Mağdur suçun işlenmesiyle her zaman zarar görmekte ise de, suçtan zarar gören kişi her zaman suçun mağduru olmayabilir. Bazı suçlarda mağdur belli bir kişi olmayıp; toplumu oluşturan herkes (geniş anlamda mağdur) olabilecektir (Mehmet Emin Artuk-Ahmet Gökçen-A.Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 3. Bası, Ankara, 2007, s. 444; İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 3. Bası, Ankara, 2008, s. 208-211; Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuk Genel Hükümler, 2. Bası, Ankara, 2009, s. 146-147.).

Aynı suçtan ne anlaşılması gerektiğine de değinmek, uyuşmazlığın çözümü yönünden yerinde olacaktır.

Aynı suç; 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinde, 'Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri aynı suç sayılır.' denmek suretiyle açıklığa kavuşturulmuştur. Öğretide de aynı suçtan anlaşılması gerekenin aynı suç tipi olduğu kabul edilmektedir (Nevzat Toroslu, Ceza Hukuku Genel Kısım, Savaş Yayınevi, Ankara, 2008, s. 316; Osman Yaşar-Hasan Tahsin Gökcan-Mustafa Artuç, Türk Ceza Kanunu, 1. Cilt, Ankara, 2010, s. 1213-1215; Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 2008, s. 410.).

Diğer taraftan TCK'nın 245. maddesinin 2. fıkrasında, başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartını üretme, satma, devretme, satın alma ve kabul etme eylemleri yaptırıma bağlanmıştır. Görüldüğü gibi bu düzenlemedeki fiillerin konusu, sahte oluşturulan veya üzerinde sahtecilik yapılan banka veya kredi kartıdır. Başka anlatımla burada sahtecilik suçunun özel bir türü olan banka veya kredi kartı sahteciliği düzenlenmektedir.

Sahtecilik suçlarında korunan hukuki yarar topluma ait varlık ve değer olan kamu güvenidir. Her iki suçun mağdurunun geniş anlamda toplumu oluşturan tüm bireyler olduğu kuşkusuzdur.