muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25736, Karar No: 2013/31078, Tarih: 26.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/25736 E.  ,  2013/31078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanık ... için; TCK' nın 85/2, 22/3, 62/1, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ... için; TCK' nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, duruşmalı temyiz isteminde bulunan sanıklar müdafilerinin usulüne uygun tebligata rağmen duruşmaya gelmedikleri, bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

1- Sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafilerinin, sanığın kusuru bulunmadığına, işçi olduğuna, mahkemenin delillerin değerlendirilmesinde hataya düştüğüne,bilirkişi raporlarına itibar edilemeyeceğine, bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığına, katılanlar vekilinin ise cezanın az olduğuna, olası kastın unsurlarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın beraatine karar verilmesi ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin cezanın az olduğuna, olası kastın unsurlarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak;

Olay tarihinde sanık ...'in yönetimindeki 1979 model kamyondan 2003 yılında iş makinesine dönüştürülmüş üzerinde 16 ton civarındaki ağırlığı olan paletli ekskavatör yüklü iş makinası ile seyrederken köy yoluna dik bağlanan yoldan kavşağa girişte, seyrine göre sol taraftan yaklaşıp düz seyirle gelen, ölen ... yönetimindeki kamyonete sağ yan tarafından çarpıp, sürükleyerek, kamyonetin seyrine göre sol taraftaki, 1m.derinliği olan şarampole devrilmesine beş kişinin ölümüne, bir kişinin de yaralanmasına neden olduğu olayda, sanığın asli kusurlu olduğunun kabulünde isabetsizlik bulunmamakla birlikte, sanığın olay tarihinden 2 ay önce sanık ...'in yetkilisi ve sorumlusu olduğu işyerinde çalışmaya başladığı, olay gününe kadar kazaya karışan frenleri tutmayan, eskiden beri süregelen arızası olan aracı kullanmadığı, olay günü ise sanık ...'in talimatı üzerine ilk kez söz konusu aracı kullandığı, işyerindeki pozisyonu gereği iş makinesinin olağan ve günlük bakımlarının yapılıp yapılmadığı konusunda yükümlülüğü ve bilgisi bulunmadığı anlaşılmakla sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK' nın 22/3 maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2695, Karar No: 2011/6097, Tarih: 28.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2695 E.  ,  2011/6097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ankara 1. Çocuk Mahkemesinden verilen 17.10.2007 gün ve 2006/1874 Esas, 2007/916 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın eylemi nedeniyle mağdurenin beden veya ruh sağlığının bozulduğuna dair herhangi bir iddia veya delil bulunmaması ve 26.09.2007 tarihli celsede mağdurenin beyanından sonra dinlenen psikolog bilirkişinin “mağdurenin ruh sağlığında ve görünüşünde psikolojik açıdan problem olmadığı anlaşılmaktadır” şeklinde beyanda bulunmuş olması ve yine hükmün gerekçesinde sanığın bir daha suç işlemeyeceğine kanaat gelmediğinden hükmün açıklanmasının geri bırakılmadığının belirtmiş olması karşısında, tebliğnamedeki TCK.nun 103/6 maddesi ile 5395 sayılı Kanunun 23. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının araştırma ve değerlendirme dışı bırakıldığı yönündeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiş, sanığın eylemini zor kullanarak işlediği oluşa uygun olarak kabul edildiği halde, TCK.nun 103/4. maddesinin uygulanmaması ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen, sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 28.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11296, Karar No: 2014/12980, Tarih: 22.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/11296 E.  ,  2014/12980 K.**

**"İçtihat Metni"**

5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan şüpheli hakkında yapılan soruşturma esnasında kaçakçılık fiilinin işlenmesinde kullanılan araç hakkında el koyma talebine ilişkin yapılan yargılama sırasında; Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesiyle Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, olayın anlatılış biçimine ve Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/05/2014 gün ve 2014/1028 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9807, Karar No: 2012/17264, Tarih: 02.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/9807 E.  ,  2012/17264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kahta Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/01/2012 tarih ve 2009/353-2012/25 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 02/11/2012 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin murisinin Kahta’dan Giresun’a gitmek üzere yolcu olarak içinde bulunduğu minibüsün kaza yapması sonucu vefat ettiğini, aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesinin bulunmadığını, alacağın tahsili için başlatılan takibe davalının haksız ve kötüniyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazaya neden olan aracın şehirlerarası yolcu taşıma yetki belgesinin bulunmadığını, bu nedenle ferdi kaza koltuk sigorta sözleşmesi yapılma zorunluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların murislerinin içinde bulunduğu minibüsün şehirlerarası yolcu taşıma yetki belgesinin bulunmamasının taşımanın ticari taşıma olmadığı anlamına gelmediği, aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta sözleşmesi yaptırması gerektiği halde bunun yapılmadığı, bu nedenle oluşan zarardan davalı ...'nın sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalının takibe yaptığı itirazın asıl alacak yönünden iptali ile takibin devamına ve alacağın %40’ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, diğer istemlerin reddinekarar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki mahiyette bulunması nedeniyle bilirkişi deliline başvurulmasının gerekmemesine ve bu nedenle de bilirkişi raporuna itiraz ile ilgili süreye riayet edilmemesinin bozma nedeni olarak görülmesinin mümkün bulunmamasına ve ayrıca zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının can sigortası türü olup meblağ sigortası olması nedeniyle gerçek zarar hesaplamasına gidilmeksizin sigorta bedelinin ödenecek olması ve bu nedenle alacağın likit olmasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 90.00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3.002,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8740, Karar No: 2010/7118, Tarih: 17.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/8740 E.  ,  2010/7118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde Mayıs 1988- 13.3.2006 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının Mayıs 1988-13.03.2006 tarihleri arasında davalının evinde ev hizmetlisi olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının davalı işverene ait işyerinde hizmet akdine dayalı ve işçi sıfatı ile,01.05.1988-13.03.2006 tarihleri arasında geçen çalışmalarının sigortalı hizmet olarak tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79. maddesi bu tip hizmet tesbiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olusu her türlü delille ispat kazanabilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,davacı adına işe giriş bildirgesi verilmediği,davalı işyerinden bildirilen çalışmasının olmadığı,davalı adına tescilli işyerinin bulunmadığı, davalının ikamet ettiği 443168 işyeri sicil numaralı Yuva Sitesi ve 617499 işyeri sicil numaralı Maya Sitesi işyerlerinde kayıtlı davacı tanıklarının ve komşu işyeri tanığının davacının davalının yanında aralıksız olarak haftada 5 gün ev hizmetlerinde çalıştığını doğruladığı,davalı tanıklarının ise haftada 2 gün çalıştığını beyan ettikleri anlaşılmaktadır.Somut olayda,davalının işi gereği aylarca yurtdışında kaldığı ve bekar olduğu iddia edildiğinden mahkemece davalının yaptığı işin niteliği,işi gereği yurt dışına çıkma ve kalma süreleri ile bekar olduğu göz önüne alınarak evinde aralıksız olarak haftanın 5 günü ev hizmetlerinde işçi çalıştırmaya ihtiyaç duyup duymadığı ve tesbit talebinde bulunulan dönem itibariyle davalının ikamet ettiği evlerin bu hizmetlere gereksinimi olup olmadığı araştırılmadan, çalışmanın tam gün yada part-tıme olup olmadığı hususu irdelenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul yasaya aykırıdır.

Yapılacak iş; davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği ve talep edilen sürenin uzunluğu nazara alınarak, araştırmayı genişletmek suretiyle davalının yaptığı işi tesbit etmek, davalının işi gereği yurtdışına ne sıklıkla çıktığı ve nekadar sürelerle kaldığı, talep edilen dönem içinde bekar olarak ikamet ettiği evlerin haftanın 5 günü aralıksız olarak işçi çalıştırmaya ihtiyaç duyulacak nitelikte olup olmadığını araştırmak, davacının çalışmalarının tam gün yada part-tıme olup olmadığı hususunda daha önce dinlenen ve yeniden tesbit edilecek komşu işyeri tanık beyanlarına başvurmak,davacının davalıya ait işyerinde çalıştığı süreyi kuşkuya yer vermeyecek şekilde tesbit etmek ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Hasan Temiroğlu'na iadesine, 17.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/903, Karar No: 2020/3415, Tarih: 14.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/903 E.  ,  2020/3415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, 27/02/2020 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda sanığın mahkûmiyetine ilişkin Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/06/2019 tarihli ve 2019/133 esas, 2019/272 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 17/03/2020 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 28/09/2018 tarihinde işlediği iddia olunan uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/11/2018 tarihli ve 2018/509 esas, 2018/463 sayılı kararıyla, değişen suç vasfına göre eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağından bahisle sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nın 191/8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, beş yıl süreyle denetime tâbi tutulmasına karar verildiği, kararın 13/11/2018 tarihinde kesinleştiği,

2- Daha sonra sanığın denetim süresi içinde 17/01/2019 tarihinde tekrar uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği iddia olunarak açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/06/2019 tarihli ve 2019/133 esas, 2019/272 sayılı kararıyla, değişen suç vasfına göre eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağından bahisle sanığın TCK’nın 191/1. maddesi gereğince 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, karar kesinleştiğinde sanık hakkında daha önceki suçundan dolayı verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunulmasına karar verildiği, hükmün yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

3- Ancak, ilk suça ilişkin açıklanması geri bırakılan hüküm henüz açıklanmadan kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

3- Ancak, ilk suça ilişkin açıklanması geri bırakılan hüküm henüz açıklanmadan kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan açılan kamu davası üzerine, Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/11/2018 tarihli kararıyla kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan mahkûmiyetine, 5237 sayılı Kanun'un 191/8. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süre ile denetime tâbi tutulmasına dair hükmün 13/11/2018 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 17/01/2019 tarihinde tekrar uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğinden bahisle hakkında kamu davası açılması üzerine, yapılan yargılama sonucunda Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/06/2019 tarihli kararıyla eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçuna vücut verdiği gerekçesiyle sanığın anılan suçtan mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, benzer bir konuya ilişkin Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 07/10/2019 tarihli ve 2019/2219 esas, 2019/6135 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere "6545 sayılı Kanunla değişik 5320 sayılı Kanun’un geçici 7/2. maddesi gereğince TCK’nın 191. maddesi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Bu kararın 25/03/2015 tarihinde kesinleşmesinden sonra 5 yıllık denetim süresi içinde işlendiği iddia edilen 20/09/2016 tarihli ikinci suçun, 6545 sayılı Kanunla değişik TCK’nın "6545 sayılı Kanunla değişik 5320 sayılı Kanun’un geçici 7/2. maddesi gereğince TCK’nın 191. maddesi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Bu kararın 25/03/2015 tarihinde kesinleşmesinden sonra 5 yıllık denetim süresi içinde işlendiği iddia edilen.... ikinci suçtan dolayı kendisine dava açılmış olan Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesince, ilk suça ilişkin olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı veren Bursa 2. Çocuk Mahkemesine birleştirme talepli ihbarda bulunularak, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ilk suça ilişkin davanın derdest hale gelmesi sağlandıktan sonra, ikinci suça ilişkin davanın ilk suça ilişkin dava ile birleştirilmesine karar verilmelidir... ikinci suç bakımından mahkûmiyete yeterli delil bulunduğu ve bu suçun ilk suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içinde işlendiği tespit edilirse, ilk suça ilişkin hükmün açıklanmasına karar verilmelidir. Bu durumda ikinci suç bakımından 6545 sayılı Kanunla değişik TCK’nın 191/5. maddesi uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma yapma yasağı bulunduğundan bu suç sadece ilk suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali sayılacaktır." şeklinde belirtildiği,

Bu itibarla somut olayda Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/11/2018 tarihli kararına konu yargılamada, atılı suç Cumhuriyet savcılığınca doğru nitelendirilse idi sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilecek ve 5 yıllık denetim süresi içinde işlenen somut olaya konu kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçu 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” hükmü uyarınca ikinci suç 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 191/5. maddesi uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma yapma yasağı bulunduğundan sadece ilk suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlâli sayılacağı göz önüne alındığında, hakkaniyet ve eşitlik ilkeleri gereği Cumhuriyet savcılığınca suçun yanlış nitelendirilmesi dolayısıyla aynı durumda bulunan kişilere farklı muamelede bulunulmasının önüne geçilmesi amacıyla 5237 sayılı Kanun'un 191/5. maddesindeki düzenlemenin 5237 sayılı Kanun'un 191/8. maddesi uyarınca haklarında zorunlu hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen kişilerle ilgili de uygulanması gerekeceği cihetle, ikinci suçtan dolayı kendisine dava açılmış olan Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesince, ilk suça ilişkin olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verdiği kendi hükmüne ihbarda bulunularak, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ilk suça ilişkin davanın derdest hale gelmesi sağlandıktan sonra, ikinci suça ilişkin davanın ilk suça ilişkin dava ile birleştirilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/06/2019 tarihli ve 2019/133 esas, 2019/272 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

28/09/2018 tarihli ilk suça ilişkin olarak yapılan yargılama sonucunda, Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/11/2018 tarihli kararıyla, değişen suç vasfına göre eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağından bahisle sanığın mahkûmiyetine ve TCK’nın 191/8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında,