muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7311, Karar No: 2020/199, Tarih: 20.01.2020

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2017/7311 E.  ,  2020/199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine, Orman Yönetimi ve ... vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili Çaycuma Asliye Hukuk Mahkemesine vermiş olduğu dava dilekçesi ile birlikte, Kayabaşı köyünde bulunan ... namlı taşınmazı, İlyas Yılmaz ve ...’ın kendilerine ait olduğunu belirterek Çaycuma Noterliğinin 2 Kasım 1994 tarih ve 14714 yevmiye ve 7 Aralık 1993 tarih 17674 yevmiye nolu senetlerle davacıya sattıklarını, daha sonra ...’ın taşınmazın satıcılarında murisi olan ...’a ait olduğu ve kendisininde bu yerde pay sahibi olduğu iddiasıyla Çaycuma Sulh Hukuk Mahkemesinde açtığı davanın 2000/23-2004/109 sayılı kararla kabul edildiği, 4 Nisan 2005 tarihinde taşınmaz üzerinde hak sahibi olan ..., ..., ......i’nin de paylarının satın alındığını, böylece taşınmazdaki 400/480 payın davacıya geçtiğini belirterek tapusuz olan taşınmazın tapuya tescilini talep ve dava etmiştir.

Çaycuma Asliye Hukuk Mahkemesince taşınmazın iştirak halinde mülkiyet hükümlerine tabi olduğu, iştirak halinde mülkiyet rejiminde şeriklerin şerik olmayan birine hisse satışı ancak satın alanın tüm hisseleri toplaması halinde geçerli olacağı, aksi halde yapılan satışların geçersiz olduğu, paydaşlar arasında müşterek mülkiyete geçildiği veya paylaşım yapıldığı hususunda bir iddianın da bulunmadığı, geçersiz satış ile mülkiyet veya zilyetliğin kazanılması mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 11/02/2010 tarih 2009/18753-2010/1612 E.-K. sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; “1) Davacı vekilinin davalı taşınmazın (B) ve (A) ile gösterilen bölümüne ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; “1) Davacı vekilinin davalı taşınmazın (B) ve (A) ile gösterilen bölümüne ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Davacı, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak Medeni Yasanın 713. Maddesi gereğince taşınmazın adına tescili için dava açmış, mahkemece; taşınmazın iştirak halinde mülkiyet hükümlerine tabi olduğu, iştirak halinde mülkiyet rejiminde bulunan taşınmazlarda bir kısım parselin üçüncü kişilere satışının geçersiz olduğu, ancak tüm payların satışı halinde geçerli olacağı, paydaşlar arasında müşterek mülkiyete geçildiği veya paylaşım yapıldığı hususunda bir iddianın bulunmadığı, geçersiz satış ile mülkiyet veya zilyetliğin kazanılması mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Temyiz aşamasında, davacı diğer paydaşların paylarını da satın almış ise de; her davanın açıldığı tarihteki şartlara göre değerlendirileceği, davanın açıldığı tarihte iştirak halinde mülkiyet hükümlerine tabi olan taşınmazın satışına bütün şerikler katılmadığından satışın geçersiz olduğu, davacının tüm payları satın alması halinde yeni bir dava açabileceği, bu davanın yeniden açılacak davada davacı yönünden kesin hüküm de oluşturmayacağı belirlenerek davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, bu bölüme ilişkin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Davacı vekilinin davalı taşınmazın (C) ve (D) ile gösterilen bölümüne ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Davacı, bilirkişi krokisinde (C) ve (D) ile işaretli bölümlerin kendi müstakil zilyetliğinde olduğunu belirterek kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil isteminde bulunmuştur. Mahkemece; davalı Hazinenin davaya karşı çıktığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemenin gerekçesi yasal dayanaktan yoksundur. Davanın niteliğine ve davalının sıfatına göre davalı Hazinenin davayı kabul etmesi mümkün değildir. Buna göre, mahkemece; öncelikle, yörede orman veya arazi kadastrosunun yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmış ise görevsizlik kararı verilerek dosyanın kadastro mahkemesine gönderilmesi, yapılmamışsa; davacının iddialarına göre, yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının oluşup oluşmadığı yöntemince araştırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.” gereğine değinilmiştir.

Çaycuma Asliye Hukuk Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde dava konusu taşınmazın kadastro tutanağının 14.2.2007 tarihinde düzenlendiğinden mahkemenin görevsizliğine yetkili ve görevli Çaycuma Kadastro Mahkemesine dosyanın gönderilmesine karar verilmiş, kesinleşmesine müteakip dosya Çaycuma Kadastro Mahkemesine gönderilmiş, HSYK Genel Kurulunun yetkilerin belirlenmesine ilişkin 4.6.2013 tarih ve 1074 sayılı, 11.6.2013 tarih 1130 sayılı Kararı ile Çaycuma Kadastro Mahkemesi teşkilatının kaldırılması ve yargı çevresinin Devrek Kadastro Mahkemesi yargı çevresine dahil edilmesine karar verilerek 2013/64 Esasına kayıt görmüştür.

Devrek Kadastro Mahkemesince dava konusu taşınmazın özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olduğu, parselin önceleri davacı ... ile davalı ... ve İlyas Yılmaz'ın müşterek zilyetliğinde olduğu, davacının öncelikle ... ve İlyas Yılmaz hisselerini satın aldığı, kadastro tespit tarihinden önce diğer paydaşların paylarını da satın aldığı, böylelikle taşınmazın tamamının ... tasarrufuna geçtiği, parselin zilyetliğinin halen ...'ın elinde olduğu, ... yönünden zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulü ile dava konusu ...ili, ...ilçesi, ...ı köyünde kain 112 ada 29 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine, Orman Yönetimi ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davalı ... Yönetimi ve Hazinenin esasa yönelik temyiz itirazları bakımından; incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada; çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davacı gerçek kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşulları oluştuğundan yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı ... Yönetimi ve Hazinenin esasa yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı ... Yönetimi, Hazine ve Karayolları Genel Müdürlüğünün yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazları bakımından;

28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ve 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesine göre davalı ... Yönetimi, Hazine ve Karayolları Genel Müdürlüğünün yargılama giderleri ve harçlarından muaf olduğu ve davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği hususu gözetildiğinde davalı ... Yönetimi, Hazine ve ... aleyhine harçlara ve yargılama giderine hükmedilmesi hatalı olup bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple hükmün 3 nolu “3- Karar tarihi itibari ile alınması gereken 216,770 TL eksik harcın davalılardan müştereken alınarak Hazineye gelir kaydına”, 4 nolu “4- Suçüstünden yapılan 1.252,12 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken alınarak Hazineye gelir kaydına”, 5 nolu “5- Davacının yapmış olduğu 307,30 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken alınarak Hazineye gelir kaydına” ve tekraren 5 nolu “5-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 3402 sayılı Kanunun 31/son maddesi gereğince takdiren 600,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine” bentlerinin hükümden çıkarılarak yerine “3- Yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, harç tayinine yer olmadığına” ve “4- Davacı lehine vekalet ücretine yer olmadığına” bentlerinin eklenerek hükmün düzeltilmiş bu şekliyle onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: 1) Yukarıda bir numaralı bentde açıklanan nedenlerle davalı ... Yönetimi ve Hazinenin esasa yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) İki numaralı bentde açıklanan nedenlerle hükmün düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 20/01/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14446, Karar No: 2016/1827, Tarih: 16.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/14446 E.  ,  2016/1827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Bala Asliye Hukuk Mahkemesince yetkizilik, Bakırköy 4. Asliye Hukuk ile Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Bala Asliye Hukuk Mahkemesince, başlangıçta müdahalenin men'i olarak açılan davanın ıslahla ecrimisil istemine dönüştürüldüğü ve taraflar arasındaki bayilik sözleşmesinde açıkça çıkan ihtilaflarda Bakırköy Mahkemelerinin yetkili olacağının düzenlendiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bakırköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın iki ticari şirket arasında imzalanan sözleşmeden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından ise, uyuşmazlığın intifa hakkından kaynaklandığı, tarafların ticari işletmeleriyle ilgili olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 17. maddesine "(1) Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda davacı şirket faaliyetleri kapsamında, davalı şirket Baksan Petrol Nak. Gıda İnş. Ltd. Şti. ile 20.03.2013 tarihli ''Akaryakıt Bayilik Sözleşmesi'' imzalamak suretiyle davalıya 5 yıl süreli bayilik hakkı vermiştir. Davalı şirket tarafından bayilik sözleşmesi tek taraflı olarak 18.07.2013 tarihinde feshedilmiş fakat davalı, davacının 02.06.2010 tarihinden itibaren 5 yıl süreyle intifa hakkına sahip olduğu ... ili, ... ilçesi, ... ... köyü 121 ada 1 parsel sayılı taşınmazı tahliye etmediği gerekçesiyle müdahalenin men'ini talep etmiş, daha sonra davasını ıslah ederek talebini ecrimisil istemine dönüştürmüştür. Uyuşmazlık konusu bayilik sözleşmesinin "fesih" başlıklı 12. maddesinde sözleşmenin sona ermesi halinde taşınmazın tahliye edilerek şirkete teslim edileceği düzenlenmiştir. Buna göre davalının haksız işgalci konumunda olup olmadığının taraflar arasındaki bayilik sözleşmesine göre değerlendirilmesi gerektiği ve uyuşmazlığın her iki tarafın ticari işletmesini ilgilendirdiği anlaşıldığından uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekir. Yetki hususunda ise, sözleşmenin 18. maddesinde ihtilaf söz konusu olduğu takdirde Bakırköy Mahkemelerinin yetkili olacağı düzenlendiğinden HMK 17. maddesi uyarınca dava sadece Bakırköy Mahkemelerinde açılabilecektir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16.02.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14517, Karar No: 2010/7266, Tarih: 27.05.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/14517 E.  ,  2010/7266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... İlçesi ...Bölgesi ... ada C-2 Blokta bulunan konutun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, bu nedenle kendisinden senetler aldığını, bir kısmını peşin ödediğini ileri sürerek, bu talebin yasal dayanağının olmadığını, ileri sürerek ödediği bedelin iadesine, verilen senetlerin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının satın aldığı meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş;hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır.Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp, gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan 78.00 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 27.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7381, Karar No: 2014/291, Tarih: 20.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7381 E.  ,  2014/291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2012

NUMARASI : 2012/7-2012/531

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın yargı yolu yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, taraflar arasında sistem kullanım anlaşması bulunduğunu, davalının anılan anlaşmaya aykırı olarak 2005-2009 yıllarına ait müvekkiline bağlı santrallerin anlaşmadaki güç değerlerini aştığı gerekçesi ile 28.04.2010 ve 16.02.2011 tarihli ceza faturaları düzenlediğini, faturaların iptali için yapılan başvuruların sonuçsuz kaldığını, 1.373.879,01 TL ödenmesinin istenildiğini, ödenmesi istenen miktarın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, teminat mektuplarının paraya çevrilmesinin önlenmesi için ihtiyati tedbir kararı verilmesini ve müvekkilinin davalıya 1.373.879,01 TL borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin usul ve yasaya aykırı bir işlemi bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirketin elektrik iletimi faaliyetinde görevlendirilmiş bir iktisadi devlet teşekkülü olduğu, taraflar arasında imzalanmış sistem kullanım anlaşması dikkate alındığında bir kamu tüzel kişiliğine sahip bulunan davalı idare tarafından yürütülen kamu hizmeti sayılan elektrik iletimine ilişkin sistem kullanım anlaşmasının idareye denetim ve anlaşmanın uygulanmasına ilişkin ayrıcalıklı yetkiler tanıdığı, taraflar arasında ortaya çıkan uyuşmazlıkların Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu tarafından çözümleneceğinin belirtilmesinin, sözleşmenin idari nitelikli olduğunu gösterdiği, bu haliyle 2576 Sayılı Kanunun 1. maddesindeki düzenleme dikkate alınarak kamu hizmetlerinde birinin yürütülmesi için yapılan idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davaların çözüm yerinin idare mahkemeleri olduğunun anlaşıldığı belirtilerek, davanın yargı yolu yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davalı Türkiye Elektrik İletim A.Ş.'nin anastatüsüne bakıldığında ''Hukuki Bünye'' başlıklı 3. maddesinde;

"1-Bu Anastatü ile teşkil olunan Türkiye Elektrik İletim A.Ş. (Teşekkül) tüzel kişiliğe sahip, faaliyetlerinde özerk ve sorumluluğu sermayesiyle sınırlı bir İktisadi Devlet Teşekkülü'dür.

2-Teşekkül EPK, K.H.K., ve bu Anastatü hükümleri saklı kalmak üzere özel hukuk hükümlerine tabiidir.

3-Teşekkül Genel Muhasebe Kanunu ile Devlet İhale Kanunu hükümlerine ve Sayıştay’ın denetimine tabi değildir.'' hükmünün yer aldığı görülmektedir.

"1-Bu Anastatü ile teşkil olunan Türkiye Elektrik İletim A.Ş. (Teşekkül) tüzel kişiliğe sahip, faaliyetlerinde özerk ve sorumluluğu sermayesiyle sınırlı bir İktisadi Devlet Teşekkülü'dür.

2-Teşekkül EPK, K.H.K., ve bu Anastatü hükümleri saklı kalmak üzere özel hukuk hükümlerine tabiidir.

3-Teşekkül Genel Muhasebe Kanunu ile Devlet İhale Kanunu hükümlerine ve Sayıştay’ın denetimine tabi değildir.'' hükmünün yer aldığı görülmektedir.

Yine aynı statünün 4/11. maddesi ile, ''İletim sistemine bağlı tüm kamu ve özel tüzel kişiler, Ticaret A.Ş. ve Serbest Tüketiciler ile Bağlantı ve Sistem Kullanım Anlaşmaları; üretim ve dağıtım kamu ve özel tüzel kişiler ile Yan Hizmet Anlaşmaları yapmak'' teşekkülün faaliyetleri arasında sayılmıştır.

Somut olayda uyuşmazlık, taraflar arasında imzalanmış olan ''sistem kullanım anlaşması''ndan kaynaklanmakta olup davalı da anastatüsüne göre özel hukuk tüzel kişisidir.

O halde mahkemece, davalı şirketin, özel hukuk hükümlerine tabi bir İktisadi Devlet Teşekkülü olup, uyuşmazlık konusunun idari bir işlem veya eylem niteliğinde bulunmadığı, uyuşmazlığın çözüm yerinin adli yargı olduğu gözönünde bulundurularak, yargı yolu yönünden görevli olduğunun kabulü ile, uyuşmazlığın esası incelenip, taraf delilleri değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/25232, Karar No: 2012/15588, Tarih: 19.09.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/25232 E.  ,  2012/15588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, Suç eşyasının kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde,

Sanığın hırsızlık suçunu yakınanın aracının kapı kilitlerini sert cisimle zorlayarak açıp kilitlere zarar vererek işlediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCY’nın 151/1. maddesi uyarınca zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında suç eşyasının kabul edilmesi suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK.nun 165, 31/2. maddesindeki suç eşyasının kabul edilmesi suçu için öngürülen cezanın türü ve üst sınırına göre, suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan sanık hakkında aynı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık genel zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 04.02.2006 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımından yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 19.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.