muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5714, Karar No: 2024/5442, Tarih: 04.12.2024

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “davanın kabulü ile 102 ada, 23 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan, fen bilirkişisi tarafından hazırlanan 17/05/2022 tarihli rapora ekli krokide gösterilen 720,00 metrekarelik kısımdaki iki katlı prefabrik betonarme imalathane binası vasıflı muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine, muhdesatın tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesi talebinin reddine” karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile: “muhdesatların kadastro tespit tarihinden sonra davacı tarafından henüz paydaş olmadığı dönemde yaptırıldığı, tapudan 22.09.2017 tarihinde devraldığı zamana dek kullanıma devam ettiği, diğer 1/2 payın ise davalı tarafından üzerine muhdesatlar mevcutken 08.02.2017 tarihinde alındığı, kural olarak muhdesatların arza tabi olup, davalının muhdesatlar üzerinde alım sebebiyle payı oranında hak sahibi olacağı kabul edilmekte ise de davalının muhdesatların yapımına 1998 yılında düzenlenen muvafakat belgesi ile rıza gösteren...'ın torunu olup, muhdesatların davacı tarafından yaptırıldığını bildiği, bilebilecek durumda olduğu, buna göre hak iddia etmesinin mümkün bulunmadığı, satış sebebiyle arzın bedeli dışında muhdesatlara düşen pay bedelinin davalı tarafından ödenmiş olduğunun ispatlanmadığı, mevcut muhdesatların davacı tarafından yaptırıldığının gerek yerel bilirkişi ve davacı tanıklarının beyanları gerekse davalının bildirdiği tanığın açıklamalarından anlaşıldığı” gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; taşınmazda bulunan muhdesatın diğer hissedarlar ile birlikte kiraya verildiğini, tapu kaydında davaya konu binanın davacıya veya öncesine ait olduğuna ilişkin bir şerh olmadığını, müvekkilinin 08.02.2017 tarihinde taşınmazdaki 1/2 hissesini satın aldığını, herhangi bir şerh olmadığı için her hissedarın hak sahibi olduğunu, tapu kaydına güven ilkesi gereğince müvekkilinin iktisabının korunması gerektiğini, kira sözleşmesinde önceki malikin imzasının olması taşınmazda hissesi olduğu inancını oluşturduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5324, Karar No: 2022/19338, Tarih: 22.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/5324 E.  ,  2022/19338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme, defter ve kayıtlarda muhasebe hileleri yapma, defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetme

...

...

Sanıklara yüklenen “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık ...’in sorgusunun yapıldığı 14.02.2014, sanık ...’ın sorgusunun yapıldığı 25.03.2014 ve sanık ...’ın sorgusunun yapıldığı 02.06.2014 tarihlerinden; sanıklara yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında, defter ve kayıtlarda muhasebe hileleri yapma suçu ile defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetme” suçlarının aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 22.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/4022, Karar No: 2014/7769, Tarih: 09.04.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/4022 E.  ,  2014/7769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, iş akdinin 05.11.2012 tarihinde davalı işveren tarafından tek taraflı, haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, davalı işverenin yazılı fesih bildirimi ile fesih gerekçesini de belirtmesi gerekirken, işyerine almayarak iş akdini feshettiğini , usulüne uygun olmayan fesih nedeniyle feshin geçersizliği ile işe iadesine karar verilmesini, işe iade edilmemesi durumunda işe başlatmama tazminatı ve çalışmadığı dönem için 4 aylık ücreti ve sosyal haklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, iş yerinin sezonluk olarak çalıştığını, davacının sezon sonunda iş akdinin askıya alınmasını istemediğini, bu sebeple işçi ile işverenin karşılıklı anlaşarak iş akdini feshettiklerini, 05.11.2012 tarihli fesih tutanağını davacının imzaladığını, ihbar tazminatının davacıya ödendiğini, iş akdi işverence feshedilmiş olsa bile işin sezonluk olması nedeni ile haklı olarak iş akdinin işin ve işletmenin gerekleri uyarınca feshedildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı tarafça iş akdinin 05.11.2012 tarihinde ikale yolu ile sonlandığı ileri sürülmüşse de Alanya 1. Noterliği'nin 15.11.2012 tarih ve 1189 yevmiye nolu davalı işveren tarafından düzenlenmiş ihtarnamesinde bu anlaşmadan bahsedilmediği, iş akdinin verilen görevi yerine getirmeme ve iş yerinin sezonluk olarak çalışması sebebi ile feshedildiğinin belirtildiği, davacı tarafça ikale sözleşmesinin işe başlarken imzalatılan belgelerin daha sonra doldurulması suretiyle oluşturulduğunu ileri sürdüğü, davacı tanıklarının da işe başlarken bir takım matbu belgeleri imzaladıklarını belirttikleri, ikale sözleşmesinin bir kısmının bilgisayar çıktısı, bir kısmının da davalı tanığı tarafından yazılmış davacı tarafından imzalanmış belge olduğunun dolayısıyla bu belgenin matbu imzalatılmış belgelerden ihtarname tarihinden (15.11.2012) sonra oluşturulduğunun anlaşıldığı ayrıca ikale yolu ile son bulan akit için davalının ihbar tazminatı ödemesinin de daha sonradan ileri sürülen karşılıklı anlaşma yolu ile fesih iddiası ile çeliştiği tüm bu hususlar dikkate alındığında iş akdinin ikale yolu ile son bulmadığı, davalı işverence feshedildiği, İşverenin fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorunda olduğu ve hakkındaki iddialara karşı savunmasını almadan bir işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesi, o işçinin davranışı veya verimi ile ilgili nedenlerle feshedilemeyeceği davalının bu prosedüre uymadığı ve fesih sebebini (verilen görevi yerine getirmeme )ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Çalışmanın sadece yılın belirli bir döneminde sürdürüldüğü veya tüm yıl boyunca çalışılmakla birlikte çalışmanın yılın belirli dönemlerinde yoğunlaştığı işyerlerinde yapılan işler mevsimlik iş olarak tanımlanabilir. Söz konusu dönemler işin niteliğine göre uzun veya kısa olabilir. Her zaman aynı miktarda işçi çalıştırmaya elverişli olmayan ve işyerinde yürütülen faaliyetin niteliğine göre işçilerin her yıl belirli sürelerde yoğun olarak çalıştıkları ve fakat yılın diğer dönemlerinde iş sözleşmelerinin, ertesi yılın faaliyet dönemi başına kadar ara vermeyi gerektirdiği işler mevsimlik iş olarak değerlendirilir.

Mevsimlik iş sözleşmeleri 4857 sayılı İş Kanunu'nun 11 inci maddesindeki hükümlere uygun olarak, belirli süreli olarak yapılabileceği gibi belirsiz süreli olarak da kurulabilir. Tek bir mevsim için yapılmış belirli süreli iş sözleşmesi, mevsimin bitimi ile kendiliğinden sona erer ve bu durumda işçi ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanamaz.

Buna karşılık, işçi ile işveren arasında mevsimlik bir işte belirli süreli iş sözleşmesi yapılmış ve izleyen yıllarda da zincirleme mevsimlik iş sözleşmeleriyle çalışılmışsa, değinilen maddenin son fıkrası uyarınca iş sözleşmesi belirsiz süreli nitelik kazanacaktır.

Mevsimlik iş sözleşmeleri, tarafların karşılıklı anlaşmasıyla belirli süreli yapılmışsa sürenin sona ermesi, işçinin ölümü ya da süresinin sona ermesinden önce fesih ihbarıyla iş sözleşmesi sona erer. Belirsiz süreli sözleşme ile işe alınan ve mevsimin sona ermesi nedeniyle işyerinden ayrılan bu işçilerin iş sözleşmeleri kendiliğinden sona ermez, fakat ertesi yılın iş sezonunun başına kadar askıda kalır. Mevsim bitimi ile askıya alınan iş sözleşmesi, tarafların fesih iradesi yok ise feshedilmiş olmaz. Ertesi yıl mevsim başında işe alınmayan işçinin iş sözleşmesi işveren tarafından feshedilmiş sayılır. Fakat davet edildiği halde işbaşı yapmayan işçinin iş sözleşmesi devamsızlık nedeniyle işveren tarafından haklı nedenle feshedilmiş veya işçi tarafından bozulmuş sayılır.

Mevsime tabi olarak yapılan işlerde, belirsiz süreli iş sözleşmesiyle çalışan işçi, hizmet edimini ancak iş mevsiminde ifa etmekle yükümlüdür. Mevsimlik çalışmanın sona ermesi nedeniyle işyerinden ayrılmak zorunda kalan, fakat iş sözleşmesi bozulmamış olan işçi, ertesi mevsim başına kadar işverene hizmet etmek, işveren de ona ücret ödemek zorunda değildir. Bir başka anlatımla, işçi ve işverenin iş sözleşmesinden doğan temel borçları bir sonraki mevsim başına kadar askıya alınmaktadır. Askı döneminde, işçinin iş görme, işverenin ise ücret ödeme borcu ortadan kalkmakta, ancak işçinin sadakat ve kısmen işyerindeki kurallara uyma borcu, buna karşın işverenin de gözetme ve eşit işlem borçları devam etmektedir. İşçi mevsim başında işbaşı yapınca, tarafların askıda olan temel borçları yeniden aktif hale gelir. Mevsim sona ermiş olmasına rağmen, iş sözleşmesi bozulmamış olduğu için yeni mevsim başında tarafların tekrar sözleşme yapmalarına gerek kalmaksızın işçinin iş görme edimini ifa, işverenin de işçisine iş verme ve ücret ödeme borçları yeniden yürürlük kazanacaktır.

İş sözleşmesinin askıda olması, işçinin askı süresi içinde başka bir işverenin emrinde çalışmasına engel değildir. Çünkü işverenin işçisine ücret ödeme borcu, işçinin de iş görme borcu askı süresince yerine getirilmediği için, işçi mevsimlik işe tekrar başlayana kadar başka bir işverenin İş Kanunu kapsamına giren işyerinde çalışabilir. Bu durumda mevsimlik iş, bir tür yıl bazında kısmi süreli iş özelliğini taşıyacaktır. Ancak işveren farklı olduğundan, işçinin askı dönemine rastlayan kıdemi, mevsimlik olarak çalıştığı işyerindeki kıdemine eklenemez. Eğer mevsimlik işçi, askı süresince aynı işverenin diğer bir işinde çalıştırılıyorsa, bu süreler işçinin kıdemi açısından birleştirilecektir.

Mevsimlik iş sözleşmesi ile çalışan işçiler, 4857 sayılı Kanunun 18 inci ve devamı maddelerinde düzenlenen feshin geçerli sebebe dayandırılması, sözleşmenin feshinde usul, fesih bildirimine itiraz ve usulü ile geçersiz sebeple yapılan feshin sonuçları hükümlerinden yararlanırlar. Buna göre mevsimlik işçinin, belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışması, işyerindeki kıdeminin altı aydan fazla olması, işveren vekili olmaması ve işyerinde otuz ve daha fazla işçi çalışması halinde, iş güvencesi olarak belirtilen bu hükümlerden yararlanacaktır. İşveren mevsimlik işçinin iş sözleşmesini, ister fiilen çalışılan dönem, ister askıdaki dönemde olsun, geçerli neden olmadan feshedemeyecektir. Bir başka anlatımla işveren fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve geçerli fesih nedenini açıkça belirtmek zorundadır. İşçinin, mevsim bitiminde iş sözleşmesinin askıya alınması nedeni ile feshin geçersizliğini ileri sürerek işe iade isteminde bulunması mümkün değildir. Zira iş sözleşmesi feshedilmemiş, yeni mevsim başına kadar askıya alınmıştır. Bu olguyu, 4857 sayılı Yasanın 29 uncu maddesinin yedinci fıkrasındaki düzenleme de doğrulamaktadır. Değinilen fıkra hükmü gereğince, mevsim sonu toplu işten çıkarmalarda, toplu işçi çıkarmaya ilişkin hükümlerin uygulanmaması, iş sözleşmesinin feshedilmediği gerekçesine dayanmaktadır.

Somut olayda davacı ile yapılan taraflarca imzalanmış 17.04.2012 tarihli Belirsiz Süreli İş Sözleşmesi 2-14. maddesinde; Personel, işyerinde yapılan işin sezonluk olması nedeniyle turizm sezonu sonunda sözleşme askıya alınır ve askı süresince ücret v.s hiçbir hak talebinde bulunamaz, turizm sezonu başlamadan en geç Mart ayı sonuna kadar yeni sezonda çalışma isteğini işverene yazılı olarak bildirmek zorundadır, aksi halde iş sözleşmesi feshedilir şeklinde hüküm bulunduğu, dosyada bulunan 2012/11. aya ait ... Dönem bildirgesinden askıya alma işleminin bu ayda yapıldığının anlaşıldığı, 05.11.2012 tarihli feshe dair tanıklarca imzalanmış tutanakta ise sezon sonu otelin kapanacak olması nedeniyle iş sözleşmesinin 2-14. madde uyarınca askıya alınacağı bildirilmiş, işçinin iş akdinin askıya alınmasını kabul etmemesi nedeniyle işçinin görevi ve konumu nedeniyle bu dönemde çalıştırılması mümkün olmadığından iş akdinin karşılıklı feshine ve işçiye ihbar tazminatı ödenmesine karar verildiği hususunun şahit huzurunda tutanağa bağlandığı ve tanıkların yeminli beyanlarında bu tarihte tutanağın birlikte imza edildiğinin beyan edildiği, davacı tanığı ... tarafından "bizi yazlı kışlı sürekli çalışmak için işe almışlardı, sezon sonunda bize yeniden yapılandırmaya giriyoruz, sadece turizm sezonu boyunca çalışacağız dediler ve bize küçük bir ihbar tazminatı verdiler ve yeni sezona kadar da kimseyi işe almadılar" şeklinde beyanda bulunulduğu bu anlatımdan davacının sözleşmesinin askıya alınmasını kabul etmediği hususunun açıkça anlaşıldığı, davacının servis müdürü olup attığı imzanın sonuçlarını bilebilecek konumda olduğundan askıya almayı kabul etmediği için iş akdinin feshedildiği, işin sezonluk olması ve davacı ile yapılan sözleşmede sözleşmenin askıya alınacağı konusunda hüküm bulunması nedeniyle işverence yapılan feshin geçerli nedene dayandığı göz önünde bulundurularak davanın reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 25.20 TL harçtan peşin alınan 21.15 TL harcın tenzili ile bakiye 4.05 TL harç giderinin davacıdan alınarak Hazine'ye gelir Kaydına,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 71.65 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 09.04.2014 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24887, Karar No: 2015/38348, Tarih: 23.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/24887 E.  ,  2015/38348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/212498

MAHKEMESİ : Ardahan Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2013

NUMARASI : 2012/133 (E) ve 2013/69 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre ve iddianamede belirtilen silahtan sayılan sopayla "sizin hepinizin a.ına koyacağım, bu sokaktan benden izinsiz kimse geçemez" biçimindeki sözlerin TCK'nın 106/2-a maddesindeki tehdit suçunu oluşturduğu, tanık Onur'un beyanında geçen "Ardahan'ı size dar edeceğim" biçimindeki sözlerin sadece iddianamede anlatılan tehdit eylemini destekleyici şekilde gerekçeli karara konu edildiği, suçun nitelendirmesini ve sübutu değiştirmediği anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit, hakaret ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık B.. S.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 23 /11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4370, Karar No: 2011/3738, Tarih: 01.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/4370 E.  ,  2011/3738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalıya ait petrol bou hatları ile, davacıya ait sulama kanallarının keşişmesi nedeniyle yapılan ek inşaat bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, davacı tacir değildir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre,dosyanın temyiz incelemesi, Yüksek Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin görevine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 01.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7777, Karar No: 2016/6719, Tarih: 01.06.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/7777 E.  ,  2016/6719 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ...'ın sürücüsü, davalı ... 'nin işleteni olduğu, davalı ...'ye ZMMS ile sigortalı olan beton mikserinin önce önündeki dava dışı sürücü ... idaresindeki ot biçme makinasına çarptığını, akabinde çarpmanın etkisiyle karşı şeride geçip murisin içinde yolcu olarak bulunduğu, dava dışı ... idaresindeki araca çarptığını, kazada muris ...'un öldüğünü belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı eş ... için 25.000,00 TL, kızı ... için 10.000,00 TL, oğlu ... için 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 5.000,00 TL cenaze gideri ile davacı eş ... için 60.000,00 TL, davacı 6 çocuğu için ayrı ayrı 35.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleştirilen davada (... Asliye Hukuk Mahkemesi, 2009/272-299) Davacılar vekili, sigorta ödemeleri düşüldükten sonra davacı eş ... için 39.472,00 TL, kızı ... için 12.747,60 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden; davacı eş ... için 35.182,13 TL ve kızı ... için 2.747,60 TL maddi tazminatın asıl davadaki talebe ek olarak davalılar ... ve ...'tan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; uyulmasına karar verilen bozma ilamları, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, Davanın kısmen kabulüne, davacı eş ... için 74.717,44 TL, kızı ... için 12.462,11 TL, oğlu ... için 10.070,92 TL den toplam 97.250,47 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı ... şirketi yönünden dava tarihinden itibaren ve poliçe limit ile sınırlı olarak, diğer davalılar yönünden kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline; davacı ..., ... ve ... için ayrı ayrı taktir edilen manevi tazminat kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına; Davacılar ..., ..., ... ve ... yönünden ayrı ayrı 15.000,00'er TL manevi tazminatın davalı ... şirketi dışındaki davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.