muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14605, Karar No: 2023/14129, Tarih: 11.10.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.11.2019 tarihli ve 2018/361 Esas, 2019/457 Karar sayılı ilâmı ile; toplanan kanıtlara göre davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 16.....2022 tarihli ve 2020/110 Esas, 2022/1431 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 09.11.2022 tarihli ve 2022/11715 Esas, 2022/14621 Karar sayılı ilâmı ile; ... sözleşmesi ... taraflı olarak askıya alınan işçi bakımından 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 408 inci maddesinde düzenlenen işveren temerrüdü hükümlerinin uygulanmasında hukuka aykırı bir yön olmadığı, hâl böyle olunca 6098 sayılı Kanun'un 408 inci maddesine göre işçinin davalı işveren nezdinde çalışmadığı 22.09.2016-19.03.2018 tarihleri arasındaki sürede yapmaktan kurtulduğu giderler ile başka bir ... yaparak kazandığı veya kazanmaktan bilerek kaçındığı yararların hesaplanacak alacak tutarlarından indirilmesi gerekeceği de değerlendirilerek işin esasına girilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği, belirtilen husus dikkate alınmadan karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına ve dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 6098 sayılı Kanun'un 408 inci maddesine göre yapılan araştırmada güncel hizmet döküm cetveli kaydında davacının askı döneminde herhangi bir yerde çalışmasının görülmediği, tarafların beyan dilekçelerinden de anlaşıldığı üzere çalışılmayan dönemde başka bir işten kazanılan veya kazanmaktan kaçınılan yararlar ile yapmaktan kurtulunan giderlerin tespiti yapılamadığından indirime gidilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı vekili; hatalı bilirkişi raporuna göre usul ve yasaya aykırı karar verildiğini, arabuluculuk son oturum tutanağında yer almayan alacak kalemleri için dava şartı yokluğundan usulden ret karar verilmesi gerektiğini, dava konusu alacaklardan müvekkili Belediyenin sorumluluğu bulunmadığını, hesaplamaların hatalı olduğunu, faize ilişkin hüküm kurulmasının da hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davacı vekili; dava dilekçesinin sonuç ve istem kısmında faiz ayrımı gözetilmeksizin tüm alacaklar için yasal faiz talep edildiği, ancak yerleşik içtihatlar ve yasal mevzuat nedeniyle ücret alacağında doğrudan doğruya en yüksek mevduat faizine, diğer alacaklar için ise işletme kredisi faizine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının düzelterek onanması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davalı işverenin dava konusu alacaklardan sorumlu olup olmadığı, alacakların hesaplanması ve alacaklara uygulanması gereken faizin türüne ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 26 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 32 ve 34 üncü maddeleri, 6098 sayılı Kanun'un 408 inci maddesi.

3. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 53 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıda yer alan paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davacı taraf tüm alacaklar için yasal faiz uygulanmasını talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesince ücret alacağı bakımından en yüksek banka mevduat faizini aşmamak üzere yasal faiz; sendikal ikramiye, gıda yardımı ve 1 Mayıs yardımı alacakları için ise en yüksek işletme kredisi faizini aşmamak üzere yasal faize hükmedilmiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davacı taraf tüm alacaklar için yasal faiz uygulanmasını talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesince ücret alacağı bakımından en yüksek banka mevduat faizini aşmamak üzere yasal faiz; sendikal ikramiye, gıda yardımı ve 1 Mayıs yardımı alacakları için ise en yüksek işletme kredisi faizini aşmamak üzere yasal faize hükmedilmiştir.

3. 4857 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesine göre gününde ödenmeyen ücretler için mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı uygulanmakla birlikte davacının talebi ücret alacağına yasal faiz uygulanması yönündedir. Bu nedenle davacının talebi ile bağlı kalınarak yasal faizi aşmamak üzere bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

4. Davacının sendikal ikramiye, gıda yardımı ve 1 Mayıs yardımı alacakları toplu ... sözleşmesine göre hesaplanmış olup toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan bu alacaklara 6356 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmalıdır. Davacının talebi bu alacaklar bakımından yasal faiz uygulanması yönünde olduğundan talep ile bağlı kalınıp yasal faizi aşmamak üzere en yüksek işletme kredisi faizine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın tüm, davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (1), (2), (3) ve (4) numaralı bentlerinin hükümden tamamen çıkartılarak yerlerine; "1- 79.493,03 TL Net ücret alacağının 27.11.2018 tarihinden itibaren yasal faiz oranını aşmamak üzere bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine,

2- 10.843,01 TL Net sendika ikramiye alacağının 27.11.2018 tarihinden itibaren yasal faiz oranını aşmamak üzere en yüksek işletme kredisi faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3- 3.997,96 TL Net gıda yardımı alacağının 27.11.2018 tarihinden itibaren yasal faiz oranını aşmamak üzere en yüksek işletme kredisi faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine,

4- 499,74 TL Net 1 Mayıs yardımının 27.11.2018 tarihinden itibaren yasal faiz oranını aşmamak üzere en yüksek işletme kredisi faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine," bentlerinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7545, Karar No: 2012/11277, Tarih: 12.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/7545 E.  ,  2012/11277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :281-98

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ... avukatı ile ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... ve ...'ten alınmasına, 12.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6117, Karar No: 2024/2661, Tarih: 01.04.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/6117 E.  ,  2024/2661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/487 E., 2023/999 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/332 E., 2023/51 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespiti sırasında tespit harici bırakılan tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine temsilcisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; dava konusu tapusuz taşınmazın dava tarihi itibariyle keşfen saptanan toplam değeri 62.465,62 TL olup, temyize konu edilen bu miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi olan 2023 yılı itibariyle kesinlik sınırı olan 238.730 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.04.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2712, Karar No: 2020/7955, Tarih: 08.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2712 E.  ,  2020/7955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın savunması esnasında müdafii talep etmediğini beyan etmesi ve dosya kapsamına göre sanığa zorunlu müdafii atanmasını gerektirir bir durum olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın haberdar olmadığı müdafiiye yapılan tebliğ geçersiz olduğundan, yokluğunda verilen 25/03/2019 tarihli mahkumiyet hükmünün bizzat sanığa tebliği gerektiği ancak hükmün sanığa tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığından, gerekçeli kararın usulüne uygun olarak sanığa tebliği ile, tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 08/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5309, Karar No: 2019/33, Tarih: 14.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5309 E.  ,  2019/33 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, ... ilçesi, ... mah, ... cad., 514 ada, 47 parsel numaralı taşınmaz üzerinde 634 Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi ve 2. 3. bendi gereği kat irtifakı tesis edilirken, bağımsız bölümlerden her birinin konum ve büyüklüklerine göre hesaplanan değerleri ile orantılı olarak proje tahsis edilmediği için daha önce kurulan kat irtifakının terkin edilmesini ve yeniden belirlenerek düzeltildikten sonra yeni arsa paylarının tapuya tescili istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 514 ada, 47 parselde bulunan taşınmaz üzerinde bağımsız bölümlere ait arsa paylarının 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi uyarınca yeniden düzenlenmesine, karar kesinleştiğinde tapu müdürlüğünce taşınmazda bulunan 80 adet bağımsız bölümün mevcut arsa payları iptal edilerek bilirkişiler ... ve ...'un 02/02/2016 tarihli dz.762 raporlarının .... ve 5. sayfada gösterilen tabloda “Hesaplanan Yeni Arsa Payları” sütununda gösterilen arsa paylarının tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme kararı, kararı temyiz eden bir kısım davacılar vekiline 29/11/2016 tarihinde tebliğ edilmiş olup, temyiz dilekçesi 08/12/2016 tarihinde UYAP vasıtası ile gönderilmiş, harcı da bu tarihte yatırılmıştır. Temyiz talebinin yasal süre içinde yapılmadığı anlaşılmakla HUMK'nın 437. maddesi hükmünde öngörülen 8 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/... Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine 14/01/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12767, Karar No: 2014/1041, Tarih: 23.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/12767 E.  ,  2014/1041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/30437

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2009

NUMARASI : 2009/150 (E) ve 2009/373 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanıkların katılana ait gıda maddeleri toptan dağıtımı yapılan iş yerinde çalıştıkları, alınan sipariş üzerine depodan belgeyle çıkışı yapılan ürünlerin dağıtımı ve tahsilatını yaptıkları, olay tarihinde, belgesiz olarak çıkışı yapılıp ellerinde bulunan bir kısım gıda maddesini esnaflık yapan C.. Ü..'a satarak parasını da katılana iade etmeyip aralarında paylaştıklarının iddia edildiği olayda, katılanın aşamalarda süren ısrarlı iddiası, sanıkların hazırlık aşamasında iddiayı doğrulayan ve suçu kabul ettiklerine dair anlatımları, katılanla arasında husumet bulunmayan tanık Cevat'ın sanıkların mahkemedeki savunmalarını doğrulamadığı gibi, katılanın bu olay nedeniyle darp ettiği sanık Serkan'ın şikayette bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanıklara atılı suçun sabit bulunduğu halde cezalandırılmaları yerine yazılı şekilde, mahkeme aşamasındaki suçu inkara dair savunmalarına itibar edilerek beraat kararı verilmesi.

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, 23/01/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3390, Karar No: 2020/938, Tarih: 05.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/3390 E.  ,  2020/938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 12/06/2013 gün ve 2012/67 - 2013/126 sayılı kararı onayan Daire'nin 09/04/2018 gün ve 2016/9371 - 2018/2494 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına tescilli ve tanınmış "BROWNİ", "BROVNİ" ibarelerini içeren çeşitli markaların bulunduğunu, davalı şirketin yaptığı 2010/03914 sayılı "DANKEK BROWNİE- ISLAK KEK ÇİKOLATALI- Şekil" ibareli marka başvurusuna müvekkilinin itirazlarının davalı TPMK'nin YİDK'nca nihai olarak reddedildiğini, ancak müvekkilinin "BROWNİ" unsurlu markalarının tanınmışlık ve kullanımla ayırt edicilik kazandığını, işaretin ilk kez müvekkilince kullanılmaya başlandığını, ilk tescil edildiği 1986 yılında tüketicinin Browni'yi kek cinsi olarak algılamadığını, müvekkilinin kullanımıyla tüketiciler tarafından bilinir hale geldiğini, bu yönde mahkeme kararlarının bulunduğunu, davalı şirket başvurusundaki "BROWNİE" ibaresi nedeniyle işaretlerin karıştırılacağını, iltibasın doğacağını ileri sürerek davalı TPMK YİDK'nin 2012-M-55 sayılı kararının iptalini, davalı şirket adına başvurusu yapılan 2010/03914 sayılı "DANKEK BROWNİE- ISLAK KEK ÇİKOLATALI- Şekil" ibareli markanın tescili halinde hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 05/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5550, Karar No: 2013/8594, Tarih: 13.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/5550 E.  ,  2013/8594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, avans olarak verilen çekin karşılığı mal teslim edilmediğnden bedelsiz kalan çek nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalılar ayrı ayrı davanın yetkili yer mahkemesinde açılmadığını bildirerek mahkemenin yetkisizlik kararı vermesini istemişlerdir.

Mahkemece, davacı ile davalılardan BMC San.ve Tic....arasındaki yetkili satıcılık sözleşmesinin 61.maddesi gereğince yetkili yer mahkemesinin İzmir Mahkemeleri olarak belirlendiği, davalıların süresi içinde yetki itirazında bulunduğu, taraflar arasındaki sözleşme nedeniyle İzmir Asliye Ticaret Mahkemeleri’nin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/417, Karar No: 2022/618, Tarih: 06.10.2022

**Ceza Genel Kurulu         2021/417 E.  ,  2022/618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 9. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 401-346

Şikâyetçi : ...

Sanık ...’in insan ticareti suçundan TCK’nın 80/1, 62, 50 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezasıyla; fuhuş suçundan ise aynı Kanun’un 227/2, 227/4, 62 ve 50. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 100 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03.05.2011 tarihli ve 203-353 sayılı hükümlerin, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın gönderildiği Yargıtay 8. Ceza Dairesince verilen 16.07.2012 tarihli ve 24136-24677 sayılı görevsizlik kararı üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 17.05.2013 tarih ve 8743-7722 sayı ile;

" Sanıkların savunmalarının aksine insan ticareti ve fuhuş suçlarını işledikleri yönünde mağdurun iddialarını doğrulayacak nitelikte, mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

... 1. Ağır Ceza Mahkemesince 28.10.2013 tarih ve 401-346 sayı ile bozma kararına direnilerek bu kez sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK’nın 109/2, 109/3-b, 109/5, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezasıyla; fuhuş suçundan ise aynı Kanun’un 227/2, 227/4, 62 ve 50. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 100 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar verilmiştir.

Direnme kararına konu bu hükümlerin de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.03.2016 tarihli ve 57839 sayılı "Bozma" istekli tebliğnamesiyle dosyanın gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.12.2016 tarihli ve 336-1697 sayılı yazısı ile 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesi uyarınca inceleme yapılmak amacıyla dosya kendisine gelen Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 01.03.2017 tarihli ve 3-415 sayılı ve Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 05.04.2017 tarihli ve 1844-1863 sayılı karışılıklı görevsizlik kararları üzerine görev uyuşmazlığını çözümleyen Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca 13.07.2017 tarihli ve 150-170 sayılı kararıyla dosyanın intikal ettiği Yargıtay 9. Ceza Dairesince 26.09.2017 tarih ve 2725-8763 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine dosyanın gönderildiği Ceza Genel Kurulunca 16.03.2021 tarih ve 1031-105 sayı ile Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükümlerinin "Yeni Hüküm" niteliğinde olduğu ve Özel Dairece incelenmesi gerektiğine karar verilmiş, Yargıtay 9. Ceza Dairesince 21.10.2021 tarih ve 1186-8604 sayı ile fuhuş suçu bakımından verilen direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.