muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5589, Karar No: 2018/7562, Tarih: 26.11.2018

maddelerinde yetki konusunda benzer düzenlemeler getirilmiş olup 14. maddesinin (1). paragrafında “bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.” hükmü düzenlenmiştir. Öte yandan, iş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus gözönünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetkisizlik kararı verebilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı 01.07.1992 tarihinden itibaren davalı inşaat firmasında 2 ay kadar çalıştığını, işyerinden işe giriş bildirgesinin kuruma verildiğini, ancak her nedense sigortasının yapılmamış oldunu belirterek, davalı şirkette geçen sigortalı çalışmasının tespitini ve bu dönemin sigortalılığından sayılmasına karar verilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamında ... tarafından 01.07.1992 tarihinde davacının işe girdiğine dair bildirgenin kurum kayıtlarına 28.07.1992 tarihinde girdiği, işyerinin adresinin ... ... Mah. ... Sok. No:135 ... olduğu olduğu anlaşıldığı yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde; eldeki davada yetkili mahkeme işçinin işini yaptığı iş yeri bulunduğu yer mahkemesidir. Bu durumda, uyuşmazlığın .... İş Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince İstanbul 36. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13423, Karar No: 2010/1177, Tarih: 08.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/13423 E.  ,  2010/1177 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Davacı, trafik kazası sonucu ölen sigortalının haksahiplerine bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hükmün, davacı avukatı ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ...'ten alınmasına, 08/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2011/1758, Karar No: 2011/1598, Tarih: 16.03.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/1758 E.  ,  2011/1598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tük.Mah.Sıf).

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 16.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4771, Karar No: 2012/6015, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/4771 E.  ,  2012/6015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.04.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil ile ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekilleri ve asli müdahil ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, arsa sahipleri ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, yükleniciye isabet eden bağımsız bölümün arsa sahibinden satın alındığı iddiası ile tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.Başlangıçta genel mahkemede arsa sahibine karşı dava açılmış, yargılama sırasında mahkemece yargılamaya tüketici mahkemesi sıfatıyla devam edilerek esastan sonuçlandırılmıştır.4077 sayılı Tüketicinin Korunması hakkındaki yasa açısından önemli olan davanın taraflarının Yasanın 3.maddesinde tanımları yapılan kişilerden olması, yerine getirilmesi istenen hakkın da yasada tanımlanan satıcı ile yine yasada tanımı yapılan tüketiciyi ilgilendirmesidir. 4077 sayılı Yasanın 3. maddesinin (f) bendindeki tanıma göre de; satıcı: kamu tüzel kişileri dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetler kapsamındaki tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri ifade eder. Davalı arsa sahibi yasada tanımlanan satıcı niteliği bulunmadığı, 4077 sayılı Yasanın 23. maddesinde hükme bağlanan tüketici mahkemesinin görev kapsamına alınmadığı görülmektedir. Dava konusu bağımsız bölüm her ne kadar inşaat sözleşmesi gereğince yüklenici hissesine isabet eden bağımsız bölümlerden ise de, halen tapuda davalı arsa sahibi ... adına kayıtlı olup 18.02.2009 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile davacıya satışı vaat edildiğinden ve yüklenici ile davacı arasında da bir akdi ilişki mevcut olmadığından davanın tüketici mahkemesinde değil genel mahkemede görülmesi gerekir.Mahkemece, kamu düzenine ilişkin olan görev hususu gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 30.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19848, Karar No: 2014/24465, Tarih: 18.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19848 E.  ,  2014/24465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2014

NUMARASI : 2012/64-2014/133

Hüküm süresi içinde davalı Ö.. İ..P.. Temizlik Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4172, Karar No: 2019/10234, Tarih: 20.06.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/4172 E.  ,  2019/10234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı, tehdit (sanık ...); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar)

HÜKÜM : Sanık ...’in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına; sanık ... ile sanıklar ..., ... ve ...’ın diğer atılı suçlardan beraatlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve katılan ... vekilinin anılan hükme yönelik temyiz istemi CMK'nın 264. maddesine göre itiraz kabul edilerek bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından,incelemenin sanıklar haklarında kurulan diğer hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihinde on yedi yaşında bulunan mağdurenin erkek kardeşi olan katılan ...'in, mağdureye yönelik işlenen suçlardan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle vekilinin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 20.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1837, Karar No: 2009/6547, Tarih: 07.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/1837 E.  ,  2009/6547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :19.10.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün kusur, manevi tazminat, iştirak nafakası ve vekalet ücreti yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün duruşmalı temyiz eden davalı vekili Av. G.. Ç.. ile temyiz eden karşı taraf vekili Av. Y.. Ş.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanma davası içinde talep edilen boşanmanın fer'isi olan tazminatların kabul veya reddi halinde, kabul edilen miktar üzerinden talep eden lehine, reddedilen kısım üzerinden de diğer taraf yararına vekalet ücreti takdir edilmesinin mümkün bulunmamasına göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, kusur dereceleri ve özellikle kişilik haklarına saldırı niteliğindeki olaylar dikkate alınarak davacı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat çoktur.

Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün 2. bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin 1. bentte açıklanan nedenle ONANMASINA,aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna,temyiz peşin harcın davalıya geri verilmesine işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 07.04.2009 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerekir.

Açıklanan sebeplerle sayın çoğunluğun bozma doğrultusunda oluşan görüşüne iştirak etmiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2017/3350, Karar No: 2017/5946, Tarih: 21.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/3350 E.  ,  2017/5946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Yedieminde bulunan suça konu emval, testere, balta ve pat pat traktörünün müsaderesi hakkında her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 21.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/262, Karar No: 2015/13529, Tarih: 24.11.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/262 E.  ,  2015/13529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KUŞADASI SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2010/360-2013/947

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...............l'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Davacı, davalı ile 1/2’şer oranda malik oldukları 723 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 20 numaralı bağımsız bölümü davalı kullandığı halde kendisine herhangi bir kullanım bedeli ödenmediğini, açtığı ortaklığın giderilmesi davası sonucu satış yolu ile ortaklığının giderilmesine karar verildiğini ileri sürerek davalının evi kullanmayı bıraktığı 29/09/2008 tarihinden itibaren hesaplanacak ecrimisilden fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla 4.500-TL ecrimisilin tahakkuk ettiği dönemler itibari ile her dönemin başlangıç tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının taşınmazdan yararlanma isteğini hiçbir zaman bildirmediğini, tek başına ortaklığın giderilmesi davası açılmasının intifadan men koşulunun gerçekleşmesi için yeterli olmadığını, açılan davada ayrıca ve açıkça taşınmazdan yararlanma isteğinin bildirilmesi gerektiğini, davacının açmış olduğu ortaklığın giderilmesi davasındaki dava dilekçesinde taşınmazdan yararlanma isteği bulunmadığından davanın açılması ile intifadan men koşulunun kabulünün mümkün olmadığını, taşınmazı kullanmasına davacının zımni muvafakatı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, intifadan men koşulunun gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden, çekişme konusu 723 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 20 nolu tripleks mesken niteliğindeki bağımsız bölüm ½’şer oranda davacı ve davalı adına kayıtlı iken, davacı tarafından 09/02/2009 tarihinde Kuşadası Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/122 E. sayılı dosyası ile açılan ortaklığın giderilmesi davası sonucu, ortaklığın satış yolu ile giderilmesine karar verildiği, kararın deracattan geçerek 16/03/2010 tarihinde kesinleştiği, Kuşadası Satış Memurluğu’nun 2010/10 esas sayılı satış dosyasında, taşınmazın davacıya ihale edildiği ve ihalenin kesinleştiği anlaşılmaktadır.

./....

./....

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Somut olayda, davacı tarafından açılan ortaklığın giderilmesi davası ile davalının intifaden men edildiği sabittir.

Hâl böyle olunca, ortaklığın giderilmesi dava dilekçesinin davalıya tebliğ edildiği 09/03/2009 tarihinden, dava tarihi olan 25/05/2010 tarihine kadar hesaplanacak ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacının temyiz itirazı açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/13285, Karar No: 2013/12522, Tarih: 20.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/13285 E.  ,  2013/12522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada Patnos Sulh Hukuk ve Taşlıçay Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vesayet hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda, Patnos Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından vesayet altına alınan kısıtlı ...'in vasi Şebab İlden ile birlikte "... Mah. Deprem Evleri Küme Evleri No:34 .../ ..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmesine ve kısıtlının yerleşim yerinin değiştiğinden söz edilerek mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 412. maddesinde vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişinin yerleşim yerini değiştiremeyeceği, yerleşim yerinin değişmesi halinde yetkinin yeni vesayet dairesine geçeceği hüküm altına alınmıştır. Aynı Kanunun 462/14 maddesinde de vesayet altındaki kişinin yerleşim yerinin değiştirilmesinin vesayet makamının iznine bağlı olduğu belirtilmiştir. Bu halde vesayet makamı olan Patnos Sulh Hukuk Mahkemesinin kararı aynı zamanda kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin niteliğinde olup, uyuşmazlığın Taşlıçay Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Taşlıçay Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14295, Karar No: 2012/8938, Tarih: 25.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14295 E.  ,  2012/8938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/08/2011 tarih ve 2011/249-2011/342 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25.05.2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. .....ile davalı vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden tahsil ettiği halde geri ödemediği paranın tahsili için Almanya Cumhuriyeti Mahkemesi nezdinde açılan davanın kabul edildiğini ve bu kararın kesinleştiğini ileri sürerek, anılan yabancı mahkeme kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, 1965 tarihli Lahey Sözleşmesi'nin 10. maddesindeki posta yoluyla tebligat usulüne Türkiye’nin çekince koyduğu, tenfizi istenen kararın da davalıya posta yoluyla tebliğ edildiği için tenfizi mümkün olan kesinleşmiş bir karardan söz edilemeyeceği, TTK 405/2 maddesi uyarınca pay sahiplerinin şirkete sermaye olarak verdiklerini geri isteyemeyeceği, tenfizi istenen kararın TTK 329 ve 405. maddelerine aykırı sonuç doğuracağı için kamu düzenine aykırı bulunduğu, Türk mahkemelerinde açılan davaların ret edilmesi nedeniyle tenfizin kabul edilmesi sonucunun eşitliği zedeleyeceği ve hissenin davacı elinde olması nedeniyle mükerrer tahsilata yol açabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi yönünden ise; dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere mahkemece, tenfizi istenilen kararın Türkiye ile Almanya arasında 28.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi hükümlerine göre diplomatik yollarla yapılmadığı, posta yolu ile kararın davalıya tebliğ edildiği, dolayısı ile kararın usulünce kesinleşmediği, kesinleşmeyen yabancı mahkeme kararının tenfizinin mümkün bulunmadığı, ayrıca, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının kamu düzenine ilişkin TTK’nın 329 ve 405/2. maddelerine aykırı olduğu şeklindeki yazılı diğer gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.