muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3174, Karar No: 2017/7198, Tarih: 04.07.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/3174 E.  ,  2017/7198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma,mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuk hakkında, hırsızlık suçundan ceza belirlenirken, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak, TCK'nın 168. maddesine göre indirimin TCK'nın 31. maddesine göre indirimden önce uygulanması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 04.07.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9847, Karar No: 2023/7612, Tarih: 22.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/9847 E.  ,  2023/7612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/52 E., 2015/195 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk (Ssç) hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 13.02.2014 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2015 tarihli ve 2014/52 Esas, 2015/195 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçlardan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 31 inci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Kararın hukuka ve mevzuata uymadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemenin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Kararın hukuka ve mevzuata uymadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemenin Kabulü

Yapılan yargılama ve tüm delillerin değerlendirilmesinde Ssç'nin on beş yaşından küçük bulunan mağdureye karşı 17.06.2013 tarihinde ormanlık alanda, 18.06.2013 tarihinde ise Semih isimli bir şahsın bakkal dükkanında anal yoldan organ sokmak suretiyle ve mağdurenin rızasıyla cinsel istismarda bulunduğu, ayrıca mağdureyi hürriyetinden yoksun bıraktığı, olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu, suça sürüklenen çocuğun ikrarı, mağdurenin beyanları, doktor raporları ve tüm dosya kapsamı itibarıyla anlaşılmış, ancak suça sürüklenen çocukla ilgili olarak Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinin 16.05.2015 tarih ve 198 sayılı raporuna göre Ssç'de majör depresif bozukluk tanısının olduğu, işlemiş olduğu iddia olunan suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu suça yönelik davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmediği kanaatine varıldığı belirtilmiş, raporun dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, Ssç'nin duruşmada gözlemlenen hali ve Sosyal İnceleme Raporu dikkate alındığında rapora itibar edilmesi gerektiği kanaatine varıldığı ve bu nedenle suça sürüklenen çocuk hakkında hukuki süreçte belirtildiği şekilde hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı olan suç adının çocuğun nitelikli cinsel istismarı olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

2. Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış, temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2015 tarihli ve 2014/52 Esas, 2015/195 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22424, Karar No: 2013/19216, Tarih: 03.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/22424 E.  ,  2013/19216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.10.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11093, Karar No: 2010/14009, Tarih: 10.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/11093 E.  ,  2010/14009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil ve elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... İli, Merkez, ...Mahallesi 779 ada 62 parsel sayılı 1673,90 m² yüzölçümündeki taşınmazın, tapuda davalı ... adına koruluk vasfıyla kayıtlı olduğunu, yörede 64 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından 2007 yılında 6831 Sayılı Yasa gereği Orman Kadastrosu ve 2/B uygulama çalışması yapıldığını, çekişmeli taşınmazın 2007 yılında yapılan ve kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığını belirterek davalı ... adına koruluk niteliği ile kayıtlı olan tapu kaydının iptali ve orman niteliği ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece,davanın kabulüne ve ... Merkez, Kirazlıdere Mahallesi, Cilt:6, Sayfa:513, Cinsi: koruluk olan 1673,90 m² yüzölçümündeki davalı ... Hazinesi adına kayıtlı 779 ada 62 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile, orman vasfıyla hazine adına kayıt ve tesciline, dava konusu taşınmazın iyi niyetli üçüncü kişilere devir ve temlikini ve üzerinde aynı hak tesisini önlemek için tapu kaydına konulan ihtiyati tedbir şerhinin karar kesinleşinceye kadar devamına ve karar kesinleşinceye kadar davalının dava konusu taşınmaza vaki müdahalesinin men'ine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan tapu kaydının iptali, tescili ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 04/10/2006 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve ... biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 10/11/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12060, Karar No: 2015/4461, Tarih: 19.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/12060 E.  ,  2015/4461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARABURUN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/01/2014

NUMARASI : 2011/75-2014/5

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ile davalılardan .. A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; mülkiyeti, davalı G.. A..ye; işletme ve bakımı ise, diğer davalılara ait olan enerji nakil hattı tellerinin, yere çarpması sonucu orman yangını çıktığını; davalıların, eylemlerinden dolayı müvekkili idarenin toplam 23.940,09 TL zarara uğradığını ileri sürerek; anılan zararın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, daha sonra ıslah ile toplam talebini 52.663,38 TL' ye yükseltmiştir.

Davalılar vekili, cevap dilekçesinde; ayrı ayrı, kusur ve sorumluluklarının bulunmadığını savunarak; davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre, yangın nedeniyle oluşan zarardan davalı G.. A..nin sorumlu olduğu, diğer davalıların kusurlarının bulunmadığı gerekçesiyle; davacının, davalı G.. A..ye karşı açtığı davanın kabulüne; diğer davalılar aleyhine açtığı davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalı G.. A.. vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 281. maddesinde; Tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise, bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebililecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca, gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

Somut olayda; mahkemece bilgisine başvurulan orman yüksek mühendisi tarafından düzenlenen, 26/11/2013 tarihli raporda; direk dibinde kalan yanıcı maddelerin tutuşmasıyla yangın başladığı, yanıcı maddelerin temizlenmesi için yeterli bakım yapılmadığı, bu nedenle davalıların bakım görevindeki ihmallerinin ve zarardan sorumluluklarının takdirinin mahkemeye ait olduğu açıklanmıştır. Bilgisine başvurulan elektrik mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 19/11/2013 tarihli raporda ise; yangının zincir izalatörü piminin yerinden çıkarak, iletkenin toprağa temas etmesi sonucu oluşan kısa devre neticesi mevsim itibariyle kuru otların tutuşması sonucu çıktığı, söz konusu malzemenin çok küçük olması nedeniyle periyodik bakımının ve bakım sırasında fark edilmesinin mümkün olmadığı, ilk yapım sırasında malzemenin kalitesiz olarak seçilip kullanıldığı ve montajın hatalı yapıldığı, açıklanan nedenlerle olaydaki sorumluluğun davalı G.. A..ye ait olduğu, diğer davalıların kusurlarının bulunmadığı vurgulanmış; bu rapor, mahkemece, hükme esas alınmıştır. 26/11/2013 tarihli bilirkişi raporu ile hükme esas alınan ve elektrik mühendisi tarafından düzenlenen 19/11/2013 tarihli bilirkişi raporu arasındaki, tarafların kusur ve sorumlulukları açısından oluşan çelişkinin giderilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Ne var ki, mahkemece, bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden hüküm verilmiştir.

O halde, mahkemece; dosyanın, aralarında elektrik mühendisi ve orman yüksek mühendisinin de bulunduğu, 3 kişilik yeni bir bilirkişi kuruluna verilmesi; tarafların kusur ve sorumlulukları açısından farklı sonuçlar içeren iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi ve tarafların bilirkişi raporlarına karşı itirazlarını da karşılanması konusunda rapor alınıp, hasıl olacak sonuç dairesinde hüküm tesis edilmesi gerekirken; eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı bulunmuş, bu husus taraflar yararına bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 19/03/2015tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3189, Karar No: 2011/2959, Tarih: 03.10.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/3189 E.  ,  2011/2959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi olan 02.07.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 03.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22409, Karar No: 2015/23136, Tarih: 24.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/22409 E.  ,  2015/23136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı ... İl Özel İdaresi bünyesinde  4875 sayılı Yasa hükümlerine  tabi  kadrolu işçi olarak çalıştığını,  davacının daha önce Köy Hizmetleri  bünyesinde  çalıştığını, ancak kuruluşun  kapanması ile  davacının il özel idaresi personeli  olduğunu,  yine  davacının baştan  beri Yol İş  Sendikasına üye  işçilerden olduğunu, davacının daha sonra  başbakanlık  ve işçi sendikaları ile yapılan  protokoller ile daimi  kadroya geçildiğini,  ancak geçmiş  dönem çalışmalarının davacının  kademe ve derecesine yansıtılmadığını,  oysa konuya  ilişkin çıkarılan   genelgede  intibak sırasında  bu durumun  gözetilmesi gerektiğini,  davacının   üye olduğu sendika  ile işveren arasında imzalanan ve  01/03/2011 tarihli TİS'in  17. maddesinin  4. paragrafı  gereği intibak  sırasında  davacının  geçmiş hizmetlerinin  dikkate alınması gerektiğini, davacının   Köy Hizmetleri bünyesinde  çalışmakta iken her yıl  başlatıldığını,  oysa davacının  çalışmasının  kesintisiz olduğunu ve sürekli  yenilenerek de  sözleşmenin  belirsiz hale geldiğini,  yine davacının  belirtilen  döneme ait  yıllık izin ücretlerini  almadığını belirterek   ücret farkı,   akdi ilave tediye  farkının,   yasal ilave  tediye farkının, yıpranma prim farkının ve   yıllık izin ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda Av. ... tarafından düzenlenen 27.6.2014 tarihli bilirkişi raporunda ücret farkı, yasal ilave tediye, akdi ilave tediye izin ücreti ve yıpranma prim farkı alacakları net olarak hesaplandığı halde brüt olarak kabulüne karar verilmesi hatalı olup bu husus bozma nedeniyse de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin silinerek yerine,

"3,612,31 TL net ücret farkı alacağının 01/03/2011 tarihli TİS'in 103. maddesi gereğince ödenmesi gereken tarihlerden itibaren işleyecek işletme kredisi faiz oranını geçmemek üzere en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin silinerek yerine,

"3,612,31 TL net ücret farkı alacağının 01/03/2011 tarihli TİS'in 103. maddesi gereğince ödenmesi gereken tarihlerden itibaren işleyecek işletme kredisi faiz oranını geçmemek üzere en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

"523,43 TL net yasal ilave tediye alacağının 100,00 TL'sinin dava tarihi, bakiyesi olan 423,43 TL'sinin ıslah tarihi olan 09/09/2014 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,

"656,78 TL net akdi ilave tediye farkının TİS 104. maddesine göre ödenmesi gereken tarihlerden itibaren işleyecek  işletme kredisi faiz oranını geçmemek üzere en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

"426,29 TL  net izin ücreti alacağının, 150,00 TL'sinin dava tarihi,276,29 TL 'sinin ıslah tarihi olan 09/09/2014 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlite davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,

"485,58 TL net yıpranma prim farkının TİS 103'de belirlenen ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek işletme kredisi faiz oranını  geçmemek üzere en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA,  temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 24.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/110, Karar No: 2010/161, Tarih: 29.06.2010

8. Ceza Dairesi 2010/8-110 E., 2010/161 K.

**8. Ceza Dairesi 2010/8-110 E., 2010/161 K.**

**- BİLEŞİK SUÇ

- FİKRÎ İÇTİMA

- KİŞİYİ HÜRRİYETİNDEN YOKSUN KILMA

- ZİNCİRLEME SUÇ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 37 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 43 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 63 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 109 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanıklar M... T... , O... Ç... ve O... B... 'nun, cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı TCY'nın 37/1 maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 109/2, 3-b ve 62. maddeleri uyarınca, mağdur adedince 4'er kez ayrı ayrı 3 yıl 4'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, haklarında aynı Yasanın 53 ve 63. maddelerinin uygulanmasına,

Sanıklar Mehmet Tosun, O... Ç...ve O... B...'nun, geceleyin cebir kullanmak suretiyle konut dokunulmazlığını ihlal suçundan 5237 sayılı TCY'nın 116/4, 119/1-c ve 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 1'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, haklarında aynı Yasanın 53 ve 63. maddelerinin uygulanmasına,

Sanıklar M... T... , O... Ç... ve O... B... 'nun, mala zarar verme suçundan cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasının şikayetçinin sanıklar hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle 5237 sayılı TCY'nın 73/4 ve 5271 sayılı CYY'nın 223/8. maddesi uyarınca düşmesine,

Sanıklar tarafından gerçekleştirilen kasten yaralama eylemlerinin, 5237 sayılı TCY'nın 86/2. maddesi kapsamından basit yaralama niteliğinde olması ve bu eylemlerin, cebir kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunun unsuru olması nedeniyle, kasten yaralama suçundan açılan kamu davalarında 5237 sayılı TCY'nın 109/6. maddesi de nazara alınarak karar verilmesine yer olmadığına,

Sanıklara verilen cezanın miktarı, tutuklulukta geçirdikleri süre, isnat olunan suçların niteliği ve cezanın miktarı nazara alındığında kaçma olasılıkları da nazara alınarak ayrı ayrı hükmen tutuklanmalarına ilişkin, Ünye Asliye Ceza Mahkemesince verilen 04.05.2009 gün ve 141-348 sayılı hüküm, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 25.12.2009 gün ve 14088-16644 sayı ile; tüm temyiz itirazların reddiyle tebliğnameye aykırı olarak onanmıştır.

Yargıtay C.Başsavcılığınca 29.04.2010 gün ve 86447 sayı ile;

"İtiraz, sanıkların mağdurlar C... A... , A... G... ve O... K... 'ın hürriyeti tahdit suçlamasından kurulu mahkûmiyet hükümlerinin onanması kararına yönelik bulunmaktadır.

Anayasamızda güvence altına alınmış olan kişi özgürlüğünün her türlü saldırıdan korunmasına yönelik önlemler alınması devlete düşen ödevlerin başında gelmektedir. Korunan hukuki yarar özgürlüğün ihlalidir. Özgürlük maddi olmayan bir menfaattir. Geleneksel doktrine göre özgürlük kalınan yeri seçme, istediği yerde kalıp istediği yere gitme ve hareket serbestisidir. Anayasamız 19. maddesi ile kişi özgürlüğü güvence altına almıştır.