muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14496, Karar No: 2015/31962, Tarih: 11.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/14496 E.  ,  2015/31962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/371817

MAHKEMESİ : Van 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2008/120 (E) ve 2013/338 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Koşulları bulunmadığından, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 1412 sayılı CMUK'un 318. ve 5271 sayılı CMK'nin 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının hak yoksunlukları ile ilgili kısmının "5237 sayılı TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK’nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK’nin 53/3 maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmalarına” şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/11/2015 gününde Üye M. Metin Kaya'nın karşı oyu üzerine oyçokluğu ile karar verildi.

1) Sanık C.. Ö.. soruşturmadaki anlatımında mağdur Ayfer'in daha evvel kiracıları olduğunu arkadaşı İlknur ile aynı evde kaldıklarını, İlknur izinde iken mağdur Ayfer'in evde bulunan bana ve kız arkadaşım İlknur'a ait eşyaları haber vermeden satıp parasını aldığını olay günü de karşılaştıklarında kendisine hakaret ettiğini iddia etmesi karşısında TCK'nin 29. maddesi gereğince sanık lehine haksız tahrikin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2) Adli Tıp Kriterlerine göre yüz deyiminin kişiye cepheden bakıldığında boyun ve kulakları dahil başın gözle görünen ön kısmını ifade etmektedir.

Sanık müdafii tüm aşamalarda mağdurun boyun kısmının sağ tarafında bulunan ve kulak kepçesinden ensedeki saça doğru uzanan yaraya cepheden bakıldığında mağdurun yüzünde herhangi bir yara görülmediğini iddia etmiştir.

14.05.2009 tarihli celsede yargıç tarafından da mağdur gözlemlenerek bu husus tespit edilip, mağdurenin yüzünde herhangi bir yara görülmediği belirtilmiştir.

Sanık müdafii tüm aşamalarda mağdurun boyun kısmının sağ tarafında bulunan ve kulak kepçesinden ensedeki saça doğru uzanan yaraya cepheden bakıldığında mağdurun yüzünde herhangi bir yara görülmediğini iddia etmiştir.

14.05.2009 tarihli celsede yargıç tarafından da mağdur gözlemlenerek bu husus tespit edilip, mağdurenin yüzünde herhangi bir yara görülmediği belirtilmiştir.

Bu durum karşısında mağdure Ayfer'in mevcutlu olarak Adli Tıp İlgili İhtisas Dairesine gönderilerek, sağ kulak kepçesinden ensedeki saçlı deriye doğru uzanan yaraya cepheden bakılarak, başın ön kısmında mevcut yaranın görülüp görülmediği, bu yaranın yüz sınırlarına dahil bir yara olup olmadığı hususu açıklığa kavuşturalarak her türlü şüpheden uzak, varılan sonuca göre cezanın tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde eksik soruşturma ile hüküm kurulması bozmayı gerektiği düşüncesinde olduğumdan çoğunluk görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2016/23992, Karar No: 2018/10423, Tarih: 02.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/23992 E.  ,  2018/10423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tazminatların ve yoksulluk nafakasının reddi ve vekalet ücreti yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, kusur belirlemesi, tazminatların reddi, çocuklar lehine hükmedilen nafakaların miktarı, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakası ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuklar ...'nın ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Mahkemece, evlilik birliğinin tarafların eşit kusurlu davranışlarıyla temelinden sarsıldığı kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ve davacı- karşı davalı kadının yoksulluk nafakası talebi tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle reddedilmiştir. Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK m. 175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, 04.03.2016 tarihli tutanağa göre en son 22.09.2014 ve 31.05.2015 tarihleri arasında çalışmasının olduğu, sonrasında her hangi bir geliri olmadığı, malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği anlaşılmaktadır. O halde, davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken, isteğin reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.10.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/18466, Karar No: 2022/682, Tarih: 13.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/18466 E.  ,  2022/682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının, sanıklar ve suça sürüklenenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümleri temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK’nın 122/1-b, 116/2, ve 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, 14/10/2014 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

3) Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıklara verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıklara verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1509, Karar No: 2009/2072, Tarih: 31.03.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/1509 E.  ,  2009/2072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ...’nün dayanağını oluşturan Ramazan oğlu ... Bey oğlu Piri ... Bey’e aik R.evvel 960 tarihli vakfiyenin (Ramazanzade Vakfı), tapu kaydı niteliğinde olup olmadığının belirlenebilmesi için, vakfiye defterinin taşınmaz üzerindeki mülkiyet ve tasarruf haklarını belirtip belirtmediği, taşınmaz üzerindeki haklara ilişkin değişimlerin vakfiye defteri üzerinden yürütülüp yürütülmediği, vakfiye defterinin düzenlendiği tarihte düzenleyenlerin ve üzerinde mülkiyet ve tasarrufa ilişkin değişiklikleri yapanların yetkili olup olmadıkları, vakfiyeye ilişkin defteri tutanların yetkileri kalktıktan sonra veya yürürlüğe giren yeni yasal düzenlemelere göre vakfiye defterinin tapu idaresine zamanında aktarılıp aktarılmadığı ve sonuç itibariyle dayanak vakfiyenin tapu kaydı niteliğini kazanıp kazanmadığının ilgili mercilerden sorularak alınacak cevapların dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16629, Karar No: 2013/13361, Tarih: 16.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/16629 E.  ,  2013/13361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün BOZULMASINA ilişkin olarak daireden verilen 06.12.2012 gün ve 2012/8209-8932 E.K. sayılı ilamın karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine, usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle, yerinde olmayan karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesi gereğince REDDİNE, aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 219,00 TL para cezasının karar düzeltme isteğinde bulunan davalı ...'ten alınmasına, ret harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 16.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20533, Karar No: 2016/22784, Tarih: 06.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/20533 E.  ,  2016/22784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacının.......2016 tarihinden sonra çalışması görünen işyerinin davalı .... .... (...)'...... işyeri olup olmadığı... davacının belirtilen tarihten sonra... davalı ...' ... ihale alan şirketler nezdinde çalışmasını sürdürüp sürdürmediğini tespite yarar ... türlü delil... belge ... varsa ... ... ...şirket... ...şirketler arasındaki hizmet alım sözleşmesinin incelenmesine ihtiyaç duyulduğundan getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ......2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/747, Karar No: 2018/6370, Tarih: 25.04.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/747 E.  ,  2018/6370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunmasının zorunlu olduğu, elektrik idaresinin ise özelleştirildiği bu sebeple kayıt dışı elektrik kullanımının engellenmesini sağlayan mühürlemenin kamu güvencesine haiz olmadığı, ilgili kanunlarda özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmediği, buna göre özel hukuk tüzel kişisinin kamusal yetki kullanma hakkı olmadığından, Anayasa ve Kanuna dayalı kamusal yetkiyi kullanan bir makam tarafından konulmuş mühürleme güvencesinin özelleştirme nedeniyle sona erdiği bu nedenle sanığa yüklenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/04/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10140, Karar No: 2016/12672, Tarih: 05.12.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/10140 E.  ,  2016/12672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 2759 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle;

1-Dava konusu ...Köyü 2759 parsel sayılı taşınmazın 19.2.2014 olan değerlendirme tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 2759 parsel sayılı taşınmazın 19.02.2014 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen ... 467 ada 16 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 24.04.2006 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... 467 ada 16 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2014 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... 467 ada 16 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7795, Karar No: 2015/3125, Tarih: 01.06.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/7795 E.  ,  2015/3125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın soruşturma sırasında verdiği ifadesinde aynı yerden iki gün önce çalınan eşyalardan bir kısmının suça sürüklenen çocuğun yakalandığı sırada yer göstermesi üzerine müştekiye ait bahçeye komşu olan yerde otların arasında gizlenmiş vaziyette bulunması, katılana ait eşyalardan bir kısmının hiç iade edilmemesi, yaş küçüklüğü nedeniyle haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen çocukların anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre; ilk hırsızlık olayının da suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiği anlaşıldığından tebliğnamedeki 2 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve hırsızlık ile mala zarar verme suçları yönünden nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Dosyada mevcut kroki, olay yeri görgü ve tespit tutanağı, katılan ve tanık anlatımlarına göre suça konu yerin etrafı çevrili, içinde ev ile birisinde bıldırcın beslenen müştemilatların bulunduğu konut niteliğinde olduğu, katılanın iş yerinde sattığı eşyalardan bir kısmını burada muhafaza etmiş olması nedeniyle söz konusu yerin iş yeri olarak kabul edilemeyeceği nazara alınıp ek savunma hakkı tanınmak suretiyle TCK'nın 116. maddesinin 1. fıkrasından hüküm kurulması yerine aynı maddenin 2. fıkrasıyla uygulama yapıması,

2- İddianamedeki anlatım ve dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuğun hem yakalandığı gün ve hemde iki gün öncesinde hırsızlık amacıyla katılana ait ev ve müştemilatına girdiği gözetilerek hakkında mala zarar verme dışındaki suçlardan kurulan hükümlerde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Suça sürüklenen çocuğun katılan tarafından yakalandığı sırada komşu bahçede sakladığı çalmış oduğu bir kısım eşyaların yerini gösterip soruşturma aşamasında katılana iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi gereğince katılandan kısmi iadeye rıza gösterip göstermeyeceği sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Yasanın 168/1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

3- Suça sürüklenen çocuğun katılan tarafından yakalandığı sırada komşu bahçede sakladığı çalmış oduğu bir kısım eşyaların yerini gösterip soruşturma aşamasında katılana iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi gereğince katılandan kısmi iadeye rıza gösterip göstermeyeceği sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Yasanın 168/1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

4- Dosyada mevcut adli sicil kaydına göre suç tarihinden önce her hangi bir hükümlülüğü bulunmayan ve suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından tayin edilen kısa süreli hapis cezalarının TCK'nın 50/3. maddesine göre para cezası veya tedbirlerden birisine çevrilmesinin zorunlu olduğunun düşünülmemesi,

5- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda katılanın suça sürüklenen çocuğa atılı suçtan doğan herhangi bir maddi zararının bulunmadığı, konut dokunulmazlığını bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı ve adli sicil kaydına göre suç tarihi itibariyle kasıtlı bir suçtan hükümlülüğü bulunmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, "müştekinin zararının tam anlamıyla giderilmemiş olması” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

6- Hırsızlık suçundan hükmedilip ertelen ceza miktarından daha az olacak şekilde denetim süresi belirlenmek suretiyle TCK'nın 51/3. maddesini aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiilerinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 01/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.