muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7403, Karar No: 2024/9748, Tarih: 13.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7403 E.  ,  2024/9748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/29 E., 2023/188 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmadan sonra davacı vekilince ... Enerji AŞ (... AŞ) aleyhine açılan Adana 7. İş Mahkemesinin 2021/152 Esas sayılı dosyasının somut dosya ile birleştirilmesine karar verilmiş ve İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın birleşen dosya davalısı ... AŞ ve davalı ... AŞ (Toroslar ...) vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili davalı ... ...'a karşı açtığı dava dilekçesinde; davacının davalı Kurumda endeks okuma elemanı olarak çalıştığını, davalıya ait işyerinde 1996 - 16.01.2017 tarihleri arasında çalışıp emekli olduğunu, haftada 6 gün 07.30-18.00 saatleri arasında çalışan müvekkiline fazla çalışma ücreti ödenmediğini, en son net 2.000,00 TL ücret alan müvekkilinin yıllık izin kullanmadığını ve kıdem tazminatının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... ... vekili cevap dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davanın alt işveren şirketlere ihbar edilmesini, davacıya kıdem tazminatı ödendiğini, davacıya fazla çalışma yapması hususunda işverenin talimatı bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.01.2018 tarihli kararı ile; yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı ... ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.01.2018 tarihli kararı ile; yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı ... ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 24.10.2019 tarihli kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 25.01.2021 tarihli ilâmı ile; davacıya ait hizmet döküm cetveline göre davacının, 01.04.2014 - 16.01.2017 tarihleri arasında dava dışı ... AŞ'de çalıştığı, öncesinde ise davalı tarafın alt işverenlerinde çalıştığı, Özelleştirme Yüksek Kurulunun 11.07.2013 tarihli kararı ile davalı ... ...’ın %100 oranındaki hissesinin dava dışı ... AŞ’ye devredildiği, buna göre davalı ... ...'ın kendi dönemindeki kıdem tazminatı ve fazla çalışma alacağı ile sınırlı sorumlu tutulması ve yıllık izin alacağından sorumlu tutulmaması gerekirken aksi yönde karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bozmadan Sonra Birleşen Dava

1. Davacı vekili somut dosya ile birleştirilen Adana 7. İş Mahkemesinin 2021/152 Esas sayılı dava dosyasında birleşen dosya davalısı ... AŞ'ye karşı açtığı dava dilekçesinde; davalı Kurumda endeks okuma elemanı olarak çalıştığını, hizmet süresinin 01.04.1996 - 16.01.2017 tarihleri arası olduğunu, davalının asıl işveren olarak davacının yaptığı işleri alt işverenlere yaptırdığını, alt işverenler değiştikçe davacının işe giriş ve çıkışlarının dönemsel olarak Kuruma bildirildiğini, davacının çalışmasına kesintisiz devam ettiğini, davacının emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını, davacının alacaklarının tahsili için Adana 6. İş Mahkemesinin 2017/170 Esas sayılı dosyası ile dava dışı Toroslar ... aleyhine dava açtığını, davacının bir kısım alacaklarını talep ettiğini, işbu davada talep edilmeyen 01.04.2014-16.01.2017 tarihleri arasındaki kıdem tazminatının ve davacının tüm çalışma döneminde kullandırılmayan yıllık izin ücretlerinin talep edildiğini belirterek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

2. Birleşen dosyada davalı ... AŞ vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının davalı Şirket çalışanı olmadığını, davacının kıdem tazminatına ilişkin taleplerini kabul etmediklerini, davacının emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını, 01.04.2014 - 16.01.2017 tarihleri arasında çalışma karşılığı hak ettiği kıdem tazminatının ödendiğini, davacının yıllık izinlerini kullanmadığına dair herhangi bir hukuki dayanağının bulunmadığını, davacının Toroslar ... aleyhine kıdem tazminatı ve yıllık izin talepli açtığı davanın beklenmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 19.04.2022 tarihli kararı ile; davacının davalı ... ...'a ait işyerinde alt işverenlere bağlı olarak 01.04.1996 - 31.03.2014 tarihleri arasında 18 yıl, 1 ay, 1 gün çalıştığı, işyerini ve iş sözleşmesini devralan ... AŞ'ye ait işyerinde ise 31.03.2014 tarihine kadar alt işverenler nezdinde, 01.04.2014 tarihinden itibaren kadrolu işçisi olarak toplam 20 yıl, 9 ay, 16 gün çalıştığı, 16.01.2017 tarihinde işten çıkışının bildirildiği, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının kıdemine göre çalışma süresi içerisinde 386 gün yıllık izin alacağı bulunduğu, bunun 39 gününü kullandığı, kalan 347 günlük izinlerini davacının kullanmadığı, iş sözleşmesinin feshinde yıllık izin ücretinin davacıya ödenmediği, davacının 02.02.2012 tarihinden, ... AŞ'nin işyerini devraldığı 01.04.2014 tarihine kadar 07.30-18.00 saatleri arası 10,5 saatten 1 saat ara dinlenme mahsup edildiğinde günde 9,5 saat çalıştığı, haftanın 6 gününde 57 saat çalışılıp 45 saatlik yasal çalışma süresine göre haftada 12 saat fazla çalışma yaptığı, tanıklar tarafından bildirilen ayrıntılı vardiya sistemine göre fazla çalışmalar belirlendiğinden davacı lehine hesap olunan fazla çalışma ücretlerinden hesap edilen tutarlar ve davacının çalışmış olduğu süre göz önünde bulundurularak takdiren %30 oranında indirim uygulandığı gerekçesiyle asıl dava ve birleşen davanın kısmen kabulüne, davalıların müştereken ve müteselsilen sorumluluklarına karar vermiştir.

D. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... AŞ vekili ve davalı ... ... vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 09.11.2022 tarihli ilâmı ile; davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra birleştirilen davanın 19.03.2021 tarihinde açıldığı, karar tarihi itibarıyla da istinaf yoluna tâbi olduğu, kanun yolları farklı olan davaların birleştirilerek görülmesinin hatalı olduğu ve asıl davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğu belirtilerek bozma kararı verilmiştir.

E. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

E. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda birleşen davanın tefrikine ve asıl davanın kısmen kabulü ile davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... ... vekili; kıdem tazminatının hüküm altına alınmasının hatalı olduğunu, davacının müvekkili kurumun işçisi olmadığını, fazla çalışma ücretine hak kazanmadığını, ücretinin hatalı belirlendiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine göre taraflar arasındaki uyuşmazlık bozmaya uygun karar verilip verilmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33756, Karar No: 2013/9276, Tarih: 22.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/33756 E.  ,  2013/9276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Suça konu gaz tabancasının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun, küre, veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtildiği, silahın orjinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları varsa faturası ve dosyadaki Adli Tıp ve polis kriminal raporları eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanığın temyiz dilekçesi ekindeki sabıka kaydında sabıkasının görülmediği, sanığın nüfus kaydına uygun olmayan soruşturma evresinde alınan adli sicil kaydının içeriğinin çelişkili olması karşısında, CMK.nun 231/5. maddesindeki objektif koşulları yanında kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususu değerlendirilmesi gerekirken, ''geçmiş hali ve sabıkalı olduğundan''bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 22.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2351, Karar No: 2016/9200, Tarih: 17.05.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/2351 E.  ,  2016/9200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına nazaran, 14.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen Geçici 2. madde uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezasına ilişkin hükmün temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin isteme uygun olarak REDDİNE,

B-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan  elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk  ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya  uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

C-Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar vermek suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Bina içinde muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verildiği belirtilmesine rağmen temel uygulama maddesinin hükmün esasını oluşturan kısa karara 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine, “142/1” şeklinde yazılması yerinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra (b) bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra (b) bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin” çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

D- Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

1- Suça sürüklenen çocuk ...'nin suçun işlendiği apartmanda bulunan başka bir dairede ikamet ettiği gözetildiğinde apartmanın ortak alanına girmeye hakkı olduğundan unsurları oluşmayan konut dokunulmazlığını ihlal suçundan beratine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükümlülük kararı verilmesi,

2-Sanık ...'ın, suça sürüklenen çocukla birlikte apartmanın kömürlük kısmında bulunan müştekiye ait kilit altına alınarak ayrılmış bölümden kömür çalması fiili nedeniyle hırsızlık suçundan cezalandırılmasının yanında, 5237 sayılı TCK'nın 40/1. maddesinde yer alan bağlılık kuralı gereğince suça sürüklenen çocuk ...'nin durumundan yararlanmayacağı göz önüne alınarak, hırsızlık amacıyla apartmanın ortak alanına girmesinden dolayı sübuta eren konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hakkında aynı Kanunun 119/1-c maddesi ile uygulama yapılmayacağının, gözetilmemesi,

3-Uygulamaya göre de; fiili kesinti gerçekleştikten ve araya zaman aralığı girdikten sonra işlenen konut dokunulmazlığını ihlal eylemleri nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi uygulanmayarak eksik cezaya hükmedilmesi,

4-18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi gereğince alınan sosyal inceleme raporu için yapılan 100 TL. masrafın Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin düşünülmemesi,

4-18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi gereğince alınan sosyal inceleme raporu için yapılan 100 TL. masrafın Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin düşünülmemesi,

5-Sanık ... hakkında kurulan hükümde, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra (b) bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk  ... müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 17.05.2016 tarihinde (D) bendinin (1) ve (2) numaralı bozma sebepleri bakımından oyçokluğuyla, diğer hükümler bakımından ise oybirliğiyle karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ;

Sayın çoğunluk ile aramızdaki ihtilaf konusu, suçun işlendiği apartmanda başka bir dairede ikamet eden suça sürüklenen çocuğun, aynı apartmanda ikamet eden katılanın kömürlüğüne diğer sanıkla birlikte girerek 15 çuval kömürü çalması eyleminde suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşup oluşmadığı ve buna bağlı olarak diğer sanık hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı noktalarında oluşmaktadır.

Sayın çoğunluk, "suça sürüklenen çocuğun aynı apartmanda bulunan başka bir dairede ikamet ettiği gözetildiğinde apartmanın ortak alanına girmeye hakkı olduğu" gerekçesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurlarının oluşmadığı ve buna bağlı olarak eyleme dışarıdan gelip katılan sanık hakkında da TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanamayacağı kanaatine varmıştır.

Çözümlenmesi gereken sorun suçun işlendiği kömürlüğün, aynı apartmandaki bir dairede ikamet eden katılanın konutunun eklentisi olup olmadığı konusuna ilişkindir.

5237 sayılı TCK'nın 116/1 ve 2. maddelerinde konutun veya işyerinin eklentisine girilmesi durumunda da, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşacağı kabul edilmiştir. Eklentinin tanımı kanunda yapılmamış ve nelerin eklenti sayılacağı hususu da kanunda belirtilmemiştir.

Çözümlenmesi gereken sorun suçun işlendiği kömürlüğün, aynı apartmandaki bir dairede ikamet eden katılanın konutunun eklentisi olup olmadığı konusuna ilişkindir.

5237 sayılı TCK'nın 116/1 ve 2. maddelerinde konutun veya işyerinin eklentisine girilmesi durumunda da, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşacağı kabul edilmiştir. Eklentinin tanımı kanunda yapılmamış ve nelerin eklenti sayılacağı hususu da kanunda belirtilmemiştir.

"Yargıtay kararlarında eklenti, konut veya benzeri yapıların kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan, konut dışındaki yapılar ve yerler olarak tanımlanmıştır. (CGK'nın 27.12.1993 tarih ve 4/169-354 sayılı kararı) Doktrinde bir kısım yazarlar tarafından eklenti, konuta bağlı olmayan ancak bitişik veya yakın olması şart olan, dış dünyadan belirli işaretlerle ayrılan ve rızaya aykırı olarak girildiğinde konuttakilerin hüzur ve sükununun bozulduğu yerler, olarak tanımlanmıştır. Bir kısım yazarlar da eklentiyi, doğrudan doğruya veya dolaylı olarak konuta bağlı olup, fiilen konutun kullanılmasına özgülenen veya onu tamamlayan yerler olarak tanımlamışlardır. Bu tanımlardan da anlaşılacağı üzere bir yerin eklenti sayılması için konuta bitişik veya çok yakın olması şart değildir. Örneğin ahır, sahanlık, kapı, konutun çatısı, evin avlusu, bahçe, taraça, odunluk, merdiven, kömürlük, balkon eklenti niteliğindedir. Girildiğinde konutta oturanların hüzur ve güvenliğini bozacak nitelikteki, konuttan uzak yerler de eklenti sayılabilir. Örneğin bir villanın bahçesinin içindeki garaj da eklenti sayılabilir. Bir yerin eklenti sayılması için, bu yeri kullanan ve tasarruf edenlerin başkalarının izinsiz girmelerine ilişkin iradelerini açık veya örtülü olarak açıklamaları gerekir. Eklenti veya konut sahipleri, bu yerlerin kendilerine ait olduğunu, izinsiz girilmesinden rahatsızlık duyacaklarını dış dünyaya yansıtmalıdırlar. Konut veya eklentiyi dış dünyadan ayırıcı belirtiler, o yer sahibinin yaşama biçimi, mevcut olanakları, sosyal ve ekonomik durumu ile kültürel ve yöresel özelliklere, gelenek ve göreneklere göre farklılıklar gösterebilir. Sonuç olarak girilen yerin eklenti olup olmadığının tespitinde, failin girdiği yere girilmekle konutta oturanların huzur ve sükunu bozulmuş mu dur? Yoksa bozulmamış mı dır? Buna bakılacaktır. Bu hususu ise hakim keşif yaparak belirleyecektir. Yargıtay da bu konuda aynı görüştedir."( Osman Yaşar, Yorumlu Uygulamalı Türk Ceza Kanunu, sayfa 3744-3745)

Apartmanın merdiven boşluğu, çatısı vs. gibi ortak kullanım alanlarının aynı apartmanda yaşayan diğer bir sanık açısından yine aynı apartmanda yaşayan mağdurun konutunun eklentisi olarak nitelendirilemeyeceği de Yargıtay'ın yerleşmiş görüşüdür. Bu konuda ihtilaf bulunmamaktadır.