muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3198, Karar No: 2019/11771, Tarih: 25.06.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/3198 E.  ,  2019/11771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişilerin huzur ve sükununu bozma ve tehdit suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/07/2018 tarihli ve 2018/116575 soruşturma, 2018/89276 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul Anadolu 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 19/10/2018 tarihli ve 2018/6861 Değişik İş sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 01/04/2019 gün ve 94660652-105-34-3523-2019-Kyb sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/04/2019 gün ve 2019/36793 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, hukuki ihtilaf nedeniyle şüpheli hakkında üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, müşteki vekilinin sunduğu dilekçede müştekinin borcu olmamasına rağmen sürekli aranarak ve mesaj çekilerek rahatsız edildiğinin belirtildiği, bu hususta bir araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesinin gerekmesi karşısında, anılan Kanun’un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Kişilerin huzur ve sükununu bozma ve tehdit suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/07/2018 tarihli ve 2018/116575 soruşturma, 2018/89276 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul Anadolu 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 19/10/2018 tarihli ve 2018/6861 Değişik İş sayılı kararının, hukuki ihtilaf nedeniyle şüpheli hakkında üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, müşteki vekilinin sunduğu dilekçede müştekinin borcu olmamasına rağmen sürekli aranarak ve mesaj çekilerek rahatsız edildiğinin belirtildiği, bu hususta bir araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesinin gerekmesi karşısında, anılan Kanun’un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle kanun yararına bozmaya konu edildiği anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Kişilerin huzur ve sükununu bozma ve tehdit suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/07/2018 tarihli ve 2018/116575 soruşturma, 2018/89276 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda ve bu karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul Anadolu 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 19/10/2018 tarihli ve 2018/6861 Değişik İş sayılı kararında isabet bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. "2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

CMK'nın 173. maddesi; " (1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik fıkra: 18/06/2014-6545 S.K./71. md) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./26.mad) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz.

(6) (Değişik fıkra: 2/1/2017 - 680 S.K.H.K./11. md) İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır." biçimindedir.

Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, Ceza Muhakemesi Kanununun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli hakimliğin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK’nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK’nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İncelenen dosyada;

İncelenen dosyada;

Şikayetçi .... vekilinin 07/06/2018 havale tarihli dilekçesinde özetle; şikayetçinin Turkcell faturası üzerinden her ay faturasına yansıtılmak sureti ile telefon ve tablet aldığını, her iki ürünün bedelinin şikayetçinin faturasına yansıtılmasına karşın aradan geçen zaman nedeniyle şirket çalışanı tarafından zamanında ürün girişi yapılmadığı için tabletin girişinin yapılamadığını, tablet borcunun ödenmediğinden bahisle ödemiş olduğu telefon borcu da iptal edilerek iki cihaz için de şikayetçiye borç çıkarıldığını, sürekli olarak şikayetçinin aranmaya ve şikayetçiye mesaj atılmaya başlandığını, şikayetçiye ait ....nolu telefona "Sn .... 2018/9586 Esas nolu türkcell Finans cihaz dosyanızdan dolayu hakkınızda İİK. 331. maddesi gereği alacaklıyı zarara uğratmak ve mevcudun suni suretle eksiltmek suçlamasıyla 6 aydan 3 yıla kadar hapis istemli ceza davası açılacak olup, kararınız açıklanacaktır. Tarafınıza yakalama kararı çıkarılacaktır. İlçe Emniyet Müdürlüğüne iletilecektir." şeklinde mesaj gönderildiğini, şikayetçinin sürekli telefon ve mesajla rahatsız edildiğini ve tehdide maruz kaldığını beyan ederek şikayette bulunduğu, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca "...Müştekinin anlatımına konu olayın hukuki ihtilaf niteliğinde bulunduğu, söz konusu mesajın alacağı tahsil amacına yönelik olup, yanlış hukuki bilgilendirme yapılmasının rahatsızlık verme kastı şeklinde yorumlanamayacağı değerlendirilmekle..." şeklindeki gerekçeyle 03/07/2018 tarihli ve 2018/116575 soruşturma, 2018/89276 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği, anılan kararın şikayetçi vekiline 19/07/2018 tarihinde tebliğ edildiği, şikayetçi vekilinin 02/08/2018 tarihinde karara itiraz ettiği, İstanbul Anadolu 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 19/10/2018 tarihli ve 2018/6861 Değişik İş sayılı kesin nitelikteki kararıyla itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamı, kanun yararına bozma istemi ve tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;

Ceza Muhakemesi Kanununun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli hakimliğin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır. Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya dosyada yer alan delillerin itirazla ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi için yeterli olmadığı durumlarda soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma ya da aynı maksatla hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerinin bir kez yapılmasının yeterli olmadığı, eylemlerin ısrarla tekrarlanması, süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 106. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde, bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit eden kişinin altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılacağı belirtilerek tehdit suçunun temel şekli düzenlenmişken, anılan fıkranın ikinci cümlesinde malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehdit düzenlenmiş ve failin mağdurun şikayeti üzerine, altı aya kadar hapis veya adlî para cezasıyla cezalandırılacağı hüküm altına alınmıştır. Bu düzenlemeden hareketle hayat, vücut dokunulmazlığı, cinsel dokunulmazlık ve malvarlığı değerlerine yönelik tehdit dışında kalan bir ifadenin, sair tehdit olarak kabul edilebilmesi için açık bir kötülük bildirimi ve kastını içermesi veya oluşa göre tereddüde mahal vermeyecek şekilde bu yönde algılanması gerekmektedir. Bu nedenle, özellikle haksız bir fiil veya hukuksuz bir uygulamaya tepki olarak ortaya konulan ve yasal yollara başvuruyu da içinde barındırabilecek tarzda yorumlanabilecek ifadeler, sözlerin sarfedildiği doğal ortamın bütünlüğü içerisinde değerlendirildiğinde, tehdit suçunun oluşması için aranan uygunluk, elverişlilik, yeterlilik koşullarını içermeyecektir. Sair tehdit eyleminde hukuka aykırılık öğesinin oluşması bakımından olayda hukuka uygunluk nedenlerinin bulunmaması da zorunludur. Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir.

Dosyaya yansıyan olayda, şikayetçi vekili, iki cihaz için de şikayetçiye borç çıkarıldığını, bu borç nedeniyle sürekli şikayetçinin arandığını ve şikayetçiye mesaj gönderildiğini ileri sürmüştür. Borçların ne şekilde tahsil edilebileceği, icra iflas hukukunda ve borçlar hukuku kapsamında belirlenmiştir. Yasal yollara başvurulmadan önce borçlunun borcundan haberdar edilmesi amacıyla borçluya mesaj, uyarı yazısı ya da ihtar gönderilmesi veya borçlunun telefonla aranması mümkündür. Ancak bu mesaj, uyarı yazısı ya da ihtarın veya aramanın süreklilik arz etmemesi, muhatapları açısından çekilmez bir hale gelmemesi gerekmektedir.

Bu bağlamda, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından şikayetçinin iddia ettiği arama ve mesaj gönderme sıklığının tespiti bakımından şikayetçiye ait telefon dökümlerinin temin edilmesi, arama veya mesaj gönderme sıklığı nazara alınarak gerektiğinde, şüpheliler tespit edilerek savunmalarının alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir.

Açıklanan nedenlerle; belirtilen eksiklikler tamamlanıp soruşturmanın neticelendirilmesinden sonra bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden kurulan, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda ve bu karara yönelik şikayetçi vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul Anadolu 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 19/10/2018 tarihli ve 2018/6861 Değişik İş sayılı kararında isabet bulunmamaktadır.

IV-Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 19/10/2018 tarihli ve 2018/6861 Değişik İş sayılı kesinleşen kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sonraki işlemlerin, CMK'nın 309/4-a maddesi gereğince mahallinde merci mahkemesince yerine getirilmesine, 25/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10768, Karar No: 2014/8621, Tarih: 30.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/10768 E.  ,  2014/8621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara (Kapatılan) 17. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2013/136-2014/81

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, yönetim kurulu üyeleri olan davalılar tarafından 2011 yılına ilişkin usulsüz bir şekilde 75.584,93 TL yemek ve 500,00 TL çikolata harcaması yapıldığını ileri sürerek toplam 76.084,93 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava emiştir.

Davalılar R.. K.. ve C.. İ.. vekilleri, birlik yönetim kurulu üyelerinin harcamaları yapmasında bir usulsüzlük bulunmadığını, yasadan doğan yetkileri bulunduğunu, Ankara 13. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2013/311 esas sayılı dosyasında konuya ilişkin yargılamanın devam ettiğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

A.. Ç.., O.. Y.., Y.. Y.., M. N. S.vekili davanın reddini istemiştir.

Davalı N.. S.. vekili, müvekkilinin yönetim kurulu toplantılarına bir süre katılamadığını, bu nedenle yönetim kurulu üyeliğinden istifa etmiş sayılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; genel kurul tarafından davalılar hakkında dava açılması yönünde bir karar alınmadığı, davanın denetçiler tarafından açılmadığı, yargılama aşamasında verilen süreye rağmen de söz konusu eksikliğin giderilmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğundan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, birlik genel kurulnda yönetim kurulu üyeleri hakkında dava açılmasına ilişkin karar alınarak dosyaya ibraz edilmesi için 14.11.2013 tarihli oturumda iki aylık süre verilerek, bu süre içerisinde ilgili genel kurul kararı sunulamadığından davanın reddine karar verilmiş ise de, dosya kapsamından bu süre zarfında Danıştay kararı uyarınca genel kurul toplantısının yapılamadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca, davacı birliğin, olağan genel kurul toplantısı yapacağı zaman dilimi anasözleşmenin 31. maddesinde, olağanüstü genel kurul toplantısı yapacağı zaman dilimi ise 32. maddesinde belirlenmiştir. Bu durumda, mahkemece, davacı birliğe toplantı yapacağı tarihe kadar yeterli süre verilerek toplantı yapılması halinde yönetim kurulu üyelerine karşı sorumluluk davası açılmasına ilişkin kararın ibraz imkanı tanınıp, sorumluluğa ilişkin karar alınıp dosyaya sunulması durumunda davanın esas yönünden görülmesi, aksi halde davanın reddine karar verilmesi gerekirken, toplantı yapılmasına yeterli olmayacak şekilde süre verilerek davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5352, Karar No: 2015/7627, Tarih: 15.10.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/5352 E.  ,  2015/7627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın suça konu koyunu, müştekinin bahçe olarak kullandığı ikametinin eklentisindeki dut ağacına bağlı iken çaldığının kabul edilmesi sebebiyle sanığın eylemi 142/1-b maddesindeki suçu oluşturmasına rağmen 141/1 maddesi ile hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulanan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7622, Karar No: 2015/7907, Tarih: 24.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/7622 E.  ,  2015/7907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/255232

MAHKEMESİ : Küre Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2011

NUMARASI : 2010/7 (E) ve 2011/14 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Sanığın, caminin beş metre yakınında bulunan binanın alt katındaki abdesthane olarak kullanılan bina niteliğindeki yerde müştekinin çıkarmış olduğu montunun cebinden 600 Dolar, 700 Euro ve 3.000 TL miktarındaki parayı alması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen "bina dahilinden hırsızlık" suçunu oluşturduğu, suça konu yerin aynı Kanunun 142/1-a maddesi kapsamında ibadete ayrılan yerlerden sayılamayacağının gözetilmemesi,

2-)Soruşturma aşamasında yapılan iade nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca etkin pişmanlık indiriminin anılan maddenin 2. fıkrasındaki indirim oranı dikkate alındığında 1/2 oranından fazla olması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık O.. D..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 2 nolu bozma kararının niteliğine göre bu bozma kararının hükmü temyiz etmeyen diğer sanık İ.. T..'a sirayet ettirilmesine, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11218, Karar No: 2021/1830, Tarih: 04.03.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/11218 E.  ,  2021/1830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun olay günü on beş yaşından küçük mağdureye yönelik eylemini cebir veya tehditle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/2. maddesi ile belirlenen temel cezanın aynı Kanunun 103/4. maddesi ile artırılması neticesinde fazla ceza tayini,

İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 12.09.2012 tarihli raporda mağdurede depresif bozukluk tespit edildiği ve ruh sağlığı bozulmakla birlikte bu bozukluğun cinsel istismara bağlı ortaya çıkabileceği gibi hile, şiddet veya zorlama olmaksızın mağdurenin erken yaşta cinsel deneyim yaşamasına bağlı olabileceği ya da olay sonrası gelişen psikososyal stres ve çatışmalar nedeniyle de ortaya çıkabileceği dolayısıyla bunlar arasında tıbben ayrım yapılamayacağının bildirilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanamayacağı nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Çocuğun cinsel istismarı suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süreyle mağdurenin iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle, mağdurenin hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği, dosya kapsamına göre de, mağdurenin olay günü suça sürüklenen çocuğu kendi evine davet etmesi sonrası

cinsel istismar eyleminin vuku bulup, bunun dışında mağdurenin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketin olmadığının anlaşılması karşısında, mahkemece eylemin sadece çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,