muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14455, Karar No: 2017/7525, Tarih: 31.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/14455 E.  ,  2017/7525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1) Sanık hakkında iddianamede uygulanması talep edilmediği halde 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanması olasılığına karşın CMK’nin 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı tanınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Şikayetçi ...’in hazırlık ifadesinde, sanığın şizofrenik rahatsızlığı olduğunu beyan ettiği anlaşılmakla, sanığın 20.10.2013 tarihinde yaralama suçunu işlediği sırada TCK’nin 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp ilgili İhtisas Kurulundan, en yakın Akıl ve Ruh Sağlığı Hastanesi Sağlık Kurulundan veya üniversite hastanelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Sağlık Kurulundan raporu alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Kabule göre; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; 31.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1531, Karar No: 2024/4142, Tarih: 02.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/1531 E.  ,  2024/4142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1306 E., 2023/1953 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Açılmamış Sayılması / İstinaf Başvurusunun

Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Balıkesir Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/585 E., 2022/283 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince kesin süre içinde harç yatırılmadığından istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair ek karar verilmiştir. Ek kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 29.10.2020 tarihinde, davacıların çocuğu olan ...'in sevk ve idaresindeki araç ile davalılardan ...'in yönetimindeki aracın çarpışması sonucu meydana gelen kazada davacıların desteğinin vefat ettiğini ve araçlarının hasara uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 8.000,00 TL araç hasarının davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline, karşı taraf zararı için davalı ...Ş. yönünden 81.576,00 TL bakımından kusuru oranında borçlu olmadığının tespitine, davacı anne ... için 100.000,00 TL manevi ve davacı baba ... için 100.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'den tahsiline ve 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacıların desteğinin asli ve tam kusurunun bulunduğunu, davacıların destekten yoksun kalma tazminatı talep etme haklarının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davalı ... şirketine usule uygun şekilde başvuru yapılmadığını, davacıların desteğinin %100 oranında kusurlu olduğu, davalı taraf sürücüsünün kusuru bulunmadığından davalı ... şirketinin sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... cevap dilekçesinde; davacıların desteğinin kusurunun bulunduğunu, kusur tespiti yapılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. A. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı ... cevap dilekçesinde; davacıların desteğinin kusurunun bulunduğunu, kusur tespiti yapılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. A. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacılar vekiline verilen kesin süreye ve yapılan ihtarata rağmen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 119/2 nci maddesi gereğince süresi içerisinde talep sonucunu açıklamadığı ve ara karar gereklerini yerine getirmediği anlaşıldığından, bu hali ile HMK'nın 119/2 nci maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

B. İLK DERECE MAHKEMESİ EK KARARI

Mahkeme kararına karşı davacılar vekilince istinafa başvurulması üzerine, mahkemenin 17.05.2022 tarih ve 2021/585 Esas, 2022/283 Karar sayılı ek kararıyla, "...davacılar vekili tarafından 20.04.2022 tarihli dilekçe ile istinaf yoluna başvurulmuş ise de; HMK 344 maddeleri uyarınca, eksik istinaf karar harcının (maktu) tamamlatılması konusunda kesin süre verilmesini içeren muhtıra davacılar vekili Av....'na 06.05.2022 tarihinde tebliğ olunmuş, muhtıraya rağmen yasal süre içerisinde eksiklik tamamlanmadığından, HMK'nun 344/1 maddesi gereğince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekmiştir..." gerekçesiyle davacılar vekilinin başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; istinaf başvuru harcının ve istinaf gider avansının yatırılmasına rağmen istinaf maktu harcın yatırılmaması nedeniyle istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesinin adil yargılama hakkının ihlali niteliğinde olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; istinaf başvuru harcının ve istinaf gider avansının yatırılmasına rağmen istinaf maktu harcın yatırılmaması nedeniyle istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesinin adil yargılama hakkının ihlali niteliğinde olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Somut olayda; ilk derece mahkemesi tarafından davalı vekiline 1 haftalık kesin süre içinde 80,70 TL istinaf karar harcını yatırması gerektiği ve kesin süre içerisinde yatırmadığı takdirde istinaf isteminden vazgeçmiş sayılacağı ihtar edilmiş olup davalı tarafça süresinde belirtilen istinaf harcının yatırılmadığı anlaşılmakla ilk derece mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından davacılar vekilinin ek karara karşı istinaf isteminin reddi gerekmiştir. HMK'nın 355 inci maddesi gereğince istinaf yoluna başvuranın sıfatına ve istinaf konusu yapılan nedenlere ve kamu düzeni ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda, ilk derece mahkemesin kararı usul ve yasaya uygun olması nedeniyle davacılar vekilinin istinaf taleplerinin reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." gerekçesiyle Balıkesir Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 28.02.2022 tarih ve 2021/585-2022/283 sayılı kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından HMK'nın 353/1-b-1 hükmü gereğince davacılar vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; dosyada yeterli gider avansının mevcut olduğunu, istinaf maktu harcın yatırılmaması nedeniyle istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesinin hatalı olduğunu, talep açıklama yönünden kesin süre verilemeyeceğini, delil durumunun değerlendirilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalıların sürücüsü/zorunlu trafik sigortacısı oldukları araçların karıştığı 28.10.2020 tarihli çift taraflı trafik kazası sonucu davacıların desteği sürücünün vefat etmesi nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat ile araç hasarı nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 ve 56 ncı maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 ve 56 ncı maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Dosya incelendiğinde; İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen 28.02.2022 tarihli karara karşı davacılar vekilince istinaf başvurusunda bulunulduğu, ancak davacılar vekili tarafından istinaf maktu karar harcının eksik yatırıldığı, bu eksik harcın tamamlanması amacıyla İlk Derece Mahkemesince 21.04.2022 tarihli muhtıra ile bir haftalık kesin süre verildiği, muhtıranın davacılar vekiline usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, ancak davacılar tarafından kesin süre içerisinde eksikliğin tamamlanmadığı anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesinin 17.05.2022 tarihli ek kararı ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verildiği, bu ek karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçe kısmında; davacı tarafın eksik istinaf harcını kesin süre içinde yatırmaması nedeniyle İlk Derece Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, bu nedenle davacılar vekilinin ek karara karşı istinaf isteminin reddi gerektiği belirtilmiştir. Bununla birlikte gerekçe kısmının son paragrafında ise İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olması nedeniyle davacılar vekilinin istinaf taleplerinin reddine karar verilmesi gerektiğine, kararın hüküm kısmının birinci bendinde de İlk Derece Mahkemesinin 28.02.2022 tarihli asıl kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, bu nedenle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmektedir. İlk Derece Mahkemesi tarafından eksik istinaf karar harcının tamamlanmamış olması sebebiyle davacıların istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen ek kararın, Bölge Adliye Mahkemesince yerinde görülmesi durumunda, davanın esasına ilişkin inceleme yapılamaz.

Şu durumda; davacılar vekili tarafından İlk Derece Mahkemesinin 17.05.2022 tarihli ek kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu gözetildiğinde, 17.05.2022 tarihli ek karar ile İlk Derece Mahkemesinin 28.02.2022 tarihli asıl kararının, Bölge Adliye Mahkemesince birlikte değerlendirilmesi ve 28.02.2022 tarihli asıl kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacılara iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacılara iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9500, Karar No: 2010/13973, Tarih: 08.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/9500 E.  ,  2010/13973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 31.03.2010

Nosu : 388-117

Davacı vekili tarafından hasımsız olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahil Türkiye Kalkınma Bankası vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İflasın ertelenmesi talebinde bulunan vekili, ... ve türevleri konusunda faaliyette bulunan müvekkilinin ekonomik kriz nedeniyle borca batık hale geldiğini, sunulan iyileştirme projesinde öngörülen tedbirlerin uygulanmasıyla borca batıklıktan kurtulmasının mümkün olduğunu belirterek iflasının ertelenmesini talep etmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi sonucunda rayiç değerlere göre şirketin borca batık olduğunun anlaşıldığı, şirket ortaklarına ait taşınmazların ayni sermaye olarak şirkete katılmasının öngörüldüğü, projenin ciddi ve inandırıcı olduğu, borca batıklıktan kurtulmasının mümkün bulunduğu belirtilerek, dilekçi şirketin iflasının bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmiş, hüküm müdahil Türkiye Kalkınma Bankası vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-İflasın ertelenmesi, borca batık durumda olan bir sermaye şirketinin malî durumunun ıslahının mümkün olması hâlinde o şirketin iflâsının önlenmesini sağlayan bir kurumdur. Böyle bir talep üzerine mahkemece, bu şirketin öncelikle borca batık durumda olup olmadığı rayiç değerlere göre tespit edilmeli, borca batık durumda ise bu kez ıslahının mümkün olup olmadığı üzerinde durulmalıdır. Bunun için borçlu şirket tarafından mahkemeye ibraz edilen bilanço ile malî durumun iyileştirilebilmesi amacıyla şirket tarafından bildirilen proje üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, rayiç değerler ve yapılan araştırma ve inceleme sonucu elde edilen gerçekçi verilere göre bilirkişilerce yeniden oluşturulacak şirket bilançosu (borca batıklık bilançosu) da dikkate alınıp bir sonuca gidilmelidir. Zira önerilen iyileştirme tedbirlerinin şirketin malî durumunu düzeltmeye elverişli olup olmadığının belirlenmesi özel ve teknik bir bilgiyi gerektirdiğinden, bu konuda bilirkişinin görüşüne başvurulması icap etmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi kök ve ek raporlarında; ekonomik krizin başlamasıyla birlikte şirketin kredi hacmindeki daralma sonucunda mevcut tesislerin işletilemediği, nakit eksikliği nedeniyle hammadde temini ve diğer girdilerdeki azalma ve üretimde düşüş yaşandığı, stokların azaldığı, ayni sermaye konulması hâlinde şirketin aktifinde olumlu bir gelişme olacağı, atıl görülecek makine ve taşınmazların satışından elde edilecek nakit desteğinin önemli olduğu, mali durumunun iyileşmesine yönelik emareler bulunduğu, projenin somut ve inandırıcı olduğu belirtilmiş, mahkemece bu rapor hükme esas alınarak dilekçi şirketin iflâsının bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmiştir.

Üç mali müşavirden oluşturulan bilirkişi heyetinin düzenlediği kök ve ek raporlar genel ve soyut olup, denetime elverişli olmadığı gibi yeterli ayrıntıyı da içermemektedir. Bu nedenle en az bir hukukçu bilirkişi ile dilekçi şirketin faaliyet gösterdiği ... sektöründe uzmanlığı bulunan bir kişinin de dahil olduğu yeni bir bilirkişi kurulu oluşturularak rapor alınmalıdır.

2-İyileştirme projesinde ve hükme esas alınan bilirkişi raporlarında; dilekçi şirketin nakit sıkıntısı ve işletme sermayesi ihtiyacı sıklıkla vurgulanmaktadır. O hâlde işletme sermayesi eksikliğinin giderilmesine yönelik yeni ortak alınması, nakit sermaye artışı gibi somut tedbirler uygulamaya konulmadan projenin ciddi ve inandırıcı olduğu kabul edilemez. Ayni sermaye olarak konulması öngörülen taşınmazların şirkete devri sağlanmadan sadece soyut beyana dayalı olarak bu tedbirlerin uygulandığının varsayılması isabetsizdir.

3-17.9.2009 tarihinde mahkemece tedbir kararı verilmiş ise de kayyım atanmamış, ancak iflasın ertelenmesine dair verilen kararla kayyım görevlendirilmiştir. Bu durumda tedbir kararı ile iflâsın ertelenmesine ilişkin kararın verildiği zaman aralığında şirketin faaliyetleri denetim altında olmadığından alacaklıların menfaatleri korunamamış olup, bu durum iflâsın ertelenmesi müessesesinin amacına aykırıdır.

Mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar ve değerlendirmeler çerçevesinde tüm deliller birlikte değerlendirilerek yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınıp, varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle müdahil vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 8.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9452, Karar No: 2022/13590, Tarih: 10.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9452 E.  ,  2022/13590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasında açılan davada, İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret ile Nazilli 2. Asliye Hukuk (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesince, hasarın meydana geldiği yerin Aydın/Nazilli'de bulunduğu, davalının ikametgahının da Aydın/Nazilli olduğu, davalı vekilinin süresi içinde yetki itirazında bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Nazilli 2. Asliye Hukuk (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince, taraflar arasındaki uyuşmazlığın haksız fiilden kaynaklandığı, zarar görenin yerleşim yerinin İstanbul olduğu, birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada davacının davayı zarar görenin yerleşim yerinin bulunduğu İstanbul İlinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesininin birinci fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Yine aynı Kanun'un 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

6100 sayılı HMK'nın haksız fiillerde yetkiyi düzenleyen 16. maddesinde HMK'nın 7/1-2. cümlesindeki düzenleme anlamında kesin yetki sözkonusu değildir. Haksız fiil halinde HMK'nın 16. maddesi gereğince birden fazla mahkemenin yetkili kılınarak davacıya bir seçimlik hak tanınmış olduğu gözönüne alındığında, davacı, bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasının bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiç birisinde açmaz ve yetkisiz bir mahkeme de açar ise, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, haksız fiilin işlendiği ve zararın meydana geldiği yerin Nazilli olduğu, zarar görenin yerleşim yerinin ise “Maltepe/İstanbul “olduğu anlaşıldığından davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davacının yerleşim yerinin bulunduğu İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesinde davayı açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre, davanın İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunu’nun 36/3. maddesi gereğince İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 10.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10132, Karar No: 2019/4296, Tarih: 20.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/10132 E.  ,  2019/4296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 29.03.2010 tarihli belirsiz süreli sürekli iş sözleşmesiyle davalı işverenliğin toptan satış işyerinde en son aylık net 1.100,00 TL. ücretle satış danışmanı olarak, haftanın 6 günü sabah 08:30 akşam saat 18:30 sularına değin, haftada iki kez akşam saat 23:00 sularına kadar, ulusal bayramların tümünde, dini bayramların iki günü dışında çalıştığını, davalı işverenden bu çalışmalarına ilişkin ücretlerini istemesine rağmen taleplerinin reddedildiğini, en son 30.06.2014 tarihinde davacının bu yöndeki müracaatının işveren tarafından açıkça reddedilmesi üzerine davacının da 4857 sayılı Kanunun 24. maddesi doğrultusunda haklı nedenle iş akdini feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı tarafın iş akdini kendisinin feshetmediğini, 01-02-03-04/07/2014 tarihlerinde izinsiz olarak işe gelmediğini, bunun tutanak altına alındığını, buna dair geçerli mazeret bildirilmesi, aksi takdirde İş Kanunun hükümleri uygulanacağının kendisine ihtarname ile keşide edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işyerinde 05.07.2010-30.06.2014 tarihleri arasında satış danışmanı olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından bir kısım işçilik alacaklarının ödenmemesi sebebiyle 4857 sayılı Yasanın 24/II-e maddesi uyarınca haklı nedenle fesih edildiği, buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece davacının davalı işverenlik bünyesinde 05.07.2010- 30.06.2014 tarihleri arasında çalıştığının kabulü yerindedir. Bu kabule göre, davacının hizmet süresinin 3 yıl, 11 ay, 25 gün olduğu dikkate alınarak kıdem tazminatı talebinin bu süreye göre hesaplatılıp hüküm altına alınması gerekirken 4 yıl, 11 ay, 25 gün üzerinden kıdem tazminatı hesabı yapan hatalı bilirkişi raporuna itibarla karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ: