muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1740, Karar No: 2021/3086, Tarih: 03.03.2021

Maktulden kaynaklanan ve haksız fiil olarak nitelendirilen eylemin ulaştığı boyut dikkate alındığında; 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 29. maddesinin uygulanması sırasında, yasal sınırlar dahilinde ve asgari oranda indirim yapılmasının yeterli olduğu gözetilmeden, tahrikin düzeyinin belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Hakkında düzenlenen adli rapora göre mağdur ...'nın maruz kaldığı ateşli silah yaralanması nedeniyle "hayati tehlike geçirdiği, yaşam fonksiyonlarını 3 (orta) derecede etkiler şekilde kemik kırığı oluştuğu, sık tekrarlayan ve yeterli kür sağlanmayan komplike üretra darlığının tek başına, duyu veya organlarından birinin işlevinin yitimi niteliğinde olduğu" buna göre olayın cereyan tarzı, suçta kullanılan vasıta, mağdurdaki yaralanmanın niteliği ile suçun işleniş biçimi ve sonuçlarına göre sanık ...'ın eylemle ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, buna göre kasten öldürmeye teşebbüs suçundan uygulama yapılması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19/04/2019 gün 2018/4238 Esas ve 2019/1131 Karar sayılı kararının CMK'nın 302/2. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28/02/2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 304/2. Maddesi bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek ... 7. Ağır Ceza Mahkemesi’ne, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4482, Karar No: 2015/3117, Tarih: 04.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/4482 E.  ,  2015/3117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Dörtyol 1. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :17.03.2014

Numarası :2011/874-2014/153

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı Yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da tüketici mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya asliye hukuk mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı Yasa uygulanarak tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22209, Karar No: 2013/20212, Tarih: 16.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/22209 E.  ,  2013/20212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : TCK'nın 134/2, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, duygusal boyutta arkadaşlık ilişkisi içerisinde olduğu mağdureyle cinsel ilişkiye girdikleri sırada, onun bilgisi dahilinde, kamera sistemi çalışır taşınabilir telefonuyla çekim yapıp, elde ettiği mağdurenin sevişme görüntülerini, mağdure tarafından arkadaşlıklarına son verilmesine tepki olarak, mağdureden habersiz ve onun rızası olmaksızın, tanık ...'e ve tanık ...'e gösterdiği, adı geçen tanıkların izledikleri görüntüdeki bayanın mağdure olduğunu anladıkları olayda, mağdurenin cinsel ve fiziksel mahremiyetini içeren görüntülerinin yayılmasına sebebiyet veren sanığın eylemlerinde, özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yasal unsurları itibariyle oluştuğu anlaşılmakla, sanığın eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanığın TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 53. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturacak biçimde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının hak yoksunluğu uygulamasına ilişkin 4.

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının hak yoksunluğu uygulamasına ilişkin 4.

bendinin, “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerindeki hakları kullanmaktan aynı Kanunun 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hakları kullanmak yönünden ise, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı Kanunun 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilmesine kadar, diğer kişiler bakımından TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde düzeltilmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7856, Karar No: 2006/7782, Tarih: 29.12.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/7856 E.  ,  2006/7782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Genel Mahkeme’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 29.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1528, Karar No: 2016/3999, Tarih: 05.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1528 E.  ,  2016/3999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Ankara 6. İş ve Soma İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, işe iade istemine ilişkindir.

Ankara 6. İş Mahkemesince, 6100 sayılı Kanunun 7. maddesi uyarınca ortak yetkili mahkemenin işçinin işini yaptığı, ... bulunduğu, Soma Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Soma İş Mahkemesince ise, 5521 sayılı Kanunun 5. maddesinin davacıya seçimlik hak verdiğini ve eldeki davada davacının seçimlik hakkını kullandığını belirterek yetkisizlik kararı verilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, “İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, diğer bir ifadeyle işyeri mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş mahkemesine açılan davada yetki, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesidir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde itiraz edilmese de; hâkim tarafından kendiliğinden bu husus gözönünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetkisizlik kararı verebilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekilinin, davacının iş akdinin feshinin geçersizliğinin tespiti, işe iadesi ve boşta geçen süreye ait ücretin tahsili istemleri ile, davalılardan ... yerleşim yeri adresi olan Ankara İş Mahkemesinde dava açtığı, HMK'nın 7/1. maddesi hükmüne göre, davalı ... Müdürlüğünün bulunduğu yer mahkemesinin de yetkili olduğu, davada kesin veya özel yetki kuralı bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık seçimlik yetkiye tâbi ve davalı ... merkez yerleşim yeri adresi olan "..." mahkemelerinin de yetkili olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Ankara 6. İş Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Ankara 6. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05/04/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10197, Karar No: 2015/25870, Tarih: 02.04.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/10197 E.  ,  2015/25870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/101785

MAHKEMESİ : Kırşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2010

NUMARASI : 2010/41 (E) ve 2010/317 (K)

SUÇ : İş ve çalışma hürriyetini ihlal

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre,sanık hakkında hakaret eyleminden dolayı dava açıldığı, mahkemece iddianamede gösterilen şikayetçilerin bu suçun mağduru olmadığı gerekçesiyle iddianamenin iadesine karar verildiği, Cumhuriyet Başsavcılığınca hakaret suçunun mağdurları olan M. S. ve S. Ş.'in beyanlarının alındığı ancak şikayetçi olmadıkları bu nedenle hakaret suçundan sanık hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, yeniden düzenlenen ve mahkemece kabul edilen iddianamede bu eylemin tekrar anlatılmasının dava açıldığı anlamına gelmeyeceği, mahkemenin bu suçtan hüküm kurmamasının isabetli olduğu, sanığın temyiz isteğinin iş ve çalışma hürriyetini ihlal suçundan verilen düşme kararının gerekçesine yönelik olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığın, suç tarihinden önce mağdurların çalıştıkları temizlik şirketinde çalıştığı, ancak işten çıkarıldığı, buna sinirlenen sanığın, olay günü temizlik işini yapmakta olan mağdurların yanına giderek "buraların çöpünü alamazsınız, buralarda çalışamazsınız, basın gidin, çavuşunuzun, müdürünüzün anasını avradını sinkaf ederim" diye bağırdığı, mağdurların işlerini bırakarak olay yerinden uzaklaştıkları sırada sanığın belinden çıkardığı kuru sıkı tabancayla "vururum" diyerek havaya bir el ateş ettiği olayda, sanığın eyleminin TCK’nın 117/1. maddesinde tanımlanan iş ve çalışma hürriyetinin ihlâli suçunu oluşturduğu, bu suçun “silahla” işlenmesi karşısında, TCK’nın 119. maddesinde sayılan nitelikli hallerin kovuşturulmasının şikayet koşuluna bağlı olmadığı gözetilmeden, şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik sanık D.. Ş..'in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 02/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3749, Karar No: 2013/3688, Tarih: 08.05.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/3749 E.  ,  2013/3688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilinçli taksirle ölüme neden olma, kasten öldürmeye yardım, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 52/2 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 600 TL adli para cezaları.

TCK.nun 170/1-c, 53/1-2 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası.

2-Sanık ... hakkında; 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 52/2, 53/1-2 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 600 TL adli para cezaları.

TCK.nun 170/1-c, 53/1-2 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası.

Adam öldürmeye yardım etmek suçundan beraat.

3-Sanık ... hakkında; TCK.nun 85/1, 22/3, 53/1-2, 63 maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ... hapis cezası.

4-Sanık ... hakkında; TCK.nun 170/1-c, 53/1-2 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası.

5-Sanık ... hakkında; TCK.nun 170/1-c, 53/1-2 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası.

6-Sanık ... hakkında; TCK.nun 170/1-c, 53/1-2 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası.

6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 52/2 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 600 TL adli para cezaları.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanıklar Hamdullah ve Naile hakkında hükmolunan ceza miktarlarına göre, sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca, reddine karar verilmiştir.

2-... Kriminal Polis Labaratuvarının 22.10.2009 tarih ve 2009/16368 sayılı raporunda sanıklar ... ve ... tarafından ... edilen gaz tabancalarının gaz ayırıcı parçasından kurşun küre ve saçma tanelerinin geçişine imkan verecek şekilde delikli yapıda olması nedeni ile 6136 sayılı Yasa kapsamında olduğunun belirtilmesi karşısında tebliğnamedeki bu sanıklar yönünden genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçunun oluşmadığına yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2-... Kriminal Polis Labaratuvarının 22.10.2009 tarih ve 2009/16368 sayılı raporunda sanıklar ... ve ... tarafından ... edilen gaz tabancalarının gaz ayırıcı parçasından kurşun küre ve saçma tanelerinin geçişine imkan verecek şekilde delikli yapıda olması nedeni ile 6136 sayılı Yasa kapsamında olduğunun belirtilmesi karşısında tebliğnamedeki bu sanıklar yönünden genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçunun oluşmadığına yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Hamdullah, Talat ve Hacı'nın genel güvenliği kasten tehlikeye sokma ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanıklar Nazife ve Mehmet ...'nin genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçlarının ve sanık ...'nin eyleminin sübutu kabul, sanıklar Hamdullah, Talat ve Hacı'nın genel güvenliği kasten tehlikeye sokma ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanıklar Nazife ve Mehmet ...'nin genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçları yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardımdan elde edilen delillerin mahkumiyete yeter derece ve nitelikte bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar Naile ve Hamdullah müdafiilerinin Naile yönünden eksik incelemeye, suç vasfına, TCK.nun 22/6. maddesinin uygulanması gerektiğine, takdiri indirim uygulanması gerektiğine, sanık ... yönünden suçların unsurlarının oluşmadığına, takdiri indirim uygulanması gerektiğine vesaireye; sanık ... müdafiinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine; sanık ... müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine; sanık ...'nin suçun unsurlarının oluşmadığına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine; sanık ...'nın sübuta, katılanlar vekilinin Hamdullah yönünden kasten öldürmeye yardım suçunun sübuta erdiğine, yerel Cumhuriyet Savcısının sanık ...'ın olası kast ile öldürmeye yardım suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanıklar Hamdullah ve Hacı'nın genel güvenliği kasten tehlikeye sokma ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanıklar Nazife ve Mehmet ...'nin genel güvenliği kasten

tehlikeye sokma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden yapılan incelemede;

A-Sanıklar Hamdullah ve Hacı'nın genel güvenliği kasten tehlikeye sokma ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanıklar Nazife ve Mehmet ...'nin genel güvenliği kasten

tehlikeye sokma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden yapılan incelemede;

"Genel güvenliği kasten tehlikeye sokma" ve "6136 sayılı Yasaya aykırılık" suçundan açılan davaya katılma mümkün olmayıp yanlızca sanık ... aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerektiği halde maktulden katılanlar lehine mahkum olan tüm sanıklar aleyhine ayrı ayrı vekalet ücreti tayin edilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında vekalet ücreti ile ilgili bölümün hükümden çıkartılmasına karar verilmesi sureti ile DÜZELTİLEN hükümler ile beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun (ONANMASINA),

B.a-Sanık ... hakkında bilinçli taksirle ölüme neden olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay tarihinde Mehmet ... ... isimli kişinin evinin önünde yapılan düğün kutlaması sırasında aynı binanın 2. katında oturan sanık ...'nin eşi adına ruhsatlı bulunan tabanca ile evlerinin balkonundan 4 kez ... ettiği sırada tabancadan çıkan bir adet mermi çekirdeğinin karşı binanın 4.kat balkonunda bulunan 3 yaşındaki maktul ...'nın alın bölgesine isabet ederek ölümüne neden olduğu olayda;

Sanık ...'nin yere paralel şekilde ... ettiği sırada topluluk içerisinde bulunan veya çevredeki evlerin balkon ve pencerelerinden düğün törenini izlemekte olan kişilerin isabet alabileceğini ve eylemin ölümle sonuçlanabileceğini öngörmesine rağmen, sonucu kabullenmek suretiyle eylemini sürdürmesinin "çocuğu olası kastla öldürme" suçunun yanında "genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçunu da oluşturduğu gözetilerek bu suçlardan cezalandırılması yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde bilinçli taksirle ölüme neden olmak suçundan cezalandırılmasına ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan olayda uygulama yeri bulunmayan TCK.nun 44. maddesi gerekçe gösterilerek ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

b-Sanık ... hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokma ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

aa-5237 sayılı TCK.nun 50/3. maddesi gereğince, suç tarihi itibariyle 65 yaşını doldurmuş olan sanığa her iki suç için verilen 1'er yıllık hapis cezalarının aynı Yasanın 50/1. fıkrada yazılı seçenek yaptırımlara çevrilme zorunluluğu bulunduğunun gözetilmemesi,

bb-"Genel güvenliği kasten tehlikeye sokma " ve "6136 sayılı Yasaya aykırılık" suçundan açılan davalara katılma mümkün olmadığı halde maktulden katılanlar lehine vekalet ücreti tayin edilmesi,

aa-5237 sayılı TCK.nun 50/3. maddesi gereğince, suç tarihi itibariyle 65 yaşını doldurmuş olan sanığa her iki suç için verilen 1'er yıllık hapis cezalarının aynı Yasanın 50/1. fıkrada yazılı seçenek yaptırımlara çevrilme zorunluluğu bulunduğunun gözetilmemesi,

bb-"Genel güvenliği kasten tehlikeye sokma " ve "6136 sayılı Yasaya aykırılık" suçundan açılan davalara katılma mümkün olmadığı halde maktulden katılanlar lehine vekalet ücreti tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin, katılanlar vekilinin ve yerel Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 08/05/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.