muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3511, Karar No: 2025/119, Tarih: 16.01.2025

Konuyla ilgili İİK’nın 294. maddesi kesin mühlet kararının alacaklılar bakımından sonuçlarını düzenlemiş ve mühlet içinde borçlu aleyhine hiçbir takip yapılamayacağını ve evvelce başlamış takiplerin duracağını hükme bağlamıştır. İİK’nın 289 uncu maddesi ise kesin mühlet kararının geçici mühlet süresi içerisinde verileceğini belirtmiştir.

Kuşkusuz kesin mühlet süresi içinde konkordato reddi halinde İİK’nın 293/2 maddesi gereğince bu karara karşı istinaf yoluna başvurulabilir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak mühlet kararı verildiği hallerde dosya, komiserin görevlendirilmesi de dahil olmak üzere müteakip işlemlerin yürütülmesi için İlk Derece Mahkemesine gönderilir.

Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesince verilen kesin mühlet kararı, daha önce İlk Derece Mahkemesinde başlayan konkordato sürecinin devamı değil, yeni bir karardır. Dolayısıyla kesin mühletin sonuçları da kesin mühlet kararı verildiği tarihten başlayabilir. Aksi halin kabulü hem alacaklı, hem borçlu bakımından bir takım sakıncalar doğurabilir. Kesin mühlet talebinin reddi ve tedbirlerin kaldırılması üzerine takip sürecine girişen alacaklıların somut olayda olduğu gibi hiçbir yasal engel olmadığı halde yaptıkları takiplerin iptali sonucu doğacağı gibi alacaklı bakımından da geriye doğru, kesin mühlet kararı verilmesi istinaf sürecinde geçecek sürenin de kesin mühlet süresine dâhil sayılması, kalan süre içinde komiserin, borçlunun ve alacaklıların yapacağı işlemleri, süre bakımından sınırlandırabilir.

Yukarıda anılan hükümler hep birlikte değerlendirildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak kesin mühlet kararı verilen hallerde, bu kararın yeni bir sürecin başlanmasına neden olacağı, konkordato sürecinde yapılacak işlemler dikkate alındığında ve Kanun Koyucu komiser tayini dahil bu sürece ilişkin müteakip işlemlerin yapılmasına olanak tanıdığı gözönünde bulundurulduğunda bu yaklaşım, konkordatonun amacına, alacaklı ve borçlu arasındaki menfaatler dengesine daha uygundur.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; konkordato talebini inceleyen İlk Derece Mahkemesince 30.11.2018 tarihinde konkordato talebi reddedilerek, tedbirlerin kaldırıldığı, davacının davaya konu takibi tedbir bulunmayan 12.12.2018 tarihinde başlattığı, konkordato talebinin reddi kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 14.03.2019 tarihinde kesin mühlet kararı verildiğine göre, takip, bu karardan önce başlatıldığı için İİK’nın 294. maddesi gereğince takip iptal edilmemeli bulunduğu aşamada durmalıdır. Kesin mühlet kararından önce başlayan takibin iptaline karar verilmesi yasal düzenlemelere açıkça aykırı olduğundan dairemizin sayın çoğunluğu tarafından benimsenen görüşe katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/15169, Karar No: 2015/5304, Tarih: 06.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/15169 E.  ,  2015/5304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, dava konusu... Köyü 365 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı, susam (2.ürün), domates, marul ve hıyarın 2011 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve ayrıntılı üretim giderleri çizelgesini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11336, Karar No: 2006/12292, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11336 E.  ,  2006/12292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Deresi Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa, seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün kamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcının istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6278, Karar No: 2008/8339, Tarih: 05.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6278 E.  ,  2008/8339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tereke hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümleri yer almaktadır. Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yer de yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Dosya kapsamından, miras bırakan ...’in ölmeden önce son yerleşim yerinin “ ... Meydanı ... Apt. No; 1/3 ... “ olduğu anlaşıldığından görevli ve yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05/06/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2958, Karar No: 2019/5204, Tarih: 04.11.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/2958 E.  ,  2019/5204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 04/11/2019 tarihinde oy birliyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14980, Karar No: 2014/6112, Tarih: 12.05.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/14980 E.  ,  2014/6112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2012

NUMARASI : 2009/485-2012/441

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, sözleşmenin feshi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Mülkiyeti Hazine adına kayıtlı olan taşınmazların, 1.997 m2 lik kısmının davalıya kiraya verildiğini ancak davalının sözleşmeye aykırı davranışları nedeniyle sözleşmenin feshediliğini, sözleşmenin 13. maddesine göre fesih halinde son yıl kira bedelinin tazminat olarak idareye ödenmesi gerektiğini belirterek 12.690.96 TL'nin fesih tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiş, davalı vekili davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Taraflar arasında 30.05.2006 tarihli, beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin 11. maddesinde '' kiracının kira dönemi sona ermeden faaliyetini durdurması, işletme ruhsatının her ne sebeple olursa olsun iptal edilmesi veya taahhüdünü sözleşme ve şartname hükümlerine uygun olarak yerine getirmemesi hallerinde (taksitlerin süresinde ödenmemesi dahil) 2886 Sayılı Kanun'un 62. maddesine göre idare 10 gün süreli ihtarname ile durumu kiracıya bildirir ve ihtarnamede yazılı hususlara uyulmasını ister. İhtarnamede belirtilen 10. günün sonunda, yerinde yapılacak kontrolde, belirtilen hususlara uyulmadığı görülürse, kira sözleşmesi fesh edilerek kesin teminatı irat kaydedilir ve son bir yıl kira bedeli tazminat olarak tahsil edilir düzenlemesi bulunmakta, Özel Şartlar 1. madde 2. bent : Taşınmaz mala Bakanlığımızca ya da Kamu kurum ve Kuruluşlarınca ihtiyaç duyulması, 3621 Sayılı Kıyı Kanunu ve bu Kanun'un Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun kullanılması ve İlgili belediyece imar planı gereği düzenleme yapıldığı takdirde, sözleşme herhangi bir hak veya tazminat talebine konu olmaksızın tek taraflı olarak feshedilecek, kiracı hazineden hiçbir hak ve tazminat talebinde bulunmadan yapılacak tebligatı müteakiben 15 (onbeş) gün içerisinde, kira dönemi sonunda ise herhangi bir tebligata gidilmeden, taşınmaz mal derhal tahliye edecektir. Aksi takdirde, 2886 Sayılı Kanunun 75'inci maddesine göre kiracının tahliyesi sağlanacaktır hükmü bulunmaktadır. Davacı bu düzenlemelere dayanarak 07.04.2009 tarihinde gönderdiği yazı ile sözleşmeyi feshedip son bir yıl kira bedelini tazminat olarak talep etmişse de; Dairemizin yerleşik uygulamaları gereğince kiracının kira parasını

zamanında ödememesi akde aykırılık oluşturmaz. Dava tarihi itibarıyla uygulanması gereken Borçlar Kanunu'nun 260. maddesinde ''müstecir icar müddetinin hitamından evvel muacceliyet kesp eden kiraları tediye etmemiş bulunursa, mucir altı ay veya daha fazla müddetli icarlarda otuz günlük ve daha az müddetli icarlarda altı günlük bir mehil tayin ederek birikmiş olan kira bu müddet zarfında verilmediği takdirde mehlin hitamında akdi feshedeceğini müstecire ihtar edebilir. Bu mehil, ihtarın müstecire tebliğ edildiği günden itibaren başlar. Bu mehlin tenkisine yahut tediyeden teahhür halinde akdin hemen feshedilebileceğine dair yapılan mukaveleler batıldır" hükmü yer almaktadır. Bu bakımdan kira alacağının ödenmemesi nedeniyle akdin feshedilebilmesi için kiracıya otuz gün süreli ihtar tebliği ile önce temerrüde düşürülmesi gerekmektedir. Davacı tarafından ise davalıya otuz gün süreli ihtar gönderilmediğinden kira alacağının ödenmediği için akdin feshi nedeniyle davacının tazminat isteme hakkı bulunmamaktadır. Ayrıca Kıyı Kanun'una aykırılıktan dolayı da sözleşmenin feshi içinde sözleşmenin 11. maddesi gereğince davalıya on gün süreli ihtar gönderilmesi gerekmekte olup, davalı kiracıya aykırılığı gidermesi için on gün süreli ihtar gönderilmemiştir. Davacının 07.04.2009 tarihli yazıyla sözleşmeyi feshettiğini bildirerek, bu nedenlerden dolayı sözleşmenin feshine dayalı olarak tazminat isteme hakkı bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6736, Karar No: 2015/9312, Tarih: 16.11.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/6736 E.  ,  2015/9312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre sanıkların olay günü saat 14.20 sıralarında ... Sokak'ta bulunan kapısı kilitli olmayan eski .... Fabrikasına girerek, eski makine parçalarını alıp, el arabası ile götürürken güvenlik güçlerine yakalanmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin hırsızlık suçuna teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı gerekçelerle sanıkların beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer C. Savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4577, Karar No: 2024/9570, Tarih: 04.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4577 E.  ,  2024/9570 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/3 Esas, 2024/84 Karar

DAVA TARİHİ : 14.02.2018

KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Kocaeli ili, Gebze ilçesi, Cumaköy köyü 487 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ... vd. vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın gerçek bedelinin tespitini, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davacı idare üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.04.2022 tarihli ve 2020/33 Esas, 2022/151 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 04.01.2023 tarihli ve 2022/2928 Esas, 2023/25 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda; tespit edilen kamulaştırma bedelinin bloke edilmesi için davacı idare vekiline verilen süreler içerisinde kamulaştırma bedeli depo edilmemiş ise de temyiz dilekçesi ekinde sunulan banka dekontlarına göre davacı idarenin karar tarihinden sonra depo kararını yerine getirdiği anlaşıldığından, usul ekonomisi gözetilerek davalı tarafın işin esasına girilerek karar verilmesini isteyip istemediği yönünde beyanı da alınmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden sair hususlar incelenmeksizin Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; her ne kadar kesin süre içerisinde kamulaştırma bedeli depo edilmemiş ise de usul ekonomisi ilkesi gereği dosyanın gelmiş olduğu aşama da gözetilerek kamu hizmetinin aksamaması ve kamu yararı amacıyla davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371 ve 373 üncü maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Davalıların bozma sonrası alınan beyanlarında davanın reddini talep ettikleri anlaşılmış olup davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesi hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı idare vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan mahkeme kararının ONANMASINA, Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6586, Karar No: 2016/2382, Tarih: 03.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/6586 E.  ,  2016/2382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... .... ... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/05/2012

NUMARASI : 2011/332-2012/147

Taraflar arasında görülen davada .... .... ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 31/05/2012 gün ve 2011/332 - 2012/147 sayılı kararı onayan Daire'nin 15/01/2015 gün ve 2014/1741 - 2015/429 sayılı kararı davalı Banka ve borcu üstlenen .... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin .... A.Ş. Bayrampaşa Şubesi'ne 10.12.1999 tarihinde 102.518 USD ve 07.12.1999 tarihinde 24.230 USD tutarlı mevduat yatırdığını, bankanın yönetimine BDDK tarafından el konulması ....A.Ş. ile birleşmesi ve ... Bank'a satılması sonrasında söz konusu mevduatının Off Shore hesabında olduğu gerekçesiyle tahsil edemediğini, mevduatının bu yöne yönetilmesinde bankanın sorumlu olduğunu, banka kurucularının kanuna karşı hile uygulayıp bankaya olan güvenini kötüye kullandıklarını ileri sürerek, anılan meblağların hesabın açıldığı tarihten itibaren avans faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili ile borcu üstlenen .... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne 126.748 USD'nin (102.518 USD'sine 10/12/1999, 24.230 USD'sine 23/12/1999 tarihinden itibaren) Devlet bankalarının 1 yıl vadeli USD cinsi mevduata uyguladığı en yüksek orandaki faiziyle birlikte davalılar ... Bank A.Ş. ve borcu üstlenen ....'den tahsiline dair verilen karar davalı banka ve borcu üstlenen .... vekili ile fer'i müdahil İpeks A.Ş. vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 15/01/2015 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı banka ve borcu üstlenen .... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Banka ve borcu üstlenen .... vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Banka ve borcu üstlenen .... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, borcu üstlenen ....'den harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalı Banka'ya iadesine, 03/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.