muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5549, Karar No: 2018/9235, Tarih: 12.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/5549 E.  ,  2018/9235 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilamında belirtilen gerekçelerle İİK.nun 94. Madde gereği davanın durmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Görev konusu, kamu düzeniyle ilgili olup davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi, gerek, Mahkemece, gerekse Yargıtay’ca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

İflasın açılması hususunun görev kurallarında meydana getireceği değişikliği dava açılmadan önce ve sonra davalının iflası hallerine mahsus olmak üzere ayrı ayrı incelemek gerekir.

Davanın açılmasının usul hukuku bakımından hâsıl ettiği sonuçlardan biri, davanın açılması anında görevli ve yetkili olan mahkemenin sabit hale geleceği, sonradan ortaya çıkan değişikliklerden görev ve yetkinin etkilenmeyeceğidir

Dava açıldıktan sonra iflas halinde; davaya İcra İflas Kanunun 194. maddeye göre, iş mahkemesinde devam edilmesi gerekmektedir.

Dava tarihinden önce iflas edilmesi halinde ise; İİK`nin 191. maddesi gereğince, iflas açıldıktan sonra müflisin masaya giren mal ve hakları üzerindeki tasarruf yetkisi kısıntıya uğrar; müflis artık, masa mevcudunu azaltıcı nitelikteki tasarruflarda bulunamaz. Bu mallar ve haklar topluluğunu, iflas açıldıktan sonra, aynı Kanun`un 226. maddesi gereğince, kanuni mümessil olan iflas idaresi temsil edeceğinden, açılacak davalarda husumetin iflas idaresine yöneltilmesi ve varlığı iddia olunan alacakların, İİK`nin 219. maddesi gereğince, masaya karşı ileri sürülmesi gerekir. Bu nedenle kural olarak iflastan sonra müflis aleyhine masaya giren mal ve haklara ilişkin olarak doğrudan dava açılamaz. İflas masasından hak iddia eden alacaklının alacağının masaya kaydını talep etmesi, bu talebin İflas idaresince kabul edilmemesi halinde, İİK.nun 235/2. maddesinde öngörüldüğü şekilde sıra cetveline itiraz davası açması gerekmektedir. Buna rağmen, iflâstan sonra müflise karşı bir alacak davası açılırsa, bu davaya, iflâs idaresine karşı sıra cetveline itiraz davası (m.235,II) olarak devam edilmelidir. (Kuru Baki, İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, Adalet Yayınevi, 2013, sayfa 1235)

Sıra cetveline itiraz davasında da, görevli mahkeme İcra ve İflas Kanunun 235/1 maddesine göre iflas kararını veren.......ulunduğu yerdeki herhangi bir Ticaret Mahkemesidir.

Eldeki davada, Mahkemece, davadan önce Müflis ... hakkında iflas kararı verilmesi sebebiyle, Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmelidir.

Sıra cetveline itiraz davasında da, görevli mahkeme İcra ve İflas Kanunun 235/1 maddesine göre iflas kararını veren.......ulunduğu yerdeki herhangi bir Ticaret Mahkemesidir.

Eldeki davada, Mahkemece, davadan önce Müflis ... hakkında iflas kararı verilmesi sebebiyle, Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmelidir.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu 194'ncü maddesindeki; "Acele haller müstesna olmak üzere müflisin davacı ve davalı olduğu hukuk davaları durur ve ancak alacaklıların ikinci toplanmasından on gün sonra devam olunabilir." şeklinde düzenleme gereği, yargılamaya devam edilmesini sağlayacak şekilde ara karar ile durma kararı verilmesi gerekirken mevcut şekilde, hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesi de hatalı olmuştur.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

..........
Yargıtay — Esas No: 2015/8852, Karar No: 2017/143, Tarih: 23.01.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/8852 E.  ,  2017/143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat, tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında düzenlenen 02.05.2011 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince davalı arsa sahibine ait taşınmaz üzerine yapılacak inşaattan ... adet bağımsız bölümünün davacı yükleniciye verileceğinin kararlaştırıldığını, Ancak ... tanesinin davalı tarafından sözleşmeye aykırı olarak .... şahıslara devredildiğini, taraflarına herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek halen davalı adına kayıtlı olan ... bağımsız bölümün tapusunun iptali ile kendi adlarına tesciline, geri kalan ... daire için her bir daire başına 100.000,00 TL olmak üzere toplam 600,000,00 TL nin tarafına verilmesini, davalı adına kayıtlı ... bölümün tapu iptal ve tescil talebi kabul görmeyecekse toplam ....200,000,00 TL nin davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin temsilcisi ile birlikte taşınmazların satışı konusunda üç kişiye vekalet verildiğini, dairelerin satışlarından elde edilen paraları müvekkilinin almadığını, paraların şirkete temsilcisine ve aracı olan vekalet alan kişilere verildiğini, bütün işlemlerin davacı şirket yetkilisinin bilgisi dahilinde yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; satışı yapılan bağımsız bölümlerin satış işlemlerinin çoğunda vekalet verilen ... ....'un alıcılara vekil sıfatı ile yer aldığı, diğer bir kısım daire satışlarında yüklenici şirket temsilcisinin vekil olduğu, tanık olarak dinlenen bir kısım bağımsız bölüm maliklerinin daire satışı konusunda yüklenici şirket temsilcisi ve Mustafa isimli kişilerle pazarlık yapıldığını bedellerin bu kişi ve şirkete verildiğini davalı ile sadece tapu işlemleri yapıldığını, davalı tarafından sunulan banka dekontları, harici sözleşmelerden de anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12989, Karar No: 2021/7971, Tarih: 16.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/12989 E.  ,  2021/7971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın sahibi olduğu tarlada bulunan su kuyusundaki su pompasının tamiri için pompanın yukarıya doğru çıkarılması sırasında kuyu üzerine kurulmuş çıkrığın kolları çevrilirken, kollardan birinin piminin yerinden çıkmasıyla, boşta kalan kolun, çıkarılacak pompanın tamiri için orada bekleyen sanığın yevmiyeli işçisi İlyas'ın yüzüne çarpmasıyla, sanığın asli kusuruyla bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 2. maddesinin 5. paragrafının çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak 50/4 maddesi atfıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1407, Karar No: 2008/2771, Tarih: 25.04.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/1407 E.  ,  2008/2771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yanlar arasında yapıldığı ileri sürülen ve ... 2. Noterliği’nce doğrudan düzenlenen 30.07.1998 tarih ve 12462 yevmiye numaralı “Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve İnşaat Sözleşmesi” başlıklı sözleşmeye dayalı olarak açılmış olup, yapımı yüklenildiği halde; davacıya teslimi gereken dükkan niteliğindeki bağımsız bölümün, yüklenici tarafından yapılmamış olması nedeniyle maddi tazminatın davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Tarih ve sayısı yukarıda açıklanan arsa payı karşılığı sözleşmeyi davalı ... İnşaat Taahhüt Ticaret ve Turizm Ltd.Şti.ni temsilen ... yüklenici; davacı ... Karabay (Malkoçlar) ise, arsa sahibi sıfatlarıyla imzalamışlardır. Yanlar arasındaki sözleşme hükümlerine göre, sözleşme konusu taşınmaza imar durumuna göre yapılacak olan binalardan (2.) bodrum katta bulunan (1) nolu dükkanın, (1.) bodrum katta bulunan (2) nolu dükkanın ve (3.) normal katta bulunan (9) nolu dairenin arsa sahibi Nihal’e yapılarak teslimini davalı yüklenici şirket yüklenmiş bulunmaktadır. Sözleşmede (2.) bodrumun yarım, (1.) bodrumun ise tam olarak yapılması gerektiği kararlaştırılmıştır. Davacı taraf ise, yarım bodrum için ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’ne açılan 2001/58 Esas sayılı davanın kısmen kabulü ile dükkanın alanının eksikliği sebebiyle maddi tazminata hükmedildiğini, kararın kesinleşmesi ile tazminatın tahsil edildiğini açıklamış ve bu davanın ise davacıya teslimi gereken tam bodrum dükkan için açıldığını bildirmiştir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, Borçlar Kanunu’nun 355. maddesi hükmünde tanımlanan eser sözleşmesinin bir türü olup; taraflarına karşılıklı olarak haklar sağlayan ve borçlar yükleyen tam iki yanlı sözleşmelerdendir. Arsa sahibinin edimi, yükleniciye sözleşmede kararlaştırılan tapulu taşınmazı arsa payını veya tapulu arsayı kayden temlik etmek; yüklenicinin karşı edimi ise, teslimini yüklendiği bağımsız bölüm ya da bağımsız bölümleri sözleşme ve yasa hükümlerine; fen ve sanat kurallarına uygun olarak yapmak ve tamamlanmış olarak arsa sahibine teslim etmekten ibarettir. Yüklenicinin yüklendiği edimini, Borçlar Kanunu’nun 356. maddesi hükmünde öngörülen özen; aynı kanunun 357. maddesi hükmünde düzenlenen sadakat borçlarına uygun olarak ifa etmesi gerekmektedir.

Somut olayda, bedeli dava edilen dükkan niteliğindeki bağımsız bölümün, davacı arsa sahibine yapılarak teslimi davalı şirket tarafından yüklenilmiştir. İmar mevzuatı gereğince, davalı temerrüdünden önce sözü edilen dükkanın yapılmasına olanak yok ise, objektif imkansızlık sözkonusu olacağından davalı yapılamayan bağımsız bölümün bedelinden ötürü sorumlu tutulamaz (BK.m. 117). Ancak yasal engel bulunmadığı halde veya temerrüde düştükten sonra yasal engel gerçekleşmiş ise, yüklenici tarafından teslimi yüklenilen dükkan yapılmamış ise, kusurlu imkansızlık sözkonusu olacağından bağımsız bölüm bedelini arsa sahibi davalı yükleniciden isteyebilir (BK.m.96). Ancak mahkemece yapılan araştırma ve inceleme yetersiz olduğu gibi, bilirkişi raporu da hüküm vermeye elverişli değildir. Mahkemece yapılacak iş; yukarıda özetle açıklanan hukuksal nedenler gözetilerek uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla yerinde keşif yapılarak ve ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2001/58 Esas, 2002/180 Karar sayılı dosya kapsamındaki bilgiler de değerlendirilerek, inşaatın yasal olup olmadığının saptanması; yasal ise, sözleşmede yüklenildiği üzere bedeli dava konusu olan dükkanın, yapılmaması sebebinin belirlenmesi kusurlu imkansızlık sözkonusu olması durumunda, bedelin tespit ettirilmesi ile varılacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında bir karar vermekten ibaret olmalıdır.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 25.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14731, Karar No: 2013/22000, Tarih: 12.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/14731 E.  ,  2013/22000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davalılar : 1-... (İzmir İl Sağlık

Müdürlüğüne izafeten)vekili

Av....

2-... Temizlik ve Malz.Gıda Turz. İnşaat

San.Ltd.Şti.

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz nedenlerine göre davalı ... vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/750, Karar No: 2012/8951, Tarih: 25.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/750 E.  ,  2012/8951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/10/2011 tarih ve 2011/322-2011/400 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25/05/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. . dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden tahsil ettiği halde geri ödemediği paranın tahsili için Almanya Cumhuriyeti Mahkemesi nezdinde açılan davanın kabul edildiğini ve bu kararın kesinleştiğini ileri sürerek, anılan yabancı mahkeme kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, 1965 tarihli Lahey Sözleşmesi'nin 10. maddesindeki posta yoluyla tebligat usulüne Türkiye’nin çekince koyduğu, tenfizi istenen kararın da davalıya posta yoluyla tebliğ edildiği için tenfizi mümkün olan kesinleşmiş bir karardan söz edilemeyeceği, TTK 405/2 maddesi uyarınca pay sahiplerinin şirkete sermaye olarak verdiklerini geri isteyemeyeceği, tenfizi istenen kararın TTK 329 ve 405. maddelerine aykırı sonuç doğuracağı için kamu düzenine aykırı bulunduğu, Türk mahkemelerinde açılan davaların ret edilmesi nedeniyle tenfizin kabul edilmesi sonucunun eşitliği zedeleyeceği ve hissenin davacı elinde olması nedeniyle mükerrer tahsilata yol açabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi yönünden ise; dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere mahkemece, tenfizi istenilen kararın Türkiye ile Almanya arasında 28.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi hükümlerine göre diplomatik yollarla yapılmadığı, posta yolu ile kararın davalıya tebliğ edildiği, dolayısı ile kararın usulünce kesinleşmediği, kesinleşmeyen yabancı mahkeme kararının tenfizinin mümkün bulunmadığı, ayrıca, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının kamu düzenine ilişkin TTK’nun 329 ve 405/2. maddelerine aykırı olduğu ve yazılı diğer gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa, tenfize konu karar, Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü aracılığı ile davalı vekili Av. ...’na 29.11.2010 tarihinde tebliğ

edilmiş olup, buna ilişkin tebliğ evrakı dosya içinde yer almaktadır. Bu durumda tenfizi istenen mahkeme kararı usulüne uygun olarak davalının vekiline tebliğ edilmiş ve süresinde yasal yollara başvurulmadan kesinleşmiş bulunmasına göre, mahkemece tenfize konu kararın kesinleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Ayrıca; mahkemece tenfiz isteminin reddine ilişkin gerekçelerden birisi de, tenfizi istenen mahkeme kararının Türk kamu düzenine aykırı olduğudur. Gerçekten de, yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 SK.’nun 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir. Kanunda kamu düzeni kavramının zamana ve yere göre değişebilen niteliği gereği bir tanımlama yapılmaktan kaçınılmış ve konunun hakimin takdirine bırakılması tercih edilmiş, ancak kamu düzenine aykırılığın “açıkça” olmasının aranmasıyla bu konuda takdir hakkı bulunan hakime bir sınırlama getirilmek istenmiştir. Bu düzenleme, Türk tenfiz hukukunda, kamu düzeni kavramının izin verdiği ölçüde, yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi lehine bir eğilimin bulunduğunu göstermektedir. Doktrinde de bu konuda hakime yardımcı olması bakımından bazı kriterler verilmiştir. Buna göre örneğin Türk tenfiz hakimi “kural olarak” yabancı mahkeme kararının doğruluğunu inceleyemez (revision au fond yasağı). Zira aksinin kabulü, aynı davanın Türk mahkemesinde tekrar görülmesi ve yeni bir Türk mahkemesi kararının ortaya çıkması sonucunu doğurur. Ancak örneğin Türk hukukunun vazgeçilmez kabul ettiği temel prensiplerini ihlal eden veya milletlerarası alanda geçerli olan ortak ilkelere aykırı bulunan yabancı mahkeme kararları tenfiz edilemez. Tenfiz hakimi takdir hakkını kullanırken, her somut olayın kendine mahsus özelliklerini de dikkate almalıdır.

O halde dava konusu uyuşmazlık yönünden de somut olayın özelliklerine göre bir inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır. Burada ilk olarak yabancı mahkemece davalının savunma hakkının ihlal edilip edilmediğinin incelenmesi gereklidir. Somut olayda yabancı mahkemece, dava dilekçesi ve ekleri davalıya 1965 tarihli Hukukî ve Ticarî Konularda Adlî ve Gayrı Adlî Belgelerin Yabancı Memleketlerde Tebliğine Dair Lahey Sözleşmesi’ne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalının davaya karşı savunma yapmak isteğini göstermemesi nedeniyle, Alman Usul Yasası’nın 331/3. ve 276. maddeleri uyarınca, davacının talebi üzerine, sözlü yargılama yapılmaksızın “gıyabi karar” verilmiştir. Buraya kadar olan gelişmelerin Türk kamu düzenine aykırı veya davalının savunma hakkını kısıtlar nitelikte olmadığı, benzer olaylarda Yargıtay dairelerince verilen kararlarla da benimsenmiştir (Yargıtay 13. HD. 01.10.1992 gün ve 5764 E.-7352 K., Yargıtay 11. HD. 06.07.2010 gün ve 2008/12797 E.- 2010/7992 K.). Zira “kural olarak” her mahkeme kendi usul hükümlerini uygular ve yabancı mahkemenin uyguladığı usulün Türk usul hukukundan farklı olması, Türk kamu düzeninin müdahalesi için tek başına yeterli sebep oluşturmaz. Aynı ilkeler yabancı mahkemece uygulanan ispat hukuku açısından da geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta incelenmesi gereken diğer bir konu da, benzer olaylarda Türkiye’de açılan davaların, TTK.’nun 329/1. ve 405/2. maddelerinde düzenlenen, anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyecekleri ve pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri ilkeleri gereği reddedilmesine rağmen, aynı şartlardaki ortaklarca yabancı mahkemelerde açılan davaların kabul edilmesinin ve alınan farklı yöndeki bu yabancı mahkeme kararlarının Türkiye’de tenfizinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağıdır. Nitekim mahkemece bu durum, T.C. Anayasası’nın kanun önünde eşitlik ilkesine ve kamu düzenine aykırı kabul edilmiştir.

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun,