muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1108, Karar No: 2014/6344, Tarih: 26.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/1108 E.  ,  2014/6344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle TCK'nın 119/1-c. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlık suçu yönünden; müştekinin komşusu olan tanık ...'nın sanık ve yanındaki arkadaşı olan ve ayrı soruşturma yürütülen suça sürüklenen çocuğu müştekinin evinin merdiveninden suça konu televizyonu birlikte aşağıya indirirlerken görüp “hırsız var!” diye bağırması üzerine komşuların olayı telefonla polise ihbar ettikleri, olay yerine intikal etmekte olan polislerin suça konu olan yer... Sokak olduğu halde ... ve ... nolu sokakların kesiştiği yerde sanıkları gördükleri, sanıkların yakalanmamak için televizyonu orada kaldırıma bırakıp kaçtıkları, ancak sanığın kovalamaca ile yakalandığının anlaşılması karşısında; sanığın üzerine atılı eylemin tamamlanıp tamamlanmadığının tespiti yönünden sanığın kesintisiz takip sonucunda yakalanıp yakalanmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Mala zarar verme suçundan yapılan uygulama sırasında, hem alt sınırın aşılmasını gerektirir bir neden bulunmadığı belirtilirken, hem de alt sınır olan 4 ay hapis cezasının üstüne çıkılarak 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle çelişki oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16359, Karar No: 2018/14845, Tarih: 21.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/16359 E.  ,  2018/14845 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın iş yerinden çaldığı malzemenin takdir kıymet tutanağına göre, değeri 23,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/105, Karar No: 2015/15147, Tarih: 30.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/105 E.  ,  2015/15147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı çocuk ..'in maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, diğer davacıların maddi tazminat istemlerinin kabulüne, davacı eş dışındaki manevi tazminat istemlerinin kabulüne, davacı eş açısından 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Uyuşmazlık davacı anne babanın destek tazminatı talep edip edemeyecekleri noktasında toplanmaktadır.

İş kazası nedeniyle işçinin ölümü halinde ana ve baba yararına maddi tazminata karar verilebilmesi için ana ve babaya .. Kurumu tarafından kısa vadeli sigorta kolundan ölüm geliri bağlanması gerekmektedir. Kendilerine gelir bağlanan ana ve babanın destekten yararlandığı varsayılmaktadır. Bu nedenle mükerrer ödemeyi önlemek için tespit edilen tazminat miktarından bağlanan gelirlerin peşin sermaye değeri düşülmelidir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümü durumunda anne ve babaya ölüm geliri bağlanması koşullarının belirlenmesi ile ilgili yasal düzenlemelere baktığımızda; 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun hak sahiplerine gelir bağlanılması ile ilgili 20/1. maddesinde, İş kazası veya meslek hastalığına bağlı nedenlerden dolayı ölen

sigortalının hak sahiplerine, 17 nci madde gereğince tespit edilecek aylık kazancının % 70'i, 55 inci maddenin ikinci fıkrasına göre güncellenerek 34 üncü madde hükümlerine göre gelir olarak bağlanacağı, 34/d maddesinde ise hak sahibi eş ve çocuklardan artan hisse bulunması halinde her türlü kazanç ve irattan elde etmiş olduğu gelirinin asgari ücretin net tutarından az olması ve diğer çocuklarından hak kazanılan gelir ve aylıklar hariç olmak üzere gelir ve/veya aylık bağlanmamış olması şartıyla ana ve babaya toplam % 25'i oranında; ana ve babanın 65 yaşın üstünde olması halinde ise artan hisseye bakılmaksızın yukarıdaki şartlarla toplam % 25'i, oranında aylık bağlanacağı kabul edilmiştir.

Söz konusu değişiklikle, ana ve babaya gelir bağlanabilmesi için birinci olarak hak sahibi eş ve çocuklara bağlanan gelirlerden artan hisse bulunması, ikinci olarak ana ve babanın her türlü kazanç ve irattan elde etmiş olduğu gelirlerden asgari ücretin net tutarından daha az olması ve diğer çocuklardan hak kazanılan gelir ve aylıklar dışında gelir ve/veya aylık bağlanmamış olması koşulu ile toplam % 25 oranında gelir bağlanacağı kabul edilmiştir. Ayrıca ana ve babanın 65 yaşın üstünde olması halinde ise hak sahibi eş ve çocuklardan artan hisse bulunmasa bile ana ve babanın her türlü kazanç ve irattan elde etmiş olduğu gelirlerden asgari ücretin net tutarından daha az olması ve diğer çocuklardan hak kazanılan gelir ve aylıklar dışında gelir ve/veya aylık bağlanmamış olması koşulu ile toplam % 25 oranında gelir bağlanacağı benimsenmiştir.

Somut olayda, zararlandırıcı olayın tahkikat sonucunda .. Kurumunca iş kazası kabul edildiği ve müteveffa sigortalının eşi ve çocuklarına iş kazası sigorta kolundan ölüm geliri bağlandığı, davacı anne ve babaya Kurumca gelir bağlanmadığı, Mahkemece davacılara gelir bağlanmama nedeninin araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, maddi tazminat isteminde bulunan davacı anne ile davacı babaya iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanmama nedeninin Kurumdan sorularak, gelen yanıta göre gerekirse davacılara Kurum'a kendilerine gelir bağlanması için başvurmak üzere önel vermek, başvurunun reddi halinde bu kez...Başkanlığını hasım göstererek iş kazası sigorta kolundan kendilerine ölüm geliri bağlanması gerektiğinin tespiti davası açmaları için önel vermek, dava açılması halinde 6100 sayılı HMK'nun 165/2. maddesi gereğince bu dava için bekletici mesele yapmak, kesinleşen mahkeme kararı ile dava reddedilmiş ise davacı anne ve babanın maddi tazminat istemlerinin reddine karar vermek, başvuru üzerine Kurumca davacı ana babaya gelir bağlanmış veya açılan tespit davası kabul edilmiş ve kesinleşmiş ise hüküm tarihine en yakın tarihteki veriler gözetilerek davacıların maddi zararlarını ayrı ayrı hesaplatırarak Kurumca davacı ana babaya bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değerlerinin rücuya tabi kısımlarının maddi tazminat miktarlarından tenzil edip, davacı tarafın incelemeye konu kararı temyiz etmediği dikkate alındığında davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hakkı gözeterek çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9640, Karar No: 2015/24204, Tarih: 09.11.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/9640 E.  ,  2015/24204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/190890

Parada sahtecilik suçundan sanık D.. Ö.. hakkında 13.10.2010 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı TCK.nun 197/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; BOYABAT Ağır Ceza Mahkemesinin 02.04.2014 gün ve 2014/2 esas, 2014/8 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderil- mekle incelendi:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanık hakkında temel hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan adli para cezasının farklı gerekçe göstermeksizin alt sınırın üstünde tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hak- kında TCK.nun 197/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan temel adli para cezasına esas alınan 500 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu hükmedilen 416 günün 4 güne, TCK.nun 52/2. maddesinin uygulanması sonucu hükmedilen 8.320 TL'nin 80 TL'ye indirilmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26216, Karar No: 2016/10046, Tarih: 23.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/26216 E.  ,  2016/10046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/08/2015

NUMARASI : 2014/2208-2015/1866

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Patates, dane mısır, taze fasülye ve domates ürünlerinin dekar başına ortalama verim miktarlarının, Olur ve Oltu İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6202, Karar No: 2011/8184, Tarih: 02.11.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/6202 E.  ,  2011/8184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 17.12.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Yasanın 322.maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1316, Karar No: 2024/4369, Tarih: 28.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/1316 E.  ,  2024/4369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/44 Esas, 2022/1550 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/507 E., 2019/689 K.

Taraflar arasındaki haksız rekabetin tespiti ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkili ... İletişim Hizmetleri A.Ş.'nin 2004 yılından bu yana telekomünikasyon sektöründe faaliyet gösterdiğini, 26.01.2016 tarihinde Türk Telekomünikasyon A.Ş. ile entegrasyon süreci başlatılarak ..., TTNET ve Türk Telekom markalarının "Türk Telekom" markası altında birleştiğini, davalının Beşiktaş Jimnastik Kulübü (BJK) ile sponsorluk anlaşması imzalayarak 10.04.2016 tarihinde açılan yeni stadyumunun isim sponsoru olduğunu, Vodafone Arena stadının açılışının tanıtımı amacıyla ulusal televizyonlarda 06.04.2016 ile 13.04.2016 tarihleri arasında yayınladığı reklamlarında BJK'nm yeni stadyumu Vodafone Arena'nın "Türkiye'nin İlk Akıllı Stadyumu" olduğunun iddia edildiğini, reklamın çeşitli aralıklarda 25.04.2016 tarihine kadar yayınlandığını, internette ve sosyal medyada ise hala yayınlanmaya devam ettiğini, reklamın dış sesinde kullanılan "Türkiye'nin İlk Akıllı Stadyumu Vodafone Arena Açılıyor" ifadesiyle tüketicilerin kasıtlı olarak yanıltıldığını ve müvekkilinin Türk Telekom Arena ve Şükrü Saraçoğlu Stadyumu'nda sunulan akıllı stadyum özelliklerine nazaran kendini üstün duruma getirerek haksız rekabette bulunduğunu, reklamın yayın tarihi itibariyle Türkiye'de akıllı stat bulunmadığı algısı yaratıldığını ve Türkiye'nin ilk akıllı stadyumunun Vodafone Arena olduğunun belirtildiğini, oysa müvekkilinin Türk Telekom Arena ve Fenerbahçe Şükrü Saraçoğlu Stadyumu'na akıllı stadyum teknolojisini kurduğunu, aynı sektörde olan davalının bunu bilmesine rağmen kötü niyetli şekilde müvekkillerinin söz konusu projelerini görmezden gelerek haksız rekabete yol açtığını, Vodafone Arena'nın açılış tarihinden önce Fenerbahçe Şükrü Saraçoğlu Stadyumu'na ve Türk Telekom Arena'ya müvekkili şirketler tarafından gerekli altyapının kurulduğunu, Fenerbahçe Şükrü Saraçoğlu Stadyumu ve Türk Telekom Arena' nın müvekkili şirketler sayesinde akıllı stadyum niteliğine haiz olduğunu, diğer rakipleri karşısında üstün duruma getirerek haksız rekabete neden olduğunu, yapılan stat işlemlerininin müvekkilince daha önceden yapılan işlemlerden farkının açıklanmadan soyut olarak belirtilen ibarenin kullanılmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, haksız rekabetin tespitine, maddi tazminat dahil olmak üzere 50.000,00 TL tutarındaki manevi tazminatın davalıdan tahsiline, masrafları davalı tarafından karşılanarak kararın yayınlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; "akıllı stadyum" nitelendirmesinin müvekkilinin iş ürünü olarak kabul edilemeyeceğini, müvekkilinin yapılan anlaşma gereği söz konusu stadyuma sponsor olduğunu, Vodafone Arena' nın bütünleşik altyapısı merkezi sistem ve telekom odaları, enerji kontrol sistemi, sürdürülebilir yeşil bina özellikleri, geçiş kontrol sistemi CCTV yüz tanıma, görüntü işleme servisi, 2G, 3G, 4.5G altyapısı, single das özelliği, wifı altyapısı, positioning hizmeti, digital signage ve yayın altyapısı, vodafone arena mobil uygulaması ve katma değerli servisleri gibi özellikleri ile diğer stadyumlardan ayrıştığını, "akıllı" ibaresi taşıyan teknolojilerin günümüzde sıklıkla kullanıldığını ve davacıların tekelinde olan bir kavram ya da tanımlama olmadığını; "Akıllı Stadyum" ibaresinin müvekkilin tescilli markası olduğunu ve 10.03.2014 tarihinden itibaren ticaret-hizmet markası olarak tescil edildiğini, müvekkilinin ilk akıllı stadyum ibaresini davacılardan daha önce kullandığını ve davacıların söz konusu ibareyi müvekkilin kullanmasına zımni muvafakati bulunduğunu, anılan ibarenin başka kişilerce de kullanıldığını, davacıların uzun yıllardan beri bildiği bu durum karşısında sessiz kaldığını, manevi zararın kanıtlanamadığını, dava dilekçesinde talep sonucunun açık olmadığını, manevi tazminatın hangi davacı yararına talep edildiğinin anlaşılmadığını ve manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her üç stadyumun akıllı niteliği haiz olup olmadığının yerinde inceleme incelendiği, bilirkişi raporunda bir stadyumun akıllı kabul edilmesi için ulusal veya uluslararası asgari standart bulunmadığının ve her üç stadyumun da akıllı olarak nitelenemeyeceğinin belirlendiği, ancak inceleme tarihi itibariyle Vodafone Arena Stadyumunun teknolojik açıdan diğer stadyumlardan daha ileri seviyede olduğu, akıllı stadyumun ne olduğuna dair ulusal veya uluslararası asgari bir standardın bulunmadığı, akıllı stadyumdan beklenenin; öğrenebilen, şartlara göre kendini uyarlayabilen ve seyirciler için etkileşimli bir platform sunan bir yapı olması olduğu, bunun için yüksek kapasiteli bir Wi-Fı altyapısının bulunmasının ve etkileşimli bir mobil uygulamanın olmasının gerek şart olarak öne çıktığı, bu ölçüye göre her üç stadyumunda akıllı sayılamayacağı, davacıların ilk akıllı stadyumların Türk Telekom Arena ve Sükrü Saraçoğlu Stadyumları olduğu, Vodafone Arena'nın ilk akıllı Stadyum olmadığı yönündeki iddialarının ispatlanamadığı, Vodafone Stadyumu ile ilgili 'Türkiye'nin ilk akıllı Stadyumu' ibaresinin kullanıldığı reklam içerikli yayınların dava tarihinden üç yıl önce kullanılmaya başladığı, davacıların bu üç yıllık süre içerisinde dava tarihine kadar herhangi bir haksız rekabet iddiasında bulunmadıkları, haksız rekabet unsurlarının somut olayda mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu reklamın karşılaştırmalı reklam niteliğinde olduğunu, karşılaştırmalı reklamlar ile ilgili öne sürülen iddiaların doğru ve ispatlanabilir olması gerektiğini, bilirkişi raporuyla sabit olduğu üzere, davalının sponsoru olduğu Vodafone Arena'nın “Akıllı Stadyum” olmadığı gibi “Türkiye’nin İlk Akıllı Stadyumu” da olmadığını, Vodafone Arena’nın açılışının tanıtımı amacıyla televizyon ve internet mecralarda yayınlanmış reklamlarında Vodafone Arena’nın “Türkiye’nin İlk Akıllı Stadyumu” olduğunu iddia edildiğini, bu ibareyle tüketicilerin kasıtlı olarak yanıltıldığını ve yanlış bilgili verildiğini, bu yolla rekabette davalının kendisini daha üstün bir konuma getirdiğini 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 54 üncü maddesine göre, aldatıcı veya objektif iyiniyet kurallarına aykırı davranışlar ile normal rekabet düzeninin bozulmasına sebep olan fiillerin haksız rekabet oluşturduğunu, davalının sponsor olduğu Vodafone Arena Türkiye’nin ilk akıllı stadyumu olmadığını, bu durumda anılan ibarenin kullanılarak müvekkilleri aleyhine haksız rekabet oluşturulduğunu, müvekkilinin stadyumlarının “Akıllı Stadyum” özelliklerine sahip olup olmamasının dava bakımından herhangi bir önemi bulunmadığını, çünkü davalının dava konusu reklamda kendisinin “Türkiye’nin ilk akıllı stadyumu”nu kurduğunu iddia ettiğinden bu önermenin objektif olarak ispatlanabilmesi gerektiğini, aksi halde davalının sahip olmadığı bir özelliği varmışçasına duyurarak rekabette hukuka aykırı olarak öne geçerek haksız rekabet yarattığının kabulü gerektiğini belirterek davanın kabulünü istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç