muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18477, Karar No: 2016/2050, Tarih: 23.02.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/18477 E.  ,  2016/2050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Yerel mahkemece; davacının iddiasının sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne ilişkin karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan amcası ...'un kayden maliki olduğu 453 ve 847 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında mirasbırakanın soyadının ...” olarak yazıldığını ileri sürerek, anılan kayıtlarda mirasbırakanın soyadının “...” olarak düzeltilmesini isteyip, yargılama sırasında ıslahla, mirasbırakanın doğum tarihinin idarece değiştirilmesi nedeniyle tapu kayıtlarındaki doğum tarihinin de düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacının iddiasının sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, "Mülkiyet Hakkının Tescili" başlıklı 22.07.2013 tarihli ve 2013/5150 sayılı ...Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan ...Tüzüğü'nün 28. (18.05.1994 tarihli ve 94/5623 sayılı... Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan ...Tüzüğü'nün 25.) maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarası olarak belirlenmiştir.

... Tüzüğüne göre, kütükte bulunması zorunlu bilgiler arasında tapu kayıt malikinin doğum tarihi bilgisi yer almamaktadır. Dolayısıyla, tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan bu bilginin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet, tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hata 22.07.2013 tarihli Tapu Sicili Tüzüğü'nün 75. (18.05.1994 tarihli ...i Tüzüğü'nün 87.) maddesi uyarınca, ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki koşullar araştırılarak, idarece düzeltilmelidir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerle davacı iddiasını kanıtlamış olduğundan tapuda tasarruf işlemlerinin yaptırılabilmesi için "çoğun içerisinde az da vardır." kuralı gereğince, kayıt maliki ... ile davacının mirasbırakanı ...'un aynı kişi olduğunun tespitine şeklinde tespit hükmü kurmakla yetinilmesi gerekirken, doğum tarihi bilgisi eklenmek suretiyle kayıtların düzeltilmesine karar verilmesi doğru değil ise de, anılan bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 2. paragrafındaki ".... köyü köy içi mevkinde kain , 453 parsel ile ...mevkiinde kain 847 parsel sayılı taşınmazlar maliki ...'in ... Müdürlüğü'nün 26/08/2014 tarihli yazı cevabı ve ekinde gönderilen nüfus kayıtları doğrultusunda ...'un doğum tarihinin 03/07/1915 olduğu anlaşılmakla doğum tarihinin ... kayıtlarına göre düzeltilmesine," ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine; “... Köyiçi mevkinde kain 453 parsel ile ... mevkiinde kain 847 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıt maliki...ile davacının mirasbırakanı 03/07/1915 doğumlu ...'un aynı kişi olduğunun tespitine," ibaresinin yazılmasına ve davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4352, Karar No: 2021/16162, Tarih: 16.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/4352 E.  ,  2021/16162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığına

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan sanık ... ve müdafinin, katılan sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmünü münhasıran vekalet ücreti bakımından temyize getirdiği, katılan taraf sıfatıyla da sanıklar ... ve ... (Dayı) haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hükümleri sanıklar aleyhine temyize getirdikleri, sanık ... ve katılan sanık ... (Dayı) müdafinin ise, sanık ... ve katılan sanık ... (Dayı) haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hükümleri sanıklar lehine temyize getirdiği, ...’in (Dayı) aynı zamanda katılan sıfatı bulunmakla, sanık ... hakkında tehdit ve yaralama suçlarından kurulan hükümleri de sanık ... aleyhine temyize getirdiği belirlenerek yapılan incelemede;

I- Sanık ... (Dayı) hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından ve itiraz merciince de bir karar verildiğinden; dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

./..

S/2

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan ... (Dayı) vekilinin, atılı suçun sabit olduğuna, sanık ... ve müdafinin ise sanık lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

1- Katılan ... ve katılan ... haklarında aldırılan adli muayene raporlarına göre ve olayın başlangıcına hangi tarafın eylemlerinin sebebiyet verdiğinin de bilinmemesi karşısında sanık ...’in haksız tahrik altında atılı yaralama suçunu işlediği ve mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2- Kabule göre de; TCK.nın 25/1. maddesi kapsamında yaralamaya dönük eylemleri gerçekleştirdiği kabul edilen sanığın CMK.nın 223/2-d maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesis edilmesi,

IV- Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;

2- Kabule göre de; TCK.nın 25/1. maddesi kapsamında yaralamaya dönük eylemleri gerçekleştirdiği kabul edilen sanığın CMK.nın 223/2-d maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesis edilmesi,

IV- Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;

1- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; aralarında gönül ilişkisi bulunan sanık ve katılan ...’ün olay günü akşam saatlerinde buluştukları, beraber yemek yiyip alkol aldıkları, tüm bunların tanık olarak ifadesine başvurulan ...’ün beyanlarıyla da sabit olduğu, sonrasında sanığın katılanı annesi Müzeyyen’in ikametine davet ettiği, katılanın da beyanları ile teyit ettiği üzere, rızaen sanığın annesi Müzeyyen’in ikametine sanıkla beraber gittiği, akabinde katılan ...’ün telefonundan sanığın resmi eşi ...’e tehdit içerikli mesajlar gitmesi üzerine ...’in de yanlarına geldiği ve katılan ...’le tarafların adli muayene raporlarına da yansıdığı üzere birbirlerini darp ettikleri ve sonucunda ... tarafından polis ihbar hattının aranması üzerine kolluk güçlerinin hadiseye müdahale ettiği olay kapsamında, sanık ... ve katılan ... arasındaki ilişkinin boyutu, olay saati öncesinde sanıkla rızası dahilinde hareket edip yine rızası dahilinde gece saatlerinde sanığın annesi Müzeyyen’in ikametine gitmesi ve dosya kapsamında alınan tüm ifadeler birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkumiyetine gidilebilmesi için her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; sanık hakkında atılı suçtan hüküm kurulurken TCK.nın 109/2, 109/3-a-b maddeleri gereğince tespit edilen 4 yıl 12 ay hapis cezası üzerinden TCK.nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken, sonuç cezanın 4 yıl 2 ay hapis cezası yerine 3 yıl 14 ay hapis şeklinde eksik tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, katılan sanık ... ve müdafi ile sanık ... ve katılan sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin, bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18779, Karar No: 2014/1007, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18779 E.  ,  2014/1007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/847-2013/208

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesi; üzerinde bulunan ve taşınmaza bahçe niteliği vermeyen ağaçlara yaş ve cinslerine göre değer biçilmesi, binalara ise resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer belirlenmesi yöntem itibariyle doğrudur.Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıdığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18703, Karar No: 2015/1887, Tarih: 27.01.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/18703 E.  ,  2015/1887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 Sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 24,00 TL değerinde gıda malzemesi çalmak isterken yakalanan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın gözaltında kaldığı tarih ve sürenin gerekçeli karar başlığında belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 27.01.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4276, Karar No: 2022/13314, Tarih: 27.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/4276 E.  ,  2022/13314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1)Suça konu olan ve hükme esas alınan her iki çekte de sadece keşideci imzalarının bulunduğu ve diğer kısımlarının boş olduğu, bu hali ile suç konusu belgelerin özel belge niteliğinde olduğu anlaşıldığından sanığın özel belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması gerekirken suç vasfında hataya düşülerek resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine hükmolunması,

2)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesine göre "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; aynı anda gerçekleşen fiillerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, suça konu tarihsiz çeklerin farklı tarihte düzenlendiğine dair delil bulunmadığı ve aynı anda hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen Mustafa Şimşek’e verilerek kullanıldığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi kapsamında zincirleme suç koşullarının oluşmadığı, ancak suça konu belge sayısı da nazara alınarak 5237 Sayılı TCK'nin 61. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, zincirleme şekilde işlenmiş resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2634, Karar No: 2017/11759, Tarih: 24.10.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/2634 E.  ,  2017/11759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın tüfeğiyle önce hedef gözetmeksizin köy meydanına doğru ateş etmesinden sonra kendisini ateş etmemesi hususunda uyaran müşteki ...'ın ikametinin balkonuna doğru eşi katılan ...'da yanındayken ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK.nun 106/2. maddesinde belirtilen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 24.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7364, Karar No: 2024/14131, Tarih: 07.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/7364 E.  ,  2024/14131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI :2021/2755 E., 2021/2958 K.

ŞİKÂYETÇİ :...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK :...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM :İlk derece mahkemesi beraat hükümleri kaldırılarak mahkûmiyet hükümleri kurulması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin,olay yerinde parmak izinin çıkmış olmasının tek başına delil olmadığına, her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığına, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan ilk derece Mahkemesinin beraat kararları kaldırılarak mahkûmiyet hükümleri kurulmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında verilen kararlar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 3. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1968, Karar No: 2015/17778, Tarih: 12.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1968 E.  ,  2015/17778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme, suç üstlenme

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'in mahkumiyetine, suç üstlenme suçundan sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

12.07.2008 günü saat 20:30 sıralarında sürücü ...'in yönetimindeki otomobili ile...Sokak üzerinden seyrederken .... Sokağa dönüş yaptığı esnada, yolda bulunan 2006 doğumlu ...’a aracının sol ön kısmı ile çarparak ölümüne sebep olduğu, yapılan soruşturmada ...'in abisi olan diğer sanık ...'in savunmalarında aracı kendisinin kullandığını beyan ettiği, ...nce 2008/837 esas sayılı dosyada yapılan yargılama sonucunda sanık ...'in suçu işlemediği anlaşıldığından beraatine karar verildiği ve suç üstlenme suçundan suç duyurusunda bulunulduğu, ayrıca ... hakkında da taksirle öldürme suçundan Cumhuriyet savcılığına ihbarda bulunulduğu olayda;

Sanık ... hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

Olay tarihinde aracı kullandığını beyan ederek suç üstlenen sanık ...'in dosyada mevcut nüfus kaydından anlaşılacağı üzere sanık ...'in abisi olduğu, TCK'nın 270/1-2. cümlesinde "Bu suçun üstsoy, altsoy, eş veya kardeşi cezadan kurtarmak amacıyla işlenmesi hâlinde; verilecek cezanın dörtte üçü indirilebileceği gibi tamamen de kaldırılabilir. " hükmü nazara alınmadan, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece kendi alt soyu açısından koşullu salıverme süresine kadar uygulanabileceği, alt soy haricindeki kişiler yönünden ise, yoksunluğun, hapis cezasının infazına kadar devam edeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29410, Karar No: 2013/31888, Tarih: 23.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/29410 E.  ,  2013/31888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamu davasının düşürülmesine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

O yer Cumhuriyet Savcısının sair temyiz itirazlarının reddine , ancak;

Müşteki-sanık ... ...' ın mahkemede alınan beyanında karşı tarafın şikayetinden vazgeçmesini kabul ettiğini beyan etmesine rağmen kendi vaki şikayetinden vazgeçtiğini açıkça dile getirmediği, müşteki-sanık ... ... ile mağdurlar ... ve ...' in ise vaki şikayetlerinden vazgeçtiklerini beyan etmelerine rağmen karşı tarafça şikayetten vazgeçilmesi halinde söz konusu şikayetten vazgeçmeyi kabul ... etmeyecekleri hususunu açıkça beyan etmedikleri ve ayrıca yaşı ... mağdurların kanuni temsilcilerinin dinlenmeden 5237 sayılı TCK' nin 73. maddesine aykırı olarak eksik inceleme ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi  gereğince isteme aykırı olarak  BOZULMASINA, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.