muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3297, Karar No: 2016/6839, Tarih: 24.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/3297 E.  ,  2016/6839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 30/01/2014 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; yargı yolu nedeniyle mahkemenin görevsizliğine dair verilen 18/09/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı .. vekili; Köy korucusu olan davalıların ....tarihinde .. vana takılmak suretiyle gerçekleştirilen hırsızlık eylemine ihmalleri ile sebebiyet verdiklerini ileri sürerek uğranılan maddi zarar nedeniyle tazminat isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, hizmet kusuru nedeniyle davanın idari yargı yerinde açılması gerektiği belirtilerek yazılı biçimde görevsizlik kararı verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesi gereğince, idari yargı yerlerinde ancak ilgili idare kurumu dava edilebilir. Bu yasal düzenlemeye göre, gerçek kişiler ve özel hukuk tüzel kişileri aleyhine idare mahkemelerinde dava açılamaz. Şu halde, gerçek kişi aleyhine açılan eldeki davanın görüm ve çözüm yeri idari yargı olmayıp adli yargı yeridir. Mahkeme kararının gerekçesinde belirtilen Anayasa'nın 129/5. maddesi, kamu görevlilerinin hizmet kusurları nedeniyle açılacak davalarda husumeti düzenlemektedir. Davalı gerçek kişi bakımından anılan yasal düzenleme uyarınca husumet konusunda değerlendirme yapma görevi de mahkemeye aittir. Mahkemece açıklanan olgular gözetilemeden yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/05/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. maddesi gereğince memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen biçim ve koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabilir. İdare aleyhine böyle bir davanın açılabilmesi, hizmet kusurundan kaynaklanmış, idari işlem ve eylem niteliğini yitirmemiş davranışlar ile sınırlıdır. Kamu görevlisinin, özellikle haksız eylemlerde, Anayasa ve özel yasalardaki bu güvenceden yararlanma olanağı bulunmamaktadır.

Dava dilekçesinde belirtilen maddi olgulardan davalıların salt kişisel kusuruna dayanıldığının anlaşılması ve idari yargı yerinde gerçek kişiler hakkında dava açılmayacağıda gözetilerek iddia doğrultusunda delillerin toplanıp değerlendirilerek sonuca varılması gerekir. Açıklanan nedenlerle çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.24/05/2016
Yargıtay — Esas No: 2015/10012, Karar No: 2015/9573, Tarih: 28.09.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/10012 E.  ,  2015/9573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2015

NUMARASI : 2015/205-2015/205 D.İŞ

İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/02/2015 tarih ve 2015/205-2015/205 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili, müvekkili şirketin karşı taraftan genel kredi sözleşmesine dayalı olarak alacaklı olduğunu, borcun vadesinde ödenmediğini, borçluya yapılan başvuruların sonuçsuz kaldığını ileri sürerek borçlunun taşınır ve taşınmaz malları ile üçüncü kişilerdeki hak ve alacakları üzerine ihtiyati haciz konulmasını talep etmiştir.

Mahkemece, somut olayda tarafların tacir oldukları, taraflar arasında imzalanan 22.02.2012 tarihli Genel Kredi Sözleşmesi'nde yetkili yer mahkemesi olarak İstanbul Mahkemelerinin kesin yetkili kılındığı, 6100 sayılı HMK'nın 17. maddesine göre yetki sözleşmesinin geçerli olduğu, kesin yetkinin dava şartı olduğu, ihtiyati haciz talebinin kesin yetkili mahkeme dışında talep edilemeyeceği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliği ile dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın "yetki sözleşmesi" başlığını taşıyan 17. maddesinde "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır." hükmü yer almaktadır. Söz konusu yetkiye ilişkin kural, HMK'nın 18/1. maddesinin "Tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edemeyecekleri konular ile kesin yetki hâllerinde, yetki sözleşmesi yapılamaz." hükmünden de açıkça anlaşılabileceği üzere, mahkemece re'sen gözetilecek kesin bir yetki kuralı niteliğinde değildir. Esasen, yine madde hükmünden hareketle, taraflarca aksi kararlaştırılabilecek bir yetki kuralının, kamu düzeni mülahazası ile va'zedilmiş olan kesin yetki kuralları arasında yer alması söz konusu olamaz.

Somut olayda, mahkemece Genel Kredi Sözleşmesi'ndeki yetki sözleşmesiyle yetkili kılınan mahkemenin kesin yetkili olduğundan, o yer mahkemesinden ihtiyati haciz talep edilebileceği gerekçesiyle dava şartı yokluğundan talebin reddine karar verilmiş ise de, yukarıda açıklanan yasal durum karşısında yetki sözleşmesinde belirlenen mahkemenin kesin yetkili olarak kabulü mümkün bulunmadığından davanın usulden reddi isabetli görülmemiş ve hükmün ihtiyati haciz talep (alacaklı) eden yararına bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12540, Karar No: 2014/13626, Tarih: 24.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/12540 E.  ,  2014/13626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 24/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13657, Karar No: 2022/70, Tarih: 17.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13657 E.  ,  2022/70 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Çocuk mallarının korunması istemine ilişkin olarak açılan davada ... 4. Aile ile ... Aile Mahkemeleri Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

... 4. Aile Mahkemesince, velinin yerleşim yerinin " ... Mahallesi, ... Sokak, No:17, İç Kapı No:1 ..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Aile Mahkemesince, Uyap sisteminden alınan nüfus kayıtlarının incelenmesinde; ...'ın 14/05/2021 tarihinde vefat ettiği, geride reşit olmayan çocuklar ..., ..., ...'ı bıraktığı, müteveffa ...'ın çocuğu ...'ın annesinin ...'in uyap sisteminden alınan adresinin ... Mahallesi, 18025 Sokak, No:70 .../... olduğu gerekçesiyle, müteveffa ...'ın çocuğu ... ve annesi ... yönünden dosyanın tefrik edilerek mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın yetkili ve görevli bulunan ... Nöbetçi Aile Mahkemesi'ne gönderilmesine karar vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 21. maddesi gereğince velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeri olduğu gibi Türk Medenî Kanununun Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 4. maddesi gereğince de sağ kalan veya velayet kendisine verilen eşin yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir hükümleri dikkate alındığında, somut olayda mallarının korunması istenen çocuk ...’ın velayetinin anne ...’e verildiği anlaşıldığından, bu halde, yetkili mahkeme velayeti kullanma hakkına sahip annenin yerleşim yeri mahkemesidir.

Somut olayda, küçüğün velisi anne ...’in yerleşim yeri adresinin " .../... " olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 4. Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 4. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7740, Karar No: 2016/1172, Tarih: 09.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7740 E.  ,  2016/1172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/06/2014 gün ve 2013/158-2014/139 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi fer'i müdahil ...vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Bir davada karar düzeltmede bulunma hakkı, yalnız taraflara veya hüküm ile kendisine yükümlülük yüklenen veya bir hakkı ihlal edilen kimseye veyahut kanunun açıkça belirttiği mercilere aittir.

Mülga HUMK’nın 57'nci maddesi (HMK’nın 66 ve devamı maddeleri) uyarınca, yanında katıldığı tarafla birlikte hareket etmek mecburiyetinde bulunan fer’i müdahilin karara karşı tek başına karar düzeltme hakkı bulunmamaktadır.

Somut olayda, ...davada feri müdahil olarak yer almakta olup, davalı Banka karara karşı karar düzeltme isteminde bulunmadığına göre, fer'i müdahil ...vekilinin hükme karşı tek başına karar düzeltme hakkı bulunmadığı gibi, hükmedilen tutarda karar düzeltme sınırının altındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, fer'i müdahil ...vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 09/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5614, Karar No: 2016/2366, Tarih: 29.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/5614 E.  ,  2016/2366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılardan .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 18/03/2012 tarihinde ... plakalı aracın hemzemin geçitten geçişi esnasında kataner hattına damperin temas etmesi neticesinde, 19/03/2012 tarihinde de 06 BD 7624 plakalı aracın damperi kalkık durumda hemzemin geçişi esnasında kataner telini kopartması neticesi hat enerjisi kesildiğinden tren seferinin durduğu ve kataner hattının hasara uğradığını, 18/03/2012 tarihli olayda 1.281,80 TL tehir tazminatının meydana geldiğini, 19/03/2012 tarihli olaydan dolayı 19.906,89 TL masrafın yapıldığını, 5.002,02 TL de tehir tazminatı olmak üzere toplam 24.908,91 TL zararın meydana geldiğini, 1.281,80 TL tehir ile 24.908,91 TL hasar ve tehir bedelinin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; davaya bakma görevinin idari yargıya ait olduğunu, sözleşme gereği yüklenici firmanın sorumlu olduğunu, esas yönünden de davacının haksız olduğunu beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı .... vekili; davanın ...'na açılması gerektiğini, 5.002,02 TL tren tehir tazminatı bedelinin eft yolu ile gönderildiğini, davacının hesabına 15.617,90 TL ödemenin yapıldığını beyan ederek davanın öncelikle husumet aksi halde esastan reddini talep etmiştir

Davalı ...; trafik kazası nedeniyle meydana gelen zararların davacı tarafa ödenmiş olduğunu, bu hususta her ay maaşından kesinti yapıldığını belirtmiştir.

Mahkemece, davacının ... plakalı aracın neden olduğu 19.906,89 TL hasar ve 5.002,02 TL tehir tazminatı olmak üzere 24.908,91 TL talebi ile ilgili dava açılmadan önce bu miktar kendisine ödendiğinden karar verilmesine yer olmadığına ve ... plakalı aracın neden olduğu 1.281,80 TL tehir bedelinden dolayı açılan davanın kabulü ile davalı ...dan olay tarihi olan 18/03/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm davalılardan ... ve Tic.A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı .... ve Tah.Yem San. ve Tic.A.Ş vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.674,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... ve Tah.Yem San. ve Tic. A.Ş'den alınmasına 29/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/749, Karar No: 2018/5138, Tarih: 06.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/749 E.  ,  2018/5138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak, tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalılar arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, tevhidi yapılacak olan 7 adet parselin davalıların murisi Kamil Çokan adına kayıtlı olduğunu, daha sonra tüm davalıların kendileri dışındaki payı da alarak taşınmazın bütününe malik olduklarını, davalı arsa sahiplerine arsaların teslimi yönünden ihtarname gönderildiğini, davalıların gönderdikleri ihtarname ile taraflar arasındaki sözleşmenin feshi yoluna gittiklerini, fesih yönünde hiçbir haklı gerekçe göstermediklerini, davacı şirketin sözleşme hükümlerine göre üzerine düşen tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini ileri sürerek 10.000,00 TL masraf ve 50.000,00 TL cezai şart karşılığı 60.000,00 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia savunma ve dosya kapsamında, davalıların herhangi bir sebep göstermeksizin taraflar arasındaki sözleşmeyi feshettiği, davalıların yüklenicinin bütün zararlarını gidermek koşuluyla sözleşmeyi feshedebileceği, taraflar arasındaki sözleşmenin 20. maddesinde fesih halinde 50.000,00 TL cezai şart öngörüldüğü, cezai şarttan % 50 indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06.11.2018 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

-MUHALEFET ŞERHİ-

Sözleşmenin haksız feshi nedeniyle cezai şart talebinin kabulüne dair verilen kararın çoğunluk tarafından onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06.11.2018 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

-MUHALEFET ŞERHİ-

Sözleşmenin haksız feshi nedeniyle cezai şart talebinin kabulüne dair verilen kararın çoğunluk tarafından onanmasına karar verilmiştir.

Davacı yüklenici ile davalı arsa sahipleri arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığı, sözleşmenin imzalanması sırasında arsa maliklerinden ... ile sözleşme yapılmadığı sabittir. Bu aşamada sözleşmeyi tüm malikler imzalamadığı için sözleşmenin geçerli olduğundan bahsedilemez. Sözleşmenin herhangi bir yerinde arsa sahiplerinin veya yüklenicinin sözleşmede imzası bulunmayan malikin hissesini alacağı konusunda bir şart yoktur. Yani sözleşmenin geçerli hale gelmesinin taliki bir şarta bağlandığı söylenemez. Davalı arsa sahiplerinin sözleşme sonrasında izaleişuyu davası açarak sözleşmeye katılmayan ...'in hissesini almaları nedeniyle sözleşmenin geçerli hale geldiğini söylemek de bu nedenle mümkün görülmemektedir.

Bu durumda arsa sahipleri sözleşme dışında kalan ve sonradan malik oldukları hisse karşılğında yükleniciden yeni haklar isteme hakkına sahip olacaklardır. Önceki şartlarla sözleşmenin ifası davalılar zararına sonuç doğurur.

Bu nedenledir ki; davacı ve davalı arsa sahipleri arasında malik ... ile sözleşme imzalanmadığı için geçersiz olan sözleşme uyarınca cezai şart talebinde bulunmak mümkün olmadığından davanın reddi gerekir.

Bu gerekçelerle sözleşmenin; hisselerin tamamının sonradan davalılarda birleşmesi nedeniyle geçerli hale geldiği, geçerli hale gelen sözleşmenin davalılar tarafından haksız olarak feshedildiği, bu nedenle davacının cezai şart talebinin haklı olduğu düşüncesi ile davanın kısmen kabulünü onayan çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.

... ...
Yargıtay — Esas No: 2019/7170, Karar No: 2019/14951, Tarih: 22.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/7170 E.  ,  2019/14951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Konya 1. Çocuk Mahkemesi'nin 18/11/2014 tarihli ve 2014/808 (E) ve 2014/1037 (K) sayılı kararının, diğer suça sürüklenen çocuk ....müdafiisinin temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 14.12.2017 tarih, 2016/8646 esas ve 2017/16023 karar sayılı kararı ile incelendiği anlaşılmakla, her iki dosya arasında hukuki ve fiili bağlantı bulunduğundan Konya 1. Çocuk Mahkemesi’nin 13.07.2015 tarih 2015/298 Esas 2015/712 karar sayılı ilamına ilişkin temyiz incelemesinin de Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nce yapılması gerekliliği üzerine işin incelenmesi Yüksek Yargıtay 17. Ceza Dairesi'ne ait olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 22.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/3089, Karar No: 2024/3209, Tarih: 12.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/3089 E.  ,  2024/3209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/714 E., 2016/294 K.

ŞİKÂYETÇİ : AKEDAŞ Elektrik Dağıtım A.Ş.

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elbistan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/714 Esas, 2016/294 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.02.2021 tarihli ve 11-2016/161954 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; her ne kadar "özel hukuk tüzel kişilerince yapılan mühürlemenin bozulmasının suç oluşturmayacağı" gerekçesi ile sanık hakkında beraat kararı verilmiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2014/2–455 Esas,2014/541 Karar sayılı ilamından anlaşılacağı üzere, özel hukuk tüzel kişilere bu yetkinin kanunla verildiği, bu hususun Anayasa Mahkemesi incelemesinden geçtiği, yasada geçen ''yetkili makam'' cümlesinden kanunla yetkiyi almış özel hukuk tüzel kişileri de kapsayacağı hükme bağlandığından sanık hakkında mühür bozma suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi gerekir iken beraat kararı verilmiş olmasının hukuka uygun olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın sorgusunun yapıldığı 23.02.2016 tarihi olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın sorgusunun yapıldığı 23.02.2016 tarihi olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Elbistan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/714 Esas, 2016/294 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2024 tarihinde karar verildi.