muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/7145, Karar No: 2008/406, Tarih: 25.01.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/7145 E.  ,  2008/406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 12.11.1999 tarihli inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Davacı yüklenici, davalı-karşı davacılar ise arsa sahibi konumundadırlar. Asıl davada yüklenici, sözleşme dışı imalât bedeli ile kendisine verilmesi gereken 9 nolu bağımsız bölümdeki hissenin satımı nedeniyle bedelinin tahsilini istemiş, birleşen karşı davada ise eksik bırakılan sıva bedeli ile manevi tazminata hükmedilmesi talep ve dava edilmiştir. Mahkemece her iki davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında sözleşme imzalandığı tarihte mevcut imar uygulamalarına göre inşaatın bodrum katında sığınak yapılması mecburiyeti bulunmadığı, sığınak yapılması zorunluluğunun dava tarihinden sonra belediyece getirildiği anlaşılmaktadır. Sözleşmenin akdi sırasında öngörülmesi mümkün olmayan bu masraflara yüklenicinin katlanması düşünülemez. Tarafların sonradan ortaya çıkan bu masraflara sözleşmedeki paylaşım oranında katılmaları gereklidir. Bu nedenle mahkemece inşaatın bodrum katında yapılan ve sözleşmede öngörülmeyen masrafın tespitiyle davalının hissesi nisbetinde arsa sahibi ...’in mirasçılarından tahsiline karar verilmelidir.

3-Davalı ve karşı davacı arsa sahiplerinin diğer temyiz itirazlarına gelince; sözleşmenin 15. maddesinde inşaatın yapılması sırasında kaza olması halinde bundan doğacak zararların yüklenici tarafından karşılanacağı kabul edilmiştir. Davacı yükleniciye ait iş makinasının hatalı kullanılması nedeniyle 3. kişilere zarar verildiği, açılan dava sonucunda hükmedilen miktarın arsa sahibine ait dükkandaki hissenin icraen satılarak tahsil edildiği anlaşılmaktadır. Olayın meydana gelmesinde arsa sahibine yüklenilecek kusur olmadığı gibi esasen sözleşmenin 15. maddesi uyarınca zarardan yüklenicinin sorumlu olması gerektiğinden yüklenici lehine hükmedilecek miktardan tazminat davası sonunda icrada yapılan tahsilat miktarının mahsup edilmesi gerekirken bu hususun düşünülmemiş olması da yerinde olmamış, kararın davalı ve karşı davacı arsa sahipleri yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün temyiz eden davacı-karşı davalı yüklenici, 3. bent gereğince ise davalı-karşı davacı arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 25.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10820, Karar No: 2016/3744, Tarih: 09.05.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/10820 E.  ,  2016/3744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkin olup mahkemece; Mahkemenin görevsizliğine, kararın kesinleşmesi ve talep halinde dosyanın görevli sulh hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi üzerine karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili takip talebinde 02.05.2012 tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesine dayanarak ödenmeyen kira bedelinin tahsilini istemiştir. Davalı icra dairesine verdiği dilekçeyle takibe konu kira sözleşmesi altındaki imzaya açıkca itiraz ettiklerini ,sözleşme altındaki imzanın şirket yetkililerine ait olmadığını belirterek takibe itiraz etmiştir. Davalının itirazı imza inkarı niteliğinde olup bu durumda davalı dayanılan sözleşmeye karşı çıktığından uyuşmazlık dar yetkili icra mahkemesinde görülemez. Bu nedenle uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7577, Karar No: 2015/19632, Tarih: 05.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7577 E.  ,  2015/19632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2014

NUMARASI : 2014/487-2014/902

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden,

2- Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5548, Karar No: 2019/4674, Tarih: 02.07.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/5548 E.  ,  2019/4674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 02/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4232, Karar No: 2019/2788, Tarih: 11.04.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/4232 E.  ,  2019/2788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin, geçirmiş kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacılar murisi ...'in maruz kaldığı 01.08.2007 tarihli olayın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; araştırmaya yönelik bozma ilamına uyulmuş, daha sonrada ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

İş kazasının tespiti istemine ilişkin bu tür davalar 506 sayılı Yasa'nın 11. maddesinden ( 5510 sayılı Yasa'nın 13.maddesinden ) kaynaklanmaktadır. Anılan maddeye göre, iş kazası, a) sigortalının işyerinde bulunduğu sırada, b) işveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla, c) sigortalının, işveren tarafından görev ile başka bir yere gönderilmesi yüzünden asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda, d) sigortalıların işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere toplu olarak götürülüp getirilmeleri sırasında sigortalıyı bedence veya ruhça arızaya uğratan olaylardır. Zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası sayılması için, 1) sigorta olayına maruz kalan kişinin sigortalı olması ( hizmet akdi ile çalışması) 2) sigorta olayının maddede sayılı sınırlı olarak belirtilen hal ve durumlardan birinde meydana gelmesi koşuldur. Başka bir anlatımla, sigorta olayının, iş kazası sayılabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı murisi adına davalı işyerinden olay günü ve öncesine ilişkin bildirim yapılmadığı, 08/08/2007 tarihinden itibaren yapılan bildirimlerin Kurum tarafından iptal edildiği, davacı murisinin birlikte çalıştığı ve tanık olarak beyanı alınan ...''ın davalı işyerinde hizmet akdine dayalı olarak çalıştığı ve işveren ile ...arasında ayrıca Elektrik işi ile ilgili taşeronluk sözleşmesi bulunduğu, işçinin olay günü de dava dışı ...'ın villasında elektrik işi yapılırken, elektrik akımına kapılarak vefat ettiği, olayın işin görülmesi esnasında ve işyerinde olduğu anlaşılmaktadır.

Davalı işveren, ölenin kendi işçisi olmadığını iddia etmektedir. Tüm dosya kapsamından, ölen işçi kayıtlara göre, her ne kadar davalı şirketin sigortalı çalışanı değilse de, tanık ...''ın beyanından ve tanığın davalı şirket ile arasındaki taşeronluk sözleşmesinden de anlaşılacağı üzere, ölenin işveren talimatı nedeniyle olay yerinde olduğu ve işin yürütümü esnasında meydana geldiği anlaşıldığından davanın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 11/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10294, Karar No: 2025/1722, Tarih: 04.03.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/10294 E.  ,  2025/1722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1341 E., 2024/1465 K.

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bergama Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın katılanı sopa ve çatal ile darp ederek ikâmetinde tuttuğu ve katılanı darp ederek cinsel organını katılanın vajinasına sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girdiği şeklinde kabul edilen eylemleri nedeniyle atılı suçlardan mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri

Özetle, eksik inceleme ile karar verildiğine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın aşamalarda samimi ve istikrarlı beyanda bulunduğuna, katılanın alınan raporuna göre kendisini savunabilecek durumda olduğuna, kendi isteği ile sanığın yanında kaldığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılan hakkında 27.02.2024 tarihli Adana Dr. ... Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen sağlık kurulu raporuna göre, ruh bakımından kendisini savunamayacağının belirtilmesi karşısında, mevcut raporun içeriği itibarıyla hükme esas alınmaya yeterli olmadığı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesince mağdurenin dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek kendisinde akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, varsa bu durumun hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar ve kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, olayın hukuki anlam ve sonucunu algılayıp algılayamayacağı, fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olup olmadığı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, beden veya ruh bakımından kendisini savunup savunamayacağı hususlarında ayrıntılı rapor alındıktan sonra toplanacak delillere göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde kararlar verilmesi karşısında, söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bergama Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1517, Karar No: 2022/3090, Tarih: 30.03.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/1517 E.  ,  2022/3090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, nüfus kaydının düzeltilmesi talebine ilişkindir. Mahkemece, ilgili resmi dairenin göstereceği lüzum üzerine dava açma yetkisi olan Cumhuriyet Savcılığı tarafından gerekli yasal koşullar oluşmadan ve usule aykırı olarak bu davanın kendiliğinden açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu (NHK) m. 36/1-a “Nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılır. Kayıt düzeltme davaları nüfus müdürü veya görevlendireceği nüfus memuru huzuru ile görülür ve karara bağlanır.” şeklindedir. Nüfus kayıtları kamu düzenine ilişkin olup, kayıtların doğru ve gerçeği yansıtmalarında kamu yararı bulunmaktadır. Cumhuriyet Savcısının, kamu düzenine açıkça aykırılık bulunan bir nüfus kaydıyla ilgili, kendiliğinden kayıt düzeltme davası açmasına engel bir düzenleme bulunmamaktadır. NHK 36/a maddesi, Cumhuriyet Savcısının sadece nüfus idaresinin göstereceği lüzum üzerine kayıt düzeltme davası açabileceği yönünde dar yorumlamak yasanın amacına uygun düşmez.

Kaldı ki; somut olayda, yargılama yapılırken davanın nüfus müdürlüğüne ihbar edildiği nüfus temsilcisinin duruşmalara katılarak eksik hususların giderilmesini talep ettiği, takdiri mahkemeye bıraktığı hususları da gözetildiğinde, davanın 5490 Sayılı yasanın 36. Maddesinin 1/a bendine göre ilgili resmi dairenin göstereceği lüzum üzerine dava açma yetkisi olan Cumhuriyet Savcılığı tarafından gerekli yasal koşullar oluşmadan ve usule aykırı olarak bu davanın kendiliğinden açıldığı gerekçesiyle reddi doğru olmamıştır. O hâlde mahkemece yapılacak iş, işin esasını inceleyerek sonucu uyarınca bir karar vermekten ibarettir. Bu husus gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.30.03.2022 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2012/4011, Karar No: 2012/4224, Tarih: 05.06.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4011 E.  ,  2012/4224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün BOZULMASINA ilişkin olarak daireden verilen 19.01.2012 gün ve 2011/2493-2012/173 E.K. sayılı ilamın karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı ..., ... ve ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine, usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle, yerinde olmayan karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesi gereğince REDDİNE, aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 203,00 TL para cezasının davalı ..., ... ve ...'ten alınmasına, ret harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 05.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8391, Karar No: 2014/15056, Tarih: 28.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/8391 E.  ,  2014/15056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2013/174-2013/740

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yeni atık göleti oluşturulması amacıyla aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu bölgenin toprak yapısı, topoğrafik özellikleri, köy ve çevre yerleşim ve ulaşım merkezlerine olan yakınlıkları, köyde ve çevrede mevcut yol, su, elektrik gibi altyapı hizmetleri ile yine bölgeye getirilmiş bulunan okul, postane, sağlık ocağı gibi tüm sosyal imkanlardan yararlanma olanakları ile köy ve çevresinin gelişmişlik durumlarının (Daireye intikal eden diğer dava dosyalarında da açıklanan bu özellikleri dikkate alınarak) dava konusu taşınmazın değerinde %10 oranında objektif değer artışı oluşturacağı gözetilerek kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken bu unsur dikkate alınmadan eksik bedel tespiti doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7867, Karar No: 2012/10229, Tarih: 03.12.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/7867 E.  ,  2012/10229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Davacı tarafça genel kadastro ile oluşan tapu kaydının iptali ve tescil istemi ile tapu kaydına dayanılarak açılan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Yargıtay bozma ilamında özetle "yetersiz inceleme sonucu verilen hükmün isabetsiz olduğu belirtilerek, davacı tarafın tutunduğu iskan yoluyla oluşan tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavülleri, varsa haritaları ile tahsis ve temlike ilişkin kayıt ve belgeler getirtilmek suretiyle taşınmazların başında yeniden keşif yapılması, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmü uyarınca dayanılan tapu kayıtları ayrı ayrı yerlerine uygulanarak dava konusu taşınmazların dayanılan tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığının duraksamasız saptanması; taşınmazların tümü ya da bir bölümünün dayanılan tapu kayıtlarının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde kayıt kapsamı dışında kalan taşınmaz ya da taşınmaz bölümlerinin kaçak ve yitik kişilerden Hazineye kalan taşınmazlardan olup olmadığının belirlenmesi ve toplanan delillerin sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne çekişmeli taşınmazların Kamil Yaşar mirasçıları adına verasete iştirak şeklinde tesciline karar verilmiş; hüküm, Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 03.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.