muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2264, Karar No: 2020/4252, Tarih: 14.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/2264 E.  ,  2020/4252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı ... Sosyal Hizmetler Bilişim Turizm Nakliyat İnşaat Elektrik Elektronik Danışmanlık Ticaret Limited Şirketi yönünden reddine, diğer davalı Deniz Temizlik Güvenlik İlaçlama Makine ... İtriyat Otom. Mob. ve Refakat Hizm. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı firmalar ile hizmet alımı sözleşmesi imzaladıklarını, dava dışı işçinin işten çıkarıldığını ve işçinin müvekkili aleyhine açtığı işçilik alacağı ile ilgili davanın işçi lehine sonuçlandığını ve bu kapsamda müvekkili tarafından dava dışı işçiye icra takibi sonucunda ödeme yapıldığını, yapılan bu ödemeden davalının sorumlu olduğunu, müvekkili tarafından ödenen bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, dava dışı işçinin müvekkil şirkette çalışması olmadığını, sigorta kaydının bulunmadığını savunarak açılan davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava dışı işçinin iş akdinin 31.12.2013 tarihinde sonlandığı, 03.01.2014 tarihinden itibaren temizlik işlerini üstlenen davalı ... şirketine karşı açılan davanın husumet yönünden reddine, diğer davalının işçinin kendi bünyesinde çalıştığı dönem itibariyle sorumlu olduğu gerekçesiyle açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4760, Karar No: 2015/702, Tarih: 22.01.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/4760 E.  ,  2015/702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2010/407-2013/534

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili amacı ile başlatılan icra takibi nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Eski hale getirme talebi konusunda HMK md.95 birinci fıkrasında elde olmayan sebeplerle, kanunda belirtilen veya hakimin kesin olarak belirlediği süre içinde bir işlemi yapamayan kimse, eski hale getirme talebinde bulunabileceği, ikinci fıkrasında ise süresinde yapılamayan işlemle ulaşılmak istenen aynı sonuca , eksi hale getirme dışında ,başka bir hukuki yoldan ulaşılabiliyorsa, eski hale getirme talebinde bulunulamayacağı, süreye ilişkin devamı maddesinde de işlemin süresinde yapılamamasına sebep olan engelin ortadan kalkmasından itibaren iki hafta içinde talep edilmesi gerektiği şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

Olayımıza gelince; dava dosyası 25.01.2011 ve 28.09.2011 tarihli oturumlarda davacı vekili tarafından takip edilmediğinden işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. Dava dosyası üçüncü kez 01/10/2013 tarihli oturumda da takip edilmemesi üzerine HMK 150/6 md gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Davacı vekili 07.10.2013 tarihli eski hale getirme talepli dilekçe ile son oturum tarihinde hastanede operasyon geçirdiğini ve sonrasında 2 günlük iş görmez raporu aldığını ileri sürmüş ve dilekçe ekinde raporu da ibraz etmiştir. Mahkemece eski hale getirme isteminin kabulü ile davanın açılmamış sayılmasına ilişkin kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra yargılamaya devam edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Dosya kapsamına göre, davacının iki avukatı olup, dava Av. A.. Ş.. tarafından açilmış, duruşmalar Av. Ö.. Ö.. tarafından takip edilmiştir. Eski hale getirme talebinde bulunan kişi Av. A.. Ş..’dür. Duruşmaların mazereti olmayan Av. Ö.. Ö.. tarafından takip edilebilme imkanı olduğu gözetilerek eski hale getirme talebinin reddine karar verilmesi gerekirken eski hale getirme isteminin kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Bu durumda mahkemece eski hale getirme isteminin reddi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenene göre de davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/766, Karar No: 2012/6823, Tarih: 08.05.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/766 E.  ,  2012/6823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ..... köyü, 143 ada 33 parsel sayılı 4741,59 m² yüzölçümündeki taşınmaz ada ve mevkii ilânına rağmen sahiplik iddiasında bulunan olmadığı, malikinin kim olduğunun ve 20 yıllık zilyetlik süresinin tamamlanıp tamamlanmadığının muhtar ve bilir kişilerce tam ve kesin olarak bilinemediği gerekçesiyle tarla niteliğiyle davalı Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı, taşınmazın muris babasından kendilerine kaldığı iddiasıyla irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece, davacının davasının kabulüne ve dava konusu 143 ada 33 parsel sayılı taşınmazın tutanak aslının iptali ile (kadastro tesbitinin iptali) taşınmazın miras hisseleri oranında davacının murisi Ahmed Akbal’ın mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece, davacı kişi yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın tamamen kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin kabulü dosya kapsamı ile uyumlu olmadığı gibi, yapılan araştırma ve inceleme hükme de yeterli değildir. Şöyle ki; Ziraatçı bilirkişi.....’un 15.07.2007 ve 15.09.2010 tarihli raporlarında, taşınmazın 1741,00 m²’lik bölümünün, yaklaşık olarak 15-20 yıldan bu yana tarla olarak kullanılmadığı ve üzerinde kendiliğinden yetişen yabancı ot ve bir adet yabani ardıç, bir adet yabani armut ve 10 adet yabani söğüt ağacı bulunduğu, 3000,00 m²’lik bölümü üzerinde ise arpa ekili olduğu, orman bilirkişisi ..... ise, 27.07.2007 havale tarihli raporunda, taşınmaz üzerinde münferit halde yabani elma, yabani erik, yabani armut, yabani korunga, yabani yonca ve alanın bir kısmında ise arpa ekildiğini ifade etmişlerdir. Bilirkişi raporlarında beyan edilen bu olgulardan taşınmazın tarım yapılmayan bölümü yönünden 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddesinde öngörülen imar ve ihya suretiyle zilyetlikle kazanma şartlarının oluşmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, taşınmazın tarım yapılan ve yapılmayan bölümleri tesbit ettirilmeden, imar ve ihya etmek suretiyle kültür arazisi haline getirilmeyen bölümü de kapsayacak şekilde davanın tamamen kabulüne karar verilmesi doğru değildir. O halde, mahkemece yapılacak iş, önceki bilirkişiler dışında, fen elemanı ve uzman ziraatçı bilirkişi hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, yukarıda söz edilen Ziraatçı bilirkişi .....’un üzerinde tarım yapılmayan ve yabani ağaçların bulunduğunu belirttiği bölüm, fen ve uzman ziraatçi bilirkişi marifetiyle tesbit edilerek, üzerinde tarım yapılmayan ve yabani ağaçların bulunduğu yerler yönünden davanın reddine, üzerinde tarım yapılan bölüm yönünden ise kabulüne verilmesi gerekmektedir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 08/05/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18870, Karar No: 2014/1115, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18870 E.  ,  2014/1115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2012/1207-2013/291

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10284, Karar No: 2017/10518, Tarih: 28.11.2017

**7. Ceza Dairesi         2017/10284 E.  ,  2017/10518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- ... vekilinin sanık hakkında sigaralar ve tütünler yönünden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıkta ele geçen eşyanın niteliği ve eylem tarihine göre, sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, ...’nın suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle, ... vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanığın ve ... vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında makaronlar yönünden kurulan hükümde, suçtan doğrudan zarar gören ... vekilinin CMK 260. maddesi gereğince hükmü temyize yetkisi bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede,

1-Suçtan doğrudan zarar gören Gümrük İdaresi'ne duruşma gününün bildirilmeksizin yargılama yapılmak suretiyle hüküm kurulması,

2- Suç tarihi itibariyle sanıktan ele geçirilen kaçak sigara, tütün yönünden 4733 sayılı Yasanın 8/4.maddesi, kaçak makaronlar yönünden de 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi uyarınca ayrı ayrı ceza tayini gerekirken yazılı şekilde sadece 4733 sayılı Yasa uyarınca mahkumiyete hükmedilmesi,

Kabule göre de;

3-24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4- Sanığın adli sicil kaydında yer alan, Edirne. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/53 esas, 2010/322 karar sayılı, 16/06/2010 tarihinde kesinleşen, 5607 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen erteli 5 ay hapis ve 3.000 TL adli para cezasının tekerrüre esas olduğu ve TCK.nun 51. maddesinde düzenlenen ertelemeye engel olduğu gözetilmeden hüküm tesisi,

5- Takdiri indirim uygulanması ve adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında uygulama maddelerinin ilgili fıkralarının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın ve ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18868, Karar No: 2014/1085, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18868 E.  ,  2014/1085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2012/1173-2013/287

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/40610, Karar No: 2014/34522, Tarih: 01.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/40610 E.  ,  2014/34522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/96917

MAHKEMESİ : Mardin(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2012

NUMARASI : 2012/15 (E) ve 2012/339 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Cezaevinde tutuklu bulunan sanığın, götürüldüğü devlet hastanesi koridorunda beklerken görevli askerler kolundan sıkıca tutunca onlara kolunu sıkmamalarını zaten kelepçeli olduğunu söylediği, komutan olan katılanın askerlere sanığın kolunu bırakmamalarını belirtip sanığa “İşimizi mi öğreteceksin” demesi üzerine sanığın “ Tabiî ki öğreteceğim, ben senin askerin miyim, sen ancak askerlere emir verebilirsin” diye karşılık verdiği, katılan “ Kes sesini” deyince sanığın da “Asıl sen kes sesini” diye cevap verdiğinin kabul edilmesi karşısında, olayın gelişimine ve söylendiği bağlama göre bu sözlerin, sanığın kendisine yapılan muamelenin haksızlığını dile getirirken ve tartışma sırasında söylenen, katılanı görevinden dolayı aşağılama, küçültme boyutuna ulaşmayan kaba söz niteliğinde olduğu gözetilerek, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerekirken, hakaretin karşılıklı olduğu biçimindeki kanuni ve yerinde olmayan gerekçe ile TCK’nın 129/3. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8040, Karar No: 2022/9472, Tarih: 14.12.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/8040 E.  ,  2022/9472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, ilk derece mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 20.426,00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 14/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5017, Karar No: 2023/6123, Tarih: 12.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5017 E.  ,  2023/6123 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A.Trabzon 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.12.2021 Tarihli ve 2021/352 Esas, 2021/1572 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının son ikametgah adresinin .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Büyükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.03.2023 Tarihli ve 2022/290 Esas, 2023/582 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yerinin ... Mahallesi, 350 nolu Sokak, F Blok No:1f İç Kapı No:56 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi, 1350 nolu Sokak, F Blok No:1f İç Kapı No:56 .../... olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Trabzon 2. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Trabzon 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15679, Karar No: 2013/22034, Tarih: 19.09.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/15679 E.  ,  2013/22034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, avukat olduğunu, vekalet ücreti ve masraf alacaklarının tahsili için müvekkili olan davalı aleyhine başlattığı icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının icra takibine vaki itirazının iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın ikametgahı olan Çay Asliye Hukuk Mahkemesi’nde görülmesi gerektiğini savunarak davanın yetki yönünden ve esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının Çay'daki alacağının tahsili için davacıya vekalet verdiği, vekalet sözleşmesinin ifa yerinin Çay olduğu, HMK.nun 10. maddesi gereğince yetkili mahkemenin Çay mahkemeleri olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetkisizlik nedeni ile reddine ve dosyanın yetkili Çay Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, vekalet sözleşmesinden kaynaklanan vekalet ücreti ve masraf alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

HMK.nun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin

2013/15679-22034

bir düzenlemedir. Ayrıca BK.'nun 73.(6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı) Az yukarıda anılan BK.' nun 73.(6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi gereğince, vekalet sözleşmesinden doğan para alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemi ile açılan eldeki davada, Afyonkarahisar Mahkemeleri de bu davaya bakmaya yetkilidir. Mahkemece değinilen bu yönler gözetilerek işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.