muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/20298, Karar No: 2009/108, Tarih: 19.01.2009

2-Dava davacının, sattığı ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren dava tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının 01.08.1994-02.03.2007 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 25.02.1998 tarihinde Çat Ziraat Odasına kayıt olduğu, davacıdan ilk prim kesintisinin 31.07.1994 tarihinde Konya Şeker Fabrikasınca yapıldığı,ayrıca 1995,8/1999,2001,2002,2003 yıllarında da tarım ... prim kesintisi yapıldığı ,1996,1997,1998,2004,2005,2006,2007 yıllarında tarım ... kesintisi yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının tarım ... sigortalılık başlangıcının 01.08.1994 olarak kabulü ile 01.08.1994-31.12.1995 tarihleri arasında ve 01.09.1999-02.03.2007 tarihleri arasında davacının tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine ilişkin hüküm yerinde ise de,bu dönemler dışında tevkifat kesintisine ilişkin belgenin dosyada bulunmadığı ve tarımsal faaliyetin kanıtlanmadığı 01.01.1996-01.09.1999 tarihleri arasına yönelik istemin kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1.paragrafının silinerek, yerine, “Davanın kısmen kabulü ile, davacının ilk ... prim kesintisinin yapıldığı 31.07.1994 tarihini takip eden aybaşı olan 01.08.1994 ile 31.12.1995 tarihleri arasında ve 01.09.1999-02.03.2007 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında ... tarım sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine” tarih ve sözcüklerinin yazılmasına,hüküm fıkrasına,“ 500,00YTL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı kuruma verilmesine” rakam ve sözcüklerinin bir bend olarak eklenmesine, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 19.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12809, Karar No: 2013/13797, Tarih: 21.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/12809 E.  ,  2013/13797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın iş sahibi ve yüklenici olan davalıların kanal çalışması yaptıkları yolda gerekli tedbirlerin alınmamış olması nedeniyle, dava dışı araçla çarpışması sonucu meydana gelen kazada hasarlandığını, hasar bedelinin davacı tarafından ödendiğini ileri sürerek, 4.096,00 TL. nın ödeme tarihinden itibaren faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu olayda davalıların kusuru bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK.nun 1301.maddesine (6102 Sayılı TTK'nun 1472/1.md.) göre açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir.

Dava konusu kazaya ilişkin olarak düzenlenen 13.4.2011 tarihli kaza tespit tutanağında davalı yanın kanal çalışması yaptığı yerde yolu geliş-gidiş olarak ayırmak için konulan tabela ve reflektörün ışıklı olmaması sebebiyle dava dışı ... plakalı araç sürücüsünün farkına varamayarak önünde giden aracı sollamak istediğinde kendi şeridinde giden kasko sigortalı araca çarptığı, olayda davacıya kasko sigortalı sürücünün kural ihlalinin bulunmadığı, gerekli işaretlemeleri geceye uygun olarak yapmayan kurum ve kuruluşun (davalıların) kusurlu (asli kusurlu) olacağı, dava dışı araç sürücüsünün tali kusurlu olduğu, sigortalı araç sürücüsünün ise kusurunun bulunmadığı belirtilmiştir. Öte yandan, davacı vekili kazanın davalıların kanal çalışması yaptıkları yolda gerekli tedbirlerin alınmamış olması sebebiyle meydana geldiği iddiası ile (tam kusura dayalı olarak) dava açmış, yargılama sırasında alınan ve mahkemece hükme esas alınan 15.10.2012 tarihli bilirkişi raporunda, olayda dava dışı .... plakalı araç sürücüsünün hatalı sollama ile şerit tecavüzü yapması nedeniyle tam kusurlu olduğu, sigortalı araç sürücüsü ile yol çalışması yapan davalı tarafın kusurunun bulunmadığını belirtilmiştir.

Bu durumda, kaza tespit tutanağı ve bilirkişi raporları arasında tarafların kusur durumu yönünden çelişki meydana geldiği açık olup, mahkemece, dosyanın konusunda uzman bilirkişi kuruluna tevdii ile davacı iddiası, kaza tespit tutanağı, mevcut bilirkişi raporu, olayın saati ve oluş şekli birlikte irdelenerek kusur oranlarının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve mevcut çelişkilerin giderilmesi yönünden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınması, ondan sonra varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12680, Karar No: 2021/1754, Tarih: 09.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/12680 E.  ,  2021/1754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin 23/12/2016 havale tarihli dilekçesinde bu karara yönelik temyiz talebinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, sadece hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Şişko Tantuni isimli iş yerinin sahibi olan müştekinin çalışanının, siparişi teslim etmek üzere bisikletin yanından ayrılmasından sonra bisikletin suça sürüklenen çocuk tarafından çalındığı, çalışanının haber vermesi üzerine bisiklet üzerinde bulunan takip sisteminden bisikletin yerini tespit eden müştekinin, bir apartmanın bahçesinde suça sürüklenen çocukta bisikleti gördüğü, suça sürüklenen çocuğun bisikleti bırakarak kaçtığı bilahare yakalandığı, dosya kapsamından bisikletin bulunduğu apartman bahçesinin müştekinin çalışanının sipariş götürmek için gittiği ve olayın gerçekleştiği yer olup olmadığının anlaşılamadığı, aşamalarda dinlenmeyen müştekinin sipariş götüren çalışanı duruşmada tanık olarak dinlenerek, elektrikli bisikleti bıraktığı yer açıklığa kavuşturulup, bina içinde bıraktığının ve buradan çalındığının sabit olması halinde eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, açık alanda sokak üzerinde bırakılmış olması halinde aynı Kanun’un 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 09/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8465, Karar No: 2019/8954, Tarih: 14.10.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/8465 E.  ,  2019/8954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... 3. Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, teftiş makamı ... tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun süreden reddine karar verilmiş, bu kez hükmün Teftiş makamı ... vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

4721 sayılı Medeni Kanun'un 103.maddesinde açıkça temyiz süresinin 1 ay olduğunun belirtilmesine ve 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanun'un 345.maddesinde istinaf yoluna başvurma süresinin 2 hafta olarak öngörülmüş olmasına dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, 44,40 TL'nin temyiz edenden alınmasına 14.10.2019 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi

Dava, vakıf değişiklik senedinin tescili isteğine ilişkindir.

Davacı vakıf vekili, vakıf resmi senedinde yapılan değişikliğin tescilini talep etmiş, ... tarafından, sözü geçen değişiklikler yönünden TMK’nin 112. maddesindeki şartların gerçekleşip gerçekleşmediğinin, kararın vakıf yetkili organı tarafından alınıp alınmadığının araştırılması gerektiği bildirilmiş, mahkemece davanın kabulüne, yapılan vakıf senedi tadillerinin tesciline karar verilmiş, karar, ... vekili tarafından istinaf edilmiş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 03.01.2018 tarihli ve 2017/966 Esas, 2018/1288 Karar sayılı ilamı ile temyiz edenin iki haftalık istinaf süresini kaçırdığı gerekçesiyle istinaf başvurusu HMK’nin 345 ve 352/(1)-c maddeleri gereği reddedilmiştir. İstinaf kararına karşı ... vekilinin temyiz isteği sonunda Bölge Adliye Mahkemesi kararı, sayın çoğunluk tarafından onanmıştır.

Dairenin sayın çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık, vakıf değişiklik senedinin tesciline ilişkin karara karşı istinafa başvurulması halinde Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 345. maddesinde yazılı iki haftalık süresinin mi, yoksa Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 103. maddesinde yazılı bir aylık süresinin mi uygulanması gerektiğinden kaynaklanmaktadır.

Temyiz isteğinin kapsamı, istinaf talebinin esasının Bölge Adliye Mahkemesi tarafından incelenmemesine yönelik olduğundan iddia, adil yargılanma hakkının güvenceleri arasında yer alan mahkemeye erişim hakkı kapsamında incelenmelidir.

Bu hususta öncelikle kanunda yazılı sürelerle ilgili sürece kısaca göz atmak gerekmektedir;

Temyiz isteğinin kapsamı, istinaf talebinin esasının Bölge Adliye Mahkemesi tarafından incelenmemesine yönelik olduğundan iddia, adil yargılanma hakkının güvenceleri arasında yer alan mahkemeye erişim hakkı kapsamında incelenmelidir.

Bu hususta öncelikle kanunda yazılı sürelerle ilgili sürece kısaca göz atmak gerekmektedir;

Bilindiği üzere hukukta her sürenin, haklar ve borçlar bakımından özel önemi ve anlamı vardır. Kanun yoluna başvuru süresi de taraflara yönelik sürelerdendir. Kanunun belirlediği süreler kesin olup, kural olarak hakim, kanunda belirtilen süreleri artıramaz veya eksiltemez. Kesin süreleri kesin olmayan hale getiremeyeceği gibi kesin süre içinde yapılmayan işlem için yeni bir süre de veremez. Kanun yoluna ilişkin süreleri de buna göre değiştiremez. HMK’de geçen kanun tabirinin HMK ile sınırlı olmadığı başka kanunları da kapsadığı tereddütsüzdür.

743 sayılı Türk Kanuni Medenisi’nin 74. maddesinde “Tescil kararının tebliği tarihinden itibaren, ..., iki ay içinde bu karara karşı temyiz yoluna başvurabilir” düzenlemesi yer almakta olup bu hüküm 4721 sayılı TMK’nin 103. maddesinde “Mahkemenin verdiği karar, tebliğ tarihinden başlayarak bir ay içinde, başvuran veya ... tarafından temyiz edilebilir. ... veya ilgililer, vakfın kurulmasını engelleyen sebeplerin varlığı halinde iptal davası açabilirler.” şeklinde düzenlenmiş ve süre bir aya indirilmiştir. Değişikliğe ilişkin gerekçede “Maddenin birinci fıkrası yürürlükteki Kanun’un 74 üncü maddesinin üçüncü fıkrasını karşılamaktadır. Mahkemenin vereceği kararın, tebliği tarihinden başlayarak bir ay içinde, başvuru sahibi veya ... tarafından temyiz edilebileceği öngörülmüş olmakla, yürürlükteki metinden farklı olarak, başvuru sahibi ile ...'nün temyiz hakkı aynı esaslara tâbi kılınmış, temyiz süresi de, ... bakımından "iki ay" yerine "bir ay"a indirilmiş olmaktadır: Diğer taraftan, vakfın kurulması istemini reddeden mahkeme kararının da aynı esaslar içinde temyiz edilebileceği kabul edilmiştir.Temyiz süresinin ... bakımından kısaltılması ile vakfın kuruluşunun daha fazla geciktirilmemesi, durumun bir an önce yasal yolla aydınlığa kavuşturulması amacı güdülmüş; bu yolla, Ülkemizde yakınmalara yol açan yargılamanın uzamasına ilişkin itirazlar, genel temyiz suresi olan onbeş günün daha fazla uzatılmasının önüne geçilmesi suretiyle kısmen giderilmiştir. Vakfın kurucusu ile Vakıflar Genel Müdürlüğünün temyiz süresinin aynı olması da, bu konuda olması gereken bir eşitliğin gereği olarak düşünülmüştür.” yazılıdır. 27.09.2008 tarihli ve 27010 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Vakıflar Yönetmeliği’nin “temyiz ve iptal” başlıklı 8. maddesinin (1). bendi de “Mahkemenin vakfın tesciline veya tescil isteminin reddine ilişkin kararlarına karşı, tebliğ tarihinden başlayarak bir ay içinde, başvuran ya da Genel Müdürlük tarafından temyiz yoluna gidilebilir.” demektedir.

HMK’nin 345. maddesinde düzenlenen istinaf başvuru süresi ile ilgili düzenlemenin öncesine bakıldığında da;

HMK’nin 345. maddesinde düzenlenen istinaf başvuru süresi ile ilgili düzenlemenin öncesine bakıldığında da;

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda istinafa ilişkin düzenlemeler bulunmamakta iken “hükümlere karşı müracaat tarikleri” başlıklı üçüncü babın birinci faslının başlığı “temyiz” ve 432 nci madde gereği kanundaki temyiz süresi onbeş gün, 8.1.1943 tarihli ve 4353 sayılı Kanuna tabi kamu kuruluşları hakkında otuz gün iken, 5236 sayılı Kanun ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’na istinafa ilişkin 426/A ilâ 426/V maddeleri eklenerek Birinci Fasıl başlığı “istinaf” olarak değiştirildiğinden, 426/V maddesinden sonra gelmek üzere “Temyiz” ibaresini taşıyan İkinci Fasıl başlığı eklenmiş, mevcut İkinci ve Üçüncü Fasıl numaraları Üçüncü ve Dördüncü Fasıl olarak değiştirilmiş, Kanunun 427 ilâ 439 uncu maddeleri yeniden düzenlenmiştir.

5236 sayılı Kanun’un genel gerekçesinde “İstinaf yoluna başvuru süresi, ilk derece mahkemelerince verilen kararların taraflara usulen tebliğini takip eden otuz gün olarak kabul edilmiştir. Bölge adliye mahkemesi, başvuranın istemiyle bağlı olarak inceleme yapacağından ve bu sebeple istemlerin dilekçede eksiksiz olarak gösterilmesi gerektiğinden, başvuru süresi otuz gün olarak belirlenmiştir. Esasen Avrupa Birliğine dahil ülkelerin çoğunda da bu mahkemelere başvuru süresi otuz gün olarak düzenlenmiştir.” yazılıdır. Yine 5236 sayılı Kanun’un 426/E maddesinin genel gerekçesinde “İstinaf yoluna başvuru süresi otuz gün olarak kabul edilmiştir. Bunun nedeni istinaf yoluna başvuruda bulunan tarafın istemlerini dilekçesinde eksiksiz gösterebilmesidir. Çünkü bölge adliye mahkemesi, başvuranın istemiyle bağlı olarak inceleme yapabilecek, tarafların istemleri dışında, kendiliğinden incelemesi gereken haller hariç bir inceleme yapamayacaktır. Bu istemlerin tam ve eksiksiz olarak hazırlanabilmesi için başvuru süresi, diğer sürelere nazaran, gösterdiği özellik nedeniyle uzun tutulmuştur. İstinaf yoluna başvuru süresinin ilamın usulen taraflardan her birine tebliğiyle işlemeye başlayacağı belirtilmiş, istinaf yoluna başvuru süresine ilişkin özel kanun hükümleri de saklı tutulmuştur.” derken, Hükümetin teklif ettiği metinde; 426/E maddesi “İstinaf yoluna başvuru süresi otuz gündür. Bu süre, ilâmın usulen taraflardan her birine tebliğiyle işlemeye başlar. İstinaf yoluna başvuru süresine ilişkin özel kanun hükümleri saklıdır.” şeklindedir. ... Komisyonu Raporunda; “Tasarının çerçeve 17 nci maddesiyle Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa eklenmesi öngörülen 426/E maddesinde yer alan otuz günlük istinaf yoluna başvuru süresi, onbeş güne indirilmiş ve fıkraya yapılan ilave ile 427 nci maddede yapılan düzenlemeye paralel olarak 8.1.1943 tarihli ve 4353 sayılı Kanuna tabi kamu kurumları hakkında bu sürenin otuz gün olduğu hususuna açıklık getirilmiştir. Ayrıca aynı çerçeve madde ile eklenmesi öngörülen 426/V maddesi istinaf mahkemelerinde karar düzeltme yolu kabul edilmediği için madde metninden çıkarılmış ve çerçeve madde çıkarılan madde doğrultusunda değiştirilmiştir.” yazılıdır. ... Komisyonunun kabul ettiği metinin 17. maddesi ise; “Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun Üçüncü Bap başlığı "Kanun Yolları", Birinci Fasıl başlığı "İstinaf" olarak değiştirilmiş ve Kanuna aşağıdaki 426/A ilâ 426/U maddeleri eklenmiştir.”, Başvuru süresi başlıklı 426/E maddesi ise “İstinaf yoluna başvuru süresi onbeş gün, 8.1.1943 tarihli ve 4353 sayılı Kanuna tabi kamu kurumları hakkında otuz gündür. Bu süre, ilâmın usulen taraflardan her birine tebliğiyle işlemeye başlar. İstinaf yoluna başvuru süresine ilişkin özel kanun hükümleri saklıdır.”, yine 18

.”, Başvuru süresi başlıklı 426/E maddesi ise “İstinaf yoluna başvuru süresi onbeş gün, 8.1.1943 tarihli ve 4353 sayılı Kanuna tabi kamu kurumları hakkında otuz gündür. Bu süre, ilâmın usulen taraflardan her birine tebliğiyle işlemeye başlar. İstinaf yoluna başvuru süresine ilişkin özel kanun hükümleri saklıdır.”, yine 18. maddesi “Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa, bu Kanunla eklenen 426/U maddesinden sonra gelmek üzere "İkinci Fasıl Temyiz" başlığı eklenmiş, "İkinci Fasıl" ve "Üçüncü Fasıl" başlıkları "Üçüncü Fasıl" ve "Dördüncü Fasıl" şeklinde değiştirilmiş, Kanunun 427 ilâ 439 uncu maddeleri aşağıdaki şekilde yeniden düzenlenmiştir.”, "Temyiz edilebilen kararlar” başlıklı 427. maddesi ise “Bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinden verilen temyizi kabil nihaî kararlar ile hakem kararlarına karşı tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir; bu süre, 8.1.1943 tarihli ve 4353 sayılı Kanuna tâbi kamu kurumları hakkında otuz gündür.” Geçici 3. maddesi ise “Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." şeklinde düzenleme içermektedir.

6100 sayılı HMK’de düzenlenen istinafla ilgili süreyi düzenleyen 349. maddesinin gerekçesinde “İstinaf yoluna başvuru süresi onbeş gün olarak kabul edilmiştir. İstinaf yoluna başvuru süresinin ilamın usulen taraflardan her birine tebliğiyle işlemeye başlayacağı belirtilmiş, istinaf yoluna başvuru süresine ilişkin özel kanun hükümleri de saklı tutulmuştur. 1086 sayılı Kanunda 4353 sayılı Kanuna tâbi kurumlar hakkında öngörülen fazla süre, mahkeme karşısında Devletle kişiler arasındaki eşitlik ilkesi dikkate alınarak kabul edilmemiştir.”, 365. maddesinin gerekçesinde de “Maddede bölge adliye mahkemesinin hukuk dairelerinin hangi kararlarına karşı temyiz yoluna gidilebileceğine ilişkin genel kural düzenlenmiş, bu genel kuralın istisnaları ise “temyiz edilemeyen kararlar” başlığı altında 366 ncı maddede belirtilmiştir. Maddede, halen mevcut duruma paralel olarak, davada haklı çıkmış olan tarafa da hukukî yararı bulunmak koşuluyla, temyiz yoluna başvurma olanağı tanınmıştır. Milletlerarası Tahkim Kanununda öngörülen düzenlemeye paralel olarak, hakem kararlarına karşı iptal davasının açılabileceği kabul edilmiş ve bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilmesi öngörülmüştür. 1086 sayılı Kanunda 4353 sayılı Kanuna tâbi kurumlar hakkında öngörülen fazla süre, mahkeme karşısında Devletle kişiler arasındaki eşitlik ilkesi dikkate alınarak kabul edilmemiştir.” denmektedir. Ancak yapılan görüşmeler sonrasında Hükümet tarafından “Başvuru süresi” başlıklı “MADDE 349- (1) İstinaf yoluna başvuru süresi onbeş gündür. Bu süre, ilâmın usulen taraflardan her birine tebliğiyle işlemeye başlar. İstinaf yoluna başvuru süresine ilişkin özel kanun hükümleri saklıdır.” ve “Temyiz edilebilen kararlar” başlıklı “MADDE 365- (1) Bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinden verilen temyizi kabil nihaî kararlar ile hakem kararlarının iptali talebi üzerine verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.” şeklinde teklif sonrasında, ... Komisyonunda metin; “Başvuru süresi” “MADDE 351- (1) İstinaf yoluna başvuru süresi iki haftadır. Bu süre, ilâmın usulen taraflardan her birine tebliğiyle işlemeye başlar. İstinaf yoluna başvuru süresine ilişkin özel kanun hükümleri saklıdır.” ve “Temyiz edilebilen kararlar” başlıklı “MADDE 367- (1) Bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinden verilen temyizi kabil nihaî kararlar ile hakem kararlarının iptali talebi üzerine verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren bir ay içinde temyiz yoluna başvurulabilir.” şeklinde kabul edilmiş ve yasalaşmıştır. Buna ilişkin yasa görüşmelerinde “Tasarının 349 uncu maddesinde geçen “onbeş gündür” ibaresi sürelerin hesabında kolaylık sağlanması ve uygulamadan kaynaklanan sorunların giderilmesi amacıyla “iki haftadır” olarak değiştirilmiş ve madde teselsül nedeniyle 351 inci madde olarak kabul edilmiştir