muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/763, Karar No: 2010/11930, Tarih: 23.11.2010

Davalılar vekili, davacının davalı şirketin 254 hisse ile ortağı olduğunu, ...'a da ortaklık payı iadesi davası açılamayacağını,husumet yöneltilemeyeceğini, davacı tarafın iddialarının gerçeği yansıtmadığını, müvekkili bulunduğu şirketin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul tarafından faaliyetleri denetlenen bir Anonim Şirket olduğunu, TTK.nun 405. maddesi gereğince Anonim Şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketin tasfiye halinde olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davanın, davacının davalı şirkete sermaye olarak verdiği paranın tahsili talebine ilişkin olduğu,davalıların Başbakanlık Sermaye Piyasası Kurulunun kaydında bulunan bir Anonim şirket ve davacının da davalı şirkette toplam 254 pay ile ortak olduğu, TTK.nun 405/2. maddesinde "pay sahipleri sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemezler, tasfiye payına mütaallik hakları mahfuzdur" şeklinde yer alan düzenleme uyarınca, sermaye şirketlerinde sermaye olarak şirkete verilenin istenemeyeceği,davalı şirketin tasfiye halinde bulunmadığı,davacının talebinin yerinde olmadığı,... davalı olarak gösterilmiş ise de; davanın niteliği itibarıyla TTK hükümleri çerçevesinde bir sermaye şirketi olan Anonim Şirket yönetim kurulu başkanının şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durum mevcut olmadığı gibi ortaklık sözleşmesinin kurulması sırasında adı geçen davalının sözleşmeye etki eden, taraf iradelerini fesada uğratan her hangi bir eyleminden de söz edilmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmişse de hüküm yeterli araştırma ve incelemeye dayanmamaktadır. Gerçekten de TTK.'nun 329 ve 405. maddeleri uyarınca anonim şirket ortakları kural olarak şirkete yatırdıkları sermayeyi geri isteyemezler. Ayrıca yetkili kurulların bir kararı olmadıkça da anonim şirketler, pay senetlerini nominal bedellerinin üzerinde halka arz edemezler.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmişse de hüküm yeterli araştırma ve incelemeye dayanmamaktadır. Gerçekten de TTK.'nun 329 ve 405. maddeleri uyarınca anonim şirket ortakları kural olarak şirkete yatırdıkları sermayeyi geri isteyemezler. Ayrıca yetkili kurulların bir kararı olmadıkça da anonim şirketler, pay senetlerini nominal bedellerinin üzerinde halka arz edemezler.

Somut olayda da davacı vekili, müvekkiline 26.4.2000 tarihli “Yimpaş İhtiyaç Maddeleri Paz. ve Ticaret A.Ş. Hisse Senedi Talep Formu” imzalatılarak (22.000 DM) para alındığını, ancak geçerli bir şekilde davalı şirkete ortak olmadığını iddia etmektedir. Bu talep formu davalılardan Yimpaş İhtiyaç Maddeleri Paz. ve Ticaret A.Ş. unvanını taşımakta olup,bu belgede hisse devrinden , hisse adedinden, birim fiyatından söz edilmeden, ödenen miktarın (22.000 DM) olduğuna ve hisse senetlerinin fiziken teslim edildiğine yönelik açıklama bulunmakta,kime ait olduğu ve niçin attırıldığı belirtilmeden alınan iki imzaya yer verilmiş,bu imzaların davalılarla nasıl bir bağlantısının olduğuna yönelik bilgiye ise yer verilmemiştir. Davalılar vekili, davacının davalı şirkete ortak olduğunu dava öncesinde davacıya gönderilen cevabi ihtarnamede,yanıt dilekçesinde savunmuş, davalı şirkete ait ortaklık pay defterlerinin davacıya ait kısmının fotokopisini sunmuştur. Anılan bu belgeye göre, davacının davalı Yimpaş İhtiyaç Maddeleri Paz. ve Ticaret A.Ş.nde 50.000 nominal bedelli toplam 254 hissesi vardır.Dava dışı Yimpaş Holding Anonim Şirketinin 21.04.2008 tarihli yazısında davacının, davalı şirkete 2000 yılında halka arz döneminde talep formu ile başvurarak ortak olduğu mahkemeye bildirilmiştir. Takasbank kayıtlarına göre de davacının davalı şirketteki hisse adedi aynı şekilde 254 olarak bildirilmiştir.

Öte yandan davacı vekilince dosyaya sunulan ve Dairemize intikal eden diğer dosyalardan da bilinen SPK. duyuru ve kararlarında, davalı şirketin de aralarında bulunduğu Yimpaş Grubu Şirketlerinin, pay defterlerinin gerçek ortaklık durumunu yansıtmadığı, ortaklık durumlarının ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle izlendiği belirtilmiş, söz konusu şirketlerce gönderilen ve Takasbank’ta bulunan resmi pay defterleri bilgilerinin temin edilerek ilgililerin ellerinde bulunan belgelerle karşılaştırılmak suretiyle gerektiğinde dava açılması önerilmiştir. Somut uyuşmazlık yönünden de davalı taraf kayıtlarının yukarıdaki bentte açıklanan çelişkili durumu karşısında, anılan hisse senetlerinden, mevzuatın öngördüğü biçimde sahih ve gerçek hak sahipliği sonucunu doğuran, davalı şirketin yasal pay defterlerinde yer aldığında hiçbir kuşku bulunmayan nitelikte olmalarının anlaşılması gerektiğinde duraksanmamalıdır.

Bu durum karşısında mahkemece, konusunda uzman bir bilirkişi kurulu oluşturulup, davalı şirketin yasal defter ve kayıtları üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle, davalı şirketteki ortaklık durumunun gerçekten de ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle takip edilip edilmediği, şirket ortaklığının gerçekten kazanılıp kazanılmadığı, davacının davalı şirkete pay senedi satın almak suretiyle mi yoksa devir suretiyle mi ortak olduğu, yeni pay almak suretiyle ortaklık söz konusu ise davacıya verilen pay senetlerinin o tarih itibariyle nominal değerinin ne olduğu, şayet davacıdan nominal değer üzerinden bir bedel alınmış ise primli hisse senedi çıkarılması yolunda bir kararın bulunup bulunmadığı hususlarının tek tek tespit edilmesi, aksi sonuca varıldığında ‘çoğun içinde az da vardır kuralı’ gereği varsa davacıdan fazla alınan bedelin iadesine (tahsiline) karar verilmesi ve açıklanan tüm bu hususların tereddütsüz şekilde ortaya konulmasından sonra davalıların hukuki durumlarının buna göre belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 750,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6975, Karar No: 2015/5313, Tarih: 13.10.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/6975 E.  ,  2015/5313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/116980

MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2011

NUMARASI : 2011/34 (E) ve 2011/786 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılanın olay günü içerisinde bankadan çektiği para bulunan çantayı bankadan çıktıktan sonra otomobilinin bagajına koyarak işlerini halletmek amacıyla yola çıktığı ve Ankara İli içerisinde bazı semtlere uğradığı, Rüzgarlı'da otomobilini park etmeye çalıştıktan sonra vazgeçip başka bir yere park ederek iş için bir dükkana girdiği, sonrasında geri gelerek başka bir semte gittiği ve orada çantada bulunan parasını almak istediğinde, bagajdaki çantanın çalındığını fark ettiği olayda, kolluk görevlileri tarafından katılanın gittiği banka şubesi ile sonradan aracını park ettiği Rüzgarlı'da bulunan güvenlik kameralarının izlenmesi sonucu düzenlenen 04.09.2007 tarihli tutanakta, katılanın bankaya girmesinden sonra başka bir otomobilin de şube önüne geldiği ve içerisinden inen 3 kişinin şubeye girerek katılanı takibe aldıkları, katılanın bankadaki işinin bitip dışarı çıkmasından sonra da, bu kişilerin işlem yapmadan şubeden çıkarak katılanın arkasından aynı otomobille takip etmeye başladıkları, devamında da katılanın Rüzgarlı'ya geldiğinde şube önündeki otomobille aynı renk ve model otomobilden inen bir kişinin katılanın otomobiline yönelerek arkasından koşmaya başladığı, bir süre sonra da aynı otomobilin katılanın otomobilini takip ettiğinin tespit edildiği, katılanın kollukta verdiği 08.12.2010 ve 24.12.2010 tarihli ifadelerinde, sonradan güvenlik kameralarından izlediği görüntülerden, bankaya gelen ve Rüzgarlı'da otomobilden inerek kendisini takip eden kişiyi hem fotoğrafından, hem de canlı teşhiste sanık F.. Y.. olarak teşhis ettiği, sanığın savunmalarında ise, olay günü katılandan sonra bankaya gelen kişilerden birinin kendisi olduğunu, diğer iki kişiyi tanımadığını, muhtemelen bir fatura işlemi için bankaya gelmiş olabileceğini, Rüzgarlı'da otomobilden inerek katılanın otomobiline doğru koşan kişinin kendisi olmadığını ve üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, Olay günü katılanın gittiği banka şubesi ve park ettiği Rüzgarlı'daki yerden temin edilen güvenlik kamera görüntüleri ile sanığa ait fotoğrafların teşhis amaçlı rapor düzenlenmesi hususunda mahkemece düzenlenen 08.07.2011 tarihli müzekkere ile Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'ne gönderildiği, ancak bu birimde düzenlenen 25.08.2011 tarihli yazı ile, bahse konu hususlarda Adli Tıp Kurumu Ses ve Görüntü İnceleme Şubesi'nden rapor alınması gerektiği belirtilerek evrakın işlemsiz olarak iade edildiği, bunun üzerine mahkemece 12.09.2011 tarihli müzekkere ile Adli Tıp Kurumu'ndan aynı hususlarda rapor düzenlenmesinin istendiği, ancak 06.12.2011 tarihli oturumda, Adli Tıp Kurumu'ndan rapor düzenlenmeden dosyanın iade edildiği ve oturum arasında da dosyanın görüntü incelemesi için bilirkişiye verildiği belirtilmiş ise de, 12.09

.09.2011 tarihli müzekkere ile Adli Tıp Kurumu'ndan aynı hususlarda rapor düzenlenmesinin istendiği, ancak 06.12.2011 tarihli oturumda, Adli Tıp Kurumu'ndan rapor düzenlenmeden dosyanın iade edildiği ve oturum arasında da dosyanın görüntü incelemesi için bilirkişiye verildiği belirtilmiş ise de, 12.09.2011 tarihli talep yazısına rağmen Adli Tıp Kurumu tarafından hangi sebeple rapor düzenlenmeden evrakın iade edildiğine dair yazının dosya içerisinde ve UYAP ortamında bulunmadığı, sonrasında da mahkeme tarafından Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nde görevli bir görüntü ve belge incelemeleri uzmanının bilirkişi olarak görevlendirildiği ve bu bilirkişi tarafından düzenlenen 04.12.2011 tarihli raporun düzenlendiği anlaşıldığından, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından;

1-Mahkemenin Adli Tıp Kurumu'na rapor tanzimi hususunda gönderdiği 12.09.2011 tarihli müzekkerenin işlemsiz olarak iade edilmesine dayanak olan Adli Tıp Kurumu'nun ilgili iade yazısının temin edilmesi ve denetime olanak sağlayacak şekilde aslı ya da onaylı örneğinin dosyaya konulması,

2-Dosyada mevcut kamera görüntü CD'leri ve sanığa ait fotoğraflar Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas şubesine gönderilerek;

a)Katılanın bankaya gelmesinin ardından banka önüne gelen otomobil ile katılan bankadan çıkıp Rüzgarlı'ya geldiğinde katılanı takip ettiği belirtilen otomobilin aynı olup olmadığı,

b)Sanığın da kendisine ait olduğunu kabul ettiği banka şubesinde çekilen görüntülerdeki kişi ile bankadan çıktıktan sonra katılanı takip ettiği belirtilen diğer otomobile binen, Rüzgarlı'da da kendi otomobilinden inerek katılanın otomobiline doğru yaklaşan kişinin aynı kişi olup olmadığı,

c)Kendi otomobilinden indikten sonra katılanın otomobiline doğru giden kişinin otomobile dokunup dokunmadığı ya da otomobil bagajını açmaya yönelik bir eylemi olup olmadığı hususlarında rapor alınması,

3-Sanığın varsa o tarihte kullanmakta olduğu banka hesapları araştırılarak, olay tarihi ve sonrasında bu hesaplara katılandan çalınan 115.000 TL civarında bir para aktarımı yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa kim tarafından ve hangi sebeple yapıldığının tespit edilmesi,

Sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş katılan A.. D.. vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün istem gibi BOZULMASINA, 13/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7377, Karar No: 2012/32593, Tarih: 01.10.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/7377 E.  ,  2012/32593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, spor aidatı kesintisinin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı belediyede çalışırken emekli olarak işten ayrıldığını, çalıştığı dönemde rızası dışında maaşından spor aidatı kesildiğini, bu kesintinin haksız olduğunu belirterek, yapılan kesintilerin iadesini istemiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, yapılan kesintilerin yasal olduğunu ve TİS uyarınca kesildiğni belirterek, davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, TİS'e konulan spor aidatı kesintisinin işçinin rızasına dayanmaması nedeniyle yasal olmadığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, toplu iş sözleşmesi özerkliği çerçevisinde kural koyma yetkilerinin dışına çıkılarak, işçilere sağlanan sosyal yardımlarda bir azalmaya gidilmemiş, tersine artışlar öngörülmüş, işçi ücretlerinden spor kesintisi adı altında bir kesintiye gidilmiştir.

Bu kesintiler uygulamada gerçek anlamda bir kesinti niteliğinde olmayıp, temizlik yardımı olarak fazladan sağlanan hakların bir kısmının geri alınması şeklinde görünümdedir.

Toplu iş sözleşmesine konulan temizlik yardımı adı altındaki artışlarla bağlantılı olarak yapılan spor aidatı kesintileri Dairemizin 01.11.2011 tarih, 2011/47503 Esas, 2011/42072 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere muvazaalı olduğundan, bu kesintinin bir kez de işçiye ödenmesi halinde işveren ikinci bir zarara uğrayacağından, mahkemece isteğin reddi yerine kabulüne karar verilmesini hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/2819, Karar No: 2007/3571, Tarih: 09.05.2007

8. Ceza Dairesi 2005/2819 E., 2007/3571 K.

**8. Ceza Dairesi 2005/2819 E., 2007/3571 K.**

**- HAKKI OLMAYAN YERE TECAVÜZ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 154 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 513 ]

**"İçtihat Metni"**

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanıklar Dursun, Çetinin yapılan yargılamaları sonunda; beraatlerine dair (Şebinkarahisar Sulh Ceza Mah-kemesi)'nden verilen 17.09.2004 gün ve 66 esas, 102 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi o yer C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığının tebliğname ile 12.10.2005 günü Daireye gönderilmekle incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu yere ilişkin tapu kaydı ile diğer ilgili belgeler getirtilip mahallinde keşif yapılarak yöreyi iyi bilen yerel bilirkişi ve tanıkların dinlenmesi ve sanıkların sürerek tecavüzde bulunduğu iddia edilen yerin köy tüzel kişiliğine ait veya öteden beri köy halkının ortaklaşa kullanımına bırakılmış mer'a, harman yeri, yol, sulak gibi yerlerden olup olmadığı saptandıktan sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, mer'ayı sürmenin suç oluşturmadığı, ayrıca ekilmesinin de gerektiğinden bahisle beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer C.Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 09.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/381, Karar No: 2019/5083, Tarih: 10.07.2019

**10. Ceza Dairesi         2015/381 E.  ,  2019/5083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanıkların bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediklerinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanıkların infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanıklar bu suçu, daha önce işledikleri suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca,

ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

b) Sanıklar hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanıklar bu suçu daha önce işledikleri suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işledikleri suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanıkların, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 10/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2269, Karar No: 2025/3515, Tarih: 17.04.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/2269 E.  ,  2025/3515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3785 E., 2024/4146 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 58. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/637 E., 2023/444 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dairemiz uygulamasına göre temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

6100 sayılı Kanun'un 362/2 hükmü uyarınca alacağın tamamının dava edilmesi hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu nedenle talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti, yargılama giderleri veya gerekçeye yönelik temyizi de incelenmez. Ancak, talebin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmamakla birlikte, temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin değerinin tek başına kesinlik sınırını aşması hâlinde, dava değerine ilişkin kesinlik sınırı kıyas yoluyla uygulanarak temyiz incelemesi yapılabilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt IV, İstanbul, İlaveli Beşinci Bası, 1991, s. 4217).

Diğer taraftan 6100 sayılı Kanun'un 362/2 maddesinin açık hükmü karşısında; davanın kabulüne dair karar davacı bakımından, reddine dair karar ise davalı bakımından kesindir. Ancak tarafların, kesinlik hesabında dikkate alınmayan vekâlet ücreti, yargılama gideri, icra inkar tazminatı veya gerekçeyi temyiz konusu yapmaları hâlinde, davanın değerinin (dava konusu edilen alacak veya tazminatın tamamı) veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücreti değerinin tek başına kesinlik sınırını aşıp aşmadığına bakılmalıdır. Bu iki durumdan birinin gerçekleşmesi hâlinde 6100 sayılı Kanun'un 361/2 hükmüne göre hukuki yararın mevcut olup olmadığı incelenebilir. Böylece davada haklı çıkmış olan tarafın da dava değerinin veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin tek başına kesinlik sınırını aşması kaydıyla, temyiz hakkı bulunduğu kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davalı vekilinin temyizi değerlendirildiğinde; reddine karar verilen davada, gerek dava değeri gerekse tek başına temyiz konusu yapılan vekâlet ücreti miktarı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.000,00 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davalı vekilinin temyizi değerlendirildiğinde; reddine karar verilen davada, gerek dava değeri gerekse tek başına temyiz konusu yapılan vekâlet ücreti miktarı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.000,00 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.