muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12949, Karar No: 2016/9196, Tarih: 25.04.2016

2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş ve İşleyişi Hakkında Kanunun 28. Maddesinin düzenlemesine göre, Uyuşmazlık Mahkemesinin vereceği kararlara, ilgili yargı mercileri ile bütün makam, kuruluş ve kişiler uymak ve geciktirmeksizin onları uygulamakla ödevlidirler. Ancak, Uyuşmazlık Mahkemesi kararları olayla sınırlı bulunduğu ve ilke niteliği taşımadığı için benzer işlerde bağlayıcılıkları yoktur. 29. Madde hükmü gereği de, hukuk veya ceza bölümlerin ve Genel Kurulun kararları kesindir.

Somut olayda, mahkemece, tarafları ve konusu aynı olan, dosyadaki uyuşmazlığa yönelik olarak verilen Uyuşmazlık Mahkemesinin adli yargı yerinin görevli olduğunu belirten kesin kararına uyulması gerekirken, “emsal Yargıtay kararları ve HGK kararları uyarınca kamu kurumlarına nakil hakkı bulunan personel ile ilgili olarak bazı kamusal görevler yüklenen davalı şirketin, belirtilen görevleri kapsamında tesis ettiği işlemleri idari işlem niteliğinde olduğu ve bu işlemlerden kaynaklanan uyuşmazlıkların idari yargının görevinde olduğu anlaşıldığından davanın 6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesi uyarınca Yargı yolu caiz olmaması sebebi ile aynı kanunun 115/2 maddesi uyarınca usulden reddi gerektiği” gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Yapılacak iş davanın esasına girerek maaş nakil ilmühaberisin hatalı ve eksik ücrete dayalı olarak hazırlanıp hazırlanmadığını tespit ederek, davacıya yapılan eksik ödeme varsa fark alacak talepleri hakkında bir karar vermektir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 25/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2077, Karar No: 2019/1928, Tarih: 13.05.2019

**23. Hukuk Dairesi         2017/2077 E.  ,  2019/1928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacı vekilince açılan kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davası sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup, verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına. karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davacı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

1163 Sayılı Kanunun 27. maddesine göre "İlk isteğe uymayan ve ikinci istemden sonra da bir ay içinde yükümlerini yerine getirmeyenlerin ortaklığı kendiliğinden düşer." hükmü mevcuttur. Her ne kadar davalı kooperatiin ana sözleşmesinde bu süre 30 gün olarak belirlenmiş ise de sözleşme kanuna aykırı olamayacağından yükümlülüğün 1 ay içinde yerine getirilmesi zorunludur. Tebligat yapılan ayın "31" gün çektiği nazara alındığından kanunun amir hükmüne aykırı davranıldığı sabittir. Bu ihtarnamelere dayanılarak ihraç kararı verilmesi doğru değildir. Bu nedenle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi doğru görülmemiş olup Dairemizin 10.05.2017 tarihli, 2015/7050 Esas, 2017/1422 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 10.05.2017 tarihli, 2015/7050 Esas, 2017/1422 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak yukarıdaki gerekçeler ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcı ile karar düzeltme harcının istek halinde davacıya iadesine, 13.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/3705, Karar No: 2018/12260, Tarih: 09.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/3705 E.  ,  2018/12260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümler açısından;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktarları ve türlerine göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihalali suçlarından kurulan hükümler açısından;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında her ne kadar, ara karar ile “Sosyal inceleme raporu istenilmesine” karar verildiği ve gerekçeli kararın deliller bölümünde sosyal inceleme raporunun düzenlendiği belirtilmesine rağmen, dosya kapsamından istemin yerine getirilemediğinin anlaşılması karşısında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1 ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 20/2. maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu alınmadan, hüküm kurulması,

2-Yakalama, üst arama, teslim, tesellüm tutanak içeriğine ve dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk ...'ın yer göstermesi suretiyle, soruşturma aşamasında suça konu malzemelerin ve paraların bir kısmının katılana iade edilmesini sağlaması karşısında; kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına katılanın izni olup olmadığı sorularak ve savunmasında zararı karşılamaya hazır olduğunu beyan eden suça sürüklenen çocuk ...'a zararı gidermesi için imkan ve fırsat verilerek, sonuçlarına göre suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih, 2008/11-250 Esas ve 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı ve suça sürüklenen çocuk ...'in sabıkasının bulunmaması, suça sürüklenen çocuk ...'ın ise adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Akdağmadeni Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/74 Esas ve 225 Karar sayılı kararının 23/12/2009 tarihinde kesinleştiğinin ve üç yıllık deneme süresi içinde yeni bir suç işleyerek hükmün açıklanmamış olduğunun anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuklar hakkında, 5271 sayılı CYY.nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “Kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “Suçun işlenmesi ile oluşan katılanın zararını gidermediği ve suça sürüklenen çocuk ... açısndan zarar gidermediğine ek olarak sabıkasının bulunması ”Biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4-İştirak halinde suç işleyen suça sürüklenen çocuklar sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yapılan yargılama giderlerinin ise payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin eşit olarak alınmasına karar verilmek sureti ile 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, temyiz etmeyen sanık ...'e SİRAYETİNE, 09/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9795, Karar No: 2011/11620, Tarih: 28.11.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/9795 E.  ,  2011/11620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 23/11/2003 ve 01/12/2003 ’ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; aynı yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28/11/2011 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16745, Karar No: 2015/19124, Tarih: 26.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/16745 E.  ,  2015/19124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2014

NUMARASI : 2011/38-2014/359

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlunun, aleyhine başlatılan icra takibinde, haline münasip evinin haczedildiğini belirterek, İİK'nun 82. maddesi gereğince haline münasip meskeni üzerindeki haczin kaldırılması talebi ile icra mahkemesine başvurduğu; Mahkemece, borçlunun haline münasip evi dışında adına kayıtlı gayrimenkuller ve bağ evinin bulunduğu, davacının meskeniyet iddiasının samimi bulunmadığı belirtilerek meskeniyet şikayetinin reddine karar verildiği, kararın borçlu vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin, borçlunun haline uygun olup olmadığı, adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra Mahkemesi'nce, borçlunun, sözü edilenlerle birlikte barınması için, zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise, satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu ögeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Bu durumda, borçlunun adına kayıtlı başkaca gayrimenkullerinin olması, meskeniyet iddiasının dinlenilmesine engel değildir. Mahkemece, yukarıda yazılı ilkeler doğrultusunda işin esası incelenmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 26.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29788, Karar No: 2013/3027, Tarih: 11.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/29788 E.  ,  2013/3027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, davalının kendilerinden balık yemi aldığını, 2932.07 Euro borcunu ödemediğini, tahsili için başlatılan icra takibine de davalı borçlunun itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı şirket, davalının satın aldığı balık yemlerinin teslim edildiğine dair sevk irsaliyelerini ibraz etmiş, davalı irsaliyelerdeki imzaların kendise ait olmadığını savunmuştur. Her ne kadar bilirkişi tarafından davacının ticari defterleri üzerinde inceleme yapılmış ise de ticari defterler tek başına delil olmaz, sevk irsaliyelerindeki davalıya ait olduğu iddia edilen imzanın davalının el ürünü olup olmadığı, konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla inceleme ve araştırma yapılıp sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde davanın kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 63.70 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, 11.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24288, Karar No: 2014/20230, Tarih: 05.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/24288 E.  ,  2014/20230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 05/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2230, Karar No: 2017/7794, Tarih: 20.06.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/2230 E.  ,  2017/7794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 20/06/2017 günü temyiz eden davacı ... mirasçıları ... ve ... vekili Av. ...ile karşı taraf davalı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın mirasçıları vekili Av. ... ile davalı erkek vekili Av. ...'in vekaletnamesi genel vekaletname olup, boşanma davası için verilmiş özel vekaletnameleri bulunmamaktadır. Açıkça yetki verilmemiş ise vekil, kişiye sıkı sıkıya bağlı haklarla ilgili davaları açamaz ve takip edemez (HMK m. 74). Taraf vekillerine dosyaya özel vekaletnamelerini sunmaları için mehil verilmesi, vekaletname noksanlığının ikmal edilmesi halinde dosya arasına alınması, aksi halde mahkeme kararının taraflara tebliği ile temyiz süreleri de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 20.06.2017(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2008/1197, Karar No: 2008/2131, Tarih: 03.04.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/1197 E.  ,  2008/2131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Temyiz incelemesi sırasında tetkikine gerek görülen;

1- Davacı Vakıflar İdaresinin dayanağı olan ... Bey Vakfına ait olduğu iddia edilen taşınmazın vakıf defterine kaydedilip kaydedilmediğinin, kaydedilmiş ise bu kaydın taşınmaz üzerindeki mülkiyet ve tasarruf hakkını belirtip belirtmediğinin, defteri tutan kişilerin bu konuda yetkilerinin bulunup bulunmadığının, bu defteri tutan kişilerin yetkileri kalktıktan sonra defteri tapu idaresine zamanında aktarıp aktarmadıklarının, dayanılan kaydın tapu niteliği taşıyıp taşımadığının, Başbakanlık Tapu Arşiv Dairesi Başkanlığından araştırılarak alınacak yazı cevabının,

2- ... Bey Vakfına ait vakfiyenin uygulandığı sonuçlanan başka davalar bulunduğu belirtildiğinden bu uygulamanın yapıldığı ve Yargıtay denetiminden geçen dava dosyalarından birinin, dosya içine konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere yeniden gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 3.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13455, Karar No: 2013/994, Tarih: 18.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13455 E.  ,  2013/994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/06/2012 tarih ve 2011/732-2012/317 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile katılma yolu ile davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18/01/2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... Eyalet Mahkemesi tarafından verilen 04.11.2008 tarihli, 22 O 38/08 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, tenfizi istenen kararın TTK’nın 329 ve 405/2. maddesine aykırı olduğu, benzer nitelikteki Türkiye’de açılan davaların bu nedenle reddedilmesi nedeniyle eşitlik ilkesine aykırılık oluşturduğu, ayrıca yabancı mahkemenin dava dilekçesi ve kararı posta yolu ile tebliğ etmesi nedeniyle davalının savunma hakkının kısıtlandığı ve bu nedenle kararın usulüne uygun kesinleşmediği, bununla birlikte yabancı mahkeme kararında şirket hisselerinin davalıya iadesine karar verilmemesi nedeniyle mükerrer tahsilata neden olunabileceği, tüm bu durumların açıkça kamu düzenine aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin katılma yolu ile yapmış olduğu temyiz temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, mahkemece, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının kamu düzenine ilişkin TTK’nun 329 ve 405/2. maddelerine aykırı olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Davaya konu ... Eyalet Mahkemesi’nin yapmış olduğu yargılama sonucu verdiği kararın dosya içindeki tebliğ belgelerinden anlaşılacağı üzere ... Bakanlığı ... Genel Müdürlüğü aracılığı ile davalının vekili Av. ...’na 30.06.2010 tarihinde tebliğ edildiği ve süresinde yasal yollara başvurulmadan kesinleşmiş bulunduğu anlaşılmaktadır.

Gerçekten de, yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 SK.’nun 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir.

Gerçekten de, yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 SK.’nun 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir.

Kanunda kamu düzeni kavramının zamana ve yere göre değişebilen niteliği gereği bir tanımlama yapılmaktan kaçınılmış ve konunun hakimin takdirine bırakılması tercih edilmiş, ancak kamu düzenine aykırılığın “açıkça” olmasının aranmasıyla bu konuda takdir hakkı bulunan hakime bir sınırlama getirilmek istenmiştir. Bu düzenleme, Türk tenfiz hukukunda, kamu düzeni kavramının izin verdiği ölçüde, yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi lehine bir eğilimin bulunduğunu göstermektedir. Doktrinde de bu konuda hakime yardımcı olması bakımından bazı kriterler verilmiştir. Buna göre örneğin Türk tenfiz hakimi “kural olarak” yabancı mahkeme kararının doğruluğunu inceleyemez (revision au fond yasağı). Zira aksinin kabulü, aynı davanın Türk mahkemesinde tekrar görülmesi ve yeni bir Türk mahkemesi kararının ortaya çıkması sonucunu doğurur. Ancak örneğin Türk hukukunun vazgeçilmez kabul ettiği temel prensiplerini ihlal eden veya milletlerarası alanda geçerli olan ortak ilkelere aykırı bulunan yabancı mahkeme kararları tenfiz edilemez. Tenfiz hakimi takdir hakkını kullanırken, her somut olayın kendine mahsus özelliklerini de dikkate almalıdır.

O halde dava konusu uyuşmazlık yönünden de somut olayın özelliklerine göre bir inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır.

Burada ilk olarak yabancı mahkemece davalının savunma hakkının ihlal edilip edilmediğinin incelenmesi gereklidir. Somut olayda yabancı mahkemece, dava dilekçesi ve ekleri davalıya 1965 tarihli Hukukî ve Ticarî Konularda Adlî ve Gayrı Adlî Belgelerin Yabancı Memleketlerde Tebliğine Dair Lahey Sözleşmesi’ne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalının davaya karşı savunma yapmak isteğini göstermemesi nedeniyle, ... Usul Yasası’nın 331/3. ve 276. maddeleri uyarınca, davacının talebi üzerine, sözlü yargılama yapılmaksızın “gıyabi karar” verilmiştir. Buraya kadar olan gelişmelerin Türk kamu düzenine aykırı veya davalının savunma hakkını kısıtlar nitelikte olmadığı, benzer olaylarda Yargıtay dairelerince verilen kararlarla da benimsenmiştir (Yargıtay 13. HD. 01.10.1992 gün ve 5764 E.-7352 K., Yargıtay 11. HD. 06.07.2010 gün ve 2008/12797 E.- 2010/7992 K.). Zira “kural olarak” her mahkeme kendi usul hükümlerini uygular ve yabancı mahkemenin uyguladığı usulün Türk usul hukukundan farklı olması, Türk kamu düzeninin müdahalesi için tek başına yeterli sebep oluşturmaz. Aynı ilkeler yabancı mahkemece uygulanan ispat hukuku açısından da geçerlidir.