muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4920, Karar No: 2015/5168, Tarih: 14.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/4920 E.  ,  2015/5168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihi itibariyle 76 yaşındaki katılana yardım edeceği bahanesiyle evine giren sanığın, katılana masaj aleti takarak oyalayıp, lavaboyu sorduğu, odadan dışarı çıktığında katılanın mutfakta tezgah ve dolap arasına koyduğunu ifade ettiği, 4,500-5,000TL parasını alıp geri dönmediği, katılanın şikayet için gittiği Polis Amirliğinde katalogdaki fotoğrafından sanığı teşhis ettiği dolayısıyla sanığın dolandırıcılık eylemini gerçekleştirdiği iddia olunan somut olayda;

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı, ikamete girilerek zilyedinin rızası dışında taşınır malı kendisine yarar sağlamak amacıyla bulunduğu yerden almak suretiyle gerçekleştirilen eylemin hırsızlık suç tipine uyduğunun gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2) Sanığın adli sicil kaydında yer alan 3167 sayılı Kanun'un 16/1. maddesinde düzenlenen karşılıksız çek keşide etme suçunun hükümden sonra yürürlüğe giren 6273 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile idari yaptırıma dönüştüğü nazara alınarak tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç cezanın miktarı yönünden kazanılmış hakkın gözetilmesine, 14.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4572, Karar No: 2019/6127, Tarih: 02.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4572 E.  ,  2019/6127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Burdur 1. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 08/05/2018 tarih ve 2018/2-2018/343 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra,dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait şirketin bal ve muhtelif gıda ürünleri pazarladığını, ticaret unvanının dahi “Altıparmak” olduğunu, markaları “Balparmak”, “Binbirçiçek” ve “Balkovan” ile ulusal pazarın en büyüğü, uluslararası pazarda ise sektörün en önemli oyuncularından birisi olduğunu, davalının “Altıparmak” markasını tescil ettirdiğini ancak kullanmadığını ileri sürerek davalı adına tescilli "altıparmak" ibareli markanın kullanılmayan tüm emtia açısından hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; adı geçen markanın müvekkili adına tescilli olduğunu, davacının “altıparmak” markasını kullanmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; "bal, arı sütü, polen ve propolis" malları açısından markanın iptali yönünde verilen kararın kesinleştiği, diğer mallar açısından ise 06/1/2017 tarih 29940 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesi’nin 14/12/2016 tarih ve 2016/148 E. ve 2016/189 K. sayılı kararı ile 556 sayılı KHK’nın 14. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğundan iptaline karar verildiği gerekçesiyle "bal, arı sütü, polen ve propolis" mallarına yönelik iptal talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer mallar bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, temyiz edenin sıfatına ve özellikle mahkemenin temyize konu kararında kesinleştiği ifade edilen kısmi hükümsüzlük talebiyle ilgili karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 02/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14239, Karar No: 2011/14196, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/14239 E.  ,  2011/14196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 15/04/2009 gün ve 4554 - 6589 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli ... köyü 115 ada 12 parsel (1160 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 07/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1543, Karar No: 2013/257, Tarih: 21.05.2013

**Ceza Genel Kurulu         2012/13-1543 E.  ,  2013/257 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname :  2008/273662

Yargıtay Dairesi : 13. Ceza Dairesi

Hırsızlık ve nitelikli hırsızlık suçuna teşebbüsten sanık M. A. hakkında 5237 sayılı  TCK’nun 141/1, 31/3, 62 ve 51/1-a maddeleri uyarınca 4000 Lira adli para,142/2-b, 143, 35/2, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün  hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Ankara 2. Çocuk Mahkemesince verilen 29.07.2008 gün ve 1995-563 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 27.02.2012 gün ve 8691-4322 sayı ile;

“Sanığın katılana ait eşyalarla birlikte aracın anahtarını da çaldıktan sonra aynı suç işleme kararının icrası kapsamında aynı günün gecesinde tekrar suça konu aracın bulunduğu yere gelerek aracı çalma girişiminde bulunmaktan ibaret eyleminin kül halinde TCK’nın 142/1-b ve 43/1. maddelerinde yazılı bulunan suçu oluşturduğu halde yazılı şekilde karar verilmesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 09.05.2012 gün ve 273662 sayı ile;

"Yargıtay Yüksek 13. Ceza, Dairesi ile Cumhuriyet Başsavcılığımız arasında, somut olayımızda olduğu gibi suçun tamamlanmış olan temel şekli ile daha ağır cezayı gerektiren ancak teşebbüs halinde, kalan nitelikli halinin müteselsilen islenmesi halinde hangi ceza üzerinden artırma yapılacağı konusunda uyuşmazlık doğmuştur.

Uyuşmazlığın çözümü için 765  sayılı TCK'nun 80. maddesine paralel hükümler içermekle birlikte oldukça farklı hükümlere de yer veren 5237  TCK'nun 43. maddesindeki koşulların irdelenerek; zincirleme suçu oluşturan bağımsız suçlardan hangisinin üzerinden artırım yapılması gerektiğinin ortaya konması gerekmektedir...

İtiraza konu uyuşmazlığın daha iyi anlaşılabilmesi için somut olayımızın özelliği de dikkate alınarak çözülmesi gereken sorunları aşamalı olarak şu şekilde sıralamak mümkündür.

1)Aynı suçun basit ve nitelikli halinin zincirleme suçun koşullarını oluşturacak şekilde birlikte islenmesi halinde hangi suç temel cezaya esas alınacaktır?

2)Zincirleme suçu oluşturan bağımsız suçlardan basit suçun tamamlanmış olması, nitelikli suçun ise teşebbüs aşamasında kalması halinde hangi suç temel cezaya esas alınacaktır?

3)Teşebbüs aşamasında kalan suçta aynı zamanda ağırlatıcı bir nedenin bulunması halinde bu ağırlatıcı neden uygulanabilir mi?

4)Zincirleme suç hükümlerinin uygulanması halinde zincirleme suça dahil olan bağımsız suçların müstakil olarak ayrı ayrı uygulanması sonucu çıkan toplam cezadan daha fazla cezaya hükmedilmesi mümkün olabilir mi?

Sorunların Çözümüne gelince:

1)Aynı suçun basit ve nitelikle halinin zincirleme suça konu olacak şekilde birlikte islenmesi halinde, suçun nitelikle halinin temel cezaya esas alınacağı gerek doktrinde gerek uygulamada duraksamaya neden olmayacak şekilde benimsenmiştir.  Bu hususta herhangi bir tartışma mevcut değildir.;

Sorunların Çözümüne gelince:

1)Aynı suçun basit ve nitelikle halinin zincirleme suça konu olacak şekilde birlikte islenmesi halinde, suçun nitelikle halinin temel cezaya esas alınacağı gerek doktrinde gerek uygulamada duraksamaya neden olmayacak şekilde benimsenmiştir.  Bu hususta herhangi bir tartışma mevcut değildir.;

2)Zincirleme suçu oluşturan suçlardan daha nitelikli olan suçun teşebbüs aşamasında kalması, basit suçun ise tamamlanması halinde somut olayımızda olduğu gibi temel cezaya hangi suçun esas alınacağı hususunda doktrinde ve uygulama da; farklı görüşler mevcuttur.

Tamamlanmış suçun temel cezaya esas alınması hakkaniyet kuralına daha uygun olsa dahi, bu şekildeki bir uygulamanın daha başka  sorunları gündeme getireceği acıktır. Zira yukarıda ayrıntılı bir şekilde açıklandığı üzere zincirleme suça, bağlanan sonuçlardan en önemlisi olan zaman aşımı süresi hangi suça göre belirlenecektir. Bir taraftan tamamlanmış olması nedeniyle daha basit suç temel cezaya esas alınarak, buna göre TCK'nun 43. maddesindeki artırım hükümleri uygulanırken diğer taraftan hüküm fıkrasında hiç gösterilmeyen suçun nitelikli halinin zaman aşımı süresinin belirlenmesinde dikkate alınmasının mümkün olamayacağı gibi ayrıca suçun nitelikli halinin hiç işlenmemiş gibi kabul edilmesi de mümkün değildir.

Cumhuriyet Başsavcılığımızca iştirak edilmemekle birlikte bir an için Yargıtay 13. Ceza Dairesinin görüşünün doğru olduğunun kabul edilmesi halinde sanığın haksız olarak ele geçirdiği anahtar ile aracı çalma girişiminde bulunmasından ibaret eylemi adeta devre dışı bırakılmaktadır. Bu görüşten yola çıkıldığında aynı işyerinde değişik zamanlarda aynı suçun basit seklini zincirleme bir şekilde işleyen sanık ile suçun basit ve nitelikli halini zincirleme bir şekilde işleyen sanık arasında herhangi bir farkın bulunmadığı sonucuna ulaşılacaktır. Bunun da ceza hukukunun olmazsa olmazını teşkil eden kanun önünde eşitlik, hakkaniyet ve adalet ilkeleriyle bağdaşması mümkün değildir.

3) Yine itiraza konu uyuşmazlıkta olduğu gibi zincirleme suçu oluşturan bağımsız suçlardan birisinin gece vaktine rastlayan zaman dilimi içerisinde işlenmesine karşın, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin görüşüne itibar edilmesi halinde bu ağırlatıcı nedenin de devre dışı bırakılması gündeme gelecektir ki, yukarıda 2 numaralı sorunun çözümünde açıklandığı üzere bununda kanun önünde eşitlik, hakkaniyet ve adalet kurallarıyla bağdaşması mümkün değildir.

4) Zincirleme suç hükümlerinin uygulanması halinde, zincirleme suçu oluşturan bağımsız suçların yerel mahkeme kararında olduğu gibi ayrı ayrı suç kabul edilmesi sonucunda hükmedilen toplam cezadan daha fazla cezayı gerektiren bir cezaya hükmedilmesinin mümkün olup olamayacağının hukukun evrensel ilkeleri ışığında çözümü gerekmektedir...

4) Zincirleme suç hükümlerinin uygulanması halinde, zincirleme suçu oluşturan bağımsız suçların yerel mahkeme kararında olduğu gibi ayrı ayrı suç kabul edilmesi sonucunda hükmedilen toplam cezadan daha fazla cezayı gerektiren bir cezaya hükmedilmesinin mümkün olup olamayacağının hukukun evrensel ilkeleri ışığında çözümü gerekmektedir...

Somut olayımızda katılana ait işyerinden gündüz vaktine rastlayan zaman dilimi içerisinde suça konu para ve eşyalarla birlikte katılana ait aracın kontak anahtarını da çalan sanığın gece vaktine rastlayan zaman dilimi içerisinde tekrar olay yerine gelerek haksız olarak ele geçirdiği kontak anahtarı ile katılana ait aracı da çalma girişiminden ibaret eylemlerinden dolayı 5237 sayılı TCK.nun 142/2-d, 143, 43, 31/3. maddeleri ile uygulama yapılarak sonuç itibariyle hükmedilen cezanın zincirleme suçu oluşturan bağımsız suçlardan dolayı TCK'nun 142/1-b, 31/3, 142/2-d, 143, 35/2, 31/3. maddelerinin uygulanması sonucunda verilecek toplam cezayı geçmemesi halinde hem bütün eylemler ile ağırlatıcı nedenler hükme dahil edilerek sanığın hiç bir eylemi cezasız kalmayacak, hem de zincirleme suçu oluşturan suçların bağımsız olarak işlenmesi halinde verilecek toplam cezadan daha fazla ceza verilmeyerek hakkaniyet ilkesine uygun hareket edilecektir...

Yukarıda ayrıntılı bir şekilde açıklandığı üzere itiraza konu uyuşmazlıkta zincirleme suçun koşulların oluşmasına karşın,  yerel mahkeme tarafından zincirleme suçu oluşturan suçlardan dolayı ayrı ayrı hüküm kurulduğu gibi bina içerisinden gerçekleştirilen ilk eylemden dolayı TCK'nun 142/1-b maddesi verine aynı kanunun 141/1 maddesi ile uygulama yapıldığından bahisle 21.01.2009 tarihli tebliğnamede hükmün bozulmasına karar verilmesi talep edilmiş ise de; TCK'nun 142/2-d, 143, 43, 31/3, 62. maddeleri uyarınca uygulama yapıldığında verilebilecek en az cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası olacağı ve bu sonuç cezanın da yerel mahkeme tarafından iki ayrı suçtan verilen 1 yıl 4 ay 20 gün hapis ceza ve 4.000 TL adli para cezasından fazla olacağı açıkça anlaşıldığından; yerel mahkeme tarafından eksik cezaya hükmedilmesine karşın, aleyhe temyizin olmaması nedeniyle hükmün bozulmasının pratikte hiç bir yarar sağlamayacağı açıktır. Bu durumda yerel mahkeme tarafından verilen mahkumiyet kararının eleştirilerek 'onanmasına' karar verilmelidir” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 13. Ceza Dairesince 26.11.2012 gün ve 18263-25183 sayı ile,  itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 13. Ceza Dairesince 26.11.2012 gün ve 18263-25183 sayı ile,  itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Eylemlerin sübutuna ilişkin bir uyuşmazlık bulunmayan somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Özel Daire arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; aynı mağdura karşı zincirleme suç kapsamında iki ayrı eylem gerçekleştiren sanık hakkında, her iki eylemden ayrı ayrı hüküm kuran yerel mahkeme kararının, 5237 sayılı TCK’nun 43. maddesiyle uygulama yapılması gerektiğinden bahisle, Özel Daire tarafından bozulmasının isabetli olup olmadığı, ayrıca zincirleme suç kapsamında olup, biri tamamlanmış diğeri teşebbüs aşamasında kalan iki suçtan hüküm kurulurken cezanın ne şekilde belirleneceği noktalarında toplanmaktadır.

İncelenen dosya içeriğinden;

Katılanın suç tarihinde saat 17.00 sıralarında işyerinin kapısını açık bırakarak komşusuna gittiği, sanığın işyerine girerek içerisinde araba anahtarı, 250 TL para ve bazı bilgisayar parçalarının olduğu katılana ait çantayı aldığı, katılanın çantasını alan kişi veya kişilerin daha sonra arabasını da almak için gelebileceklerini düşünerek arabasını yedek anahtarla çalıştırıp komşularının araçlarının arasına çıkarılamayacak şekilde park ederek beklemeye başladığı, saat 24.00 sıralarında park halinde bulunan aracının lambalarının yandığını görünce dışarıya baktığında, aracının yanında üç kişiyi gördüğü, gelen şahısların arabayı bulunduğu yerden çıkaramayacaklarının anlayınca olay yerinden uzaklaştıkları, şahıslar gittikten sonra aracının yanına giden katılanın aracın kapılarının ve bagaj kapağının gelen şahıslar tarafından açılmış olduğunu gördüğü, daha sonra başka bir suç nedeniyle yakalanan şüphelinin üzerinde katılana ait aracın anahtarının da ele geçirildiği anlaşılmaktadır.

Ceza hukukunda kanundaki suç tanımına uygun olarak gerçekleşen her netice ilke olarak ayrı bir suç oluşturur ve fail kaç netice meydana getirmiş ise o kadar suç işlemiş sayılarak her birinden dolayı ayrı ve bağımsız cezalandırılır. Ancak bazı hallerde birden fazla netice meydana gelmiş olsa bile, faile meydana gelen netice kadar ceza verilmeyerek tek bir ceza verilmesi ile yetinilir. Birden fazla neticenin meydana gelmesine karşın faile tek ceza verilmesini gerektiren hallerden biri de zincirleme suçtur. Zincirleme suçta faile tek ceza verilirken, kanunun öngördüğü miktarda bir artırım da yapılması sözkonusudur.

Zincirleme suç, 5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesinde; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır” biçiminde düzenlenmiştir. Buna göre zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

b- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

c- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zincirleme suç hükümlerinin uygulandığı hallerde aslında işlenmiş birden fazla suç olmasına karşın, fail bu suçların her birinden ayrı ayrı cezalandırılmamakta, buna karşın bir suçtan verilen ceza belirli bir miktarda arttırılmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü açısından “aynı suç” kavramı da irdelenmelidir.

Aynı suç; 5237 sayılı TCK’nun 43. maddesinde “bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır” denmek suretiyle açıklığa kavuşturulmuştur. Öğretide de “aynı suçtan anlaşılması gerekenin, aynı suç tipi olduğu”, kanunda düzenlenen suçların ismi aynı ise aynı suçtan söz edileceği,  suçun ismi farklı ise artık aynı suçtan bahsedilemeyeceği kabul edilmektedir. Buna göre suçların ismi aynı ise aynı suçtan söz etmek mümkün iken, suçun ismi değiştiğinde artık aynı suçtan bahsetmek mümkün değildir. Örneğin hırsızlık ile nitelikli hırsızlık eylemleri aynı suç sayılır iken, hırsızlık ile güveni kötüye kullanma, hırsızlık ile dolandırıcılık, hırsızlık ile suç eşyasını satın alma aynı suç kavramı içerisinde değerlendirilemeyecektir. Aynı suç kavramına, suçun teşebbüs aşamasında kalmış hali de dahildir. Zincirleme suç oluşturan eylemlerden bir kısmı tamamlanmış, bir kısmı da teşebbüs aşamasında kalmış olsa bile, işlenen suçların isimleri değişmediği sürece, aynı suç sayılacaktır.

Zincirleme suç hükümlerinin uygulanması durumunda cezanın nasıl belirlenmesi gerektiğine gelince;

Bir suçun zincirleme biçimde işlendiğinin kabulü halinde, faile her bir suç için ayrı ayrı ceza verilmeyecek, tek bir ceza verilip bu ceza üzerinden TCK'nun 43/1. maddesi gereğince arttırım yapılacaktır.

Failin işlediği suçlar aynı nitelikte ise, örneğin her biri suçun basit veya nitelikli hali ise burada ceza bu basit veye nitelikli hal üzerinden belirlenecektir. Failin işlediği suçlardan bir kısmı suçun basit bir kısmı da nitelikli hali ise, nitelikli hal daha fazla ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hal ise ceza bunun üzerinden belirlenmeli, ancak nitelikli hal suçun basit şekline göre daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hal ise ceza suçun basit şekli üzerinden belirlenmelidir.