muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/17985, Karar No: 2012/3496, Tarih: 08.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/17985 E.  ,  2012/3496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine gö- re yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,ancak;

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde ya- zılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yet- kilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye ka- dar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddenin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılarak, yerine "sa- nığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3 madde ve fıkraları uyarınca (c) bendinde sayılan hak- lardan kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşul- lu salıverilmeye kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince hapis ceza- sının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına " ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 08.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/24164, Karar No: 2022/9768, Tarih: 20.12.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/24164 E.  ,  2022/9768 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi (CMK 250. madde ile görevli)

SAYISI : 2013/254 Değişik İş

SUÇ : Devletin egemenliği altında bulunan topraklardan bir kısmınıdevlet idaresinden ayırmaya çalışmak

KARAR : Yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin yapılanitirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay CumhuriyetBaşsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250. Madde ile görevli) 22.07.2013 tarih ve 2013/460 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair itiraz mercii sıfatı ile verilen İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250. madde ile görevli) 26.08.2013 tarih ve 2013/254 değişik iş sayılı kararının kesin nitelikte kararlardan olduğu anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 22.04.2022 tarihli ve 94660652- 105- 35- 25191-2021-KYB sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.05.2022 tarihli ve 2022/63901 sayılı tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.05.2022 tarihli ve 2022/63901 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Devletin egemenliği altında bulunan topraklardan bir kısmını devlet idaresinden ayırmaya çalışmak suçundan sanık ...'ın 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125. maddesi uyarınca idam cezası ile mahkumiyetine dair İzmir Devlet Güvenlik Mahkemesinin 24/11/1998 tarihli ve 1998/166 esas, 1998/229 sayılı kararının, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 21/10/1999 tarihli ve

1999/799 esas, 1999/3417 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, İzmir Devlet Güvenlik Mahkemesinin 06/09/2002 tarihli ek kararıyla sanığın 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125. maddesi gereğince verilen idam cezasının, 09/08/2002 tarihinde yürürlüğe giren 4771 sayılı Kanun'un 1/A maddesi uyarınca kaldırılarak müebbet ağır hapis cezası olarak hükmolunmasını takiben, Yağız ve diğerleri/Türkiye (57344/00) sayılı başvuru hakkında Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) 6/1. maddesinde düzenlenen âdil yargılanma hakkına aykırı davranıldığı gerekçesi ile sözleşmenin ihlâl edildiğine ilişkin 22/11/2005 tarihli Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararının 22/02/2006 tarihinde kesinleşmesi sonrasında, sanık vekili Avukat Nezahat Paşa Bayraktar tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250. madde ile görevli) 22/07/2013 tarihli ve 2013/460 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250. madde ile görevli) 26/08/2013 tarihli ve 2013/254 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre,

Dosya kapsamına göre,

Sanık vekilinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 22/11/2005 tarihli ve 57344/00 başvuru sayılı kararında sanıkların yargılanmaları sırasında İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin ihlâl edildiğinin tespit edildiğinden bahisle, 30/04/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanun ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na eklenen geçici 2. madde uyarınca aynı Kanun'un 311/1-f maddesine göre bulunulan yargılamanın yenilenmesi talebinin, mahkemece söz konusu geçici maddedeki şartlar oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş ise de;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 311/1-f maddesinde "Ceza hükmünün, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlâli suretiyle verildiğinin ve hükmün bu aykırılığa dayandığının, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması. Bu hâlde yargılamanın yenilenmesi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararının kesinleştiği tarihten itibaren bir yıl içinde istenebilir." şeklinde, aynı maddenin 2. fıkrasında ise "Birinci fıkranın (f) bendi hükümleri, 4.2.2003 tarihinde Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararları ile, 4.2.2003 tarihinden sonra Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvurular üzerine verilecek kararlar hakkında uygulanır." şeklinde düzenlemeler yer aldığı, somut olayda, sanığın Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine başvurusunun 20/04/2000 tarihi olduğu dikkate alındığında, maddede sözü edilen 04/02/2003 tarihi itibari ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararı henüz verilip kesinleşmemiş olduğundan bu düzenlemelere göre yargılamanın yenilenmesi şartlarının oluşmadığı, ancak daha sonra 30/04/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanun ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na eklenen geçici 2. maddede "İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle bir ceza hükmünün verildiğini tespit eden Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararlarından, 15.6.2012 tarihi itibarıyla Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi önünde denetlenmekte bulunanlar bakımından bu Kanunun 311 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uygulanmaz. Bu durumda olanlar, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç ay içinde yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunabilirler." şeklinde düzenleme yapıldığı ve sanık bakımından yargılamanın yenilenmesini talep etme hakkı doğduğu, bu itibarla sanığın anılan geçici maddenin yürürlüğe girmesinden itibaren 3 ay içinde 24/06/2013 havale tarihli dilekçesi ile yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunduğunun, ayrıca dosya kapsamında mevcut olan Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Daire Başkanlığının 01/11/2021 tarihli yazısına göre bahse konu Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararının Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi tarafından denetlenmekte olduğunun anlaşılması karşısında, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kararıyla itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. "

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Uyuşmazlık

15.06.2012 tarihi itibarıyla Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi önünde denetlenmekte bulunan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararına istinaden yapılan yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine dair verilen karar ile iş bu karara vaki itirazın reddine ilişkin mercii kararında isabet bulunup bulunmadığına ilişkindir.

Hukuki Süreç

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Uyuşmazlık

15.06.2012 tarihi itibarıyla Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi önünde denetlenmekte bulunan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararına istinaden yapılan yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine dair verilen karar ile iş bu karara vaki itirazın reddine ilişkin mercii kararında isabet bulunup bulunmadığına ilişkindir.

Hukuki Süreç

Hükümlü ..., PKK silahlı terör örgütüne yönelik operasyonlarda örgüt adına faaliyetlerde bulunmak, adam öldürmek, polis otosunun taranması suçlarından aranmakta iken Rezan Uğur sahte kimliği ile yurt dışına illegal yollardan kaçacağı sırada, diğer örgüt mensupları ile birlikte yakalanarak, 30.06.1994 tarihinde gözaltına alınmıştır.

05.07.1994 tarihinde kollukta, 11.07.1994 tarihinde ise Devlet Güvenlik Mahkemesi (DGM) Cumhuriyet savcılığında şüpheli sıfatı ile ifadesi alınan ayrıca süreçte teşhis, yer göstermeler ve ifadeli yüzleştirmelerde bulunup atılı suçlamalara yönelik ikrarda bulunan hükümlü ..., İzmir DGM' Hakimliğinin 11.07.1994 tarih ve 1994/60 sorgusu ile TCK'nın 125 maddesinde yazılı suçu işlediğine dair kuvvetli deliller elde edildiği gerekçesi ile 1412 sayılı CMUK'un 104 maddesi gereğince tutuklanmıştır.

İzmir DGM Cumhuriyet Başsavcılığının 29.07.1994 tarih, 1994/346 hazırlık, 1994/162 esas, 1994/124 numaralı, aralarında hükümlü ...'ında bulunduğu toplam 29 sanık hakkında tanzim olunan iddianamesi ile hükümlünün Türkiye Cumhuriyeti Devletinin hakimiyeti altındaki topraklardan bir kısmını Devlet idaresinden ayırmaya matuf fiil işlemek suçundan 765 sayılı mülga TCK'nın 125 maddesince cezalandırılması istenmiştir.

Aralarında askeri hakimin de bulunduğu heyetçe açılan kamu davasına yönelik yapılan yargılama neticesinde, İzmir Devlet Güvenlik Mahkemesinin 13.03.1997 tarih, 1994/179 esas, 1997/46 sayılı kararı ile hükümlünün, PKK terör örgütü içerisinde yer alarak 15.03.1991 tarihinde ...'ın öldürülmesine kalkışılması, 21.10.1992 tarihinde Hamza Solak'ın öldürülmesi olayında gözcülük yapması ve 01.02.1994 tarihinde Yeşildere Vezirköprüsü yanında içerisinde üç polis memurunun bulunduğu polis otosunda bulunan görevli polis memurlarını öldürmeye kalkışması suçlarını işlediğinden 765 sayılı Kanunun 125 maddesince ölüm cezası ile cezalandırılmasına, yargılama aşamasında sergilediği davranışları ve örgütü savunması nedeni ile de hakkında aynı Kanunun 59 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına Yargıtay yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.

Ayrıca, İzmir DGM Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.1995 tarih, 1995/560 hazırlık, 1995/97 karar sayılı takipsizlik kararı ile de 13.12.1995 tarihli duruşmada verdiği dilekçe ile PKK örgütünün propagandasını yaparak Mehmet Çelebi'yi öldürdüğüne dair beyanı üzerine açılan soruşturmada hükümlü hakkında, diğer sanıkları kurtarmaya yönelik beyanda bulunduğu ve ikrar dışında başkaca maddi delil bulunmadığından kamu davası açılmasına yer olmadığı kararı verilmiştir.

Ayrıca, İzmir DGM Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.1995 tarih, 1995/560 hazırlık, 1995/97 karar sayılı takipsizlik kararı ile de 13.12.1995 tarihli duruşmada verdiği dilekçe ile PKK örgütünün propagandasını yaparak Mehmet Çelebi'yi öldürdüğüne dair beyanı üzerine açılan soruşturmada hükümlü hakkında, diğer sanıkları kurtarmaya yönelik beyanda bulunduğu ve ikrar dışında başkaca maddi delil bulunmadığından kamu davası açılmasına yer olmadığı kararı verilmiştir.

Kovuşturma sürecinde hukuki yardımından yararlandığı müdafilerince yapılan temyiz istemi ile resen de temyize tabi tutulan hüküm, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 18.06.1998 tarih, 1997/5656 esas, 1998/1896 karar sayılı kararı ile idam gibi dönüşü olmayan bir cezaya mahkum edilen hükümlünün kimliğiyle ilgili tüm bilgilerin duraksamaya mahal bırakmayacak şekilde ve ayrıntılı olarak hükmün esasını teşkil eden kısa karara yazılmaması nedeni ile sair yönler incelenmeksizin, aralarındaki hukuki ve fiili irtibatta gözetilerek tüm sanıklar yönünden bozulmuştur.

Aralarında askeri hakiminde bulunduğu heyetçe ve bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde hükümlü ...'ın İzmir Devlet Güvenlik Mahkemesinin 24.11.1998 tarih, 1998/166 esas, 1998/229 karar sayılı kararı ile PKK terör örgütü içerisinde yer alarak 15.03.1991 tarihinde ...'ın öldürülmesine kalkışılması, 21.10.1992 tarihinde Hamza Solak'ın öldürülmesi olayında gözcülük yapması, 01.02.1994 tarihinde Yeşildere Vezirköprüsü

yanında içerisinde üç polis memurunun bulunduğu polis otosunda bulunan görevli polis memurlarını öldürmeye kalkışmak suçlarını işlediğinden 765 sayılı Kanunun 125 maddesince ölüm cezası ile cezalandırılmasına, yargılama aşamasındaki olumsuz ve direngen davranışlarının yoğunluğu ve örgütü savunması nedeni ile de hakkında takdiri hafifletici nedenlere rastlanılmadığından 765 sayılı Kanunun 59 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 21.10.1999 tarih, 1999/799 esas ve 1999/341 sayılı kararı ile re'sen de temyize tabi olan hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin 05.12.2000 tarihli yazısı ile karar ve dava dosyası ölüm cezasının Anayasanın 87 maddesi uyarınca yerine getirilmesine karar verilmesi yönünden Türkiye Büyük Millet Meclisine gönderilmek üzere Adalet Bakanlığına gönderilmiş ise de süreçte lehine düzenleme içeren 3.8.2002 tarihli 4771 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanunun Geçici 1'inci maddesi hükmü uyarınca dosyası iade edilmiştir.

Mahkemenin 05.12.2000 tarihli yazısı ile karar ve dava dosyası ölüm cezasının Anayasanın 87 maddesi uyarınca yerine getirilmesine karar verilmesi yönünden Türkiye Büyük Millet Meclisine gönderilmek üzere Adalet Bakanlığına gönderilmiş ise de süreçte lehine düzenleme içeren 3.8.2002 tarihli 4771 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanunun Geçici 1'inci maddesi hükmü uyarınca dosyası iade edilmiştir.

Dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde verilen İzmir Devlet Güvenlik Mahkemesinin 06.09.2002 tarih, 1998/166 esas, 1998/229 karar sayılı ek kararı ile özetle, 765 sayılı Kanunun 125 maddesince ölüm cezası ile cezalandırılan ve Yargıtay incelemesinden geçerek 21.10.1999 tarihinde hükmü kesinleşen sanık ... hakkında, 09.08.2002 tarihinde yürürlüğe giren 4771 sayılı Kanunun 1.maddesinin A bendi gereği Türk Ceza Kanununda yeralan idam cezaları, müebbet ağır hapis cezasına dönüştürülmüş olduğundan 765 sayılı TCK'nın 2/2 maddesi de gözetilerek mahkemenin 24.11.1998 tarih, 1998/166 E, 1998/229 K, sayılı kararı ile verilen ölüm cezasının kaldırılarak TCK'nın 125 maddesi ile tayin edilen ölüm cezası yerine 4771 sayılı Kanunun 1 maddesi A bendi gereğince müebbet ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına, önceki karardaki diğer hususların aynen hüküm altına alınmasına, hakkında tali karar fişi düzenlenerek infazın 4771 sayılı Kanun hükümleri gereğince yapılması için karar örneğinin Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, oybirliği ile karar verilmiştir.

Bulunduğu Cezaevi aracılığı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere İzmir Devlet Güvenlik Mahkemesine gönderdiği 22.10.2002 tarihli dilekçesi ile hükümlü ..., İzmir Devlet Güvenlik Mahkemesinin 06.09.2002 tarih, 1998/166 E, 1998/229 K sayılı ek kararının bozulması hususunda temyiz isteminde bulunmuştur. DGM Cumhuriyet Başsavcılığı, 06.11.2002 tarihli yazısı ile 06.09.2002 tarihli ek kararın duruşmalı kararlardan olmayıp, temyiz kabiliyeti olmayan kararlardan olduğundan itiraz incelemesi yapılmak üzere dilekçe ve dava dosyasını Nöbetçi Devlet Güvenlik Mahkemesi Başkanlığına göndermiştir.

İstanbul 5 Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinin 21.11.2002 tarih, 2002/511 nolu müteferrik kararı ile İzmir Devlet Güvenlik Mahkemesinin 6.9.2002 tarih, 1998/166 E., 1998/229 K., sayılı ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, 22.10.2002 tarihli dilekçesi ile hükümlü ...'ın yaptığı itirazın reddine karar verilmiştir.

Hükümlünün, temyiz istemli Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere İzmir Devlet Güvenlik Mahkemesine gönderdiği 22.10.2002 tarihli dilekçesine istinaden daha sonra, bu kez İzmir Devlet Güvenlik Mahkemesinin 01.11.2002 tarih, 1999/383 yeni esas ve 1998/166 eski esas sayılı yazısı ile 06.09.2002 tarihli ek kararın duruşmalı kararlardan olmayıp, temyiz kabiliyeti olmayan kararlardan olduğu belirtilerek, itiraz incelemesi yapılmak üzere dosyası İstanbul Nöbetçi Devlet Güvenlik Mahkemesine gönderilmiştir.

İstanbul 5 Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinin 21.11.2002 tarih ve 2002/511 müteferrik karar nolu kararı ile hükümlünün yapmış olduğu itirazın, 06.09.2002 tarihli ek kararda isabetsizlik bulunmadığından reddine karar verilmiştir.

Bulunduğu Cezaevi aracılığı ile İzmir Devlet Güvenlik Mahkemesine gönderdiği 18.12.2002 tarih ve 24.12.2002 havale tarihli dilekçesi ile hükümlü ..., İstanbul 5 Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinin 21.11.2002 tarih ve 2002/511 müteferrik karar nolu kararına itirazda bulunmuştur.

İzmir Devlet Güvenlik Mahkemesinin 30.12.2002 tarih, 2002/729 müteferrik karar nolu kararı ile İstanbul 5 Nolu DGM'nin itiraz üzerine vermiş olduğu kararın kesin karar niteliğinde olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından hükümlünün 24.12.2002 havale tarihli dilekçesi ile yaptığı itirazın reddine karar verilmiştir.

Bulunduğu Cezaevi aracılığı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesine yazdığı 15.09.2004 tarih ve 17.09.2004 havale tarihli dilekçesi ile hükümlü ..., hazır bulunmadığı duruşmada hakkında idam cezası verildiğini, cezaevinde uygun olmayan nedenlerden dolayı mahkemeye giderek kendisini savunamadığını, gıyabında idam hükmünün tekrarlandığını, idam cezasının yapılan yasal düzenlemeler ile kaldırıldığını, TCK'nın 2/2 maddesince lehine olan 3713 sayılı Kanunun 17 maddesince 36 yıl üzerinden şartlı tahliyeyi içerecek şekilde müddetname düzenlenmesi gerekirken mağdur edildiğini belirterek, gereğinin yapılmasını talep etmiştir.

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 30.09.2004 tarih ve 240 sayılı yazısı ile hükümlünün dilekçesinde geçen dosyanın daire kayıtlarında bulunmaması nedeni ile kayıtlarda bulunması halinde dilekçesinin dosyasına konulması, aksi takdirde ilgiliye iadesi hususunda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiştir.

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 30.09.2004 tarih ve 240 sayılı yazısı ile hükümlünün dilekçesinde geçen dosyanın daire kayıtlarında bulunmaması nedeni ile kayıtlarda bulunması halinde dilekçesinin dosyasına konulması, aksi takdirde ilgiliye iadesi hususunda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiştir.

Bu kapsamda süreçte, (5190 sayılı Kanunun 1. maddesinde Yazılı Suçlara Bakmakla Görevli) İstanbul 11 Nolu Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2005 tarihli müteferrik kararından anlaşıldığı kadarı ile, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 13.08.2004 tarihinde hükümlü ... hakkında 5218 sayılı Kanun uyarınca karar verilmesi gerektiğinden ve müddetnamenin düzenlenmesinde, infazda tereddüt ortaya çıktığından 1412 sayılı CMUK'un 402 maddesi uyarınca karar talebi ile mahkemeye müracaatta bulunulması üzerine, mahkemesince 19.08.2004 tarihinde müebbet ağır hapis cezasının 5218 sayılı Kanun uyarınca ağırlaştırılmış müebbet ağır hapis cezasına dönüştürülmesine ve infazın ölünceye kadar ağır hapis cezası olarak yapılmasına karar verilmiş, bu karara hükümlünün itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde de 4771 ve 5218 sayılı Kanunlarla idam cezalarının ağırlaştırılmış müebbet ağır hapis cezasına dönüştürüldüğü, her iki kanun da bu tür cezaların infazının ölünceye kadar devam edeceğinin belirtildiği, 4771 sayılı Kanun ile değiştirilmeden önce 3713 sayılı Kanunun 17 maddesinin infaz edilmemelerine TBMM'nce karar verilen idam cezalarının infazının süreli olarak yapılacağı hükmünün getirildiği, infaz dosyasından anlaşıldığı kadarı ile böyle bir karar alınmamış olması karşısında hükümlünün bu hükümden yararlanamayacağı, hükümlü açısından idam cezasından 4771 ve 5218 sayılı Kanunla ağırlaştırılmış müebbet ağır hapis cezasına dönüşümün lehine bir durum olduğu ve bunun da ilgili mahkemece yerine getirildiği, kanun hükmünden ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasının ölünceye kadar devam edeceğinin anlaşıldığı ve buna dayalı olarak İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin açık ve tutarlı gerekçelere dayanan infaza ilişkin kararının kanuna uygun bulunduğundan itirazın reddine karar verildiği görülmüştür.

Dosya içeriğinden idam cezasına hükümlü iken çıkartılan 4771 sayılı Kanun gereğince cezası İzmir DGM'nin 06.09.2002 tarih, 1998/166 E, 1998/229 sayılı kararı ile müebbet ağır hapis cezasına çevrilen hükümlü ... hakkındaki ilamın infazına 30.06.1994 tarihinde başlandığı daha sonra 07.05.1996 tarihinde sahte kimlik kullanmak suçundan kesinleşen 1 yıl hapis cezasının infazına başlandığı, bu cezasından 17.12.1996 tarihinde tahliye edilerek tekrar ilamın infazına başlandığı ayrıca hükümlünün 18.04.2000 tarihinde Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine başvuru yaptığı anlaşılmıştır.

5237 sayılı TCK'nın yürürlüğe girmesi üzerine Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan istem üzerine, duruşma açılmadan dosya üzerinden verilen hükümlü ve diğer sanıklar hakkında verilen İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.07.2005 tarih, 1998/166 esas 1998/229 karar sayılı ek kararı ile hükümlü hakkında özetle, 765 sayılı Kanun düzenlemesinin lehine olduğunun kabulü ile eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanunun 302/1, 58/9, 63 maddeleri gereğince ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmasına, önceki kararda takdiri indirim nedeni uygulanmadığından aynı gerekçelerle hakkında 62 madde indiriminin uygulanmasına yer olmadığına, kanun yolu açık olmak üzere ve oy birliğiyle karar verilmiştir.

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 09.10.2006 tarih, 2006/2987 esas ve 2006/5110 sayılı kararı ile İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.07.2005 tarih, 1998/166 E, 1998/229 K, sayılı ek kararının 765 sayılı Kanunun lehe olduğu kabul edildiğine göre 5252 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince hükümlüler hakkında daha önce tayin olunan ağırlaştırılmış müebbet ve müebbet ağır hapis cezalarının ağırlaştırılmış müebbet ve müebbet hapis cezalarına dönüştürülmesi ile yetinilmesi, eski hükümdeki diğer hususların ve uygulama maddelerinin aynen bırakılması gerektiği gözetilmeden 5237 sayılı Kanun hükümlerine göre karar verilmesi kanuna aykırı görülmüş ve sair yönleri incelenmeksizin hükümlü ve diğerleri hakkında, re'sen temyize de tabi hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamı üzerine dosyanın gönderildiği (CMK nın 250. maddesinde Yazılı Suçlara Bakmakla Görevli) İzmir 8 Nolu Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2006 tarih, 2006/637 esas ve 2006/295 sayılı kararı ile de aralarında hükümlünün de bulunduğu sanıklar hakkında, bozmaya uyularak, duruşma açılmadan, dosya üzerinden yapılan inceleme ile önceki mahkumiyet kararına atıfla subut ve gerekçelerin yeniden yazılmadığı da belirtilerek, "Mahkememizin 1998/166 E, 1998/229 K sayılı ilamı ile 765 Sayılı TCK ya göre sanığa verilen cezalar 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununa göre verilecek cezadan daha lehe olduğundan hükmün değiştirilmesine yer olmadığına, 5252 s.y. nin 6. maddesi gereğince yalnızca hükümdeki ağır hapis ibarelerinin hapis olarak değiştirilmesine, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına", "temyizi mümkün olmak üzere, resen temyize tabi olmak üzere ve oybirliğiyle 5252 s.y. nm 9. maddesi gereğince duruşma yapılmaksızın dosya üzerinden" şeklinde karar verilmiştir.