muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8439, Karar No: 2017/16879, Tarih: 30.11.2017

Hal böyle olunca mahkemece, gerekçeli kararda tanık beyanları taraf delilleri yukarıda belirtilen ilke ve esaslar doğrultusunda somut olay değerlendirilip, tartışıldıktan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmes gerekirken, yanılgılı

değerlendirme ve eksik incelemeyle ispat yükünün davacıda olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20101, Karar No: 2016/20344, Tarih: 01.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20101 E.  ,  2016/20344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, haklı veya geçerli neden olmadan iş akdinin feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının çağrı esnasında müşteriye küfür etmesi sebebiyle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak haksız açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının 03/12/2014 tarihinde müşteri ile yaptığı telefon görüşmesi sırasında müşteriye küfür etmesi nedeni ile iş akdinin 4857 sayılı yasanın 25/II maddesi gereğince feshedildiği, feshin şekil şartlarına uygun yapıldığı, müşteri temsilcisi olarak görev yapan davacının 03/02/2014 tarihinde saat 14.50'de müşteri ile yaptığı telefon görüşmesinin bir dakika 40. saniyesinde kısık sesle "ananı s...im " şeklinde küfürlü ifade kullandığı, mahkememizce de dinlenen ses kaydında davacının müşteriye küfür etmesini gerektirecek herhangi bir tartışma gerginliğin olmamasına rağmen kısık sesle söz konusu ifadenin kullanıldığının anlaşıldığı, bu durumun davalı tarafa İş Kanunu 25/II maddesi uyarınca ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller kapsamında iş sözleşmesini derhal fesih hakkı veren haller kapsamında olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesih sebebi, işçinin kusurlu bir davranışını şart koşar.

Dava konusu somut olayda müşteri temsilcisi olarak çalışan davacının iş akdinin fesih sebebi, 03/12/2014 tarihinde saat 14.50'de müşteri ile yaptığı telefon görüşmesinin 1:40. saniyesinde kısık sesle küfürlü ifade kullandığı iddiasıdır. Belirtilen konuşma içeriğinde müşterinin kendisine bu şekilde ifade kullanıldığını belirten bir cevabı veya sonrasında herhangi bir şikayet olmadığı anlaşılmaktadır. İşverenin belirtilen küfür ifadesini, davacının üstü konumunda yetkili olarak çalışan kişilerin kontrol amacıyla ses kayıtlarını dinlemeleri esnasında tespit ettiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar mahkeme gerekçesinde, konuşma kaydında küfür ifadesinin davacı tarafından söylendiği açıkca anlaşıldığı ifade edilse de davacı tarafın kayıt esnasında ortamdan karışan sesler olabileceği vb. iddiaları olmakla ses kaydı üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması talebi bulunmaktadır. Dosyaya ibraz edilmiş konuşmanın ses kaydında, küfür ifadesinin geçtiği saniyelerde boğuk bir ses duyulsa da konuşmanın içeriğine göre belirtilen şekilde küfür edildiğinin açık ve şüphe olmayacak şekilde anlaşılamadığı, ses kaydı üzerinde uzman birlirkişi incelemesi yaptırılması ihtiyacı olduğu kanaati oluşmaktadır. Bu nedenle fesih sebebi yapılan ses kaydı üzerinde konusunda uzman ve teknik imkanları bulunan bilirkişiye inceleme yaptırılarak, kayıttaki seslerin ayrıştırılması ve iddia olunan küfür içerikli kelimelerin davacı tarafından ifade edilip edilmediğinin tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 01/12/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4593, Karar No: 2012/1088, Tarih: 16.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4593 E.  ,  2012/1088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali, iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının siparişi üzerine 2 adet fatura konusu emtiayı müvekkilinin davalıya gönderdiğini, fatura bedellerinin ödenmemesi üzerine davalı hakkında yapılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve davalının iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece,iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre,ürünlerin teslimi yönünde ispat külfeti kendisinde olan davacıya yemin hakkının hatırlatıldığı, davalı tarafa ürünlerin teslim edilmediği hususunda yemin davetiyesinin usulüne uygun tebliğ edildiği, yemin için duruşmanın bırakıldığı oturuma davalı şirket yetkililerinin gelmediği, geçerli bir mazeret de bildirilmediği, bu nedenle davacının teslim olgusunu ispat ettiği kabul edilerek, davalının itirazının iptaline karar verildiği,mahkemece belirlenen 255.160,95 TL'nin verilen depo emrine göre davalı tarafından yatırıldığı, borcun ödenmesi nedeniyle davanın konusu kalmadığı gerekçesiyle, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, her ne kadar yemin için davet edilen günde davalı şirket yetkililerinin hazır olmadığı gerekçesiyle, davacının davasının ispat ettiği kabul edilerek, depo kararı verilip ve depo kararının gereği yerine getirildiği için davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle, dava hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de, mahkemece yemin için davet edilen günde davalı vekiline yemin metnini incelemesi için süre verildikten sonra, bir sonraki celse davalı vekilince şirket yetkililerinin yemin için hazır oldukları bildirilmiş olmasına rağmen, davalı şirket yetkililerine yeminlerini eda etmeleri imkanı verilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/24068, Karar No: 2007/140, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2006/24068 E.  ,  2007/140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü.

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2005 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 2.850.YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 15.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3678, Karar No: 2024/6483, Tarih: 27.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3678 E.  ,  2024/6483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/2287 Esas, 2024/106 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Konya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.06.2022 Tarihli ve 2022/669 Esas, 2022/1227 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 406 ncı maddesi gereğince kısıtlanmış, annesi ...'nün velayeti altında bırakılmıştır.

Veli 11.05.2023 tarihli dilekçesi ile, kısıtlılığın kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece 01.06.2023 tarihli ek karar ile, yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlının yerleşim yeri adresinin ... ... olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Manisa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.01.2024 Tarihli ve 2023/2287 Esas, 2024/106 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesinin vesayet makamının iznine tabi olduğu, vesayet makamının yerleşim yeri adresinin değiştirilmesine yönelik vasiye bir talimat verme veya bizzat vasinin yerine geçerek işlemde bulunma yetkisinin bulunmadığı, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmeden, yerleşim yeri değişmiş gibi yetkisizlik kararı verilemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 406 ncı maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının kısıtlılığının sona erdirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Konya 1. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığı gib kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi de olmadığından vesayet dosyasının takibi ile ilgili karar vermekte Konya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Konya 1. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığı gib kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi de olmadığından vesayet dosyasının takibi ile ilgili karar vermekte Konya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Konya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1247, Karar No: 2013/2952, Tarih: 25.02.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/1247 E.  ,  2013/2952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 49.912,87 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili tarafından dava dilekçesinde, müvekkiline ait kredilerden kaynaklanan icra takip dosyalarındaki .... lehine olan hak ve alacakların .... tarafından .... AŞ. tarafından ....’na, .... tarafından da davalı ...’a temlik edildiğini, ... 3. İcra Müdürlüğünün 2008/8380-8376-8383, 8373, ... 5. İcra Müdürlüğünün 2008/8417 ve .... İcra Müdürlüğünün 2007/1364 sayılı icra dosyalarının temlik kapsamında olduğunu, müvekkili tarafından ... 3. İcra Müdürlüğünün 2008/8373 sayılı ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip dosyasına tüm taksitli ve ihtiyaç kredi borçlarına karşılık 278.100,00 TL yatırıldığı ve taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırıldığı, ... 5. Noterliğinin 17.09.2010 tarihli ve 11836 tarihli temlik sözleşmesi ile temlik edilen alacağın toplam 209.875,00 TL olduğu ve yine aynı sözleşmenin 2.2 maddesine göre temlik miktarının temlik edilen miktar ve ipotekle sınırlı olduğunu buna göre harçlar ile birlikte ödenmesi gereken miktarın 228.059,47 TL olduğu ileri sürülerek fazla tahsil edilen 49.912,87 TL.’nin istirdatı istenilmiştir.

Davalı vekili davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, ... 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 2011/4-527 sayılı “Şikayet yolu ile haczin kaldırılması” istemli davada aldırılan bilirkişi raporunun denetlenebilir nitelikte, somut olaya uygun olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne ve 49.912,87 TL’nin avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, süresinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Kanununun 162. maddesi uyarınca kanun, akit veya işin mahiyeti icabı menedilmiş olmadıkça borçlunun rızası aranmaksızın alacaklı alacağını üçüncü bir şahsa temlik edebilir.

Borçlar Kanununun 162-172. maddeleri arasında düzenlenen alacağın temliki, ister sözleşmeye, ister kanun hükmüne ya da yargı kararına dayansın, üçlü ilişkiye dayanan hukuki bir yapıyı ifade eder. Yasa, temlik için yazılı şekil şartını yeterli görmektedir.

Alacaklı, bir borç ilişkisinden doğan alacağını üçüncü bir kişiye (temlik alan/temellük edene) devretmekte, alacak, temlik edenden üçüncü kişiye geçerken borç ilişkisinin aktif tarafı değişmekte, temlik eden borç ilişkisinden çıkarak onun yerine alacaklı sıfatıyla, alacağı devralan üçüncü kişi geçmektedir.

Temlik, mevcut bulunan bir alacağın varlık ve tutarını üçüncü kişiye aktaran bir işlem olup, yeniden borç doğurmaz (Yargıtay 4. HD. 13.4.1972 gün ve 1976 E-3333 K.).

Alacaklı, bir borç ilişkisinden doğan alacağını üçüncü bir kişiye (temlik alan/temellük edene) devretmekte, alacak, temlik edenden üçüncü kişiye geçerken borç ilişkisinin aktif tarafı değişmekte, temlik eden borç ilişkisinden çıkarak onun yerine alacaklı sıfatıyla, alacağı devralan üçüncü kişi geçmektedir.

Temlik, mevcut bulunan bir alacağın varlık ve tutarını üçüncü kişiye aktaran bir işlem olup, yeniden borç doğurmaz (Yargıtay 4. HD. 13.4.1972 gün ve 1976 E-3333 K.).

Temlik ile birlikte üçüncü kişi, alacağı tamamen veya kısmen, alacaklı ile borçlu arasındaki borç ilişkisinin koşullarıyla iktisap etmektedir. Burada değişen sadece borç ilişkisinin tarafı (süjesi) olup, konusu (objesi) değildir (A. Kılıçoğlu-Borçlar Hukuku, 4. Bası, Syf.596 vd.).

Temlik eden, her şeyden önce alacağın temlik zamanındaki varlığından sorumlu bulunmaktadır. Alacağın tahsil amacıyla temlik edilmesi halinde de (BK. 170. md.) temlik edene bir garanti borcu öngörülmüştür.

Temellük eden (üçüncü kişi), borçluya karşı, alacağın kendisine temlik edildiğini ve alacağın varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Üçüncü kişi bunu ispat edebilmek için, alacaklının elinde bulunan ve alacağın varlığını gösterir bilgi ve belgelere dayanabilecektir. Üçüncü kişi ile borçlu arasındaki ilişki, alacaklı ile borçlu arasında borcun doğumuna yol açan borç ilişkisine dayanmaktadır.

Borçlu, temliki öğrendiği zaman temlik edene karşı haiz olduğu defileri üçüncü kişiye karşı da ileri sürebileceği gibi, alacak hakkının doğumunu önleyen olaylarla, alacak hakkını ortadan kaldıran olayları da itiraz olarak ileri sürebilir. Borçlunun ileri sürdüğü itirazlar sabit olduğu takdirde, yapılan temlik işlemi geçerli olmayacaktır.

Bir diğer ifadeyle, temlike rağmen borç ilişkisinin, özellikle sözleşmenin aktif tarafı olarak (temlik eden) alacaklı sıfatını korumakta, bu nedenle de, borçlunun borç ilişkisiyle ilgili irade beyanlarının muhatabı, temlikten önce olduğu gibi temlikten sonra da alacağı temlik eden ilk alacaklı olmaktadır.

Somut olayda, ticari- ihtiyaç kredilerinden kaynaklanan alacak temlik edilmekte, temlik sözleşmesi ile davacı alacaklı (bankanın) yerine geçmektedir. Alacağın temliki sözleşmesi, üçüncü kişiye alacağı talep etme, tahsil ve ahzu kabz yetkisi tanıdığı görülmektedir. Yargılama usulünden doğan haklarla birlikte temlik yapılması olanaklıdır.

Belge metninde, davacının alacak haklarının davaya konu edildiği açıklandıktan sonra, bütün hak ve borçlarıyla temlik edildiğinin açıklanması, kullanılan sözlere göre çok geniş kapsamlı ve anlamlı olup, alacağın temlik anında mevcut durumu yargılama usulüne ilişkin bütün haklar dahil kapsamına aldığının benimsenmesi zorunludur ( 4.HD. 9.7.1974 gün ve 5767 E. 4470 K ).

Alacağın temlikinin, alacaklı ile üçüncü kişi ve borçlu bakımından yukarıda açıklanan hüküm ve sonuçları ancak banka kredi sözleşmeleri ile icra takibine konu takip dosyaları kapsam ve koşulları ile yasal mevzuat çerçevesinde belirlenebilir.

Alacağın temlikinin, alacaklı ile üçüncü kişi ve borçlu bakımından yukarıda açıklanan hüküm ve sonuçları ancak banka kredi sözleşmeleri ile icra takibine konu takip dosyaları kapsam ve koşulları ile yasal mevzuat çerçevesinde belirlenebilir.

Kabule göre de, İcra Hakimliği dar yetkili yargı yerleridir. Yönetsel ve yargısal bir takım görevleri vardır. İcra Tetkik Mercileri münhasıran takip hukukuna ilişkin sorunları çözümler. Buna karşılık işin esası ile ilgili sorunların çözüm yeri genel mahkemelerdir. (Talih Uyar. İcra İflas Kanunu Şerhi - 1974 Sf. 15 vd.).

İcra Hakimi, inceleme ve araştırma yetkilerinin dar, taraflarca ileri sürülebilen delillerin sınırlı olması nedeniyle, itirazın kaldırılması (İİK. m. 68), şikayet talepleri hakkında verdiği kararlar maddi anlamda kesin hüküm oluşturmaz (Prof. Dr. Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü Altıncı Baskı - 2001 Cilt VI Sf: 5737 vd.).

Mahkemece, davacı ve davalı taraf iddiaları gözetilerek bu hususlarda konusunda uzman üç kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, dar yetkili İcra Tetkik Mercii Hakimliğinde alınan ve tarafların iddia ve savunmalarını bu anlamda tam olarak karşılamayan raporun hükme esas alınması doğru olmayıp, hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.