muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16532, Karar No: 2014/1247, Tarih: 28.01.2014

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır.

Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir.

Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; taşınmazdaki binanın davalıların tasarrufunda olduğu, yine bina girişi ve otopark alanı olarak kullanılan bölümlerinde davalıların hakimiyetinde bulunduğu halde davacı Vakfın taşınmazda kullandığı veya kullanabileceği bir alanın olmadığı tartışmasızdır.

Hal böyle olunca; davacı tarafın taşınmazda pay edindiği 09.02.2007 tarihi ile 31.05.2009 tarihleri arası taşınmazın arsa değeri üzerinden belirlenecek ecrimisilin hüküm altına alınması gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6953, Karar No: 2019/3550, Tarih: 14.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2016/6953 E.  ,  2019/3550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

26/04/2012 tarihli ve 2012/342 Esas sayılı iddianame ile sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesine dava açıldığı, Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin 10/05/2012 tarih ve 2012/270 - 2012/254 sayılı görevsizlik kararı ile dosyanın Seferihisar Sulh Ceza Mahkemesine gönderildiği, Seferihisar Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/234 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılamanın 24/09/2012 tarihli duruşmasında, şikayetçi ...'in suçtan zarar görme ihtimaline binaen katılan olarak kabulüne karar verildiği, aynı mahkemenin 12/11/2012 tarihli duruşmasında da, iddianamenin (2) numaralı bendinde açıklanan suçun tefriki ile Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin inceleme konusu 2011/399 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesinin karar altına alındığı, incelenen dosyanın 26/09/2012 tarihli duruşmasında tanık sıfatıyla beyanına başvurulan ...'in mahkemeye sunduğu 04/10/2012 tarihli dilekçe ile davaya katılma talebinde bulunduğu, 12/12/2012 tarihli duruşmada, adı geçenin katılma talebinin reddine karar verildiği anlaşılmakla;

Dosya içerisinde, birleştirme kararından önce Seferihisar Sulh Ceza Mahkemesince görevi kötüye kullanma suçundan açılan davaya katılmasına karar verilen ve incelenen dosya kapsamında katılma talebi reddedilen ...'e gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin belgeye rastlanılmaması karşısında, gerekçeli karar adı geçene tebliğ edilmiş ise tebliğe ilişkin belgenin, tebliğ edilmemiş ise usulüne uygun tebligat yapılıp tebliğ belgesinin ve temyiz dilekçesi sunulması halinde temyiz istemi hususunda düzenlenecek ek tebliğnamenin gönderilmesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20544, Karar No: 2016/22795, Tarih: 06.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/20544 E.  ,  2016/22795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacının.......2016 tarihinden sonra çalışması görünen işyerinin davalı .... .... (...)'...... işyeri olup olmadığı... davacının belirtilen tarihten sonra... davalı ...' ... ihale alan şirketler nezdinde çalışmasını sürdürüp sürdürmediğini tespite yarar ... türlü delil... belge ... varsa ... ... ...şirket... ...şirketler arasındaki hizmet alım sözleşmesinin incelenmesine ihtiyaç duyulduğundan getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ......2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2022, Karar No: 2022/8558, Tarih: 16.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2022 E.  ,  2022/8558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday, buğday samanı ve slajlık mısır ile fiğ ürünlerinin dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü'nden, değerlendirme tarihi olan 2020 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının, dekara ortalama ürün maliyet çizelgesinin ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1097, Karar No: 2007/17749, Tarih: 25.12.2007

2. Hukuk Dairesi 2007/1097 E., 2007/17749 K.

**2. Hukuk Dairesi 2007/1097 E., 2007/17749 K.**

**- DEĞER ARTIŞ PAYI

- EDİNİLMİŞ MALLARA ORTAKLIK

- KATKI PAYI ALACAĞI

- MAL REJİMİNİN TASFİYESİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 219 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 227 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 231 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 236 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün temyizen murafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle, dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı, davalı tarafından 05.07.2002 tarihinde satın alınan 06 C ... plakalı minibüsün edinilmesine ziynetlerini satmak suretiyle katkıda bulunduğundan bahisle, değer artış payı (TMK m. 227) alacağı isteminde bulunduğu gibi, aynı zamanda söz konusu aracın evlilik birliği içerisinde edinildiğini, edinilmiş mal olduğunu, mal rejiminin tasfiyesi ve katılma alacağı (TMK m. 231/1) isteminde bulunmuştur.

Mahkemece yapılan araştırma ve alınan bilirkişi raporları denetime ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Toplanan delillerden tarafların 08.10.2000 tarihinde evlendikleri, 11.06.2003 tarihinde açılan boşanma davasının boşanma ile sonuçlandığı, kararın 04.04.2005 tarihinde kesinleştiği, taraflar arasındaki edinilmiş mallara katılma rejiminin boşanma dava tarihi olan 11.06.2003 tarihinde sona erdiği (TMK m. 225) anlaşılmaktadır.

Davacının ziynetleri satılmak suretiyle davaya konu aracın edinilmesine katkıda bulunduğu kanıtlanmıştır (TMK m. 227/1). Araç, evlilik birliği sırasında taraflar arasında edinilmiş mallara katılma rejiminin (TMK m. 218-241) geçerli bulunduğu 05.07.2002 tarihinde edinilmiştir. Mahkemece, araç ve ziynetlerin katkı tarihindeki değerleri belirlenip davacının katkı oranının tespiti, daha sonra aracın tasfiye tarihindeki değeri esas alınarak değer artış payının belirlenmesi gerekir.

Katılma alacağı isteğinde ise, edinilmiş mal her eşin mal rejiminin devamı süresince karşılığını vererek elde ettiği malvarlığı değerleridir (TMK m. 219/1). Mal rejiminin başlangıcında eşlerden birine ait malvarlığı değerleri o eşin kişisel malıdır (TMK m. 220/2). Bu ilkeler doğrultusunda tarafların varsa kişisel mallarının katılma alacağı hesabından düşülmesi, her eşin edinilmiş mallarından bu mallara ilişkin borçların çıkarılması suretiyle artık değerin (TMK m. 231) belirlenmesi ve artık değerin yarısı üzerinde diğer eşin hak sahibi olduğu düşünülmelidir (TMK m. 236).

Değer artış payı (TMK m. 227) ve katılma alacağı (TMK m. 231, 236) hesabında tasfiye tarihinin boşanma ve mal rejiminin sona erdiği tarih olmayıp, tasfiye veya değer artış payına yönelik açılmış bulunan davanın karar tarihi olduğu gözönüne alınmalıdır. Mahkemece bu yönler üzerinde durularak gerektiğinde yanlar, yargıç ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak varılacak sonuç uyarınca kazanılmış haklarda gözetilerek karar vermek gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Sonuç: Hükmün açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.12.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9207, Karar No: 2012/10148, Tarih: 27.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/9207 E.  ,  2012/10148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi Vakıflar Genel Müdürlüğüne İzafeten ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 131 ada 4 ve 8 parsel sayılı sırasıyla 399,37 m² ve 673,32 m² yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten ... dava konusu taşınmazların Ömer Bey Bini Osman Bey Vakfına ait olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu 131 ada 4 ve 8 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten ... tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten ...'nün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, davacı taraf harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 27.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2429, Karar No: 2009/4697, Tarih: 04.05.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/2429 E.  ,  2009/4697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece üç kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan raporlar hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasasının 11.maddesinin (g) bendine göre arsalarda dava konusu taşınmazla karşılaştırılacak taşınmazların emsal niteliğinde olması zorunluluğu vardır. Emsal’in, sözcük anlamından da anlaşılacağı üzere, dava konusu taşınmaza, örnek teşkil edebilecek nitelikte olması gerekir. Örneğin, benzer yüzölçümlerde bitişik yada yakın adalarda bulunmak, aynı imar müsaadesine sahip olmak, fiyatlarda en azından yaklaşık değerde olmak gibi nitelikler “emsal”in seçilmesine esas alınması gereken unsurlardandır.

Birinci bilirkişi raporunda emsal alınan 20 parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu taşınmazın bulundukları yerler çok farklı özelliklere sahip olup, dava konusu taşınmaz konut ağırlıklı bölgede olduğu halde emsal alınan taşınmazın ticaret merkezinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

İkinci ve üçüncü bilirkişi kurullarının somut emsal olarak dava konusu taşınmazla karşılaştırdıkları parsel ise şehrin ticari faaliyetinin yoğun olduğu bölgesinde yer alan ve 29,36 m2’lik bir dükkan olan taşınmaz iken dava konusu taşınmaz merkezden uzakta bir bölgededir. Somut emsalin bulunduğu yer ve cinsi dikkate alındığında, satış işleminin zeminden çok üzerinde yer alan ticari işletmeye yönelik olduğu sonucuna ulaşılır. Emsal taşınmaz üzerindeki yapının, değeri hesaplanıp satış bedelinden düşülerek zemine isabet eden bedel bulunmaya çalışılmış ise de, bu hesaplamada ticari işletmenin değerinin yer almadığı ve esasen böyle bir hesaplamanın objektif olarak yapılamayacağı kuşkusuz olduğundan, bu tür bir emsalin gerçek zemin değerine de ulaşılamayacaktır.

Bu nedenlerle bilirkişi kurullarının emsal seçimini isabetli yaptıklarından sözedilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir.

Bu hususlar dikkate alınmadan düzenlenen bilirkişi raporlarına göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 04.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20695, Karar No: 2015/10342, Tarih: 14.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/20695 E.  ,  2015/10342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALA KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/12/2003

NUMARASI : 1977/115-2003/19

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Temyiz incelemesi sırasında, dosya içinde bulunmadığı anlaşılan;

1- 27.08.1942 tarih 19 sıra nolu tapu kaydının, (köy, mahalle, mevki, cins, sınırlar, yüzölçümü, malik, hisse, geldi, gitti ve revizyona ilişkin tüm bilgileri içerir ve okunaklı şekilde) tüm tesis ve tedavüllerinin, varsa tesis ve ifraz haritalarının, tescil ilamı ile oluşmuşsa, tescil haritası ile onaylı ilam örneğinin getirtilmesi,

2- Davacının dayandığı 19, 52 ve 95 tahrir numaralı vergi kayıt örneklerinin, değerlendirilmesine gerek görülmüştür. Sözü edilen bilgi, kayıt ve belgelerin bulundukları yerlerden getirtilerek dosya içine konulması ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6503, Karar No: 2014/19612, Tarih: 28.10.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/6503 E.  ,  2014/19612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA ilişkin olarak daireden verilen 03.10.2013 gün ve 2013/22511-16095 E.K. sayılı ilamın karar düzeltme yoluyla incelenmesi katılan davacı ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine, usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle, yerinde olmayan karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesi gereğince REDDİNE, aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteğinde bulunan katılan davacı ...'ten alınmasına, red harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 28/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3440, Karar No: 2018/8583, Tarih: 05.07.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/3440 E.  ,  2018/8583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya toplanan delilere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Kolluk tutanağına göre, saat 20.30 sıralarında sanıkların ikametten çıkarken yakalandığının belirtildiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde güneşin batış saatinin 19.43 olduğu, gece vaktinin saat 20.43'te başladığının anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının sanıklar lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle arttırılması ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun'un 116/1. maddesi yerine 116/4. maddesinin uygulanması,

2-Müştekinin aşamalarda alınan beyanında, ikametinden sanıklardan ele geçirilen bilgisayarın yanı sıra 4 adet bileziğinin de çalındığını belirtmesi karşısında, hırsızlık suçu tamamlandığı ve teşebbüs koşulları oluşmadığı halde, sanıkların cezasından TCK'nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde sanıklar hakkında 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 05/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2558, Karar No: 2019/12952, Tarih: 03.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/2558 E.  ,  2019/12952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanığa isnat edilen suçun sanık tarafından işlendiğinin belirlendiği, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşılmakla, sanık müdafisi ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa uygun kabule göre, koşulları oluştuğu halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanmaması suretiyle noksan ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5209, Karar No: 2015/3622, Tarih: 06.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/5209 E.  ,  2015/3622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ..., kısıtlı adayı olan kardeşi ...’un hasta olması nedeniyle kendisinin vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi, 25/12/2014 gün ve 2014/1353-1259 sayılı kararı ile “ …kısıtlı adayının Mernis adresinin ... ... olması nedeniyle yetkili mahkemenin ... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, 09/02/2015 gün ve 2015/1-119 sayılı kararıyla "...kısıtlı adayının zabıta araştırması ile belirlenen yerleşim yerinin .../... olduğu, yetkili mahkemenin TMK'nın 19. ve 411. maddeleri uyarınca ... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

4721 sayılı TMK'nın; 411. maddesinde "Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” 412. maddesinde "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi halinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur". 19/1. maddesinde ise “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Yukarıda zikredilen bu yasal düzenlemeler karşısında, kısıtlı adayının sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerleşim yeri zabıta araştırması ile belirlenen ".../..." olduğundan, yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/05/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.