muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5753, Karar No: 2016/8591, Tarih: 19.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/5753 E.  ,  2016/8591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 2. fıkrasındaki "İşletmeci veya adına iş yapan temsilcisine abonelik kaydı sırasında abonelik bilgileri konusunda gerçek dışı belge ve bilgi verilemez" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de;

a) 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup, aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı cihetle; dosyada bulunan sözleşmelerin aynı tarihli olduğu anlaşılmakla, tek bir özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerektiği, ancak belge sayısının 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın tayininde nazara alınabileceği gözetilmeden TCK'nun 43/1. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

b- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29161, Karar No: 2016/23834, Tarih: 19.12.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/29161 E.  ,  2016/23834 K.**

**"İçtihat Metni"**

...Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili avukat ... ile 1-... İnş. Turizm San. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ..., 2-... Tur. Turizm Nak. İnş. Mütaah. Hiz. ve Hayv. San. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ..., 3-... Temizlik Yemek/... Nak. Ortak Girişimi vekili avukat ..., 4-... Temizlik Güv. Hiz. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15/07/2016 gün ve 2015/371-2016/529 sayılı hükmün davalı ... İnş. Turizm San. Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalılardan alacağının tahsilini istemiş, mahkemece, 1248.73 TL'nin temyiz eden davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı... Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.190,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7952, Karar No: 2014/15216, Tarih: 28.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7952 E.  ,  2014/15216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2013/1261-2014/114

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinden ve dava konusu 274 nolu parselin bedelinin tespitinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu ... nolu parselin konumu, bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, gelir metoduna göre tespit edilen metrekare birim bedeline % 15 oranında objektif değer artırıcı unsur ilave edilerek bedel tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmeden yazılı şekilde eksik bedel tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazı yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24849, Karar No: 2015/14307, Tarih: 05.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/24849 E.  ,  2015/14307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, müvekkili ...'nin ağrı şikayetiyle davalı ...'ne başvurduğunu, davalılardan kadın doğum uzmanı ... tarafından yapılan muayenesinin ardından konulan tanı nedeniyle, yine davalılardan olan anestezi uzmanı ...'in uyguladığı epidural anestezi işlemi ile ... tarafından ameliyat edildiğini, taburcu edildikten üç hafta sonra ciddi bel ağrısı ve kas gücü kaybı şikayetiyle davalı hastaneye yeniden başvurduğunu, davalı özel hastanede görevli doktorların deneme yanılma tedavilerine maruz kaldığını, yeniden taburcu edildiğini ancak şikayetlerinin devam ettiğini, davalı hastanede yapılan ameliyat nedeniyle yatağa bağımlı hale geldiğini, bedensel ve ruhsal olarak çöküş yaşadığını, tümüyle iyileşip iyileşmeyeceği hususunun belli olmadığını, yine ...'nin eşi müvekkili ...'nin de tedavi süresince eşinin hastane, ilaç, yol, konaklama ve sair masraflarını karşıladığını, üzüntü yaşadığını, çocukları olan müvekkilleri ve ...’nin de üzüntü ve huzursuzluk yaşadıklarını, anne sevgi ve şefkatinden uzak kaldıklarını, ruhsal bütünlüklerinin bozulduğunu iddia ederek, müvekkili ... için 10.000 TL maddi, 25.000TL manevi, ... için 10.000TL maddi 10.000TL manevi, ve ... için ise ayrı ayrı 10,000'er TL manevi tazminatın, zararın meydana geldiği tarih olan 16.12.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; müvekkili ...'nin, davalı ıkları, ruhsal bütünlüklerinin bozulduğu, çocukları olan diğer müvekkilleri davacıların ise üzüntü ve huzursuzluk yaşadıkları, anne sevgi ve şefkatinden uzak kaldıkları iddiası ile maddi ve manevi tazminat istemli olarak eldeki davayı açmış, davalılar ise davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun raporu esas alınarak davanın reddine karar verilmiş ise de; Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 15.01.2014 tarihli rapor, davacı tarafa tebliğ edilip, bu konuda diyecekleri sorulmadan, davacı tarafın mazereti reddedilip, davanın reddine karar verilmiş olmakla davacı yanın savunma hakkı kısıtlanmıştır. 6100 sayılı HMK’mn 280/1 maddesine göre; “Bilirkişi, raporunu, varsa kendisine incelenmek üzere teslim edilen şeylerle birlikte bir dizi pusulasına bağlı olarak mahkemeye verir; verildiği tarih rapora yazılır ve duruşma gününden önce birer örneği taraflara tebliğ edilir”. Hal böyle olunca mahkemece, Adli Tıp raporunun davacı tarafa tebliğ edilerek, rapora karşı beyanda bulunması halinde, beyan edilen hususlara göre değerlendirme yapılarak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı temyiz edilen hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2,50 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 05/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11339, Karar No: 2011/18377, Tarih: 21.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11339 E.  ,  2011/18377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyleki;

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bilirkişi raporunda, münavebeye esas alınan ürünlerden yoncanın net gelirinin hesaplanmasında kullanılan yöntemin anlaşılır olmaması, bu kısım itibariyle bilirkişi raporunun denetlemeye imkan sağlar şekilde düzenlenmemesi, ayrıca münavebeye esas alınan yoncanın birim fiyatının raporda 0,090- TL. yazılması ve hesaplama bölümünde 0,45 TL. olarak belirtilerek bu hususlarda tereddüte yol açılması, belirtilen hususta ek rapor almadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2- Dava konusu taşınmaza davalı idarece kanal ve servis yolu olarak el atıldığından, bedeline hükmedilen bölümün tapusunun iptali ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken yol ve kanal olarak tapudan terkinine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3473, Karar No: 2017/5704, Tarih: 25.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3473 E.  ,  2017/5704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/11/2015 tarih ve 2014/491-2015/542 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; müvekkillerinin ... ilçesinde 'İstanbul Pazarı' adı altında tuhafiye/konfeksiyon/ev ürünleri/hediyelik eşya vb. ürünlerin parakende ticareti ile iştigal ettiklerini, bu ünvanın 1979 tarihinden beri babaları adına tescilli olduğunu eskiye dayalı kullanıma ve önceki tarihli tescilli ticaret unvanına bağlı üstün hak sahipleri olduklarını ileri sürerek davalıya ait 2012/19935 sayılı “İstanbul Pazarı” ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; 'İstanbul Pazarı' ibaresinin TPE nezdinde müvekkili adına tescilli olduğunu, yıllardır www.istanbulpazari.com.tr adlı internet sitesinde e-ticaret yaptığını, davacı tarafça ticaret ünvanı olarak tescil edildiği iddia edilen 'İstanbul Pazarı' ibaresinin markasal kullanımının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacıların markayı dar bir çevrede eski tarihlerden beri kullandığı, eskiye dayalı kullanım hakkının korunmaya devam edeceği, ancak davalının da markayı tescilli olarak kullandığı ve yatırım yaptığı, davalının kötüniyetli olduğunun ispat edilemediği ve KHK 8/3. maddesi itibariyle hükümsüzlük şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacıların markayı dar bir çevrede eski tarihlerden beri kullandığı, eskiye dayalı kullanım hakkının korunmaya devam edeceği, ancak davalının da markayı tescilli olarak kullandığı ve yatırım yaptığı, davalının kötüniyetli olduğunun ispat edilemediği ve KHK 8/3. maddesi itibariyle hükümsüzlük şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı adına tescilli “2012/19935 sayılı markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkini istemine ilişkindir. Mahkemece, uyuşmazlık konusu “İstanbul Pazarı” markasının 35. sınıf hizmetler yönünden öncelik hakkının davacı tarafta olduğu ancak davacıların ticari faaliyetinin kapsam itibariyle dar bir çevreyle sınırlı olması itibariyle bu durumun kendisinden daha geniş bir çevrede faaliyet gösteren davalıya karşı 556 sayılı KHK'nın 8/3. maddesi anlamında bir üstün hak sağlamayacağı görüşü benimsenmek suretiyle dava reddedilmiş ise de, 556 sayılı KHK'nın 8/3.b. bendi uyarınca belirtilen işaretin sahibine daha sonraki bir markanın kullanımını yasaklama hakkı vermesi halinde aynı KHK'nın 42. maddesi uyarınca bir hükümsüz kılınması mümkündür. Somut uyuşmazlıkta, tarafların aynı bölgede 35. sınıf hizmetler bakımından faaliyet gösterdikleri anlaşıldığına göre, davalının iştigal alanı e-ticaret yoluyla malların satış hizmeti olsa dahi aynı ibare ile önceki kullanımdan kaynaklanan üstün hak sahibi olan davacı ile aynı hizmet sınıfında faaliyet göstermesinin haksız rekabet niteliğinde bulunduğu ve davacının söz konusu gerçek hak sahipliğine dayalı olarak davalının marka kullanımını yasaklama hakkı olduğu gözetilerek hükümsüzlük davasının kabulü gerekirken yazılı gerekçelerle reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 25/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27807, Karar No: 2011/14348, Tarih: 05.12.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/27807 E.  ,  2011/14348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 03.04.2004'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Yasanın 322.maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19940, Karar No: 2013/5854, Tarih: 06.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/19940 E.  ,  2013/5854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 10. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.03.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti anneye verilen ortak çocuklar ...1995 doğumlu, ...1999 doğumlu olup, idrak çağındadırlar Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 ve 6. maddeleri idrak çağındaki çocukların kendilerini ilgilendiren konularda görüşünün alınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesini öngörmektedir. Bu nedenle ortak çocukların velayeti konusunda mahkemece görüşlerinin alınması, gerektiğinde uzman raporu alınıp diğer delillerle birlikte değerlendirilip, sonucuna göre velayetler hakkında bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda eksik incelemeyle karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.03.2013 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/18955, Karar No: 2014/1346, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18955 E.  ,  2014/1346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2012/1457-2013/407

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tesipit,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11508, Karar No: 2006/12423, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11508 E.  ,  2006/12423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.