muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5935, Karar No: 2023/5384, Tarih: 20.09.2023

1. Katılan ...’nin mağdurenin babası olduğu, (...) ilçesinde (...) sanayisinde oto tamir faaliyetine ilişkin bir iş yerinin bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun da bu iş yerinde yaklaşık olarak on dört aydır işçi olarak çalıştığı, suç tarihi olan 2011 yılı yaz aylarında on beş yaşından küçük mağdurenin boş zamanlarında babasına ait oto tamirhanesine gittiği, katılan veya bir başka kimsenin olmadığı dönemlerde suça sürüklenen çocuğun farklı zamanlarda ve birden çok kez kendi cinsel organını, mağdurenin vücudunun çeşitli bölgelerine sürttüğü, yine mağdureyi sürekli olarak dudağından öptüğü, eli ile mağdurenin ön tarafını ve poposunu sürekli olarak ellediği, yine bu eylemleri sırasında mağdurenin kendi cinsel organına dokunmasını istediği, yine farklı tarihlerde suça sürüklenen çocuğun cep telefonunda bulunan pornografik içerikli görüntüleri mağdureye izlettiği ve bu sebeple mağdureye yönelik birden fazla kez cinsel istismar içerikli eylemlerde bulunduğu, bu eylemlerin 17.07.2013 tarihine kadar devam ettiği, bir defasında katılanın kısa süreliğine ayrıldığı iş yerine döndüğünde suça sürüklenen çocuğu kızı mağdureye cinsel istismarda bulunurken gördüğü, mağdureye ne yaptıklarını sorduğunda mağdurenin ağlayamaya başladığı ve olayı anlattığı bunun üzerine katılanın şikayetçi olduğu olay nedeniyle yapılan yargılamada; iddia, soruşturma dosyası kapsamı, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki benzer savunmaları, mağdurenin beyanı, katılanın beyanı, doktor raporları, üst arama tutanağı, 17.07.2013 tarihli tutanaklar, mağdurenin 18.07.2013 tarihinde kolluk huzurunda avukat ve sosyal hizmet uzmanı eşliğinde alınan ifadesinde belirttiği hususlar ile suça sürüklenen çocuğun kendisine ait cep telefonu içerisinde bulunan ve pornografik görüntüler içeren film kaydı hakkında hazırlanan telefon inceleme tutanağı, mağdureye ait mernis doğum tutanağı, 28.09.2013 tarihli sosyal inceleme raporu, mağdure hakkında düzenlenen 18.07.2013 tarihli raporu ile 23.07.2013 tarihli ve 2013/1322 sayılı raporu, 22.08.2014 tarihli Adli Tıp Kurumu 6 ncı İhtisas Dairesinin mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair raporu, mağdure hakkında düzenlenen 18.07

.09.2013 tarihli sosyal inceleme raporu, mağdure hakkında düzenlenen 18.07.2013 tarihli raporu ile 23.07.2013 tarihli ve 2013/1322 sayılı raporu, 22.08.2014 tarihli Adli Tıp Kurumu 6 ncı İhtisas Dairesinin mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair raporu, mağdure hakkında düzenlenen 18.07.2013 tarihli adli raporda, vücudunda darp ve cebir rastlanmadığı, anal muayene neticesinde kanama, hematom, erezyon bulunmadığı, alınan örnekte sperme rastlanmadığı ve bu bulgularla fiili livatanın bulunmadığına dair rapor, suça sürüklenen çocuğa ait nüfus ve sabıka kaydı ile tüm dosya münderecatı birlikte değerlendirildiğinde; suça sürüklenen çocuğun aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçu işlemediğini, telefonundaki pornografik görüntülerinin bulunduğu ancak bunu mağdureye göstermediğini, mağdurenin babası olan katılanın kendisinin işten ayrılmak istemesi sebebiyle kendisine suç isnat ettiğini savunmuş ise de, yaşı itibari ile mağdurenin ayrıntılı beyanlarda bulunmuş olmasının olayın gerçekleştiğini doğrular nitelikte olduğu, suça sürüklenen çocuğun katılanla arasındaki husumeti tam olarak ortaya koyamadığı gibi bu hususu sonradan savunmalarına eklemiş olması nedeniyle inandırıcılıktan uzak olduğu, kaldı ki katılanın suça sürüklenen çocuğa bu şekilde suç isnat etmesinin suçun niteliği dikkate alındığında hayatın olağan akışına aykırı olduğu kanaatine varıldığından suça sürüklenen çocuğun sübut bulan eylemine uyan on beş yaşından küçük çocuğa karşı cinsel istismar suçundan cezalandırılmasına, 22.08.2014 tarihli Adli Tıp Kurumu 6 ncı İhtisas Dairesinin raporundan mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca cezasında artırım yoluna gidilmesine karar verildiği belirtilmiştir.

2. Her ne kadar suça sürüklenen çocuğun mağdureye yönelik cinsel istismar eylemini aynı suç işleme kararı içerisinde farklı zamanlarda gerçekleştirmiş ise de mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın tek bir cinsel istismar eylemi nedeniyle değil bu eylemlerin birden fazla kez gerçekleşmesi sebebiyle sonucu bakımından ağırlaşmış hali olduğu kanaatine varıldığından suça sürüklenen çocuk hakkında ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca cezasında artırım yoluna gidilmediği belirtilmiştir.

3. Suça sürüklenen çocuğun lehine yapılan Kanun değerlendirilmesine göre suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Üç yıldan sekiz yıla kadar“ cümlesinin “Sekiz yıldan on beş yıla kadar” olarak değiştirilmiş olduğu, önceki cezanın alt sınırının daha az olduğu ve suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden gözden geçirilmiş; 6545 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesi ile getirilen değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının sanığın daha lehine olduğu değerlendirilmiş olup aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar verildiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. Ancak; hükümden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 58-61 inci maddeleri ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarla ilgili 5237 sayılı Kanun'un 102-105 inci maddelerinde değişiklikler yapılması karşısında, aynı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" düzenlemesi nazara alınıp, lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili maddeleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiği de gözetilmeden lehe kanun değerlendirmesinin hatalı yapılması,

3. Mağdureye yönelik istismar eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik tarihlerde birden fazla gerçekleştirdiği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Mağdureye yönelik istismar eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik tarihlerde birden fazla gerçekleştirdiği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4. Suç tarihinde on sekiz yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının amir hükmü nazara alınmaksızın aynı maddenin birinci fıkrasının uygulanmasına karar verilmesi,

5. Dosyanın incelenmesinde, 127438 sicil numaralı katibin 22.12.2014 tarihli celsede ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının da bulunmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2014 tarihli ve 2013/254 Esas, 2014/449 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4614, Karar No: 2020/6993, Tarih: 07.09.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/4614 E.  ,  2020/6993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1-b, 116/1, 151/1 maddelerinde tanımlanan suçların gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihi olan 23/06/2006-03/07/2006 arası belirsiz zaman dilimi tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15045, Karar No: 2025/6672, Tarih: 24.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/15045 E.  ,  2025/6672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/679 E., 2024/2273 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 17. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/377 E., 2023/434 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacının 05.09.1995 tarihinde işe giriş bildirgesi verilerek Bilkent Üniversitesi'nde öğretim görevlisi olarak işe başladığını, hizmet dökümünde davacı adına 6251 günlük prim ödemesi yapıldığının anlaşıldığını, davalı işveren tarafından davacının işe başladığı 05.09.1995 tarihinden 30.04.2003 yılına kadar sadece kısa vadeli sigorta kollarının yatırıldığını beyanla davacının davalı ... Üniversitesinde öğretim görevlisi olarak görev yapmaya başladığı ve adına kısa vadeli sigorta kollarından prim yatırıldığı 01.10.1992 tarihinden uzun vadeli sigorta kollarına tabi olduğu 30.04.2003 tarihine kadar ki (varsa ücretsiz izinli olduğu dönemler hariç olmak üzere) çalışmalarının uzun vadeli sigorta kollarına tabi olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkili Üniversitenin İngiliz Dili Meslek Yüksek Okulunda aralıklı olarak üç farklı dönemde görev yaptığını, ilk görev döneminin 01.09.1992-31.08.1995, ikinci görev döneminin 01.09.1997-31.08.2012, üçüncü görev döneminin ise 23.08.2017'den itibaren olan dava dışı dönem olduğunu, davacının hizmet tespit talebinin gerek 31.08.1995 ve gerekse 31.08.2012 tarihlerinden itibaren hak düşümüne uğradığını, davacının 01.09.1995-31.08.1997 tarihleri arasında müvekkili Üniversitede geçen hizmeti bulunmadığından talep ve dava edilebilmesinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; yetki, derdestlik, husumet, hak düşürücü süre gibi ilk itirazlar ile zamanaşımı defi yapılmış sayılmasını, davanın hak düşürücü süre yönünden reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

"Davanın kabulü ile

Davacının davalı ... Üniversitesine ait iş yerinde 01.10.1992-31.08.1995 ve 01.10.1997-30.04.2003 tarihleri arasında geçen çalışmalarına ilişkin hizmetlerinin uzun vadeli sigorta kollarına tabi olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Sonuç

Uyuşmazlık, hizmet tespiti talebine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup fer'i müdahil Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10797, Karar No: 2016/8880, Tarih: 13.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/10797 E.  ,  2016/8880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin yetki nedeniyle reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen bir aracın 15/10/2013 tarihinde ...ilinde yaptığı kazada müvekkili ...'in malul kaldığını, kazaya sebep olan araç belirli olmadığından 2918 S. ..., ... Yönetmeliği ve ilgili tüm mevzuatlar gereği mağdurlara karşı tüm maddi zararlardan ... sorumlu olduğunu, fazlaya dair her türlü talep ve dava hakkı saklı tutmak kaydı ile davanın kabulünü, müvekkili için şimdilik 100,00 TL daimi maluliyet, geçici maluliyet, tedavi ve bakım giderlerinin, mahkeme masrafı ve vekalet ücreti ile birlikte kaza tarihinden itibaren davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu olan kaza 15/10/2013 tarihinde meydana geldiğini, 2 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuş, müvekkil Kurum adresi... ilçesinde olduğunu, müvekkili kurum yönünden yetkili mahkemenin... Mahkemesi olduğunu, bu nedenle yetki yönünden davaya itiraz ettiklerini, müvekkili kurum tarafından davacıya 28.835,00 TL ödeme yapıldığını, bu nedenle davanın reddini, müvekkili kurumunun geçici iş göremezlik zararından sorumlu olmadığına, kaza tarihinden itibaren faiz talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

...

Mahkemece, yetkili mahkemenin kazanın vuku bulduğu yere göre ... ve davalının yerleşim yerine göre ... Mahkemesi olduğu, .... mahkemesinin ise yetkisiz olduğu, davacı taraf yetkili mahkemede dava açmadığından yetkili mahkemeyi seçme hakkının davalıya geçtiği ve yetkili mahkemenin... Mahkemesi olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki nedeniyle reddine; kararın kesinleşmesinden itibaren 2 hafta içinde talep halinde dosyanın yetkili .... Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 4,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 02.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/5944, Karar No: 2010/10525, Tarih: 14.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/5944 E.  ,  2010/10525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyü ... mevkiinde bulunan taşınmazın, tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiş, mahkemece, davanın kabulü ile bilirkişi krokisinde (B) harfi ile gösterilmiş bulunan 8864 m2'lik taşınmazın davacı gerçek kişi adına tapuya tesciline karar verilmiş, bu kararın davalı Hazine tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 20/10/2005 tarih, 2005/5693 Esas - 7036 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur. Hükmüne uyulan bozma ilamında; “çekişmeli yer ve çevresinin yörede 1964 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında taşlık olarak tapulama dışı bırakıldığı, yerel bilirkişi ve tanık anlatımları ile taşınmazın davacı tarafından taş ve otları temizlenmek suretiyle tarım alanı haline getirilip dava tarihine kadar 20 yıldan fazla süreyle zilyet olunduğu belirlenmiş ise de evvelce yörede 4753 Sayılı Yasa ile Mera Kanunu hükümlerine göre çalışma yapıldığı anlaşıldığı halde bunlara ait harita ve belgelerin getirtilerek uygulanmadığı, davacı adına tespit edilen komşu 2 sayılı parsel ile aynı yerde bulunan 1 ila 97 ve 255 sayılı parsellerin itirazlı olup davaların derdest olduğu halde dava dosyaları getirtilerek uyuşmazlığın çözümünde yararlanılmadığı, bu nedenle yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olmadığı “ açıklanmıştır. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne, ... Köyü ... Mevkiinde bulunan D: taşlık, B: ..., K: ... ..., G: yol ile çevrili ve bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 9067.08 m2 yüzölçümündeki taşınmazın tarla niteliği ile dava sırasında ölen davacı mirasçıları adına payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş, bu karar davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden 1964 yılında genel arazi kadastrosu yapılmış, çekişmeli yer taşlık olarak tapulama dışı bırakılmış, kadastronun kesinleştiği tarihten dava tarihine kadar 20 yıldan fazla süre geçmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden 1964 yılında genel arazi kadastrosu yapılmış, çekişmeli yer taşlık olarak tapulama dışı bırakılmış, kadastronun kesinleştiği tarihten dava tarihine kadar 20 yıldan fazla süre geçmiştir.

Pazarcık Orman İşletme Müdürlüğü tarafından dosya arasına gönderilen belgelerden çekişmeli taşınmazın yer aldığı ... Köyünde 11/10/2004 tarihinde 169 nolu orman kadastro komisyonunca 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosuna başlandığı, bu çalışmanın 12/11/2005 tarihinde sonuçlandırılarak sonuçlarının 14/03/2006 tarihinde ilan edildiği anlaşılmaktadır. Dava, 13/ 12/ 2002 tarihinde açılmıştır. Yargılama sırasında yapılıp, ilan edilen orman kadastrosu davanın tarafları ve dava konusu taşınmaz yönünden kesinleşmez. Eldeki tescil davası aynı zamanda orman kadastrosuna itiraz davasına dönüşmüştür.

Kadastro Mahkemesince bakılacak dava türleri 3402 Sayılı Yasanın 26. maddesinde gösterilmektedir ve 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesine göre bu davalar dışında, altı aylık askı süresi içinde açılan orman sınırlaması ve 2/B madde uygulamasına itiraz davaları da kadastro mahkemesinde görülüp sonuçlandırılır.

Bu nedenlerle; tescil davasında asliye hukuk mahkemesinin, orman kadastrosuna itiraz davasında ise kadastro mahkemesinin görevli olduğu kabul edilmelidir. Görev kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında, temyiz aşaması da dahil olmak üzere tarafların her birince ileri sürülebileceği gibi resen de gözetilebilir.

Mahkemece anılan yönler göz önüne alınarak; orman kadastrosuna itiraz davası, tescil davasından ayrılıp, orman kadastrosuna itiraz davası yönünden görevsizliğe karar verilerek tescil davası elde tutulup orman kadastrosuna itiraz davasının sonucunun beklenmesi gerekirken, yargılamaya devamla, yazılı olduğu biçimde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, sair yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 14/09/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17571, Karar No: 2012/7186, Tarih: 07.02.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/17571 E.  ,  2012/7186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Emniyeti Suistimal

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 08.08.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Kanun'un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.