muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17167, Karar No: 2014/3396, Tarih: 17.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/17167 E.  ,  2014/3396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/327720

MAHKEMESİ : Bala Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2011

NUMARASI : 2009/44 (E) ve 2011/136 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Cumhuriyet savcısının temyizinin, katılan Y.. K..'nın taşınmazına tecavüz suçundan kurulan hükme yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154/1. maddesi uyarınca sanık hakkındaki suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 73. maddesi gereğince şikayete bağlı hale getirilmiş olması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253 ve 254. mad- deleri gereğince uzlaştırma girişiminde bulunulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan başka yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10136, Karar No: 2019/1849, Tarih: 25.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/10136 E.  ,  2019/1849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" ve "defter-belgeleri ibraz etmeme" suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması ile sanığın savunmasında ... isimli kişi ile kâr ortaklığı şeklinde bu iş yerini işlettiklerini, ortaklığın 1,5 yıl devam ettiğini, kendisinin çoğu zaman Ayvalık‘ta bulunan akaryakıt istasyonunda bulunduğunu, arada sırada işleri kontrol etmek ve faturaları imzalamak amacıyla Kayseri‘ye geldiğini, muhasebecisi olan ...‘in uyarısı ve maliye ile yaptığı görüşme sonrası faturaların sahte olduğunu öğrendiğini, defter ve belgelerin ibrazı talebini içerir yazının tebliğ edildiği tarihte cezaevinde bulunduğunu beyan ederek suçlamaları kabul etmemesine karşın, ortağı olduğunu bildirdiği ... ‘ın açık kimlik ve adres bilgilerini verememesi, tanık olarak bilgisine başvurulan muhasebeci ...‘in faturalarla ilgili olarak sanık ile muhatap olduğunu, ... isimli kişiyi yalnızca bir kez başlangıçta sanıkla birlikte geldiklerinde gördüğünü beyan ederek sanığın savunmasını doğrulamaması ile UYAP kayıtlarına göre sanığın defter ve belge isteme yazısının MERNİS adresinde annesi ...‘a tebliğ edildiği 05.03.2012 tarihinde cezaevinde bulunmadığının belirlenmesi karşısında, 5271 sayılı CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanık hakkında atılı suçlardan mahkûmiyet kararları veren mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki

bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiş; sahte fatura düzenleme suçu yönünden, gerekçeli karar başlığında “2010“ şeklinde eksik gösterilen suç tarihinin, dosya içerisinde yer alan bilgilere göre “2010 yılı Aralık ayı“ olarak mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, temel cezayı teşdit gerekçesi, cezayı artıran ve azaltan nedenlerin nitelik ile dereceleri takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10892, Karar No: 2015/2467, Tarih: 10.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10892 E.  ,  2015/2467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın ve müdahillerin davalarının kısmen kabulüne, birleştirilen davanın 2006/37 E. sayılı dosyanın davacı ... vekili tarafından davalı şirket aleyhine açılan davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün asli müdahil ... vekili ile süresi içinde diğer taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı yüklenici vekili, asıl davada, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yaptığı inşaatın bedelinin tahsilini; birleşen davada, davacı arsa sahibi vekili, sözleşmenin feshedildiğini ileri sürerek, sözleşmede kararlaştırılan kira, cezai şart ve menfi zararının tahsilini;asli müdahiller vekilleri, yükleniciden satın aldıkları taşınmaza masraflar yaptıklarını ileri sürerek, bağımsız bölümlerin rayiç değerlerinin tahsilini talep ve dava etmişlerdir.

Mahkemece, en son alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından; asıl davanın ve asli müdahillerin davalarının kısmen kabulüne; birleşen davada ise, sözleşme feshedildiğinden, müspet zarar niteliğindeki kira ve cezai şartın istenemeyeceği,menfi zararın da kanıtlanamadığı gerekçesiyle,birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1) Asli müdahil ... vekiline, davalı-birleşen davada davacılar vekilinin temyiz dilekçesi 30.04.2013 günü tebliğ edilmiş, asli müdahil vekilince, yasal 10 günlük süreden sonra, 14.05.2013 günü katılma yolu ile temyiz edilmiştir. Bu durumda, asli müdahil ... vekilinin temyiz isteminin süreden reddine karar vermek gerekmiştir.

2)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı- birleşen davada davalı yüklenici vekili, davalı- birleşen davada davacı arsa sahipleri vekili ile ... dışındaki asli .../...

S.2.

müdahiller vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3) Asıl davada, davacı yüklenici, gerçekleştirdiği imalatın bedelini, asli müdahiller ise; 25.07.2006 ve 14.05.2007 günlü dilekçelerle, inşaata yaptıkları katkının ve kendilerine isabet edeceğini düşündükleri dairelerin rayiç bedellerinin tahsilini talep etmişlerdir.

S.2.

müdahiller vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3) Asıl davada, davacı yüklenici, gerçekleştirdiği imalatın bedelini, asli müdahiller ise; 25.07.2006 ve 14.05.2007 günlü dilekçelerle, inşaata yaptıkları katkının ve kendilerine isabet edeceğini düşündükleri dairelerin rayiç bedellerinin tahsilini talep etmişlerdir.

Yargılama sırasında yapılan inceleme sırasında, inşaatın halen tamamlanmadığı, yüklenicinin edimlerini yerine getirmediği ve işin devamı sırasında da adi veya resmi şekilde yapılan satış vaadi sözleşmeleri ile bir kısım bölümlerin asli müdahil üçüncü kişilere temlik edildiği anlaşılmıştır. Henüz edimlerini yerine getirmeyen yükleniciden, alacağın temliki mahiyetinde temellükte bulunan üçüncü kişi asli müdahillerin, arsa sahibinden, somut olayın özelliği de dikkate alındığında, talepte bulunabilmeleri mümkün değildir. Keza, inşaatın devamı sırasında, yüklenicinin sözleşme gereği zaten yapmaya zorunlu olduğu imalata katkıları sebebiyle, arsa sahibinden talepte bulunamazlar. Böyle bir talebi, ancak, akidleri olan yükleniciye karşı ileri sürebilirler. Bu itibarla, temyiz eden üçüncü kişi müdahillerin hem inşaata yaptıkları katkı hem de rayiç bedel talepleri yönünden inceleme yapılarak, herhangi bir alacaklarının bulunduğunun tespiti halinde, sadece, yükleniciden tahsiline karar vermek gerekirken; yazılı şekilde arsa sahiplerinden de tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bunun yanında, Yargıtay'ın istikrar kazanmış içtihatlarıyla belirlendiği üzere, geçerli bir arsa payı karşılığı inşaat sözlemesinin geriye etkili feshi,tek taraflı şekilde mümkün olmayıp, ancak mahkeme kararı veya taraf iradelerinin birleşmesi suretiyle mümkündür. Somut olayda, arsa sahiplerinin 23.07.2001 günlü fesih ihtarına karşı, yüklenici, feshin kabulüne yanaşmamış, ancak mevcut dava ile yaptığı imalatın bedelini istemekle feshi benimsemiş, bu suretle dönme hususunda tarafların iradeleri birleşmiştir.Bu itibarla, dönme konusunda iradelerin birleştiği, eldeki dava tarihindeki serbest piyasa rayiçleriyle imalat bedelinin hesaplanması gerekirken, imalatların yapıldığı yıllar itibariyle hesaplama yapılması hatalı olmuştur.

Açıklanan sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

Açıklanan sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bent uyarınca asli müdahil ... vekilinin temyiz isteminin süreden reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı- birleşen davada davalı yüklenici vekili, davalı- birleşen davada davacı arsa sahipleri vekili ile asli müdahiller ..., ... ve ... vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı- birleşen davada davalı yüklenici vekili, davalı- birleşen davada davacı arsa sahipleri vekili ile asli müdahiller ..., ... ve ... vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde iadelerine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15254, Karar No: 2013/1575, Tarih: 06.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/15254 E.  ,  2013/1575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 15.01.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 06.09.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nın 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı, 1037 ada 16 parsel sayılı taşınmaz tapu kaydında muris dedesinin “... oğlu ... “olan kaydının “... oğlu ...” olarak düzeltilmesini istemiştir. Muris 1940 yılında vefat etmiş olması nedeniyle tanıyan mahalli bilirkişi bulunamamış ve tutanak bilirkişilerine de ulaşılamamıştır. Ancak eski nüfus kayıtlarında yapılan bilirkişi incelemesinde davacının dedesinin lakabının “merkepçioğlu” yazıldığı bildirilmiştir. Komşu taşınmazların dayanak tapu kayıtları da davalı parsel malikini “...” olarak

okumaktadır. Davacı tanığı da davalı yerin davacı ile kendisinin dedesine ait olduğunu doğrulamıştır. Mahkemece yapılması gereken tüm araştırma yapılmıştır. Toplanan tüm bu deliller değerlendirildiğinde davanın kabulü gerekirken davacının tasarruf hakkını ortadan kaldıracak ve uyuşmazlığı çözümsüz bırakacak şekilde davanın reddi doğru görülmemiştir.

Hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 06.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22141, Karar No: 2012/32626, Tarih: 12.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/22141 E.  ,  2012/32626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ........İnş. İç. ve Dış Ltd. Şti.tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava D.... M....'in mernis adresi olan ....Mah. .... Sokak No....Maltepe/İstanbul adresine gerekçeli mahkeme kararının Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesi gereğince tebliğ edilip temyiz süresinin dolması beklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31450, Karar No: 2014/34613, Tarih: 19.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/31450 E.  ,  2014/34613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2013/632-2014/192

DAVA :Davacı, ücret alacağı, ücret kesinti alacağı, fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, asıl davanın ve birleşen davanın kabulüne karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, ücretlerinin düzensiz, gecikmeli ve eksik olarak ödenmesi, ücretlerden hukuk dışı para cezası kesintisi yapılması üzerine işten ayrılmak zorunda kaldığını ileri sürerek ücret alacağı, ücret kesinti alacağı, fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatil ücreti alacaklarının ödenmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, şirket kayıtlarında davacının adına rastlanmadığını, husumet itirazında bulunarak savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi tır şoförü olup, işçilik alacaklarına hak kazanma ve hesap yönlerinden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Tır şoförleri yurt içinde veya yurt dışına sefer yapmak olmak üzere iki şekilde çalışabilirler. Ülke içinde taşımacılık işinde çalışan tır şoförlerinin ücretleri taraflar arasında temel ücret olarak kararlaştırılabileceği gibi, sabit ücrete ilave olarak sefer sayısına ya da kat edilen kilometre başına ödenen prim şeklinde gerçekleşebilmektedir.

Uluslararası alanda çalışan tır şoförlerinin ücretleri genelde asgari ücret ve sefere bağlı prim esasına göre belirlenmektedir. Bazı işveren uygulamalarında ise garanti ücret olarak adlandırılan asgari ücret ödenmeyip, sadece sefere bağlı prim ödemesi yapılmaktadır. Bu ihtimalde de tır şoförünün ücreti salt sefer primlerinden oluşur (Yargıtay 9.H.D. 21.05.2013 gün, 2011/ 10769 E, 2013/ 15255 K.).

Sefer primi, uygulamada harcırah olarak adlandırılmakta ve gidilen ülkeye göre değişkenlik gösterebilmektedir. Sözü edilen sefer primi, yol geçiş ücretleri ve diğer masraflar için verilen, Türkiye’ye dönüşte belge karşılığı kapatılan avanstan farklı olup, tamamen

Sefer primi, uygulamada harcırah olarak adlandırılmakta ve gidilen ülkeye göre değişkenlik gösterebilmektedir. Sözü edilen sefer primi, yol geçiş ücretleri ve diğer masraflar için verilen, Türkiye’ye dönüşte belge karşılığı kapatılan avanstan farklı olup, tamamen

işçiye ödenen ücret niteliğindedir. Yerleşik Yargıtay kararlarında da uluslararası alanda faaliyet gösteren tır şoförlerinin yasal asgari ücretle çalışmayacağı kabul edilmektedir (Yargıtay 9.H.D. 02.05.2013 gün, 2011/ 10981 E, 2013/ 13086 K. ; Yargıtay 9.H.D. 06.06.2013 gün, 2011/ 17648 E, 2013/ 17351 K. ; Yargıtay 22. H.D. 17.04.2013 gün, 2012/ 22153 E, 2013/8106 K.) .

Uluslararası taşımacılık işinde çalışan tır şoförünün aylık ücretinin tartışmalı olması durumunda, tarafların ikame ettikleri delillerle kesin bir sonuca ulaşılamaması halinde ilgili işçi ve işveren meslek kuruluşları ile gerektiğinde sendikalardan ücret araştırması yapılmalıdır. İşçinin çalıştığı süre içinde taşıma işini gerçekleştirdiği ülkeler belirtilerek sefer başına ne kadar ücret alabileceği belirlenmeli ve dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir (Yargıtay 9.H.D. 02.05.2013 gün, 2011/10981 E, 2013/ 13086 K.).

Sefer primi hesabı yönünden işçinin aylık veya yıllık sefer sayılarının tartışmalı olması ve bu konunun diğer delillerle kesin olarak kanıtlanamaması durumunda işçinin yurda giriş ve çıkış kayıtları emniyet birimlerinden getirtilmeli ve buna göre değerlendirme yapılmalıdır (Yargıtay 9.H.D. 20.05.2013 gün, 2011/ 14649 E, 2013/ 15167 K.).

Sefer primlerinin eksik ödendiği veya işverence kesinti yapıldığının soyut şekilde iddia edilmesi halinde, işçiden eksik ödeme yapılan dönemlerin ve kesinti yapılan tarihlerin açıklanması istenmeli ve talep somutlaştırılmalıdır (Yargıtay 7.H.D. 11.04.2013 gün, 2013/ 2500 E, 2013/ 6317 K.). Daha sonra işverenin ödeme belgeleri değerlendirilerek eksik ödeme ya da kesinti olup olmadığı belirlenmelidir.

Yurt dışı sefer primi, ücretin eki olmayıp ücret niteliğinde olmakla tazminata esas ücrette doğrudan dikkate alınır. Ücretin asgari (garanti) ücret ve sefer primi toplamından oluşması durumunda, işçinin ayda kaç sefer yaptığı belirlenerek aylık sefer primi ile asgari ücretin toplamı üzerinden tazminata esas ücret tespit olunur. Yurt dışına çıkış periyodunun değişkenlik göstermesi ve gidilen ülkeye göre sefer priminin değişmesi halinde, işçinin bir yılda yapmış olduğu seferlere göre aldığı prim tutarları toplamının bir güne bölünmesi suretiyle günlük tazminata esas ücret belirlenir (Yargıtay 9.H.D. 03.05.2013 gün, 2011/ 8904 E, 2013/ 13358 K.).

Yurt dışında çalışan ve asgari ücret ile gidilen ülkeye göre sefer primi alan tır şoförü işçinin yıllık izin hakkını kullandığı dönemde kendisine ödenmesi gereken ücret asgari ücretle sınırlı değildir. Yıllık izin hakkı Anayasal temeli olan dinlenme hakkı olmakla çalışılmayan dönemde de işçi ücretini tam olarak almalıdır. Bu anlamda yıllık izinde geçen sürede işçiye salt asgari ücretin ödenmesi halinde işçinin dinlenme hakkını kullanabileceğinden söz edilemez. Sefer primi ortalamalarına göre işçinin izinde geçen süreye ait ücret hakları sağlanmalıdır. İş sözleşmesinin feshinde işçinin kullanmadığı yıllık izin sürelerine ait ücretleri de sefer primi eklenmiş ücret üzerinden hesaplanarak ödenmelidir (Yargıtay 7.H.D. 28.03.2013 gün, 2013/ 1623 E, 2013/ 4798 K.).

Somut olayda davalıyla husumetli ve davacıyla aynı tarihlerde birlikte çalışmadığı davacı tanık beyanı doğrultusunda ücret miktarı tespit edilmiştir.

Mahkemece yukarıdaki ilke kararı doğrultusunda uluslararası taşımacılık işinde çalışan tır şoförünün aylık ücretinin tartışmalı olması durumunda, tarafların ikame ettikleri delillerle kesin bir sonuca ulaşılamaması halinde ilgili işçi ve işveren meslek kuruluşları ile gerektiğinde sendikalardan ücret araştırması yapılmalıdır. İşçinin çalıştığı süre içinde taşıma işini gerçekleştirdiği ülkeler belirtilerek sefer başına ne kadar ücret alabileceği belirlenmeli ve dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup hükmün bozulması gerekmiştir.

3- Yurt içi tır şoförleri bakımından fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir ise de takometre kayıtları bulunması halinde inceleme bu kayıtlar üzerinden yapılmalıdır (Yargıtay 9.H.D. 30.01.2013 gün, 2010/ 39450 E, 2013/ 3675 K.). Yurt içinde çalışan tır şoförünün hafta tatili ile bayram ve genel tatillerde çalıştığını her türlü yazılı delil veya tanıklarla kanıtlaması mümkündür. Ancak ulusal trafik kurallarına göre günde belli bir saat araç kullanma zorunluluğu sebebiyle fazla çalışma yapıldığının inandırıcı delillerle ispatı gerekir (Yargıtay 22.H.D. 24.06.2013 gün, 2012/ 25400 E, 2013/ 15235 K.). Takometre kayıtlarının sunulması halinde konunun uzmanı bilirkişi marifetiyle inceleme yapılarak kayıtlara üstünlük tanınmalıdır (Yargıtay 9.H.D. 13.06.2013 gün, 2011/ 17536 E, 2013/ 18349 K. ; Yargıtay 22. H.D. 21.05.2013 gün, 2013/ 10623 E, 2013/ 11943 K.).