muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4112, Karar No: 2023/5957, Tarih: 26.10.2023

2. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. SONUÇ

Açıklanan sebeplerle;

Vakıflar Bölge Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.10.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12613, Karar No: 2018/7348, Tarih: 21.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/12613 E.  ,  2018/7348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 30,00 TL değerinde olan çikolata, peynir gibi malzemeleri çalması karşısında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2913, Karar No: 2014/14683, Tarih: 15.07.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/2913 E.  ,  2014/14683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kaçak eşyanın içinde bulunduğu aracı taşıyan tırı Kapıkule Gümrük Kapısında karşıladığını beyan eden sanık ...'in savunmasının aksine delil bulunmadığı ve sanık ...'in de dosya kapsamına göre mahkumiyetini gerektirecek bir delili bulunmadığından katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibarıyla doğru olan beraat kararının ONANMASINA, 15.07.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Tır karnesinde yazılı olmayan 4 adet rulo 1250 kg ağırlığındaki ambalaj naylonu yasal yük olan aracın içine basit bir şekilde görülemeyecek şekilde konularak nakledilmek istenmiştir. Kaçak getirilen eşyanın yasal eşya içine gizlenmesi TIR uygulama tebliğindeki "zula ve benzeri oluşum" kavramı içinde yer almaktadır. Dolayısıyla somut olayda Tır uygulama tebliği uygulama tebliği uygulanamaz. Sanık ... gümrükte sadece dava konusu araçla ilgili işlem yaptırmamış, ondan önce bir başka araca ait de işlem yaptırmıştır. Atasay firması yetkilisi Tır karnesini kiraya verdik demesine rağmen giriş işlemi nakliye şirketinin bulduğu sanık ... tarafından yapılmıştır. Düzenlenen CMR de yükün İran'a götürüleceği belirtilmesine rağmen TIR karnesinde yükün Afganistan'a götürüleceği belirtilmiştir.

Taşınan yük mühür altına alınmamıştır. Ayrıca Tır uygulama tebliği ile yasa hükmü değiştirilemez ve Yasaya aykırı tebliğe ilişkin düzenleme yapılamaz. Yapılırsa da bu tebliğ geçersizdir . İzah edilen nedenlerle sanıkların mahkumiyeti için hükmün bozulması yerine beraatin onanmasına dair çoğunluk kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/19663, Karar No: 2014/18298, Tarih: 22.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/19663 E.  ,  2014/18298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılanlar ... ve ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 22/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17759, Karar No: 2016/651, Tarih: 21.01.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/17759 E.  ,  2016/651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı temsilcisi tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu sicil kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası ''... oğlu ...'ın'' maliki olduğu 138 parsel sayılı taşınmazın sicil kaydında isminin sehven; ''... oğlu ...'' olarak yazılı olduğunu ileri sürerek, anılan kaydın nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, savunma getirmemiştir.

Mahkemece, davacının iddiasının sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür işlerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işler, 6100 sayılı HMK’nin 382/(2). fıkrasının ç-1) bendi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür ve işin niteliği itibarıyla maktu harç alınır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.

Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgilerinin düzeltmesini isteyebilir. Ayrıca bu işlerin, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin takip yetkisi vardır.

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen talep konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, talep konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak telep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki; çekişmeye konu taşınmaza kadastro tespiti sırasında revizyon gören tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm gittilerinin okunaklı suretlerinin evrak arasına alıp incelenmediği, Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünden revizyon gören tapu kayıtları ile eski tapu kayıtlarında belirtilen 33 nolu Toprak Tevzi Komisyon kararı ile tahsis edilen kişilere ait kayıtların istenip denetlenmediği, taşınmazın tapu sicil kaydında yazılı bulunan ....nın ipotek şerhine dayanak tüm belgelerin (özellikle ipotek borçlusunun kimlik bilgilerinin yeraldığı) ilgili kurumlardan istenip değerlendirilmediği, çekişmeye konu taşınmazı hangi tarihten beri kimin ne şekilde tasarruf ettiğinin araştırılmadığı, kadastro tespit bilirkişilerinin yaşayıp yaşamadığı belirlenerek, sağ olanların bilgilerine başvurulmadığı, öte yandan komşu parsellerin kadastro tutunaklarına varsa revizyon gören tapu kayıtlarının (ilk tesisinden itibaren tüm gittileri ile) getirtilerek dava konusu taşınmaz sınırını ne okuduğunun denetlenmediği görülmektedir.

O hâlde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak, kayıt maliki ''... oğlu ...'in'' davacının mirasbırakanı '' ... oğlu ....'' olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı temsilcisinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10511, Karar No: 2018/7698, Tarih: 21.05.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/10511 E.  ,  2018/7698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Takibi şikayete bağlı olan hakaret suçu nedeniyle müştekinin hükümden sonra 24/02/2016 tarihli dilekçe ile şikayetinden vazgeçtiği ve sanığın savunmasının alındığı esnada şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 73/4, CMK'nın 223/8. madde ve fıkraları uyarınca kamu davalarının düşürülmesi gerektiğinden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞÜRÜLMESİNE, 21/05/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1016, Karar No: 2015/12503, Tarih: 04.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1016 E.  ,  2015/12503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/756-2014/9

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı O. B. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1004, Karar No: 2018/14078, Tarih: 16.10.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/1004 E.  ,  2018/14078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 16/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30607, Karar No: 2014/24217, Tarih: 22.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/30607 E.  ,  2014/24217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında hırsızlığa teşebbüs ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin yapılan incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin yapılan incelemesinde;

Oluşa,dosya içeriğine ve toplanan delillere göre hırsızlığa teşebbüs suçu ile birlikte ayrıca iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun oluştuğuna dair mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki (1) no'lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın olay günü yaşı küçük sanı... ile birlikte müştekinin iş yerinin kapısını levye ile zorlayıp açmaya çalıştığı, kapının üstünde bulunan camı kırdıkları ancak olay yerinden tanıkların geçmesi üzerine bulundukları yerden uzaklaşmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinde iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile tamamlanmış suçtan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 22.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12514, Karar No: 2021/19652, Tarih: 23.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/12514 E.  ,  2021/19652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın bilinen son adresinin 22.11.2011 tarihli ... 1. Asliye Ceza Mahkemesindeki talimat duruşmasında bildirdiği “ ..., Mahallesi, ...,Caddesi ... Konut Yapı Kooperatifi C Blok No:25/4 ...” olduğu halde, yokluğunda verilen karar sanığın bilinen son adresi yerine “ ... 213 Sokak No:72 İç Kapı No:3 Merkez/...” adresine tebliğe çıkarıldı, bu tebligatın 29.02.2012 tarihinde iade edilmesi üzerine yine “ ... 213 Sokak No:72 İç Kapı No:3 Merkez/...” adresine MERNİS şerhi ile 20.03.2012 tarihinde yapılan gerekçeli karar tebliğ işleminin usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, sanığın 04.05.2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

1) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

2) Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın isnat edilen eylemlerine uyan, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1 maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde düzenlenen 8 yıllık zamanaşımının 13.02.2012 karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 23.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.