muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/404, Karar No: 2016/121, Tarih: 08.03.2016

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; beraat hükmünün eksik araştırmaya dayalı olarak verilip verilmediğinin belirlenmesine ilişkin ise de, bozma ilamına uyulmasına karar verildikten sonra bu karardan dönülerek önceki hüküm gibi karar verilmesinin mümkün olup olmadığının öncelikle değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda beraatine karar verildiği, Özel Dairece hükmün eksik araştırma yapıldığı gerekçesi ile bozulmasından sonra, 10.11.2014 günlü celsede yerel mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, 29.12.2014 tarihli duruşmada, bu ara kararından vazgeçilip, bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden direnilerek, ilk hükümdeki gibi sanığın beraatine hükmolunduğu anlaşılmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 16.06.2015 gün ve 763-236; 14.10.2014 gün ve 675-427 ile 27.05.2014 gün ve 54-280 sayılı kararları başta olmak üzere benzer mahiyetteki birçok kararı ile istikrar kazanmış uygulamasına göre, yerel mahkemelerin bozma ilamına uyma yönündeki kararları, ara kararı niteliğinde olmayıp, davanın esasını çözümleyen kararlardandır. Bozmaya uymakla yerel mahkemenin bozma kararında gösterilen esaslara göre işlem yaparak bir karar verme görevi doğmaktadır. Sonradan bu ara kararının bir kısmından veyahut tamamından açıkça ya da örtülü olarak vazgeçilerek ilk hükümdeki gibi karar verilmesi veya farklı bir hüküm kurulması, uyma kararının hüküm ve sonuçlarını ortadan kaldırmayacaktır.

Ön soruna ilişkin uyuşmazlık bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Özel Dairece eksik araştırma ile karar verildiğinden bahisle hükmün bozulmasından sonra, 10.11.2014 günlü celsede bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, 29.12.2014 tarihli duruşmada, bu ara kararından dönülüp, bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden direnilerek ilk hükümdeki gibi sanığın beraatine karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Bu itibarla, bozmaya uyulmasına karar veren yerel mahkemenin, daha sonra dönülemez nitelikteki bu kararından vazgeçerek, önceki hükümdeki gibi karar vermesi nedeniyle hükmün diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2014 gün ve 642-861 sayılı hükmünün, ara kararıyla uyulduğu belirtilen bozma ilamının gereğinin yerine getirilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2016 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2649, Karar No: 2011/6459, Tarih: 01.11.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/2649 E.  ,  2011/6459 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/71457

Mahkemesi:(KAYSERİ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

Tarih Esas Karar No:26/08/2009- 367/280

Suç:Kasten öldürmek

A.. T..'ı kasten öldürmekten sanık Ş. Ç.'nin yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne, diğer sanık E. Ç.nin beraatine ilişkin (KAYSERİ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26/08/2009 gün ve 367/280 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık Şenel müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanık müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanığın temyizi hakkında kararda açıklanan nedenle duruşmasız, müdahilin temyizi üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanık Şenel'in yasal süreden sonraki duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2)Şikayetçiler Adem, Rabiş ve Üstün vekilinin, sanıklar Şenel ve Emre hakkında açılan kamu davaları yönünden davaya katılma talepleri bulunduğu ve sanık Emre hakkında açılan birleştirilen dava yönünden katılma talebinin kabulüne karar verildiği anlaşıldığı halde, sanık Şenel hakkında açılan dava yönünden katılma istemi konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyerek 5271 sayılı CMK.nun 238 maddesine aykırı davranılması,

Usule aykırı olup, sanık Şenel müdafii ile şikayetçiler vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin, sanık Şenel hakkındaki resen de temyize tabi bulunan hükmün bu nedenle, sanık Emre hakkındaki hükmün ise irtibat nedeniyle tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321 maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 01/11/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17566, Karar No: 2021/4857, Tarih: 16.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/17566 E.  ,  2021/4857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafından içme suyu şebeke hattında yapılan kazı çalışması sırasında müvekkil şirkete ait kablolara zarar verildiğini belirterek uğranılan zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; 09/10/2013 tarihinde davalı İZSU Genel Müdürlüğü ekiplerinin yapmış oldukları kazı sırasında davacıya ait 180 nolu saha dolabına yaklaşık 3 metre mesafede bulunan Türk Telekom lokal şebeke kablolarının zarar gördüğü, davalı şirket görevlilerinin içme suyu arızası için yaptıkları kazıyı özensiz ve dikkatsiz olarak yürütmüş olması sebebiyle hasardan sorumlu olduğu, denetime açık usul ve yasaya uygun olması sebebiyle bilirkişi raporu benimsenerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 352,72 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 16/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1221, Karar No: 2015/12143, Tarih: 01.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1221 E.  ,  2015/12143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/08/2014

NUMARASI : 2013/1422-2014/980

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4589, Karar No: 2021/13206, Tarih: 01.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/4589 E.  ,  2021/13206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

No : 2020/1916-2020/2004

Davalılar : 1- Arçelik A.Ş. Adına Av. ...

2- Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ...

3- Us-Grup Lojistik Taşımacılık Paketleme Temizlik Hiz. San. ve Tic.

Ltd. Şti. adına Av. ...

Dava, meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33.Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum ve davalı Us-Grup Lojistik Taşımacılık Paketleme Temizlik Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı,26.09.2008 tarihinde iş yerinde iş kazası geçirdiğini, kaza sonucu meydana gelen meslekte kazanma gücü kaybı oranının ve bu orandaki artışın tespitini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum ve davalı ...Ş. ve Us-Grup Lojistik Taşımacılık Paketleme Temizlik Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi, davanın kabulü ile davacının maluliyet oranının %13,1 olduğunun tespitine karar vermiştir.

B-BAM KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi, usul ve esas açısından ilk derece mahkemesi kararını yerinde bulmak suretiyle; davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili, davacının 26/09/2008 tarihinde geçirdiği iş kazası ile ilgili müvekkili Kurumca düzenlenen 11/03/2020 tarih ve 2010/ AA - 39 sayılı denetim raporunda iş göremezlik derecesinin %1 olarak tespit edildiğini, Kurum kayıtları ile çelişen raporlara itibar edilerek tesis edilen hükmü kabul etmediklerini ve davanın açılmasına sebebiyet vermeyen müvekkili Kurum aleyhine yargılama giderleri ile vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalı US - Grup vekili, verilen kararın usul ve yasaya uygun olmadığını, davacının tedavisi tamamlandıktan sonra bir süre daha müvekkili şirkette çalışmaya devam ettiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yol; 5510 sayılı Kanun'un “Sağlık Raporlarının Usul ve Esasları”na dair 95. maddesinde ( 506 sayılı Kanun'un 109. maddesinde) hükme bağlanmıştır. Buna göre, kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'na itiraz hakları mevcuttur. Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp, Adli Tıp Başkanlığı veya Tıp Fakültelerinin ilgili ana bilim dalı konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının gereğidir. Öte yandan; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.02.2010 gün ve 2010/21-60 Esas, 2010/90 Karar sayılı ilamı ile 06.10.2010 gün ve 2010/10-390 Esas, 2010/448 Karar sayılı ilamların da belirtildiği üzere Adli Tıp Kurumu Başkanlığı’nın ilgili ihtisas kurulu ile üniversitelerin tıp fakülteleri ilgili bilim dalı başkanlıklarınca ya da S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'nca düzenlenen raporlar arasında çelişkinin mevcut olması halinde, çelişkinin Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp Üst Kurulu tarafından giderilerek, sigortalının sürekli iş göremezlik oranı ve başlangıç tarihi kesin olarak karara bağlanması da zorunludur.

İnceleme konusu dosyada; Davacınn 26.09.2008 tarihinde iş kazası geçirdiği, Kurum Maluliyet ve Sağlık Kurulları Daire Başkanlığınca %1 oranında meslekte kazanma güç kaybının tespit edildiği, davacının itirazı üzerine dosyanın Yüksek Sağlık Kuruluna gönderildiği ve Yüksek Sağlık Kurulunun 17.05.2013 tarihli raporunda aynı oranın tespit edildiği, mahkemece ATK 3.İhtisas Kurulundan alınan raporda %14.1 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının belirtildiği, çelişkinin giderilmesi için ATK 2. Üst Kurulundan alınan 28.11.2019 tarihli raporda %13.1 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, başka birinin sürekli bakımına muhtaç olmadığının belirtildiği anlaşılmaktadır.

Somut dosyada, davacı iş kazası nedeniyle oluşan meslekte kazanma gücü kaybı oranının ve bu orandaki artışın tespitini talep etmiş olup, ATK 2. Üst Kurulu meslekte kazanma gücü kaybı oranını tespit etmiş ise de, başlangıcı ile ilgili bir karar vermemiş olduğundan, meslekte kazanma gücü kaybı oranının başlangıcı konusunda yeniden ATK 2. Üst Kurulundan rapor alınmalı ve elde edilecek sonuç değerlendirilmek suretiyle hüküm kurulmalıdır.

Kabule göre de; meslekte güç kaybı oranının tespitine ilişkin hüküm kurulması gerekirken, maluliyet oranına dair karar verilmesi yerinde değildir.

Mahkemece yukarıda belirtilen hukuki ve maddi olgular göz önünde bulundurulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Kabule göre de; meslekte güç kaybı oranının tespitine ilişkin hüküm kurulması gerekirken, maluliyet oranına dair karar verilmesi yerinde değildir.

Mahkemece yukarıda belirtilen hukuki ve maddi olgular göz önünde bulundurulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı kurum ve davalı Us-Grup Lojistik Taşımacılık Paketleme Temizlik Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıdaki temyiz harcının Us-Grup Lojistik Taşımacılık Paketleme Temizlik Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 01/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4599, Karar No: 2022/8736, Tarih: 07.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4599 E.  ,  2022/8736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 06.02.2019 tarih ve 2018/3 E. - 2019/31 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.03.2021 tarih ve 2019/1075 E. - 2021/296 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "NUDO" ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı gerçek kişinin ise 2016/68296 sayılı "me UDO+şekil" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkilince bu başvuruya yapılan itirazın önce Markalar Dairesi Başkanlığınca, sonrasında ise YİDK tarafından reddedildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, zira dava konusu başvuru ile müvekkili markaları arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, başvuruda yer alan "ME" ibaresinin Türkçe’de "ben" anlamına gelen ayırt ediciliği bulunmayan bir kelime olduğunu, anılan ibarenin markadaki yazılış şekli ve konumlandırılması nedeniyle yaratılan harf ve renk karmaşası dolayısıyla markadaki ön plana çıkan tek unsurun "UDO" ibaresi bulunduğunu, dava konusu markanın bu nedenle müvekkili markasından tek harf farkı içerdiğini, müvekkilinin “NUDO” markalarının tanınmış olduğunu, dava konusu markanın, müvekkilinin tanınmış seri markasının bir parçası olarak algılanacağını, müvekkili markasının yaklaşık 125 ülkede koruma altında olduğunu, davalının kötü niyetli bulunduğunu ileri sürerek, YİDK'in 2017-M-9454 sayılı kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TÜRKPATENT vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Davalı TÜRKPATENT vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, dava konusu 2016/68296 sayılı "me udo" şeklindeki marka ile davacı yanın önceki tarihli markaları arasında 29. ve 30. sınıf mallar yönünden emtia benzerliğinin mevcut olduğu, 03. sınıf emtia açısından ise emtia benzerliğinin bulunmadığı, benzer görülen emtia açısından işaretler karşılaştırıldığında ise dava konusu marka ile davacı yan markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 7/1-b bendi açısından bir ayniyet bulunmadığı gibi 8/1-b bendi yönünden de iltibasa neden olabilecek düzeyde bir benzerliğin olmadığı, aynı KHK'nın 8/4 maddesi şartlarının somut olay açısından oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, tescilli bir marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzerlik olup olmadığının, her ikisinin ayırt edici ve baskın unsurları gözetilerek münferit unsurlardan ziyade bütünü itibariyle bıraktığı izlenimin dikkate alınarak belirleneceği, buna göre "me UDO+şekil" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "NUDO" asıl unsurlu markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı, marka işaretleri arasında benzerlik olmadığından 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesi koşullarının da somut olayda gerçekleşmediği gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 07/12/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10893, Karar No: 2014/23996, Tarih: 27.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/10893 E.  ,  2014/23996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007.maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. Maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacı adına kayıtlı bulunan taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kalması nedeniyle, tapu kaydının, kesinleşen mahkeme kararı ile iptal edilmesi üzerine, davacı tarafından tazminat istemli iş bu davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı yasal gerekçelere göre davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davalı idare harçtan muaf olduğu halde, mahkemece peşin harç ve ıslah harcının yargılama giderlerine dahil edilmesi suretiyle Hazineye harç yükletilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının, (2) numaralı bendinin tümü ile çıkartılarak, yerine (Davalı ... harçtan muaf olduğundan ilam harcı alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan peşin harç ve ıslah harcının talebi halinde davacıya iadesine ve davacı tarafından karşılanan 759,50 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15476, Karar No: 2010/12172, Tarih: 21.10.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/15476 E.  ,  2010/12172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, taksirle birden çok kişinin yaralanmasına sebep olmak

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Soruşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olduğunu belirten ve yurt dışında ikamet etmesi nedeniyle beyanlarının bildirdiği adresinden alınmasını talep eden yaşı küçük mağdure ...'ın velisi ...'a yokluğunda verilen mahkumiyet kararına ilişkin gerekçeli kararın 7201 sayılı Yasa uyarınca tebliğ edilmediği anlaşılmakla; müşteki ...'a gerekçeli karar usulüne uygun olarak tebliğ edilerek, müşteki tarafından temyiz edildiği takdirde temyiz eden müşteki yönünden de ek tebliğname düzenlendikten sonra, temyiz etmediği takdirde sanığın temyizine ilişkin olarak inceleme yapılmak üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na (TEVDİİNE), 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.