muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1092, Karar No: 2018/463, Tarih: 14.03.2018

Mevcut bu durum karşısında, davacılar davasını aracın zorunlu trafik sigortasını düzenleyen şirkete değil de, zorunlu taşımacılık mali sorumluluk sigortasını ve kasko sigorta poliçesini düzenleyen şirkete yönelttiğinden 2918 sayılı yasanın eldeki davada uygulanma olanağı bulunmamaktadır. Her ne kadar, 2918 sayılı KTK’nın 110/2. Maddesi ile uyumlu olsa dava tarihi dikkate alındığında, dava konusu araç otobüs olduğundan olaya 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu’nun ilga edilen 25. maddesi uygulanmalıdır. Ne var ki her iki yasanın da ilgili maddelerinde bölge müdürlüğünün yetkili olduğu yönünde bir düzenlenme bulunmamaktadır. Kanunda bulunmayan bir düzenleme de yorum yolu ile genişletilemez. Bu durumda 4925 sayılı Yasanın 25. maddesi ve 6100 sayılı HMK’nın 7. maddesi hükmü uyarınca, bölge müdürlüklerin bulunduğu yer mahkemelerinin de yetkili mahkeme olarak kabul edilemeyeceği sonucuna ulaşılmıştır.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında merkez veya şubenin veya sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer mahkemeleri, Kanun (4925 s. Karayolu Taşıma Kanunu) uyarınca yetkili kabul edildiğine göre, acente ve şubeyi denetleyen üst merci olan, genel merkezin emir ve talimatı doğrultusunda çalışan ve yetkisi şubeye göre daha fazla olan bölge müdürlüğünün bulunduğu yer mahkemesinin de yetkili olduğu yönünde görüş ileri sürülmüş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (I) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Tur. Sey. Ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz isteminin hukuki yarar yokluğundan REDDİNE, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 07.03.2018 günündeki ilk oturumda oy birliği ile,

(II) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilâm harcı peşin alındığından başka harç alınmasına gerek olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 14.03.2018 günündeki ikinci oturumda oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14496, Karar No: 2010/2278, Tarih: 23.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/14496 E.  ,  2010/2278 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Davacı Kurum, işkazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. VE 87. maddeleri uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ....... iptal kararını resen dikkate alarak yazılı şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum avukatının tüm, davalılar asıl işveren .......... şirket avukatlarının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 sayılı Kanunun 26/1. maddesindeki “...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet, ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise, fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, Kurumun talep

.......

edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet, ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise, o takdirde, ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise, o takdirde de, fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine göre, mahkemece, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının derdest davalara uygulanması gerektiği gerekçe gösterilerek yargılama yapılıp, hüküm tesis edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Diğer taraftan, hükme dayanak kılınan 09.11.2007 tarihli kusur raporuna göre,asıl işveren davalı ...Ş.’nin %10, alt işveren davalı....... %15, sigortalının %75 oranında kusurlu sayılmasına ve masrafın %20’nin istek gibi tahsiline ilişkin mahkeme kabulü yerinde görülmüştür.

Ancak, %20 isteme göre 2.168,45 TL ilk peşin değerli gelirin tahsiline karar verilmesi gerekirken, artışları da içeren gelirin %20 istem karşılığı 2.339,50 TL’nin tahsiline hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Diğer taraftan, hükme dayanak kılınan 09.11.2007 tarihli kusur raporuna göre,asıl işveren davalı ...Ş.’nin %10, alt işveren davalı....... %15, sigortalının %75 oranında kusurlu sayılmasına ve masrafın %20’nin istek gibi tahsiline ilişkin mahkeme kabulü yerinde görülmüştür.

Ancak, %20 isteme göre 2.168,45 TL ilk peşin değerli gelirin tahsiline karar verilmesi gerekirken, artışları da içeren gelirin %20 istem karşılığı 2.339,50 TL’nin tahsiline hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının (1) no’lu bendinin ilk satırında yer alan “2.536,50” rakamlarının silinerek, yerine, “2.365,44” rakamlarının yazılmasına, aynı bendin 3. satırında yer alan “2.339,50” rakamlarının silinerek, yerine, “2.168,45” rakamlarının yazılmasına, (2) no’lu bentte yer alan “137,00” rakamlarının silinerek, yerine, “127,73” rakamlarının yazılmasına ve kararın bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 23.02.2010 gününde oy birliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2017/3847, Karar No: 2017/8494, Tarih: 19.09.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/3847 E.  ,  2017/8494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece gösterilen gerekçe itibariyle verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olup tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre, katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi gereğince beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık ... yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “Hüküm tarihine göre 1320 TL vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanık ...’a verilmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içerisinde mevcut olan evraklara göre, DSİ'nin su kanalı çalışması sırasında, ...'ne ait olan tellerin geçici olarak sökülüp sahada bırakıldığı, kanal çalışmaları devam ettiği esnada sanığın gelerek telleri olduğu yerden alıp hurdacıya satmak üzereyken yakalandığı olayda, sanık

... ilk önce hurdaları bildiğini parası olmadığı için almaya karar verip sanık ...’a söylediğini, ...nda yardım etmeyi kabul ettiğini savunup daha sonra ise, DSİ şefi olan ...'in kendisine telleri alması için izin verdiğini belirttiği, DSİ şefi ... beyanında, kendisinin olaydan haberi olmadığını, adının verildiğini sonradan öğrendiğini, katılan kurumunda tellerin alınmasına herhangi bir izinlerinin olmadığını beyan etmeleri karşısında, sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediği gözetilmeden yetersiz gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5283, Karar No: 2019/12284, Tarih: 11.09.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/5283 E.  ,  2019/12284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kazanılmış hakka ilişkin uygulama maddesinin 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi yerine 5271 sayılı CMK'nın 307/4 maddesi olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdur çocuk hakkında bilirkişi raporu düzenlenmesi için harcaması zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunan ve bilirkişiye ödenen 50,00 TL’nin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... ile o yer cumhuriyet savcısının temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5 numaralı hüküm fıkrası olan ‘‘5271 sayılı CMK'nın 325/1 maddesi gereğince iş bu dava nedeniyle yapılan 1 adet tebligat gideri 14,00 TLve bilirkişi raporu 50,00 TL olmak üzere toplam 64,00 TL, bozma ilamından sonraki yapılan yargılama gideri olan 4 adet davetiye gideri 56,00 TL olmak üzere toplam 120,00 TL yargılama giderinin suça sürüklenen çocuklardan eşit olarak alınarak HAZİNEYE GELİR KAYDINA’’ ibaresinin hükümden çıkarılarak "Zorunlu kamu giderleri hariç olmak üzere, her bir suça sürüklenen çocuğun sebebiyet verdiği yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise eşit olarak sorumlu tutulmaları suretiyle yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuklardan TAHSİLİNE" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASI, 11/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18810, Karar No: 2014/1133, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18810 E.  ,  2014/1133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2013

NUMARASI : 2012/1017-2013/86

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Dava konusu taşınmazlara bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun % 10 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/74, Karar No: 2007/1185, Tarih: 12.02.2007

14. Hukuk Dairesi 2007/74 E., 2007/1185 K.

**14. Hukuk Dairesi 2007/74 E., 2007/1185 K.**

**- SINIRLANDIRMA

- TAPU İPTALİ

- YOLSUZ TESCİL**- 4342 S. MERA KANUNU [ Geçici Madde 3 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.06.1998 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal ve mera olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 14.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, tapu iptali tescil ve sınırlandırma istemleri ile açılmıştır.

Mahkemece dava reddedilmiş,

Hükmü davacı Hazine temyiz etmiştir.

Dava konusu 1314 ada 718 parsel sayılı taşınmaz mera niteliğindeki 337 ada 326 parselden gelmektedir. Dosya kapsamından taşınmazın bulunduğu yörede imar planlarının 01.01.2003 tarihinden önce kesinleştiği anlaşılmaktadır.

4342 sayılı Mera Kanununa geçici 3. madde 5178 sayılı kanunla 27.05.2004 tarihinde eklenmiş, yasada 5334 sayılı kanunla 20.04.2005 tarihinde değişiklik yapılmıştır. Gerçekten, eldeki davaya uygulanması zorunlu 4342 sayılı kanununun geçici 3. maddesi uyarınca Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planları içersinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescili mümkündür. Bundan ayrı Hazine adına tescili gereken taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum kuruluşları adına tescil edilmiş olanlarının tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder.

Ne var ki, 5178 ve 5334 sayılı kanunlar gereğince 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planları içersinde kalan belediye ve mücavir alan sınırları içersindeki bir yerin Hazine veya Belediye adına tescili için tek koşul taşınmazın 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planı içersinde kalmış olması değildir. Öncesi mera olan bir taşınmaza 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanarak tahsis amacının değiştirilebilmesi için ayrıca o yerin "yerleşim yeri olarak işgal edilmesi" ve "mera olarak kullanımının teknik açıdan mümkün olmaması" da gerekir.

Şayet olayda bu üç koşul birlikte gerçekleşmişse, öncesi mera olan taşınmazın tahsis amacının değiştirilerek Hazine veya ilgili Belediyeye ya da kamu kurum ve kuruluşları adına veyahut ikinci fıkra hükmünce de gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescili olanaklı hale gelir. Bu koşullardan bir veya bir kaçı olmaksızın öncesi mera olan bir taşınmaz 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planına alınarak (somut olayda olduğu gibi) belediye adına tescil edilmişse, yasanın aradığı şartlar yerine getirilmeden yapılan bu tescil yolsuz tescil olacağından, her zaman bu iddiaya dayanılarak dava açılması mümkündür.

Eldeki davayla ilgili yapılan keşif sonucu alınan ziraatçı bilirkişi raporunda her ne kadar taşınmazın mera vasfını yitirdiği ve teknik olarak mera niteliği ile kullanma olanağı kalmadığı bildirilmiş ise de, incelenen paftasından dava konusu 1314 ada 718 parsel üzerinde yasanın aradığı diğer bir koşul olan "yerleşim yeri olarak işgal edilme" şartının bulunmadığı, açıkça üzerinde yapılaşma olmadığı görülmektedir. Hal böyle olunca; öncesi mera olan bir taşınmazın şartları yerine gelmeden imar planları kapsamına alınması ve imar işlemi sonucu belediye adına tapu kaydı tesis edilmesi eksik ve yetersiz işlemlerle meydana getirilen yolsuz tescildir. Hazinenin mera iddiası ile açtığı davanın kabulü gerekir.

Karar açıklanan bu nedenlerle bozulmalıdır.

Kabule göre de;

Yargılama giderleri ve harçları kural olarak, davada haksız çıkan (yani aleyhine hüküm verilen) tarafa yükletilir.

Ancak; dava açıldığı sıradaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren ( geçmişe etkili ) yeni bir yasa hükmü veya yeni bir İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince davada haksız çıkarsa, davada haksız çıkmış olmasına rağmen o taraf yargılama giderlerine mahkum edilemez. Dava, 03.06.1998 tarihinde açılmış, dava açıldıktan sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi 5334 sayılı yasa ile 20.4.2005 tarihinde değiştiğinden davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilerek aleyhine vekalet ücretine hükmolunması gerekir.

Mahkemece bu yönün göz ardı edilmesi de doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 12.02.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35652, Karar No: 2016/18914, Tarih: 01.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/35652 E.  ,  2016/18914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının ... Belediyesinde temizlik işleri müdürlüğünde temizlik görevlisi olarak çalıştığını, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haksız ve geçersiz olarak feshedildiğini, feshin şekli unsurlarının fesih bildiriminde sağlanmadığı, gerekçenin somutlaştırılmadığını ileri sürerek, işe iadesine, boşta geçen süresi için 4 aylık boşta geçen süre tazminatı ve 8 aylık işe başlatmama tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Belediyesi cevap dilekçesinde özetle; belediyenin yapılan işi ihale usulü devrettiğini, sorumluluğunun olmadığını, davacının belediye çalışanı veya personeli olmadığını savunarak, davanın husumetten reddini istemiştir.

Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; davacının şirkette temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş akdinin 4857 sayılı yasa 25/II-b ve 25/II-e fıkraları gereğince haklı olarak feshedildiğini savunarak,davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller,tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde; ispat yükü kendisinde olan davalı tanıklarının fesih sebebi olarak bildirilen davalının iddia ettiği hususa yönelik açık, somut, net bir beyanda bulunamadığı,bizzat fesih sebebine konu olan olayların davacının gerçekleştirdiği yönünde olay, yer, zaman bütünü içerisinde somut bir açıklama yapmadığı,davalı tanıkları somut olaya yönelik bilgi sahibi olmadıklarını beyan etmiş olmakla, davalı taraf sehven bu tanıkların gösterildiğini, başkaca tanık bildirmek istediklerini söylemiş ise de, HMK 240/2. maddesi de gözetilerek 2. kez tanık listesi verilemeyeceğinden, bu talebin reddedildiği, davanın kabulüne,tüm belgeler birlikte değerlendirildiğinde, asıl işverenin ... olduğu, hizmet alım sözleşmesi ile alt işveren ...'nde davacının çalıştığı işe iadesi ile, belirlenen işe iade için işverene süresi içerisinde başvurması halinde kararın kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığı süre içerisinde hak kazanılacak en çok 4 aya kadar ücret ve diğer hakları ile yasal süre içerisinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içerisinde işe başlatılmaması halinde takdiren belirlenen 4 aylık brüt ücretin davalılardan, müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları kabul edilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece davalılar arasında asıl alt işveren ilişkisi olduğu kabul edilmiş olup,feshin geçersizliğine dayalı işe iade davasının asıl ve alt işverene karşı birlikte açılması halinde işçinin işvereni alt işveren olduğundan işe iadenin alt işverenin işyerine yapılması gerekirken, hüküm fıkrasında infazda tereddüt yaratacak şekilde sadece davacının işe iadesine karar verilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Hükmün 1 numaralı fıkrasında davacının sözcüğünden sonra gelmek üzere “davalı ...’ne işe iadesine” sözcüklerinin yazılmasına hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 01.11.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2391, Karar No: 2021/7956, Tarih: 12.04.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/2391 E.  ,  2021/7956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; davalı iş veren olmadığını, kendisinin de davacı gibi işçi olduğunu, dava dışı ... Kargo A.Ş. tarafından muvazaalı olarak acente gibi gösterildiğini, durumun tespiti için dava açtığını ve bu nedenle aleyhe açılan bu davanın reddi gerektiğini ileri sürmüş ise de davalının bu savunmayı ilk defa bozmadan sonra dile getirdiği dolayısı ile ileri ürülen bu hususun savunmanın genişletilmesi mahiyetinde olduğu ve davacının açık muvafakati bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davalının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle sonuç itibariyle usul ve kanuna uygun olan hükmün bu ilave gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.