muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24190, Karar No: 2015/418, Tarih: 21.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/24190 E.  ,  2015/418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/1880-2014/862

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuştur.

Davalı vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkindir. Ancak;

1-Bozma sonrası verilen kararda tescil ve terkine ilişkin hüküm kurulmaması,

2-Karardan bir suretin ilgili Tapu Sicil Müdürlüğüne, fen bilirkişisinin raporu da eklenerek gönderilmemesi,

Doğru değil ise de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamam yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Dava konusu Sinop ili, Saraydüzü ilçesi, Fakılı Köyü, 182 parsel numaralı taşınmazın 9240,00 m² lik alanının kamulaştırma nedeniyle tapu maliki adına olan tapu kayıtlarının İPTALİ ile Kadastro Kanunun 16/C maddesi gereğince tapudan TERKİNİNE,) ibaresinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararnı hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Kararın kesinleşmesi beklenmeksizin karar suretinin Saraydüzü Tapu Müdürlüğüne gönderilmesine ve gönderilecek karar suretine kadastro bilirkişisi tarafından düzenlenen rapor suretinin eklenmesine,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17903, Karar No: 2013/11177, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/17903 E.  ,  2013/11177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hakaret suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; hakaret suçundan açılan kamu davasının şikâyet yokluğu nedeniyle düşürülmesine, atılı diğer suçtan mahkûmiyetine dair Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.01.2010 gün ve 2009/241 Esas, 2010/37 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

5237 sayılı TCK 6/1-c maddesinde kamu görevlisi kavramı tanımlandığı ve ‘memur’ terimine nazaran “kamusal faaliyetin yürütülmesine katılma” ölçütü kabul edilerek kapsamının genişletildiği, Öğretmen Evlerinin 3797 sayılı Kanunun 37. maddesinde öngörüldüğü, öğretmen evi müdürü olan mağdurun kamu görevlisi olup, sanığa atılı kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunun da aynı Kanunun 131/1. maddesi uyarınca soruşturulması ve kovuşturulmasının şikâyete bağlı olmadığı gözetilerek, kovuşturmaya devamla hüküm kurulması gerekirken şikâyet yokluğu nedeniyle açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/654, Karar No: 2014/556, Tarih: 06.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/654 E.  ,  2014/556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık.

HÜKÜM : 1- Sanık ...'ın, 5237 sayılı TCK'nun 86/2, 86/3-e, maddeleri gereğince 9 ay hapis cezası,

5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d maddeleri gereğince 6 yıl hapis cezası,

6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi gereğince 6 ay hapis ve 450.YTL adli para cezası,

: 2) Katılan-sanık ... ...'ın öldürmeye teşebbüs suçundan beraatine.

3) Sanık ...'nin kasten yaralama suçu sabit görülmediğinden beraatine.

4) Sanık ... ve sanık ...'un mala zarar verme suçları sabit görülmediğinden ayrı ayrı beraatlerine.

1-a) Mağdurlar ... ve ...'ın 21/09/2007 tarihli oturumda açıkça davaya katılmak istemediklerini bildirmiş oldukları anlaşılmakla, mağdurlar ... ve ... vekilinin sanık Hatice hakkında mağdur ...'i kasten yaralama, sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin,

b) Sanık ... müdafiinin, sanık ... hakkında mağdur ...’i öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat kararına ilişkin gerekçeye yönelik olmayan temyizinde hukuki bir yararı bulunmadığından bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin,

CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'i kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde mağdur ...'i kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarının niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, usule, eksik incelemeye, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşıldığına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama ve 6136 sayılı yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

A) Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama ve 6136 sayılı yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Aynı mahallede ikamet etmekte olan sanık ...’in kardeşi ile mağdur ...’in yeğeninin olaydan önce sabah saatlerinde kavga ettikleri, bu olay nedeniyle sanık ...'in annesi olan mağdur ... ile mağdur ...'in akrabaları olan ... ve Hatice'nin aralarında tartışma yaşandığı, mağdur ...'in bu durumu öğrenip öğlen saatlerinde sanık ...’in babası olan ...'ın yanına giderek “akşam sizinle görüşeceğiz, mahalleyi terk edeceksiniz” diyerek ...'ı tehdit ettiği, iş çıkışında evine dönen mağdur ...'in tarafsız tanık ...'ın kolluk ve Cumhuriyet Savcılığında alınan beyanlarına göre elinde bulunan sopayla sanık ... ve ailesinin ikamet ettiği eve gitmesi üzerine sanık ile mağdur arasında çıkan kavga sırasında, sanık ...'in üzerinde taşıdığı sustalı çakıyla mağdur ...'i göğüs bölgesinden toraksa nafiz şekilde bir isabetle, batın bölgesinden batına

nafiz şekilde karaciğer parankim yaralanması oluşturacak yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte yaraladığı olayda,

a- Hedef alınan vücut bölgeleri, kullanılan aletin elverişliliği, yaraların yeri ve niteliği dikkate alındığında, sanığın mağdur ...'e yönelik ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, suç niteliğinin tayininde yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Mağdur ...'in sopayla sanık ... ve ailesinin ikamet ettiği eve gitmesi üzerine, sanık ile mağdur arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü olayda, mağdurdan kaynaklanan haksız hareketlerin sanık lehine tahrik kabul edilerek verilen cezada haksız tahrik nedeniyle indirim yapılması gerektiği halde yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), kurulan hükümde sanık ... aleyhine temyiz bulunmadığından CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle sanık ...'in kazanılmış hakkının korunmasına, 06/02/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5326, Karar No: 2010/5971, Tarih: 03.11.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/5326 E.  ,  2010/5971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Birleşen 2007/407 Esas sayılı davada

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı üçüncü kişi tarafından açılan asıl ve birleşen davada inşaatın geç teslim nedeniyle kira tazminatı talep edilmiş, mahkemece davaların kısmen kabulüne dair verilen karar davalı kooperatif tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı kooperatif ile dava dışı arsa sahipleri arasında 15.10.1999 tarihinde Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Daire Karşılığı İnşaat Sözleşmesi yapılmış, davalı kooperatif bu sözleşme ile arsa sahiplerine ait 1-5 ve 2 nolu parseller üzerine kat karşılığı inşaat yapımını üstlenmiştir. Arsa sahiplerinden ... ve ... 04.04.2002 ve 23.08.2002 tarihlerinde inşaat yapılacak arsalardan davacıya pay devrinde bulunmuşlardır. Dosyaya getirtilen tapu kaydına göre davacı 5 parselde 496/59560, 1 parselde 676/81200, 2 parselde ise 2856/49280 oranında pay sahibidir. Davacı açmış olduğu asıl davada bu payların 2 daireye isabet ettiğini ileri sürerek 2 daire için, birleşen davasında ise payın bir daireye isabet ettiğini iddia ederek bu daire için kira tazminatı talep etmiş, mahkemece her iki dava kısmen kabul edilmiştir. Davacı dava dışı arsa sahiplerinden tapuda pay iktisap etmiş olup davalı kooperatif ile aralarında eser sözleşmesi ilişkisi yoktur. Eser sözleşmesi, dava dışı arsa sahipleri ile davalı kooperatif arasında kurulmuş olup davacı kendisine pay devrinde bulunan arsa sahiplerinin sözleşmeden doğan haklarını kendisine temlik ettiklerini iddia ve ispat edemediğinden kira tazminatı talebiyle açtığı davaların reddi yerine kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı kooperatif yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 03.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22935, Karar No: 2013/15292, Tarih: 05.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/22935 E.  ,  2013/15292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in mahkumiyetine karar verildikten sonra, temyiz incelemesi esnasında UYAP kayıt sistemi üzerinden çıkartılıp dosyasına eklenen nüfus kayıt örneğinden sanığın 07.04.2011 tarihinde öldüğü tespit olunmakla, belirtilen hususun mahallinde araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından, hükmün bu itibarla 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12031, Karar No: 2010/25164, Tarih: 28.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/12031 E.  ,  2010/25164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/01/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bonoya dayanan takiplerin, borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki (genel yetkili) icra dairesinde (HUMK.nun 9. maddesi), bonoda öngörülen yetkili icra dairesinde (yetki sözleşmesi HUMK.nun 22/son maddesi), bonoda yazılı ödeme yerinde yahut bonoda ödeme yeri gösterilmemiş ise bononun düzenlendiği yerde yapılması mümkündür.

Somut olayda takip dayanağı bonoda Adana İcra Dairelerinin yetkili olduğu taraflarca kararlaştırılmıştır. O halde yetkili Adana İcra Müdürlüğünde başlatılan takibe karşı borçlunun yaptığı yetki itirazının reddi ile diğer itirazlarının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  28.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/239, Karar No: 2019/1834, Tarih: 18.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/239 E.  ,  2019/1834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Davacılar zilyetlik nedenine dayalı dava açtıklarına göre gerçeğin bir görüntüsü olan ve taşınmazın dava tarihinden 20 yıl önceki niteliğini gösteren hava fotoğraflarının da yöntemince incelenmesi gerekir, bu nedenle hükmün mezkur yönden denetlenebilmesi için;

Yöreye ait ve çekişmeli taşınmazı gösteren en eski tarihli hava fotoğraflarıyla ( incelenen 1956 tarihli memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı), inceleme ve uygulamada kullanıldığı belirtilen 1985 tarihli hava fotoğrafından başka ve bu tarihten 1995 yılına kadar olan tarihlere ait tüm fava fotoğrafları getirtildikten sonra dava dosyası keşifte dinlenen fen ve orman bilirkişilerine verilerek hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazlar çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, dosyada bulunan bilirkişi raporunda 1985 tarihli hava fotoğrafında hali arazi olarak göründüğü belirtilmekle, imar ihyanın bulunup bulunmadığı, imar ihya varsa ne zaman başladığı, bittiği, ekonomik amaca uygun zilyetliğin ne zaman başladığı; anılan tarihlerde taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının soyut ifadelerle değil somut ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde bilimsel verilere dayalı olarak açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınıp bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 18/03/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11165, Karar No: 2025/4640, Tarih: 11.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/11165 E.  ,  2025/4640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/401 E., 2020/868 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili 30.09.2020 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükmün bozulması isteminde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiri ile dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Boyabat Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12618, Karar No: 2015/17524, Tarih: 06.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/12618 E.  ,  2015/17524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2015

NUMARASI : 2015/315-2015/278

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Boşanma veya ayrılık vukuunda, çocuk kendisine tevdi edilmemiş taraf, gücüne göre onun bakım ve eğitim giderlerine katılmakla yükümlüdür. (TMK. md. 182) Bu madde uyarınca, ilamda hüküm altına alman iştirak nafakasının alacaklısı, müşterek çocuk olmayıp, velayet hakkı kendisine verilen eştir. Velayet hakkı küçüğün reşit olması ile sona ereceğinden, bu tarihte iştirak nafakasının da sona ereceği tabidir. Ancak çocuğun reşit olduğu tarihe kadar ödenmeyerek biriken nafaka alacağı bulunduğu takdirde, velayet hakkı kendisine verilmiş olan eş tarafından çocuğun reşit olduğu tarihten sonra da bu alacak takibe konu edilerek ödenmesi istenebilir.

TMK'nun 328. maddesine göre de, anne ve babanın çocuğuna bakma mükellefiyeti onun reşit olmasıyla sona erer. Küçük reşit olduktan sonra eğitimine devam ediyorsa bu takdirde, yeni bir dava açarak yardım nafakası talebinde bulunabilir. Küçük reşit olduğu tarihte, hükmedilen iştirak nafakası kendiliğinden sona erer.

Somut olayda; İzmir 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2001/964 Esas-955 Karar sayılı ilamına istinaden İzmir 21. İcra Müdürlüğü'nün 2009/9052 sayılı takip dosyasında velayeti anne Gülden'e verilen müşterek çocuk Gül alacaklı sıfatı ile ilam gereği birikmiş nafaka talebinde bulunmuştur. Yukarıda açıklandığı üzere iştirak nafakası alacaklısı velayet hakkı kendisine verilen eş olup reşit olan müşterek çocuğun birikmiş iştirak nafakası alacağını takibe koyma hakkı ve sıfatının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu hususun mahkemece resen nazara alınarak takibin iptaline karar verilmesi gerekirken esasın incelenerek sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.nun 366 ve HUMK.nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK.nun 366/3.maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 06.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6423, Karar No: 2021/7506, Tarih: 22.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/6423 E.  ,  2021/7506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık, katılan vekili

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde açıklanabilmesi için, mahkemece öncelikle duruşma açılması, sanığa ''geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya gelinmemesi halinde yokluğunda karar verilebileceği" ihtarını içeren duruşma gün ve saatini bildirir davetiye tebliğ edilerek, sanığın duruşmadan usulüne uygun olarak haberdar olması sağlanıp böylece sanığa kendisini savunma imkanı tanınması gerektiği gözetilmeden, savunma hakkını kısıtlayacak şekilde duruşma açılmadan dosya üzerinden yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Hüküm tarihinde ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanık duruşmaya getirtilmeden ya da SEGBİS sistemi aracılığıyla duruşmada hazır edilmeksizin hakkında mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Ludi/İsviçre, B. No: 12433/86, 15/06/1992 P. 49/50; Artico/İtalya, B. No: 6694/74, 13/5/1980 P. 33; Sejdovic/İtalya, B. No: 56581/00, 1/3/2006 P. 81) kararlarında belirtildiği üzere savunma hakkı kısıtlanarak Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 196. maddesine muhalefet edilmesi,

3)28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, sanık hakkındaki hükümlerde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasını ödememesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.