muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11089, Karar No: 2022/20406, Tarih: 06.12.2022

II-Sanık ... hakkında PTT şubesi ve ... şubesine karşı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklarla birlikte hareket eden sanık ... hakkında ... şubesine yönelik hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden, TCK’nın 35. maddesi uygulanarak yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık ... yönünden uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında PTT şubesi ve ... şubesine karşı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları ile sanık ... hakkında İçişleri Bakanlığı ve PTT şubesine karşı kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Katılan sıfatını alabilecek surette kolluk ekibine ait araca zarar verilmesi eyleminden kaynaklanan kamu malına zarar verme suçundan zarar görmüş bulunan şikayetçi İçişleri Bakanlığının, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, Dairemizin eksiklik ilamı üzerine şikayetçi kurum vekilinin 29/09/2021 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık ... hakkında PTT şubesine yönelik kamu malına zarar verme suçu yönünden uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, PTT şubesine karşı kamu malına zarar verme suçundan sanık müdafiinin ve PTT şubesi ve ... şubesine karşı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden suça sürüklenen çocuklar müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kolluk ekibine ait araca zarar verilmesi eyleminden kaynaklanan kamu malına zarar verme suçu yönünden; şikayetçi kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

3- PTT şubesine yönelik kamu malına zarar verme eyleminde, sanık tarafından kurumun bildirdiği 3.400,00 TL olan zararın kovuşturma aşamasında giderilmesi nedeniyle TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca verilen cezanın yarısına kadarının da indirilmesi olanaklı olduğu halde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden 1/6 oranında indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii, suça sürüklenen çocuklar müdafii ve şikayetçi kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan İçişleri Bakanlığı’na karşı kamu malına zarar verme suçu bakımından diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1849, Karar No: 2013/4937, Tarih: 18.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/1849 E.  ,  2013/4937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 03/10/2012 günlü ve 2011/12627-2012/14208 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine ve aynı kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 2. ve 4/b-1. maddeleri gereğince takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak ... ye gelir kaydedilmesine ve aşağıda yazılı ret karar harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine 18/03/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacıların desteği öğretmen olup, ... Bakanlığına bağlı kadrolu devlet memurudur.

657 Sayılı Devlet Memurları Kanunun 28/1 maddesine göre "Memurlar mesleki faaliyetle veya serbest meslek icrasında bulunmak üzere ofis, büro, muayenehane ve benzeri yerler açamaz, gerçek kişilere özel hukuk tüzel kişilerine veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına ait herhangi bir iş yerinde veya vakıf üniversitelerinde çalışamazlar." Düzenlemesi karşısında davacıların desteğinin öğretmen olarak ... Bakanlığı'ndan elde ettiği gelirleri haricinde gelir elde ettiği (özel ders, seracılık gibi) kabul edilemez ve bu gelirler destek tazminatı hesabına dahil edilemez.

Bu nedenle memuriyet geliri haricinde elde edilen gelirler de dahil edilmek suretiyle yapılan destek tazminatı hesabına davalı aleyhine karar verilmiş olması düşünceme göre doğru değil, kararın bu yönden de bozulması düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşlerine katılmıyorum. Karar düzeltme talebinin bu yönden kabulü ile ilaveli bozma yapılması gerekir. 18/03/2013
Yargıtay — Esas No: 2013/22833, Karar No: 2014/5968, Tarih: 13.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/22833 E.  ,  2014/5968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İskenderun 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 14/05/2013

Numarası : 2011/6-2013/670

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalıya ait işyerinde 05/12/2008 tarihinden 15/09/2010 tarihine kadar temizlik görevlisi olarak çalıştığını, fazla mesai yaptığı, milli bayram ve genel tatillerde çalıştığı halde ücretlerinin ödenmediği iddia ederek fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücretinden oluşan alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı cevabında, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını, temizlik görevlisi olduğundan iş sözleşmesi çerçevesinde nöbet usulü görev yaptığını, bu süre içerisinde fazla mesai ve diğer haklarının eksiksiz ödendiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davalı işyerinde çalışırken fazla mesai yapıp ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığının sabit olduğu, dosyaya sunulan imzalı bir kısım ödeme belgelerine göre davacıya 4325,98 TL fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ödemesinin sabit olduğu, davacının yapılan ödemelerden daha fazla çalıştığını duruşmada dinlenen tanık beyanları dışında kesin deliller ile ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde normal çalışma saatlerinin sabah saat 8.00 ile akşam 18.00 olmasına karşın bir ayda 10 .../..

günden fazla 24 saat çalıştığını bildirerek fazla mesai ücretlerinin ödetilmesini istemiştir.

Davalı vekili tarafından dosyaya sunulan ve 17/04/2013 tarihli dilekçe ile açıklaması yapılan 2009 yılının Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran aylarındaki fazla mesai süreleri ve karşılığı miktar olan 811.00 TL'nin imzası karşılığında davacıya ödendiğine dair 1. liste ile 2009 yılının Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım, Aralık ayları ile 2010 yılının Ocak, Şubat ve Mart aylarını kapsayan fazla mesai süreleri ve karşılığında davacıya 1475,00 TL ödendiğine dair 2. listedeki imzalar davacı tarafça inkar edilmediğinden bu belgelerdeki toplam miktar 2286,00 TL üzerinden davacıya ödeme yapıldığının kabulü doğrudur. Ancak davalı ayrıca 31/03/2010 tarihi itibariyle davacı adına 2093,89 TL mesai tahakkuk ettirildiğine dair imzasız bordro sunmuş, davacı vekili de ödeme iddiasını 17/04/2013 tarihli dilekçe ile kabul etmediklerini bildirmiştir.

Dosyada bulunan 23/12/2010 tarihli müfettiş raporunda, davalı işyerinde 19-20/07/2010 tarihlerinde genel, 12/10/2010 tarihinde kontrol denetimi sonucunda temizlik işçilerinin bazı haftalar iki gün, bazı haftalar üç gün 24'er saatlik çalışma yaptıkları belirtilmiştir. Davacı 15/09/2010 günü işten ayrıldığına ve davalı tarafça sunulan belgelerden 31/03/2010 tarihli tahakkuk ettirilen miktarın (2039,00 TL) davacıya ödendiği ispatlanamadığı ve imzalı belgelerdeki mesai ödemelerinin de 2010 yılı Mart ayından 15/09/2010 tarihine kadar ki çalışma süresindeki fazla mesaiyi içermediği anlaşıldığına göre davacının fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını tanık dahil her türlü delille ispat etme hakkı bulunmaktadır. Şu durumda, mahkemece davacının çalışma ve fazla çalışma süreleri konusunda dinletilen davacı tanık beyanları ve müfettiş raporundaki tespitler gözetilerek yeniden bir bilirkişi raporu alınıp davalı tarafından yapılan ödemeler düşülmek suretiyle varılacak sonuca göre karar verilmelidir. Anılan yön gözetilmeksizin verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8708, Karar No: 2023/5296, Tarih: 14.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8708 E.  ,  2023/5296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1678 E., 2022/1882 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden; sanık müdafiinin temyiz istemini, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, sanığın 07.06.2023 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği tespit edilmiştir.

Diğer temyiz istemleri yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.03.2022 tarihli ve 2021/141 Esas, 2022/114 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.05.2022 tarihli ve 2022/1678 Esas, 2022/1882 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar ... ve ..., katılan ... vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekillerinin ve katılan ...’ın temyiz istemleri; suç vasfının tasarlayarak öldürme olduğuna, sanık lehine 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin ve aynı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takdiri indirimin uygulanmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

2. Katılan ...’ın temyiz istemi; suç vasfının tasarlayarak öldürme olduğuna, kovuşturma aşamasında dinlenen tanık beyanlarının gerçeği yansıtmadığına, sanığın cezasında indirim yapılarak az ceza verildiğine, 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen haksız tahrikin koşullarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. Katılan ...’ın temyiz istemi; suç vasfının tasarlayarak öldürme olduğuna, kovuşturma aşamasında dinlenen tanık beyanlarının gerçeği yansıtmadığına, sanığın cezasında indirim yapılarak az ceza verildiğine, 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen haksız tahrikin koşullarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile maktulün teyze çocukları olduğu, 2008 yılında maktulün sanığın babasını öldürdüğü, aynı olayda sanığın ve annesinin yaralandığı, maktulün aldığı cezalar sonrası 2020 yılı Nisan ayında ceza infaz kurumundan tahliye edildiği, ardından ailesi ve sanığın yaşadığı Ödemiş İlçesi'ne geldiği, burada günü birlik işlerde çalıştığı, tarlalarının ve evlerinin yakın olması nedeniyle zaman zaman sanık ile maktulün karşılaştıkları, sanığın aksi kanıtlanamayan savunmasına göre maktulün yalnız karşılaştıkları zamanlarda sanığa "Yarım kalan işi bitireceğim, seni öldüreceğim" dediği, olay günü sanığın ... diktiği tarlasına bakmak için gittiğinde maktul ile karşılaştıkları, sanığın av tüfeği ile uzak atış mesafesinden iki kez ateş etmesi sonucu maktulün av tüfeği iri saçma taneleri yaralanmasına bağlı kafa kaide kemikleri ve kosta kırıkları ile birlikte beyin, beyincik ve beyin zarları arasında (subaraknoid) kanama, medulla spinalis zarları arasında (subdural) kanama, beyin sapı parankim harabiyeti ve iç organ (akciğer) yaralanmasından gelişen iç kanama (hematotoraks) sonucu olay yerinde yaşamını yitirdiği, sanığın motosikleti ile olay yerinden uzaklaştığı, ... il sınırında bulunan baraka evlerde saklandığı, ardından teslim olmak üzere köyüne döndüğü sırada ormanlık alanda kolluk kuvvetlerince yakalandığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın savunması ikrara yöneliktir.

3. Maktulün kesin ölüm nedeninin belirlenmesine ilişkin ... Adli Tıp Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesince düzenlenen 17.02.2021 tarihli rapor;

"1. Kimya İhtisas Dairesi tarafından kan, göz içi sıvısı, idrar, mide içeriği ve iç organlarda yapılan sistematik toksikolojik analiz sonucunda; kanda; alkol (Ethanol, Methanol) arandığı; bulunmadığı, sistematiğimizdeki (Ek1) ve (Ek2) maddeler aranmış olup bulunmadığı, göz içi sıvısında; alkol (Ethanol, Methanol) arandığı; bulunmadığı, idrarda; sistematiğimizdeki (Ek1) ve (Ek2) maddeler aranmış olup; bulunmadığı, iç organlarda ve mide içeriğinde; sistematiğimizdeki (Ek2) maddeler aranmış olup; bulunmadığı,

2. Kişide dış muayenede 1, 2, 3, 6, 8, 10, 11, 12, 13, 14 numaralarda tanımlı toplam 10 (on) adet av tüfeği iri saçma tanesi tekil giriş yaraları mevcut olduğunu,

3. Dış muayenede 2, 3, 6, 8 ve 11 numarada tanımlı av tüfeği iri saçma tanesi yaralanmalarının öldürücü nitelikte olmadığını, 1, 10, 12, 13, 14 numaralarda tanımlı av tüfeği iri saçma taneleri yaralanmalarının her birinin öldürücü nitelikte olduğunu,

...

2. Kişide dış muayenede 1, 2, 3, 6, 8, 10, 11, 12, 13, 14 numaralarda tanımlı toplam 10 (on) adet av tüfeği iri saçma tanesi tekil giriş yaraları mevcut olduğunu,

3. Dış muayenede 2, 3, 6, 8 ve 11 numarada tanımlı av tüfeği iri saçma tanesi yaralanmalarının öldürücü nitelikte olmadığını, 1, 10, 12, 13, 14 numaralarda tanımlı av tüfeği iri saçma taneleri yaralanmalarının her birinin öldürücü nitelikte olduğunu,

...

8. Kişinin ölümünün av tüfeği iri saçma taneleri yaralanmasına bağlı kafa kaide kemikleri ve kosta kırıkları ile birlikte beyin, beyincik ve beyin zarları arasında (subaraknoid) kanama, medulla spinalis zarları arasında (subdural) kanama, beyin sapı parankim harabiyeti ve iç organ (akciğer) yaralanmasından gelişen iç kanama (hematotoraks) sonucu meydana gelmiş olduğu"

Görüşlerini içermektedir.

4. Katılan ve tanık anlatımları, Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 12.12.2020 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağı, Jandarma Genel Komutanlığı Merkez Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliğince düzenlenen 28.12.2020 tarihli balistik incelemeye ilişkin uzmanlık raporu, 30.12.2020 tarihli DNA analizine ilişkin uzmanlık raporu ve 29.12.2020 tarihli svap inceleme ve atış mesafesine ilişkin uzmanlık raporları, Ödemiş İlçe Jandarma Komutanlığınca düzenlenen 14.12.2020 tarihli olay yeri inceleme raporu, 15.12.2020 tarihli kamera çözümleme tutanağı, 12.12.2020 tarihli yakalama ve üst arama tutanağı, diğer tutanaklar, sanığın adli sicil ve nüfus kaydı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, sanığın 07.06.2023 tarihli dilekçesi ve 21.06.2023 tarihli beyanı ile temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar verilmiştir.

B. Katılanlar ... Ve ... İle Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, sanığın 07.06.2023 tarihli dilekçesi ve 21.06.2023 tarihli beyanı ile temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar verilmiştir.

B. Katılanlar ... Ve ... İle Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin doğru olarak belirlendiği, adli sicil kaydı bulunmayan ve suçunu ikrar eden sanık hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında "Sanığın ikrarı, sabıkasının bulunmaması, yargılama aşamasındaki olumlu tutum ve davranışları ile cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak" şeklindeki yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) paragrafında açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Katılanlar ... Ve ... İle Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.05.2022 tarihli ve 2022/1678 Esas, 2022/1882 Karar sayılı kararında katılanlar ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24088, Karar No: 2013/7000, Tarih: 28.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/24088 E.  ,  2013/7000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan zarar gören Maliye Hazinesi temsilcisi duruşmaya çağrılıp şikayetçi olduğu takdirde davaya katılmak isteyip istemediğinin sorulmadan yokluğunda yargılama yapılıp yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle CMK.nun 233/1. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık ile şikayetçi hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 28.02.2013 gününde oybirliğiy- le karar verildi.