muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6383, Karar No: 2015/4622, Tarih: 16.06.2015

... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/495 E. sayılı dava dosyasında davacı arsa sahibi ... vekili, anılan karşı davadaki kalemlere ek olarak toplam 470.000,00 TL ve 157.100,00 USD'nin anılan şekilde temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Birleşen 2009/495 E. sayılı davada davalı yükleniciler vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; arsa sahibi ... 06.02.2001 tarihli ek sözleşme altında imzası olmadığını iddia etse de, sözleşme altındaki imzanın arsa sahibi ...'ın oğlu ve vekili ...'a ait olduğu, bu ek sözleşme ile C Bloğun yerinin belirlendiği, bu nedenle de arsa sahibi ...'ın adına daha fazla bağımsız bölüm isabet ettiği iddiası ve C Bloğun yerinin değiştirilmesi nedenine dayalı tazminat istemlerinin dinlenemeyeceği, yüklenicinin 02.08.2004 tarihi itibariyle arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerin % 80'ini tamamladığı, yargılama sırasında da inşaatı bitirdiği, taraflar arasındaki asıl sözleşmenin 11. maddesindeki teminat koşuluna arsa sahibi ...'ın artık dayanamayacağı, asıl ve birleşen 2006/452 E. sayılı davada davacı vekilinin taraflar arasındaki anlaşma doğrultusunda bir kısım taşınmazlar ile ilgili talebini atiye bıraktığı, karşı tarafın da kabul ettiği, arsa sahibi ...'ın C Bloğu 15.03.2005 tarihinde teslim aldığı, ...'a teslim edilmesi gereken tarihin 06.10.2003 olduğu ve bu durumun Yargıtay denetiminden geçen mahkeme kararıyla subuta erdiği, eksik ve ayıplı işlerin bulunduğu gerekçesiyle, asıl davada; atiye bırakılan taşınmazlara ilişkin davanın açılmamış sayılmasına, maddi ve manevi tazminat istemli davanın reddine, birleşen 2006/452 E. sayılı davada; bir kısım taşınmazlara ilişkin davanın açılmamış sayılmasına, diğer taşınmazlar ile ilgili davanın kabulüne, tapu kayıtlarının iptali ile davacılar adına tesciline, karşı davada ise; 41.800,00 TL eksik ve ayıplı iş bedelinin karşı dava tarihinden itibaren avans faiziyle tahsiline, 200.000,00 USD gecikme tazminatının fiili ödeme günündeki kur karşılığına, karşı dava tarihinden itibaren avans faizi uygulanmak suretiyle karşı davalılardan tahsiline, (tavzihle; 200.000,00 USD'nin fiili ödeme günündeki TL karşılığına karşı dava tarihinden itibaren avans faizi uygulanmak suretiyle karşı davalılardan tahsiline şeklinde değiştirildi), diğer davaların reddine, birleşen 2009/495 E. sayılı davanın kısmen kabulü ile 64.060,00 USD gecikme tazminatının fiili ödeme günündeki kur karşılığına dava tarihinden itibaren avans faizi uygulanmak suretiyle davalılardan tahsiline, diğer davaların ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacılar-birleşen 2006/452 E. sayılı davada karşı davalılar-birleşen 2009/495 E. sayılı davada davalılar vekilleri ile, asıl ve birleşen 2006/452 E. sayılı davada davalı-2006/452 E. sayılı davada karşı davacı-birleşen 2009/495 E. sayılı davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, asıl davada davacılar-birleşen 2006/452 E. sayılı davada karşı davalılar-birleşen 2009/495 E. sayılı davada davalılar vekilleri ile, asıl ve birleşen 2006/452 E. sayılı davada davalı-2006/452 E. sayılı davada karşı davacı-birleşen 2009/495 E. sayılı davada davacı vekili temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davacılar vekilinin tüm, birleşen 2006/452 E. sayılı davada davalı-aynı davada karşı davacı-birleşen 2009/495 E. sayılı davada davacı arsa sahibi vekili ile 2006/452 E. sayılı davada karşı davalılar-2009/495 E. sayılı davada davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Asıl davada davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Asıl davada, 30.000,00 TL maddi tazminat talep edildiğine ve davanın reddine karar verildiğine göre, mahkemece, maddi tazminata ilişkin istem bakımından davalı yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, maktu vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmamıştır.

3)Birleşen 2006/452 E. sayılı davadaki karşı davada davalılar-birleşen 2009/495 E. sayılı davada davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Gecikme tazminatı kural olarak sözleşmede kararlaştırılan teslim tarihinden, eserin eksiksiz ve ayıpsız olarak sözleşmeye uygun biçimde teslim edildiği tarihe kadar ya da iş sahibinin teslimden önce bağımsız bölümü fiilen kullanmaya başladığı veya üçüncü kişiye kiraya verdiği ya da sattığı tarihe kadar istenebilir. Gecikme tazminatı, sözleşmede kararlaştırılmamış olsa bile, zararın kanıtlanması koşuluyla, zamanaşımı süresi içerisinde, her zaman, râyiç kira üzerinden istenebilir.

Somut olayda; arsa sahibi ...'a C bloğun teslim edilmesi gereken tarih 06.10.2003 tarihi olup, bu tarih itibariyle C bloğun teslim edilmediği dosyadaki ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/320 E., 2011/94 K. sayılı ilamı ile sabittir.

Dosya içerisindeki kira sözleşmelerine göre, arsa sahibi ...'ın, C blokta bulunan bağımsız bölümlerden birisini 09.07.2004 tarihinde, diğerini 05.11.2004 tarihinde kiraya verdiği görülmüş olup, ... 13. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/146 D. İş numaralı dosyasında, 02.08.2004 tarihinde yapılan tespite göre, C blokta eksik işlerin bulunduğunun, ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/177 E., 2004/80 K sayılı tespit dosyasında 21.09.2004 tarihinde yapılan keşfe göre, C Blok inşaat seviyesinin % 96 olduğunun, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/13 D. İş E., 2005/5 K. sayılı dosyadaki 07.01.2005 tarihli tespite göre, arsa sahibi ...'a isabet eden C bloğun 5 ve 25 numaralı dairelerinde oturulduğu ve binanın oturulabilir vaziyete geldiğinin, ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/19 D. İş E. sayılı dosyada ise, 09.02.2005 tarihinde yapılan keşifte binada eksiklikler bulunduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, mahkemece, davalı yüklenicilerin davacı arsa sahibine düşen bağımsız bölümleri daha önce fiilen teslim ettikleri, arsa sahibinin bağımsız bölümlerinin bazılarını sattığı, bazılarını kiraya verdiği savunması yönünden, davacı arsa sahibine ait bağımsız bölümlerin tapu kayıtları getirtildikten sonra, C bloktaki bağımsız bölümlerin arsa sahibi ...'a 15.03.2005 tarihinden önce teslim edildiği yolundaki delilleri değerlendirilip duraksamaya yer vermeyecek şekilde teslim tarihinin saptanması, belirlenecek bu tarihler nazara alınarak taraflar arasındaki sözleşme ile kararlaştırılmış maktu kira tazminatının hesaplanması, sonucuna göre karşı ve birleşen davada kira tazminatına ilişkin bir karar verilmesi gerekirken, arsa sahibinin iddiası doğrultusunda C bloktaki tüm bağımsız bölümlerin 15.03.2005 tarihinde teslim edildiğinin kabulü ile eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan taraflar arasındaki 20.04.1999 tarihli asıl arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 6. maddesi ile, yüklenicinin arsa sahibine bağımsız bölümü geç teslimi halinde, her bağımsız bölüm için aylık 600,00 USD gecikme tazminatı ödeyeceği kararlaştırılmıştır.

Yapılan yargılama sonucunda ve tavzihle hükmedilen yabancı para bakımından; karşı davada, fiili ödeme günündeki TL karşılığına karşı dava tarihinden itibaren avans faizi, birleşen ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/495 E. sayılı dava dosyasında, yabancı paranın fiili ödeme günündeki kur karşılığına dava tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına karar verilmiştir.

Yabancı para borcunun, karşı dava ve birleşen 2009/495 E. sayılı dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunun 4/a maddesi gereğince belirlenecek Devlet Bankalarının o yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı ile birlikte hesaplanacak tutarın fiili ödeme tarihindeki efektif satış kuruna göre belirlenecek TL karşılığının tahsiline hükmedilmek gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

4)Birleşen 2006/452 E. sayılı davada davalı-aynı davada karşı davacı-birleşen 2009/495 E. sayılı davada davacı arsa sahibi vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

6100 sayılı HMK'nın 297/1-c maddesinde hükmün gerekçe bölümünün, 2. fıkrada ise hükmün sonuç bölümünün kapsayacağı hususlar düzenlenmiştir. Anılan 297/1-c maddesinde, hükmün, iki tarafın iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri de kapsaması gerektiği öngörülmüştür. HMK'nın 297/2. maddesinde, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden herbiri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu öngörülmüştür.

Birleşen 2006/452 E. sayılı davadaki karşı davada davacı, birleşen 2009/495 E. sayılı davada davacı, inşaat döneminde ödenmesi gereken vergilerin yüklenici tarafça ödenmediği iddiasıyla tazminat isteminde bulunmuş olup, yapılan yargılama boyunca tarafların bu isteme ilişkin delilleri üzerinde durulmadığı gibi, bu isteme ilişkin olarak hükmün gerekçesinde herhangi bir tartışma ve değerlendirme yapılmaksızın bu istemi de içerecek şekilde "diğer davaların reddine" karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan, birleşen dava ve karşı dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 81. (6098 sayılı TBK'nın 97.) maddesine göre, karşılıklı borç yükleyen bir sözleşmenin ifasını talep eden kimse sözleşmede aksine bir hüküm bulunmadıkça kendi borcunu ifa etmediği sürece karşı taraftan edimin ifasını isteyemez. Somut olayda, 2006/452 E. sayılı davada davalı-aynı davada karşı davacı-birleşen 2009/495 E. sayılı davada davacı arsa sahibince, inşaatta eksik ve ayıplı işler bulunduğu, gecikme tazminatı alacağı bulunduğu, iskân ruhsatının henüz alınmamış olduğu ileri sürülmüş olup, arsa sahibinin sözleşmeden doğan haklarını, tazminat altına alabilmek amacıyla elince tuttuğu bağımsız bölüm ya da bölümlerin veya ortak alanların eksik ve ayıplı işleri tamamlanmadan veya bedeli ödenmeden, ayrıca gecikme tazminatı ödenmeden, sözleşmeye uygun olarak teslim olgusunun gerçekleştiği kabul edilmeyeceğinden, yüklenici tescile hak kazanamaz.

Taraflar arasındaki 20.04.1999 tarihli asıl arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 4. maddesi, "Arsa sahipleri, müteahhide ait olacak bağımsız bölümlerin mülkiyetini, kendilerine ait olacak bağımsız bölümlerin tamamının inşaatını % 70 oranında (kaba inşaat, çatı, kasalar, ince kaba sıvalar, şaplar ve tüm tesisatların) tamamlanmasından sonra, masrafları müteahhide ait olmak üzere, müteahhide veya onun göstereceği konut yapı kooperatifine ya da üçüncü şahıslara intikal ettirecekler ve gereken ferağ takrirlerini vereceklerdir. hükmünü, " 11. maddesi ise, "4. maddede belirlenen esasa göre, müteahhide ait olacak bağımsız bölümlerin, tapu devirlerinin yapılmasından önce; arsa sahipleri kendilerine ait bağımsız bölümlerin inşaatlarının geri kalan kısmın yapımı, tamamlanması ve tesliminin teminatını teşkil etmek üzere müteahhitten veya bu sözleşmeyi müteahhidin, bir kooperatife tapu devri durumunda devir alan kooperatiften ipotek, teminat, senedi vs. şekillerle tayin edilecek bir biçimde haklarını garanti altına alacaklardır. Ancak bu teminat ya da ipotek kooperatifin alacağı krediyi ve kredi dolayısı ile verilecek ipoteği engellemeyecektir." hükmünü içermektedir.

Her ne kadar arsa sahibi ... vekili, 20.04.1999 tarihli asıl arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 14. maddesine göre, kat irtifakı kurulup, bağımsız bölümlerin % 55'inin tapu devrinin arsa sahiplerine yapılması halinde yükleniciye tapu devri yapılabileceğini belirtmiş ise de, sözleşmenin yukarıda özetlenen yükleniciye yapılacak tapu devrinin aşamasını düzenleyen hükümleri nazara alındığında tapu devir masrafları ile ilgili 14. maddenin uygulanamayacağının kabulü gerekir.

Dosya kapsamından, kat irtifakının 28.05.2004 tarihinde kurulduğu, arsa sahiplerine isabet eden bina inşaat seviyesinin 02.08.2004 tarihi itibariye % 80 seviyesinde olduğu, yüklenicinin tapu devri için yerine getirmesi gereken iki koşuldan birincisini 02.08.2004 tarihi itibariyle yerine getirdiği, geriye kalan inşaatın tamamlanması amacıyla yüklenici tarafından teminat verilmediği, arsa sahibi ...'a isabet eden C blokta eksiklikler bulunduğu ve bu bloğun geç teslim edildiği, iskân ruhsatının 04.02.2009 tarihinde yargılama aşamasında alındığı anlaşılmıştır.

Bu durumda, mahkemece, birlikte ifa kuralı çerçevesinde karşı davada ve birleşen 2009/495 E. sayılı davada hükmedilecek eksik ve ayıplı imalat bedeli ile gecikme tazminatı bedelinin arsa sahibine ödenmesi koşuluyla tapu iptali ve tescile karar verilmesi, birleşen 2006/452 E. sayılı davada davalı arsa sahibinin, birleşen dava tarihi itibariyle tapuda devir yapmamakta, diğer anlatımla davaya karşı koymakta haklı olduğu hususunun yargılama giderleri ve vekalet ücretinin takdirinde nazara alınması gerekirken, arsa sahibinin hüküm ile

eksik ve ayıplı işlerinin bedelini alabileceği kabul edilmesine rağmen, koşulsuz olarak tapu iptali ve tescile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

5)Karar ve ilam harcı, maktu ve nispi olmak üzere iki çeşittir. (492 sayılı Kanun 15. ve 21. maddeleri) Bu anlamda davanın maktu veya nispi harca tabi olup olmaması, kural olarak dava konusunun para ile değerlendirilebilir olup olmamasına göre değişmektedir.

Nispi harç, konusu belli bir değerle (para veya para ile değerlendirilebilen bir şey) ilgili davalarda, hüküm altına alınan değer üzerinden tarifedeki belli nisbete göre alınan harçtır (1 sayılı Tarife, madde III/1-a) Maktu harç ise, konusu belli bir değerle tespit edilemeyen davalarda ve davanın reddine ilişkin kararlardan alınan harçtır (1 sayılı Tarife, madde III/2-a). Harçlar Kanunu'nun 16/1. maddesinde değer ölçüsüne göre harca tabi işlerde (1) sayılı tarifede yazılı değerlerin esas alınacağı öngörülmüştür.

Birleşen 2006/452 E. sayılı dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup, bu tür davalar, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16. maddesi uyarınca nispi harca tabidir.

Bu durumda mahkemece, eksik nispi harcın davacılar vekilince 06.06.2007 tarihli makbuzla tamamlanmış olduğu gözetilerek tapusunun iptali ile tesciline karar verilen taşınmazların değeri üzerinden hesaplanacak karar ve ilam harcının tahsiline karar verilmesi gerekirken, maktu harç alınması doğru olmamıştır.

Birleşen 2006/452 E. sayılı dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup, bu tür davalar, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16. maddesi uyarınca nispi harca tabidir.

Bu durumda mahkemece, eksik nispi harcın davacılar vekilince 06.06.2007 tarihli makbuzla tamamlanmış olduğu gözetilerek tapusunun iptali ile tesciline karar verilen taşınmazların değeri üzerinden hesaplanacak karar ve ilam harcının tahsiline karar verilmesi gerekirken, maktu harç alınması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davacılar vekilinin tüm, birleşen 2006/452 E. sayılı davada davalı-aynı davada karşı davacı-birleşen 2009/495 E. sayılı davada davacı arsa sahibi vekili ile 2006/452 E. sayılı davadaki karşı davalılar-birleşen 2009/495 E. sayılı davada davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı vekilinin, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle birleşen 2006/452 E. sayılı davadaki karşı davada davalılar-birleşen 2009/495 E. sayılı davada davalılar vekilinin, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle 2006/452 E. sayılı davada davalı-aynı davadaki karşı davada davacı-birleşen 2009/495 E. sayılı davada davacı vekilinin, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün adı geçen taraflar yararına, (5) numaralı bentte açıklanan nedenlerle re'sen BOZULMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde birleşen 2006/452 E. sayılı davada davacılar-aynı davada karşı davalılar-birleşen 2009/495 E. sayılı davada davalılara iadesine, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan alınarak karşılıklı birbirlerine verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8759, Karar No: 2022/3714, Tarih: 17.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/8759 E.  ,  2022/3714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali ve suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay günü geceden sayılan zaman diliminde mağdurun evinden kapıya zarar verilip içeri girilerek cep telefonu ve ziynet eşyalarının çalındığı, soruşturma aşamasında alınan HTS kaydına göre telefona ilk hat takanın sanık ... olduğu, ...’un beyanında telefonu diğer sanık ...’den aldığını savunduğu, ...’in ilk ifadesinde suç günü cezaevinde olduğunu beyan ettiği, sonraki ifadesinde ise telefonu 3-4 ay önce ...’da bir seyyâr satıcıdan aldığını bildirdiği, UYAP kayıtlarına göre ... adlı sanığın suç tarihi olan 12.6.2014 günü cezaevinde olmadığı, suçun da Karabük T Tipi Kapalı Cezaevinden tahliyesinden 15 gün sonra işlendiği, kezâ hırsızlık olayından sonraki ilk sinyalin 21 gün sonra olduğu ve sanık ...’e ait olmadığı, bu durumun ...’in savunmalarını çürüttüğü, sanık ... yönünden suç mahallinden alınan 17 adet iz noktasında gerekli kıyasın kriminal yönden yaptırıldığı, eşleşme tespit edilemediği, lâkin sanık ... yönünden böyle bir tetkikin yapılmadığının anlaşılması karşısında; birbiriyle danışık ifade veren sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik, hayatın olağan akışına uymayan savunmalarına itibar edilerek, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11726, Karar No: 2015/21581, Tarih: 22.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/11726 E.  ,  2015/21581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/282161

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2012/308 (E) ve 2013/327 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Katılanda meydana gelen kırığın hayati fonksiyonlara etkisinin 4. derece olduğunun belirtilmesi karşısında sanık hakkında hükmolunan hapis cezasında 5237 sayılı TCK' nın 87/3. maddesince kırığın derecesi ile TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesine aykırı olacak şekilde artırım yapılarak yazılı şekilde en üst hadden artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

2) Sanığın savunmasında olay gününden bir gün önce kendilerinin bulunmadığı köy toplantısında katılanın kendisine yönelik kaçak su kullandığını beyan ettiğini, olay günü de katılan ile karşılaştıklarını ve katılanın yine aynı şeyi söylediğini akabinde kendisine hakaret ettiğini belirtmesi karşısında sanık hakkında hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK'nin 29/1. maddesince haksız tahrikin uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca  isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9387, Karar No: 2025/3650, Tarih: 04.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2024/9387 E.  ,  2025/3650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/54 E., 2023/423K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanun'un 21/2 nci maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkanlan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanun'un 10 uncu maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanun'un 20 ve 21 inci maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29 uncu maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanun'un 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2 nci maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanun'un 21/2 nci maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanunu'nun 10/2 ve 21/2 nci maddelerine aykırı olarak muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2 nci maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasa'nın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36 ncı maddesine ve Tebligat Kanunu'nun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Somut olayda; davalı ...'a yargılama sırasında "... Mah.70242 Sk. No:3 İç Kapı No:1 .../ Adana" adresine usule uygun olarak tebligatlar yapılmış olmasına rağmen karar aşamasında bu adrese yapılan ve iade edilen bir tebligat olmaksızın Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesine aykırı olarak, mernis adresi olan ... Mah. ... Evleri No:33 ... /Adana adresine tebligat yapılması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Öte yandan, mernis adresine yapılan tebligatta da Tebligat Kanunun'un 21. maddesine göre muhatabın dışarıda olduğunu beyan eden komşu isim ve kimliğinin belirtilmemiş olduğundan, bu tebligatta geçersizdir.

Öte yandan, mernis adresine yapılan tebligatta da Tebligat Kanunun'un 21. maddesine göre muhatabın dışarıda olduğunu beyan eden komşu isim ve kimliğinin belirtilmemiş olduğundan, bu tebligatta geçersizdir.

Yapılacak iş, davalı ...'ın bilinen "... Mah.70242 Sk. No:3 İç Kapı No:1 .../Adana" adresine tebligat yapılarak, bu adresten tebligatın iade edilmesi halinde, o tarihteki Adres Kağıt Sistemindeki adresine Tebligat Yönetmeliği'nin 16/2. maddesine uygun olarak (mernis şerhi) verilmek suretiyle tebliğinin sağlanması ile kanun yoluna başvuru sürelerinin beklenilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten ve belirtilen usuli işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesin için dosyanın hükmü veren Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,04.03.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.