muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/11863, Karar No: 2006/14873, Tarih: 10.11.2006

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi,bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ... ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 ... ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 ... ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ.:Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 10.11.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13079, Karar No: 2013/8207, Tarih: 27.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13079 E.  ,  2013/8207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; cinsel istismar eylemlerinin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.04.2009 gün ve 2007/315 Esas, 2009/99 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizlerin incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kendilerini vekil ile temsil ettirmiş olan katılanlar lehine vekâlet ücretine hükmolunmaması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, CMUK.nın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında "katılanlar lehine hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi dikkate alınarak 1.250 TL vekâlet ücretinin suça sürüklenen çocuktan alınarak katılanlara ödenmesine" ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizlerin incelenmesinde ise;

Tüm dosya kapsamına ve oluşa uygun kabule göre sanığın eyleminin reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğu, 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, 31.12.2005 tarihli doğum raporuna göre de suç tarihi olan Mart 2005 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 27.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17476, Karar No: 2018/9097, Tarih: 16.04.2018

**1. Hukuk Dairesi         2016/17476 E.  ,  2018/9097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanı ...’in maliki olduğu 283 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında “...” şeklinde yazan kimlik bilgilerinin nüfus kaydına uygun şekilde “... oğlu ...” olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece; “...Tapu Sicili Tüzüğü gereğince öncelikle tapu müdürlüğüne başvurma zorunluluğu getiren yasal prosedür izlenmeden doğrudan dava açıldığından, davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir....” gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; tarafların tüm delilleri toplanıp tetkik edildikten ve 1086 sayılı Hukuk UsulüMuhakemeleri Kanunu'nun(HUMK) 376. (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 186.) maddesine göre son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin HUMK'nın 388. (HMK'nın 297.) maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu HUMK'nın 389. (HMK'nın 297.) maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada HUMK'nın 381. maddesinin son fıkrasının (HMK'nın 294/4. maddesi) getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK'nın 389. (HMK'nın 297.) maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren, tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ve usül kanunlarının yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ve usül kanunlarının yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, mahkemece; kısa kararda davanın reddine şeklinde hüküm kurduğu halde gerekçeli kararda davanın kabulüne dair hüküm kurulmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmış, yanlışlığın farkedilmesi üzerine usule aykırı şekilde yeniden red kararı yazılmıştır.

Hal böyle olunca, 10.04.1992 günlü ve 1992/7 esas-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde yeniden bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5893, Karar No: 2011/10645, Tarih: 06.10.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/5893 E.  ,  2011/10645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Başka suçtan İznik A1 tipi cezaevinde tutuklu bulunması nedeniyle ken- diliğinden duruşmaya gelme olanağı bulunmayan sanığın, yargılandığı yer mahkemesinde sorgusunun yapılması ve hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı son oturumda hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla CMK.nun 196. mad- desine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan sair yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince hükmün bu sebep- ten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 22.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32374, Karar No: 2013/23106, Tarih: 04.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/32374 E.  ,  2013/23106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın soruşturma aşamasında uzlaşmayı kabul etmemesi sebebiyle suça sürüklenen çocuktan uzlaşmayı kabul edip etmediğinin sorulmaması, sonuca etkisi görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Eskişehir 1.Sulh Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının okunup suça sürüklenen çocuktan diyeceklerinin sorulmaması suretiyle CMK'nin 191/3-b maddesine aykırı davranılması,

2) Hapis cezasının kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine çevrilmesi için TCK'nin 50/1-f maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuktan gönüllü olup olmadığının sorulmaması,

3) Hükümde kısa süreli hapis cezası TCK'nin 50/1-f maddesindeki seçenek yaptırıma çevrilirken infazı kısıtlayıcı şekilde “temizlik -inşa- yapım v.s. iş kollarında” şeklinde seçenek yaptırıma çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan adı geçen suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19139, Karar No: 2018/2109, Tarih: 07.02.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/19139 E.  ,  2018/2109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Katılan ...'ın, sanığın kendisini ölümle tehdit ettiği esnada yanlarında Yusuf isimli astsubayın da bulunduğunu beyan etmesi karşısında, bu şahıs tanık olarak yöntemince dinlendikten sonra kanıtların tartışılıp değerlendirilmesi gerekirken, eksik incelemeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18986, Karar No: 2015/7524, Tarih: 21.05.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/18986 E.  ,  2015/7524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili aleyhine davalı tarafından bonolara dayalı olarak icra takibine girişildiğini, icra takibine konu bonolardaki keşideci imzasının müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek takibe konu bonolardan dolayı borçlu olmadığının tespitine ve %20 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkilinin ortağı olduğu dava dışı ... Şti arasında cari hesap ilişkisi bulunduğunu, davacının cari hesap borcuna karşılık olarak dava konusu bonoları verdiğini belirterek davanın reddine ve % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve alınan ... Raporu doğrultusunda, dava ve takibe konu bonolardaki imzanın davacıya ait olmadığı, tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, icra takibine konu bonolardan dolayı borçlu olmadığının tespitine, davacının kötü niyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bent dışındaki öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, icra takibine konu bonolardaki imzanın sahteliği iddiasına dayalı olarak bonolardan dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir. Hükme dayanak yapılan ... Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin raporunda incelemeye esas alınan mukayese belgelerin bir çoğunun fotokopi olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Fotokopi belgeler üzerinde yapılan imza incelemesinde sağlıklı bir sonuca ulaşılması mümkün bulunmadığından dosyada fotokopileri bulunan bonoların tanzim tarihinden önceki dönemlere ait mukayese imzalarını taşıyan belgelerin asılları getirtilmek suretiyle konusunda uzman kişilerden oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi heyetinden imza incelemesi sonucunda yeniden ayrıntılı ve Yargı denetimine elverişli rapor alınıp varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26708, Karar No: 2014/21343, Tarih: 12.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/26708 E.  ,  2014/21343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen karar temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ...'ün tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 12/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10626, Karar No: 2013/15305, Tarih: 01.07.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/10626 E.  ,  2013/15305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b ve 143. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair MANİSA 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 27/09/2007 tarihli ve 2007/415-425 sayılı sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 21/02/2013 gün ve 2013/3021-12506 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/03/2013 gün ve KYB/2013/77012 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 28/03/2013 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Sokağa park halinde kilitsiz olarak bırakılan motosikletin direksiyon kilidini kırıp çalan sanıkların eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b maddesi ile hüküm kurulmasında isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Sokağa kilitlenmeden park edilen motorsikleti çalan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması,

Usul ve Yasaya aykırı olduğundan,

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 18/03/2013 gün ve 2013/77012 sayılı gönderme yazısı ve incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 27.09.2007 gün ve 2007/415-2007/425 Esas, Karar sayılı kararın CMK’nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, 5271 sayılı Yasanın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca, sanıkların eylemine uyan 5237 sayılı Yasanın 141/1. maddesi gereğince “1 yıl” hapis cezası ile cezalandırılmalarına,TCK 143. maddesi gereğince hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi nedeniyle cezalarının taktiren 1/12 oranında arttırılarak sanıkların “1 yıl 1 ay” hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hükmün diğer yönlerinin korunmasına, 01.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4967, Karar No: 2021/7912, Tarih: 09.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/4967 E.  ,  2021/7912 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 1. İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanında kesintisiz çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince davacı ve davalılardan Kurum vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılardan ... (... Bey Pastanesi) vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... (... Bey Pastanesi)'den alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 09.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15699, Karar No: 2014/18057, Tarih: 20.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/15699 E.  ,  2014/18057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/282854

MAHKEMESİ : Gebze 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2011

NUMARASI : 2009/999 (E) ve 2011/206 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 30,00 TL para çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. Ç..'ün temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.05.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.