muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6488, Karar No: 2025/177, Tarih: 15.01.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/6488 E.  ,  2025/177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) geçici 8 inci maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında, İstanbul ili, Şile ilçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 2464 ada 3 parsel sayılı ve 674,10 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., kadastro çalışmaları esnasında davalılar adına tespit edilen dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, bunun yanı sıra geçmişe dönük uydu görüntüleri üzerinde ve zeminde yapılan fiili incelemede kullanılmadığının tespit edildiğini öne sürerek, davalılar adına yapılan tespitin iptali ile Hazine adına tespit ve tescilini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "hükme esas alınan bilirkişi raporları uyarınca dava konusu taşınmazın nazım imar planı kapsamı içine alındığı 2013 yılına kadar üzerinde zilyetlik bulunmadığı dolayısıyla davalılar lehine 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü ve 17 nci maddelerinde belirtilen zilyetlikle kazanım koşullarının oluşmadığı" gerekçesi ile davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile kadastro tutanağında yazılı nitelik ve yüzölçümü ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, karara karşı davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "dava konusu taşınmazın davalılar adına tapuda kayıtlı bulunan eski 39 yeni 2464 ada 6 parselin bitişiğinde yol kenarında yer aldığı, 19.09.2021 tarihli bilirkişi heyeti raporuna göre tarımsal üretimde kullanılmadığı, rapor ekinde yer alan 1954, 1968, 1975, 1992 ve 2009 yılı hava fotoğraflarına göre taşınmazın çalı ve otlarla kaplı olduğu, raporun hava fotoğrafları ile uyumlu olduğu, rapor içeriği itibariyle dava konusu taşınmazda davalılar yönünden 3402 sayılı Kanun'un 14 ve 17 nci maddelerinde belirtilen zilyetlikle kazanım koşulları oluşmadığı" gerekçesi ile davalılar vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, bu kez davalılar vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

427,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 187,80 TL'nin temyiz eden davalılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3802, Karar No: 2018/14638, Tarih: 17.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/3802 E.  ,  2018/14638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde daavacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıd 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.12.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2007/8157, Karar No: 2007/10219, Tarih: 11.07.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/8157 E.  ,  2007/10219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali-tescil, elatmanın önlenmesi, kal ve orman tahdidinin iptali davalarının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ve davalı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili tarafından, ... Kürü Köyü, 110 ada 67 ve 68 parsel sayılı 23.005,35 m2 ve 239.92 m2 yüzölçümündeki davalılar adına tapuda kayıtlı olan taşınmazların yörede kesinleşen orman kadastro çalışmalarında kısmen orman sınırları içinde kaldığını belirterek tapu kayıtlarının iptali ile orman niteliği ile Hazine adına tescili, davalıların elatmasının önlenmesi ve üzerindeki yapıların kal'i talebi ile dava açmıştır. Davalı gerçek kişiler ise aynı mahkemenin 2005/389-329 sayılı dosyasında yörede 1981 ve 1988 yıllarında yapılan aplikasyon, 2. madde ve 2/B madde uygulamaları ile çekişmeli taşınmazların orman kadastro sınırları içine alındığını belirterek orman tahdidinin iptalini talep etmişlerdir. Her iki dosyanın birleştirilmesi ile mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı ... Yönetiminin davasının kabulüne, çekişmeli 110 ada 67 parselin (A, B, C, D ve E) = 3212.96 m2 bölümleri ile 110 ada 68 parselin (F) = 6.65 m2 bölümünün tapu kaydının iptaline, bu bölümlerin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, bu bölümler üzerinde davalı gerçek kişilerin elatmalarının önlenmesine, üzerinde yapı bulunmadığından kal talebinin reddine, davalı ve davacı gerçek kişilerin davalarının reddine karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali, tescil, elatmanın önlenmesi ve kal davası ile birlikte orman tahdidinin iptali davası niteliğindedir.

Yörede 1941 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman kadastro çalışması ile 1981 ve 1988 yıllarında yapılan aplikasyon, 2. ve 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada kısmen orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 11/07/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13021, Karar No: 2013/380, Tarih: 17.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/13021 E.  ,  2013/380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi kurulu raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

...-Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak alınıp dava konusu taşınmazla karşılaştırılan parseller, şehrin ticaret bölgesinde yer almakta olup dava konusu taşınmaz ise konut bölgesindedir. Somut emsallerin bulunduğu yer ve cinsi dikkate alındığında, satış işleminin zeminden çok üzerinde yer alan ticari işletmelere yönelik olduğu sonucuna ulaşılır. Emsal taşınmazların üzerindeki yapının, değeri hesaplanıp satış bedelinden düşülerek zemine isabet eden bedel bulunmaya çalışılmış ise de, bu hesaplamada ticari işletmenin değerinin yer almadığı ve esasen böyle bir hesaplamanın objektif olarak yapılamayacağından bu tür emsallerin gerçek zemin değerine de ulaşılamayacaktır. Bu sebeple bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptıklarından sözedilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir.

Bu hususlar dikkate alınmadan düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

...-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan bir katlı, yığma, üstü beton tabliye, 110 m² yüzölçümlü ev ..........nca yayımlanan yapı yaklaşık birim fiyat listesine göre ....sınıf A grubuna dahildir. Bu sebeple sözü edilen evin değerinin dahil olduğu sınıfa göre belirlenip, varsa eksik imalat bedeline karşılık gelecek oranda ve yıpranma payı cetveli dikkate alınarak yaşı itibarıyla yıpranma payının da düşülerek değerinin tespiti gerekirken, ....sınıf A grubu olarak kabul edilmesi suretiyle değerinin belirlenmesi,

...-Kıymet takdir komisyonu raporuna göre, taşınmaz üzerinde bulunan yapıların enkazı mal sahibine bırakıldığından, enkaz bedelinin tespit edilen kamulaştırma bedelinden düşürülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2474, Karar No: 2014/25261, Tarih: 10.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/2474 E.  ,  2014/25261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Katılan sanık ... hakkında; TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Sanık ... hakkında: Beraat

Taksirle yaralama suçundan katılan-sanık ...'ın mahkûmiyetine, sanık ...'nin de beraatine ilişkin hükümler, katılan-sanık ... ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan-sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan-sanığın, kusura ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanığa tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, bir gün karşılığı tayin olunan miktarın belirlenmesi ve adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken, uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 4. bendindeki "TCK'nın 50/1-a" ibaresinden sonra "ve 52/2." ibaresinin ve hüküm fıkrasının 5. bendinin başına "TCK'nın 52/4. maddesi gereğince" ibarelerinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ...'nin beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince:

İncelenen dosya kapsamına göre, katılan-sanık ... ve mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2- Sanık ...'nin beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince:

İncelenen dosya kapsamına göre, katılan-sanık ... ve mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2918 sayılı Kanunun 53. maddesi gereğince; dönel kavşaklarda dönüşlerde sürücüler; dönüş işareti vermeye, hızını azaltmaya, orta adaya yakın şeritten kavşağa girmeye, ada etrafında dönerken gereksiz şerit değiştirmeme, dönel kavşaklardaki geriye dönüşlerde sürücüler, sola dönüş halindeki kurallara uymakla birlikte, orta ada etrafında dönerken gireceği yola yaklaşıncaya kadar şeridini muhafaza etmeye zorunludurlar, hükmü karşısında; sanık ...'ın idaresindeki otomobil ile gündüz vakti, meskun mahalde, orta refüj ile bölünmüş tek yönlü yolda sol şeritte seyir halindeyken, olay mahalli dönel kavşağa doğru hızla yaklaştığı sırada, önünde sağ şeritte aynı yönde seyir halindeyken kavşakta sola dönüşe geçmekte olan sanık ...'nin idaresindeki minibüsün sol yan arka kısmına kavşak içinde çarpması şeklinde gelişen olaydan hemen sonra düzenlenen trafik kazası tespit tutanağında da belirtildiği üzere, dönel kavşaktan dönüş yapmak için kullandığı sağ şeritten dönel kavşağa kontrolsüz şekilde geçiş yapan sanık ...'nin kusurlu olduğu, bu hususun kaza tespit tutanağı ve kovuşturma aşamasında sanığın da hazır olduğu keşif sonrası hazırlanan bilirkişi raporu ve dosya kapsamındaki delillerden anlaşılmakla; atılı suçtan mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

İsabetsiz olup, katılan-sanık ... ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9922, Karar No: 2014/2893, Tarih: 05.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/9922 E.  ,  2014/2893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Açıklanması geri bırakılan hükmün, açıklanması için 5271 sayılı CYY’nın 231.maddesinin 1.fıkrası uyarınca duruşma açılarak ve oluşan yeni durum karşısında, duruşma açıldığından ve yargılamaya devam olunduğundan sanık ile varsa katılan haberdar edilip, hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinin ya da denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yasal ve geçerli bir mazereti bulunmadığı halde yerine getirmediğinin yapılan duruşma sonunda tespiti halinde, 5271 sayılı CYY'nın 231.maddesinin 11.fıkrası gereğince hüküm ilk şekliyle açıklanır. Bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlem, önceden verilen ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibarettir. Bu iki koşuldan birine aykırılık nedeniyle hükmün açıklanması halinde mahkemece uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle 5560 sayılı Yasanın 23. maddesi ile CYY'nın 231. maddesine eklenen 7. fıkra gereğince uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere, önceki hükümde bir değişiklik yapılamayacaktır. Açıklanan bu hükümdeki hukuka aykırılıklar ise temyiz ya da kanun yararına bozma yoluyla Yargıtay’ca yapılacak inceleme sonucunda giderilebilecektir.

Ancak; hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemediği halde yalnızca kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirememiş olabilir. Bu durumda ise mahkeme; hükmün açıklanması amacıyla yapılan duruşma sonucunda denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın, söz konusu yükümlülüğü yerine getirememe nedeniyle ilgili durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine, ya da koşulların varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine ilişkin karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabilir. Ancak hiçbir durumda mahkemece, sübut ve nitelendirmeye ilişkin önceki uygulamadan farklı bir uygulama yapılması olanaklı değildir.

Yapılan açıklamalar gözetilerek somut olay değerlendirildiğinde; denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi yerine, CYY’nın 231.maddesinin 11. fıkrası hükmüne aykırı olarak, yasal bir zorunluluk da bulunmadığı halde, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından hükmolunan hapis cezalarının bu kez seçenek yaptırıma çevrilmesine karar verilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan açıklamalar gözetilerek somut olay değerlendirildiğinde; denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi yerine, CYY’nın 231.maddesinin 11. fıkrası hükmüne aykırı olarak, yasal bir zorunluluk da bulunmadığı halde, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından hükmolunan hapis cezalarının bu kez seçenek yaptırıma çevrilmesine karar verilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay yeri tespit tutanağına göre yakınana ait iki katlı evin teras katındaki kümeste bulunan güvercinleri çalmaya kalkışan sanığın eyleminin 5237 Sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen “bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1.maddesinin uygulanmış ise de, bu konuyla ilgili olarak da karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15429, Karar No: 2015/713, Tarih: 27.01.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/15429 E.  ,  2015/713 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında, ücretin ödenip ödenmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 37'nci maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı Yasanın 32'nci maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanunî kesintiler düşüldükten sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Davacı dava dilekçesinde 2013 yılı Nisan ayına ait 29 günlük ücretinin ödenmediğini iddia etmiştir. Davalı ise cevap dilekçesinde davacının ücretlerini ödediğini belirterek ve davacının hesap numarasını bildirerek banka maaş hesabı dökümünün getirtilmesini istemiştir. Mahkemece davacının ücret alacağının kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece davalının ödeme yaptığı iddiası karşısında davacıya ait maaş hesabının bulunduğu banka şubesine müzekkere yazılarak davacıya yapılan maaş ödemelerinin tespit edilerek davacının ücret alacağı olup olmadığının tespiti suretiyle hüküm kurulması gerekirken, davalının delilleri toplanmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.