muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4546, Karar No: 2023/25381, Tarih: 07.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2022/4546 E.  ,  2023/25381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/82 E., 2021/1301 K.

SUÇ : Hakaret

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Karar verilmesine yer olmadığı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 20.05.2021 tarihli kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararıyla; sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.01.2022 tarih ve 2021/109114 sayılı Tebliğnamesiyle, karar verilmesine yer olmadığı, dosyanın mahalline iadesi yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyizinin; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına karar verildiği; ancak söz konusu ilamın, suç tarihi olan 14.05.2017 tarihinden sonra 01.10.2018 tarihinde kesinleşmiş bulunmasına göre tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın sabıkasında bulunan başka bir ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde alkollü vaziyette eve gelen sanığın annesine ve eşine yönelik darp eylemleri nedeniyle olaya müdahale eden görevli polislere hitaben “gelin a..na koyduklarım” demek suretiyle tek bir fiil ile birden fazla kişiye karşı hakaret suçunu işlediği, sanığın olay yeri itibariyle aleniyet unsurunun oluştuğu Yerel Mahkemece kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde alkollü vaziyette eve gelen sanığın annesine ve eşine yönelik darp eylemleri nedeniyle olaya müdahale eden görevli polislere hitaben “gelin a..na koyduklarım” demek suretiyle tek bir fiil ile birden fazla kişiye karşı hakaret suçunu işlediği, sanığın olay yeri itibariyle aleniyet unsurunun oluştuğu Yerel Mahkemece kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre, katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf talepleri yerinde görülmemiş olmakla, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyizi Yönünden

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükümlülüğe ilişkin Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/66 Esas, 2014/72 sayılı hükmün, incelemeye konu suç tarihinden sonra kesinleştiğinin anlaşılması karşısında bu hükmün tekerrüre esas alınamayacağı, bunun yerine sanığın adli sicil kaydında yer alan Bala Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/6 Esas ve 2008/120 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hükümde hukuka aykırılık görülmüştür.

B. Tebliğnamedeki Görüş Yönünden

Bölge Adliye Mahkemesinin 05.07.2021 tarihli ek kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın kaldırılmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 208 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın, hakaret suçundan verilen hükme yönelik olmadığı belirlendiğinden, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.05.2021 tarihli, 2021/82 E. ve 2021/1301 K. Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği, hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümden "Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/66 Esas, 2014/72 Karar sayılı" ibaresinin çıkarılarak, yerine "Bala Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/6 Esas ve 2008/120 Karar sayılı" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bala Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25683, Karar No: 2023/476, Tarih: 16.01.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/25683 E.  ,  2023/476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/203 E., 2020/296 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi

Taraflar arasında görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait cenaze aracının davalı sürücü yönetiminde iken karıştığı kazada hasarlandığını, davalının kusurlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL hasar ve değer kaybı ile aracın işletilememesinden ötürü oluşan zarar olarak şimdilik 100,00 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş; 20.01.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile toplam 21.914,94 TL hasar, 5.600 TL değer kaybı ve 3.000 TL işletme kaybının davalıdan tazminini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... cevap dilekçesinde; cenaze sahipleri ile cenazeyi Mersin'e götürmek için yola çıktığını, gişelerden sonra yolun virajlı bölümünde karşıdan ters istikametten gelen tırı gördüğünü, ona çarpmamak için frene bastığını, direksiyon hakimiyetini kaybettiğini, cenaze sahiplerinin olaya tanık olduğunu, olayda kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 18.05.2015 tarihli ve 203/352 Esas, 2015/199 Karar sayılı kararı ile davalı sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki araçla tam kusurlu olarak kazanın oluşumuna sebebiyet verdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 21.914,94 TL araçta meydana gelen hasar bedeli ile 5.600,00 TL değer kaybı toplam 27.514,94.-TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 03.03.2016 tarihli ve 2015/14143 Esas, 2016/2662 Karar sayılı ilamı ile;

"...Davaya konu kazaya ilişkin olarak resmi görevlilerce düzenlenen kaza tespit tutanağında,

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 03.03.2016 tarihli ve 2015/14143 Esas, 2016/2662 Karar sayılı ilamı ile;

"...Davaya konu kazaya ilişkin olarak resmi görevlilerce düzenlenen kaza tespit tutanağında,

sürücü beyanına göre, yolu ters kullanan karşı istikametten gelen ... plakalı bir tıra çarpmamak için doğrultu değiştirmek istemesi nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu kazanın meydana geldiği belirtilmiş; davalıya doğrultu değiştirme manevrasını yanlış yapması nedeniyle kusur verilmiştir. Davalı, cevap dilekçesinde cenaze sahipleri ile birlikte cenazeyi Mersin'e götürürlerken, gişelerden sonra yolun virajlı kısmında karşıdan ters istikametten gelen tırı görünce ona çarpmamak için frene bastığını, direksiyon hakimiyetini kaybederek kaza yaptığını savunmuştur.

Kaza anında davalının yanında bulunan cenaze sahipleri ... ve ... tanık olarak dinlenmişler, karşıdan ters istikametten gelen tırın varlığını ve davalının ona çarpmamak için direksiyonu kırdığında, direksiyon hakimiyetini kaybettiğini, kazanın bu şekilde olduğunu doğrulamışlardır. Hükme esas alınan ve terditli düzenlenen bilirkişi raporunda davalının ters yönden gelen tır aracının direksiyon hakimiyetini kaybetmesine ve tek taraflı kaza yapmasına neden olduğu yönündeki iddiası ve tanıkların bu iddiayı doğrulayan beyanlarına itibar edilmesi halinde meçhul tır şoförünün trafik işaret levhalarına riayet etmeyerek otobanda ters yönde seyrettiğinden kazanın oluşumunda %100 kusurlu olduğu, bu halde davalının kusurunun olmadığı belirtilmiştir.

Davalı başından beri plakası alınamayan tırın ters yönden karşıdan seyretmesi sebebiyle kazanın olduğunu söylemiştir. Kaza tespit tutanağında davalı sürücünün beyanı ve dinlenen tanık beyanlarıyla da tırın olduğu sabittir.

Bu durumda terditli bilirkişi raporuna göre tır sürücüsünün %100 kusurlu olduğunun kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru değildir." gerekçesi ile karar bozularak dosya kararı veren Mahkemeye gönderilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davalının başından beri plakası alınamayan tırın ters yönden karşıdan seyretmesi sebebiyle kazanın olduğunu söylediği, kaza tespit tutanağında davalı sürücünün beyanı ve dinlenen tanık beyanlarıyla da tırın olduğunun sabit olduğu, bu durumda terditli bilirkişi raporuna göre tır sürücüsünün %100 kusurlu olduğu" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalı cenaze aracı sürücüsü ...'ın Adana-Mersin güzergahında TEM otoyolunda seyrederken kaza yaptığı ve beyanlarında ters istikametten gelen bir tırdan bahsetmişlerse de bu durumun hayatın olağan akışına aykırı olup, beyanlarının çeliştiğini, kazanın meydana geldiği yerin otoyol olup ters istikametten giriş yapmanın mümkün olmadığını, kaza tespit tutanağında davalının doğrultu değiştirme manevralarını yanlış yapmaktan kusurlu bulunduğunu, varlığı soyut iddialara dayalı otoyol gibi bir yerde ters istikametten geldiği söylenen araca kusur yüklenerek davanın reddinin doğru olmadığını ileri sürerek Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı adına kayıtlı aracın davalı sürücünün sevk ve idaresinde iken karıştığı trafik kazası sonucu araçta meydana gelen değer kaybı, hasar bedeli ve araç mahrumiyeti nedeniyle tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 50, 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı, davalının en başından beri ters yönden gelen tır nedeniyle kazanın meydana geldiğini savunduğu, kaza tespit tutanağında da dinlenen tanık beyanlarında da sözü edilen tırın kazanın oluşumuna sebebiyet verdiği anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7515, Karar No: 2023/115, Tarih: 11.01.2023

**7. Hukuk Dairesi         2021/7515 E.  ,  2023/115 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen elatmanın önlenmesi, kâl, ıslah ile ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın ecrimisil yönünden reddine, elatmanın önlenmesi ve kal talebi yönünden konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili, davacı lehine dava konusu 728 ada 26 parsel sayılı taşınmazın maliki ... Petrol Ürünleri Ticaret Limited Şirketi tarafından 25.10.2007 tarihinde 15 yıl süreli intifa hakkı tesis edildiğini, davacı tarafından bu hakka istinaden taşınmaz maliki ile 25.10.2017 tarihli bayilik sözleşmesi akdedildiğini, ilerleyen zamanlarda dava dışı şirketin haksız olarak bayilik faaliyetini davalıya devrettiğini, aynı zamanda EPDK'ya başvurarak davacı şirketin bayilik lisansını da iptal ettirdiğini, lisansın iptali nedeniyle bayilik sözleşmesinin ifasını imkansız hale getirdiğini, intifa hakkı sahibi olan davacı şirketin izni ve rızası olmaksızın davalının akaryakıt istasyonunda faaliyet göstermesinin haksız olduğunu, her ne kadar taşınmaz maliki tarafından intifa hakkının terkini davası açılmış olsa da bu davanın davacı şirketin tecavüz edilen haklarını kullanmasına engel olma amacı taşıdığını belirterek davalının haksız elatmasının önlenmesine, akaryakıt faaliyetine ilişkin tüm tesis ve tesisatların kal'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı vekili 15.04.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile davacının intifa hakkının tapudan terkin edilmesi nedeniyle 18.09.2010 tarihinden intifa hakkının sona erdiği tarihe kadar taşınmazı haksız kullanan davalıdan 154.253,91 TL ecrimisilin ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

3.Davacı vekili duruşmada, davacının intifa hakkı sona erdiğinden ecrimisil istemli olarak devam etmek istediklerini, elatmanın önlenmesi talebinden vazgeçtiklerini dile getirmiştir.

II. CEVAP

2.Davacı vekili 15.04.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile davacının intifa hakkının tapudan terkin edilmesi nedeniyle 18.09.2010 tarihinden intifa hakkının sona erdiği tarihe kadar taşınmazı haksız kullanan davalıdan 154.253,91 TL ecrimisilin ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

3.Davacı vekili duruşmada, davacının intifa hakkı sona erdiğinden ecrimisil istemli olarak devam etmek istediklerini, elatmanın önlenmesi talebinden vazgeçtiklerini dile getirmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili, dava dışı taşınmaz maliki ile bayilik ilişkisi tesis ve tesisatı bulunan dağıtım şirketlerinin de davaya dahil edilmesi gerektiğini, intifa şerhinin fekki hakkında açılan davanın bekletici mesele yapılmasını, davacı şirketin bayilik alabilmesi amacıyla teminat amaçlı intifa hakkı tesis edildiğini, ilk intifanın 1992 yılında 15 yıl süre ile tesis edilmesi nedeniyle 18.09.2010 tarihinde süresinin dolduğunu, ayrıca 1 yıl süreli bayilik sözleşmesi imzalandığından bu süreyi geçecek şekilde intifa hakkı tesis edilemeyeceğini, davacının taşınmazda hak sahibi olmadığını, davalı şirkete ihtarname çekilmediğini, kal isteminin tesisat ve tesisin maliki bulunan kişilere de yöneltilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı vekili, davacının davasını tamamen değiştirmesini kabul etmediklerini dile getirmiştir.

3.Davaya müdahale talep eden Aytemiz Akaryakıt Dağıtım A.Ş vekili, intifa hakkının taşınmaz malikinin başka bir şirket ile anlaşma yapmasını engellemek amacıyla tesis edildiğini, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, "davacının ecrimisil tazminatına yönelik herhangi bir davası bulunmadığı halde 15.04.2014 havale tarihli ıslah dilekçesi ile 154,253,91 TL üzerinden ecrimisil talepli olarak davasını ıslah ettiği, davacının kâmilen ıslah ile ecrimisil istemine ilişkin talebi açısından ıslah ile dava dosyasına yeni bir dava ithal edemeyeceği gerekçesiyle ecrimisil talebinin reddine; davacının dava açıldıktan sonra intifa hakkının sona ermesi nedeniyle konusuz kalan el atmanın önlenmesi ve kal talebi yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına, davalı lehine 1800,00 TL vekalet ücreti takdirine" karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili, davanın nisbi harca tabi olduğunu, davalı lehine nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini dile getirmiştir.

2.Katılma yolu ile davacı vekili, yargılama sırasında dava konusuz kaldığından davacı lehine vekalet ücretine karar verilmesi gerektiğini, ecrimisil talebinin de usuli nedenlerle reddedilmesi nedeniyle davalı lehine maktu vekalete hükmedilmesinin doğru olduğunu dile getirmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, intifa hakkına dayalı elatmanın önlenmesi, kal ve ıslah ile ecrimisil istemlerine ilişkindir.

2.Katılma yolu ile davacı vekili, yargılama sırasında dava konusuz kaldığından davacı lehine vekalet ücretine karar verilmesi gerektiğini, ecrimisil talebinin de usuli nedenlerle reddedilmesi nedeniyle davalı lehine maktu vekalete hükmedilmesinin doğru olduğunu dile getirmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, intifa hakkına dayalı elatmanın önlenmesi, kal ve ıslah ile ecrimisil istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Rekabet Kurulunun 2003/3 sayılı Dikey Anlaşmalara İlişkin Grup Muafiyeti Tebliğinin 5. maddesinin (a) bendi hükmü uyarıca 5 yıldan uzun süreli veya belirsiz süreli bayilik sözleşmeleri geçersiz olduğundan intifa hakkı da 5 yıl süre ile geçerlidir.

2.Rekabet Kurulunun 27.05.2010 tarihli 10-38/656-223 sayılı kararı uyarınca da 18.09.2005 tarihinden önce yapılan ve bu tarih itibarıyla kalan süresi 5 yılı aşan anlaşmaların asgari hadde indirilme ilkesi gereğince 18.09.2010 tarihine kadar 2002/2 sayılı Tebliğ ile tanınan grup muafiyetinden yararlanma ve uygulanma olanağının bulunduğu kabul edilmiştir.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararda ve kararın gerekçesinde, hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, her iki taraf vekilinin de temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü hususların kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı görüldüğünden, hükmün onanması gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.01.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

K A R Ş I O Y

Davacı vekili, dava dilekçesinde men'i müdahale ve kâl talebinde bulunmuş, bilahare 15.04.2014 havale tarihli ıslah dilekçesinde ise 154.253,91 TL ecrimisil talebinde bulunmuştur. Islah dilekçesinde, harca esas değerin de bu miktar olduğunu belirtmiştir.

Temyize konu edilen kararda ise, davacının müdahalenin men'ine ilişkin talebinin konusu kalmadığından reddine, ecrimisil talebinin ise reddine karar verilmiş, aynı kararda davalı lehine 1.800,00 TL vekâlet ücretine hükmolunmuştur. Kararın gerekçe kısmında vekâlet ücretinin maktu mu yoksa nisbi mi tayin edildiği belirtilmemiş olmakla birlikte, 2016 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, hükmolunan vekâlet ücreti Asliye Hukuk Mahkemelerinde görülen ve konusu para ile değerlendirilemeyen davalarda hükmolunması gereken maktu vekâlet ücretidir.

Yine kararın gerekçesinde, vekâlet ücretinin men'i müdahale için mi, yoksa ecrimisil talebinin reddi için mi verildiği de açıklanmamıştır. Ancak; Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre, bir davada hem men'i müdahale hem de ecrimisil talebinde bulunulması hâlinde vekâlet ücretinin, her iki talebin toplam değeri üzerinden ve nisbi olarak belirlenmesi gerekmektedir. Dolayısı ile hangi talep için belirlendiği belli olmayan maktu vekâlet ücretine hükmolunması Dairemizin yerleşik içtihatlarına aykıdır ve hatalıdır.

Bu itibarla; davalı vekilinin temyiz talebinin kabulü ile kararın davalı lehine ve temyiz konusu edilen vekâlet ücreti yönünden bozulması gerektiği kanaati ile sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne iştirak etmiyorum.