muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9828, Karar No: 2012/3125, Tarih: 02.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/9828 E.  ,  2012/3125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Isparta İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2010

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı Isparta Belediye Başkanlığı vekili; müvekkilinin İhale Kanunu hükümlerince hizmet alım sözleşmesi yaptığını, davacının Belediyeye işe iade edilmesi ve bunun mali sonuçlarının Belediyeye yükletilmesinin mümkün olmadığını, 5393 Sayılı Belediye Kanununun 49. maddesi gereğince belediyelerin çalıştıracakları personel hakkında norm kadro uygulaması getirildiğini, buna göre müvekkili Belediyenin kendi bünyesinde çalıştırabileceği personel, sayı ve nitelik olarak sınırlandığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ..... Ltd. Şti. vekilleri; davacı işçinin her ne kadar müvekkil şirketin işçisi görünse de maddi gerçeklikte davalı Isparta Belediye Başkanlığı'nın işçisi olduğunu bütün haklarından davalı Isparta Belediye Başkanlığı'nın sorumlu olduğunu bu nedenlerle husumet yönünden haksız ve yersiz açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taşeron şirketler ile Isparta Belediyesi arasında yapılan ihale sözleşmelerinin belirli bir işin yapılmasına yönelik olmayıp personel teminine ilişkin olduğu, taşeronluk sözleşmelerinin muvazaalı olduğu, davacının işe girdiği tarihten itibaren Isparta Belediye Başkanlığı'nın işçisi olduğunun kabulünün gerektiği, iş sözleşmesinin feshinin geçersiz olduğu  gerekçesiyle  davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı Isparta Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davanın bir aylık hakdüşürücü süre içinde açılıp açılmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak  4857 sayılı Kanun'un 20. maddesidir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin birinci fıkrasına göre iş sözleşmesi feshedilen işçi, fesih bildiriminde sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli bir sebep olmadığı iddiası ile fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içinde iş mahkemesinde dava açabilir. Taraflar anlaşırlarsa işçi aynı sürede uyuşmazlığı özel hakeme götürebilir.

Bir aylık dava açma süresi hak düşürücü nitelikte olup, yargılamanın her aşamasında re’sen dikkate alınır. Dairemizce bir aylık dava açma süresinin başlangıcı fesih iradesinin işçiye ulaştığı tarih olarak kabul edilmektedir.

Bir aylık dava açma süresi hak düşürücü nitelikte olup, yargılamanın her aşamasında re’sen dikkate alınır. Dairemizce bir aylık dava açma süresinin başlangıcı fesih iradesinin işçiye ulaştığı tarih olarak kabul edilmektedir.

Dosya içeriğinden, davacının 02/01/2007—31.12.2007 ve 01.01.2008-31.12.2008 tarihleri arasında  Çevtem Temizlik Şirketinde, 13/01/2009—27.05.2009 tarihleri arasında ...Temizlik Şirketinin işçisi olarak Isparta Belediyesine ait işyerinde temizlik işçisi olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin  davalı...Tem. Ve İlaç Hiz. Ltd. Şti. tarafından davacı adına düzenlenen bila tarihli  ihbar öneli yazısı ile, “Birim Fiyat Sözleşmesi'nin 30. maddesi gereğince Isparta Belediyesinin personel sayısında artışa gittiği, aynı Kanun gereğince personel sayısında azalma yapılacağı belirtilerek 4857 sayılı Kanun'un 17. maddesi uyarınca önel verilmek suretiyle 27/05/2009 tarihinde feshedileceğinin belirtildiği,davacının 27.04.2009 tarihinde imzadan imtina ettiğine dair tutanak tutulduğu, davacıya sözlü tebliğ yapıldığının bildirildiği, tutanakta 4 tutanak mümzinin imzasının bulunduğu, davacının imzasının bulunmadığı, davanın 05.06.2009 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.

Somut olayda, davanın süresinde açılıp açılmadığının resen araştırılması gerektiği gözetilerek, davacının fesih bildirimini tebellüğden imtina ettiğine ilişkin ibraz edilen tutanakta isimleri geçen tanıklar dinlendikten sonra davanın hakdüşürücü süre içinde açılıp açılmadığı belirlenip  sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,  02.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/641, Karar No: 2022/3775, Tarih: 14.04.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/641 E.  ,  2022/3775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tefecilik yapmak suçundan şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Hatay Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/02/2021 tarihli ve 2020/16713 soruşturma, 2021/1247 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Hatay 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/03/2021 tarihli ve 2021/1094 Değişik iş sayılı Kararının;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen mercin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Müştekinin 27/09/2020 tarihli dilekçesinde özetle, şüphelilerden faizi ile ödenmek üzere bir miktar para aldığı, para karşılığında ise babası Süleyman Tatlıcı'nın vefatı sonrasında kalan daireyi, borç ödeninceye kadar şüphelilere emaneten verdiği, borcun ödenmesi halinde dairenin kendisine verileceği hususunda aralarında anlaştıkları, şüphelilere olan borcu faizi ile ödemesine rağmen dairenin kendisine verilmediği, şüpheli ...'in söz konusu daireyi eşi ...'e sattığı, şüphelilerin tefecilik yaptığından bahisle şikayetçi olması üzerine, başlatılan soruşturma neticesinde Hatay Cumhuriyet Başsavcılığınca "... KOM Şube Müdürlüğü'nce düzenlenen araştırma ve tespit tutanağı, tanık ifadeleri, şüphelilerin üzerlerine atılı suçu kabul etmediklerine dair beyanları ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde şüphelilerin tefecilik yaptıklarına dair dosyaya yansıyan mevcut delilin bulunmadığı" gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Dosya kapsamına göre, yürütülen soruşturma kapsamında öncelikle müştekinin şikayetinde yer alan borç ilişkisine yönelik şüpheliler ile müşteki arasında bir anlaşmanın bulunup bulunmadığı hususunun araştırılarak, sözleşmenin mevcut olması halinde sözleşme aslı veya onaylı suretinin getirtilmesi gerektiği, yine müştekinin şikayetinde belirttiği şüpheli ... ile eşi arasında yapılan satış sözleşmesi ile satış sözleşmesine konu taşınmaza ait tapu kayıtlarının getirtilerek incelenmesi gerektiği, ayrıca tefecilik suçunun kapsamı bakımından şüphelilerin adına kayıtlı taşınmazların araştırılarak, tespit edilecek taşınmazlar ile taşınmazların önceki maliklerinin tespit edilerek, tanık olarak dinlenmesi ve taşınmazlarının ne şekilde ellerinden çıktığının sorulması gerektiği, şüphelilerin alacaklı sıfatıyla başkaca yaptığı icra takip dosyaları, takibe esas senet veya diğer belgeler ile hakkında tefecilik suçuna ilişkin başka soruşturma ya da kovuşturma evrakı bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiği cihetle, anılan hususların tamamlanarak şüphelilerin hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken, belirtilen nedenlerle yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 18/11/2021 gün ve 94660652-105-31-13884-2021-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Şüpheli ... hakkında Hatay 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/03/2021 tarihli ve 2018/372 Esas, 2021/166 sayılı Kararına yönelik istinaf başvurusu esastan reddedilerek tefecilik suçundan verilen beraat hükmünün usulüne uygun kesinleştiği ayrıca şüphelilerin alacaklı sıfatıyla başka icra takip dosyalarının bulunup bulunmadığı ve tefecilik yapıp yapmadıkları hususlarının kolluk marifetiyle araştırıldığı, ilgililerin tanık sıfatıyla bilgisine başvurulduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına nazaran Hatay 2. Sulh Ceza Hâkimliğince verilen 08/03/2021 tarihli ve 2021/1094 Değişik iş sayılı Kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, bu karara yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 14/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16439, Karar No: 2018/7837, Tarih: 28.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/16439 E.  ,  2018/7837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Ret-onama-bozma

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ...'ün temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...'ün temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine ve mağdur anlatımına göre, suça sürüklenen çocuğun girdiği yerin depo olarak kullanıldığı; salt eşyaların muhafazası için kullanılan, herhangi bir ticari faaliyetin yürütülmediği ve/veya bir iş yerinin eklentisi niteliğinde olmayan yere girilmesinin işyeri dokunulmazlığı suçunu oluşturmayacağı düşünülmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'ün temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19946, Karar No: 2018/2383, Tarih: 04.04.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/19946 E.  ,  2018/2383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 105 ada 46, 64, 95, 128 parseller ile 106 ada 63 ve 65 parsel sayılı 179.41, 416.67, 69.03, 542.02, 94.11, 1.871,31 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ile ... Köyü çalışma alanında bulunan 109 ada 2; 176 ada 16 ve 183 ada 4 parsel sayılı 960.61, 630,08 ve 1019,44 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları çekişmeli taşınmazın müşterek muristen intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekenin taksim edilmediği iddiasına dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 105 ada 46, 64, 95, 128; 106 ada 63, 65; 109 ada 2; 176 ada 16; 183 ada 4 parsel sayılı taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 13.08.2013 tarihli 2013/138 Esas, 2013/211 Karar sayılı veraset ilamına istinaden toplam 28800 pay üzerinden, 5775 hissesinin davacı ... adına, 5775 hissesinin davacı ... (Kocabaş) adına, 5775 hissesinin davacı ... adına, 11.475 hissenin davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre 105 ada 46, 64, 95, 128 parseller ile 106 ada 63 ve 65 parseller yönünden yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle bu taşınmazlar hakkındaki usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre 105 ada 46, 64, 95, 128 parseller ile 106 ada 63 ve 65 parseller yönünden yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle bu taşınmazlar hakkındaki usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- 109 ada 2, 176 ada 16 ve 183 ada 4 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyize gelince; keşifte mahalli bilirkişi ..., 109 ada 2 parsel sayılı taşınmazın öncesi ...'e ait iken daha sonra Hafize Yöndem'e ait olduğunu, 176 ada 16 ve 183 ada 4 sayılı parsellerin tarafların amcası ...'e ait olduğunu, 176 ada 16 sayılı parselin ...n'ın ölümü ile tarafların ana-babasına kaldığını, ... ait yerlerin 20 yıldır kullanılmadığını belirtmiş; diğer mahalli bilirkişi ... ve davalı ile davacı tanıkları Kavaklı Köyü'nde bulunan bu taşınmazlar hakkında bilgi sahibi olmadıklarını söylemişlerdir. Mahkemenin tutanağa geçirilen gözleminde taşınmazların üçünün de ot ve dikenlerle kaplı olduğu belirtilmiştir. Gayrimenkule ilişkin davalarda tanıkların taşınmaz başında dinlenmesi gerekli olduğu halde, davalı tanığı ... duruşmada dinlenmiş; taşınmazların davacının dedesi ...'e ait olduğunu, ölümü ile tarafların babası ... ile amcaları ...'a kaldığını onların ölümü ile davalının kullandığını belirtmiştir. Beyanlar çelişkili olup, taşınmazların öncesinin kime ait olduğu tam olarak belirlenemediği halde, tüm tanıklar ve bilirkişiler taşınmazlar başında yeniden dinlenilmek suretiyle çelişkiler giderilmeden mahkemece bu taşınmazların da tarafların kök murisleri İbrahim'den kaldığı gerekçesiyle hüküm kurulması isabetsizdir.

Hal böyle olunca; mahallinde tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve tespit bilirkişileri huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşifte dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı dava konusu her bir taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kim veya kimler tarafından ne zamandan beri ne şekilde kullanıldığı hususunda olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanlar arasında çelişki olması halinde taşınmazın başında yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeli, taşınmazların öncesinin bir kısım beyanlarda belirtildiği şekilde ...'e ait olduğunun anlaşılması halinde dosyada bulunan kök muris İbrahim'e ait mirasçılık belgesi ile bağlantısı kurulamayan ...'ün mirasçılarının kim olduğu belirlenmeli, bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 04.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/508, Karar No: 2012/1353, Tarih: 26.12.2012

**Hukuk Genel Kurulu         2012/2-508 E.  ,  2012/1353 K.**

* TEDBİR TALEBİ VE TEDBİR NAFAKASI

* GÖREV VE YETKİ

* HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 573

* AİLE MAHKEMELERİNİN KURULUŞ, GÖREV VE YARGILAMA USULLERİNE DAİR KANUN (4787) Madde 6

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 2. Hukuk Dairesince;

“Davacının iddiası:

Davacı, eşi aleyhinde 30.07.2010 tarihinde Yunak Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinde boşanma davası açtığını; eşinin de, boşanma davasından sonra 06.09.2010 tarihinde Ankara 4. Aile Mahkemesine başvurarak, kendisi ve yanında bulunan müşterek çocukları E. için tedbir nafakası bağlanmasını, çocuğun velayetinin geçici olarak kendisine verilmesini, kocasına ait bir kısım taşınır ve taşınmaz mallara tedbir konulmasını talep ettiğini; eşinin bu talebinin Ankara 4. Aile Mahkemesinin 2010/100 Değişik iş numarasına kaydedildiğini; bu talebi alan Ankara 4. Aile Mahkemesi hakimi D.’nin, daha önce Yunak'ta açılmış ve görülmekte olan bir boşanma davasının varlığını bildiği halde, eşinin nafakaya ve diğer tedbirlere ilişkin talebini görev ve yetki yönünden reddetmesi gerekirken, talebi "Değişik İşlere" kaydederek, hiçbir delil toplamadan üstelik kendisine hiçbir tebligat da yapmadan, sadece eşinin iddialarını esas alarak duruşma dahi açmaksızın evrak üzerinde yaptığı inceleme sonucu, Yunak'taki boşanma davasının açıldığı tarihten geçerli olmak üzere eşi için aylık 3.500 TL., çocuğu için de aylık 1.500 TL olmak üzere toplam 5.000 TL. tedbir nafakasına hükmettiğini, aynı kararıyla müşterek çocuğun velayetini tedbiren annesine verdiğini ve kendisine ait Ankara Çankaya Akpınar mahallesindeki konutun tapu kaydı ve Ankara Trafiğinde adına kayıtlı olan (…) plakalı otomobilin trafik tescil kaydı üzerine üçüncü kişilere devir ve temlikinin önlenmesi için tedbir koyduğunu, Ankara Oran semtindeki Türkkoop sitesindeki konutun da, içerisindeki eşyalarla birlikte dava sonuna kadar eşine ve çocuğuna tahsis edilmesine karar verdiğini; adı geçen hakim tarafından 17.09.2010 tarihinde alınan bu karara karşı, tek yasa yolu olan "itiraz" yolunu kullanarak aynı mahkemeye tedbirlerin kaldırılması için 30.09.2010 tarihinde başvurduğunu, ancak; hakim Dursun Genel'in, konutun ve aracın kaydı üzerine koyduğu tedbirleri kaldırdığı halde, nafakaya ilişkin kararını kaldırmadığını, eşinin, tedbir nafakasına ilişkin almış olduğu 'bu kararı hemen icraya koyarak cebri icra yoluyla toplam 52.985.80 TL. nafaka alacağının tahsis yoluna gittiğini, takibi yürüten Ankara 2. İcra Dairesinin talimatıyla Yunak İcra Memurluğunca serbest dişçilik faaliyetini yürüttüğü muayenehanesinde hastalarının önünde haciz icra edildiğini, borcu ödemediği takdirde hapis ile tazyik olunacağı söylenerek psikolojik baskıya alındığını, kullandığı otomobile ve babasının otomobiline yakalama şerhi konulduğu; yapılan icra takibine itiraz ettiğini, itirazı üzerine takibin durduğunu, bu defa eşinin İcra mahkemesinde itirazın kaldırılması ve icra inkar tazminatına hükmedilmesi için dava ikame ettiğini, icra mahkemesince; itirazın kaldırılmasına, nafaka alacağıyla ilgili takibin devamına ve takip konusu alacağın %40 oranında icra inkar tazminatına hükmedildiğini; Ankara 4

. Aile Mahkemesi hakimi Dursun Genel'in "tevil ve tefsire ihtiyaç göstermeyecek derecede açık ve kesin olan kanun hükmüne aykırı" karar vermesi sonucu, kişilik değerlerinin ağır biçimde zedelendiğini ileri sürerek; ilgili hakimin anılan yargısal faaliyetinden dolayı icra takibi tutan kadar (52.985.80 TL.) manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte Devlet'ten tahsiline karar verilmesini istemiş, dava dilekçesi ekinde sübut delillerini de sunmuştur.

Davalının savunması:

Davalı Hazine vekili, 09.09.2011 tarihinde verdiği cevabında; yargıcın, yasalara ve mevzuata uygun olarak mesleğinin gereğini yerine getirdiğini, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 573. maddesinde sayılan sorumluluk sebeplerinin bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Dava, 6110 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesi uyarınca, ilgili hakime res'en ihbar edilmiştir.

Hakim D, "ihbar olunan sıfatıyla" 19.10.2011 tarihinde yazılı beyanda bulunmuş; bu beyanın da; "kendisine tedbir talebiyle başvuran kadının dilekçesinde bir boşanma davası açıldığı yönünde açıklama bulunduğunu hatırlamadığını, nafakaların 30.07.2010 tarihinden itibaren başlatılmış olmasının, büyük bir olasılıkla kadının o tarihte kocasından fiilen ayrılarak Ankara'da bulunan anne ve babasının yanına sığınmış olduğu düşüncesine dayandığını, kaldı ki, daha önce Yunak'ta davacı tarafından bir boşanma davası açılmış olsa bile, kadının zoraki olarak sığındığı yer mahkemesinden bazı önlemlerin alınmasını istemesinin ve hakim tarafından da bazı önlemlerin alınmış olmasının yasaya aykırı bir durum sayılamayacağını, davacının icra takibine ve hacize maruz kalmasının ise tamamen bilgisi dışında olduğunu, tedbir nafakasının, bu mahiyeti itibarıyla esasa kaydedilerek görülmesi gerekli olan bir dava olarak düşünülmemesi gerektiğini, nihai karar niteliğine olmayan bu tedbirlerin değişen durumlara göre azaltılması veya kaldırılmasının mümkün olduğunu, nitekim boşanma davasına bakan Yunak Aile Mahkemesince bu nafakaların daha sonra itiraz üzerine belirli bir miktara indirildiğini, olayda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 573. maddesindeki sorumluluk sebeplerinin hiç birinin bulunmadığını" bildirmiş ve davanın reddini talep etmiştir. İhbar olunan hakimin davaya usulüne uygun bir katılma istemi olmamıştır.

Davacı dava dilekçesinde; Yunak'ta kendisi tarafından eşi aleyhine açılmış ve görülmekte olan bir boşanma davası varken; davanın devamı süresince, eşlerin barınmasına, geçimine, mallarının yönetimine ve çocukların bakım ve korunmasına ilişkin geçici önlemlerin, boşanma davasına bakan hakim tarafından alınması kanun hükmü iken, eşinin başvurusu üzerine Ankara 4. Aile Mahkemesi hakiminin görevli ve yetkili olmadığı halde, hiçbir araştırma ve inceleme yapmaksızın eşinin iddialarını esas alarak, duruşma dahi açmaksızın, evrak üzerinde eşi ve çocuğu için toplam 5000. TL. gibi yüksek bir nafakaya hükmetmesi ve üstelik bu nafakaları boşanma davasının açıldığı tarihten başlatmasının, kanuna aykırı olduğunu ileri sürdüğüne göre; tazminat talebinin, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 573. maddesinin (2.) bendinde yer alan sorumluluk sebebine dayandığı kabul edilmiştir. Bu madde gereğince; hakimin, tevil ve tefsire ihtiyaç göstermeyecek derecede açık ve kesin olan bir kanun hükmüne aykırı şekilde karar vermiş olması, Devletin tazminatla sorumlu tutulmasını gerektirmektedir.

Davacı tarafından, eşi aleyhine 30.7.2010 tarihinde "evlilik birliğinin temelinden sarsılması" sebebine dayanılarak Yunak Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinde 2010/218 esas sayılı boşanma davası açıldığı görülmektedir. Eşi Vildan tarafından da davacı aleyhinde Ankara 3. Aile Mahkemesinde 22.10.2010 tarihinde 2010/1452 esas sayılı bağımsız bir boşanma davası açılmış, her iki boşanma davası Yunak'ta birleştirilmiştir. Tarafların karşılıklı olarak açtıkları boşanma davalarından 13.04.2011 tarihinde feragat ettiklerini beyan etmeleri üzerine, aynı tarihte verilen kararla boşanma davaları feragat sebebiyle reddedilmiştir.