muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2940, Karar No: 2024/8911, Tarih: 11.12.2024

V. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı ...'nın tüm, davalı ... vekilinin diğer karar düzeltme itirazlarının 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile (3) numaralı bendin Dairemizin bozma ilamına (4.) bent olarak eklenmesine, Mahkeme kararının değişik bu gerekçe ile de BOZULMASINA, karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına ve 3506 sayılı Kanun ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun’un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 2.505,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalı ...'dan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, davacı TMSF harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Kanun ile değiştirilen 1086 sayılı kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 2.505,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacı TMSF'den alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde davalı ...'ye iadesine, 11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/798, Karar No: 2011/1375, Tarih: 29.09.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/798 E.  ,  2011/1375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2009

Davacı vekili müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işverence geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine karar verilmesini, çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer hakları ile işe başlatmama tazminatının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren, davacının tüm uyarılara rağmen  görevini yapmadığını ve   öğrenciler için  verilen erzakları eve götürürken  yakalandığını  ileri sürerek,  belirli süreli  iş sözleşmesinin sona  ermesiyle  iş aktinin sona erdiğini   bu nedenle  davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının   temizlik işinin bu davalıya ihale ile verilmesinden önce de aynı okulda 2007 yılından beri  çalıştığı iş sözleşmesinin,  belirsiz iş sözleşmesi olarak değerlendirilmesi gerektiği ve davacı hakkında tutulan tutanakların tek taraflı  ve her zaman düzenlenebilir tutanaklar olduğu,  iş aktinin feshini geçerli kılacak nitelikte bir davranışı bulunmadığı  gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı işveren tarafından temyiz edilmiştir

Taraflar arasında fesih tarihi itibariyle işverence otuz veya daha fazla işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığı ve dolayısıyla davacının iş güvencesi kapsamında kalıp kalmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesidir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. Maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak için otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerinde çalışmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan sayısı bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. İşçi sayısına ilişkin bu hüküm nispi emredici olduğundan, daha az işçi sayısını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Somut olayda  davacının Milli Eğitim Bakanlığına bağlı  ....Anaokulu’nda  temizlik işçisi olarak çalıştığı, okul idaresi  ile   18.9.2007-11.2.2008 tarihleri arasını kapsar şekilde belirli süreli iş sözleşmesini imzaladığı, temizlik işinin okul tarafından davalıya ihale ile verilmesi üzerine bu defa  davacı ile davalı işveren arasında    12.2.2008-30.8.2008 tarihleri arasını kapsayan iş sözleşmesinin imzalandığı, SGK dan getirtilen dönem ayı bordrosundan fesih tarihinde çalışan işçi sayısının 3 kişi olduğunun görüldüğü,  iş sözleşmesinin  davacının işyerindeki olumsuz davranışları da belirtilerek belirli süreli iş sözleşmesinin sona ermesi üzerine  sonlandığının iddia edildiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durumda  4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. Maddesinin birinci fıkrasında açıklandığı üzere işçinin  iş güvencesi hükümlerinden yararlanması için işyerinde otuz veya daha fazla işçi çalıştırılması gerektiği yönündeki  koşul  olayda gerçekleşmediği halde davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi   hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı ( 30.00  ) TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100.- TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 29.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/24225, Karar No: 2022/1546, Tarih: 08.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/24225 E.  ,  2022/1546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Sanık ... hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II) Sanık ... hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1- İş yerinin kişilerin devamlı veya geçici olarak ticari bir faaliyeti yürütmek amacını taşıyan yerler olduğu kabul edilmekte olup, tüm dosya içeriğine göre; suça konu yerin henüz iş yeri olarak kullanılmaya başlanmadığı ve faaliyette olmadığının anlaşılması karşısında;suça konu yerin ne suretle iş yeri olarak kabul edildiği denetime olanak sağlayacak şekilde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Tüm dosya içeriğine göre; sanık ...’in .... Demir Çelik Döküm Gıda Ltd. Şti adına, şirketin mülkiyetinde olan suça konu dükkanın da içinde olduğu işyerleri ile ilgili kiralama vb. işleri yapmakla yetkili olduğu, katılanın suça konu dükkanı 12/05/2014 tarihinde kiraladığı,

sözleşmenin başlangıç tarihinin 01/07/2014 olduğu, sözleşmede belirtildiği üzere kiracı olan katılanın belli ödemeler yapmak ve ayrıca bahsi geçen yerde yapılacak dekorasyon ve iç tesisata ilişkin dekorasyon projelerini sözleşmenin akdinden itibaren 30 gün içinde kiralayana sunmak mükellefiyetinde bulunduğu, 12/07/2014 tarihine kadar söz konusu edimlerin yerine getirilmediği, güvenlik görevlisinin bilgi vermesi üzerine suça konu yere birkısım tadilat malzemeleri konulduğunu öğrenen sanığın, kamera kayıtları ve tanık beyanı ile sabit olduğu üzere yedek anahtarla suça konu işyerine girdiği, içerideki malzemeleri güvenli yere taşıdığı ve sonrasında tanık beyanı ve olay yeri görgü tespit tutanağı ile tespit edildiği şekliyle dükkanın giriş kapısı kilit göbeğini kırıp yerinden çıkardığı somut olayda; taraflar arasında ki uyuşmazlık konusunun hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu gözetilmeden sanık hakkında beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 08/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13338, Karar No: 2013/14540, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/13338 E.  ,  2013/14540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı avukatın, ... 7. İcra Müdürlüğündeki 8.150,00 TL tutarındaki teminat miktarını kendisine vekaleten almasına rağmen, iade etmediğini, söz konusu miktarın tahsili için başlatmış olduğu icra takibine de itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ... İcra Müdürlüğünün yetkili icra müdürlüğü olmadığını, dava konusu teminatı, vekalet ücreti alacağına karşılık olarak tahsil ettiğini, davacıya herhangi bir borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, “takip konusu alacağın haksız iktisaptan kaynaklandığı, olayda Borçlar Kanununun 73. maddesinin uygulanamayacağı, dolayısıyla yetkili icra dairesinin davalının ikametgahının bulunduğu ... İcra Daireleri olduğu” kabul edilerek, takibin yetkili icra dairesinde yapılmamış olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. Sözleşmeden doğan uyuşmazlıklarda, aynı Kanunun 10. maddesi gereğince, sözleşmenin ifa edileceği yer icra müdürlüğünde veya mahkemesinde de icra takibi yapabilir veya dava açılabilir. Burada özel yetkiye ilişkin bir düzenleme söz konusu olup, davacı davasını genel yetkili mahkemede

açabileceği gibi, özel yetkili mahkemede de açabilir. Tarafların sözleşmenin ifa edileceği yer hakkında açık veya zımni isteklerinin anlaşılamadığı hallerde, sözleşmenin ifa edileceği yer, Borçlar Kanununun 73. maddesine göre belirlenir. Bu maddeye göre sözleşmeden doğan para borcu, aksi kararlaştırılmamışsa, alacaklının ödeme zamanındaki ikametgahında ödenir. Bu nedenle de alacaklı, bu para borcunun ödenmesi için kendi ikametgahında da takip veya dava açabilir.

açabileceği gibi, özel yetkili mahkemede de açabilir. Tarafların sözleşmenin ifa edileceği yer hakkında açık veya zımni isteklerinin anlaşılamadığı hallerde, sözleşmenin ifa edileceği yer, Borçlar Kanununun 73. maddesine göre belirlenir. Bu maddeye göre sözleşmeden doğan para borcu, aksi kararlaştırılmamışsa, alacaklının ödeme zamanındaki ikametgahında ödenir. Bu nedenle de alacaklı, bu para borcunun ödenmesi için kendi ikametgahında da takip veya dava açabilir.

Somut olayda davacı, kendisine ait teminatı aldığı halde iade etmeyen davalı avukata karşı, alacağının tahsili için ikametgahı olan ... İcra Müdürlüğünde takip başlatmış olup, takibe vaki itiraz üzerine de aynı yer mahkemesinde “itirazın iptali” istemiyle eldeki davayı açmıştır. Takip ve dava, vekalet sözleşmesinden kaynaklanan para alacağının tahsili istemine ilişkin olduğundan, az yukarda belirtilen özel yetkiye ilişkin düzenlemeler gereğince, alacaklının kendi ikametgahının bulunduğu yerde takip veya dava açabilmesi mümkündür. O halde takip yetkili icra müdürlüğünde yapıldığı gibi, dava da yetkili mahkemede açılmış olduğundan, mahkemece yetki itirazı reddedilerek, işin esasının incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir..

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, 30.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3383, Karar No: 2024/4466, Tarih: 07.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/3383 E.  ,  2024/4466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1617 E., 2023/1118 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elbistan İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/141 E., 2022/249 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı ... AŞ'nin özelleştirme tarihine kadar olan dönem için talepte bulunulduğu, özelleştirme tarihinden sonraki dönemin uyuşmazlık konusu olmadığı ve somut davada verilen hükmün temyiz kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik etkisinin olmadığı anlaşılmakla; kabul edilen ve temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19694, Karar No: 2015/23871, Tarih: 23.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/19694 E.  ,  2015/23871 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/235565

MAHKEMESİ : Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2013

NUMARASI : 2012/1881 (E) ve 2013/148 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre sair itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yazılı Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2008 karar ve 865-102 sayılı ilamındaki 2 yıl hapis cezasının tekerrüre esas olduğu, bu mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması gerekirken, hükümde tekerrüre esas alınan Bala Sulh Ceza Mahkemesinin 30.03.2012 tarih ve 40-64 sayılı ilamın karar ve kesinleşme tarihinin suçun işlendiği 25.09.2011 tarihinden sonra olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan;

Sanığın adli sicil kaydındaki tekerrüre esas alınan, Bala Sulh Ceza Mahkemesinin 30.03.2012 tarih ve 40-64 sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına ve 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesi gereğince Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2008 karar ve 865-102 sayılı ilamındaki 2 yıl hapis cezası nedeniyle mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, ancak, aleyhe bozma yasağı gözetilerek 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi uyarınca koşullu salıvermeye eklenecek sürenin belirlenmesi için Bala Sulh Ceza Mahkemesinin 30.03.2012 tarih ve 40-64 sayılı mahkumiyet kararının esas alınmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4136, Karar No: 2011/5068, Tarih: 07.09.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/4136 E.  ,  2011/5068 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 8-B/07/207270

MAHKEMESİ :BURSA) Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :29/05/2007 gün ve 97/196

SUÇ :kasten yaralamak,izinsiz silah taşımak

B.. Ö..'ü kasten yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık A.. G..'in yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (BURSA) Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29/05/2007 gün ve 97/196 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi uyarınca değiştirilen 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkartılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 07/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2871, Karar No: 2019/3546, Tarih: 30.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/2871 E.  ,  2019/3546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22128, Karar No: 2016/6818, Tarih: 05.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/22128 E.  ,  2016/6818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanıklar müdafinin duruşmalı inceleme isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanıklar ... ve ... 'e yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanıkların, birden fazla kişi ile birlikte kamu görevlisine görevi yaptırmamak için direnmiş olmasına karşın, TCK’nın 265/3. maddesi uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sanıklar ..., ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Sanık hakkında TCK'nın 125/4. uygulanması istemiyle kamu davası açılmadığı halde ek savunma hakkı tanınmadan bu madde gereğince cezanın artırılması suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

b- Doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi uygulanmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.