muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4517, Karar No: 2013/7021, Tarih: 29.04.2013

Hal böyle iken, yasa koyucu; toplu konutların maliyetini düşürmek ve sosyal devlet ilkesinin gereği olarak daha ucuz konut üretip konut açığını kapatmak için yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 2985 sayılı Toplu Konut Kanununa 5492 sayılı Kanunun 2. maddesiyle eklenen ek 9/2. maddesi ile bir istisna getirmiştir. Anılan maddenin 2. fıkrası; “Toplu Konut İdaresince yapılacak veya yaptırılacak her türlü alt yapı ve üst yapı inşaatlarıyla ilgili olarak 26.05.1981 tarihli Belediye Gelirleri Kanunu’nun ek 6. maddesinde yer alan bina inşaat harcı ve 84. maddesinin (1) ve (2) numaralı bentlerinde yer alan çeşitli harçlar kanunundaki tarifesinde belirtilen en az tutarlar üzerinden alınır. Bu harçlar dışında her ne olursa olsun hizmet karşılığı olsa dahi başka ücret veya bedel alınamaz” hükmünü içermekte olup, bu düzenleme ile alınması gereken bir kısım bedellerin asgari hadden alınması, bunun dışında kalanların ise hiç bir şekilde alınmaması ve böylelikle konut maliyetinin düşürülmesi amaçlanmaktadır. Ancak, bu düzenlemenin; sadece konutun üretilmesi, inşaat ve iskân aşamalarında alınması gereken bedelleri içerdiği de gözönünde tutulmalıdır. Zira, bu aşamalardan sonra toplu konut bölgelerinde, Belediyelerin veya Belediyeye bağlı kuruluşların altyapıyı ıslah etmesi, yeni alt yapı tesisleri yapması, mevcutları iyileştirmesi, konut alanı dışında olan tesis ve ilavelerini değiştirip yenilemesi ve ihtiyaca cevap verecek hale getirmesi, gelişen teknolojiyle paralel hizmetler yapması durumunda, gerek Belediye Gelirleri Kanununda, gerekse ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinde açıklanan bedelleri isteyebileceği kabul edilmelidir. Aksi halde, bu bölgede mülkiyet sahibi olanlara ayrıcalık tanınmış olur ki, bunu hukuk düzeninin koruması düşünülemez (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.06.2012 gün ve 2012/13-157 E. 2012/345 K., Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 31.5.2012 gün ve 2011/21139 E. 2012/14121 K., Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 06.12.2012 gün ve 2012/4090 E. 2012/9001 K. sayılı ilamları).

Yapılan bu açıklamalardan sonra, somut olaya dönüldüğünde; davacıya ait bağımsız bölümün yer aldığı 29086 ada 1 parsel (eski 16743 ada 1 parsel) sayılı taşınmazın öncesinde TBMM milletvekilleri lojmanları olarak kullanılmakta iken devredildiği Başbakanlık Toplu Konut İdaresinin (TOKİ) başvurusu üzerine Ankara Valiliğinin 03.08.2006 tarihli kararı ile “Toplu Konut Alanı” olarak ilan edildiği, bu aşamadan sonra TOKİ ile M... - A... adi ortaklığı arasında taşınmaz ile ilgili olarak 27.12.2006 tarihli “Arsa Satışı Karşılığı Gelir Paylaşımı Sözleşmesinin” imzalandığı (Bu sözleşmenin 21. maddesi uyarınca, adı geçen firma tarafından; su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarına ilişkin olarak, binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmının, yapı (inşaat) ruhsatı alımı sırasında davalı idareye ödendiği) ve TOKİ’nin taşınmazdaki mevcut payını 14.07.2010 tarihinde (arsa vasfı ile) M... - A... adi ortaklığına satış suretiyle temlik ettiği, davacının ise yüklenici M... - A... adi ortaklığından davaya konu bağımsız bölümü satın aldığı, dava dosyası ile aynı yer ve aynı konuya ilişkin olarak Dairemize gönderilen (ve 2013/1918 E. olarak kaydedilen) Ankara 4. Tüketici Mahkemesinin 2011/352 E. 2012/1283 K. sayılı dava dosyasında yer alan bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Şu durumda; davacıya ait bağımsız bölümün yer aldığı taşınmazın “Toplu Konut Alanı” olan vasfını, 27.12.2006 tarihli sözleşme ve akabinde tapu sicilinden yapılan temlik işlemi ile kaybettiği, başka bir ifadeyle taşınmaz üzerinde inşa edilmiş olan binaların, TOKİ tarafından yapılan veya yaptırılan binalar kapsamında bulunmadığı ve dolayısıyla 2985 sayılı Toplu Konut Kanununun ek 9/2. maddesinde ifadesini bulan istisnai halin, eldeki dava bakımından uygulanamayacağı bir gerçektir.

O halde, mahkemece; davalı idarece, davacıya ait taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı ispat edildiğinden; bilirkişi marifetiyle bu hizmetten yararlanan bağımsız bölümün ilk maliki olan davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bundan ayrı, istirdadı istenilen bedel hakkında davacı tarafça faiz talep edilmediği halde, hüküm altına alınan bedele ödeme tarihinden itibaren faiz yürütülmek suretiyle taleple bağlılık ilkesi ihlal edilmiş olması da doğru değildir (HMK md. 26).

Bundan ayrı, istirdadı istenilen bedel hakkında davacı tarafça faiz talep edilmediği halde, hüküm altına alınan bedele ödeme tarihinden itibaren faiz yürütülmek suretiyle taleple bağlılık ilkesi ihlal edilmiş olması da doğru değildir (HMK md. 26).

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nın 428. maddesi gereğince **(BOZULMASINA)** ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21483, Karar No: 2014/7237, Tarih: 07.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/21483 E.  ,  2014/7237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2012/698-2013/342

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılar vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hâkimi . .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; mirasbırakan A. C.çekişme konusu 4 adet mesken ve 1 adet dükkandan oluşan 1313 ada 11 parsel sayılı taşınmazın kayden maliki olduğu, mirasbırakan A. C.12.12.1998 tarihinde ölümü ile davacılar ve davalıların dava dışı kişiler ile birlikte mirasçı kaldıkları anlaşılmaktadır.

Davacılar, murislerine ait 1313 ada 11 parsel sayılı taşınmazı davalıların ikamet etmek suretiyle kullandıklarını, ihtara rağmen tahliye etmedikleri gibi paylarına düşen ecrimisil bedelini de ödemediklerini ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Davalılar ise, taşınmazda bulunan meskenlerden birinde mirasbırakanın eşi Ayşe'nin oturduğunu, diğer meskenleri ise kendilerinin ikamet etmek suretiyle kullandıklarını, taşınmazların kiraya verilmediğini ve intifadan men şartının gerçekleşmediğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Somut olaya gelince; çekişme konusu 1313 ada 11 parsel sayılı taşınmazın 4 adet mesken ve 1 adet dükkandan oluştuğu, meskenlerden birinde mirasbırakanın eşi Ayşe'nin, diğer üçünde davalıların ikamet ettiği, taşınmazda bulunan dükkanda ise kullanılmayan eşyaların bulunduğu ancak dükkanın davalıların tasarrufunda olduğu, bu kullanım biçimi dikkate alındığında davacıların taşınmazda kullanabilecekleri bir yerin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler ve olgular doğrultusunda, davalıların kullanımında olan meskenlerin kira geliri getiren yerlerden olduğu, bu gibi yerler açısından intifadan men koşulunun gerçekleşmesine gerek olmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi, halen davalıların tasarrufunda olduğu anlaşılan dükkan açısından ecrimisile hükmedilmemiş olması da doğru değildir.

Davacıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10070, Karar No: 2012/14893, Tarih: 13.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/10070 E.  ,  2012/14893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Mahkumiyet

06/11/2009 tarihli sanığın yokluğunda verilen hükmün usule aykırı olarak doğrudan Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ yapılmasının geçersiz olması nedeniyle sanık tarafından yapılan temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Yüklenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun takibi şikayete bağlı olup, şikayetçi vekilinin olayın gerçekleştiği 28.02.2007 tarihinden itibaren İİK'nun 347. maddesinde öngörülen hak düşürücü süreler geçtikten sonra 10.10.2008 günü şikayetçi olduğu gözetilmeden kamu davasının düşürülmesi yerine yargılamaya devamla mahkümiyet hükmü kurulması yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK.nun 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının süresinde şikayet koşulu gerçekleşmediğinden İİK'nun 347. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7331, Karar No: 2015/629, Tarih: 19.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/7331 E.  ,  2015/629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Antalya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun kararıyla kentsel ve 3. derece arkeolojik sit alanı kabul edilen bölge içerisinde kalan, ... ilçesi, ...beldesi, ... Kenti içi, 429 sayılı parsele, sanık tarafından izin alınmadan seyyar tente konulduğunun ve altına da 8 adet buzdolabı ile 2 adet dondurma tezgahı konularak satış ünitesi oluşturulduğunun tespit edilmesi üzerine, sanık hakkında soruşturmaya başlandığı, her ne kadar sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de, sanık verdiği ifadesinde, satış yapmak amacıyla koyduğu tente ve dolapların seyyar olduklarını ve sonradan davaya konu yerden kaldırdığını beyan ettiği, dosya kapsamında bulunan ... Kaymakamlığı Milli Emlak Müdürlüğü'nün 27.03.2013 tarihli yazısında da, davaya konu yerde sanığın bir işgalinin bulunmadığı, sadece ecrimisil bedeli ödeyerek seyyar büfe işleten ... isimli kişinin işgalinin bulunduğunun belirtildiği, tüm dosya kapsamından sanığın davaya konu yerde oluşturduğu satış ünitesinin seyyar olup sabit bir yapı niteliğinde olmadığı, ayrıca bu üniteyi de kaldırdığı, böylece sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı ve mahkemece sanık hakkında beraat kararı verilmesinde bir aykırılığın olmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10413, Karar No: 2023/12580, Tarih: 18.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/10413 E.  ,  2023/12580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/345 Esas, 2023/471 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Düzce 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.06.2022 Tarihli ve 2022/821 Esas, 2022/1064 Karar ... Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Kaleboğazı Mahallesi ... Sokak No:15 İskilip/Çorum olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İskilip Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.09.2023 Tarihli ve 2022/345 Esas, 2023/471 Karar ... Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Köyü 6. Sokak N:4A .../Düzce olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 ... ... Medenî Kanunu’nun (4721 ... Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 ... Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 ... Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 ... Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin .../Düzce olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Düzce 2. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 ... Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Düzce 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13923, Karar No: 2013/18285, Tarih: 08.10.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/13923 E.  ,  2013/18285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava ,davacının 19/10/2004-25/12/2006 tarih aralığında davalı işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacı ...'in... sicil nolu ... San. ve Tic. Ltd. Şti. adlı işyerinde 19.10.2004-25.12.2006 tarihleri arasındaki çalışmasının asgari ücret üzerinden sigortalı çalışma niteliğinde olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 15.10.2004 tarihinde davalı şirket, davacı ve davacının velisi arasında ... ... sözleşmesinin imzalandığı,18.10.1986 doğumlu davacının 15.10.2004 tarihli işe giriş bildirgesinin 100.Yıl Mesleki Eğitim Merkezi Müdürlüğü’nce Kurum’a bildirildiği ve bu tarih itibariyle sigortasının yapıldığı, bordro tanık beyanlarıyla da davacının talep tarih aralığında çırak olduğu,davalı şirket ile davacı arasında 26.12.2006 tarihinde belirsiz süreli iş sözleşmesinin imzalandığı, davalı işveren tarafından 26.12.2006-01.08.2007 ile 28.03.2009-30.04.2009 yılları arasında davacı çalışmalarının Kurum’a bildirildiği, 21.08.2007-21.11.2008 tarih arlığında davacının askerde olduğu anlaşılmaktadır.

506 sayılı yasa kapsamında sigortalı sayılabilmek için Yasanın 2. maddesinin öngördüğü koşulların gerçekleşmesi yeterli bulunmamaktadır. Sigortalılık niteliğinin kazanılması yolunda yasanın 3. maddesinde öngörülen kapsam dışı bırakılan kişilerden olunmaması gerekir. Yasada sayılan bu kişiler, görünürde sigortalılık koşulları taşımalarına karşın, 506 sayılı yasa sistemi dışında tutulmuşlardır. ... ise sadece belli sigorta kolları için kapsama alınabilirler. Yasal statüleri bunların uzun vadeli sigorta kollarından yararlanmasına engeldir.... sözleşmesi ile çalışılan süreler,kısa vadeli sigorta kollarına tabidir. Çırakların 506 sayılı yasanın 3-II/B maddesi uyarınca, uzun süreli sigorta kolları ile malullük,yaşlılık ve ölüm sigortaları hükümlerine tabi olmayacakları yasada açıkça belirtilmiştir. Bu nedenle, ... döneminin hizmet akdine dayalı geçen sürelerden bulunmadığı ve bu davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı yasanın 79/10 maddesine uygun düşmediği ortadadır. Mahkemece bu hususun gözardı edilerek sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10803, Karar No: 2021/7955, Tarih: 13.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/10803 E.  ,  2021/7955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştirilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 141/1 ve 143. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamında bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.05.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,13.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17392, Karar No: 2015/6344, Tarih: 20.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/17392 E.  ,  2015/6344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 380 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan buğday, karpuz ve domatesin sulu-kuru şartlarda 2011 ve 2012 yılları itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderlerini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvelinin ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nden,

2-Tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16601, Karar No: 2012/14247, Tarih: 06.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/16601 E.  ,  2012/14247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/1-3 maddeleri geregince

mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında karar tarihinin 10.03.2012 yerine 09.03.2010 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Kurucaşile Tarımsal Kalkınma Kooperatifi ortağı olan maktülün orman işletme şefliğinden aldığı orman emvalini kamyonuyla taşıdığı sırada, önünde seyreden diğer kamyonun kaza yerinden geçebilmiş olmasına karşın, maktülün virajı dar alarak uçuruma yakın mesafeden seyretmesi sonucu kamyonun mevcut ağırlığı ile zeminin kayması neticesinde uçuruma yuvarlanması olayında sanığa atfı kabil kusur bulunmadığı anlaşılmakla, hukuki durumun buna göre tayin ve takdirinin gerekmesi,

Kabule göre de:

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın ve mahhalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 06.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.