muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6158, Karar No: 2020/2442, Tarih: 03.06.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/6158 E.  ,  2020/2442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (mağdureler Nisanur ile Berranur'a yönelik)

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan (mağdure sayısınca) beraatine dair Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.04.2017 gün ve 2017/8 Esas, 2017/139 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak mağdure Berranur'a yönelik çocuğun cinsel istismarı ve mağdure Nisanur'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak sanığın çocuğun cinsel istismarı ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisi ile atılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 03.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24485, Karar No: 2010/6691, Tarih: 23.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/24485 E.  ,  2010/6691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/07/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14.00. TL onama harcının mahsubuna bakiye 3,15 TL. harcın temyiz edenden alınmasına, 23/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13122, Karar No: 2010/21252, Tarih: 13.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13122 E.  ,  2010/21252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın şehir görünüm haritasında mahalle cadde ve sokaklara göre durumu belirlenerek harita üzerinde konumu işaret ettirilerek gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5360, Karar No: 2024/2012, Tarih: 15.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/5360 E.  ,  2024/2012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/517 E., 2016/162 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanık hakkında silahla tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Tosya Cumhuriyet Başsavcılığının 22.10.2014 tarihli ve 2014/415 Esas No.lu iddianamesiyle; sanık hakkında, silahla tehdit ve yaralama suçlarından; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 86 ncı maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarının (a) bendi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi gereğince cezalandırılmaları amacıyla kamu davası açılmıştır.

B. Tosya Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2014/517 Esas, 2016/162 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında,

1. Silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2.Kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

1.Kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına,

2.Beraatine karar verilmesi gerektiğine,

3.Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın ikamette bulunduğu esnada, üvey oğlu olan mağdur ... ile tartıştığı, aralarında itiş kakış yaşandığı, bu esnada sanığın eşi olan mağdur ...'u tokat atmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, daha sonra sanığın ikametin mutfağında bulunan ancak ele geçirilemeyen bıçağı mağdur ...'ı tehdit etmek amacıyla eline aldığı, bu esnada mağdur ...'ın dışarıya çıktığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

3.Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın ikamette bulunduğu esnada, üvey oğlu olan mağdur ... ile tartıştığı, aralarında itiş kakış yaşandığı, bu esnada sanığın eşi olan mağdur ...'u tokat atmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, daha sonra sanığın ikametin mutfağında bulunan ancak ele geçirilemeyen bıçağı mağdur ...'ı tehdit etmek amacıyla eline aldığı, bu esnada mağdur ...'ın dışarıya çıktığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın atılı silahla tehdit ve kasten yaralama suçlarından eylemine uyan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi , 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 09.02.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tosya Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2014/517 Esas, 2016/162 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki suça yönelik kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

15.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4448, Karar No: 2014/5324, Tarih: 18.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/4448 E.  ,  2014/5324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ölüme Sebebiyet Verecek Şekilde Kasten Yaralamak, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılmak

HÜKÜM : ..., ... ve ... hakkında: Kastı Aşan Adam Öldürme suçundan beraatine.

..., ... Şanlı, ..., ... ve ... hakkında: 5237 Sayılı TCK'nun 109/2,109/3-a-b,29,62,53/1 maddeleri uyarınca; 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

... ve ... Şanlı hakkında: 5237 Sayılı TCK'nun 87/4,29,62,53/1,63,54/1 maddeleri uyarınca; 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

1- Sanık ... müdafii ile sanık ... müdafıinin yasal süresindeki temyiz istemlerinden sonra sanık ...’ın cezaevinden gönderdiği 27.05.2013; sanık ...’nın cezaevinden gönderdiği 27.05.2013 havale tarihli dilekçeleri ile dosyalarının onaylanmasını istedikleri anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 5.2.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onaylanması isteği, temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, müdafiılerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanık ...’ın “kasten yaralama sonucu ölüme neden olma”, “hürriyeti sınırlama”; sanık ...’nın “kasten yaralama sonucu ölüme neden olma”, “hürriyeti sınırlama”; sanık ...’nın “hürriyeti sınırlama”, sanık ...’nın “hürriyeti sınırlama” ve sanık ...’ın “hürriyeti sınırlama” suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ..., ... ve ...’ın “kasten yaralama sonucu ölüme neden olma” suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden yapılmıştır,

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın “kasten yaralama sonucu ölüme neden olma”, “hürriyeti sınırlama”; sanık ...’nın “kasten yaralama sonucu ölüme neden olma”, “hürriyeti sınırlama”; sanık ...’nın “hürriyeti sınırlama”, sanık ...’nın “hürriyeti sınırlama” ve sanık ...’ın “hürriyeti sınırlama” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ..., ... ve ...’ın “kasten yaralama sonucu ölüme neden olma” suçları yönünden, elde edilen delillerin sanıkların mahkumiyetine yeter derece ve nitelikte bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin bir sebebe dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının sanıklar ..., ... ve ...’ın da öldürmeye iştirak ettiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

a) Sanık ...’ın “hürriyeti sınırlama”; sanık ...’nın “hürriyeti sınırlama”; sanık ...’nın “hürriyeti sınırlama”, sanık ...’nın “hürriyeti sınırlama” ve sanık ...’ın “hürriyeti sınırlama” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ..., ... ve ...’ın “kasten yaralama sonucu ölüme neden olma” suçlarından kurulan beraat hükümlerinin, tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

b) Sanıklar ... ve ...'nın maktule karşı eylemleri nedeniyle kurulan hükümler yönünden,

Dosya kapsamına göre, sanıklar ..., ... ve ...’nın, sanık ...’ın dayı oğulları, sanık ...’nin ise amca oğlu oldukları, maktülün ise sanık ... ile önceden tanıştığı ve aralarında borç ilişkisine dayanan çekişmeler bulunduğu, olaydan bir gün önce maktülün, sanık ...’in bulunduğu bir ortamda gıyabında sanık ...’ın annesine hakaret ettiği, ...’in maktule tepki göstermesi ile aralarında ufak bir sürtüşmenin yaşandığı, ...’in bu olayı ...’a haber vermesi üzerine, tüm sanıkların bir araya gelerek maktüle bir gözdağı vermek istedikleri, bu minvalde, tüm sanıkların, ...’nın kullanmış olduğu otomobille, önceden kararlaştırılan yere gelerek, maktülü araçlarına aldıkları, araç içinde maktülün ... tarafından sorguya çekildiği, ancak maktülün inkar etmesi üzerine ortamın gerginleştiği, araçtan inmek isteyen maktülün sanıklar tarafından engellendiği, ayrıca ... ve ... tarafından da darp edildiği, tarafların ıssız bir bölgeye ulaşmalarının ardından, maktül ile birlikte otomobilden inen sanıklar ... ve ...’in bir anda bıçaklarını çekerek maktüle saldırdıkları, bu sırada ...’in ele geçirilemeyen bıçağıyla maktülün sağ kasık bölgesine bir kez vurduğu, bu darbenin maktulde yumuşak doku yaralanmasına neden olduğu, aynı anda ...’ın da bıçağıyla maktülün sağ diz arkası bölgesine iki kez vurduğu, bu darbelerden birinde, bıçağın ucunun sağ diz kapağı üst dış kısmından çıktığı ve o bölgede yer alan tüm damarları ve kas yapısını tam kat keserek, kanın çok kısa sürede tamamen boşalmasına neden olduğu, acilen hastaneye kaldırılan ve yolda kalbi duran maktülün, yapılan tüm müdahalelere rağmen hayatını kaybettiği olayda,

12 ile 16 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK’nun 86/1 maddesinin uygulanması sırasında, aynı Kanunun 61. maddesi uyarınca, suçun işleniş biçimi, suçta kullanılan silahın ve yaranın niteliği ve fiili hakimiyetleri altına aldıkları maktüle karşı eylemlerini birlikte gerçekleştiren sanıkların kasta dayalı kusurlarının ağırlığı gözünün de bulundurularak, sanıklara ayrı ayrı üst sınırdan temel ceza verilmesi yerine, temel ceza olarak yazılı biçimde her bir sanık için ayrı ayrı on ikişer yıl hapis cezası verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 18/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14037, Karar No: 2019/2817, Tarih: 15.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2014/14037 E.  ,  2019/2817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5116, Karar No: 2015/6587, Tarih: 04.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/5116 E.  ,  2015/6587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, mirasbırakan babası .....'nun maliki olduğu 6 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında “İtalyan tebaasından .... yazıldığını ileri sürerek, nüfus kayıtlarına uygun şekilde “Yunanistan tebaasından ...” olarak düzeltilmesini istemiştir.Davalı, davanın reddini savunmuştur.Davanın kabulüne dair verilen karar Dairece; “davacının mirasbırakanı “...'nun” ....'da doğduğu, Türk asıllı Yunanistan uyruklu olduğu, Türk nüfus kütüğünde kayıtlı bulunmadığı,...tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi taleplerinde; Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde belirtilen ve kütükte bulunması zorunlu olan kimlik bilgilerinden tapu malikinin adı ve soyadı, baba adı ile edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasına ilişkin yanlış yazılan bilgilerin düzeltilmesinin istenebileceği, dolayısıyla tapu malikinin tebasının düzeltilmesine karar verilemeyeceği,...Öte yandan, asıl olanın nüfus kayıtları olup, tapu kayıtlarındaki kimlik bilgilerinin nüfus kayıtları esas alınarak düzeltilebileceği, kimlik bilgilerinin de yalnızca nüfus kaydına göre düzeltilebileceğinden o kişinin öncelikle Türk nüfus kütüğünde kayıtlı olması gerektiği, nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de, bu gibi durumlarda tapu malikinin davacının ileri sürdüğü kişi ile aynı şahıs olduğunun kanıtlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmesi gerektiği;... dava konusu taşınmaz bakımından tapu kayıt maliki “İtalyan tebasından ...” ile davacının murisinin aynı kişi olduğunun tespitine yönünde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde düzeltim kararı verilmiş olmasının isabetsiz olduğu” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulü ile taşınmaz maliki İtalyan tebaasından ... ile davacının murisi ....'nun (... tebaasından) aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

..

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 04.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4325, Karar No: 2019/5795, Tarih: 10.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4325 E.  ,  2019/5795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada...Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Kısıtlı ... yaş küçüklüğü nedeniyle kısıtlanarak kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 26.06.2018 tarihli dilekçesi ile kısıtlının ...’ya taşındığını belirterek kısıtlının yerleşim yerini değiştirmek için izin verilmesini talep etmiş, mahkemenin 03.08.2018 tarihli ek kararı ile kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

...Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yeri adresinin “... olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Vasinin talebi üzerine kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine izin verilmişse de dosya kapsamından, kısıtlının halen “... adresinde ikamet ettiğinin anlaşılması nedeniyle vesayet dosyasının takibinde.... Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince .... Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.