muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/690, Karar No: 2019/3081, Tarih: 17.04.2019

Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının tanınmış markasının "BOLÇİ" ibareli marka olduğunu, başvuru markaları ile davacının tanınmış markası arasında iltibasın oluşmayacağını, davacının itiraza dayanak tescilli markalarının da hükümden düştüğünü, davacının önceye dayalı hakkının da bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iki ayrı marka başvurusundaki ibarelerinin soyut ayırt etme yönünün bulunduğu, çizimle görüntülenebileceği, baskı yoluyla da yayımlanabileceği, ancak anılan ibarelerin ortalama düzeydeki tüketici kitlesi tarafından görsel, anlamsal ve fonetik olarak, tescili talep edilen 30. sınıftaki "Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. .... Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler." emtiası bakımından herkesin kullanımına açık, şekerli ve tatlı ürünleri, pastacılık mamüllerini üreten veya satan kişileri ifade eden ibareler olduğundan, tanımlayıcı nitelikte bulunduğu, dolayısıyla somut ayırt ediciliğinin, belirtilen mallar yönünden bulunmadığı, "Bolu kurabiyesi" isminin de Bolu'ya özgü bir kurabiye çeşidi olduğu, bu nedenle 556 sayılı KHK.'nın 7/1-c maddesi koşulu açısından mutlak ret sebebinin oluştuğu, davalının "Bolulu Tatlıcım" ve "Bolulu Kurabiyecim" ibareli marka başvurularıyla davacının "BOLU ÇİKOLATASI" ibareli müddet sayılan markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerliğin bulunmadığı, dolayısıyla 556 sayılı KHK.'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas koşulunun oluşmadığı, davacının "Bolulu Tatlıcım" ve "Bolulu Kurabiyecim" ibareleri üzerinde önceye dayalı hak iddialarının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, dava konusu YİDK kararlarının 30. sınıftaki "Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. .... Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler." emtiası yönünden iptaline, dava konusu markaların da anılan emtia yönünden hükümsüzlüğüne, sicilden terkin edilmesine, diğer kısımlar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı taraf vekillerince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Karara karşı taraf vekillerince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda aşağıda açıklanan hususlar dışında bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre davacı tarafça yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından davacı vekilinin temyiz itirazları reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı ... ve davalı TPMK vekillerinin temyiz itirazlarına gelince; davacı tarafça, dava konusu yapılan istemlerden birisi de davalı ... tarafından yapılan 2013/98068 sayılı "Bolulu Tatlıcım + şekil" ve 2013/98066 sayılı "Bolulu Kurabiyecim + şekil" ibareli 30. sınıf emtiayı kapsayan marka başvurularına karşı davacı tarafça yapılan itirazların, diğer davalı kurum tarafından reddedildiği YİDK kararlarının, 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesi uyarınca iptaline ve markaların tescili halinde hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Mahkemece, yukarıda yazılı gerekçeyle işbu istemin kısmen kabulüne ve YİDK kararlarının "Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar, şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler" yönünden iptaline, markaların da aynı mallar yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiştir. Dairemiz 26.11.1999 gün 1999/5790 E. 1999/9590 K. sayılı ilamında da belirtildiği üzere coğrafi yer adları tek başına 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesi uyarınca tescil engeli teşkil etmemekte olup, ancak belirli mal veya hizmet yönünden meşhur olan yer adları anılan madde hükmü uyarınca tescil engeli oluşturacaktır. Mahkemece, fiili hizmet sınıfından bir uzmanın yer bulunmadığı bilirkişi heyetinden alınan rapor uyarınca anılan mallar yönünden kurum kararlarının iptaline ve markaların hükümsüzlüğüne karar verilmiştir. Ancak Bolu İlinin anılan mallar bakımından meşhur olup olmadığı hususunda aralarında fiili hizmet sınıfında bir uzmanın da bulunduğu bir heyetten denetime elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ... ve davalı TPMK vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 17/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13780, Karar No: 2024/16028, Tarih: 11.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13780 E.  ,  2024/16028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Kurumu (İŞKUR) aracılığı ile ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi ... Onkoloji Ek Binasında 05.06.2020 tarihinde sürekli işçi olarak çalışmaya başladığını, ardından 13.06.2022 tarihinde Çiğli Eğitim ve Araştırma Hastanesine tayin olduğunu, lise mezunu olan davacının hasta kayıt kabul elemanı yetiştirme kursunu bitirdiğini, Arapça bildiğini, bu hastanelerde veri giriş elemanı ve sekreter olarak çalıştığını, 2021 yılı Kasım ayına kadar vasıflı işlerde çalıştığını, 2021 yılı Kasım ayında sözlü görevlendirme ile temizlik işine verildiğini, bunun üzerine davacının İdareye dilekçe verdiğini ve bu görevlendirmeye itiraz ettiğini, davacının dilekçesine kadrosunun temizlikçi olduğundan bahisle ret kararı verildiğini, çalışma koşullarında davalı İdare tarafından tek taraflı olarak esaslı değişikliğe gidildiğini, toplu iş sözleşmesinin 29 uncu maddesinde yer verilen açık hüküm gereğince vasıfsız işlerde çalıştırılamayacağını, bu nedenle yapılan görevlendirmenin açıkça toplu iş sözleşmesine aykırılık teşkil ettiğini iddia ederek yapılan görevlendirmenin tedbiren durdurulması ile davacının vasıfsız işte çalıştırılamayacağına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 05.06.2020 tarihinde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile temizlik personeli olarak işçi kadrosunda çalışmaya başladığını, İdarenin ihtiyaç duyması nedeniyle davacının geçici olarak veri hazırlama ve kontrol işletmeni olarak görevlendirildiğini, daha sonra görevlendirmenin sona erdiğini, davacının temizlikçi olarak çalışmasına devam ettiğini, davacı iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.11.2023 tarihli kararı ile; davacının davalı Bakanlık işyerinde 05.06.2020 tarihinden itibaren işçi kadrosunda çalıştığı, davacının 01.07.2020 tarihinden itibaren ... Sendikası üyesi olduğu, Türk Ağır Sanayii ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenler Sendikası (...) ile ... Sendikası arasında imzalanan 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli ve 08.09.2021 imza tarihli işletme toplu iş sözleşmesinin "Görev Bölümü" başlıklı 29 uncu maddesinde “Vasıfsız işçi kadrosunda bulunmakla beraber, bir yıl süreyle vasıflı işçiler tarafından yapılması gereken bir işte çalışmış olanlar bu sürenin sonunda vasıfsız bir işte çalıştırılamazlar" hükmünün düzenlendiği, dinlenen tanık beyanları ve dosya kapsamından davacının her ne kadar temizlik personeli pozisyonunda işe başlamış gibi gözükse de işe giriş tarihinden itibaren veri giriş elemanı/sekreter olarak çalıştığı, söz konusu işin vasıflı işlerden olduğu gerekçesiyle davacının toplu iş sözleşmesinin 29 uncu maddesi gereğince vasıfsız işlerde çalıştırılamayacağının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesinin 06.03.2024 tarihli kararıyla, dinlenen tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından davacının her ne kadar temizlik personeli kadrosunda işe başlamış gibi gözükse de işe giriş tarihinden itibaren fiilen veri giriş personeli/sekreter olarak çalıştığı, söz konusu işin vasıflı işlerden olduğu, toplu iş sözleşmesinin 29 uncu maddesinde açıkça vasıfsız kadrosunda yer alan bir işçinin vasıflı kadroda bir yıl süreyle çalışmış olması hâlinde tekrar vasıfsız olarak çalıştırılamayacağının düzenlendiği, davacının vasıflı işte çalışma süresinin de toplu iş sözleşmesinde belirtilen bir yıllık süreden fazla olduğu, işçinin hangi işyerinde ve hangi işte çalışacağı konusundaki yönetim hakkının işverene ait olduğu, işvereni bu konuda değişiklik yapmaya zorlayacak ve yönetim hakkına müdahalede bulunulmasını gerektirecek bir hükmün mevzuatımızda bulunmadığı hususları da dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesi kararının isabetli olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 26.06.2024 tarihli kararı ile; davacının, toplu iş sözleşmesinin 29 uncu maddesinin (d) bendi kapsamında bir yıl süreyle vasıflı işçiler tarafından yapılması gereken bir işte çalışmış olduğunu yöntemince ispatlayamadığından davanın reddi yerine kabulünün hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

2. Dairemizin 26.06.2024 tarihli kararı ile; davacının, toplu iş sözleşmesinin 29 uncu maddesinin (d) bendi kapsamında bir yıl süreyle vasıflı işçiler tarafından yapılması gereken bir işte çalışmış olduğunu yöntemince ispatlayamadığından davanın reddi yerine kabulünün hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı doğrultusunda davacının bir yıl süreyle vasıflı işçiler tarafından yapılması gereken bir işte çalışmış olduğunu yöntemince ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin temizlik görevlisi olarak çalışmadığının sadece tanık beyanları değil dosya kapsamındaki belgelerle de sabit olduğunu, davacının hasta kaydı yaptığına ilişkin evrakları dosya kapsamına sunduklarını, davacının sendika üyesi olduğunu ve toplu iş sözleşmesi gereğince vasıfsız bir işte çalıştırılmasının mümkün olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının toplu iş sözleşmesinin 29 uncu maddesinin (d) bendi kapsamında vasıfsız bir işte çalıştırılmasının mümkün olup olmadığının tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9957, Karar No: 2022/4331, Tarih: 02.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/9957 E.  ,  2022/4331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/05/2018 tarih, 2018/278 Esas, 2018/540 Karar sayılı mahkumiyet kararının kaldırılması ile; 2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-2.cümle, TCK’ nın 62/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin, Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/05/2018 tarih, 2018/278 Esas, 2018/540 Karar sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusu sonucu, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, mahkumiyet kararının kaldırılarak sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/03/2015 tarih, 2010/310 Esas, 2015/364 Karar sayılı kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmesi ile zamanaşımı süresinin 2 yıl 1 ay 20 gün durduğu göz önüne alındığında, suç tarihi itibariyle dava zamanaşımı süresinin henüz dolmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

04/05/2010 tarihinde Akkoyunlu köyü, Eğercili mevkiinde kazı yapıldığı ihbarı üzerine kolluk ekipleri tarafından olay yerine intikal edildiği, yol kenarındaki yıkık metruk binanın etrafından kazma seslerinin geldiği, yapılan kontrolde metruk binanın sınırında yaklaşık 3 metre derinliğinde, 2 metre genişliğinde kazı çukurunun ve etrafında çukurdan çıkarılmış çamurların olduğunun tespit edildiği, binanın etrafında yapılan kontrolde sanık ... ve temyiz dışı sanıklar İbrahim, Zeynel, Ali İhsan ve Ali’nin otların ve ağaçların arasında saklanır halde yakalandıkları, sanığın ve yakalanan diğer sanıkların çizmelerinin çamurlu olduğunun tespit edildiği, kazılan yerin etrafında kazı yapmaya yarar kazma, kürek, kova, el feneri gibi malzemelerin ele geçirildiği, sanık ...’nın kollukta müdafii huzurunda verdiği ifadesinde ve duruşmadaki savunmasında üzerine atılı suçu ikrar ettiği anlaşılan dosya kapsamında; sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanunun 74/1-2. maddesindeki, 2863 sayılı Kanun kapsamında kalmayan alanda izinsiz kazı yapma suçunu oluşturduğu sabit olmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 51. maddesinin uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması gerektiği nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği, dosya içeriğine göre; ihbara konu 1740 TL kesin nitelikte adli para cezasına ilişkin ilam dışında sabıkası olmayan, TCK'nın 62. maddesi gereğince cezasında indirim yapılan, lehe hükümlerin uygulanması talebi bulunan sanık hakkında yetersiz gerekçe ile TCK’nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 14/01/2020 tarihli, 2019/3473 Esas, 2020/80 Karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA; bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/2. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 02/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4794, Karar No: 2013/10544, Tarih: 06.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/4794 E.  ,  2013/10544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında akaryakıt istasyonu bayilik sözleşmesi imzalandığını, davalının sözleşme çerçevesinde müvekkili tarafından üretilen ve dağıtılan beyaz ürün cinsi akaryakıt için her yıl en az 800 m3/yıl ile 750 kg/yıl madeni yağ ve müstahzarlarını satmayı kabul ve taahhüt ettiğini, sözleşmenin 7. maddesinde fesih hallerinin sayıldığını ve fesih durumunda ceza-i şart olarak bayinin satışını taahhüt ettiği miktar üzerinden akaryakıtta 50 Dolar/ton/yıl, madeni yağda 250 dolar/ton/yıl ödemeyi taahhüt ettiğini, davalının müvekkilinden almayı taahhüt ettiği akaryakıt ve madeni yağ miktarının çok altında alım yaptığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak 10.000,00 TL ceza-i şart alacağının reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkili arasında yapılan bayilik sözleşmesinin süresinin 10 yıl olduğunu, Rekabet Kurulunca bu sürenin 5 yıla indirildiğini, müvekkilinin hedefe uygun mal pazarladıklarını Rekabet Kurulunca süre 5 yıla düşürülmeseydi hedefe ulaşılacağını, sözleşmeye uygun davranmalarına rağmen mücbir sebepten dolayı 10 yıl çalışamadıklarını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre taraflar arasında 01/10/2004 tarihinde 10 yıl süreli sözleşme düzenlendiği, 29/06/2010 tarihli davalı ihtarı ile sözleşmenin feshedildiği, davalının her yıl itibariyle almayı ve satmayı taahhüt ettiği miktarın altında ürün alımında bulunduğu, bu nedenle sözleşmenin 7. maddesine göre davacının ceza-i şart isteminin yerinde olduğu, gerekçesiyle taleple bağlı kalınarak davacının davasının kabulü ile 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi yürütülmek suretiyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 06.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/484, Karar No: 2015/11223, Tarih: 25.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/484 E.  ,  2015/11223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2013/74-2014/40

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı N.. B.. vd. vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday ve fiğ dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2013 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.