muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/405, Karar No: 2020/949, Tarih: 25.11.2020

55. Bu durum yukarıda tarif edilen hukuki belirlilik ve hukuki güvenlik ilkelerine de aykırıdır.

56. Nitekim Anayasa Mahkemesi de süre tutum dilekçesi sonrası gerekçeli kararın tebliğinden itibaren istinaf nedenlerinin süresi içinde bildirilmemesi durumunda Kanun yoluna başvurma iradesini ortaya koyan süre tutum dilekçesinin ilgili yargı yerine verilmesinden sonra bu dilekçenin kişinin iradesine bırakılmadan belirli bir süre içinde verilmesi gerektiği şeklinde derece mahkemeleri yorumunun aşırı şekilci (katı) olmadığı gibi mahkemeye erişimi aşırı derece zorlaştırmadığı ya da imkânsız hâle getirmediğini belirterek Anayasa'nın 36. maddesinde güvence altına alınan mahkemeye erişim hakkının ihlal edilmediği sonucuna ulaşmıştır (Anayasa Mahkemesinin 29.04.2018 tarih 2017/29989 başvuru numaralı, 14.6.2018-30451 R.G. tarih ve sayılı kararı).

57. Somut olaya gelince; İlk derece mahkemesince asıl ve birleşen dava hakkında 27.12.2016 tarihinde karar verildikten sonra davacılar vekilince süresinde gerekçeli istinaf dilekçesi ile istinaf yoluna başvurulduğu, davalı YEDAŞ vekilinin ise kararın tefhiminden sonra 02.01.2017 tarihinde süre tutum dilekçesi verdiği, aynı gün istinaf karar harcı ile istinaf kanun yoluna başvurma harcını yatırdığı, gerekçeli kararın 17.01.2017 tarihinde tebliğinden itibaren ise sekiz günlük süre içinde gerekçeli istinaf dilekçesi vermediği, istinaf nedenlerini belirtir dilekçeyi 31.01.2017 tarihinde 8 günlük süre geçtikten sonra ibraz ettiği, Bölge Adliye Mahkemesince davalı YEDAŞ vekilinin istinaf nedenlerini süresi içinde bildirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 355. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararında kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı yönünde inceleme yapılarak istinaf başvurusunun reddedildiği görülmüştür.

58. Şu durumda yukarıda yapılan açıklamalar ile somut olaya ilişkin maddi ve hukuki olgulara göre; İlk derece mahkemesi kararında hükme ilişkin tüm hususların gerekçeli karar ile birlikte açıklanmış olduğu, istinaf yoluna başvuru süresinin gerekçeli kararın tebliğ tarihinden itibaren başladığı, davalı YEDAŞ vekilinin hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5521 sayılı Kanun’daki gerekçeli kararın tebliğinden itibaren sekiz günlük sürede istinaf nedenlerini belirtir dilekçe vermediği dikkate alındığında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davalı vekilinin süresinden sonra sunduğu gerekçeli istinaf dilekçesine değer verilmeyerek HMK’nın 355. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı yönünden incelenmesi gerektiği belirtilerek verilen direnme kararının usul ve yasaya uygun olduğu sonucuna varılmıştır.

59. Ne var ki, Özel Dairenin İstinaf Mahkemesi kararını istinaf yoluna başvuru süresi yönünden inceleyerek bozma kararı verdiği, ancak davacı vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazlarının ve davalı YEDAŞ vekilinin temyiz itirazlarının kamu düzeni yönünden incelenmediği tespit edilmiş olup bu nedenle dosyanın bu hususlara yönelik inceleme yapılmak üzere Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Direnme uygun bulunduğundan davacılar vekilinin işin esasına ilişkin temyiz itirazlarının ve davalı YEDAŞ vekilinin ise temyiz itirazlarının kamu düzenine yönelik olarak incelenmesi için dosyanın 10. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 25.11.2020 gününde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12323, Karar No: 2021/4943, Tarih: 16.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/12323 E.  ,  2021/4943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Hüküm : TCK'nın 89/4, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Olay tarihinde gündüz vakti, yerleşim yerinde sanık ..., idaresindeki otomobil ile seyir halindeyken kavşağa geldiğinde seyir yönüne göre sağ taraftan gelen sanık ... idaresindeki kamyonet ile çarpışması sonucu kaldırımın dar olması ve kaldırımın üzerinde bulunan elektrik direği nedeniyle yol kenarında yürümekte olan katılanlara çarpması neticesinde yayalardan ikisi basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde, bir kişi hayati tehlike geçirecek ve ağır 4 kemik kırığı oluşacak şekilde, sanık ...'in aracındaki iki yolcunun ise basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralandığı; trafik bilirkişi raporu ile sanık ...’in asli kusurlu, sanık ...’in tali kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği tespit ve kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların kusura,eksik incelemeye, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine,katılan vekilinin ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9811, Karar No: 2016/8524, Tarih: 04.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9811 E.  ,  2016/8524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52/2 ve 53. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın sanığın sahibi olduğu Küre Mühendislik isimli işyerinde çalışırken iş akdinin feshedildiği, ayrılışı sırasında sanık tarafından tazminat alacağı olarak 5.000 TL bedelli, 22/07/2010 tanzim, 30/08/2010 ödeme tarihli senet verildiği, sonrasında katılanın senette alacaklı ve borçlu olarak sanığın adının yazması nedeniyle geçerli bir senet olmadığını farkettiği, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın suça konu senede alacaklı ve borçlu isimlerinin aynı yazılmasının sehven yapılan bir hata olduğuna ilişkin savunması, katılanın senedi denetim imkanı olup yapacağı basit bir inceleme ile durumu fark edebilecek iken senede bakmadığı, alacaklı ve borçlu kısmında aynı kişi isminin yazılı olmasının hile teşkil etmeyen eylem niteliğinde kaldığı anlaşılmakla, unsurları itibariyle oluşmayan dolandırıcılık suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Hükmün tefhim edildiği oturumda hazır bulunan sanık müdafiine son söz tanınmamak suretiyle duruşmaya son verilerek 5271 Sayılı CMK'nun 216. maddesine aykırı davranılması,

A-) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

B-) Sanığın sabıkasının bulunmaması ve sanık müdafiinin son celse sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmiş olması karşısında; hükümde sanığın sabıkası olduğundan bahisle hakkında TCK'nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanmamasına karar verilerek hatalı değerlendirme yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/10/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18467, Karar No: 2014/6442, Tarih: 02.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18467 E.  ,  2014/6442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 31/10/2013 tarih ve 2013/320-2013/101 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, şirketin 2007 yılı olağan genel kurul toplantısında şirket sermayesinin 1.250.000 TL’den 2.500.000 TL’ye çıkarılmasına karar verildiğini, kararın Ticaret Sicil Gazetesi'nin 19.08.2008 tarihli sayısında ilan edildiğini, artırılan 1.237.500 TL’lik kısmın ortaklarca ödenmediğini, davalının, ödenmeyen 25.000 TL sermaye borcu bulunduğunu, bu alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, davalının icra takibine vaki itirazının iptaline ve davacı yararına alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatına hükmedilerek, davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirketin iflasına karar verilmekle müvekkilinin sermaye artırma taahhüdünün sona erdiğini, şikayet yoluna başvurmaları neticesinde, İflas İdaresi'nin sermaye artışı sebebiyle yaptığı işlemin iptal edildiğini, temerrüt söz konusu olmadığı için temerrüt faizi istenemeyeceğini savunarak, davanın reddine ve davalı yararına kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, dosya kapsamına göre; davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2265, Karar No: 2021/9246, Tarih: 26.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/2265 E.  ,  2021/9246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1)Sanık hakkında ''2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını, halde yaş meyve sebze komisyonculuğu yaptığını ve ürünlerin kendisine çiftçi belgesi ve sevk irsaliyeleri ile teslim edildiğini, bunların sahteliğini bilmesinin mümkün olmadığını beyan etmesi, davanın dayanağını oluşturan vergi tekniği raporunda sanığın faaliyetinin gerçek olduğunun ancak haklarında ilgili yılda sahte belge düzenleme eyleminden inceleme bulunan...isimli mükelleflere düzenlediği faturaların sahte olduğunun ve incelenen sevk irsaliyeleri ve çiftçi belgelerinde alışı yapılan malın miktarı ve cinsi tam olarak tespit edilemediğinden alış-satışları için tam bir kaydi envanter oluşturulamadığının belirtilmesi, vergi tekniği raporunda belirtilen sahte olarak düzenlenen fatura miktarı ile gerekçeli kararda sahte olduğu kabul edilen faturalara ilişkin miktarlar arasında çelişki bulunması ve sanığın temyiz dilekçesine ek olarak 2009 yılı ticari faaliyetiyle ilgili olarak konsinye satış miktarını ve buna ilişkin vergi miktarını gösterir belge ibraz ettiğinin anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a) Anılan mükelleflerin bu faturaları kullanıp kullanmadığının ve haklarında 'sahte fatura kullanma' suçundan karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında 'sahte fatura kullanma' suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Ankara Merkez Hal Yönetiminde suça konu tarihlerde sanığın şirketine gelen ve şirket tarafından satılarak halden gönderilen malların bilgi ve belgeleri istenerek dosyadaki faturalarla uyumlu olup olmadığının belirlenmesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı,

2)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 26.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13266, Karar No: 2021/864, Tarih: 25.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/13266 E.  ,  2021/864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 14/05/2015 yerine 10/08/2015 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 31/2, maddelerinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının, 10/12/2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 25/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3314, Karar No: 2016/6758, Tarih: 05.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/3314 E.  ,  2016/6758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Düşme

1- Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında vefat nedeniyle; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında zamanaşımı nedeniyle kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'a yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar ..., ..., ... ve ...'ün UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneklerine göre, hükümden önce vefat ettikleri ve kamu davasının düşürülmesi gerektiği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- ..., ..., ..., ... hakkında kurulan zamanaşımı nedeniyle düşme hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanık ...'nın hükümden sonra 24.10.2015, sanık ...'in hükümden sonra 17.07.2015, sanık ...'nın hükümden sonra 18.08.2014, sanık ...'ın ise hükümden sonra 03.06.2014 tarihinde vefat ettikleri belirlendiğinden kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31604, Karar No: 2016/2506, Tarih: 29.03.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/31604 E.  ,  2016/2506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Sanığın hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildiği takdirde, kendi altsoyu üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluğunun sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140- 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi haklan kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

2-)Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

2-)Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm ile sanıktan 480.-TL müdafi ücreti alınmasına ilişkin bölümün çıkarılarak TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümün yerine, "Sanığın, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1.maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1.maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamasına" cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/29151, Karar No: 2012/13259, Tarih: 19.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/29151 E.  ,  2012/13259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

12.07.2008 vade tarihli 5.250,00 TL miktarlı bonoya dayalı olarak, senet lehtarı Mehmet Baysal tarafından keşideci Levent Şanlı hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla 10 örnek icra takibi yapılmaktadır.

Borçlu takipten sonra gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle icranın geri bırakılması isteği ile icra mahkemesine başvurmuş, mahkemece 6 aylık sürenin dolduğundan bahisle itirazın kabülne karar verilmiştir. Takibin lehdar tarafından keşideci hakkında yapıldığı, dayanak belgenin çek değil bono olduğu, zamanaşımının TTK'nun 661. maddesine göre 3 yıllık süreye tabi bulunduğu ve bu sürenin henüz geçmediği dikkate alınarak istemin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9744, Karar No: 2011/12891, Tarih: 30.11.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/9744 E.  ,  2011/12891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 25.03.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Yasanın 322.maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 30.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/188, Karar No: 2022/19199, Tarih: 19.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/188 E.  ,  2022/19199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın cezaevine girişi esnasında yapılan üst aramasında suça konu maddenin ele geçirildiğinin belirtilmesi nedeniyle, suça konu maddenin ele geçirildiği yerin ceza infaz kurumları sınırları içerisinde olup olmadığının tutanak mümzileri de dinlenmek suretiyle tespitinden sonra sanığın eyleminin TCK'nın 35. maddesi kapsamında teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığı tartışılmadan karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.