muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18597, Karar No: 2014/22229, Tarih: 03.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/18597 E.  ,  2014/22229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 27/03/2002-08/12/2009 tarihleri arası çalışmasının sigortalılık hizmet süresi olarak tespiti ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece hizmet süresinin tespitine ilişkin talebin kısmen kabulü ile, davacının kuruma bildirilen çalışmaları dışında davalı işyerinde 27/03/2002-30/09/2002 tarihleri arasında asgari ücretin 1/3 oranında; 01/10/2002-11/11/2009 tarihleri arasında 08/10/2003-08/01/2005 tarihlerindeki askerlik süresi hariç olmak üzere asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davvcının 1.10.1999-30.9.2002 tarihleri arasında Mesleki Eğitim Merkezi Müdürlüğü bünyesinde çırak öğrenci olduğu, bu dönemde SSK'ya ait (İş Kazaları ve Meslek Hastalığı Sigortası Primi -Çıraklık Sigortası Primi)nin 3308 Sayılı Çıraklık ve Meslek Eğitimi Kanunu gereğince M.E.B. Sağlanan ödenekle karşılandığı anlaşılmaktadır.

506 sayılı yasa kapsamında sigortalı sayılabilmek için Yasanın 2. maddesinin öngördüğü koşulların gerçekleşmesi yeterli bulunmamaktadır. Sigortalılık niteliğinin kazanılması yolunda ;yasanın 3. maddesinde öngörülen kapsam dışı bırakılan kişilerden olunmaması gerekir. Yasada sayılan bu kişiler, görünürde sigortalılık koşulları taşımalarına karşın, 506 sayılı yasa sistemi dışında tutulmuşlardır. Çıraklar ise sadece belli sigorta kolları için kapsama alınabilirler. Yasal statüleri bunların uzun vadeli sigorta kollarından yararlanmasına engeldir.

Çıraklık sözleşmesi ile çalışılan süreler, kısa vadeli sigorta kollarına tabidir. Çırakların 506 sayılı yasanın 3-II/B maddesi uyarınca, uzun süreli sigorta kolları ile malullük,yaşlılık ve ölüm sigortaları hükümlerine tabi olmayacakları yasada açıkça belirtilmiştir. Bu nedenle, çıraklık döneminin hizmet akdine dayalı geçen sürelerden bulunmadığı ve bu davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı yasanın 79/10 maddesine uygun düşmediği ortadadır. Mahkemece bu hususun gözardı edilerek sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin silinmesine yerine "Davacının Kuruma bildirilen çalışmaları dışında davalı işyerinde 1.10.2002-11.11.2009 tarihleri arasında 8.10.2003-8.2005 tarihleri arasındaki askerlik süresi hariç olmak üzere asgari ücretle çalıştığının tespitine, fazla istemin reddine" rakam vesözcüklerinin yazılmasına, ayrıca hükme ek bir bent olarak “Davalılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 1.320,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ... Oto Makas Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, 03/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/464, Karar No: 2012/32767, Tarih: 03.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/464 E.  ,  2012/32767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Silahtan sayılan balta ile yaşamsal tehlike geçirecek şekilde mağduru yaralayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK' nin 86/1. maddesinden temel hapis cezası tayin ve takdir olunduktan sonra TCK' nin 86/3-e ve 87/1-d ve 87/1-son maddelerinin tatbik edilmesi suretiyle hapis cezasının hesaplanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 5237 sayılı TCK' nin 61. maddesine aykırı davranılarak doğrudan 5 yıl hapis cezası tayini sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8410, Karar No: 2019/4419, Tarih: 23.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/8410 E.  ,  2019/4419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde tebligata rağmen taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya evrak üzerinde incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacı arsa shaibi ile davalı arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca arsa payının %53'ünün davalı yükleniciye verileceğinin kararlaştırıldığını, sözleşme gereği arsa sahiplerine 1366,86 m² üzerinden arsa verilmesi gerekirken 1003,65 m² üzerinden daireleri hesaplamak sureti ile verildiğini, düşük m²'li daireler nedeni ile davacının zararı olduğunu, davacıya kardeşi ...'ran 30 m² hisse geçtiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5.000,00 TLnin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, inşaatın sözleşmeye ve projeye uygun yapıldığını, davacı ... kardeşlerinin bizzat katılımı ile kat irtifakı tesis edilerek dairelerin belirlendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davacının arsa payının sözleşmedeki paylaşım oranına göre 223,98 m² olduğu, 230,78 m² yer aldığı, 6,80 m² fazla inşaat alanı aldığı, A-2 ve B3 bloklar arasındaki şerefiye farkının kadri maruf mertebede olduğu fakat B-3 Blokun daha talep edilebilir olduğu, davacının aldığı fazla kullanılabilir alan ile karşılanabilir olduğu, davacının rızasına dayanan taksim olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 23.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4838, Karar No: 2012/5869, Tarih: 14.09.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2012/4838 E.  ,  2012/5869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 14.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7784, Karar No: 2016/4227, Tarih: 09.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/7784 E.  ,  2016/4227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanığın UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 12.12.2014 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5002, Karar No: 2020/2409, Tarih: 05.03.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/5002 E.  ,  2020/2409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 09/03/2016 gün ve 2013/832-2016/342 sayılı kararı onayan Daire'nin 04/06/2018 gün ve 2016/12476-2018/4254 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait Iconova-Rusya çıkışlı ve Gaziantep varışlı yükün gerekli organizasyonun davacı tarafından yapılarak 4 tır ile taşındığını, son taşımayı yapan ...plakalı tırın yükleme sebebi ile geç çıktığını, 11/03/2013 tarihinde yüklenip 12/03/2013 tarihinde yurt dışı gümrükten çıktığını, geç yükleme sebebi ile geminin kaçırıldığını, akabinde fazla tonaj sebebi ile Zonguldak'ta ceza kesildiğini, bu nedenle tırın diğer tırlardan sonra Gaziantep’e vardığını, alıcının gecikmeyi bahane ederek navlun ücretini, bekleme ücretini ve cezayı ödemediğini, müvekkilinin hapis hakkını kullandığını, 2000 USD bekleme ücreti, 250 USD ceza olmak üzere toplamda 22.250,00 USD alacağın ve bekleme ücretinin ödeme gününe kadar işleyecek tutarında eklenerek davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu taşımada 4 tırın Rusya Gümrüğü’nden çıktığı, 3 tırın zamanında Türkiye'ye giriş yaptığı, ... plakalı tarın ise diğer 3 tırdan yaklaşık 1 hafta sonra giriş yaptığı, bu gecikmenin davalının kusurlu hareketleri neticesi meydana geldiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine, dava konusu makinaların tedbiren davalıya teslimine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 05/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2303, Karar No: 2014/19453, Tarih: 11.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/2303 E.  ,  2014/19453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen hükmün, sanık ...'ın suç tarihinde köy muhtarı olması sebebiyle, köy muhtarının değişmesi halinde yeni muhtara, aksi halde ... köy tüzel kişiliğini bu davada temsile yetkili köy derneği yetkili temsilcisine tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde usulüne uygun olarak köy derneği yetkili temsilcisine tebligat yapılarak alındı belgesi ile temyiz edilmesi halinde dilekçesi ile ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere dosyanın mahalline gönderilmesi için incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 11.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24836, Karar No: 2014/9126, Tarih: 16.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/24836 E.  ,  2014/9126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tire Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :11.03.2013

NUMARASI :Esas no: 2010/695 Karar no:2013/137

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Toplanan delillerden; davacı kadının çalıştığı, sürekli ve düzenli gelirinin bulunduğu, tarafların gelirinin eşit olduğu ve Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşullarının oluşmadığı anlaşılmaktadır. Davacı kadının yoksulluk nafakası isteminin reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

4-Boşanma davası ile birlikte talep edilen ve boşanmanın fer'i niteliğinde bulunan maddi ve manevi tazminatlar boşanma hükmünün kesinleşmesiyle muaccel hale gelir, faize de bu tarihten itibaren hükmedilir. Mahkemece, davacı kadın yararına hükmolunan maddi ve manevi tazminata boşanma hükmünün kesinleşme tarihinden itibaren faiz uygulanması gerekirken, karar tarihinden itibaren hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3 ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.04.2014 (Çrş.)

İşin müzakeresinden ve kararın oluşumundan sonra üyelerden 28.04.2014 günü ölümü sebebiyle kararı imzalaması mümkün olmamıştır (HMK.md.299). 6.5.2014
Yargıtay — Esas No: 2015/6529, Karar No: 2015/13881, Tarih: 16.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6529 E.  ,  2015/13881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Halfeti Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2015

NUMARASI : 2014/636-2015/59

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede sulu tarım yapılırken ekilen mutat münavebe ürünlerinin neler olduğunun ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan pamuk ve buğday ile değerlendirmede esas alınan meyve ağaçlarının (yaşları da belirtilmek suretiyle) dekar başına verim miktarlarının Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İlçe Tarım Müdürlüklerinden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31884, Karar No: 2014/9120, Tarih: 25.03.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/31884 E.  ,  2014/9120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şantaj

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen şantaj eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

5237 sayılı TCK'da cezaların toplanmasına ilişkin bir hüküm bulunmadığı ve içtimanın infaz sırasında gözetilmesi gerektiği düşünülmeden, sanığa doğrudan ve hapisten çevrilmek suretiyle verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, hüküm fıkrasındaki para cezalarının toplanmasına ilişkin kısmın karardan çıkarılması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 25/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19631, Karar No: 2007/4797, Tarih: 19.03.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/19631 E.  ,  2007/4797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2006

Davacı,  ilk prim kesintisinin yapıldığı tarihten itibaren 1.10.2004 tarihine kadar 2926 sayılı Yasa'ya tabi tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının sattığı ürün bedelinden  ilk Prim  kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren 01.10.2004 tarihine kadar  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının sattığı ürün bedelinden  ilk Prim  kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren 01.10.2004 tarihine kadar  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın,  yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu Yasa'ya göre,  sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan  resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.