muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/40619, Karar No: 2012/4108, Tarih: 25.01.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/40619 E.  ,  2012/4108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 31.01.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Yasa'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 25.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6012, Karar No: 2011/309, Tarih: 26.01.2011

**15. Hukuk Dairesi         2010/6012 E.  ,  2011/309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalılar ..., ..., geldi. Diğer davalılar gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi, tapu iptâli tescil ve kâl istemleriyle açılmış, mahkemece kat karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshine, davalı yüklenici ... adına kayıtlı olan 4/100 payın tapu kaydının iptâli ile davacı arsa sahibi adına tesciline, inşaatın kâl'ine, davalı üçüncü kişiler yönünden tapu iptâli tescil isteminin reddine karar verilmiş, karar davacı arsa sahibi ile davalı yüklenici...vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı yüklenici ...'ın tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı arsa sahibi ...'nin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı arsa sahibi ile davalı yüklenici ... arasındaki 28.04.2003 günlü düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesinin imzalanmasından sonra, davacı arsa sahibi tarafından dava konusu Kanlıca mahallesi 522 ada, 206 parsel numaralı taşınmazın 20/100 payı davalı yüklenici ...'a tapuda devredilmiştir. Davalı yüklenici Selim Sırrı Sukaş'da arsa sahibi tarafından devredilen 20/100 payın 4/100 payını adına

bırakarak kalan 16/100 payı davanın tarafı olan diğer davalılara tapuda satış yoluyla devretmiştir. Davacı arsa sahibi yüklenici dışındaki davalılar adlarına kayıtlı olan tapu paylarının da iptâli ve adına tescili isteminde bulunmuştur.

bırakarak kalan 16/100 payı davanın tarafı olan diğer davalılara tapuda satış yoluyla devretmiştir. Davacı arsa sahibi yüklenici dışındaki davalılar adlarına kayıtlı olan tapu paylarının da iptâli ve adına tescili isteminde bulunmuştur.

Dosya içerisine getirtilen belediye işlem dosyasından 522 ada 206 parsel numaralı taşınmaz üzerine yapılan inşaatın ruhsatsız olduğu, kaçak inşaat niteliğinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Dosyaya rapor veren İnşaat Mühendisi Kısmet Gürsel'de raporunda inşaatın ruhsatsız olması nedeniyle 3194 Sayılı İmar Kanunu'na aykırı olarak yapıldığını, ruhsata bağlanmasının mümkün olmadığını açıklamıştır. Davalı yüklenici tarafından yapılan inşaat ruhsatsız olup kaçak inşaat durumunda bulunduğundan, ruhsata bağlanması da mümkün olmadığından bu nitelikteki bir inşaatın ekonomik değerinin olmadığı açıktır. Davalı yüklenicinin kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği sözleşmede kendisine verilmesi kararlaştırılan bağımsız bölümlere hak kazanabilmesi için inşaatı imara, projesine uygun ve ruhsatlı olarak yapması zorunludur. Mahkemece inşaatın ruhsatsız olması ve ruhsata bağlanmasının mümkün olmaması dikkate alınarak sözleşmenin geriye etkili olarak feshine ve yüklenici adına devredilen ve halen adına kayıtlı olan tapu payının iptâline davacı arsa sahibi adına tesciline karar verilmiştir. Yüklenicinin arsa sahibinden devraldığı 20/100 payın 16/100 payını diğer davalılar olan üçüncü kişilere tapuda devrettiği anlaşılmaktadır. Yüklenici dışındaki davalıların hak sahibi olabilmeleri için yüklenicinin edimini yasal şekilde ve tam olarak yerine getirmesi zorunludur. Yükleniciye devredilen pay avans niteliğinde olduğundan yüklenicinin edimini yerine getirmediği durumlarda ondan pay devralan üçüncü kişilerin hak sahibi olmaları mümkün değildir. Böyle bir durumda üçüncü kişilerin iyiniyetlerine değer verilmesi de mümkün bulunmamaktadır.

Somut olayda, davalı yüklenici ... ruhsat almaksızın inşaatı yaptığı, inşaatın kaçak yapı niteliğinde bulunduğu, bu nedenle sözleşmenin geriye etkili olarak feshine ve yapının kâl'ine karar verildiği, yüklenici tarafından yapılan inşaatın ekonomik değerinin olmadığı, yüklenicinin herhangi bir hak kazanımının sözkonusu olamayacağı, dolayısıyla yükleniciden pay satın alanların haklarının korunmasının mümkün olmadığıı, üçüncü kişilerin yüklenici ...'ın kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği avans olarak devraldığı tapu kaydından pay satın aldıkları, Türk Medeni Kanunu'nun 1023. maddesindeki iyiniyet kuralından faydalanmalarının mümkün olmadığı, yüklenici edimini tam ve yasal olarak yerine getirmediğinden aynı Yasa'nın 1024. maddesine göre yükleniciden pay satın alan kişilerin bu alımlarının korunmasının mümkün olmadığı, bu nedenle davalı üçüncü kişiler adlarına kayıtlı olan tapu paylarının da iptâl edilerek davacı arsa sahibi adına tesciline karar verilmesi gerekirken, üçüncü kişilerin iyiniyetli oldukları gerekçesiyle bunlar hakkındaki tapu iptâli ve tescil davasının reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı yüklenici ...'ın tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün temyiz eden davacı arsa

sahibi yararına BOZULMASINA, 550,00 TL vekâlet ücretinin davalılardan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 275,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Sukaş'dan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 26.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14908, Karar No: 2012/12956, Tarih: 23.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/14908 E.  ,  2012/12956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesinde "vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." hükmüne yer verilmiştir. Aynı yasanın 19. maddesinde de; "Bir kimsenin ikametgahı yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir." hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından ...Sulh Hukuk Mahkemesi, kısıtlı adayının ... Huzur evi ve Yaşlı Bakımevinde kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı vererek dosyayı ... Nöbetci Sulh Hukuk Mahkemesine göndermiştir. ... 12. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, huzurevinin yerleşim yeri sayılamayacağı ve huzurevine girmeden önceki son yerleşim yerinin mernis araştırmasına göre" Menderes" olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı vermiştir.

TMK.nun 22. maddeye göre " Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sncunu doğurmaz.

1.62.2012 tarihli mernis araştırmasına göre kısıtlı adayının huzurevine girmeden önceki son yerleşim yerinin " ..." olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34478, Karar No: 2013/14105, Tarih: 08.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/34478 E.  ,  2013/14105 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 11.05.2009 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; (BAKIRKÖY) 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2012 gün, 2008/111esas, 2009/421 ek karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında TCK.nun 170/1-c madde ve fıkrası uyarınca açılan dava hakkında hüküm kurulmamış ise de; bu suç yönünden her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Dosyada mevcut ekspertiz raporlarına göre; davaya konu gaz tabancalarının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun, küre, veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtildiği, silahların orjinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancalarının marka, model ve üretim yılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları varsa faturası ve dosyadaki adli tıp ve polis kriminal raporları eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdiği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahların üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- 14.03.2012 tarihli ek kararda hüküm kısmında suçun adının ''ızrar'' olarak yazılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 08.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5403, Karar No: 2013/26151, Tarih: 12.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/5403 E.  ,  2013/26151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, şikayetçinin kilitli vaziyette sokağa parkettiği arabasının içerisinden oto teybini çalması şeklindeki eyleminin, TCK.nun 142/1-b maddesindeki suçu oluşturmasına karşın aynı yasanın 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi ceza miktarı aynı olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 12/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6391, Karar No: 2020/2135, Tarih: 17.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/6391 E.  ,  2020/2135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında ; TCK.nın 157/1, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında; TCK.nın 157/1, 39, 52, 53, 51 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...’ın, ...isimli arkadaşlık sitesinde kendisini ... olarak tanıtarak, katılanla bir süre internet, telefon ile görüştükten sonra, yüzyüze de görüştükleri, sanık ...'ın, katılana ...'ta miras hisseli yazlıkları olduğunu, bunun diğer hisselerini satın almak istediğini, bu iş için 15.000 TL parasının eksik olduğunu, katılan ile evlendikten sonra bu yazlığın kendilerine ait olacağını söyleyerek, katılandan 15.000 TL para istediği, katılanın da 14/11/2012 tarihinde kredi çekerek, 15.000 TL'sini sanık ... adına banka hesabına havale ettiği, ancak daha sonra sanık ...'a ulaşılamadığı, bu şekilde sanıkların fikir ve eylem birlikteliği hareket ederek dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; her ne kadar sanıklar savunmalarında üzerlerine atılı suçu işlemediklerini belirtmişlerse de; katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, tanık anlatımları, banka cevabi yazısı ile ekleri, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamı birlite değerlendirildiğinde; sanıkların dolandırıcılık suçunu işlediklerinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ...’ın diğer sanık ...’ın eylemine doğrudan katıldığının anlaşılması karşısında, sanık ...’ın TCK'nın 37/1 maddesi kapsamında fail olarak sorumlu tutulup buna göre cezaya hükmedilmesi gerekirken, eyleminin TCK'nın 39/1. maddesi kapsamında değerlendirilip yardım eden sıfatıyla uygulama yapılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmaadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar müdafiinin ihtilafın hukuki nitelik taşıdığı, suçun sabit olmadığı, takdiri indirim hükmünün uygulanmadığı gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 17/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7099, Karar No: 2024/9580, Tarih: 07.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7099 E.  ,  2024/9580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2022/474 E., 2023/558 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının 30.07.1988-03.10.2000 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davacının sigortalılık şartlarını sağlamadığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 18.12.2018 tarihli ve 2017/122 E. 2018/692 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, davacının 30.07.1988-31.10.1995 tarihleri arasında ve 01.01.1996-03.10.2000 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanuna tabi zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.12.2021 tarihli ve 2019/231 Esas, 2021/990 Karar sayılı kararıyla; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından davalı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 29.06.2022 tarihli ve 2022/6225 E. 2022/10005 K. sayılı ilamında; vergi kaydı dışındaki kabule konu süreler yönünden oda-sicil kaydına dayalı dönem için faaliyet araştırması yapılması, davacının, kendi nam ve hesabına çalışıp çalışmadığının tespiti için, davacıya maddi delilleri olup olmadığının sorulması, mesleki faaliyet dikkate alınarak, davacının işyerine ilişkin kayıtlar emniyet, zabıta, maliye, muhtarlık vs. marifetiyle araştırılması, elektrik ve su abonelikleri ve işyerlerine ilişkin işyeri açma ruhsatları celp edilerek, oda aidatı ödeyip ödemediği, hazirun cetvellerinde yazılı olup olmadığının araştırılması, çalışmayı bilebilecek tanıkların dinlenilmesi gerektiği yönünden karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davanın kısmen kabulüne, davacının 30.07.1988-31.10.1995 tarihleri arasında ve 01.01.1996-03.10.2000 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanuna tabi zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, kısmen kabul kararının yerinde olmadığı, eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 30.07.1988-03.10.2000 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 1479 sayılı Kanunu'nun 24, 25 inci maddesidir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16965, Karar No: 2011/23552, Tarih: 16.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2009/16965 E.  ,  2011/23552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemini engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme

HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen “Bilişim yoluyla haksız menfaat temin etmek” suçundan doğrudan doğruya zarar gören şikayetçinin ve vekilinin talimat yoluyla tespit edilen 12.07.2006 tarihli beyanlarında şikayetçi olduklarını ifade etmesi karşısında, CMK’nun 237 ve devamı maddelerine göre davaya katılma isteminde bulunup bulunmadıkları sorulup varsa usulüne göre katılma kararı verilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17369, Karar No: 2010/5980, Tarih: 01.04.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/17369 E.  ,  2010/5980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Her ne kadar mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman mühendisi bilirkişinin raporunda suça konu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğu belirtilmişse de davanın dayanağı olan suç tutanağı ve sanığın savunmasından bu yerle ilgili 4.3.1984 tarih 38/18 sayılı suç tutanağı düzenlenip 1984/ 591 Esas, 1985/1365 karar sayılı Sulh Ceza Mahkemesinin 5.11.1985 tarihli kararıyla sanığın cezalandırılmasına, sahadaki tesislerin müsaderesine karar verildiğinin anlaşılmasına göre bahse konu mahkeme dosyasının celbedilip kesinleşme tarihinin tesbit edilmesi mahallinde konusunda uzman orman mühendisleri ile harita mühendisinden oluşacak bir bilirkişi heyeti ve zabıt mümziilerinin yer gösterimiyle yeniden keşif yapılarak önceki mahkumiyetine ilişkin dava konusu yer ile aynı yer olup olmadığının; en eski tarihli memleket haritası ile hava fotoğraflarının tatbiki ile sahada eskiden orman örtüsü bulunup bulunmadığının, varsa sonradan tahrip edilip ormandan kazanılmış yerlerden olup olmadığının halihazırdaki durumu itibariyle orman bitki örtüsü bulunmasa bile salt toprağının orman toprağı olarak değerlendirilebileceği de gözönünde bulundurularak temeldeki asıl niteliği itibariyle ormandan kazanılan yerlerden olup olmadığının; tesbit edilen eğimi itibariyle toprak ve su rejiminin korunması bakımından muhafaza karakteri taşıyıp taşımadığının; tüm bilimsel ve teknik özellikleri itibariyle orman sayılan yerlerden olup olmadığının kesin olarak tesbitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 1.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/553, Karar No: 2010/6991, Tarih: 06.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/553 E.  ,  2010/6991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, hükmüne uyulan bozma kararı çerçevesinde işlem yapılmasına, hüküm verilirken bozma kararı dışında kalarak kesinleşen yönlerin de göz önünde bulundurulmasına göre davacı ...’in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile daire bozma kararı gereğine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geri kalan 8,25 TL harcın davacı ...’ten alınmasına, 06.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.