muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7034, Karar No: 2023/7172, Tarih: 16.05.2023

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 24.05.2022 tarihli ve 2022/3918 Esas, 2022/6393 Karar sayılı kararı ile; somut olayda, İlk Derece Mahkemesinin gerekçesinde de belirtildiği üzere davacının yıllık izin ücreti alacağı yönünden gerekçeli karar ile tefhim edilen kısa karar arasında çelişki oluşturulduğu gerekçesiyle sair temyiz itirazları incelenmeksizin İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda yıllık izin ücret alacağına ilişkin kısa ve gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderildiği ve bir önceki bozma ilâmının da gereği doğrultusunda davacı- karşı davalı asılın beyanı dikkate alınarak yıllık izin ücret alacağının hüküm altına alındığı gerekçesiyle asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı-karşı davacı vekili; davacı-karşı davalının açıkça istifa ettiğinin dosya kapsamı ile ... olduğunu, kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddi gerektiğini, yıllık izin ücretinin kabul edilmemesi gerektiğini, davacı-karşı davalının kendisinin 01.05.2015 tarihinden itibaren izinli olduğunu bildiğini ve bu durumu kabul ettiğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davacı-karşı davalı vekili; müvekkili isticvabında hiçbir dönem yıllık izin kullanmadığını beyan etmesine rağmen 5 yıllık dönem için hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, yıllık izin kullandırıldığını ispat yükünün işverenin kendisi üzerinde olduğunu ve bu yükü yerine getiremediğini, davacı-karşı davalının çalışma saatlerini kendisinin belirlemediğini, yönetim kurulu başkanının talimatları ile hareket ettiğini, fazla çalışma ve hafta tatili ücret talebinin reddinin hatalı olduğunu, müvekkilinin ücretinin düşürülmesine sebep olan yazının hata ve aldatma ile alındığını, ücret farkı alacağının kabul edilmesi gerektiğini, işverenin ... taraflı düzenlediği kayıtlara dayanılarak maaş avansına mahsup işleminin kanuna aykırı olduğunu, davalı- karşı davacı Şirkete maaş avansı veya maaş avansı açığı şeklinde müvekkilinin borcunun bulunmadığını, birbiri ile çelişen davalı-karşı davacının kayıtlarına dayanılarak hesaplama yapan bilirkişi raporunun kabul edilemeyeceğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı-karşı davalının yıllık izin ücretinin ispatı ve hesabına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi, 31 ... maddesi, 298 ... maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri,

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 53 üncü maddesi.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı-karşı davalının yıllık izin ücretinin ispatı ve hesabına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi, 31 ... maddesi, 298 ... maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri,

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 53 üncü maddesi.

3. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7079, Karar No: 2006/15050, Tarih: 06.11.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/7079 E.  ,  2006/15050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ...4.A.H.

DAVA TÜRÜ :Gaiplik -Tescil

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava ve taraf ehliyeti kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece doğrudan doğruya (resen) gözönünde tutulur. dava konusu taşınmaz tapu kaydından Kemancı Başı Elhaç ...Vakfından icareli olduğu anlaşılmaktadır. Davanın vakıflara yöneltilip gösterdiği takdirde delillerinin de toplanarak değrelendirilip sonucu itibariyle karar verilmesi gerekirken eksik hasımla yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olamdığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.11.2006 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/1779, Karar No: 2014/18423, Tarih: 05.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1779 E.  ,  2014/18423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Sanıkların ayrı ayrı 765 sayılı TCK'nun 342/1, 59. maddeleri uyarınca 1er yıl 8'er ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2- Sanıkların ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nun 158/1-f , 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca 1'er yıl 8'er ay hapis ve 1.000,00' er TL APC ile cezalandırılmasına,

I- Cumhuriyet savcısının temyizinin incelenmesinde;

Cumhuriyet savcısının, 05.03.2010 tarihinde tefhim edilen hükmü karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık yasal süresinden sonra 22.04.2010 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Sanık ...'ın “nitelikli dolandırıcılık” suçundan kurulan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “nitelikli dolandırıcılık" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 05.08.2004 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Sanık ...'ın “resmi belgede sahtecilik”, sanık ...'in “nitelikli dolandırıcılık” ve “resmi belgede sahtecilik” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1- Sanık ...'ın 04.03.2010 tarihli mazeret dilekçesi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmeden yokluğunda yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, yasaya aykırı,

2- UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanık ...'in hükümden sonra 06.07.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1494, Karar No: 2015/9018, Tarih: 23.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/1494 E.  ,  2015/9018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Antalya Büyük Şehir Belediyesinden alınan yetki ile Antalya’da, Emniyet ve Trafik Denetleme ve Zabıta Müdürlüğünce toplanan araçlar için otopark çalıştırdığını, davalıya ait ... plaka sayılı aracın vergi borcu nedeniyle trafik ekiplerince yakalanarak 24.11.2005 tarihinde kendisine ait otoparka çekildiğini, 24.11.2005-17.12.2013 tarihleri arasında aracın otoparkta kaldığı süre boyunca yediemin ücretinin ödenmediğini, alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, vaki itirazın iptali ile takibin devamına ve %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, süresinde yetki itirazında bulunarak davalının ikametgâhı yer olan Ankara Mahkemelerinin yetkili olduğunu ileri sürerek, davanın hem usulden hem de esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı vekilinin yetki itirazında haklı olduğu kanaatine varılarak Ankara Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yediemin ücreti alacağının tahsili istemine ilişkindir. Uyuşmazlığın konusu, davacı alacaklının kendi ikamet yerinde dava açma yetkisinin bulunup bulunmadığı noktasındadır. 6100 sayılı HMK.nun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki, bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Kamu düzenine ilişkin olmayan özel yetki kuralları, genel mahkemenin (m.9) yetkisini kaldırmamakla beraber davacı davasını genel veya özel yetkili mahkemede açmak hususunda bir seçim hakkına sahiptir. Dolayısıyla dava veya icra takibi, davacının/alacaklının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili icra dairesinde veya mahkemede açılabilir. Hemen belirtmek gerekir ki, 6098 sayılı TBK'nun 89. maddesi uyarınca sözleşmenin ifa edileceği yerin taraflarca açık veya zımni olarak belirlenmediği durumlarda, para alacağına ilişkin davalarda, para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Bu durumda, BK’nun 73. maddesi (TBK m.89) ve 1086 Sayılı HUMK’nın 10. maddesi (HMK m.10) uyarınca bir para borcunun alacaklısının, kendi ikamet adresinde dava açmasında (veya İİK’nun 50. maddesi belirlemesiyle icra takibi başlatmasında) bir usulsüzlük bulunmamaktadır (Bkz. HGK’nun 19.03.2014 tarihli 2013/11-630 Esas 2014/332 Karar sayılı kararı).

Yukarıda anılan TBK’nun 89. maddesi gereğince, davaya konu yediemin ilişkisinden doğan para alacağının tahsili amacıyla açılan eldeki davada, Antalya Mahkemeleri de bakmaya yetkilidir. O halde, dava yetkili yerde açılmış olup, mahkemece işin esası incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 harcın istek halinde iadesine, 23/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3335, Karar No: 2020/2353, Tarih: 02.06.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/3335 E.  ,  2020/2353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığı

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemece yüzüne karşı 01.06.2017 tarihinde verilen mahkumiyet hükümlerini katılan Bakanlık vekilinin CMUK'nın 310/1. maddesinde düzenlenip, tefhimden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra sunduğu 15.07.2017 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen ceza nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi hüküm kurulmasına yer olmadığına dair kararın da dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6707, Karar No: 2014/9858, Tarih: 03.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/6707 E.  ,  2014/9858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 14. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2013

NUMARASI : 2012/1066-2013/33

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 01.11.2013 tarih, 2013/24085-34281 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından cari hesap alacağına dayalı olarak başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız takipte, borçlunun icra müdürlüne başvurarak yetkiye itiraz ettiği, alacaklı tarafından yetki itirazının kaldırılmasının talep edildiği, mahkemece istemin kabulüne dair kararın Dairemizce onandığı görülmektedir.

Konusu mal varlığı olan Borçlar Hukukuna ilişkin sözleşmelerden doğan davalarda yetki HMK.nun 10. maddesinde belirtilen kurallara göre çözümlenir. Bu kanun hükmüne göre; “Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir.”

HMK'nun 17. maddesinde ise; “Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Sözleşmenin yerine getirileceği yer (aktin icra, ifa edileceği yer) mahkemesinin yetkisi öncelikle tarafların açık veya zımni isteğine göre tespit edilir. Sözleşmede karşılıklı olarak değişik yerlerde yerine getirilecek borçlar varsa (malın teslim edileceği yer-borcun ödeneceği yer) mal teslimi için açılacak dava teslim yeri mahkemesinde- borcun ödenmesi için açılacak dava ise borcun ödeneceği yer mahkemesinde açılabilir. Ancak sözleşmede açık ve zımni olarak sözleşmenin yerine getirileceği yerin anlaşılamadığı hallerde yetkili yer 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 89. maddesine göre belirlenir. Yani davanın konusu sözleşme den doğan bir para borcu olup da sözleşmede aksi kararlaştırılmadı ise, borç alacaklının ödeme zamanındaki ikametgahında ödenir. Ancak aranacak ya da aldırılacak borçlar da Borçlar Kanununun 89/l. maddesi uygulanmaz. Ne varki HMK.nun 10. maddesi hükmü yalnız hukuken geçerli olan sözleşmelerden doğan davalar hakkında uygulanacağından, geçersiz olan sözleşmelerden doğan davalarda, sözleşmenin ifa yerinde dava açılamaz, (sebepsiz iktisap gibi) genel yetkili yer olan yani davalının ikametgahında dava açılır.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 2001/12-1162-1191 sayılı kararında da yukarıda açıklanan kurallar benimsenerek “HUMK.nun 10. maddesine göre sözleşmeden doğan davalarda tarafların sözleşmenin yerine getirileceği yer hakkında açık veya zımni isteklerinin anlaşılamadığı hallerde sözleşmenin yerine getirileceği yerin Borçlar Kanununun 73.maddesine (6098 Sayılı BK 89.md) göre belirleneceği” açıklanmıştır. Ancak bu gibi hallerde Borçlar Kanunun 89. maddesinin uygulanabilmesi içinde akdi ilişkinin kabul edilmesi gerekmektedir.

Somut olayda İcra takibi cari hesap alacağına dayalı olarak ve genel haciz yolu ile başlatılmıştır. Borçlu yasal sürede icra dairesine başvurusunda yetkili icra dairesinin Kahramanmaraş İcra Dairesi olduğunu, takibin yetkisiz icra dairesinde başlatıldığını ileri sürmüştür. Alacaklı sadece kendi şirket merkezinin İstanbul olduğu gerekçesi ile yetki itirazının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, akdin icra olunacağı yerin öncelikle (varsa) taraflar arasındaki yazılı sözleşme istenerek belirlenmesi zorunlu olup, taraflar arasında sözleşme olup olmadığı irdelenmelidir. Sözleşme var ise taraflarca sözleşmede yetkili kılınan yer icra dairesi yetkilidir. Sözleşmede yetkili yer belirlenmemiş ise; alacak cari hesaptan doğan faturaların ödenmemesine ilişkin olduğundan faturada belirtilen malların nerede teslim edildiği belirlenmelidir, malların teslim edildiği yer akdin ifa edildiği yer olduğundan bu yer takipte yetkili olacaktır ve bu durumda BK'nun 89. maddesi hükmü uygulanamaz. Aksi halde, yani sözleşme yok ve de faturadaki malların teslim edildiği yer belirlenemiyor ise genel hükümler dikkate alınarak HMK 7 uyarınca borçlu şirketin ikametgah adresi olan yerde takip yapılabilir.

O halde mahkemece yukarıda açıklanan kurallar ışığında inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmiş olup, Dairemizce hükmün bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme isteminin kabulüyle Dairemizin 01.11.2013 tarih ve 2013/24085-34281 sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18811, Karar No: 2014/1072, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18811 E.  ,  2014/1072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/861-2013/210

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesi, üzerinde bulunan binalara ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4553, Karar No: 2011/7442, Tarih: 29.11.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/4553 E.  ,  2011/7442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, kararda gösterilen gerekçelere, Dairemizin bozma kararı çerçevesinde işlem yapıldığının ve karar verilirken bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlerin de gözönünde bulundurulduğunun anlaşılmasına göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı ...'ün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile daire bozma kararı gereğine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 888.71 TL harcın davalı ...'ten alınmasına, 29.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.