muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1211, Karar No: 2025/5638, Tarih: 21.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/1211 E.  ,  2025/5638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/344 Esas, 2024/449 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Reyhanlı 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.06.2024 Tarihli ve 2024/95 Esas, 2024/364 Karar Sayılı Kararı

Davalının kayıtlı mernis adresi ... Mah. ... Cad. No:11/7 .../İstanbul olup, yetkili icra dairesinin İstanbul İcra Dairesi olduğu, taraflar arasında herhangi bir yetki sözleşmesi olmadığı gibi, icra takibinde bahsedilen kalemlerde sözleşmeden doğan bir alacakta söz konusu olmadığından yetkili icra dairesi İstanbul İcra Daireleri olduğu bu sebeple davacı tarafından dava açılmışsa da davanın İstanbul Asliye Hukuk Mahkemelerinde görülmesi gerekeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul 38. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.12.2024 Tarihli ve 2024/344 Esas, 2024/449 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda, genel yetki kuralları uyarınca davalı - borçlunun ikametgahı ile takip konusu alacağın para alacağı olması sebebi ile alacaklının ikametgahı yetkili olduğu, takip alacaklısının yerleşim yerinin de Reyhanlı/Hatay olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge

Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un 6 ncı, 10 uncu ve 115 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 89 uncu maddesi ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 50 nci maddesi

C. Değerlendirme

1. İtirazın iptali davasında usulüne uygun olarak başlatılmış ve itirazla durmuş bir takibin varlığı dava şartıdır. İtirazın iptali davasını gören mahkemenin, icra takibinin yapıldığı icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı öncelikle incelemesi gerekir. Mahkemenin yetkisine yönelik bir itirazın var olup olmaması, bu sonuca etkili değildir. Eş söyleyişle, itirazın iptali davasında, mahkemenin yetkisine itiraz edilmiş olsun veya olmasın, mahkeme öncelikle, icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı inceleyerek kesin olarak sonuçlandırmalıdır. Kaldı ki, itirazın iptali davasını görme yetkisi, takibin yapıldığı yer mahkemesine aittir. O nedenle, mahkemenin, icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı incelemesi doğaldır. Bu yetki itirazının incelenmesi sonucunda, mahkeme, kendisinin yetkili olup olmadığını da belirlemiş olacaktır.

2. İlamsız bir takipte yetkili icra dairesi de 2004 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin yollaması ile 6100 sayılı Kanun'un genel hükümlerine göre belirlenecektir. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesine göre genel yetkili icra dairesi, davalı gerçek veya tüzel kişinin takibin yapıldığı tarihteki yerleşim yeri icra dairesidir. Yine aynı Kanun’un 16 ncı maddesine göre ise haksız fiilden doğan uyuşmazlıklarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi icra dairesi de yetkilidir. Aynı Kanun’un 10 uncu maddesine göre ise sözleşmeden doğan davaların sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği hüküm altına alınmış olup, bu sebeple sözleşmeden doğan para borcunun tahsili için başlatılan takipte, sözleşmenin ifa edileceği yer icra dairesi de yetkili kılınmıştır. Takibin konusu sözleşmeden kaynaklı para borcu olduğunda, 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesine göre, aksi kararlaştırılmadıkça para borçları alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ifa edilecektir.

3. Yetki itirazının incelemesi neticesi mahkeme yetkili olduğuna karar verirse borçlunun icra dairesine yapmış olduğu yetki itirazının reddine karar verilerek uyuşmazlığın esastan incelenmesine geçilecektir. Mahkeme yapmış olduğu inceleme neticesi takip yapılan icra dairesinin yetkili olmadığına kanaat getirir ise yetkili icra dairesinde yapılmış geçerli bir takip olmadığından dava şartı eksikliğinden davanın usulden reddine karar verecektir.

4. Somut olayda alacağının tahsili için Reyhanlı İcra Müdürlüğü'nün 2024/7 Esas sayılı dosyası ile takip başlattığı, davalının yetkiye, borca ve faiz talebine itiraz ettiği, takibin durduğu, itirazın iptali davasının takibin başlatıldığı yer olan Reyhanlı 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde açıldığı anlaşılmaktadır. İtirazın iptali davasını gören mahkemenin, icra takibinin yapıldığı icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı öncelikle incelemesi gerektiğinden uyuşmazlığın Reyhanlı 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Reyhanlı 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3171, Karar No: 2014/6218, Tarih: 01.04.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/3171 E.  ,  2014/6218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2013

NUMARASI : 2013/258-2013/920

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin yaklaşık 12 yıl önce Türk Ticaret Bankası AŞ.' nin tasfiye işlemlerine başlamadan önce bankadan kredi çekip ayrıca 3. kişilere kefil olduğunu, borçlarını ödeyemediği için icraya verildiğini ve çoğunu ödediğini, bankanın 12 yıl önce icraya verdiği dosyaları bu gün yenileyerek hiçbir ödemeyi dosyaya bildirmeyerek %195 faiz uygulamak suretiyle trilyona yaklaşan paralar istediğini, yenileme sırasında eski faiz oranlarını isteyemeyeceğini, müvekkilinin toplamda 40.440-TL ödemesine rağmen hiç ödenmemiş gibi haciz işlemi yapıldığını belirterek, müvekkilinin takiplerdeki miktarda borçlu olmadığının tespitine ve davalı aleyhine %20 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tasfiye halinde Türk Ticaret Bankası AŞ.'nin tüm hak ve alacaklarının müvekkiline devir ve temlik edildiğini, mahkemenin yetkisiz olduğunu, davanın davalının ikametgahının bulunduğu yerde açılması gerektiğini, temlik eden Türk Ticaret Bankası AŞ.nin Fethiye'de şubesinin bulunmadığını, kredi sözleşmelerinde Fethiye Mahkemelerinin yetkili olduğunu gösteren bir ibarenin de olmadığını, gerek temlik eden bankanın ve gerekse temlik alan müvekkilinin merkezinin İstanbul olduğunu, esasa dair de davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, temlik eden banka ile temlik alan davalı bankanın merkezinin İstanbul olduğu, temlik eden ve temlik alan bankaların Fethiye'de şubelerinin olmadığı gerekçeleriyle, mahkemenin yetkisizliğine, kararın kesinleşmesi durumunda ve istem halinde dosyanın görevli ve yetkili İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesi' ne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, icra takibinden sonra açılan menfi tespit istemine ilişkindir. İİK 72/son maddesi uyarınca, takibi yapan icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesinde de dava açılabileceğinden, icra takiplerinin Fethiye'de başlatıldığı gözetilerek mahkemece davanın esasına girilerek karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 01.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12383, Karar No: 2017/2655, Tarih: 30.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/12383 E.  ,  2017/2655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ..., davalılardan Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri ile asli müdahil ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Asli Müdahil ...’in davaya müdahil olurken dava başvurma harcı ve peşin harcı ile temyiz yoluna başvurma harcı ve karar harcını yatırıp yatırmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Bu nedenle, bu hususta mahkemece araştırma yapılarak, yatırmış ise makbuzlarının dosyaya sunulmasının sağlanması,

2) Hükme esas alınan orman mühendisi bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazların 1958 tarihli memleket haritası ve 1950 tarihli hava fotoğraflarındaki görünümüne ilişkin tespitler yapılmışsa da, rapor ekinde hava fotoğrafındaki görünümlere yer verilmemiş, memleket haritasında kullanılan ölçek de çok küçük olduğundan bilirkişi raporunun doğruluğu denetlenememiştir. Bu nedenle, mahkemece en eski tarihli memleket haritaları ile hava fotoğraflarının ve tespit tarihinden geriye doğru 15-20 yıl öncesine ait memleket haritaları ile hava fotoğraflarının getirtilmesi, sonrasında dava dosyası hükme esas raporları sunan fen ve orman bilirkişilerine verilerek, bu hava fotoğrafları ile memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine 1/5000 ölçekte bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak taşınmazın niteliği ile üzerinde bitki örtüsü varsa ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı ve kapalılık oranı ile kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görürmediğinin açıklandığı müşterek imzalı açıklamalı ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 30/03/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/23949, Karar No: 2021/860, Tarih: 02.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/23949 E.  ,  2021/860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Haksız rekabet suçundan sanıklar ..., ... ve ...'in, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 55. maddesi delaletiyle 62/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1 ve 52. maddeleri gereğince ayrı ayrı 500,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, sanıklar ... ve ... hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin 15/03/2018 tarihli ve 2017/763 esas, 2018/394 sayılı kararı ile anılan karara yönelik itirazın reddine ilişkin Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/06/2018 tarihli ve 2018/192 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 19/03/2019 gün ve 94660652-105-20-15511-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/03/2019 gün ve KYB-2019/31443 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanıkların Özpetekler Su Ürünleri Ltd. Şti'nin ortakları olduğu, anılan şirketin Denizli İli, Çivril İlçesi Gökgöl'de bulunan Alabalık Çiftliklerinde 2013 yılında toplu balık ölümlerinin meydana geldiği, bu olay nedeniyle firma sahibi sanıkların basına gerçeğe uygun olmayan bilgiler verdikleri, bununla da yetinmeyip müşteki şirketi haksız yere kamu kurumlarına şikayet ettikleri, müşteki şirketin ticari itibarını zedeledikleri, ticari faaliyetlerini veya ticari işlerini yanlış, yanıltıcı ve gereksiz yere incitici açıklamalar ile kötülediklerinden bahisle firma sahibi sanıklar hakkında haksız rekabet suçu yönünden yapılan yargılama sonucunda,

Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin 15/03/2018 tarihli kararıyla " ...sanıklar Mustafa, Osman ve Yasin'in Özpekler Limited Şirketinin ortakları olduğu, söz konusu şirketin Gökgöl'de alabalık üretim tesisinin bulunduğu, alabalık tesisinin firmanın internet sitesinde 750 ton üretim kapasitesinin olduğunun belirtildiği, 09/06/2017 tarihli 3 kişilik bilirkişi heyetinden alınan raporda söz konusu tesisin 751,75 ton üretim kapasitesine sahip olduğunun belirtildiği, sanık ...'ın 27/10/2013 tarihli Gazete Vatan gazetesinin yayınında Gökgöl'de 900 tonluk balık üretim tesisine sahip olduklarını belirttiği, sanıkların alınan savunmalarında başka bir üretim tesislerinin daha bulunduğunu, yapılan açıklamada Gökgöl'deki tesis ile diğer tesisin kapasitesinin karıştırılmış olabileceği, kamuoyunu yanıltıcı bilgi verme amaçlarının olmadığını, üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmediklerini beyan ettikleri, sanık ...'ın Gökgöl'deki balık üretim tesisinin kapasitesini olduğundan fazla söylemek suretiyle basına yanıltıcı bilgi vererek firmalarına yarar sağladığı, sanık ...'ın açıklamalarını şirketin diğer ortakları Mustafa ve Yasin'i de bağladığı.." şeklinde gerekçeyle sanıkların mahkumiyetine karar verilmiş ise de,

Sanıkların ortağı olduğu Özpetekler Su Ürünleri Ltd. Şti'ne ait alabalık çiftliğinde 2013 ve 2014 yıllarında toplu balık ölümlerinin meydana geldiği, sanıkların aynı bölgede 750 ve 900 ton olmak üzere iki adet alabalık üretim çiftliklerinin bulunduğu, bu olay sebebiyle sanık ... tarafından yapılan basın açıklamasında balık ölümlerinin 750 tonluk üretim çiftliği yerine sehven 900 tonluk üretim çiftliğinde meydana geldiğini, ölüm sebebinin müşteki şirkete ait meyve suyu fabrikasının atık sularından kaynaklanmış olabileceğini belirtmiş ve bu açıklaması nedeniyle hakkında haksız rekabet suçu nedeniyle kamu davası açılmış ise de, olayın akabinde sanıklar tarafından müşteki şirket yetkilileri hakkında şikayette bulundukları, yapılan soruşturma sonucunda müşteki şirket yetkilileri haklarında çevreyi kasten kirletme ve mala zarar verme suçlarını işledikleri iddiasıyla kamu davası açıldığı ve Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 05/05/2016 tarihli ve 2014/40 esas, 2016/497 sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan beraatlerine, çevreyi kasten kirletme suçundan ise mahkumiyetlerine karar verildiği, anılan kararın mala zarar verme suçu yönünden temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 15/02/2018 tarihli 2017/25666 esas, 2018/1605 sayılı kararı ile eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verildiği, sanıkların aynı bölgede 750 ve 900 ton olmak üzere iki adet alabalık üretim çiftliklerinin bulunduğu gibi müştekiler ile sanıkların yetkili ve ortakları olduğu şirketlerin iştigal alanlarının farklı olduğu, bu haliyle sanıkların Anayasanın 74. maddesi ile garanti altına alınan şikayet hakkı kapsamında müşteki şirket yetkilileri hakkında şikayette bulundukları, müşteki şirketin kişisel durumu, ürünleri, iş ürünleri, ticari faaliyeti ve işleri hakkında kasten yanlış veya yanıltıcı bilgi vermedikleri gibi haksız rekabet oluşturacak bir eylemlerinin bulunmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesinde,

Kabule göre de,

6102 sayılı Kanun'un 55. maddesi göndermesi ile 62/1. maddesinde öngörülen haksız rekabet suçunun cezasının türü ve miktarı ve şikayete bağlı olması itibariyle uzlaşmaya bağlı olduğundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra ve sonucuna göre, sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesinde,

İsabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozma isteminin, kabule göre sanıkların üzerlerine atılı suçun uzlaşmaya tabi olması nedeniyle öncelikle usulüne uygun uzlaştırma işlemleri yapılmasında zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesinde isabet görülmediğine ilişkin ikinci bölümü yönünden;

İsabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozma isteminin, kabule göre sanıkların üzerlerine atılı suçun uzlaşmaya tabi olması nedeniyle öncelikle usulüne uygun uzlaştırma işlemleri yapılmasında zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesinde isabet görülmediğine ilişkin ikinci bölümü yönünden;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesinin içeriği yerinde görüldüğünden, Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin 15/03/2018 tarihli ve 2017/763 esas, 2018/394 sayılı kararı ile anılan karara yönelik itirazın reddine ilişkin Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/06/2018 tarihli ve 2018/192 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre kanun yararına bozma isteminin, sanıkların beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesinde isabet görülmediğine dair birinci bölümü yönünden KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 02/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13063, Karar No: 2013/9472, Tarih: 11.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/13063 E.  ,  2013/9472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümden sonra 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunla 6831 sayılı Orman Kanununun 91/5. maddesine getirilen değişikliğe göre sanığa yüklenen fiilin gerektirdiği cezanın kanunda belirtilen türü ve üst sınırına göre davanın 5326 sayılı Kanunun 20. maddesine göre soruşturma zamanaşımına tabi bulunmakla;

Suç tarihi olan 02.11.2006 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Yasanın 20. maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5236 sayılı Kanunun 20.maddesi gereğince sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, suça konu emvalin istirdatı kabil olmak üzere katılan idareye bırakılmasına, yedieminde mevcut at ve semerin satış bedeli ile balta, tahra ve ipin sanığa iadesine, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8817, Karar No: 2011/44678, Tarih: 26.10.2011

**6. Ceza Dairesi         2009/8817 E.  ,  2011/44678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 26.10.2011 tarihinde üye ...'in karşıoyu ile oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Yağma zilyet veya diğer bir şahsın teslim veya malın alınmasına karşı ses çıkarmamaya cebir (şiddet) veya tehdit kullanılarak mecbur edilmesidir.

Vücut üzerine etki eden cebir (şiddet) konusu fiziki (maddi) bir tesir olup, bunun da objektif olarak uygun ve elverişli olarak gerçekleşmesi de gerekmektedir.

Tehdit ise failin isteğinin yerine getirilmemesine bağlı olarak gelecekte yapılacak bir kötülüğün söz, mimik, jest veya sessiz hareketlerle zımnen bildiren şekilde ve mağdurda manevi bir tesir (korku) oluşturan bir yapıda olmasını içermektedir.

Cebir (şiddet) ve/veya tehdit yağma suçunun tipiklik unsurudur.

Gerekçede yaşanan somut olay ile normların karşılaştırılabilmesi için öncelikle olayı tüm teferruatları ile öğrenmemiz, akıldaki duraksama ve şüpheleri ortadan kaldırmamız gerekir. Bu hal yargılanacak uyuşmazlıkdaki maddi meselenin çözümlenmesini içerir. Maddi meselenin belirlenmesinden sonra da normların kural denilen kısmında gösterilen tiplerden hangisinin söz konusu olabileceğini tayini meselesine gelir ki bunada hukuki mesele denir. Bilindiği üzere hukuki mesele olaya göre değişeceğinden maddi mesele öncelikle çözümlenmelidir. Hal böyle olunca;

Yakınanlar 24.03.2005 gün Arçelik bayii yanında önlerine çıkan üç kişinin önce cep telefonlarında kontür olup olmadığını sorduklarını, olumsuz yanıt vermeleri üzerine sert bir şekilde “verin lan” cep telefonunu talimatı üzerine her iki yakınanın da cep telefonlarını sanıklara teslim ettiklerini olay sonrası sıcağı sıcağına alınan beyanlarda açıkladıkları,13.04.2005 günlü C.Savcısı tarafından düzenlenen sanığın bire bir gösterimi ve olayın anlatımınada yer veren teşhis tutanağında ise; yolda önlerine çıkan üç kişinin çağırdıklarını karşı çıkınca kollarından tutup yıkıntının olduğu yere götürüp sanık ...’in yakınan Olcay’a telefonunu çıkar kontürün varmı diye tehdit edici şekilde konuştuğunu adı geçeninde basın ve yayın organlarından izleyip, duydukları nedeniyle korkup cep telefonunu bu sanığa verdiğini ardında yakınan Murat’ın cep telefonunu aynı şekilde diğer sanığa teslim ettiğini açıklamışlardır. Mahkeme aşamasında ise yakınanların bu kere önlerine çıkan kişilerin cep telefonu kontürü sorup konuşmak içinde istemeleri üzerine basın ve yayın organlarından yağma ve yaralama olaylarını duyup izlediklerinden dolayı korkup cep telefonlarını teslim ettiklerini olay sırasında “(verin lan)” diye sözünde kendilerine sarf edilmediğini beyan edip açıklamalarında sanıklardan sadır olan cebir şiddet ve/veya tehditden bahsetmedikleri de anlaşılmıştır.

Sanıklar ise kontür varmı diye sorup, yakınanların olumsuz yanıtı üzerine bakacağız, kendi kartımız ile konuşup vereceğiz diye telefonlar alıp olay yerinden ayrılarak, suça konu eşyayı da sattıklarını farklı aşamalardaki beyanlarında açıklamışlardır.

Görüldüğü üzere sorun maddi olayın yani yaşananın ne olduğu meselesidir. Bilindiği üzere buda iddia, savunmanın katılımı ile çözülecektir.

Yakınanlar olayın akabinde ve sıcağı sıcağına alınan 24.03.2005 günlü beyanlarında yer vermedikleri ancak suçun tipiklik unsuruna etkin olan bir takım hareket tarzlarına 13.04.2005 günlü teşhis tutanağında yer verdikleri dikkate alındığında öncelikle değişerek gelişen ve kendi içinde de devinip evrilen beyanlar arasındaki açık aykırılıklar giderilip bu halin neden kaynaklandığı akıllardaki duraksama ve şüpheleri ortadan kaldıracak şeklinde saptanıp sonucuna göre somut olayın belirlenmesi sağlandıktan sonra somut olaya uyan hukuki vasfın tayini gerektiği düşünülmeden eksik soruşturma ile yetinilip yazılı şekilde yağma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması nedeniyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak olunmamıştır.