muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3051, Karar No: 2021/438, Tarih: 23.02.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/3051 E.  ,  2021/438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Tüketici Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı ... vekili davalı arsa sahiplerinin mal varlıklarında artış olduğunun, mahkeme huzurunda açık ikrarla tespit edildiği gerekçeleriyle yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunmuştur.Mahkemece, HMK 114/1-1 maddesi uyarınca dava şartı noksanlığı gerekçesiyle yargılanmanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.Karar davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.Yargılamanın yenilenmesi HUMK 449 ve 381/1, Harçlar Kanunu’nun 10. maddelerinde açıkça düzenlendiği üzere bağımsız bir dava niteliğindedir. Mahkemelerce ilk davadan bağımsız olarak ayrı bir esasa kaydedilerek karar verilir.5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanun’un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemeleri 20.07.2016 tarihinde göreve başlamış olup, bu tarihten sonra verilen kararlar istinaf incelemesine tabi olması kanun gereğidir. Bu nedenle az yukarıda belirtildiği üzere yeni ve ayrı bir karar olan iade-i muhakame kararları istinaf kanun yolu incelemesine tabi olmalıdır. Kaldı ki 7251 sayılı Kanun’un 47. maddesi ile 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin 2. fıkrasındaki 454 ibaresi 444 olarak değiştirilmiş olup bu değişiklikle iade-i muhakeme talepleri hakkında verilen kararlar hakkında HUMK hükümlerinin uygulanmayacağı açık bir şekilde belirlenmiştir. Usul hükümlerinde yapılan değişiklik derdest davaları da kapsayacak şekilde derhal uygulanır.Tüm bu hususlar nazara alındığında iade-i muhakeme talepleri hakkında 20.07.2016 tarihinden sonra verilen ilk derece mahkemeleri kararlarına HMK hükümleri uygulanacağından bu kararlar istinaf incelemesine tabidir. Bu gerekçelerle istinaf incelemesi yapılması için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle ilk derece mahkemesince 02/10/2020 tarihinde verilen kararın istinaf incelemesine tabi olduğundan istinaf incelemesi yapılması için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE, 23.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2019/3345, Karar No: 2019/8326, Tarih: 17.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/3345 E.  ,  2019/8326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL 3. Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 17.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6871, Karar No: 2014/846, Tarih: 07.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/6871 E.  ,  2014/846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ergani Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2011/487-2013/209

-K A R A R-

Hükmü temyiz eden B. İ.. isimli şahsın davalı kooperatif yetkilisi olup olmadığı hususunda tereddüte düşülmüştür. İlgili Ticaret Sicil Memurluğundan davalı kooperatifin temyiz tarihi olan 04.07.2013 tarihi itibariyle temsilcilerin isimleri ile temsil yetkilerinin kapsamı sorularak B. İ..'in münferit yetkili temsilci olduğunun bildirilmesi halinde işlem yapılmadan; B. İ.. ile birlikte başka bir yetkilinin müşterek yetkili olduğunun bildirilmesi durumunda diğer yetkililerin temyize muvafakat edip etmediği hususunda imzalı yazılı dilekçe vermeleri halinde usulüne uygun kimlik tespiti de yapılarak, bu hususun bir tutanak ile belirlenmesi, temyiz dilekçesinin ya da temyiz dilekçesini benimsediklerini yazılı olarak beyan etmeleri halinde bu dilekçenin davacı vekiline tebliği ile temyize cevap süresinin beklenmesi; başka şahısların yetkili olduğunun bildirilmesi halinde ise gerekçeli kararın davalı kooperatife tebliği Tebligat Kanunu'nun 12. maddesine uygun olmadığından gerekçeli kararın kooperatife Tebligat Kanunu'nun 12 ve 13. maddeleri ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 20 ve 21. madde hükümleri uyarınca kooperatif adına tebliği ile işlemeye başlayan temyiz süresinin beklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliği için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15293, Karar No: 2015/20237, Tarih: 09.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/15293 E.  ,  2015/20237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/65607

MAHKEMESİ : Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2012

NUMARASI : 2012/269 (E) ve 2012/1274 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın katılanlarla aynı ikamette kalması nedeniyle çaldığı eşyaların farklı kişilere ait olduğunu bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, buna göre sanığın her katılana karşı işlediği hırsızlık suçu nedeniyle ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesi uygulanarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 09/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12844, Karar No: 2018/13510, Tarih: 22.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/12844 E.  ,  2018/13510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, sokakta yürümekte olan müştekinin yanına yaklaşıp damadını tanıdığını, ona olan 250,00 TL borcu ödemek istediğini belirtip müştekiye 300,00 TL para uzatarak para üstünü istediği, cüzdanını çıkararak para üstü vermeye çalışan müştekinin cüzdanını ise üzerinde cep telefonunu yazmak istediği bahanesiyle alıp el çabukluğu ile bu cüzdan içinden müştekiye ait paraları çalması şeklindeki eylemde; sanığın elde veya üstte taşınan bir eşyaya yönelik eyleminin bulunmadığı, sokakta gerçekleşen eylemin TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden hatalı nitelendirme ile TCK’nın 142/2-(b) maddesinden yazılı şekilde hüküm kurulması, hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8106, Karar No: 2019/30922, Tarih: 06.05.2019

**7. Ceza Dairesi         2018/8106 E.  ,  2019/30922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 ve 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin, davaya katılma hakkı bulunmadığı, davaya katılmasına karar verilmesinin de temyize yetki vermeyeceğinden, anılan idare vekilinin vaki temyiz isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317 maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Katılan TAPDK vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suça konu eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesi yerine, doğrudan TCK'nun 54/4. maddesi gereğince eşya müsaderesine karar verilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, katılan TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükmün eşya müsaderesine ilişkin bölümünde "TCK.nun 54/4. maddesi" ifadesinden önce gelmek üzere, "5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla" ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/838, Karar No: 2020/5062, Tarih: 16.12.2020

**6. Ceza Dairesi         2019/838 E.  ,  2020/5062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, mağdur ...’e evinde bulunduğu esnada “Bu evi satın parasını bana verin yoksa seni öldürürüm” dedikten sonra, mutfakta bulunan bıçak ile mağdura saldırıp yaralanmasına sebebebiyet verdiği olayda; sanığın eyleminin bir bütün halinde konutta, silahla yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu düşünülmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1582, Karar No: 2016/17362, Tarih: 04.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/1582 E.  ,  2016/17362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, izin ücreti, ücret, asgari geçim indirimi, resmi tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 04/10/2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait balık lokantasında şef garson olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, asgari geçim indirimi, bir kısım aylık ücret, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı def'ini öne sürüp, davacının haksız yere işi bıraktığını, çağrılarına rağmen dönmediğini, taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davalı tarafça haksız olarak fesh edildiği buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca bir kısım ödenmeyen aylık ücret, asgari geçim indirimi, fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu ancak yıllık izinlerini kullandığından buna yönelik talebin reddi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı HMK'nın 245 (1). madde hükmüne göre tanıklık için çağrılan herkes gelmek zorundadır ve usulüne uygun olarak çağrıldığı hâlde mazeret bildirmeksizin gelmeyen tanık zorla getirtilir.

Somut uyuşmazlıkta, yargılama sırasında davalı tanıkları yapılan tebligata rağmen gelmemiş olup Mahkemece zorla getirme yoluna gidilmeden yargılamaya devam edilip karar verilmiştir. Kanundaki açık düzenleme karşısında anılan usul hükmü yerine getirilmeden yargılamanın sürdürülüp sonuca gidilmesi hatalı bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığana, davalı yararına takdir edilen 1.350.00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14670, Karar No: 2006/14735, Tarih: 04.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/14670 E.  ,  2006/14735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Çorum İş Mahkemesi

Tarih               :  29.5.2006

Davacı  ilk Bağ-Kur primi kasintisi yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren tarım Bağ-kur sigortalısı olduğunun tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ürün teslimlerinden yapılan ilk pirim kesintisini takip eden aybaşından itibaren Sosyal Sigortalara Kurumuna tabi sigortalılığı dışında kalan dönem için tarım Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece  davacının 01.05.1995 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı    olduğunun tespitine karar verilmiştir.

2-Dava, davacının ürün teslimlerinden yapılan ilk pirim kesintisini takip eden aybaşından itibaren Sosyal Sigortalara Kurumuna tabi sigortalılığı dışında kalan dönem için tarım Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece  davacının 01.05.1995 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı    olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tespitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin   Kurum’ca   re’sen   yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın  36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini   ortaya   koydukları   tartışmasızdır.   Bağ-Kur’un   iş   bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede  davacının ilk pirim kesintisinin 14.4.1995 tarihinde yapıldığı, daha sonraki yıllara ilişkin pirim kesintilerinin araştırılmadığı,  Ziraat Oda kayıt tarihinin 1.3.2006 tarihi olduğu, adına kayıtlı zirai arazi kaydının bulunduğu,  zirai amaçlı banka kredisi kullanmadığı, Tarım Kredi Kooperatif kaydının bulunmadığı, davacının 1.6.2000 tarihinde tescil edilerek halen devam eden   Tarım Bağ Kur Sigortalısı olduğu 2004 yılı 3. dönemde 5 gün SSK'na tabi sigortalı çalışmasının bulunduğu  görülmüştür.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 1.5.1995-31.12.1995 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de  kesintinin bulunmadığı 1.1.1996-1.6.2000  tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemin kabulüne karar verilmiş olması, ayrıca 1.6.2000 tescil  tarihinden itibaren  davacı, davalı  kurumca Tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak kabul edildiği halde  1.6.2000 tarihinden dava tarihi olan 16.3.2006 tarihleri arsında tespit kararı verilmiş olması usul yasa uygun değildir

Yapılacak iş; davacıya 1.1.1996-31.5.2000  tarihleri arasındaki dönemde ürün sattığı kişi, kurum ve kuruluşların isimlerini açıklattırmak  bu kişi kurum ve kuruluşlardan ürün teslimi ve pirim kesintilerinin yapılıp yapılmadığını  sormak, yapılmış ise belgelerini  getirtmek  Pancar Ekicileri kooperatifi ile başkaca zirai amaçlı kooperatifte kaydının bulunup bulunmadığı araştırarak, bulunması halinde  kayıt tarihlerini gösteren belgelerini getirtip ve    tüm deliller birlikte değerlendirilip bir sonuca gitmektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu   yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.