muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11754, Karar No: 2022/19948, Tarih: 29.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/11754 E.  ,  2022/19948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun reddi, istinaf başvurusunun esastan reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen ve 5271 sayılı CMK’nın 272/3-a maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki 3.000 TL adli para cezası ile ilgili olarak İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin istinaf isteminin reddine dair kararına karşı aynı Kanun’un 279/1-b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulabileceğinden, suça sürüklenen çocuk müdafiinin mala zarar verme suçu ile ilgili kanun yolu başvurusu itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemlerinin, “adil yargılanma hakkının zedelendiğine, müvekkilin 'ben o tarihte köydeydim' demesinin göz ardı edildiğine, suça sürüklenen çocuğa isnat edilen suçun şüpheye mahal bırakmayacak, kesin bir şekilde ispat edilemediğine, bilirkişi incelemesi yapıldığı ve şahısların tespit edilemediğine, 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesinin göz ardı edildiğine, müvekkil aleyhine kumbara üzerinde bulunan parmak izinden başkaca hiç bir delil olmadığı halde müvekkilin 2 ayrı hapis cezası ile cezalandırılmasının kanuna aykırı olduğuna,” ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 29.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6877, Karar No: 2019/4080, Tarih: 19.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/6877 E.  ,  2019/4080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla,5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14751, Karar No: 2015/2863, Tarih: 26.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/14751 E.  ,  2015/2863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,.... İli .... İlçesi ... Mahallesi 563 (ifr 3607) parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizce aynı gün incelenen aynı kamulaştırma kapsamındaki dosyalarda dava konusu taşınmazların ve somut emsal olarak incelenen Uzunbağ 2823 parsel sayılı taşınmazın imar parseli olup olmadıkları ve düşülen düzenleme ortaklık payları konusunda DOP düşülmüştür, %31-%40 düşülmüştür, DOP düşülmüştür oranı bilinmiyor şeklinde .... Belediyesi tarafından birbiri ile çelişen yazılar gönderilmiştir.

Yine somut emsal olarak incelenen Uzunbağ 2823 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin 24,69 TL, 2014 yılı emlak değerinin ise çelişkili şekilde daha az 13,00 TL olduğu bildirilmiştir. Belirtilen bu çelişkilerin giderilmesi bakımından;

1-Dava konusu .. 563 (ifr 3607) parsel sayılı taşınmazın 06.02.2014 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen Uzunbağ 2823 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 10.01.2012 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, (İmar Kanunu 18. madde uygulaması ile ayrıca 15 ve 16. vd maddeler kapsamında yola terk vs yönünde her hangi bir işlem yapılıp yapılmadığı) imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

2- Dava konusu Uzunbağ 563 (ifr 3607) parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen Uzunbağ 2823 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2014 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu Uzunbağ 563 (ifr 3607) parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen Uzunbağ 2823 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2976, Karar No: 2010/6316, Tarih: 28.04.2010

**8. Ceza Dairesi         2010/2976 E.  ,  2010/6316 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHLERİ : 13/11/2006, 25/05/2007

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme ve kasten yaralama

HÜKÜMLER : 1- Sanık ...'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme suçlarından hükümlülüğüne,

2- Sanık ...'ın kasten yaralama suçundan hükümlülüğüne ilişkin kararı süresinde temyiz etmediğinden temyiz talebinin reddine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'ın kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunduğu anlaşılmakla; tebliğnamede yeralan bozma düşüncesine katılınmamıştır.

1- Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hakkında kurulan hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Tebligat Kanunun 14. maddesi gereğince tebligatın kıta komutanı veya müessese amirine yapılması gerekirken, görevi belli olmayan uzman çavuşa yapılması karşısında; tebligatın usulsüz ve sanığın temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek 25. 5.2007 günlü temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak esas hükme ilişkin yapılan incelemede;

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki, koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 28.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1905, Karar No: 2019/610, Tarih: 05.02.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/1905 E.  ,  2019/610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

K A R A R

1-Gerekçeli kararın tebliğ edildiği Av. ...'in karar tarihi olan 05/04/2017 tarihinde Kurum vekilliğinin devam edip etmediği davalı Kurumdan sorularak alınacak cevap eklendikten sonra,

2- Davalı ...'nın kayıtlı mernis adresi araştırıldıktan sonra gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 432. (HMK 366.) maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/02/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/878, Karar No: 2006/1701, Tarih: 06.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/878 E.  ,  2006/1701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporları hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulları, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise bilirkişi kurullarınca –taşınmazın sulu ya da kuru niteliğine göre- münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını içeren veri cetvelleri İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip, değerlendirmenin bu verilere uygun biçimde yapılması ilkesi benimsenmiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan Yasa maddesi ve Yargıtay uygulamaları doğrultusunda, öncelikle bilirkişi kurullarınca münavebeye alınmış bulunan ürünlerin değerlendirme tarihi (2005 yılı) itibariyle dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını gösteren veri cetvellerinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi kurulları raporunun bu verilere uygunluğunun denetlenmesi bu resmi verilere uygun düşmeyen hususların varlığının saptanması durumunda bunun giderilmesi için bilirkişi kurullarından ek rapor alınması gerekirken 2004 yılı verilerine göre belirlenen değere kamu sabit sermaye yatırım deflatörleri sayısı uygulanmak suretiyle 2005 yılı değerlerine ulaşan bilirkişi raporlarına dayalı olarak hüküm kurulması,

2-İlçe Tarım Müdürlüğü cetvelinde mandalina ürününün dekara ortalama verimi 1790 kg olarak belirlenmiş olup bu verim miktarına göre değerlendirme yapılması gerekirken, daha yüksek verim miktarı üzerinden değerlendirme yapan ikinci bilirkişi kurulu raporuna itibar edilerek fazla bedele hükmedilmesi,

3-Dava dilekçesinde, davacı idarece kamulaştırma yoluyla irtifak hakkı tesis edilen dava konusu taşınmazın tespit edilecek olan irtifak hakkı bedeli karşılığında tapuya tescili istenildiğine göre, mahkemece, irtifak hakkının davacı idare lehine tapuya tescili yerine salt bu hakkın tesisine biçiminde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

3-Dava dilekçesinde, davacı idarece kamulaştırma yoluyla irtifak hakkı tesis edilen dava konusu taşınmazın tespit edilecek olan irtifak hakkı bedeli karşılığında tapuya tescili istenildiğine göre, mahkemece, irtifak hakkının davacı idare lehine tapuya tescili yerine salt bu hakkın tesisine biçiminde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda belirtildiği şekilde İlçe Tarım Müdürlüğünden 2005 yılına ait resmi veri cetveli getirtilerek bilirkişi kurullarından bu verilere uygunluk sağlayan ek raporlar alınmalı ve kazanılmış hak ilkesi de dikkate alınarak oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5791, Karar No: 2011/107, Tarih: 19.01.2011

**15. Hukuk Dairesi         2010/5791 E.  ,  2011/107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı-k.davalılar ... ile ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşmiş olan cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 629,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-k.davalılar ... ile ...'ten alınmasına, 19.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4954, Karar No: 2015/6248, Tarih: 30.09.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/4954 E.  ,  2015/6248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede talep edilmeyen TCK'nın 125/4 maddesi uygulanarak, CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

2-) Temel ceza belirlenirken doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince uygulama yapılması yerine, TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca ceza belirlendikten sonra 125/3-a maddesi uygulanması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15251, Karar No: 2014/19099, Tarih: 08.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/15251 E.  ,  2014/19099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, ortak mirasbırakan ...’ın 11/07/1996 tarihinde ölümü ile davacılar, davalılar ve dava dışı ...’nın mirasçı olarak kaldığı, davacıların, mirasbırakandan intikal eden üç adet dükkan ve dört adet dairenin davalılar tarafından oturmak ve kiraya verilmek suretiyle kullanıldığı halde kendilerine herhangi bir bedel ödenmediğini ileri sürerek, davalılar tarafından ikametgah olarak kullanılan dairelere ilişkin haklarını saklı tutup, kiraya verilen iki daire ve üç dükkan için 16/07/2007-16/07/2012 dönemi ecrimisilin tahsili istemli olarak eldeki davayı açtıkları anlaşılmaktadır.

Paydaşlardan davacı ...’ın dava konusu taşınmazdaki 3.katta bulunan daireyi belli bir dönem ikametgah olarak kullandığı anlaşılarak ecrimisile hükmedilmemiş olması doğrudur. Davacıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazlarda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu(YHGK)'nun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E., 2002/114 K sayılı ilamı).

Somut olayda, dava konusu üç dükkan ve iki dairenin belli dönemlerde kiraya verildiği tanık beyanlarından anlaşıldığı gibi davalıların da kabulündedir. Bu durumda kiraya verilen taşınmazlar yönünden intifadan men koşulu aranmayacağı açıktır.

Hal böyle olunca, dava konusu taşınmazların hangi dönemlerde kiraya verildiğinin saptanması, kira bedellerinin belirlenmesi, belirlenen bedellerden davacıların paylarının hesaplanarak, hesaplanan değer üzerinden ecrimisile hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.