muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2043, Karar No: 2012/7392, Tarih: 10.10.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/2043 E.  ,  2012/7392 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2011/349149

MAHKEMESİ : Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 17/06/2011, 2010/259 (E) ve 2011/168 (K)

SUÇ : Tasarlayarak öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

A) Sanık Muzaffer müdafiinin yasal süreden sonra yaptığı duruşmalı temyiz inceleme isteğinin, CMUK.nun 318. Maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

B-1) Beyanları hükme esas alınan birden çok tanığın gizli olarak dinlenilmiş olmalarının yasal ve doyurucu gerekçesinin açıklanmaması ve CMUK.nun 58. ve 201. Maddeleri uyarınca sanıklar ile sanık savunmanlarının doğrudan soru sorma hakları yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle önlenmesi suretiyle Anayasanın 90. Maddesine göre iç hukukumuzda doğrudan uygulanması zorunlu olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. Maddesinde düzenlenen adil yargılanma ve savunma haklarının kısıtlanması,

2- Tanık Ö.. A..'ın olayla ilgili soruşturma aşamasında olay bakımından önem arzeden açıklamaları bulunması nedeniyle yargılamayı yapan mahkeme huzurunda bizzat ayrıntılı beyanlarının saptanması yerine taraflara tebligat yapılmadan üstü kapalı alınan talimat ifadesiyle yetinilmesi,

Usule aykırı olup, sanık müdafileriyle katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, resen de temyize tabi bulunan ve sair yönleri incelenmeyen hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süreye göre sanıkların tahliye taleplerinin reddine, 10.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

10.10.2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık N.. S.. müdafii Avukatlar ..., Ö.A.ve M. M. yokluklarında 11.10.2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2017/3658, Karar No: 2017/6086, Tarih: 27.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/3658 E.  ,  2017/6086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçinin 30.....2015 tarihinde ihale süresi sona eren davalı şirket ortaklığına veya bu tarihten sonra ihaleyi alan dava dışı ... A.Ş. şirketine yönelik işe iade davası açıp açmadığı araştırılarak varsa işe iade davasının akıbetini de gösterir onaylı örneğinin; fesih tarihi olan 30.....2015 tarihinden sonra davalı şirketler ortaklığında veya ihaleyi alan dava dışı şirkette çalışmasının olup olmadığının tespiti için ise 30.....2015 tarihinden sonra işe-giriş çıkışları gösterir ...'nin, işe giriş bildirgesi ve işten ayrılış bildirgeleri ile çalışan işyerlerine ait bilgi ve adreslerin getirtilip eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29393, Karar No: 2014/20631, Tarih: 22.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29393 E.  ,  2014/20631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :Sanık ... hakkında; Beraat,

Sanık ... hakkında; TCK'nın 89/4, 62/1-2, 51/1-3-6-7-8. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'ın beraatine; sanık ...'un mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanık ... ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusura ve eksik incelemeye; katılanın, ceza miktarına ve ertelemenin hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık... hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Olay günü gündüz saat 17:10 sıralarında açık havada, meskun mahalde, bölünmüş, tek yönlü, 6,7 metre genişliğindeki yüzeyi kuru, asfalt kaplama, eğimsiz düz yolda sevk ve idaresindeki kamyonetle seyir halinde bulunan sanık ...'ın, diğer sanık ...'un idaresinde olup orta refüj aralığından seyir yoluna çıkan otomobile çarpmamak için gidiş istikametine göre yolun sağındaki sokağa doğru frenle birlikte manevra yaptığı esnada sokak yolunda karşıdan karşıya geçmek isteyen mağdurlara çarpması şeklinde gelişen ve biri nitelikli şekilde olmak üzere iki kişinin yaralanmasıyla sonuçlanan olayda; hızını kullandığı aracın teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmayan sanık ...'ın kusurlu olduğu,

Olay mahallinde yapılan keşif sonrasında düzenlenen ve meskun mahal hız sınırını aşması, kavşağa yaklaşırken hızını azaltmaması nedeniyle kusur izafe eden 01.06.2012 tarihli raporun olayın oluşuna uygun düştüğü ve hükme esas alınması gerektiği gözetilmeksizin oluşa uygun düşmeyen sanığın kazanın oluşmasında herhangi bir kusurunun bulunmadığını belirten Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen rapora itibar edilerek mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5508, Karar No: 2014/1959, Tarih: 26.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/5508 E.  ,  2014/1959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 1- ...'ı öldürmeye teşebbüsten 5237 sayılı TCK 81, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis,

2- ...'ı öldürmeye teşebbüsten 5237 sayılı TCK 81, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis,

3- 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK 62, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Oluşa, dosya kapsamına ve mahkemece gösterilen gerekçeye göre; sanık hakkında TCK'nın 29. maddesi uyarınca asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede bu hususa yönelen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2- Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...'ın mağdur ...'ü, batın bölgesinden iki ateşli silah yarası ile omurilikte, ince ve kalın bağırsakta yaralanmalara, sol iliak kanatta ve lomber beşinci vertebrada hayati fonksiyonlarını ağır derecede etkileyecek nitelikte kırıklara, iyileşme olanağı bulunmayan hastalığa ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda, teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9 ile 15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı dikkate alınarak üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine, 13 yıl hapis cezası tayini yasaya aykırı ise de aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdurlar ... ve Yunus'u öldürmeye teşebbüs ve ruhsatsız silah taşıma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliklerini tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, suç vasfına, meşru müdafaaya, haksız tahrike yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 26.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29113, Karar No: 2022/10133, Tarih: 24.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/29113 E.  ,  2022/10133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının bozulması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1- İş yerinin kişilerin devamlı veya geçici olarak ticari bir faaliyeti yürütmek amacını taşıyan yerler olduğu kabul edilmekte olup, müştekinin beyanına, görgü ve tespit tutanağına göre, binanın zemin katı olup, depo olarak kullanılan boş dükkan olduğunun anlaşılması karşısında, suça konu yerin ne suretle iş yeri olarak kabul edildiği denetime olanak sağlayacak şekilde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 116/2. maddesi uyarınca tayin olunan 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırım yapılması sırasında 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı BOZULMASINA, 24/05/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2312, Karar No: 2014/14748, Tarih: 26.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2312 E.  ,  2014/14748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) 21. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/05/2012 tarih ve 2011/68-2012/119 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı ve borcu üstlenen ... vekili ile katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 26.09.2014 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... , davalılardan ... A.Ş. vekili Av. ... ve ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerine ait ... A.Ş. ... Şubesi nezdindeki hesaplarda 82.800 YTL ve 21.235 USD mevduatın, ... yetkililerinin ... ... Ltd. şirketinin ... A.Ş. güvencesinde bulunduğu yönündeki yanıltıcı beyanlarına ve ... ... Ltd. şirketinin unvanının ... A.Ş. ile müşterek olmasından da yararlanılarak müvekkiline baskı uygulandığını, bu baskıların sonucunda müvekkilinin 20.12.1999 tarihinde mevduatının ... ... Ltd.'e aktarılmasına muvafakat ettiğini, bu hesap aktarımına muvafakatten 2 gün sonra 21.12.1999 tarihinde BDDK tarafından ...'a el konulduğunu ve yönetimin ...'ye devredildiğini, daha sonra ... ve ... A....nin birleştirildiğini. Elkoymadan sonra müvekkiline mevduatının ... 'de kurulu olduğu söylenen ... ... Ltd. adlı kıyı bankasına gönderilmiş olduğunun ve kıyı bankasında bulunan mevduatların sigorta kapsamında bulunmadığı gerekçesi ile ödenmeyeceğinin bildirildiğini ileri sürerek, 5.000 USD nin faizi ile birlikte davalı bankadan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında verdiği ıslah dilekçesiyle toplam talebini 82.800 TL ve 21.235 USD olarak ıslah etmiştir.

Davalılar ve borcu üstlenen ... vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ...'in davalı ... A.Ş. bankaya devrinden önce ... A....nin ... şubesine; 20.12.1999 tarihinde açmış olduğu 21.01.2000 vade sonu tarihli 66.000.000.000 TL (Karşılığı; 66.000,00 TL) davacı ...'in davalı ... A.Ş. bankaya devrinden önce ... A....nin ... şubesine; 20.12.1999 tarihinde açmış olduğu, 21.01.2000 vade sonu tarihli 16.800.000.000 TL, 21.01.2000 vade sonu tarihli 21.235 USD hesabının bulunduğu, ... mevduatlardan

... hesabın yatırıldığı bankaların sorumlu olduğu, diğer davalılar ... , ... , ... ve ... hakkında açılan davanın 08.02.2010 tarihinde HUMK 409 Md 1. fk uyarınca müracaata bırakıldığı gerekçesiyle, davanın davacılardan ... yönünden kabulü ile asıl dava ile açılan 5.000,00 USD, ile ıslah ile açılan 16.235,00 USD nin paranın yatırılma tarihi olan 21.01.2000 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/A maddesi gereğince yürütülecek yıllık USD faizi ile birlikte borçlar kanunu 83 maddesi gereğince fiili ödeme yönündeki kur karşılığı TL nin, ayrıca 16.800,00 TL'nin 21.01.2000 tarihinden itibaren reeskont (yasal faizi) ile, davalıdan tahsiline, davacı ... yönünden, 66.000,00 TL’nin 21.02.2000 Tarihinden itibaren reeskont (yasal) faizi ile ... Bank (... üstlenen ...) den tahsiline, diğer davalılar ... , ... , ... ve ... hakkında açılan davanın 08.02.2010 tarihinde müracaata bırakıldığı ve 3 aylık yasal sürede yenilenmediği anlaşıldığından HMK 150 uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ve borcu üstlenen ... vekili ile katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka vekili ve borcu üstlenen ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2 – Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; davacı vekili yatırılan mevduata vade sonuna kadar işleyen akdi faizi eklemek suretiyle bu meblağın vade sonundan itibaren en yüksek faiz oranıyla birlikte tahsilini talep etmiş, mahkemece, bankaya yatırılan miktarın vade sonundan itibaren faiziyle birlikte tahsiline hükmedilmiştir. Ancak, taraflar arasında mevduat ilişkisi olmayıp davalı haksız fiil hükümlerine göre sorumlu olduğundan, faiz başlangıcının hesabın açıldığı tarih olarak belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde vade sonundan itibaren belirlenmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden H.U.M.K.nun 438/7 maddesine göre kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... A.Ş. vekili ve borcu üstlenen ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 1. bent, 1.ve 2. paragraflarında yer alan “21.01.2000 tarihinden itibaren” ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “20.12.1999 tarihinden itibaren” kelime grubunun eklenmesine, kararın düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılar'a verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2617, Karar No: 2021/16805, Tarih: 02.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/2617 E.  ,  2021/16805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, nitelikli iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, (III) numaralı bozma nedeni doğrultusunda kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği mümkün görülmüştür.

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında ayrı ayrı tayin edilen 1.000 TL’şer adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarları itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık ve nitelikli işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık ve nitelikli işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

02.01.2015 tarihli görüntü izleme ve tespit tutanağına göre; işyerinden hırsızlık yapan şahısların 3 kişi olduklarının sabit olduğu ve bu şahısların temyize gelen suça sürüklenen çocuk ..., temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile fiili işlediği sırada 12 yaşından küçük olması sebebiyle hakkında TCK’nın 31/1. maddesi uyarınca cezai sorumluluğu bulunmadığından ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen suça sürüklenen çocuk ... olduğunun tespit edildiği, suça sürüklenen çocuk ...’nun aşamalarda

alınan savunmasında, atılı suçu işleyip işlemediğini bilmediğini, olayı hatırlamadığını ancak diğer suça sürüklenen çocukların hakkındaki aleyhe beyanları kabul etmediğini söylediği, incelenen dosya kapsamına göre de; hakkında bu suçtan mahkumiyet kararı verilen temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...’ın atfı cürüm niteliğindeki ve maddi gerçekle (görüntü izleme tutanağı) örtüşmeyen şekildeki beyanı dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, suça sürüklenen çocuğun beraati yerine hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02.11.2011 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15553, Karar No: 2013/14743, Tarih: 16.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/15553 E.  ,  2013/14743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret (Kadıköy 2. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 12.06.2012 tarih ve 2010/111-2012/623 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı ... şirketi ile 0001 1710 0612 1176 nolu grup özel sigorta poliçesi imzaladıklarını, şirket genel müdürü...’ın bu poliçeye Ocak 2007 itibariyle zeyilname ile dahil edildiğini,...’ın 05.09.2009 tarihinde rahatsızlanarak acil servise başvurduğunu, rahatsızlığı nedeniyle ameliyat olduğunu, davalı şirketin ameliyat masraflarını ödemeye yanaşmaması nedeni ile 13.000 TL ödeme yaptığını, davalı ... şirketinin ödemesi gerektiği halde ödemediğini, masrafların müvekkili şirket tarafından karşılandığını belirterek, 13.000 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, usul açısından husumet itirazlarının bulunduğunu, poliçe uyarınca talepte bulanabilecek kişinin davacı şirket değil sigortalı... olduğunu, esas açısından da...’ın 29.07.2007 tarihiden itibaren müvekkili şirketin sigortalısı olduğunu, sigortalıda poliçenin tanziminden önce 1990, 1994 ve 2001 yıllarında böbrek taşı rahatsızlığı ile, 2002, 2005 yıllarında heperlipidemi rahatsızlığının teşhis edildiğini, sigorta poliçesi ve özel şartlar uyarınca poliçenin başlangıcından önceki rahatsızlıkların teminat dışı hal olması nedeniyle müvekkili şirketin ödeme yükümlülüğünün bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında düzenlenen özel sağlık sigorta sözleşmesinin taraflarının sigorta ettiren sıfatıyla davacı şirket, sigortacı sıfatıyla .... oldukları, dava dışı...' ın ise sigortalı sıfatını haiz olduğu, TTK'nın 1294. maddesi çerçevesinde sigorta ettirenin, sigorta sözleşmesini yaptıran ve sigorta primini ödemekle yükümlü olan kişi olarak sigorta sözleşmesindeki borç ve yükümlülüklerin muhatabı olduğu, sigortalının ise, sigorta sözleşmesinde menfaatleri güvence altına alınan kişi olmakla, sigorta sözleşmesinde kendisine himaye sağlanan ve sigorta sözleşmesinden doğan haklardan yararlanan kişi

olduğu, sigorta sözleşmelerinde sigorta ettiren ve sigortalı sıfatları aynı kişide birleşebileceği gibi bu sıfatlar ayrı ayrı kişilere de ait olabildiği, sigorta ettiren ve sigortalı sıfatları farklı kişilere ait ise sigortalının, sigorta akdine taraf olmaksızın riziko gerçekleştiğinde tazminatı talep etme hakkına sahip olduğu,somut olayda sigorta ettiren ve sigortalı sıfatları farklı kişilere ait olduğundan, davacı şirket sigorta ettiren olarak sigorta sözleşmesinden doğan borç ve yükümlülüklerden sorumlu olmakta buna karşılık dava dışı sigortalı... sigorta sözleşmesinden doğan haklardan yararlanacağından, tazminat talep hakkı dava dışı sigortalı...'a ait olduğundan, davacı şirketin iş bu davada aktif dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, kararı temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, mahkemece davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş olduğundan karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 7/2. maddesi hükmü uyarınca 1.200,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde 1.560.00 TL nispi vekalet ücreti verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de; yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün anılan yönden davacı yararına düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile (Hüküm) fıkrasının 3 nolu bendinin karardan çıkartılarak yerine "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.200,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" ibaresinin eklenmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile mülga 1086 sayılı HUMK'nın 438/7. maddesine gereğince ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.