muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6520, Karar No: 2021/2723, Tarih: 05.04.2021

**14. Ceza Dairesi         2020/6520 E.  ,  2021/2723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (mağdur ...'a karşı), çocuğun cinsel istismarı (mağdur ...'a yönelik)

HÜKÜM : Sanığın mağdur ...’a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyeti ile mağdur ...’a yönelik atılı suçtan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanık ve müdafisi, katılan mağdurlar vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafisince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte müdafinin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan değerlendirmede başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan mağdurlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde:

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurların velayet haklarına sahip babaları olan müştekiler... ile...’in, davaya katılmalarına rağmen yokluklarında verilip, usulüne uygun şekilde tebliğ edilen gerekçeli kararı temyiz etmemeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve çocuğun cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen ceza nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat hükmünün de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, sanık ile müdafisi ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz talepleri ile sanığın duruşmalı inceleme sırasındaki savunmasının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 12.03.1990 gün ve 1990/8-3-70, 09.10.2007 gün ve 2007/11-44-200, 17.06.2014 gün ve 658-330 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, dava konusu yapılan eylemin iddianamede açıkça ve bağımsız olarak gösterilmesi gerektiği, aksine uygulamanın hangi eylemden dolayı dava açıldığı ve hangi iddiaya karşı savunma yapılacağı hususlarında karışıklığa neden olacağı gözetildiğinde, 10.04.2014 tarihli iddianamede sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığı gibi bu eksikliğin de ancak yeni bir kamu davası açılması suretiyle giderilebileceği nazara alınmadan ek savunma hakkı verilerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafisi ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6054, Karar No: 2008/18936, Tarih: 04.12.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/6054 E.  ,  2008/18936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2007

Davacı,  murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın  ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının  aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacıların miras bırakanının iş kazası  sonucu ölümü nedeniyle uğradıkları  maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir..

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda ( tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan geçici iş göremezlik ödeneğinin veya bağlanan sürekli iş göremezlik gelirinin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş   görüşlerindendir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden;özellikle SGK Başkanlığı Tahsisler Daire Başkanlığının 19.07.2007 tarihli yazısında 19.01.2008 tarihindeki ödeme dönemine kadar, davacı T.’ye bağlanan gelirlerin peşin sermaye değerinin 15.101,63YTL, M.’ye bağlanan gelirlerin peşin sermaye değerinin 14.719,75 YTL olduğunun bildirildiği, 20.09.2007 tarihli hesap bilirkişisinin raporunda davacılardan M.’nin hesaplanan maddi zararının 2.620,79YTL ve T.’nin hesaplanan maddi zararının ise 6.822,01YTL olduğunun tesbit edildiği bu durumda bu davacıların karşılanmayan maddi zararının bulunmadığı, zararlarının tamamının Kurum tarafından karşılandığı anlaşılmaktadır.Buna rağmen mahkemece bilirkişinin 26.11.2007 tarihli ek raporu yanlış değerlendirilmek suretiyle davacılar M. ve T.için yazılı şekilde maddi tazminata karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/107, Karar No: 2019/4844, Tarih: 26.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/107 E.  ,  2019/4844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 11/06/2014 gün ve 2011/519 - 2014/222 sayılı kararı onayan Daire'nin 24/10/2017 gün ve 2016/3349 - 2017/5692 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafın müvekkilinin tescilli markası olan "Erciyes Fm" markasını bu marka ile ayırt edilmeyecek derecede benzer şekilde ve aynı sınıfta "Erciyes Radyo" adıyla haksız ve hukuka aykırı şekilde kullandığını, davalı şirkete ait radyo kanalı ile müvekkiline ait radyo kanalının tüketiciler tarafından sürekli karıştırıldığını ileri sürerek haksız rekabetin tespitine, davalıya ait ticaret unvanında yer alan "Erciyes" ibaresinin ticaret sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 26/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3234, Karar No: 2017/535, Tarih: 23.01.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/3234 E.  ,  2017/535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli bir sebep bulunmaksızın feshedildiğini iddia ederek feshin geçersizliğini ve işe iadesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin görev yaptığı bölümde yöneticilik kadrosunun kapatılması üzerine geçerli nedenle feshedildiğini ve davalı işyerinde aynı iş kolunda çalışan işçi sayısının 30 işçiden az olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için fesih bildiriminin yapıldığı tarihte işyerinde 30 ve daha fazla işçi çalıştırılması gerekir. İşverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan işçi sayısına göre belirlenir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/2 maddesine göre, İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür. Yine aynı kanunun 18/4 maddesi uyarınca, işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde belirli-belirsiz süreli, tam- kısmi süreli, daimi-mevsimlik iş sözleşmesi ile çalışanlar arasında bir ayırım yapılamaz. Fesih bildirimin yapıldığı tarihte 30 işçi sayısının tespitinde göz önünde bulundurulacak işçinin iş sözleşmesinin devam etmekte olması yeterli olup, ayrıca fiilen çalışıyor olması gerekmemektedir. Ancak hastalık, iş kazası, gebelik yada normal izin ve benzeri nedenlerle ayrılan işçi yerine bu süre için ikame işçi temin edilmiş ise, 30 işçi sayısında ikame edilen işçi dikkate alınmayacaktır. Konumu itibarıyla güvence kapsamı içerisinde olmayan işveren vekillerinin ve yardımcılarının da işyerinde çalışan işçi sayısının belirlenmesinde dikkate alınması gerekir. Dairemizin uygulaması bu yöndedir. (24.03.2008 gün ve 2007/27699 Esas, 2008/6006 Karar sayılı ilamımız).

Fesih bildirim tarihinden önce iş sözleşmesi feshedilen, bu nedenle feshin geçersizliği davası açıp, lehine feshin geçersizliğine karar verilen işçinin işverene işe başlatılması için başvurusu halinde, adı geçen işçinin de 30 işçi sayısında değerlendirilmesi gerekir. Böyle bir durumda feshin geçersizliğine ilişkin dava sonuçlanmamış ise, bekletici mesele yapılarak sonucu beklenmelidir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun iş güvencesi il ilgili hükümler (18-21 Maddeleri) emredici hükümler olduğundan, işçinin iş güvencesi kapsamında olup olmadığı resen araştırılmalıdır. Diğer taraftan İş Hukukunda istisnai ve sınırlayıcı hükümlerin dar yorumlanması gerekir. İş güvencesi kapsamını belirleyen 30 işçi kuralı da istisnai nitelikte olduğundan dar yorumlanmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı işverene ait ... ve ... AVM’deki çalışanların sayısı 22 olup, Mahkemece farklı bir işkolu ile tescil edilen şirket merkezindeki çalışan sayısı ile birlikte 30 işçiyi geçtiği kabul edilerek sonuca gidilmişse de, davalı vekili tarafından cevap ve temyiz dilekçesinde ...’da bulunan merkez işyerinin farklı bir iş kolunda olduğu iddia edilmekle;

Mahkemece öncelikle bu hususun ve ayrıca davalıya ait Türkiye’de aynı iş kolunda başka işyeri olup olmadığının araştırılması, Tespit edilecek işyerleri ile ... merkez işyerinin farklı bir iş kolunda olduğu tespit edilirse 30 işçi sayısına dahil edilmeyerek sonuca gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3690, Karar No: 2012/9868, Tarih: 14.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/3690 E.  ,  2012/9868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 17.04.2004 tarihi ile inceleme tarihi arasında 765 Sayılı TCK'nın 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının CMUK'un 322/1. ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, orman emvalinin istirdadı kabil olmak üzere orman idaresine bırakılmasına, balta ve kazmanın sahibine iadesine, 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/994, Karar No: 2015/11712, Tarih: 28.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/994 E.  ,  2015/11712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2014

NUMARASI : 2013/788-2014/488

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

1- Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1438, Karar No: 2019/8543, Tarih: 19.09.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/1438 E.  ,  2019/8543 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; 01.01.2013 tarihinde, ......bağlı,.....feet model teknenin kaptanı olarak çalışmak üzere davalı ile 01.01.2014 tarihinde sona erecek belirli süreli bir sözleşme yaptığını, sözleşmenin 01.01.2014 tarihinde sona erip taraflarca yenilenmediğini beyan ile fazlaya ait taleplerini saklı tutarak kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ........, aralık ayı maaşı, yıllık izin ücreti olarak toplam 8.000,00 TL alacağın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı 31.10.2013 tarihinde taraflar arasındaki iş ilişkisini sona erdirdiğini, davacının alacağının bulunmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı tarafından davalı aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, bu sebeple; 2013 yılı Aralık ayı net ücret alacağı 2.500,00 TL'nin ihtar tarihi 06/02/2014 ten itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 541,66 TL genel tatil ve ulusal ... ücretinin ihtar tarihi 06/02/2014 ten itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 2.750,00 TL hafta tatili ücret alacağının ihtar tarihi 06/02/2014 ten itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 6.093,75 TL fazla mesai alacığının ihtar tarihi 06/02/2014 ten itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasında, görevsiz mahkemece verilen görevsizlik kararı nedeni ile görevli mahkemece vekalet ücretine hükmedilip edilemeyeceği hususu uyuşmazlık konusudur.

1086 Sayılı HMUK.’nın yürürlükte olduğu dönemde görevsizlik yada yetkisizlik kararı verilmesi halinde Mahkeme tarafından 1086 Sayılı HMUK. nın 7. maddesindeki “Mahkeme vazifedar veya salahiyettar olmadığından dolayı dava arzuhalinin reddine karar verdiği takdirde…” düzenlemesi nedeni ile “ Dava dilekçesinin REDDİNE, “ karar verilmek ve buna bağlı olarak ret nedeni ile harca, yargılama giderlerine ve vekille temsil edildiği taktirde davalı/davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi yasal zorunluluktu.

6100 Sayılı HMK.’nın yürürlük tarihinden sonra görevsizlik yada yetkisizlik kararı verilmesi halinde verilecek karar HMK. nın 20. maddesine göre dava dilekçesinin reddi olmayıp, görevsizlik yada yetkisizlik kararıdır. Bu karar nihai bir karar değildir.

6100 sayılı HMK.’nın "Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri" başlığı altındaki 331. maddesinin 2. fıkrasındaki "görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararlarından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder. Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmemiş ise talep üzerine davanın açıldığı mahkeme dosya üzerinden bu durumu tespit ile davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkûm eder". hükmü yer almaktadır.

6100 sayılı HMK.’nın yukarıda belirtilen 331. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenleme karşısında görevsizlik yada yetkisizlik kararı veren Mahkemece yargılama giderlerine ve ortada bir ret kararı olmadığından vekalet ücretine hükmedilmeyecektir.

Görevsizlik yada yetkisizlik halinde dava dosyası iki haftalık yasal sürede görevli yada yetkili mahkemeye gönderilmediği taktirde taraflardan birisinin talebi halinde görevsizlik yada yetkisizlik kararı veren Mahkemece 6100 Sayılı Kanun’ un 331. maddesinin 2. fıkrasının 2. cümlesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilerek, aynı karar ile yargılama giderlerine ve gerekiyorsa vekalet ücretine hükmedilecektir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının ... 13. İş Mahkemesi’nde açtığı davada ... 13. İş Mahkemesi’nin 2014/182 esas ve 2014/332 karar nolu ve 19/06/2014 tarihli kararıyla görevsizlik kararı verilmiş, dava dosyası davacının 6100 Sayılı HMK. nın 20. maddesinde belirtilen iki haftalık yasal süre içerisinde yaptığı talep üzerine görevli ... 14. Asliye Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmiş, görevli mahkemede yapılan yargılama sonunda, dava esastan kısmen reddedilmiş ve mahkemece davanın esastan kısmen reddine ve görevsizlik nedeniyle reddine bağlı olarak vekille temsil edilen davalı lehine ayrı ayrı ret vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere HMK.'nın 20 ve 331. maddesinin 2. fıkrası birlikte değerlendirildiğinde görevsizlik yada yetkisizlik kararı üzerine dava dosyasının süresinde talepte bulunularak görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesi halinde bu görevsizlik yada yetkisizlik kararı nedeni ile davalı lehine ayrıca vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebidir.

Ne var ki yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.438/7 maddesi hükmü uyarınca mahkeme kararının aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Ne var ki yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.438/7 maddesi hükmü uyarınca mahkeme kararının aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte belirtilen nedenle davalının tüm temyiz itirazlarının, davacının da (2) nolu bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle, mahkeme kararının "Hüküm" bölümünün 6. fıkrasında yer alan ”... 13. İş mahkemesince dosya verilen görevsizlik kararıyla mahkememize gönderildiğinden yürürlükte bulunan A.A.Ü.T uyarınca 1.980,00 TL maktu ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” söz ve cümlesinin tamamen hükümden çıkarılması suretiyle hükmün düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, peşin alınan 35,90 TL harcın davacıya, 202,97 TL harcın davalıya iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......