muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17511, Karar No: 2015/22779, Tarih: 01.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/17511 E.  ,  2015/22779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Er olarak askerliğini yapmakta olan sanık ...'in yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün, 05.05.2011 günü aynı askeri birlikte çalışan sivil memura tebliğ edildiği, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğlerin, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılması gerektiği cihetle, gerekçeli kararın tebliği geçersiz sanığın temyizi süresinde kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık Hakan ile katılan arasında önceye dayalı husumet nedeniyle meydana gelen tartışma sırasında, sanıkların katılanın aracının sağ sinyal lambası ve sağ aynasını kırıp, kapısınada tekmeyle vurmak suretiyle boyasına zarar verdikleri somut olayda, mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 01.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24646, Karar No: 2013/44279, Tarih: 05.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/24646 E.  ,  2013/44279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Köy muhtarı Muammer Bal beyanında sanıkların yaz aylarında köye gelip evlerinde kaldıkları, evlerinin etrafındaki çitleri düzenleyip, meyveleri topladıklarını belirtmesine göre suça konu yerin sanıklar tarafından sahiplenilip kullanıldığı sabit olmasına rağmen yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

2) Ayrıca suça konu yerde orman ve fen bilirkişileri marifetiyle keşif yapılarak, yerin orman alanında kalıp kalmadığı hususunun tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3606, Karar No: 2011/7037, Tarih: 14.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/3606 E.  ,  2011/7037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... İCRA MAHKEMESİ

Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimselerin şirketin iflasını istememek suçundan sanıklar ... (Tüzel) ve ...'in beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Müşteki vekilinin temyizinin, mahkemenin İİK'nun 345/a maddesindeki sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimselerin şirketin iflasını istememeleri suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin kurulan hükme yönelik olup, sanık Fuat Karpuz hakkında İİK’nun 333/a, 337/a ve 345/a, sanık ... hakkında da İİK'nun 333/a ve 337/a maddelerine aykırılıktan dolayı hüküm kurulmamasının temyiz konusu yapılmaması nedeniyle, tebliğnamedeki 2 nolu bozma istemine iştirak edilmemiştir.

Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimselerin şirketin iflasını istememeleri suçuna yönelik olarak yapılan temyiz incelemesi sonunda;

a- Sanık ... Tüzel hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına, Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinin 21/6/2006 tarih ve 6582 sayılı yazısından sanık ... Tüzel'in şirketin yetkili temsilcisi olmadığının anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA,

b- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Borçlu şirketin tasfiye sürecine girmesi halinde dahi gerekiyorsa tasfiye memuru tarafından da şirketin iflasının istenmesinin zorunlu olması karşısında, şikayet tarihi itibariyle sanığa isnat edilen suçun oluşup oluşmadığının anlaşılabilmesi için öncelikle, İİK’nun 179. ve TTK’nun 324. maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumu belirlenerek, sonucuna göre şirketin iflasının istenmesinin gerekip gerekmediği saptanmalıdır. Mahkemece borçlu şirkete ait ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları üzerinde birlikte bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi, isabetsiz, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün kısmen istem gibi BOZULMASINA, 14.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5246, Karar No: 2018/16781, Tarih: 04.07.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/5246 E.  ,  2018/16781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İlk Derece Mahkemesinin ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih, esas ve karar numarası belirtilen kararının temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 20.09.2017 tarih, 2017/39336 Esas- 2017/18627 sayılı ilamıyla BOZULMASINA karar verilmiştir.

Davacı vekilince, Dairemiz kararının maddi hataya dayandığı gerekçesi ile ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 04.02.1959 tarihli ve 1957/13 esas, 1959/5 karar sayılı ile 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 esas, 1960/9 karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere, Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtayın hatalı kararından dönülmesi mümkündür.

Dosya içeriğine göre, uyuşmazlık konusu çalışma dönemine ilişkin davacının emsali olan işçilerin açtıkları davalar neticesinde verilen asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğuna dair kesinleşmiş mahkeme kararlarının varlığının gözden kaçtığı anlaşılmaktadır. Yine davacının Toplu İş Sözleşmesinden faydalanmaya başladığı tarih Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 05.12.2012 tarih, 2012/37753 Esas-2012/41051 Karar sayılı ilamı kesinleşmiş olup, bu konudaki bozma gerekçesinin de maddi hataya dayandığı anlaşıldığından Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacı ve arkadaşlarının yüklenici firma vasıtasıyla istihdam edilmeye başladıkları ilk günden itibaren ... işçisi olduklarının kesinleşen yargı kararı ile tespit edildiğini, davacının, ... Sendikası'na üye olmasına ve üyelikleri ... Müdürlüğüne bildirilmesine rağmen, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmelerinden yararlandırılmadığını ileri sürerek, 6772 sayılı Kanundan ve toplu iş sözleşmesi hükümlerinden kaynaklanan işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının kurumun alt işverenlerinde çalıştığını, bu nedenle kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, mevzuata göre toplu iş sözleşmesi hükümlerinin sadece idare işçilerine uygulanabileceğini, 6001 sayılı Kanunun 4. maddesinde idarenin asli görevlerini başkalarına yaptırabileceğinin hüküm altına alındığını, istemin kabulüne İş Kanunu'nun 2/9. maddesinin de engel oluşturduğunu, 4734 sayılı Kanun vasıtası ile yapılan hizmet alımlarında yüklenici firma işçilerinin toplu iş sözleşmesi hükümleri dışında kaldığını savunarak davanın reddine karar verilmesi istemiştir.

İlk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda, taraflar arasındaki ve davalı aleyhindeki dosyaya sunulan Mahkeme kararlarından davacının başından beri davalı işçisi olduğu ve önceki bir dönem içinde benzer nitelikli işçilik alacaklarının başka Mahkemelerce hüküm altına alınmış olduğu, sendika üyelik, aidat, işverene bildirim tarihlerinden de davacının ihtilafa konu dönemdeki ... hükümlerinden yararlanacak şekilde işçi olmasına rağmen ispat yükü de kendinde olan davalı işverence yararlandırıldığının dosya içeriğinden ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalının istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nce, davacı işçinin, baştan itibaren davalının işçisi olduğunun tespiti ile ücret farkı alacağının ödetilmesi istemine ilişkin davasının kabulü yönünden verilen kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesi kararı ile kesinleşmiş olduğu, kesinleşmiş yargı kararı ile davalı Kurum ile alt işveren olarak nitelenen şirketler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu ve davacı asıl işveren işçisi olarak kabul, kesinleşmiş mahkeme kararı ile davacıyı ... Müdürlüğünün işçisi kabul ettikten sonra, yeni ihale döneminde yeni alt işverenler ile yapılan yeni ihale sözleşmeleri ile onları tekrar alt işveren işçisi saymanın 4857 sayılı Kanun’un 2/7. maddesindeki adi kanuni karine (asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle haklarının kısıtlanması) kapsamına girdiği gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan fark alacakların hesaplanması ve davacının ...'ten faydalanmaya başladığı tarih konusundadır.

Dosya içeriğine göre mahkemece, davacının 23.06.2010 tarihinden itibaren Toplu İş Sözleşmesinden faydalanmaya başladığı kabul edilmiş ve anılan tarihten itibaren hesaplanan ...'ten kaynaklanan fark alacaklar hüküm altına alınmıştır.

Davacı tarafından, muvazaa tespiti ve fark ücret alacağının tahsili istemi ile daha önce açılan ve Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 05.12.2012 tarih, 2012/37753 Esas-2012/41051 Karar sayılı ilamı ile onanan dosyada, davacının ...'ten faydalanmaya başladığı tarih 11.08.2010 olarak tespit edilmiş ve 06.10.2010 arasındaki fark ücret alacağı hesalanarak hüküm altına alınmıştır.

Bu durumda, davacının Toplu İş Sözleşmesinden faydalanmaya başladığı tarihin 11.08.2010 olduğu kesinleşmiş mahkeme kararı ile ortaya koyulmuştur. ...'ten kaynaklanan alacakların anılan tarihten itibaren hesaplanması gerekirken 23.06.2010den itibaren yapılan hesaplamaya itibar edilerek karar verilmesi hatalıdır.

Bu durumda, davacının Toplu İş Sözleşmesinden faydalanmaya başladığı tarihin 11.08.2010 olduğu kesinleşmiş mahkeme kararı ile ortaya koyulmuştur. ...'ten kaynaklanan alacakların anılan tarihten itibaren hesaplanması gerekirken 23.06.2010den itibaren yapılan hesaplamaya itibar edilerek karar verilmesi hatalıdır.

Ayrıca,11.08.2010-06.10.2010 tarihleri arasındaki fark ücret alacağının, hesaplama sırasında dışlanması gerekirken mükerrer ödemeye sebep olacak şekilde yapılan değerlendirmeye itibar edilerek karar verilmesi de isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, dosyanın, kararı veren İlk Derece Mahkemesine; bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.07.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8249, Karar No: 2014/8139, Tarih: 19.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/8249 E.  ,  2014/8139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2010/213-2013/306

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Atatürk Gögüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi genel temizlik işlerinin 14.01.2004 tarihinde akdedilen sözleşme ile davalı şirketçe üstlenildiğini, davalı şirket işçilerinden Selma Çakmak tarafından Bakanlık aleyhine açılan ve Ankara 15. İş Mahkemesinde görülen davanın kabulüne karar verildiğini, bu alacakla ilgili olarak Ankara 3. İcra Müdürlüğünün 2009/17144 E. sayılı dosyası ile gerçekleştirilen icra takibi sonucunda icra dosyasına 9.533,23 TL tutarında ödeme yapmak zorunda kaldığını ileri sürerek, icra dosyasında yatırılan 9.533,23 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, iş mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş hüküm; davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından davacı bakanlığa ait hastaneyi temizlik hizmeti verildiğini, davalı şirkette çalışan işçinin sözleşmenin haksız olarak feshi nedeniyle dava dışı işçi tarafından iş mahkemesine açılan dava sonucu verilen karar uyarınca dava dışı işçiye ödemede bulunduğunu ileri sürerek dava dışı işçiye ödenen 9.533,23 TL nin tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık özel hukuk hükümlerine tabi ve taraflar arasında yapılmış bulunan hizmet alım sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davanın niteliği ve davanın açılış tarihi itibariyle görevli mahkeme Asliye Hukuk Mahkemesidir. O halde mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde İş mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11023, Karar No: 2010/1197, Tarih: 01.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11023 E.  ,  2010/1197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde bulunan İlçe Tarım Müdürlüğü veri listesinin incelenmesinden, dava konusu taşınmazın bulunduğu İnönü İlçesi Oklubalı Köyüne ait (lokal) verilerin getirtilmiş olduğu anlaşıldığından münavebeye alınan buğday, arpa, şeker pancarı ürünlerine ait dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatlarının ve üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21612, Karar No: 2011/1785, Tarih: 24.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/21612 E.  ,  2011/1785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında genel   haciz yolu ile   başlatılan icra takibinin kesinleşmesinden sonra, borçlunun, alacaklı vekilinin yanında çalışan stajyer Av. O.Y '.nin kendisine verdiğini iddia ettiği 16.02.2010 tarihli adi nitelikteki ibranameye istinaden İİK.nun 71.maddesi uyarınca itfa nedeniyle takibin iptaline karar verilmesini istediği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 71/2 maddesi hükmü aynen; “borçlu, takibin kesinleşmesinden sonraki devrede borcun ve ferilerinin itfa edildiğini yahut alacaklının kendisine bir mühlet verdiğini noterden tasdikli veya imzası ikrar edilmiş bir belge ile ispat ederse takibin iptal veya talikini her zaman icra mahkemesinden isteyebilir” hükmünü içermektedir.

Somut olayda, borçlunun istemine dayanak yaptığı belge altındaki imza, alacaklı  vekili ve stajyer Av. O.Y tarafından  inkar edilmediğinden bu belge yukarıda açıklanan kanun maddesinde sayılan nitelikteki belgelerden kabul edilmelidir. Dar yetkili  icra mahkemesince, alacaklı  vekili tarafından ileri sürülen ikrah iddiası incelenemez. Bu husus genel mahkemede yargılamayı gerektirir.

Mahkemece, borçlunun itirazının kabulüne  karar verilmesi gerekirken   itfanın İİK'nun 71.maddesine  göre kanıtlanamadığından bahisle istemin reddi yönünde hüküm tesisi  isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7396, Karar No: 2019/5867, Tarih: 25.09.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/7396 E.  ,  2019/5867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

I- 7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

II- Tebligat Kanununun 35. maddesinin;

Birinci ve ikinci fıkralarında, gerçek kişilerle ilgili olarak, muhatabın kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmasından sonra, eğer bu kişi adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecbur olduğu; adresini değiştiren kişinin yeni adres bildirmemesi ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshasının eski adrese ait binanın kapısına asılacağı ve asılma tarihinin tebliğ tarihi sayılacağı hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince, davalılardan ..., ... ile davacılar ... ve ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu; ayrıca davalılardan ...’a yargılama boyunca kanunun gösterdiği şekilde usulüne uygun tebliğ yapılmadığı halde Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından adı geçen davalılara ve davacılara yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 25/09/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1266, Karar No: 2011/2001, Tarih: 24.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1266 E.  ,  2011/2001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Samandağ Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 27.10.2009 gün ve 2009 / 572 Esas ve 2009 / 481 karar sayılı hükmün bozulmasına Ilişkin olan 01.06.2010 gün ve 2818-6264 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

- KARAR-

Dava kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmazın tapusunun iptali ile sicil kaydının terkini isteğine ilişkindir.

Dairece verilen bozma ilamında yasaya aykırı bir husus olmayıp Ancak bozmadan sonra 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı yasanın 36 / A maddesinde; “…avukatlık ücreti ve yargılama giderlerinin davalıya yükletilemeyeceği 17. maddesinde de davalı tarafın sorumlu tutulamaması süreci uzatılarak infaz edilmemiş karar için de geçerli olduğu “Hükmü öngörülmüştür.

O halde, anılan yasal düzenleme gözetilerek davalı tarafın kararı temyiz etmemesine karşın usulü kazanılmış hak olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği üzerinde durularak gerekçelendirilmesi, neticeten yargılama giderlerinden ve 29.05.1957 tarih 4 / 16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince yargılama giderlerinden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulup tutulmayacağı, ayrıca davalı lehine avukatlık ücreti verip verilmeyeceği de irdelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gereklidir. Bu nedenle Daire bozma kararının 7. ve 8. paragraflarında yer alan yargılama giderleri ile avukatlık ücretine yukarıda değinilen 6099 sayılı yasa hükümleri göz önünde tutularak karar verilmesi gerektiğinden bozma kararındaki yargılama giderleri ve avukatlık ücreti ilgili kısımların karar metninden çıkartılmasına davacı Hazinenin karar düzeltme dilekçesinde belirttiği nedenler HUMK’nun 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymadığından karar düzeltme isteğinin REDDİNE, 24.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.