muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/729, Karar No: 2013/19077, Tarih: 11.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/729 E.  ,  2013/19077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2012/663-2012/1101

Dava, rucuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Dr. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506 sayılı Yasanın 92. maddesi, “malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Kurumun, sigortalı veya haksahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle belirlenmesi, gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 11.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13654, Karar No: 2017/12165, Tarih: 01.11.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/13654 E.  ,  2017/12165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümden sonra yargılamanın yenilenmesine yönelik kovuşturma esnasında 13/02/2014 tarihinde zararın ödenmesi nedeniyle unsuru oluşmadığı halde TCK'nun 168. maddesi gereğince cezadan indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü üzerine, yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre, verilen karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan hükümlünün bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12030, Karar No: 2010/14569, Tarih: 25.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12030 E.  ,  2010/14569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil ve elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... İli, Merkez, .... Köyü,...... mevkii, 3018 parsel sayılı 820,00 m² yüzölçümündeki taşınmazın, tapuda davalı ... adına tarla vasfıyla kayıtlı olduğunu, yörede... numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından 2003 yılında 6831 Sayılı Yasa gereği Orman Kadastrosu ve 2/B uygulama çalışması yapıldığını, çekişmeli taşınmazın 2003 yılında yapılan ve kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığını belirterek davalı ... adına tarla vasfıyla kayıtlı olan taşınmazın vasfının orman olarak değiştirilerek, orman vasfıyla Hazine adına tescilini ve elatmanın önlenmesini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne ve ... merkez,.....mevkii, Cilt: 31, Sayfa:3015, Cinsi: tarla olan 820,00 m² yüzölçümündeki davalı ... adına tarla vasfıyla kayıtlı 3018 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile orman vasfıyla hazine adına kayıt ve tesciline, dava konusu taşınmazın iyi niyetli üçüncü kişilere devir ve temlikini ve üzerinde aynı hak tesisini önlemek için tapu kaydına konulan ihtiyati tedbir şerhinin karar kesinleşinceye kadar devamına ve karar kesinleşinceye kadar davalının dava konusu taşınmaza vaki müdahalesinin men'ine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali, tescili ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 26/02/2003 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 25/11/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7838, Karar No: 2017/11450, Tarih: 18.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/7838 E.  ,  2017/11450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenlere bağlı olarak 13.09.2006-31.03.2012 tarihleri arasında temizlik görevlisi olarak asgari ücretle çalıştığını, müvekkilinin 31.03.2012 tarihinde emekli olduğunu, müvekkilinin çalıştığı süre boyunca gece saat 03:00'da iş başı yaptığını ve 14:00'a kadar temizlik işlerini yerine getirdiğini, müvekkilinin haftalık çalışma süresinden fazla çalışmasına rağmen fazla çalışma ücretinin ödenmediğini, davacının hafta tatili kullanmadığını, ulusal ve dini bayramlar ile genel tatillerde de çalıştığını, müvekkilinin ücretli izin hakkının kullandırılmadığını, davacının emekli olması sonucu ödenmesi gereken kıdem tazminatının da kendisine ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin davalı ...'nın temizlik işleri ile ilgili ihaleyi müteaddit defa aldığını, davacının 01.01.2009 tarihinden itibaren müvekkili şirket nezdinde çalıştığını, bu tarihten önceki doğmuş alacaklardan müvekkil şirketin sorumlu olmadığını, alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını, 01.01.2009 tarihinden sonraki çalışmalarından dolayı davacının müvekkili şirkette herhangi bir alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davalı şirket ile belediye arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olmadığını, davalı belediyeye husumet yöneltilemeyeceğini, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacı ile davalı idare arasında hizmet sözleşmesi mevcut olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazlarının reddi ile davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazlarının reddi ile davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai alacağı bulunup bulunmadığı noktasındadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının haftanın yedi günü iki vardiya halinde 08:00-22:00 ve 03.00-14.30 saatleri arasında çalıştığını, buna göre haftalık 28.5 saat fazla mesai yaptığını, ancak içtihatlara göre haftalık onsekiz saat üzerinden hesaplama yapılacağı belirtilmiştir. Davacı çalışma süresi boyunca 03.00-14.00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmiştir. Davacının aynı zamanda eşi olan davacı tanığı ...'da davacının ilk sene 08:00-22:00 ondan sonraki beş sene 03:00–14:00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmiştir. Tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler, tanık beyanları, emsal dava dosyaları ve davacının çalışma saatine ilişkin beyanı dikkate alındığında haftalık onbeş saat fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece davacının haftalık onbeş saat fazla mesai yaptığının kabulü gerekli iken yazılı gerekçe ile fazla mesai alacağının hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 18.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/54588, Karar No: 2011/15425, Tarih: 06.07.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/54588 E.  ,  2011/15425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/79842

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2007

NUMARASI : 2007/643

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın işyerinde yapılan denetimde ''T fazının şebeke sigorta girişinden dahili sigortaya direk harici bir kablo ile enerji verildiği ve sayacın 1/3 oranında eksik değer kaydetmesini engellemek suretiyle kaçak elektrik kullanıldığının'' 04.09.2006 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağı ile belirlendiği, dosya içerisindeki kira kontratosuna göre sanığın bu işyerini 15.12.2005 tarihinde kiraladığı, işyeri açma ve çalışma ruhsatının veriliş tarihinin ise 14.02.2006 olduğu, yine dosya kapsamındaki ifadelerden bu işyerinin daha önce parfümeri, kahvehane, lokanta gibi farklı faaliyetlerde kullanılması nedeniyle kurulu gücün de farklı olacağının anlaşılması karşısında; keşifte tespit edilen ''42 adet bilgisayar, 3 adet klima, buzdolabı, meşrubat dolabı, televizyon ve 4 adet tasarruflu ampul'' şeklindeki kurulu güce göre tüketimlerin doğru kaydedilmiş olup olmadığı hususunda bilirkişiden ek rapor alınıp, tutanak düzenleyiciler de tanık sıfatıyla dinlenilerek suç tutanağında belirtilen harici hattın ne şekilde tespit edildiği, söz konusu hattın açıktan çekilip çekilmediği ve kendisinden önce çekilmesi halinde sanığın harici hattı bilmesinin mümkün olup olmadığı hususları da araştırılarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi
Yargıtay — Esas No: 2011/8, Karar No: 2011/1612, Tarih: 14.02.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/8 E.  ,  2011/1612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.07.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, tescile karar verilmezse alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07.07.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek yükleniciye temlik nedeniyle ödenen 25.000 Amerikan Dolarının davalılardan tahsili veya inşaatın devamına izin verilmesi istemlerine ilişkindir.

Davalı arsa sahipleri, eserin ancak %40 seviyelerine getirildiği aşamada sözleşmenin feshedildiğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı yüklenici, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, davacının mülkiyet aktarımı isteminin reddine, 25.000 Amerikan Dolarının davalı yükleniciden tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Yukarıda vurgulandığı üzere, davadaki istemin dayanağı yüklenicinin adi yazılı ve tarihsiz sözleşmeyle yaptığı temlik işlemidir. Bir tanımlama yapmak gerekirse, alacağın temliki; alacaklı (yüklenici) ile onu devralan üçüncü kişi (davacı) arasında borçlunun (arsa sahiplerinin) rızasını gerektirmeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Kuşkusuz, yüklenicinin yaptığı temlik işleminin hüküm ve sonuç doğurması temlik işleminin konusu olan alacağın gerçek bir alacak olmasına bağlıdır. Alacağın temlik edildiği üçüncü kişi ancak bu gibi durumlarda temlik işleminden yararlanarak bu hakkını arsa sahibine karşı da ileri sürebilir hale gelir. Zira, alacağı devralan kişi, evvelki alacaklının yerine geçer ve borçludan ifayı istemek gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak artık onun hakkı olur. Ne var ki, üçüncü kişinin borçluyu (arsa sahibini) hasım göstererek açacağı davada borçlu temlik yapmamış olsaydı eski alacaklısına (yükleniciye) ne gibi def’ilerde bulunmak imkanına haiz idi ise bu def’ileri yeni alacaklıya (hakkı temellük eden üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir (BK m.167). Kısaca bu gibi davalarda, üçüncü kişi temlik işleminin varlığını yükleniciye, alacağa hak kazanıldığını ise arsa sahiplerine karşı ispat etmek zorundadır.

Davacının çekişmenin esasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacının çekişmenin esasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1-Kural olarak eserin sözleşmede belirlenen amaca ve fenne uygun imali gerekir. Ancak bazen yüklenici, eserde bulunması gerektiği halde bazı bölümleri kısmen veya tamamen yapmamış, teslim süresi dolmuş, yüklenici temerrüde düşmüş ve özellikle eseri mevcut hali ile terk etmiş ise arsa sahibinin hakları çiğnenmiş olur. İşte bu gibi durumlara ilişkin düzenlemeye Borçlar Kanununun 97.maddesinde yer verilmiş ve anılan maddenin 1.fıkrasında; “Bir şeyin yapılması ile ilgili borç borçlu tarafından yerine getirilmemişse alacaklının, masrafı borçluya ait olmak üzere borcun kendisi tarafından ifasına izin verilmesini isteyebileceği” hükmü getirilmiştir. Görülüyor ki, bu hükümden sözleşmenin tarafı olan arsa sahipleri yararlanabilir. Yükleniciden temlik alan üçüncü kişiler Borçlar Kanununun 97. maddesinden yararlanarak nama ifaya izin isteminde bulunamayacaklarından, davacının buna yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Arsa sahipleri ile yüklenici arasında biçimine uygun düzenlenen 20.11.1995 günlü sözleşmede, 4766 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerine 48 adet villa yapımının kararlaştırıldığı, bunun 12 adedinin arsa sahiplerine kalanının yükleniciye bırakılmasının hüküm altına alındığı, 16.02.1999 günlü ek sözleşmede ise 20.11.1995 günlü sözleşmeyle yapımı kararlaştırılan 48 villa imalatından vazgeçilerek, taşınmaz üzerine 6 adet villa ile 6 adet bloktan ibaret inşaat yapımının kararlaştırıldığı, bunlardan (A) ve (B) blokların arsa sahibine bırakıldığı, sosyal tesisler ile diğer blokların ise yükleniciye verilmesinin öngörüldüğü anlaşılmaktadır. Ne var ki yüklenici, işi eylemli olarak terk etmiş, taraflar 21.05.2004 tarihinde bir araya gelerek tasfiye protokolü yapmıştır. “Avukatlık Kanunu 35.A madde hükmü, ilam niteliğindeki uzlaşma tutanağıdır” başlıklı protokole göre; inşaatın %25 oranında yüklenici tarafından tamamlandığı kabul edilmiş, bu orana karşılık inşaattaki (F) Bloğun yükleniciye, diğer blokların arsa sahiplerine verilmesi kararlaştırılmıştır. Görüldüğü gibi, yüklenicinin işi eylemli feshetmesinden dolayı, feshin tasfiyesinin her ne kadar sözleşmede geriye etkili olduğu yazılmış ise de gerçekte ileriye etkili olarak yapılmıştır.

Feshin ileriye veya geriye etkili olması ayırımı, yüklenicinin yapımını üstlendiği inşaatı kısmen tamamlaması, fakat temerrüdü yüzünden teslim edememesi halinde tasfiyenin nasıl yapılacağı sorunu ile ilgilidir. Eğer feshin sonuçları geriye etkili olacaksa, sözleşme yokmuşçasına tasfiye edileceğinden yüklenici inşaatın yaptığı kısmına orantılı arsa payı değil, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre imal ettiği inşaat bedelini alır. Fesih ileriye etkili kabul edilirse, yükleniciye imalat oranına paralel arsa payı bırakılır. Nitekim somut uyuşmazlıkta, feshin ileriye etkili sonuç doğurması için yükleniciye işi getirdiği %25 fiziki seviyeye uygun olarak inşaattaki (F) Blok bırakılmıştır. Davacıya yüklenici tarafından (bu bloktaki hak) temlik edildiğinden, davacı yükleniciye karşı şahsi hakkını ileri sürerek mülkiyet talebinde bulunabilir. Ancak;

21.05.2004 tarihli tasfiye sözleşmesinde, yükleniciye bırakılan (F) Bloğun gerçekte ve zeminde neresi olduğu belli değildir. Diğer taraftan, 4766 ada 1 sayılı parselin 19.09.2005 tarihinde 2 parçaya ifraz edildiği, bunlardan 4766 ada 2 sayılı parselin yüklenici adına, 3 sayılı parselin ise arsa sahipleri adına tapuya tescil edildiği, 3 sayılı parsel üzerinde muhtelif bloklar olduğu ve bunlara ilişkin kat irtifakının kurulduğu anlaşılmaktadır. Kısaca, davacının temlik işlemiyle kazandığı şahsi hakkın konusu olan taşınmazın kat irtifakı kurulan bloklarda yer alıp almadığı veya temlik alınan şahsi hakkın 4766 ada 2 sayılı parsel kapsamında kalıp kalmadığı incelenip araştırılmamıştır. Öncelikle bu husus araştırılmalı, hakkın konusu olan yerin gerçekte ve fiilen nerede olduğu açıklığı kavuşturulmalıdır. Davacıya temlik edilen hakkın yüklenici adına tapuda kayıtlı 2 sayılı parselde kaldığı ve burada inşaat bulunmadığı saptanırsa hiç kuşkusuz Borçlar Kanununun 117.maddesi uyarınca bu sözleşmenin ifa olanağı bulunmadığından davacının ikinci kademedeki bedel isteminin incelenmesi gerekecektir.

Mahkemece bütün bu yönler üzerinde durulmadan eksik inceleme ve araştırmayla hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 14.02.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19318, Karar No: 2011/985, Tarih: 25.01.2011

**2. Hukuk Dairesi         2009/19318 E.  ,  2011/985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 3.Aile Mahkemesi

TARİHİ :19.3.2009

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1.bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.01.2011 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/8857, Karar No: 2013/14109, Tarih: 04.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/8857 E.  ,  2013/14109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme, beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında verilen düşme kararına yönelik incelemede,

Katılan idare vekilinin temyiz itirazı, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında verilen beraat kararına yönelik yapılan incelemede ise,

Dava konusu yerde 08.09.2006 tarihinde yapılan keşif sonrası, orman mühendisi bilirkişi Rıza Aydoğan tarafından düzenlenen 20.09.2006 tarihli raporda, dava konusu yerin orman sayılan yerlerden olduğunun bildirilmiş olmasına karşın, 29.06.2009 tarihinde yapılan keşif sonrası orman mühendisi bilirkişi Reyhan Tükel tarafından düzenlenen 26.07.2009 tarihli raporda ise, dava konusu yerin (E) harfi ile belirtilen ve sanıklardan ...’ye ait olduğu bildirilen yer dışındaki yerlerin orman sayılan yerlerden olmadığının bildirilmiş olması karşısında, her iki bilirkişi raporu arasında çelişki bulunduğu ve dava konusu yerin niteliğinin açık olarak tespit edilmediği anlaşıldığından, dava konusu yerde, alanında uzman üç kişilik orman ve harita mühendislerinden oluşacak bilirkişi heyeti ile keşif yapılarak yerin niteliği net olarak tespit edildikten sonra sanıkların hukuki durumunun tespiti gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1485, Karar No: 2010/2726, Tarih: 11.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1485 E.  ,  2010/2726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YARGILAMANIN YENİLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 1215 parsel sayılı taşınmazı hakkında kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle açılan tapu iptali davasının kabulle sonuçlandığını ve derecattan geçmek suretiyle kesinleştiğini, ancak 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2.maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen hükmün, yenilik doğuran bir hak olup, kamu düzenini ilgilendirmesi nedeniyle yargılamanın yenilenmesi, tapu kaydının iptaline dair kesinleşen mahkeme kararının kaldırılması ve mülkiyet hakkının kendisine iadesiyle tapuya tescilini istemiştir.

Davalı, yargılamanın yenilenmesi davasının süresinde açılmadığı gibi koşullarının da oluşmadığını, davacının tazminat isteğiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yaptığı başvurunun henüz sonuçlanmadığını, eylemli olarak ayni haklarından vazgeçtiğini, yeniden iç hukuk yollarına da bavşuramayacağını, dayanılan yasal düzenlemenin bu davanın gerekçesi olamayacağını, kaldı ki, anılan yasanın yürürlüğünden önceki tarihte kesinleşen kararlarada uygulanamayacağını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, "davacının yargılamanın iadesi davasının esasına girilmeksizin mesmu olmadığından reddine" karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Okundu.16.03.2010 A.A.Not.

Bu doküman 5070 Sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.