muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/407, Karar No: 2019/8675, Tarih: 18.11.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/407 E.  ,  2019/8675 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı, davacı ve davalı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı Kurum; 28.02.2013 tarihli iş kazasında sürekli işgöremez duruma giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelir ve ödenen geçici işgöremezlik ödemeleri nedeniyle oluşan kurum zararının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II- CEVAP

Davalı vekili; kendilerine atfedilecek bir kusur bulunmadığı, kazalı işçinin %100 kusurlu olduğu, kusurlu olduğunu kendisinin de kabul ettiği, çalışmaya devam edip emekli olduğu, maluliyetinin bulunmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III- MAHKEME KARARI

A- İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

"Davanın kabulü ile,

1-Fazlaya dair dava ve talep hakkı saklı kalmakla, 8.233,66 TL(10.000 TL -1.766,34:8.233,66 TL ) peşin sermaye değeri için gelir bağlama onay tarihi olan 22/04/2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı şirketten alınıp davacı kuruma verilmesine,

2-1.766,34 TL geçici iş göremezlik ödeneği için ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı şirketten alınıp davacı kuruma verilmesine, ” karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine,

B- BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesine göre davacı lehine 1.980,00 TL vekalet ücreti yerine 1.200,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olduğu gerekçesiyle

”Davalı işveren vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine,

2-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.2 maddesi gereğince kabulüne,

... Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi Sıfatıyla) 2014/70 E. - 2017/15 K. sayılı kararının kaldırılmasına,

3-Davanın kabulü ile,

a-8.233,66 TL ilk peşin sermaye değerli gelirin onay tarihi olan 22/04/2014 tarihinden, 1.766,34 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı şirketten alınıp davacı Kuruma verilmesine, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına” karar verilmiştir.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

... Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi Sıfatıyla) 2014/70 E. - 2017/15 K. sayılı kararının kaldırılmasına,

3-Davanın kabulü ile,

a-8.233,66 TL ilk peşin sermaye değerli gelirin onay tarihi olan 22/04/2014 tarihinden, 1.766,34 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı şirketten alınıp davacı Kuruma verilmesine, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına” karar verilmiştir.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı vekili; kazanın tamamen işçinin kendi kusurundan meydana geldiği ve bu durumu kendisinin de ifadesinde beyan ettiği, zarar görenin kusurunun illiyet bağını kestiği, sorumluluk hukuku ve Yargıtayın yerleşik içtihatları gereği müvekkili şirketin sorumluluğuna gidilemeyeceği, kendilerine kusur izafe edilmesinin hakkaniyete ve hukuka aykırı olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

IV- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

1- Dosya kapsamına göre sigortalıya bağlanan gelirin 5510 sayılı Yasanın 54/c maddesi uyarınca yarıya indirildiği anlaşılmıştır. 5510 sayılı yasanın 54/c maddesi “malûllük, yaşlılık, ölüm sigortaları ve vazife malûllüğü ile iş kazası ve meslek hastalığı sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık veya gelirlerden yüksek olanın tamamı, az olanın yarısı, eşitliği halinde ise iş kazası ve meslek hastalığından bağlanan gelirin tümü, malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığının yarısı bağlanır.'' düzenlemesini içermektedir.

Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuen isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 5510 sayılı Yasa’nın 54. madde uyarınca indirildiği anlaşılmakta olup, davacı kurumdan gelir ve aylıklardan hangisinin yarıya indirip hangisinin tam ödendiğinin sorularak, davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı; gelirin başladığı tarih itibariyle 5510 sayılı Yasa’nın 54. madde uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fiili ödeme miktarının da yarısının eklenmesi suretiyle bulunan tutar ile yarıya indirilmemiş tam gelir üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerinin karşılaştırılması sonucu düşük olan esas alınarak belirlenmelidir.

2- 28.02.2013 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli işgöremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelir nedeniyle uğranılan davacı Kurum zararının davalıdan rücuan alınmasına ilişkin davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin ilk fıkrasında, iş kazası, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği belirtilmiş olmakla, anlaşılacağı üzere işverenin rücu alacağından sorumluluğu belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekmektedir.

Bu tür davalarda gerçek zarar hesabı tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalıdır. Sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmiş ise bedensel zarar hesabı, ölümü halinde destekten yoksun kalma tazminatı (Borçlar Kanununun 45-46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 54-55. maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir.

Mahkemece, gerçek zarar hesabı yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/2 maddesi gereği BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5851, Karar No: 2018/13886, Tarih: 26.06.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/5851 E.  ,  2018/13886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 30. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 5. İŞ MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçiş hükümlerini düzenleyen Geçici 1. Maddesinin dördüncü bendine göre ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği 25.10.2017 tarihinden sonra verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir. İlk Derece Mahkemesi'nin karar tarihi 29.11.2017 tarihidir.

7036 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, diğer kanunlardaki hükümler saklı kalmak kaydıyla temyiz edilemeyen kararlar arasında 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davası da sayılmıştır.

Dosya içeriğinden davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulan Bölge Adliye Mahkemesi kararı 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8/1-a bendine göre temyiz edilemeyen karar olduğundan, davalı vekilinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, feshin geçersizliğine ilişkin dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, karardan bir örneğin ise Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 26.06.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19719, Karar No: 2013/13962, Tarih: 16.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/19719 E.  ,  2013/13962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davalılardan ...'nin vekile verilmiş vekaletnamesine dosya içindeki belgeler arasında rastlanmamıştır.

Varsa vekaletnamesi eklendikten,

Vekaletname ibraz edilmediği taktirde davalının Almanyada ikamet ettiği dikkate alınarak, yurtdışı tebligat usullerine göre mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idarenin temyiz dilekçesinin adı geçene tebliği ile temyiz süresi de beklendikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4989, Karar No: 2012/6826, Tarih: 08.05.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4989 E.  ,  2012/6826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili ve katılan davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .... ilçesi, .... köyü, 148 ada 93 parsel sayılı 3566,45 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle bahçe niteliğiyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kendisine ait olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Davacı ... Yönetimi ise, 05.10.2010 tarihli dilekçesiyle, taşınmazın orman vasfında olduğu iddiasıyla davaya asli katılan olarak katılmıştır. Mahkemece, davacı gerçek kişi ve katılan davacı ... Yönetiminin davalarının reddine ve davaya konu ... ili, .... ilçesi, Ortaalan köyü 148 ada 93 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi davalı kişi adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili ve katılan davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

1) Davacı ...'nun temyizi yönünden,

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, taşınmazın eylemli biçimde orman olduğu ve davacı gerçek kişinin eylemli orman niteliğindeki taşınmazı, kışlık odun ihtiyacı için kullanması, ekonomik amaca uygun zilyetlik sayılmayacağı gibi, esasen suç teşkil eden bir eylem olduğuna göre, davacı gerçek kişi vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1) Davacı ...'nun temyizi yönünden,

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, taşınmazın eylemli biçimde orman olduğu ve davacı gerçek kişinin eylemli orman niteliğindeki taşınmazı, kışlık odun ihtiyacı için kullanması, ekonomik amaca uygun zilyetlik sayılmayacağı gibi, esasen suç teşkil eden bir eylem olduğuna göre, davacı gerçek kişi vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Katılan davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarına gelince; mahkemece katılan davacı ... Yönetiminin davasının reddine karar verilmiş ise de, delillerin takdirinde hataya düşülmüştür. Şöyle ki; dosya arasında raporu bulunan orman bilirkişi ...., taşınmazın eğiminin % 30-50 arasında olduğunu, taşınmaz üzerinde yer yer 15-40 yaşlarında kızılağaç ve kestane ağaçları bulunduğunu, taşınmaz üzerindeki ağaçların normal kapalılıkta bulunduğunu, alt tabakanın ise, böğürtlen, orman gülü ve eğrelti otları ile kaplı olduğunu, taşınmaz üzerinde son 30-40 yıldır herhangi bir tarımsal faaliyet yapılmadığını, 1972 yılı memleket haritasında yeşil renge boyalı alan içerisinde kaldığını, meşçere haritasında 28 nolu bölmede (KzKsbc2) rumuzuyla gösterilen kestane-kızılağaç kapsamında kaldığını belirttikten sonra raporun sonuç bölümünde ise, taşınmazın hava fotoğrafında açık alanda kaldığı ve eylemli orman niteliğinde olan taşınmazın bu eylemli durumu ile örtüşmeyecek şekilde, toprağının orman toprağı olmadığı gerekçelerine dayanarak eylemli orman niteliğindeki taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu sonucuna varmıştır. Ne var ki; bilirkişinin saptadığı bulgular ile vardığı sonuç çelişmektedir.

Yukarıda belirtildiği gibi yapılan keşifte, taşınmazın halen eylemli durumda orman niteliğini taşıdığı kesin olarak belirlenmiştir. Bu durumda, üzerinde hiçbir kültür bitkisinin, tarımsal faaliyetin bulunmadığı saptanan taşınmazın, belirlenen bu eylemli niteliğine göre, özel mülk olarak davalı kişi adına tesbit ve tesciline olanak yoktur.

Bütün bu nedenlerle, 6831 sayılı Yasanın 1/1. maddesi hükmüne göre, eylemli olarak orman olduğu saptanan çekişmeli taşınmazın, orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, aksine düşünceler ile yazılı şekilde katılan davacı ... Yönetiminin davasının reddi yolunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle; davacı gerçek kişi vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) İkinci bendte açıklanan nedenler ile katılan davacı ... Yönetimi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 08/05/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4146, Karar No: 2019/3626, Tarih: 09.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4146 E.  ,  2019/3626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 2. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 01/10/2015 gün ve 2014/226 - 2015/126 sayılı kararı onayan Daire'nin 03/07/2017 gün ve 2016/1101 - 2017/4047 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına tescil edilen 2010/04276, 2011/03001, 2011/07127 sayılı "Bal Sepeti ve Karakovan Bal Peteği" endüstriyel tasarımlara ilişkin ürünlerin yıllardan beri kullanıldığını, yenilik ve ayırt edicilik vasıflarının bulunmadığını ileri sürerek anılan tasarımların hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, dava konusu tüm tasarımların yenilik ve ayırt edicilik vasıflarına sahip olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme istemine bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve davalının tescilli tasarımlarının bilinen geometrik formlar gözetildiğinde, tasarımın fonksiyonel özelliği nazara alınmaksızın bir değerlendirme yapılmak suretiyle yenilik ve ayırt edicilik özelliği taşımadığının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 09/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15014, Karar No: 2025/5182, Tarih: 24.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/15014 E.  ,  2025/5182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/4206 E., 2024/1128 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

1-Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek hırsızlık suçundan verilen karar temyiz edilirken herhangi bir gerekçe gösterilmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen;“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin suça sürüklenen çocuğun mahkûm edilmesine yetecek somut ve her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı ile suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 1. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1852, Karar No: 2010/14854, Tarih: 10.11.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/1852 E.  ,  2010/14854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ... 'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya sattığı tıbbi malzeme bedelinden kaynaklanan alacak için başlattığı icra takibinde, davalının asıl alacağın 11.166.05 TL’sine ve faiz oranına yaptığı itirazın iptali ile % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, asıl alacağın 11.166,05 TL lik kısmına ilişen itirazın iptali talebiyle ilgili davanın ve inkar tazminatına ilişkin talebin reddine, harcı ödenerek açılmış bir dava olmadığından fazla talep hakkında da karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, icra takibine vaki kısmi itirazın iptali davası olup mahkemece, asıl alacağın 11.166,05 TL lik kısmına ilişkin talebin reddi ile harcı ödenerek açılmış bir dava olmadığından fazla talep hakkında da karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Diğer bir söyleyişle davacının faiz oranı ve cinsine karşı açtığı eldeki itirazın iptali davasında, dava açarken harç yatırılmadığı gerekçesiyle bu

2010/1852-14854

talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Oysaki davacı icra takibinde, asıl alacağa işlemiş faiz yönünden talepte bulunmamış, yalnızca asıl alacağa yıllık % 27 avans faizi isteminde bulunmuştur. Hal böyle olunca davacının açtığı itirazın iptali davasında, faiz yönünden de itirazın iptalini isterken yatırması gereken ayrıca bir harç bulunmamaktadır. Bu nedenle mahkemece, icra takibinde talep edilen asıl alacağa ilişkin faiz oranı ve cinsi yönünden hüküm kurulmaması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıdaki bentte açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 10.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.