muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1665, Karar No: 2020/7626, Tarih: 23.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/1665 E.  ,  2020/7626 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

1- Gerekçeli kararın davalılardan ...’a, ....’e ve ...’a doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu, adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği,

2- Davalılardan ...’ın yurt dışındaki adresine çıkarılan gerekçeli karar tebligatının iade geldiği, dosyaya sunulan adı geçen davalıya ait nüfus kayıt örneğine göre mahkemenin 30.09.2013 tarihli kararından sonra davalının 10.03.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşılmıştır. Bu nedenle davalılardan vefat eden ... ait mirasçılık belgesinin dosya arasına temini ile mirasçılarına gerekçeli karar tebligatının usulüne uygun olarak yapılması,

2- Davalılardan ...’ın yurt dışındaki adresine çıkarılan gerekçeli karar tebligatının iade geldiği, dosyaya sunulan adı geçen davalıya ait nüfus kayıt örneğine göre mahkemenin 30.09.2013 tarihli kararından sonra davalının 10.03.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşılmıştır. Bu nedenle davalılardan vefat eden ... ait mirasçılık belgesinin dosya arasına temini ile mirasçılarına gerekçeli karar tebligatının usulüne uygun olarak yapılması,

3- Dosyanın incelenmesinde; ... ili, ... ilçesi, ... Beldesi (Köyü) 2968 parsel sayılı taşınmazın UYAP sisteminde bulunan Tapu Kadastro Bilgi Sistemi (TAKBİS) üzerinden tapu bilgisi sorgulandığında bu taşınmazın pasif durumda olduğu anlaşılmış olup adı geçen parsele ilişkin güncel tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilerek evraka eklenmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten ve temyiz süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 23.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2019/2408, Karar No: 2021/2330, Tarih: 08.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/2408 E.  ,  2021/2330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddine

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/173 Esas - 2014/231 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma ve terör örgütü propagandası yapma suçlarından 26/05/2011 - 26/01/2012 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, tutuklama tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununa tabi olduğu,

Davacının 8.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununun 142/1. maddesinde öngörülen bir yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 27/04/2016 tarihinde açıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre; Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/173 Esas – 2014/231 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma ve terör örgütü propagandası yapma suçlarından tutuklandığı, yapılan yargılama sonunda silahlı terör örgütüne üye olma suçundan beraatine karar verilmiş ise de, terör örgütü propagandası yapma suçundan 6352 sayılı Kanunun geçici 1/1-b. maddesi gereğince kovuşturmanın ertelenmesi kararı verildiği, verilen kararların 04/09/2014 tarihinde kesinleştiği, 6352 sayılı Kanunun geçici 1/2. maddesine göre hakkında kovuşturmanın ertelenmesi kararı verilen kişinin, erteleme kararının verildiği tarihten itibaren üç yıl içinde aynı maddenin birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlememesi hâlinde düşme kararı verileceği, işlenmesi hâlinde ise bu suçtan dolayı kesinleşmiş hükümle cezaya mahkum olunduğu takdirde, ertelenen kovuşturmaya devam olunacağı ve davacı hakkında terör örgütü propagandası yapma suçundan verilen kovuşturmanın ertelenmesine dair karar için kanunda öngörülen üç yıllık sürenin temyiz incelemesi tarihi itibariyle dolmuş olduğu dikkate alınarak, terör örgütü propagandası yapma suçu ile ilgili olarak ceza dosyasının akıbeti ve davacı hakkında verilip kesinleşen bir mahkumiyet, beraat veya düşme kararı bulunup bulunmadığı araştırılarak, bu hususların sonucuna göre tazminat isteme koşullarının değerlendirilmesinin lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/42162, Karar No: 2015/4658, Tarih: 09.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/42162 E.  ,  2015/4658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/391893

MAHKEMESİ : Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2012/553 (E) ve 2013/349 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ve müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesinden sonra sanığın 26.11.2013 tarihli dilekçesi ile hakkında verilen cezanın onaylanmasını istediği, ancak sanığın temyiz süresi geçtikten sonra 04.12.2013 tarihli dilekçesiyle hükmü yeniden temyiz etmesi karşısında, temyiz süresi geçtikten sonra vazgeçmeden dönmenin hukuki bir değerinin bulunmaması nedeniyle süresinden sonra yapılan temyiz isteğinin CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15890, Karar No: 2014/20984, Tarih: 15.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/15890 E.  ,  2014/20984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca uğranılan zararın tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen birleştirme kararını temyizi temyiz eden Hazine vekilinin temyiz isteminin reddine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece; Edremit Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/193 esas sayılı dosyasında, Hazine tarafından, kıyı kenar çizgisinde kalması nedeniyle davacı adına kayıtlı olan taşınmazın tapusunun iptali için açılan dava ile davacı tarafından Edremit Asliye Hukuk Mahkemesi nin 2014/115 iş bu esas sayılı dosyasında TMK'nun 1007. maddesi uyarınca uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin açılan dosyanın birleştirilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı hazine vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece davalı Hazinenin temyiz isteminin reddine karar verilmiş; iş bu redde dair ek karar davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Birleştirme kararları uyuşmazlığı çözümleyen nihai karar mahiyetinde olmadığından temyizi kabil kararlardan değildir.Ara kararlar, yalnız başına temyiz edilemez; ancak, asıl hüküm (nihaî karar) ile birlikte temyiz edilebilir.

Mahkemece HMK.'nun 168/1. maddesine göre temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6443, Karar No: 2024/2312, Tarih: 14.03.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/6443 E.  ,  2024/2312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/132 E., 2015/49 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2015 tarihli ve 2014/132 Esas, 2015/49 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle; taleplerinin reddedildiğine, eksik incelemeyle hüküm kurulduğuna, usul ve kanuna aykırı kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve süresi, savunma, katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Açıklanan gerekçeyle Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2015 tarihli ve 2014/132 Esas, 2015/49 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Açıklanan gerekçeyle Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2015 tarihli ve 2014/132 Esas, 2015/49 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10625, Karar No: 2019/2221, Tarih: 14.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/10625 E.  ,  2019/2221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

...... niteliğindeki ...... Mahallesi 415 ada 23 parsel sayılı taşınmazın değerinin belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1- Hükme esas bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların imar parseli oldukları belirtildiği halde düzenleme ortaklık payı konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, bir kısmının ise il ve ilçe merkezlerine olan mesafeleri ve çevrelerinin gelişmişlik durumları ve dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında emsal incelemesi uygun olmadığı gibi, bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların, satışına ilişkin akit tabloları ...... Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların 2014 yılında, ...... Komisyonu tarafından resen belirlenen ...... vergisine esas olan m² değerleri ilgili ...... Başkanlığı ...... Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili ......... Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer ...... satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ......... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmaz üzerinde bulunan garaj, tandır ve ahır niteliğindeki yapıların dosyaya ve bilirkişi raporuna yansıyan özelliklerine göre yapı sınıfının 1/B olarak alınması gerektiği gözetilmeden, 2/A sınıfında kabul edilerek, fazla yapı bedeli tespit edilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının ... irad kaydedilmesine, 14/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7698, Karar No: 2012/11626, Tarih: 09.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/7698 E.  ,  2012/11626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu Müdürlüğü'nün, 1. derece arkeolojik sit alanında yapılacak yol yapım çalışmasının ilgili Müze denetiminde sürdürülmesine dair 10/03/2005 tarih ve 607 sayılı kararının, Selçuk Efes Müze Müdürlüğü yetkilisi tarafından da imzalandığı, bu nedenle Kara Yolları Bölge Müdürlüğü tarafından yüklenici şirkete bahse konu Kurul kararı tebliğinin, Müze Müdürlüğünce denetim görevinin yerine getirilmesinde belirleyici etki taşımadığı, yol yapım çalışmasının kanuna ve kurul kararına uygun olarak icrasından sorumlu olan kişiler hakkında atılı suçun zamanaşımı süresince her zaman suç duyurusunda bulunulabileceği anlaşılmakla, tebliğnamede bu yönde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir. Ancak;

İzmir 2 nolu Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 03.11.2004 tarih 280 nolu kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı içinde kalan yerde bölünmüş yol yapılması için izin istendiği, söz konusu yolun yapımında sakınca bulunmadığına, İzmir 1 nolu Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 17.09.1992 gün ve 3964 sayılı kararı ile düzeltilen 16.02.1989 gün ve 827 sayılı kararı ile her iki yanında 75 m koruma bandı bırakılarak Arkeolojik alan olarak belirlenen antik Kanal üzerinde yapılacak köprünün açıklığının kanala zarar vermeyecek şekilde müze denetiminde yapılmasına karar verildiği dikkate alındığında, söz konusu yerde keşif yapılarak, yol yapım çalışmasının belirtilen şartlarda, ilgili kurulca onaylanan projeye uygun olarak sürdülürüp sürdürülmediği, her türlü şüpheden uzak biçimde ortaya konulmadan, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4133, Karar No: 2009/39, Tarih: 19.01.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/4133 E.  ,  2009/39 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının trafik sigortacısı olduğu araç ile müvekkiline ait aracın %50’şer oranında kusurlu olarak karıştıkları trafik kazası sonucu, zarar gören araç maliki üçüncü kişi tarafından, Mahkemenin 2004/58 Esas ve 2006/109 Karar sayılı dosyasında açılan maddi tazminat davasında, hükmedilen tazminatın faiz ve fer’ileriyle birlikte 10.678.00 YTL’nın müvekkili tarafından icra kanalıyla ödendiğini, ayrıca 4.000.00 YTL’nın de müvekkilinin trafik sigortacısı ... Sigorta A.Ş.’den tahsil edildiğini, bu miktarlar toplamından %50 kusur oranına isabet eden 7.362.85 YTL’nın tahsili için başlatılan ilamsız icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu belirterek, itirazın iptaliyle takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def’i ve husumet itirazında bulunarak, esas yönünden de davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, müteselsil sorumlu olduğu borcu ödeyen davacının açtığı rücu davasında 2918 Sayılı KTK.’nun 109. maddesinde belirtilen zamanaşımının uygulanamayacağı, zarar gören üçüncü şahsa icra kanalıyla yapılan ödeme ile zamanaşımı süresinin işlemeye başladığı ve davacının rücuen tahsil için başlattığı icra takip tarihi itibariyle zamanaşımının dolmadığı, davalı ... şirketi ilk davada taraf olmasa bile zarardan 5.500.00 YTL poliçe limiti ile sorumlu olduğu, yargılama ile belirlenen hasar miktarı ve kusur oranının davalıyı bağladığı, müteselsil sorumlulardan her birinden alacağın tamamının istenebileceği, bu nedenle davacının ödediği 10.678.00 YTL’nın %50’sine isabet eden 5.339.00 YTL’nin, davalıdan talep hakkının bulunduğu ve mahkeme ilamı ile belirlenen alacağın likit olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, takibin 5.339.00 YTL asıl alacak ve 17.00 YTL işlemiş faiz toplamı olan 5.356.00 YTL üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, asıl alacak üzerinden %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı ... şirketi, kazaya karışan diğer aracın trafik sigortacısı olup, poliçe limiti de araç başına maddi 2.750.00 YTL, kaza başına maddi 5.500.00 YTL’dir. Mahkemece, dava dışı araçta oluşan hasar ve zarardan, araç başına limit dikkate alınarak, davalı ... şirketinin 2.750.00 YTL’ndan sorumlu tutulması gerekirken, kaza başına limitle sorumluluğuna karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 19.1.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.