muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5288, Karar No: 2015/2879, Tarih: 26.03.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/5288 E.  ,  2015/2879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle “davalıların dayanağı olan tapu kaydı ile komşu parsellerin dayanakları olan tapu kayıtlarının tesislerinden itibaren getirtilmesi, tapu kayıtlarının yöntemince uygulanarak dava konusu taşınmazın tarafların tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadıklarının belirlenmesi, taşınmazın tapu kayıtlarının kapsamında kalmadığının belirlenmesi halinde zilyetlik yönünden araştırma yapılması ve bundan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu taşınmazın payları da gösterilmek sureti ile davalılar .... ve .... ..... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 26.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6139, Karar No: 2012/10685, Tarih: 02.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6139 E.  ,  2012/10685 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş (iki kez), tehdit (iki kez) ve yaralama suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; mağdure İftar'a yönelik işlediği iddia olunan fuhuş suçundan beraatine ve atılı diğer suçlardan mahkûmiyetine dair Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.03.2008 gün ve 2007/113 Esas, 2008/145 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında mağdure İftar'a yönelik fuhuş suçundan verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında müşteki ...'ye yönelik fuhuş, tehdit ve yaralama suçları ile mağdure İftar'a yönelik tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Fuhuş suçunun bünyesinde teselsülü de barındırdığı gözetilmeden cezanın 5237 sayılı TCK.nın 43. maddesi uyarınca arttırılması,

Sanığın, fuhuş yapmak istemeyen müştekiye karşı basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde gerçekleştirdiği yaralama eyleminin fuhuş suçunun cebir unsuru kapsamında bulunduğu gözetilmeden ayrıca kasten yaralama suçundan da mahkûmiyet kararı verilmesi,

Sanık müdafii esas hakkındaki savunmasında lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep ettiği halde 5237 sayılı TCK.nın 50, 51 ve 62. maddeleri ile 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı konusunda herhangi bir karar verilmemesi,

Uygulamaya göre de;

Sanığa yüklenen yargılama giderlerinin ayrıntılı dökümünün kararda gösterilmemesi suretiyle CMK.nın 324/2. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7169, Karar No: 2015/3899, Tarih: 31.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/7169 E.  ,  2015/3899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 06/08/2012 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı ... vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalı ...'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalı ...'nin diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalıların görevli emniyet mensubu olduklarını, görevleri esnasında 3. şahıslara zarar vermeleri sebebiyle davacı idare aleyhine İdare Mahkemesinde tazminat davası açıldığını, mahkemenin idarenin tazminat ödemesine karar verdiğini, beyan ederek, idarece ödenen miktarın kusurlu bulunan davalılardan rücuen tahsilini istemiştir.

Davalılardan ... davaya cevap vermemiş, davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalıların kamu zararının oluşmasında eşit kusurlu oldukları benimsenerek davaya konu 7.631,67 TL'nin, 3.851,84 TL'sinin davalı ...'den, 3.851,84 TL'sinin davalı ...'den tahsiline karar verilmiştir.

Dava ile ilgili ceza dosyasında, dava dışı ... ve arkadaşlarının, 27/03/2007 tarihinde trafikte seyir esnasında iken kolluk kuvvetlerince yapılan kontrolde alkollü oldukları için durmamaları üzerine davalı polis memurlarının arkalarından ateş açarak ...'i yaraladıkları gerekçesi ile davalılar hakkında kasten yaralama suçundan dava açıldığı, yargılama sonucunda kasten yaralama suçundan cezalandırıldıkları, eylemi olası kastla işlediklerinden dolayı cezalarından indirim yapıldığı anlaşılmıştır.

Yine Ankara Valiliği İl Disiplin Kurulu Başkanlığının 13/06/2007 tarihli kararında davalı polislerin görevlerini yaptıkları gerekçesi ile ceza tayinine mahal olmadığına karar verilmiştir.

Bu kapsamda, eylemin olası kastla gerçekleştiği ve disiplin soruşturması sonucunda ceza tayinine mahal olmadığına karar verilmiş olması nazara alınarak, Türk Borçlar Kanunu'nun 51. maddesi uyarınca, bir hakkaniyet indirimi yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamış ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Bu kapsamda, eylemin olası kastla gerçekleştiği ve disiplin soruşturması sonucunda ceza tayinine mahal olmadığına karar verilmiş olması nazara alınarak, Türk Borçlar Kanunu'nun 51. maddesi uyarınca, bir hakkaniyet indirimi yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamış ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı ... yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalı ...'nin diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5508, Karar No: 2019/4007, Tarih: 18.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/5508 E.  ,  2019/4007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içerdiğinden, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti için, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup kesin bir şekilde belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6060, Karar No: 2016/596, Tarih: 18.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/6060 E.  ,  2016/596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde,... İlçesi Cumhuriyet Mahallesi 119 ada 94 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 13.12.2012 gününden önce, emsal taşınmazın ise satış tarihi olan 18.11.2005 tarihinden önce, taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Davaya konu taşınmaz ile emsal taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu 119 ada 94 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 13.12.2012 değerlendirme, 122 ada 23 parsel sayılı taşınmazın satış tarihi olan 18.11.2005 tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

./..

4-Dava konusu 119 ada 94 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 122 ada 23 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

5-Dosyada mevcut havale tarihli bilirkişi raporunda somut emsal alınarak incelenen 122 ada 23 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 18.11.2005 tarihli satışına ilişkin (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

5-Dosyada mevcut havale tarihli bilirkişi raporunda somut emsal alınarak incelenen 122 ada 23 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 18.11.2005 tarihli satışına ilişkin (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5150, Karar No: 2017/7461, Tarih: 20.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/5150 E.  ,  2017/7461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/12/2015 tarih ve 2014/466-2015/722 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "..." ibareli markalarının bulunduğunu, tanınmış marka olarak TPE YİDK tarafından tespit edildiğini, davalının 2003/28887 no ile 29 ve 30. sınıflarda ... markasını tescil ettirdiğini, davalının markasını 556 sayılı KHK’nin 14. maddesi gereğince 5 yılı aşkın süredir kullanmadığını, kötüniyetli olarak müvekkilinin markası ile benzer markaları tescil ettirdiğini ileri sürerek davalının 2003/28887 numarası ile tescilli markasının "... altı suyu tozu, pastörize süt, süz tozu, bal, turşu, ketçap, salça, konserve" emtiaları için kullanmama ve kötüniyetli tescil nedeniyle hükümsüzlüğüne, davalı şirketin "..." markası için belirtilen emtialar için yeniden başvuru yapmamasına, yapmış olduğu başvuruların değerlendirmeye alınmamasına, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili firmanın süt ve türevlerinde faaliyet gösteren üretici bir firma olduğunu, müvekkilinin kötü niyetli olmadığını, 556 sayılı KHK’nin 42. maddesindeki süresiz dava hakkından davacının yararlanabilmesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının markasını ciddi bir şekilde 5 yıllık sürede kullanmadığı, markanın iptal şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile bilgileri dava dilekçesinde yazılı bulunan markanın hükümsüzlüğünün tespiti ile terkinine, diğer talep hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının markasını ciddi bir şekilde 5 yıllık sürede kullanmadığı, markanın iptal şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile bilgileri dava dilekçesinde yazılı bulunan markanın hükümsüzlüğünün tespiti ile terkinine, diğer talep hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava kullanmama sebebiyle markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup, mahkemece davalı taraf adına tescilli 2003/28887 sayılı markanın KHK'nin 14. maddesi uyarınca kullanmama nedeniyle hükümsüzlüğüne karar verilmiş olup hüküm fıkrasında tescil kapsamında bulunan hangi mallar yönünden markanın hükümsüz kılındığının gösterilmemesi davacı yararına hükmün bozulmasını gerektirmekle birlikte, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasında yer alan "bilgileri dava dilekçesinde yazılı bulunan" ibaresinden hareketle, 1. paragraftaki hüküm fıkrasının "Davanın kabulü ile davalı adına tescilli markanın, KHK'nin 14. m. uyarınca tescil kapsamında bulunan "krema, kazain, laktoz, peynir altu suyu tozu, pastorize süt, süt tozu, bal, turşu, ketçap, salça ve konserve" içerikli mallar yönünden kullanmama sebebiyle iptaline" şeklinde değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

2-Mahkemece, sadece kabul ya da reddine karar verilen asli talepler yönünden taraflar leh ve aleyhine vekalet ücretine hüküm olunması gerektiği ve davacının talebi sadece hükmün ilanı talebi yönünden reddedildiği halde, davalı taraf yararına vekalet ücretine hüküm olunması doğru olmadığından hükmün bu yüzden davacı yararına bozulması gerekmekle birlikte bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, davalı taraf yararına vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrasının 3. paragrafı hükümden çıkarılmak suretiyle hükmün onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, temyiz edenin sıfatı ve hükmün kapsamı itibariyle davacı tarafın temyiz itirazının kabulüyle hükmün davacı taraf yararına bozulması gerekmekle birlikte bozmaya konu olan hususlar yeniden yargılamayı gerektirmeyecek nitelikte görülmediğinden, 22.12.2015 tarihli mahkeme kararının hüküm fıkrasında birinci paragrafının "Davanın Kabulü ile davalı adına tescilli markanın, KHK'nin 14. m. uyarınca tescil kapsamında bulunan "krema, kazain, laktoz, peynir altu suyu tozu, pastorize süt, süt tozu, bal, turşu, ketçap, salça ve konserve" içerikli mallar yönünden kullanmama sebebiyle iptaline" şeklinde değiştirilerek, ve davalı taraf lehine vekalet ücretine ilişkin üçüncü paragraf tamamen hükümden çıkarılmak suretiyle hükmün DEĞİŞTİRİLEREK VE DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 20/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23415, Karar No: 2013/9237, Tarih: 03.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/23415 E.  ,  2013/9237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya (Ereğli) 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :18.04.2012
Yargıtay — Esas No: 2022/8899, Karar No: 2022/12573, Tarih: 26.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8899 E.  ,  2022/12573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada, Antalya 5. Aile Mahkemesi ile ... (...) Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, mal rejiminin tasfiyesi istemine ilişkindir.

Antalya 5. Aile Mahkemesince, tarafların boşanma davasının ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/441 Esas sayılı dosyasında devam ettiği, henüz sonuçlanmadığı, mal rejimine ilişkin davalara bakmakta boşanmanın bulunduğu yer mahkemesinin yetkili bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... (Yenihisar) Aile Mahkemesince ise, davalı vekilinin cevap dilekçesinde yetki itirazında bulunmadığı, Antalya 5 Aile Mahkemesi'nin re'sen yetkisizlik kararı verdiği, TMK’nın 213. maddesinde düzenlenen yetkinin kesin olmadığı ve yetkinin kesin olmadığı bir davada, davalının cevap dilekçesi ile yetki itirazında bulunmaması halinde davanın açıldığı mahkemenin yetkili hale geleceği, bu nedenle davaya bakmakla Antalya 5. Aile Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mal rejiminin tasfiyesine ilişkin davalarda, yetkiyi düzenleyen 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 214/2. maddesi hükmüne göre, eşler veya mirasçılar arasındaki mal rejiminin tasfiyesine ilişkin davalarda, boşanmaya, evliliğin iptaline veya hâkim tarafından mal ayrılığına karar verilmesi durumunda, bu davalarda yetkili olan mahkeme yetkilidir. Buna göre, mal rejiminin tasfiyesi davalarında yetki, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre değil, özel düzenlemenin yer aldığı Türk Medeni Kanunu'na göre belirlenmelidir.

Somut olayda; taraflar ... (Yenihisar) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 2018/441 E. - 2020/285 K. sayılı ilamı ile boşanmışlar ve mal rejimi boşanma ile sona ermiştir. Dolayısıyla uyuşmazlıkta boşanmaya karar veren ... (Yenihisar) Aile Mahkemesi'nin yetkili olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... (Yenihisar) Aile Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunu’nun 36/3. maddesi gereğince; ... (Yenihisar) Aile Mahkemesi’nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 26.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.