muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3411, Karar No: 2015/16510, Tarih: 16.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3411 E.  ,  2015/16510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/08/2014

NUMARASI : 2014/87-2014/492

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, İzmir İli .. . . Köyü 103 ada 145 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu .... Köyü 103 ada 145 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 28.03.2014 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan nar, erik, ceviz, şeftali ve kirazın 2011, 2012, 2013 ve 2014 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16491, Karar No: 2007/22833, Tarih: 11.12.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/16491 E.  ,  2007/22833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, 1.6.1995 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlerle davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.06.1995 tarihinden dava tarihi olan 30.05.2006 tarihine kadar 2926 sayılı Yasaya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 01.06.1995 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir.

2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının Ziraat Odası’na 10.06.2003 tarihinden itibaren kayıtlı olduğu, Fındık Tarım Satış Kooperatifi kaydının olduğu ancak Dairemizin Geri Çevirme kararına rağmen kayıt tarihinin Mahkemece araştırılmadığı, Tarım Kredi Kooperatif kaydının olmadığı, üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunduğu, davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 25.05.1995 tarihinde yapıldığı, 25.10.1999 tarihinde de prim kesintinin olduğu görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 01.06.1995-31.12.1995 ve 01.1.1999-31.12.1999 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de; prim kesintisinin bulunmadığı ve tarımsal faaliyetin kanıtlanamadığı 01.01.1996-31.12.1998, 01.01.2000-30.05.2006 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemin kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş davacıya ihtilaf konusu olan 01.01.1996-31.12.1998 ve 01.01.2000-30.05.2006 tarihleri arasındaki dönemde ürün satışı yaptığı kişi, kurum ve kuruluşları açıklattırmak bu kişi, kurum ve kuruluşlardan ürün bedelinden prim kesintisi yapılıp yapılmadığını sormak, yapılmış ise belgelerini getirtmek, Gölköy Fındık Tarım Satış Kooperatifi’ne kayıtlı olduğu tarihleri tespit etmek ve varsa zirai amaçlı banka kredisi kullanıp kullanmadığının araştırılıp ve tüm deliller bir arada değerlendirilerek sonuca gitmektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6290, Karar No: 2014/9783, Tarih: 25.11.2014

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2014/6290 E.  ,  2014/9783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, Gürpınar Köyünde 2010 yılında yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırı dışına çıkarılan P II numaralı 2/B parselinin orman niteliğini kaybetmediğini belirterek orman sınırları dışına çıkarma işleminin iptalini istemiştir.

Mahkemece, taşınmazın orman sayılan yer olduğu belirlenerek, davanın kabulüne, taşınmazın orman niteliğinde olduğunun tespitine ve 2/B işleminin iptaline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6 aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna ve 2/B uygulamasına itirazdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 06.09.2010 tarihinde ilân edilen 2/B uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman ve ziraat bilirkişi raporlarına göre, çekişmeli taşınmazın eğiminin % 60-70, üzerinde bakımsız ceviz, fındık ve kızılağaç bulunduğu, toprağının orman toprağı olduğu, zeminde yaprak ve çürümüş ağaç parçacıkları bulunduğu, 1978 tarihli hava fotoğraflarında orman olarak gözüktüğü, bu hali ile 31/12/1981 tarihinden önce orman niteliğini kaybeden yerlerden olmadığı, 20 - 30 yıldır toprak işlemesi yapılmayan ve tarım arazisi niteliğinde bulunmayan yerlerden olduğu saptanarak yazılı biçimde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 25/11/2014 günü oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı ... İdaresi, 03.03.2011 tarihinde vermiş olduğu dava dilekçesi ile Giresun İli, Keşap İlçesi, Gürpınar Köyü, II numaralı parselin, 06.09.2010 tarihinde askı ilanının yapılarak 2/B niteliği ile orman dışına çıkarıldığını, yapılan idari tahkikatta taşınmaz üzerinde çevre ormanlardaki ağaç türlerinin olduğunun tespit olunduğunu, beyan ederek 2/B işleminin iptalini istemiştir. Dava, Çevre Orman Bakanlığı ve Hazineye karşı açılmıştır.

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmazın, orman kadastro komisyonu tarafından, 18.05.2007 tarihinde orman niteliğini kaybettiği ve fındıklık vasfında olduğu gerekçesiyle 2/B olarak orman dışına çıkarıldığı, üzerindeki fındıklığın İhsan Yılmaz’a ait olduğu gözetilerek adı geçen kişinin adının, tutanağa işgalci olarak yazıldığı anlaşılmıştır.

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmazın, orman kadastro komisyonu tarafından, 18.05.2007 tarihinde orman niteliğini kaybettiği ve fındıklık vasfında olduğu gerekçesiyle 2/B olarak orman dışına çıkarıldığı, üzerindeki fındıklığın İhsan Yılmaz’a ait olduğu gözetilerek adı geçen kişinin adının, tutanağa işgalci olarak yazıldığı anlaşılmıştır.

Yapılan keşifte, dava konusu taşınmazın üzerine 40-45 yaşlarında fındık ve ceviz ağaçlarının bulunduğu belirlenmiş; ormancı bilirkişi dava konusu taşınmazın 1972 hava fotoğrafı ve 1978 tarihli memleket haritasın göre orman olduğu, üzerinde 3 adet fındık, 3 adet ceviz ve 2 adet kızılağaç olduğu, etrafının (üç tarafının) kızılağaç olduğunu, taşınmazın üzerinde eğrelti otları gibi orman alt florası yetiştiğini, bu yüzden orman içine alınması gerektiğini rapor etmiştir. Ziraatçı bilirkişi de benzeri mahiyette rapor vermiştir.

Kanaatimizce, dava konusu yer fındıklık vasfıyla 2/B ye çıkarılıp İhsan Yılmaz’ın işgalinde olduğu bildirildiğinden 6292 sayılı Yasa’ya göre, tutanaklarda meyve ağaçlarının sahibi olarak adı geçen kişinin hak sahibi olarak değerlendirilmesi gerekir. Bu durumda, İhsan Yılmaz’ın davaya dâhil edilmesi sağlanmalı, delillerini ibraz etmesi için süre verilmeli ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Nitekim 05.11.2003 tarih 4999 Sayılı Kanun’un 6.maddesi ile değişik Orman Kanunun 11/3 madde ve fıkrası da “Orman Genel Müdürlüğünce açılacak davalarda hasım, hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler ile Çevre ve Orman Bakanlığıdır” şeklindedir. Ayrıca yukarıda değinilen değişiklik nedeniyle davalı Hazineye yönelik davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirdi.

Açıklanan nedenlerle kararın usulden BOZULMASI gerektiği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun ONAMA görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/2752, Karar No: 2021/16721, Tarih: 24.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/2752 E.  ,  2021/16721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun basit cinsel istismarı

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında Çocuğun Basit cinsel istismarı suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından;suça sürüklenen çocuk müdafiinin itirazları hakkında da Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/249 değişik iş sayılı kararı ile bir karar verilmiş olup bu kararda CMK.nın 271/4. madde ve fıkrası uyarınca kesin olduğundan, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

a- İddianamede TCK.nın 109/3-f maddesinin uygulanması istenmemiş olmasına rağmen, ek savunma hakkı verilmeden TCK.nın 109/3-f maddesinin uygulanması suretiyle CMK.nın 226. maddesine aykırı olarak suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması,

b- Hükümde Türk Ceza Kanununun 109/2.maddesinin yazılması gerekirken yazılı şekilde 109/1.maddenin yazılmış olması ,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafi ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/666, Karar No: 2019/11449, Tarih: 03.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/666 E.  ,  2019/11449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın yaya olan müvekkillerinin desteği oğulları ...'e çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davacılar için 5.000,00'er TL maddi ve 20.000,00'er TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; maddi davasının kısmen kabulü ile davacı ... için 3.812,42 TL ve davacı ... için 7.855,94 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 18/09/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan, kaza tarihi olan 15/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'ten tahsiline ve manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile her bir davacı için ayrı ayrı 4.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 15/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'ten tahsili ile davacılara ödenmesine, davacıların fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nasafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nasafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın bir miktar az olduğu görülmüş ve davacılar için hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 03/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/33684, Karar No: 2012/20147, Tarih: 16.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/33684 E.  ,  2012/20147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Oluşa, kabule, müşteki ve tanık beyanına göre; sanığın, kahvehanede oturan müştekiye gelerek aniden vurması şeklinde gelişen olayda olay öncesi ve esnasında müştekinin tahrike yol açacak haksız fiili olmadığı gibi sanığın temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü, önce kendisine müştekinin sandalye ile saldırması hususu tanık beyanları ile de ispatlanamadığından tahrik hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik olmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün talebe aykırı olarak ONANMASINA, 16.05.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.

...

...

...

...
Yargıtay — Esas No: 2020/8089, Karar No: 2021/499, Tarih: 19.01.2021

**12. Hukuk Dairesi         2020/8089 E.  ,  2021/499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

6102 sayılı TTK'nun 124. maddesinde; limited şirketlerin sermaye şirketi olduğu, aynı Kanunun 125. maddesinde; ticaret şirketlerinin tüzel kişiliği haiz olup, Türk Medenî Kanunu'nun 48. maddesi çerçevesinde bütün haklardan yararlanabilecekleri ve borçları üstlenebilecekleri, aynı Kanunun 128. maddesinde ise; her ortağın usulüne göre düzenlenmiş ve imza edilmiş şirket sözleşmesiyle koymayı taahhüt ettiği sermayeden dolayı, şirkete karşı borçlu olduğu hükme bağlanmıştır.

Kural olarak, borçlunun her türlü mal ve hakkı haczedilebilir. Haczedilmezlik için İcra ve İflas Kanununda veya özel kanunlarda açık hüküm bulunması zorunludur. Diğer bir anlatımla bir mal veya hakkın haczedilemeyeceğinin kabul edilebilmesi için, bu konuda açıkça bir kanun hükmünün varlığı veya maddi hukuk anlamında o mal veya hakkın satış ve devrine engel yasal bir düzenlemenin bulunması şarttır. Şirket ortağı, ortağı olduğu şirket tüzel kişiliğinden ayrı bir kişiliğe sahip olup, TMK anlamında gerçek kişi olduğundan şirkete göre üçüncü kişi sayılır. TTK'nun yukarıda açıklanan maddeleri uyarınca şirket ortakları, şirket sözleşmesiyle koymayı taahhüt ettikleri sermayeden dolayı şirkete karşı borçlu olduklarından ve borçlu şirketin, şirket ortağındaki sermaye alacağının haczine engel yasal

bir düzenleme de bulunmadığından sermaye alacağının haczi mümkündür. Kaldı ki, borçlu şirketin, üçüncü kişi şirket ortağı nezdinde, sermaye borcu dışında tamamen özel hukuktan kaynaklanan ve paraya çevrilmesi mümkün, İİK'nun 89. maddesi kapsamında haczedilebilecek nitelikte başkaca hak ve alacaklarının bulunabileceği de kuşkusuzdur.

HGK'nun 11.05.2016 tarih ve 2014/12-1078 Esas numaralı içtihadı doğrultusunda ve yukarıda açıklanan olgular karşısında; şirket ortağı, borçlu şirket bakımından üçüncü kişi sayılacağından, şirket ortağına 89/1, 89/2 ve 89/3 haciz ihbarnamesi gönderilmesinde yasaya uymayan bir yön bulunmamaktadır.

Somut olayda; mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde düzenlenen 21/10/2014 havale tarihli bilirkişi raporunda; birinci haciz ihbarnamesinin tebliği tarihi itibariyle borçlu şirkete göre üçüncü şahıs konumunda olan, şirket ortağı ve yetkilisi olan ...'in asıl borçlu “....’ne ” borçlu olmadığının tespit edildiği ve bu surette suçun unsurlarının oluşmadığının anlaşılması nedeniyle, CMK’nun 223/2-a. maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9564, Karar No: 2012/9681, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/9564 E.  ,  2012/9681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez) suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.03.2012 gün ve 2011/169 Esas, 2012/79 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdurelere yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından zamanaşımı süresi içinde kamu davası açılabilmesi mümkün görülmüştür.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı Kararında belirtildiği üzere sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde zincirleme biçiminde gerçekleşen eylemleri nedeniyle uygulamanın TCK.nın 61/4-5. maddeleri hükümleri de dikkate alınarak 103/1. maddesi ile tayin edilen ceza üzerinden 43. maddenin uygulanması sonucu bulunacak artırımın, 103/6. madde ile belirlenen cezaya ilave edilmesi suretiyle yapılması gerekirken TCK.nın 103/1, 43/1 ve 103/6. maddeleri bu sıra ile uygulanarak eksik cezaya hükmedilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.