muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20421, Karar No: 2013/30571, Tarih: 30.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/20421 E.  ,  2013/30571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

16.05.2006 tarihli tutanağa göre, ihbar ile sanığın başka bir sokak üzerinde görülüp kolluk görevlilerini görmesi üzerine kaçtığı ve o sırada yakalanamadığı, sanığın kollukça görülüp kaçtığı sokak üzerinde yapılan araştırma sonucunda içinde müştekiye ait marketten çalındığı anlaşılan malzemelerin bulunduğu çuvalın görülerek muhafaza altına alındığının anlaşılması karşısında, TCK'nın 168. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığı gözetilerek tebliğnamenin bozma isteyen 2 numaralı düşüncesi benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'nin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

B-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

1-İddianamedeki olayın anlatım biçimi ve uygulanması istenen yasa maddelerine göre; sanık hakkında, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından 5271 sayılı CMK'nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi, ek iddianamede düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında; hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden, sanığa ek savunma hakkı tanınarak bu suçlardan da cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle dava konusu dışına çıkılarak 5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

2-Kabul ve uygulamaya göre,

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmedilen 100 gün adli para cezasının günlüğü 20 TL'den paraya çevrilmesi sonucu 2000 TL yerine 3000 TL adli para cezası tayini

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9552, Karar No: 2024/15281, Tarih: 26.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9552 E.  ,  2024/15281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 20. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesinin 14.01.2022 tarihli kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 04.07.2022 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesinin söz konusu kararının ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının hizmet süresi, iddia edilen ücreti ve talep edilen alacakların niteliği ile dava dilekçesi ve bilirkişi raporu birlikte dikkate alındığında; reddedilen ve davacı tarafça temyize konu edilen toplam miktar (karar tarihindeki Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden Türk lirasına çevrilmekle hesaplanan), Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4242, Karar No: 2011/6684, Tarih: 06.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/4242 E.  ,  2011/6684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın üzerinde irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki değeri ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değeri arasındaki farkın yasaya uygun yöntemlerle saptanarak buna göre adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespitinde isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Karar başlığında dahili davalıların isimlerinin yazılmamış olması ve dava konusu taşınmazda davacı adına daimi irtifak hakkı tesisi ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde irtifak hakkının ağaç dikmemek, bina vs. yapmamak şartıyla tesciline karar verilmesi doğru değil ise de bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın başlık kısmında "DAVALI: ..."dan sonra gelmek üzere "mirasçıları ............" yazılması, hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan "ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartı ile" sözcüklerinin karar metninden çıkartılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 06.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11346, Karar No: 2012/16125, Tarih: 07.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/11346 E.  ,  2012/16125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin komisyonculuk yapan davalıdan satın aldığı araç karşılığında icra takibine konu 1.000,00 TL'si peşin ödenen 25.000,00 TL. bedelli bononun verildiğini, aracın resmi satışı gerçekleşmediğinden müvekkilince araç davalıya teslim edildiği halde araç bedeli olarak verilen bono ile 1.000,00 TL'nin ödenmediğini ileri sürerek söz konusu senet nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespiti ile icra takibinin iptaline, %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkiline 8.000,00 TL. borçlu olduğunu, davacının iddialarını yazılı delil ile ispat etmesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere göre; dosya kapsamında yer alan Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2011/517 sayılı soruşturma dosyasındaki beyanlardan da anlaşıldığı üzere senedin vadesi geldiğinde davacının davalıya aracın satımına ilişkin borcu ödemediği ve bunun üzerine araç devrinin resmi olarak yapılamadığı, bononun düzenlenme sebebini oluşturan aracın satımına ilişkin taraflar arasındaki harici anlaşma ile aracın davacıya devredilmesi ve senedin vadesi geldiğinde borcun davalıya ödenmediği görülmüş ise de, şekle tabi araç satımına ilişkin sözleşmenin yasal şekilde yani noterlikte düzenlenmemiş olması ile taraflar arasında geçerli bir sözleşmenin olmadığı, bu durumda tarafların aldıklarını aynen iade etmekle yükümlü oldukları, TMK'nın 2. maddesi uyarınca herkesin borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda olduğu, somut olayda davacının kendisine teslim edilen aracı olduğu şekilde iade ettiğinin yazılı delillerle ispatlanamadığı, gerekçesiyle davacının davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalıdan satın alınan araç karşılığında verilen icra takibine konu bononun araç iade edilmesine rağmen takibe konulduğunu ileri sürerek bedelsiz kalan senet nedeniyle borçlu olmadığının tespitini istemiştir. Davalı Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan 11.04.2011 tarihli beyanında; senedin davacıya satılan araç bedeli olarak alındığını ancak aracın daha sonra iade edildiğini kabul etmiş, devamla davacının tamir masrafı ile aracın satış bedelinden doğan fark nedeniyle takip konusu 8.000 TL. kadar borçlu olduğunu, bu nedenle takibe konu bono bedeli 25.000,00 TL. üzerinden takip yapılmayıp alacaklı olduğu 8.000,00 TL. üzerinden takip yaptığını ileri sürmüştür. O halde, davalı taraf araçta meydana gelen hasar nedeniyle yapılan tamir masrafı ile aracın alım satımından doğan fark nedeniyle davacıdan alacaklı olduğunu ispat etmekle yükümlüdür. Zira, davalının anılan Savcılıkta alınan beyanı bağlantısız bileşik ikrar niteliğinde olup davalı taraf takip konusu bono karşılığında davacıya araç sattığını, aracın daha sonra iade edildiğini kabul etmekte ancak araçta meydana gelen hasardan doğan tamir bedeli ve aracın 3. şahsa daha düşük bir bedelle satılmış olması nedeniyle doğan farkı tazmin etmek için bonoyu icra takibine koyduğunu ifade etmek suretiyle yeni bir vakıa ileri sürmektedir. (Bkz. HGK'nun 09.06.2004 gün ve2004/4-362 2004/347 kararı). Bu durumda Mahkemece ispat yükünün tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22347, Karar No: 2022/17041, Tarih: 05.07.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/22347 E.  ,  2022/17041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; suçtan doğrudan zarar gören müşteki ...’in CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz yetkisi bulunduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suçtan zarar gören müşteki ...’in CMK'nın 233. ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve diğer haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, soruşturma aşamasında şikayetçi olan müştekiye son bildirdiği adres ile MERNİS adresinin aynı olması nedeniyle, duruşma davetiyesinin mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adrese Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre tebliğe çıkarılması gerekirken, doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğe çıkarıldığı ve bu haliyle yapılan tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; müştekiye usulüne uygun dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve CMK'nın mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, müşteki ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, sair yönleri incelenmeksizin, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/07/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11950, Karar No: 2015/703, Tarih: 19.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/11950 E.  ,  2015/703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan cennet elmasının sulu şartlarda 2013 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama gideri varsa bu giderleri- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6447, Karar No: 2015/16355, Tarih: 11.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/6447 E.  ,  2015/16355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine bir adet çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatıldığı, örnek 10 ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal 5 günlük süre içeresinde İcra Mahkemesi'ne başvurduğu ve takip dayanağı çekin keşide yeri olan ... idari birim olmadığını,Türkiye'de birden fazla ... beldesi olduğu bu nedenle keşide yerinden hangisinin kastedildiğinin belli olmadığını beyanla kambiyo vasfı şikayetinde bulunduğu, Mahkemece takip dayanağı senedin keşide yerinin belirsizliği gerekçesi ile takibin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

6102 sayılı TTK'nun 780/5. maddesi uyarınca çekte keşide yeri zorunlu unsurlardan olup, geçerli bir keşide yerinden bahsedilebilmesi için keşide yerinin idari birim olarak yazılması gereklidir. Aynı Kanunun 781/3. maddesine göre de, keşide yeri gösterilmemiş olan çek, keşidecinin adı yanında yazılı olan yerde düzenlenmiş sayılır.

Somut olayda, takibe konu çekte keşide yeri olarak “...” yazıldığı görülmektedir. Keşide yeri olarak gösterilen “...” belde olup, keşide yerinin bulunduğunun kabulü için zorunlu olan idari birim niteliği taşımaktadır. Öte yandan çekte muhatab banka .../... olup keşide yeri duraksamaya yer vermeyecek şekilde mevcuttur.

O halde, mahkemece, takip dayanağı çekte keşide yeri bulunduğundan şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü ile takibin iptali yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8992, Karar No: 2017/3039, Tarih: 02.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/8992 E.  ,  2017/3039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, davalı yüklenicinin, davacıya ait daireleri 100 metrekare yapması gerekirken, daha küçük yaptığını ileri sürerek, uğradığı zararın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı yüklenicinin imar durumunun izin verdiği şekilde inşaatı yaptığını, projeye davacının vekilinin onay verdiğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, sözleşmede 100 metrekare yapılması gereken dairelerin daha küçük yapıldığı gerekçesiyle, bilirkişi raporuyla hesaplanan zararın tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Dava, taraflar arasındaki 07.01.2010 günlü düzenleme şeklindeki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Anılan sözleşmede, davacı arsa sahibine verilecek dairelerin en az 100 metrekare olacağı, öncephede yer alan bloktan sekiz adet daire verileceği belirtilmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden, arsa sahibine ait dairelerin 469 Ada 18 numaralı parselde yapılan blokta yer aldığı anlaşılmaktadır. Sözleşme konusu bu parsele ait yapı ruhsatında, 952 metrekare 12 adet daire ve 199 metrekare de ortak alanlar ile toplam 1151 metrekare inşaat yapılacağı belirtilmiş olup, ruhsat davacı arsa sahibi vekili Mücahit Büyükbaş tarafından imzalanmıştır. Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarında, ruhsatın veya projenin, arsa sahibi veya arsa sahibinin belirlediği ve yetkili kıldığı vekilince imzalanması ve ruhsatın sözleşmede belirlenenden farklı olması halinde, sözleşmenin tadil edildiği kabul edilmektedir. Somut olayda, ruhsatın arsa sahibinin vekilince imzalanmış olması karşısında, dairelerin 100 metrekare yapılması hükmünün tadil edildiğinin kabulü zorunludur.

Bu durumda, mahkemece, sözleşmenin tadil edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı yorumla yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Bu durumda, mahkemece, sözleşmenin tadil edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı yorumla yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, davalı Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilmediğinden yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2497, Karar No: 2025/6201, Tarih: 28.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/2497 E.  ,  2025/6201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2024/451 Esas, 2024/530 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A.Ankara 5. Aile Mahkemesinin 28.07.2023 Tarihli ve 2023/312 Esas, 2023/590 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda dava dilekçesinin davalıya tebliğ edilemediği, davacı verdiği dilekçelerle; kendisinin geçici olarak Ankara'ya gelip dava açtığını, her ikisinin de yerleşim yeri adreslerinin Antakya olduğu Hatay ya da İskendurun Aile Mahkemelerinden birine yetkisizlikle gönderilmesini talep ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Hatay 1. Aile Mahkemesinin 03.09.2024 Tarihli ve 2024/451 Esas, 2024/530 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda boşanma davalarında yetkisizlik kararı verilebilmesi için davalı tarafından cevap dilekçesinde yetki itirazında bulunulması gerektiği, davalı tarafından cevap dilekçesi ile yetki itirazında bulunulmadığını, bu nedenle Ankara 5. Aile Mahkemesinin yetkisizlik kararını usulüne uygun olmadığını, ayrıca 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 19 ncu maddesinde yetki itirazında bulunan tarafın yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirmesi gerektiğini aksi takdirde yetki itirazının dikkate alınmayacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanma istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Kanun 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 168 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

Somut olayda, kesin yetkinin bulunmadığı ve usulüne uygun süresinde bir yetki itirazı olmadığı tespit edilmekle bu durumda davanın ilk açıldığı mahkeme yetkili hale geleceğinden uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı yer mahkemesi olan Ankara 5. Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 inci ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ankara 5. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.