muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9209, Karar No: 2022/234, Tarih: 13.01.2022

5.2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın 4 nolu bendinde davacı tarafından depo edilen ve bakiye gider avansının davacıya iadesine ilişkin kısmının ''karar kesinleşmesi ve talep halinde iadesine ilişkin '' olarak düzeltilmesi gerektiğini belirtmiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapu kaydında düzeltim istemine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

TMK’nın 1027. maddesinde; “İlgililerin yazılı rızaları olmadıkça, tapu memuru, tapu sicilindeki yanlışlığı ancak mahkeme kararıyla düzeltebilir.

Düzeltme, eski tescilin terkini ve yeni bir tescilin yapılması biçiminde de olabilir.

Tapu memuru, basit yazı yanlışlıklarını, Cumhurbaşkanınca çıkarılan yönetmelik uyarınca re'sen düzeltir.”

Tapu Sicili Tüzüğünün 72/1. maddesinde; “Tapu sicilinde değişiklik, hak sahibinin istemine ya da yetkili makam veya mahkeme kararına istinaden yapılır.”

6200 sayılı Kanun'un 49. maddesinde; "(1)Genel Müdürlük, 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır.(2)Genel Müdürlüğün gelirleri vergiden müstesnadır. Bu istisna, 31/12/1960 tarihli ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile 13/6/2006 tarihli ve 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu uyarınca yapılan kesintileri kapsamaz." düzenlemesine yer verilmiştir.

6.3. Değerlendirme

6.3.1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere ve IV/2. bentte belirtilen bozma kararına uygun işlem yapılmış olmasına göre; her ne kadar Kadirli Asliye Hukuk Mahkemesinin 16/07/2003 tarihli ve 2003/650 E., 2003/802 K. Sayılı hükmü, eldeki dava yönünden kesin hüküm değil ise de, bu husus taraflarca temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış olup, davalının tüm, davacının aşağıdaki bent dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde olmadığından reddine.

6.3.2.Somut olayda; (6.2) paragrafının birinci bendinde belirtilen yasal düzenleme nedeniyle davacı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü’nün harçtan muaf olduğu gözetildiğinde, davacıya harç yükletilmesi doğru değildir.

6.3.3.Ne var ki; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hükmün 2. bendinin çıkarılarak yerine aşağıdaki bentin yazılması gerekmektedir.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyizi üzerine yapılan inceleme sonucu 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükme 2. bent olarak; "Davacı harçtan muaf olduğundan karar-ilam harcı alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 25,20 TL peşin harcın davacıya iadesine" cümlesinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/01/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15646, Karar No: 2021/5949, Tarih: 31.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/15646 E.  ,  2021/5949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8228, Karar No: 2016/1204, Tarih: 08.02.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/8228 E.  ,  2016/1204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Suça sürüklenen çocukların, mağdurun ağaca kilitli vaziyette olup 50,00 TL değerindeki bisikletini çaldıklarının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5271 sayılı CMK'nın 150. maddesi uyarınca 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 31/2. maddesi anlamında rapor aldırıldığı, Adli Tıp Kurumu rapor ücretinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-5271 sayılı CMK'nın 150. maddesi uyarınca 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 31/2. maddesi anlamında rapor aldırıldığı, Adli Tıp Kurumu rapor ücretinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3252, Karar No: 2016/7605, Tarih: 19.04.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/3252 E.  ,  2016/7605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklara yükletilen tehdit, hakaret ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 19/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3398, Karar No: 2019/4858, Tarih: 17.09.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/3398 E.  ,  2019/4858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Çocuk mallarının korunması istemine ilişkin olarak açılan davada Van Aile ve Mersin 1. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

.... 1. Aile Mahkemesince, UYAP sisteminden alınan yerleşim yeri adresleri itibariyle çocuk ...'ın yerleşim yeri adresinin.....olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Aile Mahkemesi ise sağ kalan eşin yerleşim yerinin Mersin ili olduğu ve TMK.'nın 21. maddesi gereği çocuğun yerleşim yerinin çocuğun kendisine bırakıldığı ana veya babanın yerleşim yeri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Somut olayda, mallarının korunması istenen çocuk ...'ın babasının vefat ettiği anlaşıldığından, bu halde, yetkili mahkeme, velayeti kullanma hakkına sahip sağ kalan annenin yerleşim yeri mahkemesidir.

Türk Medenî Kanununun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeri olduğu gibi Türk Medenî Kanununun Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 4. maddesi uyarınca sağ kalan veya velayet kendisine verilen eşin yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir.

Somut olayda, küçüğün velisi annesi ...'nın MERNİS'te kayıtlı yerleşim yeri adresinin .... olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ..... 1. Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ...... 1. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4163, Karar No: 2016/105, Tarih: 18.01.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/4163 E.  ,  2016/105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, gerekçeli karar davalılardan ... Vakfına ... cad. ... iş merkezi no: ... .../... adresinde tebliğe çıkarılmış ise de, ... Genel Müdürlüğü ... 1. Bölge Müdürlüğünün 13/06/2014 tarihli yazısında, ilgili vakfın adresinin ... Mahallesi Hacı ... Sokak no:... ... .../ ... adresinin olduğu belirtilmektedir.

Bu nedenle, gerekçeli kararın davalı ... Kültür ve Dayanışma Vakfına, yukarıda ... Genel Müdürlüğü ... 1. Bölge Müdürlüğünce belirtilen adresine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6248, Karar No: 2013/27470, Tarih: 02.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/6248 E.  ,  2013/27470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik kovuşturmaya, sübuta, kusura, seçenek yaptırımların uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5378, Karar No: 2016/12384, Tarih: 13.10.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/5378 E.  ,  2016/12384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut olayda, Mahkemece, 7.10.2015 tarihinde davanın kabulüne dair hüküm kurulmuş, davacı vekili tarafından hükümden sonra Feragat ettiği gerekçesiyle Mahkemece, 26.10.2015 tarihli Ek karar ile davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin.... Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının

gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, mahkemece, hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat hakkında, 26.10.2015 tarihli ek karar ile davanın feragat nedeniyle reddine dair karar verilmesi, usul ve yasaya aykırıdır.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin,bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek, mahkemenin 26.10.2015 tarihli davanın feragat nedeniyle reddine dair ek kararının BOZULMASINA, 13.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2522, Karar No: 2016/2929, Tarih: 16.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/2522 E.  ,  2016/2929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada..... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.12.2015 tarih ve 2015/291-2015/710 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı .... vekili, ihbar olunanlar ... ve... vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin.... şubesine banka personelinin telkin ve yönlendirmesi ile 11/10/1999 tarihinde, 4.135,00 TL yatırdığını, 21/12/1999 tarihinde banka yönetimine el konulduğunu, bankanın taahhüt ve güvencelerine rağmen müvekkilinin parasının ödenmediğini, bankanın paravan...bankası kurmak ve bu bankanın arkasına gizlenmek suretiyle toplamış olduğu mevduatı yine kendisinin tasarruf ettiğini ve grup şirketlere usulsüz krediler vermek suretiyle tükettiğini, paravan banka kurmak suretiyle kanuna karşı hile yaptığını ve mevduat sahiplerinin yüksek faiz vaadi ile kandırarak off shore bankası adına açılan hesaplara mevduat yatırmaya yönelttiğini, mevduat sahiplerine d...'de kurmuş olduğu paravan bankanın adresini göstermek suretiyle sorumluluktan kurtulmaya çalıştığını, müvekkilinin bir güven kurumu olan ve devlet denetimi nedeni ile müşterilerde güven uyandıran... yönetimi tarafından bankalara olan güveni kötüye kullanılarak kandırıldığını ve kasıtlı olarak paravan bankaya yönlendirilerek zarara uğratıldığını ileri sürerek, 4.135,00 TL'nin, 11/10/1999 tarihinden itibaren vade sonuna kadar akdi faiz, vade sonundan itibaren ise, 3095 sayılı Yasa'nın 2/2 maddesi gereğince akdi faizden az olmamak üzere temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı..... vekili, husumet, zaman aşımı, hak düşürücü süre yönünden davanın usulden ve davacının daha fazla faiz getirisi sağlayan bir yatırım alternatifi olarak kıyı bankacılığını tercih etmiş olup, banka tarafından bilgisi dışında işlem yapılması ve iradesinin yanıltılmasının söz konusu olmadığını, bankanın...nezdindeki mevduatlar için herhangi bir garantisinin bulunmadığını, müvekkilinin vekalet görevini yerine getirdiğini, davacının hesap cüzdanını aldıktan sonra hiç bir itirazda bulunmadığını, faiz talebinin de yerine olmadığını savunarak, esastan da reddini istemiştir.

İhbar olunan.... vekili, husumet, zaman aşımı, hak düşürücü süre yönünden davanın usulden ve davacının serbest iradesiyle kıyı bankacılığını tercih ettiğini, müvekkilinin ayrı bir tüzel kişiliği olup, .. ... bankası ile aralarında hiçbir organik bağın ve müvekkili bankanın ... bankası nezdindeki mevduatlar için herhangi bir garantisinin bulunmadığını, davacının...hesap cüzdanını aldıktan sonra herhangi bir itirazının olmadığını, bankanın vekalet görevini yerine getirdiğini, davacının dolandırılmasının söz konusu olmadığını, kayden transferin fiktif transfer olmadığını, faiz talebinin yerinde olmayıp, hükmedilecek faiz oranının ancak vadesiz hesaplara uygulanan faiz oranı olabileceğini savunarak, esastan da reddini istemiştir.

İhbar olunan... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 3/k-l m. ile, tüketici ve banka arasındaki işlemlerden doğan ihtilafların aynı Yasa'nın 73. m. göre tüketici mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliği sebebiyle davanın usulden reddine, karar kesinleştiğinde ve talep edildiğinde dosyanın görevli ve yetkili ...l Tüketici Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı...... vekili ile ihbar olunanlar ....vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1- İhbar olunan ... vekilinin 05/02/2016 tarihli temyize cevap ve temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedilmediği ve temyiz harcının da yatırılmadığı ayrıca, ihbar olunan ... ve...'a karşı husumet yöneltilerek açılan bir dava bulunmadığı gibi, mahkemece verilen kararda da anılanlar ihbar olunan sıfatı ile karar başlığında gösterilmiş olup, ihbar olunanlar aleyhine herhangi bir hüküm tesis edilmemiştir. O halde, ihbar olunan ...'ın süresinde usulünce yapılmış temyiz istemi bulunmadığı gibi, aleyhinde verilmiş bir hüküm bulunmayan ve karar başlığında da ihbar olunan sıfatı ile gösterilmiş olan ... ve ...'nin hükmü temyiz etmekte hukuki yararı da bulunmadığından ihbar olunan... ve ... vekillerinin temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince ise; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, ihbar olunanlar...ve ... vekillerinin temyiz istemlerinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı .... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 16.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.