muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4936, Karar No: 2012/6488, Tarih: 28.06.2012

Bu husus, 28.06.1960 tarih ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da “...Sonradan çıkan içtihadı birleştirme kararının, Temyiz Mahkemesinin bozma kararına uyulmakla meydana gelen usule ait müktesep hak esasının istisnası olarak, henüz mahkemede veya Temyiz Mahkemesinde bulunan işlere tatbiki gereklidir...” şeklinde ifade edilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarında da aynı ilke geçerlidir.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar, aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmazın, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36.maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine temsilcisinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5132, Karar No: 2012/1759, Tarih: 13.03.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/5132 E.  ,  2012/1759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve ... aralarındaki tescil davasının reddine dair Bala Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.03.2010 gün ve 316/72 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,75 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 13.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6044, Karar No: 2014/7475, Tarih: 22.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/6044 E.  ,  2014/7475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına irtifak hakkı tesisi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

1-Dava konusu ... Mahallesi 159 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 24.06.2011 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen ... Beldesi 109 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 06.01.2005 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüğünden sorulması istendiği halde; konu ile ilgili bilgi verilmediği,

2-Somut emsal olarak alınan taşınmazların bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından sorulması istendiği halde; konu ile ilgili bilgi verilmediği, anlaşılmıştır.

Mahkemece yukarıda belirtilen eksiklik de giderilmek suretiyle;

a)Dava konusu ... Mahallesi 159 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 24.06.2011 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen ... Beldesi 109 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 06.01.2005 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

b)Somut emsal olarak alınan taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

Getirtilmesinden ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19088, Karar No: 2014/5802, Tarih: 18.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/19088 E.  ,  2014/5802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 11. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2011/66-2013/229

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece, elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, ecrimisil isteğinin ise reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ..'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkin olup mahkemece elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, ecrimisil isteğinin ise reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacıların miras bırakan babası Sait'in kayden maliki olduğu 1492 ada 4 parselde bulunan 5 numaralı bağımsız bölümü 7.11.1996 tarihinde davalı eşi Sebahat'ın önceki eşinden olma oğlu Levent'e temlik ettiği, mirasbırakanın 15.03.2006 tarihinde ölümünden sonra davacı mirasçıların yapılan bu temliklerin muris muvazaası ile illetli olduğu iddiası ile Üsküdar 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/75 Esasına kayıtlı açtıkları davanın 2008/297 Karar sayılı kararı ile kabulle sonuçlanarak derecattan geçmek suretiyle 06.12.2010 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; muvazaa nedenine dayalı olarak verilen kararlar yenilik doğurucu değil, açıklayıcı nitelik taşırlar.

Bu suretle oluşan kararlara konu işlemler yapıldıkları tarihten itibaren butlanla malul olup yapılmamış sayılırlar ve iptal hükmü geriye etkili olarak sonuç doğurur.

Öte yandan, muvazaalı işleme taraf olan kişinin iyiniyetli olduğundan sözetme olanağı da yoktur. Tarafı bulunduğu işlem yok hükmünde olup, bu suretle oluşan tescil de yolsuz tescil niteliğindedir.

Ecrimisil, kötüniyetli şagilin malike ödemekle yükümlü olduğu tazminat olup en azı kira geliri en çoğu ise tam gelir yoksunluğudur.

Somut olayda, miras bırakanının ölümünden sonra çekişme konusu bağımsız bölümün davalı Levent'in hakimiyetinde olduğu sabittir.

Hal böyle olunca; davalı Levent bakımından ecrimisil isteğinin kabulüne, diğer davalı bakımından ise taşınmazı kullanıp kullanmadığının araştırılması sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile ecrimisil isteğinin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Davacılar vekilinin, bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme kararının (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4577, Karar No: 2019/1448, Tarih: 06.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2018/4577 E.  ,  2019/1448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-İddianame anlatımında ve mahkeme kabulünde yer alan “bu iş kötü olacak” , “ölümden öte köy yok” ve devamı niteliğindeki mesajların, müşteki tarafından suça sürüklenen çocuğa gönderildiğinin müştekinin 10.11.2013 tarihli soruşturma aşamasındaki ifadesinden anlaşıldığı ve bu hususun tutanakla sabit olmasına rağmen, yanılgıya düşülerek belirtilen mesajları suça sürüklenen çocuğun gönderdiğinin kabul edilmesi, ayrıca suça sürüklenen çocuğun, müştekiye telefonla göndermiş olduğu mesajlarda yer alan sözlerin ise TCK'nın 106/1. maddesinin ikinci cümlesinde tanımlanan ve iddianame metninde de açıklandığı biçimde sair tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, aynı maddenin ilk cümlesi gereğince mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK’nın 106/1-1. cümle kapsamındaki tehdit suçu olarak kabulü halinde ise;02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve suça sürüklenen çocuğa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-Kabule göre de;

CMK'nın 231/8. maddesine 6545 sayılı Yasanın 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 72. maddesiyle "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." cümlesi eklenmiş ise de; suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 6545 sayılı Yasanın 72. maddesinin yürürlük tarihinden önce kesinleştiği gözetilmeden, sanık hakkında yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16703, Karar No: 2014/22185, Tarih: 15.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/16703 E.  ,  2014/22185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/121942

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2010

NUMARASI : 2008/85 (E) ve 2010/231 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılan ilk ifadesinde, “Olay günü iki şahıs önüme çıktı. Beni yanlarına çağırdılar. Gittiğimde cep telefonum olup olmadığını sordular. Var olduğunu söyleyince, şahıslardan biri elini cebine atıp, bir şey çıkartacakmış gibi yaptı. Ben bıçak çıkartacağını düşünerek telefonumu verdim. Kol saatimi de istediler, onu da verdim. Sanıklar ayrılırken kol saatimi geri istedim. Bana kol saatimi ve SİM kartımı iade ettiler.” şeklinde beyanda bulunduğundan, katılana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Mahkemece 5271 sayılı Yasa'nın 150/3. maddesi uyarınca sanıklara savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, atanan savunmana ödenen avukatlık ücretinin, onsekiz yaşından küçük olduğu anlaşılan sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. G.. ve M.. B.. savunmanlarının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11443, Karar No: 2020/6815, Tarih: 25.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/11443 E.  ,  2020/6815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait çantayı marketin önünde bulunan dondurma dolabının üstünden çalması biçimindeki eylemlerine uyan TCK'nın 141/1, 143, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu TCK'nın 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık asli zamanaşımının, 15.12.2015 olan karar tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan ve suç tarihi itibariyle kesinleşmiş hapis cezası mahkumiyeti bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...’nın kısa süreli hapis cezasının, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5367, Karar No: 2014/8387, Tarih: 23.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/5367 E.  ,  2014/8387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen karşılıklı tazminat davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 06.03.2014 gün ve 2013/7598 Esas, 2014/1674 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl davada davacı-karşı davada davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, müvekkili ile davalı yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmeye göre yapılacak dairelerden %30'unun müvekkiline bırakılmasının kararlaştırıldığını, inşaatta proje değişikliği yapıldığından başlangıçta kararlaştırılandan 8 daire daha fazla yapıldığını, buna göre müvekkiline % 23,4 daire verilmesi gerekirken % 23 daire verildiğini, ayrıca merdivenlerin 120 cm genişliğinde imal edilmesi gerekirken bunun altında imal edildiğini, bu nedenle dairelerde değer kaybı olduğunu ileri sürerek, % 0,4 daire bedeli 60.000,00 TL ile merdivenlerin dar yapılmasından kaynaklanan değer kaybı nedeniyle, 690.000,00 TL'nin şimdilik 10.000,00 TL'lik kısmının 14.12.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 03.12.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile merdivenlerin dar olmasından kaynaklı tazminat talebini 90.000,00 TL'ye artırarak, alacağın ticari faiziyle tahsilini istemiştir.

Asıl davada davalı vekili, davanın reddini istemiş; karşı davada ise, sözleşmenin 4/d ve 4/e. maddeleri gereğince, davacı tarafından yapılması gerekirken müvekkili tarafından yapılan masraflar toplamı olan şimdilik 12.917,68 TL'nin ticari işlerde uygulanacak avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah ile talebini 15.959,00 TL'ye artırmıştır.

Karşı davada davalı vekili, karşı davanın reddini istemiştir.

Asıl davada davalı vekili, davanın reddini istemiş; karşı davada ise, sözleşmenin 4/d ve 4/e. maddeleri gereğince, davacı tarafından yapılması gerekirken müvekkili tarafından yapılan masraflar toplamı olan şimdilik 12.917,68 TL'nin ticari işlerde uygulanacak avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah ile talebini 15.959,00 TL'ye artırmıştır.

Karşı davada davalı vekili, karşı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulü ile 70.000,00 TL'nin 10.01.2008 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, ıslah edilen miktar yönünden davanın zamanaşımı nedeniyle reddine, karşı davanın kabulü ile 15.959,00 TL'nin karşı davalıdan tahsiline dair verilen karar, asıl dava yönünden taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 06.03.2014 tarih ve 2013/7598 E., 2014/1674 K. sayılı ilamıyla, asıl davada davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddiyle, taraflar arasındaki 18.03.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, merdivenlerin genişliği konusunda bir düzenleme bulunmadığı, merdivenlerin bilirkişi raporlarıyla tespit edildiği üzere inşaatın onaylı projesine uygun olarak yerinde 100 cm genişliğinde yapıldığı, hal böyle iken, bilirkişilerce imar yönetmeliğine göre merdivenlerin 120 cm genişliğinde olması gerektiği görüşü ile bağımsız bölümlerde oluşan değer kaybı hesabı yapıldığı, ne var ki ortada onaylı projelere istinaden alınmış yapı ruhsatı ile yapı kullanma izin belgeleri mevcut olup, bu projeleri onaylayan ilgili belediyenin imar mevzuatı gereğince projeleri onaylaması gerektiği, anılan sebeple, durumun belediyesine izah edilerek, mahallinde uygulanan imar yönetmeliği uyarınca merdivenlerin hangi genişlikte olması gerektiği sorularak, projelerdeki merdiven genişliğinin buna uygun olup olmadığının denetlenmesi ve sonucuna göre bir değerlendirme yapılması gerekirken, onaylı proje ile tezat oluşturan bilirkişi raporu denetlenmeksizin ve oluşan tereddüt giderilmeksizin, yazılı şekilde değer kaybına hükmedilmesinin doğru olmadığı belirtilerek, asıl davada davalı yararına bozulmuştur.

Asıl davada davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 23.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2323, Karar No: 2015/3501, Tarih: 30.03.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/2323 E.  ,  2015/3501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, 21.11.2012 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesinin verilmesi istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 18.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, murisin açık kimliği ve davacı ile irs bağı kurulamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 29. maddesinde; bir kimsenin sağ veya ölü olduğunu veya belirli bir zamanda ya da başka bir kimsenin ölümünde sağ bulunduğunu ileri süren kimsenin iddiasını ispat etmek zorunda olduğu, 30. maddesinde de doğum ve ölümün öncelikle nüfus sicilindeki kayıtlarla, nüfus sicilinde bir kayıt yoksa veya bulunan kaydın doğru olmadığı anlaşılırsa her türlü delille kanıtlanabileceği belirtilmiştir.

Somut olaya gelince, davacı ... İli ... İlçesi ... Mahallesi cilt 144 hane 22 de nüfusa kayıtlı, babası İsmail olup büyük dedesi ...'in belli olmayan bir tarihte savaşta şehit olduğunu belirterek mirasçılık belgesi verilmesi istemiyle dava açmış, delil olarak da nüfus kayıtlarıyla beraber büyük dedesi olduğunu ileri sürdüğü ...'e ait tapu kayıtlarını ibraz etmiştir. Nüfus kayıtları ve veraset ilamlarından davacının babasının İsmail, onun babasının ..., onun babasının Küçük ..., onun babasının ... olduğu ve ...'e ait olduğu ileri sürülen tapu kaydında da ... adının yer aldığı anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece öncelikle muris adına kayıtlı olduğu bildirilen taşınmazların tapu kayıtları ile tapulama tutanakları ile dayanak belgeleri getirtilerek incelenmeli, mirasçılığın her türlü delille kanıtlanabileceği gözetilerek tapu kayıt maliki ... ile davacılar arasında ırsi bağ olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Eksik inceleme yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 30.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2126, Karar No: 2010/2740, Tarih: 15.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2126 E.  ,  2010/2740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın eser sözleşmesi niteliğindeki diş sağlığı ile ilgili kanal tedavisi, dolgu, implant vs. işlemlerinden kaynaklanmış bulunmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 15.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.