muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/17064, Karar No: 2023/4956, Tarih: 05.04.2023

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 2016/17406 E.-2019/8607 K. ve 26.09.2019 tarihli bozma ilamında özetle, "...Poliçenin akdinden sonra murisin 28.03.2012 tarihinde vefat ettiği, ölüm belgesinde murisin kanser tedavisine yönelik olarak uygulanan kemoterapi sonrasında gelişen koplikasyonlar neticesinde vefat ettiği, dosya kapsamından poliçenin akdinden önce murise, 07.12.2011 tarihinde ... ... Tıp Fakültesinde yapılan mide endoskopisi neticesinde 12.12.2011 tarihinde kötü huylu mide kanseri teşhisi konulduğu, daha sonra Onkoloji Bölümüne sevk edildiği, 27.12.2011 tarihinde ... ... Hastanesinde çekilen ... sonucu iskelet sistemine sirayet ettiği için kemoterapi ve radyoterapi tedavisi planlandığı, 02.01.2012 ile 13.01.2012 arası 1. kez, 30.01.2012 ile 10.02.2012 tarihleri arası 2. kez ışın tedavisi uygulandığı, 12.03.2012-14.03.2012 arası 1 kür kemoterapi verildiği, sonrasında gelişen komplikasyonlar neticesinde 28.03.2012 tarihihnde vefat ettiği, buna göre murisin, poliçenin akdinden önce geçirdiği rahatsızlığı ve gördüğü tedaviyi poliçenin tanzimi sırasında bilerek gizlediği ve bu konuda bilgi verme yükümlülüğünü ihlal ettiği, bu nedenle poliçe genel şartlarının C.2/2.2. maddesi uyarınca teminat dışında kalan talebin tümden reddi gerekirken yazılı olduğu şekilde kabulüne karar verilmesinin doğru görülmediği, kabule göre de somut olayda davacıların murisinin 28.03.2012 tarihinde vefat ettiği, davacıların 01.08.2012 tarihinde dava açtığı, davalı vekilinin 12.05.2016 tarihli dilekçe ile ıslaha karşı zamanaşımı itirazında bulunduğu, ıslah tarihi itibari ile 6762 sayılı TTK’nın 1268. maddesinde öngörülen 2 yıllık zamanaşımı süresi dolmuş olup ıslahla talep edilen kısım yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı" şeklindeki gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davanın kısmen kabul, kısmen reddine, 3.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ile davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davanın kısmen kabul, kısmen reddine, 3.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ile davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; konut kredisi niteliği itibariyle tüketici kredisi olduğundan dolayı davaya bakmakla görevli olan mahkemenin tüketici mahkemesi olduğunu, sigorta ettirenin sigorta poliçesini tanzim etmeden önce kanser hastalığını biliyor olsa dahi kendisine yöneltilen sorulara evet ya da hayır şeklinde bir cevap vermediği ve poliçeyi tanzim ettiren kuruluşun da bu eksikliği tamamlamadığı, 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığını belirterek, kararı temyiz etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; bozma ilamı sonrasında yerel mahkemenin 2021/328 E. Sayılı dosyası ile yargılamaya devam olunduğu, 22.02.2022 tarihli celsede "Usul ve yasaya uygun Yargıtay bozma ilamına uyulmasına" denilse de devamında Yargıtay tarafından verilen kararla çelişki oluşturacak şekilde davanın kısmen kabul kısmen reddine şeklinde karar oluşturulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... sigortası poliçesinden kaynaklanan vefat tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6762 sayılı TTK’nın 1268 inci maddesi, 1487 inci ved. maddeleri , ... Sigortası Genel Şartları,

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Dosya kapsamından, mahkemece Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 2016/17406 E.-2019/8607 K. ve 26.09.2019 tarihli bozma ilamına uyma kararı verilmesine rağmen gereğinin yerine getirilmediği, anlaşılmaktadır. Bozma ilamında "... poliçe genel şartlarının C.2/2.2. maddesi uyarınca teminat dışında kalan talebin tümden reddi gerekirken yazılı olduğu şekilde kabulüne karar verilmesinin doğru görülmediği" belirtilmesine rağmen davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur. Bu nedenle bozmaya uygun karar verilmek üzere ilk derece mahkemesi kararının davalı lehine bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bentinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1123, Karar No: 2013/17807, Tarih: 08.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1123 E.  ,  2013/17807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.03.2012 tarih ve 2009/794-2012/138 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafca sigortalı depoda meydana gelen yangın nedeniyle oluşan hasara ilişkin olarak davalının gerçek hasar bedelinin altında ve KDV dahil edilmeksizin ödemede bulunduğunu, teminat kapsamında cam hasarı ve işyeri temizliği de bulunmasına rağmen, bunlara ilişkin bir ödemede bulunmadığını ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle toplam talebini 20.000,00 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, davacı sigortalının ağır kusuru nedeniyle Yangın Sigortası Genel Şartları B.2. maddesi, TTK'nın 1292/son ve1293. maddeleri gereğince hasar tazminatından indirim yapıldığını, davacının müvekkilini kesin ve mutlak şekilde ibra ettiğini, davacının talebinin fahiş olduğunu, elektrik tesisatı, onarım gideri, temizlik masrafı ve KDV'nin poliçe teminatı kapsamında olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı ... şirketinin davacıya yapmış olduğu ödeme ile gerçek zarar arasındaki farkın açık bir nispetsizlik oluşturmadığı, dosyaya sunulan ibranamenin düzenleme tarihi itibariyle davacının müzayaka içerisinde bulunmadığı, BK'nın 21. maddesinde belirtilen koşulların oluşmadığı, ibraname karşısında davacının talepte bulunamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmişitir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/284, Karar No: 2013/20258, Tarih: 09.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/284 E.  ,  2013/20258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.10.2012
Yargıtay — Esas No: 2013/16, Karar No: 2013/2154, Tarih: 13.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/16 E.  ,  2013/2154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.07.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 20.04.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., 3367 sayılı Yasaya göre uygulamaya alınan davalı ... Köyü, Köy yerleşim alanında plan gereğince oluşturulan ve davacı adına kayıtlı olan 495, 497, 500, 501, 502 parsel sayılı taşınmazların davacının izni alınmadan ve Köy Yerleşim Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12. maddesine aykırı olarak verildiğini ileri sürerek, tapusunun iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar tahsisin usulüne uygun olarak yapıldığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılar adına yapılan tahsis işleminin Valilikçe onaylanması sonrası taşınmazın temlik alana geçmesi nedeniyle Hazinenin mülkiyet hakkının sona erdiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının isteminin dayanağını 442 Sayılı Köy Kanununa 3367 sayılı Yasa ile eklenen ek 13. ve 14. maddeleri teşkil etmektedir. Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12 maddesinde “Kendisine, eşine ve reşit olmayan çocuklarına ait evi veya arsası bulunmaması, var ise evinin harap, arsanın kullanışsız olması ve isteklinin ikamet etmekte olduğu köy nüfusuna kayıtlı olması ve o köyde asgari 5 yıl oturmuş olması” gerektiği düzenlenmiştir. Anılan bu hüküm uyarınca köy tüzel kişiliği adına tapuda kayıtlı taşınmazları, kendisine, eşine ve reşit çocuklarına ait evi veya arsası bulunmayan, ihtiyaç sahipleri tescil talebinde bulunabilirler.

Dosyadaki belgeler incelendiğinde, adına tahsis yapılan davalıların Yönetmeliğin 12. maddesinde belirtilen nitelikte taşınmazlarının bulunup bulunmadığının araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılması gereken iş; Yasa ve yönetmelik hükümleri gereğince davalıların taşınmazların bulunduğu köyde ne kadar süre ile ikamet ettikleri, o köy nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları ve davalıların eşine ve reşit olmayan çocuklarına ait taşınmazların bulunup bulunmadığı tapu sicil müdürlüğünden araştırılarak davalı, eşi ve çocukları adına kayıtlı taşınmazların olduğunun bildirilmesi halinde bu taşınmazların Yönetmeliğin 12/c maddesinde belirtilen nitelikte olup olmadığı konusunda bilirkişiden rapor almak ve sonucuna göre hüküm kurmak olmalıdır. Değinilen hususlar araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12388, Karar No: 2018/338, Tarih: 15.01.2018

**6. Ceza Dairesi         2014/12388 E.  ,  2018/338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Hükmün sanık ...'e 11.10.2013 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın yasal süresinden sonra, 21.10.2013 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, temyiz talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-) Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında hükmolunan doğrudan para cezasının miktarı bakımından, 14/04/2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile eklenen 5329 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca üç bin liraya kadar olan mahkumiyet hükümlerinin kesin nitelikte olması ve temyiz kabiliyetinin bulunmaması nedeniyle sanık ... savunmanının temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

3-) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'e yönelik nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükmün temyiz incelemesinde,

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede özel hayatın gizliliğini ihlal suçu bakımından bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıkların yağma eylemini konutta işlediklerinin anlaşılması karşısında; haklarında 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (h) bendlerinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ... ve ... savunmanları ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin kısmen tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 15.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6229, Karar No: 2019/18530, Tarih: 28.11.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/6229 E.  ,  2019/18530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişilerin huzur ve sükununu bozma, cinsel taciz, tehdit suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10/01/2019 tarihli ve 2019/305 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin, mercii Ankara Batı 2. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 05/02/2019 tarihli ve 2019/500 değişik iş sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 05/07/2019 gün ve 94660652-105-06-9378-2019-Kyb sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/07/2019 gün ve 2019/73856 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daire'ye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, müştekinin 08/12/2018 tarihli kolluk ifadesinde, kendisini arayan ve mesaj gönderen numaraları yazılı olarak belirttiği, bu numaralarla ilgili soruşturma aşamasında sadece ... numaralı hat hakkında Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığı'ndan bilgi alındığı, ..., ..., ..., ... numaralı hatlarla ilgili olarak Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığı'ndan bilgi alınmadığının anlaşılması karşısında, eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Kişilerin huzur ve sükununu bozma, cinsel taciz, tehdit suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10/01/2019 tarihli ve 2019/305 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin, mercii Ankara Batı 2. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 05/02/2019 tarihli ve 2019/500 değişik iş sayılı kararının, müştekinin 08/12/2018 tarihli kolluk ifadesinde, kendisini arayan ve mesaj gönderen numaraları yazılı olarak belirttiği, bu numaralarla ilgili soruşturma aşamasında sadece ... numaralı hat hakkında Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığı'ndan bilgi alındığı, ..., ..., ..., ... numaralı hatlarla ilgili olarak Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığı'ndan bilgi alınmadığının anlaşılması karşısında, eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle kanun yararına bozmaya konu edildiği anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Kişilerin huzur ve sükununu bozma, cinsel taciz, tehdit suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10/01/2019 tarihli ve 2019/305 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda ve bu karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin, mercii Ankara Batı 2. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 05/02/2019 tarihli ve 2019/500 değişik iş sayılı kararında isabet bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

CMK'nın 173. maddesi "(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik fıkra: 18/06/2014-6545 S.K./71. md) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./26.mad) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu Madde hükmü uygulanmaz.

(6) (Değişik fıkra: 2/1/2017 - 680 S.K.H.K./11. md) İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır." biçimindedir.

(4) (Değişik fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./26.mad) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu Madde hükmü uygulanmaz.

(6) (Değişik fıkra: 2/1/2017 - 680 S.K.H.K./11. md) İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır." biçimindedir.

Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, Ceza Muhakemesi Kanununun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli hakimliğin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya dosyada yer alan delillerin itirazla ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi için yeterli olmadığı durumlarda soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK’nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK’nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.