muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9373, Karar No: 2010/5875, Tarih: 24.05.2010

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinin tümüyle silinerek yerine “1-Davacının 2147 sayılı Kanuna göre yaptığı borçlanma süresi ve Türkiye'de ki hizmet süresi gözetilerek 19.07.1993 tarihini takip eden ay başı olan 01.08.1993 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının ve bağlanan yaşlılık aylığının davacının yurda kesin dönüş yaptığı tarih olan 01.01.2006 tarihinden itibaren 3201 sayılı Kanuna göre yaptığı hizmet borçlanmasıda eklenmek sureti ile artırılarak ödenmesi gerektiğinin tespitine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 24.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerine göre, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacının 2147 sayılı Yasaya ve 3201 sayılı Yasaya göre yaptığı borçlanma ve Türkiye'deki hizmetleri nazara alınarak 506 sayılı Yasa gereğince 01.08.1993 tarihinden itibaren bağlanan ve Kurum tarafından yurda kesin dönüş yapmadığı gerekçesi ile iptal edilen yaşlılık aylığının 2147 sayılı Yasa uyarınca yaptığı borçlanma ve Türkiye'de ki hizmetleri nazara alınarak tahsis talebini takip eden ay başından itibaren bağlanması gerektiğinin ve yurt dışından emekli olduğu tarihten itibaren 3201 sayılı Yasaya göre yapılan borçlanmada nazara alınarak artırılması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 2147 sayılı Kanuna göre yaptığı borçlanma gözetilerek 19.07.1993 tarihini takip eden ay başı olan 01.08.1993 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile kesilen yaşlılık aylığının bu tarihten itibaren ödenmesi gerektiğinin tespitine ve davacının yurda kesin dönüş yaptığı tarih olan 01.01.2006 tarihinden itibaren 3201 sayılı Kanuna göre yaptığı hizmet borçlanması eklenmek sureti ile ödenmesine devam edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Davacının davalı Kurumca 1.8.1993 tarihinde bağlanan ve 31.12.2005 tarihinde kesilen yaşlılık aylığı davacının 2147 ve 3201 sayılı Yasa'ya göre yaptığı borçlanma süresi ile Türkiye'de ki hizmet süresi toplamı esas alınıp bağlanmış olup 2147 sayılı Yasa'ya göre yaptığı borçlanma süresi ve Türkiye'de ki hizmeti gözetilerek bağlanacak aylıktan daha yüksek miktardadır. Bu nedenle mahkemece kesilen yaşlılık aylığının 1.8.1993 tarihinden itibaren ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinin tümüyle silinerek yerine “1-Davacının 2147 sayılı Kanuna göre yaptığı borçlanma süresi ve Türkiye'de ki hizmet süresi gözetilerek 19.07.1993 tarihini takip eden ay başı olan 01.08.1993 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının ve bağlanan yaşlılık aylığının davacının yurda kesin dönüş yaptığı tarih olan 01.01.2006 tarihinden itibaren 3201 sayılı Kanuna göre yaptığı hizmet borçlanmasıda eklenmek sureti ile artırılarak ödenmesi gerektiğinin tespitine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 24.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11240, Karar No: 2022/8222, Tarih: 09.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/11240 E.  ,  2022/8222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi

Adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan ...’in müvekkili olan sanık ...’e yönelik eylemlerinden dolayı avukatlık görevini kötüye kullandığı iddiasıyla ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/231 esasına kayıtlı davada sanık sıfatıyla yargılandığı ve sanık ...’in anılan davanın duruşmasından önce tanık olarak dinlenilecek olan.’ın yanına gidip, “Benim istediğim gibi bir ifade ver, aksi takdirde seni herkese rezil ederim” şeklinde sözler söyleyerek, gerçeğe aykırı beyanda bulunması için tanığı etkilemek suretiyle TCK’nın 288/1. madde ve fıkrasındaki adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçunu işlediği iddiasına konu olayda;Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan “suçtan zarar görme” kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu gerek Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; “suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11.04.2000 tarihli ve 65–69, 22.10.2002 tarihli ve 234–366, 04.07.2006 tarihli ve 127–180, 03.05.2011 tarihli ve 155–80, 21.02.2012 tarihli ve 279–55, 15.04.2014 tarihli ve 599-190, 28.03.2017 tarihli ve 214-206 sayılı kararlarında; “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25.03.2003 tarihli ve 41–54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında, sanık hakkında adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasında; sanığa atılı suçun koruduğu hukuki yarar ve niteliği itibariyle şikayetçi .’in sanığa yüklenen suçun mağduru olmadığı ve suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle davaya katılmasına karar verilmiş olması hukuki değerden yoksun olup, hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, şikayetçi .ve şikayetçi .vekilinin temyiz istemlerinin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 09.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/800, Karar No: 2020/2549, Tarih: 05.02.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/800 E.  ,  2020/2549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın katılanla ilgili olarak internette yazdığı ''yakında sizin de kelleniz Taksim meydanında alınacak not edin, dar edeceğim sana Türkiye'yi ...''şeklindeki sözlerinin tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı değerlendirilmeden, yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Eylemin tehdit suçunu oluşturduğunun kabulü halinde;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7463, Karar No: 2015/2269, Tarih: 26.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/7463 E.  ,  2015/2269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

DÜŞÜNCE : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa uygun kabule göre sanığın mağdureye yönelik eyleminin birden çok kez zincirleme biçimde işlediği anlaşıldığı halde, TCK.nın 43. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Dosya kapsamı ve kabule göre, sanığın anüsüne penisini sokmak istediği sırada mağdurenin canının acıdığını beyan etmesi nedeniyle sürterek boşaldığı olayda, sanığın eylemini tamamlamasına ciddi bir engel olmadığı, hareketlerini sonuna kadar götürebilme imkân dahilinde bulunduğu halde beyan edilen durum üzerine icra hareketlerine kendiliğinden son verdiğinin anlaşılması karşısında hakkında 5237 sayılı Kanunun 36. maddesi hükmü uyarınca gönüllü vazgeçme hükümleri uygulanmak suretiyle, sanığın eylemlerinin bütün halinde çocuğun basit cinsel istismarı kabul edilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde vücuda organ sokmak suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsten ceza tayin edilmesi,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 103. maddesinde düzenlenen çocuğun basit cinsel istismarı suçunun yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3950, Karar No: 2019/10919, Tarih: 04.12.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/3950 E.  ,  2019/10919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde belirtilen dava konusu taşınmazda vekil edeninin de hissesi olduğunu, davalıların davacının taşınmaza girmesine engel olduklarını belirterek, davalılardan dava tarihine kadar dört aylık ecrimisilin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 8224 ada 4 parsel 6 nolu bağımsız bölümün tamamı tarafların murisi Sebahattin Denizsümeren adına kayıtlı iken iken 1/2 hissesini davacı Tatiana'ya 04.02.2009 tarihinde sattığı, ancak Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/564 Esas, 2014/502 Karar sayılı muris muvazaasına dayalı tapu iptal ve tescil davası neticesinde davacı Tatiana adına kayıtlı olan 1/2 hissenin iptaline karar verildiği, son olarak taşınmazın 2/8 hissesinin davacı Tatiana, 3/8 hissesinin davalı ..., 3/8 hissesinin de davalı ... adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı ilamı)

Yukarıda açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda somut olaya bakıldığında, davacı paydaşın, ecrimisil isteyebilmesi davaya konu taşınmazdan veya gelirinden yararlanmak isteğini davalı paydaşlara bildirmiş olmasına bağlıdır.

Mahkemece, davacının taşınmazın kullanımının engellediğinin ispatlanamadığından davanın reddine yönelik kararı dosya kapsamındaki tespit ve ceza dosyası, tanık ve taraf beyanları birlikte değerlendirildiğinde yerinde değildir. O halde, Mahkemece, davacının, intifadan men olgusunun gerçekleştiği yönündeki iddiasını dayandırdığı, 26.07.2012 tarihinde düzenlenen ihtarnamenin davalılara tebliğ edilip edilmediği araştırılarak sonucuna göre, intifadan men koşulunun gerçekleştiği tarih net olarak belirlendikten sonra dava tarihine kadar hesaplanacak ecrimisil alacağının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda gösterilen sebeplerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/I. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 04.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7501, Karar No: 2017/4817, Tarih: 20.06.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/7501 E.  ,  2017/4817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

...- Çekişmeli taşınmazın tespitine esas Nisan 1965 tarih ve 807 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtlarının (köy, mahalle, mevki, cins, sınırlar, yüzölçümü, malik, hisse, geldi, gitti ve revizyona ilişkin tüm bilgileri içerir ve okunaklı şekilde) ile varsa tesis ve ifraz haritalarının Mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilmesi,

...- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde Toprak Tevzi Komisyonunca yapılan çalışmalar sonucu oluşturulan tevzi parsellerine ait tevzi haritası, tevzi parsellerinin dayanağı olan belirtmelik tutanaklarının okunaklı ve onaylı örneği ile belirtmelik tutanaklarında taşınmazlara uygulanan tapu ve vergi kayıtları var ise bu kayıtların tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin, ayrıca bu kayıtların kadastro çalışmaları sırasında revizyon görüp görmediklerinin Kadastro Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak alınacak cevabi yazıların, varsa revizyon gördükleri parsellere ait kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin,

...- Çekişmeli 164 ada 395 parsel sayılı taşınmaza komşu 164 ada 49, 51, 52, 393, 394, 397, 403 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanakları, kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları ve varsa tespite dayanak belgelerin onaylı örneklerinin getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4888, Karar No: 2018/1771, Tarih: 20.02.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/4888 E.  ,  2018/1771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme, suç üstlenme

Hüküm : a) Sanık ... bakımından; TCK'nın 270/1-1, 62, 51/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

b) Sanık ... Çiçek bakımından; TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle öldürme ve suç üstlenme suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Sanık ... bakımından yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü sanık ...'in sevk ve idaresindeki otomobille iki şeritli ve iki yönlü, asfalt kaplama, düz, hafif virajlı, aydınlatmanın bulunduğu, kuru yolda seyir halindeyken şerit ihlali yaparak karşı yönden gelen ölenin sevk ve idaresindeki motorsiklete çarparak kazaya sebebiyet verdiği, yazadan 2 saat 39 dakika sonra yapılan ölçümde sanığın 0,42 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda; sanığın kaza esnasında 1,00 promilin üzerinde alkollü olduğunun şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilmemesi karşısında, olay esnasında 0,87 promil ile 1,17 promil arasında alkollü olduğunun kabul edilmesi gerektiği belirtilerek TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümlerince cezasına artırım yapılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülerek, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

B)Sanık ... bakımından yapılan incelemede,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin cezaya hükmolunmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesinde yer alan, “… fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihinde 65 yaşını ikmal ettiği anlaşılan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının, anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmemesi,

Kanuna aykırı olup, bu nedenle hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/236, Karar No: 2020/1111, Tarih: 21.05.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/236 E.  ,  2020/1111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı-birleşen dosya davacısı ... vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili ve diğer davalı vekili gelmedi. Davalı ... vekili Avukat ... geldi. Hazır bulunan davalı ... avukatı dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 26.03.2020 tarih, 15.04.2020 ve 30.04.2020 tarihli kararları ile en son müzakerelerin 31.05.2020 tarihine kadar ertelenmesine karar verilmiş ise de, erteleme süresince acil, öncelikli ve zorunlu işler ile kurul ve daire başkanlıklarınca uygun görülecek dosyalarla ilgili olarak müzakere ve duruşmaların yapılıp yapılmayacağı hususu kurul ve daire başkanlıklarının takdirine bırakılmış olup, eldeki davanın duruşmalı temyiz edilerek duruşması da yapılmış olmakla Daire Başkanlığınca Yargıtay Kanunu da dikkate alınarak işin acil ve öncelikli incelenmesi gerektiği takdir edilerek dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl, birleşen davalar ve birleşen 2008/273 Esas sayılı davadaki karşı dava arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, arsa sahibi ... tarafından yüklenici ... ve diğer arasa sahibi ... aleyhine açılan asıl dava inşaat yapılacak taşanmazda bulunan evinin yıkılıp inşaatın yapılmaması sebebiyle yıkılan ev bedeli ile o evin kira gelirinden mahrumiyet sonucu uğranılan zararın tahsili, yüklenici tarafından arsa sahipleri aleyhine ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2008/273 Esasına kayıtlı olarak açılıp birleşen dava kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin feshi ile uğranılan zararların tahsili ve bu davada arsa sahiplerinden ...’ın açtığı karşı dava kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin feshi ile maddi tazminat alacağının tahsili, arsa sahiplerinden ...’ın yüklenici ... ile diğer arsa sahibi ... aleyhine Kuşadası 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/180 Esasına kayıtlı olarak açıp birleşen dava dosyasındaki dava ise asıl davada saklı tutulan fazlaya ilişkin hakları nedeniyle kira mahrumiyeti alacaklarının tahsili ve sözleşmenin feshi istemlerine ilişkindir.