muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/952, Karar No: 2023/3924, Tarih: 24.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/952 E.  ,  2023/3924 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.11.2021 Tarihli ve 2017/802 Esas, 2021/252 Karar Sayılı Kararı

Uyuşmazlık konusunun, davacı adına Bursa ilinde bulunan telefon satan davalı tarafından düzenlenen sözleşme ile davacının rızası hilafına telefon ve telefon hattı alındığı iddiasına dayalı olarak alacak davası olduğu, davalı şirketin ikametinin Bursa olduğu, yine sözleşmenin ifa yerinin de Bursa olduğu sebebiyle süresinde ve usulüne uygun yapılan yetki itirazı kabul edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.11.2022 Tarihli ve 2022/8 Esas, 2022/747 Karar Sayılı Kararı

Davaya bakmakla yetkili mahkemenin haksız fiilden zarar gören davacının yerleşim yeri olduğu ve davacının yerleşim yerinin de Ankara olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Kanunu’nun 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesi şöyledir:

" Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir."

3.6100 sayılı Kanun’un “Sözleşmeden doğan davalarda yetki” başlıklı 10 uncu maddesinin şöyledir: "Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir."

4. 6100 sayılı Kanun’un “Haksız fiilden doğan davalarda yetki” başlıklı 16 ncı maddesi şöyledir: "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir."

5.6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve

dördüncü fıkrası şöyledir:

"(2)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz."

"(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir."

"(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir."

6.6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) " İfa yeri " başlıklı 89 uncu maddesi şöyledir.

"(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir."

"(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir."

6.6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) " İfa yeri " başlıklı 89 uncu maddesi şöyledir.

"Borcun ifa yeri, tarafların açık veya örtülü iradelerine göre belirlenir.

Aksine bir anlaşma yoksa, aşağıdaki hükümler uygulanır;

1. Para borçları, alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde,

2. Parça borçları, sözleşmenin kurulduğu sırada borç konusunun bulunduğu yerde,

3. Bunların dışındaki bütün borçlar, doğumları sırasında borçlunun yerleşim yerinde, ifa edilir.

Alacaklının yerleşim yerinde ifası gereken bir borcun doğumundan sonra alacaklının yerleşim yerini değiştirmesi sebebiyle ifa önemli ölçüde güçleşmişse borç, alacaklının önceki yerleşim yerinde ifa edilebilir."

C. Değerlendirme

Somut olayda, dava tarihi itibariyla davacının yerleşim yerinin .../... olduğu, davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davayı kendi yerleşim yerinin bulunduğu yerde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın, Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

24.04.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4051, Karar No: 2017/5602, Tarih: 05.07.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/4051 E.  ,  2017/5602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen itirazın iptali davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davaların kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davalar davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalarda davacı vekili, müvekkilinin genel kredi sözleşmelerinden kaynaklanan alacağını tahsil için başlattığı icra takiplerine davalıların haksız şekilde itiraz ettiğini belirterek, itirazların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davalarda davalılar vekili, müvekkillerinin borcunun bulunmadığını, asıl ve birleşen davalara esas icra takiplerindeki faizlerin fahiş olduğunu savunarak, asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen 30.09.2015 tarihli bilirkişi ek raporu uyarınca, davalı ... Un A.Ş. ile davacı banka arasında 4 ayrı genel kredi sözleşmesi imzalandığı, diğer davalıların da anılan kredi sözleşmelerinde müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla yer aldıkları, davacı banka alacağının dosya kapsamındaki bilirkişi rapor ve ek raporlarına göre sabit olduğu anlaşılmasına karşın davacının icra takiplerinde işlemiş ve işleyecek faiz talep ederken faiz oranını belirttiği fakat faiz cinsini belirtmediği, bu durumda faiz cinsinin yasal faiz olduğunun kabulünün gerektiği, bu kabule göre cari dönemde geçerli olan yıllık % 9 oran esas alınarak düzenlenen 30.09.2015 tarihli ek rapora göre davalıların itirazlarında haksız oldukları gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Sözleşmelerde temerrüt faizi ve oranı konusunda düzenleme bulunmaktadır. Bu düzenleme " müşteri, temerrüt durumunda borcunu ve bu borcuna, Bankaca kredilere uygulanan en yüksek faiz oranına bu oranın %50'sinin ilavesi suretiyle bulunacak oran üzerinden temerrüt faizi uygulanmasını ve bu şekilde hesaplanan faizi.... ödemeyi kabul ve taahhüt eder." şeklindedir. Taraflar arasındaki sözleşme hükümleri tarafları bağlayıcı olup uyuşmazlıkta öncelikle bu hükümlerin uygulanması gerekir. Mahkemece, banka kayıtları üzerinde inceleme yaptırılıp yukarıda bahsedilen sözleşme maddesi dikkate alınarak bankanın fiilen uyguladığı faiz oranı belirlenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9522, Karar No: 2019/20935, Tarih: 26.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/9522 E.  ,  2019/20935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde temizlik görevlisi olarak çalıştığını, her ne kadar alt işverenler nezdinde çalışsa da davalı ile dava dışı şirketler arasındaki hizmet alım işinin muvazaaya dayandığını, baştan beri davalı işçisi sayılması gerektiğini, iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini, ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı def'ini öne sürüp, davacının çalıştığı temizlik hizmetleri alımı ilişkisinde yüklenici ile davalı arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurlarının gerçekleşmediğini, işi anahtar teslimi devreden ihale makamı olduğundan davalıya husumet yönetilemeyeceğini, davacının dava dışı şirketlerin işçisi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının muvazaalı alt işveren ilişkisi nedeniyle baştan itibaren davalı işçisi olduğu ve davalı işçisinin ücretlerinden yararlanması gerektiği iddiası yönünden; davacının temizlik hizmetinde çalıştığı ve bu yardımcı iş için kurulan alt işveren ilişkisinde muvazaanın istisna olduğu, davalı ile dava dışı şirketler arasında asıl-alt işveren ilişkisi olduğu ve davalının buna göre davacı alacaklarından sorumlu olduğu, iş sözleşmesinin davalı tarafça haklı neden olmadan fesh edildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gibi fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacakları olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında, davacının davalı işyerindeki çalışma saatleri hususunda, uyuşmazlık vardır.

Davacı taraf dava dilekçesinde, davalı işyerinde haftada 6 gün süre ile 07.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını, buna ilave olarak "haftada en az iki üç kere akşam normal mesai bitiminden sonra en az bir-iki saat fazla çalışma yaptığını" ileri sürerek alacak talep etmiştir.

2- Taraflar arasında, davacının davalı işyerindeki çalışma saatleri hususunda, uyuşmazlık vardır.

Davacı taraf dava dilekçesinde, davalı işyerinde haftada 6 gün süre ile 07.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını, buna ilave olarak "haftada en az iki üç kere akşam normal mesai bitiminden sonra en az bir-iki saat fazla çalışma yaptığını" ileri sürerek alacak talep etmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının, delil olarak dayandığı tanık beyanlarına göre, haftada 5 gün 07.00-16.00 saatleri arasında, bir gün 07.00-12.00 saatleri arasında çalışma yaptığı ayrıca haftada 2 gün süre ile 2 saat daha çalıştığı, kabulü ile hesaplama yapılmıştır. Ancak davacı tanıkları beyanlarında açıkça davacının yalnızca haftada 1 gün normal mesai sonrası çalıştıklarını açıklamışlardır. Başkaca delil de olmadığı gözetilerek davacının normal mesai sonrası haftada 1 gün süre ile 2 saat daha çalıştığının kabul edilmesi gerekirken haftada 2 gün süre 2 saat daha çalıştığının kabulü hatalıdır.

3- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacaklarınnın brüt tutarlarından net tutarlar belirlenirken damga ve gelir vergisi kesintisi yanında SGK pirimi ile işsizlik sigortası primi kesintisi yapılmaması da hatalı olup ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/36387, Karar No: 2013/19357, Tarih: 01.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/36387 E.  ,  2013/19357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ekspertiz raporuna göre; suça konu gaz tabancasının gaz ayırıcı parçasının dairesel yapıda bulunduğunun, namlusu içerisindeki gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceğinin belirtilmesi ve tabanca ile birlikte ele geçen fişeğin ses fişeği olması karşısında; suça konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit edilip Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün diğer yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 01.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17633, Karar No: 2010/7285, Tarih: 24.06.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/17633 E.  ,  2010/7285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların sorumlusu ve yetkilisi oldukları şirket hakkında, bir başka şirketin denetimi sonucunda başlatılan inceleme sonunda düzenlenen 29.03.2007 tarih ve 2007/843-14 sayılı vergi tekniği raporu içeriğinde de işaret olunduğu üzere; faaliyete başladıkları 21.11.2003 tarihinden tasfiye sürecine girdikleri 2004 yılı sonuna kadar yapılan yoklamalarda 85 metrekare olan işyerinde hiç işçi çalıştırmadan, 3 masa, 4 koltuk, 6 sandalye, evrak dolabı ve telefonla faaliyette bulunduklarının, adreslerini terk etmeleri nedeniyle kendilerine ulaşılamadığının, defter ve belgelerini incelemeye esas olmak üzere ibraz etmediklerinin, yaklaşık bir yıl gibi çok kısa sayılabilecek bir sürede yüksek satış miktarlarına ulaştıkları ve yüksek miktarlı mahsuplar nedeniyle ödenecek KDV’leri dahi bulunmadığı halde, işyerini terk edip, tasfiye sürecine giriştiklerinin, düzenlenen fatura içeriğindeki mal ve hizmetleri karşılayacak teknik donanım kapasitesine sahip olmadıklarının, ödeme ve emtia hareketlerinin somutlaştırılamadığının anlaşılması ve nakliyeye, bedelin tahsiline ilişkin ticari teamüle uygun belgelerin ibraz edilmemesi karşısında sanıkların hiçbir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmadan 2003 ve 2004 takvim yıllarında birden çok kez sahte fatura düzenlediklerinin sabit olduğu gözetilmeksizin her bir takvim yılı için zincirleme şekilde mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6733, Karar No: 2021/17584, Tarih: 26.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/6733 E.  ,  2021/17584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2012 tarihli, 2011/758 E., 2012/929 K. sayılı kararının, Tebligat Kanunu’nun 14. maddesindeki "Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır." şeklindeki hükme uygun olarak yapılması gerektiği, bu nedenle 08/01/2013 tarihinde sanığın askerde olduğu şerhi düşülerek Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca mahalle muhtarına yapılan tebligatın geçersiz olduğu gözetilmeksizin kararın 16/01/2013 tarihinde kesinleştirildiği, denetim süresi içerisinde 13/03/2013 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle kesinleşmiş mahkumiyetine istinaden ihbarda bulunulması üzerine de hükmün 08/06/2016 tarihli, 2016/171 E., 2016/700 K. sayılı karar ile açıklanarak sanığın neticeten hırsızlık suçundan 7 ay 15 gün ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, ancak tebliğ işleminin usule aykırı olması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmediği ve dolayısıyla denetim süresinin başlamadığı halde kararın kesinleştirilmesinden sonra denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlendiği gerekçesiyle sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklanması suretiyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 26/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8631, Karar No: 2023/1290, Tarih: 16.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/8631 E.  ,  2023/1290 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/294 E., 2016/375 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan CMUK'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nın 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, CMUK'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 03.04.2015 tarihli ve 2014/78268 Soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık ...'un, temyiz dışı sanık ... ile birlikte, olay günü gece sayılan saat 20.30'da, şikâyetçinin inşaatından 3 adet playwoodu alıp olay yerinden uzaklaşamadan, polis tarafından yakalandıkları, bu suretle hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığından bahisle 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 143, 35 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2016 tarihli ve 2015/294 Esas, 2016/375 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 143, 35, 62 ve 51. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın suç işleme kastının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk derece mahkemesince; sanık ... ve temyiz dışı sanık ... 'nın, olay günü gece sayılan saat 20:30 sıralarında, şikâyetçi ...'e ait inşaattan 3 adet playwood denilen kalıp malzemesini alarak olay yerinden uzaklaşmak üzere iken, kolluk görevlileri tarafından yakalandıkları bu suretle eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının kabulüyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir.

2. Şikâyetçi ..., inşaatlarda kalıp işi yaptığını, olay günü de playwoodları inşaatın arka tarafına istiflediğini, saat 20.30 sıralarında sanıkların 3 adet playwoodu çalmak isterken yakalandıklarını, malzemeleri geri aldığını, zararının bulunmadığını ve şikâyetçi olmadığını beyan etmiştir.

3. 08.14.2014 tarihli Yakalama Tutanağına göre; olay günü saat 20.30 da Düdenbaşı Mahallesi, 2323 sokak camii yanında bulunan inşaattan 2 şahsın malzeme çaldığı ihbarı üzerine, çevrede yapılan araştırmada 2332 sokakta 2 şahsın sırtlarında kalıp tahtaları ile giderken görüldüğü, sanık ...'un yakalandığı, kalıp tahtasını atarak kaçan diğer sanık ...'nın saklandığı camii avlusunda yakalandığı belirtilmiştir.

3. 08.14.2014 tarihli Yakalama Tutanağına göre; olay günü saat 20.30 da Düdenbaşı Mahallesi, 2323 sokak camii yanında bulunan inşaattan 2 şahsın malzeme çaldığı ihbarı üzerine, çevrede yapılan araştırmada 2332 sokakta 2 şahsın sırtlarında kalıp tahtaları ile giderken görüldüğü, sanık ...'un yakalandığı, kalıp tahtasını atarak kaçan diğer sanık ...'nın saklandığı camii avlusunda yakalandığı belirtilmiştir.

4. Takdiri Kıymet ve Teslim Tutanağı'na göre, inşaatta döşeme olarak kullanılan kalıpların herbirinin 50.000,00 TL değerinde olduğu belirtilmiştir.

5. Sanık atılı suçlamayı kabul etmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosyada yer alan 08.11.2014 tarihli Yakalama Tutanağına göre, 2323 sokak üzerindeki inşaattan 2 şahsın hırsızlık yaptığı ihbarı üzerine olay yerine giden kolluk görevlilerinin, şahısları, çevrede yaptıkları araştırma sonucu, 2332 sokakta sırtlarında suça konu malzemelerle gördükleri, sanık ...'un yakalandığının belirtilmesi karşısında eylemin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs aşamasında kaldığı belirtilerek 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi uygulanmak suretiyle ve kabule göre de; sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e ve 143/1. maddeleri uyarınca belirlenen 4 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 35/2. maddesi uyarınca 3/4 oranında indirim yapılırken 1 yıl 1 ay 15 gün yerine, hesap hatası sonucu 1 yıl 1 ay hapis cezasına, yine aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 11 ay 7 gün hapis cezası yerine, 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2016 tarihli ve 2015/294 Esas, 2016/375 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.