muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11544, Karar No: 2015/10769, Tarih: 24.11.2015

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 513. maddesinde "Sözleşmeden veya işin niteliğinden aksi anlaşılmadıkça sözleşme, vekilin veya vekâlet verenin ölümü, ehliyetini kaybetmesi ya da iflası ile kendiliğinden sona ermiş olur. Bu hüküm, taraflardan birinin tüzel kişi olması durumunda, bu tüzel kişiliğin sona ermesinde de uygulanır" hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, yargılamanın yenilenmesini isteyen ...'ın ..... Noterliği'nin 20.07.2006 tarihli 05527 yevmiye no'lu vekaletnamesi ile kendisini temsil etmek üzere bir vekil tayin ettiği, yargılama esnasında 29.06.2013 tarihinde hükümlü olarak cezaevine girdiği ve cezanın infazı devam etmekte iken vekilin kusuru ile önalım davasının sonuçlandırılarak kesinleştiği, kararın kesinleşmesinden sonra ..... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/14 Esas, 2014/264 Karar sayılı ilamı ile ...'ın kısıtlandığı anlaşılmaktadır.

Yargılamanın yenilenmesini isteyen ..., önalım davasında davalı konumunda olduğundan kendisine husumet yönetilmesi için vesayet makamından izin alınması da gerekli değildir.

Bu durumda, 1086 sayılı HUMK'nın 445. maddesinde sınırlı olarak sayılan koşullar gerçekleşmediğinden mahkemece yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 günlük yasal süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11337, Karar No: 2006/11525, Tarih: 06.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/11337 E.  ,  2006/11525 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :  Burdur 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarih : 16.5.2006

Davacı,  19.10.1998 tarihinden itibaren 2926 sayılı yasaya tabi  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk tevkifat kesintisinin yapıldığı 19.10.1998 tarih ile dava tarihi olan 20.2.2006 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının  ürün bedelinden kesintinin yapıldığı 19.10.1998 tarihini takip eden aybaşı olan 1.11.1998 tarihi ile dava tarihi arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

2-Dava, davacının ilk tevkifat kesintisinin yapıldığı 19.10.1998 tarih ile dava tarihi olan 20.2.2006 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının  ürün bedelinden kesintinin yapıldığı 19.10.1998 tarihini takip eden aybaşı olan 1.11.1998 tarihi ile dava tarihi arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede, davacının teslim ettiği ürün bedelinden   ilk tevkifat kesintisinin 19.10.1998 tarihinde yapıldığı  ilk tevkifat kesintisi tarihinden sonra  1998 yılı ürünün bedelinden 22.10.1999 tarihinde,   Bağ-Kur prim kesintisi  yapıldığı mahkemece   ziraat odası ve   kooperatif  kayıtlarının,  tapu ve emlak vergisi  kayıtlarının araştırılmadığı  görülmektedir.

Mahkemece tesis edilen sigortalılık başlangıcının 1.11.1998 olarak kabulü ile   1.11.1998 ile 31.12.1999 tarihleri arasında davacının tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine ilişkin hüküm yerinde ise de, tevkifat kesintisine ilişkin belgenin dosyada bulunmadığı  ve tarımsal faaliyetin kanıtlanmadığı 1.1.2000-20.2.2006  tarihleri arasına yönelik istemin   kabulü yerinde değildir.

Yapılacak iş;    1.1.2000-20.2.2006  tarihleri arasındaki dönemde, davacıya  varsa ürün sattığı kişi  ve kuruluşları açıklattırmak  bu kişi ve kuruluşlardan   ürün bedellerinden  prim  kesintisi yapılıp  yapılmadığını  sormak yapılmış ise belgelerini getirtmek,  2926 sayılı kanunun 10.maddesinde belirtildiği üzere meslek kuruluşu veya kooperatif kaydı bulunup bulunmadığını,  tapulu arazisi olup olmadığını zirai arazi emlak vergisi  mükellefi olup olmadığını  araştırmak, davacı adına tapuda kayıtlı taşınmazın davacı adına tesis tarihini araştırmak  ve sonucunda tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonuca ulaşmak gerekir.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davacının  1.1.2000-20.2.2006 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiş olması   usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,  6.11.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20678, Karar No: 2014/1627, Tarih: 05.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20678 E.  ,  2014/1627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkilinin bir ticari işletme olduğu, davalının....'nun 875 sayılı kararına göre 01.09.2006-31.12.2010 dönemi için perakende satış hizmet bedeli- sayaç okuma bedelini (...) tüketilen kwh başına nispi olarak tahakkuk ettirerek tahsil ettiği, oysa ... 13. Dairesinin sözü edilen 875 sayılı kararını 06.04.2011 tarih ve 2008/2695 Esas ve 2011/1365 Karar sayılı ilamı ile iptal ettiği, gerekçe olarak sayacı okuma ve faturalama hizmetlerine ilişkin maliyetlerin, abone grubuna ve tüketim enerji miktarına göre değişiklik gösterecek maliyetler olmadığı ve bu nedenle abone başına sabit ücret uygulanması gerektiğinin benimsendiği, bu nedenle tahsil edilen sayaç okuma bedelinin hukuki dayanağı kalmadığını iddia ederek, fazla ödenen 10.000 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren ticari avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; tahsilatın mevzuata uygun olduğunu belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda; ... 13.Dairesinin 06.04.2011 tarih ve 2008/2695 Esas ve 2011/1365 Karar sayılı ilamı karşısında, artık ...'nin kwh bazında hesaplanarak abone başına sabit ücret olarak alınması gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne, 10.000,00 TL...'den doğan istirdat alacağının 10.12.2010 son ödeme tarihinden itibaren yürütülecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

... 13. Dairesinin 06.04.2011 tarih ve 2008/2695 Esas ve 2011/1365 Karar sayılı kararıyla, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (....)'nun 875 sayılı Kurul kararının ekinde yer alan 20 dağıtım şirketi için Gelir Gereksinimi Hesaplanması ve Tarife Metodolojisinin Perakende Satış Tarifesinin geçiş döneminde uygulanmasına ilişkin II. Bölümünün B bendini; "Sayaç okuma ve faturalandırma hizmetlerine ilişkin maliyetlerin abone grubuna ve tüketilen enerji miktarına göre değişiklik gösterecek maliyetler olmadığı ve bu nedenle abone başına sabit bir ücret uygulanması gerektiğinin ortada olduğu, kaldı ki buna ilişkin maliyetlerin metodolojinin 1. Bölümünde abone başına sabit bir ücret olarak belirlendiğinin açık şekilde ifade edildiği" belirtilmek suretiyle iptal etmiştir.

Anılan ... 13. Dairesinin kararı ise; ... İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 24.05.2012 tarih ve 2011/1901 Esas - 2012/798 Karar sayılı kararı ile "davacı şirketin ürettiği elektriği serbest tüketicilere sattığı ve perakende satış hizmet tarifesinin Kwh üzerinden alınmasına ilişkin kuralın "Serbest tüketiciler" yönünden hukuka aykırı olduğu iddiasında bulunduğunun anlaşıldığı, bu durumda davacının dava konusu işlemlerin iptali isteminin "serbest tüketiciler"e yönelik olduğu dikkate alındığından, Daire kararının da "serbest tüketiciler"le sınırlı olarak uygulanacağı belirtilerek onanmıştır.

İptal kararları, iptali istenen tasarrufu ve ona bağlı işlemleri yapıldıkları tarihten itibaren ortadan kaldırır, geçmişe etkilidir, işlem hiç yapılmamış gibi hüküm ve sonuç doğurur, işlemden önceki hukuki duruma dönülür ve genel etkilidir.

Bu durum karşısında, ... 13.Dairesinin iptal kararının onanmasına ilişkin ... İdari Dava Daireleri Kurulu'nun, anılan 24.05.2012 tarihli kararı uyarınca Daire kararının "serbest tüketiciler"le sınırlı olarak uygulanacağının gözönünde bulundurulmak suretiyle ve Elektrik Piyasası Serbest Tüketici Yönetmeliği dikkate alınarak davacının "serbest tüketici" olup olmadığı konusunda bilirkişiden rapor alınmak ve serbest tüketici olduğu takdirde ise, iptal kararı ile işlem önceki hukuki duruma geri dönüleceğinden, buna göre değerlendirme yapılarak davacının "fazladan ödediği" miktar hesaplanmak suretiyle hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7014, Karar No: 2013/6649, Tarih: 01.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/7014 E.  ,  2013/6649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Bırakma, Tehdit, Kasten Yaralama

HÜKÜM : Kısmen Beraat, kısmen hükmün açıklanmasının geri bırakılması, katılan vekilinin itarazının reddine

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklar hakkında kasten yaralama suçuyla ilgili olarak, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı, aynı Yasanın 231/12. md. 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile ek fıkra maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığı, katılan ... vekilinin bu karara yönelik yapmış olduğu itirazın Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi’nce 14.11.2008 gün ve 2008/358 değişik iş sayılı kararı ile reddedildiği ve bu karar kesin olduğundan katılan vekilinin bu konudaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince tebliğname gibi REDDİNE,

II- Yağma, tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; katılan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğname gibi ONANMASINA, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14036, Karar No: 2022/1396, Tarih: 07.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14036 E.  ,  2022/1396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 6. İş ile ... 17. İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 01/01/1987 tarihinin sigorta başlangıcı sayılması ve Kurumun aksi yöndeki işleminin iptali istemine ilişkindir.

... 6. İş Mahkemesince, iş mahkemesinin yetkisinin kamu düzeni ile ilgili olduğu, davalı tarafça süresinde itiraz edilmese dahi hâkim tarafından kendiliğinden bu husus gözönünde bulundurulması gerektiği, dava konusu uyuşmazlığın Süleymanpaşa Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından davacının ilk sigortalılık tarihinin tespitinin kurumca reddine ilişkin olduğu, yetkili Mahkemenin 7036 sayılı Kanun'un 6. maddesi gereğince Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'nın merkezinin bulunduğu Ankara veya davacının işlemlerini yürüten şubenin bulunduğu yer Mahkemesi olan ... İş Mahkemesi'nin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 17. İş Mahkemesince ise, davacının tahsis talebinin Süleymanpaşa Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından 28/11/2018 tarihli yazı ile reddedildiği, davalı işverenin ticaret sicil adresinin ... olduğu, yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı, kesin yetkinin söz konusu olmadığı, cevap dilekçesinde usulüne uygun yetki itirazı olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 6. maddesinde, İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkemenin, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesinin yetkili olduğunun belirtilmiş, ancak 5510 sayılı Kanunun “Uyuşmazlıkların çözüm yeri” başlığını taşıyan 101. maddesinde, bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan durumlarda, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği belirtilerek, görev konusu açıklanmış olmasına karşın, Kurumun taraf olduğu uyuşmazlıklarda yetkili mahkemenin neresi olacağına dair Kanunda açık bir düzenleme bulunmamaktadır.

7036 sayılı Kanunun 9. maddesinde bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde 6100 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanacağı bildirilmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 14. maddesinde “Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir” hükmü düzenlenmiştir.

7036 sayılı Kanunun 9. maddesinde bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde 6100 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanacağı bildirilmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 14. maddesinde “Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir” hükmü düzenlenmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 447/2. maddesine göre "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır" hükmü gereğince genel yetki kuralı dışında düzenleme öngörülmemiş olması karşısında 6100 sayılı HMK'da yer verilen özel yetkiye ilişkin düzenlemelerin iş mahkemelerinin yetkisinin belirlenmesinde dikkate alınması ve bu doğrultuda uyuşmazlığın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 14. maddesinde yer alan hükümler doğrultusunda çözüme kavuşturulması gerekir.

6100 sayılı Kanunun yetki itirazının ileri sürülmesi başlıklı 19. maddesinde, "Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir." denilmektedir.

6100 sayılı HMK’nin 127. maddesinde, cevap dilekçesini verme süresinin, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki hafta olduğu, 116/1-a maddesinde kesin yetki kuralının bulunmadığı hâllerde yetki itirazının ilk itirazlar içinde sayıldığı ve 117/1.maddesinde de ilk itirazların hepsinin cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorunda olduğu belirtilmiştir.

Somut olayda, davanın ... 6. İş Mahkemesinde açıldığı, davalının süresinde yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı ... 6. İş Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 6. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11756, Karar No: 2015/2547, Tarih: 10.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/11756 E.  ,  2015/2547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraat

Mahalli mahkemece verilip re'sen de temyize tâbi hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

09.09.2014 tarihli oturumda onbeş yaşını doldurmuş olan mağdurenin sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, ... vekili hakkında verilen katılma kararının hükümsüz kaldığı, bu nedenle adı geçen kurum vekilinin hükümleri temyiz etme hakkı bulunmadığından vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin müdafiin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kurulan hükümde TCK.nın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tâbi hükmün ONANMASINA, 10.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4130, Karar No: 2012/6070, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4130 E.  ,  2012/6070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

03.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında ... köyü 148 ada 10 sayılı 4.871,87 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...’nin zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak aslı cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 148 ada 10 sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukarıdaki esasa kayıt edildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ve (B2) ile işaretlenen bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına, (B1) ile işaretlenen kesiminin fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından (B1) ile işaretlenen bölüm yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Orman Yönetiminin temyiz itirazları çekişmeli taşınmazın (B1) ile işaretlenen kesimine yönelik olup; incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye uzman bilirkişi raporuna eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan uygulama ve araştırma sonucu temyize konu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.