muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/7862, Karar No: 2012/5544, Tarih: 21.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/7862 E.  ,  2012/5544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, yakınanın usulüne uygun şekilde kapı ve camlarını kilitleyerek sokağa park ettiği aracının camını sert bir cisimle zorlayarak içinden hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237.Sayılı TCK'nın 151/1.maddesi uyarınca dava zaman aşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Ceza Genel Kurulunun 08/04/2009 gün ve 2008/57-74 sayılı kararı ışığında tebliğnamedeki (2) nolu bozma istenen düşünceye iştirak edilmemiş; Kilitlenmek suretiyle koruma altına alınarak sokak üzerinde park halinde bırakılan aracın, “adet veya tahsis ya da kullanımı gereği açıkta bırakılan eşya” niteliği bulunmadığından, 5237 sayılı TCK’nn 142/1-b bendi yerine 142-1-e bendinden uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine 53. maddeyle ilgili olarak “Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7515, Karar No: 2024/5785, Tarih: 12.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7515 E.  ,  2024/5785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1281 E., 2023/1635 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Korgan Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/25 E., 2022/118 K.

Taraflar arasındaki boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; kadının evlilik öncesi çalışmakta iken erkeğin isteği üzerine işi bırakmak zorunda kaldığını, erkeğin sürekli olarak kadına fiziksel şiddet uyguladığını, psikolojik şiddet uyguladığını, hakaret ve tehdit ettiğini, cinsel ilişki esnasında kadının istemediği taleplerde bulunduğunu, kadının anne-babasına ve ailesine karşı da son derece incitici ve hakaret içeren ifadeler kullandığını belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, kadın lehine aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, yasal faiziyle birlikte 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata, kadına ait olan ve erkek tarafından elinden alınan; her biri 20 gram olan, 22 ayar ölçüsünde olmak üzere taplam 11 adet bileziğin (toplam 220 gram altın) kadına iadesine aksi halde bedeline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın haksız ve kötü niyetli olduğunu, yetkili mahkemede açılmamış olup öncelikle yetkisizlik kararı verilerek dosyanın yetkili İstanbul Anadolu Aile Mahkemesine gönderilmesi gerektiğini, erkeğin tüm gayretlerine rağmen kadının tutumu ve şiddetli geçimsizliği sebebiyle büyük bir hayal kırıklığına neden olup, üzüntü içinde psikolojik çöküntüye girmiş bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; erkeğin, kadına şiddet uyguladığı, kadından bir takım anormal cinsel isteklerde bulunduğu, kadının ailesine hakaretlerde bulunduğu, kadının ise erkeği kıskandığı hatta kadın akrabalarını dahi sosyal medyadan sildirdiği, boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadın lehine aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, boşanmakla yoksulluğa düşeceğinden kadın lehine aylık 700,00 TL yoksulluk nafakasına, yasal koşulları oluştuğundan kadın lehine yasal faiziyle 13.000,00 TL maddî ve 13.000,00 TL manevî tazminata, ziynet eşyaları yönünden ise; tanık beyanlarından toplamda 15-16 adet bütün taraflarca 22 ayar 20'şer gram bilezik takılmış olduğu, davacı tanıklarının beyanında iki adet bileziğin davacının annesi tarafından takıldığı, 2-3 adet halalar tarafından takıldığı, 11-12 adet civarı davalının ailesinin takmış olduğu bunlardan anne tarafından takılan bileziklerin davacıda olduğu ancak kalan bileziklerin davalıda kaldığı en son yaşanan şiddet olayından sonra davalının ailesi tarafından davacı evden alındığında üzerinde herhangi bir altın olmadığı, davalı tarafından dosyaya fotoğraf sunulmuş ise de bu fotoğraflarda da davacının kolunda 2-3 adet bilezik bulunduğu tüm tanıklarca beyan edilen 11-12 adet bileziğin görülmediği, her ne kadar bir takım davalı tanıkları bileziklerin davacıda olduğunu beyan etmiş ise de yine davalı tanığı ...'in ve ...'nın, ...'nin 5 adet bilezikten bahsettiği, fazlaya dair bilezik görmediği, davalı tanığı ...'ın akşamleyin 10-15 adet bilezik gördüğünden bahsettiği ancak evden ayrıldığı anda orada olmadığı kaldı ki bu miktardaki bileziği gördüğünü söyleyen tek tanığın ... olduğu ve kalan tanıkların beyanı ile uyuşmadığı davacı ile evden ayrılmadan en son görüşen kişilerin ailesi olduğu ve birtakım tanıklarca da kalan bileziklerin davalının ailesinin kasasında olduğu beyan edildiği anlaşıldığından davacının toplam 11 adet 22 ayar 20'şer gr (toplamda 220 gr) altın bileziğin davalı tarafından davacıya aynen iadesine, mümkün olmadığı takdirde bedeli olan 83.380,00 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, nafakaların ve tazminatların miktarı, ziynet alacağı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen nafakalar ve tazminatlar, ziynet alacağı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, nafakaların ve tazminatların miktarı, ziynet alacağı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen nafakalar ve tazminatlar, ziynet alacağı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Mahkemece kadına yüklenen kusurlar dışında erkeğin cevap dilekçesi ile dayandığı ve tanık beyanları ile ispatlanan kadının erkeğe hakaret etmesi kusurunun kadına yüklenmesi gerektiği gerekçesiyle taraflar arasındaki kusur dağılımı değişmemekle birlikte kararın kusura yönelik gerekçesinin "Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda kocaya hakaret eden,kocayı kıskanan ve hatta kadın akrabalarını dahi sosyal medyadan sildiren kadının hafif, kadına şiddet uygulayan, bir takım anormal cinsel isteklerde bulunan, kadının ailesine hakaret eden kocanın ağır kusurlu olduğu" şeklinde düzeltilmesine, somut olayda irat şeklinde ödeme tarafların ekonomik sosyal durumu dikkate alındığında kanunun amacına uygun olmadığı, yoksulluk nafakası yükümlüsünün yoksulluk nafakasını toptan şekilde ödemesinin uygun olacağı gerekçesiyle yoksulluk nafakasına ilişkin İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, kadın lehine 20.000,00 TL toptan yoksulluk nafakasına, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatın az olduğu gerekçesiyle ilgili hükmün kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle kadın lehine yasal faiziyle birlikte 30.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata, tarafların sair istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, tazminatlar ve ziynet alacağı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; boşanma davasında kusurun kimden kaynaklandığı, tazminatlar ve ziynet alacağı davasının kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’un 4 üncü, 6 ncı ve 166 ncı maddesi, 174 üncü, 220 nci, 222 nci ve 226 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’un 4 üncü, 6 ncı ve 166 ncı maddesi, 174 üncü, 220 nci, 222 nci ve 226 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9786, Karar No: 2011/586, Tarih: 10.02.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/9786 E.  ,  2011/586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs ve nitelikli yağma suçlarından sanık ...’un yapılan yargılanması sonunda; mağdurun beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı ve atılı diğer suçtan mahkümiyetine dair, Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.04.2010 gün ve 2008/68 Esas, 2010/31 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık ve müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle nitelikli yağma suçundan kurulan usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Mağdurun beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı Kararında belirtildiği üzere sanığın zincirleme biçimde kasten işlediği cinsel saldırı suçunun neticesi sonucu gerçekleşen ve sorumluluğu için en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması gereken TCK.nun 102. maddesinin 5. fıkrasındaki suçun ağırlaşmış halinin teselsül edemeyeceği, zincirleme biçiminde gerçekleşen eylemlerin 102/5. maddeden öncekilerin olması nedeniyle 102/1 ve 3-d. madde ve fıkralarında belirlenen ceza üzerinden 43/1. madde uygulanarak bulunacak miktarın 102/5. madde ile tayin edilecek ceza süresine eklenmesi suretiyle hüküm kurulması yerine yazılı şekilde uygulama yapılarak sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK.nun 102/1 ve 102/3-d. maddeleriyle tayin edilen 6 yıl hapis cezası, mahkemenin takdirine uygun olarak 43. madde uyarınca 1/4 oranında artırılarak elde edilen artırım tutarı 1 yıl 6 ay hapsin, 102/5. maddeyle verilen 10 yıla eklenmesinden sonra bulunan 11 yıl 6 ay hapis cezasının 62. madde uyarınca 1/6 oranında indirilerek sonuç cezanın 9 yıl 7 ay hapis olarak belirlenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9674, Karar No: 2015/21277, Tarih: 19.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9674 E.  ,  2015/21277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2014

NUMARASI : 2014/574-2014/875

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1- Değerlendirmede esas alınan karışık meyve bahçesinde o yörede hangi meyve ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir meyve ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan, sonra alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14751, Karar No: 2016/44, Tarih: 11.01.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/14751 E.  ,  2016/44 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1– Bilgin İletişim isimli işyeri yetkilisi olan sanığın katılan adına sahte ... abonelik sözleşmeleri düzenlemek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle hakkında açılan kamu davasında, sanığın ...İletişim'in alt bayii olduğunu, suça konu... abonelik sözleşmesinin... İletişim yetkilileri tarafından düzenlendiğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından... İletişim'in suç tarihinde yetkilisinin kim olduğu tespit edilip, sanığın savunması doğrultusunda ifadesine başvurulması ve gerektiğinde ... İletişim'in yetkilisi ile ilgili personelin suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek imza ve yazı örnekleri getirtilip, huzurda alınan yazı ve imza örnekleri ile birlikte... abonelik sözleşmesi üzerindeki yazı ve imzaların... İletişim'in yetkilileri ile personelinin eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve abonelik sözleşme kayıtlarının bilgisayar üzerinden kod numarası yazılarak oluşturulduğunun anlaşılmasına göre, dava konusu sözleşmenin hangi işyerinde düzenlendiğinin suçun işlendiği yeri saptama bakımından önem arzettiği gözetilerek...İletişim Hizmetleri A.Ş.'den bilgi işlem kayıtlarına göre sözleşmenin hangi bayiye ait bilgisayarda yapılmış olduğunun mevcut log kayıtlarından anlaşılması mümkün ise bunun tespit edilmesi talep edilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

2– Kabule göre de;

a) Suçun sübutu halinde, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan aynı Kanunun 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri ve TCK'nun 7. maddesi karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunup lehe olan ve önödeme önerisi gerektiren sanığın eyleminin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş,

b) Aynı kimlik bilgileri kullanılarak, üç adet sahte hat düzenlendiğinin iddia ve kabul olunması karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre 'Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi' durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı cihetle, dosyada bulunan sözleşmelerin aynı tarihli olduğu anlaşılmakla, belge sayısı temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınarak tek bir özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17214, Karar No: 2018/16491, Tarih: 04.12.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/17214 E.  ,  2018/16491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, hakaret

HÜKÜM : Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, müştekinin CMK’nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunduğu ve 7201 sayılı Tebligat Kanununun 14. maddesindeki “Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak müştekiye yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olması nedeniyle temyizin süresinde olduğu belirlenerek, temyiz isteminin reddine dair 12/05/2016 tarihli ek karar kaldırılarak, dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında basit yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, müşteki ...’ın, tebliğnameye uygun olarak, temyiz istemi hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE,

2-Müştekinin sanıklar hakkında verilen beraat kararlarına da temyiz ettiği anlaşılmakla bu hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan doğrudan zarar gören müştekiye, davaya katılma ve mağdur ile şikayetçiler için öngörülen haklardan yararlanma ve delil sunma imkanı sağlanmadan, yokluğunda karar verilerek CMK'nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, müşteki ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.