muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/25138, Karar No: 2013/5197, Tarih: 05.03.2013

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı ... ... İş Özel Güvenlik Sistemleri Ltd. Şti.' nin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçiye ödenen tazminattan hangi tarafın veya tarafların ne oranda sorumlu olduklarına İlişkindir. Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle taraflar arasındaki sözleşme hükümleri, aynı sözleşmelerden kaynaklanan uyuşmazlıkla ilgili verilmiş mahkeme kararları ve genel hukuk prensipleri dikkate alınarak bir sonuca gidilmelidir. Taraflar arasında imzalanan genel temizlik işi ihale şartnamesindeki, “....işçi haklarının ödenmesi, işçi çıkarılması vesair konularda tüm sorumluluk yükleniciye ait olup, idare bu konularda sorumlu sayılmayacaktır.” hükmü gereğince kıdem tazminatı yönünden yüklenicilerden işverenin tazminatın tamamından diğer yüklenicilerin ise işçiyi çalıştırdıkları kendi dönemleri ile sınırlı olarak sorumlu olduklarının kabulü gerekmektedir. Yani dava konusu kıdem tazminatı için her bir yüklenici kendi dönemi ile sorumludur. Bu durumda tacir olan davalıların çalıştırdığı işçilerin fiili işçilik dışında, sair tazminat haklarından sorumlu olacaklarını bilebilecek durumda olduğunun kabulü ile dava dışı işçiyi çalıştırdıkları dönem itibariyle gerekirse yeniden denetime elverişli bilirkişi raporu alınmak suretiyle sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle işçinin son işten çıkış bildirgesinin davalı ... ... İş Özel Güvenlik Sistemleri Ltd. Şti. Tarafından SGK' ya bildirildiği, belirtilen şirketin ihaleyi kaybetmesi nedeniyle işçinin iş sözleşmesini feshettiği, kıdem tazminatı alacağının iş sözleşmesinin feshi sonucunda doğan bir hak olduğundan bu alacak kaleminden yalnızca davalı ... ... Şti' nin sorumlu olduğu, bu şirketin diğer alt işverenlere rücu edebileceği, ihbar ve yıllık ücretli izin alacaklarından da yalnızca son işverenin sorumlu olduğu düşüncesi ile davacının ödediği tüm alacağın tamamının davalı ... ... İş Özel Güvenlik Sistemleri Ltd. Şti'ne yüklenmesi ve diğer davalılar açısından pasif husumet yokluğu nedeni ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı ... ... İş Özel Güvenlik Sistemleri Ltd. Şti.' nin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 379,83 TL kalan harcın davalıdan alınmasına, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 5.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6028, Karar No: 2021/10282, Tarih: 12.10.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/6028 E.  ,  2021/10282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kullanım Kadastrosu

Taraflar arasında İzmir Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmiş olup, bu kez davalı ... vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sırasında Gaziemir İlçesi, ... (...) Mahallesi çalışma alanında bulunan ... ada 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8 parsel sayılı sırasıyla 204.21, 1.062.28, 161.66, 127.13, 486.16, 262,50 ve 231,07 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kadastro tutanakların beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldıkları ve taşınmazların sırasıyla ..., ... ..., ..., ..., ... ve ...’ın kullanımında olduğu şerhi yazılarak arsa vasfıyla davalı ... adına tespit edilmişlerdir. Davacı ... ve arkadaşları, kendi aralarında yapmış oldukları taksim ve fiili kullanıma uygun olmayan şekilde çekişmeli taşınmazların sınırlandırmasının yapıldığını, fiili kullanım konusunda taraflar arasında bir anlaşmazlığın bulunmadığını ileri sürerek, kadastro tespitlerinin iptali ile tarafların fiili kullanım durumlarına göre tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile 14.04.2017 havale tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 500,00 metrekarelik bölümün davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın kullanımında olduğu ve taşınmaz üzerinde bulunan 2 adet 3 katlı kargir evin bu kişilerin kullanımında olduğuna dair şerh ile birlikte ... ada 3 parsel numarasıyla arsa vasfıyla ... adına; aynı raporda (B) harfi ile gösterilen 275,00 metrekarelik bölümün davacılardan ...'ın kullanımında olduğu ve üzerinde bulunan iki katlı kargir binanın bu kişinin kullanımında olduğuna dair şerh ile birlikte ve ... ada 4 parsel numarasıyla arsa vasfıyla ... adına; aynı raporda (C) harfi ile gösterilen 275,00 metrekarelik bölümün davacılardan ...'ın kullanımında olduğu ve üzerindeki iki katlı kargir binayı bu şahsın kullandığına dair şerh ile birlikte ve ... ada 6 parsel numarasıyla arsa vasfıyla ... adına; aynı raporda (D) harfi ile gösterilen 262,92 metrekarelik bölümün davacılardan ...'ın kullanımında olduğu ve taşınmaz üzerinde bulunan 3 katlı kargir binayı bu şahsın kullandığına dair şerh ile birlikte ve ... ada 7 parsel numarasıyla arsa vasfıyla ... adına; aynı raporda (E) harfi ile gösterilen 611,04 metrekarelik bölümün davacılardan ...'ın kullanımında olduğu ve taşınmaz üzerinde bulunan bir katlı kargir binayı bu şahsın kullandığına dair şerh ile birlikte ve ... ada 5 parsel numarasıyla ve arsa vasfıyla ... adına; aynı raporda (F) harfi ile gösterilen 611,05 metrekarelik bölümün davacılardan ...'ın kullanımında olduğu ve taşınmaz üzerinde bulunan bir katlı kargir bina ve bir katlı yığma evin bu şahsın kullanımında olduğuna dair şerh ile birlikte ve ... ada 2 parsel numarasıyla ve arsa vasfıyla ... adına tapuya kayıt ve tesciline; dava konusu ... ada 8 parsel sayılı taşınmazın kütüğünün ve sayfasının kapatılmasına karar verilmiş; hükmün, davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... vekilinin istinaf talebinin 6100 sayılı HMK.nun 353/1-b/2

...'ın kullanımında olduğu ve taşınmaz üzerinde bulunan bir katlı kargir bina ve bir katlı yığma evin bu şahsın kullanımında olduğuna dair şerh ile birlikte ve ... ada 2 parsel numarasıyla ve arsa vasfıyla ... adına tapuya kayıt ve tesciline; dava konusu ... ada 8 parsel sayılı taşınmazın kütüğünün ve sayfasının kapatılmasına karar verilmiş; hükmün, davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... vekilinin istinaf talebinin 6100 sayılı HMK.nun 353/1-b/2. maddesi uyarınca kabulüne, İzmir Kadastro Mahkemesi’nin 2015/92 Esas, 2017/87 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile 14.04.2017 havale tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 500,00 metrekarelik bölümün davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın kullanımında olduğu ve taşınmaz üzerinde bulunan 2 adet 3 katlı kargir evin bu kişilerin kullanımında olduğuna dair şerh ile birlikte ... ada 3 parsel numarasıyla arsa vasfıyla ... adına; aynı raporda (B) harfi ile gösterilen 275,00 metrekarelik bölümün davacılardan ...'ın kullanımında olduğu ve üzerinde bulunan iki katlı kargir binanın bu kişinin kullanımında olduğuna dair şerh ile birlikte ve ... ada 4 parsel numarasıyla arsa vasfıyla ... adına; aynı raporda (C) harfi ile gösterilen 275,00 metrekarelik bölümün davacılardan ...'ın kullanımında olduğu ve üzerindeki iki katlı kargir binayı bu şahsın kullandığına dair şerh ile birlikte ve ... ada 6 parsel numarasıyla arsa vasfıyla ... adına; aynı raporda (D) harfi ile gösterilen 262,92 metrekarelik bölümün davacılardan ...'ın kullanımında olduğu ve taşınmaz üzerinde bulunan 3 katlı kargir binayı bu şahsın kullandığına dair şerh ile birlikte ve ... ada 7 parsel numarasıyla arsa vasfıyla ... adına; aynı raporda (E) harfi ile gösterilen 611,04 metrekarelik bölümün davacılardan ...'ın kullanımında olduğu ve taşınmaz üzerinde bulunan bir katlı kargir binayı bu şahsın kullandığına dair şerh ile birlikte ve ... ada 5 parsel numarasıyla ve arsa vasfıyla ... adına; aynı raporda (F) harfi ile gösterilen 611,05 metrekarelik bölümün davacılardan ...'ın kullanımında olduğu ve taşınmaz üzerinde bulunan bir katlı kargir bina ve bir katlı yığma evin bu şahsın kullanımında olduğuna dair şerh ile birlikte ve ... ada 2 parsel numarasıyla ve arsa vasfıyla ... adına tapuya kayıt ve tesciline; dava konusu ... ada 8 parsel sayılı taşınmazın kütüğünün ve sayfasının kapatılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 12.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6795, Karar No: 2014/5632, Tarih: 25.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6795 E.  ,  2014/5632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/186719

MAHKEMESİ : Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09.03.2011

NUMARASI : 2008/51 Esas, 2011/20 Karar

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kâbil olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiin bu suçtan verilen hükme yönelik temyiz isteminin aynı Kanunun 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli karar merciince mahallinde verilmek üzere temyiz incelemesinin suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

CMK.nın 185. maddesi gereğince 18 yaşını doldurmamış suça sürüklenen çocuk hakkında duruşmanın kapalı yapılacağı ve hükmün de kapalı duruşmada açıklanması gerektiği, mahkemece yargılamanın kapalı yapılmasına rağmen hükmün açık tefhimi, inceleme gününde suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurmuş olması karşısında telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurenin muayenesi ve hakkındaki raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristi bulundurulması gerektiği gözetilmeden, usulüne uygun teşekkül etmeyen ihtisas kurulu raporuna itibar edilerek karar verilmesi,

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporunun aldırılması gerektiği, CMK.nın 63. maddesi hükmü uyarınca da suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığını takdir yetkisinin münhasıran mahkemeye ait olduğu, hakimin bu konuda tam kanaat sahibi olamadığı durumlarda adli tıp veya psikiyatri uzmanından görüş alarak suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 29.07.2009 tarihli raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10487, Karar No: 2016/2069, Tarih: 15.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/10487 E.  ,  2016/2069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Dava Tarihi : 11/10/2013

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 2.400 TL maddi, 9.000 TL manevi tazminatın davalı ...den alınarak davacıya verilmesine

Temyiz edenler : Davalı vekili ve Davacı vekili

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, dava türü olarak, ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' yerine, ''466 sayılı yasaya göre tazminat'' ibaresine yer verilmesi ve 11.10.2013 olan dava tarihinin 21/10/2013 olarak yazılmış olması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiş ve nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının yasal faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, hükmedilen manevi tazminatın hak ve nasafet ilkelerine uygun makul bir miktar olduğunun anlaşılması nedeniyle, tebliğnamede bozma öneren (1) ve (3) nolu görüşlere iştirak edilmemiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

29/05/1957 tarih ve 4-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, vekalet ücreti, yargılama giderleri kapsamında olup, bu hakkın asıl davadan bağımsız olarak dava konusu yapılamayacağı ancak ait olduğu davada hüküm altına alınması gereken ve ilgili davada temyizen incelenebilecek haklardan olduğundan, ceza davasında ödenmeyen vekalet ücretinin, maddi tazminat kapsamında ayrıca dava konusu edilemeyeceğinin belirtilmiş olması karşısında, tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyasında, beraatine hükmedilen davacının kendisini vekil ile temsil ettirmiş olduğu gerekçesiyle, ''2.400'' TL vekalet ücretinin davacı lehine maddi tazminat olarak hüküm altına alınması,

İsabetsiz olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının birinci bendi hükümden tamamen çıkartılarak yerine, ‘’davacının maddi tazminat talebinin reddine'' ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.02.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

MUHALEFET ŞERHİ:

Mahalli mahkemenin; davacının tutuklu olduğu dönemde çalıştığı şirketten maaşını aldığından bahisle bu maaş kaybının maddi tazminat olarak verilmemesi yönündeki hükmü ve beraat ettiği ceza mahkemesince ödenmesine karar verilmeyen beraat vekalet ücretinin hükümden çıkarılmasına dair daire kararının yerinde olmadığını düşündüğümüzden sayın çoğunluğun bu yöndeki görüşlerine katılmıyoruz.

Şöyle ki;

A-Alınması gereken maaşların maddi tazminat olarak ödenmemesi:

1-Davacı toplamda 6 ay 4 gün tutuklu kalmıştır. Tutuklandığı tarihte “Kimya AŞ” isimli işyerinde çalışmakta olup tutuklu kaldığı dönemde kendisine ödenmesi gereken maaş ve yatırılması gereken sigorta bedelinin maddi tazminat olarak kendisine ödenmesi gerekirdi. Davacı da bu maddi kaybının 26.346 lira olduğunu belirterek bunu dava dilekçesinde talep etmiştir.

Mahkemenin sorması üzerine adı geçen özel şirket 21.01.2014 tarihinde verdiği cevapta, “davacının tutuklandığı dönemde bordrolu olarak gösterildiği ve maaşının da ödendiğini” bildirmiştir. Mahkemede bu yazıdan hareketle davacı tutuklandığı sürede maaşlarını aldığından bu yönde maddi kaybı olmadığını kabul ederek maaş alacaklarını maddi tazminata ilave etmemiştir.

Davacının çalıştığı yer özel sektöre ait bir işyeridir.

Özel sektör çalışanlarının tutuklanması halinde işveren olan özel kişiler veya şirket tarafından bu kişilere ücret ödeme mükellefiyetleri bulunmamaktadır. Tamamen insani amaçla ödeme yapılmasını davacı aleyhine yorumlayarak maddi tazminatlarında eksiltme veya ödememezlik yapılamaz. 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 141/1. maddesinde öngörülen "…. herhangi bir suçtan tutuklanan veya gözaltına alınan memurlara bu süre içinde aylıklarının üçte ikisi ödenir" hükmüne benzer bir düzenleme İş Kanunu ve Sosyal Güvenlik mevzuatında bulunmamaktadır.

2-Gözaltına alınan ve tutuklanan kişilerin maddi kayıplarının hesaplanmasında, çalıştıkları işlerde aldıkları ücretleri maddi zararlarının önemli bir bölümünü oluşturmaktadır. Aslolan tutuklanan, gözaltına alınan kişinin çalışmadığı günler için yevmiyesinin kesilmesidir. Yapılan ödemeler veya işine son vermeme işverenin kişilere karşı bir centilmenliği, vefa borcu ve tutuklananın ailesinin mağdur olmaması, sigorta ve sağlık sigortasından yararlanmasını sağlamak için gösterilen ve takdir edilmesi gereken bir davranıştır.

3-Beraat eden davacının koruma tedbirleri nedeniyle Devletten aldığı maddi tazminatının bir kısmını tutuklandığı dönemde kendisine yapılan ödemeler karşılığı geri ödemesi ihtimal dâhilindedir. Özel işletmelerde tutuklulara yaptıkları ödemeleri Devletten isteyemeyecek oldukları ve bu ödemeyi yaptıkları kişilerden talep edebileceklerine göre tutuklananların bu zararlarının Devlet tarafından karşılanması gerekir.

3-Beraat eden davacının koruma tedbirleri nedeniyle Devletten aldığı maddi tazminatının bir kısmını tutuklandığı dönemde kendisine yapılan ödemeler karşılığı geri ödemesi ihtimal dâhilindedir. Özel işletmelerde tutuklulara yaptıkları ödemeleri Devletten isteyemeyecek oldukları ve bu ödemeyi yaptıkları kişilerden talep edebileceklerine göre tutuklananların bu zararlarının Devlet tarafından karşılanması gerekir.

Kaldı ki 1961 Anayasası, 466 sayılı Kanun, 1982 Anayasası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu, koruma tedbirlerinden zarar gören kişilerin maddi ve manevi her türlü zararlarını Devletten isteyebileceğini ( m. 141/1-son) kabul etmiş, kamu veya özel kurum veya kuruluşları hiçbir koşulda sorumlu tutmadığı gibi maddi külfet de yüklememiştir.

Özetle, tutuklandığı tarihte özel işyerinde çalışıp tutuklama süresince kendisine maddi ödeme yapılsa bile kişilerin bu zararlarını Devletten isteyebilirler. Bu durumda resmi belge ile ispatlanan gelir kayıpları maddi tazminat olarak kendilerine ödenmelidir.

B- Ceza davasındaki beraat vekaletinin tazminat davasında ödenmesi gerekir.

1-29.5.1957 tarih ve 4-16 sayılı Yargıtay İBK, (R.G, 4.9.1957) hukuk davaları esas alınarak kabul edilmiştir.

Çünkü;

Bu Tevhidi İçtihat Kararından sonra yürürlüğe giren 1961 Anayasasının 30.maddesinde “Kanun dışı yakalanan veya tutuklanan kimselerin uğrayacakları her türlü zararlar kanuna göre Devletçe ödenir.” hükmüne dayanılarak 15.5.1964 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 446 sayılı “Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanun.” bu zararların ödenmesine dair özel bir düzenleme getirmiştir. Aynı şekilde 1982 Anayasasının 19. maddesinde de benzer hükümler vardır.

2-466 sayılı Kanunun 1/7.maddesi uğranılacak her türlü zararların, 5271 sayılı Kanunun 141/1-son maddesinde de koruma tedbirleri nedeniyle uğranılan maddi ve manevi her türlü zararların Devletten istenebileceği öngörülmüştür. Dolayısıyla bu zararlara vekalet ücretleri de dahildir.

2-466 sayılı Kanunun 1/7.maddesi uğranılacak her türlü zararların, 5271 sayılı Kanunun 141/1-son maddesinde de koruma tedbirleri nedeniyle uğranılan maddi ve manevi her türlü zararların Devletten istenebileceği öngörülmüştür. Dolayısıyla bu zararlara vekalet ücretleri de dahildir.

3-Beraat edilen ceza davasında ödenmesi gereken vekalet ücretinin bu kararda gösterilip verilmesi gerektiği, verilmediği takdirde hükmün bu eksiklik nedeniyle temyiz edilerek bu ücretin alınabileceği düşüncesine dayanan ve ödenmemesi gerektiğine dair çoğunluk düşüncesi isabetli değildir. Beraat eden sanıklar için ödenecek vekalet ücreti (müdafilik ücreti) CMK’da ve ondan önceki CMUK’nunda açık bir hüküm olmadığından ödenmiyordu. Ödeme ilk olarak 04.12.2005 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 13/5. maddesiyle mevzuata girmiştir. Bu tarihten sonra yayınlanan tarifelerde de bu ücretler gösterilmiş ve mahkemelerde beraat kararlarında vekalet ücreti ödemeye başlamışlardır. Bununla beraber bazı mahkemeler bu ödemenin yapılmasını kararlarında göstermeyi unutmaktadırlar. Beraat edilen dosyalarda koruma tedbirleri nedeniyle bir zarar görme olmadığında bu ücretin daha sonra ayrı bir dava ile istenemeyeceğini biz de kabul ediyoruz. Ancak nasılsa koruma tedbirleri nedeniyle açılacak tazminat davasında istenebilecek vekalet ücreti nedeniyle beraat kararlarının temyiz edilmesine gerek yoktur. Bu durum ceza davasının zarar görenlerinin davalarını uzatmakta ve takibinin yapılıp hükmün kesinleşmesinden itibaren tazminat davasının bir yıl içinde açılmasını zorlaştırmaktadır. Bu tür temyizler Yargıtay’ın iş yoğunluğunu artırmadan başka bir işe yaramamaktadır. Hepimiz biliyoruz ki beraat edilen dosyalarda ödenmesine karar verilen vekalet ücreti avukatlık asgari ücret tarifesine göre verilmekte, halbuki en azından bir kısım sanıklar tarafından müdafiilere bu miktarın 10 veya 20 katı oranında ücret ödemesi yapılmaktadır. Kaldı ki beraat hükmünden önce muhasebe kayıtlarına giren ve sanıklar tarafından ödenen tüm vekalet ücretleri, miktarları ne olursa olsun ödenmesine karar verilmesi dairemizin istikrar kazanan uygulamasıdır.

Sonuç olarak;

Davacının 6216 sayılı Kanunun 45-50.maddeleri gereğince hak arama yolu açık olmakla birlikte açıkladığımız bu nedenlerden dolayı, özel sektörün tutuklanan kişiye tutuklama süresince maaş ödemesi yapması Devletin maddi tazminat ödeme yükümlülüğünü ortadan kaldırmayacağı, bu ücretlerin zarar görenlere maddi tazminat olarak ödenmesi gerektiği ve beraat edilen ceza dosyasında ödenmesine karar verilmeyen vekalet ücretinin açılacak tazminat davasında maddi tazminat kapsamında ödenmesi gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun farklı uygulamaya dayalı görüşlerine katılmıyoruz.