muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2782, Karar No: 2019/3829, Tarih: 12.06.2019

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11361, Karar No: 2015/1102, Tarih: 09.02.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/11361 E.  ,  2015/1102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 23. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2014

NUMARASI : 2014/131-2014/508

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

İncelenmesi gereken, davalı tarafından banka kanalıyla 31.01.2014 tarihinde yatırıldığı bildirilen davaya konu ödemeye ilişkin dekontun ilgili bankadan temin edilerek evraka eklenmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4931, Karar No: 2009/7251, Tarih: 30.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4931 E.  ,  2009/7251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtayca incelenmesine gerek görülen;

Çekişmeli taşınmazın ifraz edildiği 886, 438, 743, 821 sayılı parsellerin var ise kadastro tesbit tutanakları yada idari yoldan tapuya kayıt edilmişlerse bu yolla oluşan tapu kayıtları ve kadastro tesbitlerinin dayanağı tapu ve vergi kayıtları ile idari yoldan oluşmuşsa ilgili karar ve haritaları ili tescil ve ifraz krokilerinin,

Kadastro tesbitleri itirazsız kesinleşenlerin bu yolla oluşan tapu kayıtlarının, tüm ifraz ve el değiştirmeleri birlikte gösteren tapu kaydı örneklerinin,

Kadastro tesbiti hükmen kesinleşenlerin yada halen davalı olanlar ile hükmen tapuya kayıt edilenlerin ilgili dava dosyalarının getirtilerek,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 30/04/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16903, Karar No: 2017/8442, Tarih: 30.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/16903 E.  ,  2017/8442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından , sanıklar lehine ücreti vekalet verilmediği yönünde temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Arıcılık yapan sanığın ... isimli kişiye gerçekte bal satışı yapmadığı halde 2006-2007 yıllarında satış yaptığına ilişkin adı geçen kişinin düzenlediği sahte müstahsil makbuzunu katılan kuruma ibraz ederek 3.916,80 TL teşvik primi aldığının iddia edildiği olayda, sanığın bal üreticisi olduğunun sabit olduğu, diğer yıllarda aldığı teşvik primleri ile suça konu prim miktarının birbirine yakınlık gösterdiği gerekçesiyle sanığın üzerine atılı suçarı işlediğinin sabit olmadığına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13.maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün ilgili kısmına "sanık kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 2.640 TL vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine" fıkrasının eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanığın, hükümden sonra 23.01.2015 tarihinde öldüğünün UYAP sistemi aracılığıyla Mernis'ten temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9988, Karar No: 2010/16202, Tarih: 14.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9988 E.  ,  2010/16202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre Kamulaştırma Yasasının kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 1.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu toptan eşya fiyatları endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirlenip üstün ve eksik yönleri tartışılmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu açıklanmalı ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Mahkemece tarafların bildireceği yada re'sen belirlenecek emsal kayıtlar Tapu Müdürlüğünden getirtildikten ve bunların imar parseli olup olmadığı da sorulup saptandıktan sonra yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucunu içeren ek bilirkişi raporları alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasasının 18.maddesinin 2.fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması ve ayrıca dava konusu taşınmazın ve somut emsal olarak incelenen taşınmazların değerlendirme tarihi olan 2006 yılı itibariyle bağlı bulundukları cadde veya sokak için emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatları ilgili Belediye Başkanlıklarından getirtilerek vergi değerleri yönünden de karşılaştırma yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

Mahkemece, yukarıda yazılı hususlara dikkat edilmeden usulüne uygun emsal incelemesi ve karşılaştırması yapılmadan genel nitelikteki değerlendirmelerle yetinilen bilirkişi raporuna itibar edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/47533, Karar No: 2012/2727, Tarih: 24.01.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/47533 E.  ,  2012/2727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız Çek Keşide Etme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Sanık ... Tekstil Dar Dokuma İnşaat San. Tic. Ltd Şti hakkındaki hükmün incelenmesinde;

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun" yürürlükten kaldırılmış ve adına karşılıksız çek düzenlenen tüzel kişiler hakkında sadece güvenlik tedbiri olarak “çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı” öngörülmüş ise de; 20.12.2009 tarihinden önce işlenen karşılıksız çek keşide etme fiilinden dolayı TCK’nın 5 ve 20/2. maddeleri ile 5560 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi uyarınca tüzel kişiler hakkında yaptırım uygulanmasına olanak kalmaması nedeniyle, sanık şirketin beraatine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

B-Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun” yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın hukuksal durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2337, Karar No: 2020/2926, Tarih: 26.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/2337 E.  ,  2020/2926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun ve müştekinin beyanına göre 20,00 TL'nin çalınması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/43335, Karar No: 2022/16548, Tarih: 01.07.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/43335 E.  ,  2022/16548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1-Sanığın aşamalarda olay esnasında alkollü olduğunu ve eylemleri hatırlamadığını beyan ettiği,olay tutanağında; sanık ... ve temyiz dışı sanık ... Koğu’nun katılan ...’yı darp ettiğinin görülerek mağdurlar ..., ... ve ...’nın olaya müdahale etmesi üzerine sanık ...’nun polis memurlarına hitaben “siz kimsiniz lan sinkaf ederim polisi a. koyduğumun polisleri” ve “gelmeyin lan a.koyduklarım” şeklinde hakaret ederek elindeki copu savurarak mağdurlara saldırdığının belirtildiği, mağdur ...’nun soruşturma aşamasında sanığın sinkaflı sözlerine ve katılan ... haricindeki polis memurlarına ve kendisine yönelik eylemlerine ilişkin anlatımının bulunmadığı, katılan ...’nın soruşturma aşamasında olay esnasında darp nedeniyle bayıldığını belirterek sanığın sinkaflı söz söylediğine dair beyanının olmadığı, mahkemedeki anlatımında söylenen sözlerin bağrışma şeklinde olduğunu net olarak duymadığını belirttiği, mağdurlar ... ve ...’nın soruşturma aşamasında tutanak ile uyumlu beyanlarda bulunmasına karşın mahkeme aşamasındaki beyanlarında sanık ...’nun kendilerine yönelik sinkaflı sözü ya da eylemi olmadığı, ortalığa söz söylediğini, sanığın ... ve ...’yla arbede içerisinde olduğunu belirtmeleri karşısında; sanığın görevi yaptırmamak için direnme eyleminin katılan ... yönünden sabit olduğu; ancak direnme eyleminin mağdurlar ..., ... ve ...’ya yönelik ve hakaret suçunun katılan ve mağdurlara yönelik olarak işlendiğine dair mağdurlar ... ve ...’nın aşamalarda çelişen ve değişiklik gösteren beyanları haricinde dosyada başkaca delil olmaması karşısında, sanığın direnme suçunu birden fazla kişiye karşı ve hakaret suçunu katılanlar ve mağdurlara karşı işlediğine ilişkin sübuta yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle,görevi yaptırmamak için direnme suçunda eylemin birden fazla kişiye karşı işlendiği kabul edilerek cezasında TCK 43. maddesi gereğince artırım yapılması ve hakaret suçundan beraati yerine mahkumiyetine dair karar verilmesi,

Kabule göre;

2-Görevi yaptırmamak için direnme suçunun silahla işlendiği halde, TCK’nın 265/4. maddesinin uygulanmaması,

Kabule göre;

2-Görevi yaptırmamak için direnme suçunun silahla işlendiği halde, TCK’nın 265/4. maddesinin uygulanmaması,

Kanun aykırı ve sanık ...’nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken görevi yaptırmamak için direnme suçunda 1412 sayılı CMK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/07/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16, Karar No: 2017/2268, Tarih: 20.03.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/16 E.  ,  2017/2268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, öldürülen sigortalının hak sahiplerine yapılan harcama ve ödemelerin rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan... ve ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan... ... ve ...'ten alınmasına, 20.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25066, Karar No: 2014/1186, Tarih: 23.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/25066 E.  ,  2014/1186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sinop 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi :24.10.2013

No :2013/499-2013/552

Dava, borçlu olmadığının tespiti istamine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyizi üzerine verilen ek kararla verilen kararın süresinden sonra temyiz edildiği gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin temyizinin reddine karar verilmesi ve bila tarihli söz konusu ek kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297’nci maddesinde, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği; 6100 sayılı Kanunun 321’inci maddesinde, kararın tefhiminin, mahkemece hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanması ile gerçekleşeceği, ancak zorunlu hallerde, hâkimin bu durumun sebebini de tutanağa geçirmek suretiyle, sadece hüküm özetini tutanağa yazdırarak kararı tefhim edebileceği, bu durumda kararın yazılarak tebliğe çıkarılması gerektiği belirtilmiştir.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetildiğinde, hükmün gerekçesinin yer almadığı 24.10.2013 günlü kısa karara ilişkin tefhim yeterli bulunmadığından, davalı Kurum yönünden temyiz süresinin, hükmün tebliğinden itibaren başlatılması gerekir. Gerekçeli kararın 26.11.2013 tarihinde davalı Kurum vekiline tebliğ edildiği gözetildiğinde, davalı Kurum vekilinin 05.11.2013 tarihli temyiz dilekçesi 8 günlük yasal süre içinde verilmiş olacağından; kısa kararın yüze karşı açıklandığı tarih esas alınarak, süre aşımı nedeniyle temyiz itirazının reddine dair bila tarihli ek kararın 6100 sayılı Kanunun geçici 3’üncü maddesindeki atıf gözetilip, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 432/son maddesi gereğince BOZULMASINA;

2-İşin esası yönünden yapılan incelemede;

2-İşin esası yönünden yapılan incelemede;

Dosya kapsamından; dava dışı Y..Tekstil Ot. Tic. Ltd. Şti. kayıtlarında davalı Kurum müfettişleri tarafından yapılan denetim sonucunda; bir kısım sigortalıların çalışmadıkları halde sahte bordro ve bildirgelerle çalışmış gibi bildirimlerinin yapıldığının tespit edildiği, buna bağlı olarak sigortalılıklarının iptal edildiği ve sigortalılara davalı Kurum yapılan sağlık yardımlarının yersiz hale geldiğinden bahisle söz konusu sağlık yardımlarının belgeleri tanzim eden muhasebeci olan davacıdan tahsilinin istendiği anlaşılmaktadır. Davacı işbu dava ile kayıt ve belgelerin doğruluğunu kontrol görevi olmadığını iddia ederek, anılan yersiz sağlık yardımları nedeniyle davalı Kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Davanın reddine ilişkin Mahkemenin ilk kararı Dairemizin 22.02.2013 tarih 19934 / 2945 sayılı ilamı ile “...işin esasına girilerek deliller toplanmak suretiyle bir karar verilmesi gerektiği...” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda “...davacının 5510 sayılı Kanun'un 96'ncı maddesinde sayılan, fazla ve yersiz ödemelerin talep edilebileceği ilgililerden olmadığı...” gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Gerçekten de 5510 sayılı Kanun'un 96'ncı maddesinde sigortalılara, hak sahiplerine, genel sağlık sigortalılarına ve bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilere yapılan yersiz ödemelerin tahsili düzenlenmiş olup, davacı anılan madde kapsamında değerlendirilemez. Ne var ki; davanın yasal dayanağı haksız fiilden kaynaklanan sorumluluğun düzenlendiği 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 41 ve devamı (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve devamı) maddeleri olduğundan; Mahkemece, davacı hakkında devam ettiği belirtilen ceza soruşturması akıbeti araştırılarak gerekirse sonucu beklenmeli, varsa sigortalılıkları iptal edilen kişiler tarafından açılmış tespit ve iptal dava dosyaları da getirtilerek, tüm deliller toplanıp sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.