muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20447, Karar No: 2014/5692, Tarih: 09.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20447 E.  ,  2014/5692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 16. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/07/2013

NUMARASI : 2012/225-2013/484

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkili aleyhine davaya konu taşınmazda abonesiz/kaçak elektrik kullandığından bahisle 6.363,31 TL bedel tahakkuk ettirildiğini, oysa davaya konu taşınmazın 02.12.2009 tarihi itibariyle cebri icrada dava dışı Hayati Meydan isimli şahsa satıldığını ve teslim edildiğini, söz konusu kaçak kullanımın müvekkiline ait olmadığını savunarak, 6.364 TL borcu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davacının davalı kuruma ait enerjiyi abonelik sözleşmesi yapmadan kullandığı, yapılan araştırmada davaya konu yerde 01.01.2004-06.02.2012 tarihleri arası davacının ikamet ettiği, 30.10.2009-16.09.2011 tarihleri arası ise taşınmazın boş olduğunun tespit edildiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporu yerinde görülerek, dava konusu tutanak tarihinde elektriği kullanan kişinin dava dışı Hayati Meydan olduğu, davacının kullanım dönemi EPDK 622 sayılı kararda öngörülen 12 aylık süreden öncesinde olduğundan davalı tarafça davacı adına yapılan kaçak elektrik tüketim tahakkukunun yasal dayanağının olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davaya konu 16.09.2011 tarihli kaçak elektrik tutanağına bakıldığında; Hayati Meydan ile görüşüldüğü, daireyi davacıdan satın aldıkları, tutanak tarihinde dairenin boş olduğu, henüz taşınmadıklarını beyan ettiği, buna rağmen sayacın 30237 endeks kaydettiğinin tespit edildiği, davalı vekilinin cevap dilekçesi ile de; 30.10.2009-16.09.2011 tarihleri arası taşınmazın boş olduğu ancak 01.01.2004-06.02.2012 tarihleri arası ise davacının ikamet ettiğinin tespit edildiğinin belirtildiği görülmektedir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, öncelikle taşınmazın cebri icrada satışından sonra davalıya anahtar tesliminin hangi tarihte yapıldığı belirlendikten sonra, tutanak mümzileri de dinlenerek davaya konu tutanak tarihinde taşınmazda kimin fiili kullanıcı olduğunun tespit edilerek, gerekirse bilirkişilerden yeniden rapor almak ve varılacak sonuca göre bir karar vermek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25484, Karar No: 2015/7936, Tarih: 21.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/25484 E.  ,  2015/7936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadının Sadece Bekarlık Soyadını Kullanması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, sadece evlenmeden önceki soyadını kullanmak istediğini ileri sürerek, "...." olan soyadının sadece “....” olarak tashihini istemiştir.

Dava, davacı adına vekili avukat ... tarafından açılmış ve takip edilmiş, hüküm, aynı avukat tarafından temyiz edilmiştir. Ad ve soyad değişikliği, şahsa bağlı hakkın kullanımı niteliğinde olup, vekaletnamede vekile bu hususta açık yetki verilmiş olmasını gerektirir (HMK. m. 74) Dosyadaki vekaletname, genel dava vekaletnamesi olup, kişiye sıkı sıkıya bağlı hakların kullanımına ilişkin özel yetkiyi taşımamaktadır. Bu bakımdan, davacı vekilinden, özel yetki taşıyan vekaletnamesinin istenmesi, bu hususta vekaletnameyi ibraz etmesi için uygun süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez ise kararın davacı asıla tebliği ve bu ikinci halde onun yönünden temyiz müddetinin beklenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 21.04.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2007/14097, Karar No: 2007/17359, Tarih: 27.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/14097 E.  ,  2007/17359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu tarafından takip dosyası olan 2004/173 sayılı dosyaya 13.10.2004 tarihinde 13.000.000.000 TL nin ödeme tarihi dikkate alınarak kalan miktar üzerinden icra müdürlüğünce faiz yürütüleceğinin tabii bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10 YTL onama harcı yatırıldığından başka harç alınmasına yer olmadığına, 27.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4305, Karar No: 2020/5835, Tarih: 18.11.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/4305 E.  ,  2020/5835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, kendi reddedilen ve kadın lehine hükmedilen tazminatlar, yoksulluk nafakası ile velayetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında yapılan yargılama sonucunda ilk derece mahkemesince davalı erkeğin tamamen kusurlu olduğundan bahisle davanın kabulüne karar verildiğinin, kararın davacı kadın tarafından tazminatların ve iştirak nafakasının miktarı ve yoksulluk nafakasının reddi, davalı erkek tarafından ise tüm yönlerden istinaf edildiğinin, bölge adliye mahkemesince, davacı kadın tarafından kusur belirlemesi istinaf edilmediği halde, erkeğin kusurlarına ilaveten eşine şiddet uygulama kusurunun yüklendiğinin, davacı kadın tarafından kusur belirlemesi istinaf edilmediği için erkeğe bu eylemin kusur olarak yüklenemeyeceğinin, fakat bölge adliye mahkemesince kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre erkeğin yine de tamamen kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre; davacı kadının tüm, davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 267.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davalıya geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 18.11.2020 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/36247, Karar No: 2015/2980, Tarih: 04.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/36247 E.  ,  2015/2980 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı belediyenin farklı taşeronlar aracılığı ile yürüttüğü temizlik işlerinde 25.05.2006-12.05.2011 tarihleri arasında çalışmakta iken, son çalıştığı alt işveren .... Şti.'ne gittiğinde kendisiyle çalışılmak istenmediğinin, bu talimatın davalı ... Belediyesi tarafından kendilerine verildiği söylenerek işbaşı yaptırılmadığını, buna rağmen izin dönüşü 09.05.2011 tarihinde işyerine işbaşı yapmak üzere gittiğini, daha sonra ertesi gün tekrar işbaşı yapmak için başvurduğunu, ancak işe başlatılmadığını, iş sözleşmesinin feshedildiğini, yıllık izinlerinin bir kısmının kullandırılmadığını, davalı tarafın asıl işveren konumunda bulunduğunu iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücret alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...; belediyenin, ... ilçesi kentsel temizlik ve katı atık işlerinin tamamını ihale ettiğini, ihale konusu iş ile ilgili tüm yükümlülüklerin yüklenici firmalar tarafından yerine getirildiğini, davacının en son ...de "çavuş" olarak tabir edilen postabaşı konumunda çalışmakta iken görevi gereği temizlik elemanlarının sevk ve idaresi ile iş programı yapılmasına dair ciddi aksaklıkların varlığı ve dolayısı ile belediyeye karşı verilecek hizmetlerin gereği gibi yerine getirilmemesinde sorumlu olduğu ./..

- 2 -

halde performans düşüklüğü sebebiyle hakkında 10.05.2011 tarihli tutanak düzenlendiğini ve 11.05.2011 tarihli üst yazı ile ...'ye bildirildiğini, sonradan davacı hakkında vatandaş şikayetlerinin bulunduğunun da öğrenildiğini, 11.05.2011 tarihli vatandaş şikayeti üzerine iş sözleşmesinin yüklenici firma tarafından feshedildiğini, yüklenici firmadan edinilen bilgilere ve işlem dosyasında sunulan şikayet dilekçesinde, şikayetçinin belediyeye işe girebilmesi için 1.000,00 TL nakit aldığı, işe girişini sağladıktan sonra 1.000,00 TL daha ücret ödeneceği konusunda anlaştıklarının dile getirildiğini, yüklenici firmanın konu ile ilgili 11.05.2011 tarihli tutanak düzenlediğini, şikayetçinin imzasını aldığını, düzenlenen tutanak gereği iş sözleşmesinin feshedildiğinin ve hakkında suç duyurusunda bulunulacağının bildirildiğini, tüm bu gelişmelerin belediyenin bilgisi dışında geliştiğini, açıklanan sebeplerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının ne kadar ödenmeyen yıllık izin ücreti alacağı olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriğine göre, dava dilekçesi ekinde sunulan ve davacı tarafından ....'ne keşide edilen...Noterliğinin 10.05.2011 tarih ve 13112 yevmiye numaralı ihtarnamesinde davacı; 14 gün kullandığı yıllık izninin bitimi olan 09.05.2011 tarihinde işe başlamak için işyerine başvurduğunu beyan etmiş ve yine dava dilekçesinde aynı beyanı tekrarla, çalıştığı süre boyunca bazı yıllar yıllık izin kulanmadığını belirtmiştir. Buna rağmen mahkemece davacının hizmet süresi itibariyle ellialtı günlük yıllık ücretli izne hak kazandığı kabul edilerek, ellialtı gün üzerinden yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulmuştur. Davacının kullandığını beyan ettiği izin süreleri mahsup edilerek davacının yıllık izin ücreti alacağı hakkında bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/4307, Karar No: 2021/11389, Tarih: 30.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/4307 E.  ,  2021/11389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26/03/2013 tarihli, 2012/12-1515 esas ve 2013/102 karar sayılı kararında belirtildiği üzere, kesin nitelikteki hükümler ancak kesinlik sınırını aşar nitelikte yaptırım içermek şartıyla suç vasfına yönelik ya da suç niteliği doğru belirlenmesine rağmen yanılgılı bir uygulama ile kesinlik sınırları içinde kalan cezaların verildiği hükümlere karşı yapılan aleyhe başvuru üzerine temyiz denetimine konu olabileceği, somut olayda, Cumhuriyet savcısının temyiz istemi aleyhe olup, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin 3. fıkrasına göre; tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adli para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur düzenlemesi uyarınca tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında hapis cezası uygulanması gerekirken para cezasının uygulanması sureti ile yanılgılı uygulama sonucu cezanın kesinlik sınırı içinde kaldığı ve hükmün temyiz edilebilir bulunduğu anlaşılmakla

dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir

Ancak;

1-Sanığın adli sicil kaydına yer alan ve tekerrüre esas alınan Küre Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/53 Esas ve 2012/33 Karar sayılı ilamında tehdit, hakaret ve mala zarar verme suçlarından kurulan birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğu, mahkemenin mala zarar verme ve hakaret suçlarından kurulan hükümleri tekerrüre esas aldığı, bu suçlardan kurulan hükümlerin karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olması sebebiyle tekerrüre esas alınamayacağı, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren ve TCK'nın 106/1-1 cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan kurulan hükmün tekerrüre esas alınması gerektiği, bu suçun da hükümden önce yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığının( mala zarar verme suçunun da aynı Yasa uyarınca uzlaşma kapsamına alınmış olması nedeniyle CMK'nın 253/3 maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığının) anlaşılması karşısında, anılan hükme ilişkin, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre, tekerrür hükümlerinin ve seçenek yaptırımlardan hapis cezasının uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirimesi gerektiği gözetilmeyerek yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-İlk hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilip Dairemizce bozulmasından sonra, "cezayı aleyhe değiştirme " yasağı gözetilmeden, önceki hükümde verilen hapis cezasından fazla miktarda adli parasına hükmedilmesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilmesi,

3-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

4-Kabule göre de;

a-5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ancak hapis cezalarında uygulanabileceği gözetilmeden, tehdit suçundan hükmolunan adli para cezası hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

b-Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, TCK'nın 58/7. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri süresinin de belirlenmesi,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının ileri sürdüğü nedenler yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9012, Karar No: 2023/9175, Tarih: 04.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9012 E.  ,  2023/9175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/363 E., 2023/173 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında görülen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak verilen karar davacı Kurum ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı SGK Başkanlığı vekili dava dilekçesinde özetle; Kurum sigortalısı ...'ın geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle davalı aleyhine ... 13. İş Mahkemesinin 2011/427 E. sayılı dosyasında rücuan tazminat davası açıldığını, Mahkemece talebin hüküm altına alındığını, kararın Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiğini, davalının %70 oranında kusurlu olduğunu belirterek bakiye 103.991,25 TL'nin davalıdan 1479 sayılı Kanun'un 63 ve 70 inci maddelerine göre tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kazalı işçinin %100 kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemenin 10.11.2014 tarihli ve 2013/955 Esas, 2014/465 Karar sayılı kararıyla; "Açılan davanın kabulü ile 103.991.25 TL'nin 96.515.59 TL'sinin gelir onay tarihinden, 7.475.66 TL'sinin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine," karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 10.05.2016 günlü, 2015/5637 E. 2016/7876 K. sayılı ilamı ile "Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Kanun'un 92 nci maddesi uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının, gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Kanun'un 92 nci maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir." hususlarına işaret edilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 11.12.2017 tarihli 2016/297 Esas, 2017/281 Karar sayılı kararı ile "Açılan davanın kabulü ile toplam 105.187,35 TL Kurum alacağının; 96.515,59 TL ilk peşin sermaye değerinin 21.03.2006 onay tarihinden itibaren, 1.196,10 TL fiili ödemenin ödeme tarihinden itibaren, 7.475,66 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin tediye tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacıya verilmesine," karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.Mahkemece verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2.Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 17.10.2019 tarihli, 2019/3281 E. 2019/7567 K. sayılı ilamı ile "Mahkemece; dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Kanun'un 92 nci maddesi uyarınca yarıya indirilmesi nedeniyle gelirin başlangıç tarihi itibariyle 506 sayılı Kanun'un 92 nci madde uygulaması gözetilerek belirlenmiş (yukarıda anlatılan şekilde hesaplanmış) miktarını gösterir ilk peşin sermaye değeri ve fark fiili ödeme miktarı Kurumdan bir kez daha sorulmalı, davalının tazminle sorumlu olduğu miktar hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmeli ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir." gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleşen davaların kabulü ile 105.187,35 TL'nin;

A)96.515,59 TL ilk peşin sermaye değerinin 21.03.2006 onay tarihinden,

B)1.196,10 TL fiili ödemenin ödeme tarihinden itibaren,

C)7.475,66 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin tediye tarihinden, itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı SGK Başkanlığı ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı SGK vekili temyiz dilekçesinde; Yerel Mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda, artan ilk peşin sermaye değer oranı dikkate alınmadan önceki ilk peşin sermaye değerli gelir üzerinden düşük hesaplandığı belirtilerek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde; Mahkemece bozma ilamına uyulmadan karar verildiğini, dava konusu iş kazasının meydana gelmesinde müvekkilinin kusurunun olmadığını, sigortalının olayın meydana gelmesinde bağışlanamaz kusurunun bulunduğunu, bağlanan gelirler yönünden Kurumun rücuan tazmin etme koşullarının oluşmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin 7, 8, 9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrası ile 506 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme