muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7204, Karar No: 2014/13617, Tarih: 17.06.2014

Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

İmzalı ücret bordrolarından, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından daha fazla çalışıldığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının bordroda görünenden daha fazla olduğu yönünde bir ihtirazi kaydının bulunması halinde, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıt taşımaması durumunda dahi, işçinin bordroda yazılı olanın dışında ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının yapıldığını yazılı delille kanıtlaması imkân dahilindedir.

Dairemizce son yıllarda, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde, hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği kabul edilmektedir. Ancak, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden yapılan takdiri indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği Dairemizce kabul edilmektedir.

Somut olayda, 2009 öncesi ulusal bayram genel tatillerinin 13,5 gün olduğu, 2009 yılında 1 Mayıs günün tatil olmasıyla 14,5 gün olabileceği dikkate alınmaksızın 2005, 2006, 2007 yıllarında ulusal bayram genel tatil gününü 15 gün kabul ederek hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

4- Davacı tanıkları iki haftada bir gün izin verildiğini dolayısıyla yılda sadece 26 hafta tatilinde çalışıldığı anlaşıldığı halde Mahkemece tüm hafta tatillerinde çalışıldığının kabulü de hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5517, Karar No: 2011/22717, Tarih: 16.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/5517 E.  ,  2011/22717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sakarya İcra Mahkemesinin 4.11.2010 tarih, 2008/646 Esas, 2010/839 Karar sayılı alacak ilamına dayalı olarak, ilamda borçlu olarak gösterilen A.Ö. T.San.Ltd.Şti hakkında ilamlı takip yapılmaktadır.

Şikayetçi vekili, gerçekte nevilerinin A.Ş.olduğu halde, ilamda ve takipte Ltd.Şti.olarak gösterildiklerini, böyle bir şirketin bulunmadığını, bu nedenle takibin ve icra emrinin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurmuştur.

Şikayet dilekçesi içeriğinden ve alacaklı beyanından borçlu şirketin nevinin "A.Ş."  iken maddi hata sonucu, ilamda ltd.şirket olarak yazıldığı anlaşılmakla, böyle bir maddi hata her zaman düzeltilebileceğinden, ilamda yazılı hakkın istenilmesine engel teşkil etmez. Hukuk Genel Kurulu'nun 98.10.1997 tarih ve 1997/12-517 E, 1997/776 K.sayılı ilamında da belirtildiği üzere (....ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür. Diğer bir anlatımla hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. Dar yetkili icra mahkemesi hakimi, ilamın infaz edilecek kısmını yorum yolu ile belirleme yetkisine sahip değildir. Gerçekte iki ayrı şirket olduğu da iddia ve ispat edilemediğine göre, borçlu şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken, ilama bağlanan hakkın tahsilini engeller şekilde ödeme emrinin (icra emri) iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7440, Karar No: 2016/25377, Tarih: 15.12.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/7440 E.  ,  2016/25377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından, borçlu aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takibin kesinleştiği ve borçlunun oto sanayi sitesindeki iş yerindeki klima hava cihazı, kompresör ve liftin 31.07.2015 tarihinde haczedildiği, borçlunun 06.08.2015 tarihinde icra mahkemesine başvurusunda; hacze konu eşyaların geçimi için zorunlu olması nedeniyle haczedilemeyeceğini ileri sürerek hacizlerin kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece; şikayetin kabulü ile belirlenen eşyalar üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK’nun 82. maddesinin 1. fıkrasının 4. bendi gereğince; borçlunun sanat ve mesleği için lüzumlu olan alet, edevat ve kitapları haczedilemez. Ancak, bunun için borçlunun haciz sırasında bir meslek veya sanatla uğraşıyor olması ve kendisi ile ailesinin geçimini anılan meslek ve sanatla sağlaması gerekir.

Yukarıda yer verilen madde gereğince haczedilemeyecek malların kapsamını tayin edebilmek için sanat sözcüğü ile eş anlamda kullanılmış olan meslek kavramını, teşebbüsten ayıracak kıstasların açıklanması gerekir. Çünkü, borçlu bir meslek sahibi sayıldığı takdirde, bu mesleği ile ilgili alet, edevat ve kitapları haczedilemeyecek, aksine, bir teşebbüs sahibi sayıldığı zaman ise, bu teşebbüsün malları sermaye ağırlıklı olup haczedilebilecektir. Şikayet konusu incelenirken borçlunun yaptığı işte, sermaye ile emeğin karşılıklı oranları tespite çalışılır ve emeğin değerinin, sermayenin değerinden daha fazla olduğu görülürse “bir mesleğin” varlığına, aksi takdirde “bir teşebbüsün söz konusu olduğuna” hükmedilir (Hukuk Genel Kurulu’nun 02.12.1972 tarih 1972/572-974 sayılı kararı).

Bu durumda bir malın haczedilebilirliği yönünden “meslek” ve “teşebbüs” kavramlarının birbirinden ayırt edilmesi gerekir. Borçlunun icra ettiği işte, kişisel emek ve faaliyeti ön planda ise, bu bir meslektir. Borçlunun uğraşında yardımcı iş gücü ve sermaye unsurları ağırlıkta ise, teşebbüs söz konusudur.

Somut olayda; bir ticari işletme dolayısıyla teşebbüs olan sanayi sitesindeki oto tamirhanesinde haczedilen eşyalar, sermaye ağırlıklı olduklarından, borçlunun tamircilik mesleğini yürütmesi için zorunlu alet ve edevattan kabul edilemez. Bu durumda borçlunun ekonomik faaliyeti, bedeni çalışmasından ziyade, sermayesine dayandığından, mahcuz malların haczedilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmamaktadır.

O halde mahkemece, haczedilen eşyalara ilişkin şikayetin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece, haczedilen eşyalara ilişkin şikayetin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Kaldı ki, her ne kadar İİK'nun 18/3. maddesi gereğince aksine hüküm bulunmayan hallerde duruşma yapılmasına gerek olup olmadığı icra mahkemesinin takdirine bırakılmış ise de, anılan takdir yetkisi mutlak bir seçimlik hak olmayıp halin icabına göre işin duruşmalı olarak incelenmesi gerektiği durumlarda mahkeme takdir yetkisini duruşma yapmaktan yana kullanmalıdır. Mahkemece, şikayetin niteliği itibariyle duruşma açılıp taraf teşkili sağlanarak karar verilmesi gerekirken evrak üzerinden inceleme yapılması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15336, Karar No: 2015/11999, Tarih: 25.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/15336 E.  ,  2015/11999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İmar kirliliğine neden olmak, 2863 sayılı Yasaya muhalefet, mühür bozmak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-2863 sayılı Yasaya muhalefet suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmayan katılan ...'nin , Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisinin olmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’un 317. maddeleri uyarınca müşteki kurum vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Diğer suçlar yönünden verilen beraat kararlarının temyiz incelemesinde

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A- Sanığa yükletilen mühür bozma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından katılan ...'nin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B- İmar kirliliğine neden olma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

TCK'nın 184/14. maddesi uyarınca imar kirliliğine neden olma suçunun oluşabilmesi için taşınmazın belediye sınrları içinde veya özel imar rejimine tabi olması gerektiği gözetilerek ...'nin 08.03.2012 tarihli yazısında, suça konu binanın bulunduğu yerin özel imar rejimine tabi yerlerden olduğunun anlaşılması karşısında "suça konu yerin mücavir alanda kaldığı" gerekçesiyle mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenlerinin kabulüyle tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1348, Karar No: 2014/4512, Tarih: 27.02.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/1348 E.  ,  2014/4512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYKOZ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/04/2013

NUMARASI : 2005/297-2013/274

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 3 parsel sayılı taşınmazda paydaş olan kişilerin gaip olmaları nedeniyle davacı İstanbul Defterdarı'nın K.. K.. olarak atandığı, davalının da taşınmazda kayden paydaş olmasına rağmen taşınmaza bina inşa edip payından fazla yer kullandığı, adına tahakkuk ettirilen 01.01.1996-30.06.2005 tarihleri arasındaki toplam 17.112,00-TL ecrimisili ödemediğini ileri sürülerek, ecrimisil isteği ile eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince, davaya konu edilen 3 parsel sayılı taşınmazda kendisine K.. K.. tayin edilen kişiler ile davalı paydaştır. Ancak davalı taşınmazın bir bölümünü kullanmaktadır. Bu durumda davacının intifadan men edildiği söylenemez. Payından fazla yer kullandığı iddisı ile açılan davanın dinlenme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de; dava 17.112,00-TL değer gösterilmek suretiyle açıldığına, mahkemece 7.732,14-TL ecrimisile hükmedildiğine göre ecrimisil isteğinin reddedilen bölümü yönünden kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi ve yargılama masrafının tamamının davalıdan alınması da isabetsizdir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de; dava 17.112,00-TL değer gösterilmek suretiyle açıldığına, mahkemece 7.732,14-TL ecrimisile hükmedildiğine göre ecrimisil isteğinin reddedilen bölümü yönünden kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi ve yargılama masrafının tamamının davalıdan alınması da isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1583, Karar No: 2021/123, Tarih: 14.01.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/1583 E.  ,  2021/123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi Kötüye Kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanıkların olay tarihi itibariyle Ege Üniversitesinde görevli oldukları, Ege Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Meslek Yüksek Okulunun öğrenci kontenjanının 50 olmasına rağmen fazladan 18 öğrenci almak sureti ile kayıt yaptıran öğrencilerin bir kısmının kayıt işlemlerinin yok sayıldığı, bunların yerine kayıt hakkı bulunmayan öğrencilerin kaydının yapıldığı anlaşılmış olup, mahkeme gerekçesinde aksaklığın sebebinin dosyada tanık sıfatıyla dinlenen ... ...'tan kaynaklandığı ve sanıkların ... ...'un eylemiyle ilgili sorumluluklarının bulunmadığı belirtilmiş ise de, ... ...'un kayıt işlemlerinde görevlendirildiğine dair herhangi bir yazının bulunmadığı zaten 01/10/2013 tarihinde ifadesi alınan daire başkan vekili ...'in de ifadesinde daire içinde yazılı bir görevlendirme olmadığını belirttiği anlaşılmış olup; kayıt işlemleri sırasında görevli bulunmayan bir kişiden yardım alınması eyleminin kayıt işlemleriyle görevli bulunan sanıkların hukuki sorumluluğunu doğuracağının ve mahkeme tarafından kişi mağduriyeti, kamu zararı ve haksız menfaat unsurlarına değinilmeden Danıştay kararı sonrası kaydı silinen öğrenciler açısından mağduriyetin gerçekleştiğinin gözetilmediği, sanıkların görevli bulundukları işin gereği gibi yapılmasını takip etmeme şeklinde kabul edilen eylemlerinin ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde sanıklar hakkında beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5644, Karar No: 2015/8590, Tarih: 08.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/5644 E.  ,  2015/8590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A) Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın benzer suçtan tekerrüre esas sabıkası bulunması ve katılanın pantolonundan çalınan 500 TL, 60 Euro, 3 adet kredi kartı, sürücü belgesi, nüfus cüzdanı ile sırasıyla 1000 TL, 9750 TL ve 995 TL bedelli 3 adet çek yaprağının ekonomik önemi ve değerine göre, TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ile 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gereğince; sanık hakkındaki temel hapis cezasının alt sınırdan makul oranda uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014-140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

B) Sanık ... hakkındaki beraat hükmünün incelenmesinde:

Katılanın olay gecesi camını yarı açık halde bıraktığı otomobilinde uyuduğu esnada, otomobil içerisine asılı haldeki pantolonda bulunan çek yaprakları, kredi kartları ve parasının çalındığı ve aynı gece devriye gezen polislerin durumundan şüphelenerek durdurdukları sanık ...'ın sevk ve idaresindeki otomobilden inen sanık ...'da katılana ait çek yapraklarının ele geçirildiği olayda, sanık...ile aynı otomobilde yolcu olarak bulunan ve hakkındaki beraat hükmü temyiz edilmeyen diğer sanık ...'nin ifadelerinde, olay gecesi otomobille gezmekte iken yolda ...'ı görüp eve bırakmak üzere aldıklarını, yolda polisin durdurması üzerine çek yapraklarının ...'da ele geçirildiğini ve bu çeklerden haberlerinin olmadıklarını söylemiş iseler de; olay tutanağına göre sanık ...'ın durdurulan otomobilden inerken elindeki katlanmış kağıdı atmak isterken diğer sanık ....ın bu kağıdı eline aldığı esnada görevliler tarafından görülerek kağıtların ele geçirildiği ve bunların katılana ait çek yaprakları olduğunun tespit edildiği, sanık ...'ın kovuşturma aşamasında yapılan sorgusunda olay tutanağını kabul etmediği anlaşıldığından, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından; tutanak düzenleyici kolluk görevlilerinin tanık olarak ifadelerinin alınması ve sanıktan diyeceklerinin sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve vasisi ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin istem gibi BOZULMASINA, 08/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.