muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5761, Karar No: 2020/10488, Tarih: 05.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/5761 E.  ,  2020/10488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin talep etmesine rağmen yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, iş akdini haklı nedenle feshettiğini beyan ederek kıdem tazminatı, yıllık izin ve fazla mesai ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Savunmasının Özeti:

Davalı vekili; davacının iddialarının doğru olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Yargıtay (kapatılan) 22.Hukuk Dairesi'ni 2015/16985 esas 2017/19826 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur

Mahkemece bozmaya uyularak devam edilen yargılama neticesinde davacının kıdem tazminatı ve fazla mesai ücret alacağı isteminin reddine ,yıllık izin ücreti dava açıldıktan sonra ödendiğinden bu talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar Yargıtay (kapatılan) 22.Hukuk Dairesi'nin 2018/15427 esas 2018/26042 karar sayılı ilamı ile "....Somut olayda, dosya arasında bulunduğu belirtilen imzalı ücret bordroları dosya içerisinde bulunmamaktadır. Ayrıca davacının gönderilen banka kayıtlarında 18.02.2014 ile 04.07.2014 tarihleri arasında eksiklik bulunmaktadır. Mahkemece yapılacak iş davacıya ait imzalı ücret bordroları dosya arasına getirilerek, aynı zamanda banka kayıtlarında belirtilen tarihler arasında eksikliğin nedeni de araştırılarak, tüm dosya kapsamı dikkate alınarak, işverence sunulan giriş-çıkış kayıtlarının da değerlendirilmesi sureti ile davacının tanıklık yaptığı 25.09.2013 tarihinden sonra varsa fazla mesai alacağı olup olmadığının belirlenmesinden ibarettir." gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece son bozma ilamına da uyularak devam edilen yargılama neticesinde, davacı tarafın iş akdinin feshi tarihinden sonra davacı tanığı olarak dinlendiği dava dosyasındaki beyanlarının (davalar açıldıktan sonra mesai ücretleri ödendiği yönündeki beyanı karşısında) davacıyı bağladığı kanaatine varılarak davacının en son ifade tarihi olan 18.03.2015 tarihinde vermiş olduğu ifade doğrultusunda fazla çalışma ücret alacak talep hakkının olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz

Karar süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Temyiz

Karar süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda mahkemece yukarıda anılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ne var ki davacının işten ayrılış tarihinin 15.09.2014 olduğu, işten ayrıldıktan sonra 18.03.2015 tarihindeki tanık olarak beyanında, ,davalar açıldıktan sonra fazla mesailerin ödendiğini,önceki beyanlarının doğru olduğunu ,ancak belirttiği gibi davalar açıldıktan sonra fazla mesailerin ödendiğini beyan ettiği anlaşılmakla, davacının fazla mesailerinin dava açıldıktan sonra ödendiğini beyan etmesi karşısında, mahkemece Yargıtay (kapatılan) 22.Hukuk Dairesi'nin 2018/15427 esas 2018/26042 karar sayılı bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Taraflar arasında vekalet ücreti hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacının yıllık izin ücreti alacağı davanın açılmasından sonra ödenmiş olup, mahkemece verilen ilk kararda davacı lehine bu konuda vekalet ücreti takdir edilmesine rağmen, kararın davacı tarafından temyizi üzerine bozulmasından sonra davacı lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi usuli kazanılmış hakka aykırı olup hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17777, Karar No: 2013/23750, Tarih: 27.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/17777 E.  ,  2013/23750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün BOZULMASINA ilişkin olarak daireden verilen 05.12.2012 gün ve 2012/6133-2012/8870 E.K. sayılı ilamın karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı ...,... ...,... ve... Küçük tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine, usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle, yerinde olmayan karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesi gereğince REDDİNE, aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 219,00 TL para cezasının karar düzeltme isteğinde bulunan davacı ...,... ...,... ve... ...ten alınmasına, red harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 27.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2961, Karar No: 2021/18847, Tarih: 10.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/2961 E.  ,  2021/18847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuklara atılı suçun Yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/2. maddelerine göre, suça sürüklenen çocuk ...’ın eyleminin tabi bulunduğu 5 yıl 4 aylık, suça sürüklenen çocuk ...’ın eyleminin tabi bulunduğu 4 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’ın müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 10/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30037, Karar No: 2014/4345, Tarih: 04.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2012/30037 E.  ,  2014/4345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/37322

MAHKEMESİ : Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2010

NUMARASI : 2010/148 (E) ve 2010/282 (K)

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan vekili ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyizinin sanıklar H.. İ.. ile D.. K.. hakkında verilen beraat hükmüne yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde Bulgaristan'dan Türkiye'ye giriş yapmak üzere Kapıkule Gümrük Sahasına gelen sürücülüğünü sanık Beşir'in yaptığı ,, / ,, plakalı tırın aranması neticesinde tırda bulunan eşya ile tır karnesi muhteviyatı ve eklerinde beyan edilen eşyanın farklı olduğu ve beyan harici olarak 719 kolide 3.306 kg. meyvenin ele geçtiği somut olayda, mahkumiyetine karar verilen sanık Beşir’in sunduğu XQ63075746 seri nolu tır karnesinin sanık Diyap'ın operasyon sorumlusu olduğu taşıyıcı firma olan K, Taşımacılık İth. İhr. San. Tic. Ltd Şti adına imzalandığı ve tır karnesi ekinde yer olan “CMR” belgesinin suça konu tır aracının taşıyıcısı olarak V,i T,ismli kişi tarafından imzalandığı anlaşılmakla; öncelikle tır karnesi ve eklerinin orjinalinin getirtilmesi, akabinde tır karnesini K, Taşımacılık İth. İhr. San. Tic. Ltd Şti. adına imzalayan kişinin tespit edilmesi, ayrıca CMR belgesinde ismi ve imzası bulunan Veysi Turgut isimli kişinin duruşmaya çağrılıp sanıklarla olan ilişkisi tespit edildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 04.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10987, Karar No: 2013/20468, Tarih: 26.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/10987 E.  ,  2013/20468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 8,15 TL bozuk parayı çalmak isterken yakalanan suça süreklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4159, Karar No: 2017/9007, Tarih: 07.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/4159 E.  ,  2017/9007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi vekili, 20/12/2012 havale tarihli dava dilekçesi ile; davalı gerçek kişiler adına kayıtlı olan... ili,... ilçesi, ...köyü ... ada ... parsel sayılı 5480 m2 taşınmazın 3116 sayılı Kanuna göre yapılan orman kadastrosunda orman sınırları içinde olduğu halde, 2012 yılında ... numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan orman kadastro çalışması sonucunda özel orman sayılarak orman sınırı dışında bırakıldığını ancak, eylemli devlet ormanı niteliğinde olduğunu belirterek, taşınmazın orman sınırı içine alınmasına, davalılar adına olan tapu kaydının iptali ve el atmanın önlenmesine, 3. kişiler lehine olan şerhlerin silinmesine karar verilmesi istemiyle dava açmış, mahkemece, Orman Yönetimince açılan tapu iptali tescil davasının tefrikine, orman kadastrosuna itiraz davasının kabulüne, ... numaralı Komisyonun orman sınırı dışına çıkarma işleminin iptaline, taşınmazın orman sınırı içine alınmasına karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 1949 yılında keşinleşen orman kadastrosu, 1951 yılında 5653 sayılı Kanuna göre makiye ayırma işlemi, 21/11/2012 tarihinde 30 gün süre ile ilan edilip eldeki dava nedeniyle kesinleşmeyen, evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ve sınırlaması yapılmış ormanlarda aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması, 1971 yılında kesinleşen arazi kadastrosu vardır.

Dava, orman kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmaya göre, çekişmeli taşınmazın 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 1949 yılında kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı, yörede 1950 yılında 5653 sayılı Kanun hükümlerine göre makiye ayırma çalışması; 1971 yılında 4753 sayılı Kanuna göre oluşturulan tapu kaydı nedeniyle kadastro tespiti yapılmış, 2012 yılında özel orman sayılarak orman sınırı dışında bırakılmış ise de; yüksek eğimli, üzeri meşe kaplı, eylemli devlet ormanı niteliğinde olduğu, özel orman şartlarını taşımadığı, sınırındaki Devlet Ormanı ile ayırıcı bir unsurunun bulunmadığı, 02.09.1986 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 24/e; 15.07.2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 28/e; 20.11.2012 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan ve sınırlamanın yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 17/d maddelerinde “Tapu ile sahipli arazi içerisinde bulunan ve 4785 sayılı Kanunun yürürlük tarihinden sonra tabii olarak veya ekim - dikim yoluyla yetiştirilmiş ormanların, üç hektardan büyük bulunmak kaydıyla, özel orman olarak sınırlandırılacağı” hükümlerinin somut olayda uygulama yerinin olmadığı, kaldı ki; yörede maki sahalarının tespitine dair talimatnamenin 5 ve 6. maddeleri gereğince orman muhafaza karakteri taşıyan taşınmazların orman rejimi dışına çıkartılmaması gerektiği açıklanarak, daha önce yapılan işlemin kanun ve yönetmeliğe aykırı olması nedeniyle makiye ayırma işleminin iptal edildiği, 5653 sayılı Kanunda ve 17/08/1950 tarihli yönetmelikte maki komisyonlarının kesinleşmiş orman sınırı içinde maki tespit işlemi yapacağı konusunda hiçbir hüküm bulunmadığı gibi, ormanların ve orman muhafaza karakteri taşıyan makiliklerin hiç bir zaman makiye ayrılamayacağı, ayrılmış olsa bile yasaya aykırı olarak yapılan işlemin yok hükmünde olacağı, HGK'nın, YKD'nin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararında kabul edildiği gibi; orman içinde kalan ya da orman sınırı dışına çıkartılan alanlarda tapu kayıtlarına değer verileceğine ilişkin 3...2 sayılı Kadastro Kanununun 45. maddesi Anayasa Mahkemesinin 01/06/1988 gün 31/13 ve 14/03/1989 gün 35/13 ve 13/06/1989 gün 7/25 sayılı kararları ile iptal edildiğinden, davalı tarafın dayanacağı yasal bir yolun bulunmadığı, tüm açıklanan nedenlerle geçerli bir makiye ayırma işlemi bulunmayan ve makiye ayırma işlemi iptal edilen taşınmazın 1949 yılında yapılan orman sınırları içinde kalmaya devam ettiği gözetilerek 2012 yılında yapılan özel orman kadastrosunun iptaline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır, ancak; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3...2 sayılı Kanuna eklenen 36/A

.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3...2 sayılı Kanuna eklenen 36/A. maddesinde "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” ve aynı kanunun 17. maddesi ile 3...2 sayılı Kanuna eklenen geçici 11. maddesine göre; "bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” hükmü gereğince davalı taraf aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmiş olması ve yargılama sırasında ölen davalı ... mirasçıları davaya dahil edildiği halde; karar başlığında ... mirasçıları olarak yazılmış olmaları doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. Bu sebeple, hükmün 1. bent 5.ve 6. paragrafının hükümden çıkarılarak, yerine “6099 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” sözleri yazılmak suretiyle; karar başlığının da “davalı ... mirasçıları İbrahim ve ...” yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 07/11/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4867, Karar No: 2015/17376, Tarih: 15.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4867 E.  ,  2015/17376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2014

NUMARASI : 2013/1072-2014/517

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliginde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere, dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı, aynı il müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26568, Karar No: 2013/33685, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2013/26568 E.  ,  2013/33685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu tarafından usulsüz tebligat sebebiyle ihalenin feshi talep edilmiş;  mahkemece,  satış ilanının usulüne uygun olarak tebliğ edildiği gerekçesi ile istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre; tebligat muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 Sayılı Yasa'nın 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Aynı Kanun'un tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina başlıklı 21. maddesine, 6099 Sayılı Yasa'nın 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasında; "Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır" hükmü yer almaktadır.

Söz konusu 7201 Sayılı Yasa'nın 10. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin kanun gerekçesinde, kişilere getirilen adres kayıt sistemi zorunluluğu ile birlikte işleyişin kolaylaştığı dile getirilmiş, ancak yapılan yeni düzenlemeyle, öncelikle yine bilinen en son adrese tebligat yapılacağı, tebligatın yapılmasını isteyenin veya tebligatı çıkartan makamın bildirdiği adresin, tebligata elverişli olmadığının anlaşılması ya da bu adrese tebligat yapılamaması halinde, muhatabın 5490 Sayılı Kanun'a göre adres kayıt sistemindeki adresinin bilinen en son adresi olarak kabul edileceği ve tebligatın buraya yapılacağı açıklanmış, değişiklik ile birlikte adres kayıt sistemi dışında başkaca adres araştırması yapılmasının gerekmeyeceği vurgulanmıştır.