muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18258, Karar No: 2023/10519, Tarih: 10.10.2023

Davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen raporda olay nedeniyle davacı ...’in olay tarihinde yürürlükte bulunan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre % 13 oranında kalıcı maluliyetinin oluştuğu, davacının iyileşme süresinin kaza tarihinden itibaren 4 aya kadar uzayabileceğinin belirtildiği, davalı sürücü ...'in kaza nedeniyle % 100 oranında kusuru olduğu, hesaplamada PMF Yaşam Tablosunun esas alındığı gerekçesiyle, kazada yaralanan davacıların yaralanma derecelerine göre, yaralanmayan davacılar için ise ağır derecede yaralanan ...’in yaralanma derecesi ve yakınlıkları gözetilerek manevi tazminata hak kazandıkları gerekçesiyle, davacı ...'in maddi ve manevi tazminat talebinin kabulü ile, 145.332,97 TL kalıcı iş görmezlik tazminatının dava tarihi olan 20.10.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ....'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...’e ödenmesine, 100,00 TL belgelendirilemeyen sağlık giderinin dava tarihi olan 20.10.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...’ten alınarak davacı ...’e ödenmesine, takdiren 20.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihi olan 20.10.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...’ten alınarak davacı ...’e ödenmesine, davacı ...’in manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile takdiren 8.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihi olan 20.10.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...’ten alınarak davacı ...’e ödenmesine, davacı ...’in fazlaya ilişkin manevi tazminat isteminin reddine, davacı ...’in manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile takdiren 4.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihi olan 20.10.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...’ten alınarak davacı ...’e ödenmesine, davacı ...’in fazlaya ilişkin manevi tazminat isteminin reddine, davacı ...’nün manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile takdiren 3.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihi olan 20.10.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...’ten alınarak davacı ...’ye ödenmesine, davacı Arza Demir Özdü’nün fazlaya ilişkin manevi tazminat isteminin reddine, davacı ...’in manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile takdiren 3.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihi olan 20.10.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...’ten alınarak davacı ...’e ödenmesine, davacı ...’in fazlaya ilişkin manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı .... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı .... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı .... vekili istinaf dilekçesinde; mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, meydana gelen zarardan dolayı öncelikle zorunlu taşımacılık sigortacısının sorumlu olduğu yönündeki itirazlarının değerlendirilmediğini, husumet itirazlarının olduğunu, davacı ile davalı sürücü arasında uzlaşma gerçekleştiğini, bu nedenle müvekkili sigorta şirketinin davacıya yönelik herhangi bir sorumluluğu kalmadığını, ceza yargılamasında uzlaşma nedeniyle düşme kararı verildiğini belirterek kararın kaldırılması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı ... şirketine zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalı olan... plakalı minibüs ile yapılan taşımanın Diyarbakır-Çermik arası olduğu, şehirlerarası taşıma mahiyetinde olmadığı, Diyarbakır-Çermik arasının 88,4 km olduğu, davacıların uğradıkları zarar bakımından 21 UA 883 plakalı aracın karayolu zorunlu taşımacılık mali sigortasına gidemeyecekleri, ZMMS şirketi olan davalıya husumet yöneltilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, her ne kadar davalılardan Allianz Sigorta A.Ş. vekili tarafından davalı şirketin sorumluluğunun kalmadığı ileri sürülmüş ise de, temin edilip dosyaya kazandırılan uzlaşma tutanağı gereği davacılara herhangi bir tazminat ödenmemiş olup, varılan uzlaşma çerçevesinde edime ilişkin herhangi bir uzlaşma bulunmadığı gerekçesiyle davalı .... vekilinin istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı .... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı .... vekili temyiz dilekçesinde; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, meydana gelen zarardan dolayı öncelikle zorunlu taşımacılık sigortacısının sorumlu olduğunu, husumet itirazlarının olduğunu, davacı ile davalı sürücü arasında uzlaşma gerçekleştiğini, bu nedenle müvekkili sigorta şirketinin davacıya yönelik herhangi bir sorumluluğu kalmadığını, ceza yargılamasında uzlaşma nedeniyle düşme kararı verildiğini belirterek kararın bozulması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacılardan ..., ... ve ...'in yolcu olarak bulunduğu araç ile davalı ...'in sürücüsü olduğu, davalı şirketin zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortacısı olduğu aracın 29.07.2014 tarihinde karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucu, davacılar ..., ... ve ...'in yaralanması, davacı ...'in sürekli maluliyetinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacılardan ..., ... ve ...'in yolcu olarak bulunduğu araç ile davalı ...'in sürücüsü olduğu, davalı şirketin zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortacısı olduğu aracın 29.07.2014 tarihinde karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucu, davacılar ..., ... ve ...'in yaralanması, davacı ...'in sürekli maluliyetinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 51, 54 ve 56 ncı maddeleri, 2918 sayılı Kanun'un 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile uzlaşma eyleminin cezai kovuşturmaya yönelik olmasına, davalı zorunlu trafik sigortacısının seyahat yapılan mesafe dikkate alındığında sorumlu olmasına ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı .... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı .... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz edilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ....'ye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/26734, Karar No: 2022/7777, Tarih: 19.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/26734 E.  ,  2022/7777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I – Sanık ... hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II – Sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde,

1. Hırsızlık eyleminin gerçekleştiği, katılanların ikametinin bulunduğu sitede oturan ve sanıkları olay günü site içerisinde dolaşırken gördüğünü beyan eden tanığın, sanıkları kesin ve net olarak teşhis edemediğinin, bununla birlikte tanığın kendi ikameti camından sanıkları site içinde görmesi dışında hırsızlık eylemine ilişkin doğrudan görgüye dayalı bir bilgisinin bulunmadığının, olay mahallinde herhangi bir delil elde edilemediği gibi suç eşyalarının da ele geçirilememiş olduğunun, sanıkların çelişkili beyanları bulunsa da tüm aşamalarda atılı suçu işlemediklerini beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında; sanıkların savunmalarının aksine, mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden ve atılı suçu işlediklerine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan eksik araştırma ve değerlendirme ile yazılı şekilde sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Kabule göre de;

Hüküm tarihinde Sincan Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...’e ve Bakırköy Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...’na, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemedikleri sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 15.12.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüklerine karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3197, Karar No: 2019/11776, Tarih: 25.06.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/3197 E.  ,  2019/11776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret ve tehdit suçlarından şüpheli ... hakkında yürütülen soruşturma evresi sonucunda Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/04/2018 tarihli ve 2016/70112 soruşturma, 2018/21999 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Antalya 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 17/07/2018 tarihli ve 2018/3357 Değişik İş sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 01/04/2019 gün ve 94660652-105-07-2476-2019-Kyb sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/04/2019 gün ve 2019/36816 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, müşteki ...'nın vekâletle ev kiraladığı şahsın oğlu olan şüpheli ...'ın kendisine "evimize neden tebligat gönderdin, beni buradan çıkaramazsın, benim sana borcum yok, ananı avradının sinkaf ederim, seni gebertirim, ölümün benim elimden olur" diyerek hakaret ve tehditte bulunduğunu belirterek şüpheliden şikâyetçi olması üzerine, 02/12/2016 tarihinde Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253/4 maddesindeki ''Soruşturma konusu suçun uzlaşmaya tâbi olması ve kamu davası açılması için yeterli şüphenin bulunması hâlinde, dosya uzlaştırma bürosuna gönderilir....'' şeklindeki hükmü gereğince dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği, uzlaştırmacı tarafından düzenlenen 13/02/2018 tarihli raporda taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığının bildirildiği, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamamasına rağmen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253/19. maddesindeki ''Uzlaşma sonucunda şüphelinin edimini def’aten yerine getirmesi halinde, hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir...'' şeklindeki düzenleme aykırı olacak şekilde, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Hakaret ve tehdit suçlarından şüpheli ... hakkında yürütülen soruşturma evresi sonucunda Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/04/2018 tarihli ve 2016/70112 soruşturma, 2018/21999 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Antalya 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 17/07/2018 tarihli ve 2018/3357 Değişik İş sayılı kararının, uzlaştırmacı tarafından düzenlenen 13/02/2018 tarihli raporda taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığının bildirildiği, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamamasına rağmen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253/19. maddesindeki ''Uzlaşma sonucunda şüphelinin edimini def’aten yerine getirmesi halinde, hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir...'' şeklindeki düzenleme aykırı olacak şekilde, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle kanun yararına bozmaya konu edildiği anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Hakaret ve tehdit suçlarından şüpheli ... hakkında yürütülen soruşturma evresi sonucunda Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/04/2018 tarihli ve 2016/70112 soruşturma, 2018/21999 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda ve bu karara yönelik yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Antalya 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 17/07/2018 tarihli ve 2018/3357 Değişik İş sayılı kararında isabet bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Hakaret ve tehdit suçlarından şüpheli ... hakkında yürütülen soruşturma evresi sonucunda Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/04/2018 tarihli ve 2016/70112 soruşturma, 2018/21999 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda ve bu karara yönelik yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Antalya 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 17/07/2018 tarihli ve 2018/3357 Değişik İş sayılı kararında isabet bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Ceza Genel Kurulu'nun 29/05/2018 tarihli ve 2017/15-496 esas, 2018/246 sayılı kararında belirtildiği üzere; uzlaştırma kurumu, uyuşmazlığın yargı dışı yolla ve fakat adli makamlar denetiminde çözümlenmesini amaçlayan bir alternatif uyuşmazlık çözüm yöntemidir. Uzlaştırma; bu kapsama giren suçlarda, fail ve mağdurun suçtan doğan zararın giderilmesi konusunda anlaşmalarına bağlı olarak, devletin de ceza soruşturması veya kovuşturmasından vazgeçmesi ve suçun işlenmesiyle bozulan toplumsal düzenin barış yoluyla yeniden tesisini sağlayıcı nitelikte bir hukuksal kurumdur. 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 73. maddesinin sekizinci fıkrasında, "Suçtan zarar göreni gerçek kişi veya özel hukuk tüzel kişisi olup, soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı bulunan suçlarda, failin suçu kabullenmesi ve doğmuş olan zararın tümünü veya büyük bir kısmını ödemesi veya gidermesi koşuluyla mağdur ile fail özgür iradeleri ile uzlaştıklarında ve bu husus Cumhuriyet savcısı veya hâkim tarafından saptandığında kamu davası açılmaz veya davanın düşürülmesine karar verilir" hükmü ile uzlaşma kurumuna, aynı tarihte yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 253, 254 ve 255. maddelerinde ise, uzlaşmanın şartları, yöntemi, sonuçları, kovuşturma aşamasında uzlaşma ile birden fazla failin bulunması hâlinde uzlaşmanın nasıl gerçekleşeceğine ilişkin hükümlere yer verilmiştir. 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun'un ikinci maddesiyle, 5237 sayılı TCK'nın 73. maddesinin başlığında yer alan “uzlaşma” ibaresi metinden çıkarılmış, 45. maddesiyle de aynı maddenin sekizinci fıkrası yürürlükten kaldırılmış, yine 24 ve 25. maddeleri ile CMK'nın 253 ve 254. maddeleri değiştirilmiştir. CMK'nın 5560 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değiştirilen 253. maddesinin üçüncü fıkrası; "(3) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olsa bile, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda, uzlaştırma yoluna gidilemez." biçimdeyken 09/07/2009 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5918 sayılı Kanun'un sekizinci maddesiyle anılan fıkraya "Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz" cümlesi eklenmiştir. 02/12/2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı

Kanun'un 34. maddesi ile yapılan değişiklikle madde başlığı "Uzlaştırma" olarak değiştirilmiş ve 6763 sayılı Kanun ile uzlaştırma kapsamındaki suçların sayıları artırılmış, TCK'nın 106. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen tehdit, aynı Kanun'un 141. maddesinde düzenlenen hırsızlık ve 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçları uzlaştırma kapsamına alınmış, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlara ilişkin sınırlama kaldırılmıştır. Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar yönünden ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar da uzlaştırma kapsamına dahil edilmiştir. Uzlaştırma kurumu, fail ile devlet arasındaki ceza ilişkisini sona erdirmesi bakımından maddi hukuka da ilişkin bulunması nedeniyle yürürlüğünden önceki olaylara uygulanabilecek, bu uygulama sadece görülmekte olan davalar bakımından geçerli olmayacak, 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesindeki düzenleme de nazara alınarak kesinleşen ve infaz edilmekte olan hükümlerde de uygulanabilecek ve bu husus infaz aşamasında gözetilebilecektir. Yerine getirilen hükümler yönünden ise, uzlaştırma sanığın hukuki yararının bulunması koşuluyla uygulanabilecektir.

Uzlaştırma, 6763 sayılı Kanun'la değişik CMK'nın 253. maddesinde ayrıntılarıyla düzenlenmiş, mahkeme tarafından uzlaştırmaya ilişkin anılan Kanunun 254. maddesinde" (1)Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir. (2)Uzlaşma gerçekleştiği takdirde, mahkeme, uzlaşma sonucunda sanığın edimini def’aten yerine getirmesi halinde, davanın düşmesine karar verir. Edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması, takside bağlanması veya süreklilik arzetmesi halinde; sanık hakkında, 231 inci maddedeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilir. Geri bırakma süresince zamanaşımı işlemez. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra, uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde, mahkeme tarafından, 231 inci maddenin onbirinci fıkrasındaki şartlar aranmaksızın, hüküm açıklanır. " denilmiştir.

Uzlaştırmanın asıl olarak soruşturma evresinde yapılması gereken bir işlem olduğu, kovuşturma aşamasında uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasının ise istisnai olarak Cumhuriyet savcısı tarafından uzlaştırma usulü uygulanmaksızın dava açılması veya suçun uzlaştırma kapsamında olduğunun ilk defa duruşmada anlaşılması halinde mümkün olduğu kabul edilmelidir.

Uzlaştırma usulü uygulanmaksızın dava açılması veya suçun uzlaştırma kapsamında olduğunun ilk defa duruşmada anlaşılması halinde uzlaştırmanın uygulanması gerekmekte olup uzlaşma başarıyla gerçekleşir ve edim bir defada yerine getirilirse kamu davasının düşmesine karar verilecektir.

Uzlaştırma usulü uygulanmaksızın dava açılması veya suçun uzlaştırma kapsamında olduğunun ilk defa duruşmada anlaşılması halinde uzlaştırmanın uygulanması gerekmekte olup uzlaşma başarıyla gerçekleşir ve edim bir defada yerine getirilirse kamu davasının düşmesine karar verilecektir.

CMK'nın 253. maddesinin 19. fıkrası; "Uzlaşma sonucunda şüphelinin edimini def'aten yerine getirmesi halinde, hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir. Edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması, takside bağlanması veya süreklilik arzetmesi halinde, 171 inci maddedeki şartlar aranmaksızın, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilir. Erteleme süresince zamanaşımı işlemez. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararından sonra, uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde, 171 inci maddenin dördüncü fıkrasındaki şart aranmaksızın, kamu davası açılır. Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz; açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Şüphelinin, edimini yerine getirmemesi halinde uzlaşma raporu veya belgesi, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 38 inci maddesinde yazılı ilam mahiyetini haiz belgelerden sayılır." biçimindedir.

İncelenen dosyada;

Şikayetçi ...'nın, şüphelinin kendisine "evimize neden tebligat gönderdin, beni buradan çıkaramazsın, benim sana borcum yok, ananı avradının sinkaf ederim, seni gebertirim, ölümün benim elimden olur" şeklinde sözlerle hakaret edip tehditte bulunduğundan bahisle şikayetçi olduğu, şüphelinin suçlamayı kabul etmediği, dosyanın 25/09/2017'de uzlaştırma bürosuna gönderildiği, uzlaştırmacı tarafından düzenlenen raporda uzlaştırmanın olumsuz sonuçlandığının belirtildiği, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca uzlaştırmanın gerçekleştiğinden bahisle 16/04/2018 tarihli ve 2016/70112 soruşturma, 2018/21999 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği, anılan karara şikayetçinin itiraz ettiği, mercii Antalya 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 17/07/2018 tarihli ve 2018/3357 Değişik İş sayılı kesin nitelikteki kararıyla itirazın reddedildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamı, kanun yararına bozma istemi ve tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;

Uzlaştırmacı tarafından düzenlenen raporda uzlaştırmanın olumsuz sonuçlandığının belirtilmesi, CMK'nın 253. maddesinin 19. fıkrasında uzlaşma sonucunda şüphelinin edimini def'aten yerine getirmesi halinde, kovuşturmaya yer olmadığı kararı verileceğinin belirtilmesi karşısında; uzlaştırmanın gerçekleşmediği gözetilmeden, uzlaştırmanın gerçekleştiği gerekçesiyle kurulan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda ve bu karara yönelik itirazın kabulü yerine reddine ilişkin mercii Antalya 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 17/07/2018 tarihli ve 2018/3357 Değişik İş sayılı kararında isabet bulunmamaktadır.

IV-Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

IV-Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, mercii Antalya 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 17/07/2018 tarihli ve 2018/3357 Değişik İş sayılı kesinleşen kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sonraki işlemlerin, CMK'nın 309/4-a maddesi gereğince mahallinde merci mahkemesince yerine getirilmesine, 25/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.