muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4299, Karar No: 2023/4290, Tarih: 24.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/4299 E.  ,  2023/4290 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI :

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali ve tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalılar tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf isteminin esastan reddine, davalıların istinaf istemlerinin kabulüyle kararın kaldırılmasına, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının 15.01.1997 - 15.01.2004 tarihleri arasındaki hizmetlerinin, 506 sayılı Kanunun 3/II-c maddesi kapsamında uzun vade sigorta kollarına tabi olması gerektiğinin tespitiyle aksine kurum işleminin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince,

"Davanın kabulü ile; davacının 15.01.1997-15.01.2004 tarihlerindeki çalışmalarının 506 sayılı Kanun'un 3/II-c maddesi gereğince uzun vadeli sigorta kollarına tabi tutulması gerektiğinin tespitine, aksine tespit içeren kurum işleminin iptaline" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde tüm taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 15.01.1997-30.04.2004 tarihleri arasındaki çalışmaların 506 sayılı Kanun'un 3/II-c maddesi gereğince uzun vadeli sigorta kollarına tabi tutulması gerekirken 15.01.1997-15.01.2004 tarihlerindeki çalışmalarının uzun vadeli sigorta kollarına tabi tutulması sebebiyle davacının 3 ay 15 gün gibi bir hak kaybına uğradığını ileri sürmüştür.

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mülga 506 sayılı Kanunun 2/1 maddesi uyarınca işlem yapan Kurum dava açılmasına sebebiyet vermediğini, dava sonucunda yargılama gideri ödemekle yükümlü tutulmasının da yerinde olmadığını ileri sürmüştür.

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurumun, belediyeden bir alacağı olmadığı halde davanın kabulü ve belediye aleyhine hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesince,

"1- Davacının istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine,

2- Davalıların istinaf başvurusunun kabulü ile; ... 6. İş Mahkemesinin 01.07.2022 tarihli ve 2021/226 E. 2022/202 K. sayılı kararının kaldırılmasına,

3- Davanın, kesin hüküm nedeniyle usulden reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesince,

"1- Davacının istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine,

2- Davalıların istinaf başvurusunun kabulü ile; ... 6. İş Mahkemesinin 01.07.2022 tarihli ve 2021/226 E. 2022/202 K. sayılı kararının kaldırılmasına,

3- Davanın, kesin hüküm nedeniyle usulden reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf sebeplerini tekrarla, önceki kararda davalının .... Md. olduğu, bu nedenle kesin hükümden bahsedilemeyeceği, mahkeme kararında kesinleşme şerhi bulunmadığı, davalıların kesin hükmü istinaf gerekçesi olarak ileri sürmedikleri gerekçeleriyle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, malulen emekli olan davacının, davalı ... başkanlığında geçen çalışmalarının uzun vade sigorta kollarına tabi olup olmadığıyla, kesin hükmün varlığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanunun 3 üncü madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27087, Karar No: 2014/19018, Tarih: 27.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/27087 E.  ,  2014/19018 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/35165

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2011

NUMARASI : 2010/203 (E) ve 2011/546 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 20,00 TL değerindeki gazeteleri çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın 14.11.2011 tarihli duruşmada şikayetçinin zararını ödemek istediğini, 22.11.2011 tarihli duruşmada ise; işyerine gittiğini ancak şikayetçinin işyerini devretmesi nedeniyle zararını gideremediğini, açık adresini de bulamadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, şikayetçinin temin edilerek sanığa ödeme yapma imkanının tanınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın 14.11.2011 tarihli duruşmada şikayetçinin zararını ödemek istediğini, 22.11.2011 tarihli duruşmada ise; işyerine gittiğini ancak şikayetçinin işyerini devretmesi nedeniyle zararını gideremediğini, açık adresini de bulamadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, şikayetçinin temin edilerek sanığa ödeme yapma imkanının tanınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık B.. O..'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.05.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2924, Karar No: 2018/1869, Tarih: 15.02.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/2924 E.  ,  2018/1869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a. maddesi gereğince tayin edilmemiş olmasının sonuca etkili bulunmadığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Suçun işlendiği acil müdahale odasının, aleni yer olmadığı gözetilmeden, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ün temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmasına dair kısmın çıkarılması ve uygulanan maddeler uyarınca sonuç adli para cezasının 6.080 TL’ye indirilmesi biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/02/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11553, Karar No: 2011/4262, Tarih: 12.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/11553 E.  ,  2011/4262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.06.2009 tarih ve 2004/424 - 2009/233 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 12.04.2011 gününde davacı avukatı ....gelip, davalı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkiline ait iki adet TIR karnesini karşılıksız kullanarak iki adet yükü adına kayıtlı araçlarla gümrük belgeleri de düzenleyerek göndermesine karşın yüklerin belirtilen adrese değil de Kazakistan'a indirildiğini, Kazakistan makamlarının gümrük talebinde bulunduğunu, talep edilen tutarın da TIR karnesi ulusal sigortası tarafından ödendiğini, TIR karnelerinin müvekkiline ait olması nedeniyle ödeme taahhüdünde bulunuldu- ğunu, ihbar edilmesine rağmen davalı tarafından sözkonusu meblağın ödenmediğini, dava konusu taşımalar nedeniyle müvekkilinin 52.239,50 İsviçre Frangı ödemek zorunda kaldığını, ayrıca TIR karnelerini bu süreçte kullanamaması nedeniyle 20.000 USD zarara uğradığını ileri sürerek, bu meblağların davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait araçlarla iddia edilen biçimde bir taşıma yapılmadığını, sözkonusu taşımalarla ilgili olarak davalı hesaplarına intikal etmiş taşıma ücretinin de bulunmadığını, müvekkili şirket araçlarının tümünün C2 yetki belgesinin olduğunu, yapılan taşımalarda kendilerine ait TIR karnelerini kullandıklarını, davacının TIR karnesi ile gümrükten geçiş yapılamayacağını savunarak, davanın zamanaşımı, husumet ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalı ile arasında bir taşıma sözleşmesi kurulduğunu kanıtlayamadığı, bu nedenle ödemiş bulunduğu ve zararı olduğu bedelleri davalıdan isteyemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacıya ait iki adet TIR karnesinin davalı tarafından usulsüz kullanıldığı ve bu bağlamda davalının yapmış olduğu taşımalar nedeniyle ödeme yapılmak zorunda kalındığı ve TIR karnesinin belli bir süre kullanılamadığı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, benimsenen bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda davacının davalıyla arasındaki taşıma sözleşmesi ilişkisini kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın her iki kalem istem yönünden de reddine karar verilmiştir.

Dava, davacıya ait iki adet TIR karnesinin davalı tarafından usulsüz kullanıldığı ve bu bağlamda davalının yapmış olduğu taşımalar nedeniyle ödeme yapılmak zorunda kalındığı ve TIR karnesinin belli bir süre kullanılamadığı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, benimsenen bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda davacının davalıyla arasındaki taşıma sözleşmesi ilişkisini kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın her iki kalem istem yönünden de reddine karar verilmiştir.

Bir davada ileri sürülen maddi olguları nitelendirmek, uygulanacak yasa maddelerini bulmak ve uygulamak hakimin doğrudan görevidir (HUMK'nun 76. maddesi). Bir hukuki ilişkinin tarafları, aralarındaki ilişkinin mahiyeti konusunda uyuşamamışlarsa, uyuşmazlık, gerek hukukumuzda gerekse tüm çağdaş hukuk sistemlerinde uygulanan güven kuramı ışığında ele alınmalıdır. Bu kurama göre, irade beyanlarından her birinin objektif anlamına bakılmayacak, bu beyana muhatabın iyiniyetle vereceği anlamın ne olması gerektiği araştırılacaktır (BK'nun 18.maddesi).

Somut olaya gelince; dava dilekçesindeki açıklamalardan ve yargılamadaki beyanlarından davacının açıkca ariyet hukuki ilişkisine dayandığı görülmekte olup, BK'nun 299. maddesi hükmüne göre; ariyet veren bir şeyin bedava kullanılmasını ariyet alana bırakmak, ariyet alan da o şeyi kullandıktan sonra geri vermekle yükümlüdür. Yasa ariyet sözleşmesinin geçerliligi icin şekil şartı da kabul etmemiştir.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, taraflar arasındaki uyuşmazlığın ariyet sözleşmesi hükümleri çerçevesinde ele alınması ve sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5327, Karar No: 2012/7272, Tarih: 30.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/5327 E.  ,  2012/7272 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, su aboneliği yapılması yönünde muarazanın giderilmesi, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup; hüküm, Tüketici Mahkemesince verilmiştir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA,30.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10561, Karar No: 2019/3752, Tarih: 13.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/10561 E.  ,  2019/3752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın kesintisiz takip sonucu yakalanıp, bu takip esnasında suça konu televizyonu düşürüp kırması söz konusu ise de, suç konusu mal üzerinde müştekinin tasarruf imkanı kalmadığından, suç tamamlandığı halde teşebbüs hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 13.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17143, Karar No: 2015/20727, Tarih: 16.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/17143 E.  ,  2015/20727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/90943

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Hatay 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2013

NUMARASI : 2012/304 (E) ve 2013/58 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın suç tarihinde müştekinin sokağa park ettiği motosikletini çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1 maddesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9047, Karar No: 2014/29993, Tarih: 28.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/9047 E.  ,  2014/29993 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/182338

MAHKEMESİ : Bursa 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2012/370 (E) ve 2013/322 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 Sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 29,99 TL değerindeki pantolonu çalmaya kalkışan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince

verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Yargılama giderine ilişkin miktarın 5271 Sayılı CMK'nın 6352 Sayılı Kanun'un 100. maddesiyle değişik 324/4. fıkrası gereği 20,00 TL'nin altında kalması nedeniyle hazine üzerinde bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Ş.. G..'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28.10.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.