muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14677, Karar No: 2012/37888, Tarih: 12.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14677 E.  ,  2012/37888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği kasten tehlikye sokacak şekilde silahla ateş etme, mala zarar verme ve hakaret

HÜKÜM :- Sanık ...'ün genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve hakaret suçundan hükümlülük

-Sanık ...'ün 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve hakaret suçlarından hükümlülük ve müsadere,

- Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında mala zarar verme suçundan hükümlülük,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanıklar ... ve ... hakkında Hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanıklar hakkında tayin edilen adli para cezalarının tutarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesine göre hüküm, kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanıkların temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanıklar ... ve ... hakkında genel güvenliğin tehlikeye sokulması, Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık, Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında Mala Zarar Verme suçundan kurulan hükümlere gelince;

Sanık ...'ün olayda kullandığı anlaşılan 904 seri numaralı üzerinde ''Atmaca 2004 Light'' ibareleri bulunan, ses ve gaz tabancası iken tadil edilerek 6136 sayılı Yasa kapsamında bir silaha dönüştürülen tabancanın 26.11.2008 tarihinde Kayseri Kriminal Polis Labarotuvarınca düzenlenen rapora göre laboratuvara gönderildiğinde sağlam ve çalışır durumda bulunduğunun belirtilmesi, sanığın elinde atış artıklarının tespit edilmesi ve ..., ..., ... ve ...'un dosyada mevcut ifadeleri karşısında sanığın üzerine atılı suçun oluştuğu anlaşılmakla tebliğnamenin 3. maddesinde yer alan (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanıklar ..., ..., ... ve ...'un yargılama sürecindeki tutum ve davranışlarını gözeterek edindiği kanaate göre dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zaafiyete düşmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar veren mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin 3. maddesinde yer alan (3) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanıklar ..., ..., ... ve ...'un yargılama sürecindeki tutum ve davranışlarını gözeterek edindiği kanaate göre dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zaafiyete düşmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar veren mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin 3. maddesinde yer alan (3) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanık ...'ten elde edilen ve dosyada mevcut ekspertiz raporlarına göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun, küre, veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları ve dosyadaki adli tıp ve polis kriminal raporları eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdiği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Sanıklar ... ve ...'ün olay günü trafik nedeniyle tartıştıkları diğer sanıklar ..., ..., ... ve ...'un üzerine silahla ateş etmeleri şeklinde gelişen eylemlerinin TCK.nun 106/2-a maddesinde düzenlenen silahlı tehdit suçunu oluşturduğu gözetilerek, sanıklar ... ve ...'ün kendilerine taş ve sopalarla saldıran diğer sanıklardan korunmak için silahla havaya ateş ettiklerini beyan etmeleri diğer sanıklar ..., ..., ... ve ...'un ise üzerlerine silahla ateş eden sanıklardan korunmak amacıyla taş attıklarını beyan etmeleri karşısında tüm sanıklar yönünden TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik indiriminin yapılıp yapılmayacağının kararda tartışılmaması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321 ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla (BOZULMASINA), 12.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4881, Karar No: 2022/1769, Tarih: 08.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4881 E.  ,  2022/1769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 38. Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamında bulunan kovuşturma aşamasında keşif üzerine alınan 23/08/2014 tarihli sanığın asli kusurlu olduğunu bildirir bilirkişi raporu ile kovuşturma aşamasında dosyanın tevdii üzerine alınan 03/02/2015 tarihli Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin sanığın kusuru bulunmadığına ilişkin raporu arasındaki çelişkinin kovuşturma devam ederken alınan 12/10/2015 tarihli İstanbul Teknik Üniversitesinden alınan üçlü heyet raporu ile giderilmiş olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık sürücü ... yönetimindeki 34 M 4299 plaka sayılı yolcu minibüsü ile meskun mahal içerisinde, azami hız sınırının 50km/saat olduğu, bölünmüş, iki yönlü, asfalt kaplama cadde üzerinde gündüz vakti Uğur Mumcu mahallesinden Kadıköy istikametine doğru seyri esnasında trafik ışıkları ile kontrol edilen üç yönlü kavşağa geldiğinde yeşil ışığın yanması sonrası sola Balıkesir caddesine doğru dönmek istediği esnada gidiş istikametine göre yolun solundan gelen maktul ...'ın sevk ve idaresindeki motosikletin sanığın kullandığı aracın sol ön tarafına çarpması sonucu ...'ın asli ve tam kusuru ile kendi ölümüne sebebiyet verdiği olayda; kaza anında sanık sürücünün kullandığı minibüste yolcu olarak bulunan ve keşif aşamasında dinlenen tanıkların minibüsün yeşil ışık yandığı sırada kavşağa girdiğini beyan etmeleri ile bu doğrultuda incelemede bulunan bilirkişi raporlarının olayla uyumlu olduğu kabul edilerek, 03/02/2015 tarihli Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin raporu ile 12/20/2015 tarihli İstanbul Teknik Üniversitesinden alınan üçlü heyet raporu doğrultusunda sanığın olay mahallinden geçiş yaptığı sırada kendisine yeşil ışık yandığının kabulü ile 03/02/2015 tarihli Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin raporunda kural ihlali yapmayan sanığın meydana gelen kazayı önleme imkanı bulunmadığından bahisle atfı kabil kusurunun bulunmadığı anlaşıldığından,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin oluşa, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6298, Karar No: 2020/6501, Tarih: 21.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/6298 E.  ,  2020/6501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili; tarafların ortak murisinden intikal eden taşınmazın tamamının davalıların tasarrufunda olduğundan bahisle ecrimisile karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...; dava konusu taşınmazda tasarrufunun olmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup; hüküm, davalılarca temyiz edilmiştir.

Dava; ecrimisil istemine ilişkindir.

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı ilamı)

25.05.1938 tarihli ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtayın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Açıklanan ilke ışığında dosya kapsamı incelendiğinde; dava konusu taşınmazda zemin+1.kat şeklinde bina mevcut olup; davalı ... tanıklarının anlatımından da sabit olduğu üzere zemin kattaki kullanımın davalı ...'ın kiracısı tarafından olduğu, birinci katta ise davalılardan Müjdeay'ın bizzat oturmak suretiyle tasarrufta bulunduğu, davalı ...'in ise herhangi bir kullanımının mevcut olmadığı belirlenmiş; belirlenen sonuca göre Mahkemece yapılması gerekenin, taşınmazda kullanımı davacı tarafından kanıtlanamayan davalı ... yönünden davanın reddedilmesi; davalı ... yönünden ise kiraya vermek suretiyle gelir elde ederek kullanımının bulunduğu zemin kata yönelik ecrimisil isteminin kabul edilip, bizzat oturmak suretiyle tasarrufunun bulunduğu 1.kata yönelik istemin ise intifadan men koşulunun gerçekleşmediği sebebi ile reddedilmesi gerekir iken; yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Davalıların temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 21.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15266, Karar No: 2011/10725, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/15266 E.  ,  2011/10725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda değişiklik yapan 5219 sayılı Yasa'nın 2. maddesi uyarınca, anılan yasanın 427. maddesindeki kesinlik sınırı, 21.7.2004 tarihinden sonra 1.000,00 TL'ye; 01.01.2006 tarihinden sonra 1.090,00 TL'ye; 01.07.2007 tarihinden sonra 1.170,00 TL 'ye, 01.01.2008 tarihinden sonra 1.250,00 TL'ye; 01.01.2009 tarihinden sonra 1.400,00 TL'ye ve 01.01.2010 tarihinden sonra 1.430,00 TL'ye , 01.01.2011 tarihinden sonra ise 1.540,00 TL'ye çıkarılmış olup, inceleme konusu karar 01.01.2011 tarihinden sonra verilmiş ve davacı yararına 1.188,20 TL alacağa hükmedilmesine ilişkin olup, kesinlik sınırının altında bulunmuş olmakla, söz konusu maddelere göre hüküm kesin nitelik taşıdığından 01.06.1990 tarih ve E: 1989/3, K: 1990/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da gözönünde tutularak, davalı Kurumun temyiz dilekçesinin, kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle REDDİNE, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5594, Karar No: 2019/3512, Tarih: 11.09.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5594 E.  ,  2019/3512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı arsa sahibi ile düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme uyarınca inşa edilecek binanın %30’unun arsa sahibine %70’inin yükleniciye ait olacağının kararlaştırıldığını, ayrıca bodrum kattan ve çatı piyesinden çıkacak dairelerin de yükleniciye ait olacağının kararlaştırıldığını, ancak davalı arsa sahibinin tapuları devretmediğini, 25 no.lu çatı piyesli daireye ait tapunun iptali ile sözleşme gereği kararlaştırılan cezai şartın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazlarda eksiklikler olduğunu öne sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşme gereği kararlaştırılan cezai şart yönünden şartların oluşmaması nedeniyle 25 no.lu bağımsız bölüme yönelik tapu iptali ve tescil talebinin ise sözleşme ve hakkaniyet gereği arsa sahibinde kalması gerektiğinden bahisle reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12433, Karar No: 2016/584, Tarih: 21.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/12433 E.  ,  2016/584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.04.2014 gün ve 2008/915-2014/119 sayılı kararı onayan Daire’nin 09.06.2015 gün ve 2014/11042-2015/7987 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı firmanın ...'den... kanal yapım işini ihale ile aldığını, müvekkilinin de hafriyatların taşınması işini gerçekleştirdiğini, taraflar arasında kamyon başı 170 TL'den hafriyat taşınması konusunda sözleşme imzalandığını, taşımaya ilişkin faturaların davalı tarafından iade edildiğini ileri sürerek, 585.949 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının fiili taşıma yapmadığını, müvekkilinin imzası ve kaşesi bulunan nakliye fişleri ile iddianın ispatlanması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı firmanın kanal yapım işinin hafriyat taşımasını davacıya devrettiği, dinlenen tanıkların nakliye işinin yapıldığını belirttikleri, davacının sunduğu nakliye fişleri de nazara alındığında 35.304 m3 taşıma yapıldığı, davacının 584.946,60 TL alacağı bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, anılan miktarın davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 09/06/2015 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, hafriyat taşıma sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir. Davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkili şirketin ... ile yaptığı ... ... su ve Yağmursuyu Kanal İnşaatı işinde yüklenici olduğu iş ile ilgili 02.11.2007 tarihinde dava dışı .... Şti. ile bir sözleşme imzaladığını, daha sonra bu şirketin hafriyat taşıma izin belgelerini alamadığını beyan edip, kendi yükümlülüğü altında davacıya taşıma yaptıracağını bildirdiğini, müvekkili tarafından bu duruma verilen onayın dava dışı .... Şti.'nin sorumluluğunu kaldırmadığını, davaya konu tüm ödemelerin dava dışı .... Şti.'ye yapıldığını savunmuştur. Dosyada örneği bulunan 20.12.2007

tarihli beyan ve Taahhütname başlıklı belgede; işin tamamından sorumluluğunun .... Şti.'ye ait olduğu, ...’in yapacağı işlerin tamamını .... Şti. adına yapılacağı,...adına yapılacak tüm ödemelerin .... tarafından yapılacağı ve meydana gelebilecek zararlardan .... Şti.'nin sorumlu olacağı düzenlenmiştir. Bu itibarla mahkemece, anılan belgenin davalının akidi olan .... Şti. ile davacı şirket arasında yapılacak alt taşıma sözleşmesi niteliğinde olup olmadığı, şayet alt taşıma sözleşmesi ise, davalı şirketin akidinin halen 02.11.2007 tarihli sözleşme ile dava dışı .... Şti.'nin olup olmayacağı, bu nedenle işbu davada davalıya husumet yöneltilip yöneltilmeyeceği hususları tartışılıp değerlendirilmeksizin yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 09.06.2015 tarih, 2014/11042-2015/7987 karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, yerel mahkeme kararının davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 09.06.2015 tarih, 2014/11042-2015/7987 karar sayılı onama ilamının ortadan kaldırılarak yerel mahkeme kararının anılan nedenle davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harçlarının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 21.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9314, Karar No: 2019/3030, Tarih: 04.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/9314 E.  ,  2019/3030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın 177 TL değerinde 3 adet aptamil bebek maması ve 2 adet bal çaldığı, suça konu malların değeri gözönüne alındağında TCK'nın 145. maddesi uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozme sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 04.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18579, Karar No: 2013/19033, Tarih: 05.07.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/18579 E.  ,  2013/19033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karşıyaka 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :14.06.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden   temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 05.07.2013 günü temyiz eden davalı A.B.vekili Av. A. H. geldi. Karşı taraf davacı B.. B..ile vekili gelmediler. Gelenin  konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı vekili Avukat A. H.  vekaletnamesindeki yetkisi dahilinde, Yargıtay'daki 05.07.2013 tarihli murafaa sırasındaki beyanıyla hükmün boşanma bölümüne yönelik temyiz talebinden feragat ettiğini bildirdiğinden;  bu yöne ilişkin temyiz talebinin feragat sebebiyle  reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre,  davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine  paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına   nazaran  davacı kadın  yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun  4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü  nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, yukarıda 2.maddenin (b) bendinde gösterilen sebeple BOZULMASINA, boşanmaya ilişkin bölümü hakkındaki temyiz talebinin yukarıda l .bentte gösterilen sebeple REDDİNE, bozma kapsamı ile temyiz talebi reddedilen dışında kalan bölümlerinin  ise yukarıda 2. maddenin (a) bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi.   üzere oybirliğiyle karar verildi.05.07.2013