muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/33813, Karar No: 2018/20743, Tarih: 29.11.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/33813 E.  ,  2018/20743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1) 5237 sayılı TCK'nın 106. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde, bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit eden kişinin altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılacağı belirtilerek tehdit suçunun temel şekli düzenlenmiştir. Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle çok istisnai haller hariç mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez. Tehdit suçunun manevi öğesi genel kasttan ibaret olup suçun yasal tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur. Kavga ve tartışma sırasında haksız bir fiilin kendisinde husule getirdiği şiddetli öfke ve elemin (gazabın) failin iradesini etkileyen bir etken olarak kusur yeteneğinde meydana getirdiği azalma nedeniyle koşulları varsa ancak yasal indirim nedeni olarak kabul edilebilmesi olanaklı ise de, önceden ilke boyutunda kastı kaldıran ve suçun oluşumunu engelleyen bir husus olarak kabulü mümkün değildir.

Somut olaya gelince;

Sanığın aşamalardaki savunmasında, aralarında çıkan tartışmada mağdur ...’e, “senin dilini keserim” dediğini beyan etmesi, yerel Mahkeme tarafından da sanığın mağdura anılan tehdit sözlerini söylediğinin kabul edilmesi karşısında; sanığın mağdura söylediği kabul edilen “senin dilini keserim” şeklindeki sözlerinin TCK’nın 106/1-1. cümle kapsamındaki tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında yasal olmayan gerekçeyle atılı suçtan beraat kararı verilmesi,

2) Sanığın eyleminin TCK’nın 106/1-1. cümle kapsamındaki tehdit suçunu oluşturduğunun kabulü halinde ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5393, Karar No: 2013/8515, Tarih: 14.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/5393 E.  ,  2013/8515 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakkı Olmayan Yere Tecavüz suçundan sanık ... ' nun yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne dair (BOYABAT) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 11.09.2008 gün ve 2008/236 esas, 2008/177 karar sayılı kararın temyiz incelemesi sonunda; Dairemizce verilen 08.11.2012 gün ve 2012/21032 esas 2011/33491 sayılı kararda maddi hata yapıldığından bahisle iş bu hatanın düzeltilmesine yönelik Yargıtay C.Başsavcılığının 06.03.2013 gün ve MHD-8-2013/19308 sayılı talebi üzerine dosya yeniden incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin özgün kararının yazımında yapılan maddi hata sonucu düzeltilerek onama kararında sanık hakkında hükmedilen adli para cezalarının ''3080 TL'' olarak içtimaının çözülmesi sırasında adli para cezalarının ''3000 TL ve 80 TL'' yerine ''6000 TL ve 80 TL'' olarak belirtildiği anlaşılmakla, yerinde görülen talebin kabulü ile Dairemizin 08.11.2012 tarih, 2012/21032 esas 2011/33491 karar sayılı ilamında ''6000 TL'' ibarelerinin yerlerine ''3000 TL'' ibaresinin yazılması suretiyle, 5320 sayılı Kanun'un 5560 sayılı Kanunla değişik 8/1. madde ve fıkrası uyarınca maddi hatanın (DÜZELTİLMESİNE), ilamdaki sair hususların aynen korunmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16782, Karar No: 2017/3830, Tarih: 26.04.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/16782 E.  ,  2017/3830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacı ve davalılardan ...'ten alınmasına, 26.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18341, Karar No: 2021/5341, Tarih: 22.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/18341 E.  ,  2021/5341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : 1-... 2-...... 3-...

vekilleri Av. ...-Av. ...

Taraflar arasındaki haksız eylemden kaynaklanan manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vasisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, olay tarihinde on yaşında olan müvekkili ... ve davadışı arkadaşının deniz kenarında otururken davalının yanlarına gelip çocuklarla sohbet etmeye başladığını, çocuklara dondurma ısmarladığını, akabinde evine çağırdığını, çocukların davalının evine gitmeyi kabul ettiğini, davalının çocuklara evinde cinsel içerikli videolar izlettiğini, çocukların bir süre sonra gitmek istediklerini söyleyip oradan ayrılarak parka gittiklerini, davalının da peşlerinden geldiğini, tekrar yanlarına gelerek onlara dondurma ısmarladığını, birlikte yürürlerken davalının elini ...'ın omzunun üzerinden atarak göğsünü sıkıştırdığını, ...’ın davalının yanından ayrıldıktan sonra eve giderek durumu annesine aktardığını, müvekkillerinden ...’ın bu olay nedeniyle ruh sağılığının bozulduğunu, ...’ın anne ve babası olan diğer müvekkillerinin de manevi zarara uğradığını belirterek ... için 30.000,00 TL, ... için 10.000,00 TL ve ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili davacı ...’ın yaşadığı iddia olunan olayın tamamıyla davacı annenin anlatım ve kurgularından ibaret olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/352 E- 2010/129 K sayılı dosyasında, davalının mağdur ... ve davadışı çocuğa karşı cinsel istismar suçunu işlediği sabit görülerek hapis cezası verildiği ve mağdurların ruh sağlığı bozulduğundan cezanın artırıldığı, verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği, davacı ...’ın bu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu, davacılardan ... ve ...’un mağdur ...’ın anne babası olup on yaşındaki kızlarının böyle bir olaya maruz kalması nedeniyle manevi olarak zarara uğradıkları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davacı ... için 6.000,00 TL, ... için 6.000,00 TL ve ... için 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vasisi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.332,04 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 22/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3292, Karar No: 2024/7589, Tarih: 30.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/3292 E.  ,  2024/7589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1633 E., 2023/1138 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elbistan İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/140 E., 2022/248 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı ... AŞ'nin özelleştirme tarihine kadar olan dönem için talepte bulunulduğu, özelleştirme tarihinden sonraki dönemin uyuşmazlık konusu olmadığı ve somut davada verilen hükmün temyiz kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik etkisinin olmadığı anlaşılmakla; kabul edilen ve temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11584, Karar No: 2018/4181, Tarih: 31.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11584 E.  ,  2018/4181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/12/2015 gün ve 2015/875-2015/852 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 10/06/2016 gün ve 2016/4711-2016/6440 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, ..... Grubu yöneticilerinin, 1990'lı yıllardan itibaren yatırılan paranın her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan bu paralar karşılığında yüksek faiz verileceği garantileri ile binlerce kişiden para toplama faaliyetinde bulunduklarını, müvekkilinden de üzerinde "..... Holding Anonim Şirketi Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesi" ibaresi bulunan bir belge karşılığında 31.204 DM tahsil edildiğini, bugüne kadar müvekkiline herhangi ödeme yapılmadığını ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine, 31.204 DM (16.000 EURO) karşılığı 28.800 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile davacıyla davalı şirket arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine, 27.881,82 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce faiz cinsi yönünden düzeltilerek onanmıştır.

Davalılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 31/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2002, Karar No: 2014/8555, Tarih: 20.03.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/2002 E.  ,  2014/8555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/252736

MAHKEMESİ : Boyabat Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2011

NUMARASI : 2011/192 (E) ve 2011/114 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İdianamede haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının istendiği, ancak sanığa ek savunma hakkı verilmeden bu hüküm uygulanmayarak fazla ceza tayin edilmesi,

2-Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş ve 65 yaşından büyük olan sanığın, mahkûm olduğu kısa süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/3. maddesindeki zorunluluk karşısında, aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık M.. B.. ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27501, Karar No: 2018/23322, Tarih: 17.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/27501 E.  ,  2018/23322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacı işçinin 01.11.2005 tarihinden itibaren son olarak davalı şirketin taşeron işçisi olarak davalı üniversitenin bünyesinde ...Tıp Fakültesi’nde temizlik elemanı olarak malulen emekliliğe hak kazandığı 14.09.2011 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, asgari geçim indirimi dahil olmak üzere 1.050,00.-TL net ücret aldığını,...l Üniversitesi Tıp Fakültesi’nin 08.09.2011 tarih ve 6692 numaralı Sağlık Kurulu Raporu ile davacı işçinin 14.09.2011 tarihinden sonra sağlık durumu nedeniyle çalışmasının uygun olmadığı hususunun belgelendiğini, davacı işçinin sağlık durumu nedeniyle artık çalışmasının olanaklı olmadığını ve malulen emekliliğe hak kazanmış olduğunu bildirmiş olmasına rağmen işveren tarafından kıdem tazminatı alacağının ödenmediğini, kullanmadığı toplam 48 günlük yıllık ücretli izin alacağının da bulunduğunu, işyerinde çalışma süresinin haftanın 6 günü 07:00 - 16:00 saatleri arasında olduğunu ve hafta tatilini bir hafta cumartesi bir hafta da pazar günü kullandığını, hak etmiş olduğu fazla mesai ücretlerinin de ödenmediğini, çalışma sürelerine denk gelen tüm resmi ve dini bayramlarda ücretsiz olarak çalıştırıldığını iddia ederek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davalı üniversitenin ... Tıp Fakültesinin temizlik işlerinin yürütülmesi için ihale yolu ile hizmet alımı satın aldığını, davacı işçinin davalı üniversitede iş sözleşmesiyle çalışmadığını, hizmet alımı ihalesi sonucu işi üstlenmiş bulunan yüklenicilerde 24.11.2006 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını ve emekli olması sebebiyle 14.09.2011 tarihinde istifa ettiğini bildirdiğini, ihaleyi alan firmalar ile davalı üniversite arasındaki hukuki ilişkinin niteliği itibariyle muvazaa olarak yorumlanamayacağını, ihaleyi alan firmanın kendi bünyesinde işçi çalıştırdığını, bu işçilerin davalı üniversitenin işçisi olmadıklarını ve alt işverenle beraber işçi hakları açısından müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, davalı üniversitenin yaptığı işin, yükleniciye soyunma ve malzeme odası tahsis etmek ve de çeşitli personeli aracılığıyla yapılan işi kontrol etmekten ibaret olduğunu, yüklenici işçileri ile davalı üniversite arasında istihdam ilişkisinin doğrudan veya dolaylı hiçbir şekilde kurulmadığını, yüklenici firma ile davalı üniversite arasında alt işveren ilişkisinin değil müteahhitlik ilişkisinin bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacı işçinin davalı şirkete bağlı olarak asıl işveren davalı ... Tıp Fakültesi Hastanesi’nde 01.04.2011-14.09.2011 tarihleri arasında temizlik elemanı olarak çalıştığını, asıl işverene bağlı davalı şirkette çalışan tüm işçilerin işe alınmasına, işten çıkarılmasına, ücretlerinin tespitine, yapacakları işin sevk ve idaresine asıl işverene bağlı olarak çalışan idarecilerin karar verdiğini ve gerçekleştirdiğini, dava konusu olayda davalı şirket ile davalı ... Tıp Fakültesi Hastanesi arasında gerçek anlamda bir asıl işveren-alt işveren ilişkisinden söz edilemeyeceğini, davalı şirket ile davalı .... Tıp Fakültesi Hastanesi arasındaki taşeronluk ilişkisinde davalı şirketin işçiler üzerinde yönetim hakkının bulunmadığını, davacı işçinin başlangıçtan itibaren asıl işveren davalı üniversitenin işçisi olduğunu, bu nedenle iş bu davada davalı şirketin husumet ehliyetinin olmadığını, ayrıca davacı işçinin anılan dönemlere ilişkin çalışmalarından doğan işçilik hakları taleplerinin 5 yıllık zamanaşımına uğradığını, davacı işçinin iş sözleşmesinin istifa etmek suretiyle davalı şirketin kendi iradesi dışında sona erdiğini, bu nedenle davalı şirketten kıdem tazminatı talep hakkının olmadığını, davacı işçinin davalı şirkette 01.04.2011-14.09.2011 tarihleri arasında sadece 5,5 ay çalışmış olup 1 tam yılı doldurmadığından yıllık izin alacağına hak kazanmadığını, davalı şirkette çalışma saatlerinin 07:00-16:00 arasında olduğunu, bu süre içerisinde 1 saat yemek ve 15’er dakikadan 2 çay molalarının olduğunu, haftanın 6 günü çalışan davacı işçinin fazla mesai alacağının bulunmadığını, davalı şirkette çalışırken ulusal ve dini bayramlarda dönüşümlü olarak çalıştırılmışsa da bu günlerin ücretinin kendisine %50 artırımlı olarak ödendiğini, davalı şirkette çalıştığı dönemde 1.103,18.-TL brüt ücret aldığını, ücrete ek olarak başkaca bir sosyal yardımın yapılmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı .... Temizlik Gıda Sağlık Hizmetleri Dağıtım Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nin tüm, davalı ...'nün ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, 2547 sayılı Kanunun 56/b maddesi delaleti ile 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olan davalı ...’ne harç yüklenmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, 6100 sayılı yasanın geçici 3/2 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

2-Mahkemece, 2547 sayılı Kanunun 56/b maddesi delaleti ile 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olan davalı ...’ne harç yüklenmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, 6100 sayılı yasanın geçici 3/2 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının karar-ilam harcı ile yargılama giderine ilişkin paragraflarının tamamen çıkartılarak, yerlerine;

“Davalı ... harçtan muaf olduğundan aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Hükmedilen miktar üzerinden alınması gereken 729,68 TL. karar-ilam harcından peşin yatan 204,15 TL. harcın mahsubu ile bakiye 525,53 TL. karar-ilam harcının davalı Çankaya Temizlik Gıda Sağlık Hizmetleri Dağıtım Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nden alınarak hazineye irat kaydına,

Davacının yaptığı harçlar hariç 509,80 TL. yargılama giderinden kabul/redde göre hesaplanan 470,53 TL. sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen, 228,60 TL. harç masrafının sadece davalı Şirketten tahsili ile davacıya verilmesine," paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde davalı şirkete iadesine, 17/12/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.