muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/360, Karar No: 2014/5046, Tarih: 04.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/360 E.  ,  2014/5046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 30/10/2013

Numarası : 2013/131-2013/568

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 04.03.2014 günü belirlenen saatte temyiz eden davacı M.. Ö.. vekili Av.İ.. H.. geldi, karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı işverene ait işyerinde Tez Koop İş Sendikası üyesi işçi olarak çalışmakta ve TİS.nden yararlanmakta iken işyerinin, Bakanlıkça yapılan İş kolu Tespiti ile 17 numaralı Ticaret Büro Kooperatifçilik İşkolunda değil, 15 numaralı İnşaat İşkolunda olduğunun tespiti üzerine 15 numaralı işkolunda kurulu Yol İş Sendikası'na üye olduğunu, müvekkilinin anılan sendikanın bağıtladığı II. Dönem TİS. hükümlerinden yararlandırılmadığı gibi, sonrasında da intibakında üyelik tarihinden önceki hizmetleri ile pozisyonu değerlendirilmeksizin düz işçi kadrosunda düşük ücretle çalıştırıldığını iddia ederek Yol İş Sendikası üyeliğinden önceki hizmet süreleri ve pozisyonu da değerlendirilerek intibakının yapılması suretiyle derece ve kademesinin tespitini, eksik ödenen ücretlerinden dolayı 1.000,00 TL.nın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, Yol İş Sendikası ile bağıtlanan 01.03.2011 - 28.02.2013 yürürlük süreli 3. Dönem TİS.nin 17. ve geçici 4. maddeleri gereğince intibakı yapılan ve tüm hakları eksiksiz ödenen davacının haksız davasının reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki tespitler benimsenerek davacının çalıştığı iş kolunun değişmesi nedeni ile yeni iş kolunda kurulu T.Yol İş Sendikası ile yapılan Toplu İş Sözleşmesinin 17 ve geçici 4.maddelerine göre intibakının düz işçi pozisyonunda 1.derecenin 1.kademesinde yapılmasında usul ve yasaya ve TİS hükümlerine aykırılığın söz konusu olmadığı, davacıya 01.03.2011-28.02.2013 döneminde ödenen ücretlerinde pozisyonunun derece ve kademesine göre eksik ödemenin söz konusu olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Davacının baştan beri A.. İ..nde çalıştığı, iş yerinin 17 nolu iş koluna girmesi nedeni ile Tez Koop İş Sendikası ile aktedilen TİS.'nden yararlandığı, iş yerinin mülga Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nden devren gelen işler nedeni ile 15 nolu iş kolu kapsamına sokulması nedeni ile davacının Tez Koop. İş Sendikasından istifa ederek 2010 yılı Kasım ayında Yol İş Sendikasına üye olduğu ve 2011-2013 döneminde uygulanan TİS.nden yaralandırıldığı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır.

Davalı işveren davacıyı 3. Dönem TİS.nden yararlandırırken TİS'nin 17 ve geçici 4.maddesine göre intibakını yapmış, yevmiyesini 01.03.2005 tarihinden önce işe girenlere ait cetvele göre belirlemiş ise de, derece ve kademesinin belirlenmesi sırasında önceki dönem çalışmalarını dikkate almamıştır.

Davacının uzun yıllardan beri davalıya ait işyerinde çalışması, iş kolu değişikliğinin iradesi dışında yasal düzenlemeler nedeni ile gerçekleşmesi, aynı kıdemdeki başka bir işçiden daha düşük derece ve kademeden ücret almasının başta Anayasa'nın 10 ve 55.maddeleri olmak üzere 4857 sayılı Yasa'nın 5.maddesine ayrıca iç hukuk normu olarak kabul edilen İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi, Avrupa Sosyal Şartı, Avrupa Ekonomik Topluluğu Andlaşması, Uluslararası Çalışma Örgütünün Sözleşme ve Tavsiye Kararlarında da çeşitli biçimlerde ele alınan eşitlik ilkesine aykırı olması nedeni ile davacının talebinin kabulü yerine reddi hatalı olmuştur. Nitekim aynı istemlerle açılan davalarda verilen kabul kararları Dairemizin 17.02.2014 tarih ve 2014/306 vd. Esas sayılı ilamları ile onanmıştır.

Bu itibarla davacının Yol İş Sendikasına üyeliğinin davalı işverene bildirildiği tarih araştırılarak buna dair belgenin getirtilmesinden sonra, davacının Yol İş Sendikası'na üyelikten önceki hizmet süresi dikkate alınarak dönem TİS hükümlerine göre derece ve kademesi belirlenmeli, buna göre yevmiyesinin tespiti ile varsa fark alacakları hüküm altına alınmalıdır.

O halde davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 04/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3414, Karar No: 2013/27578, Tarih: 26.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/3414 E.  ,  2013/27578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Üsküdar 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.11.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı koca tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 26.11.2013 günü temyiz eden davacı O.K.vekili Av. .ve karşı taraf davalı E. K.geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle eşine şiddet uygulayan ve güven sarsıcı davranışlarda bulunan kocanın, eşinin arkasından bardak fırlatan davalı kadına göre daha ziyade kusurlu olduğunun ve Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının gerçekleştiğinin anlaşılmasına göre, davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davalı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 990 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.26.11.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/23218, Karar No: 2013/619, Tarih: 15.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/23218 E.  ,  2013/619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tire İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki Hasan Ali Namlı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 3,15 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3977, Karar No: 2019/374, Tarih: 10.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/3977 E.  ,  2019/374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş akdine haklı nedenle müvekkili tarafından son verildiğini öne sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda ve yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre hükmü temyiz eden tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Somut uyuşmazlıkta, dosya kapsamında dinlenen tanık beyanları ile davacının haftada 12.5 saat fazla çalışma yaptığı ancak karşılığının ödendiği kabul edilerek fazla çalışma ücret alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

Ne var ki; varılan sonuç dosya içeriği ve Dairemizin 2015/1764 ve 2013/15830 Esas sayılı emsal mahiyetteki dava dosyaları ile örtüşmemektedir. Dosya içeriği ve belirtilen dosyalardan, işyerinde 2007-2012 yılları arasında yaz aylarında Cumartesi günleri çalışma yapılmaması nedeniyle haftalık 7.5 saat fazla çalışıldığı sonucuna varılmaktadır. Bu nedenle davacının yaz aylarında da haftada 12 saat fazla çalışma yaptığının kabul edilmesi doğru bulunmamıştır. Öte yandan, imzasız ücret bordrolarında tahakkuk bulunduğu ve karşılığının banka kanalıyla ödendiği gerekçesiyle hesaplama yapılmamış ise de, az yukarıda açıklanan ilke kararında vurgulandığı üzere; işçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, davacının yaz aylarında haftada 7.5 saat diğer zamanlarda haftada 12.5 saat fazla çalışma yaptığı kabulüne göre hesaplama yapılıp karşılığı banka kanalıyla ödendiği belirlenen imzasız ücret bordrolarında yazılı fazla çalışma tahakkukları dışlanmak yerine mahsup edilmek suretiyle fazla çalışma alacağı hesaplanmalı sonucuna göre karar verilmelidir.

3-Mahkemece hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt tutarlar mı olduğunun hüküm yerinde açıklanmaması da hatalıdır.

Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililerine iadesine, 10.01.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18782, Karar No: 2014/3094, Tarih: 13.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/18782 E.  ,  2014/3094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/266481

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık G.. K.. hakkında 09.12.2010 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldı- rılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne ve ertelemeye dair; (ANTALYA) 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2013 gün, 2013/217 esas, 2013/385 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının imal niteliklerini koruduğu, namlusu içerisinde gaz ayırıcı parçasının bulunmasına rağmen katı bir cisim atmasını engelleyen tahdit parçasının bulunmadığı, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının, davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakan- lığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumu’na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Kanun kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetil- meden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; CMK.nun 231/11. madde ve fıkrası uya- rınca denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının ertelenmeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BO- ZULMASINA), 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6451, Karar No: 2014/8132, Tarih: 10.09.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/6451 E.  ,  2014/8132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in yapılan yargılanması sırasında;... Ağır Ceza Mahkemesiyle ... Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Boğazlıyan Ağır Ceza Mahkemesinin itiraz üzerine verdiği 03/02/2014 gün ve 2014/176 Değişik İş sayılı Kararın zımni görevsizlik kararı niteliğinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen... Ağır Ceza Mahkemesinin 03/02/2014 gün ve 2014/176 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1050, Karar No: 2010/6956, Tarih: 04.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/1050 E.  ,  2010/6956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1- Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca değer tespitinde kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği günün esas tutulması ve bu bağlamda arazi niteliğindeki taşınmazın değerinin 2009 yılına ait resmi veriler kullanılarak tespit edilmesi gerekirken, raporun düzenlendiği tarihte 2009 yılı verilerinin henüz oluşmadığı gerekçesiyle bir önceki yıla ait veriler üzerinden değerlendirme yapılması,

2- Davayı ... Genel Müdürlüğü açtığı halde karar başlığında davacı olarak Hazine’nin gösterilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, değerlendirme tarihi olan 2009 yılı itibarıyla bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, kuru fasülye ve silajlık mısırın sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, dekar başına üretim gideri ve kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ilişkin veri listesinin Dumlupınar İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip, bu verilere uygun ek rapor alınmalı, alınan ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra iki numaralı bozma da dikkate alınarak oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 04.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3570, Karar No: 2012/5166, Tarih: 04.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3570 E.  ,  2012/5166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

10.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında ... köyü 369 ada 1 ve 370 ada 5 sayılı sırasıyla 3.392,59 m2 ve 10.563,98 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, ...’in zilyetliğinde olduğu, taşınmazlar hakkında kadastro mahkemesinde 2008/3 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak asılları cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmişlerdir.

Davacı ... Yönetimi 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/3 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 369 ada 1 ve 370 ada 5 sayılı taşınmazlara ilişkin dava ayrılarak yukarıdaki esasa kayıt edildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu 370 ada 5 sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen kesiminin orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen bölümünün ev ve fındık bahçesi niteliği ile 369 ada 1 sayılı taşınmazın fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.