muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/14681, Karar No: 2019/23107, Tarih: 17.12.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/14681 E.  ,  2019/23107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Kamuya yararlı bir işte çalışma seçenek tedbiri

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1)Dosya içerisinde bulunan ve hükme esas alınan aslı gibidir şerhi olmayan, acil servis hekimince verilen mağdur ...'in yaralanması hakkında düzenlenen Uzunköprü Devlet Hastanesinin 29.04.2013 tarihli genel adli muayene raporu fotokopisinde ''... sol kısımda 2 cm boyunda .... kesi sol omuzda 1\*2 cm ekimoz mevcut, alkolsüzdür, şu anda hayati tehlikesi yoktur. Basit tıbbi müdahale ile iyileşmez, kesin doktor raporudur.'' şeklinde tespite yer verildiği ancak; rapor içeriğinin yetersiz olup ve bazı kısımların okunamaz nitelikte olduğu, Adli Tıp kriterlerine uygun olmadığı anlaşıldığından, mağdurun tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek 5237 sayılı TCK'nin 86 ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Sanık ve katılanın olayın başlangıcını ve gelişimini farklı şekilde anlattıkları, ancak soruşturma aşamasında şüpheli sıfatı ile ifadesi alınan Tolga Şanlı'nın olay anında orada bulunduğunu ifade ettikleri, sanığın aşamalarda katılanın küfretmesi üzerine yanına gidince katılanın kafa attığını, kendisinin de bunun üzerine katılana vurduğunu istikrarlı şekilde beyan etmesi karşısında, olayla ilgili bilgi ve görgüsü bulunan tanık Tolga Şanlı'nın dinlenilerek ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin belirlenmeye çalışılması, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli, 2002/4-238 Esas - 2002/367 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, bu hususun tespit edilememesi durumunda şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilmesiyle 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesinde yer alan orantılılık ilkesi de nazara alınarak 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

3)Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Edirne Çocuk Mahkemesinin 05.11.2010 tarih, 2010/81 Esas - 2010/272 Karar sayılı ilamının, sanığın 18 yaşından küçükken işlediği suça ilişkin olduğu ve anılan ilamın suç tarihinden sonra 30.04.2013 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 58/1. ve 58/5. maddeleri uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydına konu tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunmadığı gözetilmeksizin mükerrir kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

Kabule göre;

Kabule göre;

4)Kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi uyarınca kamuya yararlı bir işte çalışma seçenek tedbirine çevrilmesine karar verilebilmesi için "gönüllü olma şartının" zorunlu olmasına rağmen, sanığa gönüllü olup olmadığı sorulduğu halde beyanı duruşma zaptına geçilmeden, sonuç ceza olarak verilen "3 ay 10 gün" hapis cezasının kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek tedbirine çevrilmesine karar verilmesi,

5)5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesinin ''Kısa süreli hapis cezası mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya çevrilebilir.'' hükmü gereğince sanık hakkında hükmolunan 3 ay 10 gün hapis cezasından daha fazla bir süre olan 4 ay süre ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek tedbirine çevrilmesine karar verilmesi,

6)Sanık hakkında hükmolunan 3 ay 10 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince 4 ay süreyle kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek tedbirine çevrildiği, sonuç ceza seçenek tedbir olduğundan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 17.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26164, Karar No: 2012/10616, Tarih: 03.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/26164 E.  ,  2012/10616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 4,00 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 03/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10140, Karar No: 2010/3467, Tarih: 01.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/10140 E.  ,  2010/3467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı Yasanın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden,sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY’nın 150/2. maddesi uyarınca değer azlığı nedeniyle; yakınana iade edilen cep telefonu dışında, yağmalanan paranın ,geri verilmemesine karşın ,kısmi geri verme konusunda yakınanın anlatımı saptanamadan ,anılan Yasanın 168/3.maddesiyle indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3.maddesi göz ardı edilerek, 53/1.maddesinde belirtilen haklardan, sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasına ''53/3. maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilen sanık hakkında söz konusu yasaklamaların sona erdirilmesine ’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/04/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20483, Karar No: 2016/821, Tarih: 04.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/20483 E.  ,  2016/821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suça konu katılan ...'a ait çalıntı çeki doldurarak tanık ...'e verdiği,...'ın da bu çeki alışveriş esnasında mal bedeli olarak katılan ...'e vermek suretiyle sanık ...'ın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda; sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 04.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16027, Karar No: 2017/4576, Tarih: 18.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/16027 E.  ,  2017/4576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine, Orman Yönetimi ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Dava konusu taşınmaza komşu taşınmazlar hakkında açılmış bir tescil davası olup olmadığının araştırılması, varsa dava dosyalarının dosya arasına getirtilmesi,

2-Taşınmazın bulunduğu yörede kesinleşmiş uygulama imar planı bulunup bulunmadığının, varsa taşınmazın uygulama imar planı içerisinde olup olmadığının, uygulamanın askı ilan tarihleri ile kesinleştiği tarihin belediye başkanlığından sorulması ve 1/1000 ölçekli planın getirtilerek, çekişmeli taşınmazın bu plandaki konumunun gösterildiği ek raporun fen bilirkişiden alınması,

3-Dava konusu taşınmazın arazi kadastrosu sırasında neden tescil harici bırakıldığının sorulması,

4-En eski tarihli ve dava tarihi olan 26.06.2012 tarihinden 20-25 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek getirtilmesi, bundan sonra dava dosyasının hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve 29.03.2013 tarihli keşfe katılan ... bilirkişisine verilerek memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçekleri kadastro pafta ölçeğine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra dava konusu taşınmazın konumu çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazların niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, bu tarihlerde dava konusu taşınmazlarda imar-ihya ve zilyetliğin devam edip etmediği hususlarının ve üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı ve kapalılık oranı ile kullanım durumu ve tasarruf sınırlarının bulunup-bulunmadığının ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir müşterek imzalı ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 18/05/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3296, Karar No: 2015/25407, Tarih: 14.04.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/3296 E.  ,  2015/25407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Düşme

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden önce 17.11.2013 tarihinde vefat ettiği ve kamu davasının düşürülmesi gerektiği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 14.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15514, Karar No: 2023/11163, Tarih: 23.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/15514 E.  ,  2023/11163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1355 E., 2022/1932 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü/Başvurunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/49 E., 2022/131 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 31.08.2013 tarihinde davacıların desteği ...’ın sürücüsü olduğu dava dışı Lüks Karaman Yıldır Ltd. Şti.'nin işleteni ve maliki olduğu araç ile seyir halinde iken tek taraflı trafik kazası yaptığını, kazada desteğin vefat ettiğini, dava dışı şirketin yolcu taşımacılığı yaptığını, desteğin anılan şirketin sigortalı çalışan şoförü olduğunu, desteğin Karaman ilinden Antalya iline yolcu almaya gittiğini, daha sonra aynı gün Antalya’dan Karaman’a geri döndüğü sırada Akseki istikametinden Bozkır yönüne seyir halinde iken kazanın meydana geldiğini, davaya konu aracın kaza tarihinde Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortasının bulunmadığını, bu nedenle davacıların davalı ... Hesabına başvurarak Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası tazminatının ödenmesini talep ettiklerini, davalının 09.10.2013 tarihli yazısı ile davacıların talebini reddettiğini, bunun üzerine davacıların davalı ... aleyhine 22.10.2015 tarihinde Bozkır Asliye Hukuk Mahkemesi’nde poliçe bedeline göre kısmi dava açtığını, Bozkır Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/231 E., 2017/103 K. sayılı 17.03.2017 tarihli ilamı ile; davanın kabulüne, 12.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak, davacılara verilmesine karar verildiğini, davalının bu karara karşı istinaf yoluna başvurduğunu, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi’nin 2019/355 E., 2020/1191 K. sayılı 30.09.2020 tarihli kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiğini, Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası poliçesinde ölüm nedeniyle poliçe teminat limitinin 175.000,00 TL olduğunu, ilk dava ile hükmedilen miktar olan 12.000,00 TL’nin teminat limitinden mahsubu ile 163.000,00 TL bakiye alacak kaldığını, davacıların bu nedenle 13.10.2020 tarihinde Karaman İcra Müdürlüğü’nün 2020/5675 Esas sayılı dosyası kapsamında davalı aleyhine 163.000,00 TL asıl alacak üzerinden ilamsız takip yaptığını, davalının icra takibine itiraz etmesi üzerine takibin durduğunu, davacıların bu nedenle eldeki davayı açtığını belirterek davalının Karaman İcra Müdürlüğü’nün 2020/5675 Esas sayılı icra dosyasındaki takibe yaptığı itirazının iptaline, takibin devamına, davalı borçlunun takip konusu borcu takip dosyasında belirtilen anapara ve faiz dahil olmak üzere avans faiziyle ödemesine ve davalının takip konusu likit alacağın % 20'sinden az olmamak üzere tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, yetkili ve görevli mahkemenin İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu, takibe konu Bozkır Asliye Hukuk Mahkemesi 2015/231 E., 2017/103 K. sayılı kararının kesinleşmediğini, derdestlik ve kesin hüküm nedeniyle davanın reddinin gerektiğini, dava konusu aracın kamyonet olup yolcu taşımacılığında kullanılamayacağını, müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını, icra takibinin kötü niyetli olduğunu belirterek davanın usulden reddine, mahkeme aksi kanaatte ise davanın esastan reddi ile davacıların kötü niyet tazminatı ödemeye mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...Bozkır Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/231 Esas-2017/103 Karar sayılı dosya evrakının incelenmesinde, 22.10.2015 tarihinde davacılar ..., ... vekili tarafından davalı ... aleyhine açılan trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davasında verilen 17.03.2017 tarihli karar ile "davacıların davasının kabulüne, 12.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak, davacılara verilmesine, bu miktara 09.10.2013 tarihi olan temerrüt tarihinden itibaren avans faizi işletilmesine " karar verildiği, karara karşı davalı vekilince istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nin 30.09.2020 tarihli 2019/355 Esas - 2020/1191 Karar sayılı ilamı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verilmesi üzerine kararın 30.09.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, dava dışı işleten şirketçe Cumhuriyet Savcılığı'na gönderilen yazı, trafik kaza tespit tutanağı ve diğer tüm delillere göre, aracın kamyonet/panelvan olarak Karaman'dan Antalya'ya yolcu taşıma işinde kullanıldığı, kazanın bu taşıma sırasında 31.08.2013 tarihinde meydana geldiği, taşımanın zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası kapsamı içinde olduğu, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 14/2-b ve ... Yönetmeliği'nin 9/1-b maddesine göre kazayı yapan araç için yaptırılması zorunlu sigortanın yaptırılmamış dava konusu kazaya ilişkin olarak davalının tazminattan sorumlu olduğu, davacılar tarafından davalı aleyhine tazminat istemine ilişkin olarak açılan Bozkır Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/231 Esas - 2017/103 Karar sayılı dosyasında hükmedilen 12.000,00 TL tazminat miktarının kesinleştiği, Karaman İcra Müdürlüğünün 2020/5675 Esas sayılı icra takibi ile de ilamda kesinleşen 12.000,00 TL tazminat miktarının, karayolu yolcu taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası bedeli 175.000,00 TL'den mahsubu ile bakiye 163.000,00 TL bedelin vefat eden ...'ın mirasçıları olan davacılar adına davalıdan tahsili istemiyle girişilen icra takibine yönelik davalı borçlu Güvence Hesabının itirazının kesinleşen hüküm olması sebebiyle yerinde olmadığı anlaşıldığından davanın kabulüne, davalının icra dosyasına yaptığı itirazının iptali ile takibin aynen devamına, alacak likit ve belirgin olduğu..." gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalının Karaman İcra Müdürlüğü'nün 2020/5675 Esas sayılı takipteki itirazının iptali ile takibin aynen devamına, davalının takip çıkışı miktarı olan 306.977,02 TL'nin %20'si oranında icra inkar tazminatı ödemeye mahkum edilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının usulüne uygun bir başvurusu olmadığını, dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, tahkikat aşamasında araştırma ve inceleme yapılmaksızın eksik bilgiler doğrultusunda karar verildiğini, dava konusu aracın kamyonet olduğunu, yolcu taşımacılığında kullanılamayacağını, zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası bakımından Hazine Müsteşarlığı'nın 28.06.2010 tarihli 2010/8 sayılı Genelgesi gereğince davalı ...'nın herhangi bir sorumluluğunun olmadığını, bu genelgeye göre dava konusu taşımacılık kapsamında zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma mecburiyetinin bulunabilmesi için; taşımanın il sınırları içinde yapılmaması, 100 km'nin üzerinde şehirlerarası veya uluslararası taşıma olması, davaya konu aracın 2010/8 nolu Genelgede açıklanan yetki belgelerinden herhangi birine haiz bulunmasının şart olduğunu, söz konusu taşımada ise bu şartların bulunmadığını, davacıların taşımanın 100 km'nin üstünde şehirlerarası ticari taşıma olduğunu güzergah izin belgesi ile ve Hazine Müsteşarlığı'nın 2010/8 sayılı Genelgesinde açıklanan yetki belgelerinden herhangi birine haiz olduğunu ispatlaması gerektiğini, davacıların bu iddialarını ispatlayamadığını, davaya konu aracın ticari olmadığını, davacıların desteğinin tek başına araç kullanırken kendi kusuru ile ölümüne neden olduğunu, dava dilekçesinde aracın servis olarak kullanıldığı belirtildiğinden ticari taşımadan söz edilemeyeceğini, davacıların talebinin zamanaşımına uğradığını, davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç