muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13415, Karar No: 2018/2944, Tarih: 05.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/13415 E.  ,  2018/2944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı-karşı davacıya temyiz başvuru dilekçesi tebligatı mernis adresi olduğu tebliğ zarfı üzerinde belirtilmek suretiyle, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre mahalle muhtarına tebliğ edilmiştir. Bu şekilde yapılan tebligatlar usulsüzdür. Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır ( Teb. K, m. 10/1). Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar (Teb. K. m. 10/2). Bu bakımdan temyiz dilekçesinin tebligat zarfında mernis adresi olduğu belirtilmeksizin davalı-karşı davacının adresine tebliğ için gönderilmesi, şayet tebligatın yapılamaması halinde, Tebligat Kanununun 10/2. maddesi uyarınca sistemdeki adresin bilinen son adres olduğu kabul edilerek buna göre tebligatın çıkarılması, bu şekilde davalı-karşı davacıya temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi gerekmektedir. Davalı-karşı davacı tarafa temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliği sağlanıp, yasal katılma yolu ile temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 05.03.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/1511, Karar No: 2018/5777, Tarih: 12.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1511 E.  ,  2018/5777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ve diğer arsa sahibi ... ile davalı şirket arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, ancak davalı arsa sahibi ... davalı yüklenici ile işbirliği içerisinde hareket ederek ve kendisi tarafından sözleşmeye istinaden verilen vekaleti kötüye kullanarak kat irtifakı kurulmasına ilişkin işlemler yönünden sözleşmeyi ihlal ederek kendisini zarara uğrattıklarından bahisle 100.000,00 TL alacağın davalı arsa sahibi ..., davalı yüklenici firma müdürü ... ve davalı yüklenici ...İnşaat Ltd. Şti’den müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar cevap dilekçelerinde ayrı ayrı davacı tarafından verilen vekaletnamede bağımsız bölüm seçimi ve hisse taksimi hususunda şirket yetkilisi davalı ...'nun yetkilendirildiğini ve işlemlerin bu vekaletname uyarınca usulüne uygun yapıldığını öne sürerek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, yüklenici ile arsa sahibi arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesi devam ettiği ve davacı arsa sahibi kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca kendine kalacak tapular devredilmediği müddetçe davacı arsa sahibinin herhangi bir zararı doğmadığı, davacının mevcut durumda ve sözleşme devam ederken bir zararından bahsedilemeyeceği, davacının davada ileri sürdüğü hususların ve bundan dolayı hak ve borç durumunun ileride kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshedilmesi halinde gündeme geleceği, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.12.2018 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

Dava konusu uyuşmazlık arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında sözleşmede belirtilen paylaşım oranı ve arsa hissesine göre bağımsız bölümlerin verilmemiş olması nedeniyle uğranılan zararın yüklenici ile birlikte paylaşımdan dolayı haksız zenginleşen diğer davalı arsa sahibinden müteselsilen tahsili istemine ilişkindir.

Dava konusu uyuşmazlık arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında sözleşmede belirtilen paylaşım oranı ve arsa hissesine göre bağımsız bölümlerin verilmemiş olması nedeniyle uğranılan zararın yüklenici ile birlikte paylaşımdan dolayı haksız zenginleşen diğer davalı arsa sahibinden müteselsilen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece sözleşmenin devam ettiği dolayısıyla davacının bir zararından bahsedilemeyeceği davacının zararının ancak kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshedilmesi ve sözleşmenin tasfiyesi aşamasında değerlendirileceği gerekçesiye davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı tarafın tazminat isteminin dayanağı taraflar arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 1. maddesinde kararlaştırıldığı üzere davacının arsa payına karşılık 577.80 m² diğer davalı ...'un 336.32 m² arsa payı bulunduğu diğer davalı ...'a (A) bloktan 3 nolu dükkanın verileceği, davacının ise (A) blok 1 nolu dükkanın verileceği kalan dükkan alacağı için 2 numaralı dükkandan hisse verileceği davacıya (A) bloktan dükkan verilmediği (B) bloktan eksik verildiği (B1) blokun ise hiç yapılmadığı, (A) bloktaki 3 dükkanın ise davalı ...'un vekaleti kötüye kullanması sonucu 20 ve 21 nolu 2 dükkanın dava dışı ...'a devredildiği vekalet verilen davacı ...'un vekaleti kötüye kullandığı, davacı zararına olacak şekilde (A) bloktaki 2 dükkanı dava dışı ...'a devrettiği, kendisinin de arsa payından daha fazla miktarda pay almak suretiyle davacı zararına sebepsiz zenginleştiği gerekçesine dayanılmıştır.

Mahkeme yargılama aşamasında 28.03.2014 tarihli ve 14.01.2015 tarihli iki ayrı rapor almasına ve raporlar arasında bağdaştırılması mümkün olmayan açık çelişkiler bulunmasına rağmen raporlar arasındaki çelişkinin giderilmeksizin bilirkişi raporlarını yok sayarak karar vermiştir.

Öncelikle HMK'nın 266. maddesi gereğince çözümü huku dışında özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde hakim bilirkişiye başvurduktan sonra bilirkişi raporunu yok saymak suretiyle ve HMK'nın 281. maddesi gereğince bilirkiyi raporları arasındaki çelişki raporlardaki eksiklik veya belirsizlikleri gidermeden karar vermesi usul ve yasaya aykırıdır.

Diğer yandan mahkemece, davacının paylaşım oranı ve arsa hissesine göre tapu miktarının adına kayıtlı olduğu davacı tarafın zararının giderildiği gerekçesine yer verilmiş ise de her iki bilirkişi raporunda da davacının zararının karşılanmadığı tapudaki hissesine ve paylaşım oranına göre davacıya sözleşme gereği (A) bloktan verilmesi gereken ve daha değerli olan dükkanın hiç verilmediği, (B) bloktan paylaşım oranı ve hisseye uygun miktarda dükkan verilmediği bilirkişi raporlarında tespit edilmesine ve zarar tutarı belirlenmesine rağmen mahkemenin zararın karşılandığına ilişkin gerekçesi dosya içeriğine açıkça aykırıdır.

Kaldı ki kabule göre; davadan sonra devir alınan dükkanın davacı zararını karşılamadığı bilirkişi raporu ile tespit edilmesine rağmen karşılanmış olması halinde dahi davanın davadan sonraki devirle dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar vermek gerekirken, davanın reddine karar verilmesi de usul ve yasaya aykırıdır.

Ayrıca (B1) blok inşaatının hiç yapılmadığı ve ruhsatının hükümsüz hale geldiği gözönünde bulundurulmamıştır.

Bu nedenlerle eksik inceleme yapılarak hüküm verilmesi raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmemiş olması nedeniyle öncelikle kararın bu gerekçelerle bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemenin kabulüne göre de sözleşmenin feshedilmediği zararın fesih ve tasfiye aşamasında değerlendirileceği gerekçesi Dairemizin çoğunluğu tarafından yerinde görülmüş ise de davacı sadece arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında yükleniciye karşı dava

açmamış aynı zamanda vekalet görevini kötüye kullandığı daha değerli dükkanları kendi lehine tescil ettirerek 3. kişilere sattığı yine vekalet görevini kötüye kullanarak sözleşmedeki paylaşım oranı ve arsa hissesine göre daha fazla hisse ve bağımsız bölüm alarak dükkan alması nedeniyle sebepsiz zenginleştiği gerekçesiyle davalı ...'dan sözleşmeden bağımsız olarak taleplerde bulunmasına karşılık sözleşmenin feshedilmediği gerekçesiyle zararın doğmadığının kabulü yasa hükümlerine açık aykırılık oluşturmaktadır. Zira davacı davalı ... yönünden ileri sürdüğü talepler bakımından (vekalet görevini kötüye kullanması ve sebepsiz zenginleşme) genel hükümlere dayalı olarak talepte bulunmuştur. Bu taleplerinin incelenerek taraf delillerinin toplanması gerekmektedir.

Diğer yandan 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 96. maddesi ile aynı yönde düzenleme içeren 6098 Sayılı TBK'nın 125/1. maddesi gereğince sözleşmedeki edimini yerine getirmeyen borçludan sözleşmenin feshi talep edilmeksizin borcun ifası ve tazminat isteme hakkı bulunmaktadır. Bu tazminat istemi sözleşmenin feshi gerekmeksizin talep edilebilecek sözleşmenin gereği gibi ifa edilmemesinden eksik ve/veya kötü ifadan kaynaklanan olumlu zarardır. Davacı sözleşmedeki paylaşım ve hisse oranlarına göre sözleşme gereği hakettiği bağımsız bölümlerin sözleşmede belirlenen sürede kendisine verilmediği bu nedenle zarara uğradığını iddia ettiğine göre bu talebinin de incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken davanın tümden reddine ilişkin mahkeme kararının onanmasına dair sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2007/4767, Karar No: 2007/5347, Tarih: 30.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/4767 E.  ,  2007/5347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tereke hukukuna ilişkin davada Ankara 13. Sulh Hukuk ile Çubuk Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümleri yer almaktadır. Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yer de yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Dosya kapsamından, 01.06.1998 tarihinden beri Çubukta ... Huzurevinde kalmakta iken, 2005 yılında aynı yerde öldüğü anlaşılan ...'nun başka yerleşim yeri de bulunmadığı belirlenmekle, yetkili mahkeme Çubuk Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Çubuk Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/04/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8001, Karar No: 2018/9403, Tarih: 26.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/8001 E.  ,  2018/9403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekiye ait 60,00 TL'yi çalan sanık hakkında her ne kadar ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, TCK’nın 145. maddesi uyarınca hırsızlık suçundan verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu yönden yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26/06/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4936, Karar No: 2019/5663, Tarih: 08.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/4936 E.  ,  2019/5663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ile davalılar Hazine ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Dairemizin 2016/6411 E. - 2018/1145 K. sayılı memleket haritalarına dayanak oluşturan hava fotoğraflarının incelenmesi istenilmiş fakat iade kararında istenilen şekilde ek rapor tanzim edilmeden dosya Dairemize gönderilmiş ve böylece Dairemizin geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Geri çevirme kararlarının gereğinin aynen ve eksiksiz yerine getirilmesi zorunlu olup, aksi davranış işin sürüncemede kalmasına yol açacağından, hakim ve ilgili personellerin sorumluluğunu doğurur.

Bu nedenle, 2016/6411 E. - 2018/1145 K. sayılı geri çevirme kararında belirtildiği gibi; çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1957, 1976, 1997 ve 2005 tarihli memleket haritalarına dayanak oluşturan hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazlar çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınarak bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 08/10/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/444, Karar No: 2007/554, Tarih: 18.07.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/15-444 E.  ,  2007/554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 26. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2006

Taraflar arasındaki "hakem kararının iptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara Asliye 26.Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 21.02.2006 gün ve 2005/40-2006/27 sayılı kararın incelenmesi Davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 15.Hukuk Dairesinin 06.07.2006 gün ve 2407-4263 sayılı ilamı ile ; (...Taraflar arasında imzalanan 02.12.1993 tarihli sözleşmenin uygulanmasından doğan uyuşmazlık nedeniyle ICC kurallarına göre seçilerek oluşturulan hakem heyetince verilen karara karşı Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı’nca iptal davası açılmış, mahkemece iptal davasının kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir. Dava konusu olayda hakemlerce oluşturulan karara karşı HUMK.nun 516 ve devamı maddelerindeki hükümler uyarınca temyiz yoluna mı gidileceği, yoksa 4686 sayılı Milletlerarası Tahkim Kanunu uyarınca iptal davası mı açılacağı hususunun öncelikle çözümlenmesi gerekir. Yanlar arasındaki sözleşme 05.07.2001 günlü resmi gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 4686 sayılı Milletlerarası Tahkim Kanunu’ndan önce imzalanmıştır. Sözleşmenin “İhtilafların Halli” başlıklı 67.maddesinde, ihtilaf konusu hususların Uluslararası Ticaret Odası’nın anlaşma ve tahkim kurallarına göre ve seçilmiş üç hakem tarafından çözümleneceği kabul edilmiş, aynı maddenin devamında “hakemler Türk Yasalarına tabi olacaklardır” hükmüne yer verilmiştir. Görülüyor ki taraflar arasındaki sözleşmede Türk Yasalarına göre hakemlerin karar verecekleri kararlaştırılmıştır. Bu kuraldan anlaşılması gerekenin sözleşme tarihinde mevcut olan Türk Yasaları olduğu ortadadır. Taraflarca daha sonra yeniden tahkim anlaşması yapıldığı kabul edilebilir ise de yeni bir anlaşmanın varlığı ileri sürülmüş değildir. Asıl olan taraf iradelerinin kabul ettiği ve düzenlemesi HUMK. nun 516-526 maddeleri arasında bulunan hükümlerin uygulanmasıdır. Sonradan yürürlüğe giren Milletlerarası Tahkim Kanunu’nda, Kanunun yürürlüğe girdiği tarih hakkında ayrı ve özel bir hüküm bulunmadığından, Kanunun 05.07.2001 tarihinden sonraki uyuşmazlıklar hakkında uygulanacağının, daha önce var olan ve devam eden uyuşmazlıklarda ise tarafların serbest iradeleri ile bu tarihteki mevzuat uygulamasını seçtiklerinin kabulü zorunludur. Bu nedenlerle hakemlerce verilen kararın 4686 sayılı Yasa uyarınca incelenip hükme varılması bozma nedenidir...)gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN:  Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN:  Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, yanlar arasında 02.12.1993 tarihinde imzalanan sözleşmenin uygulanmasından kaynaklanan uyuşmazlığı karara bağlayan Hakem Kurulu Kararının; 4686 sayılı Milletlerarası Tahkim Kanunu hükümleri uyarınca iptali, istemiyle açılmıştır.

Davacı iş sahibi/ T.C.Tarım ve Köyişleri Bakanlığı; davalı yüklenici şirkettir.

TC.Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü tarafından yürütülen II.Tarımsal Yayın ve Uygulamalı Araştırma Projesi Çerçevesinde Uluslararası İmar ve Kalkınma Bankası ve Tarımsal Geliştirme Uluslararası fonundan alınan kredilerle Eskişehir Araştırma Kompleksi inşaatı işinin yaptırılması amacıyla Dünya Bankası esaslarına göre hazırlanmış sözleşme formu ve ekleri uyarınca 8.10.1993 tarihinde açılan uluslararası ihale sonucu iş sahibi/Tarım ve Köyişleri Bakanlığı adına Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü ile Davalı/Yüklenici ....Mühendislik İnşaat Turizm ve Yatırım Ticaret A.Ş.arasında 2.12.1993 tarih 61878 sayılı sözleşme imzalanmış ve bu sözleşme 2.12.1993 tarih 419/32518 sayılı Maliye Bakanlığı vizesini müteakip Sayıştay tarafından 7.12.1993 gün 6636-9111 sayı ile tescil edilerek yürürlüğe girmiştir.

Sözleşmenin “İhtilafların Halli” ana “İhtilafların Halli, Hakeme Başvurma” alt başlıklı 67.maddesinde, ihtilaf konusu hususların Uluslararası Ticaret Odası’nın anlaşma ve tahkim kurallarına göre ve seçilmiş üç hakem tarafından çözümleneceği kabul edilmiş, aynı maddenin devamında “Hakemler Türk Yasalarına tabi olacaklardır” hükmüne yer verilmiştir.

İnşaat işinin geçici kabulü 20.04.1998 tarihinde, kesin kabulü ise 04.03.1999 tarihinde yapılmış; bilahare, taraflar arasında iç kaynak kesintilerinin miktarı ve bağlantılı konularda uyuşmazlık çıkmıştır.

Tahkim şartı uyarınca, iş sahibi iç kaynaktan yapılan kesinti miktarını tekrar tespit etmesi için işi kendi mühendisine havale etmiştir. Hazırlanan raporda iç kaynaktan yapılan ihtiyat kesintisi miktarı 26.10.2000 tarihinde 121.595 ABD Doları olarak tespit edilmiştir.

İş sahibinin bu meblağı ödememesi üzerine yüklenici firma Ankara 26. İcra Müdürlüğünde 2001/7239 (yenilenmekle 2002/9898) esas sayılı dosya ile idare aleyhine 114.907.275.000 TL takip talebinde bulunmuştur. İş sahibi, bu takibe karşı Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesinde menfi tespit ve alacak davası açmış ise de sözleşmedeki tahkim şartı nedeniyle dava usulden reddedilmiş ve karar 15. Hukuk Dairesi tarafından onanmıştır.

İş sahibi müteakiben, tahkim sözleşmesinin gereğini yerine getirerek uyuşmazlığın çözümlenmesi için Tahkim yoluna başvurmuştur.

Hakem heyeti taraflarca, konunun uzmanı hukukçular “Prof. Dr. Ali Bozer”, “Prof. Dr. Sabih Arkan” ve “Prof. Dr. Kemal Dayınlarlı”dan oluşturulmuş; tarafların iddia ve savunmasını aldıktan sonra dosyada mevcut kararını vermiştir.