muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13644, Karar No: 2012/46225, Tarih: 24.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/13644 E.  ,  2012/46225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 04.05.2005'ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’un 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’un 223/8.maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 24.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23937, Karar No: 2018/10475, Tarih: 03.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/23937 E.  ,  2018/10475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; kadının davasının kabulü, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davacı-karşı davalı erkek dava dilekçesinde boşanma talebinin yanında tedbir nafakasının kaldırılması talebinde bulunmuştur. Dava açılırken alınan başvuru harcı, dava dilekçesindeki isteklerin tümünü kapsar. Davacı-karşı davalı erkeğin kadın lehine takdir edilen tedbir nafakasının kaldırılması talebi boşanma talebinin eki niteliğinde olmayıp nispi harca tabidir. Bu talep nedeniyle davanın açılması esnasında nispi harç alınmadığı gibi bu eksiklik yargılama sırasında da giderilmemiştir. Nispi harç tamamlattırılmadan müteakip işlemler yapılamaz. Mahkemece, davacı-karşı davalı erkeğe kaldırılmasını talep ettiği bir yıllık tedbir nafakası miktarı üzerinden nispi harcın ikmali için süre verilmesi (Harçlar Kanunu m. 30-32) harç noksanlığı giderildiği takdirde, bu talebin esasının incelenmesi ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi, harcın ikmal edilmemesi halinde ise Harçlar Kanunu'nun 30. maddesi gereğince işlem yapılması gerekirken, belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.10.2018(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/6932, Karar No: 2016/594, Tarih: 18.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/6932 E.  ,  2016/594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınc...Mahallesi 1 ada 8 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 06.11.2013 gününden önce, emsal taşınmazın ise satış tarihi olan 03.10.2012 tarihinden önce, taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Davaya konu taşınmaz ile emsal taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu 1 ada 8 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 06.11.2013 değerlendirme, 417 ada 53 parsel sayılı taşınmazın satış tarihi olan 03.10.2012 tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu 1 ada 8 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 417 ada 53 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

5-Dosyada mevcut havale tarihli bilirkişi raporunda somut emsal alınarak incelenen 417 ada 53 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 03.10.2012 tarihli satışına ilişkin (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

5-Dosyada mevcut havale tarihli bilirkişi raporunda somut emsal alınarak incelenen 417 ada 53 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 03.10.2012 tarihli satışına ilişkin (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5468, Karar No: 2019/11563, Tarih: 13.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/5468 E.  ,  2019/11563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Sanık ... hakkında: Beraat Sanık ... yiğit hakkında: TCK'nın 158/1-d 52/2, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... ... hakkında verilen mahkumiyet hükmü, sanık tarafından, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan sanık ... hakkında verilen beraat hükmü, sanık müdafii tarafından vekalet ücreti ile sınırlı olarak temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Sanık müdafiinin temyiz isteminin vekalet ücret talebi ile sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün ilgili kısmına " Sanığın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 2.640,00 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesi" fıkrasının eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık ... ... hakkında Ümraniye Cumhuriyet Başsavcılığınca 20/02/2012 tarih ve 2012/3712-1694-575 sayılı iddianamesiyle, katılana ait balları, ...’ya ait sahte sürücü belgesi ile teslim aldıktan sonra bu balları piyasaya sürerek sattıkları iddiasıyla dolandırıcılık suçundan kamu davası açıldığı, suç tarihinin de dosyamızdaki suç tarihi ile aynı tarihleri kapsadığı ve bu dava ile ilgili ne işlem yapıldığı belirlenemediğinden , her iki iddianamedeki izah ve suç tipi değerlendirildiğinde, mükerrer yargılama olmasının engellenmesi amacıyla; 20/02/2012 tarih ve 2012/3712-1694-575 sayılı iddianame ile açılan davanın derdest olması halinde bu dosya ile birleştirilmesi ve birlikte yargılama yapılması, birleştirmenin mümkün olmaması halinde ise; ilgili dosyanın onaylı örnekleri denetime elverişli olacak şekilde dosya içerisine alındıktan sonra, mükerrer dava hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık ... ...’in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 13/11/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15797, Karar No: 2017/6577, Tarih: 17.04.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/15797 E.  ,  2017/6577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalılardan ...Yapı Yatırım A.Ş. ve ... Yapı Endüstri ve Ticaret A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmiş, ... Yapı Endüstri ve Ticaret A.Ş. avukatı duruşma talep etmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılara ait işyerinde kalıp ustası olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... A. Ş. vekili, davacının, ...Center projesinin anahtar teslimi ile ihale edildiği ... Yapı A.Ş. nin alt işvereni olan... şirketi bünyesinde çalıştığını, davada kendilerine husumet düşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Yapı Endüstri ve Ticaret A.Ş. vekili, müvekkilinin davalı ...Ş. den anahtar teslim aldığı işin tamamını diğer davalı... Ltd. Şirketine verdiğini ve müvekkili ihale makamında olduğundan davada kendilerine husumet düşmediğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı... Mühendislik İnşaat ve Ticaret Ltd. Şirketi vekili, davacı taraf iddia ve delillerini kabul etmediklerini, davacının ...Center projesinde çalışıp istifa ederek ayrıldığını ve taleplerinde haklı olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı... Mühendislik İnşaat ve Ticaret Ltd. Şirketi vekili, davacı taraf iddia ve delillerini kabul etmediklerini, davacının ...Center projesinde çalışıp istifa ederek ayrıldığını ve taleplerinde haklı olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı ...nin iş sahibi ve asıl işveren, davalı ... Yapı A.Ş nin yüklenici ve diğer davalı... Ltd.Şti nin taşeron olduğu, Zincirlikuyu ...Center projesinde çalıştığı; ...ve ... şirketleri arasında imzalanan sözleşmenin 5 ve 6. md.lerine göre her ne kadar anahtar teslimi olarak işin tamamının ... A.Ş ye verilmiş olduğu belirtilmişse de işçi işe alma ve çıkarmada yetkiyi kendinde tutması, işçilerin ücretlerini belirlemesi, ödenecek kıdem ve ihbar tazminatlarını üstlenmiş olması dikkate alındığında ...Yapı A.Ş nin davacı taleplerinden asıl işveren olarak sorumlu olduğu, davalılar ... ve... arasında ise ...Center Projesi inşaatındaki beton ve betonarme kalıplarını yapılması, hazır beton dökülmesi, kür işlemlerinin yapılması ve hasır çelik montajı işlerine yönelik sözleşme olduğu, verilen işin, işletmenin ve işin gereği ve teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren ve yardımcı iş olduğu düşünüldüğünde bu davalılar arasında da asılişveren- altişveren ilişkisinin bulunduğu, açıklanan nedenlerle davalı şirketlerin işçilik alacaklarından birlikte sorumlu oldukları, iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiği, davacının kıdem ve tazminatına hak kazandığı ayrıca gibi fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı avukatı ile davalılar ...Yapı Yatırım A.Ş. vekili ve ... Yapı Endüstri ve Ticaret A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar ...Yapı Yatırım A. Ş. vekili ve ... Yapı Endüstri ve Ticaret A.Ş. vekilinin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda dosyadaki delillere göre davacının fazla çalışma yaptığı ve hafta tatilinde çalıştığı kabul edilip alacaklar hesaplanmış ve bir kısım bordrolarda söz konusu alacaklara yönelik tahakkuklar olduğundan bahisle ilgili dönemler dışlanmıştır.

Davacı taraf bordrolara itibar edilmemesi gerektiğini, bazılarında imzası olmadığını ve bedelinin ödenmediğini, ödemeler ile tahakkukların da örtüşmediğini ileri sürüp rapora itirazda bulunmuştur.

Mahkemece davacının itirazı nedeniyle mevcut bordrolar ile banka ödeme kayıtları karşılaştırılmayıp ödeme olup olmadığı tespit edilmeden sonuca gidilmesi hatalıdır.

Davacı taraf bordrolara itibar edilmemesi gerektiğini, bazılarında imzası olmadığını ve bedelinin ödenmediğini, ödemeler ile tahakkukların da örtüşmediğini ileri sürüp rapora itirazda bulunmuştur.

Mahkemece davacının itirazı nedeniyle mevcut bordrolar ile banka ödeme kayıtları karşılaştırılmayıp ödeme olup olmadığı tespit edilmeden sonuca gidilmesi hatalıdır.

Öte yandan taraflar arasında aylık ücret miktarı çekişmeli olup Mahkemece kabul edilen aylık ücret ile bordrolarda ücretin farklı olması karşısında fazla çalışma ve hafta tatili tahakkuku olup da ödeme yapılan aylarda, mevcut tahakkuklar dikkate alınarak davacının kabul edilen ücretine göre fark alacağı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 17/04/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/645, Karar No: 2016/5094, Tarih: 18.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/645 E.  ,  2016/5094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını ihlal

İş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yetkilisi olduğu, ..... Turizm ve Yat Limanı içerisinde bulunan .... isimli işletmeyi katılanın kiracı olarak işlettiği ve katılan ile şirket arasında 2010 yılında üç yıl süreyle iş yeri kiralama sözleşmesi imzalandığı, katılanın 2010 yılı turizm sezonunun sona ermesine müteakiben eşyalarını iş yerinin kapalı alanına istifleyerek bölgeden ayrıldığı, sanığın tadilat amacıyla iş yerinin kilidini kırıp iş yerinde bulunan eşyaları hurdalık olarak kullanılan alana atmak suretiyle, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın suçu kabul etmemesi ile olay yeri tespit tutanağında, kilidin kırık olduğuna dair tespit bulunmaması karşısında, sanığın beraatine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15046, Karar No: 2017/14944, Tarih: 18.12.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/15046 E.  ,  2017/14944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunmasının zorunlu olduğu, elektrik idaresinin ise özelleştirildiği bu sebeple kayıt dışı elektrik kullanımının engellenmesini sağlayan mühürlemenin kamu güvencesine haiz olmadığı, ilgili kanunlarda özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmediği, buna göre özel hukuk tüzel kişisinin kamusal yetki kullanma hakkı olmadığından, Anayasa ve Kanuna dayalı kamusal yetkiyi kullanan bir makam tarafından konulmuş mühürleme güvencesinin özelleştirme nedeniyle sona erdiği bu nedenle sanığa yüklenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5199, Karar No: 2022/603, Tarih: 13.01.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/5199 E.  ,  2022/603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Müsaderesi talep edilen ... ve ... plakalı araçlar hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

05.10.2015 tarihinde usulüne uygun alınan arama kararına binaen sanık ...'ye ait iş yerinde yapılan aramada sanıklar ..., ... ve ...'un bulunduğu ve tankerden çekiciye akaryakıt tabancasıyla yakıt ikmalinin yapıldığı sırada yapılan müdahale sonucu tanker ve çekici içerisinden toplam 1.076 litre ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; dosyada mevcut bulunan 20.10.2015 tarihli ... analiz raporuna göre ele geçen ürün numunesinin piroliz sıvısı olduğu, petrol türevi akaryakıtlar ve çözücü karışımları ile karıştırıldığında akaryakıt olarak kullanılabileceğinin anlaşılması karşısında, sanıkların tankere ait yakıt deposundan çekiciye ait yakıt deposuna söz konusu sıvı boşaltılırken kolluk görevlilerinin müdahalesi sonucu yakalanmaları nazara alındığında sanıkların atılı suçtan mahkumiyetleri yerine suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilerek dosya kapsamına uymayan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3633, Karar No: 2006/3896, Tarih: 23.06.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/3633 E.  ,  2006/3896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tük.Mah.Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, ... sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen ... sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden ... ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki ... sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 23.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.