muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5950, Karar No: 2023/6340, Tarih: 20.12.2023

E. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tanınması istenen yabancı ilamın Türk Mahkemelerinin münhasır yetkisine girmeyen bir konuda verilmiş olması, kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması, savunma haklarına uyulmuş ve davalı tarafın itiraz etmemiş olması, dolayısıyla 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un(5718 sayılı Kanun) 58 inci maddesinde belirtilen koşulların gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulü ile İsveç Devleti Södertörn İlk Mahkemesi'nin 18.06.2018 tarih T 7606-18 dava dosyasında kayıtlı 11.07.2018 tarihinde kesinleşen boşanma kararının 5718 sayılı Kanun'un 52 nci ve 54 üncü maddesi gereğince boşanma yönünden tanınmasına karar verilmiştir.

2.Mahkeme 13.02.2023 tarihli tavzih kararı ile gerekçeli kararda, hüküm kısmının 1 nolu bendinin; "davacının davasının kabulü ile İsveç Devleti Södertörn İlk Mahkemesi'nin 18.06.2018 Tarih T 7606-18 Dava dosyasında kayıtlı 11.07.2018 tarihinde kesinleşen boşanma kararının, ... ' da nüfusa kayıtlı ... ve ...'den olma ... Stokholm- İsveç D.lu ... T.C. Kimlik numaralı davacı ... ile aynı yer aynı hanede nüfusa kayıtlı ... ve ...'dan olma ... Ankara doğumlu ... T.C kimlik numaralı davalı ...'a ait yabancı mahkeme kararının 5718 sayılı Kanun'un 52 nci ve 54 üncü maddesi gereğince boşanma yönünden tanınmasına" şeklinde tavzihen düzeltilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili hükmün tümü yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tanınması istenilen İsveç Devleti Södertörn İlk Mahkemesi'nin 18.06.2018 tarih T 7606-18 sayılı ve 11.07.2018 kesinleşme tarihli kararı ile tarafların boşanmalarına karar verildiği, kararın aslının, onaylı tercümesinin, kesinleştiğini gösteren belgenin ve apostil şerhinin bulunduğu, uygulanan hükümlerin Türk Hukukuna ve kamu düzenine aykırı olmadığı, yabancı mahkemedeki usul hükümlerinin uygulanmasında ve tebligat usulünde, o yer kanunlarının geçerli olduğu, diğer bir ifade ile yargılamanın usulü ve tebligatın, hâkimin hukukuna (Lex fori) tabi olduğu, tarafların boşanma istemiyle yabancı mahkemeye başvurdukları ve boşanma ve boşanmayla ilgili tüm konularda anlaşmaları sonucunda Södertörn İlk Mahkemesi tarafından tarafların boşanmalarına karar verildiği, dolayısıyla davalının yabancı mahkemedeki boşanmadan haberinin olmadığı, savunma hakkını kullanamadığına ilişkin itirazına itibar edilemeyeceği, 5718 sayılı Kanunda ''tanıma'' için aranan şartların gerçekleştiği anlaşılmakla yabancı mahkeme ilamının tanınmasına dair İlk Derece Mahkemesince verilen kararın isabetli olduğu gerekçesi ile başvurnun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Kırşehir Aile Mahkemesi'nin bu davaya bakmaya yetkili olmadığını, müvekkilinin sakin olduğu yerin Antalya olduğunu, kararın bu yönü ile açıkça hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin İsveç'te boşanma yönünden bir talebi yada kabulü olmadığını, karardan davadan haberi bulunmadığı, savunma hakkına engel olunduğu, İsveç dilini bilmediği, İsveç'te duruşmaya çağırılmadan bilgisayar üzerinden taleple boşanmanın gerçekleştirildiğini, kararın tanınması için gerekli şartları taşımadığını, kararın kamu düzenine açıkça aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; tarafların boşanmalarına ilişkin yabancı mahkeme kararının tanınması yasal şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, yetki itirazı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

5718 sayılı Kanun'un 41 inci maddesi, 58 inci maddesi. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi, 371 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2010/6391, Karar No: 2012/2557, Tarih: 30.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/6391 E.  ,  2012/2557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplan- ması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 30.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5680, Karar No: 2022/10468, Tarih: 22.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/5680 E.  ,  2022/10468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/2, 53/1, 58/6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi yeniden düzenlenmiş olan “Basit Yargılama Usulü” başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan “Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada mahkemece genel hükümlere göre yargılamaya devam edilip karar verildiği gözetildiğinde mahkemenin uygulama yapılmayacağına ilişkin takdirinin olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede

Olay günü, müştekilerin aracı yol kenarına park ettikten sonra ırmak kenarına indikleri, ardından olay yerine gelen sanıklar ile suça sürüklenen çocuğun ... içerisinde bulunan 2 adet bayan çantası, 2 adet bayan montu ile 2 adet erkek montunu çaldıkları, bu esnada müştekiler tarafından görüldükleri ve sanık ...’ın kullandığı araçla olay yerinden kaçmaya başladıkları, müştekilerin bir müddet araçla, sanık idaresindeki aracı kovaladıkları, daha sonra emniyete haber verdikleri, aracın polis ekibi tarafından takip edildiği, megafonla yapılan tüm uyarılara rağmen sanığın aracı durdurmayarak sokak aralarında trafik güvenliğini tehlikeye sokacak şekilde hızlı ve tehlikeli ... kullanarak polis takibini atlattığı, daha sonra da sokakta park halinde terk edilmiş şekilde aracın bulunduğu olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2548, Karar No: 2019/674, Tarih: 05.02.2019

**10. Ceza Dairesi         2015/2548 E.  ,  2019/674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 ayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 05/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3628, Karar No: 2014/13973, Tarih: 09.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3628 E.  ,  2014/13973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sanık ... beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve tehdit, sanıklar ... ve ... kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanık ...'nın eyleminin şantaj ve özel hayatın gizliliği ihlal oluşturduğunun kabulü ile bu suçlardan ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından mahkûmiyetine, sanıklar ... ve ...'in atılı suçtan mahkûmiyetlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi:

Sanık ... müdafiin süresinden sonra yapılan duruşmalı inceleme talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında şantaj, özel hayatın gizliliği ihlal ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleri ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

TCK.nın 58/5. maddesine aykırı olarak, tekerrür uygulamasına esas alınan fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmadığı ve diğer sabıkalarının da tekerrüre esas olmadığı anlaşılan sanık ... hakkında cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, ayrıca sanıklar Mustafa ve Ömer hakkında TCK.nın 53/1. maddesi gereğince uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin, 53/1-c madde ve bendinde sayılan velâyet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksunluğun sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek hükümlerin 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak sanıklar hakkında hüküm fıkralarında yer alan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve TCK.nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak yerine “Sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kasten yaralama, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyize gelince,

Sanık ...'nın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlerken mağduru yaraladığı, ancak bu yaralamanın neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerin gerçekleşmesine yol açmaması itibariyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cebir unsuru olduğu anlaşılmakla, sanığın ayrıca kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

Sanık ... hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan ve suç tarihinde daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 51. maddesi yönünden sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşup oluşmadığı tartışılarak erteleme konusunda bir değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmemesi ,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6781, Karar No: 2013/13975, Tarih: 05.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/6781 E.  ,  2013/13975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının bilirkişi tarafından alacakları net olarak hesaplanıp bilirkişi tarafından indirim yapılırken gelir vergisi oranı %15 olarak yazılmış ise de davacının yalnızca gelir vergisine konu fazla çalışma alacağının matrahının fesih tarihi olan 2011 yılındaki %15 dilimi olan 9.400,00 TL'nı geçmiş olduğunun ve bilirkişinin hesaplama yaparken artan oranı dikkate alarak düşülmesi gereken gelir vergisi miktarının (9.400,00 TL : %15+ 6.001,36 : %20) = (1.410,00 TL + 1.210,27 TL) = 2.610,27 TL olarak doğru hesaplanıp indirimin doğru olarak yapıldığının anlaşılmasına göre davacı ve davalının yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine, 05.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12937, Karar No: 2016/2555, Tarih: 01.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/12937 E.  ,  2016/2555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, 25.03.2015 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesi verilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 10.07.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, muris....'in 10.03.1963 tarihinde bekar ve çocuksuz olarak vefat ettiğini, kendisinin murisin kardeşi...'in oğlu...'dan olma torunu olduğunu ve veraset ilamının çıkarılmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, murisin mirasçıları olarak kardeşleri....,...., ...., .. ve ...'in kaldığı... İlçe Nüfus Müdürlüğünün 1955 yılından önce yangın geçirdiği, kayıtların 1956 yılında yersel yazımla oluştuğu, 1955 yılı öncesi tescil kayıtlarına (ölüm, evlenme, boşanma .. vb) ve murisin kardeşlerinden...,.... ve....'in nüfus kayıtlarına ulaşılamadığı, tanık beyanlarından....'in mirasçıları tespit edilebilse dahi, ... ve ....'in bekar ve çocuksuz olarak vefat ettiğine ilişkin bilgi sahibi olmadıklarının anlaşıldığı, bu nedenle.... ve....'in bekar ve çocuksuz olarak vefat ettiğine ilişkin davacının soyut beyanından başkaca bir delilin davacı tarafça dosyaya ibraz edilmediği, mirasçılar hakkında Nüfus ve Vatandaşlık Genel Müdürlüğü cevabi yazısı ile herhangi bir kayda ulaşılamadığı anlaşıldığından davanın ispat edilemediği gerekçesiyle, reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 30. maddesi hükmünde doğum ve ölümün nüfus sicilindeki kayıtlarla ispat olunabileceği, nüfus kütüklerinde kayıt bulunmaması veya bulunan kaydın doğru olmadığının anlaşılması halinde gerçek durumun her türlü delille kanıtlanabileceği açıklanmıştır. Hukukumuzda çekişmeli yargıya tabi davalarda taraflarca hazırlama ilkesi geçerli olup, hakim tarafların talepleri ile bağlıdır. Hakim, talepte bulunan tarafların iddia ettiği olaylar ve ileri sürdüğü deliller ile yetinerek karar vermek zorundadır. Çekişmesiz yargıya tabi davalarda ise re'sen araştırma prensibi egemendir. Hasımsız açılan ve çekişmesiz yargıya tabi olan davalarda verilen kararlar kesin hüküm teşkil etmediği gibi bu kararlar açılacak bir iptal davası sonucunda değiştirilebilir veya ortadan kaldırılabilir.

Somut olayda; murisin ve mirasçılarının nüfus kayıtları ile adreslerinin belirlenmesi, bu bilgilerin elde edilebilmesi için bütün imkanların kullanılması gerektiği kuşkusuzdur. Ne var ki, mahkemece tapu kayıtları ve dayanak belgeleri, murisin malik olduğu taşınmaza ilişkin akit tablosu getirtilerek, murisin nüfus kayıt bilgileri ve adresi araştırılmamış, bu hususlar Tapu Müdürlüğünden sorulmamıştır. Murise ait taşınmaz varsa tapu kaydı ve dayanağı belgelerin ayrıca murisin kardeşi olduğu iddia edilen....'in alt ve üst soylarını gösterir nüfus kayıtları da getirtilerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 01.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6275, Karar No: 2015/95, Tarih: 13.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6275 E.  ,  2015/95 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Gültepe, ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde

çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi

hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde

çocuğun nitelikli cinsel istismarı eyleminin

reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu

oluşturduğunun kabulü ile sanık Sadık'ın

mahkûmiyetine, bu sanığa atılı diğer suçtan ve

ayrıca diğer sanıklara atılı her iki suçtan

beraatlerine

DÜŞÜNCE : Bozma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi;

Kayden 20.05.1995 doğumlu olan mağdure ... onbeş yaşını tamamladıktan sonra alınan 27.12.2011 tarihli celsedeki beyanında, sanık .... hakkında şikâyetçi olmadığını belirtmesi karşısında, mağdure ve vekilinin sanık ...hakkındaki davalara ilişkin katılma kararları hükümsüz olup, mağdure vekilinin bu sanık hakkındaki hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, sanık.... yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin diğer sanıklar hakkında kurulun hükümlerle ilgili olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu ve beraati kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan mağdure vekili ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraat ve mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.