muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1812, Karar No: 2022/3246, Tarih: 10.03.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/1812 E.  ,  2022/3246 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 48. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 11. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, alacaklı sıfatı ile ... 8.İcra Müdürlüğü’nün 2015/37046 esas sayılı dosyası ile 2010-2011-2012-2012 ve 2014 yıllarına ilişkin ödenmeyen prim alacağına ilişkin olmak üzere 230.000,00 TL’nin mevduata uygulanan en yüksek faizi ile davalı borçludan tahsili için başlattıkları ilamsız takibe davalı / borçlu tarafından yapılan itirazın iptaline, takibin devamına , %20 iden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının hak etmiş olduğu primlerin ödendiğini, davacının herhangi bir tarih için hak etmiş olduğu prim alacağı bulunmadığını, işyeri uygulaması olarak prime hak kazanılması için ödemelerin yapıldığı tarihte şirket çalışanı olmanın esas koşul olduğunu, yıl ortasında ayrılan çalışanlar için kıstelyevm hesaplamanın olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve 25.09.2017 tarihli bilirkişi raporuna dayanılarak, “bordrolarda 2009-2010-2011 yıllarında prim ödemesi yapıldığı, davalı işveren prim uygulamasının neye göre yapıldığına dair dosyaya bir delil sunmadığı, herhangi bir kriter belirlemeden art arda üç yıl süren prim ödemesinin bağlayıcı bir işyeri uygulaması olduğu ve bir iş şartı oluştuğu, işçinin prime hak kazanması için işyerinde prime esas alınan sürenin tamamında çalışmış olması gerekmediği, işyerinde çalışılan süreyle sınırlı olmak üzere işçinin prim talep hakkı olduğu ,davacının takipte haksız ve kötü niyetli olmadığı nitekim dava ıslah edilerek alacak davasına dönüştürüldüğü için de davalının tazminat talebinin reddine karar verilmiş” gerekçesiyle davanın kabulüne, tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, itirazın iptali davası olarak açılmış olan davanın alacak davası olarak görülmesine ilişkin yapılan ıslahın geçerli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, itirazın iptali davası olarak açılmış olan davanın alacak davası olarak görülmesine ilişkin yapılan ıslahın geçerli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Islah, taraflardan birinin usule ilişkin bir işlemini, bir defaya mahsus olmak üzere kısmen veya tamamen düzeltmesine olanak tanıyan ve karşı tarafın onayına tabi olmayan bir usul işlemidir. Bu husus, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 176. maddesinin 1. fıkrasında "Taraflardan her biri, yapmış olduğu usul işlemlerini kısmen veya tamamen ıslah edebilir." şeklinde ifade edilmiştir. Islah işlemine sadece bir kez olmak üzere, tahkikatın sona ermesine kadar başvurulabilir (HMK.m.177).

Islah, sözlü veya yazılı olarak yapılabilir. Karşı taraf duruşmada hazır değilse veya ıslah talebi duruşma dışında yapılıyorsa, bu yazılı talep veya tutanak örneği, haber vermek amacıyla karşı tarafa bildirilir.

6100 sayılı Kanun’un “Davanın Tamamen Islahı” başlıklı 180. maddesine göre; “Davasını tamamen ıslah ettiğini bildiren taraf, bu bildirimden itibaren bir hafta içinde yeni bir dava dilekçesi vermek zorundadır. Aksi hâlde, ıslah hakkı kullanılmış sayılır ve ıslah hiç yapılmamış gibi davaya devam edilir”. Şu halde, tamamen ıslahta davacı, davasını baştan (dava dilekçesinden) itibaren ıslah eder ve yeni bir dava dilekçesi verir (HUMK.md.88). Böylece tamamen ıslah ile dava dilekçesi de dahil bütün usul işlemlerinin yapılmamış sayılması söz konusudur ve tamamen ıslah ile talep sonucu ve dava sebebi değiştirilebilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili 18.10.2017 tarihli bilirkişi raporuna itiraz ve davanın ıslahı konulu dilekçe ile itirazın iptali olarak açılan davayı alacak davası olarak ıslah ettiklerini beyan etmiş , İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi davayı alacak davası olarak sonuçlandırmıştır.

Belirtmek gerekir ki, kısmi ıslahla davanın türü değiştirilemez. Bu nedenle davanın itirazın iptali davası olarak görülüp sonuçlandırılması gerekir. Hal böyle olunca, İlk Derece Mahkemesince davacının kısmi ıslahına değer verilerek davanın alacak davası olarak karara bağlanması ve Bölge Adliye Mahkemesince bu hususta İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde bulunması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.03.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10930, Karar No: 2013/6606, Tarih: 02.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/10930 E.  ,  2013/6606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalılardan ... A.Ş. avukatı ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... A.Ş. ve ...'ten alınmasına, 02.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12223, Karar No: 2011/2692, Tarih: 25.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/12223 E.  ,  2011/2692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bolvadin Sulh Hukuk ve Ankara 13. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vesayet hukukuna ilişkindir

Bolvadin Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının Türkiye'de ikamet etmediği, yerleşim yerinin Almanya'nın Berlin şehri olduğu bildirilip, Türkiye'de yerleşim yerinin ve sakin oldukları yerin bulunamaması nedeniyle 5718 sayılı Kanunun 41. maddesi uyarınca yetkili yer mahkemesinin Ankara Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ankara 13.Sulh Hukuk Mahkemesi ise, yabancı ülke mahkemesinde dava açılıp açılmadığı araştırılmadan ve kısıtlı adayının Berlin'e gitmeden önceki adresi ile kısıtlı adayının eşi ve çocuklarının halen Bolvadin'de bulundukları ve bu suretle en son sakin olduğu yerin Bolvadin olduğu gözetilmeden verilen yetkisizlik kararının yerinde olmadığını bildirerek yetkisizlik kararı vermiştir.

Kısıtlı adayının Türk vatandaşı olması nedeniyle 5718 sayılı Kanunun 10 maddesi uyarınca Türk Hukukunun uygulanması gerekli olup, kısıtlı adayının Türkiye'deki en son yerleşim yeri ve sakin oldukları yer anlaşılamamakta olup, yerleşim yerinin yurt dışında olduğu görülmektedir. Bu durumda uyuşmazlığın 5718 sayılı Kanunun 41. madesi uyarınca Ankara 13.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Ankara 13.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 25.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/539, Karar No: 2020/8518, Tarih: 02.07.2020

**18. Ceza Dairesi         2020/539 E.  ,  2020/8518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

A- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün temyizinde;

Suça sürüklenen çocuğa atılı suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2. ve 67/4. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 6 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının hüküm tarihinde gerçekleştiği gözetilmeden kamu davasının düşürülmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanun'a aykırı, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle, yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2. ve 67/4. ve CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE,

B- Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklara yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ...’un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 02/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11432, Karar No: 2012/11935, Tarih: 06.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11432 E.  ,  2012/11935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 12.527,00 TL alacağın sarf tarihinden itibaren işleyecek faizi ve masraflarla birlite davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ... Baştürk yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... Baştürk (Arslan)'ın Hava Kuvvetleri Komutanlığı emrinde Hava Uçak Bakım Üsteğmen olarak görev yapmakta iken 06.08.2008 tarihinde resen emekliye sevk edilmesi nedeniyle 12.527,00 TL eğitim öğretim gideri borcunun sarf tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, mahkemece; davanın davalı ... yönünden reddine, davalı ... Baştürk (Arslan) yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava, 926 Sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu'ndan kaynaklanan eğitim ve öğretim alacağının tahsili istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 03.06.2012 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan 6318 sayılı Askerlik Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 47. maddesiyle 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu’nun 112. maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişiklik çerçevesinde değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmek üzere mahkeme hükmünün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince

BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2870, Karar No: 2019/848, Tarih: 12.02.2019

**10. Ceza Dairesi         2015/2870 E.  ,  2019/848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6225, Karar No: 2014/8588, Tarih: 29.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/6225 E.  ,  2014/8588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2012/364-2013/879

Taraflar arasında görülen sözleşmenin iptali davası sonucunda verilen hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 18.03.2014 gün ve 2013/9217 Esas, 2014/2057 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı yüklenici şirketi temsilen diğer davalı arasında .. parsellerde inşaat yapılmak üzere 07.09.2006 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, 515 parselde sözleşme dışı A. T.'in payını sözleşme tarihinden önce dava dışı kişiye sattığını, bu nedenle davacılar ile M.. T.. arasında 30.10.2006 tarihli düzenleme şeklinde taşınmaz satış vaadi sözleşmesi düzenlendiğini, buna göre, davacıların 515 parselde A.T.'in payını satın alan kişiye M.. T.. tarafından belirlenen avukat aracılığı ile şuf'a davası açacaklarını, bu dava ile ilgili tüm masrafların M.. T.. tarafından karşılanacağını, davanın kazanılması halinde elde edilecek 1/3 payın M.. T..'ya devredileceğini, bu sözleşme gereğince şuf'a davasının açıldığını, şuf'a davasının, şuf'a bedelinin ödenmemesi nedeniyle reddine karar verildiğini, davacıların yüklü miktarda vekalet ücreti ödemek zorunda kaldıklarını, aradan geçen uzun süreye rağmen yüklenicinin edimini yerine getirerek inşaata başlamadığını, sözleşme tarihinde sözleşme konusu parsellerin imar planı dışında olması ve davalıların arsa payı karşılığı inşaat ve satış vaadi sözleşmeleri ile yüklendikleri edimleri yerine getirmemeleri nedeniyle sözleşmenin ifasının BK'nın 107. maddesi uyarınca imkânsız hale geldiğini ileri sürerek, 07.09.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile 30.10.2006 tarihli düzenleme şeklindeki taşınmaz satış vaadi sözleşmesinin feshine karar verilmesini talep ve dava etmiş, 28.02.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle sözleşmenin kurulduğu anda imkânsız olduğunu, sözleşmenin batıl olduğunu, bu imkânsızlığın yüklenici tarafından bilindiğini, davalı yüklenicinin Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde cezai şart istediği gözönüne alındığında tarafların fesih konusunda iradelerinin birleştiği belirtilerek dava nedenlerini ıslah etmiştir.

Davalılar vekili, taraflar arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunmadığından davaların ayrılması gerektiğini, şuf'a davasında davacının temyizden vazgeçmesi nedeniyle kararın kesinleştiğini, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca arsa sahiplerinin edimini yerine getirmediklerini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, taraflar arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunmadığından davaların ayrılması gerektiğini, şuf'a davasında davacının temyizden vazgeçmesi nedeniyle kararın kesinleştiğini, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca arsa sahiplerinin edimini yerine getirmediklerini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacılar ile davalı yüklenici şirket arasında 07.09.2006 tarihinde ... parsellerle ilgili arsa payı karşılığı inşat sözleşmesi, davalı M.. T.. arasında ise 30.10.2006 tarihinde.. parselin sözleşme dışı malikince dava dışı üçüncü kişiye satılan pay nedeniyle açılacak şuf'a davası sonucuna göre elde edilecek pay hakkında satış vaadi sözleşmesi düzenlendiği, yüklenicinin edimin ifasına başlayarak inşaat ruhsatını almadığı, arsa sahiplerince sözleşmenin feshi için gönderilen ihtarın yükleniciye tebliğ edilemediği, sözleşmeye konu parsellerin sözleşme tarihinde arsa vasfında olmadığı, sonraki tarihlerde yapılan imar düzenlemesinin iptal edildiği ve taşınmazlar üzerinde inşaat yapılmasının mümkün olmadığı, 515 parselin daha sonra 3. kişiye devredildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 07.09.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile 30.10.2006 tarihli satış vaadi sözleşmesinin feshine, taşınmazlar üzerindeki şerhin terkinine dair verilen karar, davalılar vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 18.03.2014 tarih ve 2013/9217 E., 2014/2057 K. sayılı ilamıyla, diğer temyiz itirazlarının reddiyle, yüklenici ile davacı arsa sahipleri arasında 07.09.2006 tarihinde düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalanmış olmakla birlikte 515 parselin diğer maliki olan A.T.'den payını devir alan Y.K. ile sözleşme yapılmadığı gibi sözleşmeye katılımı veya muvafakatinin de sağlanmadığı, bu durumda, mahkemece geçersiz olan sözleşmenin geçersizliğinin tespitine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken feshine karar verilmesi doğru değil ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği belirtilerek, hükmün HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Davalılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 52,40 TL harç ve takdiren 226,00 'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 29.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4996, Karar No: 2021/4713, Tarih: 22.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/4996 E.  ,  2021/4713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tanık ...’ın “Sanık ... doğrudan ...’a koşup, bıçakladı.” şeklinde, olayın tarafı olan ...’in “Köylüm olan ... kavgayı aralamak istedi, Rıdvan elindeki bıçakla ...’a vurdu.” şeklindeki anlatımları karşısında, her ne kadar mağdur ...’un kavgayı aralamak niyeti ile tarafların arasına girdiği iddia ve kabul edilse bile, sanık ...’ın tartıştığı ...’in yanında bulunan mağdur ...’a doğrudan vurduğu ve yaraladığı dosya kapsamı ile sabit olduğundan tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz isteminin reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 22.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.