muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9876, Karar No: 2017/914, Tarih: 13.02.2017

Davanın yasal dayanaklarını oluşturan HMK'nın 150. maddesinin 4. fıkrasında; "Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebilir."

Somut olayda ise; davacı vekilince UYAP sistemi üzerinden üç aylık süre içerisinde 02.02.2016 tarihinde yenileme dilekçesi sunulduğu, aynı tarih itibari ile yenileme dilekçesinin UYAP sistemi üzerinden havale edilerek onaylandığı, bu itibarla mahkemece; söz konusu tarihin aynı zamanda yenileme tarihi olduğu ve yenileme dilekçesinin kabulü gerekip davacı vekiline yenileme harcı yatırması için süre verilmesi gerekirken yazılı gerekçeler ile sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

13.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1224, Karar No: 2012/29899, Tarih: 08.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/1224 E.  ,  2012/29899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyada mevcut Jandarma Kriminal Laboratuvarı ekspertiz raporunda suça konu "203" seri no'lu silahın seri atış yaptığının ayrıntılı olarak açıklandığı, Adli Tıp Kurumu raporunda ise silahın yarı otomatik olduğunun bildirildiği ve her iki rapora göre ise; namlusu içerisinde gaz ayırıcı parçası mevcut bulunan dava konusu silahın, gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun çapta, özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceğinin belirtilmesi bu tabancaya ait ele geçen mermilerin kuru sıkı olması karşısında; bu hususun sonradan silahta tadilat yapılmak suretiyle meydana getirilip getirilmediği ile tabancanın ekspertiz raporu da nazara alınarak seri atış yapıp yapmadığının ayrıntılı araştırılması gerekmekle; tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model üretim yılı itibariyle bu silahların üretim şeması getirtilip üretim izin şeması ile birlikte emanette bulunan silah, önceki her iki rapor Adli Tıp Kurumuna gönderilerek silahta orjinal üretim sonrası mermi geçişine imkan tanıyacak tadilat yapılıp yapılmadığı ve bu haliyle 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak silahlardan olup olmadığı ve seri atış yapıp yapmadığına dair rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda cezaların toplanması kurumuna yer verilmediği gözetilmeden, sanığa hapisten çevrilerek verilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının içtima ettirilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), ceza yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3867, Karar No: 2013/4235, Tarih: 13.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/3867 E.  ,  2013/4235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2499 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe, ertelemeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümden sonra 30.12.2012 gün ve 28513 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun eyleme uygun 47/A-4 maddesi ile anılan kanunun 139.maddesi ile yürürlükten kaldırılan 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 47/A-2 maddelerinin yeniden değerlendirilerek lehe yasa belirlendikten sonra uygulama yapma görevinin yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı yasanın 8/2.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.02.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7161, Karar No: 2020/11759, Tarih: 23.11.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/7161 E.  ,  2020/11759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafii

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... tarafından verilen 17.02.2016 tarihli dilekçenin, suça sürüklenen çocuğun savunmasını içerdiği ve temyiz dilekçesi niteliğinde olmadığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar müdafii tarafından verilen 16.02.2016 tarihli temyiz dilekçesine hasren yapılan incelemede;

1-Yargılama aşamasında 14.01.1996 doğumlu olarak gözüken suça sürüklenen çocuk ...’ın UYAP'tan alınan nüfus kayıt örneğinin yapılan incelemesinde; İstanbul 44. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.05.2016 tarih, 2014/146-2016/290 E.-K. sayılı ve 14.06.2016 tarihinde kesinleşen ilamı ile doğum tarihinin 14.01.1992 olarak düzeltildiği ve bu nedenle suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 18 yaşını doldurduğu anlaşılmakla, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 3. ve 26. ile 5271 sayılı CMK’nın 3. ve 5. maddeleri uyarınca davaya bakma görevinin Asliye Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Başka suçtan Silivri Açık Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’a duruşmadan vareste tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve vareste tutulma talebi de bulunmadığı halde hükmün açıklandığı 15.02.2016 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

3-Tüm dosya kapsamı ile suça sürüklenen çocukların aşamalarda alınan savunmalarına göre, aralarında hukuksal menfaat çatışması olduğu gözetilmeden, atanan aynı müdafii tarafından savunulmaları suretiyle, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38. ve 5271 sayılı CMK'nın 152. maddelerine aykırı davranılması,

4-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1-3 ve Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik’in 20. maddelerine göre suç tarihi itibariyle 15 yaşından büyük 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuklar hakkında sosyal inceleme raporu düzenlettirilmemesi halinde buna ilişkin gerekçenin kararda belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... yönünden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

5-Suça sürüklenen çocuk ...’ın suç tarihinde 18 yaşını doldurduğu gözetilmeksizin, 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca cezalarından 1/3 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,

5-Suça sürüklenen çocuk ...’ın suç tarihinde 18 yaşını doldurduğu gözetilmeksizin, 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca cezalarından 1/3 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ile ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından suça sürüklenen çocuk ...’ın kazanılmış hakkının korunmasına, 23.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/46, Karar No: 2008/5592, Tarih: 08.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/46 E.  ,  2008/5592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 113 ada 4 parsel sayılı 248 m2 yüzölçümündeki taşınmaz belgesizden fındık bahçesi niteliğiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmış, Hazine aynı iddia ile müdahil olduktan sonra mahkeme davanın reddine, dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itirazdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 29.05.1979 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu vardır.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür. Hükme esas alınan Uzman Bilirkişi ... tarafından hazırlanan raporda çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kaldığı, eğiminin % 15 civarın da olduğu, üzerinde 10 - 30 yaşlarında kayın, gürgen, meşe cinsi orman ağaçları bulunduğu, bu ağaçların alanın terkedilmesiyle kendiliğinden yetiştiği ve toprak yüzeyinde az miktarda humus tabakası olduğu, toprak derinliğinde humus olmadığı, 1959 ve 1978 tarihli memleket haritasında ve 1954 tarihli hava fotoğraflarında yeşil renkli ormanlık alanda kalmakla birlikte ağaçlık alanların çevresiyle birlikte 3 hektarı aşmaması nedeniyle orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ve mahkemece bu rapor esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir. Yerel bilirkişi taşınmazın önceden mısır tarlası iken yüksek eğim nedeniyle uzun süre ekilememesi sonucu ağaçlık ve çalılık haline geldiğini haber vermiştir.. Bir taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kalması ayrı, 3402 Sayılı Yasanın 14. ve 17. maddelerinde yazılı zilyedlikle kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmemesi ayrı konulardır. Hazine zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığını iddia etmektedir.

6831 Sayılı Yasanın 1. maddesinin ikinci fıkrasındaki bendlerde hangi tür taşınmazların orman sayılmayacağı belirtilerek ormanın olumsuz yönden tanımı yapılmıştır. Bunlardan 1/G bendi “orman sınırları dışında, yüzölçümü 3 hektarı aşmayan sahipli arazideki her nevi ağaç ve ağaçcıkla kaplı yerlerin”, 1/J bendinde “funda ve makilikle kaplı orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan yerlerin” orman sayılmayacağını öngörmektedir. (G) bendine konu olacak yerlerin “sahipli” yani tapulu arazi olması, (J) bendine konu olabilecek yerlerin ise orman toprak muhafaza karakteri taşımaması yani eğiminin % 12'nin altında olması gerekir. Çekişmeli taşınmazın tespiti belgesiz zilyedliğe dayalı olarak yapılmıştır. Sahipliliği belgeleyen bir tapu kaydı bulunmadığı gibi taşınmazın eğimi % 15 civarındadır. Kullanılmaması nedeniyle üzerinde kendiliğinden yetişmiş 10-30 yaşlarında kayın, gürgen, meşe ağaçları bulunduğu gibi 1954 tarihli hava fotoğrafından bütünlemesi yapılan 1959 tarihli memleket haritası ile 1978 tarihli memleket haritasında orman alanında kaldığı ve 1954 yılından beri tarım amaçlı olarak kullanılmadığı ve bu hali ile taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve zilyetlikle kazanılamaycak yerlerden olduğu anlaşılmaktadır.

O halde; mahkemece, yukarıda açıklanan olgular gözönünde bulundurularak ve taşınmazın eylemli biçimde orman olduğu ve zilyetlikle kazanılamayacağı gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken farklı görüş ve düşüncelerle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 08/04/2008 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13998, Karar No: 2021/4111, Tarih: 16.03.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/13998 E.  ,  2021/4111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Dava konusu çay, sigara, makaron, sigara filtresi ve kıyılmış tütün cinsi eşyalara yönelik eylemlerin TCK'nun 44. maddesi uyarınca, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. madde ve fıkrası uyarınca temel cezanın belirlenmesinden sonra 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen Geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

3. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9286, Karar No: 2022/6076, Tarih: 23.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/9286 E.  ,  2022/6076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemenin verdiği karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; ''Mahkemece, her ne kadar Afyonkarahisar Kadastro Mahkemesinin 2010/3-9 E.K sayılı kararının eldeki davada kesin hüküm teşkil edeceğinden bahisle hüküm kurulmuş olsa da, öncelikle bilinmelidir ki; davanın açılmamış sayılması usûlî bir sona erme halidir. Usûlî sona erme halleri ile esasa ilişkin sona erme halleri aynı sonucu doğurmaz, bilhassa kesin hüküm etkisi bakımından mutlak bir farklılık söz konusudur. Bu nedenle, açılmamış sayılmasına kararının ilgili bulunduğu anlaşmazlık konusunda açılacak sonraki davanın dilekçesinde yer alacak davanın tür ve miktarını tayin tamamen davacının tasarrufunda olup, anılan düzenleme hak ve adalet ilkesinin de bir gereğidir. Ayrıca, Mahkemece dava konusu taşınmazların ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 14.01.2000 tarihli ve 1040 sayılı kararı ile kabul edilen Kocatepe Tarihi Siti içinde kaldığından, davacı yararına zilyetlikle kazanma koşulları oluşup oluşmadığı araştırılmaksızın karar verilmiş olması da doğru görülmemiştir.

30.05.2007 tarihle ve 26537 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 22.05.2007 tarihli ve 5663 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 1. maddesi ile 2863 sayılı Kanunun 11. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, “Ancak, kültür ve tabiat varlıklarını koruma bölge kurullarınca birinci grup olarak tescil ve ilân edilen kültür varlıklarının bulunduğu taşınmazlar ile birinci ve ikinci derece arkeolojik sit alanlarındaki taşınmazlar zilyetlik yoluyla iktisap edilemez.” şeklinde değiştirilmiştir. Yine, 2863 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. madde ile, “Kadastrosu devam eden taşınmazların sınırlandırma ve tesbiti işleri ile devam eden davalarda da bu Kanun'un 11. maddesinin birinci fıkrası hükmü uygulanır. Sınırlandırma ve tesbitleri henüz askı ilânına alınmamış taşınmazların kadastro tutanakları kadastro komisyonuna intikal ettirilmek suretiyle bu Kanun'un 11. maddesinin birinci fıkrasına uygun hale getirilir. 27.07.2004 tarihinden itibaren yapılan kadastro çalışmaları sonucu zilyetlik şartları oluştuğu halde sit alanlarında kalması nedeniyle Hazine adına tesbit ve tescili yapılmış taşınmazlardan 1 ve 2. derece arkeolojik sit alanları dışında kalan sit alanlarındaki taşınmazların kadastro tutanaklarında zilyet veya hak sahibi olarak belirtilen kişilerin veya mirasçılarının, Kanunun yayımı tarihinden itibaren 1 yıl içerisinde mahalli maliye kuruluşlarına müracaatları halinde maliye kuruluşunun talebi ile harca tâbi olmadan re'sen ilgilisi adına tescilleri yapılır” hükmü getirilmiştir.

Somut olayda dava konusu taşınnmazların 2006 yılında, 3402 sayılı Kanun gereğince yapılan kadastro çalışmaları sırasında, taşınmazın edinme sütununda, ... oğlu ...'ın atalarından intikal ve taksim ile zilyetliğinde olduğu belirlenmiş, ancak, ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 14.01.2000 tarihli ve 1040 sayılı kararı ile kabul edilen Kocatepe Tarihi Siti içinde kaldığı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilemeyecek yerlerden olduğu belirlenerek kadastro tutanağı düzenlenmiştir.

Mahkemece, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması doğru değildir. Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar ve değişen kanun hükümleri de nazara alınarak, davalı taşınmazlara yönelik kadastro çalışmalarının 27.07.2004 tarihinden sonra yapıldığı düşünülmeli, davalı taşınmazların 1 ve 2. derece arkeolojik sit alanı durumunda bulunup bulunmadığı belirlenmelidir. Dava konusu taşınmazların 1 ve 2. derece arkeolojik sit alanı dışında olduğunun saptanması halinde, davacı yararına 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesinin koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi ” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı Hazine vekili, tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı Hazine vekili, tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazlarda davacı yönünden zilyetlikle edinme koşulları oluştuğundan bahisle davanın kabulüne dair hüküm verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma karar vermek için yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki; hükme esas alınan ziraat mühendisi bilirkişi raporunda 236 ada 35, 103 ada 36 ve 236 ada 65 parsel sayılı taşınmazların uzun zamandır toprak işlemesinin yapılmadığı, üzerinde tek ve çok yıllık yabancı otların özellikle yöreye adapte olmuş yabani fiğ otunun biçilerek hayvan otlatılarak değerlendirildiği, bütün halinde kullanılan 101 ada 14-15 ve 17 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ise, üzerinde 15-20 yaşlarında vişne ağaçları ile tek katlı ev bulunduğu belirtilmiş olmasına rağmen Mahkemece taşınmazların kullanım süresi ile niteliğini ve üzerindeki imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihi belirleme yöntemi olan ... fotoğraflarından yararlanılmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece öncelikle, Harita Genel Müdürlüğü web sitesinin ... fotoğrafı sorgulama sayfasına girilmek suretiyle taşınmazın bulunduğu köyü/mahalleyi/mevkiyi kapsayacak şekilde hangi yıllara ait ... fotoğrafları olduğu araştırılıp belirlenmek ve (denetimin sağlanması bakımından) ilgili sayfanın çıktısı dosya içerisine konulmak suretiyle buradan elde edilen verilere göre tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine (bulunmadığı taktirde bu tarihlere en yakın tarihlere) ait farklı dönemlerde çekilmiş en az üç adet stereoskopik ... fotoğrafı Harita Genel Müdürlüğü'nden tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek ve temin edilebilen en eski ve yeni tarihli uydu fotoğrafları getirilip dosya ikmal edildikten sonra, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen ve davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, jeodezi ve fotogrametri mühendisi, teknik bilirkişi ve 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulunun katılımıyla keşif yapılmalı; bu keşifte dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, dava konusu taşınmazların kim tarafından ne şekilde ve ne zamandan beri kullanıldığını, imar-ihyaya konu edilip edilmediğini, edilmiş ise imar-ihyanın hangi tarihte başlayıp hangi tarihte bitirildiği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında doğacak çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle yöntemince giderilmeye çalışılmalı; komşu taşınmazların dayanak kayıtlarının dava konusu taşınmazların yönünü ne okuduğu belirlenmeli, ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan, çekişmeli taşınmazların eğimini, niteliğini, toprak yapısını, üzerindeki bitki örtüsünü, mevcut ise ağaçların cinsini, adedini ve yaşını, taşınmazların imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığını, taşınmazlar üzerinde ekonomik amaçlı zilyetliğe ne zaman başlanıldığını, taşınmazların kullanım durumunu kesin olarak belirleyen, bilimsel verilere dayalı, önceki ziraatçi bilirkişi raporunu da irdeler mahiyette, komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazın her yönünden çekilmiş ve sınırları kabaca işaretlenmiş renkli fotoğraflarını içerir, somut verilere ve bilimsel esaslara dayanan, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiden ..

... fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde, taşınmazların sınırlarını ve niteliğini, taşınmaz üzerinde imar-ihya tamamlanmış ise tamamlandığı tarihi ile sürdürülen zilyetliğin başlangıcını, şeklini ve süresini belirtir şekilde rapor alınmalı, fen bilirkişisine, keşfi takibe ve denetlemeye imkan veren rapor ve kroki düzenlettirilmeli; mahkeme hakiminin, taşınmazın niteliğine ve çevre parsellerle karşılaştırılmalı olarak fiziksel özelliklerine ilişkin gözlemi keşif tutanağına aynen yansıtılmalı, böylelikle davacı yararına, dava konusu taşınmazların tespit tarihine kadar zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği kesin olarak belirlenmeli ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, belirtilen hususlar gözardı edilerek, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilmesi isabetsiz olduğundan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin hükme yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 23.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.