muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5131, Karar No: 2022/1811, Tarih: 09.03.2022

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, lehe hükümlerin uygulanmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmamasına, katılanlar vekilinin sanığın olası kastla suçu işlediğine, hapis cezası verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak;

Kaza yerinde durmayarak firar eden sanığın yaklaşık 11 saat sonra gece saat 03.20 de yapılan ölçümde 0,01 promil alkollü olduğunun tespit edildiği ancak olay esnasında alkollü olduğunu kabul etmediği, bu nedenle kaza esnasında alkollü olduğuna ilişkin kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanık hakkında takdir olunan cezada TCK'nın 22/3. maddesi ile bilinçli taksir hükümleri uygulanamayacağı gözetilmeyerek olay esnasında 158 promil alkollü olduğunun kabulü ile TCK’nın 22/3 maddesi uyarınca 2/5 oranında artırım yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kabule göre de ;

TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak TCK'nın 22/3. maddesinin TCK'nın 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sonra uygulanması yerine, 89/2-b-e. maddesinden sonra uygulanması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23562, Karar No: 2022/3297, Tarih: 07.04.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/23562 E.  ,  2022/3297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan beraati ile diğer atılı suçtan mahkumiyetine dair Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.10.2020 gün ve 2019/32 Esas, 2020/71 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden esastan ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm açısından ise düzeltilerek esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafisinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden esastan ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm açısından ise düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafisinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 07.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1948, Karar No: 2012/6797, Tarih: 09.04.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/1948 E.  ,  2012/6797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2011

Dava, işsizlik ödeneğinin hüküm altına alınması istemini içermekte olup Mahkemece 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi hükmüne göre davacı işçinin Karşıyaka'da çalıştığından bahisle Karşıyaka İş Mahkemesinin yetkili olduğu belirtilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

5521 sayılı Kanun'un 5. maddesinde iş mahkemelerinde açılacak davaların davalının ikametgahı mahkemesinde açılabileceği hükmü yer almakla birlikte sigortalı kavramı ile işçi kavramları birbirinden farklıdır.

Sigortalı niteliğini taşıyan bir kimsenin mutlaka işçi olması gerekmez. Nitekim, 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu'nun 47. maddesinin d ve e fıkralarında, bu kanun kapsamına giren bir işyerinde bir hizmet sözleşmesine dayalı olarak çalışan ve çalıştığı süre içerisinde işsizlik sigortası primi ödeyen kimse sigortalı olarak nitelendirilmiş,  bir işyerinde bir hizmet sözleşmesine dayalı ve sigortalı olarak çalışırken bu kanunun ilgili maddelerinde belirtilen sebeplerle işini kaybeden ve kuruma başvurarak çalışmaya hazır olduğunu bildiren kimse ise sigortalı işsiz olarak nitelendirilmiştir.

İş davalarının en kısa sürede sonuçlandırılması kanun hükmü gereği olup, konuya sosyal güvenlik açısından da bakıldığında yetkiye ilişkin genel usul kurallarının katı biçimde uygulanması, bu hukuk dalının amacı ile de bağdaştırılamaz. Yetkili mahkemenin tespitinde kural olarak bir geliri bulunmayan sigortalı işsizin haklarını teslimde zorlaştırıcı değil, kanunların imkan verdiği ölçüde olabildiğince kolaylaştırıcı olmalıdır. Nitekim bu anlayış, sigortalı işsizi uzak yerlere gidip hak arayamaz duruma düşmek külfetinden de korumaktadır.

O halde, 5521 sayılı Kanun'un 5. maddesinde "işçi" terimine yer verilip "sigortalı" belirtilmediğine göre sigortalı işsiz, daha önce işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede her zaman dava açamaz ve anılan madde hükmü, işsizlik sigortasından doğan uyuşmazlıklarda uygulanmaz.

4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu'nda yetkili mahkeme konusunda bir düzenleme yer almamaktadır. 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun  5510  sayılı  Sosyal Sigortalar  ve

O halde, 5521 sayılı Kanun'un 5. maddesinde "işçi" terimine yer verilip "sigortalı" belirtilmediğine göre sigortalı işsiz, daha önce işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede her zaman dava açamaz ve anılan madde hükmü, işsizlik sigortasından doğan uyuşmazlıklarda uygulanmaz.

4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu'nda yetkili mahkeme konusunda bir düzenleme yer almamaktadır. 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun  5510  sayılı  Sosyal Sigortalar  ve

Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 106/1. maddesi ile yürürlükten kaldırılan 134. maddesindeki “bu kanunun uygulanmasından doğan uzlaşmazlıklar, yetkili iş mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görülür”, hükmünü içermekte iken 5510 sayılı Kanun'da da  bu hükme paralel bir düzenleme 101. maddesinde yer almakta ve “bu kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar iş mahkemelerinde görülür”, hükmünü içermektedir. 506 ve 5510 sayılı Kanunların uygulanmasından doğan uyuşmazlıklarda; anılan kanunda genel bir hüküm bulunmadığından yetkili mahkeme, Hukuk Muhakemeleri Kanununun genel hükümlerine göre belirlenmelidir. Nitekim 5521 sayılı Kanun'un 15. maddesi, "Bu kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 447. maddesinin  2. fıkrasında ise "mevzuatta yürürlükten kaldırılan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılır sayılır" hükmü yer almaktadır. Bu durumda işsizlik sigortası uygulamasından doğan davalarda yetkili mahkeme Hukuk Muhakemeleri Kanununa göre belirlenecektir.

Sigortalı, işini yaptığı yerde kurumun şubesi mevcut ise ya da kurumla birlikte işveren de taraf ise ve davanın açıldığı tarihte işverenin yerleşim yeri, işin yapıldığı yer ise sigortalı elbette işi yaptığı işyeri bakımından yetkili olan iş mahkemesinde dava açabilir. Sigorta uygulamasından doğan uyuşmazlıklarda Türkiye İş Kurumu aleyhine açılacak davalar, kurumun ikametgahı mahkemesi olan Ankara'da açılabileceği gibi 6100 sayılı Kanun'un 14. maddesine göre, o şubenin işlemlerinden kaynaklanmış olmak şartıyla Kurumun şubesinin bulunduğu yer iş mahkemesinde de açılabilir. İşsizlik sigortasına ilişkin uyuşmazlıkların çözüm yeri de bu kapsam içerisinde değerlendirilmelidir. Davanın kural olarak 6100 sayılı Kanun'un 9. ve 14. maddeleri gereğince davalı  kurumun bulunduğu Ankara veya işlemlerin yapıldığı şubenin bulunduğu yerde açılması gerekir.

İşsizlik sigortasından doğan uyuşmazlıklarda İş Mahkemeleri görevli ise de davacı ile davalı kurum arasında işçi işveren ilişkisi bulunmadığından 5521 sayılı Kanun'un 5. maddesinde işin yapıldığı yer yönünden yetkili kılınan mahkemenin bu tür uyuşmazlıklarda  yetkili olacağının kabulü mümkün değildir. Davacı, davayı İş Kurumunun İzmir ilindeki şubesinin bulunduğu İzmir İş Mahkemesinde açmıştır. Dolayısıyla, dava yetkili mahkemede açıldığından verilen yetkisizlik kararında isabet bulunmamaktadır. İşin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve kanuna aykırı olup, bozma sebebi olmakla davacı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazının  kabul edilmesi ve hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11392, Karar No: 2013/18197, Tarih: 07.10.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/11392 E.  ,  2013/18197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazasına uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 46.296,59 TL maddi, 39.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 15.08.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Mahkemenin manevi tazminatın takdirine ilişkin kararı isabetlidir. Maddi tazminatın belirlenmesinde ise sigorta tahsislerinin 79.740,11 TL olan ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilir bölümü yerine SGK'nın davalıya karşı açtığı Tavşanlı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/120 esas sırasında kayıtlı ve 2012/483 karar sayılı kararının gerekçesinde belirtilen kurumun 63.524,59 TL den zarar gördüğünün eldeki bu davada da esas alınarak hesaplanan zarardan bu tutarın indirilmesi suretiyle hataya düşüldüğü görülmektedir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacı sigortalının davalılara ait iş yerinde çalışmakta iken iş kazası geçirdiği, hükme esas kusur raporunda olayın meydana gelmesinde davalı şirketin toplamda % 100 oranında kusuru bulunduğunun belirtildiği, hükme esas bilirkişi hesap raporunda zarar miktarının 114.857,72 TL olarak belirtildiği, dönem zararları toplamından ilk peşin sermaye değerinin davalıların kusuruna isabet eden kısmının tenzili ile 35.117,61 TL gerçek zararı bulunduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olup olmadığı, haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin hüküm tarihine en yakın tarihteki verilere göre belirlenen tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olup olmadığı, haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin hüküm tarihine en yakın tarihteki verilere göre belirlenen tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Bu kapsamda, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından sadece geçici iş göremezlik tutarının indirilmesi gerekirken, Kurumca davacıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak zarar miktarından doğru bir şekilde düşüldüğü gözetilmeden rücuen tazminat davasında verilen karar esas alınarak ve yazılı şekilde az indirim yapılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10954, Karar No: 2012/13244, Tarih: 03.07.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/10954 E.  ,  2012/13244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :332-95

Dava, kısa vadeli sigorta kollarından bildirilen çalışmaların uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak gerçekleştiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanınkabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan SGK Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2656, Karar No: 2006/4088, Tarih: 27.03.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/2656 E.  ,  2006/4088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada ... Tüketici ve 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacıya ait daireye mutfak dolabı yapılması ve montajı işinden kaynaklanan alacak davasıdır.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Yasanın 3/d maddesinde hizmet: Bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyet olarak, 3/e maddesinde; tüketici: Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi olarak tanımlanmıştır.

Borçlar Yasasının 355. maddesinde ise, istisna akdi (eser sözleşmesi) düzenlenmiş ve bir tarafın iş sahibi, bir tarafın ise, yüklenici konumunda olan ve bedeli karşılığında bir şeyin imalinin yapılması hususunun eser sözleşmesi olarak açıklandığı yeralmıştır.

Hizmet sözleşmesi ve eser sözleşmesi birbirine çok yakın kavramlar olup; hizmette, ücret-bağımlılık ve devamlılık, eser de ise, bir şeyin ücret karşılığı imali söz konusudur.

Somut olayda, hizmetten ziyade eser sözleşmesinin mevcut olduğu ve eser sözleşmesinin de Genel Hükümler ve Borçlar Yasasının 355. maddesinde düzenlendiği, uyuşmazlığın 4077 Sayılı Yasanın 3/d Maddesi kapsamında hizmet olarak değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla, görevli mahkeme asliye hukuk mahkemesi değil genel mahkemelerdir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 1. Asliye hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10941, Karar No: 2010/125, Tarih: 18.01.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10941 E.  ,  2010/125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyaya gönderilen 03.06.2009 tarihli veri cetvelinde münavebeye alınan ürünlerin 2009 yılı verileri gönderilmiş ise de gönderiliş tarihi itibarıyla bu ürünlerin ortalama verimi, üretim gideri ve satış fiyatlarının henüz belirlenmesinin de mümkün olamayacağı dikkate alınarak yeniden birinci ve ikinci ürün taze fasulye ve buğday ürünleri ile erik ürününün 2009 yılı dekar başına (ağaç başına değil) ortalama verimi, toptan satış fiyatı ve üretim maliyeti resmi verilerinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iade edilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2946, Karar No: 2010/5520, Tarih: 15.06.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/2946 E.  ,  2010/5520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 15.6.2010 Salı günü davacı ... vekili Av. ... ve davalı ... vekili Av. ... geldi. Davalı Güven Sigorta A.Ş tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı ve davalı ... vekili dinlendikten sonradosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... adına kayıtlı ve idaresinde bulunan davalı şirkete Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası ile sigortalı aracın müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu araca çarpması nedeniyle yaralandığını, işgöremezlik oranının % 24 oranında olduğunu sigorta şirketinin 5.355 TL. tedavi gideri ve 27.392 TL. işgöremezlik tazminatı ödediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 3.000 TL. tedavi gideri, 3.000 TL. işgöremezlik tazminatının kaza tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, 1.10.2009 tarihli dilekçesi ile talebini 13.810,26 TL. tedavi gideri, 34.937,53 TL. işgöremezlik tazminatının olay tarihinden faizi ile tahsili için ıslah etmiştir.

Davalı ... vekili, poliçe limiti dahilinde ödeme yaptıklarını, sorumlulukları kalmadığını davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının tedavisini gereği gibi yaptırmadığını hastaneden kaçtığını zararının artmasına neden olduğunu, zarar ile olay arasındaki illiyet bağının belirlenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; 48.747,79 TL. tazminatın davalı ... 36.418,26 TL. dan sorumlu olmak üzere davalı ... yönünden 3.9.2005 tarihinden, davalı ... yönünden 29.3.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 750,00 TL vekalet ücretinin davalı ...'ten alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 73,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 15.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/53, Karar No: 2015/129, Tarih: 28.04.2015

**Ceza Genel Kurulu         2015/53 E.  ,  2015/129 K.**

* HIRSIZLIK SUÇU

* ETKİN PİŞMANLIK

* ZARARIN GİDERİLMESİ

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 141

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 50

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 168

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 523

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 516

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 518

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 519

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 521

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık M.. S..'nın 5237 sayılı TCK’nun 141/1, 62 ve 50. maddeleri uyarınca 6000 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, İzmir 24. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 17.11.2011 gün ve 182-707 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 07.05.2014 gün ve 27207-16531 sayı ile;

“...Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Soruşturma aşamasında katılanın cep telefonunu çaldığını kabul eden sanığın telefonu sattığını ancak telefona ait hafıza kartının evinde olduğunu belirtmesine ve sanığın annesi tarafından evden getirilerek kolluk görevlilerine teslim edilen -maddi bir değer taşıdığı da duraksamasız olan- hafıza kartının katılana iade edildiğinin anlaşılmasına göre; katılana kısmi iade nedeniyle sanığın etkin pişmanlık hükmünden yararlanmasına rıza gösterip göstermediği sorulduktan sonra sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nun 168/1-4. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 04.06.2014 gün ve 18546 sayı ile;

"...Sanık müştekinin 350 Lira değerindeki cep telefonunu içindeki hafıza kartı ile birlikte çalmış ve telefonu satarak gelir elde etmiştir. İçindeki hafıza kartını ise muhtemelen yakalandığında delil olmaması için evinde bırakmıştır. Evde bıraktığı sim kart sanığın yakalanmasıyla annesi tarafından sanığın herhangi bir katılımı ve istemi olmaksızın müştekiye iade edilmiştir. İade edilen sim kartın sanık için herhangi bir ekonomik değeri yoktur ve piyasada satışı yapılamaz. Sanık cep telefonunu satarak suçtan elde etmeyi düşündüğü faydayı sağlamış, suçu işlemedeki amacına ulaşmıştır. Bu durum karşısında sanığın kısmi iade sebebiyle cezada indirimden istifade etmesine yasal olanak bulunmamaktadır" düşüncesiyle itiraz kanun yoluna müracaat ederek, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 13. Ceza Dairesince 17.11.2014 gün ve 23504-32161 sayı ile, itiraz nedeninin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI