muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8572, Karar No: 2017/13629, Tarih: 28.11.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/8572 E.  ,  2017/13629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddede hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 28/11/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4731, Karar No: 2022/6731, Tarih: 18.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4731 E.  ,  2022/6731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayini istemine ilişkin olarak açılan davada, Denizli 3. Sulh Hukuk ile Nazilli 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, Uyap üzerinden yapılan incelemede, kayyım tayini istenilen küçüğün "..." adresinde ikamet ettiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Nazilli 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kayım adayının belirlenmesi amacıyla ... İlçe Emniyet Müdürlüğü'ne müzekkere yazıldığı, gelen yazı cevabı incelendiğinde küçüğün "..." adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Temsil kayyımlığı TMK'nın 426. maddesinde; "Vesayet makamı, ergin bir kişi, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri bir sebeple ivedi bir işini kendisi görebilecek veya bir temsilci atayabilecek durumda değilse, bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa, yasal temsilcinin görevini yerine getirmesine bir engel varsa veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya resen temsil kayyımı atar.” şeklinde düzenlenmiştir.

TMK'nın 403/3 ve 431. maddeleri uyarınca vasinin atanmasına ilişkin hükümlerin, aksi belirtilmiş olmadıkça kayyım atanması hakkında da uygulanacağı belirtilmiştir. Vesayet işlerinde yetki TMK'nın 411. maddesine göre; "Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir" şeklindedir.

Temsil kayyımı atanmasında yetkili mahkeme TMK'nın 430/1. maddesinde; "Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır" şeklinde belirtilmiştir. Kayyım atanmasına ilişkin davada kesin yetki söz konusu olup, bu yön kamu düzenine ilişkindir.

Dosya kapsamı, yapılan kolluk araştırması ve ...'nin 2021/16 Esas sayılı dosyasının ve dosya içeriğinde bulunan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, kayyım tayini istenilen küçüğün yerleşim yeri adresinin Merkezefendi/Denizli olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

Dosya kapsamı, yapılan kolluk araştırması ve ...'nin 2021/16 Esas sayılı dosyasının ve dosya içeriğinde bulunan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, kayyım tayini istenilen küçüğün yerleşim yeri adresinin Merkezefendi/Denizli olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5579, Karar No: 2011/5703, Tarih: 16.06.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/5579 E.  ,  2011/5703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk kesinti tarihini takip eden aybaşından itibaren 03.01.2011 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ürün bedelinden yapılan ilk kesintiyi takip eden aybaşından itibaren dava tarihine kadar Tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulü ile,davacının ilk kesinti tarihi olan 30.03.1995 tarihini takip eden aybaşı olan 01.04.1995 tarihi ile en son kesintisinin yapıldığı 30.04.2004 tarihleri arasında Tarım ... sigortalı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

2-Dava, davacının ürün bedelinden yapılan ilk kesintiyi takip eden aybaşından itibaren dava tarihine kadar Tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulü ile,davacının ilk kesinti tarihi olan 30.03.1995 tarihini takip eden aybaşı olan 01.04.1995 tarihi ile en son kesintisinin yapıldığı 30.04.2004 tarihleri arasında Tarım ... sigortalı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş Tarım ... hizmetlerinin tespitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kuruma başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından Tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kuruma kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurumca resen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir.

2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, Tarım Satış Kooperatifler Kanununa göre kurulan ... Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının Ziraat Odasına üyeliğinin ve Tarım Kredi Kooperatifine ortaklığının bulunmadığı,29.03.2001 tarihinden itibaren ... Kooperatifine ortak olduğu , sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 30.03.1995 tarihinde yapıldığı,ayrıca 30.04.1998,31.05.2001,2002 ve 2004 tarihlerinde kesintisinin bulunduğu,1996,1997,1999 ve 2000 yıllarında prim kesintisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece kesintinin ve kooperatif kaydının bulunduğu 01.04.1995- 31.12.1995, 01.05.1998- 31.12.1998 ve 01.06.2001- 30.04.2004 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de prim kesintisinin ve diğer kayıtların bulunmadığı 01.01.1996-30.04.1998 ve 01.01.1999- 31.05.2001 tarihleri arasındaki dönem yönünden 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında kanıtlanamadığı halde en son prim kesintisinden çok sonra başlayan kooperatif kaydına değer verilerek bu yılların soyut tanık beyanı ve zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek, yerine,

“1-Davanın kısmen kabulü ile, davacının 01.04.1995-31.12.1995, 01.05.1998-31.12.1998 ve 01.06.2001-30.04.2004 tarihleri tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında ... Tarım sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine,fazla istemin reddine,

2-Davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

3-Davacı tarafından yatırılan 36,80TL harcın karar kesinleştikten sonra talep halinde davacıya iadesine,

4-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.100,00TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.100,00TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5-Davacı tarafından yapılan 47,00TL yargılama giderinden kabul ve red oranına göre takdiren 30,00TL sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına, ” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 16.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14090, Karar No: 2014/16676, Tarih: 11.09.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/14090 E.  ,  2014/16676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 12/06/2014

Numarası : 2013/301-2014/507

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, iş sözleşmesinin herhangi bir haklı sebebe dayanmaksızın feshedildiğini ileri sürerek bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alımasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı ve arakadaşlarının işi kendilerinin bıraktığını,davacının işverenden herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

Somut olayda; Mahkemece karar gerekçesinde, "... Dosya, davacının alacaklarının hesaplanması için hesap uzmanı hukukçu bilirkişiye tevdii edilmiş, bilirkişi tarafından sunulan 04/03/2014 tarihli rapor ve 02/05/2014 tarihli ek rapor ile; davacının 7.377,88-TL kıdem tazminatı, 2.115,21-TL ihbar tazminatı, 1.976,24-TL yıllık ücretli izin alacağı, 695,37-TL UBGT alacağı, 152,12-TL hafta tatili alacağı, 2.359,73-TL fazla mesai ücret alacağının belirlendiği anlaşılmış, dosya içeriğine uygun bulunan işbu rapor hükme esas alınmıştır. ..." paragrafına yer verilmiştir. Şu halde yıllık izin ücreti bakımından da bilirkişi raporuna itibar edildiği belirtilmiş iken hüküm kısmında yıllık izin ücretinin reddine karar verilerek çelişki meydana getirildiği gibi, yıllık izin ücretinin ne sebeple reddedildiği sebepleri belirtilmeyerek adı geçen alacak bakımından gerekçesiz hüküm kurulmuş olması hatalıdır.

3-Ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücreti alacakları ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanmalıdır.Davacının son ücreti belirlenmesine karşın, geçmiş dönem ücretleri tespit edilemiyorsa kabul gören son ücretin asgari ücrete oranlaması yapılarak geçmiş dönem ücretleri belirlenmeli ve alacak kalemleri hesaplanmalıdır.Dönem ücretleri anılan yöntemle belirlenmeksizin asgari ücret üzerinden ulusal bayram, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının hesaplanması hatalıdır.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 11.9.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6382, Karar No: 2024/8454, Tarih: 26.09.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/6382 E.  ,  2024/8454 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/717 Esas, 2024/767 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Osmaniye 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.02.2024 Tarihli ve 2024/377 Esas, 2024/352 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün kayıtlı bilinen en son adresinin Uğur Mumcu Mahallesi 5757/4 Sokak No:16 İzmir/Karabağlar olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İzmir 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.04.2024 Tarihli ve 2024/717 Esas, 2024/767 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresini Mimar Sinan Mahallesi Caminin Karşı Sokağı Merkez/Osmaniye olarak beyan ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

...'nün 16/02/2024 tarihli yazısının ekinde bulunan tutanağa göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini Merkez/Osmaniye olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Osmaniye 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Osmaniye 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7749, Karar No: 2018/1743, Tarih: 15.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/7749 E.  ,  2018/1743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; iş yerinden çalınan ayakkabının değerinin 50,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15129, Karar No: 2012/22356, Tarih: 30.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/15129 E.  ,  2012/22356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve hükümden sonra 14.04.2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazetede yayınlarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesinde yapılan değişiklik nazara alındığında bu suçun 5326 sayılı yasanın 20/c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5236 sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince sanık hakkıda İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, nakil vasıtası, bisiklet, balta ve emvallerin sahibine iadesine, 30.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.