muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20179, Karar No: 2014/6119, Tarih: 20.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/20179 E.  ,  2014/6119 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/20179

KARAR NO : 2014/6119

MAHKEMESİ : BATMAN SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2013/789-2013/850

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ..'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacının iddiasının sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı; miras bırakanı Yusuf oğlu S. T.'ın maliki olduğu 799 parsel sayılı taşınmazın sicil kaydında isminin hatalı olarak '' M. S. K. '' olarak yazılı olduğunu ileri sürerek, anılan kaydın nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nin 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2- Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3- Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4- İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5- Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki özellikle; çekişme konusu taşınmaz Siirt İli sınırları içerisinde bulunduğu sırada kadastro tespiti yapıldığı halde, Siirt il, ilçe ve köylerinde, kayıtta yeraldığı şekilde '' Yusuf oğlu M.S. K. '' adında herhangi bir kişinin kaydının olup olmadığının Siirt Nüfus Müdürlüğünden sorulmadığı, Batman il, ilçe ve köylerinde ''Yusuf oğlu M. S. K.'' adında herhangi bir kişinin nüfus kaydının bulunup bulunmadığının nüfus müdürlüğünden sorulacak yerde, yanılgılı değerlendirme ile ''M. S. T.'' kaydının araştırıldığı, öte yandan senetsizden tespiti yapılan dava konusu taşınmaza komşu parsellerin kadastro tutanakları ile varsa kadastro tutanaklarına revizyon gören tapu kayıtları ile vergi kayıtlarının getirtilerek, bu kayıtlarda dava konusu yapılan parsel yönünü ne okuduğunun denetlenmediği görülmektedir.

O halde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak dava konusu taşınmazın maliki ''Yusuf oğlu M. S. K.'ın'' davacının miras bırakanı ''Yusuf oğlu S. T.'' olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

O halde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak dava konusu taşınmazın maliki ''Yusuf oğlu M. S. K.'ın'' davacının miras bırakanı ''Yusuf oğlu S. T.'' olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24399, Karar No: 2014/4638, Tarih: 13.06.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/24399 E.  ,  2014/4638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanığın Silivri 8 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılığıyla gönderdiği 04.06.2014 tarihli dilekçesindeki “Dosyayı temyiz için Yargıtay'a gönderdim ancak ilgili dosyadaki cezamın onanarak bulunduğum cezaevi kanalı ile tebliğ edilmesini istiyorum” şeklindeki beyanı temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğundan; hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, 13/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/18308, Karar No: 2020/3277, Tarih: 18.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/18308 E.  ,  2020/3277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında hüküm kurulurken, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992; ... .../Hollanda, 19.04.1994; ....../İspanya 09.12.1994; ... .../İspanya, 09.12.1994) kararlarında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3. maddesinde, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/05/2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Mağdur hakkında düzenlenen Hassa Devlet Hastanesinin 22.02.2013 tarihli raporunda; mağdurun sol kol dirsek üzerinde 3-4 cm'lik abrazyon, sol el üzerinde 1cm' lik abrazyon, sol kol dirsek seviyesinde tam ekstansiyon olmadığı, çekilen direkt grafide sol kol dirsekte çıkık ile uyumlu ödem olduğunun bildirildiği, ... ... Hastanesinin 23.02.2013 tarihli raporunda; sol dirsek posterior bölgede ödem, 7-8 cm uzunluğunda genişliği 1 cm olan yaranın mevcut olduğu, sol dirsek ekstansiyon hareketinde 30 derece kısıtlı olduğu, omuz ve üst kol kontüzyon tanısının konduğu, anılan raporları değerlendiren Hatay Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 18.09.2013 tarihli raporunda; omuz ve üst kolda kontüzyona yol açtığı bildirilen yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığının belirtilmesi ile yetinilmiş ise de yaraların ne şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilemez olduğu hususlarının denetime olanak verecek açıklıkta belirtilmediği anlaşılmakla, mağdurun tüm tedavi evrakları, geçici ve kesin raporları temin edilip, en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek, mağdurun yaralanması ile ilgili TCK'nin 86/1 ve 87/1 maddelerine uygun ayrıntılı rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yetersiz nitelikteki rapor hükme esas alınarak, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

3) Sanığın adli sicil kaydında engel sabıkasının bulunmadığı, 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinde 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile yapılan değişiklikten önce, daha önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların yargılama konusu suçla ilgili kurulacak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği, 21.05.2015 tarihli celsede sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını kabul ettiği, mağdurun şikayetçi olmadığı ve zarar talebinde bulunmadığı hususları gözetilmeksizin, tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat edinilmesi nedeniyle cezası ertelenen sanık hakkında, "sanık denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç nedeniyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilemeyeceğinden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kanunen yer olmadığına" şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4) Oluş, tüm dosya içeriği ve kabule göre, karşılıklı kavga şeklinde gerçekleşen olayda; tarafların ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda farklı beyanlarda bulunduğu ve dinlenmiş olan tanık anlatımlarının bu hususta yeterli olmadığı olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 2002-367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak 18.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3852, Karar No: 2024/2865, Tarih: 03.06.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/3852 E.  ,  2024/2865 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/434 E., 2022/420 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

DAVA TARİHİ : 22.04.2015

KARAR : Davanın kısmen kabulü

TEMYİZ EDENLER : Davalı vekili, davacı vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Davacının tazminat talebi hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, HMUK'un 427. ve CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 30.000,00TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 18.007,93 TL maddi, 7.500,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Dairemizce davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile yerel mahkemece kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile 2.846,69 TL maddi, 6.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, ilişkindir.

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarının ve vekâlet ücretinin az olduğuna, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Yerel mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/13 Esas – 2014/25 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 15.08.2008 – 19.12.2008 tarihleri arasında 126 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 15.07.2014 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi 5271 sayılı CMK hükümlerine göre öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, davalı vekilinin ve davacı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9776, Karar No: 2008/7120, Tarih: 27.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/9776 E.  ,  2008/7120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında elektrik abonelik sözleşmesi bulunduğunu, müvekkilinin kendisine gönderilen faturaları düzenli olarak ödediğini, davalı şirket tarafından geriye yönelik olarak 22.172.17 YTL tutarında tahakkuk yapıldığını, itiraz üzerine ikinci kez geriye doğru tahakkuk yapılarak 138.071.14 YTL bedelli fatura gönderildiğini, her iki fatura bedelini de ihtirazi kayıtla ödediklerin, turizm işletme belgesine sahip müvekkili şirkete, davalının indirimli tarife uygularken yıllar sonra geriye dönük fark talep etmesinin bir dayanağı bulunmadığını iddia ederek müvekkili şirketten haksız olarak tahsil edilen 161.143.131.YTL’nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, müvekkilinin mevzuat hükümlerine göre işlem yaptığını, davacının abonelik müracaatında herhangi bir turizm teşvik belgesi ve buna benzer bir belge sunmadığı gibi sanayi tarifesinin uygulanması talebinde de bulunmadığını, buna rağmen kuruluşlarınca sehven sanayi tarifesinden faturalar çıkartıldığını, daha sonra kuruluş kayıtlarında yapılan incelemede durumun anlaşıldığını ve fark faturaları düzenlendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davacının davalıya elektrik enerjisi kullanımından dolayı 99.414.YTL borçlu olduğu, davacının da talebi dikkate alınarak 161.143.13 YTL’den bu miktar indirildikten sonra 61.729.13 YTL’den borçlu olmadığı, bu miktarın istirdadı gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşmede aboneliğin ticarethane tarifesi üzerinden yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davacının, aboneliğin sanayi tarifesi şeklinde değiştirilmesi yönünden idareye başvurusu bulunmamaktadır. Davaya konu ödemeler de taraflarca imzalanmış olan sözleşme hükümlerine göre yapılmıştır. Daha önce tarife cinsinin ve aboneliğin değiştirilmesi yönünde davalıya yapılmış bir başvuru bulunmadığına göre sonradan eski tarihli bir belge ibraz edilip, istirdat talebinde bulunulabileceğinin kabulü doğru görülmemiştir. Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34380, Karar No: 2014/25137, Tarih: 30.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/34380 E.  ,  2014/25137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/235938

MAHKEMESİ : Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2012

NUMARASI : 2012/231 (E) ve 2012/370 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-)Sanığın soruşturma evresinde müdafisi hazır bulunduğu halde kolluk görevlileri tarafından alınan ifadesinde özetle “gece saat 03:00 sıralarında evinden çıkıp sokaklarda dolaşmaya başladığını, parası olmadığı için teyp çalmaya karar verdiğini, sokakta park halinde Kartal marka bir aracı görüp hırsızlık yaptığını” beyan ettiği anlaşılmakta ise de, sanığın ifadelerinden suçun işlendiği zaman dilimi kesin olarak tespit edilemediğinden, şüphenin sanık lehine yorumlanması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması,

2-)Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2012/13-1444 E., 2013/305 K. sayılı ve 18.06.2013 tarihli kararında da vurgulandığı gibi 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108/2.maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağından, sanığın adli sicil kaydındaki ilamlardan en ağır cezayı içeren Gaziosmanpaşa 3.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 30.06.2005 tarihli, 2004/265 E., 2005/354 K. sayılı hükmünden dolayı tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği düşünülmeden, 6352 sayılı Kanun’un geçici 2/2. maddesi uyarınca “verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kalkıp kalkmadığı” hususu da araştırılmadan sanık hakkında Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/65 E., 2011/373 K. sayılı ve 15.09.2011 tarihli ilamıyla elektrik enerjisi hırsızlığı (karşılıksız yararlanma) suçundan hükmolunan 6 ay 20 gün hapis cezasından dolayı tekerrür hükümlerinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 5230 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son. maddesi uyarınca aleyhe değiştirme yasağı ilkesi gözetilerek, 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/65 E., 2011/373 K. sayılı ve 15.09.2011 tarihli ilamına konu hapis cezasının esas alınarak belirlenmesine 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5935, Karar No: 2011/402, Tarih: 25.01.2011

**17. Hukuk Dairesi         2010/5935 E.  ,  2011/402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Gıyabi hükmün borçlular ... ve ...’e yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra temyiz incelemesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 25.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9675, Karar No: 2011/11566, Tarih: 30.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/9675 E.  ,  2011/11566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/03/2009 tarih ve 2008/1004-2009/313 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 30/09/2011 gününde davacı avukatı ....geldi, davalı avukatı tebligata rağmen duruşmaya gelmedi temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkilinden aldığı parayı ödememesi üzerine Almanya Lübeck Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davanın kabul edildiğini, kararının kesinleştiğini ileri sürerek, bu kararın tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile benzer durumda olan kişiler tarafından Türkiye’de açılan davalarda, bu kişilerin şirket ortağı oldukları gerekçesiyle TTK’nın 405/2. maddesine dayalı olarak alacak davalarının reddedildiği, ancak davacıların tenfizini istedikleri yabancı mahkeme kararı ile alacağın hüküm altına alındığı, bu kararın tenfizinin Türk yasalarına aykırı durum meydana getireceği ve kamu düzenine aykırı olacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, mahkemece 5718 sayılı MÖHUK’nun 54. maddesinin (c) bendi uyarınca, yabancı mahkeme hükmünün Türk kamu düzenine açıkça aykırı olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 SK.’nun 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir.