muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15599, Karar No: 2016/6692, Tarih: 18.04.2016

6100 sayılı HMK’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nun 5. maddesinde 6335 sayılı yasayla değişiklik yapılarak asliye ticaret mahkemesiyle asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki iş bölümü ilişkisi olmaktan çıkarılıp görev ilişkisine dönüştürülmüştür. Görev kamu düzenine ilişkin olduğundan davanın her safhasında mahkemece res’en gözetilmelidir. Ancak 6335 sayılı kanunla 6102 sayılı kanuna eklenen geçici 10. maddede görev düzenlemesinin bu kanunun yürürlüğünden önce açılmış olan davaları etkilemeyeceği hükme bağlanmıştır.

Bu yasal düzenlemeler karşısında, kart çıkaran kuruluşlar(bankalar) tarafından kart hamilleri aleyhine açılan davalarda 5464 sayılı yasanın 44/2 maddesi uyarınca 1086 sayılı HUMK’un görev ve yetkiye ilişkin hükümlerine atıf yapıldığına, HMK’nun 447/2. maddesi uyarınca bu atfın HMK’nun ilgili hükümlerine yapılmış sayılacağına, gerek HUMK’un göreve ilişkin 1-8. maddelerinde, gerekse HMK’nun 1-4. maddelerinde genel mahkemelerin görevleri düzenlenmiş olup ticaret mahkemelerinin görevine ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemiş olmasına, ticaret mahkemelerinin görevinin (6762 sayılı TTK’nun 5.) 6102 sayılı TTK'nun 5. maddesinde düzenlenmiş bulunmasına, 5464 sayılı ...’nun 44/2. maddesinde ise TTK’nun göreve ilişkin hükümlerine herhangi bir atıf yapılmamasına göre 01.10.2011 tarihinden önceki davalar bakımından dava değerine göre sulh veya asliye hukuk, bu tarihten sonraki davalarda ise dava değerine bakılmaksızın asliye hukuk mahkemelerinin görevli olduğunun kabulü gerekir.

Yeri gelmişken bu kuralın istisnalarına da değinmek gerekmektedir. Zira 6100 sayılı HMK’nun 2/1. maddesinde; “kanunlarda aksine bir düzenleme bulunmadıkça” ifadesine yer verilmiştir. Aksine düzenleme, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1 ve 5464 sayılı ...’nun 43. maddesinde yer almaktadır.

Gerçekten 5464 sayılı ...’nun 43. maddesinde; “Bu kanunun 8. maddesinin ikinci fıkrası, 9'uncu,12'inci,24'üncü,25'inci,26'ıncı ve 44'üncü maddesi hükümleri tacirlere verilen kurumsal kredi kartları hakkında uygulanmaz.” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü gibi, kanun koyucu, tacirlere verilen kredi kartları ile tüketiciye verilen kredi kartları hakkındaki uyuşmazlıklarda görev yönünden farklı bir düzenlemeyi benimsemiş, tacirlere verilen kredi kartları bakımından 6762 sayılı TTK'nun 4/1-6 (6102 sayılı TTK'nun 4/1-f) maddesindeki ticari dava tanımına uygun olarak 5. madde uyarınca asliye ticaret mahkemelerinin görevli olacağı hususunu istisnai bir şekilde hükme bağlamıştır.

Belirtmek gerekir ki, kanun koyucu, 5464 sayılı ...’nun 44/2. maddesi kapsamındaki davaların da asliye ticaret mahkemelerinde görülmesini amaçlamış olsaydı aynı kanunun 43. maddesine, tacirlere verilen kurumsal kredi kartları ile ilgili bu istisna hükmünü koymazdı.

Belirtmek gerekir ki, kanun koyucu, 5464 sayılı ...’nun 44/2. maddesi kapsamındaki davaların da asliye ticaret mahkemelerinde görülmesini amaçlamış olsaydı aynı kanunun 43. maddesine, tacirlere verilen kurumsal kredi kartları ile ilgili bu istisna hükmünü koymazdı.

İkinci bir istisna da, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1. maddesi hükmüyle getirilmiştir. Buna göre “Fon,fon bankaları ve faaliyet izni kaldırılan bankaların iflas ve tasfiye idareleri tarafından açılacak hukuk davalarına asliye ticaret mahkemesi tarafından bakılır. O yerde, birden fazla asliye ticaret mahkemesi bulunması halinde bu davalar (1) ve (2) numaralı asliye ticaret mahkemesinde görülür.” Belirtilen yasa hükmüne göre, kredi kartı uyuşmazlığından doğan dava, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1. maddesinde öngörülen kurum,kuruluş, ya da bankalar tarafından açılmışsa görevli mahkeme asliye ticaret mahkemesidir. O yerde birden fazla asliye ticaret mahkemesi varsa 1 ve 2 nolu asliye ticaret mahkemeleri görevlidir. Anılan yasa hükmündeki görev kamu düzenine ilişkin ve emredici nitelikte olduğundan mahkemece res’en gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 01.10.2011 tarihine kadar olan dönemde bankalarca kredi kartı hamilleri aleyhine açılan ve yukarıdaki istisnalar dışında kalan davalarda görevli mahkeme, dava değerine göre genel mahkemeler sıfatıyla sulh veya asliye hukuk, bu tarihten sonraki davalarda ise 6100 sayılı HMK’nun 2/1. maddesi uyarınca dava değerine bakılmaksızın asliye hukuk mahkemesidir. Nitekim yukarıda tarih ve numarası yazılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararında da bu husus açıkça belirtilmiştir.

Kuşkusuz, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra banka kredi kartı uyuşmazlıklarına ilişkin açılan davalarda görevli mahkeme, anılan kanunun 3/1-k-j,4/3,73/1,83/2 ve geçici 1. maddelerinde yer alan hükümler çerçevesinde belirlenmelidir.

Mahkemece, somut olayda dava tarihi dikkate alındığında Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözetilmeden, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle birleşen davaya yönelik temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl davaya ilişkin hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre asıl ve birleşen dava davalısı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine 18/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2017/1929, Karar No: 2018/10368, Tarih: 07.11.2018

**13. Hukuk Dairesi         2017/1929 E.  ,  2018/10368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ...'ne bağlı diğer davalı şirket tarafından işletilen yabancı dil kursu için kayıt yaptırdığını, 4.500,00 TL ödediğini, kurs başladıktan 1 ay sonra davalıların aralarında uyuşmazlığa düştüğünü, kursun bu nedenle kapandığını, ancak ücret iadesi yapılmadığını beyanla 4.500,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Eğitim Hiz. Ltd Şti., davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, taraflar arasında imzalanmış olan eğitim sözleşmesinden doğan uyuşmazlığa ilişkin olup, davacı, davalılarla yapılan anlaşma gereği yabancı dil kursuna kayıt yaptırdığını, ancak kursun 1 ay sonra kapandığını, ödediği ücretin bu nedenle davalıdan tahsilini istemiştir. Mahkemece, davalı ... yerine bu derneğin Türk Patent Enstitüsünde kayıtlı marka, isim hakkı sahibi olan ve dava konusu kurs için diğer davalı şirket ile franchaise sözleşmesi yapan dava dışı ... Özel Eğitim Hiz. Bilg. Don. San. Ve Tic. Ltd Şti.'ye dava dilekçesinin tebliğ edildiği, tebliği alan bu şirketin dosyaya cevap dilekçesi ibraz ettiği ve bu dilekçeyle husumetin derneğe değil asıl kendisine yöneltilmesi gerektiğini, derneğin ticari faaliyet yetkisi olmadığını bildirdiği anlaşılmaktadır. Davacı da sonrasında verdiği dilekçeyle, sehven Amerikan Kültür Derneğini davalı olarak gösterdiklerini, husumeti kabul eden ... Özel Eğitim Hiz. Bilg. Don. San. Ve Tic. Ltd Şti'nin asıl davalı olduğunu beyan etmiştir. 6100 sayılı HMK'nun 124. maddesine göre, " 1- Bir davada taraf değişikliği ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkündür. 2- Bu konuda kanunlarda yer alan özel hükümler saklıdır. 3- Ancak, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebi karşı tarafın rızası aranmaksızın hakim tarafından kabul edilir. 4- Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hakim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hakim davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder." Mahkemece, yasanın anılan maddesi gereği somut olayda taraf değişikliği meydana geldiği göz önüne alınmadan, ... Özel Eğ. Hiz. Bilg. Don. San. Ve Tic. Ltd Şti. yerine ... hakkında hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2- Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

2- Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde davalı ...'ne iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4019, Karar No: 2024/4502, Tarih: 25.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4019 E.  ,  2024/4502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1954 E., 2024/228 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/262 E., 2023/227 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın, davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili özetle; davalı işyerinde 10.11.1990 tarihinden 17.02.2014 tarihine kadar çalışmasına karşın sigorta primlerinin Kuruma ödenmediğinin tespit edildiğini belirtilerek; hizmet tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı işveren vekili, hizmet tespiti davasının hak düşürücü süreye maruz kaldığını, davacı tarafın apartmana 2000 yılı öncesi geldiğini, 2008 Haziran ayına kadar yapması gereken çöplerin alınması ve temizlik işini gereğince yapmadığını, binanın ortak dairesinde kiracı olarak oturduğunu, mevcut dairenin kapıcı dairesi olmayıp, binanın ortak dairesi olduğunu, şu ana kadar kira ödemesi yapmadığını, bu nedenle 2014/0cak ayında dairenin tahliyesine karar verildiğini, davacının bir-bir buçuk ayını memleketinde geçirdiğini, bu sürede temizlik ve küçük işlere başkalarının baktığını, mevcut işin götürü iş niteliğinde olduğunu, davacının gündelik hamallık işinden kazanç elde ettiğini, 2008 Haziran ayından sonra sürekli olarak başka yerde çalıştığını, binanın çöp, temizlik işlerine bakamaz olduğunu, binanın yapılacak çok fazla işinin bulunmadığını, 28 daireden oluştuğunu, 7 katlı asansörlü olduğunu, bağımsız ısınma sistemi bulunduğunu, sadece çöp ve temizlik işi bulunduğunu, davacı ve gerekse ailesinin bu işi dahi doğru ve düzenli yapmadığını, çöpleri düzensiz aldığını, temizliği haftada bir veya ayda bir yaptıklarını belirtilerek, açılmış olan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı Kurum vekili, Kurum kayıtları resmi yazılı belge vasfında belgeler olup, kayıtların aksi yönünde iddiaların aynı nitelikte belgelerle desteklenmesi ve ispatlanması gerektiğini, hizmet tespit davaları kamu düzeninden olduğundan hiçbir kuşku ve duraksamaya meydan vermeyecek ölçüde ispatlanması gerektiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulü ile davacının 10.11.1990-17.02.2014 tarihleri arasında ayda 8 gün olmak üzere kısmi süreli olarak davalı apartmana ait işyerinde çalıştığının tespitine dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulü ile davacının 10.11.1990-17.02.2014 tarihleri arasında ayda 8 gün olmak üzere kısmi süreli olarak davalı apartmana ait işyerinde çalıştığının tespitine dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekilleri istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile başvurunun esastan reddine dair hüküm verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilleri özetle, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmekle birlikte kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilleri özetle, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmekle birlikte kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Davanın yasal dayanağı olan, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26 ncı maddesi uyarınca; "Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Aynı Kanun'un 294-301 maddelerinde ise mahkeme kararlarının nasıl olması gerektiği belirlenmiştir. Bu düzenlemelere göre Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. Yine aynı Kanun'un 297 nci maddesinin (2) nci fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükümleri öngörülmüş olup, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması, zorunludur.

2.Eldeki davada davacının, talep döneminden itibaren ayda 8 gün olmak üzere kısmi süreli olarak çalıştığının kabul edilmesine karşın, davanın kabulü denilmek suretiyle hükmün kendi içerisinde çelişkiye düşüldüğü anlaşılmaktadır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının sair hususlar incelemeksizin BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10711, Karar No: 2014/493, Tarih: 16.01.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/10711 E.  ,  2014/493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

Hüküm : TCK'nın 268 maddesi delaletiyle 267/1, 269/3-a, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın gerçek kimliğini mağdur hakkında kovuşturma başlamadan önce 11.02.2011 tarihinde cezaevi görevlilerine açıklaması karşısında etkin pişmanlık nedeniyle TCK'nın 269/2. maddesi yerine anılan Kanunun 269/3-a maddesi ile indirim yapılarak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından ilgili bölümlerin çıkartılarak yerine sanık hakkında TCK'nın 268. maddesi delaletiyle 267/1. maddesi gereğince tayin olunan 2 yıl hapis cezasının “Sanığın, mağdur hakkında kovuşturma başlamadan önce gerçek kimliğini açıklaması nedeniyle cezasından aynı kanunun 269/2. maddesi uyarınca 3/4 oranında indirim yapılarak 6 ay hapis cezasına indirilmesi" suretiyle diğer yönleri usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/731, Karar No: 2023/8423, Tarih: 03.07.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/731 E.  ,  2023/8423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2929 E., - 2022/2194 K.,

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kabulü ile Davanın Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2020/285- 2021/323

Taraflar arasındaki zorunlu deprem sigortasından kaynaklı tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; davacı taraf İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulü ile 76.167,28 TL tazminatın davalıdan tahsiline dair karara karşı davalı vekili istinafa başvurmuş. Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmuş ve davanın reddine karar verilmiştir. Davacı bakımından istinaf edilmeyerek kesinleşen kısım 76.167,28 TL'dir. Bu durumda reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 76.167,28 TL olup Bölge adliye Mahkemesi karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL ’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/325, Karar No: 2019/6942, Tarih: 04.07.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/325 E.  ,  2019/6942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Uşak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Uşak 2. Asliye Hukuk Mahkemesince davacılar ... mirasçıları ve ... yönünden davanın kabulüne, davacı ... Kürden yönünden davanın davadan vazgeçme nedeniyle reddine, davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... yönünden açılan davanın reddine karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı davacılar vekili ile, davalılardan ..., ... ve ... mirasçılarından ... ve ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce davalıların istinaf başvurusunun reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiş, bu kez davalılardan ..., ... ve ... mirasçılarından ... ve ... vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 3.695,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 11.087,52 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 04/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16892, Karar No: 2014/25840, Tarih: 12.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/16892 E.  ,  2014/25840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi kurum CMK.nun 237. maddesi uyarınca usulen davadan haber dar edilerek davaya katılma olanağının sağlanmamış olması ve şikayetçi kurum vekilinin hükmü temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyması karşısında, 5271 sayılı CMK.nun 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören ... Elektrik Dağıtım A.Ş'nin davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin, sanığın cezalandırılması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.