muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17183, Karar No: 2015/24508, Tarih: 16.12.2015

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 2 nolu bendindeki (TESPİTİNE) kelimesinden sonra gelen kısmın tümü ile hükümden çıkartılmasına, yerine (bu bedelin zemin ve ağaç bedeli olan 31.722,03-TL'sinin tapu kayıt maliki olan davalı Ş.. Y..'na, bina, makine ve elektrik bedeli olan toplam 419.826,93-TL'nin 1/4'ü olan 104.956,71-TL'nin davalı R.. Y..'na, kalan 314.870,12-TL'nin ise davalı Ş.. Y..'na ödenmesine) cümlesinin yazılmasına,

b) 3 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Fazla ödenen 167.100,00-TL bedelin 41.775,00-TL'sinin davalılardan R.. Y..'ndan, kalan 125.325,00-TL'sinin ise Ş.. Y..'ndan alınarak davacı idareye iadesine) cümlesinin yazılmasına,

c) 4 nolu bendindeki (karar tarihi olan 29/04/2015 tarihine kadar) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (ilk karar tarihi olan 14.10.2011 gününe kadar geçen süre için yasal) ibaresinin yazılmasına,

d)Ayrı bir bent olarak (Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan haciz ve ipotek şerhinin davalı Ş.. Y..'na isabet eden kamulaştırma bedeline yansıtılmasına,) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflarda peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8492, Karar No: 2016/5399, Tarih: 07.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/8492 E.  ,  2016/5399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kusursuz sorumluluğa dayalı tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; inşaat mühendisi olan müvekkilinin, inşaat işlerinde kullandığı ve annesi Gülsüm Çevik'e ait taşınmaz üzerinde bulundurduğu inşaat malzemeleri ile çeşitli ebatlarda kullanılmış 3-4 mt, 2-2,5 mt çapında kavak dikmelerinin 15/03/2013 tarihinde yanarak müvekkilinin maddi zarar gördüğünü, yangının çıkış nedeninin davalı ... şirketinin elektrik iletim tellerinin rüzgar sebebiyle oluşan temaslarından çıkan kıvılcım ve şase sebebiyle taşınmazdaki otları yakarak oluştuğunun, yangın raporu, muhtarlık tutanağı ve tanık beyanlarıyla sabit olduğunu, davalının kusuru neticesinde meydana gelen yangın sonucunda müvekkilinin inşaatlarda kullandığı çeşitli ebatlardaki kullanılmış kerestelerin maddi hasara uğradığını, davalının zarardan sorumlu olduğunu, müvekkiline ait maddi zararın İskenderun 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/14 D.İş sayılı tespit dosyasından 40.800,00 TL olarak tespit edildiğini beyanla maddi zararın tazmini için belirsiz alacak davası açtıklarını, davanın kabulü ile fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL (ıslah ile 40.800 TL) maddi tazminatın zarar tarihi olan 15/03/2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, dava konusu 40.800 TL alacaktan 10.000-TL alacağın olay tarihi olan 15/03/2013 tarihinden itibaren, 30.800 TL alacağın ıslah tarihi olan 25/03/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; sözkonusu karar davalı vekilince temyiz edilmiştir .

Uyuşmazlık davacıya ait inşaat malzemelerin bulunduğu taşınmazda ağaç elektrik direğindeki alüminyum iletkenlerin birbirine temas etmesi sonucu oluşan ve yere düşen kıvılcımlar sonucu yayılan yangından doğan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Haksız fiil sebebiyle tazminat talebinde bulunan kişi meydana gelen zararı ve faili ispat ile yükümlüdür. Davacı tarafından yapılan tespit sonucu alınan bilirkişi raporuna davalı vekili itiraz etmiştir.

Bu durumda mahkemece; davalı itirazları ile yangının çıkış noktasını, malzemelerin yangının çıkış noktasına uzaklığı ve malzemelerin depolama koşulları saptanarak kusur değerlendirmesi yapılması gerekirken bu konuda bir değerlendirme ve izah içermeyen bilirkişi raporuna dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece; davalı itirazları ile yangının çıkış noktasını, malzemelerin yangının çıkış noktasına uzaklığı ve malzemelerin depolama koşulları saptanarak kusur değerlendirmesi yapılması gerekirken bu konuda bir değerlendirme ve izah içermeyen bilirkişi raporuna dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

HMK'nın 266 ve devamı maddeleri uyarınca hakim; çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hakim, kendisinin sahip olmadığı özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişiye başvurur. Bu nedenle, bilirkişinin kendisinden sorulan husus hakkında, özel ve teknik bir bilgiye sahip olması, başka bir deyişle o konuda uzmanlaşmış olması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu, bu davada uyuşmazlığı çözecek nitelikte, somut ve bilimsel veriler içermemekte, Yargıtay denetimine de elverişli bulunmamaktadır. Oysa, bilirkişi raporu hazırlanırken, raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu aynı zamanda Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

Hal böyle olunca, mahkemece öncelikle dosyanın önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna tevdi edilerek, yangının çıkış noktasını, malzemelerin yangının çıkış noktasına uzaklığını ve malzemelerin depolama koşullarını saptayarak kusur değerlendirmesi yapılarak, somut verilere dayalı, gerekçeli ve denetime uygun bilirkişi raporu alınarak, toplanan tüm deliller birlikte, hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/793, Karar No: 2008/831, Tarih: 12.02.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/793 E.  ,  2008/831 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 12.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9691, Karar No: 2015/21291, Tarih: 19.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9691 E.  ,  2015/21291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2014

NUMARASI : 2014/603-2014/759

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalı ............. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama verim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatı ve dekar başına ortalama üretim masrafı aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/904, Karar No: 2014/1385, Tarih: 17.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/904 E.  ,  2014/1385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Sermaye şirketinin, iflasını istememek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdafisi ve müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma-düşme-ret istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sanık ...'a isnat edilen "sermaye şirketinin iflasını istememek" suçunun takibi şikayete bağlı olup, borçlu şirketin 27.02.2006 tarihi itibariyle re'sen ticareti terk ettirildiği ve bu tarih itibariyle şirketin iflasının istenmesi şartlarının oluştuğunun kabulünün gerekmesi nedeniyle şikayetçi vekilinin İİK'nın 347. maddesinde belirtilen süreler geçtikten sonra 05.03.2007 tarihinde şikayette bulunması karşısında, şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi Yasaya aykırı bulunduğundan hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasa'nın 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, İİK'nın 347. maddesi uyarınca şikayet hakkının DÜŞÜRÜLMESİNE, şikayet hakkınının düşürülmesi kararı verilmesi nedeniyle sanık müdafiinin vekalet ücretine ilişkin temyiz talebinin de REDDİNE, 17.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6690, Karar No: 2019/872, Tarih: 11.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/6690 E.  ,  2019/872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 7. Tüketici ve ... .... Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davalı tarafca haksız olarak tahsil edildiği ileri sürülen masrafın iadesi istemine ilişkindir.

... .... Tüketici Mahkemesi, tüketici davaları tüketicinin yerleşim yerlerindeki tüketici mahkemesinde açılabileceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... 7. Tüketici Mahkemesince ise 6502 sayılı Kanunun 73/5. maddesinde yer alan "tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.'' hükmü kesin yetki kuralı olmayıp, genel yetki kuralı yanında tüketici davalıya seçimlik hak tanımakta olup, davacı ... bu hakkını kullanmamıştır. Davalı tarafça yapılmış süresinde usulüne uygun bir yetki itirazı da olmadığından mahkemece re'sen yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

6100 sayılı HMK'nın 6/.... maddesi uyarınca, davalının, davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi genel yetkili mahkemedir. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanununun 73. maddesinin beşinci fıkrasında yer alan düzenlemeye göre tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 73. maddesinin beşinci fıkrasında “Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir” denilmekte ise de bu kural 6100 sayılı HMK’nın yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

HMK'nın 6/.... maddesi uyarınca "(...) Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Bu yetki kuralı kesin olmadığından HMK'nın 19. maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

Bu durumda uyuşmazlığın ... .... Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... .... Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8130, Karar No: 2013/11155, Tarih: 03.07.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/8130 E.  ,  2013/11155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/01/2013

Yanlar arasında görülen itirazın iptali davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, ecrimisil alacağının takibinden kaynaklanan itirazın iptali ve icra inkar tazminatının tahsili isteğine ilişkin olup mahkemece, itirazın iptali ile takibin devamına, asıl alacağın %20'si oranında davalıların icra inkâr tazminatına mahkum edilmesine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 2945 ada 44 parsel sayılı taşınmazın davacılar, davalı M.. ve dava dışı kişiler adına müştereken kayıtlı olduğu, diğer davalı şirketin kayıtla ilgisinin bulunmadığı, daha önce taraflar arasında görülen ecrimisil davalarında bir kısım paydaşlar ile davalılar arasındaki kira sözleşmesinin pay ve paydaş çoğunluğu sağlanmadığından geçersiz olduğu kabul edilerek, ecrimisil davalarının kabulüne karar verildiği, bu kararların kesinleşerek infaz edildiği görülmektedir.

1- Sonraki döneme ilişkin ecrimisil alacağı için davacılar tarafından girişilen icra takibine davalıların itirazı üzerine eldeki dava açılmıştır. Yapılan yargılama sonucunda davacıların ecrimisil alacakları usul ve yasaya uygun olarak alınan bilirkişi raporuyla belirlenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olması kural olarak doğrudur. Davalıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

2- Davalıların icra inkar tazminatına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Hemen belirtilmelidir ki, hukuken haklı ve geçerli bir nedene dayanmaksızın taşınmazı kullanan kişinin taşınmaz malikine ödemesi gerekli olan, en azı kira, en çoğu mahrum kalınan gelir kaybı olan haksız işgal tazminatı ecrimisildir. Haksız fiil alacağı niteliğindeki ecrimisilin varlığı ve miktarı alınan bilirkişi raporu ve yapılan yargılama ile saptandığına ve dolayısıyla alacak likit olmadığına göre mahkemece icra inkar tazminatı isteğinin kabulüne karar verilmiş olması isabetsizdir.

Davalıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  03.07.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14856, Karar No: 2023/2022, Tarih: 05.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/14856 E.  ,  2023/2022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.07.2013 tarihli ve 2012/24 Esas, 2013/141 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ...'un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Sanık ...'in 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

karar verilmiştir.

2. Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.07.2013 tarihli ve 2012/24 Esas, 2013/141 Karar sayılı kararının sanıklar müdafiileri ve nüfus müdürlüğü temsilcisi tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 15.06.2016 tarihli ve 2016/686 Esas, 2016/5985 Karar sayılı kararı ile nüfus müdürlüğü yetkilisinin davaya katılımı sağlanmadan yokluğunda yargılama yapılıp mağdurenin yaşında düzeltme yapılmasına karar verilerek yazılı şekilde hükümler kurulmasının kanuna aykırı olduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2016 tarihli ve 2016/105 Esas, 2016/131 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ...'un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Sanık ...'in 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

karar verilmiştir.

4. Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2016 tarihli ve 2016/105 Esas, 2016/131 Karar sayılı kararının sanıklar müdafiileri ve nüfus müdürlüğü temsilcisi tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 19.11.2018 tarihli ve 2018/6660 Esas, 2018/6834 Karar sayılı kararı ile mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen yine nüfus temsilcisinin yokluğunda mağdurenin doğum tarihinin düzeltilmesine karar verilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.02.2019 tarihli ve 2018/337 Esas, 2019/45 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ...'un 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Sanık ...'in 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

karar verilmiştir.

6. Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.02.2019 tarihli ve 2018/337 Esas, 2019/45 Karar sayılı kararının sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 23.12.2020 tarihli ve 2019/3793 Esas, 2020/6262 Karar sayılı kararı ile "Dosya içerisinde bulunan Erciyes Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 02.08.2013 tarihli raporda mağdurenin hafif düzeyde mental retarde olduğu yönünde kanaat bildirilmesi karşısında suç vasfına etkisi bakımından mağdurenin dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevk edilip suç tarihleri itibarıyla herhangi bir akıl hastalığı ve akıl zayıflığı olup olmadığı, şayet varsa bundan dolayı kendisine karşı işlenen eylemlerin ahlaki kötülüğünü idrak edip edemeyeceği, fiile karşı mukavemete muktedir olup olmadığı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, işlenen suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı, durumunun hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar ve kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı hususlarında rapor aldırıldıktan sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması" kanuna aykırı bulunarak bozulmasına karar verilmiştir.

7. Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2021/18 Esas, 2022/137 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ...'un 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Sanık ...'in 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil olmadığına, mağdurenin aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğuna, olayın intikal şekli ve zamanının da mahkumiyet kararı verilmesi için yeterli olmadığına, mağdurenin sanık ...'in yönlendirmesi ile sanık ... hakkında iddiada bulunduğuna, olayın gerçekleştiği iddia edilen evin kalabalık olmasından dolayı cinsel eylemin gerçekleşmesinin mümkün olmadığına, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın atılı suçu işlemediğine ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Mağdurenin Temyiz İsteği

Mahkemece verilen karar itiraz ettiğine, verilen cezanın az olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR