muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13356, Karar No: 2021/11671, Tarih: 25.11.2021

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, dava konusu 25, 26 ve 27 nolu parseller açısından müdahillerin davasının kabulü ile fen bilirkişisi ...' ın 06.03.2017 tarihli bilirkişi ek raporunda liste 2 deki paylar oranında müdahiller adına tapuya kayıt ve tesciline, 28 nolu parsel açısından davacıların davasının kısmen kabulü ile fen bilirkişileri ... ve ... 29.06.2015 tarihli raporuna ek krokisinde "A" harfiyle gösterilen 51.015 m2 yüzölçümlü kısmın ifrazı ile aynı ada ve parsel numarası ile Hazine adına tapuya tesciline, bilirkişi raporunda "B" harfiyle gösterilen 528.768 m2'lik kısmın aynı adaya son parsel numarası verilmek suretiyle taşınmazın tamamı 92.400 pay kabul edilerek liste 1 deki paylar oranında davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline, bilirkişi raporunda "C" harfiyle gösterilen 100.000 m2'lik kısmın aynı adaya son parsel numarası verilmek suretiyle taşınmazın tamamı 92.400 pay kabul edilerek liste 1 deki paylar oranında davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline, bilirkişi raporunda "D" harfiyle gösterilen 484.627,65 m2'lik kısmın aynı adaya son parsel numarası verilmek suretiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 29 nolu parsel açısından davacılar ve müdahiller açısından davanın reddine, taşınmazın tapulama tutanağında belirtilen vasıf ve ölçülerle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm; müdahil davacı - davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan gerekçe doğrultusunda ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 31.40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 27.90 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7615, Karar No: 2012/20665, Tarih: 14.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/7615 E.  ,  2012/20665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa atılı suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan da haber- dar edilmeyen, Ağaçlı Köyü murtarlığının yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir belgeye rastlanmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak köy muhta- rına tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise sanığın temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsav- cılığına (TEVDİİNE), 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/6237, Karar No: 2019/16565, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/6237 E.  ,  2019/16565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 03.05.20012-16.08.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde İstanbul bölge satış müdürü olarak aylık 3500 TL karşılığında çalıştığını, sebep yokken iş akdine son verildiğini, fazla mesai yaptığını, ulusal bayramlarda, hafta sonlarında çalıştığını ancak karşılığının ödenmediğini, SGK primlerinin gerçek ücret üzerinden yatırılmadığını, maaşının bir kısmının avans olarak davacıya elden verildiğini, 2013 yılı Temmuz ayına ilişkin ücretinin eksik ödendiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve eksik ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının istanbul bölge satış müdür olmadığını, davacının performans taahhütnamesi imzaladığını ancak istenilen kotaya ulaşmadığını, bunu kendisininde ikrar ettiğini savunma istendiğini ancak vermeyerek 29.07.2013 tarihinde iş yerini terk ettiğini ve 30.07.2013, 31.07.2013 ile 01.08.2013 tarihlerinde işe gelmediğini 05.08.2013 tarihinde ihtar gönderilerek 3 gün içinde mazeretini bildirmesinin istendiğini ancak bildirmediği ve iş akdine son verildiğini, davacının ücretinin 2000 TL olduğunu, davacının pazarlama elemanı olduğunu bu nedenle normal çalışma dışında fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatilerde, hafta tatilinde çalışmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı işçi, iş sözleşmesinin 16.08.2013 tarihinde işveren tarafından feshedildiğini öne sürerek ihbar ve kıdem tazminatı talebinde bulunmuş, davalı işveren 29.07.2013 tarihinde savunmasının istenmesi üzerine işyerini terk ettiği ve bu nedenle devamsızlığa dayalı olarak iş sözleşmesinin 16.08.2013 tarihinde haklı nedenle feshettiğini savunmuştur.

Mahkemece her iki tazminat talebinin kabulüne karar verilmiştir.

2- Davacı işçi, iş sözleşmesinin 16.08.2013 tarihinde işveren tarafından feshedildiğini öne sürerek ihbar ve kıdem tazminatı talebinde bulunmuş, davalı işveren 29.07.2013 tarihinde savunmasının istenmesi üzerine işyerini terk ettiği ve bu nedenle devamsızlığa dayalı olarak iş sözleşmesinin 16.08.2013 tarihinde haklı nedenle feshettiğini savunmuştur.

Mahkemece her iki tazminat talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içinde devamsızlığa dair tutanaklar mevcut olup tutanağı doğrulayan tanık beyanlarına göre davacının 29.07.2013 tarihinde işyerinden ayrıldığı, takip eden üç gün süreyle de işyerine gitmediği, işveren tarafından 05.08.2013 tarihinde ihtarname düzenlendiği, ihtarnamenin 12.08.2013 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, davacının devamsızlıkla ilgili herhangi bir savunmada bulunmadığı ve bu yönde davacı tanığının bilgisinin olmadığı anlaşılmakla davalı savunmasının dosya içeriğine göre doğrulandığı kabul edilmelidir.

Devamsızlık nedeniyle davacının iş sözleşmesinin feshi haklı nedene dayandığından ihbar ve kıdem tazminatının reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın açıklanan sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10379, Karar No: 2012/10116, Tarih: 26.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/10379 E.  ,  2012/10116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının desteğinin davalıya ihtiyari mali sorumluluk poliçesi ile sigortalı araç içerisinde geçirdiği kaza sonucu vefat ettiğini belirterek, 7.000,00.-TL ihtiyari mali mesuliyet ve 3.000,00.- TL koltuk ferdi kaza poliçesi kapsamında destek zararının olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davacının talebinin zamanaşımına uğradığını, ayrıca kesinleşen davada ferdi kaza koltuk poliçesi kapsamında poliçe limitinin tamamının hüküm altına alındığını ve ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile davacının destekten yoksun kalma zararının 11.581,66.-TL olarak belirlendiği, taleple bağlı kalınarak 10.000,00.-TL tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma zararının tazmini istemine yönelik maddi tazminat davasıdır.

Zorunlu Ferdi Koltuk Kaza Sigorta türünde sigorta lehtarları üçüncü kişilerdir. Yani yolcular, sürücüler ve sürücü yardımcılarıdır. Sigorta sözleşmesi süresince, koltukta kim seyahat ediyorsa, yolcu sıfatını o taşır ve sigorta sözleşmesinin de sigortalısı ve menfaat sahibi olur. Zorunlu Ferdi Koltuk Kaza Sigortası bir can sigortası türü olup, akti ilişkiye dayalı sorumluluk sigortası niteliğinde olmadığından, sorumluluk sigortalarında zarar sorumlusunun yükümlülüğünü üzerine alan sigortacıya uygulanan ceza zamanaşımı süresi bu tür sigortada uygulanamaz. Bu sigorta sözleşmeleri TTK'nın 1268. madde hükmüne tabi olup, 2 yıllık zamanaşımı süresine tabidir. O halde, davacının ferdi koltuk kaza sigortası kapsamındaki talebi yönünden mahkemece kaza tarihi 28.12.2005 tarihinden sonra davacı küçüğün doğum tarihi 28.08.2006 olan alacağın muacceliyet tarihi ile 25.11.2010 dava tarihi arasında TTK.'nın 1268. maddesi uyarınca iki yıllık zamanaşımı süresi geçtiğinden davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 26.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18051, Karar No: 2014/2331, Tarih: 12.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/18051 E.  ,  2014/2331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/342891

MAHKEMESİ : Sinop Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2011

NUMARASI : 2011/141 (E) ve 2011/274 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Anayasa’nın 38. maddesine göre '"kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK’nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “idarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde 203. maddede düzenlenen "mühür bozma” suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu iktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun '‘Tanımlar" başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun '‘Tanımlar" başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun'da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun'a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa'nın 38 ve TCK'nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında belirtildiği üzere Yeşilırmak Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin 29.12.2010 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği, 07.03.2011 olan mühürleme tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan işleme aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK’nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6435, Karar No: 2009/5683, Tarih: 18.09.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/6435 E.  ,  2009/5683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Kadıköy 2. Sulh Hukuk, Kartal 1. Sulh Hukuk ve Şirvan Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Kadıköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının ikametgahının Kartal Mahkemelerinin yetki sınırı içinde kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kartal 1. Sulh Hukuk Mahkemesi de, kısıtlı adayının talep yazısında gösterilen adreste bulunamaması sonucu nüfusa kayıtlı olduğu Şirvan Sulh Hukuk Mahkemesine yetkisizlik kararı vermiştir.

Şirvan Sulh Hukuk Mahkemesince ise, nüfus müdürlüğünden gelen cevabi yazıya göre kısıtlı adayının yerleşim yerinin ... Yeni Mahalle, Emek Sokak, No : 22/1 iç kapı no : 2 Kartal, İstanbul adresi olduğu ve yapılan adres araştırmasında Şirvan İlçesinde ikametinin bulunmadığı gerekçesiyle, yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamındaki, 19.03.2009 günlü nüfus müdürlüğü yazısı ve İlçe Jandarma Komutanlığı adres araştırması

yazılarıyla kısıtlı adayının yerleşim yerinin ... Yeni Mahalle, ... Sokak, No : 22/1 iç kapı no : 2 Kartal, İstanbul adresi olduğunun bildirilmesine ve nüfusa kayıtlı olunan yerin yerleşim yerine karine olduğuna ilişkin hükmün yürürlükten kaldırılmasına göre, uyuşmazlığın, Kartal 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Kartal 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6459, Karar No: 2023/7632, Tarih: 23.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/6459 E.  ,  2023/7632 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/568 E., 2019/1025 K.

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar ve müdafileri, sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ve müdafii, hükmü 18.11.2019 tarihli dilekçe ile yasal süresinde temyiz etmiş iseler de; dilekçe tarihinde 18 yaşını dolduran suça sürüklenen çocuğun 08.09.2023 tarihli dilekçe ile haklarından feragat ederek cezanın onanmasını istediğini belirterek temyizden vazgeçme iradesini açıkladığı nazara alınarak feragat nedeniyle dosyanın incelenmeden mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ..., sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 23.11.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10542, Karar No: 2006/13722, Tarih: 16.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/10542 E.  ,  2006/13722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; ...'nin ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.06.2002 tarihli kararı ile vesayet altına alındığı, yerleşim yeri değişikliğine izin verilmeden kısıtlının yerleşim yerinin değiştirildiği ...-... Köyü nüfusuna kayıtlı olduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/10/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16781, Karar No: 2017/10858, Tarih: 30.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2016/16781 E.  ,  2017/10858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun 19.02.2011 tarihinde yapılan sorgusu esnasında müdafii istemediğini beyan ettiği ve mahkemesince suça sürüklenen çocuğun yokluğunda, müdafiinin yüzüne karşı verilen 06.05.2014 tarihli kararın, zorunlu müdafii tarafından temyiz edildiği, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa 10.06.2014 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen suça sürüklenen çocuk tarafından süresinde temyiz edilmediği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin verilen hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 30/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.