muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18787, Karar No: 2014/994, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18787 E.  ,  2014/994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2012/1387-2013/411

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6634, Karar No: 2013/10007, Tarih: 27.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/6634 E.  ,  2013/10007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı ..... Dağıtım ve Tic. A.Ş. vekili Avukat ... tarafından, davalı.... İnş. Taah. Müh. Ltd. Şti. vd. aleyhine 12/01/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; yargı yolu sebebi ile dava dilekçesinin reddine dair verilen 15/10/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının davalılardan ...'na yönelik temyiz itirazları ile reddedilmelidir.

2-Davacının davalılardan .... İnş. Taah. Müh. Ltd. Şti'ne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem sonucu uğranılan maddi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, yargı yolu bakımından dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ... adına yüklenici diğer davalı şirket tarafından yapılan kazı çalışmaları sırasında doğal gaz borularına zarar verildiğini iddia ederek verilen zararın davalılarca ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, istemin hizmet kusuruna dayandığı gerekçesiyle tüm davalılar hakkında yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmiştir.

İdari yargı yerlerinde açılacak davalarda husumetin kimlere yöneltileceğine ilişkin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 2. maddesi gereğince, idari yargı yerlerinde ancak ilgili idare kurumu dava edilebilir. Bu yasal düzenlemeye göre gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri aleyhine idare mahkemelerinde dava açılamaz.

Davacı özel hukuk tüzel kişiliği niteliğindeki .. İnşaat Taah. Müh. Ltd. Şti'nin haksız eylemi nedeniyle zarara uğradığını ileri sürüp istekte bulunduğuna göre, gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri hakkındaki davanın görüm ve çözüm yerinin idari yargı olmayıp adli yargı yeri olduğu gözetilerek işin esası incelenip varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı şirket yönünden BOZULMASINA, davacının davalılardan ...'na yönelik temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1781, Karar No: 2014/36809, Tarih: 03.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/1781 E.  ,  2014/36809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 7. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2011/484-2012/816

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının kendisinin işyerini terk ettiğini ve bir daha gelmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Somut olayda; davacı, davalıya ait işyerinde 10.04.2007 tarihinden beri çalışmakta iken 20.05.2011 tarihinde yıllık izne çıkarıldığını ancak 01.06.2011 tarihinde davalı işverence işyerine çağrılarak, kendisi ile çalışmak istemediklerinin, 24.05.2011 tarihinde çıkışının yapıldığının, ibraname ve istifa dilekçesi imzalaması halinde kıdem tazminatının ve ücretlerinin ödeneceğinin söylendiğini, belgeleri imzalamadığı için hiçbir alacağının ödenmediğini iddia etmişse de davalı vekili; davacının, 20.05.2011 tarihinde yıllık izne çıkarıldığı iddiasının doğru olmadığını, zira davacının, 20.05.2011 tarihinde hiçbir sebep yokken, işyerinde çalışan diğer işçi M.. K..'ya küfrederek saldırdığını ve bu işçinin yaralanmasına sebep olduğunu, davacının aynı işçiye daha önce de benzer şekilde davranarak işyerindeki huzuru bozduğunu, agresif davranışları nedeniyle davacının uyarıldığını ancak bu uyarıları dikkate almadığını, saldırgan davranışına devam ederek iş arkadaşına zarar verdiğini ve aynı gün işyerini terk ettiğini, bir daha işyerine dönmediği gibi bir mazeret de belirtmediğini, bu nedenle çıkışının yapıldığını savunmuştur.

Dosya kapsamından ve tanık beyanlarından da davacının iş yerini haklı sebebe dayanmadan terk ettiği ve bir

Bu itibarla; davacının haksız fesih iddiasını ispatlayamadığı ve davacının işyerini terk edip bir daha dönmemek suretiyle, iş akdini eylemli olarak kendisinin feshettiği ve feshin haklı bir nedene dayanmadığı anlaşılmakla, davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken, kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Dosya kapsamından ve tanık beyanlarından da davacının iş yerini haklı sebebe dayanmadan terk ettiği ve bir

Bu itibarla; davacının haksız fesih iddiasını ispatlayamadığı ve davacının işyerini terk edip bir daha dönmemek suretiyle, iş akdini eylemli olarak kendisinin feshettiği ve feshin haklı bir nedene dayanmadığı anlaşılmakla, davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken, kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3274, Karar No: 2018/5452, Tarih: 04.06.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/3274 E.  ,  2018/5452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'ten alınmasına, 04.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15449, Karar No: 2013/22563, Tarih: 16.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/15449 E.  ,  2013/22563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın temyizinin kapsamına göre sanık hakkında "6136 sayılı Yasaya aykırılık" suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının gaz ayırıcı parçasının dairesel yapıda bulunduğu, namlusu içerisindeki gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceğinin belirtilmesi, tabanca ile birlikte ele geçirilen bir adet boş kovanın kuru-sıkı olması ve sanığın savunmasında silahın kuru-sıkı olduğunu iddia etmesi karşısında, davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit edilip Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki Polis Kriminal Laboratuvarı'nın raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18780, Karar No: 2014/1001, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18780 E.  ,  2014/1001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/739-2013/227

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile eksik bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12762, Karar No: 2014/5012, Tarih: 18.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/12762 E.  ,  2014/5012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; evlere temizliğe giderek geçimini sağlayan şikayetçinin, yine bir temizlik işi nedeni ile arkadaşı ... vasıtasıyla sanıkla tanıştığı, sanığın kendisini ... Emniyet Müdürlüğü'nde görevli başkomiser ... olarak tanıtıp, şikayetçinin kızını kardeşine ait şirkette işe yerleştireceğini vaad ettiği, konuşma sırasında şikayetçinin vefat eden eşinin sigorta süresinin emeklilik için yeterli olmadığını öğrenen sanığın, şikayetçiye 2.500 TL karşılığında eşinin sigorta işlemlerini tamamlayarak sosyal güvenlik kurumundan maaş almasını sağlayabileceğini söylemek suretiyle şikayetçiyi aldattığı, bunun üzerine şikayetçinin temin edebildiği 2.000 TL'yi sanığa verdiği, sanığın şikayetçiden parayı aldıktan sonra ortadan kaybolduğu anlaşılmakla, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş; adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, “önceki mahkumiyetlerinin 01/06/2005 tarihinde yürürlükten kaldırılan 765 sayılı TCK'ya göre verilmiş olması” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesindeki isabetsizlik aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11219, Karar No: 2019/199, Tarih: 08.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2018/11219 E.  ,  2019/199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 28. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 12. İŞ MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici 1. maddesinin 4. fıkrasında “İlk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir.” düzenlemesi bulunduğu, ilk derece mahkemesi karar tarihinin 22.06.2017 olduğu, buna göre karar tarihinde yürürlükte olan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesinin 3. fıkrası uyarınca temyiz süresinin gerekçeli kararın taraflara tebliğinden itibaren 8 gün olduğu, gerekçeli kararın davalı vekiline 20.11.2018 tarihinde tebliğ edildiği, ancak 8 günlük temyiz süresi geçtikten sonra 29.11.2018 tarihinde kararın davalı vekilince temyiz edildiği, buna göre temyizin süresinde yapılmadığı anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz isteminin süreden dolayı REDDİNE, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 08/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8164, Karar No: 2013/29952, Tarih: 16.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/8164 E.  ,  2013/29952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, yakınanın, kontak kilidini kilitleyerek parkettiği motosikletini çalmak şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddelerine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Yasanın 141/1. maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza belirlenmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre,suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Muhalif

KARŞI OY:

Hırsızlık; başkasına ait taşınır bir malın, elmeninin (zilyedinin) rızası olmadan, kendisine ya da başkasına yarar sağlamak amacıyla, bulunduğu yerden alınmasıdır.

Hırsızlık suçunun temel şeklini oluşturan bu tanım, hırsızlık suçu yönünden genel hükümdür. Aynı zamanda bu tanımın yer aldığı, yeni 5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 141/1.maddesi, eski 765 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 491/1.(ilk) maddesi gibi açıktan hırsızlık, basit hırsızlık da denilen hırsızlık suçunun temel şeklini açıklamaktadır. Bu suçun nitelikli hallerini oluşturan, diğer hırsızlık suçları, 5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın (TCY) 142. ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.

Hırsızlık suçunun nitelikli hallerini düzenleyen TCY'nın 142. ve devamı maddeleri, bu suçun temel şeklini tanımlayan genel hüküm niteliğinde olan aynı Yasa'nın 141/1.maddesine göre, özel hüküm oluştururlar.

Suçun nitelikli halini oluşturan öğe ve koşullar tam olarak gerçekleşmedikçe, özel hükümler (TCY'nın 142. ve devamı maddeleri) değil, genel hüküm olan TCY'nın 141/1.maddesi uygulanır.

Somut olayda; yakınan tarafından bina ya da eklentisinde koruma (muhafaza) altına alınmadan sokağa park edilen suça konu motosiklet, sanık tarafından bulunduğu yerden alınıp götürülmüştür.

Yakınan, hırsızlık suçuna konu mal olan motosikleti, herkesin girebileceği bir yer olan sokağa açığa bırakmıştır. Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle koruma (muhafaza) altına alınmış malın/eşyanın alınması şeklinde suçun işlenmesi durumunda, sanığın eylemi, TCY'nın 142/1-b.maddesinde düzenlenen, hırsızlık suçunun nitelikli halini oluşturur. Kilitlenmeden bırakılmışsa ya da kilitleme malın/eşyanın koruma (muhafaza) altına alınmasını sağlayacak şekilde değilse, ya da kilitlenmek suretiyle koruma (muhafaza) altına alma olanağı olmayan malın/eşyanın herkesin girebileceği bir yere bırakılma durumu söz konusu ise, bu durumlarda eylem TCY'nın 141/1.maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun, basit/açıktan /temel şeklini oluşturur.

Yakınan tarafından bina ya da eklentisinde koruma (muhafaza) altına alınmadan sokağa park edilen, suça konu motosikletin sabit başka bir yere kilitlenip kilitlenmediği, motosikletin olay yerinden kendi üzerindeki kilit mekanizması kırılmadan taşınarak götürülüp götürülemeyeceği araştırılarak sonucuna göre; sabit başka bir yere kilitlenmediği ve motorun direksiyon kilit mekanizması kırılmadan insan gücü ile taşınarak götürülebileceği saptandığı takdirde, hırsızlık suçunun 5237 sayılı TCY'nın 141/1.maddesine; sabit başka bir yere kilitlenmişse ya da insan gücü ile taşınarak götürülemeyeceği, götürülebilmesi için direksiyon kilit mekanizmasının kırılmasının gerektiği saptandığı takdirde, eylemin aynı Yasa'nın 142/1-b. maddesine uyan suçu oluşturacağı gözetilerek; mahkemece öncelikle bu eksik araştırma ve inceleme giderildikten sonra, eylemin Yasa'nın hangi maddesindeki suçu oluşturacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden; sanığın eyleminin TCY'nın 142/1-b. maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturacağından, mahkemece aynı Yasa'nın 141/1.maddesinin uygulanmasının yerinde olmadığı ancak, karşı temyiz bulunmadığı gerekçesi ile eleştiri yapılarak hükmün onanmasına karar verilmesi yasaya aykırı olduğundan,

Bu nedenle, eksik araştırma ve incelemeye dayanarak sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükmün ONANMASINA ilişkin çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.