muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22631, Karar No: 2015/20770, Tarih: 27.10.2015

Ceza yargılaması usulü, suçun gerçekte işlenip işlenmediğinin tespiti kadar, adil yargılamanın içeriğine dahil olan delillerin kurallara uyularak ve temel haklar ihlal edilmeden elde edilmesine de çok önem vermektedir. Hukuk devleti, cezalandırmayı ve yargılamayı kurallar içinde, temel haklar ihlal edilmeksizin yerine getirmeyi taahhüt eder. Maddi gerçeğin, her ne pahasına da olsa tespiti ve suçun cezalandırılması gibi bir ilke yoktur. Devletin bireylere karşı uymayı taahhüt ettiği ilkelerin ihlal edilmemesi ve temel haklara ilişkin kuralların ülke genelinde uygulanması, birkaç bireyin ceza almasından daha önemlidir. Aksine bir yaklaşım, kurallara uyularak bir arama kararı alınıp işlem yapılması ile, kurallara uyulmadan arama yapılması arasında hiç bir farkın bulunmadığı sonucuna götürür. Böyle bir anlayışın uygulamada nereye kadar gideceğini kimse kestirmez ve anayasal hiçbir hakkın teminatı kalmaz. Örneğin, geceleyin ailesi yanında iken bir kimsenin evine arama kararsız girerek ticari miktar da sigara ele geçiren kolluk, bu yaptığı haksız aramadan dolayı soruşturmaya maruz kalmaz, üstüne birde şahıstan ele geçen sigaralara da hukuken sonuç bağlandığını görürse, bundan sonraki uygulamalarında kurallara uyup uymamanın farklı pratik bir sonucunun olmadığını görerek kurallara uymama konusunda cüret kazanacak, anaysal temel haklarda korumasız kalacaktır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, hukuka uygun bir arama bulunmadığından elde edilen bulgular kanuna aykırı olarak elde edilmiş durumdadır. Kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular da delil olarak kabül edilemez. Kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular dışında sanığın mahkumiyetine yeter başkaca delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerekir. Bu nedenle mahkumiyet kararını bozma konusu yapmayan Dairemizin sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Üye
Yargıtay — Esas No: 2023/10007, Karar No: 2023/10594, Tarih: 01.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/10007 E.  ,  2023/10594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2128 E., 2023/1191 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/265 E., 2021/190 K.

Taraflar arasındaki iş kazasının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin davalı iş yerinde çalışmakta iken 07.01.2017 tarihinde 19 litre pet damacana şişirme makinesine kolunu kaptırarak iş kazası geçirdiğini, ancak davalı işveren tarafından SGK'ya iş kazası bildiriminde bulunulmadığını, çalıştığı işi kaybetmek istemeyen davacının hastaneye iş kazası geçirdiğini söylemediğini ileri sürerek meydana gelen kazanın iş kazası olduğunun tespitini karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince " ...davacının 07.01.2017 tarihinde davalı şirkete ait işyerinde çalışırken 19 litre pet şişirme makinasında çalışırken kolunu makineye sıkıştırmak suretiyle yaralandığı, davacının ... Toyotasa Acil Yardım Hastanesine başvurduğu, davacıya ait evraklar incelendiğinde, davacının 07.01.2017 tarihinde acil servise yumuşak doku bozukluğu sebebi ile müracaat ettiği, davacıya 07.01.2017 tarihinde uzun kol atel (dirsek üstü) tedavisinin uygulandığı, davacının 07.01.2017 tarihinde davalı şirkete ait işyerinde çalıştığı sırada meydana gelen kaza olayının 5510 sayılı Kanun'un 13. maddesi hükümleri dahilinde iş kazası olduğu sonucuna varılmıştır." gerekçesiyle

"1-Davanın kabulü ile

Davacı ...'ün 07.01.2017 tarihinde davalı şirket nezdinde hizmet akdine dayalı olarak çalıştığı sırada gerçekleşen kaza olayının 5510 sayılı Kanun'un 13. maddesi hükümleri dahilinde iş kazası olduğunun tespitine, " dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili; davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, iş kazası olduğuna dair müvekkili kuruma yeterli belge sunulmadığını belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili; davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, iş kazası olduğuna dair müvekkili kuruma yeterli belge sunulmadığını belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı şirket vekili; dosyadaki tüm tanık beyanlarının ortak özelliğinin davacının kolunu makineye sıkıştırdığını görmemeleri olduğunu, davacının olduğu tedaviyi gerektiren eylemin nerede, nasıl gerçekleştiği konusunun açıklığa kavuşturulmadığını belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, "...Somut olayda, istinafa gelen davalı işveren, olayın iş kazası olmadığını ileri sürmüş ise de toplanan tüm delillerden özellikle kaza günü aynı işyerinde çalışan davacı tanığı ve aynı zamanda dönem bordro tanığı olan ... ın olayın meydana geldiği sırada üretim hattında çalıştığını, davacının kolunu 19 luk Pet Şişirme makinesine sıkıştırdığını, o sırada makineye pet verildiğini, davacıya 3-5 metre mesafe uzaklıkta olduğunu, ancak davacının makineye kolunu nasıl sıkıştırdığını görmediğini, ancak davacının canı yandığı için bağırınca yanına gittiğini, kolunu makineden kurtardığını, davacının daha sonra hastaneye sevkinin sağlandığını beyan ettiği,

Davacı tanığı ve aynı zamanda dönem bordro tanığı olan ... bayanında; iş kazası meydana geldiğinde davacının arka tarafında yaklaşık 10-15 metre uzaklıkta çalıştığını, bağırma sesi gelince davacının yanına gittiğini, davacının kolunu makineye sıkıştırdığını söyleyerek kolunu tuttuğunu, fabrika dışına çıkardıklarını ancak fabrikanın ayrı bir aracı olmadığı için iş yerinde çalışan ... isimli çalışanın aracılığıyla davacıyı hastaneye götürdüğünü, bu kazayı üretim hattında çalışan herkesin gördüğü yönündeki beyanlarından, kazanın davacının işyerindeki çalışması sırasında meydana geldiğinin anlaşılmış olması karşısında, Mahkemenin davanın kabulü yönündeki kararında isabetsizlik görülmemiştir..." gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar etmekle birlikte, Kuruma başvuru yapılmadığını, tanık beyanlarının yetersiz olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar etmekle birlikte, olay nedeniyle takipsizlik kararı verildiğini, kimsenin olayı görmediğini, eksik araştırma yapıldığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar etmekle birlikte, olay nedeniyle takipsizlik kararı verildiğini, kimsenin olayı görmediğini, eksik araştırma yapıldığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 07.01.2017 tarihinde geçirdiği kazanın 5510 sayılı Kanun kapsamında iş kazası sayılıp sayılamayacağı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2264, Karar No: 2011/4910, Tarih: 12.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/2264 E.  ,  2011/4910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava açılırken davacı taraftan başlangıçta alınması gereken başvuru harcı ve peşin harcın alınmadığı belirlenmiştir. Bu nedenle davacı idareden alınması gereken başvurma harcı ve peşin harcın alınarak, alındığına ilişkin belgenin dosya içerisine konulmasından,

2-2009 yılı itibarıyla sulu şartlarda kapama kavaklığın dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin verilerin Orman İşletme Müdürlüğünden ve İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3002, Karar No: 2017/5986, Tarih: 23.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/3002 E.  ,  2017/5986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, cafe içerisindeki, masanın üzerinde bulunan müştekinin telefonunu aldığı iddia edilen ve aşamalarda suçlamayı kabul etmeyen suça sürüklenen çocuğun, iş yerinin güvenlik kamerası kayıtları ile suça sürüklenen çocuğun fotoğrafları Emniyet Genel Müdürlüğü ya da Jandarma Genel Komutanlığına bağlı kriminal laboratuvarına gönderilip, söz konusu CD'deki görüntüdeki kişinin suça sürüklenen çocuk olup olmadığı hususunda rapor aldırılıp, dosya içerisinde mevcut 20.06.2011 tarihli tutanakta, ...'ın cep telefonunu çaldığını, görüntülerdeki kişilerin de kendisi ile ... olduğunu belirtmesi karşısında; ...'ın duruşmada tanık olarak dinlenilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden ve gerekçeli kararda dava konusu ile ilgisi olmayan silahla tehdit suçuna ilişkin açıklama yapılarak hükmün karıştırılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 23/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19743, Karar No: 2014/4644, Tarih: 27.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/19743 E.  ,  2014/4644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/337201

MAHKEMESİ : Seydişehir Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2013/116 (E) ve 2013/256 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde mevcut bulunan dairesel yapıdaki gaz ayırıcı parçasının delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun, küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının silahın orjinal haline göre değişiklik yapılıp yapılmadığının tespit olunamadığının belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde kriminal labaratuvarı yada Adli Tıp kurumuna gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19363, Karar No: 2007/507, Tarih: 23.01.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/19363 E.  ,  2007/507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2006

Davacı,  ilk Bağ-Kur prim kesintisinin yapıldığı tarihten itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlerle davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı ürün bedelinden ilk Bağ-Kur prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren, 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir

Mahkemece davacının 01.05.1996 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

2-Davacı ürün bedelinden ilk Bağ-Kur prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren, 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir

Mahkemece davacının 01.05.1996 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının Tarım Kredi Kooperatifi ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi kaydının olmadığı, üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunduğu, ziraat odası kaydının bulunduğu, ancak kayıt tarihinin mahkemece araştırılmadığı  davacının sattığı ürün bedelinden yapılan ilk prim kesintisinin 19.04.1996 tarihinde bankaya yatırıldığı, 1997,1998,2001 ve 2005 yılında da prim kesintinin olduğu görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 01.05.1996-31.12.1998,  01.07.2001-31.12.2001 ve 01.06.2005-31.12.2005 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de; prim kesintisinin bulunmadığı ve tarımsal faaliyetinde kanıtlanamadığı 01.01.1999-01.07.2001,01.01.2002-01.06.2005 ve 01.01.2006-05.06.2006 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasanın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında  kanıtlanamadığı halde bu yılların soyut muhtar beyanı ve zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi yasaya uygun değildir.

Yapılacak iş; davacının ziraat odası kaydının tesis tarihini araştırmak ve çıkacak sonuca göre hüküm kuracaktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.01.2007  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5690, Karar No: 2010/11279, Tarih: 14.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5690 E.  ,  2010/11279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde, pilon yeri ve ağaç bedeli ile irtifak hakkı karşılığının karar verilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmazların pilon yeri ve irtifak hakkı karşılığının 1.572,62-TL olması gerekirken, 1.898,18-TL olarak hesaplanması neticesi, fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 14.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17068, Karar No: 2014/1978, Tarih: 31.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/17068 E.  ,  2014/1978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ...'ten alınmasına, 31.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6790, Karar No: 2017/5924, Tarih: 27.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/6790 E.  ,  2017/5924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen re'sen de temyize tabi hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin mide bulantısı ve karın ağrısı şikayetiyle gittiği hastanede 9 hafta 5 günlük hamile olduğunun anlaşılmasına kadar yetkili makamlara yapılmış bir müracaatın bulunmayışı, sanığın mağdure ile rızasıyla cinsel ilişkiye girdikleri yönündeki savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın mağdureye yönelik cinsel eylemini zora dayalı gerçekleştirdiği hususunda cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve mevcut haliyle eylemin 5237 sayılı TCK'nın 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı taktirde en seri vasıtayla derhal tahliyesinin sağlanması için ilgili yerlere yazı yazılmasına, 27.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.