muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3213, Karar No: 2014/8376, Tarih: 19.06.2014

Sanık hakkında mağdure ...’ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay tarihinde sanığın mağdure ...’nın yanına gelerek “sizin evde domates fideleri var mı” diye sorduktan sonra, domates fidelerine bakma bahanesiyle mağdureyi evin arka tarafında bulunan tarlaya doğru götürdüğü ve burada mağdureye yönelik cinsel eylemlerde bulunduğu tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eyleminin hile kullanmak suretiyle gerçekleştirdiği gözetilerek TCK.nın 109. maddesinin 2. fıkrası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları ile sanık müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

19.06.2014 tarihinde verilen işbu karar 25.06.2014 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Serkan Akkum hazır olduğu halde sanık müdafilerinin gıyaplarında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2023/3797, Karar No: 2024/6923, Tarih: 27.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/3797 E.  ,  2024/6923 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/734 E., 2023/204 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/371 E., 2020/285 K.

Taraflar arasında Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti davası sonucunda verilen hükme karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar ... ve arkadaşları açtıkları dava ile vakıf evladı olan babalarının vefat ettiğini, babalarının vefatı ile babalarının hakkına düşen gelirin kendilerine ödenmesi ve kendilerinin de Mazbut Mehmet Fazıl Efendi Bin İbrahim Arabi Vakfı'nın vakıf evladı olduklarının tespit edilmesini istediklerini, daha önce kardeşleri Abdullah hakkında tevliyete ehil vakıf evladı kararı verildiğini, kendilerinin de tevliyete ehil vakıf evladı olduklarına dair gerekli kararın verilmesini istedikleri, 21.01.2020 tarihli duruşmada ise dede ve babalarının aldığı galleyi almak istedikleri beyan etmişlerdir.

İlk Derece Mahkemesince; davadaki istemin galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti olduğu, Muharrem 1257 H.- Şubat 1841 M. tarihli vakfiye suretinde; galle fazlasının ikili-birli esasa göre, evladın vakıf fazlasından lizzekeri misl-ü ünseyeyn şartına göre, yani vakfedenin evlatları arasında kıza bir, erkeğe iki hisse verilerek dağıtılmasının şart kılındığı, ancak bunun dışında batın şartının aranmadığı, dosyada yer alan vakıf kayıtları, vakfiye örneği, nüfus kayıtları ile davacıların murisi olan ...'ün vakıf evlat listesinde galle fazlasına müstehak olduğunun sabit olduğu, ölenin hissesinin evlatlarına aynı şekilde ikili-birli esasa göre dağıtılmasının şart edildiği, davacıların ön batında olmamakla beraber vakfiyede yer alan galle fazlasına ilişkin şart gereği, şimdilik babalarına düşen evlat hissesinden pay alma hakkı bulunduğu, alt-üst soy nüfus kayıtlarından davacıların galle fazlasına müstehak evladı ...'in varisleri oldukları, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ve nüfus kayıtlarında davacılar ile vakıf arasındaki soybağının yöntemince kurulduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile davacıların Mazbut Mehmet Fazıl Efendi Bin İbrahim Arabi Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespitine karar verilmiştir.

Davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1987/492 E ve 1988/522 K sayılı hükmü ile; davacıların babaları olan ...'ün, ... İbrahimoğlu Arabi Mehmet Fazlı Efendi Vakfı'nın galle fazlasına müstehak evladı olduğunun tespitine karar verildiği ve bu kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği, kök murisin 11/10/2001 tarihinde vefat ettiği, davacıların kardeşlerinin (... ....) de daha önce aynı talebi içeren başka bir dava açtığı ve anılan davanın Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/721 E ve 2016/301 K sayılı ilamı ile kabul edilip Yargıtay incelemesinden de geçerek kesinleştiği, davacıların da daha önce aynı içerikli bir dava açtıkları, ancak açılan davanın Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2002/865 E ve 2004/17 K sayılı kararı ile, vakıf evladı talebi yönünden kabul edildiği, ancak galle fazlasına yönelik talep bakımından reddedildiği, işbu kararın da Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği, bilirkişi raporundan da anlaşıldığı üzere davaya konu vakfın vakfiyesinde batın şartının öngörüldüğü, davacıların babaları ...'in ölümü ile birlikte batın şartını sağladıkları ve vakfın evladı olmanın yanında, galle fazlasına da hak kazandıkları, her ne kadar dava dilekçesinde davacılar, tevliyete ehil vakıf evladı olduklarının tespitini de talep etmiş iseler de, ön inceleme duruşma tutanağı içeriği ile davacıların taleplerinin, galle fazlasından yararlanmaya matuf olduğunun saptandığı, bu itibarla davacıların tevliyete ehil vakıf evladı olduklarını da ayrıca talep ettiklerinin kabul edilemeyeceği, dolayısıyla mahkemenin, davacıların galle fazlasına müstehak olduklarının tespitine karar vermiş olmasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davalı tarafın yerinde olmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı ... vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler tekrar edilerek talebin, tevliyete ehil vakıf evladı tespiti olduğu, dava konusu vakfın mazbut vakıflar arasına alındığı, mazbut vakıflara yönetici atanamayacağı, davacıların tevliyete ehil vakıf evladı davası açmakta hukuki yararlarının olmadığı, HMK 26. Madde gereği hakimin, tarafların talep sonuçları ile bağlı olduğu, talebin galle fazlasına müstahak vakıf evladı tespiti olduğu düşünülse dahi, buna dair vakfeden ile soybağı kurulması hususu ile batın şartı gibi vakfiye şartları yeterince incelenmeden karar verildiği, arz edilen ve resen gözetilecek sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... Müdürlüğün vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

7531 sayılı Kanun'un 20. maddesi uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16020, Karar No: 2012/21035, Tarih: 10.10.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/16020 E.  ,  2012/21035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, hırsızlık malını kabul etmek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5275 sayılı Yasanın 108/4-5-6. maddesi gereğince, mükerrir sanık hakkında denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverilme kararını verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilmeden, infazı kısıtlayacak biçimde denetimli serbestlik süresinin bir yıl olarak belirlenmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “cezanın infazından sonra başlamak üzere 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkarılarak ve ‘‘TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılıp yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-03.08.2006 Tarihli yakalama tutanağı içeriğine göre, sanığın yakalanmasını müteakip kendisine suça konu paranın kalan kısmının nerede olduğunu soran kolluk görevlilerine, olay sonrası suça konu işyerine yakın bir alanda otların arasına bıraktığı ve içerisinde suça konu paranın 540 TL'lik kısmı olan poşetlerin yerini göstererek şikayetçiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca şikayetçiye kısmi iade nedeniyle sanık hakkında aynı maddenin 1. fıkrası hükmünün uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre sanık hakkında anılan maddenin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

3-Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrür uygulamasına esas alınan hükümlülüğünün kesin nitelikte olduğu gözetilmeden 1412 sayılı CMUK’un halen yürürlükte olan 305/son maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

5275 sayılı Yasanın 108/4-5-6. maddesi gereğince, sanık hakkında denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverilme kararını verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilmeden, infazı kısıtlayacak biçimde denetimli serbestlik süresinin üç yıl olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.10.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2392, Karar No: 2020/3546, Tarih: 18.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/2392 E.  ,  2020/3546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

No : 2018/154-2019/116

İlk Derece

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 21. İş Mahkemesi

No : 2014/825-2017/105

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle asıl ve birleşen davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacı Kurum ile davalılardan ... A.Ş. ve ... Sigorta A.Ş. vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince davacı kurumun ve davalı ... A.Ş. vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı ...Ş. vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne, davalı ...Ş. yönünden birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın davacı Kurum vekili ve davalılardan ... Elektronik Cihazlar Dağ. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 26.04.2013 tarihinde meydana gelen trafik iş kazasında vefat eden Kurum sigortalısının hak sahiplerine bağlanan aylıkların ilk peşin sermaye değeri ve tedavi yardımından oluşan Kurum zararının asıl davada işveren davalı şirketlerden, birleşen davada ise kazaya neden olan araç sürücüsü davalı ... ve aracın Karayolları Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortasını yapan şirketten müştereken ve müteselsilen tahsili talebine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunudur.

İlk derece mahkemesinin asıl ve birleşen davanın kabulüne dair verilen kararına karşı davacı Kurum vekili ve davalılardan ... AŞ vekili ile ... Sigorta AŞ vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince;

Davacı kurumun ve davalı ... A.Ş. vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı ...Ş. vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne, davalı ...Ş. yönünden birleşen davanın reddine karar verilmiş, bu kararı davacı Kurum vekili ve davalılardan ... Elektronik Cihazlar Dağ. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Davacı kurumun ve davalı ... A.Ş. vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı ...Ş. vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne, davalı ...Ş. yönünden birleşen davanın reddine karar verilmiş, bu kararı davacı Kurum vekili ve davalılardan ... Elektronik Cihazlar Dağ. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dava açmada hukuki yararının bulunması dava şartlarından olduğu gibi temyiz Kanun yoluna başvuracak olan tarafın da temyiz yoluna başvuruda hukuki yararının bulunması gerekir. Davada haklı çıkmış olan taraf da hukuki yararı bulunmak şartıyla temyiz yoluna başvurabilir (HMK m. 361/2). İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurmayan veya süresini geçirdiği için istinaf yoluna başvurmamış olan taraf yönünden, verilen karar kesinleşeceği için artık bu tarafın temyiz yoluna başvurmasında hukuki yararı yoktur. Şayet, karşı tarafın istinaf yoluna başvurması üzerine bölge adliye mahkemesi tarafından yeniden esas hakkında karar verilmiş ise, o takdirde karara karşı istinaf yoluna başvurmamış olan taraf temyiz yoluna gidebilir. Zira, bunda hukuki yararı vardır. Eldeki davada;

1-Davalılardan ... Elektronik Cihazlar Dağ. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, istinaf yoluna başvurmadığı görülmüştür. Bu durumda, davalı ... Elektronik Cihazlar Dağ. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. yönünden ilk derece mahkemesinin kararı kesinleştiğinden, temyiz yoluna başvurmasında hukuki yarar bulunmamaktadır. Bu itibarla, davalılardan ... Elektronik Cihazlar Dağ. İnş. San. Tic. Ltd. Şti.' nin temyiz isteminin reddine,

2- Davacı Kurum vekili süre tutum talepli istinaf dilekçesi sunmuş ise de; gerekçeli istinaf dilekçesi sunmaması ve istinafa cevap dilekçesinde ilk derece mahkemesi kararının onanmasını istemesi nedeniyle, istinaf mahkemesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi üzerine iş bu red kararının temyiz edildiği görülmüştür. Ancak, istinaf talebinde gerekçe olmaması ve istinafa cevap dilekçesinde onama talep etmesi nedeni ile yeni bir temyiz nedeni ileri sürülerek, istinaf talebinin reddine dair kararın bozulmasının talep edilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu itibarla, dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı Kurum vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 18/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13145, Karar No: 2014/11116, Tarih: 04.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13145 E.  ,  2014/11116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, sair kısımların aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13123, Karar No: 2012/43420, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/13123 E.  ,  2012/43420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 06.10.2004'ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3836, Karar No: 2020/1809, Tarih: 23.06.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/3836 E.  ,  2020/1809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ..., birleşen 2013/205 Esas sayılı davada davacı ... ile davalı ..., birleşen 2012/860 Esas sayılı davada davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı İstanbul Anadolu 12. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 26.01.2016 gün ve 2012/83 E.-2016/12 K. sayılı hükmü bozan 23. Hukuk Dairesi'nin 09.04.2019 gün ve 2016/3962 E.-2019/1259 K. sayılı ilamı aleyhinde davalı-birleşen dosya davacısı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup, asıl dava eksik işlerin giderim bedeli, birleşen 2013/205 Esas sayılı dosyadaki dava eksik hatalı işler ve yapı kullanma izin belgesi alınmaması sebebiyle uyranılan zararın tazmini, yüklenici tarafından açılıp birleşen İstanbul Anadolu 20. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/860 Esas sayılı dosyadaki dava sözleşme dışı fazla imalât bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davaların birleştirilerek yapılan yargılaması sonucunda asıl ile birleşen 2013/205 ve 2012/860 Esas sayılı dosyalardaki davanın kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 09.04.2019 gün, 2016/3962 Esas, 2019/1359 Karar sayılı, asıl davada kurulan hükmün davacısı-birleşen 2012/860 Esas sayılı dosyada kurulan hükmün davalısı yararına bozulmasına, birleşen 2013/205 Esas sayılı dosyada verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının reddi ile onanmasına dair verilen karara karşı yasal süresi içerisinde davalı-birleşen 2012/860 Esas sayılı dosya davacısı yüklenici vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Karar düzeltme talebinin kural olarak temyiz incelemesini yapan Yargıtay Hukuk Dairesi'nce incelenmesi gerekmekte ise de; Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2018 gün 2018/1 sayılı işbölümü kararı ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan ve 01.07.2016 tarihinden sonra temyiz ya da karar düzeltme talepli olarak Yargıtay'a gelen dosyalardaki temyiz ya da karar düzeltme taleplerini incelemek görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne verildiğinden karar düzeltme talebi Dairemizce incelenmiştir.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davalı-birleşen dosya davacısı yüklenicinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.