muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10017, Karar No: 2021/1757, Tarih: 08.02.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/10017 E.  ,  2021/1757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş grubu içinde olan suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı 25.11.2015 tarihli celsede rehber öğretmenin de hazır edilerek beyan ve değerlendirmelerde bulunduğu görülmekle, tebliğnamedeki; suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmaması veya aldırılmamasının nedenlerinin kararda gösterilmemesi nedeniyle bozma talep edilen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Oluşa, dosya kapsamına ve dosyada mevcut uzmanlık raporuna göre; davaya konu ses ve gaz fişeği atan tabancanın namlusu içerisinde gaz dağılımını temin eden gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, ancak katı bir cisim atmasını engelleyen tahdit parçasının bulunmadığı, mevcut durumu itibariyle bilinen ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı, ancak namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtilmesi, suça sürüklenen çocuğun silahın kuru sıkı olduğunu iddia etmesi karşısında; suç konusu tabancanın Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı biçimde karar verilmesi,

2)Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan ve daha önceden hapis cezasına mahkum olmayan suça sürüklenen çocuk hakkındaki kısa süreli hapis cezasının, TCK.nın 50/3. maddesi uyarınca adli para cezasına veya seçenek tedbirlerden birisine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1345, Karar No: 2021/3362, Tarih: 30.11.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/1345 E.  ,  2021/3362 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26/10/2016 tarihinde verilen dilekçeyle tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/12/2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi taraf vekillerince talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine, davacı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulüne, ilk derece mahekemesi kararının kaldırılarak davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; davacının İstanbul ili, Eyüp ilçesi, Alibeyköy Karadolap Mahallesi 750 ada, 8 parselde kayıtlı Öğüt sokak, 22 numaralı tapu tahsiste 179 m2 zilyet olarak 240 m'lik üç katlı gayrimenkulün 40 yıllık zilyet maliki olduğunu, kendisine verilen tapu tahsis belgesi halen geçerli olup iptal edilmemiş olarak halen kullanımında bulunduğunu, İstanbul Büyükşehir Belediyesinin talep ettiği tapu bedellerinin tamamını Emlak Bankası aracılığı ile İstanbul Belediyesi hesabına 12 taksit bedeli olarak faizi ile birlikte 679.833,00 TL yatırıldığını, belediyenin hiçbir tapu bedeli alacağı kalmadığını, müvekkilinin borcu bulunmadığını, müvekkilinin tapu bedelini ödemiş olmasına rağmen kendisine tapu tahsis belgesine dayanarak tapunun tescil edilmediğini, sorumlu belediyenin şu anda ifraz ve parselasyon çalışmalarını tamamladığını, şartların oluştuğunu beyanla davacının zilyet bulunduğu davalı adına kayıtlı tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne, Eyüpsultan ilçesi Alibeyköy Mahallesi 750 ada, 8 parsel sayılı taşınmazın İBB adına olan tapu kaydından 11635/32041 hissesinin iptal edilerek davacı adına tapuya yazılmasına, geriye kalan 20406/32041 hissenin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Hükme karşı taraf vekilleri istinaf talebinde bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi 06/02/2020 tarihli karar ile; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvuru talebinin kısmen kabulü ile İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20/12/2018 tarih, 2016/367 Esas ve 2018/546 sayılı Kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulüne, 750 ada 8 parselde davacının 179 m2'lik işgal alanı dikkate alınarak bu alan üzerinden %12,77 oranında kesinti yapılarak 15615/32041 payın tapu kaydının iptali ile davacı adına kayıt ve tesciline karar vermiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2) 6100 sayılı HMK’nın 353/b-2 maddesinde, “Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verilir”. 359/2 maddesinde, “Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” hükümlerine yer verilmiştir.

İstinaf mahkemesi, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu kanısına varırsa, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verir. (HMK m.353/b-1)

İstinaf mahkemesi, ilk derece mahkemesi kararındaki maddi hataların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak (HMK. m. 360, m. 183) aynı kararı verir; yani istinaf başvurusunun esastan reddine karar verir (Karş: İYUK m. 45/3, c.2).

İstinaf mahkemesi, ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulmadığı takdirde, istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verir. Bu halde, istinaf mahkemesi aşağıdaki kararları verebilir;

a) İlk derece mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın esası hakkında yeniden karar verilmesi,

b) İlk derece mahkemesi kararının düzeltilmesi ve davanın esası hakkında karar verilmesi (Prof. Dr. Baki Kuru, İstinaf Sistemine Göre Yazılmış Medeni Usul Hukuku, Ekim 2016 s. 698).

Öte yandan, HMK’nın “Yargılama Giderlerinin Kapsamı” başlıklı 323. maddesinde, karar ve ilam harçları yargılama giderleri arasında sayılmış, “Yargılama Giderlerinden Sorumluluk” başlıklı 326. maddesinde, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği düzenlenmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanununa ekli (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan kısmında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı alınacağı, Bölge Adliye Mahkemelerinin tasdik veya işin esasını hüküm altına aldığı kararları için de bu oranda karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmış ve aynı kanunun 16. madde düzenlenmesi ile de temyize konu kararla ilgili davanın nispi harca tabi olacağı öngörülmüştür.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28/09/2018 tarih, 2018/2 Esas, 2018/8 sayılı Kararının gerekçesinde ise; düzelterek onamanın yargılama giderlerinden olan onama harcı bakımından bozma kararı niteliğinde olması, aslında bozulması gereken bir kararın, bozma sebebinin yeniden yargılamayı gerektirmeyecek mahiyette görülmesi nedeniyle yasanın verdiği takdir yetkisine istinaden onanmasına karar verilmesi, bunun yanında onama kararlarında harç alınacağına yönelik yasal bir düzenleme bulunmaması karşısında, düzelterek onama kararlarında onama harcı alınmayacağı görüşü benimsenmiştir.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Dava konusu kararda Bölge Adliye Mahkemesi tarafların istinaf talebini değerlendirerek, davacı adına tapu tahsis belgesine dayalı yapılacak tescilde DOP kesintisi oranının yanlış hesaplandığını gerekçe yaparak, ilk derece mahkemesi kararını düzelterek yeniden hüküm kurmuştur. Ancak bu karar ikiye ayrılarak, ilk bölümde ilk derece mahkemesi gibi işin esası ile ilgili hüküm oluşturarak davacının davası kısmen kabul edilmiş, vekalet ücreti düzeltilmiş ve hüküm altına alınan miktar üzerinden nispi harcın davalıdan alınarak Hazineye ödenmesine karar verilmiştir. Hükmün ikinci bölümü ise “İstinaf Yargılaması” olarak isimlendirilmiş ve davalı tarafın istinaf talebi kabul edilmediği gerekçesiyle sanki ilk derece mahkemesi kararı doğru ve geçerliymiş gibi, başka bir ifadeyle ilk derece mahkemesi kararı tasdik edilmiş gibi hükmün birinci bölümündeki karar ve ilam harcı miktarı kadar, mükerrer olacak bir şekilde istinaf harcının davalıdan alınmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi İlk Derece Mahkemesi kararını Yargıtay gibi düzelterek onayamadığından, düzeltme işlemini ilk derece mahkemesi kararını kaldırıp geçersiz hale getirdikten sonra ve yeniden hüküm tesisi suretiyle gerçekleştirdiğinden, ilk derece mahkemesi kararı tasdik edilmediği için istinaf harcına hükmedilmesi mümkün değildir.

Bölge Adliye Mahkemesi tasdik etmediği bir karar için istinaf harcı alamaz.

Taraflardan birisinin istinaf talebinin kabulü ve yeniden hüküm kurulması işlemi, aslında başlı başına bir istinaf yargılaması işlemidir. Bölge Adliye Mahkemesi bu aşamada işin esası ile ilgili hüküm verdiğinden, hüküm altına alınan miktar üzerinden nispi harca hükmedilmeli ve ayrıca hükmün başka bir bölümünde istinaf yargılamasına yönelik mükerrer ve çelişkili hüküm kurulmamalıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi bu kararıyla hem ilk derece mahkemesi sıfatıyla hüküm altına aldığı miktar üzerinden nispi karar ve ilam harcına hükmetmekte, hem de ilk derece mahkemesi kararını doğru bularak tasdik etmiş gibi mükerrer harç almaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf yargılaması adı altında oluşturduğu hüküm hatalı olup, bu bölümün veya en azından istinaf harcına ilişkin mükerrer harç alınmasına dair fıkranın hükümden çıkartılarak kararın düzeltilerek onanması gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi bu kararıyla hem ilk derece mahkemesi sıfatıyla hüküm altına aldığı miktar üzerinden nispi karar ve ilam harcına hükmetmekte, hem de ilk derece mahkemesi kararını doğru bularak tasdik etmiş gibi mükerrer harç almaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf yargılaması adı altında oluşturduğu hüküm hatalı olup, bu bölümün veya en azından istinaf harcına ilişkin mükerrer harç alınmasına dair fıkranın hükümden çıkartılarak kararın düzeltilerek onanması gerekir.

Bu açıklamalar doğrultusunda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf yargılaması başlığı altında davalıdan mükerrer harç alınmasına karar verilmesi doğru olmadığından, kararın bu yönde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bent uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 06/02/2020 tarih, 2019/514 Esas, 2020/198 Karar sayılı ilamının hüküm kısmının “5.” fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine ‘‘Bölge Adliye Mahkemesi tarafından peşin alınan 23.835,40 TL istinaf karar harcının istek halinde davalıya iadesine,’’ cümlesinin eklenmesine, HMK’nın 370/2 maddesi gereğince İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi hükmünün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 30/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/50, Karar No: 2016/817, Tarih: 25.01.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/50 E.  ,  2016/817 K.**

**"İçtihat Metni"**

5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan yürütülen soruşturma esnasında kaçakçılık fiilinin işlenmesinde kullanılan araçlar hakkında el koyma talebine ilişkin yapılan yargılama sırasında; Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesiyle Ankara 5. Sulh Ceza Hakimliği arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine ve Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Ankara 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 09/11/2015 gün ve 2015/4345 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22387, Karar No: 2015/38340, Tarih: 23.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/22387 E.  ,  2015/38340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/127676

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2010/160 (E) ve 2013/141 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Baba oğul olan katılan sanıklar Şuayip ve Hüseyin'in, katılan sanık C.. A..'ın işlettiği lokantada alkol aldıkları, katılan sanık Cengiz'in dükkanı kapatacağını belirtip hesabı istemesi üzerine, katılan sanık Şuayip'in katılan sanık Cengiz'e "Kastamonudan gelip burada lokanta açıp benden hesap mı alacaksın" şeklinde karşılık verdiği, bu arada lokanta çalışanı katılan sanık Bülent'in de olaya müdahil olduğu, çıkan tartışma üzerine katılan sanık Şuayip'in mekanın camlarını kırıp diğer katılan sanık Hüseyin'e av tüfeğini getirmesini söylediği, katılan sanık Hüseyin'in getirdiği tüfekle katılan sanıklar Cengiz ve Bülent'i vurmakla tehdit ettiği, akabinde tarafların karşılıklı birbirlerini darp ettikleri iddia edilen olayda, katılan sanıklar Hüseyin ve Şuayip'in eylemlerinin yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin değerlendirme ve kanıtları tartışma görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan sanıklar H.. E.. ve B.. T..'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13172, Karar No: 2017/11853, Tarih: 22.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/13172 E.  ,  2017/11853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve davalı ... vekili tarafından duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ... nezdinde halen çalışmakta olduğunu, davacıyı çalıştıran taşeronların değiştiğini ancak davacının aynı yerde çalışmaya devam ettiğini öne sürerek fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda hafta tatili talebinin reddine, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ise kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve temyiz nedenlerine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının hafta tatili çalışması olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Somut olayda, aynı gün temyiz incelemesine tabi tutulan Dairemizin 2017/7714-15383-15186-13172-15197-23587-22616 esas sayılı dava dosyaları birlikte değerlendirildiğinde, davalı işyerinde 28.12.2009 tarihinden itibaren parmak okutma sistemi kullanıldığı anlaşılmaktadır. Dosyaya davacının çalışma şeklini gösteren bu kayıtlar getirtilmiştir. Mahkemece tanık beyanları ile davacının hafta tatili alacağı olduğunu ispatlayamadığı kabul edilmiş ise de; kayıt sunulan dönem için kayıtlara göre hafta tatili çalışması olup olmadığı değerlendirilmeli sonucuna göre karar verilmelidir. İspat kayıtlara dayalı olacağından takdiri indirim yapılmamalıdır. Kayıt bulunmayan dönem için ise davacı tanıkları husumetli olup yan deliller ile desteklenmeyen beyanlarına tek başına itibar edilemeyeceği anlaşıldığından şimdiki gibi karar verilmelidir.

3-Taraflar arasında davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı bir diğer uyuşmazlık konusudur. Mahkemece ulusal bayram ve genel tatil alacağı tanık beyanları doğrultusunda hüküm altına alınmış ise de, kayıt sunulan dönem için kayıtlara göre ulusal bayram ve genel tatil çalışması olup olmadığı belirlenmeli ve ispat kayıtlara dayalı olacağından takdiri indirim yapılmamalı; kayıt bulunmayan dönem için ise davacı tanıkları husumetli olup yan deliller ile desteklenmeyen beyanlarına tek başına itibar edilemeyeceği anlaşıldığından talebin reddine karar verilmelidir.

Mahkemece yazılı hususlar gözetilmeden karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 22.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2069, Karar No: 2021/10440, Tarih: 20.10.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/2069 E.  ,  2021/10440 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas 2015/85 sayılı kararı ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20.10.2021 tarihinde Başkan vekili ... ve Üye Dr. ...’in karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

18.09.2013 tarihinde Yeşildere Mahallesi 1168. sokak üzerinde Ufuk Tavukçuluk isimli markette ve marketin arka tarafında bulunan ikamette çalıntı malzemelerin bulunduğu yönünde yapılan ihbar üzerine, sanığın işlettiği Ufuk Tavukçuluk isimli markette yapılan arama sırasında vitrinli dolabın içine gizlenmiş siyah poşet içerisinde küçük beyaz kağıtlara sarılı vaziyette 120 paket halinde eroin ele geçirildiği somut olayda; sanığın aşamalardaki savunmalarında; ...adlı işyerini işlettiğini, işyerinin evi ile bitişik olduğunu, işyerinin buzdolabında bulunan eroinin kendisine ait olmadığını, ablası....ile ..n gayri resmi kocası olan eniştesi ...ile 2011 yılından bu yana husumetli olduklarını, olay günü de ...ve ...’nın oğlu....’nun 16:00 sularında dükkana geldiğini, içecek bir şey almak için içeriye girdiğini, kendisinin de dışarıda olduğunu, tahminince bu esnada birbirine yakın olan vitrin dolabın motor kısmına eroinleri koyduğunu, aralarındaki husumet nedeniyle ...’nın, oğlu olan ...i yollayıp böyle bir şey yaptırdığını düşündüğünü, eniştesi ... ile 5-6 ay kadar aynı dükkanı işlettiğini, zarar edince kapattıklarını, daha sonra dükkanı kendisinden istediğini ve anahtarı ona verdiğini, daha sonra da uyuşturucu sattıklarını duyunca emniyete dilekçe verdiğini, onların da kendisini yağma iddiasıyla şikayet ettiklerini ve Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinde bu suçlamadan beraat ettiğini, uyuşturucu kullanmadığını ve uyuşturucu ticareti yapmadığını söylemiştir.

Sanığın savunmasında bahsi geçen ve dosyada örneği bulunan Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/364 esas, 2011/408 sayılı kararı incelendiğinde; sanık ... hakkında, şikayetçi ...e karşı yağma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın üzerine atılı yağma suçunu işlemediği gerekçesiyle beraatine karar verildiği anlaşılmıştır. Yine sanığın, ablası olan ...ile gayri resmi eşi ... hakkında kendisini tehdit ettikleri iddiasıyla şikayeti üzerine Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 10/08/2011 tarih ve 2011/25527 sayılı kararıyla kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkeme, sanığın husumetli olduklarını söylediği, ...le gayri resmi eşi ...'yu tanık sıfatıyla dinlemiş, adı geçen kişiler sanıkla aralarında husumet olduğunu doğrulamışlardır.

Yine mahkemenin 6. oturumunda dinlenen tanık ... "Geçen celse mahkemenizde yapılan yargılama sonrası daha önce tanıklıktan çekindiğini öğrendiğim üvey kardeşim olan ..ana hitaben 'abi uyuşturucu maddeyi tavukçu dükkanına ben koydum ama babama söyleme, duyarsa beni öldürür' dedi" şeklinde beyanda bulunmuş, adı geçen ... da mahkemede tanıklıktan çekindiği için dinlenememiştir.

Sanığın savunmasında belirttiği, ablası ...ve ablasının birlikte yaşadığı gayri resmi eşi ... ile aralarında husumet olduğu yukarıda belirtilen ve dosyaya yansıyan bilgi ve belgelerden anlaşılmış, özellikle tanık Uğur Oğuztürk'ün anlatımları da dikkate alındığında, sanığın işlettiği dükkanda ele geçen uyuşturucu maddenin sanığa ait olduğuna ya da sanık tarafından oraya konulduğuna ilişkin sanığın savunmasının aksine kuşku sınırlarını aşan, yeterli ve kesin delil bulunmadığı, kuşkulu bir durumun bulunduğu kanaatine varılmış ve kuşkudan sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı görülmüştür. Bu itibarla, sanık hakkındaki hükmün bozulması gerektiği kanısını taşıdığımızdan, çoğunluğun onama görüşüne katılmıyoruz. 20/10/2021