muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4793, Karar No: 2023/3988, Tarih: 22.06.2023

.03.2017 tarihli nüshasında, yasada bildirilen mali kayıtların hissedarların incelenmesine hazır bulundurulduğunun bildirildirildiği, Olağanüstü genel kurul toplantı gündeminin, yönetim kurulu üye sayısı değişiklik taslağının 28.03.2017 tarihli sicil gazetesinde yayımlandığı, ayrıca tüm ortaklara toplantıdan 15 gün önce gönderilen çağrı mektubunda gündem maddeleri belirtildiği, davacı ortağın, şirket merkezine giderek söz konusu rapor ve tabloları incelemek isteyip de, bu isteğinin reddedildiğine veya engellendiğine ilişkin bir iddia veya delil sunulmadığından davacının bu husustaki iddialarının yerinde görülmediği, Olağan genel kurulun bakanlık komiseri denetiminde yapıldığı, tutanakta da faaliyet raporları ile yıllık bilanço ve gelir tablosunun müzakere edilerek oylandığının yazılı olduğu, davalı şirketin bilanço ve diğer mali kayıtları uzman bilirkişiler tarafından incelenmiş, davalı şirketin yüksek oranda yabancı para cinsinden borcu bulunduğu, bundan dolayıda dönem sonunda kur farkından kaynaklı zararının oluştuğu tespit edildiği, bilanço ve diğer mali kayıtların birbirlerine aykırı olmadıkları ve dolayısıyla bilançonun gerçeği yansıttığı, bilançoda zarar kalemlerinin gerçeği yansıtmadığı iddiasını teyit eder bir veriye ulaşılamayıp, aksine, kayıtlarınn usulüne uygun düzenlendiği anlaşıldığından davacının olağan genel kurulda alınan 3 ve 4 no.lu kararların iptali istemi yerinde bulunmadığı, olağan genel kurulda 7 no.lu karar ile şirket sermayesi 66.700.000,00TL'den 69.670.000,00TL'ye çıkartılmış ve ana sözleşme tadil edilmesine oy çokluğu ile karar verildiği, davalı şirketin mali kayıtları incelendiğinde; şirketin faaliyetlerinden dolayı kar ettiği, ancak finansman gideri ve yabancı para birimi üzerinden banka kredisi kullanıldığı için kur faklarından dolayı zararın bulunduğu, davalı şirketin 31.12.2016 tarihi itibariyle sermaye ve yasal yedeklerinin toplamının 68.529.835,55TL olduğu, 2016 yılı dönem sonunda geçmiş yıl zararları ile birlikte davalı şirektin toplam 36.774.496,72TL zararının olduğu, dolayısı ile davalı şirketin 31.12.2016 tarihli bilançosu itibariyle 6102 sayılı Kanun'un 376 ncı maddesinin birinci fıkrasında belirtilen duruma uygun olarak sermaye ile kanuni yedek akçeler toplamının yarısını zarar sebebiyle kaybettiğinden kanuna uygun olarak sermaye artırım tedbirine başvurduğu, kanun gerekçesinde bu haldeki şirketlerin alacağı tedbirler arasında sermaye artırımıda sayıldığından, alınan kararın bilanço açıklarının kapatılmasına yönelik olmadığı, dolayısıyla oy birliği ile alınması gereken kararlardan olmadığının anlaşıldığı, 28.03.2017 tarihli genel kurulda 9 no.lu karar ile yönetim kurulu üyesi sayısı 3'den 2'ye düşürülerek yönetim kurulu üyelerinin belirlendiği, burada karar alınırken yasal yükümlülüklere uyulduğu, kararın yeterli çoğunlukla alındığı, davalı şirketin 21.04

.03.2017 tarihli genel kurulda 9 no.lu karar ile yönetim kurulu üyesi sayısı 3'den 2'ye düşürülerek yönetim kurulu üyelerinin belirlendiği, burada karar alınırken yasal yükümlülüklere uyulduğu, kararın yeterli çoğunlukla alındığı, davalı şirketin 21.04.2017 tarihli olağanüstü genel kurulunda yönetim kurulu üye sayısının ikiden bire indirilmesi ve yönetim kurulunun seçimine dair kararının iptali yönünden de genel kurulun Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edildiği, ortaklara da yasal süresinde gündemide belirtir çağrı davetiyesinin gönderildiği, bu toplantının gündemi nazara alındığında da, "bakanlık temsilcisi" bulundurma zorunluluğunun bulunmadığı, şirketin tek yönetim kurulu üyesi bulunmasının, şirketin kötü yönetilmesine sebep olacağı iddiası da ispat edilemediğinden olağanüstü genel kurulda alınan bu karara yönelik iptal istemi yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; 7 no.lu karar ile arttırılan sermayenin ortaklara borçlar hesabından karşılanacağının belirtilmesi, sermaye arttırımında ortakların rüçhan haklarını ortadan kaldıracağından kararın 6102 sayılı Kanun'un 461 inci maddesine aykırılık teşkil ettiğini, sermayenin artılmasına ilişkin kararın aldığı 28.03.2017 tarihli olağan genel kurulda bakanlık temsilcisinin olduğu kabulü ile davalı şirketin Yargıtay bozma ilamına uygun davrandığı değerlendirmiş ise de, dava konusu olan 21.04.2017 tarihli olağanüstü genel kurulda ise Bakanlık temsilcisinin olmamasının göz ardı edildiği, şirket ana sözleşmesinin 12 nci maddesi ile 6102 sayılı Kanun'un 422 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince Bakanlık temsilcisinin hazır ve imzasının olması gerektiğinden olağanüstü genel kurul kararının geçersiz olduğunu savunarak kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, anonim şirket genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 376 ncı maddesinin birinci fıkrası, 421 inci maddesinin birinci fıkrası, 422 nci maddenin birinci fıkrası ile 437 nci madesinin birinci fıkrası ve aynı Kanunun 461 inci maddesinin birinci fıkrası, Anonim Şirketlerin Genel Kurul Toplantılarının Usul ve Esasları İle Bu Toplantılarda Bulunacak Balanlık Temsilcileri Hakkında Yönetmeliğinin 32 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

3. Değerlendirme

1. Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Dava, anonim şirket genel kurul kararının iptali tespiti istemine ilişkin olup, İlk Derece Mahkemesince davalı şirketin 21.04.2017 tarihli olağanüstü genel kurulunda yönetim kurulu üye sayısının ikiden bire indirilmesi, yönetim kurulunun seçimine dair kararının iptali yönünden genel kurulun Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edildiği, ortaklara da yasal süresinde gündemide belirtir çağrı davetiyesinin gönderildiği, bu toplantının gündemi nazara alındığında da, bakanlık temsilcisi bulundurma zorunluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle 21.04.2017 tarihli olağanüstü genel kurulunda alınan 3 no.lu kararın iptali isteminin reddine karar verilmiştir. Ancak, 6102 sayılı Kanun'un 422 nci maddesinin birinci fıkrası ve Anonim Şirketlerin Genel Kurul Toplantılarının Usul ve Esasları İle Bu Toplantılarda Bulunacak Balanlık Temsilcileri Hakkında Yönetmeliğinin 32 nci maddesi gereğince Bakanlık Temsilcisinin toplantıda bulunmasının zorunlu olduğundan 21.04.2017 tarihli olağanüstü genel kurulda alınan 3 no.lu kararı bakımından yukarıda belirtilen ilkeler uyarınca değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1779, Karar No: 2018/4144, Tarih: 30.10.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/1779 E.  ,  2018/4144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin ifası sırasında davacı yüklenici tarafından davalılar yararına yapıldığı ileri sürülen işler ve yapılan harcamaların sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın ıslahla artırılan miktar da dikkate alınarak kabulüne dair verilen karar, davalı arsa sahipleri vekilince temyiz edilmiştir.

Davacılar yüklenici, davalılar arsa sahipleridir. Bu şahıslar arasında arsa sahiplerine ait ... Ayarık Mahallesi 113/5 pafta ... ada ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde arsa payı karşılığı inşaat yapımı için 21.05.2009 tarihli sözleşme imzalanmıştır.

Sözleşmenin 8. maddesinde inşaatla ilgili bütün vergi, resim, harçlar, sigorta primleri, inşaat süresince kamuya ve özele ait mallara verilecek zarar ve ziyanların yapımcı firmaya ait olacağı, arsa sahiplerine ait dört adet dairenin kullanma izin harçları ve tüm abone bedellerinin daire sahiplerine ait olacağı kararlaştırılmıştır.

Davacı yükleniciler, dava dışı imar planı proje müellifinin çizdiği imar planının değiştirilmesi nedeniyle haklarında dava açılması ve kendilerinin yapı ruhsatlarını iptâl ettirilmesini önlemek için, arsa sahipleri yararına proje müellifine 120.000,00 TL ödediklerini ileri sürerek bunun vekâletsiz iş görme hükümlerine göre davalı arsa sahiplerinden tahsilini talep etmektedirler.

Vekâletsiz iş görme, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 526. ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Dairemiz uygulamalarında sözleşme ilişkisi olmamasına rağmen işgören tarafından yapılıp iş sahibi yararına olan iş ve işlemler ile eser sözleşmesi ilişkilerinde işin devamı sırasında sözleşmede bulunmamasına rağmen iş sahibinin talimatıyla ya da talimatı olmaksızın yüklenici tarafından işin niteliği gereği yapılan ve yine iş sahibinin yararına olan iş ve imalâtlar olarak kabul edilmektedir. Özel hukuk ilişkilerinde sözleşme ilişkisi olmaksızın ya da olmasına rağmen yapılan ve iş sahibi yararına olan iş ve imalât bedellerinin 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 410 ve devamı ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 526 ve devamı maddeleri gereğince yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçleri ile bedelinin iş görene ödenmesi gerekmektedir.

Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde de yüklenicinin sözleşme dışı iş ve imalât yapıp bunun arsa sahiplerinin yararına olması halinde bedelinin arsa sahibinden vekâletsiz iş görme hükümlerine göre talep edilmesi mümkündür. Ancak Dairemizin yerleşik uygulamaları ve bu uygulamaları benimseyen Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararlarında sözleşme dışı iş ve imalâtın ortak yer ve alanlar için yapılmış olması halinde bundan yükleniciye ait bağımsız bölümler de değer kazanacağı ve yararlanacağından bedelinin istenemeyeceği kabul edilmektedir (Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 05.03.2014 gün 2013/6396 Esas, 2014/1579 Karar 20.09.2001 gün 3562-4006 Esas ve Karar sayılı ilamları).

Bir kimsenin hukuka uygun dahi olsa dava açması ya da şikayette bulunmasını önlemek için diğer tarafa menfaat temin etmesi ahlak ve hukuka aykırıdır. 6098 sayılı TBK'nın 81. maddesi hükmündeki hukuka ve ahlaka aykırı bir sonucun gerçekleşmesi amacıyla verilen şeyin geri istenemeyeceğine ilişkin ana kural gereği verilen şey alandan geri istenemeyeceği gibi, bu şekilde verilen bir şeyin o sonuçtan yararlandığı iddiasıyla üçüncü kişiden de istenmesi mümkün değildir.

Bu durumda mahkemece sözleşmenin 8. maddesi gereğince yapı kullanma izin harçları ve abone bedelleri dışındaki tüm iş ve işlemler ile harcamaları yapmak davacı yüklenicilerin sorumluluğunda olup, davacıların yaptığı ödeme sözleşme dışı fazla iş sayılamayacağı, sayılsa dahi yapılan bu ödemeden davacı yüklenicilere ait bağımsız bölümler de değer kazanacağı ve ortak yerler için yapılan fazla iş sayılacağından bedeli istenemeyeceği gibi TBK'nın 81. maddesi hükmünce hukuka ve ahlaka aykırı bir sonucun gerçekleşmesi için verilen şey alandan geri istenemeyeceği gibi sözleşmenin tarafına da yansıtılamayacağından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile kabulü doğru olmamıştır.

... davada ihbar edilen sıfatıyla yer aldığı halde karar başlığında davalı olarak yazılması da usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Belirtilen sebeplerle kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 30.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4433, Karar No: 2008/5395, Tarih: 19.11.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/4433 E.  ,  2008/5395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 2.581. YTL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek bu meblağın ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar duruşmalara katılmadıkları gibi davaya yazılı olarakta cevap vermemişlerdir.

Mahkemece dosya kapsamına, benimsenen bilirkişi raporuna göre sabit olan davanın kabulü ile 2.581.YTL tazminatın ödeme tarihinden (8.10.2005) işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı sürücünün sağdan gelen sigortalı aracın sürcüsüne geçiş önceliği vermediğinden olayda tam kusurlu olduğunu belirtmiş ise de; bu rapor olayın oluşuna uygun değildir. Mahkemece, öncelikle ilgili Belediyeden, olay mahalli olan kontrolsüz kavşakta bulunan Değirmen Sokağını takip eden Hastane Yokuşu'nun cadde mi yoksa sokak mı olduğu Dikkaldırım caddesi ile hangisinde daha fazla trafik yoğunluğunun bulunduğu sorumalı, verilecek cevaba göre; bilirkişiden kusur yönünden ek rapor alınıp

sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

3-Kabule göre de; davacı tarafından dava dilekçesinde 29.11.2005 tarihinden itibaren faize karar verilmesi talep edildiği halde mahkemece HUMK.nun 74. maddesi gereğince talep aşılarak 8.10.2005 tarihinden itibaren faize karar verilmesi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine 19.11.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7693, Karar No: 2016/12252, Tarih: 07.09.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/7693 E.  ,  2016/12252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I)Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'in temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ceza Genel Kurulunun 13.03.2012 gün, 6/236-86 sayılı ve 08.06.2010 gün, 11/98-143 sayılı içtihatlarında belirtildiği üzere, aynı mağdura, aynı zamanda, aynı suçun, birden fazla işlenmesi durumunda tek suçun oluşacağı '' ve ''... bu bağlamda aynı zaman kavramının dar yorumlanmayarak, çok kısa zaman aralıkları da aynı zaman dilimi olarak kabul edilmelidir. '' denilmesine göre, sahte trafik ve tescil belgesi ile plaka kullanmak şeklinde gerçekleşen eylemde, sahte belgeler ile plakanın farklı tarihlerde düzenlendiğine dair delilin bulunmaması sebebiyle; anılan fiilin tek suç oluşturduğu gözetilmeden, söz konusu fiillerin zincirleme suç olarak kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi

yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık ... hakkında hüküm fıkrasından TCK'nın 43. maddesine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle; sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 204/1, 53. maddeleri uyarınca sonuç olarak 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına tümcelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III)Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

III)Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıkların tüm aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmediği, dosyada suçun sanıklar tarafından işlendiğine dair, diğer sanık ...'in soruşturma aşamasında müdafii hazır bulunmaksızın kollukta vermiş olduğu ve aşamalarda değiştirdiği atfı cürüm mahiyetindeki beyanından başka; hükümlülüklerine yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Ceza Genel Kurulunun 13.03.2012 gün, 6/236-86 sayılı ve 08.06.2010 gün, 11/98-143 sayılı içtihatlarında belirtildiği üzere, aynı mağdura, aynı zamanda, aynı suçun, birden fazla işlenmesi durumunda tek suçun oluşacağı '' ve ''... bu bağlamda aynı zaman kavramının dar yorumlanmayarak, çok kısa zaman aralıkları da aynı zaman dilimi olarak kabul edilmelidir. '' denilmesine göre, sahte trafik ve tescil belgesi ile plaka kullanmak şeklinde gerçekleşen eylemde, sahte belgeler ile plakanın farklı tarihlerde düzenlendiğine dair delilin bulunmaması sebebiyle; anılan fiilin tek suç oluşturduğu gözetilmeden, söz konusu fiillerin zincirleme suç olarak kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.09.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7210, Karar No: 2014/8911, Tarih: 23.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/7210 E.  ,  2014/8911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2011/122044

Mahkeme : İZMİR 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 23/12/2010 - 2010/1525 esas ve 2010/2059 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Sanığa uyuşturucu madde sattığı ileri sürülen Gökhan Bal hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan soruşturma yapıldığı anlaşıldığından; soruşturma sonucunun araştırılması, dava açılmış ve derdest ise, bu davanın o dava ile birleştirilmesi, hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise dosyasının getirtilerek bu dosya içine konması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3752, Karar No: 2018/14153, Tarih: 10.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/3752 E.  ,  2018/14153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı erkek yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Boşanma davalarında davanın kabul veya reddine göre taraflar yararına vekalet ücretine hükmedilir. Mahkemece bozma öncesi verilen 21.12.2015 tarihli hükümde davacı-karşı davalı erkek lehine vekalet ücretine hükmedilmiş, hüküm davacı-karşı davalı erkeğin temyizi üzerine Dairemizin 2016/5838 Esas, 2017/11666 Karar sayılı ilamı ile "kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve davacı- karşı davalı erkek yararına maddi ve manevi tazminat verilmesi gerektiği" yönlerinden bozulmuş, bozma kapsamı dışında kalan kısımlar ise kesinleşmiştir. Bozma öncesi erkek lehine hükmedilen vekalet ücreti de bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olup bu yön gözetilmeyerek davacı-karşı davalı erkek lehine yeniden maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.12.2018 (Pzt.)