muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2619, Karar No: 2012/2913, Tarih: 24.04.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/2619 E.  ,  2012/2913 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, su aboneliği yapılması yönünde muarazanın giderilmesi, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup; hüküm, Tüketici Mahkemesince verilmiştir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 24.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/40261, Karar No: 2016/7396, Tarih: 29.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/40261 E.  ,  2016/7396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... ile dava dışı şirketler arasında imzalanan ihale sözleşmeleri uyarınca çalıştığını, bu nedenle davacının baştan beri davalı Üniversitenin işçisi haline geldiği halde 6772 sayılı Yasa gereği ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödenmediğini iddia ederek bu alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının alındığı işte çalıştırıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Alt işveren; bir işyerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Kanun'un 2. maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11. maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir.

Bilindiği üzere 24.07.2003 tarih ve 25178 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4924 sayılı Eleman Temininde Güçlük Çekilen Yerlerde Sözleşmeli Sağlık Personeli Çalıştırılması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunu'nun 11. maddesi gereğince 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 36. maddesinin III. Sağlık Hizmetleri ve Yardımcı Sağlık Hizmetleri Sınıfı başlıklı kısmına eklenen fıkra ile “Bu sınıfa dahil personel tarafından yerine getirilmesi gereken hizmetler, lüzumu halinde bedeli döner sermaye gelirlerinden ödenmek kaydıyla bakanlıkça tespit edilecek esas ve usullere göre hizmet satın alınması yoluyla gördürülebilir.” hükmü getirilmiş; sağlık ve yardımcı sağlık personeli tarafından yürütülen sağlık hizmetlerinin 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nda öngörülen istihdam şekillerinden farklı olarak, gerektiğinde hizmet satın alma yolu ile de gördürülebileceği ve anılan hizmetin satın alma işlemlerine ilişkin esas ve usullerin de bakanlıkça tespit edileceği hükme bağlanmıştır. Bu çerçevede gerek Kanun'un tanzim şekli, gerekse satın alınacak olan sağlık hizmetinin diğer hizmet alanlarına nazaran haiz olduğu önem ve hususiyet göz önüne alındığında, bu kabil hizmetlerin satın alınması işlemlerinde 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve bu kanuna dayanılarak hazırlanmış bulunan Hizmet Alımı İhaleleri Uygulama Yönetmeliği hükümlerinin bire bir uygulanma imkanının olmaması nedeniyle temel ilkeler ve kurallarda anılan kanun ve yönetmelik hükümlerine bağlı kalmak koşuluyla, salt sağlık hizmetlerinin satın alma yoluyla gördürülmesine yönelik olarak bu esas ve usullerin hazırlanması zarureti doğmuş ve ...., ...., .... ve ....'nın da uygun görüşü alınmak suretiyle bakanlıkça hazırlanmış bulunan bu esas ve usuller 05.05.2004 tarih ve 25453 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir

Somut olayda; Davacı hastanede hastabakıcı olarak muvazaalı çalıştırıldığını iddia etmiştir. Mahkemece davacının ihale ile alındığı işte çalıştırıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak dosyada bulunan .... kayıtlarında davacının temizlik personeli olarak bildirildiği görülmektedir. Öncelikle davacının hangi tarihli ihale ile hangi işverene bağlı çalıştırıldığı, ilgili hizmet alım sözleşmesinde gösterilen iş dışında başka bir işte çalıştırılıp çalıştırılmadığı, alt işverenlerin sözleşme ile üstlendiği mal veya hizmet üretimi için bağımsız organizasyona, uzmanlığa ve hukuksal bağımsızlığa sahip bulunup bulunmadığı, işçi temini niteliğinde ihale yapılıp yapılmadığı, aynı işte asıl işveren işçilerinin çalışıp çalışmadığı, Alt İşveren Yönetmeliğine aykırı şekilde ihale verilip verilmediği, şüpheye yer vermeyecek, çelişkileri giderecek ve denetime elverişli şekilde tespit edildikten sonra muvazaa hususu değerlendirilerek karar verilmelidir. Eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile karar verilmesi hatalıdır.

O halde davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 29/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3726, Karar No: 2025/6114, Tarih: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/3726 E.  ,  2025/6114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1897 Esas, 2024/609 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Dinar Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.07.2023 Tarihli ve 2023/65 Esas, 2023/588 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması neticesinde kısıtlı adayının yerleşim yeri ... Mahallesi ... Sokak ... Apt İç Kapı No:30 İç Kapı No:3 .../Bursa olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bursa 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.04.2024 Tarihli ve 2023/1897 Esas, 2024/609 Karar Sayılı Kararı

Uyap sorgulama sisteminden yapılan inceleme neticesinde kısıtlı adayının mernis adresinin ... Mahallesi ... Sokak No :11 .../Afyonkarahisar olduğunun belirlendiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Dinar/Afyonkarahisar olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Dinar Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Dinar Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7880, Karar No: 2018/11790, Tarih: 13.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7880 E.  ,  2018/11790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7258 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli kararda, sanığın işyerinde yapılan aramada ele geçirilen bilgisayar üzerinde takılı bulunan sabit diskin, incelenmek üzere Adana İl Emniyet Müdürlüğü Siber Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğüne gönderilirken, Kadirli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/52 Esas sayılı dosyasının sanığı ...’ten ele geçirilmiş gibi yazıldığının belirtildiği, ancak sanığın işyerinden ele geçirilen sabit disk ile ilgili bu raporun dosya içerisinde bulunmadığı anlaşıldığından, bu eksiklik giderildikten sonra incelenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8077, Karar No: 2014/12688, Tarih: 26.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/8077 E.  ,  2014/12688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yönetimindeki kamyonet ile gündüz, meskun mahalde iki yönlü köy yolunda seyri sırasında, olay mahalline geldiğinde karşı yönden gelen römorku saman yüklü traktör ile karşılıklı geçişleri esnasında traktörün arkasında asılmakta iken araçtan atlayarak aniden önüne çıkan 2002 doğumlu mağdura çarparak yaralamaya sebebiyet vermesi şeklinde gelişen olayda;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin eksik incelemeye, kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7287, Karar No: 2013/30142, Tarih: 30.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/7287 E.  ,  2013/30142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM :- Sanık ...'nın hakkı olmayan yere tecavüz suçlarından beraatine; birleştirilen davada köy yoluna tecavüz suçundan hükümlülüğüne

- Sanık ...'nın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hükümlülük

- Sanık ...'ın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hükümlülük ve ertelemeye

Gereği görüşülüp düşünüldü:

A- Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafiinin yaptığı temyize yönelik incelemede;

Köy yoluna tecavüz suçundan açılan davada suçun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görmeyen köy halkından ...'ın davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından katılma kararı verilmiş olması da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

B- Sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklar ... ve ... haklarında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan tayin olunan hapis cezaları TCK.nun 50/1-d maddesi uyarınca belirli yerlere gitmekten yasaklanma tedbirine çevrilirken; Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 60/2. madde ve fıkrasında yer alan "Belirli yerler ve etkinliklerin; sanık veya hükümlünün suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeler kullanmasında; çevresel, psikolojik, sosyal ve ekonomik etkisi bulunan ya da sanık veya hükümlünün suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinlikler" olarak tanımlanması karşısında, somut olayda hakkı olmayan yere tecavüz suçuyla ne şekilde irtibatlandırıldığı açıklanmadan verilen cezaların kahvehaneye gitmeme seçenek tedbirine çevrilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar ... ve ... müdafiilerinin ve sanık ...'nın, sanıkların atılı suçları işlemediklerine, eksik inceleme ile karar verildiğine ve suç işleme kastının bulunmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 30.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24951, Karar No: 2013/33515, Tarih: 24.12.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/24951 E.  ,  2013/33515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Tekerrüre esas alınan 600 TL doğrudan adli para cezasından ibaret geçmiş mahkumiyetin, 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesine göre kesin nitelikte olması karşısında, TCK'nın 58. maddesi hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasının karardan çıkarılması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 24.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12946, Karar No: 2012/18394, Tarih: 12.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/12946 E.  ,  2012/18394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, Katılan ... Rektörlüğü vekili ve diğer katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan ... Rektörlüğü vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

... tüzel kişiliğinin suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma ve hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından, sanıklar hakkındaki hükme yönelik temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE.

2- Sanıkların beraatine ilişkin hükme yönelik diğer katılanlar ..., ..., ..., ... ve ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Olay tarihinde ... isimli şahsın yolun karşı tarafına geçerken araç çarpması sonucu yaralanması üzerine tedavi için İbni Sina Hastanesi Acil Servisine, oradan da Nöroşirürji servisine kaldırıldığı, burada dört gün boyunca tedavisi yapıldıktan sonra nörolojik durumu iyileştiğinden, vücudunun bir çok yerinde oluşan kırıkların tedavisi için sanık doktorlar tarafından ortopedi servisine nakledildiği, ölenin buradaki tedavisi sırasında, trafik kazası neticesi künt kafa ve genel beden travması sonucu gelişen kafatası kaide kemiği, kot kırıkları ve etraf kemik kırıkları ile karakterli beyin zarı kanaması, beyin doku harabiyeti ve buna bağlı komplikasyonlardan vefat ettiği, Yüksek Sağlık Şurası tarafından düzenlenen 07-08/ ocak 2010 tarihli raporda sanıkların hastayı değerlendirme ve tedavi girişimlerinin tıp kurallarına uygun olduğundan ve kusurlarının bulunmadığının belirtildiği anlaşılmakla, yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanıkların taksirlerinin bulunmadığı

gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan; katılanlar vekilinin eksik inceleme ile karar verildiğine ve meydana gelen olayda sanıkların kusurlarının bulunduğuna ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1340, Karar No: 2023/4906, Tarih: 27.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/1340 E.  ,  2023/4906 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/756 E., 2021/998 K.

...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A) Yenişehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 2015/109 iddianame numaralı ve 04.03.2015 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk ...'ın, temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar F.K., M.P. ile birlikte gece vakti, şikâyetçinin iş yerinin havalandırma camını açarak içeri girmelerinin akabinde, çekmecede bulunan bozuk paraları çaldıklarından bahisle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 31/2, 168/1. maddelerinden cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı tespit edilmiştir.

B) Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2015/132 Esas, 2015/292 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 02.10.2019 tarihli ve 2019/3044 Esas, 2019/14710 Karar sayılı kararıyla "Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi; aynı Kanun'un 31/2. maddesinin 168/1. maddesinden sonra uygulanması suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 61/5. maddesine aykırı davranılması" sebepleriyle hükmün bozulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

C) Yargıtay 2. Ceza Dairesinin anılan bozma kararı sonrasında bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2021 tarihli ve 2019/756 Esas, 2021/998 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 145, 31/2, 168/1-4, 62, 50/3, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.740,00 TL hapisten çevrili adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk, "Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğunu" belirterek hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk, "Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğunu" belirterek hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

A) Dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk ..., temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar F.K, M.P ile birlikte gece vakti, şikâyetçinin iş yerinin havalandırma camını açarak içeri girmelerinin akabinde, çekmecede bulunan 33,00 TL'yi çaldığı, kamera görüntülerinin incelenmesi sonucunda suça sürüklenen çocuğun tespit edildiği, bu şekilde atılı suçun işlendiğinin sabit olduğu, Yerel Mahkemece suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verildiği tespit edilmiştir.

B) Suça sürüklenen çocuk ... ile temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar F.K. ve M.P.'nin ikrara yönelik savunmaları, şikâyetçinin beyanları, 06.08.2014 tarihli CD İnceleme Tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.

C) Hukukî süreç başlığı altında (B) bendinde belirtilen bozma ilâmına uyulmuş ve bozmanın gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A) Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin anılan tüm delillerle saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun belirtilen sebeplere yönelik temyiz istemleri yönünden hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Ancak;

B) Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuk ...'a yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi; her bir suça sürüklenen çocuğun sarfına neden olduğu bozma öncesindeki yargılamaya ilişkin giderlerin ayrı ayrı, birlikte sarfına neden oldukları yargılama giderlerinin ise eşit olarak suça sürüklenen çocuklara yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR