muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4544, Karar No: 2020/5055, Tarih: 03.11.2020

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, çekişmeli taşınmazların tamamının kök muris ...'e ait iken ölümüyle mirasçılarına kaldığının anlaşılmasına ve mirasçıları arasında usulüne uygun şekilde taksim yapıldığının kanıtlanamamasına göre, davacıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; mirasçılar arasında pay satışı her zaman mümkün olup, davacılar taksimle birlikte satış senetleriyle bir kısım payların satın alındığını da ileri sürmelerine rağmen, Mahkemece, noter satış vaadinin düzenlendiği tarihte satıcı ...'ın 88 yaşında olduğu ve pay satışının ölümünden kısa bir süre önce yapıldığı, 1957 tarihli senedin ise tanıklarının ölmesi nedeniyle uygulanamadığı gerekçesiyle, bu satışlara değer verilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması nedeniyle varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır.

Dosya kapsamına göre; kök muris ...'in 01.02.1919 yılında öldüğü, geriye 6 çocuğunun kaldığı, kök murisin oğlu ...'in 1919 yılında ölümüyle geriye tek çocuğu Hacer ile eşi ...'in mirasçı olarak kaldığı, bilahare ...'in kök murisin diğer oğlu ... ile evliliğinden ..., ... (davacı) ve ...'in (diğer davacı ...'nin babası) doğduğu, ...'in kızı ...'ın tespitten önce noterde düzenlenen 07.07.2006 tarihli düzenleme şeklinde taşınmaz mal satış vaadi sözleşmesiyle taşınmazların bulunduğu ... Köyü hudutlarında bulunan ve murislerinden intikal eden taşınmazlardaki tüm hak ve hisselerini davacı ...'e sattığı ve bedelini de aldığı, noter senedi ekinde "bedensel ve ruhsal yapısı itibariyle sorulan sorulara cevap verdiği, akli dengesinin yerinde olduğu, her türlü akit işlemlerini yapabilme bilincine sahip bulunduğuna" dair sağlık raporunun bulunduğu ve noter senedinin de iki şahit huzuruyla düzenlendiği anlaşılmaktadır. Yine kök murisin diğer oğlu ... ...'ün 15.07.1957 tarihli senetle babaları ...'den gelen sınırlarını belirttiği köyiçi mevkiindeki tarla ile yediçam namlı tarla ve arsada bulunan hisselerini kardeşi ...'e (davacı ...'in babası, davacı ...'nin de dedesi) sattığı, söz konusu senette iki şahit, üç aza ve muhtar imzası ile mührünün bulunduğu, bu haliyle senedin usulüne uygun şekilde düzenlendiğinin kabulü gerektiği ve satış senedinin satıcısı ... ...'ün mirasçılarından olan oğlu ...'ün keşif mahallinde alınan "dosyada bulunan senet doğrultusunda babam ... ..., 109 ada 99 ve 158 ada 1 parseldeki kendi hissesini satmıştır." yönündeki beyanıyla bu senet içeriğini doğruladığı anlaşılmaktadır. Ne var ki; davacılar tarafından 15.07.1957 tarihli satış senedinin dava konusu 109 ada 99, 158 ada 1 ve 159 ada 12 taşınmazlar hakkında düzenlendiği ileri sürüldüğü halde söz konusu senet, sınırları okunarak uygulanmak suretiyle iddia edilen taşınmazlara ait olup olmadığı belirlenmemiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece, çekişmeli 109 ada 99, 158 ada 1 ve 159 ada 12 parsel sayılı taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı yerel bilirkişiler ve tanıklara 15.07.1957 tarihli senette geçen sınırlar okunmak suretiyle senedin bu taşınmazları kapsayıp kapsamadığı belirlenmeli; alınan beyanlar komşu taşınmazların tespit tutanakları içeriğiyle denetlenmeli; fen bilirkişisinden keşfi izlemeye elverişli, beyanlara göre 15.07.1957 tarihli senette yazılı sınırları gösterir şekilde rapor düzenlemesi istenilmeli ve bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle 15.07.1957 tarihli senedin 109 ada 99, 158 ada 1 ve 159 ada 12 parsel sayılı taşınmazları kapsadığının belirlenmesi halinde, kök muristen oğlu ... ...'e intikal eden 1/6 miras payının davacıların murisi ... ... mirasçıları adına, yine ... mirasçısı ...'ın tüm taşınmazlardaki miras paylarının, bu

payları noter senediyle satın alan ... adına tesciline karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin, noterlikçe düzenlenen satış vaadi sözleşmesinin ve 15.07.1957 tarihli satış senedinin geçerliliği hususunda yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi; tespit maliki ... mirasçılarından ... ve ...'nın dosyaya sunulmuş müdahale istemini içeren harçlandırılmış bir dilekçeleri bulunmamasına rağmen, tespit maliki ... mirasçısı olarak davalı sıfatıyla yer alması gerekirken karar başlığında asli müdahil olarak gösterilmeleri ve kök muris ...'in dosyaya sunulmuş mirasçılık belgesi bulunmasına rağmen hüküm yerinde adlarına tescil kararı verilen mirasçıların isim ve payları yazılmadan ve söz konusu mirasçılık belgesine atıf dahi yapılmaksızın "...TC nolu ... mirasçıları adına veraset ilamındaki payları oranında tapuya tesciline" dair hüküm kurulması da isabetsiz olup, davacılar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 2.540,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak, duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı tarafa verilmesine, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacılara iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11546, Karar No: 2012/8865, Tarih: 09.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/11546 E.  ,  2012/8865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Diyarbakır Aile Mahkemesi

TARİHİ :14.04.2011
Yargıtay — Esas No: 2016/3587, Karar No: 2017/5176, Tarih: 19.12.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/3587 E.  ,  2017/5176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Adam öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : ... ve ... haklarında; Mağdur ...'ye yönelik 765 sayılı TCK'nun 448, 463, 62, 51, 59 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası,

Mağdur ...'a yönelik 765 sayılı TCK'nun 448, 463, 62, 51, 59 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası,

6136 sayılı Yasaya aykırılık zamanaşımı nedeniyle düşme,

Mağdurlar Seyithan ve İbrahim'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan beraat,

... haklarında; Mağdurlar Seyithan, İbrahim, Zahide ve Nazan'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

Maktulden katılan ... vekilinin, daha önce hakkında hüküm kurulup kesinleşmiş olan Kaya'nın öldürme suçu dışındaki, mağdurlar ..., Nazan, İbrahim, Seyithan'a karşı öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümleri temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığından CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek sanıklar Kerem ve Muzaffer hakkında mağdurlar ... ve Zahide'ye karşı öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin, sanıklar müdafiinin temyiz talebi doğrultusunda yapılan incelemede;

Hüküm kurulurken 765 saayılı TCK'nun 62. maddesi, 765 sayılı TCK'nun 463. maddesinden sonra uygulanarak aynı Yasanın 29. maddesindeki sıralamaya aykırı uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından,

Aralarında mevcut, köklü husumet nedeniyle anlaşmazlık bulunan iki aile arasında olay günü meydana gelen karşılıklı çatışma esnasında, yerde vurulmuş halde yatan maktulün yanına gitmeye çalıştıkları esnada, sanıklar Kerem ve Muzaffer tarafından gitmelerine mani olmak amacıyla üstlerine ateş açılan mağdurlar küçük Nazan ve Zahide'den kaynaklanan herhangi bir haksız hareket bulunmadığı halde, sanıklar hakkında mağdurlara karşı adam öldürmeye teşebbüs suçlarından hüküm kurulurken haksız tahrik indirimi yapılmış olması karşı temyiz olmadığından

Bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Muzaffer ve Kerem'in mağdurlar ... ve Zahide'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanıklar Muzaffer ve Kerem müdafiinin eksik incelemeye, delillerin yetersiz ve çelişkili olduğuna, öldürme kastı bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 19/12/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10932, Karar No: 2017/3664, Tarih: 25.05.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/10932 E.  ,  2017/3664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, ... Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi tarafından hazırlanan ........2013 tarihli rapor ve eki haritada (A) harfi ile işaretli ....869,33 metrekare, (B) harfi ile işaretli ....163,45 metrekare yüzölçümündeki bölümlerin davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; çekişmeli taşınmazın fen bilirkişileri tarafından hazırlanan rapor ve eki haritada (A) ve (B) harfleriyle işaretli bölümleri üzerinde davacı ... yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Dava, TMK'nın 713/..., 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun ... ve .... maddelerine dayalı tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece taşınmaz bölümleri başında yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişiler ile davacı taraf tanıkları çekişme konusu taşınmazın (A) harfiyle gösterilen bölümünün ekilmek suretiyle, (B) harfiyle gösterilen bölümünün ise ot biçilmek suretiyle kullanıldığını beyan ettikleri halde, keşif sonrası dosyaya ibraz edilen ........2013 tarihli ziraatçi bilirkişi raporunda çekişme konusu taşınmazın tümü üzerinde hali hazırda tarımsal amaçlı kullanıldığına dair emarelere rastlanmadığı, mevcut haliyle doğal yetişen yabani bitkilerle kaplı olduğu ve dava konusu taşınmazın kuru mutlak tarım arazisi olduğu, belirtilmiştir. Bu haliyle yerel bilirkişi, davacı taraf tanık beyanları ile ziraatçi bilirkişi raporu arasında çelişki olduğu gibi ziraatçi bilirkişi raporunun da kendi içerisinde çelişkili olduğu kuşkusuzdur. Ne var ki, mahkemece bu husus üzerinde durulmamış ve çelişki giderilmeden karar verilmiş olması nedeniyle yapılan araştırma ve inceleme de hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, bir arazinin kullanım süresi ile niteliğini ve üzerindeki imar-ihya işlemleri yapılmış ise bu işlemlerin tamamlandığı tarihi en iyi belirleme yöntemi hava fotoğrafları incelemesi olduğundan mahkemece, dava tarihinden ...-...-... yıl öncesine ait (1997-1992-1987 yıllarına ait) üç ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları, tarihleri de açıkça yazılarak Harita Genel Komutanlığı’ndan temin dilerek dosya tamamlandıktan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, 6100 sayılı HMK 31. maddede düzenlendiği üzere davanın aydınlatılması amacı ile taraf tanıkları, üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu ve fen bilirkişisi huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında; yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmaz bölümlerinin dava tarihinden ...-... yıl öncesinde kimler tarafından hangi sebebe dayalı olarak zilyet edildiğine ilişkin maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, bu bölümlerin imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği, tarımsal amaçlı zilyetliğin hangi tarihte başladığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisine dosyanın tevdii ile dava konusu taşınmazın tespit tarihine göre ...-...-..

...-...-... yıl öncesine ait ve üç ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları üzerinde uygulama yaptırılarak taşınmaz bölümlerinin niteliği ile taşınmaz üzerinde imar-ihya işlemlerine başlandığı ve tamamlandığı tarih ile tarımsal amaçlı zilyetliğin başlangıç tarihi ayrı ayrı saptanmalı; üç kişilik ziraat bilirkişi kurulundan ise taşınmazın öncesi ve zirai faaliyete konu olup olmadığı, hangi tarihte imar-ihyaya başlandığı, tamamlandığı ve zilyetliğin hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü, taşınmazın bitki örtüsü ve toprak yapısı itibariyle özel mülkiyete elverişli yerlerden olup olmadığı hususları özellikle irdelenmeli, önceki raporlarla arasında çelişki doğması durumunda bu çelişkinin nereden kaynaklandığı, hangi raporun hangi nedenle daha doğru olduğu hususunu ayrıntılı şekilde irdeler tarzda rapor düzenlemesi istenmeli, fen bilirkişinden ise keşfi takibe elverişli krokili rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile iktisap koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece belirtilen hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ....05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10785, Karar No: 2013/9795, Tarih: 13.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/10785 E.  ,  2013/9795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/02/2012 tarih ve 2006/104-2012/29 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Türkiye 1. Liginde yer alan profesyonel futbol kulüplerinin oynayacakları futbol maçlarının televizyon yayın haklarının 3 yıl süre ile Türkiye Futbol Federasyonu ile müvekkili arasında imzalanan 29/05/1996 tarihli sözleşme gereği müvekkili şirkete ait olduğunu, bu sözleşme ile maçlardan görüntü yayınlamak isteyen diğer televizyon kanallarının bu görüntüleri ancak yayın hakkına sahip televizyon kuruluşuna müracaat ederek alabileceklerinin hüküm altına alındığını, hal böyle iken, müvekkilinin yayın haklarına sahip olduğu 06/04/1997 tarihli Trabzonspor - Fenerbahçe, 12/04/1997 tarihli İstanbulspor - Galatasaray maçlarına ait görüntülerin, davalının sahibi olduğu Kanal D isimli televizyon kanalında, 06/04/1997 tarihinde "Ve Gol" programında saat 21/15'de, 07/07/1997 tarihinde "Televole" programında saat 22:15'de ve 22:47'de, 12/04/1997 tarihinde "Spor" programında saat 20:38'de olmak üzere toplam 3 dakika 29 saniye süre ile, müvekkilinden izin alınmaksızın ve ücret ödenmeden yayınlandığını, davalının haksız fiili neticesinde müvekkilinin uğradığını, sözleşme uyarınca müvekkili şirketin televizyon kuruluşlarından dakika başına 2.000 USD talep edebileceği, yine müvekkili şirketin FSEK. Nun 80/1. maddesi uyarınca futbol maçları üzerinde eser sahibinin haklarına komşu hakkı bulunduğunu, bu nedenle 3.29 saniye x 2.000 USD = 6.966 USD' nin FSEK. Nun 68. maddesi uyarınca 3 katı olan 20.898 USD alacağın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 03.04.2008 tarihli dilekçesi ile Trabzonspor-Fenerbahçe maç görüntüsü olarak kabul edilen 3 dakika ödendiğinden bunun mahsubu ile husumet konusu İstanbulspor-galatasaray maçına ilişkin görüntülerin haksız olarak yayın süresinin 29 saniye üzerinden hesaplama yapılmasını istemiştir.

Davalı vekili, dava dilekçesine konu edilen Trabzonspor - Fenerbahçe müsabakasının görüntü bedelinin davacıya ödendiğini, İstanbulspor- Galatasaray maçına ilişkin görüntülerin ise söz konusu programda yer almadığını, sadece bu maç sonrasında yapılan röportajlara yer verildiğini, futbol maçları gösterim hakkının FSEK' na göre eser kabul edilmediğinden normal görüntü bedelinin 3 katını istemesinin hukuka aykırı olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, dava dilekçesine konu edilen Trabzonspor - Fenerbahçe müsabakasının görüntü bedelinin davacıya ödendiğini, İstanbulspor- Galatasaray maçına ilişkin görüntülerin ise söz konusu programda yer almadığını, sadece bu maç sonrasında yapılan röportajlara yer verildiğini, futbol maçları gösterim hakkının FSEK' na göre eser kabul edilmediğinden normal görüntü bedelinin 3 katını istemesinin hukuka aykırı olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu talep, 1997 yılı Nisan ayında oynanan maçların görüntülerinin izinsiz olarak yayınlanmasına dayalı olup, davacı iddiasını somut belgelerle kanıtlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/16419, Karar No: 2012/20102, Tarih: 06.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/16419 E.  ,  2012/20102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/09/2010 tarih ve 2010/42-2010/193 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 04/12/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına TPE nezdinde tescilli 31/12/1994 gün 81701 nolu "DOYUM" markasının tescilli olduğu "hayvan yemleri, salam, sosis, sucuk, pastırma, balık ve konserveleri” emtialarında 556 sayılı KHK’nin 14. maddesi anlamında kullanılmadığını, müvekkilinin 18.04.2008 tarihli marka başvurusunun davalıya ait marka nedeniyle reddedildiğini ileri sürerek davalıya ait 81701 nolu DOYUM markasının “hayvan yemleri, salam, sosis, sucuk, pastırma, balık ve konserveleri” emtialarında kullanmama nedeniyle hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile dava dışı Altınkaya A.Ş. arasında 25.7.2008 tarihinde fason üretim sözleşmesi yapıldığını, bu sözleşmeye göre sucuk, salam, sosis, pastırma, kavurma ve jambon üretiminin müvekkiline ait DOYUM markası ile yapılacağının kararlaştırıldığını, “balık konserveleri ve hayvan yemlerinin” ise markanın kullanıldığı et ve et ürünleri ile bağlantılı olduğu, davacının markasının bu emtialarda kullanılmasının iltibas yaratacağını savunarak davanın reddini talep etmiş; karşı davasında ise, davacı şirketin tescil sahibi olduğu 31867 nolu "Pınar Doyum" ve 99/015069 nolu "pınar doyum" markalarının 556 sayılı KHK’nin 14,42/c maddesi kapsamında kullanılmama nedeniyle hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı-karşı davacının yetkisizlik kararının kesinleşmesinden itibaren 10 günlük süre içerisinde yeniden dilekçe vermemesi nedeniyle karşı davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiği, markanın kullanıldığı hususunun ispatının marka sahibine ait olduğu, davalının uyuşmazlığa konu markayı salam, sosis, sucuk ürünleri bakımından dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık süreç içerisinde 556 sayılı KHK’nin 14. maddesine uygun kullandığı, pastırma, balık ve konserveleri emtiaları yönünde kullanıma dair delil bulunmadığı, ancak her ne kadar pastırma, balık ve konserve ürünleri yönünden kullanıma dair delil mevcut değil ise de, markanın başvuru tarihi 12/07/1994 olup, 29, 30, 31, 32, 33 sınıflardaki bir kısım mallar yönünden tescilli olduğu, tescilin yapıldığı tarihteki TPE’nin sınıflandırma sistemi dikkate alındığında "salam, sosis, sucuk, pastırma, balık ve konserveler" 32. sınıfta tescil edilmekte iken, sınıflandırma sisteminde değişiklik yapılması neticesi dava tarihinde 29. sınıfta "et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri" yer almakta olup, önceki sınıflandırma sistemine göre tek tek ürün adı (salam, sucuk, sosis, pastırma, balık ve konserveleri) sayılmayarak, daha geniş anlamda ve belirtilen ürünleri de içine alacak şekilde düzenleme yoluna gidildiği, bu durumda davalının uyuşmazlığa konu "DOYUM" markasını "et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri" sınıfında kullanmış olduğunun kabulü gerektiği, hayvan yemleri yönünden ise, kullanıma dair hiçbir delil mevcut olmadığı, hayvan yemleri ürünlerinin yukarıda sayılan ürünlerden (önceki sınıflandırma da salam, sucuk, sosis, pastırma, balık ve konserveleri; yeni sınıflandırmada et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri) üretimden tüketime kadar geçen aşama, tüketici kitlesi, sunuluş yerleri gibi kriterler dikkate alındığında farklı olduğu, bu nedenle kullanmama nedeniyle iptali gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı adına TPE nezdinde tescilli 31/12/1994 gün 81701 nolu markanın "hayvan yemleri" emtiası yönünden iptaline, sicilden terkinine, diğer emtialar (salam, sucuk, sosis, pastırma, balık ve konserveleri) yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.