muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7860, Karar No: 2025/1597, Tarih: 10.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7860 E.  ,  2025/1597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/101 Esas, 2024/121 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Mardin 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.12.2023 Tarihli ve 2023/3074 Esas, 2023/3461 Karar Sayılı Kararı

Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye’de yer itibarıyla yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görüleceği, davacıların yerleşim yeri adresinin saptanması, Türkiye'de sakin olduğu yer bulunup bulunmadığı, sakin değil ise son yerleşim yeri bulunup bulunmadığının belirlenmesi için kolluğa, Nüfus İdaresi ve Göç İdaresine müzekkere yazıldığı, gelen müzekkere cevaplarından davacıların Türkiye'de yerleşim yerinin, sakin olduğu yerin ve son yerleşim yerine ilişkin olarak herhangi bir bilgiye ulaşılamadığı, bu durumda davacıların Türkiye'de ikametinin, sakin olduğu yerin ve son yerleşim yerinin bulunmadığı, dolayısıyla işbu davada Ankara, İstanbul veya İzmir Asliye Hukuk Mahkemelerinin kesin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.03.2024 Tarihli ve 2024/101 Esas, 2024/121 Karar Sayılı Kararı

Verilen yetkisizlik kararında yetkili mahkemenin belirtilmemiş olduğu, davalı tarafa yetkili mahkemenin sorulması gerektiği, ancak sorulmadan karar verilmiş olduğu gözetilerek usulüne uygun bir yetkisizlik kararı olmadığı, bu nedenle de İstanbul Mahkemelerinin yetkili hale gelmesinden bahsedilemeyeceği, yetkinin halen Mardin 1. Asliye Hukuk Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5490 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5490 sayılı Kanun’un “Nüfus davaları” başlıklı 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendi şöyledir:

“Nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılır. Kayıt düzeltme davaları nüfus müdürü veya görevlendireceği nüfus memuru huzuru ile görülür ve karara bağlanır.”

2. 5490 sayılı Kanun’un “Nüfus davaları” başlıklı 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendi şöyledir:

“Nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılır. Kayıt düzeltme davaları nüfus müdürü veya görevlendireceği nüfus memuru huzuru ile görülür ve karara bağlanır.”

3. 5718 sayılı Kanun’un “Türklerin kişi hâllerine ilişkin davalar” başlıklı 41 inci maddesi şöyledir:

“Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye’de yer itibarıyla yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülür.”

4. 5718 sayılı Kanun’un “Yabancıların kişi hâllerine ilişkin bazı davalar” başlıklı 42 inci maddesi şöyledir:

“Türkiye'de yerleşim yeri bulunmayan yabancı hakkında vesâyet, kayyımlık, kısıtlılık, gaiplik ve ölmüş sayılma kararları ilgilinin Türkiye'de sâkin olduğu yer, sâkin değilse mallarının bulunduğu yer mahkemesince verilir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, nüfus kaydı düzeltilmesi ile aynı kişi olduğunun tespiti talep edilenlerin yabancı uyruklu olduğu, Türkiye'deki sakin oldukları yerin ise Mardin ili olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Mardin 1. Asliye Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Mardin 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4846, Karar No: 2020/5677, Tarih: 14.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/4846 E.  ,  2020/5677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı tarafından davalı borçlu ... Hafriyat İş Makinaları Mad. İnş. Turz. San. Tic. Ltd. Şti. aleyhine İstanbul 19.İcra Müdürlüğü’nün 2011/3082 takip sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, kesinleşen takip uyarınca davalı borçlu ... Hafriyat İş Makinaları Mad. İnş. Turz. San. Tic. Ltd. Şti’ne ait dava konusu iş makinesinin 31.10.2013 tarihinde haczedildiğini, borcun ödenmemesi üzerine şirket yetkilisine yediemin olarak bırakılan mahcuzların muhafazası esnasında diğer davalı ... ... Ticaret vekili tarafından davalı ... Hafriyat İş Makinaları Mad. İnş. Turz. San. Tic. Ltd. Şti’nin ... Şirketi’nden aldığı makinayı 09.02.2010 tarihinde kendi adına kurduğu şahıs firmasınca satın alındığını ve mülkiyetin kendilerine geçtiği iddiası ile istihkak iddiasında bulunulduğunu, akabinde İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2014/548.E kayıtlı istihkak davası açıldığını, davalılar tarafından İİK 280 gereğince, taraflarına yazılı bildirimde bulunulmadığı gibi herhangi bir ilan da yapılmadığını belirterek, İİK 97/17 maddesine dayanarak aleyhlerine açılan istihkak davasına karşılık olarak işbu davayı açtıklarını bu nedenlerle davalı borçlu ... Hafriyat İş Makinaları Mad. İnş. Turz. San. Tic. Ltd. Şti tarafından 09.02.2010 tarih ve 14750 sıra sayılı fatura ile diğer davalı ... ... Ticaret’e

yapılan 1 adet makinenin satışının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının davasını süresi içinde aynı mahkemede açmadığını, bu sebeple hiçbir şekilde İİK’nun 97/17. maddesinde belirtilen hak ve istisnalardan yaralanamayacağını, iş bu davanın tasarrufun iptali davalarında belirtilmiş olan 2 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğunu, davanın zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını, davalıların adreslerinin İzmir olması nedeniyle davaya bakmaya yetkili mahkemenin İzmir Mahkemeleri olduğunu, dava konusu makinenin mülkiyetinin ...' e geçtiğini kabul ettiğini, taraflar arasında hala görülmekte olan derdest bir istihkak davası varken iş bu davanın açılmasında hukuki yarar olmadığının açık olduğunu belirterek haksız ve mesnetsiz açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, HMK.'nın 320/4. maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenme dilekçesinden sonra yine takipsiz bırakıldığından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, HMK.'nın 320/4. maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenme dilekçesinden sonra yine takipsiz bırakıldığından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve basit yargılama usulüne göre yürütülen tasarrufun iptali davasının ikinci kez geçerli ve belgeli bir mazeret bildirilmeden takipsiz bırakılmış olmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 14/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19864, Karar No: 2013/14079, Tarih: 20.06.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/19864 E.  ,  2013/14079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Etrafı telle çevrili trafo binasının eklentisi niteliğindeki bahçesinden suça konu hurda kabloların çalındığının anlaşılması karşısında: eylemin 5237 sayılı Yasanın TCY'nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde karar verilmesi ve 5237 sayılı Yasanın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olaylarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesi uyarınca değer azlığı nedeniyle indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3.maddesi göz ardı edilerek, 53/1.maddesinde belirtilen haklardan, sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasına “53/3. maddesi gözetilerek, 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9843, Karar No: 2024/11408, Tarih: 10.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/9843 E.  ,  2024/11408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/838 E., 2021/1080 K.

SUÇ : 4733 sayılı Tütün,Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında 7242 sayılı Kanun gereği dosyanın iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; münhasıran iyiniyetli 3. kişiye ait olup olmadığı araştırılmadan nakil aracının iadesine ilişkin hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanık müdafiin temyiz sebepleri; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, eksik inceleme sonucu verilen mahkûmiyet kararının bozularak sanığın beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

A. Nakil Aracı Yönünden

Yakalanan eşyanın değeri nazara alındığında, nakil vasıtasının müsadere edilebilmesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hakkaniyete aykırı değilse de, malen sorumlunun kaçakçılık suçunun işlenmesinde kullanılacağını bilmeden emaneten verdiği yönündeki beyanı göz önüne alındığında, malen sorumlunun iyi niyetli olduğunun aksine bir delil de bulunmadığından 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki şartların gerçekleşmediği anlaşılmakla iadesine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamıştır.

B. Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Olay günü kolluk görevlilerinin yaptıkları araştırmalar sırasında ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilen ...'nün ikametinin önünde ... adına kaytlı olan .... plakalı araca 3-4 kişinin koliler taşıdığının görüldüğü, aracın yanına gelindiğinde ... 'nün bulunduğu, şüpheli hareketler sergilemesi üzerine aracın içinde gümrük kaçağı ve bandrolsüz sigara koliler halinde olduğunun anlaşıldığı, Cumhuriyet savcısının arama kararı uyarınca ikamet ve müştemilatında yapılan aramada ikametin bodrum katında ... ve ...'nün görüldüğü, bodrumun dip kısmında mavi renkli branda ile örtülmüş vaziyette toplam 62.500 paket gümrük kaçağı ve bandrolsüz sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık tüm aşamalarda, babasına ait kolileri taşıdığını ancak kolilerde sigara olduğunu bilmediğini savunmuştur.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "fahiş değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

İddianamede müsaderesi talep edilen ve ...'a ait olduğu anlaşılan .... plaka sayılı nakil aracının 2005 model, .... transit marka minibüs olduğu görülmüştür.

Malen sorumlu aracı ölen sanık....'ye emanet olarak verdiğini beyan etmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "fahiş değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

İddianamede müsaderesi talep edilen ve ...'a ait olduğu anlaşılan .... plaka sayılı nakil aracının 2005 model, .... transit marka minibüs olduğu görülmüştür.

Malen sorumlu aracı ölen sanık....'ye emanet olarak verdiğini beyan etmiştir.

Sanığın suça konu sigaraları babasına ait ikâmetin müştemilatı olan bodrum katına taşırken yakalanması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanığa 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca gümrüklenmiş değerin iki katını hüküm verilinceye kadar ödemesi halinde soruşturma aşamasında ihtar yapılmadığı gözetilerek cezasında 1/2 oranında indirim yapılacağının bildirilmesi gerekirken cezasında 1/3 oranında indirim yapılacağının bildirilmesi suretiyle sanığın yanıltılması ve ödemediğinden bahisle hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,

2.Soruşturma aşamasında el konulan tüm sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine ilişkin ek savunma hakkı verilerek müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sadece adli emanette bulunan sigaraların müsaderesine karar verilmesi nedenleri hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A. Nakil Aracı Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle nakil aracının iadesine ilişkin hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 10.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2028, Karar No: 2021/9922, Tarih: 13.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/2028 E.  ,  2021/9922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdure vekilinin temyiz istemi ile katılan Bakanlık vekilinin çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Kayden 01.04.1998 doğumlu olup, kovuşturma evresinde ifadesinin alındığı 26.08.2013 tarihli duruşmada on altı yaşı içerisinde bulunan mağdurenin, mevcut şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin ve 5237 sayılı TCK'nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on beş yaşından büyük çocuk üzerinde velayet hakkına sahip anne - babanın bu hakkının korunması nedeniyle suçun mağdurunun kanuni temsilci olması karşısında bakanlık vekilinin bu suçtan verilen kararı temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Katılan Bakanlık vekilinin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.12. 2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11062, Karar No: 2013/19665, Tarih: 19.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/11062 E.  ,  2013/19665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 203/1, 62/1, 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

1. Anayasa’nın 38. maddesine göre "kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur." Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK’nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi" başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun "Kamu güvenine karşı suçlar'' bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma” suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz’ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz’ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun "Tanımlar" başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun "Tanımlar" başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun'da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun'a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa'nın 38 ve TCK'nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında belirtildiği üzere Sakarya Elektrik Dağılım A.Ş.’nin 27.10.2009 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği 11.02.2009 olan mühürleme tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan işleme aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Kabule göre de;

a) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/7. maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazda duraksamaya, karışıklığa neden olacak ve infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

b) Hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmolunmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.