muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8315, Karar No: 2012/5664, Tarih: 13.03.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/8315 E.  ,  2012/5664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, nitelikli hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, başkasına ait kimlik bilgilerin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A- Sanık ... hakkında başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B- Sanık ... hakkında hırsızlık, nitelikli hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanık hakkında TCK'nun 35. maddesine göre cezadan 1/4 oranında indirim yapılırken artırım yazılması ve TCK'nun 31/3. maddesine göre uygulama yapılırken indirim yapılan yasa maddesinin 31/2. olarak gösterilmesi yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak kabul edilmiş;

5237 sayılı TCK’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu; Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle,daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak,yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorum getirilerek cezadan indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafisinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 13.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6258, Karar No: 2024/2254, Tarih: 20.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/6258 E.  ,  2024/2254 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1413 Esas, 2022/935 Karar

ASIL VE BİRLEŞEN DAVADA

ASIL DAVADA DAVALI : ... vekili Avukat ...

BİRLEŞEN DAVADA DAVALI : Hakmar Mağazacılık Limited Şti. vekili Avukat ...

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/387 E., 2019/521 K.

BİRLEŞEN DAVA : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 2018/501 E. sayılı dosyası

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili asıl ve birleşen dava dilekçesinde; şirket temsilcisi ...’ın babası Mehmet Küçükaslan’ın 1992 yılından 2013 yılına kadar "Halis" ibaresini tekstil ve gıda ürünleri sektöründe kullandığını, Halis esas unsurlu markalarının 2007/33946, 2006/64547 ve 2009/28389 sayıları ile tescilli olduğunu, 2013 yılından beri davacı şirketin tekstil, gıda, bilişim ve eğitim sektörlerinde faaliyet gösterdiğini, bu faaliyetlerinde "Halis" markasını kullandığını, özellikle “bal, arı sütü, propolis, kahve, kakao esaslı içecekler” emtialarında kullanımlarının bulunduğunu, davalı Şirketin 2015/75240 sayısı ile gerçekleştirdiği “halis balım” ibareli marka başvurusuna yaptıkları itirazın YİDK kararı ile reddedildiğini, oysa markaların benzer olduğunu, tarafların markalarının “halis” ortak ibarelerini içerdiğini, “balım” kelimesinin ayırt edici olmadığını, markaların kapsamındaki emtiaların benzer olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptalini ve davalı Şirket markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı Kurum vekili cevap dilekesinde, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı Kurum vekili cevap dilekesinde, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Birleşen davada davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde, taraf markaları arasında iltibasa neden olabilecek bir benzerliğin bulunmadığını, "Halis" ibaresinin ayırt edici vasfı zayıf bir işaret olduğunu, özellikle malın katıksız olduğunu nitelemek için bir sıfat olarak kullanıldığını, bu nedenle markalar arasındaki en küçük farklılığın dahi dikkate alınmasının gerektiğini, müvekkilinin davacının markalarından daha eski tarihli “halis” ibareli markalarının olduğunu, müvekkilinin 2008/09327 sayılı tescilinin bulunduğunu, davacının kullanımlarının 25. sınıfta olduğunu, 29. sınıfta zaten bir kullanımının bulunmadığını, müvekkilinin "www.haliskuruyemiş.com" isimli internet sitesinin de bulunduğunu, markasının yaklaşık 10 yıldır tescilli olduğunu ve ilgili sınıfta kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların markaları kapsamında yer alan emtialar, genel anlamda gıda ürünlerine ilişkin olduğundan, tüketicinin benzer ve aynı tür emtialar arasında ilişki kurmasının muhtemel bulunduğu, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında emtia benzerliği kriterinin gerçekleştiği, dava konusu başvurunun "HALİS BALIM" şeklinde olduğu, “bal” kelimesinin gıda ürünleri bakımından cins, çeşit, vasıf bildirici mahiyette bulunduğu, tüketici nezdinde gıda ürünlerinde markasal bir algı yaratmayacağı, başvuruda yer alan “halis” ibaresinin marka içerisindeki konumu ve “balım” ibaresinin ayırt edici vasfının neredeyse bulunmayışı nedeniyle başvuruda esas unsur olarak algılanmasının gerektiği, davacının ortak emtia sınıfı içerir tek markasının ise doğrudan "HALİS" kelimesinden oluştuğu, her ne kadar “halis” ibaresinin, bir kısım gıda ürünleri açısından vasıf bildirici bir anlama sahip olması nedeniyle ayırt ediciliğinin çok güçlü olmasa da somut uyuşmazlık konusu markada kullanılan ek kelime olan “balım” işaretinin, gıda ürünleri bakımından markasal vasfının bulunmadığı gibi marka bütün olarak ele alındığında da yine bütünsel algıyı değiştirmeye yeter nitelikte olmadığından, tüketicinin taraf markalarını taşıyan ürünleri benzer satış ve sunum kanallarında görmesi halinde, dava konusu markayı davacının yeni bir markası olarak yorumlamasının kaçınılmaz olacağı, taraf markaları arasında başvuru kapsamındaki malların tamamı bakımından iltibas ihtimalinin mevcut olduğu, davalının önceki tescilli markası nedeniyle müktesep hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Asıl davada davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; "Halis" ibaresinin ayırt edicilik vasfının zayıf olduğunu, bir bütün olarak ele alındığında tarafların markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik bulunmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

2.Birleşen davada davalı Şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin 2008/09327 sayılı 5 ve 29. sınıflarda tescilli "Hakmar Halis" ibareli markasından kaynaklanan müktesep hakkının bulunduğunu, 29 ve 30. sınıflardaki malların bağlantılı olduğunu, "Halis" ibaresinin yeme içme sektöründe ayırt edici vasfı zayıf bir işaret olarak değerlendirilmesi gerektiğini, tarafların markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik bulunmadığını ileri sürerek istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının başvurusunun kapsamındaki 30. sınıf malların aynısının veya benzerinin, davacının itiraza dayanak 2007/33946 numaralı markasının kapsamında da yer aldığı, her ne kadar “halis” ibaresinin, bir kısım gıda ürünleri açısından ayırt ediciliği zayıf olsa da somut uyuşmazlık konusu başvuruda kullanılan ek kelime olan “balım” ibaresinin, gıda ürünleri bakımından markasal vasfının bulunmadığı, dolayısıyla davalının başvurusunun esas unsurunun "Halis" ibaresinden oluştuğu, davacının markasının tek unsurunun da "HALİS" kelimesinden ibaret olduğu, tarafların markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik bulunduğu, davalının önceki tarihli 2008/09327 numaralı markasının kapsamı 5 ve 29. sınıf mallardan oluştuğundan, 30. sınıf mallar için yapılan dava konusu başvuru yönünden kazanılmış hak oluşturmayacağı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Asıl davada davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Birleşen davada davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebeplere benzer sebeplerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali şartlarının oluşup oluşmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

2.Birleşen davada davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebeplere benzer sebeplerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali şartlarının oluşup oluşmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1687, Karar No: 2012/9124, Tarih: 12.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/1687 E.  ,  2012/9124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın evinin çatısında kullandığı suça konu emvali kendi tarlasında bulunan meşe ağaçlarından temin ettiğine dair savunması üzerine yapılan incelemede; keşifte kendi tarlasında gösterdiği 2 adet meşe ağacının yaklaşık olarak 8-10 yıl önce kesildiği,çatıda kullanılan emvalin ise 2008 yılı mayıs -haziran ayında kesilmiş olduğunun tespit edilmesine göre; suça konu meşe ve kayın emvalin vasıf ve kesim tarihi itibarıyle sanığın tarlasından temin edilmediği anlaşıldığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine;Ancak;

Yediemine alınmayan suça konu emvalin bedelinin müsaderesi ile hazineye gelir kaydına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasında yer alan (7) no.lu bend ile ve müdahil idare lehine tayin olununan 310 TL nispi vekalet ücretine dair ibarenin karar metninden çıkarılması suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12207, Karar No: 2013/10611, Tarih: 22.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/12207 E.  ,  2013/10611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/04/2011 tarih ve 2010/240-2011/135 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava HUMK.nun 3494 sayılı kanunla değişik 348/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının “Sera Korhan Pazarlama+şekil” ibareli marka başvurusunun dava dışı şirketlere ait “SERA” unsurlu markalara ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu ve bazı mallar yönünden de tanımlayıcı olduğu gerekçe gösterilerek 556 Sayılı KHK.nın 7/1 (b), (c) ve (d) maddeleri uyarınca kısmen reddedildiğini, başvurunun red gerekçesi markalarla benzerliğinin bulunmadığını ileri sürerek; TPE YİDK’in ilgili kararının iptalini ve müvekkiline ait marka başvurusunun ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kurum işlem ve kararlarının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, kurum işlem ve kararlarının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, başvuru markasının red gerekçesi 1985/084245 ve 2002/23471 sayılı markalara ilk bakışta ayıt edilemeyecek derecede benzer olduğu, buna karşılık 1987/099964 ve 2002/04946 sayılı markalara ilk bakışta ayrtedilemeyecek ölçüde benzer kabul edilemeyeceği, başvuru markasından çıkartılan “hazır çorbalar, bulyonlar” ürünlerinin ret gerekçesi hiç bir markanın tescil kapsamında bulunmadığı, red gerekçesi 1985/084245 ve 2002/23471 sayılı markaların tescil kapsamında bulunan 29.07 ve 29.11 alt grup mallar yönünden başvuru markasının reddi kararının yerinde olduğu, davacının önceden tescilli markalarının başvurunun tescil kapsamındaki 29.07 alt grubundaki “kurutulmuş meyveler” ürünleri yönünden davacıya müktesep hak sağlamasının mümkün olduğu, tescil kapsamından çıkartılan “tarım ürünleri, bahçecilik ürünleri ve tohumlar. canlı ve kurutulmuş bitkiler ve otlar” malları yönünden “SERA” ibaresinin elde edilen ürünlerin menşeini gösteren tanımlayıcı bir ibare olduğu, bu mallar üzerinde “SERA” ibaresini gören tüketicilerin anılan malların serada üretildiğini düşünecekleri, bu mallar yönünden başvurunun KHK'nın 7/1 (c) ve (d) bentleri uyarınca reddine dair TPE YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne TPE YİDK'in kararının 29.01 “et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri,” 29.03 “hazır çorbalar, bunyonlar”, 29.07 “kurutulmuş meyveler”, 30.03 “pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar” ve 30.10 “büsküviler, krakerler, gofretler” malları yönünden iptaline, sair mallar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 22/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2161, Karar No: 2011/3127, Tarih: 17.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/2161 E.  ,  2011/3127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SEFERİHİSAR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/06/2010

Taraflar arasındaki davadan dolayı S.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 15.6.2010 gün ve 2010/98 esas 2010/205 karar  sayılı  hükmün düzeltilerek  onanmasına  ilişkin olan 14.10.2010 gün ve  9406-10450  sayılı kararın düzeltilmesi süresinde  davacı  Hazine  vekili  tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmazın iptali ve sicilden terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece 5841 sayılı yasa gereğince 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Öyleyse, davacı Hazinenin bu yöne değinen karar düzeltme itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, yargılama sırasında yürürlüğe giren 19.1.2011 tarih 6099 Sayılı Yasanın 16.maddesiyle değişik 3402 Sayılı Yasanın 36/A maddesindeki”... yargılama giderlerinin davalıya yükletilemeyeceği..” hükmü getirilmiştir.

Anılan bu husus karar düzeltme isteği üzerine yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından, değinilen yasal düzenleme gözetilerek, davalı tarafın kararı temyiz etmemesine karşın yargılama giderlerinden sorumlu tutulup tutulmayacağının irdelenip, değerlendirilmesi için karar bozulmalıdır.

Hal böyle olunca, davacı Hazinenin bu yöne değinen karar düzeltme itirazlarının kabulüyle Dairenin 14.10.2010 gün 2010 / 9406 -10450 sayılı düzelterek onama kararının ortadan kaldırılmasına, mahkemenin 15.06.2010 gün ve 2010 / 98 -205 sayılı kararının değinilen nedenlerle BOZULMASINA, 17.03.2011  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/60, Karar No: 2025/2485, Tarih: 16.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2025/60 E.  ,  2025/2485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2024/408 Esas, 2024/542 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkillerinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek ödenen paranın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ortaklığının geçerli olduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/4. bendi hükmü uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 16.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.