muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/20018, Karar No: 2007/1942, Tarih: 13.02.2007

Hükmün, davalı  vekili tarafından  temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı 1.6.1994 tarihinden itibaren, 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir

Mahkemece davacının 01.06.1994 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan p.e. İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Ş. Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Gerçekten Tarım Bağ-Kur sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, 1479 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki  sigortalılığı  tümden  sona  erdirmeyeceği,  2926  sayılı  Yasa'nın  36  ve 10.maddesindeki

şartlarında gerçekleşmesi halinde 1479 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 1479 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve Bağ-Kur’lu çalışmanın sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 01.05.1987 tarihinde 2926 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olarak kayıt ve tescil edildiği,  07.1.1992-01.06.1994 tarihleri arasındaki 1479 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalılığı nedeniyle tarım Bağ-Kur sigortalılığının 06.01.1992 tarihi itibariyle terkin edildiği, 01.06.1994 tarihinden sonra sattığı ürün bedelinden prim kesintisi yapıldığına ilişkin dosyada bir belge bulunmadığı gibi prim ödemesininde olmadığı görülmektedir. Davacının 07.01.1992-01.06.1994 tarihleri arasındaki çalışması kısa süreli olmayıp blok çalışma niteliğinde olduğundan bu çalışma bittikten sonra 2926 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılığın yeniden başlayabilmesi için prim ödemesi yoluyla sigortalılık iradesinin yeniden ortaya konulması gerekmektedir.

Yapılacak iş, davacıya 01.06.1994 tarihinden sonra varsa ürün sattığı kişi veya kuruluşları açıklattırmak bu kişi veya kuruluşlardan ürün bedelinden prim kesintisi yapılıp yapılmadığını sormak, yapılmış ise belgelerini getirtmek, ziraat odası kaydının bulunup bulunmadığı var ise başlangıç tarihin sormak ve çıkacak sonuca göre hüküm kurmaktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,13.02.2007  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10431, Karar No: 2017/1076, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2015/10431 E.  ,  2017/1076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP kanalı ile MERNİS üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 11.12.2014 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, hakkındaki kamu davasının TCK'nın 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.03.2017gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5094, Karar No: 2006/8620, Tarih: 23.11.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/5094 E.  ,  2006/8620 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A R A R

Gerektiği halde sermaye şirketinin iflasını istememekten sanık ...’nun yapılan yargılaması sonunda; Beraatine dair ( ERZURUM ) İcra Ceza Mahkemesinden verilen 12.04.2006 günlü ve 7172 esas, 1376 karar sayılı hükmün incelenmesi müşteki vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından 16.10.2006 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:

Sanığın gerektiği halde sermaye şirketinin iflasını istememek biçiminde ve 01/06/2005 tarihinden önce gerçekleşen eyleminin, 5358 sayılı Kanunun 16. maddesi ile değiştirilen İİK’nın 345/a. maddesi hükmüne uyduğu, ancak bu madde kapsamında kalan suçun cezasının 5252 sayılı Yasanın 7. maddesi ile idari para cezasına dönüştürüldüğü, suçun, 5237 sayılı TCK’nın 52. maddesi gereğince hesaplanan idari para cezasının miktarına göre, 5326 sayılı Kabahatler Yasası’nın 20/2-d maddesi uyarınca 2 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu, yasada zamanaşımını kesen ve durduran nedenler de öngörülmediğinden, suçun oluştuğu tarihe göre temyiz süreci içinde 2 yıllık soruşturma zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün bu nedenle İİK’nın 366. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), CMUK’nun 322. maddesine dayanılarak davanın (DÜŞÜRÜLMESİNE), 23/11/2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/27422, Karar No: 2011/8514, Tarih: 05.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/27422 E.  ,  2011/8514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/08/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haczi anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise, satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda mahkemece, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 20.05.2010 tarihli bilirkişi raporunda taşınmazın mesken olduğu, bulunduğu yerin tercih edilen bir bölge olduğu, çevresinde çok sayıda konut bulunduğu, her türlü alt yapı ve ulaşım işlemlerinin tamamlandığı, 3 oda, 1 salondan ibaret yaklaşık 120 m² olduğu, arsa payı dahil dava tarihindeki değerinin 110.000,00 TL olduğu, borçlunun haline münasip bir meskeni daha mütevazi bir semtte 50.000,00 TL'ye  alabileceği bildirilmiştir. Bilirkişi heyeti 01.07.2010 tarihli ek raporunda da aynı görüşü tekrarlamıştır.

Bu durumda mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporlarında meskeniyet şikayetine konu taşınmazın değeri 110.000,00 TL, borçlunun haline uygun evi alabileceği miktar ise 50.000,00 TL olarak belirlendiğine göre mahkemece, mahcuzun satılarak borçlunun haline münasip ev alması için gerekli olan 50.000,00 TL'nin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, bilirkişi raporlarının aksine evin lüks olmadığı, davacının borçlu olmasının gecekonduda yaşamasını gerektirmediğinden bahisle yazılı şekilde haczin kaldırılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20523, Karar No: 2016/22774, Tarih: 06.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/20523 E.  ,  2016/22774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacının.......2016 tarihinden sonra çalışması görünen işyerinin davalı .... .... (...)'...... işyeri olup olmadığı... davacının belirtilen tarihten sonra... davalı ...' ... ihale alan şirketler nezdinde çalışmasını sürdürüp sürdürmediğini tespite yarar ... türlü delil... belge ... varsa ... ... ...şirket... ...şirketler arasındaki hizmet alım sözleşmesinin incelenmesine ihtiyaç duyulduğundan getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ......2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/633, Karar No: 2013/19, Tarih: 14.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/633 E.  ,  2013/19 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

22.07.2010 tarihinde sanığın yer göstermesi ile yapılan keşif sonucu düzenlenen teknik bilirkişi raporunda dava konusu yerin 23.02.2010 tarihli suç tutanağı ve ekindeki krokide belirtilen yere uymadığının belirtilmesine göre, harita ve orman tekniğinden anlayan bilirkişiler marifetiyle imzacı tanıklardan en az birinin hazır bulundurulması suretiyle yapılacak keşifte dava konusu yerin devlet ormanı sayılan yerlerden olup olmadığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulduktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/7844, Karar No: 2006/6771, Tarih: 22.11.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2005/7844 E.  ,  2006/6771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 ... ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 22.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30139, Karar No: 2013/1010, Tarih: 28.01.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/30139 E.  ,  2013/1010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... Belediyesinde işçi olarak çalışmakta iken iş sözleşmesinin belediye seçimleri yapıldıktan sonra belediye başkanı tarafından siyasi sebeplerle 29.03.2009 tarihinde sözlü ve geçersiz olarak feshedildiğini, her ne kadar taşeron müteahhitler yanında işçi olarak gösterilmiş ise de gerçekte belediyenin işçisi olduğunu, belediye ile taşeronlar arasında yapılan sözleşmelerin ve hizmet alımı ihalelerinin muvazaalı olduğunu, zira işe alma, işten çıkarma ve işçilerin devam takibini yapma ve takip çizelgelerini düzenleme ve iş sırasında işle ilgili talimatları verme yetkisinin belediyeye ait olduğunu belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının belediye işçisi olmadığını, temizlik işini üstlenen şirketin işçisi olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir

Mahkemece iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız fesh edildiği, davalı ile taşeron şirketler arasanıda muvazaa olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından davacının davalı belediyeden temizlik, park ve bahçe tanzim ve düzenlenmesi, ilaçlama ve parke taşı ve boru imalatı işlerinde ihale alan şirketlerde çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple davanın fesih tarihi itibariyle ihaleyi alan şirkete yöneltilerek davada taraf olarak yer alması sağlanmalıdır.

Açıklanan biçimde taraf teşkili sağlandıktan, tarafların delilleri ve davacının işyeri şahsi sicil dosyası dosya arasına getirtildikten sonra tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının talepleri hususunda karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10804, Karar No: 2013/14965, Tarih: 22.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/10804 E.  ,  2013/14965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 06.04.2010 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/13557, Karar No: 2006/8413, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2005/13557 E.  ,  2006/8413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Gerektiği halde sermaye şirketinin iflasını istememek suçundan sanık ... ’nin yapılan yargılaması sonunda; Müştekinin şikayet hakkının İİK.nun 347. maddesi gereğince düşürülmesine dair ( BAKIRKÖY ) 2. İcra Ceza Mahkemesinden verilen 29.09.2005 gün ve 763 esas, 1092 karar sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi müşteki vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından 30.12.2005 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığına yazılmamış olan sanığın soyadının mahallinde “ ... “ olarak başlığa eklenmesi olanaklı görülmüştür.

İİK.nun 345/a maddesinde düzenlenen gerektiği halde sermaye şirketinin iflasını istememek suçunun sanığın lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/5. madde ve fıkrasında gösterilen 2 yıllık zamanaşımına tabi olduğu, aynı yasanın 104. maddesi uyarınca zamanaşımının kesildiği ve Dairemizce bozulan mahkumiyet hükmünün veriliş tarihi olan 25.12.2003 gününden, inceleme tarihine kadar anılan sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, sair yönler incelenmeksizin kurulan hükmün bu nedenle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca ( BOZULMASINA ), ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesine dayanılarak 765 sayılı TCK.nun 102/5. ve 104/2 madde ve fıkraları uyarınca davanın ( DÜŞÜRÜLMESİNE ), 16.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19588, Karar No: 2007/860, Tarih: 30.01.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/19588 E.  ,  2007/860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Çorum İş Mahkemesi

Tarih               : 4.10.2006

Davacı   ilk prim kesinti tarihinden itibaren 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere  göre  davalının   sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava davacının  teslim ettiği ürün bedelinden  ilk prim kesintisinin tevkifat yolu ile yapıldığı  tarihi takip eden aybaşından itibaren 2926 sayılı  Yasa'ya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının ilk prim kesintisinin  yapıldığı tarihi takip eden aybaşı olan 1.5.1996 tarihinden itibaren 1996 yılı 2 ve 3. dönemindeki SSK'lı hizmetleri dışındaki dönemde  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar  verilmiştir.

2-Dava davacının  teslim ettiği ürün bedelinden  ilk prim kesintisinin tevkifat yolu ile yapıldığı  tarihi takip eden aybaşından itibaren 2926 sayılı  Yasa'ya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının ilk prim kesintisinin  yapıldığı tarihi takip eden aybaşı olan 1.5.1996 tarihinden itibaren 1996 yılı 2 ve 3. dönemindeki SSK'lı hizmetleri dışındaki dönemde  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar  verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre  kayıt  ve  tescil  işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve

Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.