muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2115, Karar No: 2024/4496, Tarih: 30.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2115 E.  ,  2024/4496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/425 Esas, 2023/73 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/213 E., 2020/117 K.

Taraflar arasındaki marka ile ilgili Kurum kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı gerçek kişinin 10.09.2018 tarihinde 2018/80655 sayılı "DÖNER İSKENDERUN DONİS" ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, müvekkilince adına tescilli "DONAS" ibareli markalara dayalı olarak bu başvuruya yapılan itirazın, davalı Kurum tarafından reddedildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkili Şirketin İskenderun merkezli olarak kurulduğunu, Türkiye’nin çeşitli yerlerinde şubelerinin olduğunu, Türkiye’nin en büyük fast food zincirlerinden biri olduğunu, müvekkiline ait "DONAS" markasının Türkiye genelinde tanınmış bir marka haline geldiğini, davalı yanca bu tanınmışlığın kullanılarak tescil alınmak istendiğini, "DONAS" markasının 30. ve 43. sınıflarda tescil edildiğini ve 07.02.2006 tarihinden itibaren hukuki koruma altında olduğunu, davalı markası ile müvekkili markaları arasında bir harfin farklı bulunduğunu, markalar arasında karıştırılma ihtimalinin mevcut olduğunu, ek olarak "DONAS" ibaresinin müvekkili Şirketin ticaret unvanında da yer aldığını, bu ibarenin ticaret unvanının ayırt edici unsuru olduğunu ve bu nedenle de başvurunun tescilinin mümkün bulunmadığını ileri sürerek, YİDK'in 2019-M-6787 sayılı kararının iptaline, dava konusu markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ..., iş yerini "DÖNER İSKENDERUN DONİS" markası ile kurduğunu, bu markayı 2 senedir kullandığını, dava konusu başvurunun, logosu, yazı karakteri ve renkleri itibariyle davacı markalarından farklı olduğunu, işletmesinin bulunduğu sınırlar içerisinde "DONAS" markası ile faal olan herhangi bir işletme bulunmadığını, markalar arasında benzerliğin söz konusu olmadığını, kullanımının herhangi bir kötü niyet içermediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu marka ile davacı markaları arasında, dava konusu markanın tescil edilmek istendiği 43. sınıf bakımından emtia benzerliği bulunduğu, dava konusu markanın esas unsurunun "DONİS" ibaresi olduğu, davacı markalarının ise genel olarak "DONAS" esas unsurlu bulundukları, markalar arasında görsel, işitsel ve kavramsal düzeyde iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzerliğin olduğu, davacıya ait "DONAS" ibareli markaların anlamsal karşılığı bulunmayan ayırt ediciliği yüksek bir ibare olmasının iltibas tehlikesini arttırıcı bir unsur olacağı, zira davalı şahsa ait "DONİS" ibareli markanın, davacıya ait itiraza mesnet markalar ile gerek başlangıç kısmında gerekse son kısmında müşterek harfler içermeleri nedeniyle iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer olduklarının söylenebileceği, bir kısım tüketicinin markaların farklı ticari kökenlerinin bulunduğunu idrak etmelerine rağmen, marka sahipleri arasında idari veya ekonomik bir bağlantı bulunduğu yönünde yanılsamaya düşebilecekleri, belirtilen nedenlerle somut olayda SMK'nın 6/1. maddesi hükmü bağlamında ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 2019-M-6787 sayılı YİDK kararının iptaline, dava konusu 2018/80655 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ve davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ve davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı TÜRKPATENT vekili istinaf dilekçesinde özetle; başvuruya konu işaret ile davacının itirazına mesnet markalar arasında ayniyet veya ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunması gerektiğine ilişkin koşulun sağlanmadığını, davalı adına tescili talep edilen işaretin, şekil ve yazı unsurlarından oluştuğunu, "İ" ve "A" harflerinden kaynaklı farklılık, "O" harfinin karakterize niteliği ile başvuruya konu işarette yer alan diğer sözcük unsurları dikkate alındığında, başvuruya konu işaret ile davacı markaları arasında ortalama tüketicinin görsel, işitsel ve kavramsal algısı bakımından, ilişkilendirilme ihtimali de dâhil iltibasa neden olacak herhangi bir benzerlik bulunmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu başvurusu ile davacı markalarının karıştırılabilecek anlamsal, işitsel, algısal benzerlik taşımaması ve işletme-marka kompozisyonu bakımından herhangi bir çağrışımda bulunmaması nedenleriyle markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkini kararının hukuka aykırı olduğunu, ayrıca nihai tüketici tarafından karıştırılma ihtimalinin, sadece harf ve/veya rakamlardan oluşan bir yazı olarak değil, bütüncül değerlendirme yapılarak, markayı belirleyen logo, kullanılan renkler, personel üniforma ve ekipman tasarımları, yazı karakteri gibi unsurlarla birlikte belirlenmesinin gerektiğini, buna göre markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "DÖNER İSKENDERUN DONİS" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "DONAS" asıl unsurlu markalar arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel ve işitsel olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, zira dava konusu başvuruda yer alan "döner" ve "iskenderun" ibarelerinin ayırt ediciliğe katkılarının olmadığı ve başvurunun asli unsurunun "DONİS" ibaresi olduğu, bu ibarenin de davacının ayırt ediciliği yüksek olan "DONAS" ibareli markalarına, karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzer bulunduğu, başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlanmadığı anlaşılmakla, davalı TÜRKPATENT vekili ile davalı ...'in istinaf başvurularının esas yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ve davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ve davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı ... temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka ile ilgili Kurum kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı ... ve davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2061, Karar No: 2018/4509, Tarih: 03.07.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/2061 E.  ,  2018/4509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davaya konu taşınmazın muristen kaldığı taraflar arasında da uyuşmazlık konusu olmadığı; ancak davalı taraf paylaşma yapıldığını iddia ettiğine göre bu hususu ispat yükünün davalıya ait olduğu, davalının zilyetliğinin paylaşmaya karine oluşturabilmesi ancak insan ömrünü aşan süre ile taşınmazda zilyet olduğunu kanıtlaması halinde mümkün olduğuna değinilerek, davalının muris ...'in ölüm tarihi olan 1982'den ... tespitinin yapıldığı 2009 tarihine kadar geçen zilyetlik süresinin insan ömrünü aşan bir süre olduğundan söz edilemeyeceğine göre 3402 sayılı Yasa'nın 30. maddesi göz önüne alınarak murisin terekesine dahil olduğu anlaşılan taşınmazın mirasçılar adına tesciline karar verilmesi gerektiği; ayrıca 3402 sayılı Kanun'un 19/2. maddesinde "taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterileceği" düzenlenmiş olup, taşınmazın üzerindeki 2 katlı kargir dükkan niteliğindeki muhdesatın kimin tarafından, kim adına meydana getirildiği konusundaki araştırma hüküm vermeye yeterli bulunmadığından mahallinde yeniden keşif yapılarak dükkanın kimin tarafından, ne zaman, kim adına yapıldığı konusunda yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve tespitteki beyanlar arasında çelişki olduğunda tespit bilirkişileri de dinlenip aykırılıklar giderilmek suretiyle sonucuna göre hüküm kurulması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 181 ada 44 parsel sayılı taşınmazın ... tespitinin iptali ile tamamı 16 pay kabul olunarak 6, 5/16 pay ..., 6, 5/16 pay ..., 3/16 pay ... adlarına tesciline, taşınmazın üzerinde bulunan iki katlı kargir dükkan niteliğindeki muhdesatın davalı ... tarafından meydana getirildiğinin tapu kütüğünün beyanlar hanesine şerh edilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına,

03.07.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7339, Karar No: 2024/3706, Tarih: 19.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/7339 E.  ,  2024/3706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/171 E., 2022/874 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.07.2018 tarihli iddianamesi ile; sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

2. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.09.2018 tarihli iddianamesi ile; suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmasına,

Karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

B. Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.01.2019 tarihli ve 2018/387 Esas, 2019/25 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk ... hakkında açılan kamu davası ile Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/402 Esas sayılı dava dosyası arasında hukuki, şahsi ve fiili bağlantı bulunması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 8 inci ve 10 uncu maddeleri gereğince iş bu kamu davasının, Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/402 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

C. Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2020 tarihli ve 2018/402 Esas, 2020/301 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 inci maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

D. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 25.03.2022 tarihli ve 2021/171 Esas, 2022/874 Karar sayılı kararı ile;

2. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 inci maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

D. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 25.03.2022 tarihli ve 2021/171 Esas, 2022/874 Karar sayılı kararı ile;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk ve müdafii ile sanık ve müdafiinin istinaf başvuruları yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk ve müdafii ile sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ve Müdafinin Temyiz Sebepleri

Katılanın daha önceden suça sürüklenen çocuğu dövmesi nedeniyle katılan ile aralarında husumet bulunduğu, bu nedenle olay günü sanığın katılana vurduğu ancak para alma olayının kamera görüntülerinde mevcut olmadığı, yağma suçunun gerçekleşmediği, dosyada sanığın yağma suçundan cezalandırılmasına yeterli somut delil bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafinin Temyiz Sebepleri

Hükmün gerekçesiz olduğu, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Suça sürüklenen çocuk ... ile katılan ... arasında daha önceden kavga meydana gelip barıştıkları, 24.06.2018 günü saat 18.25 sıralarında sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'ın Ankara ili, Mamak ilçesi, ... Mahallesi, ... Cad. No:... adresindeki İş Bankası ATM'si önünde, katılanı gördükleri, katılanın İş Bankası ATM'sinde 600,00 TL para çektiği sırada sanığın katılana "... sen misin?" dediği, katılanın "Evet benim" demesi üzerine sanık ve suça sürüklenen çocuğun katılana tekme ve yumruklarla vurarak katılanın elindeki 600,00 TL parayı zorla aldıkları, katılana "Seni öldüreceğiz, mermi manyağı olacaksın, biz olmasak da bizim adamlarımız var, sen öldün oğlum" diyerek tehdit ve cebir kullanmak suretiyle birlikte katılanın parasını yağmaladıkları anlaşılmıştır.

2. Katılanın aşamalardaki beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... savunmalarında üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmemişlerdir.

4. Kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

2. Katılanın aşamalardaki beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... savunmalarında üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmemişlerdir.

4. Kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Olay yerini gören kamera görüntülerine göre; katılanın 24.06.2018 tarihinde saat 18.28.47 sıralarında katılanın görüntüye girdiği ve ATM cihazının yanına geldiği, sağ eli ile kartını ATM cihazına yerleştirdiği, ATM'de işlemler yaptığı sırada saat 18.29.20 sıralarında sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...'ın katılanın yanına geldikleri, katılan ile tokalaştıkları, bu sırada katılanın bankamatikten sağ eli ile kartını aldığı ve sol eli ile de bankamatikten para çekme gözünden para aldığı, aynı anda 18.29.31 sıralarında sanık ...'ın katılana vurduğu ve katılanın kaçarak görüntüden çıktığı, sanık ve suça sürüklenen çocuğun da görüntüden çıktıkları, 15-20 saniye sonra tekrar ATM cihazının görüntüsüne girdikleri ve katılanın önden, sanık ve suça sürüklenen çocuğun arkadan koşarak görüntüden çıktıkları anlaşılmıştır.

6. Türkiye İş Bankası'nın cevabi yazısında katılan ...'ın hesabından 24.06.2018 tarihinde... ... Caddesi ... Ankara adresindeki ATM'den saat 18.28.51'de 600,00 TL para çekildiğinin belirtildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Katılanın aşamalardaki beyanları, kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar, olay yerini gören kamera görüntüleri ve Türkiye İş Bankası'nın cevabi yazısı karşısında, sanık ve suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin ... olduğu belirlendiğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 25.03.2022 tarihli ve 2021/171 Esas, 2022/874 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii ile suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

19.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13907, Karar No: 2016/5970, Tarih: 19.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/13907 E.  ,  2016/5970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 1479 sayılı Yasa kapsamında ölüm aylığı ödenmesi, menfi tespit ve aksi Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde yetkisizlik kararı verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın Yetki itirazının ileri sürülmesi başlıklı 19. maddesinde, "Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir." denilmektedir.

HMK’nın 127. maddesinde, cevap dilekçesini verme süresinin, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki hafta olduğu, 116/1-a maddesinde kesin yetki kuralının bulunmadığı hallerde yetki itirazının ilk itirazlar içinde sayıldığı ve 117/1. maddesinde de ilk itirazların hepsinin cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorunda olduğu belirtilmiştir.

Eldeki menfi tespit, ölüm aylığı bağlanması ve aksine olan Kurum işleminin iptali istemli davada, kesin yetkinin sözkonusu olmadığı belirgindir. Yetki itirazında bulunan davalıya ihtarlı dava dilekçesinin tebliğ tarihi 17.12.2014 olup, cevap dilekçesinin tarihi ise 07.01.2015 olduğu görülmekle, yasal süre içerisinde yetki itirazında bulunulmadığı ve mahkeenin yetkili hale geldiği gözetilmeksizin yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.