muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/17272, Karar No: 2019/990, Tarih: 12.02.2019

Mahkemece; davacının hamili olduğu senetlere dayanarak üç yıl içinde keşideciye müracaat etmemesi sebebiyle ancak, vadeyi takip eden üç yıldan sonra, bir yıl içinde sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre borçluya başvurması gerektiği dava konusu olayda, belirtilen sürelerin 25.07.2009 tarihinde dolduğunu, davacının süresinde dava açmadığını gerekçe göstererek davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 27.05.2014 tarih ve 2014/1701 E.-2014/8254 sayılı kararı ile onanmış, onama ilamına karşı davacı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine Dairemizin 12.02.2015 tarih ve 2014/18175 Esas- 2015/2081 Karar sayılı ilamı ile "Davacı dava dilekçesinde ve cevaba cevap dilekçesinde davalıya borç para verdiğini bildirerek temel ilişkiye dayanmıştır.

TTK 661.maddesi uyarınca zamaşımına uğramış bir bonodaki alacak temel ilişkiye dayanılmak suretiyle talep edilebilir. O ilişkiden doğan bir alacağın bulunduğu ve alacak miktarını kanıtlama yükümlülüğü de davacı tarafa aittir. Hukuk Genel Kurulu'nun 04.04.2007 gün ve 2007/18-153 E-2007/183 sayılı kararında da benimsendiği gibi "zamaşımına uğrayan ve imzası inkar edilmeyen bono, temel borç ilişkisi bakımından yazılı delil başlangıç niteliğindedir." HMK 202 md. (HUMK 292) göre, senetle ispatı gereken bir konuda yazılı delil başlangıcının varlığı halinde tanık dinlenebilir. Davacı temele ilişkiye dayanarak talepte bulunduğuna göre; bu davada dayanılan temel ilişkinin tabii olduğu zamanaşımı süresi uygulanacaktır. Ödünç (karz) sözleşmesine dayanarak para vermiş olan kimsenin açtığı davada TBK 146 (BK.125) maddesi uyarınca on yıllık zamanaşımına tabidir.

Mahkemece, zamanaşımına uğrayan bononun yazılı delil başlangıç niteliğinde olduğu gözetilerek, temel borç ilişkisine dayanan davacıya alacağını tanık dahil her türlü delille kanıtlama olanağı sağlanıp, davalıya da karşı delilleri sorularak toplanacak delillere göre, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Hükmün bu nedenle bozulması gerekirken Dairemizce sehven onandığı, bu kez yapılan inceleme ile anlaşılmış olup, davacının karar düzeltme talebinin kabulüne, mahkeme kararının açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiştir."

Hükmün bu nedenle bozulması gerekirken Dairemizce sehven onandığı, bu kez yapılan inceleme ile anlaşılmış olup, davacının karar düzeltme talebinin kabulüne, mahkeme kararının açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiştir."

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davalı ile davacının ortağı bulunduğu şirket arasında ticari ilişkinin varlığının sabit olduğu, uyuşmazlığın taraflar arasındaki temel ilişkiye dayalı alacağın ne olduğu ve alacak miktarı hususunda olduğu, herne kadar, davacı tanığı Halit'in ''davalının davacıdan borç aldığını duyduğunu, davalının borcu ödemeyeceğini söylediğini, borç miktarının yaklaşık 50-55 bin euro olduğunu'' beyan etmişse de, davacı ile davalı arasındaki temel ilişkiye dayanan alacağın varlığı hususunda diğer tanıkların hiç bir beyanda bulunmadığı, bu durumda,temel ilişkiye dayanan alacağın varlığının tanık beyanları ile ispatlanamadığı, davacı tarafın yemin deliline de dayanmamış olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, zamanaşımına uğramış bonoya dayalı alacağın tahsili davasıdır.

Dairemiz bozma ilamında da işaret edildiği üzere, zamanaşımına uğramış bono yazılı delil başlangıcı teşkil ettiğinden ve dava konusu bonolarda da davacı lehtar davalı keşideci olduğundan taraflar arasındaki temel borç ilişkisinin varlığı tanık dahil her türlü delille kanıtlanabilir.

Türk Medeni Kanununun 6. maddesi hükmü uyarınca, kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir. Somut olayda, ispat yükü davacıda olup davacı temel borç ilişkisini kanıtlaması yönünde tanıklarını dinletmiştir.

Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır (6100 s. HMK md. 255). Akrabalık veya diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamaz.

Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır (6100 s. HMK md. 255). Akrabalık veya diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamaz.

Mahkemece; dinlenen davacı tanığı; ... beyanlarında; davacının ...'nde komisyonculuk yaptığını, davalının ise tekne sahibi olduğunu, tekne sahibinin balık tutup komisyoncuya getirdiğini, komisyoncunun da satışını yaptığını, davalı ile davacı arasında bu şekilde ilişki olduğunu, davalının paraya sıkıştığından dolayı davacıdan borç para aldığını, borç alındığında yanlarında olmadığını ancak daha sonra komisyoncular biraraya geldiğinde kendilerini de çağırdıklarını, orada davalının, davacıdan borç aldığını öğrendiklerini, davalının kendisinin de orada kabul ettiğini, 50-55 bin Euro borçlu olduğunu duyduğunu, ancak sonrasında aralarında anlaşmazlık çıktığı için davalının anlaşmayı bozduğunu, "Ödemiyorum mahkemelik olalım" dediğini, bunu bizzat duyduğunu aynı şekilde öncesinde de borcu kabul ettiğini de duyduğunu ifade etmiştir. Bu nedenle; davacının tanık beyanı ile ispatladığını kabul etmek gerekir.

Hal böyle olunca, mahkemece; davanın kabulü gerekir iken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428 inci maddesi gereğince davacı taraf yararına BOZULMASINA, 2.037 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1218, Karar No: 2011/4307, Tarih: 13.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1218 E.  ,  2011/4307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 25/01/2010 gün ve 2009/17843-2010/539 sayılı bozma kararında özetle: "İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada krokide 1/A ile gösterilen kısmının, 1955 tarihli hava fotoğrafları ve 1959 tarihli memleket haritasında yeşil alanda kaldığı ve orman sayılan yerlerden olduğu saptandığı halde, mahkemece taşınmazın tespitine esas alınan Mayıs 1945 tarih 90 nolu tapu kaydının miktarı ile geçerli kapsamı içinde kaldığı kabul edilerek, bu kısmın da davalı kişi adına tesciline karar verilmesi doğru değildir. Dayanak tapu kaydı 4753 sayılı yasaya göre verilen tevzi tapusu olup, 4753 sayılı yasanın 8. maddesinde topraksız çiftçilere dağıtılacak arazi sayılmış olup, bu araziler içinde orman arazileri yer almamaktadır.6831 Sayılı Yasanın 17/1 maddeleri gereğince; “Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlenmesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.” Bu cümleden, öncesi devlet ormanı olduğu belirlenen taşınmaz için oluşturulan tevzi tapusu da geçerli değildir. Yukarıda açıklanan nedenlerle resmi belgelerin uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla çekişmeli 255 ada 1 sayılı parselin krokide (A) harfi ile gösterilen kısmının orman olduğu anlaşıldığından ve orman tevzi edilemeyeceğinden bu kısım için oluşturulan tapu kaydının da geçersiz bulunduğu anlaşıldığından bu kısma yönelik Orman Yönetimin davasının kabulü gerektiği" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kısmen kabul kısmen reddine; Hazine ve Kılıçlı köyü tüzel kişiliği dava gereği yasal hasım olduğundan ve taşınmazın bunlarla bir ilgisi bulunmadığı gerekçesiyle bu davalılar yönünden davanın reddine ve ...köyü, merkez mahallesi mevkiinde bulunan ve davacının belirtiği Orman Sınır noktalarına karşılık gelen 255 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptali ile Fen bilirkişisinin krokisinde 255 ada 1 parselin A harfi ile gösterilen toplam 5242,85 m2’lik bölümünün orman niteliğiyle hazine adına tapuya kayıt ve tesciline ve yeni orman sınırının fen bilirkişisinin krokide gösterdiği şekliyle tespitine; Fen bilirkişisinin krokisinde 255 ada 1 parselin B harfi ile gösterilen toplam 8028,19 m2’lik bölümün Kılıçlı köyünden 1935 Boyabat doğumlu Mehmet oğlu ... adına tarla niteliğiyle tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 13/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28961, Karar No: 2012/31688, Tarih: 30.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/28961 E.  ,  2012/31688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16830, Karar No: 2010/4779, Tarih: 01.04.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/16830 E.  ,  2010/4779 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Davacı .... vekili, rücuan alacak isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ile davalı .......vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, hükmü temyiz eden taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 12.09.2004 günü karayolunda seyretmekte olan davalı ...’ün, kullandığı ve davalı ... tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalanan kamyonun direksiyonunu, sol tarafta bulunan dinlenme tesisine girmek için birden çevirerek sol şeride geçmesi üzerine, davalı işveren ......ait olup, davalı ... Şirketi’nce aynı kapsamda sigortalanan kapalı kasa kamyonetle karşıdan gelen sürücü sigortalı.....çarpışması sonucunda, davalı işverene ait kamyonette bulunan ve söz konusu şirket çalışanları olan sigortalılardan ....yaşamlarını yitirdikleri,....sürekli iş göremezlik durumuna girdiği, ...... yaralandığı, davalı işverence görevlendirilen bu sigortalıların İstanbul’da bayan tekstil imalathanesinin makine teçhizat kurulumunu yaptıktan sonra ....’e geri dönerlerken trafik - iş kazasının meydana geldiği, 1994 yılında üretilen kamyonete ait motorlu araç trafik belgesinde istiap haddi iki kişi olarak yazılı bulunmasına karşın, daha sonra iç oturma düzeninin değiştirilip dönüştürme işlemi yapılarak içine iki sıra şeklinde koltuklar monte edildiği ve yolcu kapasitesinin artırıldığı anlaşılmakta olup, dava; zararlandırıcı sigorta olayı sonucu yaşamlarını yitiren sigortalıların hak sahipleri ile sürekli iş göremezlik durumuna giren ve yaralanan sigortalılara yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan zararın, 506 sayılı Kanunun 26’ncı maddesi gereğince davalılardan teselsül hükümlerine göre rücuan alınması istemine ilişkindir.

./......

./......

Davalı ...’ün sanık sıfatıyla yargılandığı ceza davası dosyası içerisinde yer alan iki adet raporda ve sigortalı ...... yönünden Kurumca açılan rücu davasında düzenlenen birinci ve üçüncü bilirkişi raporlarında kazanın meydana gelmesinde davalı ...’ün %100 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği; anılan rücu davasındaki ikinci raporda ise,.... Yönetmeliği hükümlerine aykırı davranıldığı ve taşıma kapasitesi üzerinde yolcu nakli yapıldığı gerekçesiyle kusurun %30’unun davalı işveren şirkete, %70’inin davalı ...’e yüklendiği; sigortalılar .....yönünden açılan üç farklı rücu davasında alınan üç farklı bilirkişi raporunda da kusurun tümüyle davalı ...’e ait olduğunun bildirildiği; sigortalı.... ilişkin olarak açılan rücu davasında ise, dönüştürme işleminin onaylı projeye dayanmadığı ve trafik tescil onayının bulunmadığı gerekçesiyle davalı işveren şirketin %60, davalı ...’ün %40 oranında kusurlu olduğu yönünde bilirkişi raporu düzenlendiği, anılan beş farklı rücu davasının birleştirilerek görüldüğü mahkemece yürütülen yargılama sonunda; davalı ...’ün tamamen kusurlu olduğu saptamalarını içeren raporlara dayanılarak, davalılar....... hakkındaki dava reddedilip, diğer iki davalı yönünden istemler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26’ncı maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (dış tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 23.11.2006 gün ve 2003/10 Esas - 2006/106 Karar numaralı kararı ile 26’ncı maddedeki “sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere” ibarelerinin Anayasaya aykırılık nedeniyle iptaline karar verilmiştir. Anayasa’nın 153’üncü maddesine göre, Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararlarının, Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmesi ve giderek elde bulunan ve kesinleşmemiş tüm davalarda uygulanmasının zorunlu olması; iptal kararının Resmi Gazete’de yayımlandığı 21.03.2007 gününden sonra Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 76’ncı maddesi uyarınca yürürlükteki kanunları uygulamakla yükümlü bulunan mahkemelerin ve Yargıtay’ın yürürlükten kalkan bir yasa maddesine dayanarak inceleme yapma ve karar verme yetkilerinin bulunmadığının kabulünün doğal bulunması; 26’ncı maddedeki anılan ibarelerinin iptali ile Kurumun rücu hakkının, kanundan doğan, kendine özgü, sigortalı veya hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirlerin, tazmin sorumlularının kusuruna karşılık gelen tutarıyla sınırlı şekilde hüküm kurulması gereklidir.

Bu bağlamda hemen belirtmek gerekir ki; 506 sayılı Kanun uyarınca açılan rücuan tazminat davalarına ilişkin olarak süregelen uygulamada olduğu gibi, maddi zarar (dış tavan) hesabı yapılması gerekmediği gibi; tazmin sorumlusunun sigortalıya veya hak sahiplerine yapmış olduğu her türlü ödemenin Kurumun rücu alacağından düşülmesine olanak bulunmadığı da göz önünde tutulmalıdır. Zira, bu tür rücu davaları Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararından önce halefiyet esasına göre açılmakta iken, iptal kararından sonra kanundan doğan bağımsız rücu alacağına dönüşmüş olup, yasa maddesi bu haliyle yorumlandığında peşin sermaye değerli gelirlerde oluşan artışların istenilemeyeceği sonucuna ulaşılacağında kuşku ve duraksamaya yer yoktur.

.......

Yukarıdaki açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; öncelikle belirtilmelidir ki, tüm dosya içeriğine göre, sürücü sigortal.....kazanın gerçekleşmesine kusurlu eylemi ile sebebiyet vermediği, bir başka anlatımla kusursuz olduğu belirgindir. Diğer taraftan, yargılama aşamasında düzenlenen raporlar arasında çelişki bulunduğu gibi, davalı işveren şirketin kusur ve sorumluluk durumunun yeterince irdelenmediği de açıktır. Bu bakımdan; gerekli tüm bilgi ve belgeler getirtilerek araçtaki değiştirme/dönüştürme işleminin yöntemince yerine getirilip getirilmediği, bu konudaki yasal mevzuat düzenlemeleri kapsamında incelenmeli; dönüştürme işlemi ile gerek kazanın gerçekleşmesi (zararlandırıcı eylem), gerekse meydana gelen zararlı sonuç arasında nedensellik bağı kurulup kurulamayacağı yönünden irdeleme yapılmalı; araç üzerindeki dönüştürme işleminin uygun olmadığı benimsendiği takdirde, yasal mevzuat hükümlerine uygun teknik özelliklere sahip araçla yapılan taşıma/nakil işinde de aynı zararlı sonucun meydana geleceğinin saptanması durumunda artık işverenin sorumluluğunun söz konusu olmayacağı gözetilmeli, 506 sayılı Kanunun 26., 4857 sayılı Kanunun 77., İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd. maddeleri kapsamında kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi için iş güvenliği ve işçi sağlığı konularında uzman farklı kişilerden oluşturulacak bilirkişi kuruluna yöntemince kusur incelemesi yaptırılmalı, daha sonra Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı ile ortaya çıkan maddi ve hukuki olgulara göre, yaşamlarını yitiren sigortalıların hak sahiplerine ve sigortalı....bağlanan gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri ile sosyal yardım zammı toplamlarının, açıklanan ilkeler doğrultusunda tazminine olanak bulunan kısımları tespit edilerek elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır. Kuşkusuz; işbu bozma ilâmına konu ilk karara karşı temyiz yoluna başvurmayan davalı ... yönünden, davacı Kurum yararına oluşan usulü kazanılmış hak olgusu ile davalı ....... tarafından hak sahiplerine ve sigortalı ....yapılan tazminat ödemeleri ve poliçe limiti ile sorumluluk ilkesi de dikkate alınmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekili ile davalı .... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan.....iadesine, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2011/1252, Karar No: 2011/1204, Tarih: 28.02.2011

**15. Hukuk Dairesi         2011/1252 E.  ,  2011/1204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Hiz. Ltd. Şti. Ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 2. Sulh Hukuk Hakimliğince verilen 28.12.2010 gün ve 1972-2118 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık temizlik hizmet bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptâli isteminden kaynaklandığından kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 28.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15391, Karar No: 2015/9790, Tarih: 10.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/15391 E.  ,  2015/9790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram, genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının devamsızlık yaptığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 26.05.2008 gün ve 2007/20517 Esas, 2008/12483 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda, Mahkemece "Dinlenen tanık beyanları toplanan deliller, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre yapılan inceleme sonunda davacının haksız olarak işi bıraktığı davalı tarafından ispat edilemeyeceğinden davacının davasının kısmen kabulü gerektiği" gerektiği açıklanmıştır. Mahkeme kararının gerekçesi tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri içermediğinden Anayasaya ve yukarıda açıklanan yasal düzenleme ile Dairemizin İlke kararına aykırıdır.