muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/157, Karar No: 2012/345, Tarih: 06.06.2012

**Hukuk Genel Kurulu         2012/13-157 E.  ,  2012/345 K.**

* KANALİZASYON HİZMETLERİ KATILIM PAYI

* KANALİZASYON VE İÇME SUYU TESİSLERİNİN YENİLENMESİ

* İSKANI ALINMIŞ TAŞINMAZIN YENİ MALİKİNDEN KANALİZASYON KATILIM PAYI ALINMASI

* BELEDİYENİN KATILIM PAYI BEDELİ

* BELEDİYE GELİRLERİ KANUNU (2464) Madde 87

* BELEDİYE GELİRLERİ KANUNU (2464) Madde 88

* İMAR KANUNU (3194) Madde 23

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “borçsuzluğun tespiti ve abonelik sözleşmesi tesisi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 4. Tüketici Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 31.03.2010 gün ve 2010/38 E. 2010/179 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 30.11.2010 gün ve 2010/7850 E. 2010/15892 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı, Toplu Konut Projesi kapsamında olan, Ankara Altındağ İlçesi Gültepe Bölgesi, ... Blok … no’lu dairenin maliki olduğunu, iskan ruhsatı alınmış olan bağımsız bölüme, su aboneliği verilmesi için davalıya başvuruda bulunmuşsa da, aboneliğin tesisi için, kanal katılım payı talep edilip, ön ödemeli sayaç takma zorunluluğu getirildiğini, oysa ki, yeni imara açılmış bir alan olmadığından, kentsel yenileme kapsamındaki konutlar için kanal katılım payı talep edilemeyeceğini, İmar Kanununun 23/6. maddesinde de, bu konu ile ilgili özel bir hükmün bulunduğunu ileri sürerek, abonelik sözleşmesinin, kanal katılım ve şebeke hissesi alınmaksızın tesisine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının satın aldığı konutun bulunduğu bölgeye kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88. maddeleri ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemekle yükümlü olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmış binadan daire satın almış olması nedeniyle, binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi, su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi, su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevsii), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapılmış olması, veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talep edilebileceğinin kabulü gerekir. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınmalıdır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. O halde mahkemece açıklanan hususlar konusunda tarafların delilleri toplanıp, dosyada mevcut olan ASKİ Genel Müdürlüğünün 27.1.2010 tarihli yazısı da değerlendirilmek suretiyle, gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir…)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 06.06.2012 gününde  kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğu ile karar verildi. .
Yargıtay — Esas No: 2012/6986, Karar No: 2013/1558, Tarih: 21.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/6986 E.  ,  2013/1558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İzmir ili Konak ilçesi Çaka Bey Mah. 387 ve 394 nolu sokakların kesiştiği köşede bulunan 40 nolu yüksek zeminli bir katlı yığma ahşap boş binanın ekleme duvarının, binaya bitişik 387 ve 377 sokakların kesiştiği köşede 39 nolu tek katlı evin arka odası üzerine çökmesi sonucu evde bulunan 2003 doğumlu ... ve 2003 doğumlu ...'ın enkaz altında kalıp yaşamlarını yitirdikleri olayda, yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı, İTÜ bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen oluşa uygun bilirkişi raporuna göre, duvarı çöken 40 nolu binanın tehlikeli durumunun 39 nolu binada oturanlarca önceden bilindiği, buna rağmen evin boşaltılmadığı, tehlike yaratan odanın kullanılmasına devam edildiği, hiçbir önlem alınmadığı, 3194 Sayılı Yasa'nın 39 ncu maddesi gereğince tehlikeli durumu belirlenen yapıların belediye ve valilik tarafından sahiplerine tehlike derecesine göre bunun giderilmesi için tebligat yapılacağı, yapı sahibinin bulunmaması halinde yapı içinde oturanlara tebligat yapılacağı, bunlarında bulunmaması halinde tebligatın tehlikeli yapıya asılarak yapılacağı durumun muhtarla birlikte bir tutanakla tespit edileceği hususunun belirtilmiş olması nazara alındığında belediye yetkililerince binanın tehlikeli durumunun 39 nolu binada oturanlara bildirildiği, ölüm olayının gerçekleştiği binada oturanlara uyarıda bulunulduğu, 40 nolu bina için belediye yetkililerince gerekli yasal prosüdürün başlatıldığı, oturanların binayı terketmiş olmalarına rağmen katılanların sözlü uyarıya rağmen evlerinde oturmaya devam ettikleri, sanıkların gerekli yasal prosüdürü işleterek görevlerini yerine getirdikleri, olayda kusurlarının bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanlar vekilinin sanıkların kusur ve ihmalinin bulunduğuna, bilirkişi raporuna, eksik inceleme yapıldığına ve sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6824, Karar No: 2019/9651, Tarih: 25.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6824 E.  ,  2019/9651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, müştekinin kullandığı imam odası kapısının kilit kısmını sert bir cisim ile zorlamak sureti ile açarak içerisindeki, yine müştekiye ait ceketin cebinde bulunan anahtarı aldığı ve haksız yere elde bulundurulan bu anahtar ile duvarda bulunan dolabı açarak bir adet cep telefonu ile 40,00 TL para çalmaktan ibaret eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 142/2-d maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 25/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5463, Karar No: 2018/6114, Tarih: 02.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/5463 E.  ,  2018/6114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçlarına yönelik kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçlarından doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanık ...’in temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK' nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarına yönelik kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Karar tarihinde başka suçtan hükümlü bulunan ve “Duruşmada hazır bulunmaktan bağışık tutulması” hususunda karar verilmemiş olan sanığın, yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulmak suretiyle, CMK’nın 196/1. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10233, Karar No: 2014/24729, Tarih: 03.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/10233 E.  ,  2014/24729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Turhal 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2013/113-2013/61

Dava, özel kişiler arasında tapulu taşınmaza el atmanın önlenmesi istemine ilişkin olup, temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında bulunduğundan, dosyanın görevli 1. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 03.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9438, Karar No: 2020/1643, Tarih: 08.06.2020

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2017/9438 E.  ,  2020/1643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- ... ilçesi, ... köyü 106 ada 1 sayılı parsele komşu 106 ada 2 sayılı parsele ait kadastro tutanağı ve ekleri ile varsa tapu ve vergi kayıtlarının tüm tedavülleriyle birlikte davalı iseler dava dosyalarının, kesinleşmişse kadastroca oluşan tapu kayıt örneklerinin, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden getirtilmesi,

2- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan en eski tarihli hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları ve 1952 tarihli hava fotoğraflarına dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği, kullanım sınırlarının hangi tarihlerde belli olduğu belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınarak bu dosya içine konulması

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 08/06/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22490, Karar No: 2011/43805, Tarih: 11.10.2011

**6. Ceza Dairesi         2009/22490 E.  ,  2011/43805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, kapısını kırıp açmak suretiyle yakınana ait işyerine girdiklerinin anlaşılması karşısında, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı TCK’nın 151/1, 116/1 ve 119/1-c maddeleri uyarınca, haklarında zamanaşımı içerisinde Cumhuriyet Başsavcılığınca işlem yapılması olanaklı görülmüş,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Gerekçeli kararda iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile Cumhuriyet Savcısının esas hakkında görüşüne yer verilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 230/1-a maddesine aykırı davranılması,

2-) Sanık ... savunmanının duruşmanın başka bir güne ertelenmesine ilişkin 13/11/2006 tarihli mazeret dilekçesi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3) Sanıkların suç tarihinde katılan ...'ya ait işyerine girip bir kısım eşyaları alarak götürdükten sonra çelik kasayı da almaya karar vererek aynı işyerine tekrar girdikleri ve kasayı dışarı çıkardıkları sırada yakalandıkları anlaşıldığına göre, sanıklar hakkında değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bir cezaya hükmedilmesi ancak, verilen cezada 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği düşünülmeden, iki ayrı hırsızlık suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi,

4) Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Sanıkların yer göstermesi sonucu bir kısım eşyanın soruşturma aşamasında yakınana teslim edilmiş olması karşısında; kısmi iade nedeniyle yakınandan rızası sorularak, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 168/4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

b-) Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyları açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyları dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

b-) Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyları açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyları dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

c-) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan ilamın hüküm fıkrasında gösterilmesi, denetime olanak sağlaması bakımından da bu ilamların infaz tarihlerini içerir biçimde onaylı örneklerinin dosyaya getirtilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık ... hakkında yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11075, Karar No: 2021/9661, Tarih: 18.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/11075 E.  ,  2021/9661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

S. SÜRÜKLENEN ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143,145 ve 31/3. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak netice cezanın 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini ve katılanın aşamalarda olay tarihinde işyerinden 2020 TL parasının çalındığını beyan etmiş olması karşısında çalınan malın değeri az olmadığı ve mahkemece suça sürüklenen çocukların katılanın işyerinden para çaldıkları kabul edildiği halde dosya içeriği ile uyumsuz ve kabule aykırı olarak suça konu çalınan benzinin az olduğu gerekçesiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uygulanarak indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış,dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuklar hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporu ücretinin ... İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi

2-6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen cümle gereğince, sosyal inceleme raporuna ilişkin bilirkişi ücretinin mahsubundan sonra yargılama gideri olarak geriye kalan toplam 30.10 TL yargılama giderinden suça sürüklenen çocuğun payına düşen miktarın 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasından sosyal inceleme raporu için bilirkişiye ödenen ücret de dahil olmak üzere yargılama giderine ilişkin cümlenin çıkartılarak yerine ''Yargılama gideri olarak hesaplanan 180.10 TL’nin Çocuk Haklarına Dair Sözleşme ile CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek Devlet Hazinesine yükletilmesine'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,