muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15152, Karar No: 2022/7096, Tarih: 07.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/15152 E.  ,  2022/7096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 01/02/2022 Salı günü davacılar vekili Av. .... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan tarafların vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davalı ...'ın maliki bulunduğu, diğer davalı ... şirketine sigortalı kamyonun davalı ......'un sevk ve idaresinde iken tam kusurlu vaziyette davacıya çarpması neticesinde davacının yaralandığını, davacının yaralanmasından dolayı fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşulu ile 1.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili birleşen dosyada; davacının yaralanmasından dolayı 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ....'tan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ..... vekili; haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini, ıslah dilekçesi ile talep edilen davanın zamanaşımına uğramış bulunması nedeniyle reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... vekili; kaza yapan aracın sigorta şirketlerine ... poliçesi ile sigortalı olduğunu, sorumluluklarının sigorta poliçesi limiti dahilinde olduğunu, ıslah dilekçesi ile talep edilen davanın zamanaşımına uğradığından zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... vekili; aracın kendisine ait olduğunu, araç sürücüsünün yanında çalıştığını, ancak kendi işini yaparken kazanın olmadığını, özel işinde kullanırken kazanın meydana geldiğinden sorumluluğunun olmadığını, kusurunun bulunmadığını ve ıslah dilekçesi ile talep edilen davanın zamanaşımına uğradığından bahisle haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; asıl dava dosyasından davacının davalılar aleyhine açmış bulunduğu davasının kabulü ile 98.543,36 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalı ... şirketinin sorumluluğunun poliçe limiti dahilinde bulunmasına, kabul edilen miktar açısından davalılar ... ve ... açısından kaza tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, davalı ... açısından dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, davacının birleşen Mersin 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/141 esas sayılı dosyasından davalılar ... ve ... aleyhine açmış bulunduğu manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 8.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... ve ...'dan tahsili ile davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine dair verilen hüküm Yargıtay 4.Hukuk Dairesi'nin 12/06/2012 tarih ve 2011/7696 esas 2012/10284 karar sayılı ilamında özetle,"Raporlar arasında, tespit edilen bulgular ve varılan sonuçlar itibariyle çelişki bulunmakta olup; olay tarihinden uzun bir süre sonra düzenlenen Adli Tıp Kurumu raporunda; mevcut bulguların, kazadan sonra gelişen bir durumdan veya tedavi eksikliğinden kaynaklanıp kaynaklanmadığı da irdelenmemiştir. Şu durumda, dosyanın Adli Tıp kurumu Genel Kurulu'na gönderilerek; davacının yaralanmasının niteliği, derecesi, olay sonrasında gelişen bir durum olup olmadığı; bunun tedavi eksikliğinden kaynaklanıp kaynaklanmadığı da değerlendirilmek suretiyle maluliyet konusunda rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir." şeklindeki gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece usul ve yasaya uygun bulunan bozma ilamına uyularak bozma doğrultusunda Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor aldırılmış, yapılan yargılama neticesinde; asıl davada maddi tazminat talebinin, davalılar ... ve ... yönünden kabulü ile 98.543,36 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 20/02/2002 tarihinden hesaplanacak yasal faizi ile birlikte bu davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacılara verilmesine, davalı ... firmasının Mersin 1.İcra Müdürlüğü'nün 2011/2467 esas sayılı icra dosyasına yatırdığı paranın toplam alacak miktarından mahsubuna, davalı ... ... Sigorta A.Ş yönünden konusuz kalmakla karar vermeye yer olmadığına, birleşen davada manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 8.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen alınıp davacılara verilmesine, fazlaya dair talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay (Kapatılan) 17

.İcra Müdürlüğü'nün 2011/2467 esas sayılı icra dosyasına yatırdığı paranın toplam alacak miktarından mahsubuna, davalı ... ... Sigorta A.Ş yönünden konusuz kalmakla karar vermeye yer olmadığına, birleşen davada manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 8.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen alınıp davacılara verilmesine, fazlaya dair talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay (Kapatılan) 17.Hukuk Dairesi'nin 07/02/2018 tarih ve 2016/3768 esas 2018/692 karar sayılı ilamı ile “Mahkemece bozmaya uyularak Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu’ndan rapor alınarak hüküm kurulmuşsa da Adli Tıp Kurumu Genel Kurul raporu dairenin bozmasını karşılayacak nitelikte olmadığı gibi, denetime de elverişli değildir. Mahkemece yapılacak iş tüm tedavi evrakları ile birlikte dosyanın Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu’na gönderilerek yaralanan kişinin önceden verilmiş raporları, tedavi evrakları incelenmek suretiyle kaza tarihi olan 20/02/2002'den sonra hangi tedavileri gördüğü, tedavisinin sonlandırıldığı tarihin belirlenerek yaralanma ve maluliyet durumu konusunda alınacak raporda, kazadan sonra gelişen bir durum olup olmadığı, maluliyetin gelişen bir durumdan ortaya çıkıp çıkmadığı, hangi tarihte maluliyet durumunun saptanabilir olduğu, yönünde denetime elverişli rapor alınarak, ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi’nin buna göre değerlendirilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.” şeklindeki gerekçesi ile hüküm bozulmuştur. Mahkemece usul ve yasaya uygun bulunan bozma ilamına uyularak bozma doğrultusunda Adli Tıp 2. Üst Kurulu’nun 24/01/2019 tarihli raporunda “davacı ...'nın 20/02/2002 tarihinde geçirmiş olduğu trafik kazasına bağlı geliştiği bildirilen yumuşak doku yaralanmasına bağlı gelişen lenf ödem arızasının, 85/9529 karar sayılı Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü Hükümlerinden yararlanılarak ve meslek grup numarası bildirilmemekle grup 1 (bir) kabul olunarak; E cetveline göre %100 (yüzdeyüz) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, arızasının trafik kazası ile illiyetinin bulunduğu” belirlenmiş, Mahkemece buna göre; bedensel zararlarda zamanaşımının başlangıcı, olay tarihi ya da tazminat sorumlusu ile zararın öğrenilme günü değil, sürekli sakatlığa ilişkin kesin raporun ortaya çıktığı ve öğrenildiği tarihtir ki olayımızda bu tarih Adli Tıp Kurumu Üçüncü Adli Tıp İhtisas Kurulunun rapor tarihi olan 22/02/2010 tarihidir. Bu konuda Yargıtay'ın 1958 yılından beri değişmeyen ve sürekli biçimde yinelenen yerleşik kararlarına göre iyileşme sürecinin uzaması durumunda, bedensel zararın gelişimi beklenmeli; gelişme ve değişmenin tamamlanmasından ve kesin sakatlığın ortaya çıkmasından sonra, yetkili sağlık kurullarının verecekleri "kesin rapor"un duruşmada açıklanmasından veya öğrenilmesinden sonra zamanaşımı işlemeye başlayacaktır

. Bu konuda Yargıtay'ın 1958 yılından beri değişmeyen ve sürekli biçimde yinelenen yerleşik kararlarına göre iyileşme sürecinin uzaması durumunda, bedensel zararın gelişimi beklenmeli; gelişme ve değişmenin tamamlanmasından ve kesin sakatlığın ortaya çıkmasından sonra, yetkili sağlık kurullarının verecekleri "kesin rapor"un duruşmada açıklanmasından veya öğrenilmesinden sonra zamanaşımı işlemeye başlayacaktır. Yani dava konusu tazminat davasında 5 yıllık ceza zamanaşımı süresinin başlangıç tarihi 22/02/2010 tarihidir. Netice olarak davacı vekili tarafından 21/10/2010 tarihinde yapılan ıslahın süresinde olması nedeniyle davalılar vekillerinin zamanaşımı itirazlarının reddine karar vermek gerektiği kanaatine varılarak, 2018/792 esas sayılı maddi tazminat talebine ilişkin asıl dosya yönünden; davanın davalılar ... ve ... yönünden kabulü ile; 98.543,36 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 20/02/2002 tarihinden hesaplanacak yasal faizi ile birlikte bu davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacılara verilmesine, davalı ... firmasının Mersin 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/2467 sayılı icra dosyasına yatırdığı paranın toplam alacak miktarından mahsubuna, davalı ... ... Sigorta A.Ş yönünden konusuz kalmakla karar vermeye yer olmadığına, davacının birleşen Mersin 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/141 esas sayılı dosyasından davalılar ... ve ... aleyhine açmış bulunduğu manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 8.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... ve ...'dan tahsili ile davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Somut olayda davacı ... yargılama devam ederken 22/02/2013 tarihinde vefat etmiştir. Mahkemece davacının talep edebileceği nihai ve gerçek zararın tespiti açısından 03/09/2010 tarihli bilirkişi raporu alınmış, bu raporda davacının genel vücut çalışma kaybı zararı 21.930,25 TL, bakıcı gideri zararı 76.613,11 TL olarak hesaplanmış, mahkemece rapor doğrultusunda davacının ıslah talebi de dikkate alınarak 98.543,36 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir. Bilirkişi raporunda PMF 1931 yaşam tablosu esas alınarak davacının bakiye ömür süresi kaza tarihi itibariyle (20/02/2002) 13 yıl kabul edilmiş ve progresif rant yöntemi kullanılarak hesaplama yapılmıştır. Dosya kapsamından davacının/müteveffanın 22/02/2013 tarihinde vefat ettiği anlaşılmakla, mahkemece önceki bilirkişiden ek rapor alınarak müteveffa ...’nın ölüm tarihi olan 22/02/2013 tarihine kadar olan dönem için tazminat hesabı yapılması gerekirken bakiye ömür süresince tazminat hesabı yapılması ve bu hesaplamanın karara esas alınması doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3-Somut olayda asıl davada davalı ...Ş tarafından yargılama devam ederken 06/04/2011 tarihinde 36.560,00 TL (poliçe limiti 11.000,00TL) Mersin 1. İcra Müdürlüğünün 2011/2467 sayılı icra dosyasına ödeme yapılmıştır. Mahkemece davalı ... vekilinin yapılan ödemenin tazminat hesabında dikkate alınarak mahsup edilmesi gerektiğine ilişkin savunmasına itibar edilmeyerek, davalı ... şirketinin icra dosyasına yatırdığı paranın toplam alacak miktarından mahsubuna, şeklinde karar verilmiştir. Buna göre bilirkişiden ek rapor alınarak davalı ...Ş tarafından icra dosyasına yapılan ödemenin hesaplanacak tazminat miktarından mahsubu ile bakiye tazminata karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 3.815,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalı ...'a verilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 07/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9832, Karar No: 2014/5018, Tarih: 24.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/9832 E.  ,  2014/5018 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/293313

MAHKEMESİ : Gevaş Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2011

NUMARASI : 2010/181 (E) ve 2011/21 (K)

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan zarar gören T.. K.. adına vekilinin CMK'nun 260/1.maddesi gereğince hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

Suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan T.. K..nun katılma hakkının bulunmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı CMK'nun 234.maddesine aykırı davranılması,

Atılı suçun niteliğine göre suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık, O yer Cumhuriyet Savcısının ve T.. K.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/03/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4352, Karar No: 2024/564, Tarih: 24.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/4352 E.  ,  2024/564 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1045 Esas, 2022/346 Karar

DAVALILAR : 1.... Uluslararası Organizasyon Turizm ve Otelcilik Ticaret Limited Şirketi vekili Avukat ...

2.Türk Patent ve Marka Kurumu vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/100 E., 2020/206 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2018/19668 sayılı "yolcu360 Araç kiralamak ne kolaymış!" ibareli marka başvurusuna davalı şirketin 2017/86566, 2017/62976, 2017/62958, 2016/80919 sayılı "... ...", "... com", "... com", "... ..." ibareli ibareli markalarını gerekçe göstererek yaptığı itirazın Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından kabul edilerek, başvurunun reddine karar verildiğini, bu ret kararına karşı yaptıkları itirazlarının da 2018/M-11873 sayılı YİDK kararı ile nihai olarak reddedildiğini oysa müvekkilinin 2015 yılından bu yana www.yolcu360.com ... adı altında çevrimiçi (online) araç kiralama rezervasyon ve aracılık hizmeti vermekte olduğunu, “... 360” platformunun 2015 yılı başlarında müvekkili ile THY ve AnadoluJet şirketinin işbirliği sonucu ortaya çıktığını ve faaliyetlerine başladığını, başvuru konusu marka ile itiraza konu “... ...”, “... com”, “... com” ve “... ...” ibareli markaların benzer olmadığını, davalıya ait markanın hem ... hem de ... kelimelerinin jenerik, ayırt edici olmayan kelimeler olması sebebiyle zayıf marka niteliğinde bulunduğunu, müvekkilinin ulusal televizyon ve radyo kanallarında çeşitli reklamlarının ... yıllardır yayımlanmakta olduğunu, bu reklam filmlerinde ve sloganlarında “araç kiralamak ne kolaymış!” sözcüğünün melodik bir şekilde tüketicilere tanıtıldığını ve toplum nezdinde tanınmış bir marka haline geldiğini, davalı yana ait “... ...” ya da “... com” ibareli markalar ile piyasaya sürülen herhangi bir mal veya hizmetin bulunmadığını ve müvekkili markasının tescilinin talep edildiği hiçbir sınıfta kullanılmadığını, markaların benzer alıcı çevresine hitap etmediğini, benzer ihtiyaçları gidermediklerini, rekabet etme olanaklarının bulunmadığını, dağıtım kanallarının ortak olmadığını ve kullanım yöntemleriyle hedeflenen halk kesiminin de aynı bulunmadığını ileri sürerek, 2018/M-11873 sayılı YİDK kararının iptaline ve başvurunun talep edilen tüm sınıfları yönünden tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Türk Patent ve Kurumu (TÜRKPATENT) vekili cevap dilekçesinde, taraf markaları arasında başvuruya konu tüm mal ve hizmetler yönünden iltibas bulunduğunu, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Türk Patent ve Kurumu (TÜRKPATENT) vekili cevap dilekçesinde, taraf markaları arasında başvuruya konu tüm mal ve hizmetler yönünden iltibas bulunduğunu, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline ait “....COM”, “...”, “... COM” ve “... ...” markası ile davacı yana ait “... 360 ARAÇ KİRALAMAK NE KOLAYMIŞ!” markası arasında bağlantı kurulması dahil karıştırılma ihtimaline yol açabilecek nitelikte benzerlik bulunduğunu, “...” kelimesinin “araç kiralama hizmetleri” için tanımlayıcı bir ibare olarak kabul edilebileceğini, ancak bu durumda da bunun 35. sınıf hizmetleri için değil, araç kiralama hizmetlerini içeren 39. sınıf için geçerli olabileceğini, 35. sınıfın geniş kapsamlı bir hizmet sınıfı olduğunu ve “...” kelimesinin bu sınıf hizmetler için tanımlayıcı ve ayırt edici niteliği haiz olmadığını, davacının markasının müvekkili Şirketin seri markası olduğu imajı doğurduğunu, davacı taraf müvekkilinin "..." ibareli markalarını kullanmadığını iddia etmişse de tescilden bu yana bir iki yıl içinde markanın kullanım zorunluluğunun olmadığını, kaldı ki müvekkilinin tescil ettirdiği markaları kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 2018/19668 sayılı "yolcu360 Araç kiralamak ne kolaymış!" ibareli marka başvurusu ile “...” ibareli davalı markalarının benzer olduğu; davacı marka başvurusunun kapsadığı mal ve hizmetlerin tamamı bakımından emtia listelerinin aynı/aynı tür olduğu ve markalar arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında iltibas ihtimali bulunduğu, davacı iddiasının ve önceki bilirkişi raporundaki kabulün aksine taraf markalarında ortak olan "..." kelimesinin 09, 12 ve 35 ... sınıflardaki çekişme konusu mal ve hizmetlerin hiçbiri yönünden doğrudan çağrışım yaratmadığı ya da yaygın, sıradan kullanımı bulunmadığı, "..." kelimesinin sözlük anlamı dikkate alındığında; 09, 12 ve 35. sınıflardaki mal ve hizmetler bakımından herhangi bir tanımlayıcılığının ya da doğrudan çağrışımsal etkisinin bulunmadığı, dolayısıyla da ayırt edici bir marka işareti olduğu, söz konusu ibarenin 12. sınıfta yer ... “..., ... ve ... taşıtları” ile bunların satışına ilişkin 35 ... sınıftaki hizmetler bakımından, bu taşıtlarda yolculuk eden kimseleri telmih yolu ile dolaylı biçimde hatırlatmaktaysa da, bu kadar dolaylı bir çağrışımın "..." kelimesini söz konusu hizmetler yönünden zayıf marka durumuna getirmeyeceği, zira bir işaretin zayıf marka kabul edilebilmesi için ilgili mal ve hizmetlerde yoğun ve yaygın kullanımı olan, ilgili mal ve hizmeti işaret eden, ayırt ediciliği düşük bir ibare olması gerektiği, davacı tarafça bu yönde dosyaya sunulmuş bir bilgi ya da belge de olmadığı, davacının geçmişe dayalı fiili kullanımının iltibas yaratmaması ve/veya davalının bu kullanıma sessiz kalması iddialarının işbu davanın konusu olmadığı gibi, tescil engelini bertaraf etmeye de elverişli bulunmadığı, öte yandan, dosyada mübrez belgelerden de davacı kullanımının 39 uncu sınıfta yer ... “araç kiralama hizmetleri”ne ilişkin olduğunun, uyuşmazlık konusu olan 09, 12, 35. sınıfta yer ... mal ve hizmetlerde halihazırda süren eylemli bir kullanımının da anlaşılamadığını, ayrıca 6769 sayılı Kanun'da markanın tanınmışlığının bir tescil engeli olarak düzenlendiği, 6769 sayılı Kanun'da tescilsiz kullanımla maruf hale gelen markaya, iltibas yaratan tescilli markanın varlığına rağmen tescil imkanı tanıyan istisnai bir hüküm bulunmadığını, bu nedenle dava konusu davacı markasının tanınmış olup olmamasının somut olaya bir etkisi bulunmadığı gibi davacı tarafından sunulan delillerin dava konusu markanın çekişme konusu 09, 12, 35. sınıflarda tanınmış olduğunu da ispatlamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mesleki mazeretlerinin kabulüne karar verilip aynı celse sözlü yargılama aşamasına geçilerek karar verilmesinin yerleşik Yargıtay içtihatlarına aykırı olduğunu, görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda taraf markları arasında 12. sınıfta yer alana mallar ve 35. sınıfta bulunan bir kısım hizmetler yönünden iltibas bulunmadığı bildirilmesine rağmen davanın tümden reddinin hatalı olduğunu, sayılan mal ve hizmetler yönünden de davanın reddedilme gerekçesinin kararda belirtilmediğini, dava konusu başvuru ile davalının redde mesnet markaları arasında iltibasa neden olabilecek düzeyde bir benzerlik bulunmadığını, taraf markalarında "..." ibaresi ortak olarak yer alsa da genel izlenim itibariyle markaların birbirinden farklı bulunduğunu, ayrıca ortak olarak yer ... "..." ibaresinin ayırt ediciliğinin zayıf olduğunu, nitekim ... ibareli birçok marka tescilinin bulunduğunu, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu, müvekkili markasının tanınmış olduğuna dair delillerin yeterince incelenmediğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç