muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6933, Karar No: 2019/4277, Tarih: 25.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/6933 E.  ,  2019/4277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. Fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 25/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7226, Karar No: 2006/8605, Tarih: 17.07.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/7226 E.  ,  2006/8605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil, katkı payı alacağı davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 13.4.2006 gün ve 2006/3509-4366 sayılı ilamı ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacının temyiz istemi Dairemizce yasal ve hukuki nedenleri gösterilmek suretiyle reddedilmiştir. Karar düzeltme istemi ise çekişmenin esası dile getirilmek suretiyle yapılmıştır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle, H.U.M.K.’nun 440. maddesinde gösterilen nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı Yasanın 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaleti ile takdiren, 150 YTL para cezası ile 25.10 YTL karar düzeltme ret harcının düzeltme isteyenden tahsiline, 17.7.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4687, Karar No: 2024/1155, Tarih: 26.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/4687 E.  ,  2024/1155 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili ve davalı kayyım vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Uygulama kadastrosu sırasında ... ili Yomra ilçesi Şanlı Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda Avedoğlu Abdullahın oğlu İbrahim vakfı adına kayıtlı bulunan eski 193 parsel ... 6.370,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 1000 ada 10 parsel numarasıyla ve 6.163,82 metrekare yüzölçümlü olarak; ... ve müşterekleri adına tapuda kayıtlı bulunan eski 167 parsel ... 4.350,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 1000 ada 9 parsel numarasıyla ve 4.557,97 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında müvekkillerine ait 1000 ada 10 parsel ... taşınmazın yüzölçümünün eksildiği ve eksikliğin davalılara ait 1000 ada 9 parsel ... taşınmazdan kaynaklandığı iddiasına dayanarak yüzölçümü eksikliğinin giderilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ve ..., davanın açılmasına sebebiyet vermediklerini belirterek davayı kabul etmişlerdir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; alınan raporlarda taşınmazlar arasında sabit sınır niteliğinde bir yapı bulunmadığı bu haliyle aradaki sınırın geçerli nitelikte belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının diğer komşu parsel maliklerinin davaya dahil edilerek lehlerine karar verilmesi talebine yönelik ise yöntemince açılmış bir dava olmadığından reddine karar verilmiş; hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince yargılama sırasında kayyımın davanın kabulüne yönelik bir savunmada bulunmadığı gibi aksine davanın reddini savunduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması suretiyle davanın kabulüne şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı vekili ve davalı kayyım vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ve davalı kayyım vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, 269,85 er TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 157,75 er TL'nin temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5669, Karar No: 2010/18160, Tarih: 06.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/5669 E.  ,  2010/18160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Konusu mal varlığı olan Borçlar Hukukuna ilişkin sözleşmelerden doğan davalarda yetki HUMK.nun 10.maddesinde  belirtilen kurallara göre çözümlenir. Örneğin sözleşmedeki alacağın ödenmemesi, malın teslimi, cezai şartın ödenmesi gibi... Anılan madde sözleşmeden doğan davalar için iki özel yetki  kuralı koymuştur.

a-Sözleşmenin yerine getirileceği yer mahkemesinin yetkisi (aktin icra, ifa edileceği yer)

b-Sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin yetkisi (davanın açıldığı zaman davalı veya vekilinin orada bulunması koşulu ile)

Sözleşmenin yerine getirileceği yer öncelikle tarafların açık veya zımni isteğine göre tesbit edilir. Sözleşmede karşılıklı olarak değişik yerlerde yerine getirilecek  borçlar varsa (malın teslim edileceği yer-borcun ödeneceği yer), mal teslimi için açılacak dava teslim yeri mahkemesinde, borcun ödenmesi için açılacak dava ise borcun ödeneceği yer mahkemesinde açılabilir. Ancak sözleşmeden açık veya zımni olarak sözleşmenin yerine getirileceği yerin anlaşılamadığı hallerde, yetkili yer Borçlar Kanununun 73. maddesine göre  belirlenir. Yani davanın konusu sözleşmeden doğan bir para borcu olup da sözleşmede aksi kararlaştırılmadı ise, borç, alacaklının ödeme zamanındaki ikametgahında ödenir. Ancak aranacak ya da  aldırılacak borçlarda Borçlar Kanununun 73/l. maddesi uygulanmaz. Ne varki  HUMK.nun 10. maddesi hükmü yalnız hukuken geçerli olan sözleşmelerden doğan davalar hakkında uygulanacağından, geçersiz olan sözleşmelerden doğan davalar sözleşmenin ifa yerinde açılamaz (sebepsiz iktisap gibi). Böyle bir durumda genel yetkili yerde yani davalının ikametgahında dava açılır.

Sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin yetkisine gelince: Sözleşmeden doğan bir dava, davalı veya vekili, davanın açıldığı  zaman orada bulunmak koşulu ile  sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinde de  açılabilir (İİK.nun 50. maddesinde bu koşul aranmaz).

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 2001/12-1162-1191 sayılı kararında da  yukarıda açıklanan kurallar benimsenerek, “HUMK.nun 10. maddesine göre sözleşmeden doğan davalarda   tarafların    sözleşmenin   yerine   getirileceği   yer   hakkında   açık    veya   zımni

isteklerinin anlaşılamadığı hallerde, sözleşmenin yerine getirileceği yerin Borçlar Kanununun 73. maddesine göre belirleneceği” açıklanmıştır. Ancak bu gibi hallerde Borçlar Kanunun 73. maddesinin uygulanabilmesi için de akdi ilişkinin kabul edilmesi gerekmektedir.

Bu kurallar ışığında somut  olayın incelenmesinde;

isteklerinin anlaşılamadığı hallerde, sözleşmenin yerine getirileceği yerin Borçlar Kanununun 73. maddesine göre belirleneceği” açıklanmıştır. Ancak bu gibi hallerde Borçlar Kanunun 73. maddesinin uygulanabilmesi için de akdi ilişkinin kabul edilmesi gerekmektedir.

Bu kurallar ışığında somut  olayın incelenmesinde;

Takip alacaklısı  faturalara dayanarak  genel haciz  yolu ile  takip yapmış örnek 7 nolu ödeme emri borçluya Ankara adresinde tebliğ edilmiş,  borçlu tarafça yasal süresi  içersinde icra dairesine başvurularak, Ankara İcra Dairelerinin yetkili olduğu ileri sürülmüş ve Bakırköy İcra Dairelerinin yetkisine karşı çıkılmıştır.

Taraflar arasındaki sözleşmede yetkili yer olarak Ankara Mahkemeleri belirlenmiş olduğundan borcun ödenmesi için yapılan icra takibinde de yetkili icra daireleri Ankara İcra Daireleridir.

Mahkemece bu nedenlerle alacaklının yetki itirazının kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 06.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1657, Karar No: 2018/3205, Tarih: 17.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1657 E.  ,  2018/3205 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki tazminat ve alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine, birleşen davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl davada davacı-birleşen davada davalı şirket vekili Avukat ... ile asıl davada davalı-birleşen davada davacı ... vekili Avukat ... ile avukat ..... gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, müvekkili ile davalının da aralarında bulunduğu arsa sahipleri arasında 05.04.2004 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşme uyarınca arsa sahiplerine ait dairelerin bulunduğu C ve D blokların teslim edildiğini, fakat, davalı tarafından yerine getirilmesi gereken, yer teslimi, tapuda isim düzeltimi ve iştirak halindeki mülkiyetin çözümlenmesi gibi yükümlülükler yerine getirilmediğinden müvekkiline ait olan A ve B blok inşaatlarına başlanılamadığını, ayrıca davalı, haksız olarak müvekkilini vekillikten azlettiğinden ve sözleşmeyi feshettiğini bildirdiğinden sözleşmenin ifasının da imkansız hale geldiğini, bu nedenlerle, davacıya verilecek daire ve dükkanların rayiç bedelleri ile yapım maliyetleri arasındaki farkın tazmin edilmesi gerektiğini ileri sürerek, bu kapsamda fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 30.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca müvekkiline düşen bağımsız bölümlerin devrinin bugüne kadar yapılmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi halen fesledilmediğinden, tarafların yükümlülüklerinin devam ettiği, asıl dava konuyu tazminatın ancak sözleşmenin feshi halinde istenebileceği, diğer yandan henüz imal edilmeyen bloklar için farazi alacak talebinde bulunulamayacağı gerekçesiyle, asıl davanın reddine, birleşen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Asıl dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Kararı, asıl davada davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Asıl dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Eser sözleşmelerinin bir türü olan “Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri” uygulamadaki adıyla “Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmeleri” bedel olarak taşınmaz mal .../...

S.2.

mülkiyetinin geçirimi borcunu içerdiğinden TMK’nın 706, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan BK’nın 213, Noterlik Kanunu’nun 60 ve Tapu Kanunu’nun 26. maddeleri uyarınca resmi şekle bağlı tutulmuştur. Ayrıca, TMK'nın 692. maddesi gereği sözleşmenin tüm paydaşların katılımı ile yapılması zorunludur.

TMK'nın 692. maddesi gereğince, paylı taşınmaz malın özgülendiği amacın değiştirilmesi, korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi olağanüstü tasarruflardan sayıldığından, aksi kararlaştırılmış olmadıkça, bütün paydaşların kabulüne bağlıdır. Bu nedenle sözleşme konusu taşınmaz üzerine arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılabilmesi tüm paydaşlarca ya da yetkili temsilcilerince sözleşmenin imzalanmış olması veya yapılan sözleşmeye "onay" verilmesine bağlıdır.

Davacı yüklenici şirket ile davalı arsa sahibi ........ ve dava dışı arsa sahipleri ..... arasında 05.04.2004 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalanmış olup, sözleşmeye konu parsellerin 72 ada 30, 31 ve 32 nolu parseller olduğu, imar mevzuatı uyarınca yapılan arsa ve arazi düzenlemesi sonucu parsel numaralarının 1255 ada 31, 32, 126 ve 127 olarak değiştiği anlaşılmıştır.

Dosya arasında bulunan tapu kayıtlarından sözleşmeye konu parsellerin, sözleşmede imzası bulunan kişiler dışında pek çok hissedarı bulunduğu anlaşılmış olup, diğer paydaşlarla sözleşme yapıldığı veya sözleşmeye katılımlarının ya da muvafakatlerinin sağlandığı iddia edilip kanıtlanamamıştır. Bu durumda, taraflar arasındaki sözleşme geçersiz olup, geçersiz sözleşmeye dayalı olarak müspet ve menfi zararların tazmini istenemez. Mahkemece, asıl davanın bu nedenle reddi gerekirken, yazılı gerekçelerle reddi doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün resen gerekçesi DEĞİŞTİRİLEREK ONANMASINA, aşağıdaki onama harcının temyiz edenden alınmasına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan asıl davada davalı-birleşen davada davacı yararına takdir edilen 1.630,00 TL. duruşma vekalet ücretinin asıl davada davacı-birleşen davada davalı'dan alınarak asıl davada davalı-birleşen davada davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4870, Karar No: 2015/18085, Tarih: 22.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4870 E.  ,  2015/18085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği, İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden,

2)Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere, dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı, aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17063, Karar No: 2018/14979, Tarih: 22.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/17063 E.  ,  2018/14979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar tarafından kiralanarak kullanılan aracın yakın tarihte ayrı yargılamaya konu olan başka hırsızlık olaylarında da kullanıldığı, aynı aracın olay günü eylemin gerçekleştiği zaman dilimi içerisinde ...ilçesi ...Köyü'ne gelerek 18 dakika beklediğinin tespit edildiği dikkate alındığında; sanıkların mukayeseye elverişli parmak izleri alınarak olay yerinden elde edilen parmak izleri ile karşılaştırıldıktan sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile üzerine atılı hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21158, Karar No: 2015/13447, Tarih: 16.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/21158 E.  ,  2015/13447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: BALA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 1994/317-2014/147

Davada Orman İdaresi ve Hazine taraf olup orman iddiasında bulunmaları nedeniyle orman yönünden araştırma yapılması gerekli olan tescil istemiyle açılan dava sonucu verilen hüküm ve kararlardan olmakla, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun Geçici 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 2015/8 sayılı iş bölümü kararı uyarınca temyiz inceleme görevinin Yargıtay 14. Hukuk Dairesine ait bulunması nedeniyle görevli Dairenin belirlenmesi bakımından dosyanın, 6644 sayılı Kanunla değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60/2 maddesi uyarınca Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.