muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/37836, Karar No: 2017/2000, Tarih: 21.02.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/37836 E.  ,  2017/2000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılanın sokağa direksiyon kilidi ile kilitleyerek park ettiği yerden motosikleti çalması şeklindeki eyleminin, motosikletin sabit bir yere herhangi bir kilit sistemi ile kilitlenmemesi nedeniyle TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde aynı Kanun'un 142/1-b maddesi gereğince uygulama yapılması, her iki fıkradaki ceza süresinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 21.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/395, Karar No: 2013/1568, Tarih: 13.11.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/10-395 E.  ,  2013/1568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

Taraflar arasındaki “itirazın iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 5. İş Mahkemesi’nce icra müdürlüğünün yetkisizliğine dair verilen 29.03.2012 gün ve 2012/61 E., 2012/169 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10. Hukuk Dairesi’nin 18.06.2012 gün ve 2012/11568 E., 2012/11641 K. sayılı ilamı ile;

“…Dava; trafik kazasında yaralanan sigortalının tedavi masraflarından oluşan Kurum zararlarının olayın meydana gelmesinde kusurlu aracı sigortalayan sigorta şirketinden tahsili amacı ile yapılan icra takibine davalının itirazının iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, hükmüne uyulan Bozma ilamı doğrultusunda takibin yapıldığı İzmir 2. İcra müdürlüğünün yetkisizliğine, davalı sigorta şirketinin merkezinin bulunduğu Beykoz Nöbetçi İcra Müdürlüğünün yetkili olduğunun kabulüne karar verilmiştir.

Motorlu araçların karayollarında oluşturdukları ve zorunlu mali mesuliyet sigortasını yapan sigortacıyla da ilişkisi bulunan davaların görülmesinde hangi yer mahkemesinin yetkili olacağı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 110. maddesinde özel yetki kuralı olarak düzenlenmiştir. Getirilen hükümle davacılara seçimlik hak tanınmıştır. Anılan hükme göre, motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar ve bu arada geçilen takipler, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentesinin bulunduğu yer mahkemelerinde açılabileceği gibi kazanın meydana geldiği yer mahkemesinde de açılabilir. Bu hükmün uygulanabilmesi yani davacının sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentesinin bulunduğu yerde açılabilmesi için kazaya neden olan aracın zorunlu mali mesuliyet sigortasının mevcut olması şarttır.

Somut olayda; Mahkemece, davaya konu kazanın İzmir, Yenifoça’da meydana geldiği ve davacı Kurumca seçimlik hakkın kazanın olduğu yer olarak kullanıldığı, bu durumda takibin yapıldığı İzmir 2. İcra Müdürlüğü’nün yetkili olduğu gözetilmeksizin, hükmüne uyulan Bozma ilamına yanlış anlam verilerek hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı SGK vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

O halde, davacı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı SGK vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili dava dilekçesinde özetle; dava dışı sürücü idaresindeki aracın sigortalının yaralanmasına sebebiyet verdiğini, yaralanan sigortalıya Kurumca yapılan tedavi masrafı nedeniyle oluşan Kurum zararının; ½ oranında kusura isabet eden miktarının davalı sigorta şirketi ve kusurlu sürücü aleyhine açılan icra takibi ile tahsilinin istendiğini, davalı sigorta şirketinin itirazı üzerine hakkındaki takibin durduğunu ancak, sürücünün kullandığı aracın davalı şirkete sigortalı olduğu ve sürücünün kusurunun trafik kazası tespit tutanağından anlaşıldığını, bu durumda davalı sigorta şirketinin sürücünün kusuru nedeniyle meydana gelen Kurum zararından sorumluluğu bulunduğunu beyanla, itirazın iptali ile takibin devamı ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı F.Sigorta AŞ vekili cevap dilekçesinde özetle; şirketlerinin ticari ikametgahı İstanbul-Beykoz sınırları içinde olduğundan davanın yetkisiz mahkemeye açıldığını, dava dilekçesinin yetki yönünden reddi ile dosyanın yetkili ve görevli Beykoz Asliye Hukuk Mahkemesine (İş Mahkemesi Sıfatıyla) gönderilmesi gerektiğini, öte yandan Kurumun tazminat talebi için olayın iş kazası olduğunun ve şoförün kusurunun ve zararın kanıtlanması gerektiğini, poliçe limitleri dahilinde sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, takip ve davanın borçluların ikametleri dışında açıldığı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine dair verilen ilk karar, Özel Daire’nin 06.12.2011 tarihli kararı ile; “öncelikle icra dairesinin yetkisine itirazın incelenmesi” gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Bozma ilamına uyulmasına karar veren mahkemece, yapılan değerlendirme sonunda; “takibin borçluların ikamet adresinde yapılması gerektiği, borçlu şirketin yerleşim yerinin Beykoz, diğer borçlu sürücünün yerleşim yerinin ise Yenifoça/İzmir olduğu, İzmir icra dairelerinin yetkili olmadığı” gerekçesiyle “borçlunun icra dairesinin yetkisine yaptığı itirazın kabulü ile İzmir 2. İcra Müdürlüğünün yetkisizliğine, Beykoz icra müdürlüğünün yetkili olduğunun kabulüne” dair verilen karar, davacı SGK vekili tarafından temyizi üzerine, Özel Daire tarafından 18.06.2012 tarihinde yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece “dosyaya işlemi yapan şube ya da acente ile ilgili bir bilgi sunulmadığı gibi, kazanın İzmir’de değil, Karşıyaka İş Mahkemesinin görev ve yetki alanı içinde bulunan Yenifoça ilçesinde meydana geldiği” gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davacı SGK vekili tarafından temyiz edilmektedir.

Uyuşmazlık, takibin yapıldığı İzmir İcra Müdürlüğü’nün yetkili olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle belirtilmelidir ki, icra dairesinin yetkisi kamu düzenine ilişkin olmayıp, alacaklının yetkisiz bir icra dairesinde takip yapması halinde, icra dairesi kendiliğinden yetkisizliğini gözetemeyeceği için borçlunun itiraz yolu ile bunu ileri sürmesi gerekir.

Davalı-borçlunun icra dairesinin yetkisine itiraz etmesi durumunda mahkemece, 2004 sayılı 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca öncelikle icra dairesinin yetkisine yönelik itiraz incelenir ve eğer takibin yapıldığı icra dairesinin yetkisiz olduğu anlaşılırsa davanın bu nedenle reddi gerekir.

2004 sayılı İİK'nun 50. maddesine göre, para ve teminat borçlarına ilişkin icra takiplerinde yetkili icra dairesi, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK)’nun yetkiye dair hükümleri kıyas yoluyla uygulanmak suretiyle belirlenir. Bu nedenle, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun yetki konusundaki hükümlerinin, somut olaydaki uyuşmazlıkla sınırlı olarak açıklanmasında yarar görülmüştür:

HUMK’nun “Selahiyet” başlıklı 9.maddesi (6100 sayılı HMK m. 7), kanunda aksine bir hüküm olmadıkça, her davanın, açıldığı tarihte davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesinde görüleceğini öngörmektedir. Bu hükme göre, genel yetkili mahkeme davalının ikametgahı mahkemesidir.

İlamsız icrada yetki,hususunda da aynı hüküm geçerlidir. Şu durumda, ilamsız icrada genel yetkili icra dairesi HUMK.nun 9. maddesi gereği borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki icra dairesidir.

Genel yetkili mahkeme yanında, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 21. (HMK m.16) maddesi uyarınca haksız fiilin vuku bulduğu yer mahkemesinde de dava açılabilir. Buna göre haksız fiilin vuku bulduğu yer mahkemesi (dolayısıyla icra dairesi) de yetkilidir.

Öte yandan, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun  “Hukuki Sorumluluk ve Sigorta” başlıklı sekizinci kısmının beşinci bölümünde “Ortak Hükümler” ana başlığı altında “Yetkili Mahkeme” alt başlıklı 110 maddesinde ise; “Motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentanın bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir.” ifadesine yer verilmiştir.

Görüldüğü üzere, haksız fiilden kaynaklanan zararın trafik sigortacısından tahsiline yönelik ilamsız icra takibine itirazın iptali davasında genel ve birden fazla özel yetkili mahkeme (icra dairesi) belirlenmiş olup, bu yetkilerin hiçbiri kamu düzenine ilişkin kesin yetki değildir.

Özel yetki genel yetkiyi ortadan kaldırmaz ise de, onun yanında varlığını sürdürür; dolayısıyla dava veya icra takibi, davacının/alacaklının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili icra dairesinde veya mahkemede açılabilir.

Özel yetki genel yetkiyi ortadan kaldırmaz ise de, onun yanında varlığını sürdürür; dolayısıyla dava veya icra takibi, davacının/alacaklının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili icra dairesinde veya mahkemede açılabilir.

Bir dava (takip) için birden fazla (genel ve özel) yetkili mahkeme (icra dairesi) varsa, davacı, bu mahkemelerden (icra dairelerinden) birinde dava açmak (takip yapmak) hususunda bir seçimlik hakka sahiptir.

Bu yasal düzenlemeler ışığında somut olaya bakıldığında; uyuşmazlık temelinde, motorlu araç kazasından kaynaklanan hukuki sorumluluğa dayanmaktadır.

Kurum, motorlu araç kazasında yaralanan sigortalısına yaptığı ödemeyi, zarar sorumlusunun zorunlu mali sorumluluk sigortacısından talep ettiğinden, zarar görenin hangi yer icra dairesinde takip yapması gerekiyorsa, SGK’nun da aynı yerde takip yapması gerekmektedir.

Somut uyuşmazlıkta, icra takibi İzmir İcra Müdürlüğünde yapılmış olup, trafik-iş kazası Yenifoça İzmir’de meydana gelmiş, trafik sigortası (ZMSS) Manisa’da düzenlenmiştir. Davalı sigorta şirketinin genel müdürlük adresi Beykoz’da olup, davacı SGK temyiz dilekçelerinde, davalı sigorta şirketinin takibin yapıldığı İzmir’de şubesi ve bölge müdürlüğü bulunduğunu belirtmiş ise de, mahkemece bu konuda araştırma yapılmamıştır.

Mahkemece, öncelikle, 2918 sayılı KTK'nun 110. maddesi de gözetilerek; olay, takip ve dava tarihi itibariyle davalı sigorta şirketinin takibin yapıldığı yerde şube veya bölge müdürlüğünün bulunup bulunmadığı ve sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer açıklığa kavuşturularak, davacının icra dairesi yönünden yetki konusunda seçimlik hakkını doğru şekilde kullanıp kullanmadığı belirlenmeli, takibin yetkili icra dairesinde yapıldığının kabulü halinde; işin esasına girilerek karar verilmeli, takibin yetkili icra dairesinde yapılmadığının tespiti halinde ise; yetkili icra dairesinde usulüne uygun bir icra takibi bulunmadığından ve geçersiz takibe dayalı olarak itirazın iptali davası açılamayacağından davanın reddi gerektiği hususu gözetilerek karar verilmelidir.

O halde direnme kararı, açıklanan bu değişik gerekçeyle bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı SGK vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen değişik nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8/3. fıkrası uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2541, Karar No: 2016/4342, Tarih: 11.04.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/2541 E.  ,  2016/4342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı ... tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...' ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacılar, tarafların 1232 ada 22, 23 ve 44 parsel sayılı fındık bahçesi niteliğindeki taşınmazların paydaşları olduklarını, davalının uzun yıllardır dava konusu taşınmazları kullandığını, kendilerinin taşınmazlardan yararlanamadıklarını ileri sürerek, geriye dönük 5 yıllık ecrimisilin davalıdan tahsili istemişler, davacı ... adına açılan dava atiye bırakılmıştır.

Davalı, 1998 yılında yaptıkları rizai taksim uyanınca 1232 ada 44 parsel sayılı taşınmazın davacı ...'in kullanımında olduğunu, 1232 ada 22 ve 23 parsel sayılı taşınmazları diğer davacı ... ile kullandıklarını, taşınmazlarının bakımının kendisi tarafından yapıldığını, davacı ...' ın rızası ile mahsülünü toplatarak, ...ın payına isabet eden parayı kendisine ödediğini, kendisinden alacakları bulunmadığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının kullanımının davalının muvafakatine dayalı olduğu gerekçesiyle davacı ... yönünden davanın reddine, davasını atiye bırakan davacı ... yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacı ... ile davalının fındıklık niteliği taşıyan 22 ve 23 parsel sayılı taşınmazların paydaşı oldukları, dava konusu taşınmazların davalı tarafından kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalının kullanımının davalının muvafakatine dayalı olduğu gerekçesiyle davacı ... yönünden davanın reddine, davasını atiye bırakan davacı ... yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacı ... ile davalının fındıklık niteliği taşıyan 22 ve 23 parsel sayılı taşınmazların paydaşı oldukları, dava konusu taşınmazların davalı tarafından kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması hâlleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli olması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 günlü ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı kararı).

Bu itibarla, mahkemenin davalının kullanımının davacının muvaffakatine dayandığı, intifadan men koşulunun oluşmadığı gerekçeleri ile davanın reddine ilişkin kararı isabetsizdir.

Kabule göre de, davalı ... tarafından davacı ...' a ödemede bulunduğu ileri sürüldüğüne göre, mahkemece bu konuda gerekli inceleme ve araştırmanın yapılması, davalının ödeme beyanı doğrultusunda delillerinin toplanması, tanıklardan somut bilgi alınması, toplanan ve toplanacak delillere göre karar verilmesi gerekirken, bu konu üzerinde durulmayarak yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre de, davalı ... tarafından davacı ...' a ödemede bulunduğu ileri sürüldüğüne göre, mahkemece bu konuda gerekli inceleme ve araştırmanın yapılması, davalının ödeme beyanı doğrultusunda delillerinin toplanması, tanıklardan somut bilgi alınması, toplanan ve toplanacak delillere göre karar verilmesi gerekirken, bu konu üzerinde durulmayarak yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı ...'ın temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün belirtilen nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1124, Karar No: 2012/7910, Tarih: 24.09.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/1124 E.  ,  2012/7910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... dahili davacılar ... ve müşterekleri ile Hazine, ..., ... aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Küre Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 04.10.2011 gün ve 62/43 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, kadastro çalışmaları sırasında 311 ada 1 nolu parselin kendisi adına tespit ve tescil gördüğünü, 311 ada 1, 312 ada 1 ve 315 ada 1 nolu parseller arasında kadastro çalışmaları sırasında yol olarak bir kısım yerin tespit dışı bırakıldığını, oysa böyle bir yolun bulunmadığını açıklayarak, yol olarak bırakılan kısmın kendisine ait dava dışı 311 ada 1 nolu parsele ilave edilerek tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı mahalle muhtarlığı, taktiri mahkemeye bırakmıştır.

Davalı Hazine temsilcisi davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, koşullar gerçekleştiğinden davacının davasının kabulüne, 20.06.2011 tarihli fen bilirkişi raporunda A harfiyle gösterilen kırmızı renkle taralı toplam 393,02 m²'lik yerin ... mirasçıları olan davacılar adına aynı adanın en son parsel numarası verilerek iştirak halinde tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hüküm, süresi içerisinde davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından;

Dava dışı 311 ada 1 nolu parsele ilişkin tapu senedi ve kadastro tutanağı dosyadadır. Bu yerin ahşap samanlık ve bahçesi olarak 218,50 m² miktarıyla 24.02.1951 tarih ve 145 nolu tapu kaydı uygulanarak 25.10.2002 tarihinde verasette iştirak halinde Hamide Dikmen ve 8 arkadaşı adına tespit görmüştür. İtirazsız olarak 27.06.2003 tarihinde kesinleşmiştir. Eldeki dava 25.06.2009 tarihinde açılmıştır.

Bilindiği üzere ve kural olarak; arazi kadastrosu çalışmalarında tescil harici bırakılan yerlerle ilgili olarak tespit öncesi nedenlere dayanılarak açılan davaların görülebilmesi için Dairenin istikrar kazanmış içtihatlarına göre, makul süre içerisinde açılması gerekir. Tespit sonrası sebepler içinde, TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve maddesindeki koşulların tespit dışı bırakma tarihinden dava tarihine kadar en az 20 yıllık sürenin geçmesi ve gerçekleşmesi gerekir. Somut olayda, nizalı yere bitişik olan ve davacı ile dava dışı arkadaşları adına elbirliği mülkiyet hükümlerine göre, tespit ve tescil edilen 311 ada 1 parselin tespit tarihi ile dava tarihine göre, makul süre geçirilmiştir. Tespit sonrası sebepler içinde 20 yıllık süre dolmamıştır. Bu durumda, davanın bu sebeplerle reddine karar verilmesi gerekirken, maddi olay, hukuki niteleme ve Dairenin yerleşmiş içtihatlarına aykırı olarak yazılı olduğu üzere kabul kararı verilmesi dğru olmamıştır.

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları tüm bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK. nun 428 maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18838, Karar No: 2014/1056, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18838 E.  ,  2014/1056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/833-2013/266

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan A.. Ü.. vd. vekilince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan A.. Ü.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Dava konusu taşınmaz, üzerindeki muhtesatla birlikte kamulaştırıldığından, acele el koyma dosyasında bilirkişi raporunda belirtilen ve idarenin kıymet taktirinde tespit ettiği ağaç bedelinin de kamulaştırma bedeline dahil edilmesi gerekirken, sadece zemin bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan A.. Ü.. vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.