muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/17002, Karar No: 2019/11537, Tarih: 01.07.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/17002 E.  ,  2019/11537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunmasının zorunlu olduğu, elektrik idaresinin ise özelleştirildiği bu sebeple kayıt dışı elektrik kullanımının engellenmesini sağlayan mühürlemenin kamu güvencesine haiz olmadığı, ilgili kanunlarda özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nın 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmediği, buna göre özel hukuk tüzel kişisinin kamusal yetki kullanma hakkı olmadığından, Anayasa ve Kanuna dayalı kamusal yetkiyi kullanan bir makam tarafından konulmuş mühürleme güvencesinin özelleştirme nedeniyle sona erdiği bu nedenle sanığa yüklenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6503, Karar No: 2017/3619, Tarih: 25.10.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/6503 E.  ,  2017/3619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın mağdur ...'ten yağmaladığı aracın yerini bildirmek suretiyle aracın mağdura iadesini sağladığı, olayda kısmi iadenin söz konusu olduğu anlaşılmakla mağdurdan kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı sorularak, sonucuna göre sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddeleri gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeple tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15795, Karar No: 2017/685, Tarih: 26.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15795 E.  ,  2017/685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu Yeşiltepe Mahallesi 1550 ve 175 parsel sayılı taşınmazlar arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1 fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla; emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, emsalin ve dava konusu taşınmazın konumları, il ve ilçe merkezlerine olan mesafeleri ve çevrelerinin gelişmişlik durumları dikkate alındığında; hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya elverişli ve yeterli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare ile Ayşe Kandaz vd. peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/361, Karar No: 2021/3275, Tarih: 22.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2021/361 E.  ,  2021/3275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 25/11/2019 tarihli ve 2019/90784 soruşturma, 2019/7044 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçundan yapılan soruşturma esnasında suç yeri bakımından dosyanın Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 23/07/2020 tarihli ve 2019/39449 soruşturma, 2020/3107 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/08/2020 tarihli ve 2020/1456 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20/11/2020 gün ve 94660652-105-07-13961-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak soruşturma dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/12/2020 gün ve 2020/106116 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20/11/2017 tarihli ve 2017/30314 esas, 2017/23733 karar sayılı ilâmında yer alan ".... Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müştekinin hesabından aktarılan 230,00 Türk lirası paranın Narlıkuyu Mahallesi, .....Kasraköprü - Şanlıurfa adresinde bıulunan Ziraaat Bankası ATM'sinden çekildiğinin tespit edilmesi karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Soruşturma dosyasına konu olayda haksız menfaatin temin edildiği yerin Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/08/2020 tarih ve 2020/1456 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 22/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16847, Karar No: 2020/1121, Tarih: 10.03.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/16847 E.  ,  2020/1121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacının dayandığı 1290 tarih ve 90, 443 sıra ve 1325 tarih 59 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtlar (bilgisayar ya da daktilo ile yazılı şekilde) ile varsa kroki ve haritalarının Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilmesi, aynı tapu kayıtlarının tüm tedavüllerinin kadastro sırasında revizyon görüp görmediğinin mercilerinden sorulması, revizyon görmüş ise revizyon gördüğü taşınmazlara ait kesinleşme durumunu gösterir şekilde onaylı kadastro tutanak örneklerinin ve tutanakları kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması,

2- Dosya arasında bulunan ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 27.12.1993 tarih, 1991/17 Esas ve 1993/101 Karar sayılı...'a ait veraset ilamı okunamadığından, söz konusu veraset ilamının okunaklı suretinin getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15149, Karar No: 2015/13629, Tarih: 05.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/15149 E.  ,  2015/13629 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Ermenek Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2014

NUMARASI : 2013/351-2014/557

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin 09.04.2015 tarihli geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

1-Dava konusu 437 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 01.10.2013 gününden önce, 109 ada 29 parsel sayılı emsal taşınmazın ise satış tarihi olan 03.07.2013 tarihinden önce imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Emsal taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu 437 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 01.10.2013 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihi, 109 ada 29 parsel sayılı taşınmazın ise satış tarihi (03.07.2013) itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu 437 ada 3 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 109 ada 29 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu 437 ada 3 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 109 ada 29 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı NK.
Yargıtay — Esas No: 2015/7555, Karar No: 2016/2295, Tarih: 02.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7555 E.  ,  2016/2295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ....... ....FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2014

NUMARASI : 2011/14-2014/345

Taraflar arasında görülen davada ....... ..Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/12/2014 tarih ve 2011/14-2014/345 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin, ".... Güzeli- ......" isimli bir belgesel film çekerek bunu bir gala/basın toplantısıyla kamuoyuna duyurduğunu, söz konusu tanıtım toplantısında filmin bir kopyasının basın mensuplarına dağıtıldığını, söz konusu belgeselin, toplantıyla aynı gün davalı kanalda, müvekkilinin izni ve bilgisi olmaksızın yayınlandığını, yapılan uyarı üzerine yayının kesildiği ancak bu ana kadar, 53 dakikalık filmin nerdeyse tamamının yayınlanmış olduğunu ve müvekkilinin FSEK'nın 80'inci maddesinde düzenlenen mali haklarını ihlal ettiğini, filmin televizyonlara satış hakkı bakımından ağır zarara uğramasına neden olduğunu ve DVD- VCD satışlarını olumsuz etkilediğini ileri sürerek maddi tazminat ve FSEK m.68/1 uyarınca belirlenecek rayiç bedelin üç katının kendisine ödenmesini (fazlaya ilişkin hakların saklı tutmak suretiyle de 20.000 TL) talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının filmin tanıtımını yapması ve filmin kopyasını basın mensuplarına dağıtmasındaki gayesine ve filmin geniş özetinin yayınlanmasına yönelik ricasına uygun olarak galayı da içeren bir özet biçiminde yayın yapıldığını, davacının talebiyle yayının kesildiğini, kanalın izleyici oranı ve yayının amacıyla biçimi dikkate alındığında davacının zarara uğradığından söz edilemeyeceğini, müvekkilinin bu yayından herhangi bir gelir elde etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili; davacının filmin tanıtımını yapması ve filmin kopyasını basın mensuplarına dağıtmasındaki gayesine ve filmin geniş özetinin yayınlanmasına yönelik ricasına uygun olarak galayı da içeren bir özet biçiminde yayın yapıldığını, davacının talebiyle yayının kesildiğini, kanalın izleyici oranı ve yayının amacıyla biçimi dikkate alındığında davacının zarara uğradığından söz edilemeyeceğini, müvekkilinin bu yayından herhangi bir gelir elde etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının belgeseli kameraya kaydederek, eser sahibinin FSEK m.22 ve m.25'ten doğan haklarını ihlal ettiği, taraflar arasında eserin kullanımına ilişkin bir sözleşme olmadığı, galada çekim yapılmasına izin verilmesinin bu kaydı istedikleri miktarda, istedikleri şekilde ve yerde kullanma imkanı vermeyeceği, FSEK m.37'de düzenlenen istisna hükmü kapsamındaki kullanımların hukuka uygun olduğu, davaya konu kullanımın bu istisnaların sınırları aştığı, toplam süresi 52'07"dakika olan bir belgeselin 47' 10" dakikalık kısmının yayınlanmasının bilgilendirme amacı kapsamında görülmesinin mümkün olmadığı, FSEK m.68'e göre bedel tespiti için bilirkişilerce belirlenen tutarların ortalamasının alınmasının hakkaniyete uygun olacağı, davacının üç kat tazminat istemesinin makul olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davalı yayın kuruluşuna ait .... ..... TV adlı yayın kanalında davaya konu ..... ..... isimli filmin izinsiz gösteriminin tecavüz teşkil etmesi nedeniyle FSEK 68 maddesi kapsamında belirlenen 3.700,00 TL rayiç bedelin 3 katı olan 11.100 TL'nin 24.12.2010 tarihinden itibaren yürütülecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, doğan farazi sözleşme nedeniyle davacı yanın ref talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 568,68 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 02/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21899, Karar No: 2015/27909, Tarih: 01.07.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/21899 E.  ,  2015/27909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın kendisinden ayrı yaşayan eşine duyduğu kızgınlık ile eşinin geldiği katılana ait araca balta ile saldırarak mala zarar verdiği iddia edilen olayda, sanığın savunması, katılanın anlatımı, görgü tespit tutanağı ve hazırlık evrak kapsamına göre, olay günü çocuğunu almak için ikametine gelen eşine sinirlenen sanığın, olay yerine gelen katılana ait araca balta ile vurarak mala zarar verme suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, 5237 sayılı Kanun'un 53 maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

01/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18952, Karar No: 2014/4101, Tarih: 24.02.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/18952 E.  ,  2014/4101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 18. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2012/264-2012/432

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 719 ada 12 parsel sayılı taşınmazın kayyım tayin edilen R..., R.., İ. H, . M. S. A., Ş. A. R. E.A., İ. A. R. El-A. ile davalı H. H. S. dava dışı kişiler adına kayıtlı olduğu, Üsküdar 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.07.2005 günlü ve 2004/1212-2004/519 sayılı kararı ile, 12 parsel sayılı taşınmazın maliklerinden gaip olan R., R., İ. H., İ. M. S. A., Ş. A. R. E. A., İ.A. R. El-A.'ın hak ve menfaatlerini korumak üzere 3561 sayılı Kanun'un 2. maddesi gereğince İstanbul Defterdarı'nın kayyım tayin edildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe, işyeri gibi) doğal ürün veren yada kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşma sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması ve icra takibi yapılması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinin bulunması durumunda ve davaya konu taşınmazın kamu malı olması durumunda yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacaktır.