muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/85, Karar No: 2024/4309, Tarih: 09.05.2024

C. Sanık ... hakkında, mağdure ... ile katılan ...'a yönelik yağma, hürriyetten yoksun kılma, cinsel saldırı ve

katılan ...'a yönelik kasten yaralama, suçlarından verilen hükümler ile sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama, mağdure ... ile katılan ...'a yönelik cinsel saldırı ile hürriyetten yoksun kılma suçlarından verilen hükümler Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 06.10.2023 tarihli ve 2023/1501 Esas, 2023/1584 Karar sayılı kararında sanıklar ile müdafilerinin, katılan ... vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3437, Karar No: 2019/1471, Tarih: 05.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/3437 E.  ,  2019/1471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 18/02/2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 06/10/2015 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ... ve arkadaşları vekili Av. ... ile diğer taraftan Hazine vekili Av. ... ve Orman Yönetimi vekili Av. ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü;

KARAR

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-... Kadastro Mahkemesinin 2014/26 Esas sayılı dosyasında davacıların dayandığı tapu kaydı uygulaması için yapılan keşfe ait keşif zaptı ile keşif sonucu düzenlenen tüm bilirkişi raporlarının onaylı örneklerinin temin edilerek gönderilmesi,

2-Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1939, 1964, 1972, 1975, 1987 ve 1992 tarihli hava fotoğrafları ile varsa bu hava fotoğrafları dışındaki tarihlere ait diğer tüm hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazlar çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının soyut ifadelerle değil somut ve duıraksamaya yer vermeyecek şekilde bilimsel verilere dayalı olarak açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 05/03/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15629, Karar No: 2010/11739, Tarih: 21.06.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/15629 E.  ,  2010/11739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Oluşa, suç tutanağı içeriğine, sanığın savunmasına, geçerli bir mülkiyet belgesi ibraz edilmemiş bulunmasına, yerin niteliği hususunda iki orman bilirkişi raporları arasında çelişki oluşmasına ve dosya içeriğine göre, keşiflerde uygulanmayan hava fotoğrafları getirtilip, yerinde orman ve harita tekniğinden anlayan bilirkişiler kurulu marifetiyle hava fotoğraflarının, memleket haritası ve amenajman planının birlikte tatbiki süretiyle keşif icra edilip bu yerin hali hazırda olmasa bile evveliyatı itibariyle orman sayılan yerlerden olup olmadığı, orman değilse köylülerin müşterek istifadelerine sunulan yerlerden bulunup bulunmadığı hususları duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idare temsilci ve O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9390, Karar No: 2024/4615, Tarih: 16.05.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/9390 E.  ,  2024/4615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/27 E., 2015/192 K.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR

1.Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2013/27 Esas, 2015/192 Karar sayılı kararı ile; on beş yaşından küçük katılan mağdurenin evi terk ettikten sonra sanığın evinde rıza dahilinde vajinal yoldan cinsel ilişkiye girdiği şeklinde kabul edilen olayda; sanık hakkında, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi hali ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 103/6, 62/1 ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, aynı Kanun’un 109/1, 3, 5, 62/1 ve 53. maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle sanığın atılı suçları işlediğine dair delil bulunmadığına, sanığın katılan mağdurenin on beş yaşından küçük olduğunu bilmediğine, suç işleme kastı bulunmadığına ve dilekçesindeki diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçu Yönünden

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

B. Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçu Yönünden

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, katılan mağdure ile rızaen cinsel ilişkiye girmesi şeklindeki eylemi ile ilgili olarak yapılan yargılama sırasında İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek muayenesi yapılan katılan mağdure hakkında düzenlenen 24.12.2012 günlü raporda maruz kaldığı olaydan dolayı travma sonrası stres bozukluğu ve depresyon tanıları ile ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi karşısında, anılan rapor esas alınarak sanığın cezası 5237 sayılı Kanun'un 103/6. maddesi uyarınca arttırılmış ise de, cebir veya tehdit olmaksızın gerçekleştirilen eylem nedeniyle sanığın kastettiğinden daha farklı ve ağır bir neticenin meydana geldiği, aynı sayılı Kanun'un 23. maddesi uyarınca gerçekleşen fakat kastetmediği bu neticeden sanığın sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, somut olayda sanığın dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumu, eğitim düzeyi, kişisel özellikleri ile olayın gerçekleşme biçimi nazara alındığında ağır netice olarak ortaya çıkan katılan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın sanık tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmadığı, meydana gelen bu zararın ancak aynı sayılı Kanun'un 61. maddesi kapsamında cezanın bireyselleştirilmesinde alt sınırdan uzaklaşmada dikkate alınabileceği gözetilerek sanık hakkında hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde aynı sayılı Kanun'un 103/6. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştır..

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2013/27 Esas, 2015/192 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2013/27 Esas, 2015/192 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11196, Karar No: 2013/7013, Tarih: 21.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/11196 E.  ,  2013/7013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

DAVACILAR : ..., ...

DAVA : Tazminat

HÜKÜM : Tazminatın haksız tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlite davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Davacıların talebine, davanın türüne, temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek Yargıtay 12. Ceza Dairesine ait olduğundan Dairemizin görevsizliğine, dosyanın ilgili Daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.umhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 21.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9980, Karar No: 2007/14600, Tarih: 04.12.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/9980 E.  ,  2007/14600 K.**

**"İçtihat Metni"**

... temizlik İlaçlama Güvenlik Oto ... kerestecilik San. ve Tic. Ltd. şti. vekili avukat ... ile T.C. Bağ-Kur Genel Müdürlüğü vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 11 Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 6.3.2007 ... ve 272-67 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2005/169 E 2006/126 Karar sayılı dava dosyasının eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 4.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2409, Karar No: 2008/1934, Tarih: 27.03.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/2409 E.  ,  2008/1934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 139 ada 44, 48 ve 49 parsel sayılı 2777.98, 294.67 ve 5249.27 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 44 parsel ..., 48 parsel ... ve 49 parsel ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde taşınmazları eşit olarak taksim ettiklerini, yüzölçümlerinin birbirine eşit olması gerektiği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli 139 ada 44 parselin davalı ..., 48 parselin davacı ..., 49 parselin davalı ... adına tesbit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz dilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.03.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5088, Karar No: 2016/3410, Tarih: 24.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/5088 E.  ,  2016/3410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikil dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Arıcılık yapan sanığın herhangi bir bal teslimi yapmadığı halde böyle yapmış gibi tanık ...’dan aldığı sahte müstahsil makbuzunu katılan kuruma vererek 4.860 TL arıcılık teşvik primi almak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4765, Karar No: 2014/9868, Tarih: 06.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/4765 E.  ,  2014/9868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

Dosya içindeki Bismil Altıok mahallesi 1.sokak 155 ada 3 parseldeki yere ait tapu eklenerek, zabıta tahkikatıyla bu tapunun davalı ...'na ait olup olmadığı tespit edilip, tapudaki yerin davalı apartmana ait olması halinde tapudaki kat malikine gerekçeli karar tebliğ edilerek ve tebliğ evrakı da eklenerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki (HMK 366.madde) prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12569, Karar No: 2007/11367, Tarih: 26.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/12569 E.  ,  2007/11367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ünye Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet. hukukuna ilişkin davada Ünye Sulh Hukuk ile Eyüp 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; kısıtlanması istenilen S.. Ş..’nin yerleşim yerinin tam belli olmadığı, Ünye Söylemez Köyü Nüfusunda kayıtlı olduğu anlaşılmakla, yerleşim mahkemesinin Ünye Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Ünye Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/09/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8726, Karar No: 2017/3276, Tarih: 13.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/8726 E.  ,  2017/3276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmalığının ihlali (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'ın atılı suçtan mahkûmiyetine, sanık ... hakkında konut dokunulmalzığının ihlali ve cinsel taciz suçlarından görülen kamu davalarının şikayet yokluğu nedeniyle düşmesine, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilip kısmen re’sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve cinsel taciz suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen düşme hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında gözaltında ve tutuklu kaldığı sürelerin, Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.03.2015 tarihli, 2015/84 D.İş sayılı ve Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 gün ve 2013/188 Esas, 2013/705 sayılı Ek kararı ile mahsubuna karar verilmesi karşısında, bu hususun infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ... hakkında bozmadan önce verilen hükümde 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması nedeniyle bu hususun 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine göre, sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden bozma sonrası kurulan ikinci hükümde adı geçen sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ile cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,

Hükümlerden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Hükümlerden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık ... hakkındaki hükümde yer alan TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün karardan çıkartılmasına ve hükümlerde yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına dair bölümlerin karardan çıkartılarak yerlerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri eleştiri dışında usul ve kanuna uygun olan kısmen re’sen de temyize tabi hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 13. maddesi ile TCK'nın 103. maddesinin yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11685, Karar No: 2021/10797, Tarih: 24.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/11685 E.  ,  2021/10797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılan ...'nın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinde, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 24/03/2021 tarihinde oy birliyle karar verildi.