muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6896, Karar No: 2019/9560, Tarih: 05.12.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/6896 E.  ,  2019/9560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 12.11.1970 tarihi doğum tarihi olarak dikkate alınarak Hollanda'da çalıştığı 13.11.1988 tarihinden itibaren borçlanma yapabileceğinin tespiti ile 19.12.2014 tarihli kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamında “...davacının nüfus kaydında açıklamalar kısmında, Kazımkarabekir Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.08.1990 tarih ve 1990/79-33 sayılı kararı ile doğum tarihinin tashih edildiği ve kayıt düzeltme ile doğum tarihi 15.01.1973 iken 12.11.1970 tarihi olduğu belirtildiği, düzeltmeye dair karar gerekçesinden eski kök kütükte doğum tarihi 12.11.1970 olduğu halde 1976 yılından sonra tescil edilen kütükte 15.01.1973 tarihi olarak aktırıldığı belirterek kaydın düzeltildiği anlaşılmakla birlikte dosyaya celp edilen mernis doğum tutanağında doğum tarihinin 15.01.1973 bildirim tarihinin 02.02.1973 ve bildirimi yapanın Alanözü köyü muhtarı olduğu anlaşılmakta olup Mahkemece, çelişkinin giderilmesi için tekrar tashih kararında belirtilen 1976 tarihinden önceki kök kayıtlarının onaylı suretinin nufüs müdürlüğünden, davacının ilkokula kayıt tarihinin okul ve ilçe milli eğitim müdürlüğünden celp edilerek dosyadaki önceden celp edilen kayıtlarla karşılaştırılarak davacının doğum tarihindeki değişikliğin kayıt düzeltme ya da yaş tashihi olup olmadığı irdelenerek, kayıt düzeltim olduğunun tespit edilmesi halinde düzeltilmiş doğum tarihine göre 18 yaşın ikmal tarihi dikkate alınıp, yurtdışı hizmet borçlanma başlangıç tarihi belirlenerek karar verilmesi” gerektiği belirtilmiştir.

01.04.1993-11.07.1994 döneminde yurtiçinde 4/a kapsamında 53 gün çalışması bulunan davacı, 03.11.2014 tarihli borçlanma dilekçesi ile 01.04.1987 tarihinden itibaren 5345 gün borçlanma için başvurduğu kurumca 4/a kapsamında 15.01.1991-03.11.2010 tarihleri arası tahakkuk ettirilmesi üzerine davacının tekrar 09.12.2014 tarihli dilekçesi ile borçlanmanın 01.04.1987 tarihi dikkate alınarak yapılmasının istenildiği Kurumca 19.12.2014 tarihli işlem ile 18 yaşın ikmal edildiği 15.01.1991 tarihi dikkate alınarak tahakkunun yapıldığının bildirilmesi üzerine eldeki davanın açıldığı Mahkemece, bozma gereği yerine getirilmeksizin karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un 325. maddesinde “Tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edemeyeceği dava ve işlerde, hâkim tarafından resen başvurulan deliller için gereken giderlerin, bir haftalık süre içinde taraflardan birisi veya belirtilecek oranda her ikisi tarafından ödenmesine karar verilir. Belirlenen süre içinde bu işlemlere ait giderleri karşılayacak miktarda avans yatırılmazsa, ileride bu gideri ödemesi gereken taraftan alınmak üzere Hazineden ödenmesine hükmedilir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen HMK 325. maddesi gözetilerek, önceki bozma ilamı dikkate alınarak, tashih kararında belirtilen 1976 tarihinden önceki kök kayıtlarının onaylı suretinin nufüs müdürlüğünden, davacının ilkokula kayıt ve bitirme tarihinin okul ve ilçe milli eğitim müdürlüğünden celp edilerek dosyadaki önceden celp edilen kayıtlarla karşılaştırılarak davacının doğum tarihindeki değişikliğin kayıt düzeltme ya da yaş tashihi olup olmadığı irdelenerek, kayıt düzeltim olduğunun tespit edilmesi halinde düzeltilmiş doğum tarihine göre 18 yaşın ikmal tarihi dikkate alınıp, yurtdışı hizmet borçlanma başlangıç tarihi belirlenerek karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16401, Karar No: 2011/18440, Tarih: 22.11.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/16401 E.  ,  2011/18440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın eylemi koltuk değneği ile işlediğinin kabul edildiği ve adli raporda mağdurun başında 5 cm.lik kesi bulunduğunun belirlendiği, buna göre koltuk değneğinin Türk Ceza Kanunu'nun 6/1-f-4 maddesine göre “fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli şey” olarak kabulü gerektiği halde, silahtan sayılmadığından bahisle Türk Ceza Kanunu'nun 86/3-e maddesinin uygulanmamış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Sanığın temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2581, Karar No: 2019/6761, Tarih: 30.10.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2581 E.  ,  2019/6761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : RİZE 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içerdiğinden, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti için, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup kesin bir şekilde belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları ve önceki hükümlülükleri dikkate alınmaksızın bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesiyle değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesiyle eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

Karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37535, Karar No: 2017/3194, Tarih: 20.03.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/37535 E.  ,  2017/3194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Sanık ...'un iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığı, CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanığın dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik sanığın ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3)Sanık ... hakkında hırsızlık, suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

3)Sanık ... hakkında hırsızlık, suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan dolayı TCK'nın 142/1-b. ve 143. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından TCK'nın 31/3 maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılırken 1 yıl 8 ay yerine 20 ay, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 1 yıl 4 ay 20 gün yerine 1 yıl 4 ay 15 gün olarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık ... hakkında TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanması ve hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, CMK'nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan ve sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanık ve suça sürüklenen çocuktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 20/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1829, Karar No: 2021/5032, Tarih: 20.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/1829 E.  ,  2021/5032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Mersin 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosyanın incelenmesinden; davalı ... Temizlik Yemekçilik Gıda ... Oto Kiralama Elektronik San.ve Tic.Ltd.Şti.nin 27/04/2021 havale tarihli ve imzalı dilekçesi ile temyizden feragat ettiğini bildirdiği, ancak bu temyizden feragat dilekçesinin kim tarafından verildiği hususunda kimlik tespitinin yapılmadığı anlaşılmış olup kimlik tespiti yapıldıktan sonra dosyanın gönderilmesi için ilk derece mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 20/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6534, Karar No: 2014/1202, Tarih: 20.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/6534 E.  ,  2014/1202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/186912

MAHKEMESİ : Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2011

NUMARASI : 2010/975 (E) ve 2011/393 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 10, 25 TL değerindeki kaşar peyniri çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Ş.. İ..'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20/01/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5712, Karar No: 2014/10922, Tarih: 29.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/5712 E.  ,  2014/10922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/242064

MAHKEMESİ : Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2011

NUMARASI : 2010/355 (E) ve 2011/274 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında yaralama suçlarından doğrudan tayin olunan adli para cezasının tutarına ve hüküm tarihine göre hükümler, 6217 sayılı Yasayla 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik incelemeye gelince;

Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde mevcut bulunan dairesel yapıdaki gaz ayırıcı parçasının delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılının tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde Kriminal ya da Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın izin verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uy- gulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1327, Karar No: 2017/7234, Tarih: 04.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/1327 E.  ,  2017/7234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Mahkemece dosyaya getirtilen ve mahallinde yapılan keşif sırasında bilirkişiler eliyle zemine uygulanan 1954 tarihli hava fotoğrafı ile 1959 tarihli memleket haritası arasında, hükme esas alınan orman bilirkişi raporu ve ekindeki görüntüler incelendiğinde, çekişmeli taşınmazların hava fotoğrafı ve memleket haritası üzerindeki görünümlerinin farklı olduğu, arada çelişki olduğu, ayrıca hava fotoğrafındaki görüntülere göre taşınmazların açıklık alanda ve koyu olan ormanlık alanda kalan bölümlerinin orman bilirkişi raporunda anlatılan içerik ile örtüşmediği, hava fotoğrafındaki harflendirmeye göre bazı yerlerin koyu-ormanlık alanda görüldüğü ancak mahkemece kişiler adına tescil edildiği anlaşıldığından, taşınmazlarının niteliği konusunda Dairede tereddüt oluşmuştur.

Bu nedenle mahkemece dava dosyası hükme esas raporları sunan fen ve orman bilirkişilerine verilerek, keşifte uygulanan 1954 tarihli hava fotoğrafı ve 1959 tarihli memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine 1/5000 ölçekte bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi (mahkemece hüküm altına alınan (A), (A1), (B) ve (C) bölümlerinin de tek tek gösterilmesi), hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, dağılım oranı, hakim ağaç türü, kullanım şekli ve niteliğinin detaylı olarak incelendiği, yukarda anlatılan çelişkiyi giderecek şekilde müşterek imzalı, krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 04/10/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7443, Karar No: 2021/4439, Tarih: 01.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/7443 E.  ,  2021/4439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''2015'' şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine göre; 20.04.2015 günü resmi olarak evli olan ... ile sanık ...'in tartışmaya başladıkları, tartışma esnasında sanık ...'in çocuğa ait ayakkabıyı Kenan'a fırlattığı ancak ayakkabının 3 yaşındaki katılan ...'ya denk geldiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun ONANMASINA, 01.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8775, Karar No: 2013/12747, Tarih: 09.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/8775 E.  ,  2013/12747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 24.06.2004’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/803, Karar No: 2012/8965, Tarih: 08.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/803 E.  ,  2012/8965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Müsadere

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müsaderesine karar verilen emval, balta ve nakil vasıtasının bilinen değerine, 5237 sayılı Kanunun 50/5 maddesine göre; hükmün 14.07.2004 ... ve 5219 sayılı Kanunun 3/b maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'nun 305/1 maddesi ile HUMK 427 maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından müdahil idarenin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek CMUK'nun 317 maddesi uyarınca REDDİNE, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.