muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3320, Karar No: 2024/6787, Tarih: 03.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3320 E.  ,  2024/6787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/30 Esas, 2024/24 Karar

Limited Şirketi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) 09.01.2024 Tarihli ve 2024/9 Esas, 2024/6 Karar Sayılı Kararı

Devre mülk sözleşmesine konu taşınmazın Bolu ili...ilçesi ...i Beldesi ... köyünde olduğu, taşınmazın aynından kaynaklanan tapu iptal tescil davalarının gayrimenkulun bulunduğu yer adli yargı sınırları içersinde görülmesi gerektiğinden yetkili mahkemenin taşınmazın bulunduğu yer olan...Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B....Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) 05.02.2024 Tarihli ve 2024/30 Esas, 2024/24 Karar Sayılı Kararı

Yerleşim yeri .../İstanbul olan davacının davayı, yetkisiz Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı ancak davalının cevap dilekçesinde yetki itirazında bulunmadığının anlaşıldığı, yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı, kesin yetkinin bulunmadığı ve usulüne uygun bir yetki itirazı olmadığı durumlarda davanın ilk açıldığı mahkeme yetkili hale geleceğinden Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin artık yetkili mahkeme haline geldiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, devremülk sözleşmesinden cayma nedeniyle sözleşmenin feshi, verilenlerin iadesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un (6502 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

1. Dosya kapsamından, uyuşmazlık taraflar arasındaki devremülk sözleşmesinin cayma hakkı kullanıldığından bahisle feshi ve verilenin iadesi istemine ilişkin olup, dava dilekçesi ve dosya kapsamından taşınmazın aynına ilişkin bir dava olmadığı anlaşılmaktadır.

“Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

1. Dosya kapsamından, uyuşmazlık taraflar arasındaki devremülk sözleşmesinin cayma hakkı kullanıldığından bahisle feshi ve verilenin iadesi istemine ilişkin olup, dava dilekçesi ve dosya kapsamından taşınmazın aynına ilişkin bir dava olmadığı anlaşılmaktadır.

2. Sözleşmenin feshi ve verilenlerin iadesi istemine ilişkin davalarda yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığına göre, yetkili mahkeme genel yetki kuralı gereği davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Bu yetki kuralı kesin olmadığından 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

3. 6502 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasında tüketici davalarının, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceği belirtilmişse de bu kural 6100 sayılı Kanun'un yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

4. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

4. Somut olayda, yerleşim yeri .../İstanbul olan davacının davayı, yetkisiz Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı ancak davalının yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı ve kesin yetkinin bulunmadığı ve usulüne uygun bir yetki itirazı olmadığı durumlarda davanın ilk açıldığı mahkeme yetkili hale geleceğinden bu durumda uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı yer mahkemesi olan Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

03.06.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1506, Karar No: 2014/15214, Tarih: 28.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1506 E.  ,  2014/15214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2013/754-2013/1724

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı A.. Y.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın konumu, bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, gelir metoduna göre tespit edilen metrekare birim bedeline % 20 oranında objektif değer artırıcı unsur ilave edilerek bedel tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalı vekilinin temyiz itirazı yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7645, Karar No: 2024/18486, Tarih: 03.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/7645 E.  ,  2024/18486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/299 E., 2021/839 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma kararı sonrasında savunması alınırken 18 yaşından büyük olan suça sürüklenen çocuğun 02.07.2021 tarihli savunmasında müdafi istemediğini belirttiği gibi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum da bulunmadığı hâlde, suça sürüklenen çocuğa kovuşturma aşamasında barodan atanmış olan müdafi Av. ... tarafından karar temyiz edilmiş ise de, anılan müdafiin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümleri temyize yetkisinin bulunmadığı, kararın suça sürüklenen çocuğa tefhimi esnasında ise hükmü ceza infaz kurumundan temyiz edebileceğinin ihtar edilmediğinin anlaşılması karşısında; kararının suça sürüklenen çocuğa usûlüne uygun şekilde (Cezaevinde olması hâlinde aynı Kanun'un 35/3. maddesi gereğince cezaevinde bizzat okunup anlatılarak ve 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesi de ihtar edilerek tebliği, aksi hâlde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi hâlinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve bu hususta ek Tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14867, Karar No: 2019/3375, Tarih: 28.03.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/14867 E.  ,  2019/3375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 13.06.2018 tarihli ve 2018/11155 Esas, 2018/14138 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davalı alacaklı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı üçüncü kişi vekili, alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan üç farklı takip dosyasında 12.09.2013 tarihinde gerçekleştirilen hacizler esnasında mülkiyeti müvekkiline ait malların haczedildiğini öne sürerek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, tanık anlatımları, bilirkişi raporu, işyeri kayıt ve belgeleri, mahcuzların birbirini teyit eden faturalarla davacı üçüncü kişiye ait olduğunun ispatlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 13.06.2018 tarihli ve 2018/11155 Esas, 2018/14138 Karar sayılı ilamı ile İİK’nin 363, 365/3, Ek 1. maddeleri uyarınca ... 5. İcra Müdürlüğünün 2012/476 Esas sayılı takip dosyası bakımından temyiz dilekçesinin reddine, dava konusu ... 9. İcra Müdürlüğünün 2010/771 Esas ve ... 16. İcra Müdürlüğü'nün 2008/8753 Esas sayılı takip dosyaları üzerinden icra edilen 12.09.2013 günlü hacizlere yönelik hükmün ise onanmasına karar verilmiş, davalı alacaklı vekili tarafından karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre; her ne kadar dava konusu haciz işlemleri borçluya ödeme emrinin tebliğ edildiği adresten farklı olarak, vergi levhası örneğine göre üçüncü kişinin borcun doğum tarihinden sonra faaliyete başladığı ayakkabı mağazasında yapılmış ise de, üçüncü kişinin borçlunun ağabeyinin eşi olduğu, borçlunun haciz adresinden farklı olarak dayanak bonoda yer alan adreste aynı alanda faaliyette bulunurken 15.09.2011 tarihinde işi bıraktığı, bir gün sonra da haciz adresinde üçüncü kişinin işçisi olarak çalışmaya başladığı, borçlunun kardeşi...'ın dayanak bonoda yer alan adreste bir dönem işçi olarak çalıştığı, borçlunun ağabeyi ...'ın da 29.07.2013 tarihinde üçüncü kişi eşinin yanında işçi olarak çalıştığı, haciz esnasında hazır olup yengesi il dışında olduğu için yardım amaçlı olarak haciz adresinde bulunduğunu beyan eden...'ın değişik tarihlerde haciz adresine gönderilen maaş haczi müzekkerelerini çalışan sıfatıyla tebliğ aldığı, üçüncü kişinin borçlu adına gönderilen maaş haczi müzekkeresine, borçlunun kendisine de borçlu olup borcuna mahsuben 2020 yılına kadar maaş almadan çalışacağını beyan ettiği, tüm bunlardan ayrı olarak Dairemizin aynı gün temyiz incelemesi yapılan 2016/8709 Esas sayılı dosya içeriğine göre, eldeki davaya konu haciz adresinde gerçekleştirilen 15.12.2015 tarihli haciz esnasında, ... kayıtlarına göre 29.07.2013 tarihinde işten ayrılışı bildirilen, borçlunun ağabeyi...'ın haciz adresinde tek başına hazır olduğu, borcu ödeyecek durumunun olmadığını beyan ettiği,istihkak iddiası olmadan benzer şekilde ayakkabı haczedildiği anlaşılmıştır.

O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önüne alınarak, istihkak iddiasının, alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla danışıklı olarak ileri sürüldüğünün ve muvazaalı işlemler yapıldığının kabulü ile davanın reddi yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile kabulüne yönelik hüküm kurulması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekirken onandığı anlaşıldığından yukarda açıklanan onama kararının kaldırılarak hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile; Dairemizin 13.06.2018 tarihli ve 2018/11155 Esas, 2018/14138 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle İİK'nin 366 ve 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 28.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7509, Karar No: 2014/8027, Tarih: 16.06.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/7509 E.  ,  2014/8027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/01/2011

NUMARASI : 2010/84-2011/16

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.02.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgisi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.01.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, ..parselin tapu kaydında murisinin “Hocaoğlu” şeklinde yazılı soyisminin “Kocaoğlu” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı idare vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili mahkemece yeterli araştırma yapılmadığını ileri sürerek temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nın 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren TMK'nın 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; dosya kapsamında bulunan bilgi ve belgelerden kayıt maliki "Y..oğlu M.. K.. ile benzer kimlik bilgilerine sahip ''Y.. oğlu M.. H.. K..'' isimli şahsın bulunduğu, davacı ile akraba olduğu, bir kısım tanık beyanlarına göre de dava konusu taşınmazın bu kişinin mirasçıları tarafından kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda mülkiyet nakline yol açılmaması için çelişkilerin giderilerek kayıt maliki “Y.. oğlu M.. H..” ile davacının murisi “Y.. oğlu M.. K.. nun aynı kişi olup olmadığının kesin olarak belirlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda mahalli bilirkişiler ve tarafların göstereceği tanıklar eşliğinde mahallinde keşif yapılarak, Y.. oğlu M.. H.. K..nun mirasçıları da dinlenilmek sureti ile kayıt maliki ile davacının murisinin aynı kişi olduklarının kesin olarak tespiti halinde davanın kabulü, aksi halde davanın reddine karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 16.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9902, Karar No: 2010/9098, Tarih: 23.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/9902 E.  ,  2010/9098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.03.2008 tarih ve 2005/488 - 2008/178 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 21.09.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı... geldiler, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı ... ve ...'in diğer davalı ... Ltd. Şti'nin ortakları olduğunu, şirketin davalıların katılımı ile yapılan 19.04.2005 tarihli genel kurulunda müvekkillerinin sermaye taahhütlerini yerine getirmediğinden bahisle ihracına karar verildiğini, anılan kararın yasa ve anasözleşmeye aykırı olduğunu, zira; ortaklar genel kurulunun esas sermayenin yarısından fazlası ile karar alabileceğini ancak davalıların toplam % 32,5 oranda hisse sahibi olduğunu, kaldı ki alınan kararın müvekkillerinin şirketteki hisse oranlarını azaltmaya yönelik olduğunu, sermayenin %67,5'ine sahip müvekkillerinin hiçbir yasal taleplerinin yerine getirilmediğini, müvekkilleri tarafından Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2005/212 esas sayılı dosyası ile şirketin fesih ve terkini için dava açıldığını, davalılar tarafından da Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2005/180 esas sayılı dosyası ile müvekkillerinin ortaklıktan çıkarılmasına karar verilmesi için dava açıldığını, bu davalar devam edilirken alınan ihraç kararının iyiniyetli olmadığını ileri sürerek, davalı şirketin 19.04.2005 tarihli genel kurulunda müvekkillerinin ihracına ilişkin aldıkları kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların genel kurul toplantısına katılmadığından işbu davayı açamayacağını, müvekkili şirketin 11.11.2004 tarihli genel kurulunda 6.000 YTL olan sermayenin 500.00 YTL'na çıkarılmasına karar verildiğini, sermaye taahhüdünü yerine getirmeyen davacılara 01.03.2005 ve 22.03.2005 tarihlerinde ihtar çekildiğini, davacıların buna rağmen sermaye taahhütlerini yerine getirmediğinden ortaklıktan ihraç edildiğini, yeni sermaye artırımına göre müvekkillerinin % 93,19 oranda hisse sahibi olmaları nedeniyle ihraç kararını aldıklarını, kararın TTK'nun 536/3.maddesine uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, ihraç kararının yasa ve anasözleşmeye uygun olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, ihraç kararının yasa ve anasözleşmeye uygun olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 750.00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 56.85 TL harcın temyiz edene iadesine, 23.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8337, Karar No: 2006/10550, Tarih: 09.10.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/8337 E.  ,  2006/10550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Her ne kadar karar başlığında sıfatı yazılmamış isede; Birleştirilen davanın davalısı ... Temizlik Gıda Pazarlama Sanayii ve Ticaret Limited Şirketi aleyhine hüküm kurulmuş ancak Mahkeme kararı bu davalıya tebliğ edilmemiştir. Bu eksiklik giderilerek temyiz süresinin geçmesi beklendikten sonra dosya gönderilmek üzere MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 9.10.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.