muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10359, Karar No: 2015/22144, Tarih: 26.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10359 E.  ,  2015/22144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2013/741-2014/250

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2553, Karar No: 2018/5350, Tarih: 28.05.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/2553 E.  ,  2018/5350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu, icra mahkemesine başvurarak, aleyhine başlatılan takip nedeniyle, haline münasip evinin haczedildiğini ileri sürerek haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiş, mahkemece, satışın şikayetçi borçlunun haline münasip alabileceği miktar olan 150.000,00 TL den az olmamak üzere yapılmasına karar verilmiştir.

Alacaklıların sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 82/1-12. maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin, borçlunun haline uygun olup olmadığı, adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra Mahkemesi'nce, borçlunun, sözü edilenlerle birlikte barınabileceği haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise, satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı hak sahiplerine ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu ögeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, meskeniyet iddiasına konu taşınmaz, cadde üstünde bir apartman dairesi olup, hükme esas alınan 25.03.2015 tarihli bilirkişi raporunda bu meskene 180.000,00 TL değer belirlenmiş ve borçlunun aynı konumda haline münasip alabileceği ev değeri 150.000,00 TL olarak bildirilmiştir. Borçlunun sosyal durumu da göz önüne alındığında, normal bir dairenin değerinin, bu miktardan düşük olacağının kabulü gerekir. Takip hukukunda asıl olan borcun ödenmesidir.

Mahkemece, borçlunun bekar olduğu da gözetilerek, daha mütevazi bir semtte haline münasip evin yeniden değerlendirilerek bilirkişiden ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklıların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12702, Karar No: 2024/3934, Tarih: 01.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/12702 E.  ,  2024/3934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bakırköy 1. Tüketici Mahkemesinin 05.05.2023 Tarihli ve 2023/157 Esas, 2023/245 Karar Sayılı Kararı

Davacı dava dilekçesinde, davalılar ile arasındaki devremülk sözleşmesinin cayma hakkını kullanarak sözleşmenin iptalini ve tahsis edilen tapunun iptalini ve imzalamış olduğu değerli evrakların istenmesini ve iadesini ve ödemiş olduğu 120.000 TL'nin ticari faizi ile birlikte iadesini talep ettiği, 13.09.2022 tarihinde dava ve sözleşme konusu Bolu ili, Mudurnu ilçesi, Karacasumandıra köyü, 147 ada, 23 parselde kayıtlı 4/1042 arsa paylı, B-11 blok, Çatı Kat 12 nolu bağımsız bölümün 1/52 arsa payı davacı adına tapuya kaydedildiği,taşınmaz üzerindeki ayni hakka ilişkin veya ayni hak sahipliğinde değişikliğe yol açabilecek davalar ile taşınmazın zilliyetine yada alıkoyma hakkına ilişkin davalarda taşınmazın bulunduğu yer kesin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Mudurnu Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) 26.09.2023 Tarihli ve 2023/191 Esas, 2023/226 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda, yerleşim yeri Başakşehir/İstanbul olan davacının davayı, yetkisiz Bakırköy 1. Tüketici Mahkemesinde açtığı ancak davalıların yetki itirazında bulunmadığı, yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı, kesin yetkinin bulunmadığı ve usulüne uygun bir yetki itirazı olmadığı durumlarda davanın ilk açıldığı mahkemenin yetkili hale geleceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, devremülk sözleşmenin geçersizliğinin tespiti ile iptali, bedelin iadesi ve aidat için borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un (6502 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.”

3. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

3. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

1. Dosya kapsamından, uyuşmazlığın taraflar arasındaki devremülk sözleşmenin geçersizliğinin tespiti ile iptali, bedelin iadesi ve aidat için borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup, dava dilekçesi ve dosya kapsamından taşınmazın aynına ilişkin bir dava olmadığı anlaşılmaktadır.

2. Sözleşmenin iptali ve verilenlerin iadesi istemine ilişkin davalarda yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığına göre, yetkili mahkeme genel yetki kuralı gereği davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Bu yetki kuralı kesin olmadığından 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

3. 6502 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasında tüketici davalarının, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceği belirtilmişse de bu kural 6100 sayılı Kanun'un yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

4. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

5. Somut olayda, yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı ve kesin yetkinin bulunmadığı ve usulüne uygun bir yetki itirazı olmadığı anlaşılmakla davanın ilk açıldığı mahkeme yetkili hale geleceğinden bu durumda uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı yer mahkemesi olan Bakırköy 1. Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bakırköy 1. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

01.04.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9097, Karar No: 2020/12273, Tarih: 05.10.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/9097 E.  ,  2020/12273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklinde düzenlemenin suça sürüklenen çocuk lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Kabule göre de;

1)UYAP ortamında yapılan araştırmada, suça sürüklenen çocuk hakkında iş bu temyiz davasına konu aynı mahiyetteki bir başka suç nedeniyle açılan kamu davasının yargılaması sonunda Elazığ Çocuk Mahkemesi'nin 2013/466 Esas, 2014/395 Karar sayılı dosyasından mahkumiyet hükmü verildiğinin tespit edilmesi karşısında;

Yerel mahkemece; UYAP kayıtları taranarak, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı suçtan açılmış başkaca ceza davası dosyalarının bulunup bulunmadığı da tespit edilip hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle bu dosyalar arasında TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması ve ulaşılacak sonuca göre yargılama süreçlerinin akıbeti ile suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi zorunluluğu,

Yerel mahkemece; UYAP kayıtları taranarak, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı suçtan açılmış başkaca ceza davası dosyalarının bulunup bulunmadığı da tespit edilip hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle bu dosyalar arasında TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması ve ulaşılacak sonuca göre yargılama süreçlerinin akıbeti ile suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi zorunluluğu,

2)5237 sayılı TCK'nin 3/1. madde ve fıkrasındaki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur." düzenlemesi ile aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun yoğunluğu unsurlarının dikkate alınması gerekmekte olup, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun benzer olaylarla karşılaştırıldığında fiili eylem ile ceza arasındaki dengeyi bozacak şekilde adli para cezasında alt sınırdan uzaklaşarak teşdit uygulamasını gerektirmediği halde, hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşmayacak biçimde suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5315, Karar No: 2013/15513, Tarih: 26.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/5315 E.  ,  2013/15513 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Davalı ... ve ... vekili olarak hükmü temyiz eden Avukat ...'nın vekaletnamesi dosyada bulunmamaktadır. Vekaletname varsa baro pulu yapıştırılmış aslının ya da harçlandırılmış onaylı örneğinin getirtilerek dosyaya konulması, aksi takdirde aleyhlerindeki mahkeme hükmünün davalı ... ve ...'e 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tüzüğü uyarınca tebliği, temyiz süresinin beklenilmesi,

2-Davalı ... oğlu ... , ... oğlu ..., ... ... mirasçısı ... ..., ... Naci oğlu ..., ... ... mirasçıları ... ... ..., ... ... ve ... ..., ... kızları ... ve ..., ... oğlu ... ... ..., ... mirasçıları ..., ..., ... ve ... ..., ... mirasçısı ... ... ..., ... ... mirasçıları ..., ... ve ..., ... Bal mirasçısı ..., ... mirasçısı ..., ... ... mirasçısı ... kızı ... ..., ... mirasçıları ... ve ..., ... ... ve ...'na mahkeme hükmünün tebliğini içeren belgeler dosyada bulunmamaktadır. İlgililere mahkeme hükmü tebliğ edilmiş ise tebliğ belgelerinin getirtilerek dosyaya konulması, aksi halde yukarıda adı geçenlere mahkeme hükmünün 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tüzüğü uyarınca yöntemine uygun şekilde tebliği, temyiz süresinin beklenilmesi,

3-Gazipaşa Kadastro Mahkemesinin 12.4.2010 tarih, 1989/28-2010/1 E.K. sayılı dava dosyasının mahkemesinden getirtilerek dosyaya konulması, ondan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20883, Karar No: 2014/7505, Tarih: 17.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/20883 E.  ,  2014/7505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/301210

MAHKEMESİ : Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/07/2006

NUMARASI : 2006/143 (E) ve 2006/296 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 27.09.2011 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK’nın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramı, anılan yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olup, suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabilecektir. Buna göre alınan eşyanın değerinin gerçekten az olması veya değersiz olmasının yanı sıra sanığın suç yolunun başından beri kastını bu miktara özgülemesi halinde somut olayın özellikleri de gözetilerek 5237 sayılı Yasanın 150/2 .maddesinin takdiri mümkünken, yakınandan bıçak zoru ile miktar belirtmeksizin üzerindeki parasını isteyen, bundan olumsuz yanıt alması üzerine de yakınanın mahkemede de kabul ettiğini söylediği kolluk beyanlarına göre telefonunu ve 150 TL parasını alan sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Yasanın 150.maddesi uygulanarak cezasında indirim yapılması,

2-Katılan vekili olduğunu söyleyen Av.A.D.’nun dosya içerisinde katılan vekili olduğuna ilişkin vekaletnamesinin bulunmadığı gözetilmeden, avukatlık ücretine karar verilmesi,

3- Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık R.. G.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10640, Karar No: 2014/17466, Tarih: 12.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10640 E.  ,  2014/17466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/03/2014 tarih ve 2014/230-2014/179 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekil şirketin yönetim kurulunun 14/05/2013 tarihinde yaptığı toplantıda şirketin öz sermayesini artırma kararı aldıklarını, ayni olarak sermaye artırmak için şirket ortağı ve yönetim kurulu üyeleri olan ... müşterek mülkiyetindeki... İli,... İlçesi, ... Mahallesi, H29, D;13-A 1 : H2 Pafta, 121 Ada, 25 parselde bulunan 48.432,92 m2 gayrimenkul ile üzerinde bulunan 4 adet tavuk kümesi, lojman binası ve 2 adet idare binasının ayni sermaye olarak şirkete getirme kararı verdiklerini, aynı gayrimenkul üzerinde bulunan ve 2011 yılında inşa edilen 8 adet yeni tavuk kümesinin yap işlet devret sözleşmesi devam etttiğinden bahisle bu talepten ayrık olduğunu,....Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/346 E. 2013/400 K.sayılı dosyasında dava konusu taşınmaz üzerine TTK 342/1.m. gereği sınırlı ayni bir hak, haciz ve tedbir bulunduğundan açılan davanın reddine karar verildiğini, oysa ipoteğin müvekkil tarafından çekilen krediye teminat olarak şirket lehine verildiğini, bu taşınmazın şirket ana sermayesine kaydedilmesinin şirket aleyhine bir sonuç doğurmayacağını ileri sürerek söz konusu gayrimenkulün 6102 sayılı TTK'nın 342 ve 343.maddeleri gereğince değerinin bilirkişi marifetiyle tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; taşınmazın mevcut hali ile üzerindeki sınırlı ayni hak nedeni ile TTK 342. maddesine göre ayni sermaye olarak konabilecek nitelikte olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17569, Karar No: 2015/12643, Tarih: 26.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17569 E.  ,  2015/12643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/03/2014 tarih ve 2012/113-2014/90 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 24/11/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ..., davalı şirket yetkilisi ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince davalı şirkete ...'dan ...'a nakliye hizmeti verildiğini, verilen hizmetler karşılığı müvekkilince düzenlenen faturalara davalının itiraz etmediğini, davalının borçlarının bir kısmını banka havalesi ile ödediğini, bir kısmını da dava dışı ...'nin çeki ile ödediğini, bakiye borcu ödemediğini, davalının müvekkiline olan toplam 187.900,00 USD borcundan 175.874,21 USD'lik ödemeleri düşüldüğünde bakiye 12.025,79 USD borcu kaldığını, anılan meblağın tahsili için başlatılan takibe davalının haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına, icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin dava dışı ...'nin taşeron firması olduğunu, müvekkili şirket tarafından tedarik edilen inşaat malzemelerinin ... arasında davacıya taşıttırıldığını, taşıma faaliyetlerinde ücretlendirmelerin taşıma araç sayısı üzerinden yapılması konusunda anlaşma sağlandığını, ilk zamanlar davacı tarafından müvekkili adına kesilen faturaların banka havalesi ile ödendiğini, daha sonra müvekkilinin borcunu üstlenen .... tarafından ödemeler yapıldığını, nakliye bedelinin kalan ödemesine ilişkin olarak keşidecisi .... olan 17.02.20012 tarihli 58.000 TL bedelli çekin keşideci tarafından davacıya verildiğini, bu işlem BK'nın 173 ve 174. maddeleri gereğince borcun nakli niteliğinde olduğundan müvekkiline husumet düşmeyeceğini, davacı ile müvekkili arasında yazılı bir cari hesap sözleşmesi bulunmadığını, davacı adına taşımayı yapan tır şoförlerinin ... şehrine geldiklerinde gümrükte beklediklerini,