muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10945, Karar No: 2020/20152, Tarih: 24.12.2020

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3789, Karar No: 2015/12894, Tarih: 23.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3789 E.  ,  2015/12894 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı işyerinde kapıcı olarak çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı taraf, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 37 nci maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı Yasanın 32 nci maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanunî kesintiler düşüldükten sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye ..'ndan sorumlu ... müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Uzun süre ücretlerinin ödenmediği iddiası karşısında, işverence cevap dilekçesinde dayanılmak kaydıyla yemin teklifi hakkının olduğu hatırlatılmalı ve gerekirse bu yönde usulü işlemler tamamlandıktan sonra sonuca gidilmelidir. Dairemizce, çok uzun süre ücret ödenmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu belirtilerek, hakimce resen yemin teklifinde bulunulabileceği de kabul edilmektedir.

Uzun süre ücretlerinin ödenmediği iddiası karşısında, işverence cevap dilekçesinde dayanılmak kaydıyla yemin teklifi hakkının olduğu hatırlatılmalı ve gerekirse bu yönde usulü işlemler tamamlandıktan sonra sonuca gidilmelidir. Dairemizce, çok uzun süre ücret ödenmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu belirtilerek, hakimce resen yemin teklifinde bulunulabileceği de kabul edilmektedir.

Somut olayda mahkemece davacının ödenmeyen 24.149,43 TL ücret alacağının tahsiline karar verilmiştir. Ne var ki dosya karara çıktıktan sonra davalı işveren bir kısım ödeme belgesi ibraz etmiştir. Ödeme itirazı yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilecek savunmalardandır. Bu nedenle davalının sunmuş olduğu ödeme belgelerinin değerlendirilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece yargılama aşamasında bunları ibraz etmeyerek yargılamanın uzamasına sebebiyet veren davalıya yapılacak yargılama giderlerinin de yükletilmesi gerektiğide gözetilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8482, Karar No: 2023/9396, Tarih: 23.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/8482 E.  ,  2023/9396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/4148 Esas, 2023/1718 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Büyükçekmece 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.09.2022 Tarihli ve 2022/1426 Esas, 2022/1112 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi .../... Sokak No:40 .../Antalya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 31.05.2023 Tarihli ve 2022/4148 Esas, 2023/1718 Karar Sayılı Kararı

Davacı vasi adayının 09.12.2022 tarihli beyan dilekçesi ile kısıtlının Şehitler Mahallesi ... Sokak No:... İç Kapı No:4 .../İstanbul adresinde ikamet ettiğini bildirdiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Muratpaşa/Antalya olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

23.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5363, Karar No: 2020/5351, Tarih: 05.11.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/5363 E.  ,  2020/5351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suça sürüklenen çocuk : ...

Suç : Terör örgütü adına suç işleyerek silahlı terör örgütüne üye olma, Resmi belgede sahtecilik

Hüküm : 1-Terör örgütü adına suç işleyerek silahlı terör örgütüne üye olma suçundan TCK’nın 220/6, 314/2-3, 31/3, 62, 63. maddeleri;

2-Resmi belgede sahtecilik suçundan TCK’nın 204/1, 31/3, 62, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Duruşma istemi içermeyen temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-) Suça sürüklenen çocuk hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğa atılı resmi belgede sahtecilik suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, zamanaşımını düzenleyen Türk Ceza Kanununun 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık kesintili zaman aşımı süresinin suç tarihi olan 03.08.2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş olduğu anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak TCK'nın 66/1-e, 66/2, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince atılı suçtan açılan kamu davasının DÜŞMESİNE,

II-) Suça sürüklenen çocuk hakkında Terör örgütü adına suç işleyerek silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

II-) Suça sürüklenen çocuk hakkında Terör örgütü adına suç işleyerek silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında, hükümden sonra dosyaya ifadesi gönderilen ...’ın kollukta müdafii huzurundaki ifadesinde; suça sürüklenen çocuğu Irak’ın Haftanin bölgesinde gördüğünü ve kalaşnikof ve 2 adet el bombası taşıdığını beyan etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkındaki beyanın belli bir yer, zaman, tarih ve somut bir olaya ilişkin bilgi içerdiği nazara alındığında; silahlı terör örgütüne üye olma suçunun temadi eden suçlardan olduğu, suça sürüklenen çocuğun örgütsel faaliyetlerinin de aynı dönem kapsamında bulunma ihtimali gözetilerek, ilgili birimlerden, varsa olay tutanağı, müşteki beyanı ile şüpheli ifadeleri ve ilgili tüm tahkikat evrakları getirtilip gerekirse şüpheli ...’ın ifadesine başvurulup teşhis işlemi yaptırıldıktan sonra, terör örgütüne üye olma suçundan dava açılması sağlanıp iş bu dava dosyasıyla birleştirilerek yargılamaya devamla, ... adlı kişinin tanık sıfatı ile ifadesine başvurularak veya ifadesinin getirtilerek CMK'nın 217. maddesi kapsamında duruşmada suça sürüklenen çocuk ve müdafiine okunarak diyeceklerinin sorulması sağlandıktan, tüm deliller birlikte değerendirilip suça sürüklenen çocuğun atılı eylemi gerçekleştirdiği her türlü kuşkudan uzak olarak tespit edildikten sonra sonucuna göre hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a-)Mahkemenin gerekçeli karar başlığında suça sürüklenen çocuğun davadaki sıfatının sanık olarak yazılması ve atılı suçtan gözaltına alınma tarihinin “20.12.2007-21.12.2007 tarihleri arası”, tutuklanma tarihinin “21.12.2017”, tahliye tarihinin “18.05.2017” olarak gösterilmemesi,

b-)Suça sürüklenen çocuk hakkında Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.05.2009 tarihli ve 2008/41 Esas, 2009/104 Karar sayılı kararı ile terör örgütünün propagandasını yapmak suçundan beraat kararı verilmiş iken, anılan karar dayanak yapılmak suretiyle Mersin 4. Ağır ceza Mahkemesinin temyize konu olan kararında suça sürüklenen çocuk hakkında terör örgütüne üye olma suçundan beraat kararı verildiğinden bahisle aynı suçtan karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 05.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6509, Karar No: 2024/8468, Tarih: 26.09.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/6509 E.  ,  2024/8468 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/591 Esas, 2024/543 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.07.2017 Tarihli ve 2017/606 Esas, 2017/734 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve babası ...'un velayeti altında bırakılmıştır.

Mahkemece 10.04.2023 tarihli ek karar ile resen, kısıtlı adayının merkezî nüfus idaresi sistemindeki yerleşim yeri adresinin Hürel Mahallesi 6 ... Mamak/Ankara olduğu gerekçesiyle kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.05.2024 Tarihli ve 2024/591 Esas, 2024/543 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ya da vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan dosyanın re'sen ele alınarak yetkisizlik kararı verilemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vesayet dosyasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. TMK’nın “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. TMK’nın “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. TMK’nın “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın Ankara Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibi ile Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2634, Karar No: 2018/2716, Tarih: 18.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2016/2634 E.  ,  2018/2716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 158/1-f, 52/2-4, 53/1, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ... ve temyiz kapsamı dışındaki sanık... ...'un www.....com adlı internet sitesini kurarak buradan çeşitli elektronik eşyaların satışına dair ilan verdikleri, katılan ...'ın da internet sitesindeki ilanı görüp ilanda belirtilen.... marka bilgisayarı almaya karar verdiği, katılan ... ile sanık ...'ın .... numaralı telefonda konuştukları ve anlaştıkları, sanık ...'nın İş Bankası Hatay.... Şubesinin .... numaralı hesaba 600 TL para gönderilmesinden sonra bilgisayarı kargo yolu ile göndermeyi taahhüt ettiği, bunun üzerine katılanın 07/02/2008 tarihinde sanık... ... adına İş Bankası... Şubesinin .... numaralı hesabına 600 TL parayı havale yolu ile gönderdiği ancak sanığın bilgisayarı katılana gönderilmeyerek internet sitelerini kapatıp ortadan kaybolarak katılanı dolandırdığı anlaşılmakla mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi 13.10.2010 tarihli ilamı ile dosya sanıkları ...ve... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 158/1-f, 52/2, 52/4, 53/1 maddeleri gereğince 3 yıl ve 1.200TLadli para cezası verildiği ve bu hükmün sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 11.12.2014 tarih, 2013/4667 Esas, 2014/21004 Karar sayılı ilâmı ile bozularak mahkemesine gönderildiği, temyizin sanıklar tarafından yapılmış olması karşısında CMK 326/son maddesi uyarınca sanıkların ceza süresi yönünden kazanılmış hakları olduğu gözetilmeden haklarında Yargıtay bozma ilamına uyularak 24.02.2016 tarihinde kurulan son hükümde; sanık ...’nın 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f, 52/2, 52/4, 53/1 maddeleri gereği 3 yıl 3 ay hapis ve 1.600 TL adli para cezası verilerek adli para cezası bakımından bozmadan önceki cezadan daha fazla cezaya hükmolunması suretiyle CMUK'nun 326/son maddesine aykırı davranılması, Yasaya aykırı bulunduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASI, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında "sanığın 3 yıl 3 ay hapis ve 1.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ilişkin hükümden sonra gelmek üzere "CMUKnun 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı gözetilerek sonuç olarak 3 yıl hapis, 1.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19092, Karar No: 2010/696, Tarih: 28.01.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/19092 E.  ,  2010/696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCY'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile, 765 sayılı TCY'nın ve 491/4. maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın olay tarihinde saati belirlenemeyen zaman dilimi içerisinde yakınana ait eve girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Yasanın 116/1 maddesinde belirtilen konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu gözetilmeden, bu konuda değerlendirme yapılmaması, aynı Yasanın 145. Maddesindeki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki "hafif" veya "pek hafif" ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığının" 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, sanığın özgülenen kastı ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, sanığın yakınana ait eve girip o anda bulabildiği 40 YTL civarında para ile cep telefonunu çalma şeklindeki somut olayda koşulları bulunmadığı ve çalınan malların toplam değerinin de az olmadığı gözetilmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 28/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1831, Karar No: 2011/1833, Tarih: 24.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/1831 E.  ,  2011/1833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 01/10/2003 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ...'nden gayri davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ...'ın tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer davalı ... İnşaat Ltd Şti'nin temyiz itirazına gelince; dava, yol yapımı sırasında kalkan tozların ağaçlara verdiği zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ..., ...İnşaat Ltd Şti ile... İnşaat Sanayi Ticaret AŞ tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, ...'ne ait yol yapımı sırasında kalkan tozların bahçesindeki ağaçlara zarar verdiğini belirterek, uğradığı zararın ödetilmesi amacıyla önce davalılardan ... hakkında dava açmış, daha sonra aynı zarar nedeniyle davalılardan ... ve... İnşaat Sanayi Ticaret AŞ hakkında ek dava açmıştır. Bu dava dosyalarının birleştirilmesinden sonra da ...İnşaat Ltd Şti'ni dahili dava yoluyla davalı olarak göstermek istenmiştir.

Yerel mahkemece verilen ilk kararda, davalılardan ...İnşaat Ltd Şti hakkında usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından onun hakkında davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, davacının temyizi üzerine karar bozulmuş; ancak, bozma kapsamına alınmayan adı geçen davalı hakkındaki karar kesinleşmiştir.

Yerel mahkemece davalılardan ...İnşaat Ltd Şti hakkında daha önce verilen davanın açılmamış sayılmasına ilişkin kararın kesinleştiği gözetilmeyerek, onun da diğer davalılar ile birlikte sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Öteki davalı... İnşaat Sanayi Ticaret AŞ'nin temyiz itirazına gelince; birleştirme kararı verilen dosyada adı geçen davalıya usulüne uygun bir tebligat yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 73. maddesi gereğince; yasanın belirlediği ayrık durumlar dışında yargıç, iki tarafı usulüne uygun olarak çağırmadan, iddia ve savunmalarını yasal koşullara uygun olarak bildirmeleri için davet etmeden karar veremez.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, davalılardan... İnşaat Sanayi Ticaret AŞ yöntemine uygun olarak davet edilip taraf oluşumu (teşkili) sağlanmadan, savunma hakkı kısıtlanacak biçimde yargılama yapılıp karar verilmiş olması doğru olmadığından, karar bu nedenle de bozulmalıdır.