muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4174, Karar No: 2012/6122, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4174 E.  ,  2012/6122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

03.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında...köyü 151 ada 1 sayılı 27.680 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...’ın zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak aslı cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir..

Davacı ... Yönetimi 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 151 ada 1 sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukardaki esasa kayıt edildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A1, A2 ve A3) ile işaretlenen bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına, (B1 ve B2) ile işaretlenen kesimlerinin fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından (B1 ve B2) ile işaretlenen kesimler yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Orman Yönetiminin temyiz itirazları çekişmeli taşınmazın (B1 ve B2) ile işaretlenen kesimlerine yönelik olup, incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye uzman bilirkişi raporuna eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan uygulama ve araştırma sonucu temyize konu yerlerin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19/04/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2053, Karar No: 2015/14192, Tarih: 18.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2053 E.  ,  2015/14192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2013/973-2014/332

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile C.. B.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27393, Karar No: 2016/1490, Tarih: 25.02.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/27393 E.  ,  2016/1490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I-Oluş ve dosya içeriğine göre; yakınan ...'ın tüm aşamalardaki beyanlarında, "Yolda yürümekteyken arkasında 15-16 yaşlarında bir şahsın yaklaştığını aniden hamle yaparak omuzunda asılı çantasını almaya çalıştığını, kendisinin çantanın sapını sıkıca tutması üzerine çantayı alamayan şahsın elini ısırarak direncini kırmaya çalıştığını, buna rağmen çantayı bırakmadığını, bunun üzerine şahsın cebinden çıkardığı bıçağı çekerek doğrultması üzerine korkuya kapılarak çantayı bıraktığını, meçhul şüphelinin iki sokak ilerde kendisini bekleyen ... plaka sayılı araca binip gittiğini tanık ....'dan öğrendiğini" söylediği,

Sanığın ise soruşturma aşamasındaki beyenında olay tarihinde...'a gelmediğini söylemesine rağmen, kullanmış olduğu cep telefonunun HTS kayıtları üzerinde yapılan incelemede olay yerine yakın baz istasyonundan sinyal aldığının tespit edilmesi üzerine olay tarihinde tanık ... ve eşini...'a hastaneye getirdiğini,

Tanık ... ve eşi ...'ın ise 2009 yılı içerisinde...Hastanesine geldiklerini, kendilerinin tanık ...'ın kullanmış olduğu araçla geldiklerini,

Tanık ...'ın ise tanıklar ... ve eşi ...'ı 2009 yılı içerisinde ...Hastanesine kullanmış olduğu araçla getirdiğini, davaya konu olaya ilişkin bilgisinin olmadığını,

Tanık...'ın ise, "Olay günü yakınanın bağırması üzerine kaçan şahsı takip ettiğini, bir süre kaçtıktan sonra sokakta bekleyen.. plakalı aracın arka koltuğuna bindiğini, aracın ön koltuklarında iki kişinin olduğunu, ancak onların yüzünü göremediğini" beyan ettiği olayda, meçhul şüphelinin yakınanın çantasını kap kaç suretiyle almaya çalıştığı, yakınanın direnmesi üzerine elini ısırması ve bıçak çekmesiyle eylemin yağma suçuna dönüştüğü, olayı bulunduğu yer itibariyle göremeyen sanığın meçhul şüphelinin yağma fiilinden sorumlu tutulamayacağı, hal böyle olunca sanığın ancak hırsızlık fiilinden sorumlu tutulması gerektiği karar yerinde tartışılmadan yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

II- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinde değişiklik yapıldığından yeniden takdiri lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9308, Karar No: 2024/5262, Tarih: 14.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/9308 E.  ,  2024/5262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1181 E., 2020/224 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Davacı vekilinin davacı ..., ..., ..., ..., ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz istemi yönünden; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün, 6100 sayılı HMK'nın 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesi ile değişik 362/1-a maddesi uyarınca kesin olduğu belirlenmiştir.

Davacı vekilinin davacı ..., ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacılar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince; davacı ... için haksız yargılama, gözaltı, tutuklama nedeniyle 1.894,41 TL maddi, 750.000,00 TL manevi, davacı ... için 100.000,00 TL manevi, davacı ... ve ... için ayrı ayrı 50.000,00 TL manevi, davacı ..., ... ve ... için ayrı ayrı 25.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden faiz talebine ilişkin davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ... bakımından davanın reddine, davacı ... bakımından ise davanın kısmen kabulü ile maddi tazminatın reddine, 42.840,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili, davalı vekilinin istinaf başvurularının davacılar ..., ..., ..., ..., ... bakımında hükmün kesin olduğundan reddine, davacılar ... ve ... bakımından ise esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacılar vekilinin temyiz istemi; müvekkil ...'in haksız yer gözaltı ve tutuklu kaldığını, maaşının kesildiğini, ailesinin manevi zarara uğradığını, davanın reddine karar verilen davacılar bakımından davanın kabulü gerektiğini, hükmedilen tazminatın eksik olduğunu, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacılar vekilinin temyiz istemi; müvekkil ...'in haksız yer gözaltı ve tutuklu kaldığını, maaşının kesildiğini, ailesinin manevi zarara uğradığını, davanın reddine karar verilen davacılar bakımından davanın kabulü gerektiğini, hükmedilen tazminatın eksik olduğunu, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, davacı ...'in tazminat talebinin dayanağı olan Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/584 Esas, 2018/14 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 21.12.2016 - 13.12.2017 tarihleri arasında 357 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama neticesinde beraatine karar verildiği, hükmün 24.01.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, davacın göreve döndüğü, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne, diğer davacılar bakımından ise haksız koruma tedbiri nedeniyle tazminat davasında dava açmaya ehliyetli kişinin, ancak koruma tedbirine maruz kalıp zarara uğrayan kişi olması, bu durumun CMK'nın 141/1 hükmünde de açıkça belirtilmesi ve bu şekilde tedbir nedeniyle dolaylı olarak zarara uğrayanlara dava açma hakkı tanınmaması nedeniyle, manevi tazminat taleplerinin reddine, karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 gün ve 2 Esas, 63 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarında, ancak davanın tamamen reddi halinde davalı lehine vekalet ücretine hükmedileceği, somut olayda da davalının davayı vekili aracılığıyla takip edip davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ... bakımından davanın reddi kararı verildiğinden davalı lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmemesi temyiz eden sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Davacı vekilinin davacı ..., ..., ..., ..., ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz istemi yönünden;

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 72.070,00 TL olduğu, davacı ... ve ... için reddedilen tazminat miktarının 50.000,00 TL, davacı ..., ..., ... için 25.000,00 TL olması nedeniyle davacılar açısından hükmün kesin nitelikte olduğu görülmekle, 6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin 1/a bendinde yer alan temyiz sınırı, reddedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davacılar vekilinin kurulan hükme yönelik temyiz istemin CMK'nın 298. maddesi gereğince, Tebliğname’ye aykırı olarak, olarak REDDİNE;

2.Davacı vekilinin davacı ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz istemi yönünden;

2.Davacı vekilinin davacı ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz istemi yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, tazminat talebinin reddi yönünde verilen kararın dosya kapsamına uygun bulunduğu anlaşılmakla, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

3.Davacı vekilinin davacı ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz istemi yönünden;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin maddi tazminatın kabulü gerektiğine ve sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Boyabat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7567, Karar No: 2018/18842, Tarih: 20.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/7567 E.  ,  2018/18842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müşteki beyanına göre suçun geceden sayılan zaman dilimi olan 00.45-03.30 saatleri arasında işlenmesine rağmen hükmedilen cezada 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi gereği artırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Mağdurun, sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği; ancak, zararının giderilip giderilmediğinin sorulmadığı ve iade ve tazminle ilgili bir bilgide bulunmadığı görülerek bu hususun mağdura açıklattırılıp sonucuna göre TCK'nın 168. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 20/12/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1863, Karar No: 2013/17233, Tarih: 01.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1863 E.  ,  2013/17233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.11.2012 tarih ve 2011/165-2012/234 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 01.10.2013 günü hazır bulunan. davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin müşterek çocuğunun dava dışı kişilerin ...-Yenice Belediyesi arasında ticari olarak işlettiği minibüste yolcu olarak bulunduğu sırada meydana gelen kaza sonucu öldüğünü, aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesi bulunmadığını, davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, her bir müvekkili için 50.000 TL olmak üzere toplam 100.000 TL'nin kaza tarihinden itibaren avans faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, istemin zamanaşımına uğradığını, taşımanın 4925 sayılı Kanun kapsamında bulunmadığını, zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesi yaptırmak yükümlülüğü olmadığını, dolayısıyla müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını, kaldı ki, istenilen tazminatın fahiş olduğunu, avans faizi talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıların murisinin taşındığı aracın Giresun'un ...İlçesi ile Yenice Beldesi arasında yolcu taşımacılığı yaptığı, bir beldeden bir ilçeye ticari taşımasının olduğu, valilik yönergesinin 5 ve 6. maddeleri uyarınca güzergah belgesi almadığı, aynı güzergah üzerinde trafik kazası yaptığı, zorunlu koltuk ferdi sigortası yaptırmadığı, davalının sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle her bir davacı için 50.000 TL olmak üzere toplam 100.000 TL'nin avans faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 5.346,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2824, Karar No: 2012/4884, Tarih: 12.07.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2824 E.  ,  2012/4884 K.**

* ARSA SAHİBİNDEN BAĞIMSIZ BÖLÜM ALAN DAVACI

* GEÇ TESLİM

* YÜKLENİCİNİN SORUMLULUĞU

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 96

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 187

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 188

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 217

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı kooperatif vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı arsa sahipleriyle diğer davalı yüklenici kooperatif arasında 25.11.1994 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme uyarınca inşaatın 36 ayda bitirileceğinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin de sözleşme uyarınca davalı arsa sahiplerine isabet eden iki adet bağımsız bölümü arsa sahiplerinden 04.03.1998 tarihinde satın aldığını, davalı yüklenici kooperatifin diğer blokları bitirmesine rağmen müvekkiline ait dairelerinde bulunduğu arsa sahiplerinin hissesine düşen bloğu bitirmediğini davalı arsa sahiplerinin buna rağmen teminat olarak konan ipotekleri kaldırdığını, müvekilinin kendisine teslim edilmeyen taşınmazlar nedeniyle kira kaybına uğradığını ileri sürerek, 54.000,00 TL yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kopoperatif vekili, müvekkili ile diğer davalıların murisi H.. D.. arasında 25.11.1994 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, müvekkili ile davacı malik arasında herhangi bir sözleşme bulunmadığını, davacının arsa sahibi olan diğer davalılardan taşınmazları satın aldığını, müvekkilinin davacıya taşınmazın teslimi hususunda herhangi bir yazılı veya sözlü taahhüdü de bulunmadığını ileri sürerek, davanın reddini istemiş, diğer davalılar vekili ise inşaatın geç tesliminde müvekkillerinin bir kusuru bulunmadığını, davacının yüklenici davalı kooperatiften talepte bulunması gerektiğini ifade ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya içeriğine göre davacı yüklenici kooperatif ile diğer davalıların murisi H.. D.. arasında 25.11.1994 tarihli gayrı menkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığı, inşaatın bitim süresinin sözleşme tarihinde itibaren 36 ay olduğu, dava konusu iki adet bağımsız bölümün 18.09.2002 tarihinde davacı tarafından satın alındığı, davacının satın aldığı bu taşınmazların zamanında bitirilmemesi nedeniyle ihtarname keşide ettiği, davalı yüklenici kooperatifin geç teslimden dolayı davacı malike karşı sorumlu olduğu, ancak diğer davalıların arsa sahibi olup inşaatın geç bitirilmesi nedeniyle sorumlulukları bulunmadığı gerekçesiyle davanın, davalı yüklenici kooperatif yönünden kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden ise pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı kooperatif vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı kooperatif vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davalı yüklenici kooperatif ile davacı malik arasında sözleşmeye dayalı herhangi bir hukuki ilişki olmadığı gibi davalı kooperatif tarafından davacıya yönelik ayrı bir taahhütte bulunmamaktadır. Ayrıca davacı malikin diğer davalılar arsa sahiplerinden sözleşmeden doğan alacaklarını da temlik aldığına ilişkin bir iddia da öne sürülmediği gibi bu konuda bir delil de sunulmamıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece, davalı yüklenici kooperatif hakkındaki davanın da husumet yokluğu nedeniyle reddi gerekirken yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde davalı kooperatif hakkındaki davanın kısmen kabulünde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı kooperatif vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün adın geçen davalı yararına BOZULMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından, davacıdan yeniden harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalı kooperatife iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.