muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4206, Karar No: 2017/10188, Tarih: 06.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4206 E.  ,  2017/10188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 7491 ada, 5 nolu parseldeki taşınmazda davalılarla müşterek malik olduklarını, mevcut parselde davacı kooperatifin büyük hissedar olduğunu, davalılar ile yapılan görüşmelere rağmen ortaklığın anlaşarak giderilmesi imkanının bulunmadığını, mevcut parselin 5745 m2 olup kat irtifakı ve kat mülkiyeti kurulmasına uygun olduğunu, ayrıca aynen taksiminin mümkün olmadığını beyan ederek, davanın kabulü ile ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Mahkemece; tapu kaydına esas cinsi, hissedarlar, kadastro ölçütlerindeki hisselere düşen alan, yola bakan cepheler, mevcut imar durumu ile tapu-kadastro mevzuatı, "Taşınmaz alanı/paydaş" oranı, dava dosyasındaki beyanlar ve bilirkişi raporuna göre taşınmazın aynen taksiminin mümkün olmadığı, taşınmazın satışı suretiyle ortaklığın giderilebileceği kanaatiyle, dava konusu taşınmazın satılarak ortaklığının giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.Dava; Kat Mülkiyeti Kanununun 10. maddesinin son fıkrası hükmüne göre kat mülkiyetine konu olmaya elverişli bir taşınmaz üzerindeki ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.Ortaklığın giderilmesi istenen taşınmaz 5.745 m2 olup, arsa vasfında olduğu ve hissedarların ... Konut Yapı Kooperatifinde hisse sahibi oldukları, kooperatifin ise büyük hisse sahibi olduğu anlaşılmış olup, taşınmaz üzerinde yapı yapılmak amacıyla mevcut kooperatifin varlığını devam ettirdiği anlaşılmakla, taşınmaz üzerinde yapılmış herhangi bir bina olup olmadığı ve davacının dava dilekçesindeki anlatımı dikkate alınarak kooperatifin amacının son bulup bulmadığı, tasfiye edilip edilmediği ve Kooperatifler Kanununa göre bu hususta genel kurul yapılıp kararlar alınıp alınmadığı, ayrıca tarafların beyanlarının açıklattırılarak taşınmaz üzerinde kat irtifakı kurulması yönünde taleplerinin bulunup bulunmadığı gibi hususlar araştırılarak bu işlerden anlar uzman bilirkişilerden rapor alınarak oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken eksik ve yetersiz inceleme ile usul ve yasaya aykırı olarak anılan şekilde hüküm kurulması yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 06/12/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/331, Karar No: 2019/3846, Tarih: 25.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/331 E.  ,  2019/3846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun, yazar kasada bulunan 30,00 TL parayı çalması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1314, Karar No: 2022/6956, Tarih: 11.05.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/1314 E.  ,  2022/6956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No : 2020/1604-2021/1768

İlk Derece

Mahkemesi : ... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, ödeme emri iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine dair karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi davalı Kurum vekili tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili; müvekkiline davalı kurumca 2012/13370 - 13371 - 13372, 2007/010453, 2008/010547 - 10548 - 10549, 2010/015689 - 015690, 2011/11042 - 11043-11044 takip sayılı dosyaları ile Küplü Belediyesi Çiftçi Mallarını Koruma Başkanlığı'nda koruma meclis üyeliği yapmış olduğu gerekçesiyle 2004-2008 yılları arası prim ve diğer alacakları için takip başlatıldığını, alacakların zamanaşımına uğradığını, temsil ve ilzama yetkili olmadığı gibi prim ve vergi işlerini doğrudan yürütme ve bu alanda emir ve direktif verme yetkisinin bulunmadığını belirterek ödeme emirlerinin öncelikle zamanaşımına ve herhangi bir yasal sorumluluğu bulunmaması nedeniyle iptaline ve borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili; Edirne İş Mahkemesi'nin yetkili olduğunu, davanın süresinde açılmadığını, dava süresinde açılmış olsa dahi zamanaşımı itirazının tamamen yersiz olduğunu, davacının temsile yetkili koruma meclis üyesi olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

“Davanın kabulü ile; 1-Davacının Edirne SGK İl Müdürlüğü'ne ait 2007/10453, 2008/10547 - 10548 - 10549, 2010/15689 - 15690, 2011/11042 - 11043 - 11044, 2012/13370 - 13371 - 13372 sayılı takip dosyalarında borçlu olmadığının tespiti ile işbu ödeme emirlerinin davacı yönünden iptaline…”şeklinde karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Yerel mahkeme kararı yerinde bulunarak istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V-TEMYİZ NEDENLERİ:

Davalı vekili, davanın süresinde açılmadığını, davacının sorumlu olduğunu, kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Yerel mahkeme kararı yerinde bulunarak istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V-TEMYİZ NEDENLERİ:

Davalı vekili, davanın süresinde açılmadığını, davacının sorumlu olduğunu, kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ

506 Sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 134. maddesinde, "Bu kanunun uygulanmasından doğan uzlaşmazlık, yetkili iş mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görülür." 80. maddesinin 6. fıkrasında, "Kurum alacaklarının tahsilinde 21.07.1953 tarih ve 6183 Sayılı Kanunun uygulanmasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde, alacaklı Sigorta Müdürlüğünün bulunduğu yer İş Mahkemesi yetkilidir." hükümleri yer almakta iken, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 101. maddesinde, "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği," 88. maddesinin 19. fıkrasında, "Kurumun prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanunun uygulamasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde Kurumun alacaklı biriminin bulunduğu yer iş mahkemesinin yetkili" olduğu düzenlenmiştir.

7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 6. maddesinde ise, "İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir. (2) Davalı birden fazla ise bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir. (3) İş kazasından doğan tazminat davalarında, iş kazasının veya zararın meydana geldiği yer ile zarar gören işçinin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir. (4) İş mahkemelerinin yetkilerine ilişkin olarak diğer kanunlarda yer alan hükümler saklıdır. (5) Bu madde hükümlerine aykırı yetki sözleşmeleri geçersizdir." 9. maddesinde de, "Bu Kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümleri uygulanır." düzenlemeleri bulunmaktadır.

Bu aşamada, genel ve özel yetki kurallarının niteliğinin açıklığa kavuşturulmasında yarar vardır. Bütün davalar için uygulanan yetki kuralına genel yetki kuralı denilmekte olup, genel yetkili mahkeme, davalının ikametgâhı mahkemesidir. Eş deyişle, her dava, kanunda aksine hüküm bulunmadıkça açıldığı tarihte davalının ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde görülür (HUMK. 9/1., HMK. 6. maddeler). Bundan ayrı olarak bazı davalar için davalının ikametgâhı mahkemesinin yanında başka yer mahkemeler de yetkili kılınmıştır. Bu istisnai nitelikteki yetki kurallarına “özel yetki” kuralları denilmektedir. İlke olarak, özel yetki kuralları genel yetkiyi kaldırmaz, onunla birlikte uygulanır. Ancak, istisna olarak bazı davaların mutlaka belli bir yer mahkemesinde açılması öngörülmüştür ki, bu halde kesin yetki söz konusu olur. Kesin yetki halleri, genel yetki kuralının istisnasıdır ve mutlaka uygulanması gerekir. Bunun dışında, bir dava için özel yetki kuralı bulunsa bile, davacının genel yetki ile özel yetki arasında bir seçim hakkı vardır. Özel yetki kuralları ilke olarak kamu düzenine ilişkin değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 08.07.2009 gün 2009/10-236-345 sayılı kararı)

Somut olaya ilişkin olarak, davacı hakkında Edirne Sosyal Güvenlik Merkezince tanzim edilen ödeme emri ile 6183 sayılı Kanunun uygulanması nedeniyle doğan uyuşmazlığın çözümlenmesi için açılan eldeki davada, 5510 sayılı Kanunun 88/19. maddesinde belirtilen yetkiye ilişkin hüküm, kesin nitelikte olup diğer yetki kurallarının üzerindedir ve uygulanmasının yasal gereklilik olduğu belirgindir.

Öte yandan, 6183 Sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna Göre Kullanılacak Yetkilere İlişkin Yönetmeliğin;"Tanımlar" başlıklı 4. maddesinde; “Tahsil dairesi: Kurumun tahsilâtla görevli ünitesini, servisini, icra memurlarını, memurlarını ve Kurum adına vekâletname verilen gerçek ve tüzel kişileri” “Ünite: Kurumun tahsilâtla görevli sosyal güvenlik il müdürlüğü ile sosyal güvenlik merkezlerini ifade eder.”

“Takip işlemlerine yetkili tahsil dairesi” başlıklı 17. maddesinde;

“ Takip işlemleri, Kurumun ilgili ünitesince yapılır.

Borçlu veya malları başka mahallerde bulunduğu takdirde, takip işlemleri Kurumun o mahaldeki ilgili ünitesince niyabeten yürütülür.”

"Yetkili mahkeme" başlıklı 32. maddesinde;

"Kurum alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Kanunun uygulamasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde Kurumun alacaklı ünitesinin bulunduğu yer iş mahkemesi yetkilidir." ifadelerine yer verildiği görülmektedir.

“ Takip işlemleri, Kurumun ilgili ünitesince yapılır.

Borçlu veya malları başka mahallerde bulunduğu takdirde, takip işlemleri Kurumun o mahaldeki ilgili ünitesince niyabeten yürütülür.”

"Yetkili mahkeme" başlıklı 32. maddesinde;

"Kurum alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Kanunun uygulamasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde Kurumun alacaklı ünitesinin bulunduğu yer iş mahkemesi yetkilidir." ifadelerine yer verildiği görülmektedir.

Değinilen mevzuat hükümleri çerçevesinde; “sosyal güvenlik il müdürlükleri” ile “sosyal güvenlik merkezlerinin" takip işlemlerinde yetkili olduğu görülmekte olup, bu yönde davaya konu 6183 Sayılı Kanunun uygulanması nedeniyle ödeme emirlerinin gönderilmesi işleminin Edirne Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından yapılması nedeniyle, bu merkezin bulunduğu yer iş mahkemesi olan Edirne İş Mahkemelerinin kesin yetkili olduğu gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun reddine dair kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesince verilen hüküm sair yönler incelenmeksizin bozulmalıdır

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 11.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14168, Karar No: 2010/730, Tarih: 25.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/14168 E.  ,  2010/730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/12/2007 tarih ve 2002/229-2007/355 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkilinin meslek birliği olarak hak sahibi bulunduğu müzik kasetlerinin, kompakt disklerin ve müzik kliplerinin içerdikleri müziksel tespitleri izin almadan ve bedelini ödemeden ‘DIGITURK’ logosu ile üyelerine dekoderli digital yayın yapan televizyon ve radyoda yayınladıklarını ileri sürerek, yayınlarını men’ine ve hükmün ilanına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin doğrudan veya dolaylı yayın yapan kuruluş olmadığını, portföyünde yer alan yayıncı kuruluşların yayınlarını izleyicilere aktaran sayısal uydu platformu niteliğinde bulunduğunu, yayınların içeriğine karışmadığını, aksine hiçbir değişiklik yapmadan yayınlamak zorunda olduğunu, istemlerin yayıncı kuruluşlara yönlendirilmesi gerektiğini, müvekkiline husumet düşmeyeceğini açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, müvekkilinin doğrudan veya dolaylı yayın yapan kuruluş olmadığını, portföyünde yer alan yayıncı kuruluşların yayınlarını izleyicilere aktaran sayısal uydu platformu niteliğinde bulunduğunu, yayınların içeriğine karışmadığını, aksine hiçbir değişiklik yapmadan yayınlamak zorunda olduğunu, istemlerin yayıncı kuruluşlara yönlendirilmesi gerektiğini, müvekkiline husumet düşmeyeceğini açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davalının programcı kuruluşlardan aldığı yayınları herhangi bir değişiklik yapmaksızın iletmekle görevli sayısal bir uydu platformu olduğu, yapılan tespitte ‘DIGITURK’ üzerinden yayın yapan bazı televizyon ve radyo yayınlarında davacının yetki devri belgeleriyle haklarını temsile yetkili olduğu üyelerine ait müziklerin kullanıldığının ortaya çıktığı, bazı kanalların lisans başvurusunda bulunmadığı, bu kanalların davacıya ait olduğu sonucuna varıldığı, Lisans Yönetmeliğinin 10/a maddesi uyarınca lisansı belirtilemeyen yayınlardan doğrudan sorumlu olduğu, diğer yayıncı kuruluşları ile ilgili olarak da aynı Yönetmeliğin 6 ncı maddesi uyarınca yurt içi ve yurt dışı yayınlarında kanunda, üst kurulca çıkarılan yönetmeliklerde ve Türkiye’nin taraf olduğu milletlerarası anlaşmalarda belirtilen ilke ve esaslara uyacaklarının düzenlendiği, davalının ücret karşılığı iletim yaptığı, akidinin yayınlarla üçüncü kişilere zarar vermesini önleyici tedbirler de alması gerektiği, ayrıca FSEK.nun 80, 43 ve 52 nci maddeleri uyarınca davalının yayıncı kuruluşlar ile sözleşme yaparken onların meslek birlikleri ile yaptıkları sözleşmeleri istemek ve yayınlarını yasaya uygun gerçekleştirmelerini sağlamakla yükümlü olduğu, ayrıca davalının yayın içeriğine müdahale edememesine rağmen BK.nu anlamında da sorumluluğunun bulunduğu, hak ve borçlarını yerine getirirken iyi niyet kurallarına aykırı davranamayacağı gerekçesiyle davacının temsil ettiği ve yapımcıları gerekçede belirtilen müzik yapımlarının izin alınmadan ‘DIGITÜRK’ logosu ile üyelerine dekoderle dijital yayın televizyon ve radyo yayın kanalında yayınlanmasının önlenmesine ve hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3341, Karar No: 2023/4190, Tarih: 27.09.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/3341 E.  ,  2023/4190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/80 E., 2020/185 K.

DAVA TARİHİ : 28.05.2013

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen mera kaydının iptali ile tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, Gaziantep ili, ... ilçesi,... Köyü, 1748 parsel sayılı taşınmazın 5683,80m²'lik kısmında yaklaşık 40 yıldan beri tarımsal faaliyet gösterdiklerini, bu yerin 2010 yılında mera komisyonu tarafından tapuya mera olarak tahsis edildiğini, TMK 713/1 inci maddesine göre olağanüstü zamanaşımı nedeni ile 1748 sayılı parselin 5683,80 m²'lik kısmın tapusunun iptali ile, adlarına tesciline karar verilmesini talep etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı Hazine; öncelikle dava değerinin çok düşük gösterildiğini, dava konusu yerin Devlet'in hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, dava konusu taşınmazın mera vasfında olması nedeni ile özel mülkiyete konu edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.01.2015 tarihli ve 2013/396 Esas, 2015/89 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine ve dahili davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesi tarafından karar; taraf teşkili sağlanması ve eksik inceleme nedeniyle bozulmuştur.

B.İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Mera Kanun'u gereği meraların zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını,

2.Zilyetlik iddiasının somut ve tartışmaya yer vermeyecek şekilde ispatlanamadığını,

3.Davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen vekalet ücretine hükmedilmediğini,

4.Re'sen tespit edilecek yönlerden yerel mahkeme kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme