muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10382, Karar No: 2022/12133, Tarih: 28.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/10382 E.  ,  2022/12133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı(sanık, suça sürüklenen çocuklar ..., ...), çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs (suça sürüklenen çocuk ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ve suça sürüklenen çocuklar)

HÜKÜM : Sanık ve suça sürüklenen çocuklar... ile ...’ın eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki, suça sürüklenen çocuklar ... ve ....’un eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarını oluşturduğu kabul edilerek bu suçlardan şikayet yokluğu nedeniyle kamu davalarının düşmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat ve düşme hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5875, Karar No: 2011/9621, Tarih: 12.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/5875 E.  ,  2011/9621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın kuzeyinde bulunan dereden sonra gelen parsellere ilişkin kadastro paftasının,

2) Çekişmeli taşınmazın kuzeyinde bulunan dereden sonra gelen parsellere ilişkin kadastro paftası geldikten sonra, bu alanda kalan parsellere ilişkin ada ve parsel numaraları tespit edildikten sonra bu parsellere ilişkin kadastro tespit tutanak örneklerinin dosya içine yer alması,

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 12.09.2011 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/16087, Karar No: 2015/3884, Tarih: 13.04.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/16087 E.  ,  2015/3884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "dava dilekçesinde nizalı taşınmazın 106 ada 111 parsel olduğunun açıklanması, ancak keşfin 402 (108) ada 4 numaralı taşınmaz başında icra edildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda nizalı taşınmaz bölümünün 400 ada 111 parsel sayılı taşınmaz sınırları içerisinde (A) harfi ile gösterilen yer olduğunun belirtildiği, mahkemenin gerekçesinde 106 ada 111 parselden bahsedildiği fakat hüküm fıkrasında 400 ada 111 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağının iptaline karar verildiği açıklanarak çekişmeli taşınmazın hangi parsele isabet ettiği noktasında tereddüt oluştuğundan dava konusu taşınmazın ada ve parsel numarasının kesin olarak belirlendikten sonra iddia ve savunmaya göre araştırma, inceleme yapıldıktan sonra karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 400 ada 111 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile 22.05.2014 tarihli fen bilinrkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 898.94 metrekare yüzölçümündeki kısının ifrazı ile ... mirasçıları adına iştirak halinde tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

13.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4415, Karar No: 2015/1832, Tarih: 12.02.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/4415 E.  ,  2015/1832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... gelmiş, davalı taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında mal alım satımına dayalı ticari ilişki olup, faturaya dayalı bakiye alacaklarını tahsil için giriştikleri icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini, takipten sonra bir kısım malların iade edildiğini, bakiye 87.122,50 TL alacakları bulunduğunu iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, müvekkilinin ikametgahının bulunduğu .... İcra Müdürlüğünün ve Mahkemelerinin yetkili olduğunu, davacıya yapılan mal iadeleri sonucu bakiye 45.846,00 TL davalının borcu bulunduğunu, müvekkilinin bu miktar davacı alacağını kabul ettiğini savunarak kabul ettikleri miktarın dışındaki alacağa yönelik talebin reddine ve lehlerine tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre takip konusu alacağın faturadan kaynaklanan para alacağına ilişkin olup, BK 89, HMK 10 ve İİK'nun 50. maddeleri uyarınca davacının adresi olan “Avcılar” itibariyle .... İcra Daireleri yetkili olduğu gibi HMK'nun 6. maddesi gereğince davalının “...” adresi itibariyle ... İcra Dairelerinin de yetkili olduğu, davacının icra takibini yetkisiz .... İcra Dairelerinde başlatmakla yetki hususunda seçimlik hakkının davalı borçluya geçtiği ve davalının ... İcra Dairelerinin yetkili olduğunu belirterek yetki itirazında bulunduğu, itirazın iptali davasının şartlarından birinin dava tarihinde yetkili icra müdürlüğünde yapılmış geçerli bir takibin bulunması olup, somut olayda yetkili icra müdürlüğünde yapılmış geçerli bir icra takibi bulunmadığından HMK'nun 114,115 maddeleri gereği davanın dava şartı yokluğundan usulden reddi gerektiği gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/60, Karar No: 2013/5134, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/60 E.  ,  2013/5134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Düzce Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.08.2012 gün ve 2011/65 Esas, 2012/329 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olması ve incelemenin de duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 17.04.2013 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalâa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Sanık müdafii 3 sayfalık yazılı savunma dilekçesi sundu. Alındı, okundu, dosyasına konuldu.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 08.05.2013 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi'nin 18.05.2012 tarihli raporuna esas aldığı raporlarda, 14.01.2011 tarihli Adli Tıp Uzmanı tarafından verilen raporda özetle, muayene tarihinden bir hafta öncesine kadar olan süre içerisinde post travmatik stress bozukluğu gelişen hastada olayı ailesine anlatmasından sonra septomlarda düzelme başladığının bildirilmesi

karşısında, ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda tereddüt hasıl olduğundan tam bir vicdani kanı için mağdurenin dosya ile birlikte Adli Tıp Kurumu Başkanlığı ilgili ihtisas kuruluna sevkinin sağlanarak olay nedeni ile ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusunda rapor aldırılması ve raporlar arasında çelişki olması halinde gerekirse Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan da bu hususta rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Kanuna aykırı sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

29.04.2013 tarihinde verilen işbu karar 08.05.2013 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... ... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2015/5439, Karar No: 2016/1333, Tarih: 25.04.2016

**10. Ceza Dairesi         2015/5439 E.  ,  2016/1333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 23/10/2015 tarihli yazısı ile uyuşturucu madde ticareti yapma ve ruhsatsız silah taşıma suçlarından hükümlü Y.. B.. hakkındaki hükümlerin infazı aşamasında Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesi'nce 01/06/2015 tarihinde 2015/338 değişik iş sayı ile verilen kararın kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 19/11/2015 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık Y.. B.. hakkında, 20/06/2005 tarihinde işlediği iddia olunan ruhsatsız silah taşıma suçundan Kastamonu 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nce 18/12/2008 tarihinde 2008/369 esas ve 2008/669 karar sayı ile sanığın 6136 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 1. fıkrası ve TCK'nın 62. maddesi gereğince 10 ay hapis ve 6 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

2- Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nce 11/04/2012 tarihinde .. esas ve ....karar sayı ile onandığı, hükümlünün koşullu salıverilme tarihinin 23/08/2013 olarak belirlendiği,

3- Hükümlünün 04/02/2013 tarihli dilekçesiyle, cezasının kalan kısmını denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazını istediği,

4- Kastamonu İnfaz Hakimliği'nce 04/02/2013 tarihinde 2013/227 esas ve 2013/235 karar sayı ile hükümlünün talebinin kabulüne, ''5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca hükümlünün cezasının koşullu salıverilme tarihi olan 23/08/2013 tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına'' karar verildiği, hükümlünün aynı tarihte denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak üzere ceza infaz kurumundan salıverildiği,

5- Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi'nce 16/05/2012 tarihinde 2012/14 esas ve 2012/22 karar sayı ile sanığın 08/09/2005 tarihinde işlediği uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan TCK'nın 188 ve 192. maddelerinin 3. fıkraları gereğince 5 yıl 3 ay hapis ve 750 gün adli para ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince adlî para cezasının günlüğü 20 TL'den 15000 TL adlî para cezasına dönüştürülmesine karar verildiği; hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce 08/07/2013 tarihinde 2013/2109 esas ve 2013/7091 karar sayı ile onandığı,

6- Hükümlünün uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kesinleşen ceza nedeniyle 12/08/2013 tarihinde İnebolu M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'na alındığı, düzenlenen müddetnamede koşullu salıverilme tarihinin 06/07/2016 olarak belirlendiği,

7- Cumhuriyet savcısının talebi üzerine, Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi'nce 09/09/2013 tarihinde 2013/290 değişik iş sayı ile hükümlü hakkında Kastamonu 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nce hükmolunan 10 ay hapis cezası ile Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi'nce hükmolunan 5 yıl 3 ay hapis cezasının, 5275 sayılı Kanun'un 99. maddesi uyarınca 5 yıl 13 ay hapis cezası olarak toplanmasına karar verildiği,

7- Cumhuriyet savcısının talebi üzerine, Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi'nce 09/09/2013 tarihinde 2013/290 değişik iş sayı ile hükümlü hakkında Kastamonu 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nce hükmolunan 10 ay hapis cezası ile Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi'nce hükmolunan 5 yıl 3 ay hapis cezasının, 5275 sayılı Kanun'un 99. maddesi uyarınca 5 yıl 13 ay hapis cezası olarak toplanmasına karar verildiği,

8- Toplama kararı üzerine düzenlenen müddetnamede, hükümlünün koşullu salıverilme tarihinin 21/05/2016 olarak belirlendiği,

9- İnebolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nca hükümlü hakkında 6291 sayılı ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin 7. fıkrasının (b) bendi uyarınca işlem yapılmasının talep edilmesi üzerine, Kastamonu İnfaz Hakimliği'nce 04/10/2013 tarihinde 2013/940 esas ve 2013/963 karar sayı ile talebin kabulüne ve hükümlünün koşullu salıverme tarihine kadar cezasının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verildiği,

10- Hükümlünün 27/02/2015 tarihli dilekçesiyle, cezasının kalan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesini istediği,

11- Kastamonu İnfaz Hakimliği'nce 21/05/2015 tarihinde 2015/285 esas ve 2015/283 karar sayı ile "...Yargıtay 10 Ceza Dairesi Başkanlığının 20/01/2014 tarih ve 2013/12914 Esas 2014/467 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince hükümlünün en fazla 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazdan faydalanabileceği, dolayısıyla hükümlünün içtimaına karar verilen 5 yıl 13 ay hapis cezasının infazı aşamasında daha önce 5275 Sayılı Yasa'nın 105/A maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazda geçirdiği 04/02/ 2013 ile 12/08/2013 tarihleri arasındaki 189 Günlük süre gözetildiğinde 176 Gün daha denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazdan yararlanabileceği..." gerekçesiyle hükümlünün talebinin reddine karar verildiği,

12- Hükümlünün Kastamonu İnfaz Hakimliği'nce 21/05/2015 tarihinde verilen karara itiraz etmesi üzerine, itirazı inceleyen Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesi'nce 01/06/2015 tarihinde 2015/338 değişik iş sayı ile "...denetimli serbestlik tedbiri süresi hakkında kanunda en fazla 1 yıl şeklinde bir sınırlandırma yapılmadığı..." gerekçesiyle itirazın kabulüne, Kastamonu İnfaz Hakimliği'nin 21/05/2015 tarihli kararının kaldırılmasına, hükümlünün cezasının koşullu salıverme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanmak suretiyle infazına ve hükümlünün salıverilmesine karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, «Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesince hükümlünün koşullu salıverilmesine 1 yıldan az zaman kaldığından bahisle kalan cezasının 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ve hükümlünün salıverilmesine karar verilmiş ise de,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, «Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesince hükümlünün koşullu salıverilmesine 1 yıldan az zaman kaldığından bahisle kalan cezasının 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ve hükümlünün salıverilmesine karar verilmiş ise de,

Hükümlünün Kastamonu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/12/2008 tarihli ve 2008/369 esas, 2008/669 karar sayılı ilamı ile mahkum olduğu 10 ay hapis cezasının infazına 04/02/2013 tarihinde Kastamonu Açık Ceza İnfaz Kurumunda başlandığı, bu cezaya ilişkin koşullu salıverilme tarihinin 23/08/2013 olduğu, ancak Kastamonu İnfaz Hakimliğinin 04/02/2013 tarihli ve 2013/227 esas, 2013/235 sayılı kararı ile koşullu salıverilme tarihine kadar geçecek olan 189 günlük sürenin 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilerek hükümlünün 04/02/2013 tarihinde tahliyesine karar verildiği, Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 22/01/2014 tarihli ve ..esas, ... karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere mezkur yasanın 105/A maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri ile infazın en fazla 1 yıllık süre ile sınırlı olduğu, hükümlünün daha önceden denetimli serbestlik tedbiri ile infazdan 189 gün süre ile yararlandığı nazara alındığında, artık ancak bakiye 176 gün süre ile denetimli serbestlik kapsamında infaz kararı verilebileceğinin anlaşılması karşısında, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.» denilerek, Kastamon Ağır Ceza Mahkemesi'nce 01/06/2015 tarihinde 2015/338 değişik iş sayı ile verilen kararın bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesi'nce 01/06/2015 tarihinde 2015/338 değişik iş sayı ile "...denetimli serbestlik tedbiri süresi hakkında kanunda en fazla 1 yıl şeklinde bir sınırlandırma yapılmadığı..." gerekçesiyle hükümlünün cezasının koşullu salıverme tarihine

kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanmak suretiyle infazına ve hükümlünün salıverilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu duruma göre, uyuşmazlık konusunun hükmün infazı aşamasında, cezanın koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin olması nedeniyle, kanun yararına bozma talebinin incelenmesi, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 19/01/2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararı ile 12/02/2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararı uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden, Dairemizin görevli olmadığına karar vermek gerekmektedir.

D) Karar :

Bu duruma göre, uyuşmazlık konusunun hükmün infazı aşamasında, cezanın koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin olması nedeniyle, kanun yararına bozma talebinin incelenmesi, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 19/01/2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararı ile 12/02/2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararı uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden, Dairemizin görevli olmadığına karar vermek gerekmektedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; kanun yararına bozma talebinin incelenmesi Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVLİ OLMADIĞINA, dosyanın görevli Yargıtay 1. Ceza Dairesi'ne sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na GÖNDERİLMESİNE, 25/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8367, Karar No: 2022/16181, Tarih: 05.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/8367 E.  ,  2022/16181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Katılanın ikametinin önüne park ettiği suça konu motosikleti gündüz vakti çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, katılan ...’ın aşamalarda “motosikletini 11.07.2014 tarihinde saat 03:00 sıralarında ikametinin önüne park ettiğini, aynı gündüz saat 07:30 sıralarında uyandığında ise motosikleti yerinde bulamadığını” ifade ettiği, dosya içerisindeki Görgü Tespit Tutanağı’na göre ise “ motosikletin ele geçirildiğinde, ön muhafaza panelinin mevcut olmadığı, fren sistemi panelinin hasarlı, gösterge panelinin ise kırık şekilde bulunduğu, kontak açıldığında elektrik aksamının faal olmadığının tespit edildiğinin” anlaşılması karşısında, motosikletin çalındığı yerin bina eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı hususunda oluşan şüphenin giderilmesi bakımından, katılandan sorularak ve gerekirse olay yerinde keşif de yapılarak, motosikletin çalındığı yerin bina eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığının araştırılıp, sonucuna göre motosikletin çalındığı yerin bina eklentisi niteliğinde bir yer olduğunun tespiti halinde sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, aksi taktirde aynı Kanun’un 142/1-e maddesinden uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile suç tarihinde (6545 sayılı Yasa'nın 62. maddesi ile) yürürlükten kaldırılmış olan TCK’nın 142/1-b maddesinden hüküm kurulması,

2) İddianamede sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 141/1 maddesinin uygulanması talep edildiği halde, sanığa ek savunma hakkı verilmeden aynı Kanun’un 142/1-b maddesinden uygulama yapılmak suretiyle CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

3) 6545 sayılı Yasa'nın 62. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesindeki suç için öngörülen hapis cezasının alt sınırının 2 yıl olduğu halde “takdiren ve teşdiden denilerek sanığın 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” karar verilmek suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine 05.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.