muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5157, Karar No: 2022/12942, Tarih: 24.05.2022

Anayasa Mahkemesinin 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı kararı ile geçici 5. maddenin d bendinde yer alan “…kovuşturma evresine geçilmiş,…” ibaresinin aynı bentte yer alan “…basit yargılama usulü…” yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

Aynı şekilde Anayasa Mahkemesi'nin 14/01/2021 tarih ve 2020/81 E., 2021/4 K. sayılı kararı ile 16/03/2021 tarihli, 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ile yargılama aşamasında olup, henüz kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış dosyalar yönünden, ceza miktarı üzerinde fail lehine etki doğuracağı, bu nedenle belirli bir tarih itibariyle hükme bağlanmış olan dosyalarda basit yargılama usulünün uygulanmamasının Anayasa'nın 38. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 7188 sayılı Yasanın 31. maddesiyle eklenen Geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan "...hükme bağlanmış..." ibaresinin de iptaline karar verilmiştir.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun uyarlama yargılamasının kapsam ve sınırlarının anlatıldığı, 20/06/2006 gün ve 2006/10-124-165 sayılı kararında belirtildiği üzere uyarlama yargılaması sonucu verilen hükümler yönünden cezanın aleyhte değiştirme yasağı ilkesinin uygulanamayacağı kabul edilmiştir.

İnceleme konusu somut olayda; sanığın üzerine atılı hakaret suçunun 5271 sayılı Kanunu'nun 251. maddesi gereğince basit yargılama usulüne tabi olduğu; sanığın mahkumiyetine ilişkin ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2020 tarihli kararın, Anayasa Mahkemesi'nin yukarıda belirtilen iptal kararlarından önce verildiği ve kesinleştiği, 1982 Anayasasının 153/5. maddesine göre, Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ayrıca iptal kararlarının kesinleşmiş dosyalar açısından uygulanamayacağı, anılan kararın iptal kararı yürürlüğe girmeden önce kesinleştiği anlaşılmakla, yürürlük tarihinden önce kesinleşmiş kararlar hakkında basit yargılama usulünün uygulanamayacağı gözetilmeden, kesinleşmiş kararla ilgili basit yargılama usulü uygulanmasına ilişkin olarak uyarlama yargılaması yapılıp bu aşamada da şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce farklı gerekçeyle yerinde görüldüğünden,

1- Sanık hakkında hakaret suçuna ilişkin ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/02/2021 tarihli ve 2020/690 esas, 2021/52 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce farklı gerekçeyle yerinde görüldüğünden,

1- Sanık hakkında hakaret suçuna ilişkin ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/02/2021 tarihli ve 2020/690 esas, 2021/52 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Karardaki hukuka aykırılığın CMK'nın 309. maddesinin 4-d fıkrası gereğince Yargıtay tarafından giderilmesi gerektiği ve uyarlama yargılamasında cezanın aleyhte değiştirme yasağı ilkesinin uygulanamayacağından; sanık ... Şanlı hakkında hakaret suçundan uyarlama yargılaması sonucu verilen şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesine ilişkin HÜKMÜN İPTALİNE, infazın ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2020 tarihli ve 2019/565 esas, 2020/97 sayılı karardaki ceza miktarı üzerinden YAPILMASINA, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3995, Karar No: 2019/2574, Tarih: 12.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/3995 E.  ,  2019/2574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinden bölge adliye mahkemesi kararının davalı kadının cevap dilekçesinde belirtilen adresine tebliğe çıkarıldığı, tebliğin bila tebliğ kaydıyla iade edilmesi üzerine, karar ile birlikte davacı erkeğin temyiz dilekçesinin aynı adrese “Mernis” adresi olduğu belirtilmek suretiyle Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edildiği ancak davalı kadının 08/08/2017 havale tarihli istinaf dilekçesinde cevap dilekçesindekinden farklı bir adres bildirdiği tespit edilmiştir.

Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır (Tebligat Kanunu m. 10/1). Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi, bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar (Tebligat Kanunu m. 10/2). Davalı kadının istinaf dilekçesinde bildirdiği adres “Bilinen son adres" olduğuna göre, karar ile temyiz dilekçesinin bu adres yerine mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliği usulsüzdür.

Bu itibarla, bölge adliye mahkemesi kararı ile davacı erkeğin temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak davalı kadına tebliğ edilerek temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dava dosyasının ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 12.03.2019 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2017/9791, Karar No: 2019/6933, Tarih: 30.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/9791 E.  ,  2019/6933 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Katılanın Karahallılar tavuk çiftliğinde işçi olarak çalıştığı, ziraat mühendisi olan sanığın da aynı iş yerinde çiftlik sorumlusu olarak görev yaptığı, olay günü katılanın tanıklar ... ve ... ile birlikte tavuk çiftliğine gelen ve tavukların folluğuna konulan çeltik kabuğu dolu yaklaşık 20-25 kg ağırlığındaki çuvalları işletme deposuna taşıdığı, bu amaçla kamyonun depo girişine park edildiği, tanıklar ... ve ...’nın kamyonun üzerinde bulunduğu, katılanın ise depo girişinde atılan çuvalları istiflediği, işin yapımı sırasında kamyon üzerinde bulunan tanık ...’ın yere attığı çuvalın sekerek başı eğik durumda bulunan katılanın başına geldiği, katılanın dengesini kaybederek başını depo içinde bir yere vurarak duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralandığı olayla ilgili olarak her ne kadar sanık hakkında beraat kararı verilmiş ise de; yapılan yargılama sırasında sanığın “Ben söz konusu şirkette ziraat mühendisi olarak çalışmaktayım, buranın çalışanıyım, tavuk kümeslerinin zeminine sermek amacı ile kullandığımız pirincin küspesi olarak kavuz denilen malzeme getirildi, ben içeride bulunuyordum, işçiler bu malzemeyi indirmeye başladılar, müşteki de özürlü sınıfından olan ve şirketimizde çalışan bir kişidir, o da kendilerine yardım ediyordu, kamyonda bulunan kavuz çuvalları kamyonun üstündeki işçiler tarafından atılıyor, aşağıdaki işçiler tarafından ise alınarak kümese taşınıyordu, yukarıdan atılan çuvallardan bir tanesi müştekiye isabet etmiş, daha sonra müşteki olay nedeni ile yaralanmıştır, ben olayı görmedim o sırada ofiste oturuyordum, daha sonra benim yanıma getirdiler, ben çiftlik sorumlusuyum, dediğim gibi beyanlarımda belirttiğim gibi ben olay anında yanlarında değildim, benim attığım çuvalın yerden sekerek müştekinin kafasına geldiği ve yaralandığı doğru değildir, ben daha sonra bu şahsı aracıma aldım ve hastaneye getirdim, olay anında mağdur zaten kolundan özürlüdür, kendisi yardım için çağrılmamıştır, ancak kendisi yardım amacı ile diğer işçilerin yanına gitmiştir” şeklinde savunmada bulunmasına karşın, katılanın; “olaydan dolayı şikayetçiyim, davaya katılma talebim vardır, uzlaşmak istemiyorum, olaydan kaynaklanan maddi zararım 800 TL'dir, karşılanmamıştır, karşılanmasını talep ederim, fakat maddi zararıma ilişkin fatura da yoktur, iki sefer özel muayeneye gittim, omurilik kanaması geçirdim, omurilik kanaması bu olaydan kaynaklandı, olay günü kamyondan ... ve ... çuval atıyordu, ben de depoya çekiyordum, ... da sorumlu amirdi, ... çuvalı attı, benim kafama geldi, ben de yaralandım, ben engelli olarak işe girdim, benim engelime rağmen yapamayacağım işi yaptırdı, ..

... ve ... çuval atıyordu, ben de depoya çekiyordum, ... da sorumlu amirdi, ... çuvalı attı, benim kafama geldi, ben de yaralandım, ben engelli olarak işe girdim, benim engelime rağmen yapamayacağım işi yaptırdı, ...'dan bu sebeple şikayetçiyim” şeklinde beyanda bulunduğu dikkate alınarak, katılandaki özürlülük durumunun ne olduğu, iş yerinde ne işle görevlendirildiği, sanık tarafından çuval taşıma işinde görevlendirilip görevlendirilmediği, özürlülük durumuna ilişkin sağlık raporu getirtilip, sağlık raporunun söz konusu işi yapmasına engel olup olmadığı, iş yerindeki görev dağılımının kimin tarafından yapıldığı ve işin mahiyeti gereği dava konusu olayla ilgili olarak ne tür güvenlik önlemlerinin alınması gerektiği hususları açıklığa kavuşturulduktan sonra, dosyanın iş güvenliği uzmanı heyete tevdii ile kusura ilişkin rapor alınıp, olayda kusuru olanlar hakkında dava açılması sağlanıp, davalar birleştirildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Katılan hakkında 15.12.2014 tarihinde düzenlenen raporda, yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu belirtilmesine karşın, aynı raporda hastanın tedavi sürecinin devam ettiği, 6 ay sonra kontrolünün ve tekrar muayenesinin önerildiğinin belirtildiği dikkate alınarak, katılana ait kesin rapor alınmadan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2373, Karar No: 2011/4897, Tarih: 12.04.2011

18. Hukuk Dairesi 2011/2373 E., 2011/4897 K.

**18. Hukuk Dairesi 2011/2373 E., 2011/4897 K.**

**- KAMULAŞTIRMA BEDELİNİN TESPİTİ

- TESCİL**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 11 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Dava konusu taşınmazın tamamı zeytin bahçesi olup, 60-70 yaşlarında zeytin ağaçları ile kaplı olduğu yerinde yapılan inceleme sonucunda anlaşılmış ve bu ağaçların net geliri dikkate alınarak,yok yılında 252 kg,var yılında 800 kg ürün alınacağı, yağlık, yemeklik ve salamura zeytin olarak sınıflandırılmak ve Ticaret Borsasında her tür zeytin için belirlenen satış fiyatı esas alınarak hesaplama yapılmıştır.

Dava konusu taşınmazın tamamı zeytin bahçesi olup, 60-70 yaşlarında zeytin ağaçları ile kaplı olduğu yerinde yapılan inceleme sonucunda anlaşılmış ve bu ağaçların net geliri dikkate alınarak,yok yılında 252 kg,var yılında 800 kg ürün alınacağı, yağlık, yemeklik ve salamura zeytin olarak sınıflandırılmak ve Ticaret Borsasında her tür zeytin için belirlenen satış fiyatı esas alınarak hesaplama yapılmıştır.

Ülkemizde zeytinin en çok üretildiği Marmara, Ege ve Akdeniz bölgelerinde dekara normal sıklıkta 17 zeytin ağacı düştüğü ve zeytin ürünü veriminin var yılı yok yılı da gözetildiğinde genelde dekar başına ortalama 400-500 kg civarında olduğu yıllardır Yargıtay'a gelen kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin dava dosyalarından bilinmektedir. Bu nedenle değerlendirmede zeytin ürününün veriminin yukarıdaki ülke ortalaması gözetilerek dekar başına en çok 500 kg'ı geçmemek kaydıyla, İlçe Tarım Müdürlüğünce 2009 yılı için bildirilecek üretim gideri ve satış fiyatı üzerinden değerlendirme yapılarak esas kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken, zeytin ürününün dekar başına verimini yüksek ve satış fiyatı olarak borsa değerini dikkate alan bilirkişi kurulu raporuna dayanılarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1827, Karar No: 2013/13804, Tarih: 07.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/1827 E.  ,  2013/13804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

TCK.nun 50/1-f maddesi uyarınca kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya karar verilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde büro hizmetleri iş kolunda çalıştırılmasına hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrildiği bölümünden "kamuya yararlı büro hizmetleri iş kolunda" ibaresi çıkarılarak yerine "kamuya yararlı bir işte" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1492, Karar No: 2021/5931, Tarih: 24.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/1492 E.  ,  2021/5931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan doğrudan zarar gören Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına davaya katılma ve mağdur ile şikayetçiler için öngörülen haklardan yararlanma ve delil sunma imkanı sağlanmadan, yokluğunda karar verilerek CMK'nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, müşteki ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10993, Karar No: 2006/13476, Tarih: 20.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/10993 E.  ,  2006/13476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.12.2005 gününde verilen dilekçe ile meni müdahale istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 16.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, düzenlemesi Borçlar Kanunun 270. ve devamı maddelerinde yapılan hâsılat kira sözleşmesine dayalı elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davalıların hukuka aykırı değil, davacının vekili olan babası ile yaptıkları sözleşmeye dayanılarak balık üretim sahasını ellerinde bulundurdukları gerekçesiyle dava reddedilmiş,

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Davacının vekili olan babası ...’a Salihli 2. Noterliğinden verilen 26.06.2003 günlü vekâletnamede aynen «….. resmi ve hususu dairelerle kira sözleşmesi tanzim ve imzaya bu hususlarla ilgili balıkcılık kurumlarıyla ilgili evraklara imzaya, velhasıl yukarıda yazılı hususlarla ilgili olarak benim yapmam gereken her türlü işleri başından sonuna kadar takip ve sonuçlandırmaya, balık üretim, dağıtım satış işlemlerini yapmaya…..» sözleri bulunmaktadır. Başka bir anlatımla, davacı vekili kiraladığı balık üretim tesisini ortak almak veya tesisleri üçüncü kişilere satmak için yetkilendirmemiştir.

Borçlar Kanununun temsil ve vekâlet sözleşmesini düzenleyen hükümlerine göre, vekâlet sözleşmesi büyük ölçüde tarafların karşılıklı güvenine dayanır. Vekil, vekil edenin yararına ve onun iradesine uygun davranmak zorundadır. Gerçekten Borçlar Kanunun 390/2. maddesinde vekilin müvekkiline karşı vekâleti hüsnüniyetle ifa ve mükellef olduğu hükmü bulunmaktadır. Bu nedenle vekilin, vekil edenin zararına davranışlarda bulunması düşünülemez. Diğer yandan, hemen belirtilmelidir ki; vekil, vekil edenin vermediği bir yetkiyi kullanarak onun zararına hareket etse bile, vekille işlemde bulunan üçüncü kişi iyiniyetli ise, yani vekilin vekâlet görevini kötüye kullandığını bilmiyor veya kendisinden beklenen özeni göstermesine rağmen bilme olanağı yoksa vekille üçüncü kişinin yaptığı sözleşme vekil edeni de bağlar. Bu gibi durumlar vekil ile vekâlet eden arasında bir iç sorun olarak kalacağından sözleşme yapan kişinin hakları etkilenmez.

Ne var ki; üçüncü kişi vekil ile çıkar ve işbirliği içinde ise veya kötü niyetli olup, vekilin vekâlet görevini kötüye kullandığını biliyor ya da bilmesi gerekiyorsa, vekil edenin sözleşmeyle bağlı sayılması düşünülemeyeceğinden, Türk Medeni Kanununun 2. maddesinde hükme bağlanan dürüst davranma kuralına aykırı davranan üçüncü kişi sözleşmenin kendisine sağladığı haklara sığınamaz.

Bu açıklamalar doğrultusunda somut olaya gelince;

Ne var ki; üçüncü kişi vekil ile çıkar ve işbirliği içinde ise veya kötü niyetli olup, vekilin vekâlet görevini kötüye kullandığını biliyor ya da bilmesi gerekiyorsa, vekil edenin sözleşmeyle bağlı sayılması düşünülemeyeceğinden, Türk Medeni Kanununun 2. maddesinde hükme bağlanan dürüst davranma kuralına aykırı davranan üçüncü kişi sözleşmenin kendisine sağladığı haklara sığınamaz.

Bu açıklamalar doğrultusunda somut olaya gelince;

Az yukarıda sözü edildiği üzere davacının vekili babasına verdiği 26.06.2003 günlü vekâletnamedeki yetki balık üretim dağıtım ve balık satış işlemleri ile ilgilidir. Davacı vekiline balık üretim tesisine ortak alma veya tesisin satışı gibi bir yetki vermediğinden, davalıların vekâletname metninden ilişki kurdukları vekilin yetkisini aşarak işlem yaptığını basiretli bir tacirden beklenen davranışla bilmeleri gerekir. Açıkçası, davalılar vekilin vekâlet görevini aşarak kötüye kullandığını bilebilecek durumda olduklarından onunla yaptıkları sözleşmeye dayanamaz. Mahkemece açıklanan bu durum gözden kaçırılarak vekil ile davalılar arasında davacıyı bağlayan ortaklık ve satış sözleşmesi yapılmışçasına davayı reddetmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 20.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.