muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11675, Karar No: 2017/49, Tarih: 16.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/11675 E.  ,  2017/49 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada.... 20. İş ve ... 1. İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, alacak istemine ilişkindir.

...20. İş Mahkemesince, davacı ... Sosyal Hizmetler Turizm İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakında yapılan dava konusu işlem ......'ye ait olduğunu belirterek ... Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verildiği; ... 1. İş Mahkemesi ise davacı tarafından dava konusu edilen hususa ilişkin olarak yapılan talebin başvuru yerinin ... oluşu, davalı kurum merkezinin ....'da bulunması hususları bir bütün halinde değerlendirildiğinde yetkili mahkemenin ... İş Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vererek ortaya çıkan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Yargıtay 20. Hukuk Dairesine gönderdiği anlaşılmaktadır.

HMK’nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar Kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, mahkemeler arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamakta olup, mahkemece ... İş Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle ortaya çıkan yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Dairemize geldiği anlaşılmıştır. Oysa, olumsuz yetki uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için ... 1. İş mahkemesinin kararında yetkili olduğu belirtilen ... İş Mahkemesinin de yetkisizlik kararı vermesi ve bu kararın kesinleşmesi gerektiği nazara alındığında, dosya hakkında karar verilmesine yer olmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın MAHALLİNE İADESİNE 16/01/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12576, Karar No: 2023/3243, Tarih: 17.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/12576 E.  ,  2023/3243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, fuhuş, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün karar tarihi itibarıyla istinaf kanun yoluna tabi olduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve fuhuş suçlarından bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/17188 Esas sayılı iddianamesi ile zincirleme olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve fuhuş suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.04.2012 tarihli ve 2010/333 Esas, 2012/168 Karar sayılı kararı ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve fuhuş suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.04.2012 tarihli ve 2010/333 Esas, 2012/168 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 06.10.2021 tarihli ve 2021/1214 Esas, 2021/8205 Karar sayılı kararı ile "Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen kayıtlar ile dosya içeriğine göre mahkemece kısa kararın açıklandığı oturumda sanığın başka bir suçtan dolayı aynı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğunun belirlenmesi ve duruşmadan bağışık tutulmasına dair karar da verilmediğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine göre duruşmaya getirilmesi veya SEGBİS aracılığıyla hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yokluğunda karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 2022/910 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan birleştirme talepli kamu davası açılmıştır.

5. Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.06.2022 tarihli ve 2021/499 Esas, 2022/257 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, fuhuş ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir.

4. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 2022/910 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan birleştirme talepli kamu davası açılmıştır.

5. Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.06.2022 tarihli ve 2021/499 Esas, 2022/257 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, fuhuş ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir.

6. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

.... Sanığın Temyiz İstemi

Sübuta ve kararı temyiz etme isteğine, ve sair hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılanın aşamalarda alınan beyanlarının çelişkili olduğuna, alınan raporların beyanlarını desteklemediğine, sübuta, sanığın atılı suçları işlememiş olması nedeniyle beraat talebine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyiz kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

.... Sanığın Temyiz İstemi

Sübuta ve kararı temyiz etme isteğine, ve sair hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılanın aşamalarda alınan beyanlarının çelişkili olduğuna, alınan raporların beyanlarını desteklemediğine, sübuta, sanığın atılı suçları işlememiş olması nedeniyle beraat talebine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyiz kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Katılan ile sanık ...'ın olay tarihi olan 23.05.2010 tarihinden yaklaşık 2 yıl öncesinde tanıştıkları, 22.05.2010 tarihinde sanık ...'ın katılanı arayarak yarım saat oturup çay içmeyi teklif ettiği, kabul etmesi üzerine buluştukları, sanık ...'ın yanında bulunan ve haklarında beraat kararları kesinleşen diğer kişilerle birlikte katılanı araca alarak yola çıktıkları, sanığın Karataş istikametine gitmesi üzerine katılanın kendisini araçtan indirmesini söylediği, sanık ile birlikte gitmek istemediğini belirtmesi üzerine sanık ...'ın çakı bıçağıyla tehdit ederek ''Biz nereye gidiyorsak sende oraya geleceksin'' dediği, katılan zarar görmekten korktuğu için sesini çıkartamadığı, araç içerisinde hep birlikte uyuşturucu esrar maddesi kullandıkları, yanlarına aldıkları biraları içerek Karataş ilçesinde deniz sahiline gittikleri, burada sanık ...'ın, ... .... ile birlikte araçtan inerek uzaklaştığı, katılanın araçta hakkında beraat kararı kesinleşen ... ile kaldığı, ...'in katılana ''Benimle birlikte olacaksın senin için ...'... 200 TL para verdim'' dediği, katılanın kabul etmemesi üzerine ...'in katılanı araçtan indirerek sanık ...'ı çağırdığı, ''Bu kadın benim ile yatmak istemiyor'' deyince sanık ...'ın elinde bıçak ile katılanın üzerine yürüdüğü, sanığın araçtan aldığı sopa ile katılanın bacaklarına ve koluna vurarak darp ettiği, tekrar araca bindirerek ... ile birlikte olmasını söylediği, katılanın korktuğu için ilk beyanlarında ...'le cinsel ilişkiye girdiğini beyan ettiği, daha sonraki beyanlarında ise ... ve ... le ilişkiye girmediğini, sanık ...'ın sahilde başka bir şahısla birlikte olması için kendisini zorladığını ancak istemediği için bu kişinin katılanla ilişkiye girmediğini beyan ettiği, bilahare hep birlikte ... köyüne gittikleri, burada katılanın sanık ... ve ... ile birlikte kaldıkları, sanık ...'ın katılanı odaya çekerek tehditle rızası dışında normal ve anal yoldan zorla cinsel ilişkiye girdiği ve 23.05.2010 tarihinde katılanı Adana Şehir merkezinde bıraktığı kabul edilerek sanık ...'ın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

.... Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Açısından

IV. GEREKÇE

.... Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Açısından

Mahkemece sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve fuhuş suçlarından gerçekleştirilen yargılama sonucunda kurulan 30.04.2012 tarihli ve 2010/333 Esas, 2012/168 Karar sayılı hükümlerin temyiz incelemesini yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 06.10.2021 tarihli ve 2021/1214 Esas, 2021/8205 Karar sayılı ilamıyla bozulmasının ardından Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.01.2022 günlü iddianame ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılan kamu davası ile iş bu temyize konu dosyanın birleştirilmesine karar verilmesinden sonra bu suçlardan kurulan hükümler temyiz edilmiş ise de, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen kararın Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilmesi nedeniyle istinaf kanun yoluna tabi olduğu ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan 20.07.2016 tarihinden önce ilk derece mahkemelerince verilen hükümlerin temyiz incelemesinde bozulması üzerine mahkemesince yapılacak yargılama sonucunda kurulacak ikinci hükümlerin de temyiz incelemesine tabi olacağı yönündeki düzenleme gözetildiğinde, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüyle ilgili daha önceden Dairemizce bozma kararı verilmediği anlaşıldığından, bu suçtan verilen kararın istinaf incelemesinin gerçekleştirilmesi sağlanmak üzere Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiş, açıklanan nedenle Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Nitelikli Cinsel Saldırı ve Fuhuş Suçundan Kurulan Hükümler Açısından

Sanığa atılı suçlar yönünden, dosya kapsamında ifadelerine başvurulan katılanın ve sanık ile haklarında beraat kararı verilen sanıkların soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan ifadelerinin gerek kendi içlerinde gerekse birbirleriyle, suçun oluşumuna ve vasfına yönelik çelişkiler içerdiği anlaşılmakla, mevcut çelişkiler giderilip alınan beyanlardan hangisine, neden üstünlük tanındığı, eylemlerin kabulünün ne olduğu gerekçeli olarak tartışıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

.... Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

V. KARAR

.... Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2 nci maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başladığı, bu tarihten sonra verilen kararların istinaf kanun yoluna tabi olduğu, sanık hakkında verilen hükmün daha önceden Yargıtay incelemesinden geçmediği, 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesi ile değiştirilen 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrasının uygulanma koşullarının bulunmadığı ve inceleme konusu hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 272 nci maddesi ve devamı uyarınca istinaf kanun yoluna tabi olduğu, kanun yolunun re’sen dikkate alınacağı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 272 nci ve devamı maddeleri uyarınca inceleme yapılmak üzere dava dosyasının, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Nitelikli Cinsel Saldırı ve Fuhuş Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.06.2022 tarihli ve 2021/499 Esas, 2022/257 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, farklı gerekçe ile Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3108, Karar No: 2019/7434, Tarih: 07.11.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/3108 E.  ,  2019/7434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Dosya, Dairemizin 21.03.2019 tarihli, 2016/5156 Esas, 2019/2581 Karar sayılı ilamıyla “...Gerekçeli kararın davalılar ..., ..., ..., ...'in bilinen en son adresine tebliğ edilmesi, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğin yapılması gerekirken, ilk seferde doğrudan 21/2. maddesine göre tebliği ve davalılardan ...'e gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanununun 39. maddesine aykırı şekilde aynı konutta oturduğu belirtilen davacı eşine tebliği usulüne uygun olmadığından, adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi, daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için mahalline iadesine" karar verilmiştir.

Mahalline iade kararından sonra mahkemece, gerekçeli karar davalılardan ... ve ...’e adres araştırması yapılmaksızın mahalline iade gerekçesindeki adrese 21/2. maddesine göre tebligat çıkartıldığı ve bu hükme göre tebliğ edildiği görülmektedir. Yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olarak gerekçeli kararın tebliğ edildiği muhatabın savunma hakkı kısıtlanacağından mahkemece, bu sefer mahalline iade kararımız dikkatlice okunmalı, savunma hakkı gözetilmeli, usul ekonomisi de dikkate alınarak tekrar yazışmaya sebebiyet verilmemelidir. Davalılardan ... ve ...’e 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 07.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7827, Karar No: 2019/7718, Tarih: 28.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/7827 E.  ,  2019/7718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.02.2018 gün ve 2017/352 Esas, 2018/87 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 28.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3463, Karar No: 2015/14565, Tarih: 22.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3463 E.  ,  2015/14565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2014

NUMARASI : 2014/1604-2014/1710

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazda bulunan ve taşınmaza bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan patates, dane mısır, taze fasulye ve domatesin dekar başına verim miktarları İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılına ait dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama kg satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6582, Karar No: 2015/16498, Tarih: 15.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/6582 E.  ,  2015/16498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı .... tarafından, borçlu ... aleyhine başlatılan ilamsız takipte borçlu tarafça yetkiye ve borca kısmi itirazda bulunulması üzerine dosyanın gönderildiği yetkili ... İcra Dairesince çıkarılan ödeme emrine karşı borçlu tarafça bu kez borcun tamamına itiraz edildiği, alacaklı tarafça yetkisiz icra dairesinde borcun kısmen kabul edilmesi nedeni ile haciz talebinde bulunulduğu ancak; icra müdürlüğünce takibin durdurulduğu gerekçesi ile talebin reddedildiği, alacaklı vekilinin icra müdürünün haciz talebinin reddi kararını şikayet ettiği mahkemece şikayetin kabul edilerek memurluk işleminin kaldırıldığı görülmektedir.

Somut olayda alacaklı tarafça başlatılan ilamsız takipte borçlu yetki itirazında bulunmuş, dosya yetkili icra dairesine gönderilmiştir. Yetkili icra dairesinden borçluya gönderilen ödeme emri borçluya yeniden itiraz hakkı verir. Borçlu tarafından, yetkili icra dairesinden gönderilen ödeme emrine ilişkin borcun tamamına itiraz edildiğinden yetkili icra dairesince takibin durudurulması usule uygundur. Mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.