muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4720, Karar No: 2024/190, Tarih: 09.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/4720 E.  ,  2024/190 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/300 E., 2016/28 K.

ŞİKÂYETÇİ : İç İşleri Bakanlığı

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

..., ..., ..., ...,

..., ..., ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlâli, kamu malına zarar verme,

kasten yaralama, görevi yaptırmamak için direnme, memura

mukavemet, mala zarar verme, toplantı ve gösteri yürüyüşleri

kanununa muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suçtan zarar gören ... vekili, katılan DEDAŞ

vekili, suça sürüklenen çocuk ... ile sanıklar ...

..., ..., ..., ..., ...

..., ..., ... ve ... müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, düşme

Kurtalan Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2014/300 Esas, 2016/28 Karar sayılı kararın, suçtan zarar gören İç İşleri Bakanlığı vekili, katılan DEDAŞ kurum vekili, suça sürüklenen çocuk ... ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

1. Suça sürüklenen çocuk ... ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafii Av. ...'ın yüzüne karşı tefhim edilen 19.01.2016 tarihli hükmü, suça sürüklenen çocuk ... ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adına Av. ...'ın temyiz ettiği, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ...'un adı geçen avukata vekâletname vererek dava takibi için yetkili kıldığı, ancak sanıklar ... ve ...'in Av....'ı yetkilendirdiğine dair vekâletname örneğine dosya arasında rastlanılmadığı, Av....'ın soruşturma veya kovuşturma aşamasında Baro tarafından görevlendirildiğine dair görev belgesinin bulunmadığı, sanıklar ... ve ... ile Av. ...'ın birlikte girdikleri oturumda Av ...'ın beyanının alındığında vekâletname ile yetki veren sanıkların isimlerinin belirtildiği anlaşılmakla, sanıklar ... ve ... ile Av.... arasında vekâlet ilişkisinin olup olmadığı veya Baro tarafından görevlendirme evrakı var ise bu evrakın araştırılıp, geçerli bir vekâletname var ise aslı veya onaylı bir örneğinin veya baro görevlendirmesi evrakının dosya içerisine eklendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, sanıklar ... ve ... hakkında katılan DEDAŞ kurumuna yönelik kamu malına zarar verme suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu suça ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5670, Karar No: 2017/14376, Tarih: 27.09.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/5670 E.  ,  2017/14376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, izin ücreti, fazla mesai ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde çalıştığını ve davalı işverence iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık ücretli izin ve ücret alacağını davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının dava dilekçesinde belirtmiş olduğu hususların gerçeği yansıtmadığını ve hukuki dayanaktan yoksun olduğu sabit olduğunu, davacının kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık ücretli izin vs işçilik alacakları talepleri hakkında davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı vekili süresinde verdiği cevap dilekçesiyle iki tanık bildirmiş bu iki tanığa yönelik olarak talimat işlemleri yerine getirilmiş ancak tanıkların davalı vekilinin bildirdiği adreste bulunmadığı için ifadelerinin tespit edilemediği görülmüştür.

Yine dava dosyası incelendiğinde 11 celse yapılan yargılama sırasında bir tek duruşmaya katıldığı talimat tanıklarına ilişkin yeni adres bildirmediği ancak mahkemece de mazeretlerin sürekli kabul edilip usulde olmadığı hade duruşma gününün uyaptan öğrenilmesine karar verildiği ve adresinde bulunamayan tanıklara ilişkin 6100 Sayılı HMK'nın 240/3 maddesinin işletilmediği görülmüştür.

Usul hükümleri yargılamanın seyrinin kontrol edilebilmesi yargılamanın mahkemenin denetim ve gözetimi altında seri bir şekilde, hak kaybına yol açmaması kabul edilmiştir.

Mahkeme, yargılamayı HMK'daki esaslar dairesinde gereksiz uzatmaları engelleyici şekilde yapmak zorundadır. Bu denetimin tanık delili yönünden düzenlediği madde HMK'nın 240. maddesi olup bu maddenin 3. fıkrasında gösterilen adreste tanığın bulunmaması halinde yapılan işlemler açıkça belirtilmiştir. Mahkemece talimat işlemi yapılan ancak adresinde bulunamayan tanıklar açısından HMK'nın 240/3 maddesi prosedürü işletilmeden davalının tanık delili değerlendirilmeden yargılama yapılıp karar verilmesi hukuki dinlenilme hakkının ihlali olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29491, Karar No: 2013/31010, Tarih: 30.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/29491 E.  ,  2013/31010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, birleşen dava dosyalarında, davacının iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal ... genel tatil ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, taleplerini ıslah ederek artırmıştır.

Davalı vekili; iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini, davacının alacak ve tazminat hakkının olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının, davalıya ait işyerinde dokuz yıl onbir ay on gün 1.000,00 TL ücretle çalıştığı, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı olarak feshedildiği, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, fazla çalışma yaptığı, ulusal ... genel tatillerde ve hafta tatillerinde çalıştığı, yıllık izin ücreti ve ücret alacağı olduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi ile ulusal ... genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti hesaplarının doğru olup olmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi

en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, fazla çalışma süresinin belirlenmesinde, davacının günlük 11,5 saat çalıştığı kabul edilmesine rağmen, ara dinlenmesinin 1,5 saat yerine 1 saat düşülmesi hatalıdır.

Ayrıca, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal ... genel tatil ücreti alacaklarına karşı davalının yaptığı zamanaşamı itirazının neye göre değerlendirildiği ve zamanaşımına göre hesabın nasıl yapıldığı anlaşılamamış olup, zamanaşımı itirazı dikkate alınarak, denetime elverişli şekilde dava konusu alacakların hesaplanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14081, Karar No: 2011/23959, Tarih: 29.12.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/14081 E.  ,  2011/23959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi olan 23.04.2004'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; aynı yasanın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 29.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7008, Karar No: 2019/11594, Tarih: 10.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/7008 E.  ,  2019/11594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62/1, 51/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki otomobille gündüzün meskun mahal içindeki çift yönlü yolda seyri sırasında, kaza mahalli olan kontrolsüz dört yönlü kavşaktan sağa dönüşü sırasında dar bir kavisle dönmesi gerekirken dönmeyerek karşı yönden seyretmekte olan ancak şerit ihlali yapan motorsiklet sürücüsü katılana 6,6 metrelik yolun seyrine göre sağına 3. metresinde aracının sağ ön köşe ile kısmı asli kusurlu olarak çarpmasıyla katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21382, Karar No: 2014/16658, Tarih: 11.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/21382 E.  ,  2014/16658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/251584

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2013/40 (E) ve 2013/195 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı CMK.nun 260/1.maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunduğu belirlenen yakınan kurum vekili 25.02.2013 tarihli dilekçesiyle davaya katılma talebinde bulunduğu halde bu konuda karar verilmediği anlaşılmakla aynı Kanunun 237/2.maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede,

Sanık hakkında kömür hırsızlığı iddiasıyla 5237 sayılı TCK nun 141/1. maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı,

Yargılama evresinde sanıklara atılı TTK nın imtiyaz sahası içinde maden açarak kömür çıkartma eylemlerinin 3213 sayılı yasanın 12/5 maddesi gereğince idari yaptırımı gerektiren kabahat niteliğinde olduğu kabul edilerek sanıkların eylemlerinin üretim faaliyetine hazırlık aşamasında olması nedeniyle kabahat eylemine teşebbüs olamayacağından idari yaptırım uygulamasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmaktadır,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.02.2014 tarhli 2012/3-1517 esas ve 2014/36 karar sayılı kararında; "5326 sayılı Kanunun "Başvuru yolu" başlıklı 27. maddesinin uyuşmazlığa ilişkin olan 7. fıkrası;"Kovuşturma konusu fiilin suç değil de kabahat oluşturduğu gerekçesiyle idarî yaptırım kararı verilmesi halinde; fiilin suç oluşturmaması nedeniyle verilen beraat kararına karşı kanun yoluna gidildiği takdirde, idarî yaptırım kararına karşı itiraz da bu kanun yolu merciinde incelenir." şeklinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye göre kovuşturma safhasında, kovuşturma konusu fiilin suç oluşturmayıp, kabahat sayıldığının anlaşılması halinde, idari yaptırım kararı verilmesi için dosyanın ilgili kamu kurum yada kuruluşuna gönderilmesi yerine davayı gören mahkemece idari yaptırım kararı verilecektir. Bu halde mahkemece, açılan kamu davası dolayısıyla yürütülmekte olan kovuşturma konusu fiilin suç oluşturmadığı gerekçesiyle hükmolunacak beraat kararıyla sonuçlandırılması ve idari yaptırıma karar verilmesi gerekecek ve bu uygulama 5326 sayılı Kanunun 27. maddesi, 5237 sayılı TCK ve 5271 sayılı CMK'nun sistematiği birlikte değerlendiğinde hükmün karıştırılması niteliğinde olmayacaktır."Buna göre sanıklar hakkında açılan kamu davasında yapılan kovuşturma sonucunda, sanığa isnat edilen fiilin suç değil de kabahat oluşturduğu tespit edildiğinde, sanıklar hakkında isnat edilen hırsızlık suçundan beraat kararı verilip, sanıklar hakkında kabahat eyleminin oluşup oluşmadığı değerlendirilerek,sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA,11.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5423, Karar No: 2021/8874, Tarih: 17.05.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/5423 E.  ,  2021/8874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin 17.11.2015 tarihli kovuşturma aşamasındaki beyanına göre kilitli halde ikameti önünde bulunan aracının çalındığının anlaşılması karşısında, sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi yerine hatalı nitelendirmeyle TCK'nın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanıkların ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 17.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17701, Karar No: 2009/2352, Tarih: 16.02.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/17701 E.  ,  2009/2352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine ve orman sınırlandırmasına itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Beldeğirmeni Köyünde 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince yapılan orman sınırlandırması sırasında 102 ada 1 parsel sayılı taşınmaz, Beldeğirmeni Köyü Devlet Ormanı niteliği ile 3968068,59 m2 yüzölçümü ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı 29.03.1941 tarih 16 ve 18.09.1981 tarih 6 sırada kayıtlı tapu kayıtları ile adına kayıtlı olan taşınmazın, yörede 5304 Sayılı Yasa uyarınca yapılan orman sınırlandırması sırasında 102 ada 1 parsel numarası ile orman olarak Hazine adına tespit edilen taşınmaz içinde kaldığını, bu yerin ormanla ilgisinin bulunmadığını, tapulu yeri olduğunu bildirerek tespite itiraz etmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile (A) ile gösterilen 3026,26 m2'lik kısmın davacı adına, (B) ile gösterilen 2349,11 m2'lik kısmın tespit gibi orman vasfı ile tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine ve orman sınırlandırmasına itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

1- Çekişmeli 102 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanak suretinden taşınmazın Kadastro Mahkemesinin 2007/31 - 32 - 34 - 41 - 42 - 43 - 45 - 46 - 76 - 77 - 83 - 84 - 85 - 86 - 87 - 88 ve 89 Esas sayılı dava dosyaları ile da itirazlı olduğu ve tutanak aslının bu dosyalardan birinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Dava konusu taşınmaz çok büyük bir orman parseli olup gerçek kişilerin bu parselin farklı farklı yerlerine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiası ile dava açmışlardır. Bu nedenle; mahkemece, öncelikle 102 ada 1 parsel sayılı taşınmaza yönelik olarak kadastro mahkemesinin yukarıda esas numarası belirtilen dava dosyaları dışında başka dosyalar ile davalı olup olmadığı araştırılmalı, bu dosyalar tespit edildikten sonra ayni parsele yönelik olarak açılan tüm bu dosyalar birleştirilmeli ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

2- Kabule göre ise; davacının dayandığı tapu kaydı Doğuda: , ...: ... , Güneyde: ...oğulları ve Kuzeyde: deniz okumakta olup, okunan sınırların hiç biri fiilen zeminde mevcut değildir. Bu hali ile dayanılan tapu kaydının çekişmeli taşınmaza uyduğu kabul edilemez. Taşınmazın tamamının % 40-50 eğimli, üzerinde 0.8 kapalılıkta 60-70 ve 5-35 yaşlı kızılçam ağaçları ile defne, ... ağaçlarının bulunduğu, eğrelti otları ve çeşitli dikenlerle kaplı olduğu, bunların arasında ..., kiraz ve ceviz ağaçlarının bulunduğu, taşınmazın bu hali ile fiilen orman niteliğinde olduğu ve taşınmaz üzerinde davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının da oluştuğunun kabul edilemeyeceği saptandığı ve davacı gerçek kişinin davasının reddine karar verilmesi gerektiği halde aksi düşünce ile taşınmazın (A) ile gösterilen kısmının davacı adına tesciline karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 16/02/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9486, Karar No: 2010/4959, Tarih: 27.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/9486 E.  ,  2010/4959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın olay günü saat 11.30 sıralarında sokakta yürür iken, sanığın arkadan gelerek yakınanın boynundaki kolyeyi çekip aldığı ve atılı suçu işlediği sabit olduğu halde, mahkumiyeti yerine beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 27/04/2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26121, Karar No: 2016/2078, Tarih: 27.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/26121 E.  ,  2016/2078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı tarafından sunulan iş sözleşmesine göre davacının haber görevlisi olarak çalıştığı, bu nedenle karar gerekçesinde davacının spor programında istihdam edildiği şeklinde yer alan ibarelerin dosya içeriğine uygun olmadığı, ancak her ne kadar şirket yönetim kurulunun yaptığı toplantı sonucunda organizasyon değişikliği, haber yayınlarına son verildiği belirtilerek davacının iş sözleşmesi feshedilmişse de, feshin geçerli nedene dayandığını kanıtlama yükümü altında olan işveren davalının bu yükümünü yerine getirmediği, karar gerekçesinde de açıklandığı üzere davalı şirketi devralan şirketin yetkilisinin 27.11.2013 tarihinde bir televizyon kanalına çıkarak 15 gün önce davalı şirkete ait kanalı aldığını kendi ekibiyle geleceğini beyan ettiği, ancak devir işlemlerinin resmiyette fesihten sonra gerçekleştiği, tüm bunların davacının iş sözleşmesinin işyeri devri nedeniyle feshedildiğini gösterdiği, devrin fesih hakkı vermeyeceği bu nedenle feshin geçerli nedene dayanmadığı anlaşıldığından davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın bu gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 27/01/2016 günü oybirliği ile karar verildi.