muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12767, Karar No: 2011/8326, Tarih: 20.10.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/12767 E.  ,  2011/8326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine; davalı karşı davacı, işkazasının meydana gelmesinde Lütfi Bingöl'ün kusurlu olması nedeniyle uğranılan zararın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde her iki davanında kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Davalı (karşı davacı) Devlet Demir Yolları İşletmesi Genel Müdürlüğü lehine takdir edilen tazminata yönelik Devlet Demir Yolları İşletmesi Genel Müdürlüğü'nün temyizi yönünden;

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda değişiklik yapan 5219 sayılı Yasa'nın 2. maddesi uyarınca anılan Yasa'nın 427.maddesindeki kesinlik sınrı 21.07.2004 tarihinden sonra 1.000,00.-TL’ye; 01.01.2006 tarihinden sonra 1.090,00.-TL’ye; 01.01.2007 tarihinden sonra 1.170,00.-TL'ye, 01.01.2008 tarihinden sonra 1.250,00.-TL'ye; 01.01.2009 tarihinden sonra 1.400,00.-TL'ye, 01.01.2010 tarihinden sonra 1.430,00.-TL'ye 01.01.2011 tarihinden sonra ise 1.460,00 TL'ye çıkarılmıştır. İnceleme konusu karar davalı (karşı davacı) Devlet Demir Yolları İşletmesi Genel Müdürlüğü için hükmedilen toplam 164,89.-TL’nin davacılardan (karşı davalılardan) tahsiline ilişkin olup bu tarihten sonra verilmiş ve kesinlik sınırının altında bulunmuş olmakla, söz konusu maddelere göre hüküm kesin nitelik taşıdığından 01.06.1990 tarih ve E: 1989/3, K: 1990/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak, davalı (karşı davacı) Devlet Demir Yolları İşletmesi Genel Müdürlüğü vekilinin Devlet Demir Yolları İşletmesi Genel Müdürlüğü yararına hükmedilen tazminata yönelik temyiz dilekçesinin, kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Asıl dava yönünden davalılarca vaki temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalılar .

vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 20.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5400, Karar No: 2016/3768, Tarih: 01.11.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/5400 E.  ,  2016/3768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 29, 62, 53, 63, 54 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılanlar vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin maktul ...'ü kasten öldürme suçunun sübutu kabul, bozma sebebi saklı kalmak kaydıyla tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin TCK.nun 29 maddesinin uygulanmamasına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

1- Gerekçeli kararın Anayasa'nın 141. ve 5271 sayılı CMK’nun 34, 230 ve 232. maddelerinde belirtilen nitelikleri taşıması gerektiği, sanık müdafii tarafından eylemin TCK.nun 87/4 maddesine girdiğinin ileri sürülmesine karşın, suç vasfının hangi gerekçeyle karar metninde TCK.nun 81. maddesinde düzenlenen kasten öldürme suçunu oluşturduğu hususunun tartışılmasız bırakılması,

2-Yanında tanıklar Mahsen ve Nizamettin de bulunduğu esnada sanığın büfesine gelip bira satın almak isteyen maktule, sanığın saatin geç olması nedeni ile veremeyeceğini söylediği, 5-10 dk sonra maktulün tekrar gelerek bira istediği ve sen bana nasıl bira vermezsin deyip küfürler ettiği, elinde bulunan bira şişesini vurmaya çalıştığı, kısa bir süre boğuştukları ve yerde sobada yaktığı odun parçasını görüp vurmasıyla maktulün kafasına aldığı darbe sonucu öldüğü anlaşılan olayda, dosyanın Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesine gönderilmek suretiyle tanık, sanık anlatımları ve maktulün otopsi raporundaki tüm bulguların birlikte irdelenmesi suretiyle, bu bulguların tek darbe ile mi birden fazla darbe ile mi meydana gelip gelmeyeceği araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

3-Maktulün sanığa küfür edip elindeki boş bira şişesini vurmaya çalıştığı esnada, sanığın yerden bulduğu odun parçası ile maktulün kafasına vurduğu olayda maktulden sanığa gelen ve devam edegelen hareketlerinin bütünlüğü değerlendirilerek TCK.nun 29. maddesi uyarınca makul bir oranda ceza indirimi uygulanması gerekirken asgari oranda indirim yapılarak fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı olup sanık müdafiinin temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık müdafiinin tahliye isteminin reddine, 01/11/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

01/11/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Erhan Asilsoy'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat Hatice Çağlar'ın yokluğunda 10/11/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/18650, Karar No: 2014/1292, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18650 E.  ,  2014/1292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2012/1309-2013/405

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan M.. S.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan M.. S.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 14.02.2013 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalılardan M.. S.. vd. vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25361, Karar No: 2013/26183, Tarih: 28.10.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/25361 E.  ,  2013/26183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ..., davalının, idarelerine başvurarak, 1.000,00+1.000,00TL kobi Makine teçhizat yatırımı kredi faiz desteğinden yararlandığını ve davalıya KOSGEB kaynaklarından, protokol dahilindeki bankalardan Türk ... Bankası aracılığı ile, 20.01.2008 tarihinde 76.530,61 TL destek bedeli ödendiğini, ancak protokol gereği iş yerinde çalışan sayısına ilave olarak 2/3 kişi istihdam edileceği ve toplam istihdam sayısının kredi vadesi süresince muhafaza edileceği konusundaki yükümlülüğünü, iki dönem taahhüt vermesine rağmen yerine getirememesi sebebiyle alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek davalının icra takibine vaki itirazının iptali ile %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, zamanaşımı, iş bölümü, yetki itirazlarında bulunmuştur.

Mahkemece yetkili mahkeme, davalının ikametgahı olan..... Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş, karar davacı idare tarafından temyiz edilmiştir.

HMK.nun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan

davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca BK.'nun 73.(6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı) Az yukarıda anılan BK.' nun 73.(6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi gereğince, davanın konusu para alacağına ilişkin olduğundan alacaklının bulunduğu yer mahkemesi olan ... Asliye Ticaret Mahkemeleri de davaya bakmaya yetkilidir. Mahkemece işin esasına girilip sonucu hakkında hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 28.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1605, Karar No: 2023/2643, Tarih: 02.05.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/1605 E.  ,  2023/2643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2635 E., 2022/2648 K.

KARAR : Davanın rreddine

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kullanım kadastrosuna itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya direnme kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Kullanım kadastrosu sonucunda ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 162 ada 22 parsel ... 645,21 m2 yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesine 6831 ... Orman Kanunu'nun (6831 ... Kanun) 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı şerhi verilerek bahçe vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

2. Davacı ... 10.04.2017 tarihli dava dilekçesinde; 300 m2 yüzölçümündeki taşınmazını 1990 yılında senet ile satın aldığını, adına şerh verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında 24.05.2017 tarihli dilekçesi ile satış senedi ve özel parselasyon haritasını eklemek suretiyle 35 nolu özel parselasyon numaralı taşınmazı satın aldığını bildirmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.07.2019 tarihli ve 2017/144 Esas, 2019/185 Karar ... kararıyla; davanın zilyetlik tespiti olarak kabulü ile, 162 ada, 22 parsel ... taşınmazın beyanlar hanesinde "Ekli krokide C harfi ile işaretli, mavi renge boyalı, 186,10 m2'lik bölümün 1990 yılından beri Şerafettin oğlu ...'ün bahçe olarak fiili kullanımındadır" şeklinde şerh verilmesine, 03.01.2019 tarihli bilirkişi raporu ekindeki krokinin kararın eki sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 10.02.2021 tarihli ve 2019/2164 Esas, 2021 Karar ... kararıyla; dava konusu taşınmazda tespit öncesi ve tespit sırasında davacının ekonomik amaca uygun kullanımının olmadığı, taşınmazın boş arsa olduğu, kadastro tespiti sırasında çekişmeli taşınmazın ekonomik amacına uygun olarak fiilen kullanıldığı konusunda ispat yükü (4721 ... Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesi) kendisinde olan davacı tarafın kullanım iddiasını ispatlayamadığı gerekçesi ile davalı Hazine vekilinin istinaf taleplerinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2. maddesi gereğince kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisi ile, davanın reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece; somut olayda davacı tarafından, 1990-1992 tahakkuk ettirilip 1992 tarihinde tahsil edilen, 1994, 1998 (1994-1997 aralığına ilişkin), 1999, 2000 yılların ait tahakkuk ve tahsil edilen emlak beyannamesi sunulduğu, her ne kadar emlak beyannamesi düzenlenen adres ile güncel adres sokak ismi itbariyle uyuşmamakta ise de davacıya ait belediye yazı cevabı uyarınca aynı ilçe sınırları içinde vergi beyanına esas başka taşınmaz bulunmadığına göre güncel kayıtta sokak isimleri değişmiş olması hayatın olağan akışına uygun kabul edilmesi gerektiği, keşifte dinlenen davacı tanıklarının beyanlarına göre davacının ev yapmak istediğini ancak parasının yetmemesi nedeniyle yapmadıklarını beyan etmeleri karşısında davacının sahiplenme niyetiyle taşınmazı kullandığı, vergilerini uzun yıllardır ödediği, bu itibarla taşınmaza tespit tarihi itibariyle zilyet olduğu kabul edilerek davanın kabulü gerekirken reddinin doğru olmadığı gereğine değinilerek davacının temyiz itirazlarının kabulüyle 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun)371 inci maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

B. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafın, dava dilekçesinde kullanım iddiasına konu 162 ada 22 (özel parsel 35) parseli 1990 yılında senetle satın aldığını bildirmişse de, mahallinde yapılan keşifde dinlenen tanık beyanlarının taşınmazın fiili kullanımına ilişkin bilgi içermemesi, teknik bilirkişi raporunda taşınmazın boş olduğuna ve fiili kullanım bulunmadığına ilişkin belirlemeler, belediyeden celbolunan kayıtlar ve davacının ön inceleme oturumunda beyanlarına göre, davacı tarafından iddia ispat edilemediği, her ne kadar davacının dayandığı senedin ve ekli özel parselasyon krokisinin nizalı taşınmaz bölümüne uyduğu tespit edilmiş ise de, dayanak senedin taşınmaza ilişkin bulunduğu tespitinden öte kullanım şekline ilişkin bir açıklamada bulunulmadığı ve belirleme yapılamadığı, uyuşmazlığın esasını teşkil eden fiili kullanım iddiasının varlığının emare düzeyinde dahi olsa somutlaştırılmadığı/ belirlenemediği gerekçesiyle bozma kararına direnmesine ve davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisi ile davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı davacı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... temyiz dilekçesinde; 1990-2000 yılları arasında taşınmazın vergisini ödediğini, 2009 yılında emekli olması nedeniyle memleketine geri döndüğünü, 2010 yılından sonra kullanamamasının bu nedenle doğru olduğunu, maddi gücünün yetmemesinden dolayı ev yapamadığını, bahçe olarak bakımını temizliğini yaptığını öne sürerek direnme hükmünün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kullanım kadastrosu ile davacı lehine kullanıcı şerhi verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 ... Kadastro Kanunu'nun ek 4 üncü maddesi

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kullanım kadastrosu ile davacı lehine kullanıcı şerhi verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 ... Kadastro Kanunu'nun ek 4 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1. ... Belediyesi Başkanlığı'ndan gönderilen kayıt ve belgelere göre; davacının 300 m2 yüzölçümlü tek bir taşınmaz hakkında ve özel parselasyon haritasında 41 numarasıyla gösterilen taşınmazı satın aldığını bildirerek vergiye kaydettirdiği, bilahare noterden verdiği satış yetkisine dayalı olarak ... ... tarafından bu taşınmazın ... ...'a satıldığı, vekil ... ... ve satın alan ... ...'ın Belediye Başkanlığına hitaben verdikleri dilekçe ile satış nedeniyle artık bütün sorumlulukların satın alana ait olduğunu, vergilerin ve kayıtların satan üzerinden düşülerek satın alan adına devredilmesini istedikleri, eldeki davada ise davacının özel parselasyon haritasına göre 35 numarasıyla gösterilen taşınmazı satın aldığını iddia ederek dava açtığı, diğer bir anlatımla davacının özel parselasyon haritasında 35 numarası gösterilen taşınmazını vergiye kaydettirmediği, Belediyeden gönderilen emlak kayıtlarında vergisini ödediği başkaca bir taşınmazının bulunmadığı, arsa niteliğindeki dava konusu taşınmazın davacının fiili kullanımında olduğuna dair vergi kaydıyla birleşmeyen tanık beyanlarına itibar edilemez.

2.Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı tarafın temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun’un 370 inci maddesi ve 373 üncü maddesinin beşinci fıkraları uyarınca ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, karar örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2138, Karar No: 2014/693, Tarih: 22.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/2138 E.  ,  2014/693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alaçam Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2012

NUMARASI : 2011/749-2012/572

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi . ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait balık unu fabrikasında 04.12.2006 tarihinde işçi olarak çalışmaya başladığını, işine son verildiği tarih olan 27.02.2011 tarihine kadar işyerinde kesintisiz olarak çalıştığını, davalı şirketin müvekkilinin işine personel fazlalığı sebebiyle son verdiğini, haksız fesih sebebiyle müvekkiline yalnızca 4.698,43 TL kıdem tazminatı ödendiğini, diğer hak ve alacaklarının ödenmediğini, fazlaya ilişkin sair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 500,00 TL kıdem tazminatının iş sözleşmesinin feshi tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduatı faizi ile birlikte, 500,00 TL fazla çalışma ücreti alacağının, 200,00 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının, 200,00 TL hafta tatili çalışması ücreti alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte, 100,00 TL ihbar tazminatının ve 500,00 TL yıllık ücret izin alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini talep ettiğini, davacının iddialarının yerinde olmadığını, davacının fazla çalışmasının olmadığını, sezonluk olarak 15 Ekim-15 Kasım arasında çalıştığını, beyan etmiştir.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği ancak kıdem tazminatının ödenmesi ve ihbar süresinin kullandırıldığı gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddine, yıllık izin ücreti, genel tatil, hafta tatili ve fazla mesai alacağı taleplerinin ispatlandığı gerekçesiyle bu alacak kalemlerinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Somut olayda, dosyadaki tüm bilgi ve belgelerden davacının balık sezonunda (mevsiminde) fazla çalışma yaptığı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, balık sezonunun Eylül-Mayıs ayları arasında olduğu kabul edilerek fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları hesaplanmıştır. Oysa, balık sezonunun hangi tarihler arasında olduğu konusunda şahitler çelişkili beyanda bulunmuşlardır. Bu durumda, balık sezonunun hangi tarihler arasında olduğu ilgili resmi kurumlardan sorulduktan sonra, davacının fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesaplanmalı ayrıca davalı işyerinin balık işiyle iştigal ettiği dikkate alınarak davalı işyerinin yoğunluğunun, işyeri hacminin gerekirse keşif yapılmak suretiyle tespit edilerek fazla mesai yapmaya gerek olup olmadığı belirlenmelidir.

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının balık sezonunda haftada yedi gün çalıştığı kabul edilerek fazla mesai alacağı hesaplanırken ayrıca hafta tatili alacağı da hesaplanmıştır. Bu durumda hafta tatili günleri çalışması fazla mesai yapılan günlerden mahsup edilmediğinden mükerrer ödemeye sebebiyet verileceği aşikardır. Mahkemece yapılacak iş bu hususta yeniden bilirkişiden ek rapor almaktan ibarettir. Mahkemece yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.