muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/529, Karar No: 2025/3500, Tarih: 17.03.2025

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şüpheli ve şikâyetçinin, ... Tavukçuluk Besicilik Gıda Ürünleri Üretim Pazarlama Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nin ortakları oldukları, şüphelinin haklarındaki Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.05.2017 tarihli ve 2017/4530 Soruşturma, 2017/6118 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı kesinleşen diğer şüpheliler...,...,...,...,...,...,ve... ile iştirak halinde hareket ederek kasıtlı eylemleri neticesinde kendi nam ve hesabına menfaat elde ederek şirketi zarara uğrattığının, diğer şüpheliler tarafından şikâyetçiye verilmek üzere emaneten kendisine devredilen şirket hisselerini şikâyetçiye devretmediğinin ve şirket karar defterinde yer alan 12.08.2016 tarihli ve 2016/1 sayılı şirket kararına şikâyetçinin yerine sahte imza attığının iddia olunması üzerine yürütülen soruşturma kapsamında; şirket karar defteri aslı temin edilerek, bu belgenin şikâyetçi aleyhine hangi tarihte ne suretle kullanıldığı belirlendikten sonra, karar defterinde bulunan yazı ve imzaların şikâyetçiye aidiyeti yönünden inceleme yaptırılması, taraflar arasındaki Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2021/272 Esas sayılı dosyasının getirtilerek incelenmesi, iş bu soruşturmayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi, şirket hisselerinin devrine yönelik iddialar yönünden, diğer ortakların tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması, gerekli görülmesi halinde şirkete ait ticari defter ve belgeler üzerinde bu hususta bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre bir değerlendirme yapılması gerekirken, "...şüpheli hakkında müsnet iddialarla ilgili kamu davası açmaya yeter şüphe oluşturan objektif delil ve emare bulunmadığı, CMK m.172/2'de düzenlendiği üzere kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacağı, müşteki tarafından evvelce şüpheli ile birlikte şikayetçi olmuşken bu kez şüpheli hakkında iddiaya konu olaydan 5 yıl sonra şikayetçi olduğu, tarafların arasındaki anlaşmazlıkla ilgili olarak hukuk mahkemeleri nezdinde dava açabilecekleri..." şeklindeki hatalı gerekçe ve eksik soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Kocaeli 2. Sulh Ceza Hakimliğinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/6368 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-a. maddesi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için soruşturma dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4503, Karar No: 2008/13673, Tarih: 16.09.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/4503 E.  ,  2008/13673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/12/2007
Yargıtay — Esas No: 2019/1421, Karar No: 2019/3721, Tarih: 20.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1421 E.  ,  2019/3721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Bozma

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Suça sürüklenen çocuk ...’ın, olay tarihinde mağdurun iş yerinden 80,00TL değerinde muhtelif eşyalar çaldığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık

konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5753, Karar No: 2011/2656, Tarih: 03.05.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/5753 E.  ,  2011/2656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali, Tescil ve Alacak

... ile ... aralarındaki tapu iptali, tescil ve alacak davasının yapılan yargılamasında mahkemenin görevsizliğine dair Ümraniye 2. Aile Mahkemesinden verilen 14.04.2010 gün ve 253/376 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili tarafından davalı ... aleyhine evlilik birliği içinde 22.12.2006 tarihinde alınan ve davalı adına tapuya kaydedilen 18 ada 12 parsel üzerindeki binanın 8. kat 40 nolu bağımsız meskenle ilgili olarak açılan mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil mümkün olmazsa alacak davasının yapılan yargılaması sonunda mahkemece, davalının yetki itirazının kabulü ile mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde talep halinde dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesine, yargılama harç ve giderlerinin yetkili mahkemece değerlendirilmesine, süresinde talepte bulunulmaması halinde davalı kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.000 TL'nin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, esası bakımından davacı vekili, vekalet ücreti bakımından davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 22.12.2006 tarihinde edinilerek davalı adına tapuya kaydedilen 40 nolu daire ile ilgili olarak açılmış bulunan mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil, mümkün olmazsa alacak isteğine ilişkindir. Taşınmazın edinme tarihi itibarıyla taraflar arasında edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu açıktır. TMK.nun 214/2. maddesinde, mal rejiminin tasfiyesine ilişkin davalarda boşanmaya, evliliğin iptaline veya hakim tarafından mal ayrılığına karar verilmesi durumunda bu davalarda yetkili olan mahkemelerin yetkili olduğu düzenlenmiştir. Somut olayda; taraflar 12.3.2007 tarihinde kesinleşen İstanbul 2. Aile Mahkemesi’nin 28.12.2006 tarih 2006/816 Esas 2006/923 Karar sayılı ilamı ile boşanmışlardır. Davalı yan, 10 günlük cevap süresi içinde yetki itirazında bulunduğundan mahkemece TMK.nun 214/2.maddesi gereği yazılı şekilde yetkisizlik kararının verilmesinde usul ve kanuna aykırılık görülmediğinden davacı vekilinin esasa yönelen temyiz itirazları yerinde bulunmamaktadır.Davalı vekilinin vekalet ücretine yönelen temyiz itirazlarına gelince; mahkemece yetkisizlik nedeni ile dava dilekçesi reddedildiğine, davalı davada kendisini vekille temsil ettirdiğine göre karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7.maddesinin 1.bendi gereğince maktu vekalet ücretini geçmeyecek şekilde davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 423. maddesinin 6. bendinde açıkça belirtildiği gibi, vekalet ücreti bir yargılama gideridir. Bu nedenle 29.05.1997 gün ve 4/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında yazılı olduğu şekilde, yargılama giderlerinden olan vekalet ücreti, diğer yargılama giderlerinde olduğu gibi mahkemece kendiliğinden hükme bağlanır. Davada haklı çıkan taraf kendisini vekil ile temsil ettirmiş ise vekalet ücreti diğer yargılama giderleri gibi haksız çıkan taraftan alınarak haklı çıkan tarafa verilir. (HUMK m.416, m. 417) Davanın görevsizlik, yetkisizlik nedeniyle reddine ve davanın nakline ya da açılmamış sayılmasına karar verildiğinde, yargılama giderleri istemlerinin de kararı veren mahkemece, hüküm altına alınması zorunludur. Bir başka anlatımla görevsizlik, yetkisizlik nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar veren mahkeme, o ana kadar yapılan yargılama gideri ve vekalet ücretine de ayrıca ve açıkça karar vermelidir. Bu konuda görevli veya yetkili mahkemenin karar vermesi şeklindeki kararı usule aykırı olacaktır. Her mahkeme, kendi yargılama masraflarını ve avukatlık ücretini başka bir mahkemenin takdir ve hükmüne bırakmayıp, son karar ile hüküm altına alması gerektiği gibi hükmedilen yargılama masrafları ve avukatlık ücretinin şarta bağlanması da mümkün değildir

. Bu konuda görevli veya yetkili mahkemenin karar vermesi şeklindeki kararı usule aykırı olacaktır. Her mahkeme, kendi yargılama masraflarını ve avukatlık ücretini başka bir mahkemenin takdir ve hükmüne bırakmayıp, son karar ile hüküm altına alması gerektiği gibi hükmedilen yargılama masrafları ve avukatlık ücretinin şarta bağlanması da mümkün değildir. Bu nedenle mahkemece yargılama harç ve giderlerini yetkili mahkemenin takdirine bırakıp, vekalet ücretini de yetkili mahkemeye süresinde başvurulmaması şartına bağlı tutarak yazılı şekilde karar verilmiş olması kanuna aykırı ve bozmayı gerektirmekte ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı (HUMK.nun 438/7. fıkra) gerektirmediğinden, hükmün “3- Karar kesinleştiğinde yasal 10 günlük süre içinde dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesine ilişkin talepte bulunulduğunda yargılama harç ve giderlerinin yetkili mahkemece değerlendirilmesine” ve “4- Dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesine ilişkin süresinde talepte bulunulmaması durumunda” bölümlerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ BU HALİYLE HUMK.nun 438/7. fıkrası uyarınca ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,25 TL’ nin temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına 03.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10048, Karar No: 2015/11720, Tarih: 24.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/10048 E.  ,  2015/11720 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/149774

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 19. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2011/3010 (E) ve 2013/252 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

TCK' nın 43. maddesinin uygulanması sırasında adli para cezası 456 gün yerine 656 gün olarak belirlenmiş ise de; sonuç para cezası 7600 TL olarak doğru hesaplandığından bozmayı gerektirmediği,

Adli sicil kaydına göre mükerrir olan sanık hakkında, seçimlik ceza öngören hakaret suçunda hapis cezasının tercih edilmesi zorunluluğu gözetilmeden, adli para cezası seçilmek suretiyle TCK’nın 58/3. maddesine aykırı davranılmış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sanık K.. H..'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 24.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6648, Karar No: 2020/3671, Tarih: 05.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/6648 E.  ,  2020/3671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 30.11.2012 günlü raporda, katılan mağdurede ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan (Anksiyeteli Uyum Bozukluğu) tespit edildiği, tespit edilen bu tablonun iddia edildiği gibi cinsel istismara bağlı ortaya çıkabileceği, ancak bu durumun yaş farkı fazla olmayan mağdure ile sanığın hile, şiddet veya zorlama olmaksızın erken yaşta cinsel deneyim yaşamasına bağlı olabileceği gibi olay sonrası gelişen psikososyal stres ve çatışmalar nedeniyle de ortaya çıkabileceği ve bunlar arasında tıbben ayrım yapılamayacağının belirtilmesi karşısında, katılan mağdurede oluşan ruhsal rahatsızlığın suça sürüklenen çocuğun cinsel istismar eyleminden kaynaklandığının kesin olarak tespit edilememesi nedeniyle bu durumun lehe yorumlanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13882, Karar No: 2018/21452, Tarih: 08.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/13882 E.  ,  2018/21452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan ... A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... A.Ş.'ye bağlı ... Kargo İşlem merkezinde taşeron şirkete bağlı işçi olarak kadrolu işçilerle birlikte çalıştığını, Genel Müdürlüğün işçi alma, fesih ve talimat verme yetkilerinin olduğunu, ancak kadrolu işçilerden daha az ücret aldıklarını,sendikal hakların engellendiğini, haftada 45 saat çalışması gerekirken 60 saat çalışma yapıldığını, zamlı ücretlerin ödenmediğini, ücret olarak emsalinden daha az ücret aldığını, yıllık izinlerinin de kullandırılmadığını belirterek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... A.Ş. vekili, şirket çalışanları bakımından müvekkili idarenin denetim gözetim ve kontrol yetkisi olmadığını, müvekkili idarenin ihale makamı olduğunu, işveren gibi sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ... İnş. Taah. Turizm Elektronik Proje Danışmanlık San. ve Tic. Ltd. Şti. Vekili, ücret farklarının hangi ayları kapsadığının belirtilmediğini, yıpranma prim uygulaması adı altında bir uygulamasının işyerinde olmadığını, davacının müvekkili şirket nezdinde yıllık izin hakkı olmadığını, sözleşmede ücret dışında ... yemek ya da başkaca bir ödeme yapılması konusunda bir hüküm bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin karar ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sonucuna varılarak yerinde görülmeyen davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı H.M.K.'nın 353/1-b(1) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemiz 26.10.2018 tarihli bozma ilamı ile kararın bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uayan ilk derce Mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Karar davacı ve davalı ... A.Ş. vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz Başvurusu :

Karar davacı ve davalı ... A.Ş. vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük ... süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı ... Kanunu'nun 68.maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. ... Kanununun 63.maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68.maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda günlük ara dinlenme süreleri tanık beyanları doğrultusunda 20 dakika kabul edilmiş ise de ispat kuralları gereği davalı tanığının en düşük beyanı dikkate alınarak günlük ara dinlenme süresinin 15 dakika belirlenmesi gerekirken bu hususlar gözetilmeksizin hazırlanan bilirkişi raporunun hükme esas alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 08/10/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12167, Karar No: 2006/14914, Tarih: 10.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/12167 E.  ,  2006/14914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hüseyin Kılıç ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değer yönünden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Gömemiş Köyü 105 ada 37 parsel sayılı 3.141,86 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar Hüseyin Kılıç ve müşterekleri adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan Hüseyin Kılıç ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.