muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/908, Karar No: 2024/3187, Tarih: 03.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/908 E.  ,  2024/3187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2309 E., 2024/62 K.

HÜKÜM/KARAR: Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2014/1497 E., 2019/1144 K.

- K A R A R -

1- İlk derece mahkemesince, kayıt kabul davasında davacı banka alacağının TBK m. 120 atfı ile 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizini İlişkin Kanunun, ilgili hükümlerine göre TL cinsi yönünden tutarları için ana faiz oranı, yabancı para borcu yönünden ise, Devlet Bankalarının o yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı uygulanmalısına dair düzenleme olduğu gerekçesiyle davanın kısman kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve özellikle davalının protokol hükümlerine uymadığı ve bu durumda protokolde belirtilen faiz oranının değil yabancı para borcu yönünden ise Devlet Bankalarının o yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranının uygulanması gerektiği dikkate alınarak, davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 03.10.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/533, Karar No: 2019/2869, Tarih: 12.02.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/533 E.  ,  2019/2869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

7201 sayılı Tebligat Kanununun 35/1. maddesinde "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır." hükmü öngörülmüş olup, sanığın mahkemede bildirdiği "Dikmen Caddesi, Name Sokak, No: 3/8 Dikmen- Çankaya/Ankara" adresine daha önce geçerli bir tebligatın yapılmamış olması nedeniyle, yoklukta verilen 21/01/2010 tarih ve 2010/60 Esas, 2010/35 sayılı Kararın Tebligat Kanununun 35. maddesine göre "Name Sokak, 13/7 Dikmen/Ankara" adresine tebliğ edilmesi usule uygun bulunmadığından, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmediği, sanığa yükletilen fuhuş suçuna ilişkin kanun maddesinde öngörülen cezaların türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddesinde belirlenen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönler incelenmeyen hükmün 5320 saylı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık ... hakkında fuhuş suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve CMK'nın 223/8. maddesi gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 12/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8650, Karar No: 2018/3223, Tarih: 25.04.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/8650 E.  ,  2018/3223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın yağma eylemini silahla ve cezaevi koğuşunda gerçekleştirmesi karşısında TCK.nın 149/1.maddesinin (a) bendinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça konu sigaralar, gümüş kolye ve yüzüğün şikayet ve ihbar üzerine sanığın dolabında yapılan aramada ele geçmiş olması karşısında; koşulları oluşmadığı halde, sanık hakkında TCK'nın 168/3.maddenin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

3-Hüküm tarihinden sonra TCK.nın 53.maddesine ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 8.10.2015 gün ve 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3387, Karar No: 2024/4470, Tarih: 07.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/3387 E.  ,  2024/4470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1630 E., 2023/1141 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elbistan İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/138 E., 2022/246 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı ... AŞ'nin özelleştirme tarihine kadar olan dönem için talepte bulunulduğu, özelleştirme tarihinden sonraki dönemin uyuşmazlık konusu olmadığı ve somut davada verilen hükmün temyiz kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik etkisinin olmadığı anlaşılmakla; kabul edilen ve temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2027, Karar No: 2012/30257, Tarih: 10.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/2027 E.  ,  2012/30257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancalarının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun, küre, veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtildiği, silahların orjinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancalarının marka, model ve üretim yılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahların üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 10.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10075, Karar No: 2011/386, Tarih: 14.09.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/10075 E.  ,  2011/386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'e tayin olunan 500 gün karşılığı adli para cezasının TCK'nun 52/1,2,3.maddesinin uygulanması esnasında günlüğü 20-TL karşılığı olarak 10.000 YTL adli para cezasına hükmedilmesi karşısında yanlış olarak 1000 gün olarak belirtilen yazım hatasının mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/618, Karar No: 2014/3570, Tarih: 08.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/618 E.  ,  2014/3570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2007/411-2012/1085

Taraflar arasında görülen sözleşmenin feshi, şerhin fekki, yetki verilmesi, tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 18.09.2013 gün ve 3145 Esas, 5496 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl davada davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, müvekkili arsa sahibi ile davalı yüklenici arasında 10.12.2004 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, aradan iki yıl geçmesine rağmen davalının inşaata başlamadığını ileri sürerek, sözleşmenin feshi ile tapu kaydındaki şerhin terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı yüklenici vekili, davacınIn arsayı sözleşmede kararlaştırılan şekilde teslim etmeyerek kendi edimini yerine getirmediğini, imar planını mahkemenin yürütmeyi durdurma kararı nedeni ile geç aldıklarını, bu sürede davacı vekaletten azlettiğini ve bu nedenle inşaata başlayamadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Bu davayla birleştirilen Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/243 E., 2011/397 K. sayılı dosyasında yüklenici Z.. P.. vekili, arsa sahibinin lehine olarak verdiği vekaletten müvekkilini azlettiğini, sözleşmede yazılı olmasına rağmen taşınmazın 1/100 hissesini müvekkiline devretmediğini ileri sürerek, sözleşmenin ifası ve gerekli resmi işlemlerin yapılabilmesi için müvekkiline yetki verilmesi ve taşınmazın 10/100 hissesinin tapusunun iptali ile müvekkili adına tescilini talep etmiş, birleşen davada arsa sahibi vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davada davacı arsa sahibinin, taşınmaz üzerindeki baz istasyonunu kaldırtarak, taşınmazı yükleniciye teslim etmediği, ayrıca İdare Mahkemesi'nin yürütmeyi durdurma kararı ile yüklenicinin projeye onay alamadığı, yüklenicinin iradesi dışında işin uzaması nedeni ile davacının yüklenici davalıyı vekaletten azlettiği, buna göre davanın sûbut bulmadığı gerekçesi ile asıl davanın reddine, birleşen davada ise HMK'nın 114/2. maddesi uyarınca gider avansının verilen ara karara rağmen yatırılmadığı gerekçesi ile birleşen davanın da reddine karar verilmiştir.

Asıl davada davacı arsa sahibi vekili, birleşen davada davacı yüklenici vekilinin temyiz itirazları sonucu, Dairemizin 18.09.2013 gün, 3145 E., 5496 K. sayılı ilamı ile asıl davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, hükmün birleşen davada davacı arsa sahibi yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez, asıl davada davacı karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Bu kez, asıl davada davacı karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13482, Karar No: 2014/6049, Tarih: 02.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13482 E.  ,  2014/6049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Gün adli para cezası paraya çevrilirken, uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Sanık hakkında verilen adli para cezasının 20 taksitle tahsiline karar verilirken, TCK 52/4. fıkrası gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK.nun 232/6. maddesi hükmüne aykırı karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, 1 numaralı hüküm fıkrasının ikinci paragrafında yer alan "300 gün karşılığı" ibaresinden önce gelmek üzere "5237 sayılı TCK.nun 52/1-2.fıkrası gereğince" ibaresinin yazılmasına, taksitlendirmeye ilişkin hüküm fıkrasındaki "TCK 52 md" ibaresi çıkartılarak yerine "5237 sayılı TCK.nun 52/4.maddesi" ibaresinin yazılmasına ve hükümden gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin fıkranın çıkartılmasına ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4462, Karar No: 2012/7533, Tarih: 29.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/4462 E.  ,  2012/7533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 14.12.2011 gün ve 709-22100 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 203.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 43.90 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oyçokluğuyla karar verildi. 29.03.2012 (prş)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Anlaşmalı boşanma hükmünün fer'i hükümlerinin tamamında "anlaşma" olmadığı halde "anlaşma" vardır denilemez. Fer'i hükümlerdeki sakatlık hükmün bütününü özürlü kılar. Farklı düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/3098, Karar No: 2019/3598, Tarih: 30.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/3098 E.  ,  2019/3598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7232, Karar No: 2019/1958, Tarih: 19.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7232 E.  ,  2019/1958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süreleri ve kararların nitelikleri ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan ...'nun kovuşturma aşamasındaki beyanlarında; ikametinden çalınan senetlerden ikisinin suça sürüklenen çocuk ...'ın abisi olan ... tarafından bir tanesinin de suça sürüklenen çocuk ...'nun abisi olan ... tarafından kendisine teslim edildiğini beyan etmesi karşısında; ... ve ...'nun celbi ile olaya ilişkin beyanlarının etraflıca alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.