muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5647, Karar No: 2024/5548, Tarih: 20.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/5647 E.  ,  2024/5548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/199 E., 2023/154 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf yolundan geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı Kurum vekili, 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesinin 2 nci fıkrası çerçevesinde boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının tespit edilmesi üzerine yersiz ödenen aylıklar ve sağlık gideri toplamından oluşan borca ilişkin 80.423,19 TL ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.07.2017 tarihli, 2015/1304 Esas, 2017/223 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacı Kurum tarafından davalıya ödenen 56.423.39 TL maaş ödemesinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ve ayrıca 24 TL tebligat giderinin de davalıdan alınarak davacı Kuruma verilmesine, tedavi giderlerine ilişkin alacak taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

a. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

b. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 22.01.2019 tarihli, 2017/2397 Esas, 2019/61 Karar sayılı kararı ile toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından taraf vekillerinin istinaf başvurularının, HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı taraf vekillerinin temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 10.06.2020 tarihli ve 2019/2050 E. 2020/2443 K. sayılı ilamında; somut olayda davacının hak sahipliği veya başka sigortalılık üzerinden sağlık yardımından yararlanma hakkının varlığı yasal düzenlemeler ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 12.03.2019 tarihli 2015/10-2743 Esas, 2015/35 Karar sayılı ilamı kapsamında irdelenerek, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2. Dairemizin 10.06.2020 tarihli ve 2019/2050 E. 2020/2443 K. sayılı ilamında; somut olayda davacının hak sahipliği veya başka sigortalılık üzerinden sağlık yardımından yararlanma hakkının varlığı yasal düzenlemeler ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 12.03.2019 tarihli 2015/10-2743 Esas, 2015/35 Karar sayılı ilamı kapsamında irdelenerek, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davanın kısmen kabulüne, davacı Kurum tarafından davalıya ödenen 56.423,39 TL maaş ödemesinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ve ayrıca 24,00 TL tebliğat giderinin de davalıdan alınarak davacı Kuruma verilmesine, 01.11.2008 ile 31.12.2011 tarihleri arasındaki dönem yönünden talebin kabulüne, bu dönemde oluşan toplam 10.554,09 TL tedavi giderlerinin her bir ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 01.01.2012 ile 30.06.2014 tarihleri arasındaki dönem yönünden davalı 5510 sayılı Yasa'nın 60/G maddesi gereğince genel sağlık sigortalısı olduğundan tedavi giderlerine ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, yeterli inceleme yapılmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının tespit edilmesi üzerine yersiz ödenen aylıklar ve sağlık gideri toplamından oluşan 80.423,19 TL nin ödenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı yasanın 56 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15417, Karar No: 2008/1415, Tarih: 11.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/15417 E.  ,  2008/1415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı ... vekili tarafından, davalılar ....Konut ... Kooperatifi vd. aleyhine 17.09.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil, birleşen dosyada davacı ...'ın 24.11.2004 günlü dilekçesinde tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davacı ...'ın davasının reddine, davacı ...'ın davasının kabulüne dair verilen 21.06.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili ile, davalılardan ... Kooperatifi vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı ..., biçimine uygun düzenlenen 26.07.2002 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayanarak tapu iptali ve tescil isteminde bulunmuştur. Birleştirilen davada ise davacı ..., 17.07.2001 tarihli biçimine uygun düzenlenmiş taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayanarak aynı bağımsız bölümün adına tescilini istemiştir.

Davalı arsa sahibi ... Konut ... Kooperatifi davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı yüklenici İncekılıç İnşaat Ltd.Şti. savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, asıl davanın reddine, birleşen davadaki taşınmaz satış vaadi sözleşmesi önceki bir tarihi taşıdığından davacı ... tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, asıl davacı ... ve arsa sahibi davalı ... temyiz etmiştir.

Her iki davacı da yüklenicinin temliki işlemine dayanmaktadır. Davalı şirket ile arsa sahibi olan diğer davalı kooperatif arasında düzenlenen

14.08.2000 tarihli “inşaat taahhüt sözleşmesi” başlıklı arsa payı devri karşılığı sözleşme bulunmaktadır. Davalılar arasındaki bu sözleşme adi yazılı düzenlenmiş, ancak sözleşmede yapılacak binaya karşı yüklenici konumundaki şirkete arsa payı devri geçirilmesi vaad edilmiştir. Gerçekten, adi yazılı bu sözleşmeye göre 1.bloktaki dava konusu 7 numaralı bağımsız bölüm yükleniciye bırakılması kararlaştırılan yerler içindedir. Yüklenici olan davalı, noterde düzenlenen taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile aynı bağımsız bölümü 26.07.2002 tarihinde ...’a, 17.07.2001 tarihinde ise birleştirilen davanın davacısı ...’a satış vaadinde bulunmuş, başka bir anlatımla arsa sahibinden kazanacağı şahsi hakkını temlik etmiştir. Mahkemece doğru olarak saptandığı üzere, kural olarak şahsi hakların yarışması halinde önceki tarihli olana değer verilmesi gerekir.

Davalılar arasındaki 14.08.2000 tarihli arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi “karma sözleşme” türündendir. Burada, birbirinden bağımsız iki ayrı sözleşme türü bulunmaktadır. Bunlardan ilki, yapılışı hiçbir biçim koşuluna bağlı olmayan inşaat yapım sözleşmesi, diğeri ise yapılacak inşaata karşılık devredilmesi gereken arsa payına ilişkin sözleşmedir. Sözleşmenin karma nitelikli özelliğinden ve yükleniciye taşınmazdaki bir kısım arsa payının eserin bedeli olarak devri kararlaştırıldığından dolayı, arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin Türk Medeni Kanununun 706, Borçlar Kanununun 213 ve 2644 sayılı Tapu Kanununun 26.maddeleri uyarınca biçim koşuluna uygun yapılması zorunludur. Gerçekten, Borçlar Kanununun 11.maddesinin 2.fıkrasına göre kanunun öngördüğü bir şeklin kapsam ve sonuçları hakkında başka bir hüküm konulmamışsa bu şekle uyulmadan yapılan sözleşme sahih olmaz. Başka bir anlatımla, kanunun öngördüğü şekil bir geçerlik (sıhhat) şartı olarak düzenlenmiş bulunmakta ve buna uyulmadan bir sözleşme yapılmışsa o sözleşme “geçersizlik” müeyyidesine (hukuki sonucuna) bağlanmış demektir. Ancak;

30.09.1988 tarih ve 1987/2-1988/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının sonuç bölümünde açıklandığı üzere, tapuda kayıtlı bir taşınmazın mülkiyetini devir borcu doğuran ve ancak yasanın öngördüğü biçim koşullarına uygun olarak yapılmadığından geçersiz olan sözleşmeye dayanılarak açılan bir cebri tescil davasının kural olarak kabul edilemeyeceği, bununla birlikte kat mülkiyetine tabi olmak üzere yapımına başlanan taşınmazdan bağımsız bölüm satımına ilişkin geçerli bir sözleşme bulunmadan, tarafların tüm borçlarını eda etmesine rağmen, satıcının tapuda mülkiyetin devrine yanaşmaması halinde durumun Türk Medeni Kanununun

2.maddesinde hükme bağlanan dürüst davranma kuralarına uygun düşmeyeceği veya doktrin ve uygulamada kabul edildiği gibi, geçersiz sözleşmeye rağmen mülkiyet irade olarak temlik edilmişse o sözleşmenin geçerli hale geleceği kuralı benimsendiğinden, somut uyuşmazlıkta bu iki ayrık durumun gerçekleşip gerçekleşmediği mahkemece araştırılmalıdır. Borçlar Kanununun 163.maddesi hükmünce yüklenicinin yazılı olarak davacılara yaptığı 17.07.2001 ve 26.07.2002 tarihli sözleşmeler bir temlik sözleşmesi olarak geçerli ise de, temeldeki 14.08.2000 günlü arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi geçersiz ise, geçersiz sözleşmeye dayanan temlik işlemi de hüküm ve sonuç doğurmayacağından gerek davacı ... ve gerekse birleşen davanın davacısı ...’ın açtığı davaların reddi gerekecektir.

Mahkemece, yapılan bu açıklamalar doğrultusunda 14.08.2000 günlü sözleşmenin geçersiz olduğu ve ancak geçerli hale gelip gelmediği araştırılmaksızın istemin yazılı olduğu şekilde hükme bağlanması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 11.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33876, Karar No: 2013/9374, Tarih: 14.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/33876 E.  ,  2013/9374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İ.İ.K.’nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Öte yandan, paylı taşınmazlarda, her paydaşın meskeniyet şikayetinde bulunma hakkı vardır. Bu halde, iddia, pay oranı esas alınarak çözümlenmelidir. Bir başka deyişle, İİK.nun 82.maddesi hükmüne göre haczedilmezlik şikayetinde bulunan müştekinin sosyal durumuna göre inceleme yapılıp paya isabet eden değerden haline uygun bir mesken edinip edinemeyeceği araştırılarak sonuca gidilmesi icap eder.

Somut olayda, hacze konu taşınmaz borçluya ölen annesinden kalmış olup, annesinden intikal edecek olan miras hissesine haciz konulmuştur. Mahkemece yapılacak iş, bilirkişilerden ek rapor alınarak yukarıda açıklandığı üzere borçlunun hissesinin değeri ile bulunduğu yerden daha mütevazi koşullara sahip yerlerde haline münasip evi alabileceği değerin belirlenmesi gerekir. Bu tespitlerden sonra borçlunun haline münasip ev alabileceği miktar, mahcuzun değerinden (bu değerden hissesine düşecek miktardan) az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4718, Karar No: 2024/1310, Tarih: 28.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4718 E.  ,  2024/1310 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/310 E., 2023/318 K.

DAVA TARİHİ : 03.12.2018

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Soma 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2018/487 E., 2019/310 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının ve davalı kadın vekilinin istinaf dilekçesinin, temyiz yoluna başvurmayan davalı erkeğin, dava dosyasında bilinen son adresi yerine, mernis adresine tebliğ edildiği belirlenmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun(7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre, tebligat tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi, bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebligatın yapılması tebligatı usulsüz kılar. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 20.11.2022 tarihli ve 2019/2 Esas, 2020/3 Karar sayılı kararında da muhatabın bilinen en son adresine çıkartılan tebligatın iade edilmesi ve adres kayıt sitemindeki adresinin bilinen adresten farklı olması halinde; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine "mernis adresi" şerhi verilerek 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca doğrudan tebligat çıkarılabileceği belirtilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesince davacı erkek tarafından boşanma davasının kabulü ile eylemli ayrılık nedeniyle tarafların boşanmalarına ve ferilerinin kabulüne karar verilmiştir. Davacı erkek dava dosyasına yerleşim yeri adresini ''Kurtuluş Mah. Başaran Sok. No:4/1 Soma/Manisa '' adresi olarak bildirmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının ve temyiz dilekçesinin tebliği için davacı erkeğe yapılan tebligat dosyaya bildirdiği adrese yapılmamış olup, mernis adresi olan '' Turgutalp Mah. Şanlı 1. Sok. No:27 Soma/Manisa'' adresine yapılmıştır. Davacı erkeğin dava dilekçesinde bildirdiği adres bilinen son adres olduğuna göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile davalı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin öncelikle bu adres yerine Mernis adresine 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliği usulsüzdür.

1.Bu itibarla kararın ve temyiz dilekçesinin davacı erkeğin dava dilekçesinde bildirmiş olduğu adrese tebliğ edilmesi, davalı erkeğe belirtilen adreste tebligatın yapılamaması halende mernis adresine Tebligat Kanunu 21inci maddenin ikinci fıkrası gereğince tebliğ edilmesi,

2.Temyiz süresinin beklenmesi,

1.Bu itibarla kararın ve temyiz dilekçesinin davacı erkeğin dava dilekçesinde bildirmiş olduğu adrese tebliğ edilmesi, davalı erkeğe belirtilen adreste tebligatın yapılamaması halende mernis adresine Tebligat Kanunu 21inci maddenin ikinci fıkrası gereğince tebliğ edilmesi,

2.Temyiz süresinin beklenmesi,

3.Kararın süresinde temyiz edilmesi hâlinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesinde belirtilen usuli işlemlerin yapılması ve temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ edilmesi, süresinde temyiz edilmemesi halinde belirtilen usuli işlemler tamamlandıktan sonra davalı kadının temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9878, Karar No: 2018/6760, Tarih: 09.04.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/9878 E.  ,  2018/6760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, gerekçeli kararın, sanığın duruşmada bildirdiği adres yerine Mernis adresinde birlite sakin yerine tebliğ edilmesi nedeniyle, sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5845, Karar No: 2018/1732, Tarih: 15.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/5845 E.  ,  2018/1732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Eylemin birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mahkemenin suça sürüklenen çocuk hakkında hükmettiği temel cezadan, TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca takdiren 1/3 oranında arttırım yapmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bu husus açısından bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında temel ceza kurulurken madde fıkrasının gösterilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun iş yerinden çaldığı para miktarının 5,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-06.05.2008 tarihli kolluk tutanağına göre suça sürüklenen çocukların yakalanmaları üzerine, kendiliğinden 2,00'şer TL'yi iade ettiklerinin anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında kısmi iade sebebiyle TCK'nın 168/1-4. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmasına müştekinin rızasının olup olmadığı sorulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4876, Karar No: 2015/18089, Tarih: 22.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4876 E.  ,  2015/18089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği, İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden,

2)Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere, dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı, aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.