muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3182, Karar No: 2019/12623, Tarih: 16.10.2019

Somut olayda, sanığın 5 paket sigara çaldığı, sigaraların toplamının yaklaşık 100.00 TL'den az olabileceğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uyarınca verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi sonucu sanık hakkında yazılı şekilde fazla ceza tayini,

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih. 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hükümler kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4182, Karar No: 2012/6055, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4182 E.  ,  2012/6055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

03.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında... köyü 129 ada 16 parsel sayılı 1.275,94 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...'in zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek, tutanak aslı, cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 129 ada 16 parsel sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak, yukarıdaki esasa kayıt edildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen kesiminin fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından (B) ile işaretlenen kesim yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Orman Yönetiminin temyiz itirazları çekişmeli taşınmazın (B) ile işaretlenen kesimine yönelik olup, incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman bilirkişi raporuna, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan uygulama ve araştırma sonucu temyize konu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 19/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9794, Karar No: 2010/14640, Tarih: 05.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9794 E.  ,  2010/14640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar dava dilekçesinde, kızları ...'un 30.07.1995 olan doğum tarihinin 30.07.1990, ...'un 16.07.1996 olan doğum tarihinin 16.07.1992, ...'un 16.07.1997 olan doğum tarihinin 16.07.1996, ...'un 16.07.1998 olan doğum tarihinin 16.07.1997 olarak düzeltilmesini istemişlerdir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Doğum tarihlerinin düzeltilmesine karar verilen ..., ..., ... ve ...'un T.C. Kimlik Numaralarının kararda yazılmamış olması doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 1. maddesinin 1. satırındaki "...ve ...'den olma" ibaresinden sonra gelmek üzere "... T.C.Kimlik No.lu", 3.maddesinin 1. satırındaki "...ve ...'den olma" ibaresinden sonra gelmek üzere "... T.C.Kimlik No.lu", 4. maddesinin 1. satırındaki "...ve ...'den olma" ibaresinden sonra gelmek üzere "... T.C.Kimlik No.lu", 5. maddesinin 1. satırındaki "...ve ...'den olma" ibaresinden sonra gelmek üzere "...T.C.Kimlik No.lu" ibarelerinin yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 05.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12532, Karar No: 2015/27307, Tarih: 17.04.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/12532 E.  ,  2015/27307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, kendi çocukları ve ailesi hakkında olumsuz konuşmalar yapan ablasıyla yaşadığı sorun nedeniyle eniştesi katılana çektiği mesajda “...yıllar önceki olanları birbir çıkarırlar senden, o karının, ..'ün dilini tut, artık anlatırsam seni 5 parçaya böler çöp tenekesine koyarlar” biçimindeki şarta bağlı sözlerinin kendisinin katılana kötülükte bulunacağını bildirme niteliğinde değil ailesine yönelen olumsuz durumu engellemeye ilişkin eylem olduğu, tehdit suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden beraat yerine, kanuni olmayan gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık .. temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/23565, Karar No: 2021/10591, Tarih: 26.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/23565 E.  ,  2021/10591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KATILAN SANIKLAR : ..., ...

SUÇLAR : Mala zarar verme, kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Katılan sanıklar ..., ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemsinde:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre katılan sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmün temyiz incelemesinde:

Katılan ...’in sanık ...'nın sopa ile koluna vurduğunu beyan etmesi, tanık ...'ın bu hususu doğrulaması ve katılanın 10.05.2013 tarihli doktor raporunun "Sağ ön kolda künt travmaya bağlı olarak oluşmuş ağrı ve ödem mevcut” olduğuna dair doktor raporu karşısında, alınan beyanı ile uyumlu beyanlar karşısında katılan sanık ...’in üzerine atılı kasten yaralama suçunu işlediği sabit olduğu halde atılı suçtan mahkumiyeti yerine, katılan sanık ...’in kovuşturma aşamasındaki suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilerek yetersiz ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 26/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5892, Karar No: 2018/12808, Tarih: 17.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/5892 E.  ,  2018/12808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Galle Fazlasına Müstehak Vakıf Evladı Olduğunun Tespiti

Turunçzade ... Vakfı ve ... Vakfı ile ilgili olarak taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacı ...'un, ... ve ... Bey vakıflarının galle fazlasına hak kazanan vakıf evladı olduğunun tespitini istemiş; mahkemece, davacının ... Bey (1263 tarihli) ve ... Bey (1271 tarihli) Vakfı'nın vakfedenleri ile soybağını kanıtladığı, davacının babası vefat etmekle ve ön batında sağ vakıf evladı bulunmadığı belirlendiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava, davacının galle fazlasına müstehak vakıf olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

1-Turunçzade ... tarafından vakfedilen 1847 tarihli vakfiye yönünden; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine,

2-Miladi 1854 tarihli olup Turunçzade ... ait vakfiyede galle, kız-erkek ayrımı yapılmadan batın tertibine göre evlada bırakılmıştır. Yani üst batında sağ evlat varken alt batındaki evlat galle fazlasından yaralanamayacaktır. 2013 tarihinde vefat eden davacının babası ...'un, adı geçen her iki vakfında galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğu ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/237-2010/11 sayılı ilamı ile tespit edildiği dosyadaki belgelerden anlaşılmaktadır. Ancak, davacının dedesi ... ile aynı batında bulunan 1910 doğumlu ... ve davacının babası ... ile aynı batında yer alan ...'un dosyada açık nüfus kayıtları bulunmadığından, sağ olup olmadıkları nüfus kayıtları ile saptanmadan davanın kabulü doğru görülmemiştir.. Mahkemece yapılacak iş, davacıya ve mahkeme kararı ile vakıftan galle alan evlatlara ait gidebildiği kadar üst miras bırakanları gösterir nüfus kayıtları getirtilerek, davacının ön batında olup olmadığı belirlenip oluşacak sonuca göre bir karar vermek olmalıdır.

SONUÇ:Bu itibarla yukarıdaki 1 nolu bent yönünden kararın onanmasına, ancak 2 nolu bent yönünden; açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nın 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 17.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4404, Karar No: 2023/5936, Tarih: 26.10.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/4404 E.  ,  2023/5936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/349 E., 2022/646 K.

DAVA TARİHİ : 05.01.2018

HÜKÜM/KARAR : Ret / İstinaf Başvurusunun Reddine - Kararın Ortadan Kaldırılması - Davanın Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/302 E., 2020/460 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi,...köyü, 146 ada 3 parsel sayılı taşınmazın irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı ile davacıya ait olduğunu, yapılan kadastro çalışmaları sırasında hatalı olarak davalı adına tespit edildiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... İdaresi vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu taşınmazın davacının babası Abdülkerim Demirel tarafından kullanıldığı, davacının babasının 15.09.1984 yılında öldüğü, mirasçılar arasında taksim yapılmadığı ancak kadastro çalışmalarında Kadastro Kanunu'nun 19 uncu maddesi gereğince beyanlar hanesine taşınmazın ...'in kullanımında olduğunun belirtildiği, bu nedenle davacının aktif dava ehliyeti olduğu dava konusu taşınmazın davacının babası öldükten sonra kullanılmadığı, tarım arazisi vasfında olmadığı, zilyetlikle kazanım şartlarından olan ekonomik amaca uygun zilyetlik şartının sağlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, dava konusu taşınmazın zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğunu, eski fotoğraflarda arazinin kullanıldığının görüldüğünü, taşınmazdaki otların corona dönemine ait olduğunu, Anayasa tarafından mülkiyet hakkının korunmasının esas olduğunu, davacının araziyi 1967 yılı öncesinden beri kullandığını, davalı tarafın taşınmazın 1967 den önce vakıf olduğunu dahi ispat edemediğini, belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulünü talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dava konusu taşınmazın mirasbırakandan kendisine intikal ettiğini ispatlayamadığı, davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddi ile kamu düzenine ilişkin nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın belirtilen gerekçe ile reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, davaya konu taşınmazın mirasbırakanından davacıya kaldığını, miras taksimi sonrasında bu yerin ona bırakıldığını ve bugüne kadar davacı tarafından işlendiğinin tanık beyanları ile de sabit olduğunu belirtip istinaf dilekçesinin tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı ... Medeni Kanunu'nun 640 ıncı, 701 inci, 702 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 189,15 TL bakiye onama harcının davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.10.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7051, Karar No: 2015/1032, Tarih: 21.04.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/7051 E.  ,  2015/1032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından 29.11.2011 günü temyiz harcının yatırıldığı ve buna ilişkin sayman mutemedi alındı makbuzunun dosyaya ibraz edildiğinin anlaşılması karşısında bu yönde eleştiri getiren tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 Sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; toplamda 44,00 TL değerinde 2 adet zeytinyağı çalan ve market dışında yakalanan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; toplamda 44,00 TL değerinde 2 adet zeytinyağı çalan ve market dışında yakalanan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Bu dava sebebiyle yapılan 18,00 TL davetiye giderinin 6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/16045, Karar No: 2021/5961, Tarih: 31.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/16045 E.  ,  2021/5961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13074, Karar No: 2019/22315, Tarih: 12.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/13074 E.  ,  2019/22315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden Bayars Temizlik Taşımacılık Tic.San.Ltd.Şti.'ye yükletilmesine, 12/12/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.