muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/39833, Karar No: 2016/5113, Tarih: 02.03.2016

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün verilmesinde verilen bölümün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı İş Kanununun 2 nci maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Yasanın 2 nci maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11 inci maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla İş Kanununun 2 nci maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Muvazaada, taraflar arasında üçüncü kişileri aldatma kastı bulunmakta ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaa genel ispat kuralları ile ispat edilebilir. Bundan başka İş Kanununun 2 nci maddesinin yedinci fıkrasında sözü edilen hususların, aksi kanıtlanabilen adi kanunî karineler olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı Yasa ile İş Kanununun 2 nci maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olan ortaklıklara dair ayrık durumlar düzenlenmiştir. Ancak, maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Yasal olarak verilmesi mümkün olmayan bir işin alt işverene bırakılması veya muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde, işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı Kanunun 2 nci maddesinin yedinci fıkrasında açık biçimde ifade edilmiştir. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunamaz. Muvazaaya dayanan bir ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi olmakla kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, İş Kanununun 5 inci maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, Anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur. Dairemizin kararları da bu doğrultudadır.

Somut olayda, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin konusunun "temizlik hizmeti alımı" işi olduğu, 01.02.2013-31.12.2013 ve 04.03.2014-31.12.2014 tarihleri arası davalılar arasında iki adet ihale sözleşmesinin bulunduğu ve davacının bu sözleşmeler kapsamında çalıştırıldığı anlaşılmıştır.

Davacı, davalı idarede harita teknikeri olarak kadastro müdürlüğünde harita sayısallaştırma grubunda çalıştığını iddia etmiş ve duruşmada davacı tanığı olarak dinlenilen davalı kurum kadrolu personelleri de yeminli beyanlarında davacının harita teknikeri olarak çalıştığını hiçbir zaman temizlik işi yapmadığını beyan etmişlerdir. Özlük dosyasında yer alan belgelerden de davacının ..... Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi İnşaat Teknolojisi/Harita ve Kadastro alanından mezun olduğu, 30.11.2010 tarihinde ....ndan verilmiş Harita ve Kadastro işyeri açma belgesi sahibi olduğu tespit edilmiştir.

Davacının davalı idarede yardımcı iş olan temizlik ihalesi kapsamında işe alınarak asıl işlerde çalıştırıldığı sabit olmuştur. Bu nedenle davacı yönünden davalılar arasındaki ihale sözleşmesinin muvazaalı olduğu somut olarak ortaya çıkmaktadır.

Mahkemenin feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine dair gerekçesi isabetli olup davalı ... Müdürlüğünün bu yöne dair temyiz itirazı yerinde değildir. Ancak davacının asıl iş kapsamında çalıştığı gerekçede ifade edilmiş olmasına rağmen davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğuna dair gerekçesi isabetsiz olmuştur. Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı yönünden taraflar arasındaki sözleşmenin muvazaalı olduğu bu nedenle davacının asıl işveren ... işçisi olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bu yöne dair davacı temyizi yerindedir.

Ayrıca hiç kimse kendi muvazaasından yararlanamayacağından muvazaanın tarafı olan alt işverenin işe iadenin mali sonuçlarından asıl işverenle müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmasına karar verilmesi ve davacının kıdemine göre işe başlatmama tazminatının davacının dört aylık brüt ücreti tutarında belirlenmesi gerekmektedir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının asıl işveren ... işyerine İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı ... tarafından süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminatın her iki davalının müştereken ve müteselsilen birlikte sorumlu olmak kaydı ile miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için davalı ... Müdürlüğüne süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için davalı ... Müdürlüğüne süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Alınması gereken 29,20 TL harçtan, peşin alınan 27,70 TL harcın tenzili ile bakiye 1,50 TL harcın davalı ... harçtan muaf olduğundan diğer davalıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacının yapmış olduğu 54,40 TL harç masrafının davalı ....'den; geri kalan 187,10 TL yargılama giderinin ise davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT.'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

8-Artan gider ve delil avansının ilgiliye iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 02.03.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2862, Karar No: 2016/17980, Tarih: 20.10.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/2862 E.  ,  2016/17980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Ceza infaz kurumunda hükümlü olan sanığın, aynı zaman dilimi içerisinde mağduru önce yumruk vurmak suretiyle yaraladığı sonra da bıçakla yaralamaya teşebbüs ettiği olayda, sanığın mağdura yönelik birden çok eyleminin tek bir yaralama suçunu oluşturduğu dikkate alınarak, sanığın tamamlanmış suçtan cezalandırılıp ayrıca silah nedeniyle artırıma gidilmesi gerektiğine göre; yazılı şekilde uygulama yapılarak sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA 20.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/18085, Karar No: 2014/7382, Tarih: 16.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/18085 E.  ,  2014/7382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2007/196736

MAHKEMESİ : İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2007

NUMARASI : 2005/538 (E) ve 2007/260 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık (değişen suç vasfına göre ticarete hile karıştırmak)

Suça konu ballarla ilgili olarak mahkemesince her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içerisinde bulunan UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kaydından, sanığın hükümden sonra 17.10.2008 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, kamu davalarının 5237 sayılı TCK’nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekillerinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25508, Karar No: 2012/12794, Tarih: 17.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/25508 E.  ,  2012/12794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/08/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından aleyhine ilamsız icra takibi yapılan borçlu şirket, ödeme emrinin  eski adresine usulsüz tebliğ edildiğini ileri sürerek usulsüz tebligatın iptali ile 18.02.2011 tarihinin tebliğ tarihi olarak düzeltilmesi talebi ile icra mahkemesine başvurduğu, ayrıca aynı dilekçe ile borca ve fer'ilerine de itiraz ettiği, mahkemece, tebligatın usulüne uygun olduğu kabul edilerek usulsüz tebligat şikayetinin; ilamsız takip yapılması nedeniyle de itirazın icra dairesine yapılması gerektiğinden bahisle borca ve faize itirazın reddine karar verildiği görülmektedir.

Hükmi şahıslar adına "ticaret sicilindeki adresine" gönderilen tebligat 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. maddesine göre, hükmi şahısların selahiyetli mümessillerine, bunlar birden fazla ise yalnız birine yapılır. Aynı kanunun 13. maddesine göre de, tebliğ yapılacak bu kişiler, herhangi bir sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları takdirde tebliğ, orada hazır bulunan memur ve müstahdemlerinden birine yapılır.

Somut olaya bakıldığında 31 Temmuz 2009 tarihli ticaret sicili gazetesine göre borçlu şirketin eski adresinin "A.M.B.C....s. No:... G. K.", yeni adresinin ise "İ. M. M.A. C. ... No:. Ç. K." şeklinde olduğu takip dosyasında ödeme emrinin borçlunun eski adresine çıkarılarak 07.02.2011 tarihinde TK'nun 21. maddesine göre mahalle muhtarına tebliğ edildiği, mahkemece  emniyet araştırmasının ise, "M.A.Cad. .. Sokak No." adresi yerine, aynı cadde . Sokak No:.da yaptırıldığı görülmüştür. Bu durumda borçluya ödeme emri tebliğ edilen adresin, ticaret sicilindeki yeni adresi olmadığı anlaşılmakla, mahkemece, tebligatın usulsüz olduğu gözetilerek şikayetin kabulü ile TK'nun 32. maddesine göre öğrenme tarihinin tebligat tarihi olarak düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16690, Karar No: 2009/8677, Tarih: 27.05.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/16690 E.  ,  2009/8677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : HAZİNE-ORMAN YÖNETİMİ-... KTK.

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı İsmal ... 28.03.2006 tarihli dava dilekçesiyle, ... İlçesi ... köyü Çürükdağı mevkiinde bulunan sınırlarını bildirdiği 15 dönüm yüzölçümündeki taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, en az 20 yılı aşkın süredir kendisi tarafından zilyet ve tasarruf edildiğini, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu, adına tapuya kayıt ve tescilini istemiştir. Mahkemece davanın KABULÜNE, ... bilirkişi F. ... ... tarafından düzenlenen krokide ... ile gösterilen 13068.92 m2 yüzölçümündeki taşınmazın ... oğlu ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyize edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapuda kayıtlı olmayan taşınmazın Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tapu tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 1982 yılında yapılıp 11.06.1982 tarihinde ilan edilerek 11.06.1983 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1953 yılında yapılıp kesinleşmiş, çekişmeli taşınmaz devlet ormanı olarak tapulama dışı bırakılmıştır.

Mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosunun uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla çekişmeli taşınmazın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında bırakıldığı, davacı yararına imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, çekişmeli taşınmazın eğimi teknik olarak saptanmamış, öncesi yada eylemli durumu itibariyle niteliği tam olarak saptanmamış, eski tarihli harita ve ... fotoğrafları uygulanmamış ve niteliği itibariyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilebilecek yerlerden olup olmadığı, edinilebilecek yerlerden ise davacı yararına 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşup oluşmadığı yöntemince saptanmamış ve yine orman sayılan yerlerden ise kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında bırakılsa dahi, 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7 ve devamı maddeleri ile ilgili yönetmeliğin 26/h maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılabileceği göz ardı edilmişse de;

Çekişmeli taşınmazın GÜNEY BATISININ sınırlaması itirazsız kesinleşen devlet ... ormanı Doğusunun ise tevzii yoluyla ... ... adına kayıt edilen 370 sayılı yenileme ile 120 ada 7 Parsel sayısını alan taşınmazın bulunduğu, dosya içinde mevcut 1982 yılında düzenlenen orman kadastro tutanaklarında 39 numaralı orman sınır noktasından 40 numaralı orman sınır noktasına gidilirken solda ... ... veresesi zeytinliğinin bulunduğu sağda ise devlet ... ormanı bulunduğunun anlatıldığı, orman kadastro tutanaklarındaki bu anlatıma göre

-2-

2008/16690-2009/8677

çekişmeli taşınmazın orman sınırları içinde tarif edildiği, resmi belge niteliğindeki orman kadastro tutanakları karşısında, zeminde görülen orman sınır noktalarından oluşan orman sınır hattına göre taşınmazın orman sınırları dışında olduğunun belirlendiği şeklindeki soyut orman bilirkişi raporuna değer verilemeyeceği gibi, öncesi orman olduğu anlaşılan dava konusu yerin zeytincilik parseli olarak ayrılmayıp, kimseye tahsis edilmediği, keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişi ve ziraat uzmanı bilirkişi raporlarıyla taşınmazın üzerinde 1996 yılında gerçekleşen yangında yanmış delice ağaçlarının bulunduğu, bu ağaçların sürgünlerinin 1-8 yaşında aşılar ile ... aşılandığı, zemini taşlık ve ... olduğu, başkaca kültür faaliyeti bulunmadığı eğimin %5-10 olarak bildirildiği, keza bu keşif sırasında çekilen davacı tarafça yargılamanın hiçbir aşamasında itiraz edilmeyen fotoğrafları incelendiğinde, taşınmazda yanmış bir kısım ağaç kökleriyle, bu köklerden bir kaçına yapılan ... aşıları ve ... dikilmiş birkaç yaşındaki ... fidanları dışında, kültür alanı olduğunu ispatlayan bitki bulunmadığı, yer yer ana kayanın ortaya çıktığı, büyük taşlar çoğunluk olmak üzere oldukça taşlık, yabani otlarla kaplı olduğu, bu haliyle çekişmeli taşınmazın tarımda kullanılmadığının çıplak gözle bile açıkça görüldüğü, eylemli durum karşısında taşınmazın öncesinde zeytinlik olduğu yönünde soyut beyanlar ve tahminler dışında delil sunulmadığı, öncesi orman olan ve zeytincilik parseli olarak kimseye tahsis edilmeyen esasen imar-ihya ve zeytinlik koşulları da oluşmayan dava konusu parsel hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarını kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine bu aşamada gerek olmadığına 27/05/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13498, Karar No: 2016/11527, Tarih: 04.10.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/13498 E.  ,  2016/11527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1.a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, sonuç cezanın 18.200 TL yerine 17.000 TL olarak eksik tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin, kusura, teşdiden hüküm kurulmasına, sanıkların beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12335, Karar No: 2014/13131, Tarih: 08.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/12335 E.  ,  2014/13131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/119105

MAHKEMESİ : Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2012

NUMARASI : 2011/605 (E) ve 2012/66 (K)

SANIK : F.. B..

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-20.02.2011 tarihli muhafaza altına alma ve teslim tesellüm tutanaklarına göre, işlemiş olduğu bir başka hırsızlık suçu nedeniyle yakalanan sanığın çantasında yapılan arama sonucunda suça konu malzemelerin ele geçirilerek mağdura teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 168. maddesi uyarınca indirim yapılarak sanığa eksik ceza tayini,

2-Suç tarihinde değer tespit tutanağına göre toplam 29 TL olan tereyağı ve tavuk döneri alan sanık hakkında TCK'nun 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık F.. B..’ın ve müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16522, Karar No: 2014/6658, Tarih: 08.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/16522 E.  ,  2014/6658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa atılı eylemin suç tarihi itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ... davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, ... adına hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından ... lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bendin çıkartılması ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.