muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1462, Karar No: 2013/2294, Tarih: 10.04.2013

...)Kabule göre de, kooperatif hakkında açılacak davanın, bu dosya ile birleştirilmesi sağlandıktan sonra, Kooperatifler Kanunu'nun .../.... maddesindeki, ''Yapı kooperatifleri ile konusuna taşınmaz mal temliki dahil bulunan diğer kooperatiflerin anasözleşmelerinde ortaklara taşınmaz mal temlik edileceği hakkındaki taahhütler başka bir resmi şekil aranmaksızın muteberdir. '' hükmü uyarınca kooperatifin ortağına taşınmaz mal temliki hakkındaki sözleşmelerin resmi şekle bağlı olmadığı gözönünde bulundurularak uyuşmazlığın esası incelenmelidir.

Bu bağlamda, kooperatif ortağının tapu iptali ve tescil talebinde bulunabilmesi için, davaya konu edilen bağımsız bölüme yönelik olarak davalı kooperatife karşı tüm edimlerini yerine getirmiş olduğunu, hiçbir ediminin kalmadığını, diğer üyelerle eşit durumda olduğunu kanıtlaması gerekmektedir. Öte yandan, peşin bedelli ortaklık durumu söz konusu ise, peşin bedelli ortaktan inşaatın finansmanına yönelik aidat istenemez ise de, kooperatifin amacına ulaşıncaya kadar yapılan yönetim ve altyapı giderlerinin ödenmesi gerekir. Ayrıca 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu .... maddesinde karşılığını bulan eşitlik kuralı gereğince kooperatif ortakları hak ve yükümlülüklerde eşit olup, kooperatif aynı durumdaki ortaklarına eşit işlem yapmak zorunda olduğundan davacının borcunun bulunması halinde de, davacı ile aynı durumda olan bir çok ortağa borca rağmen daire tapularının verilip verilmediğinin de belirlenmesi gerekir.

Yine, kural olarak, arsa malikleri ile yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, davacı ortak taraf olmadığından ve arsa maliklerince davacı ortağa karşı bağımsız bir taahhüt altına girilmediğinden, davacının arsa sahiplerine karşı doğrudan dava açması mümkün değildir. Yine yüklenici konumunda olan kooperatifin, arsa sahiplerinden tapu talep edebilmesi sözleşmeden doğan yükümlülüklerini yerine getirmiş olmasına bağlıdır. Öte yandan, yukarıda belirtildiği üzere, ilke olarak kooperatif ortağının arsa sahiplerine doğrudan dava açma hakları bulunmasa da, tüm dairelerin arsa sahipleri adına tescilinin ardından, kooperatifin edimlerini yerine getiren ortakları için arsa sahiplerinden tapu devrini istemesi şeklinde bir uygulama benimsenmiş ise ve arsa sahibi ile kooperatif arasındaki sözleşme ve uygulamalara göre davacı tarafından tapusu istenilen dairenin kooperatife bırakılacak dairelerden olduğu belirlenir ise arsa sahiplerine husumet yöneltilebileceği kabul edilmelidir.

Bu durumda mahkemece, davacı ortağın kooperatifte, peşin bedelli ortak olup olmadığı, genel giderler yönünden kooperatife borcu olup olmadığı, davacı tarafından tapusu istenilen dairenin kooperatife bırakılacak dairelerden olup olmadığı, kooperatifin istemi üzerine arsa sahiplerince tapuda devir yapılması yönünde bir uygulamanın benimsenip benimsenmediği hususlarında genel kurul ve yönetim kurulu kararları, kooperatif defter kayıt ve belgeleri üzerinde, kooperatif uygulamaları ve mali konularda uzman bir bilirkişi veya bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılıp rapor alınarak, oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye ve yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13111, Karar No: 2012/13373, Tarih: 04.06.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/13111 E.  ,  2012/13373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlere ilişkin olarak;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Yaralama ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

5271 Sayılı Yasanın 223. maddesinin 3. ve 4. fıkralarında hüküm çeşidi olarak düzenlenen ceza verilmesine yer olmadığı kararı, 1412 Sayılı Yasada yer almadığından yeni bir düzenleme olup, ceza kanununda öngörülen hangi hallerde, bu madde uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verileceği, iki fıkrada ayrı ayrı hüküm altına alınmıştır. Bunlardan 3. fıkrada düzenlenenler kusurun bulunmaması nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesini gerektiren haller olup, dayanağını 5237 Sayılı Yasanın 24 ile 34.maddelerindeki düzenlemelerden almaktadır. 4. fıkrada düzenlenenler ise, suçun tüm unsurları gerçekleşmiş olmasına rağmen cezalandırmaya engel olan sebeplerdir. Cezalandırmaya engel nedenler, fiilin teknik anlamda suç olma niteliğini ortadan kaldırmayıp, yine TCK'da yer alan çeşitli sebeplerle failin cezalandırılmamasını sağlarlar. Bu fıkra uyarınca cezalandırılmama, ancak TCK'da, yargılama konusu suç yönünden ceza verilmesine yer olmadığı kararına olanak sağlayan düzenleme yapılmış olmasına bağlıdır.

Somut olayda, komşu olan sanıkların apartmanın yönetim işleri nedeniyle, aralarında meydana gelen tartışma sonucu, sanıklardan ... ile ...'un karşılıklı olarak birbirlerini yaralamaları ve sanık ...'un ise, ...'ü ölümle tehdit etmesi iddiası ile açılan kamu davasında, fiilin haksızlık içeriğinin azlığı durumunun gerçekleşmediği, bu suçlar yönünden şahsi cezasızlık sebepleri ve failin cezalandırılmasına engel oluşturacak herhangi bir düzenlemenin de TCK'da yer almadığı, ancak koşulların varlığı halinde haksız tahrik hükümlerinin uygulanabileceği gözetilmeden, yasal dayanağı olmayan gerekçeyle sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21810, Karar No: 2017/21901, Tarih: 12.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/21810 E.  ,  2017/21901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İhbar Olunan : ... İl Özel İdaresi Vek.Av. ...

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... İli, ...İlçesi, ..., 6 ada 41 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Aynı taşınmazın diğer paydaşları tarafından açılan ve Dairemizin ... Esas sayılı ilamı ile denetimden geçen Polatlı 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin ... Esas sayılı dava dosyasında 09.01.2004 değerlendirme tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın metrekaresine 100,00-TL değer biçildiği ve aradan geçen zaman içerisinde dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgenin gelişmişlik durumu nazara alınarak taşınmazın metrekaresine 250,00-TL değer biçen 13.11.2014 ve 15.01.2015 tarihli ek bilirkişi kurulu raporlarının hükme esas alınması gerektiği gözetilmeden, taşınmazın m2'sine daha düşük değer belirleyen kök rapor doğrultusunda aza hükmedilmesi,

2)Dava konusu taşınmazın tamamına el atıldığından taşınmazda davacılara isabet eden payın iptaline karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hisseye düşen yüzölçümünün iptaline karar verilmek suretiyle infazda tereddüte yol açılması,

3)Davalı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

4)Davacılardan ..., ..., ... ve ...'nin hisseleri üzerinde bulunan haciz şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine,12/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19464, Karar No: 2017/4515, Tarih: 03.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/19464 E.  ,  2017/4515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen çeyiz eşya alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; tarafların 27/06/2011 tarihinde evlendiklerini, evlendikten sonra davalının davacıya şiddet uygulamaya başladığını, davalının babasının da davacıya sürekli olarak baskı uyguladığını, 20/10/2011 tarihinde davalının babasının, davacıya çay bardağı fırlattığını sol üst iki dişinin kırıldığını, bunun üzerine davalının da davacıya şiddet uyguladığını, yaşanan bu olay üzerine evden kaçarak polise şikayette bulunduğunu, düğünde davacıya takılan ziynet ve çeyiz eşyalarının, davalıda kaldığını ileri sürerek, dava dilekçesinde belirtilen eşyalarının aynen, mümkün olmadığı takdirde şimdilik 13.619.00.TL ziynet eşyası bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili ,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,davanın kısmen kabulü ile 7.415,00.TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlite davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Ancak, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT 13.maddesi uyarınca, tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

O halde, mahkemece; dava kısmen kabul edilmiş olduğu halde , reddedilen kısım üzerinden kendisini davada vekil ile temsil ettiren davalı lehine vekalet ücreti taktiri gerekirken ,yanılgılı değerlendirme sonucu vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 7.maddesinden sonra gelmek üzere "Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden AAÜT gereğince 1.500.TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesi gerekmektedir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 7.maddesinden sonra gelmek üzere "Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden AAÜT gereğince 1.500.TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bent gereğince diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 7. bendinin sonuna "Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden AAÜT gereğince 1.500.TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” sözlerinin eklenmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9014, Karar No: 2011/17018, Tarih: 05.12.2011

**10. Hukuk Dairesi         2010/9014 E.  ,  2011/17018 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, icra takibine yapılan yapılan itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı .... Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, ....sigortalısı ....., 04.02.1993 tarihinde vefatı üzerine, hak sahibi ....., ölüm sigortası kolundan aylık almakta iken 28.08.2001 tarihinde vefat etmesinden sonra, 01.01.2005 tarihine kadar bankamatik kartı ile yersiz çekilen aylıklarının tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece, davalıların maaşları çektiğine dair yeterli kanıt elde edilemediğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Davalılar, muris ... 28.08.2001 tarihinde saat 13.04'te bankamatik kartı ile maaşını çektiğini, öğleden sonra kalp krizi geçirdiğini, saat 16.00 sıralarında kalp krizi sonucu öldüğünü, bankamatik kartı ile maaşı çekenin kendileri olmadığını savunmuşlardır. Dosya içeriğinden davalıların daha önce muris ile aynı apartmanda oturdukları, murisin 28.08.2001 tarihinde 9481 nolu bankamatikten maaşını çektiği, ölümünden sonra ise maaşın genellikle 9053, 9481, 9052 ve 9051 nolu bankamatiklerden çekildiği, otomatik ödeme talimatı ile murisin hesabından elektrik faturasının düzenli olarak ödendiği, aylıkların bankamatik yoluyla kimin tarafından çekildiğine ilişkin somut bir delilin bulunamadığı anlaşılmaktadır. Bilindiği gibi müddei iddiasını isbatla yükümlüdür. Bir davada isbat yükünün kime ait olduğunun belirlenmesi ve isbat yükü altında bulunan taraftan delillerini istemesi hakimin usul hukuku hükümlerinden kaynaklanan başlıca görevlerindendir. Öncelikle somut olayda isbat yükünün kime ait olduğunun belirlenmesinde hukuksal zorunluluk vardır.

Doğal olarak bankamatik kartının hayatta iken sigortalının yanında bulunması, öldükten sonra da birlikte oturan mirasçılarının eline geçmesi asıldır.

Doğal olarak bankamatik kartının hayatta iken sigortalının yanında bulunması, öldükten sonra da birlikte oturan mirasçılarının eline geçmesi asıldır.

Dosya içeriğinde mevcut zabıta araştırmasına göre, muris..... adresinde ölünceye kadar yalnız başına yaşadığının belirtildiği, .....adresinde ikamet ettiği, ancak vekaletnamedeki adresinin, .... olarak gözüktüğü, diğer davalı ...'ın adresinin ..... olarak gözüktüğü, ancak vekaletnamedeki adresinin ...olarak gözüktüğü anlaşılmakla, Mahkemece; davalıların murisleri ölmeden önce aynı adreste veya çok yakın oturup oturmadıkları hususunun ve yine murisin banka hesabından düzenli olarak elektrik faturası ödenen adresin ve aboneliğin araştırılarak, tespit edilen adreste kimin ikamet ettiğinin araştırılması, tüm delillerin birarada değerlendirilerek, davalıların da delillerinin sorularak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9003, Karar No: 2011/12759, Tarih: 30.11.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/9003 E.  ,  2011/12759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 28.02.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Yasanın 322.maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28982, Karar No: 2013/3332, Tarih: 15.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/28982 E.  ,  2013/3332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hazine vekilinin, suçtan doğrudan doğruya zarar gören ... adına davaya katılma isteğinde bulunması ve adı geçen kurumun katılan olarak kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılan kamu davasına katılma hakkını haiz olmayan Bergama Müze Müdürlüğü adına yapılan katılma talebinin kabulü ile anılan kurumun davaya katılmasına karar verilmesinin, hükmü temyiz etme hak ve yetkisi vermeyeceği anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 15.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7826, Karar No: 2018/5194, Tarih: 13.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/7826 E.  ,  2018/5194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Nitelikli cinsel saldırı, kasten yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümlerden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafii ile sanığın eşinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerde yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin çıkartılarak yerlerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Suçta kullanılan aletin cinsi, hedef alınan vücut bölgeleri, yaraların yeri ve niteliği birlikte değerlendirildiğinde sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğu nazara alınarak kasten öldürme suçuna teşebbüsten mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafii ile sanığın eşinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibariyle kazınılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 13.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5662, Karar No: 2021/9045, Tarih: 17.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/5662 E.  ,  2021/9045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk, Karabük Sulh Hukuk ve Safranbolu Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Küçük ..., Çankırı Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.01.2016 tarih ve 2015/1238 esas, 2016/96 karar sayılı ilamı ile TMK'nın 404. maddesi gereğince kısıtlanmış, yerleşim yeri değişikliğine izin kararları ile dosya en son ... Sulh Hukuk Mahkemesinin esasına kaydedilmiş ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, 23.12.2020 tarihli ek karar ile resen kısıtlının yerleşim yeri adresinin “...duğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Karabük Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yeri adresinin “...duğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Safranbolu Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibi ile ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.