muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5292, Karar No: 2019/3823, Tarih: 12.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/5292 E.  ,  2019/3823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içerdiğinden, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti için, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup kesin bir şekilde belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8148, Karar No: 2017/6838, Tarih: 25.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/8148 E.  ,  2017/6838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davada kisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kredi kartından kaynaklanan borcun tüketiciye ait olmadığına ilişkin menfi tespit davasına ilişkindir.

kamet ettiği, davalının genel merkezinin ci davalarının 6100 sayılı HMK'nın 6. maddesinde belirlenen genel yetkinin yanı sıra tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceği, davacı tüketicinin dava tarihi itibari ile davanın açıldığı açıldığı yer mahkemesi olduğu ve davalı bankanın genel merkezininMahkemesi ise davacı tüketici olup ikametgah adresinde de dava açabileceği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanununun 73. maddesinin beşinci fıkrasında "Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir" denilmekte ise de bu kural 6100 sayılı HMK’nın yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

6100 sayılı HMK'nın 19. maddesinde "(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. (2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. (3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. (4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir." şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda davacı; kredi kartı nedeniyle limiti olan 3.500,00 TL'nin üzerindeki harcamalara ilişkin davalıya borçlu olmadığının tespitinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Tüketici Mahkemesinde görülen davalarda yetki kesin değildir.

Davada, HMK'nın 6. maddesi gereğince, davalının yerleşim yeri mahkemeleri olan İstanbul Mahkemelerinin de yetkili olduğu, açılan davada kesin ve özel yetki kuralının bulunmadığı ve davanın ilk olarak açıldığı k itirazında bulunulduğu anlaşılmakla uyuşmazlığın

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 25/09/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4149, Karar No: 2023/4549, Tarih: 09.10.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/4149 E.  ,  2023/4549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/416 E., 2023/92 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve eski hale getirme davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; ... Caddesi ile ... Bulvarı alt geçidinin hemen altında bulunan Dikmen Vadisi ... suyu sel kapanının davalı tarafından kapatıldığını, ancak ... sularının ve olası sel sularının drenajının zaruri olduğunu ve sel kapanının hali hazırda kapatılmış olmasının tehlike yarattığını ileri sürerek, davalının haksız müdahalesinin önlenmesi ile kapanın eski haline getirilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.02.2017 tarihli kararıyla davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 16.02.2022 tarih ve 2021/7563 Esas, 2022/1106 Karar ... ilamıyla; ‘‘...Davaya konu edilen ... suyu sel kapanının üzerinin kapatılması işleminin DSİ’nin izni ile yapılması davanın reddi için yeterli değildir. Mahkemece yeterli araştırma yapılmamıştır. Öncelikle davacının iddiaları konusunda ... suyu sel kapanının kapatılması nedeniyle sel drenajının zorunlu olup olmadığı hususunda sel konusunda uzman şehir planlamacısı mimarlardan oluşan bilirkişi heyetiyle yeniden keşif yapılarak taraf itirazlarını karşılayacak şekilde denetime elverişli rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken davacının itiraz ettiği yetersiz bilirkişi raporuna itibarla davanın reddine karar verilmesi doğru değildir...” gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince; davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Yeni atanan mahkeme hakiminin keşif yapmadan, kanaate dayalı olarak karar verdiğini,

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince; davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Yeni atanan mahkeme hakiminin keşif yapmadan, kanaate dayalı olarak karar verdiğini,

2. Dikmen Sel Kapanı yağış alanının tamamıyla kent alanına dönüşmüş olması nedeniyle kapanı bütünleyen dolu savak iletim kanalının işlevsel niteliğinin başlangıçta bir ... kontrol tesisi iken değişerek ... suyu kanalına dönüştüğü, anılan yerin merkezi bir bölgede yer alması nedeniyle çevre sağlığı ve kentsel görünüm yönünden belirlenen olumsuzlukların giderilmesi amacıyla üzerinin kapatılması gerektiği, kapatmanın da o dönemdeki tesis sahibi DSİ’nin izni dahilinde davalı tarafından yapıldığını,

3. Tesisin ... suyu kanalına dönüştüğünü, çevre sağlığı ve kentsel görünüm açısından kapatmanın kaldırılması ve eski hale getirilmesi talebinin yerinde olmadığını,

4. İklim değişikliğinin mahkemenin kabul kararına gerekçe olamayacağını,

5. Dava konusu kanalın işlevselliğini yitirdiğini, ... suyu kanalına dönüştüğünü ve tüm akış güzergahının halihazırda kapalı konumda olduğunu, bu nedenle davalı tarafından kapatılan alanın açılmasının hiçbir yararının bulunmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... suyu sel kapanına davalı tarafça yapılan müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. İcra ve İflas Kanunu'nun 30 uncu maddesi hükmü gereğince bir işin yapılmasına dair olan ilamın icra müdürlüğüne verilmesi üzerine borçluya bir icra emri gönderilerek ilamda gösterilen süre içinde ve eğer süre verilmemişse işin mahiyetine göre başlama ve bitirme zamanları tayin edilerek İcra Müdürlüğü tarafından o işin yapılması emredilir. Borçlu emir gereğini yerine getirmezse lazım gelen masraf icra müdürü tarafından bilirkişiye hesaplattırılarak ayrıca bir hüküm gerekmeksizin bu masraf borçludan tahsil edilir.

2. Diğer yandan, HMK'nın 297/2 nci maddesinde "hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" düzenlemesi yer almaktadır.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2. Mahkemece; Dikmen Vadisi ... suyu sel kapanına davalının müdahalesinin menine, dava konusunun eski haline getirilmesine ve davalıya kararın kesinleşmesinden itibaren 60 günlük süre verilmesine karar verilmiştir.

3. Ancak davalıya 60 günlük süre verilmesi hükmün infazını ilgilendiren bir husus olduğundan mahkemece bu aşamada, dava konusunun eski haline getirilmesi için davalıya kararın kesinleşmesinden itibaren 60 günlük süre verilmesine dair hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirir.

4. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 ... Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

1. Yukarıda (3.1.) numaralı bentte açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Yukarıda ( 3.2., 3.3. ve 3.4.) No.lu bentlerde açıklanan nedenlerle;

Hüküm sonucunun ikinci paragrafının son satırında yer alan “...Bunun için davalıya kararın kesinleşmesinden itibaren 60 günlük süre verilmesine,...” cümlesinin hükümden çıkarılması suretiyle düzeltilmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA,

Peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4357, Karar No: 2013/5753, Tarih: 16.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/4357 E.  ,  2013/5753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi borçlu; muris annesinin mirasını reddettiğinden takibin iptali ile maaşından kesilen 3.320,00TL 'nin iadesini talep etmiştir. Mahkemece şikayetçinin muris annesinin mirasını reddettiği, hükmen ret kararının kesinleştiği gerekçesiyle davanın kabulü ile borçlunun maaşından kesilen 3.320,00 TL'nin davacıya iadesine karar verilmiştir. Hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Şikayetçi borçlu ... hakkında kesinleşen annesi ... mirasının reddine dair karar nedeniyle mirasçı sıfatıyla icra takibi yapılamayacağından takibin iptali talebinin kabulü yönündeki mahkeme kararı yerinde ise de; dar yetkili İcra Mahkemesi'nce yargılama gerektiren, fazla kesilen ve alacaklıya ödenen paranın iadesi konusunda yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz isteminin kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3679, Karar No: 2019/4984, Tarih: 03.12.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/3679 E.  ,  2019/4984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-karşı davalı ... İnş. Mal. Taş. Day. Tük. Tem. Hiz. San. Tic. Ltd. Şti. ile davalı-karşı davacı ... Müh. Mak. İnş. Mad. Elek. Otom. San. Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 09.07.2019 gün ve 2019/213 Esas sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, 09.07.2019 tarihli celsede, Yargıtay bozma ilamı içeriği, karşı davanın onanmamış olması, davalı-karşı davacının karar düzeltme dilekçesi içeriği nazara alınarak, davalı-karşı davacının kesinleşme şerhli karar verilmesi talebinin reddine ilişkin ara kararı verilmesi üzerine; mahkemenin söz konusu ara kararı, davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'nın 427. maddesi uyarınca mahkemelerde verilen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Mahkemece verilen ara kararları temyize tabi değildir. Davalı-karşı davacı vekili tarafından mahkemece verilen ara kararının temyiz edildiği anlaşılmakla, ara kararına karşı temyiz yolu kabil olmadığından davalı-karşı davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harçlarının istek halinde temyiz eden davalı-karşı davacıya geri verilmesine, 03.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2397, Karar No: 2011/2761, Tarih: 09.05.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/2397 E.  ,  2011/2761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil İstemli

... ile Hazine ve ... aralarındai tescil davasının kabulüne dair Bala Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.12.2009 gün ve 173/255 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına 09.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14218, Karar No: 2011/567, Tarih: 25.01.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/14218 E.  ,  2011/567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı asiller ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Mahallinde yapılan keşif sırasında bu yönde herhangi bir tespit yapılmamış olduğu halde, bilirkişi kurulu raporunda gerekçe gösterilmeden dava konusu taşınmaz sulu tarım arazisi sayılmıştır. Sulama kaynağının ne olduğu açıkça gösterilmeden (taşınmazın üzerindeki bir su kaynağından veya yakınındaki bir dereden sulanıp sulanmadığı), sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yeraltı suyundan hangi sistemle yararlanıldığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompajla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması,

2-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2010 yılı) mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2010 yılına ait dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Kural böyle iken bilirkişilerce düzenlenen raporda İlçe Tarım Müdürlüğünce 2009 yılı veri listesindeki elma,armut ve kiraz için kilogram satış fiyatının,dekar başına ortalama verim miktarı alınıp bulunan değere toptan eşya fiyat endeksi uygulanarak 2010 yılı değerlerinin bulunması,

3-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

4-Tapu kaydının incelenmesinden dava konusu taşınmazın 3847 m²'lik bölümü üzerinde önceden irtifak hakkı tesis edildiği anlaşılmış olup bu irtifak hakkının niteliğide belirlenerek taşınmazın değerinde oluşturması kaçınılmaz olan değer kaybının incelenmemiş olması,

5-Yargılama sırasında vekille temsil edilen davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

6- Davacı idare (AKEDAŞ) dava dilekçesinde kamulaştırmanın TEDAŞ Genel Müdürlüğü lehine yapıldığından sözederek, kamulaştırmaya konu edilen mülkiyet hakkının niteliği de gözetilerek TEDAŞ Genel Müdürlüğü adına tescilini ve irtifak hakkının tapuya şerh edilmesini istediği halde istemin dışına çıkılarak AKEDAŞ adına tesciline ve irtifak hakkının davacı adına tesisine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece taşınmazın sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinin açıkça ve denetime olanak verecek biçimde ve bir nolu bozmada değinilen hususlar doğrultusunda araştırılıp saptanması, bunun sonucunda taşınmazın fiilen sulandığının kesin olarak belirlenmesi, susuz olduğunun anlaşılması halinde kuru tarım arazilerinde münavebeye alınacak ürünlere ilişkin ortalama verilere göre değerlendirme yapılıp kapitalizasyon faizinin %6 oranında alınması, İlçe Tarım Müdürlüğünden 2010 yılına ilişkin (kuru-sulu ayrımı yapılarak) dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelleri getirtilerek, ortalama değerleri esas alan önceki irtifakı da değerlendiren ek rapor alınmalı diğer bozma sebepleride dikkate alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 25.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.