muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16375, Karar No: 2020/4146, Tarih: 29.06.2020

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

1- Dava konusu 105 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın giderilmesi talebinden feragat eden davacılar vekili Av. ...’ya ait davadan feragat yetkisi içerir vekaletnameye rastlanamadığından, adı geçen davacılar vekili Av. ... adına usulüne uygun düzenlenmiş ve davadan feragat yetkisi içerir vekaletname aslının veya onaylı örneği ilgilisinden temin edilerek dosyaya eklenmesi,

2- Davalılar ..., ..., ... ve ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatlarının TK m. 21/1 uyarınca yapıldığı ancak muhatapların geçici olarak adreslerinde olmadığı bilgisinin hangi komşusundan alındığına dair evrakta denetime elverişli olacak şekilde herhangi bir komşu isim veya imza bilgisinin bulunmadığı gerekçesiyle usulsüz olduğu, davalı ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararların tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi,

Yukarıda belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 29.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6350, Karar No: 2012/2824, Tarih: 16.04.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/6350 E.  ,  2012/2824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... Lap Köyü Tüzel Kişiliği ve Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Amasya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08.10.2010 gün ve 479/498 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, Lap Köyü sınırları içerisinde bulunan 29 ve 106 parselin 50 yılı aşkın süre malik sıfatı ile çekişmesiz ve aralıksız olarak kullandığını, taşınmazların 1960 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında ölü ...Bey mirasçıları adına tespit ve tescil edildiğini açıklayarak tapu kaydının iptaliyle vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuş, davalı Köy yargılama oturumlarında temsil olunmamıştır.

Mahkemece, somut olayda dava konusu parsellerin ölü ...Bey mirasçıları adına tescil edildiği, tapu kaydından maliklerin kim olduğunun anlaşılamadığı, malik sütununda yer alan ismin müphem ve yetersiz olduğu, TMK.nun 713/2. maddesi uyarınca davacı lehine kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu 29 ve 106 parsellerin tapu kayıtlarının iptaliyle davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 29 ve 106 parseller, 25 sayılı vergi kaydı kapsamında kaldığı, kayıt malik....e...in taşınmazın 25 yıldan fazla süre kullanan ölü ...Bey mirasçıları olduğu açıklanmak suretiyle 11.07.1960 tarihinde ölü ...Bey mirasçıları adına tespit edilmiş, tutanağın 31.12.1960 tarihinde kesinleşmesi üzerine tapu kaydı oluşmuştur.

Dava konusu 29 ve 106 parseller, 25 sayılı vergi kaydı kapsamında kaldığı, kayıt malik....e...in taşınmazın 25 yıldan fazla süre kullanan ölü ...Bey mirasçıları olduğu açıklanmak suretiyle 11.07.1960 tarihinde ölü ...Bey mirasçıları adına tespit edilmiş, tutanağın 31.12.1960 tarihinde kesinleşmesi üzerine tapu kaydı oluşmuştur.

Toplanan deliller ve dosya kapsamından davanın TMK.nun 713/2. maddesi uyarınca tapu kaydından malikin kim olduğunun anlaşılamaması nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de ulaşılan sonuç usul ve kanuna uygun bulunmamaktadır. Malikin tapu kütüğünden anlaşılamaması hali; taşınmaz malın sahibinin kim olduğunun bilinmesine yarayacak gerekli bilginin tapu sicilinden çıkarılmasının imkânsız olmasıdır (HGK. nun 10.04.1991 tarih 1991/8-51 esas, 194 karar sayılı ilamı). Kütükteki bilgi ve belgelerden, gerekli dikkati gösteren herkesin malikin kim olduğunu anlayamayacağı hallerde ve malik sütununun boş bırakılması, malik adının müphem ve yetersiz gösterilmesi, malik adının silinmiş ve yenisinin yazılmamış olması gibi hallerde malikin tapu kütüğünden anlaşılamadığı sonucuna varılabilir. Somut olayda; dava konusu taşınmazların 25 sayılı vergi kaydı kapsamında kaldığı, vergi kayıt malikleri Adeviye Yüksel ve Yahya Yüksel’in ölü ...Bey mirasçıları olduğu ve taşınmazın 25 yıldan fazla süre zilyetlikleri altında bulunduğu açıklanmıştır. Kadastro tutanağındaki bu açıklamalar dikkate alındığında tapu kütüğünden malikin kim olduğunun anlaşılamadığını kabule olanak bulunmamaktadır. Mahkemece, bu hususlar dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonunda yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6490, Karar No: 2024/3000, Tarih: 18.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/6490 E.  ,  2024/3000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1849 Esas, 2022/609 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2014/1214 E., 2020/404 K.

Taraflar arasındaki ortaklıktan çıkma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...'nun dava konusu şirketi 13.09.2005 yılında kurduğunu ve faaliyete başladığını, daha sonra değişik zamanlarda şirket ortaklıklarında değişiklikler olduğunu, şirketin sermayesinin 5.000.000,00 TL olarak arttırıldığını, 5 ortaklı bir şirket haline geldiğini, dava konusu şirketin malvarlığı olarak gayrimenkul, fabrika imalat makineleri, ürün vs. her türlü malzemelerin olduğunu şirketin ödenmiş sermayesi ve tüm mal varlığı da dikkate alınarak öncelikle şirketin gerçek malvarlığı ve değerinin hesaplanmasını talep ettiklerini, davacılardan ortaklığın devamının beklenemeyeceği büyüklükte şirket içi huzursuzluk bulunduğunu ileri sürerek şirketin gerçek mal varlığı ve değerinin tespitine, müvekkillerinin ortaklıktan çıkmasına, şirketin gerçek mal ve değerine uyan ayrılma akçesi ve haklarının müvekkillerine ayrı ayrı verilmesine, diğer ortaklarında çıkmaya katılması veya başkaca nedenlerle ortaklıktan çıkma mümkün olmadığı takdirde şirketin tasfiyesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; her iki davacının da halen sermaye koyma borcunun olduğunu, şirketin halen borçlarının olduğu da değerlendirilerek karar verilmesini savunarak tasfiye talebinin reddi ile davacıların ortaklıktan çıkarılmalarını istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; her iki davacının da halen sermaye koyma borcunun olduğunu, şirketin halen borçlarının olduğu da değerlendirilerek karar verilmesini savunarak tasfiye talebinin reddi ile davacıların ortaklıktan çıkarılmalarını istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda ortaklar arasında güven ilişkisinin kalmadığı, bu yönüyle haklı sebeplerin oluştuğu karar tarihine en yakın tarihteki varlıklar ve şirket bilançosu dikkate alınarak şirketin varlıklarının parasal karşılığının belirlenmesi için şirkete ait taşınır ve taşınmazlar teknik bilirkişilerce incelenmek sureti ile şirketin aktifini oluşturabilecek değerlerin belirlenmesi, muhasebe kayıtları üzerinde ise inceleme yapılıp şirket borçları belirlendikten sonra paylaştırmaya esas olan şirket varlığının belirlenmesi gerektiği, alınan son raporun yazılı kriterlere uygun olduğu, kalan bakiye ödenmemiş sermaye tutarlarının da düşüldüğü, davacıların bazı şirket ortaklarının şirkete borçlu oldukları tutarları ödemiş gibi göstererek defterlerde usulsüzlük yaptıkları, sermaye borçlarını ödemedikleri halde ödemiş gibi gösterdikleri, sermayenin usulsüz artırılarak davacıların hissesinin kasıtlı olarak düşürülmüş olması iddialarının sorumluluk davasının konusu olduğu, sermaye artırımına ilişkin genel kurul kararlarının iptal edildiğini gösteren bir mahkeme kararı bulunmadığı gibi, sorumluluk davasının açıldığını gösteren bir delil de bulunmadığı, şirketin itibari değerinin hesaplanmadığı itirazının yersiz olduğu, itibari değer ile kastedilen marka değeri ise şirketin bilançoya işlenecek tescilli bir markasının olduğuna dair bir bilgi bulunmadığı, şirkete ati taşınmazın yönetici tarafından zimmetine geçirildiği iddiası da ayrı bir davanın konusu olduğu, davalı itirazlarının da yersiz bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava tarihindeki ödenmiş sermaye miktarına göre çıkma payının hesaplanması gerektiğini, dava tarihinden sonra yapılan usulsüz işlemlerin hesaplamaya etkili olmayacağını, şirketin itibari değerinin de hesaplanması gerektiğini, sadece demirbaş hesabının doğru olmadığını, mahkemenin sorumluluk davası açılması için taraflarına süre vermesi gerektiğini, taleplerin karşılanmadığı bilirkişi raporu ortadayken yeni bir bilirkişi raporu alınmadan karar verilmesinin doğru olmadığını, bazı şirket ortaklarının sermaye borçlarını ödediklerine ilişkin gerekli incelemenin yapılmadığını, şirket gayrimenkulünün müvekkilinin finansmanı ve şirketçe çekilen kredilerle ödendiği hususunun incelenmediğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ayrılma akçesinin hesaplanma yöntemlerine itiraz ettiklerini belirterek ilk derece mahkemesi kararının istinaf incelemesi sonucunda kaldırılmasına, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ortaklıktan çıkmaya izin verilmesi ve çıkma payının tahsili, ortaklıktan çıkma mümkün olmadığı takdirde şirketin tasfiyesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 638 inci maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacılar vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Mahkemece verilen kararda davacının, usulsüz ve kötü yönetim ihtiva eden davranışlar nedeniyle uğradığı zarara binaen yapmış olduğu itirazları iş bu davanın konusu olmadığından bahisle reddedilmiş ve Dairemizce de uygun bulunmuştur. Ancak davacının ortaklık çıkma payını etkileyecek mahiyetteki diğer itirazlarından bazılarının karşılanmadığı anlaşılmıştır. Bir başka deyişle ...'nun şirkete aktardığı ve belgelenen bir takım ödemelerin şirket defterlerine kaydedilip kaydedilmediği, kaydedilmişse ne şekilde kaydedildiği, bunun sermaye borcunun ödemesi olarak bilirkişilerce dikkate alınıp alınmadığı, yine davacılara ödenmesi gerektiği iddia olunan 435.000,00 USD'nin bir şekilde şirkete aktarılıp aktarılmadığı, aktarılmış ise şirket kayıtlarına yansıtılıp yansıtılmadığı, yansıtılmış ise bunun sermaye ödemesi olarak dikkate alınıp alınmadığı hususları gerek mahkeme kararında gerekse bilirkişi raporlarında cevapsız bırakılmıştır. Bu durumda dosya kapsamında iddia edilen ödemelere ilişkin davacıya ispat imkanı sunulması, bu iddiaları destekleyen belgelerin sırasının denetlenmesi ve denetlenen ödemelerin şirket kayıtlarına ne şekilde aktarıldığına ilişkin denetime elverişli ve ayrıntılı bir inceleme yapılmaksızın verilen karar doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davacılar vekilinin bozma kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6297, Karar No: 2016/22224, Tarih: 15.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/6297 E.  ,  2016/22224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, temizlik işçisi ve hastabakıcı olan davacının 01/04/1996-20/10/2013 tarihleri arasında çalıştıktan sonra emekli olmak üzere işten ayrıldığını, ileri sürerek kıdem tazminatı alacağını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, talebin zamanaşımına uğradığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının ... sicil dosyasının getirtildiği, davalının davacıya ait iş yeri sicil dosyasını sunmadığı, bilirkişi raporunda özetle; davacının diğer taşeronlara bağlı çalışmalarının varlığı kabul edildiğinde davacıya ödenmesi gereken kıdem tazminatı tutarının 17.793,34 TL olduğunun bildirildiği, Mahkeme tarafından yapılan yargılama, davacının ....sicil dosyası, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacının 01/04/1996 yılında işe girdiği, ...'nın üst işveren, temizlik işi yapan çeşitli firmaların alt işveren olduğu ...Devlet Hastanesi'nde temizlik işiyle uğraştığı, en son ... sicil nolu taşeron firma elamanı olarak çalışmasının 20/10/2013 tarihine kadar sürdüğü, bilahare emekliye ayrıldığı, öncelikle zamanaşımı defi açısından davanın iş akdinin feshinden kısa bir süre sonra açıldığı anlaşıldığından bu itiraza itibar edilmediği, davacının kıdem tazminatı aldığına dair bir iddia ve delil de mevcut olmadığı, davacının işten ayrılma tarihine kadar farklı alt işverenler bünyesindeki, T.C. ...'nın üst işveren olduğu dönemde kesintisiz çalıştığı, ... kayıtlarında kesinti olduğu gözükse de bu durumun ihale sürecinden kaynaklandığı anlaşıldığından çalışma kesintisiz kabul edildiği, 4857 sayılı Yasa'nın 2/6 maddesi uyarınca üst işveren ile alt işverenin, işçiye karşı alt işverenin yükümlülüklerinden müteselsilen sorumlu olacağı, davacının emekli olması sebebiyle kıdem tazminatına hak kazandığı ve davalının üst işveren olarak davacıya karşı sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Çalışma olgusunu, bunu ileri süren işçi ispatlamalıdır.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Çalışma olgusunu, bunu ileri süren işçi ispatlamalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, 1998 yılında davacının prim giriş- çıkışları arasında bir boşluk olmaksızın 120 gün eksik prim bildirildiği görülmektedir.

Her ne kadar Mahkeme gerekçesinde “... kayıtlarında kesinti olduğu gözükse de bu durumun ihale sürecinden kaynaklandığı anlaşıldığından çalışma kesintisiz kabul edilmiştir.” denmiş ise de 120 gün ihale süreçleri ile açıklığa kavuşturulamayacak kadar uzun bir süredir. Bu nedenle;

...'dan hizmet dökümünde boşluk olarak görünen dönemlerde eksik prim bildirimine ilişkin sebepler ve eksik prim bildirimlerine ilişkin belgeler celbedilmelidir.

Davacının çalıştığı Bakanlık'a bağlı birimin / birimlerin amirlik makamından/ makamlarından ve davalı ile davacılardan çalıştığı tarihler sorulmalıdır.

Davacıdan/vekilinden bahsolunan dönemde davacının çalışmasını gösteren belgeler sorulmalıdır.

Bahsolunan belgeler celbedilerek irdelenmeli, sonuçta yukarda bahsedilen dönemin hizmet süresine eklenip eklenmeyeceği belirlenerek sonuca gidilmelidir.

Tanık olmadığı da gözetilerek, yukardaki dönemlerden yalnızca çalıştığı yazılı belge ile kanıtlanan süreler hizmet süresine dahil edilmelidir.

Hizmet süresinin değişmesi halinde talep edilen alacak miktarlarında da değişeceği gözetilmelidir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 15/12/2016 tarihinde oybirliği ile kabul edildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6054, Karar No: 2006/5815, Tarih: 13.10.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/6054 E.  ,  2006/5815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, ... sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan ... ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen ... sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden ... ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 ... ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki ... sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 13.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14069, Karar No: 2018/7122, Tarih: 19.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/14069 E.  ,  2018/7122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... . Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/12/2009 gün ve 2008/384-2009/448 sayılı kararı onayan Daire’nin 10/06/2016 gün ve 2016/1120-2016/6457 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, ... ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 06.11.2006 tarih ve 7 O 109/06 sayılı kararının ve yargılama masraflarına ilişkin ek kararının tenfizini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme istemiştir.

Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup mahkemece, tenfizi istenen kararın, kamu düzenine aykırılık taşıdığı, davalının savunma hakkının kısıtlandığı ve hükmün diplomatik yol yerine posta ile tebliğ edildiği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 sayılı Kanunun 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir. Kanunda kamu düzeni kavramının zamana ve yere göre değişebilen niteliği gereği bir tanımlama yapılmaktan kaçınılmış ve konunun hakimin takdirine bırakılması tercih edilmiş, ancak kamu düzenine aykırılığın “açıkça” olmasının aranmasıyla bu konuda takdir hakkı bulunan hakime bir sınırlama getirilmek istenmiştir. Bu düzenleme, Türk tenfiz hukukunda, kamu düzeni kavramının izin verdiği ölçüde, yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi lehine bir eğilimin bulunduğunu göstermektedir. Doktrinde de bu konuda hakime yardımcı olması bakımından bazı kriterler verilmiştir. Buna göre örneğin Türk tenfiz hakimi “kural olarak” yabancı mahkeme kararının doğruluğunu inceleyemez (revision au fond yasağı). Zira aksinin kabulü, aynı davanın Türk mahkemesinde tekrar görülmesi ve yeni bir Türk mahkemesi kararının ortaya çıkması sonucunu doğurur. Ancak, örneğin Türk hukukunun vazgeçilmez kabul ettiği temel prensiplerini ihlal eden veya milletlerarası alanda geçerli olan ortak ilkelere aykırı bulunan yabancı mahkeme kararları tenfiz edilemez. Tenfiz hakimi takdir hakkını kullanırken, her somut olayın kendine mahsus özelliklerini de dikkate almalıdır.