muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2472, Karar No: 2024/7804, Tarih: 19.12.2024

İlk Derece Mahkemesi hükmüne karşı, davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2 nci Hukuk Dairesince, dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, uzman orman mühendisi bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmaz bölümünün orman sayılan yerlerden olduğunun belirlenmiş olmasına, 1970 yılında yapılan orman kadastrosunun seri bazda yapılan orman kadastrosu olup yeniden orman kadastrosu yapılmasına engel teşkil etmemesi ve mera tespit komisyon işlemlerinin bir kadastro işlemi olmaması nedeniyle 2018 yılında yapılan orman kadastrosunun mükerrer kadastro sayılmayacak olmasına göre, davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12031, Karar No: 2018/2143, Tarih: 19.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/12031 E.  ,  2018/2143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, davalı adına vekili Av. ... tarafından açılmış ve takip edilmiş, hüküm, aynı avukat tarafından temyiz edilmiştir. Boşanma davası, şahsa bağlı hakkın kullanımı niteliğinde olup, vekaletnamede vekile bu hususta açık yetki verilmiş olmasını gerektirir (HMK. m. 74) Dosyadaki vekaletname, genel dava vekaletnamesi olup, kişiye sıkı sıkıya bağlı hakların kullanımına ilişkin özel yetkiyi taşımamaktadır. Bu bakımdan, davalı vekilinden, özel yetki taşıyan vekaletnamesinin istenmesi, bu hususta vekaletnameyi ibraz etmesi için uygun süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez ise, kararın davalı asıla tebliği ve bu ikinci halde onun yönünden temyiz müddetinin beklenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESÎNE oybirliğiyle karar verildi. 19.02.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/23260, Karar No: 2012/17640, Tarih: 12.07.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/23260 E.  ,  2012/17640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan, sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, katılanın sevk ve idaresindeki kamyonu ile, olay yeri olan sola keskin viraja, tamamen karşı şeridi kapatacak şekilde girmesi şeklinde meydana gelen kazada, sanığın fren tedbirine başvurup dar yolda alabileceği başka bir önlem bulunmadığı ve keşiften sonra aldırılan 28.3.2008 havale tarihli, sanığa kusur vermeyen bilirkişi raporunun oluşa uygun olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki, kaza tespit tutanağı ile bilirkişi arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile karar verildiği gerekçesiyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın üzerine atılı suç açısından taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın, kazanın oluşumunda sanığın da kusurunun bulunduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 12.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23430, Karar No: 2015/36067, Tarih: 20.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/23430 E.  ,  2015/36067 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/109736

MAHKEMESİ : Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2011

NUMARASI : 2009/218 (E) ve 2011/547 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, mağdurları elindeki döner bıçağı ile tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, TCK'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ve yasal olmayan hukuki nitelendirme ile TCK' nın 106/1-1. cümlesi uyarınca hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve E.. B..'un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/349, Karar No: 2016/3087, Tarih: 12.05.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/349 E.  ,  2016/3087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, davalıya ait taşınmazda arsa payı karşılığı inşaat yapılması ile ilgili olarak 30.10.2013 tarihine kadar imzalanacak anasözleşmeye esas teşkil edecek nitelikte ve iyiniyet hükümleri çerçevesinde 17.07.2013 tarihli protokolün akdedildiğini, protokolün 4. maddesinde cayma tazminatı başlıklı maddesi ile taraflardan herhangi birinin 3. maddede belirtilen protokolün konusu ve detaylarında değişiklik talebinde veya yükümlülüğü yerine getirememesi durumu söz konusu olduğunda vazgeçen tarafın karşı tarafa 300.000,00 TL ödemeyi beyan ve garanti etmekte olduklarının belirlendiğini, cayma tazminatının her iki tarafa da tanındığını, davalı arsa sahibi tarafından sözleşme hükümlerine aykırı hareket edilerek anasözleşmenin imzalanmasından imtina edildiğini, mevcut durumun noter ihtarnamesi ile ihtar edilerek anasözleşmenin 30.10.2013 tarihine kadar imzalanması için davalıya çağrıda bulunulduğunu, ancak müspet bir netice elde edilemediğini ileri sürerek, sözleşme uyarınca 300.000,00 TL cayma tazminatının temerrüt tarihi olan 30.10.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, protokolün şekil kurallarına aykırı olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, deliller ve tüm dosya kapsamına göre; her ne kadar davacı tarafından davalı aleyhine adi yazılı arsa payı karşılığı konut yapım protokolü sebebiyle cayma tazminatı ödenmesi istemi ile dava ikame olunmuş ise de; eser sözleşmesinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin bir karma sözleşme tipi olduğu, sözleşmede yüklenicinin borcunun, inşaatı yapıp teslim etmek ve arsa sahibinin borcunun ise, bedel olarak arsa payının mülkiyetini yükleniciye geçirmek olduğu, burada iki sözleşmenin içiçe olup birisinin hiçbir şekle bağlı olmayan inşaat sözleşmesi, diğerinin ise MK'nın 634 ve BK'nın 213, Tapu Kanunu'nun 26 ve Noterlik Yasası'nın 60. maddeleri uyarınca resmi biçimde yapılması gereken mülkiyet, nakil borcu doğuran sözleşme olduğu, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin noterde düzenleme biçiminde yapılmasının gerektiği ve bu durumun mahkemece re'sen gözetilmesinin gerektiği, akdedilen sözleşme adi yazılı ön sözleşme olup, ihtilafın anasözleşmenin imzalanmamasından kaynaklandığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında 17.07.2013 günlü ön sözleşme ileride yapılacak arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesidir. Mahkeme kararında belirtildiği üzere arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri TMK'nın 706, TBK'nın 237, Tapu Kanunu'nun 26 ve Noterlik Kanunu'nun 60. maddesi uyarınca resmi şekilde düzenlenmeleri zorunludur. TBK'nın 29. (BK m. 22) maddesi uyarınca belirtildiği üzere bir sözleşmenin ileride kurulmasına ilişkin yapılacak ön sözleşmeler ileride kurulacak sözleşmenin şekline bağlıdır. Somut uyuşmazlığa konu cezai şartın düzenlendiği sözleşme adi yazılı olup, TBK'nın 29. maddesine aykırı, resmi şekle uygun olarak düzenlenmiş değildir. Bu itibarla geçersiz ön sözleşmede yazılı cezai şartın talep edilebilmesi mümkün olmadığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeler ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca izah edilen değişik gerekçe ile onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın değişik gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/879, Karar No: 2020/5569, Tarih: 01.12.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/879 E.  ,  2020/5569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 12.03.2019 tarih ve 2017/187 E- 2019/147 K. sayılı kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 06.11.2019 tarih ve 2019/939 E. - 2019/1527 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, EREK Eğitim Yayın Dağıtım A.Ş' nin 20.07.2016 tarih ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan KHK lar gereğince kapatılan ve hazineye devredilen şirketlerden olduğunu, EREK Eğitim Yayın Dağıtım A.Ş'ye ait olan Sinop ili Boyabat ilçesi Yenimahalle Mahallesi ... Mevkii ... ada ... parsel sayılı tarla vasıflı taşınmazı 20.11.2015 tarihinde muvazaalı olarak davalı ...' a 30.000,00 TL' ye satıldığını, şirketin içini boşaltmak kastı ile genel kurulda karar almaksızın, satış şartnamesi hazırlanmaksızın, taşınmaz ihaleye çıkarılmadan ve yeterli rekabet ortamı sağlanmadan muvazaalı şekilde satıldığını, şirketin 23.12.2015 tarihli genel kurulda sermayesini 960.000,00 TL' den 240.000,00 TL'ye usulsüz bir şekilde indirildiğini, şirketin içi boşaltılarak FETÖ/PDY terör örgütüne ve örgütle ilişkili şahıslara finansman sağlamak amacıyla TTK hükümlerine aykırı olarak sermaye azaltılması yoluna gidildiğini, şirketin sermaye azaltımına ilişkin olarak 23.12.2015 tarihli genel kurul toplantısında almış olduğu kararın TTK, TBK, SPK hükümleri doğrultusunda iptal ve butlanına ve TMK 1024, 1025 maddeleri doğrultusunda davalı adına kayıtlı olan Sinop ili Boyabat ilçesi Yenimahalle Mahallesi ... Mevkii... ada ... parsel sayılı tarla vasıflı taşınmazın tapu kaydının iptali ile hazine adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, Erek Eğitim Yayın A.Ş.'nin KHK kararı ile kapatıldığını ancak kendisinin aldığı taşınmazın bu karardan 13 ay öncesine ait olduğunu ve satışta herhangi bir muvaazanın bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, Erek Eğitim Yayın A.Ş.'nin KHK kararı ile kapatıldığını ancak kendisinin aldığı taşınmazın bu karardan 13 ay öncesine ait olduğunu ve satışta herhangi bir muvaazanın bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesi, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, şirketin alacaklılarına gerekli teminatların verilmediği, kalemlerin rakamsal olarak gerçeği yansıtmadığı, şirket öz sermayesinin şirket alacaklılarının alacağını karşılamadığı ve bu yönü ile sermaye azaltılması işleminin usulüne uygun olmadığı, yine taşınmazın satışına ilişkin olarak genel kuruldan özel yetki alınması gerekirken böyle bir yetki alınmadan işlem yapıldığı ve satış işleminin usulüne uygun olmadığının belirtilmesi, yine taşınmazın satışının yapıldığı tarihteki gerçek değeri ile satış değeri arasında aşırı fark bulunduğu, bu sebeplerle satış işleminin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile, Erek Eğitim Yayın Ticaret A.Ş'nin 23.12.2015 tarihli Genel Kurul Toplantısında alınan sermaye azaltımına ilişkin Genel Kurul Kararının İptaline, Sinop İli Boyabat İlçesi Yenimahalle Mahallesi ... Mevkii ... ada ... parselde kayıtlı bulunan taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafça davaya konu taşınmaz satışı işleminin muvazaalı olmadığı gerçek bir satış olduğu ileri sürülmüş ise de taşınmazın satış bedeli ile keşfen belirlenen gerçek bedeli arasındaki fahiş fark dikkate alındığında satış işleminin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davalının istinaf isteminin HMK'nn 353 (1)b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 128.710,56 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 01.12.2020 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 128.710,56 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 01.12.2020 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Uyuşmazlık, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi, bu kararında temyiz incelemesi sonucunda onanması durumunda gerek Bölge Adliye Mahkemesi ve gerekse Yargıtayca hükmedilecek istinaf red harcı ile temyiz onama harcının maktu mu yoksa nisbi mi olacağına ilişkindir.

492 sayılı Harçlar Yasası'nın 2. maddesinde "Yargı işlemlerinden bu kanuna bağlı (1) sayılı tarifede yazılı olanların yargı harçlarına tabi olacağı",

(1) sayılı Tarifenin III karar ve ilam harcı başlıklı 1/a madddesinde "Konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden binde 68.31 oranında nisbi harç alınacağı",

1/e maddesinde de "yukarıdaki nisbetlerin Bölge Adliye Mahkemeleri, Bölge İdare Mahkemeleri, Danıştay, ve Yargıtay'ın tasdik veya işin esasını hüküm altına aldığı kararları içinde aynen uygulanacağı" düzenlenmiştir.

Bölge Adliye Mahkemelerinde işin esasını hüküm altına aldığı kararlar, ilk derece mahkemesinin yerine geçerek verdiği ve icrai kabiliyeti söz konusu olan kararlardır. Bu kararlar ise, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak 6100 sayılı HMK 353/1-b-2,3 maddelerine göre davanın kabulü veya reddi yönünde verilen kararlardır. İlk Derece Mahkemesi Kararının İstinaf incelemesi sonucunda doğru bulunarak verilen "istinaf başvurusunun esastan reddi" kararı davanın esası hakkında verilen ve işin esasına Bölge Adliye Mahkemesi'nce girilip verilmiş ve icra edilecek bir karar değildir. İlk Derece mahkemesi kararı geçerliliğini sürdürmektedir. Bu itibarla konusu belli bir değere ilişkin davada, davalının istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı 1 sayılı Tarifenin III-1-a maddesinde ifade edilen "esas hakkında" karar niteliğinde bulunmadığından Bölge Adliye mahkemesince nisbi değil, maktu karar ve ilam harcının alınması gerekmektedir.

Başvurunun esastan reddinde, aslında davanın esasına girilmemekte, ilk derece mahkemesi kararı doğru bulunduğundan dava hakkında ayrıca karar verilmemektedir. Kanun koyucunun buradaki "esastan" ifadesini, istinaf başvurusu sırasında dilekçeye, harca, süreye vb. şekli hususlara ilişkin bir eksiklik olmaması, istinaf sebeplerinin incelenerek ilk derece kararında usul veya esas yönünden hukuka aykırılık bulunmamasıdır. (Pekcanıtez-Usul-Medeni Usul Hukukun Sh. 2270 vd)

Başvurunun esastan reddinde, aslında davanın esasına girilmemekte, ilk derece mahkemesi kararı doğru bulunduğundan dava hakkında ayrıca karar verilmemektedir. Kanun koyucunun buradaki "esastan" ifadesini, istinaf başvurusu sırasında dilekçeye, harca, süreye vb. şekli hususlara ilişkin bir eksiklik olmaması, istinaf sebeplerinin incelenerek ilk derece kararında usul veya esas yönünden hukuka aykırılık bulunmamasıdır. (Pekcanıtez-Usul-Medeni Usul Hukukun Sh. 2270 vd)

Keza İstinaf başvurusunun reddine ilişkin karar temyiz incelemesi olmadığı için onama kararı niteliğinde de değildir.(Pekcanıtez-Atalay-Özekes Sh. 583, Konuralp, Uluslararası Toplantı Sh. 260, Özekes-100 soruda İstinaf ve Temyiz sh. 99)

1) Sayılı Tarifenin III-1-e maddesi tasdik (onama) edilen kararlar için nisbi karar ve ilam harcı alınacağını düzenlemiş olduğundan Bölge Adliye Mahkemesinin kararı niteliğine göre nisbi karar ve ilam harcına hükmedilmesi mümkün olmayıp bu nedenle de maktu harç alınmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü T.C. Anayasası'nın 73/3 maddesindeki "Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağına" ilişkin temel hükme de aykırılık teşkil edecektir ki vergi ve harç yükümlülüğü konusunda kıyas veya yorum yoluyla yükümlülük getirilmesi mümkün değildir.

Somut uyuşmazlıkta, nisbi değere tabi bulunan davada, davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesi kararı aleyhinde davalı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine ve nisbi karar ve ilam harcının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı hükmedilen karar ve ilam harcı yönünden yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere aykırılık teşkil etmektedir.

Diğer taraftan davalı, istinaf başvurusunun esastan reddi kararını temyiz etmiş olup, red kararının temyiz incelemesi sonucunda alınması gereken onama harcı (1) sayılı Tarifenin 2.a maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi Kararına, alınan harcın niteliğine göre maktu olmalıdır.

Bu halde, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki nisbi karar ve ilam harcının maktu karar ve ilam harcı olarak düzeltilmesi suretiyle HMK 370/1. maddesi gereğince kararın onanması, Daire onama ilamında da nisbi yerine maktu onama harcına hükmedilmesi gerekirken karar ve ilam harçları konusunda yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2007/17176, Karar No: 2008/12736, Tarih: 07.10.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/17176 E.  ,  2008/12736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Küçükçekmece l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.06.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* duruşmalı temyiz eden Bünyamin Bingöl geldi. Temyiz eden karşı taraf tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı 20.000 YTL. maddi tazminat talep ettiği halde, istek aşılarak 25.000 YTL. maddi tazminata hükmolunması usul ve yasaya aykırıdır. (HUMK.md.74)

3- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, kusur dereceleri ve özellikle kişilik haklarına saldırı niteliğindeki olaylar dikkate alınarak \*davacı yararına yararına hükmolunan manevi tazminat çoktur.

\*Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

4- Velayetleri anneye verilen tarafların ortak çocukları için takdir edilen aylık irat biçiminde ödenmesine karar verilen iştirak nafakalarının gelecek yıllarda artış miktarının belirlenmesi de talep edilmiştir. Bu istem hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle davalı yararına 4. bentte gösterilen sebeple davacı yararına BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.07.10.200
Yargıtay — Esas No: 2015/22926, Karar No: 2018/231, Tarih: 22.01.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/22926 E.  ,  2018/231 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'ten alınmasına, 22.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.