muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1185, Karar No: 2016/398, Tarih: 01.11.2016

Anılan madde bu düzenleniş şekliyle, 765 sayılı TCK'nun 523. maddesinden oldukça farklıdır. 29.06.1955 gün ve 10-16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile Ceza Genel Kurulunun 11.11.1997 gün ve 248-288 sayılı kararı başta olmak üzere birçok kararında açıklandığı üzere, 765 sayılı TCK'nun 523. maddesi, "iade ve tazmin" esasına dayalıdır. 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesi ise tazminden çok "pişmanlık" esasını ön plana çıkarmaktadır.

Öğretide hâkim olan görüşe göre de; 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinin, 765 sayılı TCK'nun 523. maddesinden farklı olarak; "tazminden çok pişmanlık" esasına dayandığı kabul edilmektedir. (Durmuş Tezcan-Mustafa Ruhan Erdem-Murat Önok, Teorik Ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 11. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2014, s. 696-702; Veli Özer Özbek-Mehmet Nihat Kambur-Koray Doğan-Pınar Bacaksız-İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 8. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2015, s. 615-618)

Bu açıklamaların sonucu olarak; iade ve tazminin cebri icra yoluyla gerçekleştirilmesi, zararın failin rızası hilafına veya ondan habersiz olarak üçüncü kişilerce giderilmesi, eşyanın failin yakalanmamak için kaçarken atması sonucu veya kaçarken yakalanan failin üzerinde ele geçirilmiş olması gibi hallerde, failin gerçek anlamda pişmanlığından söz edilemeyeceğinden, TCK'nun 168. maddesinin uygulanma şartları oluşmayacaktır. Bununla birlikte etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mağdurun uğradığı zararın aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi şartı yerine getirilirken duyulan pişmanlığın mutlaka sözle ifade edilmesi zorunluluğu bulunmayıp, davranışlar yoluyla gösterilebileceği; yine sanığın en azından pişmanlığını ya da iade ve tazmine rıza gösterdiğini ortaya koyacak söz veya davranışlarda bulunması, karşı duruş sergilememesi koşuluyla, suç nedeniyle meydana gelen zararın, sanık adına, üçüncü kişilerce giderilmesi halinde de sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması olayın özelliklerine göre mümkün olabilecektir.

Öte yandan kanun koyucu TCK'nun 168/4. maddesi uyarınca kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, ayrıca mağdurun rızasını aramıştır. Dolayısıyla sanık veya sanık adına üçüncü kişi tarafından zararın tamamının aynen geri verme veya tazmin suretiyle giderilmesi veya giderilmek istenmesi halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mağdurun rızası aranmamaktadır. Diğer bir ifadeyle mağdurun iade veya tazmini kabul etmemesi sanık aleyhine yorumlanmamalı, mahkemece bir ödeme noktası belirlenmek suretiyle zararı gidermek isteyen sanığa bu imkan tanınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Kovuşturma evresinde katılanın, kamu davası açılmadan önce sanığın ailesinin kendisine zararını giderme teklifinde bulunduklarını ancak kabul etmediğini beyan etmesi üzerine, aynı tarihli oturumda mahkemece söz verilen sanığın, süre verilirse zararı karşılayacağını söylediği, sanığın bu sözlerinden sonra katılanın ödemeyi kabul etmeyeceğine ilişkin bir beyanda bulunmadığı, mahkemece verilen süreye rağmen sanığın katılanın zararını gidermediği gibi bu konuda yeniden süre verilmesine ilişkin bir talebinin de mevcut olmadığı ve katılana ödemesi gereken miktarı hazır ettiğine ancak katılanın bunu kabul etmediğine dair bir savunmasının da bulunmadığı, bu durumda mahkemece sanığa katılanın zararını gidermesi için ödeme noktası belirlenmesinin gerekmediği ve sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından, Özel Dairenin, şartları oluşmadığı halde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi şeklindeki eleştirili onama kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazın reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Uyuşmazlık konusu, sanığın işlediği hırsızlık suçu nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesi gereğince indirim uygulanıp uygulanmayacağı ile indirim yapılması gerektiğinde de maddenin birinci ve ikinci fıkrasından hangisinin uygulanması gerektiği hususudur.

Konuyla ilgili olarak, önce dosyadaki bilgilerin ortaya konması, sonra bu bilgiler ışığında sanık hakkında indirim yapılması gerekip gerekmeyeceği konusunda değerlendirme yapılması uygun olacaktır:

1-Sanık Suriye uyruklu, üzerinde kimlik olarak 'Yabancı Tanıtım Belgesi' olan, Türkçe bilmediği için ifade ve savunmasını tercüman aracılığıyla yapan bir kimsedir. 'Ceza kanunlarını bilmemek mazeret sayılmaz' ise de, (TCK, m.4) hukukumuzu bilmediği de açıktır. Özellikle usul hukukunu, hak arama yol ve yöntemlerini bilemeyeceği açıktır.

2-Sanık, avukatı olmadığı için zorunlu savunmanı atanmış ve her evrede farklı savunmanı tarafından temsil edilmiş, dosya içeriğine göre savunmandan etkili biçimde hukuki yardım almayan kimsedir.

3-Sanığa, dosyadan, katılana ödemede bulunması halinde hakkında cezadan indirim yapılacağına ilişkin herhangi bir açıklamada bulunulduğu da anlaşılamamaktadır.

2-Sanık, avukatı olmadığı için zorunlu savunmanı atanmış ve her evrede farklı savunmanı tarafından temsil edilmiş, dosya içeriğine göre savunmandan etkili biçimde hukuki yardım almayan kimsedir.

3-Sanığa, dosyadan, katılana ödemede bulunması halinde hakkında cezadan indirim yapılacağına ilişkin herhangi bir açıklamada bulunulduğu da anlaşılamamaktadır.

4-Sanığın ailesi tarafından soruşturma evresinde ödeme yapma girişiminde bulunulduğu halde katılanın bunu kabul etmediği de sabittir. Bu durumu, sanığın hukukumuzu bilmediği için açıklamadığı ancak, katılanın bunu açıkça duruşmada ifade ettiği anlaşılmaktadır. Katılan, birleştirilen 2015/44 Esas sayılı dava dosyasının 17.02.2015 günlü oturumunda, 'zararı karşılamayı teklif ettiler, ancak ben kabul etmedim, zararı karşılamayı sanığın ailesi teklif etti, sanık tutuklandıktan sonra kamu davası açılmadan önce zararı karşılamayı teklif ettiler, ancak ben kabul etmedim' demiştir. Yani sanığın zorunlu savunmanı ve sanık tarafından ödeme girişiminde bulunulduğu ifade edilmediği halde katılan dürüstçe ödemek için kendisine ulaşıldığını, ancak kendisinin ödemeyi kabul etmediğini mahkemede söylemiştir.

Bu husus, zorunlu savunmanın sanığa hukuki bakımdan yardımcı olamadığını göstermektedir.

5-Ödeme önerisinin sanığın ailesi tarafından teklif edilmesi doğaldır. Çünkü sanık hem yabancı, hem cezaevinde, hem dil bilmiyor, hem hukukumuzu bilmiyor, hem bu konuda aracılık edecek kimse konusunda dosyada açıklık bulunmamaktadır. Bu itibarla ailesi, anlaşılan Suriye’deki savaş ortamı nedeniyle sanıkla tam da ilgilenememektedir. Buna rağmen sanığın tutuklanmasının ardından katılana zararı ödemeyi önermişler ve kabul edilmediği bizzat katılanın yargıç huzurundaki kendiliğinden açıklamasından anlaşılmaktadır.

6-Bu nedenle esas mahkemesi yerinde olarak, bu somut durumu sanığın lehine yorumlayıp, hakkında cezanın yarı oranında indirimine karar vermiştir. Ancak mahkeme, ödeme önerisinin soruşturma evresinde gerçekleştirildiğini kabul etmekle beraber, indirim oranını 168. maddenin birinci fıkrasındaki üçte ikiye kadar değil, kovuşturma evresindeki ödemeyi düzenleyen ikinci fıkrasından yarıya kadar indirim biçiminde uygulamıştır.

7-Mahkemece 17.02.2015 günlü oturumda sanığa katılanın zararını ödemesi için bir oturum süre verilmiş ise de; sanık, 17.03.2015 günlü savunmanının da olmadığı oturumda, bu süre içerisinde ailesine ulaşamadığı için ödemeyi yapamadığını dile getirmiştir. Ailesine ulaşabilmesi için kolaylık gösterildiğine ilişkin dosyada hiçbir bilgi de yoktur. Çünkü, sanığın ailesine ulaşabilmesi için kolaylık gösterildiği halde ödemeyi yapmamış olsaydı, sanığın 168. maddedeki indirimden yararlanması söz konusu olmayacaktı.

Kuşkusuz her sanık için böyle bir kolaylık sağlamayı savunmamız mümkün değil; ancak somut olayımızdaki sanık, savaş ortamından ülkemize gelmiş, ailesi dağınık, cezaevinde ve iletişim kurabileceği hiçbir yol ve yöntem yoktur.

Kuşkusuz her sanık için böyle bir kolaylık sağlamayı savunmamız mümkün değil; ancak somut olayımızdaki sanık, savaş ortamından ülkemize gelmiş, ailesi dağınık, cezaevinde ve iletişim kurabileceği hiçbir yol ve yöntem yoktur.

8-Sanığın savunmanının bulunmadığı son oturumda, ailesiyle irtibata geçilmesi konusundaki sıkıntılar üzerinde durulup bilgi alınamamış ve bu oturumda sanığın savunman istemediği duruşma tutanağına geçirilmiş, yine bu oturumda duruşmaya son verilerek, savunmanı olmadan sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

Bu oturumda sanığın savunman istemediği belirtilmiş ise de; zorunlu savunmanı atandığı halde, zorunlu savunmanının duruşmaya gelmemesi üzerine sanığa sorulmuş ve sanık da 'savunman istemediğini' ifade etmiştir. Sanığın duruşma dilini bilmediği, yabancı olup hukukumuzu da bilmediği gözetildiğinde, kendi hakkının ne olduğunu bilebilecek durumda olmadığı açıkça anlaşılmaktadır.

Sanığın zorunlu savunmanlıktan haberdar olup olmadığı açık olmadığı gibi, dosyadan, atanmış zorunlu savunmandan yararlanabildiğine ilişkin hiçbir bilgi anlaşılamamaktadır. Bu nedenle sanığın açıkça ve bilerek zorunlu savunman istemediği de söylenemez. Eğer sanığın, son oturumda zorunlu savunman gelmiş, işlediği suç nedeniyle zorunlu savunman atandığı açıklanmış veya bu duruşma tutanaklarına yansıtılmış olsaydı da, buna rağmen savunman istememiş olsaydı, o zaman bir hakkın kullanımından açıkça kendi özgür iradesiyle vazgeçtiği söylenebilirdi. Somut dosyada buna ilişkin açık bir anlaşılabilirlik bulunmadığından, aşağıda açıklandığı üzere, 5271 sayılı CMK'nun 150. maddesinin üçüncü fıkrasının yollamasıyla dikkate alınması gereken ikinci fıkrasına açıkça aykırılık söz konusudur.

9-Hüküm sanık tarafından tutanağa da geçirilmek suretiyle temyiz edilmiş; özel dairece hüküm, sanık hakkında TCK’nun 168. maddesi gereğince indirim uygulanmaması gerektiği eleştirisiyle onanmıştır.

9-Hüküm sanık tarafından tutanağa da geçirilmek suretiyle temyiz edilmiş; özel dairece hüküm, sanık hakkında TCK’nun 168. maddesi gereğince indirim uygulanmaması gerektiği eleştirisiyle onanmıştır.

10-Konunun çok önemli bir yönü bulunmaktadır. Sanığın savunman yardımından etkili biçimde yararlanamadığı dosyadan çok net biçimde anlaşılmaktadır. Bunun dışında hüküm oturumunda savunman bulundurulmamış ve sanığın savunman istemiyorum beyanı kayda geçirilerek, hüküm kurulmuştur. Avukatı olmayan kimsenin savunman yardımından yararlanmak hakkıdır. Kovuşturmanın son oturumunda da olsa, savunmandan yararlanma konusunda iç hukukumuzu çok iyi bilen birisine dahi zorunlu savunmandan yararlanma hakkı tanınmaktadır. Sanığın hukukumuzu gerek dil, gerek kültür, gerek ekonomik nedenlerle bilebilecek durumu olduğu konusunda dosyadan açık bir bilgi anlaşılamamaktadır. Dolayısıyla sanığın, bilinçli bir biçimde savunman yardımından vazgeçtiğini söylemek mümkün değildir. Kaldı ki, savunmandan etkili yardım almayan (alamayan) bir kimsenin halen de savunmandan yardım istemesi beklenemez. Mevcut uygulamadaki durumda savunman etkili yardım etmiş olsaydı, sanığa verilen süre içerisinde, çok az miktardaki paranın, sanığın ailesiyle görüşülür ve ödenmesi sağlanırdı. Savunman verilen süreden sonraki duruşmaya gelip bu konuda mahkemeye bilgi vermediği gibi, cezaevinde sanıkla görüştüğüne ilişkin de bilgi bulunmamaktadır.

11-Diğer yandan, sanığın duruşma dilini bilmemesi nedeniyle tercüman yardımından yararlandırılması yeterli değildir.

5271 sayılı CMK'nun 150. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenlemeye göre, 'kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise, istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilir'; yine aynı maddenin, üçüncü fıkrasındaki düzenlemeye göre ise, 'alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır'.

Somut olayımızda sanığın yabancı olması, ailesinin savaş koşullarında yaşaması, duruşmadaki dili bilmemesi karşısında, kendisine zorunlu savunman atanması ve hükmün bu şekilde verilmesi gerekirdi.

Ayrıca, sanığın yargılandığı TCK’nun 142/2-h maddesinde öngörülen ceza 'beş yıldan on yıla kadar' hapis ve gece işlenmesi nedeniyle yarı nispetinde artırım gerektirdiğinden, cezanın alt sınırı 'yedi yıl altı ay ve üst sınırı on beş yıl' hapistir.

CMK'nun 150/3. maddesi gereğince sanığın isteğine bakılmaksızın kendisine savunman atanması zorunludur. Son oturuma kadar katılan değişik savunmanların sanığa etkili yardımda bulunmadıkları bir yana, son oturumda hüküm savunmanı olmaksızın verilmiştir.

12- Halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 307. maddesinin ikinci fıkrasında, 'Hukuki bir kaidenin tatbik edilmemesi yahut yanlış tatbik edilmesi kanuna muhalefettir.'

CMK'nun 150/3. maddesi gereğince sanığın isteğine bakılmaksızın kendisine savunman atanması zorunludur. Son oturuma kadar katılan değişik savunmanların sanığa etkili yardımda bulunmadıkları bir yana, son oturumda hüküm savunmanı olmaksızın verilmiştir.

12- Halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 307. maddesinin ikinci fıkrasında, 'Hukuki bir kaidenin tatbik edilmemesi yahut yanlış tatbik edilmesi kanuna muhalefettir.'

5271 sayılı CMK'nun 150. maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrasının dikkate alınmaması, açıkça yasaya muhalefettir. Esas mahkemesinin bu hususu dikkate almaması da savunma hakkının kısıtlanmasıdır (1412, m. 308/8). Dolayısıyla, TCK'nun 168. maddesi gereğince sanık hakkında ceza indirimi uygulanabilme koşullarının sağlanabilmesi için, öncelikle sanığın savunma hakkının güvenceye alınması gerekirdi.

Sanığa hükmolunan cezanın miktarı göz önüne alındığında, esas mahkemesinin, sanığın tutuklu olmasını, ailesine ulaşamamasını, avukat yardımından etkili biçimde yararlanamamış olmasını, dil bilmemesi nedeniyle hukuku bilememesini ve ödeme iradesini ortaya koymasına rağmen elinde olmayan nedenlerle ödemeyi gerçekleştirememesini dikkate alarak, ya sanığa ödeme yapabilmesi için bir oturum daha süre vermesinin sağlanması; ya da soruşturmada ödemenin katılan tarafından kabul edilmemesi gözetilerek, suç konusu değerin soruşturma evresinde ödenmiş gibi kabulü ile, cezadan üçte ikiye kadar indirim uygulanması gerekirdi.

Tüm bu nedenlerle yüksek genel kurul çoğunluğunun görüşüne iştirak edilmemiştir" görüşüyle,

Bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; "itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle,

Bir Ceza Genel Kurulu Üyesi de; "Sanığa, katılanın zararını gidermesi için ödeme noktası belirlenmesi gerekmediği, ancak mahkemece sanığın soruşturma aşamasında pişmanlık gösterdiğinin kabul edilmesi nedeniyle TCK'nun 168. maddesi uyarınca uygulanacak indirim oranının 1/2'nin üzerinde olması gerektiği" şeklindeki değişik gerekçeyle,

Karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının REDDİNE,

2-Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2016 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34046, Karar No: 2013/9742, Tarih: 27.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/34046 E.  ,  2013/9742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde mevcut bulunan dairesel yapıdaki gaz ayırıcı parçasının delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun küre, saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının, silahın orijinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi ve tabanca ile birlikte ele geçen fişeklerin ses fişekleri olması karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının bulunmaması ihtimali karşısında emanetteki silahın gaz ayırıcı parçasını da gösterir fotoğraflar ve ekspertiz raporu da eklenerek üretici firmadan silahın orijinal üretiminden sonra gaz ayırıcı parça üzerinde bilye, mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup gelen cevabi yazı ile birlikte dosya kül halinde yeniden Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, C.Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 27.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/667, Karar No: 2015/1071, Tarih: 13.05.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/667 E.  ,  2015/1071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılanın kovuşturma esnasında sanığın ailesi tarafından zararının giderildiğini beyan etmesine rağmen mahkemece etkin pişmanlığın hangi aşamada gösterildiği tam olarak saptanmadan soruşturma aşamasında gösterildiğinden bahisle 5237 sayılı TCK’nun 168/1.maddesi gereğince indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 13.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5379, Karar No: 2021/805, Tarih: 13.01.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/5379 E.  ,  2021/805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B- Suça sürüklenen çocuğun görevi yaptırmamak için direnme eylemine ilişkin kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 13/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7077, Karar No: 2018/4394, Tarih: 18.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/7077 E.  ,  2018/4394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya kapsamına göre mağdurenin, aynı apartmanda ikamet eden sanığın evine gidip onunla cinsel ilişkiye girdikten sonra kendi evine döndüğü anlaşıldığından, mevcut haliyle olayda mağdurenin evi terk iradesinin bulunmaması nedeniyle TCK'nın 234/3. maddesinde düzenlenen suçun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9122, Karar No: 2012/9419, Tarih: 03.10.2012

**14. Ceza Dairesi         2012/9122 E.  ,  2012/9419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'un yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Büyükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.01.2012 gün ve 2009/1919 Esas, 2012/18 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Bir kısım sanıklar müdafiin süresinden sonra vâki duruşmalı inceleme isteminin sanıklara tayin edilen ceza miktarı da dikkate alınarak 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurun, ticari taksi plakası almak vaadiyle sanıklardan ...,'ten 55.000, ...,'tan 100.000, ...,'ten 45.000, ...,'dan 65.000, ...,'tan 95.000, ...,'den 150.000, ...,'dan 195.000 TL dolandırdığından bahisle, hakkında Büyükçekmece Cumhuriyet Savcılığının 2009/11358 numaralı hazırlık soruşturmasının bulunduğu, mağduru trafikte görmeleri üzerine daha önce uğradıkları haksız fiilin meydana getirdiği hiddet ve şiddetli elemin etkisi altında atılı suçu gerçekleştirmeleri karşısında, TCK.nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması,

Kanunun öngördüğü iki sınır arasında cezanın tayini hakimin genel takdir ve değerlendirme yetkisi içinde ise de, bu yetkinin kullanılmasında adalet ve nesafet kurallarına bağlı kalınması ve bu husustaki gerekçenin suçun işleniş biçimi kanun ve nizamlara aykırılığın derecesi, kastın yoğunluğu, suç sebepleri, failin geçmişi ve sosyal durumu gibi ölçüler içinde dosya içeriğine uygun olması gerekir. Sanıkların eylemleri haksız tahrik altında gerçekleştirmeleri,

sabıkasız olmaları, sosyal durumları, örgütsel bir ilişkinin olmaması, suçun sadece aynı sebepten mağdur olmaları nedeniyle iştirak halinde trafikte tesadüfen sanığı görmeleri üzerine işlenmiş olması karşısında, sanıkların eylem içindeki konumları ve orantılılık ilkesi dikkate alınarak bir ceza tayini gerekirken, dosya içeriğine uymayan şekilde teşdit uygulanması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.