muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18104, Karar No: 2023/11145, Tarih: 23.10.2023

Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; ceza davası içerisine alınan olay yeri kamera kayıtları incelendiğinde söz konusu ölümlü kazanın meydana gelmesinde tüm kusurun vefat eden küçük çocuğa ait olduğunu, davacılar tarafından davalılardan istenilen maddi tazminatın talep edilebilmesi için davalılara bir kusur atfedilmesi gerektiğini, zarar görenin, zararını ve zarar verenin kusurunu ispat yükü altında olduğunu, olay yerine ilişkin 3 ayrı kamera kaydı incelendiğinde 8 yaşındaki küçük çocuğun kendi boyundan büyük bir bisikleti kullandığı, ayaklarının kullandığı bisiklete yetişmediği, ani bir hızla kontrolsüz bir şekilde aniden ara sokaktan davalının aracı kullandığı ana caddeye çıkması ve davalının kullandığı aracın yan arka kasa kısmına çarpması neticesinde vefat ettiğinin görüleceğini, tüm kusurun vefat eden küçük çocuğa ait olduğunu, istenilen manevi tazminat miktarının da fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, "Tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde; davacıların murisi müteveffa ...'in kontrolsüz ve tedbirsiz bir şekilde aniden kavşağa girip kavşakta seyrine devam eden davalı ... sevk ve idaresindeki kamyonun altına kayarak girdiği ve meydana gelen kazada vefat ettiği, alınan ATK kusur raporunda müteveffanın davranış faktörlerinin sonuç üzerinde %100 oranında etken olduğunun tespit edilmesi nedeniyle, davalı sürücü Selami'nin kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığı, dolayısıyla davalıların meydana gelen zarardan sorumluluğunun bulunmadığı anlaşılmakla adli tıp kurum raporu ve dosya kapsamı dikkate alınarak davanın reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; kamera görüntüleri incelendiğinde davalı sürücünün kasisten geçtikten sonra diğer araçlara kıyasen hızını artırması, kasisten geçerken de diğer araçlara göre daha çok sarsılması ve araç sollaması yapması 30 km hızda olmadığını açıkça ortaya koyduğunu, nitekim Adli Tıp raporunda bu husus hiç dikkate alınmadan kusur oranı hesaplanmış ve bu kusur oranı doğru olmadığı gibi eksik hususlar içerdiğini, davalı sürücünün yerleşim yeri içerisinde aşırı hızlı olarak ilerlemesinden kaynaklı olarak söz konusu kazanın meydana geldiğini, kazanın olduğu gün davalı müteveffaya çarptıktan sonra olay yerinden kaçarak firar ederek iyiniyetli bir harekette bulunmadığını, kaza tespit tutanağında da davalı sürücünün 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu gereğince kusurlu olduğunu, Mahkemece itirazlarının dikkate alınmadığını, sürücünün ifadesinde "Seyir halinde iken bisiklet süren bir çocuğun ara sokaktan çıktığını gördüm." dediğini, sürücü müteveffayı görmesine karşın hızını azaltmayıp gerekli tedbirleri almadığını, bu hususun Adli Tıp raporunda atlanarak tüm kusurun müteveffaya yükletildiğini, davalı sürücü ... daha sonra Büyükçekmece 1. Sulh Ceza Hakimliğince verilen tutuklama kararından önce ifadesi alındığı esnada bisikletli müteveffayı araçtan inip bakıncaya kadar görmediğini beyan ettiğini, davalı sürücünün ifadeleri aynı gün içinde birkaç saat geçmesiyle birden bire değişmiş olup önce müteveffayı ara sokaktan çıktığını gördüğünü beyan edip daha sonra görmediğini iddia ettiğini, izah edilen sebeplerle davalının kusurunun olmadığı müteveffanın tam kusurlu olduğu belirtilerek davanın reddine dair karar verilmesinin ve itirazlarının dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile karar verilmesinin kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Ceza Mahkemesi kararlarının Hukuk Mahkemesindeki davaya etkisini düzenleyen 6098 sayılı TBK'nın 74. maddesinde "Hakim, zarar verenin kusurunun olup olmadığı, ayırt etme gücünün bulunup bulunmadığı hakkında karar verirken, ceza hukukunun sorumlulukla ilgili hükümleriyle bağlı olmadığı gibi, ceza hakimi tarafından verilen beraat kararıyla da bağlı değildir. Aynı şekilde, ceza hakiminin kusurun değerlendirilmesine ve zararın belirlenmesine ilişkin kararı da, hukuk hakimini bağlamaz." hükmü yer almaktadır. Bu açık hüküm karşısında, Ceza Mahkemesince verilen beraat kararı, kusur ve derecesi, zarar tutarı, temyiz gücü ve yükletilme yeterliliği, illiyet gibi esasların Hukuk Hakimini bağlamayacağı konusunda duraksama bulunmamaktadır. Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet ve suçun sanık tarafından işlenmediğine dair beraat kararları ile eylemin hukuka aykırılığını ve nedensellik bağını saptayan maddi olgular hukuk hakimini bağlar. Mahkemece hükme esas alınan ATK İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 26.09.2017 tarihli raporunda; "...Tüm dosya kapsamı, dava dilekçeleri, iddianame, kaza tespit tutanağı,tüm beyanlar,olay yeri inceleme raporu, kaza anı görüntü CD'si incelendiğinde kazanın yukarda "olay" kısmında açıklandığı biçimde gerçekleştiği, kaza anı görüntü CD 'si dikkate alındığında bisiklet sürücüsünün kavşağa kontrolsüz bir şekilde kayarak kamyonetin altına girdiği ve ilk geçiş hakkını sağ tarafından gelen kamyonete ilk geçiş hakkını vermeyerek kazanın oluşumuna sebebiyet verdiği, kamyonet sürücüsünün kontrolsüz ve ani bir şekilde aracının altına kayarak giren bisikletlinin üzerinden arka sol tekeri ile geçtiği kazada kusurunun bulunmadığı anlaşılmış olup olayda; Davalı sürücü ...'ın kusursuz olduğu, Maktul sürücü ...'in davranış faktörleri sonuç üzerine %100 (yüzde yüz) oranında etken olduğu" şeklinde kusur oranı tespit edilmiştir. Mahkemece davacılar vekilinin rapora itirazları raporun yeterli olması nedeniyle kabul edilmeyerek davanın reddine karar verilmiştir. Kaza ile ilgili Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/934 Esas sayılı dosyasının ceza dosyası Uyap sisteminden dosya içine gönderilmiş olup incelenmesinde; ATK Trafik İhtisas Dairesinin kusur raporunun kamera görüntü CDleri dikkate alınarak hazırlandığı ve mahkemece alınan rapor gibi kusur tespit edildiği sanık hakkında Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporuna itibar edilerek sanığın üzerine atfı kabil kusur bulunmadığı gerekçesi ile beraat kararı verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinde incelenerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiği görülmektedir. Bu durumda mahkemece, davalı sürücü ..

. Ceza Dairesinde incelenerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiği görülmektedir. Bu durumda mahkemece, davalı sürücü ...'ın kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığı, dolayısıyla davalıların meydana gelen zarardan sorumluluğunun olmadığı ve kaza nedeniyle hakkında kesinleşen beraat kararı da göz önüne alınarak davanın reddine karar verilmiş olmasında isabetsizlik görülmediğinden davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir." gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri yineleyerek ve re'sen ele alınacak nedenlerle usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan, diğer davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın karıştığı 18.08.2016 tarihli trafik kazası sonucu destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve devamı maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 86, 87, 89, 90 ve 91 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,23.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33309, Karar No: 2013/12526, Tarih: 19.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/33309 E.  ,  2013/12526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ekspertiz raporuna göre; suça konu gaz tabancasının gaz ayırıcı parçasının dairesel yapıda bulunduğu, namlusu içerisindeki gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceği belirtildiğinden, suça konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit edilip Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 19.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21538, Karar No: 2022/10100, Tarih: 25.05.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/21538 E.  ,  2022/10100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların, hayatiyetlerini kaybetmeyecek şekilde meşe ağaçlarının dallarını kesme ve ağaçları budamaktan ibaret eylemlerinin, 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve hükümlerden önce 14.04.2011 tarih, 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesinde yapılan değişiklik nazara alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat nevine dönüştüğü, kabahat tarihi olan 16/10/2014 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanunun 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş; katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, kararın bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince kabahatliler hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, el konulan emvalin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine, motorlu testerenin sahibine İADESİNE, 25.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/747, Karar No: 2010/6569, Tarih: 07.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/747 E.  ,  2010/6569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kırıkkale 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.10.2008 tarih ve 2008/73 - 2008/251 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve cevapta davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kuruma bağlı MKE Bölge Müdürlüğü'nce 2004 yılı temizlik hizmeti ihalesine çıkıldığını, ihaleyi ...Temizlik İnş.Taah.Ltd.Şti.'nin kazandığını ve sözleşme imzalandığını, yüklenici ...Temizlik İnş.Taah.Ltd.Şti. Işçilerinin müvekkili kurum aleyhine tazminat ve işçilik alacakları için Kırıkkale İş Mahkemesi'nde dava açtıklarını, kararın kesinleştiğini ve bu davadan dolayı işçilere 2007 yılı içerisinde ödeme yapıldığını, müvekkili kurum ile yüklenici firma arasında imzalanan şartname ve sözleşme gereğince işçilik haklarından yüklenici firmanın sorumlu olduğunu, yüklenici firmanın üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmemesi nedeniyle müvekkili kurum tarafından işçilere yapılan ödeme durumunda sözleşmenin 12.4.2 ve 38.2 maddesi gereğince teminat mektubunun nakde çevrilerek tazmini yoluna gidileceği hükmünün yer aldığını, yüklenici firmanın yükümlülüğünü yerine getirmediğini, bunun üzerine davacı bankaya yüklenicinin kuruma verdiği zarara karşılık teminat mektubunun tazmini için 16.08.2007 tarihinde davalıya müracaat ettiklerini, bankaca hiçbir cevap verilmeyerek tazmin taleplerinin yerine getirilmediğini, müvekkili kurumun zararına neden olduğunu, teminat mektubunun iadesini kabul edip bloke hesabını tasfiye eden davalı bankanın bu durumdan müvekkilini haberdar etmediği ve ibrasını almadığından kusurlu bulunduğunu ileri sürerek, 11.500 TL değerindeki teminat mektubunun nakte çevrilerek başvuru tarihi olan 16.08.2007 tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, teminat mektubunun 30.06.2007 tarihine kadar geçerli olduğunu, bu tarihe kadar ellerine geçecek şekilde taraflarına yazılı tazmin talebinde bulunulmadığı takdirde hükümsüz kalacağını, vadeli ve şarta bağlanmış teminat mektubu olduğunu, riskin gerçekleştiğinin muhatap tarafından süresi içerisinde usulüne uygun bir şekilde müvekkili bankaya bildirildiği takdirde sözkonusu olacağını, davacı kurumun teminatın geçerlilik süresi olan 30.06.2007 tarihinden sonra 16.08.2007 tarihinde tazmin talebinde bulunduklarını, bu nedenle bankalarının sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının teminat mektubunun nakte çevrilmesi amacıyla 19.06.2007 tarihinde yaptığı başvurunun geçerli olduğu, bu tarihte renkli fotokopiyle yapılan tazmin talebinin yerine getirilmemesinin davalı bankanın tazmin sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekiline davalı tarafın temyiz dilekçesi 15.12.2008 tarihinde tebliğ edilmiş olup, davacı vekilince 30.12.2008 tarihli dilekçeyle hüküm cevaben temyiz edilmiş olup, HUMK'nun 433/2. maddesi gereğince 10 günlük yasal temyiz süresi geçirilmiş olduğundan davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün ONANMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 62,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 07.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1766, Karar No: 2018/5789, Tarih: 08.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/1766 E.  ,  2018/5789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

11.05.2010 tarihli yakalama tutanağına göre; saat 04.00 sıralarında katılana ait iş yerine girmeye çalışanlar olduğunun ihbarı geldiği ve suça sürüklenen çocukların olay mahallinde yakalanmaları karşısında; UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati de dikkate alınarak suç tarihinde güneşin doğuş saatinin 05.46 olduğu ve gece vaktinin saat 04.46'da bittiği, bu suretle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 08/05/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15489, Karar No: 2014/17987, Tarih: 18.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15489 E.  ,  2014/17987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2012/797-2013/251

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşı olduğunun ve 18 yaşından önceki çalışmalarının malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına esas olacağının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 01.01.1987 olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının Kurum’a intikal tarihi 28.11.1986 olan işe giriş bildirgesi ile 17.11.1986 tarihinde Sümerbank Adana Pamuk Sanayi Müessesesinde işe başladığı, 01.01.1970 doğumlu olan davacının işe giriş tarihinde henüz 17 yaşında olup 3308 sayılı Yasa gereğince öğrenci – çırak olduğu anlaşılmaktadır.

506 sayılı yasa kapsamında sigortalı sayılabilmek için Yasanın 2. maddesinin öngördüğü koşulların gerçekleşmesi yeterli bulunmamaktadır. Sigortalılık niteliğinin kazanılması yolunda yasanın 3. maddesinde öngörülen kapsam dışı bırakılan kişilerden olunmaması gerekir. Yasada sayılan bu kişiler, görünürde sigortalılık koşulları taşımalarına karşın, 506 sayılı Yasa sistemi dışında tutulmuşlardır. Çıraklar ise sadece belli sigorta kolları için kapsama alınabilirler. Yasal statüleri bunların uzun vadeli sigorta kollarından yararlanmasına engeldir.

Çıraklık sözleşmesi ile çalışılan süreler, kısa vadeli sigorta kollarına tabidir. Çırakların 506 sayılı Yasanın 3-II/B maddesi uyarınca, uzun süreli sigorta kolları ile malullük,yaşlılık ve ölüm sigortaları hükümlerine tabi olmayacakları yasada açıkça belirtilmiştir. Bu nedenle, çıraklık döneminin hizmet akdine dayalı geçen sürelerden bulunmadığı ve bu davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10 maddesine uygun düşmediği ortadadır. Mahkemece bu hususun gözardı edilerek sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3011, Karar No: 2014/5870, Tarih: 23.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3011 E.  ,  2014/5870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2013

NUMARASI : 2011/402-2013/208

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 11.12.2013 gün ve 5592 Esas, 7962 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi imzalandığını, müvekkiline verilmesi gereken dairelerin olması gerekenden daha küçük olduğunu, sözleşmenin 12. maddesine göre profil kapak, suntalem gövdeli yük dolabının yapılmadığını ileri sürerek, diğer eksik işlerin de tespitini ve eksik işler nedeniyle oluşan zararın tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 11.12.2013 tarih ve 5592 E., 7962 K. sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 23.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9087, Karar No: 2016/12491, Tarih: 20.09.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/9087 E.  ,  2016/12491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Sanık ... ...nin beraatine, sanık ... ... mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dava konusu eylemi yargılamanın tüm aşamalarında samimi olarak anlatan asıl fail ... ...'ın, eylemi içinde bulunduğu psikolojik sorunlar nedeniyle tek başına işlediğini ayrıntılı olarak anlatması, eylemi gerçekleştirdikten sonra diğer sanığın kendisine yol arkadaşlığı yapması ve daha önce olduğu gibi karşılıksız yardımlarda bulunmasıyla ... ilçesine giderek müştekiye ait kasanın içindeki maddi değere haiz eşyalar üzerinde tek başına tasarruf etmesi ve diğer sanık ... ...'nin beyanlarının da sanık ... ile uyumlu olması karşısında tebliğnamede sanık ... yönünden bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre katılan ... ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen aykırı olarak ONANMASINA, 20.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.