muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/59, Karar No: 2019/5014, Tarih: 28.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2017/59 E.  ,  2019/5014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVALILAR :

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Avukat ... gelmiş, davalı vekilinin adresine yapılan tebligatın bila ikmal iade edildiği ve davalılar vekilinin mazeret dilekçesi verdiği anlaşılmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalıların murisi arasında imzalanan 09.01.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca eksik işler için teminat senedi verildiğini, müvekkilinin daireleri eksiksiz teslim ettiğini, buna rağmen davalıların senedi icraya koyduğunu ileri sürerek, müvekkilinin senet nedeniyle borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, eksik imalatlar bulunduğunu iskan izninin de alınmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının sözleşmedeki şartlara uygun taşınmazı teslim etmediği, davacının eksik bıraktığı işler bedelinin 75.000 TL olduğu, davalıların eksik işler karşılığı verilen teminat senedini takibe koymalarının yerinde olduğu, senedin geçerli bir senet olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında yapılacak işlerin eksik bırakılmasını teminat altına alan senetten dolayı borçlu olunmadığının tespitine ilişkindir.

Dava konusu senedin sözleşmenin eksik bırakılan işlerin teminatı olduğu konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır. Mahkemenin kabulü de bu yöndedir. Senet, teminat senedi olduğuna göre ancak eksik bırakılan iş bedeli kadar lehtar alacaklı olacaktır.

Mahkemece eksik bırakılan işler konusunda mahallinde keşif yapılmış eksik işler konusunda rapor alınmış ise de rapor denetime açık hazırlanmadığı gibi davacı itirazları da karşılanmamıştır. Ayrıca hakimin hukuki bilgisi ile çözebileceği senedin hukuki vasfını ve ispat yükünün hangi tarafta olduğunu belirlemek dışında rapora katkısı olmayan hukukçu bilirkişinin HMK'nın 266. maddesinin emredici hükmüne rağmen bilirkişi heyetine katılması da doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece konusunda uzman inşaat mühendisi ve mimarlardan oluşan 3 kişilik bilirkişi heyeti oluşturularak inşaatta bulunan eksikliklerin belirlenip herbir eksikliğin giderilme bedelleri de gösterilen rapor alındıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece konusunda uzman inşaat mühendisi ve mimarlardan oluşan 3 kişilik bilirkişi heyeti oluşturularak inşaatta bulunan eksikliklerin belirlenip herbir eksikliğin giderilme bedelleri de gösterilen rapor alındıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacı yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak, davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5075, Karar No: 2016/3997, Tarih: 17.05.2016

**6. Hukuk Dairesi         2016/5075 E.  ,  2016/3997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

20.01.2016 tarihli geri çevirme kararımız ile davalı .... adına temyiz talebinde bulunan ....'ın davalı şirketi temsile yetkili olduğuna ilişkin bir belgeye rastlanmadığı bu nedenle öncelikle temyiz eden ....'ın davalı şirketi temsile yetkili olup olmadığı hususunun belirlenmesi ve buna ilişkin belgenin evraka eklenmesi; Temyiz edenin davalı şirketin temsilcisi olmadığının anlaşılması halinde ise, hüküm davalı ...Şirketine bilinen adreslerine kanunun gösterdiği usullere göre tebligat yapılmadan doğrudan Tebligat Kanunun 35.maddesine göre tebliğ edildiğinden adı geçen davalıya usulüne uygun tebligatın yapılmasının istenmesine rağmen temyiz eden ....'ın davalı şirketi temsile yetkili olup olmadığı hususunda bir araştırma yapılmaksızın davalı şirkete tebligat yapılmak suretiyle dosyanın temyiz incelemesi için yeniden gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bir önceki geri çevirme kararında da bahsedildiği üzere temyiz talebinde bulunan ....'ın davalı şirketi temsile yetkili olduğuna ilişkin bir belgeye dosya içerisinde rastlanmamıştır. Bu nedenle bu kez geri çevirme kararının gereklerinin titizlikle yerine getirilerek davalı şirket adına temyiz isteminde bulunan ....'ın temyiz tarihi itibariyle davalı .....'ni temsile yetkili olup olmadığının araştırılmak suretiyle tespiti ve buna ilişkin belgenin evraka eklenmesi ile bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5083, Karar No: 2021/9129, Tarih: 27.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5083 E.  ,  2021/9129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I –Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II - Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Suça konu kamyon dingil kaldırma körüklerinin, müştekinin kendi imkanları ile hurdacılarda yaptığı araştırma sonucu temyiz dışı sanık ...’nın iş yerinde bulunduğu ve herhangi bir ücret talep edilmeksizin müştekiye iade edildiği anlaşıldığından, ayrıca suça konu eşyaları satın alan ...’nın zararının giderildiğine dair dosya kapsamında herhangi bir bilgi bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında koşulları bulunmayan TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanık ... hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 tarih ve 2012/6-1431 Esas ve 2013/18 Karar sayılı kararında, hükümde sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, ayrıca tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek olmadığının kabul edilmesi karşısında, sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine rağmen tekerrüre esas alınan ilamın kararda gösterilmemesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı bulunduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III - Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince,

1. Eylemin gerçekleştirdiği yerin olay tarihinde kullanılmayan ve faaliyette olmayan kum ocağındaki depo olarak kullanılan yer olup, ticari faaliyet gösterilen iş yeri niteliğinde olmadığı ve bu nedenle atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan beraat yerine, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2. Kabule göre de;

1. Eylemin gerçekleştirdiği yerin olay tarihinde kullanılmayan ve faaliyette olmayan kum ocağındaki depo olarak kullanılan yer olup, ticari faaliyet gösterilen iş yeri niteliğinde olmadığı ve bu nedenle atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan beraat yerine, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2. Kabule göre de;

Sanığın, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunu, suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte işlediği kabul edildiği halde, verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 27.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5437, Karar No: 2012/27877, Tarih: 19.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/5437 E.  ,  2012/27877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-a, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın sübuta yönelik temyiz itirazlarının reddine,ancak

Dosya içerisinde bulunan Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesinin 09/07/2009 tarihli raporunda, katılan ...'in sol diz kısmındaki yaralanmasından sözedildikten sonra sonuç kısmında "Duyularından birisinin (ruh sağlığı) işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu" şeklinde bir tespit bulunduğu, kişinin ruh sağlığının duyu niteliğinde olmadığı, raporun sonuç kısmında organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasından da bahsedilmediği, bu suretle raporun yeterli açıklıkta ve doyurucu nitelikte bulunmadığı anlaşılmakla, katılan ...'in olay nedeni ile 5237 sayılı TCK'nın 89/2-a. bendinde belirtilen "Duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması" niteliğinde bir yaralanması olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21399, Karar No: 2013/44193, Tarih: 05.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/21399 E.  ,  2013/44193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişi raporunda, dava konusu yerin sanık adına kayıtlı 601 parsel nolu taşınmazın kuzeydoğusunda yer alıp kadastro paftasında taşlık ve çalılık olarak tescil harici bırakılan alanda kaldığını; orman mühendisi bilirkişinin raporunda da sahada 3402 sayılı Kanuna göre arazi kadastrosu ve orman kadastrosu yapılmayıp yerin 1956 tarihli memleket haritasında maki, çalılık olarak belirlenen alanda, amenejman haritasında da bozuk diğer yapraklılar rümuzlu alanda kaldığının bildirilmesine karşılık eğim durumu, toprakta orman bitki örtüsü artığı bulunmaması, tüm yönlerden maki çalılık ve daha fazla da yabani zeytin oluşturan komşuları bulunması nedeniyle 6831 sayılı Kanunun 1. maddesinin 2. fıkrası “J” bendine göre makiliklerin toprak muhafaza karakteri taşımaması durumunda orman sayılmayan yerlerden sayıldığını, bu nedenle dava konusu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğunu belirterek çelişki oluşturulmasına ; maddede “ funda veya makilerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağının düzenlenip bir yerin bu madde uyarınca orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlenebilmesi için makilik ve orman sahalarının birleştiği yerlerde orman sınırlarının tespitine ilişkin Yönetmeliğin 6-9. maddelerinde öngörülen hususların araştırılması gerekmesine göre mahallinde konusunda uzman orman mühendisleri ve harita tekniğinden anlayan harita mühendisi bilirkişilerden oluşturulacak bir heyet vasıtasıyla ve zabıt mümziinin yer gösterimi suretiyle yeniden keşif yapılıp en eski tarihli memleket ve amenejman haritaları ile hava fotoğraflarının da mahalline tatbik edilip dava konusu yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığı, toprak muhafaza karakteri taşıyıp taşımadığı, toprağın yapısı, civar bitki örtüsü ve diğer teknik özellikleri de irdelenip üzerindeki orman bitki örtüsü tahrip edilse bile temeldeki asıl niteliği itibariyle orman sayılan yerlerden olup olmadığı, geçmiş zaman içinde ormandan kazanılıp kazanılmadığı, orman bitki örtüsü tahrip edilmiş olsa bile salt toprağının dahi 6831 sayılı

Kanun gereğince orman olarak kabulu gerektiği de nazara alınarak yönetmeliğin ilgili maddelerine göre de inceleme yapılıp sahadaki makiliğin doğal mı orman tahribi sonucu mu oluştuğunun da belirlenmesinden ve bilirkişi raporları arasındaki çelişkilerin giderilmesinden, yerin vasfının şüpheye yer vermeyecek şekilde tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,,

Kanun gereğince orman olarak kabulu gerektiği de nazara alınarak yönetmeliğin ilgili maddelerine göre de inceleme yapılıp sahadaki makiliğin doğal mı orman tahribi sonucu mu oluştuğunun da belirlenmesinden ve bilirkişi raporları arasındaki çelişkilerin giderilmesinden, yerin vasfının şüpheye yer vermeyecek şekilde tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3102, Karar No: 2013/5588, Tarih: 18.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/3102 E.  ,  2013/5588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek görülen;

1-Davalılar arasında yapılan hizmet alım sözleşmelerinin dayanağı şartnamelerin getirtilip dosya kapsamına eklenmesi

2- Davalı ...'ün hizmet alımını içerir ve diğer davalıyla ihaleye katıldığı sırada ya da hizmet alım sözleşmesinin bağıtlandığı esnada kaç araca malik olduğunu gösterir bilgi ve belgelerin dosya kapsamına alınması,

3-Davalı ... ile davacı arasındaki araç kiralama sözleşmesine dosyada rastlanılmadığından sözkonusu sözleşmenin de getirtilip dosyaya eklenmesi ve dosyanın sözkonusu noksanlıkların ikmalinden sonra gönderilmesi için mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 18.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7199, Karar No: 2019/15189, Tarih: 24.10.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/7199 E.  ,  2019/15189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 79. maddesinde unsurları belirtilmekle beraber bir tanımı yapılmamış olan göçmen kaçakçılığı, Sınıraşan Örgütlü Suçlara Karşı Birleşmiş Milletler Sözleşmesine Ek Kara, Deniz ve Hava Yoluyla Göçmen Kaçakçılığına Karşı Ek Protokolün 3. maddesinde, “Doğrudan doğruya veya dolaylı olarak mali ve diğer bir maddi çıkar elde etmek için, bir kişinin vatandaşlığını taşımadığı veya daimi ikametgah sahibi olmadığı bir taraf devlete yasadışı girişinin temini” şeklinde tanımlanmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek Dört Numaralı Protokolün 3. maddesine göre ise, hiç kimse, uyruğunda bulunduğu devletin ülkesine girme hakkından yoksun bırakılamayacaktır. Bu düzenlemelere aykırı olarak, somut olayda yabancıların kendi vatandaşlığını taşıdıkları Suriye’ye gidebilmek amacıyla sanık ile anlaştığı görülmekle, söz konusu yabancıların TCK'nın 79. maddesindeki suçun konusunu oluşturmadığı ve göçmen kaçakçılığı suçunun yasal unsurlarının somut olayda oluşmadığı halde yerinde olmayan gerekçeyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5951, Karar No: 2020/3801, Tarih: 08.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/5951 E.  ,  2020/3801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

İddianamedeki sevklere, hükümlerin içeriğine, temyizin kapsamına,Yargıtay Kanununun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 28.01.2020 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren 23.01.2020 günlü, 2020/1 sayılı iş bölümü kararına göre temyiz incelemesini yapma görevi öngörülen ceza miktarı itibarıyla en ağır cezayı içeren kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden Yargıtay 8. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, esası incelenmeyen dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 08.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1728, Karar No: 2017/4475, Tarih: 18.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1728 E.  ,  2017/4475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/12/2015 tarih ve 2013/314-2015/925 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 08/01/2008 tarihinde kurulan şirketin kurucu ortağı olduğunu, şirkete nakit sermaye koyma borcunu yerine getirmediğini, ayrıca şirketten borç para aldığını ve ödemediğini, davalı aleyhine müvekkili tarafından icra takibi başlatıldığını, davalının şirketin feshini istediğini, ... 5.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/687 Esas, 2012/620 Karar sayılı kararıyla istemin reddedildiğini, 06.05.2013 tarihinde şirket ortaklar kurulu toplantısında davalının şirket ortaklığından çıkarılması yönünde karar alındığını, davalının şirket ortağı olarak üstüne düşen görev ve sorumlulukları yerine getirmediğini ileri sürerek davalının şirket ortaklığından çıkarılmasına ve davalıya ait olan payın müvekkili şirkete devrine karar verilmesi talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davanın, şirket ortaklığından çıkarılma istemine ilişkin olduğu, davalının davacı şirket aleyhine açmış olduğu şirketin haklı olarak feshi davasının ... 5.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/687 E.-2012/620 sayılı kararı ile red edildiği ve 10/09/2013 tarihinde kesinleştiği, davalının sermaye koyma borcunu yerine getirmediği, ayrıca şirketten aldığı 100.000 TL'yi ödemediği, hakkında davacı şirket tarafından icra takibi başlatıldığı, taraflar arasında sürekli bir niza olduğu, aradaki güven ilişkisinin zedelendiği, 6102 sayılı TTK'nın 640. maddesi gereğince ortağın haklı sebebe dayanarak şirketten çıkarılması şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı ...'nun davacı şirket ortaklığından TTK'nın 640. maddesi gereğince çıkarılmasına, çıkarılan ortak davalı ...'na, davacı şirketteki %25 hissesinin ancak %20 hissesini iki yıl içinde elden çıkarmak koşulu ile şirkete devrine ve bu suretle davacı şirket tarafından iktisabına, davalıya ait bakiye şirket hissesinin davacı şirket tarafından iktisabında ise TTK'nın 612. maddesi gereğince davacı şirketin ortaklar kurulu yetkili olmakla ortaklar kurulunca alınacak karar ile belirlenmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, 6102 sayılı TTK'nın 640/3 maddesi gereğince ortağın haklı sebeplerle çıkarılması istemine ilişkin olup, mahkemece ortağın sermaye koyma borcunu ve şirketten aldığı borcu vadesinde ödememesi gerekçesiyle şirketten çıkarılmasına karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, 6102 sayılı TTK'nın 640/3 maddesi gereğince ortağın haklı sebeplerle çıkarılması istemine ilişkin olup, mahkemece ortağın sermaye koyma borcunu ve şirketten aldığı borcu vadesinde ödememesi gerekçesiyle şirketten çıkarılmasına karar verilmiştir.

Ancak, TTK'nın 585. maddesinin atfıyla somut olaya uygulanması gereken aynı yasanın 480. vd. maddelerine göre ortağın sermaye borcunu ödememesi nedeniyle temerrüde düşmesi halinde 483. maddede gösterilen usulün gerçekleştirilerek ortağın şirketten ıskat edilmesi mümkündür. Sermaye borcunu ödememesi halinde ıskat usulü özel olarak yasada düzenlenmiş olduğundan bu hususun haklı sebep kabul edilerek yasanın 483. maddesinde öngörülen usul uygulanmadan ortağın çıkarılması mümkün değildir. Ayrıca, ortağın şirketten aldığı borcu ödememesi halinde de yasal yollara müracat edilmesi mümkün bulunduğundan mahkemece bu sebeplere dayalı olarak ortağın çıkarılmasına karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin (1) numaralı bent dışındaki sair temyiz itirazlarının, bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine YER OLMADIĞINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.