muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8375, Karar No: 2010/1360, Tarih: 09.03.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/8375 E.  ,  2010/1360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karısı ...'in müessir fiil sonucu ölümüne sebebiyetten sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Beşinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28/12/2006 gün ve 99/612 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

a-)Oluşa ve dosya içeriği delillere göre; olay tarihinden önce ... süredir eşi maktuleye fiziksel şiddet uygulayan sanığın, olay gecesi alkollü bir şekilde yine etkili eylemde bulunarak eşinin başına niteliği tespit edilemeyen künt bir cisimle şiddetli bir şekilde vurması sonucu, sağ frontotemporoparietal bölgeyi içine alan 15x10 cm'lik sol temporal bölgede 8x8 cm'lik yuvarlak şekilde kemik defekti, beyinde sol temporal bölgede epidural kanama, beyin sapında kontüzyon, sol temporal bölgede subaraknoidal kanama, 3-6 kaburgalarda midklavikular hatta ekimozlu kırık oluştuğu, maktulenin künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü olayda;

Darbenin şiddeti, yaraların yeri ve niteliği dikkate alındığında, sanığın ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, eşini kasten öldürme suçu yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek, kastın aşılması suretiyle eşini öldürme suçundan yazılı şekilde karar verilmesi;

2-)Kabule göre de; kastın aşılması suretiyle eşini öldürme suçundan kurulan hükümde temel cezanın 765 sayılı TCK.nun 449 maddesi yollamasıyla aynı Yasanın

452/1 maddesi uyarınca belirlenmesi yerine, önce 449 madde uyarınca müebbet hapis ve daha sonra 452/1 maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezasına hükmedilerek karışıklık yaratılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 09.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6199, Karar No: 2020/327, Tarih: 23.01.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/6199 E.  ,  2020/327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 2. Asliye Hukuk ile ... 7. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacıların nüfus kaydında "..." olan oğlunun adının, "..." olarak değiştirilmesi istemine ilişkindir .

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, sistemden nüfus kaydı alınmakla incelenmesinde davacıların ve ismi düzeltilmek istenilenin MERNİS adresinin "... mah. 133369 nolu sokak no. 6B iç kapı no: 43 .../..." olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 7. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise davacılar ... ile ...'nin dava dilekçesinde beyan ettikleri adreslerinin "... Yanı Toki Evleri B1 5. Blok Kat:4 No:41/18 İlhanlı Mah. ... Sk. ..." olduğu ve burada ikamet ettikleri anlaşılmakla Nüfus Kanununun 36/1a maddesi gereğince nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının ilgililerin yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılacağı bildirildiğinden dosyamızda da kaydı düzeltilmek istenenin yerleşim yeri adresinin ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesinde, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının düzeltmeyi isteyen şahsın yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılacağı hükme bağlanmıştır. Nüfus kayıtlarındaki düzeltime ilişkin uyuşmazlıklardaki yetki Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi uyarınca kesin yetkidir. Dosya kapsamından, davacıların ve ismi düzeltilmek istenilenin mernis adresinin "... mah. 133369 nolu sokak no. 6B iç kapı no: 43 .../ ..." olduğu davanın davacının yerleşim yeri adresi olan ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8813, Karar No: 2013/18169, Tarih: 17.09.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/8813 E.  ,  2013/18169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2499 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne ve ertelemeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümden sonra, 30.12.2012 tarih ve 28513 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve aynı gün yürürlüğe giren 30.12.2012 gün ve 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunun 107.maddesi ile 30.07.1981 tarihli ve 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun tümüyle yürürlükten kaldırıldığı cihetle; 5237 sayılı TCK.nun 7/2.maddesi uyarınca önceki ve sonraki yasaların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiri ile karşılaştırılması suretiyle denetime olanak sağlayacak biçimde lehe olan yasa hükmünün belirlenerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı yasanın 8/2.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3961, Karar No: 2018/10015, Tarih: 27.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2015/3961 E.  ,  2018/10015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından,sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25262, Karar No: 2015/12385, Tarih: 23.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/25262 E.  ,  2015/12385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Başka suçtan cezaevinde bulunan ve kendiliğinden duruşmaya gelme olanağı bulunmayan, duruşmalarda bulunmaktan bağışık tutulması hususunda karar verilmemiş olan sanığın, hüküm oturumunda hazır edilmesi gerektiği gözetilmeksizin yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kı- sıtlanması,

II- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçu ile ilgili olarak; suç tarihinde yürürlükte bulunan 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesinde öngörülen temel adli para ce- zasının 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddesi uyarınca 450 TL olduğu gözetilmeden, hükümlünün aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. maddesi uyarınca fazla adli para cezası tayini,

2- Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçu ile ilgili olarak, dosya içeriğinde mevcut ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/351 esas, 2011/44 karar nolu 23.02.2011 tarihli kararından, sanık hakkında aynı fiil nedeniyle yargılama yapıldığı ve mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmış olup, ilgili dosyanın getirtilip incelenerek sonucuna göre CMK.nun 223/7. maddesinin değerlendirilmesi gerektiğinin göze- tilmemesi,

3- Suç tarihinden sonra 09.03.2010 tarihinde kesinleşen ve bu nedenle tekerrüre esas olmayan ... Ağır Ceza Mahkemesinin 30.12.2005 gün ve 2005/278-386 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7014, Karar No: 2012/17776, Tarih: 31.05.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/7014 E.  ,  2012/17776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine,müsadere ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 7. maddesi uyarınca, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı sanıklar lehine olup, 30.11.2004 suç tarihinden itibaren temyiz inceleme gününde zamanaşımı tahakkuk etmiş bulunduğundan hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, 20.05.2008 tarihli bilirkişi raporunun B bendinde belirtilen gümrük kaçağı kol saati ve güneş gözlüklerinin 5607 sayılı yasanın 13. maddesi yollaması ile TCK. 54. maddesi uyarınca yasanın 13. maddesi yollaması ile TCK. 54. maddesi uyarınca müsaderesine, aynı bilirkişi raporunun A bendinde belirtilen ve kaçak olmayan kol saatlerinin sanıklara iadesine, 31.05.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12366, Karar No: 2011/30737, Tarih: 27.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/12366 E.  ,  2011/30737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda meskeniyet iddiası nedeniyle haczedilmezlik şikayetinde bulunulan taşınmazın... ilçesinde... mahallesinde 110 m2 net kullanım alanlı olduğu görülmektedir.

Mahkemece yaptırılan 25.9.2010 tarihli bilirkişi raporunda taşınmazın değeri 95000 TL olarak belirlenmiş iken, borçlunun haline uygun ev değer ise 80.000 TL olarak tespit edilmiştir. Daha sonra adına 24.12.2010 tarihli hükme esas  olan raporda ise taşınmazın değeri 120.000 TL, anne baba ve 3 çocuklu ailenin sosyal durumu dikkate alındığında aynı bölgede ihtiyacı karşılayacak evin 110.000 TL olacağı kanaatine varılmıştır.

Mahkemece her iki rapor arasındaki çelişki yukarıda belirtilen ilkeler ve borçlunun daha mütevazi semtte  daha mütevazi niteliklere haiz konutu alabileceği yerler dikkate alınarak  giderilmesinden sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken icra müdürlüğünce yaptırılan kıymet takdir raporu ile 25.9.2010 tarihli rapor arasındaki çelişkinin 22.10.2010 tarihli rapor ile giderildiğini kabul ile son rapor hükme esas alınarak şikayetin reddine satışın davacının haline münasip ev alma bedeli 110.000 TL den aşağı olmamak ve bu paranın davacıya verilmek kaydı ile yapılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8498, Karar No: 2016/8742, Tarih: 28.12.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/8498 E.  ,  2016/8742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 103. maddesinde değişiklik yapan 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yokluğunda verilen hükümlerin Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına 18.04.2016 günü tebliğ edilmesinin ardından bakanlık vekilinin CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık kanuni süresinden sonra ibraz ettiği 28.04.2016 havale tarihli dilekçeyle hükümleri temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarıca REDDİNE,

Sanık müdafiin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tabi hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Çocuğun basit cinsel istimarı suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurenin iradesiyle hakeret edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle mağdurenin hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği, tüm dosya kapsamına göre sanığın, ilk cinsel eylemi öncesinde mağdureyi gezdirmek bahanesiyle bisikletine bindirerek köy dışında ıssız bir yere götürüp burada bir bahçeye sürükledikten sonra cinsel istismar fiilini işlemesi ve daha sonraki diğer iki cinsel eylemini ise mağdurenin evinde bulunduğu sırada gerçekleştirip anılan eylemlerin dışında mağdurenin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketinin bulunmaması karşısında, mevcut haliyle sanığa atılı suçun TCK'nın 109/2, 109/3-f, 109/5. maddeleri kapsamında kalıp ayrıca zincirleme suça ilişkin TCK'nın 43. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/29959, Karar No: 2011/11071, Tarih: 30.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/29959 E.  ,  2011/11071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/08/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kadıköy 8.İcra Dairesi'nin 2009/1222 Esas sayılı dosyasından gayrimenkulün satışı için Yalova 1.İcra Dairesine yazılan 11.03.2010 tarihli talimat yazısında borçlunun adresinin M.. Mah. Devlet Su İşleri Kanalı T.. Apt.No:2 Organgazi/Bursa (Çiloğlu Mobilya yanı) olarak belirtildiği, talimat icra dairesi olan Yalova 1.İcra Dairesinin 2009/1654 talimat sayılı dosyasından borçlunun belirtilen adresine gönderilen gayrimenkul satış ilanının  muhatabın mahalle muhtarında kaydına rastlanmaması nedeniyle iade edildiği, daha sonra aynı adrese tebligat çıkarıldığı tespit edilmiştir.

Borçlu tarafından mahkemeye verilen adres ise "D... Su İşleri Kanalı Topçu Apt. No:2 Daire 2 O.... Bursa şeklindedir.

Görüldüğü üzere Kadıköy 8.İcra Dairesince talimat icra dairesi olan Yalova 1.İcra Dairesine gönderilen 11.03.2010 tarihli talimat yazısında borçlunun adresinde kapı numarasının belirtilmediği bu nedenle de borçlu adresinin eksik bildirildiği sabittir.

Nitekim, posta dağıtım görevlisi tarafından tebligat adresinde kapı numarasının belirtilmemesi sebebi ile muhatap borçlunun belirtilen adreste olup olmadığı yönünde bir tespit yapılamadığından doğrudan muhtarlık kayıtlarından borçluya ulaşılmaya çalışılmıştır.

Bu durum tanık olarak dinlenen posta dağıtım görevlisinin 24.08.2010 tarihli duruşmada alınan beyanları ile de doğrulanmaktadır.

Açıklanan nedenle borçlunun eksik bildirilen adresine tebligat yapılamaması nedeniyle Tebligat Yasası'nın 35.maddesi gereğince yapılan satış ilanı tebilgatı da geçersiz olmakla, satış ilanının tebliğ edilmeden ihalenin yapılması başlıbaşına ihalenin feshi nedeni olup, ihalenin feshine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine dair karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.