muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11544, Karar No: 2019/13805, Tarih: 19.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/11544 E.  ,  2019/13805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : İstinaf isteminin esastan reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen istinaf isteminin esastan reddine dair kararlara yönelik sanık ve müdafinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf isteminin esastan reddine dair karara yönelik sanık ve müdafinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanmamasına ve takdiri indirimin uygulanmaması yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Tüm dosya içeriğine göre; sanığın temyiz dışı sanık ... ile birlikte suç tarihinde gece vakti müştekiye ait ikametten 2 adet TV ve çeşitli eşyaları çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu, mahkemece sanık hakkında alt hadden uzaklaşılmayarak hüküm kurulduğu, TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiri indirimin uygulandığı ve tüm dosya içeriğine göre, müştekinin ikametinden çalınan televizyonlardan bir tanesinin kolluk görevlileri tarafından hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan beraat kararı verilen ...'da ele geçirilmesi, ele geçirilemeyen TV ve diğer eşyalar için oluşan müştekinin zararının sanık ... tarafından giderilmesi ve kısmi iade şeklinde gerçekleşen olayda, yalnızca kısmi iadede bulunan ve müştekinin etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterdiği sanık ...'ın etkin pişmanlık hükmünden yararlandırılması gerekeceğinden, sanık ... hakkında etkin pişmanlık koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla; istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 19/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17297, Karar No: 2013/3374, Tarih: 13.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/17297 E.  ,  2013/3374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pazar Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :01.03.2012
Yargıtay — Esas No: 2016/20534, Karar No: 2016/22785, Tarih: 06.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/20534 E.  ,  2016/22785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacının.......2016 tarihinden sonra çalışması görünen işyerinin davalı .... .... (...)'...... işyeri olup olmadığı... davacının belirtilen tarihten sonra... davalı ...' ... ihale alan şirketler nezdinde çalışmasını sürdürüp sürdürmediğini tespite yarar ... türlü delil... belge ... varsa ... ... ...şirket... ...şirketler arasındaki hizmet alım sözleşmesinin incelenmesine ihtiyaç duyulduğundan getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ......2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11243, Karar No: 2013/7523, Tarih: 25.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/11243 E.  ,  2013/7523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün BOZULMASINA ilişkin olarak daireden verilen 06.12.2012 gün ve 2012/8210-8933 E.K. Sayılı ilamın karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine, usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle, yerinde olmayan karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesi gereğince REDDİNE, aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 219,00 TL para cezasının karar düzeltme isteğinde bulunan davalı ...'ten alınmasına, red harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 25.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17675, Karar No: 2006/16789, Tarih: 26.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/17675 E.  ,  2006/16789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2006

Davacı, 1.1.1994-1.4.2006 tarihleri arası zorunlu tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun   tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1.1.1994-1.4.2006 tarihleri arasında tarım Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece  davacının 01.12.1994-1.4.2006 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı    olduğunun tespitine karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1.1.1994-1.4.2006 tarihleri arasında tarım Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece  davacının 01.12.1994-1.4.2006 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı    olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tespitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin   Kurum’ca   re’sen   yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın  36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini   ortaya   koydukları   tartışmasızdır.   Bağ-Kur’un   iş   bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede  davacının ilk pirim kesintisinin 20.11.1994 te yapıldığı sonraki yıllar için  1998,1999,2006 yılları dışında  Bağ Kur pirim kesintilerinin bulunduğu, ziraat odası, kooperatif kaydı ile tapu kayıtlarının araştırılmadığı, davacının 1.4.2006 tarihinde tescil edilerek devam eden   Tarım Bağ Kur Sigortalısı olduğu görülmüştür.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 1.12.1994-31.12.1997 tarihleri  arası ile 1.1.2000-31.12.2005 tarihleri arasındaki dönemler yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de  kesintinin bulunmadığı 1.1.1998-31.12.1999  tarihleri arası ile 1.1.2006-1.4.2006  tarihleri arsında 2926 SY nın 10.maddesinde yazılı tarımda kendi adına ve hesabına çalışmanın yasal karinesi olan kayıt ve belgelerin bulunup bulunmadığı tam araştırılmamıştır.

Yapılacak iş; davacıya 1.1.1998-31.12.1999  tarihleri arası ile 1.1.2006-1.4.2004 tarihleri arsındaki dönemde ürün sattığı kişi, kurum ve kuruluşların isimlerini açıklattırmak  bu kişi kurum ve kuruluşlardan ürün teslimi ve pirim kesintilerinin yapılıp yapılmadığını  sormak, yapılmış ise belgelerini getirtmek ve  kesintinin bulunduğu yıllar için tarım Bağ kur sigortalılığın tespitine karar vermek, kesinti bulunmayan yıllar için  davacının varsa ürün teslim ettiğine dair belgeler ilgili kurum, kuruluş ve kişilerden getirtilerek, , davacının  ziraat odası ve  kooperatiflerde kaydının bulunması halinde kayıt tarihleri tespit edilerek,  adına kayıtlı tapulu zirai arazisinin ilgili merciinden araştırılarak, zirai amaçlı kredi kullanıp kullanmadığı bankadan  sorulup  gerekirse ihtilaflı dönemde görev yapan muhtar ve azaların tanık olarak dinlenerek   tüm deliller birlikte değerlendirilip bir sonuca gitmek  gerekir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile   yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11, Karar No: 2015/24125, Tarih: 24.03.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/11 E.  ,  2015/24125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 12.12.2014 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/761, Karar No: 2014/1103, Tarih: 19.02.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/761 E.  ,  2014/1103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Edirne 1. Asliye Hukuk Hakimliği (Tük.Mah.Sıf.)

Tarihi :26.09.2013

Numarası :2013/3-430

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 Sayılı Yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 Sayılı Yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 19.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19886, Karar No: 2018/15513, Tarih: 04.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/19886 E.  ,  2018/15513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Sanık ...'ın hırsızlık eylemine konu 70-80 kg ağılığındaki demir talaşlarının olay tarihindeki kıymet takdirinin tespiti bilirkişi vasıtasıyla yaptırılarak sonucunu göre; suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3420, Karar No: 2008/4597, Tarih: 03.04.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/3420 E.  ,  2008/4597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.06.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 28.11.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R \_

Dava, çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlik kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiası ile tapu iptali ve özel siciline işlenmesine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı Hazine temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık konusu taşınmaz kadim olduğu kabul edilen ..... Köyü sınırları içinde kaldığı belirlendiğinden, yayla iddiasının kabul edilerek dava reddedilmiştir. Bir köyün yada beldenin kadim olması onun sınırları içinde kalan yerler içinde yayla, orman yada mera bulunamayacağı anlamına gelmez. Bir beldenin, yerleşke merkezi ve ona yeterli etrafındaki bağ, bahçe yeri hakkında ileriye sürülen yayla iddiası yöntemince kanıtlanmadığı sürece yayla kabul edilemez ve bu bölümlerde varlığı tespit edilen özel mülkiyet alanları korunur. Dosyaya yansıyan bilgi ve belgeler ve aynı yer mahkemesince ... Köyü ve civarı taşınmazlar hakkında yayla iddiası ile açılan davalar sonucu ve temyiz edilmek suretiyle Daireye gelen kararlardan ... Köyü ilk yerleşkesinin ve civarı bağ, bahçe ve tarla yerlerinin İledin Gediğinden Esat Deresini takiben otobana ulaşan hattın kuzeyini teşkil eden ve içerisinde .... Mah., ..... Kızılcık, Ayvabeyi, Han, Gökyar, Söğütlü, Alpaslan ve Elmacık gibi bölgeleri içine alan köy bölümlerinin eski yerleşke olarak kabul edildiği yukarıda hattı belirtilen İledin Gediği ile Esat Deresinin güneyini teşkil eden bölgelerin ise orman ve yayla yeri olduğu anlaşılmıştır. Bu sınırlar ve tanımlara göre, uyuşmazlık konusu 157 ada 7 parsel numaralı taşınmaz orman ve yayla sayılabilecek bölgede kalmakta olup, yapılan orman sınırlandırılmasında orman içine alınmadığına göre, bu taşınmazın yayla olduğunu kabulde zaruret vardır. Açıklanan nedenlerle kararda yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

Ancak;

Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gerçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 03.04.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.