muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15075, Karar No: 2011/11619, Tarih: 29.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/15075 E.  ,  2011/11619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk kesinti tarihini takip eden aybaşından itibaren Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine 6111 sayılı kanundan yararlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalı kurumun ise, aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk prim tevkifatını takip eden ay başından itibaren, tescil tarihine, yoksa, dava tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti ile 6111 sayılı Yasadan faydalanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 01/04/1995 – 26/05/2011 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

2-Dava, davacının ilk prim tevkifatını takip eden ay başından itibaren, tescil tarihine, yoksa, dava tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti ile 6111 sayılı Yasadan faydalanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 01/04/1995 – 26/05/2011 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa'da 506 sayılı Yasa'nın 79. maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tespitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa'nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum'a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa'nın 5. maddesi ile 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa'nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan re'sen tescil başlığını taşıyan 9. maddeye göre bu Yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum'a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum'ca re'sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa'nın 36. maddesi kapsamında Kurum'un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2. madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...'a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için Kurum'a başvuru olmasa dahi bahse konu biçimde prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...'un işbu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re'sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re'sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış Kooperatifler Kanunu'na göre kurulan ... Ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T. Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının Kuruma sigortalı tescilinin 26.05.2011 tarihinde yapıldığı,davacının,Ilgın Şeker Fabrikasına ürün teslim ettiği 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2004 yıllarındaki ürün bedelinden prim kesintisinin yapıldığı, 01/05/1985 tarihinden itibaren ... Ekicileri Kooperatif'ne kayıtlı olduğu, 25/08/1997 tarihinden itibaren Ziraat Odası kaydının bulunduğu, ilk prim kesintisinin 20.04.1995 tarihinde yapıldığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Mahkemece ilk prim kesintisinin yapıldığı 20/04/1995 tarihini takip eden aybaşından (01.05.1995) itibaren tesbite karar verilmesi gerekirken, 01.04.1995 tarihinden itibaren karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının (1.) bendinde yer alan "01.04.1995" tarihinin silinerek yerine "01.05.1995" tarihinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 29.11.2011 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/33147, Karar No: 2021/4156, Tarih: 10.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/33147 E.  ,  2021/4156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesi uyarınca, "Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasının gerektiren suçların" uzlaştırma kapsamında olduğunun anlaşılması karşısında, hakaret ve tehdit suçlarında suça sürüklenen çocuk yararına olan uzlaştırma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda yeniden değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye farklı gerekçeyle uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21932, Karar No: 2016/1267, Tarih: 20.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/21932 E.  ,  2016/1267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'in 20/02/2015 havale tarihli süre tutum dilekçesinde gerekçeli kararın kendisine tebliğini talep ettiği ancak gerekçeli kararın sanığın bildirdiği en son adrese değil, başka bir adrese sanığın birlikte yaşadığı belirtilerek babasına tebliğ edildiği görülmekle, gerekçeli kararın sanığın süre tutum dilekçesinde bildirdiği ... Mahallesi, ... Sokak, No: ... Merkez Amasya adresine tebliğ edilip, temyiz süresinin beklenip, verilirse gerekçeli temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize tekrar gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 20.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11497, Karar No: 2006/15452, Tarih: 13.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11497 E.  ,  2006/15452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 112 ada 7 parsel sayılı 1.470,46 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyleki; hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği açıklanmış raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğu belirtilmiştir. En az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı belirtilen taşınmazın, orman toprağı niteliğinde bulunduğu ve ormanlık alanlar ile bütünlük içinde olduğu düşünülemez..Hal böyle iken orman bilirkişi raporu kendi içinde çelişik olup mahkemece değinilen çelişkiler üzerinde durulup yöntemince giderilmemiş, böylelikle çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı yönünde duraksama olmuştur. Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühedisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ... ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 ... ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 ... ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ.: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 13.11.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3454, Karar No: 2014/7759, Tarih: 21.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/3454 E.  ,  2014/7759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şile Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2012

NUMARASI : 2012/225-2012/245

Hazine ile Ş.. B.. aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Şile Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 26.09.2012 gün ve 225/245 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili ile davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava dilekçesinde özetle; Şile İlçesi, Hacıkasım Mahallesi, 111 ada ve parsel sayılı taşınmazlardaki toplam 301,56 m2'lik kısmın kıyı kenar çizgisinin deniz yönünde kaldığını, tapu kayıtlarından bu kısımların iptal edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Belediye vekili, davayı kabul etmediklerini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 04.03.2009 tarih 2008/71 Esas, 2009/90 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, dava konusu 111 ada ve nolu taşınmazların MK'nun 999/2 maddesi gereğince sicilden terkinine, yargılama giderlerinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 16.02.2012 tarih 2012/1183-1551 Esas ve Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararı yargılama giderlerine hasren bozulmuştur. Karar düzeltme talebi oybirliğiyle reddedilmiştir. Yerel mahkemece, ilk oturumda bozma ilamına uyulmuştur. Mahkemenin son kararının hüküm bölümünün de aynen: davanın kabulüne, dava konusu ve nolu taşınmazların MK'nun 999/2 maddesi gereğince sicil kaydının terkinine dair karar Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin yukarıda tarih ile esas ve karar numarası yazılı ilamı ile onanarak geldiğinden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı İdare lehine avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına, sair hususların gerekçeli kararda açıklanması biçiminde kısa kararla hüküm kurulmuştur. Gerekçeli kararda da aynen davanın kabulüne dava konusu ve nolu taşınmazların sicil kaydının terkinine ilişkin mahkeme kararı Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin belirtilen ilamı ile onanarak geldiğinden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına ve alınması gereken 2376 TL harcın davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına şeklinde hüküm kurulmuştur.

Yerel mahkeme kararı süresi içerisinde davacı vekili tarafından düzeltilerek onama ya da Hazine lehine bozma istekli olarak, davalı vekili tarafından ise, dilekçesinde yazılı sebeplerle bozulması istekleriyle ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Yerel mahkeme kararı süresi içerisinde davacı vekili tarafından düzeltilerek onama ya da Hazine lehine bozma istekli olarak, davalı vekili tarafından ise, dilekçesinde yazılı sebeplerle bozulması istekleriyle ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, Yargıtay bozma ilamına uyulmakla davanın tarafları için lehte ve aleyhte usuli kazanılmış hak teşkil eder. Somut olayda, mahalli mahkemenin işin esasına yönelik olarak davanın kabulü biçimindeki hükmü belirtilen Yargıtay ilamı ile onanmıştır. Ancak, hükmüne uyulan bozma ilamında yargılama giderlerinin 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi uyarınca davacı üzerinde bırakılması gerekirken yerel mahkemenin ilk kararında belirtildiği üzere yargılama giderleri ve avukatlık parasının davalıdan tahsiline ilişkin hüküm bozulmuştur. Bozmaya ilk oturumda uyulmuş, kısa karar bozma ilamına uygun olarak tesis edilmiş, ne var ki, gerekçeli kararda kısa kararın aleyhine ve bozma ilamına da aykırı olarak 2376 TL harcın davalıdan tahsiline ilişkin hüküm kurulması yanlış olmuştur.

Bilindiği üzere, yargılama giderlerinin kapsamına harç, yapılan masraflar ve avukatlık ücretinin gireceği kuşkusuzdur. Nitekim 6100 sayılı HMK'nun 323. maddesindeki düzenleme de bu yoldadır. Dosyada mevcut ve mahkeme kararına esas alınan kroki ve bilirkişi raporlarına göre dava konusu 111 ada ve nolu parsellerin tamamı kıyı kenar çizgisinin deniz yönünde kaldıkları anlaşıldığına göre bu taşınmazların sicilden terkinine ilişkin hüküm fıkrasından sonra yer almak üzere kamu malı olarak terkinine biçiminde hüküm kurulması gerekmektedir. Ne var ki, bu yönde olumlu ya da olumsuz hüküm kurulmaması ve bozma kararında bu konuya değinilmemesi sonuca etkili bulunmamıştır.

Davacı Hazine'nin tüm temyiz itirazlarının reddine, davalı Belediye Başkanlığının temyiz itirazlarına gelince: yukarıda esas ve karar numarası belirtilen Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin bozma ilamında açıklandığı üzere ve yerel mahkeme kararının gerekçeli kararında ilaveten yazılan 2376 TL harcın davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına biçimindeki kararın bozulması gerekmiştir.

Davalı Belediye Başkanlığının temyiz itirazları bu nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan sebepten ötürü 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7858, Karar No: 2015/12024, Tarih: 16.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/7858 E.  ,  2015/12024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Alman Rant sigortasına giriş tarihinin Türkiye'de sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun tespiti ve yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, yaşlılık aylığı tahsisi ile ilgili talep atiye bırakıldığından, diğer talep yönünden davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının karar tarihinden sonra 12.05.2015 tarihli dilekçe ile davasından feragat ettiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat

./..

üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6247, Karar No: 2016/13737, Tarih: 23.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/6247 E.  ,  2016/13737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7201 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve ...Esas, ...Karar sayılı kararında; "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından biri olan zarardan kast edilen maddi zarar olup, bu zararın belirlenmesinde teknik bilgiye ihtiyaç duyulmayan hallerde hakim, kanaat verici basit bir araştırma yaparak zararı belirlemelidir." denilmektedir. Bu ilkeler çerçevesinde, her olaya özgü ayrı değerlendirme yapılarak, maddi zararın kanaat verici basit bir araştırma ile tespit edilebilmesi halinde zararın giderilebilmesi koşulundan bahsedilebileceği, somut olayda icra takibine konu alacağın sanığa atılı suçtan doğan doğrudan bir zarar olmadığı gibi suça konu tebligatların alınmamasından sonra tebliğin yapılarak icra takibinin de kesinleştirildiği cihetle, doğrudan Tebligat Kanunu'na muhalefet suçunun işlenmesi ile ortaya çıkan ölçülebilir bir maddi zarar bulunup bulunmadığı belirlenerek, engel sabıkası da bulunmayan sanık hakkında CMK'nın 231. maddesindeki diğer objektif ve sübjektif koşullar tartışılmadan katılanın zararının giderilmediği gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.