muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7707, Karar No: 2025/3906, Tarih: 16.04.2025

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, katılanlar vekilinin temyiz sebepleri ise; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın tam kusurlu olduğu ve hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasının yerinde olduğuna ancak ceza miktarının az olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay tarihinde saat 17.40 sıralarında sanığın idaresindeki kamyonet ile meskun mahal dışında, 10.50 metre genişliğinde, iki yönlü, iki şeridi Sinop istikametine, bir şeridi de Boyabat istikametine giden üç şeritli, eğimli, asfalt kaplama yolda, gündüz vakti, açık havada Sinop istikametine orta şeritte seyri sırasında, sanığın beyanına göre marka ve modeli bilinmeyen bir komyonu sollamaya çalıştığı sırada ölenlerin aracının bulunduğu Boyabat istikametine en sol şeride geçtiği ve ölen ...'nün idaresindeki otomobil ile ön kısımlarından çarpıştığı, kaza neticesinde ... ve ...'nun öldüğü olayda, sanığın yaklaşık 18 promil alkollü olduğu kabul edildiğinde Karayolları Trafik Kanununun 48. maddesinin 5. ve 7. fıkralarına göre güvenli sürüş yeteneğini kaybetmediği ileri sürülebilir ise de sanığın 16/10/2017 tarihinde Cumhuriyet savcısı tarafından alınan ifadesinde tevilli olarak alkol aldığını kabul ettiği, bu bakımdan sanığın araç ile yola çıkarken alkollü olduğu ve alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, kaza sonrasında aracın kilometre göstergesinin azami hız sınırının 22 km/s üzerinde 92 km/s'te kalması, trafik bilirkişisi tarafından düzenlenen rapora göre ölen ...'nün sevk ve idaresindeki aracın 9 m fren izinin bulunması hususları da göz önüne alındığında sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği kabul edilerek sanık hakkında bilinçli taksir hükümleri uygulanmış ve tam kusurlu sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Gerekçeli kararın giriş kısmında, ölenlerin kimlik bilgilerinin gösterilmemesi, mahallinde tamamlanabilir yazım eksikliği olarak görülmüştür.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Gerekçeli kararın giriş kısmında, ölenlerin kimlik bilgilerinin gösterilmemesi, mahallinde tamamlanabilir yazım eksikliği olarak görülmüştür.

Mahkemece, sanığın alkol miktarı itibariyle sürüş yeteneğini kaybetmediği ileri sürülebilir ise de kazanın meydana gelme şekli itibariyle alkol düzeyi düşük olsa dahi sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve hakkında bilinçli taksir hükümleri uygulandığı belirtilmiş ise de, Adli Tıp Kurumunun bilimsel verilere dayanarak oluşturduğu görüşlere ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre, 100 promilden fazla alkol miktarı güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracağının kabulü gerektiği ve yaklaşık 20 promil alkollü araç kulllanması sebebiyle sanık hakkında bilinçli taksir hükümleri uygulanamayacağı ancak; dosya kapsamına göre sanığın seyrettiği şerit bakımından sollama yasağı bulunmasına rağmen ve Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 94 maddesinin "m" bendi gereği "...İki yönlü ve üç şeritli yollarda en sol şeride girmeleri... yasaktır" hükmüne rağmen, sanığın önünde seyreden kamyonu, sollama ve geçme yasağı olan yerde sollaması sebebiyle kazanın meydana geldiği ve bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, hatalı gerekçe gösterilmesi bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Boyabat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7720, Karar No: 2013/6910, Tarih: 30.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/7720 E.  ,  2013/6910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Temyiz aşamasında sunulan belgelerden hükmün tebliğ edildiği tarihte sanığın tebligat adresinde ikamet etmediği anlaşılmakla, öğrenme üzerine temyizin süresinde olduğu kabul edilip, temyiz isteminin reddine ilişkin 09.11.2010 günlü ek karar kaldırılarak incelenip gereği görüşüldü;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2323, Karar No: 2016/2552, Tarih: 01.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2323 E.  ,  2016/2552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yerleşim yeri değişikliği istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.05.2007 tarih ve 2006/268 Esas - 2007/411 Karar sayılı ilâmı ile ...'nın kısıtlanmasına ve kendisine ...'nın vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasinin talebi üzerine ... ...Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından 12.11.2013 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmiş ve dosyanın ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kısıtlı,14.07.2015 havale tarihli dilekçesi ile ... ilinde eğitim gördüğünü, bu nedenle yerleşim yeri değişikliğine izin kararı verilmesini talep etmiştir.

...Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının eğitim gördüğü yere ikametgahını taşıması talebinin menfaatine uygun olduğu gerekçesiyle kısıtlının ikametgah değişikliğine izin verilmiş ve bundan sonra kısıtlının son ikametgah adresinin bulunduğu yer mahkemesi yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesi de, kısıtlının dört yıllık bölümde üçüncü sınıf öğrencisi olduğu, öğrenim sebebiyle bir ilde bulunmasının ikamet etme olarak kabul edilemeyeceği, okulların kapalı olduğu dönemler, sömestr ve yaz tatillerinde ilgilinin MERNİS adresinde ikamet ettiği, mezun olduktan sonra ... ilinden ayrılmasının kuvvetle muhtemel olduğu, kısıtlının okuldan ayrılma veya başka bir ilde eğitimine devam kararı vermesi durumunda dosyanın yeniden yetkisizlik kararı verilerek gönderilmesi gerektiği, geçici barınma, eğitim, tedavi sebebiyle bir yerde geçici bulunmanın yetkili mahkemeyi değiştirmeyeceği, vesayet davalarının kısıtlı adayının gerçek ve kalıcı yerleşim yeri adresindeki Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerektiği yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." Yine Aynı Kanunun 412. maddesinde "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez." ve 412/2.maddesinde "Yerleşim yerinin değişmesi halinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilan olunur " hükümleri yer almaktadır.

Dosya kapsamından, kısıtlının daha önce.... Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.05.2007 tarih ve 2006/268 Esas - 2007/411 Karar sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı, ve 12.11.2013 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verildiği, yeni vesayet makamının ...Hukuk Mahkemesi olduğu ve vesayetin bu mahkemece takip edildiği, kısıtlının 14.07.2015 havale tarihli dilekçesi ile yerleşim yeri değişikliğine izin talep ettiği, ... Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verildiği ve kısıtlının yeni yerleşim yerinin “...” olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... .. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... . Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1660, Karar No: 2014/12197, Tarih: 02.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1660 E.  ,  2014/12197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :24.10.2013

NUMARASI :Esas no:2013/13 Karar no:2013/758

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; tamamına yönelik olarak, davacı tarafından ise; lehine hükmedilen tazminatların miktarları ve yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple maddi ve manevi tazminat miktarları yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere maddi ve manevi tazminatın miktarı yönünden oyçokluğuyla, diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi. 02.06.2014(Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun ikinci bentteki bozma kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/8168, Karar No: 2012/22133, Tarih: 20.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/8168 E.  ,  2012/22133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 08.03.2012 gün ve 2012/3888/14865 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27.03.2012 gün ve KYB.2012/82012 sayılı ihbarnamesiyle;

Ödeme şartını ihlal suçundan sanık ...'nın, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Zonguldak İcra Ceza Mahkemesinin 29/11/2011 tarihli ve 2011/876 esas, 2011/1035 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.01 2012 tarihli ve 2012/11 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Mercii Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesince, 14/04/2011 tarihli ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 6. maddesi ile değişik, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354/4. maddesinde yer alan, "Nafaka alacaklarına ilişkin takipler hariç, alacak miktarı Asgari Ücret Tespit Komisyonu tarafından her yıl belirlenen aylık en yüksek bürüt asgari ücret tutarının altında kalan takiplerde bu Kanunda öngörülen disiplin ve tazyik hapsi uygulanmaz” şeklindeki düzenleme nazara alınarak, 200,00 TL gibi bir taahhüt kısmının ödenmemesinin, asgari ücretin çok altında bir miktar olduğu gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de. Zonguldak 3. icra Müdürlüğünün 2011/690 esas sayılı takip dosyasına göre asıl alacak miktarının 1.500.00 TL. olduğu, bu durumda İİK.nun 354/4. maddesinin olayda uygulanamayacağı cihetle, merciin bu gerekçesinde isabet görülmemiş ise de,

Merciin kabul gerekçesi olarak ayrıca, borçlu sanığın itiraz dilekçesindeki hususlar da gözönüne alınarak, borçlunun halen ödeme gücü olmadığına, 3 çocuğunun üniversitede okuduğuna ilişkin mazeretinin makbul bir sebep olarak kabul edilmiş olunması karşısında, hakimin takdirine ilişkin bu gerekçe kanun yararına bozma konusu yapılmamıştır.

Ancak dosya kapsamına ve itiraz merciinin kabulü doğrultusunda, dosyada araştırılacak bir husus kalmadığına ve hakimin takdir hakkını kullanacağı bir durum bulunmadığına göre, itirazın kabulüne karar verilerek 3 ay kadar tazyik hapsine ilişkin kararın kaldırılmış olunması karşısında itiraz konusu hakkında da bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istemiyle dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/01/2012 tarihli ve 2012/11 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11392, Karar No: 2008/18747, Tarih: 30.10.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/11392 E.  ,  2008/18747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bilecik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Dar yetkili icra mahkemesinde borca itirazın tanık beyanı ile kanıtlanamayacağına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14,00 YTL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 30.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5268, Karar No: 2024/267, Tarih: 10.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/5268 E.  ,  2024/267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/554 E., 2016/647 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri, temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığının 07.08.2015 tarihli ve 2015/467 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında silahla kasten yaralama, silah tehdit suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2,3-e, 53/1-2; 86/2, 3-e, 35, ( iki kez ), 53/1-2; 106/2-a, 53/1-2, 54, 58 maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli ve 2015/554 E., 2016/647 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 62, 53, 58. maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 86, 86/3-a, 62, 53, 58. maddesi gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 86, 86/3-a, 35, 62, 53, 58. maddesi gereğince 3 ay 22 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Şüpheden sanığın yararlanacağına,

2.Sanık lehine hagb ve seçenek yaptırımlar uygulanmadığına,

3.Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü sanığın ayrıldığı kız arkadaşının doğum gününün Alparslan Türkeş Parkında kutlamak üzere hazırlık yapıldığını öğrenmesi üzerine buraya giderek masaları dağıttığı ve adli emanetin 2015/106 sırasında kayıtlı satırı etrafa savurduğu, bir bayanın sanığı olay yerinden uzaklaştırmaya çalıştığı, ancak sanığın geri gelerek elinde bulunan ve silahtan sayılan satır ile katılan ...'yı alınan adli rapora göre basit tıbbi müdahayle giderilebilir düzeyde yaraladığı, diğer katılanlar, ... ve ...'ın sanığa " ne yapıyorsun sen " demeleri üzerine bu seferde sanığın katılanı yaralama kastıyla aynı satırı katılanların vücuduna doğru bir kaç kez salladığı, ancak satırın isabet etmediği, daha sonra sanık elindeki satırı katılan ...'ya göstererek " seni keseceğim öldüreceğim " diye bağırdığı anlaşılmıştır.

2.Sanığın "" parka giderek masayı dağıttım, sadece masayı yıktım, başkaca birşey söylemedim. parkın sahibi ... yanıma gelerek niye artistlik yapıyorsun, mekanda huzursuzluk çıkarıyorsun, kemiklerini kırarım senin "dedi. Benim üzerimde satır vardı, ancak bunu başka husumetli olduğum kişilerin bana sataşmasını önlemek içindi, O gün annemi hastaneye götürmek için eve gidiyordum, başka bir nedenden üzerimde bulunan satırı çıkardın. Bu arada etrafımda 5-6 kişi oldu, ben tek başımaydım, yanımda annem vardı, bir kaç kişinin elinde de sopa gördüm, satır elimde bekliyordum, ancak kimseye bir söz söylemiyordum veya hamle yapmıyordum, sadece bana yaklaşmayın dedim ve en kısa sürede oradan uzaklaştım, uzaklaşırken Yılmaz'ın sırtıma sopa ile vurduğunu gördüm, yaptığımdan dolayı çok pişmanım, " şeklindeki tevil yollu ikrarı dosyada mevcuttur.

3.Katılanın Basit Tıbbi Müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı rapor dosyada mevcuttur.

4.Yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı, dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A.Sanığın Şüpheden Yararlanacağına, Sanık Lehine Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Ve Seçenek Yaptırımlar Uygulanmadığına, İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;

1.Mahkemece sanık hakkında lehine sonuçlar içeren ilgili kanun maddelerinin değerlendirildiği ancak 5237 sayılı Kanun'un 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi kapsamında seçenek yaptırımlar ve 51 inci maddesi kapsamında erteleme müesseseleri ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesi yönünden; "Sanığa verilen ceza miktarı, daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı hakkında 3 aydan fazla mahkumiyet hükümleri bulunması, bu nedenle bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde kanaat oluşturmaması nedeniyle.." şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeler ile lehe hükümlerin uygulanmamasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanığın tevill yollu ikrarı, adli muayene raporu, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Vesaire Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli ve 2015/554 E., 2016/647 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.