muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5629, Karar No: 2024/7474, Tarih: 01.07.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.05.2012 tarihli ve 2011/555 E., 2012/262 K., sayılı kararıyla; davacı vekili tarafından açılan davanın, kısmen kabul kısmen reddi ile davacı ...'in Tarım Bağ-Kur sigortalılığının, ... Süt Mamülleri-Adil ... tarafından Bağ-Kur prim tevkifatının yapıldığı tarihler itibariyle dava dilekçesinde talep edilen tarihten bir önceki tarih olan 10.08.1999 tarihinde de tevkifat kesintisi yapıldığı sabit olduğundan, bu tarihi takip eden ilk aybaşı olan 01.09.1999 tarihinden itibaren başladığının tespitine ve Kurum kayıtlarına tesciline, davacı tarafın, yasadan faydalandırılmak üzere Kurumdan talepte bulunmadığı anlaşıldığından; 6111 sayılı Kanun'dan faydalandırılmasına ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin, 25.12.2012 tarihli ve 2012/23233 E.,2012/24599 K. sayılı kararıyla; " ...dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalı Kurumun sair temyiz itirazlarının reddine, dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının Tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil kaydının 24.05.2011 tarihinden itibaren bulunduğu, davacının teslim ettiği ürünlerden 1999 yılında prim kesintisinin yapıldığı, 6111 sayılı Kanun'dan yararlanma hususunda Kurumdan talebinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. HMK'nın 297 nci maddesi uyarınca taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Bunun yanında hakim olayın özelliğine göre infazda duraksamaya yer bırakmayacak biçimde karar yazma durumundadır. Somut olayda, infazda tereddüt yaratacak biçimde davacının sigortalılığın sona erdiği tarihin hükümde gösterilmemesi usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir." gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 19.03.2014 tarihli ve 2013/60 E., 2014/161 K., sayılı kararı ile davanın kabulü ile davacının 01.09.1999 tarihinden, SGK tarafından Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tescilinin yapıldığı tarih olan 24.05.2011 tarihine kadar Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, davacının 6111 sayılı Kanun'dan faydalanma hususunda davalı Kurumdan bir talebinin olmadığı, bozma öncesi yapılan yargılama sonucu davacı vekilinin bu husustaki talebinin bu nedenle reddine karar verildiği, verilen bu kararın Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 2012/23233 E, 2012/24599 K. sayılı kararı ile kesinleştiği anlaşılmakla, bu hususta bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

C. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin, 18.11.2014 tarihli ve 2014/12701 E., 2014/24171 K. sayılı kararıyla; "Yapılacak iş, davacının 1999 yılından sonra ürün teslimi veya prim kesintisi bulunup bulunmadığını araştırarak, bunlara ilişkin belgeleri getirtmek, bu tarihten sonra prim kesintisi veya ürün teslimi bulunmaması halinde davacının 01.09.1999 - 31.12.1999 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar vermek, bulunması halinde ise, yukarıda anlatılan ilkeler ışığında davacının Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğu süreleri tespit etmekten ibarettir." gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli ve 2015/58 E.,2015/1093 K. sayılı kararıyla davacının uzun yıllardan beridir hayvancılık yaptığı, 10.01.1998 tarihinden itibaren süt üretimi nedeniyle ... Süt Mamülleri-Adil ...'ya sattığı sütlerden dolayı müstahsil makbuzları ile tevkifatların yapıldığı ve tarımsal faaliyetin davacı tarafından sürdürüldüğü hususunda Mahkemede gerekli kanaat hasıl olduğu, bu nedenle bilirkişiden rapor alınmasına gerek duyulmadığı, taraf vekillerinin beyanları, dosya içerisine celp edilen tüm bilgi ve belgeler ile tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davacının ... Süt Mamüllerine teslim ettiği sütler nedeniyle ilk tevkifatın 10.01.1998 tarihinde yapılmaya başlandığı, ancak dava dilekçesinde talep edilen tarih olan 10.08.1999 tarihinde de Bağ-Kur prim kesintisinin yapıldığı, davacının 15.02.2001 tarihinde Ziraat Odasına kaydının yapılmış olduğu, davacının 24.05.2011 tarihinden itibaren Tarım Bağ-Kur sigortalılığına tescilinin yapıldığını, ancak 6111 sayılı Kanun'dan faydalanmak için talebinin bulunmadığı, bozma sonrası toplanan deliller ve dinlenen tanık beyanlarından, davacının tarımsal faaliyetinin sürdüğü anlaşılmakla, davanın kabulü ile davacının 01.09.1999 tarihinden, SGK tarafından Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tescilinin yapıldığı tarih olan 24.05.2011 tarihine kadar Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, davacının 6111 sayılı Kanun'dan faydalanma hususunda davalı Kurumdan bir talebinin olmadığı, bozma öncesi yapılan yargılama sonucu davacı vekilinin bu husustaki talebinin bu nedenle reddine karar verildiği, verilen bu kararın Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 2012/23233 E, 2012/24599 K sayılı kararı ile kesinleştiği anlaşılmakla, bu hususta yeniden bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

E. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

E. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin, 20.09.2023 tarihli ve 2023/7202 E., 2023/8436 K. sayılı kararıyla; Mahkemece yapılacak iş; davacının 01.09.1999 - 31.12.1999 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar vermekten ibarettir gerekçesi ile karar bozulmuştur.

F.İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 27.02.2024 tarihli ve 2013/566 E., 2024/135 K., sayılı kararıyla;davanın kısmen kabulü ile davacının 01.09.1999 -31.12.1999 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; Kurum işlemlerinin yerinde olduğunu ve davanın reddi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz, dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun geçici 7 nci maddesi delaletiyle mülga 2926 sayılı Kanun'un 2, 3, 6, 9 ve 10 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, tevkifatlara göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12315, Karar No: 2012/15497, Tarih: 18.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/12315 E.  ,  2012/15497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :1215-1886

Davacı, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26 ve 10. maddeleri uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Anayasa Mahkemesi iptal kararı resen dikkate alınarak ve davalı işveren şirkete %80, sigortalıya %20 oranında kusur izafe edilen bilirkişi raporu hükme dayanak kılınarak ve 10. madde koşullarının varlığı kabul edilmekle birlikte davalı işverenin bu maddeye dayalı kusur sorumluluğu oransal olarak saptanmaksızın yazılı biçimde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı kurum avukatı ile davalı işveren avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, taraflar avukatlarının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 sayılı Kanunun 26/1.inci maddesindeki “....sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o takdirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o takdirde de fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine göre, mahkemece, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının derdest davalara uygulanması gerektiği gerekçe gösterilerek yargılama yapılıp, hüküm tesis edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Somut olayda, zararlandırıcı sigorta olayının 13.09.2001 tarihinde davalı işverene ait mobilya işyerinde meydana gelmesi ve anılan işyerinden her hangi bir bildirimin yapılmadığının sigorta müfettişi tahkikat raporu ve dosya kapsamıyla sabit bulunması karşısında, 10. madde koşullarının mevcut olduğuna dair mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Diğer taraftan, sigortalı ve davalı işverenin kusur oran ve aidiyetlerini belirleyen 14.02.2009 tarihli kusur raporu olaya uygun olup bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Ancak, mahkemece, hükme dayanak kılınan bilirkişi raporundaki kusur oranları dikkate alınarak ve sigortalının kusurundan Borçlar Kanunu’nun 43 ve 44. maddelerine göre %50 oranından aşağı olmamak üzere hakkaniyet indirimi yapılarak davalı işverenin 10. maddeye dayalı kusur oran ve aidiyetinin saptanması ve Anayasa Mahkemesi İptal Kararında belirtilen ilke ve esaslar çerçevesinde, davalı işverenin, ilk peşin sermaye değerli gelirin kusura karşılık gelen tutarının belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı görülmüştür. Kabule göre de ilk peşin değerli gelirlerin %80 istem karşılığı olan 24187,91 TL’ye hükmedilmesi gerekirken, artışları da içeren talebin %80 istem karşılığının tahsiline karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

O halde, taraflar vukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18.09.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/826, Karar No: 2015/1132, Tarih: 26.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/826 E.  ,  2015/1132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/01/2014

NUMARASI : 2010/224-2014/11

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava;yola elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 29.01.2014 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 14.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,26.1.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27665, Karar No: 2013/4333, Tarih: 14.02.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/27665 E.  ,  2013/4333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkeme kararının şikayetçi borçlu Handan Şanlı yönünden hüküm doğuracağının tabii bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 3,15 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18935, Karar No: 2014/15242, Tarih: 29.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/18935 E.  ,  2014/15242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamından, olay günü sabah saat 6.30 sıralarında, müştekinin ... sayılı ikametinin alt katında bulunan ve işyerine ait malzemeleri koyduğu depodan sesler gelmesi üzerine camdan dışarı baktığında duvar üzerinde bir çocuk, bahçe içinde de iki çocuk gördüğü, şahıslara bağırdığı, bu sırada depodan bir çocuğun daha çıkarak dördünün birlikte her hangi bir şey çalamadan duvardan atlamak suretiyle kaçtıkları, müştekinin etrafa baktığında bahçe içinde mikser karıştırıcısı ve kazan ile 1 adet buzdolabı motoru ve duvar üzerinde de 2 adet buzdolabı motorunu gördüğü, bahçe kapısının kilitli olması nedeniyle malzemeleri içeri almadan eve geri girdiği, aynı gün bu kez sabah 8.00 sıralarında depodan yine sesler gelmesi üzerine polisi aradığı, bahçeye çıkıp etrafı kontrol ettiği sırada iki şahsın depodan çıkarak, birden koşmaya başladıkları, müştekinin şahısları arkadan kovaladığı ancak yakalayamadığı, olay yerine gelen polis ekipleri adres bölgesinde araştırma yaparken mahalle sakinlerinin kaçan şahısların ... ve ... olduğunu söyledikleri, suça sürüklenen çocukların ... sayılı yerde görülüp yakalanarak karakola götürüldükleri, ifade vermek üzere karakola gelen müştekinin burada suça sürüklenen çocukları teşhis ederek yakalanan iki çocuktan ve daha önce bahçeye giren diğer dört çocuktan şikayetçi olmadığını söylediği, müştekinin bu beyanından yakalanan çocukların, daha önce bahçeye giren ve her hangi bir şey çalamadan kaçan çocuklardan olmadıklarının anlaşıldığı, 9.9.2011 tarihli tutanağa göre müştekiye ait 3 adet buzdolabı motorunun müştekinin ikametinin yan tarafında bulunan metruk bir bina bahçesi içinde ağaçların altında bulunduğu, müştekinin beyanına göre mikser karıştırıcısı ve kazanın ise ele geçirilemediği, müştekinin ikametinin bulunduğu yer ile suça sürüklenen çocukların yakalandıkları yerin farklı adresler olduğu, suça sürüklenen çocukların kesintisiz takip sonucu yakalanmadıkları, suça konu motorların, çocukların yakalanmasından sonra araştırma neticesi ele geçirildikleri, diğer malzemelerin ise bulunmadığı, bu halde eylemin tamamlandığının anlaşılması karşısında teşebbüs nedeniyle bozma talep eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/2, 119/1-c, 31/3 maddeleri gereğince verilen 270 gün adli para cezasının aynı Yasanın 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den paraya çevrilirken 5.400 TL yerine 540 TL yazılmak suretiyle eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/2, 119/1-c, 31/3 maddeleri gereğince verilen 270 gün adli para cezasının aynı Yasanın 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den paraya çevrilirken 5.400 TL yerine 540 TL yazılmak suretiyle eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Birlikte suç işleyen suça sürüklenen çocuklar hakkında ortak yapılan yargılama giderlerinin, payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, dayanışmalı olarak tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması, suça sürüklenen çocuk ...'nun sarfına neden olduğu 9 TL nin ise 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin dayanışmalı tahsiline ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine "75 TL adli tıp gideri ve 9 TL davetiye gideri olmak üzere toplamda 84 TL yargılama giderinin suça sürüklenen çocuk ...'den tahsiline; bakiye kalan ve diğer suça sürüklenen çocuk ...'nun sarfına neden olduğu 9 TL yargılama giderinin ise 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK.nun 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” ibaresi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.4.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8146, Karar No: 2013/13382, Tarih: 25.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/8146 E.  ,  2013/13382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BANDIRMA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/01/2013

Yanlar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece,  davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 11 parsel sayılı iki dükkanı olan kargir ev niteliğindeki taşınmazda taraflar ile birlikte dava dışı bir kişinin de paydaş olduğu anlaşılmaktadır.

Davacı, taşınmazın tamamını davalının haksız olarak işgal ettiğini ileri sürerek ecrimisil isteği ile eldeki davayı açmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konusu taşınmazlarda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa ve maddi zararı yoksa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış  bir takım istisnaları vardır. Bunlar; ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşma sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali ve davaya konu taşınmazın kamu malı olması halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.