muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8758, Karar No: 2021/10529, Tarih: 02.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/8758 E.  ,  2021/10529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinden yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 Sayılı Kanun’un 26.maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2.madde uyarınca doğrudan verilen 3000 TL’ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan tayin edilen 1320 TL, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan tayin edilen 1000 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin cezaların türü ve miktarları itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 02.06.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1278, Karar No: 2013/3025, Tarih: 22.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/1278 E.  ,  2013/3025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, kısa vadeli sigorta kollarından bildirilen çalışmaların uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak gerçekleştiğinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4110, Karar No: 2012/11258, Tarih: 25.05.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/4110 E.  ,  2012/11258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının Antalya Büyükşehir Belediyesinden ihaleyi alan yeni alt işveren ... Yapı Temizlik Tur. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. işyerinde çalışması bulunup bulunmadığının Belediyeden ve anılan şirketten sorularak verilecek cevabın ve varsa ilgili belgelerin dosyaya eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4861, Karar No: 2018/18988, Tarih: 06.12.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/4861 E.  ,  2018/18988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurda meydana gelen duyularından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğindeki yaralanma ile sanığın eylemi arasında uygun illiyet bağı olmasa dahi, sanığın bozma öncesi savunmasında, attığı kumandanın duvardan sekerek mağdurun yüzüne geldiğini kabul ettiği, mağdurun beyanlarının da bu yönde olduğu, mağdur hakkında düzenlenen Boyabat 75. Yıl Devlet Hastanesinin suç tarihli rapor içeriğinde, sağ kaş üzerinde 1 cm'lik kesi niteliğinde yaralanmanın mevcut olduğunun belirtildiği, dolayısıyla yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu, Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 32/1. fıkrasından istifade edebileceğini bildirir sağlık kurulu raporu da değerlendirildiğinde, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 223/3-a maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi ve devamında TCK'nin 57. maddesinde yazılı güvenlik tedbirlerine hükmedilmesi gerekirken, dosya kapsamı, oluşa uygun düşmeyen gerekçeyle CMK'nin 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 06.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1857, Karar No: 2006/3326, Tarih: 20.04.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/1857 E.  ,  2006/3326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla;

a)Saman ürününün dekar başına ortalama verimi ve toptan satış fiyatının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip raporların denetlenmemiş olması,

b)Geri çevirme üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvelinde buğdayın dekara verimi 450kg. kg.satış fiyatı 035 YTL. dekar başına üretim gideri 130,48 YTL. şeker pancarının dekar başına verimi 5000 kg. üretim gideri 477,67 YTL. ayçiceğinin dekar başına verimi 300 kg ve üretim gideri 167,22 YTL. olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda sırasıyla 550 kg. 038 YTL. 111,67 YTL. 5500 kg. 395,91 YTL. 380 kg. ve 112,05 YTL. olarak alınmak suretiyle daha yüksek değere ulaşılmış olması,

2-Dosyada daha önceden mevcut tapu kaydında dava konusu taşınmazın 3590 m2 yüzölmünde olduğu belirtilmiş olduğu halde geri çevirme kararı üzerine sonradan konulan tapu kaydında yüzölçümünün 3570 m2 olarak bildirilmiş olması karşısında bu çelişkinin giderilmemesi,

2-Dosyada daha önceden mevcut tapu kaydında dava konusu taşınmazın 3590 m2 yüzölmünde olduğu belirtilmiş olduğu halde geri çevirme kararı üzerine sonradan konulan tapu kaydında yüzölçümünün 3570 m2 olarak bildirilmiş olması karşısında bu çelişkinin giderilmemesi,

3-Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın tamamı 3590 m2 olup 1028.04 m2'si kamulaştırılarak geriye 178.91 m2 ve 2383.05 m2'lik iki ayrı parça kaldığı kabul edilmiştir. Bu durumda bilirkişilerce artan kısımlardan herbirinin ayrı ayrı değerlendirilmesi bu bağlamda yüzölçümlere göre her bir parçanın yüzölçümü, konumu ve geometrik durumu ile kullanım amacı (tarım arazisi oluşu) gözönünde tutulduğunda büyük parçada herhagi bir değer kaybı olmayacağı, küçük parçada ise değer kaybı sözkonusu ise de davalının Kamulaştırma Kanununun 12. maddesi hükmü uyarınca davacı idareye bu kısmın kamulaştırılması için başvurusu olmadan %100 oranında değer kaybının verilemeyeceği gözetilerek başvurunun varlığı araştırılmadan ve bu konuda ek rapor alınmadan 178,91 m2'lik kısmın %100, 2383.05 m2'lik kısmın %10 oranında değer kaybına uğradığının kabulü,

4-Mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasında "harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına" denilmiş ise de dosyanın incelenmesinde dava açılırken peşin harcın tahsil edildiğine ilişkin belge dosya içerisinde bulunmamaktadır. Bu durumda harç yatırılmışsa bunu belgeleyen harç tahsil müzekkeresi örneğinin dosyaya konulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/527, Karar No: 2023/8540, Tarih: 14.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/527 E.  ,  2023/8540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/845 E., 2021/1707 K.

SUÇLAR : Cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj, tehdit özel hayatın gizliliğini ihlal etmek

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında şantaj, tehdit ve özel hayatın gizliliğini ihlal etmek suçlarından hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarlarına göre 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2021 tarihli, 2021/646 Esas ve 2021/1050 Karar sayılı kararı ile; sanığın, cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj, tehdit ve özel hayatın gizliliğini ihlal etmek suçlarından mahkûmiyetine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 22.12.2021 tarihli ve 2021/845 Esas, 2021/1707 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine, İlk Derece Mahkemesince hükümlerin usulsüz kesinleştirilerek infaza verildiğinin anlaşılması karşısında, 5275 sayılı Kanun'un 98 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hükümlerin infazının durdurulmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, müvekkilinin üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığını, yine İlk Derece yargılaması esnasında avukat istemesine rağmen avukatsız olarak tutuklu olduğu halde hakkında hüküm verilerek savunma hakkının kısıtlandığını, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğini ve müvekkilinin haklarının ihlal edildiğini, müvekkili hakkında verilen mahkûmiyet kararının kaldırılarak yapılan inceleme neticesinde müvekkil hakkında beraat kararı verilmesini, aksi halde dosyadaki usul eksikliklerinin giderilmesi için dosyanın bozularak İlk Derece Mahkemesine tekrar gönderilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Şantaj, Tehdit ve Özel Hayatın Gizliliğini İhlal etmek Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında,sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Cinsel Saldırı Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Cinsel Saldırı Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12.01.2022 tarihli, 2021/410 Esas ve 2022/8 Karar sayılı kararı nazara alındığında; cinsel saldırı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yargılaması yapılan sanığın, yargılama aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafii bulunmadığı gibi 5271 sayılı Kanun'un 156 ncı maddesi gereğince de İlk Derece Mahkemesince resen bir müdafii de tayin edilmediği, sanığa atılı cinsel saldırı suçu için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde beş yıldan on yıla kadar hapis cezasının öngörüldüğü, eylemin silahtan sayılan bıçakla işlenmesi nedeniyle aynı Kanun'un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendine göre herhangi bir takdir hakkı kullanılmaksızın hükmedilen cezada yarı oranda artırım yapılmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda, silahla işlenen cinsel saldırı suçu bakımından kanunda öngörülen cezanın alt sınırının beş yıldan fazla olduğu ve yine kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda 5237 sayılı Kanun'un uygulanan 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasında temel cezanın 2 yıldan 7 yıla kadar hapis cezası olarak öngörüldüğü, eylemin silahla işlenmesi halinde cezanın takdir hakkı kullanılmaksızın aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince bir kat artırılması halinde cezanın alt sınırının 4 yıl hapis cezası olacağı, suçun cinsel amaçla işlenmesi durumunda ise bu cezanın aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası gereğince takdir hakkı kullanılmaksızın yarı oranında artırılması halinde cezanın alt sınırının 6 yıl hapis olacağı dikkate alındığında; adil ve etkin yargılanma hakkı kapsamında, istemi olup olmadığına bakılmaksızın 5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca sanığa müdafii atanmasının zorunlu olduğu gözetilmeden, müdafii bulundurulmadan yargılamaya devam edilerek sanık hakkında hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Şantaj, Tehdit ve Özel Hayatın Gizliliğini İhlal etmek Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Cinsel Saldırı Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 22.12.2021 tarihli ve 2021/845 Esas, 2021/1707 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden başkaca yönlerden incelenmeyen hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Cinsel Saldırı Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 22.12.2021 tarihli ve 2021/845 Esas, 2021/1707 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden başkaca yönlerden incelenmeyen hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17161, Karar No: 2013/18959, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/17161 E.  ,  2013/18959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine, 22/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3096, Karar No: 2019/4849, Tarih: 17.09.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/3096 E.  ,  2019/4849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hizmet tespiti istemine ilişkin olarak açılan davada.....Hukuk (İş Mahkemesi Sıfatıyla) ile ..... 21. İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

K A R A R

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

..... 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesince, İş mahkemelerinin yetkisi kamu düzenine ilişkin olduğundan, Mahkeme yetkili olup olmadığını yargılamanın sonuna kadar resen araştırmak zorundadır. Taraflar da yargılamanın her aşamasında mahkemenin yetkili olmadığını ileri sürebilir. Ticaret sicili müdürlüğünden bildirilen adrese göre, davalı şirketin merkezi ..... iline bağlı .... ilçesinde yer almaktadır. Davacı ise uyuşmazlık konusu dönemde davalı şirket bünyesinde ..... ülkesinde çalıştığını iddia etmektedir. Buna göre dava konusu uyuşmazlığın .... ili ile bir ilgisi bulunmamaktadır. Buna göre, davacı işçinin işini yaptığı yerin başka bir ülkede bulunduğu anlaşıldığından, davalı şirket merkezinin bulunduğu yer mahkemesinde davanın görülmesi gerekmektedir. Kararın verildiği tarihte isabetli olarak davalı şirket merkezinin bulunduğu yer mahkemesinin davada yetkili olduğu düşünülmüş, ancak davalı şirketin dava dilekçesinde yazılı adresinin ...... ilçesinde yer alması nedeniyle yanılgıya düşülerek duruşmada taraflara açıklanan hüküm sonucunda hatalı şekilde ..... Asliye Hukuk Mahkemesi yetkili mahkeme olarak gösterilmiştir. Ancak ticaret sicili müdürlüğünden bildirilen adres itibarıyla davalı şirketin merkezinin ..... ilçesinde yer aldığı, bu ilçenin de .... İş Mahkemesinin yargı çevresi içinde bulunduğu, dolayısıyla davada bu mahkemenin yetkili olduğu anlaşılmaktadır. Bu husus, gerekçeli kararın yazılması sırasında fark edilmiş olup, 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu'nun 304/1 hükmü kapsamında bunun açık maddi hata olduğu değerlendirilmiştir. Buradan hareketle, yargılamanın gereksiz yere sürüncemede kalmaması ve davacının mağduriyetine yol açılmaması gereği de gözetilerek hüküm sonucunun 2 numaralı bendinde yer verilen "..... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi" ibaresi çıkarılarak yerine ".... İş Mahkemesi" ibaresi yazılmak suretiyle hüküm resen tashih edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir..... 21. İş Mahkemesince de Sosyal Güvenlik Mahkemelerinin temyiz mercii olan Yargıtay 10. ve 21. Hukuk Dairelerince hizmet tespiti davalarında resen yetkisizlik kararının verilemeyeceğinin belirtildiği (Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 2016/13038 Esas-2017/9962 Karar, 2016/10523-14982 Esas-Karar, Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 2016/8532-15285 Esas-Karar, 2014/20033-24591 Esas-Karar sayılı kararları ile) buna göre de yetki itirazı ileri sürülmeksizin resen yetkisizlik kararı verilemeyeceği ile kısa kararda belirtilen yetkili mahkemenin Beykoz Mahkemeleri iken sonradan gerekçede açıklanmak suretiyle yetkili mahkemenin İstanbul olarak değiştirilmesi de HMK 297. maddesi uyarınca açık bir bozma sebebi olduğundan verilen yetkisizlik kararının usulüne uygun olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, ''İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılacağı gibi işçinin işini yaptığı iş yeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber olmaz.''

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş akdine istinaden açılan davalarda yetkili mahkeme, dava tarihinde davalının ikametgahının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesidir.

Genel yetki kuralı dışında düzenleme öngörülmemiş olması karşısında, 6100 sayılı HMK'da yer verilen özel yetkiye ilişkin düzenlemelerin iş mahkemelerinin yetkisinin belirlenmesinde dikkate alınması gerekmektedir.

Tüm dosya kapsamından; davacı işçinin işini yaptığı yerin başka bir ülkede bulunduğu ticaret sicili müdürlüğünden bildirilen adres itibarıyla davalı şirketin merkezinin Kağıthane ilçesinde yer aldığı anlaşıldığından uyuşmazlığın ...... 21. İş Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ..... 21. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.