muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/161, Karar No: 2018/18, Tarih: 23.01.2018

Etkin pişmanlık kavramıyla ilgili bu genel açıklamalardan sonra uyuşmazlığa konu 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesindeki etkin pişmanlık müessesesini irdeleyecek olursak:

5237 sayılı TCK'nun 08.07.2005 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanunun 20. maddesiyle değişik 168. maddesi;

"1)Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs ve karşılıksız yararlanma suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir.

2)Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir.

3)Yağma suçundan dolayı etkin pişmanlık gösteren kişiye verilecek cezanın, birinci fıkraya giren hallerde yarısına, ikinci fıkraya giren hallerde üçte birine kadarı indirilir.

4)Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, ayrıca mağdurun rızası aranır" şeklinde iken; 6352 sayılı Kanunun 84. maddesi ile yapılan değişiklikle "ve karşılıksız yararlanma" ibaresi madde metninden çıkarılmış ve maddeye eklenen 5. fıkrada karşılıksız yararlanma suçlarında etkin pişmanlıkla ilgili farklı bir düzenlemeye gidilmiştir.

Anılan madde bu düzenleniş şekliyle, 765 sayılı TCK'nun 523. maddesinden oldukça farklıdır. 29.06.1955 gün ve 10-16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile Ceza Genel Kurulunun 11.11.1997 gün ve 248-288 sayılı kararı başta olmak üzere birçok kararında açıklandığı üzere, 765 sayılı TCK'nun 523. maddesi, "iade ve tazmin" esasına dayalıdır. 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesi ise tazminden çok "pişmanlık" esasını ön plana çıkarmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.05.2008 gün ve 127-147 sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere; TCK'nun 168. maddesinde yer alan "etkin pişmanlık" hükümlerinin uygulanabilmesi için, maddede sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi halinde, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı, aynen geri verme ya da tazmin suretiyle gidermesi gerekmektedir.

Öğretide hâkim olan görüşe göre de; 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinin, 765 sayılı TCK'nun 523. maddesinden farklı olarak; "tazminden çok pişmanlık" esasına dayandığı kabul edilmektedir. (Durmuş Tezcan-Mustafa Ruhan Erdem-Murat Önok, Teorik Ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 11. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2014, s. 696-702; Veli Özer Özbek-Mehmet Nihat Kambur-Koray Doğan-Pınar Bacaksız-İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 8. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2015, s. 615-618)

Öğretide hâkim olan görüşe göre de; 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinin, 765 sayılı TCK'nun 523. maddesinden farklı olarak; "tazminden çok pişmanlık" esasına dayandığı kabul edilmektedir. (Durmuş Tezcan-Mustafa Ruhan Erdem-Murat Önok, Teorik Ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 11. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2014, s. 696-702; Veli Özer Özbek-Mehmet Nihat Kambur-Koray Doğan-Pınar Bacaksız-İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 8. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2015, s. 615-618)

Bu açıklamaların sonucu olarak; iade ve tazminin cebri icra yoluyla gerçekleştirilmesi, zararın failin rızası hilafına veya ondan habersiz olarak üçüncü kişilerce giderilmesi, eşyanın failin yakalanmamak için kaçarken atması sonucu veya kaçarken yakalanan failin üzerinde ele geçirilmiş olması gibi hallerde, failin gerçek anlamda pişmanlığından söz edilemeyeceğinden, TCK'nun 168. maddesinin uygulanma şartları oluşmayacaktır. Bununla birlikte, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mağdurun uğradığı zararın aynen geri verme veya tazmin suretiyle giderilmesi şartı yerine getirilirken duyulan pişmanlığın mutlaka sözle ifade edilmesi zorunluluğu bulunmayıp davranışlar yoluyla da gösterilebileceği; yine sanığın en azından pişmanlığını ya da iade ve tazmine rıza gösterdiğini ortaya koyacak söz veya davranışlarda bulunması, karşı duruş sergilememesi koşuluyla, suç nedeniyle meydana gelen zararın, sanık adına, üçüncü kişilerce giderilmesi halinde de sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması olayın özelliklerine göre mümkün olabilecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Yağma eylemini gerçekleştirdikten sonra kaçmaya başlayan sanığın, mağdur ve çevrede bulunan insanlar tarafından kovalanmaya başlanması üzerine suça konu cep telefonunu yere atıp kaçmaya devam ettiği olayda; sanığın suça konu cep telefonunu pişmanlığın etkisi ile değil kendisini takip eden kişilerden kurtulmak amacıyla, başka bir anlatımla dış etkenlere bağlı olarak yere attığı anlaşıldığından sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanamayacağı kabul edilmelidir.

Bu itibarla; somut olayda 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinde düzenlenmiş olan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma şartları bulunmadığı halde uygulanmasına karar veren yerel mahkemenin direnme hükmü usul ve kanuna aykırı olup, bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 15.05.2015 gün ve 355-181 sayılı direnme hükmünün, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartları bulunmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2018 tarihinde yapılan müzakerede, yağma suçunun teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığına ilişkin uyuşmazlık yönünden oyçokluğuyla, etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığına ilişkin uyuşmazlık yönünden oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12277, Karar No: 2020/7323, Tarih: 09.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/12277 E.  ,  2020/7323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Müştekinin iş yerinden müşteki beyanına göre 40.00-50.00 TL bozuk para çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekirken, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5717, Karar No: 2022/8650, Tarih: 29.12.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/5717 E.  ,  2022/8650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZURUM BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : SARIKAMIŞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle, davalı Hazine aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle; evveliyatı itibariyle mera vasfında olan dava konusu 178 ada 1 parsel sayılı taşınmazın, kadastro çalışmaları sırasında arsa vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, daha sonra Hazinenin taşınmazı ihale yoluyla ...’a sattığını, yapılan kadastro işlemi ile ihale yoluyla taşınmazın davalı ...’a satılmasına ilişkin işlemin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, taşınmazın tapu kaydının iptali ile mera vasfıyla sınırlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın evveliyatı itibariyle tapulu olduğunu, kadastro tespitinin de bu tapu kaydı uyarınca Hazine adına yapıldığını, taşınmazın iddia edildiği gibi mera vasfında olmadığını, her ne kadar idare tarafından taşınmaz açık ihale usulü ile satışa çıkarılmış ise de, ihale öncesinde taşınmazın özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olup olmadığı hususunda araştırma yapıldığını, İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünce taşınmazın mera, yaylak, kışlak gibi orta malı taşınmazlardan olmadığının İdareye belirtildiğini, dolayısıyla taşınmazın ihale yoluyla satışına engel bir durumun bulunmadığının anlaşılması üzerine satışın gerçekleştirildiğini, satış işleminin hemen akabinde eldeki davanın açılmasının ise kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı ... tarafından davaya cevap verilmemiş; davalı duruşmadaki beyanında, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı ... tarafından davaya cevap verilmemiş; davalı duruşmadaki beyanında, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Sarıkamış Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.01.2018 tarihli ve 2015/659 Esas, 2018/36 Karar sayılı kararıyla; mahallinde yapılan keşif sırasında Mahkemece yapılan gözlemde, taşınmazın üzerinde herhangi bir şey ekili olmadığı, taşlık yapıda olduğu, üzerinde cılız otların bulunduğu, yolun ötesinde 166 ada 1 parsel numaralı mera parselinin bulunduğunun görüldüğü, keşif sırasında dinlenen yerel bilirkişilerin, Başköy köylülerince eskilerden beri taşınmaz üzerinde hayvan otlatıldığını, kimsenin bir şey ekip biçmediğini, yolun ötesinde kalan merayla dava konusu yerin bir bütün olduğunu, eskiden taşınmazlar arasında yol bulunmadığını beyan ettikleri, ziraat mühendisi bilirkişinin raporunda, dava konusu taşınmazın orta eğimli olduğu, genel itibari ile kısa otlarla kaplı mera (yöreye özgü geven, koyun yumağı vs bitkilerin mevcut bulunduğu) örtüsüne sahip olduğu, yolun diğer tarafında bulunan 166 ada 1 parsel sayılı mera parseli ile bir bütün olduğu, hali hazırda ekili olmayıp meraya özgü ince ot tabakasıyla kaplı olduğunun belirtildiği; teknik bilirkişi raporunda ise, hava fotoğrafları ile dava konusu kadastro parselinin çakıştırılması sonucu, taşınmazın komşu mera parseli ile aynı renk tonunda olduğunun belirtildiği; tüm dosya kapsamına göre, dava konusu taşınmazın kadim mera vasfında olduğu, taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında arsa vasfıyla Hazine adına tespitinin yolsuz olduğu, taşınmazın Hazine tarafından davalıya ihale yoluyla satılmasının da yasaya aykırı bulunduğu gerekçesiyle;

Davanın kabulüne, dava konusu 178 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile taşınmazın mera olarak sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içerisinde davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. İstinaf Sebepleri

2.1. Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin karar vermeye yeterli olmadığını, dava konusu taşınmazın evvelinin tapulu olup, taşınmazın açık ihale usulü ile diğer davalı ...’a satıldığını, ihale öncesi taşınmazın vasfı ile ilgili olarak gerekli araştırmanın yapıldığını ve taşınmazın mera, yaylak, kışlak gibi yerlerden olmadığının tespit edildiğini, taşınmazın satışına engel bir durum bulunmadığı için ihalenin gerçekleştirildiğini, Mahkemece taşınmazın niteliğinin ne olduğu hususunda yapılan araştırmada hava fotoğraflarından yararlanılmadığını ileri sürerek, istinaf taleplerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece yapılan yargılama sonunda verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın mera vasfında olmayıp, Başköy köyü içerisinde bulunan arsa vasıflı bir taşınmaz olduğunu, müvekkilinin taşınmazı ihale yoluyla satın aldığını, bu taşınmazın evvelinde de arsa olarak kullanıldığını, hükme esas alınan ziraat bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını, taşınmazın kuzeyinde bulunan mera ile arasında Sarıkamış yolunun bulunduğunu ileri sürerek, istinaf taleplerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 25.12.2020 tarihli ve 2018/1325 Esas, 2020/1122 Karar sayılı kararıyla; tüm dosya kapsamına, ileri sürülen istinaf nedenlerine, ve kamu düzenine ilişkin hususlara göre, dava konusu taşınmazın kadimden beri dava dışı 166 ada 1 parsel ile birlikte köylünün müşterek şekilde köy merası olarak kullanıldığı, aradan yol geçmesi nedeniyle 166 ada 1 parselden ifraz olduğu, taşınmazın 2004 yılında Hazine tarafından idari yoldan tapuya bağlandığı ve kadastro tespitinin kesinleşmesinden sonra davalıya ihale yolu ile satıldığı, meralar üzerinde özel mülkiyet kurulamayacağı, Hazine adına oluşan tapuya güvenerek taşınmazı satın alan kişinin TMK’nın 1023. maddesi uyarınca iyi niyetli bulunmasının kendisine hak bahşetmeyeceği, meraların özel siciline tescil edilmesi gerekirken özel mülkiyet olarak tapu siciline yazılmasının yolsuz tescil niteliğinde bulunduğu ve yolsuz tescilde tapu kaydının baştan itibaren geçersiz olduğu, bu neviden taşınmazlarda iyi niyet kuralları uygulanamayacağına göre, davanın kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerektiği; öte yandan, tapu iptali ve tescil davalarında husumetin tapu malikine karşı yöneltilmesi gerektiği, dava tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın tapu sicilinde davalı ... adına kayıtlı olduğu, davalı olarak husumet yöneltilen Hazinenin tapu kaydında malik olmadığı, bu sebeple Hazine aleyhine açılan davanın husumetten reddi gerekirken, yazılı şekilde Hazine aleyhine açılan davanın da kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan, davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar vermek gerektiği gerekçesiyle;

Davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine,

Davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Sarıkamış Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.01.2018 tarihli ve 2015/659 Esas, 2018/36 Karar sayılı kararının HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca kaldırılmasına,

Davalı Hazine aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne, dava konusu 178 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

Davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Sarıkamış Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.01.2018 tarihli ve 2015/659 Esas, 2018/36 Karar sayılı kararının HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca kaldırılmasına,

Davalı Hazine aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne, dava konusu 178 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2. Temyiz Sebepleri

2.1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; somut olayda yolsuz tescil durumu da söz konusu olduğu için yolsuz tescili gerçekleştiren ile taşınmazı temlik alana kişilere karşı husumet yönelttiklerini, Hazine de satış işleminin tarafı olduğu için bu sözleşmenin iptalinin sözleşmenin her iki tarafı yönüyle de sonuç doğuracağını, Hazine aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğunu ileri sürerek, kararın bu yönüyle bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

2.2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın mera vasfında olmayıp, arsa vasfında olduğunu, hükme esas alınan ziraat bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, taşınmaz ihale yoluyla satın alınmadan önce Hazine tarafından taşınmazın niteliği ile ilgili olarak yapılan araştırma ve incelemenin Mahkemece göz ardı edildiğini, müvekkilinin taşınmazı tapuya güvenerek, iyi niyetli şekilde satın aldığını ileri sürerek, kararın bu yönüyle bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; tespit öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1.3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 16/B maddesi; “Kamunun ortak kullanılmasına veya bir kamu hizmetinin görülmesine ayrılan yerlerle Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan sahipsiz yerlerden: Mera, yaylak, kışlak, otlak, harman ve panayır yerleri gibi paralı veya parasız kamunun yararlanmasına tahsis edildiği veya kamunun kadimden beri yararlandığı belgelerle veya bilirkişi veya tanık beyanı ile ispat edilen orta malı taşınmaz mallar sınırlandırılır, parsel numarası verilerek yüzölçümü hesaplanır ve bu gibi taşınmaz mallar özel siciline yazılır. Bu sınırlandırma tescil mahiyetinde olmadığı gibi bu suretle belirlenen taşınmaz mallar, özel kanunlarında yazılı hükümler saklı kalmak kaydıyla özel mülkiyete konu teşkil etmezler.”

3.2.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 18/2. maddesi; “ Orta malları, hizmet malları, ormanlar ve Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup da bir kamu hizmetine tahsis edilen yerler ile kanunları uyarınca Devlete kalan taşınmaz mallar, tapuda kayıtlı olsun olmasın kazandırıcı zamanaşımı yolu ile iktisap edilemez.” hükümlerini içermektedir.

3.3. Değerlendirme

3.2.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 18/2. maddesi; “ Orta malları, hizmet malları, ormanlar ve Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup da bir kamu hizmetine tahsis edilen yerler ile kanunları uyarınca Devlete kalan taşınmaz mallar, tapuda kayıtlı olsun olmasın kazandırıcı zamanaşımı yolu ile iktisap edilemez.” hükümlerini içermektedir.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Kadastro sonucunda Kars ili, .... ilçesi, ..... köyü çalışma alanında bulunan 178 ada 1 parsel sayılı 25.618,92 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı uyarınca Hazine adına arsa vasfıyla tespit ve tescil edilmiş, bilahare ihale yoluyla satılarak 26.10.2015 tarihinde ... adına tescil edilmiştir.

3.3.2. Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, dava konusu taşınmazın mera vasfında olduğunun anlaşıldığına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

3.3.3. Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; meraların mülkiyeti Hazineye, yararlanma hakkı ise köy tüzel kişiliğine ait olup, meralar alınıp satılamaz. Dosya kapsamına göre, evveliyatı itibariyle kadim mera vasfında olduğu anlaşılan dava konusu taşınmazın, ihale yoluyla davalı ...’a satılması usule aykırı olduğundan, eldeki davanın satış işlemi öncesi mülkiyet hakkı sahibi olan Hazine huzuruyla da görülmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının, Hazine aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kaldırılması ve bunun sonucu olarak da Hazine yönüyle, davacı aleyhine yargılama giderlerine hükmedilmesi isabetsiz olup, kararın bu yönüyle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle;

1. Davalı ... aleyhine açılan dava yönüyle; davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı 80,70 TL onama harcının temyiz edenden alınmasına,

2. Davalı Hazine aleyhine açılan dava yönüyle; davacı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371/1-a maddesi uyarınca Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK’nın 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.12.2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5114, Karar No: 2021/532, Tarih: 21.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/5114 E.  ,  2021/532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik, Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yokluğunda verilen kararın, aynı zamanda bilinen en son adresi olan MERNİS adresine öncelikle Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan 23/06/2014 tarihli tebliğ işlemi usulsüz olduğu gibi temyiz dilekçesi ekinde sunulan belgeden sanığın 22/06/2014-02/07/2014 tarihleri arasında raporlu olduğu, geçerli bir mazeretinin de bulunduğu anlaşılmakla, 01/07/2014 tarihli temyizinin süresinde olduğu belirlenip temyiz isteminin reddine dair 09/07/2014 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1- Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 12/04/2013 tarih, 2013/15657 esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında TCK’nin 157/1, 204/1 ve 53/1 maddelerinin tatbiki istenerek kamu davası açıldığı, tekerrür hükmü sevk maddesinde yer almadığı halde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeden ve adli sicil kaydı da okunmadan TCK’nin 58.maddesi uygulanmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, yasaya aykırı,

2- Sanığa yüklenen 5237 sayılı TCK’nin 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 21.01.2021 tarihinde Üye ...’ın Dolandırıcılık suçu yönünden Uzlaşma hükümlerinin uyarlanmayacağına dair değişik gerekçesi ile sair yönlerinde ise oy birliği ile karar verildi.

DEĞİŞİK GEREKÇE