muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3107, Karar No: 2017/6442, Tarih: 22.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3107 E.  ,  2017/6442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/06/2015 tarih ve 2014/1719-2015/586 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından üretilen ürünlerin ... Mobilya İç ve Dış Tic. Ltd. Şti'ne satıldığını, müvekkili ile ... Mobilya arasında imzalanan yetkili satıcılık sözleşmesine istinaden yapılan bu ticari işlemlerden doğmuş ve doğacak borçların teminatını teşkil etmek üzere davalı ... tarafından 150.000,00 TL limit 2. derecede ipotek verildiğini, oluşan ve uyarıya rağmen ödenmeyen borcun tahsili amacıyla ... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2014/11329 Esas sayılı dosyası ile ipoteğin paraya çevrilmesine ilişkin ilamsız takip başlatıldığını, ipotek veren ...'ın itirazı üzerine takibin durdurulmasına karar verildiğini, itirazın yersiz olduğunu ileri sürerek ... 5. İcra Müdürlüğünün 2014/11329 Esas sayılı dosyası ile müvekkili adına başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamsız takibe ipotek veren 3. şahıs olan davalının vaki itirazının iptali ile takibin kaldığı yerden devamına, davalının itirazında haksız ve kötüniyetli olduğundan asıl alacağın % 20'sinden az olmamak üzere % 100'ü oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmesini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili adına başlatılan icra takibinde ... İcra Müdürlüklerinin yetkili bulunmaması nedeniyle hem yetkiye hem de borca itiraz ettiklerini, ayrıca ... Asliye Ticaret Mahkemesinin de davaya bakmakla yetkili olmadığını, esasa ilişkin olarak da sözleşmeyi davacının feshettiğini, malları iade aldığını, ihtarnameye ek olarak gönderilen hesap ekstresinde mal iadesi ile ilgili hiçbir alacak değerlendirmesini yapılmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamsız takiplerde yetkili icra dairesinin ilamsız takiplerdeki yetkili icra dairesi gibi ya davalının ikametgahı yada taşınmazın bulunduğu yer icra dairesi olduğu, davalının ikametgahının ... olduğu, ipoteğe konu taşınmazın ... İlçesi, ... Mahallesi 229 pafta, 2197 ada, 304 parsel zemin kat 4 nolu bağımsız bölümün de ... ... kain olduğu ... icra dairelerinin yetkili olmadığı gerekçesiyle yetkili yer icra dairesinde takip başlatılmaması sebebiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1991, Karar No: 2016/4712, Tarih: 07.04.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/1991 E.  ,  2016/4712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/12/2013 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 24/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, hizmet kusuruna dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ...'nin temizlik işçilerinin kaldırımları tankerle yıkadıkları sırada işlettiği tuhafiye dükkanının içerisinin su ile dolduğunu ve eşyalarının zarara uğradığını belirterek maddi zararının tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalı tarafın kusurlu eylemi neticesinde davacının eşyalarının zarara uğradığı ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Anayasa’nın 125/son maddesine göre; “İdare, kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlüdür”. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2/b maddesinde ise, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan zarar görenler tarafından açılan tam yargı davasının idari yargı yerinde açılacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda, davalı ... bir kamu tüzel kişisi olup, kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet göstermektedir. Kural olarak eylem ve işlemleri de kamusal niteliktedir ve kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. Zararın, .... Belediyesi'nin temizlik işçileri tarafından gerçekleştiği iddia edilerek talepte bulunulduğuna göre, hizmet kusuru nedeniyle oluşan zarardan kaynaklanan bu davanın idari yargı yerinde tam yargı davası olarak açılması gerekmektedir. Yargı yolu, 6100 Sayılı HMK'nın 114/1-b ve 115. maddelerinde düzenlenen ve yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilecek olan dava şartıdır. Şu durumda, mahkemece yargı yolu bakımından dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenerek karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20068, Karar No: 2020/15506, Tarih: 05.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/20068 E.  ,  2020/15506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Mükerrir olan sanık hakkındaki seçimlik temel ceza, TCK’nın 58/3. maddesine aykırı biçimde para cezası olarak tayin edilmiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sanık ...’un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Tehdit suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun, Dairemizce de benimsenen yerleşik içtihatlarında da açıkça vurgulandığı gibi, kesin nitelikteki hükümler ancak kesinlik sınırını aşar nitelikte yaptırım içermek şartıyla, suç vasfına yönelik ya da suç niteliği doğru belirlenmesine rağmen yanılgılı bir uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan cezaların verildiği hükümlere karşı yapılan aleyhe başvuru üzerine temyiz denetimine konu olabilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, Yerel Mahkemece sanık hakkında tehdit suçundan doğrudan verilen 500 Türk Lirası adli para cezası, karar tarihi de göz önünde bulundurulduğunda, 1412 sayılı CMUK'nın, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 305. maddesi gereğince kesin nitelikte bulunmaktadır. Ancak Yerel Mahkemece tehdit eyleminin, görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsuru olduğu gözetilmeyerek suç vasfında yanılgıya düşülmüştür. Bu nedenle kesin nitelikteki tehdit suçuna ilişkin hükmün temyiz incelemesine tabi olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Katılanın avukat olarak sanık aleyhinde icra takibi yürüttüğü, sanığın olay günü katılanı telefonla arayarak, iddianamede belirtilen sözlerle hakkındaki icra takibini önlemek amacıyla tehdit etmesi biçiminde gerçekleşen eyleminin, bir bütün halinde TCK'nın 6/1-d maddesi delaletiyle aynı Kanunun 265/2. maddesinde yer alan görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturacağı gözetilmeyerek, yazılı şekilde tehdit suçundan hüküm kurulması,

Katılanın avukat olarak sanık aleyhinde icra takibi yürüttüğü, sanığın olay günü katılanı telefonla arayarak, iddianamede belirtilen sözlerle hakkındaki icra takibini önlemek amacıyla tehdit etmesi biçiminde gerçekleşen eyleminin, bir bütün halinde TCK'nın 6/1-d maddesi delaletiyle aynı Kanunun 265/2. maddesinde yer alan görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturacağı gözetilmeyerek, yazılı şekilde tehdit suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4869, Karar No: 2014/11330, Tarih: 26.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/4869 E.  ,  2014/11330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2013/53-2014/56

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetlimesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince Temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebeplere ve temyiz kapsam ve nedenlerine göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 16.07.2008 tarihinde maruz kaldığı iş kazası nedeniyle %32 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kalan sigortalının maddi ve manevi zararının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, 63.767,41TL maddi-10.000,00TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 16.07.2008 tarihindeki zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası olduğu, iş kazasının oluşumunda davacının %35 oranında mütefarik kusurunun bulunduğu, hükme esas alınan hesap raporunda Kurum'un davacıya iş kazası sigorta kolundan yaptığı ödemenin ve geçici iş göremezlik ödemesinin hesaplanan tazminattan tenzil edilmediği ve Mahkemece maddi tazminat davası bakımından bu hesap raporu dikkate alınarak neticeye gidildiği anlaşılmıştır.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (iş kazasına dayanan maddi tazminat tazminat davaları) haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya veya ölüm halinde hak sahiplerine iş kazası sigorta kolundan bağlanan bir gelirin bulunup bulunmadığının tespiti ile var ise bu gelirin B.K'nun 55.maddesi de gözetilerek ilk peşin sermaye değerlerinin rücuya tabi kısmının hesaplanan tazminattan tenzili gerekir.

Somut olayda, davaya konu zararlandırıcı olayın iş kazası olduğu tartışma konusu değildir. Tartışma konusu olan Kurumun iş kazası sigorta kolundan davacı sigortalıya yaptığı ödeme ile geçici iş göremezlik ödemesinin hesaplanan maddi tazminattan tenzil edilmeden neticeye varılmasının doğru olup olmadığı, ayrıca manevi tazminatın miktarına ilişkindir.

Yukarıda da belirtildiği üzere iş kazalarından kaynaklanan maddi tazminat davaları nitelikçe Kurum tarafından karşılanmayan maddi zararların karşılanmasına dair davalardır. Buna göre davacının sürekli iş göremezliği nedeniyle Kurumun iş kazası sigorta kolundan kendisine yaptığı bir ödeme var ise bunun, ayrıca yine var ise geçici iş göremezlik ödemesinin hesaplanan maddi tazminattan düşülmesi esastır. B.K'nun 55.maddesi kapsamında Kurumun davacılara yaptığı ve rücu edilemeyen bir ödeme var ise ancak bu ödeme hesaplanan tazminattan tenzil edilemez.

Bunun yanında Türk Borçlar Kanunu’nun 56. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile sigortalı yakınlarına verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları,tarafların sosyal ve ekonomik durumları,paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu,olayın ağırlığı,davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez ve yine 22.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de açıklandığı üzere zarar görenin müterafik kusurunun varlığı halinde bu durumun manevi tazminatın takdirinde göz önünde bulundurulması gerekir.

Bu açıklamalar kapsamında somut olayda, maddi tazminat davası bakımından davacının maluliyet oranı da gözetildiğinde iş kazası sigorta kolundan sürekli iş göremezlik gelirine hak kazandığı, ayrıca Kurumun davacıya sürekli iş göremezliği nedeniyle iş kazası sigorta kolundan yaptığı ödeme ile geçici iş göremezlik ödemesinin rücuya tabi olduğu hususları açıktır. Hal böyle olunca davacı için hesaplanan maddi tazminattan Kurumun bu sigortalıya yaptığı bu tahsislerin rucuya tabi kısmının hesaplanan maddi zarardan tenzili yerine mükerrer tahsile neden olacak şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. Bunun yanında manevi tazminat davası bakımından da olay tarihi, tarafların sosyal ekonomik durumları ile davacının mütefarik kusur oranı ve maluliyeti gözetildiğinde lehine kararlaştırılan 10.000,00TL tutarlı manevi tazminat da az olmuştur.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Yapılacak iş; maddi tazminat davası bakımından davacının maddi zararını güncel verilere göre yeniden hesaplatmak, davacıya anılan iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri olarak Kurumca bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değeri ile yine Kurumca sigortalıya yapılan geçici iş göremezlik ödemelerinin rucuya tabi kısımlarını( Rücuya tabi kısım=Kurumun sigortalıya iş kazası sigorta kolundan bağladığı sürekli iş göremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değeri ile geçici iş göremezlik ödemesi tahsisleri toplamının

-sigortalının kusuruna denk gelen miktarlarından tenzili ile ortaya çıkan değerler) hesaplanan bu tazminattan düşerek neticeye varmak, manevi tazminat davası bakımından ise davacı lehine daha uygun miktarda tazminata karar vermekten ibarettir.

O halde taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemenin kabul ve uygulama şekli bakımından ise, kabulüne karar verilen manevi tazminat kısmı için davacı yararına vekalet ücreti kararlaştırılmaması, ayrıca reddine karar verilen manevi tazminat kısmı bakımından karar tarihinde geçerli bulunan AAÜT'nin 10/2 maddesi göz ardı edilerek davalı yan lehine davacı yan için belirlenenden daha fazla vekalet ücretinin kararlaştırılması da hatalı olmuştur.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 26.05.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8278, Karar No: 2012/8151, Tarih: 11.07.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/8278 E.  ,  2012/8151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nin hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz yargılaması sırasında; İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesiyle İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan zımni görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/04/2012 gün ve 2012/200 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2591, Karar No: 2021/1068, Tarih: 10.02.2021

**14. Ceza Dairesi         2020/2591 E.  ,  2021/1068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (mağdureler ...ile...'a yönelik), cinsel taciz (mağdure Hale Nur'a yönelik)

HÜKÜM : Sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan (mağdure sayısınca) mahkumiyeti ile cinsel taciz suçundan açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine dair Bartın Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.09.2019 gün ve 2018/248 Esas, 2019/364 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak cinsel taciz ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (mağdure sayısınca) suçlarından mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafisinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın cinsel taciz suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ve katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafisinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan (mağdure sayısınca) kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince:

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurelerin aşamalardaki çelişkili ifadeleri, tanık beyanları, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın, kızları olan mağdurelere karşı atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurelerin aşamalardaki çelişkili ifadeleri, tanık beyanları, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın, kızları olan mağdurelere karşı atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ve katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 11.12.2019 gün ve 2019/1902 Esas, 2019/2125 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan (mağdure sayısınca) mahkumiyetine dair kurulan hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanığın atılı suçlardan TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmadığı takdirde derhal salıverilmesinin temini için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, dosyanın Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 10.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7538, Karar No: 2012/2997, Tarih: 14.02.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/7538 E.  ,  2012/2997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/258051

MAHKEMESİ : Silopi 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2008

NUMARASI : 2006/736 (E) ve 2008/147 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında evinde bulunan sayacı baş aşağı çevirerek sayacın dönmesini engellemek suretiyle kaçak elektrik kullanmaktan suç tutanağı düzenlendiği, tutanakta sayacın çalışmadığına dair bir ibare olmadığı, sayaçla ilgili ölçü ayar raporu olmadığı gibi kovuşturma aşamasında dinlenen tutanak tanıklarının soyut olarak tutanak doğrudur şeklinde beyanda bulundukları, yapılan keşifte de aynı sayaç üzerinde elektrik kesik olduğu için çalışıp çalışmadığının tesbit edilemediği, ayrıca keşif sonrası alınan bilirkişi raporunda; bazı mekanik sayaçların baş aşağı ya da yan döndüğünde dahi çalışabileceği, tüketimi kaydedeceğinin bildirilmesi, tutanak öncesi ve sonrası tüketimlerin uyumlu olması karşısında sanığın beraatına karar verilmesi gerekirken hatalı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 14/02/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.