muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2245, Karar No: 2010/3087, Tarih: 18.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2245 E.  ,  2010/3087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YARGILAMANIN YENİLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 1878 parsel sayılı taşınmazının Hazine’nin açtığı dava sonucunda kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle tapu kaydının iptaline karar verildiği ve bu kararın kesinleşerek kaydın iptal edildiğini, bunun üzerine başvurduğu Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi tarafından lehine tazminata hükmedildiğini ve bu kararın da kesinleştiğini, ancak 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın kendisine yeni bir hak tanıdığını ileri sürüp, yargılamanın yenilenmesi ile kesinleşen tapu iptali kararının ortadan kaldırılmasını istemiştir.

Davalı, yargılamanın yenilenmesi koşullarının oluşmadığı gibi süresinin de geçirildiğini, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararıyla davacı lehine tazminata hükmedilmiş olup, davacının eylemli olarak aynı haklarından vazgeçtiğini, yasal yolların tüketildiğini, 5841 Sayılı Yasanın talebinin gerekçesi olamayacağını, kaldı ki, anılan yasanın kesinleşen kararlara da uygulanamayacağını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, “yargılamanın iadesi davasının esasına girilmeksizin mesmu olmadığından reddine” karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, HUMK.’nun 445.maddesine eklenen 11.bent ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin kararlarının iç hukuk açısından yargılamanın yenilenmesi nedeni olarak sayılacağı öngörülmüş ise de, somut olayda, davacının anılan mahkemeye başvurarak, tazminata hak kazandığı anlaşıldığına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Bu doküman 5070 Sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2012/5230, Karar No: 2012/5949, Tarih: 21.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5230 E.  ,  2012/5949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca; bilirkişi kurulu arazi niteliğindeki taşınmazın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise, özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla;

Dosyaya getirtilen gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğü verilerine göre mısırın dekara ortalama verimi 875 kg ve pamuğun dekara ortalama verimi 360 kg olduğu halde, 1.bilirkişi raporunda mısır için 900 kg, pamuk için 500 kg, 2.raporda ise sırasıyla 900 kg. ve 424 kg alındığı ve mahkemece de her iki raporun ortalaması alınmak suretiyle değer belirlenmiş olması,

2-Davada kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi,

2012/5230-2012/5949

3-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca, bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2011 yılı) mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2011 yılına ait dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Kural böyle iken, bilirkişilerce düzenlenen raporda gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünce 2010 yılı veri listesindeki buğday, buğday samanı, mısır, pamuk için kilogram satış fiyatının, dekar başına ortalama verim miktarı alınıp bulunan değere toptan eşya fiyat endeksi uygulanarak 2011 yılı değerlerinin bulunması,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4158, Karar No: 2019/8065, Tarih: 30.04.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/4158 E.  ,  2019/8065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Temel ceza doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi uyarınca belirlenmemiş ise de, bu hususun sonuca etkili olmadığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

1- TCK’nın 61/4-5 maddesine aykırı olarak, cezanın belirlenmesi sırasında aynı Kanunun 43/2. maddesinin, 125/4. maddesinden önce uygulanması suretiyle, sonuç cezanın fazla tayini,

2- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olan 16,00 TL yargılama giderinin, CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'un temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılıklar, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye aykırı olarak, hükmolunan sonuç cezanın “8840 TL adli para cezası” olarak belirlenmesi ve “16,00 TL yargılama giderinin kamu üzerine bırakılmasına” biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10856, Karar No: 2019/4411, Tarih: 13.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/10856 E.  ,  2019/4411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

...... niteliğindeki ...... Mahallesi 187 ada 7 parsel sayılı taşınmazın değerinin belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-) Hükme esas bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların imar parseli oldukları belirtildiği halde düzenleme ortaklık payı konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, bir kısmının ise...... merkezlerine olan mesafeleri ve çevrelerinin gelişmişlik durumları ve dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında emsal incelemesi uygun olmadığı gibi, bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların, satışına ilişkin akit tabloları ...... Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların 2014 yılında, ...... Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili ...... Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile ...... Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer ...... satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... ve ...... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının ...... irad kaydedilmesine, 13/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10428, Karar No: 2014/16484, Tarih: 03.07.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/10428 E.  ,  2014/16484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacılardan serbest avukat olarak çalışan ...’ın, 2001 yılında kesinleşmiş mahkeme kararı esas alınarak, statü hukukuna tabi çalışmaları nedeniyle emekli olan davacılardan (eşi) ...’ın genel sağlık sigortasından yararlandırılması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın, davacılardan ... yönünden sıfat yokluğu nedeniyle, ... yönünden esastan reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacıların Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle, öncesinden beri serbest avukat olarak çalışan davacılardan ...’ın, 506 sayılı Yasanın 86. maddesi gereğince sadece uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak topluluk sigortası kapsamında olduğu 01.10.2008 tarihi öncesinde statü hukukuna tabi olan eşinin hak sahibi olarak genel sağlık sigortasından yararlandırılması yerinde iken; kendisinin 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihinden itibaren tüm sigorta kollarına tabi olarak Yasanın 4/1-b maddesi kapsamında sigortalı olduğu; anılan Yasanın 60. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (2) numaralı alt bendi gereğince kendi sigortalı çalışması nedeniyle genel sağlık sigortalısı olduğu, anılan maddenin dördüncü fıkrasında açıkça “… eşlerin her ikisinin de genel sağlık sigortalılık şartlarının oluşması halinde her ikisi de ayrı ayrı genel sağlık sigortalısı sayılır.” düzenlemesine yer verilmiş olup, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 15.09.2009 tarihi ve sonrasına ilişkin bulunmasına; 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesindeki yasal düzenlemeler esas alınarak kendi

çalışmaları nedeniyle sağlık yardımına hak kazanamayan davacı lehine idare mahkemesi tarafından verilen hükmün, tüm sigorta kollarına tabi sigortalı olunan sonraki dönem için kazanılmış hak oluşturmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacılardan alınmasına, 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7362, Karar No: 2023/1519, Tarih: 14.03.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/7362 E.  ,  2023/1519 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve ecrimisil ve alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

.... Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne, 25.858,6 TL ecrimisil bedelinin davalı ...İ Genel Müdürlüğünden tahsili ile davacı ...'e verilmesine ... mirasçıları olarak gösterilen ...hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafın doğrudan gelir desteği talebinin reddine, davalı Gıda Tarım Ve Hayvancılık Bakanlığına yönelik davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılardan... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait 14 parsel sayılı taşınmazdan davalı ... Reformu Genel Müdürlüğü'nün (TRGM) çizdiği proje doğrultusunda diğer davalı ... Müdürlüğünün 2010 yılından beri sulama kanalı ve yol geçirmek, kanaldan çıkan harfiyatı dökmek suretiyle yaklaşık 40 dönüme yakın kısmını işgal ettiğini ve davacının taşınmazdan faydalanamadığını, fiili işgalin Çiftçi Kayıt Sistemine yansıyan alandan daha fazla olduğunu, davalıların davacıya 2010 yılından itibaren her yıl ürün bedelinin tamamını ödemeyi taahhüt ettiklerini ancak yalnızca kanal geçen 20 dönüm için 2010 yılına ait ürün bedelini ödediklerini ve başkaca herhangi bir ödeme yapmadıklarını belirterek, 2009-2010-2011-2012 yılları için 500’er TL ecrimisil bedelinin ve devletçe ödenmesi gereken destekleme primlerinin davalılardan tahsilini talep etmiş, 29.11.2013 tarihli dilekçesi ile talebini 46.333,03 TL olarak güncellemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... Reformu Genel Müdürlüğü vekili; kurumun husumeti bulunmadığını, davanın kanallarla ilgili işgali yapan idareye yöneltilmesi gerektiğini belirterek, davanın husumet nedeniyle reddini savunmuştur.

2. Davalı ... vekili; davanın idari yargının görev alanına girdiğini ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini, dava konusu taşınmazların toplulaştırma sahası içinde olduğunu ve toplulaştırma işlemlerinin kesinleştiğini, işlemle davalı kurumun ilgisi olmadığını, toplulaştırma çalışmalarını yapan kurumun TRGM olduğunu, kamu yatırım kesintisi adı altında yapılan kesinti nedeniyle dava konusu taşınmazlarda bu kayıpların oluştuğunu, husumetin TRGM'ye yöneltilmesi gerektiğini, kamunun ortak kullanacağı yerler için %10'a kadar katılım payı kesintileri nedeniyle hak sahiplerine herhangi bir bedel ödenmeyeceğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.12.2013 tarihli ve 2012/668 Esas, 2013/854 sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ile, toplam 33.925,10 TL ecrimisil bedelinin yasal faizi ile birlikte davalı DSİ Genel Müdürlüğü'nden tahsili ile davacıya verilmesine, 12.407,93 TL doğrudan gelir desteği alacağının davalı DSİ Genel Müdürlüğünden alınarak davacıya verilmesine, davalı Gıda Tarım Ve Hayvancılık Bakanlığına yönelik davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 05.04.2021 tarihli ve 2019/4282 Esas, 2021/3110 Karar sayılı ilamında; “...14 parsel için 07.07.2010 tarihinde 8.066,50 TL zarar ziyan tespiti yapıldığı ve tespit edilen rakamlara ilişkin davacı ile davalılardan TRGM arasında karşılıklı sulh anlaşması yapılmış olduğu anlaşılmaktadır. Ancak ziraat mühendisi bilirkişi raporunda ve kararın gerekçesinde zarar ziyan tespit tutanakları ve sulh anlaşmalarına ilişkin belgeler değerlendirilmemiştir. Mahkemece sözü geçen belgelere istinaden davalıya ödeme yapılıp yapılmadığının belirlenmesi, ödeme yapılmış ise yapılan ödemelerin ecrimisil bedelinden mahsup edilip edilmeyeceği hususunun denetime elverişli bir şekilde değerlendirilmesi, zarar ziyanın tespitinin 2010 yılında yapılması karşısında davacının 2009 yılında ekip ekmediğinin tereddütte yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru değildir.

Dava ... vekili tarafından açıldıktan sonra, yargılamanın 24.12.2013 tarihli son celsesinde, karar başlığında adı geçen diğer davacıların vekaletnamesi sunularak onların da davaya dahil edilmesini talep etmiş ve mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilerek ecrimisil ve tazminat bedelinin davacıların murisi Mehmet Tamur’un veraset ilamındaki payları oranında davacılara ödenmesine karar verilmiştir. Davacı ... dışındaki diğer kişiler yönünden usulüne uygun harçlandırılmış bir talep veya ayrıca açılıp birleştirilen bir dava olmadığı halde, onlar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca çiftçilere verilen doğrudan gelir desteği kural olarak, tarımsal üretim yapan kişilere istenilen gerekli evraklar tamamlandıktan sonra İl Gıda Tarım Müdürlüğüne başvurarak çiftçi kayıt sistemine kayıt edilmeleri ve fiilen tarımsal üretimde bulunmaları durumunda ödenir. Davacı her ne kadar davalılar tarafından sulama kanalı ve yol geçirilmesi suretiyle taşınmazının işgal edildiğinden ekemediğini, dolayısıyla çiftçi destekleme primlerini alamadığını iddia etmiş ve mahkemece kabul edilmiş ise de, davacı fiilen ekmediği yer için doğrudan gelir desteği talep edemeyeceğinden, davanın bu yönüyle reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir....” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar vermiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne, 25.858,6 TL ecrimisil bedelinin davalı ...İ Genel Müdürlüğünden tahsili ile davacı ...'e verilmesine, usulüne uygun bir harçlandırılmış bir talep veya ayrıca açılıp birleştirilen dava olmadığından Mehmet Tamur mirasçıları olarak gösterilen Abit, Halil, Zeynep, Şaha, Fatma, Semra ve Zehra hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafın doğrudan gelir desteği talebinin reddine ve davalı Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığına yönelik davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Dava konusu taşınmazın toplulaştırma sahasında kaldığını

2. Kanalın toplulaştırma sınırları içinde kazılması nedeniyle ilgili yerin D.S.İ adına tescil edilmesi gerektiğini,

3. Taşınmazın sulama projesi sayesinde sulu tarım arazisi vasfı kazandığını,

4. Bilirkişilerin taşınmazın nereden sulandığını belirtmeden sulu tarım arazisi olarak kabul etmelerinin usul ve yasaya aykırı olduğunu,

5. Doğrudan gelir desteği alacağına hükmedilmesinin de doğru olmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ecrimisil ve alacak istemine olup, uyuşmazlık, davanın kısmen kabul kararının eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 nci maddesi şöyle dir:

“Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir.

Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir.”

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 nci maddesi şöyle dir:

“Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir.

Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir.”

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen Viranşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılardan D.S.İ Genel Müdürlüğü vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

14.03.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.