muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8927, Karar No: 2012/7669, Tarih: 04.07.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/8927 E.  ,  2012/7669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mağdurun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, yağma, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması (ikişer kez) suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan beraatı ile banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması (iki kez) suçu ile yağma eylemi hırsızlık kabul edilerek bu suçtan mahkûmiyetine dair İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.02.2011 gün ve 2010/137 Esas, 2011/13 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde,

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen katılan vekilinin bu suça ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Hırsızlık ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesine gelince,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıkla ilgili olarak her iki suçtan mahkûmiyet hükmü kurulurken, olayda sanığın sahte kimlik kullanması, aynı suçları başka yerlerde değişik kadınlara karşı benzer yöntemle işlemesi, mağdurenin uğradığı zararın ağırlığı ile tazmin edilmemiş olması suretiyle failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı gözetilip TCK.nın 61. maddesi nazara alınarak, hakkaniyet gereğince temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerekirken cezanın asgari hadden verilerek eksik tayini,

TCK.nın 245/1. maddesinde düzenlenen banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunda kullanılan kart sayısı veya kartların verildiği banka sayısı kadar suç oluşmayıp bu durumlarda tek suç kabul edilerek alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayin edildikten sonra ayrıca 43. maddenin tatbikinin gerekeceği ve buna göre Yapı ve Kredi Bankasından verilme 2 adet kredi kartını usulsüz şekilde kullanarak mağdureyi zarara uğratan sanık hakkında vâki eylemlerin tek suç sayılarak 43. madde ile artırım yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçeyle kart sayısı kadar suç oluştuğu gerekçesiyle hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin bu suçlara yönelik temyiz itirazları ile sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9675, Karar No: 2008/2385, Tarih: 13.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/9675 E.  ,  2008/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Hasımsız olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, 1980 yılından itibaren doroplast, banyo aksesuarları ve dolapları üreten müvekkili şirketin ekonomik durumunun 2001 yılı Şubat ayında başlayan kriz nedeniyle bozulduğunu, 2002 ve 2003 yıllarında nakit akışında meydana gelen sıkıntı nedeniyle aktiflerinin pasifini karşılamaya yetmediğini, yurtiçi ve yurtdışından alınan siparişlerle mali durumunu düzeltebileceğini ileri sürerek iflasın 1 yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iflasın ertelenmesi talebinde bulunan davacı şirketin borca batık durumda olmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 13.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31784, Karar No: 2015/34123, Tarih: 09.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/31784 E.  ,  2015/34123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Sivas 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/08/2015

NUMARASI : 2013/59-2015/544

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Y. Temizlik San. Ltd. Şti. ve S.. M.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı idareye bağlı kız yurdunda 10.05.2005-31.12.2005 tarihleri arasında davalı Y. Temizlik Şirketi nezdinde, 01.01.2006-31.12.2006 tarihleri arasında davalı Ö. Metal Şirketi nezdinde, 01.01.2007-06.01.2010 tarihleri arasında ise yine davalı Y. Temizlik Şirketi nezdinde temizlik işçisi olarak çalıştığını, davalı idare ile diğer davalılar arasında alt işveren-asıl işveren ilişkisi bulunduğunu, müvekkilinin 08.00-17.00 saatleri arasında çalışarak üç saat fazla çalışma yaptığını, 2009 yılı kurban bayramının üç günü hariç olmak üzere bayramlarda çalıştığını, 2009 yılı hariç yıllık izin kullanılmadığını, iş sözleşmesinin işverence haklı bir sebep yokken feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ve bayram tatili ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı idare vekili; davayı kabul etmediklerini, davacının idarenin işçisi olmadığını, husumet itirazlarının olduğunu, alacakların zamanaşımına uğramış olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Y. Temizlik Şirketi vekili; davaya ve ıslaha karşı zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının belirli süreli iş sözleşmesiyle çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin 31.12.2009 tarihinde sürenin sona ermesi sebebiyle kendiliğinden sona erdiğini, ihbar tazminatı hakkının olmadığını, ayrıca kıdem tazminatı ve yıllık izin hakkı bakımından kıdem şartının yerine getirilmediğini, fazla çalışması ile bayram çalışmasının ise bulunmadığını, davacının iş sözleşmesi belirsiz süreli kabul edilirse de ortada bir fesih varsa bile bunun davacının davranışları sebebiyle işverence haklı sebeple yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Ö. Metal Taşımacılık Şirketi ise davaya cevap vermemiştir

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozmaya uyulup toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işverenin iş sözleşmesini haklı bir sebep bulunmaksızın feshettiği, diğer alacaklarının da bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı idare ve davalı Y. Şirketi vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davalı Ö. Metal Taşımacılık Şirketi ise davaya cevap vermemiştir

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozmaya uyulup toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işverenin iş sözleşmesini haklı bir sebep bulunmaksızın feshettiği, diğer alacaklarının da bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı idare ve davalı Y. Şirketi vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve yapmışsa miktarının ne olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği kabul edilmelidir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.

Mahkeme kararı daha önce fazla çalışma yönünden, “Somut olayda; davacının haftanın altı günü 08:00-17:00 saatleri arası çalıştığını iddia ettiği, davacı tanıklarından ikisinin davacıyı doğruladıkları, diğer davacı tanığının ise davacının üçlü vardiya sistemine göre çalıştığını ancak fazladan sekiz saat daha çalıştığını beyan ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının çalışma sistemi ile fazla çalışma yapıp yapmadığı hususunda tanıklar arasındaki çelişkinin giderilerek sonucuna göre fazla çalışma ücreti hakkında hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile söz konusu talebin reddine karar verilmesi isabetsizdir. Kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.” denilerek bozulmuştur. Mahkeme bozmaya uyup çelişkiyi gidermiştir. Buna göre haftada altı gün üçlü vardiya şeklinde ve eleman yetersizliği sebebiyle haftada bir vardiya sonrası ek sekiz saat çalışma tespiti doğrudur. Ancak bu halde mahkeme tespitinde olduğu gibi ek sekiz saat doğrudan fazla çalışma oluşturmaz. Vardiya sistemine göre haftada altı gün bir saat ara dinlenmesi ile günde yedi saat üzerinden haftalık çalışma süresi 42 saat olup, haftada bir vardiya ek sekiz saatten de bir saat ara dinlenmesi düşülmesiyle toplam haftalık çalışma süresi 49 saat ve fazla çalışma süresi de haftalık dört saat olmaktadır. Haftalık sekiz saat üzerinden fazla çalışma ücreti hesaplanması isabetsizdir.

3-Mahkemece daha önce kurulan hükümde davalı Ö. Metal Taşımacılık Şirketi hakkında hüküm kurulduğu ve davalı şirketin bir kısım alacaktan sorumlu tutulduğu, davalı şirketin kararı temyiz etmediği ve davalı şirket lehine bozma kararı verilmediği görülmektedir. Bozma sonrası usulü kazanılmış haklara riayet edilmeksizin davalı Ö. Metal Taşımacılık Şirketi hakkında davanın reddine karar verilmesi yerinde olmamıştır.

4-Yıllık izin ücretinde temerrüt edilmesi halinde dairemiz uygulamasına göre uygulanacak faiz türü kanuni faiz olup mahkemece bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizine hükmedilmesi de hatalıdır.

5-Nihayet davalı kurum 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/J. maddesi gereğince harçtan muaf olmasına rağmen davalı kurumun harca mahkum edilmesi doğru değildir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1027, Karar No: 2023/857, Tarih: 27.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/1027 E.  ,  2023/857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 12.11.2012 tarihli ve 2012/15000 Soruşturma, 2012/5067 Esas, 2012/2059 İddianame numaralı iddianame ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 35, 31/3. maddeleri, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise aynı Kanun'un 116/2-4, 119/1-c, 31/3 maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.06.2015 tarihli ve 2012/621 Esas, 2015/566 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 35/2, 31/3, 62/1 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 4.320,00 TL adli para cezasına, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise aynı Kanun'un 116/2-4, 119/1-c, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.06.2015 tarihli ve 2012/621 Esas, 2015/566 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 25.11.2019 tarihli ve 2019/11911 Esas, 2019/14607 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırılık nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2021 tarihli ve 2020/12 Esas, 2021/199 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 35/2, 31/3, 62/1 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 4.320,00 TL adli para cezasına, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise aynı Kanun'un 116/2-4, 119/1-c, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2021 tarihli ve 2020/12 Esas, 2021/199 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 28.02.2022 tarihli ve 2021/21455 Esas, 2022/3188 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan kurulan hükmün onanmasına, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün ise, suçun unsurlarının oluşmaması sebebiyle beraat kararı verilmesi gerektiğinden bozulmasına karar verilmiştir.

5. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2021 tarihli ve 2020/12 Esas, 2021/199 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 28.02.2022 tarihli ve 2021/21455 Esas, 2022/3188 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan kurulan hükmün onanmasına, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün ise, suçun unsurlarının oluşmaması sebebiyle beraat kararı verilmesi gerektiğinden bozulmasına karar verilmiştir.

6. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2022 tarihli ve 2022/433 Esas, 2022/484 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan beraat kararı verilmiştir.

7. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2022 tarihli ve 2022/433 Esas, 2022/484 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 12.09.2022 tarihli ve 2022/6594 Esas, 2022/14451 Karar sayılı kararı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/2. maddesine muhalefet edilmesi nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

8. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 22.11.2022 tarihli ve 2022/1042 Esas, 2022/1235 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; suça sürüklenen çocuk hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şikâyetçinin soruşturma aşamasındaki beyanı ve dosya içerisinde bulunan 08.11.2012 tarihli tutanağa göre, suça konu olayın meydana geldiği yerin, depo olarak kullanılan bir yer olduğu, bu yerde herhangi bir ticari faaliyet olmadığı, bu nedenle iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun unsurlarının oluşmayacağı anlaşıldığından suça sürüklenen çocuğun müsnet suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Şikâyetçinin soruşturma aşamasındaki beyanı ve dosya içerisinde bulunan 08.11.2012 tarihli tutanağa göre, suça konu olayın meydana geldiği yerin, depo olarak kullanılan bir yer olduğu, bu yerde herhangi bir ticari faaliyet olmadığı, bu nedenle iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun unsurlarının oluşmayacağı anlaşıldığından katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2022/1042 Esas, 2022/1235 Karar sayılı kararında katılan vekilinin öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12533, Karar No: 2017/3366, Tarih: 05.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/12533 E.  ,  2017/3366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/06/2016 tarih ve 2014/570-2016/576 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... A.Ş’nin, 13.09.1991 tarihli genel kurul toplantısında alınan sermaye arttırımı kararına istinaden, sermayesini 400 milyon TL'den 6,5 milyar TL'ye çıkarma kararı alındığını, 13.09.1991 tarihli genel kurul toplantısında alınan sermaye arttırımı kararı aleyhine 13.12.1991 tarihinde iptal davası açıldığını, bu dava derdestken şirketin sermayesini olağan genel kurul toplantısında alınan sermaye arttırımı kararına istinaden 6,5 milyar TL'den 33 milyar TL'ye daha sonra da 33 milyar TL'den 233 milyar TL'ye çıkarma kararı aldığını, yine bu dava derdestken 18.11.2002 tarihli genel kurul kararıyla ... A.Ş.’nin şimdiki davalı şirket olan ... A.Ş. ile bütün aktif ve pasifleriyle birleşmesine karar verildiğini, yine 30.12.2002 tarihli olağanüstü genel kurul kararıyla tasfiyesiz infisah yoluyla bütün aktif ve pasifleriyle dava dışı şirketin davalı şirketle birleşmesine karar verildiğini, 30.12.2002 tarihli birleşme sözleşmesinin kabulüne dair olağanüstü genel kurul kararının tescil edildiğini, sermaye arttırımı kararının iptaline ilişkin davanın sonuçlandığını, sermayenin artırılmasına ilişkin genel kurul kararının iptal edildiğini ve kesinleştiğini, yine açılan başka davada sermaye artırımına ilişkin genel kurul kararının iptaliyle eski sermayenin avdet ettiği ve ortakların pay oranları da geri dönmüş olduğundan sonraki tarihlerde yapılan olağan ve olağanüstü genel kurullarda alınan tüm kararların yoklukla malul olduğunun tespitine karar verildiğini ve kesinleştiğini, yoklukla malül birleşme kararının geçmişe etkili olarak ortadan kalktığını, bu hale göre malvarlığının intikali, sermaye artırımı, ortaklık haklarının değişimi vb. hiç yapılmamış addolunduğundan kesinleşen yargı kararı gereği külli halef olarak davalı şirketin tasarrufunda bulundurduğu tatil köyünün kira gelirinin davalılardan tahsili ile dava dışı şirkete verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, aktif husumet itirazında bulunmuş, davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalılar vekilleri, ayrı ayrı pasif husumet itirazında bulunmuş, davanın reddini talep etmişlerdir.

Davalı ... A.Ş. vekili, aktif husumet itirazında bulunmuş, davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalılar vekilleri, ayrı ayrı pasif husumet itirazında bulunmuş, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, .... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/353 E- 2012/80 K sayılı ilamı ile ... A.Ş'nin 18/11/2002 tarihli Olağan Genel Kurul Toplantısında alınan ve...A.Ş. ile bütün aktif ve pasifleri ile birlikte devredilmek suretiyle birleşmesine ilişkin gündemin 10.maddesinin ve 30/12/2002 tarihli Olağanüstü Genel Kurul Toplantısında alınan ... A.Ş'nin ... A.Ş. ile tasfiyesiz infisah yoluyla bütün aktif ve pasifleriyle devredilmesine ilişkin ve bağlı genel kurul kararlarının yoklukla malul olduğunun tespitine karar verildiği, dava dışı ... A.Ş. ortağı olan davacının yoklukla malul olduğu kesinleşmiş karar ile tespit edilen birleşme nedeniyle ... A.Ş'nin mahrum kaldığı ve ... A.Ş. tasarrufunda bulunan tatil köyü kira gelirinin ortağı olduğu ... A.Ş'ye iadesini talep ettiği, talebin şirket ortağının ortağı olduğu şirketin yönetim kurulu ve denetçilerinin şirkete verdikleri zarardan dolayı ve tazminatın şirkete ödenmesi istemine ilişkin bulunmayıp davacının ortak sıfatının bulunmadığı ve kira gelirini uhdesinde tuttuğu iddia olunan davalı şirketten ve onun yönetim kurulu üyelerinden tahsiline ilişkin olduğu, yönetim kurulu üyeleri ile diğer ilgililerin sorumluluğuna ilişkin bir talep mahiyetinde olmadığı, dava dışı şirket ortağı olan davacının davada aktif husumet ehliyetinin bulunmadığı, mahrum kalındığı iddia olunan kira gelirine ilişkin alacağı talep hakkının dava dışı şirkete ait olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı gerçek kişilere davalı şirket yöneticisi sıfatıyla husumet yöneltilmiş olmasına ve 6102 sayılı TTK’nın 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunması nedeniyle bu dava uygulanamayacak olmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.