muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10141, Karar No: 2015/25009, Tarih: 20.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/10141 E.  ,  2015/25009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/81591

MAHKEMESİ : Boyabat(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/10/2010

NUMARASI : 2010/386 (E) ve 2010/400 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, mahkemenin oluş, kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma öneren düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık İ.. D..'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 20/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2517, Karar No: 2015/13632, Tarih: 15.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2517 E.  ,  2015/13632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her sebze ürünüiçin ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kiloğram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ve diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17715, Karar No: 2014/28152, Tarih: 10.07.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/17715 E.  ,  2014/28152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında Kumluk mevkiinden kesilen ağaçlar yönünden verilen hükmün incelenmesinde ;

Sanığın temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık hakkında... mevkiinden kesilen ağaçlar yönünden verilen hükmün incelenmesinde;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, kesilen kayınların, kök ve kütüklerden yetişen sürgünler olup kesimle dip köklerin hayatiyetlerini kaybetmediklerinin bildirilmesine göre; sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve 14.04.2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesinde yapılan değişiklik nazara alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat neviine dönüşüp suç tarihi olan tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı yasanın 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince sanık hakkında idari para cezası verilmesine yer olmadığına, 10/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6192, Karar No: 2017/93, Tarih: 23.01.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/6192 E.  ,  2017/93 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a, 35, 31/3. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, bu cezasının anılan Kanunun 50/1-f maddesi gereğince 2 ay süre ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek tedbirine çevrilmesine dair Eyüp Çocuk Mahkemesinin 01/04/2011 tarihli ve 2008/350 esas, 2011/343 sayılı kararının infazı sırasında, denetimli serbestlik tedbirinin yerine getirilememesi nedeniyle, suça sürüklenen çocuğun Bayrampaşa ilçesinde bulunan kahvehanelere ve internet kafelere 2 ay süreyle gitmesinden yasaklanması tedbirine çevrilmesine ilişkin İstanbul 5. Çocuk Mahkemesinin 16/04/2013 tarihli ve 2012/321 esas, 2013/260 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, denetimli serbestlik tedbirinin gereklerinin yerine getirilmediğinden bahisle 5237 sayılı Kanun’un 50/6. maddesi gereğince hükümlü hakkında verilen hapis cezasının 2 ay hapis cezası olarak kısmen infazına ilişkin İstanbul 5. Çocuk Mahkemesinin 24/04/2014 tarihli ve 2014/16 esas, 2014/223 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 08/06/2016 tarihli ve 2016/356 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Benzer bir olay nedeniyle, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 16/01/2013 tarihli 2012/24704 esas, 2013/274 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesindeki “Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı Kanun’un 50/6-7. maddesindeki "Hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde, hükmü veren mahkeme kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verir ve bu karar derhal infaz edilir. Bu durumda, beşinci fıkra hükmü uygulanmaz... Hükmedilen seçenek tedbirin hükümlünün elinde olmayan nedenlerle yerine getirilememesi durumunda, hükmü veren mahkemece tedbir değiştirilir." hükümler birlikte değerlendirildiğinde, seçenek tedbiri yerine getirmeyen ve suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde maddede öngörülen diğer seçenek tedbirlerinden birine çevrilmesinin gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 15/11/2016 gün ve 94660652-105-34-11034-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 08/06/2016 tarihli ve 2016/356 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11047, Karar No: 2013/18990, Tarih: 12.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/11047 E.  ,  2013/18990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Anayasa’nın 38. maddesine göre "'kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK’nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde 203. maddede düzenlenen "mühür bozma” suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu iktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun '‘Tanımlar" başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun '‘Tanımlar" başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun'da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun'a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa'nın 38 ve TCK'nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında belirtildiği üzere Meram Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin 30.10.2009 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği 12.11.2009 olan mühürleme tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan işleme aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK’nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Suçun yasal unsurlarının tespiti amacıyla iddianamede belirtilen 12.11.2009 tarihli sayaç mühürleme tutanağının aslı ya da onaylı örneği dosyaya getirtilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9243, Karar No: 2016/4519, Tarih: 30.05.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/9243 E.  ,  2016/4519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 22.Ceza Dairesinin 13/11/2015 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar hakkında müşteki ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz isteklerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Sanıklar hakkında müşteki ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanıklar hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15/12/2010 gün ve 2010/5801 soruşturma nolu iddianamesi ile “Olay gecesi, tatil amacıyla ...'da bulunan müştekilerin, ... barlar sokağından dönerken, ... Bar civarında, iki ingiliz kızı ile konuştukları esnada, yanlarına gelen çiçekçiye, çiçek almak istemediklerini söylemelerine rağmen, çiçeklerin ücretsiz olduğundan bahisle İngiliz kızlara birer tane verdikleri ve hemen ardından da parasını istedikleri; bunun üzerine çiçekleri iade eden müştekilerin olay yerinden ayrıldığı; çiçeklerinin iade edilmesine sinirlenen şüphelilerin, peşlerinden takip ederek, ... sokağında kıstırdıkları müşteki ...'dan gümüş kol saati ve 300 pound parayı, müşteki ...'dan altın bileklik, saat ve 240 pound parayı zorla alıp kaçtıkları”ndan bahisle TCK'nın 149/1-c-h maddeleri gereğince yağma suçundan cezalandırılması için dava açıldığı, bu şekilde iddianamede anlatılan tek eylem ikiye bölünerek yağma suçundan beraat ve kasten yaralama suçundan mahkumiyet, hükmü kurulmak suretiyle, duraksamalara neden olacak şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/960, Karar No: 2012/3295, Tarih: 03.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/960 E.  ,  2012/3295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacının iflasın ertelenmesi davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün ... Varlık A.Ş. vekili ve süresi içinde davacı ile T. Ekonomi Bankası vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, yurt içi ve yurt dışında meydana gelen ekonomik kriz nedeniyle şirketin sermayesini kaybederek borca batık hale geldiğini ve sunulan projeye göre şirketin sonradan ekonomiye kazandırılabileceğini ileri sürerek, şirketin iflasının ertelenmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı şirketin borca batık olduğu, sunulan projenin inandırıcı ve şirketin iyi niyetli olduğu gerekçesiyle iflasın ertelenmesine karar verilmiş, hüküm müdahillerden Halk Bankası A.Ş., Türk Ekonomi Bankası A.Ş, Türkiye İş Bankası A.Ş. ve Şekerbank A.Ş.'nın temyizi üzerine Yargıtay 19.Hukuk Dairesinin 22.02.2010 günlü ilamı ile öncelikle aktiflerin rayiç değerleri tespit edilerek borca batıklığın kesin olarak tespiti gerektiği, diğer yandan iyileştirme projesinde sermaye artışı taahhüt edilmiş ise de bunun gerçekleşip gerçekleşmediği ve şirkete yeni kaynak girişinin sağlanıp sağlanmadığı, taahhüt edilen sermayenin ödenip ödenmediğinin de araştırılmadığı gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, iyileştirme projesinde öngörülen sermaye artırımı ve buna ilişkin kararların alınmasına rağmen sermaye borcunun tamamının ödenmesine ilişkin yasal koşulların yerine getirilmediği, sermaye borcunun tamamının ödenmediği, iyileştirme projesinde öngörülen tedbirler bakımından somut ve şirketi borca batık durumdan kurtarmaya yetecek tedbirlerin alınmadığı, davanın açıldığı tarihten itibaren somut bir gelişmenin tespit edilemediği, nakit girişinin sağlanamadığı, iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı kabul edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine, davacı şirketin iflasına karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ile müdahil ... Varlık Yönetimi vekili ve Türk Ekonomi Bankası vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Müdahil ... Varlık Yönetimi vekilinin temyizi yönünden;

Hüküm müdahil ... Varlık Yönetimi A.Ş. vekiline 30.12.2011 günü tebliğ edildiği halde, temyiz dilekçesi İİK'nun 164. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra 19.01.2012 tarihinde verildiğinden temyiz talebinin süre yönünden reddinemiştir.

2-Müdahil Türk Ekonomi Bankası'nın temyizi yönünden;

Karar, davacı vekili ile müdahil ... Varlık Yönetimi vekili ve Türk Ekonomi Bankası vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Müdahil ... Varlık Yönetimi vekilinin temyizi yönünden;

Hüküm müdahil ... Varlık Yönetimi A.Ş. vekiline 30.12.2011 günü tebliğ edildiği halde, temyiz dilekçesi İİK'nun 164. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra 19.01.2012 tarihinde verildiğinden temyiz talebinin süre yönünden reddinemiştir.

2-Müdahil Türk Ekonomi Bankası'nın temyizi yönünden;

İflasın ertelenmesine karar verilebilmesi için öncelikle erteleme talebinde bulunan şirketin borca batık durumda olması gerekir. Borca batık olmayan bir şirket hakkında iflasın ertelenmesi kararı verilemez. İflas erteleme talep eden şirketin borca batık olduğu kesin olarak belirlendikten sonra iflas erteleme şartlarının mevcut olup olmadığı, yani iyileştirme projesinin somut ve inandırıcı olup olmadığı konuları üzerinde durularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Her ne kadar mahkemece davacı şirketin ödenmemiş sermaye borcu olduğu gerekçesiyle iflas erteleme talebi reddedilip iflasına karar verilmiş ise de, müdahil İş Bankası vekilinin 22.11.2011 tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde şirkete ait taşınmazlardan birinin gerçek değerinin 9 kat altında bilirkişilerce değer biçildiği bu nedenle de şirketin borca batık olmadığı yönündeki itirazı üzerinde durulmamıştır. Mahkemece müdahil İş Bankasının itirazı da gözetilerek şirketin tüm aktif ve pasiflerine göre borca batık olup olmadığının, şirket aktiflerinin rayiç değerleri esas alınarak kesin olarak belirlenmesi, gerek görüldüğü takdirde bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu hususun gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, müdahil ... Varlık A.Ş. vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekili ile müdahil Türk Ekonomi Bankası A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harçların istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 03.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2288, Karar No: 2023/1075, Tarih: 10.04.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/2288 E.  ,  2023/1075 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1607 E., 2023/337 K.

DAVALILAR : ... vd. vekili Avukat ...

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/57 E., 2022/499 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, mirasçılar arasında görülen temliken tescil-olmadığı takdirde tazminat ve geçit hakkı talebiyle ilgili Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin denetiminden geçen dava sonucu hükmedilen bedele yönelik faiz talebine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 25.01.2023 tarihli ve 1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 7. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 7. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21847, Karar No: 2012/6846, Tarih: 28.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/21847 E.  ,  2012/6846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sincan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlular hakkında çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takibe başlandığı, borçluların, takipte Burdur İcra Daireleri'nin yetkili olduğunu ileri sürerek yetki itirazında bulundukları, mahkemece borçlulara Sincan'da tebligat yapıldığı gerekçesi ile itirazın reddine karar verildiği görülmektedir.

Takibin dayanağı çek olup, borçluların yerleşim yerinin bulunduğu yer, İİK'nun 50. maddesinin göndermesi ile HUMK'nun 9. maddesi gereğince genel yetkili yer olmakla bu yer icra dairesinde veya muhatap bankanın bulunduğu yer, ödeme yeri sayıldığından buradaki icra dairesinde ve ayrıca çekin keşide edildiği yerdeki icra dairesinde takip yapılması mümkündür. İİK'nun 50. maddesi göndermesi ile uygulanması gereken HUMK'nun 9. maddesinde, tebligatın yapıldığı yer mahkemelerinin (icra dairelerinin) yetkili olacağı yönünde bir hüküm yer almamaktadır.

Somut olayda borçluların yerleşim yeri ile dayanak çekin keşide yeri ve muhatap bankanın bulunduğu yerin Burdur olduğu görülmektedir. O halde mahkemece yetki itirazının kabulü gerekirken istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.