muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6651, Karar No: 2023/3346, Tarih: 22.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6651 E.  ,  2023/3346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/751 E., 2015/510 K.

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.05.2015 tarihli ve 2013/751 Esas, 2015/510 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci

maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz isteminde özetle: Kararı temyiz ettiğini belirten süre tutum dilekçesi sunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince; ''01.12.2013 günü saat:21:30 sıralarında müştekinin yaya olarak evinin bulunduğu bina yakınına yaklaştığında, sanığın müştekinin arkasından yaklaşarak eli ile ağzını kapattığı ve ellerini müştekinin cinsel organlarının bulunduğu bölgede gezdirerek bu noktalara dokunduğu, müştekinin bağırmaya başlaması üzerine panikleyen sanığın olay yerinden kaçtığı, ancak 06/12/2013 günü saat:21:20 sıralarında müştekinin evinin yakınında benzeri bir olayın yaşanmasının ardından sanığın otlar içerisine yatarak saklanır iken yakalandığı ve müşteki tarafından kendisine cinsel saldırıda bulunan kişi olarak sanık ... \*\*\*'ın teşhis edildiği, yargılama aşamasında da müşteki tarafından bu teşhisin tekrarlandığı anlaşılmıştır.

Sanık suçlamaları kabul etmemiştir. Sanığın bir başka müştekiye benzeri davranışta bulunmak isterken yakalandığı ve bu olay sebebiyle Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinde yargılandığı açıktır. Bu olay sebebiyle yakalanması üzerine müşteki tarafından sanık teşhis edilmiştir. Kendisinin başına gelen olayın ardından müşteki kendisine saldıran kişinin fiziksel özelliklerini tarif etmiş ve özellikle şişme askeri yeşil mont giydiği hususunda ayrıntılı bilgi vermiş, şahsı tekrar görse tanıyıp tanıyamayacağını bilmediğini ifade etmiştir. Bununla birlikte sanığın yakalanmasının ardından müşteki aşamalarda farklı ortamlarda sanığı açık ve net olarak kendisine cinsel yönden saldıran kişi olarak teşhis etmiş ve ayrıca sanığın müştekinin başlangıçtan beri yaptığı tariflere uygun fiziksel özelliklere sahip olduğu tespit edilmiştir. Tüm bu açıklamalar karşısında sanığın atılı eylemi gerçekleştirdiği hususunda Mahkememizde tam bir kanaat hasıl olmuştur.

Somut Olayın Değerlendirilmesi;

TCK.'nın 102/1 maddesinde "Cinsel Saldırı" suçu; "(1) Cinsel davranışlarla bir kimsenin vücut dokunulmazlığını ihlâl eden kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlenmiştir. TCK.'nın 7. maddesi uyarınca lehe kanunun uygulanması prensibi gereği daha sonra bu suça ilişkin ceza artırılmış ise de; sanık hakkındaki değerlendirmenin yukarıda yer verilen ve suç tarihinde geçerli olan şekli ile yapılması gerektiği açıktır. Sanığın cinsel davranışlar ile müştekinin vücut dokunulmazlığını ihlal etme eylemi TCK.'nın 102/1 maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturmaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar karşısında sanık ... \*\*\*'ın TCK.'nın 102/1, 62 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği kanaatine ulaşılmış'' şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık

tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.05.2015 tarihli ve 2013/751 Esas, 2015/510 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6305, Karar No: 2012/1102, Tarih: 23.02.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/6305 E.  ,  2012/1102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hasımsız olarak görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacı ile miras bırakan arasındaki soybağının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma, toplanan deliller hüküm vermeye yeterli değildir.

Bir davada sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, taraflardan delillerinin sorulup saptanması, gösterilecek ve davanın sonucunu etkileyecek tüm delillerin eksiksiz toplanması, ilgili yerlerden gerekli belgelerin getirtilmesi, daha sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekir. Bunun yanında mirasçılık belgesi verilmesi istemiyle açılan davaların çekişmesiz yargıya tabi olması nedeniyle bu tür davalarda resen araştırma prensibinin uygulanacağı, mirasçılar tarafından açılmış bu tür davalarda davacının sadece kendisinin mirasçı olduğunu, bir başka deyişle kendisi ile miras bırakan arasındaki soybağını kanıtlamak zorunda olduğu, başka mirasçı bulunup bulunmadığının ve miras paylarının ise mahkemece resen belirleneceği de kuşkusuzdur.

Öte yandan 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 30. maddesi hükmünde; doğum ve ölümün öncelikle nüfus sicilindeki kayıtlarla, nüfus sicilinde kayıt bulunmaması veya bulunan kaydın doğru olmadığının anlaşılması halinde gerçek durumun her türlü delille kanıtlanabileceği belirtilmiştir.

Somut olaya gelince, davacı dava dilekçesinde miras bırakan ... ... oğlu ...’ın mirasçılarından olduğunu, miras bırakanın ... ..., ... ...., ... ..., ... olmak üzere 9 çocuğu bulunduğunu belirterek mirasçılık belgesi verilmesini istemiş, delil olarak Serik Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/147 esas sayılı dosyasına, 310 numaralı tahrir kayıtlarına, nüfus kayıtlarına ve tanık beyanlarına dayanmıştır. Dosya içeriğinden mahkemece davacı tanıklarının dinlendiği, ilgili dosya ve tahrir kayıtlarının getirtildiği, bir kısım nüfus kayıtlarının ibraz edildiği, dinlenilen davacı tanıklarının miras bırakanın 9 çocuğu olduğunu doğruladıkları, yine mevcut nüfus kayıtlarından miras bırakan ... ... oğlu ...’ın nüfusta kayıtlı olmadığı,... ve ...isimli iki eşinin bulunduğu, Ümmügülsüm’den olma çocuklarından ..., ... ve ...ile ...’den olma çocuklarından ..., ... ... ve ...’ın eş ve çocuklarını gösterir nüfus aile kayıtlarının ibraz edildiği, miras bırakanın çocuklarından davacının kök miras bırakanı ... ... ile .... ve ...’nin nüfus kayıtlarının ibraz edilmediği anlaşılmaktadır.

Davacının miras bırakan ... ... oğlu ...’ın mirasçısı olup olmadığının belirlenebilmesi ve bunun sonucuna göre de soybağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilebilmesi için öncelikle dava dilekçesinde ismi açıklanan ve tanıklarca da varlığı bildirilen miras bırakanın çocuğu ... ... ile nüfus kayıtlarında davacının dedesi olarak görülen ...’in aynı kişi olup olmadığının, ...’in nüfus kaydının bulunup bulunmadığının, kimle evli olduğunun, davacının babası ... dışında başka çocuğu olup olmadığının, bunların sağ olup olmadıklarının davacıdan sorulması, ...’in nüfusta kayıtlı olduğunun belirlenmesi halinde nüfus aile kayıtlarının getirtilmesi, nüfusta kayıtlı olmadığının belirlenmesi halinde miras bırakan ile kendisi arasındaki soybağını, bir başka deyişle miras bırakanın mirasçısı olduğunu kanıtlama yükünün kendi üzerinde olduğu da hatırlatılarak davacıdan az yukarıda açıklanan olguları ispat için tanık dahil tüm delillerinin sorularak göstereceği delillerin toplanması, bu yolla miras bırakan ile davacı arasında soybağı bulunup bulunmadığının duraksamasız saptanması gerektiği, ayrıca miras bırakanın diğer mirasçılarının belirlenmesinin mahkemenin görevine girdiği gözetilerek davada sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için miras bırakan ... ... oğlu ...’ın diğer çocukları İsmail Adıgüzel, İbrahim Çolak ve ...’nin nüfusta kayıtlı olup olmadıklarının, kimle evli olduklarının, ölmüşlerse çocuklarının kimler olduğunun saptanması, bu saptamanın yapılabilmesi için öncelikle davacı ve kimliği belirlenen diğer mirasçılardan bu hususların sorulması, gerekirse resen tanık dinlenmesi ve zabıta araştırması yapılması, nüfusta kayıtlı iseler nüfus aile kayıtlarının getirtilmesi gerektiği de kuşkusuzdur. Ne var ki, mahkemece bu olgular gözden kaçırılarak belirtilen doğrultuda araştırma ve soruşturma yapılmamış, soybağı kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Eksik araştırma ve soruşturma ile karar verilemez.

Hal böyle olunca mahkemece az yukarıda açıklanan doğrultuda araştırma ve soruşturma yapılarak davacı ile miras bırakan arasında soybağı bulunup bulunmadığının, miras bırakanın mirasçılarının gerçekte kimler olduğunun duraksamasız belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 91,05 TL harcın istek halinde davacıya iadesine, 23.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1800, Karar No: 2012/9132, Tarih: 12.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/1800 E.  ,  2012/9132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yedieminde mevcut balta hakkında bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

24.09.2007 tarihli ve 6142 no.lu suç tutanağında Çepni Köyünün orman bitişiği köy olduğunun yazılı olmasına karşın 25.09.2007 tarih ve 6143 no.lu suç tutanağında orman içi köy olduğunun belirtilmesine göre mevcut çelişki giderilerek suç tarihi itibariyle yürürlükte olan yasalar ile sonradan yürürlüğe giren yasaların ilgili hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve hükmedilecek cezalar belirlendikten sonra, sanığın lehine olan yasanın tespiti ile lehe yasanın bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun hükmün gerekçesine yansıtılması gerektiği gözetilmeksizin hüküm tesisi

Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21231, Karar No: 2012/25809, Tarih: 13.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/21231 E.  ,  2012/25809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.396,33 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili; mülkiyetini Vakıflar Genel Müdürlüğünün yönettiği mazbut ... Vakfına ait olan ... İli ... Mahallesinde 249 ada 4 parsel nolu taşınmazın 2.455,26 m2 lik kısmı üzerinde davalı ... tarafından idarelerinin izni olmadan, kamulaştırma yapılarak ve bir hakka dayanılmaksızın yol yapılarak idarenin ilgili taşınmazdan faydalanma hakkının engellendiğini, bu nedenle oluşan 2.396,33 TL ecrimisil bedelinin yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; idarece herhangi bir şekilde kamulaştırmasız el atılmadığı, güzergahta kamulaştırma işlemlerinin devam ettiğini, davanın reddinin gerektiğini belirtmiştir.

Mahkemece, el atılan 2.455,26 m2 lik kısmının 30.06.2011-30.06.2006 tarihleri arasındaki toplam ecrimisil değerinin 2.316,70 TL olduğu anlaşılmakla bu miktar için davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Ecrimisil, kötüniyetli şagilin ödemekle sorumlu olduğu tazminat olup, en azı kira geliri, en çoğu ise tam gelir yoksunluğudur.

Tam gelir yoksunluğuna göre ecrimisil belirlenirken, İl Tarım Müdürlüğünden dava konusu dönemler itibarıyla münavebeye esas ürünler, verim miktarları ve kilogram satış değerleri sorulup, resmi veriler dosyaya konularak, bu veriler nazara alınarak her dönem için belirlenecek üründen elde edilecek net gelire hükmedilir. Bilirkişi de raporunu hazırlarken resmi ve bilimsel dayanaklarını denetime elverişli olacak şekilde göstermek, resmi verilerden ayrılır ise sebebini tek tek açıklamak zorundadır.Davada hesaba esas tüm dönemlere ait resmi veriler dosyaya konulmadan, soyut belirlemeler ile 2011 yılı net geliri hesaplanarak, önceki yıllar için ÜFE oranında azaltılmak suretiyle ecrimisil belirlenmesi yerleşik uygulamaya uygun görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1749, Karar No: 2021/7311, Tarih: 26.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/1749 E.  ,  2021/7311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

...

Alkol ve uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179/2-3. maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulmasına dair Mersin 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2014 tarihli ve 2014/150 esas, 2014/278 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

1- Benzer bir olay nedeni ile Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 09/10/2019 tarihli ve 2019/3228 esas, 2019/10018 karar sayılı ilâmında, "...Duruşmadan bağışık tutulmaya yönelik bir talebi bulunmayan sanığın, 07/03/2016 tarihinde talimat mahkemesince alınan beyanı sırasında, ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulmadan, CMK'nın 196/2. maddesine aykırı şekilde yapılan sorgusuna dayalı olarak sanığın yokluğunda mahkumiyet kararı verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, hükmün bozulmasına..." şeklinde belirtildiği üzere,

Yargılama aşamasında sanığın savunmasının talimat yolu ile Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesince alındığı, kısa kararın da sanığın yokluğunda verildiği, dosya arasında bulunan ceza infaz kurumu bilgileri dahilinde karar tarihi itibariyle 15/11/2014 - 31/08/2015 tarihleri arasında başka suçtan Niğde E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 196. maddesi uyarınca talimatla alınan savunmasında duruşmalardan vareste tutulmaya yönelik talebi bulunmadığı halde kısa kararın okunduğu oturumda hazır edilmeksizin ya da ses ve görüntü bilişim sistemi (SEGBİS) aracılığı ile savunması alınmaksızın, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle mahkumiyetine karar verilmesinde,

2-Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 02/06/2016 tarihli ve 2015/8482 esas, 2016/5178 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17/04/2014 tarihli iddianamede, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 58. maddesinin uygulanmasının talep edilmediği gözetilmeden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeksizin tekerrür hükümlerinin uygulanmasında,isabet görülmediğinden bahisle; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 13/01/2020 gün ve 94660652-105-33-15109-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve evrak tevdi kılınmakla;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/12/2010 tarihli ve 2010/4-210 esas, 2010/259 sayılı kararında da belirtildiği üzere, Yasa yararına bozma yöntemi, karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini ve ülke sathında uygulama birliğine ulaşılmasını sağlamak amacıyla, olağanüstü bir denetim muhakemesi yolu olarak Ceza Yargılaması Yasasının 309 ve 310. maddelerinde düzenlenmiş olup bu denetimin konusu, maddi ve yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılıklardır. Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıklar ile uygulamadaki esaslı yanlışlıklar ve esasa etkili usul yanılgılarının toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini sağlamaktır. Kanun yararına bozma yoluna istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi nedeniyle bu kanun yolu dar kapsamlı olup her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu olmayıp; ancak gerek kesin hükmün otoritesinin korunması zorunluluğu, gerekse olağanüstü bir denetim yolu olması nedeniyle dar kapsamlıdır. Her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu da değildir. Tüm bu nedenlerle; somut yasa yararına bozma isteminin CMK'nın 309 ve 310. maddesinde düzenlenen amaca uygun hukuka aykırılık niteliğinde bulunmaması nedeniyle,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden, Mersin 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2014 tarihli ve 2014/150 esas, 2014/278 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25433, Karar No: 2019/21534, Tarih: 26.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/25433 E.  ,  2019/21534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı İdareye ait işyerinde önce geçici, 2007 yılından itibaren belirsiz süreli sözleşme ile çalışan davacının 2004 yılında ... Sendikası üyesi olduğunu, ancak buraya üye iken işyerinin dahil olduğu iş kolu tespitindeki değişiklik nedeniyle bu kez sözleşme yetkisine sahip ... Sendikasına 2012 yılında üye olduğunu, işveren tarafından toplu iş sözleşmesine göre davacının durumu belirlenirken bu iş yerindeki önceki kıdeminin dikkate alınmaksızın işe yeni girmiş gibi pozisyonunun en düşük basamağı olan birinci derece, birinci kademe seviyesinde intibakının yapıldığını, bunun sonucunda yevmiyesi ve diğer haklarının eksik ödendiğini belirterek diğer haklarını saklı tutarak şimdilik fark ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı (Yargılama sırasında kapatılan) Mülga İl Özel İdaresi vekili, davacının kadroya geçtikten sonra üyesi bulunduğu ... Sendikası ve işveren ile işveren sendikası arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinden yararlandırıldığını, ... ile üyesi bulunduğu ... ile ... Sendikası arasında 30.05.2012 tarihinde imzalanan 3.dönem toplu iş sözleşmesi (01.03.2011-28.02.2013 dönemine ait) geçici 4. maddesinde “Başka kamu kurumlarından kanunla devredilen işçilerin bu sözleşmeden doğan her türlü hak ve menfaatlerinin hesaplanmasında devredildiği işyerinde geçen çalışma süresi bu iş yerinde geçmiş gibi dikkate alınır. (yıllık ücretli izin hakkı, kıdem ve ihbar tazminatının hesaplanmasında dikkate alınan çalışma süresi, pozisyon değişikliği sınavında aranan çalışma süreleri v.b.) Ancak; bu maddeye dayanılarak başka işverenin veya aynı işveren olmakla birlikte ... Sendikası üyeliğinden önce başka iş kolunda çalışılan çalışma süreleri için derece- kademe ilerlemesi talebinde bulunulamaz" denildiğini, ... İl Özel İdaresinin 26.10.2010 tarihli İşkolu Tespit Kararı ile 15 sıra numaralı "İnşaat" iş kolunda |yer aldığının tespit edilmesi üzerine ilgililere söz konusu Toplu İş Sözleşmesi ile hak etmiş oldukları geriye dönük tüm sosyal haklarının ödendiğini ve intibakın yapıldığını beyanla davanın reddi gerektiğini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık 26.10.2010 tarihli iş kolu tespit kararı gereğince 15 nolu inşaat iş kolunda kaldığının tespiti üzerine tabi olunan Toplu İş Sözleşmesi gereği yapılan intibak işleminin hatalı olup olmadığı, davacının fark ücret talep edip edemeyeceği hususundadır. Davalı işyeri IV. dönem Toplu İş Sözleşmesinin geçici 3. maddesinde “Başka kamu kurumlarından kanunla devredilen işçiler ile idarenin başka bir iş kolundaki işyerinden iş kolu değişen işçilerin bu sözleşmeden doğan her türlü hak ve menfaatlerinin hesaplanmasında devredildiği iş yerinde veya iş kolundaki geçen çalışma süresi bu iş yerinde geçmiş gibi dikkate alınır (yıllık ücretli izin hakkı, kıdem ve ihbar tazminatının hesaplanmasında dikkate alınan çalışma süresi, pozisyon değişikliği sınavında aranan çalışma süreleri v.b). Ancak, yapılacak intibak nedeniyle bu toplu iş sözleşmesinin yürürlük tarihinden geriye doğru herhangi bir fark ödemesi yapılmayacaktır.” hükmü yer almaktadır.