muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4805, Karar No: 2019/6955, Tarih: 02.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/4805 E.  ,  2019/6955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2015/25-2016/306

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'ten alınmasına, 02.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4019, Karar No: 2010/6318, Tarih: 18.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/4019 E.  ,  2010/6318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İstanbul 8.İcra Mahkemesi'nin 2009/57-875 sayılı ve 29.06.2009 tarihli kararı Dairemizin 03.11.2009 gün ve 2009/21887-21243 sayılı ilamı ile 3.kişi şirketin 200.000,00 YTL olan sermayesini 17.700.000,00 YTL'ye çıkardığı, sermaye artırımından önce ilmuhaber çıkarılmışken sermaye artırımından sonra ilmuhaber çıkarılmadığı görülmektedir.

Dairemiz bozma ilamında da açıkça vurgulandığı üzere borçlu şirketin 195.171,44 YTL hissesi karşılığı ilmuhaber çıkarıldığı anlaşıldığından, bu miktar yönünden istemin kabulüne bakiye kalan kısım için reddine karar vermekle yetinilmesi gerekirken istemin tümden kabulü isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 18.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20105, Karar No: 2013/19312, Tarih: 11.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/20105 E.  ,  2013/19312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... vd. vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri üzerinden bilimsel yolla değer tespit edilmesinde; üzerinde bulunan binalara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir .Ancak;

1- Mahkemece verilen hüküm Dairemiz bozma kararı ile ortadan kalktığından terkin yönünden eski hükmün kesin olduğundan bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi doğru olmadığı gibi;

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, belirlenen kamulaştırma bedeline sürenin bitimi tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. paragrafının tümüyle çıkartılmasına yerine (Sinop ili Boyabat ilçesi Yaylacılı Köyü 2819 parsel sayılı taşınmazın, tapu kaydının iptali ile Kadastro Kanunun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkinine,) ibaresinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. paragrafının sonuna (dava konusu taşınmaz için belirlenen 78.153,68-TL kamulaştırma bedeline 19.12.2010 tarihinden ilk karar tarihi olan 11.10.2011 tarihine kadar, bozma sonrası oluşan, bakiye 5.411,06-TL'ye 19.12.2010 tarihinden son karar tarihi olan 15.04.2013 tarihine, kadar yasal faiz işletilmesine) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7506, Karar No: 2011/221, Tarih: 21.01.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/7506 E.  ,  2011/221 K.**

**"İçtihat Metni"**

282 ada 18 ve 282 ada 17 parsel sayılı taşınmazlar iskanen oluşan tapu kayıtlarına dayanılarak tespit edilmiştir. 282 ada 18 parsel sayılı taşınmaza uygulanan 22.2.1933 tarih 245 ve 8.10.1933 tarih 16 sayılı tapu kayıtları ile 282 ada 17 parsele uygulanan 1940 tarih 16, 1943 tarih 22 sayılı tapu kayıtlarının dayanağı iskan kayıtları ve haritasının onaylı örneklerinin ilgili yerlerden getirtilerek dosyaya konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 21.01.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8246, Karar No: 2012/10457, Tarih: 18.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/8246 E.  ,  2012/10457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı şirket ile ... hizmeti satın alma sözleşmesi imzaladıklarını,diğer davalıların davalı şirkete ait hastanede doktor olduklarını, davalı tarafça omurilik cerrahisinde kullanılan ... isimli malzemenin fazladan veya yetersiz endikasyonlarda kullanılması nedeniyle kurum zararının oluştuğunu ileri sürerek,toplam 735.593,79TL zararın faiziyle birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, uyuşmazlığın 5510 sayılı yasadan kaynaklandığı, anılan yasanın 101. Maddesi gereğince ... Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine,bu nedenle dava dilekçesinin reddine,kararın kesinleşmesine müteakip talep halinde ... Nöbetçi ... Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı şirket arasında ... hizmeti satın alınması hususunda sözleşme imzalandığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık,sözleşmeye aykırılıktan kaynaklanmaktadır.5510 2012/8246-10457

sayılı yasanın olayda uygulanma yeri yoktur.Öyle olunca mahkemece işin esasına girilip taraf delilleri toplanarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde ... Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 16.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11286, Karar No: 2016/796, Tarih: 18.01.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/11286 E.  ,  2016/796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalıya, dava dilekçesi ".... Mahallesi,....... Sok. No:6 K:2...." adresinde tebliğ edilmiştir. Ön inceleme duruşmasına çağrılmasına ilişkin aynı adrese çıkartılan davetiye ise tanınmadığından, adreste başkasının oturduğundan bahisle tebliğ edilemeden iade edilmiş, iade üzerine mahkemece davalının dava dilekçesini bizzat aldığı adrese Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılmasına karar verilmiş ve davalıya ön inceleme duruşması ile tahkikat duruşması Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Tebligat Kanununun 11.01.2011 tarihli 6099 sayılı Yasayla değişik 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi için, "kişinin adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin de tespit edilememiş olması” zorunludur (6099 s. K. md. 9). Davalının, adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin bulunup bulunmadığı araştırılmadan, önceki adresinde Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılması, tebligatı usulsüz kılar. Bu sebeple davalıya ön inceleme ve tahkikat duruşmasının tebliği usulsüzdür. Bu durum davalının savunma hakkını kısıtlayan önemli bir usul hatasıdır (HMK.md.27). Bu husus nazara alınmadan, davalıya savunma ve delillerini bildirme imkanı tanınmadan yokluğunda hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, davalı kadının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18.01.2016(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/773, Karar No: 2014/553, Tarih: 30.04.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/773 E.  ,  2014/553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2012

NUMARASI : 2012/1128-2012/1107

Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 1. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 27.10.2011 gün ve 2010/753 E., 2011/1228 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 21.06.2012 gün ve 7675/11048 E., K. sayılı ilamı ile;

(...Dava, davalı belediye tarafından ruhsatsız olduğu için yıkılmasına karar verilen bir benzin istasyonunun yıkım ve pompalarının sökülmesi işlemlerinin yapılması sırasında, davacıya ait yeraltı kablolarına verilen zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davalı belediye başkanlığı, bir kamu tüzel kişisi olup eylem ve işlemleri de kamusal nitelikte olan kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. Ruhsatsız yapıların yıkım işi, kamu yasaları uyarınca belediyelere verilmiş idari bir görevdir. Davacı, davalı Belediye'nin, dava dışı üçüncü şahsa ait bir yapının yıkım işlemini yaptığı sırada zarara uğradığını ileri sürerek onun hizmet kusuru niteliğindeki eylemine dayandığına göre bu tür isteklerin, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince idari yargı yerinde tam yargı davası olarak ileri sürülmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı belediye tarafından ruhsatsız olduğu için yıkılmasına karar verilen bir LPG istasyonunun yıkım ve pompalarının sökülmesi işlemlerinin yapılması sırasında, müvekkiline ait yeraltı kablolarına verilen zararın tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın yersiz olduğunu belirterek reddini savunmuş, mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak kurulan hüküm Özel Dairece, yukarda yazılı gerekçeyle bozulmuştur.

Yerel mahkemece, 11/02/1959 gün ve 17/15 E., K. sayılı içtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı gibi, yapılan işin plan ve projeye aykırı olması halinde, ortada idari bir kararın tatbiki olan bir fiil bulunmadığından bu iddia ile açılmış bir dava ancak haksız fiilden doğan bir dava olarak ele alınması gerektiği gerekçesiyle direnme kararı verilmiş, direnme kararını davalı vekili temyiz etmiştir.

Yerel mahkemece, 11/02/1959 gün ve 17/15 E., K. sayılı içtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı gibi, yapılan işin plan ve projeye aykırı olması halinde, ortada idari bir kararın tatbiki olan bir fiil bulunmadığından bu iddia ile açılmış bir dava ancak haksız fiilden doğan bir dava olarak ele alınması gerektiği gerekçesiyle direnme kararı verilmiş, direnme kararını davalı vekili temyiz etmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, yargı yolu bakımından davanın adli yargı yerinde mi, yoksa idari yargı yerinde mi görülmesi gerektiği noktasında toplanmaktadır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun “İdari Dava Türleri ve İdari Yargı Yetkisinin Sınırı” başlıklı 2. maddesinde idari dava türleri sayılmıştır.

Bu hükme göre, idari davalar; idari işlemler hakkında açılan iptal davaları, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları ve kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalardan ibarettir.

Gerçekten, idari eylem ve işlemlerden dolayı zarar gören kişiler tarafından açılacak “tam yargı” davaları idari yargı yerinde görülür ve çözümlenir.

İdari eylem, kamu idare ve kurumlarının kamu görevine ilişkin, idare hukuku kural ve gereklerine göre yaptığı olumlu veya olumsuz davranış ve fiillerden ibarettir.

İdari işlem ise, idari kanunlara dayanılarak yapılan muamelelerdir.

İdarenin eylem ve işlemleri, onun kamu hukuku alanındaki kamu gücüne (kamu otoritesini) kullanarak, idare hukuku kural ve gerekleri uyarınca yaptığı faaliyetlerin, hukuki ve maddi hayattaki görünümleridir.

Kamu tüzel kişilerinin, kamu hizmetlerine ilişkin olmakla beraber özel hukuk kuralları altında, özel hukuk tüzel kişisi gibi yaptığı eylem ve işlemler ise, özel hukuk alanına ilişkin olduğundan, bunlar idari eylem ve işlem olarak nitelendirilemezler.

Kamu idare ve kurumlarının, kamu otoritesinin (egemenlik hakkının) bir temsilcisi olarak yaptığı faaliyetlerinde veya ondan doğan eylemlerinde hizmet unsuru söz konusu olduğu halde, özel hukuk tüzel kişisi olarak yürütülen faaliyetler sırasında meydana gelen zararlardan ötürü ilgili kamu tüzel kişisinin sorumluluğunun özel hukuk hükümleri ve ilkeleri uyarınca belirlenmesi gerekir.

İdarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu plan ve projeye göre tesislerin kurulması, işletilmesi ve bakımı sırasında kişilere verdiği zararların tazmini istemiyle açılacak davaların çözüm ve görümü, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılacak tam yargı davaları kapsamında yargısal denetim yapan idari yargı yerine; idarece herhangi bir hakka haksız müdahalede bulunulduğu, plan ve projeye aykırı iş görüldüğü iddiasıyla açılacak zararın tazmini davalarının, haksız fiillere ilişkin özel hukuk hükümlerine göre çözümü ise adli yargı yerine ait olacaktır.

Bir kamu hizmetinin yasa ile idareye görev olarak verilmiş olması, bir hakka yapılan müdahalenin önlenmesi, tazmini isteğiyle açılan her davanın idari yargı yerinde görülmesi için yeterli sayılamaz. 11.02.1959 tarih ve E.17, K.15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da açıklandığı gibi, yapılan işlerin plan veya projelere aykırı olması halinde ortada idari kararın tatbikine ilişkin bir fiil bulunmadığından, bu iddia ile açılmış bir dava ancak haksız fiilden doğan bir dava olarak ele alınacaktır.

Bu nedenlerledir ki, haksız fiilden doğan zararların tazmini davalarının özel hukuk hükümlerine göre görülme ve çözüm mercii adli yargı yeridir.

Ayrıca 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 15/1-a maddesinde, adli yargının görevli olduğu konularda açılan davaların reddine karar verileceği hükme bağlanmıştır. Yani yasanın açıkça adli yargıyı görevli saydığı haller idari yargının görevi kapsamının dışında kalmakta olup, bu gibi durumlarda, dava konusu işlemin niteliğine bakılmaksızın davanın adli yargıda görülmesi gerekir. (Aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulu’nun 07.12.2005 gün ve 2005/4-650 E.-2005/711 K.; 02.02.2011 gün ve 2010/7-673 E. 2011/2 K.; 04.05.2011 gün ve 2011/3-227 E. 2011/285 K.; 14.03.2012 gün ve 2012/7-7 E., 2012/149 K sayılı ilamlarında da vurgulanmıştır.)

Somut olaya gelince; davalı idare ruhsatsız olarak faaliyet gösterdiği için belediye encümen kararı ile kapatılmasına karar verilen LPG istasyonunun yıkılması eylemi sırasında davacıya ait yeraltı kablolarına zarar verildiği ileri sürülmekte olup, bu eylemin mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 41. maddesinde ifadesini bulan haksız fiil niteliğinde olduğu belirgindir.

Bu durumda, eldeki dava, haksız eylemden kaynaklanan tazminat isteğiyle açılıp; açıkça adli yargının görev alanında kalmakla, yukarıda da belirtildiği üzere, yasanın açıkça adli yargıyı görevli saydığı bu hal idari yargının görev kapsamı dışında kalacağından, bu davanın adli yargıda görülmesi gerekir.

Öyleyse, eldeki davanın ve bu davaya konu eylemin niteliği dikkate alındığında, davanın çözüm ve görümünün adli yargı yerine ait olduğunda kuşku bulunmamaktadır.

Görüşmeler sırasında bazı üyeler, idarenin her türlü eylem ve işlemlerine karşı idari yargı yerinde tam yargı davası açılabileceği, somut olayda da idarenin faaliyetinin idari bir eylem niteliğinde olduğu, bu nedenle davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiği yönünde görüş beyan etmiş iseler de, Kurul çoğunluğu tarafından bu görüş kabul edilmemiştir.

Mahkemenin aynı gerekçeyle kendisini görevli kabul ederek, davanın esasını incelemiş olmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmayıp, direnme kararı bu yönden yerindedir.

Ne var ki davalı vekilinin sair temyiz itirazları Özel Dairece incelenmemiş olduğundan, dosyanın buna ilişkin inceleme yapılmak üzere Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

Mahkemenin aynı gerekçeyle kendisini görevli kabul ederek, davanın esasını incelemiş olmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmayıp, direnme kararı bu yönden yerindedir.

Ne var ki davalı vekilinin sair temyiz itirazları Özel Dairece incelenmemiş olduğundan, dosyanın buna ilişkin inceleme yapılmak üzere Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme uygun olup; davalı vekilinin esasa ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 4. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK'un 440/III-1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 30.04.2014 gününde yapılan ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/398, Karar No: 2020/8049, Tarih: 22.12.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/398 E.  ,  2020/8049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 08/12/2020 tarihinde davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin daha derinlemesine incelenmesi ve bu konuda bir araştırma yapılması gerektiği heyetçe zorunlu görüldüğünden, Yargıtay Kanununun 24/1 ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 21/3 maddeleri uyarınca görüşmenin başka bir güne bırakılması uygun görüldüğünden, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 20/06/1965 tarihinde Paris'te vefat eden miras bırakan ... tarafından 16/07/1954 tarihli el yazılı vasiyetname düzenlendiğini, Paris Noterliği'nde olan söz konusu vasiyetname gereğince terekedeki gayrimenkullerin farklı oranlarda davalılara bırakıldığını, miras bırakanın ölümünden sonra davalılar vekilinin başvurusu üzerine Üsküdar 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/1097 sayılı dosyası ile vasiyetnamenin açılarak okunduğunu, miras bırakanın ... ilçesinde kain 954 ada 2 parsel sayılı taşınmazının 16/03/1972 tarihinde Hazine adına tescil edildiğini, vasiyetnamenin düzenlendiği tarihte miras bırakanın yaşının, nerede olduğunun, ruh ve akıl sağlığının yerinde olup olmadığının araştırılması gerektiğini, vasiyetnamedeki yazının murisin el yazısı olup olmadığının kesin olarak bilinmediğini ileri sürerek; dava konusu vasiyetnamenin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar; iptali talep edilen el yazılı vasiyetnamenin açılıp okunması davasında vasiyetnamenin tespit ve tesciline karar verildiğini, vasiyetnamenin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 538. maddesinde düzenlenen el yazısı vasiyetname koşullarına göre düzenlendiğini, davacı vekilinin vasiyetin okunması davasının 25/12/2007 tarihli duruşmasında hazır olması nedeniyle vasiyetnameyi öğrendiğini, yasada belirtilen bir yıllık hak düşürücü sürenin dolmuş olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece; iptal davasının 1 yıllık hak düşürücü süre dolduktan sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacı tarafın temyizi üzerine Dairece verilen 17/05/2017 tarihli ve 2016/22758 E. 2017/7381 K. sayılı kararıyla; vasiyetnamenin iptali davasında zamanaşımı süresinin vasiyetnamenin açılıp okunmasına ilişkin davanın kesinleştiği tarihten itibaren başlayacağı, dava tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.