muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/87, Karar No: 2013/10661, Tarih: 08.07.2013

Dava, ...'nin mülkiyet hakkına ve kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak açtığı iptal ve tescil davasıdır.

Mahkemece, hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmiş ise de, keşifte dinlenen uzman bilirkişi ziraat mühendisi raporunda, dava konusu 41 ve 42 sayılı parsellerin mera arazisi vasfında otlak niteliğinde bulunduğunu, üzerinde kendiliğinden yetişmiş bölgeye

ait çayır ve mera bitkisini çağrıştıran otlar mevcut olduğunu açıkladığına göre kadim ve tahsisli mera araştırılmasının yapılması zorunludur. Dava konusu 129 ada 41 sayılı parselin kadastro tutanağı dosya arasında bulunmamaktadır. Ancak tapu kaydına göre yapılan kadastro çalışmaları sırasında davalı ... adına dava konusu 41 sayılı parsel tespit ve tescil edilmiş olup, kadastro tutanağı 21.5.1999 tarihinde kesinleşmiştir. Dosya arasında bulunan ve ... adına tespit ve tescil edilen 129 ada 42 sayılı parselin 7.5.1993 tarih, 8 sıra nolu tapu kaydına dayalı olarak tespitinin yapıldığı saptanmıştır. Ancak dava dilekçesinde ...'nin tapu kaydına dayanmadığı anlaşılmaktadır. Yargılama tutanakları üzerinde yapılan incelemede yargılamanın ikinci oturumunda keşif günü belirlenmiş, yerel bilirkişilerin keşif yerinde zabıtaca hazır bulundurulması istenilmiş ve tarafların tüm delillerinin keşif mahallinde hazır etmelerine karar verilmiş ancak, tanıkların ne şekilde dinleneceği konusunda bir açıklamaya yer verilmediği gibi tarafların tanık ve delillerini bildirmeleri konusunda kendilerine herhangi bir süre ve imkan tanınmamıştır. 28.04.2011 tarihli yargılama oturumunda keşif için verilen ara kararları da az önce açıklandığı gibidir. Bu bakımdan verilen keşif ara kararının yöntemine uygun bir biçimde verildiğinin kabulüne olanak bulunmamaktadır. Tanık ve delillerin bildirilmesi konusunda, Mahkemece, herhangi bir süre ve imkan tanınmamış bulunması Anayasanın 36.maddesinde ifadesini bulan savunma hakkının kısıtlanması niteliğindedir. Bundan ayrı HMK’nunda tanıklar için yer alan hükümler aynı zamanda yerel bilirkişiler hakkında da uygulanır. HMK’nun 261. maddesi gereğince (HUMK m.265) tanıklar ayrı ayrı dinlenir denildiğine göre yapılan keşifte dinlenen her üç yerel bilirkişinin tek kişiymiş gibi birlikte dinlenmesi anılan madde hükmüne aykırı olup, birlikte dinlenme halinde beyanlar arasındaki çelişki ortaya çıkmayacağından yüzleştirme suretiyle aykırılığın giderilmesinden de söz edilemez.

Öte yandan; dava konusu taşınmazın tarla niteliğiyle davalı adına tespit edildiği, bu nedenle kural olarak 3402 sayılı Kadastro Kanunun 12/3.fıkrasında öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin Mahkemece uygulanması doğru gibi görülebilir ise de, az önce yukarıda açıklandığı üzere uzman bilirkişi olarak dinlenen ziraat mühendisinin raporuna göre 129 ada 41 ve 42 sayılı parsellerin kadim mera niteliğinde olduğu ve üzerlerinde mera bitki örtüsünü çağrıştıran otsu bitkilerin yer aldığı açıklandığına göre, öncesinin kadim mera niteliğinde bulunmaları halinde 3402 sayılı Kadastro Kanunun 12/3.fıkrasında öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin uygulanmaması söz konusu olabilir. Yani kadim mera veya orta mallardan sayılan taşınmazlar bakımından eskiden olduğu gibi 10 yıllık hak düşürücü süreye takılmadan bu gibi yerler hakkında her zaman ... ve ilgili kamu tüzel kişileri ya da ilgililer tarafından davanın açılması mümkündür. 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanun’un 2.maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. fıkrasına eklenen ek cümleye göre “…bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine ... Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” hükmüne yer verilmiş ve eklenen ek cümleyle orta mallar hakkında da 10 yıllık hak düşürücü sürenin uygulanması öngörülmüştü. Ancak, Anayasa Mahkemesi'nin 12.5.2011 tarih ve 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı ilamıyla (Yür. T; 237. 2011 T'li R6) bu ek cümlenin iptal edildiği anlaşıldığından eskiden olduğu gibi orta mallar bakımından herhangi bir hak düşürücü süre söz konusu olmaksızın her zaman davanın açılması mümkün hale geldi.

Bu nedenle Mahkemece yapılacak iş, tarafların tanık ve delillerinin bildirmeleri için kendilerine süre ve imkan tanınması, zirai bilirkişinin raporuna göre taşınmazın kadim mera niteliğinde olduğu açıklandığından meradan yararı bulunmayan komşu köyler halkı arasından yerel bilirkişilerin Mahkemece belirlenmesi, aynı şekilde tarafların da meradan yararı

Bu nedenle Mahkemece yapılacak iş, tarafların tanık ve delillerinin bildirmeleri için kendilerine süre ve imkan tanınması, zirai bilirkişinin raporuna göre taşınmazın kadim mera niteliğinde olduğu açıklandığından meradan yararı bulunmayan komşu köyler halkı arasından yerel bilirkişilerin Mahkemece belirlenmesi, aynı şekilde tarafların da meradan yararı

bulunmayan komşu köyleri halkı arasından yaşlı tanıklarını bildirmeleri konusunda kendilerine süre ve imkan tanınması, taşınmazın sınırları içerisinde bulunduğu ... Köyü'ne ait kadim ve tahsisli mera kayıtlarının olup olmadığının Kadastro ve Tapu Müdürlüğü ile İl Özel İdare ve İlçe Özel İdare Müdürlükleri'nden sorulması, varsa kadim ve tahsisli meralara ait kayıt ve belgeler ile haritaların ilgili kurumlardan getirtilerek dosyaya eklenmesi, yerel bilirkişi ve tanıkların HMK’nun 253 254 ve 259, maddeleri gereğince davetiyeyle keşif yerine çağrılmaları, uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle keşif yerinde dinlenilmeleri, HMK’nun 261.maddesi gereğince yerel bilirkişi ve tanıkların ayrı ayrı dinlenilmeleri, beyanlar arasında aykırılık bulunduğu taktirde aynı madde gereğince yüzleştirilmek suretiyle aykırılığın giderilmesi, kadim ve tahsisli mera kayıtları ile haritaların teknik, yerel bilirkişiler ve tanıklar aracılığıyla keşifte uygulanması, dava konusu 41 ve 42 sayılı parsellere komşu 39, 40, 43 ve 44 sayılı parseller ile uyuşmazlık konusu yapılan 41 sayılı parsele ait kadastro tutanağı ve ekleri ile kadastro sırasında bu parsellere revizyon gören tapu ve vergi kayıtları getirtilerek az önce açıklandığı gibi keşifte uygulanması, komşu kayıt ve belgelerin taşınmaz yönünü ne gösterdikleri üzerinde durulması, teknik bilirkişiye krokisi üzerinde işaret ettirilmesinin sağlanması, daha önce götürülmeyen uzman bilirkişi ziraat mühendisi aracılığıyla taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı incelenmek suretiyle dava konusu yerin tarla niteliğiyle mi yoksa biçenek olarak mı (ot biçilmek suretiyle) kullanıldığı hususunun aynı zamanda yerel bilirkişi ve tanıklardan sorularak belirlenmesi, dava konusu yerin kadim mera sayılan yerlerden olup olmadığı konusunda zirai bilirkişiden gerekçeli ve denetime açık rapor istenilmesi, iptali istenen yerin kadim ve tahsisli mera kayıtları kapsamında kalmadığının saptanması halinde kadim meradan açılmak suretiyle elde edilen yerlerden olup olmadığı konusunda yerel bilirkişi ve tanıkların beyanlarına başvurulması, ... ile davalı veya dava dışı kişiler arasında kira sözleşmesinin bulunup bulunmadığının İlçe Mal Müdürlüğü'nden sorulması, davalının taşınmaz üzerinde aralıksız çekişmesiz malik sıfatıyla zilyetliğinin bulunup bulunmadığının yine yerel bilirkişi ve tanıklardan sorulmak suretiyle tespit edilmesi, ondan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

Davacı ... temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2031, Karar No: 2019/4198, Tarih: 24.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/2031 E.  ,  2019/4198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine verilen hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca,ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 24/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8611, Karar No: 2014/4347, Tarih: 19.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/8611 E.  ,  2014/4347 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/69377

MAHKEMESİ : İvrindi Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2011

NUMARASI : 2010/49 (E) ve 2011/153 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesi'nin 28.01.2010 tarihli raporunda hayvanların araca yüklendiği yerde bulunan üç adet sigara izmaritinden elde edilen DNA profilinin, sanık F.. K..'a ait kan örneğinden elde edilen DNA profili ile uyumlu olduğu, telefon görüşme kayıtlarında hırsızlık suçunun işlendiği 04.05.2009 tarihinde saat 03:08 sıralarında sanık İlhami'nin cep telefonunun İvrindi İlçesindeki baz istasyonundan sinyal aldığının tespit edildiği, olay tarihinden iki gün önce sanıklar Ferit ve İlhami'nin içinde bulunduğu aracın, köyün yakınlarında ormanlık alanda çamura saplandığı, tanık E.. K..'un traktör ile sanıkların yanına gittiği ve çamura saplanan aracın bulunduğu yerden çıkartılmasına yardım ettiği, sanık Ferit'in ifadesinde “aracın çamura saplandığı yerde sigara” içtiğini beyan ettiği, sanıkların yüklenen suçu işlemediklerini savunduklarının anlaşılması karşısında, olay yeri inceleme raporu, olay yeri fotoğrafları, tanık Emin'in anlatımlarındaki bilgiler çerçevesinde sanıkların aracının çamura saplandığı yer ile sigara izmaritlerinin bulunduğu yerin aynı yer olup olmadığı ya da bu iki yerin birbirine yakınlığı tespit edildikten sonra sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırmaya dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1641, Karar No: 2023/2064, Tarih: 29.05.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1641 E.  ,  2023/2064 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/154 E., 2021/373 K.

...

HÜKÜM : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ile aralarında yapmış oldukları 24.04.2013 tarihli sözleşme gereği davalıya ait hastane işinde astar ve sprey uygulaması yapıldığını ve anlaşma çerçevesinde sözleşmeye uygun edimin ifa edildiğini buna rağmen kendisinin ücretinin ödenmediğini bu nedenle bakiye iş bedeli alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptâli ile takibin devamını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; işin davacı ile aralarında yapılan sözleşme çerçevesinde ifa edilmediğini ve kabarmaların olduğunu, ifanın ayıplı olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin :09/11/2017 tarihli ve 2014/434 Esas, 2017/329 Karar sayılı kararıyla; davanın 7.092,14 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 15. Hukuk Dairesi (kapatılan) 2019/300 Esas, 2019/5105 Karar sayılı ve 11/12/2019 tarihli ilamı ile mahkemece maddi gerçeğin ortaya çıkması için iki farklı heyetçe hazırlanan raporlar arasındaki ayıp giderim bedelinden kaynaklı fahiş çelişki giderilmek üzere yeni bir bilirkişi heyetinden, önceki raporlar da değerlendirilmek üzere gerekçeli ve denetime elverişli bir rapor alınıp, oluşacak sonuca göre karar verilmesi, alacak likit olmadığından icra inkâr tazminatına talebinin ise reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma sonrasında aldırılan bilirkişi heyet raporu Yargıtay ilamında işaret edilen hususlarda gerekçeli ve denetime elverişli olduğu belirtilerek mahkemece de benimsenmiş, raporda belirlenen 7.064,53 TL asıl alacak, 71,42 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 7.135,95 TL bedel üzerinden davanın kısmen kabulüne, alacağın likit ve belirlenebilir olmaması nedeniyle davacı yanın icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; yerel mahkemece verilen kararın eksik inceleme ve araştırma neticesinde verildiğini, ayıplı ifa edilen 683 metrekarelik alanın kaldırılması esnasında sözleşmeye uygun ifa edildiği iddia edilen 117 metrekarelik alanın dilitasyon kısımlarının zarar görüp görmeyeceğinin belirsiz olduğunu, davanın tümden reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinin tahsili istemi ile başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 436, 437. maddeleri

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanunun 437 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, davalı vekilinin temyiz itirazında ileri sürdüğü ayıplı ifa edilen alanın kaldırılması sırasında sözleşmeye uygun ifa edildiği iddia edilen kısımların zarar göreceğine ilişkin iddiasının ise hükme esas alınan 13/10/2021 tarihli bilirkişi raporunda spreyin yeterli kalınlıkta uygulanması ile bozulma olmayan bölümlerdeki yüzey zeminleri ile birleştirilebileceği belirtilmiş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine

29.05.2023 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20768, Karar No: 2015/6271, Tarih: 12.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/20768 E.  ,  2015/6271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... vekili Avukat ... geldi. Aleyhine temyiz istenilen taraftan gelen olmadı. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklama dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda ... çalışma alanında bulunan 162 ada 2 parsel sayılı 1.306,96 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği, irsen intikal, bağış nedenleri ile paylı olarak davalılar Hanife ve ... adına tespit ve tescil edilmiş, beyanlar hanesine parsel üzerindeki binanın..., ... ve ...’ya ait olduğu yazılmıştır. Davacı ..., dava konusu taşınmazın sağlığında babası tarafından kendisi ve kardeşleri ... ve ...’ya verildiği iddiası ile taşınmazın 1/3 payının adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davacının taşınmazın 1/3 payının kendisine ait olduğunu ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Davacı dava konusu taşınmazın babası ... tarafından sağlığında 3 erkek çocuğuna verildiğini belirterek taşınmazın 1/3 payının adına tescilini istemiştir. Yapılan keşifte dinlenilen yerel bilirkişi ve tanık beyanları ve dosya kapsamı ile dava konusu taşınmazın tarafların miras bırakanı ...'dan kaldığı, ...'nın taşınmaz üzerinde bulunan evi 3 erkek çocuğu arasında paylaştırdığı, ancak taşınmazı paylaştırmadığı kanıtlanmıştır. Davacı her ne kadar taşınmazın 1/3 payının babası tarafından kendisine verildiğini ispatlayamamış ise de taşınmazın muristen kaldığı ispatlandığına göre çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince söz konusu taşınmazda davacının babası ...'dan gelen miras payının davacı adına, geri kalan payların da tespit malikleri adına tesciline karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 1.100,00 TL vekalet ücretinin alehine temyiz olunan taraftan alınarak, duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı tarafa verilmesine, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 12.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13545, Karar No: 2013/4872, Tarih: 28.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/13545 E.  ,  2013/4872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/a, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53/1, 52, 51/1-3 maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, İstanbul Arkeoloji Müzeleri Müdürlüğü uzmanlarınca olaya ilişkin tespitin yapıldığı 06/11/2008 tarihi yerine 21/07/2008 şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak değerlendirilmiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, İstanbul I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 12/07/1995 gün ve 6848 sayılı kararı ile tescilli kentsel ve tarihi sit alanı içerisindeki, korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı niteliğini haiz Kariye Müzesi bitişiğinde gerçekleştirilen elektrik hattı kanal çalışması sırasında, Bizans dönemine ait duvarın zarar görmesine sebebiyet verdiği iddia edilmiş ise de, dosya içerisinde mevcut bilgi ve belgelere göre, Boğaziçi Elektrik Dağıtım A.Ş. Genel Müdürlüğünce, sözü edilen müzenin bulunduğu Kariye Mahallesinde elektrik kablosu tesisi için kazı yapılmak üzere ...'ndan izin alındığı, sanığın şantiye şefi olarak görev yaptığı ...İnşaat Elektrik Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin, Boğaziçi Elektrik Dağıtım A.Ş. Genel Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihaleyi kazanarak anılan kurumun onayladığı proje doğrultusunda çalışmalara başladığı, çalışmalar devam ederken alınan ihbar üzerine mahallinde incelemelerde bulunan müze uzmanlarınca, kanal çalışmasının Kariye Müzesi'nin köşe duvarına bitişik olarak yürütüldüğünün ve Bizans duvarı olduğu düşünülen bir duvarın kırıldığının belirlendiği,

Elektrik hattı kanal çalışması nedeniyle açılan kazı çukurunun sonradan kapatıldığı, Bizans dönemine ait duvara zarar verildiğine dair dosya içerisinde mevcut tek belgenin 06/11/2008 tarihli müze raporu olduğu, ancak anılan rapor içeriğinden, söz konusu duvarın niteliği ile dava konusu eylem gerçekleştirilirken müze uzmanlarının olay yerinde bulunup bulunmadıklarının tereddütsüz biçimde anlaşılamadığı, kovuşturma aşamasında dosyanın müze uzmanı olan bir bilirkişiye tevdii ile alınan bilirkişi raporunun, mevcut durumu tespit etmekten uzak olduğu,