muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4498, Karar No: 2024/2726, Tarih: 26.03.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve kanuna aykırı olmasından dolayı temyiz ettiklerine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulamasında hesap hata yapılarak 8 yıl 4 ay hapis cezası yerine 8 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olması hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Mahkemece kurulan hükmün Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaate istinaden delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği halde bu ilkelere uyulmayıp, dosyada kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının hangi aşamada oluştuğu hususunda yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması suretiyle Anayasanın 141 inci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka kesin aykırılık olarak saptanmıştır.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.01.2015 tarihli ve 2012/297 Esas, 2015/22 Karar sayılı hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 3.

paragrafında yer alan "8 YIL 4 AY 20 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin çıkarılarak yerine " 8 YIL 4 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.01.2015 tarihli ve 2012/297 Esas, 2015/22 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3188, Karar No: 2022/2026, Tarih: 16.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/3188 E.  ,  2022/2026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Emniyet Genel Müdürlüğü teşkilatında görev yapan bazı polis memurlarının, 26.12.2013 - 04.09.2014 tarihleri arasında ve değişik tarihlerde, “Kimlik Paylaşımı Sistemi”ne giriş yaparak, İçişleri Bakanına ait kimlik, adres ve aile bilgilerini, hukuken geçerli bir gerekçeye dayanmaksızın sorguladıkları iddialarına ilişkin Mülkiye Müfettişliğince yürütülmekte olan araştırma esnasında; ... İl Emniyet Müdürlüğü Esenboğa Havalimanı Şube Müdürlüğünde görevli olan polis memuru Suat’ın, Esenboğa Havalimanı Şube Müdürlüğünde görevli iken, İçişleri Bakanı ile ilgili olarak, 28.05.2014 ... günü; saat 11:24:56.360’da “Nüfus Cüzdanı Doğrulama”, saat 11:27:59.377'de “TC Kimlik No'dan Kişi Bilgisi Sorgulama”, saat 11:27:59.600'de “Nüfus Cüzdanı Doğrulama”, saat 11:28:00.837'de “TC Kimlik No'dan Kişi Bilgisi Sorgulama”, saat 11:28:01.073'de “Nüfus Cüzdanı Doğrulama” işlemlerini gerçekleştirdiğinin tespit edilmesi üzerine, adı geçen polis memuru hakkında soruşturma izni verilmesinin ardından başlatılan adli soruşturma sonunda, ... İl Emniyet Müdürlüğü ... Havalimanı Pasaport Kontrol Büro Amirliğinde görevli olan polis memuru sanık ...’ın, kurumu tarafından kendisine verilen kullanıcı şifresi ile “Kimlik Paylaşımı Sistemi”ne giriş yapıp, görevi gereği olmadığı halde keyfi ve usulsüz sorgulama yaparak, İçişleri Bakanına ait kişisel veri niteliğindeki nüfus bilgilerine erişim sağlamak suretiyle TCK’nın 136/1. madde ve fıkrasında düzenlenen verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın; dış hatlar giden yolcu salonu pasaport kabinlerinde yurt dışına giden yolcuların pasaport kontrol işlemlerini yaptığı esnada, ... (...)'ya giden hususi (yeşil) pasaportlu bir yolcuya, hususi pasaportu nasıl aldığını, resmi bir kurumda çalışıp çalışmadığını sorması ve şahsın hem resmi kurumda çalıştığını hem de İçişleri Bakanının ağabeyi olduğunu söylemesi üzerine, bakan yakınlarının genelde normal yolcu salonunu değil, VIP salonunu kullanmaları ve şahsın genç görünümlü olması nedeniyle şüphelenerek, şahısla İçişleri Bakanı arasında soyadı benzerliği olup olmadığı ve şahsın gerçekten İçişleri Bakanının ağabeyi olup olmadığını belirlemek amacıyla, kendisine verilen şifre ile “Kimlik Paylaşımı Sistemi”nde sadece nüfus cüzdanı bilgilerini görebilmesi ve vukuatlı nüfus kaydına erişim olanağı bulunmamasından dolayı yolcunun kayıtlarından eşleştirme yapmasının mümkün olmaması nedeniyle İçişleri Bakanı ile ilgili olarak sistemde sorgulama yapıp, şahısla İçişleri Bakanının anne ve baba isimlerini karşılaştırması sonunda şahsın İçişleri Bakanının ağabeyi değil, kardeşi olduğunu anlamasının ardından, bilgisayardaki yolcu çıkış menüsünden şahsın çıkış kaydını tamamlayarak sistemi kapattığını beyan etmesi, ... İl Emniyet Müdürlüğünün 14.01.2020 tarihli cevabi yazısında da, sanığın, İçişleri Bakanı olan katılanla ilgili sorgulama yaptığı saatlerde, katılanın ... isimli kardeşinin yurt dışına çıkış yaptığı ve çıkış işleminin sanık tarafından yapıldığı belirtilerek, savunmanın doğrulanmış olması karşısında,

İçişleri Bakanı olan katılana ait kişisel verileri üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanığın, görevinin ifası esnasında savunmasına yansıyan olayın gelişimine göre, yurt dışına giden şahsın gerçekten İçişleri Bakanının ağabeyi olup olmadığını belirlemek amacıyla, salt veri tabanının güvenliği nedeniyle kendisine verilen kullanıcı şifresi ile giriş yaptığı sistemde, erişim imkanı kısıtlanmamış verileri görmek için sorgulama yaparken, hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle davrandığı kabul edilemeyeceğinden, sanığa isnat edilen TCK'nın 136/1. madde ve fıkrasındaki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına dair yerel mahkemenin kabulünde dosya kapsamına göre bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin; sanığa yüklenen suçtan dolayı mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, sanığın çelişkili savunmalarına üstünlük tanınarak, sanık hakkında beraat kararı verilmesinin isabetsiz olduğuna, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı kabul edilse dahi, kişisel verilere salt duyu organları aracılığıyla vakıf olunması halinde özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun oluşacağının gözetilmediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/679, Karar No: 2017/3985, Tarih: 16.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/679 E.  ,  2017/3985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sanığın dönüş yasağı olan sokağa girdiği ve kazanın oluşumunda kusurunun bulunduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17098, Karar No: 2014/39498, Tarih: 01.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/17098 E.  ,  2014/39498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/308054

MAHKEMESİ : Zonguldak(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2012

NUMARASI : 2012/270 (E) ve 2012/760 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında mağduru balta ile yaralamaya teşebbüs ettiği iddiası ile kamu davası açılması, mahkemenin de suçu bu şekilde kabul etmesi karşısında sanığın tamamlanmış fiilden cezalandırılmasına karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8537, Karar No: 2020/11180, Tarih: 23.12.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/8537 E.  ,  2020/11180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 15/09/2020 tarihli ve 2020/3213 Esas - 2020/6977 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair karar düzeltme nedenleri yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan icra takibinde, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda imzaya ve borca itiraz ettiği, mahkemece, imzaya itirazın reddi ile borçlu aleyhine tazminata hükmedildiği, borçlunun kararı temyizi üzerine Dairemizce kararın onandığı, borçlunun karar düzeltme talebinde bulunduğu görülmüştür.

Mahkemece, başvurunun niteliğine uygun olarak incelemenin duruşmalı yapılmasına karar verilerek duruşma açıldığı, muteriz borçluya duruşma günü bir önceki celsede tefhim edilmiş olmasına rağmen, borçlunun 14.02.2012 günlü duruşmaya gelmemesi ve alacaklının da davayı takip etmediğini bildirmesi üzerine mahkemece, HMK'nun 150/1. maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, süresinde yapılan yenileme talebi ile devam eden yargılamada borçlunun 08.5.2018 tarihli duruşmadan haberdar olmasına rağmen, mazeret bildirmeksizin duruşmaya katılmaması üzerine, mahkemece HMK'nun 150/1. maddesi gereğince dosyanın yeniden işlemden kaldırıldığı, borçlu yanın yenileme talebi ile devam eden yargılamada, 21.01.2020 tarihli celsede, mahkemece imzaya itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nun 150/1. maddesinde; "Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir" hükmü, aynı Kanun’un 320/4. maddesinde ise; "Basit yargılama usulüne tâbi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmü yer almaktadır. Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır.

Mahkemece, yapılan başvurunun niteliği gözetilerek İİK'nın 18/1. ve HMK'nun 150. ile 320/4. maddeleri gereğince davanın 2. kez takipsiz bırakıldığı 08.5.2018 tarihli celsede “davanın açılmamış sayılmasına” karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilip işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, mahkeme kararının belirtilen nedenlerle bozulması gerekirken Dairemizce maddi hataya müsteniden onandığı anlaşılmakla borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 15.9.2020 tarih ve 2020/3213 E. - 2020/6977 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23/12/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12206, Karar No: 2021/3640, Tarih: 05.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/12206 E.  ,  2021/3640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen vasiyetnamenin iptali davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; mirasbırakan ...’nin okur yazar olmaması nedeniyle ... 1. Noterliğince düzenlenen 09/05/2005 tarihli ve 2646 yevmiye numaralı vasiyetnamenin TMK’nın 535. maddesine aykırı düzenlendiğini, yine vasiyetnamede tanıkların beyanlarında vasiyetnamenin kendi önlerinde okunduğuna ve yapıldığına dair ifade bulunmadığını, tanıkların ehil demek yerine yetenekli dediğini, vasiyetnamenin şekil şartlarını taşımadığını, vasiyetname tarihinde ilerleyen yaşı ve yatalak hasta olması nedeniyle de mirasbırakanın hukuki işlem ehliyeti bulunmadığını ileri sürerek, vasiyetnamenin iptalini talep etmişlerdir.

Davalı; mirasbırakanın akli melekelerinin tam olduğuna dair sağlık kurulu raporu olduğunu, vasiyetnamenin tanıklar önünde okunarak düzenlendiğini, eksik husus bulunmadığını, sağlığında murise uzun yıllar bakıp gözettiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, vasiyetnamenin iptalini gerektirecek hukuki bir sebep bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacılar tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, vasiyetnamenin yasanın aradığı şekle uygun olduğu, şekil eksiği bulunmadığı, vasiyetnamenin düzenlendiği tarih itibarı ile mirasbırakanın vasiyetname düzenleme ehliyetine haiz olduğunun Adli Tıp Kurumunun 28/09/2018 tarihli raporu ile tespit edildiği gerekçesiyle, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- TMK'nın 535 inci maddesi; “Mirasbırakan vasiyetnameyi bizzat okuyamaz veya imzalayamazsa, memur vasiyetnameyi iki tanığın önünde ona okur ve bunun üzerine mirasbırakan vasiyetnamenin son arzularını içerdiğini beyan eder.

Bu durumda tanıklar, hem mirasbırakanın beyanının kendi önlerinde yapıldığını ve onu tasarrufa ehil gördüklerini; hem vasiyetnamenin kendi önlerinde memur tarafından mirasbırakana okunduğunu ve onun vasiyetnamenin son arzularını içerdiğini beyan ettiğini vasiyetnameye yazarak veya yazdırarak altını imzalarlar.” hükmünü içermektedir.

Bu durumda tanıklar, hem mirasbırakanın beyanının kendi önlerinde yapıldığını ve onu tasarrufa ehil gördüklerini; hem vasiyetnamenin kendi önlerinde memur tarafından mirasbırakana okunduğunu ve onun vasiyetnamenin son arzularını içerdiğini beyan ettiğini vasiyetnameye yazarak veya yazdırarak altını imzalarlar.” hükmünü içermektedir.

Somut olayda, dava konusu vasiyetname incelendiğinde, mirasbırakanın okur yazar olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, tanıklar hem mirasbırakanın beyanının kendi önlerinde yapıldığını ve onu tasarrufa ehil gördüklerini; hem vasiyetnamenin kendi önlerinde memur tarafından mirasbırakana okunduğunu ve onun vasiyetçinin son arzularını içerdiğini belirtmeleri ve bu beyanlarının altını imzalamaları gerekmektedir. TMK'nın 535.maddesinde öngörülen ilkeler geçerlilik şartıdır. Bunlardan birinin eksikliği vasiyetnameyi geçersiz kılar. Ne var ki, vasiyetnamede tanıkların “mirasbırakanın beyanının kendi önlerinde yapıldığını” gösteren beyanları yoktur. Bu beyanın yokluğu vasiyetnameyi geçersiz kılar.

Hal böyle olunca, ilk derece mahkemesince, TMK'nın 535 inci maddesinde öngörülen şekil şartlarına uygun olarak düzenlenmeyen vasiyetnamenin iptaline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373'üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacıların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373'üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371'inci maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 05/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10875, Karar No: 2023/7902, Tarih: 28.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/10875 E.  ,  2023/7902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2294 E., 2018/1569 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, özel hayatın gizliliğini ihlal etme

HÜKÜMLER : Beraat, istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmolunan beraat kararına ilişkin olarak istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile basit tıbbı müdahaleyle giderilebilir şekilde kasten yaralama suçundan Bölge Adliye Mahkemesince verilen beraat kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında özel hayatın gizliliği suçundan Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen beraat kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, temyiz istemlerinin, aynı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık hakkında Basit Tıbbı Müdahaleyle Giderilebilir Şekilde Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

B. Sanık hakkında Basit Tıbbı Müdahaleyle Giderilebilir Şekilde Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinde yer verilen; "İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları," nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, temyiz istemlerinin, aynı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

C. Sanık hakkında Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 11.08.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Basit Tıbbı Müdahaleyle Giderilebilir Şekilde Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 03.07.2018 tarihli ve 2017/2294 Esas, 2018/1569 Karar sayılı kararına yönelik temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2023 tarihinde karar verildi.