muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5640, Karar No: 2020/1927, Tarih: 24.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/5640 E.  ,  2020/1927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/4,50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

25/08/2014 günü, 23:30 sıralarında, ... ile üvey kızı olan Marıa Bıgun'un sanığın genel müdür olarak yetkilisi olduğu Adem&Eva isimli otele bir hafta sürecek şekilde tatil yapmak amacıyla geldikleri, olay günü otelin içindeki Sunset barın yakınında bulunan havuz başında bir süre oturdukları, daha sonra yemek yemek amacıyla restauranta yöneldikleri esnada...nın üvey kızından fotoğrafını çekmesini istediği ve orada bulunan 37 cm yüksekliğinde mermerin üzerine çıkarak mermerin içindeki 90 cm yüksekliğineki süs bitkilerine yaslanarak poz verdiği, bu esnada dengesini kaybedip 8 metre yükseklikten beton zemine düşerek genel vücut travmasına bağlı göğüs, kalça, omur kırıklarıyla birlikte iç organ harabiyeti ve kanamasından öldüğü olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmediğine, sanığın olayda kusurunun olmadığına, beraat etmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 760 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 40 TL olarak hesabıyla 30400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/508, Karar No: 2014/24953, Tarih: 27.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/508 E.  ,  2014/24953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Küre Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 22.11.2013

No : 2012/31-2013/60

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi.. .tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 02.03.2011 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerden oluşan sosyal sigorta yardımlarının rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-Davacı vekilinin, dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tüm, davalı vekilinin, aşağıda belirtilen temyiz itirazları dışında kalan, sair temyiz itirazlarının reddine,

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanununun 21. maddesidir. 5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; sigortalıya veya hak sahiplerine yapılan ya da ileride yapılması gereken harcama ve ödemeler yönünden herhangi bir sınır öngörülmemişken; bağlanan gelirler yönünden, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamına, sigortalı veya hak sahibinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere hükmedilebileceği öngörülmüştür. Bunun bir gerçek zarar hesabını gerektireceği açıktır.

Gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalıdır. Sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar hesabı, ölüm halinde ise destekten yoksun kalma tazminatı (818 sayılı Borçlar Kanununun 45 ve 46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 54 ve 55’inci maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

Gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalıdır. Sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar hesabı, ölüm halinde ise destekten yoksun kalma tazminatı (818 sayılı Borçlar Kanununun 45 ve 46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 54 ve 55’inci maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

a-Uygulamada, sigortalının veya hak sahibinin bakiye ömürleri 1931 tarihli “PMF (Population Masculine et Feminine)” Fransız yaşam tablosundan yararlanılmakta ise de; Başkanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tabloların uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda, Ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH 2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde nazara alınmalıdır.

b-Tazminatların peşin olarak hesaplanması, oysa, gelirlerin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminattan her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre; önceki uygulamalardaki gibi, %10 iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır.

c-Gelirin yansıma oranına gelince; 5510 sayılı Kanunun 19. ve 34 maddeleri uyarınca, ölenin gelirinin % 70’i dağıtıma esas tutulmalı, çocuk yoksa, bu meblağın % 75’i eşe bağlanmalıdır. Çocuk varsa, eşin payı (% 70 üzerinden) % 50’ye düşmeli, her bir çocuk için % 25 gelir bağlanmalıdır.

Hak sahibi erkek çocuğun 18 yaşını, lise ve dengi öğrenim görmesi halinde 20 yaşını, yüksek öğrenim yapması halinde 25 yaşını doldurduğu tarihte gelirden çıkacağı gözetilmeli, kız çocuğunun ise evlenme tarihine kadar gelire hak kazanacağı kabul edilerek, evlenme yaşının rapor tarihine en yakın TUİK Türkiye "ortalama evlenme yaşı istatistikleri"ne göre belirlenmesi gerektiği dikkate alınmalıdır.

Somut olayda; gerçek zararın, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yetersiz hesap raporunda belirlenen gerçek zarar esas alınarak, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırıdır.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Somut olayda; gerçek zararın, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yetersiz hesap raporunda belirlenen gerçek zarar esas alınarak, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırıdır.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9764, Karar No: 2015/12354, Tarih: 10.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/9764 E.  ,  2015/12354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/275238

MAHKEMESİ : Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2012

NUMARASI : 2010/530 Esas, 2012/655 Karar

SUÇ : Tefecilik, özel belgede sahtecilik

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Hazinenin, sanık K.. K..'a yüklenen özel belgede sahtecilik suçundan katılan sıfatını alabilecek surette doğrudan zarar görmesi mümkün olmadığı gibi, bu suç yönünden kamu davasına katılma kararı da verilmemesi nedeniyle temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin katılan Hazine vekilinin sanık Nihat hakkında tefecilik suçundan verilen beraat hükmüne, sanık K.. K..'ın ise özel belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydındaki hükümlülüğün sahtecilik suçuna ilişkin olması nedeniyle suç tarihi itibariyle silinme koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla; mahkemenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını uygulamama gerekçesi yerinde görüldüğünden, tebliğnamede bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık K.. K.. hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan N.. H..'nun 28/09/2009 tarihli beyanında suçlamalara konu 25/03/2008 tarihli sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını, ancak içeriğinin doğru olup sanık K.. K.. ile aralarındaki görüşmelerin yazıya dökülmüş hali olduğunu belirtmesi ve aşamalardaki beyanlarında da belge içeriğini doğrulaması karşısında; sanık K.. K..'ın eyleminin gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla belgede sahtecilik niteliğinde olmasına rağmen hakkında TCK'nın 211. maddesi uygulanmayarak fazla ceza tayini, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 241. maddesinde tefecilik suçunun; “Kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para veren kişi,...” biçiminde tanımlandığı, bu düzenlemeye göre suçun oluşması için sanığın yalnızca bir kişiye ödünç para vermesi yeterli olup, bu işi meslek haline dönüştürüp dönüştürmemesinin öneminin bulunmadığı, bu nedenle suçun temadi ettiğinden ve birden fazla kişiye ödünç para verilmesinin tek suç oluşturduğundan bahsedilemeyeceği,

Ayrıca, kesintisiz suçlarda kesintinin gerçekleştiği anda suçun işlendiği kabul edilmekle birlikte 5237 sayılı Yasanın 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçunun maddede yazılı tipik hareketin kazanç karşılığında ödünç paranın borç alana verilmesiyle tamamlandığı, suçun tamamlanması için kazancın temin edilmiş olmasının şart olmadığı, hatta ödünç olarak alınan paranın vadesinde geri ödemesinin yapılmamış olmasının da suçun oluşması üzerinde bir etkisinin bulunmadığı, aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında bu miktar paranın karşılıksız verilmesinin de hayatın olağan akışına ve genel hayat tecrübelerine uygun düşmediği anlaşılmakla;

Katılan Kasım'ın aşamalardaki beyanları, bunu doğrulayan tanık anlatımları, borç ilişkisini ortaya koyan senet ve icra dosyası, sanık tarafından içeriği kabul edilen 28/06/2008 tarihli belge, sanığın da savunmasında daha önce tanımadığını belirttiği katılan ile aralarındaki borç alışverişini kabul edip faiz istemediğini ileri sürmesi karşısında, sanık N.. H..'nun katılana kazanç elde etmek amacıyla ödünç para verdiği ve yüklenen tefecilik suçunun bütün unsurlarıyla oluştuğu gözetilmeden dosya kapsamı, oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın ve katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1868, Karar No: 2012/7863, Tarih: 10.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2010/1868 E.  ,  2012/7863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, yakınanın işlettiği markete müşteri gibi girdikten sonra, açık olan kasadan, sanık beyanıyla da ... olduğu üzere, miktarını bilmediği 5 TL'lik kağıt paraları alıp marketten ayrıldığı sırada, kasanın açık olduğunu fark eden yakınan tarafından dışarıya çıkarken görülmesi üzerine, yakınanın sanığı takip ederek market dışındaki pompacıda yakalayıp aldığı parayı vermesini söylediği, pompacı da yanlarına gelince sanığın kaçmaya başladığı ve 250-300 metre sonra yakınan tarafında sanığın yakalandığı, olay yerinden geçen polisleri gören sanığın aldığı paraları iade ettiği, şeklinde gerçekleşen olayda;

1-) Sanığın eyleminin kesintisiz takip nedeniyle tamamlanmadığı ve teşebbüs hükümleri gereğince cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle

her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

3-) Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerektiğinin göz ardı edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 10.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9264, Karar No: 2014/12856, Tarih: 03.07.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/9264 E.  ,  2014/12856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2012/79-2013/286

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu Tuzla İçmeleri vasıflı 6391 parsel sayılı taşınmazın davacı, davalı ve dava dışı kişiler adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, davacının çekişmeli taşınmazın davalı tarafından haksız olarak kullanıldığını ileri sürerek, paydaş olduğu döneme ilişkin olarak ecrimisil isteği ile eldeki davayı açtığı payını dava açılmadan önce 18.03.2010 tarihinde dava dışı 3. kişişye temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenilmesi ve ecrimisil isteyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenilmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya şuyun satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, intifadan men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğini davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali ve davaya konu taşınmazın kamu malı olması halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; mahkemece hükme yeterli bir araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki; tarafların taşınmazda paydaş olduğu gözetildiğinde, davacı yönünden intifadan men olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması, davacının taşınmazda kullandığı veya kullanabileceği bir bölümün bulunmaması halinde payı oranında belirlenecek ecimisilin hüküm altına alınması gerekeceği tartışmasızdır. Ne var ki, mahkemece değinilen yönde bir inceleme yapılmış değildir.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, öncelikle davacının taşınmazda kullandığı ya da kullanabileceği bir bölümün bulunup bulunmadığının saptanması, kullandığı ya da kullanabileceği bir bölümün bulunması halinde davanın reddine karar verilmesi, davacının kullandığı ya da kullanabileceği bir yerin bulunmadığı belirlenir ise intifadan men olgusunun hangi tarihte gerçekleştiğinin tespiti bakımından davacı tanıkları dinlenmek suretiyle bu koşulun gerçekleşme tarihinin saptanması ve buna göre belirlenecek ecrimisilin hüküm altına alınması gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3067, Karar No: 2020/201, Tarih: 09.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/3067 E.  ,  2020/201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 3. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 14/04/2015 gün ve 2014/46 - 2015/79 sayılı kararı onayan Daire'nin 14/02/2018 gün ve 2016/6335 - 2018/1084 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili ve fer'i müdahil vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından yayın hakları alınan ve Türkçe seslendirmesi yapılarak kurumun ... kanalında 06/12/2011 tarihinde yayınlanan “The 9. Company” (9. Bölük) adlı sinema filminin izinsiz olarak ve herhangi bir mali hak bedeli ödenmeksizin davalı şirketin sahibi olduğu ...logolu kanalda kuruma ait çeviri ve seslendirmeyle 04/08/2013 tarihinde yayınlandığını ileri sürerek, ödenmesi gereken 10.163,22 TL'nin FSEK 68. madde gereğince 3 katı olan 30.489,66 TL'sini haksız fiil tarihi olan 04/08/2013 tarihinden itibaren işletilecek reeskont faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu filmin yayın haklarının Sine ...-Sinefoks International Video ve ... Stüdyoları Ltd. Şti.'den sözleşme ile devir alındığını, müvekkilinin filmi yayınladığı tarihin TRT'nin hak sahipliğinin sona erdiği tarihten sonra olduğunu, davacının filme yaptığı dublajın ise sinema eserinden bağımsız olarak tek başına FSEK kapsamında bir mali hak vermediğini, müvekkilinin filmi yayınlama hakkını mevcut haliyle yani dublajı ile birlikte satın alındığını bu nedenle davada muhatabın kendileri olmadığını, davanın Sine ... firmasına ihbar edilmesi gerektiğini, esasen ise davacı kurumun dublajı ile müvekkili kanalda yayınlanan filmin dublajı ve çevirisi arasında farklılık bulunduğunu, bu nedenle de iddiaların yersiz olduğunu savunarak, davanın taraf sıfatı yokluğundan reddini talep etmiştir.

İhbar olunan Sine ... - Sinefoks İnternational Video ve ... Stüd. Ltd. Şti vekili, dava konusu filmin FSEK kapsamında işlenme eser olduğu yönündeki davacı yorumunun hatalı olduğunu, davacının işleme hakkına sahip olmamasına rağmen bu davayı açtığını, davacının tazminat istemine esas olan dublaj ücretinin piyasa emsallerinin çok üstünde olduğunu savunarak davaya davalı yanında fer'i müdahil olarak katılma taleplerinin bulunduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekili ve fer'i müdahil vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili ve fer'i müdahil vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.