muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17133, Karar No: 2018/4973, Tarih: 20.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/17133 E.  ,  2018/4973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin artırılması davasının açılmamış sayılmasına dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş; davacılar vekili temyiz, davalı idare vekili de temyize cevap dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 20/03/2018 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, kamulaştırma bedelinin artırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın müracaata bırakılma tarihinden itibaren 3 aydan fazla süre geçtiği halde taraflarca yenilenmediğinden bahisle HUMK'nun 409.maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı muris ... mirasçıları vekilince temyiz edilmiştir.HUMK'nun 409.maddesi gereğince oturuma çağrılmış olan tarafların hiçbiri gelmediği veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak 3 ay içinde yenilenmeyen davalar açılmamış sayılır ve mahkemece bu hususta kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

Dosyanın incelenmesinde, davacıların murisi ... vekili tarafından kamulaştırma bedelinin artırılması davası açıldığı, yargılama sırasında 06.12.1988 tarihli oturumda vekilinin davacı ...'ın 15.05.1988 tarihinde öldüğünü ve veraset ilamının dosyaya sunulduğunu bildirdiği ve mirasçılardan ... 'ın kendisine verdiği vekaletnameyi de ibraz ettiği, diğer mirasçılara ait vekaletnameleri sunması için süre verilmesini istediği, daha sonra dosyanın yetkisizlikle bu mahkemeye gönderildiği, mahkemece usulüne uygun davetiye tebliğ edilmesine rağmen davacı muris ... ve mirasçı... 'dan vekilinin duruşmaya gelmeyip mazeret de beyan etmediğinden davanın yenilenmesine kadar müracaata bırakılmasına karar verildiği, daha sonra da süresinde yenilenmeyen davanın HUMK'nun 409.maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.Bu durumda, muris ... mirasçısı ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; Davacı muris ...'ın yargılama sırasında 15.05.1988 tarihinde öldüğü ve dosyada veraset ilamı da olduğuna göre, mahkemece veraset ilamına göre mirasçı ... dışındaki mirasçılara usulüne uygun davetiye tebliğ edip davayı takip edip etmeyecekleri sorulmadan, Borçlar Kanununun 513.maddesine göre vekalet veren muris ...'ın ölümü ile vekalet ilişkisi de sona erdiği gözetilmeden yetkisiz vekile çıkarılan usulsüz tebligat nedeniyle davacı tarafın davayı takip etmediğinden bahisle davanın müracaata bırakılıp daha sonra da 3 ay içinde yenilenmediğinden bahisle davanın HUMK'nun 409.maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmesi, Doğru görülmemiştir.

Davacı ... mirasçıları vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davacılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.630,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 20/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19027, Karar No: 2018/27423, Tarih: 17.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/19027 E.  ,  2018/27423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 19.11.2007 tarihinden itibaren 29.02.2012 tarihine kadar davalı yanında çalıştığını, çalıştığı süre içerisinde fazla çalışma yaptığını, hafta tatillerinde çalıştığını, bayramlarda ve resmi tatillerde çalıştığını ancak bu çalışmalarının karşılığının ödenmediğini ileri sürerek fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ile bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatillerde çalışmasının olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatillerde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram-genel tatil alacaklarının ödendiği varsayılır.

Çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, mahkemece, dosyaya sunulan giriş-çıkış kayıtlarını gösterdiği belirtilen CD kayıtlarında gerekli inceleme yapılmadan itibar edilerek sonuca gidildiği anlaşılmaktadır. Söz konusu CD üzerinden inceleme yapılarak davacının dava konusu ettiği dönemler için giriş çıkış saatlerinin kayıt altına alınıp alınmadığı, nasıl bir sisteme göre tutulduğu, gerçeği yansıtıp yansıtmadığı, tahribat yapılıp yapılmadığı, CD kayıtlarındaki saatlere müdahale edilip edilmediği araştırılıp, bu kayıtlar bir değerlendirmeye tabi tutulmadan eksik araştırma ve inceleme ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Yapılacak inceleme neticesinde, CD kayıtlarına davalının bir müdahalesinin bulunmadığının anlaşılması halinde, davacının çalıştığı ve CD kayıtlarında yer alan dönemler için, tüm talepler yönünden CD kayıtları esas alınarak ile sonuca gidilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 17/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8116, Karar No: 2011/964, Tarih: 31.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8116 E.  ,  2011/964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.03.2009 tarih ve 2008/58-2009/157 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1950 yılında 5.800 TL nominal değerli, 13 adet nama yazılı hisse senedi alarak davalı bankaya ortak olduğunu, bankanın 1969-2003 yılları arasında kar payı ödemediğini, ortakları genel kurul toplantılarına çağırmadığını, sermaye artırımında ortaklara rüçhan hakkı tanınmadığını,kanuna aykırı olarak ana sözleşmenin değiştirildiğini ileri sürerek, genel kurulların iptal edilip edilmediğinin, ortakların rüçhan haklarını kullanmalarının engellenip engellenmediğinin, genel kurul çağrılarının TTK 368.maddeye uygun yapılıp yapılmadığının,ana sözleşme değişikliklerinin kanuna uygun yapılıp yapılmadığının,tüm genel kurullarda ortaklar aleyhine alınan kararların TTK'na uygun olup olmadığının, eğer genel kurul çağrıları usulüne uygun yapılmış olsa ve 1969-2008 arası bedelli sermaye artırımlarına katılarak rüçhan hakkını kullansaydı, müvekkilinin mülkiyetinde olabilecek bedelli hisse senedi miktarının tespitini, bu miktarın pay defterine tescilini, bu taleplerinin kabul edilmemesi halinde müvekkilinin hisse senedi adedinin toplamı tespit edildikten sonra, malvarlığında bulunması gerekirken bulunmayan hisse senetlerinin reel piyasa değerinden şimdilik 5.950 YTL'nın ve 1969 yılından dava tarihine kadar ödenmemiş kar paylarına mahsuben 50 YTL'nın reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan maddi tazminat talebini 6.500 YTL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, müvekkil banka hisselerin 24.03.1950 yılından itibaren halka arz edildiğini, 1950-1984 yılları arasında TTK hükümlerine göre sermaye artırımı yaptığını, hissedarlara genel kurul çağrı kağıdının çıkarıldığını, 1963, 1966, 1967, 1968, 1969 yıllarında temettü dağıtımı yapıldığını, beş sene içinde temettüsünü almayan ortakların kanun hükmü gereğince hazineye intikal ettiğini, 1984-2000 arası 233 Sayılı KHK ile bankanın kamu iktisadi teşebbüsü niteliğine sokulduğunu, KHK hükmü gereği genel kurulların yapılmadığını, sermaye artışlarının hazine tarafından karşılandığını, 2000-2007 arası bankanın tekrar özel hükümlere tabi tutulduğunu, genel kurul ilanlarının usulüne uygun yapıldığını, rüçhan hakkı kısıtlaması olmadığını, sermaye artırımında rüçhan hakkı kullanan hissedar çıkmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. ../..

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, TTK.nun 469 maddesi gereği anonim ortaklıklarda genel kurulca kâr payı dağıtılması hakkında karar alınmadıkça kâr payının alacak davası ile istenmesinin olanaksız olduğu, Anonim ortaklığın uzun süre kâr dağıtım kararı almaması halinde, azınlığın TTK.nun 336 maddesi gereğince genel kurul gündemine kâr dağıtımı konusunda madde konulmasını teklif edeceği, yönetim kurulunun bu teklifi gündeme almaması veya alıp görüştükten sonra reddetmesi halinde azınlık pay sahiplerinin TTK.nun 381 maddesi gereğince genel kurul kararının iptalini talep etme hakkının olduğu, davacının anlatılan yollardan hiç birisine başvurmadığı, İptal davasının yasal süresinin geçtiği, genel kurul kararların geçersizliğinden söz edilemeyeceği gerekçesiyle,davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17279, Karar No: 2023/13997, Tarih: 09.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/17279 E.  ,  2023/13997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/375 E., 2023/435 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin hizmet alımı sözleşmesi kapsamında alt işveren nezdinde çalışmakta iken 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (375 sayılı KHK) geçici 23 üncü maddesi kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçtiğini, davalı Bakanlık bünyesine geçtikten sonra davacının ücretinin asgari ücretin % fazlası olarak belirlendiğini, ancak geçiş sonrası 01.01.2019 tarihinden itibaren asgari ücretin katı üzerine zam yapılması gerekirken sadece Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca yayımlanan 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 23. Maddesi Uyarınca İdarelerce Sürekli İşçi Kadrosuna Geçirilen İşçilerin Ücret ile Diğer Malî ve Sosyal Haklarının Belirlenmesinde Esas Alınacak Toplu ... Sözleşmesi'nde belirlenen %4 zam oranının uygulandığını ve bu uygulamaya devam edilmesi nedeniyle davacının ücretinin ve ücrete bağlı ödemelerinin eksik yapıldığını ileri sürerek ücret, ikramiye, ilave tediye, ... bayram ve genel tatil ile fazla çalışma ücreti fark alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; alacakların zamanaşımına uğradığını, 375 sayılı KHK'nın geçici 23 üncü maddesi uyarınca geçişten önce alt işveren işçilerini kapsayan Yüksek Hakem Kurulu tarafından karar bağlanan ve süresi en son sona erecek toplu ... sözleşmesinin idarelerce sürekli işçi kadrosuna geçirilenlerin ücret ve diğer malî haklarının düzenlenmesinde esas alınması gerektiğini, bu çerçevede 31.10.2020 tarihine kadar bu doğrultuda uygulama yapıldığını, davacının ücretinin 2019 yılı asgari ücret seviyesine çekilerek bu ücrete %4 zam uygulanmasının söz konusu olmadığını, 31.12.2018 tarihindeki ücretine %4 zam yapıldığını ve davacının ücret farkının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.11.2021 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesinin 13.04.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 13.....2022 tarihli ilâmı ile; İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporu incelendiğinde, talep edilen fark ikramiye alacağının hesaplanmasında; 10.08.2020 imza tarihli ve 01.01.2019 – 31.12.2020 yürürlük süreli ... Ağır Sanayii ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası (...) ile ... Sağlık ve Sosyal Hizmet İşçileri Sendikası (... Sağlık-...) arasında imzalanan işletme toplu ... sözleşmesinin “İlave tediye ve ikramiye" başlıklı 35 inci maddesi doğrultusunda Mart ve Eylül aylarında otuzar günlük ücret tutarında ikramiye alacağının hesaplandığı, dava dilekçesinde bu toplu ... sözleşmesinde öngörülen ikramiyeye ilişkin düzenlemelere yönelik bir talep bulunmadığı, davacı vekili tarafından 31.10.2020 tarihine kadar uygulanacak Yüksek Hakem Kurulu kararı uyarınca fark ikramiye alacağı talebinde bulunulduğu, bu açıklamalar ışığında fark ikramiye alacağının hesaplanmasında, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 31.10.2020 tarihine kadar geçerli toplu ... sözleşmesi hükmü doğrultusunda hesaplama yapılarak sonuca gidilmesi gerektiği, dava dilekçesinde bahsi geçen ... 31. ... Mahkemesinin ilgili esasına kayıtlı davanın 12.....2019 tarihinde açıldığı, huzurdaki dava ile istenen alacak kalemlerinin o dosyada da talep edildiği, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verildiği, temyize konu somut dosyada, dava dilekçesindeki talebe rağmen 01.01.2019 tarihinden itibaren yapılan hesaplamanın hükme esas alınmasının ve ... 31. ... Mahkemesinin söz konusu dosyasının değerlendirilmemesinin de bir diğer bozma sebebi olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda, Mahkemece verilen ilk kararda ... bayram ve genel tatil ücret alacağı yönünden verilen ret kararıyla ilgili bozma söz konusu olmadığından ve Bölge Adliye Mahkemesi kararı bu hususlarda ortadan kaldırılmadığından anılan alacak kalemi bakımından karar verilmesine yer olmadığına karar vermek gerektiği, ... 31. ... Mahkemesinin anılan dosyası dosya arasına alınarak dosyanın tekrar bilirkişiye tevdi edildiği, bilirkişi raporunun bozma gerekçelerine dikkat edilerek hazırlandığı ve hükme esas alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının 2018 yılı ücretinin korunarak bu ücrete %4 oranında zam yapıldığını ve ücret farkına hak kazanmadığını, davacının ücretinde indirime gidilmediğini, davacının daha fazla ücret alması gerektiğine ilişkin iddiasının dayanaksız olduğunu, hükmedilen faiz türü, başlangıcı ve miktarının da hatalı olduğunu ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bozmadan sonra kurulması gereken hükmün kapsamına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddeleri.

2. 6100 sayılı Kanun'un "Hükmün kapsamı" kenar başlıklı 297 nci maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

"Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir."

3. Değerlendirme

1. 6100 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre hüküm fıkrasında, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim, yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hâl, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir.

2. Somut olayda bozmadan sonra kurulan hükümde İlk Derece Mahkemesince "1-Davacının fark ... ücret alacağıyla ilgili talebinin reddine dair verilen ilk hükme karşı bozma söz konusu olmadığından bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına," şeklinde karar verildiği görülmektedir.

2. Somut olayda bozmadan sonra kurulan hükümde İlk Derece Mahkemesince "1-Davacının fark ... ücret alacağıyla ilgili talebinin reddine dair verilen ilk hükme karşı bozma söz konusu olmadığından bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına," şeklinde karar verildiği görülmektedir.

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.02.2012 tarihli ve 2012/13-747 Esas, 2012/84 Karar sayılı ilâmında ve Dairemizin emsal kararlarında belirtildiği gibi Yargıtayca bozulan karar, sonraki kararın eki niteliğinde değildir. Bozma ile birlikte önceki hüküm ortadan kalkarak hukuki geçerliliğini yitirir. Mahkemece bozulan karara atıf yapılarak yeni hüküm oluşturulamaz. Bozmadan önceki ve bozmadan sonraki kararlar 6100 sayılı Kanun'un 297 nci maddesine uygun olmalıdır.

4. İlk Derece Mahkemesince uyulan bozma kararı doğrultusunda yapılan inceleme sonucunda, bozma kapsamı dışında kalan ... bayram ve genel tatil ücreti talebi hakkında da açıkça hüküm kurulması gerekirken, yukarıdaki kanuni düzenlemeler ve ilkeler dikkate alınmaksızın bozma sebebi yapılmayan bu alacak kalemi hakkında “karar verilmesine yer olmadığına," şeklinde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının usulden BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5012, Karar No: 2021/20428, Tarih: 02.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5012 E.  ,  2021/20428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda olan suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile beraber suç tarihinde gece vakti sayılan 03.00 sıralarında, müştekinin işyerine brandanın fermuarını açıp girmesi ve müştekiyi görünce hırsızlık yapamadan kaçmaları şeklindeki olayda, dosya içerisindeki olay yeri inceleme raporuna göre suç yerinin, etrafı ahşap doğrama ve fermuarlı branda ile kaplı ve kafe olarak faaliyet gösteren Büyük Kokoreç isimli işyeri olduğu, içeride masa ve koltukların olduğu, mutfak bölümünde tezgah ve dolapların olduğunun belirtilmesi karşısında, eylemin, TCK’nın 142/1-b ve 143.maddelerinde tanımlanan suçu oluşturduğu ve zamanaşımının dolmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 141/1 maddesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayini,

2-Suç tarihi dikkate alındığında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca en fazla 1/3 oranında artırım yapılması gerekirken 1/2 oranında artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 02/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.