muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11570, Karar No: 2023/20701, Tarih: 06.07.2023

2.Sanık ve müdafiinin temyiz isteği; suçu işlemediği, olay yerinde olmadığı, arama kararı olmaksızın, usulsüz şekilde arama yapıldığı, otelin tüm idaresinin diğer sanığa ait olduğu, hazırlıkta tanık ve mağdurların baskı altında beyanda bulundukları, mahkeme beyanlarının esas alınması gerektiği, gerekçenin yetersiz olduğu, kararın bozulması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü yapılan kontrol ve denetimlerde şüphelinin sahibi, temyiz dışı diğer şüphelinin ise mesul müdür olduğu oteldeki kayıtlara göre 304 numaralı odada kalan Zarıfa isimli bayanın kayıtlara göre boş olan 202 numaralı odada Mehmet isimli şahıs ile fuhuş yaparken tespit edildiği, kayıtlara göre boş olan 203 numaralı odada Ozan isimli şahsın Nazira isimli bayan ile fuhuş yaparken tespit edildiği, kayıtlara göre 306 numaralı odada kalan Zöhre isimli bayanın kayıtlara göre boş olan 206 numaralı odada Yalçın isimli şahıs ile fuhuş yaparken tespit edildiği, 301 numaralı odada kalan Vira isimli bayanın ise yanında Murat isimli şahıs ile fuhuş yaparken tespit edildiği, söz konusu otelin bar kısmında fuhuş için anlaşan çiftlerin şüphelilerin işletmekte olduğu otele çıkarak burada fuhuş yaptıkları bu cihetle şüphelilerin fuhuş yapmak isteyen kişilere bu işi kolaylaştırarak yer temin ettiği hususunda olay yeri tespit tutanağı taraf beyanları ve oda konaklama listesi nazara alındığında sanığın fuhuş için yer temin ettiği Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden

Fuhuş suçunun mağdur sayısınca oluşacağı göz önüne alınarak, sanık hakkında her bir mağdura yönelik eylemlerinden dolayı ayrı ayrı ceza tayin edilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Mağdurlar ve tanıkların soruşturma aşamasındaki beyanlarında otel sahibinin fuhuş yaptığını bildiği, soruşturma aşamasında alınan ilk ifadelerinde detaylı bir şekilde olayı anlattıkları ve ifadelerinin birbirleriyle uyumluluk gösterdiği ve daha önceden de o otele fuhuş yapmak amacıyla geldiklerine yönelik beyanı, Mahkemece dinlenen tutanak düzenleyicileri ve sanığın suç yeri olan otelin işletmecisi ve sahibi olduğu dikkate alındığında sanık müdafiinin sanığın yer temin etmediğine ve işbirliği içinde olmadığına dair temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

3. Sair Yönlerden Yapılan İncelemede

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler, gerekçe içeriğine göre, 5271 sayılı Kanun'un 116 ncı ve 119 uncu devamı maddeleri uyarınca usulüne uygun arama kararı alınmamışsa da, mağdurların bu otelde kaldıkları, otelin barında buldukları müşterilerle fuhuş yaptıkları, otel müdürü ve otel sahibinin fuhuştan haberdar oldukları ,fuhuş yapılması için yer temin ettiklerine yönelik anlatımlar karşısında, arama kararı bu suç açısından delil değerlendirme yasağı kapsamında kaldığından, bu deliller dışlanarak yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı mağdurun birden fazla fuhuş yapmasına aracılık etmesi şeklindeki eyleminde 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle O yer Cumhuriyet savcısı ile sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.07.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık, yönteme uygun arama kararı alınmadan sanığa ait otelde müşterilerin kaldığı odalarda arama yapılmasının hukuka uygun olup olmadığı, bu arama sonucu elde edilen delillerin, mağdur beyanlarının hükme esas alınıp alınmayacağı noktasındadır.

Sanığa ait otele kontrol için giden polis memurlarının fuhuş yapıldığı şüphesi üzerine öncelikle CMK 160 ve devamı maddeleri uyarınca Cumhuriyet Savcısına bilgi vererek emri doğrultusunda işlem yapılması gerekirken herhangi bir yazılı veya sözlü emir almadan otelde kalan müşterilerin odalarında arama yaptıkları, odalarda fuhuş yapan mağdurları erkek müşterilerle beraber yakaladıkları, ifadelerini aldıkları anlaşılmaktadır.

Otel odasında kalan kişilerin odalarında CMK 116 ve 117. maddeleri uyarınca arama kararı almaları gerekirken kolluk tarafından doğrudan arama işlemi yapılmıştır.

Cumhuriyet Savcısına haber verilmeme ve arama kararı alınmaması konusunda sayın çoğunluk ile aramızda herhangi bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Odalarda yapılan arama sonucu bulunan müşteri ve mağdurlar ifadelerinde otel sahibi sanığın fuhuştan haberdar olduğunu beyan etmeleri nedeniyle mağdurların ifadelerine dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

Burada çözümlenmesi gereken sorun hukuka aykırı arama sonucu bulunan mağdur ve tanık müşterilerin ifadelerinin hükme esas alınıp alınmayacağı noktasındadır.

Günümüzde Ceza Muhakemesinin temel amacı maddi gerçeğe ulaşmak olmakla birlikte, klasikleşen bir retorik ile söylersek ne pahasına olursa olsun mutlak gerçeğe ulaşmak yerine, dürüst, temiz, adil bir yargılama ile önceden belirlenen usul hükümlerine uyularak maddi gerçeğe ulaşmak asıl hedef olmalıdır. Ceza muhakemesinde her şey delil olma özelliği taşır. Bu delillerin hükme esas alınıp alınamayacağını, doğruluğunu yargıç serbestçe takdir ederek karar verir. Öğreti de buna "vicdani delil" veya "serbest ispat" sistemi denir. CMK 217. maddesi ile açık bir şekilde "serbest ispat" sistemini benimsemiştir. Ancak bu sistemin de bazı sınırlamaları vardır. Hukuka aykırı delil kullanılmaması ve delil değerlendirme yasağı, bunun önemli bir istisnasıdır. Hukuka aykırılık ise CMK'nın 288. maddesinde tanımlanmıştır. "Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır. Bu tanımdan da anlaşılacağı gibi delilin elde edilmesi aşamasında bir hukuk kuralı ihlal edilmiş ise artık bu delil hukuka aykırıdır ve CMK 217/2 uyarınca dışlanması gerekir. Hukuka aykırılığı sadece delilin elde edilmesi aşamasında yasak sorgu yöntemlerinin kullanılmasına indirgememek gerekir. Hukuk kuralına aykırı davranılarak elde edilen her delil değerlendirme yasağı kapsamına girmelidir. Bir delilin kullanılması, hükme esas alınması hukuk kuralı ile çatışıyor ise artık bu delil dışlanmalıdır. Kullanılmama ve hükme esas alınmamayı kapsayacak şekilde bunu "hukuka aykırı delilin değerlendirme yasağı" olarak ifade edebiliriz. Somut bir örnek ile açıklarsak Cumhuriyet Savcısı huzurunda ifade veren sanığın eşi CMK 45. maddedeki çekinme hakkını kullanmayarak eşi aleyhine delil olabilecek nitelikte ifade verdikten sonra yargılama aşamasında tanıklıktan çekindiğini bildirdiğinde artık Cumhuriyet Savcısı huzurunda verdiği ifade delil değerlendirme yasağı kapsamında kalacaktır. Aslında soruşturma aşamasında yasak bir yöntem kullanılmamıştır. Kendi isteği ile tanıklık yapmıştır. Ancak kovuşturma aşamasında çekinmekle ilk verdiği ifade hukuka aykırı hale gelmiş bu delil değerlendirme kapsamına girmiştir. Nedeni CMK 45. madde ile çelişir hale gelmiştir. Yargıtayımızın tanıklık konusunda yerleşik ve doğru uygulaması bu durumda delil değerlendirme yasağı yönündedir. Bu örnekten de anlaşılacağı gibi delilin hukuka aykırılığı kavramını delilin elde edilmesi sırasında yasak yönteme başvurulması ile sınırlamamalı bunun yerine CMK 217/2 ile benimsenen daha geniş olan "Hukuka aykırı delil" kavramını benimsemek gerekir. CMK'nın 217/2 ve 206/2-a bendi hukuka uygun olmayan delillerin ispat süresinde dışlanmasını hükme bağlamıştır. CMK'nın 217/2. maddesi açık bir şekilde delilin dışlanması için hukuka aykırı elde edilmesini aramamış sınırlamayı genişleterek delilin hukuka uygun elde edilmiş olmasını aramıştır. Delilin hukuka uygun olmadığının tesbiti halinde artık yargıç bu delinin hükme esas alınıp alınmayacağı konusunda bir takdir hakkına sahip değildir

. CMK'nın 217/2 ve 206/2-a bendi hukuka uygun olmayan delillerin ispat süresinde dışlanmasını hükme bağlamıştır. CMK'nın 217/2. maddesi açık bir şekilde delilin dışlanması için hukuka aykırı elde edilmesini aramamış sınırlamayı genişleterek delilin hukuka uygun elde edilmiş olmasını aramıştır. Delilin hukuka uygun olmadığının tesbiti halinde artık yargıç bu delinin hükme esas alınıp alınmayacağı konusunda bir takdir hakkına sahip değildir. CMK'nın 217/2 ve 206/2-a da açık bir şekilde mutlak değerlendirme yasağını benimsediğinden hükme esas alınamaz. CMK nispi değerlendirme yasağını benimsememiştir. Bu sistemi benimseyen ülkelerde hukuka aykırılığın ağırlığının değerlendirilmesi benimsenmiştir. Alman hukukunda etkili olan bu sistemde "değerlerin tartılması" suretiyle yargıç delilin dışlanması gerekip gerekmediğine karar verir. Ancak bizim CMK tarafından bu sistem benimsenmemiş hukuka uygun olmayan delilin dışlanması gerektiği açık bir şekilde düzenlenmiştir.

Hukuka aykırı şekilde bulunan mağdur ve tanıkların beyanlarının hükme esas alınıp alınmayacağı konusunda hukuka aykırı delillerin uzak etkisini (zehirli ağacın meyvesi) değerlendirmek gerekir.

Kıta Avrupası ve Anglosakson hukuk isteminde konu farklı yönleriyle tartışılmıştır.

CMK 217/2 de herhangi bir ayrım yapmaksızın her türlü hukuka aykırı delilin muhakemede kullanılması yasakladığından delilin doğrudan veya dolaylı hukuka aykırılığının bir önemi olmaz. Önemli olan delilin hukuka aykırı elde edilmiş olmasıdır. Hukukumuzda benimsenen mutlak delil yasağı nedeniyle hukuka aykırı delilin uzak etkisinin kabul edilmesi mümkün değildir. Zehirli ağacın meyvesi zehirlidir ilkesi gereği somut olayda hukuka aykırı bir şekilde elde edilen delil niteliğindeki tanık ve mağdurların beyanları hükme esas alınamaz bunların dışlanması gerekir. Bu beyanlar dışlandığında sanığın atılı suçu işlediği konusunda mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı görülecektir.

Benzer bir olayda Yargıtay Ceza Genel Kurulu 26.05.2022 tarihli 2019-442 E. 2022-390 K. sayılı kararında kolluk görevlilerinin yönteme uygun arama kararı almadan otel odasında yaptıkları arama sonucunda buldukları mağdurların verdiği beyanlar üzerine verilen mahkumiyet hükmünde beyanların hükme esas alınamayacağına ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine hükmetmiştir.

Somut olayımızda hukuka aykırı elde edilen deliller ve uzak etkileri de dışlanarak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun mahkumiyet kararının onanması yönündeki görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2015/917, Karar No: 2015/2402, Tarih: 16.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/917 E.  ,  2015/2402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/19187

MAHKEMESİ : Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 30/10/2013, 2013/35 (E) ve 2013/89 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, olası kastla yaralama, suç delillerini yok etme, görevi yapanı etkileme

1- Sanık hakkında suç delilini gizleme, yargı görevi yapanı etkileme, sanık hakkında ise mağdur olası kastla yaralama suçlarından CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz merciince incelenmek üzere inceleme dışı bırakılmıştır.

2- Sanığın av tüfeği ile ateş ederek babaannesi olan mağdur toplu saçma isabeti neticesinde sol üst koldan amputasyona, organ kaybına, hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde olası kastla yaraladığı olayda, 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası gerektiren TCK.nun 86/1 maddesi ile yapılan uygulama sırasında, aynı kanunun 61. maddesi gereğince temel cezanın en üst sınırdan belirlenmesi yerine, alt sınırdan ceza verilmesi ve olası kast nedeniyle kusurun yoğunluğuna göre asgari düzeyde indirim yapılması yerine azami oranda indirim uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık kasten öldürmeye teşebbüs ve olası kastla yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezaları azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiilerinin suç vasfına, ceza ehliyetine, eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 16/04/2015 gününde, hükmün "A" bendi yönünden oybirliğiyle "B" bendi yönünden ise Üye olası kastta akrabalık ilişkisinin ağırlatıcı sebep kabul edilmemesi ve "86/3-a" ibaresinin çıkarılması gerektiği yönündeki karşı oyuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4666, Karar No: 2015/13560, Tarih: 16.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4666 E.  ,  2015/13560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/01/2015

NUMARASI : 2014/339-2015/40

Taraflar arasında görülen davada ... .. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/01/2015 tarih ve 2014/339-2015/40 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin 1/2 payına sahip paydaş olduğunu, müvekkilinin şirketten dışlandığını, can güvenliği sağlanmadığı için genel kurullara katılamadığını, genel kurul toplantısı ile ilgili olarak bilgi alma, inceleme, denetleme haklarının engellendiğini, 11.02.2014 tarihli genel kurulda, TTK 447/c maddesine aykırı olarak, şirket gerçeğine aykırı bilgileri içeren bilanço ve çalışma raporunun kabul edilip, yöneticinin de ibrasıyla, şirketin temel yapısına aykırı kararlar alındığını, şirketlerin tümünün 1998 yılından günümüze faaliyet göstermediğini, borca batık olduğunu, sermaye arttırımının yerinde olmadığını ileri sürerek yapılan genel kurul toplantısının ve bu toplantıda alınan kararların bütünüyle iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi; davaya konu genel kurul toplantısında alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğunu, iptalini gerektirir bir husus bulunmadığını, yasal zorunluluk nedeniyle sermaye artışı yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı toplantı öncesinde genel kurula katılmayacağını bildirmiş olduğundan çağrı usulsüzlüğüne dayanamayacağı, davaya konu 11.02.2014 tarihli genel kurul toplantısının dördüncü maddesinde, bilanço ve gelir tabloların okunarak beşinci maddesinde bilanço ve gelir tablolarının tasdikine karar verildiği, alınan kararın yasa, anasözleşme hükümlerine ve iyi niyet kurallarına uygun olduğu, altıncı maddede müdüre ücret ödenmemesine karar verildiği, bu kararında davacı ve şirket aleyhine olmayıp, alınan kararın yasa, anasözleşme hükümlerine ve iyi niyet kurallarına uygun olduğu, yedinci maddede sermaye artırılmasına karar verildiği, artırılan sermaye miktarının yasal zorunluluk taşıyıp, şirketin mali durumu nazara alındığında makul seviyede olduğu, alınan kararın yasa, anasözleşme hükümlerine ve iyi niyet kurallarına uygun olduğu, sekizinci madde de şirket müdürüne TTK'nın 626. maddesine göre rekabet yasağına izin verilmemesine karar verildiği, bu kararında davacı ve şirket aleyhine olmayıp, alınan kararın yasa, anasözleşme hükümlerine ve iyi niyet kurallarına uygun olduğu, genel kurul toplantısında alınan kararların yokluğunu gerektirecek şartların da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10846, Karar No: 2011/11561, Tarih: 25.10.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/10846 E.  ,  2011/11561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. madde- sinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde ya- zılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yet- kilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye ka- dar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hu- susun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulun- maktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 25.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2756, Karar No: 2024/3045, Tarih: 21.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2756 E.  ,  2024/3045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/190 E., 2023/28 K.

KARAR : Karar verilmesine yer olmadığına

Taraflar arasında görülen rücuan tazminat davasında davanın kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının yeniden bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Kurum vekili, sigortalının 25.04.2004 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle oluşan Kurum zararının 506 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesine göre rücuan tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... İnşaat ve Tic. Ltd. Şti vekili, öncelikle açılan davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini, dava konusu olayda, iş kazası yaparak hayatını kaybeden ... ve diğer davalı ... İnş. Telekom Tur.Taş.Pet. San. Tic. Ltd. Şti' de sigortalı olarak çalıştığını, müvekkili firmanın alt işveren sıfatında olduğunu, dava konusu olayda müvekkili firmanın bir kusuru veya herhangi bir ihmalinin bulunmadığını belirterek açılan davanın öncelikle müvekkili firma açısından husumet yönünden reddine ve davanın da esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı İbrahim Temiz vekili, dava konusu olayda her hangi bir kusurlarının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... İnşaat Telekom Tur. Taş. Pet. San. Tic. Ltd. Şti'ne usulüne uygun davetiye tebliğ edilmesine rağmen duruşmaya katılmamış her hangi bir beyanda da bulunmayarak dava yokluğunda neticelenmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Davalı İbrahim Temiz vekili, dava konusu olayda her hangi bir kusurlarının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... İnşaat Telekom Tur. Taş. Pet. San. Tic. Ltd. Şti'ne usulüne uygun davetiye tebliğ edilmesine rağmen duruşmaya katılmamış her hangi bir beyanda da bulunmayarak dava yokluğunda neticelenmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 22.12.2015 tarih ve 2013/701 E., 2015/646 sayılı kararı ile "...Toplanan deliller,davacı ve davalıların iddia ve savunmaları, celp edilen kayıt ve belgeler, ödeme belgeleri, kusur raporları ve tüm dosya kapsamından; davanın yasal dayanağı olan 1479 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesindeki, "Üçüncü bir kimsenin suç sayılır hareketi ile bu Kanunda sayılan yardımların yapılmasını gerektiren bir halin doğmasında, Kurum, sigortalı veya haksahiplerine gerekli bütün yardımları yapar. Ancak Kurum, yapılan bu yardımların ilk peşin değeri için üçüncü kişilere, istihdam edenlere ve diğer sorumlulara rücu eder." düzenlemesi gereğince,dava konusu olayda en son alınan kusur raporunda, davalı ... İnş.Telekom Tur. Taş. Pet. San. Tic. Ltd. Şti'nin dava konusu olayda % 80 olarak, olay anında aracı kullanan kişinin % 20 oranında kusurlu bulundukları, dava konusu olayda davalı ... ve asıl işveren ... İnşaat ve Tic. Ltd.Şti'nin olayda kusurları bulunmadıkları, kusur oranları doğrultusunda yapılan hesaplamaya göre, davalı Kurum zararının % 80 ine tekabül eden 12.603,40 TL Kurum alacağının,gelirlerin tahsis ve onay, masrafların sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren işlemiş ve işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... İnş. Telekom. Tur. Taş. Pet. San. Tic. Ltd. Şti'nden tahsiline, davalılar ... ile ... İnş. Tic. Ltd. Şti yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle;

"1-Davanın kısmen kabulü ile davacının kusur ve miktar bakımından fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla, 15.754,26TL toplam Kurum zararının % 80'ine tekabül eden 12.603,40TL Kurum alacağının, gelirlerin tahsis ve onay, masrafların sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren işlemiş ve işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... İnş. Telekom. Tur. Taş. Pet. San. Tic. Ltd. Şti'nden tahsili ile davacıya verilmesine,

2-Davalılar ... ile ... İnş. Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın reddine" karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.