muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1228, Karar No: 2016/238, Tarih: 19.01.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/1228 E.  ,  2016/238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davalılardan ... vekili, maden ruhsatındaki haczin baki kalarak diğer tüm hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, İhtiyati tedbir kararına itiraza dair ara kararında talebin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine, Mahkeme 08/10/2015 tarihli ara kararında temyizi mümkün olmayan, ancak esas hükümle birlikte temyiz edilebilecek karar olması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar vermiştir. Temyiz isteminin reddine dair kararın yine davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı ...nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu meydana gelen ölüme dayalı manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece verilen ihtiyati hacze ilişkin ara karara davalı şirketçe yapılan itiraz üzerine Dairemizin 15.09.2015 tarihli kararı ile karar bozulmuş, uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda 08.10.2015 tarihli karar ile "davalının temyiz talebinin reddine" karar verilmiş, temyiz talebinin reddine dair kararın şirketçe süresinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, verilen karar "ihtiyati tedbir mahiyetinde ihtiyati haciz" olarak nitelendirilmiş ve bu kararların esas hüküm ile birlikte temyiz edilebeleceği gerekçesiyle yazılı biçimde temyiz isteminin reddina karar verilmiştir.

Temyize konu karar "ihtiyati haciz" mahiyetinde olup temyizi mümkün ve buna göre mahkeme kararının gerekçesi hatalı ise de 24.06.2015 tarihli ara kararın davalı vekiline 15.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, temyizin ise 13.08.2015 tarihinde gerçekleştiği ve böylece temyiz isteminin süresinde olmadığı, mahkeme ara kararı sonucu itibariyle doğru olmakla birlikte gerekçesi yönünden hatalı olduğu anlaşılmakla davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemenin 08.10.2015 tarihli temyiz isteminin reddine dair ara karar gerekçesinin "temyize konu 24.06.2015 tarihli ara kararın davalı vekiline 15.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, temyizin ise 13.08.2015 tarihinde gerçekleştiği ve böylece temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmakla temyiz isteminin süreden reddine" biçiminde düzeltilmesine ve kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... 'ne yükletilmesine, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7033, Karar No: 2016/5930, Tarih: 09.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/7033 E.  ,  2016/5930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlışıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Belediyenin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde temizlik görevlisi olarak çalıştığını, sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, muvazaa nedeniyle davalı şirketler yönünden husumet nedeniyle reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı biçimde kurulması halinde iş akdinin feshi sonucuna bağlı olarak doğan alacaklarından muvazaalı işlemin tarafı olan gerçek veya tüzel kişi gerçek işverenle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalıdır.

Ayrıca muvazaalı bir hukuki muamele ile üçüncü kişinin ızrar edilmesi ona karşı bir haksız eylem niteliğindedir. Üçüncü kişiler muvazaa nedeniyle hakları halele uğratıldığı takdirde haksız fiil sorumluluğuna dayanarak muvazaalı hukuki işlemi yapan taraftan zararının tazminini isteyebilir. Haksız fiil işleyen kimse uygun illiyet bağı çevresine giren bütün zararlardan sorumludur. Ayrıca muvazaa sebebiyle akdin hükümsüzlüğünün ileri sürülmesinin hakkın kötüye kullanılması sayılan hallerde muvazaa ileri sürülemez.

13/07/2005 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 5393 sayılı Belediye Kanunu 67. maddesi ile belediyelerin asıl işlerini (temizlik işleri, park-bahçe işleri gibi) alt işverenlere verebileceği düzenlemiştir. Davacı bu hüküm yürürlüğe girmeden önce, 19/07/2004 tarihinde davalı Belediyede temizlik işinde çalışmaya başlamıştır. Yukarıdaki açıklamalar ışığında taraflar arasındaki sözleşme muvazaalı olarak kabul edilse dahi, muvazaalı işlemin tarafı olan 3. kişi muvazaalı işlemin sonuçlarından sorumludur. Bu husus gözönüne alınarak davalı alt işverenlerin kendi aralarında işyeri devri kurallarına bağlı kalınarak davacı işçiyi çalıştırdıkları dönem ve ücret seviyesi belirlenerek hesaplanan alacaklardan davalı ... ile sorumlu tutulmaları gereklidir. Davacının bu konuda temyizi yok ise de bu husus davalı Belediyenin hak alanını ilgilendirdiğinden değerlendirilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında yıllık izin alacağına uygulanacak faiz konusunda uyuşmazlık söz konusudur.

3-Taraflar arasında yıllık izin alacağına uygulanacak faiz konusunda uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde ise, iş sözleşmesinin feshi halinde kullanılmayan izin sürelerine ait ücretlerin, son ücret üzerinden ödenmesi gerektiği kurala bağlanmıştır. Ancak, Yasada izin ücreti için kesin bir ödeme günü belirlenmiş değildir. İş sözleşmesinin feshedildiği tarihte izin ücreti muaccel olur. Bununla birlikte, faiz başlangıcı bakımından işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi gerekir.

Dairemizce, iş sözleşmesinin feshinde ödenmesi gereken izin ücreti, geniş anlamda ücret içinde değerlendirilmemiş ve 4857 sayılı Kanunun 34 üncü maddesinde sözü edilen bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilemeyeceği kabul edilmiştir O halde, izin ücreti için uygulanması gereken faiz, yasal faiz olmalıdır.

Somut olayda Davacı ıslah dilekçesinde yıllık izin alacağının mevduat faizi ile birlikte tahsilini talep ettiğinden, alacağın ıslah ile arttırılan kısmı için yasal faiz oranını geçmemek üzere en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi gerekirken doğrudan yasal faize hükmedilmesi de hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı Belediyeye iadesine, 09/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2898, Karar No: 2015/4938, Tarih: 12.10.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/2898 E.  ,  2015/4938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Küre Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarihi :13.05.2015

Numarası :2015/5-2015/26

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık eser sözlemesi ilişkisinen kaynaklanmış olup, davada iş bedelinin tahsili istemiyle başlatılan ilâmsız icra takibine davalı borçlu tarafından yapılan itirazın iptâli ile takibin devamı ve %20 oranında icra inkâr tazminatının tahsili istenmiş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine dair verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilâmı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-İİK'nın 67/2. maddesine göre davacı alacaklının kötüniyet tazminatına mahkum edilebilmesi için, icra takibinde hem haksız, hem de kötüniyetli olması gerekir. Somut olayda davalı takip dayanağı faturanın kapalı düzenlendiğini, bu durumun da fatura bedelinin ödendiğine karine teşkil ettiğini savunarak davanın reddini istemiş, mahkemece Kastamonu Ticaret ve Sanayi Odasının 18.02.2015 tarihli cevabi yazılarındaki görüş de değerlendirilerek takip dayanağı faturanın kapalı düzenlenmiş olması nedeniyle bedelin ödendiği karine olarak kabul edilmiş, karinenin aksi de davacı tarafından kanıtlanamadığından dava reddedilmiştir. Davalı borçlu faturanın kapalı düzenlenmiş olması dışında bedelin ödendiğine dair herhangi bir yazılı belge ibraz etmemiştir. Dava, ödeme karinesinin aksinin davacı alacaklı tarafından ispatlanamadığı gerekçesi ile reddedildiğine göre davacının takibinde kötüniyetli olduğu kabul edilemez. Kötüniyetin varlığı davalı tarafından kanıtlanamamıştır. Bu açıklamalara göre mahkemece davalının kötüniyet tazminatı talebinin reddi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek davacının kötüniyetli olduğu kanıtlanmış gibi kötüniyet tazminatna mahkum edilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin yollaması ile uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın bu yönden düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte yazılı nedenlerle kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendindeki “İİK'nın 67/2. maddesi gereğince dava değeri olan 4.300,00 TL'nin %20'si olan 860,00 TL kötüniyet tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine” cümlesinin karardan çıkartılarak, yerine “davacının icra takibinde kötüniyetli olduğu kanıtlanamadığından aleyhine kötüniyet tazminatı verilmesine yer olmadığına” cümlesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 12.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1598, Karar No: 2016/4469, Tarih: 12.05.2016

**6. Ceza Dairesi         2016/1598 E.  ,  2016/4469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre, yakınan ...'nin emniyette 06.08.2012 tarihli beyanında, “Akrabası olan ...'ün evinde ikamet ettiğini, ...'nın oğlu olan ...'ın kendisini sokakta görerek para istediğini, parası olmadığını söyleyince, boynundaki kolyeyi çekip aldığını ve kendisini bıçaklayarak olay yerinden kaçtığını, çevredeki vatandaşların yardımıyla ... Devlet Hastanesi'ne gittiğini” iddia ettiği,

Yakınanın tüm aramalara rağmen bulunamadığından bahisle mahkemece beyanın tespit edilemediği,

Sanığın ise aşamalarda bir kısım hususlarda çelişkili beyanlarda bulunsa da, özünde değişmeyen savunmasında, kendi annesi ile yakınan ...'nin hayat kadını olduğunu, eşini de kötü yola düşürmeye çalıştıklarını bu sebeple iddia edilen olay tarihinden önceki bir günde, yakınan ile tartıştığını hatta onu darp ettiğini, ancak yakınanın iddia ettiği gibi bir olayın yaşanmadığını” ifade ettiği,

Yakınan ...'ın adres araştırması yapılırken, kolluk güçlerinin sanığın annesi ...'ün ikametinde de yakınanı araştırdığı, 26.12.2012 tarihli polis tutanağında, ... “Yakınan ...'nin bir süre kendisiyle beraber yaşadığını, oğlunun bu şahısla yaşadığı ilişkiden sonra meydana gelen yaralama olayı nedeniyle cezaevine girdiğini, şahsın temmuz ayından beri evinden ayrıldığını, sufli işlerle uğraştığını beyan ettiği” belirtilmiştir,

Hal böyle olunca;

1-Sanığın savunmaları ve yakınanın iddiaları doğrultusunda, sanığın annesi ...'ün tanıklıktan ve yeminden çekinme hakkı hatırlatılarak bilgisinin tespiti sağlanıp;

Yakınanın Hastanede ve emniyette bildirmiş olduğu telefon numaralarından ve bu aşamadan sonra Nüfusa bildirdiği yeni bir adres varsa buda araştırılarak beyanı alınıp;

Sonucuna göre, delillerin bir bütün halinde takdiri yapılıp, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik soruşturmayla yetinilip yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Uygulamaya göre de; sanığın hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildiği takdirde, kendi altsoyu üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluğunun sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12126, Karar No: 2013/22005, Tarih: 18.09.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/12126 E.  ,  2013/22005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki malın ayıplı olmasından kaynaklanan davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 05/09/2009 tarihinde davalının bayisinden aldığı.... televizyonda kanal değişikliği yapıldığında son görüntünün gölgesinin kaldığını, servis tarafından cihazın ekranının değiştirilmesine rağmen arızanın devam ettiğini, sonrasında cihazın ana kartının değiştirildiğini, süreli ses kısıklığı ve cızırtı olduğunu, servisçe 22/04/2010 tarihinde cihazın arıza giderilmiş şekilde kendisine teslim edildiğini, aynı arızanın devam ettiğini, bu sebeple ödemiş olduğu bedelin iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ayıplı mal nedeni ile bedel iadesi sebebi ile eldeki davayı açmıştır. Mahkemece 4077 Sayılı Kanun ve ... Belgesi Uygulama Esaslarına Dair Yönetmelik gereğince; aynı arızanın iki kez, farklı arızaların ise dört kez tekrarladığı anlaşılmakla yasal koşullar oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir. 16.4.2012 tarihli bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi davacının kanal değişimi sırasında ekranda gölge kalması sebebi iki kez servise başvurduğu ve yine televizyondaki ses kısıklığı, cızırtı sebebi ile iki kez olmak üzere toplamda dört kez servise başvurduğu ve servis formlarına göre arızanın giderildiği sabittir. Ne var ki anılan bilirkişi raporunda

televizyondaki ses sisteminindeki arızanın devam ettiği ve fayda sağlamadığı anlaşıldığına göre ... Belgesi Uygulama Esaslarına Dair Yönetmeliğin 14. maddesindeki koşulların oluştuğunun kabulü gerekir. O halde mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15866, Karar No: 2012/3845, Tarih: 14.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15866 E.  ,  2012/3845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.03.2010 tarih ve 2009/608-2010/142 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tatlı sektöründe “Tatlıcı Tombak” markası ile faaliyet gösterdiğini, faaliyetini kendi açtığı şubeler vasıtası ile yaptığını, davalı Tatlım Gıda ve ...’ın müvekkili ile 31.07.2007 tarihinde franchising sözleşmesi imzaladığını, ...’nun ise bu sözleşmenin müşterek müteselsil kefili olduğunu, buna göre dükkanın Tatlım Gıda tarafından işletileceğini, 31.07.2009 tarihli franchise sözleşmesinin 5.3 başlığı altında franchise alan kiracının kira ve diğer sorumluluklarının belirtildiğini, davalıların bu borçlarını ödemediklerini, müvekkilinin asıl kiraya verenin icra takibine muhatap olduğunu, bunun üzerine davalılar aleyhine İstanbul 8.icra müdürlüğünün 2009-20988 Esas sayılı dosyasından icra takibi yapıldığını, davalıların itirazı ile takibin durduğunu ileri sürerek; itirazin iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, franchıse sözleşmesinin davacı taraf ile müvekkili şirket arasında akdedilmiş olduğunu, müvekkili ... tarafından kendi adına akdedilmiş bir franchıse sözleşmesi olmadığını, ...'ın taraf olmadığı bir sözleşme uyarınca müvekkilinden alacak talebinde bulunmasının haksız ve hukuka aykırı olduğunu, ... aleyhine ikame edilen davanın husumet yokluğu sebebiyle reddi gerektiğini, müvekkili şirket tarafından davacıya fazlaca ödeme yapıldığını ileri sürerek, 17.100 TL tutarındaki alacağın franchise sözleşmesinin konusuz kaldığı tahliye tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ilebirlikte davacı karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki itilafın marka hakkının kullanımı ve davacı ile bir kısım davalılar arasında akdedilen franchising sözleşmesinin hükümlerine iki tarafın da uymayarak akdi ihlal ettikleri

iddiasına dayandığı gerekçesiyle, ihtilaf 5846 sayılı Yasa kapsamında kaldığından işbu davaya bakmakta mahkemenin görevsizliğine, dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine, kararın kesinleşmesini müteakip yasal 10 günlük süre içinde başvuru olduğu takdirde dosyanın görevli İstanbul Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

iddiasına dayandığı gerekçesiyle, ihtilaf 5846 sayılı Yasa kapsamında kaldığından işbu davaya bakmakta mahkemenin görevsizliğine, dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine, kararın kesinleşmesini müteakip yasal 10 günlük süre içinde başvuru olduğu takdirde dosyanın görevli İstanbul Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 13,05 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 14.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2333, Karar No: 2019/1888, Tarih: 21.03.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/2333 E.  ,  2019/1888 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı ...'in yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına, 21/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4450, Karar No: 2008/6465, Tarih: 16.05.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/4450 E.  ,  2008/6465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 27.12.2006 gün ve 2006/15625-15989 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılardan Kadir Aktaş vekili vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmış, mahkemece istek kabul edilerek dava konusu taşınmaza ait tapu kaydının iptaline yayla niteliği ile özel siciline kaydedilmesine karar verilmiş hükmü davalı taraf temyiz etmiş, Dairemizin 27.12.2006 gün 2006/15625-15989 sayılı kararı ile onanmış davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yerel mahkemece yapılan yargılama toplanan deliller ve Dairemizcede benimsenen yerel mahkemenin gerekçesine göre, hüküm usul ve yasaya uygun bulunmuş temyiz istemi bu gerekçelerle karşılanarak karar onanmıştır. Onama tarihi itibarı ile Dairemiz kararında düzeltilmesi gereken bir yan yok isede,

Dairemiz kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları

adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.