muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9043, Karar No: 2023/8035, Tarih: 25.10.2023

Acaba CMK'nın 150/3 üncü maddesinde düzenlenen ve zorunlu müdafinin atanması için gerekli olan beş yıllık hapis cezasının tespitinde sadece suçun temel şekline mi bakılacak yoksa suçun nitelikli halleri ve ağırlaştırıcı nedenleri de beş yıllık cezanın belirlenmesinde dikkate alınacak mıdır?

Suç genel teorisinde suça etki eden nedenler, suçun temel şeklini düzenleyen suç tipindeki kanuni unsurların dışında kalan ve ona eklenen özel fiili nedenler veya şahsi nedenlerdir. Bu bağlamda suça etki eden nedenler, doktrinde çeşitli ayrımlara tabi tutulmaktadır: Ağırlatıcı-hafıfletici nedenler, genel-özel nedenler, kanuni-takdiri nedenler, fıili-şahsi nedenler gibi. Suça etki eden nedenlerden cezanın artırılmasını gerektiren nedenler ağırlatıcı nedenler iken; indirilmesini gerektirenler hafifletici nedenlerdir.

Ceza adalet sistemimizde 'bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekillerinin aynı suç sayılacağı' ilkesini benimsemiştir (TCK md. 43/1, 3. cümle). Bu itibarla, aynı suç sayılan bir suçun nitelikli halinin ve benzer şekilde fiilin ağırlaştırıcı neden altında işlenen şeklinin CMK'nın 150/3 üncü maddesinde belirlenen ve zorunlu müdafi atanması için gerekli olan beş yıllık sürenin belirlenmesinde esas alınması gerektiği kuşkusuzdur. Nitekim Dairemiz; 16.01.2018 tarihli ve 2017/3415 Esas 2018/495 ... kararında, özellikle bölge adliye mahkemelerinin hangi kararlarının temyize tabi olduğu veya kesin olduğunu gösteren 5271 ... CMK'nın 286 ncı maddesinin 2/a-b bentleri kapsamında “temyiz edilebilirlik sınırını” belirlerken, suçun sadece temel şeklini esas alınmamış nitelikli hal ve ağırlaştırıcı nedenleri de gözönüne alınmıştır.

Bu açıklamalar ışığında;

5271 ... CMK'nın zorunlu müdafilik sistemini, istisna olmaktan çıkararak adeta kural haline getirecek şekilde zorunlu müdafilik sisteminin uygulama alanını genişletmesi, özellikle Dairemizin 16.01.2018 tarih ve 2017/3415 Esas 2018/495 ... ilamında “temyiz edilebilirlik sınırı belirlenirken suçun temel şeklinde belirlenen cezanın değil nitelik hal ve ağırlaştırıcı nedenlerde gözönünde bulundurularak istenilen sonuç cezanın esas alınması” gerektiğine yönelik gerekçesi, gerçekten de pratik olarak bakıldığında, suç isnadı altında olan bir birey için önemli olan hususun; hakkında istenen hapis cezasının alt veya üst sınırının uzunluğu olması olup bu alt ve üst sınırın uzunluğunun ister cezanın temel şeklinden kaynaklansın isterse suçun nitelikli hali veya ağırlaştırıcı nedeninden kaynaklansın belirtilen sonucun değişmeyeceği, aksi durumun kabulü yani, CMK'nın 150/3 üncü maddesinde düzenlenen “beş yıllık sınırının” belirlenmesinde ağırlaştırıcı neden veya nitelikli hal uygulanması sebebiyle üst sınırın beş yılın üstüne çıkması durumunda zorunlu müdafii atanmasının gerekmediğini kabul etmenin sanıkların “savunma haklarının kısıtlanması ve bunun sonucunda ... yargılanma” hakkından mahrum edeceği, bunun da adalete erişim hakkını sınırlayacağı apaçık ortadadır.

Bu nedenlerle, silahlı terör örgütü üyesi olmak suçlarının 3713 ... TMK'nın 3 üncü maddesinde düzenlenen mutlak terör suçlarından olması, aynı kanunun 5 inci maddesi kapsamında mutlak terör suçlarında her halükarda 3713 ... TMK'nın 5 inci maddesinin herhangi bir takdir ... olmaksızın uygulanmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda “silahlı terör örgütü üyesi olmak suçlarında cezanın alt sınırın beş yıldan fazla olduğu” nazara alındığında, sanıklar hakkında, “silahlı terör örgütü üyesi olmak” suçundan yapılan yargılama sırasında, CMK'nın 150/3 maddesi gereğince isteklerine bağlı olmaksızın hatta açıkça müdafi istemediklerini beyan etseler bile müdafii görevlendirme zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu zorunluluğa uyulmamasının temyizen inceleme konusu yapılıp yapılmayacağına gelince;

CMK 188/1 inci maddesinde; "Duruşmada, hükme katılacak hakimler ve Cumhuriyet savcısı ile zabıt katibinin ve kanunun zorunlu müdafiiliği kabul ettiği hallerde müdafiinin hazır bulanması şarttır." şeklinde duruşmada hazır bulunması gerekenler gösterilirken "zorunlu müdafiiyi" mahkeme heyetinden saymıştır.

CMK 197/1 maddesinde; “ sanık hazır bulunmasada müdafi bütün oturumlarda hazır bulunmak yetkisine sahiptir” denmek suretiyle yasa koyucu genel kural olarak sanık müdafiinin tüm oturumlarda bulunmasını ... etmiştir.

CMK 289 uncu maddesinin 1-a-e bendlerinde, kanuna kesin aykırılık halleri içinde, "mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkül etmemiş olması ile Cumhuriyet savcısı veya duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken kişilerin yokluğunda duruşma yapılması" gösterilmiştir. Temyiz denetiminde bu madde kapsamındaki hukuka aykırılıklar temyiz kapsamında gösterilmiş olmasa da re'sen incelenecektir (CMK 289/1).

Tüm bu hususlar dikkate alınarak somut olay değerlendirildiğinde;

Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılaması yapılan sanıkların, yargılama aşamasında kendilerinin seçtiği bir müdafi bulunmadığı gibi CMK'nın 156 ncı maddesi gereğince de re'sen bir müdafi görevlendirilmediği, sanıklara isnat edilen “silahlı terör örgütü üyeliği” suçunun niteliği dikkate alındığında, CMK'nın 150 inci maddesinin 2 ve 3 üncü fıkraları uyarınca hakkında müdafi görevlendirilmesinin zorunlu olduğunun anlaşılması karşısında, Anayasa'nın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddelerinde teminat altına alınan ... yargılanma ilkesine aykırı olacak ve savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde kovuşturmada müdafi hazır bulundurulmaksızın mahkumiyet hükümleri kurulmak suretiyle CMK 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıkların temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 15.02.2019 tarihli ve 2018/182 Esas, 2019/279 ... kararının 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıkların temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 15.02.2019 tarihli ve 2018/182 Esas, 2019/279 ... kararının 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının a bendi uyarınca Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/924, Karar No: 2015/18685, Tarih: 02.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/924 E.  ,  2015/18685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın temyiz isteminin mahkumiyetine karar verilen kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

1) Mağdurun aşamalardaki beyanında, sanığın balta sapıyla kendisini darp ettiğini iddia ettiği vücut bölgelerinde harici bir travmatik lezyon veya ekimozun tespit olunanaması, tanıklar ... ve ...'ın beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, mağdurun iddia ettiği şekilde balta sapıyla vurulan darbelerin vücutta iz bırakıp bırakmayacağı hususunda Adli Tıp Kurumundan ek rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Hükmün gerekçe kısmında, sanık hakkında ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşılmadığı belirtildiği halde, hüküm fıkrasında, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi suretiyle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8993, Karar No: 2023/11188, Tarih: 13.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/8993 E.  ,  2023/11188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/396 E., 2022/864 K.

KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/116 E., 2019/489 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı tarafın İlk Derece Mahkemesince hüküm altına alınan 30.000 TL manevi tazminata ilişkin olarak istinaf yoluna başvurmadığı anlaşılmaktadır. Buna göre her ne kadar bölge adliye mahkemesince davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle manevi tazminat talebinin reddine karar verilmişse de, davacı taraf açısından temyize konu edilen manevi tazminat miktarı 30.000 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

13.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6105, Karar No: 2018/1864, Tarih: 12.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/6105 E.  ,  2018/1864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 23/03/2016 tarih ve 2016/32-2016/162 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi birleşen 2009/83 Esas sayılı dosyanın davacısı vekili ve aynı dosyanın davalısı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı şirket temsilcisi, davacı şirket ortaklarının artırılan sermayeye karşılık ödedikleri toplam 1.538.000 TL'nin eski ortaklar tarafından davalı şirket hesaplarına aktarıldığını, müvekkilinin kiracısı olan davalının bu tutarın 25.518,19 TL'lik kısmını hastane için kullandığını, bakiyesi için sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek şimdilik 10.000 TL'nin paranın çekildiği tarihten itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada, davalı şirket vekili, dava konusu tutarların şirket ortaklarına iade edildiğini savunmuştur.

Birleşen 2009/83, 2009/84, 2009/85 Esas sayılı dosyalarda davacı şirketin temsilcisi, asıl dava esnasında asıl davanın davalısı tarafından sunulan 10.01.2008 tarihli teslim tutanaklarında davacı şirketin sermayesi için ödenen miktardan 505.000 TL'nin davalı ...'a, 280.000 TL'nin davalı ...'a, 140.000 TL'nin davalı ...'a teslim edildiğinin belirtildiğini, davalılara teslim edilen bu paranın davalılar tarafından davacı şirkete sermaye arttırımına karşılık ödendiğini, dolayısıyla şirketin parası olduğunu, davalıların 15.01.2008 tarihinde tüm sermaye üzerinden yüksek bedelle hisselerini davacı şirket adına temsilen işbu davayı açan şirket müdürüne ya da gösterilen kişilere devrettiklerini, böylece davalıların hem yüksek bedelle şirketteki hisselerini sattığını, hem de ödedikleri sermaye tutarını geri aldıklarını ileri sürerek her bir davada

ayrı ayrı şimdilik 10.000 TL'nin 10.01.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

ayrı ayrı şimdilik 10.000 TL'nin 10.01.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dosyaların davalıları vekili, davacı şirket adına dava açan müdür ... ve müvekkillerinin 15.01.2008 tarihinde hisse devir, sulh ve ibra protokolü düzenleyerek devreden ortakların sermaye artışından önceki 3.000.000 TL ödenmiş sermayeleri üzerinden hisse devri üzerine anlaştıklarını, müvekkilinin hisselerinin devrederek ortaklıktan ayrıldıklarını, protokolde şirketin mevcut durumunun bilinerek devredenlerden hisselerin alındığının belirtildiğini, yine protokol hükümleri uyarınca hisse devredenlerin tüm kredi yükümlerinin 60 gün içinde ortadan kaldırılacağını, devralan müdürün bu yükümünü yerine getirmediğini, müvekkillerinden ... ile ... arasında düzenlenen ek protokolde hisse satışının artış yapılmadanki haliyle, yani kuruluştaki ana sermaye olan 3.000.000 TL üzerinden gerçekleştiği, hisse devreden ortakların daha önceden sermaye artışına binaen yaptıkları ödemelerin satış gündeme geldiği için iptal edildiği, bu hususlarda ...'dan ve asıl davanın davalısı kiracı şirketten hisse artışları ile ilgili talepte bulunulmayacağı hususlarının kabul edildiğini savunarak birleşen davaların ayrı ayrı reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davanın tarafları arasındaki ilişkiye binaen davacının davalıya ödeme yaptığı, davalı tarafından bu paranın 25.519,19 TL'lik kısmının ilave işte kullanıldığı, kalan kısmın ise davacıyı temsile yetkili olmayan ve davacıdaki hisselerini devretmiş kişilere ödendiği, bu haliyle davalı şirketin, davacı şirket aleyhine sebepsiz zenginleştiği, asıl davadaki iddianın ispat edildiği, birleşen dosyaların davalılarından ... ve ... hakkında davadan feragat edildiği, diğer davalı ...'a karşı açılan davanın ise alınan bilirkişi raporu ve dosya kapsamından ispatlanamadığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, 10.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, birleşen 2009/84 ve 2009/85 Esas sayılı dosyalarda vaki feragat nedeniyle ... ve ...'a karşı açılan davaların reddine, 2009/83 Esas sayılı dosyada ...'a karşı açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, birleşen 2009/83 Esas sayılı dosyanın davacısı vekili ve aynı dosyanın davalısı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve gerekçeli karar başlığında dava tarihinin yanlış gösterilmesinin mahallinde her zaman düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olmasına göre, birleşen 2009/83 Esas sayılı dosyanın davacısı vekili ve aynı dosyanın davalısı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve gerekçeli karar başlığında dava tarihinin yanlış gösterilmesinin mahallinde her zaman düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olmasına göre, birleşen 2009/83 Esas sayılı dosyanın davacısı vekili ve aynı dosyanın davalısı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, birleşen 2009/83 Esas sayılı dosyanın davacısı vekili ve aynı dosyanın davalısı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden birleşen 2009/83 Esas sayılı dosyanın davacısı ve aynı dosyanın davalısından ayrı ayrı alınmasına, 12/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4706, Karar No: 2018/5572, Tarih: 27.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/4706 E.  ,  2018/5572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, çocuğun basit

cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun son eylemden yaklaşık bir buçuk yıl sonra 17.10.2010 tarihinde düzenlenen fotoğraf teşhis tutanağında sanığı teşhis etmesinin ardından 19.10.2010 günü babası nezaretinde sanığın fotoğrafı tekrar gösterildiğinde tanımadığını söylemesi, soruşturma evresinde yapılan canlı teşhis işlemlerinin Polis Vazife ve Selahiyet Kanununun ek 6. maddesine aykırı olması, tanık Anılcan'ın mağdurun anlatımlarını doğrulamaması, mağdurun ifadesine göre annesi...'un eylemi gerçekleştiren kişiyi görmesine rağmen sanığa benzeyip benzemediği konusunda beyanının olmaması, mağdurun iki olayı benzer şekilde anlatmasına karşılık ayrıntı vermemesi, sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan mağdur vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.09.2018 tarihinde üye ...'in karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

S/P ./..

-2-

KARŞI OY

Olay tarihlerinde 8-9 yaşlarında bulunan mağdurun kollukta 17.10.2010 tarihinde düzenlenen fotoğraf teşhis tutanağında ve 06.12.2010 tarihli yapılan canlı teşhiste suça sürüklenen çocuğu teşhis etmesi, 09.02.2011 tarihli celsede "Ben yüzünü unutamadım ki, bana bir defter getirdiler, bu defterde bulunan resimlerden adamı hemen tanıdım, tekrar ikinci kez bana bir defter gösterdiler, bu defterden de yine bu şahsı teşhis ettim, 3. sünde beni bir odaya götürdüler, camlı bir oda idi karşıda numara verilmiş 5 kişi vardı ben o kişilerin arasında da bu kişiyi teşhis ettim" şeklindeki beyanı ile duruşma salonunda suça sürüklenen çocuğun alınıp mağdura gösterilip tekrar dışarı çıkarılmasından sonra mağdura sorulduğunda "Bu gelen kişi bu işi yapan çocuktu, kesin eminim, isterseniz başkalarının arasına koyun oradan da bunu bileyim" şeklindeki beyanları karşısında bir yıl içerisinde iki kez sanığın eylemine maruz kalan mağdurun sanığı teşhisinde usule aykırı bir yön bulunmadığından mahkumiyet kararının onanması gerektiği görüşü ile sayın çoğunluk görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2014/9018, Karar No: 2014/11828, Tarih: 28.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/9018 E.  ,  2014/11828 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan yapılan yargılama sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.10.2013 gün ve 2013/59 Esas, 2013/85 Karar sayılı hükmün sanığın temyizi üzerine, Dairemizin 15.04.2014 gün ve 2014/508 Esas, 2014/5103 Karar sayılı ilamı ile onama yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.09.2014 gün ve KD-2014/254377 sayılı itiraznamesi ile 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 15.04.2014 gün ve 2014/508 Esas, 2014/5103 Karar sayılı onama yönündeki kararının 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkraları uyarınca KALDIRILMASINA, tebliğnamenin ve duruşmaya çağrıya ilişkin tebligatın sanığın vekâletnameli vekili yerine, yetkili kılınan müdafii Av. ...'a yapıldığı ve bu haliyle tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından yeniden duruşma günü verilerek tebliğnamenin ve duruşma gününün sanığın vekâletnameli müdafii Av. ...'ye tebliğine, 28.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5805, Karar No: 2007/3118, Tarih: 05.03.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/5805 E.  ,  2007/3118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2006
Yargıtay — Esas No: 2019/8036, Karar No: 2019/16163, Tarih: 17.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/8036 E.  ,  2019/16163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece, sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın geceleyin müştekiye ait birinci katta bulunan konutun açık olan mutfak kapısından içeriye girdiği, dolap ve çekmeceleri karıştırdığı, çekmecede bulunan 2.700,00.TL parayı aldığı, koridorda müşteki ile karşılaşması üzerine kaçtığı, yardım seslerini duyan tanık Güven Başkan ve tanık ...’ın konuttan çıkan sanığı takip ettikleri, kesintisiz takip sonucunda sanığı yakaladıkları, tanıkların alınan beyanlarına göre, sanığın üzerindeki tornavidayı tanıklara çektiği, tanıklar tarafından etkisiz hale getirilen sanığın polislere teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin sübutu halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve münakaşasının üst görevli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi gereği sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine 17.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.