muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18005, Karar No: 2014/10271, Tarih: 22.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/18005 E.  ,  2014/10271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/95768

MAHKEMESİ : Kastamonu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2012

NUMARASI : 2012/507 (E) ve 2012/711 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, katılana ait kredi kartını hukuka aykırı biçimde ele geçirme ey- lemi nedeniyle mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanığın, yargılama sırasında müştekinin hesabına 300 TL ödemede bu- lunması karşısında, katılandan kısmi ödeme nedeniyle etkin pişmanlık hükmünün uygu- lanmasına rızası olup olmadığı da sorulup, sonucuna göre sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerini uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan, yazılı şekilde karar verilmesi,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetki- lerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye ka- dar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12817, Karar No: 2013/17997, Tarih: 10.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/12817 E.  ,  2013/17997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.02.2012 gün ve 2010/163-2012/18 sayılı kararı bozan Daire’nin 07.05.2013 gün ve 2012/9693-2013/9279 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına 17. sınıftaki bir kısım emtia yönünden tescilli olan markaların sektörde ürün cinsi, karakteristiği, ölçüleri ile ilgili olarak bilgi verici mahiyette olan kısaltmalardan ibaret olduklarını, buna rağmen tescil edildiklerini ileri sürerek, 556 sayılı KHK'nın 7/c ve 42/1-a maddeleri uyarınca davalı markalarının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinlerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, markaların malın cinsini, üretimini, üretim yerini, değerini, karakteristiğini gösteren ibareler olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, söz konusu işaretlerin ürünün karakteristiğine ilişkin doğrudan bilgi verici kısaltmalar olması nedeniyle marka olmalarının kabul edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 556 sayılı KHK'nın 7/1-c ve 42/1-a maddeleri uyarınca 2006/31193, 2006/31196, 2006/31187, 2006/31195, 2006/31192, 2006/31194, 2006/31191, 2006/31188, 2006/3195, 2006/3196, 2006/3197 ve 2006/3198 sayılı markaların hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinlerine dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 07.05.2013 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

K
Yargıtay — Esas No: 2010/6296, Karar No: 2010/5703, Tarih: 25.10.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/6296 E.  ,  2010/5703 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 25.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4836, Karar No: 2024/1343, Tarih: 15.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/4836 E.  ,  2024/1343 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2795 E., 2023/1781 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 30.03.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanunun 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan suçtan dolayı cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Samsun 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanunun 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan suçtan dolayı 1 yıl 6 ay hapis cezası ve 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İlgili kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 01.06.2023 tarihli kararı ile duruşmasız olarak yapılan incelemede, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında atılı suçtan verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanunun 223 maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; atılı suçun sanık tarafından işleniğinin sübût bulduğuna, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanık hakkında başka bir suçtan dolayı yapılan tahkikat kapsamında nöbetçi Cumhuriyet savcısının yazılı talimatıyla sanığın adresinde yapılan aramada bir adet tabancanın ele geçirilmesi, bu şekilde sanığın 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; atılı suçun sanık tarafından işleniğinin sübût bulduğuna, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanık hakkında başka bir suçtan dolayı yapılan tahkikat kapsamında nöbetçi Cumhuriyet savcısının yazılı talimatıyla sanığın adresinde yapılan aramada bir adet tabancanın ele geçirilmesi, bu şekilde sanığın 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2.Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 01.03.2022 tarihli uzmanlık raporunda, ateşleme sisteminde görev alan mekanik aksamının sağlam ve işler durumda olduğu, mevcut haliyle bilinen ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı, her ne kadar namlusu bilinen ateşli silah fişeklerini istimal etmeye elverişli olmasa da, namlusunda ses fişeklerinin ön kısmına bilye/saçma tanesi/kurşun küre yerleştirilerek oluşturulmuş özel şekil ve nitelikteki ateşli silah fişeklerini atabilecek boşluk bulunduğu, söz konusu tabanca ile laboratuvarda yapılan test atışlarında, çapına uygun fişekleri patlattığı, Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Yönetmeliğin 2 nci maddesinin "e" bendinde ateşli silah; "mermi çekirdeği veya saçma tabir edilen özel şekil ve nitelikteki maddeleri, barut gazı veya bu neviden patlayıcı ve itici güç ile uzak mesafelere kadar atabilen silahları," olarak tanımlandığı, inceleme konusu tabanca mevcut haliyle saçma tabir edilen özel şekil ve nitelikteki maddeleri barut gazı basıncıyla uzak mesafelere atabildiğinden ateşli silah tanımına uyum sağladığı ve bu nedenle de 6136 sayılı Kanuna göre yasak niteliğini haiz ateşli bir silah olduğu, ancak, bahse konu tabancanın taşımakta olduğu nitelikler bakımından ilgili Kanunun 12 nci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamı dışında kaldığı belirtilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

İlk Derece Mahkemesince üzerine atılı 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olması sebebiyle temel ceza belirlenirken 6136 sayılı Kanunun 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

İlk Derece Mahkemesince üzerine atılı 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olması sebebiyle temel ceza belirlenirken 6136 sayılı Kanunun 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince "somut olayda, suça konu tabanca ile birlikte özel şekil ve nitelikte fişek ele geçirilmemiş olması, bu tabancanın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliğini haiz olduğunu gösterir özel şekil ve nitelikteki fişeklerle gerçekleştirilmiş kasten yaralama vb bir olayda kullanıldığına ilişkin dava dosyasında herhangi bir bilgi ve belgenin bulunmaması, Kriminal Polis Laboratuvarınca düzenlenen raporda, suça konu tabanca üzerinde tadilat yapıldığına ilişkin değerlendirme yapılmaması, buna karşın tabancanın bilinen ateşli fişeklerini istimale elverişli olmadığının bildirilmesi, Dairemize intikal eden benzeri bir çok davada yapılan tüm araştırmalara rağmen kuru sıkı tabancaları üreten firmalara ve tabancaların üretim şemalarına ulaşılamaması, yapılan araştırmaların bu şekilde sonuçsuz kalması, dolayısıyla tabancaların mevcut haliyle üretilip üretilmediğinin tespitindeki imkansızlık, tabancanın namlusunda özel şekil ve nitelikteki ateşli silah fişeklerini atabilecek boşluğun sanık tarafından gerçekleştirildiğine ilişkin delil bulunmaması, tabancanın mevcut haliyle üretilme ihtimali olması, tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirildiğinde, unsurları itibariyle oluşmayan 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanığın beraatine" karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce hazırlanan raporda kuru-sıkı tabancanın sonradan tadil edildiğine dair değerlendirme yer almaksızın özel şekil ve nitelikteki maddeleri barut gazı basıncıyla uzak mesafelere atabildiğinden ateşli silah tanımına uyum sağladığının belirtilmesi, buna karşın sanıkta özel şekil ve nitelikteki maddelerin ele geçirilememiş olması hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın savunmasının aksine ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna veya sonradan değişiklik yaptığına ilişkin delil bulunmaması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkemesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkemesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesinin, 01.06.2023 tarihli kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Samsun 8.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2024 tarihinde karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/31105, Karar No: 2017/7471, Tarih: 10.07.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/31105 E.  ,  2017/7471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 34/2. maddesinde mahkeme kararlarında başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekillerinin belirtileceği düzenlenmesine karşın, temyize konu kararda başvurulacak kanun yolu ve mercii belirtilmekle beraber başvuru şekli ve sürenin ne zaman başlayacağı yönünden bilgi verilmediği anlaşılmakta ise de; sanığa usulüne uygun olarak Mernis adresine Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca 14/01/2008 tarihinde tebligat yapılması, sanığın tebligat üzerine kararı öğrenmesi, tebligat tarihinden itibaren temyiz süresinin başlayacağının anlaşılması ve sanığın verilen mahkumiyet hükmünü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 18/01/2012 tarihinde temyiz etmesi karşısında, temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...'in tüm aşamalarda üzerine atılı suçu kabul etmemesi ve dosya kapsamında yalnızca sanık ...'in suç atma niteliğindeki soyut beyanlarının bulunması karşısında, müştekinin ikametinden çalınan telefonun suç tarihinden iletişimin tespiti istenerek, bahse konu telefonun sanık veya sanıktan aldığını beyan eden kişiler tarafından kullanılıp kullanılmadığı araştırılarak, ayrıca İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 05/07/2007 tarihli raporda, müştekiye ait ikametin mutfak PVC kapısı dış camı üzerinden alınan kan örneğinin ... isimli şahsın genotip özellikleri ile uyumlu olduğunun belirtilmesi ve bahse konu şahısla ilgili herhangi bir araştırma yapılmadığının anlaşılması karşısında, ... isimli şahsın tanık sıfatıyla beyanın alınarak, bu şahsa sanık ...'i tanıyıp tanımadığı sorularak, ... hakkında dava açılması halinde davalar birleştirilerek sonucuna göre sanık ...'in hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Müştekinin aşamalardaki beyanında, hırsızlık olayının 03/02/2007 günü saat 23.00 ile 04.02.2007 günü saat 09.30 arasında gerçekleştiğini beyan etmesi karşısında, hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1393, Karar No: 2018/3267, Tarih: 30.04.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/1393 E.  ,  2018/3267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Akdin feshinin geçersizliğine, işe iadeye ve tazminata ilişkin olarak açılan davada ... .... İş ile ... Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/.... maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, akdin feshinin geçersizliğine, işe iadeye ve tazminata karar verilmesi istemine ilişkindir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi sıfatıyla) 01.02.2017 tarihli kararı ile davacının çalıştığı işyeri adresi ile davalının adresinin ... olduğu gerekçesi ile ... İş Mahkemesinin yetkili olduğunu belirterek yetkisizlik kararı vermiştir.

... .... İş Mahkemesince de ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin yetkili olduğunu belirtilerek ....09.2017 tarihinde yetkisizlik kararı verilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun .... maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, ''İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılacağı gibi işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber olmaz.''

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş akdine istinaden açılan davalarda yetkili mahkeme, dava tarihinde davalının ikametgahının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesidir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça itiraz edilmese de hâkim tarafından kendiliğinden bu husus gözönünde bulundurulmalıdır.

Tüm dosya kapsamından; davacının dava dilekçesi ve talimat yoluyla dinlenen tanık anlatımlarına göre de fiili çalışmanın ... ili, ... ilçesi, ...köyü olduğu ve ... ili yargı sınırları içinde kaldığı anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/.... maddesi gereğince ... Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/04/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9619, Karar No: 2016/4560, Tarih: 25.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/9619 E.  ,  2016/4560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/05/2015 tarih ve 2015/162-2015/422 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosyanın incelenmesinde duruşma için gerekli tebligat giderinin yatırılmamış olması nedeniyle 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili dava dışı limited şirket ortağının, şirket lehine yaptığı ödemenin payı oranında diğer ortaktan rücuen tahsili istemiyle başlattığı takibe davalının haksız itirazı nedeniyle takibin duruduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının yaptığı ödemelerin şirket borcunu mahsuben yapıldığını bu nedenle davacının davasını şirkete karşı açması gerektiğini, şirketin müvekkiline icra takibine konu alacaktan daha fazla miktarda kira borcu olduğunu savunarak, davacıdan kötü niyet tazminatı tahsilini ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; şirket adına ödeme yapan davacı ortağın alacağını ancak şirket tüzel kişiliğinden talep edebileceği, davalı ortağın şahsi sorumluluğu bulunmadığı bu nedenle davalıya pasif husumet düşmeyeceği, davacının ortak sıfatı ile T.T.K.'nın 553 ve 555 maddesine göre tahsil edilecek paranın şirkete verilmesi yönünde dava açmadığı, bu yönde bir iddianın olmadığı, davanın reddi karşısında davacının icra inkar tazminatı talebinin ve davacının takibi yapmakta kötüniyeti ispatlanamadığından davalının kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin kamusal olmayan (maaş ve tazminat, muhasebe, ve şirket masrafları ile kayyım ücreti ve ticaret odası harcı adı altındaki) borç ödemelerine yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.