muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7134, Karar No: 2016/4009, Tarih: 03.05.2016

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın yargısal denetimi CMK’nun 173. maddesinde düzenlenmiş olup, maddeye göre; suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hakimliğine itiraz edebilir. Her ne kadar maddede yasa yolu itiraz olarak adlandırılmışsa da ortada dar ve teknik anlamda bir hakim kararı bulunmadığı için, vaki başvuru teknik olarak itiraz olmayıp, öğretide “kovuşturma davası” olarak da adlandırılan, idari bir makamın kararına karşı açılan tali bir ceza davası niteliğinde bulunmaktadır.

Bu aşamada kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz edebilecek olan “suçtan zarar görenin” kim olduğu hususunun da açıklanması gerekmektedir. Suçtan zarar gören kavramı, başta Ceza Muhakemesi Kanunu olmak üzere pek çok Kanunda yer almış, fakat açıklanmış değildir. Gerçekten “suçtan zarar gören” kavramıyla, suçtan sadece doğrudan zarar gören mi, yoksa dolaylı zarar görenlerin mi kastedildiği kanun metninden anlaşılamamaktadır.

Her suçtan az veya çok gerçek kişiler de zarar görür. Devletten ayrı topluluklar, bakanlık gibi resmi makamlar, yabancı devletler ve uluslararası örgütler ile kuruluşlar da bu anlamda fert olarak sayılmaktadır. Ceza Muhakemesi Hukukunda genel olarak zarar gören; “mağdur”, “şikayetçi” veya “suçtan zarar gören şahıs” olarak adlandırılmıştır. Her zaman zarar gören ferdin tespiti mümkün olmamakla birlikte, bu durum onun mevcut olmaması demek değildir.

Öğretide, suçtan doğrudan doğruya zarar görenin, yani suçun maddi unsuruna muhatap olanın ve bu nedenle suç ile korunan hukuksal yararı zedelenen kişinin, dar anlamda suçtan zarar gören olduğu, bir başka deyişle suçun mağduru olduğu ileri sürülmüştür. Buna karşılık, bir kimsenin haklı çıkarı, işlendiği iddia olunan suç ile ağır biçimde zedelenmiş olması durumunda, bu haklı çıkarı zedelenmiş kişinin geniş anlamda suçtan zarar gören kişi olduğu, hakimin, böyle bir ölçütü somut olaya uygun olarak, genel yaşam tecrübelerine dayanarak değerlendirmesi gerektiği açıklanmıştır. Bu nedenle suçtan doğrudan doğruya zarar görmenin dar, dolayısıyla zarar görmenin ise geniş anlamda suçtan zarar görmeyi ifade ettiği belirtilmiştir.

Zarar gören fert durumunda kimin olacağı, bir başka ifade ile suçtan zarar görenin nasıl belirleneceği önem arz etmektedir. Çoğu kez “tecavüz olunan şahıs”, “suçtan zarar gören kimse” veya “mağdur veya şikâyetçi” olarak adlandırılan zarar gören ferde, ceza muhakemesinde bazı haklar tanınmış, ödevler verilmişken, her hak veya ödevde kanun koyucunun değişik ölçütler ile davranması olanaklıdır. Mesela; şikayet hakkı tanınırken veya kamu davasına katılma hakkı verilirken değişik ölçütlerin kullanılması mümkündür. Gerçekten de “suçtan zarar gören” kavramı ihtiyaca göre belirlenmelidir. Örneğin; hakimin davaya bakamayacağı halleri düzenleyen CMK’nun 22. maddesinin söz konusu olması durumunda, hakimlerin objektifliğini en iyi sağlama amacı, en geniş yorumu gerektirir. Buna karşın kamu davasına katılmanın sakıncalarını en aza indirmek içinse dar yorum yolu seçilmelidir. Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu da 15.07.2008 gün ve 2008/9-95 Esas, 2008/195 Karar sayılı ilamında; hakimlerin, “bir olayda suçtan zarar göreni belirlerken, sanığa yüklenilen ve cezalandırılması istenilen fiille haklı bir çıkarı zedelenen kişinin ceza kovuşturması konusundaki isteğini göz önünde tutmak ve bu haklı görüldüğünde kişiye suçtan zarar görme niteliği tanımak durumunda” olduğunu vurgulamıştır.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya içeriğine göre; şüpheliye yüklenen "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçundan zarar gördüğü ve açık bir hakkının zedelendiğine ilişkin delil bulunmayan şikayetçinin, şüpheli hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararına karşı itiraz hakkı bulunmadığı cihetle, vaki itirazın itiraz edenin yetkisi bulunmadığından reddi yerine işin esasına girilerek itirazın reddine karar verilmesinde isabet bulunmadığı anlaşılmakla, belirtilen bu konuda da kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği hususunda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6072, Karar No: 2024/459, Tarih: 05.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/6072 E.  ,  2024/459 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

KARAR : Davanın reddine

Kadastro sırasında ...Köyü çalışma alanında bulunan 105 ada 120, 121 ve 122 parsel numaralı taşınmazlar davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine temsilcisi çekişmeli taşınmazların kaçak ve yitik kişilerden Hazine'ye intikal eden yerlerden olduğu iddiası ile tespite itiraz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın reddine 120 ada 22, 120 ve 121 nolu parsellerin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm temyiz edilmeksizin 01.11.2012 de kesinleşmiştir.

Başkale Tapu Müdürlüğü'nün İlk Derece Mahkemesine hitaplı yazmış olduğu 07.07.2021 tarihli müzekkere de hüküm fıkrasının 1. maddesinde 120 ada 22 değil 120 ada 122 parsel yazılması gerektiği kanaatinde olduğu bildirilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 31.08.2022 tarihli ek karar ile 11.04.2012 tarih 2007/2221 Esas ve 2012/183 Karar ... ilamın hüküm fıkrasının 1. maddesindeki '105 ada 22 parsel' ibaresinin '105 ada 122' parsel olarak tashihine karar verilmiş; ek karara karşı Hazine temsilcisi tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, 6100 ... Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçe dikkate alındığında temyizen incelenen 31.08.2022 tarihli ek karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine temsilcisinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/17813, Karar No: 2013/15137, Tarih: 02.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/17813 E.  ,  2013/15137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan bedelini ödeyerek bal satın aldığını ve Komando Tugay Komutanlığı’na teslim ettiğini, balların ayıplı çıktığını ve iade edildiğini, ihale için yatırılan teminatın hazineye irat kaydedildiğini, bir kısım malın geç teslimi nedeniyle ceza ödendiğini, elde edilecek kardan mahrum kalındığını, baldaki ayıbın tespiti için analiz ücreti ödendiğini belirterek toplam 50.439,50 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, malların ihale makamınca analize dayalı değil fiziki muayeneye dayalı olarak iade edildiğini, müvekkili şirketin sözleşmede fiziki muayene için bir garantisinin bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu ile davacıya teslim edildiği sabit olan ancak davacı tarafından davalıya iadesine dair dosyada delil bulunmayan 2. parti malın davacı tarafından davalıya iade edilmesi kaydıyla peşin ödenen 29.993,23 TL’nin davalıdan talep edilebileceği, taraflar arasındaki sözleşmede malın teslimi için belirlenmiş bir süre olmadığı, davacının geç teslimden kaynaklanan ceza bedelini talep edemeyeceği, davacının zararı olacağından kar kaybı isteminin yerinde görülmediği, davalının analiz ile ilgili bir taahhüdünün bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, dava konusu 2. parti malın davalıya iade-teslim edilmesi şartı ile 29.993,23 TL bedelin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin şartlar oluşmadığından reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 990,00 TL. duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 02.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11097, Karar No: 2023/5809, Tarih: 08.06.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/11097 E.  ,  2023/5809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/612 E., 2019/443 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. (Kapatılan) Ankara Hava Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 13.05.2013 tarihli ve 2013/356 Esas, 2013/153 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 02.12.2012-25.03.2013 tarihleri arasında firar suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, söz konusu karar yasal süresi içerisinde taraflarca itiraz edilmemek suretiyle 19.07.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

2.Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 19.07.2013 tarihinde kesinleşmesinin ardından 5 yıllık denetim süresi içerisinde tehdit suçunu işlediğinin Beykoz 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2014 tarihli ve 2014/451 Esas, 2014/715 Karar sayılı kararı ile ihbar edilmesi üzerine dosyanın yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, (Kapatılan) Ankara Hava Kuvvetleri Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/60 Esas, 2016/71 Karar sayılı kararı ile; 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında 02.12.2012-25.03.2013 tarihleri arasında firar suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 73 üncü maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Anılan kararın sanık ve Adlî Müşavir (sanık aleyhine) tarafından temyizi üzerine (Kapatılan) Askeri Yargıtay 2. Dairesinin 22.09.2016 tarihli ve 2016/529 Esas, 2016/507 Karar sayılı ilâmı ile; "Temyiz süresini geçirdiği anlaşılan sanığın temyiz talebinin süre yönünden reddine; Adlî Müşavir temyizine atfen incelenen mahkûmiyet hükmünün ise 24.03.2016 tarihli hüküm duruşmasında, mahkûmiyet hükmüne esas alınan yazılı belgelerin okunmaması ve bunlara karşı Askerî savcının diyeceklerinin sorulmaması, kovuşturmanın genişletilmesi talebinin olup olmadığının Askerî savcıdan sorulmaması ve bu şekilde duruşmaya devam edilerek hüküm kurulması, gerekçeli hükümde, sanığın, 25.03.2013 tarihinde yakalandığı kabul edilmesine ve sanığın 6 haftadan fazla bir süre firar halinde kaldığı dosya kapsamından açıkça anlaşılmasına rağmen, sanık hakkında ceza tertip edilirken, kısa kararda ve gerekçeli hükmün hüküm fıkrasında, sanığın 6 haftalık mehil içinde kendiliğinden Birliğine katıldığı kabul edilerek, açıklanması geri bırakılan önceki mahkûmiyet hükmünde sanık hakkında tesis edilen hapis cezası 10 ... olmasına rağmen, aynen açıklanması gereken temyize konu mahkûmiyet hükmü ile sanık hakkında 5 ... hapis cezası tesis edilmesi, böylece, gerekçeli hüküm ile kısa karar arasında teşevvüşe (karışıklığa) yol açılması, ayrıca sanığın yakalandığına ilişkin tutanağın fotokopi olması nedeniyle söz konusu tutanağın aslı veya onaylı sureti getirtilmeden hüküm kurulması" nedenleriyle usul ve noksan soruşturma yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine temyize konu edilen Beykoz 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2019 tarihli ve 2018/612 Esas, 2019/443 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 02.12.2012-25.03.2013 tarihleri arasında firar suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; ailesi için yaptığı firar olayı nedeniyle çok pişman olduğuna, son beş yıl içinde herhangi bir suça karışmadığına, cezanın onaylanmasının kendisini ve iki evladını zor duruma sokacağına ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Daha önceden işlediği bir başka suçtan dolayı İstanbul Maltepe 2. Sınıf Askerî Ceza ve Tutukevinden 30.11.2012 tarihinde tahliye edilmesini müteakiben teslim edildiği Maltepe Askerlik Şubesi Başkanlığınca 1 gün yol süresi verilerek ve 02.12.2012 tarihinde katılması gerektiği belirtilerek

30.11.2012 tarihinde Kayseri'de bulunan birliğine sevk olunan sanığın, 02.12.2012 tarihinde saat 24.00'e kadar birliğine katılması gerekirken katılmadığı, 25.03.2013 tarihinde yakalandığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın savunmasında cezaevinden çıktıktan sonra sorunları devam ettiği için birliğine teslim olmadığını beyan ettiği belirlenmiştir.

30.11.2012 tarihinde Kayseri'de bulunan birliğine sevk olunan sanığın, 02.12.2012 tarihinde saat 24.00'e kadar birliğine katılması gerekirken katılmadığı, 25.03.2013 tarihinde yakalandığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın savunmasında cezaevinden çıktıktan sonra sorunları devam ettiği için birliğine teslim olmadığını beyan ettiği belirlenmiştir.

3. Cezaevinden tahliye edilen sanığın 30.11.2012 tarihinde bir gün yol süresi verilerek ve katılacağı tarihin 02.12.2012 olduğu belirtilerek birliğine sevk edilmesine dair Maltepe Askerlik Şubesi Başkanlığının 30.11.2012 tarihli sevk yazısı dava dosyasında mevcuttur.

4. Birliği Komutanlığınca düzenlenen tutanakta; sanığın 08.01.2013 tarihi itibarıyla birliğine katılış yapmadığı belirtilmiştir.

5. Sanığın 25.03.2013 tarihinde yakalandığına dair yakalama tutanağının onaylı sureti dava dosyasına eklenmiştir.

6. Sanık hakkında psikiyatri uzmanı bilirkişi tarafından tanzim olunan; "Sanığın suç tarihlerinde ve halen askerliğe elverişli olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ile 34 üncü maddesinden faydalanamayacağı" görüşünü içeren 28.03.2013 tarihli bilirkişi raporu dava dosyasına eklenmiştir.

7. İhbara konu Beykoz 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2014 tarihli ve 2014/451 Esas, 2014/715 Karar sayılı dosyasında uzlaşma sağlanamadığına dair 11.06.2019 tarihli uzlaştırma raporu dava dosyasına eklenmiştir.

8. Sanığa ait güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yazılı firar suçu, ... kişinin, kıtasından veya görevi icabı hazır bulunmak zorunda olduğu yerden bilerek ve isteyerek izinsiz olarak altı günden fazla bir süreyle uzaklaşmasıyla oluşan, özel kastın (saikin) aranmadığı, genel kastla işlenen bir suç olduğu ve unsurları arasında mazeret hâline yer verilmediği, buna göre "Olay ve Olgular" başlığı altında ayrıntılarına yer verilen delillere, Askerî Yargıtay bozma ilâmına ve tüm dosya kapsamına göre sanığın 03.12.2012-25.03.2013 tarihleri arasında kesintisiz süren ve yakalanmakla son bulan, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına giren "firar" suçunu işlediği, özelliği gereği mazeret kabul etmeyen suçlardan olması nedeniyle sanığın ileri sürdüğü mazeretlere itibar edilemeyeceği belirlenmekle, Mahkemece, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilip, takdiri indirim hükmünün uygulanması suretiyle mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca, açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içerisinde 20.04.2014 tarihinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle açıklanmış olması, yine 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin yedinci fıkrasında yer alan "Açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükümde, mahkûm olunan hapis cezası ertelenemez ve kısa süreli olması

2. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca, açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içerisinde 20.04.2014 tarihinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle açıklanmış olması, yine 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin yedinci fıkrasında yer alan "Açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükümde, mahkûm olunan hapis cezası ertelenemez ve kısa süreli olması

halinde seçenek yaptırımlara çevrilemez.

" hükmü gözetildiğine sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddelerinin uygulanmasının mümkün olmaması karşısında hükümde bu yönüyle de hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yerel Mahkemece bozmaya uyup uymama konusunda bir karar vermeden eylemli uyma biçiminde işlemler yapılarak yargılamaya devam edilmesi nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

4. Maltepe Askerlik Şubesi Başkanlığınca 30.11.2012 tarihinde bir gün yol süresi verilerek ve 02.12.2012 tarihinde Birliğine katılması gerektiği tebliğ olunarak sevk edilen sanığın lehine değerlendirilerek 02.12.2012 tarihinde saat 24.00’e kadar Birliğine katılabileceği dikkate alındığında suç başlangıç tarihinin 03.12.2012 tarihi olarak belirlenmesi gerekirken, Mahkemece, suçun başlangıç tarihinin hatalı olarak 02.12.2012 tarihi olarak belirlenmesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik; gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin "03.12.2012-25.03.2013" yerine "02.12.2012" olarak gösterilmesi ise mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

4. Sanığın 29.03.2013-06.05.2013 tarihleri arasında tutuklu kaldığı sürelerin 5237 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi uyarınca verilen ceza süresinden mahsubunun ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak; hükümden sonra 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

5. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Beykoz 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2019 tarihli ve 2018/612 Esas, 2019/443 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10470, Karar No: 2014/498, Tarih: 15.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/10470 E.  ,  2014/498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 2 - 2012/122920

MAHKEMESİ : Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2012

NUMARASI : 2012/50 (E) ve 2012/207 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hapis cezası ile mahkum edilen sanık T.. A.. hakkında TCY.nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de; bu hususun, hapis cezası ile hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça konu demirlerin, sanık T.. A..'ın yer göstermesi sonucunda bulunarak sahibine iade edilmiş olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCY.nın 168/1.maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- UYAP üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre sanık E.. C..'in hükümden sonra 23/07/2013 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCY.nın 64/1 ve 5271 sayılı CYY.nın 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanık E.. C.. yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3134, Karar No: 2011/9200, Tarih: 27.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/3134 E.  ,  2011/9200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

29.05.2007 tarihli suç tutanağının ... ...’in orman idaresine yaptığı ihbar neticesinde düzenlendiğinin anlaşılmasına göre öncelikle ihbarda bulunan ... ...’in ve tutanakta imzaları bulunan zabıt mümziilerinin dinlenmelerinin yanısıra sanığın savunmasında ... ... isimli müteahhidin çakıl aldığını ve bu esnada kestane ağaçlarının devrildiğini beyan etmesine göre, ... ...’in de bilgisine başvurularak delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27.....2011 günü oybirliğiyle karar verildi.