muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1567, Karar No: 2023/3249, Tarih: 03.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1567 E.  ,  2023/3249 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Menemen Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.09.2021 Tarihli ve 2021/1158 Esas, 2021/1174 Karar Sayılı Kararı

İhbar evrakında kısıtlı adayı küçüğün yerleşim yeri adresinin 2. ... Mahallesi ... Sokak No:66 İç Kapı No:1 .../... olduğunun belirtildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Balıkesir 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.02.2022 Tarihli ve 2021/1387 Esas, 2022/262 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayı küçüğün 2. ... Mahallesi ... Sokak No:66 İç Kapı No:1 .../... adresinde kalmadığının bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 404 üncü maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî

Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamın kısıtlı adayı küçüğün yerleşim yeri adresinin Menemen/İzmir olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Menemen Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Menemen Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

03.04.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10845, Karar No: 2016/3585, Tarih: 14.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/10845 E.  ,  2016/3585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, Mala Zarar Verme, İşyeri Dokunulmazlığını Bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II- İş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya kapsamından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Kanun'un 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde bu cezanın hapse çevrilemeyeceği gözetilmeden, adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine dair ihtarat yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 Sayılı CMUK'un 322. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında ihtarata ilişkin kısımların karar metninden çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4251, Karar No: 2020/1191, Tarih: 11.03.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/4251 E.  ,  2020/1191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "önceki günlü mahkeme kararında, davacı ... ve kardeşleri ...'ın taraf olmamaları nedeniyle kararın adı geçenler bakımından kesin hüküm oluşturmayacağı, diğer taraftan davacının babası ...'ün ölüm tarihi itibariyle davacının dayandığı tapu kaydının hukuki değerini koruduğu açıklanarak, yöntemine uygun biçimde araştırma, inceleme ve uygulama yapılarak karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 1313 parsel sayılı taşınmazın, 06.05.2013 tarihli fen bilirkişi raporunda "pancar ekili yer" olarak gösterilen 7.207,55 metrekarelik bölümünün davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının dayandığı tapu kaydının çekişmeli taşınmazın teknik bilirkişi raporunda "pancar ekili yer" olarak gösterilen bölümünü kapsadığı gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, davacının dayandığı ve Şubat 317 D. ve 5 sıra numaralı sicilden ifrazen geldiği anlaşılan 13.05.1977 tarih ve 34 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleri, varsa haritaları ve tüm oluşum belgeleri, çekişmeli taşınmazı dıştan çevreleyen tüm komşu parsellerin kadastro tutanak suretleriyle dayanağı olan belgeler, dayanılan tapu kaydının kadastro sırasında revizyon gördüğü taşınmazların bulunup bulunmadığı araştırılıp varsa bu taşınmazların kadastro tutanaklarının onaylı suretleri ile, oluşmuş ise tapu kayıtları getirtilmemiş ve yöntemince tapu kayıt uygulaması da yapılmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemez.

Hal böyle olunca; doğru sonucu varılabilmesi için Mahkemece öncelikle, davacının dayandığı 13.05.1977 tarih ve 34 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleri, varsa haritaları ve tüm oluşum belgeleri, dayanılan tapu kaydı kadastro sırasında revizyon görmüş ise, revizyon gördüğü taşınmazların kadastro tutanakları ve oluşmuş ise tapu kayıtlarının onaylı suretleri ve revizyon gördüğü taşınmazlar ile bu taşınmazlara komşu taşınmazları da bir arada gösterecek birleşik harita, dava konusu taşınmaza komşu olan taşınmazların tespit tutanaklarının onaylı suretleri ve dayanakları Tapu ve Kadastro Müdürlüklerinden getirtilmeli; dosya tapu işlerinden anlayan kadastro bilirkişisine tevdi edilerek ve gerektiğinde tapu sicilleri üzerinde araştırma yapma yetkisi de verilmek suretiyle yöntemince ve denetime uygun olarak rapor alınmalı; dayanak tapu kaydında pay sahibi olan davacının miras bırakanı ...’un toplam payı hesaplanarak, ...’ün dayanak tapu kaydındaki payına karşılık kadastro sırasında adına tespit edilen taşınmaz bulunup bulunmadığı yöntemince araştırılmalı; bundan sonra, mahallinde, yaşlı ve yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve teknik bilirkişi eşliğinde yeniden keşif yapılmalı; yapılacak keşifte, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesi hükmü uyarınca davacının dayandığı tapu kaydının dayanağı harita mevcut ise, yerel bilirkişi yardımı ve uzman teknik bilirkişi eliyle yöntemince yerine uygulanmalı, uygulama yapılırken haritası bulunan kayıtlarının kapsamlarının öncelikle haritasına göre belirleneceği gözetilmeli, haritası bulunmayan kayıtlardaki sınırların tespiti bakımından mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına başvurulmalı; ifraz yoluyla oluşan müfrez tapu kayıtlarının kapsamının, kök tapu kaydının içinde aranmasının zorunlu olduğu düşünülmeli, davacının dayandığı tapu kaydının kök kaydı uygulanarak kök tapu kaydı ve sonrasında tüm ifraz tapu kayıtlarının kapsamları okunup, kayıtlarda yazılı hudutlar yerel bilirkişilerce zeminde göstertilmeli, kayıtlarda yazılı olup yerel bilirkişilerce zeminde gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, yerel bilirkişi ve tanıkların kayıtların uygulanması ve taşınmazların tasarrufu hususundaki beyanları, komşu parsel tutanakları ve dayanakları kayıtlarla denetlenmeli; teknik bilirkişiden, tapu kaydının varsa revizyon gördüğü parsellerin de dikkate alındığı, komşu parsellerin dayanağı kayıtların dava konusu taşınmaz yönünü ne okuduğunun belirlendiği ve kroki üzerinde işaretlenmek suretiyle tapu kaydının sınır denetiminin yapıldığı ve kayıtların kapsamlarının kesin olarak gösterildiği keşfi izlemeye imkan veren, ayrıntılı ve gerekçeli rapor ve kroki alınmalı; taşınmazın tümünün ya da bir kısmının tapu kaydının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız tespit edilmeli; tapu kaydının kapsamında ise kaydın malikleri arasında geçerli bir taksim bulunup bulunmadığı, taksim var ise taşınmazın davacının murisi..

...'e isabet eden yer olup olmadığı, tapu kaydı kapsamı dışında kalan bölümler yönünden de çekişmeli taşınmazın kim ya da kimler tarafından ne şekilde kullanıldığı, öncesinin kime ait olduğu, davacının miras bırakanı...’e ve ondan da davacıya taksimen kalıp kalmadığı hususlarında yerel bilirkişiler ve tanıklardan ayrıntılı ve olaylara dayalı bilgi alınmalı; bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15275, Karar No: 2016/6609, Tarih: 03.05.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/15275 E.  ,  2016/6609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın 41,43 TL gıda malzemesi çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2560, Karar No: 2012/5168, Tarih: 29.06.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/2560 E.  ,  2012/5168 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün RED-ONANMASINA ilişkin olarak daireden verilen 13.10.2011 gün ve 2010/7825-2011/6026 E.K. sayılı ilamın karar düzeltme yoluyla incelenmesi üçüncü kişi ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine, usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle, yerinde olmayan karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesi gereğince REDDİNE, aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 203,00 TL para cezasının ve peşin alınan ret harcının mahsubu ile geriye kalan 5,70 TL harcın karar düzeltme isteğinde bulunan üçüncü kişi ...'ten alınmasına, 29.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14909, Karar No: 2024/3144, Tarih: 20.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/14909 E.  ,  2024/3144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/200 E., 2022/413K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 7242 sayılı Kanun kapsamında getirilen düzenlemelerden dolayı dosyanın iadesi üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebebi, ele geçen içki miktarı kişisel kullanım amaçlı olarak kabul edilemeyeceğinden sanıklar hakkında verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve resen görülecek nedenlere ilişkindir.

II. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ...'in Espiye ilçesinde bulunan Kavaklık Parkı ve Süleyman Şah Parkı içerisinde oğlu ...'e ait 28 TE 647 plakalı araç ile kaçak içki satışı yaptığı ve bu içkileri ikâmetinde sakladığı yönündeki bilgi üzerine, Cumhuriyet Başsavcılığından alınan arama kararına istinaden yapılan

aramalarda, sanık ...'in ikametinde 1 adet (700 ml) Black Ram marka kaçak viski ile sanık ...'in sürücüsü olduğu araçta 7 adet (250 ml) kaçak rakı ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Sanıkların aşamalarda üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmedikleri belirlenmiştir.

III.GEREKÇE

1.Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'in ikametinde ve diğer sanık ...'in aracında yapılan aramada toplam 2,45 litre içkinin ele geçirilmiş olması ve sanıkların tüm aşamalardaki inkara yönelik savunmaları birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların kişisel kullanım miktarı içinde kalan kaçak içkileri ticari kastla bulundurduklarına ilişkin mahkûmiyetlerini gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından; sanıklar hakkında beraat hükümleri kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6121, Karar No: 2016/1384, Tarih: 09.02.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/6121 E.  ,  2016/1384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL, TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen ecrimisil ve tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil ve tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar, ortak mirasbırakan ...’ten intikal eden 913 parsel sayılı taşınmaza mirasbırakan tarafından ahır ve bakıcının kullanması için odası olan besihane yapıldığını, davalıların mirasbırakanın ölümünden sonra taşınmaza ev yapmak sureti ile müdahale ettiklerini besihanede bulunan yemlikleri ve sulukları bozduklarını, taşınmazı kullanmalarına engel olduklarını ileri sürerek geriye dönük 5 yıllık 30.000-TL ecrimisille, 10.000-TL tazminata karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, taşınmaz üzerinde daha önce eski bir barakanın yer aldığını, mirasbırakanın izni ile babalarının 1984 yılında ev yaptığını ve bu evde oturmaya başladıklarını, davacıların taşınmazdaki diğer evde oturduklarını bildirip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacıların da taşınmazdaki evi ve ev dışında kalan bölümü tarım arazisi olarak kullandıkları, gerek besihane, gerekse içerisindeki malzemelere davalılar tarafından zarar verildiğinin ispat edilemediği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden, çekişme konusu 913 parsel sayılı taşınmazın davacılar ve davalılar adına elbirliği halinde kayıtlı olduğu davacılar tarafından 08/09/2011 tarihinde ....Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2011/950 E. sayılı dosyası ile açılan ortaklığın giderilmesi davasında davacıların 913 parsel sayılı taşınmazdaki paylarına karşılık, 914 parsel sayılı taşınmazdaki davalı paylarını istedikleri, satış istemedikleri yapılan yargılama sonunda 23/02/2012 tarihinde davanın reddine karar verildiği, kararın sadece davacılara tebliğ edildiği, kesinleşmediği, eldeki davanın 09/12/2012 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren ya da (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Somut olaya gelince, taşınmaz davacılar ve davalılar arasında paylı mülkiyet hükümlerine tabi olup, intifadan men koşulunun aranacağı açıktır. Öncesi için davalılara taşınmazları boşaltmaları hususunda bir uyarı yapılmamış ise de ortaklığın giderilmesi davası ile ecrimisilden sorumlu olacakları kuşkusuzdur.

Her ne kadar mahkemece, davacıların taşınmazda kullandıkları bölüm olduğu gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmişse de, toplanan delillerden davacıların kullanımında olan bölümün çekişme konusu 913 parsel değil de yine taraflara ait komşu 914 parsel kapsamında kaldığı izlenimi uyanmaktadır.

Her ne kadar mahkemece, davacıların taşınmazda kullandıkları bölüm olduğu gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmişse de, toplanan delillerden davacıların kullanımında olan bölümün çekişme konusu 913 parsel değil de yine taraflara ait komşu 914 parsel kapsamında kaldığı izlenimi uyanmaktadır.

Hâl böyle olunca, yukarıdaki ilkeler uyarınca inceleme yapılıp, davacıların çekişmeli taşınmazda kullandıkları ya da kullanabilecekleri bölüm olup olmadığının açıklığa kavuşturulması, kullandıkları bölüm varsa davanın reddedilmesi, aksi halde belirlenecek ecrimisile hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Davacıların temyiz itirazı açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.