muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12952, Karar No: 2012/703, Tarih: 23.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/12952 E.  ,  2012/703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davalı ... karar tarihinden sonra ölmüş olup, dosyada mevcut veraset ilamında belirtilen mirasçılarına Kamulaştırma Kanununun 14/5 maddesi uyarınca mahkemenin gerekçeli kararı ve davacı idare vekilinin temyiz dilekçesi tebliğ edilmediği gibi, vekaletname de sunulmamıştır.

Varsa vekaletnameleri eklendikten sonra, yoksa mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idarenin temyiz dilekçesinin mirasçılarına usulüne uygun tebliği ile temyiz süresi de beklendikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2974, Karar No: 2012/17828, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/2974 E.  ,  2012/17828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili davacının iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin feshedilmediğini 09.12.2010 ve 10.12.2010 günleri mazeretiz olarak işe gelmeyerek iş sözleşmesini davacının eylemli olarak feshettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı şirketin davacıdan güvenlik görevlisi olarak çalışabilmesi kanuni olarak zorunlu olan güvenlik sertifikası alması için ihtarda bulunduğu, davacının güvenlik sertifikasını alabilmek için gerekli giderleri davalı işverenin yükümlülüğünde olduğunu bildirmesi üzerine iş sözleşmesinin davalı şirket tarafından 30.09.2010 tarihi itibari ile 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/ II. maddesi gereğince feshedildiği, davacının 06.12.2010 tarihine kadar çalışmasına devam ettiği, davacının 09.12.-10.12.2010 tarihlerinde mazeretsiz olarak işine gelmeyerek iş sözleşmesini fiili ve eylemli olarak sonlandırdığı, davacı işçinin güvenlik sertifikasını alması, bunun eğitim kursuna katılması ve buna ilişkin gerekli giderlerin davalı şirket tarafından karşılanacağı yönünde şirketin herhangi bir yazılı ya da sözlü taahhüdünün bulunmadığı, 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun gereğince davacıdan şirketin istediği güvenlik sertifikasının, gerekli kursa katılarak davacı tarafından şirkete sunulması gerektiği halde davacının buna uygun hareket etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Anayasanın 141. maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve kanuni düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca kanuni unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Mahkemece davacının güvenlik görevlisi olarak çalışabilmesi için 5188 sayılı Kanun gereğince alması gereken sertifikanın davalı işverene sunulmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de işyerinde çalışan diğer işçilerle davalı şirket arasındaki ihtarnameler davacı işçiye ait ihtarlar gibi değerlendirmek suretiyle karar gerekçesi oluşturulmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda dosyada bulunan deliller karar gerekçesinde tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi 6100 sayılı Kanun’un 297. maddesine aykırı olduğundan kararın bu gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18808, Karar No: 2008/3286, Tarih: 28.02.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/18808 E.  ,  2008/3286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, prim kesintisi tarihinden 1.1.2006 tarihine kadar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk prim kesintisini takip eden aybaşından itibaren 01.01.2006 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk prim kesintisini takip eden aybaşından itibaren 01.01.2006 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre, sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının sattığı ürün bedelinden tevkifat yoluyla tarım BağKur’a ilk prim kesintisinin Ağustos-1998 tarihinde yapıldığı, 2005 yıllarında prim kesintilerinin bulunduğu, 1999 ile 2004 yılları arasında prim kesintisi yapıldığını gösteren bir belgenin dosyada bulunmadığı, 1.1.2002 tarihinden beri ziraat odasına kayıtlı olduğu, kooperatif kaydının bulunmadığı, tarım arazisine sahip olduğu ve 1.1.2006 tarihinden itibaren Kurumca tarım ... sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı görülmektedir.

Mahkemece prim kesintisinin bulunduğu, 01.09.1998-31.12.1998 ve 01.01.2005-31.12.2005 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tesbit kararı yerinde ise de prim kesintilerinin olmadığı 01.01.1999-31.12.2004 tarihleri arasında kalan dönem yönünden 2926 sayılı yasa’nın 10.maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında kanıtlanmadığı halde bu dönemin soyut tanık beyanı ve zabıta araştırmalarına dayalı olarak kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümünün silinerek, yerine;

“1-Davanın kısmen kabulü ile davacının 01.09.1998-31.12.1998 ve 01.01.2005-31.12.2005 tarihler arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine, fazla istemin reddine

2-Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre kendisini vekille temsil eden davacı yararına 450,00 YTL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davanın kısmen reddine nedeniyle aynı tarife uyarınca 450,00 YTL avukatlık ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine

3-Davacı tarafından yapılan toplam 14,00 YTL yargılama giderinden ret ve kabul oranına göre taktiren 7,00 YTL nın davalıdan alınıp davacıya verilmesine, kalanın davacı üzerine bırakılmasına

4-Davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan toplam 26,20 YTL başvuru ve peşin harcını karar kesinleştikten sonra talep halinde davacıya iadesine ” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 28.2.2008 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5775, Karar No: 2022/405, Tarih: 20.01.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/5775 E.  ,  2022/405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanıklar hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hırsızlık eyleminin gece saat 04:00 sularında işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 143/1. maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunu birlikte işleyen sanıklar hakkında, TCK’nın 119/1-c maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2316, Karar No: 2018/3485, Tarih: 16.10.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/2316 E.  ,  2018/3485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı görülmekle sanık ve müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıktan ele geçen ''1 adet 9 mm çapında ... seri no'lu ... marka ... 2000 ... model tabanca 1 adet şarjör ve 9 mm çapında 28 adet mermi" ile ilgili olarak verilen dosyada delil olarak saklanması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1 maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının (6) numaralı bendinin, “Adli Emanetin

2017/323 sırasında kayıtlı - 1 adet SN:... seri nolu hard disk'in dosyada delil olarak saklanmasına ve Adli Emanetin 2016/704 Emanet sırasında kayıtlı Sanık ... ya ait 1 adet 9 mm çapında ... seri no'lu ... marka ... 2000 MEGA model tabanca 1 adet şarjör ve 9 mm çapında 28 adet mermi'nin 667 sayılı KHK'nin 4/3. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere Niğde İl Emniyet Müdürlüğüne teslimine” şeklinde düzeltilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18576, Karar No: 2014/16823, Tarih: 15.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/18576 E.  ,  2014/16823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 15/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10334, Karar No: 2013/22415, Tarih: 10.07.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/10334 E.  ,  2013/22415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin eksik ve yanılgılı yazılması, mahallinde giderilmesi olanaklı eksiklik olarak görülmüştür.

I-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mağdur ...'nün sokakta park halinde bulunan otomobilinin plakalarının hırsızlanması eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğunun gözetilmemesi, yine mağdur ...'a ait suça konu cep telefonunun bina veya eklentisinden alınıp alınmadığı açıklığa kavuşturulduktan sonra adı geçen mağdura yönelik eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyup uymadığının tartışılmaması ve tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

1-İddianamede sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesi uyarınca bir kez uygulama yapılması talep edildiği halde, bu hususta ek savunma hakkı da tanınmaksızın sanığın anılan madde uyarınca iki kez hükümlülüğüne karar verilmesi,

2-Suç tarihi itibariyle sabıkası bulunmayan sanık hakkında suç tarihinden sonra kesinleşen adli sicil kayıtlarına atıfla- sabıkalı olduğu şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle 5237 sayılı TCK'nın 51. ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddelerinin uygulanmalarına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Mağdur ...'nün sokakta park halinde bulunan otomobilinin plakalarının hırsızlanması eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğunun gözetilmemesi,

4-Mağdur ...'a ait suça konu cep telefonunun bina veya eklentisinden alınıp alınmadığı açıklığa kavuşturulduktan sonra adı geçen mağdura yönelik eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyup uymadığının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin saklı tutulmasına, 10.07.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/972, Karar No: 2018/5242, Tarih: 16.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/972 E.  ,  2018/5242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın çaldığı malzemenin değeri müştekinin beyanına göre 40,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4651, Karar No: 2013/4508, Tarih: 28.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4651 E.  ,  2013/4508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

... Büyük Genel Kurulu'nun ....01.2013 tarih ve 2013/... sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı ... Yasası'nın .... maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın .... maddesinde, daireler arası işbölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre uyuşmazlık; taraflar arasındaki temizlik hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkin olup, davalı taraf tacir olmadığından, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek .... Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, ....06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.