muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2249, Karar No: 2016/3457, Tarih: 17.03.2016

Davalıların birden fazla olması halinde yetki ise 6100 Sayılı HMK’nın 7. maddesinde düzenlenmiş olup, madde metni;

“(1) Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır.

(2) Birden fazla davalının bulunduğu hâllerde, davanın, davalılardan birini sırf kendi yerleşim yeri mahkemesinden başka bir mahkemeye getirmek amacıyla açıldığı, deliller veya belirtilerle anlaşılırsa, mahkeme, ilgili davalının itirazı üzerine, onun hakkındaki davayı ayırarak yetkisizlik kararı verir” şeklindedir.

Uyuşmazlığa konu eldeki davanın haksız eylemden kaynaklanması nedeniyle HMK 16. maddesinin de açıklanması ve HMK 7. maddesi ile birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

HMK’nın “Haksız fiilden doğan davalarda yetki” başlıklı 16. maddesi;

“Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir” düzenlemesini içermektedir.

Bu aşamada hemen belirtilmedir ki, HMK 7. madde metninde, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkemenin kanunda belirtilmesi halinde bu yerin davada “kesin” yetkili olduğu hususunda açık bir düzenleme yazılı değildir. Bilindiği üzere yasa koyucu yetkinin kesin olmasını arzuladığı tüm hallerde bu “kesinlik” durumunu 6100 sayılı HMK sistematiği içinde açıkça madde metninde belirtmiş durumdadır.

Sınırlı sayıdaki bu kesin yetki halleri dört maddede belirtilmiştir. Buna göre ölenin son yerleşim yeri mahkemesi (m. 11/1), taşınmaz üzerindeki ayni hakka ilişkin veya ayni hak sahipliğinde değişikliğe yol açabilecek davalar ile taşınmazın zilyetliğine yahut alıkoyma hakkına ilişkin davalarda; taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi (m.12/1), özel hukuk tüzel kişilerinin, ortaklık veya üyelik ilişkileriyle sınırlı olmak kaydıyla, bir ortağına veya üyesine karşı veya bir ortağın yahut üyenin bu sıfatla diğerlerine karşı açacakları davalar için; ilgili tüzel kişinin merkezinin bulunduğu yer mahkemesi (m.14/2) ve can sigortalarında, sigorta ettirenin, sigortalının veya lehtarın leh veya aleyhine açılacak davalarda; onların yerleşim yeri mahkemesi (m.15/2) kesin yetkilidir.

Açıklanan bu dört yasa hükmünde mahkemelerin yetkisini kesin olarak belirleyip madde metnine açıkça yazan yasa koyucu bu belirlemeyi HMK 7. maddesi yönünden yapmamıştır. Bu farklılığın bilinçsiz olduğu ileri sürülemez. Şayet bu halde de yetkinin kesin olması istenilmiş olsaydı bu kesinlik olgusunun diğer maddelerde olduğu gibi madde metnine de yazılması önünde hiçbir engelin bulunmadığı açıktır.

Bu aşamada HMK’nın 7. maddesinin gerekçesinde yer alan “…ortak yetkili mahkemenin yetkisi, kesin yetki haline getirilmiş.” ibaresinin bağlayıcı olup olmadığı üzerinde de durulmalıdır.

Bu aşamada HMK’nın 7. maddesinin gerekçesinde yer alan “…ortak yetkili mahkemenin yetkisi, kesin yetki haline getirilmiş.” ibaresinin bağlayıcı olup olmadığı üzerinde de durulmalıdır.

Kanun tasarıları ve teklifleri gerekçeli olarak Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına verilir ve kanunların gerekçeleri bağlayıcı değildir. Kenar başlıklarının kanun metnine dâhil olup olmadığı ise ilgili kanunda belirtilir.

Doktrinde açık kural bulunmayan durumlarda, başlıkların kanun metninden sayılması görüşü hâkimdir (Yavuz Atar, Türk Anayasa Hukuku, Konya 2007, s.177).

Hemen belirtilmelidir ki Anayasanın gerekçesi dahi bağlayıcı değildir.

Gerekçelerin bağlayıcı olmadığı ve Anayasa metninde mevcut olmayan bir müessesenin, Anayasa gerekçesi ile yaratılamayacağı açıktır (Ergun Özbudun, Türk Anayasa Hukuku, Ankara 1998, s.309).

Aksi düşünce gerekçeleri normlar hiyerarşisinde yasa düzeyine yükseltir ki, böyle bir kabulün olanaksızlığını, izaha dahi gerek yoktur.

Ayrıca belirtilmedir ki, haksız fiilden doğan davalarda yetkinin belirlenmesine ilişkin olarak 6100 Sayılı HMK’da özel bir düzenleme olarak 16. maddeye yer verilmiştir. Anılan madde hükmünde zarar görenin yerleşim yeri mahkemesinin de yetkili olduğu düzenlenmiş olup, bu durumda birden fazla davalının ve davacının yerleşim yerlerinin farklı olduğu bir olayda haksız fiilin işlendiği yerin “kesin yetkili” olduğunu söylemenin mümkün olmadığı görülmektedir. Zira HMK’nın 16. maddesinin zarar görene tanıdığı bu hak göz ardı edilmemelidir.

Yine 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 110. maddesi ile ZMSS Genel Şartlarının C.7. maddesinde, motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vukuu bulduğu yer mahkemesinde de açılabileceği düzenlenmiştir. Anılan bu düzenlemeler ve HGK'nun 25.12.2002 tarih ve 2002/11-1105 karar sayılı ilamı ile "birden fazla (genel ve özel) yetkili mahkeme varsa, davacının bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda seçimlik hakkına sahip olacağını" belirtmiştir.

Somut olayda, davacıların yerleşim yeri ..... ,davalı ... şirketlerinin genel merkezi ....., Bölge Müdürlüklerinin bulunduğu yer ..... ve poliçelerin tanzim edildiği yerde ...... olup, trafik kazasıda Kadirli'de meydana gelmiştir. Haksız fiile dayalı olarak açılan davada yetki kesin olmayıp, davacılar seçimlik hakkını kullanarak davayı, davalının şubesinden veya acentasından daha yetkili organı olan Bölge Müdürlüklerinin bulunduğu....’da açtığı gözetilerek yetki itirazının reddi ile işin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir (HGK 16.04.2014 tarih 2013/17-2098 Esas 2014/541 Karar).

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5106, Karar No: 2017/2499, Tarih: 27.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/5106 E.  ,  2017/2499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 14. Asliye Hukuk ve ... 5. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, İİK.nın 89/3 maddesi gereğince açılan menfi tespit istemine ilişkindir.

... 14. Asliye Hukuk Mahkemesince, İİK'nın 72/son maddesi uyarınca icra takibinin yapıldığı yer mahkemesi yetkili olduğu gibi davalının ikametgahının da ... ili olduğu dosya içeriğinden anlaşılmıştır. Bu nedenle davalının yetki itirazı yerinde görülmüş, iş bu davaya bakmak ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkisine girdiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, dava, İİK'nın 89.maddesine göre gönderilen 3.haciz ihbarnamesi üzerine açılan menfi tespit davası olup, 3.haciz ihbarnamesini alan 3.kişinin icra takibinin yapıldığı veya yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesinde menfi tespit davası açabileceği, davacının yerleşim yerinin ... olduğu ve ... mahkemelerinin davaya bakmakla yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İİK'nın 89/3. maddeye göre 3. haciz bildirimini alan üçüncü kişi, icra takibinin yapıldığı veya yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesinde 15 gün içinde menfi tespit davası açabilir. Görüldüğü gibi İİK'nın 89/3. maddesinde aynı yasanın 72/son maddesinden farklı olarak yetki düzenlemesi yapılmış ve bu tür davaların icra takibinin yapıldığı yer veya davayı açan üçüncü kişinin yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabileceği hükme bağlanmıştır.

Dosya kapsamından ve icra dosyasından davanın İİK'nın 89/3. maddesine dayalı menfi tespit davası olduğu anlaşılmaktadır. Somut olayda borçlu olmadığına dair talepte bulunan üçüncü kişi davacının yerleşim yeri ... olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle uyuşmazlığın ... 14. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 14. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27/03/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9692, Karar No: 2023/4467, Tarih: 14.09.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/9692 E.  ,  2023/4467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/1151 E., 2021/844 K.

DAVA TARİHİ : 01.03.2012

HÜKÜM/KARAR : Ret / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Torul Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2012/29 E., 2017/245 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili, 2800 m²’lik arsa vasıflı yerin 29.06.1987 tarih, 151 cilt, 56 sahife ve 48 sıra numaralı tapu kaydına dayalı olarak 2010 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında 129 ada 6 parsel numarasıyla Hazine adına tespit ve tescile konu edildiğini, ancak 1.175,46 m²’lik kısmının komşu 129 ada 5, 7, 8 ve 14 parsel sayılı taşınmazlara fazladan yazıldığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile 129 ada 6 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalılar Ahmet, Ömer ve ...; iddiaların asılsız olduğunu, uzun yıllardan beri maliki oldukları taşınmazları kullandıklarını, sınırlarında herhangi bir değişiklik olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

2. Davalı ..., maliki olduğu taşınmazı 60 yıl önce satın aldığını, o tarihten beri de kullandığını, taşınmazın sınırlarında herhangi bir değişiklik olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

3. Davalı ..., davanın reddini savunmuş, yargılama sırasında ölmesi üzerine mirasçıları davaya dahil edilmişlerdir.

4. Diğer davalılar, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 1987 tarihli krokinin fenni niteliklere haiz olmadığı, yine taşınmazın doğusunda yer alan Kürtün yolunun genişlemesi nedeniyle dava konusu taşınmazın sınırlarının daraldığı, davaya konu yerin hava fotoğrafları incelendiğinde de bu taşınmaz ile komşu taşınmazların sınırlarının değişmediği, bu nedenle diğer taşınmazlara fazla yazılan bir kısmın bulunmadığı, mahalli bilirkişi beyanları ile hava fotoğraflarının uyumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı Hazine vekili iddialarını tekrarlayarak İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı Hazine vekili iddialarını tekrarlayarak İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalılardan ...’ün yargılama sırasında ölmesi nedeniyle mirasçılarının davaya dahil edilerek mirasçıları yönünden hüküm kurulmasına rağmen ölü davalı hakkında öldüğünden bahisle pasif husumet yokluğundan ret kararı verilmesi hatalı ise de bu husus eleştirilmekle yetinilerek davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek ve iddialarını tekrar ederek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 15 inci ve 20 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Gümüşhane ili, Kürtün ilçesi, Sarıbaba Köyü kadastro çalışma alanında bulunan 129 ada 6 parsel sayılı 1.624,54 m²'lik taşınmaz tarla vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı Hazine vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Ancak, yargılama sırasında ölen davalılardan ...'ün mirasçılarının davaya dahil edilerek yargılamaya devam edilmesine rağmen, hükmün (1) numaralı bendinde davalı ... yönünden pasif husumet yokluğundan ayrıca hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

4. Ne var ki bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/2 nci maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davacı Hazine vekilinin değinilen hususa yönelik temyiz itirazının kabulüne,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, re'sen nazara alınan sebeplerle İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına ve hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/7 nci maddesi gereğince bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, re'sen nazara alınan sebeplerle İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına ve hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/7 nci maddesi gereğince bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Torul Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2.Hukuk Dairesine gönderilmesine,

14.09.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1758, Karar No: 2018/4875, Tarih: 26.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/1758 E.  ,  2018/4875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

...) Davayı açan ve takip eden davacılar vekili Avukat ...l'ın .../01/2014 ve...'ın .../01/2014 tarihlerinde vekillikten çekildikleri anlaşıldığından kararın davacılara tebliğ edilmesi, temyiz için gerekli sürenin beklenmesi,

2) Dava konusu taşınmazı gösteren kadastro paftası, memleket haritası ve dayanağı olan hava fotoğrafı getirtilerek; dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen, harita ve ... bilirkişilerine tevdi ile;

Dava konusu kadastro paftasıyla, en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafı getirtilerek ölçeğini eşitleyip birbiri üzerine aplike edilerek dava konusu taşınmazın ve komşu parsellerin harita, kadastro paftası ve hava fotoğrafı üzerindeki konumlarının gösterilmesi ve hava fotoğraflarının stereoskopik yöntemle üç boyutlu incelemesi yapılarak taşınmazların o tarihlerde hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, niteliğinin ne olduğu, üzerinde varsa bulunan bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı ile kullanım durumu ve yine, fotogrametri yöntemiyle düzenlenen topoğrafik harita veya standart harita üzerinde ayrıca inceleme yapılarak, bu harita üzerinde taşınmazların konumu gösterilerek bu haritada mülkiyet sınırının görülüp görülmediği, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı ek rapor alınması ve rapor ekine renkli haritaların tarihleri ile birlikte eklenmesi,

Amacıyla; Dairenin .../12/2016 tarihli geri çevirme kararıyla iade edildiği, ancak mahkemece, iade gereklerinin tam olarak yerine getirilmeden dosyanın Dairemize geri gönderildiği anlaşılmıştır.

Bu defa iade kararının bizzat mahkeme hâkimi tarafından titizlikle incelenerek, dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin bütünü ile yerine getirilmesi,

Ayrıca 109 ada ... numaralı parselin komşu parselleri olan 109 ada 37, 38 ve 39 nolu parsellerin kadastro tespit tutanaklarının var ise dayanak belgelerinin ayrıca tutanakları kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının, davalı ise dava dosyalarının celbi ile dosya arasına konulması;

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin .... maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE .../06/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3496, Karar No: 2017/8121, Tarih: 14.09.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/3496 E.  ,  2017/8121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hırsızlık suçundan yargılanan sanık hakkında yapılan duruşma sonunda; sanığın mahkumiyetine dair Hatay 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 19/06/2013 tarih, 2013/173 – 2013/572 sayılı hükmün Dairemizin 04/05/2017 tarih ve 2014/34644 - 2017/5136 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmesinin ardından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/06/2017 gün ve 2014/12828 sayılı yazısı ile itirazı üzerine, dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/06/2017 gün ve 2014/12828 sayılı itirazının KABULÜNE, Dairemizin hırsızlık suçundan dolayı verilen 04/05/2017 tarih ve 2014/34644 - 2017/5136 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın hırsızlık eylemini müştekinin sorumlu müdürlüğünü yaptığı Antakya Özel ... Hastanesi'nden bina dahilinden gerçekleştirdiğinin dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeyip, suç vasfında yanılgı sonucunda aynı Yasa'nın 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması,

2- TCK'nın 145. maddesinde “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Kanun'un 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerinin azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken; yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az

olan şeyi alma durumunda olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği, olay günü sanığın müştekinin müdürü olduğu Antakya Özel ... Hastanesi'ne giderek 4 adet tahlil kabı, 1 adet TV kumandası ve üzerinde Halkla İlişkiler ... Kadın Hastalıkları ve ...Hastanesi yazılı olan sarı renkli plaketi alarak ceketinin altına sakladığı ve yakalandığı somut olayda;suça konu eşyaların toplam değerinin (10-15 TL) az olduğunun anlaşılması karşısında, uygulanma koşulları oluştuğu halde TCK'nın 145.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3798, Karar No: 2018/8716, Tarih: 27.11.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/3798 E.  ,  2018/8716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : . İş Mahkemesi

KARAR

A)Davacı İstemi :

Dava, davacının davalıya ait işyerinde 16/10/1989-01/07/2000 tarihleri arasında geçen çalışmalarının ve prime esas kazancının tespiti istemine ilişkindir.

B)Davalı Cevabı :

Davalı ... vekili, davacının yabancı olduğunu, MÖHÜK'ün 48/2 maddesi gereğince muhtemel yargılama giderleri ve mahkemenin maruz kalabileceği zararları karşılayacak tutarda teminat yatırmasının zorunlu olduğunu, mahkemece re’sen belirlenecek tutar yatırılmaksızın esasa girişilemeyeceğini, hizmet tespiti talebinin hak düşümüne uğradığını, davacının 16/10/1989 tarihinden itibaren müvekkil Üniversitede öğretim görevlisi olarak çalışmaya başladığını ve halen devam ettiğini, davacının 27/10/1989 tarihli işe giriş bildirgesi ve 19860108 sicil numarası ile ... kaydının yapıldığını, davacının sigortalı çalıştığının aşikar olduğunu, 506 sayılı Yasa'nın 3/II-A maddesi hükmüne uygun olarak kısa vadeli sigorta kolları üzerinden 01/06/2000 tarihinden itibaren ise tüm sigorta kolları üzerinden Kuruma bildirildiğini, davacı için yasal olarak yalnızca hastalık primi ödenmesi yeterli olduğu halde 01/12/1997-31/05/2002 dönemi bakımından tüm kısa vadeli sigorta kolları üzerinden prim ödediğini, Yükseköğretim Kurumlarında Yabancı Uyruklu Öğretim Elemanı Çalıştırılması Esaslarına İlişkin Bakanlar Kurulu Kararının 12. madde hükmünde hastalık primi kesileceğinin belirtildiğini, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 26/10/2010 tarih ve 2009/13984 E., 2010/10521 K. sayılı bozma illamı ile Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 15/03/2010 tarih ve 2009/2945 E., 2010/2766 K. sayılı ilamında davacının sonradan Türk Vatandaşlığını kazandığı halde yasanın geriye yürütülmesi gibi bir yöntemi kabul etmediğini, davada hukuki yarar olmadığını, davanın kabulü halinde müvekkilinin kusur ve prim aslından başka sorumluluğu olmadığını, Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 24/04/2007 tarih ve 2007/5694 E. 2007/6391 K. sayılı ilamının bu yönde olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Kurum vekili, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 6552 sayılı Kanun'un 64. maddesi ile değişik 7.maddesinin son fıkrası kapsamında tespit davalarında işverenle birlikte zorunlu dava arkadaşlığı durumunun kalktığını, Kurum yönünden kendine özgü feri müdahil statüsü getirildiğini, Kuruma dava yöneltilmesinin mümkün olmadığını, Kurum tarafından yapılan tüm işlemlerin mevzuata uygun olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :