muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8853, Karar No: 2011/9322, Tarih: 22.07.2011

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 03.03.2011 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 22.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6242, Karar No: 2021/2997, Tarih: 23.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/6242 E.  ,  2021/2997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Her ne kadar suça sürüklenen çocuk eylemi 02.00-03.00 sıralarında gerçekleştirdiğini beyan etmişse de dosya içerisinde mevcut CD inceleme tutanağına göre suça sürüklenen çocuğun içerde yaklaşık bir saat kadar oturduğu da dikkate alındığında suç saatinin 05.42 sıraları olduğu ve yine görüntülere göre havanın aydınlanmış olduğu anlaşılmakla suçun gündüz işlendiği tespit edilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1ve 31/2. maddelerine uyan suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre, aynı yasanın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımının, suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet kararı verildiği 31.03.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE 23.02.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14358, Karar No: 2013/14226, Tarih: 28.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/14358 E.  ,  2013/14226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacı, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup; davacı davalılarında oturduğu apartmanın temizliğini yapmaktadır. Ancak sözleşme ilişkisi davacı ile davalılar arasında olmayıp davacı ile apartman yönetimi arasındadır. Buna göre temyizen inceleme görevi Yargıtay 4. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dairemizin görevsizliğine aynı konuda 4. Hukuk Dairesince de görevsizlik kararı verildiğinden görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için dosyanın Yüksek Birinci Başkanlığa GÖNDERİLMESİNE, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12148, Karar No: 2013/20196, Tarih: 05.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/12148 E.  ,  2013/20196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı Kurum, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirlerin %80’inin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, Anayasa Mahkemesi iptal kararını resen dikkate alarak istek gibi davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ile davalı işveren şirket avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı işveren şirket avukatının tüm, davacı Kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 sayılı Kanunun 26/1. maddesindeki “...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük

ise o takdirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o takdirde de fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine göre, mahkemece, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının derdest davalara uygulanması gerektiği gerekçe gösterilerek yargılama yapılıp, hüküm tesis edilmesinde ve davalı işveren şirketin %75, dava dışı Sebahattin İnce’nin %5 oranında kusurlu sayılmalarına ilişkin mahkeme yaklaşımında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

3-Ancak, davacı kurum tarafından yapılan yargılama gideri tutarının 419 TL olmasına rağmen, 219 TL olarak kabul edilip noksan yargılama giderine hükmedilmesi isabetsiz bulunmuştur.

3-Ancak, davacı kurum tarafından yapılan yargılama gideri tutarının 419 TL olmasına rağmen, 219 TL olarak kabul edilip noksan yargılama giderine hükmedilmesi isabetsiz bulunmuştur.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının yedinci satırında yer alan “219,00” rakamlarının silinerek, yerine, “419,00” rakamlarının yazılmasına ve kararın bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 05.11.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7603, Karar No: 2020/6414, Tarih: 11.06.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/7603 E.  ,  2020/6414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma, cinsel taciz

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

18.12.2014 tarihinde sanığın yokluğunda karar verildiği, gerekçeli kararın 26.01.2015 günü sanığın aynı evde ikamet ettiği eşine tebliğ edildiği, ancak bu tarihte sanığın ... Açık Cezaevinde hükümlü olarak bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ...'ın temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın, sanık ...'a gerekçeli kararın yöntemince tebliğ işlemi gerçekleştirildikten sonra, verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 11/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11572, Karar No: 2013/15843, Tarih: 10.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/11572 E.  ,  2013/15843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili,taraflar arasında üç adet ticari aracın alım-satımı hususunda .../06/2011 tarihli sözleşme imzalandığını, bu sözleşmeye göre araçların toplam bedelinin (ÖTV ve KDV dahil) 235.500 Euro olarak kararlaştırıldığını, gerek sözleşmenin gerekse faturaların Euro olarak hazırlandığını ve işlem gördüğünü, davalının ödemelerin çoğunu yaptığını, ancak ödemelerin TL olarak yapılmasından dolayı kur farkı oluştuğunu ve buna ilişkin olarak başlatılan icra takibine davalı tarafça haksız olarak itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıdan üç adet araç alımı yaptıklarını ve araçların bedelleri karşılığı olan 403.500,00 TL nin banka havalesi ile davacıya ödendiğini, bakiye 142.765,74 TL nin de yine davacının banka hesabına yatırıldığını, dolayısıyla borçları bulunmadığını, davacı tarafça düzenlenen kur farkı faturasının iade edildiğini, ayrıca Euro kurunun ...,3196 TL üzerinden sabitlendiğini ve faturanın da buna göre tanzim edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, cevap ve toplanan deliller doğrultusunda taraflar arasında imzalanan .../06/2011 tarihli sözleşme ve yine davacı tarafından düzenlenen faturaların döviz cinsinden satış bedelinin belirlendiği ve satımın Euro kuru üzerinden yapıldığı, dolayısıyla davalı tarafından TL üzerinden yapılan ödemelerin Euro kuruna çevrilmesi gerektiği, durumda bilirkişi raporu ile de belirlendiği gibi davalının .../01/2012 tarihinde yaptığı ödeme o günkü kur baz alınarak hesap edildikten sonra kalan borcunun ....507,... Euro yani ....951,41 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14291, Karar No: 2013/2755, Tarih: 14.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14291 E.  ,  2013/2755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.06.2012 gün ve 2011/215 Esas, 2012/160 Karar sayılı hükmün süresi içinde incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmesi ve incelemenin de duruşmalı olarak yapılmasının talep edilmesi üzerine dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 23.01.2013 ... günü saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştır.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıdaki karar ittihaz olundu.

2007 – 2010 Haziran ayı olan suç tarihinin karar başlığında 01.01.2012 yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı kabul edilmiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11999, Karar No: 2015/13140, Tarih: 28.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/11999 E.  ,  2015/13140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davanamade, hatalı yazılan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm Cumhuriyet Savcılığı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Aile Mahkemesi' nin ihbarı üzerine Cumhuriyet Başsavcılığı 13.04.2012 tarihli davanamesinde; davalılardan ...'ın esasında gerçek annesinin ... olmasına rağmen anneannesi ... ile dedesi ... kızı gibi nüfusa kaydedildiği belirtilerek, nüfus kayıtlarında gerçek annesi ... yerine ... üzerine kaydedilen ...'ın gerçeğe aykırı oluşturulan nüfus kaydının düzeltilmesi istenilmiş; mahkemece, davanın soybağının tespiti ve nüfus kaydının iptali istemi şeklinde değerlendirilerek aile mahkemesinde görülmesi gerektiğinden davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Olayları açıklamak taraflara hukuki niteleme hakime aittir. Davada öncelikle çözümlenmesi gereken husus, davanın soybağı veya nüfus kayıtlarının düzeltilmesi davası olup olmadığıdır. Bilindiği üzere nesep, birbirinin soyundan gelen kişiler arasındaki ilişkiyi ifade eder. Bu kavram içerisinde kan bağının yanında hukuki münasebetin de bulunması, diğer bir ifadeyle kan bağının hukuk düzeninin aradığı koşullar içerisinde oluşması zorunludur. Türk Medeni Kanunu'nun 282. maddesi uyarınca ''Çocuk ile ana arasında soybağı doğumla kurulur. Çocuk ile baba arasında soybağı, ana ile evlilik, tanıma veya hakim hükmüyle kurulur. Soybağı ayrıca evlat edinme yoluyla da kurulur.'' Ayrıca kısaca af kanunları olarak nitelendirilen “Bir evlenme aktine dayanmayan birleşmelerden doğan çocukların neseplerinin düzeltilmesine” ilişkin kanunlara göre de soybağı düzeltilebilir. (HGK 30.01.2008 gün 2008/2-36-47 sayılı kararından)

Çocuk ile ana arasında soybağı doğumla kendiliğinden kurulur tesisi için herhangi bir hükme gerek bulunmadığından, çocuğun annesi ile soybağı ilişkisinin kurulması değil, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti dava konusu edilebilir.

Öte yandan, Türk Medeni Kanunu'nun 36/1. maddesine göre kişisel durum, bu amaçla tutulan resmi sicille belirlenir. Aynı Kanunun 39. ve Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca ''Kesinleşmiş mahkeme hükmü olmadıkça nüfus kütüklerinin hiçbir kaydı düzeltilemez ve kayıtların anlamını ve taşıdığı bilgileri değiştirecek şerhler konulamaz. Ancak olayların aile kütüklerine tescili esnasında yapılan maddî hatalar nüfus müdürlüğünce dayanak belgesine uygun olarak düzeltilir.''

Öte yandan, Türk Medeni Kanunu'nun 36/1. maddesine göre kişisel durum, bu amaçla tutulan resmi sicille belirlenir. Aynı Kanunun 39. ve Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca ''Kesinleşmiş mahkeme hükmü olmadıkça nüfus kütüklerinin hiçbir kaydı düzeltilemez ve kayıtların anlamını ve taşıdığı bilgileri değiştirecek şerhler konulamaz. Ancak olayların aile kütüklerine tescili esnasında yapılan maddî hatalar nüfus müdürlüğünce dayanak belgesine uygun olarak düzeltilir.''

Kişisel durumlardaki değişikliklerin nüfus kaydında belirtilmesi ve doğru olmayan kayıtların değiştirilmesi ile nüfus kayıtlarının düzeltilmesi anlaşılır. Kayıt düzeltilmesi, aile kütüğüne tescil edilmiş, kaydın bir kısmının düzeltilmesi veya değiştirilmesidir. Nüfus kütüklerindeki doğru olmayan kayıtların düzeltilmesi için mahkemeden karar alınması zorunludur. İşte bu noktada, nüfus kütüğündeki hatalı kayıtlar, ilgilileri veya Cumhuriyet savcısı tarafından açılacak kayıt düzeltme davası ile gerçek durumuna uygun hale getirilebilir ki, bu dava uygulamada nüfus kaydının düzeltilmesi davası olarak adlandırılmakta olup, zamanaşımı ve hak düşürücü süreye bağlı olmayan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davalarda, her türlü kanıta başvurulabilir (YHGK, 11.02.1998, 2-87/77). Şu durumda; nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada resmi kayıt ve belgelere başvurulabileceği gibi, tanık da dinlenebilir. Nesebin reddi davası ile kayıt düzeltme davası, sonuçları (hane dışına çıkarmak) bakımından benzerlik göstermekte ise de, içerik ve yargılama kuralları açısından kendi özel hükümlerine bağlıdır. Nesebin reddinde, kişisel duruma ilişkin nüfus kaydında yer alan bilgi doğru meydana gelmiş ve kütüğe tescil edilmiş, ancak bu doğru daha sonra nesebin reddi davası ile teknik anlamda bir yanlışlığa dönüştürülmüştür. Nüfus kaydının düzeltilmesi davasında ise, gerçek durumu yansıtmayan nüfus kaydı baştan yanlış olarak kütüğe geçirilmiştir. (HGK 30.01.2008 gün 2008/2-36-47 sayılı kararından)

Somut olayda; davalılardan ...'ın ... ve ...'nin evlilik dışı ilişkisinden dünyaya geldiği halde nüfus kaydına gerçeğe aykırı beyanla tescil edildiğinden bu durumda dava soybağı davası değil, nüfus kaydının düzeltilmesi davasıdır. Nüfus kaydının düzeltilmesi davasını cumhuriyet savcısının kanunda belirtilen ve yerel mahkemece kabul edilen şekilde ancak ilgili resmi dairenin (Nüfus Müdürlüğünün) göstereceği lüzum üzerine açabilir.Yukarıda gösterilen yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalar dikkate alındığında davanın nüfus kayıt düzeltme davası, görevli mahkemenin de 5490 sayılı Yasanın 36. maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesi olduğu anlaşılmaktadır. Görev kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden gözetilir.

Mahkemece; işin esasına girilerek, davanın kabulü halinde hakları etkilenebilecek mirasçıların davaya katılımı sağlandıktan, tarafların göstereceği deliller toplantıktan ve DNA incelemesi de yapıldıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi yerine görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33969, Karar No: 2020/17300, Tarih: 07.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/33969 E.  ,  2020/17300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 01.06.2009 - 21.10.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde montaj koordinatörü olarak çalıştığını, en son ücretinin aylık net 2.200,00 TL, brüt 3.315,00 TL olduğunu, iş sözleşmesine 21.10.2013 tarihinde haksız olarak son verildiğini, davalının müvekkilini 19/11/2013 tarihinde Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına şikayet ettiğini, 27.02.2014 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına kararı verildiğini, müvekkilinin şirket içerisindeki bir kısım usulsüzlükleri yetkililere bildirdiğini, akabinde savunması dahi alınmadan düzmece bir iftira ile kapı önüne konduğunu, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, kötü niyet tazminatı, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 01.06.2009-21.10.2013 tarihleri arasında müvekkil işyerinde montaj koordinatörü olarak aylık brüt 2.179,00 TL ücretle çalıştığını, aylık prim de aldığını, davacının iş akdinin zimmet ve sorumluluğu altında bulunan müvekkil şirkete ait malzemeler ile şirket müşterisi olmayan kişilere ait mekanlara kamera ve alarm sistemi kurması ve maddi menfaat sağlaması nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini, iş güvencesi kapsamında bulunması nedeniyle kötü niyet tazminatı talep edemeyeceğini, davacının yönetici pozisyonunda bulunduğunu ve haftada 5 gün 09:00-18:00 arası çalıştığını, fazla çalışma yapılmamakla birlikte ödenen primlerin fazla mesaiyi karşıladığını, işverenin fazla mesai talimatının olmadığını, iş sözleşmesinin 8. maddesinde fazla mesai için işverenin yazılı talimatının olması şartının konulduğunu, taleplerin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve ulusal bayram genel tatil alacağının tahsiline, diğer taleplerin reddine hükmedilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, davalı işyerinde montaj koordinatörü olarak çalıştığını, fazla mesai alacağı olduğunu iddia ederken, davalı işveren, işçilere prim ödemesi yapıldığını, davacının fazla çalışma ücretine hak kazanmadığını savunmuştur.