muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13963, Karar No: 2019/8176, Tarih: 17.09.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/13963 E.  ,  2019/8176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesi gerekli görülen;

Ankara 15. İcra Müdürlüğü’nün ... sayılı icra dosyasının ve Ladik İcra Müdürlüğü kanalı ile yaptırılan haciz zabıtlarının aslının ve/veya onaylı örneğinin ilgili merciinden getirtilerek dosyaya eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 17/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19065, Karar No: 2017/4890, Tarih: 24.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/19065 E.  ,  2017/4890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Tazminatın Reddi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık savunmasında şirkete karşı olan sermaye koyma borcunu ödediğini belirtmiş olup, bu ödemenin resmi kayıtlarla doğrulanması gerekmekle şirketin banka hesabı kayıtlarının temin edilerek söz edilen sermaye payının ödenmiş olup olmadığının belgelendirilmesi gerektiğinden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat ve tazminatın reddine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1311, Karar No: 2015/20115, Tarih: 11.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/1311 E.  ,  2015/20115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurun aşamalarda değişmeyen beyanları, beyanlarıyla uyumlu adli raporunda tanımlanan yara izlerine göre; sanığın balta ile vurarak mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığının anlaşılması karşısında, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 11/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6027, Karar No: 2013/21825, Tarih: 11.09.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/6027 E.  ,  2013/21825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, haciz işlemi yapıldığı esnada katılanın gıyabında tehdit sözleri sarfettiğininin iddia edilmesi karşısında, olay yerinde bulunan ... ve ... tanık sıfatıyla dinlenmeden, eksik kovuşturma ile beraat hükmü tesisi,

Kanuna aykırı ve katılan ...'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11848, Karar No: 2016/2352, Tarih: 12.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/11848 E.  ,  2016/2352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı erkek tarafından kendi davasının reddi, kusur belirlemesi, velayet, aleyhine hükmedilen tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocuklar yararına takdir edilen iştirak nafakaları çoktur. Mahkemece Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.02.2016 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2017/9671, Karar No: 2019/4261, Tarih: 25.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/9671 E.  ,  2019/4261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, iftira

HÜKÜM : 1-TCK'nın 157/1, 62, 53, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-TCK'nın 267/1, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık ve iftira suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık katılan ...'u arayarak kendisini Kemal Binbaşı olarak tanıtarak 700 adet erbaş için soyunma dolabı yaptıracağını, bu nedenle ilgili firmanın sigorta bedeli olarak 688 ve 318 TL para istediğini söylediği, katılanın da sanığın hesabına bu parayı göndermesi ile dolandırıcılık; sanığın kredi kartını ve hattı yeğeni katılan ...'nin kullandığını ve dolandırıcılık olayını da Ahmet Çerezcinin gerçekleştiğini belirterek iftira suçunu işlediği iddia edildiği somut olayda;

Eylemin, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 25/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6539, Karar No: 2022/3013, Tarih: 21.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/6539 E.  ,  2022/3013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tüm dosya kapsamı, müştekinin istikrarlı anlatımı ve doktor raporuna göre, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanığın olay günü Belediye İş Hanı önünde bulunan müştekinin koluna sarılarak zorla bir yerlere götürmeye çalıştığı, sırada ''sen 16 yaşında kızlarla takılıyormuşsun seni öldürürüm'' şeklinde tehdit ettiği ve iş hanının içerisinde elinin tersi ile iki defa vurduğu, müştekinin doktor raporuna göre basit tıbbi müdahale ile yaralandığı, ardından belindeki ele geçirilemeyen kırmızı beyaz renkli bıçağı müştekiye göstererek ''benim abim beni dövdü bende seni aynı şekilde yaparım'' diyerek tehdit edip, müştekinin koluna sarılmış vaziyette lunapark tarafına doğru götürdüğü, yol boyunca '' buranın ağası benim burada benim borum öter, ben geldikten sonra kimse dayı olamaz '' şeklinde konuştuğu, müştekiyi top sahasına doğru götürdüğü ve koluna sarılı vaziyette otururken müştekinin oğlunun yanlarına geldiği, müştekiyi bırakmasını istemesi üzerine ise sanığın müştekiyi serbest bıraktığının anlaşıldığı olayda,tehditin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu gözetilmeden, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi uyarınca en ağır suçtan aynı Kanun'un 109/2, 109/3-a maddeleri gereğince cezalandırılması yerine eylemin ikiye bölünerek sanık hakkında ayrıca silahla tehdit suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, CMUK 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 21.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2743, Karar No: 2019/116, Tarih: 14.01.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/2743 E.  ,  2019/116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki asıl-birleşen dosya davacısı vekili ile asıl dosya davalısı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, İİK’nın 94. maddesi gereği açılmış bulunmakta olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada sonucu, 4 ve 6 nolu bağımsız bölümler yönünden tapu kaydının iptâli ile davalı yüklenici ... adına kayıt ve tesciline, ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/134 Esas sayılı dosyasında, arsa sahibi ... tarafından yükleniciler ... ve ... aleyhine dava açıldığı, 10 numaralı bağımsız bölümün yüklenici uhdesine geçmesine ilişkin şartların yerine getirilmediği kanaatine varıldığı gerekçesiyle 10 no'lu bağımsız bölüm yönünden davanın reddine karar verilmiştir; birleşen dava yönünden ise asıl davada karar verildiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, birleşen dosya davalısı yüklenici ...’e açılan davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir. Hüküm asıl-birleşen dosya davacısı ve asıl dosya davalısı arsa sahibi tarafından temyiz olunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilâmı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili, İİK'nın 94/2. maddesi gereği, müvekkilinin alacağı nedeniyle, davalı arsa sahibi ile davalı yükleniciler ... ve ... arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği, davalı arsa sahibi adına kayıtlı C Blok 4, 6, 10 no'lu bağımsız bölümlerin yüklenici ... adına tapuya tescilini talep etmiştir. Davalı arsa sahibi vekili ise 10 no'lu dairenin eksik-ayıplı işler ve daha önce kesinleşen mahkeme kararı gereği müvekkilinin uhdesinde kalacağını, 4 ve 6 nolu daireler için dava açılmadan önce davalı yüklenici ...’a her türlü tasarruf için vekâlet ile yetki verildiğini, müvekkilinin atfı kabil bir kusuru bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece 4 ve 6 nolu

bağımsız bölümlerin tapu iptâli ile davalı yüklenici ... adına tesciline, 10 nolu bağımsız bölüm yönünden ise davanın reddine karar vermiştir. Birleşen davada asıl davada karar verildiğinden, karar verilmesine yer olmadığına ve davalı ...’e açılan davanın reddine karar vermiştir. Kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi sonucunda 23. Hukuk Dairesince 2015/5529 Esas 2016/3827 Karar sayılı ilamı ile davacının dayandığı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde dava dışı ... ve ... olmak üzere iki yüklenici bulunduğu, yüklenicilerin de haklarına zarar gelme ihtimali söz konusu olduğundan onlara karşı da dava açılması gerektiği gerekçesiyle kararın bozulduğu, bozma kararından sonra davacı vekili tarafından davalı yükleniciler aleyhine dava açıldığı ve açılan davanın iş bu dava ile birleştirildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece 4 ve 6 nolu bağımsız bölümler yönünden tescil kararı verilmiştir. Birleştirilen dava yönünden ayrı hüküm kurulmuş ise de kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye isabet eden bağımsız bölümler için İİK 94/2'ye göre dava açıldığına göre davanın niteliği gereği ayrı hüküm kurulmaksızın, tek bir kararla sonuca varılmalıdır. Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin bozma ilamı uyarınca, davalı yükleniciler ... ve ...’e dava açılıp birleştirildiğine göre her iki davalı yönünden de esastan hüküm kurulması gerekirken, ... aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddi doğru olmamıştır. Davalının haklarını etkilediğinden, asıl dava ile davalı ... aleyhine açılan davanın esastan red kararı verilmesi gerekmektedir.

Öte yandan davalı arsa sahibi ... 6.Noterliğinde düzenlenen 04.04.2007 tarihli 14125 no’lu vekaletname ile 4 ve 6 nolu bağımsız bölümler yönünden, dava açılmadan önce, yükleniciye vekalet vermiş olup, davalı yüklenicinin vekâletten azil edildiğine dair herhangi bir belge bulunmamaktadır. Davalı arsa sahibinin, bu iki bağımsız bölüm yönünden davaya karşı bir itirazı olmamıştır. Bu durumda yargılama giderleri ve vekâlet ücretinden davalı arsa sahibinin sorumlu tutulması mümkün olmayıp, kararın açıklanan nedenlerle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca temyiz olunan hükmün asıl-birleşen dosya davacısı vekili ile asıl dosya davalısı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden asıl-birleşen dosya davacısı ile asıl dosya davalısına geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 14.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24093, Karar No: 2018/1073, Tarih: 07.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/24093 E.  ,  2018/1073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 68 ada 44 parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapıların idarece düzenlenen kıymet takdir raporu ile acele el koyma dosyasında belirtilen vasıfları, dosyada mevcut fotoğraflar ile birlikte değerlendirilmek suretiyle yapıların tüm nitelikleri (cinsi, yaşı, fiziki durumları) kesin ve net olarak tespit edildikten sonra; dava konusu taşınmazın üzerindeki binaların katlarının ayrı ayrı alanları, ... Bakanlığınca yayınlanan Mimarlık ve Mühendislik Hizmet Bedellerinin Hesabında Kullanılacak 2015 Yılı Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Hakkındaki Tebliğe göre yapı sınıfları ve bu yapı sınıflarına uygun birim fiyatları ve yaşları belirlenip buna göre yıpranma payı ve ayrıca eksik imalat oranı düşülerek değer biçilmesi gerekirken; yapıların yaşlarına, sınıflarına, eksik imalat oranına, yıpranma payına dair herhangi bir açıklama, tespit yapılmadan bu yönlerden denetime elverişli olmayan rapora göre hüküm kurulması,

2-İşbu dosya üzerinden bloke edilen bedelin ödenmesi için ilgili bankaya müzekkere yazılmasına karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12527, Karar No: 2018/2571, Tarih: 27.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/12527 E.  ,  2018/2571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosya içerisinde bulunan davalı-davacı kadın vekili Av....'ye ait vekaletname sadece nafaka davasına ilişkin yetki içermekte olup boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMKm. 74). O halde. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı-davacı kadın vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davalı- davacı kadına tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra ve

2-İncelenmesi gerekli görülen;

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/1 esas-2009/61 karar sayılı dosyasının aslı veya onaylı örneğinin dosya arasında alındıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine iadesi gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 27.02.2018(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/3447, Karar No: 2012/4324, Tarih: 19.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/3447 E.  ,  2012/4324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın davalıya ait arazide kanal kazma ve su getirme işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 19.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/173, Karar No: 2010/208, Tarih: 26.10.2010

**Ceza Genel Kurulu         2010/6-173 E.  ,  2010/208 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2009/81807

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Sanık S. D..'in inceleme dışı bırakılan sanıklar V. D.. ve M. K.. ile birlikte müşteki S. T..'ın 20 TL parası ile birlikte bir adet cep telefonunu yağmalamak suçundan eylemine uyan 765 sayılı TCY'nın 495/1 ve 59/2. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında 31 ve 33. maddelerin uygulanmasına ilişkin, İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 06.12.2004 gün ve 101-605 sayılı hüküm, sanık müdafii ile Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 13.10.2005 gün ve 10140-8973 sayı ile;

“Hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme ve uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması” nedeniyle bozulmuştur.

Bozmaya uyan İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesince 04.10.2006 gün ve 68-432 sayı ile; sanığın lehe olan 5237 sayılı TCY'nın 149/1-c ve 62/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakkında 53. maddenin uygulanmasına, unsurları bulunmadığından 5237 sayılı TCY'nın 150/2 ve 168/3. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Sanık müdafii tarafından temyiz edilen bu hüküm ise dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 20.03.2008 gün ve 10293-6667 sayı ile onanmıştır.

Yargıtay C. Başsavcılığınca 20.07.2010 gün ve 81807 sayı ile;

“Somut olayımızda; etkin pişmanlık koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenebilmesi için çözümlenmesi gereken başlıca sorunları etkilendikleri hukukun evrensel ilkelerine göre şu şekilde sıralamak mümkündür.

1-) Suçun inkarının etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil edip etmeyeceği,

2-) Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için cürüm eşyasını satın alan kişinin zararının karşılanmasının zorunlu olup olmadığı ve suça konu eşyanın toplam değerine göre iade edilen kısmının belli bir orana ulaşmasının gerekip gerekmeyeceği,

3-) Kısmi iadeye mağdurun rıza gösterip göstermediği,

Sorunların çözümüne gelince;

1’inci Sorun:

5237 sayılı Yasanın 168. maddesi, 765 sayılı Yasanın 523. maddesinden farklı olarak gerçek bir pişmanlığın etkisi altında zararın iade ve tazmin yoluyla tamamen ya da kısmen giderilmiş olmasını esas almakla birlikte suçun ikrarının ön koşul olarak aranması gerektiğine dair ne madde metninde ne de gerekçede herhangi bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Kaldı ki böyle bir düzenleme kanunumuz sisteminde en üst normlarda düzenlenmek suretiyle teminat altına alınan savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelir ki bunun kanun koyucunun gerçek iradesine aykırı olacağı açıktır.