muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6872, Karar No: 2016/8435, Tarih: 29.09.2016

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheliler Tevabil Köse ve ... hakkında aynı iddialarla ilgili olarak... Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma neticesinde, 10.09.2012 tarih ve 2010/36342 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği, aynı soruşturma kapsamında söz konusu kooperatifin başkan ve yönetim kurulu üyesi olan bir kısım şüpheliler hakkında ise kamu davası açıldığı, UYAP’tan yapılan incelemede, ek kovuşturmaya yer olmadığı kararının şikayetçiler vekiline tebliğ edildiği, bu kararın kesinleştiği, CMK’nın 172/2. maddesinde düzenlenen “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra yeni delil meydana çıkmadıkça, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz” hükmü ile aynı Kanun’un 6545 sayılı Kanun’un 71. maddesi ile değişik 173/6. maddesindeki “İtirazın reddedilmesi halinde; Cumhuriyet savcısının, yeni delil varlığı nedeniyle kamu davası açabilmesi, önceden verilen dilekçe hakkında karar vermiş olan sulh ceza hakimliğinin bu hususta karar vermesine bağlıdır.” şeklindeki hükmü uyarınca... 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 10.11.2014 tarih, 2014/1954 D.İş sayılı kararının sonucu itibariyle yerinde olduğu anlaşıldığından kanun yararına bozma isteminin CMK’nın 309. maddesi gereğince REDDİNE, 29/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1728, Karar No: 2023/8886, Tarih: 11.09.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/1728 E.  ,  2023/8886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1265 E., 2021/55 K.

HÜKÜM/KARAR : İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi/ Davanın Reddi/ İstinaf

Başvurusundan Vazgeçmiş Sayılması

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/470 E., 2017/581 K.

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 04.03.2020 tarihli ek karar ile davacı vekilinin istinaf başvurusundan vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ek kararının davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı borçlu ... aleyhine İstanbul 35. İcra Müdürlüğü'nün 2015/35361 E. ... takibi ile icra takibi yaptıklarını, ancak borçlunun adresinde haczi kabil mal bulunmadığını, bu nedenle haciz tutanağının geçici aciz vesikası niteliğinde olduğunu, takipten önce davalı ...'in alacaklılardan mal kaçırmak kastı ile İstanbul İli,Şişli İlçesi, Dikilitaş Mahallesi, 2753 Ada, 108 Parselde yer alan 4 nolu bağımsız bölümünü davalı ...'ye sattığını, ancak 09.07.2015 tarihli haciz sırasında borçlu davalı ...' in halen aynı adreste oturmaya devam ettiğinin tespit edildiğini belirterek davalılar arasındaki tasarrufun iptali ile davalı aleyhine İstanbul 35. İcra Müdürlüğü'nün 2015/18361, 2015/27308 ve 2015/30883 E.... icra takiplerindeki toplam alacak ve ferileri için dava konusu taşınmaz üzerinde İcra İflas Kanunu'nun 277 ve devamı maddeleri uyarınca cebri icra yetkisinin verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davalının iyi niyetli üçüncü kişi olduğunu, diğer davalı ile arasında herhangi bir akrabalık ve iş ilişkisinin olmadığını, taşınmazın toplan 700.000,00 TL'ye piyasa raiçlerine uygun olarak satın alındığını, ödemelerin banka aracılığı ile yapıldığını, ayrıca 1 adet çek verildiğini, taşınmazın davalı tarafından yatırım amaçlı olarak alındığını, diğer davalının oğlunun özel durumu nedeniyle kiracı olarak kalmak istediğini, bu nedenle taşınmazın kiraya verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; geçerli bir aciz vesikasının bulunmadığını, davalının borçlarını kapatmak maksadı ile oturduğu konutu satmak istediğini, önce ... ile görüştüğünü onun aracılığı ile davalı ile tanıştığını, 245.000,00 Amerikan Doları üzerinden anlaştıklarını, 80.000,00 Doların banka aracılığı ile ödendiğini, ayrıca 450.000,00 TL bedelli çek verildiğini, davalının oğlunun özel sağlık durumu nedeniyle aynı mahalleden ayrılmamak ve psikolog gözetiminde tedavisine devam edilebilmesi için taşınmazı tekrar kiraladığını, kira bedeli ve depozitonun banka kanalı ile ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tanık beyanlarına göre davalı ...'in zihinsel engelli ... isminde bir oğlunun bulunduğu, oğlunun çevresini değiştirmemesi ve tedavisine devam etmesi için aynı taşınmazda kiracı olarak kalmaya devam ettiği, davalı ...'ın ise gayrimenkul yatırım işleri ile uğraşıp, taşınmaza bizzat ihtiyacının bulunmaması sebebiyle bu durumun kabul edilebilir nitelikte olduğu, davalılar arasında akrabalık, iş ortaklığı veya organik bir bağın tespit edilemediği, taşınmazın tapuda gösterilen değerden farklı olarak 245.000,00 USD'ye satıldığı, 80.000,00 USD'nin banka kanalı ile ödendiği, yine verilen 450.000,00 TL bedelli çekin tahsil edildiği, bu miktarın satış tarihi itibariyle bilirkişilerce tespit edilen 700.000,00 TL rayiç bedele yakın olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

V. İLK DERECE MAHKEMESİ EK KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.03.2020 tarihli ek kararı ile; davacı vekiline çıkartılan istinaf harç- masraf tamamlatılmasına yönelik 13.12.2017 tarihli muhtıranın 18.12.2017 tarihinde muhatabın daimi çalışanına tebliğ edildiği, 18.12.2017 tarihinde tebliğ edilen muhtıra ile 7 günlük kesin süre içerisinde istinaf harcının yatırılmamış olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

VI. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen 04.03.2020 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkil şirketin kuruluş takvim yılı ve bu yılı izleyen 5 yıl boyunca yargı harçlarından muaf olduğunu belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

VI. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen 04.03.2020 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkil şirketin kuruluş takvim yılı ve bu yılı izleyen 5 yıl boyunca yargı harçlarından muaf olduğunu belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı 5411 ... Bankacılık Kanunun 143/5 maddesi gereğince kuruluş tarihinden itibaren 5 yıl süre ile harçtan muaf ise de, ... ... Yönetim A.Ş eski adıyla ... ... Yönetim A.Ş olup, söz konusu şirketin isim değişikliğinden önce 01.02.2008 tarihinde ticaret siciline tescil edildiği gözetildiğinde, istinaf ilk tarihi olan 08.02.2017 tarihi itibariyle harçtan muaf olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin İlk Derece Mahkemesi ek kararına karşı yapmış olduğu istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

VII. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi ek kararına karşı yaptığı istinaf başvurusunda bildirdiği sebepler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, İİK 277 ve devamı maddelerine göre açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkin davada; 7 günlük kesin süre içerisinde istinaf harcının yatırılmamış olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına yönelik İlk Derece Mahkemesi ek kararı üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince bu ek karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5411 ... Bankacılık Kanunu 143. Maddesi, 2004 ... İcra ve İflas Kanunu'nun 277 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5411 ... Bankacılık Kanunu 143. Maddesi, 2004 ... İcra ve İflas Kanunu'nun 277 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

5411 ... Bankacılık Kanunu'nun 143/5. Maddesinde "Bu Kanun kapsamında kurulan ... yönetim şirketleri ile 4743 ... Mali Sektöre Olan Borçların Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun bu Kanunla yürürlükten kaldırılan 3 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca Kurulun çıkarmış olduğu yönetmelik kapsamında kurulan ... yönetim şirketlerinin yaptıkları işlemler ve bununla ilgili olarak düzenlenen kağıtlar, kuruluş işlemleri de dahil olmak üzere kuruldukları takvim yılı ve bunu izleyen beş yıl süresince 488 ... Damga Vergisi Kanununa göre ödenecek damga vergisinden, 492 ... Harçlar Kanununa göre ödenecek harçlardan, her ne nam altında olursa olsun tahsil edilecek tutarlar 6802 ... Gider Vergileri Kanunu gereği ödenecek banka ve sigorta muameleleri vergisinden, kaynak kullanımını destekleme fonuna yapılacak kesintilerden ve 4054 ... Rekabetin Korunması Hakkında Kanunun 39 uncu maddesi hükmünden istisnadır." hükmü düzenlenmiştir.

Daha sonra 7338 ... Vergi Usul Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 58. Maddesinde de "19.10.2005 tarihli ve 5411 ... Bankacılık Kanununun 143 üncü maddesinin altıncı fıkrasında yer alan “kuruluş işlemleri de dâhil olmak üzere kuruldukları takvim yılı ve bunu izleyen beş yıl süresince” ibaresi ve “her ne nam altında olursa olsun tahsil edilecek tutarlar 6802 ... Gider Vergileri Kanunu gereği ödenecek banka ve sigorta muameleleri vergisinden,” ibaresi madde metninden çıkarılmıştır." hükmü düzenlenmişse de aynı kanunun 62/g bendi gereğince bu hükmün 01.01.2022 tarihinde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir.

Bu durumda 5411 ... Bankacılık Kanununun 143/5. fıkrası hükmü gereğince ... yönetimi şirketlerinin kuruldukları takvim yılı ve bunu izleyen beş yıl süresince, 492 ... Harçlar Kanununa göre ödenecek harçlardan istisna olduğu belirtilmiştir. Bu nedenle; temlik alan davacı ... ... Yönetim A.Ş.nin kuruluş tarihi 18.09.2015 olup İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf tarihi olan 08.12.2017 tarihinde harçtan muaf olup, İlk Derece Mahkemesince esasa ilişkin olarak istinaf incelemesi yapılmak üzere dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekirken, 04.03.2020 tarihli ek kararı ile; 7 günlük kesin süre içerisinde istinaf harcının yatırılmamış olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VIII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin 04.03.2020 tarihli ek kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesinin 04.03.2020 tarihli ek kararının BOZULMASINA,

VIII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin 04.03.2020 tarihli ek kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesinin 04.03.2020 tarihli ek kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın incelenmek üzere Bölge Adliye Mahkemesine, kararın bir örneğinin İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6094, Karar No: 2012/7573, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/6094 E.  ,  2012/7573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Uyuşmazlık; ısıtma, klima ve havalandırma işleri ile kanal yapımı işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19663, Karar No: 2010/21963, Tarih: 28.12.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/19663 E.  ,  2010/21963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacının, davalıya halen 340 TL. yoksulluk nafakası ödediğini, ancak davalının dolgun bir maaşla çalışmaya başladığını ,böylelikle de yoksulluk durumunun ortadan kalktığını beyan ederek, yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karara verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davalının elde ettiği gelirin ülke koşullarına göre davalıyı yoksulluktan kurtaracak düzeyde olduğu gerekçesi ile yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

4721 Sayılı Yasanın 176/3.maddesine göre, " irat biçiminde ödenmesine karar verilen maddi tazminat veya nafaka, alacaklı tarafın yeniden evlenmesi yada taraflardan birinin ölümü halinde kendiliğinden ...; alacaklı tarafın evlenme olmaksızın fiilen evliymiş gibi yaşaması, yoksulluğun ortadan kalkması ya da haysiyetsiz hayat sürmesi halinde mahkeme kararı ile kaldırılır. Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması ya da azaltılmasına karar verilebilir".

Somut olayda, davalı kadına yoksulluk nafakasının bağlanmasından sonra davalının çalışmaya başladığı, dosyada mevcut maaş bordrosuna göre de nisan 2010 tarihi itibariyle de 1116 TL. maaş aldığı , 2009 yılında davalıya çalıştığı yer tarafından maaş ve ikramiyelerine karşılık olmak üzere 35.366 TL. toplu ödeme yapıldığı anlaşılmıştır.

Her ne kadar, davalının şu an itibariyle gelir durumu, ülke şartlarına göre onu yoksulluktan kurtaracak düzeyde ise de, yoksulluk nafakasının tamamen ortadan kaldırılması durumunda, davalı kadının Medeni Kanun hükümlerine göre, ileride bir daha yoksulluk nafakası talebinde bulunamayacağı ve dava açamayacağı gibi bir durum ortaya çıkar ki, bu durum ise hakkaniyet ilkeleri ile bağdaşmayacağı gibi, kadın yönünden de mağduriyete yol açabilecektir.

Öyle ise mahkemece, yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek ve “çoğun içinde az da bulunur ” kuralı gereğince, nafakanın tamamen kaldırılması yerine, davacının da ekonomik durumunu gözetilerek yoksulluk nafakasının indirilmesi şeklinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/36832, Karar No: 2012/45723, Tarih: 25.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/36832 E.  ,  2012/45723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müştekiler ile tanıklar ... ve ...'ın aşamalardaki tutarlı anlatımlarına, müştekilerin Bozacada Sağlık Merkezinden aldırılan 15.07.2008 tarihli adli raporu ile tespit edilen yaralanma bulgularına ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçları işlediği sabit olduğu halde, olay esnasında sanık tarafında yer alan tanıklar ..., ...ve ...'ın beyanlarına itibar edilerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1706, Karar No: 2015/7142, Tarih: 11.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1706 E.  ,  2015/7142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın aynı suç işleme kararı kapsamında yaklaşık 2-3 saatlik zaman dilimi içerisinde mağdureye karşı birden fazla nitelikli cinsel saldırıda bulunduğu halde cezasının TCK'nın 43. maddesi uyarınca artırılmaması ve davada kendisini vekâletnameli avukat ile temsil ettiren katılan mağdure lehine maktu vekâlet ücretine hükmolunmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillin eleştiriler dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6602, Karar No: 2024/1674, Tarih: 28.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/6602 E.  ,  2024/1674 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/643 E., 2023/1117 K.

DAVALILAR : Hazine, ...Köyü Muhtarlığı

DAVA TARİHİ : ...

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/248 E., 2023/156 K.

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre keşfen belirlenen taşınmazın değeri 10.115,90 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730.00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin değer yönünden REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3095, Karar No: 2011/8405, Tarih: 29.09.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/3095 E.  ,  2011/8405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili, ... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2010/1801 Takip sayılı dosyasında yazılan talimat uyarınca, ... 2.İcra Müdürlüğü’nün 2010/723 Talimat sayılı dosyasında yapılan günlü 08.07.2010 hacze konu menkullerin üçüncü kişiye ait olduğunu, takip ve borç tarihinden önce 20.05.2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesi uyarınca eşi ile birlikte haciz adresinde ikamet ettiğini, kızı olan borçlu İlkay Şanlı’nın kendileri ile oturmadığını ve mahcuzlarla da ilgisinin bulunmadığını belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, borçlu İlkay Şanlı’nın anne ve babası ile birlikte oturduğunu, 04.05.2010 günlü haciz sırasında babası olan üçüncü kişinin önce bunu inkar ettiğini, ancak evrak aramasında ele geçen belgelerden sonra borçlunun mahcuzların kendisine ait olduğunu kabul ettiğini, 08.07.2010 günlü hacizde ise kötü niyetli olarak mahcuzların bu kez kendisine ait olmadığını beyan ettiği, mülkiyet karinesinin borçlu, dolayısıyla alacaklı yararına olduğunu, ispat yükü altında olan üçüncü kişinin karinenin aksini kanıtlamaya elverişli güçlü delilleri sunamadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre: “04.05.2010 tarihli ilk haciz sırasında hazır bulunan borçlunun eşyaların üçüncü kişiye ait olduğunu belirttiği, 08.07.2010 günlü ikinci haczin farklı bir yerde yine borçlunun huzurunda yapıldığı ve önceki hacze konu bir kısım eşyanın da görüldüğü, İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin borçlu, dolayısıyla alacaklı yararına olduğu, ispat yükü altında olan davacının karinenin aksini kanıtlamaya elverişli güçlü delilleri sunamadığı” “gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı üçüncü kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 29.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.