muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/24554, Karar No: 2009/5034, Tarih: 10.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/24554 E.  ,  2009/5034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tefenni İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK.nun 690. maddesinin göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 588/1. maddesi gereğince, bono bedeli hem yazı ve hem de rakamla gösterilip de iki bedel arasında fark bulunursa yazı ile gösterilen bedele itibar olunur.

Somut olayda, borçlunun buna ilişkin itirazına karşı mahkemece,  tarafların tacir olup 150,00-200,00 YTL’lik bir alışverişte 5 milyon TL (5,00 YTL)’nin ödenmemesinin, senedin tanzim tarihi dikkate alındığında, tanışıklık sebebiyle takibe konu edilemeyecek bir miktar için takip yapılmasının mantıklı olmadığı, bu kadar düşük miktarlı bir bedel için bono düzenlenmesinin, hayatın olağan akışına ters olduğu gerekçesiyle istem reddedilmiş ise de; bu gerekçe, genel mahkemelerde açılacak alacak davalarında tartışılabilecek bir husus olup, bu konunun dar yetkili icra mahkemesinde değerlendirilmesi mümkün değildir. Bu nedenlerle istemin kabulü gerekirken reddi isabetsizdir.

Kabule göre de; 4949 sayılı yasa ile değişik İİK.’nun 169/a-6 maddesi gereğince, takip durdurulmuş ise, itirazın reddi halinde borçlu tazminata mahkum edilir.  Yapılan yargılamada, mahkemece takibin durdurulmasına karar verilmediğinden, borçlu aleyhine tazminata hükmedilmesi isabetsiz olduğu gibi, alacaklı taraf yargılamada vekil ile temsil edildiğinden, bu kişi yararına takdir edilecek avukatlık ücretinin, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 11/3.maddesi gereğince maktu olarak hesaplanması yerine, nispi olarak tayini de doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/374, Karar No: 2017/394, Tarih: 26.12.2017

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2017/374 E.  ,  2017/394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 18 ve 12. Ceza

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 20.06.2012

Sayısı : 555-1023

Sanık ... hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, tehdit ve hakaret suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda aynı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

Hükümlerin katılan tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 02.06.2014 gün ve 27117-13485 sayı ile;

"İddianamede sanığın, müştekinin Facebook ve Msn şifrelerini kırmak suretiyle kişisel verilerini hukuka aykırı olarak ele geçirdiğinin iddia edilmesi karşısında, iddianamedeki anlatımın TCK'nın 243/1. maddesinde tanımlanan bilişim sistemine girme suçuna ilişkin olduğu anlaşılmakla,

İddianamedeki sevk ve anlatıma, sevkteki ağırlığa, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 14. maddesindeki; 'Ceza dairelerinde: a) Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.' hükmüne göre, Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca hazırlanan 24.01.2014 gün ve 2014/1 sayılı sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurul kararı gereğince temyize konu hükmün incelenmesinin Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesine ait bulunduğu",

Yargıtay 4. Ceza Dairesince 18.03.2015 gün ve 35945-24726 sayı ile;

"İddianamede açıklanan eylemlere, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih, 2015/8 sayılı kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesinin Yüksek 18. Ceza Dairesinin görevine girdiği",

Yargıtay 18. Ceza Dairesince 12.05.2016 gün ve 30612-10323 sayı ile;

"Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesinin 18.03.2015 tarih ve 2015/24726 sayılı kararı ile dosya görev yönünden Dairemize gönderilmiş ise de; iddianamede açıklanan eylemlere, 6572 sayılı Kanunun 27. maddesi ile değişik Yargıtay Kanununun geçici 14. maddesi uyarınca oluşturulan Birinci Başkanlık Kurulunun hazırlamış olduğu, 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararına, tebliğname tarihine ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesinin Yargıtay Yüksek 12. Ceza Dairesine ait olduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 12. Ceza Dairesince de 18.10.2017 gün ve 9336-7648 sayı ile;

"İddianamede sanığın, müştekinin Facebook ve Msn şifrelerini kırmak suretiyle kişisel verilerini hukuka aykırı olarak ele geçirdiğinin iddia edilmesi karşısında, iddianamedeki anlatımın TCK'nın 243/1. maddesinde tanımlanan bilişim sistemine girme suçuna ilişkin olduğu anlaşılmakla,

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 12. Ceza Dairesince de 18.10.2017 gün ve 9336-7648 sayı ile;

"İddianamede sanığın, müştekinin Facebook ve Msn şifrelerini kırmak suretiyle kişisel verilerini hukuka aykırı olarak ele geçirdiğinin iddia edilmesi karşısında, iddianamedeki anlatımın TCK'nın 243/1. maddesinde tanımlanan bilişim sistemine girme suçuna ilişkin olduğu anlaşılmakla,

İddianamedeki sevk ve anlatıma, sevkteki ağırlığa, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 14. maddesindeki; “Ceza dairelerinde: a) Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.” hükmüne göre, Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca hazırlanan 24.01.2014 gün ve 2014/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurul kararı gereğince temyize konu hükmün incelenmesi Yargıtay Yüksek 18. Ceza Dairesine ait bulunduğu"

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Birinci Başkanlığa gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 18 ve 12. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Yargıtay Kanununun Ceza Dairelerinin görevini düzenleyen 14/3. maddesinin a bendi; "Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda açıklamaya itibar edilir" şeklinde iken, 28.06.2014 gün ve 29044 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 31. maddesiyle; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır" şeklinde değiştirilmiş,

Yargıtay Kanununa 6545 sayılı Kanunun 37. maddesi ile eklenen geçici 13. maddenin 5. fıkrasında; "Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümünün onaylanmasına ilişkin kararı uygulanmaya başlayıncaya kadar bu kanunla yapılan değişiklikten önceki iş bölümüne ilişkin hükümler uygulanmaya devam olunur" düzenlemesi yapılmıştır.

Bu bakımdan Yargıtay Kanununun Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde 6545 sayılı Kanunla yapılan değişikliğin yürürlük tarihi olan 28.06.2014 tarihinden önce düzenlenen tebliğnameler bakımından uygulanması mümkün olmayıp, uyuşmazlığın tebliğname tarihinde yürürlükte bulunan iş bölümüne ilişkin hükümler uyarınca çözümlenmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Bu bakımdan Yargıtay Kanununun Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde 6545 sayılı Kanunla yapılan değişikliğin yürürlük tarihi olan 28.06.2014 tarihinden önce düzenlenen tebliğnameler bakımından uygulanması mümkün olmayıp, uyuşmazlığın tebliğname tarihinde yürürlükte bulunan iş bölümüne ilişkin hükümler uyarınca çözümlenmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Tebliğname tarihi itibarıyla ceza dairelerinin görevinin belirlenmesinde esas alınması gereken iddianamede eylemler; "...şüphelinin bilgisayar tamir işi yapması nedeniyle, müştekinin bilgisayarını program yüklemesi için şüpheliye götürdüğü, bilgisayar ile ilgili şifreleri verdiği, daha sonra aralarının bozulması nedeniyle şüphelinin müştekiye ait bilgisayara girmek suretiyle Facebook ve Msn şifrelerini kırdığı, bu olay üzerine kendisine telefon açan müştekiye telefonda, 'ananı sinkaf edeyim, ben Kürdüm, ben Diyarbakırlıyım, a...koyarım, görürsün sana neler yapacağım, sana dünyayı dar ederim" gibi hakaret ve tehdit içeren kelimeler kullandığı, ayrıca müştekinin Facebook ve Msn şifrelerini kırmak suretiyle kişisel verilerini hukuka aykırı olarak ele geçirdiği..." şeklinde anlatılıp, bu anlatımla uyumlu olacak şekilde sevk maddelerinin de 5237 sayılı TCK'nun 125/1-2, 106/1-1. cümle ve 136/1. maddeleri olarak gösterildiği anlaşılmaktadır.

İddianamedeki sevk maddeleri ile metni arasında bir uyumsuzluğun bulunmaması, sevk maddelerinin bir yanılgı sonucu değil, aksine bilinçli bir hukuki değerlendirmeye dayalı olarak belirlenmiş olması, tebliğname tarihinin 06.06.2013 olduğu göz önüne alındığında, temyiz incelemesine konu olan suçların tebliğname tarihindeki yaptırım miktarları nazara alınarak yapılan değerlendirmede ise bir yıldan dört yıla kadar hapis cezasını gerektiren verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun müeyyidesi daha ağır olduğundan, temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca bu suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 12. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir. Eylemin gerçekte hangi suçu oluşturduğu ise görevli Özel Dairece yapılacak temyiz incelemesi sonucunda belirlenebilecektir.

Bu itibarla, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1-Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 18.10.2017 gün ve 9336-7648 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2-Dosyanın, temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 12. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 26.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2895, Karar No: 2020/5787, Tarih: 03.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/2895 E.  ,  2020/5787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Gerekçeli karar başlığında, ...’ın sıfatının “mağdur” yerine “müşteki” olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

2) Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdur ...'ın Sinop E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infaz koruma memuru olarak görev yaptığı, sanık ...'in ise aynı kurumda hükümözlü olarak bulunduğu, ...'in de aynı kurumda hükümözlü olarak bulunduğu, sanık ... ve... ile aynı kurumda hükümözlü olarak bulunan ... arasında önceye dayalı anlaşmazlık bulunduğu, olay tarihinde sanık ... ve...'in telefon görüşü yapmak için cezaevi koridoruna çıkarıldıkları, o esnada ...'ın da cezaevi infaz kaleminden koğuşuna dönmekte olduğu, ... ve ... ile ...'ın koridorda karşılaştıkları, ... ve ... arasında tartışma çıktığı, bu tartışma esnasında her ikisinin birbirine fiziki müdahalede bulundukları, infaz koruma memurlarının araya girerek ayırdıkları, bunun üzerine sanık ...'in ...'a doğru hamle yaparak salladığı tekme ve yumruğun, olay yerinde bulunan ve ayırmak için araya giren mağdur ...'in eline denk gelmesi sonucu yaralandığı olayda, sanık ...'in 5237 sayılı TCK'nin 21/2. maddesinde düzenlenen olası kastla yaralama suçundan mahkumiyeti yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek eyleminin taksirle yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

3) Mağdurun yaralanmasına ilişkin olarak Atatürk Devlet Hastanesi Ortopedi uzmanınca düzenlenen ve hükme esas alınan 30.11.2015 tarihli raporda "sağ el 3. metakarp opere kırığı tespit edildi. Hastanın ameliyat olduğu muayenede görüldü. Basit tıbbi müdahale ile giderilemez. Kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi 2(orta) düzeydedir. 3 ay sonra tekrar değerlendirilmesi gereklidir" şeklinde görüş belirtilmesine rağmen tekrar rapor alınmadığı, mağdurun yaralanmasına ilişkin bu raporun hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmadığı anlaşıldığından ve her türlü tereddütlerin giderilmesi bakımından, mağdurun tüm tedavi evrakları, raporları, varsa film ve grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde yaralanmasının niteliğine ilişkin yeniden raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30011, Karar No: 2015/11624, Tarih: 27.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/30011 E.  ,  2015/11624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2014

NUMARASI : 2014/542-2014/1502

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazda bulunan ve taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliğini veren ağaçlar (yaş ve cinsleri gözetilerek) ile bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan patates, dane mısır, taze fasulye ve domatesin dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürliiğü'nden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama kg satış fiyatları da ilgil resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9114, Karar No: 2016/8489, Tarih: 06.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9114 E.  ,  2016/8489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 10.Tüketici Mahkemesi ve ... 7. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı 08.09.2015 tarihli dilekçe ile; ... Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemiyle ... Tüketici Mahkemesinde dava açmıştır.

... 10. Tüketici Mahkemesi ise "...İptali istenen kararın ... Tüketici Hakem Heyeti tarafından verildiği, 6502 sayılı Kanunun 70/3. maddesi uyarınca Tüketici Hakem heyetinin bulunduğu yerdeki Tüketici Mahkemesinin kesin yetkili olduğu, ... Genel Kurulunun 18.06.2014 tarih 401 sayılı kararıyla ..., ve ... ilçelerinin ... Tüketici Mahkemesi yargı alanına bağlanmasına karar verildiği, bu karar uyarınca ... Tüketici Mahkemesinin yetkili bulunduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... 7. Tüketici Mahkemesi ise "...6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 70/3 ve 73/5. maddeleri uyarınca hakem heyeti kararlarına karşı hakem heyetinin bulunduğu yer veya tüketicinin ikametgahı mahkemesinde de açılabileceği, bu yetkinin kesin yetki olmadığı, kesin yetkinin sözkonusu olmadığı hallerde süresinde yetki itirazında bulunulmaması halinde davanın açıldığı mahkemenin yetkili olacağı, yetki itirazı olmadan resen yetkisizlik kararı veren ... 10. Tüketici Mahkemesinin yetkili bulunduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Dava, 6502 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra, 08/09/2015 tarihinde açılmıştır. 6502 sayılı Kanun, tüketici hakem heyeti kararlarına itiraz davalarına ilişkin yetki konusunda 4077 sayılı Kanundan farklı bir düzenleme getirmiş; 70/3. maddesinde "Tüketici hâkem heyetinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinin yetkili" olduğu kabul edilmiştir.

Somut olayda, iptali istenen karar, ... Tüketici Hâkem Heyeti tarafından verildiğine, ... Tüketici Mahkemelerinin 08.07.2013 tarihinde faaliyete geçtiğine, ... Genel Kurulunun 18.06.2014 tarih 401 sayılı kararıyla ..., ve ... ilçelerinin ... Tüketici Mahkemesi yargı alanına bağlandığına, davanın 08.09.2015 tarihinde açıldığına göre ... 7. Tüketici Mahkemesi kesin yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... 7. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/10/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1029, Karar No: 2019/340, Tarih: 22.01.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/1029 E.  ,  2019/340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar, murisinin meslek hastalığı sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kanuni gerektirici sebepler ile temyiz kapsamına ve nedenlerine göre davacılar vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kanuni gerektirici sebepler ile temyiz kapsamına ve nedenlerine göre davacılar vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Dava, 01.12.2007 tarihinde meslek hastalığına bağlı ölüm sebebine hak sahipleri tarafından açılan maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.Mahkemece, davacı eş lehine 1.000,00TL maddi, 7.000,00TL manevi; davacı iki çocuktan her biri lehine 5.000,00TL manevi, davacı kardeş lehine 500,00TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.Dosya kapsamından, davacılar murisinin davalı iş yerinde çalışmasından kaynaklanan meslek hastalığına yakalandığı ve hayatını kaybettiği, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından olayın iş kazası olarak kabul edildiği ve davacı eş için 34.261,62TL ilk peşin sermaye değerli gelirin bağlandığı; alınan kusur raporunda davalı iş verinin %73,30 muris işçinin %26,70 oranında kusurlu bulundukları anlaşılmaktadır.Maddi zarar, malvarlığının zarar verici olaydan sonraki durumu ile böyle bir olay meydana gelmeseydi göstereceği durum arasındaki farkı ifade etmek için kullanılmaktadır. Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin tazminat davalarında öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya veya hak sahiplerine bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.Davanın bu yönüyle yasal dayanağını, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu oluşturmaktadır. Kanunun 55. maddesinde, “Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir.Adalet Komisyonu'nun 55. madde gerekçesine göre “sosyal güvenlik ödemelerinin, denkleştirme (indirim) işlevi görebilmesi, onun sorumluluğu doğuran olaya sebebiyet verenlere rücu edilebilmesine bağlıdır. Bu kural gereği, rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri; teknik arıza, tam kaçınılmazlık hallerindeki ödemeler, bu tazminatlardan indirilemez. Bağlanan gelirlerin, işçinin kusuru ve kaçınılmazlık gibi nedenlerle rücu edilemeyen kısmı da indirilemez. Bir kısmı rücu edilemeyen miktar dahi denkleştirilemeyeceği gibi, zarar görenin kusuruna (müterafık kusura) yansıyan sosyal güvenlik ödemeleri, tahsis tarihinden sonra meydana gelen sosyal güvenlik ödemelerindeki artışlar, kısmi kaçınılmazlık ve teknik arıza halindeki ödemeler ve benzerleri rücu edilemediğinden bu miktarlar dahi denkleştirilemez.”

6101 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Kanunun 2. maddesine göre “Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları, gerçekleştirildikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanır”. Dairemizin ve giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşleri, Kurumca bağlanan gelirlerin peşin sermaye değerinin ve geçici işgöremezlik ödeneklerinin hesaplanan zarardan indirilmesi, Kurumun rücu hakkının korunması ve mükerrer ödemeyi önleme ilkesine dayandığından, kamu düzenine ilişkin olarak kabul edilmiştir. Kaldı ki, 6098 sayılı Kanunun 55. maddesi de emredici bir hükme yer verdiğinden gerçekleştiği tarihe bakılmaksızın düzenlemenin tüm fiil ve işlemlere uygulanması gerekir.Somut olayda, dosyada alınan hesap bilirkişisi raporu ile maddi zararın 23.328,67TL olarak belirlendiği ancak Kurum tarafından bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirin yukarıda özetlenen mevzuat hükmü dahilinde indirilmediği, böylelikle kararın hatalı olduğu anlaşılmaktadır.Bu kapsamda, davacı eş yararına bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirin davalı kusuru dahilinde maddi zarardan indirilmesi neticesinde bakiye maddi zararın kalmadığı gözetilerek maddi tazminat talebinin tümüyle reddi yerine kabulü usule ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmelidir ve hüküm bozulmalıdır.SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacılara yükletilmesine, 22/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.