muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8702, Karar No: 2019/6342, Tarih: 20.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/8702 E.  ,  2019/6342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 04.02.2016 gün, ... Esas, 2012/14952016/İHK-227 sayılı kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, bireysel sağlık sigortası kapsamında, davalı nezdinde sağlık sigortası sahibi davacının beyin kanaması ve prostat tedavisi nedeniyle anlaşmalı olmayan Amerikan Hastanesinde tedavi gördüğünü, bu tedaviler sonucunda davacının beyin kanaması nedeniyle ödemiş olduğu 86.575,85 TL'nin 62.568,46 TL'sinin ve prostat tedavisi nedeniyle ödemiş olduğu 80.643,65 TL'nin 44.109,65 TL'sinin başvuru üzerine davalı şirketçe davacıya ödendiğini belirterek eksik ödenmiş olan toplam 60.541,39 TL tutarındaki sağlık giderlerinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., davacının şirketle anlaşması olmayan sağlık kuruluşunda görmüş olduğu tedavi giderlerine yönelik sigorta poliçesine ekli özel şartlar çerçevesinde doktor ücretleri için Türk Tabipler Birliği Asgari Ücret Tarifesinde belirtilen tutarlar kadar bir tutarın ödendiğini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, talebin reddine dair verilen kararın, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, karar Dairemizin 08.10.2013 günlü, 2013/14546 E., 2013/13592 K. sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince karara itiraz edilmiş, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, uyulan bozma kararı gereğince karar verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 20/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6082, Karar No: 2019/14809, Tarih: 27.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6082 E.  ,  2019/14809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, üst arama ve yakalama tutanağına göre müştekinin çantasından çaldığı paranın 100,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları da kapsam ve içerik itibarıyla yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları da kapsam ve içerik itibarıyla yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3957, Karar No: 2014/1005, Tarih: 28.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3957 E.  ,  2014/1005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ... ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'ün yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli cinsel saldırı suçundan, sanık ...'ün ise atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Gebze Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.04.2010 gün ve 2007/31 Esas, 2010/147 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu'nun 14.07.2006 tarihli mağdurede tespit edilen bulguların livatanın maddi delilini teşkil edeceğine ilişkin raporu, sanık ...'in soruşturma aşamasında mağdure ile cinsel ilişkiye girdiğine ilişkin savunması ve tüm dosya kapsamından sanık ...'in mağdureye fiili livata yolu ile cinsel saldırıda bulunduğu ve eylemini tamamladığının anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK.nın 35. maddesinin uygulanması sureti ile eksik ceza tayini ve iddianamede sanık ... hakkında TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanması talep edildiği halde mahkemece mağdurenin suça konu olay nedeni ile beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığı araştırılmaksızın sanık hakkında anılan maddenin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22911, Karar No: 2012/15582, Tarih: 20.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/22911 E.  ,  2012/15582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Dosya kapsamından olay günü, 07.00 civarında şehir içinde köy minibüslerinin otogar olarak kullandığı etrafı yazıhaneler ve dükkanlarla çevrili alanda sanık olarak yargılaması yapılan ...'in çantaları ile birlikte otogarın zeminine anakucağı tabir edilen çantanın içinde 2 aylık ölen bebeğini koyarak minibüs ücretinin ödemek için uzaklaştığı bu esnada sanığın aracını parketmek için ileri geri manevra yaparken anakucağı içerisinde bulunan bebeğin üzerinden aracının arka sağ tekerleği ile geçtiği, çevreden yapılan uyarılar sunucunda ölenin annesi ile birlikte bebeği hastaneye götürdüğü bebeğin hastanede hayatını kaybetmesi üzerine oradan ayrılarak evine gittiği anlaşılmıştır,

Kaza yapılan yerin otogar olarak kullanıldığı düz kuru beton zemine sahip olup etrafında çeşitli dükkanların bulunduğu, bu haliyle araçların kullanımına ve parketmesine açık olan bir yer olduğu görülmüştür,

29.11.2007 tarihinde soruşturma aşamasında tek bilirkişi tarafından düzenlenen raporda sanığın tali kusurlu olduğu, kovuşturma aşamasında yapılan keşif sonrasında tek kişiden alınan bilirkişi raporunda hem sanığın hemde sanık olarak yargılanan ...'in asli kusurlu oldukları kanaatine varılmış, 01.02.2008 tarihli Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesince tanzim edilen raporda ise sanığın ve ...'in eş değer oranda kusurlu olduğu kanaatine varılmıştır. Mahkemece de Adli Tıp Kurumu'nun bu raporu hükme esas alınmıştır,

Sanığın Karayolları Trafik Kanunu'na göre geri manevralarda gözcü bulundurma zorunluluğu gerektirmeyen otomobil cinsi aracıyla parketmek için manevra yaparken aracının yan tarafındaki meydana konulmuş çantaları farketmesine rağmen gerekli özeni göstermeyerek anakucağı tabir edilen çantaya çarparak çanta içindeki bebeğin ölümüne sebeb olduğu, sanığın aracının parketmek için manevra yaptığı, ölenin çanta içinde yere konulmuş vaziyette olup bu haliyle sanık tarafından yaya olarak algılanamayacağı bir arada değerlendirildiğinde, alt sınırdan fazlaca uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen

uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23720, Karar No: 2016/9903, Tarih: 09.05.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/23720 E.  ,  2016/9903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

"Medeni Kanun'un 16. maddesi ve 15.04.1942 gün ve 14/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararına göre, mümeyyiz küçükler kanuni mümessillerinin rızası olsun olmasın doğrudan doğruya şahıslarına karşı işlenmiş suçlardan dolayı şikâyet ve şikayetten vazgeçme haklarına sahip bulundukları ve 15 yaşını bitirmeyen küçüklerin şikâyetlerinden vazgeçmelerinin geçerli sayılmasının ancak mümeyyiz olduklarının raporla saptanmasına bağlı olduğu" gözetilerek, dosyada mevcut nüfus kaydı bilgilerine göre 16.11.1997 doğumlu olan ve aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçundan dolayı şikayetçi olmadığını beyan ettiği 25.05.2011 tarihinde 15 yaşını bitirmediği anlaşılan mağdurun ayırtım gücüne sahip olup olmadığının doktor raporuyla tespit ettirilmesi, ayırtım gücüne sahip olmadığı saptandığı takdirde şikâyetten vazgeçmesinin geçerli sayılamayacağı, ayırtım gücüne sahip olduğu saptandığı takdirde şikâyetten vazgeçmesinin geçerli sayılacağı gözetilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2981, Karar No: 2023/2969, Tarih: 22.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2981 E.  ,  2023/2969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/934 E., 2022/3086 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırklareli İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/148 E., 2022/14 K.

Taraflar arasındaki sigorta başlangıcının tespiti istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, dava dilekçesinde; müvekkilinin sigortalılığının başlangıcının 14.06.1990 tarihi olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; 506 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin (d) fıkrası gereğince, el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazası ve meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kollarının uygulandığını, ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabileceklerini, bu hükme göre davacının iddia ettiği tarihin o dönemde çalışması mevcut olsa bile uzun vade primi yatırılmadığından (malullük, yaşlılık, ölüm) emeklilik şartları açısından işe giriş tarihi olarak kabul edilemeyeceğini, bu nedenle de davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "dosya kapsamında dinlenen tanıkların özetle "maaşların ilmek hesabı olduğu, davacının ipek el halısı dokuma işçisi olduğu, dokumanın el tezgahında yapıldığı" şeklinde beyanları, ayrıca işyerinin faaliyet konusuna dair dosyadaki jandarma tutanağı da nazara alınarak; 506 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin II. Fıkrasının D bendi gereğince; davacının bu bendin yürürlükte kaldığı 20.06.1987-29.07.2003 tarihleri arasındaki dönemde kalan el halısı dokuma işi olan çalışmasının, uzun vadeli sigorta kollarından sayılamayacağı, 1 günlük sigortalılık tespiti talebinde işverenin değil SGK'nın davalı sıfatının olduğu hususları nazara alınarak davanın reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; mahkemece daha öncede aynı dosyaların defalarca lehlerine olacak şekilde davanın kabulüne karar verildiğini ve yerel mahkeme kararlarının Yargıtay tarafından onaylandığını, yerleşmiş Yargıtay uygulamaları ve aynı zamanda Sosyal Güvenlik Kurumunun Genelgesinde açıkça yazıldığı şekilde müvekkil aleyhine yargılama giderlerine ve ücreti vekalete hükmedilmesinin ve aynı zamanda fer'i müdahil lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin yasaya aykırı olduğunu, davanın kabulü ile müvekkilinin 1990 tarihinden itibaren kesintisiz olarak 1 günlük çalışmasının tespitine karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile tanık beyanlarına göre uyuşmazlık konusu tarihte davacının işverene bağlı olarak yerine getirdiği faaliyetin "el halıcılığı dokuma işi" niteliğinde olduğu belirgin bulunduğundan" davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; ilgili kanunun belli bir dönem için uygulanmasının eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, daha önce davanın kabulüne dair verilen kararların onandığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sigorta başlangıcının 14.06.1990 tarihi olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371inci maddeleri. 506 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin II numaralı fıkrasına, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanun'un 1 inci maddesiyle eklenen (D) bendi hükümleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371inci maddeleri. 506 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin II numaralı fıkrasına, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanun'un 1 inci maddesiyle eklenen (D) bendi hükümleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Mülga 506 sayılı Kanun'un 3/II-D maddesinde, (Ek alt bent: 20.06.1987 - 3395/1 md.) " El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kolları uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler." hükmü yer alırken, söz konusu maddede yer alan el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında kısa vadeli sigorta kollarının uygulanacağına ilişkin düzenleme, 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanun'un 57 inci maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sigortalının talep ettiği tarih itibariyle uzun vadeli sigorta yönünde tespitte bulunulamayacağına dair gerekçesi yerinde görülmüştür.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurulları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekili tarafından ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9768, Karar No: 2015/22263, Tarih: 26.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9768 E.  ,  2015/22263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kurtalan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2015

NUMARASI : 2013/530-2015/44

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her sebze ürünüiçin ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kiloğram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ve diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17487, Karar No: 2006/15810, Tarih: 19.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/17487 E.  ,  2006/15810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Muğla 1. İş Mahkemesi

Tarih               : 13.10.2005
Yargıtay — Esas No: 2023/10915, Karar No: 2023/2253, Tarih: 27.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/10915 E.  ,  2023/2253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/733 E., 2023/38 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

KARAR

Suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ile birlikte şikâyetçi ...'ın evinin bahçesinde bulunan kümesten 2 adet ördek çalmaları şeklindeki eylemine uyan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 31/2. maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçları için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 07.08.2014 tarihi itibarıyla durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde ikinci suçun işlendiği 25.03.2015 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, suçun işlendiği 03.02.2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından açılan kamu davalarının, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.