muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6254, Karar No: 2015/17986, Tarih: 21.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6254 E.  ,  2015/17986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2014

NUMARASI : 2014/441-2014/914

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği, İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden sorulduktan,

2)Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere, dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı, aynı il müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan araştırıldıktan,

3)25 yaşındaki dut ağacının maktu bedelleri ile 20 yaşındaki incir ağacının maktu bedellerinin, İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23269, Karar No: 2017/15584, Tarih: 28.12.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/23269 E.  ,  2017/15584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazların reddine, ancak;

Bozmadan önce sanığa doğrudan verilen adli para cezasının, TCK.nun 52/4 maddesi gereğince 10 taksitte, hapisten çevrilen adli para cezasının ise 24 taksitte tahsiline karar verildiği ve hüküm yalnız sanık müdafii tarafından temyiz edildiği halde bozma sonrası verilen kararda, CMUK.nun 326/son maddesine aykırı davranılarak hapisten çevrilen para cezasının 12 taksitte tahsiline, doğrudan verilen adli para cezasının ise taksitlendirilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5. fıkrasından "12 eşit" ibaresinin çıkarılıp, yerine "24 eşit", 6. fıkrasından ise ''takdiren taksitlendirilmesine yer olmadığına'' ibaresi çıkarılarak yerine ''10 eşit taksitte tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının sanıktan tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına'' ibarelerinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15243, Karar No: 2011/16153, Tarih: 19.12.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/15243 E.  ,  2011/16153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı birleşen menfi tespit-alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde birleştirilen dosya davacısı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı vekili, davalı şirket elinde bulunan çekten dolayı borcu olmadığını ileri sürerek çeke dayalı menfi tespit kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleştirilen davada davacı vekili, çeke dayalı olarak davalılardan 40.000 TL. alacağı olduğunu iddia ederek bedelinin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Hükmüne uyulan Dairemiz bozma ilamında “...Birleştirilen dosyalar bağımsızlıklarını koruduklarından her biri hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği, somut olayda mahkemece bu dosya ile birleştirilen İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2003/12 E. sayılı dava dosyası hakkında bir hüküm kurulmamış olduğu gibi birleşen dosyanın taraflarının karar başlığında gösterilmemiş olmasının dahi usul ve yasaya aykırı olduğu...” belirtilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; “...asıl davacı vekilinin karar düzeltme taleplerinin reddedildiği ve mahkeme kararının asıl dava yönünden kesinleştiği, usul ve yasaya uygun olan Yüksek Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 08/03/2010 tarih 2010/910 E. 2010/2447 sayılı bozma ilamına uyulmuş olup, mahkeme dosyası ile birleştirilen İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2003/12 E. 2008/393 karar sayılı dosyasında davacısı 06/12/2007 tarihinde davayı birinci kez, keza birleştirme kararından sonra da 24/07/2009 tarihlerinde davanın takipsiz bırakıldığı, keza 15/10/2009 tarihli duruşmada da yine davacı yanın duruşmaya katılmadığı, mazeret de bildirmediği ve yine takipsiz bırakıldığı anlaşıldığından mahkeme dosyası ile birleştirilen İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2003/12 E sayılı davanın HUMK.'un 409/5. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına, asıl dosya ise daha önce kesinleştiğinden bu konuda karar oluşturmaya yer olmadığı gerekçesiyle mahkeme dosyası ile birleştirilen İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2003/12 esas sayılı dosyası ile ilgili olarak davanın açılmamış sayılmasına” karar verilmiş, hüküm birleştirilen dosya davacısı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan Dairemiz bozma kararında değinildiği gibi birleştirilen davalar bağımsızlıklarını korurlar. Dairemiz bozma kararı birleştirilen dosya taraflarına tebliğ edilip taraf teşkili sağlanması gerekirken bu yönün göz ardı edilerek bozma kararından sonra birleştirilen dosyanın üçüncü kez takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hükmüne uyulan Dairemiz bozma kararında değinildiği gibi birleştirilen davalar bağımsızlıklarını korurlar. Dairemiz bozma kararı birleştirilen dosya taraflarına tebliğ edilip taraf teşkili sağlanması gerekirken bu yönün göz ardı edilerek bozma kararından sonra birleştirilen dosyanın üçüncü kez takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden birleştirilen dosya davacısı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17569, Karar No: 2024/2130, Tarih: 14.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/17569 E.  ,  2024/2130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1646 E., 2023/2489 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 47. ... Mahkemesi

SAYISI : 2022/387 E., 2023/200 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; dava tarihinden sonra 08.09.2021 tarihinde imzalanan ve 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli olan toplu ... sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının ... ... sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarı ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24345, Karar No: 2011/16443, Tarih: 14.11.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/24345 E.  ,  2011/16443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dar,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa yüklenen suçların gerektirdiği cezaların yasada belirtilen türü ve üst sınırına göre; 765 sayılı T.C.K. nun 102/4, 104/2 maddelerinde öngörülen ilaveli zamanaşımı süresine tabi bulunduğu, suç tarihi 25.07.2002 tarihinden inceleme tarihine kadar bu sürenin geçtiği anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.322, ve CMK.nun 223/8.maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/20237, Karar No: 2014/3616, Tarih: 03.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/20237 E.  ,  2014/3616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan narın 2012 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari-azami verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama gideri varsa bu giderleri- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7049, Karar No: 2015/11535, Tarih: 26.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7049 E.  ,  2015/11535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/1794-2014/837

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili

davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 09.12.2014 gün ve 2014/20914 Esas - 2014/29195 Karar sayılı ilama karşı davalı M.. S.. vd. vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 250,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyen davalı M.. S.. vd.'den alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5467, Karar No: 2024/7668, Tarih: 14.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/5467 E.  ,  2024/7668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR :Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düşme

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçunun temel şekline nazaran daha az cezayı gerektiren hafifletici haline ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun’un 31/3. maddesinden önce uygulanması gerektiğinin gözetilmeyerek aynı Kanun'un 61. maddesine aykırı davranılması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II. Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından verilen kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04.09.2014 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 23.12.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4 ve 31/3. maddeleri ile 6136 sayılı Kanun'un 15/1 ve 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının suça sürüklenen çocuk hakkında verilen 27.05.2015 tarihli ilk mahkûmiyet hükmünden, karar tarihine kadar dolduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10123, Karar No: 2016/5891, Tarih: 07.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/10123 E.  ,  2016/5891 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 50/1-a, 50/4, 52/2-3-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre asli kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanık hakkında, TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin 9 ay süreyle geri alınmasında, ilgili maddedeki üst sınır da göz önüne alınarak, isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 2 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki otomobille iki yönlü caddede seyirle, ışıksız T kavşakta, soldaki sokağa dönüşünü dar bir kavisle yaptığı sırada, sanığın dönüş yaptığı bu sokaktan caddeye çıkış yapmak isteyen mağdur idaresindeki elektrikli bisikletin önünün çarpışması sonucu meydana gelen olayda, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, dava konusu olayda sanık asli kusurlu olmakla birlikte, bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanması, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet ve nesafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi ve alt sınırdan bir miktar uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden, asgari haddin çok üzerinde temel ceza tayin edilerek, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA; 07.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4245, Karar No: 2021/8113, Tarih: 10.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/4245 E.  ,  2021/8113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 07.03.2014 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucunda vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ve tedavi masraflarından oluşan Kurum zararının davalılardan tahsilini talep etmiş olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, işverenin sorumluluğunun belirlenmesinde kaçınılmazlık ilkesinin dikkate alınacağı belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere rücu alacağından sorumluluk belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekmektedir.

Dosya kapsamından; mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davalı işveren şirketin olayın meydana gelmesinde % 60, sigortalının % 40 oranında kusurlu bulunduğunun tespiti ile alınan hesap bilirkişi raporunda yapılan gerçek zarar hesabına istinaden davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Ancak, dosyada mevcut belgelerden sigortalının hak sahiplerine iş kazası gelirinden sonra ölüm aylığının da bağlandığı görülmüştür.

506 sayılı Kanunun 92. maddesinde, "malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermektedir.

506 sayılı Kanunun 92. maddesinde, "malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermektedir.

Bu düzenleme iş kazasının meydana geldiği tarihte yürürlükte olan 5510 sayılı Kanunun 54. maddesinde de yer almaktadır. Dava konusu edilen gelirlerin, 5510 sayılı Yasa’nın 54. maddesi uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı; gelirin başladığı tarih itibariyle 5510 sayılı Yasa’nın 54. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle bulunan tutar ile yarıya indirilmemiş tam gelir üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerinin karşılaştırılması sonucu düşük olan esas alınarak belirlenmelidir.

Bu itibarla mahkemece, sigortalının hak sahiplerine bağlanan iş kazası gelirlerine 5510 sayılı Kanunun 54. maddesinin uygulanıp uygulanmadığının davacı Kurumdan sorulması ve anılan kanunun 54. maddesinin iş kazası gelirlerine uygulandığının anlaşılması halinde yukarıda belirtilen şekilde hesaplama yapılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde görülmemiştir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.