muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/31450, Karar No: 2014/34613, Tarih: 19.11.2014

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin salt tanık deliline dayanarak fazla çalışma ücreti talep etmeleri mümkün değildir. Tanıkların anlatımları kendi çalışma saatleri ile ilgili olup, dava açan tır şoförü ile aynı seferde görev yapmamaları sebebiyle günlük çalışma saatlerini tam olarak bilmeleri imkânsızdır (Yargıtay 22. H.D. 02.05.2013 gün, 2012/ 20294 E, 2013/ 9333 K.). Öte yandan uluslararası tır şoförleri mesailerini kendileri belirledikleri gibi günlük tır kullanımıyla ilgili sıkı trafik mevzuatına uymak zorundadırlar (Yargıtay 9.H.D. 25.03.2013 gün, 2013/ 1808 E, 2013/ 9914 K. ; Yargıtay 9.H.D. 23.01.2013 gün, 2010/ 39429 E, 2013/ 2594 K.).

Avrupa ülkelerinde hafta tatili günlerinde tır trafiği yasak olduğu için Avrupa ülkelerine sefer yapan tır şoförleri için salt tanık beyanları ile hafta tatili çalışmalarının ispatı mümkün değildir (Yargıtay 9.H.D. 2011/ 16868 E, 2013/ 17242 K.; Yargıtay 9.H.D. 03.05.2013 gün, 2011/ 7424 E, 2013/ 13347 K.).

Yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin fazla çalışma yaptıklarını ve hafta tatillerinde çalıştıklarını yazılı delille ispatlamaları gerekir.

Somut olayda fazla mesai ve hafta tatili alacağı davacı tarafından dosyaya sunulan 5 adet takograf kaydı ile davalı ile husumetli olan ve davacı ile aynı tarihlerde birlikte çalışmayan davacı tanığı C.. Ş..’ in beyanı doğrultusunda tespit edilip hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece yukarıdaki ilke kararı doğrultusunda davacının takograf ile kanıtlananlar hariç fazla mesai ve hafta tatili ücret alacağı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

4- Tır şoförünün yurt dışında olduğu sırada bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının yazılı delil veya tanık beyanları ile ispatı mümkündür. Tanık beyanları ile kanıtlanan bu tür çalışmalarda pasaport ve benzeri yurda giriş çıkış kayıtları üzerinden inceleme yapılmalı ve işçinin yurt dışında olduğu süreye rastlayan bayram ve genel tatil günleri için hesaplamaya gidilmelidir (Yargıtay 9.H.D. 11.04.2013 gün, 2011/ 5273 E, 2013/ 11883 K.; Yargıtay 9.H.D. 24.01.2013 gün, 2010/ 39272 E, 2013/ 2778 K.).

Somut olayda genel tatil ücret alacağı davacı tarafından dosyaya sunulan 5 adet takograf kaydı ile davalı ile husumetli olan ve davacı ile aynı tarihlerde birlikte çalışmayan davacı tanığı C.. Ş..’ in beyanı doğrultusunda tespit edilip hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece yukarıdaki ilke kararı doğrultusunda pasaport ve benzeri yurda giriş çıkış kayıtları getirtilerek bu kayıtlar üzerinden inceleme yapılmalı ve işçinin yurt dışında olduğu süreye rastlayan bayram ve genel tatil günleri için hesaplamaya gidilmesi gerekirken davacı tanık beyanı doğrultusunda genel tatil ücret alacağının hüküm altına alınması hatalı olup eksik araştırmayla sonuca gidilmesi yukarıdaki gerekçeyle bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Mahkemece yukarıdaki ilke kararı doğrultusunda pasaport ve benzeri yurda giriş çıkış kayıtları getirtilerek bu kayıtlar üzerinden inceleme yapılmalı ve işçinin yurt dışında olduğu süreye rastlayan bayram ve genel tatil günleri için hesaplamaya gidilmesi gerekirken davacı tanık beyanı doğrultusunda genel tatil ücret alacağının hüküm altına alınması hatalı olup eksik araştırmayla sonuca gidilmesi yukarıdaki gerekçeyle bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/978, Karar No: 2023/2356, Tarih: 13.04.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/978 E.  ,  2023/2356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1323 E., 2022/1500 K.

KARAR : İstinaf talebinin esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2022/15 E., 2022/82 K.

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında; Sivas ili, ... ilçesi, ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu tapuda davalılar ... ve arkadaşları adına kayıtlı bulunan eski 3240 parsel sayılı 21.300,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 153 ada 237 parsel numarasıyla ve 22.356,28 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

2.İtirazı kadastro komisyonu tarafından red edilen davacı ... vekili dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği ve eksikliğin davalılara ait 153 ada 237 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır.

II. CEVAP

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çekişmeli 153 ada 237 parselin tesis kadastrosunda paftasında kayıklık mevcut olduğunu, paftaya göre kıvrımlarının tam ölçülmediğini, düz bir hat ile ölçülerek birleştirildiğini, uygulama kadastrosu sırasında ise paftasına uygun şekilde kıvrımların tam ve doğru ölçüldüğünü, pafta kayıklığı, tersimat hatası ve ölçü hatalarının giderildikten sonra belirlenen sınırın hava fotoğrafları ve bilirkişi beyanlarındaki gibi olduğunu, uygulama kadastrosunun yönetmelik hükümlerine uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine, çekişmeli taşınmazın uygulama tespiti gibi tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/a maddesinde yenileme çalışmaları yapılmış olup söz konusu çalışmalar usul ve yasaya aykırı olduğunu, hükme esas alınan harita ve kadastro bilirkişisi heyeti 22.02.2022 tarihli ek raporunda tesis kadastrosunun pafta sınırları dar ölçekli ve geniş ölçekli yapılan çakıştırmada usulüne uygun inceleme yapılmadığını, heyet raporunda tesis kadastro sınırlarına ait renklendirmelerin yapılan analizlerde yer bulmaması nedeniyle denetime elverişli olmadığını, heyet tarafından zemin durumu pafta çakışık dar ve geniş ölçekli olarak yapılan değerlendirmede yine renklendirme hataları bulunmakta olup denetime elverişli olarak hazırlanmadığını ileri sürerek istinaf incelemesi neticesinde kararın kaldırılmasını ve yeniden yargılama yapılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde belirtilen hususların isabetli olduğunu, alınan raporların da hüküm kurmaya yeterli ve elverişli bulunduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen belirlenecek nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3402 sayılı Kanun'un 22/2-a maddesine göre yapılan uygulama kadastrosunun usul ve kanun hükümlerine uygun olarak yapılıp yapılmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kanun'un 22/2-a maddesi

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14824, Karar No: 2020/75, Tarih: 06.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/14824 E.  ,  2020/75 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 08/07/2019 tarihli ve 2019/2104 Esas 2019/12442 Karar sayılı ilamı ile 02/12/2019 tarihli ve 2019/14011 Esas 2019/18448 Karar sayılı ilamlarında, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından yapılan temyiz talebi ile ilgili ek tebliğname de düzenlendikten sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi gerektiği belirtildiği halde, sadece gerekçeli kararın müştekiye tebliğ edilerek ilgili evrakların dosya arasına alındığı, mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebi ile ilgili ise ek tebliğname düzenlenmeden dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından yapılan temyiz talebi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7088, Karar No: 2021/14826, Tarih: 25.10.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/7088 E.  ,  2021/14826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

...

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... İnş. Yemek Oto. İnsan Kaynakları San ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, fazla çalışma yaptığını, ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma yapmasına rağmen karşılığını alamadığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı şirket vekili; davacının iş sözleşmesini haklı neden bulunmadan feshettiğini, iş sözleşmesinin süresi sonunda işe gelmeyen işçinin daha sonraki ihale sürecinde işe alınmamasından dolayı müvekkili firmanın sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; zamanaşımı def'inde bulunmuş, idare ile davacı arasında imzalanan bir iş sözleşmesinin bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı vekilinin temyizi sonucu karar Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 07/11/2016 tarih, 2016/23370 esas 2016/24947 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davacı ile davalı ... İnşaat Yemek Ot. İnsan Kaynakları Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı ... İnşaat Yemek Otom. İnsan Kaynk. San. Tic. Ltd.Şti. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı işçinin davalı işyerinde hangi saatler arasında çalıştığı, fazla mesai yapıp yapmadığı, yapmış ise süresi uyuşmazlık konusudur.

2-Davacı işçinin davalı işyerinde hangi saatler arasında çalıştığı, fazla mesai yapıp yapmadığı, yapmış ise süresi uyuşmazlık konusudur.

Davacı vekili dava dilekçesinde çalışmanın 06:00 ile 22:00 saatleri arasında olduğunu iddia etmiştir. Dosyada dinlenen tanık beyanlarından davacı işçinin davalı işyerinde ortalama 06:30 ile 19:00 saatleri arasında çalıştığı anlaşılmaktadır. Nitekim aynı davalıya karşı davacı ile aynı işi yapan birebir emsal nitelikte başka bir işçiye ait incelemesi aynı gün yapılan 2021/7049 esas sayılı dosyada çalışmanın bir hafta 5 gün 06:30 ile 19:00 arası bir hafta 7 gün 06:30 ile 19:00 arası olduğu kabul edilmiş, bu kabul Dairemizin denetiminden geçerek kesinleşmiştir. Yukarıda açıklanan nedenlerle ara dinlenme gözetildiğinde davacı işçinin 5 gün çalıştığı haftada 10 saat, 7 gün çalıştığı haftada 24,5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken fazla mesainin daha fazla belirlenmesi hatalıdır.

3- Somut uyuşmazlıkta iki farklı davalı yer almasına rağmen vekalet ücreti ve yargılama giderinlerinden davalı bakanlığın sorumlu tutulmaması hatalıdır.

4- Davayı kazanan taraf davasını bir vekil vasıtası ile takip etmiş ise, haksız çıkan (davayı kaybeden) taraf yargılama gideri olarak vekalet ücretine de mahkum edilir. (HMK 323 1/ğ). Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesi uyarınca; tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 9 uncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile 10 uncu maddenin üçüncü fıkrası ile 12 nci maddenin birinci fıkrası, 16 ncı maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.

Davanın tamamen veya kısmen kazanılması ya da reddedilmesi halinde ise, nispi vekalet ücreti kabul ya da reddedilen müddeabihin değeri üzerinden hesaplanır.

Kabule göre de somut uyuşmazlıkta davacının dava ve ıslah dilekçelerindeki toplam dava değeri ile mahkemece hükmedilen toplam alacak tutarına göre davalı lehine hükmedilen vekalet ücreti miktarı hatalı olup davacının kıdem tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacak taleplerinden hakkaniyet indirimi dışındaki toplam red miktarı dikkate alınarak davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 25.10.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7470, Karar No: 2015/626, Tarih: 12.01.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/7470 E.  ,  2015/626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/386655

MAHKEMESİ : Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2011

NUMARASI : 2011/129 Esas, 2011/110 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, yaralama, hakaret

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükümünün yapılan temyiz incelemesinde;

Adli sicil kaydına göre mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 58/6-7. maddelerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen husus dışında usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Görevi yaptırmamak için direnme ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay gecesi haber merkezinden yapılan anons üzerine polis memurlarının sanığın bulunduğu yere gittiklerinde A.. T.. adlı kişiyi tartakladığını gördükleri, gerek bu durum gerekse daha önce yaptığı kaza nedeniyle hakkında yasal işlem gerçekleştirilmek istenmesi üzerine bu kez katılan N.. A..'ü yakasından tutarak sarstığı ve pitbull cinsi köpeğini üzerine saldırtmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmakla, eyleminin TCK'nın 265/5. maddesi hükmü de nazara alındığında bir bütün halinde görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu, kasten yaralama fiilinin bu suçun cebir unsurunu teşkil ettiği gözetilmeden oluşa uygun düşmeyen yanılgılı değerlendirme sonucu görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisini kasten yaralama suçlarından iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Adli sicil kaydına göre mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 58/6-7. maddelerinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 12/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9855, Karar No: 2012/10103, Tarih: 08.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9855 E.  ,  2012/10103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/04/2011 tarih ve 2010/670-2011/124 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08/06/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. .... ile davalı vekili Av. ..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya Dortmund Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 27.02.2009 tarihli, 7 O 91/08 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, tenfizi istenen kararın TTK’nun 329 ve 405/2. maddesine aykırı olduğu, benzer nitelikteki Türkiye’de açılan davaların bu nedenle reddedilmesi nedeniyle eşitlik ilkesine aykırılık oluşturduğu, ayrıca yabancı mahkemenin dava dilekçesi ve kararı posta yolu ile tebliğ etmesi nedeniyle davalının savunma hakkının kısıtlandığı ve bu nedenle kararın usulüne uygun kesinleşmediği, bununla birlikte yabancı mahkeme kararında şirket hisselerinin davalıya iadesine karar verilmemesi nedeniyle mükerrer tahsilata neden olunabileceği, tüm bu durumların açıkça kamu düzenine aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, mahkemece, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının Türkiye ile Almanya arasında 28.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi hükümlerine göre yapılmadığı, adi posta yolu ile kararın davalıya tebliğ edildiği, dolayısı ile kararın usulünce kesinleşmediği, kesinleşmeyen yabancı mahkeme kararının tenfizinin mümkün bulunmadığı,

ayrıca, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının kamu düzenine ilişkin TTK’nun 329 ve 405/2. maddelerine ve anayasanın eşitlik ilkesine aykırı olduğu ve şirket hisselerinin davalıyaiadesine karar verilmemesi nedeniyle mükerrer tahsilata neden olunabileceği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

ayrıca, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının kamu düzenine ilişkin TTK’nun 329 ve 405/2. maddelerine ve anayasanın eşitlik ilkesine aykırı olduğu ve şirket hisselerinin davalıyaiadesine karar verilmemesi nedeniyle mükerrer tahsilata neden olunabileceği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Davaya konu Almanya Dortmund Asliye Hukuk Mahkemesi’nin yapmış olduğu yargılama sonucu verdiği kararın dosya içindeki tebliğ belgelerinden anlaşılacağı üzere Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü aracılığı ile davalının vekili Av. .....na 22.12.2009 tarihinde tebliğ edildiği ve süresinde yasal yollara başvurulmadan kesinleşmiş bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece tenfiz isteminin reddine ilişkin gerekçelerden birisi, tenfizi istenen mahkeme kararının Türk kamu düzenine aykırı olduğudur. Gerçekten de, yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 SK.’nun 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir.

Kanunda kamu düzeni kavramının zamana ve yere göre değişebilen niteliği gereği bir tanımlama yapılmaktan kaçınılmış ve konunun hakimin takdirine bırakılması tercih edilmiş, ancak kamu düzenine aykırılığın “açıkça” olmasının aranmasıyla bu konuda takdir hakkı bulunan hakime bir sınırlama getirilmek istenmiştir. Bu düzenleme, Türk tenfiz hukukunda, kamu düzeni kavramının izin verdiği ölçüde, yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi lehine bir eğilimin bulunduğunu göstermektedir. Doktrinde de bu konuda hakime yardımcı olması bakımından bazı kriterler verilmiştir. Buna göre örneğin Türk tenfiz hakimi “kural olarak” yabancı mahkeme kararının doğruluğunu inceleyemez (revision au fond yasağı). Zira aksinin kabulü, aynı davanın Türk mahkemesinde tekrar görülmesi ve yeni bir Türk mahkemesi kararının ortaya çıkması sonucunu doğurur. Ancak örneğin Türk hukukunun vazgeçilmez kabul ettiği temel prensiplerini ihlal eden veya milletlerarası alanda geçerli olan ortak ilkelere aykırı bulunan yabancı mahkeme kararları tenfiz edilemez. Tenfiz hakimi takdir hakkını kullanırken, her somut olayın kendine mahsus özelliklerini de dikkate almalıdır.

O halde dava konusu uyuşmazlık yönünden de somut olayın özelliklerine göre bir inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır.