muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2806, Karar No: 2012/5841, Tarih: 16.04.2012

Bu nedenlerle;  mahkemece, öncelikle çekişmeli 1357, 1369 ve 1371 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu yerde 1948 ve 1975 yıllarında  yapıldığı anlaşılan orman kadastro işlemlerine ilişkin görevlendirme, işe başlama, orman sınır noktalarının tesis edildiği çalışma ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile her iki çalışma sonunda üretilen bu parselleri orman sınır noktaları ile birlikte gösterir orijinalinden fotokopi renklendirilmiş orman kadastro haritaları ve bu parsellerin komşuları olan parsellerin kadastro tespit tutanakları ve tespitlerinde esas alınan tapu ve vergi kayıtları getirtilerek dosya keşfe hazırlanmalı; önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu fen memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte kesinleşmiş tahdit haritaları ve tapulama paftası ölçekleri denkleştirilerek sağlıklı bir biçimde zemine uygulanıp, değişik açı ve uzaklıklarda olan en az  10 -15 orman tahdit sınır (OTS) noktasını gösterecek biçimde çekişmeli 1357, 1369 ve 1371 sayılı parsellerin tahdit hattına göre konumu duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmalı; bilirkişilere tahdit hattı ile irtibatlı müşterek kroki düzenlettirilmeli ve oluşacak sonuca göre, yukarıda anlatılan esaslara göre, bu parsellerin 1948 yada 1975 yıllarında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığı belirlenecek olur ise gerçek kişilerin davasının reddine Orman Yönetiminin davası yada katılımı dolayısıyla taraf sıfatı bulunmadığı, ancak, orman savı ile her zaman dava açabileceği veya davaya katılabileceği gözetilerek, bu parsellerin tespit gibi tescillerine, 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kaldığı ve 1975 yılında kesinleşen işlemde de orman olarak sınırlandırılmadığının saptanması halinde ise yazılı olduğu biçimde hak sahibi olduğu belirlenen gerçek kişiler adına tesciline  karar verilmesi gerektiği” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulü ile 1357 parselin 420 hisse kabul edilerek 60’ar hissesinin ..., ..., ..., ..., 20’şer hissenin ..., ..., ..., ..., ..., İbrahim Ayakatık, 15 hissenin ...., 9'ar hissenin ..., ..., ..., ..., ... adına, 1369 parselin tamamı ile 1371 parselin (A) ile gösterilen 16065 m2'lik kısmının ¼ hisseli olarak ... ve.... adına, 1371 parselin (B) ile gösterilen 7175 m2 kısmını son parsel numarası verilerek orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline kara verilmiş, hüküm davacı ... mirasçıları tarafından 1371 parselin (B) ile gösterilen kısmına yönelik olarak, davalı ... Yönetimi ve Hazine tarafından 1357,1369 parsellerin tamamı ile 1371 parselin (A) kısmına yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1948 yılında 3116 sayılı  Yasa hükümleri gereğince yapılan ve kesinleşen orman tahdidi ile 22.09.1975 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli 1357, 1369 parsellerin tamamı ile 1371 parselin (A) ile gösterilen kısmının orman tahdidi dışında (B) ile gösterilen kısmının orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve 1357, 1369 parsellerin tamamı ile 1371 parselin (A) ile gösterilen kısmının yönelik olarak adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişiler ve Orman Yönetimine ayrı ayrı yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 16/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4408, Karar No: 2021/4644, Tarih: 05.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/4408 E.  ,  2021/4644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... 25. İş Mahkemesi

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 05/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18785, Karar No: 2014/986, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18785 E.  ,  2014/986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2012/1461-2013/409

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3372, Karar No: 2019/2185, Tarih: 25.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3372 E.  ,  2019/2185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... 2. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... ... 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 29/09/2015 gün ve 2014/217 - 2015/118 sayılı kararı bozan Dairenin 24/05/2017 gün ve 2015/14845 - 2017/3009 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, "KOMİLİ" markasının zeytinyağları/yağlar emtialarında müvekkili tarafından, "sabun, şampuan, ıslak mendil vb." gibi kişisel temizlik malzemeleri bakımından davalı tarafından kullanıldığını, davalının bu kişisel temizlik ürünleri dışındaki emtiaları müvekkilinin tanınmış "KOMİLİ" ibareli markalarının itibarına zarar verecek şekilde kullanamayacağını, bu emtialarda davalının "KOMİLİ" markasını kullanmasının müvekkilinin markasının itibarını zedeleyeceğini ileri sürerek 2009/34352 sayılı "KOMİLİ Kremli Doğal Zeytinyağı İçerir ŞEKİL" ibareli markanın bir kısım emtia yönünden hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 25/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24438, Karar No: 2014/22828, Tarih: 01.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/24438 E.  ,  2014/22828 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/208193

MAHKEMESİ : Erzurum Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2011

NUMARASI : 2011/82 (E) ve 2011/203 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Açıklanması geri bırakılan hükmün, açıklanması için 5271 Sayılı CMK’nın 231. maddesinin 1.fıkrası uyarınca duruşma açılarak ve oluşan yeni durum karşısında, duruşma açıldığından ve yargılamaya devam olunduğundan sanık ile varsa katılan haberdar edilip, hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinin ya da denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yasal ve geçerli bir mazereti bulunmadığı halde yerine getirmediğinin yapılan duruşma sonunda tespiti halinde, 5271 Sayılı CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrası gereğince hüküm ilk şekliyle açıklanır. Bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlem, önceden verilen ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibarettir. Bu iki koşuldan birine aykırılık nedeniyle hükmün açıklanması halinde mahkemece uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle 5560 sayılı Yasanın 23. maddesi ile CMK'nın 231. maddesine eklenen 7. fıkra gereğince uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere, önceki hükümde bir değişiklik yapılamayacaktır. Açıklanan bu hükümdeki hukuka aykırılıklar ise temyiz ya da kanun yararına bozma yoluyla Yargıtay’ca yapılacak inceleme sonucunda giderilebilecektir.

Ancak; hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemediği halde yalnızca kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirememiş olabilir. Bu durumda ise mahkeme; hükmün açıklanması amacıyla yapılan duruşma sonucunda denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın, söz konusu yükümlülüğü yerine getirememe nedeniyle ilgili durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine, ya da koşulların varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine ilişkin karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir. Ancak hiçbir durumda mahkemece, sübut ve nitelendirmeye ilişkin önceki uygulamadan farklı bir uygulama yapılması olanaklı değildir.

Yapılan açıklamalar gözetilerek somut olay değerlendirildiğinde; denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkındaki geri bırakılan hükmün aynen açıklanması, yasal zorunluluk nedeniyle de kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerekmektedir.

Yapılan açıklamalar gözetilerek somut olay değerlendirildiğinde; denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkındaki geri bırakılan hükmün aynen açıklanması, yasal zorunluluk nedeniyle de kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 50/3.maddesi uyarınca daha önce hapis cezasına mahkûm edilmeyen ve fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli 10 ay hapis cezasının aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk S.. A..'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1516, Karar No: 2017/1159, Tarih: 02.02.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/1516 E.  ,  2017/1159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, müştekinin termal otel içerisinde bulunan kilitsiz ayakkabı dolabına koyduğu ayakkabılarını çaldığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 141/1. maddesine göre uygulama yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan tayin olunan 1 yıl hapis cezasının TCK'nın 62. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 10 ay hapis cezası yazılması gerekirken 10 hapis yazılarak infazda tereddüte neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, tayin olunan 1 yıl hapis cezasının TCK'nın 62. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasına indirilmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2657, Karar No: 2024/6078, Tarih: 20.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2657 E.  ,  2024/6078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/340 Esas, 2023/388 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Alaşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.07.2022 Tarihli ve 2022/650 Esas, 2022/526 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda davanın mahiyetine göre kesin yetki halinin bulunmadığı ve Asliye Hukuk Mahkemelerinin görevli olduğu, davalı vekili tarafından yasal süresi içerisinde sunulan cevap dilekçesi ile yetki ilk itirazında bulunulduğu ve yetkili mahkemelerin İstanbul Mahkemeleri olarak gösterildiği, davalının işaret etmiş olduğu ve seçtiğini belirttiği mahkeme ile bağlı olunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 15. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.05.2023 Tarihli ve 2023/340 Esas, 2023/388 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda, davacı tarafından davalı tarafa karşı itirazın iptali istemine ilişkin davanın yerleşim yeri adresi olan Alaşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde açıldığı, davalı tarafından yetki itirazında bulunularak yetkili mahkeme olarak İstanbul Anadolu Mahkemeleri gösterildiği, davalı şirketin adresinin ...mahallinde olduğu, bu itibarla Beykoz Mahkemelerinin gösterilmesi gerektiği, davalının usulüne uygun olarak doğru mahkemeyi yetkili olarak göstermediği, bu itibarla yetki itirazının usulüne uygun olmadığı ve geçersiz olduğu, usulüne uygun yetki itirazında bulunulmadığı durumlarda ise davanın ilk açıldığı mahkemenin yetkili hale geleceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un 6 ncı, 10 uncu ve 115 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 89 uncu maddesi ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 50 nci maddesi

C. Değerlendirme

2. 6100 sayılı Kanun’un 6 ncı, 10 uncu ve 115 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 89 uncu maddesi ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 50 nci maddesi

C. Değerlendirme

1. İtirazın iptali davasında usulüne uygun olarak başlatılmış ve itirazla durmuş bir takibin varlığı dava şartıdır. İtirazın iptali davasını gören mahkemenin, icra takibinin yapıldığı icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı öncelikle incelemesi gerekir. Mahkemenin yetkisine yönelik bir itirazın var olup olmaması, bu sonuca etkili değildir. Eş söyleyişle, itirazın iptali davasında, mahkemenin yetkisine itiraz edilmiş olsun veya olmasın, mahkeme öncelikle, icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı inceleyerek kesin olarak sonuçlandırmalıdır. Kaldı ki, itirazın iptali davasını görme yetkisi, takibin yapıldığı yer mahkemesine aittir. O nedenle, mahkemenin, icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı incelemesi doğaldır. Bu yetki itirazının incelenmesi sonucunda, mahkeme, kendisinin yetkili olup olmadığını da belirlemiş olacaktır.

2. İlamsız bir takipte yetkili icra dairesi de 2004 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin yollaması ile 6100 sayılı Kanun'un genel hükümlerine göre belirlenecektir. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesine göre genel yetkili icra dairesi, davalı gerçek veya tüzel kişinin takibin yapıldığı tarihteki yerleşim yeri icra dairesidir. Yine aynı Kanun’un 16 ncı maddesine göre ise haksız fiilden doğan uyuşmazlıklarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi icra dairesi de yetkilidir. Aynı Kanun’un 10 uncu maddesine göre ise sözleşmeden doğan davaların sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği hüküm altına alınmış olup, bu sebeple sözleşmeden doğan para borcunun tahsili için başlatılan takipte, sözleşmenin ifa edileceği yer icra dairesi de yetkili kılınmıştır. Takibin konusu sözleşmeden kaynaklı para borcu olduğunda, 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesine göre, aksi kararlaştırılmadıkça para borçları alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ifa edilecektir.

3. Yetki itirazının incelemesi neticesi mahkeme yetkili olduğuna karar verirse borçlunun icra dairesine yapmış olduğu yetki itirazının reddine karar verilerek uyuşmazlığın esastan incelenmesine geçilecektir. Mahkeme yapmış olduğu inceleme neticesi takip yapılan icra dairesinin yetkili olmadığına kanaat getirir ise yetkili icra dairesinde yapılmış geçerli bir takip olmadığından dava şartı eksikliğinden davanın usulden reddine karar verecektir.

3. Yetki itirazının incelemesi neticesi mahkeme yetkili olduğuna karar verirse borçlunun icra dairesine yapmış olduğu yetki itirazının reddine karar verilerek uyuşmazlığın esastan incelenmesine geçilecektir. Mahkeme yapmış olduğu inceleme neticesi takip yapılan icra dairesinin yetkili olmadığına kanaat getirir ise yetkili icra dairesinde yapılmış geçerli bir takip olmadığından dava şartı eksikliğinden davanın usulden reddine karar verecektir.

4. Dosya kapsamından, alacağının tahsili için Alaşehir İcra Müdürlüğünün 2021/3773 Esas sayılı dosyası ile takip başlattığı, davalının yetkiye, borca ve faiz talebine itiraz ettiği, takibin durduğu, itirazın iptali davasının takibin başlatıldığı yer olan Alaşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde açıldığı anlaşılmaktadır. İtirazın iptali davasını gören mahkemenin, icra takibinin yapıldığı icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı öncelikle incelemesi gerektiğinden uyuşmazlığın Alaşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Alaşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.