muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5552, Karar No: 2018/4202, Tarih: 21.03.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/5552 E.  ,  2018/4202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hakaret suçunun, yalnızca gerçek kişilere karşı işlenen suçlardan olduğu, tüzel kişilerin bu suçun mağduru olamayacakları, suçtan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün müştekiye Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca müşteki ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 21/03/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4817, Karar No: 2020/1848, Tarih: 11.03.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4817 E.  ,  2020/1848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 46. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca,

ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi,

ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7781, Karar No: 2011/8484, Tarih: 16.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/7781 E.  ,  2011/8484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Oltu Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :26.2.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı tarafından sunulan çeyiz senedinde kocanın imzası bulunmamaktadır. Bu senette yazılı koltuk takımının evlenme sırasında satın alınıp kadına teslim edildiği de ispatlanamamıştır. İmzasını taşımayan bir senetten dolayı davacı-davalının,kadına "koltuk takımını" borçlandığı da kabul edilemez. Öyleyse koltuk takımıyla ilgili talebin reddi gerekirken kabulü doğru görülmemiştir.

3-Davalı-davacı (kadın), 22.12.2008 tarihli tespit zaptında yer alan imzalı beyanı ile "..on adet altın bilezik ile zincire takılı üç çeyrek ve bir adet yarım altının kendisinde olduğunu" kabul etmiştir. Bu durumda, sözü edilen bu altınlarla ilgili talebin reddi yerine dava sırasında teslim edilmiş gibi "karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi de usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilenhükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bu bentlerde gösterilen bozma sebeplerine göre, davacı-davalının vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA,aşağıda yazılı harcın A.'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,  istek halinde temyiz peşin harcının yatıran M.a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.05.2011 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/1790, Karar No: 2013/4557, Tarih: 25.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/1790 E.  ,  2013/4557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme sonrasında dosyaya getirtilen veri listesinin dava konusu taşınmazın bulunduğu köye ilişkin lokal veriler olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle; ilçe genelinde geçerli olan dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan buğday, saman, mısır ve pamuk ürünlerinin sulu şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimini, üretim giderleri çizelgesini (tüm harcama kalemlerini tek tek açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8305, Karar No: 2014/10786, Tarih: 10.06.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/8305 E.  ,  2014/10786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2013/1463-2014/20

Taraflar arasındaki ayıplı malın iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davaya konu 2012 model Ford Connect aracı sonradan satın alan maliki olduğunu, aracın satın alınmasından sonra göstergelerinin düştüğünü, araçta bu gibi sürekli oluşan arızaların yetkili servisçe de giderilemediğini ve ayıptan dolayı müvekkilinin araçtan faydalanamadığını belirterek, aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesine, mümkün olmadığı takdirde ise araç bedelinin yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının tüketici olmayıp, 2. el aracın maliki olduğunu ve aracın da ticari araç olduğunu belirterek, davanın görev yönünden reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, araca ait ruhsat ve servis kayıtları ile diğer belgelerin incelenmesinde, aracın cinsi kısmında "kamyonet(kapalı kasa) yazdığı, kullanım amacı kısmında ise "yük nakli-hususi" denildiği, buna göre dava konusu aracın yük nakli için ve ticari amaçlarla kullanıldığı, bu tip uyuşmazlıkların çözümünde Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğu gerekçeleriyle, mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde ve 2 haftalık kesin süre içinde talep edildiğinde dosyanın görevli İzmir Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu aracın ruhsatında "kamyonet-hususi" yazılı olup, davacının tacir olduğu da kanıtlanamamıştır. Benzer konuda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu' nun 17.04.2013 tarihli 2012/13-1217 E.-2013/55 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, uyuşmazlığın çözümünde davaya konu aracın hangi amaçla kullanılmak üzere satın alındığının tespiti önem taşımaktadır. Davacının aracı ticari amaçla kullanmak üzere değil de hususi amaçla kullanmak için aldığını beyan ederek aracı "hususi" olarak tescil ettirmiş olması karşısında, aksi de ispatlanamamış olmasına göre aracın hususi amaçla satın alındığının kabulü gerekirken , yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7298, Karar No: 2023/3368, Tarih: 22.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/7298 E.  ,  2023/3368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/36 E., 2015/124 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bafra Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/1081 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Bafra 1. Asliye Caza Mahkemesinin 25.11.2014 tarihli 2014/363 Esas 2014/439 Karar sayılı karar ile görevsizlik kararı verilmiştir.

3.Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 15.04.2015 tarihli, 2015/36 Esas, 2015/124 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katlan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın mağdureyi cep ve ev telefonundan sürekli arayarak korkuttuğuna, bu aramaların hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, sanığın iki kez organ sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğuna, 17.12.2013 akşamı mağdurenin eşi ...'ı sanığın tacizleri nedeniyle arayarak hemen eve gelmesini istediğini, ...'ın tepkisi üzerine sanığın köyden ilçeye taşındığına, mağdurenin eşi ... her ne kadar müşteki olarak dinlenmiş ise de aslında olayların tanığı olduğuna, mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğuna, eksik inceleme ile verilen kararın bozulması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında mağdureye yönelik nitelikli cinsel saldırı iddiası ile açılan kamu davasında mahkemece, özellikle tanıklardan A.A.'nın beyanları ile mağdurenin anlatımları ve sanık savunması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın zorla mağdureye cinsel saldırıda bulunduğuna dair delil elde edilemediği, iddia edilen cinsel saldırı eylemlerine ilişkin olarak, mağdurenin beyanını doğrulayan tanık anlatımı bulunmadığı, tanık A.A.'nın anlatımında, mağdurenin, eşi evde olmadığı sıralarda, sanığın mağdurenin evine çok sık girip çıktığını, bu eylemin normal bir komşunun gitmesinden daha sık ve dikkat çekici bir eylem olduğunu beyan ettiği, tanık Y.H. ve F.Y.'nin beyanları da nazara alındığında sanığın atılı suçu işlediği konusunda tam bir vicdani kanaatin oluşmadığı, bu nedenle Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Dairesinin mağdurenin ruh sağlığının olay nedeniyle bozulduğuna dair raporuna itibar edilmediği belirtilerek sanık hakkında beraat kararı verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 15.04.2015 tarihli, 2015/36 Esas, 2015/124 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2912, Karar No: 2024/4661, Tarih: 26.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/2912 E.  ,  2024/4661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/20 E., 2023/82 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZA KONU KARAR : Onama

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 23.01.2024 tarihli ve 2023/6888 Esas, 2024/518 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.03.2024 tarihli ve KD-2023/76331 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308/2. maddesi gereği dava dosyası Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz sebebi "maktul ...'na yönelik kasten öldürme suçunu firari sanık ...'in işlediği, temyiz incelemesine konu edilen sanıklar ... ve ...'ın eylemlerinin kasten yaralama suçunu oluşturduğu, bu sanıklar hakkında kasten öldürme suçuna iştirakten verilen mahkûmiyet hükümlerinin bozulması gerektiği" talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Maktul ile arkadaşları ... ve ...'ın olayın yaşandığı ... kafeye eğlenmek amaçlı gece vakti geldikleri, ilerleyen saatlerde alkolün etkisi ile maktulün sanık ...'ın bulunduğu masanın yakınına gelerek ...'ın eşi ...'i rahatsız ettiği, bu nedenle taraflar arasında tartışma ve kavga çıktığı, ...'ın tartıştığını gören kuzeni diğer sanık ... ile arkadaşları olan firari sanık ...'un kavgaya dahil olduğu, sanıkların birlikte maktulü darp ettikleri, darp sonucu maktulün denize düştüğü, denizden çıkmak istediği sırada ...'un tekmesi ile denizde hareketsiz kaldığı, vücudunun boyun, alın, göbek, göğüs, dirsek, sırt bölgelerinde darp

cebir izleri bulunan maktulün özellikle kafasına birden fazla darbe aldığı, kafa içinde subaraknoid kanama ve beyin kanaması, omurgada kanama tespit edildiği, İstanbul Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesinin 29.02.2014 tarihli ve 820 sayılı raporuna göre maktulün künt kafa travmasına bağlı beyin, omurilik kanaması ve suda boğulmanın ortak etkisiyle öldüğü, sanıklar ... ve Orkan'ın kasten öldürme suçundan iştirak halinde sorumlu oldukları kabulü ile mahkûmiyetlerine dair karar ile Dairemizin kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin onanmasına dair kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 23.01.2024 tarihli ve 2023/6888 Esas, 2024/518 Karar sayılı onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2719, Karar No: 2022/11660, Tarih: 09.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/2719 E.  ,  2022/11660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

K A R A R

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hakaret suçundan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle bu suç yönünden davaya katılma ... bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün katılan ... Başkanlığına bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca katılan ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 09/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/686, Karar No: 2021/1318, Tarih: 02.11.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2018/686 E.  ,  2021/1318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “maddi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen hakem kararının saklanmasına ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Hakem heyetince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Başvuran (davacı) vekili başvuru dilekçesinde; müvekkiline ait davalıya Kobi Paket Sigorta Poliçesi ile sigortalı olan işyerinde bulunan deri kıyafetlerin çalındığını, başvuruya rağmen davalı ... şirketince zararın karşılanmadığını ileri sürerek 740.000TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Karşı taraf (davalı) vekili cevap dilekçesinde; hırsızlık olayının gerçek olmadığını, sigortalının haksız kazanç sağlamaya çalıştığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Hakem Heyeti Kararı:

6. Hakem heyetin 2012/E.1288.14, 21.01.2013 tarih ve 2013/96 K. sayılı kararı ile; ispat yükünün karşı tarafa geçtiği ve sigortalının hırsızlık olayını ispat edemediği gerekçesiyle başvuru sahibinin tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Hakem heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. İstanbul Anadolu 16. Asliye Ticaret Mahkemesinin 11.02.2013 tarihli ve 2013/58 E., 2013/1 K. sayılı kararı ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

9. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

10. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 03.02.2014 tarihli ve 2013/10437 E., 2014/947 K. sayılı kararı ile;

7. Hakem heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. İstanbul Anadolu 16. Asliye Ticaret Mahkemesinin 11.02.2013 tarihli ve 2013/58 E., 2013/1 K. sayılı kararı ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

9. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

10. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 03.02.2014 tarihli ve 2013/10437 E., 2014/947 K. sayılı kararı ile;

“…1-Mahkemece 11/02/2013 gün 2013/58 Esas 2313/1 Karar sayılı ek karar ile 6100 sayılı HMK'nın 439/1 maddesi gereğince Hakem kararlarına karşı yalnızca iptal davası açılabileceği gerekçesiyle davalı tarafın iptal davası .açma hakkı saklı kalmak kaydıyla temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de; bu karar usul ve yasaya uygun değildir. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 29.6.2012 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak .yürürlüğe giren 30. maddesinin-12. fıkrasında, "^Uyuşmazlığa düşen taraflar arasında açık ve yazılı şekilde yapılması gereken sözleşme ile daha yüksek bir tutar belirlenmemişse hakemin verdiği kırk bin Türk Lirasına kadar olan kararlar her iki taraf için kesindir. Kırk bin Türk Lirasının üzerindeki kararlar için temyize gidilebilir" hükmü mevcuttur. Her ne kadar 6100 sayılı HMK'nın 439. maddesinin 1. bendinde Hakem kararına karşı yalnızca iptal davası açılabileceğine ilişkin düzenleme mevcutsa da sigorta sözleşmesinden doğan uyuşmazlıkların çözümlenmesine yönelik olarak sigorta tahkim sistemi ile ilgili usûl ve esasları düzenleyen özel kanun niteliğindeki 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun uygulama önceliği olduğu gözetildiğinde davalı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden ek kararın ortadan kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2-818 sayılı BK.'nun 53. maddesine (6098 sayılı TBK'nun 74. maddesi) ve yerleşik Yargıtay uygulamasına göre, hukuk hâkimi, ceza hâkiminin belirlediği kusur oranı ve delil yetersizliğine dayalı beraat kararı ile bağlı değil ise de, sanığa isnat edilen eylemi işlemediğinin kesin olarak tespiti olgusuna dayalı beraat kararı ve eylemin hukuka aykırılığını ve fâilini belirleyen mahkumiyet karan ile bağlıdır.

Somut olayda, davacı sigortalı, işyerindeki deri malzemenin çalındığını iddia etmektedir. Davacı tarafça olayla ilgili Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı'na şikayette bulunulduğu ve soruşturmanın halen devam ettiği iddia edildiğine göre, anılan ceza soruşturmasının sonucu beklenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı: