muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1928, Karar No: 2016/8271, Tarih: 16.03.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/1928 E.  ,  2016/8271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 01.06.1998 tarihinden iş sözleşmesinin feshedildiği 31.12.2004 tarihine kadar davalı ... Belediyesinin hizmet işlerinde kesintisiz olarak çalıştığını, davalı belediyenin müvekkilinin hizmet süresince, hizmet işlerinin yürütülmesi işini ihale usulü ile farklı şirketlere tevdi ettiğini, ancak bu şirketler zaman içinde değişmesine rağmen tüm işçiler gibi müvekkilinin de davalı ... bünyesinde çalışmaya devam ettiğini, bu işçilerin her türlü bakım ve gözetimi, yönetim ve denetimi, çalışma saatleri ve günlerinin düzenlenmesi gibi tüm iş ve işlemlerinin davalı ... yetkililerince yapıldığını, davalı belediyenin asıl işveren olması nedeniyle kıdem tazminatı alacağının tamamından sorumlu olduğunu belirterek, kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının yüklenici firma işçisi olup belediyenin işçisi olmadığını, davacının yüklenici firmalarda bir yıldan az sürelerle çalıştığını, bu nedenle kıdem tazminatı hakkı olmadığını, belediyenin asıl işveren değil ihale eden konumunda olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının 01.06.1998 tarihinde davalı belediyenin hizmet alım sözleşmesi kapsamında ihale ile hizmet satın aldığı şirketlerin elemanı olarak temizlik işlerinde çalışmaya başladığı, davalı Belediyenin asıl işveren, şirketlerin alt işveren durumunda olduğu, davacının iş sözleşmesinin 31.12.2004 tarihinde davalı tarafça feshedildiği, ispat yükü altında bulunan davalı tarafça iş sözleşmesinin kendileri tarafından haklı nedenle veya davacı tarafından tazminatı gerektirmeyecek şekilde feshedildiğinin yasal ve yöntemince ispat edilemediği, bu yönde dosyaya herhangi bir delil sunulmadığı, bu nedenle iş sözleşmesinin davalı tarafça haklı bir neden olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğine göre davacı işçi, 01.06.1998-31.12.2004 tarihleri arasında, davalı ... Belediyesine ait işyerinde değişen altişverenler bünyesinde temizlik işçisi olarak çalışmıştır.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğine göre davacı işçi, 01.06.1998-31.12.2004 tarihleri arasında, davalı ... Belediyesine ait işyerinde değişen altişverenler bünyesinde temizlik işçisi olarak çalışmıştır.

Davacı, iş sözleşmesinin 31.12.2004 tarihinde işveren tarafından feshedilmesine rağmen kıdem tazminatını ödenmediğini iddia etmiş, davalı ise, davacının yüklenici firma işçisi olup belediyenin işçisi olmadığını, davacının yüklenici firmalarda bir yıldan az sürelerle çalıştığını, bu nedenle kıdem tazminatı hakkı olmadığını, kıdem tazminatı iddialarının belediyeleri ile alakalı olmaması sebebiyle husumet açısından davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, ispat yükü altında bulunan davalı tarafça iş sözleşmesinin kendileri tarafından haklı nedenle veya davacı tarafından tazminatı gerektirmeyecek şekilde feshedildiğinin yasal ve yöntemince ispat edilemediği, bu yönde dosyaya herhangi bir delil sunulmadığı gerekçesiyle iş sözleşmesinin davalı tarafça haklı bir neden olmaksızın feshedildiği kabul edilmiştir. Ancak davacı tanığı ...'ın davacının en son Gülen Şirketinin temizlik elemanı olarak davalı belediyede çalıştığına, 2004 yılının sonunda davacının kendisinin Kocasinan Belediyesi'ne geçtiğine, işten çıkarılmadığına dair beyanına, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına ve dosya içeriğine göre davacının 31.12.2004 tarihinde kendi isteğiyle işten ayrılarak 01.01.2005 tarihinde Kocasinan Belediyesinde işe başladığı anlaşılmakla davacının kıdem tazminatı isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29171, Karar No: 2015/13078, Tarih: 07.09.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/29171 E.  ,  2015/13078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, olayın gerçekleştiği hastanede sanığın eşinin bir yaşındaki çocuğuyla ilgili işlem yaptırması ve sanığın da suç tarihinde söz konusu hastaneye hiç gitmediğini, bu esnada seyyar satıcılık yaptığını beyan etmesi karşısında; olay yerinden elde edilen kamera görüntülerindeki kişinin sanık olup olmadığının tespiti ve cep telefonu görüşme kayıtları getirtilerek incelendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyizi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1146, Karar No: 2011/6928, Tarih: 25.05.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/1146 E.  ,  2011/6928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Davacı tarafından hasımsız olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahiller HSBC Bank, ..., T.Kalkınma Bankası, Meksan Metal AŞ. ve ....Radyatör AŞ. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İflasın ertelenmesi talebinde bulunanlar vekili, panel radyatör ve kombi üreticisi olan müvekkili şirketlerin ekonomik kriz ve çelik fiyatlarının yükselmesi nedeniyle borca batık hale Geldiğini, sunulan iyileştirme projesinde öngörülen tedbirlerin uygulanması halinde borca batıklıktan kurtulmalarının mümkün olduğunu belirterek, iflas erteleme talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, şirketlerin borca batık olduğu, davacı şirket yetkilisi Süleyman Kan’ın 500.000 TL Bayhan Isı Sistemleri AŞ.’ye, 1.500 TL Bayhan Doğalgaz Malz.AŞ.’ye ödeme yaptığı, şahsi taşınmazını Bank Asya AŞ.’nin şirketten alacağının teminatı olarak ipotek ettiği, bu şekilde bilirkişi heyetinin 25/02/2010 tarihli raporunda belirtilen tereddütlerin giderildiği, 641.079 TL nakdi sermaye ödemesi yapıldığı, Barter Sözleşmesi ile 1.673,500 TL borç ödeme sözleşmesi yapıldığı belirtilerek her iki şirketin iflasının bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmiş, hüküm müdahiller HSBC Bank, Vakıfbak, Türkiye Kalkınma Bankası, Meksan Metal AŞ. ve Coşkunöz Radyatör Şti.vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle birden fazla şirketin birlikte iflâs erteleme talebinde bulunmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre, müdahiller vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Hükmü temyiz eden Albaraka Türk A.Ş. vekili, 25.4.2011 tarihli, İş Bankası A.Ş. vekili ise 28.4.2011 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteğinden vazgeçtiklerini bildirdikleri ve vekaletnamelerinde temyizden feragate yetkileri olduğu anlaşıldığından temyiz istemlerinin vazgeçme nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Hükmü temyiz eden Albaraka Türk A.Ş. vekili, 25.4.2011 tarihli, İş Bankası A.Ş. vekili ise 28.4.2011 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteğinden vazgeçtiklerini bildirdikleri ve vekaletnamelerinde temyizden feragate yetkileri olduğu anlaşıldığından temyiz istemlerinin vazgeçme nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

3)İflasın ertelenmesi, borca batık durumda olan bir sermaye şirketinin malî durumunun ıslahının mümkün olması hâlinde o şirketin iflâsının önlenmesini sağlayan bir kurumdur. Böyle bir talep üzerine mahkemece, bu şirketin öncelikle borca batık durumda olup olmadığı rayiç değerlere göre tespit edilmeli, borca batık durumda ise bu kez ıslahının mümkün olup olmadığı üzerinde durulmalıdır. Bunun için borçlu şirket tarafından mahkemeye ibraz edilen bilanço ile malî durumun iyileştirilebilmesi amacıyla şirket tarafından bildirilen proje üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, rayiç değerler ve yapılan araştırma ve inceleme sonucu elde edilen gerçekçi verilere göre bilirkişilerce yeniden oluşturulacak şirket bilançosu (borca batıklık bilançosu) da dikkate alınıp bir sonuca gidilmelidir. Zira önerilen iyileştirme tedbirlerinin şirketin malî durumunu düzeltmeye elverişli olup olmadığının belirlenmesi özel ve teknik bir bilgiyi gerektirdiğinden, bu konuda bilirkişinin görüşüne başvurulması icap etmektedir. Bilirkişi kök raporunda şirketlerin borca batık oldukları, ancak ödenmemiş sermaye borçları nedeniyle iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olarak kabul edilemeyeceği belirtilmiş; ek raporda ise borca batıklığın devam ettiği, iyileştirme projesindeki hedeflere ulaşılamaması nedeniyle hedeflerin %50 oranında düşürülerek projenin yeniden düzenlendiği, ödenmemiş sermaye borcuna yönelik ödemelerin (ortağın şirketten olan alacağının mahsup edilmesi suretiyle) hesaben yapıldığı, şirketlere nakit girişi sağlanmadığı, öncelikle ödenmemiş sermaye borcunun tamamının ödemesi gerektiği, bu şartlar altında iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı sayılamayacağı gibi iflâs erteleme koşulları arasında yer alan alacaklıların haklarının korunması yönüyle bir değerlendirme yapılmasına mahal olmadığı ifade edilmiştir. Mahkemece bu raporlar sonrasında her iki şirket hakkında iflâs erteleme kararı verilmiştir.

Ödenmemiş sermaye borcu olan bir şirketin iyileştirme projesi ciddi ve inandırıcı sayılamaz. Nitekim kök raporda bu husus ifade edildiği gibi ek raporda da her iki şirketin ödenmemiş sermaye borçlarının bulunduğu, bu nedenle iflâs ertelemenin koşulları arasında yer alan alacaklıların haklarının korunması yönüyle bir incelenme yapılmasına mahal olmadığı belirtilmiştir. Bu tespitler çerçevesinde özel ve teknik bilgi gereksinimi nedeniyle başvurulan bilirkişi raporuna aykırı karar verilmesi doğru değildir. Her ne kadar son kayyım raporunda şirketlerin ödenmemiş sermaye borçlarının bulunmadığı belirtilmişse de söz konusu sermaye koyma borçlarının ne suretle ödendiğine dair Yargıtay denetimine elverişli bir açıklama ve belge bulunmamaktadır.

Bu durumda bilirkişi kök ve ek raporlarındaki tespit ve değerlendirmeler üzerinde durularak bir karar verilmesi, gerekirse bu konuda aynı heyetten ek rapor alınması gerekirken, yazılı şekilde iflâs erteleme kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle müdahiller vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE oyçokluğuyla, (2) numaralı bentte gösterilen sebeple müdahiller İş Bankası ve Albaraka Türk vekillerinin temyiz istemlerinin vazgeçme nedeniyle REDDİNE, (3) numaralı bentte açıklanan nedenle müdahiller vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA oybirliğiyle, peşin harçların istek halinde iadesine, 25.05.2011 gününde karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

İflasın ertelenmesini isteyen şirketler ayrı tüzel kişiliği bulunan alacaklıları, borçluları farklı olan şirketlerdir. Bu şirketlerin aynı gruba dahil olmaları veya bir alacaklıya asaleten yada kefaleten borçlu olmaları iflasın ertelenmesi talebinde birlikte bulunabileceklerine gerekçe yapılamaz.

Şirketler arasında talep konusu bakımından bir teselsül bulunmadığı gibi iflasın ertelenmesi talebinin her biri için aynı sebepten doğduğu da kabul edilemez. Çünkü, her bir şirketin bilançolarındaki aktif ve pasif kalemleri buna bağlı olarak alacaklıları, borçluları farklıdır.

Talepte bulunan şirketlerin durumlarının kötülüğü ayrı ayrı vakıalara dayanmaktadır.

Nitekim, Yüksek Yargıtay aynı işyerinde çalışan işçilerin, o işyerinin sahibi (aynı işveren) ile yapmış oldukları aynı içerikteki hizmet sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklar için birlikte dava açamayacaklarına karar vermiştir. (HGK. 18.04.1956 T/36-29, HGK. 11.12.1951 4/177-135; HGK. 03.10.1957 83/79 ve TD. 11.03.1955 1366/1857)

Öte yandan, doktrinde de görüşler de Hukuk Muhakemeleri Usul Kanunu’nun 43. maddesindeki şartlar bulunsa bile birden fazla borçluya karşı birlikte iflas davası (İİK. 156 vd.) açılamayacağı yönündedir (Bkz. Prof. Dr. Baki Kuru Hukuk Muhakemeleri Usulü Cilt 3. sh.3351). Bu da birden fazla borçlunun hasımsız olarak açılan istemde iflasın ertelenmesi talebinde bulunamayacaklarının göstergesidir.

İcra İflas Kanunu’nun 179. maddesinde de, kanun koyucu iflasın ertelenmesi talebi bakımından “ŞİRKETLER VEYA KOOPERATİFLER” dememiş, aksine “ŞİRKET VEYA KOOPERATİF” demek suretiyle iflas ve iflasın ertelenmesi taleplerinin ayrı ayrı açılabileceğini, davacının çoğul değil tekil olduğunu göstermiştir. Bunun aksinin kabulü Yasa’nın lafzi yorumuna da aykırıdır.

İflasın ertelenmesi taleplerinin grup şirketleri tarafından birlikte açılması, bunların ayrı ayrı yatırmaları gereken harçtan kaçınmalarına da imkan verecektir. Harçlara dair düzenlemeler kamu düzeninden sayıldığından başlı başına bu husus bile birden çok tüzel kişinin birlikte iflasın ertelenmesi talebinde bulunmalarına engel teşkil etmektedir.

İflasın ertelenmesi taleplerinin grup şirketleri tarafından birlikte açılması, bunların ayrı ayrı yatırmaları gereken harçtan kaçınmalarına da imkan verecektir. Harçlara dair düzenlemeler kamu düzeninden sayıldığından başlı başına bu husus bile birden çok tüzel kişinin birlikte iflasın ertelenmesi talebinde bulunmalarına engel teşkil etmektedir.

Borca batıklığın tespit edildiği, ancak iyileştirme projesinin yeterli görülmemesi durumunda erteleme talebinin reddiyle bunun sonucu olarak talepte bulunanın iflasına karar verileceği gözetildiğinde birden çok borçlunun aynı davada iflası istenemeyeceği gibi birden çok borçluda iflasla sonuçlanabilecek olan iflasın ertelenmesi talebinde bulunamazlar.

Öncelikle açıklanan bu nedenlerle yerel mahkeme hükmünün bozulması gerektiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun (1) nolu bentteki birden fazla borçlu tarafından iflasın ertelenmesi talebinde bulunabileceği şeklindeki görüşlerine katılamıyoruz.25.05.2011
Yargıtay — Esas No: 2007/2713, Karar No: 2007/2968, Tarih: 18.09.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/2713 E.  ,  2007/2968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden... vs. vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat ...geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Sair temyiz itirazlarının yerinde olmadığı açıklanarak çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının yöntemine uygun şekilde araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda çekişmeli parselin teknik bilirkişi raporunda "A" harfi ile gösterilen 81,59 metrekare miktarındaki bölümünün tespit dışı bırakılmasına, geriye kalan ve "B" harfi ile gösterilen 340.05 metrekare miktarındaki bölümünün ise davalı adına tesciline, taşınmaz üzerinde bulunan binanın 20,21 metrekarelik kısmının 83 ada 23 nolu parsele tecavüzlü olduğunun ve 41,31 metrekarelik kısmın ise kıyıda kaldığının kütüğün beyanlar hanesine şerh verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 500.00 YTL. vekalet ücretinin temyiz eden davalılardan alınarak duruşmada kendisini vekille temsil ettiren davacı Hazineye verilmesine 18.9.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4640, Karar No: 2006/6542, Tarih: 14.11.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/4640 E.  ,  2006/6542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 708,80 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...’ten alınmasına, 14.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3388, Karar No: 2024/4471, Tarih: 07.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/3388 E.  ,  2024/4471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1628 E., 2023/1143 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elbistan İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/163 E., 2022/271 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı ... AŞ'nin özelleştirme tarihine kadar olan dönem için talepte bulunulduğu, özelleştirme tarihinden sonraki dönemin uyuşmazlık konusu olmadığı ve somut davada verilen hükmün temyiz kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik etkisinin olmadığı anlaşılmakla; kabul edilen ve temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2833, Karar No: 2021/11788, Tarih: 20.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2833 E.  ,  2021/11788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Sakarya İli, Sapanca İlçesi, Gazipaşa Mahallesi 68 ada 47 parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapıların idarece düzenlenen kıymet takdir raporu ile acele el koyma dosyasında belirtilen vasıfları, dosyada mevcut fotoğraflar ile birlikte değerlendirilmek suretiyle yapıların tüm nitelikleri (cinsi, yaşı, fiziki durumları) kesin ve net olarak tespit edildikten sonra; dava konusu taşınmazın üzerindeki binaların katlarının ayrı ayrı alanları, Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca yayınlanan Mimarlık ve Mühendislik Hizmet Bedellerinin Hesabında Kullanılacak 2014 Yılı Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Hakkındaki Tebliğe göre yapı sınıfları ve bu yapı sınıflarına uygun birim fiyatları ve yaşları belirlenip buna göre yıpranma payı ve ayrıca eksik imalat oranı düşülerek değer biçilmesi gerekirken; yapıların yaşlarına, sınıflarına, eksik imalat oranına, yıpranma payına dair herhangi bir açıklama, tespit yapılmadan bu yönlerden denetime elverişli olmayan rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları doğrultuunda hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.