muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/748, Karar No: 2020/5903, Tarih: 15.12.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/748 E.  ,  2020/5903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 27.01.2016 gün ve 2015/147 - 2016/153 sayılı kararı bozan Daire'nin 05.04.2018 gün ve 2016/13123 - 2018/2441 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...Ş'nin %11 hissedarı olduğunu, ortaklar arasında imzalanan 09.04.2002 tarihli protokol ile müvekkiline ait %11 hissenin davalı ... adına kayıtlı olması, ancak gerçekte tüm hakların müvekkiline ait olduğunun hükme bağlandığını, şirketin kuruluşundan beri müvekkiline kâr payı ödenmediğini, davalı şirketin sermaye artırımına gitmesi nedeniyle davalı ...’in 14.03.2012 tarihinde müvekkile gönderdiği ihtarnamede müvekkilinin hisse oranının kabul edildiğini, sermaye artırımının müvekkilce kabul edilmediğini, müvekkiline usulüne uygun tebligat yapılmadan gerçekleştirilen sermaye artırımlarının müvekkili yönünden geçersiz olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin davalı şirketin %11 hissesine sahip olduğunu tespiti ve hissedarlığın hükmen tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulüne dair verilen karar davalılar vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Davalılar vekilleri bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılardan ayrı ayrı alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 15.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17883, Karar No: 2016/11249, Tarih: 20.09.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/17883 E.  ,  2016/11249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

KARAR

Davalı ... Inşaat temizlik malzemeleri iç ve dış tic san ltd şti‘nin, Ticaret Sicil Memurluğunda kayıtlı merkez adresi tespit edilerek gerekçeli karar örneğinin usulüne uygun şekilde tebliği ile tebligatın bila dönmesi halinde TK m35 'e göre tebligat yapılıp , tebligat parçasının konulduktan ve temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu‘nun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmesi için Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18725, Karar No: 2014/998, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18725 E.  ,  2014/998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/751-2013/263

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Ş.. B.., G.. B.. vd. ve S.. Ö.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak; üzerinde bulunan ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile eksik bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Ş.. B.., G.. B.. vd. ve S.. Ö.. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8699, Karar No: 2013/8003, Tarih: 12.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/8699 E.  ,  2013/8003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasında davacı vekilinin ihtiyati tedbir talebinin reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince müvekkilinin arsa paylarının yükleniciye tapuda devredildiğini, yüklenicinin edimlerini yerine getirmediği ve kooperatifçe yapılan bloktaki daireleri 1/128 hisse üzerinden üçüncü kişilere sattığını ileri sürerek, sözleşmenin feshi ile yükleniciye devredilen arsa paylarının müvekkili kooperatif adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, 17.05.2010 günlü ara kararı ile dava konusu taşınmazın üçüncü kişilere devrinin önlenmesi için dava konusun taşınmazın tapu kaydına ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili, 07.03.2013 günlü dilekçesi ile mahkemece verilen ihtiyati tedbir kararına rağmen, davalının borcu nedeniyle üçüncü kişi... tarafından müvekkili aleyhine icra takibi yapıldığını ve davalı şirketin hisseleri üzerine haciz konulduğunu ve satışı için kıymet takdiri yapıldığını belirterek, gayrimenkulün üçüncü kişilere devrinin ve satışı ile cebri icra satışlarının durdurulmasına, karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 08.03.2013 günlü ara kararı ile taşınmazın üçüncü kişilere devrinin önlenmesi amacıyla verilen tedbir kararının yorumunun icra dairesine ve satışın durdurulmasına karar vermek yetkisinin icra hakimine ait bir yetki ve görev olduğu gerekçesiyle, satışın tedbiren durdurulması isteminin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilince, mahkemenin 08.03.2013 günlü tedbir taleplerinin reddine dair ara kararı temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6023, Karar No: 2010/6849, Tarih: 03.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/6023 E.  ,  2010/6849 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(Ticaret) Mahkemesi

Tarih : 22.3.2010

Nosu : 31-96

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı ile davalı arasında 24.4.2007 tarihinde üç yıl süreli yetkili bayilik sözleşmesi imzalanmış, davalı 12.1.2010 tarihli ihtarname ile sözleşmeyi fesih ettiğini davacıya bildirmiştir.

Dava, sözleşmenin geçerli olduğunun tespiti, sözleşmenin aynen ifası ile maddi manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı vekili yetkili mahkemenin ... Mahkemeleri olduğunu belirterek yetki itirazda bulunmuştur.

Mahkemece davalının süresi içerisinde yetki itirazında bulunduğu, sözleşmenin 24.maddesi gereği ... Mahkemelerinin yetkili kılındığını bu nedenle mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın talep halinde yetkili ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 3.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10026, Karar No: 2019/17751, Tarih: 03.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/10026 E.  ,  2019/17751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Dosya içerisinde mevcut Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 28/12/2015 tarihli yazısında, sanığın 28/12/2015 tarihinde hastaneye yatırıldığı ve tedavisinin devam ettiğinin bildirilmiş olması karşısında, sanığın suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastası olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan ya da tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18723, Karar No: 2014/973, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18723 E.  ,  2014/973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/1234-2013/553

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesi; üzerinde bulunan ve taşınmaza bahçe niteliği vermeyen ağaçlara yaş ve cinslerine göre değer biçilmesi, binalara ise resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer belirlenmesi yöntem itibariyle doğrudur.Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, fazla miktarda üretim masrafı yapıdığının kabulü ile daha az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5154, Karar No: 2023/179, Tarih: 12.01.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/5154 E.  ,  2023/179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun eleştirilerek esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Adana 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16/09/2020 tarihli ve 2020/79 Esas, 2020/191 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 23/12/2020 tarihli ve 2020/2724 Esas, 2020/1877 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına,

2. Suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'ın ikametinde uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin bilgi alınması üzerine yapılan fiziki takipte, dava dışı kullanıcı sanık ... ile sanığın bahse konu ikametin önünde buluştuktan sonra karşılıklı olarak bir cisim alışverişi yaptıkları, takip neticesinde Cumali'den suç konusu sentetik kannobinoidin ele geçtiği, gecikmesinde sakınca bulunan hal nedeniyle Cumhuriyet savcısı tarafından verilen yazılı arama emrine istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada sentetik kannobinoidin ele geçtiği, tutanak tanıkları tarafından alışverişin görülmesi, dava dışı kullanıcı sanık ...'nin aşamalardaki beyanı ile sanık savunması gözetilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ve iddianamenin kabulü kararının duruşmada okunmaması hususlarında hükme yapılan eleştiriler dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 23/12/2020 tarihli ve 2020/2724 Esas, 2020/1877 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12/01/2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/336, Karar No: 2023/572, Tarih: 01.11.2023

**Ceza Genel Kurulu         2021/336 E.  ,  2023/572 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : Ceza Genel Kurulu

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 12-25

I. HUKUKİ SÜREÇ

Sanıklar ..., ... ve ...'in ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan beraatlerine ilişkin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 5. Ceza Dairesince verilen 30.06.2021 tarihli ve 12-25 sayılı hükümlerin, Yargıtay Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bozma istemli 19.10.2021 tarihli ve 127301 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet savcısı, sanıklara atılı zincirleme şekilde ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunun unsurlarının oluştuğundan sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle temyiz başvurusunda bulunmuştur.

III. İNCELEME KONUSU VE KAPSAMI

Sanıklar hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükümlerinin isabetli olup olmadığına ilişkin temyiz incelemesi yapılacaktır.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Askeri Adalet Müfettişleri tarafından yapılan soruşturma sonucunda düzenlenen 26.07.2018 tarihli ve 18 sayılı ile 26.07.2018 tarihli ve 18 sayılı kanaat raporlarının incelemesinde;

1- Askeri hâkim olarak görev yapmaktayken emekli olan sanık ...'in, kovuşturmasını yürüttüğü toplam 41 adet dosyanın gerekçeli kararlarını 4 ay ile 1 yıl 20 gün arasında olacak şekilde gecikme ile yazdığı,

2- Askeri hâkim olarak görev yapan sanık ...'in kovuşturmasını yürüttüğü toplam 89 adet dosyanın gerekçeli kararlarını 4 ay ile 1 yıl arasında olacak şekilde gecikme ile yazdığı,

3- Askeri hâkim olarak görev yapan sanık ...'ın kovuşturmasını yürüttüğü toplam 109 adet dosyanın gerekçeli kararlarını 4 ay 10 gün ile 1 yıl 11 gün arasında olacak şekilde gecikme ile yazdığı, uhdesinde bulunan dava dosyalarından 20.01.2016-15.07.2016 tarihleri arasında yapılan duruşmalarda karar verdiği 39 adet dosyanın gerekçeli kararlarını 15 günlük yasal süresi içerisinde yazmadığı, toplam 34 adet dosyanın yasal süre içerisinde duruşma hazırlığı tensip tutanaklarını düzenlemediği, 92 adet duruşma tutanağını imzalamadığı, toplam 20 adet dosyanın tensip tutanağını ve duruşmalarda tehir edilen tarihlerde duruşmalarını yapmadığı,

Kara Kuvvetleri Komutanlığı Ege Ordu Komutanlığı Hukuk Hizmetleri Başkanlığının 15.09.2019 tarihli ve 1229 sayılı yazısına göre; sanık ...’ın 07.09.2015-07.12.2015 tarihleri arasında, sanık ...’ın ise 14.12.2015-14.03.2016 tarihleri arasında Güney Deniz Saha Komutanlığı Askeri Mahkemesinde görevlendirildikleri, Ege Ordusu Komutanlığı Askeri Mahkemesinde beş hâkimin, bir yazı işleri müdürü ve altı zabıt kâtibinin görevli olduğu, kapatılan Ege Ordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 2014 yılı çalışmalarına ilişkin form bilgilerinde askeri mahkemede tek heyetli olarak 2148, heyetli olarak 2013 dava dosyasının bulunduğu, tek heyetli olarak 715, heyetli olarak 65 olmak üzere 780 dosyada karar verildiği, 1581 dosyanın devredildiği, sanık ...'in dosya sayısının tekli 456, heyetli 199 olduğu ve 150'si tekli 55'i heyetli olmak üzere toplam 205 adet karar verdiği, kalanların devredildiği, sanık ...'ın tekli dosya sayısının 800 olup heyetli dosyasının bulunmadığı, 189 dosyayı karara bağladığı, kalanı devrettiği, sanık ...'ın ise tekli dosya sayısının 768, heyetli dosya sayısının 7 olduğu ve 252'si tekli, 3 adeti heyetli olmak üzere 255 dosyayı karara çıkardığı, 2015 yılında sanık ...'in 544 tekli, 201 heyetli olmak üzere 745 dava dosyasına baktığı, 194'ü tekli, 92'si heyetli olmak üzere 286 dosyayı karara bağladığı, kalanını devrettiği, sanık ...'ın tekli 992 dava dosyasına baktığı, 314'üne karar verip kalanını devrettiği, sanık ...'ın ise toplam 830 dosyaya tekli heyet olarak baktığı, 324'üne karar verip kalanını devrettiği, 2016 yılında sanık ...'in 1119 tekli, 31 heyetli olmak üzere 1150 dava dosyasına baktığı, 161 tekli, 12'si heyetli olmak üzere 173 dosyayı karara bağladığı, kalanını devrettiği, sanık ...'ın tekli 50 dava dosyasına baktığı, 50'sine karar verdiği, devrin bulunmadığı, sanık ...'ın ise 176'sı tekli, 17'si heyetli olmak üzere toplam 193 dosyaya bakıp tamamına karar verdiği ve devri bulunmadığı,

Anlaşılmaktadır.