muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/1782, Karar No: 2011/45949, Tarih: 23.11.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/1782 E.  ,  2011/45949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

./..

-2-

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2015/2059, Karar No: 2015/15111, Tarih: 23.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/2059 E.  ,  2015/15111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kumluca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2014

NUMARASI : 2011/186-2014/530

Davacı İ.. Ç.. vekili Avukat F.. B..tarafından, davalı M.. Ç.. aleyhine 25/04/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların manevi tazminatın kısmen kabulüne ilişkin, temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Tarafların maddi tazminatın kısmen kabulüne ilişkin kararı temyizleri yönünden:

Dava, haksız fiil nedenine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, olay günü taş atarak sol kolunun kırılmasına neden olduğu iddiası ile davalıdan maddi ve manevi tazminat talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının kolunun kırılması nedeniyle uğradığı maddi zarar tanık anlatımlarına dayanılarak kısmen kabul edilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının sol kolunda kemik kırığı (kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi 2. derece) oluşacak şekilde yaralandığı anlaşılmaktadır. Davacının yaralanmasına ilişkin dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin bir sağlık kuruluşuna gönderilerek; davacının kaç gün iş ve gücünden kaldığı belirlenerek, geçici iş görememesinden dolayı gelir kaybının bu bilgiler ışığında hesaplanması ve sonucuna göre hüküm altına alınması gerekirken; tanık anlatımına dayanılarak eksik inceleme sonucu karar verilmesi doğru görülmemiş; hükmün, bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle maddi tazminat yönünden taraflar yararına BOZULMASINA, tarafların manevi tazminatla ilgili temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 23/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/465, Karar No: 2024/2637, Tarih: 01.04.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/465 E.  ,  2024/2637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1033 E., 2022/1202 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/529 E., 2022/308 K.

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Diğer taraftan; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek 6 ncı maddesinde; "Kadastro mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir.

'' hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacının tapusuz taşınmazın tescili davası açtığı, dava konusu taşınmazların fen bilirkişi raporunda (A1), (A2) ve (B) harfi ile gösterildiği, (A1), (A2) ve (B) harfli taşınmazların keşfen belirlenen zemin değerinin ziraat bilirkişi raporunda sırasıyla 23.051,78 TL, 15.390,06 TL, 11.015,55 TL olarak tespit edildiği, bu değerler üzerinden tamamlama harcının tamamlandığı, dava konusu taşınmazlara ilişkin kadastro tutanağı düzenlenmediği nazara alındığında temyize esas kararın Kadastro Kanunu'nun Ek 6 ncı maddesi kapsamında kalmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre, hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam 49.457,39 TL Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf olduğundan, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.04.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9480, Karar No: 2012/11616, Tarih: 02.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/9480 E.  ,  2012/11616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kayseri(Kapatılan) 5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.03.2011 tarih ve 2009/659-2011/425 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının bakım ve gözetimindeki kanaldan geri tepen pis suların müvekkiline paket sigorta poliçesi ile sigortalı işyerine hasar verdiğini, 6.249,00 TL hasar bedelinin müvekkilince sigortalısına ödendiğini ileri sürerek bu meblağın yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, İdare Mahkemesi'nin görevli olduğunu, müvekkilinin kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, açılan davanın idari yargının görev alanına girdiği gerekçesiyle, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı işletmeye ait kanaldan geri tepen pis suların davacının sigortalısına ait iş yerine verdiği zararın rücuen tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece, uyuşmazlığın idari yargının görevine girdiği sonucuna varılarak yazılı şekilde karar verilmiştir.

Oysa, davalının TTK'nun 3, 11, 12/11, 18/1. maddeleri ile 2560 sayılı Kanunun ilgili hükümleri karşısında davalının özel hukuk kurallarına göre faaliyet gösterdiği ve tacir sıfatını taşıdığının kabulü gerekir. Bu durumda, mahkemece, tacir olan davalı KASKİ ile davacı arasında haksız eylemden kaynaklanan davaya bakma görevinin adli yargıya ait olduğu gözönünden bulundurularak, işin esasına girilmesi, taraf kanıtlarına göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1501, Karar No: 2016/858, Tarih: 08.02.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/1501 E.  ,  2016/858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 233 ada 2 parsel sayılı 12.285,34 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması ve kimsenin mülkiyet iddiasında bulunmaması nedeniyle ham toprak vasfıyla ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve adına tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile çekişmeli 233 ada 2 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 1008 metrekarelik kısmının tapu kaydının iptaliyle davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı ...'in keşif tarihinden 5-6 sene önceye kadar taşınmazı hayvanları için ot biçmek suretiyle kullandığı, miras, taksim ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik yolu ile davacı yararına mülk edinme koşullarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli değildir. Dava; kadastrodan önceki haklara dayanan tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir. Çekişmeli taşınmaz “ham toprak” vasfıyla ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Somut olayda, mahallinde yapılan keşifte yerel bilirkişilerden ..., taşınmazın 1995 yılına kadar kullanıldığını, sonradan kullanıldığına şahit olmadığını beyan etmesine rağmen, yerel bilirkişi ... ile davacı tanıkları taşınmazın keşif tarihinden 5-6 sene öncesine kadar davacı tarafından kullanıldığını beyan etmiş, beyanlar arasındaki çelişki giderilmemiştir. Yine ziraat bilirkişisi, taşınmazın eğiminin %70-80 olduğunu, yerel bilirkişilerin beyanlarına göre geçmiş yıllarda arpa, buğday ve son zamanlarda yonca ekiminin yapıldığını, davaya konu taşınmaz bölümü üzerinde ağaç bulunmamasının bu alanda bir zamanlar tarımın yapıldığını doğrular nitelikte olduğunu, tarımsal faaliyetin yapılmadığı yıllar içerisinde arazinin eğimi nedeniyle üst kısımlarından gelen taşların, parselde taş probleminin oluşmasına sebebiyet verdiğini, keşif anında taşınmazın tarıma elverişli olmadığını, ancak yerel bilirkişi beyanları ve taşınmaz üzerinde ağaç örtüsünün bulunmayışı nedeniyle taşınmazda zilyetliğin oluştuğunu belirterek çelişkili ve ilmi verilerden yoksun rapor düzenlemiştir. Mahkemece, taşınmaz üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluşup oluşmadığı yeterince araştırılmamış, beyanlar ve ziraatçi raporundaki çelişkiler giderilmemiş, zilyetlik hususunda yapılan araştırmada hava fotoğraflarından yararlanılmamıştır. Eksik araştırma ve incelemeyle hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca doğru soruca varılabilmesi için öncelikle; dava tarihi olan 2010 yılından geriye doğru 15, 20 ve 25 yıl öncesine ilişkin üç ayrı evreye ait yüksek çözünürlüklü hava fotoğrafları getirtilerek, mahallinde fen, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi, önceki bilirkişi dışında ziraatçi bilirkişi kurulu, yerel bilirkişi ve taraf tanıklarının katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır

. Eksik araştırma ve incelemeyle hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca doğru soruca varılabilmesi için öncelikle; dava tarihi olan 2010 yılından geriye doğru 15, 20 ve 25 yıl öncesine ilişkin üç ayrı evreye ait yüksek çözünürlüklü hava fotoğrafları getirtilerek, mahallinde fen, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi, önceki bilirkişi dışında ziraatçi bilirkişi kurulu, yerel bilirkişi ve taraf tanıklarının katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından önceki keşifte alınan beyanlardaki çelişkileri giderecek şekilde çekişmeli taşınmazın öncesinin ne olduğu, hangi tarihte kullanılmaya başlandığı, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, kim tarafından ne şekilde kullanıla geldiği, kullanıma ara verilip verilmediği, ara verme varsa bunun iradi terk anlamında olup olmadığı hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı; ziraatçi bilirkişiden taşınmazın öncesinin ve hali hazır durumunun ne olduğu, toprak yapısı, bitki örtüsü ve niteliği, % 70-80 eğime sahip taşınmazın ekonomik amaca uygun zilyetliğe elverişli olup olmadığı hususlarında bilimsel verilerle desteklenmiş, denetime elverişli, önceki ziraatçi bilirkişi raporunu da irdeleyen rapor istenmeli, çekişmeli taşınmazın farklı yön ve açılardan fotoğrafları çektirilerek sınırları işaretlenmesini ve mahkemece onaylanmasını takiben dosya arasına konulmalı, uzman fen bilirkişisinden keşfi izlemeye elverişli harita ve rapor düzenlemesi istenmeli ve belirtilen tarihlerde çekilmiş hava fotoğrafları üzerinde stereoskop ile jeodezi ya da fotogrametri uzmanına inceleme yaptırılmalı, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Açıklanan şekilde inceleme ve araştırma yapılmadan, eksik incelemeyle hüküm tesisi isabetsizdir. Temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 22.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/845, Karar No: 2015/8779, Tarih: 16.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/845 E.  ,  2015/8779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davalı ...’nin karar tarihinden sonra 10.11.2013 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, mirasçılarının tespit edilerek gerekçeli kararın mirasçılarına tebliğ edildikten sonra temyiz süresinin beklenilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.6.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18598, Karar No: 2014/4927, Tarih: 03.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/18598 E.  ,  2014/4927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Alaçam Asliye Hukuk Mahkemesi(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 14/02/2013

Numarası : 2012/91-2013/32

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, balık fabrikası olan davalı işyerinde işçi ve bekçi olarak tam süreli olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından mesai saatleri dışında, fabrika işçisi olmayan 3. Şahıslarla yaşadığı bir tartışma sebep gösterilerek haksız olarak sona erdirildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesinin işyerinin ticari itibarını zedeleyen davranışları nedeniyle haklı olarak feshedildiğini, davacının fazla çalışma yapmadığını, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatillerde çalışmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin, hangi tarihler arasında çalışma yaptığı, hafta tatili ve genel tatillerde çalıştığı konularında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Yukarıda fazla çalışmanın ispatı konusunda anlatılan ilkeler, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde yapılan çalışmanın ispatı açısından da geçerlidir.

Somut olayda, dosyadaki tüm bilgi ve belgelerden davacının balık sezonunda (mevsiminde) fazla çalışma yaptığı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, balık sezonunun Eylül-Mayıs ayları arasında olduğu kabul edilerek fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları hesaplanmıştır. Oysa, balık sezonunun hangi tarihler arasında olduğu konusunda tanıklar çelişkili beyanda bulunmuşlardır. Bu durumda, balık sezonunun hangi tarihler arasında olduğu ilgili resmi kurumlardan sorulduktan sonra, davacının fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının bu süreler için hesaplanması gerekirken, Mahkemece, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/712, Karar No: 2006/1338, Tarih: 23.02.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/712 E.  ,  2006/1338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı üzerine İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulan veri cetvellerinin incelenmesinden tütün ürününün değerlendirmeye esas 2004 yılının verilerinin çıkartıldığı belirtilmiş ise de; bu verilerin (dekar başına ortalama verimi 120 kg ve 127 YTL. üretim gideri ile 1 kg. başına 5 YTL. ortalama satış fiyatının) 2003 yılı verilerinin aynı olduğu görülmüştür. Bir ürünün değişik yıllarda verimi yanında üretim giderleri ile satış fiyatlarının değişiklik göstereceği de dikkate alınarak mahkemece İlçe Tarım Müdürlüğüne yeniden müzekkere yazılıp tütünün 2004 yılına ilişkin verilerin getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,23.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16559, Karar No: 2014/14817, Tarih: 02.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/16559 E.  ,  2014/14817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 02/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.