muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3946, Karar No: 2019/16979, Tarih: 23.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/3946 E.  ,  2019/16979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01.01.1995 - 01.05.2014 tarihleri arasında ... Üniversitesi Rektörlüğü bünyesinde ve ... Temizlik Ltd. Şti.’nde en sonda MSD şirketi elemanı olarak temizlik, evrak memurluğu, genel işlerde çalıştığını ve emekli olarak iş akdini sona erdirdiğini iddia ederek kıdem tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ... Üniversitesi Rektörlüğü vekili, davacı ile Üniversite arasında işçi-işveren ilişkisinin bulunmadığını, davacının çeşitli firmalarda temizlik elamanı olarak Üniversitenin çeşitli birimlerinde çalıştığını, keza firmalar ile yaptıkları sözleşmelerde işçilerin kıdem ve diğer tazminat alacaklarından yüklenici firmaların sorumlu tutulduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirketler vekili, davacının asıl işveren olan davalılardan ... Üniversitesi Rektörlüğünün işçisi olduğunu, davacının davalı şirketlerde çalışan olarak görünmekte ise de tüm çalışmanın asıl işveren olan üniversitede geçtiğini, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, bildirilen çalışma sürelerini kabul etmediklerini, diğer taşeron şirketlerin müvekkilleriyle hukuki bir ilişkisinin olmadığını, kabul etmemekle birlikte varsa kendi dönemlerine ilişkin kıdem tazminatından sorumlu olabileceklerini beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporu doğrulusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı Üniversite ve davalı ... vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalılardan ... Turz. İnş.Tem. Bil.Sist. Otom. Medikal Gıda Dan Tic Ltd Şti’nin gerekçeli karar başlığında davalı olarak gösterilmemesinin mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğunun anlaşılmasına göre, davalı Üniversite ve davalı ...’ nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi uyuşmazlık konusudur.

2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde davalı Üniversite bünyesinde farklı taşeron firmalar elemanı olarak 01.01.1995 – 01.05.2014 tarihleri arasında çalıştığını iddia etmiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 01.05.1995-30.04.2014 tarihleri arasında kesintisiz olarak davalı Üniversitede alt işveren işçisi olarak çalıştığı kabul edilerek hizmet süresi tespit edilmiştir. Dairemizce dosya içerisinde yer almadığı anlaşıldığından eksiklik talebi yapılarak davacının hizmet döküm cetveli ile hizmet döküm cetvelinde 01.05.1995 -30.04.2014 tarihleri arasında çalışıldığı gözüken iş yerlerine ait işe giriş ve işten ayrılış bildirgelerinin ilgili Sosyal Güvenlik Kurumundan istenmesi talep edilmiş ve Mahkemece dosya içerisine eklenen bilgi ve belgelere göre davacının Mahkemece kabul edilen dönemde çalışmasının kesintisiz olmadığı gibi 01.10.2003-30.11.2004 tarihleri arasında çalışmasının geçtiği ihbar olunan ... Tem İnşa Güv Gıda Yem Ürt Hiz Ltd Şti ile davalı Üniversite arasında nasıl bir bağ olduğu da anlaşılamamıştır. Davacıya ait sigortalı hizmet cetvelinin incelenmesinde davacının anılan dönem içerisinde 01.10.2003 - 31.12.2003 tarihleri arasında ... sicil numaralı, 01.01.2004 - 29.02.2004 tarihleri arasında ... sicil numaralı, 01.03.2004 - 27.08.2004 tarihleri ile 02.10.2004 - 30.11.2004 arasında 1009043 sicil numaralı ... Tem İnşa Güv Gıda Yem Ürt Hiz Ltd Şti ünvanlı iş yerinde çalıştığı ve iş yeri adresinin ... olduğu görülmüştür. Yargılama esnasında dinlenen tek davacı tanığının kesintisiz çalışmaya dair beyanda bulunmadığı ayrıca işverenle husumeti bulunduğu anlaşılmıştır. Bu itibarla mahkemece davacının 01.10.2003-30.11.2004 tarihleri arasında farklı sicil numaraları altında ... Tem İnşa Güv Gıda Yem Ürt Hiz Ltd Şti ‘nde çalıştığı dönemlerin davalı Üniversite yanında geçip geçmediğinin tespiti için bu şirkete ait ticaret sicil kayıtları, Sosyal Güvenlik Kurumu tescil görüntüleme bilgileri getirtilmeli ve davalı şirketin anılan dönemlerde bu iş yerinden ihale ile iş alıp almadığı, aralarında asıl alt işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı Sosyal Güvenlik Kurumu ve davalı Üniversiteden sorulmak ve varsa ilgili ihale sözleşmeleri ve ekleri de dosyaya kazandırılmak sureti ile araştırma yapılarak ve dosyadaki diğer delillerde birlikte değerlendirilerek davacının davalı yanında geçen hizmet süresi tereddüte mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli ayrıca davacının çalışmaları arasında boşluklar olduğundan, kesintisiz çalışmada ispat edilemediğinden hizmet döküm cetvelinde yer aldığı şekilde hizmet süresi kabul edilmelidir.

Anılan yönler düşünülmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesinin 1. fıkrası uyarınca “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.”

Anılan yönler düşünülmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesinin 1. fıkrası uyarınca “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.”

Somut olayda davacı dava ve ıslah dilekçesinde açıkça kıdem tazminatına dava tarihinden itibaren faiz talep ettiği halde Mahkemece HMK’nun 26.maddesine aykırı bir biçimde talep aşılmak sureti ile kıdem tazminatına fesih tarihinden itibaren faiz işletilmesi hatalı olup ayrıca bozma sebebidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililerden ... Temizlik Bilgi Sistem Med. Sağ. Tu İnş. ... Gıda ve Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 23.09.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8798, Karar No: 2016/10245, Tarih: 20.12.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/8798 E.  ,  2016/10245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin önceki günlü geri çevirme ilamının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bu nedenle;

1- Dosyada, kararın davalı ... mirasçıları ...şkin bir belge veya bilgi bulunmamaktadır. Karar, adı geçenlere tebliğ edilmişse buna ilişkin tebliğ belgesinin dosyaya eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması; tebliğ edilmemişse bu hususun ve nedeninin tutanağa bağlanması,

2- Davalı ... mirasçılarından ... adına ... adresine kararın tebliğ edildiğine dair teslim kayıt haber belgesi eklenmiş, ancak adı geçen belgenin incelenmesinde mahkeme kararının adı geçene hangi tarihte tebliğ edildiği açıkça belirlenememiştir. Buna göre ... adına kararın tebliğ tarihinin ... idaresinden sorularak veya başka bir belge aracılığı ile kesin olarak belirlenmesi,

3- Çekişmeli 138 ada 33 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıt maliki İsmail oğlu ...'in dosyaya sunulan nüfus kayıt örneğine göre 2008 yılında vefat ettiği belirtilmesine rağmen dosyada kararın mirasçıları adına tebliğine ilişkin bir belge veya bilgi bulunmamaktadır. Bu halde davalı ...'e ait verasete esas açık nüfus kayıtları getirtilerek öncelikle karar, adı geçen mirasçılarına tebliğ edilmişse buna ilişkin tebliğ belgesinin dosyaya eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması; tebliğ edilmemişse kararın, davalı ... mirasçıları adına 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

4- Davalı ...'in eşi olan ve 2006 yılında vefat eden ...'in mirasçıları olan... (TC: ...); ... (TC:...); ... (TC:...) adlarına 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde kararın tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

5- Çekişmeli taşınmazlara komşu 138 ada 30 parsele ait ... tutanak örneği ile varsa dayanağı kayıtların Tapu Müdürlüğünden getirtilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1445, Karar No: 2013/10304, Tarih: 03.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/1445 E.  ,  2013/10304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bubakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, 6275 sokak ile 1671 sokağın kesiştiği yerde TCDD müdürlüğüne ait tren yolunun hemen yanındaki kablo kanalının çakıl taşları altına gizlenmiş durumdaki muhafaza kapağını kaldırıp 10x4x1.2 menzil kablosu olarak nitelendirilen kablonun bir kaç metresini bıçak ile kestiği, diğer iki kabloyu da kesmeye başladığı, ancak asayiş ekiplerinin olay yerine gelmesi üzerine polisleri görüp oradaki trafonun arkasına saklandığı ve bu sırada görevli polis memurlarınca yakalandığı şeklinde gerçekleştiği iddia edilen olayda;

1)Sanık hakkında hırsızlıktan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2)Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Sanığın, suça konu kabloları hırsızlık yapmak amacıyla zorunla olarak koparmak suretiyle çalınmak istenen malın aynına zarar vermekten ibaret eyleminin bir bütün halinde hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, hakkında ayrıca mala zarar verme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15352, Karar No: 2014/11900, Tarih: 12.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15352 E.  ,  2014/11900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2563, Karar No: 2019/2937, Tarih: 16.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/2563 E.  ,  2019/2937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup kesin bir şekilde belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 16/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1255, Karar No: 2023/1220, Tarih: 06.12.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2022/1255 E.  ,  2023/1220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/713 E., 2022/1058 K.

KARAR : Davanın kabulüne

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 27.01.2022 tarihli ve

2021/8723 Esas, 2022/1254 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki prime esas kazancın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davalılar vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde 23.07.2016-10.02.2018 tarihleri arasında operasyon direktörü olarak çalıştığını, en son ücretinin iş sözleşmesinde de belirtildiği üzere net 7.000,00 TL olduğunu ayrıca yemek ve yakıt yardımı yapıldığını, prime esas kazancının 2017 yılı Ağustos ayına kadar gerçek ücreti üzerinden Kuruma bildirilmesine rağmen bu tarihten sonra eksik bildirildiğini ileri sürerek 2017 yılı Ağustos ayından itibaren eksik bildirilen prime esas kazancının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili; davacının gerçek ücreti üzerinden Kuruma bildirim yapıldığını, taraflarca kararlaştırılan ücret ödenmesine rağmen ücretinde indirime gidildiğini iddia etmesinin iyiniyetli olmadığını, zira davacının kararlaştırılan ücret karşılığında 6 ay boyunca çalıştığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... (SGK/Kurum) vekili; dava açmadan önce Kuruma başvurma zorunluluğu bulunduğundan öncelikle eldeki davanın usulden reddi gerektiğini, öte yandan davacının iddiasını ancak yazılı delille ispat edebileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.12.2018 tarihli ve 2018/97 Esas, 2018/851

2. Davalı ... (SGK/Kurum) vekili; dava açmadan önce Kuruma başvurma zorunluluğu bulunduğundan öncelikle eldeki davanın usulden reddi gerektiğini, öte yandan davacının iddiasını ancak yazılı delille ispat edebileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.12.2018 tarihli ve 2018/97 Esas, 2018/851

Karar sayılı kararı ile; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200 ve devamı maddelerinde öngörülen parasal sınırların üzerinde ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunduğu, bu kapsamda hukuksal geçerliliği haiz olarak düzenlenmiş olmak kaydıyla işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle iddianın ispatının mümkün olduğu, yazılı delille ispat sınırının altında kalan veya bu miktar üzerinde olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait delil başlangıcı sayılabilecek belgelerin bulunması hâlinde tanık dinletilmesinin mümkün olduğu somut olayda taraflar arasında düzenlenen iş sözleşmesinde ücretin aylık net 7.000,00 TL olarak kararlaştırıldığı, 2017 yılı Ağustos ayına kadar bordrolar bu miktar üzerinden düzenlenerek banka kanalıyla davacıya ödendiği ayrıca aynı miktar esas alınarak Kuruma bildirim yapıldığı, 2017 yılı Ağustos ayından sonraki dönemde de bordrolarda gösterilen ve banka kanalıyla ödenen miktar esas alınarak primlerin yatırıldığı, bu nedenle Kuruma bildirilen miktarın üzerinde ücret ödendiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 24.05.2021 tarihli ve 2019/809 Esas, 2021/877 Karar sayılı kararı ile; davacının 2017 yılı Ağustos ayından itibaren ödenmeyen bakiye ücret alacağı ve diğer işçilik alacaklarının tahsili istemiyle açtığı davada Tire 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi sıfatıyla) 2018/150 Esas, 2019/362 Karar ile davacının ücretinin 2017 yılı Ağustos ayı sonrasında net 7.000,00 TL olduğu benimsenerek davanın kabulüne dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verildiği ve kararın bu şekilde kesinleştiği, hüküm altına alınan işçilik alacaklarının tahsili amacıyla İzmir 4. İcra Müdürlüğünün 2019/6501 Esas numarası ile takip başlatılması üzerine borcun ödendiği, öte yandan davacının 23.07.2016-10.02.2018 tarihleri arasında davalı şirkete ait işyerinde çalıştığı, taraflar arasında düzenlenen iş sözleşmesinde ücretin aylık net 7.000,00 TL olarak kararlaştırıldığı, 2017 yılı Ağustos ayına kadar bordrolar bu miktar üzerinden düzenlenerek banka kanalıyla davacıya ödendiği, sonrasında düzenlenen bordrolarda davacının ücretinin net 3.500,00 TL olarak görüldüğü ve davacıya bu miktarın yine banka kanalıyla ödendiği, dosya kapsamına göre davalı işverenin tek taraflı işlemiyle davacının ücretinin düşürüldüğü, davacının yazılı rızası olmadığı gibi iş sözleşmesinin tadil edildiğine ilişkin yazılı delil de bulunmadığı, bu durumda ücret miktarında yapılan değişikliğin davacıyı bağlamayacağı, davacının bir süre aylık net 3.500,00 TL ücretle çalışmasının bu ücret miktarını zımnen kabul ettiği anlamına da gelmeyeceği, işçilik alacaklarına ilişkin davada kabul edilen ücret miktarının eldeki dava bakımından kesin delil olduğu, bu itibarla davacının 2017 yılı Ağustos ayından itibaren prime esas kazancının aylık net 7.000,00 TL olduğunun kabulü gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp düzeltilerek yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulü ile davacının davalı şirkete ait işyerinde 2017 yılı Ağustos ayı ilâ 10.02.2018 tarihleri arasındaki çalışmasının aylık net 7.000,00 TL prime esas kazanç üzerinden olduğunun tespitine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;