muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5769, Karar No: 2018/13459, Tarih: 21.06.2018

Kararın davalı sendika vekili tarafından temyizi üzerine ise çoğunluk görüşü ile “davacılar ile sendika arasında iş ilişkisi bulunmadığı, 5521 sayılı kanunun (7036 sayılı kanun ile kaldırılmış, ancak yetki düzenlemesi korunmuştur) 5. Maddesi uyarınca işin yapıldığı yer mahkemesinin yetkili olmayacağı, 6100 sayılı HMK.’un 6/1 maddesi uyarınca davalı sendikanın yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı, sendikanın merkezinin de Kadıköy/... olması nedeni ile ... ... İş Mahkemelerinin yetkili olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesinden doğan uyuşmazlıkların hızlı bir şekilde sonuçlanması gerekir. Kısaca 6100 sayılı HMK.’un 30. Maddesindeki usul ekonomisi ilkesi burada da dikkate alınmalıdır.

Ülkemizde 20 Temmuz 2016 tarihinden itibaren Bölge Adliye(İstinaf) Mahkemelerinin faaliyete geçmesi ile birlikte, 6100 sayılı HMK.’un İstinaf ve temyiz kuralları yürürlüğe girmiştir. Böylece üç dereceli yargılama sistemine geçilmiştir. İstinaf kanun yoluna başvurulduğunda, Bölge Adliye (İstinaf) Mahkemesi dava ile ilgili hem maddi vakıaları değerlendirir hem de hukukilik denetimi yapar. Kısaca istinaf mahkemesi yerel mahkeme tarafından toplanmamış bir delili toplayabilir, yeniden tanık dinleyebilir veya keşif yapabilir. Bölge Adliye Mahkemesi, dava dosyasında mevcut olan ve topladığı diğer tüm delillerle birlikte hukuki denetim de yaparak istinaf incelemesi neticesinde uyuşmazlık hakkında karar verir. İstinaf incelemesi ile Bölge Adliye (İstinaf) Mahkemesi yeniden bir karar verir. Teknik açıdan yerel mahkeme kararının bozulması veya onanması söz konusu değildir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresi Bölgesine bağlı ilk derece mahkemelerinin çevresi ile belirlenmiştir. Buna göre ... Bölge Adliye Mahkemesinin yargı alanı içerisinde hem ..., hem de ... ... ilk derece Mahkemeleri bulunmaktadır. Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde bulunan ilk derece mahkemelerinden birinde dava açılmış ve aynı bölge içinde başka bir ilk derece mahkemesi yetkili ise istinaf yoluna başvurulduğunda, yeki kamu düzenine ilişkin ise bu hususun Bölge Adliye Mahkemesince nazara alınması gerekir. Nitekim 6100 sayılı HMK.’un 353/1.a.3 maddesinde “Mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması veyahut mahkemenin bölge adliye mahkemesinin yargı çevresi dışında kalması halinde bölge adliye mahkemesi, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar vereceği ve bu kararın kesin olduğu belirtilmiştir. Görüldüğü gibi düzenlemede uygun göreceği yer mahkemesine de göndereceği açıkça vurgulanmıştır. Bu düzenleme nedeni ile Bölge Adliye Mahkemesi yetkili mahkeme konusuna girmeden veya yetkiyi tartışıp esastan inceleme ile maddi vakıa denetimi de yapıp karar vermiş ise, yetkili Bölge Adliye Mahkemesi de olduğundan ve karar yasaya uygun bulunduğundan usul ekonomisi gereği kararın onanması gerekir. Zira sonuçta ... İş Mahkemesi de karar verse, istinafa başvurulduğunda yine maddi vakıa denetimini ... Bölge Adliye Mahkemesi yapacaktır. Ayrıca Bölge Adliye Mahkemesi esas yönünden bir denetim yapmış ve karar vermiştir. Aksi durumda yetkisizlik kararı sonrası yetkili mahkemenin kararının tekrar istinafa gelmesi halinde, aynı Bölge Adliye Mahkemesince ikinci kez esastan inceleme yapılmasına neden olunacaktır. Bu usul ekonomisine aykırıdır.

Bu nedenle çoğunluğun bozma kararına katılınmamıştır. 21/06/2018
Yargıtay — Esas No: 2007/16570, Karar No: 2008/11096, Tarih: 22.07.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/16570 E.  ,  2008/11096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 8. Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.7.2007
Yargıtay — Esas No: 2015/2017, Karar No: 2015/7224, Tarih: 15.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/2017 E.  ,  2015/7224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez), eziyet ( sanık ...)

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2005 yılı Mart-Nisan ayı ve sonrasındaki eylemler sırasında mağdurenin kaç yaşında olduğuna dair gerekli araştırmaların mahkemesince yapılıp Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan alınan iki ayrı raporda da mağdurenin gerçek yaşının tıbben tespitinin mümkün olmadığının belirtildiği ve mahkemece de hükmün gerekçesinde bu hususun tartışılarak mağdurenin gerçek yaşının tespit edilememesi nedeniyle yaş düzeltilmesine gidilmeyerek yaş konusunda oluşan şüphenin sanık lehine yorumladığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin 103/6 yerine 102/6 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraat, düşme ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanık ... müdafii, katılan ... ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık ... hakkında atılı suçlardan kurulan mahkûmiyet, beraat, düşme hükümleri ile sanıklar ...l, ..... ve ... haklarında verilen beraat kararlarının ONANMASINA, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15095, Karar No: 2019/431, Tarih: 21.01.2019

**10. Ceza Dairesi         2014/15095 E.  ,  2019/431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/17525, Karar No: 2024/4800, Tarih: 04.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/17525 E.  ,  2024/4800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/695 E., 2023/916 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (1412 sayılı Kanun) gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 06.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın, silahla, birden fazla kişi birlikte, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kayseri 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2016 tarih, 2015/151 Esas, 2016/267 Karar sayılı kararı ile sanığın silahla, birden fazla kişi birlikte, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Verilen karar ile ilgili sanık tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 20.06.2023 tarihli, 2020/8296 Esas, 2023/5099 Karar sayılı karar ile "Başka suçtan Kayseri Kapalı Ceza İnfaz kurumunda hükümlü olan ve duruşmalarda bulunmaktan bağışık tutulma talebi bulunmayan sanığın, hükmün verildiği oturuma getirtilmeyerek yokluğunda karar verilmesinin ve bu şekilde savunma hakkının kısıtlanmasının hukuka aykırı olduğu" gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası yapılan yargılamada sanık hazır edilmiş ve Kayseri 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2023 tarih, 2023/695 Esas, 2023/916 Karar sayılı kararı ile sanığın silahla, birden fazla kişi birlikte, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi, atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; olay tarihinde yanında tanıklar M.Ş ve R.Ç adlı şahıslar bulunan katılanın aracının önünün, aralarında daha önceden husumet bulunan sanık ve arkadaşları tarafından kesildiği ve sanığın talimatı ile hareket eden kişilerin katılanı, sopa ile darp ederek araca bindirmeye çalıştıkları ancak yaşanan arbede nedeni ile eylemlerini tamamlayamadıkları iddiasına ilişkindir.

2. Katılanın olay nedeni ile batın sol üst kadranda ekimoz ve hassasiyet oluşacak şekilde, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığına dair doktor raporu dosyada mevcuttur.

2. Katılanın olay nedeni ile batın sol üst kadranda ekimoz ve hassasiyet oluşacak şekilde, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığına dair doktor raporu dosyada mevcuttur.

3. Olay yerini gösterir kuru yemişçiye ait kamera kayıtları incelendiğinde, bir aracın manevra yapması üzerine müştekinin bulunduğu aracın durduğu ve manevra yapan araçtan inen şahıslar ile katılan arasında kargaşa yaşandığı ve katılanın kaçarak dükkana sığındığı, akabinde olay yerine polisin geldiği belirlenmiştir.

4. Olay yerinde olan M.Ş ve R.Ç tanık sıfatı ile ifadelerinde "Bir aracın yanlarından geçtiğini, içinde sanığın olduğunu, diğer aracın o esnada önlerini kestiğini, hemen polisi aradıklarını, o esnada araçtan inen kişilerin ... kim diye sorduklarını, Yasin'in arabadan inerek "Ben sizi tanımıyorum" dediğini, şahısların ellerinde bıçak ve sopa olduğunu,Yusuf'un gelerek Yasin'i araca alın dediğini ve şahısların Yasin'i araca bindirmeye çalıştıklarını, binmek istemeyince bıçak çektiklerini, bu esnada polislerin geldiğini" belirtmişlerdir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Dosyadaki olgular itibari ile, sanık ile katılan arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay tarihinde sanık ve arkadaşlarının, araçla gelerek katılan ve tanıkların bulunduğu aracın önünü kestikleri, durumdan şüphelenen tanıkların hemen polisi aradıkları, bu esnada araçtan inen sanığın arkadaşlarının katılanı zorla kendi araçlarına bindirmeye çalıştıkları, katılan direnince taraflar arasında arbede yaşandığı ve katılanı sopa ile darp ettikleri ancak polislerin müdahalesi üzerine eylemlerini tamamlayamadıkları, sanık her ne kadar "Aralarında husumet olduğu için katılanın kendisine iftira attığını" beyan ederek suçlamaları kabul etmemiş ise de; mağdurun batın bölgesinden yaralandığını gösterir doktor raporu, katılanın aracının başka bir araç tarafından önünün kesilmesi sonrası şahıslar arasında arbede yaşandığına dair kamera kayıtları ve tanık beyanlarının katılan iddialarını doğrulaması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu anlaşılmakla; mahkemenin, sübuta dair kabulünde ve suçu nitelendirmesinde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Diğer Yönlerden

1 .Somut olayda suçun birden fazla nitelikli halinin gerçekleştiği gözetilerek, 5237 sayılı Kanun'un 3 ve 61 inci maddeleri gereğince, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2 .Sanığın adli sicil kaydında yer alan Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/285 E-2007/486Karar sayılı nitelikli hırsızlık suçundan almış olduğu 26.11.2012 kesinleşme tarihli, 3 yıl süreli hapis cezası tekerrüre esas olmasına rağmen, sanık hakkında 5235 sayılı Kanunun 58 inci maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

Hususları aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2 .Sanığın adli sicil kaydında yer alan Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/285 E-2007/486Karar sayılı nitelikli hırsızlık suçundan almış olduğu 26.11.2012 kesinleşme tarihli, 3 yıl süreli hapis cezası tekerrüre esas olmasına rağmen, sanık hakkında 5235 sayılı Kanunun 58 inci maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

Hususları aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın, eleştirilen nedenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sair temyiz itirazları reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Kayseri 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2023 tarih, 2023/695 Esas, 2023/916 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/11527, Karar No: 2015/354, Tarih: 14.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/11527 E.  ,  2015/354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak 5237 sayılı TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile, doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Sanığın semt pazarında alışveriş yapan katılanın yanına gelerek hal hatır sorduğu, kendisini .. bayiinde çalışıyor olarak tanıtttığı ve patronunun ölmesi nedeni ile hayır için 3.000-TL para dağıtacağını fakir kişileri bilmediğini, söyleyip cebindeki paraları katılana göstererek bu paraları dağıtmasına yardımcı olmasını istediği, katılanın kabul etmesi üzerine, katılana kolunda bulunan 3 adet bileziği ver de bunları hoca okusun bizde paraları sana verelim demesi üzerine katılanın 3 adet bileziği sanığa verdiği, sanık ve katılanın birlikte mevlit okunacağını belirttiği evin önüne gittikleri sanığın ben bileziklerini hocaya okutup geleyim sen beni burada bekle diyerek uzaklaşıp ortadan kaybolduğunun iddia ve kabul olunması karşısında, sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK’ nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde, hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı açısından kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 14.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11489, Karar No: 2015/8155, Tarih: 11.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/11489 E.  ,  2015/8155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 8. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2012/707-2013/799

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/12/2013 tarih ve 2012/707-2013/799 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09/06/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. K.. U.. ile davalı asil M Y.. D.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin üreticilerin hak ve menfaatlerini korumak üzere kanunla kurulmuş bir meslek birliği durumunda olduğunu, davalının ise İ. Ü.Onkoloji Enstitüsün’de radyasyon onkoloji uzmanı olarak görev yaptığını, Kanal …isimli ulusal kanalın sabah kuşağında yayınlanan “D.” isimli programa konuk olarak katıldığını, konuşmalarının içinde yumurta üreticilerini de hedef alır biçimde olumsuz, halkı da olumsuz yönde etkileyecek nitelikte ve bilimsel gerçeklerle bağdaşmayan bir takım ithamlarda bulunduğunu, davalının bir televizyon programı ve bir gazete mülakatında uzman gibi konuşarak Türkiye'de üretilmekte olan yumurtaların sağlıklı olmadığını ve tüketilmemesi gerektiğini söylediğini, bu bilgilerin doğru olmadığını, bu yayınların okuyucular ve izleyicilerin yumurta hakkındaki kanaatleri ve tüketim istekleri üzerinde olumsuz etki yaparak birliğin üyelerinin ticari menfaatlerini haleldar ettiğini ve haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek, haksız rekabetin tespitini ve men'ini ile hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davalının bir gazete muhabiri ile mülakatında ve televizyon kanalındaki programdaki konuşmalarının ana konularının gıdalar olduğu, eleştirilen hususun, endüstriyel olarak üretilen yumurtanın gıda olarak alınmasının insanda hormonal bozukluğa sebep olacağına ilişkin olduğu, üretici adı verilerek herhangi bir beyan içermediği, davalının doktor olarak mesleği gereği kanser vakalarına neden olan hususlarda aydınlatıcı bilgi kapsamında beyanda bulunduğu, davalının yalnızca yumurtayı ve belli bir üreticiyi hedef almadığı, genel olarak endüstriyel gıdalar hakkındaki beyanların içeriğinin haksız rekabet oluşturmayacağı, bu söylemler nedeniyle davacı birliğin üyeleri üzerinde olumsuz etki yarattığının kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.