muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9737, Karar No: 2016/9332, Tarih: 08.12.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/9737 E.  ,  2016/9332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1-Dolandırıcılık (... hakkında)

2-Suç eşyasının satın alınması ve kabul edilmesi

( ... hakkında)

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'in ve suç eşyasının satın alınması ve kabul edilmesi suçundan sanık ......'ın beraatine ilişkin hükümler, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... isimli şahsın katılan ...'a kendisine ait ... İlçesi ... Köyü ... mevkii 246 ve 247 parsel no da kayıtlı taşınmazı sattığı, bahse konu taşınmaz satılırken sanık ... tarafından daha önceden taşınmaz kenarına dikilmiş yaklaşık 100 adet kavak ağacının bulunduğu, adı geçen sanığın satış işleminden sonra suça konu kavakların kendisine ait olduğunu belirterek müşteki sanık ...'a 5.000,00 TL karşılığında sattığı, ...'ın söz konusu kavak ağaçlarını 03/10/2011 tarihinde keserek götürdüğünün iddia edildiği olayda, dosya kapsamında dinlenen tanık beyanları da dikkate alınarak bahse konu kavakların mülkiyeti konusunda sanık ... ile katılan ... arasında ihtilaf bulunduğu gerekçesiyle sanıkların üzerlerine atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkin mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 08/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6616, Karar No: 2016/4496, Tarih: 17.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/6616 E.  ,  2016/4496 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar ve d.davalı vekillerince temyiz edilmesi ve davalı .... AŞ tarafından duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 09.02.1993 ile 03.08.2001 tarihleri arasında....A.Ş.’nin...şubesinde temizlikçi olarak geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacının davalı ...’nda hizmet ilişkisine dayalı olarak 09.02.1993-03.08.2001 tarihleri arasında çalıştığına karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı adına davalı ... A.Ş. ve ... Mensupları Emekli Sandığı Vakfı tarafından işe giriş bildirgesinni verilmediği, hizmet bildiriminde bulunulmadığı ve hizmet cetvelinde gözüken ilk sigortalı çalışmanın 3.8.2001 tarihinde dava dışı işyerinden başladığı, davalı tarafın iddia edilen çalışma konusunun ihale yoluyla verildiğini belirtmesine dair mahkemece ihale kapsamında araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Dava konusu olayda, işverenin kim olduğu ve hükmün kim ya da kimler ile ilgili olarak kurulacağı çözümlenmesi gereken ilk sorundur.

506 sayılı Yasa'nın 4. maddesinde bu Yasa'nın uygulanmasında 2. maddede belirtilen sigortalıları çalıştıran gerçek veya tüzel kişilerin "işveren" olduğu bildirilmiştir. “Çalıştıran” olgusu, tespiti istenen sürelere ilişkin hizmet akdinin tarafı konumunda olan ve hizmet akdini düzenleyen “işvereni” ifade etmektedir.

Hizmet tespiti davalarında, davacının tespitini istediği çalışmanın geçtiği işyerinin sahibi olan gerçek ya da tüzel kişi işveren, Sosyal Güvenlik Kurumu ile zorunlu dava arkadaşıdır. Hal böyle olunca, işveren dışındaki gerçek ya da tüzel kişilere bu davada husumet yöneltilemez.

Bu kapsamda öncelikle; davacı sigortalının taraf olduğu hizmet akdinin davalı Banka mı yoksa davalı Bankanın bir kısım işlerini ihale ile devrettiği alt işverenlerle mi kurulduğu açıklığa kavuşturularak hüküm kurulmalıdır.

Somut olayda, davacının talep ettiği dönemde davalı bankanın temizlik-çay vs. işlerini ihale yoluyla verip vermediği ve bu dönemde davacının iş yaparken kime bağlı olarak ve kimden talimat alarak çalıştığının ve ücretinin kimden aldığının araştırılmadığı görülmüştür.

Bu kapsamda öncelikle; davacı sigortalının taraf olduğu hizmet akdinin davalı Banka mı yoksa davalı Bankanın bir kısım işlerini ihale ile devrettiği alt işverenlerle mi kurulduğu açıklığa kavuşturularak hüküm kurulmalıdır.

Somut olayda, davacının talep ettiği dönemde davalı bankanın temizlik-çay vs. işlerini ihale yoluyla verip vermediği ve bu dönemde davacının iş yaparken kime bağlı olarak ve kimden talimat alarak çalıştığının ve ücretinin kimden aldığının araştırılmadığı görülmüştür.

Yapılacak iş, ihtilaflı dönemde davacının maaşının kim tarafından ödendiğini araştırmak, ayrıca davalı Bankanın temizlik işini ihale ile verdiği şirketleri Bankaya sormak suretiyle tespit etmek, temizlik işinin dava dışı şirketler tarafından alındığının ve davacının ücretinin de bu şirketler tarafından ödendiğinin anlaşılması halinde bu şirketlerin işveren olarak kabulü ile usulüne uygun şekilde davaya dahil etmesi için davacıya süre vermek, gerçek işveren tespit edilip taraf teşkili sağlandıktan sonra davacının Türkiye ... Mensupları Emekli Sandığı Vakfı mensubu olup olamayacağını değerlendirmek ve iddia etiği çalışma yönünden hak düşürücü süreyi de değerlendirerek hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar ve d.davalı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden T....'na ve d.davalı'ya iadesine

17.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7876, Karar No: 2011/10001, Tarih: 27.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/7876 E.  ,  2011/10001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 5. İCRA MAHKEMESİ

Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimseler veya tasfiye memurlarının şirketin iflasını istememek suçundan sanık ... hakkında, müştekinin şikayet hakkının düşmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sermaye şirketinin iflasını istememe suçu icra dosyası farklı olsa dahi aynı ... yeri ile ilgili olarak ancak bir kere işlenebilen bir suç olması nedeniyle aynı suç hakkında tarafları da aynı olan ... 5. İcra Ceza Mahkemesinin 2010/231 esas sayılı dosyasının bulunduğu temyiz sebebiyle öğrenilmiş olup, söz konusu bu davanın CMK'nun 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün kısmen istem gibi BOZULMASINA, 27.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5222, Karar No: 2017/7354, Tarih: 09.10.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/5222 E.  ,  2017/7354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.11.2013 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, ... İli, Merkez ... Köyü 2278 parsel sayılı taşınmaz maliki olduğunu, taşınmazda ana yola çıkışının bulunmadığını, ana yol ile kendi taşınmazı arasında davalılara ait 199 ve 200 parsel sayılı taşınmazların bulunduğunu belirterek taşınmazlardan ana yola çıkışı için davalılara ait taşınmazlar üzerinde geçit hakkı kurulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, 200 parsel sayılı taşınmazda, müvekkili tarafından inşa edilmiş tahliye kanalı geçtiğini, bu taşınmazın kamulaştırma işlemine tabi tutulduğunu ancak tapu maliklerinin adresleri tespit edilemediğinden sonuçlandırılamadığını, geçit hakkı tesis edilecekse bunun idareye ait kanal ve servis yolunun dışındaki yerler için tesis edilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz paylı mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz paylı mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Geçit tesisi davalarında başlangıçta davacı tarafından öngörülemediğinden dava dilekçesinde talep edilen yer dışındaki güzergahlardan da geçit kurulması gerekebilir. Bu güzergah üzerindeki taşınmazların maliklerine dava dilekçesi ile husumet yöneltilmemiş olması kabul edilebilir bir yanılgıya dayandığından 6100 sayılı HMK’nun 124. maddesi gereğince dürüstlük kuralına aykırı olmayan bu taraf değişikliği talebi kabul edilerek davacının bu kişilerin harçsız olarak davaya katılmalarını sağlamasına imkan verilmelidir. TMK'nın 747/2. maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır. Uygun güzergâh saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin belirlenmesinden sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince; 17.06.2014 tarihli bilirkişi raporunda geçit hakkı için alternatifler belirlenirken, ''söz konusu alternatif yolların DSİ'nin sulama kanal ve yolundan geçtiğini, ilgili DSİ kurumundan izin alındığı takdirde 1 nolu alternatif güzergahın en ekonomik uygun yol olduğunu'' bildirmiştir. Bunun üzerine mahkemece DSİ ... Bölge Müdürlüğüne müzekkere yazılarak, bilirkişi raporunda belirtilen alternatif yolların hepsinde de DSİ'nin sulama kanalı olduğundan mevcut hali ile veya üzerinde köprü kurulma imkanı bulunup bulunmadığı, geçit bağlanmasına muvafakat edilip edilmediği sorulmuş, 22.12.2014 tarihli cevabi yazıda; ''söz konusu mevkinin ... Pompaj Sulaması sahası içerisinde kaldığını, masrafların tamamının ilgili şahıs tarafından karşılanmak şartı ile kanal kesiti ile yol kullanma amacına uygun özellikte proje çizilerek müdürlüklerince tetkik ve tasdik ettirilerek, üçüncü kişilere herhangi bir zarar vermeden köprü yapılmasına kurumlarınca sakınca görülmediği'' bildirilmiştir.

Mahkemece, DSİ'nin aradığı şartların sağlanması için İnşaat mühendisi ile yeniden keşif yapılarak, belirlenen şartlarda köprü yapılması için projenin yaptırılması, yine aynı doğrultuda bu projenin DSİ tarafından onaylanması durumunda infaza uygun bu şekliyle bir hüküm kurulması gerekirken, mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/659, Karar No: 2021/1511, Tarih: 04.03.2021

**14. Hukuk Dairesi         2021/659 E.  ,  2021/1511 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 736. maddesinde düzenlenen alım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil, karşı dava ise taraflar arasında imzalanan 27/10/2003 tarihli iştira sözleşmesinin iptali davasından dolayı dairemizin bozma ilamına uyularak mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün Dairemizin 28/09/2020 gün ve 2020/21 Esas, 2020/5522 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı- birleştirilen dava davacısı ... Ltd. Şti. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Asıl dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 736. maddesinde düzenlenen alım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil, birleştirilen dava ise, taraflar arasında imzalanan 27/10/2003 tarihli iştira sözleşmesinin iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile 27.03.2003 tarihli alım sözleşmesi yaptıklarını, davaya konu 1919 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 15, 16, 21, 22 ve 56 No'lu dublekslerin toplamda 15.000,00TL bedel karşılığında satışının kararlaştırıldığını, davalı tarafa 11.02.2013 tarihinde ihtar çekildiğini, davalının devre yanaşmadığını, satış bedelini depo etmeye hazır olduklarını ileri sürerek; dava konusu taşınmazların tapu kaydının iptali ile davacı şirket adına tescilini talep etmiştir.

Davalı ..... Tic. Ltd. Şti. vekili, davayı açan şirketin dava açmaya ehliyetinin bulunmadığını, alım sözleşmesi alıcısının .... olmasına rağmen ihtarnameyi keşide eden ... Kart Pazarlama A.Ş. olduğunu dile getirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... ve Turizm İşl. San. Tic. Ltd. Şti vekilinin temyiz etmesi üzerine Dairemizin 23.06.2015 tarih ve 2014/13437 Esas 2015/7002 Karar sayılı ilamı ile’’ Davalı vekilinin 01.07.2014 tarihli oturumda mazeret dilekçesi göndermiş olduğu, mahkemece de mazeret dilekçesi verildiği tutanağa geçirilmiş olmasına rağmen mazerete ilişkin bir karar verilmediği, davalı vekilinin 01.07.2014 tarihli mazeret dilekçesinin kabulüne ya da reddine karar verilmeksizin yargılamaya devam olunarak hüküm kurulmak suretiyle davalı tarafın savunma hakkının kısıtlandığı’’ gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında, davalı tarafından davacıya karşı satış sözleşmesinin feshi için dava açması üzerine, Kuşadası 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/93 Esas ve 2017/125 Karar sayılı dosyası ile açılan dava eldeki dosya ile birleştirilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında, davalı tarafından davacıya karşı satış sözleşmesinin feshi için dava açması üzerine, Kuşadası 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/93 Esas ve 2017/125 Karar sayılı dosyası ile açılan dava eldeki dosya ile birleştirilmiştir.

Birleştirilen dosya davacısı ... ve Turizm İşl. San. Tic. Ltd. Şti. vekili; davacı şirket ile davalı ... Yayıncılık ve Reklamcılık A.Ş. arasında 16/10/2003 tarihli devre mülk satış sözleşmesi imzalandığını, bu şirketin daha sonra ... Kart Pazarlama A.Ş.'ye devredildiğini, sözleşmenin C-1 maddesinde davacı şirkete ait olan 1910 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan Club Gülden Bird isimli tesislerde yer alan 400 adet devre mülkün nihai kullanıcıya satışı konusunda ...'nın yetkilendirildiğini, davalı şirketin bu sözleşme ile 400 adet devre mülkün satışını gerçekleştirme yükümlülüğü altına girdiğini, ancak 16/10/2013 tarihli sözleşmenin imzalandığı esnada sözleşme konusu 400 adet devre mülk fiilen hazır olmadığı için davalı şirketin herhangi bir nedenle sorumluluk altına girmesi halinde teminat olarak davacı şirkete ait 5 adet taşınmaz üzerine davalı şirket lehine iştira hakkının konulması hususunda tarafların anlaştığını, bu hususta Aydın 1. Noterliğinin 27/10/2003 tarih 09253 yevmiye sayılı düzenleme şeklinde iştira (satın alım) sözleşmesinin akdedildiğini, sözleşme teminat amaçlı olduğu için herhangi bir ödeme yapılmadığını, bu sözleşme doğrultusunda 1910 ada 1 parselde kayıtlı 15, 16, 21, 22 ve 56 No'lu taşınmazlar üzerine iştira şerhi işlendiğini, iş bu dava tarihi itibariyle sözleşmeye konu olan 400 adet devre mülke ilişkin sözleşmelerin davacı şirkete iade edildiğini ve davalı tarafın satış konusunda herhangi bir yetkisinin kalmadığını, tüm bunlara rağmen davalı şirketin iştira hakkı için dava açmak suretiyle 5 adet taşınmazı toplam 15.000,00TL gibi çok düşük bir bedelle sözleşmelere aykırı olarak almak istediğini, sözleşme hükümlerine aykırı bu taleplerinin kötü niyetli olduğunu, verilen iştira hakkının teminat olarak verildiğini, ileri sürerek Aydın 1. Noterliğinin 27/10/2003 tarih 09253 yevmiye sayılı düzenleme şeklinde iştira (satın alım) sözleşmesinin 08/12/2007 tarihi itibariyle hükümsüz hale geldiğinin tespitine veya feshine ve taşınmazlar için tapu kayıtları üzerine konulan iştira hakkı şerhlerinin terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleştirilen dosya davalısı ... Kart Pazarlama A.Ş. vekili 5, 16, 21, 22 ve 56 No'lu dubleks mesken vasıflı toplam beş adet taşınmazla ilgili olarak Kuşadası 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/113 Esas sayılı dosyasında dava açıldığını ve bedelinin depo edildiğini, davacı tarafın davaya cevap ve aşamalarda davanın esasına dair hiçbir itirazda bulunmadığını, davanın 2014/310 karar sayılı kararı ile müvekkili lehine sonuçlandığını, açılan bu davanın yargılama sürecini uzatmak amacıyla açıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın ise reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı birleştirilen dosya davacısı ... ve Turizm İşl. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 28.09.2020 gün ve 2020/21 Esas, 2020/5522 Karar sayılı ilamı ile," "27.10.2003 tarihli düzenleme şeklindeki alım sözleşmesinde davaya konu 5 adet dubleks dairenin alım bedeli olarak 15.000,00TL’nin kararlaştırıldığı, bozma sonrası yapılan yargılama sonrasında mahkemece verilen 02.10.2019 tarihli kararın 4. bendinde alım bedeli olarak depo edilen bedelin 15.000,00TL olduğu, dolayısıyla hükmün 15.000,00TL bedel üzerinden kurulduğu halde mahkemece, harcın 15.000,00TL üzerinden alınmamış olmasının doğru görülmediği" gerekçeleri ile bozulmasına sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Davalı birleştirilen dosya davacısı ... Ltd. Şti vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Bilindiği üzere; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “dava dilekçesinin içeriği” başlıklı 119/1. fıkrasının f bendinde; “iddia edilen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceği”nin dava dilekçesinde; ''cevap dilekçesinin içeriği'' başlığını taşıyan 129. maddesinin 1. fıkrasının e bendinde de; ''savunmanın dayanağı olarak ileri sürülen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceğinin cevap dilekçesinde gösterileceği hükümlerine yer verilmiştir. Anılan Kanunun “somutlaştırma yükü ve delillerin gösterilmesi” başlıklı 194/2. fıkrasında da “tarafların, dayandıkları delilleri ve hangi delilin hangi vakıanın ispatı için gösterildiğini açıkça belirtmeleri zorunludur” denilmiştir. Görüldüğü gibi; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 119/1-f bendi davacının; aynı Kanun'un 129/1-e bendi ise; davalının delillerinin nelerden ibaret olduğunun belirtilmesini zorunlu kılmış olup; aynı doğrultuda 194. maddesinde de tarafların hangi delillere dayandığının dilekçeden anlaşılması gerektiği ifade edilmiştir.

Somut olayda; mahkemece, davalı birleştirilen dosya davacısına dava dilekçesi doğrultusunda iddialarının ispatı için Hukuk Muhakemeleri Kanununun 140/5. maddesi uyarınca çıkartılan ihtaratlı davetiye ile birleştirilen dava yönünden HMK'nın 140/5. maddesi gereğince gerekli açıklamaları yapmak ve delillerini bildirmek üzere 19.04.2019 tarihli celsede kesin süre verilmiş, ilgili tarafça süresi içerisinde herhangi bir beyanda bulunulmadığı ve delillerin bildirilmediği, davalı- birleştirilen dosya davacısının birleştirilen dava yönünden iddialarını dosya içerisindeki mevcut bilgi ve belgelerle ispat edememiş olduğu sonuç ve kanaatine varıldığı gerekçesi ile de birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.