muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/521, Karar No: 2020/7073, Tarih: 10.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/521 E.  ,  2020/7073 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1-7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Davalılar ..., ..., ..., ... ve ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatları, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre, bu davalıların adres kayıt sistemindeki adreslerine yapılması nedeniyle usulüne uygun olmadıkları anlaşılmıştır.

Mahkemece, adı geçen davalıların adreslerine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

2-Dahili davalı ....’ın kısıtlı olup olmadığı araştırılarak, kısıtlı olduğunun anlaşılması halinde vesayet kararının ilgili mahkemeden getirtilip dosyaya eklenmesi, kısıtlı olmadığının anlaşılması halinde ise davalıya gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

Mahkemece, adı geçen davalıların adreslerine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

2-Dahili davalı ....’ın kısıtlı olup olmadığı araştırılarak, kısıtlı olduğunun anlaşılması halinde vesayet kararının ilgili mahkemeden getirtilip dosyaya eklenmesi, kısıtlı olmadığının anlaşılması halinde ise davalıya gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 10.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5978, Karar No: 2013/28562, Tarih: 03.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/5978 E.  ,  2013/28562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/196477

MAHKEMESİ : Küre Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2010

NUMARASI : 2010/25 (E) ve 2010/37 (K)

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Hükmün esasını oluşturan ve duruşmada açıklanan kısa kararda; "Sanığın üzerine atılı sabit görülen suçu değişik zamanlarda katılanlara karşı birden fazla işlediği anlaşıldığından eylemine uyan TCK 43/1 maddesi uyarınca hükmolunan cezadan taktiren 1/2 oranında artırım yapılarak" belirtilmesine karşın, gerekçeli kararın hüküm bölümünde ve gerekçede “Sanığın üzerine atılı sabit görülen suçu tek bir fiille katılanlara karşı işlediği anlaşıldığından eylemine uyan TCK 43/1 maddesi uyarınca hükmolunan cezadan taktiren 1/2 oranında artırım yapılarak” şeklinde yazılmak suretiyle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olunması,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı, huzur ve sükunu bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı ve sanığın sabıkasız olduğu gözetilmeden, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “Sanığın pişmanlık gösterdiğine dair tutum ve

davranış sergilememesi, yeniden suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat oluşmaması” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8826, Karar No: 2020/148, Tarih: 07.01.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/8826 E.  ,  2020/148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yola döşenmiş halde bulunan Belediyeye ait demir mazgalların sökülerek çalınması şeklindeki eylemin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a maddesine uyduğu halde, aynı Kanun’un 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması,

2-Sanığın 07.02.2015 günü saat 19:30 sıralarında Esenler Mahallesi Bağdat Sokak içerisinden 1 adet, Akşemsettin Sokak üzerinden 2 adet mazgal kapaklarını sökerek çaldığı, buradan Eski Sille Caddesi üzerinde kaldırım üzerinde bulunduğu sırada oradan tesadüfen geçmekte olan kolluk kuvvetlerinin sanığın durumundan şüphelenerek yanına gelmeleri üzerine, sanığın suça konu mazgal demirlerini çaldığını söyleyerek kolluk kuvvetlerine çaldığı yerleri göstermek suretiyle katılan Belediyeye iade edilmesini sağladığının anlaşılması karşısında; somut olayda kesintisiz takip olmadığından hırsızlık eylemi tamamlandığı halde, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile sanık hakkında şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

3-Sanığın (2) numaralı bozma nedeninde belirtildiği üzere yakalandığında suça konu demir mazgalları çaldığı yerleri göstererek henüz herhangi bir başvurusu olmayan katılana kolluk kuvvetleri tarafından soruşturma aşamasında tam ve eksiksiz olarak iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sonuç ceza bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 07.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3448, Karar No: 2010/2020, Tarih: 07.04.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/3448 E.  ,  2010/2020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 246 ada 66 parsel sayılı 1294,69 m² yüzölçümündeki taşınmaz dava dışı ... 'in zilyetliğinde bulunduğu ancak, zilyetliğin kazanmaya yeterli süreye ulaşmadığından söz edilerek davalı hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... satın almaya, miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu 246 ada 66 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit gününde adına tescile karar verilen zilyet davacı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmü uyarınca kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma, uygulama hüküm vermeye yeterli değildir. Dava konusu taşınmazın tespit tutanağı içeriği incelendiğinde hükme dayanak yapılan, keşifte dinlenen bilirkişi ve tanık sözleri ile tutanak bilirkişilerinin beyanları çeliştiği tartışmasızdır. Bir başka deyişle kadastro tespitinde saptanan hukuksal olgu ile keşifte saptanan hukuksal olgu birbirine aykırı düşmüştür. Ne var ki tutanak bilirkişilerinin tümü taşınmaz başında dinlenilerek bu çelişki giderilmemiştir. O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için tespit tutanağı bilirkişilerinden dinlenen...'un dışında dinlenmeyen tespit bilirkişileri hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, tutanak bilirkişileri taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenilmeli, hükme dayanak yapılan keşifte dinlenen bilirkişi ve tanıkların sözleri ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki aykırılık giderilmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 07.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/870, Karar No: 2011/2615, Tarih: 03.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/870 E.  ,  2011/2615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.08.2009 gününde verilen dilekçe ile mecra hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.04.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, maliki olduğu 6 parsel sayılı taşınmazın sulanamadığını ileri sürerek, davalılara ait taşınmazlardan mecra hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 7 parsel sayılı taşınmazdan mecra hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı 7 parsel sayılı taşınmaz malikinin mirasçısı ... temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 744. maddesi uyarınca mecra irtifakı kurulması isteğine ilişkindir. Anılan madde uyarınca “Her taşınmaz maliki zararın tamamının önceden ödenmesi koşuluyla su yolu, kurutma kanalı, gaz ve benzerlerine ait boruların, elektrik hat ve kablolarının, başka yerden geçirilmesi olanaksız veya aşırı ölçüde masraflı olduğu takdirde, kendi arazisinin altından veya üstünden geçirilmesine katlanmakla yükümlüdür.”

Mecra irtifakı kurulması istemine ilişkin davalarda, irtifak hakkı taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından, leh ve aleyhine irtifak hakkı kurulması istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına mecra irtifakı kurulacak taşınmaz müşterek mülkiyete konu ise, dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Mecra irtifakı kurulması isteğine ilişkin davalar, özünü komşuluk hukuku ilkelerinden alması nedeniyle yapılacak araştırma ve incelemede, öncelikle davacının mecra ihtiyacının bulunup bulunmadığı saptanmalıdır.

İhtiyacın saptanması halinde de, çevre taşınmazların tamamının üzerinde irtifak hakkı kurmaya elverişli olup olmadığı incelenip, hukukun genel bir ilkesi olan “fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi” uyarınca taraf yararları da gözetilerek en az masrafı gerektiren ve bundan da en az zarar görecek kişi taşınmazı üzerinden mecra irtifakının bağlanacağı su, elektrik, gaz ve benzerine ait yol ya da kaynak ile yararına mecra hakkı kurulan taşınmaz arasında kesintisiz bağlantı sağlayacak şekilde kurulmalıdır. Ayrıca mecranın niteliği, nasıl ve hangi araçlarla geçirileceği ayrıca belirlenerek kararda gösterilmelidir.

İrtifak hakkının bedeli, taşınmazların niteliğine göre uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kriterler esas alınarak saptanmalı ve bedel hükümden önce mahkeme veznesine depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin saptanmasından sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Davanın niteliği gereği, yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Anılan maddenin son fıkrası uyarınca, istem halinde gideri davacı tarafından karşılandığında mecra hakkının tapu siciline kaydına da karar verilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı, 6 parsel sayılı taşınmazının sulanamadığından davalılara ait taşınmazların sınırında bulunan Toprak Sulama Kooperatifi’ne ait sulama kanallarından başlamak üzere davalılara ait taşınmazlardan mecra hakkı kurulmasını istemiştir.

Mahkemece, 18.01.2010 tarihli fen bilirkişi raporu ekindeki krokide 7 parsel sayılı taşınmazın sınırında bulunan kooperatife ait sulama kanalından alınan suyun 7 parsel sayılı taşınmazda ... renkle gösterilen (A) ve (B) ile işaretli bölümden geçirilerek davacı taşınmazına ulaştırılmak yoluyla mecra kurulmuştur. Mecra kurulan 7 parsel sayılı taşınmaz maliki davalı ...'ın dava dilekçesinin tebliği ve ilk celseden sonra 09.11.2009 tarihinde öldüğü nüfus kayıtlarından anlaşılmaktadır. Bu davalının mirasçıları davaya dahil edilmeden yargılama yapılıp bitirilmiştir.

Bunun yanında, mecra 7 parsel sayılı taşınmazın doğu sınırında bulunan Toprak Sulama Kooperatifine ait su kanalından başlamıştır. Davada, Toprak Sulama kooperatifi davada davalı olarak yer almamıştır.

Bunun yanında, mecra 7 parsel sayılı taşınmazın doğu sınırında bulunan Toprak Sulama Kooperatifine ait su kanalından başlamıştır. Davada, Toprak Sulama kooperatifi davada davalı olarak yer almamıştır.

Ayrıca, 6200 sayılı Devlet Su işleri Umum Müdürlüğü Teşkilat ve Vazifeleri Hakkında Yasanın 24/c maddesi “Sulanan ve kurutulan arazi sahalarıyla sulama ve kurutmadan istifade edebilecek ve edemeyecek arazi hudutları Genel Müdürlükçe tespit ve Bayındırlık ve İskan Bakanlığının teklifi üzerine bakanlıkça tespit olunur” hükmünü, 5286 sayılı Yasa ile değişik 3202 sayılı Köye Yönelik Hizmetler Hakkındaki Yasanın 2. maddesi ise “...Devletçe ikmal edilmiş sulama tesislerinden alınan veya her ne suretle olursa olsun tarım alanlarında bulunan suyun tarımda kullanılması ile ilgili arazi tesfiyesi, tarla başı kanalları, tarla içi sulama ve drenaj tesisleri gibi tarım sulaması hizmetlerini ve bu konularda gerekli işlemleri yapmak, sulama suyu ihtiyacı saniyede 500 litreye kadar olan suların tesislerini kurmak ve işletmelerini sağlamak, aynı mahiyette evvelce yapılmış tesisleri ikmal, ıslah ve tevsi etmek ve işletmelerini sağlamak, (Baraj ve elektrik istihsaline matuf regülatör inşası bu hükmün dışındadır. Saniyedeki sarfiyatı 500 litreden fazla olan sular üzerinde yapılacak tesisler için Devlet su işleri Genel Müdürlüğünün muvafakatı gerekir)” hükümlerini içermektedir. Açıklanan yasa hükümleri nazara alınarak davacı taşınmazı ile ilgili bu konuda plan ve projenin mevcut olup olmadığı, kurulan mecranın sakınca yaratıp yaratmadığı da araştırılmamıştır.

Mahkemece, usulüne uygun taraf teşkili sağlanmadan yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...’ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 03.03.2010 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/998, Karar No: 2014/4473, Tarih: 21.04.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/998 E.  ,  2014/4473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/171064

MAHKEMESİ : Boyabat Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2012

NUMARASI : 2009/382 Esas, 2012/38 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanmak

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalardaki savunmasında, katılanı genel cerrahi uzmanına yönlendirdiğini beyan etmesi, aynı zamanda poliklinik defterinde genel cerrahi bölümüne sevk edildiğinin yazılı olması, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinin 25/03/2009 tarihli raporunda katılanın genel cerrahi bölümüne gitmesinin önerilmesi nedeniyle tedavinin tıp kurallarına uygun olduğunun belirtilmesi, mahkemenin poliklinik defterindeki yazıların sonradan eklenmiş olabileceği ihtimali bulunduğu gerekçesiyle savunmaya itibar etmediği hususlarının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkarılabilmesi ve savunmanın doğruluğunun belirlenebilmesi için katılanın genel cerrahi bölümüne sevkinin önerildiği yazının sonradan eklenip eklenmediği, kalem farklılığı bulunup bulunmadığı ve aynı el ürünü olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 21/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8827, Karar No: 2021/2210, Tarih: 15.02.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/8827 E.  ,  2021/2210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

S.S.ÇOCUK : ...

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 231/8. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki düzenlemenin yürürlüğe girme tarihinin 28.06.2014 olması, yargılama konusu suç tarihinin ise 02.07.2015 olması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1-5237 sayılı TCK.nın 268/1. maddesinde düzenlenen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerekir. Bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesi halinde TCK.nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçu, bir resmi belge düzenlenmemiş olması halinde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40/1. maddesinde düzenlenen kimliği bildirmeme kabahati oluşur.

Hırsızlık suçunun şüphelisi olarak yakalanan suça sürüklenen çocuğun kolluk görevlilerine mağdur ... ’e ait kimlik bilgilerini verdiği ve buna istinaden tutanak düzenlendiği, mağdurun kimlik bilgileri şüpheli sıfatı ile kolluk beyanı alındığı, mağdurun beyanı üzerine gerçek durumun ortaya çıktığı somut olayda suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan bir soruşturma veya kovuşturma olup olmadığı araştırılarak varsa ilgili dosya getirilip onaylı fotokopisi denetime olanak verecek biçimde

dosya arasına konulması, hırsızlık şüphesi ile hakkında işlem yapılan suça sürüklenen çocuk hakkında verilecek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı veya kesinleşen bir beraat kararı olması durumunda, işlenmiş bir suçtan söz edilemeyeceğinden TCK.nın 206/1. maddesinde yazılı suçun oluşacağı cihetle, mahkemece belirtilen araştırma yapıldıktan sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan ve daha önceden hapis cezasına mahkum olmayan suça sürüklenen çocuk hakkındaki kısa süreli hapis cezasının, TCK.nın 50/3. madde ve fıkrası uyarınca adli para cezasına veya seçenek tedbirlerden birisine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Gerekçeli karar başlığında suç adının başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması yerine "İftira” olarak yazılması,

2- Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan ve daha önceden hapis cezasına mahkum olmayan suça sürüklenen çocuk hakkındaki kısa süreli hapis cezasının, TCK.nın 50/3. madde ve fıkrası uyarınca adli para cezasına veya seçenek tedbirlerden birisine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Gerekçeli karar başlığında suç adının başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması yerine "İftira” olarak yazılması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.