muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/100, Karar No: 2011/127, Tarih: 14.06.2011

Özel Dairece, birden fazla ilamın tekerrüre esas alınması isabetsizliği nedeniyle, tekerrür uygulamasına ilişkin kısımdan “Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/1190 esas sayılı ilamının” ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği,

Özel Dairenin bu kararı ile sanığın 11.10.2004 tarihinde işlediği memura etkin direnme suçundan, 765 sayılı TCY’nın 258/1, 59/2 ve 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca, 2.227.500.000 Lira ağır para cezası ile mahkûmiyetine ve hükmolunan cezanın 647 sayılı Yasanın 6. maddesine göre ertelenmesine ilişkin Ordu Ağır Ceza Mahkemesinin 08.12.2004 gün ve 285-266 sayılı ilamının tekerrüre esas alınmış olduğu, bu ilamın 07.06.2005 tarihinde kesinleştiği, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının ise dosya kapsamından anlaşılamadığı,

Hükümden çıkarılan Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/1190 esas sayılı ilamının, 02.12.2004 tarihinde işlenen hırsızlık suçundan 765 sayılı TCY’nın 491/ilk, 522, 59/2. maddeleri ve 647 sayılı Yasanın 4 ve 5. maddeleri uyarınca verilen 74.250.000 TL ağır para cezasına ilişkin olup, 16.06.2005 tarihinde kesinleştiği,

Sanığın sabıkasında yer alan diğer hükümlülüğün 20.03.2003 tarihinde işlenen silahlı tehdit suçundan 765 sayılı TCY’nın 191/2, 55/3, 59/2. ve 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca 900.000.000 TL ağır para cezası ile mahkûmiyetine ve hükmolunan cezanın 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmesine ilişkin olduğu, Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2004 gün ve 282-1696 sayılı bu ilamının sanık hakkında yaş küçüklüğü indiriminin uygulanması nedeniyle tekerrüre esas alınmasına olanak bulunmadığı,

Sanığın adli sicil kaydında görünen bir diğer hükümlülüğün, 26.05.2006 tarihinde işlenen kasden yaralama suçundan 5237 sayılı Yasanın 86/2, 3-e ve 62. maddeleri uyarınca 500 Lira adli para cezası ile mahkumiyetine ilişkin olduğu, Tarsus 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.05.2008 gün ve 549-225 sayılı bu ilamının uyuşmazlık konusu suçun işlendiği tarihten sonra 23.10.2009 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık konusunun değerlendirilmesine geçilmeden önce uyuşmazlığın çözümü açısından tekerrür kurumuna ilişkin bazı hususların üzerinde durulmasında yarar bulunmaktadır.

5237 sayılı TCY'nın “suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlar” başlıklı 58. maddesi,

“(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez.

(2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı;

a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl,

b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl,

Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz

(2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı;

a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl,

b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl,

Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz

...(6) Tekerrür hâlinde hükmolunan ceza, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilir. Ayrıca, mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanır.

(7) Mahkûmiyet kararında, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağı belirtilir...” şeklindedir.

Buna göre, tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için önceki hükmün kesinleşmesi ve ikinci suçun kesinleşmeden sonra işlenmesi yeterli olup, cezanın infaz edilmiş olmasına gerek bulunmamaktadır. Ancak yasa koyucu tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için önceki cezanın infaz edilmesi koşulunu aramadığı halde, infazdan sonra belirli bir sürenin geçmesi halinde tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağını hüküm altına almıştır. Buna göre, beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, beş yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına mahkûmiyet halinde ise cezanın infaz tarihinden itibaren üç yıl geçmekle tekerrür hükümleri uygulanmayacak, bu süreler cezanın infaz tarihinden itibaren işlemeye başlayacaktır.

765 sayılı TCY’da cezanın artırım nedeni olarak öngörülmüş iken, yeni sistemde koşullu salıverilme süresini de etkileyecek şekilde bir infaz rejimi kurumu olarak düzenlenmiş olan “suçta tekerrüre” ilişkin hükümlerin, 01 Haziran 2005 tarihinden önce işlenmiş suçlarla ilgili olarak 5237 sayılı TCY’nın lehe kabul edilmesi suretiyle yapılan uygulamalarda, aleyhe düzenleme içermesi ve infazı ilgilendirmesi nedeniyle uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

Bununla birlikte, Ceza Genel Kurulunun 08.04.2008 gün ve 57-74 sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCY’nın 58. maddesi uyarınca kişinin mükerrir sayılması için ilk hükmün kesinleşmesinden sonra ikinci suçun 01 Haziran 2005 tarihinden sonra işlenmesi yeterli olup, ilk suçun 01 Haziran 2005 tarihinden önce veya sonra işlenmesinin herhangi bir önemi bulunmamaktadır.

Bununla birlikte, Ceza Genel Kurulunun 08.04.2008 gün ve 57-74 sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCY’nın 58. maddesi uyarınca kişinin mükerrir sayılması için ilk hükmün kesinleşmesinden sonra ikinci suçun 01 Haziran 2005 tarihinden sonra işlenmesi yeterli olup, ilk suçun 01 Haziran 2005 tarihinden önce veya sonra işlenmesinin herhangi bir önemi bulunmamaktadır.

5237 sayılı TCY uygulamasında, anılan Yasanın 51/8. maddesi uyarınca hakkındaki hapis cezasının ertelenmesine karar verilen hükümlünün, denetim süresini yükümlülüklere uygun ve iyi hâlle geçirmesi halinde, cezası infaz edilmiş sayılacaktır. Denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere aykırı davranması halinde ise, 5237 sayılı TCY’nın 51/7. maddesi uyarınca ertelenen cezanın kısmen veya tamamen çektirilmesine karar verilebilecektir. Her iki halde de diğer koşulların varlığı hâlinde, erteli mahkumiyet hükümlerinin tekerrüre esas alınmasında yasal bir engel bulunmamaktadır. Kesinleştikten sonra iyi halle geçirilme nedeniyle infaz edilmiş sayılan ya da denetim süresi içinde yükümlülüklere aykırı davranılması nedeniyle aynen çektirilmesine karar verilen bu hükümlülükler tekerrrüre esas olabilecektir.

765 sayılı TCY uygulamasında ise; “…Tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesinin cezanın infaz edilmiş olması şartına bağlı tutulduğu, ertelenmiş ceza ise, infaz edilmiş ceza olmadığına göre, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı” şeklindeki 20.05.1942 gün 31/14 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı üzere; tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi, önceki mahkûmiyetin infazı koşuluna bağlandığı için 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca erteli cezanın, 765 sayılı TCY’nın 95/2. maddesi uyarınca aynen infazına karar verilip de infaz edilmediği sürece bu Yasa hükümlerine göre tekerrüre esas alınmayacağı tartışmasızdır.

Buna karşın 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenen cezalar, deneme süresi içerisinde yeni bir suçun işlenmemesi halinde 765 sayılı TCY’nın 95/2. maddesi uyarınca “esasen vaki olmamış” sayılacağı ve ortada mahkûmiyet hükmü kalmayaca¬ğından, bu durumda 5237 sayılı TCY hükümleri uyarınca da tekerrür hükümlerinin uygulan¬masının söz konusu olamayacaktır.

Ancak 5237 sayılı TCY’nın 58. maddesine göre tekerrrür hükümlerinin uygulana¬bilmesi için hükmün kesinleşmesi yeterli olup, infaz edilmiş olma koşulu aranmadığından, 647 sayılı Yasanın 6. maddesine göre erteli cezalar, 5237 sayılı TCY döneminde işlenen suçlar açısından deneme süresi doluncaya kadar veya deneme süresi içinde başkaca bir suç işlenmesi nedeniyle aynen çektirilmesine karar verilmesi halinde tekerrüre esas alına¬bileceklerdir.

Ancak 5237 sayılı TCY’nın 58. maddesine göre tekerrrür hükümlerinin uygulana¬bilmesi için hükmün kesinleşmesi yeterli olup, infaz edilmiş olma koşulu aranmadığından, 647 sayılı Yasanın 6. maddesine göre erteli cezalar, 5237 sayılı TCY döneminde işlenen suçlar açısından deneme süresi doluncaya kadar veya deneme süresi içinde başkaca bir suç işlenmesi nedeniyle aynen çektirilmesine karar verilmesi halinde tekerrüre esas alına¬bileceklerdir.

Diğer taraftan mahkûmiyetin vaki olmamış sayılması sonucunu doğuran hüküm 765 sayılı TCY’nın 95/2. maddesinde düzenlenmiş olması nedeniyle, tekerrürün uygulanabilmesi için ertelemede deneme süreleri bakımından 765 sayılı Yasanın 95. maddesinde belirtilen 5 yıllık sürenin göz önünde bulundurulmasının uygun olacağı, bu suretle de her iki Yasa arasında karma uygulama yapılmasının önüne geçileceğinde kuşku bulunmamaktadır.

İnceleme konusu olayda, sanığın erteli 2.227.500.000 Lira ağır para cezasından ibaret ilamının hüküm tarihi 08.12.2004 olup, 07.06.2005 tarihinde kesinleşmiştir. Hüküm tarihinden itibaren 647 sayılı Yasanın 6 ve 765 sayılı TCY’nın 95. maddesi uyarınca hesaplanacak olan beş yıllık deneme süresi, suç tarihinden sonraki bir tarih olan 08.12.2009 günü dolacağı gözetildiğinde sanığın incelemeye konu olan suçu, bu beş yıllık deneme süresi içerisinde işlediği sabittir.

Bu itibarla, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması koşulları bulunduğunun kabulü gerekmektedir.

Uyuşmazlık konusunu oluşturan somut olayda sanığın sabıkasında yer alan ve 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca erteli cezayı içeren mahkûmiyet hükmü ile ilgili olarak, sonradan yürürlüğe giren Yasa hükümleri uyarınca uyarlama yapılıp yapılmadığının araştırılması ve yapılmamış ise mahkemesince uyarlama yapılmasının sağlanmasının gerekip gerekmediği hususuna gelince:

Bu itibarla, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması koşulları bulunduğunun kabulü gerekmektedir.

Uyuşmazlık konusunu oluşturan somut olayda sanığın sabıkasında yer alan ve 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca erteli cezayı içeren mahkûmiyet hükmü ile ilgili olarak, sonradan yürürlüğe giren Yasa hükümleri uyarınca uyarlama yapılıp yapılmadığının araştırılması ve yapılmamış ise mahkemesince uyarlama yapılmasının sağlanmasının gerekip gerekmediği hususuna gelince:

Tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarı etkileyebileceği de gözetilerek, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve Özel Dairece 5237 sayılı TCY’nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasını gerektireceği belirtilen erteli mahkûmiyete ilişkin ilâmın onaylı sureti mahkemesinden getirtilip, adli sicil kaydına konu bu ilamla ilgili olarak hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren yasa hükümleri uyarınca uyarlama yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmamış ise mahkemesince uyarlama yapılmasının sağlanması, sonucuna göre sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması koşulları bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerektiği düşünülebilirse de; belirtilen araştırmanın hüküm kesinleştikten sonra infaz aşamasında yapılmasının da olanaklı olduğu ve Cumhuriyet savcılığınca tekerrüre esas alınan ilam ile ilgili gerektiğinde uyarlama yapılmasının mahkemesinden istenebileceği kabul edilmelidir. Bu kabul, davaların sabıka kaydında yer alan ilamların uyarlama yargılamalarının sonuçlarının beklenmesi nedeniyle yargılama sürecinin uzamasına, bunun sonucunda da zamanaşımına uğramasına ve sabıkası olan sanık ile sabıkasız olan sanıklar arasında yargılama sürecine ilişkin olarak oluşacak adaletsizliklerin önlenebilmesi açısından da gereklidir.

Bu itibarla somut olaydaki gibi sanığın sabıkasında yer alan 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca erteli cezayı içeren mahkûmiyet hükmü ile ilgili olarak, sonradan yürürlüğe giren Yasa hükümleri uyarınca uyarlama yapılıp yapılmadığının araştırılması ve yapılmamış ise mahkemesince uyarlama yapılmasının sağlanmasının bu aşamada gerekli olmadığı ve infaz aşamasında değerlendirme yapılmasının olanaklı olduğu kabul edilmelidir.

Ulaşılan bu sonuçlar tüm dosya içeriği ile birlikte değerlendirildiğinde, birden fazla ilamın tekerrüre esas alınması isabetsizliği nedeniyle, “tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağı” da gözetilerek, tekerrür uygulamasına ilişkin kısımdan “Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/1190 esas sayılı ilamının” ibaresinin çıkarılması suretiyle yerel mahkeme hükmünün düzeltilerek onanmasına ilişkin Özel Daire kararı isabetli bulunmaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyesi M. T..,

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyesi M. T..,

“Tekerrüre esas alınan ve para cezası ya da 2 yılın altında hapis cezası içeren hükümlülüklerin kesinleşme sürecinde 5237 sayılı TCK yürürlüğe girdiği halde herhangi bir uyarlama yargıla¬ması yapılıp yapılmadığının anlaşılamadığı gibi, 5271 sayılı CMK.nun 5728 sayılı Kanunla değişik 231/5.maddesinin 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe girmesine karşın hükmün açıklan¬masının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceği yönünde de bir değerlendirme yapıldı¬ğının dosya içeriğinden anlaşılamadığı durumlarda, TCK 58.maddesinin uygulanabilmesi için, yargıcın kendiliğinden harekete geçerek sözü edilen konuları araştırması, sanığı ya da Cumhuriyet Savcısını uyararak önceki mahkumiyeti uyarlamaya tabi kılması ve sonucuna göre karar vermesi zorunda olduğu düşünülmektedir.

Çünkü;

Uyarlama sonucunda eski mahkumiyetin suç olmaktan çıkma vb. nedenlerle kaldırıl¬ması veya CMK.nun 231.maddesinin uyarlanmasıyla “mahkumiyet hükmünün açıklan¬masının geri bırakılması” yaptırımına dönüştürülmesi halinde, artık “kesinleşmiş hükümden” söz edilemeyecek, TCK.nun 58.maddesinin uygulanması olanağı da ortadan kalkacaktır. TCK.nun 58.maddesinin resen uygulanması sonucunda mükerrirlere özgü infaz rejimi sonucunda 5275 sayılı İnfaz Yasasının 108.maddesi uyarınca koşullu salıverme, denetimli serbestlik gibi konularda farklı ve ağır yaptırımlarla karşı karşıya bırakılan sanığın, bunlardan kurtulabilme olasılığını göz ardı etmek, hukuk devletinde benimsenemeyecek adil olmayan sonuçlara yol açabilecektir.

Konu, ceza yargılama sistemimizde gerçeği araştırmakla yükümlü ceza yargıcının maddi hukuk uygulamasıyla ilgili olup, “yanlışlık varsa infaz sırasında düzeltilir.” , “Savcı infaz sırasında uyarlama isteyebilir.”, “bu yolu açarsak temyiz başvuruları çoğalır”, “davalar zamanaşımına uğrar” gibi pratik düşüncelerle geçiştirilemeyecek kadar önemlidir.

Açıkladığımız düşünceler ve tamamen katıldığımız itiraz gerekçeleri gözetilerek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulü gerektiği kanısıyla sayın çoğunluğun ret kararına katılamıyorum.” görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Genel Kurul Üyesi ise, “sanığın sabıkasında yer alan ve 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca erteli cezayı içeren mahkûmiyet hükmü ile ilgili olarak, sonradan yürürlüğe giren Yasa hükümleri uyarınca uyarlama yapılıp yapılmadığının araştırılması ve yapılmamış ise mahkemesince uyarlama yapılmasının sağlanmasının gerektiği” görüşüyle karşıoy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2011 günü yapılan ilk müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından 14.06.2011 günlü ikinci müzakerede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/999, Karar No: 2011/3554, Tarih: 15.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/999 E.  ,  2011/3554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı şirket tarafından borçlu........ Devleti ..... Bakanlığı Oil Marketing Co (......) hakkında genel haciz yoluyla 27.12.2007 tarihinde ilamsız takip yapıldığı, ödeme emrinin ise yabancı devletin büyükelçiliğine tebliğ edildiği, borçlunun takip şekline göre yasal 7 günlük süre içerisinde icra dairesine itiraz etmediği görülmektedir.

Şikayetçi ........... Bakanlığı, vekili vasıtasıyla 02.09.2009 tarihinde icra mahkemesine gelerek, .........önce bir savaş dönemi geçirdiğini, akabinde ....tarafından işgal edildiğini, bu işgalin halen daha devam ettiğini, bu işgal ile birlikte anarşi, terör ve bazı diplomatların da dile getirdiği gibi bir iç savaş halinin söz konusu olduğunu, bu nedenlerle devlet kurumlarının işlemez hale geldiğini, can güvenliğinin bulunmadığı bir başkentte devlet kurumlarının sağlıklı çalışamayacağının bir gerçek olduğunu, bu durumun ise mücbir sebep olarak adlandırılan tarife açık bir şekilde uyduğunu, müvekkilinin kusuru olmadan ve halen devam etmekte olan vaki sebepler nedeniyle yasal süresi içerisinde İskenderun 1.İcra Müdürlüğü'nde başlatılan icra takibine gerekli itirazları yapamadığını...a bir yetkilinin takiple ilgili tebligatlardan veya hacizden haberdar olması, ancak can güvenliğini garantiye aldıktan sonra Türkiye'de bir avukata vekalet vermesi ve bu avukatın da dosyayı inceledikten sonra e-posta yoluyla bu yetkiliyi bilgilendirmesi ile mümkün olduğunu, çünkü haber ve bilgi vermek için başka bir yol bulunmadığını, avukat olarak kendisinin vekalet aldıktan sonra 01.09.2009 günü İskenderun'a gelerek icra müdürlüğündeki dosyaların fotokopilerini aldığını, öğrenme tarihlerinin 01.09.2009 olarak kabulünün gerektiğini belirterek, gecikmiş itirazlarına esas olan mani sebepleri ifade ettikten sonra, borca yönelik itirazlarını belirtmiş, ayrıca Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi Kararları uyarınca Irak petrolünün haczedilemeyeceğinden bahisle icra dosyasında yapılan haciz ve buna yönelik satış işlemini de şikayet etmiştir.

İİK'nun 65. maddesi uyarınca gecikmiş itirazda bulunulabilmesi için, kusur olmaksızın, bir engel nedeniyle süresi içinde itiraz edilememiş olması gerekir. Somut olayda, şikayetçi vekilince dava dilekçesinde belirtilen,  “Irak'ın yaşamakta olduğu işgal, içerisinde bulunduğu anarşi ve çatışma (iç savaş) ortamı”, şikayetçinin itiraz süresi içinde icra dairesine başvurmasını önleyecek nitelikte engellerdir. Hatta şikayetçinin dayandığı bu özrün niteliğinin bir mücbir sebep olarak kabulü gerekir. Bu tespit karşısında da şikayetçiyi, kendi kusuruna dayanmayan bir mani sebebiyle itiraz edememiş kabul etmek gerekir......Cumhuriyeti ... Bakanlığı'nın tüzel kişiliği olup, itirazda hukuki yararı da bulunduğuna göre mahkemece, gecikmiş itiraza ilişkin mazeretin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6574, Karar No: 2014/4823, Tarih: 01.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/6574 E.  ,  2014/4823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıya işyeri paket ... poliçesi ile sigortalı olan dünya döner isimli işyerinin üzerindeki özel ... kız öğrenci yurdunun davalıya ait olduğunu, ve davalının yaptırdığı tadilat sırasında sıçrayan kaynak kıvılcımının dönerciye ait tenteyi yaktığını, davacı kendi sigortalısına ödediği 3.770 TL'nin rücuan tahsili için başlattığı ... takibine davalının itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 210,93 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 1.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/178, Karar No: 2007/109, Tarih: 16.01.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/178 E.  ,  2007/109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş.Nak.Tic.Ltd.Şti. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 01.11.2006 gün ve 91-108 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, temizlik hizmetleri sözleşmesinden kaynaklandığından kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 16.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13892, Karar No: 2015/4018, Tarih: 14.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/13892 E.  ,  2015/4018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde katılanın tarlasının yakınlarında yapımı devam eden antimon tesisine sanıkların çalışanları ve yetkilileri olduğu taşeron şirket tarafından elektrik tesisatı döşenmesi esnasında katılanın buğday tarlasına zarar verildiği, bu şekilde sanıkların mala zarar verme suçunu işlediği iddia edilen somut olayda; sanıkların savunmaları, katılan anlatımı, tanık beyanı, keşif, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre kasıt yokluğu nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.