muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12896, Karar No: 2012/3994, Tarih: 22.03.2012

Bu aşamada kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz edebilecek olan “suçtan zarar görenin” kim olduğu hususunun da açıklanması gerekmektedir. Suçtan zarar gören kavramı, başta Ceza Muhakemesi Kanunu olmak üzere pek çok Kanunda yer almış, fakat açıklanmış değildir. Gerçekten “suçtan zarar gören” kavramıyla, suçtan sadece doğrudan zarar gören mi, yoksa dolaylı zarar görenlerin mi kastedildiği kanun metninden anlaşılamamaktadır.

Her suçtan az veya çok gerçek kişiler de zarar görür. Devletten ayrı topluluklar, bakanlık gibi resmi makamlar, yabancı devletler ve uluslararası örgütler ile kuruluşlar da bu anlamda fert olarak sayılmaktadır. Ceza muhakemesi hukukunda genel olarak zarar gören; “mağdur”, “şikâyetçi” veya “suçtan zarar gören şahıs” olarak adlandırılmıştır. Her zaman zarar gören ferdin tespiti mümkün olmamakla birlikte, bu durum onun mevcut olmaması demek değildir.

Öğretide, suçtan doğrudan doğruya zarar görenin, yani suçun maddi unsuruna muhatap olanın ve bu nedenle suç ile korunan hukuksal yararı zedelenen kişinin, dar anlamda suçtan zarar gören olduğu, bir başka deyişle suçun mağduru olduğu ileri sürülmüştür. Buna karşılık, bir kimsenin haklı çıkarı, işlendiği iddia olunan suç ile ağır biçimde zedelenmiş olması durumunda, eylemin kovuşturulması yolundaki isteğini haklı gösterecek bir misli ile karşılık verme ihtiyacı olarak kabul edilmesini gerektirir olduğunun kabulü halinde ise bu haklı çıkarı zedelenmiş kişinin geniş anlamda suçtan zarar gören kişi olduğu, hâkimin, böyle bir ölçütü somut olaya uygun olarak, genel yaşam tecrübelerine dayanarak değerlendirmesi gerektiği açıklanmıştır. Bu nedenle suçtan doğrudan doğruya zarar görmenin dar, dolayısıyla zarar görmenin ise geniş anlamda suçtan zarar görmeyi ifade ettiği belirtilmiştir.

Zarar gören fert durumunda kimin olacağı, bir başka ifade ile suçtan zarar görenin nasıl belirleneceği önem arz etmektedir. Çoğu kez “tecavüz olunan şahıs”, “suçtan zarar gören kimse” veya “mağdur veya şikâyetçi” olarak adlandırılan zarar gören ferde, ceza muhakemesinde bazı haklar tanınmış, ödevler verilmişken, her hak veya ödevde Kanun Koyucunun değişik ölçütler ile davranması olanaklıdır. Mesela; şikâyet hakkı tanınırken veya kamu davasına katılma hakkı verilirken değişik ölçütlerin kullanılması mümkündür. Gerçekten de “suçtan zarar gören” kavramı ihtiyaca göre belirlenmelidir. Örneğin; hâkimin davaya bakamayacağı halleri düzenleyen CMK’nun 22. maddesinin söz konusu olması durumunda, hâkimlerin objektifliğini en iyi sağlama amacı, en geniş yorumu gerektirir. Buna karşın kamu davasına katılmanın sakıncalarını en aza indirmek içinse dar yorum yolu seçilmelidir. Nitekim Ceza Genel Kurulu da 15.07.2008 gün ve 2008/9-95 Esas, 2008/195 Karar sayılı ilamında; hâkimlerin, “bir olayda suçtan zarar göreni belirlerken, sanığa yüklenilen ve cezalandırılması istenilen fiille haklı bir çıkarı zedelenen kişinin ceza kovuşturması konusundaki isteğini göz önünde tutmak ve bu haklı görüldüğünde kişiye suçtan zarar görme niteliği tanımak durumunda” olduğunu vurgulamıştır.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya içeriğine göre; tüm dosya kapsamından “Şampiyon Karakuşak” dergisi imtiyaz sahibi sıfatı dışında şüpheliye yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçundan zarar gördüğü ve açık bir hakkının zedelendiğine ilişkin delil bulunmayan şikâyetçinin şüpheli hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararına karşı vaki itirazının sıfat yokluğu nedeniyle usulden reddi yerine işin esasına girişilerek itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla belirtilen hukuka aykırılık nedeniyle de CMK’nun 309. maddesi uyarınca Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozma istenip istenmeyeceğinin takdir ve ifası için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14041, Karar No: 2009/4934, Tarih: 13.04.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/14041 E.  ,  2009/4934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle kararın infazı esnasında bilgisayarın davalılara iade edileceğinin tabii olmasına göre yerinde olmayan her iki tarafın bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,aşağıda dökümü yazılı 106.80 TL kalan harcın Toshiba TNB Bilgisayar Sistemleri A.Ş'den alınmasına, 13.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26026, Karar No: 2013/23645, Tarih: 09.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/26026 E.  ,  2013/23645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Yasa'ya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan gümrük idaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi ve sanığa doğrudan verilen 2000 TL adli para cezası taksitlendirilerek 10 eşit taksitte tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK.nun 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının belirtilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, "575 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" kısmın hüküm fıkrasından çıkarılması ile "Doğrudan verilen 2000 TL adli para cezası taksitlendirilerek birer ay ara ile 10 eşit taksitte tahsiline karar verilmesi" suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmün sair kısımlarının aynen bırakılmasına, 09.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/425, Karar No: 2019/1117, Tarih: 25.02.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/425 E.  ,  2019/1117 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Bölge Adliye Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER:

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanıklar hakkında Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucu 23.06.2017 tarihli, 2016/74 esas ve 2017/388 karar sayı ile sanıkların mahkûmiyetine karar verilmiş, istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi tarafından istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Hüküm sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce duruşmasız inceleme yapılarak 08.10.2018 tarihinde 2018/482 esas ve 2018/4046 karar sayılı ilamı ile sanıklar hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteklerinin esastan reddine karar verilmiştir.

B) İTİRAZ/MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİ TALEBİ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında; “ Sanık ...'in "Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama" suçundan TCK'nın 188/3-4, 62, 53, 63, 54 maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 100 TL adli para cezasına, sanık ...'in ise aynı suçtan TCK'nın 188/3-4, 62, 53, 63, 54 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 2500 TL adli para cezası ile mahkumiyetlerine ilişkin Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/06/2017 tarih ve 2016/74 E., 2017/388 K. sayılı kararına yönelik istinaf başvurularının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 13/10/2017 gün ve 2017/2035 Esas 2017/1761 Karar sayılı kararı ile esastan reddine karar verildiği,

Sanıklar müdafiilerinin duruşmalı temyiz istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımızın 10.01.2018 tarihli tebliğnamesi ile 5271 sayılı CMK.nun 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile sanıklar hakkındaki hükmün ONANMASINA karar verilmesinin istendiği,

Sanıklar müdafiilerinin duruşmalı temyiz istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımızın 10.01.2018 tarihli tebliğnamesi ile 5271 sayılı CMK.nun 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile sanıklar hakkındaki hükmün ONANMASINA karar verilmesinin istendiği,

Yüksek Dairenizin 08/10/2018 tarihli ilamı ile de, temyiz incelemesinin, duruşmalı inceleme talebinde bulunan diğer sanık... müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle sanık ... ve istemde bulunmayan sanık ... yönünden ise duruşmasız olarak yapıldığı belirtilerek, 5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, yetkisizlik kararı verilmesi gerektiğine, hukuka aykırı yöntemlerle delil elde edildiğine dair; sanık ... müdafiinin sanığın uyuşturucu madde sattığına ilişkin kesin delil bulunmadığına, suç kastının olmadığına, sanık hakkında TCK'nın 39. maddesinin uygulanması gerektiğine, CMK'nın 209 ve 215. maddelerine aykırı davranıldığına dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede, sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlere ilişkin istinaf isteğinin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin reddine karar verilmiştir.

İTİRAZ/MADDİ HATA NEDENLERİ :

1 - Yüksek Dairenizin 08.10.2018 tarihli ilamı ile dosya kapsamına uygun bir şekilde sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemleri üzerine inceleme yapıldığı halde, ilamın ilk paragrafında, sanık ... müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret bildirmediği tespitine yer verilmesi gerekirken " ... sanık ... müdafii ... " yerine " ... Sanık... müdafii ..." ibaresine yer verildiği görülmektedir.

Maddi hata olarak değerlendirilen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1-2 inci cümlesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2 - İtiraza konu uyuşmazlık, sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminde bulunmasına rağmen duruşma isteminde bulunulmadığından bahisle sanık hakkındaki incelemenin duruşmasız olarak yapılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığına ilişkindir.

Maddi hata olarak değerlendirilen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1-2 inci cümlesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2 - İtiraza konu uyuşmazlık, sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminde bulunmasına rağmen duruşma isteminde bulunulmadığından bahisle sanık hakkındaki incelemenin duruşmasız olarak yapılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığına ilişkindir.

1412 sayılı CYUY’nın 318. maddesine göre, ağır cezaya yönelik işlerde temyiz incelemesi, temyiz dilekçesindeki istem üzerine duruşmalı yapılmalıdır. Ağır cezalık işler ise, 5235 sayılı Yasanın 12. maddesinde, 10 yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlarla ilgili dava ve işler olarak tanımlanmıştır.

5271 sayılı CMK'nın "Duruşmalı inceleme" başlıklı 299. Maddesinde ise;

"(1) On yıl veya daha fazla hapis cezasına ilişkin hükümlerde, Yargıtay, incelemelerini uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir. Duruşma gününden sanığa, katılana, müdafi ve vekile haber verilir. Sanık, duruşmada hazır bulunabileceği gibi, kendisini bir müdafi ile de temsil ettirebilir. (2)

(2) Sanık, tutuklu ise duruşmaya katılmak isteminde bulunamaz." hükmüne yer verildiği görülmektedir.

20/11/2017 tarihli ve 696 sayılı KHK’nin 100 üncü maddesiyle, maddenin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan “sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re’sen duruşma yoluyla yapar” ibaresi “uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir” şeklinde değiştirilmiş, daha sonra bu hüküm 1/2/2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94 üncü maddesiyle aynen kabul edilerek kanunlaşmıştır.

Maddenin son şekli ile, 10 yıl veya daha fazla hapis cezasına ilişkin hükümlerde Yargıtay, ancak dosya kapsamına göre uygun görmesi halinde duruşma yapabilir.

Ancak somut olayda, sanık ... yönünden istemde bulunmadığı tespiti ile bu sanık yönünden duruşmasız inceleme yapıldığı görülmektedir. Oysa ki, adı geçen sanık müdafii 01.11.2017 tarihli süresi içerisinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinde "DURUŞMALı İNCELEME" isteminde bulunmuş ve bu istemine düzenlenen 10.01.2018 tarihli tebliğnamede de yer verilmiştir.

Benzer konumda olan diğer sanık ... hakkında ise, istemi gözetilerek duruşmalı inceleme isteminin kabul edildiği, ancak, sanık müdafiinin duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız inceleme yapıldığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, ceza miktarı itibarıyla duruşmalı inceleme istemi koşullarının oluştuğu ve bu isteminin süresi içerisinde yapıldığının anlaşılması karşısında, temyiz incelemesinin duruşma yoluyla gerçekleştirilmesi yahut uygun görülmediği tespitine yer verilerek bir karar verilmesi gerekirken, duruşma talebinde bulunulmadığından bahisle evrak üzerinde inceleme yapılarak karar verilmesi suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlandığı değerlendirilmiştir.

Bu nedenle Yüksek Dairenizin 08/10/2018 gün ve 2018/482 Esas 2018/4046 sayılı sanık ... hakkındaki ilamına karşı sanık lehine itiraz etme zorunluluğu doğmuştur.

Bu nedenle Yüksek Dairenizin 08/10/2018 gün ve 2018/482 Esas 2018/4046 sayılı sanık ... hakkındaki ilamına karşı sanık lehine itiraz etme zorunluluğu doğmuştur.

SONUÇ VE İSTEM : Yukarıda açıklanan nedenlerle,

1 - Yüksek Dairenizin 08/10/2018 gün ve 2018/482 Esas 2018/4046 sayılı ilamının ilk paragrafında yer alan ve maddi hata olarak değerlendirilen " ... sanık ... müdafiinin ..." ibaresinin çıkartılarak 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 8/1.fıkrasına 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanunun 29. maddesi ile eklenen ek cümle uyarınca yerine " ... sanık ... müdafii ... " ibaresi eklenmek suretiyle söz konusu maddi hatanın düzeltilmesi,

2 - Yüksek Dairenizin 08/10/2018 gün ve 2018/482 Esas 2018/4046 sayılı sanık ... müdafiinin temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesi verilen ONAMA ilamının kaldırılması,

Süresi içerisinde duruşma talebinde bulunulduğu gözetilerek duruşma talebi değerlendirilmek suretiyle ve tebliğnamedeki görüş de nazara alınarak bir karar verilmesi, itirazımız yerinde görülmez ise itiraz hususunda bir karar verilmek üzerece dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na gönderilmesi itirazen arz ve talep olunur.” şeklinde gerekçeler belirtmiştir.

C) CUMHURİYET BAŞSAVCISININ İTİRAZIYLA İLGİLİ YASA HÜKÜMLERİ:

1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi:

(1) Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, resen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kurulu'na itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

(2) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

(3) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderir.

2- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un geçici 5. maddesi (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen):

(1) Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308 inci maddesinde yapılan değişiklikler, bu Kanunun yayımı tarihinde Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nda bulunan ve henüz karara bağlanmamış dosyalar hakkında da uygulanır.

D) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ:

Dairemizin itiraza konu olan kararında sanık ... müdafiinin süresi içerisinde, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması talebinde bulunduğu, bu isteğinin CMK’nın 299. maddesi uyarınca değerlendirilerek duruşma isteği konusunda bir karar verilmesi gerekirken Dairemizce, sehven sanığın duruşmalı inceleme isteminde bulunmadığı gerekçesiyle duruşmasız inceleme yapıldığı anlaşılmaktadır.

E)MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİ TALEBİNİN İRDELENMESİ:

D) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ:

Dairemizin itiraza konu olan kararında sanık ... müdafiinin süresi içerisinde, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması talebinde bulunduğu, bu isteğinin CMK’nın 299. maddesi uyarınca değerlendirilerek duruşma isteği konusunda bir karar verilmesi gerekirken Dairemizce, sehven sanığın duruşmalı inceleme isteminde bulunmadığı gerekçesiyle duruşmasız inceleme yapıldığı anlaşılmaktadır.

E)MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİ TALEBİNİN İRDELENMESİ:

Dairemizin kararının incelenmesinde, kararın metin kısmında sanık ...’in isminin sehven “...” olarak yazıldığı görülmüş olup, maddi hata niteliğindeki bu husunun düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

F) KARAR:Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının ve maddi hatanın düzeltilmesi talebinin kabulüne,

2-Dairemizin 08.10.2018 tarih, 2018/482 esas, 2018/4046 karar sayılı ilamının metninden “...” ibaresinin çıkartılarak yerine “...” ibaresinin eklenmesi suretiyle düzeltilmesine,

3-Dairemizin 08.10.2018 gün ve 2018/482 esas ve 2018/4046 sayılı karar sayılı esastan ret kararının sanık ... yönünden KALDIRILMASINA,

4-Dairemizce daha önce işin esasında karar verildiğinden dosyanın duruşmalı olarak yeniden incelenip karara bağlanacağı mercii veya dairenin belirlenmesi amacıyla Yargıtay Kanunu 18/5. maddesi uyarınca Birinci Başkanlık Kuruluna gönderilmesine, 25.02.2019 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5163, Karar No: 2017/7523, Tarih: 31.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/5163 E.  ,  2017/7523 K.**

**"İçtihat Metni"**

adına Av. ... ile .... adına Av. ... aralarındaki dava hakkında verilen 25/05/2017 günlü ve 2017/85-2017/182 sayılı hükmün, taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

12.01.2004 tarihli iş kazasına bağlı olarak, 06.10.2004 tarihi itibariyle sürekli iş göremezlik oranı %58 olarak belirlenen sigortalıya, 23.05.2005 onay tarihli 89.932,58 TL. peşin sermaye değerli gelir bağlanmışken; kontrol muayenesi sonucu oranın %11,1’e düştüğü belirgin olmakla, baştan itibaren %11, 1 oranı üzerinden bağlanacak peşin sermaye değerli gelir ile, yüksek işgöremezlik oranı ile düşen işgöremezlik oranı arasındaki fark işgöremezlik nedeniyle ödenen fark gelir miktarının, ayrı ayrı belirtilmek suretiyle davacı Kurumdan sorulup, ikmal olunacak evraklar ile birlikte gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 31.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5350, Karar No: 2022/10319, Tarih: 13.09.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/5350 E.  ,  2022/10319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Giresun 3. Asliye Ceza Mahkemesiyle Ankara 75. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Ankara 75. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Giresun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/12/2021 gün ve 2021/692 E. 2021/1251 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 13/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2909, Karar No: 2009/3990, Tarih: 05.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/2909 E.  ,  2009/3990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Silopi Sulh Hukuk ve Şırnak Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “

Aynı Kanunun 19. maddesinde; “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” , 20.maddesinde de “Önceki yerleşim yeri belli olmayan veya yabancı ülkedeki yerleşim yerini bıraktığı halde Türkiye'de henüz bir yerleşim yeri edinmemiş olan kimsenin halen oturduğu yer, yerleşim yeri sayılır.” hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda; yabancı hükümlü ...’nin Silopi (K 1) Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan, 13.05.2008 Şırnak Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü’ne sevk edildiği anlaşılmaktadır. Yine yargılama sırasında Şırnak Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan da, Gaziantep Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna sevk edildiği görülmektedir.

Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 42. maddesindeki “Türkiye'de yerleşim yeri bulunmayan yabancı hakkında vesâyet, kayyımlık, kısıtlılık, gaiplik ve ölmüş sayılma kararları ilgilinin Türkiye'de sâkin olduğu yer, sâkin değilse mallarının bulunduğu yer mahkemesince verilir.”hükmüne yer verilmiştir. Ancak hükümlünün yargılama sürecinde her cezaevi değişikliği yetkili mahkemenin de değişmesi sonucunu doğurmaktadır. Bu da usul ekonomisine aykırı olup, vasi tayini gibi acele işlerin bitirilmesi gecikecektir. Kısıtlı adayının Irak vatandaşı olup, Türkiye’de yerleşim yerinin olmadığı, kısıtlanması istenilen tarihte hükümlü olarak Silopi’de bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın hükümlünün yakalandığı ve yargılandığı, vasi tayinine karar verilmesinin istendiği Silopi Sulh Hukuk Mahkemesinde bakılıp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Silopi Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 05.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.