muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19852, Karar No: 2016/7943, Tarih: 19.09.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/19852 E.  ,  2016/7943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Asıl davada, davacılar vekili; davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın yaptığı tek taraflı kazada, davacıların oğlu/kardeşi olan murislerinin öldüğünü, kaza nedeniyle davacıların ölenin desteğinden yoksun kaldığını ve manevi zarara uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacılar ... ve ... için 100,00'er TL. destekten yoksun kalma tazminatı ile davacı ... ve ... için 75.000,00'er TL, davacı ... için 60.000,00 TL. manevi tazminatın (davalı sigortacı, sadece maddi tazminattan ve poliçe limitiyle sınırlı sorumlu olmak kaydıyla) kaza tarihinden işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiş; 29.07.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini davacı ... için 328.306,81 TL'ye, ... için 288.816,14 TL'ye yükseltmiştir.

Birleşen davada, davacılar vekili; davacıların muris oğullarının öldüğü kazayı yapan aracın zorunlu taşımacılık mali sorumluluk sigortasının bulunmadığını, davacıların kaza nedeniyle desteklerinden yoksun kaldıklarını ve davalı ... zarardan sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, her bir davacı için 100'er TL'den toplam 200,00 TL. maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacıların talebine konu maddi tazminattan, Zorunlu Karayolu Yolcu Taşımacılığı Mali Sorumluluk Sigortacısı olan şirketin; bu sigortanın bulunmaması halinde ise .. .'nın sorumlu olduğunu, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davalıya ait aracın şehiriçi taşımacılık yapan bir araç olduğunu, kaza mahallinin il sınırları içinde olduğunu, davalının 4925 sayılı kanun kapsamında taşımacılık yapmadığını, davacıların talebinin trafik sigortası kapsamında kaldığını ve davalı sigortacının sorumlu olduğunu, talebin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, dava konusu olayda şehirler arası taşımacılık olmadığını, ayrıca 100 km. altı taşımacılık sözkonusu olduğundan, zorunlu taşımacılık mali sorumluluk sigortası ve yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yapılması mecburiyeti olmadığını, anılan sigortaların yapılması zorunluluğu bulunmayan bu halde, kendilerinin de taşıma sırasında oluşan zarardan sorumluluklarının doğmayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, dava konusu olayda şehirler arası taşımacılık olmadığını, ayrıca 100 km. altı taşımacılık sözkonusu olduğundan, zorunlu taşımacılık mali sorumluluk sigortası ve yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yapılması mecburiyeti olmadığını, anılan sigortaların yapılması zorunluluğu bulunmayan bu halde, kendilerinin de taşıma sırasında oluşan zarardan sorumluluklarının doğmayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne; davacı ... için 208.259,64 TL, ...için 143.617,76 TL. olmak üzere toplam 351.877,40 TL. maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek faiziyle davalı ... ve ...'tan tahsiline (...'nın 200.000,00 TL. limitle sorumlu tutulmasına); davacı ... ve ... için 25.000,00'er TL, ... için 10.000,00 TL. olmak üzere 60.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalı ...'tan tahsiline; davalı ... hakkındaki davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına; davalı ... hakkındaki davanın koşulları oluşmadığı ve davadan sonra öldüğünden reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl dava, trafik kazasında vefat eden ...'in mirasçısı olan davacıların, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacılar, birleşen davada; taşıma esnasında meydana gelen kazayı yapan aracın karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu mali sorumluluk sigortasının bulunmaması sebebiyle davalı ...'ndan maddi tazminat isteminde bulunmuştur.

5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 13/1 maddesine göre; Bakanlar Kurulu, kamu yararı açısından gerekli gördüğü hallerde zorunlu sigortalar ihdas edebilir. Sigorta şirketleri, 20. Maddenin ikinci fıkrasının (b) bendi ile üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla faaliyet gösterdiği sigorta branşlarının kapsamında bulunan zorunlu sigortaları yapmaktan kaçınamaz.

Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası 25/02/2004 tarih, 25384 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2004/6789 nolu Bakanlar Kurulu Kararı ile ihdas edilmiş olup, 10/07/2003 tarihli ve 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu hükümleri çerçevesinde yolcu taşımacılığı yapan taşımacıların, yurtiçi ve uluslararası yolcu taşımalarında görevlendirecekleri sürücüler ile bunların yardımcıları ve taşıyacakları yolcular için "Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası" yaptırmak zorunda oldukları belirtilmiş, Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırma mecburiyeti ile ilgili muafiyet ve istisnaların ise Ulaştırma Bakanlığı'nca belirleneceği açıklanmıştır. Daha sonra 13/11/2009 tarih, 27405 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2009/15545 nolu Bakanlar Kurulu kararı ile 2004/6789 sayılı kararda değişiklik yapılmış ve Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırma mecburiyeti ile ilgili muafiyet ve istisnaları belirleme yetkisi Ulaştırma Bakanlığı'nın görüşü alınmak suretiyle Hazine Müsteşarlığı'na verilmiştir.

Karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma mecburiyeti ile ilgili muafiyet ve istisnalara ilişkin Hazine Müsteşarlığı'nın çıkardığı 28.06.2010 tarihli genelgede ise "01.07.2010 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, ticari amaçla yapılmayan taşımaların 4925 Sayılı Kanunun 2.maddesinin 2.fıkrası ile kanun kapsamı dışında bırakılan taşımalar ile yine aynı kanunun 2. Maddesinin 3. Fıkrasıyla düzenlenmesi, ilgili mahalli idarelere bırakılan il sınırları içerisindeki taşımalar ile 100 km'ye kadar olan şehirlerarası taşımaların karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası kapsamı dışında olduğu kararlaştırılmıştır" ifadesine yer verilmiştir.

Somut olayın incelenmesine göre; kazanın İzmir İli ile İzmir ilinin Gümüldür Beldesi arasında yapılan il içi taşıma esnasına meydana geldiği dosya kapsamı ile sabittir.Davaya konu kaza, Hazine Müsteşarlığı'nın 01.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren genelgesinden sonra, 09.05.2011 tarihinde gerçekleşmiş olup, bu tarihte il içi taşımalarda “Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası” yaptırma mecburiyeti bulunmamaktadır. O halde, kaza tarihi itibariyle Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırma mecburiyeti bulunmayan araçtan dolayı davalı ...'nın sorumluluğunun doğmayacağı gözetilerek, davalı ... aleyhine açılan davanın reddi yönünde hüküm kurmak gerekirken, yazılı olduğu üzere hatalı gerekçe ile kabul kararı verilmiş olması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 19.9.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/41528, Karar No: 2016/5059, Tarih: 16.03.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/41528 E.  ,  2016/5059 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########Çocuk Mahkemesi

##########

##########

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Tehdit

##########

HÜKÜM : Mahkumiyet

##########

##########

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 16/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

##########

##########

##########

##########

##########

##########
Yargıtay — Esas No: 2011/1850, Karar No: 2012/15241, Tarih: 03.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/1850 E.  ,  2012/15241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç vasfına yönelik aleyhe temyiz bulunması sebebiyle 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan beraat hükmünün temyizi kabil olmakla, suçtan kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede;

Dosyada mevcut ekspertiz ve Bilirkişi raporlarına göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde mevcut bulunan dairesel yapıdaki gaz ayırıcı parçasının delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun, küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının, silahın orjinal haline göre değişiklik yapılıp yapılmadığının anlaşılamaması karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumuna gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, o yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10777, Karar No: 2015/14875, Tarih: 08.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/10777 E.  ,  2015/14875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, sokağa direksiyon kilidi ile kilitlenmiş olarak bırakılan motosikleti çalmak biçimindeki hırsızlık eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesindeki suça uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 08/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1481, Karar No: 2016/12399, Tarih: 13.10.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/1481 E.  ,  2016/12399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... ile ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... ve ...'ten alınmasına, 13.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9929, Karar No: 2008/11344, Tarih: 10.10.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/9929 E.  ,  2008/11344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİAsliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.06.2002 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.03.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, .Mahallesi, .. Sokak,./... adresinde bulunan atölyenin davalı ile yapılan 01.11.1999 başlangıç ve 01.11.2000 tarihinde yenilenen kira sözleşmesi ile kiralanıp, demirbaşlar ile birlikte teslim edildiğini, davalının taşınmazı iyi bir halde muhafaza etmediğini ve hor kullandığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere 40.000YTL tazminatın davalıdan alınmasını istemiştir.Davalı, kira sözleşmesinin davacıdan kaynaklanan nedenlerle feshedildiğini, fesih iradesinin davalıya duyurulduğu halde davacının yeterli koruma tedbirleri almadığını, kiralanan taşınmaza giren hırsızların tahribat yaptığını, bir kısım eşyaların davacıya verilmek üzere depolandığını savunmuş, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.Davanın kısmen kabulüne karar verilmesi ve taraflarca temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 14.Hukuk Dairesi’nin 08.12.2005 tarihli 2005/9208-11037 sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bozma kararında özetle; dosya içerisine taraflar demirbaş listesini sunmadığından, davacı kiralayanın davalı kiracıya teslim ettiğini kanıtlayamadığı eşyanın bedelini talep edemeyeceği; hor kullanmadan kaynaklanan eski hale getirme bedelini isteyebileceği, bunun için bilirkişilerden ek rapor alınarak tespit dosyasındaki bulgular doğrultusunda kiralananın fena kullanılmasından kaynaklanan davacının alacağı yeterli ve gerekçeli biçimde hesaplatılmalı, bulunacak bu alacak toplamının hüküm altına alınması gerektiği; davalı kiracı bir kısmının kendisinde bir kısmının da dava dışı üçüncü kişide saklandığını belirttiği demirbaş eşyaların mevcut ise aynen iadesine, hor kullanma halinde hor kullanma bedeli ile birlikte aynen iadesine ya da mevcut değillerse bedellerinin tahsiline karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş ve davanın kabulü ile 40.000YTL tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.Dava, hasılat kira sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. 15.02.2007 tarihli bilirkişi kurulu raporunda; davalı kiracının, hor kullanmadan kaynaklanan hasarların giderilmesi bedelinin adı geçen tespit raporu ve Yargıtay ilamı dikkate alınarak 61.506,00YTL olarak hesaplandığı belirtilmiştir. Mahkemece, bilirkişiler tarafından hesaplanan 61.506,00YTL içerisindeki yemekhane tezgah ve müştemilat bedeli olarak belirlenen 20.000YTL’nin indirilmesine, dava dışı üçüncü kişide bulunduğu belirtilen eşyalar bedeli, ... 8. Asliye Ceza Mahkemesi 2001/1369 Esas sayılı dosyasındaki bilirkişi raporu ile hesaplanan 3.340,00YTL ile davacının kendisinde bulunduğunu belirttiği eşyaların bedeli 2.400,00YTL’nin eklenip, taleple bağlı kalınarak 40.000,00YTL’nin davalıdan alınmasına karar verilmiştir. Hükme kısmen esas alınan 15.02.2007 günlü bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın hor kullanma bedeli olarak hesaplanan 61.506,00YTL içerisinde, sökülen çelik dolapların temini ve yerine montaj bedeli 15

... 8. Asliye Ceza Mahkemesi 2001/1369 Esas sayılı dosyasındaki bilirkişi raporu ile hesaplanan 3.340,00YTL ile davacının kendisinde bulunduğunu belirttiği eşyaların bedeli 2.400,00YTL’nin eklenip, taleple bağlı kalınarak 40.000,00YTL’nin davalıdan alınmasına karar verilmiştir. Hükme kısmen esas alınan 15.02.2007 günlü bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın hor kullanma bedeli olarak hesaplanan 61.506,00YTL içerisinde, sökülen çelik dolapların temini ve yerine montaj bedeli 15.200,00YTL ile 24 adet askılık ve 14 adet duvar apliği bedeli 380,00YTL de bulunmaktadır. Hesaplanan bu kalemler demirbaş niteliğinde olup, bozma ilamında da açıklandığı gibi davalı kiracıya teslimi kanıtlanmamıştır. Bu nedenle, sökülen çelik dolapların temini ve yerine montaj bedeli 15.200,00YTL ile 24 adet askılık ve 14 adet duvar apliği bedeli 380,00YTL’nin hor kullanma bedelinden indirilerek bulunacak miktarın davalıdan alınması gerektiği halde bunların da tahsiline karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.Kabule göre de; icra dairesi tarafından yapılacak işlemlerin hüküm altına alınması da doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 10.10.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/845, Karar No: 2011/3533, Tarih: 28.04.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/845 E.  ,  2011/3533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılanması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüsten mahkümiyetine dair, Uşak Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.03.2010 gün ve 2008/228 Esas, 2010/70 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun samimi anlatımları, sanığın tevil yollu ikrarı, olayın akabinde düzenlenen Uşak Devlet Hastanesinin 17.06.2008 günlü rapor içeriğindeki bulgular ile eylemin oluş biçimine nazaran sanığın nitelikli cinsel istismar eyleminin tamamlandığı nazara alınmadan teşbbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek eksik ceza tayini ve suçun sonucunda 5237 sayılı TCK.nun 103/6. maddesi anlamında mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan rapor alınmaması karşı temyiz olmadığından, anılan Yasanın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasının karar yerinde gösterilmemesi ise, bu hususun hükmün doğal sonucu olup infazda nazara alınması mümkün bulunduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3769, Karar No: 2021/4183, Tarih: 12.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/3769 E.  ,  2021/4183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 1.5.2001 gün ve 2001/3 – 63 – 82 sayılı kararında anlatılıp dairemizce de benimsenen içtihadına göre kurumuş orman ağacını kesme eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesinde düzenlenen kabahati oluşturması ve bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, sanığın kestiği bir adet kayın ağacının içinin kovuk kendisinin de dikili kuru olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat nevinde olup eylem tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunması,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince sanığa İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, eyleme konu orman emvalinin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine, 12.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2828, Karar No: 2019/819, Tarih: 16.01.2019

**17. Ceza Dairesi         2017/2828 E.  ,  2019/819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde 14,80 TL değerinde market ürünü çalmaktan ibaret eylemleri nedeni ile hakkında TCK’nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.