muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18743, Karar No: 2014/4650, Tarih: 03.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/18743 E.  ,  2014/4650 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/18743

KARAR NO : 2014/4650

MAHKEMESİ : ORDU 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/06/2013

NUMARASI : 2012/697-2013/589

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hâkimi .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacılar, çekişme konusu 483, 486, 140, 141, 144 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında kendi soyadları ile R.. Ö..'ün soyadının yanlış yazıldığını ileri sürerek, soyadlarının nüfus kayıtlarına uygun şekilde düzeltilmesini istemişlerdir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür taleplerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

Bu tür kayıt düzeltme veya tespit taleplerinde, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

3-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfusta kayıtlı olup olmadıkları araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak Talep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalıdır.

4-Talep konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

4-Talep konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü ilgili sıfatıyla davada yer aldığından yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; kaydında düzeltme yapılması istenen taşınmazların tapulama tutanakları ve dayanak belgeleri yerine, dava dışı taşınmazlara ilişkin tapulama tutanakları ve dayanak belgelerin getirtildiği, kayıtta geçen kişiler ile aynı ismi taşıyan başka kişi yada kişilerin bulunup bulunmadığının yukarıda belirtilen şekle uygun olarak zabıta marifetiyle araştırılmadığı görülmektedir.

Öte yandan, çekişme konusu taşınmazlarda davacılar paydaş bulunmakta ise de isminde düzeltme yapılması istenen diğer paydaş R.. Ö..'e ait veraset ilamından mirasçı olarak altsoyunun bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacıların kardeşi R.. Ö.. ile mirasçılık bağlarının bulunmadığı veraset ilamı ile sabittir. Davacıların davayı yetki belgesi ile açtığına dair herhangi bir belgeye de dosya içerisinde rastlanmamıştır.

Hal böyle olunca; taşınmazın kayıt malikleri adına tesciline dair tüm dayanak belgelerin getirtilmesi, taşınmazın bulunduğu yerde zabıta aracılığıyla kaydı düzeltilmek istenen kişiler ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup-bulunmadığının araştırılması, aynı ismi taşıyan kişi veya kişilerin tespiti halinde bu kişi veya kişilerin duruşmaya çağrılarak taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığının sorulması, tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılıp tanıklar ve varsa tespit bilirkişilerinin taşınmaz başında dinlenmesi, tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenen kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde inceleme yapılarak varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi kabule göre de; davacıların tapu maliki R.. Ö.. yönünden davacılık sıfatlarının bulunmaması nedeniyle sıfat yönünden davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması da doğru değildir.

Davalı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5119, Karar No: 2018/10193, Tarih: 04.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/5119 E.  ,  2018/10193 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, aksi kurum işleminin iptali ile yurtdışı borçlanması sonucu elde edilen sigortalı hizmetlerin ilgili geçmiş dönemine mal edilmesi ile yaşlılık aylığının yeniden belirlenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine,...... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

.....Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı, aksi kurum işleminin iptali ile yurtdışı borçlanması sonucu elde edilen sigortalı hizmetlerin ilgili geçmiş dönemine mal edilmek suretiyle borçlanmasının ve intibakının yapılması gerektiğinin tespiti ile yaşlılık aylığının belirlenmesini istemiştir.

II-CEVAP:

...... aleyhe hususları kabul etmeyerek davacı hakkında yapılan işlemlerin .....tarafından yürütüldüğünü bu nedenle ......etkili olduğunu belirtmiş, yetkisizlik itirazını ileri sürmüştür.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi, Dava konusu yapılan somut olayda, davacının dava konusu işlemi.......yaptığı herhangi bir işlem olmadığı, dolayısıyla mahkemenin bu davaya bakmak yetkisi bulunmadığını kabul ederek, yetkili mahkeme davalı kurumun genel merkezinin bulunduğu ve işlem.......bulunduğu yer mahkemesi olmaktadır.

Tüm yukarıda açıklananlar ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; mahkemenin yetkisizliği nedeniyle dosyanın kararda gösterilen yetkili mahkemeye gönderilmesine dair karar vermiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi, Uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunun yetki konusunun düzenlendiği 5’inci maddesinde; “İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.” hükmü öngörülmüştür. Söz konusu düzenleme, uyuşmazlığın iş akdi veya İş Kanunundan kaynaklanması halinde geçerli bir kuraldır.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 6'ncı maddesinde de; "İş Mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 6'ncı maddesinde de; "İş Mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir." düzenlemesine yer verilmiştir.

5510 sayılı Kanunun “Uyuşmazlıkların çözüm yeri” başlığını taşıyan 101'inci maddesinde, bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan durumlarda, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği belirtilerek görev konusu açıklanmış olmasına karşın, Kanunda yetkiye ilişkin herhangi bir genel düzenleme yapılmamıştır. “Primlerin ödenmesi” başlıklı 88'inci maddenin on dokuzuncu fıkrasında, Kurumun prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Kanunun uygulanmasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde Kurumun alacaklı biriminin bulunduğu yer iş mahkemesinin yetkili olduğu bildirilmiştir. 5521 sayılı Kanunun 15’ici maddesinde, “Bu yasada açıklık bulunmayan hususlarda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun hükümleri uygulanır” düzenlemesi uyarınca yetki konusunun (Hukuk Muhakemeleri Kanununun 447’nci maddesindeki atıf gereği) Hukuk Muhakemeleri Kanununda yer alan genel hükümlere göre belirlenmesi gerekir.

Tüm davalar için uygulanan yetki kuralına genel yetki kuralı denilmekte olup, 1086 ve 6100 sayılı Kanun hükümlerine göre genel yetkili mahkeme, davalının ikametgâhının bulunduğu yer mahkemesidir. Başka bir anlatımla, her dava, Kanunda aksine hüküm öngörülmediği takdirde, açıldığı tarih itibarıyla davalının yerleşim yeri sayılan yer mahkemesinde görülür. Anılan genel yetki kuralının yanında, bazı davalar için başka yer mahkemeleri de yetkili kılınmış olup, istisna niteliğindeki bu düzenlemelere özel yetki kuralları denilmektedir. Özel yetki kurallarının kamu düzenine ilişkin olmadığı, özel yetkinin genel yetkiyi kaldırmayıp her iki kuralın beraber uygulandığı, davacının her iki yetki düzenlemesi arasında seçim hakkı bulunup davasını, öngörülen iki mahkemeden birinde açabileceği temel ilke olmakla birlikte, bazı davaların mutlak surette belli bir yer mahkemesinde açılması benimsenmiştir ki, bu durumda kesin yetki söz konusudur. Diğer taraftan, tüzel kişilere karşı açılacak davalarda genel yetkili mahkeme, tüzel kişilerin yerleşim yeri sayılan merkezinin bulunduğu yer mahkemesi olmakla birlikte, şube işlemleri nedeniyle açılacak dava, taraf olarak bağlı bulunulan merkez davalı gösterilerek, şubenin bulunduğu yerde de açılabilir.

Öte yandan; bir dava için birden fazla yetkili mahkeme olması durumunda, davacının, bu mahkemelerden herhangi birinde davayı açmak hususunda seçimlik bir hakkı vardır. Davacı, yetkili mahkemeler yerine, yetkisiz bir mahkemede dava açarsa, o zaman seçme hakkı davalıya geçer. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 19'uncu maddesi uyarınca, davalı yetki itirazında yetkili olan mahkemeyi göstermek zorunda olup; bu durumda davalı yetkili mahkemelerden seçeceği birinin yetkili olduğunu yetki itirazında bildirmelidir. Mahkeme de davalının gösterdiği yetkili mahkemeye gönderilmesi için yetkisizlik kararı verecektir.

Somut olayda; söz konusu talebe ilişkin davalı Kurum merkezi bulunan .......ile davacının yaşlılık aylığının hesaplanmasına ilişkin işlemleri yapan davalı Kurum şubesinin bulunduğu ....... birinde açılması hususunda seçimlik hakkı bulunan davacı; davayı yetkisi bulunmayan ......... açmıştır. Davalı Kurum süresinde ve usulüne uygun olarak .......yetkili göstermek suretiyle yetkisizlik ilk itirazında bulunmuş olup; bu kapsamda yetkisizliğe ilişkin ilk derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, mahkemenin yetkili olduğunu buna göre işin esasına girilerek inceleme yapılması ve bir karar verilmesi gerekirken mahkemenin yetkisizliğine hükmedilmesinin hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1 Ekim 2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun, kanun yollarından İstinafı düzenleyen sekizinci kısım birinci bölümde yer alan duruşma yapılmadan verilecek kararları öngören 353. maddesi “(1) Ön inceleme sonunda dosyada eksiklik bulunmadığı anlaşılırsa;

a) Aşağıdaki durumlarda bölge adliye mahkemesi, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verir:

1) Davaya bakması yasak olan hâkimin karar vermiş olması.

2) İleri sürülen haklı ret talebine rağmen reddedilen hâkimin davaya bakmış olması.

3) Mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması (…) (1) .

4) Diğer dava şartlarına aykırılık bulunması.

5)Mahkemece usule aykırı olarak davanın veya karşı davanın açılmamış sayılmasına, davaların birleştirilmesine veya ayrılmasına, (…) (1) karar verilmiş olması.(1)

6)Mahkemece, tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması…

4) Diğer dava şartlarına aykırılık bulunması.

5)Mahkemece usule aykırı olarak davanın veya karşı davanın açılmamış sayılmasına, davaların birleştirilmesine veya ayrılmasına, (…) (1) karar verilmiş olması.(1)

6)Mahkemece, tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması…

Duruşma yapılmadan karar verilir.” Hükmünü içermekte olup; anılan yasa hükmünde; Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince yapılacak ön inceleme sonunda, dava dosyasında bir eksiklik olmadığı anlaşılırsa, maddede altı bent olarak gösterilen hallerde, esas incelenmeden ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın ilgili mahkemesine gönderileceği ve verilecek bu kararın kesin nitelikte olduğu vurgulanmıştır.

Öte yandan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun, temyiz edilebilen kararları düzenleyen 361.maddesi “(1) Bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinden verilen temyizi kabil nihai kararlar ile hakem kararlarının iptali talebi üzerine verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir.)

(2) Davada haklı çıkmış olan taraf da hukuki yararı bulunmak şartıyla temyiz yoluna başvurabilir.” Hükmünü içermekte olup, anılan madde hükmünde, bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinin “temyizi kabil nihai kararlarının” temyizi mümkün olduğu öngörülmüştür.

İnceleme konusu olayda, Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesinin esasen HMK’nun 353/1-a-3 maddesine ilişkin olduğu anlaşılan 21.06.2018 günlü hükmünün, kesin ve temyizi kabil nitelikte olmaması nedeniyle, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesi ile kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2011/12846, Karar No: 2012/5383, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/12846 E.  ,  2012/5383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait, müvekkili şirkete trafik sigortalı araç alkollü/ehliyetsiz sürücünün kullanımında iken karıştığı kazada hasarlanan araçlar için toplam 6.191.00 TL tazminat ödediklerini belirterek bu meblağın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, araç sürücüsü...’un ehliyetli ve alkolsüz olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, geçerli bir neden ileri sürülmeden sürücünün kazadan sonra olay yerini terk ettiği, ispat külfetinin yer değiştirdiği ve rizikonun teminat kapsamında kaldığının davalı sigortalı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 6.191.00 TL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, davacıya ...'li aracın neden olduğu maddi hasarlı kaza sonucunda karşı araç zararının davacı ... tarafından tazmininden sonra ...'li araç sürücüsünün sürücü belgesiz ve alkollü araç kullanması nedeniyle ödenen bedelin işletenden rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Somut olayda davalının işleteni olduğu aracın 27.12.2008 tarihinde park halindeki iki araca çarparak hasar verdikten sonra olay yerini terk etmesi üzerine görevli zabıtaca trafik kaza tutanağı düzenlenmiş, sürücünün olay yerini terki nedeniyle tutanakta kimlik ve sürücü belgesi belgeleri tespit edilemediği gibi sürücünün alkol raporu alınamamış, davacı tarafından hasar gören araç sahiplerine 7.794,71 TL hasar ödemesi yapılmış, fazlaya ilişkin hakları saklı tutulması kaydı ile ödenen tazminatın 6.191,00 TL'si eldeki davada davalı işletenden talep edilmiştir.

Hukukumuzda kısmi dava açmak mümkün olup alacaklı alacağın tümü hakkında dava açmak zorunda olmadığından şimdilik alacağın belli bir kısmını dava edebilir.

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan mülga 1086 sayılı HUMK 4.maddesine göre dava konusu alacak, alacağın son kısmı değil, dava dışı bırakılan bir kesimi de varsa o zaman alacağın tamamı çekişmeli olup mahkemenin görevi dava edilen alacak miktarına göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir.

HUMK'nun 8/1 maddesi gereğince dava tarihinde mal varlığı hukukundan doğan değer ve miktarı 7.230,00 TL'nı geçmeyen davalara Sulh Hukuk Mahkemesince bakılacağı düzenleme altına alınmıştır.

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan mülga 1086 sayılı HUMK 4.maddesine göre dava konusu alacak, alacağın son kısmı değil, dava dışı bırakılan bir kesimi de varsa o zaman alacağın tamamı çekişmeli olup mahkemenin görevi dava edilen alacak miktarına göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir.

HUMK'nun 8/1 maddesi gereğince dava tarihinde mal varlığı hukukundan doğan değer ve miktarı 7.230,00 TL'nı geçmeyen davalara Sulh Hukuk Mahkemesince bakılacağı düzenleme altına alınmıştır.

Eldeki davada, davacı 7.794,71 TL hasar ödemesini yaptığını iddia ederek bunun 6.901,00 TL'sını fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulması kaydıyla talep etmiştir. Bu halde dava tarihi itibariyle görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gözetilerek dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Kabule göre de; davacı, ...'li araç sürücüsünün olay esnasında alkollü ve sürücü belgesiz olduğunu iddia etmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemece yapılan inceleme ve araştırma bu konuda karar vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Zira trafik kaza tutanağında sürücüsü tespit edilemeyen araç sürücüsünün kim olduğu, olay esnasında alkollü bulunduğu, kazanın sürücünün almış olduğu alkol nedeniyle güvenli araç sürme yeteneğini kaybettiği hususu ispat edilemediği gibi davalı tarafından olay esnasında araç sürücüsü olduğu bildirilen...'un olay tarihi itibariyle geçerli sürücü belgesine sahip olup olmadığı hususu da mahkemece araştırılmış değildir. Eksik inceleme ile hüküm tesisi de doğru bulunmamıştır.

3-1 ve 2 nolu bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 ve 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 30.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5743, Karar No: 2016/256, Tarih: 12.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/5743 E.  ,  2016/256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... Mahallesi 881 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan münavebe ürünleri kuru fasulye ile samanı, şekerpancarı, buğday, mısır ve patatesin 2014 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderlerini (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvellerinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.