muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/6290, Karar No: 2008/8349, Tarih: 05.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6290 E.  ,  2008/8349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tereke hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, terekenin teslimi istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümleri yer almaktadır. Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yer de yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Dosya kapsamından, müteveffa ...'ın 09.08.2007 tarihinde ... İlçe Emniyet Müdürlüğünde polis memuru olarak görevlendirildiği, yaklaşık bir ay sonra intihar ettiği, ... Emniyet Müdürlüğünde herhangi bir ikamet belgesinin olmadığı, bir ay memuriyet yapılan yerin resmi ikametgah olarak kabul edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre uyuşmazlığın nüfusa kayıtlı olunan ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9255, Karar No: 2019/12220, Tarih: 01.07.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/9255 E.  ,  2019/12220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Sanığın suça konu olaya ilişkin "21:30 sıralarında kızım Duygu'yu görmek için eski eşimin oturduğu eve gittim, ve kapının aralıklı olduğunu görünce kızım Duygu diye seslendim, kızım o esnada bana senle görüşmek istemiyorum, git buradan dedi ve içeride kapıyı kilitleyerek odaya girdi, ben ikametin içine girmedim, kapı aralıklı olduğundan dışarıdan kızımın odaya girdiğini gördüm," anlatımda bulunarak suçlamaları kabul etmediği, mağdurun soruşturma aşamasında "eve geldiğimde eski eşim evimizin kapısını tekmeliyordu, beni fark edince kovalamaya başladı, ben bu yuvayı sana bırakmam, bugünden itibaren kapıya çıkmayacaksınız, gözüm üstünüzde dedi, yerden bir taş alarak üzerime yürüdü ve ben o esnada yan apartmana girdim" şeklinde beyanda bulunduğu, buna karşı kovuşturma aşamasında "sanık olay günü kızımın hasta olduğunu duymuş ve gelmiş, ben de birden kapının önünde görünce şok oldum, tekrardan beni rahatsız etme niyeti ile geldiğini sandım, sonradan öğrendim kızım hasta diye gelmiş" şeklinde anlatımda bulunduğu ve kızları tanık ...'nin ise olaya ilişkin "babam aç kapıyı dedi, bende eve girerse polis çağıracağımı söyleyerek kendimi yatak odasına kilitledim, kapının anahtarı dış tarafta üzerinde olduğu için içeri girdi, benimle görüşmek istediğini söyledi, bu sırada dışarıda annemin sesini duyunca dışarı çıktı, bende dışarıdaki anahtarı alarak kapıyı kitledim, mutfağın penceresinden dışarı baktım, babam yerden bir taş aldı, ama anneme atmadı" şeklinde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanık savunması, mağdur ve tanık anlatımlarının yöntemince irdelenerek, hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı da açıklanıp, eylemlerin ne şekilde oluştuğu kanıtlara dayalı olarak tartışılmadan, yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

2)Kabule göre de;Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6383, Karar No: 2017/7005, Tarih: 15.05.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/6383 E.  ,  2017/7005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu vekili, müvekkili aleyhine başlatılan takip nedeniyle, haline münasip evinin haczedildiğini, haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Alacaklı vekili, şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 27.11.2014 havale tarihli bilirkişi raporuna göre taşınmazın değerinin 119.535,30 TL olarak belirlendiği, icra takibine konu borcun ise toplamda 53.653,34 TL olduğu, evin satılması halinde kalan miktar ile davalıya aynı konum ve şekilde bir daire alınmasının mümkün olmaması nedeni ile haczedilmezlik şikayetinin kabulü ile taşınmaz üzerine konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş olup hüküm alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

İİK'nun 82/1-12. maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin, borçlunun haline uygun olup olmadığı, adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra Mahkemesi'nce, borçlunun, sözü edilenlerle birlikte barınması için, zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise, satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu ögeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, hacizli taşınmazın üç artı bir olması, merkezde bulunması deniz manzaralı oluşu gibi özellikleri gözönünde bulundurulduğunda evin değerinin yeniden belirlenmesi ve haline münasip ev değerinin yukarıdaki ilkeler doğrultusunda (şehrin daha mütevazı semtlerinde ve daha az oda sayısı bulunan meskende oturabileceği nazara alınarak) araştırılması gerekir. Ayrıca borçlunun sosyal- ekonomik durumu ve bakmakla yükümlü olduğu kişi sayısı için de araştırma yapılması gerekir.Yeniden inceleme yapılarak sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ve usulüne uygun hüküm oluşturulmaması sebebiyle mahkeme kararının bozulması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 15.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildir.
Yargıtay — Esas No: 2013/27671, Karar No: 2013/33443, Tarih: 24.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/27671 E.  ,  2013/33443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 18/06/2013 tarih, 2013/19387-22843 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

634 Sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 37/son maddesi uyarınca, kesinleşen işletme projeleri veya kat malikleri kurulunun işletme giderleri ile ilgili kararları, İcra ve İflas Kanununun 68 inci maddesinin 1 inci fıkrasında belirtilen belgelerden sayılır.

Kat malikleri kurulu kararları ve kesinleşmiş işletme projeleri, geçersizliği genel mahkemelerde açılacak bir dava ile kanıtlanmadığı sürece ilamsız takibe konu edilebileceğinden, bunların geçersizliği iddiası dar yetkili icra mahkemelerinde ileri sürülemeyeceği gibi, mahkemece tartışılamaz.

O halde mahkemece, 12.10.2011 tarihli Genel Kurul Kararı ve bu genel kurul kararınca verilen yetki çerçevesinde alınan 10.11.2011 tarihli icra heyeti kararı doğrultusunda itirazın kaldırılması isteminin esası incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ:Alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 18/06/2013 tarih ve 2013/19387 E. - 2013/22843 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),

peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13287, Karar No: 2016/9428, Tarih: 08.12.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/13287 E.  ,  2016/9428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 12/06/2013 gün ve 2009/403 - 2013/247 sayılı kararı bozan Daire'nin 21/04/2015 gün ve 2014/8418 - 2015/5582 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların ... ... 2515 ada 116 parselin dava dışı ......'la birlikte maliki olduklarını, 20.05.1982 tarihinde davalı arsa malikleri ile yüklenici ..... arasında arsa üzerine otel yapılması için sözleşme imzalandığını, inşa edilecek otelin % 51 malikinin.... kalan % 49 kısmının ise davalılara ait olacağını, 12.10.1982 tarihinde ise adi ortaklık sözleşmesi ile otelin aynı pay oranında işletilmesi ve ortaklık sermaye şirketine dönüştüğünde aynı hisse ve oranların cari olacağının kararlaştırıldığını, 1985 yılında ise adi ortaklığın öz sermayesinin tespit raporu ile belirlendiğini, bu miktarın anonim şirkete ayni sermaye olarak konulduğunu, bu surette davalıların arsa paylarını anonim şirkete ayni sermaye olarak verdiklerini ileri sürerek, davalılar adına kayıtlı tapunun iptali ile davacı şirket adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10623, Karar No: 2017/3290, Tarih: 23.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/10623 E.  ,  2017/3290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil temyiz kanun yoluna tabi olmakla; davalı ... Oto İnş. Temizlik Tur. Taahhüt Tic. ve San. Ltd. Şti. vekilince temyiz yoluna başvurma harcının yatırılması gerekirken istinaf yoluna başvuru harcı adı altında 79,70 TL yatırıldığı, nispi temyiz karar harcı yerine de nispi istinaf karar harcı yatırıldığı ve temyiz yoluna başvurma harcı ile nispi temyiz karar harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmadığının anlaşılmasına göre; davalı ... Oto İnş. Temizlik Tur. Taahhüt Tic. ve San. Ltd. Şti.'ne temyiz yoluna başvurma harcının ve nispi temyiz karar harcının (sehven yatırılan harçlar talep halinde iade edilmek üzere) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3499, Karar No: 2024/2634, Tarih: 07.03.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/3499 E.  ,  2024/2634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/90 Esas, 2019/389 Karar

SUÇ : Rüşvet verme

HÜKÜM : Açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle rüşvet vermeye teşebbüs suçundan mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 26.06.2012 tarihli ve 2009/13553 Esas, 2012/7357 Karar sayılı ilamında sair temyiz itirazları reddedilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 24.01.1983 tarih ve 8-486/6 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, bozma ilamına konu hüküm ya da hükümlerle ilgili olarak açıkça onama kararı verilmedikçe sair temyiz itirazlarının reddedilmesinin kesin ve mutlak bir bağlayıcılığının bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına ve oluşa uygun olarak akaryakıt kaçakçılığına göz yumması karşılığında katılan karakol komutanına 3.000 TL rüşvet teklif ettiği kabul edilen ve teklifi kabul etmiş gözüken katılanın sorumluluk çevresinde herhangi bir kaçakçılık eylemi gerçekleştirmediği ve sonraki görüşmelerin çoğunu sanığı suçüstü yakalatmak isteyen katılanın talebiyle yaptığı anlaşılan sanığın eylemleriyle ilgili olarak:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 04.05.1987 gün ve 600/245 sayılı Kararında vurgulandığı gibi rüşvet suçunun konusu, işin yapılması veya yapılmaması olduğundan, şarta bağlı rüşvet sözleşmesinin yapılamayacağı, zira şart gerçekleşmediğinde rüşvet sözleşmesinin gereğinin yerine getirilmeyeceği, başka bir anlatımla anlaşma konusunun ortadan kalkacağı, somut olayda sanığın kaçak mazot getirdiğine veya getireceğine dair delil elde edilemediğinin anlaşılması karşısında; şarta bağlı olan teklifin rüşvet suçuna vücut vermeyeceği, bu nedenle de, sübutu kabul edilen eylemin 5237 sayılı Kanun'un 125/3. maddesinde düzenlenen kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçunu oluşturacağı ve bu suçun söz konusu maddede öngörülen cezasının üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, suç tarihi olan 13.02.2007 ile inceleme günü arasında durma süresi nazara alındığında dahi bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasa’nın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE 07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6157, Karar No: 2010/5498, Tarih: 20.10.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/6157 E.  ,  2010/5498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 20.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10119, Karar No: 2020/14027, Tarih: 27.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/10119 E.  ,  2020/14027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

A-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ...’ün temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyizinde;

1- Sanığın kovuşturma aşamasında 21/04/2015 ve 16/04/2015 tarihli ifadelerinde katılana sinkaflı küfür ettiğini kabul etmesi karşısında, sanığın üzerine atılı hakaret suçundan mahkumiyeti yerine beraatine dair karar verilmesi,

2- 1 numaralı bozma kararına uyulması halinde; 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden katılan ... ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.