muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14724, Karar No: 2023/1438, Tarih: 15.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/14724 E.  ,  2023/1438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2013 tarihli ve 2011/457 Esas, 2013/159 Karar sayılı kararı ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 inci maddesinin iki, üç ve beşinci fıkraları ile 43 üncü maddesi uyarınca 11 yıl 4 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2013 tarihli ve 2011/457 Esas, 2013/159 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay Kapatılan 14. Ceza Dairesinin 06.05.2019 tarihli ve 2015/2058 Esas, 2019/9461 Karar sayılı kararı ile eksik araştırma nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2020 tarihli ve 2019/298 Esas, 2020/243 Karar sayılı kararı ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci ve altıncı fıkraları, 43 üncü maddesi ve 1412 sayılı Kanunun 326 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca 11 yıl 4 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2020 tarihli ve 2019/298 Esas, 2020/243 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 08.12.2021 tarihli ve 2021/23291 Esas, 2021/9846 Karar sayılı kararı ile gerekçesiz hüküm kurulmuş olması nedeniyle ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

5. İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/68 Esas, 2022/206 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci ve altıncı fıkraları, 43 üncü maddesi ve 1412 sayılı Kanunun 326 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca 11 yıl 4 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/68 Esas, 2022/206 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci ve altıncı fıkraları, 43 üncü maddesi ve 1412 sayılı Kanunun 326 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca 11 yıl 4 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği;

Eylemlerin rıza ile gerçekleştiğine, mağdurenin zeka geriliğinin müvekkili tarafından bilinmediğine, sanığın bu hususta hataya düştüğünün kabul edilmesi gerektiğine, tanık beyanlarının çelişkili olduğuna ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; ''Bozma ilamları, toplanan tüm deliler ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Mağdur ...'in konuşma özürü olup, aynı zamanda akli maluliyetinin de bulunduğu, sanığın mağdur ile aynı mahallede ikamet ettikleri, bu şekilde tanıştıkları, sanığın mağduru mahallede bulunan ve kimsenin kullanmadığı atıl depo olarak bırakılan yere zaman zaman götürerek, vücuduna organ sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girdiği, bu ilişkiler neticesi mağdurun hamile kaldığı ve 03/10/2011 tarihinde rahatsızlanarak hastaneye götürülmesi üzerine hamile olduğunun tespit edildiği, yapılan soruşturmada ölü dünyaya gelen bebek, mağdur ... ve sanık ...'ın Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesinde yaptırtılan bebeğin babalık tespitine ilişkin incelemede, bebeğin babasının sanık olduğunun 27/10/2011 tarih 2011/2510 saylı rapor ile tespit edildiği, müşteki ...'in akli maluluyeti nedeni ile aldırılan raporda kendisine karşı işlenmiş olan cinsel saldırı suçunun sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olduğu ve ahlaki reddiyatını kavrayamayacak durumda bulunduğunun bildirildiği, bu şekilde sanık ...'ın üzerine atılı suçu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; mağdurun aşamalardaki anlatımı, bu anlatımlara güvenilebileceğine, mağdurdaki mevcut zeka geriliğinin üçüncü kişilerce kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olabileceği, yaşadığı olay nedeniyle Anksiyete ve Depresyon Belirtilerinin Eşlik Ettiği Uyum Bozukluğu adlı psikiyatrik hastalığa duçar olduğuna ilişkin Marmara Üniversitesi Eğitim Ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 4/10/2012 Tarih, 2012/110 Sayılı Sağlık Kurulu Raporu içeriği, DNA incelemesi sonunda mağdurenin bebeğinin yüzde 99,9 ihtimalle sanık olduğun ilişkin Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Tarafından Hazırlanan 30/01/2012 Tarih, 67206/3052 Sayılı Rapor içeriği, sanığın mağdure ile cinsel ilişkide bulunduğuna dair açık ve samimi ikrarı, tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın, beden ve ruh bakımından kendini savunmayacak durumdaki mağdureden cinsel amaçla faydalanmak için arkadaşlık kurduğu, akabinde, eyleme karşı koyması mümkün olmayan mağdureye bir çok kez aynı kasıt altında organ sokma suretiyle cinsel istismarda bulunduğu, mağdurenin hamile kaldığı, eylem sonucunda mağdurun "Anksiyete ve Depresyon Belirtilerinin Eşlik Ettiği Uyum Bozukluğu" isimli hastalığa duçar olup ruh sağlığının bozulduğu, her ne kadar sanık mağdurenin orta düzeyde zihinsel gerilik denilen akıl hastası olduğunu bilmediğini, niyetinin ciddi olup evlenmeyi düşündüğünü savunmuş ise de, yapılan tıbbi incelemelere göre, mağduredeki zeka geriliğinin üçüncü kişilerce kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olduğunun anlaşıldığı ayrıca mağdurenin konuşma ve büyük oranda duyma özürlü olduğunun mahkemece de gözlemlendiği, yine adli raporlardan mağdurenin cinsel istismar suçunun hukuki anlamda sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişmemiş olduğunun da anlaşıldığı, tanık ...

....'nin ifadesine göre mağdurenin zihinsel özürlü olduğunu herkesin bildiği ve bu konuda sanığın uyarılmış olduğu, zaten bu durumdaki kişi ile evlenmesinin yasal olarak mümkün bulunmadığı, bu nedenle sanığın kaçamaklı savunmasına itibar edilemeyeceği vicdani kansına varılmakla ve ilk bozma ilamından sonra alınan Nevşehir Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün Sayı : 2019/895 01/11/2019 tarihli raporuna göre, Muayene tarihinden geriye doğru gidildiğinde 13/06/2011 tarihi itibari ile şahsın 14-17 (on dört-on yedi) yaş aralığında olacağı kanaatine varıldığı bildirilmekle; bu rapor doğrultusunda netice olarak mağdurun olay tarihinde yaşı net olarak tespit edilememekle birlikte alınan rapor ve dosya kapsamından mağdurun olay tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunduğu kanaatine varılmakla, sanığın üzerine atılı suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunup fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş katılan ...'e yönelik organ sokmak suretiyle çocuğa yönelik cinsel istismar suçunu işlediği sabit olduğundan eylemine uyan ve lehe olan suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 103/2 maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş, sanığın eylemi ile mağdurun ruh sağlığı bozulduğu anlaşılmakla verilen 5237 sayılı TCK'nun 103/6. Maddesinin uygulanmasına ve sanık eylemini teselsül ettirdiğinden temel cezasından TCK'nun 43/1 maddesi gereğince takdiren 1/4 oranında artırım yapılmasına dair hüküm kurulmuştur.'' şeklinde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Olayın intikal şekli ve zamanı, dosyada bulunan kemik yaşı, DNA ve ruh sağlığı raporlarının içerikleri, sanığın ikrarı, tanık beyanları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın suç tarihlerinde fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan mağdureye yönelik organ sokma suretiyle atılı suçu işlediği kanaatine varılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/68 Esas, 2022/206 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3274, Karar No: 2021/2246, Tarih: 03.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/3274 E.  ,  2021/2246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme, suç üstlenme

Hüküm : Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1.a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Sanık ... hakkında; TCK'nın 270/1, 52/2-4, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'nın mahkumiyetine ilişkin hüküm, üst yer Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafii tarafından, suç üstlenme suçundan sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hüküm ise üst yer Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyizen incelenmesinde;

Duruşmadan bağışık tutulmaya yönelik bir talebi bulunmayan sanık ...'nın talimat mahkemesince alınan 21/04/2014 tarihli beyanı sırasında, ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulmadan, sanığın CMK'nın 196/2. maddesine aykırı şekilde yapılan sorgusuna dayalı olarak yokluğunda mahkumiyet kararı verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı sair yönler incelenmeksizin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

2)Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyizen incelenmesine gelince ise;

Sanık ... hakkında suç üstlenme suçu bakımından TCK'nın 270. maddesine göre temel cezanın 2 yıla kadar hapis cezası olarak tayini gerekirken, yasaya aykırı olarak 30 gün adli para cezası olarak belirlendiği ve hatalı uygulama sonucunda netice cezanın doğrudan hükmedilen 500 TL adli para cezası olarak belirlenmesi sebebiyle hükmün kesin sınırının altında kaldığı görülmüş ise de, Ceza Genel Kurulunun 12.03.2013 tarihli ve 1515–102 ile 21.12.2010 tarihli ve 230–264 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararında açıkça vurgulandığı gibi suç niteliği doğru belirlenmesine rağmen yanılgılı bir uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan cezaların verildiği hükümlere karşı yapılan aleyhe başvuru üzerine temyiz denetimine konu olabileceği, bu sebeple incelemeye konu hükmün temyiz edilebilir olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Duruşmadan bağışık tutulmaya yönelik bir talebi bulunmayan sanık ...'in talimat mahkemesince alınan18/04/2014 tarihli beyanı sırasında, ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulmadan, sanığın CMK'nın 196/2. maddesine aykırı şekilde yapılan sorgusuna dayalı olarak yokluğunda mahkumiyet kararı verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı sair yönler incelenmeksizin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4577, Karar No: 2017/7596, Tarih: 11.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4577 E.  ,  2017/7596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesi ile müvekkillerinin ... Kooperatif üyesi iken ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... mevkii 56 pafta, 2995 parsel sayılı taşınmazda inşaata başlanıldığını, davaya konu taşınmazın dört bloktan oluştuğunu her bir blokta 16 mesken bulunduğunu toplamda 64 mesken bulunduğunu, inşaatların tamamlanmasıyla kooperatif üyeleri ile kura çekildiğini, tüm üyelerin hangi blokta, hangi daire sahibi olduklarının belirlendiğini, ancak tapu kayıtlarında söz konusu gayrimenkulün tarla vasıflı olarak göründüğünü ve kooperatif adına kayıtlı kaldığını, tüm maliklerin meskenlerinde oturmaya başladıklarını 1999 depreminde dört bloktan ikisinin yıkılarak kullanılamaz hale geldiğini, diğer iki bloğun kullanılmaya devam edildiğini, 2002 yılında söz konusu gayrimenkul için ferdileşme yapıldığını, ancak yıkılan iki blok yok sayılarak arsa paylarının sağlam kalan bloklardaki kişilere paylaştırıldığını, kat mülkiyetine daha sonradan geçilmesine rağmen tüm maliklerin fiilen meskenlerini kullanması nedeniyle kat mülkiyetine geçildiğini beyan ederek, davaya konu taşınmazdaki arsa paylarının tespiti ile tapuya kaydedilmesine karar verilmesini taleple dava etmiştir.

Mahkemece, talebin kat mülkiyetinden kaynaklanan arsa paylarının düzeltilmesi talebine ilişkin olduğu, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununda "arsa paylarının bağımsız bölümlerin payları ile orantılı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki, kat irtifakı sahibi veya onların kanuni temsilcileri ve yasal mirasçıları, arsa paylarının yeniden düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir." şeklinde hüküm bulunduğu, arsa paylarının düzenlenmesi talebi doğrudan mülkiyet hakkı ile bağlantılı olduğundan dava açma hakkının kat maliklerine veya kat irtifakı sahiplerine tanındığı, celp edilen tapu kaydının incelenmesinde davacıların kat maliki veya kat irtifakı sahibi bulunmadıkları dolayısıyla HMK'nın 114-d maddesi gereğince dava şartı oluşmadığından HMK'nın 320/1. maddesi gereğince ön incelemeli ve dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda davanın usûlden reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davanın arsa payı düzeltimine ilişkin olup, celp edilen tapu kayıtlarına göre, davacıların kat maliki ya da kat irtifakı sahibi olmadıkları tespit edilerek hüküm kurulmuş olmasına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 11/10/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3464, Karar No: 2015/14566, Tarih: 22.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3464 E.  ,  2015/14566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2014

NUMARASI : 2014/1618-2014/1930

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazda bulunan ve taşınmaza bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan patates, dane mısır, taze fasulye ve domatesin dekar başına verim miktarları İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılına ait dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama kg satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5487, Karar No: 2019/4896, Tarih: 08.07.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/5487 E.  ,  2019/4896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 08/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/287, Karar No: 2019/5626, Tarih: 27.11.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/287 E.  ,  2019/5626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı.... Madencilik İth. İhr. San. Tic. AŞ (Kolin AŞ) aleyhine 22/11/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16/10/2014 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm; davacı ve davalı ... İnş. Turizm San. ve Tic. AŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; dava konusu taşınmazlarında bulunan kayısı bahçesinin davalı şirkete ait maden işletme tesisinin faaliyetleri sırasında meydana gelen toz nedeniyle zarara uğradığını, Hekimhan Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/10 D.İş sayılı tespit dosyasında zararının tespit edildiğini belirterek, ürün kaybına ilişkin zararının tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili ... Mad. İth. İhr. San ve Tic. AŞ ve Kolin İnş. Turizm San. ve Tic. AŞ adına dosyaya sunduğu cevap dilekçesinde; Kolin İnş. Turizm San. ve Tic. AŞ'nin dava konusu zararla hiçbir ilgisi olmadığını, dava dilekçesinin tebliğine ilişkin evrakta... yazılmış ise de, dava dilekçesinde bu şirketten söz edilmediğini, bu nedenle anılan şirket yönünden davanın reddi gerektiğini, dava dilekçesinde davalı gösterilen Hekimhan Mad. İth. İhr. San ve Tic. AŞ'nin ise yasal mevzuata uygun olarak faaliyetlerini yürüttüğünü belirterek bu şirket yönünden de davanın esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ...Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/10 D.İş sayılı tespit dosyasına sunulan bilirkişi raporu benimsenerek istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davacı tarafın dava dilekçesinin başlık kısmında davalı bölümüne ... Mad. İth. İhr. San ve Tic. AŞ (... AŞ) yazdığı, içerik kısmında ise ...'nin eylemleri nedeniyle zarara uğradığını ileri sürdüğü, mahkemenin ise karar başlığına davalı olarak sadece Kolin AŞ'yi yazdığı halde hüküm kısmında tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline şeklinde karar tesis ettiği görülmektedir.

Ortaklık yapısı itibariyle aralarında organik bağ bulunduğu iddia ve ispat edilmiş olsa bile her şirketin ayrı tüzel kişi olduğu, dolayısıyla ayrı hak ve fiil ehliyetine sahip bulundukları tartışmasızdır. Hal böyle olunca, mahkemece, davacı tarafa hangi şirketi davalı olarak gösterdiği hususunun açıklattırılması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken anılan yön gözetilmeden ve davalı taraf sıfatı açıklığa kavuşturulmadan karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Kararın bu sebeple bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.