muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20390, Karar No: 2014/8151, Tarih: 24.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20390 E.  ,  2014/8151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın Mehmet Emin Bakır beraatine, sanık ...'ın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I. Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede,

Açılan davanın niteliğine göre Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermediğinden katılan vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II. Sanık Hacı Bakır ve malen sorumlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre , sanıkların 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7865, Karar No: 2019/13044, Tarih: 25.09.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/7865 E.  ,  2019/13044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ...’un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 25/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10510, Karar No: 2010/10562, Tarih: 20.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/10510 E.  ,  2010/10562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.10.2008 tarih ve 2008/497 - 2008/497 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 29.06.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 07.11.1989 tarihinde Bahçeşehir adi ortaklığı ile müteahhit olarak hareket eden müvekkili arasında inşaat sözleşmesi akdedildiğini ve 12.11.1991 tarihli protokol ile adi ortaklığın feshi sonucu 07.11.1989 tarihli adi ortaklığın yerini davalı bankanın aldığını, 03.12.1991 tarihli sözleşmeye göre arsa maliklerine verilecek oran dışında binaların satışından elde edilecek hasılatın %86’sının davalıya, %8,4’nün ... İnş. A.Ş.’ne, %2,8’nin müvekkiline ve %2,8’nin ... A.Ş.’ne dağıtılmasının kararlaştırıldığını, 30.08.1998 tarihinde geçici kabulü yapılan ve 27.07.1999 tarihinde onaya sunulan 2.Etap 1.kısım inşaatine ait kesin hesabın 05.09.2001 tarihli sözleşme ve Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi'ne aykırı olduğunu, hak edişleri alabilmek için davalı tarafa verilen teminat mektupları için masraflar yapıldığını, davalıya verilen 1.778.000 YTL bedelli teminat mektubunun haksız nakte çevrildiğini, 141 nolu hak edişten davalının haksız olarak kesinti yaptığını, şap imalatı kalınlığının Bahçeşehir koordinasyon toplantısında 3cm artırıldığını, bu nedenle taşeron firmaya ekstra para ödemek durumunda kalındığını, bundan dolayı fiyat farkından davalının sorumlu olduğunu, yapım ve iskan harçlarından davalı sorumlu olmasına rağmen müvekkilinin ödediğini, tapu devirlerinin zamanında yapılmaması nedeniyle taşınmazların emlak vergilerinin müvekkili tarafından ödenmek durumunda kalındığını ileri sürerek, Bahçeşehir projesi 2.Etap 1.kısım kesin hesabının hükmen yapılmasına, müvekkilinin kısmi kesin hak edişte davalıya 1.185.033.485.948.-TL borçlu olmadığının tesbitine, kısmi kesin hak edişten müvekkilinin alacağı olan 582.205.919.789.-TL’den fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalması kaydıyla şimdilik, 250.000.000.000.-TL’nın faizi ile davalıdan tahsiline, davalıya teminat mektubunun iade edilmesi için ödenmek zorunda bırakılan 1.778.000.000.000.-TL’nın sözleşmenin 14.maddesi uyarınca 31.10.2004 tarihine kadar yürütülmüş 867.664.000.000.-TL’nın faizi ile davalıdan tahsiline, davalıya verilen 1.778.000.000.000.-TL teminat mektubu masrafları olan 36.404.550.000.-TL ile 31.10.2004 tarihine kadar yürütülmüş 38.572.176.475.-TL’nın faizi ile davalıdan tahsiline, sözleşmeden doğan ve ödenmeyen alacaklar yönünden ise, 141 nolu hak edişten yapılan 42.852.233.255.-TL kesinti ile bunun gecikme faizinin, müvekkili ile ilgisi olmadığı halde taşerona ödenmek zorunda kalınan 9.918.899.699.-TL ve bunun gecikme faizinin, davalı adına ödenen 13.237.171.489.-TL yapım ve kullanma izni ile ilgili masrafların ve bunun gecikme faizinin, tapu devir işlemlerinin davalı tarafından zamanında yapılmaması nedeniyle ödenen 53.531.811.914.-TL emlak vergilerinin ve bunun faizinin, 2001 krizi nedeniyle taşeron fiyat farklarının taşeronlar tarafından talep edilmesi halinde bu miktarların davalıdan tahsili ile bu kalemler yönünden fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalması kaydıyla şimdilik, her bir alacağa karşılık birer milyar olmak ü...e toplam 4.000.000.000

.531.811.914.-TL emlak vergilerinin ve bunun faizinin, 2001 krizi nedeniyle taşeron fiyat farklarının taşeronlar tarafından talep edilmesi halinde bu miktarların davalıdan tahsili ile bu kalemler yönünden fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalması kaydıyla şimdilik, her bir alacağa karşılık birer milyar olmak ü...e toplam 4.000.000.000.- TL’nın faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 18.10.2007 tarihli ıslah dilekçesi ile 1.185.033.485.948.-TL borçlu olunmadığının tesbitine, 301.949.603.639.- TL kesin hesap alacağının bilirkişilerce tesbit edilen kesin hesap tarihi 30.10.1999 tarihinden itibaren ticari reeskont faizi ile davalıdan tahsiline, davalıya verilen teminat mektubunun iade edilmesi için ödenmek zorunda kalınan 1.778.000.000.000.-TL’nın dava tarihine kadar işleyen 867.664.000.000.-TL faizinin asıl alacağa dava tarihinden faiz yürütülerek tahsiline, davalıya verilen 1.778.000.000.000.-TL teminat mektubu masrafları olan 36.404.550.000.- TL ile dava tarihine kadar işleyen faizi 38.572.176.475.-TL faizin asıl alacağa dava tarihinden faiz yürütülerek tahsiline, 141 nolu hak edişten yapılan 42.852.233.255.-TL kesinti ile dava tarihine kadar işleyen faizi 85.542.580.295.-TL faizin asıl alacağa dava tarihinden faiz yürütülerek tahsiline, müvekkili ile ilgisi olmadığı halde taşerona ödenmek zorunda kalınan 9.918.899.699.-TL ile dava tarihine kadar işleyen faizi 6.473.735.204.-TL faizin asıl alacağa dava tarihinden faiz yürütülerek tahsiline, davalı adına ödenen 13.237.171.489.-TL yapım ve kullanma izni ile ilgili masrafların ile dava tarihine kadar işleyen faizi 38.578.244.927.-TL faizin asıl alacağa dava tarihinden faiz yürütülerek tahsiline, tapu devir işlemlerinin davalı tarafından zamanında yapılmaması nedeniyle ödenen 53.531.811.914.-TL emlak vergileri ile dava tarihine kadar işleyen faizi 50.213.885.201.-TL faizin asıl alacağa dava tarihinden faiz yürütülerek tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın taraflar arasındaki sözleşmenin 24. ve 25. maddesine aykırı olduğunu, davacının 26.12.2003 tarihli ihtarı ile bağlı bulunduğunu, dava konularını genişletemeyeceğini, müvekkilinin her bir kalem yönünden temerrüde düşürülmediğinden faiz istenemeyeceğini, diğer taleplerinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Üç kişilik hakem heyetince toplanan kanıtlara ve alınan bilirkişi raporlarına dayanılarak, davacı şirketin davalıya karşı kısmi kesin hesap dolayısıyla borçlu olmadığının tesbitine, davacı şirketin davalıdan alacaklı olduğu 248.817,81 YTL alacak ile yine davacının hak ediş alacakları için verdiği ve davalıca nakten tahsil edilmiş olan 17.04.2002 tarihli banka teminat mektubu tutarı 1.778.000 YTL ve bu mektup için yapmak zorunda kaldığı belgeli yasal giderler 36.404,55 YTL olmak ü...e toplam 2.063.222,36 YTL’nın davalıdan tahsiline, kesin hesaptan alacak için davacı tarafça yapılmış temerrüt ihtarı bulunmadığından dava tarihinden faiz yürütülmesine, 141 nolu hak ediş ile şap imalatı işi derdest 2. Etap 1.kısımdan doğan uyuşmazlıktan olmayıp 2. Etap 2.kısma ait iş olduğu bilirkişi raporundan anlaşıldığından davacının bu kalemlerle ilgili talebi hakkında ticaret mahkemesinde görülmekte olduğu tarafların kabulünde olan 2. Etap 2. kısım kısmi kesin hesap davasında talepte bulunmakta muhtariyetine, yapım ve iskan izinlerine ait masraflarla ilgili olarak dava dilekçesi ile talep olunan 1000 YTL'nın davalıdan faizi ile tahsiline, 12.237,17 YTL’lık kısmının ıslah tarihinde zamanaşımına uğradığından reddine, tapu devirlerinin zamanda yapılmaması nedeniyle davacı tarafından ödenen 53.531,81 YTL’nın 1000 YTL’nın 31.10.2004 ve 52.531,81 YTL’nın ıslah tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsiline hakem Prof. Dr. Cemal Şanlı’nın muhalefetine karşı oyçokluğu ile karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1-HUMK'nun 434/2. maddesi hükmüne göre, temyiz isteği harca tabi ise temyiz, harcın yatırıldığı tarihte yapılmış sayılır. Davacı vekilinin dilekçesi 31.10.2008 tarihinde hakim tarafından havale edilmekle birlikte, dilekçenin harcı yatırılmadığı gibi temyiz defterine de kaydı yapılmamıştır. Bu nedenle davalı vekilinin temyiz isteminin HUMK'nun 432/4. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1-HUMK'nun 434/2. maddesi hükmüne göre, temyiz isteği harca tabi ise temyiz, harcın yatırıldığı tarihte yapılmış sayılır. Davacı vekilinin dilekçesi 31.10.2008 tarihinde hakim tarafından havale edilmekle birlikte, dilekçenin harcı yatırılmadığı gibi temyiz defterine de kaydı yapılmamıştır. Bu nedenle davalı vekilinin temyiz isteminin HUMK'nun 432/4. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 20.01.1994 gün ve 1993/4- 1994/1 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, tarafların tahkim sözleşmesi veya şartında hakemlerin uyuşmazlığı maddi hukuk kurallarına göre çözmelerini öngördükleri takdirde, buna aykırı karar verilmesinin temyiz nedeni oluşturacağı ilkesi kabul edilmiştir. Taraflar arasındaki sözleşmenin “İhtilafların Halli" başlıklı 24. maddesinde uyuşmazlığın maddi hukuk kurallarına göre çözümleneceğine dair herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. Bu nedenle temyiz konusu hakem kararı ancak HUMK'nun 533. maddesinde sayılan nedenlerle bozulabilir. Davalı vekili tarafından dayanılan temyiz itirazları yasada öngörülen temyiz nedenlerinden hiçbirisine uymadığından tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin HUMK'nun 432/4. maddesi uyarınca REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, takdir olunan 750,00 TL duruşma vekalet ücretinin her bir yandan alınarak yekdiğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 4743 sayılı Yasa’nın 6. maddesinin B/4 bendi gereğince, T.Emlak Bankası A.Ş. yargı harçlarından muaf olduğundan davalıdan harç alınmasına mahal olmadığına, 20.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11421, Karar No: 2015/11955, Tarih: 28.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11421 E.  ,  2015/11955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2014

NUMARASI : 2014/4-2014/310

01.04.2015 tarihinde kabul edilip, 11.04.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasa'nın 2.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi başlığı ile birlikte değiştirilmiştir. Bu düzenlemeye göre, dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi 1 ay için yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise, gerekçeleri ile birlikte dosyayı Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderecektir.

Bu durumda dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın haksız eylemden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Kanununun 14.maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'ne aittir.

Yukarıdaki yasal düzenleme de dikkate alındığında, dosyanın görevli Dairesi belirlenmek üzere Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 28.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7530, Karar No: 2019/7993, Tarih: 07.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/7530 E.  ,  2019/7993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.06.2017 gün ve 2016/243 Esas, 2017/214 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler yönünden esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden ise karardaki mahkumiyete ilişkin bölümün çıkartılarak yerine müsnet suçtan beraatine yazılması suretiyle düzeltilerek esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesinde yapılan yargılamada bedensel özürlü mağdurenin kanuni temsilcisi olan babası Kemal ile mağdureye tayin edilen vekilin sanıktan şikayetçi olarak davaya katılmalarının ardından yokluklarında yapılan istinaf incelemesi neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümlerin adları geçen katılan ... ile mağdure vekiline usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediği anlaşıldığından, gerekçeli kararın katılan ...'le mağdure vekiline usulünce tebliğiyle, tebellüğ belgeleri ile sunulduğu takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerin temyiz edilmesi durumunda bununla ve sanık müdafisince temyiz edilmesine karşılık 21.09.2018 günlü tebliğnamede görüş bildirilmeyen konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümle ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25280, Karar No: 2013/23590, Tarih: 27.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/25280 E.  ,  2013/23590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Av....

İhbar Olunanlar: 1...Temizlik İnş.Taş. Dan.San.ve Tic.Ltd.Şti.

2-Kittaş İnş.Ltd.Şti.

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2087, Karar No: 2018/500, Tarih: 30.01.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/2087 E.  ,  2018/500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10.maddesinin 1.fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 sayılı Kanun'un 3.maddesi ile eklenen aynı maddenin 2.fıkrasına göre ise bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Somut olayda, temyiz dışı sanık ... 'ın, bilinen en son adresinin 24/02/2014 tarihli duruşmada bildirdiği "... ... Mah. .... / SİVAS” adresi olduğu, mahkemece gerekçeli kararın sanık adına “Yeni Mahalle Hastane ... .../Sivas” adresine tebliğe çıkartıldığı, sanık ... neden konutta bulunduğu belirtilmeden aynı çatı altında yaşadığı ve ehil olan yengesi ... ...’a tebliğ edildiği gözetildiğinde sanık ...'ın bilinen son adresine (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine, cezaevinde olmaması halinde sorguda verdiği bilinen en son adresine, buradan iade dönerse mernis adresine olacak şekilde) gerekçeli hükmün tebliğ edilerek, tebligat belgesi ve sunması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE 30.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14788, Karar No: 2011/13852, Tarih: 13.10.2011

**10. Hukuk Dairesi         2011/14788 E.  ,  2011/13852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ürün bedelinden yapılan tevkifat nedeniyle 2926 sayılı Kanun kapsamında ....sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde 01.06.1997-31.05.2002 tarihleri arası için isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş ise de, bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Davanın yasal dayanağı 2926 sayılı Yasanın 3. maddesidir. Anılan maddenin (b) bendinde; kendi mülkünde, ortaklık veya kiralamak suretiyle başkalarının mülkünde Kamuya mahsus mahallerde, Ekim, dikim, bakım, üretim, yetiştirme ve ıslah yollarıyla veya doğrudan doğruya tabiattan istifade etmek suretiyle bitki, orman, hayvan ve su ürünlerinin üretimini, avlanmasını, avcılar ve yetiştiriciler tarafından muhafazasını, taşınmasını sağlayanları veya bu ürünlerden sair bir şekilde faydalanmak suretiyle kendi adına ve hesabına faaliyette bulunanların işleri, tarımsal faaliyet olarak nitelendirilmiştir.

Mahkemenin, davacının 6111 sayılı Yasadan yararlanmasına ilişkin hükmü doğrudur. Ancak, dosyada bulunan ve davacının ....ı Bilgilerini ihtiva eden belgede; davacının, 01.06.1997 tarihinde tescil edildiği, 10 yıl 8 ay Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğuna ilişkin bilginin, doğru olup-olmadığını, mahkemenin, davalı Kuruma sormadan; 01.06.1997-31.05.2002 tarihleri arasında davacının ....sigortalısı olduğuna karar vermesi, usul ve yasaya aykırı bulunmuş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8381, Karar No: 2023/7236, Tarih: 06.12.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/8381 E.  ,  2023/7236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2082 E., 2022/2164 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddine/Esastan Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/362 E., 2022/235 K.

Taraflar arasındaki vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescili ile ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; duruşma günü olarak saptanan 31.10.2023 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalı asil ... geldiler duruşmaya başlandı, gelen vekilin ve asilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildi. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.