muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8106, Karar No: 2012/35903, Tarih: 01.11.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/8106 E.  ,  2012/35903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Aynı eylem nedeniyle mağdurda hem kemik kırığı, hem de hayati tehlike meydana gelmiş olmakla, TCK'nin 44. maddesi uyarınca daha ağır neticesi olan, TCK'nin 87/1-d-son. maddesindeki yaralanma nedeniyle ceza tayini gerekirken, ayrıca TCK'nin 87/3 maddesinin de uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2-24/09/2009 günlü oturumda, lehe hükümlerin uygulanması istemini dile getiren sanık savunmanın talebinin TCK'nin 51. maddesini de kapsaması nedeniyle, bu konuda bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20962, Karar No: 2014/18195, Tarih: 22.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/20962 E.  ,  2014/18195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 14. İş Mahkemesi

Tarihi : 16.05.2013

No : 2013/362-2013/171

Dava, iş kolu kodunun Kurumca değiştirilmesi ve bu işleme dayalı olarak fark prim tahakkukuna ilişkin işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, isteğin kabulüne, davalı Kurumca davacı şirkete ait iş kolu kodunun 4221 olarak değiştirilmesie yönelik işlemin iptali ile iş kolu kodunun daha önce uygulanan 7022 kod olarak tespitine, davalı Kurumca tahakkuk ettirilen 117.014,39 TL'lik fark priminin iptaline karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada; davacı şirket, davalı Kurumca tutulan 04.10.2010 tarihli müfettiş rapor içeriğine göre, aslen işyerlerinin “işletme ve diğer idari danışmanlık faaliyetleri” kodu ile 7022 olarak tescil edilmiş iken, davacı şirketin aldığı isale hattı için boru temini işinde, ürettiği boruların temini dışında, alınan ikinci ihale sözleşmesine göre, personel görevlendirme formu ile, boruların döşenmek üzere hazırlanması ve montajı için merkez veya fabrikalardan görevlendirilen daimi işçiler ile ihalenin tamamlandığı gerekçesi ile, yapılan işe göre 4221 kodu ile “sıvılar için hizmet projelerinin inşaatı”na dönüştürülmesi ve bu işleme dayalı olarak alınması gereken fark prim borcunun davacı şirketten tahsiline yönelik Kurum işleminin iptalini istemiş olup; Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, verilen kararın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

Her olaya, meydana geldiği tarihteki yasal mevzuatın uygulanmasına dair genel ilke gereğince, davanın yasal dayanağı 19.01.2013 tarih ve 28533 S.R.G.'de yayımlanan 10.01.2013 tarih ve 6385 sayılı Kanunun 10. maddesi ile mülga edilen 5510 sayılı Yasanın 83. maddesi olup, bu maddede hangi iş kollarının hangi tehlike sınıfına girdiğinin belirlenmesi hususunda, Bakanlar Kurulu'na yetki verildiği belirtildikten sonra, tehlike sınıf ve derecesine ait prim oranlarının ve tehlike derecelerinin Bakanlar Kurulu kararıyla yürürlüğe konulacak bir tarife ile tespit edileceği belirtilmiş, Kurumca yapılacak incelemeler veya sigortalıların talebi üzerine bu kodların uygun prim nispeti ve tehlike sınıfları üzerinden tespit ve değiştirilebileceği ve bu değiştirme işlemine karşı itiraz usulü açıklanmıştır. Buna göre, işverenler ile 4'üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanlar, tehlike sınıf ve derecesi ile prim oranı hakkında Kurumca yapılacak yazılı bildirimi aldıktan sonra, bir ay içinde Kuruma itiraz edebilir. Kurum, bu itirazı inceleyerek en geç üç ay içinde karara bağlayarak sonucunu itiraz edene bildirir. İlgililer, Kurumun kararı üzerine, kararın tebliğ tarihinden itibaren bir ay içinde yetkili mahkemeye başvurabilir. Kuruma itiraz edilmesi veya mahkemeye başvurulması, primlerin takip ve tahsilini durdurmaz.

Aynı maddenin 6. fıkrasında ise, itirazdan sonra verilecek kararın işverenin talebine göre veya Kurumca yapılan tespit işlemine göre ne zamandan itibaren yürürlüğe gireceği hususunda getirtilen “…İşverenin veya 4'üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanların itirazı; işyerinin tehlike sınıfı ve derecesi ile kısa vadeli sigorta kolları prim oranının tebliğine ilişkin yazının işverence veya 4'üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanlar tarafından tebellüğünden itibaren bir ay içinde yapılmış ise, değiştirilen iş kolu kodu ve tehlike sınıfı ile tehlike derecesinin hatalı uygulandığı tarihten, bir aylık süre dışında yapılmış ise, itirazın Kurum kayıtlarına intikali tarihini izleyen yılbaşından, üçüncü fıkrada belirtilen sürelerin aşılması durumunda ise, Kurumca yapılacak değişikliğe ilişkin kararın tebliğini izleyen takvim yılı başından geçerli olarak uygulanır.” hükmü mevcuttur.

Diğer taraftan 29.09.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 2008/14173 Sayılı Bakanlar Kurulu kararı gereğince “İş Kazalar ve Meslek Hastalıkları Prim Tarifesi”'nin 6’ncı maddesindeki “Bir işyerinde yürütülen ve esas işin fer’i ve mütemmimi mahiyetinde olan bütün işlerin sigorta primleri, esas işin tabi tutulduğu prim haddine göre hesaplanır. Ancak, esas işin fer’i ve mütemmimi sayılan işler, sigortalıları birbirine karışmayacak şekilde, ayrı ve bağımsız olarak yürütüldüğü ve Kurumda ayrı bir işyeri olarak tescil edilmiş olduğu takdirde, her biri kendi tehlike sınıfının prim haddine tabi olur. ” hükmü ile 7’nci maddesindeki “Aynı işveren tarafından, aynı işyerinde yürütülen ve mahiyetleri bakımından ayrı özellikler gösteren ve farklı tehlike sınıflarına dâhil olan bütün işler, işyerinde en yüksek tehlike sınıfına giren işin prim oranına tabi olur.” hükmünün gözetilmemesi isabetsizdir.

Eldeki davada; Mahkemece, öncelikle, davacı şirketin yukarıda açıklanan itiraz prosedürü çerçevesinde, davanın süresi içerisinde açılıp açılmadığı belirlenmeli, sonrasında ise davacı şirketin aldığı ihalelerin nitelikleri ve sözleşme hükümleri dikkate alınarak, davacı şirketin işyerlerinde yapılmakta olan asıl işin belirlenmesi ve prim tarifesinin 6. maddesi gereğince asıl işin tabi olduğu prim oranı ve tehlike sınıfına tabi olması gerektiği hususları gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, açıklanan hususlar çerçevesinde yapılan işler ve bu işlerin şirketin asıl işi olup olmadığı araştırılarak, hangi iş kolunda olması gerektiği hususu, açık olarak belirlendikten sonra, bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10806, Karar No: 2019/2613, Tarih: 09.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2014/10806 E.  ,  2019/2613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 09/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13745, Karar No: 2022/15236, Tarih: 25.10.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/13745 E.  ,  2022/15236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, hakaret, silahla tehdit, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Cumhuriyet savcısının temyizinin sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat kararı kapsamında, sanık lehine hükmolunan vekalet ücretine ilişkin olduğu görülmekle yapılan incelemede,

1-Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Sanık hakkında hakaret suçundan doğrudan tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hüküm, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanık müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkemece delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, olay sonucunda sanığın mağdur olduğuna, katılan ... lehine vekalet ücretine karar verilemeyeceğine dair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Aynı yargılamada hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık yararına, müdafisi tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünemeyeceği gözetilmeksizin, kasten yaralama suçundan beraat ettiği gerekçesi ile Hazine aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 10. bendinde yer alan "katılan sanıklardan İbrahim kendisini vekille temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 1.500 TL vekalet ücretinin üzerine atılı kasten yaralama suçundan beraat ettiği nazara alnarak Hazineden..." kısmının çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4-Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

4-Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Sanık ile mağdure ...'ın olay öncesinde bir süre gayrıresmi olarak birlikte yaşadıktan sonra ayrıldıkları, sanığın mağdurenin kendisine dönmesi için ısrarla teklifte bulunduğu, olay günü aynı gerekçe ile mağdurenin ailesi ile birlikte yaşadığı eve geldiği, aralarında yaşanan tartışma sırasında, sanığın katılanı kolundan tutarak aracına bindirmeye çalıştığı, katılanın direnmesi ve tanıkların müdahalesi ile bunu gerçekleştiremediği, sanığın elinden kurtulan mağdurenin, evde bulunan tüfeği alarak sanığı yaralaması üzerine sanığın aracına binerek kaçtığı olayda, sanığın teşebbüs aşamasında kalan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu cebir kullanmak suretiyle işlediği kabul edilmesine rağmen, eyleminin TCK.nın 109/2. maddesine uyduğu gözetilmeden, sanık hakkında ceza tayin edilirken suç vasfında hataya düşülerek TCK.nın 109/1. maddesi gereğince uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326/son maddeleri gereğince, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA,

5-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,

Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'ne ait raporda, tabancanın 9 mm çapındaki ses ve gaz fişeklerini istimal etmek üzere imal edilmiş olduğu, ancak namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan, kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, bu sebeple, çapına uygun ses ve gaz fişeklerinden iken bu fişeklerin renkli plastik parçaların üzerine veya bu plastik parçalar çıkartılarak onların yerine saçma tanesi, kurşun metal küre vb. yerleştirilmek suretiyle tadil edilerek özel nitelik kazandırılmış fişekleri istimale elverişli olduğunun belirtilmesi, buna karşın, sanıkta, özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması, sanığın, suça konu silahın, kurusıkı tabanca olduğuna ilişkin savunması ve söz konusu raporda tabancanın teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin de görülmediğinin belirtilmesi karşısında, sanığın savunmasının aksine, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, bizatihi suç teşkil eden tabancanın müsaderesi ve sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince, uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, 25.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4059, Karar No: 2017/10174, Tarih: 09.10.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/4059 E.  ,  2017/10174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun baştan itibaren fikir ve eylem birliği içerisinde diğer sanıklarla hareket ettikleri olayda, müştekinin iş yerine birlikte girerek suçu işledikleri sabit olduğu halde iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hakkında tayin olunan cezada 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19899, Karar No: 2016/1584, Tarih: 08.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/19899 E.  ,  2016/1584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... 436 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 16.04.2015 gününde temyiz edenlerden davalı vekili Av. .. ... ve davacı vekili Av... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle mahalline geri çevrilmiş, bu kez iade edilmekle, dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı üzerine gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden mahkemeye gönderilen zeytin verilerinin sulu tarlaya mı kuru tarlaya mı ait olduğunun belirtilmediği, üretim maliyetleri içerisinde sulama giderlerinin yer aldığı, bu haliyle veri cetvellerinin sulu tarlaya göre hazırlandığı izlenimi uyandığı, yine gönderilen zeytin verilerinde 2012 yılına ait veri listesinin 2011 yılının tıpatıp aynısı olduğu, oysa farklı yıllarda ürün satış fiyatı ile üretim masraflarının aynı olamayacağı gözönüne alındığında geri çevirme kararının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle; bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan dane zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yıllarına ait kuru tarlada dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösteren veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından ve geri çevirme gereğinin yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3647, Karar No: 2020/1804, Tarih: 02.03.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/3647 E.  ,  2020/1804 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

Davacı tarafından, sigortalılık başlangıç tarihinin 14.06. 1990 tarihi olduğunun tespitine karar verilmesi istemiyle açılan davanın yargılaması sonucu Kırklareli İş Mahkemesi’nden istemin kabulüne dair verilen hükme karşı davalı Kurum vekilince istinaf yoluna başvurulması ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın temyizen incelenmesi davalı kurum vekilince istenilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı, dava dışı ... San. Tic. A.Ş. adlı işyerinde 14.06 1990 tarihinde bir gün süreyle çalıştığının tespiti ile 14.06.1990 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.

II-CEVAP

SGK vekili, Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuru koşulunun yerine getirilmesi gerektiğini, çalışma olgusunun yöntemine göre kanıtlanması gerektiğini, davanın hak düşürücü süreye uğradığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi, davacı ...’ın işveren ... San. Tic. AŞ'ye ait işyerinde ... sigorta sicil numarası ile 14.06.1990 tarihinde en az bir gün sigortalı olarak çalıştığının, ayrıca tüm sigorta kollarında sigortalılık başlangıcının 14.06.1990 tarihi olduğunun tespitine, dair karar vermiştir.

B-BAM KARARI

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi, Kırklareli İş Mahkemesi'nin 08/12/2017 tarihli, 2016/181 Esas - 2017/113 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Yasa'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine dair karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili, davanın yöntemince kanıtlanmadığı, hak düşürücü sürenin söz konusu olduğu, yazılı belge bulunmadığı, davanın tanık sözleri ile kanıtlanamayacağı gerekçeleriyle

Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

506 sayılı Kanunun 108. maddesi gereğince sigortalılık başlangıç tarihinin belirlenmesine ilişkin açılan her dava, sigortalılığın saptanması istemini de içerdiğinden, aynı Kanunun 79/10 maddesi kapsamında bir günlük çalışmanın belirlenmesi davasıdır.