muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3525, Karar No: 2018/8469, Tarih: 20.11.2018

Bu ilkeler gözetildiğinde, davacı anne ve baba lehine takdir edilen 7.500 TL’şer manevi tazminatın ayrı ayrı az olduğu açıktır.

4- SGK tarafından bağlanan gelirin maddi tazminat alacağından tenzili noktasında davanın yasal dayanağını, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununu oluşturmaktadır. Kanunun 55. maddesinde, “ Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir.

Adalet Komisyonu'nun 55. madde gerekçesine göre; “sosyal güvenlik ödemelerinin, denkleştirme (indirim) işlevi görebilmesi, onun sorumluluğu doğuran olaya sebebiyet verenlere rücu edilebilmesine bağlıdır. Bu kural gereği, rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri; teknik arıza, tam kaçınılmazlık hallerindeki ödemeler, bu tazminatlardan indirilemez. Bağlanan gelirlerin, işçinin kusuru ve kaçınılmazlık gibi nedenlerle rücu edilemeyen kısmı da indirilemez. Bir kısmı rücu edilemeyen miktar dahi denkleştirilemeyeceği gibi, zarar görenin kusuruna (müterafik kusura) yansıyan sosyal güvenlik ödemeleri, tahsis tarihinden sonra meydana gelen sosyal güvenlik ödemelerindeki artışlar, kısmi kaçınılmazlık ve teknik arıza halindeki ödemeler ve benzerleri rücu edilemediğinden bu miktarlar dahi denkleştirilemez.”

Öte yandan, 6101 sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Kanunun 2. maddesine göre “Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları, gerçekleştirildikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanır” Dairemizin ve giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşleri, Kurumca bağlanan gelirlerin peşin sermaye değerinin ve geçici iş göremezlik ödeneklerinin hesaplanan zarardan indirilmesi, Kurumun rücu hakkının korunması ve mükerrer ödemeyi önleme ilkesine dayandığından, kamu düzenine ilişkin olarak kabul edilmiştir. Kaldı ki, 6098 sayılı Kanunun 55. maddesi de emredici bir hükme yer verdiğinden gerçekleştiği tarihe bakılmaksızın tüm fiil ve işlemlere uygulanmalıdır.

Anayasa Mahkemesinin 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E: 2003/10, K: 2006/106 sayılı Kararı ile 26. maddedeki “sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptaline karar verilmiştir. 26. maddedeki anılan cümlenin iptali ile Kurumun rücu hakkının yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı yada hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, rücu davasında, ilk peşin değerli gelirin tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarla sınırlı şekilde hüküm kurulması gerekir.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçesinde, açıkça gelirlerde meydana gelen artışların istenemeyeceği belirtilmiştir.

Bu nedenle, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra 26. maddeye dayanılarak açılan rücu davalarında artışlar istenemeyeceğine göre, böyle bir ibare bulunmayan 10. maddeye dayanan rücu davalarında da gelirlerdeki artışların istenemeyeceği açıktır. HGK.19.03.2008 gün ve 2008/10-254E.-2008/266 K. sayılı Kararı da bu yöndedir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, davacı eş, anne ve babanın maddi tazminat alacağının tespitinde iş bu davacılara kurumca bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin veya fiili ödeme miktarı ile mevcut ise sosyal yardım zammının rücuya kabil (%90 kusura isabet eden) kısmının 25/09/2014 tarihli hesap raporunda tespit edilen tazminat alacaklarından tenzili gerekirken; bağlanan gelirin tüm peşin sermaye değerinin tamamınına tazminat alacağından tenzili ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

5- Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10/2. maddesine göre manevi tazminat isteminin kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücretin, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemeyeceği düzenleme altına alınmışken, davalı ... lehine manevi tazminatın reddedilen kısmı üzerinden takdir edilen red vekalet ücretinin davacı lehine takdir edilen miktarı geçecek şekilde hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Öte yandan davacıdan peşin olarak tahsil edilen 3.279,00 TL harcın, karar ve ilam harcından mahsubuna karar verilmesine karşın iş bu harcın aleyhine karar verilen davalılardan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmemesi de hatalı olmuştur.

O halde mahkemece yapılacak iş usuli kazanılmış hakları da gözeterek 25/09/2014 tarihli hesap raporunda tespit edilen tazminat alacaklarından tüm peşin sermaye değerinin tamamı yerine, davacı eş, anne ve babaya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerini veya fiili ödeme miktarı ile mevcut ise sosyal yardım zammının rücuya kabil kısmını tenzil etmek, davacı anne ve baba lehine hükmedilen manevi tazminat miktarlarının az olduğu dikkate alınarak iş bu davacılar için hakkaniyete uygun manevi tazminat takdir etmek, peşin tahsil edilen harç ile vekalet ücreti hakkında ise yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda usule uygun karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacılara ve davalılardan ..... Mühendislik'e iadesine,20/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4546, Karar No: 2012/7770, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4546 E.  ,  2012/7770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dahili davalılardan ...’e gerekçeli karar Tebligat Yasasının 21. ve Tüzüğün 28. maddesindeki yöntemlere uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılmıştır. Mahkemece adı geçen davalıya gerekçeli kararın yöntemine uygun tebliği sağlanıp temyiz süresinin beklenmesinden,

2-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, haşhaş ve mısır (sılajlık) ürünlerinin sulu şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3595, Karar No: 2009/6495, Tarih: 19.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/3595 E.  ,  2009/6495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin maliki olduğu, davalıya kasko sigortalı aracın 23.2.2008 tarihinde çalındığını, hasar ihbarına rağmen tazminat ödemesi yapılmaması üzerine icra takibi başlatıldığını, talep edilen asıl alacağın 51.000.TL'lik kısmının davalı tarafından ödendiğini bakiye kısma itiraz edildiğini ve takibin durduğunu ileri sürerek, yapılan kısmi itirazın iptali ile icra inkar tazminatı talep etmiştir.

Davalı vekili aracın raicinin 51.000.TL olduğunu ve bu miktarın icra dosyasına ödendiğini sorumluluklarının kalmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile davalının Beyoğlu 5.İcra Müdürlüğünün 2008/7423 esas sayılı takip dosyasına yaptığı kısmi itirazın kısmen iptali ile takibin 9.000.TL asıl alacak üzerinden devamına, bu alacağa 24.3.2008 temerrüt tarihinden avans faizi yürütülmesine, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

HUMK.nun 275. maddesine göre, çözümü özel ve teknik bilgiye dayanan konularda ihtisas sahibi kişilerin vereceği rapor esas alınarak hüküm kurulması gerekir. Trafik kazalarında hasar miktarının tayin ve tesbiti de özel ve teknik bilgiyi gerektiren konulardandır.

Hakim, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konularda bilirkişien oy ve görüşünü almakla yükümlü tutulmuştur.

Buna göre, mahkemece makina mühendisi ve hukukçu bilirkişiden rapor alınmasına karşın, aracı hasarının tesbiti teknik bir konu olup, bu konuda uzman olmayan hukukçu bilirkişinin görüşüne değer verilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Ayrıca HUMK.nun 276/3. Maddesi uyarınca bilirkişi kurulunun bir veya üç kişiden oluşturulması gerektiği gözetilmeden iki kişiden oluşan bilirkişi kurulundan rapor alınmasıda isabetli değildir.

O halde mahkemece yapılacak iş; İ.Teknik Üniversitesi Karayolları Kürsüsü veya Karayolları Trafik Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek uzman bilirkişi kurulundan aracın ve tankının çalındığı tarihteki piyasa değeri tesbit ettirilerek davacının gerçek zararının saptanması için ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak varılacak uygun sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ve davalı vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 19.10.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3608, Karar No: 2018/5633, Tarih: 24.09.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/3608 E.  ,  2018/5633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 24/03/2011 gününde verilen dilekçe ile ......arın kesilmesi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın maddi tazminat yönünden kısmen kabulüne, manevi tazminat yönünden ise reddine dair verilen 13/12/2012 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ...’ın tüm, davacı ...’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2) Davacı ...’ın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, manevi tazminat talebinin ise reddine, diğer davalı ... hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, karar verilmiş; hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava konusu .........köyü 409 ada 3 nolu parselin yarı hissesini 1991 yılında satın aldığını,harici ve fiili taksim sonucu taşınmazı malik sıfatıyla kullandığını,imar uygulaması sonucunda taşınmazın davalılar adına tescil edildiğini, davalıların, 02/03/2011 tarihinde ......arını kestiğini, ancak ......arın muhdesat bedelini ödemediklerini, ......arın kesilmesi nedeniyle üzüntü yaşadığını ileri sürerek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, imar uygulaması sonucu dava konusu parselin ... Bal adına tescil edildiğini, davaya konu ......arın imar uygulamasından sonra dikildiğini, ......arın kaldırılması için davacıya ihtarname gönderildiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, manevi tazminat talebinin reddine, davalı ...’ın tapu maliki olması dışında zararla ilgisinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın davalı ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davalılar vekilinin, 21/04/2011 havale tarihli cevap dilekçesinde davalılardan ...’ın olayla ilişkisi bulunmadığını belirterek bu davalı yönünden husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesini talep ettiği, diğer davalı

Dosya kapsamından; davalılar vekilinin, 21/04/2011 havale tarihli cevap dilekçesinde davalılardan ...’ın olayla ilişkisi bulunmadığını belirterek bu davalı yönünden husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesini talep ettiği, diğer davalı

hakkında ise husumet itirazında bulunulmadığı görülmüştür. Diğer davalı ...’ın hazırlık soruşturmasında ve ...... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/255 E. sayılı ceza davasının 06/07/2011 tarihli duruşmasında tanık olarak dinlendiği, davalı ... ifadesinde davaya konu ......arın kesilmesi talimatını oğlu olan diğer davalı ...’a kendisinin verdiğini,oğlu olan davalı ...’ın ......arı kestiğini açıkça ikrar etmiş bulunmasına göre davalı ...’ın diğer davalı ... ile birlikte müşterek ve müteselsil sorumlu tutulması gerekirken, hakkındaki davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddedilmesi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA, davalı ...’ın tüm, davacının öteki temyiz itirazlarının (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/623, Karar No: 2015/6573, Tarih: 18.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/623 E.  ,  2015/6573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman

yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de,

Oluşa uygun kabule göre; cebir, tehdit veya hile gibi iradeyi etkileyen herhangi bir hal olmaksızın suç tarihinde ondört yaşında olan mağdureyle, cinsel ilişkiye giren onbeş yaşındaki suça sürüklenen çocuğun dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumu, eğitim düzeyi, kişisel özellikleri, tarafların yaşları ile olayın zora dayalı olmayan gerçekleşme biçimi nazara alındığında TCK'nın 23. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun bu ağır neticeden sorumlu tutulabilmesi bakımından en azından taksirle hareket edip etmediğinin tespit edilmesi, suça sürüklenen çocuğun ağır netice olarak ortaya çıkan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmayı öngöremeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmadığı gözetilmeden hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7717, Karar No: 2021/77, Tarih: 11.01.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/7717 E.  ,  2021/77 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, yetkisizlik kararı verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; müvekkilinin ve davalının Büyük İstanbul otogarında bulunan 115 nolu yazıhaneye 1/2’şer malik olduklarını, davalının dava konusu yazıhanenin tamamını kullandığını, daha sonra Metro Şirketi ile birleştirerek Metro Şirketi ile beraber kullandığını, davalının, davacının dava konusu yeri kullanmasına izin vermediğini, bu nedenle Bakırköy 7 Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açtıklarını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla Bakırköy 7 Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/102 Esas ve 2011/249 Karar sayılı ilamı gereğince 12.10.2005 - 27.03.2009 tarihleri arasındaki dönem itibariyle saklı tutulan 98.975 TL'lik ecrimsil bedelinin dönem sonları itibariyle yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; yetki itirazında bulunduklarını, 6100 Sayılı Kanunu'nun 6. maddesindeki yetki kurallarına dayanarak davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olduğunu, bu nedenle yetkili mahkemenin Edirne Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu belirterek, yekisizlik kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; Mahkemenin yetkisizliğine, yetkili mahkemenin Edirne Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna, karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava;, ecrimisil talebine ilişkindir.

Gerek öğretide gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle işgal tazminatı zilyet olmayan hak sahibinin, hak sahibi olmayan zilyetten isteyebileceği bir bedeldir. Ecrimisil bir tür haksız fiil tazminatıdır

Ecrimisil 08.03.1950 tarihli ve 22/4 sayılı İBK'da haksız eylem olarak nitelendirilmiş bulunduğundan HMK'nin 16 maddesi uyarınca; haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir. Ayrıca ecrimisil davası taşınmazın aynı ile ilgili dava olmadığı için HMK’nin 12. maddesi uygulanmaz. Kesin yetki kuralı olmadığı için de HMK’de ki genel yetki kuralı uygulama alanı bulur ve bu bağlamda, genel yetkili mahkeme olan davalının ikamatgahı mahkemesi de yetkilidir. Yetkili mahkemenin tayininde davacının seçimlik hakka sahip olduğu ve somut olayda davacının haksız fiilin işlendiği yer olan Bakırköy Mahkemesini seçtiği anlaşılmıştır. Davacının seçimlik hakkı bulunduğu gözetilmek suretiyle işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 11.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/192, Karar No: 2024/1496, Tarih: 26.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/192 E.  ,  2024/1496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/422 E., 2022/503 K.

HÜKÜM/KARAR : Asıl ve Birleştirilen Dava Kabul

Taraflar arasında birleştirilerek görülen muris muvazaasına dayalı tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl ve birleştirilen davada davacılar vekili dava dilekçesinde; davacılar ile davalının babası ...'in kardeş olduğunu, davacılara mirasbırakan babaları ...'ten intikal eden taşınmazların önce ...'e, ...'ten de oğlu davalıya devredildiğini, yapılan devirlerin muvazaalı ve kız çocuklarını mirastan mahrum etmek amaçlı olduğunu ileri sürerek davalı adına kayıtlı Ankara ili ... ilçesi 1979, 1980, 1981, 1982, 9311, 9312, 9314 ve 9315 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydının iptali ile davacıların miras payı oranında adlarına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu 9311 parsel sayılı taşınmazın davalının babası ... tarafından kardeşi ...'den satın alındığını, sonrasında davalıya devredildiğini, 9312 parsel sayılı taşınmazın davalının babası ... tarafından amcası ...'den satın alındığını sonrasında davalının kardeşi ...'e devredildiğini, davalının, kardeşi ...'ten bu taşınmazı satın aldığını, kök mirasbırakan ...'in 1983 yılında, davalının babası ...'in 1993 yılında öldüğü, davalıya taşınmazların 1997 yılında devredildiği böylece davacılar tarafından devirden uzunca bir zaman sonra dava açılmasının kötüniyetli olduklarını gösterdiğini, dava konusu yerlerin davalının babası ... tarafından satın alındığnı, kök mirasbırakan ...'e ödemenin yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 23.12.2014 tarihli ve 2013/201 Esas, 2014/425 Karar sayılı kararıyla; yargılama sırasında davacılar vekilinin davadan feragat ettiği, feragatin hata sonucu yapıldığına ilişkin olarak dava açması için verilen iki haftalık kesin süre içerisinde dava açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.