muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1342, Karar No: 2015/6479, Tarih: 06.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1342 E.  ,  2015/6479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/11/2014 tarih ve 2013/423-2014/477 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 15/03/2013 tarihinde davalı banka şubesinden balya makinesi alımı ile ilgili kredi çektiği esnada teminat olarak ipotek ettirdiği arazilerine ".... sigortası" yapıldığının tarafına bildirildiğini, 19/05/2013 tarihinde yağan dolu nedeniyle yaklaşık 40 dekar arazisinin zarar gördüğünü, davalı bankanın sigorta ile ilgili bölümüne müracaat ettiğinde sigortanın dolu sonrası yaptırıldığı için zararının poliçe kapsamında karşılanamayacağının söylendiğini, banka personelinin ihmalkarlığı nedeniyle söz konusu zararının davalı banka tarafından giderilmesi gerektiğini ileri sürerek 14.000 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sigorta sözleşmesini başka bir acente ile yapacağına dair dilekçe verdiğini, daha sonra bu isteminden vazgeçip sigorta için başvurduğunu, sözleşmenin yapıldıktan 10 gün sonra yürürlüğe gireceğini ancak yürürlüğe girmeden hasara neden olan olayın yaşandığını, bu nedenle hasarın teminat kapsamına dahil olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; kredi çekildiği esnada davacının ...bitkisel sigortalama sözleşmesini başka bir şirket kanalıyla yaptıracağını belirttiği, dilekçe altındaki imzayı davacı inkar etse de Adli Tıp incelemesi ile imzanın davacıya ait olduğunun tespit edildiği, sonrasında davalı bankadan sigorta sözleşmesinin düzenlemesini istediğini, sigorta sözleşmesinin tarihinin 14/05/2013 olduğu ve 10 gün sonraki yürürlüğe gireceği, olayın ise 19/05/2013 tarihinde meydana geldiği ve poliçe kapsamı dışında kaldığı, ayrıca sigorta poliçesinden dolayı tazminat ödeme yükümlülüğünün T. A.Ş’ye ait olduğu ve davalı bankaya husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3155, Karar No: 2019/1549, Tarih: 22.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/3155 E.  ,  2019/1549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirketlere ait işyerinde montaj işçisi olarak çalıştığını, her iki şirket arasında organik bağ bulunduğunu, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile ödenmeyen ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davalılardan ... A.Ş. ile davacı arasında herhangi bir iş sözleşmesi bulunmadığını, anılan şirket yönünden davanın husumetten reddi gerektiğini, davalı şirketler arasında organik bağ bulunmadığını, iş sözleşmesinin fesih sebebinin davacının aynı şirket bünyesinde yapılmakta olan iş için görevlendirmeyi kabul etmeyerek işe gelmemesi olduğunu, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, yasal süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedilmesinin haklı bir sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusudur.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedilmesinin haklı bir sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta, davalı işveren .......’da bulunan işyerinde montaj ustası olarak çalışan davacıyı 11.06.2012 tarihinde on gün için geçici olarak ... Bala’da bulunan işyerinde görevlendirdiği, ancak davacının anılan görevlendirmeyi “ailevi sorunlarının bulunması sebebiyle dış göreve gidemediği” gerekçesiyle kabul etmediği dosya kapsamı ile sabittir. Davalı işveren iş sözleşmesinin davacının görevlendirmeyi kabul etmemesi sebebiyle haklı sebeple feshedildiğini savunmuş, davacı ise feshin haklı bir sebebe dayanmadığını ileri sürmüştür. Mahkemece, davacının holdinge bağlı Bala’daki çiftliğe on günlük görevlendirme ile bekçi olarak çalışmasının istendiği, davacının işyerinin...’nın ... ilçesinde olduğu, davacının kaynakçı ve montaj elemanı olduğu, geçici de olsa şehir dışında asıl işi dışında bekçi olarak görevlendirilmiş olması halinde bunu kabul etmemesinin hakli fesih sebebi olamayacağı, davacının gerçek işi dışında başka bir işte çalıştırılmak istenmesinin geçici de olsa esaslı değişiklik niteliğinde olduğu gerekçesiyle iş sözleşmesinin feshinin haklı bir sebebe dayanmadığına karar verilmiştir. Ne var ki, dosya kapsamına göre davacının ... Bala ilçesinde bekçi olarak görevlendirilmesi söz konusu olmayıp, ilgili tutanak ve belgeler ile davacının savunma yazısında da böyle bir bilgi bulunmamaktadır. Davacı taraf, mevcut görevi dışında bir işte görevlendirildiğini de ileri sürmemiş olup, ailevi sebeplerle geçici görevlendirmeyi kabul etmediğini açıklamıştır. Bu bakımdan mahkemece, somut olayda geçici de olsa esaslı nitelikte bir değişiklik bulunduğu, davacı işçinin bu değişikliği kabul etmeyebileceği gerekçesiyle değerlendirme yapılması hatalıdır. Somut uyuşmazlıkta, İş Kanunu’nun 22. maddesi bağlamında esaslı nitelikte bir değişiklik bulunmamaktadır. Aksine, davalı işverenin davacıyı mevcut görevi kapsamında, on gün gibi kısa sayılabilecek nitelikte geçici bir süre ile başka yerde görevlendirmesi işverenin yönetim yetkisi kapsamında değerlendirilmelidir. Ortaya çıkan geçici işgücü ihtiyacı nedeniyle kısa bir süre için görev tanımına uygun bir görevlendirme yapılmıştır. Davacının konaklama ve yemek imkanlarının işverence sağlandığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Dosya kapsamında işverenin sözleşmeden doğan bu yönetim yetkisini kötüye kullandığına dair bilgi veya belge bulunmamakta olup, davacı tarafından da böyle bir iddia ileri sürülmemiştir. Hal böyle iken, davacının işverenin yönetim yetkisi kapsamındaki geçici görevlendirmeyi kabul etmemesinin işveren yönünden haklı bir fesih sebebi oluşturduğu kabul edilmelidir. Mahkemece bu yön dikkate alınmadan, hatalı hukuki değerlendirme yapılarak kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi yerinde değildir.

Temyiz edilen kararın yukarıda belirtilen sebeplerle bozulması gerekmiştir.

Temyiz edilen kararın yukarıda belirtilen sebeplerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7490, Karar No: 2019/1983, Tarih: 20.03.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/7490 E.  ,  2019/1983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "dava konusu taşınmazın kadastro tespiti 1999 yılında, hükme esas olunan keşif ise 2012 yılında yapıldığı halde, keşifte taşınmazın 15 yıldır kullanılmadığının belirlenmiş olmasının hükme esas alınması isabetsiz olup, davacı yararına edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespitin yapıldığı tarih itibariyle belirlenmesi gerekli olduğu gibi, yapılan araştırmanın da yetersiz olduğu belirtilerek; taşınmazın, tespit tarihinden 20-25 yıl öncesine ait üç ayrı tarihte çekilmiş hava fotoğraflarının ve davacının dedesi adına belgesizden tespit gören taşınmazların kadastro tutanak suretleri, getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları, 3 kişilik ziraat mühendisinden oluşacak uzman bilirkişiler kurulu ve fen bilirkişisi huzuruyla yeniden keşif yapılması, keşif sırasında; yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazın kimler tarafından neye istinaden ne zamandan beri zilyet edildiğine ilişkin maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınması, taşınmazın tespit tarihi itibariyle ne kadar zaman kullanılmadığının belirlenmesi, daha sonra jeolog, jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşacak uzman bilirkişiler kuruluna dosyanın tevdii ile taşınmazın stereoskopik hava fotoğrafları üzerinde uygulama yaptırılarak taşınmazın niteliği ile tarımsal amaçlı zilyetliğin başlangıç tarihinin belirlenmesi, üç kişilik ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan taşınmazın niteliğiyle ilgili taşınmazın her yönden çekilmiş fotoğraflarını içerir ayrıntılı rapor alınması, taşınmazın tespit tarihinden geriye doğru belli bir süre kullanılmamasının iradi terk olup olmadığının değerlendirilmesi, dava konusu taşınmazın bulunduğu yöre itibariyle yalnızca ot biçmek sureti ile kullanılmasının ekonomik amaca uygun zilyetlik olduğunun göz önünde bulundurulması, bu şekilde davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile iktisap koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 136 ada 289 parsel sayılı taşınmazın 07.10.2015 havale tarihli rapor ve eki haritada (A) harfiyle gösterilen 28155,50 metrekare yüzölçümündeki bölümün, aynı rapor ve eki haritada 126 ada 70 parsel sayılı taşınmazın (B) harfiyle gösterilen 15180 metrekare yüzölçümündeki bölümün ayrı ayrı davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, kazanmayı sağlayan zilyetlik koşullarının davacı yararına gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de Mahkemenin kabulü dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Kadastro sırasında dava konusu taşınmazların ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece dava konusu taşınmaz bölümleri başında yapılan keşif sonucu dosyaya ibraz edilen 05.10.2015 havale tarihli üç kişilik ziraatçi bilirkişi heyeti raporuna ekli taşınmazlara ait fotoğraflardan çekişmeli taşınmaz bölümleri üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetliğin bulunmadığı görülmüş, yine 31.12.2015 tarihli iki kişilik jeodezi ve fotogrametri bilirkişi raporunda da 1973, 1974, 1982 ve 1984 tarihli hava fotoğrafları üzerinde yapılan incelemede ise taşınmaz bölümlerinin zemin kullanım durumları ve sınırlarında gözle görülen herhangi bir değişikliğin bulunmadığı belirtilmiştir. Bu haliyle taşınmaz bölümlerinin ham toprak niteliğinden farklı bir nitelikte bulunmadığı, herhangi bir imar-ihyanın yapılmadığı ve taşınmaz bölümleri üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetlik bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca dava konusu taşınmaz bölümlerinde TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerine öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşmediğinin kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.3.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8593, Karar No: 2012/26901, Tarih: 13.11.2010

**2. Hukuk Dairesi         2012/8593 E.  ,  2012/26901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.02.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından, tazminatların miktarı yönünden; davalı-davacı koca tarafından ise, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 13.11.2012 günü duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı O.A. ile vekili .ve karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı N.N.S.A.vekili Av. . geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 900 TL. vekalet ücretinin N.N.'dan alınıp O.verilmesine, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden N.N. yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran O. geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.11.2012 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2008/13670, Karar No: 2010/2706, Tarih: 04.03.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/13670 E.  ,  2010/2706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 516/ilk, 522, 59/2, 72, 647 sayılı Kanunun 4, 5. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman dilimi yazılmayarak 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasanın ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması, 765 sayılı Kanuna göre hükmolunan ceza ile 5237 sayılı Kanuna göre hükmedilecek ceza belirlendikten sonra sanığın lehine olan yasanın tespiti ile lehe yasanın bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun gerekçeye de yansıtılması suretiyle, hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 04.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26167, Karar No: 2012/28890, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/26167 E.  ,  2012/28890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Yenimahalle İlçesi, Alacatlı Mahallesi,61598 ada,1 parsel A blok 8 no.lu bağımsız bölümde kayıtlı meskenine su aboneliği için müracaat ettiğini, 10.773,12 TL kanal katılım ve şebeke bedeli ödediğini belirterek,bu bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesin istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su Tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

2012/26167-28890

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçememek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür.

Davacı su abonesi olabilmek için 10.773,12 TL kanal katılım ve şebeke bedeli ödediğini belirterek,ödediği bedelin tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır.Mimar Sümer Demir tarafından düzenlenen bilirkişi raporuna göre davacının davacının 5.104,83 Tl ödemesi gerektiği,inşaat aşamasında yüklenicinin 395.716 TL dediği,davacının dairesine düşen hissenin 5.105,65 TL olduğu bu nedenle davacının ödediği bedelin iadesi gerektiği belirlenmiş,mahkemece de bu rapor esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.Oysa aynı yerle ilgili olarak Dairemizin 2012/ 25975 esas sayılı dosyasında aynı bilirkişi tarafından davacının 2.445 TL ödemesi gerektiği belirlenmiştir.O halde mahkemece bilirkişi raqorları arasındaki farklılığın neden kaynaklandığı ve davacının ödemesi gereken miktarın tespiti hususunda bilirkişiden ek rapor alınmak,gerektiğinde de yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/874, Karar No: 2020/1267, Tarih: 25.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/874 E.  ,  2020/1267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

- K A R A R -

Davacılar vekili, davacı grup şirketlerin enerji santrallerinin inşası ve yönetimi alanında faaliyet gösterdiğini, davacı şirketlerin ekonomik dar boğaza girerek ödeyemez duruma geldiğini ve borca batık halde olduklarını ileri sürerek davacıların iflasının ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım müdahiller vekilleri, davanın reddini dilemiştir.

Yerel Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davacı şirketlerin ayrı ayrı borca batık olduğu ancak iyileştirme projesindeki açıklamaların yeterli bulunmadığı, borca batıklıktan kurtulma imkanlarının bulunmadığı gerekçesiyle davacılarınn ayrı ayrı iflasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacılar vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacılar vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 25.02.2020 kesin olarak oybirliği ile karar verildi.