muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/953, Karar No: 2023/4431, Tarih: 08.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/953 E.  ,  2023/4431 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.09.2020 Tarihli ve 2019/187 Esas, 2020/250 Karar Sayılı Kararı

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 6 ncı maddesi gereğince genel yetkili mahkemenin davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğu, davanın davalı tarafın yerleşim yerinde açılması gerektiği ve davalının adresinin Ahi Evran Caddesi, No:4 Maslak/Sarıyer/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş olup karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 19.01.2021 tarihli ve 2021/25 Esas, 2021/111 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

B. İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.02.2022 Tarihli ve 2021/113 Esas, 2022/130 Karar Sayılı Kararı

Davacı tarafın davasını seçimlik hakka göre kendi ikametgâhına ve sözleşmenin ifa edildiği yere göre yetkili mahkemede açtığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş olup karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesinin 20.12.2022 tarihli ve 2022/3078 Esas, 2022/2737 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, alacak istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesi şöyledir:

" Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir."

3. 6100 sayılı Kanun’un “Sözleşmeden doğan davalarda yetki” başlıklı 10 uncu maddesinin şöyledir: "Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir."

4. 6100 sayılı Kanun’un “Haksız fiilden doğan davalarda yetki” başlıklı 16 ncı maddesi şöyledir: "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir."

5. 6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkrası şöyledir:

4. 6100 sayılı Kanun’un “Haksız fiilden doğan davalarda yetki” başlıklı 16 ncı maddesi şöyledir: "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir."

5. 6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkrası şöyledir:

"(2)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz."

"(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir."

"(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir."

6. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) "İfa yeri" başlıklı 89 uncu maddesi şöyledir.

"Borcun ifa yeri, tarafların açık veya örtülü iradelerine göre belirlenir.

Aksine bir anlaşma yoksa, aşağıdaki hükümler uygulanır;

1. Para borçları, alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde,

2. Parça borçları, sözleşmenin kurulduğu sırada borç konusunun bulunduğu yerde,

3. Bunların dışındaki bütün borçlar, doğumları sırasında borçlunun yerleşim yerinde, ifa edilir.

Alacaklının yerleşim yerinde ifası gereken bir borcun doğumundan sonra alacaklının yerleşim yerini değiştirmesi sebebiyle ifa önemli ölçüde güçleşmişse borç, alacaklının önceki yerleşim yerinde ifa edilebilir."

C. Değerlendirme

Somut olayda, davacının yerleşim yerinin .../... olduğu, davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davayı kendi yerleşim yerinin bulunduğu yerde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9054, Karar No: 2010/5858, Tarih: 11.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/9054 E.  ,  2010/5858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin aleyhine icra takibinde bulunan davalı ... ile hiçbir ticari ilişkisinin bulunmadığını, dava dışı çeki keşide eden...Elektronik Ltd.Şti.’nin müvekkilinin eski müşterisi olduğunu, takibe konu çekin müvekkili şirket çalışanları kandırılmak suretiyle iade alındığını, ödeme yapılmadığı gibi çekin keşide tarihinin değiştirilerek davalıya verildiğini belirterek müvekkilinin Bakırköy 4.İcra Müdürlüğünün 2008/10943 esas sayılı dosyasında davalıya borçlu olmadığının tespitine ve 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın iddialarının dinlenemeyeceğini, müvekkilinin yasal hamil olduğunu, çekin karşılığının çıkmaması nedeniyle yasadan doğan hakkını kullandığını, kendisinden önceki ciroları bulunan kişiler hakkında takip yaptığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı tarafın HUMK’nun 290.maddesi gereğince senede karşı ileri sürdüğü iddiasını kesin delillerle ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4454, Karar No: 2023/1841, Tarih: 28.03.2023

Ne var ki; bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca, mahkeme kararında beyanlar hanesindeki şerhin silinmesine dair kısmın hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Yukarıda (C.3.1.) no.lu bentte açıklanan nedenlerle davacının bir kısım mirasçılarından ... ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Yukarıda (C.3.2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle davacının bir kısım mirasçılarından ... ve ... vekilinin itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin 30.11.2020 tarihli ve 2015/164 Esas, 2020/63 Karar sayılı kararının 1 nolu hüküm fıkrasının son bendinde yer alan "Dava konusu ... ili, ... İlçesi, ... Mahallesi 119 ada 36 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesindeki 'Bu parsel içindeki zeytin ağaçları ... oğlu ...'a aittir' şerhinin terkinine" ilişkin bölümün hüküm yerinden çıkartılmasına ve hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,28.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2666, Karar No: 2014/6235, Tarih: 13.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2666 E.  ,  2014/6235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2010/553-2013/334

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar vekili Av. F.. E.. ile davacı vekili Av. A. A. Alpel'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin paydaşı olduğu taşınmaz üzerinde inşaat yapmak üzere dava dışı Ö. İnşaat AŞ. ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığın, müvekkilinin daire farkı nedeniyle arsa payı devri yanında 29.000,00 TL ödemeyi kabul ederek bono verdiğini, sözleşme öncesi görüşmelerin yüklenici adına davalılar C.. A.. ve V.. A.. ile yapıldığını, davalıların kendilerini dava dışı yüklenici olarak tanıttıklarını, sözleşmenin yüklenici adına vekaletten davalı C.. A.. tarafından imzalandığını, anılan kişilerin aynı zamanda davalı şirketin temsilcisi ve ortakları olduklarını, daha sonra müvekkilinin borçlu olduğu miktardan mahsup edilmek üzere 06 BU 0330 plakalı aracın 21.500 TL bedel ile davalı şirkete devredildiğini, devir bedelinin alınmadığını, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin arsa maliki ile yükleniciler arasında yapılan sözleşmeyle feshedilerek tarafların bir birini ibra ettiğini, verilen bonoların geri alındığını, diğer şirketlere verilen araçların iadesinin kararlaştırıldığını, ihtara rağmen araç bedelinin iade edilmediğini ileri sürerek, aracın aynen iadesi veya araç bedeli olan 19.100,00 TL nin ile satım tarihinden teslim tarihine kadar geçen süre için aylık 1.000,00 TL kira bedelinin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, gerçek kişi davalıların şirketi temsilen hareket etmeleri nedeniyle kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, anılan davalıların yüklenici şirketin temsilcisi gibi hareket etmediklerini, davalı şirketin davacıya ait aracın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında davalı şirkete devir edilmediğin, aracın satın alarak bedelinin ödendiğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Davalılar vekili, gerçek kişi davalıların şirketi temsilen hareket etmeleri nedeniyle kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, anılan davalıların yüklenici şirketin temsilcisi gibi hareket etmediklerini, davalı şirketin davacıya ait aracın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında davalı şirkete devir edilmediğin, aracın satın alarak bedelinin ödendiğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının da aralarında bulunduğu arsa sahipleri ile dava dışı Ö. İnşaat A.Ş. arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiği, davacının daire farkı nedeniyle aracını davalı şirkete devrettiği, sözleşmenin ifa edilmediği, tarafların 08.05.2010 tarihli protokol ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini feshederek aldıklarını geri vermeyi kararlaştırdıklarından bedelsiz devredilen araç bedelinin sözleşmenin feshi nedeniyle iadesi gerektiği, gerçek kişi davalıların da sözleşme öncesi aşamada arsa sahiplerine güven telkin ederek ve yüklenici izlenimi vererek devri sağladıkları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile kabulü ile 19.000,00 TL'nin faiziyle birlikte davalılardan tahsilin, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4169, Karar No: 2012/6040, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4169 E.  ,  2012/6040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

03.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında ...köyü 151 ada 3 sayılı 9.752,63 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...’ın zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak aslı cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 151 ada 3 sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukarıdaki esasa kayıt edildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen kesiminin fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından (B) ile işaretlenen kesim yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Orman Yönetiminin temyiz itirazları çekişmeli taşınmazın (B) ile işaretlenen kesimine yönelik olup, incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman bilirkişi raporuna, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan uygulama ve araştırma sonucu temyize konu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 19/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7047, Karar No: 2014/9048, Tarih: 15.05.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/7047 E.  ,  2014/9048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2013

NUMARASI : 2012/359-2013/127

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca, bilirkişi kurulu arazi niteliğindeki taşınmazın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas alarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmazın bedelini tespit etmelidir.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında ise, özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça, tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verimine, üretim giderine ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla; dosyada mevcut Manisa Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü verilerine göre 2012 yılına ait sulu şartlarda yetiştirilen buğdayın dekar başına ortalama verimi 515 kg, ortalama fiyatı 0,57 TL; samanın dekar başına ortalama verimi 300 kg, ortalama fiyatı 0,43 TL; mısırın dekar başına ortalama verimi 1.150 kg, ortalama fiyatı 0,58 TL; domatesin dekar başına ortalama verimi 6.500 kg, ortalama fiyatı 0,40 TL olduğu halde hükme esas alınan raporda sırasıyla 508,8 kg, 0,59 TL, 290 kg, 0,513 TL, 1.290 kg, 0,59 TL, 6720 kg, 0,317 TL alınmak suretiyle değer belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

2-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Ayrıca;

2-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesi'nin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinden bu yönden de hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17354, Karar No: 2017/8964, Tarih: 11.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/17354 E.  ,  2017/8964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın, davalı ...’ın ölümünden sonra açılması nedeni ile bu davalı yönünden usulden reddine, davalı ... yönü ile kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin ... ilçesi ... Mahallesi'nde besicilik işi ile uğraştığını, geçimini bu işten karşıladığını, 02/10/2014 günü saat 20:00'da maddi hasarlı bir trafik kazası meydana geldiğini, bu kaza sonucunda müvekkilinin 47 adet koyununun telef olduğunu, kazanın ...-... karayolunun ... Mahallesi kavşağı civarında ve ... istikametine seyir halindeyken ... plakalı araç sürücüsü ...'ın, karşıdan karşıya geçirmekte oldukları küçük baş hayvanlara çarparak 3-5 adetinin ölmesine neden olduğunu, olayın akabinde ... idaresindeki ... plakalı aracı ile hayvan sürüsüne çarpıp 40 adet hayvanın telef olmasına neden olduğunu, olay nedeniyle ceza davası açılmadığını, trafik kazası tespit tutanağına göre davalıların tali kusurlu, müvekkilinin asli kusurlu olarak belirtildiğini, tarafların kusur oranlarının belli olmadığını, bu durumun yapılacak keşifte anlaşılacağını, olayın olduğu esnada ortalığın aydınlık olduğunu, olayın olduğu yerde kavşaklar olduğunu, bir şoförün tedbirli araç kullanması gerektiğini, müvekkilinin geçiş levhası bulunan bir yerden torunu ile birlikte sürüyü kontrollü olarak karşıya geçirdiklerini, hayvan sürüsünü yolun karşısına geçirmenin bir zorunluluk

olduğunu, tutanakta belirtilen kusuru kabul etmediklerini, olay nedeniyle müvekkiline ait 47 adet koyunun telef olduğunu, koyunların hepsinin hamile olduğunu, müvekkilinin zararının tespit edilerek kusur durumuna göre zararının karşılanmasını talep ettiklerini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000-TL tazminatın yasal faizi ile birlikte davalılardan kusurları ve verdikleri zarar miktarınca tahsili ile müvekkiline ödenmesini, yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin davalılara yüklenmesini talep ve dava etmiştir.