muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/17098, Karar No: 2020/20596, Tarih: 21.12.2020

**4. Ceza Dairesi         2017/17098 E.  ,  2020/20596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Sanıklar ...,... ve ... hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçlarından verilen beraat kararlarının katılan ... vekili tarafından temyizinde;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde, mahkemece bu suç bakımından Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, katılana bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, katılan ... vekilinin, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B- Sanık ... hakkında hakaret ve şantaj suçlarından kurulan beraat hükümleri yönünden incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- Sanık ...’nın hakaret suçu yönünden;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında şantaj eyleminden kurulan beraat hükmünün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın, ... hakkında Asliye Hukuk Mahkemesine açtığı davadan vazgeçmesi ve ...’in teklif ettiği kira bedelini kabul etmesi amacıyla, elinde bulunduğu iddia ettiği, katılanın kadınlarla çekilmiş fotoğraflarını ve bazı yolsuzluk belgelerini, herkese dağıtarak katılanı rezil edeceğini belirtip şantajda bulunduğunun tüm dosya kapsamından anlaşıldığı halde, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2556, Karar No: 2012/9833, Tarih: 24.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2008/2556 E.  ,  2012/9833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2007/214185

MAHKEMESİ : Hakkari Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 22/05/2007, 2006/212 (E) ve 2007/175 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, delillerin hatalı takdir edildiğine, cezanın ertelenmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a)5237 Sayılı TCK.nun 86/1,3-e maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasının, 87/1-d maddesi uyarınca bir kat arttırılarak 2 yıl 12 ay hapis cezasına çıkartılması ve 87/1-son maddesi uyarınca ceza 5 yıldan az olamayacağından, 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b)5320 Sayılı Yasanın 13/1. maddesi gereğince baro tarafından soruşturma aşamasında sanığa atanan müdafiiye ödenen ücretin sanığa yargılama gideri olarak yüklenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

c)Kabule göre;

aa)TCK.nun 86/1-3-e, 87/1-d-son maddeleri uyarınca tayin olunan 3 yıl hapis cezasından, TCK.nun 29. maddesi uyarınca haksız tahrik nedeniyle 1/4 oranında indirim yapılarak 2 yıl 3 ay, TCK.nun 62. maddesiyle 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası tayin edilmesi gerekirken, TCK.nun 61/6 maddesine aykırı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

bb)CMK.nun 324. maddesine aykırı olarak, hükümde gelmeyen ve hakkında mahkumiyet kararı verilen başka bir sanığın da bulunduğu göz önünde tutularak yargılama giderlerinin sanıktan ne şekilde tahsil edileceğinin gösterilmemesi,

cc)Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 Sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA),24/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3638, Karar No: 2016/15153, Tarih: 19.12.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/3638 E.  ,  2016/15153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, askerlik esnasında vefat eden murisin vazife malûlü olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 19.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1070, Karar No: 2022/3255, Tarih: 05.04.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/1070 E.  ,  2022/3255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Soybağının Reddi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, sağ kalan eş tarafından açılan soybağının reddi davasıdır. Mahkemece, davanın hak düşürücü süre geçtiğinden reddine karar verilmiştir. Bu karara karşı davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, istinaf incelemesi yapan bölge adliye mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 09.03.2021 tarih ve 2020/8-269 Esas- 2021/228 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; soybağı, 743 sayılı Türk Medeni Kanunu'ndaki nesep sözcüğünün yerine 4721 sayılı TMK ile getirilip hukuk diline kazandırılan bir terimdir ve biri geniş diğeri dar olmak üzere iki farklı anlamda kullanılmaktadır. Geniş anlamda soybağı bir kimse ile onun ecdadı, üstsoyu arasındaki biyolojik ve doğal bağlantıyı ifade eder. Dar anlamda soybağı ise; sadece çocuklar ile ana ve babaları arasındaki bağlantıyı, başka bir deyişle çocuğun ana ve babasına bağını ifade eder ki, TMK'nın aile hukuku kitabında düzenlenmiş olan soybağı da bu dar anlamdaki soybağıdır.

TMK m. 282/1’e göre çocuk ile ana arasındaki soybağının kurulabilmesi için çocuğun, ana olduğu iddia edilen kadın tarafından doğurulduğunun tespit edilmesi yeterlidir. Çocuğu doğuran kadının evli olup olmaması soybağının kurulması için önem taşımamaktadır. Ana ile evliliğin, çocuk ile babası arasında soybağını kurabilmesi hem evliliğin çocuğun doğumundan önce gerçekleşmiş olması hem de ana ve babanın çocuğun doğumundan sonra evlenmeleri halinde mümkündür. Evliliğin doğumdan önce gerçekleşmiş olması hâlinde Türk Medeni Kanunu m. 285 gereğince evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üç yüz gün içinde doğan çocuğun babasının koca olduğu karine olarak kabul edilmiştir. Bu karine uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üç yüz gün içinde doğan çocuk ile o evlilikte koca arasında soybağı kurulacaktır. Babalık karinesinin çürütülmesi soybağının reddi ile mümkündür. Bu ise soybağının reddi davası ile sağlanabilir (TMK m. 286). Bunun dışında çocuk ile baba arasında kurulan soybağının ortadan kaldırılması imkânı bulunmamaktadır.

Soybağının reddi davası TMK m. 286’ya göre ancak baba ve çocuk tarafından açılabilir. Baba ve çocuğun dava hakları birbirinden bağımsız haklardır. TMK m. 291/1, belirli şartlarla koca ve çocuk dışındaki kişilere de soybağının reddi davası açma hakkı tanımaktadır. Anılan hüküm çerçevesinde soybağının reddi davası açma hakkı tanınan kocanın altsoyu, anası, babası ve çocuğun gerçek babası olduğunu iddia eden kişi, ancak dava açma süresinin geçmesinden önce kocanın ölmesi veya gaipliğine karar verilmesi ya da sürekli olarak ayırt etme gücünü kaybetmesi hâllerinde dava açabileceklerdir. Sonuç olarak, koca dava açma süresi içinde dava açmamış ise, sürenin sona ermesinden sonra kocanın ölümü, gaipliğine karar verilmesi veya sürekli olarak ayırt etme gücünü kaybetmesi belirtilen kişilerin soybağının reddi davası açma hakkına sahip olmaları sonucunu doğurmaz (Dural/Öğüz/Gümüş, s. 256-257).

Somut uyuşmazlıkta, dava açma hakkı tanınan koca 14.2.2015 tarihinde vefat etmiş olup, bu davayı kocanın sağ kalan eşi açmıştır. TMK m. 291’de açıkça düzenlendiği üzere koca öldüğüne göre bu davayı ancak kocanın altsoyu, anası, babası ve çocuğun gerçek babası olduğunu iddia eden kişi açabilecektir. Sağ kalan eşin soybağının reddi davası açma hakkı bulunmadığından bu davada aktif dava ehliyeti de bulunmamaktadır(HMK m. 114/1). Bu husus gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan sebeplerle bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 05.04.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2024/3381, Karar No: 2024/4464, Tarih: 07.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/3381 E.  ,  2024/4464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1637 E., 2023/1134 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elbistan İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/151 E., 2022/259 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı ... AŞ'nin özelleştirme tarihine kadar olan dönem için talepte bulunulduğu, özelleştirme tarihinden sonraki dönemin uyuşmazlık konusu olmadığı ve somut davada verilen hükmün temyiz kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik etkisinin olmadığı anlaşılmakla; kabul edilen ve temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2199, Karar No: 2017/2346, Tarih: 29.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/2199 E.  ,  2017/2346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 28.02.2017 gün ve 2017-1523 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03.03.2017 gün ve 2017/14022 KYB. sayılı ihbarnamesi ile;

Özel belgede sahtecilik suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20/04/2016 tarihli ve 2016/49259 soruşturma, 2016/29517 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik imza incelemesi yaptırılması gerektiğinden bahisle itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin İstanbul 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 20/06/2016 tarihli ve 2016/2742 değişik iş sayılı kararını müteakip, şüpheli hakkında atılı suçtan yeniden kovuşturmaya yer olmadığına dair İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 29/06/2016 tarihli ve 2016/76926 soruşturma, 2016/48046 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 28/12/2016 tarihli ve 2016/4994 değişik iş sayılı kararının “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, somut dosya kapsamına göre suça konu belgenin müştekinin eli ürünü olup olmadığına ilişkin belge aslı getirtilerek alınacak bilirkişi raporu sonucuna göre bir karara varılması gerekirken, yerleşik Yargıtay kararlarına aykırı olarak fotokopi belge üzerinden aldırılan bilirkişi raporu sonucunda eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, ortada 5271 sayılı Kanun’a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun’un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapılmasını sağlamak maksadıyla merciince itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29.06.2016 gün ve 206/76926 soruşturma, 2016/48046 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 28.12.2016 gün ve 2016/4994 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin 5271 sayılı CMK'nın 160 ve devamı maddelerine göre mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 29.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6473, Karar No: 2012/7013, Tarih: 20.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/6473 E.  ,  2012/7013 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocukların kullanıldığı müstehcen görüntüleri depolama suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Dörtyol 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.05.2010 gün ve 2010/52 Esas, 2010/208 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın işyerinde yapılan aramada ele geçirilen ve sanığın sattığını beyan ettiği içerisinde porno görüntülerin olmadığı tespit edilen adli emanetin 09/214 sırasında kayıtlı 1015 adet bandrolsüz CD hakkında, Fikir ve Sanat Eserleri Kanununa muhalefet suçundan dolayı dava zamanaşımı süresi içerisinde dosya ele alınarak dava açılması mümkün görülmüştür.

Polis memurlarınca tanzim olunarak soruşturma evresinde dosyaya alınan ve kamu davasına konu video içeriklerinin soyut olarak 9 adetinin çocuk porno görüntüleri olduğunun bildirilmesi nedeniyle suçun unsurlarının tespiti için gerekli ve yeterli açıklamayı taşımadığı anlaşılan bilirkişi raporu ile yetinilerek mahkemece bir karar verildiği anlaşılmakla; öncelikle iddianameye konu edilen bütün video içeriklerinin bizzat mahkemece ya da tayin edilecek bilirkişi tarafından izlenerek görüntülerin ar ve haya duygularını incitip incitmediği, cinsi arzuları tahrik ve istismar eder nitelikte genel ahlâka aykırı olup olmadığı saptandıktan sonra, 5237 sayılı TCK.nın 226/3. maddesinde çocukların kullanıldığı müstehcen görüntü, yazı veya sözleri içeren ürünlerin ülkeye sokulması, çoğaltılması, satışa arzı, satışı, nakli, ihracı veya başkalarının kullanımına sunulmasının yanında, bu ürünlere olan talebin azaltılmasının da çocuklara dolaylı koruma sağlayacağı düşünülerek, kasıtlı olarak yapılan kişisel amaçlı bulundurma ve depolamanın da suç sayıldığı, çocukların kullanıldığı müstehcen görüntüleri depolama ve bulundurma fiilinin kişisel amaçlı dahi olsa 5237 sayılı TCK.nın 226/3. maddesine uyan suçu oluşturduğu hususları da nazara alınmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 20.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29861, Karar No: 2019/14494, Tarih: 10.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/29861 E.  ,  2019/14494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, müşteki tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Soruşturma evresinde sanıktan şikayetçi olan ancak kovuşturma evresinde hastalığı nedeniyle duruşmaya katılamayan ve buna ilişkin rapor sunan müştekinin suçtan zarar gören olarak 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi ile aynı Kanun’un 237/2 ve 238. maddeleri uyarınca davaya katılmasına karar verilerek ve hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Müştekinin evinde temizlik işlerinde çalışan sanığın, müştekinin bilgi ve rızası dışında, müştekinin ceketinin cebinden ve dolabın üstündeki paralardan toplam 1.100 TL parayı alıp uhdesine geçirmek suretiyle atılı suçu işlediği iddia olunan olayda;

Sanığın savunması, müşteki beyanı ile dosya kapsamından mahkemece sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmaması gerekçesine dayanan beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçe gösterilerek sanığın beraati mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, müştekinin atılı suçun sübut bulduğuna, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna dair temyiz itirazının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/12/2019 tarihinde oy birliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/8005, Karar No: 2014/12578, Tarih: 26.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/8005 E.  ,  2014/12578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ (TAZMİNAT)

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 108 ada 48 parsel sayılı taşınmaza komşu parselden davalının ekim yapmak suretiyle müdahale ettiğini, kavak ağaçlarını kestiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazların sınırında bulunan su hendeğini kepçe ile genişlettiğini, davacı yerine müdahalesi olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmaza davalının arkın yerini değiştirmek suretiyle müdahale ettiği, kavak ağaçların varlığı ve davalı tarafından kesildiği hususunun sabit olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, kesinleşen kadastral parsel sınırları esas alınarak tekniğine uygun ölçüm sonucunda kayden davacıya ait çaplı taşınmaza davalının haklı ve geçerli bir nedeni bulunmaksızın müdahale ettiği belirlenerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/5450, Karar No: 2012/10653, Tarih: 11.12.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/5450 E.  ,  2012/10653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında Ballar Köyü çalışma alanında bulunan 135 ada 4 parsel sayılı 4823,03 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı, taşınmazın ... tarafından kullanıldığı şerhi verilerek, 135 ada 9 parsel sayılı 5229,68 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı, taşınmazın ... tarafından kullanıldığı şerhi verilerek, ham toprak niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, 135 ada 4 parsel sayılı taşınmaz ile 135 ada 9 parsel sayılı taşınmazlar içinde kendi kullanımında olan taşınmaz olduğunu belirterek bu taşınmaz üzerinde lehine zilyetlik şerhi verilmesini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda açılan davanın kabulüne, Kocaeli İli Kandıra İlçesi Ballar Köyü 135 ada 9 nolu parselin tespitinin iptali ile davalı parselin 09.03.2012 tarihli fen bilirkişisi ... tarafından tanzim edilen krokide (B) harfi ile gösterilen 741.42 m2'lik kısmının tespitteki vasıflarla birlikte ... oğlu 1958 doğumlu ...'nın kullanımında olduğu 3402 sayılı Yasa'nın Ek 4. maddesi uyarınca belirtilerek ... adına tapuya kayıt ve tesciline, geriye kalan 4488,46 m2'lik kısmının tespitteki vasıflarla ve beyanlar hanesindeki şerhle birlikte ... adına tapuya kayıt ve tesciline Kocaeli İli Kandıra İlçesi Ballar Köyü 135 ada 4 nolu parselin tespitinin iptali ile davalı parselin 09.03.2012 tarihli fen bilirkişisi ... tarafından tanzim edilen krokide (A) harfi ile gösterilen 326.59 m2'lik kısmının tespitteki vasıflarla birlikte ... oğlu 1958 doğumlu ...'nın kullanımında olduğu 3402 sayılı Yasa'nın Ek 4. maddesi uyarınca belirtilerek ... adına tapuya kayıt ve tesciline, geriye kalan 4409.44 m2'lik kısmının tespitteki vasıflarla ve beyanlar hanesindeki şerhle birlikte ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.