muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5214, Karar No: 2011/2072, Tarih: 11.04.2011

Bundan ayrı; mahallinde 27.05.2008 tarihinde yapılan keşif sırasında dinlenen davacı tanığı Yunus Öztürk, yerel bilirkişi Mehmet Topçuoğlu ve diğer bir kısım tanıklar; dava konusu taşınmazın önceleri kovalık tabir edilen sazlık şeklinde iken, 1983 yılında davacının abisi Recep Yıldırım ve eşi Hanife tarafından buradaki otlar sökülüp temizlenerek tarla haline getirdiklerini, o tarihten beri taşınmazı davacının ailesinin tarla olarak kullandığını beyan etmişlerdir. Aynı keşifte dinlenen davacı tanığı Ahmet Süne ise, dava konusu taşınmazı davacının babası ... ve çocuklarının ekip, sürdüklerini ve davacının babasıyla davalı arasında mal paylaşımı yapılıp yapılmadığını bilmediğini beyan etmiş ve diğer bir kısım tanıklar ise, taşınmazın davacıya ait olduğunu duyduklarını beyan etmişlerdir.Aynı keşifte dinlenen yerel bilirkişi beyanı ile taraf tanıklarının beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeye çalışılmadığı gibi, dava konusu taşınmazın kime ait olduğu net olarak ortaya konulamamış, beyanlar eksik ve yetersiz olarak alınmıştır.

Mahkemece yapılacak iş; öncelikle, davacının dedesi Bekir ve davalının babası ... ile ortak kök miras bırakanlarına ait veraset ilamlarının çıkartılması için taraflara süre ve imkan verilmesi veya tüm mirasçıları gösteren nüfus aile kayıt tablolarının Nüfus Müdürlüğünden getirtilerek eksiksiz olarak dosyaya eklenmesi ve tarafların akrabalıklarının açık bir şekilde ortaya konulması gerekir. Bundan sonra, dava konusu taşınmazın öncesini bilen yerel bilirkişilerin tespiti ile taşınmaz başında yeniden keşif yapılması, yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarının HUMK.nun 258.maddesi hükmü uyarınca davetiye ile çağrılarak, aynı kanunun 259.maddesi uyarınca taşınmaz başında dinlenilmeleri, dava konusu taşınmazın öncesi itibariyle kime ait olduğu, kim tarafından ve hangi tarihte sazlıktan temizlenerek tarla haline getirildiği, hangi tarihten beri kim tarafından zilyet olunduğu, Osmaneli Noterliğinin 27.06.1983 tarih ve 01680 yevmiye numaralı "Düzenleme Şeklinde Vasiyetname" kapsamında kalıp kalmadığı, vasiyet eden ...'a ait olup olmadığı, tutanakta yazılı bulunan tutanak bilirkişisi ...'ın kim olduğu ve davacı ile irs bağlantısı üzerinde durulması, zilyetliğin kimde olduğu, intikal ve sürdürülüş, kazanma koşulları ve süresi gibi hususlarının kuşkuya yer vermeyecek biçimde saptanmaya çalışılması, beyanlar arasında çelişki bulunduğu takdirde HUMK.nun 265.maddesi uyarınca yerel bilirkişi ve tanıkların yüzleştirilerek, çelişkinin giderilmesi, ondan sonra oluşacak durum ve tüm dosya kapsamı nazara alınarak bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Davacının yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 11.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3674, Karar No: 2011/4411, Tarih: 14.04.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/3674 E.  ,  2011/4411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMANDAĞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/10/2009

Taraflar arasındaki davadan dolayı Samandağ Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 27.10.2009 gün ve 2009/576 esas, 2009/485 karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 26.10.2010 gün ve 6960-11036 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı Hazine vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava ve birleşen dava, 3621 sayılı yasadan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının terkini, elatmanın önlenmesi, yıkım ve intifa hakkının terkini isteklerine ilişkin olup, mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamı sonrasında davanın reddine dair hükmün dairece, bu defa, 5841 sayılı yasa hükümleri gözetilerek davanın hak düşürücü süreden reddinin doğru olduğundan bu yönden hükmün onanmasına, yargılama giderleri ve vekalet ücreti bakımından ise davacının davada haklılık durumunun gözetilmesi “ gereğine değinilerek bozulduğu anlaşılmaktadır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 1191, 2854 ve 6085 parsel sayılı taşınmazların davalı adına müstakilen, 2855 parselin ise paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, bunlardan 2854 ve 2855 ve 6085 parsellerin ifrazen davalı adına 1989 yılında tescilinin yapıldığı, anılan taşınmazların geldiği ana taşınmazlardan bir kısmının 1937 yılında ''kadastro'' suretiyle, bir kısmının ise 1957 yılında ''ihdasen'' oluştuğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” cümlesi ve aynı Yasa’nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa’ya “Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Yukarıdaki düzenlemelerin kadastro sonucunda oluşan taşınmazlar bakımından uygulanacağı şüphesizdir.

Somut olayda, çekişmeli 4 parça taşınmazın geldiği ana taşınmazlardan bir kısmı ''ihdasen'' oluştuğuna göre, kadastral nitelik taşımayan bu parsellerin dava konusu parseller kapsamında kalan bölümleri varsa, bu bölümler yönünden 10 yıllık hak düşürücü sürenin uygulanmayacağı açıktır.

Öte yandan, davanın reddi gerektiğine işaret eden Daire bozma ilamı çekişmeli taşınmazların kadastral nitelik taşıdıkları yanılgısından kaynaklanıp maddi hataya dayalı olduğundan, taraflar yararına kazanılmış hak doğurmayacağı da kuşkusuzdur.

Öte yandan, davanın reddi gerektiğine işaret eden Daire bozma ilamı çekişmeli taşınmazların kadastral nitelik taşıdıkları yanılgısından kaynaklanıp maddi hataya dayalı olduğundan, taraflar yararına kazanılmış hak doğurmayacağı da kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, uzman bilirkişiler aracılığıyla mahallinde keşif yapılarak, ''ihdas'' suretiyle oluşan ana taşınmazların 1191, 2854, 2855 ve 6085 sayılı parseller kapsamında kalan bölümlerinin bulunup bulunmadığının ve böylelikle daha önce mahkemece belirlenen ve Dairece de benimsenen kıyı-kenar çizgisi içerisinde yer alıp almadığının açıklığa kavuşturulması, anılan parsellerin kapsamında ve kıyı-kenar çizgisi içerisinde yer aldıklarının anlaşılması halinde, anılan bölümler hakkındaki davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik uygulama ile yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

Kabule göre de, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren ve 3402 sayılı Kadastro Yasası’nın 36. maddesi (36/A md. ) hükmüne ilave edilen 16. maddesi hükmünde, “kadastroya dayalı işlemlerden dolayı açılacak davalar neticesinde davalı taraf davayı kaybetse dahi yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulamayacağı hükmü öngörülmüş”, 17. maddesi ile de, anılan hükmün uygulanma zamanı infaz aşamasına kadar uzatılmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki; yürürlüğe giren yasa hükmünün geçmişe şamil olarak uygulanması öngörüldüğünde anılan bu husus kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eder. Nitekim anılan 6099 sayılı Yasanın eldeki davalara da uygulanması gerektiği gözetildiğinde somut olayda hazine yararına usulen kazanılmış bir haktan söz etme olanağı yoktur. Esasen kararın davalı tarafından temyiz edilmemiş olması da neticeye etkili değildir. 6099 sayılı Yasa hükümleri gözetilmek suretiyle bir değerlendirme yapılarak yargılama giderleri ve avukatlık ücreti konusunda da bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davacının karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 440 maddesi gereğince kabulüne, dairenin 26.10.2010 tarih, 2010/6960 Esas, 2010/11036 Karar, sayılı bozma kararının Ortadan Kaldırılmasına, yukarıda yapılan açkılamalar ve değinilen ilkeler doğrultusunda araştırma yapılarak, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi için mahkemenin 27.10.2009 tarih, 2009/576 Esas, 2009/485 Karar sayılı kararının açıklanan bu nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12794, Karar No: 2019/16252, Tarih: 23.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/12794 E.  ,  2019/16252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Vekil ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği, ancak yokluğunda verilen hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii Av. ...’e tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığından, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuk müdafii Av. ...'e usulüne uygun olarak tebliği ile, tebligat belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 23/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16062, Karar No: 2011/20792, Tarih: 15.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/16062 E.  ,  2011/20792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.583,592 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 194.45.TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 15.12.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12591, Karar No: 2013/12241, Tarih: 13.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/12591 E.  ,  2013/12241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava, su aboneliği yapılması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke bedelinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4541, Karar No: 2016/5839, Tarih: 13.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/4541 E.  ,  2016/5839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi ve Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin kısmen iptaline karar verilmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3660, Karar No: 2017/6088, Tarih: 27.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/3660 E.  ,  2017/6088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçinin 30.....2015 tarihinde ihale süresi sona eren davalı şirket ortaklığına veya bu tarihten sonra ihaleyi alan dava dışı ... A.Ş. şirketine yönelik işe iade davası açıp açmadığı araştırılarak varsa işe iade davasının akıbetini de gösterir onaylı örneğinin; fesih tarihi olan 30.....2015 tarihinden sonra davalı şirketler ortaklığında veya ihaleyi alan dava dışı şirkette çalışmasının olup olmadığının tespiti için ise 30.....2015 tarihinden sonra işe-giriş çıkışları gösterir ...'nin, işe giriş bildirgesi ve işten ayrılış bildirgeleri ile çalışan işyerlerine ait bilgi ve adreslerin getirtilip eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37704, Karar No: 2019/2990, Tarih: 28.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/37704 E.  ,  2019/2990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : a)Sanık ... hakkında;

nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik

suçlarından ayrı ayrı beraat,

b) Sanık ... hakkında

özel belgede sahtecilik suçundan beraat

Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından; sanık ... hakkında ise özel belgede sahtecilik suçundan verilen beraate ilişkin hükümler, O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmolunan beraat hükümlerine nazaran katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık ...’ın, sahibi olduğu şirketle ilişkilendirerek muhasebecisi olan sanık ...’ye, katılan şirkete villa sattığına dair sahte fatura düzenlettiği, suça konu faturaya dayalı olarak katılan aleyhinde icra takibi başlatmak suretiyle katılanın mallarını haczederek haksız yarar sağladığı, bu suretle sanık ...’ın nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını; sanık ...’nin ise özel belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Katılanın suça konu taşınmazı 563.000 TL bedelle satın aldığını beyan etmesine karşılık, söz konusu taşınmaza ilişkin suça konu fatura bedelinin maliyet farkı bedeli açıklamasıyla 1.436.060 TL olarak düzenlenmiş olması karşısında, gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti amacıyla, suça konu taşınmaza ait tapu kaydının ve taşınmazın satın alındığı belirtilen inşaat firmasından satışa ilişkin fatura ve evrakın getirtilmesi, taşınmazın suç tarihi itibariyle rayiç değerinin araştırılarak, rayiç değerin suça konu faturadaki değer kadar olup olmadığının belirlenmesi, ilgili inşaat firması sahibinin ve taraflar arasındaki satış ilişkisine dair başkaca bilgi sahibi kişiler varsa bu kişilerin de tanık sıfatıyla dinlenmeleri, taşınmazın satış sonrasında kim tarafından kullanıldığı, kiraya verilip verilmediği, verildiyse kim tarafından kiraya verildiği, katılan tarafından suça konu taşınmaz için bankadan kredi çekilip çekilmediği, çekildiyse kim tarafından çekildiği ve kredi ödemelerini kimin yaptığı araştırılarak, taşınmazın gerçek değeri ve fiili kullanım olguları da dikkate alınarak, suça konu faturanın sahte olarak düzenlenip düzenlenmediği ve taraflar arasında gerçek bir satış sözleşmesi olup olmadığının belirlenmesi, taraflar arasındaki menfi tespit davasının akıbetinin araştırılması sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 28.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16001, Karar No: 2010/29660, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2010/16001 E.  ,  2010/29660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Konusu mal varlığı olan Borçlar Hukukuna ilişkin sözleşmelerden doğan davalarda yetki HUMK.nun 10. maddesinde  belirtilen kurallara göre çözümlenir. Örneğin sözleşmedeki alacağın ödenmemesi, malın teslimi, cezai şartın ödenmesi gibi... Anılan madde sözleşmeden doğan davalar için iki özel yetki  kuralı koymuştur.

a-Sözleşmenin yerine getirileceği yer mahkemesinin yetkisi (aktin icra, ifa edileceği yer)

b-Sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin yetkisi (davanın açıldığı zaman davalı veya vekilinin orada bulunması koşulu ile)

Sözleşmenin yerine getirileceği yer öncelikle tarafların açık veya zımni isteğine göre tesbit edilir. Sözleşmede karşılıklı olarak değişik yerlerde yerine getirilecek  borçlar varsa     ( malın teslim edileceği yer-borcun ödeneceği yer) mal teslimi için açılacak dava teslim yeri mahkemesinde- borcun ödenmesi için açılacak dava ise borcun ödeneceği yer mahkemesinde açılabilir. Ancak sözleşmede açık ve zımni olarak sözleşmenin yerine getirileceği yerin anlaşılamadığı hallerde yetkili yer Borçlar Kanununun 73. maddesine göre  belirlenir. Yani davanın konusu sözleşme den doğan bir para borcu olup da sözleşmede aksi kararlaştırılmadı ise, borç alacaklının ödeme zamanındaki ikametgahında ödenir. Ancak aranacak ya da  aldırılacak borçlarda Borçlar Kanununun 73/l. maddesi uygulanmaz. Ne varki  HUMK.nun 10. maddesi hükmü yalnız hukuken geçerli olan sözleşmelerden doğan davalar hakkında uygulanacağından, geçersiz olan sözleşmelerden doğan davalarda, sözleşmenin ifa yerinde dava açılamaz, genel yetkili yer olan yani davalının ikametgahında dava açılır.

Sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin yetkisi: sözleşmeden doğan bir dava, davalı veya vekili, davanın açıldığı  zaman oradan bulunmak koşulu ile  sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinde de  açılır (İİK.nun 50. maddesinde bu koşul aranmaz)

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 2001/12-1162-1191 sayılı kararında da  yukarıda açıklanan kurallar benimsenerek “HUMK.nun 10. maddesine göre sözleşmeden doğan davalarda tarafların sözleşmenin yerine getirileceği yer hakkında açık veya zımni isteklerinin anlaşılamadığı hallerde sözleşmenin yerine getirileceği yerin Borçlar Kanununun 73. maddesine göre belirleneceği” açıklanmıştır. Ancak bu gibi hallerde  B.K.nun 73. maddesinin uygulanabilmesi  için akdi  ilişkinin kabul edilmesi gerekmektedir.

Bu kurallar  esas alınarak somut  olayın incelenmesinde;

Bu kurallar  esas alınarak somut  olayın incelenmesinde;

İcra takibi fatura ve cari hesap bakiyesine dayalı olarak ve genel haciz yolu ile başlatılmıştır. Borçlu  vekilinin yasal süresinde icra dairesine başvurarak; borç ilişkisi ve borç doğuran ticari ilişkinin olmadığını, tebliğ ve teslim edilen bir fatura olmayıp borca ve fatura muhteviyatına itiraz ettiklerini, taraflar arasında tanzim edilen sözleşme gereğince Düzce Mahkeme ve İcra Dairelerinin yetkili olduğunu bildirerek  esasla ilgili itirazlarının yanında yetkiye itirazlarını da ileri sürdüğü görülmektedir.

Bu açıklamalar ışığında takip konusu alacağın faturadan kaynaklandığı, alacaklının takipte ve itirazın kaldırılması aşamasında sözleşmeye dayanmadığı ve borçlu tarafça sunulan 09.11.2007 tarihli tek yetkili komisyon anlaşmasının 9. maddesi gereğince  icra takip tarihi itibarı ile  sona erdiği  gözetilerek yetkili yerin belirlenmesinde BK.nun 73. maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığı sonucuna varılmalıdır. Takip, İİK.’nun 50/1 maddesininin göndermesi ile HUMK’nun 9. maddesi gereğince  genel yetkili yerde başlatılmadığına göre, borçlunun yetki itirazı kabul edilerek alacaklının bu konudaki itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6449, Karar No: 2019/4887, Tarih: 13.03.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/6449 E.  ,  2019/4887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Müşteki ... vekilinin temyiz incelemesinde;

Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmayan müşteki ... vekilinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Seçimlik ceza öngören hakaret suçunda hapis cezasının tercih edilmesi halinde TCK’nın 50/2. maddesi uyarınca, bu cezanın ancak adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevrilebileceği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 13/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.