muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4173, Karar No: 2018/7076, Tarih: 24.10.2018

Meraya elatmanın önlenmesi davası, kadim yararlanma hakkı olan köy veya belediye tüzel kişiliği ya da taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle Hazine tarafından açılabilir. Aynı şekilde, bir yerin mera olduğu iddiasıyla köy veya belediye tüzel kişiliğinin ya da Hazinenin tapu iptali ve sınırlandırma istemiyle dava açmasına olanak vardır.

Mera, yaylak ve kışlak davalarında, tahsise ya da kadim kullanma hakkına dayanılabilir. Tahsise dayanıldığında, dayanak belgelerin, ayrıca karşı tarafın savunmasında ileri sürdükleri kayıtların tüm geldileri ile birlikte merciinden getirtilmesi, kadimlik iddiası varsa bu hususun araştırılması, gerektiğinde köyün kuruluş tarihinin İçişleri Bakanlığından sorulması ve köyün kadim ya da muhdes olup olmadığının saptanması gerekir.

Keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıkların çekişmeli mera veya yayla ile herhangi bir yararlanma ilişkisi bulunmayan, yansız anlatımda bulunabilecek, yöreyi iyi bilen ve çevre köy ya da kasabalarda yaşayan yaşlı kişilerden seçilmesi gerekir.

Mahkemece yapılacak keşifte; tahsise dayanılıyorsa tahsis kayıtlarının yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığı ile uygulanması, dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığının belirlenmesi, taşınmazın mera olmadığı iddiasının bulunması halinde varsa çevre taşınmazlara ait kayıtlar da uygulanarak dava konusu yeri ne şekilde okuduğunun çevre taşınmazlarla toprak yapısı kıyaslanarak uzman bilirkişiler aracılığı ile uyuşmazlığa konu yerin ve niteliğinin saptanması gerekir.

Kadimlik iddiasında ise, yerel bilirkişi ve tanıklara taşınmazın kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı ve sınırları sorularak sonuca gidilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; Dava konusu 568 parsel sayılı taşınmaz 05.01.1981 yılında yapılan tapulama tesbiti sırasında tapu kaydına dayanarak davalılar adına tescil edilmiştir.

Uyuşmazlık taşınmazın niteliğinin mera mı yoksa tarla mı olduğu noktasında toplanmaktadır. Mahkemece bu yönden yapılan inceleme ve araştırma, hüküm kurmaya, sağlıklı sonuçlara uluşmaya yeterli değildir.

Dava konusu taşınmaz tapu kaydına dayanılarak tespit edildiğine göre öncelikle tapu kaydı tüm geldi ve gittilerini gösterir şekilde kütük sayfası getirtilmeli, kadastroda gittiği parseller belirlenmeli; yine komşu taşınmaz tapu kayıtları tüm dayanaklarıyla birlite getirtilmeli, yörede toprak tevzii ve mera komisyon çalışması yapılıp yapılmadığı araştırılmalı; eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritaları temin edildikten sonra yukarıda belirtilen ilkeler dorultusunda mahallinde keşif yapılmalı, kayıtlar komşu köylerden seçilerek yerel bilirkişiler vasıtasıyla uygulanmalı yine tarafların gösterdikleri tanıklar taşınmaz başında dinlenmeli; ziraat mühendisi, Jeoloji mühendisi bilirkişilere toprak yapısı incelettirilmeli, fen bilirkişisine keşfi izlemeye elverişli kroki ve rapor düzenlettirilmeli, ondan sonra tüm deliller değerlendirilerek işin esasına yönelik bir karar verilmelidir.

Kabule göre de 3402 sayılı Yasanın 14.maddesindeki sınırlamaların dikkate alınmaması da doğru değildir.

Noksan inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

24.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11088, Karar No: 2011/11248, Tarih: 30.09.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/11088 E.  ,  2011/11248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.11.2009 gününde verilen dilekçe ile mera tespit komisyonu kararının iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.02.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Mera Komisyonunun 09.10.2009 tarihli ve 39 sayılı yayla tahsis kararının iptali istemiyle açılmıştır.

Davalı ..., kendilerine husumet düşmeyeceğini, diğer davalı ... ise mera komisyonunca yapılan işlemlerin yasaya uygun bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-4342 Sayılı Mera Kanununun 3.maddesi (e) bendinde yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerler olarak tanımlanmıştır. Yasanın 4.maddesinin ilk fıkrasında yaylakların kullanma (yararlanma) hakkının bir veya birden çok köy veya belediyeye ait olduğu kabul edilmiştir. Hangi nitelikteki taşınmazların

mera, yaylak ve kışlak olarak köylere veya belediyelere tahsis edileceği yasanın 5.maddesinde gösterilmiş bulunmaktadır. Kuşkusuz, Mera Kanununa göre bir yerin yaylak olarak tahdit ve tahsis işlemini yapacak kuruluş mera komisyonlarıdır. Nitekim, dava konusu yapılan 09.10.2009 tarihli ve 39 sayılı Mera Komisyon Kararıyla 488 ada 15 sayılı parsel yaylak tahdit kapsamına alınmış ve bu niteliğiyle davalı belediyeye tahsis edilmiştir.

Dosyada yer alan diğer bilgi ve belgelerden; çekişme konusu taşınmazın kadastro işlemi sonucu özel mülk olarak belirlenmesine karşı davalılardan Hazine’nin itiraz ettiği, aynı yer mahkemesinin 2009/412 esasında kayıtlı davada yaylak iddiasında bulunarak dava açtığı, açılan davanın reddedildiği ancak Yargıtay’da temyiz aşamasında olduğundan mahkeme hükmünün kesinleşip kesinleşmediğinin anlaşılamadığı görülmektedir.

Dosyada yer alan diğer bilgi ve belgelerden; çekişme konusu taşınmazın kadastro işlemi sonucu özel mülk olarak belirlenmesine karşı davalılardan Hazine’nin itiraz ettiği, aynı yer mahkemesinin 2009/412 esasında kayıtlı davada yaylak iddiasında bulunarak dava açtığı, açılan davanın reddedildiği ancak Yargıtay’da temyiz aşamasında olduğundan mahkeme hükmünün kesinleşip kesinleşmediğinin anlaşılamadığı görülmektedir.

Burada çekişmenin mahiyeti gereği kesin hüküm kavramı üzerinde durulması gerekmektedir. Hukuki istikrar toplumun huzur ve güveni için zorunludur. Bu nedenledir ki bir ilamla haklılığı saptanan gerçek yine aynı taraflar arasındaki daha sonraki bir ilamla yok sayılamaz. Bu olgu, yürürlükteki mevzuatta (HUMK m.237) “kaziyei muhakeme=kesin hüküm” olarak ifadesini bulmuş, kesin hüküm olumsuz dava şartları arasında sayılmıştır. Kesin hükme konu taşınmaz yönünden taraflar arasında çıkan sonraki günlü uyuşmazlıklarda, kesin hükme değer verilmesi kamu düzeni gereğidir. Ayrıca bu husus eski hukukumuzda Mecellenin 80.maddesinde de hükme bağlanmıştır. Görülüyor ki, gerek bugünkü mevzuatımızda gerekse eski hukukta bir hak kesin olarak hükme bağlanmışsa, o hakka-istisnalar dışında- üstünlük tanımak, o ... teslim etmek asıldır. Kısaca ve yeniden ifade etmek gerekirse, eldeki davanın sonucu 488 ada 15 parsel sayılı taşınmaza ilişkin Hazine tarafından açılan davanın kesinleşmiş olup olmamasına bağlıdır.

Mahkemece yapılması gereken iş, 488 ada 15 sayılı parsel hakkında Hazine tarafından açılan dava sonucunun ne olduğunu araştırmak, yapılacak araştırma sonucu kesinleştiği anlaşılırsa davayı şimdiki gibi kabul etmek, aksi durumda istemi reddetmek olmalıdır.

Değinilen yönler bir yana bırakılarak eksik inceleme ve araştırmaya dayalı davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Hukuk usulü uygulamasında bir kimsenin davaya dahil edilmek suretiyle leh veya aleyhine hüküm kurulması mümkün değildir. Dolayısıyla, mahkemenin Hazine’yi davaya dahil etmek yoluyla hüküm tesisi doğru değildir. Dava Adana Valiliğine karşı açılmış olup valilik bu gibi davalarda taraf olamaz ise de Hazine yargılamaya katılarak husumeti benimsemiş ve işin esası hakkında savunma yapmış olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1).bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün (2).bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 30.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18865, Karar No: 2014/1142, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18865 E.  ,  2014/1142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2012/1307-2013/292

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Dava konusu taşınmazlara bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun % 10 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8569, Karar No: 2011/18970, Tarih: 24.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8569 E.  ,  2011/18970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin dava ve birleştirilen davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davaların kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Taşınmaz üzerinden geçen Doğan ve Delta Sokakların ana arter olup-olmadıkları davalı Belediyeden sorularak, ana arter listesinde ise listenin getirtilmesinden sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7624, Karar No: 2014/12695, Tarih: 15.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/7624 E.  ,  2014/12695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/12/2011

NUMARASI : 2011/93-2011/407

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işveren tarafından sebepsizce işten çıkardığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı davaya cevap vermemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın sübut bulduğu gerekçesi ile kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

Tebligat Kanunu'nun 13. maddesinde tüzel kişiliklere yapılacak tebligat " Hükmi şahıslar namına kendilerine tebliğ yapılacak kimseler her hangi bir sebeple mütat iş saatlerinde iş yerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamıyacak bir halde oldukları takdirde tebliğ, orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Yine, Hukuk Genel Kurulu'nun 4/4/2007 tarihli, 2007/12-200 Esas, 2007/187 sayılı kararında "Özel hukuk tüzel kişilerine tebligatın nasıl yapılacağı Tebligat Kanununun 12. ve 13. maddesinde ve Tebligat Tüzüğünün 17 ve 18. maddesinde açıklanmıştır. Buna göre; Özel Hukuk Tüzel Kişilerine yapılacak tebligat bunların yetkili temsilcilerine yapılır. Eğer tüzel kişinin yetkili temsilcisi yoksa veya evrakı bizzat alamayacak bir halde ise; görev itibariyle temsilciden sonra gelen kimse veya evrak müdürü gibi bu işle görevlendirilmiş bir kişiye, o da yoksa tüzel kişinin o yerdeki memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Tebligat tüzel kişinin yetkili temsilcisine yapılmamış ve sıralı kişilere yapılmışsa, bunun nedenlerinin açıkça ve ayrıntılı olarak tebligat mazbatasına yazılması gerekir." şeklinde, yapılacak tebligatın usulüne açıklama getirilmiştir.

Somut olayda, dava dilekçesinin davalıya tebliği şerdinde "işyerinde işçisi Kadir Kaplan imzasına tebliğ" şeklinde yapılmış olup, söz konusu tebligatın yukarda açıklanan usule uygun olmadığı açıktır.

Dava dilekçesinin usulüne uygun şekilde davalıya tebliği ile taraf teşkili sağlanmaksızın yargılama yapılarak karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenler ile, temyiz edilen kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz sebeplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 15/4/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3280, Karar No: 2014/25997, Tarih: 18.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/3280 E.  ,  2014/25997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/372483

Mahkemesi : Bodrum (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 26/09/2013

Numarası : 2009/673 - 2013/649

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, tarafların idarelerindeki araç ile meskun mahalde, gündüz vakti, ışık kontrollü kavşakta çarpışmaları ve katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda; tarafların kendilerine yeşil ışık yanarken geçtikleri iddiası ve mahkemece hangi araç sürücüsünün kırmızı ışık ihlali yaptığının belirlenememiş olması karşısında; trafik kazası tespit tutanağında çizilen krokide, sanığın seyir istikametine “DUR” işaret levhasının bulunduğu ve kavşak kolunun yarım metre daha dar olduğunun tespit edildiği, kavşak kollarının eşit olduğu kabul edilse dahi, sanık Y.. A..’un sağından kavşağa giren ve geçiş önceliği bulunan katılanın aracına geçiş önceliği vererek kavşağa girmesi gerektiği nedeniyle asli kusurlu, katılan S.. T..’ın ise kavşaklara girerken hızını azaltmaması nedeniyle tali kusurlu olduğunun kabulü gerektiği gözetilip, sonucuna göre sanık Y.. A..’un hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini yerine yazılı gerekçeyle beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4840, Karar No: 2013/5921, Tarih: 30.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4840 E.  ,  2013/5921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Tarafların tüm delilleri toplanıp, incelendikten ve son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakim, HMK'nın 298/.... (HUMK'nın 388.) maddesi uyarınca kararı, gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu HMK'nın 294/.... (HUMK'nın 389.) maddesinde öngörülen biçimde oluşturarak tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada HMK'nın 294/.... (HUMK'nın 381/son) fıkra hükmüne dayanılarak zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucu (çoğu kez anılan madde hükmüne uygun olarak hazırlanmadan) tutanağa geçirilip, tefhim edilmekle, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

Yargılama sonunda şikayetin reddine dair verilen kısa karar, şikayetçi vekili ile şikayet olunan vekilinin yüzüne karşı ....03.2013 tarihinde tefhim edilmiş, gerekçeli karar ....03.2013 tarihinde yazılmış ve şikayetçi vekilinin talebi üzerine 31.05.2013 tarihinde şikayetçi vekiline tebliğ edilmiş ise de, HMK'nın anılan maddelerine uygun olarak tefhim edildiğinden şikayetçi vekili bakımından temyiz süresi kararın tebliğinden değil, tefhiminden itibaren başlamıştır. Zira, İİK'nın 363. maddesi uyarınca tefhimden itibaren temyiz süresinin başlaması hükmün HMK'nın 298/... ve 294/.... maddesi uyarınca yazılıp, tefhimine bağlıdır. Öte yandan, taraf vekilleri kararın tefhim edildiği oturuma gelmiş olup, '' diğer davalının yokluğunda '' şeklindeki maddi hataya dayalı yazım nedeniyle kısa kararda yasa yolunun duruşmaya gelen için tefhim, gelmeyen için tebliğ tarihinden başladığı belirtilmek istenmiştir. Bu nedenle, şikayetçi vekilinin ''tefhim ya da tebliğinden itibaren'' ibareleri nedeniyle süre başlangıcında tereddüte düştüğünün kabulü mümkün olmayıp, temyiz dilekçesinde aksi yönde yapılan yoruma itibar edilmemiştir.

... Mahkemesi tarafından verilen hüküm temyiz eden şikayetçi vekiline ....03.2013 tarihinde tefhim edildiği halde temyiz dilekçesi İİK'nın 363. maddesinde öngörülen ... günlük yasal süre geçirildikten sonra 04.06.2013 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/... Esas, 1990/... Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında ... tarafından da karar verilebileceği kabul edilmiş olmakla, temyiz isteğinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19984, Karar No: 2013/12450, Tarih: 03.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/19984 E.  ,  2013/12450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Atılı suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu, davadan haberdar edilmeden yokluğunda yargılama yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMUK 'un 233 ve 234. maddelerine muhalefet edilmesi

Yasaya aykırı, sanık müdafi ve müşteki vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/l.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, 03.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3161, Karar No: 2021/5096, Tarih: 15.06.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/3161 E.  ,  2021/5096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 26. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İstanbul Anadolu 26. Asliye Hukuk Mahkemesinin davanın reddine hükmüne karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, ecrimisil talebinin reddine, elatmanın önlenmesi talebinin kabulüne karar verilmiş olup, bu kez Bölge Adliye Mahkemesi kararının Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili, duruşmasız olarak davacı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15.06.2021 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalı vekili Av. Tuğba Bayraktar ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, vekil edenin dava konusu 6 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalının herhangi bir hakka dayanmaksızın taşınmazı işgal ettiğini açıklayarak, davalının müdahalesinin önlenmesine ve 10.000,00 TL ecrimisilin davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı taraf, davacı şirket ile dava dışı M. Salih Tatlıcı arasında imzalanan kat karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında, davacı şirket lehine işlemler yaptığını, bu emek karşılığında davacı şirketin kendisine dava konusu taşınmazı vermeyi kabul ettiğini, dairenin tapusunun iskan ruhsatı alınmasından sonra verilmesinin kararlaştırıldığını, iskan ruhsatının 19.03.2010 tarihinde alındığını, ancak daha sonra davacı şirketin yönetimine TMSF tarafından el konulduğunu, 10 yıldır taşınmazın tasarrufunda bulunduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf talebinde bulunulmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 15.01.2019 tarihli ve 2018/1544 Esas, 2019/86 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacının ecrimisil talebinin reddine, elatmanın önlenmesi talebinin kabulüne karar verilmiştir. Bu defa, karara karşı taraf vekillerince temyiz talebinde bulunulmuştur.

Dava, tapulu taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;