muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7061, Karar No: 2010/10372, Tarih: 28.09.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/7061 E.  ,  2010/10372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tarih :21.04.2009

No :397-1040

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, faturaya dayalı alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı yetkilisi, yetki itirazında bulunarak taraflar arasında herhangi bir sözleşmenin mevcut olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı borçlu akdi ilişkiyi reddettiğinden genel yetkili icra dairesi olan borçlunun ikametgahındaki icra dairesi yetkili olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı borçlu gerek icra takibine vaki itirazında, gerekse de davaya karşı verdiği cevap dilekçesinde taraflar arasındaki akdi ilişki inkar edilmemiş, ilamsız takiplerde yetkili icra dairesinin borçlunun ikametgahı icra dairesi olacağını ve talep edilen faiz oranının yasal faiz olması gerektiğini, açtıkları iflasın ertelenmesi talepli davada şirket aleyhindeki tüm icra takiplerinin durdurulmasına tedbiren karar verildiğinden davacı alacaklının alacağına kavuşmasının olanaksız olduğunu ileri sürmüştür.

Bu durumda BK.nun 73/1.maddesine uygun olarak icra takibinin yetkili icra dairesinde yapıldığı ve davanın da yetkili mahkemede açılmış olduğunun kabulü ile işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde yetki yönünden davanın reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2016/1456, Karar No: 2020/2785, Tarih: 10.02.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/1456 E.  ,  2020/2785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik silahla tehdit ve yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığa yükletilen silahla tehdit ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının Kanunda öngörülen biçimde infazda gözetilebileceği,

Anlaşıldığından, sanık ...'ün ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik nitelikli yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;

a)Sanığın mağdur ...'ü darp edip boğazına bıçak dayadığı esnada mağdur ...'nın annesi olan diğer mağdur ...'in araya girip sanığın elinden bıçağı almak istediği esnada sağ elinden basit tıbbi müdahale ile giderilebilir mahiyette yaralanması ile sonuçlanan olayda; sanığın yaralama kastının olup olmadığı veya yaralama sonucunu öngörüp öngörmeyeceğinin tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b)Kabule göre de; Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/325, Karar No: 2018/7895, Tarih: 18.12.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/325 E.  ,  2018/7895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sonucu ... İlçesi Şıhlar Köyü çalışma alanında bulunan 474 ada 15 parsel sayılı 33.119,57 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ..., ... ve ... adlarına eşit paylarda tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğuna dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 474 ada 15 parsel sayılı taşınmazın (B) harfi ile gösterilen 23.941,167 metrekarelik bölümünün davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tesciline 9.178,40 metrekare yüzölçümlü (A) harfi ile gösterilen bölümüne ilişkin ise davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili, davalı ... vekili, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava konusu 474 ada 15 parsel sayılı taşınmazın 07.07.2014 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 23.941,167 metrekare yüzölçümlü bölüme yönelik davalılar ... ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz eden davalılardan alınmasına,

2- Davacı ... vekilinin 474 ada 15 parsel sayılı taşınmazın 07.07.2014 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 9178,40 metrekare yüzölçümlü bölüm hakkındaki temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece, fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölüm üzerinde zilyetlikle mülk edinme koşullarının davalı taraf yararına gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece icra edilen 2014 tarihli keşif sonucu düzenlenen ziraat bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümün boş olduğu, kısmen yıkılmış ahşap yapılı hayvan ağılı bulunduğu, son yıllarda ekilmediği için üzeri otla kaplı olduğu ancak çalılık alan oluşmadığı, hububat tarımı yapıldığı ancak 5-6 yıldır ekilmediği, toprak yapısının tarım toprağı özelliği taşıdığı bildirilmiş, 07.07.2014 tarihli fen bilirkişi raporunda ise sadece 2009 yılına ait google görüntüsü bulunduğu belirtilmiş ancak herhangi bir inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır. Böylelikle, bilirkişi raporları kendi içinde çelişkili ve yetersiz olduğu gibi taşınmazın niteliğini ve kullanım durumunu en iyi belirleme yöntemi olan hava fotoğraflarından yararlanılmamış, haritasında gösterilen Gevne çayının aktif çay yatağı kapsamında veya çayın mutlak etkisi altında kalıp kalmadığı yönünde jeolog bilirkişi raporu alınmamıştır. Hal böyle olunca; sağlıklı sonuca varılabilmesi için, tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait en az üç stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosya arasına konulmalı, dosya bu şekilde keşfe hazır hale getirildikten sonra; yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulu, jeolog bilirkişi, fen bilirkişi ve jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşacak bilirkişi heyeti aracılığıyla yeniden keşif yapılmalıdır. Dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin başlangıcı, sürdürülüş biçimi, öncesinde tarla olarak kullanılıp kullanılmadığı, taşınmazın imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği ve taşınmazın Gevne çayı etkisinde bulunup bulunmadığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle jeodezi ve fotogrametri mühendisine incelemesi yaptırılarak ve taşınmazın değişik yönlerinden çekilen fotoğraflar eklenmek suretiyle teknik bilirkişilerden keşfi izlemeye elverişli ve denetime açık gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle hüküm kurulması isabetsiz olup, açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 18.12

. Eksik incelemeyle hüküm kurulması isabetsiz olup, açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 18.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32555, Karar No: 2013/18832, Tarih: 10.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32555 E.  ,  2013/18832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 52/2. gereğince mahkumiyet,

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılanın bir sebebe dayanmayan sanık müdafinin ise yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Olay günü gündüz vakti mağdurun arkadaşları ile birlikte olay yeri olan dar sokakta yemek yemek amacıyla oturmak üzere masaların bulunduğu yerde bulundukları sırada, buradan geçen.....plakalı aracın mağdura çarptığı mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, sanığın yargılama süresince atılı suçu işlemediğini savunduğu, katılanın ise olaydan sonra şoför ile konuşan kişinin arkadaşı ... olduğunu beyan ettiği, tanık ...'ın mahkemece çıkarılan davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, zorla getirme kararının ise sonuçsuz kaldığı, tanık ...'ın hazırlık aşamasındaki beyanı bulunmamasına rağmen mahkemece hazırlık beyanının okunulmasıyla yetinilmesine karar verilip tanığın dinlenilmesinden vazgeçildiği, tanık Suzan Mesut'un da kendisinin sanık ile konuşmadığından teşhis edemediğini belirtmesine göre, olayın tek tanığı durumunda bulunan ...'ın CMK.nun 210. maddesi uyarınca bizzat mahkemede dinlenerek sanık ile yüzleştirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33279, Karar No: 2013/25786, Tarih: 18.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/33279 E.  ,  2013/25786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaları kayıt etmek

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 133/1, 62/1, 53/1-a-b-c-d-e, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaları kayıt etmek suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmeyeceği ve sınırlı bir dinleyici çevresi dışına çıkmayacağı yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, herhangi bir aracı vasıta olarak kullanmadan, yüz yüze gerçekleştirdikleri, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek, aleni olmayan, söze dayalı, sesli düşünce açıklamalarının, konuşmanın tarafı olmayan kişi veya kişilerce, ilgilisinin rızası olmaksızın, elverişli bir aletle (sesli bir açıklamayı kuvvetlendirerek veya naklederek onu ses alanının dışına çıkartıp doğrudan doğruya algılanabilir hale getirmeye yarayan her türlü düzenekle) dinlenmesi veya akustik olarak tekrar dinlenebilmesi imkanını sağlayan bir aletle kaydedilmesinin TCK'nın 133/1. maddesinde; en az üç veya daha fazla kişinin, yüz yüze gerçekleştirdikleri, aleni olmayan, söze dayalı düşünce aktarımlarının, söyleşinin tarafı olan kişi veya kişilerce, ilgililerinin rızası olmaksızın, bir aletle kaydedilmesinin aynı Kanunun 133/2. maddesinde kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması başlığı altında suç olarak tanımlandığı, söyleşiden farklı olarak, iki kişi arasında da gerçekleşebilecek olan konuşmada, konuşan tarafların, aralarında geçen sözleri kaydetmesi, TCK'nın 133/1. maddesi kapsamında suç olarak tanımlanmamış olup, koşulları bulunduğu takdirde eylemin aynı Kanunun 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabileceği; elverişli bir aletle dinlenilen veya kaydedilen konuşma veya söyleşiden elde edilen bilgiler sayesinde kendi veya üçüncü kişi lehine, maddi ya da manevi yarar, yani; fayda veya avantaj sağlanması; bu bilgilerin, menfaat karşılığı olsun ya da olmasın, ilgilisi dışındaki kişi veya kişilere verilmesi ya da diğer kişilerin dolaylı olarak bilgi edinmelerinin temin edilmesinin TCK'nın 133/3. maddesinde ayrıca suç olarak tanımlandığı, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 80. maddesi ile TCK'nın 133/3. maddesinde yapılan değişiklikle kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verilerin hukuka aykırı olarak ifşa edilmesi eyleminin suç olarak düzenlendiği,

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre; hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ... ile, müşteki ... ve bir kısım polis memurları ile arasında, Tosya Asliye Ceza Mahkemesinde devam etmekte olan davaların olduğu, sanık ...'nin, bu davalarda kendi lehine delil elde etmek amacıyla, sanık ... ile birlikte suç tarihinde, yine yanlarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ... olduğu halde, sanık ...'ın evine gittikleri, sanıkların müşteki ile birlikte alkol alıp devam eden davalar hakkında müştekiyi konuşturdukları ve kurdukları kamera düzeneği ile müştekinin konuşmalarını kayda aldıkları, elde ettikleri görüntüleri CD'ye aktardıktan sonra sanık ...'nin lehine delil olması amacıyla Tosya Asliye Ceza Mahkemesindeki dava dosyasına ibraz etmeleri şeklinde gerçekleşen olayda,

Sanığın eyleminin TCK'nın 133/2. maddesindeki kişiler arasındaki aleni olmayan söyleşiyi kayıt etmek suçunu oluşturacağı, anılan suçun aynı Kanunun 139/1. maddesi uyarınca soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olup, müştekinin yargılama sırasında şikayetten vazgeçmiş olması karşısında, dosya kapsamı itibariyle CMK'nın 223/9. maddesi kapsamında derhal beraat kararı verilmesini gerektiren haller de bulunmadığı dikkate alınarak, sanık hakkında açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle TCK’nın 139/1, 73/1 ve CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, sanığın yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK’nın 139/1, 73/1 ve CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle isteme uygun olarak DÜŞMESİNE, dosya içerisinde bulunan bir adet CD'nin DOSYADA DELİL OLARAK SAKLANMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6479, Karar No: 2020/4515, Tarih: 29.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/6479 E.  ,  2020/4515 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : OSMANİYE 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 29/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1826, Karar No: 2020/5002, Tarih: 28.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1826 E.  ,  2020/5002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Düşme

Sanığın UYAP kanalıyla MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden önce 25/01/2018 tarihinde öldüğünün tespiti nedeniyle kamu davasının düşmesi gerektiği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan hükmün ONANMASINA, 28/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8393, Karar No: 2014/15051, Tarih: 28.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/8393 E.  ,  2014/15051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2013

NUMARASI : 2013/422-2013/806

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan S.. C.. vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yeni atık göleti oluşturulması amacıyla aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu bölgenin toprak yapısı, topoğrafik özellikleri, köy ve çevre yerleşim ve ulaşım merkezlerine olan yakınlıkları, köyde ve çevrede mevcut yol, su, elektrik gibi altyapı hizmetleri ile yine bölgeye getirilmiş bulunan okul, postane, sağlık ocağı gibi tüm sosyal imkanlardan yararlanma olanakları ile köy ve çevresinin gelişmişlik durumlarının (Daireye intikal eden diğer dava dosyalarında da açıklanan bu özellikleri dikkate alınarak) dava konusu taşınmazın değerinde %10 oranında objektif değer artışı oluşturacağı gözetilerek kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken bu unsur dikkate alınmadan eksik bedel tespiti,

2-Karar tarihi itibariyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca taraflar lehine 1.500,00 -.TL maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken 1.320,00 -TL vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.