muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3881, Karar No: 2025/648, Tarih: 15.01.2025

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, alınan rapor uyarınca el atma tazminatının ve ecrimisilin tespit edilerek davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı ve diğer müştereklerin ...Asliye Hukuk Mahkemesinde idare aleyhine taşınmazın 28.998,26 m²lik kısmı için kamulaştırmasız el atma davası açılıp verilen karar neticesinde kamulaştırma bedeline hak kazanıp bedelini aldıklarını, davacıların açmış oldukları dava ile idarece taşınmazın el atılmayan ve geri kalan kısmının kamulaştırma bedelini de istediklerini, raporda ürünlerin dekara verim miktarlarının ve ortalama birim fiyatlarının yüksek alındığını, üretim masraflarının düşük alındığını, kapitalizasyon faiz oranının %4 alınmasının hatalı olduğunu, bilirkişi raporunda uygun münavebe sisteminin uygulanmayarak taşınmazın değerinin yüksek çıkmasına sebebiyet verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki ...ilçesi, ... Mahallesi, 179 ada 1 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) maddesi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca taşınmaz ve ecrimisil bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığı anlaşıldığından; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdükleri sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin ve ecrimisilin tahsili hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdükleri sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin ve ecrimisilin tahsili hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Davacı tarafça daha önce aynı taşınmaza ilişkin olarak açılan ...Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/4 Esas, 2015/74 Karar sayılı dosyasında hükme esas alınan 10.11.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda ana kanal, yedek kanal, tersiyerler ve tahliyeler olarak gösterilen ... köyü 179 ada 1 parsel sayılı taşınmazda davacının hissesine düşen 28.998,26 m²lik yerin tazminat ve ecrimisil bedeline hükmedildiği, bu kararın da Dairemizin 10.05.2016 tarihli ve 2016/358 Esas, 2016/9468 Karar sayılı kararı ile 32 ve 33 parsel sayılı taşınmazların toplulaştırma sonrası 179 ada 1 parsel sayılı olarak tescil edildiği anlaşıldığından düzeltilerek onanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

3. Kesinleşen davada davalı idare adına tesciline karar verilen 28.998,26 m²lik kısmın tescil hükmünün tapuda infaz edilip edilmediği dosya içerisinden anlaşılamamaktadır. Bu kararın infaz edilip edilmediği, DSİ Genel Müdürlüğü adına tescilin gerçekleşip gerçekleşmediği tapu müdürlüğünden sorularak, Mahallinde yeniden keşif yapılarak, önceki kesinleşen kamulaştırmasız el atma davasında alınan 10.11.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda ana kanal, yedek kanal, tersiyerler ve tahliyeler olarak gösterilen ve ... köyü 179 ada 1 parsel sayılı taşınmazda davacının hissesine düşen 28.998,26 m²lik yerin krokisi ile iş bu dosyadaki 20.06.2022 tarihli fen bilirkişi raporunda yedek, tersiyer, drenaj kanalları olarak gösterilen ... köyü 179 ada 1 parsel sayılı dava konusu taşınmazda davacı hissesine düşen 63.734,75 m²lik fen bilirkişi krokisi çakıştırılarak, dava konusu taşınmazın, daha önce elatılıp bedeline hükmedilen yer ile dosyamızdaki el atma iddiasına konu edilen bölüm içinde kalıp kalmadığına ilişkin fen bilirkişisinden rapor alınıp, el atılan yerlerin aynı yere isabet ettiğinin anlaşılması halinde davanın reddine, aksi takdirde ise davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1226, Karar No: 2020/2700, Tarih: 25.06.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/1226 E.  ,  2020/2700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dar Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 05.11.2019 gün ve 2019/254 Esas, 2019/807 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Dosya kapsamına göre tanık Fatma'nın eyleme ilişkin görgüye dayalı bilgisinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafisinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 25.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11943, Karar No: 2014/9960, Tarih: 17.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/11943 E.  ,  2014/9960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/66350

MAHKEMESİ : Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2012

NUMARASI : 2011/303 (E) ve 2012/5 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, şikayetçiye ait banka kartını iş yerindeki kilitli olmayan dolaptan çalıp, parayı çektikten sonra evde yanan sobanın içine atarak yakmaktan ibaret eylemleri, ayrıca hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğundan, bu hususta zamanaşımı süresi içinde gereğinin mahallinde yerine getirilmesi mümkün görülmüştür.

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanık hakkında temel hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belir- lenmesine karşın, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- Sanık hakkında kurulan hükümde, sanığın parayı iade ettiğine yönelik savunması ve mağdurun da zararının karşılandığını ve şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üze- rindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 17.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3633, Karar No: 2012/3552, Tarih: 15.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/3633 E.  ,  2012/3552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Beraat kararı.

Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği suçundan açılan davaya makine mühendisleri odasının müdahilliğine karar verilmesinde, dolayısıyla hükmü temyiz etmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığına üye ...’un karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verilerek yapılan incelemede;

Gerekçeli kararda yanlış gösterilen suç tarihinin 29.11.2001 olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

I-Sanık ...'ın “memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği” suçundan beraatine ilişkin hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği” suçunun sanık lehine olan 5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddesindeki cezasının üst sınırına göre tabi olduğu aynı kanunun 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 03.03.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322 nci maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık ... 'in “memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği” suçundan beraatine ilişkin hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise ;

II-Sanık ... 'in “memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği” suçundan beraatine ilişkin hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise ;

Adli Tıp Kurumunu Fizik İhtisas Dairesinin 27.06.2006 tarihli raporunda, sanığın alınan mukayese yazılarının doğal yazı özelliklerini göstermediği ve kısmi değiştirme gayreti gözlendiğinden suça konu belgelerde sanığın eli ürünü yazı bulunup bulunmadığı yönünde bir saptamaya gidilemediğinin, sahteliği iddia olunan toplam 245 belge üzerindeki incelemenin bazı belgelerde adlarına atılı imzalar bulunan ...'ın mukayese imzalarının bulunmaması nedeniyle yapılamadığının, rapora ekli inceleme listesinin 103 ve 198. sıraları arasındaki 95 adet belge üzerindeki “onay” imzalarının yetkili Mustafa Baskın'ın eli ürünü olmadığının tespit edildiğinin ve belgelerde iğfal kabiliyetinin ilgili mevzuat ve tüm dosya kapsamına göre mahkemece yorumlanmasının yerinde olacağının belirtilmesine göre rapordaki eksik hususları giderici yeni rapor alınmadan ayrıca; suça konu belgeler üzerinde bulunan TMMOB ... Ankara Şubesi adına basılı bulunan mühür izlerinin sahteliği yönünde bir incelemenin yapılmamış olmasına göre; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, öncelikle sanık ...'un usulüne uygun şekilde alınan mukayese yazı örnekleri ile raporda mukayese imzalarının bulunmadığı belirtilen kişilerin mukayeseye esas imza örneklerinin ve katılan kuruma ait gerçek mühür örneğinin temini ile yeniden tüm belgelerin Adli Tıp Kurumunu Fizik İhtisas Dairesine gönderilerek 27.06.2006 tarihli raporda eksikliği belirtilen hususlarda rapor tanziminin sağlanması, sahtecilik suçlarında aldatma niteliğinin takdir ve tayinin mahkemeye ait olduğu nazara alınıp dosya içinde mevcut toplam 245 adet suça konu belge duruşmada incelenip özellikleri zapta geçirildikten ve aldatma niteliğini taşıyıp taşımadıkları değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.03.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.03.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sahtecilik suçları 765 sayılı TCK’nda olduğu gibi 5237 sayılı TCK’nda da kamu güvenine karşı suçlar bölümünde düzenlenmiştir. Bu suçlarla korunmak istenen hukuksal yarar, kamu güvenidir. Belgenin gerçekliğine ilişkin toplumda oluşan güvene “kamu güveni” denilmektedir. Belgenin ceza hukuku koruması altına girmesinde kamu güveninin ve kanıt niteliğinin korunması ve hakların zarar görmesi tehlikesinin doğması gibi birden fazla nedeni bulunmakla birlikte, sahtecilik suçlarında korunmak istenen hukuksal yararın kamu güveni olduğu, öğretide baskın görüştür. (Yorumlu Uygulamalı TCK, 2010, Yaşar/Gökcan/Artuç,Cilt IV, s. 5619, Savaş, Mollamahmutoğlu, TCK’nun Yorumu, 1995, Cilt 3, s. 2868, Gökçen, Belgede Sahtecilik Suçları, 2010, s. 95 v.d.) Gerek 765 TCK gerekse 5237 sayılı TCK’ döneminde Yargıtay uygulaması da bu yöndedir.

Resmi belgede sahtecilik suçunda korunan hukuksal yarar kamu güveni olduğundan, suçun mağduru da toplumu oluşturan herkestir. (Gökçen, s. 133) Ancak sahtecilik suçundan dolayı zarar gören, haksızlığa uğrayan kimseler varsa bunlar davaya katılabilirler. Örneğin; sahte vekaletname ile malları devredilen, sahte bir çek veya bono ile hakkında takip başlatılan kimseler suçtan doğrudan doğruya zarar gördüklerinden açılan kamu davasına katılabilirler. Aynı şekilde sahte belgelerle yurda mal ithal edildiğinde gümrük idaresi, sahte belgelerle bankadan kredi alınmasında ilgili banka davaya katılabilir. Ancak sadece düzenlemekle yetkili oldukları belge sahte olarak düzenlendi diye ilgili kurum ve kuruluşların kamu davasına katılması kabul edilemez. Aşağıda birkaç kararı örnek olarak verilen Dairemizin uygulaması eskiden beri bu yöndedir:

Hastanenin Bilgi İşlem Servisinde hizmetli olan sanığın bir hasta adına gerçeğe aykırı tetkik-tedavi faturası düzenleyip hastanın kurumuna göndermesi olayında, “Şikayetçi Sağlık Bakanlığının yüklenen suçtan doğrudan doğruya zararının bulunmaması nedeniyle …bu suç yönünden usulsüz verilen müdahale kararı hukuken geçersiz olup, hükmü temyiz etme hak ve yetkisi vermediği…” (05.12.2011, 2008/6397 E, 2011/22780 K.)

Sanığın Anadolu Üniversitesinden mezun olmuş gibi sahte mezuniyet belgesi düzenleyip, bir şirkete ibraz ederek işe girmesi olayında, “Şikayetçi Anadolu Üniversitesi Rektörlüğünün yüklenen suçtan doğrudan doğruya zararının bulunmaması nedeniyle …usulsüz verilen müdahale kararı hukuken geçersiz olup hükmü temyiz etme hak ve yetkisi vermediği…” (05.12.2011, 2009/9341 E., 2011/22737 K.)

Sanığın Anadolu Üniversitesinden mezun olmuş gibi sahte mezuniyet belgesi düzenleyip, bir şirkete ibraz ederek işe girmesi olayında, “Şikayetçi Anadolu Üniversitesi Rektörlüğünün yüklenen suçtan doğrudan doğruya zararının bulunmaması nedeniyle …usulsüz verilen müdahale kararı hukuken geçersiz olup hükmü temyiz etme hak ve yetkisi vermediği…” (05.12.2011, 2009/9341 E., 2011/22737 K.)

Sanığın, Aydın Belediyesince verilmiş gibi gerçeğe aykırı “iş deneyim belgesi” düzenleyerek Söke Belediyesine ibraz etmesi olayında, “…şikayetçi Aydın Belediye Başkanlığı vekilinin yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve katılma hakkı bulunmadığı…” (07.03.2012, 2011/13589 E., 2012/2985 K.)

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin Ceza Genel Kurulunca da (21.2.2012, 279 E., /55 K.) kabul gören kararlarına göre de “parada sahtecilik” suçunda Maliye Hazinesi doğrudan zarar görmediğinden, davaya müdahil olarak katılamayacağı gibi müdahilliğine karar verilmiş olması da hükmü temyiz etme hakkı vermez. (15.02.2012, 2011/17564 E., 2012/4450 K., 24.10.2011, 2009/17524 E., 2011/11898 K.)

Aksi halde, bizzat sahtecilik eyleminin muhatabı, mağduru olmadan (düzenlemekle yetkili ve görevli oldukları belgelerin sahte olarak düzenlenmesi veya tahrif edilmesi) şeklinde gerçekleşen resmi belgede sahtecilik suçlarında, ilgili kurumların suçtan doğrudan doğruya zarar gördüklerini kabul etmek, Yargıtay’ın bugüne kadar istikrar bulmuş uygulamalarına aykırı düşecektir. Çok sık karşılaşılan sahte pasaport veya sürücü belgesi yada nüfus cüzdanı düzenlemek suçlarında, bu belgeleri düzenleyen Emniyet Genel Müdürlüğünün ve Nüfus Müdürlüklerinin suçtan doğrudan zarar gördüklerinin kabulü demek, davaya katılma hakkı ve dolayısıyla verilen karara karşı kanun yoluna başvurma hakkı tanımak demektir. Kamu güvenine veya güvenliğine ilişkin eylemler hakkında açılan davalarda kanuna, hukuka aykırı kararların verilmesi, suç teşkil eden eylemlerle ilgili beraat kararlarının verilmesi mümkündür. Ancak kamu hukukunun savunucusu ve temsilcileri olan Cumhuriyet savcıları, kamu davası açıp yürütmekle yükümlü oldukları gibi, kamu adına yasa yollarına da başvurabilirler.

Ceza Genel Kurulu’nun (15.7.2008, 2008/95-195) kararlarında belirtildiği gibi, gerek 5271 sayılı Yasada, gerekse 1412 sayılı Yasada, müdahaleye yetkisi bulunan kişinin “suçtan zarar görmesi” koşulu aranmış, ancak “suçtan zarar gören” ve “mağdur” kavramlarının tanımı yapılmadığından öğretideki görüşlerden de yararlanılarak, maddede katılma yetkisi kabul edilen, “mağdur”, “suçtan zarar gören” ve “malen sorumlu olan” kavramlarının, kamu davasına katılma hususundaki uygulamaya ışık tutacak biçimde tanımlanması gerekmektedir. Mağdur; dar anlamda suçtan zarar gören, suçun maddi unsuruna muhatap olan ve bu nedenle suçla korunan hukuki yararı zedelenen kişiyi ifade etmektedir. (Öztürk-Erdem, Ceza Muhakemesi Hukuku s. 317 vd.; Özbek, Ceza Muhakemesi Hukuku, s. 235)

CGK’nun bir başka Kararında (6.2.2007, 344/23) ifade edildiği üzere bir faaliyetin izinsiz yapılması nedeniyle kamunun bazı harçları almaktan yoksun kalması dolaylı zarar niteliğindedir. Dolaylı zarar ise, davaya katılma hakkı vermez. Aksinin kabulü, düzen¬leme ve denetim yetkilerine sahip tüzel kişilerin kendi yetki alanlarına giren hususlardaki ihlaller nedeniyle açılan tüm kamu davalarına katılabilecekleri sonucunu doğuracaktır ki, bu durumda örneğin silah taşıma izni vermeye yetkili İçişleri Bakanı veya yetkilendirdiği Valilerin, izinsiz silah taşıma suçlarına ilişkin kamu davalarına veya yerel yönetimlerden izin alınması gereken her türlü faaliyetin izinsiz yapılmasından kaynaklanan suçlara ilişkin kamu davalarına belediyelerin katılabileceklerini kabul etmek gerekir.

1412 sayılı CMUK’ndan farklı olarak 5271 sayılı CMK’nun mağdur ile şikâyetçiye tanığı haklar gözetildiğinde (m. 234 v.d.), Yargıtayda incelenmek üzere bekleyen binlerce hatta onbinlerce dosyanın sair yönlerden incelenmeksizin sadece ilgili kurumların duruşmadan haberdar edilmeyerek kamu davasına katılma imkânı tanınmaması gerekçesiyle bozulması gerekecektir.

Bu tespit ve açıklamalar ışığında somut olaya gelindiğinde; sanıkların yetkili ve görevli olmadan sahte LPG Sızdırmazlık Raporları düzenlemekten ibaret eylemlerinde, bu belgeleri düzenlemekle yetkili ve görevli Makine Mühendisleri Odasının suçtan doğrudan zararı bulunmadığından, kamu davasına katılmaya hakkının olmadığı, yasaya aykırı biçimde verilen katılma kararı da hükmü temyiz etme hakkı doğurmayacağından katılan vekilinin temyiz talebinin reddedilmesi gerektiğini düşünüyorum.

Bu gerekçelerle sayın çoğunluğun, Makine Mühendisleri Odasının davaya katılarak verilen hükmü temyiz edebileceğine ilişkin düşüncesine katılamıyorum.