muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4623, Karar No: 2013/12675, Tarih: 04.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/4623 E.  ,  2013/12675 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davalılar : 1...Temizlik Oto Yemek San.ve Tic.Ltd.

Şti.

2-... vekili

Av.... Kestirici

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 04.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1301, Karar No: 2014/22725, Tarih: 26.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/1301 E.  ,  2014/22725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/244421

MAHKEMESİ : Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2012

NUMARASI : 2011/64 (E) ve 2012/638 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık C.. A.. hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 43,50 TL değerindeki 6 adet giysiyi çalmaya teşebbüs eden sanıklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; 43,50 TL değerindeki 6 adet giysiyi çalmaya teşebbüs eden sanıklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilen toplam 18 TL yargılama giderinin inceleme tarihi itibariyle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan (20 TL'den) daha az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet hazinesine yüklenilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar C.. A.. ile Ş.. A..'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.06.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16036, Karar No: 2011/16312, Tarih: 30.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/16036 E.  ,  2011/16312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., ... köyü, 1590 parsel sayılı 3800 m² yüzölçümündeki taşınmazın tapuda davalılar adına kayıtlı olduğunu, yörede 123 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından 2006 yılında 6831 sayılı Yasa gereği Orman Kadastrosu ve 2/B uygulama çalışması yapıldığını, çekişmeli taşınmazın 2006 yılında yapılan ve 2007 yılında kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B alanı içinde kaldığını belirterek davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve Amasya merkez ... köyü Körkova mevkii Cilt: 17 Sayfa: 1590 Cinsi: Tarla olan 3800 m² yüzölçümündeki davalılar adına kayıtlı 1590 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 1874,01 m² yüzölçümündeki bölümünün tapusunun iptali ile tarla vasfı ile Hazine adına tesciline, 6831 sayılı Yasa’nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çırakıldığının şerh verilmesine ve karar kesinleşinceye kadar davalının dava konusu taşınmaza vaki müdahalesinin men'ine karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından taşınmazın (B) bölümüne yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 15/02/2007 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın temyize konu (B) bölümünün orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve ... biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 30/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14276, Karar No: 2023/11694, Tarih: 28.12.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/14276 E.  ,  2023/11694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/199 E., 2020/1413 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma kararın niteliği dikkate alınarak yazılmamıştır.

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tunceli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2018 tarihli ve 2017/253 Esas, 2018/175 ... Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 ... Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 07.07.2020 tarihli ve 2019/199 Esas, 2020/1413 ... Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.03.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının aleyhe temyiz sebepleri özetle;

1.Verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2.Sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile irtibatlı olduğu için 667 ... Kanun Hükmünde Kararname ile kapatılan Pak-İş Eğitim isimli sendikaya 31.10.2014 tarihinde üye olduğuna,

3.Sanığın Sinop İli Boyabat İlçesinde ve Tunceli İlinde, FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne ait eğitim kurumlarında uzun yıllar öğretmen olarak görev yaptığına yönelik SGK kaydının bulunduğuna, bu şekilde farklı yerlerde öğretmen olarak görev yapmasının örgüt içi atamaya tabi olarak faaliyet yürüttüğünü gösterdiğine,

4.FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşisine dahil olduğunun sabit olduğuna,

5.Sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken verilen beraat kararı usul ve yasaya aykırı olduğuna,

6.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

5.Sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken verilen beraat kararı usul ve yasaya aykırı olduğuna,

6.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yargılanan sanığın, kovuşturma aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafii bulunmadığı gibi CMK'nın 156 ncı maddesi uyarınca da re'sen müdafi görevlendirilmediği, sanığa isnat edilen suçun niteliği dikkate alındığında, Anayasa'nın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddelerinde teminat altına alınan ... yargılanma ilkesinin zorunlu sonucu olarak CMK'nın 150 inci maddesinin 2 ve 3 üncü fıkraları uyarınca müdafi görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, müdafii hazır bulundurulmaksızın hüküm kurulmak suretiyle CMK'nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmiş ise de, CMK'nın 290 ıncı maddesi içeriğine göre sanığın yararına olan iş bu hukuk kuralına aykırılığın, sanık aleyhine hükmün bozdurulması için Cumhuriyet savcısına bir hak vermeyeceği gözetilerek bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 07.07.2020 tarihli ve 2019/199 Esas, 2020/1413 ... Kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 ... Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tunceli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7200, Karar No: 2018/9460, Tarih: 27.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/7200 E.  ,  2018/9460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

17.01.2014 tarihli tutanak içeriğinden anlaşılacağı üzere suçun gece sayılan zaman dilimi olan 23:50-00:30 sıralarında işlendiği sabit olmasına rağmen sanık hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 27.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10417, Karar No: 2018/4014, Tarih: 27.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/10417 E.  ,  2018/4014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında 06.11.2014 tarihli kararda hırsızlık suçundan mahkumiyet ve işyeri dokunulmazlığının ihlali ile mala zarar verme suçlarından 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geriye bırakılması kararı verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından hükmün açıklanmasının geriye bırakılması kararlarına yönelik olarak itiraz edildiği, Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10.12.2014 tarih, 2014/966 Değişik İş sayılı kararıyla itirazın reddedildiği ve suça sürüklenen çocuğun temyiz talebinin hırsızlık suçuna yönelik olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun savunmasında ve soruşturma aşamasındaki beyanında gece 02.00 sıralarında kağıt toplarken kapı önünde bulunan suça konu bilgisayar ve monitörü atılmış olduğu düşüncesi ile aldığını beyan etmesi karşısında tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 27.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8741, Karar No: 2015/26489, Tarih: 29.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/8741 E.  ,  2015/26489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/298591

MAHKEMESİ : Safranbolu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2014

NUMARASI : 2013/412 (E) ve 2014/79 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müştekinin ve sanığın aşamalarda alınan beyanları ile müştekiye ait adli rapor içeriğinden, sanığın bahçe suladığı esnada suyun kesilmesinden sorumlu tuttuğu müştekiyle bu nedenle tartıştığı ve müştekiyi üzerinde taşıdığı silahtan sayılan tornavida ile kasten yaraladığının anlaşılması karşısında, sanığın yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11088, Karar No: 2014/13245, Tarih: 24.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/11088 E.  ,  2014/13245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 24/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23279, Karar No: 2016/5378, Tarih: 13.04.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/23279 E.  ,  2016/5378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen ve kanun yolu bildiriminde eksiklik bulunmayan 11.03.2014 tarihli mahkumiyet kararının, sanığın hem duruşmada bildirdiği hem de MERNİS adresi olan adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesine göre 09.04.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın ise 18.04.2014 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu, Mahkemenin 30.05.2014 tarihli ek karar ile sanığın süreden sonra olduğundan bahisle temyiz istemini reddettiği, bu red kararının usulüne uygun olarak sanığa 09.06.2014 ve müdafiine 12.06.2014 tarihinde ayrı ayrı tebliğ edildiği, bu tarihten sonra herhangi bir temyiz talebinin olmamasına rağmen mahkemenin resen dosyayı ele alarak 12.06.2014 tarihli ek karar ile sanığın 18.04.2014 tarihli temyiz istemini bu defa süresinde kabul ederek dosyayı temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'a gönderdiği anlaşılmıştır.

Temyiz isteğinin reddine karar verildikten sonra dosyanın yeniden ele alınarak verilen 12.06.2014 tarihli ek karar hukuken geçersiz ve yok hükmünde olup,

Temyiz isteğinin reddine dair kararın usulüne uygun olarak tebliğinden sonra bu karara karşı temyiz talebinde bulunulmadığı anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,13.04.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1727, Karar No: 2023/1913, Tarih: 29.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1727 E.  ,  2023/1913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM : Davanın kabulü

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı ... Yönetim A.Ş vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı asil dava dilekçesinde; Akbank ... Şubesinden ilk olarak 24.02.2004 tarihli 30.000,00 TL kredi aldığını ve bu kredinin borcunu faizi ile birlikte ödediğini, davalı banka tarafından 01.01.2003 tarihinde 25.000,00 TL, 22.04.2004 tarihinde 15.000,00 TL, 24.04.2004 tarihinde 30.000,00 TL ve 01.01.2005 tarihinde 60.000,00 TL kredi aldığı gerekçesiyle ihtarname gönderildiğini ve asıl borçlu olarak kendisine ve kefillere Boyabat İcra Müdürlüğü'nün 2006/1267 E. sayılı dosyası ile 130.000,00 TL kredi alınmış gibi gösterilerek bu anılan krediden 95.000,00 TL ödenip, geriye 35.521,00 TL borç kalmış gibi takibe geçildiğini ileri sürerek borcunun bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili bankadan kullanmış olduğu krediler nedeniyle takibe geçilmiş olduğunu, davaya konu kredi risklerini temlik aldıklarını, davacının ileri sürdüğü iddiaların tamamının gerçek dışı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemece 25.06.2015 tarih, 2011/138 E. ve 2015/417 K. sayılı kararı ile dava konusu genel kredi taahhütnamelerinde ... adına atılı imzaların ...'ın eli ürünü olduğu, davacının davalı bankaya borçlu olduğunun tespit edildiği, davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 29.11.2018 tarih, 2018/1330 E. ve 2018/6215 K. sayılı kararıyla takip dayanağı 3 adet sözleşmenin asıllarının getirtilip davacının imzasının bu sözleşmelerin orjinal bütünlüğü içerisinde yer alıp almadığı, konusunda uzman bilirkişiye banka personellerince bankada birtakım usulsüzlükler yapıldığı da dikkate alınarak sözleşmeler üzerinde inceleme yaptırılıp, banka tarafından bu sözleşmelere dayanılarak davacıya gerçekten kredi kullandırılıp kullandırılmadığın araştırılması gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar