muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/3980, Karar No: 2007/7172, Tarih: 31.05.2007

Arsa niteliğindeki ve 858 m2 yüzölçümündeki çekişmeli parsel payları oranında davalı gerçek kişiler adına kayıtlı olup, genel kadastrosunda 1947 yılı orman kadastro sınırları içinde kaldığı için tapulama dışı bırakılan, daha sonra ihdasen ... Belediyesi adına tescil edilen

219 hektar 2075 m2 yüzölçümündeki 331 sayılı parselin ifrazıyla oluşmuş, genel kadastroda ... Köyü 62 parsel sayılı 52890 m2 yüzölçümündeki, Temmuz 1937 tarih 55 sıra numaralı tapu kaydıyla ... ... adına tesbiti itirazsız kesinleşip tapuya kayıt edilen ve mirasçılarına intikal eden 62 sayılı parseldeki payı nedeniyle ... ... ve arkadaşları adına tescil edilmiş,

1994 yılında satış ile davalılara geçmiş, başlangıçta 1112 m2 yüzölçümündeyken, 254 m2 bölümü yeniden parselasyona tabi tutulmuş, 7341 ada 16 sayılı çekişmeli parsel ise 854 m2 yüzölçümü ve ... haritası ile tapuya kayıt edilmiştir.

Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporuyla, dava konusu ... Mahallesi 7341 ada 16 sayılı parselin, 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan ve 1947 yılında kesinleşen orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı, 1952 yılında çalışma yapan ancak yasanın öngördüğü kişilerden oluşmayıp, yasaya ve yönetmeliğe aykırı çalışmalar yapan makiye ayırma komisyonca dahi muhafaza makisi olarak sınırlandırıldığı, orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulaması yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmü bulunmadığı, aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. Maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ve 2981 Sayılı Yasanın 3290 sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararı ile kabul edilen "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğinde olduğu" Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler özel yasalarına tabi olduğu, H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmünde olacağı, bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamayacağı, yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine verdiği (M.Y.- Md. 1025.(933)), H.G.K.’nın 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 tarih 1999/1-302 Esas 1999/258 K. aynı tarih 1999/1-304 Esas 1999/260 K. ve 30.06

.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamayacağı, yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine verdiği (M.Y.- Md. 1025.(933)), H.G.K.’nın 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 tarih 1999/1-302 Esas 1999/258 K. aynı tarih 1999/1-304 Esas 1999/260 K. ve 30.06.1999 tarih 1999/1-544 Esas 1999/561 Karar Sayılı ilamlarında kabul edildiği gibi, Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek, gerçek kişilerin şerhin silinmesine ilişkin davaların reddine, Hazinenin tapu iptal tescil davasının ise kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına, çekişmeli imar parselinin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içindeki devlet ormanı olduğu belirlendiği halde, bu niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, hüküm yerinde nitelik belirtilmemesi doğru değilse de; bu husus kamu düzenine iliş olup, hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasında 1. bendin 3. satırında yer alan “davacı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline” cümlesi kaldırılarak; bunun yerine, “orman niteliğiyle davacı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 31/05/2007 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6943, Karar No: 2013/28521, Tarih: 03.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/6943 E.  ,  2013/28521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun evinin önündeki sokağa kilitlenerek park halinde bırakılan aracın adet veya tahsis ya da kullanımı gereği açıkta bırakılan eşya niteliği bulunmaması nedeniyle, 5237 sayılı TCK 142/1-b. maddesi yerine aynı Kanunun 142/1-e. maddesiyle uygulama yapılması her iki fıkrada öngörülen ceza miktarı aynı olup sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 03/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4128, Karar No: 2019/1029, Tarih: 16.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/4128 E.  ,  2019/1029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 1. İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Devlet Hastanesi'nde temizlik elemanı olarak işe başladığını ve 31.03.2014 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, iş akdine davalı tarafından son verildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde her iki davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, dava dilekçesinde 01.01.2004 tarihinde ... Devlet Hastanesi'nde temizlik elemanı olarak işe başladığını ve çalışmasının 31.03.2014 tarihinde işverenin haksız feshi sebebi ile sona erdiğini ileri sürerek Sağlık Bakanlığı ile alt işveren şirket olduğunu iddia ettiği... Danışmanlık ... İnş. ve .... Dış. Tic. Ltd. Şti. aleyhine kıdem ve ihbar tazminatları ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının tahsili talepli iş bu davayı açmıştır.

2-Davacı, dava dilekçesinde 01.01.2004 tarihinde ... Devlet Hastanesi'nde temizlik elemanı olarak işe başladığını ve çalışmasının 31.03.2014 tarihinde işverenin haksız feshi sebebi ile sona erdiğini ileri sürerek Sağlık Bakanlığı ile alt işveren şirket olduğunu iddia ettiği... Danışmanlık ... İnş. ve .... Dış. Tic. Ltd. Şti. aleyhine kıdem ve ihbar tazminatları ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının tahsili talepli iş bu davayı açmıştır.

Mahkemece, davacının davalı nezdinde 01.01.2004-31.03.2014 tarihleri arasında belirsiz süreli hizmet akdi ile çalıştığı, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu kabul edilerek tüm alacaklardan her iki davalının müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna hükmedilmiştir. Ancak davacının çalışmasının sona erdiği tarihteki alt işverenin hangi şirket olduğu konusunda uyuşmazlık vardır. Şöyle ki, davacının iddiasına göre hizmet akdi 31.03.2014 günü sona ermiştir. Dosyada yer alan ... kaydına bakıldığında davacının 31.03.2014 günü (1039757) sigorta sicil numaralı işyerinden çıkış yapıldığı görülmüş, sunulan bordrolardan ise bu şirketin adının dava dışı "... Ltd. Şti.- ... Ltd. Şti. Adi Ortaklığı" olduğu anlaşılmıştır. Yine Sağlık Bakanlığı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu ile ... ... Çağrı Hiz. Ltd. Şti.-... İnş. Ltd. Şti iş ortaklığı arasında düzenlenen 2013/181842 ihale kayıt numaralı hizmet alımına dair sözleşme tasarısı içeriğinde, sözleşme konusu işin 2014 yılı Ocak, Şubat, Mart ayları malzemesiz genel temizlik hizmeti alımı ihalesi işi olduğu, işe başlama tarihinin 01.01.2014, işi bitirme tarihinin 31.03.2014 olarak kararlaştırıldığı görülmüştür. Kayıtlarda davacının en son dava dışı şirket "... Ltd. Şti.- ... Ltd. Şti. Adi ortaklığı" nezdinde çalıştığı görülse de, davacı tanıklarından ... "davacı hastanede...'da 2004 yılında çalışmaya başladı, hastanede çalışıyordu " şeklinde beyanda bulunmuştur. Dosya kapsamından davalı... Danışmanlık ... İnş. ve .... Dış. Tic. Ltd. Şti. ile dava dışı ...-... iş ortaklığı arasında ilişki olup olmadığı anlaşılamadığından, her iki şirketin ortakları araştırılmalı, bu şirketler arasında bağ olup olmadığı tespit edilmelidir. Yapılan araştırma sonrası bu iki şirketin aynı şirket olduğu yada aralarında bağ olduğu anlaşılırsa şimdiki gibi hüküm kurulmalı, ancak her iki şirketin ayrı şirketler olduğu anlaşıldığı takdirde davacının en son çalışmasının dava dışı ...-... iş ortaklığı nezdinde geçtiği kabul edilerek, davalı... şirketi yönünden husumetten red kararı verilerek, sorumluluk sadece asıl işveren Sağlık Bakanlığı'na yükletilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

3- Diğer yandan genel bütçeye dahil olan davalı T.C. Sağlık Bakanlığı, Harçlar Kanunu'nun 13/j.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu halde, hüküm kurarken bu durumun gözetilmemesi de hatalıdır.

3- Diğer yandan genel bütçeye dahil olan davalı T.C. Sağlık Bakanlığı, Harçlar Kanunu'nun 13/j.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu halde, hüküm kurarken bu durumun gözetilmemesi de hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5561, Karar No: 2025/80, Tarih: 06.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/5561 E.  ,  2025/80 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/738 Esas, 2024/90 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Sakarya 3. İş Mahkemesinin 28.09.2023 Tarihli ve 2023/79 Esas, 2023/188 Karar Sayılı Kararı

Davaya konu işyerinin bildirilen adresin, işin yapıldığı yerin ve sigorta işlemlerinin yapıldığı yerin İstanbul olduğu ve kurum vekilince süresinde yetki itirazında bulunulduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul 36. İş Mahkemesinin 06.03.2024 Tarihli ve 2023/738 Esas, 2024/90 Karar Sayılı Kararı

İşlem yazısını gönderen kurumun Sakarya ve Adapazarı Sosyal Güvenlik Merkezi olduğu, dava ile ilgili bu merkezin bulunduğu yer iş mahkemeleri olan Sakarya İş Mahkemelerinin yetkili olduğunun sabit olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5510 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesi gereğince 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (506 sayılı Kanun) uyarınca sigortalılık başlangıcının tespiti istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 7036 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Şubeler ve tüzel kişilerle ilgili davalarda yetki” başlıklı 14 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi .

C. Değerlendirme

1. Dosya kapsamından, uyuşmazlığın hizmet tespitinin bir türü olan sigortalılık başlangıç tespiti istemine ilişkin olduğu ve dava dilekçesi ve dosya kapsamından kesin yetkinin söz konusu olmadığı anlaşılmaktadır.

“Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi .

C. Değerlendirme

1. Dosya kapsamından, uyuşmazlığın hizmet tespitinin bir türü olan sigortalılık başlangıç tespiti istemine ilişkin olduğu ve dava dilekçesi ve dosya kapsamından kesin yetkinin söz konusu olmadığı anlaşılmaktadır.

2. Sigortalılık başlangıcının tespiti istemine ilişkin davalarda yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığına göre, yetkili mahkeme birinci olarak 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince işin (hizmetin) yapıldığı yer mahkemesi, ikincisi, yine 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi ile genel yetki kuralını düzenleyen 6100 sayılı Kanunu'nun 6 ncı maddesi gereğince işverenin (davalının) ikametgahı mahkemesi, üçüncüsü genel yetki kuralını düzenleyen 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince Sosyal Güvenlik Kurumu'nun merkezi bulunduğundan Ankara Mahkemeleri, dördüncüsü ise 6100 sayılı Kanunu'nun 14 üncü maddesi gereğince hizmetin geçtiği yerin bağlı olduğu Sosyal Güvenlik Kurumu şubesinin bulunduğu yer mahkemesidir.

3. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer

4. Somut olayda, sigortalılık başlangıcının tespiti istemine ilişkin çalışmanın İstanbul ilinde geçtiği anlaşılmakla dolayısı ile birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, Sakarya İlinde yetkisiz bir mahkemede davacının dava açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme hakkı davalı tarafa geçmiş ve davalı tarafça da süresinde ve usulüne uygun olarak İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin itirazında bulunduğu anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın İstanbul 36. İş Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul 36. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17054, Karar No: 2017/1780, Tarih: 07.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/17054 E.  ,  2017/1780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık sürücü ...'nın, 02.12.2013 günü saat 12:05 sıralarında, inişe eğimli Önsezi Sokak üzerindeki 23 nolu ikamete ait garaj önüne, önü Babür Caddesine bakar şekilde park ettiği otomobilin bulunduğu yerden hareket ederek inişe eğimli yolda, sol tarafa doğru 35m. ilerlediği, bu sırada yol dışında, yokuş yukarı yürümekte olan 1949 doğumlu yaya ...'e çarpıp elektrik direğine sıkıştırması ve yayanın vefatı ile sonuçlanan olayda, Adli Tıp Kurumundan alınan raporda özetle “Söz konusu araç, ister park ettikten sonra hiç bir müdahale olmadan ister çocukların girip müdahale etmesiyle bulunduğu yerden çalıştırılmadan hareket etmiş olsun, her iki durumda da aracı park etme ve sonrasında gerekli tedbirleri almada göstermiş olduğu ihmal nedeniyle sanık sürücü ...''nın asli kusurlu olduğu ve bu oluş şartlarında kendisinden başka kusur atfı yapılacak unsurun bulunmadığı belirtilmiş ise de, sanığın savunmasında “olay günü Doğan marka 1992 model mavi renkli aracımla Ankara dışından dayım ...nın evine gelen annem ve anneannemi görmek üzere dayım Yakup'un evine gittim, aracımı dayımın evinin önüne park ettim, öğle vakti olduğu için 300 metre ilerideki tatlıcı dükkanıma geçtim; çünkü satış zamanı idi, 5-10 dakika sonra dışarıda bir kalabalık oluştu, kalabalığın bulunduğu noktaya gittiğimde aracımın park ettiğim yerden tahminen 30 metre aşağıdaki direğe çarpıp arada ölen bayanın kaldığını gördüm, hemen ambulansı aradım ve yaralıyı hastaneye gönderdim, suçlamayı kabul etmiyorum, beraatimi isterim, ayrıca o gün aracı dayımın evinin önüne park ettikten sonra anahtarları anneme bıraktım daha sonra dükkana gittim, aracın el frenini de çekmiştim, ... isimli şahıs araç içinde bir kız ve erkek toplam iki çocuk görmüş ve onların da dayımın çocukları olduğunu söyledi, çocuklar anahtarı annemin cebinden almışlar” şeklindeki beyanı, bu beyanın annesi olan tanık ... ile ... tarafından da doğrulandığı gözetilerek, sanığın park etme kurallarına riayet etmeyecek şekilde (motor durdurulur, eğimli yollarda inişte geri vitese takılır, ön tekerler sağa çevrilir) aracını park etmesiyle kusurlu olduğu, ancak mahkemece olayın meydana geliş şekli ve TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedildiği gözetilerek, tebliğnamede ceza miktarına ilişkin olarak bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken, 5237 sayılı TCK’nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi ve kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine ve TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının hak yoksunluğuna ilişkin 3. bendinin hükümden çıkarılmasına, ayrıca hükme “sanığın TCK’nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ihtarına ve TCK'nın 51/8. maddesi gereğince sanık denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12241, Karar No: 2008/3305, Tarih: 20.03.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/12241 E.  ,  2008/3305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle taşınmaz malın arazi olarak değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazın ... tarım arazisi (otlakiye) olduğu kabul edilmektedir. Buna karşın kapitalizasyon faizi %8 olarak değerlendirilmek suretiyle hesaplama yapılmış ve buna göre de hüküm kurulmuştur.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre iklim koşulları, arazinin ... ve topografik yapısı ile bögesindeki konumu (büyük yerleşim merkezlerine uzaklığı vd.) itibarıyla dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki ... tarım arazilerinin değerlendirilmesinde (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış farklı ve ... bir faktör bulunması hali hariç) kapitalizasyon faiz oranı %6 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken bilirkişi kurulu raporunda ... tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinin saptanmasında kapitalizasyon faiz oranının %6 yerine, %8 oranı uygulanmak suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

2-İrtifak kurulması nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğünün ... ve tutarının gerekçeleri ile belirtilmesi gerekir. Kamulaştırma yoluyla irtifak hakkı tesisinde taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğü oranı, taşınmazın cinsi, yüzölçümü kullanım şekli, irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs.)

taşınmazda kapladığı ... ve yeri ile istikameti dikkate alınarak belirlenir. Yargıtay uygulamalarında taşınmazın niteliğine uygun kullanımını önemli ölçüde etkileyen ... bir durum söz konusu olmaması halinde arazilerde irtifak nedeniyle olabilecek değer kaybının irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin %35'ini aşmaması gerektiği kabul edilmektedir. Bilirkişi kurulu raporunda taşınmaz malda irtifak hakkı tesisi nedeniyle oluşacak değer kaybının en fazla %1,5'a kadar alınması mümkün iken bu oranın %0,2 olarak kabul edilip buna göre hesaplama yapılmış olması,