muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/831, Karar No: 2020/5704, Tarih: 08.10.2020

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, iş bu karara karşı davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 08/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1532, Karar No: 2018/4865, Tarih: 23.10.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1532 E.  ,  2018/4865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkili şirket yetkilisi ... ile davalı arsa sahipleri arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını bu sözleşme uyarınca inşaatta bulunan ... no'lu bağımsız bölümün müvekkiline ait olacağının kararlaştırılmasına rağmen arsa sahibi ... tarafından davalı ...'ya satıldğını, ... no'lu bağımsız bölüm tapusunun iptali ile müvekkili şirket adına tescilini talep etmiştir.

Davalı arsa sahipleri vekili satışın davacı şirket yetkilisinin isteği üzerine satıldığını bedelinin davacı tarafından tahsil edildiğini savunarak davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece; iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu ... no'lu daire satışında davacı şirket yetkilisi ...'in de hazır bulunduğu, arsa sahibi ...'ın davacı şirketin muvafakati ile dava konusu daireyi ...'ya devrettiği, ...'in tüm inşaat sırasında davacı şirket yetkilisi Bayram ile beraber olduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ........2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7391, Karar No: 2014/44, Tarih: 13.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7391 E.  ,  2014/44 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2012

NUMARASI : 2010/355-2012/671

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin S.S. ... Arsa ve Konut Yapı Kooperatifi 203 ada 4 parsel 80 nolu taşınmazın maliki olduğunu, davalılardan Ş.. G..'in aynı kooperatifin 203 ada 4 parsel 72 nolu, C.. P..'ın ise .... ada 4 parsel 76 nolu taşınmazların malikleri olduklarını, müvekkiline ana yapının ortak yeri olan ve kooperatifin yapılış ve teslim ediliş aşamasından beri yol olarak tahsis edilen yolun üzerine davalılar tarafından 20.03.2010 tarihinde projeye aykırı biçimde duvar örmek suretiyle tecavüz edildiğini, müvekkilinin davalılarca duvar örülmek suretiyle kapatılan yol dışında gidiş ve gelişinin olmadığını, yasaya aykırı yapılan bu duvarın yapımı esnasında müvekkiline ait yol kenarındaki tente yapı ve duvara zarar verildiğini, uyarılara rağmen yolun açılmadığını, müvekkilinin kendi imkânları ile duvarı açtırmak zorunda kaldığını ve bu olaylar esnasında 4.000,00 TL'lik harcama yaptığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 4.000,00 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini, yola yapılacak muhtemel tecavüzlerin önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Ş.. G.. vekili, müvekkili tarafından yapılan bir duvar olmadığını, davacının ortak alan üzerine diğer kat maliklerinin muvafakatı dışında sırf kendi çıkarı için yol yaptırdığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı C.. P.., davacının kendisine ait olan bahçeyi yol olarak kullandığını, ayrıca tüm görüş alanını, bahçeye malzeme ve eşya getirebilmesi için kamyonet girişini tamamen kapattığını, bahçe düzenlemesi yapmak için getirdiği malzemeleri (taş, toprak, çimento) bahçeden attırarak kendisine zarar verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu sitede bulunan bağımsız bölümler ve yolun vaziyet planına aykırı olduğu, davacı tarafça projeye aykırı yapılan imalatların davalılarca yıkıldığı, davalılarca yola taş duvar örüldüğü ve bunun için masraf yapıldığı iddialarının ispat olunamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10612, Karar No: 2011/28972, Tarih: 14.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/10612 E.  ,  2011/28972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Hukuk Genel Kurulu'nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas - 1997/776 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere "...ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür, diğer bir anlatımla hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. Dar yetkili icra mahkemesi hakimi ilamın infaz edilecek kısmını yorum yolu ile belirleme yetkisine sahip değildir."

Takip dayanağı Alanya 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 24/06/2010 tarih 2005/592 E-2010/411 K. Sayılı ilamının hüküm bölümünde; “143.328,34 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizle birlikte H. T.’dan alınarak .. A.Ş’ye ödenmesine” karar verildiği görülmektedir. Bu hali ile ilamın alacaklısı lehine hüküm tesis edilen .. A.Ş. olup, ancak adı geçen tarafından icra takibine konu edilebilir.

Bu durumda, ilamda lehine herhangi bir eda hükmü bulunmayan H. T.’un anılan ilama dayalı olarak ilamlı icra takip hakkı bulunmadığından, mahkemece şikayetinin kabulü ile takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7122, Karar No: 2020/7458, Tarih: 23.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/7122 E.  ,  2020/7458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, tarafların birlikte paydaş oldukları 111 ada 4 parsel, 112 ada 13 parsel, 113 ada 25 parsel, 114 ada 2 parsel, 116 ada 6 parsel, 173 ada 5 parsel, 174 ada 5 parsel, 174 ada 25 parsel sayılı taşınmazların davalı tarafından kullanıldığını, bu araziler üzerinden fındık geliri elde ettiğini, davacıların hisselerine düşen miktarı kendilerine vermediğini, 2005 yılı için 500 TL, 2006 yılı için 500 TL, 2007 yılı için 500 TL, 2008 yılı için 500 TL, 2009 yılı için 500 TL olmak üzere toplam 2.500 TL'nin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davalıdan yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacıların dava konusu taşınmazlarda hissedar olarak gözüken ...'ün mirasçıları oldukları, dava konusu taşınmazların tapu kaydında murisleri ...'ün dava konusu yerleri edinme tarihinin 24.10.2008 olduğu, davacıların talebinin ise 2005 yılı ile 2009 yılları arasındaki ecrimisil istemine ilişkin olduğu, 2005 yılı ile 2008 yılı arasındaki dönem için hak sahipliği mevcut olmadığından belirtilen dönem için ecrimisil isteminin reddine, 2008-2009 yılları arasındaki ecrimisil istemi yönünden ise intifadan men olgusu gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava paydaşlar arasındaki ecrimisil istemine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dava paydaşlar arasındaki ecrimisil istemine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren ya da (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Somut olayda, tapu kayıtlarından davacıların tapuda malik gözüken murislerinin tasınmazları edinme tarihinin 23.10.2008 olduğu anlaşılmıştır. Bu tarihten önceki dönem için davacıların henüz hak sahipliği doğmadığından bu döneme yönelik ecrimisil isteminin reddi doğru olmuştur.Ancak davaya konu taşınmazların vasfı “fındık bahçesi” olup, yukarıda da izah edildiği üzere; fındık bahçesi gibi doğal ürün getiren yerler için intifadan men olgusu aranmaz. Bu nedenle mahkemece davacıların murisleri ...’ün ölüm tarihi olan 06.05.2009 tarihinden dava tarihine kadar geçen dönem için ecrimisile hükmedilmesi gerekirken davanın tümden reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 23.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12208, Karar No: 2011/16942, Tarih: 25.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/12208 E.  ,  2011/16942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 10. Aile Mahkemesi

TARİHİ :1.4.2010
Yargıtay — Esas No: 2010/3440, Karar No: 2010/6519, Tarih: 29.04.2010

18. Hukuk Dairesi 2010/3440 E., 2010/6519 K.

**18. Hukuk Dairesi 2010/3440 E., 2010/6519 K.**

**- KESİN HÜKÜM**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 237 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde hakimin müdahalesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, üzerinde kat irtifakı kurulu anata-şınmazda A ve B blokların ortak alanı olup, B blok altında bulunan kapıcı dairesinin sadece B blok kat maliklerine hizmet veren kapıcı tarafından kullanıldığı ve A blok kat maliklerinin kapıcı hizmetinden yararlandırılmadıkları belirtilerek ortak mahal olan kapıcı dairesinin kullanımının ve A blok için kapıcılık hizmetlerinin sağlanabilmesi için gereken ikamet alanının sağlanması ile ilgili düzenlemenin yapılması istenilmiş; mahkemece taraflar arasında aynı konuda görülüp kesinleşen İstanbul Dördüncü Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2000/1142 E, 2002/324 sayılı kararı nedeniyle davanın kesin hükümden reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki İstanbul Dördüncü Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2000/1142 esas, 2002/324 karar sayılı dosyasının incelenmesinden; E... Apt. A Blok Yönetici ve bir kısım kat malikleri tarafından B blok kat malikleri aleyhine açılan davada, diğer istemlerin yanısıra B bloğun altında bulunan ortak kapıcı dairesinde ikamet eden kapıcı Yunus'un davacılara ait A bloğun sakinlerine de

hizmet vermesinin sağlanmasının istendiği, mahkemece yönetimler ayrı olduğundan davacının aynı kapıcıyı kullanma isteminin reddine karar verilmiş, bu karar Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmiştir.

HUMK'nın 237. maddesi gereğince, açılan bir davanın kesin hüküm nedeniyle reddedilebilmesi için, önceden açılıp kesinleştiği ileri sürülen dava ile bu dâvanın taraflarının, hukuki sebebinin ve konusunun aynı olması gerekir. Somut olayda davaların tarafları aynı olmakla birlikte, bu davadaki istem, açılan ilk davadaki istemden farklı olup; mahkemece, ortak kapıcı dairesinin kullanımı ve A blok için kapıcılık hizmetlerinin sağlanması konusundaki mua-razanın işin esasına girilerek tarafların sunacağı tüm deliller toplanıp, oluşacak sonuç doğrultusunda giderilmesi gerekirken, her iki davanın konularının aynı olduğundan bahisle kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZUL-MASINA), temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14433, Karar No: 2008/17956, Tarih: 21.10.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/14433 E.  ,  2008/17956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından 25.08.2007 vade tarihli 45.000,00-YTL. bedelli bonoya dayalı olarak borçlu hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine geçildiği anlaşılmıştır.

Borçlu icra mahkemesine başvurusunda dayanak bononun şarta bağlı olarak düzenlendiği, bu hususun  senedin arkasında açıklandığını, şart gerçekleşmediğinden kambiyo senetlerine mahsus yol ile takip yapılamayacağını ileri sürerek takibin iptaline karar verilmesi talep edilmiştir.

İcra takibine dayanak yapılan bononun arkasında yapılan açıklamada, senedin taraflar arasındaki taşınmaz satışı nedeniyle düzenlendiği ve tapu devrinin yapılması halinde ödenmesinin gerekip, devir yapılmaması halinde ödeme yapılmayacağının kararlaştırıldığı tesbit edilmiştir. Senet arkasında yapılan bu açıklama karşısında bononun TTK.nun 688/2.maddesinde öngörülen (kayıtsız ve şartsız muayyen bir bedeli ödemek vaadini) taşımadığı ve tahsilinin şarta bağlandığı görülmektedir.

Bu durumda, şartın gerçekleşip gerçekleşmediği ve alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamaya muhtaç olup, Mahkemece İİK.nun 170/a-2.maddesi gereğince itiraz kabul edilerek takibin iptaline karar verilmesi gerekirken, dar yetkili İcra Mahkemesince genel mahkeme gibi yargılama yapılarak şartın gerçekleştiği nedeni ile  istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11207, Karar No: 2015/10318, Tarih: 14.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/11207 E.  ,  2015/10318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DERİNKUYU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/07/2014

NUMARASI : 2014/31-2014/141

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu Ç. Köyü çalışma alanında bulunan 154 ada 1 ve 152 ada 2 parsel sayılı 1.049.65 ve 1.851.81 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 154 ada 1 sayılı parsel kargır ev müştemilatı ve arsa vasfıyla davacı D.. Ç.., 152 ada 2 sayılı parsel arsa vasfıyla davalı Ö.. Ç.. adına tespit ve 27.07.2007 tarihinde tescil edilmiştir. Davacı D.. Ç.., davalı adına tapuya tescil edilen 154 ada 2 sayılı taşınmaz kendisine ait olduğu gibi vasfının da arsa olmayıp "kargir ev, müştemilatı ve arsa" olduğunu, kendisi adına tescil edilmiş olan 154 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ise davalıya ait bulunduğunu ileri sürerek, 154 ada 2 sayılı parselin tapu kaydının iptali, vasfının da düzeltilerek kargir ev müştemilatı ve arsa olarak adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 14.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7381, Karar No: 2020/1725, Tarih: 24.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/7381 E.  ,  2020/1725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Tazminat

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı, kayden maliki olduğu 202 parsel sayılı taşınmazın sınırında yer alan karayolunun iki tarafına davalı idarenin drenaj kanalları yaptığını, ancak arazinin yapısı dikkate alınmadan ve istinat duvarı ile büzler konulmaksızın fen ve tekniğe aykırı bu yapım nedeniyle meydana gelen heyelan sonucu anılan kanalın kırılarak arazi üzerinde 3000 m²'lik alanın kaydığını ve taşınmazının kullanılamaz hale geldiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı İdare vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, idari yargının görev alanına girdiği gerekçesiyle davanın reddine ilişkin verilen kararın bozulması üzerine, bozmaya uyularak devam eden yargılamada yapılan araştırma sonucunda elatmanın önlenmesi isteminin kabulüne, tazminat isteminin kısmen kabulüne hükmedildiği, taraf vekillerinin temyizi üzerine kararın, taşınmazın kullanılmaz hale gelip gelmediğinin ve tamamen yok olma sonucunu doğuracak şekilde elatma ve zarar verme olgusunun olup olmadığının belirlenmesi ve bu yönde bir tespit yapıldığında ne şekilde hareket edilmesi gerektiği belirtilerek bozulduğu anlaşılmıştır. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, taleple bağlı kalınarak 13.500 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve taşınmazın tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine, bu kısmın davalı İdare adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, davalı idare tarafından yapılan drenaj kanalının heyelan nedeniyle çökmesi sonucu davacı taşınmazına zarar verildiği iddiasına dayalı elatmanın önlenmesi ve tazminat istemlerine ilişkindir.

1-a. Davalı İdare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Dava, davalı idare tarafından yapılan drenaj kanalının heyelan nedeniyle çökmesi sonucu davacı taşınmazına zarar verildiği iddiasına dayalı elatmanın önlenmesi ve tazminat istemlerine ilişkindir.

1-a. Davalı İdare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1-b. Davalı İdare vekilinin harca yönelik temyiz itirazına gelince; harç sorumluluğunu düzenleyen ve özel nitelikteki 6001 sayılı ...'nün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 12/(2). maddesi “ Genel Müdürlük; bu Kanun kapsamındaki görevleri dolayısıyla yapacağı işlemler yönünden, katma değer vergisi ve özel tüketim vergisi hariç, her türlü vergi, resim, harç ve paydan, tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan her türlü döner sermaye ücretinden muaftır. Ancak, yargı harçlarının Genel Müdürlüğün haklılığı nispetinde karşı taraftan tahsiline ilgili merciince karar verilir.” hükmünü içermektedir. Görüldüğü üzere, madde metninde yargı harçlarının idarenin haklılığı nispetinde karşı taraftan tahsiline karar verileceği belirtildiğine göre, davacı idarenin 6001 sayılı Kanun kapsamındaki işlemleri dolayısıyla yargı harçlarından muaf tutulduğunun kabulü gerekirken, davalı İdare aleyhine harca hükmedilmesi isabetli görülmemiştir.

2.Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Öncelikle ve önemle belirtmek gerekir ki; mahkemenin bozma ilamına uymasıyla birlikte mahkeme bozma ilamı gereklerini tam olarak yerine getirme yükümlülüğü altına girer. Ne var ki; eldeki olayda Mahkemenin uyulmasına karar verdiği bozma ilamının gereklerini tam olarak yerine getirdiğini söyleyebilme imkanı yoktur.