muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13746, Karar No: 2024/553, Tarih: 24.01.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Davacı vekili istinaf başvurusunda; işverenin ağır kusurlu olduğunu, yeniden kusur raporu alınması gerektiğini ileri sürmüş ve hesap raporu alınmasını talep etmiştir.

2-Davalı vekili istinaf başvurusunda; davanın belirsiz alacak türünde açılabilmesi için davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenememesi gerektiğini, oysa ki davacı Kurumun vefat eden işçinin hak sahiplerine yapmış olduğu ödemenin tam ve kesin olduğunu, bu sebeple işbu davanın belirsiz alacak olarak açılmasının mümkün olmadığını, sigortalının ağır kusurlu olduğunu, müvekkil Şirkete herhangi bir kusur izafe edilmesinin mümkün olmadığını, yeniden kusur raporu alınması gerektiğini, müteveffa ...’a ait özlük dosyası incelendiğinde müvekkili şirketin iş sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili alabileceği bütün tedbirleri almış olduğu ve gerekli eğitimleri vermiş olduğunu, sigortalının hak sahiplerine Allianze Sigorta tarafından 150.000 TL, müvekkili tarafından 6.050 TL ödeme yapıldığını, yapılan bu ödemelerin gerçek zarardan tenzil edilmesi gerektğini, sigortalının 50 yaşına kadar yer altında, 60 yaşına kadar 10 yıl yer üstünde çalışacağının yanlış bir faraziye olduğunu ileri sürmüş ve mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, alınan kusur raporu, hesap raporu doğrultusunda verilen kararın yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası sonucu vefat eden sigortalı hak sahiplerine bağlanan gelir ile sigortalıya yapılan tedavi giderinin 5510 sayılı Kanun'un 21/1 inci madde hükmü uyarınca rücuan tahsili istemine ilişkindir

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 21 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 21 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz eden davacı Kurum ve davalı vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18081, Karar No: 2018/19466, Tarih: 06.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/18081 E.  ,  2018/19466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 597 ada 12 parsel sayılı taşınmazın değerinin belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Hükme esas bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların dava konusu taşınmaza göre ... yüzölçümlü olması, imar parseli oldukları belirtildiği halde düzenleme ortaklık payı konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, bir kısmının ise çevresinin gelişmişlik durumu ve dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında emsal incelemesi uygun olmadığı gibi, bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların, satışına ilişkin akit tabloları Tapu Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların 2014 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar

Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Maddi hata sonucu, kamulaştırma bedeline işletilecek faizin 17.04.2015 yerine 17.04.2014 tarihinden yürütülmesine karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, 06/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/799, Karar No: 2014/893, Tarih: 21.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/799 E.  ,  2014/893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506 Sayılı Kanunun 26. maddesinden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayanmasına, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına ve tazminat hesabının bu şekilde yapılması gerekmektedir. Ne var ki; Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi, bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda, Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönünün, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

506 sayılı Kanunun 92. maddesinin, “Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermekte olup, dosyadaki bilgi ve belgelerden sigortalıya yaşlılık aylığı bağlandığının anlaşılması karşısında davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının tespitinde de, anılan indirimin gözetilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; istem konusu yapılan peşin sermaye değerli gelir ve hükmedilen miktar gözetildiğinde, dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Kanunun 92. maddesi uyarınca yarıya indirilip indirilmediğinin ve anılan madde uygulandığında ilk peşin değerli gelir miktarının yukarıda belirtilen ilke çerçevesinde ileride açılacak ek rücu davalarında belirlenmesinin mümkün bulunmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/649, Karar No: 2007/407, Tarih: 01.03.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/649 E.  ,  2007/407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, takibe konu alacağın günün ekonomik koşulları ve paranın satın alma gücü karşısında bu miktar borcu karşılacak para veya malın herkesin ev veya üzerinde bulunmasının doğal sayılması gerektiğinden bahisle, 5358 sayılı Kanun'la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337/1-son maddesi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair, ... icra Mahkemesinin 6.7.2006 tarihli ve 2006/823-1148 sayılı kararına yönelik itiraz üzerine, itirazın öncelikle hükmü veren mahkemece incelendikten ve itirazla ilgili bir karar verildikten sonra gönderilmesi gerektiğinden bahisle iadesine ilişkin, ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2006 tarihli ve 2006/733 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 2004 sayılı Kanun'un itiraz başlıklı 353. maddesindeki; "İcra mahkemesinin bu bap hükümlerine göre verdiği tazyik ve disiplin kararlarına karşı, tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde, yargı çevresinde bulunan Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebileceği, itiraz üzerine verilen kararın kesin olduğu, İcra Mahkemesinin bu bapta yer alan suçlardan dolayı verdiği hükümlerle ilgili olarak 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanacağı" hükümden de anlaşılacağı üzere, İcra Mahkemesince hükmolunan tazyik ve disiplin hapsi kararlarına karşı itiraz olunabileceği,

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk incelemenin kararı veren mahkemece yapıldıktan sonra, mahkemenin kararını düzeltebileceği, yerinde görmezse itirazı inceleyecek mercie göndereceği, (CMK.268/2)

İcra ve İflas Kanunu'ndaki usule göre ise, itirazın icra mahkemesine değil, Ağır Ceza Mahkemesine yapılacağı, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki sistemden ayrıldığı,

Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki itiraz kanun yolunun, bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, dolayısıyla sistemin Sulh Ceza, Asliye Ceza,

Ağır Ceza Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, (CMK'nun 268/3) buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararların dar ve teknik anlamda "suç" karşılığı olan bir yaptırım olmadığı cihetle, itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 16.1.2007 gün ve 2167 sayılı Yazılı Emirlerine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 12.2.2007 gün ve 2007/13796 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.4.2006 gün, 2006/123 esas ve 2006/127 sayılı kararında da işaret olunduğu üzere, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile değiştirilen İİK'nun 353. maddesi uyarınca İcra Mahkemesinin disiplin ve tazyik hapsine ilişkin kararlara karşı tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine itiraz üzerine verilen kararların ise kesin olacağı, İcra Mahkemesinin bu bapta yer alan suçlardan dolayı verdiği hükümlerle ilgili olarak 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanacağını içermektedir. Hükümden de anlaşılacağı üzere, İcra Mahkemesinden verilen kararlara karşı itiraz ve temyiz yolu İİK'nun 353.maddesinde açık olarak gösterilmiştir. Ancak icra ve İflas Kanunu'nda düzenlenmeyen bir konuda Ceza Muhakemesi Kanunu'nun ilgili hükümlerine başvurulması mümkündür. Açıklamalardan anlaşılacağı üzere İcra Mahkemesinin verdiği kararlara karşı itirazın bağlı bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesince incelenmesi gerekmektedir.

Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki itiraz kanun yolunun bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararlarına ilişkin bulunduğu buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararların dar ve teknik anlamda "suç" karşılığı olan bir yaptırım olmadığı cihetle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesi gereğince itirazın konusu hakkında karar vermesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname bu nedenle yerinde görüldüğünden ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2006 gün ve 2006/733 müteferrik sayılı kararının BOZULMASINA, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDDİNE, 1.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2817, Karar No: 2017/10306, Tarih: 07.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/2817 E.  ,  2017/10306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 10528 ada 2 parsel üzerine kurulu Saklıkent sitesinde iki adet bağımsız bölüm maliki ve aynı zamanda kat malikleri kurulu denetçisi olduğunu, 23/04/2014 tarihinde yapılan kat malikleri kurul toplantısının KMK'nın 29 maddesine aykırı olarak yapıldığını, müvekkilinin haricen öğrendiği toplantıya denetçi sıfatı ile katıldığında ... 9. Noterliği kanalı ile yapmış olduğu bildirim ile tutulan defterlerin noter tasdiksiz olduğunu ve yine tutulan kayıtların ihticaca salih olmadığını bildirmiş olduğunu, yönetici Mehmet Kara'nın müvekkiline olmadık hakaretler etmesi üzerine müvekkili ile birlikte 18 daire sahibinin de toplantıyı terk etmek durumunda kaldığını, bu durumda toplantı yeter sayılarında azalma olduğunu, defterlerin tam ve usule uygun olarak tutulmamış olduğunu, noter tasdikinin de yapılmamış olduğunu belirterek 23/04/2014 tarihli kat malikleri kurul toplantısı ve alınan kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, kat malikinin gerek doğrudan gerekse temsilcisi aracılığı ile kat malikleri kurulu toplantısına katılarak alınan kararlara aykırı oy kullanmaması durumunda Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesine göre kat malikleri kurulu kararının iptalini isteyemeyeceği ve yine davacının katılmış olduğu toplantının çağrı usullerine uyulmadığı gerekçesiyle de iptalini isteyemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, olağanüstü nitelikteki kat malikleri kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

Dava, olağanüstü nitelikteki kat malikleri kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının toplantıya katıldığı ve alınan kararlara aykırı oy kullanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de mahkemenin bu değerlendirmesi yerinde değildir. Şöyle ki; davacı aşamalardaki beyanlarında toplantıya katıldığını, fakat toplantının devamı sırasında meydana gelen olaylar nedeniyle kendisi ile birlikte 18 kat malikinin de toplantıyı terk ettiğini iddia etmiştir. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda, iptali istenen toplantıda toplantı yeter sayısının olduğu ancak karara sadece 5 kişinin imza attığı ve karar yeter sayısının olmadığı tespit edilmiştir. Bilirkişi raporundaki tespitler davacının iddiasını doğrular niteliktedir. Dosya kapsamında karar defterinin veya onaylı karar defteri suretinin bulunmaması nedeniyle alınan kararların neye ilişkin olduğu ve niteliği incelenememişse de, mahkemece, iptali istenen toplantının yönetim planına göre olağanüstü nitelikte olduğu ve toplantıda divan başkanına kararları imzalama yetkisinin verilip verilmediği de araştırılıp işin esasına girilerek alınan kararların Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerine göre geçerli olup olmadığı değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu gibi davanın reddine karar verilmiş olması doğru bulunmamış ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 07/12/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2590, Karar No: 2024/9597, Tarih: 05.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2590 E.  ,  2024/9597 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1443 Esas, 2023/4139 Karar

DAVA TARİHİ : 20.11.2020

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/228 Esas, 2022/64 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvuruların kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Aydın ili, Koçarlı ilçesi, Çakırbeyli Mahallesi 87 (yeni 149 ada 1) parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin değerinin düşük olduğunu, taşınmazın gerçek değerinin tespitini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; belirlenen kamulaştırma bedelinin çok yüksek olduğunu, %75 oranında objektif değer artışı uygulanmasının hatalı olduğunu, kıymet takdir raporunda belirlenen bedelin hakkaniyete uygun olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın özelliklerine göre bedelin çok düşük olduğunu, müvekkilinin ortağı bulunduğu Oya Fidancılık A.Ş. tarafından fidan yetiştiriciliği işinde kullanılmakta olduğunu, kamulaştırmaya konu dava konusu araziyi ortağı bulunduğu şirket üzerinden fidan yetiştiriciliği işinde kiralama yolu ile kullandığını belirterek, taşınmazın değerinin hesaplanmasında bu durumun dikkate alınması gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.