muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1441, Karar No: 2016/2864, Tarih: 10.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/1441 E.  ,  2016/2864 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan katılan suça sürüklenen çocuk...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 29 ve 62. maddeleri gereğince 75 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/6. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, kasten yaralama suçundan katılan suça sürüklenen çocuk Samet Şanlı’nın, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-c, 29, 62 ve 52/1. maddeleri gereğince 2.020,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli ve 2014/263 esas, 2015/221 sayılı kararına karşı katılan suça sürüklenen çocuklar müdafıileri tarafından katılan suça sürüklenen çocuk... hakkında hükmolunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bakımından yapılan itirazların her iki katılan suça sürüklenen çocuk müdafiinin itirazları yönünden ayrı ayrı reddine, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin müvekkili hakkındaki mahkumiyet kararı yönünden itirazı hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesinin 05/05/2015 tarihli ve 2015/197 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 12.11.2015 tarih ve 2015/23420 – 73790 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.12.2015 tarih ve 2015/377245 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1) Suça sürüklenen çocuk...hakkındaki ...Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli ve 2014/263 esas, 2015/221 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede, kayden 25/02/1996 doğumlu olan suça sürüklenen çocuk ...'nın suç tarihi olan 21/02/2014 tarihi itibariyle 15-18 yaş grubu aralığında olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezadan 5237 sayılı Kanunun 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılması gerekirken suça sürüklenen çocuğun aleyhine sonuç doğuracak şekilde ve yasaya aykırı olarak anılan Kanun'un 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılmamak suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde,

2) Suça sürüklenen çocuk... hakkındaki ...Ağır Ceza Mahkemesinin 05/05/2015 tarihli ve 2015/197 değişik iş sayılı karan yönünden yapılan incelemede,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 tarihli ve 2012/10-534 esas, 2013/15 sayılı kararı uyarınca, itiraz merciinin yapacağı incelemeyi sadece 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinin 6. fıkrasında yer alan suça ve sanığa ilişkin objektif (nesnel) uygulama koşullarının var olup olmadığı ile sınırlı olarak değil, hem maddi olay hem de hukuki yönden yapması gerektiği yönündeki açıklama nazara alınarak yapılan incelemede,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 tarihli ve 2012/10-534 esas, 2013/15 sayılı kararı uyarınca, itiraz merciinin yapacağı incelemeyi sadece 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinin 6. fıkrasında yer alan suça ve sanığa ilişkin objektif (nesnel) uygulama koşullarının var olup olmadığı ile sınırlı olarak değil, hem maddi olay hem de hukuki yönden yapması gerektiği yönündeki açıklama nazara alınarak yapılan incelemede,

Katılan suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin hükmün esasına müessir itirazları incelenmeksizin, davanın esasına ilişkin itirazlara bakma yetkisinin mahkemelerinde olmadığından bahisle yapılan itirazın reddine karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Tebliğnamedeki 1 no'lu bozma görüşüne yönelik yapılan incelemede;

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ...Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli ve 2014/263 esas, 2015/221 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi ( d ) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık ...'nın TCK'nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nin 86/3-e maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapılarak 180 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nin 29. maddesi gereğince ¼ indirim yapılarak 135 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nin 31/3. maddesi gereğince 1/3 indirim yapılarak 90 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nin 62. maddesi gereğince cezasında 1/6 indirim yapılarak, 75 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2.maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek ve sonuç olarak 1500 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına;

2) Tebliğnamedeki 2 no'lu bozma görüşüne yönelik yapılan incelemede;

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ...Ağır Ceza Mahkemesinin 05/05/2015 tarihli ve 2015/197 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 10.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15713, Karar No: 2011/18171, Tarih: 25.10.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/15713 E.  ,  2011/18171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede :

Ceza Kanunlarının kapsamı, yasa metni yanında metin başlığı, gerekçe ve maddenin uygulanmasındaki ilgili mevzuatla da belirlenir ve TCY.184.maddesinin başlığının "imar kirliliğine neden olma ..." biçiminde olması, maddenin gerekçe kısmında belirtildiği üzere "... imar mevzuatında belirlenen usul ve koşullara aykırı inşaa faaliyetinde bulunmak suç olarak tanımlanmıştır .." denmesi İmar Yasasının 32. maddesinin "... ruhsat alınmadan yapıya başlanması .... ruhsata aykırı yapıları ..." da kapsadığı gözetilip somut olayda sanığın resmi makamlardan izin almaksızın likit gaz dolum istasyonunun inşaatına devam ederek tamamlanması şeklindeki eyleminin bilirkişi raporuna göre 3194 Sayılı İmar Yasasının 5.maddesine göre "yapı "tanımına uygun olması karşısında, TCY. 184/1.maddesiyle hükümlülük kararı verilmesi gerekirken, madde metnindeki "bina" tanımını sözel anlamda dar yorumlayıp "... dava konusu inşaatın bina niteliğini kazanmadığı yapı niteliğinde bulunduğu .... yasa metninde yapının cezalandırıldığına ilişkin bir hüküm bulunmaması biçimindeki yasaya aykırı gerekçeyle ..." beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2807, Karar No: 2019/3827, Tarih: 12.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/2807 E.  ,  2019/3827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/277, Karar No: 2018/4113, Tarih: 01.03.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/277 E.  ,  2018/4113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan ...'in aşamalarda, olayın gerçekleştiğini iddia ettiği zaman dilimi ile alınan HTS kayıtlarının uyumlu olduğu, eylemlerin gece saat 23:10 ile 23:39 civarında gerçekleştiği, sanığın ise savunmasında, defterdarlıkta çalıştığını, telefonunu zaman zaman mesai arkadaşlarına verdiğini savunması karşısında; olayın gerçekleştiği saatin mesai saati ile uyumlu olmaması gözetilerek bu çelişki giderilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1275, Karar No: 2012/9217, Tarih: 16.04.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/1275 E.  ,  2012/9217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin suçun tamamlanmasından sonra gerçekleşen etkin pişmanlık durumunda uygulanabileceği, sanığın, müştekinin işyerinden suça konu sigaralar ile birlikte çıkarak kaçtığı, müştekinin sanığın peşinden koştuğu, kaçarken sanığın, aldığı sigaraları yere attığı ve kaçmaya devam ettiği, bu kovalama esnasında olayı gören kolluk görevlilerinin olaya müdahale ettiğinin anlaşılması karşısında eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı sanık tarafından henüz sigaraların alınmamış olması nedeniyle tebliğnamedeki bozma isteyen 2 nolu düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hükümden önce 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Sanığın, olay tarihinde müştekiye ait işyerine gelerek müştekiden sigara istediği, aldığı sigaraların karşılığını ödemeden sigaralarla birlikte işyerinden çıkarak kaçması şeklinde gerçekleşen eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturmasına rağmen yazılı şekilde karar verilmesi,

3- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 11/1. maddesi gereğince, aynı Yasanın 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden; somut olayda ceza sorumluluğu olan ve hakkında mahkumiyet kararı kurulan sanık hakkında, anılan Yasanın 5/1-a maddesi uyarınca koruyucu ve destekleyici tedbire hükmedilmesi,

4- Sanığın, müştekinin işyerinden suça konu sigaralar ile birlikte çıkarak kaçtığı, müştekinin sanığın peşinden koştuğu, kaçarken sanığın aldığı sigaraları yere attığı ve kaçmaya devam ettiği bu kovalama esnasında olayı gören kolluk görevlilerinin olaya müdahale ettiğinin anlaşılması karşısında eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2913, Karar No: 2012/8561, Tarih: 06.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/2913 E.  ,  2012/8561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bucak Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :28.10.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı (koca)'nın boşanma davasının reddi, velayet, kusur, tazminatlar, nafakalar, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 06.04.2012 günü temyiz eden davalı karşı davacı A. A.r A. ile vekili Av. A. Ş. ve karşı taraf davacı karşı davalı N.. B.. A.ile vekili Av. K.T.geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı (koca)'nın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple davacı davalı kadın lehine hükmolunan maddi ve manevi tazminatların miktarı yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu sair bölümlerinin yukarıda l. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 900 TL. vekalet ücretinin N. B.'dan alınıp A. A.'e verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.04.2012 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2007/1993, Karar No: 2007/5591, Tarih: 24.09.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1993 E.  ,  2007/5591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca teslim edilmeyen 6 ve 10 nolu bağımsız bölümler yönünden kira kaybının tahsili istemi için açılmış, davalılar reddini savunmuş, mahkemenin kısmen kabule dair kararı davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kendisine ait 6 ve 10 numaralı bağımsız bölümlerin tescili istemi ile açtığı davada, arsa sahibi davalılarca eksik işler ve gecikme tazminatı istemi ile açılan karşı dava sonucu arsa sahiplerinin tazminat istemlerinin ödenmesi kaydıyla tescile karar verilmiş, yine arsa sahiplerince ilk davanın kesinleştiği 13.12.2001 tarihine kadar oluşan gecikme tazminatının tahsiline ilişkin açılan davada 02.11.2004 tarihinde kesinleşmiştir.

Görülüyor ki, açılan davalar sonucu davacı yüklenicinin gecikmede kusuru sabit olmuş, arsa sahiplerinin tazminat istemleri kabul edilmiştir. Bu hali ile davaya konu edilen bağımsız bölümlerin tesciline izin vermemekte arsa sahipleri haklı kabul edilmelidir. İnşaatı süresinde eksiksiz tamamlamadığı kesinleşen ilâmlarla sabit olan davacı, bağımsız bölümlerin geç tesliminden kira kaybı isteyemez.Bu nedenlerle, davanın tümüyle reddi yerine yazılı gerekçe ile kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 24.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/898, Karar No: 2014/4599, Tarih: 13.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/898 E.  ,  2014/4599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Orhangazi 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2013

NUMARASI : 2012/431-2013/196

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir.

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü cetvelinde; buğdayın ortalama satış fiyatı 0,58 TL, dekar başına üretim gideri 234,72 TL; samanın dekar başına ortalama verimi 350 kg, ortalama satış fiyatı 0,17 TL; taze fasulyenin dekar başına ortalama gideri 680,40 TL; dolma biberin dekar başına ortalama gideri 1.515 TL; enginarın dekar başına ortalama gideri 675 TL iken resmi verilere uygun olmayan ve üretim giderleri içerisine dahil edilmemesi gereken (tarla kirası, faiz karşılığı ve genel idare giderleri) kalemleri de hesaplamada esas alan bilirkişi raporunda sırasıyla 0,65 TL, 250,05 TL, 300 kg, 0,25 TL, 726,32 TL, 1.617 TL ve 720,56 TL alınması suretiyle taşınmazın değerinin saptanmış olması,