muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8548, Karar No: 2019/2964, Tarih: 15.05.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/8548 E.  ,  2019/2964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava; Türk Medeni Kanununun 588. maddesine dayalı gaiplik ve tapu iptal tescil istemine ilişkindir.

Davacı, ... ada ... parsel sayılı taşınmazda paydaş olan ..., ... kızları ..., ..., ..., ... oğlu ..., ... oğlu ..., ..., ..., ... kızı ... ve ... kızı ...'ye ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2000/757-781 E.K. Sayılı ilamı ile ... Defterdarı ...'in kayyım olarak tayin edildiğini,daha sonra ... Defterdarı ...’ın yönetim kayyımı olarak taşınmazı resmen yönettiğini, M.K.nun 588. maddesi uyarınca 10 yıllık yönetim süresinin 28/12/2008 tarihi itibari ile dolduğunu ileri sürüp adı kişilerin gaipliğine ve dava konusu taşınmazdaki payların hazineye intikaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddianın ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, çekişme konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın, paylı olarak ..., ... kızları ..., ..., ..., ... oğlu ..., ... oğlu ..., ..., ..., ... kızı ... ve ... kızı ... ve dava dışı kişiler adlarına kayıtlı olduğu, isimleri geçen ..., ... kızları ..., ..., ..., ... oğlu ..., ... oğlu ..., ..., ..., ... kızı ... ve ... kızı ...’ye ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2000/757 E-2000/758 K sayılı 04.10.2010 tarihli kararı ile ... Defterdarı’nın kayyım olarak tayin edildiği, taşınmazdaki bu payların on yılı aşkın süredir kayyım ile idare edildiği anlaşılmaktadır.

Gerçekten de; T.M.K.'nun 588.maddesinde;"sağ olup olmadığı bilinmeyen bir kimsenin mal varlığı veya ona düşen miras payı on yıl resmen yönetilirse ya da mal varlığı böyle yönetilenin yüz yaşını dolduracağı süre geçerse, o kimsenin gaipliğine karar verilir.

Gaiplik kararı verilebilmesi için gerekli ilan süresinde hiçbir hak sahibi ortaya çıkmazsa, aksine hüküm bulunmadıkça, gaibin mirası Devlete geçer.

Devlet, gaibe veya üstün hak sahibine karşı aynen gaibin mirasını teslim alanlar gibi geri vermekle yükümlüdür" düzenlemesine yer verilmiştir.

Gaiplik kararı verilebilmesi için gerekli ilan süresinde hiçbir hak sahibi ortaya çıkmazsa, aksine hüküm bulunmadıkça, gaibin mirası Devlete geçer.

Devlet, gaibe veya üstün hak sahibine karşı aynen gaibin mirasını teslim alanlar gibi geri vermekle yükümlüdür" düzenlemesine yer verilmiştir.

Ne var ki, mahkemece, yitik oldukları ileri sürülen ve haklarında gaiplik kararı verilmesi istenilen dava konusu taşınmazın kayıt malikleri hakkında gaiplik kararı verilmesine esas teşkil edecek biçimde yeterli araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur. Şöyle ki; Dairece geri çevirme yolu ile ikmal edilen nüfus kayıtlarından; ... kızı ...’nin soyadının ... olduğu, ... isminde çocuğunun olduğu, bahsi geçen kişinin nüfus kayıtlarında kapalı kayıt olarak yer aldığı, yine ... oğlu ...’un soyadının ... olduğu, eşi ...’in 1948 yılında öldüğü, çocukları ..., ..., ..., ... ve ...’in de ölü oldukları, kızı ...’nin ise nüfus kayıt tablosunda kapalı kayıt olarak yer aldığı, ... kızı ...’nin soyisminin ... olduğu, eşi ...’ın 1956 yılında öldüğü, çocukları ..., ..., ..., ...’ün öldükleri, kızı ...’nın nüfus kaydının kapalı kayıt olduğu, ...’nin soyisminin ... olduğu,1957 yılında öldüğü, ... kızı ..., ... kızı ..., ... kızı ..., ... oğlu ..., ... oğlu ..., ... oğlu ...’in kayıtlarının bulunamadığı anlaşılmakla; kapalı kayıtların sonuçlarının getirtilmesi,Dairece noksan ikmali yazısında açıkça isimleri belirtilen kişiler ile kayıtlarda geçen kişilerin aynı kişiler olup olmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanması, kaydı bulunamayan şahısların kayıtlarının tespit edilmeye çalışılması ve hükme yeterli araştırma, inceleme ve soruşturma yapılarak kaydı bulunamayan veya ölü ya da sağ oldukları tespit edilemeyenler açısından gaipliğe karar verilmesi, aksi takdirde davanın reddedilmesi gerekirken noksan tahkikatla yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının değinilen yönler itibariyle yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,15/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4953, Karar No: 2014/5366, Tarih: 25.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/4953 E.  ,  2014/5366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... haklarında beraat ; Sanık ... hakkında hükümlülük, hapis cezasının 5 ay 20 gün süre gönüllü olarak kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilmesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan ... idaresi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklara atılı eylemin suç tarihi itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.fıkrası kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, gümrük idaresi adına hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II-Katılan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin, sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

15/02/2010 tarihli olay, arama, el koyma ve yakalama tutanağı içeriği, kaçak sigaraların miktarı ve ele geçirildiği yer ile sanıkların savunmaları gözetildiğinde sanıklar ... ve ...'in atılı suçu işledikleri sabit olduğu halde mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

III-Katılan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin ve sanık ...'in, mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

1-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanık ...'in 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Dava konusu kaçak sigaraların müsaderesi yerine tasfiyesine karar verilmesi,

3-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2631, Karar No: 2009/4743, Tarih: 23.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/2631 E.  ,  2009/4743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 11.09.2008 tarihli dilekçesinde, ....., İli, Merkez İlçeye bağlı ... Köyünde 6831 Sayılı Yasa gereği 123 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 2006 yılında yapılan orman kadatrosu ve 2/B çalışmalarının 15.02.2007 tarihinde askı ilanına çıkarılıp süresinde itiraz edilmediğinden 15.08.2007 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen orman kadastrosu sonucunda orman tahdit hattı içerisinde kalan ve orman sayılan yerlerden dava konusu 550 parsel sayılı taşınmaz tapusunun iptali ile el atmanın önlenmesi ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, taşınmazın iyi niyetli 3. Kişilere devir ve temliki ile üzerinde ayni hak tesisini önlemek için karar kesinleşinceye kadar tapu kayıtlarına ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davacının davasının kısmen kabulü kısmen reddi ile Amasya Merkez ... Köyü Çampınarı mevkii Cilt: 6, Sayfa: 550, cinsi tarla olan 9.300 metrekare yüzölçümündeki ... oğlu ..., ... ve ... adına kayıtlı 550 parsel sayılı taşınmazın orman tahdit sınırları içeresinde kalan 4469.06 metrekarelik kısmının tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalılar ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içerisindeki taşınmaza ait tapu taydının iptali ile tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu ve 2/B madde uygulama çalışmaları yapılıp 2008 yılında kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada kısmen orman tahdidi içinde kısmen de orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 23/03/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8862, Karar No: 2007/7379, Tarih: 01.05.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/8862 E.  ,  2007/7379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar (3.Kişi)..... Termal Fizik Tedavi ve Kür Tesisleri A.Ş. Vs. vekili Avukat .... ile davalı .... vekili Avukat.....aralarındaki İstihkak davası hakkında Manyas İcra Mahkemesinden verilen 18.01.2007 gün ve 6-1 sayılı hükmün davacılar (3.Kişi) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.00 –YTL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2006 yılında bu parasal sınır 3.120.00 YTL. olarak uygulanmıştır. Öte yandan 20.12.2006 gün ve 26382 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı'na ait 364 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2007 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.360.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 2.000.- YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacı (3.Kişi) vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 01.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14324, Karar No: 2014/18048, Tarih: 19.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/14324 E.  ,  2014/18048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, Tarım Bağ-Kur sigortalılık sürelerinin yargılamanın yenilenmesi yoluyla tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtilen gerekçe ile davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle, davacı tarafından 21.04.2008 tarihinde aynı mahkemede açılıp 2009/819 Esas numara ile sonuçlanan davadaki 01.06.1994 tarihinden itibaren Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti isteği, yargılama aşamasında elde edilen deliller değerlendirilip, Türkiye Kalkınma Vakfına teslim ettiği bal ürünü bedelinden yapılan kesintiler nedeniyle 01.07.1994 – 31.12.1994 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verildiği, kararın temyiz aşamasından geçerek kesinleştiği görülmüş; davacı, 27.09.2013 tarihinde harçlandırdığı dilekçede, bal ürünü teslim ettiği Türkiye Kalkınma Vakfının arşivini sonradan kendisi araştırarak tevkifata ilişkin yeni belgeler bulduğunu belirterek yargılamanın iadesi yoluyla 01.06.1994 – 21.04.2008 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiş; Mahkemece, sunulan belgelerin yargılamanın iadesini gerektirecek şekilde sonradan elde edilen belge niteliğinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.09.2010 tarih ve 201/10-380 Esas ve 201/420 Karar sayılı ilamı ile davalı Kurum tarafından çıkarılan 26.03.1994 tarih ve 4 nolu tebliğin “D” bendinde belirtildiği gibi, çiftçilerin, Bağ-Kur primlerinin sattıkları ürün bedellerinden tevkif suretiyle ödendiğini ispatlayabilmeleri, kendilerine verilen

belgeleri muhafaza etmelerine bağlı olup; her ne kadar ürün teslim edilen vakıf tarafından yargılama aşamasında bu belgeler sunulamamış ise de, davacının da, muhafaza etmesi gereken tevkifat belgelerini yargılama aşamasında sunmadığı gözetildiğinde, mahkemenin kesinleşen kararında reddedilen süreye ilişkin sunulan tevkifat belgesinin yargılamanın iadesini gerektirecek şekilde sonradan elde edilen belge niteliğinde olmadığının anlaşılmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Üye ... muhalefetine karşı, Başkan ..., Üyeler; ..., ... ve ...'ın oylarıyla ve oyçokluğuyla 19.09.2014 gününde karar verildi.

KARŞI OY

Davacı, ... İş Mahkemesi'ne açtığı dava ile; 01.06.1994 tarihinden dava tarihi 21.04.2008'e kadar tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitini istemiştir.

Davalı SGK Başkanlığı vekilinin süresinde yaptığı yetki itirazı üzerine, Mahkeme; yetkisizlik kararı vermiş ve dosya yetkili ... İş Mahkemesine gönderilmiştir.

KARŞI OY

Davacı, ... İş Mahkemesi'ne açtığı dava ile; 01.06.1994 tarihinden dava tarihi 21.04.2008'e kadar tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitini istemiştir.

Davalı SGK Başkanlığı vekilinin süresinde yaptığı yetki itirazı üzerine, Mahkeme; yetkisizlik kararı vermiş ve dosya yetkili ... İş Mahkemesine gönderilmiştir.

Dava dosyası, ... 6. İş Mahkemesini'nin 2008/612 Esas kayıt edilmiş ve yapılan yargılama sonunda; davacının, 01.07.1994 tarihinden davanın açıldığı tarihe kadar tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğuna karar vermiştir.

Kısmi kabul kararını davalı vekili temyiz etmiştir.

DAİREMİZ; "davacı adına yapılan kesintinin, Haziran 1994 tarihinde Türkiye Emlak Bankası ...-... Şubesine yatırıldığından, bu tarihi takip eden aybaşı 01.07.1994 tarihinden, 31.12.1994 tarihine kadar verilen tespit kararı yerinde ise de; sonraki dönem yönünden tarımsal faaliyet kanıtlanamadığından, bu yılların kabulü yerinde değildir." diyerek, kararı bozmuştur.

MAHKEME, bozmaya uymuş ve bozma doğrultusunda kısmen kabul kararı vermiştir. Bu kararı taraflar temyiz etmişler; DAİREMİZCE, verilen bu karar onanmıştır.

Davacı vekili; ANKARA 6. İŞ MAHKEMESİ'nin 28.12.2009 günlü ve 2009/887 sayılı kararının ortadan kaldırılarak, müvekkilinin 01.06.1994 tarihinden dava tarihi 21.04.2008'e kadar tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

MAHKEME, sonradan elde edilen belgelerin, yargılamanın yenilenmesini sağlayacak belge statüsünde olmadığından, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar vermiştir. Bu kararı davacı vekili temyiz etmiş, DAİREMİZ;

"Davacının belgeleri muhafaza etmediğinden, vakıf tarafından yargılama aşamasında bu belgelerin sunulmamasından dolayı, mahkemenin yargılamanın yenilenmesi talebinin REDDİNE" ilişkin mahkeme kararını onamıştır.

10. Hukuk Dairesi'nin 19.09.2014 günlü ve 2014/14324 E-2014/18048 K. sayılı ONAMA kararına katılamıyorum.

Bunları şöyle sıralamak istiyorum;

1-Davacı hiçbir okulu bitirmemiş, yaklaşık 70 yaşında, sağ el başparmağı bulunmayan bir çiftçidir. ... İl'i ... İlçesi, ... Köyünde oturmaktadır. Tapulu olmayan 45 dönüm arazisi ve 80 adet arı kovanı bulunmaktadır. 1990 yılından 2001 yılına kadar bal yetiştirip satmıştır.

... Tarım Kredi Kooperatifinde 30.01.1969-19.11.2004 tarihleri arasında üyelik kaydı vardır. Yine, aynı İlçe'nin Ziraat Odası kaydı 12.04.2005 tarihinden bu yana ve halen devam etmektedir. Çeşitli yıllarda Zirai Kredi kullanmıştır.

... Bağ-Kur İl Müdürlüğü'ne verdiği 15.11.2007 tarihli dilekçe ile; Türkiye Kalkınma Vakfı Şube Müdürlüğüne (...-... İlçesine) Mayıs 1994 tarihinde bal teslim ettiğini, prim tevkifatının, Türkiye Emlak Bankasının ...-... Şubesine 21.06.1994 tarihinde yatırıldığını, kendisine sigortalılık verilerek, ... İl'indeki tarım Bağ-Kur sigortalılığı ile birleştirilmesini talep etmiştir.

... Bağ-Kur İl Müdürlüğü'ne verdiği 15.11.2007 tarihli dilekçe ile; Türkiye Kalkınma Vakfı Şube Müdürlüğüne (...-... İlçesine) Mayıs 1994 tarihinde bal teslim ettiğini, prim tevkifatının, Türkiye Emlak Bankasının ...-... Şubesine 21.06.1994 tarihinde yatırıldığını, kendisine sigortalılık verilerek, ... İl'indeki tarım Bağ-Kur sigortalılığı ile birleştirilmesini talep etmiştir.

Bağ-Kur İl Müdürlüğü davacıya verdiği 24.01.2008 günlü cevapta; Tevkifatın Kurum kayıtlarında olduğunu, zamanaşımı nedeniyle sigortalılık verilmeyeceğini bildirmiştir.

Davacı, verilen bu cevap üzerine, bu davayı açmak zorunda kalmıştır.

Türkiye Kalkınma Vakfı kırsal alanda gelir getirici projeleri yaygınlaştırmak amacıyla 1969 yılında kurulan resmi bir kuruluştur. Davacı, Mayıs 1994 tarihinde bu kuruluşa bal teslim ettiğine göre; bizim içtihatlarımızda, resmi kuruluşlarda, bu ayı takiben, yani 01.06.1994 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalılığı kabul edilmesi gerekirken, tevkifatın bankaya yatırıldığı tarihi takip eden aybaşı olan 01.07.1994 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur'lu olarak kabulü, maddi bir yanılgıya dayanmaktadır. Mahkemenin kararı ve bu kararı onayan Dairemiz kararı, sırf bu sebeple usule ve yasaya aykırıdır.

2-Davaya bakan ... 6. İş Mahkemesinin hakimi, yargılama sırasında bir maddi hata daha yapmış ve davacının bal tesliminin ...-... İlçesinde Şubesi bulunan Türkiye Kalkınma Vakfından sorulması yerine; büyük bir hata sonucu ... Türkiye kalkınma Vakfı Şubesinden sormak suretiyle davacının davasının 1995 ve sonrası için, reddine sebebiyet vermiştir. Şayet, ...-... İlçesi'nden sormuş olsaydı, en azından davacının yargılamanın iadesine dayanak yaptığı, Mayıs 1996 ve Nisan 2001 yıllarındaki tevkifatlar gözetilerek, 1994, 1995, 1996 ve Nisan 2001-31.12.2001 arası tarım Bağ-Kur sigortalılığı verilebilirdi. 1995-1996 ve Nisan 2001-31.12.2001 arası sigortalılığı ortadan kaldırılarak davacı mağdur edilmiştir. Emekli olma şansı bile elinden alınmıştır.

3-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Yasanın 374'ncü maddesi hangi kararlara karşı yargılamanın iadesi isteminde bulunabileceğini düzenlemiştir.

Bu maddeye göre, "Yargılamanın iadesi, kesin olarak verilen veya kesinleşmiş olan hükümlere karşı istenebilir" şeklinde bir düzenleme öngörülmüştür.

Davacı, HMK'nun 375/1-ç'ye göre yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunmaktadır.

(ç) bendinde: "Yargılama sırasında, aleyhine hüküm verilen tarafın elinde olmayan nedenlerle elde edilemeyen bir belgenin, kararın verilmesinden sonra ele geçirilmiş olması yargılamanın iadesi nedeni saymaktadır. Davacı, Türkiye Kalkınma Vakfı Ankara-Kazan Arıcılık Şube Müdürlüğü'nden kendisine verilen Mayıs 1996 ve Nisan 2001 tarihli tevkifat belgelerini elinde bulundursaydı, Mahkemeye sunabilirdi. Fakat, tevkifatın hangi kuruluşça yapıldığını Mahkemeye bildirdiği halde; Mahkeme

(ç) bendinde: "Yargılama sırasında, aleyhine hüküm verilen tarafın elinde olmayan nedenlerle elde edilemeyen bir belgenin, kararın verilmesinden sonra ele geçirilmiş olması yargılamanın iadesi nedeni saymaktadır. Davacı, Türkiye Kalkınma Vakfı Ankara-Kazan Arıcılık Şube Müdürlüğü'nden kendisine verilen Mayıs 1996 ve Nisan 2001 tarihli tevkifat belgelerini elinde bulundursaydı, Mahkemeye sunabilirdi. Fakat, tevkifatın hangi kuruluşça yapıldığını Mahkemeye bildirdiği halde; Mahkeme

büyük bir hata sonucu ... İl'inden sormuştur. Haliyle, tevkifat olmadığı söylenince, 1995 sonrasının reddine karar verilmiştir. Mayıs 1996 ve Nisan 2001 yıllarında devlet bankalarınca alınan tevkifatlar, Mahkeme tarafından ilgili kuruluştan sorulsaydı, dosyaya konur ve kendisine gerekli sigortalılık verilirdi. Bu belgelerin daha önce verilen hükümde, davacı lehine değişiklik yapacak bir güçte olduğu kuşkusuzdur.

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi; 20.01.1972 tarihinde ( E: 477, K: 331 ) verdiği kararda; Resmi Dairenin gerçeğe uygun olmayacak şekilde kayıt çıkarması, doğru kaydı Mahkemeye getirmeme bakımından, davalı için mücbir sebep sayılır. Mahkemece, bu durum gözönünde tutularak yargılamanın iadesi kabul edilmelidir. "İçtihadında bulunmuştur. Bu davada hakimin yanlışı, İçtihattaki maddi olgudan daha fazladır.

Bu belgeler yargılamanın iadesine karar verilebilecek güç ve nitelikte olduğundan; Dairemizin yargılamanın iadesini kabul etmemesi, usul ve yasaya aykırıdır.

4-Dairemiz; tevkifat belgelerinin davacı tarafından muhafaza edilip, zamanında Mahkemeye vermemesini, yargılamanın iadesinin kabul edilmemesine gerekçe göstermiştir. Bu düşünceye de şu nedenle itibar edilmemektedir. Davacının hiçbir okuldan mezun olmaması, 70 yaşında bir kişi olması köyde çiftçilik yapması gözetildiğinde; ayrıca tevkifatın resmi bir kuruluş tarafından yapıldığına da güvenerek, sigortalılık hakkının kaybolmayacağı düşüncesiyle kusurlu sayılması olanaksızıdır.

Ülkemizde çalışan 4/a, 4/b, 4/c sigortalıların yüzde kaçının elinde sigorta bilgi ve belgeleri bulunmaktadır ki; davacının, bu tevkifat belgelerini muhafaza etmemesinden dolayı kusurlu sayılması gerekmektedir.

Bütün bu nedenlerle yargılamanın iadesini reddeden mahkeme kararını onaylayan Dairemizin kararına iştirak etmediğimi saygı ile sunarım.