muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/12233, Karar No: 2019/2768, Tarih: 27.02.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/12233 E.  ,  2019/2768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Adli sicil arşiv kaydının silinmesi talebinin reddine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlü, Çayırlı Asliye Ceza Mahkemesine verdiği 30.06.2015 tarihli dilekçesinde, Çayırlı (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 15/05/2000 tarih ve 1999/33 E, 2000/13 K sayılı kararı ile hırsızlık suçundan mahkum olduğu erteli ağır para cezasının infaz edildiği, koşulları gerçekleştiğinden Adli sicil arşiv kaydının silinmesi talebinde bulunduğu, ancak Çayırlı Asliye Ceza mahkemesince talebin reddine karar verildiği, bu red kararını hükümlünün temyiz etmesi üzerine yapılan incelemede;

Çayırlı (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 15/05/2000 tarih ve 1999/33 E, 2000/13 K sayılı kararının incelenmesinde; hükümlü ...'ın hırsızlık suçundan 765 Sayılı TCK'nın 491/1, 522, maddeleri uyarınca verilen hapis cezasının 647 Sayılı Kanun'un 4. ve 6. maddeleri uyarınca 120.000.000 TL ertelenmiş ağır para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 14.05.2001 tarihinde kesinleştiği ve denetim süresinin suç işlenmeksizin geçirildiği görülmüştür.

Hükümlü Adli Sicil İstatistik Genel Müdürlüğü'ne 31.03.2015 tarihli dilekçesi ile adli sicilde bulunana arşiv kaydının silinmesi talebinde bulunmuş, eylem basit hırsızlık ( ot çalınması) olmasına rağmen, Adli Sicil İstatistik Genel Müdürlüğünün 16.06.2015 tarihli yazısında söz konusu suçun elektrik hırsızlığı suçu olduğu ve 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin 2. fıkrasıyla kayda konu eyleme ilişkin lehe yasal düzenlemeler yapıldığı gerekçesi ile bu hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağı konusundaki değerlendirmenin hükmü veren mahkemeye ait olduğu gerekçesi ile hükümlünün talebini reddetmiş, bunun üzerine hükümlü ... 30.06.2015 tarihli dilekçesi ile Çayırlı Asliye Ceza Mahkemesinden Adli sicil arşiv kaydının silinmesini talep etmiş, mahkemece 06.07.2015 tarihli 2015/8 D.İş saylı ek karar ile; '' Hükümlü hakkındaki mahkumiyetin Anayasanın 76. Maddesinde ve diğer bazı yasalarda hakları kısıtlayıcı nitelikte olduğu kabul edilen mahkumiyetlerden olduğu ve bu durumda hırsızlık suçuna ilişkin mahkumiyet bilgilerinin adli sicil arşivinden silinmesine yasal olanak bulunmadığı '' gerekçesi ile talebi reddettiği anlaşılmıştır.

Yasaklanmış hakların geri verilmesi, belli bir suç veya cezaya mahkûmiyete bağlı olarak gerek Ceza Kanunu’nda, gerekse diğer kanunlarda öngörülen çeşitli hak yoksunluklarının kaldırılmasını sağlayan hukuki bir düzenleme olup, 765 sayılı TCK’nın 121 ve 124. maddeleri ile 1412 sayılı CMUK’un 416 ve 420. maddelerinde yer alan "yasaklanmış hakların geri verilmesi" kurumuna, 5237 sayılı TCK'da ve 5271 sayılı CMK'da yer verilmemiş, 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren ve 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un 38. maddesiyle 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’na 13/A maddesi eklenmek suretiyle tekrar düzenlenmiştir. Bu düzenleme ile ceza mahkûmiyetinden doğan müebbet hak yoksunluklarının giderilmesi amaçlanmıştır.

5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’nda başlangıçta yasaklanmış hakların geri verilmesi ve arşiv kaydının silinmesi kurumlarına yer verilmediği, 5352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca, 3682 Sayılı Kanunu’nun 8. maddesinin koşullarının bulunması halinde adli sicil kaydının silinmesine karar verilebileceği, ancak; 5560 sayılı Kanun’la 5352 sayılı Kanun’a eklenen 13/A maddesiyle yasaklanmış hakların geri verilmesi, 6290 sayılı Kanun’la değiştirilen 12. maddesiyle de adil sicil ve arşiv bilgilerinin silinmesi kurumlarının yeniden getirildiği, adli sicil kayıtlarının silinmesine dair kararların istikrar bulmuş Yargıtay içtihatları uyarınca güvenlik tedbirine yönelik hüküm(nihaî karar) niteliğinde olduğu, istinaf mahkemeleri faaliyete geçmeden önce yasaklanmış hakların geri verilmesine ilişkin kararların temyiz kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmakta ise de; 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesindeki düzenlemenin bir infaz rejimi olmasına karşılık, 647 sayılı Kanun'un 6. maddesinde düzenlenen erteleme kurumunun şartlı af niteliğinde olduğu, 765 sayılı TCK'nın 95/2. maddesi uyarınca denetim süresinde suç işlenmemesi halinde mahkumiyet hükmünün vaki olmamış sayılacağı, somut olayda, yukarıda izah edilen düzenlemeler karşısında Adli sicil ve arşiv kaydının silinmesi işlemlerinin Adalet Bakanlığı Adli Sicil İstatistik Genel Müdürlüğünce yapılması gerektiği cihetle yanlış gerekçe ile de olsa mahkemenin red kararı sonuçta doğru olduğundan bu karara yönelik olarak yapılan temyiz başvurusunun reddi gerekmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, hükümlünün temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, ilgilinin 5352 sayılı kanunun 12. maddesi uyarınca Adalet Bakanlığı Adli Sicil İstatistik Genel Müdürlüğüne başvuruda bulunmakta muhtariyetine, 27.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9282, Karar No: 2014/13572, Tarih: 29.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/9282 E.  ,  2014/13572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan zeytine ait 2013 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, toptan satış fiyatına ve ürünlerin dekar başına ayrıntılı üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmazın maliklerini gösterir tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmazın kamulaştırılan alanının kaç m² olduğunun idareden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/44085, Karar No: 2017/13285, Tarih: 21.11.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/44085 E.  ,  2017/13285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşıldığından, sanık ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyizinde, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

a) Suçun işlendiği acil servis muayene odasının ne şekilde aleni sayıldığı açıklanmadan, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,

b) Hakaret suçundan verilen temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a. maddesi gereğince tayin edilmemiş olması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.11.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1576, Karar No: 2015/26452, Tarih: 14.05.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/1576 E.  ,  2015/26452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 17.02.2015 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/24480, Karar No: 2025/4110, Tarih: 21.05.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/24480 E.  ,  2025/4110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/63 E., 2024/215 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce Mahkeme tarafından verilen kararın, Yargıtay denetiminden geçtiğinin anlaşılması karşısında,

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 28.05.2024 tarihli ve 2024/63 Esas, 2024/215 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereği beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; verilen hükmün bozma ilamına uygun olmadığına, sanığın cezalandırılmasının gerektiğine ilişkindir.

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; sanığın cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ve takdiri indirim nedenleri uygulanmaksızın cezalandırılmasının gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre; sanık ile mağdurenin arkadaş oldukları, sanığın mağdureye kendi evine gitmeyi teklif ettiği, mağdurenin de sanığın bu teklifini kabul ederek sanığın ikametine gittikleri, oturup sohbet ettikleri, sanığın kardeşlerinin eve gelmesi üzerine de mağdurenin sanığın kardeşlerine gözükmemek için arka odaya geçtiği ve bir müddet sonra da mağdure ile sanığın, sanığın ikametinden birlikte ayrıldıkları şeklinde gerçekleştiği iddia edilen olaya ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yüklenen fiilin yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak, katılan ... vekili ve katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 28.05.2024 tarihli ve 2024/63 Esas, 2024/215 Karar sayılı kararında katılan ... vekili ve katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... vekili ve katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 28.05.2024 tarihli ve 2024/63 Esas, 2024/215 Karar sayılı kararında katılan ... vekili ve katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... vekili ve katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2025 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/25902, Karar No: 2013/6530, Tarih: 28.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/25902 E.  ,  2013/6530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

(Kapatılan Kadıköy 5. Asliye Ceza Mahkemesi)

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Duruşma açılarak verilen uyarlama kararında, yasa yolu açıklamasının T.C.Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığı; temyiz yasa yoluna başvuru süresinin ne zaman başlayacağının ve başvuru şekli ve yönteminin açıklanmadığı anlaşıldığından; hükümlü ...'ın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hükümlü ...'ın suç arkadaşı olan ve aynı suçtan hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş olan sanık ...'in, hükümlü ...'ı ve sanık ...'ı bir otomobil çalıp getirmeleri konusunda azmettirdiği, bu irade birliği içerisinde hareket eden hükümlü ... ile diğer sanık ...'nın yakınan ...'nun 21.05.2003 günü sokakta park halinde duran otomobilini, ne şekilde bir yöntem kullandıkları belirlenemeden çalıp, sanık ...'in işyerine götürdükleri ve karşılığında bir miktar para aldıkları biçiminde gelişen ve mahkemece de bu şekilde kabul edilen olayda; sanık ...'un, hırsızlık eyleminin fiilen gerçekleştiği aşamada olay yerinde bulunmadığı, hırsızlık suçunun iki kişi tarafından gerçekleştirildiği ve bu nedenle 765 sayılı TCK’nın 491/2. maddesinin “son” fıkrasının olayda uygulama olanağının bulunmaması,

2-Kapıları kilitli olarak sokağa park edilmiş aracın çalınması şeklinde gerçekleşen somut olayda, 5237 sayılı TCK’nın 142/1.maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeden (e) bendi ile hüküm kurulması,

3-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 491/2, 522. maddelerine göre, hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça

uyan 142/1-b, 53. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında sanığın yararına olması ve 5237 sayılı Yasa uyarınca yeniden değerlendirme ve uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'ın temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.12.2004 tarihli ilk hükümdeki ceza süresini aşmamak koşuluyla infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3656, Karar No: 2017/6084, Tarih: 27.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/3656 E.  ,  2017/6084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçinin 30.....2015 tarihinde ihale süresi sona eren davalı şirket ortaklığına veya bu tarihten sonra ihaleyi alan dava dışı ... A.Ş. şirketine yönelik işe iade davası açıp açmadığı araştırılarak varsa işe iade davasının akıbetini de gösterir onaylı örneğinin; fesih tarihi olan 30.....2015 tarihinden sonra davalı şirketler ortaklığında veya ihaleyi alan dava dışı şirkette çalışmasının olup olmadığının tespiti için ise 30.....2015 tarihinden sonra işe-giriş çıkışları gösterir SHC'nin, işe giriş bildirgesi ve işten ayrılış bildirgeleri ile çalışan işyerlerine ait bilgi ve adreslerin getirtilip eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7607, Karar No: 2024/5978, Tarih: 04.06.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/7607 E.  ,  2024/5978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2021/3608 Değişik iş

SUÇLAR : İmar kirliliğine neden olma, 3621 sayılı Kanun'a muhalefet

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

3621 sayılı Kıyı Kanunu'na muhalefet ve imar kirliliğine neden olma suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Erdek Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26.11.2021 tarihli ve 2021/3002 soruşturma, 2021/1580 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın mercii Bandırma Sulh Ceza Hâkimliğinin 10.02.2022 tarihli ve 2021/3608 değişik iş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 02.07.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.07.2022 tarihli ve KYB-2022/100164 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.07.2022 tarihli ve KYB-2022/100164 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2.maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla soruşturmanın genişletilmesine karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, şüpheli hakkında üzerine atılı bulunan suçlar bakımından Erdek Cumhuriyet Başsavcılığının 01/11/2021 tarihli ve 20211/513 soruşturma, 2021/935 sayılı iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine, Erdek Asliye Ceza Mahkemesinin 08/11/2021 tarihli ve 2021/890 sayılı kararı ile iddianamenin iadesine karar verilmesini müteakip, iade gerekçesinde belirtilen hususlara dair hiçbir araştırma yapılmaksızın kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verildiği,

Dosya kapsamına göre, şüpheli hakkında üzerine atılı bulunan suçlar bakımından Erdek Cumhuriyet Başsavcılığının 01/11/2021 tarihli ve 20211/513 soruşturma, 2021/935 sayılı iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine, Erdek Asliye Ceza Mahkemesinin 08/11/2021 tarihli ve 2021/890 sayılı kararı ile iddianamenin iadesine karar verilmesini müteakip, iade gerekçesinde belirtilen hususlara dair hiçbir araştırma yapılmaksızın kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verildiği,

Somut olayda, Erdek ilçesi ... mahallesi ... mevkii ... ada ... parselde yer alan taşınmaz ile ilgili olarak imar kirliliğine neden olduğundan bahisle şüpheli hakkında soruşturmaya başlandığı, bahse konu yapı ile ilgili olarak Erdek Belediyesince 08/04/2016 tarihinde yapı tatil zaptı ve anılan zabıt dayanak gösterilerek 19/10/2016 tarihli encümen kararı ile malik ... hakkında 12.630,02 Türk lirası idari para cezası düzenlendiği, malik hakkında Erdek Cumhuriyet Başsavcılığının 19/10/2021 tarihli ve 2021/513 soruşturma sayılı dosyası üzerinden ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, her ne kadar söz konusu yapıya ilişkin olarak 14/09/2018 tarihli yapı kayıt belgesi örneği dosyaya sunulmuş ise de, dosyada mevcut 20/05/2021 tarihli bilirkişi raporu ile anılan yapının kaçak ve ruhsatsız olarak inşaa edildiği ve ruhsata bağlanmasının mümkün olmadığının belirtilmesi karşısında, 3621 sayılı Kanun'a aykırı olup olmadığı, kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığı hakkında bir araştırma yapılmadığı, dolayısıyla yapı kayıt belgesinin de geçerliliğinin devam edip etmediğinin tespit edilmediği anlaşılmakla, belirtilen hususlar bakımından soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi, sonucuna göre kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın esası hakkında bir değerlendirme yapılması gerekirken, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir...” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. KARAR

Soruşturamaya konu suçlardan 5237 sayılı Kanun'un 184. maddesinde düzenlenen imar kirliliğine neden olma suçu daha ağır yaptırım içerdiği gibi kanun yararına bozma talebinin her iki suç bakımından verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlara yönelik itirazın reddi kararlarına yönelik olduğu cihetle; kanun yararına bozma incelenmesine ilişkin görev ve yetkinin, 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun, 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı kararı uyarınca Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşılmakla, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyasının ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 04.06.2024 tarihinde karar verildi.