muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1092, Karar No: 2016/2171, Tarih: 09.03.2016

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.04.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; suça konu mühürleme işlemini gerçekleştiren katılan ... Anonim Şirketi'nin mühürleme tarihinden önce 30.10.2009 tarihinde özelleştirilmesi nedeniyle, lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmayacaktır.

Dosya içeriği ve Dairemizin kararındaki gerekçeye göre Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazları yerinde görülmediğinden KARARIN DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 6352 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 308/3. maddesi uyarınca itiraz konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11770, Karar No: 2017/8156, Tarih: 21.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/11770 E.  ,  2017/8156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davalı işyerinde 19/08/2003 ile Şubat 2007 tarihleri arasındaki çalışmalarının tüm sigorta kollarına tabii tutulması gerektiğinin tespitine, buna göre prim belgelerinde gerekli düzeltmelerin yapılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bent dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Mahkemece her ne kadar, “Davacının 19/08/2003 - 31/01/2007 tarihleri arasındaki çalışmalarının 506 sayılı Kanun'un 3/II-c maddesi uyarınca tüm sigorta kollarına tabii tutulması gerektiğinin tespitine” şeklinde hüküm kurulmuş ise de, ilgili madde “Bunlardan kendi kanunlarına göre görev malullüğü aylığı bağlanmış olanlar Kurumdan yazılı talepte bulunurlarsa, bunlar hakkında talep tarihini takip eden aybaşından itibaren, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları da uygulanır.” hükmüne amir olduğundan, ilk prim ödemeyi takip eden aybaşından itibaren sigortalılığa karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi dikkate alınarak 1086 sayılı Kanunun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün 1. bendinin 2. paragrafı silinerek yerine, “Davacının ilk prim ödeme tarihini takip eden aybaşı olan 01/09/2003 tarihinden 31/01/2007 tarihine kadar olan çalışmalarının 506 sayılı Kanun'un 3/II-c maddesi uyarınca tüm sigorta kollarına tabii tutulması gerektiğinin tespitine,” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına iadesine, 21.11.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9719, Karar No: 2010/10333, Tarih: 15.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/9719 E.  ,  2010/10333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.05.2008 gün ve 2008/120-2008/166 sayılı kararı onayan Daire’nin 27.04.2010 gün ve 2008/9012-2010/4590 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı bankanın kurucu ortağı ve %7 olarak tahsis edilen kurucu intifa hakkına dayanılarak düzenlenen bir adet kurucu intifa senedi sahibi olan müvekkilinin murisi ...’ın intifa senedinin davacıya intikal ettiğini, kâr dağıtımının 1982 yılına kadar artırılan sermaye tutarı üzerinden hesaplanmasına rağmen, 1982 yılında yapılan anasözleşme değişikliği ile kurucu intifa senedi sahibi ortaklara şirketin son sermaye artırımından önceki 30.000.0000 TL’lık miktar üzerinden kâr dağıtılması şeklinde sınırlama getirildiğini, bu durumun kazanılmış hakları ihlal ettiğini, kurucu intifa hakkı sahiplerinin davalı bank ile aralarındaki sözleşmesel ilişki nedeniyle kâr payı alacaklarına her zaman isteyebileceklerini, şirketin tek taraflı aldığı kararla sözleşmenin diğer tarafının haklarının etkileyemeyeceğini ileri sürerek, 2002-2005 yılları için toplam 92.525 YTL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, intifa hakkının bir imtiyaz olmadığını, kuruluştaki sermaye veya belirli bir sermaye miktarı ile sınırlandırılmasının mümkün ve geçerli olduğunu, 2003 yılında intifa hakkı sahipliği kabul edilen davacının anasözleşme değişikliklerini bilerek payı aldığını, dava tarihine kadar sessiz kaldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin davanın reddine dair verdiği kararının Dairemizce onanması üzerine, davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, intifa hakkının bir imtiyaz olmadığını, kuruluştaki sermaye veya belirli bir sermaye miktarı ile sınırlandırılmasının mümkün ve geçerli olduğunu, 2003 yılında intifa hakkı sahipliği kabul edilen davacının anasözleşme değişikliklerini bilerek payı aldığını, dava tarihine kadar sessiz kaldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin davanın reddine dair verdiği kararının Dairemizce onanması üzerine, davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve Dairemiz onama kararında yerel mahkeme kararı gerekçesinde kurucu intifa hakkı sahibi davacının, paydaş sıfatının bulunmadığı belirtildikten sonra, ana sözleşme değişikliğinin iptali için dava açmadığından bahsedilmesinin çeliştiği vurgulanmış ise de, mahkeme kararında kurucu intifa hakkı sahibi ve davalı selefi ... mirasçılarına aynı zamanda davalı şirket ortağı sıfatı ile ana sözleşme değişikliğine ilişkin genel kararı kararının iptali için dava açılmadığı belirtildiğinden, bu konudaki Dairemiz saptaması hatalı ise de, davacı selefinin kurucu intifa hakkı sahibi sıfatıyla ana sözleşme değişikliğinin iptali için dava açma hakkı bulunmadığı gibi, hissedar sıfatıyla da kurucu intifa hakkı sahiplerinin haklarıyla ilgili ana sözleşme değişikliğinin iptali bakımından dava açma haklarının olmamasına göre davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 15.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3651, Karar No: 2017/5873, Tarih: 19.04.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/3651 E.  ,  2017/5873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, birleştirme kararı verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

6100 sayılı HMK ‘nun 168. maddesi; “Aynı yargı çevresinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde görülmekte olan davalar yönünden verilen birleştirme ve ayırma hususundaki ilk derece mahkemesi kararlarına karşı istinaf yoluna; bölge adliye mahkemesi kararları hakkında ise temyiz yoluna, ancak hükümle birlikte gidilebilir. Şu kadar ki, bu husus tek başına, bölge adliye mahkemesinde hükmün kaldırılarak esastan incelenme; Yargıtayda ise bozma sebebi teşkil etmez.” hükmünü içermektedir.

Anılan hüküm uyarınca birleştirme kararının tek başına temyizi mümkün olmadığından davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 19.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14006, Karar No: 2019/3422, Tarih: 28.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2013/14006 E.  ,  2019/3422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 28/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17411, Karar No: 2007/20290, Tarih: 05.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17411 E.  ,  2007/20290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beyoğlu 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra takibinin dayanağı olan İstanbul 4.Vergi Mahkemesinin 16.5.2007 tarih ve 2007/179 E. - 2007/1276 K. sayılı ilamının hüküm fıkrasında yargılama giderleri ve avukatlık ücreti dışında (edayı içeren) bir bölüm bulunmamaktadır.

Tahsili istenen 15.014.56.YTL. bedelin iadesi gereken emlak vergisi olduğu ödeme emrinde açıklanmış, ancak ilamın hüküm fıkrasında bu paranın tahsiline yer verilmemiştir.

Hukuk Genel Kurulunun 8.10.1997 tarih ve 1997/12-517 E. - 1997/776 K. sayılı ilamında da belirtildiği üzere (...ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür. Diğer bir anlatımla hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. Dar yetkili İcra Mahkemesi Hakimi ilamın infaz edilecek kısmını yorum yolu ile belirleme yetkisine sahip değildir)

Bu durumda sadece, ilamda yer alan yargılama gideri ve avukatlık ücretinin tahsil edilebileceği düşünülmeksizin itiraz konusu edilen asıl alacak için istemin kabulü yerine, Belediye hesaplarının kontrolu suretiyle ödenecek miktarın bulunması gerektiğinden sözedilerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05/11/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8467, Karar No: 2025/1227, Tarih: 03.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/8467 E.  ,  2025/1227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/10 Esas, 2024/13 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Aydın 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.12.2023 Tarihli ve 2023/50 Tereke Esas, 2023/37 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın mernis kayıt sisteminde kayıtlı adresinin ...... Mah. ........ Evi Sok. No:........İç Kapı No:....... Merkez/ Kilis olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kilis Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.02.2024 Tarihli ve 2024/10 Tereke Esas, 2024/13 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın yerleşim yeri adresinin ......../Aydın olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin teslimi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un "Koruma Önlemleri" başlıklı 589 uncu maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

”

“Mirasbırakan, yerleşim yerinden başka bir yerde ölmüş ise, o yerin sulh hâkimi bu ölümü yerleşim yeri sulh hâkimine gecikmeksizin bildirir ve mirasbırakanın ölüm yerinde bulunan mallarının korunması için gerekli önlemleri alarak bununla ilgili dosyayı ve varsa vasiyetnameyi yerleşim yeri sulh hâkimine gönderir.”

C. Değerlendirme

Esentepe Polis Merkezi Amirliği

nce yapılan araştırmaya göre müteveffanın ölmeden önceki yerleşim yeri adresinin Efeler Mah.1434 Sok. Efeler/Aydın olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Aydın 1. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Aydın 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6349, Karar No: 2023/5824, Tarih: 07.06.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/6349 E.  ,  2023/5824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/55 E., 2021/761 K.

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER: Sanık ... hakkında beraat; sanık ... hakkında mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmî red, kısmî zamanaşımı nedeniyle düşme, kısmî onama

Sanıklar müdafiinin temyizinin, süre tutum dilekçesi ve gerekçeli temyiz dilekçesinin içeriğine göre sadece sanık ... İbrahim Şanlı'ya yönelik olduğu kabul edilmiştir.

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun' un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesinin,12.12.2014 tarihli ve 2013/357 Esas, 2014/698 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na (5015 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52, 53 ve 54 üncü maddeleri gereği 2 yıl 6 ... hapis ve 600 gün karşılığı 12.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 21.12.2020 tarihli ve 2020/5042 Esas, 2020/19113 Karar sayılı ilâmıyla;

" ...II) Sanık ... müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Olay günü sanık ... ve ... adına ticaret sicilinde kayıtlı petrol istasyonunda usulüne uygun yapılan aramada gizli tank içerisinde kaçak akaryakıt ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanık ...'nın aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmemesi, ticaret sicil kaydında bu sanığın isminin bulunmaması karşısında; sanık ...'un atfı cürüm niteliğindeki soyut beyanından başka sanık ...'nın müsnet suça iştirak ettiğine dair yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmolunması...

III) Sanık ... müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 5015 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığı,

Suç tarihinde yürürlükte olan 5015 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası ile 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu, yirmiikinci fıkraları ile

III) Sanık ... müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 5015 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığı,

Suç tarihinde yürürlükte olan 5015 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası ile 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu, yirmiikinci fıkraları ile

5 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 4 üncü maddesinin ikinci fıkrası somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,..." nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine verilen ve temyiz incelemesine konu Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2021 tarihli ve 2021/55 Esas, 2021/761 Karar sayılı kararıyla

a.Sanık Bilal Şanlı hakkında kaçakçılık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraatine,

b.Sanık ... hakkında 5015 sayılı Kanun' a muhalefet suçundan aynı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 52, 53 ve 54 üncü maddeleri gereği 2 yıl 6 ... hapis ve 600 gün karşılığı 12.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... vekilinin temyiz istemi, sanık ... hakkında verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğundan bozulmasına ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, süre tutum dilekçesi ile hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ...'nın mesul müdürü olduğu, ... Petrol isimli işyerinde usulüne uygun yapılan aramada, kazı çalışması sonucu vaziyet planında yer almayan gizli tank içerisinde 10.750 litre solvent ve yağ karışımı akaryakıt benzeri ürün ile istasyon pompasında 200 litre ulusal marker seviyesi geçersiz akaryakıt ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanıklar savunmalarında suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Akaryakıta ilişkin Türk Akreditasyon Kurumu tarafından yapılan incelemede, yer altı tankında ele geçirilen ürünün solvent-yağ karışımı olduğu, pompadan alınan ürünün marker seviyesi geçersiz teknik düzenlemelere aykırı motorin olduğu belirlenmiştir.

4.... varakasının ve işyerine ilişkin ticaret sicil kayıtlarının dosya arasına alındığı saptanmıştır.

5.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek, gereklerinin yerine getirildiği saptanmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden;

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5015 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık asli ve 12 yıllık uzatılmış zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.