muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6803, Karar No: 2012/6681, Tarih: 24.04.2012

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.283,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/684, Karar No: 2016/1974, Tarih: 03.03.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/684 E.  ,  2016/1974 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında, mühür bozma suçundan ...Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2014 gün, 2013/291 Esas, 2014/84 Karar sayılı kararıyla kurulan hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda; 24.12.2015 tarih, 2015/13492 Esas, 2015/6609 Karar sayılı ilam ile beraat hükmünün onanmasına karar verildiği ve bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.01.2016 gün ve 2014/161859 sayılı yazısı ile 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca sanık aleyhine itirazda bulunulması üzerine dosya yeniden incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.04.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.04.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere verilen mühürleme yetkisi sonucu yapılan işleme aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin açık bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; suça konu mühürleme işlemini gerçekleştiren katılan Yeşilırmak Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi'nin mühürleme tarihinden önce 29.12.2010 tarihinde özelleştirilmesi nedeniyle, lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmayacaktır.

Dosya içeriği ve Dairemizin kararındaki gerekçeye göre Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazları yerinde görülmediğinden KARARIN DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 6352 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 308/3. maddesi uyarınca itiraz konusunda karar verilmek üzere dosyanın YARGITAY CEZA GENEL KURULUNA gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/121, Karar No: 2013/16206, Tarih: 27.05.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/121 E.  ,  2013/16206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ...'in şikayetçi ...'e yönelik tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

2-Sanık ...'in müştekiler ... ve ...'e karşı tehdit, sanık ... ...in müşteki ...'i yaralama eylemlerinden verilen beraat kararlarının usul ve yasaya uygun olduğu,

Anlaşıldığından sanık ... müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3-Sanık ...'in müşteki Sevil Çelik'i yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyize gelince,

Başka nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müşteki Sevil Çelik'in, sanığın kendisini kolundan çekerek yaraladığına dair beyanı ve alınan adli muayene raporunda kolunda ekimoz tespit edilmesi ve sanık ...’in de ifadesinde sanığı kolundan çektiğini beyan etmesi karşısında, yaralama suçunun oluştuğu gözetilmeden yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/878, Karar No: 2012/21258, Tarih: 19.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/878 E.  ,  2012/21258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 19. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Bonoya dayalı olarak, borçlunun ikametgâhının bulunduğu yerdeki genel yetkili icra dairesinde (HUMK. 9.md.),  bonoda öngörülen ödeme yerinde, ancak TTK. nun 689/3. maddesine göre ödeme yeri gösterilmeyen bonoda, ödeme yerinin ( keşide yeri) olduğunun kabulü gerekeceğinden, bononun tanzim yerinde icra takibi yapılabilir.

Takip dayanağı bonolarda tanzim yeri Fatih/İstanbul’dur. Ödeme yeri gösterilmemiştir. TTK. nun 689/3 maddesi gereğince bonoda ödeme yeri gösterilmemiş ise, senedin tanzim edildiği yer ödeme yeri olarak kabul edileceğinden, İstanbul İcra Müdürlüğü yetkilidir.

Ayrıca 30.08.2010 vade tarihli bonoda İstanbul mahkemelerinin yetkili kılındığı görülmektedir. Takip tarihi itibariyle İİK. nun 50. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken HUMK’ nun 22. maddesi gereğince, kamu düzeni ile ilgili bulunmayan hallerde taraflar, yetkili mahkemeyi (icra dairesini) sözleşmeyle belirleyebilirler.

Bu bono yönünden İstanbul’un özel yetkili yer olarak gösterildiğinden İstanbul icra dairesinde takip yapılmasında yasaya uymayan bir durum söz konusu değildir.

O halde, mahkemece borçlunun sair itirazları incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile yetki itirazının kabulü isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8584, Karar No: 2012/19982, Tarih: 11.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/8584 E.  ,  2012/19982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hazırlık aşamasında şikayetçi olduğunu belirten ve suçtan doğrudan zarar gören Milli Piyango İdaresinin usulüne uygun şekilde davadan haberdar edilmeden yargı- lamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması suretiyle CMK.nun 238/2-3 mad- desine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde gö- rülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. mad- desi gereğince (BOZULMASINA), 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10820, Karar No: 2016/11774, Tarih: 27.09.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/10820 E.  ,  2016/11774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği üzere davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 16.03.2001 tarihli iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan masrafların rücuan tahsilini talep etmiştir. Mahkemece, Dairemizin 09.11.2015 tarih 2015/16637-18870 Esas Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de, bozma gereği yerine getirilmemiştir.

1-Önceki bozma ilamında da ayrıntılarıyla bahsedildiği üzere, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi, “malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Dosya kapsamına göre; sigortalıya bağlanan 17.11.2009 onay, 17.09.2001 gelire giriş tarihli ilk peşin sermaye değerli gelire 15.09.2007 tarihi itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesinin uygulandığı anlaşılmaktadır.

O halde Mahkemece yapılacak iş; öncelikle davalı Kurumdan sigortalıya bağlanan gelirin başladığı 17.09.2001 tarihi itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı ile gelirin başladığı 17.09.2001 tarihinden, indirme tarihi olan 15.09.2007'ye kadar yapılan fiili ödeme miktarı sorularak belirlenmeli; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fiili ödeme miktarının yarısının eklenmesi suretiyle belirlenecek değere davalının teselsüle göre sorumlu olduğu %80 kusur oranı uygulanmalı, böylece davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı belirlenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

2- Davacı Kurum, sigortalıya 4.797,91TL tedavi masrafı yapıldığından bahisle eldeki davayı açmış olup, dayanak tedavi ve sarf belgelerinin tamamı dosyaya sunulmamıştır.

O halde Mahkemece yapılacak iş; sigortalıya 16.03.2001 tarihli iş kazası nedeniyle yapılan tedavi masraflarının belgeleri ve miktarı davalı Kurumdan sorulmalı, dosyadaki tüm belgeler eklenerek yapılan tedavi masrafının miktarı konusunda oluşan çelişkinin giderilmesi istenilmeli, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

2- Davacı Kurum, sigortalıya 4.797,91TL tedavi masrafı yapıldığından bahisle eldeki davayı açmış olup, dayanak tedavi ve sarf belgelerinin tamamı dosyaya sunulmamıştır.

O halde Mahkemece yapılacak iş; sigortalıya 16.03.2001 tarihli iş kazası nedeniyle yapılan tedavi masraflarının belgeleri ve miktarı davalı Kurumdan sorulmalı, dosyadaki tüm belgeler eklenerek yapılan tedavi masrafının miktarı konusunda oluşan çelişkinin giderilmesi istenilmeli, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında yapılacak araştırma ve inceleme sonucunda bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de; dava dilekçesinde teselsüle dayalı talepte bulunulmasına göre, dava dışı Köy Hizmetleri İdaresine verilen %40 kusurdan davalının da sorumlu tutulması gereğinin gözetilmemesi isabetsiz bulunmuştur.

O halde, taraflar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 27.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6284, Karar No: 2012/8135, Tarih: 26.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/6284 E.  ,  2012/8135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin tespit edilerek, deftere kayıt tarihini gösterir şekilde tutulacak tutanağın dosya içerisine konulmasından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, saman, patates ve arpa ürünlerinin kuru-sulu arazi ayrımı yapılmak suretiyle 2010 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim miktarları ile tüm harcama kalemlerini gösterir ayrıntılı üretim gideri çizelgesinin ve kilogram başına satış fiyatlarını gösterir veri cetvellerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2356, Karar No: 2018/9765, Tarih: 24.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2015/2356 E.  ,  2018/9765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde, hakkında 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 24/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1705, Karar No: 2015/3157, Tarih: 16.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1705 E.  ,  2015/3157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kısıtlı adayı ...'e Türk Medenî Kanununun 405. maddesi gereği vasi atanması istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/1105 - 2014/1312 karar sayılı ilâmı ile kısıtlı adayının mernis adresinden 3 yıl evvel ayrıldığı, ... İlçesinde hizmet veren “...”nde sürekli ikamet ettiği, gerekçesi ile; yetkisizlik kararı verilerek dosya ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

...Sulh Hukuk Mahkemesi ise, 2014/1053-1058 sayılı kararı ile; her ne kadar kısıtlı adayı bakımevinde kalıyor ve bakımevinin adresi ... İlçesi sınırları içerisinde ise de; Türk Medenî Kanununun 22. maddesine göre sağlık kurumuna yerleştirmenin yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmadığından kısıtlı adayının yerleşim yerinin “.../...” olduğu gerekçesiyle mehkemenin yetkisizliğine ve dosyanın ...Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.

4721 sayılı TMK'nın;

- 411. maddesinde "Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

- 19/1. maddesinde “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

- 22. maddesinde ise; “Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunam ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

hükümlerine yer verilmiştir.

Yukarıda zikredilen bu yasal düzenlemeler karşısında, kısıtlı adayının yerleşim yerinin “.../...” olduğu, Türk Medenî Kanununun 22. maddesine göre bakımevine konulmanın yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ...Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/04/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7744, Karar No: 2014/6246, Tarih: 02.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/7744 E.  ,  2014/6246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 17.02.2014 gün ve 2014/3532/11940 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27.02.2014 gün ve KYB.2014/76311 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan hükümlü ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/12/2013 tarihli ve 2010/701 esas, 2012/678 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;