muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11865, Karar No: 2023/3816, Tarih: 06.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/11865 E.  ,  2023/3816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/758 E., 2022/1209 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 02.06.2022 Tarihli ve 2022/758 Esas ve 2022/1209 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında katılan mağdur ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz edilmeyerek kesinleştiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası

gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05.02.2014 tarihli ve 2012/301 Esas, 2014/26 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında katılan mağdur ...'a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Bu karara itiraz edilmesi üzerine İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 07.04.2014 günlü, 2014/229 D. iş sayılı kararıyla vaki itiraz kabul edilerek hüküm kaldırılmıştır.

2. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin 07.07.2021 tarihli ve 2021/186 Esas, 2021/320 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında katılan mağdur ...'a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin 07.07.2021 tarihli ve 2021/186 Esas, 2021/320 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında katılan mağdur ...'a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 14.02.2022 Tarihli ve 2021/25149 Esas, 2022/1190 Karar sayılı ilâmıyla; ''Mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...’a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan gerçekleştirilen yargılama sonucunda kurulan 05.02.2014 gün ve 2012/301 Esas, 2014/26 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesince verilen 08.03.2021 tarihli kararla hükmün bozulmasının ardından mahkemece bozma öncesinde yapılan yargılamada suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurlar ... ile ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen 05.02.2014 günlü Karara itiraz edilmesi üzerine İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 07.04.2014 günlü, 2014/229 D. iş sayılı kararıyla vaki itirazın kabulü ile hükümlerin kaldırılarak yeniden karar verilmesi için dosyanın İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesinden sonra bu suçtan (mağdur sayısınca) kurulan 07.07.2021 günlü mahkumiyet hükümleri de temyiz edilmiş ise de, suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan ilk kez kurulan hükümlerin Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilmesi nedeniyle istinaf kanun yoluna tabi olduğu ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesinde yer alan 20.07.2016 tarihinden önce ilk derece mahkemelerince verilen hükümlerin temyiz incelemesinde bozulması üzerine mahkemesince yapılacak yargılama sonucunda kurulacak ikinci hükümlerin de temyiz incelemesine tabi olacağı yönündeki düzenleme gözetildiğinde, suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurlar ... ile ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükümleriyle ilgili daha önceden Dairemizce bozma kararı verilmemesi nedeniyle söz konusu kararın anılan madde kapsamına girmediği anlaşıldığından, dosyanın suça sürüklenen çocuk hakkında

mağdurlar ... ile ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerle ilgili İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince istinaf incelemesi gerçekleştirildikten sonra Dairemize gönderilmesi için mahkemesine İADESİNE'' şeklinde bozulmasına karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2022/758 Esas ve 2022/1209 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan mağdur ... vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2022/758 Esas ve 2022/1209 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan mağdur ... vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdur ... Vekilinin Temyiz Sebepleri

Dosya kapsamında alınan tüm beyanların suçun işlendiğini gösterdiği, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Suça sürüklenen çocuğun olay günü komşusu olan katılan mağdur ...'ın üzerine yatarak kıyafetlerinin üzerinden sürtünmek suretiyle cinsel istismarda bulunduğu iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonunda;

Katılan mağdur ...'ın ve katılanların aşamalarda başka delillerle desteklenmeyen beyanları, 2011 yılının Ekim ayında gerçekleştiği iddia edilen çocuğun cinsel istismarı eylemiyle ilgili yetkili mercilere ihbarda bulunulması şeklinde gerçekleşen olayın intikal tarzı ve zamanı, suça sürüklenen çocuğun savunması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında ceza yargılamasının temel amacının maddi gerçeğe ulaşmak olduğu ve suça sürüklenen çocuk hakkında üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyete karar verilebilmesi için hiçbir kuşkuya mahal vermeyecek şekilde ispat edilebilmesine bağlı olduğu gözetildiğinde, katılan mağdurun soyut iddiaları ve anlatımları dışında suça sürüklenen çocuğun savunmasının aksi yönünde bir kuşku oluşmadığı, ceza yargılamasına hakim olan ilkelerden şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyete elverişli, atılı suçun kanuni tanımına uygun şekilde işlendiğini tereddütsüz gösterecek somut delil elde edilememesi nedeniyle mahkemece 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan mağdur ... vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan mağdur ... vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...’a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan gerçekleştirilen yargılama sonucunda kurulan 05.02.2014 gün ve 2012/301 Esas, 2014/26 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince verilen 08.03.2021 tarihli kararla hükmün bozulmasının ardından mahkemece bozma öncesinde yapılan yargılamada suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurlar ... ile ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen 05.02.2014 günlü Karara itiraz edilmesi üzerine İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 07.04.2014 günlü, 2014/229 D. iş sayılı kararıyla vaki itirazın kabulü ile hükümlerin kaldırılarak yeniden karar verilmesi için dosyanın İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesinden sonra bu suçtan (mağdur sayısınca) kurulan 07.07.2021 günlü beraat hükümleri de temyiz edilmiş olmakla beraber Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 14.02.2022 tarihli ve 2021/25149 Esas, 2022/1190 Karar sayılı kararıyla dosyanın suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurlar ... ile ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerle ilgili İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince istinaf incelemesi gerçekleştirildikten sonra Dairemize gönderilmesi için mahkemesine iadesine karar verilmiştir. Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurlardan Ferhat'a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasıyla ilgili bozma sonrası karar verilmediği anlaşıldığından, İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince zamanaşımı süresi içerisinde bu hususta hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

2. Tüm dosya kapsamı, katılan mağdur ...'ın aşamalardaki çelişkili beyanları, 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan mağdur ... vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Tebliğname yönünden yapılan incelemede; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 02.06.2022 Tarihli ve 2022/758 Esas ve 2022/1209 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında katılan mağdur ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz edilmeyerek kesinleştiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

3. Tebliğname yönünden yapılan incelemede; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 02.06.2022 Tarihli ve 2022/758 Esas ve 2022/1209 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında katılan mağdur ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz edilmeyerek kesinleştiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 02.06.2022 Tarihli ve 2022/758 Esas ve 2022/1209 Karar sayılı kararında katılan mağdur ... vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18426, Karar No: 2018/15802, Tarih: 05.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/18426 E.  ,  2018/15802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

UYAP ekranında ki güncel nüfus kayıt örneğine göre, sanığın soyadının “BUHUR” olarak değiştirildiği ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talebinin sanığın lehine olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müşteki beyanlarında “Olay günü saat 15.00 sıralarında iş yerinde bulunduğum esnada iş yerime ismini daha sonra öğrendiğim isimli bayan geldi. Bana alyanslara bakacağını söyledi. Bende alyansların bulunduğu tablayı çıkardım, tezgahın üzerine bıraktım bu bayan alyanslara bakıyordu, bu sırada başka bir bay geldi, vitrinde bulunan nazar boncuğunu sordu, ben fiyatını söyledim, daha sonra bu bayana tekrar döndüm bana tablada bulunan alyansların fiyatını sordu, ben daha önce tanıdığım müşterim olan diğer erkek şahısla ilgilendiğim sırada bu bayan iş yerinden çıktı ben tablanın üzerine baktığımda bir adet alyansın eksik olduğunu gördüm. Hemen bayanın peşinden gittim biraz ileride yakaladım.” dediği anlaşılmakla, olayda sanığın hırsızlık eylemini yaptığı esnada fark edilmesi üzerine müştekinin kesintisiz takibi sonucu müşteki tarafından yakalandığı anlaşıldığından, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesindeki teşebbüs hükümlerinin uygulanmasının gerektiği gözetilmeden yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK’nın 168/1. Maddesinde; Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs (…) (1) suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirileceği ifade edilmekle, somut olayda; Sanığın suça konu olan yüzüğü hırsızlaması üzerine, müştekinin sanığı yakalayıp dükkanına getirdiği olayda, şartları oluşmadığı halde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

./..

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 05.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/586, Karar No: 2011/8872, Tarih: 07.06.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/586 E.  ,  2011/8872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, davalı müteahhit tarafından inşa edilen binadan birer bağımsız bölüm satın aldıklarını, inşaatın ayıplı olduğunu ileri sürerek, ayıpların giderilmesi için hisselerine isabet eden 17.856,56 TL tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davada görevli mahkemenin tüketici mahkemesi olduğu belirtilerek, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder.” şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilebilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gereklidir. Somut olayda davacılardan ...Özel Tedavi Merkezi Limited Şirketi tacir olup dava konusu taşınmazı, ticari amaçlarla satın aldığının kabulü gerekir. Satın alınan taşınmazın tapuda “mesken” olarak kayıtlı olması ve henüz kullanılmayıp boş olarak durması da, mahkemenin kabulünün aksine, bu sonucu değiştirmez. O halde davacılardan ...Özel Tedavi Merkezi Limited Şirketi, yasada tanımlanan “tüketici” tanımına uymadığından, olayda 4077 sayılı kanun hükümlerinin uygulanması mümkün olmadığı gibi, anılan davacı yönünden davada görevli mahkeme de Tüketici Mahkemesi değil, Asliye Hukuk Mahkemesidir. O halde mahkemece davacı şirket yönünden işin esasının incelenmesi gerekirken, Tüketici Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 07.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28338, Karar No: 2012/15102, Tarih: 11.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/28338 E.  ,  2012/15102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın üzerine atılı suçun kovuşturmasının şikayete tabi olmadığı ve TCK'nin 58/3. maddesi uyarınca hapis cezasının tercih edilmesi gerektiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak, ONANMASINA, 11/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1927, Karar No: 2018/500, Tarih: 18.01.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/1927 E.  ,  2018/500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 61/2, 52/2. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın, şoförlüğünü yaptığı ... plaka sayılı kamyon ile Antalya'ya götürmek üzere teslim aldığı 6.000,00 TL değerindeki temizlik malzemesini teslim yerine götürmeyip mal edindiği olayda; sanığın savunmasında suça konu temizlik malzemelerini yanında şoför olarak bulunan ... isimli şahsın kendisinden habersiz olarak kamyon ile birlikte Denizli'ye götürdüğünü ve kamyonun burada polis memurlarınca yakalandığını beyan etmesine rağmen savunmasını ispatlayacak şekilde daha önce ismini ... olarak söylediği şahsın açık kimlik ve adres bilgilerini veremediği gibi, suça konu malzemelerin teslim yeri olan Antalya yerine neden İzmir'e gittiklerini de izah etmediği ayrıca, aracının ... isimli şahıs tarafından çalındığına dair yaptığı resmi bir müracaata ilişkin her hangi bir belge de ibraz edemediği gözetildiğinde hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının ertelendiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca anılan maddenin 1. fıkrasının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2- Sanığın tutuklulukta geçirmiş olduğu sürenin 5237 sayılı TCK'nın 63.maddesi uyarınca hükmolunan cezadan mahsubuna karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılıkların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, TCK'nın 53/1 maddesinin uygulanmasına ilişkin

kısmın tamamen çıkartılmasına, 8 numaralı bentten sonra gelmek üzere “sanığın tutuklulukta geçirmiş olduğu sürenin 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca hükmolunan cezadan mahsubuna” denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5543, Karar No: 2010/9367, Tarih: 04.11.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/5543 E.  ,  2010/9367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davalı şirkete kasko sigortalı müvekkiline ait aracın tek taraflı kazada hasarlandığını 6.175 TL hasar bedelinin aracın onarımını yapan servise ödendiğini, davalının ihbara rağmen hasar bedelini ödemediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 6.175 TL.nin ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, 4.2.2010 tarihli dilekçesinde fazlaya ilişkin saklı tutulan teminat miktarının 1.000 TL olduğunu belirtmiştir.

Davalı vekili görev işbölümü yetki itirazında bulunarak sigorta priminin ödendiğine dair kayıt bulunmadığını bu nedenle olay tarihinden önce iptal edildiğini daini mürtehinin muvafakatının alınmadığını, hasarın fahiş olduğunu davadan önce temerrüde düşmediklerini belirterek davanın reddin savunmuştur.

21.10.2008 gün 2008/180-272 sayılı önceki hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine dairenin 11.6.2009 gün 2009/2037-4120 sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasından sonra dava dilekçesinin yetki yönünden reddi ile mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın karar kesinleştiğinde yetkili Ankara Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı ... şirketine Kasko Sigorta Poliçesi ile sigortalı araçta oluşan hasarın tahsili istemine ilişkindir.

Bu tür sözleşmeye dayalı davalarda da genel yetkili mahkeme HUMK.nun 9/1 maddesi uyarınca davalının ikametgahı mahkemesi ise de, Kasko Sigortası Genel Şartlarının C.8.maddesi hükmünde sigortacı aleyhine açılacak bu tür davada davalı sigortacının merkezinin veya sigorta sözleşmesini yapan yetkili acentanın ikametgahının bulunduğu veya rizikonun meydana geldiği yer mahkemesi de yetkili mahkeme olarak kabul edilmiştir. Bir dava için birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda seçimlik hakkına sahiptir. Davacı bu genel ve özel mahkemelerden hiç birisinde dava açmaz, yetkisiz bir mahkemede dava açarsa o zaman seçimlik hakkı davalılara geçer.