muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19009, Karar No: 2017/10250, Tarih: 08.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/19009 E.  ,  2017/10250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkil şirkete kaskolu araçta 30/07/2011 tarihinde yolun virajlı olduğunu gösteren uyarıcı levhaların olmadığı ve yol aydınlatmalarının bulunmadığı yolda aracın direksiyon hakimiyetini kaybetmesi ile aracını karşı şeritte bulunan kanalın demir korkuluklarına çarpırak aracını su kanalı içine düşürmesi sonucu tek taraflı maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini ve sigortalısına 6.000,00 TL ödeme yapıldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 4.500,00 TL rucüen tazminatın ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık mahkemesinin 2015/413 Esas, 2015/423 Karar sayılı ilamı ile "Davanın çözümünde Adli Yargının görevli olduğuna karar verilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile; 1.500,00 TL tazminatın 18.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranına ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 71,06 TL fazla alınan temyiz peşin harcın davacıya geri verilmesine, 08/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17188, Karar No: 2021/6360, Tarih: 27.05.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/17188 E.  ,  2021/6360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KÜÇÜKÇEKMECE 15. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından,sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9809, Karar No: 2012/17266, Tarih: 02.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/9809 E.  ,  2012/17266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kahta Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/01/2012 tarih ve 2009/351-2012/24 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 02/05/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murislerinin Kahta’dan Giresun’a gitmek üzere yolcu olarak içinde bulunduğu minibüsün kaza yapması sonucu vefat ettiklerini, aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesinin bulunmadığını, alacağın tahsili için başlatılan takibe davalının haksız ve kötüniyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazaya neden olan aracın şehirlerarası yolcu taşıma yetki belgesinin bulunmadığını, bu nedenle ferdi kaza koltuk sigorta sözleşmesi yapılma zorunluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların murislerinin içinde bulunduğu minibüsün şehirlerarası yolcu taşıma yetki belgesinin bulunmamasının taşımanın ticari taşıma olmadığı anlamına gelmediği, aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta sözleşmesi yaptırması gerektiği halde bunun yapılmadığı, bu nedenle oluşan zarardan davalı ... Hesabının sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalının takibe yaptığı itirazın asıl alacak yönünden iptali ile takibin devamına ve alacağın %40’ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, diğer istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki mahiyette bulunması nedeniyle bilirkişi deliline başvurulmasının gerekmemesine ve bu nedenle de bilirkişi raporuna itiraz ile ilgili süreye riayet edilmemesinin bozma nedeni olarak görülmesinin mümkün bulunmamasına ve ayrıca zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının can sigortası türü olup meblağ sigortası olması nedeniyle gerçek zarar hesaplamasına gidilmeksizin sigorta bedelinin ödenecek olması ve bu nedenle alacağın likit olmasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 9.050,85 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 02/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5000, Karar No: 2012/24499, Tarih: 25.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/5000 E.  ,  2012/24499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVALILAR :1-Sosyal Güvenlik Kurumu Vek. Av. ...

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerlerinde 15/03/2003-01/04/2004 ve 28/02/2005-11/04/2005 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... Bakır tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacının temyizine gelince; davacı, 15.10.2003-01.04.2004 tarihleri arasında davalı ...'in evinde temizlik ve yemek işlerini yaptığını, 28.02.2005-11.04.2005 tarihleri arasında ise davalı ...'in sahibi olduğu davalı şirkette temizlik ve yemek işinde çalıştığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı ... yanında çalışmasına ilişkin 15.10.2003-01.04.2004 tarihleri arasındaki hizmet tespiti talebinin reddine, davalı şirkette 01.03.2005-10.04.2005 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi

yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işverence davacı adına 30.03.2004 tarihli işe giriş bildirgesinin verildiği, davacının hizmet cetvelinden 01.04.2004-28.02.2005 ve 11.04.2005-21.04.2007 tarihleri arasında davalı şirkette çalıştığının eksiksiz olarak davalı Kuruma bildirildiği anlaşılmış, ancak davacının davalı ...'in ikametinde sürekli olarak yemek ve temizlik işlerinde çalışması halinde aralarında hizmet ilişkisinin oluşacağı hususu dikkate alınmadan davacının bu talebi yönünden hiç bir araştırma yapılmadan karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak ..., çalışmanın geçtiği iddia edilen evin niteliği, sürekli olarak çalışmaya uygun olup olmadığı, evde başka işlerde çalışan kimselerin bulunup bulunmadığı hususlarını araştırmak, evde çalışan kimselerin ve davalının ikametine komşu olan işyerlerinde ihtilaflı dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahiplerini gerekirse muhtarlık marifetiyle araştırıp tespit ederek davacının çalışmasının niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra davacının davalının ikametindeki çalışmasının sürekli olması halinde aralarında hizmet akdinin oluşacağı hususunu dikkate alarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ... Makina San Ve Tic Ltd. Şti.'ne yükletilmesine 25/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9344, Karar No: 2010/857, Tarih: 09.02.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/9344 E.  ,  2010/857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tespitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 146 ada 1 parsel sayılı 1182,49 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile davalı köy tüzel kişiliği adına tespit edilmiştir. Davacı Sadettin Şanlı, yasal süresi içinde irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 09.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9710, Karar No: 2017/9216, Tarih: 09.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/9710 E.  ,  2017/9216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk,... 2. Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “...Mah. 484 Sk. No:4 İç Kapı No:4 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

...2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “... Mah. ...Sk. No:9/10 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “... Mahallesi, 9643 Sokak, No:13, İç Kapı No:4, .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “... Mahallesi, 9643 Sokak, No:13, İç Kapı No:4, .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/11/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7738, Karar No: 2017/248, Tarih: 06.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/7738 E.  ,  2017/248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacının açmış olduğu iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahiller ... A.Ş., ...Bankası A.Ş., ...Bankası A.Ş. ve ... Bankası A.O. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, piyasadaki genel durgunluğun müvekkili şirketi de olumsuz etkilediğini, müvekkili şirketin aktiflerinin borçlarını karşılamaya yetmediğini, sunulan iyileştirme projesinin uygulanması ile davacının mali durumunun düzelebileceğini ve her türlü borcu ödeyebilir hale geleceğini ileri sürerek, müvekkilinin iflâsının bir yıl süre ile ertelenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Müdahillerden ... A.Ş., ...Bankası A.Ş. ve ... A.Ş. vekilleri davanın reddini; diğer müdahil şirketler müdahale talebinin kabulünü istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına, bilirkişi raporu ve ek raporu ile kayyım raporuna göre, davacının iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olduğu, davacı şirketin iyileşme ümidinin olduğu, alacaklılarının durumunun da daha kötüye gitmeyeceği gerekçesiyle, davanın kabulüne, tedbirlerin devamı ile davacı şirketin iflasının 29.06.2016 tarihinden itibaren 1 yıl süreyle ertelenmesine karar verilmiştir.

Kararı, müdahil ... A.Ş., ...Bankası A.Ş., ...Bankası A.Ş. ve ... Bankası A.O. vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dava, iflas erteleme istemine ilişkindir.

İflasın ertelenmesi, borca batık durumda bulunan şirket tarafından sunulan; somut öngörüler içeren, ciddi ve inandırıcı bir iyileştirme projesi çerçevesinde bu durumdan kurtulması kuvvetle muhtemel bulunan kooperatiflerle sermaye şirketleri için öngörülmüş bir hukuki korunma yoludur (İİK.m.179). İflasın ertelenebilmesi için şirketin borca batık durumda olması, sunulacak ciddi ve inandırıcı bir iyileştirme projesi kapsamında şirketin mali durumunu düzeltebileceğine dair somut veriler ileri sürmesi ve fevkalade mühletten yararlanmamış olması gerekir.

Dava teorisindeki genel ilkenin bir istisnası olarak, borca batıklık sadece dava tarihi itibariyle değil, yargılama safhasındaki olumlu veya olumsuz gelişmeler de dikkate alınarak belirlenmelidir.

Dava teorisindeki genel ilkenin bir istisnası olarak, borca batıklık sadece dava tarihi itibariyle değil, yargılama safhasındaki olumlu veya olumsuz gelişmeler de dikkate alınarak belirlenmelidir.

Somut olayda, davacı şirketin ödenmiş sermayesinin 2.000.000,00 TL olduğu, davacı şirket tarafından sunulan iyileştirme projesinde, konut projelerinden ve taşınmaz satışlarından nakit girişi sağlanacağı, ortak tarafından sermaye arttırımı yapılması planlandığı belirtilmiş, yargılama sırasında alınan, 08.01.2016 tarihli ilk raporda, rayiç değerlere göre -10.679.392,03 TL borca batık durumda olduğu, iyileştirme projesinde nakdi sermaye arttırımına ilişkin belirsizlik kabul edilse dahi kârlılık ve oto finansman ile sermayenin geri kazanımının sağlanacağı, borca batıklığın, kazanılacak vade ile net sermaye sağlanarak önleneceği, likidite sıkışıklığının bu vade ile önleneceği, işletme faaliyetlerinin devam edeceği açıklanmış, ek raporda da aynı görüşlere yer verilmiştir. Ancak, aradan geçen zaman içerisinde, şirketin ekonomik ve mali durumu ile ilgili olarak ne gibi gelişmeler meydana geldiği, son durumda aktif ve pasiflerinin durumu, halen borca batıklığın devam edip etmediği, varsa borca batıklığın ne düzeyde olduğu, iyileştirme projesi kapsamında, nakdi sermaye taahhüdünün yerine getirilip getirilmediği, iyileştirme projesinde yer alan konut projelerinin hangi projeler olduğu, satılacak taşınmazların kaynağının ve getireceği gelirin ne olduğu hususlarının tespit edilmediği, özetle; şirketin karar tarihinden hemen önce iflas erteleme koşullarına haiz olup olmadığı tartışılmamıştır.

Kayyım raporunda ise; davacı şirketin 31.11.2015 ile 31.03.2016 tarihleri arasındaki dört aylık dönemde 2.876.461,85 TL borç ödediği, duran varlıklarda bir değişiklik olmadığı belirtilmiştir.

Bu durumda, mahkemece, açıklanan usul ve ilkelere uygun olarak iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığının, somut verilere dayalı olarak, bilimsel şekilde değerlendirilmesi için alanında uzman yeni bir bilirkişi heyetinden, şirketin mali durumunu ve iyileştirme projesini açık ve somut dayanaklarla değerlendiren; yargılama sürecindeki değişimin de değerlendirildiği açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli bir rapor alınması, kayyım raporlarının denetlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, müdahiller ... A.Ş,, ...Bankası A.Ş., ...Bankası A.Ş. ve ... Bankası A.O. vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.