muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4859, Karar No: 2014/11016, Tarih: 14.10.2014

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli hükmün C bendinin dördüncü fıkrasında yer alan “... TCK.nın 31/2. maddesi gereğince takdiren 1/2 oranında indirim yapılmasına ve 8 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” ibaresinin çıkartılarak, yerine “... TCK.nın 31/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılıp 8 YIL HAPİS cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanunun 31/2. maddesinin son cümlesi gereğince sonuç cezanın YEDİ YIL HAPİS CEZASI OLARAK TESPİTİNE,” yazılmak ve izleyen beşinci fıkradaki “... 6 YIL 8 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” ibaresinin çıkartılarak, yerine “... 5 YIL 10 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'ye karşı işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve mağdur ...'e yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece, sanık hakkında mağdur ...'e yönelik eylemine uyan TCK.nın 103/1-4-6 maddeleri ve mağdur ...'ye yönelik eylemine uyan TCK.nın 103/1-6 maddeleri gereğince belirlenen 15 yıl hapis cezaları üzerinden sanığın suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olması nedeniyle, aynı Kanunun 31/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılması sonucunda bulunan 7 yıl 6 ay hapis cezasının 31/2-son cümle düzenlemesi karşısında 7 yıla indirilmesi ve bu miktar üzerinden TCK.nın 62/1. maddesiyle indirim yapılarak neticeten 5 yıl 10 ay hapis cezaları tayin edilmesi gerekirken 7 yıl 6 ay üzerinden indirim yapılarak 6 yıl 3 ay hapis cezaları belirlenmesi suretiyle sonuç cezaların fazla tayini,

Hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Mahkemece sanık hakkında mağdur ...'e yönelik eylemi uyarınca sonuç olarak 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası belirlenmesine rağmen, sanık hakkında TCK.nın 51. maddesinde düzenlenen erteleme ve CMK.nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususlarının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14099, Karar No: 2020/12783, Tarih: 16.09.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/14099 E.  ,  2020/12783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, kaçak eşyanın müsaderesine yer olmadığına, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

27/04/2017 tarihinde Irak'tan Türkiye'ye giriş yapmak üzere Habur Gümrük sahasına gelen 73 SA 553 plaka sayılı aracın taşımış olduğu yükün, ..... Şti adına ... Gümrük Müdürlüğüne tescillli ... ve ... nolu ihracat beyannameleri kapsamında Irak ülkesine ihraç edilen ve ticari anlaşmazlık kapsamında geri gönderilen eşya olduğundan bahisle, söz konusu eşya hakkında Habur Gümrük Müdürlüğünden İpekyolu Gümrük Müdürlüğüne sevk edilmek üzere ... sayılı beyannamenin tescil edildiği, İpekyolu Gümrük Müdürlüğünde yabancı menşeiili tekstil eşyalarının ithalinin yapılamadığı, Habur Gümrük Müdürlüğünce ihraç edilen eşya ile geri getirilen eşya arasında yapılan aynıyet karşılaştırılması sonucunda, ihracaatçı tarafından Türk Menşeiili olarak gönderilen eşyaların arasında, 5475 adet üzerinde made in İndia ibaresi bulunan boncuklu bayan elbisesi, 870 adet üzerinde made in China yazan pantolon cinsi tekstil eşyasının bulunduğu olayda, sanığın dava konusu eşyaları ihraç etmediği halde ''geri getirilen eşya'' mevzuatı çerçevesinde işlem yapmak suretiyle, eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergisi ödenmeyen eşyayı ülkemize sokmaya çalıştığı, baştan itibaren kaçakçılık kastı ile hareket ettiği cihetle üzerine atılı müsnet suçtan 5607 sayılı Yasanın 3/1. maddesi gereğince mahkumiyetine ve suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre ise,

Dava konusu eşyanın yurt dışına geri gönderilmesi için gümrük mevzuatı çerçevesinde işlem yapılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sanığa iadesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4799, Karar No: 2025/808, Tarih: 12.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4799 E.  ,  2025/808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/32 Esas, 2024/219 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek ödenen paranın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacının ortaklığının geçerli olduğunu, iddiaların asılsız olduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 373/4. hükmü uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3713, Karar No: 2015/42376, Tarih: 03.07.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/3713 E.  ,  2015/42376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2014

NUMARASI : 2014/4 (E) ve 2014/29 (K)

SUÇ : Yağma, Kamu malına zarar vermek, Hakaret

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Onama - Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

14/02/2011 tarih ve 27846 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 09/02/2011 tarih ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesinde yapılan değişiklik ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19/01/2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümüne ilişkin kararına göre; “28/06/2014 tarihinden sonra düzenlenen tebliğnameler bakımından, görevli dairenin belirlenmesinde; mahkumiyete ilişkin mahkeme kararlarındaki nitelendirmenin esas alınacağı”nın anlaşılması karşısında; hükümdeki nitelendirmeye, uygulama maddelerine, temyizin kapsamına ve tebliğname tarihine göre; işin incelenmesi Yüksek 15. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın incelenmek üzere adı geçen Daireye GÖNDERİLMESİNE, 03/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8381, Karar No: 2012/209, Tarih: 25.01.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/8381 E.  ,  2012/209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 1. İCRA MAHKEMESİ

...

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın beraatlerine ve tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili ve sanıklardan ... müdaafii tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma düzeltilerek onama-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:1- Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçuna yönelik olarak kurulan hükmün temyiz incelemesi sonunda;

14/8/2009 tarihli haciz ihbarnamesine üçüncü şahıs şirket vekilinin 24/8/2009 tarihinde itiraz etmesi ve vekilin beyanından dolayı asilin sorumlu tutulamaması karşısında, mahkemece beraat kararı verilmesi sonucu itibariyle doğru bulunmakla beraber, sanıkların beraatlerine karar verilmesine rağmen, kendisini vekil ile temsil ettiren sanık ... lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin ikinci kısım ikinci bölümü uyarınca 200,00TL vekalet ücretine hükmedilmemesi yasaya aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasına “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 200,00TL vekalet ücretinin müştekiden tahsiliyle sanık ...'na verilmesine” ifadesi eklenmek suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince hükmün istem gibi düzeltilerek ONANMASINA,

2- Tazminat talebine yönelik kurulan hükmün temyiz incelemesi sonunda;

Asıl borçlunun üçüncü şahıs şirkette çalıştığının anlaşılması karşısında, birinci haciz ihbarnamesinin tebliğ edildiği 18.08.2009 tarihi itibariyle asıl borçlunun üçüncü şahıs şirkette kesinleşmiş ve muaccel bir alacağının bulunup bulunmadığı ve üçüncü şahıs ... Nakliyat ve Tic. A.Ş. vekilinin 25/8/2009 havale tarihli itirazındaki, müvekkil şirketin konkordato mehli aldığı ve asıl borçlu Abdurrahman İşleyen'in alacağını kaydettirmediğine ilişkin iddiasının doğru olup olmadığı hususları araştırılmadan, yazılı şekilde tazminat talebinin reddine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün istem gibi BOZULMASINA, 25.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3697, Karar No: 2011/7623, Tarih: 26.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/3697 E.  ,  2011/7623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine ve Akçakışla Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dar Kozluk Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 18.04.2011 gün ve 65/47 sayılı hükmün Yarıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 26.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5716, Karar No: 2012/8423, Tarih: 04.07.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/5716 E.  ,  2012/8423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, paydaşı olduğu 3251 parsel sayılı taşınmazın tapusunun kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle kesinleşen mahkeme ilamıyla iptal edildiğini, bu nedenle zarara uğradığını ileri sürerek, tazminat isteğinde bulunmuştur.

Davalı Hazine, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tazminat isteğine ilişkin olup, mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme sonucundan davanın kısmen kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, çekişme konusu 3251 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının Karataş Asliye Hukuk Mahkemesinin, 23.11.2005 tarihinde kesinleşen 1990/310 esas, 1998/217 karar sayılı mahkeme ilamıyla iptal edilmiş olmasına karşın, mahkemece, sehven davaya konu olmayan başka bir taşınmaza ilişkin olarak verilen 1990/312 esas 98/68 karar sayılı ilam esas alınmak suretiyle, faizin bu ilamın kesinleşme tarihi olan 06.04.2001 tarihinden başlatılmış olması doğru değil ise de, anılan bu yanlışlık yargılamanın yeniden yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 1. fıkrasında yer alan "...06.04.2001 tarihinden " ibaresinin karardan çıkartılmasına, yerine "...23.11.2005 tarihinden" ibaresinin yazılmasına, davalı Hazinenin temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun hükmün bu şekliyle düzeltilmesine, 6100 sayılı H.M.K.'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/420, Karar No: 2021/5459, Tarih: 03.03.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/420 E.  ,  2021/5459 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 28. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Anadolu 27. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının uzun zamandan beri davalı ...’na bağlı ... Üniversitesi Paşabahçe Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne temizlik elemanı adı altında işe alındığını, ancak farklı görev ifa ettiğini, asli işler yaptığını, değişik taşeron firmalarca sadece istihdamının sağlandığını ancak her türlü yönetim ve denetlemenin hastane yönetimince gerçekleştiğini, hastanede, dahiliye, nöroloji, göğüs hastalıkları, üroloji, bevliye, endoskopi, yoğun bakım ünitesi (genel yoğun bakım-koroner yoğun bakım, ara yoğun bakım), vb. bölümlerde, ...’nın kadrolu personelleri ile birlikte çalışmakta ve aynı işleri yaptığını, kadrolu personellerle birlikte asli görev olarak hastaların ameliyata hazırlanması gibi işleri de yaptığını ileri sürerek ilave tediye ücreti talebinde bulunmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, ilave tediye ücretinin idarede kadrolu olarak çalışan bir takım işçilere verilmekte olduğunu, taşeron firma çalışanı olan davacının bu ücrete hak kazanamayacağını ayrıca ihalenin her yıl yenilendiğini, ihale alan her firmada çalışmaya devam etmiş olmasının davacıyı kamu işçisi yapmayacağını bu nedenle salt muvazaa iddiasıyla değişen taşeron firmalarda yardımcı iş mahiyetindeki işlerde çalıştırılan davacının ücret talebinin de haksız olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak taşeron şirketler ile davalı Bakanlığa bağlı hastane arasındaki hizmet alımına dayalı sözleşmelerin muvazaalı olduğu ve davacının ilave tediye ücretine hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve buna bağlı olarak da davacının ilave tediye alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktalarındadır.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve buna bağlı olarak da davacının ilave tediye alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktalarındadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin altıncı fıkrasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi; “Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişki”olarak tanımlanmış; aynı maddenin yedinci fıkrasında “Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş bölünerek alt işverenlere verilemez” kuralına yer verilmiştir.

Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçerli olarak kurulabilmesi için iki işverenin bulunması mal veya hizmet üretimine ilişkin bir işin varlığı ve asıl işin bölünerek alt işverene verilmesi halinde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirme” unsurunun gerçekleşmiş olması gerekir. Bundan başka asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmayı devam ettirilmesi suretiyle haklarının kısıtlanması veya daha önce asıl işveren tarafından o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulması gibi muvazaa kriterlerinin bulunmaması icap eder. Aksi halde alt işveren işçisi başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görecektir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önün geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanunu'nda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Muvazaada, taraflar arasında üçüncü kişileri aldatma kastı bulunmakta ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaa genel ispat kuralları ile ispat edilebilir. Bundan başka 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin yedinci fıkrasında sözü edilen hususların, aksi ispatlanabilen adi kanunî karineler olduğu kabul edilmelidir.

Somut olayda, davacı işçi, davalı Bakanlığa ait iş yerinde temizlik işini alan alt işverenlerin işçisi olarak temizlik işinde çalışmış, olup açmış olduğu bu davada muvazaa iddiasını ileri sürerek davalı Bakanlık'tan ilave tediye talebinde bulunmuş Mahkemece talebin kabulüne karar verilmiştir.

Davacının temizlik işini alan alt işveren işçisi olarak çalıştığı hususu tartışmasız olup ihale ile alt işverene bırakılan işler dışında asıl işlerde çalıştırıldığı yöntemince somut biçimde ispatlanamamıştır. Mahkemece dinlenen tanık beyanlarına göre, davacı işçi zaman zaman temizlik işlerine benzer işlerde çalıştırılmışsa da bu işler de yardımcı işler kapsamında olup asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tespiti için yeterli değildir. Başka bir anlatımla hizmet alımı sözleşmesine konu işin ve bu kapsamda çalışan davacının fiilen yaptığı işin yardımcı iş mahiyetinde olduğu anlaşılmakla asıl-alt işveren ilişkisinin geçerli bir şekilde kurulduğunun kabulü gerekir. Hal böyle olunca davacının baştan itibaren asıl işveren işçisi sayılması ve davalının ilave tediye alacağından sorumlu tutulması mümkün değildir. İlave tediye alacağının reddi yerine yanılgılı değerlendirme ile kabulü hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

F.K.
Yargıtay — Esas No: 2013/19999, Karar No: 2014/4745, Tarih: 27.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/19999 E.  ,  2014/4745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/329440

MAHKEMESİ : Gemlik Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2013

NUMARASI : 2012/1235 (E) ve 2013/962 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın ikametinde 4 adet mermi bulundurmaktan ibaret eyleminde, 6136 sayılı Yasanın 13/4 maddesinde yer alan suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeden, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.