muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/553, Karar No: 2015/113, Tarih: 21.04.2015

Sanık A.. sanık E.. havaalanında karşılayıp GAP isimli otele götürdüğü, birlikte kahvaltı yaptıkları, bu arada da Abdulkadir ile katip sanıklar O.. ve N... arasında tevzi işlemlerinin ayarlanması konusunda yoğun görüşmeler yapıldığı,

Sanık O....24.12.2004-30.10.2007 tarihleri arasında genel soruşturma bürosunda, daha sonra da zamanaşımı bürosunda, N...n ise 08.06.2005-05.01.2009 tarihleri arasında önödeme bürosunda görevli zabıt katipleri oldukları, sanık O...UYAP'tan kaynaklanan bir sorundan dolayı A...i arayarak savcı E.. UYAP kayıtlarında göreve başladığı gözükmez ise dosyanın tevzii edilemeyeceğini söylediği, ardından sanık E... Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı görevlilerini arayarak göreve başlama yazısını yazdırdığı ve Adalet Sarayına gittiği, soruşturma dosyasının sanık savcı E.. Y..'ya tevzi edildiği, aynı tarihte şüpheliler müdafiilerince tutuklamaya itiraz dilekçesi verildiği, bir gün sonra olayın hukuki ihtilaftan ibaret olduğu ve delillerin toplandığı gerekçesi ile şüpheli n tahliye edildiği, diğer sanık H... ise tutukluluğunun devamına karar verildiği, sanıklar O... birilerine verilmek üzere sanık A..den para istedikleri, şüpheli . tahliyesi sağlandıktan sonra, sanık A... diğer tutuklu H...de tahliyesinin sağlanması için ısrarla talepte bulunduğu, ancak aşamalarda çeşitli itiraz dilekçeleri verilmesine rağmen adı geçen şüphelinin tahliyesinin sağlanamadığı, bu arada da suçun yaralama olarak nitelendirilmesini ve kamu davasının asliye ceza mahkemesine açılmasını istedikleri, bu amaçla mağdur raporlarını Numune Hastanesinden ayarlayacaklarını belirttikleri, ancak mağdurların bulunamaması nedeniyle adli raporların alınamadığı, sanık Ercan'ın öncelikle adli raporun ayarlanması gerektiğini, rapor alınmadan düzenlenecek iddianamenin mahkemece iade edileceğini belirttiği,

Eğlengör Gazinosunda meydana gelen olaylar nedeniyle başlatılan soruşturma devam ederken, henüz kamu davası açılmadan önce CMK'nun 250. maddesi ile yetkili İstanbul Cumhuriyet Savcılığınca yürütülen soruşturmada gerçekleştirilen “son nokta operasyonu"ndan sonra basında savcı E.. Y..'nın da aralarında bulunduğu bir kısım yargı mensupları hakkında haberler çıktığı, sanık E.. Y.. tarafından Eğlengör Gazinosundaki olaylarla ilgili soruşturmanın tamamlandığı ve 24.07.2007 tarihinde tutuklu olan H.. Ş.. ve tutuklu olmayan A.. ve F.. Y..hakkında kasten öldürme suçuna teşebbüsten cezalandırılmaları istemiyle kamu davasının açıldığı, yargılama sonucunda Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesince 01.11.2007 gün ve 235-337 sayı ile, sanık H.. Şahin'in mağdur R..'ı öldürme suçuna teşebbüsten, sanık A..'nın da Muttalip Emektar'ı kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, F.. Y.. hakkında ise beraat hükmünün kurulduğu, .ve H.. hakkındaki hükmün temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay 1. Ceza Dairesince menfaat uyuşmazlığı nedeniyle sanıkların ayrı müdafilerce savunulması gerektiği ve sanık . hakkındaki hükümle ilgili olarak sübut delillerinden olay yeri krokisi, tanık beyanları, teşhis tutanaklarının okunmamasının CMK'nun 209 ve 215. maddelerine aykırılık oluşturduğundan bahisle bozulduğu, bozmadan sonra kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde de sanık H.. hakkındaki hükmün onanmasına, sanık hakkındaki hükmün de olayda haksız tahrik koşullarının olmadığı ve sanık hakkında TCK'nun 87/1-d maddesinin uygulama şartlarının oluşmadığından bahisle 06.04.2010 tarihinde bozulmasına karar verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Tanık C...; Ankara'da bir gazinoda silahlı yaralama olayı meydana geldiğini, bu olaya da kardeşi ..'nın da dahil edildiğini, A..'ın kendisine gelerek o tarihlerde Ankara Cumhuriyet savcısı olan E.. Y..'nın arkadaşı olduğunu, ona hediye olarak verilmek üzere bir miktar para istediğini, kendisinin de kardeşinin bu işle bir ilgisinin olmadığını para vermeyeceğini söylediğini, A... telefonla çağırması üzerine Ankara'da işletmeciliğini yaptıkları Gap Oteli'ne E.. Y..'nın geldiğini, otelde oturup çay içtiklerini, ancak bu yaralama olayı ile ilgili bir konuyu savcı Ercan ile konuşmadıklarını, A...E.. Y.. ile ne konuştuğunu bilmediğini, A..ısrarla savcı E...ın yakın arkadaşı olduğunu, kendisine çok iş götürdüğünü ve her işinin de halledildiğini kendisine söylediğini, E...doğrudan doğruya kendilerinden para istemesinin olmadığını, bu yaralama olayından dolayı maddi manevi olarak çok zarar gördüklerini, bunun sebebinin de A..ve N.. olduğunu, kardeşi ı yaralama olayına dahil edilince A.... E.. Y..'ya verilmek üzere para talep etmesi üzerine kendilerinin bu parayı vermedikleri için mağdur edildiklerini,

Tanık İ... Ankara Adliyesine günde 600-700 civarında hazırlık evrakı geldiğini, gelen evrakların tamamının hazırlık kaleminde toplandığını, hazırlık evraklarına bakmakla görevli C.Savcıları arasında paylaştırıldığını, bu paylaştırma işleminin görevli zabıt katipleri tarafından yapıldığını ve Uyap’a verildiğini, herhangi bir hazırlık evrakının istenilen bir C.Savcısına kaydedilip verilmesinin o işte görevli zabıt katiplerine bağlı olduğunu, iddia edildiği şekli ile Uyap marifeti ile doğrudan herhangi bir zabıt katibinin müdahalesi olmaksızın evrak dağıtımının mümkün olmadığını,

Tanık S...; C.Savcısı E.. Y..’nın adliyeye gelmemesine rağmen tutuklu olan şüphelinin tutukluluk kararına itirazı üzerine kendisini aradığını ve “dosya geldi mi” diye sorduğunu, dosyanın kendi elinde olduğunu, aynı gün akşam saatlerinde gelerek dosyayı nöbetçi sulh ceza mahkemesine havale ettiğini, bu durumu işin tutuklu olması nedeniyle savcının hassas davranmasına yorduğunu, yine aynı gün zabıt katibi O....ün gelip dosyanın sulh ceza mahkemesine gönderilip gönderilmediğini sorduğunu,

Tanık .. Ankara'da E... Gazinosunun ortaklarının bir kısmının avukatı olduğunu, bu gazinoda 17.03.2007 tarihinde silahlı bir yaralama olayı meydana geldiğini, silahlı yaralamayı gerçekleştiren şahısların bir hafta sonra yakalanıp emniyete getirildiğini, taraflarla müvekkillerinin isteği üzerine barış ortamının sağlanması için çaba sarf ettiklerini, yaralama olayının şüphelisi .nın tutuklanıp iki gün içinde tahliye edilmesini yadırgadığını, bu durumun kendisini bazı düşüncelere sevk ettiğini, ancak somut bir olaydan bahsedemeyeceğini,

Tanık H...; olay tarihinde kendisine tahliye talepli tutuklu bir evrak gönderildiğini, kapsamlı bir dosya olduğu için hemen okuyup değerlendirmenin mümkün olmadığını, sabah saatlerinde odasında bulunduğu sırada aniden tanımadığı ancak daha sonra Ankara C.Başsavcılığında zabıt katibi olarak görev yaptığını öğrendiği O... odasına girdiğini, kendisini Cumhuriyet savcısı Z...gönderdiğini söyleyerek evrakın neticelendirilip neticelendirilmediğini sorduğunu, kendisinin de; “oğlum sen kimsin bu evrak çok kalabalık ben bunu tetkik edip ona göre bir karar vereceğim ancak bundan sana ne” diye cevap verdiğini, şahsın da kendisini Cumhuriyet savcısı Z....gönderdiğini bu evrakın sonucunu öğrenmesini istediğini söyleyerek kaba bir tabirle biraz da diklenerek niçin karar verilmiyor diye söylendiğini, bunun üzerine C.savcısı Z...a gittiğini, o sırada savcının kapısının karşısında durmakta olan sanık O..’ı gösterip; “bunu bana siz mi gönderdiniz” diye sorduğunu, savcı Z..Bey'in de cevaben bu şahsı göndermediğini, durumdan haberdar olmadığını söylemesi üzerine; "bu şahıs iş takip ediyor bunu Başsavcıya siz söylemezseniz ben söyleyeceğim" dediğini,

Beyan etmişler, tanıklar Z. ve Y.. de benzer şekilde anlatımda bulunmuşlardır.

Beyan etmişler, tanıklar Z. ve Y.. de benzer şekilde anlatımda bulunmuşlardır.

Sanık E.. Y..; suçlamaları kabul etmediğini, iletişim tespitlerinin kanuni delil olmadığını, görevlerinin gereklerine uygun şekilde davrandığını, herhangi bir soruşturma ya da yargılama dosyası ile ilgili olarak menfaat temin etmediğini savunmuştur.

5237 sayılı TCK'nun İkinci Kitap Dördüncü Kısım, "Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar" başlıklı Birinci Bölüm altında yer alan "Rüşvet" başlıklı 252. maddesinin suç ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 3. fıkrasında rüşvet suçu: “bir kamu görevlisinin, görevinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapması veya yapmaması için kişiyle vardığı anlaşma çerçevesinde bir yarar sağlamasıdır” şeklinde tanımlanmışken, 02.07.2012 gün ve 6352 sayılı Kanunla madde tamamen değiştirilmiş ve on fıkradan oluşan maddenin ilk dört fıkrasında; "Görevinin ifasıyla ilgili bir işi yapması veya yapmaması için, doğrudan veya aracılar vasıtasıyla, bir kamu görevlisine veya göstereceği bir başka kişiye menfaat sağlayan kişi, dört yıldan oniki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

Görevinin ifasıyla ilgili bir işi yapması veya yapmaması için, doğrudan veya aracılar vasıtasıyla, kendisine veya göstereceği bir başka kişiye menfaat sağlayan kamu görevlisi de birinci fıkrada belirtilen ceza ile cezalandırılır.

Rüşvet konusunda anlaşmaya varılması halinde, suç tamamlanmış gibi cezaya hükmolunur.

Kamu görevlisinin rüşvet talebinde bulunması ve fakat bunun kişi tarafından kabul edilmemesi ya da kişinin kamu görevlisine menfaat temini konusunda teklif veya vaatte bulunması ve fakat bunun kamu görevlisi tarafından kabul edilmemesi hâllerinde fail hakkında, birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre verilecek ceza yarı oranında indirilir..." hükümleri getirilmiştir.

Rüşvet suçu, öğretide de açıkça vurgulandığı üzere iki taraflı bir suçtur. Bir karşılaşma suçu olduğu için, zorunlu olarak suçun işlenişine katılanlar, aynı amacın gerçekleşmesini hedeflemekte, fakat farklı yönlerden hareket etmektedirler. Bu suç ile yasaklanan eylemler, rüşvet alan kamu görevlisi bakımından rüşvet alma, rüşveti veren fail bakımından ise, rüşvet vermedir. Bu nedenle de yararı sağlayan veya bu yolda anlaşmaya varan (vaatte bulunan) kişi ile kamu görevlisi arasında, serbest iradeye dayalı bir “rüşvet anlaşması” bulunmaktadır. ( Emin Artuk – Ahmet Gökcen – A. Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Özel Hükümler, 7. Bası, s. 699 vd.; Durmuş Tezcan – Mustafa Ruhan Erdem – Murat Önok, Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 6. Bası. s. 810 vd.; İzzet Özgenç, İrtikap ve Rüşvet Suçları, 1. Bası, s. 78 vd.)

Gerek Ceza Genel Kurulunun ve Özel Dairenin yerleşmiş kararlarında, gerekse öğretide ağırlıklı bir görüş olarak kabul gördüğü üzere, kamu görevlisinin, görev alanına giren bir işin yapılması veya yapılmaması karşılığında, fertle arasında, haksız yararın sağlanması hususunda rızalarının tam olarak uyuşması ile rüşvet anlaşması gerçekleşmiş olur. Teklif veya önerinin fert veya kamu görevlisinden gelmesinin önemi bulunmamakla birlikte, rüşvet veren ve alanın aynı amacın gerçekleştirilmesine yönelik olarak, kamu görevlisi tarafından ferde veya fert tarafından kamu görevlisine doğrudan veya örtülü bir istek veya önerinin yapılması ve bunun da karşı tarafça kabul edilmesi gerekir. Böyle bir anlaşmanın varlığının kabulü için, anlaşmaya ilişkin rızalar özgür irade ürünü olmalı, başka deyişle, cebir, tehdit, hile ve sair nedenlerle fesada uğratılmamış bulunmalıdır.

Öte yandan 5237 sayılı TCK'nun "Görevi kötüye kullanma" başlıklı 257. maddesi suç tarihinde;

"(1) Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanan hâller dışında, görevinin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle, kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olan ya da kişilere haksız bir kazanç sağlayan kamu görevlisi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanan hâller dışında, görevinin gereklerini yapmakta ihmal veya gecikme göstererek, kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olan ya da kişilere haksız bir kazanç sağlayan kamu görevlisi, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) İrtikâp suçunu oluşturmadığı takdirde, görevinin gereklerine uygun davranması için veya bu nedenle kişilerden kendisine veya bir başkasına çıkar sağlayan kamu görevlisi, birinci fıkra hükmüne göre cezalandırılır" şeklinde iken, 19.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunun birinci maddesi ile birinci ve ikinci fıkralarında yer alan "kazanç" ibareleri "menfaat", birinci fıkrasında yer alan "bir yıldan üç yıla kadar" ibaresi "altı aydan iki yıla kadar", ikinci fıkrasında yer alan "altı aydan iki yıla kadar" ibaresi "üç aydan bir yıla kadar" ve üçüncü fıkrasında yer alan "birinci fıkra hükmüne göre" ibaresi "bir yıldan üç yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezası ile" biçiminde değiştirilmek suretiyle,

"(1) Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanan hâller dışında, görevinin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle, kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olan ya da kişilere haksız bir menfaat sağlayan kamu görevlisi, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanan hâller dışında, görevinin gereklerini yapmakta ihmal veya gecikme göstererek, kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olan ya da kişilere haksız bir menfaat sağlayan kamu görevlisi, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanan hâller dışında, görevinin gereklerini yapmakta ihmal veya gecikme göstererek, kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olan ya da kişilere haksız bir menfaat sağlayan kamu görevlisi, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) İrtikâp suçunu oluşturmadığı takdirde, görevinin gereklerine uygun davranması için veya bu nedenle kişilerden kendisine veya bir başkasına çıkar sağlayan kamu görevlisi, bir yıldan üç yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır" şekline dönüştürülmüş, 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 105. maddesi ile de üçüncü fıkra yürürlükten kaldırılmıştır.

Uyuşmazlık konusunun çözümüne ilişkin olarak 5237 sayılı TCK’nun 257. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen icrai davranışlarla görevi kötüye kullanma suçu değerlendirilmelidir. Bu suç, kamu görevlisinin görevinin gereklerine aykırı hareket etmesi ve bu aykırı davranış nedeniyle, kişilerin mağduriyeti veya kamunun zararına neden olunması ya da kişilere haksız kazanç, suç tarihinden sonra 6086 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrası ise haksız menfaat sağlanması ile oluşur.

Bu suçun oluşması için gerekli olan ilk şart, kamu görevlisi olan failin yaptığı işle ilgili olarak kanun veya diğer idari düzenlemelerden doğan bir görevinin olması ve bu görevi dolayısıyla yetkili bulunmasıdır. Bir kimse kamu görevlisi olmasına karşın o işle ilgili görevi ve yetkisi yok ise, başka bir suçu oluşturmayan hukuka aykırı davranışı disiplin cezasını gerektirebilirse de, görevi kötüye kullanma suçunu oluşturmayacaktır. Çünkü, hukuken sahip olunmayan bir yetkinin kötüye kullanılmasından da söz edilemeyecektir. Diğer taraftan, suçun oluşabilmesi için, norma aykırı davranış yetmemekte; bu davranış nedeniyle, kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olunması ya da kişilere haksız bir menfaat sağlanması gerekmektedir.

5237 sayılı Kanunun 257. maddesinin gerekçesinde, suçun oluşmasına ilişkin genel şartlar; “Kamu görevinin gereklerine aykırı olan her fiili cezai yaptırım altına almak, suç ve ceza siyasetinin esaslarıyla bağdaşmamaktadır. Bu nedenle, görevin gereklerine aykırı davranışın belli koşulları taşıması hâlinde, görevi kötüye kullanma suçunu oluşturabileceği kabul edilmiştir. Buna göre, kamu görevinin gereklerine aykırı davranışın, kişilerin mağduriyetiyle sonuçlanmış olması veya kamunun ekonomik bakımdan zararına neden olması ya da kişilere haksız bir kazanç sağlamış olması hâlinde, görevi kötüye kullanma suçu oluşabilecektir” şeklinde vurgulanmış, öğretide de bu husus; "TCK’nun 257. maddesindeki suçun oluşması, kamu görevlisinin görevinin gereklerine aykırı hareket etmesinden, kişilerin mağdur olması veya kamunun zarar görmesi ya da kişilere haksız bir kazanç sağlanmasına bağlıdır. Bu sonuçları doğurmayan norma aykırı davranışlar, suç kapsamında değerlendirilemez" (Artuk-Gökçen-Yenidünya Ceza Hukuku-Özel Hükümler, 6.Bası, s.685 vd.) şeklinde açıklanmıştır.

Norma aykırı davranışın maddede belirtilen sonuçları doğurup doğurmadığının saptanabilmesi için öncelikle “mağduriyet, kamunun zarara uğraması ve haksız menfaat” kavramların açıklanması ve somut olayda, bunların gerçekleşip gerçekleşmediklerinin belirlenmesi gerekmektedir.

Mağduriyet kavramı, sadece ekonomik bakımdan uğranılan zararla sınırlı olmayıp, bireysel hakların ihlali sonucunu doğuran her türlü davranışı ifade eder. Madde gerekçesinde bu husus; "Görevin gereklerine aykırı davranışın, kişinin mağduriyetine neden olunması gerekir. Bu mağduriyet, sadece ekonomik bakımdan uğranılan zararı ifade etmez. Mağduriyet kavramı, zarar kavramından daha geniş bir anlama sahiptir" şeklinde açıkça vurgulanmış, mağduriyet kavramından ne anlaşılması gerektiği öğretide de; "Söz konusu mağduuriyet sadece ekonomik bakımdan ortaya çıkan zararı ifade etmez. Mağduriyet kavramı ekonomik zarar kavramından daha geniş bir anlama sahiptir. Bireyin, sosyal, siyasi, medeni her türlü haklarının ihlali sonucunu doğuran hareketler bu kapsamda değerlendirilmelidir" (Artuk-Gökçen-Yenidünya, TCK Şerhi-Özel Hükümler, 5. Cilt, Ankara 2009, s. 5025) şeklinde açıklanmıştır.

Kişilere haksız kazanç sağlanmasını da içine alan kişilere haksız menfaat sağlanması da, kişilere hukuka aykırı olarak maddi ya da manevi yarar sağlanmasıdır.

Kamunun zarara uğraması hususuna gelince; madde gerekçesinde "ekonomik bir zarar olduğu" vurgulanan anılan kavramla ilgili olarak kanuni düzenleme içeren, 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun 71. maddesinde ise; mevzuata aykırı karar, işlem, eylem veya ihmal sonucunda kamu kaynağında artışa engel veya eksilmeye neden olunması şeklinde tanımlanan kamu zararı, her somut olayda hakim tarafından, iş, mal veya hizmetin rayiç bedelinden daha yüksek bir fiyatla alınıp alınmadığı veya aynı şekilde yaptırılıp yaptırılmadığı, somut olayın kendine özgü özellikleri de dikkate alınarak belirlenmelidir. Bu belirleme; uğranılan kamu zararının miktarının kesin bir biçimde saptanması anlamında olmayıp, miktarı saptanamasa dahi, işin veya hizmetin niteliği nazara alınarak, rayiç bedelden daha yüksek bir bedelle alım veya yapımın gerçekleştirildiğinin anlaşılması halinde de kamu zararının varlığı kabul edilmelidir. Ancak bu belirleme yapılırken, norma aykırı her davranışın, kamuya duyulan güveni sarstığı, dolayısıyla, kamu zararına yol açtığı veya zarara uğrama ihtimalini ortaya çıkardığı şeklindeki bir ihtimalle de hareket edilmemelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut değerlendirildiğinde;

Haklarındaki hüküm inceleme konusu olmayan sanıklar N.. ve O.. rüşvet alma suçundan cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, .ve H.. hakkındaki soruşturma dosyasının Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına intikal etmesi sonrasında dosyanın izne ayrılmış olan Cumhuriyet savcısı E.. Y..'ya tevzii edilmesi ve tutuklanan şüphelilerin tahliyeleri için çaba harcamak suretiyle dosyayı bizzat takip ettiklerinin anlaşıldığı, ancak menfaat temin etmeleri ve bu konuda anlaşmaya varmaları hususu yeterli maddi delille belirlenemediğinden, rüşvet alma suçunun tam olarak kanıtlanamadığı, bu nedenle sabit olan eylemlerinin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabul edilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanık A.... da TCK'nun 38 ve 40/2. maddeleri uyarınca sanıklar N...ve O... görevi kötüye kullanma suçlarından azmettiren sıfatıyla sorumlu tutulması gerektiği kanaatiyle TCK'nun 257/1. maddesi uyarınca mahkûmiyetine karar verildiği dosya içeriğiyle sabittir.

Haklarındaki mahkûmiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları kesinleşen adı geçen sanıklarla birlikte hareket ettiği belirlenen sanık E.. Y..'nın, menfaat karşılığı hareket etmek üzere anlaşma yaptığının ya da yaptığı iş karşılığında menfaat temin ettiğinin kesin olarak belirlenemediği anlaşıldığından, eyleminin rüşvet alma suçunu oluşturduğu hususunda şüphe bulunmaktadır. Bununla birlikte, yıllık iznini geçirmek için ayrıldığı Ankara'ya izninin ikinci gününde İzmir'den uçakla dönmesi, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2007/63887 sayılı soruşturma dosyasını takip ettiği hususu sabit olan sanık A...ile HTS raporlarına göre 02.04.2007, 03.04.2007 ve 04.04.2007 tarihlerinde yoğun telefon görüşmelerinin bulunması, tanık anlatımları ile sabit olduğu şekilde henüz kendisine tevzi edilmeden soruşturma dosyası ile ilgilenmesi ve olağan olmayacak şekilde yakından takip etmesi, göreve başladığı gün söz konusu soruşturma dosyasının kendisine tevzi edilmesi, dosyasının şüphelisi .nın, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2006/2215 sayılı soruşturma dosyasında suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma ve benzeri suçlardan şüpheli olan R... ve İ.. kardeşi olması ve söz konusu soruşturma sırasında gerçekleştirilen "son nokta operasyonu"nun ardından basında sanığın suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüt üyeleri ile işbirliği ve menfaat ilişkisi içerisinde olduğu yönünde bir kısım haberler çıktıktan sonra soruşturmayı sonuçlandırarak iddianame düzenlemesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, rüşvet alma iddiası sabit olmamakla birlikte, görevinin gereklerine aykırı hareket ederek soruşturma dosyasının taraflarının mağduriyetine neden olmak suretiyle gerçekleştirdiği eyleminin, TCK'nun 257/1. maddesi uyarınca görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu nedenle, rüşvet alma suçundan açılan kamu davasının yargılaması sonucunda sabit olan eylemin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabul edilerek verilen mahkûmiyet kararı isabetli olup, hükmün onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan V. Dirim; "Eylem tarihinde Ankara Cumhuriyet Savcısı olarak görev yapan sanığın rüşvet almak suçundan beraetine karar verilmiştir. Sanığın sabit olan eylemi; iznini erken kesip, iki gün sonra göreve başlaması, evrakın kendisine düşürülmesine rıza göstermesi ve benzeri davranışları olup, bu davranışlar meslek etiği açısından tartışılabilir, disiplin hukukunun konusu da olabilir.

Ancak, sanık tahliyeyi sağlamak bir yana iki kez tutuklu sanığın tutuk halinin devamı yönünde görüş belirtmiştir.

İddianamedeki tavsif yerindedir. Soruşturmanın başlangıcından iddianamenin düzenlenmesine kadar geçen süre; üç aydan biraz fazla olup, mâkul bir süredir.

Bu durumda görevi kötüye kullanma suçunun hazırlık hareketlerinin ötesinde suçun icrasına yönelik bir eylem söz konusu olmadığı gibi, kişilerin mağduriyeti veya kamunun zararı ya da kişilere haksız menfaat sağlama da söz konusu değildir.

Sanığın unsurları yönünden oluşmayan görevi kötüye kullanma suçundan beraetine karar verilmesi gerekir" düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan on üç Genel Kurul Üyesi de; benzer düşüncelerle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 5. Ceza Dairesinin sanık E.. Y.. hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan 11.06.2014 gün ve 13-2 sayılı mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,

2- Dosyanın, Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2015 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.