muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4249, Karar No: 2016/6757, Tarih: 23.11.2016

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... ile sanıklar savunmanlarının temyiz dilekçelerinde, sanık ... savunmanı ile sanık ... savunmanının duruşmada ileri sürdükleri itiraz ve savunmanları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine, "Sanıkların, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1.maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamalarına" cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA ilişkin oybirliğiyle alınan karar 23/11/2016 gününde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Türkan Koçer'in katıldığı oturumda, sanıklar ... ve ... savunmanlarının yokluklarında açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/6729, Karar No: 2014/10538, Tarih: 05.06.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/6729 E.  ,  2014/10538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı aleyhine çeke dayalı olarak başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takibe konu çek bedelinin ödendiğini, müvekkilinin davacıya borcu bulunmadığını belirterek davanın reddine ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davalının banka havalesi ile yapmış olduğu 70.000,00 TL ödemenin davalı tarafından davacıya verilen 127.137,00 TL ve 106.768,00 TL çeklere karşılık yapıldığına ve yine ödenmediğinden davacı kayıtlarına alacak kaydedilen iki adet çekin avans olarak verildiğine dair yazılı belgenin davalı yanca dosyaya sunulamadığı, davalı kayıtlarında yer alan 06.08.2009 tarihli 70.000,00 TL banka havalesi ile yapılan ödeme ile devamı tüm ödemelerin davacı kayıtlarında da yer aldığı, hatta davalının kendi kayıtlarında yer almayan ancak cevap dilekçesinde bildirilen 3. kişi tarafından davalı adına yapılan 3.500,00 TL ödemeninde davacı cari hesabında dikkate alındığı, usulüne uygun tutulmuş davacı defter kayıtlarına göre davacının bakiye 45.011,94 TL alacağı bulunduğu, kendi kayıtlarında aleyhe kayıt da bulunmadığı gerekçesiyle, asıl alacağa vaki itirazın iptaline, takip tarihi itibari ile faturaya dayalı likit alacak nedeni ile %40 icra inkar tazminatına ve asıl alacağa takip tarihinden itibaren %19 u geçmemek üzere değişen oranlarda avans faizi uygulanmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11423, Karar No: 2016/9370, Tarih: 04.04.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/11423 E.  ,  2016/9370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı duruşmasız davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde temyiz eden davalı ... Özel Sağlık Hizmetleri vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'ın gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 02.12.2002 tarihinde hamileyken yere düştüğünü, sol kolunun bilek ve dirsekten kırıldığını, davalı şirkete ait Özel İzmir Hastanesine kaldırıldığını, davalı doktorun önerisiyle ameliyat olduğunu, ameliyattan sonra iyileşmeyince aynı doktora müracaat ettiğinde kolunun matkapla dirsek ve bilekten delinerek tavana asılması gerektiğini söylediğini, hamileliği nazara alınarak bu işlemin uyuşturulmadan gerçekleştirildiğini, 2. müdahale esnasında dayanılmaz acılar çektiğini, kırıkların yine iyileşmemesi ve kolundaki yaradan ağır bir koku ve akıntı gelmesi üzerine davalı doktor tarafından 3. kez ameliyat edildiğini, kırıklar yine iyileşmeyince .... Üniversitesi Hastanesine müracaat ederek oradaki ortopedi doktoru tarafından yapılan ameliyatların tamamen yanlış olduğu ve kolunun düzelme ihtimalinin neredeyse bulunmadığının söylenerek son çare olarak Bornova Trafik Hastanesinde bir doktora gönderdiğini, o doktorun da kolun düzelme ihtimalinin çok düşük olduğunu, bir çare olarak ameliyat olabileceğini söylediğini, ameliyatı müteakip iltihabın steril olmayan hastane odasındaki matkapla delme sırasında oluşabileceğini beyan ettiğini, kolun iyileşmesi için bir başka doktor tarafından da ameliyat edildiğini, hatalı ve çözensiz tıbbi müdahaleler sonucu sakat kaldığını, ruh sağlığının aşırı derecede bozulduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ameliyat, ilaç, ulaşım, iş ve kazançtan yoksun kalma zararlarının tazmini için 10.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın 2.12.2002 den itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslahla maddi tazminat talebini 167.621,22 TL ya yükseltmiştir.

Davalı doktor ve davalı şirket, davanın reddini dilemişlerdir.

Davalı doktor ve davalı şirket, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı doktor hakkında açılan ceza dava dosyası esas alınmak suretiyle, ceza dosyasında alınan Yüksek Sağlık Şurası raporunda özensiz ve yetersiz yaklaşımından dolayı davalı doktorun 4/8 oranında kusurlu olduğu, mahkemece alınan Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu raporuna göre de davacının yüksekten düşme olayına bağlı humerus suprakondiller kırığı nedeniyle %50 oranında meslekten kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının belirlendiği, aktüerya bilirkişinin raporuna göre davacının toplam zararının 167.621,22 TL olarak hesaplandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 167.621,22 TL nın 02.12.2002 den itibaren yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline, davalı doktorun kusur oranı %50 olmakla mükerrer ödemeye neden olmayacak şekilde bu miktarın 83.684,61 TL sının 02.12.2002 den itibaren yasal faizi ile birlikte davalı doktordan tahsiline; her bir davalıdan 2.000,00'er TL dan toplam 4.000,00 TL manevi tazminatın 02.12.2002 den itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan ayrı ayrı tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 513. (Mülga Borçlar Kanunu’nun 397.) maddesi gereğince, kural olarak vekalet sözleşmesi, vekilin veya vekalet verenin ölümü ile kendiliğinden sona erer. Bu husus Mülga Borçlar Kanunu’nun 397. Maddesinde, “….vekalet, gerek vekilin gerek müvekkilin ölümüyle ve ehliyetinin zevali veya iflası ile nihayet bulur.” şeklinde belirtilmişken, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 513. Maddesinde de “…sözleşme, vekilin veya vekalet verenin ölümü ile, ehliyetini kaybetmesi ya da iflası ile kendiliğinden sona ermiş olur. Davalı doktor ... vekili tarafından 25.8.2015 tarihli dilekçe ile davalı doktorun 18.05.2015 tarihinde vefat ettiği, yasal mirasçılarının da mirası reddettiğine dair İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/1347 Esas, 2015/1335 Karar sayılı mirasın reddi kararının dosyaya sunulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; mahkemece, davalı doktor ...'in veraset ilamı ile mirasın reddi kararının incelenip, taraf teşkili sağlanarak sonucuna göre bir karar verilmek üzere, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, tarafların tüm temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 no.lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 2 no.lu bentte açıklanan nedenlerle tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 1350,00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde temyiz eden davacıya, peşin alınan 2.930,86 TL harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ye, peşin alınan 1.355,95 TL harcın temyiz eden davalı ...'e iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11508, Karar No: 2010/4870, Tarih: 26.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/11508 E.  ,  2010/4870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, yakınanın evinde bıçakla gömleğinin cebinden cüzdanını alma eyleminin 5237 sayılı Yasanın 149/1-a maddesi yanında 149/1-d maddesinde belirtilen konutta yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek, yazılı biçimde uygulama yapılması,

5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki "hafif ve "pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, "değer azlığının" 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, sanık hakkında aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak;

Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "53/1. maddesinin uygulanmasına"ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine "53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11290, Karar No: 2015/843, Tarih: 13.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/11290 E.  ,  2015/843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın, suça konu tabanca ve mermileri satın aldığı aracın torpido gözünde bularak eve getirmiş olduğunu beyan etmesi karşısında, eyleminin 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesinde düzenlenen yasak nitelikte silah taşıma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir, tartışma ve davaya bakma görevinin, anılan maddedeki hapis cezasının üst sınırına göre 5235 sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca asliye ceza mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulmuş ise de; 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanunun 84. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 6. madde ile sulh ceza mahkemelerinin kaldırıldığı gözetilerek asliye ceza mahkemesince değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, silahın namlusu içerisindeki gaz kanalı parçasının ortasındaki boşluktan uygun çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceğinin belirtilmesi, birlikte özel nitelikte ateşli silah mermisi ele geçmemesi karşısında; suça konu ses ve gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup ... Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, üretim şeması getirtilip, ayrıca suça konu silahın gaz ayırıcı parçasını gösteren fotoğrafları ve dosyadaki bilirkişi raporu eklenip üretici firmadan mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçası üzerine tadilat yapılıp yapılmadığı, sorulup dosya kül halinde ... Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte tadil edilip edilmediği hususları sorularak alınacak bir rapor ile tabancanın 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3867, Karar No: 2006/5291, Tarih: 05.05.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/3867 E.  ,  2006/5291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 4.7.2005 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin men'i istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.11.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Cahit Bala tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 5.5.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1238, Karar No: 2011/7403, Tarih: 28.04.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/1238 E.  ,  2011/7403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1.782,00 lira alacak için itirazın iptali, inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili: davacı Birliğin bakım, onarım ve yer altı su hizmetinin karşılığı olarak taşınmaz sahibi davalı hakkında tahakkuk ettirilen 1.782,00 TL alacağın tahsili için Anamur İcra Müdürlüğünün 2008/688 E sayılı takip dosyası ile ilamsız takip yaptıklarını, davalının borca itiraz ettiğini beyanla haksız itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, idare mahkemesinin görevli olduğu, faiz talebinin keyfi olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporuna göre, davalıya ait arazi ile sulama kanalı arasındaki bağlantının kopuk olması, "avara" suyu bulunmadığı gibi, sulama birliğinin de arazilerde oluşacak avara sularının uzaklaştırılması için tahliye kanallarının bulunmaması, dolayısıyla sulama birliğinin burada bir hizmetinin söz konusu olmaması nedeniyle davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tüm dosya kapsamı ile davalının davacı ... birliğinin sulama sahasında taşınmazlarının olduğu ve davalının kendi imkanları ile açtığı ruhsatsız kuyu ile taşınmazlarını sulayarak çiftçilik yaptığı hususlarında taraflar arasında çekişme yoktur.

Taraflar arasındaki çekişme kendi imkanları ile sulama yapan davalının davacıya karşı herhangi bir sorumluluğunun olup olmadığı hakkındadır.

Danıştay 8. Daire Başkanlığının 31.01.2002 tarih 2001/3380 Esas, 2002/567 Karar sayılı kararında da belirtildiği gibi 167 sayılı Yeraltı Suları Hakkında Kanun ve Tüzüğü ile 1580 sayılı sulama birlikleri kurulmasına ilişkin kanun hükümleri nazara alındığında yeraltı sularının kontrolsüz kullanımının önlenmesi, cazibeli suların çiftçiler arasında eşitsizliğe yol açması ve sulama tesislerinin su temin ettiği göl havzalarının kuruması ve birlik hizmetlerinin aksaması nedenleri ile düşük ücret tarifesi üzerinden sondaj suları ile su kaynağı dışındaki diğer cazibeli suların sulama birliklerince DSİ veya onun devrettiği sulama birliklerince ücretlendirilmesinde yasaya aykırılık yoktur. Zaten çiftçilerin münferiden ruhsatsız olarak yeraltı kuyusu açmaları da mümkün olmadığı gibi, davacı birliğin çalışmaları ve tahliye kanalları açması nedeniyle artık avara suların alt taşınmazlara zarar vermesi durumu önlenir hale gelmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/10700, Karar No: 2015/10268, Tarih: 03.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10700 E.  ,  2015/10268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... Aile Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı 16.12.2014 tarihli dilekçe ile; dava dışı ... ile evli olduklarını, ... Aile Mahkemesinde boşanma davalarının devam ettiğini, ...'ın, aile konutu olarak kullandıkları taşınmazı bilgisi ve rızası olmadan davalıya sattığını, satışın ... Aile Mahkemesince aile konutu olduğu gerekçesiyle iptal edildiğini, karar kesinleştiği halde davalının taşınmazı tahliye etmediğini ileri sürerek davalının elatmasının önlenmesi istemiyle asliye hukuk mahkemesinde dava açmıştır.

... Asliye Hukuk Mahkemesi; "...aile konutu olan taşınmaza yönelik elatmanın önlenmesi isteminin aile mahkemesinde tartışılması gerektiğinden davaya bakma görevinin aile mahkemesine ait olduğu..." gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

... Aile Mahkemesi ise ; "Taşınmazın aile konutu olduğunun tapu iptali ve tescil dosyasında belirlendiği, dava eşler arasında görülmediğinden davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu ..." gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Dosya kapsamından; çekişmeli taşınmazın mesken cinsi ile ... adına kayıtlı iken 03.11.2009 tarihinde davalıya satış yoluyla devredildiği, davacının açtığı dava sonucu ... Aile Mahkemesince aile konutu olduğu gerekçesiyle tapunun iptaline karar verildiği, kararın kesinleşmesiyle ... adına yeniden tescil edildiği, beyanlar hanesinde aile konutu şerhinin bulunmadığı, davacı ile dava dışı eşi ... arasında boşanma davasının derdest olduğu anlaşılmaktadır.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesi uyarınca 4721 sayılı Türk Medenî Kanunun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun kapsamındaki aile hukukundan (2.kitabı) doğan dava ve işler aile mahkemesinde görülür.

Somut olayda; davacı mahkeme kararıyla aile konutu olduğu kesin olan konutta salt aile birliğinin devam ediyor olması ve bu nedenle konutun "aile konutu" niteliğinin sürüyor olması nedeniyle oturma hakkına sahip olduğundan uyuşmazlığın TMK'nın 194. maddesinden kaynaklandığı ve dolayısıyla “Aile Hukukuna” ilişkin bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davanın 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince, aile mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/452, Karar No: 2017/424, Tarih: 24.10.2017

**Ceza Genel Kurulu         2017/452 E.  ,  2017/424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 12. Ceza Dairesi

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ...'ın, TCK'nun 89/1, 89/3-b, 62, 51 ve 53/6. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ertelemeye ve 5 ay süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin Adana 3. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 23.03.2012 gün ve 2537-850 sayılı hükmün, katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesince 01.11.2013 gün ve 3003-24241 sayı ile;

"Oluşa ve mahkemenin kabulüne göre; sanık ...'ın yönetimindeki otobüs ile seyir halinde iken kaçan topu yakalamak için sokak arasından aniden yola fırlayan mağdur Abdülkerim Kılıç'a çarpması şeklinde gelişen olayda yerel mahkemece, olay günü dikkatsiz ve özensiz bir şekilde her an mahalle arasındaki yol kenarından bir kişinin yola fırlayabileceğini kestiremeyerek araç kullanıp mağdurun yaralanmasına sebebiyet verdiği, bu nedenle olayda tali derecede kusurlu olduğu kanaatine varılarak sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiş ise de, sanığın 'çocuğun yola birden fırladığı, hemen frene basmasına rağmen mesafe yakın olduğu için duramadığı' şeklindeki aşamalarda değişmeyen savunması ve bu savunmayı doğrulayan tanık ...'in hemen olayın akabinde alınan 'çocuğun sokak arasından topun peşinden birden fırladığı' şeklindeki beyanı dikkate alındığında; sanığın kısa mesafeden seyir yoluna koşarak giren mağdur yayaya karşın fren tedbirine başvurduğu, mevcut şartlarda alabileceği başkaca bir önlemin bulunmadığı kabul edilerek beraatine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçelerle, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 18.02.2014 gün ve 37-91 sayı ile;

"...olay tarihinde sanık ...'ın saat 17.00 sıralarında 01 S 2618 plakalı otobüs ile Akdeniz Caddesinde seyir halinde iken mağdur Abdülkerim Kılıç'ın yol kenarında babasını beklediği sırada sanığın sağında bulunan aracı sollarken mağdura çarparak yaşamını tehlikeye sokan ve uzuv kaybı oluşur şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği kanaatine varılmıştır.