muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4650, Karar No: 2020/1561, Tarih: 03.03.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4650 E.  ,  2020/1561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme ... 2. Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28863, Karar No: 2015/7657, Tarih: 13.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28863 E.  ,  2015/7657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/08/2014

NUMARASI : 2013/1414-2014/1005

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10722, Karar No: 2012/10499, Tarih: 03.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/10722 E.  ,  2012/10499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KISITLI ADAYI : ...

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan çekişmesiz yargı işinde Adana 1. Sulh Hukuk ve Midyat Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, yabancıya vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “

Aynı Kanunun 19. maddesinde; “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”, 20.maddesinde de “Önceki yerleşim yeri belli olmayan veya yabancı ülkedeki yerleşim yerini bıraktığı halde Türkiye'de henüz bir yerleşim yeri edinmemiş olan kimsenin halen oturduğu yer, yerleşim yeri sayılır.” hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda; Kısıtlı adayının babası, kısıtlı adayının hastanede tedavi olması istemi ile verdiği dilekçede adresini seyhan ADANA olarak bildirdiği, kısıtlı adayının kayın babasının evi olan ova mah. 44240 sok no.16 Seyhan Adana adresinde Almanyadan geldiğinde kaldığı Seyhan İlçe Emniyet Müdürlüğünün 22.10.2010 tarihli cevabi yazısı ile anlaşılmıştır.

Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 42. maddesindeki “Türkiye'de yerleşim yeri bulunmayan yabancı hakkında vesâyet, kayyımlık, kısıtlılık, gaiplik ve

../...

-2-

2012/10722

2012/10499

ölmüş sayılma kararları ilgilinin Türkiye'de sâkin olduğu yer, sâkin değilse mallarının bulunduğu yer mahkemesince verilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Kısıtlı adayının Almanya vatandaşı olup, Türkiye’de yerleşim yerinin olmadığı, kısıtlanması istenilen tarihte Adana'da bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde bakılıp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21-22 maddeleri ( 1086 sayıl HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri) gereğince Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2364, Karar No: 2018/2886, Tarih: 02.04.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/2364 E.  ,  2018/2886 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ...'ten alınmasına, 02.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2011/10440, Karar No: 2012/8041, Tarih: 19.06.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/10440 E.  ,  2012/8041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Hırsızlık, mala zarar verme

Hüküm : 1- Sanıklar ... ve ... hakkında; a- TCK'nın 142/1-a, 143, 35, 31/2, 62, 50/1-c maddeleri uyarınca mahkumiyet, 2 yıl süre ile bir meslek veya sanat edinmesi amacı ile eğitim kurumuna devam etme seçenek yaptırımına çevirme b- TCK'nın 152/1-a, 31/2, 62, 50/1-c maddeleri uyarınca mahkumiyet, 6 ay süreyle sanık ... ile saat 23:00 ile 05:00 saatleri arasında birlikte sokağa çıkmak etkinliğini yapmaktan yasaklanma seçenek yaptırımına çevirme 2- Sanık ... hakkında; a- TCK'nın 142/1-a, 143, 35, 62, 53, 58, 54, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet b- TCK'nın 152/1-a, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler : Sanıklar ... ve ... müdafii ile sanık ...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Müşteki kuruma ait telefon kablolarını yararlanmak kastıyla kesen sanıkların eylemleri bir bütün halinde hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanıklar hakkında ayrıca mala zarar verme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Mükerrir olan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/7. maddesi gereğince “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

b- Sanıklar ... ve ...hakkında mala zarar verme suçundan tayin olunan hapis cezalarının TCK'nın 50/1-d maddesinde belirtilen seçenek yaptırıma çevrilirken, işlenen suçla ilgisi bulunmayan ve sanıkların ıslahını sağlayacak nitelikte olmayan “6 ay süre ile sanık ... ile saat 23:00 ile saat 05:00 saatleri arasında birlikte sokağa çıkmak etkinliğinden yasaklanması” tedbirine hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 19.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9193, Karar No: 2022/10762, Tarih: 14.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2020/9193 E.  ,  2022/10762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı Hazine vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın davalı Hazine yönünden kabulüne, davalı Mersin Tarsus Organize Sanayi Bölgesi Yönetimi yönünden ise pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce davalı Hazine yönünden kabulü ile HMK'nın 353/1-a-6.maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına kesin olarak karar verdiği, davacı ve davalı Mersin Tarsus Organize Sanayi Bölgesi vekilleri yönünden ise HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş olup hüküm davacı ve davalı Hazine vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre; dava konusu taşınmaz evveliyatinda 1963 yılında yapılan genel kadastro çalışmaları sırasında 85.900 metrekare yüzölçümlü olarak dava dışı şahıslar adına tescil edildiği, 2005 yılında yapılan ifrazla ... ve ... parsellere ayrıldığı, ... parsel 35573.2 metrekare yüzölçümlü, 1281 parsel ise 30.148,43 metrekare yüzölçümlü olarak tapuya tescil edildiği,davacının 1281 parselde ilk olarak 1/3 payını 23.05.2013 tarihinde satın aldığı, 23.06.2014 ve 08.07.2014 tarihinde tevhid ve hisse alımı ile toplamda 2/3 payın maliki olduğu, 22.02.2011 tarihinde 1280

parselin yüzölçümünün 43.836,87 metrekare olarak tapudan düzeltildiği, dava konusu 1281 parsel sayılı taşınmazında 3402 sayılı Yasanın 22/a maddesi gereğince yüzölçümü 23517,59 metrekare olarak düzeltilerek ... ada ... parselde 2/3 pay olarak davacı adına tescil edildiği, dava konusu taşınmazın yüzölçümünden 4420,61 metre kare eksilmesinin nedeninin ifraz sırasında parsel alanlarının hatalı koordinat okumasından kaynaklandığı ve sınırlarında bir değişiklik olmadığı, davacı tarafça kendi yüzölçümünün azalmasının 2011 yılında tapuya tescil edilen ... parselin yüzölçümünde artış olması nedeniyle sebebsiz olarak zenginleşen davalı OSB'nin de sorumlu olduğunun kabulü ile davalılardan müştereken ve müteselsilen zararının tahsilini talep ettiği eldeki bu davasının 04.02.2020 yılında 10 yıllık zamanaşımı süresi içinde açtığı anlaşılmıştır.

Kök parselde yapılan ifraz sırasında hatalı koordinat okunmasından kaynaklanan tapu sicilinin hatalı tutulması nedeniyle uğranılan zararın tahsili istemli iş bu davada, TMK'nın 1007. Maddesi anlamın da Devletin sorumlu olduğu kabul edilerek tespit edilen bedelin davacı Hazine'den tahsiline, Organize Bölge yönünden ise tapuda yapılan işlem nedeniyle zararın oluşumuna ilişkin olarak uygun illiyet bağı olmayıp, yüzölçümündeki artışı nedeniyle o parselde malik olanlarca sebebsiz zenginleşmeye dayalı dava açılabileceği, davacının kendi taşınmazındaki yüzölçümünün azalması ile OSB'nin paydaş olduğu 1280 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümündeki artış nedeniyle davalı OSB'ye husumet yöneltemeyeceğinden Organize Bölge yönünden pasif husumetten reddine ilişkin olarak verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı ile davalı Hazine vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden ususl ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370.maddesi gereğince ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28848, Karar No: 2015/7656, Tarih: 13.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28848 E.  ,  2015/7656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/08/2014

NUMARASI : 2013/1410-2014/1009

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22656, Karar No: 2008/10136, Tarih: 30.06.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/22656 E.  ,  2008/10136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk prim kesintisi yapıldığı tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacının, 01.05.1995 tarihi ile dava tarihi arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının 01.05.1995-18.07.2004 tarihleri arası ile 01.10.2004-31.05.2005 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

2-Dava davacının, 01.05.1995 tarihi ile dava tarihi arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının 01.05.1995-18.07.2004 tarihleri arası ile 01.10.2004-31.05.2005 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen,sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 12.04.2005 tarihinde Ziraat Odasına kayıt olduğu,Tarım Kredi Kooperatifine ve diğer Tarım Kooperatiflerine üye olmadığı, davacı dan ilk prim kesintisinin 05.04.1995 tarihinde yapıldığı,ayrıca 2006 yılında da tarım ... prim kesintisi yapıldığı1996,1997,1998,1999,2000,2001,2002,2003,2004,2005 yıllarında tarım ... kesintisi yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının tarım ... sigortalılık başlangıcının 01.05.1995 olarak kabulü ile 01.05.1995 ile 31.12.1995 tarihleri arasında ve 01.01.2006-31.05.2006 tarihleri arasında davacının tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine ilişkin verilen hüküm yerinde ise de,bu dönemlerden sonra tevkifat kesintisine ilişkin belgenin dosyada bulunmadığı ve tarımsal faaliyetin kanıtlanmadığı 01.01.1996-31.12.2005 tarihleri arasına yönelik istemin kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1.bendinin silinerek, yerine, “Davanın kısmen kabulü ile, davacının ilk ... prim kesintisinin yapıldığı 05.04.1995 tarihini takip eden aybaşı olan 01.05.1995 ile 31.12.1995 tarihleri arası ile 01.01.2006-31.05.2006 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında ... tarım sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine” tarih ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 30.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16508, Karar No: 2020/8843, Tarih: 16.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/16508 E.  ,  2020/8843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İşyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma sonrası yapılan yargılamada, 19/07/2019 tarihli duruşmada alınan ifadesi esnasında 18 yaşından büyük olan suça sürüklenen çocuğun müdafi talep etmediğini beyan ettiği gibi CMK'nın 150/2-3. maddesi gereğince de zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı, hükmün suça sürüklenen çocuğa tefhim edildiği; ancak suça sürüklenen çocuğun hükmü temyiz etmediği anlaşıldığından, hükmü temyize yetkisi bulunmayan suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 16/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.