muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1659, Karar No: 2018/947, Tarih: 25.04.2018

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilinin ve davalı ...İnşaat Turizm Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece asgari ücret üzerinden düzenlenen ve işçiye imzalatılan bordroların gerçek durumu yansıtmadığı, işveren tarafından düzenlenmiş 2010 yılı Nisan ayı bordrosu ile tazminat alacaklarının hesabına ilişkin makbuz ve ibranamenin asgari ücrete göre düzenlenmiş imzalı bordroların aksini gösterir eşdeğer belge olarak kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle ve önceki gerekçeler tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararını davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili ve davalı ...İnşaat Turizm Ticaret Ltd. Şti. vekili temyize getirmektedir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık somut olay bakımından davacının gerçek ücretinin asgari ücretin iki katı olduğu kabul edilmek suretiyle kabul edilen prime esas kazanç tespitinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun Geçici 7. maddesi uyarınca, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 79. maddesinin onuncu fıkrası teşkil etmektedir. Anılan maddede “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır” hükmü yer almaktadır.

Bilindiği üzere, belli bir dönemdeki çalışmaların tespiti istemini içeren hizmet tespiti davası dava dilekçesinde açıkça belirtilmiş olmasa da, 506 sayılı Kanun’un 79. maddesinin onuncu fıkrasında da düzenlendiği üzere, özünde prime esas kazançlarının ve prim ödeme gün sayılarının tespiti talebini de içermektedir. Mahkemenin hizmet tespitine ilişkin ilamı ise işverenin Kuruma vermediği bildirgeler yerine geçecek belge niteliğindedir. Bu nedenle mahkeme dava sonunda vereceği kararda tespit edilen dönem için aylar itibariyle prim ödeme gün sayıları ile 506 sayılı Kanun’un 77. maddesine göre hesaplanacak olan “o dönemdeki” bir günlük ücreti de belirtecektir.

506 sayılı Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur.

506 sayılı Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur.

Sosyal güvenlik hakkı kamu düzenine ilişkin olduğundan bu hakka ilişkin davalarda kendiliğinden araştırma ilkesi uygulanır. Kendiliğinden araştırma ilkesinin uygulandığı davalar daha çok tarafların dava konusu üzerinde serbestçe tasarruf edemeyecekleri davalardır. Kendiliğinden araştırma ilkesinin uygulandığı davalarda hâkimin kararını (hükmünü) tarafların bildirmiş oldukları vakıalara dayandırabilmesi için onların varlığına kanaat getirmiş olması gerekir. Taraflar arasında çekişmeli olmayan vakıaları da hâkim kendiliğinden inceleme konusu yapar. Bundan başka hâkim tarafların ileri sürmedikleri vakıaları da kendiliğinden araştırıp kararını bu vakıalara dayandırabilir ve davanın ispatı için bütün delillere kendiliğinden başvurabilir.

Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Hizmet tespitine yönelik davalarda davacı işçinin çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumuna (Devredilen SSK) davalı işveren tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Davanın niteliği gereği çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık, ücretin ispatında bu denli serbestlik söz konusu değildir. Ücretin ispatında Hukuk Genel Kurulunun 2005/21-409 E., 2005/413 K.; 20.10.2010 gün ve 2010/10-480 E. 2010/523 K.; 19.10.2011 gün ve 2011/10-608 E., 2011/649 K.; 19.06.2013 gün ve 2012/10-1617 E. 2013/850 K. ve sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) 288. maddesinde (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 200) yazılı sınırları aşan, ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HUMK’nın 288. (HMK m.200) maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmak kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Ücret miktarı HUMK’nın 288. (HMK m.200) maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmak kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için veya bu miktar üzerinde olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgelerin bulunması halinde tanık dinletilmesi mümkündür (1086 sayılı HUMK m. 292 (HMK m. 202).

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nın 288. (HMK m. 200) maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa, ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “...günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması hâlinde ise, günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Hâl böyle olunca, ücret miktarı HMK’nın Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 200. maddesi) belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmak kaydıyla işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkün olduğundan buna göre araştırma yapılması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; mahkemece 2010 yılı Nisan ayı bordrosu, tazminat alacaklarının hesabına ilişkin makbuz ve ibraname ve tanık beyanlarına itibar edilerek karar verilmiş ise de, davacı tarafından imzalı 2008/Ağustos, 2009/Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Kasım, 2010/Ocak, Şubat, Mart, Nisan ayları bordroları ve davacının işyerinde garson ve kat görevlisi olarak çalıştığı nazara alındığında davalı işveren tarafından bildirilen prim miktarlarının davacının gerçek ücretini yansıttığı kabul edilmelidir. Davacı tarafından imzalı ücret bordroların aksinin ancak eşdeğer yazılı belgelerle kanıtlanması gerektiğinden, Özel Dairenin bozma kararı yerindedir.

Ne var ki, Özel Dairenin bozma kararında bahsedilen davacının çalışmalarının asgari ücret üzerinden olduğu ve asgari ücret üzerinde herhangi bir ücret aldığına dair belge bulunmadığı ibareleri hatalı olup, davacı tarafından imzalı ücret bordrolarından anlaşıldığı üzere davacı çalıştığı dönemlerin bir kısmında asgari ücret, bir kısmında ise asgari ücretin üzerinde ücret almıştır. Bu nedenle Özel Dairenin bozma karında bahsedilen davacının her dönem asgari ücret aldığı şeklindeki ifadeler, davacının çalıştığı dönemlerdeki ücretlerinin prime esas kazancına eksiksiz ve doğru olarak yansıtıldığı şeklinde değiştirilmelidir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında Anayasanın 60. maddesinde herkesin sosyal güvenlik hakkına sahip olduğu ve Devletin bu güvenliği sağlayacak gerekli tedbirleri alacağının belirtildiği, bu haliyle Devlet tarafından güvence altına alınan sosyal güvenlik hakkı ve ona bağlı olan prime esas kazancın tespitinde ispatı zorlaştıracak şekilde yazılı delil aranmasının sosyal güvenlik hakkını zedeleyerek sigortalılar aleyhine bir sonuç doğuracağı, bu nedenle direnme kararının onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

Bu nedenle direnme kararının yukarıda bahsedilen gerekçeler ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilinin ve davalı ...İnşaat Turizm Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen bu değişik nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının davalı ...İnş.Turz.Tic.Ltd.Şti'ye geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 25.04.2018 gününde oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2907, Karar No: 2013/8789, Tarih: 10.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/2907 E.  ,  2013/8789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, kasten yaralama

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; TCK'nın 86/2, 29, 31/3, 62, 50/1-f maddeleri uyarınca mahkumiyet

(2 kez) 4 gün süre ile gönüllü olmak koşulu ile kamuya yararlı temizlik işinde çalıştırılmasına çevrilmesine

2- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; TCK'nın151/1, 29, 31/3, 62, 50/1-f maddeleri uyarınca mahkumiyet, 4 gün süre ile gönüllü olmak koşulu ile kamuya yararlı temizlik işinde çalıştırılmasına çevrilmesine

3- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan; Beraat

4- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan; Beraat

Temyiz edenler : 1- Cumhuriyet savcısı, 2- Katılanlar vekili,

3- Sanık ... müdafii

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa atılı TCK'nın 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçu için öngörülen cezanın süresi itibariyle, suç tarihinde 15 yaşını doldurmamış olan sanık hakkında TCK'nın 66. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile ikinci fıkrasında belirlenen zamanaşımı, sorgu ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiğinden hükmün BOZULMASINA, CMUK'nın 322. maddesine istinaden zamanaşımı sebebiyle davanın DÜŞMESİNE,

2- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılama sonunda sanığın yüklenen suçu işlemediğinin sabit olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme, sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde ise;

a- Suç tarihinde 12 yaşını bitirip 15 yaşını tamamlamadığı anlaşılan sanıklar ... ve ...'un, TCK'nın 31/2 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1. maddeleri uyarınca, işledikleri fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği konusunda adlî tıp kurumu veya uzman hekimden rapor alınıp sosyal inceleme yaptırılarak sonucuna göre hukukî durumlarının takdir ve tayini gerektiği, 15 yaşını tamamlayıp 18 yaşını doldurmadığı anlaşılan sanık ... hakkında ise sosyal inceleme raporu alınmadan da karar verilebilecek ise de mahkemece sosyal inceleme raporu alınmamasının gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması,

b- Sanıklar ... ve ... hakkında tayin olunan cezalarda, suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde olmaları nedeniyle TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca indirim yapılması yerine, aynı Kanunun 31/3. maddesi gereğince indirim yapıldığı belirtilerek ve hatalı uygulama ile de eksik ceza tayini, ayrıca sanık ... hakkında tayin olunan cezalarda yaş küçüklüğü nedeniyle TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken “20 gün hapis” yerine hesap hatası yapılarak yazılı şekilde 10 gün hapis cezasına hükmolunması,

c- 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesi gereğince hapis cezasının, kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına dönüştürülmesinin gönüllü olma koşuluna bağlı olduğu gözetilerek, sanıklara gönüllü olup olmadıkları sorulmadan ve temizlik işlerinde çalıştırılmaları şeklinde infazı kısıtlar biçimde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25952, Karar No: 2018/13582, Tarih: 29.11.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/25952 E.  ,  2018/13582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm bakımından yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin suçun subut bulmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hüküm bakımından yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde gaz dağılımını temin eden gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, orjinal halini muhafaza ettiği, bu haliyle uygun çapta, özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. takılmış fişekleri atabileceği, sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ve sanığın da silahın kuru sıkı silah olduğunu savunması karşısında sanığın, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraati, bizatihi suç teşkil eden tabancanın müsaderesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12720, Karar No: 2023/3281, Tarih: 29.05.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/12720 E.  ,  2023/3281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/9 E., 2019/14 K.

KARAR : Görevsizlik

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince görevsizlik kararı verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) Geçici 3 üncü maddesi gereği; Bölge Adliye Mahkemelerinin 26.09.2004 tarihli ve 5235 ... Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un Geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 ... Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 ... Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, 341 inci maddesinde ise İlk Derece Mahkemelerinden verilen nihai kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabileceği, 361 inci maddesinde de bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinden verilen temyizi kabil nihai kararlar ile hakem kararlarının iptali talebi üzerine verilen kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabileceği hükme bağlanmış; 07.11.2015 tarihli ve 29525 ... Resmi Gazete'de yayımlanan karara göre de bölge adliye mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde göreve başlaması kararlaştırılmıştır.

Temyize konu İlk Derece Mahkemesi kararı, Bölge Adliye Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde göreve başlamasından sonra 11.09.2019 tarihinde verildiğine göre, kanun yoluna dair 1086 ... Kanun hükümlerinin değil 6100 ... Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğinden, 6100 ... Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi gereğince dosyanın incelenmeksizin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR :

Açıklanan nedenlerle,

Dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine TETKİKSİZ İADESİNE,

29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2437, Karar No: 2020/3032, Tarih: 18.11.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/2437 E.  ,  2020/3032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı ve davalı ... vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, esesr sözleşmesinden kaynaklanan eksik iş nedeniyle ödenen bedelin istirdadı ve kira kaybı istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekilllerince temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı ile aralarında 14 ve 15 nolu dairelerin bir kısım inşaat işlerinin yapımı konusunda 27.05.2013 tarihli sözleşme imzaladıklarını, dairelerin 60 gün içinde teslim edileceğinin kararlaştırıldığını, davalıya sözleşme bedeli ödendiğini ancak davalıların sözleşme gereğini yerine getirmediğinden ihtarname gönderildiğini buna rağmen sonuç alınamadığını, 14 nolu bağımsız bölümdeki eksik işlerin tamamlanabilmesi için 8.300,00 TL, 15 nolu dairedeki eksik işlerin tamamlanabilmesi için 8.500,00 TL, 15 nolu dairenin kiraya verilememesinden dolayı 28.000,00 TL kira kaybı toplam 44.800,00 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı ise, davacı ile 14 nolu daireden fazla kalan ödeme karşılığında 15 nolu dairenin sadece mutfak dolabı imalât ve montajı konusunsa 03.04.2014 tarihli sözleşme imzalandığını, sözleşme tarihinden 5 gün sonra ihtarname ile 9.970,00 TL fazla ödenen bedeli talep ettiğini, sözleşme süresi dolmadan sözleşmeyi fesh ettiğini, kira kaybı talep edemeyeceğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davalı ... aleyhine açılan davanın pasif husumetten reddine, diğer davalı ... aleyhine açılan davanın (eksik iş bedeli ve kira bedeli dahil) 27.080,00 TL kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen karar taraf vekilllerince süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm davalının diğer temyiz itirazlarının reddine.

2-Taraflar arasında düzenlenen 03.04.2014 tarihli ek sözleşme ile 14 nolu daire için yapılan fazla ödeme karşılığında, 15 nolu dairenin mutfak dolap imalât ve montajının

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm davalının diğer temyiz itirazlarının reddine.

2-Taraflar arasında düzenlenen 03.04.2014 tarihli ek sözleşme ile 14 nolu daire için yapılan fazla ödeme karşılığında, 15 nolu dairenin mutfak dolap imalât ve montajının

yapılarak en geç 15.05.2014 tarihinde teslim edileceği kararlaştırılmıştır. Ancak davacı tarafından davalıya gönderilen 08.04.2014 tarihli ihtarname içeriğinden, davacının sözleşmedeki teslimi gereken süre dolmadan önce 15 nolu dairedeki imalâtı yaptırmaktan vazgeçtiği konusunda davalıya bildirimde bulunduğu ve 14 nolu daireye ilişkin yapılan fazla ödeme ve 15 nolu dairede yapılmayan işler için fazla ödeme 9.970,00 TL nin tebliğden itibaren 1 hafta içinde ödenmesi ihtar edilmiştir. Bu ihtarname ile davacı, davalı yüklenicinin edimini ifa etmesini engellediğinden kira tazminatı isteyemeyeceğinden davacının kira tazminatına ilişkin talebinin reddi yerine, 3.750,00 TL kira alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır. Diğer taraftan davacı 08.04.2014 tarihli ihtarında 14 nolu daireye ilişkin yapılan fazla ödeme ve 15 nolu dairede yapılmayan işler için yapılan fazla ödemenin 9.970,00 TL olduğunu açıkladığına göre, davanın 08.04.2014 tarihli ihtarnamede talep edilen bu miktar üzerinden kabulüne karar verilmesi gerekirken, daha fazlasına hükmedilmesi doğru olmamış, hükmün davalı yararına bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalı ...'e iadesine,

aşağıda yazılı bakiye 107,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 18.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2927, Karar No: 2019/13954, Tarih: 24.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2927 E.  ,  2019/13954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanığın vasisinin temyiz dilekçesine eklediği 27/03/2007 tarihli... Atatürk Devlet Hastanesi, 17/07/2008 tarihli... Valiliği Rehberlik ve Araştırma Merkezi ile 06/01/2014 tarihli ... Ruh Sağlığı Hastanesi'nin raporlarına göre, zeka geriliği tanısının konulduğunun anlaşılması karşısında, atılı suçu işlediği sırada fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını anlama ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak derecedeki akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumunun ilgili İhtisas Dairesinden ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre, hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Hüküm tarihinde aynı yargı çevresinde bulunan... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 19/02/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.