muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2033, Karar No: 2024/5385, Tarih: 03.10.2024

V.TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B.Temyiz Nedenleri

Davalı temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazda 40 yıldan fazla süredir zilyetlikleri bulunduğunu, köyde bu şekilde kullanımları yaygın olduğunu, taşınmazın köy boşluğu niteliğinde olmadığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 16 ncı ve 18 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713/1 inci maddesi.

3.Değerlendirme

1.Kadastro sonucunda Sivas ili, .... ilçesi, .... köyünde bulunan 107 ada 3 parsel sayılı 166,15 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle arsa vasfı ile ... adına tespit ve tescil edilmiştir.

2.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunu'nun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, taşınmaz üzerinde davalı lehine zilyetlikle edinim koşullarının oluşmadığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalının temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 247,70 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın Gürün Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin Kayseri Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.10.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11577, Karar No: 2014/17568, Tarih: 04.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/11577 E.  ,  2014/17568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yeni atık göleti oluşturulması amacıyla aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu bölgenin toprak yapısı, topoğrafik özellikleri, köy ve çevre yerleşim ve ulaşım merkezlerine olan yakınlıkları, köyde ve çevrede mevcut yol, su, elektrik gibi altyapı hizmetleri ile yine bölgeye getirilmiş bulunan okul, postane, sağlık ocağı gibi tüm sosyal imkanlardan yararlanma olanakları ile köy ve çevresinin gelişmişlik durumlarının (Daireye intikal eden diğer dava dosyalarında da açıklanan bu özellikleri dikkate alınarak) dava konusu taşınmazın değerinde %10 oranında objektif değer artışı oluşturacağı gözetilerek kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken bu unsur dikkate alınmadan eksik bedel tespiti,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında mevcut şerh ile birlikte idare adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Tespit edilen bedele 05.06.2013 olan dava tarihinden itibaren 4 ay sonrası olan 05.10.2013'den itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, 15.10.2013 tarihinden itibaren faize karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11709, Karar No: 2016/13441, Tarih: 06.10.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/11709 E.  ,  2016/13441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 20/06/2016 tarihinde cezaevi kanalıyla alınan ifadesinde, müdafiinin temyiz istemini kabul etmediğini, cezayı kabul ettiğini beyan etmesi karşısında; sanığa haberi olmaksızın baro tarafından atanan müdafiinin hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 06/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10762, Karar No: 2012/42270, Tarih: 27.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/10762 E.  ,  2012/42270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 01.11.2004'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, aynı Kanun'un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanıklar haklarındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 27.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1404, Karar No: 2015/4042, Tarih: 28.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/1404 E.  ,  2015/4042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı tapu iptali ve tescil talebinin feragat nedeniyle reddine, tazminat davasının kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili yüklenici ile davalı arsa sahipleri arasında ....Noterliği'nin 03.06.2005 tarih 18686 yevmiye numaralı ve ...Noterliği'nin 29.07.2005 tarih ve 25326 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri yapıldığını, sözleşmeler gereği davacı şirketçe yapılacak kat mülkiyetine tabi ... ili .. ilçesi ... mahallesi 5721 ada ve 4 parsel numarasında bulunan 2147 m² yüzölçümlü taşınmazdaki arsa sahiplerine sonradan yapılacak ek protokolle belirlenen dairelerin verileceğinin kararlaştırıldığını, yapılmış olan kat mülkiyeti sözleşmeleri ile dairelerin %60 oranının yüklenici şirkete, % 40 oranın ise arsa sahiplerine ait olacağının kararlaştırıldığını, kat mülkiyeti sözleşmelerinin davacı şirket tarafından gereği gibi ifa edildiğini, inşaatın tamamlandığını, davalıların 1 adet bağımsız daire ve 1 adet müşterek olmak üzere toplamda 2 adet dairenin tapu maliki göründüğünü, davacı ve davalıların anlaşması sonucu 1.kat batı dairenin davalılara ait olacağının kararlaştırıldığını, daha sonra davalıların 1.kat doğu daireyi istediklerini, bu dairenin sahibi ...'nin ikna edilip 1.kat doğu dairenin davalılara verildiğini, daha sonra davalılar tekrar 1.kat batı daireyi istediklerini söylemişlerse de ...'nin rıza göstermemesi üzerine davacı ile davalılar arasında 1.kat doğu dairenin davalılara ait olacağı hususunda anlaşmaya varıldığını, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince bağımsız bölümlerin kimlere ait olduğu konusunda ek sözleşme yapılmasının kararlaştırıldığını, fakat ek sözleşme yapılmadan davalıların kendi hisselerini aşan büyüklükte olan 3.kat doğu daireyi davacı adına tapuda şerh bulunmasına rağmen sattıklarını, davalıların dürüstlük kurallarına uymadan kendi hisselerine düşen miktardan daha fazla büyüklükteki ve hisse oranına göre ...'a ait olan daireyi sattıklarını ileri sürerek, ... ili ... ilçesi ... mahallesi 5721 ada 4 parsel numarasında kayıtlı 3.kat doğu dairenin tapusunun iptali ile davacı adına tescilini, mümkün olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000,00 TL tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, dava konusu taşınmazın dava tarihinden aylar önce sattığını, bu nedenle tapu iptal ve tescil davasının husumet yönünden reddi gerektiğini, davacının 1.kat konusunda anlaşmaya varıldığı iddiasının gerçek dışı olduğunu, kat irtifakı tesis edilirken davalılar payına karşılık 3.kat 6 nolu bağımsız bölümün tapuya tescil ettirilmek sureti ile davalılara verildiğini, başka herhangi bir anlaşma yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu 3.kat 6 no'lu bağımsız bölüm üzerinde davacı lehine şerh bulunduğu halde davalıların taşınmazı dava dışı ... adlı şahsa devrettikleri, davacının edimini yerine getirdiği ancak, davalıların edimini yerine getirmediği, davalıların bağımsız bölümün bedelini davacıya ödemek zorunda olduğu, davacı vekilinin yargılama sırasında tapu iptal tescil talebinden feragat ettiği, alacak talebini ıslah etmediği gerekçesiyle, tapu iptal ve tescil talebinin feragat nedeni ile reddine, tazminat talebinin kabulü ile 10.000,00 TL'nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talep haklarının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri uyarınca dava dışı arsa sahibi ....'a ait olduğu iddia edilen dairenin davalılar tarafından üçüncü kişiye satılmış olması sebebiyle bedelinin tazmini istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki sözleşmede yapılacak olan inşaatın %40'ının arsa sahiplerine, %60'ının davacı yüklenici şirkete ait olacağı, diğer paydaşlarla sözleşme yapıldıktan sonra, arsa sahipleri ile yüklenici arasında bağımsız bölümlerin belirlenmesi için ek sözleşme yapılacağı kararlaştırılmıştır. Dosya kapsamından inşaat bittikten sonra arsa sahipleri ve yüklenici arasında bağımsız bölümlerin belirlenmesi konusunda bir ek sözleşme yapılmamış olduğu anlaşılmaktadır.

Davacı yüklenicinin istemi yönünden dava konusu 6 nolu dairenin arsa sahiplerinden hangisine düştüğünün belirlenmesi önemli olduğu için, bu istem, davada taraf olmayan arsa sahiplerinin hakkını etkilemektedir.Davada taraf olmayanın durumu tartışılarak onun leh veya aleyhinde bir karar verilemez. Anılan kişilerin yokluğunda görülen böyle bir davada verilen kararın onlara karşı infaz edilmesi ve kesin hükümden söz edilmesi olanağı bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece, davada taraf olmayan diğer arsa sahipleri hakkında dava açması için davacı vekiline süre verilmesi, açıldığında işbu dava ile birleştirildikten sonra, taraf delilleri değerlendirilerek, 6 no'lu dairenin kime ait olduğunun tam olarak belirlenmesinden sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, dairelerin paylaşımı konusunda ek sözleşme yapılmamış olduğu gözetilmeden, taşınmaz üzerinde davacı lehine şerh bulunduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2- Bozma nedenine göre, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2- Bozma nedenine göre, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle,davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalılar yararına BOZULMASINA,(2)numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1059, Karar No: 2017/1069, Tarih: 07.06.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2016/1059 E.  ,  2017/1069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 6. Hukuk Dairesi (İlk Derece)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 6. Hukuk Dairesince;

“DAVA: Davacı dava dilekçesinde özetle; ihbar olunan İzmir 12.İcra Hukuk Mahkemesi'nin E:2014/405, K:2014/544 sayılı dosyasında, 1) İİK 68'e göre itirazın kaldırılmasını istediği halde, İİK 275'den hüküm kurulduğunu, 2) gerekçeli kararda gerekçe olmadığını, 3) gerekçeli kararın 10 gün geçtikten sonra yazıldığını, bu yüzden temyiz süresini kaçırdığını, 4) kanunda 'dar yetkili mahkeme' kavramı olmadığından, sunulan adli yazılı tahliye taahhütnamesindeki imza incelemesinin bu mahkemece yapılması gerekirken bunun nazara alınmadığını, sayılan sebepler nedeniyle ihbar edilen hakim hakkında HMK 46 uyarınca 3.000,-TL manevi tazminatın devletten tazminini talep etmiştir.

CEVAP: Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; sorumluluk koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

GEREKÇE: Dava, hakimlerin yargılama faaliyetinden dolayı devletin hukuki sorumluluğuna dayalı olarak manevi tazminat istemine ilişkindir.

Başlangıçta Yargıtay 4.Hukuk Dairesine (ilk Derece Mahkemesi Sıfatıyla) ikame olunan davada, E:2014/64, K:2014/142 sayılı görevsizlik kararı sonrası, davacının 16/01/2015 tarihinde gönderme talebine istinaden, kararın 27/01/2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine dosya dairemize gönderilmiştir.

Öncelikle usule ilişkin, davacının cevaba cevap dilekçesinde ve duruşmada, Anayasa 104 gereği husumetin Cumhurbaşkanı'na yöneltilmesi talebine değinmek gerekmektedir. Dava, başlangıçta dava dilekçesinde "TC ..." aleyhine açılmıştır. 6100 sayılı HMK 124'e göre, yargılama sırasında taraf değişikliği ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkündür. Davalı tarafın da açık rızası olmadığından davacının bu talebi ara kararıyla reddedilmiştir.

Hakimlerin yargılama faaliyeti nedeniyle devletin hukuki sorumluluğu 6100 sayılı HMK 46-49 maddelerinde düzenlenmiş bulunmaktadır. Kanun'da gösterilen sorumluluk nedenleri, örnek niteliğinde olmayıp, sınırlı ve sayılı durumları ifade etmektedir.

Somut olayda, sorumluluğa dayanak yapılan olgu, icra hukuk mahkemesinde, 1)kanun maddesinin yanlış tatbik edildiği, 2) gerekçeli kararda gerekçe gösterilmediği, 3) gerekçeli kararın 10 gün geçtikten sonra yazıldığı, bu yüzden temyiz süresinin kaçırıldığı, 4) tahliye taahhütnamesindeki imza incelemesinin icra hukuk mahkemesince yapılması gerektiği halde bundan içtinap edildiği iddialarına dayanmaktadır.

Kök uyuşmazlığa ilişkin dosyalar incelendiğinde;

- İzmir 12.İcra Hukuk Mahkemesi, E: 2014/405, K:2014/544 sayılı dosyasında;

Kök uyuşmazlığa ilişkin dosyalar incelendiğinde;

- İzmir 12.İcra Hukuk Mahkemesi, E: 2014/405, K:2014/544 sayılı dosyasında;

Davacı ...'ün davalı Ebru Dağlı aleyhine, İzmir 4.İcra Müdürlüğü'nün 2013/8192 sayılı dosyasında icra takibine itirazın kaldırılması talebiyle dava açtığı, mahkemece "örnek 14'e dayalı, tahliye taahhütnamesi nedeniyle tahliye talepli icra takibinde, borçlu davalının takip dosyasında, taahhütnamedeki imzaya itiraz ettiği, 04/12/1957 tarih ve 11/26 sayılı İBK gereği taahhütnamenin noterde tanzim veya tasdiki yapılmışsa itirazın kaldırılmasının talep edilebileceği, eldeki uyuşmazlıkta ise taahhütnamenin adi yazılı olması ve dar yetkili icra hukuk mahkemesinde imza incelemesi yapılamayacağı" gerekçesiyle davanın reddedildiği; kararın taraflara duruşmada tefhim edildiği,

- İzmir 4.İcra Müdürlüğü'nün 2013/8192 sayılı dosyasında;

Alacaklı ...'ün borçlu Ebru Dağlı aleyhine tahliye taahhütnamesine istinaden takip başlattığı anlaşılmıştır.

Davaya konu edilen hususlar yargılama faaliyeti kapsamında, hakimin yargı yetkisini kullandığı alanlara ilişkindir. Yargı yetkisinin veya takdir hakkının hatalı kullanılması halinde kanun yolları gösterilmiştir. Buna göre 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.'nun 427 ve devamı maddelerine göre yerel mahkemelerce verilen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Gerekçeli kararda karara dayanak yapılan gerekçe gösterildiği gibi, gerekçe kısa kararın tefhiminden bir gün sonra yazılmıştır. 6100 sayılı HMK 154 ve devamı maddelerine göre duruşma tutanakları ve gerekçeli kararlar resmi belge niteliğindedir. Sahteliği veya aksi sabit oluncaya kadar içeriğinin doğruluğuna kesin delil teşkil etmektedir. Davacı duruşma tutanağının veya gerekçeli karar evrakının sahteliğini iddia ve ispat etmiş de değildir.

Şu durumda, hakimlerin yargılama faaliyetinden dolayı devletin hukuki sorumluluğuna ilişkin koşulların gerçekleştiğinden söz edilemez. Davanın, açıklanan nedenlerle reddine karar vermek gerekmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 49.maddesi uyarınca, davanın esastan reddi halinde disiplin para cezasının takdir edilerek hüküm altına alınması gerekir. Bu konuda, para cezasında yeniden değerleme oranında yapılması gereken arttırım miktarı ile dava konusu olayın gelişim biçimi ve dosyaya yansıyan olgular göz önünde tutulmuştur.

Diğer yandan, adli yardımdan istifade eden taraf davayı kaybederse kendisinden adli yardım nedeniyle alınmamış olan harc ve masrafları ödemeye, ayrıca karşı taraf yararına velâlet ücreti ödemeye de mahkûm edilir. (KURU, Prof.Dr. Baki, Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6.Baskı, İstanbul 2001, 5.cilt sh:5428)

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçelerle;

1-6100 sayılı HMK 46'da belirtilen şartlar oluşmadığından davanın esastan REDDİNE,

2-HMK 49 gereği takdiren 700.-TL disiplin para cezasının davacıdan tahsiline,

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçelerle;

1-6100 sayılı HMK 46'da belirtilen şartlar oluşmadığından davanın esastan REDDİNE,

2-HMK 49 gereği takdiren 700.-TL disiplin para cezasının davacıdan tahsiline,

3-Karar kesinleştiğinde HMK 335/3 ve Harçlar Kanunu 21 gereği 29,20.-TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsiline

4-Karar kesinleştiğinde HMK 323/1-ğ, 335 gereği Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdiren 3.000.-TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5-Davacının yaptığı giderlerin üzerinde bırakılmasına,”

dair oybirliği ile verilen 09.02.2016gün ve 2015/1 E., 2016/3 K. sayılı karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Davacı tarafın temyiz isteminin süresinde olduğunun anlaşılmasından ve dosyadaki tüm kağıtların okunmasından sonra gereği düşünüldü:

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı Yargıtay 4. Hukuk Dairesinesunduğu dava dilekçesinde dava dışı kiracının tahliye taahhüdüne dayalı olarak yaptığı icra takibinde, karşı tarafın tahliye taahhütnamesindeki imzanın sahte olduğu yönündeki itirazı üzerine takibin durdurulduğunu, İİK’nın 68/a maddesi uyarınca itirazın geçici olarak kaldırılarak takibin devamına, borçlunun cezalandırılmasına karar verilmesi talebi ile İzmir 12. İcra (Hukuk) Mahkemesine başvurduğunu, mahkemece İİK’nın 275. maddesine göre itirazın kaldırılmasının talep edildiği belirtilerek icra mahkemesinde imza incelemesi yapılamayacağından bahisle mahkemenin görevli olmadığı gerekçesi ile davanın reddedildiğini, oysa İİK’nın 275. maddesi uyarınca itirazın tümden kaldırılması talebi olmadığını, kaldı ki hakimin gerekçeli kararında davayı usul yönünden görevsizlik nedeniyle reddetmişken ve mahkemenin görevsiz olduğunu kısa kararında açıklaması gerekirken 09.09.2014 günlü duruşmada kısa kararında görevsizlik yönünden reddettiğine dair hiçbir açıklamada bulunmadığını, son duruşmaya katıldığı için ve gerekçeli kararın yazılıp tebliğ edilmesi sürecinde ise 10 günlük temyiz süresi geçtiği için kararın gerekçesini görüp temyiz edemediğini, bu nedenle kararın kesinleştiğini, hakimin kararında görevli mahkemeyi belirtmeyerek davayı sürüncemede bıraktığını ileri sürerek 3.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili davanın süresinde açılmadığını, HMK’nın 46. maddesinde gösterilen sorumluluk nedenlerinin örnek niteliğinde olmayıp sınırlı ve sayılı durumları ifade ettiğini, ayrıca HMK’nın 48. maddesine göre dayanılan sorumluluk nedenlerini ispata yarayacak yeterli delil sunulmadığını, dava konusu edilen kararın usul ve yasalara uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili davanın süresinde açılmadığını, HMK’nın 46. maddesinde gösterilen sorumluluk nedenlerinin örnek niteliğinde olmayıp sınırlı ve sayılı durumları ifade ettiğini, ayrıca HMK’nın 48. maddesine göre dayanılan sorumluluk nedenlerini ispata yarayacak yeterli delil sunulmadığını, dava konusu edilen kararın usul ve yasalara uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İhbar olunan hakimdavacı tarafından adi yazılı tahliye taahhütnamesine istinaden başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması istemiyle açılan davanın yapılan yargılaması sonunda, “imzası inkar edilen tahliye taahhütnamesinin noterlikçe tanzim veya tasdik edilmediği, adi yazılı nitelikte olduğu, dar yetkili icra mahkemesinde imza incelemesi yaptırılamayacağı” gerekçesiyle reddine karar verildiğini, bu kararın davacı asilin yüzüne karşı tefhim edildiği halde davacı tarafından yasal süresi içinde temyiz edilmediğini, davayı hukuken nitelendirme ve vasıflandırma görevinin hakime ait olduğunu, davacı örnek 14 nolu ödeme emrine istinaden takip başlattığı için İİK’nın 68/a maddesinin somut olayda uygulama yerinin bulunmadığını, verilen karar görevsizlik kararı olmadığı için görevli mahkemeyi belirtmenin de usulen mümkün olmadığını, icra mahkemesinin dar yetkili olması nedeniyle davanın reddine karar verildiğini, hukuki yollara başvurma imkanını kullanmayan davacının tazminat talep edemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Yargıtay 4. Hukuk Dairesince davaya bakmakla Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş ve bu kararın temyiz edilmeden kesinleşmesi ve davacı vekilinin talebi üzerine dosyaYargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmiştir.

Özel Dairece yukarıda başlık bölümüne alınan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

SONUÇ: Davacının temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 07.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.