muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1577, Karar No: 2015/6137, Tarih: 05.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1577 E.  ,  2015/6137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tehdit, kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekili ile katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin 29.04.2011 tarihindeki kolluk anlatımı ile 19.07.2011 tarihli duruşmada sanık tarafından süpürge sopasıyla darp edildiğini beyan etmesi, Adli Tıp Kurumu Kütahya Şube Müdürlüğünün 29.04.2011 tarihli raporunda ise sol kol orta dış kısmında 2 cm.lik çizgisel tarzda üzeri kurutlu 4-5 gün önce künt travma sonucu oluşması mümkün yara ve etrafı sarı-yeşil renkte ekimoz gözlendiğinin belirtilmesi karşısında, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 86/2-3-a,e madde ve fıkraları uyarınca mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekili ile katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4284, Karar No: 2023/6074, Tarih: 12.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4284 E.  ,  2023/6074 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.01.2023 Tarihli ve 2023/108 Esas, 2023/104 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adres kayıt sistemine kayıtlı adresinin ... Mahallesi ... Sokak No:141 ... /... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Lapseki Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.03.2023 Tarihli ve 2023/105 Esas, 2023/166 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Yalı Mahallesi Sinan Sokak No:8/1 Kartal/İstanbul olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamı ve yapılan kolluk araştırması sonucundan, kısıtlı adayının dava tarihi itibarıyla yerleşim yeri adresinin Kartal/İstanbul olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/954, Karar No: 2025/5607, Tarih: 21.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/954 E.  ,  2025/5607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/81 Esas, 2024/283 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.03.2024 Tarihli ve 2024/114 Esas, 2024/114 Karar Sayılı Kararı

Nüfus kaydında gerekli düzeltmeler yapılabilmesi için aynı kişiler olduğunun tespiti istenilenlerin yerleşim yeri adreslerinin bulunmadığı, nüfus siciline kayıtlı olduğu yerin ise Muş ili Varto ilçesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Varto Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.11.2024 Tarihli ve 2024/81 Esas, 2024/283 Karar Sayılı Kararı

Nüfus kaydı düzeltilmesi istenen ...'nın nüfus kayıt örneğine ve adres araştırmasına göre yerleşim yerinin bulunmadığı, davacı ...'ın ise yapılan araştırmalar neticesinde Türkiye'deki son yerleşim yerinin ... Mahallesi 78059. Sokak No:29 İç Kapı No:1 .../Mersin olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle yetksizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun (5490 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5490 sayılı Kanun’un “Nüfus davaları” başlıklı 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendi şöyledir:

“Nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılır. Kayıt düzeltme davaları nüfus müdürü veya görevlendireceği nüfus memuru huzuru ile görülür ve karara bağlanır.”

3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

4. 5718 sayılı Kanun’un “Türklerin kişi hâllerine ilişkin davalar” başlıklı 41 inci maddesi şöyledir:

“Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye’de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülür.”

C. Değerlendirme

4. 5718 sayılı Kanun’un “Türklerin kişi hâllerine ilişkin davalar” başlıklı 41 inci maddesi şöyledir:

“Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye’de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülür.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, nüfus kaydı düzeltilmesi istenilenin yerleşim yeri adresinin Ferrara/İtalya Cumhuriyeti olduğu, dosya kapsamından ise Türkiye'deki sakin olduğu yerin ise Toroslar/Mersin olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6525, Karar No: 2009/7088, Tarih: 08.06.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/6525 E.  ,  2009/7088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.03.2009 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24.03.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin kök murisinin 1216, 1217 ve 178 parsel sayılı taşınmazlarının tapu kayıtlarında . kızı. yazılı adının . olarak düzeltilmesini ve kadastro tutanağına göre . ölmüş olduğundan taşınmazlarının mirasçıları . kızı . ve . kızı . adlarına tescilini istemiş, bilahare davasını ıslah ederek tapuda . kızı . isminin . şeklinde düzeltilmesini talep etmiştir.Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.Mahkeme, davanın kısmen kabulüne karar vermiş, hükmü davalı idare vekili temyiz etmiştir.Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan HUMK’nun 13.maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 1.1.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda miras bırakanla ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekalet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;Dava konusu 178 sayılı parsel ile 1216 ve 1217 parsellerin geldisi olan 89 sayılı parsel Taşrinevvel 339 tarih 12 no.lu tapuya dayanılarak tesbit edilmiş ve tapu kayıtlarının her birini de . kızı . 250/1440, . kızı .115/1440 hissedar gösterilmiş ve bu şekilde kesinleşmiştir. Bilahare tapu kayıtlarında . kızı . yazılı isimler ... I.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1992/43 esas numaralı 26.06.1992 tarihli kararı ile . kızı. şeklinde düzeltilmiştir. Tapuda halen bu şekilde kayıtlıdır. Tapuda kayıtlı olan ve düzeltilmesi istenen isim ". kızı ." olmasına rağmen mahkemece ". kızı ." ile ". kızı ."nin aynı kişi olup olmadığı konusunda zabıta soruşturması yaptırılmış, Nüfus Müdürlüğünden ". kızı.''e ait nüfus kayıtları istenmiş ve verilen cevaplarla yetinilmiştir.Tapuda malik görünen . kızı .'in soyadının . olarak eklenmesine ilişkin mahkemenin kararının kesin hüküm teşkil edeceği düşünülmeksizin ve soyadı değişikliğinin sebebi ile . ile .'ın aynı kişi olup olmadığı yeterince araştırılmaksızın tapudaki ismin . kızı . şeklinde düzeltilmesine karar verilmiştir.

Hal böyle olunca yetersiz soruşturma ile verilen hükmün bozulması gerekmiştir.

Buna göre mahkemece yapılması gereken ...;

1-. kızı . ve . kızı . adlı kişilere ait kayıt bulunup bulunmadığı nüfus müdürlüğünden sorularak, varsa bu kişinin alt ve üst soylarını gösteren vukuatlı aile nüfus kayıt tablolarının istenmesi,

2-Tapu malikinin soyadının düzeltilmesine ilişkin ... I.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1992/43 esas, 1992/192 karar no.lu dosyasının mahkemesinden getirtilmesi,

3-Davacının murisi .'ın üst ve alt soylarını gösteren aile nüfus kayıtlarının nüfus idaresinden celbi ile bunların karşılaştırılması suretiyle . kızı . . ile . kızı .'ın aynı kişi olup olmadıklarının ve özellikle . ve . soyadlarının aynı kişiye ait olup olmadığının ve sebebinin araştırılması,

2-Tapu malikinin soyadının düzeltilmesine ilişkin ... I.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1992/43 esas, 1992/192 karar no.lu dosyasının mahkemesinden getirtilmesi,

3-Davacının murisi .'ın üst ve alt soylarını gösteren aile nüfus kayıtlarının nüfus idaresinden celbi ile bunların karşılaştırılması suretiyle . kızı . . ile . kızı .'ın aynı kişi olup olmadıklarının ve özellikle . ve . soyadlarının aynı kişiye ait olup olmadığının ve sebebinin araştırılması,

4-. kızı . ile . kızı .r'in aynı kişi olup olmadıklarının zabıta aracılığı ile araştırılması,

5-Ve varsa davacı tanıklarının, . kızı. ile . kızı .'ın aynı kişi olup olmadığı konusunda ayrıntılı ifadeleri alınarak toplanacak delillerin sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir.SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda yazılı nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08.06.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34522, Karar No: 2015/19673, Tarih: 09.12.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/34522 E.  ,  2015/19673 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/143179

MAHKEMESİ : Trabzon Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/78 (E) ve 2014/116 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığının ihlali

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar D.. G.. ve T.. G.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan adli para cezalarına ilişkin hükümler miktar itibariyle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi uyarınca kesin olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin bu suça yönelik taleplerinin aynı yasanın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar D.. G.. ve T.. G.. hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09.12.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2293, Karar No: 2019/5023, Tarih: 09.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/2293 E.  ,  2019/5023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 15.12.2009 tarihli ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise, suça konu eşyanın değerinin 77,10 TL olması karşısında; hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz nedenleri açıklanan nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09/04/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16532, Karar No: 2014/1247, Tarih: 28.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/16532 E.  ,  2014/1247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 15. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2011/138-2013/212

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; dava konusu 1132 ada 87 parsel sayılı 244 m² miktarlı arsa vasfındaki taşınmazın Ayasofya- Kebir Sultan Mahmut Vakfı, davalı Güner ve diğer davalıların mirasbırakanı Ergün adlarına paylı mülkiyet üzere kurulu olduğu, üzerinde kat irtifakı veya mülkiyeti bulunmayan daire ve dükkanlardan oluşan 14 kapı numaralı bina, bina girişi ve otopark olarak kullanılan bir bölümün bulunduğu, binanın davalıların mirasbırakanı tarafından yapıldığı ve davalıların tasarrufunda olduğu, otopark olarak kullanılan bölüme apartman ve çevre sakinlerinin araçlarını park ettikleri, davacı Vakıf tarafından taşınmazın tamamının davalılar tarafından kullanıldığı, kendilerince kulanılan bir bölüm olmadığı ileri sürülerek 1.9.2005 – 31.05.2009 dönemi için ecrimisil isteğiyle eldeki davanın açıldığı, mahkemece davalıların taşınmazda hisselerinden daha az bir yeri kullandıkları gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır.