muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/58, Karar No: 2024/81, Tarih: 21.02.2024

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun süreklilik gösteren birçok kararında açıkça vurgulandığı üzere, yargılama yapılmasına engel olup davayı düşüren hâllerden biri olan zamanaşımının yargılama sırasında gerçekleşmesi hâlinde, mahkeme ya da Yargıtay, resen zamanaşımı kuralını uygulayarak kamu davasının düşmesine karar verecektir.

2. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Buna göre sanığa atılı çocuğa karşı cinsel taciz suçunun yaptırımı TCK’nın 105. maddesinin birinci fıkrasında 6 aydan 3 yıla kadar hapis cezası olarak öngörülmüş, 105. maddenin ikinci fıkrasında yer alan nitelikli hâllerin varlığı durumunda cezanın yarı oranında artırılacağı düzenlenmiş olup TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca bu suça ilişkin asli dava zamanaşımı süresi 8 yıl; aynı Kanun’un 67/4. maddesi göz önüne alındığında kesintili dava zamanaşımı süresi ise 12 yıldır.

Daha ağır cezayı gerektiren başka bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan ve en son 26.03.2015 tarihinde gerçekleştirilen eylemlerle ilgili olarak, sanık hakkında dava zamanaşımını kesen en son işlem 22.12.2015 tarihli sorgusu olup bu tarihten sonra zamanaşımını kesen veya durduran başkaca bir sebebin gerçekleşmediği gözetildiğinde, TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, 22.12.2023 tarihinde dolduğu anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün, dava zamanaşımı nedeniyle bozulmasına ancak yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 66/1-e ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 22.02.2023 tarih ve 13531-868 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2016 tarihli ve 525-67 sayılı sayılı kararının, TCK'nın 105. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen çocuğa karşı cinsel taciz suçu ile aynı maddenin ikinci fıkrasında düzenlenen cinsel taciz suçunun nitelikli hâllerinin gerçekleştiği durumlarda, soruşturma ve kovuşturma yapılmasının mağdurun şikâyetine bağlı olmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden ve ulaşılan bu sonuç karşısında dava zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle BOZULMASINA,

Ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, CMUK'un, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibarıyla uygulanması gereken 322. maddesine göre karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının TCK'nın 66/1-e ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

Ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, CMUK'un, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibarıyla uygulanması gereken 322. maddesine göre karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının TCK'nın 66/1-e ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2024 tarihinde yapılan müzakerede birinci uyuşmazlık konusu yönünden oy çokluğuyla, ikinci uyuşmazlık konusu yönünden oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3743, Karar No: 2020/632, Tarih: 04.02.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/3743 E.  ,  2020/632 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme :...20. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 04.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5112, Karar No: 2009/4943, Tarih: 03.07.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/5112 E.  ,  2009/4943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tereke hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ile Vezirköprü Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, ... C.Başsavcılığının 13.04.2005 günlü takipsizlik kararı, 04.04.2004 günlü olay yeri krokisi, olay yeri inceleme raporu ve tanık beyanlarına göre müteveffanın son yerleşim yerinin ... Caddesi, Deniz Lojmanları, ... Apartmanı, K:3, D:5, ... adresi olduğu anlaşılmakla ve nüfusa kayıtlı olunan yerin karine olarak yerleşim yeri sayılacağına ilişkin hükmün de yürürlükten kaldırılmış bulunması nedenleriyle uyuşmazlığın, ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6948, Karar No: 2014/8783, Tarih: 19.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/6948 E.  ,  2014/8783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ZİLYETLİĞİN TESPİTİ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... Köyü çalışma alanında bulunup 1994 yılında yapılan kadastro sonucu tespit harici bırakılan taşınmaz, 2010 yılında yapılan kadastro sırasında 114 ada 57 parsel numarası ve 87.112,42 metrekare yüzölçümüyle Hazine adına tespit ve tescil edilmiş; tapu kaydının beyanlar hanesine (J) harfiyle gösterilen bölümdeki ceviz ve kavak ağaçlarının ... oğlu ...’a ait olduğu şerhi verilmiştir. Davacı ..., taşınmaz üzerinde (J) harfiyle gösterilen bölümdeki 550 adet kavak ve 7 adet ceviz ağacının kendisi tarafından dikilip yetiştirildiğinin tespiti istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından esasa yönelik, davalı ... vekili tarafından vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve tapu kaydında davacı lehine muhdesat şerhi bulunduğuna göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan, davacı taraf da temyiz karar harcını peşin yatırdığından harç alınmasına yer olmadığına, 19.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6298, Karar No: 2010/11932, Tarih: 23.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6298 E.  ,  2010/11932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.02.2009 tarih ve 2008/1033 - 2009/232 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, yüksek oranda kar verileceği ve parasını istediği her an geri alabileceği taahhüdünde bulunulması karşısında 10.225 EURO'yu 'hisse senedi talep formu' ibaresi bulunan bir belge karşılığında davalılara verdiğini, kısa bir süre sonra ihtiyacı nedeniyle ödediği parayı talep ettiğini, ancak davalı tarafça ödenmediğini, davalıların para toplama faaliyetinin Bankalar Kanunu’na, TTK'na ve SPK’na aykırı olduğunu, hisse senetlerinin usulsüz olarak halka arz edildiğini, müvekkili ile davalı şirket arasında ortaklık ilişkisinin bulunmadığını, müvekkiline süresi içinde hisse senedi teslimi yapılmadığını, şirket anasözleşmesinin ihlal edildiğini, şirket yöneticilerinin TTK’nun 67. maddesine ve SPK’na muhalefet suçlarından ceza aldığını ileri sürerek, davalılara verilen 10.225 € alacağın şimdilik 6.500 TL'lık kısmının ödendiği tarihten itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline, müvekkilinin davalı şirketlerle kurulmuş geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, mevzuata aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüz- lüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının, ... Yozgat İhtiyaç Maddeleri Pazarlama Ticaret A.Ş.'nin 225 hisse ile ortağı olduğunu, diğer davalı şirkette herhangi bir ortaklığının olmadığını, davacı tarafın iddialarının gerçeği yansıtmadığını, müvekkili bulunduğu şirketin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul tarafından faaliyetleri denetlenen bir anonim şirket olduğunu, TTK'nun 329. ve 405. maddeleri gereğince anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketlerin tasfiye halinde olmadıklarını, bir yıllık zamanaşımının dolduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketlerin Sermaye Piyasası Kurulunun kaydında bulunan anonim şirket ve davacının da davalı şirketlerde hissesi olduğu, TTK'nun 405/2. maddesinde "pay sahipleri sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemezler, tasfiye payına müteallik hakları mahfuzdur" şeklinde yer alan düzenleme uyarınca sermaye şirketlerinde sermaye olarak şirkete verilenin istenemeyeceği, davalı şirketlerin tasfiye halinde bulunmadığı,davacının talebinin yerinde olmadığı, her ne kadar dava dilekçesinde ... ve ... davalı olarak gösterilmiş ise de; davanın niteliği itibarıyla TTK hükümleri çerçevesinde bir sermaye şirketi olan anonim şirket yönetim kurulu başkanının ve yönetim kurulu üyesinin şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durum mevcut olmadığı gibi ortaklık sözleşmesinin kurulması sırasında adı geçen davalıların sözleşmeye etki eden, taraf iradelerini fesada uğratan her hangi bir eyleminden de söz edilmediği, bu nedenle davalı ... ve ... hakkındaki davanın da pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar vermek gerektiği gerekçesiyle davalı şirketler hakkında açılan davanın esastan, davalı ... ve ...hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmişse de hüküm yeterli araştırma ve incelemeye dayanmamaktadır. Gerçekten de TTK'nun 329 ve 405. maddeleri uyarınca anonim şirket ortakları kural olarak şirkete yatırdıkları sermayeyi geri isteyemezler. Ayrıca yetkili kurulların bir kararı olmadıkça da anonim şirketler, pay senetlerini nominal bedellerinin üzerinde halka arz edemezler.

Somut olayda davalılar vekili, davalının ortak olduğunu kabul ederek ortaklık pay defterlerinin davacıya ait kısmının fotokopisini sunmuştur. Anılan bu belgelere göre, davacının ... İhtiyaç Maddeleri A.Ş.’nde (50.000) TL nominal bedelli 225 hissesi vardır. Davalı ...Ş.’nin 24.02.2009 tarihli yazısı ile Takasbank’ın 11.02.2009 tarihli yazısı yukarıda belirtilen belgeyi teyit etmektedir.

Somut olayda davalılar vekili, davalının ortak olduğunu kabul ederek ortaklık pay defterlerinin davacıya ait kısmının fotokopisini sunmuştur. Anılan bu belgelere göre, davacının ... İhtiyaç Maddeleri A.Ş.’nde (50.000) TL nominal bedelli 225 hissesi vardır. Davalı ...Ş.’nin 24.02.2009 tarihli yazısı ile Takasbank’ın 11.02.2009 tarihli yazısı yukarıda belirtilen belgeyi teyit etmektedir.

Öte yandan davacı vekilince dosyaya sunulan ve Dairemize intikal eden diğer dosyalardan da bilinen SPK duyuru ve kararlarında, davalı şirketlerin de aralarında bulunduğu ... Grubu Şirketlerinin, pay defterlerinin gerçek ortaklık durumunu yansıtmadığı, ortaklık durumlarının ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle izlendiği belirtilmiş, söz konusu şirketlerce gönderilen ve Takasbank’ta bulunan resmi pay defterleri bilgilerinin temin edilerek ilgililerin ellerinde bulunan belgelerle karşılaştırılmak suretiyle gerektiğinde dava açılması önerilmiştir. Somut uyuşmazlık yönünden de anılan hisse senetlerinden, mevzuatın öngördüğü biçimde sahih ve gerçek hak sahipliği sonucunu doğuran, davalı şirketlerin yasal pay defterlerinde yer aldığında hiçbir kuşku bulunmayan nitelikte olmalarının anlaşılması gerektiğinde duraksanmamalıdır.

Bu durum karşısında mahkemece, konusunda uzman bir bilirkişi kurulu oluşturulup, davalı şirketlerin yasal defter ve kayıtları üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle, davalı şirketlerin ortaklık durumunun gerçekten de ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle takip edilip edilmediği, şirket ortaklığının gerçekten kazanılıp kazanılmadığı, davacının davalı şirketlere pay senedi satın almak suretiyle mi yoksa devir suretiyle mi ortak olduğu, yeni pay almak suretiyle ortaklık söz konusu ise davacıya verilen pay senetlerinin o tarih itibariyle nominal değerinin ne olduğu, şayet davacıdan nominal değer üzerinden bir bedel alınmış ise primli hisse senedi çıkarılması yolunda bir kararın bulunup bulunmadığı hususlarının tek tek tespit edilmesi, aksi sonuca varıldığında ‘çoğun içinde az da vardır kuralı’ gereği varsa davacıdan fazla alınan bedelin iadesine (tahsiline) karar verilmesi ve açıklanan tüm bu hususların tereddütsüz şekilde ortaya konulmasından sonra davalıların hukuki durumlarının buna göre belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/971, Karar No: 2017/1113, Tarih: 27.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/971 E.  ,  2017/1113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/05/2015 tarih ve 2014/1550-2015/223 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan 35. numaralı kasayı kiraladığını, davalı tarafından başka bir kişiye ait olduğu zannedilerek hatalı bir şekilde müvekkilinin bilgisi ve izni olmaksızın kasa kilidinin kırıldığı ve kasa içerisindekilerin bir üçüncü kişiye teslim edildiğini, üçüncü kişinin daha sonra kasanın içerisindekilerin kendisine ait olmadığını bildirerek bankaya iade ettiği, bu konuda tutulan tutanağın müvekkiline gösterilmediği, müvekkilinin kiraladığı kasanın içerisinde kendisine ve eşine ait özel eşyaların bulunduğu, eşinin ünlü bir gazeteci ve televizyoncu olduğunu, kendisinin eşini davalı bankadan kasa kiralamak için ikna ettiğini, daha sonra hadise yaşanınca eşi ile tartıştığını ve eşine karşı mahçup olduğunu, özel eşyalarının davalı banka tarafından başkasına verilmesinin kabul edilemez nitelikte bulunduğu iddia ederek 20.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının banka müşterisi olduğunu, ... Şubesinde bulunan 35 nolu kiralık kasasını 29/06/2012 tarihinde açtırdığını, aynı numaradan mükerrer kasa bulunduğunu, yapılan işlemin hataen yapıldığı, davacının manevi zararı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafın manevi tazminat talebinin haksız fiile dayandığı, manevi tazminat için bedensel zarar görmesi yada kişilik haklarının zedelenmesinin gerektiği, davacı vekilinin son celsede tazminat taleplerinin gerekçesinin bankaya güven ilkesinin zedelenmesi olduğunun belirtilmesi neticesinde bankaya güven ilkesinin zedelenmesinin davacı açısından manevi bir zararın doğmasına neden olduğundan bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 27/02/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

1- Dava, bankacılık sözleşmesine aykırılık ve haksız fiil sebebiyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 27/02/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

1- Dava, bankacılık sözleşmesine aykırılık ve haksız fiil sebebiyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

2- Somut olayda, davacının davalı banka nezdinde kasa kiraladığı, kayıtlarını yeteri kadar kontrol etmeyen davalı bankanın kasanın başkasına ait olduğunu zannederek kilidini kırdığı ve içerisindeki eşyaları, davacıyla alakası olmayan üçüncü kişilere teslim ettiği, o kişinin bilahare aradan 13 gün geçtikten sonra bu eşyaların kendisine ait olmadığını söyleyerek bankaya geri getirdiği konusunda bir ihtilaf bulunmamaktadır.

3- Mahkemece, davacının olayda manevi zararının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4- Bankacılık Kanunu’nun m. 73 uyarınca bankaların müşterilerine ait sırları saklama yükümlülüğü bulunmaktadır. Kiralık kasa, günlük hayatta müşterilerin kendilerince özel maddi değeri olan veya olmayan eşyaların saklandığı güvenli saklama yerleridir. Türk Borçlar Kanunu m. 115 te de ifade olunduğu üzere, uzmanlık gerektiren meslek dallarında, borçlunun yüksek ve ağırlaştırılmış özen borcu bulunmaktadır. Bu mesleklerin başında da bankacılık gelmektedir.

5- Özel hayatın gizliliği, 1982 Anayasası’nın 20.maddesinde açıkça korunacak temel insan hakları arasında sayılmıştır. Somut olayda, davacıya ait kiralık kasanın, davacının haberi olmaksızın davalı banka tarafından izinsiz olarak kilidi kırılmak suretiyle açıldığı, bu esnada tutulan tutanağın dosyaya sunulmadığı, kiralık kasada bulunan eşyaların gerek banka çalışanları tarafından, gerekse de alakası olmayan üçüncü kişiye verilmek ve 13 gün süreyle elde tutularak onun tarafından görülmesi sağlanmak suretiyle, davacının manevi kişiliğinin zarar görmesine yol açıldığı, davacının böyle bir olayda ayrıca zararını ispat etmesinin gerekmediği kanaatinde olduğumdan, davanın reddine dair yerel mahkeme kararını onayan Dairemiz çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/10510, Karar No: 2020/1287, Tarih: 10.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/10510 E.  ,  2020/1287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki araçla, meskun mahal içindeki, asfalt kaplama, kuru, bölünmüş, üç şeritli, tek yönlü, azami hız limitinin 70 km/s olduğu, aydınlatmalı yolda seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybederek önce sol tarafına doğru savrulduğu, orta refüj betonuna çarptıktan sonra sağına doğru manevra yaparak yoldan çıkıp orta ayırıcı üzerinde bulunan beton saksıya çarpmasını takiben 27 metre sonra yan yatarak durduğu ve ...'nin ölümüne asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda, kaza esnasında sanığın kullandığı aracın hızının kesin olarak tespit edilemediği gözetilmeden, sanığın 120 km/s hızla seyrettiğinin kabulü ile TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca cezasında artırım yapılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülerek hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.