muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1754, Karar No: 2024/5619, Tarih: 21.05.2024

II.CEVAP

Davalı tarafından davaya cevap verilmemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü süre itirazında bulunarak, davanın esastan da reddini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemenin 17.07.2014 tarihli ve 2011/116 E. - 2014/338 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunması üzerine (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 22.10.2015 tarih ve 2014/23888 E. - 2015/19081 K. sayılı ilamı ile dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı tarafından Suşehri Hastane Yaptırma ve Yaşatma Derneğine bağlı olarak Suşehri Devlet Hastanesinde temizlik işçisi olarak çalıştığının iddia edildiği, 01.02.1992-01.09.1993 tarihleri arasında davalı işyeri tarafından, 01.02.1998-28.02.1998 tarihleri arasında ise dava dışı işyeri tarafından Kuruma davacı adına hizmet bildiriminde bulunulduğu, davalı işyerinin 01.02.1992-30.10.1993 tarihleri arasında Kanun kapsamında olduğu, Derneğin ise 02.05.1996-02.06.2004 tarihleri arasında faaliyette olduğunun bildirildiği, Derneğe ait Yönetim Kurulu Kararları ile yargılama esnasında alınan bilirkişi raporunun dosyaya sunulduğu, davacı tanıklarının dinlenilmiş olduğu, Dernekte geçen çalışmaların resmi kayıtlara dayanılması ve ücretlerin yazılı belge ile ödenmesi esas olup, Kuruma bildirilmeyen dönemlerdeki ücret belgeleri ve bu dönemde davacıya ücret ödenip ödenmediği, ödeme yapılmışsa kim tarafından ödendiğinin de araştırılması gerektiğinden, yapılacak işin, Suşehri Hastane Yaptırma ve Yaşatma Derneği nezdindeki ihtilaflı döneme ait ücret tediye bordrolarının ve puantaj kayıtlarının tamamının aslını veya onaylı ve okunaklı örneklerini getirtmek, ücret ödeme bordrolarında davacının imzasının bulunup bulunmadığını saptamak, davacının işyeri özlük dosyasının eksiksiz ve onaylı bir örneğini işyerinden istemek, işveren derneğin davacı ile ilgili yetkili şef, amir, müdür, muhasebe çalışanı gibi yetkili kişilerini dinlemek, davacının dönem bordrolarındaki çalışmalarının dışındaki dönemde ücretini ne şekilde aldığını araştırmak, bu dönemde çalıştığına ve ücret aldığına ilişkin belgeleri getirtmek, davacının resmi kayıtlara geçmeyen dönemlerde çalıştığını ve ücretini aldığını gösterir belgelerin ibraz edilememesi halinde bunun nedenini araştırmak ve haklı ve izah edilebilir bir nedene dayanıyor ise bu takdirde tanık sözlerine itibar etmek ve oluşacak sonuca göre karar vermesi gerektiği belirtilerek, eksik inceleme ve araştırma ile verilen hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 29.03.2017 tarihli ve 2016/13 E. - 2017/145 K. sayılı kararı ile Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, Şuşehri Hastane Yaptırma ve Yaşatma Derneği Başkanlığı kayyımı İzzet Seler'in 09.03.2016 tarihli yazısında, 1992-1998 dönemi evrakların imha edilmesi nedeniyle davacıya ait özlük dosyası, ücret bordroları, puantaj kayıtlarının gönderilemediğinin bildirildiği, dinlenen tanık anlatımları ve dosyada mevcut diğer delillerin birlikte değerlendirilmesi neticesinde, davacının davasının kısmen kabulü ile davacının Şuşehri Hastane Yaptırma ve Yaşatma Derneğine bağlı olarak, Şuşehri Hastanesinde 01.02.1992 - 30.01.1998 tarihleri arasında ve Kuruma bildirilen günler dışında 1590 gün daha hizmet akdiyle asgari ücret karşılığı çalıştığının ve bu günlerinde sigortalı olarak sayılması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

C. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine Dairemizin 02.03.2021 tarih ve 2020/9542 E.- 2021/2481 K. sayılı ilamı ile bozma gereklerinin yerine getirilmediği, yapılacak işin, davacıdan sorularak ihtilaflı dönemde ne kadar süre Suşehri Hastane Yaptırma ve Yaşatma Derneği nezdinde, ne kadar süre Suşehri Devlet Hastanesinde çalıştığını, çalışma şeklinin nasıl olduğu açıklatılmalı, hastanede temizlik işinde çalıştığı belirlenen çalışanların varlığının tespiti halinde dava ile ilgili bilgi ve görgülerine başvurulmalı, ayrıca dava konusu dönemde hastanede temizlik işlerinin kimler tarafından yaptırıldığı araştırılarak belirlenmeli, tespit edilmesi halinde ilgili döneme ait ihale belgelerini getirterek işyerinin kanun kapsamına alınabilecek nitelikte faal olup olmadığını denetlenerek, tüm dönemler için işyeri bordroları getirtilmeli, her bir hizmet dönemi için dönem bordro tanıklarını ayrı ayrı belirlemek suretiyle bunların beyanlarına başvurmalı, sonucuna göre çalışmanın davalıya ait işyerinde geçip geçmediği, davalıya ait işyerinde geçmiş ise hangi işyerinde hangi sürelerde geçtiğini de açıkça belirterek HMK madde 297 hükmüne de uygun bir şekilde infaza elverişli karar verilmesi gerektiği belirtilerek, hüküm bozulmuştur.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 29.11.2023 tarihli ve 2021/199 E. - 2023/406 K. sayılı kararı ile Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, davacı 06.05.2021 tarihinde vefat ettiğinden yasal mirasçılarının davaya dahil edildiği, Sivas Su Şehri Devlet Hastanesinin iç yazışmasında, Kurumun 01.02.1992-01.07.1998 tarihleri arasında hastane temizlik işlerinin fimalar tarafından değil kadrolu hizmetliler tarafından yapıldığı bilgisine yer verildiği, Sivas Valiliği İl Sağlık Müdürlüğüne yazılan müzekkereye verilen cevapta; Su Şehri Devlet Hastanesinin 01.02.1992-01.07.1998 tarihleri arasında hastane temizlik işlerinin temizlik firmaları tarafından değil kadrolu hizmetliler tarafından yapılmakta olduğunun bildirildiği anlaşılmakla, dosya kapsamı, toplanan deliller, tanık anlatımları ve bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde, davanın kısmen kabulü ile davacıların murisi ... 36869130398 T.C kimlik nolu ...'in Şuşehri Hastane Yaptırma ve Yaşatma Derneğine bağlı olarak, Şuşehri Hastanesinde 01.02.1992 - 30.01.1998 tarihleri arasında ve kuruma bildirilen günler dışında 1590 gün daha hizmet akdiyle asgari ücret karşılığı kesintisiz çalıştığının ve bu günlerinde sigortalı olarak sayılması gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili; kararın eksik incelemeye dayalı olduğunu, bozma gereklerinin yerine getirilmediğini, Kurumun yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağını belirterek, kararın temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin 7, 8, 9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrası, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 79/10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin 7, 8, 9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrası, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 79/10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

İnceleme konusu eldeki davada, her ne kadar Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne dair kurulan hüküm yerinde ise de, 6552 sayılı Kanun'un 11.09.2014 tarihinde yürürlüğe giren 64 üncü maddesiyle 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7 nci maddesine eklenen 4 üncü fıkrada, hizmet akdine tabi çalışmaları nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talebi ile işveren aleyhine açılan davalarda, davanın Kuruma re'sen ihbar edileceği, ihbar üzerine davaya davalı yanında fer'i müdahil olarak katılan Kurumun, yanında katıldığı taraf başvurmasa dahi kanun yoluna başvurabileceğinin düzenlendiği, eldeki davanın ise 09.03.2011 tarihinde açılmış olması karşısında, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının davalı sıfatın haiz olduğu belirgin olup, lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizdir.

Ne var ki bu konunun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı sayılı geçici 3 üncü maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438 inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkeme hükmüne 7 nci bent olarak "Karar tarihi itibariyle yürürlükteki tarife uyarınca 17.900,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı ... Başkanlığına verilmesine" yazılmasına ve hükmün bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

21.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3656, Karar No: 2018/17131, Tarih: 11.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/3656 E.  ,  2018/17131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 03.05.2016 gününde temyiz edenlerden davacı vekili Av.... ile davalı ... vekili Av.... geldiler. Diğer davalılar adına gelen olmadı. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlenip geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 1371 ada 78 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde, şirkete yapılan özel amaçlı satış emsal alındığı gibi, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında;dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca emsalin dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde ve taşınmazın 2011 yılı arsa metrekare rayiç değerinin altında kalarak değer biçildiğinden yapılan karşılaştırma inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planında kısmen 30 metrelik imar yolunda, kısmen kanalda, kısmen de Ege mahallesi kentsel dönüşüm ve gelişim projesi alanında kaldığı, taşınmazın 1.032 m2’lik kısmına davalılardan İzsu Genel Müdürlüğü tarafından beton kanal olarak, 585 m2’lik bölümüne ise davalılardan ... tarafından yol ve yeşil alan olarak el atıldığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla taşınmaza kanal, yol ve yeşil alan yapılmak suretiyle fiilen el atıldığı ve proje bütünlüğü gözönüne alınarak imar planında yol, kanal ve Ege Mahallesi kentsel dönüşüm ve gelişim projesi alanında kalan kısımların ölçekli kroki üzerinde ayrı ayrı gösterilmesi için fen bilirkişiden ek rapor alınması sağlandıktan sonra fiilen el atılan ve bedeline hükmedilen alanlar dışında kalan ve imar planında kamuya özgülenen kısımların bedelinin de sorumlu idarelerden tahsiline karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sadece fiilen el atılan bölümlerin bedeline hükmedilmesi,

3)Davalı idareler harçtan muaf olmadığı halde muaf kabul edilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

4)13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu itibarla; dava konusu taşınmaza fiilen hangi tarihte (ay, gün ve yıl olarak) el atıldığı taraflardan sorularak, el atma tarihine ilişkin tüm belgeler (yer teslim tutanağı, geçici ve kesin kabul tutanakları vs) getirtilip, el atma tarihinin 04.11.1983 tarihinden önce olduğunun tespiti halinde maktu harç ve maktu vekalet ücretine, sonra olduğunun belirlenmesi halinde ise nispi harç ve nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan harçların istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.630,00-TL vekalet ücretinin davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından alınarak davacıya, 1.630,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına verilmesine, 11/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10074, Karar No: 2016/10662, Tarih: 22.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/10074 E.  ,  2016/10662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 179/2, 53/1-3, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nin mahkumiyetine karar verildikten sonra, temyiz incelemesi esnasında UYAP kayıt sistemi üzerinden çıkartılıp, dosyasına eklenen 19.06.2016 tarihli nüfus kayıt örneğinden, sanığın 02.02.2016 tarihinde öldüğü tespit olunmakla, belirtilen hususun mahallinde araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından, hükmün bu itibarla 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18115, Karar No: 2014/11897, Tarih: 12.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18115 E.  ,  2014/11897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkt bulunmayan Gümrük İdaresinin müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermediğinden müşteki vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/l.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 3l7.maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ...’in temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/06/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7255, Karar No: 2011/7612, Tarih: 16.12.2011

**15. Hukuk Dairesi         2011/7255 E.  ,  2011/7612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava BK.nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Mahkemece davanın Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerektiği görüşüyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz olunmuştur.4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde, tüketici “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlayama göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Başka bir deyişle, yasada dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri kapsama alınmıştır. Aksinin düşünülmesi halinde üst düzey teknolojiyle gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi yasa kapsamında kaldığının ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıkların da – yasanın amacına rağmen - Tüketici Mahkemelerinde bakılması gerekeceğinin kabulü icap eder. Bundan dolayı somut olayda olduğu gibi istisna(eser) sözleşmesinden doğan ilişkilerde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim aynı husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 Esas, 2003/102 Karar sayılı kararında da açıklanmış bulunmaktadır.Açıklanan bütün bu nedenlerle davanın esasının incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine, özel hükümler uyarınca Tüketici Mahkemesinde bakılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harçlarının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 16.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33888, Karar No: 2016/14509, Tarih: 01.11.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/33888 E.  ,  2016/14509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müşteki ... ve tanık ...'ın soruşturma aşamasında alınan ifadelerinde, 11/10/2012 günü saat 18:46 sıralarında mağazanın alarmının çaldığını ve suça sürüklenen çocuğun suça konu eşyalarla mağazadan kaçtığını beyan ettikleri, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde gece vaktinin saat 19:04'te başladığının anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuk lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu da karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.