muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11804, Karar No: 2016/12857, Tarih: 24.10.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/11804 E.  ,  2016/12857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı kurum ve davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddine;

2-Dava; 08.09.2006 tarihli iş kazasında, sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan masrafların tahsili istemine ilişkin olup, 5510 sayılı Kanunun 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

Peşin değer, gelecekte ödenecek gelirlerin, yaş, kesilme ihtimali ve Kurumca belirlenecek iskonto oranı dikkate alınarak hesaplanan tutarını ifade etmekte olup, Kurum iş kazası ya da meslek hastalığı ile malullük sonucu sigortalılara ve bunların ölümü halinde hak sahiplerine yaptığı her türlü ödemelerle bağlamış bulunduğu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerini, zarara sebep olan işveren ya da üçüncü kişilere rücu etmektedir. Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi, Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Somut olayda; iş kazasına uğrayan sigortalı ...’ün %70 sürekli iş göremezlik derecesine göre gelir bağlandığı, yapılan kontroller sonucu 09.05.2014 tarihi itbariyle sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin %42.20’ye düştüğü anlaşılmaktadır.

Somut olayda; iş kazasına uğrayan sigortalı ...’ün %70 sürekli iş göremezlik derecesine göre gelir bağlandığı, yapılan kontroller sonucu 09.05.2014 tarihi itbariyle sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin %42.20’ye düştüğü anlaşılmaktadır.

Sürekli iş göremezlik derecesindeki düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek iş göremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan iş göremezlik oranındaki düşme karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen iş göremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin, gelir başlangıç tarihi itibariyle, düşen iş göremezlik oranına göre belirlenmesi zorunlu olup; yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire, gelir başlangıç tarihinden sürekli iş göremezlik derecesinin düştüğü tarihe kadar ödenen gelirin (fiili ödemelerin), yüksek iş göremezlik oranı ile düşen iş göremezlik oranı arasındaki fark iş göremezlik oranına karşılık gelen miktarının ilavesi gerekecektir. Öte yandan, başlangıçtaki gelir onay tarihinin esas alınması gereği de sürecektir. Mahkemece yukarıda belirtilen hususlar davacı kurumdan araştırılarak gerektiğinde ilgili çerçevede alınacak bilirkişi raporuna göre açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, davalının tazmin ile sorumlu olduğu miktar belirlendikten sonra hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 24.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28422, Karar No: 2022/836, Tarih: 31.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/28422 E.  ,  2022/836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I. Dosyada yer alan 29.07.2015 tarihli ekspertiz raporuna göre yerdeki cam parçası üzerindeki vücut izinin sanığın sağ el işaret parmak izi ile aynı olduğu, sanığın 09.11.2015 tarihli kolluktaki ifadesinde olayın meydana geldiği iş yerini hiç bilmediği ifade ettiği, 21.01.2016 tarihli sorgusunda ise söz konusu yeri bildiğini, aynı mahallede oturduğunu ve daha önce buraya gittiği için camda parmak izinin çıkabildiğini ifade ettiği, ancak suç tarihinde söz konusu yerin depo olarak kullanıldığının anlaşılması karşısında; sanığın, olayın meydana geldiği yerde daha önce oturup oturmadığı, camın kırıldığı yerden müşterilerin girip çıktığı ayrıca bir kapı olup olmadığı hususunda ayrıntılı bir araştırma yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

II. Hükümden sonra dosyaya gönderilen Aydın Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliğinin 15.05.2019 tarihli raporunda, olay yeri basit krokisine göre iş yeri içerisindeki dolap üzerinde tespit edilen vücut izinin, ... isimli şahsın sol el orta parmak izi ile aynı olduğu tespiti karşısında; bahsi geçen ... hakkında açılan herhangi bir dava olup olmadığının dosya kapsamı ve UYAP kayıtlarından anlaşılamadığı gözetilerek, açılmış ise derdest olması halinde getirtilip incelenerek davaların birleştirilmesi, birleştirme olanağı mümkün olmadığı takdirde dava dosyasının bu davayı ilgilendiren delillerinin onaylı örneklerinin dosya içine konulması, aksi halde adı geçen şahsın tanık sıfatıyla beyanının alınarak sonucuna göre deliller bir bütün halinde değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 31.01.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4514, Karar No: 2014/8552, Tarih: 17.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/4514 E.  ,  2014/8552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 9. İŞ MAHKEMESİ (KADIKÖY 3.İŞ)

TARİHİ : 22/11/2011

NUMARASI : 2009/930-2011/909

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalılardan Kadıköy Belediyesinin temizlik işlerini yürüten A. Yapı San ve Tem Hiz Tic Ltd Şti nezdinde temizlik işçici olarak çalıştığını, 24.11.2009 itibariyle işe gelmemesi gerektiğinin söylendiğini, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğunu iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, genel tatil, fazla mesai ve ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı A. Yapı San ve Tem. Hiz. Tic. Ltd. Şti.vekili; davacının davalı şirkette 29.02.2000 - 24.11.2009 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin 12.11.2009 tarihli ihtarnamesiyle 2009 yılı Ekim, Kasım ayları ücretlerinin ödenmemesi gerekçesiyle davacı tarafından feshedildiğini, davacıya kıdem tazminatı olarak toplam 8.053,22 TL ödendiğini, davacının ücret, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacağının bulunmadığını, 2009 Kasım ayı ücretinin ve kullanılmayan döneme ilişkin izin ücretinin banka hesabına ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Kadıköy Belediyesi vekili; davalı Belediye ile diğer davalı A. Yapı San ve Tem Hiz Tic Ltd Şti arasına 22.12.2008 tarihinde imzalanan hizmet sözleşmesiyle 01.01.2009 - 31.12.2009 tarihleri arasındaki dönemin temizlik işinin ihale yoluyla anılan şirkete verildiğini, bu nedenle husumet itirazında bulunduklarını, davacının işçilik alacaklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla ve yıllık ücretli izin alacağının tahsiline, ücret ve genel tatil alacaklarının reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla ve yıllık ücretli izin alacağının tahsiline, ücret ve genel tatil alacaklarının reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde hizmet akdinin 24/11/2009 tarihinde işveren tarafından feshediliğini iddia etmiş ise de dosyada mevcut 12/11/2009 tarihli ihtarnamede, iş akdinin davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiğinin bildirildiği görülmektedir. Mahkemece bu ihtarnamenin niteliği davacı işçiye sorulup açıklattırılmadan ve ihtarnamenin tebliğ şerhli sureti getirtilip, feshin kim tarafından yapıldığı netleştirilmeden karar verilmesi hatalıdır.

3-Davalı vekilinin bilirkişi raporuna itiraz dilekçesindeki yıllık izne yönelik itirazları değerlendirilmeden ve özellikle yaptığı yemin teklifi hakkında olumlu, olumsuz bir karar verilmeden hüküm kurulması isabetsizdir.

4-Davalı tarafından yatırılan 18/08/2011 tarihli makbuzdaki bilirkişi ücretinin yargılama giderleri hesabında dikkate alınmaması hatalıdır.

5-Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 17/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2044, Karar No: 2019/4951, Tarih: 09.07.2019

**10. Ceza Dairesi         2018/2044 E.  ,  2019/4951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine",

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında

işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 09.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30082, Karar No: 2014/28154, Tarih: 02.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/30082 E.  ,  2014/28154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılanın harç yatırmadığından bahisle mahkemece verilen temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak, vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma suçundan doğrudan zarar görmediği halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, müştekiye bu niteliği ve dolayısıyla yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, tebliğnameye aykırı olarak müşteki ...'un TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 02/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1095, Karar No: 2024/6839, Tarih: 08.07.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/1095 E.  ,  2024/6839 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

DURUŞMA TALEPLİ

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/60 E., 2016/354 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, özel hayatın gizliliğini ihlal, görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ, OLAY VE OLGULAR

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ, OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiler arasındaki konuşmaların kayda alınması suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bitlis Ağır Ceza Mahkemesinin 28.01.2014 tarihli ve 2011/15 Esas, 2014/27 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 103/3, 103/6, 43/1 ve 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiler arasındaki konuşmaların kayda alınması suçundan aynı Kanun'un 133/3 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen hükümlerin sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 24.02.2016 tarihli ve 2015/8457 Esas, 2016/1763 Karar sayılı ilamı ile özetle; sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, kişiler arasındaki konuşmaların kayda alınması suçu yönünden ise sanığın eyleminin hem 5237 sayılı Kanun'un 134/1. maddesinde düzenlenen görüntü veya seslerin kaydedilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal hem de aynı maddenin ikinci fıkrasında düzenlenen görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğu ve sanığın hukuki durumunun buna göre tayin ve takdiri gerekmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2016 tarihli ve 2016/60 Esas, 2016/354 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/3. maddesi uyarınca Yargıtay bozma ilâmına direnilerek sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/2, 103/3, 103/6, 43/1 ve 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiler arasındaki konuşmaların kayda alınması suçundan uyma kararı verilerek sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 134/1, 43/1 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan aynı Kanun'un 134/2 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen hükümlerin sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 24.06.2021 tarihli ve 2019/7083 Esas, 2021/4513 Karar sayılı ilamı ile kısmi direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden reddiyle, direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.10.2023 tarihli ve 2021/(Kapatılan)14-316 Esas, 2023/514 Karar sayılı kararıyla özetle; İlk Derece Mahkemesinin bozma sonrası yapılan incelemeye dayanılarak yeni gerekçe oluşturulmak suretiyle kurulan hükmünün direnme niteliğinde olmayıp yeni hüküm vasfı taşıdığından, Özel Daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni hükmün doğrudan ve ilk kez Ceza Genel Kurulu tarafından ele alınmasının mümkün olmaması nedeniyle dosyanın incelenmek üzere Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurenin aşamalardaki beyanlarının çelişkili olup, cinsel ilişkilerin başlama zamanına yönelik anlatımlarının da tutarlı olmadığına, dosyada mağdurenin rızası dışında kaydedilen görüntü ve ses kaydı olmadığına, Mahkemece verilen direnme kararı ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan adli kontrol tedbiri yerine tutuklama tedbirinin uygulanması ve bu şekilde kararın düzeltilerek onanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Özel Hayatın Gizliliğini İhlal ve Görüntü veya Seslerin İfşa Edilmesi Suretiyle Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan adli kontrol tedbiri yerine tutuklama tedbirinin uygulanması ve bu şekilde kararın düzeltilerek onanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Özel Hayatın Gizliliğini İhlal ve Görüntü veya Seslerin İfşa Edilmesi Suretiyle Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1. Oluşa uygun kabule göre sanığın işlediği özel hayatın gizliliğini ihlal ve görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarının zaman aşımı süresi yönünden lehe olan 6352 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 134/1 ve 134/2 maddelerinde düzenlenip, belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4 maddeleri gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihi olan Ekim 2010 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

2. Belirtilen gerekçeyle Tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B. Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın cinsel ilişkilerin rıza ile meydana geldiğine dair istikrarlı savunması, katılan anne ...'nın, mağdureyi 2010 yılı Şubat ayında elinde telefonla yakalamasına karşın mağdurenin sadece sanık ile görüştüğünü belirttiği ancak zora dayalı olduğunu iddia ettiği eylemlerinden bahsetmediği gibi olayın 2010 yılı Eylül ayında ikinci kez katılan ...'nın mağdureyi sanığa ait cep telefonuyla yakalaması nedeniyle ortaya çıkması, mağdurenin eylemlerin başladığını ifade ettiği 2008 yılı Kasım-Aralık ayı ile şikayet tarihi arasında iki yıla yakın zaman geçmesi, bilirkişi raporları ve tüm dosya içeriğine göre, sanık ile mağdure arasındaki cinsel ilişkinin gerek başlangıç tarihinin mağdurenin on sekiz yaşından küçük olduğu dönemde olduğuna gerekse de bu eylemlerin sanık tarafından mağdureye ait çıplak fotoğrafları ailesine vermekle tehdit etmek suretiyle gerçekleştiği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinin anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Özel Hayatın Gizliliğini İhlal ve Görüntü veya Seslerin İfşa Edilmesi Suretiyle Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden