muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15651, Karar No: 2015/15815, Tarih: 17.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/15651 E.  ,  2015/15815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/338126

MAHKEMESİ : Hekimhan Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2013/184 (E) ve 2014/42 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Açıklanması geri bırakılan hükmün, açıklanması için 5271 sayılı CYY’nın 231. maddesinin 1. fıkrası uyarınca duruşma açılarak ve oluşan yeni durum karşısında, duruşma açıldığından ve yargılamaya devam olunduğundan sanık ile varsa katılan haberdar edilip, hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinin ya da denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yasal ve geçerli bir mazereti bulunmadığı halde yerine getirmediğinin yapılan duruşma sonunda tespiti halinde, 5271 sayılı CYY'nın 231. maddesinin 11. fıkrası gereğince hüküm ilk şekliyle açıklanır. Bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlem, önceden verilen ancak hükmün açıklanmasının geri

bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibarettir. Bu iki koşuldan birine aykırılık nedeniyle hükmün açıklanması halinde mahkemece, uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle 5560 sayılı Yasanın 23. maddesi ile CYY'nın 231. maddesine eklenen 7. fıkra gereğince uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere, önceki hükümde bir değişiklik yapılamayacaktır. Açıklanan bu hükümdeki hukuka aykırılıklar ise temyiz ya da kanun yararına bozma yoluyla Yargıtay’ca yapılacak inceleme sonucunda giderilebilecektir.

Ancak; hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemediği halde yalnızca kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirememiş olabilir.

Bu durumda ise mahkeme; hükmün açıklanması amacıyla yapılan duruşma sonucunda denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın, söz konusu yükümlülüğü yerine getirememe nedeniyle ilgili durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine, ya da koşulların varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine ilişkin karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir. Ancak hiçbir durumda mahkemece, sübut ve nitelendirmeye ilişkin önceki uygulamadan farklı bir uygulama yapılması olanaklı değildir.

Yapılan açıklamalar gözetilerek somut olay değerlendirildiğinde; denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki, geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi yerine, CYY’nın 231. maddesinin 11. fıkrasının 2. cümlesindeki

hükme aykırı olacak şekilde, 17.12.2008 tarihli hükümden farklı olarak beraat karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1137, Karar No: 2023/3898, Tarih: 24.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1137 E.  ,  2023/3898 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 01.12.2021 Tarihli ve 2017/303 Esas, 2021/1184 Karar Sayılı Kararı

Haksız fiilin gerçekleştiği yerin ... ili olduğu, davacıların ikametgahının .../... olduğu ve davalı ... şirketinin adresinin ise İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul 20. Asliye Ticaret Mahkemesinin 21.02.2022 Tarihli ve 2022/105 Esas, 2022/127 Karar Sayılı Kararı

Kaza ve dava tarihinde davacıların yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Sokak No:2/1/2 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun’un “Haksız fiilden doğan davalarda yetki” başlıklı 16 ncı maddesi şöyledir:

“Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.”

4. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun “Görevli ve yetkili mahkeme” başlıklı 110 uncu maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

“Motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir.”

C. Değerlendirme

1. Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

C. Değerlendirme

1. Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

2. Dosya kapsamından kazanın Balıkesir ili Altıeylül ilçesinde meydana geldiği, davalının adresinin İstanbul ili Ataşehir ilçesi olduğu, zarar gören davacıların dava tarihi itibariyle yerleşim yeri ise ... ili ... ilçesi olduğu anlaşılmaktadır. Dolayısı ile, davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, 6100 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesindeki seçimlik hakkını, yerleşim yerinde dava açarak kullanmasının, genel yetki kuralına uygun olduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın ... Asliye Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

24.04.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3004, Karar No: 2011/22895, Tarih: 06.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2009/3004 E.  ,  2011/22895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : CMK.nun 223/2-c maddesi gereğince sanığın beraatine ilişkin

Sanığın suç tarihinde bitirmediği halde, Almaatı Aban Üniversitesi Türk Dili Edebiyatı bölümünden mezun olmuş gibi sahte diploma düzenleyip Yüksek Öğretim Kuruluna denklik belgesi almak için sunmak şeklindeki eyleminin 765 sayılı TCK'nun 342/1 ( 5237 sayılı TCK'nun 204/1) maddesindeki memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturacağı,ancak; anılan kurumun diploma doğruluğunu araştırma zorunluluğu nedeniyle, belgenin hukuki sonuç doğurmayacağı ve aldatma kabiliyetinin bulunmadığına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediği, yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun kabul edilmiş olduğundan; katılan vekilinin suçun sabit olduğuna ve diplomanın iğfal kabiliyetini haiz olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA , 06.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6700, Karar No: 2013/21434, Tarih: 05.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/6700 E.  ,  2013/21434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : ... olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık tarafından tecavüz edildiği iddia olunan taşınmazın keşifte dinlenen yerel bilirkişi tarafından köye ait yayla sınırları içinde kaldığının bildirilmesine rağmen, teknik bilirkişi raporunda suça konu yerin 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesine göre orman dışına çıkartılan yerde kaldığının ve orman yüksek mühendisi tarafından düzenlenen raporda da bu yerin 2/B madde uygulamasına göre yayla vasfı ile hazine adına orman dışına çıkarılan yer olduğunun açıklanması karşısında; bilirkişilerin beyanları arasındaki çelişki giderilerek suç tarihi itibariyle bu yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığı, suç tarihinden sonra 2/B çalışmaları ile orman dışına çıkarılıp çıkarılmadığı, 2/B çalışmaları sonucu orman dışına çıkarılan yerlerin hazine adına tapuya tescili gerektiğinden bu yerin tapuda kayıtlı olup olmadığı, kayıtlı ise maliki ve taşınmazın nev'i belirlenerek sonucuna göre 5841 sayılı Yasa ile değişik TCK.nun 154/1. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 05.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12672, Karar No: 2024/2488, Tarih: 04.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/12672 E.  ,  2024/2488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/355 Esas, 2023/309 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ayvalık Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.02.2023 Tarihli ve 2022/1487 Esas, 2023/196 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün ceza evine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin Muradiye Cami Mahallesi Gazi Mahmut Mektep Sokak No:49 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Uzunköprü Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.03.2023 Tarihli ve 2023/355 Esas, 2023/309 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün ceza evine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin Zekibey Mahallesi Söğütlü Sokak No:4 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin .../... olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Ayvalık Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ayvalık Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25655, Karar No: 2011/20994, Tarih: 01.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/25655 E.  ,  2011/20994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Urla İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 363.maddesi hükmüne göre; "İcra mahkemesi kararları 10 günlük temyiz süresine tabi olup, bu süre; karar yüze karşı verilmişse tefhim tarihinden, yoklukta karar verilmesi halinde ise kararın tebliğ tarihinden başlar."

Somut olayda mahkeme kararının, 22.07.2010 tarihinde tarafların yüzüne karşı verildiği, alacaklı .....İnş. Ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin süre tutum (temyiz) dilekçesinin de 22.07.2010 tarihinde temyiz defterinin 2010/16 numarasına kayıt edildiği anlaşılmaktadır. Alacaklı vekilinin temyiz istemi bu durumda süresinde olduğundan tashihi karar istemi kabul edilerek, Dairemizin 24.05.2011 tarih ve 2010/28290 E. - 2011/10436 K. sayılı "temyiz isteminden süre aşımından reddine" ilişkin kararının oybirliği ile kaldırılmasına karar verildikten sonra alacaklı vekilinin ;

Urla İcra Mahkemesi'nin 22.07.2010 tarih, 2009/110 E- 1031 K. sayılı kararının temyiz incelemesine geçildi.

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Asıl olan, alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal bir düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir. Buna göre, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin de dar yorumlanması gerekip, madde de açıkça haczedilmezlik için "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşulunun kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir malın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. İmar planı vb. bir idari işlem ya da kararla taşınmazın kamu hizmetinin yürütülmesini sağlayacak bir amaç için tahsis edilmesi, onun fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı sonucunu doğurmayacağından, haczin kaldırılması için yeterli olmaz. Bunun için hakim bizzat taşınmazın başında bilirkişi eşliğinde keşif yaparak haczedilen taşınmazın fiili kullanım durumunu belirlemeli ve bu şekilde sonuca gitmelidir.

Somut olayda, mahkemece mahalinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen 26.04.2010 tarihli bilirkişi kurulu raporunda, haczedilmezlik şikayetine konu olan taşınmazın, belediye imar planları üzerinde yapılan incelemesinde, parsellerin yer aldığı yörenin kentsel gelişim bölgesinde kaldığı, 1/5000 ve 1/1000 ölçekli olarak hazırlanacak düzenleme ve uygulama planlarında parselin üniversite yerleşke alanı, eğlen dinlen alanı ve orman alanı olarak düşünüldüğü, henüz düzenleme ve uygulama planları yapılmadığından tarımsal alan özelliğinin öne çıktığı belirtilmiş ayrıca, taşınmazın hali hazırda fiilen kamu yararını gerektirir bir hizmette kullanılmadığı gibi, başka herhangi bir şekilde de kullanılmadığı, üzerinde zeytin ağaçlarını havi arsa niteliğinde olduğu tespit edilmiştir. Bu durumda, taşınmazın fiilen kamu hizmetinde kullanılmadığı anlaşıldığına göre mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 01/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1584, Karar No: 2020/3196, Tarih: 24.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1584 E.  ,  2020/3196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 19.03.2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 29.07.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21.02.2013 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/36162, Karar No: 2011/20194, Tarih: 21.12.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/36162 E.  ,  2011/20194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi olan 30.09.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; aynı yasanın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21191, Karar No: 2015/10444, Tarih: 25.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/21191 E.  ,  2015/10444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma - Ziynet Alacağı - Mal Rejiminin Tasfiyesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi, nafakalar, velayet ve vekalet ücreti yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise davacı-davalı erkeğin boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, nafakaların miktarları ve ziynet alacağı davasının tefriki yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.05.2015 günü duruşmalı temyiz eden davalı-davacı ... geldi. Vekilleri gelmedi. Karşı taraf temyiz eden davacı-davalı ... ile vekili Av. ... geldiler. Temyiz eden davalı-davacı ... vekili Av. ...'ün mesleki mazeretine ilişkin dilekçe verdiği görüldü. Davalı-davacı ... Değirmenci'nin birden fazla vekilinin bulunduğu anlaşıldı. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanma davasının eki niteliğinde olan ve boşanma davası içinde talep edilen Türk Medeni Kanununun 174. maddesi kapsamındaki tazminat taleplerinin reddi halinde ayrıca vekalet ücretine takdir edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre, davacı-davalı erkeğin tüm, Davalı-davacı kadının ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, "taraflar eşit kusurlu" kabul edilerek davalı-davacı kadının Türk Medeni Kanununun 174.maddesi kapsamındaki maddi ve manevi tazminat talepleri reddedilmiş İse de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı-davalı erkek tarafından açılan ve ayrılığa karar verilen davadan sonra tarafların bir araya gelmedikleri, taraflar arasında yeni bir olayın meydana gelmediği, ayrılığa konu davada belirlenen ve kesinleşen kusur durumlarına göre ise davacı-davalı erkeğin, eşine bağımsız konut temin etmeyip, fiziksel şiddet uyguladığı, kadının da eşine hakaret içeren sözler söylediği, gerçekleşen bu duruma göre de davacı-davalı erkeğin davalı-davacı kadına nazaran boşanmaya neden olan olaylarda daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Durum böyleyken, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple kusur belirlemesi ve kadının tazminat taleplerinin reddi yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA,aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden ...'ye yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 123.60 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran ...'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.05.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2009/8179, Karar No: 2009/11096, Tarih: 08.06.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/8179 E.  ,  2009/11096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ                  : 29.05.2007