muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17208, Karar No: 2020/4110, Tarih: 25.06.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/17208 E.  ,  2020/4110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

1) 7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

II- Tebligat Kanununun 35. maddesinin;

a) Birinci ve ikinci fıkralarında, gerçek kişilerle ilgili olarak, muhatabın kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmasından sonra, eğer bu kişi adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecbur olduğu; adresini değiştiren kişinin yeni adres bildirmemesi ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshasının eski adrese ait binanın kapısına asılacağı ve asılma tarihinin tebliğ tarihi sayılacağı hükmüne yer verilmiştir.

b) Dördüncü fıkrasında, tüzel kişi muhataplara daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişilerin resmî kayıtlarındaki adreslerinin esas alınacağı ve bu madde hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya gelince;

b) Dördüncü fıkrasında, tüzel kişi muhataplara daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişilerin resmî kayıtlarındaki adreslerinin esas alınacağı ve bu madde hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya gelince;

1)Gerekçeli kararın davalı ...’a doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu,

2)Gerekçeli kararın davalı ...’a ... ... adresine tebligat kanunun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, dosya içerisinde bahsi geçen adrese daha önce uslüne uygun bir tebligat yapılmadığı gibi davalı ...’ın duruşmaya gelerek ...:28 ... adresinde ikamet ettiğini beyan ettiği ve bu adrese usulüne uygun bir tebligat çıkartılmadığından yapılan tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu, anlaşılmakla,

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalılara gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi, ve daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 25.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8438, Karar No: 2016/3101, Tarih: 23.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8438 E.  ,  2016/3101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli ..... Köyü 651 ve 652 parsel sayılı taşınmazların bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 651 ve 652 parsel sayılı taşınmazlarda Il....kaynağına ait tahliye kanalı kapsamında ıslah çalışması yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa hangi tarihte nasıl bir işlem yapıldığı davalı....Müdürlüğünden,

2-Bilirkişi kurulunca 652 parsel için değerlendirmeye alınan nar'ın 2011 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekara ortalama verimi, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri listesinin .....ilçe müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4156, Karar No: 2014/7880, Tarih: 05.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/4156 E.  ,  2014/7880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Giresun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2013

NUMARASI : 2011/215-2013/72

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 04.02.2014 gün ve 2013/5835 Esas, 2014/721 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, aralarında müvekkilinin de bulunduğu arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında düzenlenen 27.01.1999 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca edimini yerine getirerek bağımsız bölümlerin arsa sahiplerine teslim edilmediğini, ortak alanlarda bir çok eksik ve kusurlu iş bırakıldığını ileri sürerek, ortak alanlardaki eksik ve kusurlu işlerin tesbitiyle giderilmesi, aksi halde eksik ve kusurlu işlerin bedelinin tespiti ile tahsiline ve 6.000,00 TL müspet zarar ile 2.500,00 TL menfi zararın tahsilini, arsa sahiplerine ait olan B blokun kazan dairesinin boşaltılarak teslimine karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslahla eksik ve kusurlu işlerin giderilmesi aksi halde bedeli olan 47.218,70 TL ile 8.500,00 TL müspet ve menfi zararın tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacıya ait bağımsız bölümlerin eksiksiz olarak teslim edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; arsa sahiplerine ait B bloktaki bağımsız bölümleri ile ortak alanlarda sözleşme ve projeye göre yapılması gerektiği halde eksik bırakılan imalatın 48.618,70 TL olduğu, bunun 24.265,00 TL'sinin ortak alanlarda olduğu, davacıya sözleşme uyarınca 3.75 adet bağımsız bölüm isabet ettiğinden ortak alanlardaki eksik ve kusurlu işlerden davacının arsa payı oranında 1.688,13 TL istemde bulunabileceği, sözleşmenin feshinin istenmediği ve her iki alacak kaleminin bir arada istenemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.688,13 TL'nin davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 04.02.2014 gün, 2013/5835 esas ve 2014/721 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bu kez taraf vekilleri karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, davalıdan alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı karar düzeltme harcının davacıdan alınmasına, takdiren 226,00'ar TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 05.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1237, Karar No: 2011/2019, Tarih: 28.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/1237 E.  ,  2011/2019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlar Kanunun 388.maddesi gereğince vekilin kambiyo taahhüdünde bulunabilmesi için özel yetkiyi haiz olması gerektiği gibi ticari vekilin böyle bir taahhüt altına girmesi de aynı Kanunun 453.maddesinde özel yetkinin bulunması koşuluna bağlanmıştır. Ancak, Borçlar Kanununun 450.maddesine göre ticari mümessil böyle bir özel yetkisi olmadan kambiyo taahhütlerinde bulunabilir.

Somut olayda, takip dayanağı senedi borçlunun vekil tayin ettiği G.M 'nin vekaleten imzaladığı çekişmesizdir.

Zürih Başkonsolosluğu'nca düzenlenen 20.02.2007 tarihli vekeletnamenin, G. M. 'nin, Y.M adına gayrimenkul satın  almaya, ipotek etmeye, borcun varlığını kabul etmeye, konuya ilişkin diğer işlemleri ifa ve icraya yönelik verilmiş dar ve özel bir vekaletname olduğu, vekaletname kapsamı ve Y.M 'nin tacir olmadığı dikkate alındığında G.M 'nin ticari mümessil sayılamayacağı ve vekile özel olarak bono tanzim etme yetkisi de verilmediğine göre borçlu Y.M 'nin itirazının kabulü yerine yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ :Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16868, Karar No: 2023/7962, Tarih: 04.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/16868 E.  ,  2023/7962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/230 E., 2015/367 K.

SUÇLAR : Cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 2013/230 Esas, 2015/367 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın cezai ehliyetinin olmadığı ve sair nedenlerle ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince "Mağdura ait adli raporlar, tanık ifadeleri, olay yerine ilişkin mobese kamera kayıtlarına dair tutanak, sanık savunması ve dosya içerisindeki tüm deliller dikkate alındığında; sanık ...'ın olay tarihinde alzehimer hastası olan, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak ve işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacak durumda bulunan, mağdure ...'i cinsel amaçla kişi hürriyetinden yoksun bırakarak tanıklara ait eve götürdüğü, mağdure ile öpüştüğü, göğüslerine ellediği, yaklaşık 10-15 dakika seviştikleri, evden ayrıldıktan sonra mağdureyi hayati tehlike geçirecek, kemik kırığı oluşturacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde kasten yaraladığı dosya kapsamından anlaşılmıştır. Sanık soruşturmaya Cumhuriyet Başsavcılığı'ndaki samimi beyanında ''olay günü yardıma muhtaç olduğunu düşündüğü mağdurenin yanına gittiğini, mağdurenin taksi ihtiyacı olduğunu belirtmesi üzerine olay saati itibari ile taksinin bulunmadığını söyleyerek müsait bir eve gitme teklifinde bulunduğunu, mağdurenin de teklifi kabul ederek ..., ..., ... ve ... ... isimli üniversite öğrencilerinin kaldığı eve götürdüğünü, mezkur kişilere; 'bana oda lazım, bir odayı bana verin, isterseniz siz evde oturun, birini getireceğim' dediğini, şahısların da talebini kabul etmemeleri üzerine tehdit ve hakaret içerikli sözler söyleyerek mezkur kişileri korkuttuğunu, daha sonra mağdureyi çağırdığını, evin giriş kapısına göre tam karşıda olan odaya geçtiklerini, odada yatağa birlikte oturup öpüşmeye başladıklarını, eliyle mağdurenin kazağının altından göğüslerini okşadığını, yaklaşık 10-15 dakika süren bu şekildeki sevişmeleri haricinde mağdurenin isteği üzerine dışarıya çıkarak yaklaşık 4-5 dakika yürüdüklerini mağdurenin tenha bir yere gitme teklifinde bulunması üzerine sinirlenerek mağduru darp ettiğini, kesinlikle mağdure ile cinsel ilişkiye girmediğini'' belirtmiştir. Sanığın cezai sorumluluğunu tam olduğu ATK 4. İhtisas Kurulu'nun 25.05.2015 tarih ve 2015/2249 sayılı raporundan anlaşılmıştır.Mağdurenin vücudundan alınan örnekler, olay yerinde muhafaza altına alınan meteryaller ile şüpheliden alınan örnekler üzerinde yapılan moleküler genetik inceleme sonucunda mağdurede tespit edilen sprem örneklerine ait DNA profilinin şüphelinin DNA profili ile uyuşmadığı tespit edilmiştir. Her ne kadar sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kamu davası açılmış ise de, sanığın mağdur ile organ sokmak sureti ile cinsel ilişkiye girdiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilememiştir. Sanığın soruşturma aşamasında alınan ikrar içeren samimi beyanlarına itibar olunmuştur. Mağdurda meydana gelen yaralanmanın hayati tehlikeye sokar, basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve kemik kırığı oluşturur ( orta(3) derece) nitelikte olduğu ATK 1 İhtisas Kurulunun 21.01.2014 tarihli raporundan anlaşılmıştır

. Sanığın soruşturma aşamasında alınan ikrar içeren samimi beyanlarına itibar olunmuştur. Mağdurda meydana gelen yaralanmanın hayati tehlikeye sokar, basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve kemik kırığı oluşturur ( orta(3) derece) nitelikte olduğu ATK 1 İhtisas Kurulunun 21.01.2014 tarihli raporundan anlaşılmıştır. Her ne kadar Kocaeli Üniversitesi Adli Tıp Şubesi tarafından mağdurun ruh sağlığının bozulduğu mütala olunmuş ise de; mağdurun alzhemir hastası ve akıl hastası olduğu, hazırlık aşamasında verdiği ifadesinden kendisini alıkoyan ve tecavüz eden kimsenin olmadığını belirten ifadelerinin bulunduğu, ifadelerinin tutarsız olduğunun dosyaya yansıtıldığı, bu yönde yapılan değerlendirmede, içerisinde bulunduğu hastalık nedeni ile zaten beden ve ruh sağlığının bozuk olduğu, yargılama sürecinde mağdurun vefat etmesi nedeni ile Adli Tıp Kurumundan mağdurun beden ve ruh sağlığının sanığın eylemi yönünden bozulup bozulmadığına dair rapor aldırılması imkansızlığı karşısında mevcut şüpheli durumun lehe yorumlanarak sanık hakkında TCK 102/5 maddesi uygulanmamıştır. Kaldı ki; mağdurun kıyafetlerinde sanığa ait olmayan sperm hücreleri de tespit olunmuştur. Mağdurun ruh sağlığının kimliği belirsiz kişiler tarafından yapılan eylemler sonucu bozulma ihtimali de mevcuttur. Mağdurun akıl hastası ve alzhemir hastası olduğu, bir yere gidip gelme, kalma konusunda iradesine değer atfedilemeyeceği anlaşılmakla sanığın üzerine atılı cinsel amaçlı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği yönünde kanaat hasıl olmuştur. Mağdurun 17.05.2014 tarihinde öldüğü dosya kapsamından anlaşılmıştır. Sanığın atılı olan 'Basit Cinsel Saldırı' suçu ile 'Beden veya Ruh Bakımından Kendini Savunamayacak Durumda Bulunan Kişiye Karşı Cinsel Amaçla Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma' suçu ile 'Basit Tıbbi Müdahale İle Giderilemez, Yaşamsal Tehlike Oluşturur, Vücutta Hasıl Olan Kırığın Yaşam Fonksiyonlarına Etkisi Orta (3) Derecede Etkili Olur Şekilde Kasten Yaralama' suçlarını işlediği dinlenilen savunma ile katılanın savı, tanık ifadeleri ve katılan/müteveffanın içerisinde bulunduğu demans (bunama) denilen akıl hastalığı sebebiyle beden ve ruh sağlığı yönünden kendisini savunamayacak beden ve ruh sağlığının bozulduğunu mütalaa eden KOÜ Araştırma ve Uygulama Hastanesi'nin 01/04/2014 gün 2014/277 sayılı raporu ile katılan/müteveffanın eylemden dolayı basit tıbbi müdahale ile giderilemez, yaşamsal tehlike oluşturur, vücutta hasıl olan kırığın yaşam fonksiyonlarına etkisi orta (3) derecede etkili olur şekilde yaralandığını ve eylemde görünümü arasında neden-sonuç ilişkisini ortaya koyan ATK 1. İhtisas Kurulu'nun 21/01/2014 gün 231 sayılı raporu ile katılan/müteveffanın kazanımda rastlanılan bulgunun failin Y-STRDNA profili ile uyumlu olduğunu mütalaa eden ATKBİD 12/03/2013 günü 255 sayılı raporu ile failin cezai sorumluluğunu tam olduğunu mütalaa eden ATK 4.ATİK'nun 22/05/2015 gün 2015/2249 sayılı raporlarından sübuta erdiğinden TCK

. İhtisas Kurulu'nun 21/01/2014 gün 231 sayılı raporu ile katılan/müteveffanın kazanımda rastlanılan bulgunun failin Y-STRDNA profili ile uyumlu olduğunu mütalaa eden ATKBİD 12/03/2013 günü 255 sayılı raporu ile failin cezai sorumluluğunu tam olduğunu mütalaa eden ATK 4.ATİK'nun 22/05/2015 gün 2015/2249 sayılı raporlarından sübuta erdiğinden TCK.nun 61/1 maddesi uyarınca sanığın suçları işleyiş biçimi ve özelliği ile saik ve sebebi ile suçun konusunun önemi ve suçun işleniş yeri ve zamanı ile oluşan sonuç ile neticenin ağırlığı ve suç kastının yoğunluğu gibi unsurların dikkate alınması sonucunda TCK.nın 3/1 maddesi uyarınca fiillere göre tayin olunacak cezaların hakkaniyet ve adalet ilkeleri doğrultusunda ölçülülük taşıması ile cezanın caydırıcılığı ve failin ıslahı ile topluma yararlı kimse olarak kazandırılması amaçlarına matuf olmak üzere takdiren asgari hadden uzaklaşılarak takdiren üst hadde varmaksızın temel cezalar tayini yönüne gidilmiştir." şeklindeki gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış olup, bu kapsamda hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 2013/230 Esas, 2015/367 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2023. tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8145, Karar No: 2019/5169, Tarih: 17.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/8145 E.  ,  2019/5169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Hakaret, tehdit, görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal

Hükümler : 1 Hakaret suçundan dolayı TCK'nın 125/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet,

2-Tehdit suçundan dolayı TCK'nın 106/1-2, 62, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet,

3-Görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı TCK'nın 134/2-1, 62/1, 53/1-a-b-c-d-e, 53/2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hakaret, tehdit ve görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A)Hakaret ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezalarının 5320 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; 14.01.2016 tarihinde hakaret suçundan doğrudan hükmedilen 1500 TL'den ve tehdit suçundan doğrudan hükmedilen 1000 TL'den ibaret mahkumiyet hükümlerine karşı suç vasfına ilişkin herhangi bir temyiz istemi de bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

B)Görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanık ... tarafından mağdur ...'nin doğum gününde arkasından çekilen ve mağdurun doğum gününe gelen bir misafirini karşılayarak sarıldığı sırada kısa olan elbisesinin etek kısmının açılması nedeniyle altındaki iç çamaşırı da görüntülenen fotoğrafının, sanığa ait facebook hesabından, “2014 yılının en güzel frikiği bilin bakalım kimden geldiiii.:))))” ibareleri ile birlikte mağdurun rızasına aykırı şekilde yayımlanmasından dolayı sanığın görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda;