muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10904, Karar No: 2015/12634, Tarih: 15.06.2015

09.1.2003 tarihinde kabul edilen ve 18.01.2003 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanununun 6. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendi ise; görev alanına giren konularda, bedensel ve zihinsel gelişmesi tehlikede bulunan veya manen terk edilmiş halde kalan küçüğü, ana ve babadan alarak bir aile yanına veya resmi ya da özel sağlık kurumuna veya genel veya katma bütçeli daireler ve benzeri yerlere yerleştirmeye ilişkin tedbirin Aile Mahkemelerince alınacağını hükme bağlamıştır. 3.7.2005 tarihinde kabul edilen ve 15.7.2005 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu, korunma ihtiyacı olan çocuk hakkında, koruyucu ve destekleyici tedbir kararı alma yetkisini çocuk mahkemelerin vermiş (5395 ...m.7/7), bu Kanunun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik de (R.G. 24.12.2006 ve 26386) "mahkemenin", müstakil çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde aile ya da asliye hukuk mahkemeleri ile suça sürüklenen çocuklar yönünden ceza mahkemelerini ifade ettiği belirtilmiştir (Yönetmelik m.4/e).

Yukarıda belirtilen kanun ve yönetmelik hükümlerine göre, 4787 sayılı Aile Mahkemeleri Kanununun yürürlüğe girmesiyle, 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi Aile Mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. İşin esasıyla ilgili karar vermek görevi, sonradan yürürlüğe giren yukarıda bahsedilen kanunlarla değiştiğine göre, dava, aile mahkemesinin görevine girmektedir. Yukarıda belirtilen kanun ve yönetmelik hükümlerine göre, 4787 sayılı Aile Mahkemeleri Kanununun yürürlüğe girmesiyle, 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında koruma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi Aile Mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. İşin esasıyla ilgili karar verme görevi sonradan yürürlüğe giren yukarıda belirtilen kanunlarla değiştiğine göre, aile mahkemesi bulunmayan yerlerde aile mahkemesi sıfatıyla bakılmak üzere asliye hukuk mahkemesine görevsizlik kararı verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

b-Kabule göre de;

Hakkında koruma kararı alınmış olan kişinin koruma kararının kaldırılmasına yönelik istek koruma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle ilgilidir. Bu nedenle davanın, hakkında koruma kararı alınmış olan çocuğa, ergin değilse yasal temsilcisine (veli veya vasisine) yöneltilmesi, onların da göstereceği deliller varsa toplanıp 2828 sayılı Yasanın 24. ve müteakip maddeleri çerçevesinde değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden eksik hasım ve incelemeyle hüküm kurulması da doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz edilen 22.04.2015 tarihli ek kararın yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple bozularak kaldırılmasına, hükmün yukarıda (2.) maddenin (a) bendinde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ek kararın kaldırılması yönünden oybirliğiyle, diğer yönlerden oyçokluğuyla karar verildi. 15.06.2015(Çarş.)

KARŞI OY YAZISI

Temyiz edilen karar, temyiz eden hakkındaki “koruma kararının kaldırılmasına” ilişkin ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.1.1986 tarihli 9/8 sayılı kararıdır. Bu karar Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumunun talebi üzerine evrak üzerinde verilmiştir.

Hakkındaki koruma kararı kaldırılmış olan çocuk, kaldırma kararının yasal temsilcilerine husumet yöneltilmeden, deliller toplanmadan eksik hasım ve eksik inceleme ile verildiğini ileri sürerek, 20.4.2015 tarihli temyiz dilekçesiyle kararın bozulmasını talep etmektedir.

Hakkındaki koruma kararı kaldırılmış olan çocuk, kaldırma kararının yasal temsilcilerine husumet yöneltilmeden, deliller toplanmadan eksik hasım ve eksik inceleme ile verildiğini ileri sürerek, 20.4.2015 tarihli temyiz dilekçesiyle kararın bozulmasını talep etmektedir.

1986 yılında verilmiş ve sonuçlarını hasıl etmiş olan kararın temyiz edilmesiyle ilgilinin elde etmek istediği sonuç, kurum vasıtasıyla kamu kurum ve kuruluşlarında istihdam olanağından yararlanmaktır. Çünkü, 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanununa, 25.2.1988 tarihli 3413 sayılı Kanunla ilave edilen Ek 1. madde; reşit oluncaya kadar kuruma bağlı sosyal hizmet kuruluşlarında kalmış olan korunmaya muhtaç çocukların kamu kurum ve kuruluşlarına kurum vasıtasıyla iş başvurusunda bulunacaklarını hükme bağlamıştır. Bu Kanuna dayanılarak Bakanlar Kurulunca çıkartılan ve 2.3.1995 tarihli 22218 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe konulan “Korunmaya Muhtaç Çocukların İşe Yerleştirilmelerine İlişkin Tüzük” hükümlerine göre, “hakkında korunma kararı alınmış olup da, reşit oluncaya kadar sosyal hizmet kuruluşlarında kalmış olan korunmaya muhtaç çocukların, kamu kurum ve kuruluşlarına iş başvurusunda bulunmaları kurum aracılığıyla” mümkündür. (Tüzük m. 7) Tüzük, başvuru sahibinin geçmişte bir sosyal hizmet kuruluşunda kaldığının ve korunduğunun belgelenememesi halinde, bu hususu tespit eden bir mahkeme kararı aramaktadır. ( m. 7) İlgili, reşit oluncaya kadar sosyal hizmet kuruluşunda kaldığını belgelendiremediğine göre, bu hususun tespiti için mahkemeden karar alabilir. Başka bir ifade ile 1993 yılında verilmiş bir kararı yıllar sonra temyiz etmekle elde etmek istediği sonuca, tespit davası açmak suretiyle ulaşabilir. Verilen kaldırma kararı, kurumun başvurusu üzerine “hasımsız” olarak evrak üzerinde alındığına göre, temyiz eden bakımından “kesin hüküm” kuvveti yoktur ve temyiz edeni bağlayıcı nitelikte de değildir. Hükmü temyiz edenin, böyle bir tespit davası açma imkanı olduğuna göre, 1986 yılında verilmiş bulunan bir kararı, aradan yaklaşık otuz yıl geçtikten sonra temyize taşımakta ve temyiz mahkemesinden, otuz yıl önceki bir durumun denetimini istemekte korunmaya değer hukuksal bir yararı bulunmamaktadır. Bu bakımdan, temyiz talebinin, hukuki yarar bulunmadığından reddine karar verilmelidir. Bu sebeple sayın çoğunluğun bozma kararma iştirak edemiyorum. 15.06.2015
Yargıtay — Esas No: 2010/6995, Karar No: 2011/17373, Tarih: 20.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/6995 E.  ,  2011/17373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/03/2010 tarih ve 2010/40-2010/40 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati hacze itiraz eden (borçlu) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz kararına itiraz eden vekili, müvekkilinin iş yerinin İstanbul Mahkemeleri yetki alanında, alacaklının ise Şişli İlçesinde olduğunu bu nedenle ihtiyati haciz kararı veren mahkemenin yetkisinin bulunmadığını iddia ederek İİK.nın 265. Maddesi uyarınca ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Alacaklı vekili, borçlunun haciz işlemi sırasında takibe yetkiye ve borca itirazı olmadığı yolunda beyanda bulunduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yetki itirazında hangi yer mahkemesinin yetkili olduğunun açık ve net şekilde gösterilmesi gerektiği, ihtiyati haciz kararına itiraz eden borçlunun birden fazla mahkemeyi yetkili gösterdiği gerekçesiyle ihtiyati haciz kararının kaldırılması talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz kararına itiraz eden borçlu temyiz etmiştir.

Mahkemece, ihtiyati haciz kararına borçlu tarafından yapılan yetki itirazında birden fazla mahkemenin yetkili olarak gösterildiği gerekçesiyle borçlunun ihtiyati haciz kararına itirazı reddedilmiştir. İİK’nun 265/3. maddesine göre mahkeme, gösterilen sebeplere hasren tetkikat yaparak itirazı kabul ya da reddeder. Bu hüküm karşısında mahkeme, yetki itirazının kabulü halinde ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar vermekle yetinecek, ayrıca dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesine karar vermesi gerekmeyeceğinden, yetki itirazında birden fazla yetkili mahkeme gösterilmesinin bir önemi ve sonuca etkisi bulunmamaktadır. Bu nedenle birden fazla yetkili mahkeme gösterilerek yapılan yetki itirazının geçerli olmadığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden, borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati hacze itiraz eden (borçlu) vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10341, Karar No: 2010/3848, Tarih: 05.04.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/10341 E.  ,  2010/3848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tayin olunan hapis cezasının süresi itibariyle, koşulları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısının, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman dilimi yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/2-c. maddesine muhalefet edilmesi,

2- Sanık müdafiinin 07.11.2006 tarihli son duruşmada sanık hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep etmiş olması karşısında; talep kapsamında bulunan 5237 sayılı TCK’nın 50/4. maddesi gereğince hapis cezasının adli para cezasına çevrilip çevrilmeyeceği hususunda bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 05.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16628, Karar No: 2020/441, Tarih: 12.02.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/16628 E.  ,  2020/441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... Tüzel Kişiliği, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro çalışmaları sırasında kanal olması nedeniyle tespit harici bırakılan taşınmaz hakkında, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, mülkiyetin tespiti istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kadastroca tescil harici bırakılan yerler için açılan tescil davalarında, TMK'nın 713/3. maddesi uyarınca Hazine ve ilgili kamu tüzel kişileri yasal hasım konumundadırlar. Somut olayda davacı ... Tüzel Kişiliği tarafından, tescil harici bırakılan taşınmaz bölümü hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak, yalnızca ... hasım gösterilmek sureti ile dava açılmış olması nedeniyle Mahkemece, davacı husumet yokluğu reddine karar verilmiş ise de; kanal vasfı ile tescil harici bırakılmış olan taşınmazla ilgili olarak davalı ... doğru olarak hasım gösterilmiştir. Ne var ki, davanın niteliği itibari ile Hazinenin de yasal hasım olarak davada yer almasının zorunlu olması nedeniyle dava arkadaşlığı söz konusu olduğuna göre Mahkemece, davacıya, davasını yasal hasım konumundaki Hazine'ye de yöneltmek üzere süre ve imkan tanınmalı, bu şekilde taraf teşkilinin sağlanması halinde Hazineden de savunma ve delilleri sorularak, bildirdiği takdirde delilleri toplanıp bundan sonra iddia ve savunmaya ilişkin tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu yön göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

12.02.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17698, Karar No: 2013/16397, Tarih: 21.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/17698 E.  ,  2013/16397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde, davalı idare elemanlarınca müvekkili şirket hakkında kaçak su kullanıldığı iddiasıyla aleyhine icra takibi başlatıldığını, kaçak su kullanılmadığını, müvekkilinin 23.05.2007 tarihinden itibaren kartlı sayaç aboneliğine geçtiğini belirterek .... sayılı dosyasıyla başlatılan ilamsız icra takibinin iptali ile müvekkilinin icra takibine konu olan 28.07.2008 tarihli 2008/4443 sayılı kaçak su tutanağında yazılı miktar kadar borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı idare vekili, tutanak içeriğinin doğru olduğunu,davalının kaçak su kullandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; kaçak su tutanağı, kaçak su kullanıldığına dair fotoğraf örnekleri, dinlenen tutanak tanıklarının beyanlarına göre davacının kaçak su kullandığı gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, temyiz incelemesi sonucu Dairemizin 26.04.2012 tarihli ve 2012/6301E- 2012/11532 K sayılı ilamı ile "... davacı şirket hakkında 28.07.2008 tarihinde;aboneliği olduğu halde ....eşmesine hortum takarak temizlik suyunu kaçak olarak kullandığı gerekçesiyle kaçak su tutanağı tanzim edilmiştir. Davacı kaçak su tutanağında yazılı miktar kadar borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir. Mahkemece davacının kaçak su kullanım bedeli tarifeler yönetmeliği hukümleri gözetilerek taraf mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporu ile belirlenip sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken bu yön gözardı edilerek mahallinde keşif yapılmadan ve konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmadan eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş.."gerekçesi ile hüküm bozulmuştur.

....

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş, mahallinde bilirkişi marifetiyle keşif icra edilmiştir. Bilirkişi raporunda, ... görevlileri tarafından tanzim edilen 28/07/2008 gün ve 2008/4443 nolu kaçak su tutanağında, kaçak su kullanılarak temizlik yapıldığı belirtilen yan giriş kapısının önündeki alanın, kazan dairesinden çekilen tesisata bağlı musluktan kullanılan su ile temizlendiğini, çevre temizliğinde kullanılan suyun kartlı sayaçtan geçtikten sonra kullanıldığını bu nedenle kaçak su kullanımının olmadığını belirtmiştir. Mahkemece benimsenen söz konusu rapor doğrultusunda Davanın kabulü ile, davacının davaya konu olan ....sayılı dosyada takibe konu olan borçtan dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay'ın bozma kararına uyan mahkeme, artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermekle yükümlüdür. Çünkü, mahkemenin bozma kararına uyulması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına usule ilişkin kazanılmış hak (usuli kazanılmış hak) doğmuştur.

Bozma ilamında, davacının sair temyiz itirazları reddedilmiş, mahkemece davacının kaçak su kullanım bedelinin tarifeler yönetmeliği hukümleri gözetilerek taraf mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporu ile belirlenmesi gerektiği tespit edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda kaçak su kullanım bedelinin belirlenmesi gerekirken kaçak su kullanımı olmadığından bahisle davanın kabulüne karar verilmesi bozma ilamında belirtilen esaslara aykırı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2015/22498, Karar No: 2016/229, Tarih: 19.01.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/22498 E.  ,  2016/229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davalılardan ... vekili, maden ruhsatındaki haczin baki kalarak diğer tüm hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, İhtiyati tedbir kararına itiraza dair ara kararında talebin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine, Mahkeme 10/10/2015 tarihli ara kararında temyizi mümkün olmayan, ancak esas hükümle birlikte temyiz edilebilecek karar olması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar vermiştir. Temyiz isteminin reddine dair kararın yine davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı ... ...nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu meydana gelen ölüme dayalı manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece verilen ihtiyati hacze ilişkin ara karara davalı şirketçe yapılan itiraz üzerine Dairemizin 25.05.2015 tarihli kararı ile karar bozulmuş, uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda 10.10.2015 tarihli karar ile "davalının temyiz talebinin reddine" karar verilmiş, temyiz talebinin reddine dair kararın şirketçe süresinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, verilen karar "ihtiyati tedbir mahiyetinde ihtiyati haciz" olarak nitelendirilmiş ve bu kararların esas hüküm ile birlikte temyiz edilebeleceği gerekçesiyle yazılı biçimde temyiz isteminin reddina karar verilmiştir.

Temyize konu karar "ihtiyati haciz" mahiyetinde olup temyizi mümkün ve buna göre mahkeme kararının gerekçesi hatalı ise de 24.06.2015 tarihli ara kararın davalı vekiline 15.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, temyizin ise 13.08.2015 tarihinde gerçekleştiği ve böylece temyiz isteminin süresinde olmadığı, mahkeme ara kararı sonucu itibariyle doğru olmakla birlikte gerekçesi yönünden hatalı olduğu anlaşılmakla davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemenin 10.10.2015 tarihli temyiz isteminin reddine dair ara karar gerekçesinin "temyize konu 24.06.2015 tarihli ara kararın davalı vekiline 15.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, temyizin ise 13.08.2015 tarihinde gerçekleştiği ve böylece temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmakla temyiz isteminin süreden reddine" biçiminde düzeltilmesine ve kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... 'ne yükletilmesine, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10337, Karar No: 2010/1902, Tarih: 17.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/10337 E.  ,  2010/1902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 877.60 TL. kalan harcın davalı ...'ten alınmasına, 877.60 TL kalan harcın davalı ...'den alınmasına, 17.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33106, Karar No: 2013/24543, Tarih: 08.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/33106 E.  ,  2013/24543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; suça konu gaz tabancasının namlusu içerisinde dairesel yapıdaki gaz ayırıcı parçasının delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının ve tabanca ile birlikte ele geçen fişeklerin ses fişekleri olması karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakan- lığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının bulunmaması halinde emanetteki silahın gaz ayırıcı parçasını da gösterir fotoğraflar ve ekspertiz raporu da eklenerek üretici firmadan silahın orijinal üretiminden sonra gaz ayırıcı parça üzerinde bilye, mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup gelen cevabi yazı ile birlikte dosya kül halinde yeniden Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal hali değiştirilerek bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Dosya kapsamı, olay yeri inceleme tutanağı ve raporu, ekspertiz raporu, sanıkta suça konu tabancayla birlikte kuru-sıkı fişek elde edilmesi birlikte

değerlendirildiğinde, sanığın suça konu tabancayla kuru-sıkı mermiyle ateş etme şek- lindeki eylemi, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 36/1. madde ve fıkrasında tanımı yapılan gürültüye neden olma kapsamında olup idari yaptırımı gerektirdiği gözetilmeden, eylemin nitelendirilmesinde hataya düşülerek sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 170/1-c maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

b- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, ve- sayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, ve- sayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.