muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8164, Karar No: 2016/12820, Tarih: 02.05.2016

Davacının talepleri iş yerinde geçerli olan toplu iş sözleşmelerden yararlanması gerektiğine ilişkindir. Bu noktada tespiti gereken husus, davacının kayıtlar üzerinde dava dışı ... Rehberlik ve Müşteri Hizmetleri A.Ş. işçisi olarak görülse de gerçekte davalı şirketin işçisi olup olmadığının tespiti gerekmektedir. Yargıtay'ın önceki yerleşik kabullü, ilişkinin muvazaalı olduğu yönündedir. Ancak iş kolu tespitine ilişkin kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği 05.07.2012 tarihinden itibaren muvazaa olgusunun bulunmadığı Dairemizce de kabul edilmektedir. Bu durumda 05.07.2012 tarihinden önceki alacak talepleri bakımından eski kabul ve uygulama yani muvazaanın kabul edildiği uygulamanının devam etmesi gerekmektedir.

Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 05.07.2012 tarihli 2012/18720 esas 2012/26716 karar sayılı ilamında ... şirketinin iş kolunun haberleşme olmadığının tespit edilmesiyle muvazaa olgusunun ortadan kalktığını bu sebeple davacının toplu iş sözleşmesinden doğan haklarını talep edemeyeceğinden davaların reddine karar verilmiştir.... ve dava dışı ... arasındaki ilişkinin Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin anılan iş kolu tespiti kararından önceki dönemler için bu ilişkinin muvazaalı olduğu kabul edilerek uygulamalar yapılmış, bu yönde verilen kararlar Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir. O halde “iş kolu tespiti kararına kadar olan dönemler için” muvazaa olgusu konusundaki istikrar kazanan yargısal uygulamaların dikkate alınarak “bu dönemlere” ait davacının tüm isteklerinin değerlendirilmesi gerekir.

Davacının davası ile talep ettiği dönemin tamamı da 05.07.2012 tarihinden önceki dönem olup, davalı ve dava dışı ... şirketi arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu kabul edilerek, değerlendirmenin ona göre yapılması gerektiği, buna göre de, davacının işyerinde geçerli olan sekizinci ve dokuzuncu dönem toplu iş sözleşmelerinden yararlanması gerektiği kanaatine varılmıştır. Bu durumda davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

H.Y.D.
Yargıtay — Esas No: 2015/38150, Karar No: 2017/2945, Tarih: 08.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/38150 E.  ,  2017/2945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında düzenlenen protokol uyarınca, kendisi tarafından inşa edilen binadan 3 adet daireyi davalıya ait 2 daire 1 arsa ve 75.000 TL para karşılığı takas ettiklerini, kendi edimini yerine getirdiğini, davalının edimini kısmen ifa ettiğini, kalan borçlarını ödemediğini, yaptığı icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini istemiş, yargılama sırasında davasını ıslahla alacak davasına dönüştürerek 138.463,56 TL'nin faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özelllikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine,

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özelllikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı eldeki dava ile davalı ile aralarında 10.09.2007 tarihinde bir harici yazılı sözleşme imzaladıklarını, bu sözleşmeye göre kendisinin davalıya 3 adet daireyi devir ve teslim ettiğini buna karşılık davalının sözleşmede yazılı bir adet arsa vasıflı taşınmazı kendisine devrettiğini ancak sözleşmeye göre 15.02.2008 tarihinde ödemesi gereken 50.000,00 TL' yi ödemediğini, ayrıca yine aynı sözleşme gereği devretmesi gereken bir adet daireyi de devir ve teslim etmediğini bu nedenle zarara uğradığını, davalının aralarında imzalanmış olan sözleşmeye uymadığını iddia ederek davalının devretmekten kaçındığı sözleşme konusu 11 nolu daire için ödediği 70.000,00 TL ile vadesi geldiği halde ödenmeyen 50.000,00 TL' nin tahsili için başlattığı icra takibine itirazın iptalini istemiş, davalı ise davacı ile aralarında böyle bir sözleşme imzalanmadığını, her bir satış ilişkisinin birbirinden bağımsız olarak kurulduğunu, davacı tarafça ibraz edilen fotokopi niteliğindeki sözleşmeyi kabul etmediğini savunmuştur. Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşme geçerli kabul edilerek, davacı tarafça edimler yerine getirildiği halde davalının karşı edimlerini ifa etmediğinden bahisle davanın kabulüne karar verilmiştir. Davacı, dosyaya ibraz ettiği 10.09.2007 tarihli " ... müteahhitliği sözleşme" başlıklı belgeye dayanarak davalının kendisine ödemeyi taahhüt ettiği nakit satış bedelini ödemediğini ve devretmeyi taahhüt ettiği başak caddesi adalar arası sokak 6/11 nolu adreste bulunan daireyi kendisine devretmediğini iddia etmekte ise de dayandığı sözleşme davalı tarafından kabul edilmemektedir. Mahkemece imza incelemesine yönelik alınan bilirkişi raporundada belgenin renkli fotokopi vasfında olduğundan altındaki imzanın davalıya ait olup olmadığı hususunda müspet veya menfi bir kanaat edinilemediği anlaşılmaktadır. Bu haliyle söz konusu belgenin davalı açısından her hangi bir bağlayıcılığı bulunmamaktadır. Davalı, davacıya böyle bir taahhüdü olmadığını, tapudan satışların tamamen birbirinden bağımsız olarak yapıldığını, davacıya daire devir yada para borcu bulunmadığını savunmakta olup, aksini ispat yükümlülüğü davacı taraftadır. Davacı taraf iddialarını kanıtlayabilecek yazılı bir delili mahkemeye ibraz edememiştir. Ne var ki, davacı delil listesinde açıkça yemin deliline de dayandığından, mahkemece; davacıya, bu hususta davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 1480,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6111, Karar No: 2013/4693, Tarih: 27.06.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/6111 E.  ,  2013/4693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım.

HÜKÜM : 1- Sanık ... için; 5237 sayılı TCK.nun 81, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

2- Sanık ... için; Kasten öldürme suçuna yardımdan CMK.nun 223/2-b maddesi uyarınca beraatine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın "kasten öldürme" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanık ... hakkında kasten öldürme suçuna yardım etme suçu yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiilerinin eksik incelemeye, gerekçenin yetersiz olduğuna, sübuta, suçun niteliğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye, katılanın sanık ... yönünden TCK'nun 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine, sanık ... yönünden sübuta, Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Sanık ... hakkında tekerrüre esas olduğu kabul edilen Boyabat Sulh Ceza Mahkemesinin 11/04/2008 tarihli 2008/16 esas, 2008/144 karar sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet hükmünün "hapis veya adli para cezası" olmaması "tedbir" niteliğinde olması nedeniyle tekerrüre esas olamayacağı halde, TCK'nun 58. maddesinin uygulanması yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanık ... hakkında kurulan hükümden tekerrür uygulaması ile ilgili kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, resen de temyize tabi olan hüküm ile sanık ... hakkında kasten öldürme suçuna yardım etme suçundan verilen beraat kararının tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), ceza miktarı, tutuklulukta kalınan süre nazara alınarak sanık ... müdafiilerinin tahliye talebinin reddine, 27/06/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5961, Karar No: 2014/12963, Tarih: 08.07.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/5961 E.  ,  2014/12963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2013/180-2014/36

Taraflar arasında görülen davada Konya 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/01/2014 tarih ve 2013/180-2014/36 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi I tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılar tarafından, yatırılan paraların istendiği an geri alınabileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceğinin garanti edildiğini, bu durumun bankacılık kanununa aykırı bulunduğunu, davalıların basiretli bir tacir gibi davranmadığını, SPK'ya yanlış ve yanıltıcı bilgiler verildiğini ve böylece TTK hükümlerinin ihlal edildiğini, davalıların Sermaye Piyasası Kanununa aykırı şekilde aracılık faaliyetlerinde bulunduğunu, davalıların planlı bir şekilde para toplayarak dolandırıcılık suçunu işlediklerini, müvekkilinin şirketin ortağı olmasının mümkün bulunmadığını, çünkü kanuna uygun bir ortaklığın kurulmadığını ileri sürerek, müvekkili ile davalı şirket arasında yasaya aykırı olarak kurulan ilişkinin hükümsüzlüğüne ve fazlaya dair talepleri saklı kalmak kaydıyla müvekkilinden tahsil edilen 13.602,92 Euro'nun (26.605,00 DEM) faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı/karşı davacı şirket vekili, davanın zamanaşımına ve hak düşümüne uğradığını, TTK'nın 329 ve 405. maddeleri gereği hisse bedellerinin iadesinin mümkün olmadığını, davacının daha önce yabancı mahkemede aynı alacak için dava açtığını ve davanın reddedilerek bu kararın kesinleştiğini, bu nedenle kesin hüküm itirazında bulunduklarını savunarak, davanın usulden ve esastan reddini istemiş, karşı davasında ise, Almanya Aschaffenburg Eyalet Mahkemesi'nin 12 O 366/10 karar sayılı ilamının tanınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı H.. B.., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının talebinin şirkete ödediği paranın kendisine iade edilmesine ilişkin olduğu, buna karşılık davalı şirket vekilinin kesin hüküm itirazında bulunduğu, Almanya Aschaffenburg Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 12 O 336/10 sayılı kararının temyiz edildiği ve temyiz mahkemesinin temyizi reddetmesi ile birlikte kararın kesinleştiğinin anlaşıldığı, yabancı mahkeme kararı incelendiğinde davalı

Diğer davalı H.. B.., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının talebinin şirkete ödediği paranın kendisine iade edilmesine ilişkin olduğu, buna karşılık davalı şirket vekilinin kesin hüküm itirazında bulunduğu, Almanya Aschaffenburg Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 12 O 336/10 sayılı kararının temyiz edildiği ve temyiz mahkemesinin temyizi reddetmesi ile birlikte kararın kesinleştiğinin anlaşıldığı, yabancı mahkeme kararı incelendiğinde davalı

şirket açısından taraflarının aynı olduğu, davanın sebebinin ortaklık durum belgesi adı altındaki belgede belirtilen ödeme olduğu, kesinleşmiş yabancı mahkeme kararında reddedilen talep ile iş bu davanın konusunun aynı olduğu, bu nedenle Almanya Aschaffenburg Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 12 O 336/10 sayılı kararının davalı şirket açısından kesin hüküm oluşturduğu, davalı H.. B.. yönünden ise, yabancı mahkeme kararında taraf olmadığından kesin hüküm oluşturmaz ise de, davacının talebinin şirkete verdiği paranın tahsiline ilişkin olduğu ve şirket ile birlikte o tarihte yönetici konumunda olan davalının da müteselsil sorumluluğunun iddia edildiği, oysa paranın verildiği iddia edilen şirket açısından yabancı mahkemeye açılan davanın reddine karar verildiği ve bu kararın kesinleşerek şirket açısından yukarıda belirtildiği üzere kesin hüküm oluşturduğu, davalı H.. B..’ın sorumluluğunun şirketin sorumluğu ile doğrudan bağlı olup her ne kadar kesin hüküm oluşmasa da bu davalı açısından da yabancı mahkeme kararının MÖHUK 59. Maddesi kapsamında kesin delil oluşturduğu, karşı dava yönünden ise, Almanya Aschaffenburg Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 12 O 336/10 sayılı kararının tanınması talep edilmiş olmakla MÖHUK 54. Maddesindeki tüm koşulların oluştuğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, asıl davada davalı .... Holding A.Ş. aleyhine açılan davanın kesin hüküm nedeniyle HMK 114/1-İ ve 115/1-2 maddeleri gereği dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine, davalı H.. B.. yönünden açılan davanın esastan reddine, karşı davanın kabulü ile Almanya Aschaffenburg Eyalet Mahkemesi'nin 12 O 366/10 sayılı kararının tanınmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Yabancı bir mahkeme kararının tanınması veya tenfizine karar verilebilmesi için yabancı mahkeme kararının, tanıma veya tenfiz davasının açıldığı tarih itibariyle usulüne uygun olarak kesinleşmiş olması gerekmektedir. Her ne kadar mahkemece, davalı şirket tarafından açılan karşı davanın kabulü ile Almanya Aschaffenburg Eyalet Mahkemesi'nin 12 O 366/10 sayılı kararının tanınmasına karar verilmiş ise de, somut olayda karşı dava konusu yabancı mahkeme kararının temyiz incelemesi sonucunda 13.11.2013 tarihi itibariyle kesinleştiği davalı şirket vekili tarafından dosyaya ibraz edilen karar tercümesinden anlaşılmış olup karşı dava ise 28.05.2013 tarihinde açılmış bulunmaktadır. Bu itibarla, mahkemece dava tarihinde kesinleşmiş bir yabancı mahkeme kararının bulunmadığı gözetilerek karşı davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin asıl davaya ilişkin temyiz itirazlarına gelince; 5718 Sayılı MÖHUK'nun 50/1. maddesine göre, Türk Mahkemelerince yabancı karar tanınıp tenfiz edilmedikçe, Türkiye'de kesin hüküm gücüne sahip olmazlar ve icra edilemezler. Bu sebeple, yabancı mahkemelerden verilmiş olup da henüz Türk mahkemesince tanınıp tenfiz edilmemiş bir yabancı karar, Türk mahkemeleri önündeki bir davada kesin hüküm itirazına konu yapılamaz. Türk mahkemesince tanınıp tenfiz edilen yabancı mahkeme kararı, Türk hukuku bakımından kesin hüküm oluşturur. Buna bağlı olarak tanınıp, tenfiz edilen yabancı karar, aynı konudaki uyuşmazlığın tekrar Türk mahkemelerinde görülmesini engeller. Buna yabancı mahkeme kararının kesin hüküm etkisi denilmektedir.

MÖHUK'nun 59. maddesine göre de, yabancı mahkeme kararlarının kesin hüküm ve kesin delil etkisi, yabancı mahkeme kararının verildiği ülke hukukunca kesinleştiği andan itibaren hüküm ifade eder. Ancak, 59. maddeye göre, yabancı mahkeme kararının kesin hüküm veya kesin delil etkisi, yabancı mahkeme kararının tanınması şartına bağlıdır. Türk mahkemelerinde kesinleşmiş bir kararla tanınmamış yabancı bir kararın, mücerreten verildiği ülkede kesinleştiği tarihten itibaren Türk hukukunda etki doğuracağı söylenemez ( Prof. Dr. Cemal Şanlı, Milletlerarası Özel Hukuk, s. 542, 2. baskı, İstanbul, 2014).

Yukarıda açıklanan hususlar ve karşı davaya ilişkin bozma gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, asıl dava yönünden ortada kesin hüküm veya kesin delil teşkil edecek şekilde, hakkında kesinleşmiş bir tanıma kararı verilmiş bir yabancı mahkeme kararı bulunmadığından mahkemece yazılı gerekçeyle asıl davanın reddine karar verilmesi de doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17958, Karar No: 2011/1919, Tarih: 03.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17958 E.  ,  2011/1919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Vekilin davalılardan ...’ten alınmış vekaletnamesine dosya arasında rastlanmamıştır.

Varsa, vekaletname eklendikten, yoksa adı geçen davalıya mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idarenin temyiz dilekçesi usulüne uygun şekilde tebliğ edilip, temyiz süresi beklendikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4199, Karar No: 2011/3633, Tarih: 18.04.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/4199 E.  ,  2011/3633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Dava, davacının iş kazası nedeni ile 100.00 TL maddi ve 1.500.00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulü ile 75.90 TL maddi, 1.000.00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda değişiklik yapan 5219 sayılı yasanın 2.maddesi uyarınca, anılan yasanın 427.maddesindeki kesinlik sınırı, 21.07.2004 tarihinden sonra 1.000 .00 TL.’ye; 01.01.2006 tarihinden sonra 1.090.00 TL'ye; 01.01.2007 tarihinden sonra 1.170.00 TL'ye, 01.01.2008 tarihinden sonra 1.250.00 TL'ye; 01.01.2009 tarihinden sonra 1.400.00 TL'ye, 01.01.2010 tarihinden sonra ise 1.430.00 TL'ye çıkarılmış olup, inceleme konusu karar 01.01.2010 tarihinden sonra verilmiş ve toplam 1.075.90 TL'nın olup, kesinlik sınırının altında bulunmuş olmakla, söz konusu maddelere göre gerek kabul edilen gerekse reddedilen miktara göre hüküm kesin nitelik taşıdığından 01.06.1990 tarih ve E: 1989/3, K: 1990/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da gözönünde tutularak, davacı ile davalılardan TEDAŞ Antalya Elektrik Dağıtım Müessesesi vekillerinin temyiz dilekçelerinin, kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle Dairemizce reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenle davacı ile davalılardan TEDAŞ Antalya Elektrik Dağıtım Müessesesi vekillerinin temyiz dilekçesinin hükmün kesinliği nedeniyle REDDİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 18.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5675, Karar No: 2012/8422, Tarih: 04.07.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/5675 E.  ,  2012/8422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, paydaşı olduğu 3251 parsel sayılı taşınmazın tapusunun kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle kesinleşen mahkeme ilamıyla iptal edildiğini, bu nedenle zarara uğradığını ileri sürerek, tazminat isteğinde bulunmuştur.

Davalı Hazine, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tazminat isteğine ilişkin olup, mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme sonucunda davanın kısmen kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, çekişme konusu 3251 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının Karataş Asliye Hukuk Mahkemesinin, 23.11.2005 tarihinde kesinleşen 1990/310 esas, 1998/ 217 karar sayılı mahkeme ilamıyla iptal edilmiş olmasına karşın, mahkemece, sehven davaya konu olmayan başka bir taşınmaza ilişkin olarak verilen 1990/ 312 esas 98/68 karar sayılı ilam esas alınmak suretiyle, faizin bu ilamın kesinleşme tarihi olan 06.04.2001 tarihinden başlatılmış olması doğru değil ise de, anılan bu yanlışlık yargılamanın yeniden yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 1. fıkrasında yer alan " 06.04.2001 tarihinden" ibaresinin karardan çıkartılmasına, yerine " 23.11.2005 tarihinden" ibaresinin yazılmasına, davalı Hazinenin temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün bu şekliyle düzeltilmesine, 6100 sayılı H.M.K.'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 4.7.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13048, Karar No: 2022/1797, Tarih: 08.03.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/13048 E.  ,  2022/1797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Sanıkların atılı suçlardan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine dair kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.02.2020 tarih ve 2017/3-1053 Esas - 2020/131 sayılı kararı uyarınca, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede görüş bildirilmeyen bir hükümle ilgili olarak özel Dairece temyiz incelemesi yapılıp karar verilemeyeceği gözetilerek;

Katılan vekilinin sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükümlerini de temyiz ettiği halde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29/11/2021 tarih ve 2020/117776 numaralı tebliğnamede anılan hükümlere yönelik katılanlar vekilinin temyiz istemine ilişkin görüş bulunmadığından, bu hususta EK TEBLİĞNAME düzenlendikten sonra yeniden Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2022 gününde oy birliği ile karar verildi.