muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/11906, Karar No: 2006/14842, Tarih: 10.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11906 E.  ,  2006/14842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 108 ada 150 parsel sayılı 1.621,35 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar Musa ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ... ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 ... ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 ... ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 10.11.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12815, Karar No: 2010/13009, Tarih: 23.12.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/12815 E.  ,  2010/13009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda değişiklik yapan 5219 sayılı Yasa'nın 2. maddesi uyarınca, anılan yasanın 427. maddesindeki kesinlik sınırı, 21.07.2004 tarihinden sonra 1.000,00.-TL’ye; 01.01.2006 tarihinden sonra 1.090,00.-TL’ye; 01.01.2007 tarihinden sonra 1.170,00.-TL'ye; 01.01.2008 tarihinden sonra 1.250,00.-TL'ye ve 01.01.2009 tarihinden sonra 1.400,00.-TL'ye çıkarılmıştır.

İnceleme konusu karar, bu tarihten sonra verilmiş ve manevi tazminatın kısmen (600,00.-TL'nin) reddine ilişkin hüküm kesin nitelik taşıdığından, 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak, davacının manevi tazminata ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle reddine,

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

3-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe maruz kalan işçinin uğramış olduğu maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Maddi tazminatın reddi, davacılara ödenen gelirlerin peşin sermaye değerlerinde yargılama sırasında meydana gelen artışlardan kaynaklandığından, reddedilen maddi tazminat miktarı için davalı yararına avukatlık ücreti takdir edilmemesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle fıkrasının 5. bendinin silinmesine ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 23.12.2010 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6933, Karar No: 2012/8026, Tarih: 24.12.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/6933 E.  ,  2012/8026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Soysal Yardımlaşma ve Dayanışma Genel Müdürlüğü ile davalılar ... vs. arasındaki davadan dolayı ... Sulh Hukuk Hakimliğince verilen 08.02.2011 gün ve 2009/221-2011/166 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkeme kararı birleşen davanın davalısı ...’ün işyeri adresi olan “... ve İskân Müdürlüğü Merkez/...” adresine gönderilmiş, adı geçenin emeklilik nedeniyle kurumdan ayrılması üzerine bu defa tespit edilen yeni adresi “... Mahallesi ... Sokak Alp Apartmanı Daire:7 ...” adresine sevk edilmiş, bu adreste eşi ... “Adı geçen kişi eşim olup buradan ayrıldı, yeni adresini bilmiyorum” şeklindeki imzasız beyanı, mahalle muhtarı ...’nın da “Muhatap mahallemizden naklini almadan ayrılmıştır” şeklindeki kaşeli-imzalı beyanı üzerine tebliğ edilmeksizin merciine iade edilmiştir.

Bu defa gerekçeli karar ile davacı vekilinin temyiz dilekçesi 7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebligat yapılmak üzere adı geçen davalının işyeri adresi olan “... ve İskân Müdürlüğü Merkez/...” adresine gönderilmiş, 13.06.2012 tarihinde bu adreste anılan Kanun’un 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir.

Gösterilen bir adreste 7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi için daha önce bu adreste usulüne uygun şekilde bir tebliğ yapılmış olması, değişen yeni adresin bildirilmemiş olması, adres kayıt sisteminde de yerleşim yeri adresinin tespit edilememesi gerekir.

Dosya kapsamından birleşen dosya davalısı ...’e daha önce “... ve İskân Müdürlüğü Merkez/...” adresinde usulüne uygun bir tebligat yapılmadığı gibi adı geçenin adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin tespit edilemediği de belirlenmemiştir. Bu nedenle adı geçen davalıya Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre yapılan tebligat usulsüz ve geçersizdir.

O halde mahkemece;

1-Adı geçen davalının adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri araştırılarak mahkeme kararı ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin bu adreste usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi,

2-Adres kayıt sistemindeki adresin tespit edilememesi veya tespit edilen adreste usulüne uygun tebliğ yapılamaması halinde ise; daha önce dava dilekçesi ve duruşma gününün tebliğ edildiği “... Mahallesi ... Sokak Alp Apartmanı Daire:7 ...” adresinde 7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebligat yapılması,

Yasal temyiz süresi beklendikten ve temyiz edilirse gerekli işlemler yapıldıktan sonra Dairemiz’e gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1011, Karar No: 2015/12510, Tarih: 04.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1011 E.  ,  2015/12510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/810-2014/46

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı O. B. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17131, Karar No: 2014/9460, Tarih: 13.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/17131 E.  ,  2014/9460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından, sanıklar hakkında gün adli para cezasının sonuç adli para cezasına çevrilmesi sırasında gösterilmeyen uygulama maddesinin mahallinde ilavesi mümkün görüldüğünden, hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK 53. maddenin infaz aşamasında dikkate alınabilecek olması nedeniyle bozma sebebi yapılmamıştır.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Zeytin ve zeytinyağı satışı yapan katılan ... ile ortağı müşteki Numan'ın satış yapmak için Aydın'dan Isparta pazarına geldikleri, 11/11/2007 tarihinde sanık ...'in yanlarına gelip kendilerinden 2.245,00TL'lik zeytin ve zeytinyağı satın almayı ve malların Gölbaşı köyündeki ikametine indirilmesini istediğini söylediği, katılan ve müştekinin bunu kabul ederek, sanığın Gölbaşı köyündeki evine malları indirdikleri sırada sanığın "benim şu an param yok” deyip birkaç telefon görüşmesi yaptığı ve onları oyaladığı, ardından da “bir arkadaşımdan alacağım var” diyerek bir gün sonrasına 12/11/2007 tarihli 3200TL bedelli senedi

tanzim ederek katılan ve müştekiye verdiği, ancak senedin günü geldiğinde sanık tarafından ödenmediği, yine sanık ... ve ...'in 18/11/2007 tarihinde, kömür işi yapan müşteki ...'tan 750 torba kömür almayı ve bu kömürün Gölbaşı köyündeki ikametlerine bırakılmasını istedikleri, müştekinin durumu kabul edip, kömürleri denilen yere indiridiği, bu sırada sanıkların “merak etme vereceğiz” dediklerini, tüm kömürü indirdikten sonra da parayı vermedikleri ve para yerine 4.600 TL tutarında bir adet senet verdikleri, ayrıca 100 TL verdikleri, ancak senedin bedelini ödemedikleri, bu şekilde sanık ...'in katılan ... ve müşteki Numan'ı, sanık ...'in müşteki Reşat'ı dolandırdığı anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13/05/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6700, Karar No: 2015/6980, Tarih: 09.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6700 E.  ,  2015/6980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi ( Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresince soruşturma yapılması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Özel ... ...... Polikliniğinden alınan 17.02.2010 tarihli raporda mağdureye akut stres reaksiyonu ve depresyon tanısı konulmasına karşılık.... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 07.05.2010 tarihli raporunda mağdurenin ruhsal durumunun düzeldiğinin belirtilmesi karşısında Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre de, eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin onsekiz yaşından küçük çocuklar için suç tarihinden itibaren en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği gözetilerek, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde, bir çocuk psikiyatristinin zorunlu katılımı ile Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyetten olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4127, Karar No: 2016/406, Tarih: 14.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/4127 E.  ,  2016/406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Asıl dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,... İli ... İlçesi ... Mahallesi 1578 ada 8 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili, birleşen dava dava dilekçesinde ise; dava konusu taşınmazın tapu maliklerinin iştirak halindeki paylarının iptali ile mahluliyet esaslarına göre... Bey Vakfı adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm asıl dava davacı vekili ile asıl dava-birleşen dava davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Asıl dava, davacı ... vekili dava dilekçesi ile dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile taşınmazın davacı ... adına tesciline karar verilmesi, birleşen dava ise davacı ...Genel Müdürlüğü vekili dava dilekçesi ile dava konusu taşınmazın tapu maliklerinin iştirak halindeki paylarının iptali ile mahluliyet esaslarına göre... Bey Vakfı adına tesciline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın .. Kızı ...., ... Kızı ...., ... Kızı ..., ... Oğlu .... adına kayıtlı olduğu, ancak; şerh bölümünde taşınmazın aslının... Bey Vakfından mazbuttur şeklinde açıklama bulunduğu, bu taşınmazın ... Büyükşehir Belediyesi tarafından 15.12.2011 tarihinde kamulaştırılmasına karar verildiği, dava konusu taşınmazın maliklerini temsilen ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/1084 Esas 2013/1645 Karar sayılı ilamı ile ... Defterdarının kayyım olarak tayinine karar verildiği, asıl davanın ...Genel Müdürlüğüne ihbar edildiği anlaşılmıştır

Birleşen davanın, 5737 sayılı ...Kanununun 17. maddesi ile ilişkili olduğu, koşulların oluşması halinde taşınmazın vakfına dönmesi gerektiği, ne var ki kamulaştırıldığına göre eldeki davanın kamulaştırma öncesi mülkiyetinin vakfına aidiyetinin saptanması davasına ve artık vakfın hakkının da alacağa (kamulaştırma bedeline ilişkin olacağı) dönüştüğü kuşkusuzdur.

Buna göre;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1755, Karar No: 2014/30536, Tarih: 04.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/1755 E.  ,  2014/30536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/257242

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2012

NUMARASI : 2011/163 (E) ve 2012/714 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin işyerinden 19,60 TL değerinde sucuk, çubuk kraker, çikolata, gofret ve teneke bira çalan sanığa suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. T..’ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.