muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/31929, Karar No: 2017/4058, Tarih: 10.04.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/31929 E.  ,  2017/4058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık hakkında katılan ...'ya yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Katılan ...'nın olay günü ...'e ait işyerinde bulunduğu sırada ...'e ait işyerine gelen sanığın görüşme yapmak amacıyla katılandan cep telefonunu isteyip aldıktan sonra suça konu cep telefonu ile birlikte işyerinden dışarıya çıkıp bir daha geri gelmediğinin anlaşılması karşısında, mahkeme tarafından sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Sanık hakkında katılan ...'a yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan ...'a ait olan cep telefonu ile kol saatini çalan sanığın, yürütülen soruşturma kapsamında yakalandığında, suça konu kol saatinin işyerinde olduğunu söylemesi üzerine kol saatinin kolluk görevlilerince bulunup katılana iade edildiğinin ve böylece sanık tarafından soruşturma aşamasında kısmi iadenin sağlandığının anlaşılması karşısında, katılandan soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10113, Karar No: 2013/11785, Tarih: 18.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/10113 E.  ,  2013/11785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine ve temyizin kapsamına göre uyuşmazlığın; davalı ile müvekkil idare arasında akdedilen 31/05/2007 tarihli "2.nci Hava Kuvvetleri Komutanlığı Lojmanlarının genel bakım onarım genel temizlik, geri dönüşüm malzemeleri toplanması, ilaçlama ve teshin merkezi işletmesi hizmet alımı sözleşmesine ilişkin bulunmasına göre temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 13. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 18/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10581, Karar No: 2016/10564, Tarih: 12.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/10581 E.  ,  2016/10564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın .... Nakliyat Şirketi'nde görev yaptığı, ... Nakliyat Şirketi'nin katılan ...'in yetkilisi olduğu Marmolüks İnternatıonal B.V. Şirketi'nden nakliye için tır kiraladığı, kiralanan tırı Marmolüks İnternatıonal B.V. Şirketi'nin şoförü katılan ...'ın ... Nakliyat Şirketi'ne getirdiği, yükleme işleminin yapılmaya başlandığı ancak daha önce Marmolüks Şirketin'den kiralanan tırlarla ilgili sorun yaşanması üzerine sanığın talimatıyla yüklemenin durdurulduğu, bir gün sonra tırın yükleme işlemi için katılanların haberi olmaksızın Kapadokya Tekstil'e gönderildiği ve burada tırın beyninin alınmış olarak terk edildiği, sanığın bu şekilde daha önce katılan şirketin aracıyla taşınırken kaybolan malların bulunması şartıyla aracın beyin aksamını geri verebileceğini söyleyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden, sanık hakkında verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ... vekili yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.12.2016 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10895, Karar No: 2009/13419, Tarih: 28.09.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/10895 E.  ,  2009/13419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 119 ada 12 parsel sayılı 21097,95 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki: Dosyada mevcut orman bilirkişi ... Sivrikaya tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın % 35-45 eğimli olduğu, bir kısmının açıklık alan olup halk tarafından hayvanların ot ihtiyacının karşılandığı, bir kısmında ise marul, lahana ve mısır tarımı yapıldığı ve belli alanlarda fındık bitkisinin bulunduğu memleket haritasında açık alanda kaldığı bu nedenlerle orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiştir. Rapora ekli memleket haritasında taşınmazın yeri açık alanda işaretlenmiş ise de bu alanda yapraklı orman ağacı sembollerinin olduğu gözlenmektedir ve çekişmeli taşınmazın ... fotoğraflarında yeri gösterilmemiştir.Ayni şekilde rapora ekli taşınmazın genel görünümünü gösterir fotoğrafta taşınmazın bir kısmının ağaçlık ve makilik alanlarla kaplı olduğu görülmektedir.Bu durumda bilirkişi raporu taşınmazın niteliğini belirlemekte yeterli değildir ve yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak karar verilemez.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

O halde, mahkemece öncelikle itirazlı olduğu tespit edilen 119 ada de bulunan tüm parseller gösterir kadastro paftasının bir sureti getirtilerek , bu parsellerden itirazlı olanların dosyaları tespit edilerek, keşifleri yapılmamış ise bu dosyaların keşiflerinin birlikte yapılmalı, eğer keşifleri yapılmış ise bu dosyalara ait bilirkişi raporlarının birer suretinin bu dosya içine

konmalı ve eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç mühendis ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı çekişmeli taşınmaz itirazlı olan tüm komşu parseller bir bütün olarak değerlendirildiğinde 6831 sayılı yasanın 17/2 maddesi kapsamında olan yerlerden olup olmadığı değerlendirilmeli ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 28.09.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3564, Karar No: 2016/5402, Tarih: 15.12.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/3564 E.  ,  2016/5402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sözleşmenin iptali davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 26.09.2014 gün ve 2014/4909 Esas, 2014/6012 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl davada davalı-karşı davada davacı ...ve katılma yoluyla asıl davada davacı-karşı davada davalı ... vekillerince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı ... vekili, taraflar arasında 23.09.20105 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davalı yüklenici şirketin mevcuz proje ve ruhsatlara uymadığını, yerleşim planını değiştirdiğini, sözleşmeden kaynaklanan edimlerini yerine getirmediğini ileri sürerek, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2008/642 E. sayılı davada davacı ... vekili, davalı arsa sahibi ... ile dava dışı yüklenici .... Şti. arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, davalı arsa sahibine kalan dairelerden birini gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile davalıdan satın aldığını, ancak halen tescilinin yapılmadığını ileri sürerek, dava konusu bağımsız bölümün tapusunun kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini, mümkün değilse bedelinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2007/26 E. sayılı davada davacı vekili, müvekkili yüklenici şirketin taraflar arasındaki 23.09.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan edimlerini yerine getirdiğini, ancak davalı arsa sahibini müvekkiline devri gereken arsa payını devretmediğini ileri sürerek, davalıya ait villa ve bağımsız bölümler dışında kalan yapılara ilişkin arsa paylarının taup kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece Yargıtay .... Hukuk Dairesi'nin 21.10.2009 tarih ve 4132 E., 5539 K. sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, asıl davanın reddine; birleşen 2008/642 esas sayılı davanın, tüketici mahkemesinin görevine girdiği anlaşıldığından asıl davadan tefrikine; birleşen 2007/26 esas sayılı davanın açılmamış sayılmasına; davaya müdahele talebinde bulunanların talepleri incelenip, bu konunun Tüketici Mahkemesinin görev alanına girdiğinden bahisle görevsizlik kararı verilerek dilekçeleri reddedilmiş olduğundan, bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.

Karar; asıl davada davacı-birleşen davalarda davalı ... vekili ile, müdahale talep eden ...,............... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar; asıl davada davacı-birleşen davalarda davalı ... vekili ile, müdahale talep eden ...,............... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 26.09.2014 tarih ve 4909 E., 6012 K. sayılı ilamıyla, müdahale talep edenler ...,... ve ... vekillerinin temyiz isteminin süre yönünden reddine; asıl davanın sözleşmenin feshi, birleşen 2007/26 esas sayılı davanın ise yüklenici tarafından açılan tapu iptal ve tescil davası olduğu, bu davaların sonucunun temyiz eden üçüncü kişilerin haklarını etkileyeceği, bu durumda, müdahale taleplerinin kabul edilerek, yargılamaya devam olunup, karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile müdahale taleplerinin reddinin usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek bozulmasına, bozma nedenine göre, asıl davada davacı-birleşen davada davalı ... vekilinin tüm, müdahele talebinde bulunan ..., ve ... vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Asıl davada davalı ...ve katılma yoluyla davacı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada taraf vekillerinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, asıl davada davacı-karşı davada davalıdan 03,20 TL harç ile asıl davada davalı-karşı davada davacıdan 08,40 TL harç ve takdiren 261,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 15.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14210, Karar No: 2012/8921, Tarih: 25.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14210 E.  ,  2012/8921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/08/2011 tarih ve 2011/110-2011/327 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25/05/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. .... ile davalı vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden tahsil ettiği halde geri ödemediği paranın tahsili için Almanya Cumhuriyeti Mahkemesi nezdinde açılan davanın kabul edildiğini ve bu kararın kesinleştiğini ileri sürerek, anılan yabancı mahkeme kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, 1965 tarihli Lahey Sözleşmesi'nin 10. maddesindeki posta yoluyla tebligat usulüne Türkiye’nin çekince koyduğu, tenfizi istenen kararın da davalıya posta yoluyla tebliğ edildiği için tenfizi mümkün olan kesinleşmiş bir karardan söz edilemeyeceği, TTK 405/2 maddesi uyarınca pay sahiplerinin şirkete sermaye olarak verdiklerini geri isteyemeyeceği, tenfizi istenen kararın TTK 329 ve 405. maddelerine aykırı sonuç doğuracağı için kamu düzenine aykırı bulunduğu, Türk mahkemelerinde açılan davaların ret edilmesi nedeniyle tenfizin kabul edilmesi sonucunun eşitliği zedeleyeceği ve hissenin davacı elinde olması nedeniyle mükerrer tahsilata yol açabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi yönünden ise; dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere mahkemece, tenfizi istenilen kararın Türkiye ile Almanya arasında 28.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi hükümlerine göre diplomatik yollarla yapılmadığı, posta yolu ile kararın davalıya tebliğ edildiği, dolayısı ile kararın usulünce kesinleşmediği, kesinleşmeyen yabancı mahkeme kararının tenfizinin mümkün bulunmadığı, ayrıca, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının kamu düzenine ilişkin TTK’nun 329 ve 405/2. maddelerine aykırı olduğu şeklindeki yazılı diğer gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa, tenfize konu karar, Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü aracılığı ile davalı vekili Av. ...’na 07.06.2010 tarihinde tebliğ edilmiş

olup, buna ilişkin tebliğ evrakı dosya içinde yer almaktadır. Bu durumda tenfizi istenen mahkeme kararı usulüne uygun olarak davalının vekiline tebliğ edilmiş ve süresinde yasal yollara başvurulmadan kesinleşmiş bulunmasına göre, mahkemece tenfize konu kararın kesinleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Ayrıca; mahkemece tenfiz isteminin reddine ilişkin gerekçelerden birisi de, tenfizi istenen mahkeme kararının Türk kamu düzenine aykırı olduğudur. Gerçekten de, yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 SK.’nun 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir. Kanunda kamu düzeni kavramının zamana ve yere göre değişebilen niteliği gereği bir tanımlama yapılmaktan kaçınılmış ve konunun hakimin takdirine bırakılması tercih edilmiş, ancak kamu düzenine aykırılığın “açıkça” olmasının aranmasıyla bu konuda takdir hakkı bulunan hakime bir sınırlama getirilmek istenmiştir. Bu düzenleme, Türk tenfiz hukukunda, kamu düzeni kavramının izin verdiği ölçüde, yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi lehine bir eğilimin bulunduğunu göstermektedir. Doktrinde de bu konuda hakime yardımcı olması bakımından bazı kriterler verilmiştir. Buna göre örneğin Türk tenfiz hakimi “kural olarak” yabancı mahkeme kararının doğruluğunu inceleyemez (revision au fond yasağı). Zira aksinin kabulü, aynı davanın Türk mahkemesinde tekrar görülmesi ve yeni bir Türk mahkemesi kararının ortaya çıkması sonucunu doğurur. Ancak örneğin Türk hukukunun vazgeçilmez kabul ettiği temel prensiplerini ihlal eden veya milletlerarası alanda geçerli olan ortak ilkelere aykırı bulunan yabancı mahkeme kararları tenfiz edilemez. Tenfiz hakimi takdir hakkını kullanırken, her somut olayın kendine mahsus özelliklerini de dikkate almalıdır.

O halde dava konusu uyuşmazlık yönünden de somut olayın özelliklerine göre bir inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır. Burada ilk olarak yabancı mahkemece davalının savunma hakkının ihlal edilip edilmediğinin incelenmesi gereklidir. Somut olayda yabancı mahkemece, dava dilekçesi ve ekleri davalıya 1965 tarihli Hukukî ve Ticarî Konularda Adlî ve Gayrı Adlî Belgelerin Yabancı Memleketlerde Tebliğine Dair Lahey Sözleşmesi’ne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalının davaya karşı savunma yapmak isteğini göstermemesi nedeniyle, Alman Usul Yasası’nın 331/3. ve 276. maddeleri uyarınca, davacının talebi üzerine, sözlü yargılama yapılmaksızın “gıyabi karar” verilmiştir. Buraya kadar olan gelişmelerin Türk kamu düzenine aykırı veya davalının savunma hakkını kısıtlar nitelikte olmadığı, benzer olaylarda Yargıtay dairelerince verilen kararlarla da benimsenmiştir (Yargıtay 13. HD. 01.10.1992 gün ve 5764 E.-7352 K., Yargıtay 11. HD. 06.07.2010 gün ve 2008/12797 E.- 2010/7992 K.). Zira “kural olarak” her mahkeme kendi usul hükümlerini uygular ve yabancı mahkemenin uyguladığı usulün Türk usul hukukundan farklı olması, Türk kamu düzeninin müdahalesi için tek başına yeterli sebep oluşturmaz. Aynı ilkeler yabancı mahkemece uygulanan ispat hukuku açısından da geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta incelenmesi gereken diğer bir konu da, benzer olaylarda Türkiye’de açılan davaların, TTK.’nun 329/1. ve 405/2. maddelerinde düzenlenen, anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyecekleri ve pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri ilkeleri gereği reddedilmesine rağmen, aynı şartlardaki ortaklarca yabancı mahkemelerde açılan davaların kabul edilmesinin ve alınan farklı yöndeki bu yabancı mahkeme kararlarının Türkiye’de tenfizinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağıdır. Nitekim mahkemece bu durum, T.C. Anayasası’nın kanun önünde eşitlik ilkesine ve kamu düzenine aykırı kabul edilmiştir.