muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5543, Karar No: 2010/9367, Tarih: 04.11.2010

Somut olayda davaya konu trafik kazası Ankara'da meydana gelmiş olup, davalı ... şirketinin genel merkezi İstanbul'dadır. Taraflar arasındaki kasko sigorta poliçesinin tanzim eden yetkili acentanın adresi Sivas olup, poliçe Sivas'ta düzenlendiğine göre davacı seçimlik hakkını doğru kullanmış ve Sivas Asliye Hukuk Mahkemesinde bu davayı açmıştır. Bu durumda mahkemece yetkili mahkemede açılan davanın esası yönünden inceleme yapılarak sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu biçimde mahkemenin yetkisizliğine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 4.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5888, Karar No: 2019/9119, Tarih: 24.09.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/5888 E.  ,  2019/9119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Evlenen Kadının Önceki Soyadını Kullanmasına İzin Verilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı ... Merkez İlçe Nüfus Müdürlüğü tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar ve davalı ... müdürlüğünün temyiz dilekçesi, davalı eşe Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca muhtara tebliğ edilmiştir. Dosyada daha önceden bu adrese yapılıp da bila ikmalen iade edilen bir tebligat bulunmamaktadır. Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır (Teb. K. m. 10/1). Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesine göre tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar (Teb. K. m. 10/2). Bu bakımdan gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebligat zarfında mernis adresi olduğu belirtilmeksizin davalı eşin bilinen adresine tebliğ için gönderilmesi, şayet tebligatın yapılamaması halinde Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesi uyarınca sistemdeki adresin bilinen son adres olduğu kabul edilerek buna göre tebligatın çıkarılması gerekmekte olduğundan, bu haliyle davalı eşe yapılan tebligat geçersizdir.

Açıklanan sebeple gerekçeli karar ve davalı ... müdürlüğünün temyiz dilekçesinin usulüne uygun şekilde davalı eşe tebliğinin sağlanarak davalı eş yönünden de temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 24.09.2019 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/890, Karar No: 2009/3616, Tarih: 29.05.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/890 E.  ,  2009/3616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı ... ile davalı-k.davacı ... arasındaki davadan dolayı Ankara 13. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 19.09.2007 gün ve 2006/475-2007/368 sayılı hükmü bozan Dairemizin 24.11.2008 gün ve 2007/7442-2008/6969 sayılı ilamı aleyhinde davalı-k.davacı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Ankara 25. Noterliği’nce doğrudan düzenlenen 30.12.2004 tarih ve 6634 yevmiye numaralı “Düzenleme Şeklinde Kat Karşılığı İnşaat Mukavelesi ve Satış Vaadi Sözleşmesi” başlıklı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Davacı ... yüklenici; davalı ... ise, arsa sahibi sıfatlarıyla sözü edilen sözleşmeyi imzalamışlardır.

Davacı ..., sözleşmedeki paylaşım hükümleri gereğince, arsa sahibi ...’e ayrıca 250.000 Euro bedel ödediğini; bu davalının haksız olarak aralarındaki sözleşmeyi feshettiğini ileri sürerek 250.000 Euro’nun; haksız fesih nedeniyle uğranılan kâr kaybının ve 15.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...’ten tahsili istemiştir.

Davalı-karşı davacı arsa sahibi ... ise, karşı davasında; yanlar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin fesih olunduğunun tespitini; bu hususun tapu siciline şerhini talep etmiş; mahkemece, asıl davanın kısmen kabulü ile 250.000 Euro’nun davalı ...’ten tahsiline ve fazla istemin reddine; karşı davanın ise tamamen reddine karar verilmiş ve verilen kararın taraf vekillerince temyizi sonucu; Dairemizin 24.11.2008 günlü 2007/7442 Esas ve 2008/6969 Karar sayılı ilâmıyla, davacı-karşı davalı ...’in tüm; davalı-karşı davacı ...’in ise sair temyiz itirazları reddedilerek ilâmda gösterilen sebeplerle, yerel mahkeme kararı, arsa sahibi ... yararına bozulmuş ve davalı-karşı davacı ... vekili tarafından Dairemizce verilen kararın düzeltilmesi istenmiştir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, Borçlar Kanunu’nun 355. maddesinde tanımlanan “eser” sözleşmesinin bir türü olup; karşılıklı hakları ve borçları içeren tam iki yanlı sözleşmelerdendir. Bu sözleşme, tapulu taşınmaz ya da tapulu taşınmaz payının temlikini içerdiğinden, Türk Medeni Kanunu’nun 706, Borçlar Kanunu’nun 213, Tapu Kanunu’nun 26 ve Noter Kanunu’nun 60. maddeleri gereğince “resmi şekilde” düzenlenmiş olmadıkça, kural olarak geçerli olmaz ve resmi şekle uygun olarak yapılan arsa payı karşılığı

LO

./..

s.2

15.H.D.

2009/890

2009/3616

LO

./..

s.2

15.H.D.

2009/890

2009/3616

olunamaz; feshe hakim karar verir. Somut olayda ise, yüklenici davacı davasında, ödendiğini iddia ettiği paranın iadesini ve fesih nedeniyle kâr kaybının tahsilini; karşı davacı arsa sahibi de sözleşmenin kendisi tarafından haklı sebeplerle fesih olunduğunu ileri sürerek, karşı davasında feshin tespitine karar verilmesini istemiş olduklarına göre, yanlar arasındaki 30.12.2004 tarih ve 6634 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili sonuç doğurur şekilde feshine yönelik olarak taraf iradelerinin birleştiğinin kabulü gerekir. Bu sebeple, karşı davacı-arsa sahibi ...’in davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, fesih isteminin mahkemece reddi doğru olmamıştır.

Arsa sahibi ...’in hakkında, yüklenici ... tarafından açılan davada mahkemece, 250.000 Euro’nun davalı ...’ten tahsiline dair verilen karara yönelik ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, yanlar arasındaki sözleşmenin (3.) maddesinde, ...’e 02.01.2005’te, 100.000 Euro, 02.02.2005’te 75.000 Euro, 02.03.2005’te de 75.000 Euro ödenmek üzere senetler (bonolar) verildiği ve bedelleri ödenerek senetlerin ...’ten geri alındığı kabul edilerek, toplam 250.000 Euro’nun davalı ...’ten tahsiline karar verilmiştir. Gerçekten de, yanlar arasındaki sözleşmenin (3.) maddesinde senetlerin arsa sahibine verildiği yazılı olduğu gibi; senetlerde, yüklenici davacı ...’in elinde bulunmaktadır. Davalı ise, sözü edilen senetlerin kendisine verilmediğini ve bedellerinin de ödenmediğini savunmaktadır. Türk Ticaret Kanunu’nun 621. maddesi gereğince, senedin lehdar veya hamilin elinde bulunması, o senedin henüz ödenmemiş olduğuna; borçlunun elinde bulunması ise, senedin bedelinin ödenmiş olduğuna “yasal karine” teşkil eder. Ancak, aksine olan durumlar yasal delillerle kanıtlanabilir. Somut olayda ise, resmi şekilde yapılan sözleşmede senetlerin ...’e verildiği yazılı olmasına ve borçlusu ...’inde elinde bulunmalarına göre, yasal karine gereği, lehdar ...’in senet bedellerinin keşidecisi borçlu ... tarafından kendisine ödenmediğini ve senetlerin verilmediğini yasal ve yazılı delillerle kanıtlaması gerekir.

Oysa, ... vekili tarafından Ankara 36. Noterliği aracılığıyla ...’e gönderilen ve 03.10.2006 tarih ve 16340 yevmiye numaralı ihtarnamede, senet bedellerinin az yukarıda belirtilen VADE TARİHLERİNDE ...’e ödenerek senetlerin alındığı bildirildiği halde; davacı vekili 19.01.2007 tarihli dosya kapsamındaki dilekçesinin 5. bendinde belirtildiği üzere; “özellikle davalı yanın senet bedellerinin ödenmediğini ispat etmesi gerekir. Kaldı ki yapılan telefon görüşmelerinde ödemenin hazır olduğu ifade edilmiş, davalı senetlerin kendisinde olduğunu, geldiğinde (Türkiye’ye) birlikte hepsini alabileceğini söylemesi üzerine, davalıya senet bedellerinin tamamı 2005 yılının Ağustos ayı içerisinde ödenmiştir.” şeklinde açıklamada bulunmuştur. Dosyada mevcut ve davalıya ait pasaport kayıtlarının incelenmesinden; ...’in sadece, 02.01.2005 vade tarihli senedin belirtilen vade tarihinde Türkiye’de bulunduğu, diğer iki senedin sırasıyla 02.02.2005 ve 02.03.2005 tarihlerinde yurtdışında olduğu anlaşılmaktadır. Davalının bu yöndeki savunması karşısında, az yukarıda açıklandığı üzere, bu defa davalının Türkiye’de bulunduğu Ağustos 2005’te ödendiğini davacı taraf ileri sürmüştür.

LO ./..

s.3

15.H.D.

2009/890

2009/3616

LO ./..

s.3

15.H.D.

2009/890

2009/3616

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 236. maddesinde düzenlenen ikrar, 19.10.1946 gün ve 6/12 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da açıklandığı üzere; “bir tarafın diğer taraftan iddia edilen ve kendi aleyhinde hukuki neticeler husule getirecek olan bir vakıanın doğruluğunun beyanı” şeklinde tanımlanmaktadır. İkrar, maddi olaylara ilişkin olur. Davalı, davacının ileri sürdüğü maddi olayları ikrar edebileceği gibi; davacı da davalının ileri sürdüğü vakıaları ikrar edebilir. Mahkeme içi ikrar, HUMK’nın 236/I. maddesi uyarınca, mahkeme önünde “sözlü” olarak yapılabileceği gibi, bir dilekçe veya dava evrakı ile de yapılabilir. Mahkeme içi ikrar, bir “kesin” delildir. Bir tarafın vekilinin bir maddi olayı ikrar edebilmesi için kural olarak, vekâletnamesinde özel bir yetkisinin bulunmasına gerek yoktur ve vekilin ikrarı, müvekkili bağlar. İkrar eden, kural olarak ondan dönemez. Ancak, ikrar edilen maddi olayın gerçeğe aykırı olduğunun ve ikrarın maddi hata sonucunda yapıldığının yasal delillerle kanıtlanması halinde dönülebilir (HUMK.md.236/II). Çünkü; ikrar, ikrar eden aleyhine “kesin delil” teşkil eder ve dolayısıyla ikrar olunan hususlar, yanlar arasında çekişmeli sayılmaz. Özetle açıklanan bu hukuksal kurallara göre, davacı ...’in sözü edilen ve dava dosyası kapsamına dahil olmakla “dava evrakı” niteliğinde bulunan 03.10.2006 tarihli cevabi ihtarında, senetlerin vadeleri tarihinde ...’e ödenerek ondan senetlerin geri alındığı ikrar olunmakla; 02.02.2005 ve 02.03.2005 vadeli senetlerin bedellerinin kendisine ödenmediğini ve senetlerin esasen kendisine verilmemiş olduğunu savunan ...’in bu savunmasının doğruluğunun davacı ... tarafından kabul edilmiş olduğu açıktır. ...’in belirtilen bu ikrarından dönmesini haklı kılan sebepler kanıtlanmamıştır.

Davacı ..., Ağustos 2005’te senetlerin tamamının bedelini ödediğini ileri sürerek bu defa da, yukarıda açıklanan ikrarı karşısında 02.01.2005 vadeli senet yönünden de “çelişkili beyanda” bulunmuştur. Oysa, herkes haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kuralına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz (TMK.md.2). Senetlerdeki tüm yazıların davacı ... tarafından yazılmış olduğu da çekişmesizdir. ..., yukarıda açıklanan ve lehine olan yasal karinenin aksini ve bu kapsamda sözleşmenin (3.) maddesi hükmü gereğince senetlerin davalı ...’e verilmediğine ve dolayısıyla bedellerini de ödemediğine yönelik davalı savunmasını “ikrarı” ile doğrulamıştır. Sözleşme gereği, davalıya verilmesi gereken üç senetten ikisini vermediği sabit bulunmasına ve sadece 02.01.2005 vadeli senedi davalıya verdiğine ve bedelini ödeyip geri aldığına yönelik davacı iddiası bulunmadığına göre; bu senedin de davalıya verilmediğinin ve dolayısıyla bedelinin de ödenmediğinin kabulü gerekir.

Yukarıda açıklanan sebeplerle, davalı savunması kanıtlanmış bulunduğundan, HUMK’nın 354. maddesi gereğince, taraflara yemin eda ettirilmesi hukuki bir sonuç doğurmaz.

Sonuçta, ...’in davasının reddi; ...’ün davasının kabulü gerekirken yerel mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. Yerel mahkeme kararının açıklanan bu gerekçelerle bozulması gerektiği, bu defa yeniden yapılan inceleme sonucu

LO ./..

s.4

15.H.D.

2009/890

2009/3616

anlaşıldığından; Dairemizin 2007/7442 Esas ve 2008/6969 Karar sayılı bozma ilâmının ortadan kaldırılmasına ve davacı-karşı davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle; davalı karşı davacı ... vekilinin temyiz isteminin kabulüne ve kararın ... yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle Dairemizin 2007/7442 Esas ve 2008/6969 Karar sayılı bozma ilâmının ortadan kaldırılmasına, davacı-karşı davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine;davalı-karşı davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve yerel mahkeme kararının ... yararına BOZULMASINA, 550,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı-karşı davalı ...’den alınarak, davalı-karşı davacı ...’e verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-k.davalı ...’ten alınmasına, ödediği temyiz ve karar düzeltme peşin harcının istek halinde davalı-k.davacı ...’e geri verilmesine, 15.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/23062, Karar No: 2013/18015, Tarih: 10.06.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/23062 E.  ,  2013/18015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, 30.08.2008 tarihli mühürleme zaptından sonra kolluk tarafından düzenlenen 29.09.2010 tarihli görgü tespit tutanağında beş kattan oluşan binadaki katların ikamet edilmeye hazır hale getirildiğinin belirtilmesi ve bu suretle de mühürleme zaptından sonra inşaata devam edilmesi karşısında, zamanaşımı süresi içerisinde mühür bozma suçundan soruşturma yapılabileceği olanaklı kabul edilerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sabıkasız olan sanığın, yargılama sürecindeki tutum ve davranışları dikkate alınarak hakkında takdiri indirim uygulanması, yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılarak hükmolunan hapis cezasının ertelenmesi, TCK'nın 184/5. maddesindeki etkin pişmanlık düzenlemesinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına engel oluşturmaması karşısında, sanığın beyanına göre, ... adına tapu tahsis belgeli Hazineye ait arazide ruhsatlı bina üzerine ruhsatsız kat çıkmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunda, mağdurun veya kamunun somut maddi zararı olup olmadığı araştırılıp, zarar tespit edilmesi halinde sanıktan bu zararı giderip gidermeyeceği sorularak, sonucuna göre CMK'nın 231/6-b maddesindeki “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları” göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda değerlendirme yapılıp, karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “yapı eski hale getirilmediğinden koşulları oluşmadığı ” biçimindeki yasal olmayan çelişkili gerekçeyle ve eksik incelemeyle CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Kabule göre de,

a-30.08.2008 tarihli mühürleme zaptından sonra kolluk tarafından düzenlenen 29.09.2010 tarihli görgü tespit tutanağında, beş kattan oluşan binadaki katların ikamet edilmeye hazır hale getirildiğinin belirtilmesi ve bu şekilde de mühürleme zaptından sonra iddianame tanziminden önce inşaata devam edilmesi karşısında, TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

./..

-2-

b-Hükmolunan kısa süreli hapis cezasının ertelenmesi karşısında, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilerek TCK'nın 53/4 maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/3906, Karar No: 2021/2495, Tarih: 22.04.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/3906 E.  ,  2021/2495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ...’in kayden maliki olduğu 18 parsel sayılı taşınmazdaki bir kısım paylarını davalı kardeşlerine satış suretiyle devrettiğini, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, taşınmazı bedeli karşılığında satın aldıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalılarca nispi temyiz harcının verilen kesin sürede yatırılmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine dair ek karar Dairece “...muhtıranın davalı ...’a 19.09.2014 tarihinde tebliğ edildiği ve anılan davalı tarafından 1 haftalık kesin süre içerisinde, PTT kanalı ile 19.09.2014 tarihinde eksik temyiz harcının yatırıldığı, bu nedenle, davalı ...’ın temyiz talebinin reddine ilişkin yerinde bulunmayan 11.02.2015 tarihli ek kararın kaldırılmasına... mahkemece davalı ... tarafından 19.09.2014 tarihinde yatırılan eksik nispi temyiz harcının 10.03.2015 tarihinde anılan davalıya PTT kanalı ile iade edildiği anlaşılmaktadır... davalıya iade edilen harcın sonradan yatırılıp yatırılmadığının belirlenmesi, yatırılmamış ise eksik temyiz harcın tamamlanması için davalıya yeniden süre verilerek eksikliğin tamamlanması gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak harcın tamamlanması sağlandıktan sonra dosya Daire'ye gönderilmiştir.

Davanın kabulüne ilişkin karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.364.18 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 22/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12000, Karar No: 2006/15204, Tarih: 13.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/12000 E.  ,  2006/15204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 120 ada 14 parsel sayılı 6.069,98 m2 yüzölçümündeki taşınmaz senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır ... arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin ... otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan ... örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden ... içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın ... yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen ... fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ... bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı ... arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ... bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.