muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/284, Karar No: 2014/539, Tarih: 17.01.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/284 E.  ,  2014/539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... 3.Sulh Hukuk mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içındeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi iznine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, "vesayet işlerindeki yetki,küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir." Aynı yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir..." hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda, ... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından vesayet altına alınan hükümlünün yerleşim yeri olarak "..." olarak değiştirme talebinin kabul edilmesi ve değiştilmesine izin verilmesine ve kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesinden söz ederek mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 412. maddesinde vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişinin yerleşim yerini değiştiremeyeceği, yerleşim yerinin değişmesi halinde yetkinin yeni vesayet dairesine geçeceği hüküm altına alınmıştır. Aynı kanunun 462/14 maddesinde de vesayet altındaki kişinin yerleşim yerinin değiştirilmesinin vesayet makamının iznine bağlı olduğu belirtilmiştir. Bu halde vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesinin kararı aynı zamanda kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin niteliğinde olup, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.nun 21 ve 22. (1086 sayılı HUMK`nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince ... 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE. 17.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6653, Karar No: 2023/6933, Tarih: 15.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6653 E.  ,  2023/6933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/416 E., 2023/323 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında Mahkemece görülen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, 20.08.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan ölüm gelirinin ilk peşin sermaye değeri nedeniyle katlanılan Kurum zararının davalıdan yasal faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, işveren kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 24.02.2015 tarih ve 2013/698 Esas ve 2015/163 Karar sayılı ilamı ile, davanın kabulüne, 16677,70 TL ilk peşin sermaye değerinin tahsis onay tarihi olan 19.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemiz 27.03.2017 tarih 2015/11867 Esas ve 2017/2537 Karar sayılı kararı ile bozulduğu, Mahkemece bozmaya uyularak verilen 12.03.2019 tarih, 2017/201 Esas 2019/111 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne, 24.142,39 TL ilk peşin sermaye değerinin 19.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Daire kararında; "...davacı Kurum ve davalı işveren vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2-İnceleme konusu davada; 20.08.2008 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin tahsilinin talep edildiği, davanın kabulüne yönelik ilk kararın Dairemizin 27.03.2017 tarihli ilamı ile dosyada yeniden kusur incelemesi yaptırılması gerektiği yönüyle bozulduğu, bozmadan sonra davacı Kurum’un, 10.12.2018 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini arttırdığı, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda ıslahla artırılan miktar gözetilerek davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 04.02.1948 gün ve 1948-10 Esas, 1944-3 Karar sayılı kararı uyarınca bozmadan sonra ıslah yapılması mümkün bulunmadığından ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 2015/1 Esas, 2016/1 Karar sayılı, 06.05.2016 tarihli kararında bozmadan sonra ıslah yapılması halinde davanın tamamen değiştirilmesi imkanı ortaya çıkacağı ve bunun da kargaşalara, bitmeyen davalara neden olacağı, bozma kararı sonrasında ıslah yapılamayacağı ve 04.02.1948 tarihli 1948/10 Esas, 1944/3 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının değiştirilmesinin gerekmediği belirtildiğinden bozma sonrasında davacı Kurum tarafından ıslahla talep arttırılmış ise de mahkemece ıslahın kabul edilerek hüküm kurulması yerinde değildir.

2-Öte yandan davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi olup gerçek zarar hesabına gerek olmadığı, ilk peşin sermaye değerinin tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarla sınırlı şekilde hüküm kurulması gerektiği halde mahkemece gerçek zarar hesabı yaptırılıp, gerçek zarar miktarına göre karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Kurumca, 02.07.2010 tarihli gönderilen peşin semaye değer tablosonun, 66.670,81 TL olduğu, ikinci olarak 26.02.2014 tarihinde sunulan peşin sermaye değer tablosunun ise, hak sahibi ... için, 34.680,00 TL, haksahibi ...için, 09.463,00 TL şeklinde olduğu görülmekle Kurum’a sorularak en son geçerli peşin sermaye değer tablosuna göre karar verilmesi..." gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 16677,70 TL ilk peşin sermaye değerinin gelirin tahsis onay tarihi olan 19.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili eksik araştırma ve inceleme sonucu verile kararın bozulması gerektiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; kararın bozulmasını gerektirecek bir husus görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,15.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20970, Karar No: 2013/3446, Tarih: 29.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/20970 E.  ,  2013/3446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporlarına göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun, küre, veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtildiği, silahların orijinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancalarının marka, model ve üretim yılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahların gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, C.Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 29.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18455, Karar No: 2020/16532, Tarih: 23.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/18455 E.  ,  2020/16532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Somut uyuşmazlıkta, ıslah dilekçesinde ihbar tazminatının tamamı için yasal faiz istenmiştir. Yasa gereği yürütülmesi gereken faiz cinsi de yasal faizdir. Hükümde ihbar tamzinatına en yüksek mevduat faizi yürütülmasi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının “1” numaralı;

“1-Davanın KABULÜ ile, 5.834,73 TL kıdem tazminatının iş akdinin feshi tarihi olan 13/02/2015 tarihinde, 2.242,80 TL ihbar tazminatının, 7.952,76 TL fazla mesai alacağının, 583,63 TL genel tatil ücreti alacağının dava tarihi olan 03/03/2015 tarihinden itibaren mevduatta uygulnanan en yüksek faiz tutuarı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

- fazlaya ilişkin istemin REDDİNE,” şeklindeki bendinin 2 adet paragrafının tamamen çıkartılarak, yerlerine;

“1-Davanın KABULÜ ile, 5.834,73 TL kıdem tazminatının iş akdinin feshi tarihi olan 13/02/2015 tarihinden, 7.952,76 TL fazla mesai alacağının, 583,63 TL genel tatil ücreti alacağının dava tarihi olan 03/03/2015 tarihinden itibaren işleyecek mevduatta uygulanan en yüksek faiz tutuarı ile birlikte, 2.242,80 TL ihbar tazminatının dava tarihi olan 03/03/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

- fazlaya ilişkin istemin REDDİNE,” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/118, Karar No: 2013/2106, Tarih: 13.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/118 E.  ,  2013/2106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.03.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 19.07.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı ve baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nın 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2- Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3- Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4- İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5- Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; Davacı, 79 ada 8, 59 ada 47 ve 48 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında murisinin “... kızı ...” olarak geçen kaydının “01.07.1898 doğumlu ... kızı ... ” olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece mahallinde keşif yapılmış, dinlenen mahalli bilirkişiler ve davacı tanığı tapu malikini tanımadıklarını bildirmişler ve tapu malikinin davacı murisi olduğu ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiş ise de mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli görülmemiştir. Bu durumda mahkemece dava konusu parsellere ait kadastro tespitine dayanak yapılan tapu kayıtları ilk tesisinden

itibaren getirtilmesi, tapu maliklerinin kimlik bilgileri ile nüfus kayıtları arasında paralellik olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Diğer taraftan davacının murisinin soyadı almadan vefat ettiği anlaşıldığından soyadı eklenmek suretiyle düzeltilmesi mümkün değil ise de idari yoldan tapu kayıtlarında intikal yaptırılamadığından zorunlu olarak dava açılan bu gibi durumlarda tapu malikinin davacıların murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmelidir.

Diğer taraftan davacının murisinin soyadı almadan vefat ettiği anlaşıldığından soyadı eklenmek suretiyle düzeltilmesi mümkün değil ise de idari yoldan tapu kayıtlarında intikal yaptırılamadığından zorunlu olarak dava açılan bu gibi durumlarda tapu malikinin davacıların murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmelidir.

Yukarıda yazılı ilkeler doğrultusunda yeniden araştırma yapılarak bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 13.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9030, Karar No: 2017/2666, Tarih: 21.04.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/9030 E.  ,  2017/2666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve ziraat ile orman bilirkişi huzuruyla yapılacak keşifte, taşınmazın tespit tarihi itibariyle kime ait olduğu ve kim tarafından ne şekilde kullanıldığının tespit edilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 224 ada 707 parsel sayılı taşınmazların 2/B vasfı ile Hazine adına tesciline, fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 1.196,76 metrekare yüzölçümündeki bölümün davacı ..., kalan kısmın davacı ... ile davalı ... tarafından kullanıldığı, fen bilirkişi raporunda (C) harfi ile gösterilen su kuyusu ve dut ağacının davacı ve davalıya ait olduğu, geri kalan meyve ağaçlarının davacıya ait olduğu şerhinin beyanlar hanesine yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 21.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8381, Karar No: 2012/6627, Tarih: 21.03.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/8381 E.  ,  2012/6627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK'nun 231/6. maddesinin a bendinde yazılı '' kasıtlı bir suçtan mahkum olmama '' koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 09.04.2008 yerine 14.04.2008 olarak hatalı yazılması, yerinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması ile sanığın ... Devlet Hastanesindeki acil serviste bulunan doktorların dinlenme odasındaki dolaptan müştekiye ait laptop bilgisayarı çalma şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-a maddesinde tanımlanan suça uyduğunun gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından ve özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile uygulama yapılmaması ise infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 21.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.