muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2003/280, Karar No: 2004/20, Tarih: 20.01.2004

Sanık 8.4.1996 gün ve 8004 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile Ağrı Valiliğine atanarak, 22.4.1996 tarihinde görevine başlamış, 24.9.1999 gün ve 13327 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile de Muğla valili-ğine atanarak 9.10.1999 günü Ağrı'daki görevinden ayrılmıştır.

Bu bilgi ve belgeler kapsamında somut olay değerlendirildiğinde,

22.11.1999 gün ve 331, 10.11.1999 gün ve 16341 sayılı yazılarda verilen uygunluk belgeleri karşı-lığında 10.11.1999 tarihine kadar sınır ticareti kapsamında Gürbulak Sınır Kapısından 117.486.813 kg, 20.11.1999 tarihli yazıda; 112.074.879 kg, 24.3.2003 tarihli yazıda; 113.185.755, 12.9.2003 ta-rihli yazıda ise 118.268.755 kg motorinin ithal edildiği, bu miktarlara Nisan ayı bel-gelerinin kay-bolması nedeniyle dahil edilmediği, 6.290.090 kg/ton motorinin firmalara verilen motorin ithalat uygunluk belgesinde belirtilen miktar dışında fazladan ithal edildiği bildirilmiş ise de dayanak bel-gelerin gönderilmemesi nedeniyle bu miktarların doğruluğunu kabul ederek hükme esas almaya ola-nak bulunmamaktadır. Dosyada bulunan belgelerin incelenmesinde, 1999 yılında toplam 240 adet belge karşılığı 239.500 ton motorin için uygunluk belgesi verildiği, Ekim, Kasım ve Aralık aylarında belge verilmediği, Sınır ticareti aylık istatistik formlarına göre bu uygunluk belgelerine dayanılarak, 1999 yılı Ocak ayında 171.000, Şubat ayında 4.833.480, Mart ayında 2.501.600, Mayıs ayında 24.006.101, Haziran ayında 19.506.370, Temmuz ayında 34.952.812, Ağustos ayında 8.353.640, Eylül ayında 10.196.926, Ekim ayında 7.552.950 kg motorin ithalinin yapıldığı, Nisan ayı istatistik formunun bulunmaması nedeniyle, bu formlara dayanılarak yapılacak bir hesaplamanın da sağlıklı bir sonuca ulaştırmayacağı, Sınır Ticaret Değerlendirme Kurulunca verilen motorin listelerine göre yapılan hesaplamaya göre 1999 yılında Nisan ve Ekim ayı da dahil olmak üzere ithal edilen motorin miktarının 119.441.765 kg.dır. Bu miktardan görevlilerin ihmal ve kayıtsızlığı nedeniyle fazladan it-hal edilen 6.290.090 kg düşüldükten sonra kalan miktarın 113.151.345 kg olduğu ve bu miktarın hükme esas alınması gerektiği, Özel Dairece, Ağrı Valiliği Sınır ticareti bürosunca gönderilen 12.9.2003 tarihli yazıdaki değerler esas alınıp, fiilen gerçekleştirilen 118.268.755 kg'dan, fazladan çekilen 6.290.090 ton düşülüp, Nisan ayı için ise, Nisan ayında verilen uygunluk belgelerine dayalı olarak gerçekleştirilen, 12.961.670 kg motorin miktarı hesaba dahil edilmek suretiyle, 12.440.335. kg motorinin fazladan ithal edildiği kabul edilerek, bu miktar hükme esas alınmış ise de, yukarıda da belirtildiği üzere, bu miktarların dayanak belgelerinin bulunmadığı ve uygunluk belgelerinin üçer aylık olması nedeniyle tam ve sağlıklı bir sonuca ulaşılamayacağı, diğer yönden bu konuda bir bilirkişi incelemesi yapılmasının da bilgilerin farklı olması nedeniyle kesin bir sonuç doğurmayacağı ka-naatine ulaşıldığından, sanığın bu konuda bilirkişi incelemesi yapılması yönündeki talebi yerinde görülmemiştir.

Tanık anlatımları ile, sanığın denetleme kurulu üyelerine kontenjan fazlası uygunluk belgeleri imzalamaları için talimat vererek telkin ve teşvikte bulunduğu, 1999 yılında 112.500 tonluk motorin kon-tenjanı verilmesine karşın, 239.500 tonluk motorin ithalat uygunluk belgelerini değerlendirme kuru-lu üyelerine baskı yaparak imzalattığı, kontenjanın artırılacağı varsayımı ile Valiliği, giderleri karşı-layamayacak şekilde borçlandırıp ayrıca motorin ithal izin belgelerinin fahiş kârlarla satılmasına yol açmak suretiyle Devlet güvenliğini zaafa uğrattığı anlaşılmaktadır.

BKK. Kararının 19. maddesi uyarınca, sınır ticaretinin amacına uygun olarak yürütülmesi ve izlen-mesinde yetkili ve sorumlu olan sanık valinin etkin eylemleriyle görevde yetkisini kötüye kul-landığı, ancak aşılan kontenjan miktarı, sanığın eylemini İldeki yatırımları finanse etmek için ka-musal yararı gözeterek gerçekleştirmesi ve kişisel çıkar elde etmemesi gibi etkenler dikkate alınarak eyleminin TCY.nın 240/1. maddesi kapsamında değil, 240/2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, Özel Daire kararının bozulması gerekmektedir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir kısım kurul üyeleri, kontenjanın aşıldığının net olarak saptanamadığı, şüphe sanık lehine yorumlanır evrensel hukuk ilkesi uyarınca sanığın beraatine karar veril-mesi gerektiği görüşüyle Özel Daire hükmünün bozulması yönünde oy kullanmışlardır.

SONUÇ: Sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.10.2003 gün ve 5/42 sayılı kararının BOZULMASINA, ilk görüşmede yasal çoğunluk sağlanamadığından 27.1.2004 günü yapılan ikinci müzakerede, gerekçede oyçokluğuyla, sonuçta oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19097, Karar No: 2015/218, Tarih: 12.01.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/19097 E.  ,  2015/218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa kalkışmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;1 adet gazete, 3 adet ekmek, 1 şişe meşrubat ve 1 adet hazır köfteyi çalmak isterken yakalanan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanıktan tahsiline karar verilen toplam 16,00 TL yargılama giderinin inceleme tarihi itibariyle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan (20 TL'den) daha az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet hazinesine yüklenilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanıktan tahsiline karar verilen toplam 16,00 TL yargılama giderinin inceleme tarihi itibariyle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan (20 TL'den) daha az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet hazinesine yüklenilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12/01/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3833, Karar No: 2024/7097, Tarih: 10.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3833 E.  ,  2024/7097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/356 Esas, 2024/399 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.11.2023 Tarihli ve 2023/1087 Esas, 2023/1014 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın yerleşim yeri adresinin Köyün Kendisi ... No:40 ...gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Sinop Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.01.2024 Tarihli ve 2023/1672 Esas, 2024/3 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın yerleşim yeri adresinin...ilçesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.02.2024 Tarihli ve 2024/168 Esas, 2024/177 Karar Sayılı Kararı

Mirasın kayıtsız şartsız reddi taleplerinin çekişmesiz yargı işi kabul edildiği, çekişmesiz yargı işlerinde talepte bulunan kişinin yer mahkemesinin yetkili olduğu, davacının dava dilekçesindeki adresinin ve nüfus kaydındaki adresinin ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

D. Silivri Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.02.2024 Tarihli ve 2024/356 Esas, 2024/399 Karar Sayılı Kararı

Kesin yetkinin olmadığı davalarda yetki itirazı ya da iddiası olmadığı durumlarda davanın açıldığı mahkemenin yetkili olacağı, bu davada kesin yetki bulunmamasına rağmen yetkisizlik kararı verilerek dosyanın gönderildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 609 uncu maddesi uyarınca mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un 609 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Süresi içinde yapılmış olan ret beyanı, mirasın açıldığı yerin sulh mahkemesince özel kütüğüne yazılır ve reddeden mirasçı isterse kendisine reddi gösteren bir belge verilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, uyuşmazlığın mirasın gerçek reddi istemine ilişkin olup mirasın reddi beyanının tespiti ve tescili isteminin çekişmesiz yargı işlerinden olduğu, çekişmesiz yargı işleri için talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, uyuşmazlığın mirasın gerçek reddi istemine ilişkin olup mirasın reddi beyanının tespiti ve tescili isteminin çekişmesiz yargı işlerinden olduğu, çekişmesiz yargı işleri için talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8517, Karar No: 2009/10265, Tarih: 09.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/8517 E.  ,  2009/10265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Davacı vekili tarafından hasımsız olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabülüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahiller vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan Dairemiz bozma kararında yapılan bilirkişi incelemesinin yetersizliği vurgulanmıştır.

Bozmaya uyularak, ... (Av), ... (M.M.), ... (M.M.)’den oluşan bilirkişi kurulundan rapor alınmıştır.

Alınan raporda şirketin sermaye artışından ve yeni kaynak yaratıldığından söz edilmekte ise de, bunların gerçekleşip gerçekleşmediği yönünde bir açıklık bulunmamaktadır. Salt borcun 61.869.68 TL’den 54.008.759 TL’ye gerilemiş olması şirketin iyileşmesi için yeterli değildir.

Bu durumda mahkemece, davacının sermaye artışı edimini yerine getirip getirmediği ve şirketin çalışabilmesi için gerekli olan ek kaynağı nasıl ve nereden temin edebileceği ve dayanakları sorulduktan sonra hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda iflas ve iflasın ertelenmesi konularında uzman yeni bir bilirkişi heyetinden (gerektiğinde talimat ile) rapor alınıp uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmek gerekirken eksik inceleme ile düzenlenen bilirkişi raporuna göre karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halInde iadesine, 09.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/273, Karar No: 2017/6448, Tarih: 18.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/273 E.  ,  2017/6448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve davalılardan Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Temyize konu fen bilirkişisinin hazırladığı dosyaya ekli krokide (B) ve (Y) harfleriyle gösterilen taşınmaz bölümlerinin bulunduğu yeri kapsayan en eski tarihli ve dava tarihi olan 2011 yılından 15-20 yıl öncesine ait (1991-1996'lı yıllara ait) hava fotoğrafları ve bunlardan elde edilen memleket haritaları bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek getirtilen hava fotoğrafları ve memleket haritaları ile keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1971 yılına ait memleket haritası ve 1969 yılına ait hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, temyize konu taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların o tarihlerde hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, niteliğinin ne olduğu, üzerinde varsa bulunan bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı ile kullanım durumu ve yine, fotogrametri yöntemiyle düzenlenen topoğrafik harita veya standart harita üzerinde ayrıca inceleme yapılarak, bu harita üzerinde temyize konu taşınmazların konumu gösterilerek bu haritada mülkiyet sınırının belirgin olarak görülüp görülmediği, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı hususlarında, memleket haritalarındaki özel işaretlerin sebebi ve bu özel işareti oluşturan unsurlar ile memleket haritası ve hava fotoğrafında taşınmazın niteliği hususunda çelişki olması halinde bu çelişkinin nedeninin ayrıntılı anlatımını içeren müşterek imzalı ek rapor alınması, rapor ekine renkli haritaların tarihleri ile birlikte eklenmesi, düzenlenen ek raporun bu dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 18/09/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1363, Karar No: 2011/6351, Tarih: 14.07.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/1363 E.  ,  2011/6351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Gıyabi hükmün davalılardan ...’na yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, duruşma isteminin tebligat noksanlığı giderildikten sonra değerlendirilmesine, 14.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9675, Karar No: 2015/21285, Tarih: 19.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9675 E.  ,  2015/21285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2014

NUMARASI : 2014/589-2014/752

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama verim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatı ve dekar başına ortalama üretim masrafı aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16866, Karar No: 2013/15087, Tarih: 26.06.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/16866 E.  ,  2013/15087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık suçundan ... şüpheli hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Çaycuma Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair, Bartın Cumhuriyet Başsavcılığının 16/01/2013 tarihli ve 2013/212 soruşturma, 2013/13 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından Bartın Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğuna dair, Çaycuma Cumhuriyet Başsavcılığının 25/01/2013 tarihli ve 2013/228 soruşturma, 2013/9 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın gönderildiği BARTIN Ağır Ceza Mahkemesince verilen Çaycuma Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına ilişkin, 21/02/2013 tarihli ve 2013/185 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 19.04.2013 gün ve 2013/6502/26254 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.05.2013 gün ve KYB/2013/145060 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 20.05.2013 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 12/1. maddesinde davaya bakmada yetkinin öncelikle suçun işlendiği yer mahkemesine ait olduğu, suçun işlendiği yerin belli olmaması halinde ise aynı Kanun'un 13. maddesinde öngörülen özel yetki kuralları çerçevesinde yetkili Mahkemenin belirlenmesi gerekeceğinin öngörüldüğü, 5271 sayılı Kanun'un özel yetki başlıklı 13/1-3. maddesinde "(1) Suçun işlendiği yer belli değilse, şüpheli veya sanığın yakalandığı yer, yakalanmamışsa yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir. (2) Şüpheli veya sanığın Türkiye'de yerleşim yeri yoksa Türkiye'de en son adresinin bulunduğu yer mahkemesi yetkilidir. (3) Mahkemenin bu suretle de belirlenmesi olanağı yoksa, ilk usul işleminin yapıldığı yer mahkemesi yetkilidir." hükmüne yer verildiği nazara alındığında, soruşturma dosyası kapsamı itibariyle müştekinin beyanına göre suç yerinin otobüs güzergahı üzerindeki Mengen, Devrek, Gökçebey veya Çaycuma olabileceği ancak kesin olarak Çaycuma olduğuna dair herhangi bir delil bulunmaması, suçun işlendiği yerin belli olmaması, şüphelinin yakalanamaması ve kimliğinin tespit edilememesi nedeniyle ilk usul işleminin yapıldığı yer olan Bartın Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olmasına karşın Çaycuma Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden itirazın kabulü ile Çaycuma Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.01.2013 gün 2013/228 - 2013/9 Soruşturma - Karar nolu Yetkisizlik kararının kaldırılmasına yönelik talebin kabulüne ilişkin Bartın Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 21.02.2013 tarih ve 2013/185 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, sonraki işlemlerin yerinde tamamlanmasına, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2070, Karar No: 2015/4926, Tarih: 02.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2070 E.  ,  2015/4926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... ili... İlçesi ... Mahallesi 2324 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 2324 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından getirtilmesi üçüncü kez geri çevirme kararımızla talep edildiği halde cevap verilmediği, ayrıca dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden sorulması istenilmesi üzerine, ....Belediye Başkanlığının 18.03.2014 tarihli cevabi yazısında dava konusu 2324 parsel sayılı taşınmazın kadastral parsel olduğunun, buna karşılık tapu müdürlüğünün 16.05.2014 tarihli cevabi yazısında ise imar parseli olduğunun belirtilerek çelişki yaratıldığının görülmesi üzerine bu çelişkinin de giderilecek şekilde istenilen hususlara cevap verilmesi istenildiği halde geri çevirme kararımızın gereklerinin yine yerine getirilmediği görülmüştür.

Bu itibarla;

1-Dava konusu 2324 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine asgari esas m² değerinin belediye başkanlığından istenildikten,

2-Dava konusu 2324 parsel sayılı taşınmazın 15.02.2012 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden sorulduktan ve yukarıda belirtilen çelişki giderildikten,

3-Dava konusu taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir tapu kaydının tapu müdürlüğünden getirtildikten,

Ve dosyaya getirtilen bilgi ve belgelerin yeterliliğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra geri çevirme kararında belirtilen bu eksiklikler yerine getirilmeden dosyanın gönderilmesi halinde sorumlular hakkında yasal işlem yapılacağı hususu da dikkate alınarak temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.