muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/547, Karar No: 2019/4689, Tarih: 24.06.2019

Mahkemece, davacı tarafın verilen kesin süre içerisinde keşif giderlerini yatırmaması nedeniyle keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayıldığı ve mevcut dosya kapsamı itibariyle de davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir. Kesin süreye ilişkin hükümlerin, süreye riayet etmeyen taraf aleyhine uygulanabilmesi için 3402 sayılı Kanun'un 36. maddesi gereğince kurulan ara kararda ve bu ara karara istinaden çıkartılacak meşruhatlı davetiyede; hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişiler, tanıklar ve teknik bilirkişilere verilecek ücretlerle vasıta parasının ve yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların kalemler halinde gösterilip, bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgiliye makul ve belirli bir sürenin tanınması, ilgiliye tanınacak süre ile keşif günü arasında bilirkişilere ve tanıklara davetiye tebliğ edilip, taşınmaz başında hazır olmalarının bildirilebilmesi için uygun bir sürenin bulunmasına özen gösterilmesi gerekmektedir. Somut olayda, mahkemenin keşif ara kararında, çekişmeli taşınmazların başında dinlenilmelerine karar verilen yerel bilirkişiler, tespit bilirkişileri, taraf tanıkları ve senet tanıkları için yasal zorunluluk olmasına rağmen herhangi bir ücret takdir edilmemiş, davacı tarafça daha önceden dosyaya yatırılan keşif avansı mahsup edilip, kalan miktar üzerinden kesin süre verilmesi gerekirken; daha önce yatırılan keşif avansı hiç dikkate alınmamış, davacı vekili adına çıkartılan davetiyeye keşif ara kararında belirtilen hususlar tek tek ve ayrıntılı şekilde yazılmamıştır. Mahkemenin keşif ara kararı ve bu ara karara istinaden çıkartılan davetiye yasada öngörülen şekilde oluşturulmadığından, sözü edilen ara kararda belirtilen kesin süreye uyulmamış olması, davacı tarafın keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayılması sonucunu doğurmaz. O halde mahkemece, ispat yükü kendisinde olan davacı tarafa, keşif için belirlenecek avansı yatırması için 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesi uyarınca yeniden ve yöntemine uygun şekilde makul bir süre verilmeli, süresi içerisinde ara kararın gereklerinin yerine getirilmesi durumunda mahallinde keşif yapılmalı, bundan sonra da toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Usulüne uygun olmayan ara karara dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 24.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/513, Karar No: 2013/7416, Tarih: 02.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/513 E.  ,  2013/7416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler ve uygulanacak kapitalizasyon faizi yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Mahallinde yapılan keşif sırasında bu yönde herhangi bir tespit yapılmamış, bilirkişi raporunda sulu arazilerde uygulanan ürün münavebesi ve sulu tarım arazilerindeki kapitalizasyon faizi esas alınarak değer biçilmiştir. Bilirkişi raporunda belirtilen sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yapılan sulamanın başkasının taşınmazındaki bir kuyudan yapılıyor olması durumunda bu sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompajla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir

Kabule göre de;

2-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir

değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2011 yılı itibarıyla sulu şartlarda buğdayın ve samanın dekar başına ortalama verimi 591 kg - 500 kg, mısır 2. ürünün dekar başına ortalama verimi 859 kg, pamuğun dekar başına ortalama verimi 551 kg olduğu halde; mahkemece hükme esas alınan birinci bilirkişi raporunda sırasıyla dekar başına ortalama verimin 650 kg, 550 kg, 945 kg ve 606 kg alınması suretiyle yüksek değer hesaplanmış olması,

3-Mahkemece hükme esas alınan ikinci raporda dava konusu taşınmazın salt konumu, belediye hudutlarına ve merkezlere olan mesafesi objektif nedene dayalı artırıma konu olamayacağı gözetilmeden %100 oranında objektif artış uygulanması,

Doğru görülmemiştir;

Mahkemece yukarıdaki sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, bu raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ,temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11376, Karar No: 2020/10867, Tarih: 19.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/11376 E.  ,  2020/10867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

05.11.2015 tarihinde kurulan hükmü 1412 sayılı CMUK’nın 310/3. maddesinde öngörülen bir aylık yasal süre içinde 01.12.2015 tarihinde temyiz eden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

I. Sanık hakkında mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müşteki ve tanığın aşamalardaki beyanına göre, olay günü suça sürüklenen çocuk ile sanığın, müşteki Maksut’un işlettiği dondurmacı dükkanına geldikleri, sanık ...’ın, bir adet sütlaç istediği ve bunun karşılığında müştekiye 100 TL.’lik bir banknot verdiği, bu esnada müştekinin yanında çalışan tanık İsmail’i kasanın yanından uzaklaştırmak amacıyla suça sürüklenen çocuğun sürekli tatlı tezgahındaki farklı tatlıların fiyatını sorarak oyaladığı, sanığın müştekiye bozuk parası olduğunu söyleyerek 100 TL.’yi geri istediği ve müştekinin parayı sanığa iade ettiği, sanığın bir miktar bozuk parayı müştekiye vermesine rağmen söz konusu bozuk paraların tatlıyı ödemeye yeterli olmadığı, bu esnada dükkana bir kaç müşterinin girdiği ve içerinin kalabalıklaşmaya başladığı, sanığın müştekiye ilk başta verdiği 100 TL. ‘yi kastederek, iki 50’lik yapmasını istediği, müştekinin 100 TL’yi geri verip vermediğini hatırlamadığı için, sanığa iade edip etmediğini sorduğu ve fakat sanığın ellerini havaya kaldırarak 100 TL.’sini geri almadığını ifade etmesi üzerine iki 50 TL’lik banknotu sanığa verdiği ve devamında sanık bu iki 50 TL.’den birini müştekiye uzatarak aldığı tatlının parasını ödemek istediği ve müştekinin de sanığa para üstü vermesini müteakip sanık ve suça sürüklenen çocuğun iş yerinden ayrıldığı, bu suretle hileli ve baskın davranışlarıyla mağduru yanılgıya düşürerek menfaat elde etmeleri şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek, sanıklar hakkında aynı Kanun’un 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Kabule göre de,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Kabule göre de,

Dosya içeriğine göre 95 TL. menfaat elde eden sanığın kovuşturma aşamasında, müştekinin hesabına 50 TL. göndermesi naza alındığında, müştekiden kısmi iadeye rızasının olup olmadığı sorularak sonucuna göre sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediği değerlendirilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

II. Suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine, müşteki ve tanığın aşamalardaki beyanına göre, olay günü suça sürüklenen çocuk ile sanığın, müşteki Maksut’un işlettiği dondurmacı dükkanına geldikleri, sanık ...’ın, bir adet sütlaç istediği ve bunun karşılığında müştekiye 100 TL.’lik bir banknot verdiği, bu esnada müştekinin yanında çalışan tanık İsmail’i kasanın yanından uzaklaştırmak amacıyla suça sürüklenen çocuğun sürekli tatlı tezgahındaki farklı tatlıların fiyatını sorarak oyaladığı, sanığın müştekiye bozuk parası olduğunu söyleyerek 100 TL.’yi geri istediği ve müştekinin parayı sanığa iade ettiği, sanığın bir miktar bozuk parayı müştekiye vermesine rağmen söz konusu bozuk paraların tatlıyı ödemeye yeterli olmadığı, bu esnada dükkana bir kaç müşterinin girdiği ve içerinin kalabalıklaşmaya başladığı, sanığın müştekiye ilk başta verdiği 100 TL. ‘yi kastederek, iki 50’lik yapmasını istediği, müştekinin 100 TL’yi geri verip vermediğini hatırlamadığı için, sanığa iade edip etmediğini sorduğu ve fakat sanığın ellerini havaya kaldırarak 100 TL.’sini geri almadığını ifade etmesi üzerine iki 50 TL’lik banknotu sanığa verdiği ve devamında sanık bu iki 50 TL.’den birini müştekiye uzatarak aldığı tatlının parasını ödemek istediği ve müştekinin de sanığa para üstü vermesini müteakip sanık ve suça sürüklenen çocuğun iş yerinden ayrıldığı, bu suretle hileli ve baskın davranışlarıyla mağduru yanılgıya düşürerek menfaat elde etmeleri şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğunun kabul edilmesi gerektiği anlaşılmakla;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 31/3 maddelerinde dolandırıcılık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 05.12.2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/31343, Karar No: 2022/19735, Tarih: 14.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/31343 E.  ,  2022/19735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 14/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13399, Karar No: 2006/11797, Tarih: 07.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/13399 E.  ,  2006/11797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Kütahya İş Mahkemesi

Tarih               : 14.6.2006
Yargıtay — Esas No: 2015/6944, Karar No: 2016/827, Tarih: 28.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/6944 E.  ,  2016/827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2015/207139

MAHKEMESİ : Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22.04.2015

NUMARASI : 2014/58 Esas, 2015/30 Karar

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilip re'sen de temyize tabi hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki ifadelerinde sanığın bıçak zoruyla nitelikli cinsel istismarda bulunduğunu beyan etmesine karşılık, 18.09.2014 günlü jandarma tutanak içeriğinde; abisi H.. G.. tarafından sürekli olarak kendilerine ait evlerinde cinsel saldırıya uğradığı ancak abisiyle ilişkiye girdiğini hatırlamadığı şeklinde ifade de bulunması, eylemleri, tanıklar; halası A.. G.. ile annesi K.. G..'ün gördüğünü beyan etmesine karşılık, tanıkların bunu doğrulamaması, mağdurenin sürekli evden kaçması, babası A...'ın 17.12.2014 günlü mahkeme beyanında da oğlu H... eve gelmeden önce de mağdurenin evden kaçtığını ifade etmesi, inkara yönelik savunmaları da gözetilerek sanığın atılı suçu işlediği hususunda şüphe oluşması karşısında şüpheden sanığın yararlanacağı ilkesi doğrultusunda beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi.

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre, sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı taktirde en seri vasıtayla derhal tahliyesinin sağlanması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 28.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7823, Karar No: 2023/12102, Tarih: 11.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/7823 E.  ,  2023/12102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/151 Esas, 2023/454 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 24.01.2023 Tarihli ve 2022/712 Esas, 2023/49 Karar ... Kararı

Davanın fatura alacağının tahsili istemiyle başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptaline ilişkin olduğu, 6098 ... ... Borçlar Kanunu'nun 89 uncu maddesi gereğince yetkinin davacının yerleşim yeri mahkemesi olduğu düşünüldüğünde yetkili mahkemenin Bakırköy Mahkemeleri olacağı, ancak davacı tarafın bu yönde hakkını kullanmadığı, İstanbul Mahkemelerinin yetkili olacağına dair başkaca özel düzenleme bulunmadığı, genel yetki kuralları gereğince davalının yerleşim yerinin Ankara ili olduğu, davalının da usulüne uygun yetki itirazında bulunarak davanın Ankara Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesini talep ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 13.06.2023 Tarihli ve 2023/151 Esas, 2023/454 Karar ... Kararı

Davalının Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi’nin 24.06.2015 tarihli 8849 ... ve 1390 sayfa numaralı adres değişikliğine ilişkin gazete örneğine göre son adresinin Benzinlik ve Sanayi Bölgesi ... Mahallesi No:49 Kurşunlu/Çankırı olduğu, davalı vekilinin 31.05.2023 tarihli dilekçesinde de bu hususu doğruladığı, cevap dilekçesinde bildirilen adresin şirketin yerleşim adresi olmadığı, bu hali ile davalının yetki itirazının yerinde olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 ... Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 ... Kanun’un 6 ncı, 10 uncu ve 115 inci maddesi, 6098 ... ... Borçlar Kanunu'nun (6098 ... Kanun) 89 uncu maddesi ve 2004 ... İcra ve İflas Kanunu'nun 50 nci maddesi

C. Değerlendirme

2. 6100 ... Kanun’un 6 ncı, 10 uncu ve 115 inci maddesi, 6098 ... ... Borçlar Kanunu'nun (6098 ... Kanun) 89 uncu maddesi ve 2004 ... İcra ve İflas Kanunu'nun 50 nci maddesi

C. Değerlendirme

1. İlamsız bir takipte yetkili icra dairesi de 2004 ... Kanun'un 50 nci maddesinin yollaması ile 6100 ... Kanun'un genel hükümlerine göre belirlenecektir. 6100 ... Kanun'un 6 ncı maddesine göre genel yetkili icra dairesi, davalı gerçek veya tüzel kişinin takibin yapıldığı tarihteki yerleşim yeri icra dairesidir. Yine aynı Kanun’un 16 ncı maddesine göre ise haksız fiilden ... uyuşmazlıklarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi icra dairesi de yetkilidir. Aynı Kanun’un 10 uncu maddesine göre ise sözleşmeden ... davaların sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği hüküm altına alınmış olup, bu sebeple sözleşmeden ... para borcunun tahsili için başlatılan takipte, sözleşmenin ifa edileceği yer icra dairesi de yetkili kılınmıştır. Takibin konusu sözleşmeden kaynaklı para borcu olduğunda, 6098 ... Kanun'un 89 uncu maddesine göre, aksi kararlaştırılmadıkça para borçları alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ifa edilecektir.

2. Dosya kapsamından, davacı vekilince, borçlu olan davalının müvekkili şirkette hizmet sözleşmesi kapsamında danışmanlık faaliyetleri yürütmekte olup söz konusu danışmanlık faaliyetlerini yani hizmet edimini icra ederken edimlerini ifa etmesi amacı ile şirketten takip konusu miktar kadar borç aldığı, ancak faaliyetleri yerine getirmediği gibi almış olduğu miktarları da danışmanlık hizmetleri çerçevesinde kullanmadığı ve iade de etmediğini iddia ettiği, davalı vekilince de müvekkilinin böyle bir borcu bulunmadığını ileri sürdüğü, bu hali ile taraflar arasında bir havale ilişkisi bulunduğunun itilafsız olduğu anlaşılmaktadır.

3. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme ... davalılara geçer.

4. Somut olayda, davacının alacağının tahsili için İstanbul 30. İcra Dairesinde takip başlatıldığı, davalının sadece borca itiraz ettiği, böylelikle icra dairesinin yetkisinin kesinleştiği anlaşılmaktadır. İcra dairesinin yetkisine itiraz edilmemesinin o yerdeki mahkemeyi itirazın iptali yönünden yetkili hale getirmezse de davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, yetkisiz İstanbul Mahkemelerinde davacının dava açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme ... davalıya geçmiş ve davalı vekilince de süresinde ve usulüne uygun olarak merkezinin bulunduğu Ankara Mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin itirazında bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 ... Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.