muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/33856, Karar No: 2023/1032, Tarih: 13.02.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/33856 E.  ,  2023/1032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, kararı temyiz ettiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın jandarma olup olay günü sanığı adli bir olaya ilişkin aradığı ve ardından sanığın katılana "Otunu ek, kazını yap, avantana bak." şeklinde mesaj attığı böylece üzerine atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı, sanık savunması, katılanın tutarlı beyanları ve mesaj tespit tutanağı karşısında sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediğine dair, Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1. Mükerrir sanık hakkında, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

Ancak,

1. Mükerrir sanık hakkında, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

2. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12882, Karar No: 2011/24952, Tarih: 05.12.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/12882 E.  ,  2011/24952 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç işlemek amacıyla örgüt kurma, dağılma esnasında silah veya araçlarla mukavemet etme suçlarından sanıklar , ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sırasında; Kadıköy 1. Çocuk Mahkemesiyle ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Kadıköy 1. Çocuk Mahkemesinin 30.03.2011 gün ve 2010/669 E. 2011/234 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7764, Karar No: 2016/4107, Tarih: 06.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/7764 E.  ,  2016/4107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın imar uygulamasına konu edilip edilmediği, nazım veya uygulamalı imar planları kapsamında kalıp kalmadıkları ve imar uygulamasının kesinleşip kesinleşmediği ilgili belediyeden sorulmalı, imardan önce çekişmeli taşınmaz için idari yoldan tapu kaydı oluşturulmuşsa ilgili tapu kaydı, imar planı, ada dağıtım cetveli ve ve haritası getirtilmeli, çekişmeli yer için imar parselleri oluşturulmuş ve tapuya kayıt edilmişse, bu parsellerin tapu kayıtları, ilgili imar planları ve haritaları,

2) Dava konusu taşınmaza komşu olan 370, 371, 372, 787 ve 758 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanakları, davalı iseler dava dosyaları, kesinleşerek tapuya kaydedilmiş iseler tapu kayıtları ve dayanakları birlikte getirtilerek,

3) Hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine dava dosyasının verilerek, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1990-1995'lı yıllara ait hava fotoğrafları ile bu hava fotoğraflarına dayanılarak elde edilen memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların, tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelenmesi ve açıklamalı, müşterek imzalı krokili rapor alınıp,

bu dosya içine konulması, ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 06/04/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12739, Karar No: 2012/16513, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/12739 E.  ,  2012/16513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının vekili olarak, davalının icra dairesindeki ve icra hukuk mahkemesindeki davalarını takip ettiğini, hak ettiği vekalet ücreti alacağını ödenmediğini tahsili için başlattığı icra takibine de itiraz ettiğini ileri sürerek, icra takibine yöneltilen itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, ikametgahının ... Pazar ilçesi olduğunu belirterek, öncelikle yetki itirazında bulunmuş ve davanın esastan da reddini dilemiştir.

Mahkemece,davalının ikametgahının Pazar ... olduğu, takibin ... İcra Müdürlüğün'de yapılması gerektiği, davalının yetki itirazında haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekalet ücreti alacağı ödenmediğinden bahisle tahsili için başlattığı icraya vaki itirazın iptali istemiyle eldeki davayı açmış, davalı cevap dilekçesi ile yetki itirazında bulunmuş, mahkeme yetki yönünden davanın reddine karar vermiştir.

İİK.nın 50. maddesinde, "Para ve teminat borcu için takip hususuna HUMK'nın yetkiye dair hükümleri kıyasen uygulanır.Şu kadar ki takibe esas olan akdin yapıldığı icra dairesi de takibe yetkilidir." düzenlemesi mevcuttur.

HUMK.nun 9. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir.

2012/12739-16513

Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edildiği veya davalı ya da vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir Öte yandan yine aynı kanunun 22. maddesinde tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri belirtilmiştir. Ayrıca BK 73.maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla takip ve dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili icra dairesinde ve mahkemede açılabilir.

BK 73.maddesi uyarınca davanın konusu para alacağına ilişkin olduğundan alacaklının bulunduğu yer yetkilidir. O halde mahkemece değinilen bu yönler gözetilerek davacının ...'da açtığı eldeki davada işin esasına girilip taraf delilleri toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde İcra Müdürlüğünün yektisiz olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA,peşin alınan 18,40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/100, Karar No: 2011/127, Tarih: 14.06.2011

**Ceza Genel Kurulu         2011/6-100 E.  ,  2011/127 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname 2011/64528

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Hırsızlık suçundan sanık F..Ç..’nin, 5237 sayılı TCY'nın 141/1, 143 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ilişkin, Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 02.12.2008 gün ve 421-327 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 06.07.2010 gün ve 7559-12800 sayı ile;

“5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulaması sırasında, uygulama sonunda, yasa maddesinin ‘53/1-c yerine 51/e’ yazılması, yerinde giderilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelemede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağı gözetilmeksizin, birden fazla ilamın tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık F. Ç. savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi bozulmasına, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün tekerrür uygulamasına ilişkin kısmından ‘Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/1190 esas sayılı ilamının’ çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün düzeltilerek onanmasına” karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 15.04.2011 gün ve 64528 sayı ile;

“Sanığın yargılamaya konu edilen eyleminden dolayı yerel mahkeme tarafından verilen mahkûmiyet kararının temyizi üzerine tebliğname düzenlenirken Cumhuriyet Başsavcılığımız ile Yargıtay 6. Ceza Dairesi arasında eylemin sübutu, niteliği ve tekerrüre esas alınan hükümlülük konusunda herhangi bir görüş ayrılığı mevcut olmamasına karşın zaman içerisinde değişerek gittikçe istikrar kazanan içtihatlar doğrultusunda yerel Cumhuriyet savcısının tekerrüre esas alınan hükümlülükle ilgili olarak hükmü veren mahkeme tarafından uyarlama yapılmasından sonra tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği yönündeki görüşüne iştirak edildiğinden; Yargıtay 6. Ceza Dairesi ile Cumhuriyet Başsavcılığımız arasında sadece tekerrüre esas alınan hükümlülükle ilgili olarak uyarlama yapılmasının zorunlu olup olmadığı hususunda uyuşmazlık doğmuştur.

Uyuşmazlığın çözümü için 5237 TCK’nın 58. maddesi ile 5275 sayılı Kanunun 108. maddesindeki koşulların irdelenerek; 5271 sayılı CMK’nun 5728 sayılı Kanunla değişik 231/5. maddesi ile ilişkilendirilmesi, buna göre de koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin yasal düzenleme ve yargı kararlarından yararlanılarak ortaya konması gerekmektedir.

5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin konumuzu ilgilendiren birinci fıkrasında; ‘Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez’

İkinci fıkrasında; ‘Tekerrür hükümleri önceden işlenen suçtan dolayı, beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adli para cezasına mahkumiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl geçtikten sonra uygulanmaz’

Yedinci fıkrasında; ‘Mahkûmiyet kararında, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağı belirtilir’

5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesinde ise; ‘Tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından ziyade olamaz’

Şeklinde düzenlemelere yer verilmiştir.

Yasal düzenlemelerden çıkan sonuca göre; tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için, aşağıda sıralanan koşulların gerçekleşmesi gerekmektedir.

1-)Tekerrüre esas alınan hükümlülüğün kesinleşmiş olması,

2-)Tekerrüre esas alınan hükümlülüğün infaz edilmemiş olması ya da infaz tarihinden itibaren mahkumiyet süresine göre 3 ya da 5 yıllık süre içerisinde ikinci suçun işlenmesi,

3-)İnfazda duraksamaya neden olunmaması için tekerrüre esas alınan hükümlülüğün karar yerinde gösterilmiş olması;

Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen mahkumiyet kararında birden fazla hükümlülük tekerrüre esas alınmış ise de; Yargıtay 6. Ceza Dairesi tarafından yapılan temyiz incelemesi sonucunda yerel mahkeme tarafındın verilen mahkumiyet hükmünün tekerrür uygulanmasına ilişkin kısmından Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/1190 esas sayılı ilamının çıkartılarak diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün düzeltilerek onanması nedeniyle, Ordu Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/285 E-2004/266 K sayılı ilamının tekerrür uygulanmasına esas teşkil etmek üzere hüküm fıkrasında bırakıldığı anlaşılmıştır.

Yukarıda ayrıntılı bir şekilde açıklanan kanuni düzenlemeler ışığında, tekerrüre esas teşkil eden Ordu Ağır Ceza Mahkemesinin 08.12.2004 tarih, 2004/285 -2004/266 sayılı ilamı incelendiğinde;

Yukarıda ayrıntılı bir şekilde açıklanan kanuni düzenlemeler ışığında, tekerrüre esas teşkil eden Ordu Ağır Ceza Mahkemesinin 08.12.2004 tarih, 2004/285 -2004/266 sayılı ilamı incelendiğinde;

Sanık hakkında 765 sayılı TCK’nın 258/1, 59/2, 647 sayılı Kanunun 4, 5/5 ve 6. maddeleri uyarınca hükmedilen 2.227.500 TL ağır para cezasının ertelendiği ve bu hükmün temyiz edilmeksizin 07.06.2005 tarihinde kesinleştiği, hüküm tarihi olan 08.12.2004 tarihinden itibaren 5 yıllık deneme süresinin geçmemiş olması ve hükmün incelemeye konu suç tarihinden önce kesinleşmiş olması nedeniyle; 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesindeki koşulların görünüşte gerçekleşmesine karşın, tekerrüre esas alınan erteli hükmün verildiği tarihten sonra 5237 sayılı Kanun ile 5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanunla değişik 231/5. maddesinin yürürlüğe girmiş olması nedeniyle uyarlama yargılamasının yapılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı yeniden değerlendirilmeden tekerrüre esas alınıp alınamayacağı Yargıtay 6. Ceza Dairesi ile Cumhuriyet Başsavcılığımız arasındaki uyuşmazlığın konusunu oluşturmaktadır.

İtiraza konu uyuşmazlığa; Yargıtayın farklı dairelerinden verilen kararlar ışığında baktığımızda;

Yargıtay 10. Ceza Dairesi, 2009/7333 -2010/659 sayılı içtihadında;

‘Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin, 12.12.2006 tarihinde, 6136 sayılı Kanunun 13/1. ve 5237 sayılı Kanunun 51. maddesi gereğince hükmedilen 1 yıl hapis ve 450 YTL adli para cezası olması ve hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunla değişik CMK’nın 231. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve 14. fıkrasındaki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında; hükmü veren mahkemece 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca, söz konusu suç yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunlu olduğu dikkate alındığında, sözü edilen hükümlülükten dolayı uyarlama kararı verilip verilmediği araştırıldıktan sonra sanık hakkındaki cezanın TCK’nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilip verilmeyeceğinin tartışılması gerektiğinden hükmün bozulmasına’ karar verilmiştir.

Yargıtay 8. Ceza Dairesi, 2008/13612 -2010/7717 sayılı içtihadında;

‘Sanığa ait tekerrüre esas alınan Eskişehir Askeri Mahkemesinin 06.11.1997 tarih 1997/774 esas, 1997/520 karar sayılı ilamına ilişkin uyarlama kararı temin edilerek sonucuna göre, hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğundan dolayı hükmün bozulmasına’ karar verilmiştir.

Yargıtay 5. Ceza Dairesi, 13.04.2010 tarih, 2006/7536-2010/2888 sayılı içtihadında;

Yargıtay 5. Ceza Dairesi, 13.04.2010 tarih, 2006/7536-2010/2888 sayılı içtihadında;

‘Sanığın tekerrüre esas alınan hükümlülüğü ile adli sicil kaydında görünen diğer hükümlülüklerinin para cezası ve 2 yılın altındaki hapse ilişkin olmaları ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunla değişik CMK’nın 231. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve 14. fıkrasındaki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında; hükmü veren mahkemelerce 5237 sayılı TCK’nun 7/2. maddesi uyarınca, söz konusu suçlar yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunlu olduğu dikkate alındığında, sözü edilen hükümlülüklerden dolayı uyarlama kararı verilip verilmediği araştırılıp sanık hakkında hükmolunan cezadan 765 sayılı TCK’nın 81/1-3. maddesi uyarınca artırım yapılıp yapılmayacağının ve CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumundan dolayı hükmün bozulmasına’ karar verilmiştir.

Tekerrüre esas alınan hükümlülüğün kesinleşme sürecinde 5237 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği halde herhangi bir uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının dosya içeriğinden anlaşılamadığı gibi daha sonra 5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanunla değişik 231/5. maddesinin 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe girmesine karşın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceği yönünde de bir değerlendirme yapılıp yapılmadığı dosya içeriğinden anlaşılamamıştır. Sanığa ait adli sicil kaydı incelendiğinde Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/1190-2005/246 sayılı mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınabilecek nitelikte olduğu anlaşılmıştır. 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesinde ‘Tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından ziyade olamayacağı’ hüküm altına alınmıştır. Bu durumda sanığa ait tekerrüre esas alınabilecek nitelikte en ağır hükümlülük henüz tespit edilmemiştir. Zira Ordu Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/285 -2004/266 sayılı hükümlüğüyle ilgili olarak 5237 sayılı Kanun uyarınca uyarlama yapıldığında farklı bir karar verilme ihtimalinin bulunduğu gibi ayrıca 5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanunla değişik 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi ihtimali de mevcuttur. Bu nedenle tekerrüre esas alınan hükümlülükteki adli para cezasının miktarı değişebileceği gibi hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi halinde nihai anlamda bir hükümden söz edilemeyeceği için tekerrüre esas alınması mümkün olmayacaktır.

Açıklanan nedenlerden dolayı öncelikle tekerrüre esas alınan Ordu Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/285 -2004/266 sayılı erteli hükümlülüğüyle ilgili olarak 5237 sayılı Kanuna göre uyarlama yargılamasının yapılıp yapılmadığı araştırılarak yapılmamış ise uyarlama yargılaması yapılarak 5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanunla değişik 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin hükmü veren Ordu Ağır Ceza Mahkemesi tarafından değerlendirilmesi sağlandıktan sonra anılan mahkeme tarafından verilen karar sonucuna göre tekerrüre esas alınacak hükümlülüğün duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespiti gerekirken, hüküm tarihinden sonraki yasal değişikliklerden dolayı ilgili mahkeme tarafından uyarlama yapılıp yapılmadığı bilinmeyen hükümlülüğün tekerrüre esas alınması nedeniyle yukarıda açıklanan araştırmanın yapılması için Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 02.12.2008 tarih, 2008/421 -2008/327 sayılı hükmün bozulması gerekmektedir” görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurarak Özel Daire düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay C.Başsavcılığı ile Özel Daire arasında oluşan ve Ceza Genel kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, tekerrüre esas alınan Ordu Ağır Ceza Mahkemesinin 08.12.2004 gün ve 285-266 sayılı ve 765 sayılı TCY’nın 258/1, 59/2, 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri uyarınca tayin olunan 2.227.500.000 TL erteli ağır para cezasından ibaret mahkumiyet hükmünün yürürlüğe giren Yasa hükümleri uyarınca uyarlamaya konu yapılıp yapılmadığının araştırılması ve yapılmamış ise mahkemesince uyarlama yapılmasının sağlanmasının gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Sanığın, hırsızlık eyleminin sabit olduğu ve belirlenen suçun niteliğinde herhangi bir uyuşmazlığın söz konusu olmadığı olayda, yerel mahkemece, sanığın adli sicil kaydında yer alan Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/1190 esas sayılı ilamı ile Ordu Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/285 esas sayılı ilamından dolayı cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine hükmolunduğu,

Özel Dairece, birden fazla ilamın tekerrüre esas alınması isabetsizliği nedeniyle, tekerrür uygulamasına ilişkin kısımdan “Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/1190 esas sayılı ilamının” ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği,