muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3108, Karar No: 2013/3041, Tarih: 03.04.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/3108 E.  ,  2013/3041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı vekili, davacı adına 23.11.2007 tarihinde tespit ve 30.01.2008 tarihinde tescil edilen 163 ada 5 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kadastro çalışmaları sırasında yolda bırakıldığını öne sürerek bu bölümün davacı adına tescili ile sözü geçen bölümün yol olduğu gerekçesiyle davacı hakkında İlçe İdare Kurulunca verilen 22.04.2011 tarih 1 sayılı müdahalenin men'i kararının iptali istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; tescil talebine yönelik davanın esastan reddine, İlçe İdare Kurulu kararının iptaline yönelik davada idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, İlçe İdare Kurulu karalarına karşı idari yargıda dava açılabileceğine göre davacının bu husus hakkındaki temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan görevsizlik kararına ilişkin hükmün ONANMASINA,

2- Davacı vekilinin, uzman bilirkişiler ...tarafından hazırlanan haritada (A) harfi ile gösterilen 7.24 metrekare yüzölçümündeki bölümüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, temyize konu olmayan (B) ve temyize konu (A) ile gösterilen bölümlerin yol niteliğinde bulunduğu, üzerlerinde davacının ekonomik amaca uygun zilyetliğinin bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına ve davanın niteliğine uygun bulunmamaktadır. Temyize konu (A) ile gösterilen 7.24 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın yol niteliği tespit harici bırakıldığı, davacının kendi adına tespit gören 163 ada 5 parsel sayılı taşınmaz üzerine tespitten sonra ev yaparken evin bir kısmının (A) ile gösterilen bölümde kaldığı anlaşılmaktadır. Davacı ise, (A) ile gösterilen bölümün adına tespit gören 163 ada 5 parsel sayılı taşınmazın devamı niteliğinde olduğunu ileri sürerek dava açmıştır. Taşınmaz başında yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi, taraf tanıkları ve tespit bilirkişilerinin beyanlarından (A) ile gösterilen bölümün davacı adına tespit gören 163 ada 5 parsel sayılı

taşınmaz ile bir bütün olarak evveliyatında davacının babası tarafından özel harman yeri olarak tasarruf edilirken babasının ölümüyle davacıya kaldığı davacı tarafından bir bütün halde harman yeri olarak kullanıldığı, bazan bir kısmını ektikleri, otunu hayvan yemi olarak biçtikleri, kadastro tespitinden sonra da davacı tarafından taşınmaz üzerine ev yapıldığı belirlenmiştir. Her ne kadar, keşif sonucunda zirai bilirkişi tarafından dosyaya sunulan rapor ekindeki fotoğraflardan komşu taşınmazın yol tarafındaki sınırını oluşturan taş duvarın hizasına göre temyize konu (A) bölümünün sanki yol içerisinde kaldığı izlenimi doğmakta ise de, tutanak bilirkişisi ...'in beyanlarından komşu taşınmaza ait taş duvarın kadastro tespitinden sonra taşınmazın içerisiden çekilmek suretiyle yapıldığı, bir başka anlatımla, komşu taşınmazın yol sınırı ile temyize konu (A) ile gösterilen bölümün yol ile olan sınırının aynı hizada bulunduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, uzman bilirkişiler ...tarafından hazırlanan harita ve raporda (A) harfi ile gösterilen 7.24 metrekare yüzölçümündeki bölümünün üzerinde Medeni Kanunun 713 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunun 14. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşularının davacı lehine gerçekleştiği, davacı adına tespit gören 163 ada 5 parsel sayılı taşınmazın devamı olduğu kabul edilerek davacı adına tesciline karar vermek gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 03.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23978, Karar No: 2012/20893, Tarih: 05.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/23978 E.  ,  2012/20893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89,73. maddeleri ile CMK' nın 223/8. maddesi gereğince şikayet yokluğu nedeniyle düşme

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkındaki davanın düşmesine ilişkin hüküm Üst C.Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,Üst C.Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Olaydan yaklaşık bir buçuk saat sonra yapılan ölçümde ... olduğu tespit edilen sanığın otomobil ile hafif virajlı ve eğimli dar köy yolunda seyri sırasında... girmesi sonucu ... alamayarak yolun sağında bulunan eve çarpması şeklinde gerçekleşen olayda bilinçli taksirin unsurlarının oluşması karşısında; aracında bulunan mağdur ...'nın kazada yaşamsal tehlike geçirecek şekilde nitelikli olarak yaralandığı da gözetilerek mağdurun şikayetten vazgeçmesinin hukuki sonuç doğurmayacağı, yargılamaya devamla esas hakkında bir karar verilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, Üst C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile değişik ve halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3888, Karar No: 2012/5337, Tarih: 06.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/3888 E.  ,  2012/5337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ...2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.06.2010 gün ve 181/351 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili ile davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili; mülkiyeti davalıya ait olan 131 parsel sayılı taşınmazın 9215 m2 kısmının, 3621 sayılı Kıyı Kanununa göre, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduğundan tapu kaydının kısmen iptaline ve davalının müdahalesinin önlenmesiyle tecavüzlü binaların kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesi üzerine; hükmün esası davacı Hazine vekili ve yargılama giderlerine ilişkin bölümü ise davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın, hak düşürücü süreden reddine dair önceki karar Hazinenin temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 10.12.2009 tarih, 2009/12127-12801 Esas ve Karar sayılı kararında özetle; “ ...3402 sayılı Yasanın 12/3 maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, Hazinenin bu yöne ilişen temyiz itirazlarının reddine, ancak her davanın açıldığı tarihteki koşullara tabi olduğu ve dava tarihi itibari ile davacı Hazinenin davasında haklı olup, buna bağlı olarak yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulmasının değerlendirilmesi...” gereğine değinilerek mahkeme kararı bozulmuş olup, davacı Hazinenin karar düzeltme isteği de Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 10.03.2010 tarih 2010/2314-2660 Esas ve Karar sayılı kararıyla reddedilmiş ve mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtmelidir ki, mahkemenin esasa ilişkin ilk kararı ve Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin yukarıda açıklanan bozma kararı ile temyize konu son mahkeme kararları tümüyle, 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur. 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanunun 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen cümlede: "Bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3.maddesi ile aynı Kanuna eklenen Geçici 10.maddesinde ise; “Bu Kanunun 12.maddesinin 3.fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, bozma ve mahkeme kararlarının verilmesinden sonra, son kararın temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2.maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12.maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasaya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlıkhali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Bir başka yönüyle, Anayasa Mahkemesinin iptal kararları usuli kazanılmış hakların istisnasını teşkil ederler. Her ne kadar Yargıtay 1. Hukuk Dairesince, 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle yerel mahkemenin verdiği redde ilişkin ilk kararla ilgili esasa ilişkin Hazinenin temyiz itirazları reddedilmiş ise de, bozma ilamının dayanağını oluşturan yasa metni Anayasa Mahkemesince yukarıda değinildiği üzere iptal edilmiş olmakla; artık taraflar yararına usuli kazanılmış hakkın gerçekleştiğinden söz edilemeyecektir.

Bu husus, 28.06.1960 tarih ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da “...Sonradan çıkan içtihadı birleştirme kararının, temyiz mahkemesinin bozma kararına uyulmakla meydana gelen usule ait müktesep hak esasının istisnası olarak, henüz mahkemede veya temyiz mahkemesinde bulunan işlere tatbiki gereklidir...” şeklinde ifade edilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarında da aynı ilke geçerlidir.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar, aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler.Bu nedenle mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmaz bölümünün, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36.maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekili ve davalı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 06.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3734, Karar No: 2014/6046, Tarih: 03.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/3734 E.  ,  2014/6046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 08/02/2012 tarihli dava dilekçesinde; müvekkilinin kullandığı,... İlçesi,... Köyü, ... Tepesi mevkii 15 sayılı parselin sınırında bulunan taşınmazın 1993 yılında yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırı içine alındığını, ancak, ...Köyünde askıya çıkarıldığı için bu çalışmadan haberdar olamadıklarını iddia ederek, taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, dava konusu yerin ... Köyünde 766 sayılı Tapulama Kanunu uyarınca çalılık olarak tapulama harici bırakıldığı ve bu çalışmanın 16/09/1971 tarihinde kesinleştiği, daha sonra aynı köyde 51 nolu Orman Kadastro Komisyonunca yapılan orman kadastro çalışmalarında orman sınırları içerisinde bırakıldığı ve bu işlemin de 16/06/1994 tarihinde 6 ay süreyle ilân edilerek 16/12/1994 tarihinde kesinleştiği, dava konusu yerin ...Köyü kadastro çalışma alanı sınırlarında olması nedeniyle kadastro tutanaklarının ... Köyünde askıya çıkarılması ve kesinleştirilmesinde usûle aykırılık bulunmadığı, taşınmazın kesinleşen orman sınırı içinde kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava, tapu iptali ve tescil (orman kadastrosuna itiraz) niteliğindedir. Yörede 16/06/1994 tarihinde 6 ay süreyle ilân edilerek 16/12/1994 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman bilirkişi tarafından yapılan inceleme ve araştırmaya göre, çekişmeli taşınmazın kesinleşen Kartalbeleni Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığı, Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/625 ve 2009/253 sayılı dosyalarındaki krokilerden de bu durumun belli olduğu ve sanık (davacı) ...'ın 6831 sayılı Kanuna muhalefetten mahkumiyetine karar verildiği, orman kadastrosuna itiraz sürelerinin çoktan geçmiş olduğu saptanarak yazılı biçimde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 03.06.2014 günü oy birliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2019/253, Karar No: 2022/646, Tarih: 18.10.2022

**Ceza Genel Kurulu         2019/253 E.  ,  2022/646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'ın 6136 sayılı Kanun'un 13/son ve TCK'nın 62/1, 52/2 ve 54/4. maddeleri uyarınca 1 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye, CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine ilişkin ... (Kapatılan) 5. Asliye Ceza Mahkemesince 20.12.2011 tarih ve 409-898 sayı ile verilen kararın kesinleşmesinden sonra, sanığın 06.04.2017 havale tarihli dilekçesi ile denetim süresinin dolması nedeniyle açıklanması geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak davanın düşmesine karar verilmesi talep edilmiş, ... Anadolu 27. Asliye Ceza Mahkemesince 08.05.2017 tarih ve 409-898 sayı ile talebin reddine karar verilmiş, bu karara sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen ... Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesince 17.05.2017 tarih ve 1424 değişik ... sayı ile itirazın reddine karar verilmiştir.

Bu karara yönelik ... Bakanlığının 13.03.2018 tarihli ve 12113 sayılı kanun yararına bozma talebi ve bu talep üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.03.2018 tarihli ve 22438 sayılı ihbarnamede;

"Dosya kapsamına göre, sanığın denetim süresi içerisinde adlî sicil kaydında yer alan ... Sulh Ceza Mahkemesinin 05.03.2012 tarihli ve 372-109 sayılı kararına konu kasıtlı suçu işlediğinden bahisle talebinin reddine karar verilmiş ise de, adlî sicil kaydında yer alan mahkeme kararına konu suç tarihinin 24.10.2008 olduğu, dolayısıyla sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemediği gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." gerekçesiyle kararın kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 10.01.2019 tarih ve 5154-424 sayı ile;

"CMK'nın hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kenar başlıklı 231. maddesinin onuncu ve onbirinci fıkralarında; '10) Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı takdirde, açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak, davanın düşmesi kararı verilir.' hükmüne yer verildiği,

"CMK'nın hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kenar başlıklı 231. maddesinin onuncu ve onbirinci fıkralarında; '10) Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı takdirde, açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak, davanın düşmesi kararı verilir.' hükmüne yer verildiği,

İnceleme konusu somut olayda; Yerel Mahkemece 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün açıklanmasına karar verilip kararın 20.12.2011 tarihinde kesinleştiği, sanığın 06.04.2017 tarihli dilekçesi ile denetimli serbestlik süresinin dolmuş olması nedeniyle düşme kararı verilmesini talep etmesi üzerine Mahkemece sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediği gerekçesiyle talebin reddine dair verilen kararın hüküm niteliğinde olup temyize tabi olduğu, bu kararın duruşma açılmadan dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu verilmiş olmasının ve yasa yolunun itiraz olarak gösterilerek dosyanın itiraz mercisine gönderilmesinin de olağan yasa yolunu değiştirmeyeceği keza 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 264. maddesine göre kanun yolunun veya mercinin belirlenmesindeki yanılmanın başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağı cihetle; sanığın temyiz niteliğinde olan bu itirazı üzerine dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtaya gönderilmesi gerektiği, bu itibarla kanun yararına bozmaya konu edilemeyeceği anlaşıldığından, yolunun temyiz olarak gösterilmesinin olağan yasa yolunu değiştirmeyeceği,

... Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen kanun yararına bozma isteminin reddine", karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 11.02.2019 tarih ve 22438 sayı ile;

"1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesinde ilk derece mahkemeleri tarafından verilen hükümlerin temyiz edilebileceği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'Temyiz' başlıklı 286/1. maddesinde ise bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümlerinin temyiz edilebileceği düzenlenmiştir. Aynı Kanun'un 'İstinaf' başlıklı 272/1. maddesinde ise 'İlk derece mahkemelerinden verilen hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulabilir.' düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan tüm düzenlemelerin ortak noktası, gerek istinaf gerekse temyiz kanun yoluna başvurulabilmesi için 'hüküm' olarak değerlendirilebilecek bir kararın bulunması gerekmektedir.

5271 sayılı CMK'nın 223/1. maddesinde mahkemece verilen kararlardan hangilerinin hüküm olduğu açıklanmıştır. Buna göre; 'Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı' birer hükümdür. Yine 'Adlî yargı dışındaki bir yargı merciine yönelik görevsizlik kararı' da kanun yolu bakımından hüküm sayılır. Somut olayda; Yerel Mahkemece 20.12.2011 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve kesinleşmiş, 06.04.2017 tarihinde sanık ... tarafından verilen dilekçe ile Mahkemece 'Düşme' kararı verilmesi isteminde bulunulmuş, ... Anadolu 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2017 tarihli ek kararı ile 'Sanığın denetim dönemi içerisinde kasıtlı yeni bir suç işlediğinden talebinin reddine' karar verilmiştir. Mahkemece verilen bu kararın 'Hüküm' olarak değerlendirilmesi mümkün değildir. İtirazı kabil olan bu karara karşı yapılan itiraz üzerine, ... Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.05.2017 tarihli ve 1424 değişik ... sayılı kesin kararı ile itiraz reddedilmiş, itirazın reddine ilişkin kararın kanun yararına bozulması istemi ise Yüksek Dairece reddedilmiş ve kararın temyizi kabil olduğu vurgulanarak Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılması gerektiği belirtilmiştir.

...

Yargıtay ilamında özetle; sanık tarafından verilen dilekçede düşme kararı verilmesinin talep edildiği, Mahkemece düşme kararı verilmesi hâlinde başvurulacak kanun yolunun temyiz kanun yolu olması nedeniyle ret kararına karşı da temyiz kanun yolunun açık olduğu vurgulanmıştır. Ancak bu düşünce kanuni bir temele dayanmamaktadır. Verilen kararın hangi kanun yoluna tabi olduğu belirlenirken, 'karar' ve 'hüküm' ayrımı yapılarak sonucuna göre kanun yolu belirlenmelidir. Hüküm, nihai bir karardır ve mahkemenin dosyadan el çekmesi sonucunu doğurur. Bu nedenle hükümler istinaf veya temyiz incelemesine konu olabilir. Aksi bir düşünce, mahkemelerce verilen ve hüküm niteliğinde olmayan birçok kararın istinaf veya temyiz (karar tarihinin 20.07.2016 öncesi olup olmadığına bakılarak) incelemesine konu olması sonucunu doğuracaktır. Örneğin aynı dosyada, sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kesinleştikten sonra, altı ay aralıklarla sanığın düşme kararı verilmesini talep etmesi hâlinde, verilen her karar istinaf veya temyizi kabil olacaktır.