muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10896, Karar No: 2012/14577, Tarih: 07.12.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/10896 E.  ,  2012/14577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

5253 sayılı Dernekler Kanununa aykırılık suçundan şüpheli ... hakkındaki soruşturma evresi sonucunda İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12.12.2011 tarihli ve 2011/76023 soruşturma, 2011/58040 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine, eksik soruşturma nedeniyle anılan kararın kaldırılmasına, evrakın ikmâli için İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair, mercii Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 09.05.2012 tarihli ve 2012/155 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesince eksik soruşturma nedeniyle evrak gereği için İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 173/3. maddesinde yer alan, "Mahkeme, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer sulh ceza hâkimini görevlendirebilir." şeklindeki düzenleme karşısında, soruşturma eksikliklerinin Cumhuriyet başsavcılığınca tamamlanmasına yönelik olarak yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 02.11.2012 tarih ve 2012/16411/61675 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.11.2012 tarih ve 2012/282368 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı suçtan zarar görenin yaptığı itirazı sonuca bağlayacak olan ağır ceza mahkemesinin hangi kararları nasıl verebileceğinin CMK’nın 173. maddesinde düzenlendiği, buna göre ağır ceza mahkemesi;

1- Kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak ret eder veya,

2- İstemi yerinde bulursa, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verip, iddianame düzenlenmek üzere dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir.

Eğer ağır ceza mahkemesi, itirazın reddi veya kabulü kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer sulh ceza hâkimini görevlendirebilir ve yapılacak soruşturmayı bekleyip sonucuna göre kararını verir.

2- İstemi yerinde bulursa, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verip, iddianame düzenlenmek üzere dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir.

Eğer ağır ceza mahkemesi, itirazın reddi veya kabulü kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer sulh ceza hâkimini görevlendirebilir ve yapılacak soruşturmayı bekleyip sonucuna göre kararını verir.

Somut olayda, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı suçtan zarar görenin yaptığı itirazı inceleyen ağır ceza mahkemesinin, soruşturmanın eksik yapıldığını düşünmesine rağmen, CMK’nın 173. maddesinin 3. fıkrasının ilk cümlesindeki müesseseyi işleterek itirazı sonuçlandırmayıp eksik bulduğu hususlarda soruşturma yapmak üzere sulh ceza hakimini görevlendirmesi yerine, yazılı şekilde eksik araştırma ve soruşturmaya dayandığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verildiği anlaşıldığından, Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 09.05.2012 tarih, 2012/155 değişik iş sayılı kararının bu gerekçeyle CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8840, Karar No: 2012/29877, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/8840 E.  ,  2012/29877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, icra-inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davayı yetki yönünden reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı taraf, davalıya ait ... Mühendislik adı altında işletilmekte olan ... yeri bünyesinde işyerinin ihaleyle yapımını üstlendiği ... ve Ulus ... binalarının onarım işinde çalıştığını, bu sözleşme dolayısıyla davacının ... ilişkisinden kaynaklanan ... görme edinimini yerine getirdiğini, fakat davalı bu edinim karşılığında borcunu ödemediğini, bu sebeple davalı aleyhine icra takibine girişildiğini, Bartın 2. İcra Müdürlüğünün 2011/5 Takip sayılı dosyasında girişilen icra takibine davalının, davacıya borçlu olmadığını, böyle bir sözleşmeye varmadıklarını, ayrıca Bartın İcra Dairelerin de yetkili olmadıklarını beyan ederek itiraz ettiğini, belirtilen nedenlerle davalının haksız ve mesnetsiz itirazının iptaline, takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf mahkemenin bu davayı görme yetkisinin bulunmadığını, genel yetkili mahkemenin davalının ikametgahı mahkemesi olduğunu, Keza İcra İflas Kanunu'nun 258. maddesi Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 9-10. maddeleri yetki hususunda aşikar olduğunu, yine mahkememizin yetkisiz olduğunu, açıklanan nedenlerle mahkemenin yetkisizliğine ve Devrek mahkemelerinin yetkili olduğuna karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece süresinde yapılan ve dosya kapsamına göre haklı görülen yetki itirazının kabul edilmesi gerektiği gerekçesi ile mahkemenin yetkisizliğine karar

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davacının talep ettiği alacakları ile ilgili olarak icra takibi yapılan Bartın İcra Dairelerinin yetkili olup olmadığı noktasında uyuşmazlık söz konusudur.

Davacı tarafından davalıya ait ... Mühendislik adı altında işletilmekte olan ... yeri bünyesinde işyerinin ihaleyle yapımını üstlendiği Bartın iline bağlı ... ve Ulus ... binalarının onarım işinde çalıştığı, fakat davalı tarafın davacının bu çalışması karşılığındaki borcunu ödemediğini belirterek davalı aleyhine Bartın İcra Dairesinde icra

takibi başlattığı, davalı tarafın ise bu takibe karşı süresi içinde yetki itirazında bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacı tarafından davalıya ait ... Mühendislik adı altında işletilmekte olan ... yeri bünyesinde işyerinin ihaleyle yapımını üstlendiği Bartın iline bağlı ... ve Ulus ... binalarının onarım işinde çalıştığı, fakat davalı tarafın davacının bu çalışması karşılığındaki borcunu ödemediğini belirterek davalı aleyhine Bartın İcra Dairesinde icra

takibi başlattığı, davalı tarafın ise bu takibe karşı süresi içinde yetki itirazında bulunduğu anlaşılmaktadır.

Her ne kadar davalı taraf, yetki itirazında Bartın İcra Dairesinin yetkili olmadığını, yetkili icra dairesinin davalının ikametgahı olan Devrek İcra Dairesinin olduğunu belirtmiş ise de İcra ve İflas Kanunu'nun 50/1 maddesine göre : “Para veya teminat borcu için takip hususunda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun yetkiye dair hükümleri kıyas yolu ile tatbik olunur. Şu kadar ki, takibe esas olan akdin yapıldığı icra dairesi de takibe salahiyetlidir.” Ayrıca ... Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesine göre. “ ... mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın ... Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.” Bu madde hükümlerinden davacının alacağına konu işin yapıldığı yer icra dairelerinin ve mahkemelerinin de yetkili olduğu anlaşılmaktadır. Taraflar arasında davacının alacağına konu işin Bartın iline bağlı Ulus ve ... ilçelerinin ... binalarının yapımı olduğu konusunda bir uyuşmazlık bulunmadığına göre bu işin yapımından kaynaklanan alacaklara ilişkin olarak Bartın İcra Daireleri ve Bartın Mahkemelerinin yetkili olduğu gözetilmeden mahkemece yetkisizlik kararı verilmesi hatalı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.12.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15640, Karar No: 2016/1578, Tarih: 02.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/15640 E.  ,  2016/1578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ..., ...

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Somut olayda; tanıkların suça sürüklenen çocukları site içerisinde suça konu evin çevresinde gördüklerine, suça sürüklenen çocuk ...'in; diğer suça sürüklenen çocuk ...'in eve girdiğine dair beyanları ve bu beyanlarla uyumlu suça konu evin müstemilatına girildiğine dair olay yeri görü tespit tutanağı karşısında; suça sürüklenen çocukların mahkumiyeti yerine yazılı şekilde karar verilmesi;

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/02/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15080, Karar No: 2014/304, Tarih: 14.01.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15080 E.  ,  2014/304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davalılar ..., .... ve ... yönünden davanın husumetten reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza somut emsal alınarak incelenen ..... 6285 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 09.11.2007 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

2-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2011 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

3-Somut emsal alınarak incelenen.... 6285 parsel sayılı taşınmazın 09.11.2007 tarihli satışına ilişkin alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren tapu kaydının ve satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmaz ile ilgili olarak dosya içerisinde yer alan 04.04.2012 tarihli muvafakatnamenin davalılar ..., ..., ... adına vekil tarafından imzalandığı anlaşılmakla, imza atan vekilin kim olduğu belirlenerek vekile verilmiş vekaletnamelerin, böyle bir vekaletname yoksa adı geçenlerin muvafakatları varsa muvafakatnamelerinin ve özel parselasyonunun dayanağının teşkil eden tüm bilgi ve belgelerin belediye başkanlığı ve taraflardan,

5-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz üzerinde bulunduğu belirtilen ağaçların yaş ve cinsleri belirtilmek suretiyle 2011 yılı rayiç değerlerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3200, Karar No: 2010/10553, Tarih: 14.07.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/3200 E.  ,  2010/10553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 25.04.2009 tarihinde davalıdan 2900,00 Tl bedelle oturma grubu satın aldığını, 13.05.2009 tarihinde ürünün tarafına teslim edildiğini, ikili koltuğun sol tarafında oturma kısmı ile bazası arasında 30 cm lik açığı fark ettiğini, derhal yetkili servisi aradığını, 30.05.2009 tarihinde servisin geldiğini, açıklığın onlar tarafından da tespit edildiğini, sorunu gideremedikleri gibi koltuk takımının gerek kumaş gerek dikişlerinde de hatalarının olduğunu tarafına teşhir edilen üründen tamamen farklı bir ürünün teslim edildiğini, koltuk takımının bu hali ile ayıplı olduğunu ileri sürerek bedelinin iadesini istemiştir.

Davalı, davaya katılmadığı gibi herhangi bir cevap da vermemiştir. Mahkemece bilirkişi raporu gereğince, satın alınan koltuk takımlarında esaslı ayıpların bulunmadığı, ayıpların davalıya, davacı tarafından yasal süre içinde bildirildiği, koltuklardan birindeki 3 cm boşluk ve koltuk kırlentlerindeki ve yastıklarındaki ayıpların basit ve çok az masrafla giderilebilecek açık ayıplar olduğunu, kullanıcı hatası olmadığı, tamir nedeni ile koltuklarda meydana gelecek değer kaybının 200 TL olduğu gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne, davacının sözleşmeden dönme ve bedel iadesi talebinin reddine, davanın bedel indirimine yönelik olarak kabulü ile 200,00 TL bedel indirimine ilişkin alacağın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 25.04.2009 tarihinde davalıdan satın aldığı

Davacı, 25.04.2009 tarihinde davalıdan satın aldığı

koltuk takımının, sol tarafında oturma kısmı ile bazası arasında 30 cm lik açıklığı ve yastıkların kumaşında saptanan ayıpları tespit ederek, mahkemenin de kabulünde olduğu gibi süresinde davalı tarafa bildirmiştir .. Yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda da bu ayıplar tespit edilmiş ve halen giderilmediği , basit bir tamiratla giderilebileceği ancak 200,00 TL değer kaybı olacağı belirtilmiş olup, mahkemece de Koltuktaki söz konusu ayıbın tamir suretiyle giderilmesinin mümkün olduğu gerekçesiyle, davanın bedel indirimine yönelik olarak kabulüne karar verilmiştir. Oysa ki, 4077 sayılı tüketicinin korunması hakkında kanunun 4. maddesi, hükmü uyarınca tüketici satın aldığı malın ayıplı olduğunun anlaşılması halinde satıcıdan, verdiği bedelin iadesini, ayıp nispetinde bedelin tenzilini, ayıbın giderilmesi için gerekli onarımın yapılmasını, son olarak da ayıplı malın yenisi ile değiştirilmesini isteyebilir. Tüketici, yasanın kendisine tanıdığı dört seçenekten birini tercih etmek hakkına sahiptir. Satıcı, Tüketiciyi bu haklardan herhangi birini kullanmaya zorlayamaz. dava konusu olayda davacı tercih hakkını sözleşmeden dönerek bedel iadesi yönünde kullanmış olup, satın alınan koltuklardaki ayıpların davacının kullanımından kaynaklanmayıp fabrika çıkışlı imalat hatası olduğu anlaşıldığına göre mahkemece davacının talebi doğrultusunda, davanın bedel iadesi yönünden kabulüne karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 14.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2037, Karar No: 2014/16087, Tarih: 01.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/2037 E.  ,  2014/16087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/336262

MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2013/34 (E) ve 2013/569 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.04.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.” 5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında belirtildiği üzere Yeşilırmak Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin 29.12.2010 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği, 06.01.2012 olan mühürleme tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan işleme aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/27, Karar No: 2019/64, Tarih: 23.05.2019

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2019/27 E.  ,  2019/64 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 4 ve 3. Ceza

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 546-77

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Boyabat (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesince 17.11.2011 tarih ve 60-308 sayı ile; sanığın aynı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 03.06.2014 tarih ve 14129-19749 sayı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Boyabat Asliye Ceza Mahkemesince 18.06.2015 tarih ve 326-323 sayı ile; sanığın kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 05.06.2017 tarih ve 9708-16748 sayı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Boyabat Asliye Ceza Mahkemesince 18.01.2018 tarih ve 546-77 sayı ile; sanığın kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesince 09.07.2018 tarih ve 4264-13666 sayı ile;

"Hükümde kabul edilen eyleme, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21/02/2018 tarihli ve 30339 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak, yayımı izleyen ay başından itibaren yürürlüğe giren 09/02/2018 tarih ve 2018/1 sayılı iş bölümü kararının Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü ortak hükümler kısmında yer alan "Ceza Daireleri, yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önceden gelip de bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderilen işleri sonuçlandırır. İşin birden fazla dairece temyiz incelemesinin yapıldığı hallerde ise temyiz incelemesi, işi daire dışına en son gönderen dairece yapılır. Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları tekrar Yargıtay’a gelmesi halinde mevcut hâlleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir ve bu dairece sonuçlandırılır" şeklindeki düzenlemeye, Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 2017/388 ve 2018/25 sayılı kararlarında belirtildiği üzere; bir dairenin bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderdiği ve kendi görev alanına girmeyen bir suça yeniden bakma zorunluluğu, bu suçun dairenin temyizen inceleme görevine giren suç ile birlikte geri gelmesi durumunda söz konusu olmasına göre, işin incelenmesi Yargıtay 3. Ceza Dairesinin görevine girdiği",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 3. Ceza Dairesince de 28.01.2019 tarih ve 5293-1279 sayı ile;