muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2003/2551, Karar No: 2003/3302, Tarih: -

15. Hukuk Dairesi 2003/2551 E., 2003/3302 K.

**15. Hukuk Dairesi 2003/2551 E., 2003/3302 K.**

**- ALACAK

- ESER SÖZLEŞMESİ

- TESLİM VE ÖDEMEDE KANIT YÜKÜ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 6 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 364 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya bir adet portmanto ve mutfak dolabı imal edip teslim ettiği halde bedeli olan 600.000.000 liradan 300.000.000 liranın ödenmediğini yapılan icra takibine de itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini ve %40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, davacıyla mutfak dolabı ve portmanto yapımı konusunda 600.000.000. TL'ye anlaştıklarını, 300.000.000. TL kapora verdiğini, geri kalan 300.000.000. TL'yi de işin tesliminde davacıya ödediğini, ödemeye ilişkin herhangi bir belge olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan işin davalıya teslim edilmiş olmasının BK. m. 364 uyarınca iş sahibi olan davalının borcunu ödediğine karine teşkil edeceği, aksini ispatın davacıya düştüğü, davacı tarafın işin teslim edilmesine rağmen davalıdan 300.000.000. TL alacaklı olduğunu ispat etmesi gerektiği, bu konuda davacı tarafından teklif edilen yeminin davalı iş sahibi tarafından eda edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Eser sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklarda, işin yapılıp teslim edildiğini kanıtlamak yükleniciye ve iş bedelinin ödendiğini ispatlamak da işsahibine aittir. Somut olayda, işin yüklenici tarafından yapılıp işi sahibine testim edildiği konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık iş bedelinden 300.000.000. TL'lik kısmın ödenip ödenmediği hususunda toplanmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, BK. 364. maddede yer alan hüküm, eser bedelinin istenebilirliği (muacceliyeti) ile ilgilidir. Maddenin ilk fıkrasında "işin parası, teslim zamanında ödenir" deyiminden amaç, taraflarca aksi kararlaştırılmış olmadıkça yüklenicinin kural olarak teslimden önce iş bedelinin ödenmesini isteyemeyeceğini, iş sahibinin de eserin tesliminden sonra ödemelerini geciktiremeyeceğini belirtmektir. Diğer bir deyimle aksine anlaşma yoksa eser teslim edilmelidir ki, yüklenicinin bedel isteme hakkı doğmuş olsun. Yoksa anılan madde hükmü, eserin teslim edilmesi durumunda bedelinin de ödendiğinin kabulü gerektiği yolunda bir varsayımı (karineyi) içermemektedir. Nitekim 364. maddenin kenar başlığı "ücretin muacceliyeti" şeklinde olup, maddede yalnız ödeme zamanı düzenlenmiştir.

Öte yandan, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın istenebilirlik (muacceliyet) kazanması ile bunun ödenmesi durumunu birbirleriyle karıştırmamak gerekir. Yukarıda açıklandığı üzere eser bedelinin ödenebilirliği BK. 364. madde hükmü doğrultusunda saptanmalı, ödemenin yapıldığının kanıtlanması ise MK. 6. maddesinde düzenlenen genel ispat kurallarına göre çözümlenmelidir. Bilindiği gibi anılan maddede, yasa aksini emretmedikçe iki taraftan her biri iddiasını ispatla yükümlü tutulmuştur. Bu durumda, davalı iş sahibi, iş bedelinden kalan 300.000.000. TL'yi davacı yükleniciye ödediğini yasal delillerle kanıtlamalıdır.

Somut olayda davalı iş sahibi ödeme hususunda elinde bir belge olmadığını belirtmiş, ödemeye ilişkin tanık dinleteceğini ileri sürmüşse de mahkemece isabetli olarak davacı yüklenicinin, tanık dinlenmesine muvafakati olmadığı belirtilerek HUMK. 288. madde hükmü uyarınca davalı iş sahibinin istemi reddedilmiştir. Davalı yemin deliline de dayanmamıştır.

İspat külfeti kendisinde bulunmayan tarafın mahkemece veya kendiliğinden karşı tarafa yemin teklif etmesi kendisi açısından bağlayıcı olmayıp geçersiz bir işlemdir. (HGK 30.10.1991 gün E. 1991/11-384 K.1991/543 sayılı kararı)

O halde yukarıda açıklanan ilkeler gözetilerek ödeme ispat edilemediğinden icra takibine davalı tarafından yapılan itirazın asıl alacak yönünden iptaline, işlemiş faiz isteminin reddine karar vermek suretiyle davanın sonuçlandırılması gerekirken mahkemenin muaccel olduğu anda ücretin ödenmiş olduğu varsayımından hareketle ispat yükünü ters çevirip davayı reddetmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç : Yukarıda açıklanan sebeplerle hükmün temyiz eden davacı yararına (BOZULMASINA), ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 18.6.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19595, Karar No: 2011/18597, Tarih: 12.12.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/19595 E.  ,  2011/18597 K.**

**"İçtihat Metni"**

.... vekili avukat ... Şanlı ile ... İl Müdürlüğü vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.11.2010 tarih ve 665-736 sayılı hükmün Dairenin 21.9.2011 tarih ve 5594-12918 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9078, Karar No: 2012/9751, Tarih: 21.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/9078 E.  ,  2012/9751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, ... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 14.3.2012 tarihli ek karar ile ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkili olduğu belirtilmiş, mahkemece dosya ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.... 4 Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından kısıtlının ikametgahının ... olması nedeniyle yetkisizlik kararı verilerek, dosyanın yetki uyuşmazlığı nedeniyle Yargıtay Hukuk dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

6100 Sayılı HMK.’nın 22/II. maddesinde " İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir." hükmüne yer verilmiştir

Dosya kapsamından, ... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından yetkisizlik kararı verilerek dosya ... Sulh Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmiş, ... Sulh Hukuk Mahkemesi ise ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı vermiştir. Dosya yetkili mahkemenin belirlenmesi için dairemize gönderilmiş ise de mahkemeler arasında karşılıklı bir yetki veya görev uyuşmazlığının bulun-

madığı anlaşılmış olmakla, ... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından dosyanın yetkili olduğu belirtilen ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline GÖNDERİLMESİNE 21.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9601, Karar No: 2015/5981, Tarih: 29.09.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/9601 E.  ,  2015/5981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Mağdur ...'in, kovuşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olmaması karşısında katılan sıfatını almaması nedeniyle, temyize hak ve yetkisi bulunmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca mağdur ...'in tebliğnamedeki isteme uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

B- Diğer temyiz istemlerine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, bu hususun sonuca etkili görülmediği,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

1- Karar başlığında suç tarihinin, 10.11.2010 yerine 01.04.2011 olarak yazılması,

2- Adli para cezasının TCK'nın 52/4. maddesine aykırı olarak, 40 eşit taksitle tahsiline karar verilmesi,

3- Sanığın adli sicil kaydında görülen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, dosyaya konu suçtan sonra 27.04.2011 tarihinde kesinleşmiş olması nedeniyle CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve Üst Cumhuriyet Savcısı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılıklar yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktaları tebliğnameye aykırı olarak, suç tarihinin “10.11.2010”, adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasının, “adli para cezasının birer ay ara ile 24 eşit taksitle tahsiline” şeklinde değiştirilerek, “10 no'lu hüküm fıkrasının ise” hükümden çıkarılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1713, Karar No: 2019/2998, Tarih: 20.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/1713 E.  ,  2019/2998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içerdiğinden, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti için, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup kesin bir şekilde belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 20/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32955, Karar No: 2013/19365, Tarih: 09.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32955 E.  ,  2013/19365 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan ... Bayar vekili ve katılan ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

06.10.2009 günü saat 19.30 sıralarında, sanık TCDD makinisti ... ve yardımcı makinist ... yönetimindeki lokomotif, tren garında bırakması gereken vagonları bıraktıktan sonra tekrar yola çıkmak için geri hareket ettiği esnada tren yolundan geçmekte olan yaya ...'e çarparak ölümüne neden olması şeklinde olayda, yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan ... Bayar vekili ve katılan ...'in bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9331, Karar No: 2012/11304, Tarih: 30.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/9331 E.  ,  2012/11304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Boyabat Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :9.11.2010
Yargıtay — Esas No: 2006/8118, Karar No: 2006/8795, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/8118 E.  ,  2006/8795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise bilirkişi kurulunca –taşınmazın sulu ya da kuru niteliğine göre- münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını içeren veri cetvelleri İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip, değerlendirmenin bu verilere uygun biçimde yapılması ilkesi benimsenmiştir.

Dosya içerisine getirtilen İl Tarım Müdürlüğü veri listesine göre değerlendirme tarihi itibarıyla susuz kapama bağın dekar başına üretim gideri 208.000.000 TL/dekar olmasına karşın bilirkişi kurulunca daha fazla alınmak suretiyle taşınmaza az değer biçilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine 7.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25433, Karar No: 2024/5368, Tarih: 28.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/25433 E.  ,  2024/5368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2105 Esas 2021/2034 Karar

HÜKÜM/KARAR : Red- Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİH : 17.03.2021

SAYISI : 2021/80 Esas 2021/75 Karar

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ile davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının, Turhal Bölge Trafik Denetleme Amirliğinde görevli polis memuru iken, 09.07.2009 tarihinde yapılan trafik kontrolünde dava dışı kişi tarafından yapılan ihbar üzerine... plakalı aracın davalı ve ekip arkadaşları tarafından takibe alındığını, davalının nöbet yerinin bulunduğu trafik denetleme noktasına beklenen... plakalı aracın geldiğini, aracın sürücüsü dava dışı ...'nun, evrak kontrolü yapıldığı sırada ani bir patinaj ile aracı sürmeye başladığını, davalının dur ikazına uymadığını, bunun üzerine davalı tarafça nöbet silahı ile tek el ateş edildiğini, açılan ateş sonucu sürücü ...'nun vefat ettiğini, davalı polis memurunun taksirle bir kişinin ölümüne sebep olma eyleminden dolayı yapılan ceza yargılaması sonucunda mahkum olduğunu, olayda, davalının kusurunun bulunduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla dava dışı müteveffa sürücü ...'nun mirasçılarına davacı idare tarafından ödenen 162.532,50 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının, olayda kişisel ya da mesleki herhangi bir kusuru bulunmadığını, ceza yargılamasında da kastının olmadığının anlaşıldığını, kusur raporu alınmadan karar verilemeyeceğini, rücu davasının şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının, olayda kişisel ya da mesleki herhangi bir kusuru bulunmadığını, ceza yargılamasında da kastının olmadığının anlaşıldığını, kusur raporu alınmadan karar verilemeyeceğini, rücu davasının şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının mahkumiyet hükmü ile neticelenen ve Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşen Zile Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/92 esas ve 2010/50 karar sayılı dosyasında, davalının, bir kez ateş etmek sureti ile dava dışı ...'nun ölümüne sebebiyet verdiği, ancak eyleminin kast ya da bilinçli taksir düzeyinde görülmeyerek davalının taksirle adam öldürme suçundan mahkumiyeti yoluna gidildiği, bu nedenle davalının olayda kastının ya da ağır kusurunun olmaması sebebi ile hukuki sorumluluğu bulunduğundan söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; red kararının hatalı olduğunu, davalının ceza yargılaması sonucu mahkum olduğunu, kusur durumunun netleştiğini, hukuk hakiminin ceza mahkemesinin mahkumiyet kararıyla ve maddi vakıa ile bağlı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin maktu değil, nisbi şekilde hüküm altına alınması gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici nedenlere, benzer uyuşmazlıklara ilişkin Yargıtay uygulamalarına nazaran; davanın reddine karar verilmesinde ve davalı yararına maktu avukatlık ücretine hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekili ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b-1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kararının hatalı olduğunu, davalının ceza yargılaması sonucu mahkum olduğunu, kusur durumunun netleştiğini, hukuk hakiminin ceza mahkemesinin mahkumiyet kararıyla ve maddi vakıa ile bağlı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin maktu değil, nisbi şekilde hüküm altına alınması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme