muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/12757, Karar No: 2006/12033, Tarih: 09.11.2006

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının   1995 yılındaki ilk kesinti  tarihinden  itibaren 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  davacının 1.6.1995 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine   karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir.

2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan p. e.İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Ş.Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının Ziraat Odası  kaydının bulunmadığı, Tarım Kredi Kooperatifi ortağı olmadığı,  üzerine kayıtlı zirai arazisinin olmadığı Ziraat Bankasından kredi almadığı, davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 22.5.1995 tarihinde yapılıp  1996,1997,1998, 2000 ve 2001 yıllarında prim kesintisinin olduğu  1999 yılında ürün sattığı halde  kesinti yapılmadığı   görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 1.6.1995-31.12.2001 tarihleri arasındaki dönem yönünden  verilen tespit kararı yerinde ise de prim kesintisinin bulunmadığı 2002 ,2003, 2004,2005 ve 2006  yılları yönünden 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında  kanıtlanamadığı halde bu yılların soyut tanık beyanı ve zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi   yasaya uygun değildir .

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 9.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/40965, Karar No: 2013/3476, Tarih: 28.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/40965 E.  ,  2013/3476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın suça konu alanı yaşı küçük ve 30.07.2008 tarihli rapora göre suçun hukuki anlam ve sonuçlarını tam olarak algılayamadığı, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin tam gelişmediği tespit edilen oğlu ...’e sürdürdüğünün anlaşılmasına göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 37/2.maddesisinin uygulaması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Suça konu yerden karaçam fidanlarının balta ile kesildiğinin tespit edilmesine göre, fidanları kimin ne şekilde kestiği sanıktan ve tanık ...’den sorularak neticesine göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 37/2.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile hüküm tesisi

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10917, Karar No: 2024/1422, Tarih: 12.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10917 E.  ,  2024/1422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2023/221 Esas, 2023/283 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 04.05.2023 Tarihli ve 2022/960 Esas, 2023/108 Karar Sayılı Kararı

Davacının adresinin Şehit Kansu Küçükateş Mahallesi Erdal Şişman Caddesi No:2F İç Kapı No:5 .../Osmaniye olarak, davalının adresinin ise ... Mahallesi İbrahim Öztürk Caddesi No:1/1 .../Kırıkkale olarak belirtildiği, borcun kaynağının davalı-borçluya gönderilen 340.000 kg kaba yemin bedeli olan 170.000,00 TL olduğunun iddia edildiği, takibin Adana Genel İcra Dairesinde başlatıldığı anlaşılmış olup, davalının süresinde yetki itirazında bulunduğu ve yetkili mahkemeyi de gösterdiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kırıkkale 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) 13.07.2023 Tarihli ve 2023/221 Esas, 2023/283 Karar Sayılı Kararı

Davalının süresinde cevap dilekçesi sunmadığı, böylece yetki itirazının cevap dilekçesinde ileri sürülmediğinden yetki itirazının dikkate alınmasının mümkün olmadığı, süresinde cevap dilekçesi sunulmadığından Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin yetkili ve görevli mahkeme olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un 6 ncı, 10 uncu ve 115 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 89 uncu maddesi ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 50 nci maddesi.

C. Değerlendirme

2. 6100 sayılı Kanun’un 6 ncı, 10 uncu ve 115 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 89 uncu maddesi ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 50 nci maddesi.

C. Değerlendirme

1. İlamsız bir takipte yetkili icra dairesi de 2004 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin yollaması ile 6100 sayılı Kanun'un genel hükümlerine göre belirlenecektir. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesine göre genel yetkili icra dairesi, davalı gerçek veya tüzel kişinin takibin yapıldığı tarihteki yerleşim yeri icra dairesidir. Yine aynı Kanun’un 16 ncı maddesine göre ise haksız fiilden doğan uyuşmazlıklarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi icra dairesi de yetkilidir. Aynı Kanun’un 10 uncu maddesine göre ise sözleşmeden doğan davaların sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği hüküm altına alınmış olup, bu sebeple sözleşmeden doğan para borcunun tahsili için başlatılan takipte, sözleşmenin ifa edileceği yer icra dairesi de yetkili kılınmıştır. Takibin konusu sözleşmeden kaynaklı para borcu olduğunda, 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesine göre, aksi kararlaştırılmadıkça para borçları alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ifa edilecektir.

2. Dosya kapsamından, davacı vekilince, müvekkili ile davalı şirket arasında süregelen ticari ilişki sebebiyle davalı şirketin müvekkilinden kaba yem istediğini, bunun karşılığında müvekkilinin 01.09.2022 tarihli ve ... fatura numarası ile davalıya 340 kg kaba yem gönderdiğini, davalının hem faturayı hem de gönderilen kaba yemi teslim aldığını ancak kaba yemin bedeli olan 170.000,00 TL borcu ödemediğini iddia ettiği, davalı vekilince de müvekkilinin davacıdan silaj paketleme hizmeti satın almış olduğunu buna karşılıkta banka dekontları sunarak böyle bir borcu bulunmadığını ileri sürdüğü, bu hali ile taraflar arasında bir havale ilişkisi bulunduğunun itilafsız olduğu anlaşılmaktadır.

3. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

3. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

4. Somut olayda, davacının alacağının tahsili için Adana Genel İcra Dairesinde takip başlatıldığı, davalının sadece borca itiraz ettiği, böylelikle icra dairesinin yetkisinin kesinleştiği anlaşılmaktadır. İcra dairesinin yetkisine itiraz edilmemesinin o yerdeki mahkemeyi itirazın iptali yönünden yetkili hale getirmezse de davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, yetkisiz Adana Mahkemelerinde davacının dava açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme hakkı davalıya geçmiş ve davalı vekilince de süresinde ve usulüne uygun olarak merkezinin bulunduğu Kırıkkale Mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin itirazında bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Kırıkkale 4. Asliye Hukuk Mahkemesinde (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) görülerek sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Kırıkkale 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Asliye Ticaret Mahekemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

12.02.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5020, Karar No: 2018/5642, Tarih: 19.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/5020 E.  ,  2018/5642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde mağaza müdürü olarak çalışırken hak kazandığı bir kısım ücretlerin ödenmediğini ve yine iş sözleşmesinin feshi sırasında ücretinden haksız yere kesinti yapıldığını ileri sürerek kesintiye konu ücret miktarı ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı def'ini öne sürüp, davacının kasa açığına sebep olması nedeniyle ücretinden kesinti yapıldığını, bu durumu davacının kabul ettiğini, fazla çalışma da yapmadığından alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla çalışma yaptığı gibi bir kısım genel tatillerde de çalışığı ve bu alacaklara yönelik talebin haklı olduğu öte yandan davalı savunmasında geçen kasa açığına ilişkin yeterli delil bulunmadığı ve kesintiye konu miktarın da davacıya ödenmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanunu'nun 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının günlük 8 saatlik çalışmasında yukarıdaki ilke kararında açıklandığı üzere 1 saat ara dinlenme süresi dikkate alınması gerekirken yarım saatlik ara dinlenme kabul edilmesi hatalıdır.

3- Davacı işçinin fazla çalışma ücreti ile genel tatil ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışmaların ve genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarların yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda karineye dayalı makul indirim (taktiri indirim) yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9. H.D. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak alacakların tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda davacının fazla çalışma yaptığı ve bir kısım genel tatillerde çalıştığı tanık beyanlarına göre belirlenmiş olup hesaplanan alacaklardan karineye dayalı makul indirim (takdiri indirim) yapılmaması da hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13285, Karar No: 2015/10017, Tarih: 06.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/13285 E.  ,  2015/10017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/04/2014 tarih ve 2012/154-2014/116 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve davalı Şirketler vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 06/10/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı asil ... ve vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 11.04.2011 gün ve 2011/2422 sayılı koltuk ürünlerini içeren tasarım tescilinin sahibi olduğunu, davalı ...'in tasarım konusu ürünün aynısını üretip diğer iki davalı şirkete sattığını, diğer iki davalı Şirketin de anılan ürünleri ... alan adını taşıyan web sayfasında ve kendisine ait kataloğlarda ... adıyla reklamını yaparak satışa arz ettiğini, davalı Şirkete ihtarname ile eyleme son verilmesinin istenildiğini, davalı Şirketlerin mobilyaların ...'den satın alındığını beyan ederek istemi reddettiğini, bu şekilde müvekkilinin tasarım tescilinden doğan haklarına tecavüzde bulunduklarını ileri sürerek davalıların eyleminin müvekkilinin tasarım tescilinden doğan haklarına tecavüz oluşturduğunun tespitine, tecavüzün önlenmesine, tecavüz suretiyle üretilen ürünlere ve münhasıran bunların üretiminde kullanılan araçlara el konulmasına, davalı Şirketlerin internet sitesi ve kataloglar yoluyla yaptıkları tanıtımların durdurulmasına, ...'den 5.929 TL ve davalı şirketlerden 11.616,68 TL maddi ve 20.000 TL manevi tazminat ile 10.000 TL itibar tazminatının eylemin tespit edildiği 01.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirketler vekili davanın reddini istemiştir.

Davalı ... davanın reddini istemiştir.

Davalı şirketler vekili davanın reddini istemiştir.

Davalı ... davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının 11.04.2011/2422 sayılı tasarım tescil belgesinin sahibi olduğu, tasarım konusu ürünü üretip satma ve tanıtımını yapma yetkisinin davacıya ait olduğu, davalı ...'in ve davalı şirketlerin üretim ve satışını yaptıkları ... isimli ürünün davacının tasarım tesciline konu ürün ile aynı olduğu, eylemden hem davalı ...'in hem de davalı Şirketlerin sorumlu bulunduğu, davalı ...'in bu eylem nedeniyle davacıya 5.929,00 TL zarar verdiği, davalı şirketlerin ise verdikleri zararın 11.616,68 TL olduğu, her nekadar davalı Şirketler vekili üründen üç takım alıp sattıklarını ifade etmiş olsa da yaptırılan bilirkişi incelemesi üzerine ticari defter ve belgelerinde anılan üründen 21 takım üretip sattıklarının saptandığı, davacının her bir davalı eylemleri sebebiyle manevi bir zarara uğradığının açık bulunduğu, davalı ...'den 1.000,00 TL ve birlikte heraket eden diğer iki davalı şirketten 1.000,00 TL manevi tazminatın tahsilinin hakkaniyete uygun olacağı, davalıların ürünü uygun olmayan tarzda ve kötü bir şekilde ürettikleri yönünde herhangi bir kanıt elde edilemediği bu sebeple itibar tazminatı isteminin reddedilmesinin gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalılardan ...'in üretimini ve satışını, diğer davalıların ve satışını yaptığı ... isimli ürünün biçiminin davacının 2011/2422 sayılı tasarım tescilinden doğan haklara tecavüz oluşturduğunun tespitine, tecavüzünün önlenmesine, tecavüz suretiyle üretilen ürünlere ve mühhasıran bunların üretiminde kullanılan araçlara el konulmasına, davalı Şirketlerin internet sitesi ve kataloglar yoluyla yaptığı tanıtımın durdurulmasına, 5.929.00 TL maddi ve 1.000,00 TL manevi tazminatın 01.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine, 11.616.68 TL maddi ve 1.000,00 TL manevi tazminatın 01.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı Şirketlerden alınarak davacıya verilmesine, fazla istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili ve davalı şirketler vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı şirketler vekilinin aşağıdaki bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı davacı vekili ve davalı şirketler vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı şirketler vekilinin aşağıdaki bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Tasarım sahibinin izni olmaksızın tasarımın benzerini satmak tasarım hakkına tecavüz oluşturur. Somut uyuşmazlıkta, davalılardan ... tarafından üretilen mobilyaların bir kısmının diğer davalı şirketlerce müştereken kullanılan internet sitesinde birlikte satışa arz edildiği belirlenmiş olup, bilrkişi raporunda bu ürünlere yönelik satış nedeniyle davalı şirketlerin elde ettiği kazançta 11.616,68 TL olarak hesaplanmıştır. Mahkemece, söz konusu 11.616,68 TL tutarındaki tazminatın davalı şirketlerden tahsiline karar verilmiş ise de, az önce açıklandığı üzere bu tazminat hesabına konu edilen ürünlerle ilgili ihlal eyleminden dolayı üretici ... ile satıcı davalılar davacıya karşı birlikte sorumludurlar. Esasen bu sorumluluk TBK madde 61 kapsamında müteselsil sorumluluk oluşturmakla birlikte, davacı tarafça müteselsil tahsil talebi bulunmadığına göre davalılar 11.616,68 TL tutarındaki tazminattan müştereken sorumlu bulunmaktadırlar. Davalıların müştereken sorumlulukları bakımından her birinin münhasıran sorumlu olması gereken oran belirlenmediğine göre de, bu miktarın eşit olacak şekilde davalıların tamamından müştereken tahsili icap eder. O halde, yukarıda bahsi geçen 11.616,68 TL tutarındaki tazminattan davalılardan ...'in 1/3 payı indirildikten sonra kalan miktardan davalı şirketlerin, sorumluluğu yönünde müştereken sorumlu tutulması gerekirken aksi şekilde anılan miktarın tamamından davalı şirketlerin hüküm kurulması doğru görülmemiş kararın bu nedenle davalı şirketler yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin tüm, davalı şirketler vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı şirketler vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün mümeyyiz davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın isteleri halinde temyiz eden davalı Şirketlere iadesine, alınmadığı anlaşılan 27,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 06/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.