muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13971, Karar No: 2012/21631, Tarih: 21.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/13971 E.  ,  2012/21631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnsan ticareti ve hürriyeti tahdit

HÜKÜM : -Sanık ...'in insan ticareti suçundan hükümlülüğüne;

-Sanık ...'ın üzerine atılı suçlardan beraatine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- C.Savcısının sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizi ile sanık ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

a) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın Romanya uyruklu maktül ...'yu zorla fuhuş yaptırmak maksadıyla İstanbul'dan Antalya'ya getirip yerleştirdiği evden dışarı çıkmasına engel olduğu, ancak eve getirdiği müşterilerle fuhuşa zorlanan maktülün duş almak bahanesiyle girdiği banyonun penceresinden birbirine bağladığı çarşaflarla kaçmaya çalıştığı sırada çarşafın kopması neticesinde üçüncü kattan düşerek öldüğünün anlaşılması karşısında; sanığın eyleminde 765 sayılı TCK.nun 201/b madde ve fıkrasındaki "zorla çalıştırma veya hizmet ettirmek, esarete veya benzer uygulamalara tabi kılmak ...." şeklinde düzenlenen suçun unsurlarının oluşmadığı "fuhuş yaptırmak" maksadıyla insan ticareti suçunun 5237 sayılı TCK.nun 80. maddesinde 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 3. maddesiyle yapılan değişiklik sonucu kabul edildiği gözetilerek, sanıklar hakkında suç tarihinde 21 yaşını bitirmiş olan mağdureyi cebir ve şiddet kullanmak suretiyle fuhuş için tedarik etme ve hürriyeti tahdit suçlarından cezalandırılmasına karar verilmesi ve lehe yasanın bu suretle tespiti gerektiği gözetilmeden 765 sayılı TCK.nun 201/b madde ve fıkrası uyarınca zorla alıkoymanın insan ticareti suçunun unsuru olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) 765 sayılı Yasanın 201/b madde ve fıkrasında öngörüldüğü halde hapis cezasının yanında adli para cezasına hükmedilmemesi,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1- Sanık ... yakalandığında üzerinde ve halen dosyada bulunan "..." imei seri nolu Aycel GSM firmasına ait sanık beyanına göre 0-555'le başlayan kartın hangi numaraya ait olduğu, bu numaranın kim adına kayıtlı olduğu, kart sahibinin adresi ilgili firmadan ve TİB'den sorularak yine bu telefon kartını suç tarihi ve 2 ay öncesi ve sonrasında mesaj atan, arayan ve aranan numaralar, bu telefon kartının nerelerde kullanıldığını, kimlerle görüşme yaptığı, kimlerin bu telefonu aradığı mesaj attığı sorulup, bu telefon kartı ile diğer iki sanıkla görüşmeler yapılıp yapılmadığı araştırılmadan,

2- Sanık ...'ın beyanında geçen ... isimli şahsın kendisine verdiği "0-555 ..." nolu telefonun sahibi ... dinlenerek sanıkları tanıyıp tanımadığı ve sanık ...'le irtibatı olup olmadığı, bu telefon hattının kendisine ait olup olmadığı, bu hattı ... yada bir başka soyisimde ... isimli şahsa verip vermediği, İhsan'a ait telefon kayıtlarında adı geçen ... isimli bir kardeşi olup olmadığı sorulmadan yine "0-555 ..." nolu telefonun suç tarihi olan 01.12.2004'ten 2 ay önce ve 2 ay sonra mesaj atan arayan ve aranan numaralar ve bu numaraların kimler adına kayıtlı olduğu TİB'den sorulmadan,

3- Sanık ...'ün beyanında geçen "0-535 ..." nolu telefonun 01.12.2004'ten 2 ay önce ve 2 ay sonra hangi numaraların mesaj attığı, aradığı, hangi numaralarca mesaj gönderildiği, arandığı ve bu numaraların kimlere ait olduğu sorul- madan,

4- Sanık ...'a ait "0-537 ...", "0-544 ..." ve bu sanığa ait Nokia 3410 "..." İmei nolu telefon hatları ile suç tarihi olan 01.12.2004'ten 2 ay önce ve 2 ay sonrasına ait arayan, aranan, mesaj atan numaralar ve bu numaraların kimler adına kayıtlı olduğu sorulmadan,

5- Sanık ...'e ait "0-535 ..." ve "0-555 ..." nolu telefonun olay tarihinden 2 ay önce ve 2 ay sonra aynı İmei nolu telefonlarda kullanılıp kullanılmadığı TİB'den sorulmadan ve gelen cevabı yazılar gerektiğinde bir bilişim uzmanı bilirkişiye incelettirilerek "0-555 ..." nolu telefonun sanık ...'e ati olup olmadığı ve diğer 2 sanık ile görüşme yapıp yapmadığı açıklattırılmadan,

6- Mağdurenin tutulduğunu iddia ettiği eve gelenleri gören tanıklar ..., ... , ..., ... ile sanık ... usule uygun yüzleştirilerek olay günü ve olay öncesi mağdurun vefat ettiği eve gelip gittiğini görüp görmedikleri sorulmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, C.Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1766, Karar No: 2020/3449, Tarih: 09.07.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/1766 E.  ,  2020/3449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütünün propagandası yapma

Hüküm : CMK'nın 223-2/a maddesi uyarınca beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde basın açılaması esnasında sarf ettiği ve iddianamede yer verilen "sayın öcalan, yaşamını yitiren gerillalar" ile "bu halk önderinin özgürlük mücadelesi ile kendisinin özgürlük mücadelesini birbirinden ayırmayacak kadar bilinçlidir" ifadelerinin 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 3713 sayılı Kanunun 7. maddesinin 2. fıkrasında yapılan değişiklik de dikkate alınarak, kamera kayıt çözüm tutanağı içeriğine göre, söylenen sözlerin bir bütün olarak "cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” sözler olup olmadığı tartışılarak karar verilmesi lüzumü,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 09.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15338, Karar No: 2006/14482, Tarih: 05.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/15338 E.  ,  2006/14482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kütahya İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/08/2006

Davacı, 01.09.1995 tarihinden itibaren  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve tarım Bağ-Kur sigortalılığının halen devam ettiğinin tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının  1995 yılında yapılan ilk prim kesintisini takip eden aybaşından itibaren 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  istemin  kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının  1995 yılında yapılan ilk prim kesintisini takip eden aybaşından itibaren 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  istemin  kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının Ziraat Odası  kaydının bulunmadığı, Tarım Kredi Kooperatifi ortağı olmadığı,  22.03.1999 tarihinden itibaren Pancar Ekiciler Kooperatifinin olduğu   davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 20.08.1995 tarihinde yapılıp 1995,1999 yıllarında prim kesintisinin olduğu   görülmektedir.

Kesintinin bulunduğu 1.09.1995-31.12.1995 ile kooperatif kaydınında olduğu dönem 22.10.1998 tarihinden dava tarihi olan 01.06.2006 tarihleri arasındaki istem döneminin kabulü yönünden verilen tesbit kararı yerinde ise de prim kesintisinin bulunmadığı  01.01.1996-20.l0.1998 yılları yönünden 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı  ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında  kanıtlanamadığı halde bu yılların soyut tanık beyanı ve zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi   yasaya uygun değildir .

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/14532, Karar No: 2010/15994, Tarih: 04.10.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/14532 E.  ,  2010/15994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de; duruşma için gerekli giderlerin karşılanmadığı anlaşıldığından duruşma talebinin reddine karar verildikten sonra evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacının, dava dilekçesinde ve dosyada bulunan 31.12.2008 tarihli dilekçesinde bildirdiği adresi Nakkaş Mahallesi 2802 sokaktır. Daha önce Tebligat Kanununun 35.maddesine göre tebligat yapılmış olması usulsüzdür. Mahkemece verilen boşanma kararının ve davalının temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak davacıya tebliğ edilerek, tebligat belgesi eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.04.10.2010 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2008/14130, Karar No: 2010/58, Tarih: 25.01.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/14130 E.  ,  2010/58 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Hazırlık aşamasında alınan 23.9.2005 tarihli orman bilirkişi raporunda dava konusu yerin orman olduğu belirtildiği halde, mahkeme aşamasında alınan 2.6.2006 tarihli orman bilirkişi raporunda suça konu yerin devlet ormanı sayılmayan yerlerden olduğunun belirtilmesi nedeniyle meydana gelen çelişkili durum nazara alınarak mahallinde imzacı tanıklardan en az birinin hazır bulundurulması sureti ile harita ve orman tekniğinden anlayan üç kişilik bilirkişi heyeti ile orman amenajman planı, memleket haritası ve hava fotoğrafları birlikte uygulanıp, suça konu yerin devlet ormanı olup olmadığı hususunun şüpheye yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeyerek eksik soruşturma ile hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C.Savcısının ve müdahilin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20869, Karar No: 2021/4845, Tarih: 09.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/20869 E.  ,  2021/4845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Sanıklar hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz isteklerinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2)Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin

gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekiye ait .... marka aracın içerisinden çalınan oto teybinin değer tespiti yapılarak sanıklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; müştekiye ait .... marka aracın içerisinden çalınan oto teybinin değer tespiti yapılarak sanıklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6562, Karar No: 2022/791, Tarih: 26.01.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/6562 E.  ,  2022/791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlâl ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 116/2, 151/1, 31/3. maddelerine uyan suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 28/01/2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 26.01.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3755, Karar No: 2019/739, Tarih: 22.02.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/3755 E.  ,  2019/739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ve ayıplı olarak imâl edildiği ileri sürülen torbalı filtrelerdeki ayıbın giderilme bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın ıslahla arttırılan miktar da dikkate alınarak kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak ayıbın giderim bedeli olarak 41.472,00 euro ve bunun KDV'si 7.464,96 euro'nun tahsilini talep ve dava etmiştir. Dairemizin 14.01.2016 gün 2015/465 Esas – 2016/168 Karar sayılı bozma kararından sonra alınan bilirkişi raporuna uygun olarak 18.01.2018 tarihinde harçlandırılan dilekçesiyle talebini ıslah ederek 60.160,00 EURO+26.326,98 TL KDV'ye çıkartmıştır. Mahkemece, davacının ıslah dilekçesindeki talebi dikkate alınarak bozmadan sonra alınan bilirkişi raporunda hesaplanan ve ıslahla arttırılan miktara hükmedilmiştir.

Islah yolu ile taraflardan herbirinin yapmış olduğu usul işlemlerini kısmen veya tamamen düzeltmesi mümkün olup, aynı davada taraflarca, ancak bir kez ıslah yoluna başvurulabilir (6100 sayılı HMK'nın 176. maddesi). Islah HMK'nın 177/1. maddesi gereğince tahkikatın sona ermesine kadar yapılabileceğinden tahkikatın bittiği bildirilip, sözlü yargılamaya geçildikten sonra, ıslah yapılamaz. Bu hüküm nedeniyle hangi nedenle olursa olsun, yerel mahkeme kararının Yargıtay'ca temyizen bozulmasından sonra ıslah yapılması mümkün değildir. Bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 04.02.1948 gün, 1944/10 Esas 1948/3 Karar sayılı kararı ile kabul edilmiştir. Yargıtay İçtihadı

Birleştirme Büyük Genel Kurulu 06.05.2016 gün, 2015/1 Esas – 2016/1 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme kararıyla da bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 gün 1944/10 Esas – 1948/3 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nın değiştirilmesine gerek bulunmadığına karar vermiştir. Buna göre hangi nedenle olursa olsun Yargıtay bozmasından sonra ıslah yapılması ve ıslah suretiyle netice-i talebin artırılması mümkün değildir.

Birleştirme Büyük Genel Kurulu 06.05.2016 gün, 2015/1 Esas – 2016/1 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme kararıyla da bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 gün 1944/10 Esas – 1948/3 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nın değiştirilmesine gerek bulunmadığına karar vermiştir. Buna göre hangi nedenle olursa olsun Yargıtay bozmasından sonra ıslah yapılması ve ıslah suretiyle netice-i talebin artırılması mümkün değildir.

Bu durumda mahkemece bozmadan sonra ıslah yapılamayacağından ıslah yapılmamış kabul edilerek davada talep edilen 41.472,00 euro ve bu yabancı para cinsinden alacağın 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 26. maddesi gereğince dava tarihindeki... Bankası Efektif Satış Kuru üzerinden Türk lirası karşılığına göre hesaplanacak Katma Değer Vergisi üzerinden kabul kararı verilmesi gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak ıslahla arttırılan miktar da kabul kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2.037,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 22.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.