muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2160, Karar No: 2007/2887, Tarih: 20.03.2007

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 20.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8810, Karar No: 2014/480, Tarih: 15.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/8810 E.  ,  2014/480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/106662

MAHKEMESİ : Burhaniye Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2011

NUMARASI : 2011/386 (E) ve 2011/471 (K)

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık Gökçe'nin bir başka hırsızlık suçundan yakalandığı sırada bu suçu da itiraf etmiş olması ve suçu birlikte işlediklerini söylediği sanık Yüksel'in de evde parmak izinin çıkması karşısında sanık Gökçe'nin mahkumiyeti yerine, mahkeme ifadesine itibar edilerek ve delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek beraatine karar verilmesi,

2-Yukarıdaki bozma gerekçesi doğrultusunda sanık Yüksel hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan TCK'nun 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3384, Karar No: 2024/4467, Tarih: 07.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/3384 E.  ,  2024/4467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1627 E., 2023/1144 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elbistan İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/136 E., 2022/244 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı ... AŞ'nin özelleştirme tarihine kadar olan dönem için talepte bulunulduğu, özelleştirme tarihinden sonraki dönemin uyuşmazlık konusu olmadığı ve somut davada verilen hükmün temyiz kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik etkisinin olmadığı anlaşılmakla; kabul edilen ve temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/97, Karar No: 2015/239, Tarih: 21.01.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/97 E.  ,  2015/239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Tapu Müdürlüğünce ... Kadastro Mahkemesinin 2004/188 E. - 2004/84 K. sayılı dava dosyası aslının mahkemeye gönderildiği bildirildiğine göre adı geçen dosyanın titizlikle araştırılarak bu dosya içine celbinin sağlanması,

... Kadastro Mahkemesinin 2004/188 E. - 2004/84 K sayılı dosyasında davalı olarak gözüken ... ile davacı ... arasında akrabalık ilişkisi bulunup bulunmadığının tesbiti için ikisine ait aile nüfus kayıt örneklerinin nüfus müdürlüğünden istenmesi, arada irsî ilişki bulunup bulunmadığının ayrıca sorulup tesbit edilmesi,

Bunlardan ayrı; dava konusu taşınmazı ve çevresinin gösterir tesbit tarihinden 15-20 yıl öncesine ait (1980-1990’lı yıllara ait) hava fotoğrafı ile bu hava fotoğrafından üretilmiş memleket haritası ilgili yerlerden getirtildikten sonra,

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen orman ve fen bilirkişilerine verilerek; eski ve yeni tarihli memleket haritaları ile bunların dayanağı hava fotoğrafları ölçeğinin kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskopik incelemesi yapılarak taşınmazların üzerindeki bitki örtüsünün ve bitki örtüsünü oluşturan unsurların sayı olarak tarif edildiğini, ağaçların cinsi, yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve varsa kullanım durumunun detaylı olarak belirtildiği müşterek imzalı rapor alınarak bu dosya içine konulması;

Ayrıca, dava dosyasının hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 21.01.2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18369, Karar No: 2016/11354, Tarih: 03.11.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/18369 E.  ,  2016/11354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın suç tarihinde, hemşire olan müştekinin çalıştığı hastaneye giderek, hemşire odasında bulunan dolabın içindeki çantasından 46,00 TL parayı çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3093, Karar No: 2019/3604, Tarih: 30.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/3093 E.  ,  2019/3604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 ayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1841, Karar No: 2020/3314, Tarih: 24.06.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/1841 E.  ,  2020/3314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Tüm dosya kapsamına göre, polisleri gördüğü esnada kaçmaya başlaması üzerine yapılan takip sonucu sanığın yakalandığı satışa hazır halde 24 fişek halinde net 36 gr MAM-2201 maddesinin ele geçtiği ve tutanak tanıklarının beyanları birlikte değerlendirildiğinde atılı suçu işlediği anlaşılmakla suçtan kurtulmaya yönelik, dosya kapsamıyla uyuşmayan savunmasına itibar edilmek suretiyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 24.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20063, Karar No: 2017/7973, Tarih: 22.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/20063 E.  ,  2017/7973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan şirket ile sanık arasında 3226 Sayılı Finansal Kiralama Kanunu çerçevesinde .... Noterliğinde 02/03/2006 tarih ve... yevmiye numaralı, .... sözleşme numaralı Finansal Kira Sözleşmesi, ... Noterliğinde 19/09/2007 tarih ve .... yevmiye numaralı, ... sözleşme numaralı Finansal Kiralama Sözleşmesi ve ...Noterliğinde 19/09/2007 tarih ve .... yevmiye numaralı Finansal Kiralama tadil sözleşmeleri uyarınca sanığa sözleşme konusu 1 adet .... marka, ....plakalı, 2006 model .... tesisatlı kanal kazıcı ve yükleyici, 1 adet... marka .... plakalı teleskobik kırıcı tesisatlı kanal kazıcı ve yükleyici kiralanarak zilyetliğinin devredildiği, sanığın borçlarını ödemediği gerekçesiyle ihtarname tebliğ edildiği, sanığın verilen sürede sözleşme konusu malları iade etmeyerek üzerine atılı suçu işlediği iddia edilen olayda; Sanığın savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın suç kastının bulunmadığına olayın ticari ilişkiden kaynaklanan hukuki ihtilaf olduğundan bahisle beraatına yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin suçun sübuta erdiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15247, Karar No: 2014/8640, Tarih: 07.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15247 E.  ,  2014/8640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Gün adli para cezası paraya çevrilirken, uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Sanık hakkında verilen adli para cezasının 24 taksitle tahsiline karar verilirken, TCK 52/4 fıkrası gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK nun 232/6 maddesi hükmüne aykırı karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükümden gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin fıkranın çıkartılmasına, 1 numaralı hüküm fıkrasında yer alan “ 5 gün karşılığı “ ibaresinde önce gelmek üzere " 5237 sayılı TCK nun 52/1-2.fıkrası gereğince " ibaresinin yazılmasına, taksitlendirmeye ilişkin hüküm fıkrasındaki “TCK 52 md “ ibaresi çıkartılarak yerine “5237 sayılı TCK nun 52/4.maddesi “ ibaresinin yazılmasına ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5963, Karar No: 2016/11807, Tarih: 22.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/5963 E.  ,  2016/11807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın ikametinde yapılan kontrolde ''harici faz kullandığına'' dair maddi bir bulguya yer veren kaçak elektrik tespit tutanağı düzenlenmesi karşısında; tutanak düzenleyicileri tanık sıfatıyla dinlenilerek, suç tutanağında belirtilen harici hattın ne şekilde tespit edildiği, söz konusu hattın açıktan çekilip çekilmediği ve kendisinden önce çekilmesi halinde sanığın harici hattı bilmesinin mümkün olup olmadığı hususu da araştırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 22/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10933, Karar No: 2013/7096, Tarih: 21.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/10933 E.  ,  2013/7096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat, idari para cezası

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Birleşen dosyadaki 31.12.2009 havale tarihli iddianame ile açılan davanın 05.03.2010 tarihli celsesinde Orman İdaresinin davaya katılma kararı verilmiş olduğundan tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

1) Sanık hakkında verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde katılan vekilinin temyiz itirazları oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye göre yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanık hakkında Orman sahasından ağaç kesme suçu tapulu yerden izinsiz ağaç kesme eylemi şeklinde değişen eylemi nedeniyle 5326 sayılı Kanunun 27/7. maddesi uyarınca tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyip yapılan incelemede;

Suç tarihi olan 20.10.2009 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanunun 20/c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince sanık hakkında idari para cezası verilmesine yer olmadığına, 21.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8459, Karar No: 2018/1759, Tarih: 20.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/8459 E.  ,  2018/1759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira ve infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklar hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık ... hakkında en ağır cezayı içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alındığı hükümde belirtilmemiş ise de; bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında iftira suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın,kendisi hakkında yürütülen soruşturma ve kovuşturma sırasında şüpheli ve sanık sıfatıyla verdiği ifadelerinde,dolabının alt kısmında ele geçen uyuşturucunun hükümlü ... tarafından konulduğunu beyan etme şeklindeki eyleminin savunma hakkı kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden sanığın unsurları itibariyle oluşmayan iftira suçundan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/905, Karar No: 2017/8632, Tarih: 05.07.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/905 E.  ,  2017/8632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, davaya konu tabancanın çapına uygun ses ve gaz fişeklerini imal edebildiği namlusunun içinde bulunan dairesel yapıda gaz ayırıcı parçasının bulunduğu namlusu içerisindeki gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun çapta, özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceği müşahade edilmiş ancak; teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin tespit edilmemesi, sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ve sanığın da silahın kuru sıkı silah olduğunu savunması karşısında sanığın, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, bizatihi suç teşkil eden 6136 sayılı Yasa kapsamındaki tabancanın müsaderesi ve sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanan hükümde, CMK.nun 231/11. madde ve fıkrasına aykırı olarak hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.