muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7407, Karar No: 2014/7385, Tarih: 08.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/7407 E.  ,  2014/7385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küre Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2014

NUMARASI : 2013/43-2014/9

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işyerinde grayder operatörü olarak işe başladığını, görev alanı dışında bir başka işletmenin görev alanı içine giren İşletme Müdürlüklerinde geçici görevle gönderildiğini ve bu işyerlerinde çalıştırıldığını, 2645 sayılı Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca yol masrafı ve görev harcırahı ödenmesi gerektiğini ileri sürerek harcırah ödetilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davacı, birleşen dosya ile fazla mesai ve hafta tatili alacaklarının da davalıdan ödetilmesini istemiştir.

Davalı işveren, 6245 sayılı Harcırah Kanunu’nun 49. maddesi uyarınca kendisine seyyar görev tazminatı ödendiğini, davacının seyyar olarak vazife gören hizmetli olup, asli görevi gereği memuriyet mahalli dışında görevlendirilmediğini, fazla mesai ve hafta tatili alacağının bulunmadığını savunarak davaların reddini talep etmiştir.

Mahkemece 03/05/2012 tarih ve 2008/6 esas - 2012/33 karar sayılı ilamı ile hafta tatili dışındaki taleplerin kabulüne karar verilmiş, hükmün davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 30.10.2013 tarih ve 2013/26415 esas - 2013/22723 karar sayılı ilamı ile harcırah alacağının reddi ile kayıt ve belgelere göre belirlenen fazla mesai alacağının hüküm altına alınması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen harcırah ve fazla mesai alacağının reddi ile hafta tatili alacağının bu hususta bozma yapılmadığı gerekçesiyle kesinleştirilmesine karar verilmiştir.

Karar, bu kez davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin yukarıda anılan bozma ilamında işyeri kayıtları esas alınarak belirlenen fazla mesai alacağının hüküm altına alınması gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde, davacı taraf ara kararın gereğini yerine getirmediği gerekçesiyle fazla mesai alacağının reddine karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmakla davacı yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Kaldı ki, bozma ilamında herhangi bir hususun araştırılması gerektiğine de değinilmemiştir. Buna rağmen, ara kararla şahidin yeniden dinlenmesi ve bilirkişiden rapor alınmasına matuf olarak gerekli masrafların yatırılması için davacı tarafa kesin süre verilmiş olması yerinde ve gerekli olmadığı gibi, ara kararın gereği yerine getirilmediğinden bahisle alacağın reddine karar verilmiş olması da doğru değildir.

Önceki bozma ilamında belirtildiği üzere, mahkemece, 04.04.2012 tarihli bilirkişi raporundaki işyeri kayıtları esas alınarak belirlenen alacak miktarı hüküm altına alınmalıdır.

Yine mahkemece hafta tatili alacağı hakkında, redde dair kararın bozma sebebi yapılmadığı gerekçesiyle bu yönden hükmün kesinleştirilmesine karar verilmiş olması da doğru görülmemiştir.

Önceki bozma ilamında belirtildiği üzere, mahkemece, 04.04.2012 tarihli bilirkişi raporundaki işyeri kayıtları esas alınarak belirlenen alacak miktarı hüküm altına alınmalıdır.

Yine mahkemece hafta tatili alacağı hakkında, redde dair kararın bozma sebebi yapılmadığı gerekçesiyle bu yönden hükmün kesinleştirilmesine karar verilmiş olması da doğru görülmemiştir.

Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılması bu kısımların bağımsız bir şekilde onandığını göstermez. Burada ki amaç bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usulü kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır.

Bozma kararı üzerine önceki hüküm tamamen ortadan kalkar. Bu sebeple bozma kararından sonrada mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilen unsurları taşıyacak şekilde yeni bir karar verilmek zorundadır.

Mahkemece yukarıda belirtilen hususlara uyularak, ayrıca hafta tatili alacağının reddi yönünde hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10740, Karar No: 2014/8956, Tarih: 23.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/10740 E.  ,  2014/8956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi süresinde duruşmalı olarak istenmiştir. Yargıtay duruşması için gerekli tebligat giderlerinin ödenmemesi nedeniyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. İnceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 2670, 2982 ve 3847 parsel sayılı 6.919.47, 1.448,78 ve 148,38 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ... Kadastro Mahkemesinin 1975/439-1991/9 sayılı kararı ile gerçek kadastronun, müstakil parseller halinde tespiti yapılmak üzere tutanak ve dosyanın Kadastro Müdürlüğüne gönderilmesi üzerine; satın alma, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve kamulaştırma işleminin yapılmaması nedeniyle 2670 sayılı parsel tarla, 2982 sayılı parsel kanal, 3847 sayılı parsel yol vasfıyla davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, öncesinde Hazine adına tespit edilen taşınmazlar hakkında ikinci kadastronun geçersiz olduğu ve taşınmazların Hazineye ait yerlerden bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli 2982 sayılı parselin kanal vasfıyla davacı Hazine adına, 2670 sayılı parselin tespit gibi davalı ... adına tesciline, 3847 sayılı parselin tutanağının iptali ile haritasında yol olarak gösterilmesine, 3848 sayılı parselde davalı ... mülkiyet hakkı olduğunun tespitine, davalının mülkiyet hakkının kütüğün beyanlar hanesinde gösterilemesine, karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan, davacı taraf da temyiz karar harcı peşin yatırdığından harç alınmasına yer olmadığına,

23.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14351, Karar No: 2014/7521, Tarih: 26.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/14351 E.  ,  2014/7521 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/134267

Mahkemesi : Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 09/02/2012

Numarası : 2010/631 - 2012/88

Suç : Taksirle Öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanık V.. U..'ın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından, sanık M.. G..'ün mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık M.. G.. müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ölen H.. Y..'un kaynakçılık işi ile geçimini sağladığı, olayın meydana geldiği üç katlı evin alt katında kendisinin, üst katında ağabeyi Abdullah'ın oturduğu, olay günü, Erdemli İlçesi Barbaros Mahallesi, Ziya Gökalp Caddesi'nde bulunan bu binanın 3. katındaki, kardeşine ait daire balkonuna, güneşlik demirini kaynatmak üzere çıkıp balkona koyduğu masanın üzerinde kaynak makinası ile çalıştığı esnada, balkonun 80 cm uzağından geçmekte olan yüksek gerilim hattına teması sonucu elektrik akımına kapılması neticesinde öldüğü olayda, Tedaş görevlileri olan sanıklar hakkında kamu davası açılıp mahkumiyetlerine karar verilmiş ise de; olayın olduğu binanın zemin katının 1993 yılında, 2. ve 3. katlarının 2003 yılında yapıldığı, 3. kata 2004 yılında elektrik aboneliği verildiği şeklindeki beyanlar karşısında; binanın ruhsata uygun olarak yapılıp yapılmadığı, binadaki mevcut elektrik hattının yeri ve bu yerin projeye uygun olup olmadığı, projeye uygunluk raporu verilmiş ve bu rapora istinaden elektrik nakil hattı tesis edilmiş ise sanıkların söz konusu nakil hattını çeken ve abonolik işlemlerini onaylayan kişiler olup olmadığı hususlarının tartışmasız olarak tespiti ile sonucuna göre hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Sanık V.. U.. hakkında tayin edilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesi uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 maddelerine aykırı davranılması,

2- Sanık V.. U.. hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık M.. G.. müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4713, Karar No: 2016/7150, Tarih: 17.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4713 E.  ,  2016/7150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine ilişkin olarak verilen yetkisizlik kararından kaynaklanmaktadır.

... Sulh Hukuk Mahkemesinin 08/10/2013 tarih ve 2012/260 E. - 2013/205 K. sayılı kararı ile velayet altında bulunmayan küçük ... kısıtlanarak, kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, dosyanın re'sen incelenmesinde, 28.02.2014 tarihli ek karar ile kısıtlının yeni ikametgah adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yerleşim yeri değişikliğine izin ve yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince 14.05.2014 tarihli kararla kısıtlı ...'ın yerleşim yeri değişikliğinin yeni yerleşim yerinde ilânına karar verilmiş ve ilân yapılmıştır.

Vasi ... 06/10/2015 tarihli dilekçesinde vasilik görevinin kaldırılarak kardeşi ...'a babası ...'ın vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, 10.03.2016 tarihli ek karar ile yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlının "..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesinde "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir." Aynı Kanunun 412. maddesinde “Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.” ve 412/2. maddesinde de "Yerleşim yerinin değişmesi halinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilan olunur. " hükümleri yer almaktadır.

Dosya kapsamından, kısıtlının daha önce ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 08/10/2013 tarih ve 2012/260 E. - 2013/205 K. sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı, 28.02.2014 tarihli ek kararla yerleşim yeri değişikliğine izin verildiği ve değişikliğin ... Sulh Hukuk Mahkemesince ilânına karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, artık yeni vesayet makamı ... Sulh Hukuk Mahkemesidir. Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine ilişkin olarak vesayet makamının izni bulunmadığı, vesayet makamından izin alınmaksızın yapılan yerleşim yeri değişikliğinin herhangi bir hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, uyuşmazlığın Kaman Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/06/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23150, Karar No: 2012/17294, Tarih: 10.07.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/23150 E.  ,  2012/17294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İddianamenin kabulüne ilişkin kararın katip tarafından imzalanmaması sonuca etkili görülmediğinden, UYAP ortamından edinilen bilgiden sanığın suç tarihinde geçerli sürücü belgesi bulunduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık müdafinin 31.10.2008 tarihli dilekçesiyle dile getirdiği ve duruşmada tekrarladığı cezanın paraya çevrilmesi talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12712, Karar No: 2010/25538, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2010/12712 E.  ,  2010/25538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra takibinin dayanağı olan bonoda taraflarca İstanbul Mahkemelerinin yetkili kılındığı görülmektedir. İİK’ nun 50. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken HUMK’ nun 22. maddesi gereğince, kamu düzeni ile ilgili bulunmayan hallerde taraflar, yetkili mahkemeyi (icra dairesini) sözleşmeyle belirleyebilirler.

Somut olayda, alacaklı da bonoda özel yetkili yer olarak gösterilen İstanbul İcra Dairesinde takibi başlatmıştır. Genel yetkili yerde takip hakkı olan alacaklının tercihini yukarıdaki şekilde kullanmasında yasaya uymayan bir durum söz konusu değildir.

O halde, mahkemece borçlunun sair itirazları incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile yetki itirazının kabulü doğru değildir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21876, Karar No: 2016/1416, Tarih: 28.01.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/21876 E.  ,  2016/1416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, mağdura ait sokak üzerinde park halinde bulunan motosikleti çaldığının anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1. maddesi gereğince uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18638, Karar No: 2014/1265, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18638 E.  ,  2014/1265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/881-2013/256

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tesipiti,

2)Taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özellikleri, konumu ve yerleşim alanına mesafesi gözetilerek gelir metoduna göre tespit edilen m2 birim bedeline % 20 oranında objektif değer artırıcı unsur uygulanması gerekirken yerleşim merkezine olan uzaklığı dikkate alınarak daha aza karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1451, Karar No: 2014/22665, Tarih: 01.07.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/1451 E.  ,  2014/22665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 19. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2013/662-2013/415

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı Belediye'de değişen taşeronlar nezdinde yardımcı teknik eleman olarak, 01.12.2006-31.12.2012 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin haksız ve geçersiz olarak feshedildiğini, davalılar arasındaki hukuki ilişkinin muvazaaya dayandığını iddia ederek, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı Belediye vekili; davanın husumetten reddinin gerektiğini savunmuştur.

Davalı Şirket vekili; diğer davalı Belediye'den ihale ile iş aldıklarını ve işin süresinin 1 yıl olduğunu, 31.12.2012 tarihinden sonra müvekkili şirketin işe devam etmediğini, davanın asıl muhatabının belediye olduğunu, müvekkili şirketin davacıyı tekrar işe başlatmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davalılar arasındaki ilişkinin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu ve feshin geçerli bir nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalılar arasındaki hukuki ilişkinin muvazaaya dayalı olup olmadığı davacı temyizi bulunmaması nedeni ile inceleme konusu yapılmamıştır. Mahkemece; davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğunun kabulü ile muvazaa iddiasına değer verilmeksizin hüküm kurulurken, davacının alt işverenin iş yerine iadesine karar verilmesi ve işe iadenin mali haklarından davalıların birlikte sorumlu olduğunun düşünülmemesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davalı alt işveren tarafından gerçekleştirilen feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının Küre İnşaat Taahhüt Turizm Taşımacılık Sanayi ve Dış Ticaret AŞ’nin iş yerine İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı alt işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminatın her iki davalının birlikte sorumlu olmak kaydı ile miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

2. Davalı alt işveren tarafından gerçekleştirilen feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının Küre İnşaat Taahhüt Turizm Taşımacılık Sanayi ve Dış Ticaret AŞ’nin iş yerine İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı alt işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminatın her iki davalının birlikte sorumlu olmak kaydı ile miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için davalı alt işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 171.75 TL yargılama giderinin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerlerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL ücreti vekaletin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacı vekiline iadesine,

Kesin olarak 01.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8623, Karar No: 2019/20085, Tarih: 18.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/8623 E.  ,  2019/20085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 01.10.2002 tarihinden itibaren künefeci/tatlıcı olarak çalışmaya başladığını, 06.08.2013 tarihinde iş akdinin feshedildiğini, davacının günde 12-13 saat çalıştığını, işçilerin izin döneminde ve işlerin yoğun olduğu dönemde ise günde 15 saat çalıştığını, bu çalışmaların çoğu hafta tatilinde de devam ettiğini, davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştığını, ücretinin net 2.500,00 TL olduğunu, asgari ücret kısmının bankadan diğer kısmın elden ödendiğini, sigorta bildiriminin uzun süre yapılmadığını, yapıldığı dönemde ise asgari ücret üzerinden yapıldığını, Beşiktaş 11. Noterliğinin 06.08.2013 tarih ve ... yevmiye no.lu ihtarnamesi ile davacının iş akdini fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi, yıllık izin haklarının verilmemesi, mobbing uygulanması, çalışma koşullarına uyulmaması nedeniyle haklı nedenle feshettiğini ve alacaklarını talep ettiğini, davalının talep konusu alacaklar ile temmuz ayına ait maaş alacağını, asgari geçim indirimi alacağını ödemediğini iddia ederek, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: