muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/9597, Karar No: 2008/4337, Tarih: 24.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/9597 E.  ,  2008/4337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının alt geçit inşaatında kullanmak üzere müvekkiline sipariş verdiği hazır betonun davalıya teslim edildiğini, ancak fatura bedelinin ödenmeyip, iade edildiğini, tespit dosyasındaki bilirkişi raporu ile kullanılan hazır beton miktarı ve cinsinin belirlendiğini, davalıya teslim edilen diğer hazır beton bedellerinin ödenmiş olmasının taraflar arasında bu yönde akdi ilişki kurulduğunu gösterdiğini belirterek alacağın tahsili için girişilen icra takibine vaki itirazın iptaline, takibin devamına, tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında öncesinde yapılan alışveriş bedelinin müvekkili tarafından davalıya ödendiğini, ancak davaya konu malzeme alımı ile ilgili ticari ilişki olmadığını, iddianın yazılı belge ile kanıtlanması gerektiğini, borçlu olunmadığından davanın reddi ile tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamından davalının akdi ilişkiyi inkar etmesine göre davacının satım ilişkisi ve mal teslimini yazılı delillerle kanıtlaması gerektiği, ancak faturadaki mallarla ilgili yanlar arasında düzenlenen herhangi bir yazılı belge sunulmadığı gibi, irsaliyeli faturadan da malın kime teslim edildiğinin anlaşılamadığı gerekçesiyle ispat olunamayan davanın reddine, takibe konu asıl alacağın %40’ı oranında tazminatın davacıdan alınıp, davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacının takibinde haksız olduğu anlaşılmış ise de kötüniyetli takip yaptığı kanıtlanamadığından kötüniyet tazminatı ile sorumlu tutulmaması gerekirken tazminata mahkum edilmesi isabetsiz ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hüküm fıkrasının (2).paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “koşulları oluşmadığından kötüniyet tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına” sözcük dizisinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilerek ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12551, Karar No: 2012/3944, Tarih: 04.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/12551 E.  ,  2012/3944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADIYAMAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/05/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, çekişmeli .parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitindeki dayanak tapu kaydının gayri sabit hudutlu olduğunu ileri sürerek, kayıt miktar fazlasının iptaliyle adına tescilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dayanak tapu kaydının sınırlarının değişmediği ve taşınmazı kapsadığı gerekçesiyle davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, kayıt miktar fazlasının iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

Getirtilen kayıt ve belgelerden, davaya konu ..parsel sayılı taşınmazın 1972 yılında yapılan kadastro tespitinde Ocak 1964 tarih 52 no'lu ve Eylül 1966 tarih 35 no'lu tapu kayıtlarına dayalı olarak 955375 m2. susuz tarla miktar ve vasfıyla davalılar adına tespit edildiği, üçüncü kişilerin açtığı tespite itiraz davasının feragatle sonuçlanıp 09.06.1981'de kesinleştiği ve taşınmazın tespit gibi tapuya tescil edildiği; anılan dayanak tapu kayıtlarının ..sayılı parselle birlikte toplam miktarları 36375 m² olan 112, 113, 114 ve 115 sayılı parsellere de revizyon gördüğü anlaşılmaktadır.

Bunun yanında, 35 sayılı parselin kadastrodaki dayanak tapu kayıtlarının, davalıların murisleri tarafından zilyetliğe dayanılmak suretiyle A. As.H.M.sinde hasımsız olarak açılan 1949/168-214 es., kar. sayılı davası sonucunda hükmen tesis edilen 20 hektar(200000 m²). miktarlı 20 Eylül 1949 tarih 21 no'lu kök tapudan ifrazen gelen (yarı yarıya) pay tapuları oldukları da sabittir.

Öte yandan, 35 sayılı parsel yargılama sırasında DSİ tarafından kısmen kamulaştırma nedeniyle ifraz edilerek ....ve .parsellere ayrılmış, . ve .sayılı parseller kamulaştırma kapsamında, 487 parsel ise kamulaştırma sahası dışında kalmıştır.

Davacı Hazine, çekişmeli . sayılı parselin kadastro tespitindeki dayanak tapu kayıtlarının gayri sabit hudutlu olduğunu ileri sürerek, kayıt miktar fazlasının iptaliyle adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, çekişmeli .parsel sayılı taşınmazın kısmen dayanak tapu kayıtları, kısmen de yine davalılar adına tespit edilen komşu . ve .sayılı parsellere uygulanan 20 Eylül 1949 tarih 20 no'lu tapu kaydı kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli .parsel sayılı taşınmazın kısmen dayanak tapu kayıtları, kısmen de yine davalılar adına tespit edilen komşu . ve .sayılı parsellere uygulanan 20 Eylül 1949 tarih 20 no'lu tapu kaydı kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere, harita ve krokisi  bulunan tapu kayıtlarına TMK.'nun 719. ve  3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddeleri uyarınca kapsam belirleneceği kuşkusuzdur. Ancak böyle bir harita ve kroki yoksa veya uygulanabilir nitelik taşımıyorsa, öncelikle tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm gittileri ile birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden istenilmesi, gitti kayıtlarının yüzölçümlerinde veya sınırlarında bir değişiklik varsa, dayandığı belgelerin incelenip doğru ve yasal bir nedenin bulunup bulunmadığının araştırılması, doğru esasa dayanmıyorsa ilk tesisindeki sınırlara itibar edilmesi, ayrıca uygulamada yararlanmak üzere varsa komşu taşınmaz kayıtlarının getirtilmesi, böylece yanların dayandığı tüm belgeler toplandıktan ve dosya öteki yönlerden de keşfe hazır hale geldikten sonra yöreyi iyi bilen yaşlı ve yansız yerel bilirkişi veya bilirkişiler aracılığı ile uygulama yapılması, kayıtlardaki her sınır yerel bilirkişi veya bilirkişilerden sorulup arazi üzerinde tespit edilmesi, gerektiğinde sınırlar hakkında açıklayıcı ve doyurucu bilgiler alınması, bilinmeyen sınırlar yönünden taraflara tanık dinletme olanağının sağlanması, komşu taşınmaz kayıtlarının da aynı şekilde uygulanarak yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin denetlenmesi gerekir.

Öte yandan, sınırlar değişebilir nitelikte ise veya tam olarak kapanmayıp açık yönler kalıyorsa, değişmez sınırlarla bağlantı kesilmemek suretiyle kayda miktarı ile kapsam tayin edilmesi, ayrıca tapu fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilerden keşifte saptanan bilgi ve bulgulara uygun ve uygulamayı tam olarak yansıtan, infaza elverişli rapor ve kroki alınması zorunludur.

Somut olayda, 20 Eylül 1949 tarih 21 no'lu kök tapu kaydının "Hozrin yolu" okuyan batı sınırının, bilirkişi krokisinde "Tirintilden Hozrine giden yol" şeklinde yeşil çizgi ile gösterilen yer olduğu saptanmış olup, bu husus mahkemenin de kabulündedir. Ne var ki, tapu kaydının öteki sınırlarının, keşifte yapılan uygulama ile edinilen bilgi ve bulgular karşısında sabit sınır niteliği taşıdıklarını ve tam olarak kapandıklarını söyleyebilme olanağı yoktur.

Somut olayda, 20 Eylül 1949 tarih 21 no'lu kök tapu kaydının "Hozrin yolu" okuyan batı sınırının, bilirkişi krokisinde "Tirintilden Hozrine giden yol" şeklinde yeşil çizgi ile gösterilen yer olduğu saptanmış olup, bu husus mahkemenin de kabulündedir. Ne var ki, tapu kaydının öteki sınırlarının, keşifte yapılan uygulama ile edinilen bilgi ve bulgular karşısında sabit sınır niteliği taşıdıklarını ve tam olarak kapandıklarını söyleyebilme olanağı yoktur.

Diğer taraftan, çekişmeli .parsel sayılı taşınmazın krokide yeşil çizgi ile gösterilen "Hozrin yolu" sınırı ile . ve . sayılı parseller arasında kalan kısmını kapsadığı mahkemece benimsenen ve davalılarca da temyiz konusu yapılmayarak kabul edilen 20 Eylül 1949 tarih 20 no'lu tapu kaydının kadastro tespitinde sadece davalılara ait .ve 34 sayılı parsellere revizyon görmüş olması ve bu tespitin de davalılarca itiraz edilmeksizin kesinleşmiş bulunması karşısında, anılan 20 Eylül 1949 tarih 20 no'lu tapu kaydının davalılara .ve.sayılı parseller dışında bir kazanım sağlaması da mümkün değildir.

Hal böyle olunca, 20 Eylül 1949 tarih 21 no'lu kök tapu kaydına, "Hozrin yolu" okuyan ve bilirkişi krokisinde "Tirintilden Hozrine giden yol" şeklinde yeşil çizgi ile gösterilen batı sınırı sabit sınır kabul edilmek suretiyle miktarı kadar kapsam tayin edilmesi, miktar fazlalığı yönünden ise   zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle davanı reddedilmesi isabetsizdir.

Hazinenin temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,   04.04.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6816, Karar No: 2013/14480, Tarih: 15.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/6816 E.  ,  2013/14480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında hükümde her bir suç bakımından tekerrür hükümlerinin uygulanması gerktiği gözetilmemiş ise de, infaz aşamasında bu hususta mahkemesinden karar alınması mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Güneşin ... ili... ilçesinde 05.11.2008 tarihinde saat 17:03'de battığı, katılanların saat 23:00'de evden ayrıldıkları, ertesi gün yani 06.11.2008 tarihinde saat 10:00 sıralarında eve geldiklerinde evlerinde hırsızlık yapıldığını anlamaları dikkate alınarak hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiğinin kesin olarak belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık eyleminin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken TCK'nın 143. maddesince artırım yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından TCK'nın 143. maddesine ilişkin bölüm karardan çıkartılması suretiyle; sanık hakkında TCK'nın 142/1-b, 53 maddeleri uyarınca sonuç olarak 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına tümcelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II) Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış,, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II) Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış,, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Güneşin ... ili... ilçesinde 05.11.2008 tarihinde saat 17:03'de battığı, katılanların saat 23:00'de evden ayrıldıkları, ertesi gün 06.11.2008 tarihinde saat 10:00 sıralarında eve geldiklerinde evlerinden hırsızlık yapıldığını anlamaları dikkate alınarak konut dokunulmazlığını bozma eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiğinin kesin olarak belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken TCK'nın 116/4. maddesince artırım yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

2- Sanık hakkında hükümde her bir suç bakımından tekerrür hükümlerinin uygulanması gerktiği gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, tekerrür hükümleri bakımından sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 15.05.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

ÜY
Yargıtay — Esas No: 2013/20376, Karar No: 2014/17824, Tarih: 30.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20376 E.  ,  2014/17824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere ve iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelenmede;

Sanıkta ele geçen eşyanın niteliği ve eylem tarihine göre, sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasa'nın 8/4 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, Gümrük İdaresi'nin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ...'ın temyiz talebi yönünden yapılan incelemede;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. Maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.10.20l4 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6568, Karar No: 2021/10988, Tarih: 23.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/6568 E.  ,  2021/10988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce davanın kabulüne dair karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 27/03/2019 tarih, 2019/İHK-3372 sayılı itirazın kabulü ile itiraza konu kararın kaldırılmasına yeniden hüküm kurulmasına davanın reddine, dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin sevk ve idaresindeki aracın davalı tarafından kasko poliçesi kapsamında sigortalandığını, 30/06/2018 tarihinde çift taraflı trafik kazası neticesinde aracın kullanılamaz hale geldiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 85.000,00 TL hasar sebebiyle tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, başvurunun kabulü ile 85.000,00 TL’nin 31/07/2018 tarihinden avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, davalı vekilinin itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince, taraflar arasındaki dar kapsamlı kasko poliçesi dikkate alındığında oluşan hasarın %60 oranını geçmemiş olması sebebiyle davalı vekilinin itirazının kabulü ile kararın kaldırılmasına, başvurunun reddine karar verilmiştir. Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan kararın ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 14,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 23/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/39856, Karar No: 2013/3105, Tarih: 28.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/39856 E.  ,  2013/3105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, resmi tatil ücret alacağı, fazla mesai ücreti alacağı ile bakiye ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde bulaşıkhani görevlisi olarak çalışmakta iken ücretsiz izin belgelerini imzalamamasına binaen angarya işler verilmeye başlandığını, iş şartlarının ağırlaştırıldığını ve görev şeklinin işverence değiştirildiğini, bu sebeplerle iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının vasıfsız işçi olup, vasıfsız işçilerle ilgili olarak departman değişikliği yapılmasının ilkesel olarak işverenin yönetim hakkına dahil olağan bir işlem olduğunu ancakdavacıya angarya işler verilmediğini, nadir durumlarda yapılan fazla mesai ve genel tatil ücretlerinin ödendiğini, belirterek, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının işçilik alacaklarının kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 26.05.2008 gün ve 2007/20517 Esas, 2008/12483 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda davacı iş koşulundaki esaslı değişiklik nedeniyle haklı olarak iş sözleşmesini feshettiğini iddia etmiş davalı ise davacının haksız yere feshettiğini bildirmiştir.

Somut olayda davacı iş koşulundaki esaslı değişiklik nedeniyle haklı olarak iş sözleşmesini feshettiğini iddia etmiş davalı ise davacının haksız yere feshettiğini bildirmiştir.

Mahkemece fesih konusundaki toplanan deliller tartışılıp değerlendirilmeden ve gerekçe gösterilmeksizin davacının kıdem tazminatına hak kazandığı sonucuna ulaşılmıştır. Mahkeme gerekçesi fesih olgusunu açıklama bakımından yetersizdir. Yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması hatalıdır.

3- Davalı tarafından ıslahtan sonra yapılan zamanaşımı savunmasının gerekçesiz olarak reddedilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15955, Karar No: 2015/26494, Tarih: 25.05.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/15955 E.  ,  2015/26494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- ... isimli işyeri yetkilisi olan sanığın katılan adına sahte GSM abonelik sözleşmesi düzenlemek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle hakkında açılan kamu davasında, sanığın ...'in alt bayii olduğunu, suça konu GSM abonelik sözleşmesinin ... yetkilileri tarafından düzenlendiğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından,..'in suç tarihinde yetkilisinin kim olduğu tespit edilip, sanığın savunması doğrultusunda ifadesine başvurulması ve gerektiğinde ...'in yetkilisi ile ilgili personelin suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek imza ve yazı örnekleri getirtilip, huzurda alınan yazı ve imza örnekleri ile birlikte GSM abonelik sözleşmesi üzerindeki yazı ve imzaların ...'in yetkilileri ile personelinin eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve abonelik sözleşme kayıtlarının bilgisayar üzerinden kod numarası yazılarak oluşturulduğunun anlaşılmasına göre, dava konusu sözleşmenin hangi işyerinde düzenlendiğinin suçun işlendiği yeri saptama bakımından önem arzettiği gözetilerek,...'den bilgi işlem kayıtlarına göre sözleşmenin hangi bayie ait bilgisayarda yapılmış olduğunun mevcut log kayıtlarından anlaşılması mümkün ise bunun tespit edilmesi talep edilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

2- Kabule göre de; suçun sübutu halinde, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan aynı Kanunun 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri ve TCK.nun 7. maddesi karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunup lehe olan ve önödeme önerisi gerektiren sanığın eyleminin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş,