muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/38935, Karar No: 2015/22586, Tarih: 17.11.2015

Somut olayda; davacı 2012 yılından itibaren muvazaalı çalıştığını iddia etmiştir. Davacı muvazaa tespiti yapılan dönem sonrası işe girmiştir. Davacı temizlik işçisi olarak alındığını ancak sıhhi tesisat işlerinde çalıştırıldığını iddia etmiş, tanığı beyanını doğrulamıştır. Davalı kayıtlarında davacının nitelikli personel olarak çalıştırıldığı belirtilmiştir. Davacının SGK kayıtlarında genel temizlik ve büro destek hizmetlerinde çalıştırıldığı şeklinde bildirim görülmektedir. Dosyada davacının çalıştığını iddia ettiği tüm dönem ihale evrakları bulunmamaktadır. Davacının hangi tarihli ihale ile hangi işverene bağlı çalıştırıldığı, ilgili hizmet alım sözleşmesinde gösterilen iş dışında başka bir işte çalıştırılıp çalıştırılmadığı şüpheye yer vermeyecek ve denetime elverişli şekilde tespit edildikten sonra muvazaa hususu değerlendirilerek karar verilmeli kayıtlar arasındaki çelişkiler giderilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

O halde davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4433, Karar No: 2018/9831, Tarih: 19.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2017/4433 E.  ,  2018/9831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkındaTCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin 1.fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından “hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve Kanun'a uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümleri nedeniyle TCK'nın 168/1-4 maddeleri uyarınca indirim yapılırken, aynı maddenin 2. fıkrasındaki indirim oranı olan 1/2 oranından fazla oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2- Kabule göre de;

a) Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/1-b, 143, 31/3 ve 168/1-4 maddeleri uyarınca belirlenen 10 ay 20 gün hapis cezasından, aynı Kanun'un 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 8 ay 26 gün yerine hesap hatası sonucu 8 ay 27 gün hapis cezasına ve sonuçta TCK'nın 50/1-a maddesine göre hükmolunan hapis cezasının günlüğü 20 TL'den paraya çevrilirken 5320 TL adli para cezası yerine 5340 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2- Kabule göre de;

a) Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/1-b, 143, 31/3 ve 168/1-4 maddeleri uyarınca belirlenen 10 ay 20 gün hapis cezasından, aynı Kanun'un 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 8 ay 26 gün yerine hesap hatası sonucu 8 ay 27 gün hapis cezasına ve sonuçta TCK'nın 50/1-a maddesine göre hükmolunan hapis cezasının günlüğü 20 TL'den paraya çevrilirken 5320 TL adli para cezası yerine 5340 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

b) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Kanun'un 106/4. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde ihtarat yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 19/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9354, Karar No: 2015/7384, Tarih: 16.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9354 E.  ,  2015/7384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... (... Bakanlığı) ve ... vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., ... Köyü 8625, 8637, 8658, 8667 ve 8676 (Eski 4630) sayılı parsellerin 1981 yılında yapılan orman kadastrosu sırasında özel orman olarak sınırlandırıldığını, daha sonra 30.10.1991 tarihinde ilân edilen 2/B madde uygulamasında orman sınırları dışına çıkarılmadığını oysa taşınmazların öncesi ve bugünkü durumu itibarıyla özel orman niteliğinde olmadığını belirterek özel orman sınırlamasının iptaline, taşınmazların kendi adına orman sınırları dışına çıkarılmasına ve tapu kaydındaki özel orman şerhinin silinmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 8676 sayılı parsel yönünden açılan davanın kabulü ile ... köyü, 8676 sayılı parseldeki orman şerhinin kaldırılmasına, 8658 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak açılan davanın aktif husumet yokluğundan reddine, diğer taşınmazlarla ilgili açılan davaların ise subut bulmadığından reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... Bakanlığı ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1955 yılında kesinleşen genel arazi kadastrosu ile 1981 yılında 1744 sayılı Kanuna göre yapılıp 08.03.1982 tarihinde ilân edilen; daha sonra 2896 sayılı Kanuna göre yapılarak 11.11.1985 tarihinde ilân edilen; 1991 yılında 3302 sayılı Kanuna göre yapılarak 30.10.1991 tarihinde ilân edilen ve kesinleşen orman kadastrosu ve aplikasyon çalışmaları vardır.

İncelenen dosya kapsamına kararın dayandığı gerekçeye ve temyize konu 8676 parsel sayılı taşınmazın özel orman olarak kişiler adına tapuda kayıtlı iken orman sınırları dışına çıkarılan alanda kaldığı ancak tapu kaydında dava ve karar tarihi itibariyle halen orman şerhinin bulunduğu anlaşıldığından yazılı şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının ...ne yükletilmesine, ... Bakanlığından harç alınmasına yer olmadığına 16/09/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18318, Karar No: 2014/17251, Tarih: 22.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18318 E.  ,  2014/17251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 Sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan ... İdaresinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresinin 4733 Sayılı yasaya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanığın temyizine gelince;

a-Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılık Kanunu'nun 3/1.maddesinin birinci cümlesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açıldığı halde, CMK.nun 226.maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede belirtilmeyen 4733 sayılı yasanın 8/4.maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

b-Suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan gümrük idaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

c- Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nun 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1412, Karar No: 2011/3266, Tarih: 02.06.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/1412 E.  ,  2011/3266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davacı ve davalı ... İnş.San ve Tic.Ltd.Şti. vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... .... Davalılar vekili gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, cezai şart, gecikme tazminatı ve eksik işlerin giderilme bedelinin tahsili istemleriyle açılmış, mahkemece davalı ... yönünden davanın reddine, davacı arsa sahibi tarafından dava konusu yapılan cezai şartın davalı şirketten tahsiline, davacı arsa sahibinin diğer istemlerinin reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı yüklenici şirketin tüm, davacı arsa sahibi mirasçısı ...'ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dosyada bulunan 07.05.1998 tarihli ... Noterliği'ne ait düzenleme şeklindeki daire karşılığı inşaat sözleşmesi arsa sahibi olarak ..., yüklenici olarak da şirket temsilcisi ... tarafından imzalanmıştır. Arsa sahibi ...'ın dosyadaki veraset belgesine göre 17.01.2002 tarihinde vefat ettiği, tek mirasçının ... olduğu belirlenmiştir. Davaya dayanak yapılan 07.05.1998 tarihli düzenleme şeklinde daire karşılığı inşaat sözleşmesi tarafların fesih konusunda iradelerin birleşmesi dışında ancak mahkeme kararıyla feshedilebilir.

Somut olayda; mahkemece verilmiş fesih kararı bulunmadığı gibi yüklenici şirket vekili davacı tarafın fesih iddiasına itirazda bulunmuş olduğundan, taraf iradeleri fesih konusunda da uyuşmamıştır. Ayrıca davacı vekili 25.06.2003 günlü oturumda, 07.05.1998 tarihli sözleşmenin yürürlükte olduğunu, davaların sözleşmeden kaynaklanan haklara ilişkin bulunduğunu açıklamıştır. Bu durumda 07.05.1998 tarihli daire karşılığı inşaat sözleşmesi geçerli olduğu halde, mahkemece sözleşmenin feshedildiği kabul edilerek değerlendirme yapılması ve hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Davacı taraf cezai şart dışında gecikme tazminatı isteminde de bulunmuştur. Sözleşmede cezai şart yanında ayrıca gecikme tazminatı ödeneceğine ilişkin bir düzenleme yer almamaktadır. Bu durumda cezai şart ile gecikme tazminatının hangisi daha fazla ise onun karar altına alınması gerekir. Bilirkişi raporlarında gecikme tazminatı 5.484,00 TL, cezai şart miktarı ise 13.350,00 TL olarak hesaplandığına göre, mahkemece istekle bağlı kalınarak cezai şartın tahsiline karar verilmesi, gecikme tazminatı isteminin ise reddedilmesi gerekçesi yanlış ise de, sonucu itibariyle doğru bulunmuştur.

3-Davacı taraf eksik işlerin giderilme bedeli isteminde de bulunmuştur. Taraflar arasında 07.05.1998 tarihli sözleşme geçerli bulunduğuna ve feshedilmediğine göre, davacı arsa sahibi mirasçısının eksik işlerin giderilme bedeli hakkındaki isteminin, bilirkişi raporu doğrultusunda değerlendirilip karar altına alınması gerekirken, sözleşmenin arsa sahibi tarafından feshedilmiş olduğu gerekçesiyle bu istemin reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

4-Davalı ... aleyhine açılan dava pasif husumet yokluğu nedeniyle reddedilmiştir. Bu durumda Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7. maddesi uyarınca davalı ... yararına 575,00 TL maktu vekâlet ücretinin karar altına alınması gerekirken, nisbî vekâlet ücretinin hesaplanıp, davacının bu miktarla sorumlu tutulması da yanlış olmuştur.

Yapılacak iş; sözleşmenin feshdedilmemiş olması da dikkate alınarak, davacı tarafın eksik işlerin giderilme bedeli istemi hakkında da bilirkişi raporları değerlendirilerek hüküm kurulmasından, davalı ... yönünden, dava pasif husumet yokluğu nedeniyle reddedildiğinden, davacının maktu vekâlet ücretiyle sorumlu tutulmasından ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı yüklenici şirketin tüm, davacı arsa sahibi mirasçısının sair temyiz itirazlarının reddine, 3. ve 4. bentler uyarınca kararın arsa sahibi mirasçısı ... yararına BOZULMASINA, 825,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı şirketten alınarak, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacı arsa sahibi mirasçısı ...'a verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 70,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı GMP İnş.San ve Tic.Ltd.Şti.'den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 02.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2156, Karar No: 2011/3193, Tarih: 07.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2156 E.  ,  2011/3193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından kasko sigorta poliçesi ile sigortalanan aracın, davalının işleteni ve sürücüsü olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda hasar gördüğünü, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, ileri sürerek, 6.808,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, 2.338,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili, sigortalı araç sürücüsünün kusuru bulunmadığını ileri sürmektedir. Kaza tespit tutanağında, kavşakta meydana gelen kazada davalı araç sürücüsünün sokaktan cadde kavşağına geldiğinde, cadde üzerinde seyreden sigortalı araca çarptığı ve asli kusurlu olduğu belirtilmiştir. Kusur durumunun belirlenmesi için alınan ilk raporda, kaza aynı olgularla açıklandıktan sonra davalının anayoldan geçen sigortalı araca ilk geçiş hakkını vermediği gerekçesi ile davalının % 75, sigortalı aracın % 25 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş, bu rapora davacı itiraz etmiştir. İtiraz üzerine Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kavşak kollarının trafik yoğunluğu bakımından farklı olduklarının belirtilmediği, bu nedenle sağdan gelen aracın geçiş üstünlüğü olduğu gerekçesi ile davacı tarafından sigortalanan aracın asli, % 65 oranında kusurlu olduğu, dikkatsiz ve hızlı olan davalının % 35 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Raporlar arasındaki çelişki giderilmeden karar verilemez.

Bu durumda mahkemece, kaza tespit tutanağında, kavşak kolları sokak ve cadde olarak ayrılmış olup, tutanağı düzenleyen görevliler tanık olarak dinlenmeli, geçiş üstünlüğü kimde olduğu tesbit edildikten sonra İTÜ yada Karayolları Trafik Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek kusur uzman bilirkişi kurulundan ayrıntılı, gerekçeli ve raporlar arasındaki çelişkiyi giderici rapor alınarak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 07.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18089, Karar No: 2022/13913, Tarih: 07.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/18089 E.  ,  2022/13913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekilinin KEP adresine 06/11/2020 tarihinde iletilmiş olup 5 gün sonra (11/11/2020 tarihinde) okundu sayılmış, temyiz dilekçesi 2 haftalık yasal süre geçirildikten sonra 14/12/2020 tarihinde Uyap Bilişim Sistemine kaydedilmiş, harç ise 11/12/2020 tarihinde yatırılmıştır.

Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01/06/1990 gün 3/4 Sayılı İçtihadi Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da karar verilebileceğinden davalı vekili tarafından süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin süreden REDDİNE ve peşin alınan harcın istek halinde davalıya geri verilmesine 07/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23, Karar No: 2017/555, Tarih: 01.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/23 E.  ,  2017/555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklardan ...'ın ortak,...'ın inşaat sorumlusu ve ...'ın yetkilisi olduğu ... Tekstil ve Kuyumculuk San. Tic. Ltd. Şti tarafından yapılan .... Bulvarı ... Sk. No: ... adresindeki inşaatın 07/06/2011 tarihinde yapılan kontrolü sonucunda düzenlenen 16/06/2011 tarihli komisyon kararına göre, iş yerinde çalışan işçiler için ciddi hayati tehlikeler bulunması sebebiyle iş yerinin kapatılmasına karar verildiği, iş yeri yetkililerince İstanbul Bölge Müdürlüğüne yapılan başvuruda noksanların giderildiğinin bildirilmesi üzerine aynı iş yerinde 19/09/2011 tarihinde yapılan 2. teftişte noksanlıkların giderilmediği anlaşıldığından kapalılık halinin devamına karar verildiği, 13/10/2011 tarihinde iş yerinde tekrar teftiş yapıldığı, bu tarihte hukuken kapalı olan iş yerinin şirket yetkilileri sanıklarca izinsiz açıldığının iddia olunduğu olayda, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlemediklerini savunmaları karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından iş yerinin kapatılmasına ilişkin 16/06/2011 tarihli komisyon kararının aslı yada onaylı örneğinin getirtilerek bu karar gereğince işyerinde fiilen mühürleme işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13055, Karar No: 2014/21111, Tarih: 18.11.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/13055 E.  ,  2014/21111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 12. İş Mahkemesi

Tarihi : 27/05/2014

Numarası : 2013/911-2014/375

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacı temyizi bakımından;

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacı vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinde yerel mahkemenin Yargıtay bozma ilamı sonrasında yaptığı yargılama sonucu verdiği kararın yeniden hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedenleri bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilen dosyalarda da temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz nedenleriyle bağlı kalınarak temyiz incelemesi yapılıyor olması ve yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin bozma isteğinin reddine,

2-Davalı temyizi bakımından;

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

3-Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının davalı şirket çalışanı olmadığını, dava dışı .................. Limited Şirketi çalışanı olduğunu, davalı şirketin işveren vekili konumunda olduğunu, davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, davacıya ibraname karşılığı kıdem tazminatının ödendiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.