muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/9458, Karar No: 2019/10112, Tarih: 19.06.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/9458 E.  ,  2019/10112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılanlar vekili ile sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tabi hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dairemizin 12.04.2018 gün ve 2017/9778 Esas, 2018/2795 Karar sayılı bozma ilamı usul ve kanuna uygun olup, ilk derece mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 31.07.2018 gün ve 2018/247 Esas, 2018/277 Karar sayılı direnme ilamında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden reddiyle, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin üçüncü bendine istinaden anılan direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1190, Karar No: 2012/31884, Tarih: 30.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/1190 E.  ,  2012/31884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bir adet davetiye giderinden ibaret yargılama giderinin tahsiline karar verilmemesi, 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanan 6352 sayılı Yasanın 100. maddesiyle 5271 sayılı Kanunun 324. maddesinde yapılan değişiklik gözetildiğinde bozma sebebi yapılmamıştır.

1- Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; namlusu içerisinde gaz ayırıcı parçası mevcut bulunan dava konusu silahın, gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun çapta, özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceğinin belirtilmesi, bu tabancaya ait ele geçen mermilerin kuru-sıkı fişeği olması karşısında; bu hususun sonradan silahta tadilat yapılmak suretiyle meydana getirilip getirilmediğinin araştırılması gerekmekle; tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model üretim yılı itibariyle bu silahların üretim şeması getirtilip üretim izin şeması ile birlikte emanette bulunan silah Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahta orjinal üretim sonrası mermi geçişine imkan tanıyacak tadilat yapılıp yapılmadığı ve silahın bu haliyle 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak silahlardan olup olmadığına dair rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Adli para cezasının, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca gün para cezası sistemine göre tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik hükmolunması,

b) Sabıkası bulunmayan sanık hakkında CMK.nun 231/7. maddesi uyarınca öncelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin tartışılması, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediği takdirde cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin diğer hükümlerin tartışılması gerektiği cihetle kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenmeden, erteleme hükümleri uygulandığından bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri gereğince (BOZULMASINA), 30.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7438, Karar No: 2007/7253, Tarih: 04.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/7438 E.  ,  2007/7253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmeye ilişkin davada ... 3. Sulh Hukuk ve ... Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ile davalının 22.06.2006 tarihli sözleşme ile davalının, davacının evine 6 m2 mutfak dolabı ve mermerit, 6 adet amerikan kapı yapılması konusunda bedel karşılığında anlaşmaya vardığı; ancak, sonraki safhada davacı tarafından işin yapılmadığının ileri sürülmüş olmasına göre, uyuşmazlık istisna aktinden kaynaklanmaktadır.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Yasanın 3/d maddesinde hizmet: Bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyet olarak, 3/e maddesinde; tüketici: Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi olarak tanımlanmıştır.

Borçlar Yasasının 355. maddesinde ise, istisna akdi (eser sözleşmesi) düzenlenmiş ve bir tarafın iş sahibi, bir tarafın ise, yüklenici konumunda olan ve bedeli karşılığında bir şeyin imalinin yapılması hususunun eser sözleşmesi olarak açıklandığı yeralmıştır.

Hizmet sözleşmesi ve eser sözleşmesi birbirine çok yakın kavramlar olup; hizmette, ücret-bağımlılık ve devamlılık, eser de ise, bir şeyin ücret karşılığı imali söz konusudur.

Somut olayda, hizmetten ziyade eser sözleşmesinin mevcut olduğu ve eser sözleşmesinin de Genel Hükümler ve Borçlar Yasasının 355. maddesinde düzenlendiği, uyuşmazlığın 4077 Sayılı Yasanın 3/d Maddesi kapsamında hizmet olarak değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla, görevli mahkeme tüketici mahkemesi değil genel mahkemelerdir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/463, Karar No: 2025/564, Tarih: 17.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/463 E.  ,  2025/564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/399 E., 2023/1069 K.

DAVALILAR : 1- AC Yapı İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili Avukat ...

2- T. Garanti Bankası A.Ş. vekili Avukat ...

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/494 E., 2020/50 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında 16.07.2010 tarihli noterde Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi akdedildiğini, inşaatın niteliklerini düzenleyen sözleşmenin üçüncü maddesinin b bendinde “Bağımsız bölüm emsal alanlarının toplamının ana arsadaki payı oranında % 44’ü arsa sahibine, % 56’sı müteahhide ait olacaktır.” düzenlemesinin yer aldığını, yine (d) bendinde “müteahhit oluşturduğu proje taslağını arsa sahibi ile karşılıklı görüşmeler neticesinde belirleyecek ancak inşaat işinde ehli olan müteahhit yönlendirme yapacaktır. Daha sonra da bu taslağa mümkün olduğunca bağlı kalınmak kaydıyla uygulama yapılacaktır. İş bu sözleşmeye konu inşaat ile ilgili etüt projeler sözleşme ekine koyulacak ve mal sahibi tarafından onaylanmış olacaktır. Daha sonra yapılması zaruri değişikliklerde de mal sahibinin onayı alınacaktır.” hükmünün yer aldığını, ayrıca sözleşmenin diğer mutabakatları düzenleyen 13. maddesinin (d) bendinde “iş bu sözleşme hükümlerinin herhangi birinin, sözleşmede öngörülen şekilden başka bir şekilde tatbik edilmesi, arsa sahiplerinin aleyhine olmayacaktır.” düzenlemesinin yer aldığını, davalının belirtilen taşınmaz üzerinde konut alanı dışında ticari alan inşası gerçekleştirdiğini ve bu ticari alanlarını sözleşmede yer alan paylaşım hükümlerine aykırı olarak sadece kendi adına tescil ettirdiğini, dava konusu H blok 1-2-3-4-5-6-7 no.lu bağımsız bölümde kain taşınmaz üzerinde inşaa edilen alanlarda Garanti Bankası A.Ş. lehine 10.07.2015 tarihinde 8.000.000,00 TL bedelle ipotek tesis edildiğini ileri sürerek davalı adına kayıtlı H blok 1-2-3-4-5-6-7 no.lu bağımsız bölümde kayıtlı taşınmazların sözleşme içeriğinde belirtilen oranda tapu iptali ve müvekkili adına tesciline ve müvekkili adına müvekkilinin hissesine isabet eden bölüm açısından davalı tarafça taşınmaz üzerinde davalı Garanti Bankası A.Ş. lehine tesis edilen ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı ... İnş. San. Tic. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasındaki 16.07.2010 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre, arsa sahiplerinden ...’ın tapuda kayıtlı 2854308/4054470 arsa payı oranı üzerinden 8.000 m² %44 yapı emsal alanı karşılığı 1255895/4054470 toplam arsa paylı 101 adet bağımsız bölümü vermeyi üstlendiğini, müvekkilinin Dore Life sitesinin inşatını, %100 oranında 03.02.2014 tarihinde tamamladığını, 24.03.2014 tarihinde iskan ruhsatını aldığını, eksik emsal alanın olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Garanti Bankası A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; davacı ile diğer davalı arasında akdedilen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin taraflar arasında bağlayıcı olduğunu, müvekkili bankanın kredi alacağının devam ettiğini, tapu kaydında herhangi bir şerh bulunmadığından müvekkili bankanın arsa sahibi ile yüklenici arasında akdedilen sözleşme hükümlerini bilmesinin beklenemeyeceğini, Yargıtay kararlarına göre iyiniyetli üçüncü kişinin aynı hakkının korunması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ile yüklenici davalı arasında akdedilen sözleşme hükümlerine göre arsa sahibi ...’a ait 2854308/4054470 arsa payı ve sözleşme gereği % 44 paylaşım oranı esas alınarak verilmesi gerekli toplam emsal alanın 25.851,35 \* (2854308/4054470) \* 0,44 = 8.007,60 m² ve bu emsal alanın 7.893,88 m²'sinin konut nitelikli, 113,72 m²'sinin işyeri nitelikli emsal alan olması gerektiği, davacı ...’a verilen 101 adet daire nitelikli bağımsız bölümlere ait toplam emsal alanın 7.838,06 m² olduğu, sözleşme gereği davacı arsa sahibi ...’a verilmesi gereken emsal alandan 55,82 m² konut nitelikli, 113,72 m² ticari nitelikli emsal alanların eksik verildiği, henüz işin başında arsa sahiplerince yükleniciye bir kısım tapu paylarının devredilmesinin finans kolaylığı sağlamak amacıyla olup, avans niteliğinde olduğundan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile ilgili tapuda herhangi bir şerh bulunmamakta ise de sözleşmenin imzalanmasından sonra henüz teslim süresi dolmadan, yüklenicinin henüz iş bedeli olarak kararlaştırılan arsa payını hak etmediği bir aşamada, arsa üzerinde kat karşılığı inşaat yapıldığı açıkça belli olduğu halde dava konusu bağımsız bölümler üzerine konan ipotek şerhinden dolayı davalı bankanın iyiniyetli kabul edilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı yüklenici şirket ve davalı banka vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı arsa sahibince sadece ticari alana yönelik olarak H blok için tapu iptal ve tescil talebinde bulunmuş iken talep aşılarak konut alanı içinde kalan E blok, zemin kat, 5 no.lu daire tapusunun verilmesinin hatalı olduğu, davalı yüklenici kat irtifak listesinin davacı tarafından imzalandığını, bu durumun arsa sahibinin paylaşımı kabul ettiğinin göstergesi olduğunu iddia etmiş ise de, kat irtifak listesinin davalı yüklenicinin vekili tarafından imzalanmış olduğu, tapu sicilinin aleniliği ilkesi ve TMK'nın 1023. maddesinde sözü edilen iyiniyet kuralı uyarınca lehine ipotek tesis edilen davalı bankanın iyiniyetli olduğunun kabulünün zorunlu olduğu, davacı, ayni hak sahibi bankanın diğer tarafla el ve işbirliği yaparak kötüniyetle ipotek tesis ettiğini iddia edip kanıtlamadan iyiniyetli davalının kazandığı ayni hakkın korunması gerektiği gerekçesiyle istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmek suretiyle, davanın kısmen kabulü ile İstanbul ili, Sancaktepe ilçesi, Sarıgazi mahallesinde bulunan 949 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki H blok 2 ve 5 no.lu dükkanların tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına kayıt ve tesciline ve bu taşınmazlar üzerindeki diğer davalı Garanti Bankası lehine tesis edilmiş bulunan ipoteklerin kaldırılmasına yönelik talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin anahtar teslim olarak kararlaştırıldığını, iskân alınması ile teslim yükümlülüğünün sona ermediğini, davalı bankanın bu hali ile iyiniyetli kabul edilemeyeceğini beyan etmektedir.

Davalı yüklenici şirket vekili temyiz dilekçesinde; hükme esas alınan bilirkişi raporunun itirazlarını karşılamadığını, eksik emsal alanın olmadığını, bilirkişi hesaplama yaparken kat irtifak listesindeki emsal değerleri dikkate aldığını, kat irtifak listesine göre tablo hazırladıklarını bilirkişinin bunu dikkate almadığını, sözleşmenin 1 ve 3b maddesine göre davacıya verilecek olan toplam emsal alanın verildiğini, ticari yada konut nitelemesi yapılmadığını, davacının paylaşım protokolü uyarınca seçimini konut alanı üzerinden yaptığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptal tescil ve ipoteğin kaldırılması istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptal tescil ve ipoteğin kaldırılması istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı banka lehine konulan ipotekte bankanın kötü niyetli olduğunun ispat edilemediği, keza davalı yüklenici şirketin konutlarla ilgili fazlalık için ayrıca talepte bulunabileceğine göre, davacı vekili ile davalı yüklenici vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacı ve davalı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş.'ye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8670, Karar No: 2012/10454, Tarih: 10.07.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/8670 E.  ,  2012/10454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yeni malik, 24.03.2010 günlü Noterde düzenlenlenen taahhütnameye dayalı olarak, kiralananın vaad edilen 30.04.2010 gününde kiracı tarafından boşaltılmadığından, taahhütnamede kararlaştırılan cezai şart karşılığı günlük 500 dolardan, vaat tarihi 30.04.2010 ile takip tarihi olan 17.5.2010 tarihleri arasındaki 17 günlük cezai şart tutarı 8500 doların davalıdan tahsili amacıyla icra takibi başlatmıştır. Cezai şart alacağının tahsili tazminat hukuku ile ilgili bulunduğundan uyuşmazlığın yargılama yapılarak çözümlenmesi gerekir. Dar yetkili icra mahkemesinde bu uyuşmazlık incelenemeyeceğinden, mahkemece uyuşmazlık yargılamayı gerektirdiğinden talebin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenerek yazılı gerekçe ile itirazın kaldırılmasına, takibin devamına karar verilmesi doğru olmadığından, kararın bozulması gerekmiştir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8017, Karar No: 2017/3286, Tarih: 16.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/8017 E.  ,  2017/3286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 08.06.2015 gün ve 2014/4683 Esas, 2015/4395 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı.... vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından, dava dışı kişilerle yaptığı anlaşma uyarınca A.B.D'ye 1090 koli içerisinde 7.800 kg. mum cinsi ürün gönderilmesi amacıyla gümrük işleri için davalı ....ile anlaşma yaptığını, ürünlerin iki adet konteynere yüklendikten sonra davalı.... tarafından söz konusu konteynerlerin fümigasyon ve dezenfeksiyon teknik ilaçlamasının yapıldığını ve konteynerlerin ABD'ye sevkiyatının yapıldığını, ancak varış mahallindeki ABD'li uzmanlar tarafından yapılan inceleme sonucunda ürünlerde böceklenme olduğunun belirlendiğini ve ürünlerin geri gönderildiğini, geri gönderilme nedeniyle zararlarının doğduğunu ileri sürerek, uğramış olduğu zararlara karşılık şimdilik 10.000,00 TL'nin faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Daval....., davaya cevap vermemiştir.

Daval.....ekili, ilaçlandığı ileri sürülen, konteynerlerin müvekkili tarafından ilaçlandığının belirli olmadığını, müvekkili tarafından ilaçlanmış olsa bile davacının üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmemiş olabileceğini ayrıca kullanılan ilaçtan her böceğe karşı %100 etki beklenilmemesi gerektiği gibi, 30 gün süren yolculuk esnasında ABD'ye kadar etkisinin devam etmemesinin normal olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu ürünlerin gönderildiği konteynerlerin davalı ..... tarafından ilaçlandığı, ilaçlama sırasında gerekli özenin gösterilmemesi sonucu konteynerler içerisindeki emtianın zararlı etmenlerden temizlenmesi hususunda başarılı olunamadığı, diğer daval....i şirketinin gümrükleme işlemleri konusunda yetkili olduğu, edimini eksiksiz yaptığı ve zarardan sorumluluğunun bulunmadığı, dava konusu olay nedeni ile davacı şirketin 46.395,91 TL zarara uğradığının anlaşıldığı gerekçesiyle, davalı İbrahim ... yönünden davanın kabulü ile, 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davalı ..... hakkındaki davanın reddine dair verilen karar, Dairemizin 08.06.2015 tarih, 2014/4683 E., 2015/4395 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, daval..... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ..... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 07,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 16.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18348, Karar No: 2019/3241, Tarih: 09.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/18348 E.  ,  2019/3241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

KARAR

Dava, prim borcu nedeniyle taşınmaza konulan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Hükmün davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu uyuşmazlığın yasal dayanağı olan 6183 sayılı Yasanın 70. maddesine göre, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İş mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmeyecektir.

Somut olayda; Mahkemece, öncelikle davacı adına kayıtlı başka taşınmazlar olup olmadığının araştırılması ile haczedilen evin haline münasip ev olup olmadığının tespiti için, içinde emlakçılık yapan kişilerin bulunduğu bilirkişilerden rapor alınarak, davaya konu taşınmazın bulunduğu yerde aileyi oluşturan kişiler dikkate alındığında haline münasip evi alabileceği değerin yukarıdaki kurallara göre tespitinden sonra bu miktar mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, (... E. 12/595 K. sayılı 19.09.2012 tarihli HGK ilamında da belirtildiği gibi) eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde taşınmaz değerinden borç miktarının düşülmesi halinde yeni bir ev alınmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle dava konusu taşınmazın davacının haline münasip evi olduğu kanaatine varılarak haczin kaldırılması yönünde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.