muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14079, Karar No: 2011/12303, Tarih: 03.11.2011

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre sanığın üzerinde yakalanan emanetin 2010/... sırasında kayıtlı bulunan ve ... Kriminal Labaratuvar Müdürlüğünün 17.01.2010 tarih ve 2010/947 sayılı ekspertiz raporuna göre "... numaralı 9 mm çaplı Adler marka tabancanın namlusu içerisinde dairesel yapıda boşluk bulunduğu ve namlusu içerisindeki gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceğinin tesbiti ile söz konusu tabancanın 6136 sayılı Yasa kapsamında değerlendirilmesi" gerektiğinin bildirilmesi karşısında suça konu silahın müsaderesi yerine yazılı şekilde sanığa iadesine karar veril verilmesi, kanuna aykırı olmakla Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün yazılarına izafeten Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemini içeren ihbarname içeriği yerinde görülmekle, Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin temyiz edilmeksizin kesinleşen 09.02.2011 gün, 2010/257 esas, 2011/161 sayılı kararının CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca (BOZULMASINA), müsaderenin güvenlik tedbiri olması nedeniyle hüküm fıkrasında yer alan "Adli emanetin 2010/... sırasında kayıtlı ... numaralı kuru sıkı silahın tek başına suç oluşturmadığı anlaşılmakla karar kesinleştiğinde sanığa iadesine" ibaresinin çıkarılması ve hükme "Adli emanetin 2010/... sırasında kayıtlı ... numaralı silahın 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine" ibaresinin ilavesi suretiyle hükmün sair kısımlarının aynen korunmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 03.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16597, Karar No: 2017/4446, Tarih: 25.04.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/16597 E.  ,  2017/4446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdurun motosikletinin geceden sayılan zaman dilimi içerisinde saat 18:30'dan sonra çalınmış olduğunun anlaşılmasına rağmen sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, kararda TCK'nın 53. maddesine yer verilmemiş ise de; Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı gözetilmek suretiyle TCK'nın 53. maddesinin infaz aşamasında uygulanması mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'nın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 25/04/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9763, Karar No: 2022/4786, Tarih: 31.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/9763 E.  ,  2022/4786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının temyizinin itiraz mahiyetinde kabul edilerek, Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/120 D. iş. sayılı, 26.05.2016 tarihli kararla itirazın reddine karar verildiği ve hükmün kesinleştiği, bu karara karşı temyiz itirazında bulunulmadığı, temyiz isteminin sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçu ile sanıklar hakkında nitelik hırsızlık suçundan verilen kararlara ilişkin olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığın ihlali suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlenmiş olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-14.05.2015 tarihli yakalama ve muhafaza altına alma tutanağına göre sanık ...’nın başka suçtan yakalanması üzerine suçu ikrar ederek motosikletin saklandığı yeri gösterip, müştekiye iade edildiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına müştekinin rıza gösterip göstermeyeceği tespit edildikten sonra hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 168/1-4. maddesinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının korunmasına, 31.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2623, Karar No: 2022/8654, Tarih: 28.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/2623 E.  ,  2022/8654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre sokak üzerinde kilitlenerek park halinde bırakılmış kamyonetin çalınarak sol ön camının çıkartılmış şekilde bulunduğu olayda sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi yerine aynı Yasa’nın 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulması, her iki maddedeki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9261, Karar No: 2014/10683, Tarih: 13.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9261 E.  ,  2014/10683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar avukatının tüm, davacı kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, 26.05.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ve yapılan ödemelerin tahsili istemine ilişkindir. 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun, İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu başlığını taşıyan 21. maddesindeki , "İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir..." düzenlemesi uyarınca, iş kazası nedeniyle vefat eden sigortalının haksahibinin gerçek zararı bilirkişiye hesaplatılarak, haksahibine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp, düşük olan miktar esas alınıp, kusur uygulanmak suretiyle Kurumun tahsile hakkı olan miktar belirlenmelidir.

Eldeki dosyada alınan hesap raporunda, hak sahibi kız çocuğu ... için bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri ile gerçek zarar miktarı karşılaştırıldığında, ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının düşük olduğunun belirgin olması karşısında, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu mükerrer indirim uygulanan gerçek zarar miktarı esas alınarak eksik kurum alacağına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. Maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. Maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. Maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. Maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. paragrafında yazılı bulunan “Kısmen KABULÜ Kısmen Reddi” sözcüklerinin silinerek yerine, “ Kabulü ” sözcüğünün yazılmasına, 1. bendinde yazılı bulunan “ 26.116,85 ” rakamlarının silinerek yerine, “ 26.129,63 ” rakamlarının yazılmasına, aynı bendin sonunda yazılı bulunan “ Davacının fazla talebinin reddine” cümlesinin silinerek yerine “ Fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına” sözcüklerinin yazılmasına, 2. bendinde yazılı bulunan “ 1.802,54 ” rakamlarının silinerek yerine “ 1.803,40 ” rakamlarının yazılmasına, 3. bendinde yazılı bulunan “ 3.152,63 ” rakamlarının silinerek, yerine “3.154,03” rakamlarının yazılmasına, 4. bendinin silinerek hüküm fıkrasından çıkarılmasına, 5. bendinde yazılı bulunan “yargılama giderinden haklılık oranına göre hesap edilen takdiren 850,41TL” ve “ fazla kısmın davacı üzerinde bırakılmasına” sözcüklerinin silinerek çıkarılmasına, 6. bendinin tamamen silinerek yerine, “ 6- Davalılar tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalılar üzerinde bırakılmasına” sözcüklerinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan alınmasına, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5113, Karar No: 2012/15678, Tarih: 09.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/5113 E.  ,  2012/15678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nunda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı ve 5275 sayılı Yasanın 99. maddesine göre cezaların toplanmasının kesinleşmiş hükümler hakkında olduğu gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2600, Karar No: 2012/4468, Tarih: 29.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2600 E.  ,  2012/4468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak Dairemizin 27.03.2012 gün 2012/981 Esas 2012/2378 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi iken anasözleşmenin 13/2. maddesinin ihlal edildiğinden bahisle ortaklıktan çıkarıldığını, çıkarılma kararının noter kanalı ile tebliğ edilmediğini, çıkarma gerekçesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, davalı kooperatif yönetim kurulunun 07.03.2011 gün ve 17 sayılı ihraç kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çıkarılma kararının yasal olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda, davacının davalı kooperatifin üyesi iken yönetim kurulunun 07.03.2011 gün 17 sayılı kararı ile ortaklıktan çıkarılmasına karar verildiği ve bu hususun .... Noterliği'nin 11.03.2011 gün 1326 yevmiye sayılı ihtarname ile davalıya gönderildiği, ancak ihtarnamenin kooperatif anasözleşmesinin 16/7. maddesine uygun olarak düzenlenmediği ve davacının ihracına ilişkin gerekçeli kararında noter kanalı ile davacıya gönderilmediği, bu nedenle çıkarma işleminin anasözleşmeye aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 27.03.2012 gün 2012/981 Esas 2012/2378 Karar sayılı ilamı ile mahkeme kararı onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 29.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18710, Karar No: 2014/1044, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18710 E.  ,  2014/1044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/825-2013/250

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2-Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi raporunda yazılı özellikleri gözönünde bulundurulduğunda, gelir metoduna göre belirlenen bedele % 20 oranında objektif değer artırıcı unsur ilavesi suretiyle değerinin tespit edilmesi gerektiği halde, bu oranın % 10 kabulü ile az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1936, Karar No: 2016/5217, Tarih: 22.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/1936 E.  ,  2016/5217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçeli karar başlığında sanığın tutuklukta geçirdiği sürenin gösterilmemesi mahallinde eklenmesi mümkün bir eksiklik olarak görülmüş, sanığın gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği süre TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmemiş ise de, bu süre infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içinde işlemesine rağmen sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmamış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28210, Karar No: 2012/27548, Tarih: 30.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/28210 E.  ,  2012/27548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı idare, kendilerine bağlı ... Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin ilaçlama ve temizlik işi ihalesini davalı şirketin kazandığını, davalı şirkette işçi olarak çalışan dava dışı işçinin davalı tarafından işten çıkarılması üzerine işçi tarafından işçilik haklarının tahsili için İş Mahkemesinde açılan davada kendilerinin üst işveren olması nedeniyle davalı şirketle birlikte sorumlu bulunduklarını, kesinleşen iş mahkemesinin kararı sonunda davalı işçiye toplam 7.507.77 TL ödediklerini, sözleşme ve eklerinin hükümlerine göre işçiye ödenen tüm miktardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 7.507.77 TL’nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini, sorumluluklarına karar verilse dahi tazminatlardan ve işçi alacaklarından yarı oranında sorumlu olmaları gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenerek ve davalının sadece ödenen bedelin yarısından sorumlu olması gerektiği kabul edilerek 3.753.89 TL’nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idareye bağlı ... Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin ilaçlama ve temizlik işlerine dair ihalesini davalı şirketin kazandığı ve akabinde taraflar arasında 14.1.2009 tarihli sözleşmenin düzenlendiği, davalı idarenin sözleşme konusu işi yürütürken kendilerinde çalışan dava dışı işçinin iş akdini feshettiği, işçinin de Eldeki dosyanın tarafları aleyhine işçilik alacaklarına dayalı olarak iş

2012/28210-27548

Davacı idareye bağlı ... Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin ilaçlama ve temizlik işlerine dair ihalesini davalı şirketin kazandığı ve akabinde taraflar arasında 14.1.2009 tarihli sözleşmenin düzenlendiği, davalı idarenin sözleşme konusu işi yürütürken kendilerinde çalışan dava dışı işçinin iş akdini feshettiği, işçinin de Eldeki dosyanın tarafları aleyhine işçilik alacaklarına dayalı olarak iş

2012/28210-27548

mahkemesinde dava açtığı, iş mahkemesince işçinin haklarından asıl işveren olan davacı idare ile alt işveren olan davalı şirketin birlikte sorumlu olacakları benimsenmek suretiyle idare ve şirketin sorumluluklarına karar verildiği ve davacı idarenin kesinleşen iş mahkemesi kararı neticesinde dava dışı işçiye ödeme yaptığı ve ödemeden davalı şirketin sorumlu olması gerektiği gerekçesiyle eldeki davayı açtığı anlaşılmakta olup, esasen bu hususlar tarafların ve mahkemenin de kabulündedir. Davada çözülmesi gereken husus, davacı idare tarafından dava dışı işçiye ödenen miktardan kimin ve hangi oranda sorumlu olması gerektiği hususudur. Öncelikle belirtmek gerekir ki ihtilafın çözümünde asıl gözetilmesi gereken taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve sözleşmenin eki olan belgelerdir. Bu bağlamda sözleşmenin eki olduğu ve tarafları bağlayacağı sözleşmede kararlaştırılan şartnamelerin incelenmesi zorunludur. Sözleşmenin eki olan ve davalı şirket yetkilisi tarafından imzalanan “….malzemeli temizlik hizmeti ve hastane destek hizmeti teknik şartnamesi” nin 7.maddesinin son fıkrasında “işçilerin işe alınması, işten çıkarılması, çıkarılması neticesinde doğabilecek tüm yükümlülükler, iş kazaları sonucunda meydana gelecek olan sorumluluklar, sigorta prim sorunu, Çalışma Bakanlığı mevzuatı ile ilgili tüm sorumluluklar yüklenici firmaya ait olacaktır. Bu konuda idaremiz taraf ve muhatap değildir” hükmü bulunmakta olup, tacir olan davalı serbest iradesiyle imzaladığı sözleşmenin eki niteliğindeki Şartnamenin bu hükmü ile bağlıdır. Bu itibarla da uyuşmazlığın çözümü için az yukarıda belirtilen şartname hükmünün esas alınması gerekir. Anılan hükümde ayrıca ve açıkça çalışan işçilerin işe alınması ve işten çıkarılması neticesinde doğabilecek tüm yükümlülüklerden davalının sorumlu olduğu belirtilmiş olduğu için, davalının ödenen bedelin yarısından değil, işçinin kendi yanında çalıştığı döneme tekabül eden miktarın tamamından sorumlu olacağının kabulü zorunludur. Mahkemece, dava dışı işçinin davalı yanında çalıştığı döneme tekabül eden tüm miktardan davalının sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, değinilen bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 30.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4186, Karar No: 2017/6971, Tarih: 06.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4186 E.  ,  2017/6971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada ...3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/04/2015 tarih ve 2013/282-2015/271 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirket tarafından yangın hidrantı ile ilgili TPE nezdinde 8.8.2012 tarihinde faydalı model tescili başvurusunda bulunulduğunu, başvurunun “darbe alması durumunda su akışını engelleyen yangın hidrantı” buluşuna dayandığı, davalının müvekkili şirkete ait ürünü taklit ettiği ve ürününün müvekkilinin faydalı model belgesine sahip ürünü ile eşdeğer nitelikte olduğunu, alınan değişik iş tespit raporunda da bu durumun tespit edildiğini ileri sürerek davalının tecavüz ve haksız rekabet teşkil eden fiillerinin tespiti, meni ile birlikte tecavüzün devamının önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı şirket tarafından yapılan başvuruda istenilen ürünün dünyada ve ülkemizde uzun yıllardır üretilmekte ve satışının yapılmakta olduğunu, söz konusu ürünlerde daha önceden de toplu kırılma anında suyun çıkışının önlenebileceğine dair çözümler olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı ürününde bulunan "sürgü" ve "su geçişini kapatıp açan bir küre" unsurlarının davalı ürününde bulunmadığı gibi eş değerinin de kullanılmadığı, davalı ürününün davacıya ait TR 2012/09246 sayılı faydalı model belgesi kapsamında ürünler olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.