muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11651, Karar No: 2015/16450, Tarih: 05.05.2015

Yukardaki belgelerin ve bilgilerin ve varsa tarafların göstereceği sair delillerin toplanması neticesinde, davacının hizmet dökümünde görünen ve yukarda belirtilen 01/02/1993-10/06/1993, 01/03/1996-31/12/2000, 01/04/2001-01/01/2002, 10/06/1993-01/03/1996 tarihleri arasındaki dönemlerin hizmet süresine dahil edilip edilmeyeceği irdelenmeli, hizmet süresinin bu şekilde belirlenmesinden sonra kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tespiti cihetine gidilmelidir .

3-Davalı ... Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden, Bakanlık aleyhine yargılama harcına hükmedilmesi hatalıdır.

4-Yargılama gideri ve vekalet ücreti hakkında yeniden kurulacak hükümde yeniden ele alınması gerekeceği gözetilmelidir. Harç dışındaki yargılama gideri açısından, kabul ve reddedilen miktarlara göre davalı ve davacı tarafların yargılama giderleri hüküm altına alınmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6245, Karar No: 2017/85, Tarih: 10.01.2017

**15. Hukuk Dairesi         2015/6245 E.  ,  2017/85 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm davalı vekilince temyizolunmuştur.

Dava açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 4822 sayılı Yasayla değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 Esas 2003/102 Karar sayılı kararında bu husus belirtilmiştir.

Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davada servis istasyonuna karşı dava açılmış ve servisin sorumluluğundan dava kabul edilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 10.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4015, Karar No: 2024/2351, Tarih: 01.07.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/4015 E.  ,  2024/2351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/721 E., 2023/1430 K.

DAVACILAR : 1-... 2-... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 21.09.2018

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elazığ 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/351 E., 2020/265 K.

1- İlk derece mahkemesince, kooperatif üyeliğinin tespiti davasında; davacıların, kooperatifin kurulu olduğu bölgede ikamet ettikleri, mesleklerinin balıkçılık olduğu, gerçek kişi su ürünleri ruhsat tezkereleri bulunduğu, davalı kooperatiften izin almadığı veya üye olmadıkları müddetçe ikamet ettikleri bölgede balıkçılık faaliyeti yapmalarının yasal olarak mümkün olmadığı, davalı kooperatif tarafından kiralanan bölge için henüz 13 kişilik boş kota olduğu, 4 kişilik gemi ruhsat tezkeresi daha alınabileceği hususlarının tespit edildiği, davacıların aynı bölge için davalı kooperatifle birlikte ihaleye girmiş olmasının tek başına kooperatif aleyhine faaliyet olarak nitelendirilemeyeceği, davalı tarafından kota doluluğu nedeniyle başvurular reddedilmiş ise de hali hazırda boş kotaların olduğu, davacıların bu bölgede balıkçılık mesleklerini yerine getirebilmesi için koopetarife üye olmakta hukuki yararları olduğu ve bu haliyle talebin yerinde olduğu anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından; mahkemece, davacıların ortaklığa kabulü için yeterli koşulların oluştuğunun tespiti ve muarazanın bu şekilde giderilmesi davası olarak değerlendirilmesi gerekirken, davacıların kooperatif üyesi olarak kabulüne ve kooperatife üye olarak tesciline şeklinde karar verilmesi doğru görülmediğinden davalının istinaf itirazlarının reddine, resen görülen kamu düzenine aykırılık nedeniyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin resen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davacıların ortaklık için aranan şartları taşıdıklarının ve azami üye kotasının dolmadığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

Aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

Aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

01.07.2024 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17351, Karar No: 2015/23611, Tarih: 24.12.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/17351 E.  ,  2015/23611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/65281

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2012

NUMARASI : 2012/190 (E) ve 2012/386 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, kaçakçılık kanununa muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık M.. E..' nin sahibi olduğu Evli Ticaret ve Pazarlama firmasının 23.05.2008 tarih IM073528 sayılı, 02.07.2008 tarih IM094700 sayılı ve 24.04.2009 tarih IM043623 sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri ile Turbo İnternational Doo firmasından ceviziçi ithal ettiği, Türkiye ile Bosna Hersek arasında imzalanan Serbest Ticaret Anlaşması gereğince Bosna Hersek Makamları'nca düzenlenen EUR.1 belgeleri gereği vergi indiriminden yararlandığı ancak ithal edilen ceviziçlerinin Bosna Hersek menşeli olmadığının anlaşılması karşısında, resmi makamlar aracılığıyla Bosna Hersek'te bulunan Turbo İnternational Doo isimli firma yetkililerinin araştırılarak böyle bir satışı gerçekleştirip gerçekleştirmediklerine ilişkin beyanlarının alınması ile firmanın resmi belge ve defterleri incelenerek ihracata ekli faturaların defterlere işlenip işlenmediğinin tespit edilmesi, dosyaya celbedilen A0534148 numaralı Eur.1 dolaşım belgesinin bağlı olduğu beyanname ekinde XH59978632 numaralı tır karnesi bulunduğu halde A0500458 ve A0504416 numaralı Eur.1 dolaşım belgelerinin bağlı olduğu beyannamelerin eklerinde tır karnelerinin yer almadığı hususu da gözetilerek anılan tır karneleri de ilgili gümrük idaresinden getirtildikten sonra tır karnelerinde hareket yeri olarak belirtilen ülkenin resmi makamlarından ve XH59978632 numaralı tır karnesinde eşyanın hareket yeri olarak belirtilen Sırbistan resmi makamlarından anılan firmanın çıkış kayıtlarının istenilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının ayrı ayrı tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmaya dayalı yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan gümrük idaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.12.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30591, Karar No: 2016/6865, Tarih: 05.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/30591 E.  ,  2016/6865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilengörevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 05.04.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5, Karar No: 2024/653, Tarih: 11.12.2024

**Hukuk Genel Kurulu         2024/5 E.  ,  2024/653 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1857 E., 2023/1906 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 24.05.2023 tarihli ve

2022/1120 Esas, 2023/7677 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki işçilik alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince asıl ve birleşen davada davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı asıl ve birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ASIL DAVA

1. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait Irak’taki projede 05.09.2013 tarihinden işin bitimi nedeniyle iş sözleşmesinin feshedildiği 30.10.2014 tarihine kadar satın alma ve lojistik müdürü olarak net 5.000 USD ücret ile çalıştığını, fazla çalışmalarının karşılığı ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının yurt dışında çalıştığı dönem boyunca ilgili ülkenin yasal mevzuatına tabi olduğunu, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, ilgili ülkenin sosyal haklarından faydalanıp çalıştığı ülkenin yasaları uyarınca tüm haklarının kendisine verildiğini, yeniden Türk mevzuatından yararlandırılmasının hukukta eşitlik kuralının zedelenmesine neden olacağını belirterek usul ve esasa ilişkin diğer itirazları ile birlikte davanın reddini savunmuştur.

II. BİRLEŞEN DAVA

1. Davacı vekili dava dilekçesinde; İstanbul 16. İş Mahkemesinin 2015/111 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılamada alınan bilirkişi raporu uyarınca tespit edilen ancak talep edilmeyen alacaklar için eldeki davanın açıldığını belirterek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.02.2020 tarihli ve 2015/111 Esas, 2020/71 Karar sayılı kararı ile; İş Hukukunun emredicilik yönü ve işçinin korunması ilkesi uyarınca yabancılık unsuru taşıyan bu tür uyuşmazlıklarda Türk vatandaşı olan işçinin kamu düzeni de dikkate alınarak yurt dışına gönderilmesinde, gönderen kişi ya da şirketin yurt dışındaki yabancı şirket ile organik bağı delillendirildiğinde Türk İş Hukukunun uygulandığı ve organik bağ içinde olan Türkiye’deki kişi veya kişilerin işçinin işvereni kabul edilerek sorumlu tutulduğu, Yargıtayın yerleşik uygulamasının da bu yönde olduğu, somut olayda İş Kanunu hükümlerinin uygulandığı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin bilirkişi ek raporunda hesaplandığı, izinsiz kesintiler sebebiyle davacının alacağının bulunduğu ancak diğer taleplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 10.11.2022 tarihli ve 2020/2522 Esas, 2022/1671 Karar sayılı kararı ile; taraflar arasında hukuk seçimi yapıldığından söz edilebilmesi için işverenin işçiyi çalışılan ülke mevzuatına göre tabi olacağı çalışma şartları konusunda bilgilendirme yükümlülüğünü yazılı olarak yerine getirmesi ve tarafların imzalaması ile Kurum nezdinde bu bilgilendirmenin saklanması gerektiği, taraflarca sadece matbu nitelikteki sözleşme imzalanmış olup davacı işçi için uygulanacak yer hukukunun dahi yazılmadığının görüldüğü, İş Hukukunda güçsüz taraf olan işçinin korunması amacıyla getirilen bilgilendirme yükümlülüğüne uyulmaması karşısında taraflar arasında hukuk seçimi yapıldığının kabulüne imkân bulunmadığı, davalı işveren tarafından ibraz edilen şahsi sicil dosyasında da böyle bir belge bulunmadığı, taraflar arasında hukuk seçimi yapılmadığı sonucuna varıldığı ve bu doğrultuda uyuşmazlığa Türk İş Hukukunun uygulanmasının 5718 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin dördüncü fıkrasına da uygun olduğu, dosya kapsamı itibarıyla aylık ücretin bordroda tahakkuk toplamı 4.600 USD olduğuna yönelik kabul, davacı tanığının ücretin bir kısmının şantiyede elden ödendiği, kalanın da bankaya yatırıldığına yönelik beyanı, davacının ödenmemiş ücret alacağı talebinin de bulunmadığı birlikte değerlendirildiğinde aylık ücrette haksız kesinti yapıldığı ispatlanamadığından talebin reddi yerine kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun açıklanan yönden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...1. Yabancılık unsuru, bir hukuki işlemi veya ilişkiyi ya da olayı birden fazla devletin hukuku ile irtibatlı hâle getiren unsurdur. İşçinin veya işverenin yabancı olması, işverenin işletme merkezinin yabancı bir ülkede bulunması, işçinin kendi işini mutad olarak yabancı bir ülkede yapması veya iş ilişkisinin yabancı bir ülke ile sıkı irtibatlı olduğunun durumun genelinden anlaşılması gibi hâllerde iş sözleşmesinde yabancılık unsurunun bulunduğundan söz edilir.

2. 5718 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesine göre, Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisini, iç hukukun yer itibarıyla yetki kuralları belirler. Aynı Kanun’un 44 üncü maddesi ise bireysel iş sözleşmesinden veya iş ilişkisinden doğan uyuşmazlıklarda Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisini tayin eden özel bir yetki kuralı getirmiştir. Buna göre, bireysel iş sözleşmesinden veya iş ilişkisinden doğan uyuşmazlıklarda işçinin işini mutaden yaptığı işyerinin Türkiye’de bulunduğu yer mahkemesi yetkilidir. İşçinin, işverene karşı açtığı davalarda işverenin yerleşim yeri, işçinin yerleşim yeri veya mutad meskeninin bulunduğu Türk mahkemeleri de yetkilidir.

3. 5718 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin birinci fıkrasında hâkimin, Türk kanunlar ihtilafı kurallarını ve yetkili olan yabancı hukuku resen uygulayacağı ve yetkili yabancı hukukun içeriğinin tespitinde taraflardan yardım isteyebileceği belirtilmiştir. Yabancı hukukun içeriğinin tespiti, özel ve teknik bir bilgiyi gerektirdiğinden, hâkim gerekirse bilirkişi incelemesine de gidebilir. Yabancı hukukun olaya ilişkin hükümlerinin tüm araştırmalara rağmen tespit edilememesi hâlinde Türk hukuku uygulanır.

4. 5718 sayılı Kanun'un 5 inci maddesine göre yetkili yabancı hukukun belirli bir olaya uygulanan hükmünün Türk kamu düzenine açıkça aykırı olması hâlinde, bu hüküm uygulanmaz; gerekli görülen hâllerde Türk hukuku uygulanır. Kamu düzeni müdahalesi sınırlı ve istisnai niteliktedir. Türk kamu düzeninin ihlalini gerektirecek hâller, çoğunlukla emredici bir hükmün açıkça ihlali hâlinde düşünülecektir. Fakat her emredici hükmün ihlali hâlinde veya her emredici hükmü ihlal eden bir yabancı kararın Türk kamu düzenine aykırı bulunduğunu söylemek olanaklı değildir (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu, 10.02.2012 tarihli ve 2010/1 Esas, 2012/1 Karar sayılı kararı). Örneğin; ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarına ilişkin hükümler iç hukukumuz bakımından emredici nitelikte olmakla birlikte, bunlara dair yabancı hukukun farklı düzenlenmeleri, sırf farklılıkları nedeniyle somut uyuşmazlıkta ortaya çıkan durum değerlendirilmeden 5718 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi uyarınca kamu düzeni müdahalesine neden olmaz. Keza uygulanması gereken yabancı hukukun işçiye Türk hukukundan daha az koruma getirmesi de tek başına kamu düzeni müdahalesi için yeterli bir sebep değildir. Kanunlar ihtilafı hukukundaki kamu düzeni anlayışı, iç hukukun kamu düzeni anlayışından farklı ve daha dar kapsamlıdır.

5. Bir yabancı hukuk kuralı Türk hukukunun temel değerlerine, Türk genel adap ve ahlâk anlayışına, Türk kanunlarının dayandığı temel adalet anlayışına ve hukuk siyasetine, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nda yer alan temel hak ve özgürlüklere, milletlerarası alanda geçerli ortak ve kabul görmüş hukuk prensiplerine, ikili anlaşmalara, gelişmiş toplumların ortak benimsedikleri ahlâk ve adalet anlayışına, medeniyet seviyesine siyasi ve ekonomik rejimine aykırı olması hâlinde Kamu düzenimize aykırılığı söz konusu olabilir (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı, 10.02.2012 tarihli ve 2010/1 Esas, 2012/1 Karar). Örneğin yabancı hukukun, küçük çocukların çalışmasına ya da ücret ve diğer haklarda ırka dayalı ayrımcılık yapılmasına izin vermesi kamu düzenimize aykırıdır.

6. Yabancı hukukun uygulanmasını engelleyen diğer bir durum ise doğrudan uygulanan kurallardır. Müdahaleci normlar olarak adlandırılan bu kurallar, taraflardan ziyade, devlet organizasyonunun sosyal, ekonomik ve politik menfaatlerini gerçekleştirmeyi amaçlar. Bu açıdan vatandaş yabancı ayrımı gözetilmeden, yabancılık unsuru taşısın taşımasın, hukuk seçimi yapılsın yapılmasın, uygulama alanına giren her ilgili olay ve hukuki ilişkide mutlaka uygulanması gereken kurallardır (Cemal Şanlı, Emre Esen, İnci Ataman Figanmeşe, Milletlerarası Özel Hukuk, İstanbul, 2019, s.7; Aysel Çelikel, B. Bahadır Erdem, Milletlerarası Özel Hukuk, İstanbul, 2020, s.155). İş hukukunda işçiyi koruyan her emredici kural, doğrudan uygulanan kural olarak nitelendirilmez; ayrıca Devlet organizasyonunun sosyal, ekonomik ve politik menfaatlerini de koruması gerekir. Bununla birlikte emredici hükümler ile doğrudan uygulanan kuralların ayırt edilmesi her zaman kolay değildir ve tartışmalıdır. Doğrudan uygulanan kurallara, kamu hukuku nitelikli iş güvenliği hükümleri, özel işçi gruplarını koruyucu hükümler ve yasal greve ilişkin hükümler ve asgari ücrete ilişkin düzenlemeler örnek olarak gösterilebilir (Doğa Elçin, Milletlerarası Unsurlu Bireysel ve Toplu İş Sözleşmelerine Uygulanacak Hukuk, Ankara, 2012, s.189-195). Devlet organizasyonun korunması, çoğu olayda ülke ile belirli bir şekilde irtibatlı ya da ülkede gerçekleştirilen iş sözleşmelerinde söz konusu olur. Örneğin, tamamen yurt dışından ifa edilen bir iş ilişkisinde Türk hukukundaki asgari ücrete ilişkin kuralın uygulama alanına giren bir olay ya da ihtilaf söz konusu olmaz (Musa Aygül, “Yabancı Unsurlu İş Hukuku İhtilâfları ile İlgili Yargıtay Kararlarının Değerlendirilmesi”, Feriha Bilge Tanrıbilir, Gülce Gümüşlü Tunçağı (Editörler), 10. Yılında Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun, Ankara, 2017, s.525-526; Belkıs Vural Çelenk, “Yabancı Unsurlu İş Sözleşmelerinde For Devletinin Doğrudan Uygulanan Kurallarının Tespiti ve Uygulaması”, Yıldırım Beyazıt Hukuk Dergisi, 2017/1, s. 286).