muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16083, Karar No: 2024/7952, Tarih: 30.09.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/16083 E.  ,  2024/7952 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/73 E., 2016/87 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarına teşebbüs ettiği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarına teşebbüsten mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafinin Temyiz İsteği

Sanığın atılı suçu işlemediğine eyleminin cinsel amaç taşımadığına, usul ve kanuna aykırı kararın bozulmasının gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Mağdure hakkında alınan ruh sağlığı raporunun doğru olmadığına, olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulmuş olduğuna, sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması lüzumuna usul ve kanuna aykırı kararın bozulmasının gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde takip ettiği mağdurenin ikamet ettiği apartmana peşinden giren sanığın, arkasından gelerek eliyle ağzını kapatmaya çalışıp, susmasını söylediği, mağdurenin çığlık atması üzerine de kaçtığı olayda, cinsel amaçla temas içeren eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1-2. cümlesi uyarınca cezalandırılması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Açıklanan gerekçeye göre Tebliğnamedeki suç vasfına yönelik görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan mağdure vekili ile sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

2. Açıklanan gerekçeye göre Tebliğnamedeki suç vasfına yönelik görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan mağdure vekili ile sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9672, Karar No: 2015/21275, Tarih: 19.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9672 E.  ,  2015/21275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği ...den sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan istenildikten,

3-Tapu maliklerinden ... ... ile davalı ... arasındaki hukuki ilişkiyi ispat eden veraset ilamı vb. belge getirtildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14346, Karar No: 2013/349, Tarih: 15.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/14346 E.  ,  2013/349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

...-2942 sayılı Yasanın .... maddesi hükmü uyarınca kamulaştırılan dava konusu 1231 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün tapu kaydında 3200,00 m² olduğu, tamamının kamulaştırma bedelinin tespiti ve davacı adına tescilinin istendiği halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda her ne kadar dava konusu taşınmazın yüzölçümü 3200.00 m² olarak belirtilmiş ise de, hesaplamanın 1720.00 m² üzerinden yapılması ve mahkemece hükmün bilirkişi raporu doğrultusunda eksik bedel üzerinden kurulmuş olması,

...-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, dava konusu 1231 parsel sayılı dava konusu taşınmazın yüzölçümü 3200.00 m² olup tamamının kamulaştırıldığı ve dosya içerisine getirtilen tapu kayıtlarına göre, dava konusu taşınmazın 151.53 m² si üzerinde ..... lehine eski irtifak hakkının mevcut olduğu anlaşılmıştır. Bu eski irtifak hakkından dolayı taşınmazda meydana getirmesi kaçınılmaz değer kaybında değer düşüklüğünün oranı, taşınmazın cinsi, niteliği, kullanım şekli, irtifak hakkının niteliği, taşınmazda kapladığı alan ve yeri, istikameti dikkate alınarak belirlenir. Yargıtay uygulamalarında, taşınmazın niteliğine uygun kullanımını önemli ölçüde etkileyen özel bir durum söz konusu olmaması halinde arazilerde irtifak nedeniyle olabilecek değer kaybının irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin %35 ini aşmaması gerektiği kabul edilmektedir.

Dava konusu taşınmaz üzerindeki eski irtifak hakkının taşınmazda meydana getireceği kaçınılmaz değer kaybında irtifakın geçtiği yere ve alanına, taşınmazın yüzölçümüne ve niteliğine göre bu değer kaybının %....6574 oranından fazla olamayacağının düşünülmeden %....083 oranında hesaplama yapılan rapora itibarla hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15308, Karar No: 2009/2934, Tarih: 10.03.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/15308 E.  ,  2009/2934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.01.2002 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali, tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 27.06.2008 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 03.03.2009 günü için yapılan tebligat üzerine gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, İcra ve İflas Kanununun 94. maddesi uyarınca verilen yetkiye dayanılarak açılmış tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Davacı, 19.09.2005 tarihli celsesinde talebini ıslah ile alacak davasına dönüştürmüştür.

Davalı arsa sahipleri, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin feshedildiğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı yüklenici şirket, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Gerçekten, davalılar arasındaki 19.06.1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi hükmen geriye etkili olarak feshedilmiş, hüküm Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir. Geriye etkili fesihte, ileriye etkili fesihte olduğu gibi yükleniciye işin getirildiği fiziki seviyeye uygun bağımsız bölüm tapusu verilmez. Feshin tasfiyesi arsa sahiplerinin yükleniciye yaptığı kadar iş bedelini sebepsiz zenginleşmeye dayanarak ödemesi suretiyle yapılır. Dolayısıyla, feshin tasfiye işlemleri yapılmamışsa işin yüklenicisi arsa sahiplerinden sebepsiz zenginleşmeye dayanarak alacak talebinde bulunabilir. Mahkemece, bu husus üzerinde durulmamış, feshin tasfiyesinin arsa sahiplerinin para ödemek suretiyle yapılıp yapılmadığı araştırılmamıştır. Kuşkusuz, davalılar arasındaki fesih işleminin tasfiyesi yapılmamışsa davacı aldığı yetkiye dayanarak davalılardan para alacağı isteyebilir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; 19.06.1997 tarihli sözleşmenin feshi sonucu arsa sahiplerinin yükleniciye yaptığı iş sebebiyle ve tasfiye amacıyla ödemede bulunup bulunmadığını saptamak, ödeme yapılmamışsa yüklenicinin 19.06.1997 tarihli sözleşme doğrultusunda yaptığı inşaatın getirilen fiziki seviyeye göre değerini saptamak ve davacının icra dosyasındaki alacak miktarı ile sınırlı olmak üzere bu alacağa hükmetmek olmalıdır.

Yapılan bu saptama ve özellikle davacının ıslah talebi bir yana bırakılarak davalı şirkette yeni bir yetkili ataması yapılmadığından 3 yıllık süre bitimine rağmen şirketteki görevi sona ermeyen ... 3 yıl için seçildiğinden bu süre de davalı şirket yetkilisinin icra takibine konu alacağı borç olarak kabul ettiği 15.11.2001 tarihinden önce dolduğundan bahisle davanın eksik inceleme ve araştırmayla reddi doğru olmamıştır.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

Yapılan bu saptama ve özellikle davacının ıslah talebi bir yana bırakılarak davalı şirkette yeni bir yetkili ataması yapılmadığından 3 yıllık süre bitimine rağmen şirketteki görevi sona ermeyen ... 3 yıl için seçildiğinden bu süre de davalı şirket yetkilisinin icra takibine konu alacağı borç olarak kabul ettiği 15.11.2001 tarihinden önce dolduğundan bahisle davanın eksik inceleme ve araştırmayla reddi doğru olmamıştır.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 10.03.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2122, Karar No: 2019/3939, Tarih: 17.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/2122 E.  ,  2019/3939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 17/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9697, Karar No: 2023/4312, Tarih: 13.09.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/9697 E.  ,  2023/4312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2011/279 E., 2011/812 K.

DAVA TARİHİ : 13.04.2011

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki tescil istekli davada bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, doğusu hali arazi, güneyi ve batısı 2 parsel, kuzeyi Ali Erten tarlası ile çevreli dava konusu taşınmazın 25-30 yıldır nizasız fasılasız davacının zilyetliğinde olduğunu, mera vasfında olmadığını ileri sürerek taşınmazın davacı adına tescilini talep ve etmiş, davacının 30/04/2005 tarihinde ölümü üzerine mirasçıları davaya devam etmişlerdir.

II. DAVALI

1. Davalı Köy tüzel kişiliğini temsilen köy muhtarı Ali Atakan dava konusu yerin mera olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Hazine vekili, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 01.03.2005 tarihli ve 2002/865 Esas, 2005/135 Karar sayılı kararıyla; taşlık olarak tespit harici bırakılan dava konusu taşınmazın davacı tarafından taşları ve yabani otları toplanmak suretiyle imar-ihya edildiği, taşınmazın 1970-1971 yıllarından itibaren arpa ekilmek suretiyle kullanıldığı, dava konusu yerin tahsisli ya da kadim mera olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 20.10.2005 tarihli ve 2005/5693 Esas, 7036 Karar sayılı kararıyla; davacı adına tespit edilen 2 parsel sayılı taşınmaza ilişkin davanın derdest olduğu, aynı yerde 1, 97 ve 255 parseller hakkında da görülmekte olan davalar bulunduğu, anılan dava dosyalarının getirtilip incelenmesi gerektiği, 2 numaralı parselle bağlantılı olan 1 parselin kadastro tutanağı ve dayanak belgelerinin ve taşınmazın bulunduğu bölgede mera çalışması ve 4753 sayılı Kanun uyarınca çalışma yapıldığı anlaşıldığından bu yöne ilişkin evrakın getirtilip incelenmesi, tüm bu incelemeler sonucunda bir karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Temyize Konu Karar

Mahkemenin 02.06.2009 tarihli ve 2006/123 Esas, 2009/487 Karar sayılı kararı ile taşlık olarak tespit harici bırakılan dava konusu taşınmazın davacı tarafından taşları ve yabani otları toplanmak suretiyle imar ihya edildiği, taşınmazın 1973 yılından itibaren kullanıldığı, dava konusu yerin mera ve 4753 sayılı Kanun uyarınca dağıtılan yerlerden olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

B. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Temyize Konu Karar

Mahkemenin 02.06.2009 tarihli ve 2006/123 Esas, 2009/487 Karar sayılı kararı ile taşlık olarak tespit harici bırakılan dava konusu taşınmazın davacı tarafından taşları ve yabani otları toplanmak suretiyle imar ihya edildiği, taşınmazın 1973 yılından itibaren kullanıldığı, dava konusu yerin mera ve 4753 sayılı Kanun uyarınca dağıtılan yerlerden olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 14/09/2010 tarihli ve 2010/5944 Esas, 2010/10525 Karar sayılı kararıyla; çekişmeli taşınmazın yer aldığı Kelibişler Köyünde 11.10.2004 tarihinde 169 nolu orman kadastro komisyonunca 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosuna başlandığı, bu çalışmanın 12.11.2005 tarihinde sonuçlandırılarak sonuçlarının 14.03.2006 tarihinde ilan edildiği, davanın 13.12.2002 tarihinde açıldığı, yargılama sırasında yapılıp, ilan edilen orman kadastrosu davanın tarafları ve dava konusu taşınmaz yönünden kesinleşmediği, eldeki tescil davasının aynı zamanda orman kadastrosuna itiraz davasına dönüştüğü, tescil davasında asliye hukuk mahkemesinin, orman kadastrosuna itiraz davasında ise kadastro mahkemesinin görevli olduğu, orman kadastrosuna itiraz davası yönünden görevsizliğe karar verilerek tescil davası elde tutulup orman kadastrosuna itiraz davasının sonucunun beklenmesi gerektiği gerekçesi ile hüküm bozulmuştur.

D. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Temyize Konu Karar

Mahkemenin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararıyla; öncelikle orman kadastrosuna itiraz yönünden dosya tefrik edilerek tescil isteğimi bakımından dava eldeki dosya esasına kaydedilmiş, Pazarcık Kadastro Mahkemesinin 2011/14 Esas sayılı dosyasında dava konusu yerin orman olmadığının tespit edildiği, taşlık olarak tespit harici bırakılan dava konusu taşınmazın 1973 yılından beri davacı tarafından kullanıldığı, dava konusu yerin mera ve toprak dağıtılan yerlerden olmadığı, davacı tarafından imar ihya edilerek tarlaya dönüştürüldüğü gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme ile karar verildiğini, komşu parsellerin incelenmediğini, hava fotoğrafları getirilmeksizin karar verildiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporlarının soyut ve yetersiz olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro çalışması sonucunda taşlık olarak tespit harici bırakalan taşınmaz bölümünün tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 17 nci maddeleri, 4721 sayılı ... Medeni Kanunu’nun 713/1 inci maddesi.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro çalışması sonucunda taşlık olarak tespit harici bırakalan taşınmaz bölümünün tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 17 nci maddeleri, 4721 sayılı ... Medeni Kanunu’nun 713/1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Çekişmeli taşınmazın 1964 yılında taşlık olarak tescil harici bırakıldığı, dava konusu taşınmaz bölümünün bitişiğinde yer alan 2 parsel sayılı taşınmazın 1 nolu parsele ait tutanakta adı geçen tapu ve vergi kaydına binaen 23.10.1963 tarihinde davacı adına tespit edildiği, tespite dava dışı Mehmet Hanifi Genç ve Bilal Genç ile Hazine’nin itiraz etmesi üzerine dosyanın Kadastro Mahkemesine gönderildiği ve 2 parsele yönelik davanın Pazarcık Kadastro Mahkemesinin 1978/8 Esas sayılı dosyasında derdest olduğu, Mahkemece dava konusu yerin Pazarcık Kadastro Mahkemesi’nin 1978/8 Esas sayılı dosyasında dava konusu edilen yerler ile bir ilgisinin bulunmadığı, dava konusu taşınmazın 1973 yılından beri davacı tarafından kullanıldığı, dava konusu yerin mera ve toprak dağıtılan yerlerden olmadığı, davacı tarafından imar ihya edilerek tarlaya dönüştürüldüğü gerekçesi ile davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli olmadığı gibi Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 20.10.2005 tarihli ve 2005/5693 Esas, 7036 Karar sayılı bozma kararının gereklerinin yerine getirildiğini söyleme imkanı da bulunmamaktadır.

2. Şöyle ki, bir taşınmazın niteliğini, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarının incelenmesi olduğu halde, hava fotoğraflarından yararlanılmamış, Pazarcık Kadastro Mahkemesi’nin 1978/8 Esas sayılı dosyasında davacı adına tespit edilen 2 parsel sayılı taşınmazın da dava konusu olduğu ve anılan davada 2 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak verilecek kararın eldeki davada dava konusu edilen taşınmaz bölümünde davacının zilyetliğinin değerlendirilmesi noktasında önem arz edeceği gözetilmemiş, taşınmazın niteliğine, imar ihya edilip edilmediğine ilişkin somut verilere dayalı açıklama içermeyen denetime elverişsiz tek ziraatçı bilirkişi raporuna itibar edilmiştir.