muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8611, Karar No: 2014/9302, Tarih: 05.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/8611 E.  ,  2014/9302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-a, 29, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 740,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 31/10/2013 tarihli ve 2013/16 Esas, 2013/718 sayılı Kararına karşı ... Bakanlığı'nın 06.01.2014 tarih ve 2013/256-794 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.01.2014 tarih ve 2014/12967 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

... Sulh Ceza Mahkemesinin 31/10/2013 tarihli kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince kesin nitelikte olması karşısında anılan karara müteakip verilen kararların yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, basit yaralama suçunun mağduru ... , 31/10/2013 tarihli oturumda sanık ... hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi sebebiyle, sanığın müştekiye yönelik basit yaralama biçimindeki eyleminden dolayı düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde ceza tayin olunmasında; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

... Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 31/10/2013 tarihli ve 2013/16 esas, 2013/718 sayılı Kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 73/4. maddesi delaletiyle 5271 sayılı 223/8. maddesi gereğince mağdur Gülcihan Şanlı'nın şikayetten vazgeçmesi nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE; 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11092, Karar No: 2015/11068, Tarih: 01.12.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/11092 E.  ,  2015/11068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.12.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil yargılama esnasında ıslah ile tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 05.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 01.12.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ KAR A R \_

Dava, tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil, yargılama esnasında ıslah ile tahsis edilen taşınmaz bedelinin rayiç değerinin tahsili istemlerine ilişkindir.

Davalı, taşınmaz üzerinde yapı yapılmadığı gibi temele de rastlanılmadığını, arsa bedelinin ödenmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dairemizin 02.12.2013 tarihli 2013/14304 Esas 2013/14913 Karar sayılı ilamı ile "Davacının dayandığı tapu tahsis belgesinin geçersizliğine dair idarece alınmış bir karar veya tahsis belgesini iptal eden bir yargı kararı bulunmadığı sürece bu belge hukuken geçerlidir. Bu durumda mahkemece davacının tahsis edilen arsa bedelini ödeyip ödemediği araştırılarak; ödenmediğinin anlaşılması halinde taşınmazın dava tarihindeki rayiç değeri uzman bilirkişiler aracılığıyla belirlenerek depo ettirilmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.12.1996 tarihli ve 1996/14-763-864 sayılı kararında da belirtildiği gibi, tapu tahsis belgesi bir mülkiyet belgesi olmayıp yalnızca fiili kullanmayı belirleyen ve ilgilisine kişisel hak sağlayan bir zilyetlik belgesidir. Tapu tahsis belgesi bulunsa bile o yerin mutlaka adına tahsis yapılan kişi veya mirasçıları adına tescili gerekmez.

2-Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.12.1996 tarihli ve 1996/14-763-864 sayılı kararında da belirtildiği gibi, tapu tahsis belgesi bir mülkiyet belgesi olmayıp yalnızca fiili kullanmayı belirleyen ve ilgilisine kişisel hak sağlayan bir zilyetlik belgesidir. Tapu tahsis belgesi bulunsa bile o yerin mutlaka adına tahsis yapılan kişi veya mirasçıları adına tescili gerekmez.

Ülkemizde 1960-1970 döneminden itibaren kırsal kesimden büyük şehirlere yoğun bir göç olayı yaşanmış, kamu arazileri işgal edilerek sayısız gecekondu inşa edilmiştir. Bu çarpık yapılaşmanın önlenmesi için 1984 yılında 2981 sayılı İmar Affı Kanunu çıkarılmış; bu düzenleme ile kamu arazileri üzerine 1984 yılından önce yapılmış olan gecekonduların sahiplerine tapu tahsis belgesi verilmiştir. Bu şekilde ileride imar uygulaması gerçekleştiğinde tahsis sahiplerine gecekondularının üzerinde bulunduğu imar parselinin tapusunun verilmesi öngörülmüştür.

Diğer taraftan kamu arazilerini işgal ederek bedelli veya bedelsiz olarak uzun yıllar kullanan, üzerine işyeri veya mesken yaparak rant elde eden tahsis sahiplerinin açtıkları davalarda tahsis koşullarının gerçekleşmemesi nedeniyle tapu iptali ve tescil taleplerinin reddi halinde ödemiş oldukları tahsis bedelini dava tarihindeki rayiç üzerinden geri istemeleri TMK’nın 2. maddesindeki dürüst davranma kuralına aykırıdır.

Somut olayda; davacı, yargılama esnasında ıslah ile tapu iptali ve tescilin fiilen mümkün olmaması sebebiyle taşınmazın rayiç bedelinin tahsilini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Dosya kapsamından, davacı tarafından tahsise konu taşınmazın arsa bedelinin ödenmiş olduğu kanıtlanamamıştır. Ancak, davacı her ne kadar tahsise konu taşınmazın rayiç değerini talep etmiş ise de çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince davacının tapu tahsis belgesi almak için imar affı başvurusu sırasında ödediği 2.000,00 TL'nin güncelleştirilmiş değeri belirlenerek davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 1.100,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde

.yatırana iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5415, Karar No: 2016/3997, Tarih: 03.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/5415 E.  ,  2016/3997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- .... İletişim isimli işyeri yetkilisi olan sanığın şikayetçi adına sahte GSM abonelik sözleşmesi düzenlemek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle hakkında açılan kamu davasında, sanığın ... İletişim'in alt bayii olduğunu, suça konu GSM abonelik sözleşmesinin ... İletişim yetkilileri tarafından düzenlendiğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, ... İletişim'in suç tarihinde yetkilisinin kim olduğu tespit edilip, sanığın savunması doğrultusunda ifadesine başvurulması ve gerektiğinde ... İletişim'in yetkilisi ile ilgili personelin suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek imza ve yazı örnekleri getirtilip, huzurda alınan yazı ve imza örnekleri ile birlikte GSM abonelik sözleşmesi üzerindeki yazı ve imzaların ... İletişim'in yetkilileri ile personelinin eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp dava konusu sözleşmenin hangi işyerinde düzenlendiği belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

2– Kabule göre de;

a) Suçun sübutu halinde, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, sanığa ön ödeme önerisinde bulunulmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdirinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş,

b) Aynı kimlik bilgileri kullanılarak, üç adet sahte hat düzenlendiğinin iddia ve kabul olunması karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre 'Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi' durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; dosya içerisinde bulunan aynı numaraya ait abonelik sözleşmesi örneklerinden 12.09.2011 tarihli sözleşmenin ... iletişim kaşesi ile düzenlendiği, 20.05.?, 08.12.2011 tarihli diğer iki sözleşmenin ..... iletişim kaşesi ile düzenlendiği ve dosya içerisinde ... iletişim kaşesi ile düzenlenmiş başka sözleşme örneği bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında tek bir özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9699, Karar No: 2012/28329, Tarih: 27.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/9699 E.  ,  2012/28329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takipte, şikayetçi üçüncü kişiye ait taşınmazda bulunan borçlunun intifa hakkı üzerine 27.4.2010 tarihinde haciz konulduğu, borçlunun, İzmir 8. Noterliğinin 23.08.2010 gün ve 7313 yevmiye nolu feragatnamesiyle intifa hakkından feragat ettiği anlaşılmaktadır.

Haciz tarihinden sonra, alacaklının hakkını ihlal edici tasarruflar alacaklıya karşı ileri surulemez. Haciz tarihinden sonra intifa hakkından feragat edilmesi nedeniyle haczin kaldırılması mümkün değildir. Diğer taraftan intifa hakkının tapu kütüğünde kurulmasıyla ilgili işlemlerin yerinde olup olmadığı ancak genel mahkemede tartışılabilir. Dar yetkili icra mahkemesince bu konu irdelenemez.

O halde mahkemece şikayetin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklıların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5458, Karar No: 2017/10819, Tarih: 19.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/5458 E.  ,  2017/10819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, eşit davranmama tazminatı ile ücret zammı farkı, birleştirilmiş sosyal yardım alacağı, yemek yardımı, giyim yardımı, çocuk yardımı, öğrenim yardımı, aile yardımı, hizmet yılı primi ile prim farkı, sorumluluk zammı ile sorumluluk zammı farkı, ikramiye ile ikramiye farkı, ilave tediye ile ilave tediye farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 15/09/1997 tarihinde ... Büyükşehir Belediyesinde büro elemanı olarak çalışmaya başladığını, 2009 yılı Ocak ayında Hizmet-İş Sendikasına üye olduğunu, 14/03/2009 ila 14/03/2009 ve 15/03/2009 ila 14/03/20011 tarihleri arasında yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmelerinin 3.madde 3.bendi hükmünde büro elemanlarının kapsam dışı bırakılması nedeniyle Toplu İş Sözleşmelerinde düzenlenen hak ve alacaklardan mahrum bırakıldığını ancak bu hükmün işyerinde genel olarak uygulanmadığını, fiilen büro işçisi olduğu halde Toplu İş sözleşme hükümlerinden faydalandırılan çok sayıda işçi bulunduğunu, davalının eşit durumdaki işçilere farklı muamele yaptığını, bu durumda olan 7 işçinin çeşitli mahkemelerde dava açtığını, bu dosyalarda davalı tarafın aynı şekilde büro elamanı olan başkaca işçileri Toplu İş Sözleşmesi faydalandırdığının tespit edildiğini ayrıca 15.03.2011 ila 14.03.2013 tarihleri arasını kapsayan Toplu İş Sözleşmesinde büro elemanlarının kapsam dışı olduğuna ilişkin hükmün kaldırıldığını, davalının eşit davranma ve ayrım yapmama kuralına aykırı davrandığını, müvekkilinin 2011 yılı Mart ayına kadar Toplu İş Sözleşme hükümlerinden yararlandırılmadığından ve ücret zammı yapılmadığından 2011 yılı Mart ayı sonrası döneme ait taban ücret, ücret zammı alacağı ile ücret zammı alacağına bağlı olarak hesaplanan sorumluluk, ilave tediye ve ikramiye gibi alacaklarının eksik ödendiğini, 11 ve 17 yaşlarında iki çocuğu olmasına rağmen öğrenim ve çocuk yardımı alacaklarının ödenmediğini, 2013-2015 dönemi Toplu İş Sözleşmesi döneminde eşi çalışan işçilere aile yardımı ödenmeyeceğine ilişkin hüküm bulunmamasına rağmen aile yardımının ödenmediğini, 10 yıllık hizmet primi alacağının ödenmediğini ileri sürerek, eşit davranmama tazminatı ile ücret zammı farkı, birleştirilmiş sosyal yardım, yemek yardımı, giyim yardımı, çocuk yardımı, öğrenim yardımı, aile yardımı, hizmet yılı primi ile prim farkı, sorumluk zammı ile sorumluluk zammı farkı, ikramiye ile ikramiye farkı, ilave tediye ile ilave tediye farkı alacakları istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 15/09/1997 tarihinden itibaren bünyelerinde büro elemanı olarak çalıştığını, 14/01/2009 tarihinde Sendika üyesi olduğunu, halen Kütüphaneler Şube Müdürlüğünde teknik hizmetler birim sorumlusu olarak çalışmaya devam ettiğini, 2007-2009 dönemi Toplu İş Sözleşmesinin 3/3 maddesi gereği kapsam dışı olduğunu, 4.maddesi gereği ücret ve sosyal hakları ile diğer özlük durumları ve çalışma şartlarının çalıştıkları işyerinde aynı işi yapan devlet memurlarının ücret ve özlük haklarını geçemeyeceğini, 2009-2011 dönemi Toplu İş Sözleşmesi gereği kısmen yararlandırıldıklarını, birleştirilmiş sosyal yardımların uygulandığını, 15.03.2010 tarihinden itibaren 60 günlük ücret tutarındaki ikramiyenin 30 gün olarak uygulandığını, uygulanan Toplu İş Sözleşmeleri gereği davacının herhangi bir alacağı bulunmadığını, Toplu İş Sözleşmesinin ilgili hükümleri ile ilgili dava açılmadığından taraflar açısından bağlayıcı olduğunu, ihtilafın Uyuşmazlıkları Çözümleme Kurulu tarafından karara bağlanması gerektiğini ancak davacının bir başvurusunun bulunmadığını, davacının fiilen devlet memuru gibi çalışması sebebiyle Toplu İş Sözleşmesindeki tüm haklardan yararlanmasının mümkün olmadığını, bünyelerinde farklı uygulama yapılan personel ile keyfi uygulama bulunmadığını, 2013-2015 dönemi Toplu İş sözleşmesinden faydalanmaya devam ettiğini, 2011-2013 döneminde öğrenim yardımı ödendiğini, eşi çalıştığından aile yardımı ödenmediği, 10 yıllık hizmet ikramiyesine 15/09/2007 tarihinde hak kazandığını ancak kapsam dışı olduğundan ödenmesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı Belediyenin mevcut mevzuat ve uygulamalar çerçevesinde davacıya ödemelerde bulunduğunu, davacının hak ettiği alacakların mahkeme kararı ile tespit edildiğini, henüz yasal düzenlemesi bulunmayan ve mahkeme kararına konu olmamış hakların davacıya önceden ödenmemesinin eşit davranma kuralının ihlal edildiği anlamına gelmediği, eğer mahkeme kararına rağmen dahi sonraki hakların ödenmesinde davalı önceki uygulamada ısrar etmesi halinde davacının eşit davranmama tazminatına hak kazanabileceği gerekçesiyle eşit davranmama tazminatının reddine, diğer talepler yönünden ise, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre taraflar vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının aile yardımına hak kazanıp kazanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre taraflar vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının aile yardımına hak kazanıp kazanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

657 sayılı Yasanın 202. maddesi hükümlerine göre; evli bulunan devlet memurlarına aile yardımı ödeneği verilir. Bu yardım, memurun her ne şekilde olursa olsun menfaat karşılığı çalışmayan veya herhangi bir sosyal güvenlik kuruluşundan aylık almayan eşi için 1500,00, çocuklarından her biri için de 250,00 gösterge rakamının (72'nci ay dahil olmak üzere 0-6 yaş grubunda yer alan çocuklar için bir kat artırımlı) aylık katsayısı ile çarpılması sonucu elde edilecek miktar üzerinden ödenir. Eşlerden birine iş akdi veya toplu sözleşme gereği çocukları için yapılan aile yardımı ödeneği daha düşük ise, yalnız aradaki fark ödenir.

Davalı işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmelerinin incelenmesinde aile yardımının; 01.03.2007-14.03.2009 ile 15.03.2009-14.03.2011 tarihleri arasında yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmelerinin 39. maddesinde; "toplu iş sözleşmesi kapsamında çalışan sendika üyesi işçilere, Devlet Memurlarına ödenen aile yardımı net olarak ödenir." 15.03.2011-14.03.2013 yürürlük tarihli Toplu İş Sözleşmesinin 39.maddesinde; "toplu iş sözleşmesi kapsamında çalışan sendika üyesi evli isçilere, Devlet Memurlarına ödenen aile yardımı miktarı: 1. altı ayda %20 fazlası 2. altı ayda %25 artırılarak ödenir." 15.03.2013-14.03.2015 yürürlük tarihli Toplu İş Sözleşmesinin ise 38. maddesinde; "toplu iş sözleşmesi kapsamında çalışan sendika üyesi işçilere her ay maaşla birlikte sözleşme döneminde memura ödenen aile yardımının %25 fazlası ödenir" şeklinde aile yardımına ilişkin düzenlemeler bulunduğu, 01.03.2007-14.03.2009 / 15.03.2009 - 14.03.2011 yürürlük tarihli sözleşme hükümlerinin de eşi çalışmayan işçilere uygulanacağının düzenlendiği, 01.03.2013-28.02.2015 dönemini kapsayan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinin ise doğrudan Devlet Memurları Kanunu hükümlerine atıf yaparak bu yardım kapsamının belirlendiği anlaşılmaktadır.

“Aile yardımı” eş ve çocuklar için yapılan yardımı belirtmekte kullanılan bir terim olup, işyerinde uygulanan tüm Toplu İş Sözleşmelerinde çocuk yardımının 657 sayılı Devlet Memurları Yasasındaki usul ve esaslara göre belirleneceği düzenlenmiştir. Eş yönünden yapılacak yardım hususunda da 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’na atıfla düzenleme yapılmıştır. Bu iki yardımı birbirinden ayrı düşünmek imkansızdır.

Zaten işyerinde 2013-2015 döneminde uygulanan TİS hükümlerinin incelenmesinde;

“MADDE-38. AİLE YARDIMI:

Toplu iş sözleşmesi kapsamında çalışan sendika üyesi işçilere her ay maaşla birlikte; sözleşme döneminde memura ödenen aile yardımının %25 fazlası

MADDE-39, ÇOCUK YARDIMI:

Zaten işyerinde 2013-2015 döneminde uygulanan TİS hükümlerinin incelenmesinde;

“MADDE-38. AİLE YARDIMI:

Toplu iş sözleşmesi kapsamında çalışan sendika üyesi işçilere her ay maaşla birlikte; sözleşme döneminde memura ödenen aile yardımının %25 fazlası

MADDE-39, ÇOCUK YARDIMI:

İşveren, işyerinde çalışan taraf sendika üyesi işçilerin çocuklarına 657 sayılı Devlet Memurları Kanunundaki usul ve esaslara göre çocuk yardımı öder.” şeklinde yazıldığı görülmektedir.

Bu yazım tekniğinden de açıkça anlaşıldığı üzere aile yardımı da 657 sayılı Devlet Memurları Kanunundaki usul ve esaslara göre belirlenmelidir.

Her ne kadar dosyaya rapor sunan bilirkişi tarafından, 2013-2015 dönemi yönünden aile yardımı ödenmesi için eşin çalışmama zorunluluğunun kalktığı şeklinde bir yorum getirilmiş ise de bu yorum tarzı hatalıdır. Bu nedenle davacıya çalışan eş nedeniyle bu yardımın ödenmeyeceği kabul edilerek davacının aile yardımı talebinin reddi gerekirken Toplu İş Sözleşmesinin hatalı yorumu sonucunda yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

2- Hüküm altına alınan alacakların faiz başlangıcı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı, dava dilekçesinde, davasını kısmi dava olarak açtığını bildirerek, eşit davranmama tazminatı alacağı için dava tarihinden, ilave tediye alacağı için ödenmesi gereken tarihten itibaren olmak üzere yasal faiz, diğer talepler için ise Toplu İş Sözleşmesine göre alacakların doğdukları her ayın 14'ünden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

TİS’den doğan alacaklar hakkında doğdukları tarihten itibaren faiz talebinde bulunulması için borçluya ayrıca ihtarname çekerek temerrüde düşürülmesine gerek olmadığından, kabule konu alacaklardan ilave tediye alacağı hariç diğer alacakların faizlerinin Toplu İş Sözleşmesine göre doğdukları tarihten itibaren yürütülmesi gerekirken, dava ve ıslah tarihlerine göre faiz yürütülmesi hatalı olup bozma nedenidir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 19/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.