muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11487, Karar No: 2014/1046, Tarih: 20.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11487 E.  ,  2014/1046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NEVŞEHİR 2.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2012/326-2013/108

Taraflar arasında görülen davada Nevşehir 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28/02/2013 tarih ve 2012/326-2013/108 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirketin ortağı olduğunu, 04.08.2001 tarihinde yapılmış olan olağan genel kurul toplantısında sermaye artırım kararına davalının da iştirak ederek 6.000 TL sermaye artırım payını ödemeyi taahhüt ettiğini, alınan karar doğrultusunda davalının sermaye borcunun 1/4'lük kısmı olan 1.500 TL'yi 25.12.2001, 3/4'lük kısmı olan 4.500.00 TL'yi de 12.07.2003 tarihinde ödemesi gerektiği halde ödemediğini, hakkında yapılan takibin de itirazla durduğunu, davalının itirazında haksız olduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptali ile %40 inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, rüçhan hakkı kullanılarak bir kısım ortaklar tarafından arttırılan sermayeye ilişkin ödeme yapıldığından aynı borcun ikinci kez istenilmeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile davalının Nevşehir 2. İcra Müdürlüğü'nün 2006/ 2434 takip dosyasına vaki itirazının kısmen iptaline, takibin 21.000 TL asıl alacak, 27.007,75 TL işlemiş temerrüt faizi olmak üzere toplam 48.007,75 TL üzerinden temerrüt faizine temerrüt faizi yürütülmemek koşuluyla devamına, hükmedilen asıl alacak üzerinden %40 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, dava, arttırılan sermaye bedelinin tahsiline yönelik yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece bozmadan önceki kararda itiraz edilen tüm miktar üzerinden icra inkar tazminatına hükmedilmesine rağmen, bozmadan sonra asıl alacak üzerinden %40 icra inkar tazminatına hükmedilmiştir. İİK'nın 67/2. maddesi gereğince, hükmedilen asıl alacak ve işlemiş faizin toplamı üzerinden icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken sadece asıl alacak üzerinden icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin bütün, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 1.639,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18840, Karar No: 2014/1138, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18840 E.  ,  2014/1138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/801-2013/241

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan H.. K.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan H.. K.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Dava konusu taşınmazlara bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun % 10 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan H.. K.. vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, H.. K.. vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5542, Karar No: 2013/8592, Tarih: 13.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/5542 E.  ,  2013/8592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin yetki yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, avans olarak verilen çekin karşılığı mal teslim edilmediğinden bedelsiz kalan çek nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalılar ayrı ayrı davanın yetkili yer mahkemesinde açılmadığını bildirerek mahkemenin yetkisizlik kararı vermesini istemişlerdir.

Mahkemece, davacı ile davalılardan ... San. ve Tic. A.Ş. arasındaki yetkili satıcılık sözleşmesinin 61 maddesi gereğince yetkili yer mahkemesinin İzmir Mahkemeleri olarak belirlendiği, davalıların süresi içinde yetki itirazında bulunduğu, taraflar arasındaki sözleşme nedeniyle İzmir Asliye Ticaret Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1021, Karar No: 2022/10078, Tarih: 13.04.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/1021 E.  ,  2022/10078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak.

Sanığın, tehdit eylemlerini, aynı olay ve zaman dilimi içerisinde ve aynı suç işleme kararının icrası kapsamında, mağdurları hedef alarak gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan tek mahkumiyet hükmü kurulup, aynı Kanun’un 43. maddesi uyarınca cezasının artırılması gerektiği gözetilmeden, iki ayrı hüküm kurularak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 13/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34639, Karar No: 2015/8627, Tarih: 09.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/34639 E.  ,  2015/8627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/210291

MAHKEMESİ : Küre Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2013

NUMARASI : 2013/8 (E) ve 2013/29 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında, katılana hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık hakkında, katılanı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının hak yoksunlukları ile ilgili kısmının karar metninden çıkarılarak yerine “Sanığın 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinin a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen hak ve yetkileri kullanmaktan mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan ise 5237 sayılı TCK'nin 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ./..

3) Sanık hakkında, silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Suç tarihi itibariyle altmışbeş yaşını dolduran ve engel sabıkası bulunmayan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b) Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 106/2-a ve 43/2. maddeleri uyarınca tayin olunan 2 yıl 6 ay hapis cezasından 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi uyarınca altıda bir oranında indirim yapıldığında 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmolunması gerekirken hesap hatası yapılarak 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmolunmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

b) Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 106/2-a ve 43/2. maddeleri uyarınca tayin olunan 2 yıl 6 ay hapis cezasından 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi uyarınca altıda bir oranında indirim yapıldığında 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmolunması gerekirken hesap hatası yapılarak 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmolunmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

c) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezalarına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18837, Karar No: 2014/1098, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18837 E.  ,  2014/1098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/731-2013/195

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan taşınmaza bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Dava konusu taşınmazların bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun % 20 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6655, Karar No: 2009/2641, Tarih: 02.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/6655 E.  ,  2009/2641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen sözleşme uyarınca müvekkilinin davalı şirketin Marmaris bayiliğini üstlendiğini, müvekkilinin pazar payının artırılması ve korunması için çalışmalar yaptığını ve verdiği hizmetler nedeniyle davalı adına faturalar keşide edip bunların noter kanalı ile davalıya tebliğ edildiğini, davalının faturalara itiraz etmediğini ve bedelini de ödemediğini bu nedenle davalı aleyhine takibe geçildiğini davalının itirazı sonucu takibin durduğunu belirterek haksız itirazın iptali ile %40 tazminata hükmedilmesini ayrıca müvekkilinin takibe konu edilmeyen bazı faturalar nedeni ile de davalıdan alacaklı olduğunu belirterek bu bedelinde faiz ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili taraflar arasında akdedilen bayilik sözleşmesi uyarınca müvekkilinin davacıya borcu olmadığı gibi tam tersine müvekkilinin davacıdan alacaklı olduğunu öne sürerek davanın reddi ile % 40 tazminata karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, taraflar arasında bayilik sözleşmesi imzalandığı, davacının sözleşme hükümlerine uygun olarak bir takım hizmet faturaları düzenleyip faturaların noter ve PTT kanalı ile davalıya tebliğ edildiği, davalının faturalara itiraz etmediği ve faturada belirtilen hizmetin davalı şirkete verilmediği hususunda bir beyanı olmadığı, davacının bu nedenle davalıdan alacaklı olduğu gerekçesiyle itirazın iptali davasının kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 02.04 .2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6257, Karar No: 2024/325, Tarih: 23.01.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/6257 E.  ,  2024/325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin, 08/04/2015 tarihli ve 2015/158 Esas, 2015/353 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası delaletiyle birinci fıkrasının (a)bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07/10/2020 tarihli ve 2016/123031 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık müdafiinin temyiz sebebi, süre tutum dilekçesi ile temyiz başvurusunda bulunan sanık müdafinin temyiz sebebi kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B.Katılan vekilinin temyiz sebepleri,

1-Somut olayda, bilinçli taksir unsurları bulunmasına rağmen eksik inceleme sonucu sanık hakkında taksirle öldürmeden hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna,

2-Katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine,

3- Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Görüşü;

B.Katılan vekilinin temyiz sebepleri,

1-Somut olayda, bilinçli taksir unsurları bulunmasına rağmen eksik inceleme sonucu sanık hakkında taksirle öldürmeden hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna,

2-Katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine,

3- Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Görüşü;

"Sanık, katılan ve tanık beyanları ile yapılan keşif neticesinde suç tarihinde sanığın maktul ve bir kısım tanıklar ile birlikte öğlenden sonraki bir vakitte köyde buluştukları ve birlikte akşam saatlerinde Celepköy Köyü Çayırla Mevkiine domuz avlamaya gittikleri, maktul ...'ın talimatları ile av pozisyonu aldıkları ve birbirlerinden farklı yerlere Hasan'ın talimatları doğrultusunda ayrıldıkları, bir süre sonra Sanık ...'nin yakınında domuz sesi geldiğini duyduğu, telaşlanarak bulunduğu yere yattığı önce Hasan'a sonrasında ise Selahattin'e telefon açtığı, Selahattin'in telefonu maktul ...'ın açtığı ve Sanık ...'ye yönelik olarak "tamam bekle geliyoruz dediği " bir süre sonra çalılıklarının arkasından seslerin gelmesi üzerine Hasan ve Selahattin'in arka tarafından geleceğini düşünen Sanık ...'nin çalılıklardan domuzun geleceğini düşünerek 4 el ateş ettiği, sonrasında ise Hasan'ın vurulduğunun anlaşıldığı,..." belirtilmiştir.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında, domuz avı esnasında ölen ... Balıkçi'nin gösterdiği ağaç üzerinde bulunan bekleme noktasına çıkamadan ses duyması üzerine domuzların geldiğini düşündüğünden yere yattığını, akabinde ölen ... Balıkçi ile yanında bulunan Selahattn Özer'i aramak suretiyle domuzların üzerine geldiğinden bahisle yanına çağırdığını, aradan on dakika kadar zaman geçtikten sonra çalılık alanda karartı gördüğünü ve domuz olduğunu düşünerek ateş ettiğini, ilk el ateşten sonra ses gelmeyip karartılar tarlada gezinince üç el daha ateş ettiğini sonrasında ...'in saçmaların kendilerine geldiğini söylemesi üzerine projektörü alarak yanlarına gittiğini, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

3.Katılanlar şikayetçi olduklarını ve katılma talebinde bulunduklarını beyan etmiş olup haklarında katılma kararı verilmiştir.

4.Dosya içeriğinde mevcut bulunan olay yeri inceleme raporunda, gece yapılan ilk incelemede Emre Kaşıkcı'nın kullandığı BROVNIG marka av tüfeğinin olay mahallinde açıkta bulunduğu, tüfek içerisinde bir adet kullanılmamış fişek bulunduğu, tarladaki otların boyunun 75 cm ile 1 metre arasında olduğunun görüldüğü kaydedilmiş olup gündüz vakti tekrar gelinerek yapılan incelemede ise 4 adet boş av tüfeği kartuşunun bulunduğu, kartuşların bulunduğu yerlerdeki çalılık ve ot boylarının 1.30 ile 1.75 metre arası değiştiği belirtilmiştir.