muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20209, Karar No: 2016/4466, Tarih: 12.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/20209 E.  ,  2016/4466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın çobanlığını yaptığı yaklaşık 70 adet küçükbaş hayvanı katılanın korunga ekili olan arazisinde otlatmak suretiyle mala zarar verme suçunu işlediği iddia olunan olayda; sanığın aşamalardaki savunmalarında olay günü akşam saat 17.00 sıralarında hayvanları otlatmaya götürdüğünü, saat 19.30 sıralarında geri dönerken hayvanlara engel olamadığını, hayvanların katılanın arazisine girdiğini ve otladığını ifade etmesi, ihbar üzerine aynı gün olay yerine giden kolluk ekiplerinin korunga bitkisinin ekili olduğu arazide küçükbaş hayvanların otlamaya devam ettiğine ilişkin görgüye dayalı tespitte bulunmaları, 26.09.2013 tarihli ziraat teknikeri bilirkişi raporunda hayvanların otlaması nedeniyle ekili arazinin tamamında yüzde yetmiş oranında zarar meydana geldiğinin belirtilmesi karşısında, sanığın mala zarar verme suçundan mahkumiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1821, Karar No: 2012/345, Tarih: 24.01.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/1821 E.  ,  2012/345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının payına düşen aidat , yol katılım payı, çevre ve temizlik vergilerinin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürürek, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, katılım payı, emlak, çevre ve temizlik vergilerinin belediyeler tarafından, takip talebine eklenen ... ve ... ile ilgili ödemelerin ise ancak ilgili kurumlar tarafından tahsil edilebileceğini, ayrıca davacıya her hangi bir aidat borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma , benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, henüz ferdi mülkiyete geçilmeyen, kooperatif üzerinde kayıtlı bulunan taşınmazlara ait vergilerin ve ... ve ... gibi kurumlara yaptırılan altyapı hizmetlerinden kaynaklanan giderlerin kooperatif tarafından karşılandığı, bu bakımdan davalının bu giderlerden payına düşen miktarı ödemek zorunda olduğu gerekçesiyle, itirazın kısmen iptali ile 1.463,50 TL asıl alacak, 718,50 TL gecikme zammı alacağı üzerinden takibin devamına ve %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Gerekçeli karar kendisine tebliğ edilen, davacı vekili Av....'in bir kısım duruşmalara girdiği , azledildiğine yada istifa ettiğine dair dosya kapsamında bir bulguya rastlanmadığı anlaşıldığından Tebligat Kanunu'nun 11'inci maddesinin "Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır." hükmü karşısında davacı vekilinin süresinden sonra yaptığı temyiz talebinin reddine,

2-Dosyadaki yazılara , kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda ( 1 ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, ( 2 ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 24.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5232, Karar No: 2023/9894, Tarih: 30.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5232 E.  ,  2023/9894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/2267 Esas, 2023/456 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Adana 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.08.2022 Tarihli ve 2022/957 Esas, 2022/1299 Karar Sayılı Kararı

Küçüğün yerleşim yeri adresinin ... Kop Mahallesi ... Caddesi ... 2 Sitesi 9.BlokNo:11/9 İç Kapı No:.., .../Ankara olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.02.2023 Tarihli ve 2022/2267 Esas, 2023/456 Karar Sayılı Kararı

Küçüğün ikamet adresinin Yüreğir/Adana olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 426 ncı maddesi uyarınca kayyım atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir

2. 4721 sayılı Kanun’un “Temsil” başlıklı 426 ncı maddesi şöyledir:

“Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hâllerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar:

1. Ergin bir kişi, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri bir sebeple ivedi bir işini kendisi görebilecek veya bir temsilci atayabilecek durumda değilse,

2. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa,

3. Yasal temsilcinin görevini yerine getirmesine bir engel varsa.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 430 uncu maddesi şöyledir:

“Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamına göre küçüğün Yüreğir/Adana adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Adana 2. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Adana 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8687, Karar No: 2022/8869, Tarih: 11.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/8687 E.  ,  2022/8869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.01.2022 gün ve 2021/346 Esas, 2022/5 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmesine, 11.10.2022 tarihinde üyeler ... ile Rıfat İnanç’ın karşı oyları ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Dairemizin sayın çoğunluğu ile ihtilafa düştüğümüz husus olayın sübutuna ilişkindir. Dosyaya yansıyan tanıklar Yonca ile ...’nın beyanları gözetildiğinde mağdure ile sanık arasında baba evlat ilişkisi dışında herhangi bir olumsuz davranış bulunmamaktadır. Sanık ... Sepetçiler ile mağdurenin annesi müşteki ... yaklaşık sekiz yıldır gayri resmi şekilde birlikte yaşamaktadır. Olayın intikalini gerçekleştiren kişi müşteki annedir ve annenin kovuşturma aşamasındaki beyanları gözetildiğinde gayri resmi eşi olan sanıkla intikal tarihinden önce aralarının iyi olmadığı, sanıkla ayrılma niyetinde olduğu aşikârdır. Bu konuda mağdurenin soruşturma aşamasındaki ifadesi irdelendiğinde sanığın mağdurenin annesi olan müşteki ...’i bir keresinde gece saat iki civarında sokağa attığı anlaşılmaktadır. Sayın çoğunlukça sübut bulduğu değerlendirilen olayda suç tarihinde dokuz yaş içinde bulunan mağdurenin anlatımından başka delil bulunmamaktadır ayrıca mağdure Bölge Adliye Mahkemesi bozma kararından sonra ilk derece mahkemesine verdiği ifadede mahkeme başkanın kulağına fısıldayarak babası olan sanığı özlediğini, şikayetinden vazgeçmek istediğini ve pişman olduğunu dile getirmiştir. Mağdurenin aşamalardaki beyanları çelişkili ve ayrıntıdan uzakken mağdurenin anlatımlarıyla müşteki ...’in anlatımları birbirleri arasında da ciddi çelişkiler barındırmaktadır mağdure... annesi manavdan gelince olayı hemen annesine anlattığını söylerken müşteki ... mağdurenin olayı bir sonraki gün parktayken kendisinin mağdureye sorması üzerine anlattığını iddia etmiştir. İddianamede olayın birden fazla kez gerçekleştiğe yönelik usulüne uygun şekilde açılmış kamu davası bulunmasa da mağdure bu olayın farklı zamanda da olduğunu iddia etmiş ve hatta diğer olayı annesine anlattığını dile getirmiştir oysa müşteki ... tek bir eylemden bahsetmiş mağdurenin kendisine anlattığı başkaca bir olaydan bahsetmemiştir. Sanık aşamalardaki istikrarlı savunmalarında müşteki ...'le olan geçimsizliklerinden dolayı mağdurenin müşteki ... tarafından yönlendirilmesiyle istismar iddiasının ortaya atıldığını ve suçsuz olduğunu savunmuşken sanığın suçunu işlediğine dair soyut iddia dışında cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraat etmesi gerekçesiyle istinaf kararının bozulması yerine sayın çoğunluğun istinaf kararının onanması yönündeki görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/6230, Karar No: 2016/2121, Tarih: 05.04.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/6230 E.  ,  2016/2121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

Dava ve karar tarihlerinde yürürlükte bulunması nedeniyle zaman bakımından uygulanması gereken, 6502 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılan mülga 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun .... gün ve ..... Esas, ...... Karar sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 05.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5663, Karar No: 2018/12784, Tarih: 06.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/5663 E.  ,  2018/12784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa mahkeme istemi üzerine Baro tarafından resen atanan müdafiinin kovuşturma aşamasında duruşmalara katılıp yokluğunda verilen kararı süresi içerisinde temyiz ettiği anlaşılmakta ise de; zorunlu müdafii atanmasının gerektiren bir halin olmaması ve sanığın en son yakalamalı olarak 14.12.2011 tarihinde alınan sorgusu esnasında müdafii istemediğini beyan ettiği, Dairemizin 29.05.2018 tarihli iade kararı gerekçeli hükmün sanığa 21/06/2018 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğine rağmen sanığın hükmü temyiz etmediği ve yukarıda belirtilen gerekçe ile daha önce atanan müdafiinin de temyiz yetkisinin bulunmadığı nazara alındığında temyize hakkı olmayan sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 06/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15367, Karar No: 2014/12833, Tarih: 12.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15367 E.  ,  2014/12833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Katılan ... idaresi adına hazine vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin 4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı C.M.U.K.'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE;

2- Sanığın temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Sanık hakkında 4733 sayılı yasanın 8/4 maddesi gereği hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23498, Karar No: 2015/150, Tarih: 12.01.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/23498 E.  ,  2015/150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ....... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatıldığı, borçlunun İcra Mahkemesi'ne yaptığı başvuruda, örnek 10 ödeme emrinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğini belirterek usulsüz tebligat şikayeti ile birlikte yetkiye ve borca itiraz ettiği, mahkemece, usulsüz tebligat şikayetinin reddi ile birlikte yetkiye ve borca itirazın süre aşımından reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre; tebligat muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 Sayılı Yasa'nın 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Aynı Kanun'un tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina başlıklı 21. maddesine, 6099 Sayılı Yasa'nın 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasında; "Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır" hükmü yer almaktadır.

Söz konusu 7201 Sayılı Yasa'nın 10. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin kanun gerekçesinde, kişilere getirilen adres kayıt sistemi zorunluluğu ile birlikte işleyişin kolaylaştığı dile getirilmiş, ancak yapılan yeni düzenlemeyle, öncelikle yine bilinen en son adrese tebligat yapılacağı, tebligatın yapılmasını isteyenin veya tebligatı çıkartan makamın bildirdiği adresin, tebligata elverişli olmadığının anlaşılması ya da bu adrese tebligat yapılamaması halinde, muhatabın 5490 Sayılı Kanun'a göre adres kayıt sistemindeki adresinin bilinen en son adresi olarak kabul edileceği ve tebligatın buraya yapılacağı açıklanmış, değişiklik ile birlikte adres kayıt sistemi dışında başkaca adres araştırması yapılmasının gerekmeyeceği vurgulanmıştır.

7201 Sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin kanun gerekçesinde ise, 21/1. maddeye göre bilinen en son adrese çıkartılan tebligattan sonuç alınamazsa, bu kanunun 10/2. madde gereği adres kayıt sistemindeki adres esas alınarak başkaca araştırma yapılmaksızın o adrese tebligat çıkarılacağı açıklanmıştır. Bunun yapılabilmesi için de tebligatı çıkaran merciin, muhatabın adresinin adres kayıt sistemindeki adresi olduğunu ve tebligatın TK'nun 21/2. maddesine göre yapılacağını tebliğ evrakında belirtmesi gerekmektedir.

Ayrıca Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesinde "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır, ayrıca başkaca adres araştırması yapılmaz. 79. maddenin ikinci fıkrasına göre renkli bastırılan tebligat zarfında, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek bu adrese tebligat yapılacağına dair meşruhata yer verilir" denilmiştir. Bu yönetmeliğe göre 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebligat yapılabilmesi için, tebliği çıkaran mercice, tebligat çıkarılan adresin, muhatabın, adres kayıt sistemindeki adresi olduğuna dair tebliğ evrakı üzerine kayıt düşülmesi zorunludur. Yani; tebligatı çıkaran merci tarafından adres kayıt sitemine ilişkin olarak şerh verilmeden dağıtıcı tarafından 2l/2. maddesine göre tebliğ işlemi yapılamaz.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda kişiye önce bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebligat çıkartılmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa adres kayıt sistemindeki adresine buna ilişkin şerh verilerek 21/2. madde uyarınca tebligat çıkartılmalıdır.

Somut olayda, borçlunun...adresine gönderilen ödeme emrinin 14.04.2014 tarihinde muhatabın adreste tanınmadığı gerekçesi ile iade edildiği, “..... adresine gönderilen ödeme emrinin ise TK. nun 21/2 maddesine göre 16.05.2014 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakta ise de, ödeme emri tebliğ evrakında “...” .. bulunmakla birlikte “adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek bu adrese tebligat yapılacağına dair meşruhat bulunmadığından ödeme emri tebliği usulsüzdür.

O halde mahkemece, usulsüz tebligat şikayetinin kabul edilerek Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca borçlunun tebliğe muttali olduğunu beyan ettiği tarihin tebliğ tarihi olarak kabul edilmesine, kabul edilecek tebliğ tarihine göre yetkiye ve borca itirazın süresinde olup olmadığının tespite ile bu itirazların süresinde olması halinde itirazların esasları yönünden inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece, usulsüz tebligat şikayetinin kabul edilerek Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca borçlunun tebliğe muttali olduğunu beyan ettiği tarihin tebliğ tarihi olarak kabul edilmesine, kabul edilecek tebliğ tarihine göre yetkiye ve borca itirazın süresinde olup olmadığının tespite ile bu itirazların süresinde olması halinde itirazların esasları yönünden inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.