muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3111, Karar No: 2019/3849, Tarih: 12.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/3111 E.  ,  2019/3849 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15349, Karar No: 2013/25022, Tarih: 18.09.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/15349 E.  ,  2013/25022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Mağdur beyanı, suça sürüklenen çocuğun savunması ile kolluk görevlilerince düzenlenen 19.02.2009 tarihli tutanak kapsamı gözönüne alındığında; suça sürüklenen çocuğun mağdurun cebine elini atarak bir şey aldığının kolluk görevlilerince fark edilmesi üzerine aynı istikamette devam eden suça sürüklenen çocuğun kesintisiz takip sonucu yakalandığının anlaşılması karşısında; eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde tamamlanmış suçtan hüküm kurulması,

2-2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 10 TL değerindeki parayı çalmak isterken yakalanan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 18/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11297, Karar No: 2011/10448, Tarih: 17.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/11297 E.  ,  2011/10448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye 10. Hukuk Hakimliğinden verilen 21/12/2006 gün ve 2004/577 Esas, 2006/535 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Her ne kadar Dairemizin 12/07/2011, 2011/6547 Esas, 2011/8106 sayılı geri çevirme kararı ile dava konusu 1585 ada, 6 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden tibaren tüm tedavüllerni gösterir çap kayıtları ve dayanağı akit taboları istenilmiş ise de; istenilen tedavülleri gösterir çap kayıtları (mülkiyet durumunu gösterir tapu kayıtları) ve dayanağı akit tablolarının gönderilmemiş olduğu belirlenmiştir.

Bu nedenlerle tekrar gecikme ve yanlışlığa neden olmadan aksinin ilgililerin hukuki ve cezai sorumluluğunu doğuracağı da gözetilerek dava konusu 1585 ada, 6 parsel sayılı taşınmazın muris ...'ndan intikal edip etmediğinin tespiti bakımından "ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir (paylar dahil ) çap kayıtları (mülkiyet durumunu gösterir tapu kayıtları) ve dayanağı akit tablolarının

Ilgili merciinden teminleri ile evraka eklenmesi, ondan sonra dosyanın gönderilmesi için yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1781, Karar No: 2011/6107, Tarih: 12.04.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/1781 E.  ,  2011/6107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4214 dolar depozitoya ilişkin takibe yapılan itirazın iptali ile %40 inkar tazminatı masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde , dava dışı kiracının davalının evini kiraladığını, kiralama sırasında 4000 dolar depozit ödediğini, 3. kişinin tahliye esnasında taşınmaza ilişkin olarak herhangi bir borcunun kalmadığına ilişkin olarak ibraname aldığını,alacağın temliki yolu ile de ,3. kişi kiracının dava konusu depoziti davacıya temlik ettiğini,bu depozit bedelinin tahsili amacı ile mal sahibi davalı aleyhine icra takibi yaptıklarını,davalının da bu takibe itirazda bulunduğunu beyan ederek itirazın iptali ile % 40 inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında , kiracının taşınmaza ilişkin borcunun olduğunu,evde hasar meydana getirdiğini, ibra esnasına kiracının bu borçlarını ödemesi karşılığı olarak, ibra verildiğini beyan etmiştir.

Mahkemece , davanın reddine karar verilmiştir.

Borçlar Kanununun 162. maddesi gereğince "Kanun veya akit ile veya işin mahiyeti icabı olarak menedilmiş olmadıkça borçlunun rızasını aramaksızın alacaklı, alacağını üçüncü bir şahsa temlik edebilir. Aynı kanunun 163. maddesi gereğince de “Tahriri şekilde yapılmış olmadıkça alacağın temliki muteber olmaz.

Dosyanın incelenmesinden , davacı ile dava dışı kiracı arasında 20.10.2008 tarihinde yazılı bir temlik sözleşmesi yapılarak dava konusu depozitin davacıya temlik edildiği anlaşılmıştır. Dava dışı kiracının taşınmazı tahliye etmesinden sonra da , 27.3.2008 tarihli tutanak ile davalı mal sahibinin kiracıyı ibra ettiği görülmektedir.Bu ibranamede tutanak tarihi itibariyle kiracının herhangi bir borcunun kalmadığı anlaşılmaktadır.

Öyle ise mahkemece , yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek,dava dışı kiracının taşınmazı ibraname uyarınca borçsuz bir şekilde tahliye ettiği böylelikle de ,vermiş olduğu depoziti geri almaya hak kazandığı, kiracının depozit alacağını da davacıya temlikname ile devrettiği, bu temliknamenin geçerli olduğu kabul edilerek,yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2396, Karar No: 2010/4171, Tarih: 30.06.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/2396 E.  ,  2010/4171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün BOZULMASINA ilişkin olarak daireden verilen 14.4.2009 gün ve 2009/1119-1211 E.K. sayılı ilamın tashihi karar yoluyla incelenmesi katılan davacı hazine tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava konusu 129 ada 18 ve 19 parsel sayılı taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalıların miras bırakanı Niyazi Şahbaz adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... taşınmazların "...oğlu ... Bey oğlu Piri...Paşa Vakfiyesi" sınırları içerisinde kaldığını öne sürerek dava açmıştır. Hazine taşınmazların kadim yayla olduğunu ileri sürerek davaya katılmıştır. Mahkemece davacı ... Müdürlüğünün davasının reddine, katılan davacı hazinenin davasının kabulüne, taşınmazların yayla olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilmiştir. Hükmün davacı ... tarafından temyizi üzerine dairemizce yaylakların çıplak mülkiyeti hazineye, yararlanma hakkı da köy tüzel kişiliğine ait olduğundan taşınmazların bulunduğu belde yada köy tüzel kişiliğinin davaya dahil edilerek taraf koşulunun oluşturulması gereğine değinilmek suretiyle hüküm bozulmuştur. Katılan davacı hazine, tespit kişi adına yapıldığına göre taşınmazların bulunduğu köy tüzel kişiliğinin davada taraf olması gerekmediğinden, karar düzeltme yolu ile bozma kararının kaldırılarak, hükmün onanmasını talep etmiştir.

Gerçekten kişi adına tespit ve tescil edilen ve Kızıldağ Yaylası olarak bilinen bölge içerisinde kalan bu nedenle mülkiyeti devlete ait olan taşınmazlar hakkında hazine dava açabileceği gibi, meraların sınırları içinde bulunduğu ve yararlanma hakkı olan köy tüzel kişilikleri ve belediyelerinde dava açma haklarının bulunduğu kuşkusuzdur. Hazine ile birlikte köy tüzel kişiliğinin de taraf olması gerekliliği ancak taşınmazların mera veya yaylak olarak tespit edilmesi ve tespite karşı hazine dışındaki kişilerin dava açması halinde mümkündür. Bu nedenle dairemizin taraf koşuluna yönelik yanılgıya dayalı 14.4.2009 tarihli bozma ilamı yerinde değildir.

Davacı ... Müdürlüğünün esasa yönelik temyiz inceleme isteğine gelince; dava konusu taşınmazların

Kızıldağ Yaylası olarak bilinen ve memleket haritasında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, mahallinde yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen diğer delillerle belirlenmiştir.

Kızıldağ Yaylası olarak bilinen ve memleket haritasında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, mahallinde yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen diğer delillerle belirlenmiştir.

HUMK'nun 238/2 maddesine göre "maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz". Dava konusu taşınmazların bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan "Kızıldağ Yaylasıdır" bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre "Vakıflar gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır" Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife pareleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç bir malın menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak tahsisi yapılacak gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 Sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, sınırlarının daraltılması mümkün değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazlarla ilgili davada davacı ... Müdürlüğünün davasının reddine, katılan davacı hazinenin davasının kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca davacı hazinenin yerinde görülen karar düzeltme isteminin kabulü ile dairemizce verilen 14.4.2009 tarih 2009/1119-1211 E.K. sayılı bozma ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA, yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı ... Müdürlüğünün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile mahkeme hükmünün ONANMASINA, peşin alınan 13,10 TL temyiz harcının mahsubu ile geriye kalan 4,05 TL harcın davacı ... Müdürlüğünden alınmasına, 30.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21182, Karar No: 2015/9696, Tarih: 08.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/21182 E.  ,  2015/9696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki ... İli ... İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili davasına dair ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.02.2014 günlü ve 2013/353-2014/105 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 11.09.2014 günlü ve 2014/7732-2014/12513 sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine dosya ve eklerinin yeniden incelenmesi sonucunda;

Yeni atık göleti oluşturulması amacıyla aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu bölgenin toprak yapısı, topoğrafik özellikleri, köy ve çevre yerleşim ve ulaşım merkezlerine olan yakınlıkları, yol, su, elektrik gibi altyapı hizmetleri ile yine bölgeye getirilmiş bulunan okul, pastane, sağlık ocağı gibi tüm sosyal imkanlardan yararlanma ile köy ve çevresinin gelişmişlik drurumlarının (Daireye intikal eden diğer dava dosyalarında da açıklanan bu özellikleri dikkate alınarak) dava konusu taşınmazın değerinde %10 oranında objektif değer artışı oluşturacağı gözetilerek, mahkemece kamulaştırma bedelinin tespiti doğru olduğu halde Dairece objektif artış uygulanmaması yönünde yapılan bozmanın birinci bendinin yerinde olmadığı, ancak bozmanın ikinci bendine konu edilen uygulanacak faizin bitiş tarihinin kararda belirtilmemesi nedeniyle mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerektiği bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 11.09.2014 gün ve 2014/7732 Esas-2014/12513 Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece tespit edilen ve davalı adına yatırtılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalıya ödenmesine karar verildiğine göre dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerekirken faizin hangi tarihe kadar uygulanacağının kararda gösterilmemesi doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasınnı dördüncü satırında yer alan "itibaren" sözcüğünden sonra gelmek üzere "karar tarihi olan 10.02.2014 tarihine kadar" ibaresi eklenmek suretiyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/132, Karar No: 2020/680, Tarih: 04.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/132 E.  ,  2020/680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve karşı davada itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine yönelik verilen hükmün davalı-karşı davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı-karşı davacı şirket vekili Avukat .... gelmiş, tebligata rağmen gelen diğer taraftan olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirketin ... adlı televizyon kanalının reklam pazarlama haklarına sahip olduğunu, taraflar arasında 01.10.2011 tarihinde ticari ilişki ve hizmet alışverişinin başladığını, davalının ... sponsorluğunu üstlendiğini cari hesabın Aralık 2012 tarihinde kat edilerek bakiye 27.800 TL için yasal takibe geçildiğini, davalının haksız itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle yetki itirazında bulunarak, müvekkili şirketin eski müdürü olan ...'in usulsüz işlemleri sonucunda daha önce düzenlenen faturaların ödendiğini, taraflar arasında iddia edildiği gibi hizme sözleşmesi bulunmadığını, müvekkilinin davacı şirkete borçlu olmadığını savunarak asıl davanın reddini istemiş, karşı davasında ise; müvekkili şirket ortağı olan ...'ın dava konusu tv kanalının birçok programında danışmanlık hizmeti verdiğini, müvekkilinin 47.200 TL tutarında hizmet alacağının bulunduğunu ileri sürerek, alacağın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmamakla birlikte sponsorluk/danışmanlık iddialarına neden olan ... Tarım ve Hayvancılık Programına ilişkin görüntülerin incelenmesi sonucunda, programın karşı davacı ....'ın danışmanlığında ve davalı şirketin sponsorluğunda yapılması konusunda taraflar arasında ticari bir ilişkinin bulunduğu, davacı şirket tarafından yürütülen bu ticari ilişki kapsamında verilen hizmet nedeniyle düzenlenen faturaların davalı şirkete gönderildiği, çekişme konusu faturaya kadar ödemenin düzenli olarak yapıldığı, davacı tarafından davalıya verilen sponsorluk hizmeti karşısında 10.000 TL/ ay+KDV faturalarının kesildiği, ... kanalında haftada bir gün yayınlanacak bu tür program için düzenlenen faturanın piyasa rayiçlerine uygun bulunduğu, takip konusu alacağı oluşturan fatura bedelinin de her iki tarafın ticari defter ve kayıtlarında dönmemiş davacı alacağı olarak kayıtlı bulunduğu, bu nedenle davacı şirketin verilen hizmet karşılığı sponsorluk bedeli olarak davalı şirketten takip tarihi itibariyle 27.820 TL alacak hakkının bulunduğundan asıl davanın kabulüne, davalı şirket yetkilisi olan ...'nın danışmanlık hizmeti verdiğine ilişkin yeterli kanıt bulunmadığı, programda da sponsor firma temsilcisi olarak görüş belirtmesinin olağan bir uygulama olup alacak hakkı doğuracak şekilde danışmanlık hizmeti verildiği kanıtlanmadığı gerekçesiyle, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı-karşı davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre asıl davada davalı-karşı davada davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle asıl davada davalı-karşı davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmayan asıl davada davacı-karşı davada davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.