muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2792, Karar No: 2012/10085, Tarih: 08.06.2012

Davaya konu Almanya Dortmund Asliye Hukuk Mahkemesi’nin yapmış olduğu yargılama sonucu verdiği kararın dosya içindeki tebliğ belgelerinden anlaşılacağı üzere Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü aracılığı ile davalının vekili Av. .....’na 27.02.2009 tarihinde tebliğ edildiği ve süresinde yasal yollara başvurulmadan kesinleşmiş bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece tenfiz isteminin reddine ilişkin gerekçelerden birisi, tenfizi istenen mahkeme kararının Türk kamu düzenine aykırı olduğudur. Gerçekten de, yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 SK.’nun 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir.

Kanunda kamu düzeni kavramının zamana ve yere göre değişebilen niteliği gereği bir tanımlama yapılmaktan kaçınılmış ve konunun hakimin takdirine bırakılması tercih edilmiş, ancak kamu düzenine aykırılığın “açıkça” olmasının aranmasıyla bu konuda takdir hakkı bulunan hakime bir sınırlama getirilmek istenmiştir. Bu düzenleme, Türk tenfiz hukukunda, kamu düzeni kavramının izin verdiği ölçüde, yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi lehine bir eğilimin bulunduğunu göstermektedir. Doktrinde de bu konuda hakime yardımcı olması bakımından bazı kriterler verilmiştir. Buna göre örneğin Türk tenfiz hakimi “kural olarak” yabancı mahkeme kararının doğruluğunu inceleyemez (revision au fond yasağı). Zira aksinin kabulü, aynı davanın Türk mahkemesinde tekrar görülmesi ve yeni bir Türk mahkemesi kararının ortaya çıkması sonucunu doğurur. Ancak örneğin Türk hukukunun vazgeçilmez kabul ettiği temel prensiplerini ihlal eden veya milletlerarası alanda geçerli olan ortak ilkelere aykırı bulunan yabancı mahkeme kararları tenfiz edilemez. Tenfiz hakimi takdir hakkını kullanırken, her somut olayın kendine mahsus özelliklerini de dikkate almalıdır.

O halde dava konusu uyuşmazlık yönünden de somut olayın özelliklerine göre bir inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır.

O halde dava konusu uyuşmazlık yönünden de somut olayın özelliklerine göre bir inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır.

Burada ilk olarak yabancı mahkemece davalının savunma hakkının ihlal edilip edilmediğinin incelenmesi gereklidir. Somut olayda yabancı mahkemece, dava dilekçesi ve ekleri davalıya 1965 tarihli Hukukî ve Ticarî Konularda Adlî ve Gayrı Adlî Belgelerin Yabancı Memleketlerde Tebliğine Dair Lahey Sözleşmesi’ne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalının davaya karşı savunma yapmak isteğini göstermemesi nedeniyle, Alman Usul Yasası’nın 331/3. ve 276. maddeleri uyarınca, davacının talebi üzerine, sözlü yargılama yapılmaksızın “gıyabi karar” verilmiştir. Buraya kadar olan gelişmelerin Türk kamu düzenine aykırı veya davalının savunma hakkını kısıtlar nitelikte olmadığı, benzer olaylarda Yargıtay dairelerince verilen kararlarla da benimsenmiştir (Yargıtay 13. HD. 01.10.1992 gün ve 5764 E.-7352 K., Yargıtay 11. HD. 06.07.2010 gün ve 2008/12797 E.- 2010/7992 K.). Zira “kural olarak” her mahkeme kendi usul hükümlerini uygular ve yabancı mahkemenin uyguladığı usulün Türk usul hukukundan farklı olması, Türk kamu düzeninin müdahalesi için tek başına yeterli sebep oluşturmaz. Aynı ilkeler yabancı mahkemece uygulanan ispat hukuku açısından da geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta incelenmesi gereken diğer bir konu da, benzer olaylarda Türkiye’de açılan davaların, TTK.’nun 329/1. ve 405/2. maddelerinde düzenlenen, anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyecekleri ve pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri ilkeleri gereği reddedilmesine rağmen, aynı şartlardaki ortaklarca yabancı mahkemelerde açılan davaların kabul edilmesinin ve alınan farklı yöndeki bu yabancı mahkeme kararlarının Türkiye’de tenfizinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağıdır. Nitekim mahkemece bu durum, T.C. Anayasası’nın kanun önünde eşitlik ilkesine ve kamu düzenine aykırı kabul edilmiştir.

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK.’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır.

Somut uyuşmazlık yönünden asıl incelenmesi gereken husus, tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı

Somut uyuşmazlık yönünden asıl incelenmesi gereken husus, tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı

noktasıdır. Burada ilk olarak tanıma ve tenfiz hukukundaki kamu düzenine aykırılık kavramının, iç hukuktaki emredici kurallara aykırılık kavramından daha dar ve sınırlı bir anlama sahip olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Dolayısıyla kamu düzeni gerekçesiyle yabancı mahkeme kararının tenfizine istisnaen müdahale edilmelidir. Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan revision au fond yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez.

Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi Alman hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın, davacı yararına BOZULMASINA,takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 08.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3752, Karar No: 2011/2561, Tarih: 18.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/3752 E.  ,  2011/2561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, dava konusu 117 ada 201 ve 204 parsel sayılı taşınmazların paylı olarak davacı ve davalı taraf adına tapuya tesciline karar verilmiş ise de, yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “dava konusu taşınmazların öncesinin davalının kök miras bırakanı ...'in babası ...’den kaldığı, ... ve terekesinin paylaşılmadığı, davacının ...'in kardeşlerinden pay satın aldığı, davalı ...’un 18.09.1981 tarihinde davacı aleyhine açtığı meni müdahale davası sonucu 17.12.1986 tarih 1981/610-1986/656 E.K. sayılı ilamı ile davanın kabulüne karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, davacının kesinleşen hükümde taraf olduğu gözetildiğinde meni müdahale davasının açıldığı tarihe kadar olan zilyetliğe değer verilemeyeceği gibi, meni müdahale kararının kesinleştiği tarih ile kadastro tespitinin yapıldığı tarih arasında 20 yıllık sürenin de dolmadığı, davacı tarafın terekesi karşısında üçüncü kişi konumunda olduğu, elbirliği halinde mülkiyet esaslarına tabi taşınmazlarda oybirliği sağlanmadan yapılan pay satışlarının geçersiz olduğu gözetildiğinde davacının bu satışa ve zilyetliğe dayanarak her hangi bir hak iddia edemeyeceği” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulmuştur. Kural olarak bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar.

Yargılama sırasında ... terekesine karşı üçüncü kişi durumunda bulunan davacı ...’ın ölmesi üzerine mirasçıları ... ve paydaşları davaya dahil edilmiştir. Davacı ... mirasçısı ..., ’ten gelen miras payına yönelik usulüne uygun katılma talebinde bulunmadığı gözardı edilerek ve hüküm tarihinde ’in mirasçısı olduğundan söz edilemeyecek davacı ...’ın diğer mirasçılarına pay verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Adı geçen ... mirasçısı olan ...'ın kök muris 'ten gelen miras paylarına yönelik dava açma hakkının saklı bulunduğu kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...’un temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 91,05 TL harcın istek halinde davalı ...’a iadesine, 18.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2239, Karar No: 2012/2930, Tarih: 01.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/2239 E.  ,  2012/2930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/12/2010 tarih ve 2006/5-2010/438 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili ile ... Otobüsleri A.Ş. ve Yapı Kredi Sigorta A.Ş. vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 28/02/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacılar vekili Av. Banu Kırımlar ile davalılardan ... A.Ş. vekili Av. ...ve Saygı Turizm Ltd. Şti vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin tek çocuğu ...'nın, davalılardan ... Otobüsleri A.Ş., Saygı Turizm Ltd. Şti., ... ve Axa Oyak Sigorta A.Ş.'nin işleteni, maliki, sürücüsü ve zorunlu trafik sigortacısı bulunduğu araçta yolcu iken, diğer davalıların sürücüsü, maliki ve zorunlu trafik sigortacısı bulunduğu aracın çarpması sonucu, meydana gelen trafik kazasında öldüğünü ileri sürerek, her bir müvekkili için ayrı ayrı (5.000) TL destek tazminatı ile (75.000) TL manevi tazminatın, temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, 23.11.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile davacı ... için (34.663,16) TL, Yücel için (16.952,23) TL ek destek tazminatının, davalılar ..., Saygı Turizm Ltd. Şti., ... Otobüsleri A.Ş. ve Axa Oyak Sigorta A.Ş.'den tahsilini istemiştir.

Davalılar, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı sürücüsü ...'in olayda tam kusurlu bulunduğu ve aleyhinde verilen ceza kararının da kesinleştiği, davalılardan Axa Oyak Sigorta A.Ş. tarafından karayolu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası dolayısıyla davacılara toplam (40.000) TL ödeme yapıldığı gerekçesiyle, davalılar ..., ... ve Ak Sigorta A.Ş. hakkındaki davanın reddine, davacı ... için (19.663,16) TL, Yücel için (1.952,23) TL destek tazminatı ile, her bir davacı için ayrı ayrı (20.000) TL manevi tazminatın, temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmişitir.

Kararı, davacılar vekili ile ... Otobüsleri A.Ş. ve Yapı Kredi Sigorta A.Ş. vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...Ş. vekilinin tüm ve davacılar vekilinin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Kararı, davacılar vekili ile ... Otobüsleri A.Ş. ve Yapı Kredi Sigorta A.Ş. vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...Ş. vekilinin tüm ve davacılar vekilinin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Ancak dava, haksız fiilden kaynaklanan zararın, zarar sorumlusu bulunan davalılardan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... Oyak Sigorta A.Ş. tarafından davacılara karayolu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası kapsamında ödenen (40.000) TL.’nın, davacıların talep edebilecekleri destek tazminatından düşülmesine karar verilmiştir. Gerçekten de davalı ... Oyak Sigorta A.Ş., davacıların murisi ...’nın yolcusu bulunduğu, davalı Saygı Turizm Ltd. Şti.’ne ait aracın, hem zorunlu trafik sigortacısı, hem de karayolu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortacısıdır. Anılan sigortacının 30.06.2006 tarihli yazısından da (40.000) TL. ödemenin, davacılara karayolu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası kapsamında yapıldığı anlaşılmaktadır.

Ancak karayolu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası, tür itibariyle bir meblağ sigortası olduğundan sigortacı, ölüm rizikosu nedeniyle sigorta poliçesinde belirlenen sigorta bedelini, koşulları gerçekleştiği takdirde, hak sahiplerine aynen öder. Buradaki hak sahibi kavramı ile hukuki değil fiili ilişkiyi ifade eden ve ölen kişiye fiilen, sürekli ve düzenli bir şekilde bakan veya bakması kuvvetle muhtemel olan destek kavramı arasında da fark vardır. Yine bu sigorta, bir can sigortası türü olduğundan, sigorta bedelini ödeyen sigortacının, halefiyet yoluyla zarar sorumlusuna veya sigorta ettirene rücu hakkı, ilke olarak bulunmamaktadır. Ne var ki anılan sigortada, sigorta nevilerinden birisi olan tedavi giderleri, mal (tazminat) sigortası ilkelerine tabi bulunmaktadır. Bu nedenle de sigortalı, sadece gerçekten sarf ettiği veya sarf etmesi gereken tedavi giderlerini, limiti dahilinde sigortacıdan talep edebilir. Zira bu teminatın amacı, sigortalının uğradığı gerçek zararı gidermeye yöneliktir. Bu nedenle de sigortacının, anılan teminat nevine ilişkin ödemeyi yaptıktan sonra, mal sigortalarına ilişkin TTK.’nun 1301. maddesi uyarınca, zarar sorumlusuna karşı rücu hakkı bulunmaktadır (OZKSGŞ. 6-c maddesi).

Karayolu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının bu niteliği gereği, anılan sigorta kapsamında ölüm rizikosu nedeniyle, sigortalının hak sahiplerine yapılan ödemenin, sigortalının desteğinden mahrum kalanlar tarafından, zarar sorumlularından talep edilebilecek destek tazminatı hesabından düşülmesi mümkün değildir.

Karayolu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının bu niteliği gereği, anılan sigorta kapsamında ölüm rizikosu nedeniyle, sigortalının hak sahiplerine yapılan ödemenin, sigortalının desteğinden mahrum kalanlar tarafından, zarar sorumlularından talep edilebilecek destek tazminatı hesabından düşülmesi mümkün değildir.

Bu durumda mahkemece, davalı ... Oyak Sigorta A.Ş. tarafından davacılara karayolu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası poliçesi kapsamında ödenen (40.000) TL. tazminatın, davacıların talep edebilecekleri destek tazminatından düşülmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

3- Ayrıca, davacılar vekili, 23.11.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile davalılardan sadece ..., Saygı Turizm Ltd. Şti., ... Otobüsleri A.Ş. ve Axa Oyak Sigorta A.Ş. hakkındaki tazminat taleplerini arttırmış, diğer bir deyişle davalılar ..., ... ve Aksigorta A.Ş. hakkında ek tazminat talebinde bulunmamıştır.

Bu durumda mahkemece, davalılar ..., ... ve Aksigorta A.Ş. için asıl davada istenen toplam (10.000) TL. üzerinden değil de, reddedilen destek tazminatı tutarının tamamı üzerinden vekalet ücreti takdir edilmesi dahi doğru olmamış, kararın bu nedenle de davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

4- Yapı Kredi Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; HUMK.’nda davanın nasıl açılacağı düzenlenmiştir. Buna göre, sorumlu olanlardan birisi hakkında dava açıldıktan sonra, diğer bir sorumluya dava ihbar edilmek suretiyle, davaya dahil edilerek hakkında hüküm kurulması mümkün değildir.

Somut olayda, mahkemece ... Otobüsleri A.Ş. vekili tarafından 14.11.2007 tarihli dilekçe ile talep edilmesi üzerine, 22.11.2007 tarihli oturumda, davanın Yapı Kredi Sigorta A.Ş.’ne ihbarına karar verilmiş ve dava anılan şirkete ihbar edilmiştir. Ancak bundan sonra, Yapı Kredi Sigorta A.Ş. karar başlığında davalı olarak gösterildiği gibi, anılan şirket hakkında hüküm kurulmuştur.

Bu durum karşısında mahkemece, aleyhine usulen açılmış ve harcı yatırılmış bir dava bulunmadığı halde, Yapı Kredi Sigorta A.Ş. aleyhine hüküm kurulması dahi doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin tüm ve davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle de Yapı Kredi Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar ile Yapı Kredi Sigorta A.Ş. yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine aşağıda yazılı bakiye 2.743,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...Ş.'den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacılar vekili ile Yapı Kredi Sigorta A.Ş'ye iadesine, 01/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3851, Karar No: 2024/6859, Tarih: 20.05.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3851 E.  ,  2024/6859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/5435 Değişik iş

SUÇ : Dolandırıcılık

KARAR Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 09.06.2022 tarihli ve 2021/40251 Soruşturma, 2022/15066 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ankara Batı 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 20.07.2022 tarihli ve 2022/5435 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 20.07.2022’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2023/1286 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/59516 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/59516 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar nazara alındığında,

Şüphelinin, müştekiyi icradan satın aldığı aracı kendisine satacağı konusunda aldatıp, araç bedeli adı altında müştekiden 118.000,00 Türk lirasını almasına rağmen, kendisine araç satmayarak haksız yarar sağladığının iddia edildiği somut olayda, Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığınca, şüpheliye isnat edilen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı ve taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde kaldığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;