muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11979, Karar No: 2014/21466, Tarih: 27.10.2014

Geçici 81.maddesinin (C-a) bendine göre 23.5.2002 tarihinde 49 yaşında olan davacının Kanun'un aramış olduğu 55 yaş şartını 23/05/2002 tarihi itibariyle yerine getirmediği anlaşılmaktadır.

Yasa'nın 81/C-b bendinde, 23/05/2002 tarihinde (a) alt bendinde öngörülen şartları yerine getiremeyenlerden bu şartları; (bc) “24.05.2008 ile 23.05.2011 tarihleri arasında yerine getirenler kadın ise 56, erkek ise 58 yaşını doldurmuş olmaları” halinde aylık almaya hak kazanacakları ifade edilmiştir. Davacının 58 yaş koşulunu 01/05/2011 tarihinde yerine getirerek yaşlılık aylığına hak kazanacak olması nedeniyle; 01/05/1953 doğumlu davacının 58 yaşını ikmal ettiği 01/05/2011 tarihini takip eden aybaşı olan 01/06/2011 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa'nın Geçici 81.maddesinin ( C-b ) bendinin (bc) alt bendi gereğince yaşlılık aylığı almaya hak kazandığına karar verilmesi gerekirken, davacının 01/11/2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1.bendinde yer alan, “davacı ...'ya tahsis talep tarihini takip eden aybaşı 01.11.2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine,” tarih ve sözcüklerinin silinerek yerine, “davacı ...'nın 01/05/2011 tarihini takip eden aybaşı olan 01/06/2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine,” tarih ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10353, Karar No: 2020/767, Tarih: 14.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/10353 E.  ,  2020/767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Dosya kapsamına göre, sanığın, gece sayılan zaman diliminde müştekiye ait kapıları açık ve anahtarı üzerinde bulunan kamyoneti çaldığı olayda, 02/04/2015 tarihli bilirkişi raporunda suça konu aracın bulunduğu yerin iş yerinin eklentisi niteliğinde olduğu bildirilmiş ise de, rapora ekli resimler incelendiğinde söz konusu yerin iş yerinden bağımsız boş arazi olduğu bu nedenle bina eklentisi kabul edilemeyeceğinin anlaşılması karşısında, iş yeri dokunulmazlığı bozma suçunun oluşmayacağı ve hırsızlık eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan mahkumiyetine ve hırsızlık suçundan dolayı ise aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uygulanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 14.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9313, Karar No: 2018/8420, Tarih: 03.07.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/9313 E.  ,  2018/8420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanığın, dört ayrı tarihte, katılanın yemek şirketine ait araçla, hurdacı dükkanına gelen ve ayrı yargılanıp mahkum edilen ....ten 100 kg tencereyi kilosu 2,50 TL’den satın alması şeklinde gerçekleşen olayda, sanık tarafından satın alınan tencerelerin, bu tencerelerin ait olduğu firma yetkililerinden nitelikleri sorularak piyasa değeri belirlenip sonucuna göre sanığın suç kastı değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9145, Karar No: 2019/11934, Tarih: 23.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/9145 E.  ,  2019/11934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı,

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanığın atılı suçlardan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya incelendi.

Suça sürüklenen çocuk hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve anılan karara yönelik temyiz istemi CMK'nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz kabul edilip bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verildiği anlaşıldığından, katılan mağdure vekilinin anılan karara yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık ile suça sürüklenen çocuk haklarında atılı suçlardan kurulan beraat hükümleriyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14818, Karar No: 2021/1644, Tarih: 24.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/14818 E.  ,  2021/1644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, davacılara ait 398 ada 83 parsele davalı tarafça su deposu yapılmak ve gelir elde edilmek suretiyle 10 yıldır elatıldığını, ihtara rağmen sonuç alınamadığını, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 30.000 TL ecrimisilin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili süresinde verdiği cevap dilekçesi ile zamanaşımı definde bulunmuş olup kamulaştırmaya ilişkin işlerin usulüne uygun yürütüldüğünü kötüniyetli olunmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, 18.127,30 TL nin dava tarihi olan 11.09.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir. Hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; ecrimisil istemine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Hemen belirtilmelidir ki, ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere ve HMK'nin 266 vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir.

Bu nedenle, özellikle tarım arazilerinin haksız kullanımı nedeniyle ürün esasına göre talep varsa, bu konudaki resmi veriler getirtilmeli, taşınmazın bulunduğu bölgede ekilen tarım ürünlerinin neler olduğu Gıda Tarım ve Hayvancılık il veya ilçe müdürlüğünden sorulmalı, ekildiği bildirilen ürünlerin ecrimisil talep edilen yıllara göre birim fiyatları ve dekara verim değerleri, hal müdürlüğünden ilgili dönem için birim fiyatlar getirtilmeli, bölgede münavebeli ekim yapılıp yapılmadığı, taşınmazın nadasa bırakılıp bırakılmadığı tespit edilmelidir.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmaz üzerindeki su depolarının davalı tarafından yapıldığı tarafların kabulünde olmakla mahkemece davalının işgalinden önceki taşınmaz durumu gözetilerek, dava konusu taşınmaz tapuda tarla vasfında olduğundan ve taraflar arasında görülmüş ve kesinleşmiş olan Seferihisar Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/342 Esas ve 2016/150 Karar sayılı kamulaştırma bedel tespit davasında alınan 08.02.2016 tarihli bilirkişi raporunda taşınmaz tarım arazisi olarak değerlendirildiğinden taşınmaz için ürün gelir yöntemi ile hesaplama yapılması gerekirken Mahkemece hükme esas alınan 24.03.2016 tarihli bilirkişi raporunda; taşınmazın tarla vasfında olduğu, üzerinde ekili dikili ürün bulunmadığı, uzun yıllardır toprak işlemesi yapılmadığı, bu nedenle taşınmazda yabani otların bulunduğu, arazinin sığ toprak derinliğine sahip olması nedeniyle pulluk derinliğinde toprak katmanı bulunmadığı, tarımsal mekanizasyonun mümkün olmadığı taşınmazda su kaynağı da bulunmadığı bu nedenlerden dolayı zirai faaliyetin mümkün olmadığı başka amaçla kullanılabilmesinin mümkün olduğu belirtilerek satışa çıkarılmış benzer taşınmazların, büyüklük, imar, konum, görülebilirlik, alt yapı imkanları gibi kriterler değerlenedirilerek serbest piyasa alım satım rayiçleri de göz önüne alınarak su deposu ve müştemilatı denilmek suretiyle kira gelir yöntemi ile hesaplama yapılması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; ilke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayice göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Somut olayda bilirkişi raporunda; söz konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle kira getirisinin 0,30 TL m2/ay olabileceği belirlenmiş olup geriye doğru hesaplama yapılmışsa da az yukarıda belirtildiği üzere öncelikle ilk dönem olan 2010 yılı rayiç bedel belirlenip sonraki ilerleyen yıllara ÜFE artış oranı yansıtılarak ecrimisil belirlenmesi yapılması gerekirken davanın açıldığı 2015 yılı belirlenerek tam tersi yol izlenmek suretiyle hesaplama yapılması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca usul ve yasaya aykırı kararın BOZULMASINA, yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 24.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24882, Karar No: 2014/11039, Tarih: 28.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/24882 E.  ,  2014/11039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 11.maddesi gereğince aynı kanunun 5.maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanacağı gözetilmeden sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 5/1-b maddesindeki tedbirlere hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan; hüküm fıkrasından "suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal çalışmacı Bülent Dağ'ın düzenlemiş olduğu sosyal inceleme raporuna göre 5395 sayılı çocuk koruma yasasıın 5/1-d bendi gereğince sağlık tedbiri, meslek edinmesi ve düzenli olarak çalışması amacıyla Çıraklık eğitim merkezi kaydı olan bir iş dalında meslek sahibi bir ustanın yanına veyahut kamuya yada özel sektöre ait işyerlerinden birine yerleştirilmesi için aynı yasanın 5/1-b maddesi gereğince Eğitim tedbiri uygulanmasına, " ilişkin bölümün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4067, Karar No: 2014/2426, Tarih: 19.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/4067 E.  ,  2014/2426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/209088

MAHKEMESİ : Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2011

NUMARASI : 2010/258 (E) ve 2011/2 (K)

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın aracında yapılan aramada 200 kg şeker ve 80 kg bal geçirildiği ve suç eşyasının miktarı itibariyle ticari kasıtla hareket ettiği sabit olmasına rağmen, kişisel ihtiyacı için aldığı yönündeki suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün istem gibi BOZULMASINA, 19.02.2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14975, Karar No: 2015/724, Tarih: 15.01.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/14975 E.  ,  2015/724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun cezai ehliyeti bulunmayan kardeşini işlenen suçta araç olarak kullanması nedeniyle hakkında TCK'nun 37/2. maddesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 39,5 TL değerli oyuncak bebek çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15/01/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40542, Karar No: 2014/32017, Tarih: 06.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/40542 E.  ,  2014/32017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanıklar ... ve ...'in tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 06/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6564, Karar No: 2013/5990, Tarih: 12.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/6564 E.  ,  2013/5990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Sıfatıyla)

KARAR

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunundan doğan uyuşmazlık İş Mahkemesince hükme bağlandığından kararın temyizen incelenmesi görevi 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi uyarınca 10.Hukuk Dairesinindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 10.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 10.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/281, Karar No: 2013/388, Tarih: 24.01.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/281 E.  ,  2013/388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

1-Dosyanın incelenmesinde, asıl davada davalılar S.S.... Yapı Kooperatifi, ..., ..., ... mirasçılarından davalılar ..., ..., ..., .. kararın ve temyiz dilekçesinin yasaya uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Ticaret sicil memurluğu yazısına göre davalı kooperatifin adresi .. Mahallesi, . Cad, ... İşhanı 4/413 ... olmasına karşın, kararın ... Mahallesi, ...4/413 ... adresi yazılarak tebliğe çıkarıldığı, böyle bir adres bulunmadığı belirtilerek tebligatın iade edilmesi üzerine karar ve temyiz dilekçesi ticaret sicili adresi doğru yazılmadan aynı adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi hükmüne göre tebliğ edilmiştir. Bu nedenle, 7201 Tebligat Yasası' nın 12, 13.ve 35/4. maddesi hükümleri dikkate alınarak davalı kooperatife usulüne uygun olarak, gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi tebliğ edildikten sonra,

Davalılardan ..., ... ve ...’a gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin tebliği için çıkarılan davetiyenin” Bu mahallede bu sokak/no yoktur” şerhi yazılarak iade edilmesine rağmen, aynı adreste Tebligat Kanunu'nun 35. Maddesine göre tebliğ edilmesi usulsüz olup, tebliğat geçerli değildir. Kararın adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 6099 sayılı Kanun ile değişik 10. maddesi hükümleri ve Tebligat Yönetmeliğine uygun olarak tebliğinden sonra,

Davalı ... gerekçeli kararın tebliği için çıkarılan meşruhatlı davetiyenin “gösterilen mahallede sokak no olmadığı mahalle muhtarının imzalı beyanından öğrenildi” yazılarak bila tebliğ edildiği ve daha sonra gerekçeli karar ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliğ edilmediği anlaşıldığından, davalının 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 6099 sayılı kanun ile değişik 10 . maddesi hükümleri ve Tebligat Yönetmeliğine uygun olarak tebliğinden sonra,

Davalı ...’ye ve ...’e gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin Tebligat Kanun'un 21. maddesine aykırı olarak, muhatabın nerede olduğu, adresinden geçici olarak ayrılıp ayrılmadığı, tevziat saatinden sonra dönüp dönmeyeceği araştırılamadan yapıldığından, tebliği geçersiz olup, bu davalılara kararın ve temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğinden sonra, temyiz ve cevap süresinin beklenmesi,

2- Her ne kadar mahkemece dosyanın Yargıtay'a gönderilmesine dair düzenlenen formda mürafaa pullarının tamam olduğu belirtilmişse de, mürafaa tarihi itibari ile gerekli olan tebligat masrafı 104,00 TL olmasına rağmen dosyada 77,00 TL'lik pul bulunduğu anlaşıldığından eksik 27,00 TL posta pulu ve dosyanın gidiş-geliş masrafının eklenmesinden sonra,

temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın tekrar gönderilmek üzere mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) no’lu bentlerde açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13098, Karar No: 2016/2324, Tarih: 15.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/13098 E.  ,  2016/2324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Türkeli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2014

NUMARASI : 2012/208-2014/181

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1)Davalıların murisi olan tapu malikinin davalılar ile hukuki ilişkilerini gösterir veraset ilamı dosya arasına konulduktan,

2)Bilirkişi raporunda değerlendirmede esas alınan ürünlerin dekar başına verim miktarlarının İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.