muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6745, Karar No: 2016/7993, Tarih: 20.09.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/6745 E.  ,  2016/7993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. İş ve İzmir 11. İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, feshin geçersizliğinin tespiti, işe iade istemi ve boşta geçen süreye ait ücretin tahsili istemlerine ilişkindir.

İstanbul 11. İş Mahkemesince, uyuşmazlıkta işçinin işini yaptığı yer olan mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İzmir 11. İş Mahkemesi tarafından ise davalı ...nin yerleşim yeri mahkemesinde de dava açılabileceği, davalının seçimlik hakkı olduğu gerekçesiyle karşı yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibariyle yetkili iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, “İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, yani işyeri mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş mahkemesine açılan davada yetki, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesidir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde itiraz edilmese de; hâkim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetkisizlik kararı verebilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekilinin, davacının iş akdinin feshinin geçersizliğinin tespiti, işe iadesi ve boşta geçen süreye ait ücretin tahsili istemleri ile davalılardan ...'nin yerleşim yeri adresi olan İstanbul İş Mahkemesinde dava açtığı, HMK'nın 7/1. maddesi hükmüne göre, davalı ...nin bulunduğu yer mahkemesinin de yetkili olduğu, davada kesin veya özel yetki kuralı bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık seçimlik yetkiye tâbi ve davalı ...nin merkez yerleşim yeri adresi olan ".../..." mahkemelerinin de yetkili olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın İstanbul 11. İş Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 11. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/09/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28636, Karar No: 2015/46163, Tarih: 10.12.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/28636 E.  ,  2015/46163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/243530

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2012

NUMARASI : 2011/298 (E) ve 2012/172 (K)

SUÇ : Yağma, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak, kamu görevlisine hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, iftira, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık E.. A.. hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan verilen hükme yönelik temyiz tirazlarının incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarih ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II- Sanık H.. E.. hakkında kamu görevlisine hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından, sanık E.. A.. hakkında iftira suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların, hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildiği takdirde, kendi altsoyları üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluğunun sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar H.. E.. ve E.. A.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine, "Sanıkların, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1.maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamalarına" cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Sanık H.. E.. hakkında yaralama; sanık E.. A.. hakkında kamu görevlisine hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanıklar H.. E.. ve E.. A..'nun, yakınan M.. S..'ın kullandığı plakalı ticari taksiye bindikleri, bir süre gittikten sonra sanık E.. A..'nun yaptığı telefon görüşmelerinden gasp edileceği şüphesine kapılan yakınanın gasp butonuna bastığı ve otobüs durağında durduğu, taksinin ön kısmında oturan H.. E..'ın kendisine vurmaya başlayıp, "ver ulan paraları, şerefsiz" dediği, yakınanın aracı hareket ettirmesi ile birlikte aracın arka koltuğunda oturan sanık E.. A..'nun araçtan düştüğü, yakınanın tekrar aracı durdurup inmek istediği sırada sanık Hüseyin'in kontak anahtarını alıp yakınana vurduğu, yakınanın araçtan kendisini dışarı atıp kaçtığı, daha sonra sanık Hüseyin'in aracı çalıştırıp götürmeye çalışırken sırada başka bir araca çarpması sonucu taksiyi terk ettiği, bir süre sonra yakınanın olay yerinden geçen polis ekibini durdurup olayı anlattığı, sanıkları gören polislerin tanık A.. M..'ı da araca alarak takibe başladıkları, sanık Hüseyin'in polise direndiği, etkisiz hale getirilmesinden sonra polis memurlarına küfürler edip "ben kürdüm, aşiret çocuğuyum, sizin hepinizi yarın kaldıracağız" şeklinde sözlerle tehdit ve hakaret ettiği, sanık Ecevit'in ise polislere karşı sözlü ya da fiili bir eyleminin olmadığı olayda;

1- Sanık H.. E..'ın yakınana “ver ulan paraları” dediği, aracının anahtarını alarak yakınana vurduğu, aracı alarak bir süre gittikten sonra kaza yaptığı ve aracı bırakıp kaçmaya başladığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 149/1-h maddesinde öngörülen yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun vasfında ve delillerin takdirinde yanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık E.. A..'nun yakalanmasından sonra polislere yönelik her hangi bir eyleminin olmadığı, yakınanlar N.. T.. ve R.. Ç..'in soruşturma aşamasındaki beyanlarında sanığın kendilerine karşı sözlü ya da fiili bir eyleminin olmadığını söyledikleri, tanıklar A.. M.. ve S.. Y...'ın da sanığın polislere direnmediğini, hakaret etmediklerini beyan ettikleri, tanık M.. G..'nin, sanıkların ekip otosunda ve polis merkezinde polislere küfür ettikleri, taşkınlık çıkardıkları yönündeki anlatımları dikkate alındığında, tanıkların beyanları arasındaki açık aykırılıklar giderildikten sonra sanık Ecevit'in suç teşkil eden eylem ve/veya eylemlerinin takdiri gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yetinilip, hangi delille desteklenen tanık beyanına da üstünlük tanındığı da denetime olanak verecek şekilde karar yerinde açıklanmadan, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması

3-24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinde değişiklik yapıldığından, bunun yeniden takdiri lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar H.. E.. ve E.. A.. savunmanları ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7386, Karar No: 2010/34, Tarih: 07.01.2010

**15. Hukuk Dairesi         2009/7386 E.  ,  2010/34 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı temsilcisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı temsilcinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 07.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/218, Karar No: 2018/9316, Tarih: 13.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2015/218 E.  ,  2018/9316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/444, Karar No: 2011/7770, Tarih: 27.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/444 E.  ,  2011/7770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/09/2009 tarih ve 2009/108-2009/308 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Federal Almanya Cumhuriyeti Bochum Asliye Hukuk Mahkemesinin 3 O 343/06 numaralı dosyasında 20.04.2007 tarihli davalı aleyhine verilen alacak davasına ilişkin kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tenfizi istenen kararın müvekkiline tebliğ edilmediğini, savunma hakkının kısıtlandığını, Türkiye'de aynı şekilde açılan davaların reddedildiğini, kararın Türk kamu düzenine aykırı olduğunu, Türk Hukukunun uygulanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yabancı mahkeme kararına konu teşkil eden hususun Türk mahkemelerinde de çekişme konusu olduğu ve TTK.nun 405/2. maddesi gereği davaların reddedildiği, bu durum karşısında tenfize konu edilen yabancı mahkeme kararının Türk Mahkemeleri tarafından verilen kararlarla açıkça çeliştiğinden kamu düzenine aykırı olduğu, ayrıca 1965 tarihli Hukuki ve Ticari konularda Adli ve Gayri Adli belgelerin Yabancı Memleketlerde Tebliğine Dair Lahey Sözleşmesine Türkiye ve Almanya'nın taraf olduğu, Lahey sözleşmesi ile kabul edilen istisnai tebligat yöntemlerinden birinin de doğrudan posta yolu ile tebligata ilişkin olup, bu yönteme sadece sözleşmenin 10. maddesine çekince koymayan ülkeler açısından başvurmanın mümkün olduğu, bu durumda MÖHUK.nun 34. maddesi gereğince ortada kesinleşmiş bir karar olduğundan söz edilemeyeceği gerekçesiyle, tenfiz şartları oluşmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve yabancı mahkeme kararının tenfiz edilebilmesi için kararın Lahey

Sözleşmesi hükümleri uyarınca kesinleşmesinin gerekmesine, somut olayda ise tenfizi talep edilen kararın Lahey Sözleşmesi uyarınca yetkili makamlar aracılığıyla tebliğ edilmeyip, posta yoluyla tebliğ edilmesi nedeniyle kesinleşmediğinden mahkemece sırf bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, ayrıca yerinde bulunmayan diğer gerekçelerin de davanın reddine dayanak yapılması doğru değil ise de yukarıda da belirtildiği üzere usulünce kesinleştirilmiş bir karar bulunmadığından yerinde olan bu gerekçeye göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/06/2011tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20404, Karar No: 2018/4986, Tarih: 16.10.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/20404 E.  ,  2018/4986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic.Mah.Sıf.)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı yetkisizliğe yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ile akdedilen sözleşme kapsamında davalıya yol yapım malzemeleri satıldığını, malın teslimi akabinde bedelinin ödenmesi gerektiğini, davalı tarafından mal bedeli ödenmeyince alacağın tahsili için davalı hakkında yapılan ilamsız takibe haksız olarak yetki itirazında bulunduğunu ve borca itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini, inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın yasal süre içinde açılmadığını, takibe dayanak gösterilen sözleşmenin dava dışı şirket ile akdedildiğini, davacının bu sözleşmeyi şirketi temsilen imzaladığını, davacının icra takibini ve bu davayı kendi adına açtığını, taraf sıfatının bulunmadığını, ayrıca sözleşmeden doğan borcun tamamının ödendiğini, davacının kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, icra takibine itirazın iptali davalarında yetkili mahkemenin HMK.'nın 6. maddesi uyarınca davalının ikametgahı mahkemesi olduğu, davalının ikametgahının ise ... olduğu gerekçesiyle ... 2.İcra Müdürlüğü’nün 2014/14579 sayılı takip yönünden yetkisizliğine, takip yönünden ... İcra Müdürlüğü’nün yetkili olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava itirazın iptali istemine ilişkindir.İtirazın iptali davasına konu icra takibinin yetkili icra dairesinde yapılması gerekir.Somut olayda davacı icra takip talebinde alacağını sözleşme ve faturaya dayandırmaktadır.Dosya içerisinde bulunan 24.05.2010 tarihli sözleşmeye davalının bir itirazı bulunmamaktadır.TBK.’nun 89. maddesi uyarınca borcun ifa yeri taraflarca açıkça belirlenmemişse para borçlarının alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ifa edilir.Bu hüküm uyarınca alacaklının yerleşim yeri icra dairesinin yetkili olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediği gibi kabule göre de mahkemece yetkisiz icra dairesinde takip yapıldığı kabul edilmekle, yetkili icra müdürlüğünü belirtip, yetkili icra müdürlüğünde yapılmış bir takip bulunmadığı gerekçesiyle dava şartı eksikliğinden davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken yetkisizlik kararı verilmesi de yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harçların istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 16/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14620, Karar No: 2006/16483, Tarih: 28.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14620 E.  ,  2006/16483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki meraya elatmasının önlenmesi ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda davacı köy tüzelkişiliğinin davasının kısmen kabulüne, katılan ... Yönetiminin davasının reddi yolunda kurulan 01.12.2005 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı Bahşiler Köy Tüzelkişiliği vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 13.06.2006 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ... Köy Tüzelkişiliği vekili Av. ..., ... Köy Tüzelkişiliği vekili Av. ... geldiler, temyiz eden ... vekili gelmedi açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R