muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/11330, Karar No: 2006/12319, Tarih: 02.11.2006

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa, seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün kamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/902, Karar No: 2015/299, Tarih: 14.04.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/902 E.  ,  2015/299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Yasaya Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından İşin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen taksirle orman yangınına neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmalann temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Taksirli suçlarda uygulanma koşulları bulunmadığı halde, bir adet balta ve bir adet kazağın sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; hüküm fıkrasından müsadereye ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “Adli emanetin 2012/57 sırasında kayıtlı bir adet balta ve bir adet kazağın sahibine iadesine” ibaresinin eklenmek sureti ile DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 14/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15174, Karar No: 2013/5717, Tarih: 09.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/15174 E.  ,  2013/5717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve saldırgan sarhoşluk suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan ceza tertibine yer olmadığına ve hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin uygulanmasına dair ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.05.2007 gün ve 2004/403 Esas, 2007/184 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında saldırgan sarhoşluk suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığa isnat olunan saldırgan sarhoşluk suçunun tâbi olduğu kanun maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/5. maddesinde belirtilen 2 yılık asli zamanaşımının sorgu tarihi olan 23.12.2004'ten karar tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, davanın zamanaşımı nedeniyle düşme yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanununa muhalefet suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Sanığa isnat olunan 6136 sayılı Kanununa muhalefet suçunun aynı Kanunun 13/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanışımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 17.11.2004'ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında bu suçtan açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13669, Karar No: 2015/22577, Tarih: 15.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/13669 E.  ,  2015/22577 K.**

**"İçtihat Metni"**

\*

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, davalılardan E.. S.. A.Ş. ve \*\*. aleyhine açılan davaların reddine, davacıların diğer davalılar aleyhine açtıkları maddi tazminat davalarının reddine, 100.000.00TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacılar vekilince duruşmasız, davalılardan\*\*. vekilince de duruşmalı olarak talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15/12/2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan \*\* vekili Avukat \*\* ile karşı taraf vekili Avukat \*\* geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre temyiz eden davalı\*\* vekilinin tüm davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava 29.08.2011 tarihinde meydana gelen trafik iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacıların maddi tazminat istemlerinin reddine, manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davacılar vekili ile davalılardan \*\*. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacılar yararına manevi tazminatların takdiri ve poliçe kapsamına göre sigorta şirketleri dışındaki davalılardan tahsiline karar verilmesi ile kendi çalışmalarından dolayı yaşlılık aylığı aldığı anlaşılan davacı baba E.. C..’ın ölenin desteğinde olmadığının kabulü ve maddi tazminat isteminin reddi isabetlidir. Sigorta tahsisleri ile karşılandığından bahisle davacı anne A.. C..’ın maddi tazminat istemin reddine karar verilmesi ise aşağıda açıklanan nedenlerle isabetli olmamıştır.

./..

Davanın bu yönüyle yasal dayanağını, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununu oluşturmaktadır. Kanunun 55. maddesinde, “ Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir.

./..

Davanın bu yönüyle yasal dayanağını, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununu oluşturmaktadır. Kanunun 55. maddesinde, “ Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir.

Davaya konu iş kazası, 5510 sayılı Kanunun yürürlük tarihinden sonra meydana geldiğinden, Kurumca rücu edilebilen peşin değer; kusurlu olan işveren bakımından 5510 sayılı Kanunun 21/1, kusurlu üçüncü kişiler bakımından ise aynı yasanın 21/4 maddesine göre belirlenmelidir.

Davacı A.. C..’ın çocuğu olan sigortal\*\* öldüğü iş kazasında; Sigortalının % 20, servis aracı sürücüsü olan davalı A.. A..’ın % 80 oranında kusurlu olduğu, davalı sigorta şirketlerinin kazanın meydana geldiği aracın zorunlu ve ihtiyarı mali mesuliyet sigorta poliçelerini düzenledikleri, diğer davalıların sorumluluğunun ise asıl ve alt işveren ile işleten olmaktan kaynaklandığı, dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Mahkemece 03.04.2015 günlü hesap bilirkişi raporu ile davacı A.. C..’ın hesaplanan zararından, anılan davacıya Kurumca bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin tamamının rücuya tabi görülerek hesaplanan zarardan düşülmek suretiyle maddi zararının karşılandığı sonucuna varıldığı görülmektedir.

Öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının meydana gelmesinde sigortalının %20 oranında kusurlu bulunduğu belirgin olup, ilk peşin sermaye değerinin sigortalının kusuruna karşılık gelen % 20’lik bölümünün rücu edilmesinin söz konusu olamayacağı 5510 Sayılı Yasanın 21/1 maddesindeki düzenleme karşısında açıktır. Sigortalının kusurunun dışında kalan bölümün indirilmesinde ki yönteme gelince; Bu durumda indirim usulü, kusurun işveren ya da üçüncü kişide bulunmasına göre 5510 sayılı Yasanın 21/1 ve 21/4 maddelerinde ayrı ayrı düzenlenmiştir.

Somut olayda servis araç sürücüsü olan davalı A.. A..’ın üçüncü kişi olduğu açıktır. Hal böyle olunca ilk peşin sermaye değerinin rücuya tabi olan bölümünün 5510 sayılı Yasanın 21/4. Maddesi dikkate alınarak belirlenmesi gerekir. 5510 sayılı yasanın 21/4. maddesinde ise “... İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir.” hükmü düzenlenmiştir. Somut olay bakımından üçüncü kişinin kusurunun %80 olmasına göre; peşin sermaye değerinin rücu edilebilir bölümünün bunun yarısı olacağı, diğer bir deyişle hak sahibine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin %40’nın indirilmesi suretiyle, sigorta tahsisleri ile karşılanmayan zararın bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan ve özellikle ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilir bölümü yerine tamamının indirilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

\*

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, davacılar yararına takdir edilen 1.100.00TL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan \*\* yükletilmesine, 15.12.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

\*\*
Yargıtay — Esas No: 2012/13886, Karar No: 2013/13200, Tarih: 24.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13886 E.  ,  2013/13200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/03/2012 tarih ve 2008/596-2012/153 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gülenay Erşan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, kendilerine sigortalı Yeda... Teksktil Gıda San.ve Tic.A.Ş.'nin Zeytinburnu'nda bulunan işyerindeki makinenin elektrik aksamında meydana gelen kısa devre sebebiyle yangın çıktığı, oluşan 124.551,00 TL sigorta zararının 16/06/2008 ve 26/06/2008 tarihlerinde hak sahibine ödendiği, yaptırılan değişik iş tespit incelemesi ve ekspertiz raporu uyarınca yangına sebep olan kısa devrenin makinenin üretim hatasından kaynaklandığı ve makinede başlayan yangının işyerinin bütününe sirayet ettiğini ileri sürerek, davalının imalatçının sorumluluğu ilkesinden kaynaklanan kusursuz sorumluluğu uyarınca ödenen bedelin rücuen tazmini talep ve dava olunmuştur.

Davalı vekili, yetki ve husumet itirazını belirterek, makineyi finans kurumuna sattığı ve fiili olarak bağının bulunmadığını, gerek bilirkişi raporunda gerekse değişik iş tespit dosyasında yangının çıkış sebebi olarak üretim hatasından kaynaklanan bir durum bulunduğunun net olarak tespit edilmediğini, makinenin standartlara uygun üretildiği ve topraklama hattında hiçbir sorun bulunmadığını, makinenin temizliği yapılırken çalışanların "tiner" kullanması sebebiyle olayın meydana geldiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, gerek ekspertiz raporu, gerekse delil olarak dosyaya sunulan değişik iş dosyası ve makinenin teknik aksamına ilişkin temin edilebilen belgeler uyarınca yangında makine tamamen yok olduğu için, ancak muadil bir makinede yapılabilen teknik inceleme sonucu, makinenin üretimden ya da kullanımdan kaynaklanan nedenlerle yanıp yanmadığına ilişkin sonuç elde etmenin olanaklı olmadığı, muadil makine incelenmesinde kumanda panoları, sigorta korumaları ve elektriksel nedenle aşırı ısınmasının yangına sebebiyet vermesi düşüncesinin zayıflatıldığı, makinenin yoğun kumaş parçacıkları ve çeşitli boya solventlerinin bulunduğu ortamda çalışıyor olmasının ve bir çok çeşitli etkenin yangın kaynağı oluşturabileceği, dolayısıyla çalışma alanı ve çalıştırma koşullarının büyük önem taşıdığı, çalıştırma ortamı ve elektrik bağlantılarında yangına sebep olacak bir kusur belirtisi bulunmadığı, ancak temizlenmesi, bakımı ve işletmesi sırasında uyulacak kurallara özen göstermenin önem taşıdığı, üretim kaynaklı bir kusurun bulunduğuna dair belirtiye rastlanmadığı, ancak bu tür makinelerin kullanım ortamlarında gerek çalışma gerekse temizlik işinin özen ve dikkatle yapılmasının gerektiği, makine temizliği sırasında yanıcı madde kullanıldığından yangın çıkmış olma ihtimalinin yüksek olduğu, teknik eksikliğe dair bir bulgunun elde edilemediği, davacı iddalarını destekleyecek üretim kaynaklı hata bulunduğuna dair somut verilerin tespit edilemediği, buna bağlı olarak da makinedeki üretim hatası iddiasıyla yangın arasında illiyet bağı kurulamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/856, Karar No: 2017/1014, Tarih: 24.05.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2017/856 E.  ,  2017/1014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tapu iptali ve tescil” istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 08.03.2010 gün ve 2008/420 E., 2010/54 K. sayılı karar davacı vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin 11.12.2012 gün ve 2012/5745 E., 2012/7306 K. sayılı kararı ile;

"…Davacı vekili, yüklenici ... ile arsa sahibi ... arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme gereği yapılacak dairelerin % 47,50'sinin yüklenici adına tescil edileceğini, yüklenicinin üstlendiği edimin bir kısmını taşeron sıfatı ile 10.12.2007 tarihli sözleşme uyarınca müvekkiline devrettiğini, müvekkilinin edimini ifa etmesine rağmen hakediş bedellerini alamadığını, bunun üzerine yüklenici hakkında takip başlatarak yetki belgesi aldıklarını ileri sürerek, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği yüklenicinin hak ettiği taşınmazların tespitine ve borcu karşılayacak miktarda taşınmazın yüklenici adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, iskân ruhsatının alınmaması ve binaların teslim edilmemesi nedeniyle yüklenicinin sözleşme gereği hak ettiği taşınmaz bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, yüklenici ile arsa sahibi arasında imzalanan 29.11.2002 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca inşası öngörülen tüm blokların genel iskanı alındıktan sonra tapuların aşamalı olarak yükleniciye devredileceği, yüklenicinin taahhüt ettiği işlerin % 75'ini yaptığı ve blokların hiçbirinde genel iskanın alınmadığı, yüklenicinin tescilini hak ettiği taşınmaz bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, İİK'nın 94/2. maddesine dayalı tescil istemine ilişkindir. Davalı arsa sahibi 09.01.2009 havale tarihli dilekçesinde arsa sahibi ve yüklenici arasında 11.01.2007 tarihli "ek sözleşme-ortaklık sözleşmesi"'nin imzalandığını belirtmiş, davacı vekilinin 02.03.2010 havale tarihli dilekçesinde de söz konusu sözleşmenin dosyaya celbi istenmiştir. Buna rağmen, anılan sözleşme mahkemece dosyaya getirtilmemiş, Dairemizin 18.09.2012 tarihli geri çevirme kararı üzerine 11.01.2007 tarihli "ek sözleşme-ortaklık sözleşmesi" dosyaya eklenmiştir. Arsa sahibi ile yüklenici sıfatıyla ... ve Arif Yalçıntaş arasında imzalanan 11.01.2007 tarihli sözleşmede; " A blok bitirilmiş ve arsa sahibine teslim edilmiştir. Bu bloktan yüklenici ...'nin satış vaadi ile noterden verdiği ve mal sahibinin de muvafakat ettiği dairelerin tapusu yüklenicilerin muvafakatı ile satılan kişilere tapusu verilecektir. ... 29.11.2002 tarihli sözleşmeden dolayı daha önce yüklenici ... tarafından noter satış vaadi ile verilip mülk sahibi ...'ın muvafakat ettiği taşınmazlar yüklenici bilgisi ile hak sahiplerine, yüklenicinin hak ettiği diğer tapular yine yüklenicinin bilgisi ve muvafakatı ile ilgilisine verilecektir" şeklinde bir anlatıma yer verilmiştir. Bu sözleşmede arsa sahibi tarafından, yüklenicinin hak ettiği ve üçüncü kişilere satış vaadinde bulunduğu dairelerin tapusunun verileceği kabul edildiğine göre, mahkemece mahallinde bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak bu bloktan yüklenicinin hak ettiği, ancak üçüncü kişilere devretmediği daire bulunup bulunmadığı, diğer bloklar tamamlanmışsa tescil koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda bilirkişiden açıklamalı gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp oluşacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır…"

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava İcra ve İflas Kanununun 94. maddesi uyarınca icra müdürlüğünce verilen yetkiye istinaden açılmış olup, davacının borçlusu yüklenici ile arsa maliki arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye verilmesi gereken dairelerin tapularının iptali ile yüklenici adına tescili talep ve dava edilmiştir

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine ,Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde yazılı nedenlerle bozulmuş, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararı davacı vekilince temyize getirilmiştir.