muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7492, Karar No: 2019/6280, Tarih: 05.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/7492 E.  ,  2019/6280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu .....mevkinde bulunan 101 ada 24 parsel ve 101 ada 45 parsel sayılı taşınmazlara ait dosyada bulunan orman bilirkişi raporunda incelendiği belirtilen 1964 ve 1999 tarihli memleket haritalarının kendisinden üretildiği hava fotoğrafları ile dava tarihi olan 2015 yılından 20 yıl öncesine ait (1990-1995 yılları) hava fotoğrafları ve bunlardan üretilen memleket haritaları ile varsa en eski tarihli memleket haritası ve dayanağı hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtilerek dosyaya konulduktan sonra dava dosyası keşifte dinlenen fen ve orman bilirkişilerine verilerek bütün hava fotoğrafları ve memleket haritaları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de, memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra bu haritalar birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik yöntemle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazların niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, bu tarihlerde dava konusu taşınmazlarda imar-ihya ve zilyetliğin devam edip etmediği hususlarının ayrıca taşınmazların üzerlerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadıkları, tasarruf sınırlarının bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldıklarına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım var ve kısmi ise kullanılan yerler ile kullanılmayan yerler ayrıca gösterilerek kullanım durumları hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı ve açıklamalı ek rapor alınarak bu dosya arasına konulmasına,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 05/11/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4714, Karar No: 2019/9196, Tarih: 17.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/4714 E.  ,  2019/9196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyet, diğer atılı suçlardan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla getirilen düzenlemelerde gözetilerek dosya incelendi.

Sanık hakkında tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesine göre verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve anılan kararlara yönelik temyiz istemleri CMK'nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz kabul edilip bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından, incelemenin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 102/2, 102/5. maddeleri uyarınca belirlenen 11 yıl hapis cezasında aynı kanunun 35. maddesine göre 1/2 ve 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında sırasıyla 5 yıl 6 ay ve 4 yıl 7 ay hapis cezası yazılı yerine yazılı şekilde 7 yıl ve 5 yıl 10 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün (1) numaralı bendinde yer alan "...7 yıl ..." ibaresinin çıkartılarak yerine “ ...5 yıl 6 ay...” ibaresinin ve izleyen kısımdaki “...5 yıl 10 ay ...” ibaresinin çıkartılarak yerine " ...4 yıl 7 ay ...” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13579, Karar No: 2009/1697, Tarih: 12.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/13579 E.  ,  2009/1697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.4.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 10.4.2008 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 10.2.2009 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı arsa sahipleri eserin ancak %80 fiziki seviyede meydana getirildiğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı yüklenici savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece dava reddedilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Davalılar arasındaki 14.8.1997 tarihli arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi ile davalı yüklenicinin diğer davalı arsa sahiplerinin maliki olduğu, 1638 ada 9 parsel üzerine bina yapım işini yüklendiği, 10 adet bağımsız bölüm olarak yapılması kararlaştırılan binada yükleniciye 6 adet bağımsız bölümün arsa sahiplerine ise 4 adet bağımsız bölümün bırakılmasının kararlaştırıldığı, yapıdaki zemin kat solda 1, birinci kattaki sol taraf 1 ve ikinci kattaki 2 adet bağımsız bölümün arsa sahiplerine, diğerlerinin ise yükleniciye bırakılacağının hükme bağlandığı, kurulan kat irtifakına göre binanın 4, 6, 7 ve 8 numaralı bağımsız bölümlerinin arsa sahiplerine ait olduğu anlaşılmaktadır.

Taraflar arasında inşaatın %80 seviyeye getirildikten sonra yüklenicinin işi terk ettiği hususunda bir uyuşmazlık yoktur.

Davada dayanılan 9.9.1997 günlü satış vaadi sözleşmesi yüklenici şirket ile davacı arasında düzenlenmiş, yüklenici bu sözleşme ile 1.normal kattaki 7 numaralı bağımsı bölümün satışını davacıya vaat etmiştir. Bu işlemin bir alacağın temliki işlemi olduğunda duraksama yoktur. Kısaca tarif etmek gerekirse, alacağın temliki; alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç olmaksızın yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliğini taşıyan şekle bağlı bir akittir.

Keşif yolu ile yapılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen raporda da 9.9.1997 günlü satış vaadi sözleşmesine konu yerin binanın 1.katındaki 6 numaralı bağımsız bölüm olduğu, sözleşmedeki 7 numaralı bağımsız bölümün 2.kattaki yere isabet ettiği saptanmıştır. Az yukarıda söylendiği üzere, 6 numaralı bağımsız bölüm paylaşmada arsa sahiplerine bırakılan yerler içindedir. Bu hali ile temlik işleminin ifasında imkansızlık olduğu ortadadır. Ne var ki, 9.9.1997 tarihli sözleşme borçlandırıcı bir işlem olarak geçerli olduğundan davacı ademi ifa sebebiyle B.K.nun 96 maddesine dayanarak akidi olan yükleniciden tazminat isteminde bulunabilir.

Yapılan yargılamaya, dosyada toplanan delillere ve tüm dosya içeriği ile yukarıda yapılan açıklamalara göre mülkiyet aktarımına ilişkin davacı isteminin reddinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından bütün temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 625.00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı arsa sahiplerine verilmesine, 4077 sayılı Yasanın 23/II maddesi uyarınca davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 12.2.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4420, Karar No: 2015/5156, Tarih: 27.10.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/4420 E.  ,  2015/5156 K.**

* OLASI KASTLA YARALAMA SUÇU

* KASTEN ÖLDÜRMEYE TEŞEBBÜS

* SUÇ VASFININ TAYİNİ

* ÖLDÜRME KASTI

**"İçtihat Metni"**

1-Sanık .. hakkında, mağdur .. karşı, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde, suçun vasıflandırılmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, bu hususta bozma öneren tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

2- Temyizi kapsamına göre, sanık .. hakkında, mağdur .. kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur .. olası kastla yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nun mağdur .. karşı kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur ..'a karşı olası kastla yaralama suçlarının sübutu kabul, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, bozma üzerine incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının vasfa yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

A- Sanık .. hakkkında, mağdur .. kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA),

B- Sanık ..'in, mağdur .. olası kastla yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,

Sanık .. ile mağdur ..'nın olayın yaşandığı kahvehanenin üst katında kılıç tabir edilen oyunu oynadıkları, ..’nın, ..’den 50 TL para kazandığı, bu parayı ..’den istediği, ...’in masada bulunan parayı ..'ya vermeyip cebine koyduğu, ..’nın da ..’in cebinden bu 50TL’yi aldığı, bunun üzerine ..’in parayı ..’dan geri istediği, ..’nın ..’e bıçak çekerek tehdit ettiği, ..’in de ..’yı pompalı tüfeğin dipçik kısmıyla yaraladığı, ..’nın kaçmaya başladığı, ..'in merdivenlerden aşağıya inmekte olan ..'nın peşinden bir el ateş ettiği esnada, ..'nın merdivenin ortasından aşağıya atladığı, o sırada ..'nın önünden bulunan ve aşağıya inmeye çalışan mağdur ..'ın saçma taneleriyle sol kalça, sağ bacak ve sağ ayaktan basit tıbbı müdahale ile giderilemeyecek ve 5. derece kemik kırığı olacak şekilde yaralandığı olayda,

Hedef alınan bölge, kullanılan silahın elverişliliği, atış mesafesi ve açısı dikkate alındığında, sanığın, mağdur ..'i hedef alarak ateş etmesi halinde mağdur ..'nın da mahkemece yapılan keşif esnasında anlaşıldığı üzere, isabet almasının mutlak ve kaçınılmaz olduğu sanığın buna rağmen ateş ederek eylemin sonucunu bilerek ve isteyerek gerçekleştirdiği anlaşılmakla, doğrudan kasıtla kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, olası kasıtla yaralama suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), sanık hakkında aleyhe temyiz olmadığından CMK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine 27/10/2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10719, Karar No: 2019/11025, Tarih: 15.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/10719 E.  ,  2019/11025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı .... ile davalı T.C ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı şirketin tüm, davalı Bakanlık vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 492 Sayılı Harçlar Kanunu uyarınca harçtan muaf olan davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasındaki 5, 6 ve 8. paragraflarının çıkartılarak yerlerine;

"-Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan, Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Kabul edilen miktar üzerinden hesaplanan 454,64 TL. karar ilam harcından, davacının yatırdığı peşin harç ve ıslah harcı toplamı 129,20 TL. nin mahsubu ile bakiye 325,44 TL. karar-ilam harcının davalı ... Toplu Temizlik Şirketinden alınarak hazineye gelir kaydına,

Davacı yatırdığı başvuru harcı, peşin harç ve ıslah harcı olmak üzere toplam 158,20 TL. harç masrafının davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan davalı ... Toplu Temizlik Şirketinden alınarak davacıya ödenmesine,

Davacının yaptığı harçlar hariç 374,00 TL. yargılama giderinden kabul/ret oranına göre belirlenen 350,00 TL. sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak, davacıya verilmesine, fazlasının davacı üzerinde bırakılmasına, " paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, davalı Şirketten alınan nispi temyiz harcının isteği halinde davalı Şirkete iadesine, 15/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/700, Karar No: 2012/3389, Tarih: 07.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/700 E.  ,  2012/3389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bismil Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/06/2010 tarih ve 2009/946-2010/290 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ...Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacıların desteği olan ...'un 17.11.2008 tarihinde meydana gelen kazada öldüğünü, kazaya sebebiyet veren minibüsün davalılar tarafından sigortalandığını, destekten yoksun kalma tazminatından davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek 8000 YTL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, 12.05.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile davasını 64.717,98 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili kazaya karışan aracın Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigorta poliçesi olduğundan davacıların takiplerinin öncelikle diğer davalı ... şirketi tarafından karşılanması gerektiğini, artan bir zarar var ise müvekkilinin poliçe limiti dahilinde sorumlu olabileceğini, kusurun ve zararın kanıtlanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya bir cevap vermemiş, ancak mahkemenin yazısı üzerine davacılara poliçe teminatı olan 100.000 TL'nin ödendiği bildirilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların desteği ...'un davalı tarafından sigortalanan aracın kaza yapması sonucu öldüğü, araç sürücüsünün tam kusurlu bulunduğu, davacıların Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Poliçesi kapsamında davalı Ergoisviçre Sigorta A.Ş'den 100.000 TL aldığı, kalan zarardan diğer davalının sorumlu olacağı gerekçeleri ile davacı ... için 36.102,58 TL, davacı ... için 28.615,40 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı ...Ş.'den tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı taraf dava dilekçesinde davalılardan Ergo İsviçre Sigorta A.Ş.'nin zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta limitinin 125.000 TL olduğunu belirterek bu miktarın üzerinde kalan kısımdan mümeyyiz davalının sorumlu olduğunu ileri sürmüş ve mümeyyiz davalı yönünden kendisini bu miktarla sınırlamıştır. Ayrıca hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda da zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta limitinin 125.000 TL olduğu belirtilmiştir. Davacı taraf, kendisini yukarıda belirtildiği gibi dava açtığı ve bilirkişice de kaza tarihi itibariyle zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta limitinin 125.000 TL olduğu belirtildiği halde, mahkemece sadece Ergo İsviçre Sigorta A.Ş.'den yapılan ödeme tutarı (100.000) TL'nin tenzili suretiyle hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle mümeyyiz davalı lehine bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalı yararına hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ...Ş.'ye iadesine, 07.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2355, Karar No: 2010/3922, Tarih: 05.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2355 E.  ,  2010/3922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin yetki yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı aleyhine ödenmemiş KDV alacağı için Ankara 16.İcra Müdürlüğünde başlattıkları icra takibinin, davalının yetkiye ve borca itirazı nedeniyle durduğunu, davacının şirket merkezinin Ankara olduğunu, tüm devir ve teslimlerin davalıya Ankara’da gerçekleştiğini, bu nedenle Ankara Mahkemelerinin yetkili olduğunu, davalının kendilerine takip konusu KDV miktarını borçlu olduğunu beyanla itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini, %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, taraflar arasındaki icra takibinin nedeninin aralarında 09.03.2007 tarihinde yapılmış bulunan “sonlandırma ve karşılıklı muafiyet devri” sözleşmesi olduğunu, bu sözleşmede çıkan uyuşmazlıklarda İstanbul (merkez) mahkemeleri ve icra dairelerinin yetkilerini kabul ettiklerini , ayrıca HUMK.nun 9.maddesi gereğince davalının ikametgahı olan Kadıköy Mahkemelerinin de yetkili olduğunu, 09.03.2007 tarihli sözleşmeden kaynaklanan borçlarını ödediklerini, dava konusu KDV alacağının kendilerince kabul edilmeyen 07.08.2007 tarih ve A425110 seri numaralı ve 2.415.345.54.TL bedelli faturaya ilişkin olduğunu, kabul etmedikleri faturadan dolayı KDV alacağı doğmayacağını ve sözleşmede KDV’nin ayrıca ödeneceğine dair bir hükmün de bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre, davalının icra dairesinin yetkisine yaptığı itirazın usulüne uygun olmadığı gerekçesiyle reddine, mahkemenin yetkisine yönelik itirazın ise HUMK.nun 23.maddesine uygun bulunduğu gerekçesiyle kabulüne ve mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın yetkili Kadıköy Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

HUMK.nun 23.maddesinin son cümlesi uyarınca yetki itirazında bulunan taraf yetkili mahkemeyi beyana mecburdur. Davalı vekili, yetki itirazında bulunurken yetkili mahkemenin İstanbul veya Kadıköy mahkemeleri olduğunu açıklamış ancak, dava dosyasının bu mahkemelerden hangisine gönderilmesini istediğini bildirmemiştir. Bu şekilde iki yer birden yetkili olarak gösterilerek yapılan yetki itirazı usulüne uygun bir yetki itirazı olarak kabul edilemez. Bu durumda mahkemece yetki itirazının belirtilen gerekçelerle reddine karar verilerek işin esasına girilmesi gerekirken, bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.