muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6596, Karar No: 2013/21711, Tarih: 06.09.2013

b- Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK.nun 53/4. maddesi gereğince belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verileme- yeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 06.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12675, Karar No: 2022/17536, Tarih: 25.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/12675 E.  ,  2022/17536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hırsızlık maksadıyla gayrimuayyen zaman dilimi içerisinde katılanın ikametine girmesi şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116. maddesinde tanımlanan konut dokunulmazlığının ihlali suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 22/06/2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 25/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15752, Karar No: 2023/7338, Tarih: 07.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/15752 E.  ,  2023/7338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/229 E., 2022/312 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve sanık müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk ile sanık haklarında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildikten sonra gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mağdure ... ...'ye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1.a maddesi yollamasıyla 103/2, 103/4, 103/6, 43/1, 31/3. maddeleri ile sanık ... hakkında aynı Kanunun 103/1.a maddesi yollamasıyla 103/2, 103/4, 103/6, 43/1, 53. maddelerine istinaen açılan kamu davası uyarınca yapılan yargılamada; İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesince bozma üzerine verilen 23.09.2022 tarihli ve 2022/229 Esas, 2022/312 Karar sayılı karar ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan dolayı suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanunun 103/1.a maddesi yollamasıyla 103/2, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca neticeten 4 yıl 5 ay 10 gün, sanığın da 5237 sayılı Kanunun 103/1.a maddesi yollamasıyla 103/2, 62/1, 53. maddeleri uyarınca neticeten 6 yıl 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına ve ayrıca sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedılmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk ile sanık müdafilerinin anılan kararı temyiz etmelerı üzerine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile birlikte Daireye tevdi edilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair mağdurenin aşamalardaki soyut ve çelişkili beyanları haricinde dosya kapsamında yeterli delil bulunmadığına, suçu kabul anlamına gelmemekle birlikte cinsel ilişkinin mağdurenin rızasıyla kurulduğuna, mağduredeki akıl zayıflığını suça sürüklenen çocuğun bilmediğine buna göre beraatine kararı verilmesi gerekirken cezalandırılmasına hükmedilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair mağdurenin aşamalardaki soyut ve çelişkili beyanları haricinde dosya kapsamında yeterli delil bulunmadığına, suçu kabul anlamına gelmemekle birlikte cinsel ilişkinin mağdurenin rızasıyla kurulduğuna, mağduredeki akıl zayıflığını suça sürüklenen çocuğun bilmediğine buna göre beraatine kararı verilmesi gerekirken cezalandırılmasına hükmedilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün usul ve kanuna aykırı olduğuna, mağdurenin aşamalardaki soyut ve çelişkili beyanları haricinde sanığın bu suçu işlediğine dair dosya kapsamında itibar edilebilir, somut, kesin, şüpheden uzak, inandırıcı delil bulunmadığına, suçu kabul etmemekle birlite kurulan cinsel ilişkide mağdurenin rızası bulunduğuna ve mağduredeki akıl zayıflığını bilmeyen sanığın unsurları itibarıyla oluşmayan müsnet suçtan beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesinin kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III.GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği ve bozma üzerine verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Olay tarihinde on beş- on sekiz yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eyleminin zamanaşımı süresi yönünden lehe sayılıp 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Kanunun 103/2, 31/3. maddelerinde düzenlenen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturup, ön görülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-d, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen on beş yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresine tabi bulunduğu ve suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşılmıştır. Anılan gerekçeye göre tebliğnamedeki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

III.KARAR

A. Sanık ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesince bozma üzerine verilen 23.09.2022 tarihli ve 2022/229 Esas, 2022/312 Karar sayılı kararda sanık müdafisi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden vaki temyiz isteminin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesince bozma üzerine verilen 23.09.2022 tarihli ve 2022/229 Esas, 2022/312 Karar sayılı karara yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. bendi maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9738, Karar No: 2012/9369, Tarih: 13.09.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9738 E.  ,  2012/9369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalının sığınağı otopark olarak kullandığından bahisle men'i müdahale ve 4.320 TL ecrimisil istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde davalının, diğer kat maliklerinin izni olmadan ortak yerlerden olan ve projesinde sığınak olarak gösterilen yeri kendi namına garaj olarak kullanıp, buraya müdahale ettiğini ileri sürerek bu yerle ilgili olarak müdahalesinin men'ini ve 4.320 TL ecrimisilin tahsilini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne, dava konusu yerin projesinin yapılması ve tadilat ruhsatının alınması için gerekli masrafın yönetici tarafından toplanmasına ve bu işlerin yapılmasına, bu yerin ortak kullanıma uygun hale getirilmesine, 3.727,52 TL ecrimisile hükmedilmesine, davalının, dava konusu yeri garaj olarak kullanması suretiyle el atma eylemi konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulmuştur.

Dosya içinde bilgi ve belgelerden; dava konusu yerin onaylı mimari projeye uygun şekilde yapılmadığı, projeye aykırı olarak depo haline getirilen yerin davalı tarafından kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Kat mülkiyetine tabi anataşınmazın ortak alanlarının somut olarak olduğu şekilde kullanılması, bu yerlerin kullanımı nedeniyle ecrimisile hükmedilmemesi gerektiği Yargıtay uygulamalarında kabul edilmektedir. Ayrıca Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesine göre hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Davacı, dava dilekçesinde dava konusu edilen yere yapılan müdahalenin men'ine karar verilmesini ve ecrimisile hükmedilmesini istediğine göre mahkemece bu taleplerle bağlı olarak yargılamayı yapmak ve davayı sonuçlandırmak mecburiyetindedir.

Mahkemece tüm bu hususlar dikkate alınmadan ortak alanlarla ilgili olarak ecrimisile hükmedilmesi, dosya içeriğine göre davalının dava konusu yere müdahalesi mevcut olduğu halde, söz konusu müdahalenin men'i yerine yazılı olduğu şekilde davalının elatma eylemi konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına biçiminde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1369, Karar No: 2014/6047, Tarih: 06.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/1369 E.  ,  2014/6047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2014/4090

MAHKEMESİ : Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06.11.2013

NUMARASI : 2011/56 Esas, 2013/91 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Nüfus kayıtlarına göre suç tarihinde 9 ve 10 yaşları içerisinde bulundukları anlaşılan mağdurların aşamalardaki, sanığın evine nasıl gittikleri ve sanığın kendilerini eve ne şekilde aldığına ilişkin kendi içerisinde ve birbirleriyle çelişkili beyanları, mağdurlar hakkında düzenlenen raporlarda herhangi bir darp ve cebir izine rastlanmamış olması, sanığın mağdur Ş..'e anal yoldan nitelikli cinsel istismarda bulunduğu oluşa uygun olarak kabul edildiği halde, bu eylemin zorla gerçekleştirilmiş olması halinde mağdurun anal bölgesinde oluşması beklenen fiili livatanın maddi bulgularına rastlanmamış olması, sanığın, mağdurların evine

rızaları ile geldikleri ve onlara yönelik eylemlerini zorla gerçekleştirmediğine ilişkin ifadeleri ile tüm dosya içeriğinden, sanığın üzerine atılı suçları işlerken cebir kullanmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçlarından hüküm kurulurken TCK.nın 103/4. maddesinin uygulanamayacağı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından TCK.nın 109/1. maddesinin 3f-5 fıkrası ile cezalandırılması gerekirken aynı maddenin 2. fıkrası ile mahkûmiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1884, Karar No: 2006/5474, Tarih: 16.03.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/1884 E.  ,  2006/5474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ödemiş İcra Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK'nun 22. maddesi gereğince mahkemenin (icra dairesinin) yetkisi  kamu düzeniyle ilgili bulunmayan hallerde yetkili mahkeme taraflarca yapılacak bir sözleşmede belirlenebilir.

Somut olayda, takip dayanağı senette taraflarca yetkili mahkemenin (icra dairesi) Ödemiş Mahkemeleri olduğunun kararlaştırıldığı görülmektedir. Senette öngörülen  "alacağın" zamanaşımına uğrayıp uğramadığı olgusu yetkili yerin saptanmasına engel teşkil etmez. Zamanaşımı def'inin ileri sürülmesi halinde yetkili mahkemede bu iddianın tartışılıp değerlendirilmesi  ayrı bir hukuki mesele olup, senette yer alan yetki sözleşmesini geçersiz kılmaz.Bu durumda borçlunun yetki itirazı yerinde olmayıp kaldırması gerekir.

O halde alacaklının sair itirazın  kaldırılması istekleri de incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2492, Karar No: 2025/718, Tarih: 10.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2492 E.  ,  2025/718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI :2023/27 Esas, 2024/253 Karar

KARAR :İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ :Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi sıfatı ile)

SAYISI :2021/689 E., 2022/1146 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; tarafların tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğunu, işletmesel bağlantılandırmayı tesis eden ürünlerin de aynı olduğunu, davacı markalarının davalıya ait markadan önce tescil ettirildiğini ileri sürerek davalının kendisine ait markayı kullanmak sureti ile davacıların markalarına tecavüz ettiğinin tespitine ve tecavüz fiilinin durdurulmasına, davalıya ait markanın hükümsüzlüğüne, davalının müvekkillerine verdiği maddi zarar yönünden şimdilik 500,00'er TL'den toplam 1.000,00 TL, yine manevi zarar yönünden 10.000,00'er TL'den toplam 20.000,00 TL'nin faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin 2017 yılından beri Ankara’nın Yenimahalle ilçesinde tatlıcı olarak hizmet vermekte olduğunu, yaptığı pastalarla tanındığını, şirketin 2017 yılında kurulmuş olmasına karşın müvekkil şirketin pasta ustası olan ... mesleğe 1960 yılında başladığını, birçok önemli otel zincirlerinde hizmet verdiğini, müvekkilinin ticaret kök unvanı olarak kullanılan ... ibaresinin başka bir markaya benzeme çabası ile kullanılmadığını, davalının 2017 yılından beri “... ‘kendine ödül ver’” markasını kullanmakta olup bu tarihe kadar hiçbir müdahalede bulunmayan davacının bu vakitten sonra dava yoluna başvurmasının iyi niyet çerçevesi içerisinde düşünülmesinin de mümkün olmadığını, müvekkili pasta ustası ... (... Balıkçı) 1960 yılında başladığı günden itibaren ödüller aldığı ve isminden sıkça söz ettirdiğini, 1989 yılında Cumhurbaşkanlığında pasta ustası olarak göreve başladığını, 1999'da ... ve Gelin Pastası yarışmasında birinci olmasının yanı sıra birçok yarışmada derece ve madalya kazandığını, önemli otellerden yazılı belgelerle aldığı teklifler, övgüler ve başarı belgelerinin bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dilekçesinde yalnızca davacılar adına tescilli 2013/84044 tescil numaralı "... ...+şekil" ile 2016/10217 tescil numaralı " ...+şekil" ibareli markalar yönünden tecavüzün önlenmesinin talep edildiği, bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde ileri sürülen 2019/53052 tescil numaralı "Baklavacı ... " ibareli markanın dava konusu olmadığı, bu sebeple eldeki dava açısından değerlendirilmeye alınamayacağı, taraf markaları arasında iltibas bulunmadığına ilişkin bilirkişi değerlendirmesinin yerinde bulunduğu, bilhassa davacı şirketin tescilli markalarında baklava ifadelerinin vurgulanmış olduğu, davalı adına tescilli markada ise böyle bir ifadenin yer almadığı, özel isim niteliğinde olan ... ifadesinin de marka kullanımı kapsamında herhangi bir kimsenin tekeline bırakılamayacağı, taraf markaları arasında benzerlik veya iltibas varlığından söz edilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markanın hükümsüzlüğü, markaya tecavüz, maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalının 2017/10310 tescil sayılı "... Usta , kendine ödül ver+şekil" markasının, davacılardan ... adına 2013 84044 sayısı ile tescilli "... BAKLAVALARI+şekil" ve davacı şirket adına 2016 10217 numarası ile tescilli " ...+şekil" markaları ile iltibas oluşturup oluşturmadığı, hükümsüzlük koşullarının oluşup oluşmadığı ve davacı markalarına tecavüz teşkil edip etmediği ile maddi ve manevi tazminata hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 25. maddesi gereğince, marka, Kanun'un 5. ve 6. maddelerinde sayılan mutlak veya nispi ret nedenlerinin varlığına rağmen tescil edilmiş ise açılacak dava sonucunda hükümsüzlüğüne karar verilebilir. Kanun'un 6. maddesinde nispi ret nedenleri sayılmış olup, maddenin birinci fıkrasında "Tescil başvurusu yapılan bir markanın, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile aynılığı ya da benzerliği ve kapsadığı mal veya hizmetlerin aynılığı ya da benzerliği nedeniyle, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile halk tarafından ilişkilendirilme ihtimali de dâhil karıştırılma ihtimali varsa itiraz üzerine başvuru reddedilir" hükmüne yer verilmiştir.

Bu kapsamda, taraf markaları arasındaki işaretlerin benzerliği değerlendirmesinde, önceki markanın ayırt edicilik düzeyi, tescil kapsamındaki mal/hizmetler yönünden tanımlayıcılığı ve bu nedenle zayıflığı ya da kullanımla sonradan yüksek ayırt edicilik veya tanınmışlık kazanıp kazanmadığı gibi hususlar incelenirken işaretler de parçalara ayrılmadan ve bütüncül olarak, görsel, sescil ve kavramsal benzerlik ya da farkların, markanın genel izleniminde bıraktığı etki esas alınarak değerlendirme yapılır. Markanın ayırdedicilik niteliği taşıyan, özgün ve karakteristik kısmı asli (esaslı) unsuru olarak kabul edilirken, bu niteliği taşımayan ve herkesçe kullanılabilen unsurlarına tamamlayıcı unsur olarak adlandırılmaktadır.

Somut olayda, hükümsüzlüğü talep edilen marka ile davacılara ait markaların asli unsurlarının "..." ibaresi olduğu, markalarda yer alan diğer ibarelerinin ise tamamlayıcı olduğu, bu itibarla taraf markaları arasında şekil yönünden kıyaslama yapıldığında, üç markanın ayniyet derecesinde benzer olduğu, tarafların aynı alanda faaliyet gösterdikleri, dolayısıyla marka işaretleri arasında SMK'nın 25. maddesi yollaması ile 6/1. maddesi anlamında ortalama tüketiciler nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin bulunduğu anlaşıldığından, işaretlerin benzer olmadığı yönündeki gerekçe yerinde değildir.

Hal böyle olunca, mahkemece davalının, öncelik hakkının bulunduğu yönündeki iddiaları da değerlendirilmek sureti ile yukarıda ayrıntılı şekilde belirtildiği üzere işaretler benzer kabul edilerek sonucuna göre davacıların hükümsüzlük, markaya tecavüz ve diğer taleplerinin değerlendirilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle her iki marka yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş olup, bozmayı gerekmiştir.

2.Bozma sebebine göre davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373. maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istekleri halinde ilgililere iadesine, 10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23995, Karar No: 2013/15336, Tarih: 11.06.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/23995 E.  ,  2013/15336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, şikayetçilere ait sokağa kilitli ve parkedilmiş şekilde duran arabayı hırsızlamaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu ve mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde temel ceza tayin edilirken gösterilen gerekçe yasal ve yeterli görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 11/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.