muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/273, Karar No: 2020/1009, Tarih: 08.12.2020

27. Hâl böyle olunca, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

28. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Şikâyetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’na 5311 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile eklenen geçici 7. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken İİK’nın 366/III. maddesi uyarınca kararın tebliğden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.12.2020 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Uyuşmazlık tasarrufun iptali davasında İİK 281. maddesinin 2. fıkrasına göre verilen 21.09.2010 tarihli ihtiyati haciz kararının tapu kaydına 25.10.2010 tarihinde işlenmesinden ve taşınmazın 39/5000’lik kısmının 22.07.2011 tarihinde ... tarafından şikayetçi ...’e satılmasından sonra borçlu vekilinin 09.04.2013 tarihli talebi ile İİK’nın 106 ve 110. maddeleri gereğince ihtiyati haczin kaldırılması karşısında taşınmazın tapu kaydına konulan 16.07.2013 tarihli ihtiyati haczin yeni bir haciz niteliğinde olup olmadığı, buradan varılacak sonuca göre 16.07.2013 tarihli haczin kaldırılmasının gerekip gerekmediğine ilişkindir.

Tasarrufun iptali davalarında yargılama usulü ile ilgili İİK 281. maddesinin 2. fıkrasında “Hakim, iptale tabi tasarrufların konusu olan mallar hakkında alacaklıların talebi üzerine ihtiyati haciz kararı verebilir. Teminatın lüzum ve miktarı mahkemece takdir ve tayin olunur…” hükmüne yer verilmiştir. HGK 2000/12-49 E. 2000/94 K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere ihtiyati haciz borçlunun mallarının ve haklarının üzerine konulan tedbir niteliğinde bir işlemdir. Dava sırasında, davalının dava konusunu başkasına devretmesi mümkün bulunduğundan davacının davayı kazanması hâlinde dava konusu şeye (mala, alacağa) kavuşması tehlikeye girebilir. İşte davacının davayı kazanması hâlinde dava konusuna kavuşmasını, davalı dava sırasında (hatta davalardan önce) güvence altına almayı amaçlayan geçici hukuki korunmalara ihtiyati tedbir denir. Örneğin taşınmazın tapudaki yolsuz tescilin (kaydın) düzeltilmesi davası yargılamasının devamı sırasında, taşınmazın iyiniyetli üçüncü kişiye devri hâlinde davanın sonunda davacı lehine verilen kararın pratik yararı olmayacaktır. Çünkü, taşınmaz iyi niyetli üçüncü kişiye satıldığından davacı davayı kazansa dahi taşınmazına kavuşamayacaktır. Bu nedenle taşınmazın dava sırasında üçüncü kişilere devrenin önlenmesi ihtiyacı vardır (Prof. Dr. Ramazan Arslan – Prof. Dr. Ejder Yılmaz – Prof. Dr. Sema Taşpınar Ayvaz – Medeni Usul Hukuku Sayfa 565 – 567).

İhtiyati hacizde ihtiyati tedbirin özel bir şekli olup para alacaklarına ilişkin davalarda söz konusu olur. Bu nedenlerdir ki ayni bir sonuç doğurmayan tasarrufun iptali davalarında da alacaklının davanın lehine sonuçlanması hâlinde satışından takipteki alacağını karşılayacağı taşınmazlar üzerine ihtiyati haciz talep etme hakkı, hâkime de bu talebi kabul edebileceği yönünde yetki verilerek koşullarında aynı fıkrada düzenlenmiştir. Dava sırasında verilen bu ihtiyati haciz kararı aynı mahkeme tarafından kaldırılmadıkça davanın sonuna kadar geçerliliğini korur (Prof. Dr. Baki Kuru – El Kitabi Sayfa 914). İhtiyati haciz kararının verildiği bu aşamada alacaklının kesin haciz isteme hakkı doğmadığından İcra İflas Kanununda kesin hacizler yönünden getirilen satış isteme süreleri ve bu sürelerin geçmesi nedeni ile haczin düşeceğine dair yasanın 106. ve 110. maddelerinde ihtiyati hacizlerde uygulanma yeri bulunmamaktadır (Prof. Dr. Baki Kuru El Kitabı Sayfa 518).

Bu genel bilgiler somut olayla birlikte değerlendirildiğinde; borçlu ... hakkında başlatılan ilâmsız takip sırasında borçlunun takipten önce ...’e sattığı Ataşehir ilçesi, Yukarı Dudullu Adalı Mah. 1200 ada, 3 parsel sayılı taşınmazdaki 9/50 hissenin satışına dair tasarrufun iptali dava edilmiş bu davada alacaklı talebi ile İİK 281/2 maddesi gereği dava konusu ... adına olan bu hisseye ihtiyati haciz konulmasına karar verilmiş, Ümraniye 1. İcra Müdürlüğü aracılığı ile ihtiyati haciz 25.10.2010 tarihinde tapu siciline işlenmiştir. İcra Müdürlüğü dosyasında bundan aynı olarak bizzat İcra Müdürlüğünün haciz koyduğu hâlen borçlu adına kayıtlı taşınmazlar için İİK’nın 106. ve 110. maddelerine göre haczin düşürülmesi talebi sırasında tasarrufun iptali ve İhtiyati haczin konusu taşınmaz üzerindeki haczin düşürülmesine karar verildiği bu yönde müzekkere hazırlandığı elden takipli müzekkerenin tapuya intikalinin sağlanmadığı ve bu müzekkere doğrultusunda tapuda hiçbir işlem yapılmadığı şikayet dilekçesi içeriğindeki şikayetçi beyanından anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklandığı üzere uyuşmazlık konusu tasarrufun iptali davasında verilen ihtiyati haciz olup, Asliye Hukuk Mahkemesince verilen tedbir niteliğindeki bu ihtiyati haciz verildiği mahkeme tarafından kaldırılmadığı sürece dava sonuna kadar geçerliliğini koruyacağından ve bu kararın tapuda infazına aracı kılınan İcra Müdürlüğünün henüz kesinleşmemiş (davanın kabulü ile kesinleşecek) bu karar üzerinde tasarruf yetkisi bulunmadığından, verilmiş olsa da ihtiyati haczin düşürülmesine dair karar yok hükmündedir. Kaldı ki söz konusu düşme kararı tapuya intikal ettirilip şerh verilmediğinden, tasarrufun iptali davası devam ederken dava konusu taşınmazdan hisse alan şikayetçinin ihtiyati hacizle yükümlü olarak satın alma yaptığının kabulü gerekir. İcra Müdürlüğünce 16.07.2013 tarihinde yazılan müzekkerede de açıkça “…tasarrufun iptali davası devam eden davalarda haciz düşmeyeceğinden haczinin devamına kadar verilmiştir...” denilerek 25.10.2010 tarihinde tasarrufun iptali davasında verilen ihtiyati haczin aynen korunduğu devam ettiği açıklanmıştır. Bu nedenle varsa yanlışlığın düzeltilmesi amaçlı (olayımızda tapuda böyle bir yanlışlık oluşmadı) bu yazı ve bunun üzerine tapuya işlenen 16.07.2013 tarihli şerh yeni bir haciz değildir. 25.10.2010 tarihli ihtiyati haczin başından beri geçerli olduğunun teyididir.

Bu durumda şikayetçi ...’in 22.07.2011 tarihinde gerçekleştirdiği satın almadan sonra konulmuş bir hacizden söz edilemeyeceğinden 16.07.2013 tarihli haczin kaldırılması yönündeki talebin reddi gerekir. Her davada olduğu gibi tasarrufun iptali davalarında da hükmün sonuçları tarafları için sonuç doğuracağı kural olarak kabul edilir. Ancak tasarrufun iptali davaları için İİK 281/2 maddesindeki tedbir niteliğindeki ihtiyati haczin düzenlenmesi alacaklının dava sonunda iptale konu mal veya hak üzerinden alacağına kavuşmasını sağlamak, buna engel olacak işlemlerden alacaklıyı koruma amaçlı özel bir düzenlemedir. Davada ihtiyati haciz kararı verilmiş ise artık ihtiyati haciz konusu olan şey üzerindeki işlemlerden alacaklının olumsuz etkilenmemesi, davanın başındaki durumunun korunması gerekir. Aksinin kabulü tasarrufun iptali davasında ihtiyati haciz kararı verilmiş hâl ile davanın ihtiyati haciz kararı verilmeden sonlandırılması hâli arasında bir fark olmadığı anlamına gelir ki bu da İİK 281/2 maddesini işlevsiz kılar.

Dava ile konulan ihtiyati haciz baştan itibaren geçerli, 16.07.2013 tarihli şerh ise bu durumun teyidi olup, bir başka deyişle ihtiyati haciz borçlunun satın alınmasından sonra değil öncesinde var olduğundan kaldırılması talebinin reddine dair yerel mahkeme kararının onanması görüşündeyiz.

Sayın çoğunluğun bozma kararına bu nedenlerle katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/2097, Karar No: 2016/816, Tarih: 16.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/2097 E.  ,  2016/816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ... ve davacı asil Mehmet Balcı ile davalılar vekili Av. ... gelmiş olmasıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Dava, davacı yüklenici tarafından arsa sahipleri aleyhine açılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geçerli olduğunun tespitine ve sözleşme uyarınca müvekkili yüklenicinin hissesine isabet eden dava konusu bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile müvekkili adına tesciline, şayet mahkemece sözleşmenin geçersiz olduğuna karar verilirse, inşaatın %95 oranında kabul edilebilir durumda olduğunun tespiti ve sözleşmenin ileriye etkili feshi sonuçları yönünde değerlendirme yapılıp dava konusu bağımsız bölümlerin, davalı arsa sahipleri adına olan tapu kayıtlarının hisseleri oranında iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesine ilişkindir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi kurulu raporu, ek raporları ile tüm dosya içeriğine göre, taraflar arasında akdedilen 02.01.2006 gün 68 yevmiye numaralı arsa payı karşılğı inşaat sözleşmesi uyarınca davacı yüklenicinin edimlerini tam olarak yerine getirmediği, bu nedenle arsa sahipleri tarafından Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesinde 2009/109 E., 2010/245 K. sayılı dosya ile eksik ve kusurlu işler ile kira alacağına ilişkin olarak dava açtıkları, davanın kısmen kabulüne karar verilip hükmün Yargıtay denetiminden geçip kesinleştiği, dava konusu sözleşmenin arsa sahipleri tarafından noter ihtarı ile fesh edildiği, taraflar arasında 18.04.2011 günlü adi yazılı şekilde bir sözleşme daha imzalandığı, davacı yüklenicinin bu sözleşme uyarınca da edimlerini yerine getirmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdakı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2)Eser sözleşmesinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin, tek tarafın irade beyanı ile fesh edilemeyeceği kuşkusuzdur. Bunun için tarafların fesih hususunda iradelerinin birleşmesi veya Mahkemece fesih hususunda verilecek bir karar gereklidir.

2)Eser sözleşmesinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin, tek tarafın irade beyanı ile fesh edilemeyeceği kuşkusuzdur. Bunun için tarafların fesih hususunda iradelerinin birleşmesi veya Mahkemece fesih hususunda verilecek bir karar gereklidir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazdaki eksikliklerin tespiti hususunda bilirkişi kurulundan rapor ve ek rapor alınmış ve bilirkişi raporunda binadaki ortak yerlerdeki eksiklikler ile davacı yükleniciye isabet eden bağımsız bölümlerdeki eksiklikler tespit edilmiştir. Davalı arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerdeki eksik ve kusurlu işler ile kira alacakları daha önce açılan Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin ilgili dosyasında karar altına alınmıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece, ortak yerlerdeki eksik ve kusurlu işler bedelinden davalı arsa sahiplerine isabet eden miktarın davacı yükleniciye depo ettirilip yapı kullanma izin belgesi alınması hususunda davacıya yetki ve süre verilmeli,davacının bedeli depo edip yapı kullanma izin belgesini alması halinde, dava konusu tüm bağımsız bölümlerin tesciline karar verilmesi, aksi halde davalı arsa sahiplerinin eksik ve kusurlu işler nedeni ile talep edebileceği bedele yapı kullanım izin belgesi alma masrafları (Vergi,... primi, belediye ödemeleri) toplamı kadar bedeli karşılayacak bağımsız bölümlerin tescil talebinin reddi ile geri kalan bağımsız bölümlerinin davacı yüklenici adına tesciline karar verilmesi gerekirken eksik ve yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde davanın tümden reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1069, Karar No: 2007/1145, Tarih: 23.02.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1069 E.  ,  2007/1145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı .... arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 22.03.2006 gün ve 512-122 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya ait durakların temizliğinden kaynaklandığından (hizmet sözleşmesi) kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 23.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3089, Karar No: 2024/227, Tarih: 10.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/3089 E.  ,  2024/227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/463 E., 2015/735 K.

SUÇ : İzinsiz kenevir ekme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Adana 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/463 Esas, 2015/735 Karar sayılı kararı ile sanığın izinsiz kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 50 nci maddesi, 52 nci maddesi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Yeniden incelenerek bozulması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın ikametinde uyuşturucu sattığı istihbari bilgisi üzerine, 29.04.2015 günü Narkotik Suçlar Büro Amirliğine bağlı ekiplerce sanığa ait Ulubatlı Hasan mahallesi 3094 Sokak No:57 sayılı ikamette yapmış oldukları arama sonucunda, ikametin balkon kısmında saksı içerisine ekili vaziyette 10-20 cm boylarında 8 kök esrar elde edilmesine elverişli hint keneviri bitkisi ele geçirildiği, sanığın kendi esrar ihtiyacını karşılamak üzere evinde bulunan saksı içine hint keneviri bitkisi ektiğine yönelik savunması, eyleminin tutanaklar ve tüm dosya kapsamına göre sabit olduğu, sanığın geçmişteki hali, dosyaya yansıyan kişilik özellikleri nazara alındığında ilerde suç işlemeyeceğine dair olumlu ve yeterli kanaate varılamadığından hakkında hükmedilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi gereğince ertelenmesine, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

Mahkemenin, suçun vasfına ve suçun sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıdaki husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Hükmün adli para cezasının belirlenmesine ilişkin kısmında kanun maddesinin "52/2" şeklinde gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu,

Değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/463 Esas, 2015/735 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322'nci maddesi gereği hükmün; adli para cezasının belirlenmesine ilişkin kısmına "TCK 52.maddesi" ibaresi çıkartılarak yerine ''TCK'nın 52/2. maddesi'' ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9439, Karar No: 2022/13368, Tarih: 26.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9439 E.  ,  2022/13368 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 3. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın ... İl Özel İdare İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... İdaresinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü ortadan kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davalı ... hakkında açılan davanın husumetten reddine, davalı ... Köylere Hizmet Götürme Birliği yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... Köylere Hizmet Götürme Birliği tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında davalı ... Köylere Hizmet Götürme Birliği (Birlik) işçisi olarak görünmesine rağmen, davalı ... İdaresinin asıl işi kapsamında ... makinesi operatörü olarak çalıştığını, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu ... sürerek davacının davalı ... İdaresinin işçilerinden çok daha düşük ücretle çalıştırıldığını ... sürerek davacının baştan itibaren davalı ... İdaresinin işçisi olduğunun tespiti ile kıdem farkı, ücret farkı, akdi ilave tediye, yasal ilave tediye, yıpranma primi ve toplu ... sözleşmesi fark alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... İdare vekili cevap dilekçesinde; Köylere Hizmet Götürme Birliğinin 5355 sayılı Mahalli İdare Birlikleri Kanunu'na (5355 sayılı Kanun) göre kurulan ve ayrı bir tüzel kişiliği olan kurum olduğunu, davacının kendi iradesiyle Köylere Hizmet Götürme Birliği ile sözleşme imzaladığını, müvekkili İdarenin köylere yönelik işlerini Birlik aracılığı ile yapmasının kanuni bir işlem olduğunu, bu sebeple muvazaa iddiasını kabul etmediklerini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

2.Diğer davalı ... Köylere Hizmet Götürme Birliği cevap dilekçesi sunmamış, aşamalarda davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davalılar arasında muvazaalı bir ilişki olduğu kabul edilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne ve hüküm altına alınan alacakların davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle Köylere Hizmet Götürme Birliğinin 5355 sayılı Kanun'a göre kurulmuş, işlevi ve görevleri Kanun'da tanımlanmış ayrı bir tüzel kişilik olduğunu ve 5355 sayılı Kanun'un 18 inci maddesinin üçüncü fıkrasındaki “İl özel idareleri; köye yönelik hizmetlere ilişkin yapım, bakım ve onarım işleri, bölünmüş ..., elektrifikasyon, köy yolu, içme suyu, sulama suyu ve kanalizasyon yatırımlarını, kendi bütçelerinde bu hizmetler için ayrılan ödenekleri köylere hizmet götürme birliklerine aktarmak suretiyle gerçekleştirebilirler.” hükmü ile aynı maddenin dördüncü fıkrasındaki “ Köylere hizmet götürme birlikleri, ihtiyaca göre hizmet akdiyle personel istihdam edebilir.” hükmüne göre değerlendirme yapıldığında, Köylere Hizmet Götürme Birliğinin ... sözleşmesiyle personel istihdam ederek İl Özel İdaresinin köylere ilişkin hizmetlerini yine İl Özel İdaresinin aktardığı ödenekle yürüterek yasal görev tanımları içerisinde hareket ettiğini, muvazaanın söz konusu olmadığını ... sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç