muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/43725, Karar No: 2018/397, Tarih: 17.01.2018

**18. Ceza Dairesi         2015/43725 E.  ,  2018/397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Dosya içeriği ve oluşa göre, kimlik kontrolü esnasında kimliğini vermemekte ısrar eden sanığın, gerekli işlemler için karakola götürülmek üzere bindirildiği devriye aracından inerek mağdur ...'ın yakasından tutması ve devamında yürüyerek karakola gittiği esnada mağdurlara hakaret etmesi üzerine kendisini uyaran mağdur ...'ın yakasından yeniden tutması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin mağdur ...'a yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme eylemini birden fazla görevliye karşı gerçekleştirdiğinden bahisle, CMK'nın 226/2. maddesine aykırı olarak ek savunma hakkı da verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 43/2-1 maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,

2-) Hakaret suçundan hüküm kurulurken tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin,suç tarihinden sonra kesinleşmiş olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3-) TCK’da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, TCK'nın 61. maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip, anılan Kanunun 3. maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de gözetilerek, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerekir. Her ne kadar TCK'nın 125/3. maddesinde cezanın alt sınırının 1 yıldan az olamayacağı düzenlenmiş ise de, bu düzenlemenin temel cezanın adli para cezası olarak seçilmesine engel olmayacağı göz önünde bulundurulmadan ve yeterli gerekçe gösterilmeden temel ceza olarak hapis cezası tercih edilmesi,

4-) Hakaret suçundan, TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması ve TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/01/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4192, Karar No: 2010/3607, Tarih: 01.04.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/4192 E.  ,  2010/3607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı ... aralarındaki tesbit davası hakkında Bolu 1.Asliye (İş) Hukuk Mahkemesinden verilen 14.1.2010 gün ve 712/17 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda değişiklik yapan 5219 sayılı Yasa'nın 2. maddesi uyarınca, anılan yasanın 427. maddesindeki kesinlik sınırı, 21.07.2004 tarihinden sonra 1.000,00.-TL’ye; 01.01.2006 tarihinden sonra 1.090,00.-TL’ye; 01.01.2007 tarihinden sonra 1.170,00.-TL'ye, 01.01.2008 tarihinden sonra 1.250,00.-TL'ye; 01.01.2009 tarihinden sonra 1.400,00.-TL'ye ve 01.01.2010 tarihinden sonra ise 1.430,00.-TL'ye çıkarılmış olup, inceleme konusu karar 01.01.2010 tarihinden sonra verilmiş ve toplam 1.124,20.-TL miktarlı ödeme emrinin iptali istemine ilişkin olup, kesinlik sınırının altında bulunmuş olmakla, söz konusu maddelere göre hüküm kesin nitelik taşıdığından 01.06.1990 tarih ve E:1989/3, K:1990/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da gözönünde tutularak, davalı Kurumun temyiz dilekçesinin, kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle Dairemizce reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenle davalı Kurumun temyiz dilekçesinin hükmün kesinliği nedeniyle REDDİNE, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/36558, Karar No: 2011/20418, Tarih: 21.12.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/36558 E.  ,  2011/20418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi olan 04.11.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA; aynı yasanın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1105, Karar No: 2013/4389, Tarih: 05.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/1105 E.  ,  2013/4389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/323483

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2007

NUMARASI : 2006/716 (E) ve 2007/339 (K)

SUÇ : Hakaret, kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların nüfus kayıt örnekleri ve adli sicil kayıtları getirtilmemiş ise de; UYAP üzerinden alınan sanıklara ait nüfus kayıt örnekleri ve adli sicil kayıtlarının dosya içeriğine uygun olduğunun belirlenmiş olması nedeniyle bu kayıtların getirtilmemesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Hakaretin alenen işlendiği gerekçesi ile arttırım yapılırken yasa maddesinin gösterilmemesi,

2-Hükümden önce 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa'nın 23.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesi uyarınca; soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan hakaret ve kasten yaralama suçlarından hükmolunan cezaların tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Yargılama giderlerinin hangi sanıktan ne şekilde tahsil edileceğinin kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 05/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12026, Karar No: 2008/12583, Tarih: 10.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/12026 E.  ,  2008/12583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Şile Sulh Hukuk, Kartal 1. Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasiyetname açılması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 596. maddesi uyarınca; vasiyetname mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hakimi tarafından açılır ve ilgililere okunur.

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir..." hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; 23.06.2007 gününde ölen müteveffanın 03.04.1986 tarihinde ... Cad. ... Sk. ... Apartmanında oturduğunun düzenlenen vasiyetnameden anlaşıldığı; ancak yapılan araştırmada son yerleşim yerinin ... ... Mah. No: 23 DRAGOS/KARTAL olduğunun bildirildiği gözlenmekle, uyuşmazlığın çözümünde yetkili ve görevli mahkeme Kartal Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Kartal Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9789, Karar No: 2013/9237, Tarih: 16.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/9789 E.  ,  2013/9237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2499 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümden sonra, 30.12.2012 tarih ve 28513 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve aynı gün yürürlüğe giren 30.12.2012 gün ve 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunun 107.maddesi ile 30.07.1981 tarihli ve 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun tümüyle yürürlükten kaldırıldığı cihetle; 5237 sayılı TCK.nun 7/2.maddesi uyarınca ve sonraki yasaların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiri ile karşılaştırılması suretiyle denetime olanak sağlayacak biçimde lehe olan yasa hükmünün belirlenerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı yasanın 8/2.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 16.04.2013 günü oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/2559, Karar No: 2019/392, Tarih: 16.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2559 E.  ,  2019/392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesince verilen .../06/2010 tarih ve 2009/677-2010/204 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden para tahsil ettiğini ve ödemediğini, bunun üzerine müvekkilinin davalı şirket aleyhine ... ... Eyalet Yetkili Yerel Mahkemesinde alacak davası açıldığını ve mahkeme tarafından 27/06/2006 tarihinde davanın kabulüne 40.903,35 Euro anaparanın .../06/2005 tarihinden itibaren % 5 faizi ile birlikte ödenmesine karar verildiğini, kararın 29/05/2008 tarihinde kesinleştiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ... ... Eyalet Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 22 O 73/05 sayılı kararın ve masraf tespitine ilişkin ek kararın tenfizini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı şirkette ortak olduğu ve şirkete karşı alacak davaları açarak hisse bedelinin iadesi yönünde taleplerde bulunduğu, açılan davaların ... m. 405/... uyarınca "pay sahipleri sermaye olarak şirkete verdiklerini geri istemeyezler. şeklindeki yasal düzenlemeye dayalı reddedildiği, davacının yabancı mahkemede dava açarak talebini hüküm altına aldırdığı davaya konu yabancı mahkeme kararının sonuçları ile Türk yargı kararlarının çeliştiği, eşitsizliğe ve istikrarsızlığa yol açacağı, kamu düzenine aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, mahkemece 5718 sayılı MÖHUK'nun 54. maddesinin (c) bendi uyarınca, yabancı mahkeme hükmünün Türk kamu düzenine açıkça aykırı olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 sayılı MÖHUK'nun 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir. Kanunda kamu düzeni kavramının zamana ve yere göre değişebilen niteliği gereği bir tanımlama yapılmaktan kaçınılmış ve konunun hakimin takdirine bırakılması tercih edilmiş, ancak kamu düzenine aykırılığın "açıkça" olmasının aranmasıyla bu konuda takdir hakkı bulunan hakime bir sınırlama getirilmek istenmiştir.

Bu düzenleme, Türk tenfiz hukukunda, kamu düzeni kavramının izin verdiği ölçüde, yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi lehine bir eğilim bulunduğunu göstermektedir. Doktrinde de bu konuda hakime yardımcı olması bakımından bazı kriterler verilmiştir. Buna göre örneğin Türk tenfiz hakimi "kural olarak" yabancı mahkeme kararının doğruluğunu inceleyemez (revizion au fond yasağı). Zira aksinin kabulü, aynı davanın Türk mahkemesinde tekrar görülmesi ve yeni bir Türk mahkemesi kararının ortaya çıkması sonucunu doğurur. Ancak örneğin Türk hukukunun vazgeçilmez kabul ettiği temel prensiplerini ihlal eden veya milletlerarası alanda geçerli olan ortak ilkelere aykırı bulunan yabancı mahkeme kararları tenfiz edilemez. Tenfiz hakimi takdir hakkını kullanırken, her somut olayın kendine mahsus özelliklerini de dikkate almalıdır.

Somut uyuşmazlıkta incelenmesi gereken, benzer olaylarda Türkiye’de açılan davaların, ...’nun 405/.... maddesinde düzenlenen, pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri ilkesi gereği reddedilmesine rağmen, aynı şartlardaki ortaklarca yabancı mahkemelerde açılan davaların kabul edilmesinin ve alınan farklı yöndeki bu yabancı mahkeme kararlarının Türkiye’de tenfizinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağıdır. Nitekim mahkemece bu durum, T.C. Anayasası’nın kanun önünde eşitlik ilkesine ve kamu düzenine aykırı kabul edilmiştir.

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır.

Somut uyuşmazlık yönünden asıl incelenmesi gereken husus, tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı noktasıdır. Burada ilk olarak tanıma ve tenfiz hukukundaki kamu düzenine aykırılık kavramının, iç hukuktaki emredici kurallara aykırılık kavramından daha dar ve sınırlı bir anlama sahip olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Dolayısıyla kamu düzeni gerekçesiyle yabancı mahkeme kararının tenfizine istisnaen müdahale edilmelidir. Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan "revision au fond" yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez.

Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, ... 2009, .... Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi ... hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Dolayısıyla davalı şirketin, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisinin neden olduğunun anlaşılması halinde kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 16/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3680, Karar No: 2012/11451, Tarih: 22.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/3680 E.  ,  2012/11451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sorgu tarihi olan 22.06.2005 tarihi ile hüküm tarihi arasında 765 Sayılı TCK'nun 102/4. maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının CMUK'nun 322/1. ve CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, emvalin istirdadı kabil olmak üzere Orman idaresine bırakılmasına, balta, at arabası, koşum takımı ile iki adet atın sahibine iadesine, 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11824, Karar No: 2014/19967, Tarih: 20.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/11824 E.  ,  2014/19967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Balıkesir 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 20.03.2013

No : 2012/517-2013/222

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, tarafların avukatlarının temyiz etmeleri üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının avukatının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Davacının avukatının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

506 Sayılı Yasanın 140. ve 5510 sayılı Yasanın 102. maddesinde düzenlenen İdari para cezaları, prim ödeme borcundan farklı olarak yasaya aykırı davranışın cezai yaptırımı olup, bu cezadan, cezaların şahsiliği ilkesi gereğince, eylemi kim yapmışsa o sorumludur. Somut olayda, davadışı A.. ... Ltd. Şti.'nin işveren sıfatıyla yasaya aykırı eylemi sonucu tayin edilen idari para cezasından sorumluluğu kişisel olup, bu cezadan ortak sıfatıyla davacının sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kaldı ki, sorumlu olduğu kabul edilse bile davacının, A.....Ltd Şti.yi temsil ve ilzama yetkisinin bulunmamasına sadece ortak olduğunun anlaşılmış olmasına göre, limited şirket ortaklarının sorumluluğunu düzenleyen 6183 sayılı Amme Alacakları Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 22.07.1998 gün ve 4369 sayılı Kanun’un 21. maddesiyle değişik 35. maddesi uyarınca “limited şirket ortakları şirketten tahsil imkanı bulunmayan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulurlar” hükmü gereğince, sermaye hissesi oranında davacının sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemiş olması, isabetsizdir.

O halde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8984, Karar No: 2018/17373, Tarih: 16.10.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/8984 E.  ,  2018/17373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... Müdürlüğü tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili dava dilekçesinde, müvekkillerinin ......anneleri ......... Bey olan ...... adının ...... Bey olarak tespitine ve ......... Vakfı'nın galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduklarına karar verilmesini istemiş; mahkemece, 27.12.2007 tarihli ikinci oturumda galleye müstehak evlat olduklarının tespitine ilişkin davanın bu dosyadan tefriki ile ayrı bir esasa kaydedilmesi için tevzi bürosuna gönderilmesine karar verilmiş, yargılamaya ...... kaydının düzeltilmesi talebi yönünden devam edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; 13.01.2004 tarihli ...... kaydında ......'nin ...... adının ...... Bey, 08.04.2009 tarihli kayıtta ise ...... adının ...... olarak geçtiği ve 20.03.2009 tarihli idari düzeltme ile ...... adı ...... Bey iken ...... olarak düzeltildiği, ...... 1.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009-855 Esas 2011-932 Karar sayılı veraset ilamında ...... ve ......'dan olma 01.07.1846 doğumlu ......'in Türk Medeni Kanunu'nun mer'iyetinden önce öldüğünden mirası feraiz ve Medeni Kanun hükümleri gereğince emlakte 116.121.600 pay, 21 Şubat 1328 tarihli ......... Kanunu ve Medeni Kanun uyarınca arazide 90.316.800 pay itibar olunarak davacıların da aralarında bulunduğu mirasçılara aidiyetine karar verildiği anlaşıldığından; Mahkemece, dava açıldıktan sonra dava konusunun idari işlem ile düzeltildiğinden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nin 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nin 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 16.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.