muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5519, Karar No: 2019/3996, Tarih: 18.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/5519 E.  ,  2019/3996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içerdiğinden, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti için, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup kesin bir şekilde belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7390, Karar No: 2014/82, Tarih: 14.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7390 E.  ,  2014/82 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2011/448-2013/10

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin yargı yolu yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. .... gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu kapsamında 18.11.2003 ve 12.08.2006 tarihlerinde düzenlenen sistem kullanma sözleşmeleri uyarınca davalının keşide ettiği fatura miktarlarının ödendiğini, ancak davalının sözleşmede belirlenen aylık enerji alış-veriş kapasitesinin aşıldığından bahisle sözleşmenin 10. maddesi uyarınca cezai şart tahakkuk ettirdiğini, istenen miktarların ihtirazi kayıtla ödendiğini ileri sürerek, şimdilik 100.000,00 TL'nin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, 21.02.2012 tarihli ıslahla 516.195,00 TL 'nin tahsilini istemiştir.

Davalı vekili,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; kamu tüzel kişiliğine sahip bulunan davalı idare tarafından yürütülen, kamu hizmeti sayılan elektrik iletimine ilişkin sistem kullanım anlaşmasının, idareye denetim ve anlaşmanın uygulanmasına ilişkin ayrıcalıklı yetki tanıması, taraflar arasında ortaya çıkan uyuşmazlıkların EPDK tarafından çözümlenmesi nedeniyle sözleşmenin idari nitelikte olduğu, idari nitelikli sözleşmenin uygulanmasından kaynaklanan sorunlarda çözüm yerinin idari yargı olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yargı yolu yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davalı Türkiye Elektrik İletim A.Ş.'nin Anastatüsüne bakıldığında ''Hukuki Bünye'' başlıklı 3. maddesinde;

''1. Bu Anastatü ile teşkil olunan Türkiye Elektrik İletim A.Ş. (Teşekkül) tüzel kişiliğe sahip, faaliyetlerinde özerk ve sorumluluğu sermayesiyle sınırlı bir İktisadi Devlet Teşekkülü'dür.

2. Teşekkül EPK, K.H.K., ve bu Anastatü hükümleri saklı kalmak üzere özel hukuk hükümlerine tabiidir.

3. Teşekkül Genel Muhasebe Kanunu ile Devlet İhale Kanunu hükümlerine ve Sayıştay’ın denetimine tabi değildir.'' hükmünün yer aldığı görülmektedir.

Yine aynı statünün 4/11. Maddesine bakıldığında ''İletim sistemine bağlı tüm kamu ve özel tüzel kişiler, Ticaret A.Ş. ve Serbest Tüketiciler ile Bağlantı ve Sistem Kullanım Anlaşmaları; üretim ve dağıtım kamu ve özel tüzel kişiler ile Yan Hizmet Anlaşmaları yapmak'' teşekkülün faaliyetleri arasında sayıldığı görülmektedir.

3. Teşekkül Genel Muhasebe Kanunu ile Devlet İhale Kanunu hükümlerine ve Sayıştay’ın denetimine tabi değildir.'' hükmünün yer aldığı görülmektedir.

Yine aynı statünün 4/11. Maddesine bakıldığında ''İletim sistemine bağlı tüm kamu ve özel tüzel kişiler, Ticaret A.Ş. ve Serbest Tüketiciler ile Bağlantı ve Sistem Kullanım Anlaşmaları; üretim ve dağıtım kamu ve özel tüzel kişiler ile Yan Hizmet Anlaşmaları yapmak'' teşekkülün faaliyetleri arasında sayıldığı görülmektedir.

Somut olayda uyuşmazlık taraflar arasında imzalanmış olan ''sistem kullanım anlaşması''ndan kaynaklanmakta olup davalı da ana statüsünde özel hukuk tüzel kişisidir.

O halde mahkemece, davalı şirket, özel hukuk hükümlerine tabi bir İktisadi Devlet Teşekkülü olup, uyuşmazlık konusu idari bir işlem veya eylem niteliğinde bulunmadığından uyuşmazlığın çözüm yerinin adli yargı olduğu göz önünde bulundurulmalı, dava esas yönünden değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Tüm bu hususlara dikkat edilmeden eksik araştırma ve değerlendirme ile yukarıdaki şekilde davanın yargı yolu bakımından reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıyaya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.01.2014 tarihinde oybirliğyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17963, Karar No: 2012/2052, Tarih: 06.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2010/17963 E.  ,  2012/2052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Şanlıurfa Aile Mahkemesi

TARİHİ :4.5.2010

Taraflar arasındaki boşanma davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (koca) tarafından kusura ilişkin gerekçesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 6.2.2012 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-davacı kadın lehine 15.000 TL. maddi tazminata hükmedildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 15.000 TL. manevi tazminat yazılmasının maddi hataya dayalı olup, yerinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre, davacı-karşı davalının (koca) aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusur bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davalı-karşı davacı (kadın) yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.02.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/7863, Karar No: 2013/320, Tarih: 22.01.2013

**14. Ceza Dairesi         2011/7863 E.  ,  2013/320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulüyle mahkûmiyetine dair Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.07.2008 gün ve 2007/251 Esas, 2008/244 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık hakkında hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiin hükme yönelik suç vasfına ilişkin bulunmayan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin O Yer Cumhuriyet Savcısının suç niteliğine yönelik temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki anlatımlarında, 24.05.2007 günü saat 14.00 sıralarında devam ettiği İntegral Dershanesine giderek saat 18.00'e kadar ... isimli öğretmenin nezaretinde etüt salonunda ders çalıştığını, oradan çıktıktan sonra yaklaşık 5 gündür tanıdığı sanığın aniden önüne çıkarak kendisini kolundan tutup, zorla aracının arka koltuğuna bindirdiğini, halinden sarhoş olduğunu anladığı sanığın kendi pantolonunun düğmelerini açmaya başladığını ve üzerine abandığını, bu sırada kafa kafaya çarpıştıklarını, bu şekilde kendisini öpmeye ve üzerindeki elbiseleri çıkarmaya çalıştığını, ayağıyla kapıyı ittirerek açması üzerine ağabeyinin arkadaşları olan tanıklar Berat ve Mustafa'nın kendilerini görerek sanığı yakalayıp karakola götürdüklerini, olay öncesi kesinlikle sanığı telefonla aramadığını söylemesine karşın, sanığın savunmalarında olay günü saat 14.00 sıralarında mağdurenin kendisini sabit bir telefon numarasından arayarak buluşmak istediğini söylediğini, otomobili ile bir süre birlikte gezdiklerini ve bu sırada kendisinin alkol aldığını, mağdureyi evlerine yakın bir yerde bırakacağı sırada iki kişinin gelerek onu zorla araçtan indirip evine gönderdiklerini, mağdure ile bir haftadır bu şekilde gezdiklerni ancak cinsel ilişkiye girmediklerini, sadece mağdureyi öptüğünü, kesinlikle tecavüz etmeye çalışmadığını belirtmesi, sanığın kullandığı telefon ve 0546 ... numaralı hattın Sulh Ceza Mahkemesinde sorgusu yapılırken yapılan kontrolünde, tarih ve saat ayarı yapılmamış olan telefonun 01.01.2002 günü 12.22'de 0312 ... numaralı telefondan arandığının tespit edilmesi ve kontörlü olduğu anlaşılan bu telefonun bulunduğu büfede satış elemanı olan tanık Murat Mazıcı'nın önceden tanıdığı mağdurenin olay günü hatırlamadığı bir saatte söz konusu telefondan görüşme yaptığını söyleyerek sanığın savunmalarını doğrulaması, İntegral Dershanesi Müdürlüğünün 24.05

... numaralı hattın Sulh Ceza Mahkemesinde sorgusu yapılırken yapılan kontrolünde, tarih ve saat ayarı yapılmamış olan telefonun 01.01.2002 günü 12.22'de 0312 ... numaralı telefondan arandığının tespit edilmesi ve kontörlü olduğu anlaşılan bu telefonun bulunduğu büfede satış elemanı olan tanık Murat Mazıcı'nın önceden tanıdığı mağdurenin olay günü hatırlamadığı bir saatte söz konusu telefondan görüşme yaptığını söyleyerek sanığın savunmalarını doğrulaması, İntegral Dershanesi Müdürlüğünün 24.05.2007 tarihli yazısında, mağdurenin 2006-2007 öğretim yılında kayıtlı öğrencileri olmadığı, suç tarihinde dershanelerinde bulunmadığı ve Gonca isimli bir öğretmenlerinin de olmadığının belirtilmesi, tanıklar Berat ve Mustafa'nın aşamalardaki beyanlarında sanık ile mağdurenin içerisinde bulundukları araca yaklaştıklarında içeriden bağırma sesi geldiğini, sanığın şoför koltuğunda bulunup, elini mağdurun oturduğu yandaki koltuğun arkasına doğru atarak mağdurenin üzerine doğru eğilmiş olduğunu, her ikisinin elbiselerinin üzerinde olmakla birlikte sanığın gömleğinin birkaç düğmesinin açık olduğunu, aracın kapıları kilitli olduğu için açamadıklarını, bu sırada mağdurenin abi beni kurtarın diye yardım istediğini, sonradan sanığın aracın kapılarını açarak araçtan indiğini, halinden sarhoş olduğu belli olan sanığın kendilerini tehdit ettiğini ve aracın dışında mağdurenin kolundan tutarak onu götürmelerine engel olmak istediğini, mağdureyi zorla sanıktan ayırdıklarını ifade etmiş bulunmaları, tanık Gökhan Şanlı'nın duruşmada alınan beyanında sanık ile mağdurenin yaklaşık bir haftadır buluşup gezdiklerini, hatta bazen kendisinin de yanlarında olduğunu söylemesi karşısında, mağdurenin suç tarihinde tanık Murat'ın çalıştığı büfeden sanığı arayarak buluşmak istediğini söylediği, bir süre sanığa ait otomobil ile gezdikten sonra mağdurenin evinin yakınına geldiklerinin, mağdurenin ailesi tarafından kaybolduğu bildirilen mağdureyi arayan tanıklar Berat ve Mustafa'nın kendilerini araç içerisinde gördükleri, sanık ile mağdurenin bu sırada aracın ön koltuğunda bulundukları ve sanığın mağdurenin üzerine eğilerek onu öptüğünün anlaşıldığı olayda, sanığın mağdureye nitelikli cinsel istismarda bulunmaya teşebbüs ettiğine dair sanığın cezalandırılmasına yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, mağdurenin kolunda ve alnında tespit edilen yaralanmaların tanıklar Berat ve Mustafa'nın anlatımlarında belirttikleri şekilde, sanığın mağdureyi kolundan tutup kendileri ile göndermek istememesi üzerine aralarında yaşanan itiş kakış sırasında oluşmasının kuvvetle muhtemel bulunduğu, buna göre sanığın nüfus kaydına göre suç tarihi itibarıyla 15 yaşından büyük olan mağdurenin rızası dahilinde gerçekleştirdiği eylemlerinin TCK.nın 103/1. maddesinde düzenlenen çocuğun basit cinsel istismarı suçunu da oluşturmadığı, ayrıca olayın gerçekleştiği yerin meskûn mahal olması, sanık ile mağdurenin araç

içerisinde bulundukları tanık beyanlarından anlaşılan durumları ve üzerlerinin giyinik bulunması nedeniyle, sanığın mağdurun rızasıyla cinsel ilişkiye girmeye teşebbüs ettiğinin de kesin olarak kanıtlanmadığı, sanığın cinsel organını mağdurenin vücuduna duhul ettirmeksizin yalnızca onu öpmesi veya vücudunu okşamasının da reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

Sanık hakkında adli para cezasına hükmolunduğu halde, TCK.nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cunhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/831, Karar No: 2020/5704, Tarih: 08.10.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/831 E.  ,  2020/5704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının yapılan yargılaması neticesinde davanın kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesine davalı tarafça yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalının istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kurum ile aralarında sağlık hizmeti sunulmasına ilişkin yapılan sözleşme uyarınca, kurum mensupları ve sigortalılarına sağlık hizmeti sunduğunu, 2011 yılı Ağustos dönemine ait fatura tutarından davalı Kurumun mesnetsiz olarak 240.180,10 TL. kesinti yaptığını, söz konusu tutarın 19/10/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; kurum tarafından yapılan işlemlerin mevzuata uygun olduğunu savunarak, haksız davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; alınan 24/06/2016 tarihli bilirkişi heyet raporu ile 19/12/2016 tarihli ek raporun dosya kapsamına uygun, denetime elverişli ve hükme yeterli olduğu kanaatine varıldığından bu rapora itibarla davanın kısmen kabulüne, davalı Kurum tarafından davacıya uygulanan 19/10/2011 tarihli 19.664.813 sayılı cezai şart işleminin 165.198,14TL.'lik kısmı yönünden iptali ile bu tutarın kesinti tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı kurum tarafından davacıya iadesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; İlk derece mahkemesi tarafından hükme dayanak yapılan 24.06.2016 ve 19.12.2016 tarihli raporda, haklarında anjiyo ve gözyaşı kanal ameliyatı yapılan hastaların durumlarının tek tek incelendiği ve denetlendiği anlaşılmaktadır. Bu raporların, taraf, mahkeme ve istinaf denetimine olanak sağlayacak şekilde düzenlenip, hükme esas alınmaya yeterli olduğu, ilk derece mahkemesi kararının yerinde bulunduğu anlaşılmakla; davalının istinaf talebinin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık, davalı kurum mensubu hastalara, davacı hastane tarafından yapılan tedavi hizmetlerinin taraflar arasındaki sözleşmelere, SUT hükümlerine ve ilgili mevzuata aykırı olduğu gerekçesiyle hakkında cezai şart işlemi uygulanmasının yerinde olup olmadığına ilişkindir.

Davacı hastanede tedavi hizmeti alan kurum mensubu bir kısım hastaların; aynı tarihte yapılan iki gözyaşı kanalı ameliyatının farklı tarihlerde yapılmış gibi gösterilerek ameliyat bedelinin fazla fatura edildiği, bazı hastalara; tıbbi yönden gerekli olmayan anjiyo işlemi yapıldığı ve epikriz raporlarında gerçeğe aykırı bilgilere yer verildiği, efor testi yapılmadığı halde yapılmış gibi sonuç belgesi düzenlendiği, tek gözyaşı kanalı ameliyatı yapılmasına rağmen iki kanal ameliyatı yapılmış gibi gösterildiği, hastalar muayene edilmediği halde edilmiş gibi fatura edildiği, hastanın gözyaşı kanalı ameliyatının yapıldığı tarihten önce işlemin kuruma fatura edildiği, hastaya ait olmayan muayene bedelinin alındığı, hastanede kaydı olmayan doktor tarafından anjiyo işlemi yapıldığı, tıbbi yönden yoğun bakım tedavisi alması gerekmeyen hastanın iki gün yoğun bakımda kalmasına rağmen dört gün yoğun bakımda kalmış gibi gösterilerek kuruma fatura edildiği, acil serviste verilen tedavinin ortopedi ve travmatoloji branşında verildiğine dair fatura düzenlendiği gerekçesiyle davacıya cezai şart işlemi uygulanmıştır. Mahkemece cezai şart işlemlerinin yerinde olup olmadığının belirlenmesi için konusunda uzman bilirkişi heyetinden rapor alınmıştır. Söz konusu raporda her hasta yönünden tek tek değerlendirme yapılmış ise de kesintilerin haklı olup olmadığına dair bir kısım hastalar yönünden bildirilen bilirkişi kanaatleri yerinde değildir. Zira bu hastalardan...yönünden; hasta muayene edilmediği halde muayene edilmiş gibi kuruma faturalandırma yapıldığı gerekçesiyle cezai şart uygulamışsa da, bilirkişilerce “Hastaların kardiyak muayene talep etmeyip daha sonra muayene olup sonradan itiraz ettikleri anlaşılmakta, hastanın şikayeti olmasa da doktorun yönlendirmeleri dahilinde kardiyak muayeneleri olabilir. Hastaya kardiyak muayene yapılması uygundur. Kesinti yersizdir.” gerekçesiyle kanaat bildirilmiştir. Davalı tarafından uygulanan cezai şart işlemi ile bilirkişi kanaati uyumlu olmamıştır. Hasta hiç muayene edilmediği halde bilirkişiler muayene edilmesi yerindedir demiştir. Oysa bu hasta yönünden bilirkişilerin, hastane kayıtlarını inceleyerek muayenesinin yapılıp yapılmadığını gösterir bir kanaat bildirmeleri gerekirdi. Cezai şart ile uyumlu görüş bildirilmeyen diğer hastalar da ...’dur. Ayrıca ... yönünden uygulanan cezai işlemde hastanın acil hal kapsamında olup olmadığı değerlendirilmeden, ortopedi branşında tedavi görmüş olması nedeniyle kesintinin yersiz olduğunun bildirilmesi de hatalı olmuştur. Bir diğer eksik inceleme yapılan hasta olan ...’nın yoğun bakım tedavisi almasının gerekip gerekmediğinin de değerlendirilmesi unutulmuştur

. Cezai şart ile uyumlu görüş bildirilmeyen diğer hastalar da ...’dur. Ayrıca ... yönünden uygulanan cezai işlemde hastanın acil hal kapsamında olup olmadığı değerlendirilmeden, ortopedi branşında tedavi görmüş olması nedeniyle kesintinin yersiz olduğunun bildirilmesi de hatalı olmuştur. Bir diğer eksik inceleme yapılan hasta olan ...’nın yoğun bakım tedavisi almasının gerekip gerekmediğinin de değerlendirilmesi unutulmuştur. Yukarıda açıklanan eksik ve yanılgılı değerlendirme yapılan hususlar yönünden, tarafların tüm delilleri, bilirkişi raporuna karşı yapılan itirazlar da dikkate alınarak, taraflar arasındaki sözleşme ve SUT hükümleri ile ilgili diğer mevzuat hükümleri değerlendirilmek suretiyle ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.