muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2936, Karar No: 2007/4285, Tarih: 17.04.2007

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “Vakıflar gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku 2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 17.04.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7083, Karar No: 2020/727, Tarih: 03.02.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/7083 E.  ,  2020/727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre sanığın, suç tarihinden önce tanışıp arkadaş olduğu on dört yaşındaki mağdureyle cebir, tehdit, hile olmaksızın cinsel ilişkiye girmesi eyleminden dolayı sanıktan şikayetçi olmayan mağdureyle ilgili Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 18.03.2013 tarihli raporda ruh sağlığındaki bozulmanın olay sonrası gelişen psikososyal stres ve çatışmalardan veya erken yaşta yaşanan cinsel deneyimden kaynaklanabileceğinin belirtilmesi ve duruşmada hazır bulunan psikolog bilirkişinin mağduredeki üzüntünün sanığın tutuklu olmasından kaynaklandığını ifade etmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı nazara alınmadan yazılı şekilde tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32195, Karar No: 2013/31785, Tarih: 23.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/32195 E.  ,  2013/31785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurenin 02.05.2011 tarihli duruşmada, suç tarihinde eşi olan sanığın kendisinin kolunu ısırdığını söylemesi ve mağdur hakkında düzenlenen adli doktor raporunda da mağdurenin beyan ettiği gibi kolunda ısırık izinin bulunduğunun tespit edilmesi karşısında, mahkemenin olayı kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 23/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...

...

...

...

...
Yargıtay — Esas No: 2013/10633, Karar No: 2014/1498, Tarih: 27.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/10633 E.  ,  2014/1498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki haberleşmenin gizliliğini alenen ihlal etme

Hüküm : Beraat

Kişiler arasındaki haberleşmenin gizliliğini alenen ihlal etme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Belirli veya belirlenebilir iki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmemeleri gerektiği yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, gizliliği sağlamaya özen gösterip, elverişli araçlar (internet, telefon, telsiz, faks, mektup, telgraf, kağıt vb.) ve ortak semboller (söz, yazı, işaret vb.) aracılığıyla paylaştıkları bilgi, düşünce, duygu ve tutumlarının; özel hayata ilişkin olsun ya da olmasın, başka kişi veya kişiler tarafından, özel bir çaba gösterilerek, doğrudan veya dolaylı şekilde (zarfı açılmadan ışığa tutulan mektupta olduğu gibi), okunmak veya dinlenmek suretiyle öğrenilmesi eyleminin TCK'nın 132/1-1. cümlesinde; anlaşılabilir olsun ya da olmasın, başkalarının haberleşme içeriklerinin kaydı, yani; yazı, ses, görüntü, özel işaretler gibi ortak sembollerin, başka bir nesne üzerine taşınarak (örneğin; ses veya görüntünün, manyetik bant üzerine, yazının başka bir kağıt, defter vb. nesne üzerine geçirilmesi, kopyasının alınması, elektronik iletinin taşınabilir belleğe veya CD'ye aktarılması gibi işlemlerle) sabitlenmesi eyleminin TCK'nın 132/1-2. cümlesinde haberleşmenin gizliliğini ihlal başlığı altında suç olarak tanımlandığı, bu madde kapsamında yer verilmeyen kişinin kendisiyle yapılan haberleşme içeriğini kaydetmesi eyleminin, koşulları bulunduğu takdirde, aynı Kanunun 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabileceği; haberleşme içeriklerinin, haberleşmenin muhatabı olan diğer kişi tarafından, belirli olmayan ve birden fazla kişi tarafından algılanabilme imkanı bulunan aleni bir ortamda, ilgilisi veya ilgililerinin rızası dışında ifşa edilmesi, yani; yayılması, açığa vurulması, afişe edilmesi, ilan edilmesi, kamuoyuna duyurulması, özetle; içeriğini öğrenme yetkisi bulunmayan kişi veya kişilerin bilgisine sunulması eyleminin TCK'nın 132/3. maddesinde tanımlanan haberleşmenin gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirileceği,

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre; resmi nikahlı eşi olan katılanın müşterek çocuklarına kötü muamelede bulunduğundan kuşkulanan ve aile sırlarını başkalarına anlattığını düşünen sanığın, ileride açacağı boşanma davasında delil olarak sunabilmek için, müşterek evlerine yerleştirdiği ses kaydedici cihaz ile, kendisinin olmadığı zamanlarda evde yaşananları ve katılanın ev telefonu ile yaptığı sohbetlere ilişkin konuşmaları ele geçirip ardından bu konuşmaların dökümünü katılanın bilgisi ve rızası dışında, onun aleyhine açtığı boşanma davasında mahkemeye verdiği, aile mahkemesince CD'nin delil olarak kabul edilerek çözümünün yaptırıldığı, yapılan yargılama sonucunda tarafların boşanmalarına ve yaşı küçük çocukların velayetinin sanık olan babaya verilmesine karar verildiği, verilen kararın da temyiz incelemesinden geçmek suretiyle kesinlik kazandığı olayda;

Sanığın eyleminin TCK'nın 132/1-1. cümlesinde düzenlenen haberleşmenin gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilebileceği, ancak, kişinin, bir daha kanıt elde etme olanağının bulunmadığı ve yetkili makamlara başvurma imkanının olmadığı ani gelişen durumlarda, örneğin; kendisine karşı işlenmekte olan (cinsel saldırı, hakaret, tehdit, iftira veya şantaj gibi) bir suç söz konusu olduğunda ya da kendisine veya aile birliğine yönelen, onurunu zedeleyen, haksız bir saldırıyı önlemek için, kaybolma olasılığı bulunan kanıtların kaybolmasını engelleyip, yetkili makamlara sunarak güvence altına almak amacıyla, saldırıyı gerçekleştiren tarafın bilgisi ve rızası dışında, özel hayata ait bilgileri okuma, konuşma ve haberleşme içeriklerini veya özel hayata ilişkin ses ve görüntüleri dinleme, izleme ya da kaydetme, kişisel verileri kaydetme, ele geçirme ve yayma eylemlerinin hukuka aykırı olduğunu kabul etmek mümkün olmadığı gibi, esasen bu hallerde, kişinin hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket ettiğinden de söz edilemeyeceği gözetildiğinde, bahse konu konuşmaları içeren dökümleri, üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığı ve/veya çoğaltarak dağıttığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanığın, boşanma davasındaki iddiasını ispatlama amacını taşıyan eylemlerinde, hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket etmediği anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen fiilin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sübuta ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1136 Sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca, atılı suçtan beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine hükmedilen maktu vekalet ücretinin “hazine aleyhine” hükmedilmesi gerekirken “katılan” aleyhine hükmedilmesi,

1136 Sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca, atılı suçtan beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine hükmedilen maktu vekalet ücretinin “hazine aleyhine” hükmedilmesi gerekirken “katılan” aleyhine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının üçüncü paragrafında yer alan “katılan taraftan” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “devlet hazinesinden” ibaresinin yazılması ile hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/25231, Karar No: 2024/6368, Tarih: 24.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/25231 E.  ,  2024/6368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2023 tarihli ve KYB-2023/ 94037 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Dosya aslının, adı geçen sanık hakkında silahla tehdit suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı sanık müdafii tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderildiği anlaşılmakla, onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, 24/06/2021 tarihinde gece saat 03:00 sıralarında katılanlar ..., ... ve ...'un...plakalı araç ile Yakakent ilçesinden ... ilçesi istikametine doğru seyir halinde oldukları sırada ... ilçesi mevkiinde kara yolu kenarında dörtlüleri yanan bir araç ve yol ortasındaki sanığı görmeleri üzerine yardım isteyeceği zannıyla araçlarını yavaşlattıkları, bu esnada sanığın adli emanetin 2021/125 sayılı sırasına kayıtlı tabancayı katılanlara doğrulttuğu, ardından tabanca ile katılan ... adına kayıtlı aracın sağ arka kapı üstündeki tavan direğine vurarak zarar verdiği, katılanların sanığın elindeki tabancayı görmeleri üzerine araç sürücüsü katılan ...'ın hızlanarak olay yerinden uzaklaştıkları somut eyleme ilişkin Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığının 18/10/2021 tarihli ve 2021/367 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında mala zarar verme, silahla tehdit ve kara ulaşım araçlarını kaçırma veya alıkoymaya teşebbüs suçlarından kamu davası açıldığı,

Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2022 tarihli kararında sanığın mala zarar verme suçu yanında, kara ulaşım araçlarını kaçırma veya alıkoymaya teşebbüs ve silahla tehdit suçlarını da işlediği, ancak fikri içtima hükümlerine göre nispeten cezası daha ağır olan silahla tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu, kara ulaşım araçlarını kaçırma veya alıkoymaya teşebbüs suçuna ilişkin olarak ise hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verildiği, anılan kararda silahla tehdit suçuna ilişkin olarak, olay günü sanığın elindeki silah ile yol üzerinden geçen içerisinde katılanların bulunduğu aracı durdurmaya çalıştığı, sanığın gece vakti araç içerisindeki şahısları görmesinin imkanı olmadığı, aracı durdurmak isteyen sanığın eyleminin araç sürücüsü katılan ...'a yönelik olduğu, sanığın, araçta bulundukları konusunda bir bilgi ve gözlemi olmayan diğer katılanlar ... ve...'e yönelik suç işleme kastının bulunmadığı, sanığın kastının sadece araç sürücüsü Burak'a yönelik olduğu kabulü ile sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği,

Benzer bir olayla ilgili Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 24/03/2021 tarihli ve 2019/5470 esas, 2021/3094 karar sayılı ilamında yer alan, "Sanık hakkında uzlaştırma kapsamına giren haberleşmenin gizliliğini ihlal suçunun, bu kapsama girmeyen sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçu ile birlikte işlendiği iddiasıyla kamu davası açılmasından dolayı soruşturma evresinde usulüne uygun olarak uzlaştırma yoluna gidilmediği; ancak, sanığın bir fiili ile sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme ve haberleşmenin gizliliğini ihlal suçlarını işlediği kabul edilip, TCK’nın 44. maddesi gözetilerek, sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan ceza tayinine yer olmadığına karar verilmesi ve CMK’nın 253/3. madde ve fıkrası koşullarının oluşmaması karşısında, haberleşmenin gizliliğini ihlal suçu ile ilgili olarak CMK’nın uzlaşma başlıklı 253 ve 254. madde hükümleri uygulanmak suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, uzlaştırma işlemleri tamamlanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması," şeklindeki açıklamalar ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun ''Uzlaşma" başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme birlikte nazara alındığında,

Somut olayda, uzlaşma kapsamında bulunmayan kara ulaşım araçlarını kaçırma veya alıkoymaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesindeki fikri içtima düzenlemesi kapsamında hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin karar verildiği gibi, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilen uzlaşma kapsamında olmayan silahla tehdit suçunun mağduru ile (...) mala zarar verme suçunun mağdurunun (...) farklı olduğunun anlaşılması karşısında, bu hâli ile mala zarar verme suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca mahkemesince yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2. Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2022 tarihli ve 2021/611 Esas, 2022/674 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 168/2. maddeleri uyarınca 1.200,00 TL adlî para cezasına karar verildiği, söz konusu kararın, sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 23.11.2023 tarihli, 2023/248 Esas ve 2023/3279 Karar sayılı kararıyla mala zarar verme suçundan verilen kararın kesin olması nedeniyle istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, verilen bu kararın 5271 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olduğu ancak kararın sanık müdafiine tebliğ edildiğine ilişkin tebligat evrakının dosyada olmadığı belirlenmiştir.

3. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu hükmün, itiraz yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10932, Karar No: 2010/119, Tarih: 18.01.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10932 E.  ,  2010/119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyaya gönderilen 28.04.2009 tarihli veri cetvelinde münavebeye alınan ürünlerin 2009 yılı verileri gönderilmiş ise de gönderiliş tarihi itibarıyla bu ürünlerin ortalama verimi, üretim gideri ve satış fiyatlarının henüz belirlenmesinin de mümkün olamayacağı dikkate alınarak yeniden birinci ve ikinci ürün taze fasulye ve buğday ürünleri ile zeytin, kayısı ve erik ürünlerinin 2009 yılı dekar başına (ağaç başına değil) ortalama verimi, toptan satış fiyatı ve üretim maliyeti resmi verilerinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iade edilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11087, Karar No: 2023/12471, Tarih: 21.12.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/11087 E.  ,  2023/12471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2023/505 Değişik iş

SUÇ : 2313 sayılı Kanun'a muhalefet

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine ilişkin

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Sinop Sulh Ceza Hakimliğinin, 26.05.2023 tarihli ve 2023/878 Değişik iş sayılı Kararı ile Adli Emanetin 2022/420 sırasında kayıtlı emanet eşyasının müsaderesine yönelik talep reddedilmiş, Cumhuriyet savcısının anılan karara itirazı üzerine Boyabat Sulh Ceza Hakimliğinin, 14.06.2023 tarihli ve 2023/505 Değişik iş sayılı Kararı ile itirazın reddine karar verilmiş, verilen kararın kesin olduğu anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 11.10.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen,Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.11.2023 tarihli ve KYB-2023/109763 sayılı yazısı ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.11.2023 tarihli ve KYB-2023/109763 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Sinop Merkez ... Köyü Merkez Mevkii Merkez ... Evleri No:13 sayılı ikametin ön tarafında bulunan bahçe içerisinde fasulye ve mısır bitkileri arasına izinsiz ekili hâlde hint keneviri bitkileri olduğu bilgisinin alınması üzerine, durumun Nöbetçi Cumhuriyet Savcısına bildirilerek alınan talimatlar doğrultusunda bahse konu adreste yapılan çevre araştırmasında belirtilen bahçede 5-6 kök 80-100 cm boylarında hint keneviri bitkisi ele geçirilmesi üzerine başlatılan soruşturmada, Sinop Cumhuriyet Başsavcılığının 2022/2922 sayılı soruşturmanın başlatıldığı,

Sinop Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından anılan soruşturma dosyasında müsadere talebinde bulunması üzerine, Sinop Sulh Ceza Hâkimliğinin 26.05.2023 tarihli kararı ile belirtilen suç yönünden Sulh Ceza Hâkimliğinin görevli bulunmadığından bahisle görevsizlik kararı verilmiş ise de,

Olay ile ilgili şüphelilerin tespit edilmesine yönelik olarak soruşturmanın hâlen devam ettiği, eylemin 2313 sayılı Kanun'un 23/5-1. fıkrası kapsamında değerlendirilebileceği,

Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 18.08.2022 tarihli ve SMS-KİM-22-08733 sayılı raporuna göre, suça konu maddenin uyuşturucu maddelerden THC ihtiva eden esrar elde edilmesine elverişli hint keneviri bitki parçaları olduğunun tespit edildiği,