muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/25968, Karar No: 2021/5810, Tarih: 23.02.2021

İnceleme konusu somut olayda; sanık avukatın facebook sayfasında yapmış olduğu paylaşımla Sinop Cumhuriyet Savcısı olan müştekiye hakaret ettiğinden bahisle hakkında iddianame düzenlendiği, Boyabat Ağır Ceza Mahkemesince "sözlerin ağır eleştiri boyutunda, rahatsız edici ve kaba ifade olarak kabul edilebilceği, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı, sanığın görevi ile ilgili olmadığı" gerekçesiyle son soruşturma açılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

İnceleme konusu merci kararında, maddi olayın oluşa uygun olarak gerekçeye yansıtıldığı, bu olaya ilişkin dosya içerisinde yer alan tüm deliller hukuka uygun olarak tartışılarak, kovuşturma açılmasının şartları oluştuğuna dair vicdani kanaate ulaşılamadığından, anılan kararın kanun yararına bozulmasına ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, 23/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11636, Karar No: 2011/9087, Tarih: 23.06.2011

**6. Ceza Dairesi         2008/11636 E.  ,  2011/9087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık savunmanı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

O yer C.Savcısının temyiz istemini içeren dilekçedeki hakim havalesi tarihinin yasal temyiz süresinden sonra olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

Sanık savunmanının temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakınan ...'un kamyonunun kasasındaki brandayı kaldırıp içinden bir çuval şeker çalan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK’nun 141/1. maddesine uyduğu gözetilmeden aynı yasanın 142/1-e maddesiyle uygulama yapılması,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçlarından temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulduğu halde, suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK 143.maddesi uyarınca cezadan artırım yapılırken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden üst sınından artırım yapılması,

3-5237 Sayılı TCK’nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nun 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, somut olayda uygulama koşulları da oluşmadığı halde aynı Yasanın 145. maddesiyle cezadan indirim yapılması,

4-Sanığın 05.01.1993 olan doğum tarihinin karar başlığında yanlış gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi tür ve miktarı bakımından kazanılmış hakkın korunmasına, 23.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1743, Karar No: 2019/4101, Tarih: 19.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2018/1743 E.  ,  2019/4101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2555, Karar No: 2014/18425, Tarih: 10.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/2555 E.  ,  2014/18425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın asker arkadaşı olan şikayetçiyi telefon ile arayarak ... isimli arkadaşının elinde altın olduğunu, üzerinde Arapça yazılar olduğunu, şikayetçinin bilebileceğini söyleyerek yanına çağırdığı, şikayetçinin olay günü İstanbul'dan uçakla Denizli'ye geldiği, sanıkla buluştukları, sanığın yanında kimlik bilgileri tespit edilemeyen ... isimli şahsın olduğu, şikayetçinin kiralamış olduğu araç içerisinde altın konusunu görüştükleri, ... isimli şahsın şikayetçiye bir tane altın vererek bakmasını söylediği şikayetçinin altının gerçek olduğunu tespit edince sanık ve ...’ın altınları 20.000 TL ye satacaklarını belirttikleri ve aralarında anlaştıkları, bunun üzerine şikayetçinin ...Bankası Şubesi’nde bulunan hesabından 20.000 TL parayı çekerek sanığa teslim ettiği, birlikte bir ara sokağa gittikleri sanığın şikayetçiye perdeli bir ev göstererek ben evden altınları getireyim diyerek ... isimli şahısla birlikte şikayetçinin yanından ayrıldığı, şikayetçinin bir müddet bekledikten sonra eve bakmaya gittiğin de evin kapısının bahçe kapısının da açık olduğunu gördüğü, akabinde karakola şikayette bulunduğu olayda; dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 51/2. maddesinde yer alan "Cezanın ertelenmesi, mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi koşuluna bağlı tutulabilir. Bu durumda koşul gerçekleşinceye kadar cezanın infaz kurumunda çektirilmesine devam edilir. Koşulun yerine getirilmesi halinde hâkim kararıyla hükümlü infaz kurumundan derhal salıverilir." hükmünün, aynı zamanda etkin pişmanlık başlığı altında TCK'nın 168.maddesi gereğince cezadan indirim sebebi olduğu kanuni bir indirim sebebinin aynı zamanda hapis cezasının infaz edilmiş sayılmasını gerektirecek şekilde erteleme şartı olarak belirlenmesinin mümkün olmadığı gözetilmeyerek; "etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmayan" sanık hakkında ertelemenin, şikâyetçinin uğradığı zararın giderilmesi şartına tâbi tutulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10297, Karar No: 2025/2032, Tarih: 12.03.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/10297 E.  ,  2025/2032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/191 E., 2024/352 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret, onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Karabük 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlemediğine, alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektirecek sebep bulunmadığına, suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde on beş yaşından küçük olduğunun tespiti ile buna göre indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını yeterince değerlendirebilecek ruhsal bir gelişmişliğe sahip olmadığına, beraat kararı verilmesi gerekirken yetersiz gerekçe ile mahkumiyet hükmü kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Mağdurun kayden 10.05.2002 doğumlu olduğu, on sekiz yaşını ikmalinden sonra bozma üzerine yapılan yargılama sırasında 18.09.2024 tarihli celsede şikayetinden vazgeçtiği, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, mağdur vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Karabük 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik mağdur vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

IV. KARAR

A. Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Karabük 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik mağdur vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Karabük 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2709, Karar No: 2006/9277, Tarih: 12.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/2709 E.  ,  2006/9277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... A.H.(Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.12.06.2006 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Kadın tarafından evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanma (TMK. m. 166 f. I) davası açıldığı; davalı kocanın süresi içinde yetki itirazında bulunduğu ve yetkisizlik kararı verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Davalı koca tarafından yetkili mahkeme olarak gösterilen M.Kemalpaşa mahkemesinin yetkili olduğu kanıtlanmadığı halde yetki itirazının kabulü yerinde değildir.

Dava dosyası içerisinde toplanan delillere göre;

-Davacı kadın Oltu ilçesinde oturmaktadır,

-Davalı koca M.Kemalpaşa ilçesinde oturmaktadır,

-Taraflar Kepsut ilçesi nüfusuna kayıtlıdır. (Bilindiği üzere kocanın nüfusa kayıtlı olduğu yer değiştirilemez konuma getirildiğinden bu yer, yerleşim yeri kapsamında artık hiçbir anlam ifade etmemektedir.)

Davalı koca tarafından yetkili mahkeme doğru gösterilmiş midir? (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 444)

Yetkili mahkeme davalı koca tarafından M.Kemalpaşa olarak gösterildiğine ve Türk Medeni Kanununun 168. madde gereğince, boşanma davalarında yetkili mahkeme eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce en son altı ay birlikte oturdukları yer aile mahkemesi (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Ankara 2004 , Kısaltma: GENÇCAN-TMK., s. 905) olduğuna göre bu yerin sayılan yerlerden biri olduğu da kanıtlanmalıdır.

Taraflardan yetki konusunda delilleri sorulmadığı gibi davalı tarafından yetki konusunda bir delil de sunulmadığı ve davacının son oturum ifadesinde birlikte oturma süresi de açıklanmadığından/belirsiz olduğundan yetkili mahkeme davalı koca tarafından M.Kemalpaşa olarak gösterildiği halde bu yerin eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce en son altı ay birlikte oturdukları yer olduğu kanıtlanmış değildir.

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/3390, Karar No: 2012/4267, Tarih: 11.05.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/3390 E.  ,  2012/4267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TÜKETİCİNİN AÇTIĞI MENFİ TESPİT

Dava, kanal katılım payı ve şebeke hissesi bedelinden kaynaklanan menfi tespit isteğine ilişkindir. Davanın açıklanan bu niteliğine göre Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2012 gün ve 1 sayılı kararı ile kabul edilen Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 13. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Bu nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 11.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26963, Karar No: 2018/11422, Tarih: 27.11.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/26963 E.  ,  2018/11422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 370,40 TL. kalan harcın davalı-...'ten alınmasına, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1671, Karar No: 2013/10698, Tarih: 30.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/1671 E.  ,  2013/10698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve şantaj suçlarından sanık ... ile özel hayata ilişkin görüntü ve sesleri ifşa etmek ve şantaj suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'ın atılı suçlardan mahkûmiyetine ve sanık ...'ın atılı suçlardan beraatine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 19.07.2011 gün ve 2010/54 Esas, 2011/64 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanık ..., katılan mağdure vekili ve katılan ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'in 22.07.2011 ve katılan mağdure vekilinin, 26.07.2011 günlü temyiz dilekçesiyle her iki sanık hakkında verilen hükümleri temyiz ettikleri halde tebliğnamede katılan mağdure vekilinin temyizinin değerlendirilmediği ve sanık ... hakkında şantaj ve özel hayata ilişkin görüntü ve sesleri ifşa etmek suçlarından verilen beraat hükümleri hakkında görüş bildirilmediği anlaşıldığından, açıklanan noksanlığın giderilip ek tebliğname düzenlenmek üzere, incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10775, Karar No: 2018/4876, Tarih: 02.07.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/10775 E.  ,  2018/4876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanıkların Ortaca Sebze Hali No:1 sayılı adreste bulunan ...Komisyon isimli işyerlerine ait ardiye içerisinde bulunan menkul malları 30/12/2010 tarihinde yapılan protokol ile katılan firmaya satarak devrettikleri, katılan firma tarafından söz konusu ardiyenin işletilmeye başlandığı, ancak 25/02/2011 günü Fethiye İcra Müdürlüğü'nün 2010/6066 Esas (Ortaca İcra Müdürlüğünün 2011/83 Talimat) sayılı dosyası üzerinden satışa konu ardiye içerisindeki taşınırların haczi için ardiyeye gelindiği, yapılan araştırmalar neticesinde; ardiye içerisindeki menkul mallar için daha önceden Ortaca İcra Müdürlüğü'nün 2009/3996 Esas sayılı dosyasından 04/02/2010 tarihinde hacze gelindiği ve ardiyedeki ... Marka narenciye mumlama makinesinin haczedildiği, Ortaca İcra Müdürlüğünün 2010/1677 Esas sayılı dosyasında 20/12/2010 tarihinde hacze gelindiği ve marka yeşil ve sarı renkli yıkama, paketleme, kurutma ve mumlama ünitesiyle birlikte narenciye makinesinin haczedildiği, sanıklara söz konusu satım sözleşmesi sırasında malların borcu veya haczi olup olmadığı sorulduğunda olmadığını beyan etmiş olmaları nedeniyle sanıkların atılı dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan olayda;

Sanık ...’in soruşturma aşamasında alınan savunmasında katılan şirket yetkilisi ile pazarlık yaptıkları esnada işletmeleri üzerinde herhangi bir haciz olmadığını belirtmiş olması, yine sanık ...’in soruşturma aşamasında alınan savunmasında işletmelerine haciz geldiğini ve bu hususu katılan şirket yetkilisi...e söylediğini beyan etmesine rağmen dosya kapsamında tanık ...’un alınan beyanında satış esnasında özellikle sormamıza rağmen herhangi bir borç ve haciz olmadığını beyan ettiklerini ayrıca işletmenin menkul mallarının satışı söz konusu iken bu mallar üzerine satış sözleşmesinden önce haciz konulduğunun dosyada mevcut bilgi ve belgelerden anlaşılması karşısında sanıkların hileli davranışlarla haksız menfaat temin etmeleri nedeniyle, hükümlerden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamındaki TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraatlerine hükmedilmesi ,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 02/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/62, Karar No: 2007/350, Tarih: 08.02.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/62 E.  ,  2007/350 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Köyü tüzel Kişiliği,Hazine vs ile .... mirasçıları ... vs aralarındaki dava hakkında Bala Kadastro Mahkemesinden verilen 4.5.2004 gün ve 1976/12-2004/8 sayılı hüküm dairemizin 3.10.2006 gün ve 2005/11681-2006/7537 sayılı kararı ile onanmasına-bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı Hazine ve davalılar tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HYUY’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 160.00.-YTL para cezasının davacı Hazineden ve davalılardan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve 27.00.-YTL red harcının karar düzeltme isteyen davalılardan alınmasına 8.2.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.