muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7738, Karar No: 2014/16662, Tarih: 20.11.2014

2-Dava konusu taşınmaz ile emsal alınan .. ada ..parsel sayılı taşınmazın, bulundukları cadde veya sokak bazında 2013 yılı itibariyle emlak vergisine esas olmak üzere tespit edilmiş olan asgari m² değerlerinin emlak beyanının belediye başkanlığından araştırılmaması,

3-Dava konusu .. ada..parsel sayılı taşınmazın 28.06.2013 olan değerlendirme, emsal alınarak incelenen .. ada .. parsel sayılı taşınmazın ise 16.05.2003 olan satış tarihleri itibariyle; imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri olup olmadıklarına ve imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar ve tapu müdürlüğünden getirtilip incelenmeksizin karar verilmesi,

4-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında T.. A.. hissesinde yer alan haciz kaydının, kamulaştırma bedeline yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

5-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasanın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesinin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinden de hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16364, Karar No: 2020/10743, Tarih: 06.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/16364 E.  ,  2020/10743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket bünyesinde Tarsus Devlet Hastanesi'nde 28.03.2003-16.12.2011 tarihleri arasında çalıştığını, davalı şirket tarafından müvekkilinin 16.12.2011 tarihinde bir daha işe gelmemesinin söylendiğini, tazminat ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacağını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 21.07.2010-19.12.2011 tarihleri arasında Tarsus Devlet Hastanesi ana hizmet binasında müvekkil şirketin özel güvenlik personeli olarak görev yaptığını, Tarsus Devlet Hastanesi'nin güvenlik ihalesinin müvekkil şirkete kalması nedeniyle güvenlik görevlilerinden bazı evrakların istendiğini ancak davacının bu gerekli evrakları müvekkil şirkete vermediğini, evrakları getirmesi hususunda bir çok kez uyarıldığını, 16.12.2011 tarihinde vardiya şefine "işten çıkartacaksanız çıkarın, ben evrak getirmiyorum" diyerek görev yerini terk ettiğini, nöbet bitim saatine kadar da işe gelmediğini, devam eden 17.12.2011-18.12.2011 tarihlerininde izinsiz olarak ve mazeret bildirmeden işe gelmediğini, bunun üzerine davacının iş akdinin haklı gerekçelerle feshedildiğini, davacının alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı hafta tatili alacağını talep etmiş, davalı davacının tüm hafta tatili izinlerini kullandığını savunmuştur.

Hafta tatillerinde çalıştığı iddiası bakımından ispat külfeti üzerinde bulunan davacı iki tanık göstermiş, bu tanıklardan bir davacının her hafta 1 gün hafta tatili izni kullandığını açıklamış, diğer tanık ise davacı iddiasını doğrulamıştır. Davalı tanıkları ise davacının hafta tatillerinde çalışmadığını söylemişlerdir.

Davalı tanıklarınca ve bir davacı tanığınca doğrulanan savunma karşısında davacının hafta tatillerinin bir kısmında çalıştığı iddiasının usulünce kanıtlandığı söylenemez.

Hafta tatillerinde çalıştığı iddiası bakımından ispat külfeti üzerinde bulunan davacı iki tanık göstermiş, bu tanıklardan bir davacının her hafta 1 gün hafta tatili izni kullandığını açıklamış, diğer tanık ise davacı iddiasını doğrulamıştır. Davalı tanıkları ise davacının hafta tatillerinde çalışmadığını söylemişlerdir.

Davalı tanıklarınca ve bir davacı tanığınca doğrulanan savunma karşısında davacının hafta tatillerinin bir kısmında çalıştığı iddiasının usulünce kanıtlandığı söylenemez.

Açıklanan delil durumuna göre ispatlanamayan hafta tatili alacak talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/342, Karar No: 2018/10035, Tarih: 27.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2015/342 E.  ,  2018/10035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 ayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2325, Karar No: 2008/3635, Tarih: 20.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/2325 E.  ,  2008/3635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.10.2002 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 24.04.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 1477 parsel sayılı taşınmazın özel sicilinde mera olarak kayıtlı bulunduğunu, buna karşı ... Köyü Tüzel kişiliğinin taşınmazı, davalı İl Özel İdaresine turizm amaçlı tesis yapmak üzere süresiz tahsis edildiğini, davalının da bu yeri 22.12.1995 günlü kira sözleşmesi ile 15 yıl süre ile ... Ltd.Şti.’ne kiraladığını, mera olan taşınmazın amacı dışında kullanılamayacağını, 1477 parsel üzerindeki oluşan muarazanın kal suretiyle giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı İl Özel İdaresi, taşınmaz üzerine yapılan tahsise uygun tesisler yapıldığını ve kiralanarak ... Ltd.Şti.’nin kullanımına bırakıldığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 1477 parsel üzerinde davalı İl Özel İdaresinin el atması olmadığından dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine temyiz etmiştir.

1477 parsel sayılı taşınmazın, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesince mera niteliği ile özel siciline yazıldığı tartışmasızdır. Gerçekten, 4342 Sayılı Mera Kanununun 4.maddesi uyarınca mera, yaylak ve kışlak gibi taşınmazların özel mülkiyete geçirilmesi ve amacı dışında kullanılması olanaklı değildir. Somut olayda ise, 1477 parsel dava dışı ... köyü tarafından davalı İl Özel İdaresine süresiz tahsis edilmiş, İl Özel İdaresi tarafından da turizm amaçlı kullanma maksadıyla üzerine tesisler yapılarak yine dava dışı ... Ltd.Şti.’ne kiralanmıştır. İl Özel İdaresi ile kiracı ... Ltd.Şti. arasındaki 20.12.1995 tarihli asıl ve 28.05.1996 tarihli ek sözleşmeden davalı İl Özel İdaresinin 1477 parsel üzerine “karavan ve çadır yerleri ve dans pisti ve hizmet binası” yaptığı, şirkete bu hali ile kiraladığı görülmektedir. Böyle olunca, İl Özel İdaresinin mera parseline yaptığı tesisler davada kal istemi bulunduğundan keşfen saptanarak kaldırılmalıdır. Diğer yandan, İl Özel İdaresinin 1477 parseli kiralamak suretiyle oluşan hukuki muarazası da bulunmaktadır.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, yerinde keşif yapılarak 1477 parsel üzerindeki davalı İl Özel İdaresi tarafından yapılan tesisleri saptamak, bunların kal’i ile davalı 1477 parseli üçüncü kişiye kiraladığından çıkardığı hukuki muarazayı gidermek olmalıdır.

Değinilen yönün gözetilmemesi doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 20.03.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29703, Karar No: 2013/29050, Tarih: 12.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/29703 E.  ,  2013/29050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ekspertiz raporuna göre; suça konu gaz tabancasının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının mevcut olup, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun, küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtildiği, silahın orjinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6711, Karar No: 2016/8708, Tarih: 10.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/6711 E.  ,  2016/8708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Talep, yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesi istemine ilişkindir.

Kısıtlı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.02.2014 tarih ve 2013/890 E., 2014/146 K. sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanarak annesi ...'in velayeti altına bırakılmıştır. Vasi, 04/01/2016 tarihli dilekçesi ile açıkça belirtmemiş olsa da yerleşim yeri değişikliğine izin verilerek dosyanın ... Sulh Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi, 12.01.2016 tarihli ek kararı ile mahkemenin yetkisizliğine karar vermiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince ise yerleşim yeri değişikliğine izin kararı verilmediği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m. 412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi halinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilan olunur" hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, vasinin dilekçesinde açıkça belirtilmemiş olsa da kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin talebi hakkında vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK m. 412/1'e göre verilmiş bir yerleşim yeri değişikliğine izin kararı olmadığından vasinin talebi ile ilgili olarak karar vermekte ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11343, Karar No: 2006/12325, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11343 E.  ,  2006/12325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa, seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün kamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcının istek halinde yatırana iadesine,02.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8632, Karar No: 2012/13345, Tarih: 14.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/8632 E.  ,  2012/13345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.12.2008 gün ve 2007/138-2008/828 sayılı kararı bozan Daire’nin 21.12.2011 gün ve 2011/14012-2011/17390 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde yargılama esnasında alındığı anlaşılan bilirkişi raporuna rastlanamamıştır.Söz konusu raporun dosya içerisine konularak bundan sonra karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ.:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.