muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12098, Karar No: 2024/2920, Tarih: 11.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/12098 E.  ,  2024/2920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/283 Esas, 2023/432 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Van 1. İş Mahkemesinin 06.07.2023 Tarihli ve 2023/265 Esas, 2023/559 Karar Sayılı Kararı

Yapılan incelemede davacının adresinin .../Van olduğu, davalının adresinin .../İstanbul olduğu, kazanın .../İstanbul adresinde meydana geldiği tespit edildiğinden iş bu davanın davacı tarafça yetkili mahkemelerin hiç birinde açılmayıp, yetkisiz mahkemede açıldığının anlaşıldığı, bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacının bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda seçimlik hakka sahip olup, davacı davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkının davalıya geçeceği, bu nedenle somut olayda seçme hakkının davalıya geçtiği ve davalı tarafça seçilmiş olan Bakırköy İş Mahkemeleri bu davaya bakmaya yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bakırköy 30. İş Mahkemesinin 01.09.2023 Tarihli ve 2023/283 Esas, 2023/432 Karar Sayılı Kararı

Davacının yerleşim yerinin Van ili, Özalp ilçesi olduğu, davacının yerleşim yeri olan Van İş Mahkemelerinde dava açarak seçimlik hakkını yerleşim yerinin bulunduğu mahkemeden yana kullanmasının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 14 üncü maddesi ve 19 uncu maddesinin dördüncü fıkrası.

3. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 6 ıncı ve 9 uncu maddeleri.

4. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun (5510 sayılı Kanun) 88 inci maddesinin on dokuzuncu fıkrası ve 101 inci maddesi

C. Değerlendirme

1. 5510 sayılı Kanun'un 101 inci maddesinde bu Kanun'da aksine hüküm bulunmayan hallerde bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği düzenlenmiş, görev konusu açıklanmış olmasına karşın, yetkili mahkemenin neresi olacağına dair açık bir düzenleme bulunmamaktadır.

4. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun (5510 sayılı Kanun) 88 inci maddesinin on dokuzuncu fıkrası ve 101 inci maddesi

C. Değerlendirme

1. 5510 sayılı Kanun'un 101 inci maddesinde bu Kanun'da aksine hüküm bulunmayan hallerde bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği düzenlenmiş, görev konusu açıklanmış olmasına karşın, yetkili mahkemenin neresi olacağına dair açık bir düzenleme bulunmamaktadır.

2. Davanın açıldığı ve ilk derece mahkemesi tarafından karar verilen tarihte yürürlükte bulunan 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde İş Mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkemenin, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesi olduğu belirtilmiştir. Benzer düzenleme, mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun (5521 sayılı Kanun) 5 inci maddesinde ve 5521 sayılı Kanun’da sarahat bulmayan hallerde 6100 sayılı Kanun'a gönderme yapan 15 inci maddesinde de mevcuttur. Ancak kamu düzenine ilişkin yetki kuralını düzenleyen 7036 sayılı Kanun'un 6 ıncı maddesinin, işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya 4857 sayılı İş Kanunu'na dayanan alacak ve hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarına uygulanacağı kabul edilmelidir.

3. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

4. Dosya kapsamından birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, Van ilinde yetkisiz bir mahkemede davacının dava açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme hakkı davalıya geçmiş ve davalı işveren vekilince de süresinde ve usulüne uygun olarak Bakırköy İş Mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin yetki itirazında bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Bakırköy 30. İş Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bakırköy 30. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11360, Karar No: 2011/13441, Tarih: 22.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/11360 E.  ,  2011/13441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/03/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 31.10.2001 tarihinde Milli Emlak Şefliğince yapılan kontrollerde,  kayden davalılara ait 319 parsel numaralı taşınmazın deniz cephesine bakan kısmının taş dökülerek doldurulduğunu, betonla kapatılarak ve duvar örülerek devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yere tecavüz edildiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ile muhdesatların yıkımına  karar verilmesini  istemiştir.

Davalılar,  davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu yere davalıların elatmadıkları gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.                                  Dava,  devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yere elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar  verilmiştir.

Davacı Hazine vekili;  Milli Emlak Şefliğince 31.10.2001 tarihinde yapılan kontrollerde  davalılar adına tapuda kayıtlı olan 319 parselin deniz cephesinde bulunan ve parsel dışında kalan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kısma,  taş dökülmek suretiyle denizin doldurulduğunun, bu taşların bazı kısımlarına beton dökülerek dolgunun uç kısmına da tahmini 25. metre uzunlukta 1 metre yükseklikte taş duvar yapılarak işgal edildiğinin tespit edildiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım istekli eldeki davayı açtığı, davalı A. K. Ö.'ın, 319 parselin mülkiyetinin kendisine ait olup, üzerinde yapılaşmanın devam ettiğini, denize sıfır olması sebebi ile denizin doldurulmasına gerek olmadığını bildirerek davanın reddini savunduğu, aşamalarda da çekişme konusu taşınmazla kayden ilgisinin kalmadığını ileri sürdüğü, yargılama neticesinde  mahkemece;  çekişme konusu müdahaleyi davalıların gerçekleştirmedikleri,  dava konusu yerleri 319 ve 320 parsellerde yeralan site sakinlerinin kendi yararlanmaları için peyder pey yaptıkları  gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, 3621 sayılı Kıyı Kanununun 6. maddesinde niteliği kıyı olan yerlerde ne gibi muhdesatların yapılamayacağı belirtildikten sonra uygulama imar planı ile yapılabilecek muhtesatlar belirtilmiştir.

Öte yandan; istisnalar dışında her dava açılmadan önce zuhur eden olaylar gözetilip, değerlendirilerek çözüme bağlanır. Dava tarihinden sonra gerçekleşen yeni bir müdahale ve yeni bir haksız yapılaşmanın  ayrı  bir davanın konusunu teşkil edeceği tartışmasızdır.

Hemen belirtilmelidir ki, 3621 sayılı Kıyı Kanununun 6. maddesinde niteliği kıyı olan yerlerde ne gibi muhdesatların yapılamayacağı belirtildikten sonra uygulama imar planı ile yapılabilecek muhtesatlar belirtilmiştir.

Öte yandan; istisnalar dışında her dava açılmadan önce zuhur eden olaylar gözetilip, değerlendirilerek çözüme bağlanır. Dava tarihinden sonra gerçekleşen yeni bir müdahale ve yeni bir haksız yapılaşmanın  ayrı  bir davanın konusunu teşkil edeceği tartışmasızdır.

Somut olaya gelince; dosya arasına alınan ilk tapu kayıtlarından,  kat mülkiyeti kurulu 319 parselde kat irtifakına 13.09.2001 tarihinde geçildiği,  taşınmazdaki  1, 2, 3, 6 ve 9 nolu dubleks meskenlerin davalı A. K., 4, 5 ve 10 nolu dubleks meskenlerin diğer davalı, 7 ve 8 nolu dubleks meskenlerin ise dava dışı  şahıslar adına kayıtlı olduğu, anılan meskenlerin müteahhidinin  davalı  A. K. olduğunun mahkemenin de kabulünde olduğu,  10 yıl devam eden  yargılama süreci içerisinde, davalıların kendilerine ait bağımsız bölümleri elden çıkardıkları,  dosya arasında yeralan ve dava dilekçesinin dayanağını teşkil eden  31.10.2001 tarihli tespit tutanağı içeriğinden; çekişme konusu dolgu işlemin yapılması sırasında durum tespiti yapılarak, aynı tutanağa işlemi gerçekleştiren şantiye sorumlusu olan inşaat mühendisi İ. Ş.E.'in imzasının da alındığı, tutanağı düzenleyen ve tanık olarak beyanlarına başvurulan Fen memuru M. G. ile Milli Emlak memuru B. B. S.'nın tutanak içeriğini doğruladıkları, öte yandan dava açıldıktan sonra mahallinde ilk olarak 22.05.2006 tarihinde yapılan uygulama neticesinde inşaat mühendisi N. B. ile harita mühendisi H. Y. düzenledikleri  09.01.2007 tarihli raporda; tespit tutanağında belirtilen yapılaşmaların mevcut olduğunu ve 319 parselin denize bakan cephesinde deniz yüzeyine yapılmış imalatlar olduğunu ve komşu 320 parsel hizasında deniz kenarında herhangi bir yapıya rastlanmadığını bildirdikleri, bunun yanısıra; davalıların çekişme konusu müdahalelerinin de içinde bulunduğu işgalleri sebebi ile kendilerine tahakkuk  ettirilen ecrimisilin hukuka aykırı olduğu iddiasıyla açtıkları davalar neticesinde idari yargıda verilen kararlarda; işgaller sebebi ile ecrimisil alınmasının doğru olduğunun belirtildiği, tüm bu belirlemeler ve olgular karşısında,  çekişme konusu  işgal ve yapılaşmanın davalılar tarafından gerçekleştirildiği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile dava tarihinden sonraki durum ve gelişmeler dikkate alınarak yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin belirtilen sebeplerle temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün 12.01.2011 tarihinde kabul edilen ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK.'un 428. maddesi gereğince  BOZULMASINA, 22.12.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19393, Karar No: 2013/23775, Tarih: 21.10.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/19393 E.  ,  2013/23775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 11. Aile Mahkemesi

TARİHİ :7.5.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı kadın tarafından sunulan 8.10.2013 havale tarihli dilekçe ekindeki belgelerden davacı kocanın temyiz aşaması esnasında 3.10.2013 tarihinde öldüğü anlaşılmaktadır. Evlilik ölüm nedeniyle sona ermiş boşanma davası konusuz kalmıştır. Mahkemece konusuz kalan boşanma davası hakkında karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi. 21.10.2013 (Pzt.
Yargıtay — Esas No: 2013/3015, Karar No: 2013/4451, Tarih: 21.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3015 E.  ,  2013/4451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, el atmanın önlenmesi ve eski hale iadesi istenilmiştir. Mahkemece davanın ... yönünden reddine diğer davalılar yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, davalıların taşınmazda ruhsat ve projeye aykırı olarak üç oda ve kapı yaptığını belirterek projeye aykırı yapıların projeye uygun hale getirilmesini ve müdahalenin önlenmesini istemiş, mahkemece; davalı ... hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden projeye aykırı imalatların kâl'ine, projeye uygun hale getirilmesine, toplam 15.300,00 TL kâl bedelinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece, yapılmasına hükmedilen işlemlerin yerine getirilmesi için davalı tarafa Kat Mülkiyeti Yasası'nın 33. maddesi hükmü uyarınca uygun süre verilmemesi ve İcra ve İflas Kanununun 30. maddesinde bir işin yapılmasına ilişkin mahkeme kararlarının ne şekilde yerine getirileceği açıkça belirtilmiş olup, mahkemece buna göre davalılarca aykırılıkların projeye uygun hale getirilmesine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde kâl bedelinin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine şeklinde hüküm kurulması doğru değil ise de bu yanılgıların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkemenin gerekçeli kararı hüküm fıkrasının 4 nolu bendinin "a" bölümünün üçüncü satırında "ve" den sonra gelen ibarenin çıkarılarak yerine "sıvanmasına", "b" bölümünün üçüncü satırında "ve" den sonra gelen ibarenin çıkarılarak yerine "boyanmasına", "c" bölümünün ikinci satırındaki "inşa" dan sonra gelen ibarenin çıkarılarak yerine "edilmesine", "d" bölümünün üçüncü satırında "inşa" dan sonra gelen ibarenin çıkarılarak yerine "edilmesine", "e" bölümünün üçüncü satırında "inşa" dan sonra gelen ibarenin çıkartılarak yerine "edilmesine" yazılması, "e" bölümünden sonra gelmek üzere ayrı bir paragraf olarak "Bu işler için davalılara 30 gün süre verilmesine, tescil talebinin reddine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4853, Karar No: 2015/17373, Tarih: 15.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4853 E.  ,  2015/17373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2013/1049-2014/208

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliginde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere, dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı, aynı il müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11689, Karar No: 2016/8126, Tarih: 11.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/11689 E.  ,  2016/8126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.04.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.05.2003 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu 539 ada 7 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır.

Davalı... Belediyesi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Ziraat bilirkişisi, dava konusu taşınmazın mera niteliğinde olduğunu belirtmiş, fen bilirkişisi ise dava konusu taşınmazın krokisini çizmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın toprak tevzi komisyonunu 901 mera parselinin kadastro tespiti sırasında 4875-4949-2822-5192 nolu mera olarak tespit edildiği ve bu parselinde imar uygulamasa ve parselasyon sonucu 539 ada 7 parselin oluştuğu anlaşılmaktadır. ...Asliye Hukuk Mahkemesi 2002/2099 Esas sayılı Hakem dosyasında yapılan keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporunda 539 ada 7 nolu parselin toprak tevzi komisyonunun 901 nolu mera parseli içerisinde kaldığı belirtilmiştir.

Görülüyor ki dava konusu taşınmaz 901 sayılı mera parselinden ./..

gelmektedir. İmar planı içindeki meraların planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan mera niteliğini yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (... Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise “Yolsuz Tescil “ olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içersine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c)Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamaksızın saptanmadan Belediye, diğer kamu kuruluşları ile gerçek kişiler adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti belediye, diğer kamu kuruluşları ve gerçek kişilere bırakılamaz.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında;

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece şehir plancısı, zirai bilirkişi, harita mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişi de bulundurularak dava konusu 539 ada 7 parsel (imar uygulamasından önceki 901 sayılı parsel sayılı taşınmaz) üzerinde yeniden keşif yapılmalı, imar planı ve uygulama haritaları belediyeden getirtilmeli ayrıca 01.01.2003 tarihinden önce çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak öncesi mera olan dava konusu taşınmazın mera niteliğini yitirip yitirmediği, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların oluşup oluşmadığı ve özellikle yerleşim, işgal ve yapılaşmanın 01.01.2003 tarihinden önce var olup olmadığı incelenmeli, keşfi izlemeye olanak sağlayacak sayıda fotoğraf çekilerek dosyaya konulmalı, yapılan tüm araştırmalar neticesinde geçici 3. maddedeki koşulların oluştuğunun saptanması halinde dava reddedilmeli, aksi takdirde davanın kabulüne karar verilmelidir.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

11.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18923, Karar No: 2018/9211, Tarih: 17.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/18923 E.  ,  2018/9211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların murisi ... davalı ile hayat sigortası sözleşmesi yaptığını, murisin 25/03/2012 tarihinde vefat ettiğini, poliçede kararlaştırılan ölüm teminatı kapsamındaki bedelin davalı şirketten istendiğini, ancak bir cevap verilmediğini, sigorta priminin ödendiğini, davacılar murisinin genç yaşta ani ölümü dolayısı ile yapılan kovuşturmada ... Cumhuriyet Savcılığınca doğal ölüm olduğundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini belirterek fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL ölüm teminat bedelinin ölüm tarihi olan 25/03/2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının talebinin zaman aşımına uğradığını, yapılan sigorta poliçesinin ferdi kaza sigortası mahiyetinde olduğunu, davacıların murisi ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan 2012/19535 sayılı soruşturmasına göre ölümün organik zeminde beyin damar anevrizması rüptürü ve buna bağlı patolojik beyin kanaması sonucu meydana geldiğinin belirlendiğini, doğal yolla ölüm gerçekleştiğinden teminat kapsamı dışında olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davacının davasının zamanaşımı sebebi ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, talebin zamanaşımına uğradığının tespit edilmesine göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı 35,90 TL onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 17/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.