muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2021, Karar No: 2021/7729, Tarih: 09.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/2021 E.  ,  2021/7729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hakimliği

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/10/2019 tarihli ve 2016/87653 soruşturma, 2019/53810 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/11/2019 tarihli ve 2019/6731 değişik ... sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, olay tarihi gecesinde şüphelinin acil serviste görev yaptığı özel hastaneye, göğsünde ve sol omuzunda şiddetli ağrı nedeniyle müracaat eden müştekinin, kalp rahatsızlığı yönünden tetkiklerinin yapılmasını müteakip, bir teşhis koyulamaması üzerine, anılan hastane acil servisinde uzman doktorun ve gerekli tıbbi cihazların bulunmadığından bahisle beyin cerrahi bakımından başka hastaneye müracaat etmesi yönünde öneride bulunulmasını takiben taburcu edildiği, ancak müştekinin şikayetlerinin artarak ertesi sabah kısmen felç geçirdiği somut olayda, gerekli tıbbi müdahaleyi yapmadığı gerekçesiyle şüpheli hakkında şikayette bulunulması sonrasında, kusuru olmadığından bahisle şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Mevcut olay nedeniyle düzenlenen ve kovuşturmaya yer olmadığına dair karara dayanak teşkil eden Adli Tıp Kurumu 7. İhtisas Dairesinin 13/04/2018 tarihli ve 1948 sayılı raporunda, şüphelinin eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89. maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceğinin belirtildiği, ancak söz konusu rapordan önce tanzim edilen anılan Dairenin 16/03/2018 tarihli ve 334 sayılı raporunda, "...mevcut göğüs ağrısı ve sol kolda uyuşma şikayetleri doğrultusunda ilk olarak kardiyak patolojileri değerlendirilip bu yönde tetkik ve konsültasyon isteyen Acil Hekiminin ilk tanı ve takip yönteminin doğru olduğu, kardiyak yönden kişide herhangi bir patoloji saptanmaması üzerine önerilerde bulunduğu kayıtlı olup, hekimin ifadesinde beyin cerrahi ve nöroloji uzmanına muayene olmasını söylediğini belirtmekle birlikte ayırıcı tanıda nörolojik bir tablo düşünüldüğünde kişinin ileri bir merkeze sevkinin ambulans ile sağlanması gerektiği cihetiyle bu hususun özen eksikliği olarak değerlendirildiği...." şeklinde mütalaada bulunulduğu, bu halde müştekideki rahatsızlığın nörolojik olabileceği tespitini yapan şüphelinin, müştekiyi yeterli düzeydeki bir hastaneye ambulans yoluyla acilen sevkinin yapılması için gerekli işlemleri yapması gerektiği, ancak şüphelinin belirtilen şekilde davranmadığı, müştekiye bilahare beyin cerrahına görünmesini önermekle özensiz davrandığı, bu özensiz davranışın 5237 sayılı Kanunun 89. maddesi kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği meselesinin ise yapılacak yargılamada mahkemenin takdirinde olduğu cihetle, şüpheli hakkında üzerine atılı suçtan kamu davası açılması için yeterli delil bulunduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu ... Bakanlığının 16/02/2021 gün ve 94660652-105-16-78-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2021 gün ve 2021/25635 sayılı ihbarnamesi daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihi gecesinde pratisyen hekim olan şüphelinin acil serviste görev yaptığı özel hastaneye, sol kolda uyuşma, göğüste şiddetli ağrı nedeniyle müracaat eden müştekinin, kalp rahatsızlığı yönünden tetkiklerinin yapılıp, bir teşhis koyulamaması üzerine, beyin cerrahi bakımından başka hastaneye müracaat etmesi yönünde öneride bulunulmasını takiben taburcu edildiği, (anılan hastane acil servisinde uzman doktorun ve gerekli tıbbi cihazların bulunmadığı gerekçesiyle) ertesi sabah müştekinin şikayetleri artarak kısmi felç geçirdiği, şüpheli hakkında şikayet üzerine yapılan soruşturmada Adli Tıp Kurumu 7. İhtisas Dairesinin 16/03/2018 tarihli ve 334 sayılı raporunda “"...mevcut göğüs ağrısı ve sol kolda uyuşma şikayetleri doğrultusunda ilk olarak kardiyak patolojileri değerlendirilip bu yönde tetkik ve konsültasyon isteyen acil hekiminin ilk tanı ve takip yönteminin doğru olduğu, kardiyak yönden kişide herhangi bir patoloji saptanmaması üzerine önerilerde bulunduğu kayıtlı olup, hekimin ifadesinde beyin cerrahi ve nöroloji uzmanına muayene olmasını söylediğini belirtmekle birlikte ayırıcı tanıda nörolojik bir tablo düşünüldüğünde kişinin ileri bir merkeze sevkinin ambulans ile sağlanması gerektiği cihetiyle bu husus özen eksikliği olarak değerlendirilmiş olup, Savcılıkça müştekide meydana gelen ... sorununun TCK’nın 89.maddesi kapsamında değerlendirilerek rapor düzenlenmesi istenmesi üzerine, Adli Tıp Kurumu 7. İhtisas Dairesinin 13/04/2018 tarihli ve 1948 sayılı raporunda “ sol kolda uyuşma ve göğüste şiddetli ağrı şikayetleri ile gelen hastada öncelikli olarak inmenin akla gelmeyebileceği dikkate alındığında, kişinin ambulansla sevkedilmemiş olmasının bu tanı ve tedavi sürecindeki etkisi bilinemeyeceğinden Türk Ceza Kanununun 89. maddesi kapsamında değerlendirilmediği oybirliğiyle mütaala edilmiş olup; sanığın taksirle yaralama suçundan sorumlu tutulabilmeleri için, sanığın tıp kurallarına aykırı davranışları ile yaralanma neticesi arasında nedensellik bağının kesin ve net bir biçimde kurulması gerektiği, somut olayda Adli Tıp Kurumu 7. İhtisas Kurulu raporları ile sanık doktorun “kişiyi ambulansla sevkedilmemiş olmasının kısmi felç tanı ve tedavisindeki etkisinin bilinemeyeceğinin belirtilmesi karşısında, taksirle yaralama suçunun unsurlarının oluşmadığı;özel hastanede doktor olan sanığın kamu görevlisi olmaması nedeniyle hukuki durumunun TCK'nın 257/2. maddesi kapsamında da değerlendirilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla;

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden, ... 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/11/2019 tarihli ve 2019/6731 değişik ... sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4589, Karar No: 2016/9160, Tarih: 02.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/4589 E.  ,  2016/9160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ...sigortasına giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıcı sayılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne, daha sonra ek karar ile feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat

üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, mahkemece, hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat hakkında, 13.01.2015 tarihli ek karar ile davanın feragat nedeniyle reddine dair karar verilmesi, usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün ve ek kararın BOZULMASINA, 02.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2573, Karar No: 2020/606, Tarih: 17.02.2020

**6. Ceza Dairesi         2017/2573 E.  ,  2020/606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Mağdur ...’ın, olay günü saat 05.00 sularında arkadaşları ...ve ... ile birlikte ... Şehitleri Caddesinde yürüdüğü sırada cadde üzerinde seyyar satıcılık yapan sanık ...’ün tezgahına gidip sattığı parfümlerin fiyatını sorduğu, sanığın “Onu bunu boşver hap almak için kaç liran var” şeklinde karşılık vermesi üzerine mağdur ...’ın “Senin kafan güzel gel sana bir çorba ısmarlayım” diyerek tezgahın yanından ayrılıp arkadaşları ...ve ...’ın yanına döndüğü, sanığın ise mağdur ...’ın arkasından gidip sinkaflı sözlerle “Para ver lan” diye bağırıp elindeki bıçağı rastgele sallaması üzerine ...ve ...’ı yaralaması şeklinde gelişen olayda;

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 11.01.2013 gün, 2013/67 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet, mağdur ...’e karşı yağma, hakaret; mağdur ...’a karşı etkili eylem suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 19.02.2014 gün, 2013/40 Esas, 2014/22 sayılı kararı ile mağdur ...’e yönelik eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK’nin 149/1-c-h, 35, 62; 125/1-4, 62 ve 6136 sayılı Yasanın 15/1 ve TCK’nin 62. maddeleri uyarınca hapis ve adli para cezası ile mahkumiyetine, mağdur ...’a karşı etkili eylem suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilip yağmaya kalkışma suçundan suç duyurusunda bulunulduğu ve yargılama aşamasında tanık olarak dinlenen mağdur ...’a karşı yağmaya kakışma suçundan ise ayrıca suç ihbarı yapıldığı, bu hükme karşı o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık savunmanı tarafından açılan bu hükme karşı o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık savunmanı tarafından açılan temyiz davasını inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesi’nin 07.12.2017 gün, 2015/3845 Esas, 2017/6312 sayılı ilamı ile “...Sanık hakkında müşteki ... ve tanık ...’a yönelik nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan gereğinin takdir ve ifası için İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’na suç duyurusunda bulunulduğu, sanık ... ile ilgili maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya konulabilmesi için bulunulan suç duyurularının akıbetinin araştırılarak, eğer açılmış bir dava var ve birleştirilmesi mümkün ise her iki dava dosyasının kanıtların birlikte değerlendirilmesi açısından 5271 sayılı CMK'nin 8. ve 11.maddeleri gereğince birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde dava dosyasının aslının ya da onaylı örneklerinin denetime olanak sağlayacak şekilde dava dosyası içerisine konulup, sonucuna göre sanık ...’un hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmememesi...” şeklinde hükmün bozulduğu,

İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesi’nin sanık ...’ün mağdur ...’a yönelik fiilinden dolayı suç duyurusu üzerine İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 02.02.2015 gün, 2015/243 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında mağdur ...’a karşı yağmaya kalkışma suçundan 5237 sayılı TCK’nin 149/1-a-h, 35 ve 58. maddaleri uyarınca İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/44 Esasına kayıt ile yürütülen yargılama sonucunda 5237 sayılı 149/1-a-h, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 7 ay mahkumiyet hükmü kurulduğu,

Mağdur ...’a karşı yağmaya kalkışma akıbeti ile ilgili bir bilginin dosya kapsamına yansımadığı,

Sanık ...’ün her bir mağdura yönelik eylemleri ile ayrı ayrı soruşturması yürütülen dar bağlantılı davaların bulunduğu anlaşılmıştır.

Öncelikle; mağdur ...’a karşı yağma suçundan yapılan suç ihbarının akıbeti araştırılıp, açılmış bir davanın bulunması halinde bu dava ile mağduru ...olan İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/40 Esas sayılı dava dosyasının, aralarında dar bağlantılı bulunan mevcut dava dosyası ile birleştirilip, olanaklı değil ise dava dosyalarının asılları veya onaylı örnekleri denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulup, tüm kanıtlar değerlendirildikten sonra sanığın eyleminin tek ve/veya mağdur sayısıncı yağma suçunu oluşturup oluşturmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmememesi,

II- Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve Esas 2014/140; 2015/85 sayılı kararının Resmi Gazete'nin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nin 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.02.2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4352, Karar No: 2016/12348, Tarih: 19.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/4352 E.  ,  2016/12348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili ve katılma yoluyla davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili 05/12/2012 havale tarihli dilekçesiyle; müvekkilinin maliki olduğu 237 ada 1 sayılı parselin kısmen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle tapu kaydının 2003 yılında kesinleşen mahkeme kararıyla kısmen iptal edilmesi nedeniyle müvekkilinin uğradığı zarardan TMK’nın 1007. maddesi uyarınca Hazinenin sorumlu olduğunu belirterek şimdilik 50.000,00.-TL maddi tazminatın tapu iptal kararının kesinleşme tarihi olan 10/03/2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsiline karar verilmesi isteğiyle dava açmıştır. Daha sonra 20/02/2013 tarihli harçlı ıslah dilekçesiyle tazminat isteğini toplamda 4.000.000,00.-TL’ye yükseltmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne ve 2.469.915,00.-TL tazminatın 10/03/2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili ve katılma yoluyla davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini isteğine ilişkindir.

Tazminat isteğine dayanak 237 ada 1 (eski 961) parsel sayılı taşınmaz "Arsa" niteliğiyle ve 9327,59 m² yüzölçümüyle davacı adına tapuda kayıtlı iken, Hazine tarafından açılan tapu iptal ve tescil istemli dava nedeniyle, .... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16/04/2002 gün ve 1999/276 – 2002/268 sayılı kararı ile 961 (yeni 237 ada 1) sayılı parselin krokide (C) ile gösterilen 3952,44 m² yüzölçümündeki bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle bu bölümün tapu kaydının iptali ile tespit dışı bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar Yargıtay denetiminden geçerek 10/03/2003 tarihinde kesinleşmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki, tapu kaydının iptali ile davacı tarafın malvarlığında oluşan gerçek zarara ilişkin tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihi zararın meydana geldiği tapu iptal kararının kesinleştiği 10/03/2003 tarihi olup, bu tarihe göre taşınmazın değeri, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken, hükme dayanak raporu hazırlayan bilirkişiler tarafından taşınmaza dava tarihine göre ve değerlendirme tarihinden sonraki tarihli satış emsal olarak alınarak değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bundan başka, deniz içinde kalan krokide (A) harfi ile gösterilen 1259,82 m² yüzölçümündeki bölümünde tapu kaydı kesinleşen mahkeme kararıyla iptal edildiğinden, bu bölüm yönünden de davacının tazminat hakkı olduğu gözetilerek bu bölüm yönünden de davanın kabulü yerine reddi kararı verilmesi doğru olmamıştır.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, taraflara dava konusu taşınmaza mümkünse aynı beldeden ve değerlendirme tarihi olan 10/03/2003 tarihinden önceki yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınmalı, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmeli, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulmalı, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, imar planının ölçeği ve onaylama tarihi ile dava konusu taşınmazın emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından re'sen belirlenen emlak vergisine esas metrekare değeri ilgili belediye başkanlığından ayrı ayrı sorularak ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtildikten sonra önceki bilirkişiler dışında yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılıp dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu 3952,44 m² yüzölçümündeki taşınmazın değeri belirlenip oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekili ve katılma yoluyla davacı ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 19/12/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42493, Karar No: 2016/3784, Tarih: 18.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/42493 E.  ,  2016/3784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı işyerinde çalıştığını,iş akdini davacının evlilik sebebiyle feshettiğini belirterek kıdem tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; “...davalı işverenin adresinin ... ilçesinde bulunduğu gibi, davacının çalıştığı işyerinin de ... 'de olması ...” gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Hangi iş mahkemesinin yetkili iş mahkemesi olduğu hususunda uyuşmazlık söz konusudur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

İş mahkemesinin görevi kapsamında bulunan bir dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

Türk Medeni Kanununun 19. maddesi uyarınca, gerçek kişi yönünden yerleşim yeri, sürekli kalma niyetiyle oturulan yerdir. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh olarak kabulü gerekir. Aynı Yasanın 49. maddesi gereğince, tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça, işlerinin yönetildiği yerdir.

Yetkili mahkemenin belirlenmesinde önemli olan işin yapıldığı işyeri tanımına, 5521 sayılı Yasada yer verilmemiştir. İşyeri, 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, işveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir. İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür. Bir yer, ancak işin niteliği ve yürütümü bakımından işyerine bağlı bulunmaktaysa, o işyerinden sayılacaktır.

İş veya toplu iş sözleşmesinin tarafları, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları, 5521 sayılı Kanunun 5. maddesinin emredici nitelikteki son cümlesi gereğince geçersizdir.

İş veya toplu iş sözleşmesinin tarafları, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları, 5521 sayılı Kanunun 5. maddesinin emredici nitelikteki son cümlesi gereğince geçersizdir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmamış olsa bile, mahkeme tarafından bu husus kendiliğinden göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

Somut uyuşmazlıkta; davacının ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çalıştığı bu bağlamda çalışılan yerin ... ili sınırlarında kaldığı, yine dosya içerisinde yer alan ... Çalışma ve İş Kurumu Müdürlüğü belgelerine göre davalı şirket merkezinin ... ilinde yer aldığı anlaşılmıştır. Şu halde yetkili mahkeme olarak işin yapıldığı yer mahkemesi olan ... İş Mahkemesi ve davalının ikametgahı mahkemesi olan ... İş Mahkemesi arasında davacı tarafın dava açmakta seçimlik hakkı söz konusudur. Davacı tarafın seçimlik hakkını kullanıp davalının ikametgahı mahkemesinde dava açmasından sonra işin yapıldığı ... İş Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmesini talep hakkı yoktur. Yetkili mahkeme olan ... İş Mahkemesince tarafların tüm delilleri toplandıktan sonra işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yetkisizlik kararı verilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.