muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6483, Karar No: 2022/8054, Tarih: 21.09.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/6483 E.  ,  2022/8054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün ikinci bendinde yer alan ''... mağdurun beden ve ruh sağlığının bozulması nedeniyle'' ibaresinden sonra gelmek üzere "aynı Kanunun 103/6. maddesi uyarınca'' ibaresinin , üçüncü bendinde yer alan ''...zincirleme şekilde işlemiş olduğu anlaşıldığından'' ibaresinden sonra gelmek üzere "aynı Kanunun 43/1. maddesi uyarınca'' ibaresinin ve ''...15-18 yaş aralığında işlemiş olduğundan'' ibaresinden sonra gelmek üzere "aynı Kanunun 31/3. maddesi uyarınca'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13395, Karar No: 2014/17222, Tarih: 10.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/13395 E.  ,  2014/17222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ORDU 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2012/105-2014/175

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılar ve davalı Bahri tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 12 parsel sayılı üzerinde birinci katı dükkan, ikinci ve üçüncü katlarında toplam dört daireden oluşan yapı bulunan arsa niteliğindeki çekişme konusu taşınmazda taraflar ile birlikte dava dışı kişilerin de paydaş olduğu anlaşılmaktadır.

Davacılar, paydaşı oldukları taşınmazın davalılar tarafından kiraya verilmek suretiyle kullanıldığını ileri sürerek ecrimisil isteği ile eldeki davayı açmışlardır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konusu taşınmazlarda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve ecrimisil istiyebilir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşma sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali ve davaya konu taşınmazın kamu malı olması halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Somut olayda; davacıların paydaşı olduğu taşınmazda bulunan dükkan ve dairelerin davalılar tarafından kiraya verilerek gelir elde edilmek suretiyle kullanıldığı, bu durumda davalılar yönünden intifadan men koşulunun oluştuğu gözetilerek davacıların payına isabet eden ecrimisile hükmedilmesi, boş daireler için ecrimisil hesaplaması yapılmaması kural olarak doğrudur. Davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ne var ki, davacılar ve bir kısım paydaşlar tarafından Ordu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2007/266 Esas sayılı dosyası ile açılan davada, çekişme konusu 12 parsel sayılı taşınmazın 2004-2007 dönemine ilişkin ecrimisil talep edildiği, eldeki davada ise 01/08/2007-25/01/2012 tarihleri arasındaki döneme ilişkin ecrimisil bedelinin istendiği anlaşılmaktadır. Yerleşmiş yargısal ilkeler doğrultusunda, önceki dönemin kesinleşen ecrimisil miktarına Üretici Fiyat Endeksinin tamamı yansıtılmak suretiyle belirlenecek miktardan az olmamak koşuluyla bulunacak ecrimisilin hüküm altına alınması gerektiği açıktır.

Hal böyle olunca, ecrimisil talebine ilişkin olarak açılan ilk davanın kesinleşmesi beklenerek, önceki dönem için belirlenen ecrimisil miktarına sonraki yıllar için ÜFE oranında artırım yapılmak suretiyle belirlenecek miktardan az olmamak koşuluyla bulunacak ecrimisile hükmetmek gerekirken, emsal incelenmeden soyut ifadelerle düzenlenmiş bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması isabetsizdir.

Öte yandan, davacının faiz istemine ilişkin asıl kararda hüküm oluşturulmadığı halde, tavzihle faize hükmedildiği anlaşılmaktadır. Ancak tavzihle faize hükmedilemeyeceği açıktır. Davalının bu yöne ilişkin temyiz talebinin kabulü ile tavzih kararının kaldırılmasına;

Dava dilekçesinde faiz talebinde bulunulduğu halde mahkemece bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediğinden davacının bu yöne değinen temyiz itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Tarafların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2348, Karar No: 2007/4293, Tarih: 25.06.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/2348 E.  ,  2007/4293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... 2-... arasındaki davadan dolayı Salihli 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 09.06.2006 gün ve 2005/651-2006/266 sayılı hükmü onayan Dairemizin 13.02.2007 gün ve 2006/7894-2007/845 sayılı ilamı aleyhinde davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 160,00 YTL para cezasının karar düzeltme isteyen davalı ...’ten yükletilmesine, 25.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37752, Karar No: 2016/1288, Tarih: 26.01.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/37752 E.  ,  2016/1288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında, talimat yoluyla Kahramanmaraş çocuk Mahkemesi’nin 2013/4 değişik iş, 13.09.2013 tarihli duruşması sırasında alınan savunmasının kapalı yerine açık yapılması suretiyle CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26963, Karar No: 2014/35961, Tarih: 16.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/26963 E.  ,  2014/35961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2013

NUMARASI : 2011/811-2013/476

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16.12.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dava, bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Yerel mahkeme davayı kabul etmiş, yapılan temyiz üzerine karar, Dairemizce, oyçokluğu ile onanmıştır.

Kanaatimizce, yerel mahkeme kararı fazla mesai alacağı yönünden hatalıdır.

Davalı işyeri balık satışı yapılan bir yerdir.Balık avlanma mevsiminde işlerin yoğun, avlanma yasağının olduğu dönemde ise işlerin daha az olduğu taraf tanık anlatımları ile dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Davacı, davaya konu işyerinin muhasebe bölümünde işçi olarak çalışmıştır.

Bilirkişi yılın bütün dönemlerinde davacı için haftalık 18 saat fazla mesai hesabına göre alacak hesaplamıştır.

Davalı tanıkları balık avlanma yasağı olan dönemde haftanın 6 günü 05-12 saatleri arasında çalışıldığını beyan etmişlerdir.

Davacı tanıkları da balık avlanma yasağı olan dönemde işlerin hafiflediğini ifade etmişlerdir.

Belirtilen av yasağı döneminde dosya kapsamına daha uygun görülen davalı tanıklarının beyanı esas alınarak, bu dönem için fazla mesai olmadığının kabulü gerekir iken, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak yılın tamamı için fazla mesai alacağı talebini kabul eden yerel mahkeme kararı hatalıdır.

Mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan onama yönündeki sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.16.12.2014
Yargıtay — Esas No: 2019/3256, Karar No: 2021/15356, Tarih: 03.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/3256 E.  ,  2021/15356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I)Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hükmün, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanık müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II)Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın, olay günü akşam vakti özel eğitim merkezinden gelip yolda oyun oynamakta olan mağduru yanına çağırıp kolundan tutarak, inşaatında hırsızlık olduğunu, boruların çalındığını söyleyerek elindeki plastik boru ile mağdura vurmaya başladığı, mağdur ağladığı ve kendisinin bir şey çalmadığını söylediği halde vurmaya devam ettiği, ardından mağdurun kolundan zorla tutarak inşaatın yanındaki berbere ve başka kişilere de mağdurun hırsız olup olmadığını sorduğu, hırsızlık yapmayacağına dair yanıtlara rağmen yine mağduru zorla söz konusu inşaata götürerek orada bir süre daha cebirle alıkoyduğu, bu sırada elindeki demir makasının künt tarafı ile mağdurun kafasına vurduğu, olay devam ederken mağdurun annesi olan katılanın, komşuların haber vermesi üzerine olay yerine geldiğinde mağdurun sanık tarafından kolu kıvrılmış bir şekilde tutulduğunu gördüğü, bırak demesi üzerine sanığın mağduru bıraktığı somut olayda; sanığın eyleminin kül halinde TCK'nın 109/2, 109/3-a-f maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek cezalandırılması yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/713, Karar No: 2006/1339, Tarih: 23.02.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/713 E.  ,  2006/1339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı üzerine İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulan veri cetvellerinin incelenmesinden tütün ürününün değerlendirmeye esas 2004 yılının verilerinin çıkartıldığı belirtilmiş ise de; bu verilerin (dekar başına ortalama verimi 120 kg ve 127 YTL. üretim gideri ile 1 kg. başına 5 YTL. ortalama satış fiyatının) 2003 yılı verilerinin aynı olduğu görülmüştür. Bir ürünün değişik yıllarda verimi yanında üretim giderleri ile satış fiyatlarının değişiklik göstereceği de dikkate alınarak mahkemece İlçe Tarım Müdürlüğüne yeniden müzekkere yazılıp tütünün 2004 yılına ilişkin verilerin getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,23.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6011, Karar No: 2018/182, Tarih: 11.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/6011 E.  ,  2018/182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 02/12/2014 gün ve 2014/211 - 2014/230 sayılı kararı onayan Daire'nin 07/12/2015 gün ve 2015/5619 - 2015/13093 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin tarım ve tohumculuk sektöründe faaliyet gösterdiğini, “ASGEN” markasını 29.11.2002 tarihinde 2002/30815 no'da adına tescil ettirdiğini, bu ibareyi aynı zamanda ticaret unvanında kullandığını, müvekkil firma ile aynı alanda faaliyet gösteren davalının müvekkile ait marka ve ticaret unvanıyla iltibasa mahal verir şekilde “ESGEN” ibaresini ticaret unvanı olarak kendi mal ve hizmetlerinde kullandığını, davalıya bu eylemlerine son vermesi için müvekkilince yapılan ihtarın sonuçsuz kaldığını, davalının aynı zamanda müvekkil firmadan ayrılan iki kişiyi de çalıştırmaya başladığını, bu hususta dava ve tazminat haklarını saklı tuttuklarını ileri sürerek markaya ve ticaret unvanına vaki tecavüz ve haksız rekabet teşkil eden eylemlerin tespitine ve bu eylemlere son verilmesine, bu eylemlerin sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, davalının haksız rekabet ve tecavüz teşkil eden her türlü ürün, ambalaj, reklam, broşür, katolog ve sair tanıtım malzemesinin toplatılarak imhasına, kullanmakta olduğu tabelaların sökülmesine, davalının ticaret unvanında yer alan “ESGEN” ibaresinin ticaret unvanından silinmesine, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 1.000.00 TL maddi tazminatın 11.02.2011 tarihli ihtarnamenin davalıya tebliğinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve zararın olayların olağan akışına göre, yargıç tarafından değerlendirileceğini öngören TBK’nin 50. (BK’nin 42.) maddesinde öngörülen kuralın uygulanmasının, rakam olarak zararın ispat olanağının bulunmamasına bağlı olmasına, her ne kadar mahkemece maddi tazminatın belirlenmesi bakımından bilirkişi incelemesi yapılmadan TBK’nin 50. (BK’nin 42.) maddesi uyarınca maddi tazminata hükmedilmiş ise de hükmedilen maddi tazminatın taleple bağlı kalınarak hükmedilmiş bulunmasına ve karar düzeltme isteyen tarafın sıfatına göre fazlaya ilişkin maddi tazminatın ayrıca açılabilecek ek davada belirlenebilecek olmasına göre davacı vekilinin karar düzeltme istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme istemlerinin HUMK 442. maddesi uyarınca REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 11/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5744, Karar No: 2025/2614, Tarih: 26.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/5744 E.  ,  2025/2614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/3582 Esas, 2024/312 Karar

KARAR : Esastan ret/yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Turgutlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/207 Esas, 2021/317 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak,davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Manisa ili, ........ ilçesi, ..........Mahallesi, 953 ada 13 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile işbu bedelden, acele kamulaştırma bedelinin mahsup edilmesi suretiyle tespit ve depo edilen fark bedele davanın dört ay içinde sonuçlandırılmadığı gözetilerek bu sürenin bitim tarihi olan 27.10.2019 tarihinden kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilerek davalıya derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosyada aynı yıla ait farklı veriler içeren maliyet cetvellerinin olduğunu, bilirkişi raporunda objektif değer artış oranının % 50 olarak hesaplanmış olup bu oranın yerleşik Yargıtay içtihatlarına da aykırı olacak şekilde fahiş olduğunu, kapitalizasyon faiz oranının %4 olarak düşük hesaplanmış olduğunu, objektif değer artışı ve kapitalizasyon faiz oranının tarım arazileri için birlikte uygulanamayacağını, tespit edilen iş bu bedel ile müvekkil idarenin kıymet takdir raporu, tespit bedeli arasında fahiş fark bulunduğundan bu farkın neden kaynaklandığının tespiti gerektiğini, arta kalan kısımda değer kaybı oluşmayacağını, belirlenen oranın da yüksek olduğunu, belirlenen bedelin yüksek olduğunu, müvekkili idare lehine vekâlet ücreti verilmemiş olmasının doğru olmadığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı istinaf dilekçesinde özetle; kapitalizasyon oranının çok yüksek belirlendiğini, objektif değer artış oranının % 50'den fazla olması gerektiğini, kamulaştırmadan arta kalan kısım için belirlenen değer kaybının düşük olduğunu, yıllık net gelirin gerçek 2020 verilerine göre hesaplanması gerektiğini, hükme esas alınan bilirkişi ek raporunda yıllık net gelir hesabının eksik ve hatalı yapıldığını, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların değerlerinin hesaplanmadığını, taşınmaz üzerindeki muhtesatların bedelinin az hesaplandığını, sondaj kuyularının değerlerinin tespit edilmediğini, kanunen belirlenen süreler sonunda faiz hesaplaması yapılması gerekirken yapılmadığını,

belirlenen bedelin düşük olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç