muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/26554, Karar No: 2015/36409, Tarih: 22.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/26554 E.  ,  2015/36409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/07/2015

NUMARASI : 2010/448-2015/488

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, eğitim ve öğretim tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle reddine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 22/12/2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına kimse gelmedi. Karşı taraf adına Avukat S. A. geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde Türk Dili ve Edebiyatı öğretmeni olarak çalıştığım, 04.09.2008 tarihinde haksız olarak işten çıkarıldığını, bunun üzerine İstanbul 3.îş Mahkemesinin .E. sayılı dosyası ile yapılan yargılama sonucunda; mahkemece, 30.03.2010 tarih ve . K.sayılı karar ile, "fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile davanın kabulüne karar verildiğini" bu sebeple ek dava açtığını, ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve eğitim - öğretim tazminatı alacaklarını istemiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacıya hizmet süresi içinde fazla mesai yaptırılmadığını, talep ettiği eğitim-öğretim tazminatının aylık ücretlere eklenmek suretiyle ödendiğini, savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporuna ve bozma ilamına dayanılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı, eğitim - öğretim tazminatına hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının eğitim-öğretim tazminatının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının davalı işyerinde Türk Dili ve Edebiyatı öğretmeni olarak çalıştığı, eğitim-öğretim tazminatının sözleşme ile ayrıca ödenmesinin kararlaştırıldığı, ve alınan bilirkişi raporunda belirtildiği üzere, net 5.201,65 TL eğitim-öğretim tazminatı kısmının ödenmediği anlaşılmaktadır. Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 22.10,2013 tarih ... E, .. K. Sayılı bozma ilamında eğitim-öğretim tazminatının kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilmesine rağmen, bozma ilamına yanlış anlam verilerek davacının davasının eğitim - öğretim tazminatı yönünden reddi hatalıdır. Mahkemece, davacının kısmi dava ile hüküm altına alınan 100 TL mahsup edildiğinde, bakiye eğitim - öğretim alacağının 5.101,65 TL üzerinden kabulü gerekir.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5855, Karar No: 2020/8731, Tarih: 07.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/5855 E.  ,  2020/8731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, müştekinin iş yerinin önündeki kilitli vaziyetteki dondurma dolabındaki dondurmalardan bir kısmını alarak yediği ve bu suretle suça konu malların bir kısmını tükettiği anlaşılmakla şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK’nın 35/2. maddesinde yer alan teşebbüs hükümlerinin uygulanması ve ayrıca sanığın temyiz dışı sanıklarla birlikte kovuşturma aşamasında müştekinin zararını karşıladıklarını belirttiği, müştekinin hazır edilerek zararının tamamının karşılanıp karşılanmadığının, karşılanmamış ise soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 07/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6152, Karar No: 2012/12192, Tarih: 15.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/6152 E.  ,  2012/12192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde şimdilik 10.000,00 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... ile hissedar oldukları 9 nolu parselin davalı ... temizlik işleri müdürlüğü tarafından bu arazinin 9142 m2'lik kısmına hissedar iken tamamını kullandığı, bu sebeple taşınmazdaki hissesine karşılık şimdilik 10.000,00 TL ecrimisil bedelinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., davacının hissesine düşen miktarını kullandığından davanın reddini savunmuş, mahkemece; davalı belediyenin taşınmazdaki hissesine isabet eden bölümü imar planına uygun amaçlı olarak, taşınmazdaki hissesi oranında kullandığından davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.Ecrimisil; kötüniyetli şagilin ödemekte sorumlu olduğu tazminat olup en azı kira geliri en çoğu ise tam gelir yoksunluğudur.Somut olayda; dava konusu parsel için davalı ... tarafından kamulaştırma için dava açılmış ve dava devam ederken davalı idarenin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 21.maddesine göre, kamulaştırmadan tek taraflı olarak vazgeçilmesi nedeniyle davanın konusuz kalması nedeniyle hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş ve hüküm 18.Hukuk Dairesi tarafından onanarak kesinleşmiştir.Davalı belediyenin, imar planına uygun olarak; taşınmazdaki hissesine isabet eden bölümü kullanmış olması davacının murisinin hissesine isabet eden 1958 m² yerden fazla 1892 m²'lik kısmın kullanılıyor olması, hissedar davacının taşınmazdaki hissesine karşılık ecrimisil isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14837, Karar No: 2023/18437, Tarih: 29.11.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14837 E.  ,  2023/18437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1121 E., 2023/1350 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... ... Mahkemesi

SAYISI : 2023/85 E., 2023/283 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin gönderme kararı doğrultusunda yeniden yapılan yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvuru dilekçesinin kesinlik nedeniyle reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre ... sözleşmesi sona eren davacı yönünden talep konusu yapılıp reddine karar verilen uyuşmazlık konusu alacak kalemleri ile hesap unsurları dikkate alındığında; reddedilmekle davacı tarafça temyize konu edilen miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9693, Karar No: 2015/22523, Tarih: 12.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/9693 E.  ,  2015/22523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Sanığın, 2006 yılına ait süzme bal üretimine ilişkin olarak 9.000 kg bal sattığına dair içeriği gerçeğe aykırı müstahsil makbuzu alıp İl Tarım Müdürlüğüne vermek suretiyle 5.400,00 TL haksız destekleme pirimi aldığının iddia edildiği somut olayda; sanığın inkara yönelik savunması ile... Valiliği İl Tarım Müdürlüğü'nün 07.02.2011 tarihli yazısında sanığın 2006 yılında 300 kovanının bulunduğunun ve kovan başına ortalama 30 kg. bal alındığının, bu rakamın da müstahsil makbuzundaki miktarı karşıladığının bildirilmesi karşısında sanığın içeriği gerçeğe aykırı makbuz ile kamu kurumu aleyhine dolandırıcılık suçunu işlediğine dair mahkûmiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği gerekçesi ile verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15967, Karar No: 2015/20828, Tarih: 16.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/15967 E.  ,  2015/20828 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/64820

MAHKEMESİ : Mersin 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2011/662 (E) ve 2012/669 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delilere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 6. maddesinin (e) bendinde gece vaktinin, güneşin batmasından bir saat sonra başlayan ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman dilimi olarak tanımlandığı, müştekinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, 27/08/2011 günü kapı ve pencerelerini kilitleyerek evinden ayrıldığını, 01/09/2011 günü saat 20.00 sıralarında komşularının kendisini arayarak evinde hırsızlık olmuş olduğunu bildirdiklerini beyan ettiği, üzerine atılı suçlamayı kabul eden suça sürüklenen çocuğun suçun işlendiği saate dair bir beyanının bulunmadığı, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre 28/03/2011 tarihinde başlayan yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde güneşin batış saatinin 18.14 olduğu, gece vaktinin 20.14'te başladığının anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının suça sürüklenen çocuk lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, mahkemece suçun gündüz sayılan saat 20.00 sıralarında işlendiği kabul edildiği halde hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle artırılması ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun'un 116/1. maddesi yerine 116/4. maddesinin uygulanması,

2- Kabule göre de,

İddianame ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 116/1 maddelerinin uygulanması talebiyle kamu davası açılması karşısında, eylemin gece vakti işlendiğinden bahisle, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 143 ve 116/4. maddelerinin uygulanabilmesi için, ek savunma hakkı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

2- Kabule göre de,

İddianame ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 116/1 maddelerinin uygulanması talebiyle kamu davası açılması karşısında, eylemin gece vakti işlendiğinden bahisle, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 143 ve 116/4. maddelerinin uygulanabilmesi için, ek savunma hakkı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 16/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/848, Karar No: 2007/840, Tarih: 14.11.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/13-848 E.  ,  2007/840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2007

Taraflar arasındaki istirdat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Üsküdar Asliye 3.Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 27.12.2005 gün ve 2004/274-2005/409 sayılı kararın incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 16.5.2006 gün ve 2006/4918-7960 sayılı ilamı ile, (...Davacı, davalının haricen düzenlenmiş araç satış sözleşmesine dayanarak kendisine karşı alacak davası açtığını, mahkemece verilen ilk kararı icraya koyduğunu, kararın taraflarca temyiz edildiğini, Yargıtay’ın bozması sonucu oluşturulan ikinci kararı da aynı icra dosyasında takibe koyduğunu, karar dışına çıkarak talepte bulunduğunu, talep edilen miktarı ödemek zorunda kaldığını, bu yönde icra hakimliğine açtığı davayı kaybettiğini ileri sürerek işlemiş faiz olarak fazladan ödediği 807.087.222 TL’nın, fazladan ödediği 80.000.000 TL yargılama gideri ve 3.866.657.523 TL faiz alacağının, ilk takip nedeniyle fazladan ödediği 519.255.972 TL vekalet ücretinin ve 100.000.000 TL ücretin ve 150 USD’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak 5.403 YTL üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-İcra İflas Kanunu’nun 40.maddesi hükmünce bir ilam hükmü icra edildikten sonra Yargıtay’ca bozulduğundan aleyhine icra takibi yapılmış olan kimsenin hiç veya o kadar borcu olmadığı kati bir ilamla tahakkuk ederse, ayrıca hükme hacet kalmaksızın icra tamamen veya kısmen eski haline iade olunur. Diğer taraftan kesinleşmiş ilama dayalı olarak yapılan takiplerde ilam dışına çıkılarak talepte bulunulur ve bu talep de icra müdürlüğünce kabul görür ise şikayet yolu ile bu tür işlemlerin iptali her zaman mümkündür.

Hal böyle olunca davacının dava açmakta hukuki yararı yoktur. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Taraflar vekilleri

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; ilamlı icra takibinde, davacı borçludan fazla para tahsil edildiği iddiasına dayalı, istirdat istemine ilişkindir.

TEMYİZ EDEN: Taraflar vekilleri

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; ilamlı icra takibinde, davacı borçludan fazla para tahsil edildiği iddiasına dayalı, istirdat istemine ilişkindir.

Davacı N.Ö.vekili, araç alım-satımından kaynaklanan bir ihtilaf nedeniyle, davalı tarafından davacı aleyhine 33.000 USD’nin tahsili istemiyle alacak davası açıldığını, Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın takibe konulduğunu, ancak Yargıtay’ca hükmün bozulması üzerine icra takibinin durduğunu, Mahkemenin bozmaya uyarak verdiği kararın da aynı takip dosyasına ibraz edildiğini, yeni bir takip talebine dayalı olarak icra emrinin tebliğ edildiğini, oysa, takibe konulan bir kararın bozulması halinde, aynı icra dosyası üzerinden, yeniden icra emri düzenlenilmesine gerek olmadan, bozmadan sonraki hükme dayanılarak takibe devam edilmesi gerektiğini, aynı icra dosyası üzerinden, aynı mahkemenin kararlarına dayalı olarak iki ayrı icra emri düzenlenmek suretiyle, kanuna aykırı bir takım tahsilatlar yapıldığını, ikinci takip talebinde  faiz fazlası ve mahkeme kararının dışında kalan taleplerde de bulunulduğunu, bunların iptali için davacı tarafça Üsküdar 2. İcra Tetkik Merciinin 2003/65 esasında kayıtlı davanın açıldığını, ancak o dava sonuçlanmadan takibe dayanak ilam onandığı için, Merci kararı beklenmeden takip konusu alacakların tamamının davalı tarafından tahsil edildiğini ileri sürerek; yapılan fazla faiz tahsilatından dolayı şimdilik 150 USD.nin; yargılama gideri olarak fazladan tahsil edilen miktardan şimdilik 80.000 000 TL. nin; ‘ilk takipten doğan faiz alacağı’ adı altında tahsil edilen miktardan 3.866.657.523 TL. nin; ‘İlk takipten doğan vekalet ücreti’ adı altında tahsil edilen miktardan 519.255.972 TL. nin; tüm bu ödemeler nedeniyle davalı yararına fazladan tahakkuk ettirilen vekalet ücretinden dolayı da şimdilik 100.000.000 TL.nin istirdadına, her bir kalem için, ödeme tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, davalının kötüniyetli olarak takip yapmış olması nedeniyle asgari %40 oranında kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı N. F. vekili, dava dilekçesinde, istirdat talebinin dayandırıldığı üç kalemden ikisinin, icra memurunun faiz hesaplamasından kaynaklanan şekli bir hataya, diğerinin de, yargılama gideri ile ilgili yine şekli bir hataya dayalı olduğunu, faiz tutarları ile yargılama giderlerinin hesaplanmasında icra memurları tarafından yapılan hataların maddi hata değil, şekli hata niteliğinde olduklarını, memur işlemindeki hataların şikayet yolu ile İcra Hukuk Mahkemelerinde çözümlenmesi gerektiğini, her ne kadar, borçlunun menfi tespit veya istirdat davası açması mümkün ise de, bu davaların ancak maddi hukuka ilişkin sebeplere dayalı olarak açılabileceğini, istirdat davasının ön koşulunun da, icra mahkemesine başvurup, ret kararı alınması olduğunu; icra memurunun hesaplamalarındaki şekli hatalarının istirdat davasına konu edilemeyeceğini, bu tür hataların düzeltilmesi için alacaklının İcra Hukuk Mahkemesine başvurması gerektiğini, davacının daha önce İcra Mahkemesinde açtığı davayı da takip etmeyerek işlemden kalkmasına sebep olduğunu cevaben bildirmiştir.

Yerel Mahkeme; bilirkişi raporunu esas alarak, icra takibinde davacıdan 5.403 YTL. asıl alacak, 3.481 YTL. faiz olmak üzere toplam 8.884 YTL.nin fazladan tahsil edildiğinin sabit bulunduğu gerekçesiyle, bu miktarlar üzerinden davanın kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin istemin reddine karar vermiş; hüküm Özel Dairece metni yukarıda bulunan bozma ilamındaki gerekçeyle bozulmuş; Yerel Mahkemenin gerekçesini tekrarlayarak ve özellikle, İİK. nun 40. maddesindeki düzenlemenin, borçlunun genel hükümlere göre mahkemeye müracaat edip, istirdat talebinde bulunma hakkını ortadan kaldırmayacağı, daha güvenli olan dava yolunun tercih edilmesinde hukuki yararın bulunduğu gerekçesiyle önceki kararında direnmiş; direnme kararı da her iki taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bu noktada; öncelikle eldeki istirdat davasındaki fazla para tahsilatı iddiasının dayandırıldığı maddi olgu ortaya konulacaktır.