muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10996, Karar No: 2024/2166, Tarih: 06.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/10996 E.  ,  2024/2166 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/36 E., 2016/32 K.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İnebolu Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2015 tarihli iddianamesiyle, sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2.İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinin 18.05.2016 tarihli kararıyla, sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan 2 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ...'ın temyiz isteği; hakkında lehe hükümlerin ve takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ...'in temyiz isteği; hakkında lehe hükümlerin ve takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık ...'in temyiz isteği; hakkında lehe hükümlerin ve takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

D. Sanık ... (Abuzer) Öncel'in temyiz isteği; hakkında lehe hükümlerin ve takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanıklar ..., ..., ve ...'in, sanık ...'in İstanbul ilinden kiraladığı araç ile Kastamonu'ya gitmek için olay tarihinde birlikte yola çıktıkları, Bolu ili Elmalık köyü sınırlarında bulunan Higway AVM Opet akaryakıt istasyonundan saat 03.16 civarında aldıkları 50,00 TL'lik benzin karşılığında ödemeyi sahte olarak üretilmiş 1 adet 200,00 TL değerindeki para ile yaptıkları, Bolu ili Gerede ilçesi Çayören Köyü mevkiinde faaliyet gösteren Opet Allar 1 tesislerinden saat 04.30 civarında yine bulundukları araca 50,00 TL'lik aldıkları yakıtın ödemesini sahte 200,00 TL ile yaptıkları, akabinde Karabük ili Eskipazar ilçesinden satın aldıkları yakıt ve yağı sahte olarak üretilmiş 200,00 TL ile yaptıkları, Kastamonu ili Küre ilçesine geldiklerinde burada bulunan bir petrol istasyonundaki marketten 100,00 TL değerindeki sahte para ile 10TL'lik alış veriş yaptıktan sonra yapılan ihbar üzerine yakalandıkları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1.Dosya kapsamında yer alan, 26.12.2014 tarihli ihbar tutanağı, 27.12.2014 tarihli CD inceleme tutanağı, 05.03.2015 tarihli teşhis tutanağı, T.C. ...'ndan alınan 02.02.2015, 02.07.2015, 13.02.2015 tarihli raporlar ile diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların İstanbul ilinden Kastamonu iline gitmek için yola çıktıklarında bir çok işyerinden sahte olarak üretilmiş paralar ile alışveriş yaptıkları, sanıklar bulundukları araçta yakalandıklarında sanık ...'ın üzerinden çok sayıda gerçek paranın ve aracın torpido gözünden 15 paket iki farklı markada sigaranın ele geçirildiği, sanıkların sahte paralar ile alış veriş yaptıktan sonra olay yerlerinden hızlıca uzaklaştıkları anlaşılmakla, fikir ve eylem birliği içinde hareket eden sanıklar hakkında Mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mahkemece, sanıklar hakkında, suçun işlenmesindeki özellikler ve cezaların sanıklar üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin ve sanıkların inkara dayalı savunmaları nedeniyle pişmanlık göstermemeleri ile ilerde bir daha suç işlemekten çekineceklerine dair lehe kanaat oluşmadığı hususları dikkate alınarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri ile mağdurların zararları giderilmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmadığı anlaşıldığından, sanıkların bu yöndeki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16167, Karar No: 2014/5798, Tarih: 11.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/16167 E.  ,  2014/5798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, cezanın ertelen- memesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ve eksik araştırmaya yönelik ye- rinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde ya- zılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetki- lerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye ka- dar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hu- susun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulamasına ilişkin kısmın çıkartılarak yerine ''sa- nığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3. madde ve fıkraları uyarınca, (c) bendinde sayılan ken- di altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salı- verilmeye kadar, madde ve bendlerde sayılan diğer haklardan ise hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına'' yazılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 11.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5293, Karar No: 2019/3825, Tarih: 12.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/5293 E.  ,  2019/3825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11, Karar No: 2020/1149, Tarih: 04.06.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/11 E.  ,  2020/1149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürme

HÜKÜM : TCK'nin 82/1-d, 21/2, 62, 53, 54. maddeleri uyarınca 25yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanık (Yusuf oğlu) ...'nin maktul (Mustafa oğlu) ...'ye yönelik öldürme eyleminin sübutu kabul edilmiş, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma sebebi dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin sanığın suç kastı bulunmadığına, eksik araştırmaya, eylemin taksirli öldürme olduğu ve sair indirim sebeplerinin uygulanmamasına, katılan ... vekili ile katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin cezada takdiri indirim yapılmasının usulsüzlüğüne ve sair hususlara yönelen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa, dosya kapsamına ve tanık Yeter'in anlatımlarına göre; suç tarihinde sanık ...'nin aynı evde ikamet ettiği torunu olan maktul ... ile kendisine ait tarlaların ekimi konusunda tartışıp, tarlayı ekmek isteyen torununa izin vermediği, tartışma yatıştığı sırada sanığın ikamet içerisinde bulunan odasına gidip kendisine ait av tüfeğini alarak yeniden torunu Cemal'in yanına geldiği, burada sanığın maktule av tüfeğini doğrultarak "çık git evimden, yoksa seni vururum" dediği,

maktulün av tüfeği namlusundan tutup "al o zaman vur" diyerek tüfeğin namlusunu göğsüne dayadığı, tanık ...'nin sanığa "indir şu tüfeği dede, kendi torununu mu vuracaksın" demesine rağmen sanığın maktule ateş ederek öldürdüğü olayda;

Sanığın, av tüfeğini odasından alıp getirerek maktule doğrultması, ona hitaben "Seni vururum" diyerek kastını ortaya koyması, tanık Yeter'in beyanına göre maktulün tüfeğin patlamasına yol açacak bir müdahalesi olmaması, sanık ile maktul arasında çekiştirme ve mücadele olmaksızın, sanığın karşısında yer alan maktulü hedef alarak tetiğe basıp ateş etmesi, bu şekilde eyleminin sonucunu bilerek ve isteyerek gerçekleştirmesi nazara alındığında, sanığın doğrudan kastla hareket ettiğinin sabit olduğu, olayda olası kast hükümlerinin uygulanma imkanı bulunmadığı, bu nedenle sanığın nitelikli kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme ile kastın belirlenmesinde hataya düşülerek, yazılı biçimde olası kastla nitelikli öldürme suçundan mahkumiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının, katılan ... vekili ile katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, bozma sebebine ve temyiz incelemesi haricinde tutuklulukta geçen süreye göre sanık müdafiinin tahliye isteminin reddine, 04.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1119, Karar No: 2010/6361, Tarih: 27.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/1119 E.  ,  2010/6361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Genç Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2006 gün ve 2008/344-3 nolu davanamesiyle ,...,...,...,...,ve....'un nüfus kütüğünde "....." olan anne adlarının "....t" olarak düzeltilmesi istenmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Anne adının düzeltilmesine karar verilen ...'un, ..., ....,...,..., ve anneleri ...'nın gerekçeli kararda TC. Kimlik numaralarının yazılmamış olması doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının birinci bendinin ikinci satırında "d.lu"dan sonra gelmek üzere ".... TC. Kimlik nolu", beşinci satırında "kayıtlı"dan sonra gelmek üzere "29671216206", ikinci bendinin ikinci satırında "d.lu"dan sonra gelmek üzere "25366360124", dördüncü satırında "kayıtlı"dan sonra gelmek üzere 29671216206", üçüncü bendinin ikinci satırında "d.lu"dan sonra gelmek üzere "25336361144", beşinci satırında "kayıtlı"dan sonra gelmek üzere "29671216206", dördüncü bendinin ikinci satırında "d.lu"dan sonra gelmek üzere "25327361436", beşinci satırında "kayıtlı"dan sonra gelmek üzere "25327361436", beşinci satırında "kayıtlı"dan sonra gelmek üzere "29671216206", beşinci bendinin ikinci satırında "d.lu"dan sonra gelmek üzere "25309362000", dördüncü satırında "kayıtlı"dan sonra gelmek üzere 29671216206", altıncı bendinin ikinci satırında "d.lu"dan sonra gelmek üzere "25282362998", dördüncü satırında "kayıtlı"dan sonra gelmek üzere"29671216206", yedinci bendinin ikinci satırında "d.lu"dan sonra gelmek üzere "25246364136", dördüncü satırında "kayıtlı"dan sonra gelmek üzere "29671216206", sekizinci bendinin ikinci satırında "d.lu"dan sonra gelmek üzere "25237364428", dördüncü satırında "kayıtlı"dan sonra gelmek üzere 29671216206", dokuzuncu bendinin ikinci satırında "d.lu"dan sonra gelmek üzere "25318362336", dördüncü satırında "kayıtlı"dan sonra gelmek üzere "29671216206" ibarelerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/35663, Karar No: 2021/7060, Tarih: 29.03.2021

**9. Hukuk Dairesi         2016/35663 E.  ,  2021/7060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 07.07.2011-28.02.2015 tarihleri arasında temizlik işlerinden sorumlu ve site güvenlik görevlisi olarak çalıştığını,site yönetiminin 23.02.2013 tarihinde site genelinde temizlik işlerinin taşerona verilmesi kararı alarak ... firması ile anlaştığını ve bu sebeple 23.02.2015 tarihi itibarı ile iş aktinin feshedileceğinin ve tüm yasal haklarının 10 taksitte ödeneceğinin bildirildiğini,davacının sözkonusu belgeyi aldıktan sonra davalı ile görüşerek taksitlendirmeyi kabül etmediğini belirterek peşin ödenmesi talebinde bulunduğunu ancak site yönetimin bu talebi kabül etmediğini, davacının son aylık ücretinin brüt 1.228.00 TL olup banka kanalı ile ödendiğini, çalışma saatlerinin 08.00-17.00 olduğunu, cumartesi pazar günleri de çalıştığını 2014 mayıs ayından fesih tarihine kadar çalışmasına ek olarak akşam 4 gece 23.00 mesaisinde çalıştığını,bayram ve genel tatillerde de çalıştığını ancak fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil çalışmalarının ücretinin ödenmediğini,yıllık izinlerini hiç kullanmadığını ve asgari geçim indirimi alcağının da ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalının tüzel kişiliği olmadığını,tüm malikler aleyhine dava açılması gerektiğini belirtmiş ve zamanaşımı itirazında bulunmuş,davacının 07.07.2011 tarihinde kapıcı olarak çalışmaya başladığını ve iş aktinin kat maliklarının onayı ile davacının hizmeti sırasında karşılaşılan problemler nedeni ile,davacının işyerine gönderilen gönderiyi açtığı ve eşyayı uzun süre yönetime teslim etmeyerek uhdesinde tutması sebebi ile 23.02.2015 tarihinde feshedildiğini,davacının 4.328,27 TL kıdem tazminatı ile 1.889,37 TL ihbar tazminatı alacaklarının kabül edildiğini,bu miktarın davalı yönetim tarafından taksitle ödeneceğinin belirtildiğini ve ilk ödemenin yapıldığını,yol yemek ücreti ödenmediğini, alep edilen fazla çalışma,bayram ve genel tatil,yıllık izin ve asgari geçim indirimi alacaklarının haksız ve dayanaksız olduğunu,davacının 3 kapıcı ile birlikte vardiyalı hizmet verdiğini,ısınma,bahçe bakım, temizlik hizmetleri vermediğini, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının gerçek olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı yasal süresi içerisinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı yasal süresi içerisinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının aylık 150,00 TL yemek yardımı aldığı kabul edilerek davacının tazminata esas ücreti belirlenmiştir. Ancak davacı, iş akdinin feshinden sonra 02/07/2015 tarihinde ... 25. İş Mahkemesi'nin 2015/163 esas sayılı dosyasında tanık olarak verdiği beyanında aylık 95,00 TL yemek ücreti aldığını açıklamıştır. Davacının bu beyanı mahkeme içi ikrar niteliğinde olup kendisini bağlayıcı niteliktedir. Davacının ikrarı dikkate alınarak talebini aşacak şekilde aylık 150,00 TL yemek ücreti aldığı kabul edilerek sonuca gidilmesi hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine 29/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6071, Karar No: 2019/4156, Tarih: 12.03.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/6071 E.  ,  2019/4156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçinin, ... 2. Aile Mahkemesi'nin 2015/653 E. sayılı dosyasından verilen 28.01.2016 tarihli ara kararına dayalı olarak aleyhine Çocuk Teslimi ve Çocukla Kişisel İlişki Kurulmasına İlişkin (örnek 3) ilamlı icra takibi başlatıldığını, söz konusu ara karara dayanılarak başlatılan ilamlı icra takibinini usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece, şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Takibin dayanağı, çocukla baba arasında ara kararda belirtilen saat ve günlerde tedbiren kişisel ilişki kurulmasına yönelik ... 2. Aile Mahkemesi'nin 28.01.2016 tarihli ara kararı olup bu ara kararı İİK'nun 25 ve 25/a maddelerinde yazılı ilam niteliği taşımadığından bu karara dayanılarak ilamlı icra takibi yapılamaz. Bu ihtiyati tedbir kararı HMK 393. maddesi uyarınca kararı veren mahkeme tarafından uygulanır.

Açıklanan nedenlerle mahkemece şikayetin kabulü ile takibin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddine dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.