muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21937, Karar No: 2013/156, Tarih: 15.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/21937 E.  ,  2013/156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davanın usulden reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası ölüm nedenine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacıya verilen iki haftalık kesin süreye rağmen, gider avansının yatırılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 120. maddesinde davacı tarafından her türlü tebligat ücretleri, keşif giderleri, bilirkişi ve tanık ücretleri gibi giderleri karşılayacak tutarın dava açarken yatırılması zorunluluğu getirilmiş olup, bu avansın yeterli olmadığının dava sırasında anlaşılması halinde mahkemece bu eksikliğin tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin süre verileceği hususu hüküm altına alınmıştır.

Aynı Yasa'nın 114. Maddesinde gider avansı dava şartı olarak kabul edilmektedir.

Gider avansının tamamlanmasına yönelik ara kararın HMK'nın 120.maddesine ve Hukuk Muhakameleri Kanunu Yönetmeliği'nin 45.maddesine uygun kabul edilebilmesi için hangi miktarda ilave gider avansı yatırılması gerektiği ara kararda açıkça belirtilmelidir.

Somut olayda, davacıya ilave gider avansını yatırmak üzere kesin süre verilmesine ilişkin ara kararda hangi gider için ilave gider avansının yatırılması gerektiği açıkça belirtilmediğinden usulüne uygun olmayan bu ara kararın yerine getirilmemesi halinde kesin süreye uyulmamasının sonuçları doğmayacağı halde yerinde olmayan gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmesi hatalıdır.

Somut olayda, 21/02/2012 tarihli ara karar ile davacı vekiline "gider avansını" yatırması için (2) hafta kesin süre verildiği, davacının gider avansını süresinde yatırmadığı, ara kararda hangi işlem için ne miktarda gider avansı istendiği açıkça belirtilmediğinden usulüne uygun olmayan bu ara kararının yerine getirilmemesi halinde, kesin süreye uyulmamasının sonuçları doğmayacaktır. Bu nedenle, yerinde olmayan gerekçeyle dava şartı bulunmadığından davanın usulden reddine karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 15/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10567, Karar No: 2014/19720, Tarih: 15.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/10567 E.  ,  2014/19720 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/243509

MAHKEMESİ : Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2013/202 (E) ve 2013/367 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; suça konu gaz tabancasının namlusu içerisinde dairesel yapıda gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, namlusunun içindeki gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. cisim geçebileceğinin, belirtilmesi ve tabanca ile birlikte ele geçen fişeğin ses fişeği olması, sanığın da silahın kuru sıkı olduğunu beyan etmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının bulunmaması halinde emanetteki silahın gaz ayırıcı parçasını da gösterir fotoğraflar ve dosyadaki raporlar da eklenerek üretici firmadan silahın orijinal üreti- minden sonra gaz ayırıcı parça üzerinde bilye, mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup gelen cevabi yazı ile birlikte dosya kül halinde yeniden Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal hali değiştirilerek bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

II- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Gece bekçiliği yapan sanığın sokak üzerinde tuvaletini yapan bir şahsı

korkutmak maksadıyla silahla havaya ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasında, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendinde sayılan sanığın kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden velayet, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan da hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı CMUK.nun 326/son madde ve fıkrası uyarınca kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2963, Karar No: 2010/3678, Tarih: 28.06.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/2963 E.  ,  2010/3678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava taraflar arasında düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak ile ilgili olarak girişilen icra takibine itirazın iptâli takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatının tahsili istemiyle açılmış olup, mahkemece davalının icra dairesinin yetkisine itirazının haklı olduğu yetkili icra dairelerinin Ankara İcra Daireleri olması sebebiyle yetkili icra dairesince yapılan icra takibi bulunmaması nedeniyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı taşeron tarafından açılan davada tedarikçi sözleşmelerinden kaynaklanan alacak ile ilgili itirazın iptâli talep edilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 8 nci maddesinde anlaşmazlıkların giderilmesinde Diyarbakır Mahkemelerinin yetkili olduğu kabul edilmiştir. BK’nın 355 ve devamı maddelerinde tanımlanan eser sözleşmelerinden kaynaklanan davalarda yetkili mahkeme davalının ikâmetgâh mahkemesi olabileceği gibi bu yetki mutlak yetki olmayıp akdin ifa olunacağı yerde de davanın açılması mümkündür. Somut olayda akdin ifa yeri Diyarbakır olup sözleşmede de yetkili mahkeme Diyarbakır Mahkemeleri olarak belirlenmiştir. Bu nedenle mahkemenin icra dairesinin yetkili olmadığına ilişkin gerekçesi yerinde olmadığından, işin esasına girilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine davanın reddi doğru olmamıştır.

Kabule göre ise davanın red sebebine göre davalı lehine belirlenecek vekâlet ücretinin maktu olması yerine nispî olarak kabulü de doğru olmamıştır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 28.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17148, Karar No: 2012/42961, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/17148 E.  ,  2012/42961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 09.09.2004’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6184, Karar No: 2019/5835, Tarih: 07.10.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/6184 E.  ,  2019/5835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 2006 yılı mayıs ayından itibaren davalı işveren nezdinde geçen hizmetinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece Dairemizin 10/10/2016 günlü 2015/22194 Esas,2016/12380 Karar sayılı ilamına uyularak yapılan yargılama sonrası davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı Kurumda sigortalı olarak tescil kaydı bulunmadığı, 20/01/2015 tarihli işyeri durum tespit tutanağında davalı işveren ...'un davacının kendisinin yanında 01/01/2006 tarihinden beri çalıştığını belirterek tutanağı imzaladığı, mahkemece dinlenen tanıkların,davacı ...'nin 2005-2006 yılından beri önce davalının annesinin bakımı ile ilgilendiğini, annesinin vefatından sonra da avukat olan davalının evinin ve bürosunun temizlik ve yemek işleri ile ilgilendiğini, aynı zamanda sekreteri olarak da çalıştığını beyan ettikleri , 16/02/2015 tarihli kolluk tutanağında , “davacının ...'un yanında 1,5 yıl kadar çalıştığı, 2006 mayıs ayından itibaren çalışmadığı,ancak 2013 yılı gibi gelip işyerinde temizlik işi yaptığının yapılan araştırmadan tespit edildiği” ,06/05/2015 tarihli tutanakta ise, davacı ...'nın boşanma ve diğer mahkemelerinde avukatının ... olduğu,buna istinaden zaman zaman gelip evinde temizlik yaptığı ancak bu işin sürekli olmadığının komşuları olan aynı zamanda kardeşinin kızı ve yine kardeşinin eşi ... isimli şahıslar tarafından ayrı ayrı beyan edildiği” belirtilmiştir.

Dairemizin 10/10/2016 tarihli ilamı ile, mahkemece dinlenen tanıkların beyanları ile komşu işyeri araştırması ile tespit edilen hususlar arasında çelişki bulunduğundan, davacının çalışma şekli ve süresi, çalışmasının belirtildiği gibi 2006 yılından itibaren kesintisiz ve sürekli devam edip etmediği konularında araştırma yapılması gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

Dairemizin 10/10/2016 tarihli ilamı ile, mahkemece dinlenen tanıkların beyanları ile komşu işyeri araştırması ile tespit edilen hususlar arasında çelişki bulunduğundan, davacının çalışma şekli ve süresi, çalışmasının belirtildiği gibi 2006 yılından itibaren kesintisiz ve sürekli devam edip etmediği konularında araştırma yapılması gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

Bozma ilamından sonra mahkemece yapılan araştırmada, ... Mahallesi muhtarı ...’in ,davacıyı 2013 yılında muhtarlık görevi kendisine geçtikten sonra, Avukat ...’un büro olarak kullandığı evinde işçisi olarak tanıdığını beyan ettiği ,yine 10/10/2016 tarihli ilamda dinlenmesi istenen tanıklardan ... ile kolluk araştırmasından, adres kayıtlarından aynı zamanda davalıya komşu olduğu tespit edilen .. tarafından davacının davalının yanında hizmet akdi ile çalıştığının belirtildiği, aynı mahallede ikamet eden ...’un davacının 2009 sonrası çalışmalarını doğruladığı ,dosyada bulunan 20/01/2015 tarihli işyeri durum tespit tutanağında SGK müfettişi tarafından yapılan denetimde davacının davalıya ait ... mah. ... sok No: ... adresinde çalıştığına rastlandığının belirtildiği buna göre davacının en azından 2009 yılı sonrası çalışmasının kanıtlandığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş davacının 2009 sonrası davalı işveren nezdinde geçen çalışmalarının ispatlandığı dikkate alınarak bu tarihten sonraki hizmet tespiti isteminin kabulüne karar vermektir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının davacı ...'ya iadesine 07/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2665, Karar No: 2015/4802, Tarih: 10.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/2665 E.  ,  2015/4802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 31.08.2003 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahibi eşinin maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen, maddi tazminat isteminin reddine manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne ilişkin 10.06.2014 günlü kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce davalı tarafın tüm davacı tarafı ise bozma nedeni dışındaki tüm temyiz itirazları reddolunarak, maddi tazminatın belirlenmesi sırasında ... ... Kurumu tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilir bölümünün indirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, maddi tazminat istemi ile önceki gibi manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar davacı ve davalı taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiştir.

Mahkemece uyulmasına karar verilen bozma sonrası yapılan yargılamada, yeni verilere göre davacının zararı hesaplatılarak, hesaplanan bu zarardan Kurumca bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin indirilmesi suretiyle maddi tazminatın belirlenmesi yoluna gidilmiş olup, yapılan bu uygulama ile davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hakkın ihlal edildiği görülmektedir.

Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına Mahkemece uyulmasına karar verildiğinde, Mahkeme için uyulan kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi, mahkemenin kararını bozmuş olan Yargıtay Hukuk Dairesince de, sonradan, ilk bozma kararı ile benimsemiş olduğu esaslara usuli kazanılmış hakka aykırı bir şekilde ikinci bir bozma kararı verilememektedir. (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün, 2006/9-508 E. 2006/521 sayılı kararı)

Mahkemenin, Yargıtay’ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

Kazanılmış haklar Hukuk Devleti kavramının temelini oluşturan en önemli unsurlardandır. Kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte sonuçlara yol açan yorumlar Anayasanın 2.maddesinde açıklanan “Türkiye Cumhuriyeti ... bir hukuk devletidir” hükmüne aykırılık oluşturacağı gibi toplumsal kararlılığı, hukuksal güvenceyi ortadan kaldırır, belirsizlik ortamına neden olur ve kabul edilemez.

Somut olayda, Dairemiz kararında, Kurumca bağlanan gelirlerin indirimi dışında maddi tazminata ilişkin olarak bozma nedeni yoktur. Diğer bir deyişle maddi tazminatın belirlenmesine esas alınan diğer doneler bozma dışında kalmıştır. Kaldı ki davacı vekilinin bozma konusu kararın maddi tazminata yönelik temyiz nedenleri arasında ilk peşin sermaye değerinin indirilmesi dışında bir temyizinin bulunmadığı da ortadadır. Hal böyle olunca ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilir bölümünün bozmadan önce alınan hesap raporunda hesaplanan zarardan indirilerek sonucuna göre ve taleple bağlı biçimde bir karar verilmek gerekirken, yeni verilere göre hesaplanan zarardan ilk peşin sermaye değerinin indirimi suretiyle maddi tazminata karar verilmesi davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hakkın ihlali niteliğinde olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş 31.01.2012 tarihli hesap bilirkişi raporu ile hesaplanan zarardan, (davacı temyizinin ve uyulmasına karar verilen bozma ilamının kapsamına göre) şimdiki gibi ilk peşin sermaye değeri indirilmek, sonucuna göre ve taleple bağlı biçimde maddi tazminat istemi hakkında bir karar verilmekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular ve özellikle davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflardan davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflardan davacıya yükletilmesine, 10/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8529, Karar No: 2013/12358, Tarih: 11.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/8529 E.  ,  2013/12358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AMASYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/02/2013

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, paydaşlar arasında çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden;  çekişme konusu sekiz adet taşınmazın paylı mülkiyet üzere olduğu, tarafların paydaş bulundukları ve davalının taşınmazların tamamını kullandığı belirlenerek paya yönelik elatmanın önlenmesi isteğinin kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davalının, ecrimisil yönünden temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesi ve ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa, maddi zarar yoksa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış  bir takım istisnaları vardır. Bunlar; ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşma sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali ve davaya konu taşınmazın kamu malı olması halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; tarafların tarla niteliğindeki çekişme konusu taşınmazlarda 17.6.2005 tarihinde intikal suretiyle 1/3 er pay sahibi oldukları kayden sabittir. Davalının belirtilen tarihten itibaren taşınmazları kullandığıda anlaşılmaktadır.

Ancak,  özellikle keşif yerinde tanık olarak dinlenen  A...'ın beyanına göre; davacıların 2011 yılı Nisan ayında taşınmazlardaki paylarını kullanmak istediklerini davalıya ulaştırmışlardır. Bu durumda, davalının, taşınmazları davacıların muvafakatı ile kullandığı, tanık A... aracılığı ile ihtar (uyarı) gönderilmek suretiyle anılan muvafakatın geri alındığı ve o tarihten itibaren intifadan men olgusunun gerçekleştiği kuşkusuzdur.

O halde; 2011 yılının Nisan ayı sonrasından itibaren ecrimisil hesabı yapılması gerekirken  önceki dönemi de kapsar şekilde belirlenen ecrimisile karar verilmesi doğru değildir.

Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları  yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  11.09.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.