muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/281, Karar No: 2016/132, Tarih: 15.03.2016

Soruşturma aşamasında mağdure hakkında Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulu'nca düzenlenen 02.12.2011 tarihli raporda;

"01.12.2011 tarihinden beri hastanemizde 2011/8030 protokole kayıtla yatarak tedavi altında bulundurulmaktadır.Maruz kaldığı cinsel saldırı nedeniyle ruh sağlığı ilgili yasanın tanımladığı tarzda bozulmamıştır. Halen varolan depresyon daha sonra gelişen olaylara bağlıdır.” tespitlerine yer verildiği,

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu'nunca düzenlenen 29.04.2013 tarih ve 1789 karar sayılı raporda ise; " 01.09.2011 tarihinde mağduru bulunduğu çocuğun nitelikli cinsel istismarı olayı nedeniyle beden ve ruh sağlığının bozulup bozulmadığı sorulan Mahmut Engin ve Nermin kızı 14.07.1997 doğumlu ...’ın Kurulumuzca 22.03.2013 tarihinde yapılan muayenesinde ve dava dosyasının incelenmesinde mağduru bulunduğu olaydan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan (Depresif Belirtiler, Travma Sonrası Stres Bozukluğu) denilen psikiyatrik bozuklukların tespit edildiği, dolayısıyla; ...’ın 01.09.2011 tarihinde mağduru bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun” bildirildiği;

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun suç tarihinde yürürlükte bulunan “Çocukların cinsel istismarı” başlığını taşıyan 103. maddesi;

“(1)Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismar deyiminden;

a)Onbeş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b)Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar,

Anlaşılır.

(2)Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, sekiz yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3)(Değişik:29.6.2005-5377/12 md.) Cinsel istismarın üstsoy, ikinci veya üçüncü derecede kan hısmı, üvey baba, evlat edinen, vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, sağlık hizmeti veren veya koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunan diğer kişiler tarafından ya da hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle veya birden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(4)Cinsel istismarın, birinci fıkranın (a) bendindeki çocuklara karşı cebir veya tehdit kullanmak suretiyle gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(5)Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(6)Suçun sonucunda mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulması hâlinde, onbeş yıldan az olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur.

(5)Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(6)Suçun sonucunda mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulması hâlinde, onbeş yıldan az olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur.

(7)Suçun mağdurun bitkisel hayata girmesine veya ölümüne neden olması durumunda, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur.” hükmünü taşımaktadır.

Görüldüğü gibi maddenin ilk fıkrasında suçun temel şekli, iki, üç, dört ve beşinci fıkralarında suçun nitelikli halleri, altıncı ve yedinci fıkralarında ise fiile bağlı netice sebebiyle ağırlaşmış halleri düzenlenmiştir. Maddenin 6. fıkrasının gerekçesinde; "söz konusu suçun işlenmesi suretiyle mağdurun beden veruh sağlığının bozulmasına neden olunması, daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektirmektedir" denilmiştir.

Öte yandan 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun "Adli Tıp Genel Kurulunun Görevleri" başlıklı 15. maddesi;

"Adli Tıp Genel Kurulu;

a) Adli tıp ihtisas kurulları ve ihtisas daireleri tarafından verilip de mahkemeler, hakimlikler ve savcılıklarca kapsamı itibarıyla yeterince kanaat verici nitelikte bulunmadığı, sebebi de belirtilmek suretiyle bildirilen işleri,

b) Adli tıp ihtisas kurullarınca oybirliğiyle karara bağlanamamış olan işleri,

c) Adli tıp ihtisas kurullarının verdiği rapor ve görüşleri arasında ortaya çıkan çelişkileri,

d) Adli tıp ihtisas kurulları ile ihtisas dairelerinin rapor ve görüşleri arasında ortaya çıkan çelişkileri,

e) Adli tıp ihtisas kurulları ile adli tıp ihtisas dairelerinin ve adli tıp şube müdürlüklerinin rapor ve görüşleri arasında ortaya çıkan çelişkileri,

f) Adli tıp ihtisas kurulları ile adli tıp kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri,

Konu ile ilgili uzman üyelerin katılımıyla inceler ve kesin karara bağlar" şeklinde düzenlenmiştir.

Adli Tıp Genel Kurulunun görevlerini belirleyen maddenin uyuşmazlık konusunu ilgilendiren (f) bendine göre, adli tıp ihtisas kurulları ile adli tıp kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri raporlar arasında ortaya çıkan çelişkileri ilgili uzman üyelerin katılımıyla inceleyip kesin olarak karara bağlama görevi Adli Tıp Genel Kuruluna aittir.

Ceza muhakemesinin amacı, usul kurallarının öngördüğü ilkeler nazara alınarak, somut gerçeğin her türlü şüpheden uzak biçimde kesin olarak ortaya çıkarılmasıdır. Bu bağlamda gerek 1412 sayılı CMUK, gerekse 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu; adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılarak maddi gerçeğe varmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle, ulaşılma imkanı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle, adaletin tam olarak tecelli edebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılmasında zorunluluk bulunmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında önsoruna ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında önsoruna ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Mağdurenin maruz kaldığı nitelikli cinsel istismar eylemi nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından hazırlanan rapor ile Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulunca düzenlenen rapor arasında çelişki bulunduğu anlaşılmaktadır. Adli Tıp Kurumu Kanununun 15/f maddesi uyarınca bu çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınması gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile kabulüne, Özel Dairenin bozma kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün, mağdurenin maruz kaldığı nitelikli cinsel istismar eylemi nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınması gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 27.10.2014 gün ve 4451-11691 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.01.2014 gün ve 484-19 sayılı hükmünün, mağdurenin maruz kaldığı nitelikli cinsel istismar eylemi nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınması gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.03.2016 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6620, Karar No: 2016/771, Tarih: 20.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/6620 E.  ,  2016/771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan patates, fasulye, nohut dane ve nohut samanı, buğday dane ve buğday samanının 2014 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, toptan satış fiyatına ve ürünlerin dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Nohutun sulu tarım arazilerinde ekilmesi mutad ürün olup olmadığının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4953, Karar No: 2012/24425, Tarih: 06.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/4953 E.  ,  2012/24425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, genel tatil alacağı, yıllık ücretli izin alacağı ve fazla mesai alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin 11.01.2005 tarihinde feshedildiğini belirterek fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili duruşmalardaki beyanı ile davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tanık beyanı ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Fazla çalışma ücretlerinin miktarı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir

Somut olayda fazla çalışma ücreti davacının, haftanın altı günü 8:00-17:00 saatleri arasında çalıştığı ve haftalık mesaisinin ellidört saat olup, haftalık dokuz saat fazla çalışma yaptığının kabulü ile hesaplanmıştır. Hesaplama yapılırken ara dinlenme süresinin mahsup edilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13444, Karar No: 2018/19059, Tarih: 22.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/13444 E.  ,  2018/19059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Asıl ve birleştirilen davalarda, davacıların galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduklurının kabulüne karar verilmiştir.Mahkemece, 23.12.2014 gün 2009/343 esas 2014/995 karar sayılı ilam ile;

1. Asıl davanın kabulüne, ... çocukları davacılar ..., ..., ... ve ... ile ... çocuğu davacı ...'nın, 1124 tarihli Halil Bey ve Rüfekası Beyler ( Hebap ) Vakfı'nın galleye müstehak evladı olduklarının tespitine,

2. Birleştirilen 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 2010/307 esas sayılı davanın kısmen kabulüne,Yusuf Karacimşit çocuğu davacı ... 'in, 1124 tarihli Halil Bey ve Rüfekası Beyler ( Hebap ) Vakfı'nın ve ... Bey Vakfı'nın evladı ve galleye müstehak olduğunun tespitine,

... çocukları diğer davacılar ..., ..., Müjgan Tavuz, ... ,..., ... ile ... çocukları Nurgül ve ... ile ...'ın, 1124 tarihli Halil Bey ve Rüfekası Beyler ( Hebap ) Vakfı'nın galleye müstehak evlatları olduklarının tespitine,

Davacılar Naşide, Mürşide, Müjgan, Sebahat, Nilgün, Şeyda, Nurgül, Fatma ve Mahinur'un, ... Rüstem Bey Vakfı'nın galle istemlerine ilişkin davanın (vakıf gelirinin sadece erkeklere vakfedilmiş olması nedeniyle) reddine

3. Birleştirilen ... Asliye Hukuk Mahkemesi ... esas sayılı davanın kısmen kabulüne, ... çocukları davacılar ...,...'un, 1124 tarihli Halil Bey ve Rüfekası Beyler ( Hebap ) Vakfı'nın evlatları olduklarının tespitine, davacılar Özden ve Naziye'nin; 1124 tarihli ... Bey Vakfı'nın galle fazlasına müstehak oldukları isteminin reddine karar verilmiştir.

3. Birleştirilen ... Asliye Hukuk Mahkemesi ... esas sayılı davanın kısmen kabulüne, ... çocukları davacılar ...,...'un, 1124 tarihli Halil Bey ve Rüfekası Beyler ( Hebap ) Vakfı'nın evlatları olduklarının tespitine, davacılar Özden ve Naziye'nin; 1124 tarihli ... Bey Vakfı'nın galle fazlasına müstehak oldukları isteminin reddine karar verilmiştir.

Hükmün davalılar vekilleri temyizi üzerine Yargıtay ... Hukuk Dairesinin 08.03.2016 gün 2016/1262 esas 2016/3902 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş, davalı vakıf mütevellisi vekilinin karar düzeltme istemi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 11.01.2018 gün ... esas,2018/202 karar sayılı ilamı ile “... davacılar ...'in 1124 tarihli Halil Bey ve Rüfekası Beyler (Hebap) Vakfı ile ...Rüstem Bey Vakfının evladı olduğunun tespitine, ...,...,...,... ile ... çocukları ...,...,...,... çocukları davacılar ...,...'un 1124 tarihli Halil Bey ve Rüfekası Beyler (Hebap) Vakfı'nın evlatları olduklarının ve galleye müstehak olduklarının tespitine dair davanın batın şartı gerçekleşmediğinden reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde bulunmayan gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu...” gerekçesi ile bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyularak karar verildiği anlaşılmaktadır. Verilen bu karar davalı ... Müdürlüğüne İzafeten Malatya Vakıflar Bölge Müdürlüğü Vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; bozmadan önce davanın kısmen kabulüne dair olan ve 18. Hukuk Dairesince onanmasına karar verilen karar, kapsam olarak bozmadan sonra verilen karardan daha geniş olmasına rağmen davalı ... Müdürlüğüne İzafeten Malatya Vakıflar Bölge Müdürlüğü Vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmadığından, daha dar kapsamlı olan bozma üzerine verilen kararın temyizini talep edemeyeceğinden davalının temyiz talebinin REDDİNE, HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 22/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/13133, Karar No: 2020/612, Tarih: 20.01.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/13133 E.  ,  2020/612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

I- 7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

A) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

B) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

II- 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında, gerçek kişilerle ilgili olarak, muhatabın kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmasından sonra, eğer bu kişi adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecbur olduğu; adresini değiştiren kişinin yeni adres bildirmemesi ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshasının eski adrese ait binanın kapısına asılacağı ve asılma tarihinin tebliğ tarihi sayılacağı hükmü yer almaktadır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

1-a) Gerekçeli kararın davalılardan ...’a doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu,

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

1-a) Gerekçeli kararın davalılardan ...’a doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu,

b)Davalılardan ...’un UYAP sistemindeki “Nüfus kayıt örneği” incelendiğinde bu kişinin adres kayıt sistemindeki (MERNİS) adresinin “... Mah. ... Cad. No: 40, İç Kapı No: 9, ...” olduğu görülmüş olup, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca yapılan gerekçeli karar tebligatının “Adres kayıt sistemindeki adresine tebligat yapılmadan doğrudan 35. madde hükümlerine göre tebligat çıkarılmış olduğu,

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli kararın usulsüz olarak tebliğ edilen adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

2) ... 6. İcra Müdürlüğünün 2011/398 Esas sayılı takip dosyasındaki güncel kapak borç miktarı sorularak verilecek cevabi yazının dosyaya eklenmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 20.01.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11450, Karar No: 2014/16697, Tarih: 20.11.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/11450 E.  ,  2014/16697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2013/366-2013/787

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yeni atık göleti oluşturulması amacıyla aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu bölgenin toprak yapısı, topoğrafik özellikleri, köy ve çevre yerleşim ve ulaşım merkezlerine olan yakınlıkları, köyde ve çevrede mevcut yol, su, elektrik gibi altyapı hizmetleri ile yine bölgeye getirilmiş bulunan okul, postane, sağlık ocağı gibi tüm sosyal imkanlardan yararlanma olanakları ile köy ve çevresinin gelişmişlik durumlarının (Daireye intikal eden diğer dava dosyalarında da açıklanan bu özellikleri dikkate alınarak) dava konusu taşınmazın değerinde %10 oranında objektif değer artışı oluşturacağı gözetilerek kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken bu unsur dikkate alınmadan eksik bedel tespiti doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/17750, Karar No: 2020/659, Tarih: 14.01.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/17750 E.  ,  2020/659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın aşamalardaki eşi olan sanığın olay günü kendisini darp ettiğine dair beyanı, sanığın tartıştıkları sırada tartışmanın büyümemesi için eli ile eşinin ağzını kapatıp evden gitmemesi içinde kolundan tuttuğuna dair kısmen ikrara dayalı beyanı ve bu beyanlarla uyumlu 28.10.2015 tarihinde ... Devlet Hastanesinden alınan "kolda abrazyon izlerinin mevcut olduğuna" ilişkin doktor raporu ile tüm dosya içeriğine göre, sanığın mağduru yaraladığı sabit olduğu halde, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20923, Karar No: 2016/282, Tarih: 28.01.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/20923 E.  ,  2016/282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/09/2014

NUMARASI : 2011/75-2014/356

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi A.. B.. tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanun'un 442. maddesi uyarınca 264.60 TL para cezası ile aşağıda yazılı bakiye red karar düzeltme harcının düzeltme isteminde bulunandan alınmasına, 28.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.