muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3890, Karar No: 2012/5345, Tarih: 06.06.2012

Bir başka yönüyle, Anayasa Mahkemesinin iptal kararları usuli kazanılmış hakların istisnasını teşkil ederler. Her ne kadar Yargıtay 1. Hukuk Dairesince, 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle yerel mahkemenin verdiği redde ilişkin ilk kararla ilgili esasa ilişkin Hazinenin temyiz itirazları reddedilmiş ve karar düzeltme talebi de reddedilerek kesinleşmiş ise de, bozma ilamının dayanağını oluşturan yasa metni Anayasa Mahkemesince yukarıda değinildiği üzere iptal edilmiş olmakla; artık taraflar yararına usuli kazanılmış hakkın gerçekleştiğinden söz edilemeyecektir.

Bu husus, 28.06.1960 tarih ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da “...Sonradan çıkan içtihadı birleştirme kararının, temyiz mahkemesinin bozma kararına uyulmakla meydana gelen usule ait müktesep hak esasının istisnası olarak, henüz mahkemede veya temyiz mahkemesinde bulunan işlere tatbiki gereklidir...” şeklinde ifade edilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarında da aynı ilke geçerlidir.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar, aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedir. Bu nedenle mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmaz bölümünün, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine 06.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/676, Karar No: 2010/7006, Tarih: 24.05.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/676 E.  ,  2010/7006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar ... 17.9.1999 tarihinde davalı hastanede doğum yaparak, ...un doğduğunu, bir müddet sonra çocuğunun kollarını kullanamadığının anlaşıldığını, yaptırılan tetkiklerde çoçuğunun kollarını kullanamamasının doğumda yapılan yanlış müdahale nedeniyle meydena geldiğinin anlaşıldığını, davalının kusuru nedeniyle çocuğunun hayatı boyunca bakıma muhtaç olacağını ileri sürerek 1000,00 TL maddi 20.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, zamanaşımı definde bulunup, kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, maddi tazminat talebinin feragat nedeniyle reddine, 4.850,00 TL manevi tazminatın 17.9.1999 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı davalı hastanede doğum yaptığını, yanlış müdahale sonucunda doğan ...un iki kolunu kullanamadığından bahisle maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuş, davalı zamanaşımı def'inde bulunarak davanın reddini savunmuştur. Mahkemece zamanaşımı defi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

2-Bozma sebebine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmediğine, 1.55 TL kalan harcın davacıdan alınmasına, peşin alınan 65.30 TL temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19419, Karar No: 2018/15485, Tarih: 21.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/19419 E.  ,  2018/15485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesinin birinci fıkrasına göre “Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.”

Aynı maddenin ikinci fıkrasına göre de “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.”

Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre de “Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır.”

Somut olayda gerekçeli karar ... Özel Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti., ... Özel Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti., ... Özel Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti., ... Özel Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti.’ne 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, tebliği yapılan adreslerde daha önce geçerli tebligat yapılmadığından, tebliğin usulüne uygun olup olmadığı anlaşılamamaktadır.

Mahkemece anılan davalıların ticaret siciline tescilli adreslerinin getirtilerek tescilli adresin tebliğ yapılan adresten farklı olduğunun anlaşılması durumunda gerekçeli kararın tescilli adres esas alınarak usulüne uygun şekilde tebliği, belirtilen davalıların kararı temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin de karşı tarafa tebliği ile anılan eksiklikler giderildikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.06.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13777, Karar No: 2015/17373, Tarih: 10.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/13777 E.  ,  2015/17373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın cezaevi müdürlüğü kanalıyla mahkemeye verdiği 02.09.2015 havale tarihli dilekçesiyle temyiz isteminden feragat ettiği anlaşılmakla temyiz incelemesi yapılmasına yer olmadığına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4582, Karar No: 2012/2492, Tarih: 04.04.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/4582 E.  ,  2012/2492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ile davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 115 ada 1 parsel sayılı 3446,29 m2 yüzölçümündeki taşınmaz mahkeme hükmüne dayanılarak davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline, taşınmaz üzerinde bulunan iki katlı betonarme binanın davacıya ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı ...'in temyiz itirazlarına ilişkin olarak;

Dava ve temyize konu taşınmaz ile ilgili olarak davacı tarafından açılan, Hazine'nin de tarafı bulunduğu tescil davası Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 9.12.2004 tarih 2003/562-442 E.K. sayılı kararı ile reddedilmiş ve verilen karar da 13.09.2005 günü kesinleşmiştir. Anılan tarihten tespit tarihine kadar davacı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre davacı ...'in temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı Hazine'nin temyiz itirazlarına gelince; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19/2 maddesi hükmünde taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir ./.

2011/4582-2012/2492 S.2

kimseye veya paydaşlardan birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesi gerektiği açıklanmıştır.

Somut olayda; 115 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde, tespit gününden önce davacı tarafından meydana getirilmiş muhdesat niteliğinde iki katlı betonarme binanın bulunduğu dosya içeriği ile belirlenmiştir. Açıklanan bu olgular gözetildiğinde 115 ada 1 parsel sayılı taşınmazla ilgili hüküm kurulurken, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın, davacı tarafça meydana getirildiğinin tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Kararda gösterilen gerekçelere göre, mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından birinci bentte yazılı nedenlerle davacı ...'in, ikinci bentte yazılı nedenlerle davalı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 04.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14615, Karar No: 2019/2831, Tarih: 15.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2014/14615 E.  ,  2019/2831 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3562, Karar No: 2011/14224, Tarih: 17.10.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/3562 E.  ,  2011/14224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında Beraat, sanık ... hakkında mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça konu yerin devlet ormanı olduğunu bilmedikleri, farklı köyden olup köyün yabancısı oldukları yönündeki ısrarlı savunmaları, mahallinde yapılan keşif esnasında mahkemenin gözleminde ve bilirkişi raporlarında suça konu 23m² yerin yanından yol geçtiği,doğusunda okul bulunduğunun tespit edildiği ve dosya kapsamı nazara alındığında mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Müdahil İdarenin ve Üst C.Savcısının temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle sanıklar ..., ..., ... hakkındaki hükmün ONANMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5083, Karar No: 2021/9055, Tarih: 28.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/5083 E.  ,  2021/9055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 6. İş Mahkemesi

Dava, hizmet ve prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir

İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı, feri müdahil Kurum ve davalı şirket vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34.Hukuk Dairesince davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34.Hukuk Dairesi kararının davalı şirket ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili, davacının 06/11/2003-10/12/2013 tarihleri arasında davalı şirkette satış temsilcisi olarak çalıştığını, işe giriş tarihinin davalı işveren tarafından 01/01/2004 olarak gösterildiğini, en son 7.600,00 TL net ücret aldığını, maaşının büyük kısmını elden alıp, kalanını bankadan aldığını, 06/11/2003’den itibaren çalıştığının ve prime esas kazançların gerçek ücretleri üzerinden tespitini istemiştir.

II-CEVAP:

Davalı şirket vekili, davanın hak düşürücü süre içinde açıldığını, davacının davalı şirkette 10/12/2003 tarihinde çalışmaya başladığını, ödenen gerçek ücretlerin bordroya yansıtıldığını, maaş bordrolarının davacı tarafından ihtirazi kayıt konulmadan imzalanmış olduğunu, bağlayıcı olduğunu, bankaya hitaben yazılmış yazının davacıya kredi çekebilmesi için yardım amaçlı olarak verildiğini beyanla, davanın reddini istemiştir.

Feri müdahil Kurum vekili, davanın hak düşürücü süre içinde açıldığını, davacının ücret iddiasının ispatı için yazılı belge gerektiğini, dava açılmasına kurum sebebiyet vermediğinden kurumun yargılama giderlerin sorumlu tutulamayacağını, davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE

MAHKEME KARARI

Davacının davasının kısmen kabulüne- kısmen reddine,

A-) ... sigorta sicil numaralı davacının 1042650 kurum sandık numaralı iş yerinde 10/11/2003-09/12/2003 tarihleri arasında sigortasız çalıştığının tespitine,

B-) ... sigorta sicil numaralı davacının 1042650 kurum sandık numaralı iş yerinde;

1-) 10/11/2003-31/12/2003 tarihleri arası günlük Brüt 46,74 TL ücretle

2-) 01/01/2004-30/06/2004 tarihleri arası günlük Brüt 75,68 TL ücretle

3-) 01/07/2004-31/12/2004 tarihleri arası günlük Brüt 79,63 TL ücretle

4-) 01/01/2005-31/12/2005 tarihleri arası günlük Brüt 88,55 TL ücretle

B-) ... sigorta sicil numaralı davacının 1042650 kurum sandık numaralı iş yerinde;

1-) 10/11/2003-31/12/2003 tarihleri arası günlük Brüt 46,74 TL ücretle

2-) 01/01/2004-30/06/2004 tarihleri arası günlük Brüt 75,68 TL ücretle

3-) 01/07/2004-31/12/2004 tarihleri arası günlük Brüt 79,63 TL ücretle

4-) 01/01/2005-31/12/2005 tarihleri arası günlük Brüt 88,55 TL ücretle

5-) 01/01/2006-31/12/2006 tarihleri arası günlük Brüt 96,94 TL ücretle

6-) 01/01/2007-30/06/2007 tarihleri arası günlük Brüt 103,05 TL ücretle

7-) 01/07/2007-31/12/2007 tarihleri arası günlük Brüt 107,35 TL ücretle

8-) 01/01/2008-30/06/2008 tarihleri arası günlük Brüt 111,82 TL ücretle

9-) 01/07/2008-31/12/2008 tarihleri arası günlük Brüt 117,68 TL ücretle

10-) 01/01/2009-30/06/2009 tarihleri arası günlük Brüt 122,94 TL ücretle

11-) 01/07/2009-31/12/2009 tarihleri arası günlük Brüt 128,13 TL ücretle

12-) 01/01/2010-30/06/2010 tarihleri arası günlük Brüt 135,15 TL ücretle

13-) 01/07/2010-31/12/2010 tarihleri arası günlük Brüt 141,26 TL ücretle

14-) 01/01/2011-30/06/2011 tarihleri arası günlük Brüt 148,27 TL ücretle

15-) 01/07/2011-31/12/2011 tarihleri arası günlük Brüt 156,22 TL ücretle

16-) 01/01/2012-30/06/2012 tarihleri arası günlük Brüt 166,04 TL ücretle

17-) 01/07/2012-31/12/2012 tarihleri arası günlük Brüt 176,81 TL ücretle

18-) 01/01/2013-30/06/2013 tarihleri arası günlük Brüt 184,27 TL ücretle

19-) 01/07/2013-31/12/2013 tarihleri arası günlük Brüt 192,72 TL ücretle

çalıştığının tespitine,

C-) Davacının fazlaya ilişkin hizmet ve prime esas kazanç tespiti yönündeki taleplerinin reddine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davanın kısmen kabulüne dair ilk karar, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34.Hukuk Dairesinin 29/03/2017 tarih 2017/232 - 2017/357 karar sayılı ilamı ile; “davacının prime esas kazancının belirlenmesi bakımından davanın esasına etkili olabilecek deliller toplanılmaksızın ve özellikle davacı ile aynı işi yapan arkadaşının açtığı ve sonuçlanan prime esas kazanç davasının kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak, anılan dosyadaki deliller değerlendirilmeksizin davacı tarafça yargılama boyunca ileri sürülen aleyhlerine Ticaret Mahkemesine açılan davada vasıflı ve yönetici durumundaki çalışan olarak kabul edilmek suretiyle tazminat talep edildiğine ilişkin iddia yöntemince değerlendirilmeden davacının vasıfsız işçi olarak kabulü ile asgari ücretin üzerindeki ücretin yazılı delil ile ispatı gerektiği şeklinde sonuca ulaşılması HMK 353/1-a-6.bende aykırı olduğu ” gerekçesiyle kaldırılması üzerine mahkemenin 2017/288 esasına kaydı yapılarak yargılamaya devam edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yeniden verilen davanın kısmen kabulüne dair karara karşı, Bölge Adliye Mahkemesince “mahkemece hükümde belirtilen süre kadar davalı işyerinden bildirilmesi gereken eksik hizmet süresinin tespitine karar verilmesi, Dairemizce de yerinde görülmüştür. Aynı davacının sigorta primine esas gerçek ücretinin tespiti konusunda ise, işyerinde nitelikli bir eleman olarak çalıştığı iddiasına karşılık, davalı işveren tarafından iddianın gerçek olmadığı savunulmuş ise de; dosyaya yansıyan delillerden ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/1543 Esas-2016/863 Karar sayılı ilamı ile dosya davalısı Hidrosam Şirketinin davacı olarak ... vs. aleyhine açtığı maddi-manevi tazminat davası ile, bu dosya davacısı ...'ün de içinde bulunduğu davalıları "haksız rekabette bulunarak davacı şirketi maddi-manevi zarara uğrattıkları" gerekçesi ile dava açıldığı anlaşılmakla, Ticaret Mahkemesinde davalı şirketin davacı aleyhine açtığı bu dava ve dosya kapsamındaki tüm delil durumu dikkate alındığında, davacının vasıflı bir eleman olduğu, bu durumda mahkeme gerekçesinde belirtildiği ve hükme esas alındığı şekilde karar verilmesinin yerinde olduğu” gerekçesiyle davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Yasanın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı şirket vekili, hizmet tespiti yönünden verilen kararın hatalı olduğunu, ispat sınırının günlük kazanca değil aylık maaşa ilişkin olduğunu, yazılı delille ispat zorunluluğu bulunduğunu, davacının maaşını hiçbir ihtirazi kayıt ileri sürmeden tahsil edip maaş bordrolarını imzaladığını, uzmanlık alanı bulunmadığını, bilirkişi raporları arasında çelişki olduğunu belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Feri nüdahil Kurum vekili, davanın hak düşürücü süre içinde açıldığını, yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan karar verildiğini, bilirkişi tarafından emsal ücretlerin ortalaması alınarak ücretin hesaplanmasının hatalı olduğunu, İş Bankası Sanayi Şubesine verilen maaş yazısında belirtilen 7.600 TL'lik ücret yazısının emsal olarak kabulünün hukuka aykırı olduğunu belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1-Hizmet tespiti yönünden:

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddeleri olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.