muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/779, Karar No: 2016/442, Tarih: 22.11.2016

Mağdurun kim olduğunun belirlenmesinde öncelikle madde metnine bakılmalı, madde metninin yeterli olmadığı durumlarda hükmün konuluş amacı, suçun düzenlendiği yer gibi hususlar birlikte değerlendirilerek sonuca ulaşılmaya çalışılmalıdır.

Bu bağlamda 5237 sayılı TCK'nun belgede sahtecilik suçlarının düzenlendiği madde metinlerinde suçun mağdurunun kim olduğuna ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemesi, belgede sahtecilik suçlarının hukuki konusunun kamunun güveni olması ve bu suçların kamu güvenine karşı suçlar bölümünde düzenlenmiş bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde, bu suçların mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğunun, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerekmektedir. Aksinin kabulü halinde, somut olayda olduğu gibi birden fazla kişiye karşı işlenmiş olan sahtecilik suçlarında hükmolunacak sonuç ceza miktarları gözönünde bulundurulduğunda, 5237 sayılı TCK'nun “Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi” başlıklı 3. maddesinin gerekçesinde, "Suç işlenmesiyle bozulan toplum düzeninde adaletin sağlanması için suç işleyen kimseye uygulanacak ceza hukuku yaptırımlarının haklı ve ölçülü olması gerekir. Çünkü ancak haklı ve suçun ağırlığıyla orantılı bir yaptırım ile suç işleyen kişinin bu fiilinden pişmanlık duyması sağlanabilir ve yeniden topluma kazandırılması söz konusu olabilir" şeklinde açıklanmış olan ölçülülük ilkesine aykırı davranılmış olunacaktır.

Öğretide, belgede sahtecilik fiilinin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde ilgili kişinin de mağdur sayılacağı yönünde bir kısım görüşler (Nevzat Toroslu, Ceza Hukuku Özel Kısım, Savaş Yayınevi, Ankara 2007, s.205-206) olmakla birlikte, çoğunluk itibarıyla, bu suçların mağdurunun kamu olduğuna ilişkin bir kabul vardır. (Veli Özer Özbek, Mehmet Nihat Kanbur, Koray Doğan, Pınar Bacaksız, İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Seçkin Yayınevi, 4. Baskı, 2012, s. 759).

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.04.2014 gün ve 397-202 sayılı kararında da; belgede sahtecilik suçlarının mağdurunun kamu olduğu, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören konumunda bulunduğu belirtilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.04.2014 gün ve 397-202 sayılı kararında da; belgede sahtecilik suçlarının mağdurunun kamu olduğu, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören konumunda bulunduğu belirtilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Trafik takip işi yapan sanığın, değişik tarihlerde farklı şahıslar adına kayıtlı ..., ... ve ... plakalı araçlara ait motorlu araç trafik belgelerinin muayene bölümlerinde sahtecilik yaptığı anlaşılan olayda; suçun mağdurunun kamu olması, araç sahiplerinin ise resmi belgede sahtecilik suçunun mağduru olmayıp, suçtan zarar gören konumunda bulunmaları, sanığın suça konu belgelerin muayene bölümündeki sahtecilik eylemlerini değişik zamanlarda ve aynı suç işleme kararı altında gerçekleştirmiş olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmamakta olup, Özel Daire bozma kararı yerinde değildir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, usul ve kanuna uygun olan yerel mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 02.04.2013 gün ve 9846-5471 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Usul ve kanuna uygun olan Kemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2008 gün ve 571-429 sayılı hükmünün ONANMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2016 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6323, Karar No: 2025/2485, Tarih: 25.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/6323 E.  ,  2025/2485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1566 E., 2024/1216 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ulus Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/77 E., 2022/162 K.

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosu tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar ..., ..., ..., ... ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Ek 4 üncü maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında ... ili ... ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 136 ada 4 ve 187 ada 2 parsel numaralı, tarla vasfındaki taşınmazlar beyanlar hanesine 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmaz üzerinde 2004 yılından beri 4 hisse itibari ile ... oğulları ..., ..., ... ve ...'ın kullanımında olduğu şerhi tesis edilerek Hazine adına tescil edilmiştir.

Davacı ...; çekişmeli taşınmazların murislerinden intikal ettiğini açıklayarak kendi adına da hisse tesisi gerektiği istemiyle tespite itiraz etmiştir.

Davacı ...; çekişmeli taşınmazların murislerinden intikal ettiğini açıklayarak kendi adına da hisse tesisi gerektiği istemiyle tespite itiraz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, dava konusu taşınmazların uzun yıllar davalıların zilyetliğinde olup onlar tarafından kullanıldığı, davalıların bu taşınmazları otlarını biçmek ve hayvanlarına yem vermek suretiyle kullandıkları, davacının dava konusu edilen bu taşınmazlarda herhangi bir kullanımının ve zilyetliğinin olmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş; hükmün davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; davalıların taşınmazları muris babaları ... ... tarafından ölüm tarihi olan 2012 yılına kadar kullandığı, kadastro tespitinden önce davalıların murisinin zilyetliği ve tasarrufu altında olduğu, davalıların murisinin ölümünden sonra da davalılar tarafından kullanımın sürdürüldüğü, paylaşım olgusunun ileri sürülmediği, kaldı ki muris ...'un 2012 tarihinde öldüğü de gözetildiğinde taşınmazın insan ömrünü aşar şekilde davalı tarafın zilyetliğinde bulunmadığı ve taşınmazların murisin terekesinden çıkmadığı, davalıların kullanımının tereke adına olduğunun kabulü gerekeceği anlaşılmakla davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.2 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilerek, davanın kabulü ile; ... ili ... ilçesi ... köyü 136 ada 4 parsel ve 187 ada 2 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesindeki kullanıcı şerhinin kaldırılarak yerine taşınmazın tamamı 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır. 3303 sayılı Taşkömürü Havzasındaki Taşınmaz Malların İktisabına Dair Kanun'un (3303 sayılı Kanun) 3 üncü maddesi gereğince Havza-i Fahmiye Hudutları içinde kalmaktadır. İş bu taşınmazda muris ... ... mirası 112 pay kabul edilerek (veraset ilamındaki murisin 28 payı 112 paya tekabül ettirilmek sureti ile) 12 payın davacı ... Bayraktar, 25 payın ..., 25 payın ..., 25 payın ..., 25 payın ...'ın kullanımındadır, şerhinin yazılmasına karar verilmiş; iş bu karar davalılar ..., ..., ... ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalılar ..., ...,... ile davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: YukarıdaAçıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

SONUÇ: YukarıdaAçıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Hazine harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına,

427,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 187,80 TL nin temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5289, Karar No: 2023/6839, Tarih: 05.07.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5289 E.  ,  2023/6839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Mersin 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.06.2022 Tarihli ve 2022/1392 Esas, 2022/1392 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresini Esenköy Mahallesi ... Sokak No:171/1 .../Muğla olarak beyan ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.01.2023 Tarihli ve 2022/998 Esas, 2023/50 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin nüfus kaydına göre ... Mahallesi 1661. Sokak No:29 İç Kapı No:1 Yenişehir/Mersin olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı ... Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 ... maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Mersin E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 24.06.2022 tarihli yazısının ekinde bulunan tutanağa göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini .../Muğla olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21848, Karar No: 2009/21245, Tarih: 03.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/21848 E.  ,  2009/21245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili, ........... A.Ş’ye hissedar olup söz konusu şirketin nama yazılı hisse senedi çıkardığından haczin İİK.’nun 88.maddesine göre yapılması gerektiğini belirterek üçüncü kişiye İİK.’nun 94.maddesine göre gönderilen haciz müzekkeresinin iptaline ilişkin başvuru üzerine mahkemece icra müdürlüğünün işleminin yerinde olduğundan bahisle istemin reddine karar vermiş, temyiz üzerine de Dairemizce A.Ş’lerde hisse senedi çıkarılma zorunluluğunun olmadığını, çıkarılmış ise menkul haczine ilişkin İİK’nun 88.maddesinin uygulanacağını, çıkarılmamış ise aynı yasanın 94.maddesine göre haciz işleminin yapılacağını, şirketin resmi kayıt, defter ve belgeleri incelenerek hisse senedi çıkarılıp çıkarılmayacağının araştırılması yönünde karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada bilirkişilerden alınan 10.06.2009 tarihli  raporda, üçüncü kişi şirketin 17.08.2007 tarihinde şirket sermayesini 17.700.000,00 YTL’ye çıkarılmasına karar verildiğini, sermaye artışından önce şirketin sermayesinin 200.000,00 YTL olup buna karşılık 3.tertip nama yazılı hisse senedi ve 4, 5 ve 6.tertip nama yazılı hisse senedi yerine geçmek üzere ilmühaber çıkarıldığının yazıldığı görülmüştür. Borçlu şirketin sermaye artışından önce üçüncü kişi olan ................ A.Ş’deki hisse miktarı 195.171,44 YTL olup buna karşılık hisse senedi ve yerine geçmek üzere ilmühaber çıkarıldığı anlaşılmaktadır. Sermaye artışından sonra ise artırılan kısım için hisse senedi çıkarılmadığı görülmektedir. Buna göre borçlu şirketin yukarıda açıklandığı üzere 195.171,44 YTL hissesi karşılığı hisse senedi ve hisse senedi yerine geçmek üzere ilmühaber çıkarıldığı tesbit edilmiştir.

HGK.nun 22.11.1978 tarih ve 1997/11-922 E. ve 1978/978 K. Sayılı kararında da benimsendiği üzere ilmühaberler hisse senetleri gibi kıymetli evrak niteliğine haiz senetlerdendir. Doktrinde de ilmühaberlerin taşınır malların haczi hakkındaki hükümlere göre haczedilebileceği kabul edilmektedir.

O halde mahkemece  borçlu şirketin 195.171,44 YTL hisse senedi yerine çıkarılan ilmühaberler için istemin kabulüne karar vermek gerekirken 3. kişi şirketin hisse senedi çıkarmadığı gerekçesiyle istemin tümden reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5043, Karar No: 2011/8377, Tarih: 30.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/5043 E.  ,  2011/8377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu ... mahallesi 132 ada 14 parsel sayılı taşınmazın içinde bulunduğu pafta örneği ile batısındaki dereden sonra gelen ... mahallesine ait pafta örnekleri getirtilip, ... mahallesinde bulunan komşu parseller ve doğusundaki dereden sonra gelen 135 adadaki komşu olan parsel numaraları belirlendikten sonra bu taşınmazlara ait kadastro tutanakları ve ekleri varsa tespite esas alınan tapu ve vergi kayıt örnekleri, davalıysa dava dosyaları, yine davalı oldukları anlaşılan ... mahallesi 132 ada 12 ve 15 nolu parsellere ait dava dosyaları getirtildikten sonra,

2) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının (1/5000- 1/25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 30/06/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13836, Karar No: 2022/14836, Tarih: 17.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/13836 E.  ,  2022/14836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

İtiraz Hakem Heyetince verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine dosya Dairemize gönderilmiş ise de yapılan temyiz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyeti kararının davacıya tebliğine ilişkin tebliğ evrakının, bozma sonrası alınan maluliyet raporunun, bozma sonrası verilen ara karar ve bu ara kararların tebliğine ilişkin tebliğ evrakının dosya arasında olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, İtiraz Hakem Heyeti kararının davacıya tebliğine ilişkin tebliğ evrakının, bozma sonrası alınan maluliyet raporunun, bozma sonrası verilen ara karar ve bu ara kararların tebliğine ilişkin tebliğ evrakının eksiksiz olarak İtiraz Hakem Heyetinden getirtilip dosya arasına alındıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize yeniden gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen şekilde işlem yapılıp eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize yeniden gönderilmesi için dosyanın Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere kararı saklayan İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 17.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17410, Karar No: 2018/7808, Tarih: 22.05.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/17410 E.  ,  2018/7808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ...’nin beyanında... ve ...’i iş yerine hırsızlık yapmak amacıyla girerken gördüğünü, diğer suça sürüklenen çocukların beyanına göre ...’nin camdan içeri girmelerine yardım ettiğini ve dışarıda beklediğini bunun sonucunda 5-TL verdiklerini belirtmeleri ve ...’nin 5-TL aldığını kabul ederek iade etmiş olması karşısında; suça konu hırsızlık olayında...nin gözcülük yaptığının sabit olduğu ve eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi delaletiyle 142/1. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeyerek delillerin takdirinde yanılgı sonucu yazılı şekilde aynı Kanun’un 165/1. maddesi ile hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 22.05.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/23347, Karar No: 2006/23695, Tarih: 14.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/23347 E.  ,  2006/23695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fatih İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararın 1.maddesi gereğince, çekişmenin (İİK.nun 10.bab’ında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle, Dairemizin görev alanı dışında kalıp Yargıtay 6.Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 14.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4894, Karar No: 2015/15582, Tarih: 30.09.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4894 E.  ,  2015/15582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2013/805-2014/259

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.