muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4860, Karar No: 2019/584, Tarih: 23.01.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/4860 E.  ,  2019/584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...'in kullandığı ve davalılardan ... Sigorta Anonim Şirketi'nin sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucu müvekkilinin yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 3.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte, maddi tazminatın tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen, manevi tazminatın davalı ...'ten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 03/11/2015 havale tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminata yönelik talebini bilirkişi raporu doğrultusunda 11.451,16 TL'ye çıkartmış, kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Anonim Şirketi vekili, trafik kazalarında sağlık hizmet bedellerinin SGK tarafından karşılandığını, geçici işgöremezlik tazminatının tedavi teminatı içerisinde değerlendirilmesi gerektiğini, müvekkiline sigortalı olan aracın kusurlu bulunması durumunda sorumlulukları çerçevesinde ve azami limit ile sınırlı olarak tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin kavşakta dururken kendisine yeşil ışık yandığında hareket ettiğini, davacıya yolun kapalı olduğu halde kavşağa girdiğini ve müvekkiline çarptığını, davacının manevi tazminat talebinin haksız olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; dava ve ıslah dilekçesinin kısmen kabulü ile 11.451,16 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine, bu bedele davalı ... yönünden olay tarihi olan 02/08/2011 tarihinden, davalı ... Anonim Şirket yönünden ise temerrüt tarihi sayılan 03/04/2012 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, 10.000,00 TL manevi tazminatın ise davalı ...'ten dava tarihi olan 19/02/2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile alınıp davacıya verilmesine, dair karar verilmiş, hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, ceza yargılaması sırasında alınan ve kesinleşen bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa ve dosya içeriğine uygun bulunması sebebiyle mahkemece benimsenmesinde ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.098,99 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 23/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7497, Karar No: 2022/8461, Tarih: 29.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/7497 E.  ,  2022/8461 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 30. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 46. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalıştığını, Türk ... Sendikası üyesi olduğunu ve toplu iş sözleşmesinden yararlandığını, ilgili emir üzerine yurt içinde geçici olarak görevlendirildiğini, müvekkiline davalı İdare tarafından 6245 sayılı Harcırah Kanunu’nun (6245 sayılı Kanun) 15 inci maddesi kapsamında başka bir birliğe geçici olarak görevlendirildiği gerekçesiyle sadece gidiş ve dönüş yol ücreti ödendiğini; ancak anılan Kanun'un 14 üncü maddesinde düzenlenen yevmiye ücretinin ödenmediğini, işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesinin 66 ncı maddesinin (c) bendi uyarınca harcırahlı olarak yurt içinde geçici görevlendirilmesi sebebi ile davacıya 2,5 katı yemek bedelinin ayrıca ödenmesi gerektiğini ileri sürerek geçici görevlendirme nedeniyle 6245 sayılı Kanun hükümleri uyarınca ödenmesi gereken yevmiye ücretinin (bakiye harcırahının) ve geçici görevlendirilme nedeniyle 25, 26 ve 27. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin yemek yardımı başlıklı 66 ncı maddesi uyarınca yemek yardımının 2,5 kat olarak nakden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın öncelikle görev yönünden reddi gerektiğini, zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin dolduğunu, davacıya yönelik talep konusu alacaklara ilişkin olarak yapılan işlemlerde mevzuata aykırılık bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın öncelikle görev yönünden reddi gerektiğini, zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin dolduğunu, davacıya yönelik talep konusu alacaklara ilişkin olarak yapılan işlemlerde mevzuata aykırılık bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 6245 sayılı Kanun ve toplu iş sözleşmesinin 56 ncı maddesi gereği harcırah talep edebileceği, davacıya harcırah olarak bir miktar ödeme yapılmış olması da dikkate alındığında davacının harcırahtan yararlanacağının anlaşıldığı, davacının kıta hâlinde hareket eden askeri birlikler kapsamında değerlendirilemeyeceği, bu nedenle tam olarak harcırah ödenmesi gerektiği, ödenen miktarların mahsubu ile bakiye harcırah alacağının hüküm altına alındığı, yine toplu iş sözleşmesinin 66 ncı maddesinde geçici görevde olunan dönemde yemek ücretinin 2,5 kat olarak ödeneceğinin belirtildiği, davacının kazandan yararlanması nedeniyle ücretin ödenmediği, dosyaya sunulan kayıtlardan davacının kazandan yararlandığının anlaşıldığı; ancak toplu iş sözleşmesinde geçici görevlendirmelerde kazandan yararlanılması hâlinde yemek ücretinden yararlanılamayacağına dair kısıtlayıcı bir kaydın olmadığı; bu nedenle işçi lehine yorum ilkesi ve toplu iş sözleşmesinin açık hükmü karşısında ayni yardımdan yararlanmış olsa dahi davacıya yemek yardımının 2,5 kat ödenmesi gerektiği, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5 inci maddesi gereğince Mahkemenin davaya bakmakla görevli olduğu, talep edilen alacakların toplu iş sözleşmesinde düzenlenmesi nedeniyle en yüksek işletme kredisi faizine hükmedildiği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; İdarece yapılan işlemlerin mevzuata ve toplu iş sözleşmesine uygun olduğunu, davanın idari yargıda görülmesi gerektiği itirazlarının değerlendirilmediğini, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının göreve gönderildiğinde kendisine göreve gidiş, görevden dönüş yolluğu ve yol masrafları ile görev harcırahı dâhil tüm ödemeler yapıldığını, personelin işyerine teslim etmiş olduğu puantaj takip çizelgesinde kazandan beslendiği tespit edilen günler için, toplu iş sözleşmesinde atıfta bulunulan 6245 sayılı Kanun'un 15 inci maddesi ile emirler doğrultusunda harcıraha hak kazanmadığı için yurt içi geçici görev harcırahı ve 2,5 kat yemek yardımı ödemesi yapılmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı işyerinde çalışmaktayken geçici görevlendirilmeler nedeniyle davacı işçiye 6245 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi gereğince harcırah ödemelerinin yapıldığının anlaşıldığı, 6245 sayılı Kanun’un 15 inci maddesinde “Kıta halinde ve bir kumanda altında hareket eden askeri birlik…”ten söz edildiği, 211 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanunu’nun (211 sayılı Kanun) 12 nci maddesine göre askeri birliklerin görevin yapılması için taktik ve idari birlikleri kapsayan ve bir kumanda altında toplanan teşkiller olduğu ve davacının bu kapsamda olmadığı; dolayısıyla davalı İdare tarafından 6245 sayılı Kanun’un 14 üncü maddesi uyarınca harcırahın belirlenip ödenmesi gerekirken davacıya uygulanması mümkün olmayan aynı Kanun’un 15 inci maddesi uyarınca işlem yapılarak harcırahın eksik ödenmesinin işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesine uygun olmadığı, davalının bu yönlü istinaf itirazlarının isabetsiz olduğu, işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesinin “Yemek yardımı” başlıklı 66 ncı maddesinin (a) bendinde, yemek yardımının ayni olarak sağlanmasının koşullarının düzenlenmiş olduğu, işyerinde çalışan işçi sayısının esas alındığının (50 işçi) görüldüğü ve anılan maddenin bütün fıkraları dikkate alındığında, aslolanın yemek yardımının ayni olarak sağlanması olduğunun anlaşıldığı, yemek yardımının ayni olarak sağlanmaması hâlinde hangi hâllerde işçiye yemek yardımının nakdi olarak yapılacağının ise aynı madde hükmünün (b) bendinde belirtildiği, (b) bendinde istisna kapsamında sayılan işçiler arasında davacı gibi harcırahlı işçilerin bulunmadığının görüldüğü, anılan maddenin (c) bendinde her ne kadar harcırahlı olarak yurt içinde geçici göreve gönderilenler ile birlik ve kıta ile intikal eden işçilere yemek yardımının 2,5 kat olarak nakden ödeneceği belirtilmişse de söz konusu bendin, (a) ve (b) bendinden ayrı olarak düşünülmesinin mümkün olmadığı, (a) ve (b) bentlerinde genel kural ve istisnasının ortaya konulduğu, davalı işyerinde yemek yardımının ayni olarak sağlanması kuralı ve bu kuralın istisnaları ayrıca ve açıkça belirtildiğinden (c) bendinde harcırahlı olarak yurt içinde geçici görevlendirilenlerden yemek yardımı ayni olarak sağlananların ayrıca nakden ödemeden faydalanamayacağının anlaşıldığı, öte yandan (c) bendinde yemeğin ayni olarak sağlanmasına rağmen ayrıca ve açıkça 2,5 kat olarak nakden ödeneceğinin belirtilmediği, bu nedenle davacının harcırahlı olarak geçici görevli oldukları dönemde ayni olarak (kazandan beslenme/kazandan yararlanma) yemek yardımından faydalandıkları takdirde toplu iş sözleşmesinin 66 ncı maddesinin (c) bendinden yararlanamayacağı; ancak yemek yardımı ayni olarak sağlanmadığı takdirde söz konusu bendin uygulanabileceğinin kabul edileceği, aksinin kabulünün işverence yemek yardımının ayni olarak sağlanması hâlinde dahi işçinin ayrıca 2,5 kat nakden ödemeden de yararlanacağı anlamına geleceği gerekçeleriyle davalı vekilinin

geçici görevli oldukları dönemde ayni olarak (kazandan beslenme/kazandan yararlanma) yemek yardımından faydalandıkları takdirde toplu iş sözleşmesinin 66 ncı maddesinin (c) bendinden yararlanamayacağı; ancak yemek yardımı ayni olarak sağlanmadığı takdirde söz konusu bendin uygulanabileceğinin kabul edileceği, aksinin kabulünün işverence yemek yardımının ayni olarak sağlanması hâlinde dahi işçinin ayrıca 2,5 kat nakden ödemeden de yararlanacağı anlamına geleceği gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; toplu iş sözleşmesinde açık bir şekilde; "c. harcırahlı olarak yurt içinde geçici göreve, kurs ve seminere gönderilenler ile birlik ve kıta ile intikal eden işçilere yemek yardımı 2,5 kat olarak nakden ödenir." hükmünün yer aldığını, bu hükmün yok sayılarak işveren lehine yorum yapılmasının hatalı olduğunu, yemek ücretini sadece kazandan faydalanıp faydalanmamaya bağlı bir ücret gibi değerlendirmenin somut gerçeklere aykırı olduğunu, söz konusu ücretin sendika üyelerinin meşakkatli görevlendirmeleri için belirlenen ek bir menfaat olduğunu, toplu iş sözleşmesi gereğince 2,5 kat nakdi yemek yardımının verilmesi gerektiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; İdarece yapılan işlemlerin mevzuata ve toplu iş sözleşmesine uygun olduğunu, davanın idari yargıda görülmesi gerektiği itirazlarının değerlendirilmediğini, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının göreve gönderildiğinde, kendisine göreve gidiş, görevden dönüş yolluğu ve yol masrafları ile görev harcırahı dâhil tüm ödemeler yapıldığını, personelin işyerine teslim etmiş olduğu puantaj takip çizelgesinde kazandan beslendiği tespit edilen günler için, toplu iş sözleşmesinde atıfta bulunulan 6245 sayılı Kanun'un 15 inci maddesi ile emirler doğrultusunda harcıraha hak kazanmadığından yurt içi geçici görev harcırahı ve 2,5 kat yemek yardımı ödemesi yapılmadığını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının geçici görevlendirmeler sebebi ile yevmiye (bakiye harcırah) ve yemek yardımı alacaklarınına hak kazanıp kazanmadığı ve hak kazanmışsa alacakların hesabı hususlarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası.

2. 6245 sayılı Kanun’un 12, 14 ve 15 inci maddeleri.

3. 211 sayılı Kanun’un 12 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası.

2. 6245 sayılı Kanun’un 12, 14 ve 15 inci maddeleri.

3. 211 sayılı Kanun’un 12 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Somut olayda, davacının 6245 sayılı Kanun’un 15 inci maddesinde belirtilen kapsamda olmadığı, bu nedenle davalı İdare tarafından 6245 sayılı Kanun’un 14 üncü maddesi uyarınca harcırahın belirlenip ödenmesi gerekirken davacıya uygulanması mümkün olmayan aynı Kanun’un 15 inci maddesi uyarınca işlem yapılarak harcırahın eksik ödenmesinin işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesine uygun olmadığı ve toplu iş sözleşmesinin 66 ncı maddesinin (a), (b) ve (c) bentleri birlikte değerlendirildiğinde, yemek yardımının ayni olarak sağlanması hâlinde toplu iş sözleşmesinin 6 ncı maddesinin (c) bendinin uygulanamayacağı anlaşılmaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1309, Karar No: 2006/3450, Tarih: 09.06.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/1309 E.  ,  2006/3450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm birleşen davaların davacıları ... ..., ... ..., ... ..., davacı-k.davalılar ..., ... mirasçıları ... ., ..., ... ..., ..., asıl dava davalıları ... ..., ... , ... , ... ..., davalı ..., davalı-k.davacı ... ..., davalı birleşen davada müdahil ... ..., müdahil ... ve ... ... vekillerince temyiz edilmiş, ... ..., ... ..., ... ... ve ... tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalılar ... vs. vekili avukat ... ile davalı

... vekili avukat ... ..., ... ... vs. vekili avukat ... ... .... Davacı ... ... vekili, davalılar ... ... ve ... ... vekili ve davalı ... ... gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edildikten sonra gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, gayrimenkul satış vaadi ve daire karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi, kira tazminatının tahsili, manevi tazminat ve müdahalenin önlenmesi, ... ... tarafından açılan birleşen dava tapu iptâli, tescil ve alacak, diğer birleşen davalar tapu iptâli, tescil istemi ile açılmış, mahkemece verilen karar davalılar ... ..., ... ..., ... ..., ... ... ile birleşen dosyanın davacıları, asıl davanın davalıları ... mirasçıları dışındaki taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davalı ... ...’nın adının karar başlığında gösterilmemesi maddi hata niteliğinde olup, mahkemesince her zaman düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, kararı temyiz eden ... ...’nın davanın tarafı olmaması, hakkında karar verilmemesi nedeniyle kararı temyiz ... bulunmadığından, davacı arsa sahiplerinin ve birleşen davanın davacısı ... ...’in aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının, diğer temyiz edenlerin tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Borçlar Kanunu’nun 360/I. maddesine göre, yapılan şey iş sahibinin kullanamayacağı ve nispet kaidesine göre kabule icbar edilemeyecek derecede kusurlu ve mukavele şartlarına muhalif olursa, iş sahibi o şeyi kabulden imtina edebilir. Somut olayda mahkemece yapılan binanın projesine ve sözleşmeye uygun şekilde yapılmadığı, arsa sahipleri tarafından kabul edilemeyecek derecede ayıplı olduğu gerekçesi ile sözleşmenin feshine karar verilmiştir. Bu sonuca varılırken binanın güçlendirme maliyetinin toplam maliyetin %60’ına varması da dikkate alınmıştır. Dosyadaki bilgilerin ve raporların değerlendirilmesinden, davalı yüklenici ... tarafından sözleşme şartlarına uygun kabul edilebilecek nitelikte yasal inşaat yapılmadığı, bu nedenle iskân ruhsatı da alınamadığı, davacı arsa sahiplerinin BK.nun 360/I. maddesi uyarınca bu eseri kabule zorlanamayacakları sonucuna varılmaktadır. Bu durumda davacılar arsa sahipleri ve davalı yüklenici ... arasındaki gayrimenkul satış vaadi ve daire karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshine karar verilmesi gerekir. Mahkemece yüklenici ... tarafından yapılan binanın arsa sahipleri tarafından kabul edilemeyecek derecede ayıplı olduğu kabul edildiği halde, arsa sahipleri ile yüklenici arasındaki gayrimenkul satış vaadi ve daire karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili yerine, geleceğe yönelik (ileriye etkili) olarak feshine karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Bu dosya ile birleştirilmesine karar verilen Elazığ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1995/332 esas sayılı dava dosyasında davacı ... ... tapu iptâli tescil, bu mümkün olmadığı takdirde ödediği para nedeniyle alacak isteminde bulunmuştur. Mahkemece tapu iptâli tescil istemi yönünden davanın reddine karar verilmesi yerindedir. Ancak bu istek yanında, davacı ... ...’in satın aldığı daire nedeniyle yükleniciye ödediği bedel hakkındaki isteminin de reddine karar verilmesi hatalı olmuştur. Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı arsa sahipleri ile birleşen davanın davacısı ... ...’in sair, diğer temyiz eden tarafların tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca temyiz olunan kararın davacı arsa sahipleri yararına, 3. bent uyarınca birleşen davanın davacısı ... ... yararına BOZULMASINA, 450,00 YTL duruşma vekalet ücretinin temyiz eden davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil edilen davacı arsa sahiplerine verilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan ... ... yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı arsa sahiplerine, birleşen davanın davacısı ... ...’e ve ... ...’ya, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ve birleşen dava davacılarına geri verilmesine, 09.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12005, Karar No: 2014/12334, Tarih: 08.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/12005 E.  ,  2014/12334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin ve ecrimisil bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 3337 ada 2 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2010 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.