muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12009, Karar No: 2019/1227, Tarih: 07.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/12009 E.  ,  2019/1227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Müştekinin satın aldığı dairenin ayıplı bir şekilde kendisine teslim edildiğini iddia ederek Toplu konut idaresine dava açtığı, dava sırasında Toki Başkanlığı vekilince ibraz edilen belgeler arasında bulunan taşınmaz tespit föyündeki “dairemi eksiksiz teslim aldım” ibaresi altındaki imzanın takliden sahte olarak atılmış olduğunun tespit edildiği ve sahte imzalı bu evrakın müteahhit firma yetkilisi sanık tarafından düzenlendiği iddiası ile özel belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında;

1-Belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayini mahkemeye ait olduğundan, suça konu belge aslı incelenmek sureti ile özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatma yeteneği bulunup bulunmadığı belirlenerek karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- “5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 207. maddesindeki “ (1) Bir özel belgeyi sahte olarak düzenleyen veya gerçek bir özel belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren ve kullanan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. (2) Bir sahte özel belgeyi bu özelliğini bilerek kullanan kişi de yukarıdaki fıkra hükmüne göre cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, özel belgede sahtecilik suçunun, belgenin kullanılması ile oluşacağı ve suç tarihinin belgenin kullanıldığı tarih olduğu anlaşılmakla, suça konu İstanbul Halkalı Projesi 550 Ada Toplu Konutları Taşınmaz Tespit Föyü’nün Bakırköy Tüketici Mahkemesi’nin 2009/293 Esas sayılı dosyasına 08.06.2009 tarihli cevap dilekçesi ekinde TOKİ vekili tarafından ibraz edilip kullanıldığı anlaşılmakla suça konu özel belgeyi sanığın ne şekilde kullandığına ilişkin delillerin gerekçeli karar da gösterilmemesi,

3- Sanığın savunmasında gün içerisinde birçok daire teslim edildiğini, ev satın alanlarla birebir görüşmediğini sadece gelen evrakları akşamları onayladığını beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, Suça konu taşınmaz tespit föyünün düzenlenmesi için suç tarihinde sanığın yetkilisi olduğu Kuzu Toplu Konut İnşaat Limited Şirketinde taşınmazları hak sahiplerine gezdiren teknik personellerin kimler olduğu tespit edilip bu kişiler tanık olarak dinlendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nin 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 07.02.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12590, Karar No: 2013/12240, Tarih: 13.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/12590 E.  ,  2013/12240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava, su aboneliği yapılması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke bedelinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/126, Karar No: 2021/4699, Tarih: 02.06.2021

**8. Hukuk Dairesi         2020/126 E.  ,  2021/4699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın İptali

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; tarafların kardeş olduklarını, Üsküdar İcadiye Mah. 639 ada 8 parselde bulunan taşınmazın 1/2 sine tüm tarafların birlikte malik olduğunu, geriye kalan 1/2 sinin vekil edeni Perihan’a ait olduğunu, bu yeri uzun zamandır davalının işyeri olarak kullandığını, davalıya Kadıköy 15. Noterliği’nin 31.01.2014 tarihli ve 2861 yevmiye nolu ihtarnamesinin keşide edildiğini ve geriye doğru 5 yıllık dönem için yasal olan 55.200,00 TL ecrimisil bedeli için İstanbul Anadolu 15. İcra Müdürlüğünün 2014/4916 sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının bu takibe haksız olarak itiraz ettiğini, itirazın iptali ile takibin devamına, %20 icra inkar tazminatının davalıdan alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu iş yerinin 1/2 sinin davacı ...'ya ait olduğu hususunu vekil edeninin ihtar ve dava dilekçesinin kendisine tebliğinden sonra öğrendiğini, ...'ya verilen vekaletnamenin kastedilen gaye için kullanılmadığını, davacı ...’ın 2002 yılında emekliye ayrıldıktan sonra maaşının kesintiye uğramaması için dükkanın vergi levhasının vekil edeni üzerine geçirildiğini, 23.12.2013 tarihine kadar alacak verecek hesaplarının davacı ... tarafından tutulduğunu, dükkanı Perihan ile vekil edeninin beraber işlettiklerini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arası ecrimisil alacağına yönelik yapılan takibe itirazın iptali isteğine ilişkindir.

Dava konusu taşınmazda taraflar paydaştır. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren ya da (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı kararı).

Somut olayda, dava konusu taşınmazın bizzat davalı tarafından kullanıldığı, davacıların Kadıköy 15. Noterliği’nin 31.1.2014 tarihli ve 2861 yevmiye nolu ihtarnamesi ile davalıdan geriye dönük ecrimisil talebinde bulundukları, bu tarihten önce 23.12.2013 tarihinde de davacıların, dava konusu taşınmazın satışı gerçekleşinceye kadar aylık 1.000 TL kira karşılığı davalıya kiraya bıraktıkları, öncesinde de intifadan men etmedikleri yargılama esnasında dinlenen tüm tanık beyanlarından da anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece, yukarıda yazılı açıklamalar ışığında, red kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabul kararı verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile; usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 02.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3654, Karar No: 2017/6082, Tarih: 27.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/3654 E.  ,  2017/6082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçinin 30.....2015 tarihinde ihale süresi sona eren davalı şirket ortaklığına veya bu tarihten sonra ihaleyi alan dava dışı ... A.Ş. şirketine yönelik işe iade davası açıp açmadığı araştırılarak varsa işe iade davasının akıbetini de gösterir onaylı örneğinin; fesih tarihi olan 30.....2015 tarihinden sonra davalı şirketler ortaklığında veya ihaleyi alan dava dışı şirkette çalışmasının olup olmadığının tespiti için ise 30.....2015 tarihinden sonra işe-giriş çıkışları gösterir ...'nin, işe giriş bildirgesi ve işten ayrılış bildirgeleri ile çalışan işyerlerine ait bilgi ve adreslerin getirtilip eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/342, Karar No: 2015/4580, Tarih: 09.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/342 E.  ,  2015/4580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, 06/03/1989-18/01/1993 ile 01/10/1995-07/04/2013 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, yetki yönünden davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi...tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 1479 sayılı Yasa kapsamındaki Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yetkili Kurum şubesinin Sosyal Güvenlik Kurumu ... İl Müdürlüğü olduğu gerekçesiyle ... Nöbetçi İş Mahkemesi yetkili gösterilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

Uyuşmazlık, yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesinde yer alan "İş Mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikâmetgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşmeler muteber sayılmaz" hükmü ile işçi-işveren arasındaki uyuşmazlıklara ilişkin kesin yetki kuralı düzenlenmiş olup Kanun'un 1/B bendinde "İşçi Sigortaları Kurumu ile sigortalılar veya yerine kaim olan hak sahipleri arasındaki uyuşmazlıklardan doğan itiraz ve davalara da bakarlar" hükmü doğrultusunda 5510 sayılı Kanun'dan kaynaklanan davalar İş Mahkemesinde görülmekle birlikte Kurumun taraf olduğu uyuşmazlıklarda yetkili mahkemenin neresi olacağına dair Kanun'da açık bir düzenleme bulunmamaktadır.

5521 sayılı Yasa'nın 15. maddesinde bu Kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı bildirilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 447/2.maddesine göre "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır" hükmü gereğince genel yetki kuralı dışında düzenleme öngörülmemiş olması karşısında 6100 sayılı HMK'da yer verilen özel yetkiye ilişkin düzenlemelerin İş Mahkemelerinin yetkisinin belirlenmesinde dikkate alınması ve bu doğrultuda uyuşmazlığın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 14. maddesinde yer alan hükümler doğrultusunda çözüme kavuşturulması gerekir.

HMK'nın 14/1. maddesi uyarınca "Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir." Bu yetki kuralı kesin olmadığından HMK'nın 19. maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19/2. maddesinde; "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz." hükmünü içermektedir. Yine, 116/1-a maddesinde "Kesin yetki kuralının bulunmadığı hâllerde yetki itirazı"nı "ilk itiraz" olarak düzenlemektedir. 117/1. madde ise; "İlk itirazların hepsi cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorundadır; aksi hâlde dinlenemez." hükmünü içermektedir. Son olarak; "Cevap dilekçesini verme süresi" başlıklı 127/1. maddesi ise; "Cevap dilekçesini verme süresi, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki haftadır. Ancak, durum ve koşullara göre cevap dilekçesinin bu süre içinde hazırlanmasının çok zor yahut imkânsız olduğu durumlarda, yine bu süre zarfında mahkemeye başvuran davalıya, bir defaya mahsus olmak ve bir ayı geçmemek üzere ek bir süre verilebilir. Ek cevap süresi talebi hakkında verilen karar taraflara derhâl bildirilir." şeklinde düzenleme getirmektedir.

Somut olayda, kesin yetki kuralının bulunmadığı davayla ilgili olarak; davalı Kurum vekilince cevap dilekçesi verilmeden ve yetki itirazında bulunulmadan yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Öte yandan, davacının işyeri adresinin ... İlçesi'inde bulunduğu, bu yönüyle de ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (İş Mahkemesi Sıfatıyla) yetkili olduğu açıktır.

Mahkemece yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2012/10-1153 E. 2013/245 K. sayılı ilamı da aynı yöndedir.

O halde, davacı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 09.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8324, Karar No: 2010/2518, Tarih: 26.04.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/8324 E.  ,  2010/2518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün ONANMASINA ilişkin olarak daireden verilen 17.09.2009 gün ve 2009/2051-3722 E.K. sayılı ilamın karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalılar ... ve ..., ve ... tarafından istenilmekle, raportör üyenin raporu ve dosyadaki belgeler okundu. Gereği görüşüldü:

Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine, usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle yerinde olmayan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesi hükmüne uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 172 TL para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca 35,50 TL red harcının karar düzeltme isteğinde bulunan davalılar ... ve ..., Gül Çamurdan ve ...’ten alınmasına, 26.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4959, Karar No: 2011/6621, Tarih: 14.06.2011

6. Hukuk Dairesi 2011/4959 E., 2011/6621 K.

**6. Hukuk Dairesi 2011/4959 E., 2011/6621 K.**

**- İCRA TAKİBİNE İTİRAZ

- KİRA ALACAĞININ TAHSİLİ**

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve kira alacağı davasına dair kararın, temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı tarafından süresi içinde istenilmekle, gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesine rağmen belli günde temyiz eden davacı Belediye Başkanlığı vekili Av.Zeynel Kadayıfçı ve davalı vekili Av.Zeynep Züberi gelmediler. İncelemeye evrak üzerinden devam edilip dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptali ve icra inkar tazminatına ilişkin olup yargılama sırasında davacı tarafça 30.3.2010 tarihli dilekçe ile dava, alacak davasına dönüştürülmüştür. Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik olmamasına ve sözleşmede garaj giriş-çıkış ücretine ilişkin bir düzenleme bulunmamasına, davacının bu konudaki alacağını kanıtlayamamasına göre davacı vekilinin garaj giriş-çıkış ücretine yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin kira alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik olmamasına ve sözleşmede garaj giriş-çıkış ücretine ilişkin bir düzenleme bulunmamasına, davacının bu konudaki alacağını kanıtlayamamasına göre davacı vekilinin garaj giriş-çıkış ücretine yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin kira alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının kiralananda kiracı olup 15.7.2005-29.12.2006 arası kira borcunu ve 2006 yılına ait minibüslerin garaja giriş-çıkış ücretlerini ödememesi nedeniyle hakkında icra takibi yapıldığını, takibe itiraz eden davalının kira sözleşmesinin davalı kooperatif adına çift imza ile imzalanmadığını iddia etmesine rağmen, kira sözleşmesinin kiralanan yerin tesliminden sonra davalı kooperatif başkanı ile imzalandığını, davalının kiralanan dışında başka bir yerde daha faaliyet göstermesinin kendisini kira ödeme yükümlülüğünden kurtarmayacağını, diğer yandan kiralananın kıyı kenar çizgisinde olmasının davalının değil Maliye Hazinesi'nin sorunu olduğunu, davalının itirazlarının maddi ve yasal nedenlere dayanmadığını belirterek, itirazın iptali ile 22.400 TL alacağın tahsilini ve icra inkar tazminatının hüküm altına alınmasını istemiştir. Davacı vekili, 30.3.2010 tarihli dilekçesi ile de taleplerini alacağa dönüştürülmüştür. Davalı vekili, öncelikle kesin hüküm ve derdestlik itirazlarında bulunduklarını, davacının daha önce davalı kooperatif başkanı hakkında da aynı alacağa yönelik icra takibi yaptığını, o takibe de itiraz edilmesi üzerine açılan itirazın kaldırılması davasının ret ile sonuçlanıp kesinleştiğini, esas yönünden ise, taraflar arasında geçerli bir kira sözleşmesi bulunmadığını, kooperatifin iki yetkilinin imzası ile temsil edildiğini, kira sözleşmesinde ise tek imzanın olup sözleşmenin davalıyı bağlamayacağını, başka bir sözleşmenin de imzalanmadığını, bu nedenle davalı garajdan yer kiralamadığı gibi oraya da taşınmadığını, minibüslerinin giriş çıkış yapmadığını, davacının giriş-çıkış ücreti olarak talep ettiği bedelin davalıyı bağlamayacağını, davalının davacı adına tahsil yetkisinin bulunmadığını, icra takibinin tamamen keyfi olarak yapıldığını belirterek, davanın reddini ve davacının % 40'dan az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini savunmuştur.

İcra takibinde ve davada dayanılan ve hükme esas alınan 15.7.2005 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinde yıllık 2.000 TL kira parasının Temmuz ve Ekim aylarında iki eşit taksitte ödeneceği ve davalı tarafından kiralananın yazıhane olarak kullanılacağı kararlaştırılmıştır. Davacı anılan kira sözleşmesine dayanarak Samandağ İcra Müdürlüğü'nün 2007 / 796 sayılı dosyasıyla 11.9.2007 tarihinde yapmış olduğu icra takibi ile 15.7.2005-29.12.2006 arasındaki onyedi aylık kira parası 2.000 TL ve 2006 yılı garaj giriş-çıkış ücreti 20.400 TL olmak üzere toplam 22.400 TL'nin tahsilini talep etmiş, takibe yasal süresinde itiraz eden davalı vekili, yukarda yazılan cevap dilekçesinde belirttiği hususları tekrarlayarak icra takibini durdurmuştur. Dosyada bulunan 6.3.2003 tarihli imza sirkülerine göre davalı kooperatifin başkan ile birlikte başkan yardımcısı ya da saymanın çift imza ile temsil edilebilecek olmasına, kira sözleşmesinde ise davalı adına tek imza bulunmasına karşın, kira sözleşmesinin başlangıcından itibaren kiralanan davalı tarafın tasarrufunda olup, takip tarihine kadar bu duruma karşı çıkmayan ve bu gerekçe ile sözleşmeyi feshettirmeyen davalının sözleşmenin geçerliliğine onay vermiş olduğunun ve bu yöndeki itirazının yerinde olmadığının kabulü gerekir. Kaldı ki kira sözleşmesinin yazılı olarak yapılması bir geçerlilik şartı değildir. Diğer yandan kira sözleşmesi taraflarına şahsi hak sağlayan, iki taraf için de borç doğuran akitlerdendir. Kiralayan olmak için malik sıfatını taşımak gerekmez. Sözleşmenin kiralayanı sözleşmeden kaynaklanan haklarını talep edebilir. Bu itibarla kiralananın kıyı kenar çizgisinde kalmış olması sözleşmeyi geçersiz kılmaz. Söz konusu sözleşme feshedilmedikçe geçerliliğini sürdürür. Bu nedenle davacının kira sözleşmesine dayanarak kira parası talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Davalı ise istenilen kira paralarını ödediğini iddia ve ispat edememiştir. Mahkemece kira alacağı yönünden davanın kabulüne karar vermesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarda ( 2 ) No'lu bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 14.6.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22161, Karar No: 2014/19283, Tarih: 29.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/22161 E.  ,  2014/19283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 29/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.