muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9298, Karar No: 2011/5553, Tarih: 28.06.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/9298 E.  ,  2011/5553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinden yararlanması konusundaki vaki talep ile bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne dair (İSTANBUL) 12. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.04.2007 gün ve 2006/180 esas, 2007/83 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğ- name ile 12.06.2009 günü daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazı- lı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hiz- mette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yet- kilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye ka- dar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK. nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulun- maktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 28.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5531, Karar No: 2015/4608, Tarih: 26.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/5531 E.  ,  2015/4608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Talep, vasi değişikliğine ilişkindir.

...; kısıtlı ...'ya (annesine) vasi tayin edilmesi isteğinde bulunmuştur.

... Sulh Hukuk Mahkemesi; "......'nun ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.10.2011 gün ve 2011/447 E. - 2011/502 K. sayılı ilâmıyla vesayet altına alınarak kardeşi ...'nın vasi tayin edildiği, ...'nun kısıtlıya vasi tayin edilmek isteğinde bulunduğu, ancak kısıtlının adresini .... olarak değiştirdiğinden, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine izin verilmesine, vasi değişikliğinde yetkili mahkemenin ... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğundan dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesine.." karar vermiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi; "...kısıtlının veya vasinin isteği olmadan yerleşim yeri değişikliğine izin verilemeyeceğinden vasi değişikliği isteğinde yetkili mahkemenin vesayet kararını veren ... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Dosya kapsamından; ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.10.2011 gün 2011/447 E. - 2011/502 K. sayılı ilâmıyla ...'nun vesayet altına alınarak kardeşi ...'nın vasi tayin edildiği, kısıtlının vesayet altına alınmadan önce kardeşi ... ile birlikte ...'da ikamet ettiği, vesayet altına alındığı tarihteki ve halihazırdaki mernis adresinin ".../..." olduğu, adresini ".../..." olarak değiştirdiğine ilişkin bilgi ve belgenin bulunmadığı, mahkemece bu yönde inceleme ve araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Kısıtlının adresini değiştirdiğine dair iddia, belge ve bilgi olmadan bu yönde inceleme ve araştırma yapılmadan ...'nun vasi değişikliği yönündeki dilekçesi üzerine kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine izin verilemeyeceğine, vasi değişikliği isteklerinde yetkili mahkemenin vesayet kararını veren mahkeme olduğuna göre yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/05/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8346, Karar No: 2013/11260, Tarih: 10.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/8346 E.  ,  2013/11260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Engel sabıkası bulunması sebebiyle CMK.nun 231. maddesinin talep bulunmaması sebebiyle de TCK.nun 62. maddesinin tartışılmaması bozma nedeni yapılmamış, suça konu tabancanın akıbeti hakkında karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Ceza Genel Kurulunun 17.04.2012 gün, 2012/2-299 esas sayılı kararı gözetildiğinde, 14.12.2009 tarihli duruşma tutanağındaki katip imzası eksikliğinin mahallinde giderilmesi mümkün görülmüştür.

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Ceza Genel Kurulunun 17.04.2012 gün, 2012/2-299 esas sayılı kararı gözetildiğinde, 14.12.2009 tarihli duruşma tutanağındaki katip imzası eksikliğinin mahallinde giderilmesi mümkün görülmüştür.

1- Ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde dairesel yapıda ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, namlusu içerisindeki gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikteki saçma, kurşun, metal küre vb. cisim geçebileceğinin belirtildiği cihetle, davaya konu gaz tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit edilip Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şemasının getirtilmesi, üretim şeması bulunmadığı takdirde gerektiğinde üretici firmadan tabancada değişiklik yapılıp yapılmadığının sorulması ve dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.7.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, koşullarının varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi;

b- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 10.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8184, Karar No: 2018/6506, Tarih: 06.06.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/8184 E.  ,  2018/6506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Müşteki ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suçtan doğrudan zarar görmeyen ... vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

1) 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ...'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

3)Adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hükümden TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine “24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1...3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi, hüküm fıkrasından ... lehine dilekçe yazım ücreti verilmesine ilişkin bendin çıkartılması ve hükmün doğrudan verilen gün adli para cezasının 20,00 TL üzerinden adli para cezasına çevrilmesine ilişkin bendine “52/2” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/06/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/438, Karar No: 2011/380, Tarih: 26.01.2011

**9. Ceza Dairesi         2011/438 E.  ,  2011/380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2-d, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın uzlaşmak istemediğini belirtmiş olması ve şikayetçinin zararını karşılamamış olması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tayin olunan temel cezadan takdiri indirim nedenlerinin uygulanması ve adli para cezasının tayini ile taksitlendirme sırasında uygulama maddelerinin karar yerinde gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının takdiri indirim yapılan 3. bendin başına TCK'nın 62, paraya çevirmeye ilişkin kısmına 52, taksitlendirmeye ilişkin 6. bendin başına anılan Kanunun 52/2. maddesinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4022, Karar No: 2017/6464, Tarih: 15.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/4022 E.  ,  2017/6464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ -ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi,ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, ecrimisilin davalılardan tahsiline ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, davalılar ve dava dışı kişiler ile paydaşı oldukları 775 ada 9 parsel sayılı arsa vasıflı taşınmazın üzerinde bulunan kat mülkiyeti kurulmamış zemin + 3 katlı binada toplam 4 daire bulunduğunu, dairelerden birinin davalılar tarafından kullanıldığını, birinin ise yine davalılar tarafından kiraya verildiğini, 16.09.2009 tarihli ihtarname ile dava konusu dairelerdeki müdahalelerini sonlandırmaları bildirildiği halde sonuç alınamadığını ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu binadaki 3. katın davalı ... tarafından yapıldığını davacının bu katın yapılmasında herhangi bir katkısının olmadığını, 2. katta ikamet ettiklerini, davacının ise zemin kat ve 1. katın kirasını aldığını, kullanımlarının haksız olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle paya vaki elatmanın önlenmesi ile 1.115,00 TL ecrimisilin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa ve maddi zararı yoksa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşma sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali ve davaya konu taşınmazın kamu malı olması halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı).

Somut olaya gelince; özellikle tanık beyanlarına göre arsa niteliğindeki taşınmazda bulunan binanın 1. katının kiralarının davacı tarafından alındığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda paylı mülkiyet hükümleri uyarınca payından daha az yer kullandığını iddia eden paydaşın açtığı davanın dinlenilme olanağı yoktur.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22537, Karar No: 2015/7979, Tarih: 29.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/22537 E.  ,  2015/7979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemi kanalıyla hıhrsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 29.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18625, Karar No: 2014/1266, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18625 E.  ,  2014/1266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2013

NUMARASI : 2012/918-2013/713

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan M.. T.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan M.. T.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tesipiti,

2) Taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özellikleri, konumu ve yerleşim alanına mesafesi gözetilerek gelir metoduna göre tespit edilen m2 birim bedeline 458 sayılı parsele % 5, 666 sayılı parsele % 20 oranında objektif değer artırıcı unsur uygulanması gerekirken yerleşim merkezine olan uzaklığı dikkate alınarak daha aza karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan M.. T.. vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31036, Karar No: 2016/18936, Tarih: 12.12.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/31036 E.  ,  2016/18936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama, tehdit

HÜKÜMLER : Düşme

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Mağdur ...’nun öğretmen olarak görev yaptığı, iki öğrenciyle suça sürüklenen çocuk arasında yaşanan tartışmaya müdahale etmeye çalıştığı, bu esnada suça sürüklenen çocuğun, ...’na sinkaflı sözlerle hakaret ederek, mağdura doğru elindeki bıçağı göstererek “gel gel” şeklinde sözler söylediği, bu hususun mağdur beyanlarıyla doğrulandığı, mağdur ...’nun ise özel güvenlik görevlisi olduğu, iddianamede anlatılan eylemin mağdurun görevini yerine getirdiği sırada meydana geldiği, yaralama eylemi kapsamında suça sürüklenen çocuğun silahtan sayılan bıçağı kullandığının iddia edildiği, alınan adli muayene raporuna göre mağdurun kesi ve darp nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, mağdurlara karşı gerçekleştirilen darp ve tehdit eylemlerinin, 5188 sayılı Kanunun 23/2 ve TCK’nın 265/1, 265/4 ve 43.maddeleri kapsamında görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu, bu nedenle takibinin şikayete bağlı olmadığı ve suça sürüklenen çocuk açısından 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi uyarınca bu suçun uzlaşma kapsamına alındığı, bu suretle tüm delillerin usulünce toplanarak sonucuna göre esastan hüküm kurulması gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle şikayetten vazgeçme nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...’na karşı yaralama ve mağdur ...’na karşı tehdit suçlarından kamu davasının düşmesine karar verilmesi,

2) Mağdur ...’nun öğretmen olarak görev yaptığı, iki öğrenciyle suça sürüklenen çocuk arasında yaşanan tartışmaya müdahale etmeye çalıştığı, bu esnada suça sürüklenen çocuğun, ...’na sinkaflı sözlerle hakaret ettiği, bu hususun mağdur beyanlarıyla doğrulandığı, bu suretle mağdur ...’na karşı gerçekleştirilen iddianameye konu eylemin TCK’nın 125/3-a maddesine uyduğu ve suça sürüklenen çocuk açısından 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi uyarınca bu suçun uzlaşma kapsamına alındığı gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek, kanuni olmayan gerekçeyle, şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.12.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.