muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4695, Karar No: 2006/6591, Tarih: 01.05.2006

Kaldı ki nüfusa kayıtlı olunan yer koca açısından da artık anlamsızdır. Çünkü kocanın bile başka bir ilçeye nakil yaptırması (=yerleşim yerini değiştirmesi!) artık olanaksızdır. O halde koca da sürekli kalma niyetinden (=TMK m.19) değil yasal zorunluluk nedeniyle o hanede kayıtlıdır/o ilçede kayıtlı kala kalmıştır.

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu boşanma veya ayrılık davasının açılmasını “kolaylaştırabilmek” düşüncesiyle davanın eşlerden birinin yerleşim yerinde açılabileceğini kabul ettiğine kadının da eş olduğu gözetildiğinde boşanma veya ayrılık davasının “kadının da yerleşim yerinde” açılacağı konusunda bir duraksama olamaz. (Ömer Uğur GENÇCAN, “Türk Medenî Kanununda Kadının Özgürleşimi”, Güncel Hukuk Dergisi, Ocak-2006, Sayı:25, s. 29, Kısaltma: GENÇCAN- Özgürleşim)

Türk Medeni Kanununun 168. madde gereğince, boşanma davalarında yetkili mahkeme eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce en son altı ay birlikte oturdukları yer aile mahkemesi olduğundan davacı kadının seçimlik hakkını kullanarak “kendi yerleşim yerinde” dava açması kanuna uygundur. (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, I. Cilt, (TMK. m. 1-351), Ankara 2004 , II. Cilt, (TMK. m. 352-1030) Ankara 2004 , Kısaltma: GENÇCAN-TMK., s. 905)

Dosya arasında bulunan tutanaktan da anlaşılacağı üzere davacı kadın;

- ev hanımı,

- geçimi ana ve babası tarafından sağlanan,

- ana ve babasıyla kalan bir kadındır.

Bu statüde bulunan davacı kadının baba evine “sürekli kalma” niyetiyle (TMK. m. 19 f. I) gittiği açık seçiktir. Onun sürekli kalma niyetiyle gidebileceği başka bir yer yoktur ki!

../...

2006/4695-6591 -3-

Yasa koyucu TMK. m. 168 değişikliği ile “bu gibi kadınlara” kolaylık sağlamayı hedeflemiştir. Kadın bu olayda olduğu gibi baba evinin bulunduğu yerde de boşanma davası açamayacaksa TMK. m. 168 değişikliğinin uygulama olanağı bağlamında bir anlamı kalmayacaktır/kalamaz.

Ülkemizde koca evinden uzaklaştırılan ve ekonomik bağımsızlığı olmayan her kadının “sürekli kalma” niyetiyle gidebileceği doğal tek adres: Baba evidir.

Kadının “bu niyetle” gittiği baba evinin bulunduğu yerde kaldığı süre “1 gün bile olsa” niyeti “ilk günden” açık seçik belli olduğu için yine o yerde boşanma davasını açabilir/açabilmelidir.

Yeter ki ekonomik bağımsızlığı olmayan bu kadının bu dünyada gidecek ve gitmesi daha doğal olan bir yer bulunduğu ileri sürülüp kanıtlanmış olmasın.

Aslında Dairem bir kadının aralarında meydana gelen olaylardan sonra sürekli kalma niyetiyle “ailesinin yanına dönerek” o yer Aile Mahkemesinde boşanma davası açabileceği düşüncesini de sergilemiştir;

Yeter ki ekonomik bağımsızlığı olmayan bu kadının bu dünyada gidecek ve gitmesi daha doğal olan bir yer bulunduğu ileri sürülüp kanıtlanmış olmasın.

Aslında Dairem bir kadının aralarında meydana gelen olaylardan sonra sürekli kalma niyetiyle “ailesinin yanına dönerek” o yer Aile Mahkemesinde boşanma davası açabileceği düşüncesini de sergilemiştir;

“..Boşanma davasında yetkili mahkeme eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir. (TMK.m.168) Davacı kadın taraflar arasında meydana gelen olaylardan sonra...’a ailesinin yanına dönerek ... Aile Mahkemesinde boşanma davası açmıştır. Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir. (TMK.m.19/1) Davacı kadın sürekli kalma niyetiyle...’a ailesi yanına döndüğü ve kendi yerleşim yerinde boşanma davası açtığı gözetilmeden işin esasinin incelenmesi gerekirken, yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.” Y2HD, 20.04.2006, 21518-5959 (Yayınlanmamıştır)

O halde boşanma davası, davacı kadın tarafından sürekli kalma niyetiyle oturduğu yer (TMK. m. 19 f. I) (=yerleşim yeri) olan ve bu sebeple kadının yerleşim yeri (TMK. m. 168) olan ...’te doğru yerde açılmıştır.

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun “farklı düşüncesine” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/6373, Karar No: 2022/10809, Tarih: 28.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/6373 E.  ,  2022/10809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nin mahkumiyetlerine ilişkin ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/03/2017 tarihli ve 2014/150 esas, 2017/138 karar sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda, istinaf talebinin kabulü ile sanıklar hakkında verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin ilk derece mahkemesi hükmünün ortadan kaldırılarak, sanıkların ayrı ayrı beraatlerine ilişkin 26/02/2019 tarihli ve 2017/1779- 2019/758 sayılı kararı, katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar ...'ın balık istihsali yapan . Su ürünleri Kooperatifi başkanı ..., ..., ... ve ...'nin, .Su ürünleri Kooperatifinin yönetim kurulu üyesi olan, ... ve hakkında mahkumiyet kararı kesinleşen ...'in ise kooperatif bünyesinde koruyucu olarak görev yaptıkları, . gölünü.'e bağlayan . kanalında 24/04/2014 günü sanık ...'in sevk ve idaresindeki ve ...'in elle kumanda edilen projektör vasıtası tarama yaptığı kooperatife ait tekne ile seyir halindeyken, 22:40 sıralarında kanalın belediye çay bahçesi tarafında bulunan keskin virajına geldiklerinde karşı yönden gelmekte ve 1.43 promil alkollü olan .un kullandığı sürat teknesi ile çarpışması neticesinde denize düşen .un, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından tanzim edilen otopsi raporuna göre; suda boğulmaya bağlı asfiksi sonucu öldüğü olayda, 28/04/2014 tarihli bilirkişi rapor ile aynı kişi tarafından tanzim edilen 05/05/2014 tarihli ek rapor ve keşfe binaen tanzim edilen 20/11/2015 tarihli bilirkişi raporunda: ölenin, sola dönüş yapacak olması nedeniyle sancak (sağ) dış sınırından seyretmesi yani geniş alması gerekirken iskele (sol) taraftan dönüş yapması ve botun seyir fenerlerinin olmaması sebebiyle asli kusurlu olduğu, sanık ...'in idaresindeki tekne ile denizde çatışmayı önleme tüzüğüne aykırı hareket etmediği ancak seyir fenerinin olmaması sebebiyle tali kusurlu olduğu, . Su ürünleri Kooperatifinin seyir fenersiz olarak bu tekneyi kullandığı ve göreve çıkardığı, bu teknelerin üzerinde yapılacak herhangi bir montaj, onarım, tamir vb. bakım masraflarının kooperatifin yetkilileri tarafından karar alındığı ve yaptırıldığı, korucu olarak görev yapan personelin kendi insiyatifinde onarım ve montaj yaptıramadığı, ancak küçük çaplı onarım vb. yapabilecekleri, dolayısıyla tekne üzerine seyir feneri vb. montaj ve söküm ile onarım işlerinin kooperatif yetkililerince alınan karar üzerine yapıldığının tespit edildiğinin ve bu sebeple söz konusu seyir fenerinin takılmamasından dolayı .Su Ürünleri Kooperatifi yetkililerinin sorumlu olduğu,

Bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen 18/08/2018 tarihli raporda: ölenin, gemi adamı yeterlilik belgesinin bulunmaması, alkollü olması, kanal içerisinde olması gereken seyir şeridi dışında ve kanal içerisinde kullanımı yasak olan seyir feneri bulunmayan tekne ile seyir etmesi sebebiyle asli kusurlu (%62.5 oranında), sanık ...'in seyir fenersiz tekne ile seyir halinde olması sebebiyle tali kusurlu olduğu (%6.25 oranında), teknelerin bakım, tamir, onarım vb sorumlulukları bulunan sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'nin, kazanın meydana geldiği teknede seyir fenerinin bulunmaması sebebiyle tali kusurlu oldukları (%6.25 oranında),Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı . Liman Başkanlığı'nın 13/11/2014 tarihli yazısında; .Gölü ve . Kanalında çalışan tekneler, gece seyir yapabilmeleri için su üstü radar ile donatılmış olmalarının gerektiği ve kaza karışan her iki tekne de gece seyri yapabilecek donanım haiz olmadığını belirtildiği, anlaşılmakla yapılan incelemede;Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz sebeplerinin reddine, ancak;Dosya içeriğine göre; Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı . Liman Başkanlığı'nın 13/11/2014 tarihli yazısında da belirtildiği üzere gece seferi yapan teknelerin, su üstü radar ile donatılmış olmalarını gerekirken kazanın meydana geldiği, kooperatife ait ve sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nin bakım, tamir, onarım vb sorumlulukları bulunduğu, gece taraması yapan teknenin bu donanıma sahip olmaması ve sanık ...'in ise seyir fenersiz olan tekne ile kazanın meydana geldiği virajda, teknenin içerisinde bulunan projektör ve el fenerinin kullanmaması sebebiyle kusurlu oldukları, anlaşılan sanıklar hakkında atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi

Kanuna aykırı olup, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda verilen 26/02/2019 tarihli ve 2017/1779- 2019/758 karar sayılı ''istinaf talebinin kabulüyle ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasından sonra sanıkların CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine'' ilişkin hükmün açıklanan nedenlerle 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 304/2. madde ve fıkrası uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmesine, 28/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12552, Karar No: 2014/13297, Tarih: 25.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/12552 E.  ,  2014/13297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 2324 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından getirtilmesi iki kez geri çevirme kararlarımızla talep edildiği halde dava konusu taşınmaz yerine 6056 ada 8 parsel sayılı taşınmaza ait değerlerin gönderildiği, ayrıca dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden sorulması istenilmesi üzerine, Çukurova İlçe Belediyesinin 18.03.2014 tarihli cevabi yazısında dava konusu 2324 parsel sayılı taşınmazın kadastral parsel olduğunun, buna karşılık Tapu Müdürlüğünün 16.05.2014 tarihli cevabi yazısında ise imar parseli olduğunun belirtilerek çelişki yaratıldığı görülmüştür.

Bu itibarla;

1-Dava konusu 2324 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından istenildikten,

2-Dava konusu 2324 parsel sayılı taşınmazın 03.10.2012 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden sorulduktan, yukarıda belirtilen çelişki giderildikten ve dosyaya getirtilen bilgi ve belgelerin yeterliliğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra geri çevirme kararında belirtilen bu eksiklikler yerine getirilmeden dosyanın gönderilmesi halinde sorumlular hakkında yasal işlem yapılacağı hususu da dikkate alınarak temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10722, Karar No: 2020/16322, Tarih: 16.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/10722 E.  ,  2020/16322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25/03/2014 tarih ve 2013/12-74-2014/140 E-K sayılı ilamı ile istikrarlı diğer kararlarında da vurgulandığı üzere; ceza yargılamasında sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulabileceğine ilişkin kuralın, fiilin suç oluşturmaması veya yeni bir yasal düzenleme ile suç olmaktan çıkarılması gibi herhangi bir araştırmayı gerektirmeyen bir durumun varlığı halinde, başka bir deyişle derhal beraat kararı verilmesi ile sınırlı olarak uygulanabileceği, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda ise sanığın savunması alınmadan hüküm kurulamayacağı gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesine yanlış anlam verilerek sanığın sorgusu yapılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-f maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumun da temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’nin temyiz nedenleri bu nedenlerle yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5708, Karar No: 2014/15315, Tarih: 19.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/5708 E.  ,  2014/15315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 26.11.2012

No : 2011/889-2012/665

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma gelen sigortalıya yapılan yardımların 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulduğu belirtilerek ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurumun tüm, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece bozma kararına uyulmasına karar verilmiştir. Bozma kararına uyulmakla, bozma kararı lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğar ve mahkemece de bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi gerekir. (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı İBK) O halde mahkemece bozma kararına uyulduğuna göre, bozma kapsamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak karar verilmesi gerekir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir. Mahkemece, sigortalının %30,20 oranındaki sürekli iş göremezlik derecesine karşılık gelen ilk peşin değer miktarı esas alınarak hüküm kurulmuş ise de; Kurumca, sigortalıya % 30.20 oranındaki sürekli iş göremezlik durumu nazara alınarak bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tahsilinin talep edilmesi ve yargılama aşamasında Yüksek Sağlık Kurulunun 05.10.2007 tarihli kararına göre düzeltme kaydı ile sigortalının iş kazası nedeniyle azalma göstererek %24, %18,2, %14 oranında sürekli iş göremez duruma geldiğinin belirlenmesi karşısında; Sürekli işgöremezlik derecesindeki düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan işgöremezlik oranındaki düşme karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen işgöremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Sürekli işgöremezlik derecesindeki düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan işgöremezlik oranındaki düşme karşısında,başlangıçtaki gelirin,değişen işgöremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin başladığı tarih itibariyle düşen işgöremezlik oranına göre belirlenmesi zorunlu olup; başlangıçtaki yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle fazladan (yüksek işgöremezlik oranı ile düşen işgöremezlik oranı arasındaki fark işgöremezlik nedeniyle) ödenen fark gelirlerin, yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire ilavesi gereği bulunmaktadır.

Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin başladığı tarih itibariyle düşen işgöremezlik oranına göre belirlenmesi zorunlu olup; başlangıçtaki yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle fazladan (yüksek işgöremezlik oranı ile düşen işgöremezlik oranı arasındaki fark işgöremezlik nedeniyle) ödenen fark gelirlerin, yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire ilavesi gereği bulunmaktadır.

Şu halde, yapılması gereken iş; sigortalının sürekli iş göremezlik durumuna girdiği tarih itibarıyla %14 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden saptanacak ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, aradaki fark iş göremezlik oranı nedeniyle fazladan yapılan ödeme miktarı ilave edilmek suretiyle gelirin ilk peşin sermaye değeri belirlenerek, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında inceleme yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı biçimde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Kabule göre de; ıslah talebi, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 04.02.1948 tarih ve 10-3 sayılı kararı uyarınca bozmadan sonra ıslah yapılamayacağından bahisle reddedilmiş olup, bir usul işlemi olan ıslah talebinin reddi sebebiyle davacı Kurum aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 19.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4089, Karar No: 2022/4132, Tarih: 09.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/4089 E.  ,  2022/4132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine uyarınca tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese MERNİS şerhi olmadan yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmaması veya tebligatın yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul ederek Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre MERNİS şerhli tebligatın bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunmasına karşın, duruşma gününü bildirir davetiyenin müştekiye doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edilmesi nedeniyle müştekiye usulsüz tebligat yapıldığı anlaşılmakla, katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan doğrudan zarar gören müştekiye davaya katılma ve mağdur ile şikayetçiler için öngörülen haklardan yararlanma ve delil sunma imkanı sağlanmadan, yokluğunda karar verilerek CMK'nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve müşteki ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3802, Karar No: 2010/16372, Tarih: 22.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/3802 E.  ,  2010/16372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı şirket tarafından borçlu Irak C.D.P.B.O.M Co (SOMO) hakkında genel haciz yoluyla 02.01.2008 tarihinde ilamsız takip yapıldığı, ödeme emrinin ise yabancı devletin büyükelçiliğine tebliğ edildiği, borçlunun takip şekline göre yasal 7 günlük süre içerisinde icra dairesine itiraz etmediği görülmektedir.

Şikayetçi I.C.P.B, vekili vasıtasıyla 02.09.2009 tarihinde icra mahkemesine gelerek, I.C önce bir savaş dönemi geçirdiğini, akabinde ABD tarafından işgal edildiğini, bu işgalin halen daha devam ettiğini, bu işgal ile birlikte anarşi, terör ve bazı diplomatların da dile getirdiği gibi bir iç savaş halinin söz konusu olduğunu, bu nedenlerle devlet kurumlarının işlemez hale geldiğini, can güvenliğinin bulunmadığı bir başkentte devlet kurumlarının sağlıklı çalışamayacağının bir gerçek olduğunu, bu durumun ise mücbir sebep olarak adlandırılan tarife açık bir şekilde uyduğunu, müvekkilinin kusuru olmadan ve halen devam etmekte olan vaki sebepler nedeniyle yasal süresi içerisinde İskenderun 1.İcra Müdürlüğü'nde başlatılan icra takibine gerekli itirazları yapamadığını, Irak'ta bir yetkilinin takiple ilgili tebligatlardan veya hacizden haberdar olması, ancak can güvenliğini garantiye aldıktan sonra Türkiye'de bir avukata vekalet vermesi ve bu avukatın da dosyayı inceledikten sonra e-posta yoluyla bu yetkiliyi bilgilendirmesi ile mümkün olduğunu, çünkü haber ve bilgi vermek için başka bir yol bulunmadığını, avukat olarak kendisinin vekalet aldıktan sonra 01.09.2009 günü İskenderun'a gelerek icra müdürlüğündeki dosyaların fotokopilerini aldığını, öğrenme tarihlerinin 01.09.2009 olarak kabulünün gerektiğini belirterek, gecikmiş itirazlarına esas olan mani sebepleri ifade ettikten sonra, borca yönelik itirazlarını belirtmiş, ayrıca Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi Kararları uyarınca Irak petrolünün haczedilemeyeceğinden bahisle icra dosyasında yapılan haciz ve buna yönelik satış işlemini de şikayet etmiştir.