muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18467, Karar No: 2012/26213, Tarih: 21.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/18467 E.  ,  2012/26213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile 14/6/1999 tarihinde dükkan satış sözleşmesi, 20/1/1999 tarihinde de daire satış sözleşmesi imzalandığını, kendisinin sözleşmedeki bütün edimlerini yerine getirdiğini ancak müteahhit olan davalının edimini yerine getirmediğini daire ve dükkanı teslim etmediğini tapuda devrin gerçekleşmediğini ileri sürerek, daire ve dükkan bedeli için 1999 tarihinde davalıya verilen 11.000 YTL.nin bugünkü alım gücüyle daire ve dükkanın rayiç değerinin dikkate alınarak belirlenecek miktarın davalı tarafça şimdilik 10.000,00 Tl,nin ödenmesine karar verilmesini talep etmiş 6.6.2011 tarihli ıslah dilekçesiyle dükkan bedelinin 45.000,00 TL. Üzerinden davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının bu sözleşme nedeniyle 400 (400.000.000) TL peşin ödeme yaptığını başkada ödeme yapmaması nedeniyle dükkanı satmaktan vazgeçtiğini ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davacının daire için açtığı dava tefrik edilerek tüketici mahkemesi görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş, dükkan için açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı bu davasında 14.6.1999 tarihinde düzenlenen harici satış sözleşmesine dayanmak suretiyle talepte bulunmuştur, anılan sözleşmenin incelenmesinde davaya konu taşınmazın tapulu olduğu anlaşılmaktadır. Tapulu taşınmazın satışına ilişkin olarak haricen düzenlenen sözleşmeler geçersizdir. (TMK 706.md.,BK.213.md)Bu durumda herkes verdiğini geri almak zorundadır.Ancak davacı taşınmazın rayiç değerini istediğine göre çoğun içinde azıda vardır, kuralı gereğince davacı ödediği paranın denkleştirici ... ilkelerine göre aktin ifasının imkansızlaştığı tarihte ulaştığı değeri isteyebilir. Mahkemenin bu hususları gözardı ederek rayiç değere hükmetmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3021, Karar No: 2011/7037, Tarih: 31.05.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/3021 E.  ,  2011/7037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.02.2009 gününde verilen dilekçe ile meranın aidiyeti, 27.04.2009 tarihinde davacılar ... vd., 07.05.2009 tarihinde davacılar ... vd. tarafından açılıp, birleştirilen davalar ile de mera kaydının iptali ile adlarına tescili istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; asıl davanın reddine, birleşen davaların HUMK'nun 409/5.maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına dair verilen 26.10.2010 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... Tüzel Kişiliği vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 31.05.2011 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.M....ve davacı ... muhtarı ... ile karşı taraftan davalı Hazine vekili Av.... ile davalı ... muhtarı ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı köy, kadastro çalışmaları sırasında yararlanması davalı ... köyüne bırakılan ve 103 ada 14 sayılı parsel olarak sınırlandırılan meranın kadim kullanma hakkının kendilerinde olduğunu, aidiyetinin bu şekilde tespitini veya müşterek kullanmaya davalı köyün elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı köy tüzel kişiliği, 103 ada 14 sayılı mera parselindeki yararlanmanın kendilerine ait bulunduğunu, açılan davanın reddini savunmuştur.

Birleştirilen iki ayrı davada davacı gerçek kişiler, 103 ada 14 sayılı parsel içerisindeki bir bölüm yerde kazandırıcı zilyetlikleri olduğunu, tarım taşınmazı niteliğindeki bu yerlerin adlarına tescilini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın reddine, Hazine hakkında açılan davanın husumet noktasından reddine, birleşen davaların ise açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, asıl davanın davacısı Yücepınar Köyü Tüzel Kişiliği temyiz etmiştir.

4342 Sayılı Mera Kanununun 3.maddesi hükmüne göre mera, hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen ya da kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Meralar, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, yararlanmaları aynı yasanın 4.maddesi uyarınca bir köy veya belediye halkına bırakılabilir. Meraların hiçbir şekilde özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması olanaklı değildir.

Belirtildiği üzere meralardaki yararlanma, ya bir tahsis kararına dayanır veya kadim kullanma şeklinde sürdürülür. Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede, 4342 Sayılı Mera Kanununu gereğince ve bu kanun hükümlerine göre kurulan mera komisyon çalışmaları yapılmadığından, iddianın bilirkişi veya tanık sözleriyle kanıtlanması mümkündür. Bu bakımdan, uyuşmazlığın giderilmesinde tanık sözlerinin özel bir önemi vardır.

Belirtildiği üzere meralardaki yararlanma, ya bir tahsis kararına dayanır veya kadim kullanma şeklinde sürdürülür. Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede, 4342 Sayılı Mera Kanununu gereğince ve bu kanun hükümlerine göre kurulan mera komisyon çalışmaları yapılmadığından, iddianın bilirkişi veya tanık sözleriyle kanıtlanması mümkündür. Bu bakımdan, uyuşmazlığın giderilmesinde tanık sözlerinin özel bir önemi vardır.

Taşınmazlara ilişkin uyuşmazlıklarda, ilke olarak tanıkların yapılacak keşifte ve keşif mahallinde dinlenmesi gerekir (HUMK.m.259). HUMK’nun 258.maddesine göre de tanıklar, çıkartılacak davetiye ile mahkemeye çağrılır. Yoksa, davanın taraflarının tanıklarını keşif yerine zorla getirmek gibi bir görevi bulunmamaktadır.

Somut olayda davacı köy, 16.09.2009 tarihli dilekçesinde dinletmek istediği tanıklarının isimlerini mahkemeye sunmuş ise de, mahkemece 21.07.2009 tarihli ara kararında davacıya tanıklarını keşif mahallinde hazır etme yükü yüklenmiştir. Bu uygulama, yukarıda sözü edilen HUMK’nun 258.maddesine aykırı olup, dava eksik inceleme ve araştırma sonucu reddedilmiştir.

Mahkemece yapılması gereken iş, davacının 16.09.2009 tarihli dilekçesinde isimlerini bildirdiği tanıklarını HUMK’nun 258.maddesine uygun olarak davetiye ile çağırmak ve bu tanıkları yapılacak keşif mahallinde dinlemek, bunun sonucuna göre bir hüküm kurmak olmalıdır.

Karar, açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 825,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı ... Köyünden alınarak davacı köye verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 31.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5834, Karar No: 2015/6978, Tarih: 28.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5834 E.  ,  2015/6978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/199-2014/61

Taraflar arasındaki itirazın iptali, tazminat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı yüklenici vekili, müvekkilinin cari hesap alacağından dolayı davalı arsa sahibi hakkında 15.595,94 TL'lik icra takibi yaptığını, işbu takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaliyle takibin devamına karar verilmesini ve %40'tan az olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı arsa sahibi, davacı yüklenicinin kendisinden bir alacağı olmadığını, esasen davacıyla imzaladıkları 15.08.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan yükümlülüklerinden dolayı davacıdan kendisinin alacaklı olduğunu savunmuş, birleşen davasında ise; 200.000,00 TL eksik ve kusurlu işler giderilme bedelinin davalı yükleniciden tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın reddine, birleşen davanın ise ortak yerlerdeki eksik ve kusurlu imalat bedeli olan 126.506,50 TL'nin yükleniciden tahsiline dair verilen karar, davacı-birleşen davanın davalısı yüklenici vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 08.06.2012 tarih ve 2012/1868 E., 4057 K. sayılı kararı ile diğer temyiz itirazları reddedilerek, sığınak yerinen değiştirilmesi nedeniyle arsa sahibinin zararının doğup doğmadığı ve sözleşme konusu inşaat için ortak alan teşkil eden yerlerdeki eksik imalatın giderilme bedelinin arsa sahibinin sözlemedeki payı nazara alınarak hesaplanması yerine tümünün hüküm altına alınması, birleşen dava konusu taleplerin 2007 yılı serbest piyasa rayiçleriyle hesaplanması gerektiği belirtilerek bozulmuş, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, sığınağın projesine uygun yapıldığı, sığınağın bloğunun değiştirilmesinin arsa sahibi aleyhine olmadığı, sığınak dışında hesap edilen eksikliklerin davacı hissesine düşen yerlere ilişkin olduğu gerekçesiyle, asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulü ile 74.246,50 TL'nin davalı yükleniciden tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı-birleşen davada davalı yüklenici vekili temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, asıl davada davacı-birleşen davada davalı yüklenici vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, asıl davada davacı-birleşen davada davalı yüklenici vekili temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, asıl davada davacı-birleşen davada davalı yüklenici vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Dairemizin 08.06.2012 tarih ve 2012/1868 E., 4057 K. sayılı kararıyla, sözleşme konusu inşaat için ortak alan teşkil eden yerlerdeki eksik imalatın giderilme bedelinin arsa sahibinin sözleşmedeki payı nazara alınarak hesaplanması yerine tümünün hüküm altına alınması yönünden bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında alınan 02.12.2013 tarihli ek bilirkişi raporunda, sığınak haricinde hesap edilen eksik ve ayıplı imalatların arsa sahibine ait A Bloka ilişkin olduğu ve bunlarında ortak alan olarak değerlendirilmemesi gerektiği belirtilmiş, mahkemece bu rapora itibar edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, bu bilirkişi heyetinin düzenlediği kök ve atıf yapılan Fethiye 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/77 D. İş E. sayılı dosyası bilirkişi raporları incelendiğinde, A Blok dışında N,P,R,S,T,U,V,Y,Z dairelerininde incelendiğinin belirtildiği, yapılması gereken 241 metre taş duvar ve 216 metre perforjenin tamamının arsa sahibine isabet eden yerler olup olmadığının tam olarak anlaşılamadığı gibi, diğer eksikliklerin de tamamının arsa sahibine isabet eden yerlere ilişkin olduğu tam olarak anlaşılamamıştır.

Bu durumda, mahkemece, eksikliklerin tamamının arsa sahibine isabet yerlere ilişkin olup olmadığının belirlenmesi bakımından, bilirkişi heyetinden duraksamaya yer vermeyecek ve denetime elverişli rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu lazimeye ilişkin bozma ilamı gereğinin yerine getirilmemesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı-birleşen davada davalı yüklenici vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün asıl davada davacı-birleşen davada davalı yüklenici yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7992, Karar No: 2016/4127, Tarih: 05.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/7992 E.  ,  2016/4127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Düşme

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden önce 10.09.2013 tarihinde vefat ettiği ve kamu davasının düşürülmesi gerektiği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 05.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24738, Karar No: 2017/11482, Tarih: 10.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/24738 E.  ,  2017/11482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı suça sürüklenen çocuk ...'ya tayin edilen 320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmalığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında suç tarihi ve işlediği iddia olunan suçları da açıkça belirten farik ve mümeyyizlik raporu alınması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak etkin pişmanlık hükmünü düzenleyen 168. maddesinin, yaş küçüklüğü sebebiyle indirim öngören 31. maddesinden önce uygulanması,

3-Hükmolunan adli para cezalarının taksitlendirilmesi akabinde taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ihtarı yapılması gerekirken, hükümlerde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, taksitlerden birisi süresinde ödenmediği taktirde kalan ayların taksitlerinin tamamının bir defada suça sürüklenen çocuktan alınmasına şeklinde karar verilmiş olması,

4-Hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 18.02.2014 tarihli oturuma ilişkin duruşmanın kapalı yapıldığının belirtilmesine karşın, “açık” oturumda tefhim edildiği belirtilmek suretiyle çelişki yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11794, Karar No: 2016/5803, Tarih: 02.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/11794 E.  ,  2016/5803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .....Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Kamu malına zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 06/02/2013 tarihinde ...... Polis Merkezi amirliğindeki 1 nolu nezarethanede gözaltında bulunduğu esnada nezarethanenin duvarlarına vurup sıvalarını dökerek atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda; kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6871, Karar No: 2021/1641, Tarih: 16.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/6871 E.  ,  2021/1641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan zorunlu müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki kamyonet tipi aracıyla gündüzün meskun mahaldeki çift yönlü yolda seyri sırasında kaza mahalli olan bölünmüş yola paralel bulunan yan yolla keşisen dört yönlü kontrolsüz kavşağa geldiğinde yolun kenarında kavşak başına kadar park etmiş halde bulunan araçların önünden, sağından dar bir kavisle sola dönerek kavşağa giren bisiklet sürücüsü 12 yaşındaki katılanın, sanığın aracının sağ yan ayna kısımlarına çarpması sonucu basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, kavşağa geçiş üstünlüğüne ve manevra kurallarına uymadan kontrolsüz giren katılanın kusurlu olduğu; ancak mahal şartlarının üzerinde bir hızda seyrettiğine dair delil elde edilemeyen sanığa kusur izafesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan zorunlu müdafinin eksik araştırmaya ve sanığın kusurlu olduğuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5933, Karar No: 2023/9015, Tarih: 23.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/5933 E.  ,  2023/9015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/69 E., 2022/46 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanıklar müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

III. GEREKÇE

1.Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 93 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan ile 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Suç tarihi olan 07.12.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Küre Asliye Ceza Mahkemesinin 07.09.2022 tarihli ve 2021/69 Esas, 2022/46 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanıklar müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11293, Karar No: 2021/12695, Tarih: 06.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/11293 E.  ,  2021/12695 K.**

**"İçtihat Metni"**

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’na muhalefet suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, KOCAELİ Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/07/2019 tarihli ve 2019/12389 soruşturma, 2019/10552 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Kocaeli 1. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 30/10/2019 tarihli ve 2019/3099 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 20/12/2019 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.12.2019 tarihli ve KYB. 2012-133481 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, şüpheli hakkında 1618 sayılı ... ve ... Birliği Kanunu’na aykırı şekilde Kültür ve Turizm Bakanlığından işletme belgesi almaksızın ve Türkiye ... Birliğine (...) üye olmaksızın seyahat acentalığı ve tur organizasyonları yaptığından bahisle 6102 sayılı Kanun'a muhalefetten yürütülen soruşturma kapsamında, anılan eylemin idarî para cezasına dönüştürüldüğünden bahisle kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ve dosyanın gereği için kabahatler bürosuna gönderilmesine ilişkin KOCAELİ Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 03/07/2019 tarihli karara karşı yapılan itiraz üzerine, mercii tarafından 6102 sayılı Kanun gereğince kamu davası açılması için yeterli şüphe oluştuğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de;

Benzer olaylar sebebiyle Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 21/03/2016 tarihli ve 2015/32109 Esas, 2016/13401 karar ile aynı Dairenin 10/06/2019 tarihli ve 2019/28292 Esas, 2019/9308 karar sayılı ilâmlarında da belirtildiği üzere, şüpheliye isnat edilen eylemin düzenlendiği 1618 sayılı Kanunun 30/1. maddesinde, 05/07/2012 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun’un 43. maddesi ile yapılan değişiklikle, fiilin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2. ve 5. maddeleri uyarınca suç olmaktan çıkarılarak idarî yaptırıma bağlandığı gözetilmeden, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara karşı yapılan itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;