muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9229, Karar No: 2012/964, Tarih: 30.01.2012

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK.’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır.

Somut uyuşmazlık yönünden asıl incelenmesi gereken husus, tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı noktasıdır. Burada ilk olarak tanıma ve tenfiz hukukundaki kamu düzenine aykırılık kavramının, iç hukuktaki emredici kurallara aykırılık kavramından daha dar ve sınırlı bir

.../...

2010/9229

2012/964

S.3

anlama sahip olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Dolayısıyla kamu düzeni gerekçesiyle yabancı mahkeme kararının tenfizine istisnaen müdahale edilmelidir. Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan revision au fond yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez. Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi Alman hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek, yabancı mahkeme kararının Lahey Sözleşmesine uygun olarak tebliğ edilip edilmediği de araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

001/01/2012 KLY
Yargıtay — Esas No: 2022/8289, Karar No: 2025/4252, Tarih: 13.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/8289 E.  ,  2025/4252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/867 E., 2022/821 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/1027 E., 2020/541 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının imtiyaz sahibi olduğu www.yenişafak.com.tr isimli internet haber sitesinde 03.03.2005 tarihinde müvekkili hakkında haber yayınlandığını ancak habere konu iddia edilen eylemden dolayı müvekkili hakkında 2006 yılında beraat kararı verilip kesinleşmesine rağmen haberin halen yayında olduğunu, müvekkilinin unutulma hakkı kapsamında haberin yayından kaldırılmasını talep etme hakkı bulunduğunu, Sulh Ceza Hakimliği tarafından yayından kaldırma kararı verilmiş ise de davalı site "http" protokolünü kullandığından kararın Erişim Sağlayıcıları Birliği tarafından uygulanamadığını, müvekkilinin kişilik haklarına yapılan saldırının önlenmesi gerektiğini belirterek haberin yayından kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Sulh Ceza Hakimliğinin erişimin engellenmesine dair kararı üzerine haberi yayından kaldırdıklarını, bu nedenle konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiğini, esas yönünden de haberin görünür gerçeğe uygun olup basın ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının imtiyaz sahibi olduğu Yeni Şafak Gazetesi'nin internet sitesinde 03.03.2005 tarihinde davacı hakkında haber yayınlandığı, habere konu iddia edilen eylemden dolayı davacı hakkında verilen beraat kararının kesinleştiği, haberin güncelliğini yitirdiği, davacının unutulma hakkı kapsamında talebinin yerinde olduğu, davacının kişilik haklarına yapılan saldırının önlenmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulü ile 03.03.2005 tarihli haberin yayından kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu haberin yapıldığı tarihten davanın açıldığı tarihe kadar 12 yıllık bir sürenin geçtiği gözetildiğinde haberin güncelliğini yitirdiği, habere konu olayın yayın tarihinde görünür gerçeğe uygun olduğu anlaşılmış olsa da, yapılan yargılama sonucu davacının beraat ettiği ve hükmün kesinleştiği, toplumun halen habere ulaşmasının kişi hakkında yanlış algılamaya neden olabileceği, davacının siyasetçi veya sanatçı gibi kamunun ilgisine haiz kişilerden olmadığı, haberin yayında kalmasının topluma sağlayacağı bir katkı da bulunmadığı, haberin kolayca ulaşılabilen internet ortamında yayınlanmaya devam edilmesinin davacının şeref ve itibarını zedeleyici nitelikte olduğu, davacının “unutulma hakkına" dayalı talebinin ve İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; haberde Rekabet Kurumu'nda gerçekleşen olayların adli sürecine ilişkin bilgi verildiğini, yapılmasında kamu yararı bulunduğunu, hukuka uygunluğun yayın tarihi itibari ile değerlendirilmesi gerektiğini, kişilik haklarına saldırı olmadığını, erişimin engellenmesine dair Sulh Ceza Hakimliği kararından haberdar olmaları neticesinde haberin yayından kaldırıldığını, haberin kaldırılması nedeniyle davanın konusuz kaldığını, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiğini, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; kişilik haklarına saldırı nedeniyle 03.03.2005 tarihinde "www.yenişafak.com.tr" de yayınlanan haberin yayından kaldırılması istemine ilişkindir.

TMK'nın "Kişiliğin korunması" kısım başlıklı 24 üncü maddesi şöyledir:

“Hukuka aykırı olarak kişilik hakkına saldırılan kimse, hakimden, saldırıda bulunanlara karşı korunmasını isteyebilir. Kişilik hakkı zedelenen kimsenin rızası, daha üstün nitelikte özel veya kamusal yarar ya da kanunun verdiği yetkinin kullanılması sebeplerinden biriyle haklı kılınmadıkça, kişilik haklarına yapılan her saldırı hukuka aykırıdır.”

TMK'nın "Kişiliğin korunması" kısım başlıklı 24 üncü maddesi şöyledir:

“Hukuka aykırı olarak kişilik hakkına saldırılan kimse, hakimden, saldırıda bulunanlara karşı korunmasını isteyebilir. Kişilik hakkı zedelenen kimsenin rızası, daha üstün nitelikte özel veya kamusal yarar ya da kanunun verdiği yetkinin kullanılması sebeplerinden biriyle haklı kılınmadıkça, kişilik haklarına yapılan her saldırı hukuka aykırıdır.”

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; Yeni Şafak Gazetesinin internet sitesinde 03.03.2005 tarihinde davacı hakkında haber yayınlandığı, habere konu iddia kapsamında yapılan yargılama neticesinde davacının beraat ettiği ancak haberin halen arşivde yayınlanmaya devam ettiği, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17/6/2015 tarihli ve E.2014/4-56, K.2015/1679 sayılı kararında "...Unutulma hakkına gelince; unutulma hakkı ve bununla ilişkili olan gerektiği ölçüde ve en kısa süreliğine kişisel verilerin depolanması veya tutulması konuları, aslında kişisel verilerin korunması hakkının çatısını oluşturmaktadır. Her iki hakkın temelinde bireyin kişisel verileri üzerinde serbestçe tasarruf edebilmesini, geçmişin engeline takılmaksızın geleceğe yönelik plan yapabilmesini, kişisel verilerin kişi aleyhine kullanılmasının engellenmesini sağlamak yatmaktadır. Unutulma hakkı ile geçmişinde kendi iradesi ile veya üçüncü kişinin neden olduğu bir olay nedeni ile kişinin geleceğinin olumsuz bir şekilde etkilenmesinin engellenmesi sağlanmaktadır. Bireyin geçmişinde yaşadığı olumsuz etkilerden kurtularak geleceğini şekillendirebilmesi bireyin yararına olduğu gibi toplumun kalitesinin gelişmişlik seviyesinin yükselmesine etkisi de tartışılmazdır. Unutulma hakkı; üstün bir kamu yararı olmadığı sürece, dijital hafızada yer alan geçmişte yaşanılan olumsuz olayların bir süre sonra unutulmasını, başkalarının bilmesini istemediği kişisel verilerin silinmesini ve yayılmasının önlemesini isteme hakkı olarak ifade edilebilir." şeklinde unutulma hakkının ifade edildiği, dava konusu haberin unutulma hakkı kapsamında değerlendirilmesi gereken bir yayın olduğu, bu nedenle mahkemenin internet haberinin yayından kaldırılmasına dair kabul kararının yerinde olduğunun anlaşılmasına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10109, Karar No: 2013/8791, Tarih: 13.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/10109 E.  ,  2013/8791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme,hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararına karşı sanık müdafii tarafından istenilen inceleme talebinin itiraz merciince reddedildiği, bu karara karşı da herhangi bir temyiz talebinin bulunmadığı belirlenerek, sanık ... yönünden hakaret, ... bakımından ise kamu malına zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz talebiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olmalıdır.

Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için; şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; suç tarihinde sanıklar arasında çıkan kavga nedeni ile görevli şikayetçi polislerin olaya müdahale ettikleri sırada, sanık ...'ı göz altına almak için ekip otosuna bindirdikleri, ekip otosundayken otunun arka camında bulunan güç kablolarını çekerek zarar verdiği, ...un ...e doğru küfür ederek yürümesi üzerine polis memuru ...'ın ona engel olmak istediği, bu sırada sanık ...'in "siz benim amcamı nasıl döversiniz, anasını avradınızı sinkaf ettiklerim" diyerek onlara hakaret ettiği anlaşıldığından, sanık ...’in eyleminin mala zarar verme,...’in ise hakaret suçlarını oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanık ... hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 51.maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiş olması karşısında, aynı Kanun’un 53/4 maddesi uyarınca, aynı maddenin 1 ve 2.fıkralarındaki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2)Sanık ... hakkında hakaret suçundan hükmolunan uzun süreli hapis cezasının ertelenmiş olması karşısında, TCK’nın 53/3 maddesi gereğince, aynı maddenin 1.fıkrasının “c” bendinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet,

vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluklarının uygulanma olanağının bulunmadığının düşünülmemesi,

3)Sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilirken 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinde öngörülen nesnel veya öznel koşulların bulunup bulunmadığının tartışılarak yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, gerekçeli kararla da çelişen gerekçeyle hükmün açıklanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11594, Karar No: 2010/12988, Tarih: 25.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/11594 E.  ,  2010/12988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kamulaştırma işlemleri tamamlanmadan davalı idare tarafından elkonulan ve kamu yararına ilişkin bir ihtiyaç sebebiyle kullanılan taşınmazlara haksız elatmanın, su kanalının kaldırılarak giderilmesi ve ecrimisil istemlerine ilişkin olup, uyuşmazlıkta Kamulaştırma Kanununa 5999 sayılı kanunla eklenen geçici 6.madde hükmünün uygulanması gerektiğinden, temyiz itirazlarını inceleme görevi Yüksek Yargıtay 5.Hukuk Dairesi Başkanlığına ait olmakla, dosyanın anılan daire başkanlığına gönderilmesine, 25.11.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6125, Karar No: 2014/10016, Tarih: 15.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/6125 E.  ,  2014/10016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/02/2012

NUMARASI : 2010/516-2012/98

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar bir kısım davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına dayalı tapu iptali tescil ve elatmanın önlenmesi isteklerine ilişkindir.

Davalı, çekişmeli yere ilişkin tapusunun olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın davalı tapusu kapsamında kaldığı ve davalı zilyetliğinde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden; çekişme konusu taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında tescil harici bırakıldığı bilahare davalı tarafından MK 639(713) maddesine dayılı olarak Hazine, H. K. muhtarlığı ve Orman İdaresi aleyhine açılan Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 14.10.1975 tarihli 1974/204E., 1979/179K. sayılı davasının kabulle sonuçlanıp anılan tescil ilamına istinaden 14.10.1975 tarih ve 116 sıra numarası ile davalı adına tapuya tescil edildiği davacıların mirasbırakanları Habibe Şerefli adına tapunun 21.07.1969 tarih ve 63, 64 sıra nolu, 07.02.1962 tarih 1-4 sıra nolu, Eylül 1340 tarih 3 sıra numaralarında kayıtlı tapu kayıtlarının çekişme konusu taşınmazı kapsadığını ileri sürerek, tapu iptal ve tescil isteği ile eldeki davayı açtıkları davacıların tutundukları tapu kayıtlarına Kadastro Mahkemesinin 1996/11E. sayılı davasında kapsam tayin edildiğinin savunulduğu ve aynı tapu kayıtlarına dayalı olarak birden çok dava dosyasının olduğu anlaşılmaktadır.

Çekişmeli taşınmazın davalı adına tesciline esas ilamda, davacılar taraf olmadıklarından bu ilamın davacıları bağlamayacağı, öte yandan; uyuşmazlığın açıklığa kavuşturulması bakımından davacıların, dayandıkları tapu kayıtlarının kapsamının saptanması gerektiği kuşkusuzdur.

Ne var ki; mahkemece, hükme yeterli bir araştırma yapılmış değildir. Şöyle ki; davadaki istek zilyetliğe dayalı tapu iptal ve tescil gibi değerlendirilmiş, davacıların dayandıkları tapu kayıtları çekişmeli taşınmaza mahallinde uygulanmamış, davalı tapusuna kapsam tayin edilmekle yetinilmiştir.

Ne var ki; mahkemece, hükme yeterli bir araştırma yapılmış değildir. Şöyle ki; davadaki istek zilyetliğe dayalı tapu iptal ve tescil gibi değerlendirilmiş, davacıların dayandıkları tapu kayıtları çekişmeli taşınmaza mahallinde uygulanmamış, davalı tapusuna kapsam tayin edilmekle yetinilmiştir.

Bilindiği üzere; Harita ve krokisi bulunan tapu kayıtlarına 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 719, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi uyarınca kapsam belirleneceği kuşkusuzdur. Ancak böyle bir harita ve kroki yoksa veya uygulanabilir nitelik taşımıyorsa öncelikle tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm gittileri ile birlikte tapu müdürlüğünden istenilmesi, gitti kayıtlarının yüzölçümlerinde veya sınırlarında bir değişiklik varsa dayandığı belgelerin incelenip, doğru ve yasal bir nedenin bulunup bulunmadığının araştırılması, doğru esasa dayanmıyorsa, ilk tesisindeki sınırlara itibar edilmesi, ayrıca uygulamada yararlanmak üzere varsa komşu taşınmaz kayıtlarının getirtilmesi, böylece yanların dayandığı, usulüne uygun olarak çıkarılmış tüm belgeler toplandıktan, dosya öteki yönlerden de keşfe hazır hale geldikten sonra yöreyi iyi bilen yaşlı ve yansız yerel bilirkişi veya bilirkişiler aracılığı ile uygulama yapılması, kayıtlardaki her sınır yerel bilirkişi veya bilirkişilerden sorulup arazi üzerinde tespit edilmesi; gerektiğinde sınırlar hakkında açıklayıcı doyurucu bilgiler alınması, bilinmeyen sınırlar yönünden taraflara tanık dinletme olanağının sağlanması, komşu taşınmaz kayıtlarının da aynı şekilde uygulanarak yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin denetlenmesi gerekir.

Öte yandan, sınırlar değişebilir nitelikte ise veya tam olarak kapanmayıp açık yönler kalıyorsa, kayda değişmez sınırlarla bağlantı kesilmemek suretiyle miktarına göre kapsam belirlenmesi, ayrıca tapu fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilerden keşifte saptanan bilgi ve bulgulara uygun ve uygulamayı tam olarak yansıtan, infaza elverişli rapor ve kroki alınması zorunludur.

Öte yandan, sınırlar değişebilir nitelikte ise veya tam olarak kapanmayıp açık yönler kalıyorsa, kayda değişmez sınırlarla bağlantı kesilmemek suretiyle miktarına göre kapsam belirlenmesi, ayrıca tapu fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilerden keşifte saptanan bilgi ve bulgulara uygun ve uygulamayı tam olarak yansıtan, infaza elverişli rapor ve kroki alınması zorunludur.

Hal böyle olunca; davacıların tutundukları tapu kayıtlarına Kadastro Mahkemesi'nin 1996/11E., sayılı dava dosyasında kapsam tayin edilip edilmediğinin edildi ise o kararın kesinleşip kesinleşmediğinin açıklığa kavuşturulması, kesinleşmiş ise; davacıların o davada taraf olduğu, hükmün davacıları bağlayacağı gözetilerek 3 uzman bilirkişi ile keşif yapılarak davaya konu edilen taşınmazın 1996/11e. sayılı davada belirlenen kapsam içinde kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanması bu kapsam içinde kalıyorsa davacıların dayandıkları tapu kayıtlarının daha eski tarihli ve sahih esaslı olduğu gözetilerek davanın kabul edilmesi aksi halde davanın reddine karar verilmesi, kadastro mahkemesinin 1996/11e. Sayılı dava dosyası kesinleşmemiş ise davacılarının tutundukları tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile getirtilmesi komşu parsel kayıtları getirtilerek taşınmazın bulunduğu yönde ne okudukları da denetlenmek suretiyle ve yukarıda açıklanan ilkeler doğruldusunda mahallinde yapılacak uygulama ile taşınmazı kapsayıp kapsamadığının saptanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazı açıklanan yönler itibariyle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.