muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7340, Karar No: 2022/15936, Tarih: 09.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/7340 E.  ,  2022/15936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında, suça konu yerin Kümbet mahallesi 145 ada 11 nolu parsel sınırları içinde yer aldığının belirtildiği, Giresun Kadastro Mahkemesi'nin 2018/11 Esas( Dereli (kapatılan) Kadastro Mahkemesi'nin 2009/51 Esas)sayılı dosyasında 2009 tarihinde kadastro tespitine itiraz davası açıldığı ve 145 ada 11 nolu parselin kadastro tutanaklarının iptali ile fen bilirkişisi raporunda yeşil renk ile gösterilen kısımlarının orman vasfıyla, kalan kısımlarının ise mera vasfıyla tesciline karar verildiği ve kararın henüz kesinleşmediği, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında suça konu yerin amenajman planında orman toprağı, memleket haritasında boyasız, boş alan içinde kaldığının tespiti ile suça konu yer ile kadastro tespitine itiraz davasına konu yerin aynı yer olup olmadığına ilişkin bir tespit yer almadığı anlaşılmakla,

Giresun Kadastro Mahkemesi'nin 2018/11 Esas sayılı dosyası getirtilip incelenerek, dava konusu yer ile suça konu yerin aynı yer olup olmadığı, suça konu alanın kadastro tespitine itiraz davasında orman vasfıyla tesciline karar verilen yerde bulunup bulunmadığı ve suça konu yerin amenajman planı, memleket haritası ve hava fotoğraflarına göre orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususlarının net olarak tespiti bakımından bilirkişi raporu aldırılıp, suça konu yer ile kadastro davasına konu yerin aynı yer olduğunun tespiti durumunda, gerek görülmesi halinde kadastro tespitine itiraz davasının sonucunun bekletici mesele yapılmasına karar verilerek ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14387, Karar No: 2012/14397, Tarih: 19.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/14387 E.  ,  2012/14397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım hukukuna ilişkin talepte Adana 1.Sulh Hukuk ve ... 3.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, küçüğe kayyım atanması istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, ... Emniyet Müdürlüğüne ait 28.11.2011 tarihli tutanakta küçüğün ...'da olduğunun belirtildiği ancak küçüğün ... ilinde ikamet edip etmediğinin tespit edilmediği anlaşılmıştır. Bu durumda küçüğün yerleşim yeri adresinin kolluk gücü ile araştırılarak tesbiti ile belgelendirilmesi ve dosya arasına konulması, ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6884, Karar No: 2018/18426, Tarih: 18.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/6884 E.  ,  2018/18426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, karakol koğuşunda ranzanın yanında bulunan dolabın üzerine bıraktığı telefonunun çalınması ve telefonun sanıkta yakalandıktan sonra sanığın satın aldığını iddia ettiği kişiye ulaşılabilecek açık ve net bir bilgi veremediğinin anlaşılması karşısında; eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesi yerine aynı Yasa'nın 165/1. maddesiyle hüküm kurulması,

2-Müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında akşam saat 20:00 de telefon ile konuşup yattığını sabak 4.00 de uyandığında telefonun yerinde olmadığınıfarkettiğini beyan etmesi karşısında, suça konu eylemin gece gerçekleştiği anlaşılmakla; sanık hakkında koşulları oluştuğu halde TCK'nın 143. maddesinin uygulanmayarak eksik cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 18.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10667, Karar No: 2014/15644, Tarih: 14.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/10667 E.  ,  2014/15644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/12/2011

NUMARASI : 2010/531-2011/714

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı. İşe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.08.2001 tarihinden itibaren farklı alt işverenler bünyesinde asıl işveren davalı üniversitede işten çıkarıldığı 01.03.2008 tarihine kadar çalıştığını, 2005 yılından itibaren ihalelerle alt işveren davalı şirkete bağlı olarak görev yaptığını, alt işveren değişikliklerinin işyerinin devri şeklinde gerçekleştiğini, açılan işe iade davasının mahkemece reddedildiğini, kararın temyizi üzerine Yargıtay tarafından bozularak işe iadesine karar verildiğini, davacının işe başvuru talebini noter kanalı ile şirket ve asıl işverene gönderdiğini, ancak her iki işverence bu talebe yanıt verilmediğini iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, işe başlatmama nedeniyle belirlenen 5 aylık brüt ücret tutarında tazminat ve 4 aylık boşta geçen süre için doğmuş hak ve alacakların her iki işverenden dayanışmalı olarak faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı üniversite vekili, kurumun taraf ehliyeti bulunmadığını, davanın kurum açısından reddi gerektiğini, sözleşme ve şartnamelere atıfla yüklenicinin kurumda çalıştırdığı personele karşı her türlü sorumluluğu kabul ettiğini, davalı şirketçe 2008/154 Esas sayılı ilamda da belirtildiği üzere sayılı ilamda da belirtildiği üzere davacıya o dönem içerisinde yeni görev yeri gösterildiğini, ancak davacının bu yeni görev yerinde göreve başlamadığını, mahkemece verilen kararın temyizi üzerine Yargıtay tarafından davacının şirketteki işine iadesine karar verildiğini, bu nedenle kurumun herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, diğer davalı şirketin kurumlarında 2007/2008 döneminde temizlik işi ihalesi yaptığını, daha sonraki dönemlerde şirketin üniversitede temizlik ihalelerine katılmadığını, davacının kıdem tazminatı vs. alacakların kurum değil şirketten talep edilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı şirket vekili, duruşmada davayı kabul etmediklerini, davacının müvekkili şirkete bir başvurusu olmadığını, bu konuda beyanlarını ayrıntılı olarak sunacaklarını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı şirket vekili, duruşmada davayı kabul etmediklerini, davacının müvekkili şirkete bir başvurusu olmadığını, bu konuda beyanlarını ayrıntılı olarak sunacaklarını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Yargıtay 9. Hukuk Dairesince davalı işveren tarafından yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işine iadesine karar verildiği, davacının usulüne uygun bir şekilde işverene başvurması gerektiği, dava açılmadan önce davacının noter kanalıyla İ.. Limited Şirketine başvuruda bulunduğu ancak tebligat yapılamadığı, mahkemece usul ekonomisi göz önünde bulundurularak davalı İ.. Limited Şirketine tekrar başvurusunun sağlandığı ve davacının Kocaeli 6. Noterliği kanalıyla işe başlatılmak üzere davalı İ.. Limited Şirketine başvuruda bulunduğu ve bu başvurunun 05.05.2011 tarihinde davalı şirkete tebliğ edildiği, davacının işe başlatılması halinde davanın konusuz kalma ihtimali bulunduğu, ancak davalı İ.. Limited Şirketinin davacının işe çağırıldığına ilişkin dosyaya her hangi bir delil sunmadığı, bu nedenle davacının işe başvurusunun tebliğ edildiği 05.05.2011 tarihini takip eden bir aylık sürenin sonu olan 05.06.2011 tarihinin fesih tarihi olarak kabul edildiği gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

Dava, işe iade sonrası kıdem, ihbar tazminatı, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süreye ilişkin alacaklar hakkındadır.

Dava dosyası incelendiğinde, davacı işçi tarafından davalılar aleyhinde açılan işe iade davasının yerel mahkemece reddedildiği, kararın temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından yerel mahkeme kararı bozularak feshin geçersizliğine, davacı işçinin davalı şirketteki işine iadesine karar verildiği, Yargıtay ilamının davacı vekiline 11.02.2010 tarihinde tebliğ edildiği,

Davacı işçi tarafından noter kanalı ile davalı şirkete 11.02.2010 keşide tarihli ihbarname gönderilerek daha önce yaptığı işe başlatılmayı talep ettiği, alıcının adresten ayrıldığı ve yeni adresi tespit edilemediğinden anılan ihbarnamenin merciine iade edildiği,

Davacı vekili tarafından davalılar aleyhinde 01.07.2010 tarihinde temyize konu davanın açıldığı,

Mahkemece, 26.04.2011 tarihinde davacı vekiline işe başlatılması konusunda işverene başvurması için süre verildiği, davacı işçi tarafından davalı şirkete noter kanalı ile 26.04.2011 keşide tarihli ihbarname gönderilerek, daha önce yaptığı işe aynı şartlarda çalışmak üzere başlatılmayı talep ettiği, ihbarnamenin 05.05.2011 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

İşe iade kararına bağlı hakların talep edilmesinin temel koşulu işe iade başvurusu yapılıp, işverenin işe başlatmamasıdır.

Somut olayda davacı işçinin işe iade başvurusu işverene tebliğ edilmeden dava açılmış olup, mahkemenin “usul ekonomisi” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile işe iade başvurusu yaptırıp, yargılamaya devam edilerek esastan karar verilmesi hatalıdır.

İşe iade kararına bağlı hakların talep edilmesinin temel koşulu işe iade başvurusu yapılıp, işverenin işe başlatmamasıdır.

Somut olayda davacı işçinin işe iade başvurusu işverene tebliğ edilmeden dava açılmış olup, mahkemenin “usul ekonomisi” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile işe iade başvurusu yaptırıp, yargılamaya devam edilerek esastan karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece, davanın açıldığı tarih itibariyle dava koşulu oluşmadığından davanın reddi gerekirken, kabulü hatalıdır.

F)SONUÇ:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/23, Karar No: 2023/921, Tarih: 06.02.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/23 E.  ,  2023/921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/63 E., 2019/79 K.

SUÇ : 1632 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.(Kapatılan) 8. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 26.09.2011 tarihli ve 2011/659 Esas, 2011/272 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar

verilmiştir.

2.(Kapatılan) 8. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 26.09.2011 tarihli ve 2011/659 Esas, 2011/272 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine (Kapatılan) Askerî Yargıtay 2 nci Dairesinin 30.01.2013 tarihli ve 2013/373 Esas, 2013/354 Karar sayılı kararı ile;

A)Askerî Mahkemece, 26.09.2011 tarihinde yapılan ve sanığın da hazır bulunduğu hüküm

duruşmasında; sanığın sorgusu başlamadan önce, sağlık muayene kayıtları ve disiplin

cezalarına ilişkin gelen belgelerin okunmasından sonra, taraflara diyeceklerinin sorulmadığı,

ayrıca aynı belgelerle ilgili olarak, tarafların talepleri olmaksızın bu delillerin iradından

vazgeçildiği, sanığın sorgusundan sonra dosyadaki belgelerin okunduğu ve sanığın duruşmalardan

bağışık tutulmasına karar verildiği görülmüş ise de; hazır bulunan taraflara okunan belgelere karşı

diyecekleri sorulmadığı gibi, soruşturmanın genişletilmesine yönelik talebi olup olmadığı

Askeri Savcıya sorulmasına rağmen, sanığa sorulmamış olmasının savunma hakkını kısıtlayıcı nitelikte olması,

B)Anayasa Mahkemesinin

05.07.2012 tarihli, 2012/9 Esas, 2012/103 Karar sayılı kararı ile 1632 sayılı Kanun'un 47 nci maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin birinci ve ikinci cümleleri ile Ek 8 inci

maddesinin ikinci fıkrasının “Sırf askerî suçlar ile bu Kanunun Üçüncü Babının Dördüncü

Faslında yazılı suçlar hakkında, kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” bölümünün

“...kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” ibaresinin ve 1632 sayılı Kanun'un Ek 10 uncu

B)Anayasa Mahkemesinin

05.07.2012 tarihli, 2012/9 Esas, 2012/103 Karar sayılı kararı ile 1632 sayılı Kanun'un 47 nci maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin birinci ve ikinci cümleleri ile Ek 8 inci

maddesinin ikinci fıkrasının “Sırf askerî suçlar ile bu Kanunun Üçüncü Babının Dördüncü

Faslında yazılı suçlar hakkında, kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” bölümünün

“...kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” ibaresinin ve 1632 sayılı Kanun'un Ek 10 uncu

maddesinin ikinci fıkrasının, izin tecavüzü suçu yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmesi

karşısında, uygulamaya yönelik bu konularda, yeniden değerlendirme ve tartışma yapılması gerekliliği nedenleriyle mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

3.(Kapatılan) 8. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 20.06.2013 tarihli ve 2013/883 Esas, 2013/464 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca on ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, söz konusu karar yasal süresi içerisinde taraflarca itiraz edilmemek suretiyle 07.08.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

4.Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 07.08.2013 tarihinde kesinleşmesinin ardından 5 yıllık denetim süresi içerisinde 29.09.2011-01.03.2017 tarihleri arasında firar suçunu işlediğinin Hozat Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2018 tarihli ve 2017/81 Esas, 2018/18 Karar sayılı kararı ile ihbar edilmesi üzerine Hozat Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.07.2019 tarihli ve 2019/63 Esas, 2019/79 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan, (Kapatılan) 8. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 20.06.2013 tarihli ve 2013/883 Esas, 2013/464 Karar sayılı hükmünün açıklanmasına, sanığın izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca on ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; herhangi bir gerekçe belirtmeksizin hükmü temyiz etme iradesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, 17.08.2007 tarihinde on günlük izne gönderildiği, dört

günlük gidiş ve dönüş yol süresi de tanındığında, izni sona ermeden önce, 30.08.2007 tarihinde

gelip Elazığ Kabul ve Toplanma Merkezi Komutanlığına kaydını yaptırdığı, ancak aynı gün

oradan ayrılan sanığın en geç 31.08.2007 tarihine kadar gelip birliğine katılması gerekirken

katılmadığı, emniyet kuvvetleri tarafından 15.08.2011 tarihinde Sungurlu’da polis merkezine

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, 17.08.2007 tarihinde on günlük izne gönderildiği, dört

günlük gidiş ve dönüş yol süresi de tanındığında, izni sona ermeden önce, 30.08.2007 tarihinde

gelip Elazığ Kabul ve Toplanma Merkezi Komutanlığına kaydını yaptırdığı, ancak aynı gün

oradan ayrılan sanığın en geç 31.08.2007 tarihine kadar gelip birliğine katılması gerekirken

katılmadığı, emniyet kuvvetleri tarafından 15.08.2011 tarihinde Sungurlu’da polis merkezine

davet edilerek yakalandığı, maddi vakıa olarak anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmalarında özetle; eşini rahatsız edenlerin olduğu, eşine yardım edecek ve bakacak başka kimsenin olmadığı, ailesine iaşe sağladığı, 4 yıl boyunca devam eden izin tecavüzünde kredi çekip dükkan açtığı, suç işleme kastının olmadığını ve beraatini talep ettiği şeklinde beyanda bulunmuştur.

3.Adresinden taşınan ancak yeni adres bildirmeyen sanığın Askerî Yargıtay bozma ilamına karşı diyeceklerinin tespit edilemediği ancak yargılamanın sürüncemede kalmaması ve yeni verilecek kararın sanığın lehine olduğu değerlendirilerek adres tespitinden vazgeçilmiştir.

4.Sanık ihbar yazısına diyeceklerinin tespiti amacıyla talimat ile alınan savunmasında, Tunceli ili Hozat ilçesinde askerlik görevini yaptığı esnada 2007 yılında birliğinden 13 gün kadar izne ayrıldığını, izin bitiminde birliğine teslim olmasının gerektiğini, ancak annesi ve babasının 32 yıldır ayrı yaşadıklarını, evli ve 3 çocuğunun olduğunu, çocuklarından ikisinin ilk okula gittiğini, ailesine ve çocuklarına bakacak başka kimseninde bulunmadığı için birliğine süresinde teslim olamadığını, daha sonra 2011 yılında kendisinin Sungurlu Polis Karakoluna giderek teslim olduğunu, emniyet ekiplerinin kendisini Sungurlu Jandarma Komutanlığına oradan Elazığ Kabul Toplama Merkezine teslim ettiğini, orada 42 gün Elazığ Kapalı Askerî Cezaevinde tutuklu kaldığını, sonrasında Kabul Toplama Merkezinden çarşı iznine çıktığını, çarşı izni sonunda birliğine teslim olmadığını, Sungurlu'ya ailesinin yanına geldiğini, 2017 yılında kendisinin Elazığ Kabul Toplama Merkezine giderek tekrar teslim olduğunu, askerliğini bitirip terhis olduğunu, Hozat Askerî Mahkemesi kararında sadece 10 ay hapis cezasının ertelendiğinin bildirildiğini, 5 yıl denetime tabi olduğunun açıklanmadığını ve gerekçeli kararın tarafına tebliğ edilmediğini, sadece Hozat Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/81 Esas sayılı kararının tarafına tebliğ edildiğini, istinaf ettiğini, istinaf talebinin reddedildiğini ve red ilamının tarafına tebliğ edildiğini, o cezayı taksitle ödediğini, 5 yıl denetime tabi olduğundan haberi olmadığı için bu konuya dikkat etmediğini, suçunu bu şekilde kabul ettiğini beyan etmekle lehine olan hükümlerin uygulanmasını talep etmiştir.

5.Dosya kapsamında bulunan sanığa ait nüfus ve adli sicil kaydı, sevk belgesi, yargılama konusu suça ilişkin izin belgesi, sair tutanaklar, vak'a kanaat raporu, ihbar yazısı ile mevcut bilgi ve belgeler okunup, incelenerek değerlendirilmiştir.

IV. GEREKÇE

5.Dosya kapsamında bulunan sanığa ait nüfus ve adli sicil kaydı, sevk belgesi, yargılama konusu suça ilişkin izin belgesi, sair tutanaklar, vak'a kanaat raporu, ihbar yazısı ile mevcut bilgi ve belgeler okunup, incelenerek değerlendirilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Birliğinden izinli olarak ayrılan sanığın, kabul edilebilir bir mazereti olmaksızın, izin bitiminden itibaren altı tam gün içerisinde birliğine katılmaması eylemi, izin tecavüzü suçunu oluşturmaktadır.

2.1632 sayılı Kanun'un 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde düzenlenmiş olan izin tecavüzü suçunun oluşabilmesi için, sanığın birliğine zamanında özürsüz olarak dönmemesi koşulu aranmakta ise de, Kanunda özürün ne olduğu ve kapsamı belirtilmemiştir. (Kapatılan) Askerî Yargıtayın yerleşik

kararlarında, izin tecavüzü suçunda yer verilen bu özrün kapsamı, TSK İç Hizmet Yönetmeliğinin 57 nci maddesinin (b) bendi ve 58 inci maddelerinde öngörülen kıstaslar esas alınarak, beklenmeyen aniden ortaya çıkan ve sanığın zamanında Birliğine dönmesini zorlaştıran, engelleyen durumlar olarak kabul edildiği görülmekte ve ayrıca sanığın, kanuna aykırı eylemini bir an evvel sona erdirmeye veya mazeretini ortadan kaldırmaya yönelik hareketlerinin, kısaca, suç ve dehalet kasıtlarının dikkate alınması gerekmektedir.

3.Sanık tarafından ileri sürülen hususların, askerlik hizmetine üstün tutulabilir nitelikte olmadığı, aniden ortaya çıkmadığı, söz konusu mazeretler ile izin tecavüzünde bulunulan süre arasında kabul edilebilir ve makul bir ölçü bulunmadığı da dikkate alındığında; suça konu eylemin sabit görülmesinde ve denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

5.5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak; hükümden sonra 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'la yapılan değişikliklerin, infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

6.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 31.08.2007-15.08.2011 yerine yalnızca 31.08.2007 olarak yazılması yerinde eklenmesi olanaklı yazım hatası olarak görülmüştür.

V.KARAR

5.5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak; hükümden sonra 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'la yapılan değişikliklerin, infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

6.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 31.08.2007-15.08.2011 yerine yalnızca 31.08.2007 olarak yazılması yerinde eklenmesi olanaklı yazım hatası olarak görülmüştür.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hozat Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.07.2019 tarihli ve 2019/63 Esas, 2019/79 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2023 tarihinde karar verildi.