muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7615, Karar No: 2023/90, Tarih: 11.01.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/7615 E.  ,  2023/90 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2021 tarihli ve 2021/307 Esas, 2021/412 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında, nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (e) bendleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2022/437 Esas, 2022/967 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebebi; sanığın öldürme kastı ile hareket etmemesi nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ...'in olay günü çalıştığı iş yerinde kanaması olması nedeniyle lavaboya giderek lavabo kapısını kilitlediği, burada doğum yaparak, yapılan otopsi ve tetkiklerden de tespit edildiği üzere canlı olarak doğduğu anlaşılan bebeğini, üzerinden çıkarttığı çamaşırlarla beraber kovaya atmak suretiyle maktul bebeğin künt travmayla oluşabilir nitelikte kafatası ve gövde kemik kırıklarıyla birlikte olan beyin zarları, beyin-beyincik ve iç organ harabiyetinden gelişen kafa içi ve karın içi kanama sonucu kasten ölümüne sebebiyet verdiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın aşamalarda çelişkili savunmalarda bulunarak üzerine atılı suçu inkar ettiği belirlenmiştir.

3. Sanık ile aynı iş yerinde çalışan bir kısım kişiler ile çağrı üzerine sanığa tıbbî müdahalede bulunmak üzere olay yerine gelen sağlık çalışanlarının tanık sıfatı ile alınan beyanları dava dosyasında mevcuttur.

2. Sanığın aşamalarda çelişkili savunmalarda bulunarak üzerine atılı suçu inkar ettiği belirlenmiştir.

3. Sanık ile aynı iş yerinde çalışan bir kısım kişiler ile çağrı üzerine sanığa tıbbî müdahalede bulunmak üzere olay yerine gelen sağlık çalışanlarının tanık sıfatı ile alınan beyanları dava dosyasında mevcuttur.

4. Sanığın savunmasında ileri sürdüğü Özel Aspendos Anadolu Hastanesinde tedavi amaçlı herhangi bir kaydına rastlanmadığına dair yazı cevabı dava dosyasında mevcuttur.

5. Sanığın kanında alkol, uyuşturucu veya uyarıcı maddeler ile ilaç etkin maddelerinin bulunmadığına dair Adlî Tıp Kurumu ... Grup Başkanlığı Kimya İhtisas Dairesinin 15.04.2021 tarihli toksikoloji raporu dava dosyasında mevcuttur.

6. Maktulün kesin ölüm sebebine ilişkin olarak Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Morg İhtisas Dairesi tarafından tanzim olunan, 22.10.2020 tarihli otopsi raporunda;

"Cesedin harici muayene bulguları, vücut ölçüleri ve histopatolojik tetkiklerine göre intrauterin 9 aylık cesametle uyumlu olduğu, otopsi bulguları ve histopatolojik tetkiklerine göre canlı olarak doğduğu,

Kişinin ölümünün künt travmayla oluşabilir nitelikte kafatası ve gövde kemik kırıklarıyla birlikte olan beyin zarları, beyin-beyincik ve iç organ harabiyetinden gelişen kafa içi ve karın içi kanama sonucu meydana gelmiş olduğu"

Belirtilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın soruşturma aşamasında doğan bebekle ilgisinin olmadığı şeklinde beyanı sonrası, Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan savunmasında pantolonun arasına bir şey düştüğüne ilişkin savunmasının ardından, kovuşturma evresinde ayakta, klozetin yan tarafında dururken kanamasıyla birlikte doğum yaptığını, doğum yaptığında çocuğu tutmaya çalıştığını ancak eli kan olduğu için çocuğun elinden kaydığını ve yere düştüğünü, kafa kısmı ve vücudunun yere çarptığını, sağlık ekiplerine bebeği olduğunu kapı arasından söylediğini ve kovayı sağlık ekiplerine verdiğini beyan ederek savunmaları arasında çelişki yarattığı, otopsi raporunda maktul bebeğin canlı olarak doğduğunun ve ölümünün künt travmayla oluşabilir nitelikte kafatası ve gövde kemik kırıklarıyla birlikte olan beyin zarları, beyin-beyincik ve iç organ harabiyetinden gelişen kafa içi ve karın içi kanama sonucu meydana geldiğinin tespit edilmesi, istikarlı ve birbiriyle uyumlu tanık beyanlarında, sanığın iş yerinde çalışan arkadaşlarına ısrarlarına rağmen kilitlediği kapıyı açmaması, yardım taleplerini geri çevirmesi, iş arkadaşlarının çağrısı üzerine gelen sağlık

görevlilerinin de yardım taleplerini geri çevirmesi, lavobadan çıktığında üzerinde pantolonunun olmadığı ve ısrarla kanlı kıyafetlerinin ve maktul bebeğin bulunduğu kovayı sağlık çalışanlarına vermekten imtina ederek kovayı atmak istediğini söylemesi karşısında, sanığın öldürme kastının bulunmadığına dair savunması yerinde görülmediğinden yargılama konusu suçun sübuta erdiği belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2022/437 Esas, 2022/967 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebebi ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ve müdafiinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,11.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3358, Karar No: 2019/4119, Tarih: 15.04.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/3358 E.  ,  2019/4119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, vekil edeninin de 1/9 oranında paylı malik olduğu toplamda 13 adet parsele ilişkin el atmanın önlenmesinin ve geriye doğru 5 yıllık ecrimisilin hüküm altına alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... ile davalı ... vekili; davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...; cevap dilekçesiyle kendisinin dava konusu taşınmazların zirai ürün gelirlerden pay almadığını, diğer davalıların davacıya verdikleri zarar kadar kendisine de zarar vermiş olduklarını olası bir tazminat ödenmesine hüküm tesis edilecek ise bu tazminat ve yargılama giderinin dışında tutulmasını istemiştir.

Diğer davalılar; davaya cevap vermemiş ve duruşmalara da iştirak etmemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; paydaşlar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Hemen belirtilmelidir ki, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Açıklanan bu ilke ışığında somut olaya gelince; dava konusu taşınmazlarda iştirak halinde mülkiyet bulunmakta olup; taraflar arasında evvelce görülen davalarda intifadan men koşulunun oluştuğu açıktır. Davacı, taşınmazların tamamının davalılar tarafından kullanıldığını ve kendi payına el atıldığını iddia ederek el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istediğine göre, dava konusu taşınmazların başında yapılacak keşifte; her bir taşınmazın kim tarafından ne şekilde kullanıldığının ayrı ayrı belirlenmesi, davacı tarafından kullanılan veya kullanılabilecek yer olup olmadığının tespit edilmesinden sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek hüküm kurulması gerekirken, Yargıtay ve Dairemiz uygulamalarına aykırı olacak şekilde ve müdahale olmadığından bahisle, eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 15/04/2019tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3856, Karar No: 2014/24104, Tarih: 09.07.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/3856 E.  ,  2014/24104 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/286315

MAHKEMESİ : Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2012

NUMARASI : 2010/265 (E) ve 2011/249 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 35-50 TL parayı çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, suça sürüklenen çocuğa yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar 20 TL'den az olması sebebiyle suça sürüklenen çocuğa yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, suça sürüklenen çocuğa yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar 20 TL'den az olması sebebiyle suça sürüklenen çocuğa yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk Ç.. Ö.. ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4290, Karar No: 2016/11297, Tarih: 28.06.2016

**22. Ceza Dairesi         2016/4290 E.  ,  2016/11297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece sanık hakkında mala zarar verme suçundan ek iddianame tanzimi için Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulması üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.06.2014 tarih, 2014/1626 esas sayılı iddianamesi ile ... Asliye Ceza Mahkemesi'ne açılan dava sonucu ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.09.2014 tarih, 2014/300 Esas ve 2014/366 Karar sayılı birleşen dosyada sanığın 09.06.2014 tarihinde savunması alınırken bildirdiği ve dosyada en son adresi olan ''... Mahallesi ... caddesi 946. sokak ... Apartmanı Kat: 2 No :6 Merkez/Kırıkkale'' adresine yokluğunda verilen kararın tebliğe çıkarılması yerine sanığın 27.05.2014 tarihli oturumda savunması alınırken bildirdiği aynı zamanda mernis adresi olan ''... Mahallesi Köroğlu caddesi .... Sokak No: 25 İç Kapı No :6 .../...'' adresine kararın tebliğe çıkarılarak 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre 02.10.2014 tarihinde tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın adresine çıkarılan tebligatın usulsüz olduğu da gözetilerek mahkemece 13.10.2014 tarihinde cezaevi aracılığıyla sanığa yaptığı karar tebliği sonrası sanığın 16.10.2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenip daha önceden kasıtlı suçtan kesinleşmiş mahkumiyetleri bulunan sanık hakkında CMK'nın 231. maddesi gereğince uygulama yapılamayacağı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanığın adli sicil kaydında gözüken ilamların kesinleşme ve infaz tarihlerini içerir onaylı suretleri getirtilerek hakkında kurulan hükümlerde TCK'nin 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014-140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde olmadığından reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 28/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/31013, Karar No: 2012/22269, Tarih: 30.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/31013 E.  ,  2012/22269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine;Ancak,

5271 sayılı CMK'nin 223/4. maddesindeki durumun yasanın açıkça ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin düzenleme getirdiği suçlar bakımından geçerli olduğu, yasada kasten yaralama suçları bakımından açıkca böyle bir düzenleme bulunmadığından, yerinde olmayan gerekçe ile ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12341, Karar No: 2019/28366, Tarih: 20.03.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/12341 E.  ,  2019/28366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere, aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Olay tarihinde, sanığın sevk ve idaresindeki araçta yapılan aramada, 1350 kg şekerin ele geçirildiği, dava konusu şekerlerin niteliği ve cinsi hususunda uzman bilirkişiden rapor alınarak, yerli üretim olup olmadığı yönünde tespit yaptırılması gerekirken uzman olmayan bilirkişiden alınan yetersiz rapora dayalı olarak hüküm kurulması,

2. Sanığın savunmasında suça konu şekerleri Suriye sınırına yakın bir yerde Suriyelilerden aldığını beyan ettiği cihetle sanığın savunması doğrultusunda şekerlerin Türkiye tarafından Suriye'ye yardım amaçlı gönderilen şekerlerden olup olmadığı ve gönderilme usul ve yöntemleri ile 16.12.2013 tarihli raporda suça konu şekerlerin Türkiye'de üretilebildiği, ithalinin serbest olduğu ve söz konusu çuvallar üzerinde Türkiye'ye ait firmaların yazılarının olduğunun belirtilmesi karşısında, şeker çuvallarının üzerinde barkod numaraları varsa bunların belirtilerek, yardım amacıyla gönderilen şekerlerden olup olmadığı tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3. Sanıktan olay tarihinde 1350 kg. şeker ele geçirilmesi olayında mahkemece "meydana gelen zararın ve sanığın kastının yoğunluğu, sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak" gerekçe gösterilerek verilen cezaya teşdit uygulanmış ise de TCK'nun 61. maddesinin a-g bentlerinde belirtilen teşdit nedenlerine göre şeker miktarı gözetildiğinde kastının yoğunluğu ve işleniş şeklinin bir özelliğinin bulunmadığı ve benzer olaylar ile mukayese edildiğinde, daha çok miktarda kaçakçılık suçunu işleyenler ile daha az miktarda kaçakçılık suçunu işleyenler arasında hakkaniyete uygun adil ceza tayin edilmesi gerektiği halde, asgari hadden fazlaca uzaklaşılarak ceza tayini,

4. Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde TCK'nun 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarlarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1346, Karar No: 2019/9276, Tarih: 20.05.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/1346 E.  ,  2019/9276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Birden fazla kişi ile birlikte tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan ... vekilinin temyiz dilekçesi içeriğinden suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında tehdit suçlarından verilen beraat hükümlerini temyiz ettiği, suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara ayrıca itiraz ettiği ve itiraz mercii tarafından karara bağlandığı, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ise 21/01/2016 tarihli dilekçesinde açıkça hakaret ve basit yaralama suçlarından verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik inceleme isteğinin itiraz mahiyetinde olduğu, dilekçe içeriğinde suça sürüklenen çocuk ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyizinin bulunmadığı anlaşılmakla, katılan ... vekilinin suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında tehdit suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyizine hasren olmak üzere dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 20/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.