muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3831, Karar No: 2015/24608, Tarih: 30.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/3831 E.  ,  2015/24608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Sanığın, samimi arkadaşlık ilişkileri içerisinde bulunduğu katılan Fatmanur’dan kullanmak için aldığı cep telefonunu iade etmediği ve daha sonra yolda karşılaştıklarında katılana alenen hakaret ettiğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılan anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, hakkında verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5452, Karar No: 2012/3123, Tarih: 04.05.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/5452 E.  ,  2012/3123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca verilmesi kararlaştırılan 4 numaralı bağımsız bölümün davalı adına olan tapu kaydının iptâli ile davacı adına tescili, olmadığı takdirde rayiç değerinin tahsiline karar verilmesi istemiyle açılmış, daha sonra tescil talebinden vazgeçilerek rayiç değerin ödenmesi istenmiştir. Davalı inşaatın eksik ve kusurlu yapıldığını, kendilerince bir kısım eksikliklerin tamamlandığını, bunların bedelinin de ödenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan harici sözleşme ile davacı 2 zemin, 2 dubleks daire davalıya verilmek üzere sözleşmede belirtilen koşullarda inşaat yapımını yükümlenmiştir. Her ne kadar, sözleşme BK’nın 213., TK’nın 60., TMK’nın 706. maddelerince arsa payı devrini içerdiği halde resen düzenleme biçiminde yapılmadığından geçersiz ise de inşaatın tamamlanmış olması ve davacı yükleniciye tapuda pay devrinin gerçekleştirilmiş olması nedeniyle bu aşamada geçersizliğinin ileri sürülmesi iyiniyet kuralları ile bağdaşmaz (TMK m.2) BK’nın 355 ve devamı maddelerinde yer alan eser sözleşmelerinin bir çeşidi bulunan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, yüklenicinin bedel olarak kararlaştırılan arsa payının tamamını isteyebilmesi için inşaatı sözleşmeye, fen ve teknik kurallarına uygun tamamlayarak arsa sahibine teslimi zorunludur. Davalı arsa sahibince sözleşmeye aykırı imalât ve eksik işler bulunulduğu savunulduğuna göre uzman bilirkişi ile mahallinde inceleme yapılarak sözleşme koşullarında eksik ve kusurların incelettirilmesi, varsa bunların değeri tespit edilerek davacı alacağından mahsup edilerek hükme varılması gerekirken bu husus gözetilmeden eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 04.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/706, Karar No: 2015/789, Tarih: 17.02.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/706 E.  ,  2015/789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tük. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı Yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 17.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6277, Karar No: 2024/2269, Tarih: 19.03.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/6277 E.  ,  2024/2269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2001/242 E., 2003/170 K.

DAVACILAR : ... mirasçıları, ... vekili Avukat ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,

DAVA TARİHİ : ...

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davalı vekili

Taraflar arasındaki davadan dolayı Bala Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19.06.2003 tarihli ve 2001/242 Esas, 2003/170 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan Dairenin 12.07.2007 tarihli ve 2007/5618 Esas, 2007/7990 Karar sayılı kararının düzeltilmesi, süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Karar düzeltme dilekçesinde ileri sürülen hususlar 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi gereğince uygulanması gereken HUMK'un 440 ıncı maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymadığından davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Davalıdan HUMK'un 442/3 üncü maddesi ve 4421 sayılı Kanun uyarınca takdiren 2.320,00 TL para cezası ile 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca bakiye 778,20 TL karar düzeltme ret harcının alınmasına, 19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/8217, Karar No: 2016/4419, Tarih: 12.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/8217 E.  ,  2016/4419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 15.03.2015 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1465, Karar No: 2020/14564, Tarih: 02.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2017/1465 E.  ,  2020/14564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; sanık müdafii tarafından eski hale getirme isteminin yanı sıra temyiz isteminde de bulunduğu anlaşılmakla; CMK’nın 42. maddesi gereğince talep hakkında karar verme yetkisi Yargıtay’a ait olduğu belirlenerek sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın, savunmasında bildirdiği aynı zamanda mernis adresi olan adreste daimi birlikte oturan yeğeni ...'e tebliğ edildiği ancak mahkemece sonradan yapılan araştırmada sanığın yeğeni ... ile birlikte aynı çatı altında ikamet etmedikleri, ...'in başka bir adreste ikamet ettiğinin tespit edildiği, buna göre tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla öğrenme üzerine yapılan temyizin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

1)Sanığa yükletilen korku, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan dolayı verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, tebliğnameye uygun olarak, sanık ... müdafiinin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

2)Silahla tehdit suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen silahla tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen karardan tebliğnameye uygun olarak “TCK’nın 53/1-b maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım” çıkarılmak suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11543, Karar No: 2021/1380, Tarih: 15.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11543 E.  ,  2021/1380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 1. Asliye Hukuk ile ... 27. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, terekenin borca batık olduğu ile mirasın hükmen reddinin tespiti istemine ilişkindir.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince, miras bırakan ...'nin nüfusta kayıtlı mernis adresinin incelenmesinden, son ikametgah adresinin "19.Mayıs Mah. ... Sok. No:33 İç Kapı No:5 ... ..." olduğu, bu durumda uyuşmazlığın ... Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerektiği, belirtilen yetki kuralının kesin yetki olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmesi gerekriği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 27. Asliye Hukuk Mahkemesince ise, terekenin borca batık olduğunun tespiti davasında yetkili mahkemenin alacaklının ikametgahı mahkemesi olduğu, ancak bu yetki kesin olmayıp esasa cevap süresi içerisinde ilk itiraz olarak ileri sürülmesi gerektiği, davalıların ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesine yetki itirazı bulunmadığından davaya bakmakla yetkili mahkemenin davanın açıldığı ... Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 27. Asliye Hukuk Mahkemesince ise, terekenin borca batık olduğunun tespiti davasında yetkili mahkemenin alacaklının ikametgahı mahkemesi olduğu, ancak bu yetki kesin olmayıp esasa cevap süresi içerisinde ilk itiraz olarak ileri sürülmesi gerektiği, davalıların ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesine yetki itirazı bulunmadığından davaya bakmakla yetkili mahkemenin davanın açıldığı ... Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ölüm tarihinde miras bırakanın ölmeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmişse miras reddedilmiş sayılır. (TMK'nın 605/2. maddesi). Mirasçılar zımnen mirası kabul etmiş durumuna düşmüş olmadıkça her zaman murisin ödemeden aczini isteyebilir. Türk Medeni Kanununun 606. maddesinde belirtilen süre bu davada uygulanmaz. Bu davanın tereke alacaklılarına karşı açılması gerekir. (28.12.1942 tarihli 24/29 sayılı YİBK) Bu davada yetkili mahkeme ise alacaklıların davanın açıldığı zamandaki ikametgâhı mahkemesidir. Ayrıca TMK'nın Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğünün 39/2 fıkrası gereğince mirasın yetkisini içeren özel vekâletname sunulması zorunludur. TMK'nın 605/2 maddesi gereğince bu tür davalar için özel bir yetki belirlenmemiştir. O halde, kesin yetki söz konusu olmayıp, davanın HMK'nın 9. maddesindeki genel yetki kuralına göre belirlenmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla mirasın hükmen reddinin tespiti hakkındaki davalarda yetkili mahkeme davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içerisinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir. (HMK m. 19)

Somut olayda; davacılar vekili, müvekkillerinin muris ...'nin mirasçısı olduklarını, murisin 19/02/2009 tarihinde vefat ettiğini, terekesinin borca batık olduğunu, icra müdürlükleri, bankalar, vergi daireleri ve pek çok kurum tarafından murisin borçlarının tahsili için işlem ve takip başlatıldığını, müvekkili ...'nin maaşına gelen hacizler sebebiyle murisin terekesinin borca batık olduğunu öğrendiğini, müvekkillerinin mirası reddi süresinin geçirdiklerini, murisin terekesi ile ilgili de herhangi bir işlem yapmadıklarını belirterek muris ...'nin ölüm tarihi itibariyle terekesinin borca batık olduğunun tespitine ve mirasın hükmen reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalılar süresi içerisinde yetki itirazında bulunmadığından uyuşmazlığın, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/827, Karar No: 2015/872, Tarih: 20.02.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/827 E.  ,  2015/872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tük.Mah.Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı Yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 20.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22802, Karar No: 2011/1352, Tarih: 16.02.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/22802 E.  ,  2011/1352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre silinme koşulları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Değer nedeniyle indirim yapılırken uygulama yasa maddesinin “5237 sayılı yasanın 35/1. maddesi” olarak gösterilmesi, yerinde giderilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş,

5237 sayılı TCK’nun 145. maddesinin anılan yasanın 35/2. maddesinden sonra uygulanması, sonuca etkili olmadığından,

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması; eylemin hırsızlık suçunun yanı sıra 5237 sayılı TCK’nun 116/4. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCY’nın 7/3. maddesinin açık hükmü karşısında, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı Yasanın 58/ 6. ve 7. fıkralarında düzenlenen mükerrirlere ilişkin infaz hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğname gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “tekerrür uygulanmasına” ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.