muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8842, Karar No: 2016/4676, Tarih: 21.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8842 E.  ,  2016/4676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 42 ada 37 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 25.02.2014 gününden önce, imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Davaya konu taşınmaz ile emsal taşınmazların ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmazın 25.02.2014 olan değerlendirme, emsal alınan ... mahallesi 326 ada 254 parsel sayılı taşınmazın satış tarihi olan 30.04.2008 tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadığının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dosyada mevcut bilirkişi raporunda somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 326 ada 254 parsel sayılı taşınmazın satış tarihi olan 30.04.2008 tarihli satışına ilişkin (alıcılarını, satıcılarını ve satış bedellerini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablolarının onaylı örneklerini tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 326 ada 254 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2014 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

6-Davaya konu taşınmaz için ... idaresi lehine kurulmuş bir irtifak hakkının olup olmadığı var ise tapuya işlenip işlenmediği ve buna dair tüm evrakın ilgili idareden,

5-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 326 ada 254 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2014 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

6-Davaya konu taşınmaz için ... idaresi lehine kurulmuş bir irtifak hakkının olup olmadığı var ise tapuya işlenip işlenmediği ve buna dair tüm evrakın ilgili idareden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23410, Karar No: 2013/9232, Tarih: 03.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/23410 E.  ,  2013/9232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziantep 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :30.05.2012
Yargıtay — Esas No: 2011/1015, Karar No: 2013/924, Tarih: 17.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/1015 E.  ,  2013/924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/06/2010 tarih ve 2008/116-2010/118 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 15/01/2013 günü hazır bulunan davacı şirket temsilcisi Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ...’nin Türkiye’deki alt yayıncısı olduğunu, davalının ise ... müzik grubunun “...” adlı müzik eserini ... Kanalı’nda 09.05.2008 tarihinde ana haber bülteninde yer alan ... kulübünün şampiyonluk haberinde izinsiz olarak kullandığını ileri sürerek, 10.000 Euro + KDV’nin FSEK’nun 68. maddesi uyarınca 3 kat fazlasının faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının aktif husumet ehliyetine sahip olmadığını, davacı mali hak sahibi olmadığı için FSEK’nun 68. maddesine göre telif tazminatı isteyemeyeceğini, müvekkilinin meslek birlikleri ile lisans sözleşmeleri imzaladığını, 1999 yılından itibaren lisans ücretlerini ödediğini, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davalının aktif husumet ehliyetine sahip olmadığını, davacı mali hak sahibi olmadığı için FSEK’nun 68. maddesine göre telif tazminatı isteyemeyeceğini, müvekkilinin meslek birlikleri ile lisans sözleşmeleri imzaladığını, 1999 yılından itibaren lisans ücretlerini ödediğini, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça .... ile ... arasındaki anlaşmanın ve anlaşma ekindeki şarkı listesinin, .... ile davacı arasında imzalanan sözleşmenin ibraz edildiği, bu sözleşme hükümleri uyarınca ve .... ile ... şirketi arasındaki anlaşmanın 16. maddesine göre davacı şirketin hak takibine yetkili olduğu, ... grubuna ait ... adlı eserin ... kanalında 09.05.2008 tarihinde ana haber bülteninde ... Kulübü’nün maçı öncesinde yapılan bir futbol haberinde 1. dk 10 sn. boyunca haber altına fon olarak kullanıldığı, bu kullanımın haber senkronizasyon olarak adlandırılan işleme hakkının ihlali olarak görülebileceği, davacı şirket dava konusu şarkı ile ilgili mali hakları devralmayıp sadece mali hakları kullanma yetkisine sahip olduğundan FSEK’nun 68/1 maddesinde yazılı 3 kat bedel talebinde bulunamayacağı, sadece somut olaydaki kullanımın karşılığı olarak makul bir bedel talep edebileceği, dünyanın en ünlü müzik gruplarından ...’in “...” şarkısı için 5.000 USD + KDV ila 10.000 Euro arasında bir bedel istenebileceği bilirkişilerce bildirildiğinden kullanımın niteliği, süresi, niceliği, kullanılan eserin tanınmışlığı vb. unsurlar nazara alınarak fiyat aralığının alt sınırından rayiç bedel tespitinin somut olaya ve hakkaniyete uygun olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, takdiren KDV dahil 4.183.21 Euro senkronizasyon hakkı bedelinin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delilerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalı yayın kuruluşuna ait TV kanalındaki haber programında mali hakları kullanma yetkisi davacı şirkete ait olan musiki eserinin kullanılmasının 5846 sayılı FSEK'nun 6/3. maddesi anlamında musiki eserinin işlenmesi mahiyetinde bulunmasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 533,65 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12597, Karar No: 2017/601, Tarih: 06.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/12597 E.  ,  2017/601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/07/2015 tarih ve 2014/442-2015/127 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından 23.01.2013 tarih ve 2012/76928 numara ile 29, 31, 33, 35, 43 ve 44. sınıflarda yer alan mal ve hizmetler için "... bağ ve şarapçılık” ibareli başvurunun 29, 30, 31 ve 35. sınıflarının 556 sayılı KHK’nin 7/1-a, 7/1-b ve 7/1-c maddeleri gerekçe gösterilerek YİDK tarafından reddedildiğini, bu red kararının isabetli olmadığını; 7/1-a ve 7/1-c maddesine atıfta bulunarak “... bağ ve şarapçılık” ibarelerinden oluştuğunu, bu ibarenin karakteristik bir şekilde dizayn edildiğini, üç kelime ve yine karakteristik bir şekilden oluşturulmuş “üzüm salkımı” logosundan meydana geldiğini; okunabilir, anlaşılabilir ve algılanabilir sınırlarının olduğunu, gerek harflerin sıralanışı gerekse bütünsel olarak işaretin bir marka olarak yorumlanabileceğini, bu nedenle YİDK kararının, 7/1-a maddesi uyarınca doktrin ve yargı kararlarıyla tamamen çelişkili olduğunu, 7/1-b maddesine atıfta bulunarak redde mesnet olan “...” (sayısı) ibarelerinin ayniyet varlığından söz edilemeyeceğini, redde mesnet gösterilen markaların müvekkili markası ile herhangi bir görsel ayniyet ya da benzerlikten söz edilemeyeceğini, bu markaların ayırt edilmeyecek kadar benzer olduğundan söz etmenin mümkün olmayacağını, markada belirtilen sair emtialar yönünden “...” ibaresinin doğrudan vasıf ve cins bildirici coğrafi kaynak gösterici bir niteliğinin mevcut olmadığını, ... üzüm diye bilinen tüketici algısında yer etmiş bir üzüm olmadığını belirterek TPE YİDK’nın 23.06.2014 tarih ve 2014-M-9493 sayılı kararının iptaline, 2012/76928 sayılı markanın tescil işlemlerinin devam etmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TPE vekili markanın “... bağ şarapçılık” ibaresinden oluştuğunu, ibarelerin ilk harfleri büyük olacak şekilde düz bir yazı stili ile kaleme alındığını, harflerin siyah renkli olduğunu, markada geri planda kalan üzüm figürüne yer verildiğini, “...” diye tanımlanan iklim sayesinde ... yarımadasında bağcılık, zeytinlik sektörlerinin yöre ekonomisi açısından oldukça önemli olduğunu, ticari hayatta yaygın kullanımı olan ve herkesin kullanımına açık bir ibare olduğunu, bu nedenle tasviri nitelikte olduğunu belirterek YİDK kararının hukuka uygun olduğunu ve açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre davaya konu ‘... bağ ve şarapçılık’ markasının 7/1(a) açısından bakıldığında ilk bakışta ve derhâl göze çarpan unsurun "... bağ ve şarapçılık" ibaresi olduğundan markasal işaret sayılıdığı ve somut ayırtedicilik sağladığı , bu işareti gören ortalama tüketici kitlesinin bunu bir marka şeklinde algılayabileceği, 7/1(b) açısından davacının "... bağ ve şarapçılık" ile red mesnedi "... bademcisi", "... köy ürünleri 1949 şekil" ve "... köy ürünleri şekil" ibareleri arasında ayniyet derecesinde birebir benzemedikleri , iltibas konusunun ise itiraz üzerine değerlendirilebileceği , 7/1 (c) açısından red gerekçesinde yer alan "... Yarımadasında; bağcılık, zeytincilik sektörlerinin yöre ekonomisi açısından oldukça önemli olduğu, yörenin 3b diye bilinen bal, badem ve balık ile meşhur olduğu, badem başta olmak üzere pek çok bitki türünün yetişmekte olduğu, bunun yanın sıra antik çağlardan itibaren yörenin bağcılık ve şarapçılıkta marufiyet kazanmış olduğu," şeklinde bağcılık ve zeytincilik yapılan , bal- badem ve balık yetişen , şarapçılık yapılan yerin sadece ... olmayıp ülkenin değişik yörelerinde de adı geçen ürünlerin yetiştiği ( örneğin İzmir üzümü, Gemlik zeytini, Şemdinli balı,Şarköy şarabı v.b gibi ), diğer yandan başvurunun aynı zamanda şekil unsuru da içerdiğinden başvurunun kısmen reddi gerektiği yönünde 2014-M-9493 sayılı YİDK kararı doğru görülmeyip iptaline karar verilmiştir.

Kararı davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6161, Karar No: 2020/337, Tarih: 23.01.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/6161 E.  ,  2020/337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Ayıplı ürün satılması nedenine dayalı maddi tazminat istemine ilişkin olarak açılan davada Yumurtalık Asliye Hukuk ve ... 17. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ayıplı ürün satılması nedenine dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Yumurtalık Asliye Hukuk Mahkemesi; davanın buğday tohumluğunun özürlü olması nedeniyle uğranılan zararın tazminine ilişkin olduğu, davalı ... Tarım Sanayi ve Ticaret A.Ş. şirketinin firma sicil bilgilerinin incelenmesinde adresinin ".../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... 17. Asliye Hukuk Mahkemesince; somut olayda, davacı seçimlik hakkını kullanarak Yumurtalık mahkemelerinde dava açmıştır. HMK'nın 10. maddesi gereğince sözleşme ilişkisine göre sözleşmenin ifa yeri mahkemesinin davaya bakmaya yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

HMK'nın 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca BK'nın 73. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK 05.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı) Az yukarıda anılan BK'nın 73. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi gereğince, para alacağının tahsili amacıyla açılan eldeki davada, Yumurtalık Asliye Hukuk Mahkemeleri de yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Yumurtalık Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5641, Karar No: 2013/10749, Tarih: 27.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/5641 E.  ,  2013/10749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAPINAR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/12/2012

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, tetkik hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp, düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkin olup, mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 1460 ve 1471 parsel sayılı taşınmazlar ile 1393 parsel sayılı taşınmazın bir kısım payının davacılar ile davalı A.’ın miras bırakanı Ş.Ü. adına kayıtlı olduğu, diğer davalıların kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir haklarının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamı ile, 1393 parsel sayılı taşınmazdaki miras bırakanın payının tamamını eşi adına davalı A.Y.in, yine 1460 parsel sayılı taşınmazın tamamını davalı A.’ın ekim yapmak suretiyle haklı ve geçerli bir nedenleri olmaksızın kullandıkları, davacıların bu taşınmazlarda paylarına karşılık kullandıkları bir yer bulunmadığı belirlenerek yazılı şekilde elatmanın önlenmesi isteğinin kabul edilmesinde bir isabetsizlik yoktur.Diğer taraftan, davacı F.’nın taşınmazların ekim için hazırlığını yaptığını ve sürüm masraflarını karşıladığı iddiasının kanıtlayamadığı gözetilerek bu isteğin de reddedilmiş olması doğrudur. Davacıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davacıların öteki temyiz itirazlarına gelince; Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Somut olayda; dava konusu 1393 parsel sayılı taşınmazdaki miras bırakan payını davalı A. Y.in paydaş eşi N.Y.adına tek başına kullandığı, yine 1460 parseli davalı A.’ın tamamını kullandığı belirlenerek davacıların payına yönelik elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne karar verildiği açıktır.

O halde, yukarıda açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda, daha önce davacıların kullanımında olan bu taşınmazları sadece ecrimisil talep edilen 2011-2012 ekim sezonunda anılan davalıların kullandıkları, bu hususun davalılar A. Y. ve A. Ü.’nün de kabullerinde bulunduğu gözetilerek, bilirkişice belirlenen ecrimisilden davacıların paylarına isabet eden miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere ecrimisil isteğinin reddi isabetsizdir.

Davacıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  27.6.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16425, Karar No: 2015/4850, Tarih: 31.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/16425 E.  ,  2015/4850 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki ... Köyü 662 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili davasına dair ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.12.2013 günlü ve 2013/375-806 sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 03.06.2014 günlü ve 2014/3887-9805 sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine dosya ve eklerinin yeniden incelenmesi sonucunda, mahkeme kararının aşağıda açıklanan nedenle bozulması gerekirken onandığı bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 03.06.2014 gün ve 2014/3887 Esas-2014/9805 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yeni atık göleti oluşturulması amacıyla aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu bölgenin toprak yapısı, topoğrafik özellikleri, köy ve çevre yerleşim ve ulaşım merkezlerine olan yakınlıkları, yol, su, elektrik gibi altyapı hizmetleri ile yine bölgeye getirilmiş bulunan okul, postane, sağlık ocağı gibi tüm sosyal imkanlardan yararlanma ile köy ve çevresinin gelişmişlik durumlarının (Daireye intikal eden diğer dava dosyalarında da açıklanan bu özellikleri dikkate alınarak) dava konusu taşınmazın değerinde %10 oranında objektif değer artışı oluşturacağı gözetilerek kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken bu unsur dikkate alınmadan eksik bedel tespiti doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz onama harcı ile karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine 31.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.