muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/953, Karar No: 2021/3058, Tarih: 22.11.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/953 E.  ,  2021/3058 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10/01/2013 tarihinde verilen dilekçeyle ortaklığın giderilmesi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 23/09/2014 tarihli kararın davalılar ..., ..., ..., ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin İstanbul İli, Sarıyer İlçesi, Kilyos, 946 Ada, 12 Parsel sayılı taşınmazın hissedarı olduğunu, arsa vasıflı taşınmaz üzerindeki binada müvekkilinin bağımsız bölümü bulunmadığından davalıların davacının bağımsız bölümünü teslim etmediklerini belirterek taraflar arasındaki ortaklığın aynen taksim yoluyla, bunun mümkün olmaması halinde taşınmazın satışı suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalılardan Muhammet Şahiner, dava konusu gayrimenkulün arsa ve bu arsa üzerinde inşaat yapan yapı sahibi bulunduğu, yapıyı inşaa etmekle beraber bağımsız bölüm bedelini ödeyen kişilerin taşınmazlarını teslim aldıklarını ve faydalandıklarını, davanın kabulü halinde arsa ve yapı değerinin ayrı ayrı hesap edilerek yapının değerinin kendisine düşen arsa payına ilave edilmesi gerektiğini ifade ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesi toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davacının davasının kabulü ile dava konusu gayrimenkulün taraflar arasında aynen veya ivaz ilave suretiyle taksimi mümkün olmadığı gerekçesiyle ortaklığın satış yolu ile giderilmesine hükmetmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararını süresi içinde davalılar ..., ..., ..., ... vekilleri temyiz etmiştir.

2. Temyiz Nedenleri

2.1 Davalı ... vekili, müvekkilinin arsa vasıflı taşınmazdaki payını tapuda devretmek sureti ile sattığını, davaya konu gayrimenkulde artık pay sahibi olmadığından aleyhine hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararını süresi içinde davalılar ..., ..., ..., ... vekilleri temyiz etmiştir.

2. Temyiz Nedenleri

2.1 Davalı ... vekili, müvekkilinin arsa vasıflı taşınmazdaki payını tapuda devretmek sureti ile sattığını, davaya konu gayrimenkulde artık pay sahibi olmadığından aleyhine hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

2.2 Davalı ... vekili, dava konusu arsanın 481/848 pay sahibi ve arsa üzerine yapılan binanın yapı sahibi olduğunu, davacının davaya konu arsada 9/848 pay sahibi olduğunu belirtmiştir. Davalı vekili davacının arsa payını satın aldığı ...binada pay ve hak sahibi olmadığını ...ile müvekkili arasında tapu iptali tescil, mülkiyetin tespiti talebiyle yapılan yargılamada Sarıyer 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1988/269 E. 1990/578 K. sayılı dava dosyasında verilen 01/11/1990 tarihli kararda, davacının arsa payını satın aldığı ...'ın arsa üzerine yapılan binada hiç bir hakkının bulunmadığına karar verildiğini ve bu kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiğini, mahkemece davacının davaya konu arsa üzerinde yer alan binada hiçbir hakkının bulunmaması konusunda menfi veya müspet bir açıklamada bulunmadan karar vermesinin hatalı olduğunu savunmuştur.

2.3 Davalı ... vekili, eksik inceleme yapıldığını, aynen taksimin mümkün olduğunu, davaya konu binanın kaçak olduğu gerekçesiyle ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilerek mülkiyet hakkının ihlal edildiğini açıklamış, hükmün bozulmasını talep etmiştir.

2.4 Davalı ... vekili, dava dilekçesinin ve gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ edilmediğini, hükme esas alınan raporun yetersiz olduğunu, eksik inceleme yapıldığını ileri sürmüştür.

3.Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; davaya konu taşınmazdaki paydaşlığın (Ortaklığın) nasıl giderileceği noktasında toplanmaktadır.

3.2. Hukuki Sebep

3.2.1 Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç vs gibi bütünleyici parça (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar (ortaklar) ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesinde bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

3.2.2 Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etme ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

3.2.3 Paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine ilişkin davalarda taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç gibi bütünleyici parçanın (muhdesat) kime ait olduğu konusunda uyuşmazlık olup da bunlar üzerinde bazı paydaşların (ortaklar) hak iddia etmeleri ve öncelikle bu uyuşmazlığın giderilmesini istemeleri halinde eğer bunların değeri sulh mahkemesinin görevine giriyorsa olay bir hadise olarak, sulh mahkemesinde çözümlenir. Aksi halde o paydaşa görevli mahkemede dava açmak üzere HUMK'nun 567.maddesi hükmü uyarınca on(10) günlük yasal süre verilmelidir. Yasadan doğan bu süre kesin olup kısaltılamaz ve uzatılamaz. Bu süre içerisinde dava açılırsa sonucun beklenmesi, açılmaz ise o konuda uyuşmazlık yokmuş gibi davaya devam edilmesi gerekir.

3.3. Temyiz Nedenlerinin Değerlendirilmesi

3.3.1 Somut olaya gelince; davalı ... Şahiner dava konusu arsanın 481/848 pay sahibi ve arsa üzerine yapılan binanın yapı sahibi olduğunu, davacının arsada 9/848 pay sahibi olduğunu ancak binada pay ve hak sahibi olmadığını ileri sürmüştür. Mahkemece yukarıdaki ilkeler doğrultusunda inceleme yapılması gerekirken muhdesat iddiası incelenmeden noksan soruşturmayla yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre de sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın yatıranlara iadesine, 22/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10740, Karar No: 2010/1142, Tarih: 28.01.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/10740 E.  ,  2010/1142 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin 506 sayılı Yasanın 10. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dairemizin daha önceki bozma ilamında da açıklandığı üzere, 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı, hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (tavan) miktarı ile sınırlı iken; Anayasa Mahkemesi'nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı ...... 2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki "...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere..." bölümünün Anayasa'ya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, aynı Yasanın 10.maddesine göre de, artışlar istenemeyeceğinden, ilk peşin değerli gelirlerin tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı kısmına hükmedilmesi yönündeki mahkeme yaklaşımı usul ve yasaya uygundur.

Ancak, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri, hak sahiplerinin yaşı, gelirin kesilme olasılığı ve iskonto oranı gözetilerek belirlenen tutarı ifade etmektedir. 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi ise, "Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermektedir.

İş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahibine 20.10.2002 tarihinden itibaren bağlanan gelir, hak sahibinin aynı zamanda ölüm aylığına hak kazanması nedeniyle, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca yarıya indirilmiştir.

./..

-2-

Kurumun, hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda, Kurumun ödemediği veya ödeyemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

./..

-2-

Kurumun, hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda, Kurumun ödemediği veya ödeyemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca yarıya indirildiği gerçeği karşısında, bu indirimin davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına da yansıtılması gereği üzerinde durulmaksızın, peşin sermaye değeri hesap tablosunun ilk satırındaki miktar esas alınarak sonuca varılmış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Kuşkusuz temyiz etmeyen davalı yönünden Kurum lehine kazanılmış usuli hak durumu gözetilmelidir.

O halde, temyiz eden davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2013/5830, Karar No: 2014/21640, Tarih: 18.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/5830 E.  ,  2014/21640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, seyyar olarak balıkçılık yaptığı, avukat olan şikayetçinin bürosuna gidip önce ortağı olan ...'i ardından da şikayetçiyi sorduğu, her ikisinin de büro dışında olduğunu öğrenmesi üzerine şikayetçinin kendisinden balık istediğini söyleyip, elindeki poşeti verip karşılığında büro masrafları için ayrılan paradan 70,00 TL para aldığı, şikayetçinin büroya geldiğinde, sekreterlerine balık istemediğini söyleyip poşeti kontrol ettiğinde levrek ve çipura diye satılan balıkların küçük boy alabalık ile lidaki isimli bayat balıklar olduğunu gördüğü somut olayda; sanığın balık satmak için şikayetçinin bürosuna gittiğini, sekreterlerin talebi üzerine balık satışı yaptığını savunmasına karşın, tanık anlatımı ve şikayetçinin beyanına göre; sanığın, şikayetçinin büroda olmadığını öğrenip ardından da balık siparişi verdiğini söyleyip hileli hareketlerle bozuk ve söylediğinden farklı balık sattığı anlaşılmakla dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12300, Karar No: 2014/18938, Tarih: 30.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/12300 E.  ,  2014/18938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :03.12.2013

NUMARASI :Esas no:2013/306 Karar no:2013/702

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davanın açıldığı Yalova Aile Mahkemesi tarafından yetkisizlik kararı verilmiş ve bu karar 17.04.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

Görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi halinde taraflardan birinin, bu karar verildiği anda kesin ise bu tarihten; süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise, kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa, bu başvurunun reddi kararının tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak, dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir. Aksi takdirde, bu mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilir (HMK md. 20/1).

Yetkisizlik kararı veren mahkeme bu kararında dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesine karar vermekle yetinir.

Dava dosyasını kendiliğinden (re’sen) yetkili mahkemeye gönderemez. İki haftalık süre hak düşürücü nitelikte olup, mahkemece re’sen gözetilir.

Dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi için taraflarca Hukuk Muhakemeleri Kanununun 20. maddesine uygun şekilde yapılmış bir başvuru bulunmamaktadır. Dosya mahkemece re'sen yetkili mahkemeye gönderilmiştir. O halde dava açılmamış hale gelmiştir. Davanın açılmamış sayılmasına karar verilecek yerde yazılı şekilde davaya devamla işin esası hakkında karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 30.09.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/4872, Karar No: 2012/2906, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/4872 E.  ,  2012/2906 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6278, Karar No: 2018/19059, Tarih: 05.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/6278 E.  ,  2018/19059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaza el atmanın önlenmesi ve imar uygulaması esnasında yerinde korunamayan ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaza el atmanın önlenmesi ve imar uygulaması esnasında yerinde korunamayan ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki betlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1-Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; dava konusu 36 ada 5 parsel sayıl taşınmazın davalı ... Encümeninin 31.12.2002 tarih ve 744 sayılı karar ile imar uygulamasına alındığı ve davacılarının paylarının başka parsellere gittiği, bu arada imar planında yolda kalan kısımdaki ağaçların kesilerek fiilen yolun açıldığı, davalı ... Encümeninin imar uygulaması yapılmasına ilişkin kararının ... 1. İdare Mahkemesinin 02.02.2006 tarih ve 2006/139 sayılı ile kararı iptal edildiği, davaya konu taşınmazın da bulunduğu bölgede 09.06.2014 tarih ve 313 sayılı Encümen Kararı ile yeniden imar uygulaması yapılması yönünde karar alındığı ve geri dönüşüm işlemlerinin devam ettiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece her ne kadar bozmaya uyularak karar verilmiş ise de bahse konu imar uygulamasının iptal edilmiş ve taşınmaza ilişkin ... imar uygulaması çalışmalarının devam ediyor olması nedeniyle, taşınmaza ilişkin tapuda geri dönüşüm işlemlerinin hangi aşamada olduğu ve kesinleşip kesinleşmediği hususlarında araştırma yapılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Davacı tarafından yatırılıp mahsup edilen harçların (peşin ve ıslah harçlarının) davalı idaraden tahsil edilerek davacı tarafa ödenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Hükmedilen bedele dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, ıslah tarihinden itibaren faize karar verilmesi,

Kabule göre de;

4-Davalı idare lehine davacının ıslah dilekçesinde belirttiği dava değerine göre reddedilen kısım yönünden nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, düşük vekalet ücreti takdir edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7192, Karar No: 2022/5268, Tarih: 29.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/7192 E.  ,  2022/5268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan Cumhuriyet Savcısının ceza verilmesi gerektiğine yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

a-Müşteki ...'ın, sanık ...'le olan özel ilişkilerini ve sanığın başka erkeklerle olan özel ilişkilerini telefonuyla kayda alıp sanığa karşı kullandığı anlaşılmakla sanık hakkında TCK.nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlemesi karşısında, TCK.nın 3. ve 61. maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109/3-a-b maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundar hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son. maddeleri gereğince ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA,

3- Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yaralama ve tehdit suçlarında verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yağma suçunun işlenmediğinin kabulü karşısında; sanıklar ..., ... ve ...'ın olaydan önce konuşup anlaşarak hileyle mağdur ...'ı, sanık ...’ün bulunduğu eve çağırdıkları, mağdurun söz konusu eve gittiği, sanıkların hep birlikte mağduru cebir ve tehdit kullanarak hürriyetinden yoksun kıldıkları, sanıkların eyleminin kül halinde cebir ve tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, silahla tehdit ve yaralamanın suçun unsuru olduğu ve ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği cihetle; sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK.nın 109/2, 109/3-a-b maddeleri, gereğince tek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, hukuki anlamda tek fiilin vasıf yönünden bölünerek üç ayrı mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle CMK.nın 225/1. maddesine muhalefet edilmesi,

Kabule ve uygulamaya göre de;

Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlemesi karşısında, TCK.nın 3. ve 61. maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109/3-a-b maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,