muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4454, Karar No: 2023/1841, Tarih: 28.03.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/4454 E.  ,  2023/1841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2015/164 E., 2020/63 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasında görülen kadastro tespitine itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılardan ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında, ... ili ... ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 119 ada 36 parsel sayılı 32.869,15 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesinde bu parsel içindeki zeytin ağaçlarının davacıya ait olduğu belirtilerek mera vasfıyla sınırlandırılmıştır.

2. Davacı ... dava dilekçesinde; tasarruf ve zilyetliği altında bulunan taşınmazın 119 ada 7 parsel numarasıyla mera vasfıyla sınırlandığını açıklayarak, yapılan tespitin iptali ile taşınmazın adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde, davanın davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 04.05.2011 tarihli ve 2006/616 Esas, 2011/42 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 22.11.2012 tarihli ve 2012/4624 Esas, 2012/13143 Karar sayılı kararıyla taşınmazın mera olup olmadığının belirlenmesi hususunda araştırma ve inceleme yapılması gerektiği açıklanarak, İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; 11.06.2014 tarihli ve 2013/3 Esas, 2014/136 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne, taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 29.09.2015 tarihli ve 2015/12942 Esas, 2015/10885 Karar sayılı kararıyla; Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmediği belirtilerek yeniden mera araştırmasına yönelik olarak hüküm bozumuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 29.09.2015 tarihli ve 2015/12942 Esas, 2015/10885 Karar sayılı kararıyla; Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmediği belirtilerek yeniden mera araştırmasına yönelik olarak hüküm bozumuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 1937 tarihli ve 442 tahrir nolu vergi kaydının keşifte uygulanması sırasında söz konusu köyde ve komşu köylerdeki mahalli kişilerin 1980 yılı öncesinde çayırlık çimenlik vaziyette olduğunu belirttiği, taşınmazın tabiî özellikleri itibariyle, hayvan otlatılmaya müsait olması ve tahsis edilmiş olma şartlarını taşıması nedeniyle mera vasfında olduğu, bu nitelikteki taşınmazların özel mülkiyete konu olamayacaklarına ve zilyetlikle edinilebilmeleri mümkün bulunmadığına göre, bu taşınmazın üzerindeki muhdesatlara da hukuki değer verilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine, taşınmazın tespit gibi mera vasfıyla sınırlandırılmasına, beyanlar hanesindeki muhdesat şerhinin terkinine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde yargılama sırasında ölen davacının bir kısım mirasçılarından ... ve ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

... ve ... vekili temyiz dilekçesinde; taşınmazın davacıların murisi tarafından 50 yılı aşkın bir zamandır tasarruf ve zilyet edildiğini, taşınmaz üzerinde 70-80 adet 150-200 aşı yaşlarında ve 150 adet de 25-40 yaşlarında olmak üzere yaklaşık 220-230 adet mahsüldar zeytin ağacı olup kök murislerden intikal ettiğini, çevresinin taş duvarlarla çevrili ve çevresindeki ziraat parselleriyle aynı nitelikte bulunduğunu, mera vasıflı vergi kaydının miktarından fazla yere uygulandığını, mera vasıflı vergi kaydının dava konusu taşınmazı kapsamadığını açıklayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın vasfının kamu malı niteliğinde mera olup olmadığı ve davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 14 ve 17 nci maddeleri

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 14 ve 17 nci maddeleri

3. Değerlendirme

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına, taşınmazın zemininin kamu malı mera niteliğinde olduğu, tespite esas alınan 1937 tarihli ve 442 tahrir numaralı mera vasıflı vergi kaydı kapsamında kaldığı anlaşıldığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup bir kısım davacı mirasçıları vekilinin aşağıdaki paragrafın dışında temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Dava konusu 119 ada 36 parsel sayılı 32.869,15 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesinde bu parsel içindeki zeytin ağaçlarının davacıya ait olduğu belirtilerek mera vasfıyla sınırlandırılmış olup, davacı ..., taşınmazın kendi tasarruf ve zilyetliği altında bulunduğu iddiasıyla dava açtığına, yargılama sonunda 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinde düzenlenen zilyetlikle iktisap koşullarının lehine gerçekleştiği davacı tarafından ispatlanamadığına göre davanın reddine, taşınmazın tespit gibi mera niteliğiyle sınırlandırılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, 3402 sayılı Kanun'un 30/2 nci maddesinde düzenlenen ve resen malikinin belirlenmesi gereken davalardan olmadığı, bu hususta açılmış bir dava yada eldeki davaya katılma yoluyla bir talep bulunmadığı dikkate alınarak İlk Derece Mahkemesince beyanlar hanesindeki şerhin silinmesine karar verilmek suretiyle davacının dava açtığı tarihteki hukuki durumundan daha aleyhine bir durum yaratılması isabetsiz olup, İlk Derece Mahkemesi kararının bu nedenle bozulması gerekir.

Ne var ki; bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca, mahkeme kararında beyanlar hanesindeki şerhin silinmesine dair kısmın hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Yukarıda (C.3.1.) no.lu bentte açıklanan nedenlerle davacının bir kısım mirasçılarından ... ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Yukarıda (C.3.2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle davacının bir kısım mirasçılarından ... ve ... vekilinin itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin 30.11.2020 tarihli ve 2015/164 Esas, 2020/63 Karar sayılı kararının 1 nolu hüküm fıkrasının son bendinde yer alan "Dava konusu ... ili, ... İlçesi, .... Mahallesi 119 ada 36 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesindeki 'Bu parsel içindeki zeytin ağaçları ... oğlu ...'a aittir' şerhinin terkinine" ilişkin bölümün hüküm yerinden çıkartılmasına ve hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,28.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13755, Karar No: 2013/22587, Tarih: 28.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/13755 E.  ,  2013/22587 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 17. İş Mahkemesinden verilen 16.04.2013 günlü ve 2012/331-2013/87 sayılı hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Yurt dışında Türk Vatandaşlığı döneminde geçen borçlanmaya esas sürelerin 3201 sayılı Yasa uyarınca borçlanabileceğinin tespiti istemine ilişkin olan davada;

Borçlanmaya konu sürelerin varlığının denetimi açısından, 28.06.2012 tarihli borçlanma talebine esas tüm yurt dışı sürelerini gösteren kayıt ve belgelerin(Alman TR4 formüleri, ikamet belgeleri v.s) davalı Kurum’dan celbi ile, eklendikten sonra dosyanın incelenmek üzere gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.11.2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6383, Karar No: 2006/7330, Tarih: 03.07.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/6383 E.  ,  2006/7330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2006

Davacı, ilk prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren 2926 sayılı Yasa kapsamında zorunlu tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerektiğinin tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere  göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan  temyiz itirazlarının reddine;

2-Dava ilk kesinti tarihini takibeden aybaşından  dava tarihi olan 19.05.2005 tarihine kadar Tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun tesbitine ilişkindir.

Mahkemece istem aynen kabul edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere  göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan  temyiz itirazlarının reddine;

2-Dava ilk kesinti tarihini takibeden aybaşından  dava tarihi olan 19.05.2005 tarihine kadar Tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun tesbitine ilişkindir.

Mahkemece istem aynen kabul edilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına  girenlerin  belirtilen  şekilde  prim  borçlarının  ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine  göre  kayıt  ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının teslim ettiği ürün bedelinden Bağ-Kur priminin 1994,1995,1999,2000 yıllarında tevkifat yoluyla kesildiği, tapulu zirai arazisinin bulunduğu 02.06.2005 tarihli çiftçi belgesinin ve 17.09.2002 tarihinden beri Ziraat Odası kaydının  olduğu, ancak 1996,1997,1998,2001 ve 2002 yıllarında tevkifat yoluyla prim kesintisi yapıldığına ilişkin bir belgenin bulunmadığı görülmektedir. Mahkemece verilen ilk kesinti tarihini takibeden aybaşı olan 01.07.1994 tarihi ile 31.12.1995,01.01.1999-31.12.2000 ve Ziraat odası kaydının bulunduğu 17.09.2002-19.05.2005 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalılığının tesbitine ilişkin karar doğru ise de kesintinin bulunmadığı 01.01.1996-31.12.1998, 01.01.2001-19.05.2005 tarihleri arasına ilişkin tesbit kararı verilmesi hatalı olmuştur.  Hal böyle olunca  belirtilen tarihler yönünden tarım Bağ-Kur sigortalılığının oluşup oluşmadığının tesbiti için 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesinde belirtilen kayıtların araştırılması gerekir.

Yapılacak iş;   Ziraat Bankası, Tarım Satış Kooperatif ve Birlikleri, Tarım Kredi Kooperatifleri gibi tarımsal faaliyetleri organize eden kuruluş ve idarelerin kayıtlarından yararlanmak, ayrıca köy ve mahalle muhtarlarının bu durumu Kuruma bildirmekle yükümlü oldukları yasacada öngörüldüğünden ilgili muhtarlıktan bilgi almak gerekirse bu tarihlerde görev yapan muhtar ve azaların bilgilerine başvurmak ve tüm deliller birarada değerlendirilerek sonuca gitmektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve değerlendirme sonucu salt tanık beyanlarına dayanılarak davacının prim kesintisinin bulunmadığı 01.01.1996-31.12.1998 ve 01.01.2001-19.05.2005tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.07.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1465, Karar No: 2019/6731, Tarih: 08.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/1465 E.  ,  2019/6731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mağdurun marketten çalınan malların değerinin 45.00 TL olduğunu beyan etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17475, Karar No: 2013/9835, Tarih: 10.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/17475 E.  ,  2013/9835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı Kurum, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ...Turizm A.Ş. ve Beltaş Taş. Ve Dan. Tic.Ltd.Şti tasfiye memuru ... vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 sayılı Kanunun 26/1.inci maddesindeki “....sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve... Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, Kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet, ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük

ise, o takdirde, ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine, fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise, o takdirde de fiili ödeme miktarının esas alınması gerekmektedir.

Mahkemece, davalılardan ... Turizm A.Ş.%30, ... %10, ... İnş. Malz. Ve Mak. Tur. Ltd Şti %20, ... Taş. Ve Dan. Tic.Ltd.Şti.%30 ve sigortalıya %10 kusur izafe edilen bilirkişi raporu hükme dayanak kılınmış olup, Anayasa Mahkemesinin 23.11.2006 tarih ve ... Esas 2006/106 Karar sayılı kararı yönünden araştırma ve değerlendirme yapılmaksızın 506 sayılı Yasanın 26. maddesine göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesi Kararında belirtilen ilke ve esaslar göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Anayasa Mahkemesi Kararında belirtilen ilke ve esaslar göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde; davalılardan ...Turizm A.Ş. ve ... Taş. ve Dan. Tic.Ltd.Şti tasfiye memuru ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Turz. A.Ş. ve ...'ya iadesine, 10.05.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21344, Karar No: 2012/2810, Tarih: 08.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/21344 E.  ,  2012/2810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Niğde Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.04.2011 gün ve 2009/238 Esas, 2011/111 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve incelemenin duruşmalı olarak yapılması talep edilmiş olmakla birlikte, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm re'sen de temyize tâbi olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 01.02.2012 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Şennur Buyurgan hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanığın müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyizleri ile re'sen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.