muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10716, Karar No: 2024/386, Tarih: 17.01.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/10716 E.  ,  2024/386 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/132 E., 2015/261 K.

ŞİKAYETÇİ : ...

KATILAN MAĞDURE : ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel

istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin

İkinci, üçüncü, dördüncü ve altıncı fıkraları uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2015 tarihli ve 2014/132 Esas, 2015/261 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine, katılan mağdure beyanlarının istikrarlı olduğuna, eksik araştırmayla karar verildiğine, katılan mağdure beyanlarına itibar edilebileceğine, sanığın cezalandırılması gerektiğine ve sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümde açıklanan nedenlerle İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2015 tarihli ve 2014/132 Esas, 2015/261 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/8872, Karar No: 2021/447, Tarih: 19.01.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/8872 E.  ,  2021/447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının 54.572,19 lira yersiz sağlık giderinin faiziyle istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın ... yönünden kabulüne, ... yönünden reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ...'ten alınmasına, 19/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22222, Karar No: 2015/16583, Tarih: 14.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/22222 E.  ,  2015/16583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karaman İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2012/558-2014/307

Davacı, 02.05.2006 tarihinden 30/06/2012 tarihine kadar çalıştığı ve sigorta başlangıç tarihinin 02.05.2006 tarihi olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı Kooperatif nezdinde 02/05/2006-30/06/2012 tarihleri arasında geçen ve Kurum'a bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu, niteliği, başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

506 sayılı Yasa ‘nın 2. maddesi hükmüne göre bir hizmet akdine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılanlar bu Yasa’ya göre sigortalı sayılırlar. Hizmet akdinin “zaman” ve “bağımlılık” unsurları gerçekleşecek biçimde bir çalışmanın varlığı halinde aradaki çalışma ilişkisi hizmet akdine dayanıyor demektir. Hizmet akdinin unsurlarının gerçekleşmesi bakımından çalışmanın belirli veya belirli olmayan bir zaman içerisinde görülmesi, hizmet akdinin konusu olan edimin işverene ait işyerinde yerine getirilmesi, edimin ifasının işveren denetimi ve gözetimi altında yapılması,edimin ücret karşılığında yerine getirilmesi ve ücretin zaman esası üzerinden saptanması gerekir. Yani hizmet akdi, ücret, bağımlılık ve zaman unsurlarını taşımalıdır. Sigortalılığın oluşumu yönünden gerekli olan zaman unsuru, iş görecek kişinin belli bir zaman dilimi içerisinde, hizmetini işverenin emrine hasretmesidir. Bu zaman dilimi günün tüm süresini kapsayabileceği gibi, günün veya haftanın belli saatlerine de hasredilebilir. Haftanın veya ayın belli gün ve saatlerinde dahi çalışma söz konusu olabilir. Sigortalı sayılabilme yönünden - gerek ücretin kendisi, gerekse ödenme biçim ve yöntemi zorunlu bulunmamaktadır. Son olarak hizmet akdinin bağımlılık -unsuru ise çalışanın, hizmetini belli bir zaman dilimi içerisinde, işverenin emrinde ve onun vereceği direktif doğrultusunda gerçekleştirmesidir. İşverence gösterilen işlerin, çalışan tarafından, işveren emir ve direktiflerine uygun olarak görülmesi gerekir. Bağımlılık, her an ve durumda çalışanı denetleme veya buyruğuna göre edimini yaptırma olanağını işverene tanıyan, çalışanın edimi ile ilgili buyruklar dışında, çalışma olanağı bulamayacağı nitelikte bir çalışmadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacıya 30/05/2006 tarihli tahsis talebine istinaden 01/06/2006 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamında yaşlılık aylığı bağlanmış olduğu, davalı Kooperatife ait 2006/5-2012/5. ayları arası dönem bordrolarının getirtildiği, 29/05/2011 tarihinde meydana gelen darp olayı ile ilgili olarak davacının katılan sıfatıyla yer aldığı ve olay esnasında davalı Kooperatife ait garajda “Gece Bekçisi” olarak bulunduğuna dair beyanları içeren ceza yargılamasına ilişkin dosya evraklarının sunulduğu, davacının Kurum'a davalı Kooperatifte 2006 Mayıs ayından itibaren 30/06/2012 tarihine kadar çalıştığı iddiası ile başvurarak yatırılmayan sigorta primlerinin yatırılmasını Kurum'dan talep ettiği, 01/05/2006-30/06/2012 tarihleri arasında sigorta primlerinin yatırılması ile işçilik alacaklarını ihtarname ile davalı Kooperatif'ten talep ettiği, duruşmalarda davacı ve davalı tanıklarının dinlenmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, duruşmalarda dinlenilen taraf tanıklarının beyanlarına göre davacıya ücretin Kooperatife kayıtlı olan şoförlerin aralarında toplamış olduğu para ile elden ödenmiş olduğu anlaşılmakla davacıya ücretin başka türlü ödenmiş olması davacı ile davalı Kooperatif arasında hizmet akdinin unsurlarının gerçekleşmemiş olduğu sonucunu doğurmaz. Gerçekten davacının hizmet akdiyle ve üretime yönelik olarak “Gece Bekçisi” olarak çalıştığı tarafların kabulündedir. Mahkemece tüm dosya kapsamı gözetildiğinde davacının davalı Kooperatif nezdinde geçen filli ve kesintisiz çalışmasının ispatlanmış olması nedeniyle davanın kabulüne dair karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Mahkemece yukarıda açıklanan bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

14.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1003, Karar No: 2014/4745, Tarih: 09.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/1003 E.  ,  2014/4745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/392639

MAHKEMESİ : Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13.11.2013

NUMARASI : 2010/1 Esas, 2013/93 Karar

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

Mahalli mahkemece verilen hüküm sanık müdafii tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 02.04.2014 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından E.D.Y. hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Mağdurenin 02.11.2009 tarihli kolluk beyanında sanığın evlerine gelerek evde kimse olmadığı zamanda zorla anal yoldan ilişkiye girdiğini belirtmesine karşın kovuşturma aşamasında 18.01.2012 tarihli celsede sanığın evine temizlik yapmak için annesiyle gittiği bir müddet sonra annesinin sanığın evinden gittiğini ancak kendisinin dinlenmek için çekyatta uzandığı sırada sanığın işten geldiğini ve kendisiyle zorla anal yoldan ilişkiye girdiğine dair anlatımlarının çelişkili olması, olayı annesine anlattığını ifade etmesine rağmen annesi olan müşteki Meral'in mağdurenin kendisine bu hususu söylemediğine ilişkin beyanları, sanığın aşamalarda atılı suçu işlemediğine dair istikrarlı savunmaları ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın isnat olunan suçu işlediğine dair şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinin anlaşılması karşısında sanığın beraatı yerine delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin mahalline en seri biçimde bildirilmesi için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, 09.04.2014 tarihinde oybirlğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10129, Karar No: 2019/8281, Tarih: 18.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/10129 E.  ,  2019/8281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 103/1-2. cümle, 109/2, 109/3-f, 109/5 ve 62/1. maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 6 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Sason Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2017 tarihli ve 2017/98 esas, 2017/101 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, mağdurenin “...çarşıya ekmek almaya gittiği esnada sanığın kendisine yaklaşıp meyve suyu verdiğini ve kekliğini aramak üzere ağaçlık bir yere çağırdığını, bir süre sanığın arkasından gittiğini daha fazla gitmek istemeyince sanığın kolundan tutup sıktığını, ağlaması üzerine kolunu bırakıp gitmesine izin verdiğini...” beyan etmesi karşısında, benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 27/06/2012 tarihli ve 2011/3748 esas, 2012/7356 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, sanığın eyleminin cinsel istismar suçu açısından hazırlık hareketleri boyutunda kaldığı, cinsel istismar suçunun icra hareketlerine başlanmadığı, ancak cinsel istismar suçu açısından hazırlık hareketi boyutunda olan bu eylemlerden sanığın mağdureyi kolundan tutarak istediği yere götürmek istemesi eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 109/2, 109/3-f, 109/5 ve 35. maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 22.11.2018 günlü, 94660652-105-72-7300-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Sason Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2017 tarihli 2017/98 Esas 2017/101 Karar sayılı ilamında mahkemece kabul edilen sanığın mağdureyi kolundan tutup ağaçlık bölgeye götürdüğü şeklindeki eyleminin yalnızca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, ancak bu suçun da cinsel amaçla gerçekleştirildiğinin sabit olmadığı, sanığın, mağdurenin kolunu sıkmasının da cinsel arzularını tatmin amacına yönelik olmadığı, bu itibarla sarkıntılık suretiyle çocuğun basit cinsel istismarı suçunun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından, Sason Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2017 gün ve 2017/98 Esas, 2017/101 sayılı Kararının hüküm fıkrasının 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d. maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, anılan hüküm fıkraları yerine

"1-) Sanığın üzerine atılı sarkıntılık suretiyle çocuğun basit cinsel istismarı suçunun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından müsnet suçtan beraatine,"

"1-) Sanığın üzerine atılı sarkıntılık suretiyle çocuğun basit cinsel istismarı suçunun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından müsnet suçtan beraatine,"

2-)Sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği yapılan yargılama sonunda sabit olduğundan, suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer, failin kastındaki yoğunluk göz önüne alınarak eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 109/2. maddesi gereğince takdiren 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın bu suçu TCK 6. anlamında çocuk sayılan mağdureye karşı işlediğinden cezasından 5237 sayılı TCK'nın 109/3-f maddesi gereğince takdiren bir kat artırım yapılarak sanığın 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemini cinsel amaçlı gerçekleştirdiği sabit olmadığından TCK'nın 109/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,

Sanığın kişiliği ve sosyal ilişkileri dikkate alınarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62/1 maddesi gereğince hükmedilen cezasında indirim yapılamasına takdiren yer olmadığına,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına,

Sanığın gözaltında geçirdiği sürelerin (25.06.2016-17.10.2016) TCK'nın 63. maddesi gereğince ceza mahkumiyetinden mahsubuna," ibarelerinin eklenmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 18.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7601, Karar No: 2017/737, Tarih: 27.03.2017

**6. Ceza Dairesi         2016/7601 E.  ,  2017/737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm katılan vekilleri, sanıklar ... ve ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan vekillerinin duruşmalı inceleme yapılmasını isteme yetkisi bulunmadığı gibi, ayrıca hükmedilen cezaların sürelerine; sanık ... savunmanının süresinden sonra ve hükmedilen cezaların süresine göre, sanık ... savunmanının hükmedilen cezaların süresine göre duruşmalı inceleme istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

I-Sanık ... hakkında yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye göre katılan ... vekilleri ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma, hakaret, yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanıklar ... ve ... hakkında özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma, yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelemesine gelince;

Katılanın, sanıkları teşhisini güçleştirecek şekilde kendilerini tanınmayacak hale koyma durumlarının söz konusu olmadığının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında TCK'nın 149/1. maddesinin (b) ile uygulama yapılması yasaya aykırı ise de, birden fazla bendin ihlal edilmiş olması ve teşdit gerekçesine göre, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınabilecek mahkumiyetleri içinde en ağırı olan Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.02.2012 gün ve 2011/298-2012/108 sayılı kararına konu olan kasten yaralama suçundan hükmedilen 1 yıl 3 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Ancak;

1-Sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınabilecek mahkumiyetleri içinde en ağırı olan Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.02.2012 gün ve 2011/298-2012/108 sayılı kararına konu olan kasten yaralama suçundan hükmedilen 1 yıl 3 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması, buna göre, sanıkların kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; aynı Kanun'un 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1.maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve savunmanları ile sanık ... savunmanı, sanık ... ve katılan ... vekillerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin ve sanık ... hakkında tekkerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine, "Sanıkların kasten işlemiş oldukları suç için hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; aynı Kanun'un 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1. maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamalarına", "Sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınabilecek mahkumiyetleri içinde en ağırı olan Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.02.2012 gün ve 2011/298-2012/108 sayılı kararına konu olan kasten yaralama suçundan hükmedilen 1 yıl 3 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması" tümcesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.