muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18016, Karar No: 2014/27523, Tarih: 26.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/18016 E.  ,  2014/27523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/1766-2014/866

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Bozma ilamı ile önceki karar tamamen ortadan kalktığından, taşınmazların tapudan terkini hususunda bir karar verilmesi gerekirken, bu hususta yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş olması,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

Taşınmazların terkini hususunda hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin 3. bendinin tamamen hükümden çıkartılmasına, yerine (Dava konusu Sinop ili, Saraydüzü ilçesi, Fakılı Köyü, 472 ve 484 parsel sayılı taşınmazların, tapu maliki adına olan tapu kayıtlarının İPTALİ ile Kadastro Kanunun 16/C maddesi gereğince tapudan TERKİNİNE,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12137, Karar No: 2021/5572, Tarih: 07.07.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/12137 E.  ,  2021/5572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

2-Sanık ... hakkında TCK’nın 89/4, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanık ...’ın beraatine, sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in oğlunun yavru iken aldığı pitbull cinsi köpeğin bakımının sanık ...’in işçisi sanık ... tarafından yapıldığı, sanık ...'e ait inşaatta hırsızlık olaylarının yaşanmaması maksadıyla bahsi geçen köpeğin sanık ...'in talimatı ile sanık ... tarafından inşaata götürülerek orada bekçi olarak görev yapan sanık ...'a teslim edildiği, olay günü bahsi geçen köpeğin bağlı bulunduğu zincirden kurtularak inşaatın önünden geçmekte olan iki kişiyi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek, bir kişiyi ise basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı, yaralılardan ...’ın soruşturma aşamasında şikayetten vazgeçtiği, sanık ...'in sanık ...'a teslim ettiği köpeğe ilişkin bakım ve gözetim yükümlülüklerini ihlal etmesi nedeniyle kusurlu olduğuna ilişkin tespit ve kabulde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bu yönden bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş olup; katılan ... 03.04.2015 tarihli soruşturma aşamasındaki beyanında, konu ile ilgili herhangi bir dava ve şikayetinin olmadığının beyan ettiği, 09.07.2015 tarihli duruşmadaki beyanında ise sanıktan şikayetçi olduğunu,davaya katılmak istediğini bildirdiği, aynı duruşmada katılma talebinin kabul edilmiş ise de müştekinin beyanının şikayetten vazgeçmeden vazgeçme niteliğinde olması nedeniyle katılma kararının hükümsüz olduğu değerlendirilmiştir.

a-)Sanık ...’ın beraatine ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından faillerin kusurunun bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

b-)Sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanık müdafiinin kusura, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin ise bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07.07.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1907, Karar No: 2016/7835, Tarih: 10.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/1907 E.  ,  2016/7835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin tüm, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava; 27.12.2009 tarihli iş kazası sonucu hayatını kaybeden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin rücûan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 21. maddesidir. Anılan maddede yer alan, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca, sigortalının hak sahiplerinin uğradığı gerçek zarar miktarı hesaplanarak, gerçek zarar ile ilk peşin sermaye değerli gelir miktarlarının karşılaştırması sonucu Kurumun rücu alacağının belirlenmesinden sonra hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalılara iadesine, 10.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18007, Karar No: 2014/27525, Tarih: 26.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/18007 E.  ,  2014/27525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/1682-2014/847

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Bozma ilamı ile önceki karar tamamen ortadan kalktığından taşınmazın tapudan terkini hususunda bir karar verilmesi gerekirken bu hususta yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş olması, doğru değilse de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

Taşınmazın terkini hususunda hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin 3. bendinin tamamen hükümden çıkartılmasına, yerine (Dava konusu Sinop ili, Saraydüzü ilçesi, Fakılı Köyü, 337 parsel sayılı taşınmazın, tapu maliki adına olan tapu kaydının İPTALİ ile Kadastro Kanununun 16/C maddesi gereğince tapudan TERKİNİNE,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14326, Karar No: 2013/15917, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/14326 E.  ,  2013/15917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait otobüs ile davalıların maliki ve sürücüsü olduğu kar kürüme aracının çarpışması sonucu otobüsün hasarlandığını, olayda davalı sürücünün tam kusurlu bulunduğunu belirterek 12.829,08 TL. hasar bedeli ve 3.600,00 TL. kazanç kaybı olmak üzere toplam 16.429,08 TL’ndan, davalı aracının trafik sigortasından tahsil edilen 5.750,00 TL’nın mahsubu ile kalan 10.679,00 TL’nın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, kusura ve tazminat miktarına itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Daire’nin 02.4.2012 tarih, 2012/2695 Esas ve 2012/3950 Karar sayılı bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulü ile 6.407,40 TL.nın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararında belirtilen kusur oranı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-) Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece tazminat yönünden yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; Dairemizin 2007/4385 Esas sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere, dava konusu olay nedeniyle davacının uğradığı toplam zarar bedeli bilirkişi raporu gereğince 15.200,00 TL. olup, buna göre; davalı yanın % 60 oranındaki kusuruna isabet eden kısım 9.120,00 TL. olduğundan, bu miktardan da dava dışı sigorta şirketinden davadan önce tahsil edilen 5.750,00 TL.nın mahsubu sonunda mahkemece bakiye 3.370,00 TL. maddi tazminata karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalılar aleyhine fazla tazminata karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6362, Karar No: 2012/9460, Tarih: 24.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/6362 E.  ,  2012/9460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :14-110

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'ten alınmasına, 24.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/181, Karar No: 2023/527, Tarih: 13.02.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/181 E.  ,  2023/527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif yönetim kurulu kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararın niteliğinin duruşma istenebilecek davalardan olmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 ncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma isteğinin reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı kooperatiften arsa karşılığı daire alan üyelerden birisi olduğunu, müvekkilinin selefi olan arsa sahibi ...'un 180 m² arsa hissesini 120 m² daire almak için davalı kooperatife devrettiğini, kooperatif yönetim kurulunca 2014/35, 2012/559-478 no.lu karar ile kendisine 7 no.lu dairenin verildiğini ve halen bu dairede oturduğunu, kendisine üye kimlik kartı verildiğini, yıllar sonra kooperatif başkanının imzasıyla 180 m² arsa payının 225 m² ye çıkarılmasının eşitlik, adalet ve hakkaniyet ilkesine aykırı olduğunu ileri sürerek, 20.07.2016 tarihli ihtarname ile 2014/35, 2012/559-478 no.lu kararın iptali yönündeki iptal kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkili kooperatifin üyesi olmadığını, arsa sahibi olan ... adına tahsis edilen hisseyi devraldığını, bu nedenle öncelikle görev itirazında bulunduklarını, genel kurullarda 225 m² arsaya karşılık 120 m²'lik daire verileceği yönünde karar alınmasına rağmen kooperatifin eski yönetim kurulu tarafından bu kararlara aykırı olarak davacıya 180 m²'lik arsaya karşılık 120 m² daire verildiğini ve kooperatifin zarara uğratıldığını, kooperatifin yeni yönetimince kooperatif üyelerinin haklarının korunması amacı ile işbu kararların alındığını, yapılan bu işlemlerin genel kurul kararlarına ve ana sözleşmeye uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının arsa karşılığı kooperatif üyesi olan dava dışı ...'dan üyelik hissesini devraldığı, bu üyelik devrinin davalı kooperatifin de kabulünde olduğu, davalı kooperatif tarafından 12.02.2000 tarihinde yapılan genel kurulun 4 ncü maddesinde 180 m² arsa için 120 m² daire verilmesinin kararlaştırıldığı ve bu hususta yönetime yetki verildiği, bu yetki ile de davacının üyeliğinin kabul edilerek kendisine arsa karşılığı üyeliği nedeni ile daire tahsis edildiği, kooperatif yönetim kurulunca 180 m² arsa karşılığında 120 m²'lik daire üyeliği verilmesine ilişkin olarak alınan kararların bir başka yönetim kurulu kararı ile ortadan kaldırılmasının Kooperatifler Kanunu, Kooperatif Ana Sözleşmesi ve iyi niyet kurallarına aykırı ve batıl olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 180 m² arsa vermesi karşılığında 120 m² lik 7 no.lu dairenin davacının kooperatif üyeliğine tahsisine ilişkin yönetim kurulunun 2012/478, 2012/559 ve 2014/35 sayılı kararlarının iptaline yönelik 05/05/2016 tarih ve 98 sayılı kararının davacı yönünden batıl olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının kooperatif üyesi olmadığını, mahkemenin görevsiz olduğunu, davacının üyeliği devraldığı arsa sahibi ile sözleşme yapılmadığını, sadece yönetim kurulu kararıyla arsa tahsisi yapıldığını, 2006 yılından itibaren 225 m² arsaya karşılık 120 m² daire verildiğini, davacıya 2012 yılında daire teslimi yapıldığını, bu şekilde 4 adet konut teslim kararı iptal edilerek eksik arsanın tamamlanmasının istendiğini, eski yönetim kurulunca birtakım akrabası olan üyelere menfaat temin etmek amacıyla karar aldığını ve kooperatifi zarara uğrattığını, yönetim kurulunca alınan yanlış bir kararın sonradan alınan kararla düzeltilebileceği belirtildiği halde çelişkiye düşülerek dava konusu kararın butlan yaptırımına tabi olduğunun belirtildiğini, 1999 yılına ait genel kurulda alınan kararın bir daha değiştirilemeyeceği, değişen şartlara ve artan maliyetlere uyarlanamayacağı gibi bir düşüncenin kabul edilemez olduğunu, 2006 yılında genel kuruldan alınan yetki ile alınan rapor doğrultusunda

yönetim kurulu kararı alınarak 120 m² lik daireler için bundan sonra 225 m² arsa alınmasına karar verildiğini beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

yönetim kurulu kararı alınarak 120 m² lik daireler için bundan sonra 225 m² arsa alınmasına karar verildiğini beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HMK'nın 355/1 nci maddesi gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kooperatifin önceki yönetim kurulu kararlarının iptaline yönelik olarak alınan yeni yönetim kurulu kararının geçersizliğinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 98 nci maddesi yollamasıyla 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 391 nci maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dosya kapsamından, davalı kooperatifin 12.02.2000 tarihli 1999 yılına ait genel kurulun 4 üncü gündem maddesinde alınacak arsalar için 180 m² arsa için 120 m² brüt daire karşılığı anlaşma suretiyle yönetim kurulunca gerekli işlemlerin yapılmasına karar verildiği, dava dışı ...'un da anılan genel kurul kararı gereğince 180 m² arsa karşılığında 120 m² daire için üye kaydedildiği, bu şekilde arsa karşılığı kooperatif üyesi olan dava dışı ...'dan davacının 7 no.lu daireye ilişkin üyelik hissesini devraldığı, dairenin davacıya teslim edildiği, üyelik kimlik kartı verildiği, sonrasında 05.05.2016 tarihli yönetim kurulunda 12.02.2000 tarihli genel kurulun 4 ncü gündem maddesi ile alınan kararı ortadan kaldıracak şekilde 225 m² arsa karşılığında 120 m² daire verileceğinden bahisle önceki yönetim kurulu kararlarının iptaline ilişkin dava konusu kararın alındığı anlaşıldığından mahkemece Kooperatifler Kanunu, Kooperatif Ana Sözleşmesi ve iyi niyet kurallarına aykırı ve batıl olduğu gerekçesiyle verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına,

yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.