muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2181, Karar No: 2007/3247, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2181 E.  ,  2007/3247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.1.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

Taşınmazın orman ile ilgisine gelince; Orman Mühendisi Bilirkişi ... tarafından düzenlenen raporun gerekçe kısmında, bölgede yapılan ve kesinlik kazanan orman çalışmaları neticesinde davaya konu parselin orman sınırları dışına çıkarıldığı, memleket haritasında orman dışı açıklık alan, amenajman haritasında da iskan alanları kapsamında olduğu belirtilerek sonuç itibariyle taşınmazın orman sayılmayan alanlar içerisinde olduğu belirtilmiştir. Dosyadaki kanıtlar ve benzer dosyalarda yapılan keşifler sonucu düzenlenen raporlar ile; orman kadastrosunun arazi kadastrosuna esas olmak üzere yapıldığı kadastro çalışmalarının 1994 yılında kesinleştiği, anılan çalışma dışında bundan önce başkaca yapılmış bir orman kadastrosu da bulunmadığından " Orman sınırları dışına çıkarıldığı" ibaresinin "orman sınırları dışında bırakılmıştır" anlamında rapora yazıldığı anlaşıldığından aşınmazın orman ile ilgisinin bulunmadığı kabul edilmiştir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6069, Karar No: 2013/10824, Tarih: 11.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/6069 E.  ,  2013/10824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın katılanın başkanı olduğu kooperatife ait büroda bulunan dosyaları dağıtıp dolaplara zarar verdiği iddia edilen olayda; savunmanın aksine mala zarar verme suçunun işlediğini gösterir her türlü şüpheden uzak, cezalandırılmasına yeterli, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden beraatine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11/06/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5252, Karar No: 2011/6457, Tarih: 01.11.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/5252 E.  ,  2011/6457 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/103591

Mahkemesi:(İSTANBUL) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi Esas Karar No:24/09/2009-110/334

Suç:Kasten Yaralama ve Kasten Öldürme

M.. T..'ı kasten öldürmekten ve M.. T..'ı kasten yaralamaktan sanıklar B.. A.. ile H.. A..'ın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine, adıgeçen sanık Hakan'ın M.. T..'ı yaralamaktan beraatine ilişkin (İSTANBUL) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24/09/2009 gün ve 110/334 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

l)Sanık Hakan'ın mağdur Mehmet Hadi'yi kasten yaralama suçundan beraatine ilişkin hükmün gerekçesine yönelmeyen temyizde sanığın hukuki yararı bulunmadığından, bu hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2)Sanık Burhan hakkında kasten insan öldürme ve kasten yaralama, sanık Hakan hakkında kasten insan öldürme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242, 08.06.2010 gün ve 2010/1-35/140 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; somut olayda, aynı suçtan yargılanan ve birlikte suç işledikleri iddia edilen sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşıldığı halde, sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafii tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddelerine aykırı davranılması,

Usule aykırı olup,sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 01/11/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

01/11/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı M.Ş.'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar H.. A.. ile B.. A.. müdafii avukat M. Ö.in yokluğunda 03/11/2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/20526, Karar No: 2015/3112, Tarih: 03.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/20526 E.  ,  2015/3112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kahramanmaraş 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 30/09/2014

Numarası : 2014/478-2014/581

Davalı ... Org.Züc.Teks.Kon.İnş.Taşıma San.Tic.Ltd. Şti'nin, aynı iş kolunda tüm Türkiye'de kaç işyeri bulunduğu, fesih bildirim tarihi itibariyle davacının çalıştığı işyerinin tabi olduğu aynı iş kolunda davalı şirketin çalışan kaç işçisi olduğunun belirlenmesi amacıyla Sosyal Güvenlik Kurumu ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'na müzekkere yazılarak temin edilecek belgelerin dosyaya eklenmek suretiyle tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7842, Karar No: 2019/16688, Tarih: 17.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7842 E.  ,  2019/16688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süreleri ve kararların nitelikleri ile suçların tarihlerine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm açısından yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında, suç tarihlerinin 29/12/2014 ve 29/12/2014 tarihinden yaklaşık 1.5 ay öncesinde iki defa daha farklı tarihlerde , belli olmayan zaman dilimi içerisinde yerine sadece 29/12/2014 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

T.C. Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm açısından yapılan incelemede;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Soruşturma aşamasında, kolluk memurlarınca düzenlenen tutanak içeriğine göre sanığın kısmi iade sağlamış olması karşısında, müşteki dinlenerek soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre, sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nun 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama imkanının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Gerekçeli karar başlığında, suç tarihlerinin 29/12/2014 ve 29/12/2014 tarihinden yaklaşık 1.5 ay öncesinde iki defa daha farklı tarihlerde , belli olmayan zaman dilimi içerisinde yerine sadece 29/12/2014 olarak yazılması,

3-Sanığın işlediği suçun 5237 sayılı TCK’nun 142/2-d maddesi kapsamına girdiği gözetilmeden, aynı Yasa’nın 142/2-h maddesinden hüküm kurulması,

4-T.C. Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının değerlendirilmesi gerekliliği,

3-Sanığın işlediği suçun 5237 sayılı TCK’nun 142/2-d maddesi kapsamına girdiği gözetilmeden, aynı Yasa’nın 142/2-h maddesinden hüküm kurulması,

4-T.C. Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının değerlendirilmesi gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3436, Karar No: 2014/8905, Tarih: 24.03.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/3436 E.  ,  2014/8905 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/20418

MAHKEMESİ : Boyabat Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2011

NUMARASI : 2011/303 (E) ve 2011/310 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Temel ceza alt sınırdan belirlenmesine karşın, TCK'nın 62. maddesi uygulanırken indirim oranı gerekçe gösterilmeden 1/6 yerine 1/10 oranında belirlenerek fazla cezaya hükmedilmesi,

2-Kabule göre de; TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması sırasındaki hesap hatası sonucu temel gün sayısının 425 yerine 456 gün ve buna bağlı olarak sonuç adli para cezasının 7640 TL yerine 8200 TL olarak belirlenmesi suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4280, Karar No: 2006/7688, Tarih: 01.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4280 E.  ,  2006/7688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli parselin yer aldığı ... Köyü 260 adada yer alan kadastro parsellerinin bir çoğunun aynı nedenle, Hazine tarafından dava konusu edildiği anlaşıldığından, Temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay’ca incelenmesine gerek görülen;

a) 260 sayılı adada yer alan diğer parsellerin tümünün kadastro tesbit tutanakları onaylı suretleri ile var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları, itirazsız kesinleşen var ise bu yolla oluşan tapu kayıtları, hükmen kesinleşenlerin hüküm dosyası yada tutanak sureti, mahkeme kararı, bu kararın dayanağı bilirkişi raporu ve var ise ilgili Yargıtay kararı onaylı suretinin,

b) adayı çevreleyen ve orman sınırları içinde kaldığı anlaşılan yerler için kadastro tesbit tutanağı düzenlenip düzenlenmediği sorularak, düzenlenmiş ise ilgili kadastro tesbit tutanağı onaylı sureti, itirazsız kesinleşmiş ise bu yolla oluşan tapu kaydı, itirazlı yada hükmen kesinleşmiş ise dava dosyası, tutanak düzenlenmeden tapuya kayıt edilmiş ise nedenini de gösteren tapu kaydı örneğinin,

c) çekişmeli taşınmazın bulunduğu adadaki tüm kadastro parsellerini bir ada gösterir orijinalinden fotokopi kadastro paftası onaylı fotokopisinin,

d) çekişmeli yeri gösterir 1981 yılından önce ve 1981 yılından sonra düzenlenmiş amenajman planlarının,

e) çekişmeli yeri gösterir, memleket haritası orijinalinden renkli fotokopisinin,

f) Çekişmeli taşınmazın tesbite esas alınan Temmuz 1942 tarih 31 numaralı tapu kaydının iktisap nedenini gösteren örneğinin, (İktisap nedeni 30 numaralı kayıtta açıklanmamıştır. Bu kayıtta getirtilmelidir) evrakı müsbitesinin, kroki ya da haritası ile, hüküm tescil edilmiş ise hüküm dosyası ve krokisinin,

olanaklı ise her dosya için ayrı ayrı, olanak bulunamıyor ise aynı adaya ilişkin dosyalardan birisi klavuz dosya seçilerek, istenen belgelerin bu dosya içine konularak aynı adadaki parsellere ilişkin tüm dava dosyalarının aynı zamanda temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 01/06/2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4213, Karar No: 2016/14573, Tarih: 10.11.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/4213 E.  ,  2016/14573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde temlik alan davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki akdedilen Kredi Kartı Üyelik Sözleşmesine istinaden borçlu bulunan davalı hakkında borcun ödenmesi yönünde ihtarname gönderildiği, borcun ödenmemesi üzerine icra takibine geçildiği, itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptaline, takibin devamına, icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı tarafından tahsili talep edilen borç içerisinde yasal olarak tahsil edilmemesi gereken yıllık kart aidatlarının bulunduğunu, talep edilen yıllık faizin yüksek olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporu ve ek rapora göre, taraflar arasındaki sözleşmede faiz oranının kararlaştırılmadığı, alacağın kredi kartına ilişkin oluşu nedeniyle TBK 88 ve 120. maddesi gereğince akdi ve işlemiş faiz hesabının yapılması gerektiği nazara alındığında bilirkişinin ek raporunda 238,19 TL olarak hesaplanan işlemiş temerrüt faizinin 192,21 olması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının İzmir 20. İcra Müdürlüğü’nün 2013/11210 sayılı dosyasındaki itirazının 17.716,62 TL asıl alacak, 411,91 TL akdi faiz, 192,21 TL işlemiş faiz, 30,20 TL % 5 BSMV, 61,23 TL ihtarname masrafı 18.412,17 TL üzerinden iptaliyle takibin bu miktar üzerinden devamına, 17.716,62 TL asıl alacağa takip tarihinden itibaren yıllık % 18 temerrüt faizi ve bunun %5 BSMV’sinin tahakkukuna, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacı lehine % 20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiş, hüküm temlik alan davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı bankadan alınıp kullanılan kredi kartı borcundan kaynaklanmaktadır.

Kart çıkaran kuruluşlar (bankalar) tarafından kart hamilleri aleyhine açılacak davalarda görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi mi yoksa asliye hukuk mahkemesi mi olduğu hususu tartışmalıdır. Özellikle, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 5. maddesinde 6335 sayılı yasayla yapılan değişiklik uyarınca 01.07.2012 tarihinden itibaren asliye ticaret mahkemeleri ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki, iş bölümü ilişkisi olmaktan çıkarılıp görev ilişkisi haline dönüştürüldükten sonra bu konudaki tartışmalar yoğunlaşmıştır.

Bu noktada, kart çıkaran kuruluşlar (bankalar) tarafından kart hamilleri aleyhine açılan davalarda görevli mahkemenin belirlenmesinde, konuya ilişkin yasal düzenlemeler hakkında kısa bir açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

Bu noktada, kart çıkaran kuruluşlar (bankalar) tarafından kart hamilleri aleyhine açılan davalarda görevli mahkemenin belirlenmesinde, konuya ilişkin yasal düzenlemeler hakkında kısa bir açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

Türkiye’de kredi kartları ile ilgili ilk yasal düzenleme 14.03.2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 4822 sayılı Yasa ile 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’a “Kredi Kartları “ kenar başlıklı 10/A maddesi eklenmek suretiyle yapılmıştır. Böylece kredi kartları 4077 sayılı TKHK kapsamına alınmıştır. 4077 sayılı Yasanın “Tüketici Mahkemeleri” başlıklı 23. maddesinde, davayı açanın sıfatına bakılmaksızın bu kanundan doğan uyuşmazlıkların tüketici mahkemelerinde görüleceği hükme bağlanmıştır.

01.03.2006 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 44. maddesinde ise, 4077 sayılı Yasadaki düzenlemeden farklı olarak davayı açanın sıfatına göre değişen bir görev düzenlemesine gidilmiştir.

5464 sayılı BKKKK’nun 44/1. maddesine göre; “ Bu Kanun’un uygulanmasıyla ilgili uyuşmazlıklarda kart hamilinin tüketici olması halinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 22. ve 23. maddeleri hükümleri uygulanır.” Belirtilen yasal düzenleme ile tüketici sıfatını haiz kart hamilleri tarafından kart çıkaran kuruluşlar (bankalar) aleyhine kredi kartı uyuşmazlığı nedeniyle açılacak davalarda tüketici mahkemeleri görevli kılınmıştır. Bu konuda uygulama birliği bulunduğundan tartışma da yaşanmamıştır.