muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9676, Karar No: 2014/25549, Tarih: 15.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/9676 E.  ,  2014/25549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/389949

Mahkemesi : Tokat 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 03/10/2013

Numarası : 2013/235-2013/421

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tekerrüre esas alınan Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2011 tarihinde kesinleşen, 2008/22 esas, 2009/150 sayılı kararında hükümlülüğün birden fazla suçtan verilen cezalardan oluşması karşısında, en ağır cezayı içeren hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmemiş ise de; 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesinde, “Tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınacak cezanın en ağırından fazla olamaz” hükmü gereğince tekerrüre esas alınacak miktarın infaz aşamasında belirlenebilecek olmasından dolayı bu husus bozma nedeni yapılmamış; sanığın tekerüre esas alınan Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin anılan kararında, TCK'nın 58. maddesinin uygulanması karşısında, ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında, koşulları oluştuğu halde, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamına göre; Tokat T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanık Şahin'in, koğuş arkadaşı olan mağdur Rahman'ın koğuşta olmadığı sırada, mağdurun dolabını açarak, dolaptaki mağdura gönderilmiş mektupları alıp, diğer hükümlülere okuduğu ve mağdurun eşinin görüntülendiği fotoğrafları alıp, diğer hükümlülere gösterdiği iddiasına konu olayda;

Sanığın, şikayete konu fotoğrafın, gazetede yayımlanan bir resim olup, bu gazeteyi idareye teslim ettiğini ifade etmesi ve Ulusal Yargı Ağı Sistemi'nden temin edilen nüfus kaydına göre mağdurun halen bekar olup, hiç evlenmemiş olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilebilmesi için, şikayete konu olayla ilgili herhangi bir bilgi ve belge bulunup bulunmadığı, sanıkla mağdur ve tanıklar arasında

Sanığın, şikayete konu fotoğrafın, gazetede yayımlanan bir resim olup, bu gazeteyi idareye teslim ettiğini ifade etmesi ve Ulusal Yargı Ağı Sistemi'nden temin edilen nüfus kaydına göre mağdurun halen bekar olup, hiç evlenmemiş olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilebilmesi için, şikayete konu olayla ilgili herhangi bir bilgi ve belge bulunup bulunmadığı, sanıkla mağdur ve tanıklar arasında

olay öncesine dayanan bir husumet olup olmadığı Tokat T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünden sorulup, ifşa edildiği iddia edilen mektupların ve fotoğrafların, içeriği mağdur ve tanıklara açıklattırılarak, temin edilmeleri mümkün ise dosya içerisine konulmasından ve gerektiğinde “mağdurun eşi” olarak ifade edilen kişinin açık kimlik bilgileri ile taraflarla olan ilişkisi açıklığa kavuşturulduktan sonra, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sanığın mağdura gönderilmiş mektupları alıp, diğer hükümlülere okuma ve mağdurun eşinin görüntülendiği fotoğrafları alıp, diğer hükümlülere gösterme şeklinde iddia olunan eylemlerinin TCK'nın 132. maddesindeki haberleşmenin gizliliğini ihlal ve aynı Kanun'un 134. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçları kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, eksik incelemeye ve yetersiz gerekçeye dayalı olarak, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de:

Mağdura ait olup, mağdurun eşinin görüntülendiği fotoğrafların, fotoğraflarda görüntülenen kişiden bağımsız olarak, fotoğrafların sahibinin mağdur olması nedeniyle mağdurun özel hayatı kapsamında yer aldığının kabul edilmesi karşısında, sanığın, mağdurun özel hayatına ilişkin fotoğraflarını, fotoğraflarda görüntülenen kişinin mağdurla olan kişisel ilişkisini de açıklayarak, diğer hükümlülere göstermesi şeklinde sübutu kabul edilen eyleminin TCK'nın 134/2. maddesinde tanımlanan görüntünün ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu, mağdura gönderilmiş mektupları diğer hükümlülere okuması şeklinde sübutu kabul edilen eyleminin ise TCK'nın 132/2. maddesinde tanımlanan haberleşmenin gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğu gözetilmeden, her iki eylem TCK'nın 134/1-1. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilip, suç vasfında yanılgıya düşülerek, sanığa eksik ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 15.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3700, Karar No: 2019/5983, Tarih: 02.10.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/3700 E.  ,  2019/5983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 110 ada 10 parsel sayılı 626,90 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ... ve ... adına; 110 ada 12 parsel sayılı 134,72 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ... adına ve 110 ada 13 parsel sayılı 484,33 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... ve arkadaşları adına ayrı ayrı irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazların 1/2 payına yönelik tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne, çekişmeli 110 ada 10, 12 ve ... parsel sayılı taşınmazların ayrı ayrı davalılar adına olan tapu kaydının 1/2 payının iptali ile Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2014/574 Esas ve 2014/593 Karar sayılı veraset ilamındaki payları oranında davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.10.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5587, Karar No: 2021/2598, Tarih: 08.04.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/5587 E.  ,  2021/2598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Somut olaya gelince;

1-Davalı ...’nin 21.04.2016 tarihinde öldüğü, tebligatın bila tebliğ iade edildiği, gerekçeli kararın mirasçılarına tebliğ edilmediği,

2-Gerekçeli kararın;

a-Davalılardan ... ve ...’a tebliğ edilmediği,

b-Davalılardan ..., ... ve ..’a yurt dışı adreslerine tebliğe çıkartıldığı ancak bila tebliğ iade edildiği,

c-Davalılardan ..., ..., ..., ..., ...,..., ..., ... ve ...’na doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatların 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmakla,

2-Gerekçeli kararın;

a-Davalılardan ... ve ...’a tebliğ edilmediği,

b-Davalılardan ..., ... ve ..’a yurt dışı adreslerine tebliğe çıkartıldığı ancak bila tebliğ iade edildiği,

c-Davalılardan ..., ..., ..., ..., ...,..., ..., ... ve ...’na doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatların 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmakla,

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda gerekçeli karar tebliğ edilmeyen veya edilemeyen davalılara ve usulsüz olarak tebliğ edilen davalılara, gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi, daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 08.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13657, Karar No: 2016/26957, Tarih: 13.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/13657 E.  ,  2016/26957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin kayden alt işveren bünyesinde davalı şirketin işlerinde çalıştırıldığını, davalı ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazalı olduğunu, ...Hiz. A.Ş.’nin davalının yüzde yüz iştirakı olan bir şirket olduğunu, müvekkilinin kayden alt işveren işçisi gösterilmesi sebebiyle, müvekkiline, davalının bünyesinde çalışan emsal işçilere ödenenden daha az ücret ve sosyal yardımda bulunulduğunu, daha ağır şartlarda çalıştırıldığını, asıl işin alt işverene verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davalının Anayasa’dan kaynaklanan eşit davranma yükümlülüğüne aykırı hareket ettiğini, müvekkilinin davalı bünyesinde çalışan işçilerden farksız olmasına rağmen işçilik alacakları ve çalışma şartlarının oldukça farklı olduğunu ve iş bu davanın açılarak fark ücret alacaklarının istenilmesi zorunluluğunun doğduğunu ileri sürerek, fark ücret, ilave tediye, ikramiye, yemek bedeli, ara dinlenme, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının çalıştığı ...Hiz. A.Ş.’nin müvekkilinden bağımsız ve farklı bir iş kolunda hizmet verdiğini, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkili ile söz konusu şirket arasındaki ilişkinin muvazaalı olmadığını, davacının iddia ve taleplerinde haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda, mahkemece, iş kolu tespitine ilişkin, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin 05.07.2012 tarih ve 2012/18727 esas, 2012/26716 karar sayılı kararına da dayanılarak, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olmadığı ve davacının toplu iş sözleşmesinden faydalanamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Eldeki davayla benzer mahiyetteki uyuşmazlıklarda, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin 05.07.2012 tarihli iş kolu tespitine ilişkin kararı neticesinde, ...A.Ş. ve ...Hiz. A.Ş. arasındaki ilişkide muvaza olgusunun ortadan kalktığı; ancak anılan iş kolu tespiti kararından önceki dönemler için bu ilişkinin muvazaalı olduğu kabul edilerek uygulamalar yapılmış, bu yönde verilen kararlar Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir. O halde, iş kolu tespiti kararına kadar olan dönem için, muvazaa olgusu konusundaki istikrar kazanan yargısal uygulamalar dikkate alınmalı ve bu döneme ait davacının istekleri, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu kabul edilerek değerlendirilmelidir.

Diğer taraftan, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu dönemle ilgili olarak, davacının asıl işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanması için, taraf sendikaya üye olması ve üyeliğin işverene bildirilmesi veya dayanışma aidatı kesilmesini talep etmesi gereklidir. Davacı taraf, bu şartların gerçekleştiğini iddia ve ispat etmediğinden, davacının, davalı şirketin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanması mümkün değildir. Ancak, dava dilekçesinde, davalı bünyesinde çalışan emsal işçilere ödenen ücret ve sağlanan haklara dayanılarak talepte bulunulmuş olması karşısında, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu dönemle ilgili olarak, davalının bünyesinde çalışan emsal işçi bulunup bulunmadığının araştırılması gereklidir. Emsal işçi araştırmasında, toplu iş sözleşmesinden yararlanan bir işçinin davacının emsali olamayacağı hususu, gözardı edilmemelidir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4296, Karar No: 2018/5680, Tarih: 17.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4296 E.  ,  2018/5680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

...... mallarının korunması istemine ilişkin olarak açılan davada ...... 6. Aile Mahkemesi ile ...... 2. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar ...... Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı ...... Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ...... Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medenî Kanununun 352 ve devamı maddeleri uyarınca ...... mallarının korunması istemine ilişkindir

...... 6. Aile Mahkemesince, çocuğun ve velisinin ...... adresinin ''...... mah. ...... sokak no 2 iç kapı no; 1 ....../......'' olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

...... 2. Aile Mahkemesince ise velayet sahibi anne ...'ın yerleşim yerinin "...... Mah. 1123 Sk. No:17 ....../......" olduğu olduğu gerekçesiyle karşı yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 21. maddesinde "Velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri, ana ve babasının; ana ve babanın ortak yerleşim yeri yoksa, çocuğun kendisine bırakıldığı ana veya babanın yerleşim yeridir. Diğer hallerde çocuğun oturma yeri, onun yerleşim yeri sayılır." hükmüne yer verilmiştir. 5718 sayılı MÖHUK m. 41 uyarınca Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde ......... yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, ......... sâkin değilse .........ki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde ......, ...... veya ...... mahkemelerinden birinde görülür.

Dosya kapsamında küçük ...'un güncel ...... incelemesinde yerleşim yeri adresinin "...... mah. ...... sokak no 2 iç kapı no; 1 ...... ......" olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ...... 2. Aile Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ...... 2. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4411, Karar No: 2013/43996, Tarih: 04.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/4411 E.  ,  2013/43996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın suça konu eylemi silahtan sayılan balta sapı ile işlemesi nedeniyle hüküm kurulurken TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi ile eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 04.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7901, Karar No: 2016/5404, Tarih: 15.12.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/7901 E.  ,  2016/5404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacılar tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahiller .... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkili şirketlerin, yatak ve mobilya aksesuarlarının üretimi ve satışında faaliyet gösteren grup şirketleri olduklarını, 2011 yılının başında ortaya çıkan ve “.... olarak nitelendirilen siyasi olayların, müvekkili şirketlerin ihracat yaptığı ülkeleri olumsuz yönde etkilediğini, ihracatın durma noktasına geldiğini, alacakların büyük oranda tahsil edilemediğini, yeni sparişler alınamadığını, zamanla şirketlerin borca batık duruma düştüklerini, sunulan iyileştirme projesinin uygulanması halinde borca batıklıktan kurtulmalarının mümkün olacağını ileri sürerek, davacı şirketlerin iflaslarının bir yıl süre ile ertelenmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahil vekilleri davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davacı şirketlerin borca batık durumda oldukları, her ne kadar bilirkişi raporlarında davacı şirketlerin iyileştirme projelerinin ciddi ve inandırıcı olmadığı belirtilmiş ise de, kayyım raporlarında; protokoller kapsamında ödemelerin aksatılmadan yapıldığının, şirketlerin halen faaliyetlerine devam ettiklerinin, personel ücretlerinin zamanında ödendiğinin ve iyileştirme projesinin başarıya ulaşabilmesinin satışların artmasına bağlı bulunduğunun belirtildiği, iflasın ertelenmesine karar verilmesi halinde şirketlerin borçlarını ödeyebilecekleri ve borca batıklıktan kurtulabilecekleri gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacı şirketlerin iflaslarının 06.11.2013 tarihinden itibaren bir yıl süre ile ertelenmesine karar verilmiştir.

Kararı, müdahiller ...vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, iflas erteleme istemine ilişkindir.

İflasın ertelenmesi, borca batık durumda bulunan şirket tarafından sunulan; somut öngörüler içeren, ciddi ve inandırıcı bir iyileştirme projesi çerçevesinde bu durumdan kurtulması kuvvetle muhtemel bulunan kooperatiflerle sermaye şirketleri için öngörülmüş bir hukuki korunma yoludur (İİK.m.179). İflasın ertelenebilmesi için şirketin borca batık durumda olması, sunulacak ciddi ve inandırıcı bir iyileştirme projesi kapsamında şirketin mali durumunu düzeltebileceğine dair somut veriler ileri sürmesi ve fevkalade mühletten yararlanmamış olması gerekir (TTK.m.324, İİK.m.179 vd.). Mahkeme, İİK'nın 166/2. maddesine uygun ilan yapmalı, borca batıklığı, TTK’nın 324. maddesinde gösterilen şekilde varlıkların rayiç değerine ve İİK’nın 178/1. madde ve fıkrasında belirtilen alacaklılar

listesinde gösterilenler ile gerçek anlamda tesbit edilebilecek diğer borçların tutarına göre belirlemelidir. Bunun için borçlu şirket tarafından mahkemeye ibraz edilen bilanço ile mali durumun iyileştirilebilmesi amacıyla şirket tarafından bildirilen proje üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, rayiç değerler ve yapılan araştırma ve inceleme sonucu elde edilen gerçekçi verilere göre bilirkişilerce yeniden oluşturulacak şirket bilançosu (borca batıklık bilançosu) da dikkate alınıp bir sonuca gidilmelidir. İflasın ertelenmesinin amacı, borca batık sermaye şirketinin mali durumunu düzelterek borca batıklıktan kurtulmasının sağlanmasıdır. Borca batıklıktan kurtulma ise tüm borçların ödenmesi anlamına gelmeyip, aktifin pasiften fazla olmasını ifade eder. Gerek borca batıklık ve gerek iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığı hususunda (muhasebe ve işletme ekonomisi bilgisi özel ve teknik bilgi niteliğinde bulunduğundan ve hâkimin bunları genel ve mesleki bilgisiyle çözmesi beklenemeyeceğinden) HMK’nın 266. maddesinde gösterildiği şekilde bilirkişinin oy ve görüşüne müracaat edilmeli ve bu raporun da hukuka uygunluğunun hakim tarafından denetlenmesi gerekir.

Öte yandan somut verilere dayalı, çelişmeyen öngörüler içeren, özellikle sermaye ve/veya kârlılık artışını netleştiren unsurların varlığının, proje için vazgeçilmez hususlar olduğu gözden kaçırılmamalı; iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olduğunun bu yolla tespiti cihetine gidilmelidir.

Hâkim de bu raporla o konudaki özel ve teknik bilgi ihtiyacını giderebilmeli ve raporun hukuka uygunluğunu denetlemelidir. Projenin ciddi ve inandırıcılığı öncelikle ve özellikle sermaye ve/veya kârlılığın ne şekilde arttırılacağı ve borca batıklıktan kurtulmanın ne şekilde sağlanacağı somut, belgelere dayalı ve gerçekçi bilgi ve öngörülerden yola çıkılarak tespit edilmeli, diğer proje unsurları için de bilimsel veriler değerlendirilmelidir.

Bir sermaye şirketinin borca batıklık bildiriminde bulunarak iflasını istemesi halinde, bu durumun mahkemece re’sen tespiti gerekir. Bu tespitin yapılmasında, davacının sunduğu delillere ek olarak, mahkemece gerekli görülen diğer delillerin toplanması, bu kapsamda ilgisi görülen kamu kurumlarından alınacak bilgiler, yapılacak keşif ve mahkemece atanacak bilirkişilerce düzenlenecek raporlar da değerlendirilmelidir.

Borca batıklığın tespitinde sadece davacının kayıtlarına değil, varlıklarının rayiç değerlerine de özellikle bakılmalı, bu noktada, konusunda uzman bilirkişilerin görüşüne başvurulmalıdır.

Dava teorisindeki genel ilkenin bir istisnası olarak, borca batıklık sadece dava tarihi itibariyle değil, yargılama safhasındaki olumlu veya olumsuz gelişmeler de dikkate alınarak belirlenmelidir.