muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18900, Karar No: 2014/1353, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18900 E.  ,  2014/1353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2013

NUMARASI : 2012/921-2013/39

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Dava konusu taşınmazların konumu ve bilirkişi raporunda yazılı özellikleri gözönünde bulundurulduğunda,1625 parsel sayılı taşınmaz için gelir metoduna göre belirlenen bedele % 5 oranında objektif değer artırıcı unsur ilavesi suretiyle değeri tespit edilmesi gerektiği halde, objektif değer arttırıcı unsur uygulanmamış olması,629 parsel sayılı taşınmaz bakımından gelir metoduna göre belirlenen bedele % 10 oranında objektif değer artırıcı unsur ilavesi suretiyle değeri tespit edilmesi gerektiği halde, bu oranın % 5 kabulü ile aza hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4088, Karar No: 2010/7978, Tarih: 03.06.2010

**8. Ceza Dairesi         2010/4088 E.  ,  2010/7978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj ve hakaret

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve şantaj suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafii ile müdahil vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmünlerin istem gibi oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Hakaret suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesine gelince:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Hakaret suçunun sanığın sevk ve idaresindeki özel otoda işlendiği anlaşılmasına göre aleniyet unsurunun gerçekleşmediği bu nedenle 5237 sayılı TCK.nun 125. maddesinin 4. fıkrasının uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, yazılı biçimde cezanın arttırılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafii ile müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 3.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9939, Karar No: 2013/14129, Tarih: 18.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/9939 E.  ,  2013/14129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen 25.10.2008 tarihli bayiilik sözleşmesi gereğince, davalının LPG dağıtım şirketi olan müvekkili şirketin bayiiliğini üstlendiğini, davalının 2010 Ekim ayından itibaren alım yapmaması üzerine müvekkili tarafından davalıya ihtarname keşide edildiğini, buna rağmen sözleşmedeki edimlerini yerine getirmekten imtina eden davalının sözleşmeyi haksız olarak feshettiğini, davalının zilyetliğinde mülkiyeti müvekkile ait olan tüplerin müvekkiline teslim edilmediğinden iade edilmeyen tüpler için toplam 27.886,35 TL cezai şart talep haklarının doğduğunu, ayrıca haksız fesihten kaynaklı 24.517,125 TL cezai şartın yanısıra 30.383,64 TL müvekkilinin müspet zararının bulunduğunu, müvekkilinin toplam 81.367,91 TL tazminat alacağından davalının irad kaydedilen 3.192,17 TL nin ve tüp depozito alacağı 4.411,50 TL nin mahsubu sonucunda 73.764,24 TL tazminat miktarının davalıdan talep edilebileceğini ileri sürerek şimdilik tüp depozito alacağı 2.000,00 TL, cezai şart 4.000,00 TL ve kar mahrumiyeti 4.000,00 TL olmak üzere toplam 10.000,00 TL nin temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, davacı vekilinin 28.06.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile; cezai şart talebinin 4.000,00 TL'sından 8.000 TL 'sına, kar mahrumiyeti talebinin yine 4.000,00 TL.'sından 8.000,00 TL'sına, iade edilmeyen tüpler için cezai şart talebinin ise 2.000,00 TL.'sından 4.000 TL'sına çıkartarak toplam 20.000,00 TL'sının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ikametgahı Küre'de olup, davanın yetkisiz yerde açıldığını, davacının tazminat taleplerinin yerinde olmadığını, cezai şart ile kar mahrumiyetinin birlikte istenemeyeceğini belirterek davanın usul ve esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ikametgahı Küre'de olup, davanın yetkisiz yerde açıldığını, davacının tazminat taleplerinin yerinde olmadığını, cezai şart ile kar mahrumiyetinin birlikte istenemeyeceğini belirterek davanın usul ve esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, taraflar arasındaki bayiilik sözleşmesinin 25.10.2008 tarihinden itibaren 5 yıl geçerli olmak üzere kurulduğu, sözleşmenin davalı yanca haklı bir neden olmaksızın feshedildiği, sözleşmenin 13. maddesi gereğince, davacının davalıya LPG iletimini bölge baş bayii olan dava dışı “... Ticaret” vasıtasıyla yaptığı, nitekim sözkonusu uygulamanın sözleşmenin kurulduğu tarihden itibaren fesih tarihine kadar devam ettiği, davacının kar mahrumiyeti, cezai şart tazminatı ve iade edilmeyen LPG tüplerinden kaynaklanan tazminat taleblerinin yerinde olduğu, bilirkişiler tarafından hesaplanan tazminat miktarına itibar edildiği, ancak cezai şartın tamamının verilmesi halinde davalı açısından ekonomik sarsıntıya neden olabileceğinden dolayı cezai şartta takdiren 1/2 oranında tenkis uygulandığı, davalı alacağının mahsubu sonucunda davacının toplam alacağının 51.238,29 TL. olarak belirlendiği gerekçeleriyle taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne 8.000 TL cezai şart 8.000 TL kar mahrumiyeti ve 4.000 TL iade edilmeyen tüplere ilişkin cezai şart iadesi olmak üzere toplam 20.000 TL'nin 10.000 TL'sine dava tarihinden 10.000 TL'sinde ıslah tarihinden itibaren avans faizi işletilmek suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2631, Karar No: 2023/3830, Tarih: 06.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/2631 E.  ,  2023/3830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.11.2014 tarihli ve 2014/167 Esas, 2014/96 Karar sayılı kararı ile sanığın kasten yaralama, çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatine karar verilmiştir.

2. Dava soyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tanzim olunan kasten yaralama suçu yönünden onama, diğer hükümler açısında bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın üzerine atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın üzerine atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğine, kabule göre de mağdurenin dinledikten sonra karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın üzerine atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın üzerine atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğine, kabule göre de mağdurenin dinledikten sonra karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü saat 15.00-15.30 sıralarında şikayetçinin evinin merdivenlerini sildiği esnada, küçük kızı mağdurenin sokak içerisinde oynadığı, şikayetçinin bir ara kızının olmadığı fark ettiği, kızının nereye gittiğini araştırmak için etrafa baktığı sırada mağdurenin aynı adreste No.21 sayılı binadan bağırarak dışarı çıktığı ve ağzından kan geldiği, şikayetçinin kızı ile ilgilendiği sırada mağdurenin "adam arkadan kaçıyor"demesi üzerine şikayetçinin baktığında binanın arkasından aşağı doğru kaçan erkek bir şahsı arkadan gördüğü, olay tarihinde mağdure ile görüşme sonucunda düzenlenen Psikolog raporunda mağdurenin sokakta oynadığı sırada bir erkek şahsın kendisine seslendiğini ve "ben doktorum gel kan alacağım" dediği, kilitli olmayan bir kapıdan geçtikleri, doktor olarak adlandırdığı şahsın taytını indirdiği, bu sırada ellerinin yere dayalı öne doğru eğik pozisyonda olduğunu, odada pozisyonu da taklit ederek gösterdiği, ancak herhangi bir temastan söz edilmediği, annesine seslenmek istediğinde kişinin "sus" diye vurduğu ve ağzından kan aktığı olayda suç tarihinde kaçan şahsın tespit edilememesi, sanığın başka bir olay sırasında benzer bir suçtan yaklaşık 6 ay sonra yakalanmasına müteakip şüphe üzerine katılan çocuğa teşhis yaptırılmış olması, teşhisin hem fotoğraf üzerinden hem de olaydan yaklaşık olarak 6 ay sonra yapılmış olması, yaplan fotoğraftan teşhis işleminin sağlıklı yapılmamış olması, adli tıp raporunda katılan-çocukta cinsel istismara ait bulgu izlenmediğinin belirtilmiş olması sanığın suçu işlemediğine yönelik samimi ve inandırıcı savunması birlikte dikkate alındığında sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetine yeter nitelikte, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, yine sanığın sonraki tüm aşamalarda kabul etmese de yakalanmasına müteakip Nöbetçi Sorgu Hakimliğinde verdiği ifadesinde her ne kadar "- .....olayın tamamen yanlış anlaşılmadan ibaret olduğunu, olay yerinin eski mahallesi olduğunu, kızı uzaktan gördüğü, kiralık ev sormak için çocuklara yanaştığı, yanlış anladıkları ve çocuğun annesinin kendisine küfür ederek "orospu çocuğu buraya gel" dediğini, kendisini de korkarak kaçtığını...." savunmuş ve bu yüzden suç tarihinde olay yerinde olduğunu ikrar ederek aleyhinde ufakta olsa bir şüphe doğurmuşsa da bu şüphenin tek başına sanığın müsnet suçları işlediğini yine de ispatlamayacağı, kaldı ki sanığın bilahare bu yöndeki ifadelerini açıkça kabul etmediği, sanığın bilahare verdiği savunmalara Mahkemesince itibar edildiği bu sebeplerle beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yukarıda açıklanan nedenlerle Tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.11.2014 tarihli ve 2014/167 Esas, 2014/96 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun, kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.06.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2013/18899, Karar No: 2014/1355, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18899 E.  ,  2014/1355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2013

NUMARASI : 2012/1135-2013/46

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tesipit,

2)Dava konusu taşınmazlardan 1083 parsel sayılı taşınmazın konumu ve bilirkişi raporunda yazılı özellikleri gözönünde bulundurulduğunda, gelir metoduna göre belirlenen bedele % 30 oranında objektif değer artırıcı unsur ilavesi suretiyle değeri tespit edilmesi gerektiği halde, bu oranın %20 kabulü ile aza hükmedilmesi,

3)Kıymet takdir raporunda ve acele elkoyma dosyalarında ağaç bedelleri hesaplandığı halde,hükme esas alınan bilirkişi raporunda ağaç bedellerinin hesaplanmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14241, Karar No: 2019/4407, Tarih: 25.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/14241 E.  ,  2019/4407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için

1- 101 ada 1 nolu parsele ait kadastro tutanağı ve ekleri ile varsa tespitlerinin dayanağı olan tapu ve vergi kayıtlarının tüm tedavüllerinin, davalı iseler dava dosyalarının tespitleri, kesinleşmişse kadastroca oluşan tapu kayıt örneklerinin, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden getirtilerek,

2- En eski tarihli ve varsa 1972 tarihinden önceki tarihli hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek dosya kapsamında yer alan tüm hava fotoğrafları ve memleket haritaları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın o tarihlerde hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, niteliğinin ne olduğu, üzerinde varsa bulunan bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı ile kullanım şekli, mülkiyet sınırının belirgin olarak görülüp görülmediği, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı hususların detaylı olarak açıklandığı ve ek rapor alınarak,

3- Dava konusu taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir 1968 tarihli orjinal ya da onaylı orman tahdit harita örneğinin (renkli-fotokopi) ve ilk kadastro/tapulama paftasının Orman Yönetimi ve kadastro müdürlüklerinden getirtilerek bu dosya içerisine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 25/06/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1252, Karar No: 2015/1839, Tarih: 10.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/1252 E.  ,  2015/1839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan ödemelerin 506 sayılı Kanunun 26. maddesince meydana gelen Kurum zararının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

1-Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanun’un 26’ncı maddesinin birinci fıkrasında işverenin sorumluluğu, ikinci fıkrasında ise üçüncü kişilerin sorumluluğu düzenlenmiştir. Zararlandırıcı sigorta olayında; devlet adına sosyal güvenlik kanunlarını uygulanmakla görevli Sosyal Güvenlik Kurumu birinci kişi, risklerin gerçekleşmesi halinde sigortalının ya da hak sahiplerinin Kurumdan yardım görmesi için primleri ödeyen işveren ikinci kişi konumundadır. Bunun dışında kalanlar üçüncü kişi olarak tanımlanmaktadır.

Anılan düzenleme kapsamında, rücu alacağının sorumluları, ikinci ve üçüncü kişiler olup, zararlandırıcı sigorta olayında zarar gören sigortalının, somut olayda davalı olarak gösterilen ....'nın sorumlular arasında değerlendirilmesi, aleyhine hüküm tesisi yersizdir.

2-Davaya konu somut olayda;sigortalı ....'nın başlangıçta %20,10 olarak belirlenen sürekli işgöremezlik oranının, aşamada ... Üniversitesi Tıp Fakültesi FTR ABD'nın 30.12.2010 tarihli sağlık kurulu raporu tarihinden itibaren %0'a düştüğü, böylece bağlanan gelirin fiili ödemeye dönüştüğü anlaşılmaktadır.

Öte yandan, 506 sayılı Yasanın 26. maddesindeki maddedeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağının; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26.maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptaline karar verilmiş olması karşısında, davalıların tazmin ile sorumlu olduğu miktarın, ilk peşin değerli gelirlerin davalıların kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde belirlenmesi gerekmektedir.

Fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, fiili ödeme ile ilişkin olduğu gelirin ilk peşin sermaye değerinin karşılaştırılması sonucu, şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarının kusur karşılığından düşük ise o taktirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmelidir.

Fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, fiili ödeme ile ilişkin olduğu gelirin ilk peşin sermaye değerinin karşılaştırılması sonucu, şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarının kusur karşılığından düşük ise o taktirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmelidir.

Somut olayda, Mahkemenin Kurum zararının belirlenmesinde, düşük olan gelirin peşin sermaye değerinin kusur karşılığını esas alan yaklaşımı isabetli ise de, belirtilen Anayasa Mahkemesi iptal kararı karşısında, davalıların tazmin ile sorumlu olduğu miktarın, ilk peşin değerli gelirlerin davalıların kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin artışlı gelirlerin hükme esas alınması isabetsizdir.

Mahkemenin yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda değerlendirme yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraflar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 10.02.2015 günü oybirliği ile karar verildi.