muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4436, Karar No: 2011/1735, Tarih: 28.03.2011

Davalı Hazine vekilinin 126 ada 19 parselin kabulüne yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece, davacı ... yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme karar vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Dava konusu 126 ada 19 parsele ait kadastro tutanağından; senetsizden, Karsavuran köyü halkının mera olarak kullandığı kadim mera niteliğinde iken, 1970 yılında ...'in söküp tarla haline getirdiği ve bu gibi yerlerin zilyetlikle iktisap edilemeyeceği gerekçesiyle 2362,50 m2 yüzölçümünde ve Mera niteliğinde 11.10.1995 tarihinde orta malı olarak sınırlandırıldığı ve bu sınırlandırmanın itiraz edilmeden 21.01.1997 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

4342 sayılı Mera Kanununun, 3/d maddesine göre, “Mera: Hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yeri,” ifade etmektedir.

Aynı Kanunun 4. maddesine göre de; “Mera, yaylak ve kışlakların kullanma hakkı bir veya birden çok köy veya belediyeye aittir. Bu yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Komisyonun henüz görevine başlamadığı yerlerde, evvelce çeşitli kanunlar uyarınca yapılmış olan tahsislere ve teessüs etmiş teamüllere göre; mera, yaylak ve kışlakların köy veya belediye halkı tarafından kullanılmasına devam olunur. Mera, yaylak ve kışlaklar; özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zaman aşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz ...”

Meraların kuru mülkiyeti Hazineye, intifa hakkı ise ait olduğu köy veya belde ya da belediye halkına aittir. Bu nedenle mera niteliğindeki taşınmazın bulunduğu yere göre dava da husumetin Hazine, köy veya ilgili belde ya da belediyeye yöneltilmesi gerekmektedir. TMK.nun 713/1. maddesine dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil davalarında yargılama sırasında husumetin yaygınlaştırılması suretiyle taraf teşkilinin tamamlanması mümkündür. Dava konusu taşınmaz Karsavuran köyü sınırları içerisinde olduğu halde ilgili köy davada taraf olarak gösterilmemiştir. Davanın kanuni hasım olan Karsavuran köyü tüzel kişiliğine yöneltilmesi, yargılamaya geldiği taktirde savunma delillerinin tespiti ve ondan sonra uyuşmazlık hakkında hüküm kurulması gerekmektedir. Anılan hüküm uyarınca taraf teşkili yapılmadan işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması kanuna aykırıdır.

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 126 ada 19 parselin kabulüne ilişkin bölümünün açıklanan nedenle ve HUMK.nun 428. maddesi hükmü uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına 28.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/21674, Karar No: 2015/7409, Tarih: 08.06.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/21674 E.  ,  2015/7409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “dava konusu 262 ada 39 parsel sayılı ham toprak vasıflı taşınmazın imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihin sağlıklı şekilde belirlenebilmesi için tespit tarihinden geriye doğru en az 20-25 yıl öncesine ait hava fotoğraflarının getirtilerek yeniden yapılacak keşifte değerlendirilmesi ve taşınmazın ... Nehrinin kenarında bulunduğu nazara alınarak kıyı-kenar çizgisinin belirlenip belirlenmediği, taşınmazın ...’ın aktif yatağında veya etkisinde kalıp kalmadığı hususlarının araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile çekişmeli 262 ada 39 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile çekişmeli taşınmazın 05.03.2014 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 941,61 metrekarelik kısmının davacı ...’e ait olduğunun tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak dava konusu taşınmazın davacıya ait olduğu tespit edilen bölümü dışında kalan kısmı ile ilgili hüküm kurulmaması isabetsiz ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde “tapu kaydının” sözcüklerinden sonra gelmek üzere “(A) bölümü yönünden” sözcüklerinin yazılmasına ve kararın hüküm fıkrasının DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12953, Karar No: 2011/2889, Tarih: 21.02.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/12953 E.  ,  2011/2889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sivas 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :21.2.1994
Yargıtay — Esas No: 2010/5271, Karar No: 2011/553, Tarih: 02.02.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/5271 E.  ,  2011/553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün ONANMASINA ilişkin olarak daireden verilen 11.05.2010 gün ve 2010/161-2906 E.K. sayılı ilamın tashihi karar yoluyla incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine, usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle, yerinde olmayan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesi hükmüne uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 185,00 TL para cezasının ve peşin alınan red harcının mahsubu ile geriye kalan 2,70 TL harcın karar düzeltme isteğinde bulunan davacı ...'ten alınmasına, 02.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4903, Karar No: 2024/2555, Tarih: 27.03.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/4903 E.  ,  2024/2555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/311 E., 2023/609 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/621 E., 2022/720 K.

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine temsilcisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun ek 6 ncı maddesinde; "Kadastro mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarih ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir.'' hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda; ... mevkiinde bulunan 28.03.2022 tarihli rapora ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 331,07 m² tapusuz taşınmazın; ... mevkiinde bulunan 28.03.2022 tarihli rapora ekli krokide (C) harfi ile gösterilen 340,40 m² tapusuz taşınmazın; ... köyü, Karşı mevkiinde bulunan 28.03.2022 tarihli rapora ekli krokide (D) harfi ile gösterilen 4815,14 m² tapusuz taşınmazın davacı ... adına tesciline, 28.03.2022 tarihli rapora ekli krokide (B) ve (E) harfi ile gösterilen taşınmaza ilişkin talebin feragat nedeniyle reddine karar verildiği, karara karşı davalı tarafça istinaf başvurusunda bulunulması üzerine istinaf başvurusunun reddine karar verildiği görülmektedir.

Mahkemece tesciline karar verilen ve temyize konu olan fen bilirkişi raporunda (A), (C), (D) harfi ile gösterilen taşınmazların toplam değerinin bilirkişi raporunda 152.363,16 TL olarak tespit edildiği, dava konusu taşınmaza ilişkin kadastro tutanağı düzenlenmediği nazara alındığında temyize esas kararın Kadastro Kanunu'nun ek 6 ncı maddesi kapsamında kalmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre, kabul edilen temyize konu toplam 152.363,16 TL Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE,

Dosya içeriğine göre, kabul edilen temyize konu toplam 152.363,16 TL Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf olduğundan, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8961, Karar No: 2015/20239, Tarih: 11.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/8961 E.  ,  2015/20239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2014

NUMARASI : 2014/438-2014/789

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliginde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere, dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı, aynı il müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3001, Karar No: 2006/5323, Tarih: 20.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/3001 E.  ,  2006/5323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı-davacı ... ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...-... Mahallesi 347 ada 5 parsel sayılı 9957 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Şubat 1992 tarih 2 nolu tapu kaydı ile tarla ve ev cinsiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın orman olduğu iddiasıyla, davalı-davacı ... ... ise, taşınmazın eksik ölçüldüğü, bir kısmının ... ... üzerine tespit edildiği iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece, ... kişinin davasının reddine, Orman Yönetiminin davasının kısmen kabulüne ve dava konusu parselin B (6438 m2) bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, A (3518 m2) bölümünün ise, tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı-davacı ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve resmi belgelerin yöntemince uygulanması sonucu çekişmeli taşınmazın kısmen orman alanı içinde, kısmen orman alanı dışında kaldığı belirlenerek hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, keşif ve uygulama sonucu taşınmazın (A) işaretli 3518 m2 yüzölçümündeki kuzey bölümünün orman olduğu, (B) işaretli 6438 m2 yüzölçümündeki bölümünün ise, kültür arazisi olduğu belirlendiği halde, hüküm fıkrasında (B) bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (A) bölümünün davalı adına tesciline karar verilmiş olması doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, 15.07.2005 tarihli hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin

2. ve 3. paragraflarının hükümden tamamen çıkarılarak; bunun yerine, "Ordu İli, ... İlçesi, ... Kasabası, ... Mahallesi 347 ada 5 parselin bilirkişi raporunda (A) işaretli 3518 m2 yüzölçümündeki bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) işaretli 6438 m2 bölümünün davalı ... ... adına tapuya tesciline" cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20/04/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/69, Karar No: 2009/1088, Tarih: 02.03.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/69 E.  ,  2009/1088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararı nedeniyle oluşan muarazanın men’i istemine ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Sulh Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 02.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3526, Karar No: 2023/13819, Tarih: 26.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3526 E.  ,  2023/13819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/619 Esas, 2015/807 Karar

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 53/1 inci maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli ve 2015/619 Esas, 2015/807 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106/2-a, 53 üncü maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

1. Kararı temyiz ettiğine ve hükmün bozulması gerektiğine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli ve 2015/619 Esas, 2015/807 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106/2-a, 53 üncü maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

1. Kararı temyiz ettiğine ve hükmün bozulması gerektiğine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde sanıkların alkollü olarak, mağdurun sahibi olduğu aynı zamanda şoförlüğünü yaptığı Özel Halk Otobüsü'ne bindikleri, otobüsün arka koltuğuna oturarak yüksek sesle konuşup kendi aralarında sinkaflı şekilde konuşmalarından dolayı araçtaki yolcuların ve mağdur şoförün rahatsız olduğu, sanıkları uyardığı, sanıkların aynı şekilde davranmaya devam etmeleri üzerine yolcuların da sanıkları uyardığı, sanıkların etrafa küfür etmeye başlaması üzerine mağdurun otobüsü durdurarak sanıklardan inmelerini istediği, arka kapıdan küfür ederek inen sanıkların arabayı tekmelediği, bu duruma müdahale etmek için mağdurun aşağıya indiği, sanıkların birlikte mağdura saldırdıkları, yolcuların müdahale etmesi üzerine sanık ...'ın belinden çıkarttığı tabancayı mağdurun kafasına dayadığı, mağdur ve yolcuların müdahale ederek boğuşma sırasında mağdurun sanık ...'ın elinden tabancayı aldığı, sanıkları olay yerinde bırakarak olay yerinden uzaklaşıp durumu emniyete bildirdikleri, mağdurun sanıklar hakkındaki şikâyetinden kovuşturma aşamasında vazgeçtiğinden basit yaralama suçundan açılan kamu davasının düşürülmesi, sanık ...'ın olay sırasında kuru sıkı olan tabancayı mağdurun kafasına dayayarak mağdura silahla tehdit ettiği, mağdurun tabancanın kuru sıkı olduğunu bilecek durumda bulunmadığı, olay CD inceleme tutanağındaki görüntü kaydına göre ...'ın belinden çıkarttığı tabancayı namluya mermi sürerek şoför ...'nın başına tuttuğu ve şoförün, silaha sarıldığı esnada ...'ın, ...'ya kafa attığı, bu durumun da mağdurun silahın kuru sıkı olduğunu bilmediğini gösterdiği, sanık ...'ın kendi haksız haraketi ile kavgaya sebep olup kavga sırasında mağdura silah çekerek tehdit ettiği anlaşıldığının, kabulü ile karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Mağdurun 17.07.2015 tarihli kolluk ifadesinde özetle, "..sanıklar otobüste yüksek sesle küfürlü konuşuyordu yolculardan biri uyardı devam ettiler bende aracı durdurup yanlarına giderek araçtan inmelerini istedim şişman olan şahıs belinden tabanca çıkarıp üzerime namluyu çevirdi bir yolcu araya girdi bana silah tutan şahsı beraberce tuttuk ve araçtan dışarı çıkardık ve silahı elinden almak için yerde boğuştuk ardından şahsın elinden silahı aldık bunun üzerine zayıf olan şahıs elinde odun ile üzerime geldi başka bir yolcu araya girdi bana vuramadı.." şeklinde, kovuşturma aşamasında verdiği ifadesinde ise; "..sanıklar oturdukları yerden birbirleri ile sesli konuşmaya başladılar, yolcular rahatsız olduğundan ben ikaz ettim, daha sonra yolcunun biri ikaz etti, sanıklar küfür etmeye başlayınca ben arabayı durdurup sanıkların inmesini istedim, sanıklar arabadan inince bi tanesi arabayı tekmeledi, ben de hemen indim, sanık ... bana saldırdı, ... da yolcular ile kavga etti, yolcular bana gelmemesi için ...'ı tutmaya çalışıyorlardı, eline sopa aldığını dahi gördüm, ... belinden çıkarttığı tabancayı kafama dayadı, ne dediğini hatırlamıyorum, boğuşma sırasında ben elindeki tabancayı aldım, ben olay sebebiyle şikayetçi değilim.." şeklinde beyan etmiştir.

3. Sanık ...'in 16.08.2015 tarihli kolluk ifadesinde özetle, ".. alkollü olduğumuz için yüksek sesle küfürlü konuşuyorduk bizden araçtan inmemizi söylediler bizde indik araçtan inince otobüs şoförü ve yolcular bize saldırdılar bizde karşılık verdik bende belimdeki silahı kurusıkı tabancayı çıkarıp bana saldıran vatandaşları korkutmaya çalıştım bu esnada benimle boğuşan şoför tabancayı elimden aldı ve otobüse binerek gittiler.." kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde ise özetle, "..olay tarihinde amcamınoğlu ... ile birlikte içki aldık, daha sonra ayrıldık, ben halk otobüsüne bindim, içeride ...'ı gördüm, yanına oturdum, alkollü olduğumdan daha sonra olan kargaşayı hatırlamıyorum, kuru sıkı tabancayı bayram olduğundan yanıma almıştım, müşteki ile aramızda geçen olayı hatırlamıyorum olaydan dolayı pişmanım" şeklinde beyan etmiştir.

4. Temyiz dışı sanık ...'in aşamalarda alınan ifadelerinde, "..otobüs kamera kayıtlarını polis bana izletti fazla alkollü olduğum için hiçbir şey hatırlamıyorum olay bana sonradan anlatıldı, müştekiden özür diliyorum" şeklinde beyan etmiştir.