muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/37, Karar No: 2014/1686, Tarih: 11.03.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/37 E.  ,  2014/1686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Konya 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi : 06.12.2012

Numarası : 2012/178-2012/88

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklandığı iddia edilen alacak ile ilgili yapılan icra takibine itirazın iptâli talebine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davasında, davalıya, aralarında düzenlenen zayıf akım sistemleri kurulum ve bakım hizmet sözleşmesine göre teslim ettiği malzeme bedellerinin ödenmediğini, belirterek alacağı ile ilgili olarak Konya 13. İcra Müdürlüğü 2011/2273 E. sayılı dosyasında yaptığı takibe itirazın iptâline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı icra takibindeki itirazında ikametgahının İzmir olduğunu, icra dairesinin yetkili olmadığını açıklamıştır.

İtirazın iptâli davasını gören mahkemece öncelikle takip dosyasındaki icra dairesinin yetkisine yönelik itirazın incelenmesi gerekir. Mahkemenin yetkisine yönelik bir itirazın var olup olmaması bu incelemenin yapılmasına etkili değildir. Diğer yandan itirazın iptâli davasının görülebilmesi, geçerli bir icra takibinin varlığına bağlıdır. Ortada geçerli takip yoksa itirazın iptâli davasının görülebilmesine usulen olanak yoktur. İcra dairesinin yetkisine itiraz halinde bu itiraz usulünce incelenip sonuçlandırılmadığı sürece geçerli bir takibin varlığından söz edilemez. O halde mahkemece icra dairesinin yetkisine itiraz edildiği gözetilerek eldeki davada öncelikle bu itiraz incelenerek sonuçlandırılmalıdır. Eser sözleşmesinden kaynaklanan bir ihtilafta yetkili mahkemenin 6100 Sayılı HMK'nın 17. maddesi uyarınca yetki sözleşmesine, 6. maddesi uyarınca davalının ikametgahı mahkemesine yada 10. maddesi uyarınca sözleşmenin ifa yerine göre belirlenmesi gerekir.Bu tür sözleşmelerde para alacakları yönünden yetkili mahkemeyi alacaklının yerleşim yeri mahkemesi olarak belirleyen ve sözleşme tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı BK 73. Maddesinin uygulama yeri yoktur (6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 89.). Zira bu hüküm sadece karz akdinden doğan borçlarla sınırlıdır.Aksine uygulama halinde para borçlarıyla ilgili tüm ihtilafların davacının ikametgahında davaya konu olması sonucunu doğurur ki, bu da; HMK yer alan yetki ile ilgili kuralları adeta istisna haline getirmiş olur (Emsal Dairemizin 2013/3454 E,2014/1693 K 11.03.2014 T ilâmı).

Somut olayda, davalı borçlunun ikametgahının İzmir olduğu, akdin ifa yerininde aynı yerde olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, yetkili icra dairesi davalının ikametgahının bulunduğu ve akdin ifa edildiği İzmir icra Müdürlüğü'dür. Taraflar arasında Konya İcra Müdürlüğü'nü yetkili kıldıklarına dair yazılı olarak yapılmış bir yetki anlaşması da sunulmamıştır. Davalının Konya İcra Müdürlüğü'nün yetkili olmadığına, yetkili icra dairesinin İzmir İcra Müdürlüğü olduğuna dair icra dairesine yapmış olduğu itirazı usul ve yasaya uygundur. O halde mahkemece, Konya İcra Müdürlüğü'nün yetkili olmadığı ve ortada geçerli bir icra takibi bulunmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, ortada geçerli bir takip varmışçasına uygulama yeri olmayan mülga 818 Sayılı BK'nın 73.maddesine göre yetkiye yönelik itirazın reddi ile işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenlerle bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 11.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8266, Karar No: 2023/4059, Tarih: 05.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/8266 E.  ,  2023/4059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Giresun Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.03.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Giresun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile karar verildiğine, suçun unsurlarının oluştuğuna, tanıklar F.Ç. ve İ.K.'nin beyanlarının çelişkili olduğuna, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ve sair temyiz nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanık ile katılanın iş ilişkisi nedeniyle tartıştıkları, sanığın kola kutusunu duvara fırlattığı ve ortalığa saçılan kola nedeniyle katılanın elbisesinin kirlendiği, sanığın işyerinden ayrılmak isteyen müştekiye ''savunmanı yaz öyle çık'' diyerek işyerinden ayrılmasına engel olduğu ve kapıyı kilitlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Tüm dava dosyası içeriği, sanık ve katılan beyanları ile tanık anlatımlarına göre, kredi kartı dağıtımı ve kuryeliği yapılan işyerinde, işyeri yetkilisi olan sanık ile katılan arasında olay günü tartışma yaşandığı ve sanığın tartışmanın etkisiyle duvara kola kutusu fırlattığı anlaşılmıştır.

Sanığın aşamalardaki istikrarlı anlatımları ve görgüye dayalı bilgisi bulunan tanık F.Ç.'nin anlatımına göre, sanığın elindeki kola kutusunu katılana doğru fırlatmadığı ve katılanın elbisesinin kirlenmesine neden olunması eylemi yönünden, soyut iddiayı destekler başkaca bir delil olmadığından mala zarar verme suçu yönünden verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanığın aşamalardaki istikrarlı anlatımları ve görgüye dayalı bilgisi bulunan tanık F.Ç.'nin anlatımına göre, sanığın elindeki kola kutusunu katılana doğru fırlatmadığı ve katılanın elbisesinin kirlenmesine neden olunması eylemi yönünden, soyut iddiayı destekler başkaca bir delil olmadığından mala zarar verme suçu yönünden verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Katılan şikayetinde, tartışma sırasında sanığın kendisinden savunma istediği, savunma vermemesi üzerine kapıyı üzerinden kilitlediğini iddia etmiş ise de, sanığın aşamalardaki tüm beyanlarında işyeri dış kapısının işyerinde kredi kartı bulunması nedeniyle güvenlik amacıyla dışarıdan kilitli olduğunu, ancak anahtarının üzerinde olduğunu, katılanın kapıyı açıp dışarı çıktığını beyan etmesi ve işyeri çalışanı olan tanıklar F.Ç. ve İ.K.'nin de savunmayı destekler mahiyette beyanlarda bulunmaları, tanık S.K.'nin katılan ile akrabalık bağı olup görgüye dayalı bilgisinin bulunmaması karşısında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluştuğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı, yeterli ve somut delil olmadığı gerekçesine dayalı beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Giresun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1148, Karar No: 2023/1832, Tarih: 16.05.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1148 E.  ,  2023/1832 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2304 E., 2021/1704 K.

...

DAVA TARİHİ : 17.04.2013

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul-Kısmen Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çeşme Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2013/183 E., 2019/302 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın taraflar vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilince duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 16.05.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir..

Belli edilen günde davalı vekili Avukat ... geldi. Tebligata rağmen karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı yüklenici ile davalı arsa sahibi arasında 17.12.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, inşaata başlanmasının akabinde davalı tarafça inşaatın ilerlemesine engel olacak şekilde iyiniyetten yoksun hareketlere başlandığını ve ilk olarak imar müdürlüğüne başvurularak ruhsat işlemlerinin durdurulduğunu, ve planın davacıdan habersiz geri çekildiğini, davalının tüm engellemelerine rağmen villaların kaba inşaatları bitirilerek ilk tapu devrine hak kazandıklarını ancak yaptıkları başvurulara rağmen davacının uzun süre devirden kaçınması neticesinde artık borcun ifasının davacı için yararsız kaldığını ileri sürerek, taraflar arasındaki sözleşmenin geriye etkili feshini, davacı tarafça yapılan imalat giderinin davalıdan avans faizi ile tahsilini ve haklı feshe dayalı kâr kaybının tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının davasının ve tedbir talebinin haksız ve mesnetsiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının davasının ve tedbir talebinin haksız ve mesnetsiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, sözleşmenin 1/C maddesine göre, yüklenici tarafından sözleşme kapsamındaki bina ve villaların su basmana kadar kaba inşaatı bitirilmiş olduğundan 1/6 oranındaki arsa payının tapuda kendisine devrini talep hakkını elde ettiği, davalının kusurundan meydana gelen iş duraklamaları ve ödemezlik defi nedeniyle işin durdurulması hesaba katılmasa dahi, davacı yüklenicinin bir gecikmesinin söz konusu olmadığı, arsa sahibinin edimini ifada temerrüdünden dolayı, TBK m. 125/2.hükmüne göre sözleşmenin feshini talep hakkının mevcut olduğu, sözleşmesinin geriye etkili olarak feshi ile birlikte yüklenicinin fesih tarihine kadar yaptığı arsa sahibinin yararına ve onun malvarlığında artışa neden olan imalatların bedelini sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre arsa sahibinden talep edebileceği ancak müspet zararının tahsilini isteyemeyeceği belirtilerek, davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; inşaatların ruhsat süreleri sona erdiğinden kaçak yapı konumunda olup maddi değerleri bulunmadığını, yüklenicinin kat irtifakı tesisine dair yükümünü yerine getirmediğini, raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmediğini, davacının edimini süresinde ifa etmeyip işlemlere geç başladığını, imalatlarda ağır kusurlar bulunduğundan kaba inşaat seviyesine getirildiğinin kabul edilemeyeceğini, ayıpların giderilmesine ilişkin masrafların eksik hesaplandığını, imalat bedeli hesabında yüklenici kârının rayiç değerlerden mahsup edilmediğini, ayıplı imalat nedeniyle yüklenici temerrüdünün gerçekleştiğini, tanıkların dinlenmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

Davacı vekili, faiz talepleri dikkate alınmaksızın hüküm kurulmasının hatalı olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının bu husus bakımından ortadan kaldırılması ve alacaklarına avans faizi işletilmesine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davacı vekili, faiz talepleri dikkate alınmaksızın hüküm kurulmasının hatalı olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının bu husus bakımından ortadan kaldırılması ve alacaklarına avans faizi işletilmesine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının 1/6 oranındaki arsa payının tapuda kendisine devrini talep hakkını elde etmiş olduğu, dava tarihi itibariyle edimlerinde bir gecikmesinin söz konusu olmadığı, sözleşmenin 1/C maddesine göre taşınmazın 1/6 oranında arsa payının devri konusundaki ihtarını içeren ihtarnameyi davalı arsa sahibine keşide etmesi ve edimini yerine getirmesi için davalıya mehil vermesine rağmen, davalı arsa sahibinin 1/6 oranındaki arsa payının devrine ilişkin edimini yerine getirmemiş olduğu, davacının arsa sahibinin edimini ifada temerrüdünden dolayı geriye etkili fesih talebinin haklı olduğu, yüklenicinin fesih tarihine kadar yaptığı “arsa sahibinin yararına ve onun malvarlığında artışa neden olan imalatların bedelini sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre arsa sahibinden talep edebileceği, TTK'nın 12/3.maddesi gereğince her çeşit imâl ve inşaa işleri ticari iş olup davacı taraf avans faizi talep edebileceğinden ve davada ticari faiz istenildiğinden kabul edilen alacağa faiz uygulanmamasının hatalı olduğunu belirtilerek, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesince belirlenen alacak miktarına dava tarihinden avans faizi işletilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf mahkemesi kararının gerekçesiz olması ve istinaf dilekçelerinde ileri sürülen sebepler ile re'sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı sözleşmenin feshi ve imalat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 124 ve 125 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 124 ve 125 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4710, Karar No: 2020/1254, Tarih: 12.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/4710 E.  ,  2020/1254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalılar ..., ..., ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkili ile davalıların kardeş olduklarını, babalarının 1998 tarihinde annelerinin 2010 tarihinde vefat ettiğini, geriye mirasçı olarak davalı ve davacıların kaldığını, tapunun ... ilçesi, ... mahallesi, ... mevkiinin 411-412-413 parseller ile ... mahallesi, 64 parsel, ... mahallesi 220, 271 parsel ile 11-26 ve 76 parselin tamamı ile ...'de yer alan 470 ve 471 parsellerin 13/48'inin murisi Arzı adına kayıtlı olduğunu, dava konusu taşınmazları davalıların kullandığını, müvekkiline para ödemediklerini, ...’in 11, 76, 470, 471 parselleri, ... ...’in 26, 411, 220 parselleri, ...’in 412 parseli, ...’in 413, 271 parselleri, tüm davalıların birlikte 64 parseli kullandıklarını, dava konusu yerlere ilişkin kesinleşmiş ortaklığın giderilmesi kararı bulunduğunu belirterek, 2011 yılından dava tarihine kadar toplam 27.120 TL ecrimisilin yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar tarafından süresi içinde cevap verilmemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Hemen belirtilmelidir ki, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı veya kullanabileceği bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazların kullanım durumunu ispat yükü davacıya aittir. Davacı tarafın tanık deliline dayandığı, mahkemece davacının süresi içinde bildirdiği tek tanığı olan eşi ...’in dinlendiği ve davacının davalıların kullanımına ilişkin iddialarının ispatlanamamış olduğu görülmektedir. Dava konusu taşınmazların niteliği, davanın ecrimisile yönelik oluşu ve yukarıda belirtilen ilkeler karşısında ispatlanamayan davanın reddi gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davalılar vekilinin yukarıda belirtilen temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine 12.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.