muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12420, Karar No: 2012/8973, Tarih: 25.05.2012

açıklanan revision au fond yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez. Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi Alman hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın, davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 25/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8684, Karar No: 2018/3682, Tarih: 02.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/8684 E.  ,  2018/3682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkumiyetine karar verilip temyize gelmeyen sanık ...’in yokluğunda verilen kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre öncelikle sanığın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde bildirdiği son bilinen adresi olan “Gebeli mahallesi 3509 sokak no:1 Merkez/Osmaniye” adresine tebliğe çıkartılması, ancak bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılması gerekirken; sanığa, adres kayıt sistemindeki adresinde, taşınmış olduğu da belirtilerek 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ yapıldığının ve bu şekilde yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; gerekçeli kararın öncelikle adı geçen sanığın kovuşturma aşamasında bildirdiği adresine (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine) buradan iade dönerse MERNİS adresine usulüne uygun olarak tebliğ edilerek, tebligat ilmühaberi ile birlikte birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 02/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8281, Karar No: 2013/45924, Tarih: 16.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/8281 E.  ,  2013/45924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın temyiz dilekçesinde, duruşma sırasında kovuşturmaya ilişkin olarak beyan edemediği bir husus veya talep belirtmemesi karşısında, son söz verilmeden veya verilmiş ise tutanağa geçirilmeden hüküm verilmesi bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14092, Karar No: 2012/16671, Tarih: 13.12.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/14092 E.  ,  2012/16671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan tahliye istekli icra takibine vaki itiraz üzerine alacaklı tarafın itirazın kaldırılması ve tahliye isteğine ilişkindir. Mahkemece itirazın kaldırılmasına ve temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesi üzerine karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı tarafından 2010 yılı Ağustos ayından 2011 yılı Haziran ayı dahil olmak üzere aylık 700 TL üzerinden toplam 7.700 TL kira alacağının tahsili için davalı borçlu aleyhine icra takibi başlatılmıştır. Davalı borçlu yasal süresinde borca yaptığı itirazında, kiralayana borcu bulunmadığını kira bedellerini fazlasıyla ödediğini beyan etmiş, kira sözleşmesine, sözleşme altındaki imzaya ve kira miktarına açıkça itiraz etmemiştir. Bu durumda kiracılık ilişkisi ve kira miktarının kesinleştiğinin kabulü gerekir. Borçlu kira akdine itiraz etmediğine göre istenen kira alacağının ödendiğini İİK. 269/c maddesinde nitelikleri yazılı belgelerden biri ile ispatlamalıdır. Yargılama sırasında davalı borçlu tarafından kira ödemelerine ilişkin olduğu belirtilerek, bir kısım ödeme belgeleri sunulmuştur. Mahkemece sunulan ödeme belgeleri incelenerek takip konusu alacağa ilişkin ödeme var ise, mahsup edildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, dar yetkili icra mahkemelerinde başvurulması olanaklı olmayan yemin deliline dayanılarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13859, Karar No: 2023/3987, Tarih: 04.07.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/13859 E.  ,  2023/3987 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

...

KARAR SAYISI : 2021/217 E., 2022/239 K.

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mâhkumiyet

...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Ret, bozma

A. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2022 tarihli ve 2021/217 Esas, 2022/239 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Katılan vekili tarafından, yüzüne karşı verilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1. maddesince belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 07.06.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği istem gibi REDDİNE,

B. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Doğanşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 25.09.2013 tarihli ve 2013/353 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın, sulama kanalına ait kapağın kilidini kırması şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-d, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.10.2014 tarihli ve 2013/195 Esas, 2014/339 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 151/1, 62. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince cezanın ertelenmesine karar verildiği, sanık ... şikayetçinin temyizi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 09.02.2021 tarihli ve 2020/10007 Esas, 2021/1923 Karar sayılı kararı ile ''şikayetçi kurumun davaya hiç dahil edilmemesi ..'' sebebi ile hükmün bozulduğu, bozma sonrası Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2022 tarihli ve 2021/217 Esas, 2022/239 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 62, 53. maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suçun sabit olmadığı, beraat kararı verilmesi gerektiği ve re'sen göz önüne alınacak nedenlerle verilen kararın hukuk ve yasalara aykırı olduğundan bozulmasını talep ettiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanığın ... Beldesi ... Mahallesi ... Ekinliği Mevkinde Devlet Su İşleri tarafından yapılan kanalın kapağının kilidini kırarak kendi taşınmazını suladığı Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Her ne kadar sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de; 03.08.2013 tarihli tutanak içeriğinde sulama kanalının kapak kilidinin kırıldığı ve suyun kapağa yaklaşık 500 metre mesafede olan sanığın bahçesine yönlendirildiğinin ve bahçedeki tüm ağaçların sulandığının bildirildiği gibi tutanak mümzi M.T. beyanlarında kilidin sanık tarafından kırıldığını görmemekle birlikte bahçedeki gevenlerin açılarak tüm bahçenin sulanmasını sağlandığını müdahale edilmemiş olması halinde bahçenin yalnızca bir kısmının sulanabileceğini, ayrıca sanığın eyleminin tek seferlik olmadığını sanığın 2 yıldan beri taşınmazını bu şekilde suladığını beyan ettiği anlaşılmakla sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

1.Sanığın, DSİ tarafından sulama için yapılan sulama kanalının vanasının kapağının kilidini kırması şeklindeki eyleminin, sulamaya yarayan tesis hakkında işlenmesi sebebi ile 5237 sayılı Kanun'un 152/1-d maddesi gereğince sanığa ceza verilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmedilen erteli hapis cezasının kısa süreli olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 3. fıkrası da gözetilmek suretiyle anılan maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2022 tarihli ve 2021/217 Esas, 2022/239 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9588, Karar No: 2024/3921, Tarih: 16.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/9588 E.  ,  2024/3921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1388 E., 2023/977 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ilgın Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2022/711 E., 2023/79 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 15.12.2008-17.06.2016 tarihleri arasında kesintisiz ve aralıksız çalıştığının tespitini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili, cevap dilekçesinde, davanın reddini savunmuştur.

2.Dahili davalı şirketler tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

3. Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının;

-24.09.2009-18.06.2010 arası 2009/9. ayda 7 gün, 2009/10. ayda 30 gün, 2009/11. ayda 30 gün, 2009/12. ayda 30 gün, 2010/1. ayda 30 gün, 2010/2. ayda 30 gün, 2010/3. ayda 30 gün, 2010/4. ayda 30 gün, 2010/5. ayda 30 gün, 2010/6. ayda 18 gün olmak üzere toplam 265 gün davalı ... bünyesinde dönemsel asgari ücret ile

-20.09.2010-31.10.2010 arası 2009/9. ayda 11 gün, 2009/10. ayda 30 gün olmak üzere toplam 41 gün davalı ... bünyesinde, dönemsel asgari ücret ile

-2010/12. ayda 1 gün, 2011/1. ayda 1 gün, 2011/6. ayda 7 gün olmak üzere toplam 9 gün Asak Temizlik Ltd. Şti bünyesinde dönemsel asgari ücret ile

-20.09.2011-01.04.2012 tarihleri arası 2011/9. ayda 1 gün, 2011/10. ayda 19 gün, 2011/11. ayda 19 gün, 2011/12. ayda 19 gün, 2012/1. ayda 19 gün, 2012/2. ayda 19 gün, 2012/3. ayda 19 gün, 2012/4. ayda 1 gün olmak üzere toplam 116 gün ... Taah. Ltd. Şti. bünyesinde dönemsel asgari ücret ile

-17.09.2012-30.09.2012 arası 14 gün davalı ... bünyesinde dönemsel asgari ücret ile

-01.10.2012-14.06.2013 tarihleri arasında 2012/10. ayda 19 gün, 2012/11. ayda 19 gün 2012/12. ayda 19 gün, 2013/1. ayda 19 gün, 2013/2. ayda 19 gün, 2013/3. ayda 19 gün, 2013/4. ayda 19 gün, 2013/5. ayda 10 gün, 2013/6. ayda 13 gün olmak üzere toplam 156 gün Mevtem Ltd. Şti. bünyesinde dönemsel asgari ücret ile

-16.09.2013-29.10.2013 arası 2013/9. ayda 15 gün, 2013/10. ayda 29 gün olmak üzere toplam 44 gün davalı ... bünyesinde dönemsel asgari ücret ile

-01.10.2012-14.06.2013 tarihleri arasında 2012/10. ayda 19 gün, 2012/11. ayda 19 gün 2012/12. ayda 19 gün, 2013/1. ayda 19 gün, 2013/2. ayda 19 gün, 2013/3. ayda 19 gün, 2013/4. ayda 19 gün, 2013/5. ayda 10 gün, 2013/6. ayda 13 gün olmak üzere toplam 156 gün Mevtem Ltd. Şti. bünyesinde dönemsel asgari ücret ile

-16.09.2013-29.10.2013 arası 2013/9. ayda 15 gün, 2013/10. ayda 29 gün olmak üzere toplam 44 gün davalı ... bünyesinde dönemsel asgari ücret ile

-23.02.2014-13.06.2014 tarihleri arasında 2014/2. ayda 6 gün, 2014/3. ayda 30 gün, 2014/4. ayda 30 gün, 2014/5. ayda 30 gün, 2014/6. ayda 13 gün olmak üzere 109 gün ... Temizlik Ltd. Şti. bünyesinde dönemsel asgari ücret ile

-15.09.2014-23.10.2014 arasında 2014/9. ayda 16 gün, 2014/10. ayda 22 gün olmak üzere toplam 38 gün davalı ... bünyesinde dönemsel asgari ücret ile

-24.10.2014-15.06.2015 tarihleri arasında 2014/11. ayda 10 gün, 2014/12. ayda 19 gün, 2015/1. ayda 22 gün, 2015/2. ayda 21 gün, 2015/3. ayda 19 gün, 2015/4. ayda 19 gün, 2015/5. ayda 19 gün 2015/6. ayda 11 gün olmak üzere toplam 140 gün ... Temizlik Ltd. Şti. bünyesinde dönemsel asgari ücret ile

-28.09.2015-05.10.2015 arasında 2015/9. ayda 3 gün, 2015/10. ayda 5 gün olmak üzere toplam 8 gün davalı ... bünyesinde dönemsel asgari ücret ile

-06.10.2015-08.02.2016 tarihleri arasında 2015/10. ayda 5 gün, 2015/11. ayda 10 gün, 2015/12. ayda 10 gün, 2016/1. ayda 15 gün, 2016/2. ayda 8 gün olmak üzere toplam 48 gün ... Temizlik Ltd. Şti. bünyesinde dönemsel asgari ücret ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

1. Davalı ... vekili, istinaf dilekçesinde özetle; kararın kaldırılmasına ve talep doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili, istinaf dilekçesinde özetle; kararın kaldırılmasına ve talep doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... vekili, temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

2. Fer'i müdahil Kurum vekili, temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Davalı ... vekili, temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

2. Fer'i müdahil Kurum vekili, temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme

Eldeki davada Mahkemece verilen karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olup yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir.

Mahkemece yapılacak iş, öncelikle, dava konusu Anaokulunun ihtilaflı dönemde (yemek, temizlik, bakım) işlerinin ihale ve hizmet alımı aracılığıyla başka işverenlere yaptırıldığının anlaşılması karşısında, verilen işlerin tarihini, ihale dönemlerini netleştirmek, davalı şirketlerin ihaleye katılmadığı dönemde başka bir şirket ile sözleşme imzalanıp imzalanmadığını saptamak, dava dışı şirketlerle sözleşme imzalanmış ise, dava dışı şirketleri davaya dahil etmek, delillerini sorarak, hizmet alımı yapılan şirketlere ait işyeri tescil bilgileri, okul aile birliğine ait karar defterler ile okulun temizlik giderlerine ilişkin kayıtları, ücret bordroları, puantaj kayıtları, ödeme belgelerini celbetmek, ihale kapsamında ne tür bir işin üstlenildiğini açıkça sormak, ücret ödeme bordrolarında davacının imzasının bulunup bulunmadığını saptamak, imza inkarı olması halinde imza incelemesi yapılarak, hata, hile, ikrah iddiası bulunması halinde buna göre araştırma yapmak, davalı işyerinde anaokulu öğretmeni, anaokulu müdürü, müdür yardımcısı, şef, amir, muhasebe çalışanı gibi yetkili kişileri dinlemek, davacının dönem/ücret bordrolarındaki çalışmalarının dışındaki dönemde ücretini ne şekilde aldığını tespit etmek, bu dönemde çalıştığına ve ücret aldığına ilişkin belgeleri getirtmek, ihale dönemi dışındaki süreler için ise işverenin resmi kurum olması sebebiyle belgelere dayalı ücret ödemesi dışında çalışma olamayacağını değerlendirilip, talep edilen dönemde ücret ödemelerinin kim tarafından yapıldığını açıklığa kavuşturarak yöntemince beyanlarına başvurmak ve tüm deliller bir arada değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibaretttir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26958, Karar No: 2013/21358, Tarih: 07.11.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/26958 E.  ,  2013/21358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

14.06.2010 tarihinde tebliğ edilen hükmü yasal süresinden sonra 06.07.2010 tarihinde temyiz etmiş bulunan sanığın temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

1-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Kabule göre de,

2-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

3-Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve müdahilliğine karar verilen Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunu lehine vekalet ücretine hükmolunmaması,

4-Malen sorumlunun adının ... olduğu halde gerekçeli kararda ... olarak yazılması,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.11.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.