muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11947, Karar No: 2017/1322, Tarih: 30.05.2017

**9. Ceza Dairesi         2015/11947 E.  ,  2017/1322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, savunmalarında şizofreni hastası olduğunu belirtmesi ve buna ilişkin Dr. Ekrem TOK Adana Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen 21.05.2009 tarihli belge ile 11.08.2009 tarihli ilaç kullanım raporunu sunması karşısında, TCK'nın 32. maddesi gereğince sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilir durumda olup olmadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı konusunda Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 30.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2012, Karar No: 2012/2954, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/2012 E.  ,  2012/2954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.05.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu 381 ve 1298 parsel sayılı taşınmazların tapu sicilindeki “... kızı ...” biçimindeki kimlik bilgilerinin “... kızı ...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nun 12.maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların

yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı,kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı murisine ait 381 ve 1298 parsel sayılı taşınmazlardaki kimlik bilgilerinin nüfus bilgileri ile uyumlu hale getirilmesini istemiştir. Tapu

kaydında kimlik düzeltilmesi istemli davalarda, mülkiyet nakline neden olmamak için kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Somut uyuşmazlıkta, nüfus müdürlüğünden kayıtta geçen “... kızı ...” ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı araştırılmamıştır. Ayrıca, taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki “... kızı ...” ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı da araştırılmamıştır.

Dosyada davacının iddiasını ispatlayacak soyut tanık beyanı dışında hiç bir delil de bulunmadığı ve belirtilen hususlar doğrultusunda araştırma yapılmadığı halde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece mülkiyet nakline sebep olunmaması için yukarıda açıklanan hususlar çerçevesinde gerekli inceleme ve araştırma yapılarak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, mülkiyet nakli oluştuğu kuşkusu yaratacak şekilde tesis edilen hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 01.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/601, Karar No: 2022/490, Tarih: 28.06.2022

**Ceza Genel Kurulu         2018/601 E.  ,  2022/490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 13. Ceza Dairesi

Sanıklar ... ve ...'ın hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-a, 62 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı olmak üzere 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına; sanık ... hakkında ayrıca aynı Kanun’un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ilişkin ... 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 09.12.2014 tarihli ve 148-779 sayılı hükümlerin, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesince 09.10.2018 tarih ve 4762-13553 sayı ile;

"İmha edilmesi gereken ve ekonomik değeri bulunmayan hayvan etinin hırsızlık suçunun konusu olamayacağı ancak kusurunun gizlenerek satılması hâlinde dolandırıcılık suçunun oluşacağı, eylemin bu aşamada ise yalnızca TCK'nın 186. maddesinde düzenlenen bozulmuş veya değiştirilmiş gıda ticareti suçunu oluşturacağı gözetilmeden sanıkların hırsızlık suçundan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına oy çokluğuyla karar verilmiş,

Daire Üyesi B. BAĞCI; "Dava dosyasında suça konu olan maddi varlık, tüberkülozlu olmaları nedeniyle piyasaya sunulmaları yasak olan etlerdir.

Bir maddi varlığın hırsızlık suçunun konusu olabilmesi için mal niteliğinde olması gerekmektedir. Mal kelimesi sözlükte; sahip olunan değerli ve lüzumlu şey olarak tanımlanmaktadır. Ceza Hukuku anlamında ise malın ekonomik bir değerinin olması az çok aranmakla birlikte bu husus suçun oluşması açısından her zaman mutlak bir gereklilik değildir. Zira, subjektif olarak değer izafe edilen hatıra eşyasının da hırsızlık suçunun konusu olabileceğinde bir tereddüt bulunmamaktadır. Hırsızlık suçunun oluşması açısından malın, taşınır olması ve başkasına ait bulunması yeterli görülmektedir. Kaldı ki, olayımızda suça konu tüberkülozlu etlerin tamamen ekonomik değerden yoksun bulunduğunu iddia etmek mümkün değildir. Sanık savunmasında etleri arkadaşlarının köpeklerine vermek kastıyla aldığını söylemekle bunların üçüncü kişiler nezdinde bir değer ifade ettiğini ikrar etmekte, kanaatimizce de bu etler ekonomik olarak bir değer taşımaktadırlar. Ayrıca tahkikat aşamasında etlerin ekonomik değerinin olmadığına ilişkin bir rapor da alınmamıştır.

Hukuken sahip olunması, taşınması, bulundurulması yasaklanmış olması, bir maddi varlığı hırsızlık suçunun konusu olmaktan da çıkarmamaktadır. Nitekim, ruhsatı bulunmayan ateşli silahın üçüncü bir şahıs tarafından çalınması, emanet eşyası deposunda bulunan uyuşturucunun bulunduğu yerden alınması durumlarında da hırsızlık suçu oluşmaktadır.

Suça konu olan etler terk edilmek suretiyle sahipsiz hâle gelmiş mal hükmünde de bulunmadığından ilk derece mahkemesinin hırsızlık suçunun oluştuğuna ilişkin kararının onanması yerine bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne iştirak edilmemiştir." açıklamasıyla karşı oy kullanmıştır.

Suça konu olan etler terk edilmek suretiyle sahipsiz hâle gelmiş mal hükmünde de bulunmadığından ilk derece mahkemesinin hırsızlık suçunun oluştuğuna ilişkin kararının onanması yerine bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne iştirak edilmemiştir." açıklamasıyla karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 31.10.2018 tarih ve 54080 sayı ile;

"...Hırsızlık suçunun temel şeklini düzenleyen TCK'nın 141. maddesinin metnine bakıldığında, 'Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden alan kimseye bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası verilir.' düzenlemesi yer almaktadır. Bu düzenlemeye göre, rızasız olarak başkasının zilyetliğinde bulunan taşınır bir malı kendisine veya başkasına yarar sağlama maksadıyla bulunduğu yerden almak suçun oluşması için yeterlidir. Sanığın sadece ikametinde ele geçen etlerin miktarı 520 kg olup bu miktar etin piyasa değeri olmadan pek çok zahmet ve riske girerek çalınması hayatın olağan akışına aykırıdır. Keza, sanıkların bu miktar eti bulunduğu yerden faydalanma kasdıyla aldıkları açıktır, suça konu etlerin mal kavramına girdiğinde de tereddüt bulunmamaktadır. Zira, 'mal' kelime manası olarak Türk Dil Kurumu sözlüğüne göre, 'Bir kimsenin, bir tüzel kişinin mülkiyeti altında bulunan, taşınır veya taşınmaz varlıkların bütünü' olarak tarif edilmektedir. Ceza Hukuku yönünden de, sadece mübadele değeri olan eşya değil, duygusal veya manevi değeri olan şeyler de mal varlığı kavramına dahildir. Ceza hukukunda yer alan mal varlığı kavramı özel hukukta yer alan mal varlığı kavramından daha geniş bir kapsama sahiptir. Özel hukukta ortaya konan mal varlığı kavramı ceza hukuku açısından da geçerlidir. Fakat ekonomik ve parasal değer taşıma ölçütü bakımından farklılıklar mevcuttur. Özel hukuk yönünden ekonomik değeri bulunmayan, örneğin, ebeveynlerden kalan basit bir mektup, bir fotoğraf da hırsızlık suçunun konusunu oluşturabilir. 6136 sayılı Yasa kapsamında bulunan ruhsatsız, başkasına ait silahın da piyasada alım satımı mümkün olmamasına rağmen istikrarlı uygulamalarda hırsızlık suçunun konusunu oluşturduğu Yargıtay Dairelerince kabul edilmektedir. Bir malın mutlaka yasal piyasasının olması gerekmeyip alıcıları nezdinde gayri yasal bir piyasa fiyatının olması da yeterlidir. Olayımızda olduğu gibi, 520 kg etin, hiçbir işe yaramadığı ve ekonomik değeri olmadığı hâlde pek çok zahmete girilip çalınarak ve nakledilerek satışa hazır vaziyette depolanması için bir sebep yoktur. Dolayısıyla, sanıkların üzerlerine atılı suçun yasal maddi unsurları oluşmuştur, eylem, işlenemez suç mahiyetinde değildir." düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 04.12.2018 tarih ve 8107-17561 sayı ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 04.12.2018 tarih ve 8107-17561 sayı ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar hakkında bozulmuş veya değiştirilmiş gıda veya ilaçların ticareti suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme hırsızlık suçundan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklara atılı bulunan hırsızlık suçunun yasal unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Şikâyetçi ...’nın, veterinerlik işleri müdürü olarak çalıştığı ... Belediyesi’ne ait ... Tesisi’nin deposunda bulunan ve imha edilmek üzere ayrı dolapta muhafaza edilen tüberkülozlu üç adet büyük baş hayvan etinin çalındığı yönünde müracaatta bulunması üzerine soruşturmaya başlanıldığı,

Görüntü izleme ve çözüm tutanağında; ... Belediyesi ... Tesisi’ne ait güvenlik kamerası görüntüleri incelendiğinde, 07.02.2014 tarihinde saat 19.47’de iki erkek şahsın tüberkülozlu etlerin bulunduğu depoya girdiklerinin görüldüğü, şahıslardan birinin tesiste çalışan sanık ...; diğer şahsın ise tesisin eski çalışanı sanık ... olduğunun tespit edildiği, sanıkların birkaç kez depoya girip çıktıkları, sanık ...’nın depodan kısa bir süreliğine ayrılarak el arabasıyla geri döndüğü ve sonrasında depo kısmından suça konu etleri yükleme yerine taşıdığı, sanık ...’in de dışarıda bu etleri araca yüklediği, sanıkların saat 20.03’e kadar bu şekilde et yüklemeye devam ettikleri, son olarak saat 20.06’da çöp konteynırına yönelerek bir miktar et attıklarının tespit edildiğinin bildirildiği,

Başlatılan tahkikat kapsamında yakalanan sanık ...’nın hastalıklı olan büyük baş hayvana ait iki adet ön kol but ile dört adet kaburga kemiğini çöp arabasına attığını, bozuk etlerin sabahleyin belediye çöplüğüne götürüldüğünü beyan etmesi üzerine Belediye Katı Atık Depolama Tesisi’ne gidilerek mezbahadan getirilip alana dökülen atıkların kontrol edildiği, bahse konu yerde iki adet büyük baş hayvan kaburgası ile işkembe ve çeşitli sakatatların olduğu, sanık ...’nın beyan ettiği tüberkülozlu iki adet ön kol butun ve iki adet kaburga kemiğinin görülmediği,

Olay yeri inceleme raporunda; sanık ...’ın ikamet ettiği apartmanın ... katında yapılan incelemede, bodrumun üç ayrı bölümden oluştuğu, üç bölüme de aynı kapı kullanılarak girildiği, ilk bölümün girişe göre sol tarafında üç ayrı derin dondurucu bulunduğu, dondurucuların içinin içeriği belli olmayan hayvansal gıda ile dolu olup yan tarafta da kasa içerisinde kemikler olduğu, ikinci bölümde kıyma makinesi bulunduğu, diğer bölüme geçildiğinde ise kırmızı etlerin naylon poşetler içine yerleştirilerek açıkta bırakıldıklarının görüldüğü, altı adet arka but, dört adet ön kol, yirmişer kiloluk dört poşet parça et, otuz kg civarında kemik olmak üzere toplamda 500-520 kg et ele geçirildiği bilgilerine yer verildiği, 08.02.2014 tarihli tutanağa göre sanık ...’den ele geçirilen hayvansal gıdanın yakılarak imha edildiğinin belirtildiği,

Ev ve oto arama tutanağında; sanık ...’nın ev ve aracında yapılan aramada, herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığının bildirildiği,

Değer tespit tutanağında, suç tarihi itibarıyla bir kg etin 24 TL olup sanıklardan ele geçirilen toplamda 500 kg etin 12.000 TL değerinde olduğunun bildirildiği,

Anlaşılmıştır.

Şikâyetçi ...; ... Belediyesi’nde veterinerlik işleri müdürü olarak görev yaptığını, aynı zamanda ... Tesisi’nin de müdürü olduğunu, 06.02.2014 tarihinde kesim için tesise getirilen üç adet büyük baş hayvan etinde tüberküloz tespit edildiğini, hayvanların 600-650 kg gelen etlerinin imha edilmesi için kesimhanenin deposuna koyduklarını, rapor tutup Tarım İl Müdürlüğüne bildirmek amacıyla hayvan sahiplerinden evrak istediklerini, iki hayvanın gerekli evraklarının geldiğini, diğer hayvanın da evrakının geldikten sonra yakılarak imha edilmek üzere etlerin birkaç gün depoda beklediğini, 08.02.2014 tarihinde sabah saatlerinde tesise gittiğinde hastalıklı etlerin yerinde olmadığını öğrendiğini, güvenlik kamerası görüntülerini incelediğinde kesimhanede et yükleme işinde çalışan sanık ... ile önceden kesimhanede çalışıp da şimdi tesise canlı hayvan nakliye işi yapan sanık ...’ı etleri depodan çıkartarak araca yüklerken gördüğünü, çalınan 500-520 kg kadar etin sanık ...’in evinde yapılan aramada ele geçirildiğini ancak iki ön kol etin bulunamadığını beyan etmiştir.

Sanık ... kollukta müdafi huzurunda dinlenmesinde; ... Tesisi’nin yükleme bölümünde çalıştığını, olay tarihinde mesai arkadaşları ile birlikte otuz adet büyük baş hayvan etini yükleme aracına taşıdıklarını, geriye üç adet tüberkülozlu hayvan etinin kaldığını, dolaplarda temizlik yapılacağı için hastalıklı etleri dolaptan çıkarırken yanına daha önce burada çalışması nedeniyle tanıdığı, zaman zaman da tesise canlı hayvan nakliye işi yapan sanık ...’in geldiğini, hastalıklı etleri raylı sistem ile atmak amacıyla yükleme yerine götürdüğünü, etleri raydan indirebilmek için kaburgalarından ayırdığını, kaburga kemiklerini çöp arabasına attığını, geriye kalan altı adet but ve altı adet ön kolu tahta paletin üzerine bıraktığını, bu esnada sanık ...’in etleri ne yapacağını sorduğunu, kendisinin de çöpe atacağını söylediğini, sanık ...’in “Sen kantine git, dinlen, bunları ben atarım.” demesi üzerine istirahat etmek amacıyla oradan ayrıldığını, sonrasında sanık ...’i görmediğini,

Aşamalarda önceki beyanından farklı olarak, sanık ...’in kendisinin haberi olmadan aracına bir adet but koymuş olduğunu, daha sonra bir but daha uzatarak “Al bunu köpeğine verirsin.” dediğini, bu şekilde iki adet hayvan butunu aracına yüklediğini, ilerleyen saatlerde nöbetçi kasabın hastalıklı etleri sorması üzerine korkarak aracında bulunan etler çöp arabasına attığını, amacının bu etleri satmak olmadığını, normalde hastalıklı etleri idarenin bilgisi dahilinde çöpe attıklarını, yakıldığını hiç görmediğini,

Sanık ... kollukta müdafi huzurunda dinlenmesinde ve aşamalarda; olay tarihinde bir yıl kadar önce belediyeye ait kesimhanede yüklemeci olarak çalıştığını, daha sonra buradan ayrılarak kendisine ait kamyon ile ... Belediyesi ... Tesisine canlı hayvan taşımacılığı işine başladığını, olay günü gündüz saatlerinde tesise canlı hayvan getirdiğini, aynı gün akşam saat 19.00 sıralarında bu kez kiraladığı başka bir ... ile kesimhaneye geldiğini, yükleme işinde çalışan arkadaşlarına yardım ettiğini, diğerleri gittikten sonra tesiste yüklemeci olarak çalışan sanık ...’nın depoda bulunan hastalıklı etleri göstererek “Bunları alıp götürelim.” dediğini, iki adet inek butunu sanık ...’in aracına koyduklarını, dört adet inek butu ile dört adet kaburgayı ise kendisinin kullandığı araca yüklediklerini, bu hastalıklı etlerin yanında bulunan dört adet kaburga kemiğini de el arabasına yükleyip çöp arabasına attıklarını, daha sonra sanık ...’i tesiste bırakarak kendisinin olay yerinden ayrıldığını, hastalıklı etleri arkadaşının köpeklerine vermek amacıyla aldığını, ... katında yapılan aramada bahse konu etlerin ele geçirildiğini, iç yağları ise kasaplardan kendisinin satın aldığını,

Savunmuşlardır.

Savunmuşlardır.

TCK'nın 141. maddesinde yer alan "Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden alan kimseye bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası verilir." şeklindeki düzenleme ile hırsızlık suçunun basit hâli hüküm altına alınmış, aynı Kanun'un 142. maddesinde ise suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hâlleri sayılmıştır.

TCK'nın "Nitelikli hırsızlık" başlıklı 142. maddesinin 1. fıkrasının uyuşmazlık konusu ile ilgili hükmü;

"(1) Hırsızlık suçunun;

a) Kime ait olursa olsun kamu kurum ve kuruluşlarında veya ibadete ayrılmış yerlerde bulunan ya da kamu yararına veya hizmetine tahsis edilen eşya hakkında,

...

İşlenmesi hâlinde, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur..." şeklinde düzenlenmiş iken, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesiyle bahse konu bent için öngörülen “iki yıldan beş yıla kadar hapis” şeklindeki yaptırım “üç yıldan yedi yıla kadar hapis” olarak değiştirilerek ceza süresi artırılmıştır.

Suçun konusu, başkasına ait taşınır bir mal olup sahipsiz ve terk edilmiş mallar ile sahibi tarafından kaybedilmiş eşya bu suçun konusunu oluşturmaz.

Hırsızlık suçunun manevi unsuru kasttır. Fail, bilerek ve isteyerek başkasına ait taşınır bir malı, zilyedinin rızasına aykırı olarak bulunduğu yerden almalıdır. Suçun oluşabilmesi için genel kastın yanında failin ayrıca “kendisine veya başkasına bir yarar sağlama maksadı” ile (özel kast) hareket etmiş olması gerekmektedir.

Hırsızlık suçunun oluşabilmesi için genel kast yanında bulunması gereken “yararlanma” özel kastı, suça konu eşyadan doğrudan veya dolaylı şekilde istifade edilmesi şeklinde olabileceği gibi maddi ya da manevi nitelikte de bulunabilir. Başka bir ifadeyle failin elde etmeyi umduğu her türlü tatmin ve haz, yarar kavramının içinde değerlendirilir (... Centel, Hamide Zafer, Özlem Çakmut, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, ..., 2007, s; 302). Ancak şaka yapılması veya alay edilmesi amacıyla malın alınması bu kapsamda mütalaa edilmez.

Buradaki yararın geçici veya sürekli olmasının da bir önemi bulunmamaktadır. Ayrıca madde metninde açıkça belirtildiği üzere, yararın mutlaka faile dönük olması da aranmaz. Failin yararlanma kastıyla hareket etmesi yeterli olup çaldığı maldan yararlanıp yararlanmamasının suçun oluşumuna etkisi bulunmamaktadır (Doğan Soyaslan, Ceza Hukuku Özel Hükümler, 8. Baskı, ..., 2010, s; 372). Nitekim bu husus maddenin gerekçesinde de; “Hırsızlık suçunun oluşabilmesi için, failin kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla hareket etmesi yeterli olup bunun fiilen temini şart değildir. Bu yarar, maddî veya manevî olabilir.” şeklinde ifade edilmiştir.

Gelinen aşamada, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan eşyanın ekonomik bir değere sahip olmasının gerekip gerekmediği hususu üzerinde de durulmalıdır.