muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/68012, Karar No: 2012/45709, Tarih: 17.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/68012 E.  ,  2012/45709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 15.12.2004’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6902, Karar No: 2019/7611, Tarih: 02.05.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/6902 E.  ,  2019/7611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve müdahale talebinde bulunan TMSF tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Müdahale talebinde bulunan TMSF'nin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dar yetkili icra mahkemelerinde asli yada feri müdahillik mümkün olmayıp TMSF'nin kanun yollarına başvuru hakkı bulunmadığından temyiz isteminin REDDİNE;

2-Davacının temyiz itirazlarına gelince;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK'nin 366. ve HUMK'nin 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 44,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30571, Karar No: 2013/6777, Tarih: 27.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/30571 E.  ,  2013/6777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1 - Dosyada mevcut ekspertiz raporlarına göre; davaya konu gaz tabancalarının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun, küre, veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtildiği, silahların orjinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancalarının marka, model ve üretim yılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları varsa faturası ve dosyadaki adli tıp ve polis kriminal raporları eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdiği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahların üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/3. maddesi uygulanırken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçe ile adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 27.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1068, Karar No: 2019/10011, Tarih: 09.09.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/1068 E.  ,  2019/10011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına, göre; sanıkların suça konu kart bilgilerini internet üzerinden alışverişte kullandıktan sonra satın aldıkları eşyaları otobüsten teslim aldıkları esnada, satın alınan ürünler üzerinde tasarruf sağlayamadan yakalanmaları nedeniyle herhangi bir yarar elde edemedikleri cihetle, TCK.nın 35. maddesi uyarınca eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeksizin sanıklar hakkında tamamlanmış suçtan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5974, Karar No: 2014/5229, Tarih: 07.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/5974 E.  ,  2014/5229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait davalıya kasko sigortalı aracın iş yerinde bulunan çekmeceden anahtarları alınmak suretiyle çalındığının ve daha sonra kundaklanarak yakıldığını belirtip, ... tazminat bedeli için davalıya yapılan müracaata rağmen ödemede bulunulmadığını bildirerek fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere şimdilik 5.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesi istemiştir.

Davalı ... şirketi vekili, tazminat miktarına itiraz edip, aracın anahtarının kilitsiz dolaptan alınarak çalındığını, bu nedenle hasarın teminat dışında olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre hırsızlık fiilinin kahvehanede herkesin rahatlıkla kullanabileceği çekmeceye bırakılan anahtarların alınması suretiyle gerçekleşmesi ve daha sonra aracın götürülerek yakılması olayında hırsızlık fiilinin ve zararın teminat dışı olduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2707, Karar No: 2014/5541, Tarih: 27.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/2707 E.  ,  2014/5541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2013/446-2013/872

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun icra mahkemesine başvurusu İİK'nun 82/I-12. maddesine dayalı meskeniyet nedeniyle haczin kaldırılması talebine ilişkindir. Anılan maddeye dayalı haczedilmezlik şikayeti, İİK'nun 16/1. maddesine göre 7 günlük süreye tabidir. Bu süre şikayet konusu haciz işleminin öğrenildiği tarihten başlar. Şikayet konusu haciz işlemi şikayette bulunana tebliğ edilmiş ise süre tebliğ tarihinden başlar. Eğer haciz işlemi tebliğ edilmemişse haciz işleminin öğrenilmesinden itibaren başlar.

Somut olayda, borçlunun meskeniyet şikayetine konu edilen taşınmazdaki 1/7 hissesi üzerine 14.05.2010 tarihinde tapuda haciz şerhi işlendiği, icra müdürlüğü tarafından mahcuz hisseli taşınmazın satış işlemlerinin ne şekilde yapılacağı hususunda bir karar verilmek üzere dosyanın İİK'nun 121. maddesi gereğince Bursa 3. İcra Hukuk Mahkemesi'ne gönderildiği ve aynı mahkemenin 2010/1040 Esas sayılı dosyasında 13.04.2011 tarihli celsede borçlu F.. T..'un hazır bulunduğu anlaşılmıştır. Bu nedenle borçlunun 13.04.2011 tarihinde taşınmaz üzerindeki hacizden haberdar olduğu ve icra mahkemesine 10.06.2013 tarihli, başvurusunun 7 günlük süreden sonra olduğu anlaşılmıştır.

O halde mahkemece, haczedilmezlik şikayetinin süresinde olmaması sebebiyle şikayetin süreden reddi gerekirken şikayetin esasının incelenerek şikayetin kabulü ve haczin kaldırılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/935, Karar No: 2019/2696, Tarih: 08.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/935 E.  ,  2019/2696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 30/12/2016 tarih ve 2015/184 E. - 2016/632 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 15/12/2017 tarih ve 2017/1133-2017/1157 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2010/27582 sayılı "kanal 58”, 2013/60384 sayılı "kanal 58”, 2013/60379 sayılı "tv 58”, 2010/27577 sayılı "tv 58" markalarının sahibi olduğunu, davalı şirketin "VİZYON 58" ibareli 2013/46477 sayılı marka başvurusuna müvekkilinin benzerlik, tanınmışlık sebeplerine dayalı itirazının, davalı TPMK ...'nın 2015-M-403 sayılı kararı ile reddedildiğini, oysa başvuru markasının müvekkilinin "58” ibareli markalarıyla ayırt edilemeyecek derecede benzer olup tüketici nezdinde karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, müvekkilinin davaya konu başvuru tarihinden çok daha öncesinde "58” ibareli markalarını kullanmaya başladığını ve bu kullanımları ile "58” ibaresine ayırt edicilik kazandırdığını, davalının müvekkili ile aynı şekilde yayıncılık sektöründe ve Sivas şehrinde hizmet vermekte olduğunu ve kendisini tıpkı müvekkili gibi Sivas’ın yerel kanalı olarak tanıttığını, davalının 1995 yılından 2013 yılına kadar "SİPAŞ TV” adlıyla hizmet vermekteyken 2013 yılında kanal adını değiştirerek "VİZYON 58" markasıyla hizmet vermeye başladığını ileri sürerek, davalı TPMK ... kararının iptalini, tescil edilmiş olması halinde diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin 1995 yılından 2013 yılına kadar "SİPAS TV" logosu ile yayın yaptığını, 2013 yılından sonra "VİZYON 58" logosu ile yayın yapma kararı aldığını, markaların bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, aralarında küçük de olsa farklılık bulunan markaların aynı sayılmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; başvuru kapsamındaki çekişmeli mallar ve hizmetlerin, makul seviyede bilgilenmiş, özenli ve dikkatli ortalama tüketiciler yönünden benzer olmadıkları gibi, başvuru ile davacı markalarının da işitsel, görsel, kavramsal olarak ve genel izlenim itibariyle karıştırılması riski bulunacak düzeyde benzer olmadıkları, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b hükmü anlamında tescil engelinin gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara aleyhine, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

... Bölge Adliye Mahkmesi 20. Hukuk Dairesince, dosya üzerinden yapılan istinaf incelemesinde; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, tarafların marka olarak kullanmak istedikleri ibarelerin işitsel, görsel, kavramsal olarak ve genel izlenim itibariyle 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzer olmadıkları gibi tarafların markalarının kapsadıkları mal ve hizmetlerin de tamamen birbirinden farklı bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 08/04/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14023, Karar No: 2014/15731, Tarih: 02.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/14023 E.  ,  2014/15731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2014

NUMARASI : 2014/256-2014/273

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Kural olarak iki kişi arasında mevcut olan bir hukuki ilişkiye (temele) dayanan, henüz doğmamış olmakla birlikte ileride doğması muhtemel bulunan alacaklara müstakbel alacak denir. Müstakbel (beklenen) yada doğacak alacaklar için haciz ihbarı yada haciz yazısı gönderilebilmesi, üçüncü kişi ile borçlu arasında süregelen bir hukuki ilişkinin varlığına bağlıdır. Hukuki münasebetin varlığı ve bu ilişki nedeniyle borçluya ödenecek ve devamlılık arzeden bir alacağın bulunduğu hallerde, üçüncü kişiye haciz yazısı gönderilebilir. Müstakbel (beklenen) bir alacaktan bahsedilebilmesi için, bir hukuki ilişkinin (temelin) mevcut olması, bu hukuki ilişkiden doğacak alacağın cinsinin ve borçlunun (olayda borçlunun çalıştığı kurumun) belli olması yeterlidir. Alacağın miktarının belli olup olmaması veya böyle bir alacağın doğmama ihtimalinin bulunması önemli değildir. İşçiler ve memurların işveren nezdinde işleyecek ücret alacakları, müstakbel alacaklara örnek olarak gösterilebilir (Baki Kuru İcra ve İflas Hukuku EI Kitabı-sh 428 vd..). Kanun, ücret hacizlerinde, bu anlamdaki müstakbel alacakların haczedilebileceğini açıkça kabul etmektedir (İİK. 83,355,356.).

Bu durumda, borçlunun çalıştığı kurumdan ileride emekli olması halinde alacağı emekli ikramiyesine haciz konulabilir. Öte yandan, yasalarda işçi emekli ikramiyesinin haczedilemeyeceğine ilişkin bir düzenleme de bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilke ve açıklamalar uyarınca borçlunun ileride doğması muhtemel emekli ikramiyesinin tamamı haczedilebileceğinden, mahkemece bu yöne ilişkin şikayetin tümden reddine karar verilmesi gerekirken; şikayetin kısmen kabulü ile emekli ikramiyesinin 3/4'ünün üzerine konulan haczin kaldırılarak 1/4'ü bakımından devamına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11838, Karar No: 2012/18163, Tarih: 19.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/11838 E.  ,  2012/18163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Kısmen beraat, kısmen mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.09.2007 ve 11.04.2012 tarihli tebliğnameleri ile Daireye gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan Hakan Namlı vekili, sanıklar ... ve ... haklarında yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmünü 29.12.2005 havale tarihli dilekçesi ile yasal süresinde temyiz ettiği ancak, 20.09.2007 ve 11.04.2012 günlü tebliğnamelerde katılan vekilinin adı geçen sanıkların mahkumiyetlerine yönelik temyizi konusunda görüş bildirilmediğinin anlaşılması karşısında, adı geçen sanıkların mahkumiyetlerine yönelik temyizi konusunda görüş bildirilmediğinin anlaşılması karşısında, adı geçen katılan vekilinin açıklanan temyizine ilişkin görüş bildiren ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 19.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20223, Karar No: 2013/20100, Tarih: 16.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/20223 E.  ,  2013/20100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi,bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılanların komşu ziyaretinden sonra, 20 LH 348 plakalı araçları ile evlerine dönmek üzere sokak üzerinde seyir halinde oldukları sırada, sokak yolunda sanık ...'e ait olan aracın park halinde durması nedeniyle yoldan geçemedikleri, katılan ...'ın, park halinde ... aracın yoldan çekilmesi amacıyla bir kaç kez korna çalması üzerine; sanık ...'ün, katılan ...'a ait olan söz konusu aracın dikiz aynasını kırmak suretiyle mala zarar verdiğinin iddia edildiği olayda; olay tarihinde araç üzerinde yapılan inceleme neticesinde düzenlenen görgü tespit tutanağında; aracın sol dikiz aynasının, kaportaya takılı olan kısmından kırık olduğu ve aşağıya doğru sarkık vaziyette duruduğunun belirlendiği, katılanların aşamalarda verdikleri ifadelerinde; yaşanan tartışma sırasında sanığın, aracın sol dikiz aynasını kırdığını belirttikleri, sanığın

katılanların aşamalardaki beyanlarına, görgü tespit tutanağına ve tüm dosya kapsamına göre; katılanlara ait aracın sol dikiz aynasının sanık tarafından kırıldığının sabit olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın suç işleme kastıyla hareket ederek mala zarar verme suçunu işlediği gözetilmeden, delillerin takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek eylemin, sanık tarafından gerçekleştirildiği hususunda yeterli delil elde edilemediği gerekçeleri ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2397, Karar No: 2012/7566, Tarih: 30.04.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/2397 E.  ,  2012/7566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :106-386

Dava, 2925 sayılı Yasa kapsamında yaşlılık aylığı almakta olan davalının tüm sigorta kollarına tabi çalışmalarının tespiti nedeniyle, yaşlılık aylığının kesilmesi sonucu yersiz ödenen aylıkların tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun Geçici 14. maddesine, 5838 sayılı Kanunun 32. maddesi ile 18.02.2009 tarihinde eklenen fıkra ile "2925 sayılı Tarım İşçileri Sosyal Sigortalar Kanununa göre yaşlılık aylığı almakta iken çalışmaya başlayanların aylıkları kesilmez ve bunlar hakkında da bu maddenin sosyal güvenlik destek primi alınmasına ilişkin hükümleri uygulanır" düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan davalarda uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 2925 sayılı Yasanın 23. maddesidir.