muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/45601, Karar No: 2016/7836, Tarih: 11.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/45601 E.  ,  2016/7836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Davalı şirketin, davacının da çalıştığı projede toplam 6 işçi çalıştırdığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Buna karşılık mahkemece, davalı şirketin, aynı iş kolunda tüm Türkiye'de kaç işyeri bulunduğu ve bu işyerlerinde fesih bildirim tarihi olan 25.03.2014 tarihinde kaç işçi çalıştığı üzerinde durulmamıştır.

Hal böyle olunca, davalı şirketin tüm Türkiye'de fesih bildirim tarihinde aynı iş kolunda kaç işçisinin çalıştığının tespiti için .....'na müzekkere yazılarak buna ilişkin belgeler getirtilerek eklenip gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6152, Karar No: 2006/9919, Tarih: 04.07.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/6152 E.  ,  2006/9919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALI (MÜTEVEFFA) : ......

Taraflar arasındaki tereke hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ile Taşlıçay Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke teslimine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 589. maddesine göre tereke tesliminde yetkili mahkeme, mirasbırakanın yerleşim yeri Sulh Hukuk Mahkemesidir.

Aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükmü yer almakla, yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yer de yerleşim yeri olarak kabul edileceği kuşkusuzdur.

Dosya kapsamından, ......'ın yerleşim yeri tespit edilemediğinden, ...Köyü nüfusuna kayıtlı olup, aynı yerde ikamet etmekte iken öldürüldüğü anlaşılmakla, yetkili mahkeme Taşlıçay Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Taşlıçay Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/07/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12679, Karar No: 2015/1816, Tarih: 10.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/12679 E.  ,  2015/1816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Köyü 155 ada 1 ve 154 ada 2 parsel ile ...Köyü 211 parsel sayılı taşınmazların bedeli ile meydana gelen zararın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan inceleme ve alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazların arsa niteliğinde olup olmadığına dair yeterli araştırma yapılmamıştır. Dava konusu taşınmazların dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından sorularak arsa niteliğinde olup olmadığı belirlenerek değer tespiti yapılması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal incelemesi ve dava konusu taşınmazla karşılaştırma yapılmaksızın piyasa fiyatlarına göre ibaresi kullanılmak suretiyle değer tespit edilmesi geçersizdir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazlar, arsa niteliğinde olduğu kabul edildiği takdirde Kamulaştırma Yasasının kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin

birinci fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca değerlendirme gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek bedelinin saptanması gerekmektedir.

birinci fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca değerlendirme gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Mahkemece tarafların bildireceği veya re'sen belirlenecek emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen değerlendirme yılına ait emlak vergisine esas asgari m² değerleri ilgili belediye başkanlığından getirtilerek bilirkişi raporunda belirtilen emsal bilgileri kontrol edilmeli ve raporda belirtilen emsal ile taşınmaz arasındaki değer farkı ile vergi m² değerleri arasındaki oran dikkate alınarak denetim yapılmalıdır.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın bulunacak değerinden, İmar Yasasının 18.maddesinin 2.fıkrası uyarınca düzenleme ortaklık payını karşılayacak oranda indirim yapılması hususu da gözetilmelidir.

Mahkemece tarafların bildireceği veya re'sen belirlenecek emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bilirkişi incelemesi yapılarak yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucu içeren rapor alınması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Dava konusu taşınmazlardan 172 ada 5 parsel üzerinde el atılan kısımda su kuyusu ve demir kapı bulunduğu, yıkılmak ve dolgu altında bırakılmak suretiyle kullanılamaz hale geldiği belirlendiğinden dosyadaki tespitler ve tanık beyanları dikkate alınarak bedelinin hesaplanması ve davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken mahkemece yapılan keşifte bunların dolgu yapılan toprak altında kalması nedeniyle yerinin tespit edilemediği ve özelliklerinin belirlenemediği gerekçesiyle değerinin hesaplanmaması,

4-Davalı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

4-Davalı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13984, Karar No: 2015/11753, Tarih: 24.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/13984 E.  ,  2015/11753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, bir kısım işçilik hak ve alacakları yerine getirilmeyen davacının iş aktini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Her iki davalılar vekili, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sübut bulduğu gerekçesi ile hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde her iki davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, Dairemiz tarafından 2014/9718 Esas numarası ile birlikte incelenen benzer mahiyetteki .... İş Mahkemesi’nin 2010/861 Esas sayılı dosyasında yemek ücreti aylık 66 TL. olarak kabul edilmiştir. Aynı vekil tarafından mezkur davada davacı vekili bu miktara itiraz etmemiştir. Davalı işveren yemek hizmeti vermekte olup, işçilerin de aynı yemekten yediğini savunmuştur. Aynı yerde çalışan işçilerin ayni olarak sunulan yemek sosyal yardımının aynı miktar olması esastır. Bilirkişi tarafından hiç bir somut veriye dayanmadan 130 TL. aylık yemek ücretinin kabulü ile giydirilmiş ücretin bulunması sureti ile kıdem tazminatı hesaplanması hatalıdır. Aylık yemek ücretinin 66 TL. olarak giydirilmiş ücretin tespitinde dikkate alınması gerekir.

3- Hükme esas alınan bilirkişi raporunda gözönüne alınan ücretsiz izin süreleri dışında, davacının hizmet dökümünde de primin 30 günün altında ödenmiş bir kısım aylar mevcuttur. Hizmet dökümünde aylık 30 günün altında yapılmış bulunan prim ödemeleri taraflardan sorulup, primlerin eksik ödendiği dönemler belirtilerek SGK’ndan eksik prim ödemelerine esas belgeler getirtilip, bu günlerin yıllık izin, mazeret izni gibi ücretsiz izin haricinde bir izin olup olmadığı dosyadaki diğer belgeler ışığında irdelenerek, bu günlerin hesaba esas hizmet süresinden düşülüp düşülmeyeceğinin denetime elverişli şekilde belirlenmemesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12467, Karar No: 2014/1081, Tarih: 20.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/12467 E.  ,  2014/1081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/211931

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2010

NUMARASI : 2010/277 (E) ve 2010/350 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Keşifte sanığın suça konu yere tecavüze devam ettiğinin anlaşılması karşısında, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 11.10.2010 olduğunun gözetilmemesi,

2- Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanığın, suç tari- hinde 65 yaşını bitirmiş ve hakkındaki cezanın kısa süreli olması karşısında, hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK.nun 50. maddesindeki adli para cezasına veya seçenek tedbirler- den birisine çevrilmesi zorunluluğuna uyulmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15645, Karar No: 2022/11553, Tarih: 15.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/15645 E.  ,  2022/11553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın ikameti içerisinden çalınan cep telefonu ile aynı suç tarihinde adına kayıtlı hat ile ilk kullanım yaptığı belirlenen sanığın savunmasında telefonu kimden aldığını ispatlayamamış olması dikkate alındığında sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b,116/1 maddeleri gereğince mahkumiyeti yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9235, Karar No: 2014/13514, Tarih: 29.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/9235 E.  ,  2014/13514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday (samanı) ve kavunun sulu şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama gideri varsa bu giderleri- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16104, Karar No: 2014/2477, Tarih: 13.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/16104 E.  ,  2014/2477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/11777

MAHKEMESİ : Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2011

NUMARASI : 2010/733 (E) ve 2011/414 (K)

SUÇ : Mühür bozma

1. Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK’nun “Suçta ve Cezada Kanunilik ilkesi" başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “idarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde. 203. maddede düzenlenen "mühür bozma” suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar" başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar" başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun'da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun'a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa'nın 38 ve TCK'nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında belirtildiği üzere Sakarya Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin 11.02.2009 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği 06.10.2009 olan ilk mühürleme tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan işleme aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; Seçenekli cezadan tercih edilen hapis cezasının TCK.nun 50/2. maddesi hükmü gereğince adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17483, Karar No: 2018/708, Tarih: 09.02.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/17483 E.  ,  2018/708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli 110 parsel sayılı taşınmazın dar ölçekli tesis kadastro paftasının,

2- Çekişmeli eski 110 yeni 101 ada 20 parsel sayılı taşınmaza ait uygulama kadastrosu tutanağının onaylı örneğinin,

3- Çekişmeli taşınmaza komşu eski 111, 112, 113, 570 ve 571 parsel sayılı taşınmazlara ait tesis kadastrosu ile uygulama kadastrosu tutanakları ve tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin getirtilerek dosya içine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4079, Karar No: 2021/1393, Tarih: 02.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/4079 E.  ,  2021/1393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, yüklenen suçu işlediklerine ilişkin atfı cürüm niteliğindeki anlatımlar dışında, hükümlülüklerine yeterli, kesin ve inandırıcı hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine yazılı biçimde hükümlülüklerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ve müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.