muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4761, Karar No: 2014/11077, Tarih: 23.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/4761 E.  ,  2014/11077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, arpa ve arpa samanına ait 2013 yılı itibariyle kuru ve sulu şartlarda dekar başına azami asgari verimi, yan ürün geliri, ortalama toptan satış fiyatı ile ürünlerin dekar başına ortalama üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin il ve ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/826, Karar No: 2006/1665, Tarih: 02.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/826 E.  ,  2006/1665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde davacıların “...” olarak nüfusa kayıtlı soyadının “...” olarak düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... idaresi tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, davacıların soyadının nüfus kütüğüne “...” olarak kayıtlı olduğu, bu soyadın alay konusu edildiği belirtilerek “...” soyadıyla değiştirilmesi istenilmiştir.

Dava dilekçesine ekli vekaletname genel nitelikte olup, vekil eden davacıların soyadlarının değiştirilmesi konusunda özel bir yetkiyi içermemektedir. Kişiye sıkı sıkıya bağlı haklardan olan soyadı değişikliği davasının vekil aracılığı ile açılabilmesi için vekile verilen vekaletnamede özel yetki olması gerekir.

Bu durumda mahkemece genel vekaletname ile dava açan dava takipçisine dava konusu işle ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini ibraz etmesi için belli bir süre tanınması, bu süre içerisinde dava takipçisi vekaletnamesini getirmediği ya da asiller dilekçe ile veya bizzat duruşmaya gelerek özel yetkisi bulunmayan vekilin açmış olduğu davaya ve yapılan işlere icazet verdiğini bildirmedikleri takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken esas hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18155, Karar No: 2012/25388, Tarih: 05.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/18155 E.  ,  2012/25388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre davaya konu tabancalardan sürgüsünün sol yan yüzeyinde “Ekol Jackal Dual” ile sağ yan yüzeyinde “VOLTRAN” ibareleri bulunan gaz tabancasının namlusu içerisinde mevcut bulunan dairesel yapıdaki gaz ayırıcı parçasının delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun, küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının silahın orjinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumuna gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 05.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8803, Karar No: 2019/5320, Tarih: 22.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/8803 E.  ,  2019/5320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c-e maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Olay günü sanığın idaresindeki otomobille, saat 15:45 sularında, meskun mahal içindeki, iki şeritli, iki yönlü, asfalt kaplama, düz, kuru eğimsiz yoldan seyirle giriş yaptığı kontrolsüz dört yönlü kavşaktan düz istikamette yoluna devam etmek istediği esnada, aynı kavşağa sağında kalan yoldan doğru giriş yapan katılan motosikletlinin sanığın aracına sağ tarafından doğru çarpması neticesinde basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda, dosya kapsamında bulunan ve oluşa uygun 24/11/2014 tarihli mahalli bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere sanığın kavşaklara yaklaşırken hızını azaltmaması nedeniyle tali derecede kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20062, Karar No: 2023/4146, Tarih: 06.07.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/20062 E.  ,  2023/4146 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1007 E., 2023/55 K.

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Van Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.10.2011 tarihli ve 2011/2926 Esas No'lu iddianamesi ile bir soruşturma kapsamında ifadesi alınmak üzere Asayiş Şube Müdürlüğüne götürülen sanığın, odada bulunan dolabın camını kırdığından bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Van 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2014/15 Esas, 2015/134 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a, 168/2, ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 08.03.2022 tarihli ve 2020/24473, 2022/3867 Karar sayılı kararı ile, gerekçeli kararın suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığına tebliğ edilmesi için dosya mahalline gönderilmiş, gerekçeli kararın Mahkemece tebliği üzerine suçtan zarar gören ..., 15.04.2022 tarihli dilekçe ile hükmü temyiz etmiştir. Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 20.09.2022 tarihli ve 2022/6300 Esas, 2022/15142 Karar sayılı kararı ile suçtan zarar gören kurumun iddia hakkının kısıtlandığınan bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde, Van 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2023 tarihli ve 2022/1007 Esas, 2023/55 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan kurum vekilinin temyiz istemi; alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğine ve re'sen nazara alınacak sebeplere ilişkindir.

2.Sanığın temyiz istemi, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve kısa süreli hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan kurum vekilinin temyiz istemi; alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğine ve re'sen nazara alınacak sebeplere ilişkindir.

2.Sanığın temyiz istemi, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve kısa süreli hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Bir soruşturma ile ilgili olarak ifadesi alınmak üzere Asayiş Şube Müdürlüğü'ne getirilen sanığın, olayla ilgili kendisine soru sorulmasına kızarak odada bulunan camlı dosya dolabının cam kısmını kırarak kamu malına zarar verdiği, sanığın suça konu zararı kovuşturma aşamasında giderdiğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık atılı suçlamayı ikrar etmiş, zararı kovuşturma aşamasında ödediğine ilişkin dekont dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Kanun'un öngördüğü sınırlar arasında ceza tayini hakimin takdir ve değerlendirme yetkisinde ise de; bu yetkinin kullanılmasında adalet ve nesafet kurallarına bağlı kalınması, bu konudaki gerekçenin suçun işleniş şekli, kanuna aykırılığın derecesi, suç sebepleri, sanığın kişiliği, kastın yoğunluğu gibi hususların dosya içeriğine uygun olması, emsal olaylar ile genel uygulama dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 3/1. maddesine uygun olarak işlenen fiilin ağırlığı ile orantılı cezaya hükmolunması gerekmektedir. Somut olayda, sanığın ifade alma odasında bulunan dosya dolabına ait ve değer tespit tutanağına göre 5,00 TL değerindeki camı kırması şeklinde gerçekleşen eylemde, kamu malına zarar verme suçundan verilecek cezada alt sınırdan uzaklaşmayı gerektiren bir özellik olmadığı, hak ve nesafet kuralları ile 5237 sayılı Kanun'un 3/1. maddesinde yer alan orantılılık ilkesi gözetilerek ceza tayin edildiğinin anlaşılması karşısında katılan vekilinin bu hususa ilişkin temyiz sebebi reddedilmiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

2.Sanığın Temyiz İstemi Yönünden;

2.Sanığın Temyiz İstemi Yönünden;

Sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi karşısına, kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. madde ve fıkrası uyarınca vekâlet ücretine hükmedilmesinde ve adlî sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları dikkate alındığında, yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu izlenim edinilmediği şeklindeki dosyaya ve yasaya uygun gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi karşısında, sanığın temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2023 tarihli ve 2022/1007 Esas, 2023/55 Karar sayılı kararında sanık ve katılan kurum vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9037, Karar No: 2015/5108, Tarih: 31.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/9037 E.  ,  2015/5108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde düzenlenen cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10575, Karar No: 2010/14991, Tarih: 23.09.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/10575 E.  ,  2010/14991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, yoksulluk nafakasının davalının sosyal güvenlik kurumunda kayıtlı olarak çalışması ve alınan ücretin yoksulluğu ortadan kaldıracak nitelikte olması nedeniyle kaldırılması istenilmiş, mahkemece, davalının sözleşmeli olarak asgari ücretin üzerinde geliri bulunduğu böylece yoksululuk durumunun ortadan kalktığı gerekçesiyle nafakanın kaldırılmasına karar verilmiştir.

TMK nun 176. maddesine göre; yoksulluğun ortadan kalkması halinde mahkemece nafaka kaldırılabileceği gibi, tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına da karar verilebilir.

Somut olayda, davalı yararına 2009 tarihinde boşanma hükmü ile birlikte aylık 400 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiği, bu tarihten sonra Türkiye İş Kurumunda sözleşmeli personel olarak çalışmaya başladığı ve 1137,00 TL maaş aldığı davacının ise tersanede muhasebeci olarak aylık 2835,00 TL maaş ile çalıştığı tespit edilmiştir. Ancak, davalının iş yerindeki işe başlama tarihi ile iş bu dava tarihi arasında yaklaşık üç ay gibi kısa bir süre geçtiği henüz deneme süresinin dahi dolmadığı bundan ayrı olarak sözleşmeli statüde çalışma nedeniyle bu işin sürekli güvenceli nitelikte olmadığı zira sözleşmenin yenilenmeyebileceği dikkate alındığında zayıfı koruma amacıyla yasal düzenlemede yer alan yoksulluk nafakasının kaldırılması halinde yeniden talep edilemeyeceği hususu da değerlendirildiğinde salt asgari ücretin üzerinde gelire sahip olunması nafakanın kaldırılmasına yeterli yasal ve hakkaniyete uygun bir gerekçe değildir.

Hal böyle olunca, tarafların mevcut sosyal ve ekonomik durumları gözetilip çoğun içinde azda bulunur ilkesi de değerlendirilerek nafakanın hakkaniyet ölçüsünde indirilmesi gerekirken tümüyle kaldırılmış olması bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4649, Karar No: 2019/10698, Tarih: 04.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4649 E.  ,  2019/10698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, kaçakçılık ve nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Kaçakçılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz dışı sanık ... 'ın suç tarihi itibariyle... İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi müdürü olduğu ve temyiz dışı diğer sanık ...'a noterde düzenlenen vekaletname ile... İç ve Dış Ticaret Limited Şirketinin iş ve işlemlerini takip hususunda vekaletname verildiği, sanık ...'in ise ... İnş. İhr. San. ve Ticaret Ltd. Şti'nin temsile yetkili müdürü olduğu, İstanbul Gümrük Muhafaza ve İstihbarat Müdürlüğünün 30/03/2012 tarih ve 2452 sayılı yazısıyla Ambarlı Gümrük Müdürlüğünce ... Turizm ve Dış Ticaret Ltd. Şti. firması adına tescilli 15/02/2012/EX 023060 tarih sayılı ihracat beyannamesi muhteviyatı ballı çerez cinsi eşyalarının imalatçısının 2012/01-00140 sayılı dahilde işleme izin belgesi sahibi... İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti. olduğu, söz konusu beyanname muhteviyatındaki eşyaların imalatında eksik eşya şüphesi ile Gaziantep Serbest Bölge sahasında gümrük görevlilerince ... plakalı araçta örnekleme usulü cevizli sucuklardan numune alındığı ve hesaplamalara göre bu cevizli sucuklarda kapasite raporunda belirtilen oranda cevizin bulunmadığı, ortalama %20 oranında cevizin bulunduğunun tespit edildiği, bu durumda %9 oranında ceviz içinin eksik olduğu, böylece sanık ...’in kaçakçılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-85 Esas, 2007/109 sayılı Kararında belirtildiği üzere 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 17. maddesindeki gibi özel bir düzenleme bulunmayan hallerde aralarında bağlantı bulunsa dahi, ihtisas mahkemelerince yargılanması amaçlanan suçlar ile diğer suçların yargılamalarının birleştirilemeyeceği nazara alındığında, resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık suçlarına yönelik eylem nedeniyle açılan kamu davasının tefrik edilerek ayrı yargılama yapılması gerektiği gözetilmeden, duruşmaya devamla resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık ve 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından birlikte yargılama yapılarak yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı olup, O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 04/11/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2554, Karar No: 2019/582, Tarih: 21.05.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2016/2554 E.  ,  2019/582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Karaman İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 11.11.2015 tarihli ve 2015/114 E., 2015/384 K. sayılı karar davalı ... vekili ve davalı işveren vekili tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 28.03.2016 tarihli ve 2015/25340 E., 2016/4203 K. sayılı kararı ile:

"…Dava, hizmet ve sigorta primine esas kazancın tespitine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçeler ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Yasemin Karabulut tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 01/10/2007 tarihinden 08/09/2013 tarihleri arasında bildirilmeyen eksik sürelerinin tespitiyle en son 900 TL ücretle çalıştığını belirterek davalı şirket tarafından gerçek ücret üzerinden ödenmeyen sigorta primlerinin tespitine karar verilmesi istemli açılan davada mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ve davacının, davalı şirkette, işten ayrıldığı 2013 yılının ikinci yarısı itibariyle aylık net ücretinin 900,00 TL olduğunun ve aynı iş yerinde 01/10/2007-22/01/2008 tarihleri arasında, kalifiye işçi olması sebebiyle, dönemin asgari ücretinin 1.16 katı ücret ile çalıştığının tespitine dair hüküm kurulmuştur.

Prime esas kazanç tutarının tespiti davasının 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77 ve 5510 sayılı Kanunun 80. maddesidir.

Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).