muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/913, Karar No: 2020/568, Tarih: 09.07.2020

14. Tüketici mahkemelerinin görevleri, Kanun’da; “Bu Kanunun uygulanmasıyla ilgili olarak çıkacak her türlü ihtilaflara tüketici mahkemelerinde bakılır” denilmek suretiyle belirlenmiştir (TKHK m. 23/1). Maddede açıkça “bu Kanun…” tabiri kullanıldığına göre, TKHK’nın kapsamının ne olduğunu belirlemek gerekir. Tüketici; “Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişileri” (m. 3/e); sağlayıcı ise; “Kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye hizmet sunan gerçek veya tüzel kişileri” (m. 3/g) ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

15. Kanun’un kapsamı belirlenirken “her türlü tüketici işleminden” bahsedilmiş olup, “tüketici işlemi”nin ne olduğu da “tanımlar” başlıklı 3. maddesinde açıklanmıştır. Buna göre; tüketici işlemi, mal veya hizmet piyasalarında tüketici ile satıcı-sağlayıcı arasında yapılan her türlü hukuki işlemi ifade etmektedir (m. 3/h). Bir hukuki işlemin, 4077 sayılı TKHK kapsamında kaldığının kabul edilmesi için kanunun amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

16. Diğer taraftan dava tarihinde yürürlükte olan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (TTK )14 ve 18. maddelerinde tacir sıfatı, gerçek ve tüzel kişiler bakımından ayrı ayrı tanımlanmış; Kanunun 20 ve devamı maddelerinde tacir olmanın hükümleri; 3.maddesinde ticari işler açıklanmış; 5. maddesinde ise ticaret mahkemelerinin görev alanı düzenlenmiştir.

17. Açıklanan hükümler karşısında tüm ticaret şirketleri tacir sıfatına sahip olup, tacir niteliğindeki tüzel kişileri ilgilendiren bütün muamele, fiil ve işlerin ticari olması asıldır. Eğer, bir muamele, fiil veya iş ticari iş ise, bunlara özel ticari kurallar uygulanır. Bir tacirin borçlarının ticari olması asıl olmakla birlikte gerçek kişi olan bir tacir, yaptığı iş ve işlemin veya aldığı hizmetin ticari işletmesiyle ilgili olmadığını diğer tarafa açıkça bildirdiği veya muamele fiil veya işleminin ticari sayılmasına halin icabı, müsait bulunmadığı takdirde, bu işlemlerden doğan borç adi, yani özel sayılacaktır (TTK. m. 21).

18. Tacir olmanın nimetine göre külfeti de mevcuttur. Zira TTK’nın 20-25. maddelerinde tacir sıfatına bağlanan yerine göre “hak” yerine göre “külfet” niteliği arz eden hukuki sonuçlar düzenlenmiştir. Bunların en önemlilerinden biri basiretli iş adamı gibi davranma zorunluluğudur (TTK. m. 20/II). Tacirin, ticari işletmesiyle ilgili tüm faaliyetlerinde basiretli bir iş adamı gibi davranması gerekir. Bu cümleden olarak, ticari işletmesiyle ilgili sözleşmeleri yaparken ve bu sözleşmelerden doğan borçlarını yerine getirirken basiretli bir iş adamı gibi davranmak zorunda olan tacirler tüketiciler için düzenlenen yasa hükümleri kapsamına alınamazlar.

19. Tüm bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; davacı limited şirket, tacir olup; tüzel kişilik adına ticari işletmesinde kullanmak üzere otomobil satın almıştır. Davacı tüketici olarak tanımlanamayacağı gibi, yaptığı işlemin tüketici işlemi olarak kabulüne de olanak bulunmamaktadır. Her ne kadar aracın hususi araç olduğu beyan edilmiş ise de aracın sahibinin şirket olması ve faturanın da şirket adına düzenlenmesi nedeniyle, bu araç özel değil, ticari bir araçtır.

20. Bu durumda taraflar ve işlemin niteliğine göre, ortada bir tüketici işleminin bulunmadığı anlaşılmakla Özel Dairenin bozma kararında gösterilen gerekçe yanında yukarıda açıklanan genişletilmiş gerekçe ile bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

IV. SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan genişletilmiş gerekçe ve Özel Daire bozma kararında açıklanan nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanunun 440. III-3. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 09.07.2020 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19533, Karar No: 2014/22575, Tarih: 02.07.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/19533 E.  ,  2014/22575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/09/2013

NUMARASI : 2013/41-2013/241

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı alt işveren ile kendisine ait cadde ve sokaklarda otopark işletilmesine ilişkin sözleşme bulunduğunu, dava dışı işçi tarafından Kdz. Ereğli 1. İş Mahkemesi'nde işçilik alacaklarının tahsili amacıyla açılan davanın davanın kabulü sonucu alacağın müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verildiğini,ilamın takibe konulması üzerine de 20.894,92 TL 'nin kendisi tarafından ödendiğini,bu ödemeye ilişkin davalı aleyhine başlatılan takibe davalının haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile % 40 tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ön inceleme duruşmasında, bu tür davalara bakmaya iş mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş hüküm;davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından kendisine ait cadde ve sokaklarda otopark işletilmesine ilişkin sözleşme uyarınca davalı şirket bünyesinde çalışan işçinin sözleşmesinin haksız olarak feshi nedeniyle dava dışı işçi tarafından iş mahkemesine açılan dava sonucu verilen karar uyarınca dava dışı işçiye ödemede bulunduğunu ileri sürerek ödenen 20.894,92 TL' nin tahsili istemiyle başlattığı icra takibine vaki itirazın iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır.Taraflar arasındaki uyuşmazlık özel hukuk hükümlerine tabi ve taraflar arasında yapılmış bulunan hizmet alım sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.Davanın niteliği ve davanın açılış tarihi itibariyle görevli mahkeme Asliye Hukuk Mahkemesi'dir. O halde mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde iş mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4366, Karar No: 2024/7609, Tarih: 25.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4366 E.  ,  2024/7609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 54. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/179 Esas, 2023/275 Karar

DAVACILAR : ... vd. vekili Avukat ...

DAVALILAR : 1.... vd. vekili Avukat ...

2.... vd. vekili Avukat ...

3.... vd.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/431 Esas, 2016/836 Karar

Taraflar arasındaki bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının düzeltilerek tapuya tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar ... vd. vekili ve davalılar ... vd. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar ... vd. ve davalılar ... vd. vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; ana gayrimenkulde bulunan bağımsız bölümlere, değerleriyle doğru orantılı arsa payı verilmediğini, Mahkemece yeni arsa paylarının belirlenerek tapuya tesciline karar verilmesi talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalılar ... vd. vekili cevap dilekçesinde davalı olarak gösterilen ...'un 26.09.1997 tarihinde vefat ettiğini, müvekkillerinin ...'un varislerinden olduğunu, müvekkillerinin İstanbul ili, ...,...Mahallesi 1440 ada 152 parsel sayılı taşınmazın 17 numaralı bağımsız bölümün hissedarlarından olduğunu, bağımsız bölümlerin kat irtifakının tesis edildiği 17.08.1971 tarihinde geçerli olan projesindeki ölçüler ve değerler dikkate alınmak suretiyle arsa payı oranları hesaplandığını, müvekkillerinin murisi ...'un 952/7040 arsa paylı 17 numaralı daireyi 08.09.1972 tarihinde kat irtifaklı olarak satın aldığını, o tarihte müvekkillerinin en üs katta olan dairesinin üç tarafta cepheli adalar ve orman manzarasının bulunduğunu, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleri ve konumları dikkate alınarak hesaplandığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

2. Davalılar ... ve ... vekili davaya cevap dilekçesinde özetle; müvekkillerinin davaya konu taşınmazda 16 nolu bağımsız bölümde eşit olarak hissedar olduklarını, müvekkillerinin 15.08.1974 tarihinde taşınmazı satın aldıklarını, müvekkillerinin yurt dışında yaşadıklarını, davanın kötüniyetli açıldığını, davaya konu taşınmazın yönetim planında da açıkça görüleceği üzere arsa paylarının orantılı bir şekilde dağıtıldığını ve kat maliklerinin de bu oranları kabul ederek kat irtifakı ve kat mülkiyeti kurulduğunu, bu oranlar sonucunda bağımsız bölümlerin bedellerinin ödendiğini, müvekkillerinin taşınmazının konumu, bulunduğu kat ve şerefiye değeri açısından bu arsa payını fazlasıyla hak ettiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... vd. ve davalılar ... vd. vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalılar ... vd. vekilinin istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımına uğradığını, çatı katına ilişkin eksik inceleme ile hazırlanan raporlara itibar edilmesinin hatalı olduğunu, taşınmazın arsa paylarının ilk belirlemenin aksine değiştirilmesini gerektirir somut delile ulaşılamadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalılar ... ve ... vekilinin istinaf dilekçesinde özetle; müvekkillerin dairesinin taşınmazın en üst katında olup 17 nolu daire ile yan yana olduğu, müvekkillerin bulunduğu katın altında ise toplamda dört daire yer aldığı, bu bakımdan taşınmazın kat irtifakı kurulurken hesaplanan arsa payı değeri bu değerler üzerinden hesaplandığını, dava dosyası içerisinde uzman görüşü ve bilirkişi raporundaki farklılıkların izahı için uzmanın ve bilirkişinin duruşmaya çağrılması talep edilmesine rağmen çağrılmadığını, dosyada dönemsel resim, belge, fotoğraf, tanık beyanı vs. hiç bir delil bulunmadığını, bu nedenle verilecek kararın tamamen tahmini olacağını, gerçeğe ulaşma noktasında hiç bir delil toplanmadığını belirtilerek kararın kaldırılmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olup davanın kabulünün yerinde olduğunu belirterek davalıların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... vd. vekili ve davalılar ... vd. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalılar ... vd. vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar etmiş ve kararın eksik inceleme neticesinde verildiğini, teras kısımların balkonlar gibi arsa payı hesabına dahil edilmesi gerektiğini, özel mütalaa raporu ile dosyadaki bilirkişi raporu arasındaki çelişkinin giderilmediğini ileri sürmüştür.

2. Davalılar ... vd. vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar etmiş ve kararın eksik inceleme neticesinde verildiğini, arsa payları arasında orantısızlık olmadığını, incelemenin soyut bir biçimde yapıldığını, özel mütalaa raporu ile dosyadaki bilirkişi raporu arasındaki çelişkinin giderilmediğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde bağımsız bölümlerin arsa paylarının değerleriyle orantılı olup olmadığının tespiti ile yeni arsa paylarının tapu siciline tesciline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde bağımsız bölümlerin arsa paylarının değerleriyle orantılı olup olmadığının tespiti ile yeni arsa paylarının tapu siciline tesciline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde 1971 yılında kat irtifakı, 1973 tarihinde kat mülkiyetinin tesis edildiği anlaşılmaktadır.

3. Davacı kat malikinin kat irtifakı ve kat mülkiyeti tesisi işlemlerinde bizzat bulunmadığı dosya kapsamı ile sabittir.

4. Dosyada mevcut bilirkişi raporunda hesaplanan bağımsız bölümlerin kat irtifakının kurulduğu tarihteki değerlerinin bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde güncel değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir. Bağımsız bölümlerin güncel ve kat mülkiyeti tarihindeki bedellerinin hangi kriterlere göre belirlendiği dahi açıklanmamıştır.

5. Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin kat irtifakı kurulduğu tarih itibari ile değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi, bağımsız bölümlerin kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki, cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısıtma ve aydınlatma süreleri, mimari kullanımı ve konumu, cephesi, manzarası gibi hususların yeniden değerlendirilmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması, arsa paylarının düzenlenmesini gerektirecek bir hususun olup olmadığının araştırılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek hâlinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2399, Karar No: 2013/15508, Tarih: 20.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/2399 E.  ,  2013/15508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kendi arazisi yerine yolun içinde 50 cm genişliğinde, 40 cm derinliğin- de ve 58 m uzunluğunda hendek açan sanığın hangi amaçla hareket ettiği, arazinin eğilimi gözetilerek savunmada belirtildiği kişininde ev ve arazisini selden korumak için kanal açılıp açılmadığı, kanalın bitiminde suların akıbeti araştırılarak sonucuna göre karar veril- mesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre ise:

a) Sanığa iddianame okunmadan sorgusu yapılarak CMK.nun 191/3-b madde ve fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

b) Sanığın adli sicil kaydında yer alan sabıkasının, hükmün açıklanması- nın geri bırakılması kararına ilişkin olup mahkumiyet hükmü niteliğinde bulunmadığından, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği değerlendirilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sabıkasız olan sanığın suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş ve hakkındaki cezanın kısa süreli olması karşısında, hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK.nun 50. maddesindeki adli para cezasına veya seçenek tedbirlerden birisine çevrilmesi zorunluluğuna uyulmaması,

d) Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53/4. madde ve fıkrasına aykırı olarak aynı maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17409, Karar No: 2019/480, Tarih: 10.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/17409 E.  ,  2019/480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında, mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin reddine karar verildiği, 15.07.2015 tarihli bu ek kararın temyiz edilmediği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 10.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18847, Karar No: 2014/1107, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18847 E.  ,  2014/1107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/926-2013/499

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13522, Karar No: 2010/15197, Tarih: 27.12.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/13522 E.  ,  2010/15197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 16.03.1999 gün ve 30-40 sayılı kararında da açıklandığı üzere; Tebligat Tüzüğünün 28. maddesinin son fıkrasında düzenlenen “sadece tevziat esnasında orada bulunmama” halinde Tüzüğün 30. maddesindeki usule göre, komşuya haber verilip, tutanak kapıya yapıştırıldıktan sonra, tebligatın muhtara bırakılması gerektiğinden, hem komşusu olarak haber verilen hem de muhtar olarak kararın tebliğ işleminin yapıldığı Zeki Yaşagör isimli şahsın aynı şahıs olup olmadığı, aynı şahıs ise; tebligat yapılan adreste başka komşunun bulunup bulunmadığı, muhtarlığın faaliyet gösterdiği yerin sanığın ikamet ettiği Kuru Apt. içerisinde olup olmadığı hususları araştırılarak düzenlenecek tutanak ve belgelerle iadesi için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 27.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11893, Karar No: 2013/26251, Tarih: 13.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/11893 E.  ,  2013/26251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sakarya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :09.04.2013
Yargıtay — Esas No: 2011/67832, Karar No: 2012/31381, Tarih: 12.03.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/67832 E.  ,  2012/31381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 25/01/2003'ten karar tarihine kadar 765 sayılı TCK’ un 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’ un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’ un 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 12/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.