muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1724, Karar No: 2024/7613, Tarih: 25.06.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; sulu tarım arazisi niteliğindeki davaya konu taşınmaza % 4 oranında kapitalizasyon faiz oranı uygulanması suretiyle gelir metodu esas alınarak resmi verilere göre değer biçilmesinin, taşınmazın konumu, yüzölçümü, bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri ve gelişmişlik durumu dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına objektif değer artış oranı ilave edilmesi gerektiğinin düşünülmesinin, kamulaştırmadan arta kalan kısımda oluşan değer kaybı bedelinin hesaplanmasının yerinde olduğu, fakat Yargıtay'ın yerleşik uygulamasına göre; arazi niteliğindeki taşınmazlara net gelir yöntemine göre değer tespitinde, münavebeye esas alınan ürünlerin üretim masraflarının ekonomik tarım yapmaya engel olacak kadar yüksek alınması doğru olmadığı gibi; brüt gelirinin 1/3'ü oranından da az olmaması gerektiğinin gözetilmesi gerektiği, bu itibarla; münavebeye esas alınan buğday ürünü için değerlendirme yılına ait İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünün maliyet cetvelinde belirtilen masrafların ekonomik tarım yapmaya elverişli olduğu gözetilmeksizin, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hatalı değerlendirme ile brüt gelirinin 1/3'ü oranında alınmasının hatalı olduğu, yine dane mısır için üretim masraflarının brüt gelirinin 1/3'ünden az olamayacağının gözetilmediği, dava konusu taşınmazın konumu, bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri ve gelişmişlik durumu dikkate alınarak tespit edilen metrekare birim fiyatına % 200 oranında objektif değer artış oranı ilave edilmesi gerektiği, tüm bu hususlar gözetilerek yeniden yapılan hesaplama sonucu toplam kamulaştırma bedelinin 1.042.918,31 TL olarak tespit edildiği, tespit edilen fark kamulaştırma bedelinin davacı idarece depo edildiği gerekçesiyle, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; tespit edilen kamulaştırma bedelinin çok düşük olduğunu, taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığını, taşınmaza arsa vasfında kabulü ile değer biçilmesi gerektiğini, daha yüksek oranda objektif değer artışı uygulanması gerektiğini, taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmı için takdir edilen değer azalışı oranının çok düşük olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Sulu tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

4. Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmının yüzölçümü, geometrik şekli ve kullanım durumu dikkate alındığında uygulanan değer azalışı oranının uygun olduğu sonucuna varılmıştır.

5. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalılar vekilinin tüm, davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

6. Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Parsel Sorgu Uygulaması ve UYAP sisteminde bulunan Tapu ve Kadastro Bilgi Sistemi (TAKBİS) kayıtları üzerinden Dairemizce edinilen bilgiye ve hükme esas alınan 12.01.2021 tarihli fen bilirkişi raporuna göre; dava konusu 13.000,00 metrekare yüzölçümlü 583 parsel sayılı taşınmazın, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22 nci maddesinin (a) fıkrası uyarınca yapılan kadastro yenileme çalışmaları sonucunda pasife alınıp, 1322 ada 18 parsel numarasını aldığı, alanının ise 12.948,44 metrekareye düştüğü, kamulaştırılan alanın değişmediği, bu durumda kamulaştırmadan arta kalan alanın 2.707,31 metrekare olduğu anlaşılmış olup, tüm bu hususlar gözetilerek yeniden hesaplama yapıldığında, toplam kamulaştırma bedelinin 1.041.921,86 TL olacağı tespit edilmiştir.

7. Dava konusu taşınmazın tamamının 13.000,00 m², kamulaştırmadan arta kalan kısmın ise 2.758,87 m² yüzölçümünde olduğunun kabulü ile fen bilirkişisi raporu ile çelişir şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalılar vekilinin tüm, davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalılar vekilinin tüm, davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının;

a) (1) numaralı bendinde yer alan " 13.000,00 " sayısının çıkarılarak yerine " 12.948,44" sayısının yazılması; (2),(3) ve (4) numaralı bentlerinde yer alan " 1.042.918,31 " sayısının çıkarılarak yerine " 1.041.921,86 " sayısının yazılması; (3) numaralı bendinde yer alan " 602.447,31" sayısının çıkarılarak yerine " 601.450,86" sayısının yazılması; (4) numaralı bendinde yer alan " 444.020,07 " sayısının çıkarılarak yerine " 443.023,62 " sayısının yazılması;

b) Hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak " Davacı idare tarafından fazla bloke edilen 996,45 TL'nin davalılarca bankadan çekilmişse varsa ödenen nemaları ile birlikte davalılardan alınarak davacı idareye iadesine, çekilmemişse işlemiş nemalarıyla davacı idareye iadesine, " cümlesinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17143, Karar No: 2018/705, Tarih: 09.02.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/17143 E.  ,  2018/705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davalı ...’nın karar tarihinden önce vefat ettiği anlaşılmakla, davalı ... mirasçılarına gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

2- Tarafların kök murisi ...’nın verasete esas olacak şekilde nüfus aile kayıt tablosunun Nüfus Müdürlüğünden,

3- Kök muris ... ile yasal mirasçıları adına tespit gören taşınmazların tutanak örnekleri ile varsa kadastro tespitlerinin dayanağını oluşturan kayıtların ve kadastro tespitleri kesinleşmişse kadastro sonucunda oluşmuş sicil kayıt örneklerinin,

4- Dava konusu 125 ada 4 parsel saylı taşınmaza komşu 125 ada 11 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının onaylı sureti ile varsa dayanağını oluşturan kayıtlar ve kadastro tespiti kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıt örneğinin getirtilerek dosya içine konulması, ondan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9419, Karar No: 2013/20839, Tarih: 01.07.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/9419 E.  ,  2013/20839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; Müşteki ...'in işyerinden 40.00’TL değerinde iki adet kitap, müşteki ...'in işyerinden ise 25.00’TL değerindeki 5 adet iç çamaşırı çalan sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33249, Karar No: 2013/22512, Tarih: 03.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/33249 E.  ,  2013/22512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : Beraat

Özel hayata ilişkin görüntü ve sesleri ifşa etmek suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına ve oluşa göre, tanık...'ın dinlenilmemiş olmasının sübuta ve vasfa bir etkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bu yönde bozma öneren görüş iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 133/1. maddesinde düzenlenen kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunun oluşabilmesi için; iki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmeyeceği ve sınırlı bir dinleyici çevresi dışına çıkmayacağı yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, herhangi bir aracı vasıta olarak kullanmadan, yüz yüze gerçekleştirdikleri, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek, aleni olmayan, söze dayalı, sesli düşünce açıklamalarının, konuşmanın tarafı olmayan kişi veya kişilerce, ilgilisinin rızası olmaksızın, elverişli bir aletle (sesli bir açıklamayı kuvvetlendirerek veya naklederek onu ses alanının dışına çıkartıp doğrudan doğruya algılanabilir hale getirmeye yarayan her türlü düzenekle) dinlenmesi veya akustik olarak tekrar dinlenebilmesi imkanını sağlayan bir aletle kaydedilmesinin gerektiği, bu açıklamalar ışığında, incelenen dosya içeriğine göre, katılanın ...... ilçesi ... Lisesinde İngilizce öğretmeni olarak görev yaptığı, sanığın ise öğretmen olup aynı ilçenin öğretmenevinde müdür yardımcısı olarak görev yaptığı, katılan ile sanığın ortak arkadaşları aracılığı ile tanıştıkları ve birbirlerini “facebook” isimli paylaşım sitesindeki adreslerine arkadaş olarak ekledikleri, katılanın ... il merkezinde ikamet ettiği ve... ilçesine geliş gidiş yaptığı, dosya kapsamına ve katılanın beyanlarına göre, katılanın... isimli bir erkek arkadaşının olduğu, “facebook” isimli sitedeki yazışmalarda sanığın katılana "..." şeklinde mesajlar üzerine, ...ın katılana bu kişinin kim olduğunu sorduğu, katılanın da öğretmen arkadaşı olduğunu, aralarında herhangi bir ilişkinin bulunmadığını beyan ettiği, bu husus ile ilgili olarak 08.11.2010 günü gündüz saatlerinde saat 13:35 'de...'ın cep telefonundan sanığın kullandığı cep telefonunu iki saniye süre ile aradığı, aralarında bir konuşma geçmediği, sanığın arayan kişiyi tanımadığından telefonuna “KİM” olarak kaydettiği, ancak bu numarayı aramadığı, yine aynı gün akşam saat 19:00 sıralarında, katılan ile... arasında aynı meseleden tartışma çıktığı, ...ın katılana, sanığı kastederek "öğretmen arkadaşın ise, sana nasıl ... şeklinde

hitap ediyor" dediği,...'ın saat 19:09 sıralarında sanığı cep telefonu ile yeniden aradığı, sanığın bu sırada öğretmenevinde masada oturuyor olduğu, ...ın, sanığın cep telefonunu açmadığını düşünerek cep telefonunu mutfak tezgahının üzerine koyduğu, ancak telefonun açık kaldığı, Gökhan ile katılanın tartışmalarının devam ettiği, sanığın ise telefonun hoparlörünü açarak telefonu cevapladığı, bu sırada öğretmenevinde sanık ile birlikte masada tanık olarak dinlenilen ... ile ... ve arada sırada masaya gelen ve garson olarak görev yapan tanık ...'in sanığın cep telefonunu hoparlörünün sesinden, katılan ile erkek arkadaşının konuşmalarını dinledikleri, sanığın ve tanıkların beyanlarına göre, telefondaki kadının ağladığı, aralarında cinsel kelimeler kullanarak tartıştıkları, konuşmaların kişilerin cinsel mahremiyet alanlarına ilişkin aleni olmayan konuşmalar olduğu, bu şekilde sanık ile diğer üç tanığın, katılan ve arkadaşı... arasındaki cinsel nitelikteki konuşmaları sanığın telefonun hoparlörünü açıp masaya bırakmak suretiyle işittikleri, telefon konuşmasının dosyadaki kayıtlara göre 158 saniye sürdüğü ve telefonun kendiliğinden kapandığı, telefon kapandıktan sonra masada bulunan kişilerin, telefonda konuşan bu şahısların... öğretmen ve erkek arkadaşı olduğu şeklinde aralarında tahminde bulundukları, bu olaydan sonra, katılanın erkek arkadaşı olan ...ın, okulun kapısında katılanı beklediği bir gün tanık ...'ın katılana “bir sorun mu var, zaten telefon konuşmalarınızı da duydum” şeklinde konuşması üzerine katılanın telefon dinlemesinden haberdar olup sanık hakkında şikayetçi olması ve sanık hakkında soruşturma açılması şeklinde gerçekleşen olay nedeniyle, sanık hakkında, katılan ile arkadaşı... arasındaki özel hayata ilişkin görüşmeleri kaydedip başka şahıslara dinlettiği iddiasıyla TCK'nun 134/2. maddesinden dava açıldığı, sanığın telefonunda inceleme yapıldığında, katılana ait konuşmalara rastlanmadığının tutanak ile tespit edildiği, ayrıca kaydedilmiş telefon konuşmasını duyan başka bir kişinin de bulunmadığı, sanığın telefon konuşmasını kaydettiğine ilişkin bir delil bulunmadığı, bu yöndeki mahkeme kabulünün dosya kapsamı ve mevcut delil durumu ile uyumlu olduğu, ancak, mahkemece sanığın, açık kalan cep telefonundan iki kişi arasındaki özel hayata ilişkin konuşmaları dinlemesinin ahlaki açıdan eleştirilebilir bir eylem olup, sanığın eyleminin suç teşkil etmediği gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiş ise de, yukarıda izah edildiği üzere, sanığın, kişilerin cinsel mahremiyetine ilişkin aleni olmayan konuşmaları duyduğu halde dinlemeye devam edip, kişilerin cinsel mahremiyetine ilişkin aleni olmayan konuşmalarını 158 saniye açık kalacak şekilde masada oturan arkadaşlarının da dinlemesine ve bilgi edinmesine olanak sağladığından, 02.07.2012 tarihli 6352 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki TCK'nın 133/3-1. cümlesindeki suçu oluşturduğu halde sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18589, Karar No: 2014/10407, Tarih: 29.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/18589 E.  ,  2014/10407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/4, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın aracı ile saat 19:35 sıralarında sokaktan seyredip, dur işaret levhasına riayet etmeksizin bölünmüş yolu geçmek üzere kavşağa girdiğinde, bölünmüş yol boyunca seyredip, solundan kavşağa giren katılan ... idaresindeki motosikletle çarpışmaları sonucu katılan ...’nın yaşamsal tehlike geçirip, kemik kırığı oluşacak derecede, motosiklette yolcu olan katılan ...’ın ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralamalarına neden olduğu olayda, sanığın tam kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesi karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, olay günü saat 21:30 itibariyle devlet hastanesi acil servisinde şüpheli sıfatı ile alınan ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığını bildiren katılan ...’nın, mevcut yaralanmasının nitelikli ve olayın üzerinden geçen süre nazara alındığında, serbest irade ürünü olmadığı şüpheli sıfatıyla saptanan söz konusu beyanı yerine sanıktan şikayetçi olduğunu bildiren savcılık beyanına üstünlük tanınmasında isabetsizlik bulunmadığı, mahkemenin de sanığın TCK’nın 89/4. maddesi ile cezalandırması sebebiyle aynı şekilde bir değerlendirme yaptığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki (1) nolu görüşe, sanık müdafiinin 21.03.2013 tarihli dilekçesi ile ileri sürdüğü keşif yapılması ve bildirilen tanıkların dinlenmesi talepleri konusunda ayrıca bir karar verilmiş ise de bu talepten önce mahkemece “dosya incelendi araştırılması gereken başka husus yok” şeklindeki ara karar ile reddedilmiş olması ve oluşa ve dosya kapsamına uygun bulunan kaza tespit tutanağı ile yetinilerek karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmaması nedenleriyle de tebliğnamedeki (2) nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (5.) bendindeki “Buna göre;” ibarelerinin “Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının TCK’nın 50/1-a maddesi gereğice adli para cezasına çevrilerek,” şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9324, Karar No: 2017/10929, Tarih: 21.12.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/9324 E.  ,  2017/10929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Eldeki davanın davalı ....ne karşı açıldığı, davalı...'in davaya dahil edilmediği, davalı... tarafından sunulan vekaletname ile davaya cevap verildiği, söz konusu vekaletnamenin davalı ....ni de kapsayacak şekilde düzenlenmediği, gerekçeli kararın davalı...'e hiç; kendisini vekil ile temsil etmeyen davalı ....ne ise usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılmakla,

1- Davalı ....nin ilgili ticaret sicili müdürlüğünden durumu ve adresi sorularak;

a) Faal olması durumunda güncel adresine gerekçeli karar tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra,

b) Tasfiye halinde ise tasfiye memurlarına gerekçeli karar tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432.ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra,

c) Terkin edilmiş ise adı geçen şirketin ihyasının ve tasfiye memurunun atanmasının ve bu kararların sicile tescilinin sağlanması için davacı vekiline uygun süre verilerek, gerekçeli kararın adı geçen davalı şirkete atanacak tasfiye memuruna yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432.maddesindeki prosedür işletildikten sonra,

2- Davalı...'e gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. (HMK 366.) maddesindeki prosedür işletildikten sonra,

Gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.