muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7367, Karar No: 2019/15230, Tarih: 09.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/7367 E.  ,  2019/15230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanığın yokluğunda verilen kararın sanığın sorgusunda bildirdiği bilinen son adresi olan “ Orhantepe Mahallesi ... Sokak No:13 D:5 Kartal/İstanbul” adresine tebliğe çıkarılmasının ardından ... Sokak’ta 13 numaranın olmamasından dolayı iade gelmesi üzerine bu sefer kararın tebliği için sanığın MERNİS adresine doğrudan “MERNİS adresi” ibaresi ile çıkarılan ve Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligat işleminin usule aykırı olmasından dolayı, usulüne uygun olarak (öncelikle adı geçen sanığın bilinen en son adresine tebliğ yapılması, bu adrese tebligat yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ MERNİS şerhi içermeden Tebligat Kanunu’nun 21/1 . maddesine göre tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde MERNİS adresine MERNİS şerhi ile Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile buna ilişkin belge ve sunarsa temyiz dilekçesi de eklendikten ve bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere İADESİNİN mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 09/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19257, Karar No: 2017/11038, Tarih: 19.09.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/19257 E.  ,  2017/11038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından (1) adet çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan takipte, borçlunun sair itirazları ile birlikte yetkiye, imzaya ve borca itirazlarını ileri sürerek aleyhine başlatılan takibin iptali talebiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, borçlu tarafından .... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/1256 E. sayılı dosyası üzerinden aynı mahiyetteki itirazları içeren menfi tespit ve istirdat davası açıldığı, icra hukuk mahkemesinin dar yetkili mahkeme olması nedeni ile dosyanın genel yetkili mahkeme olan.... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/1256 E. sayılı dosyası üzerinden görülmesi gerektiği gerekçesi ile istemin görev yönünden reddine karar verildiği görülmektedir.

İcra mahkemeleri, önlerine gelen takip hukukuna ilişkin şikayet, itiraz ve itirazın kaldırılmasına yönelik başvuruları takip hukuku çerçevesinde incelemekle görevli olup, aynı uyuşmazlığa ilişkin olarak genel yetkili mahkemede davanın görülmekte olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı veremezler.

O halde, icra mahkemesince, borca itirazın takip hukuku açısından esasının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, genel yetkili mahkeme olan.... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin görevli olduğu gerekçesi ile istemin görev yönünden reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14779, Karar No: 2015/7337, Tarih: 18.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/14779 E.  ,  2015/7337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/363194

MAHKEMESİ : Gürgentepe Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/07/2011

NUMARASI : 2011/3 (E) ve 2011/84 (K)

SUÇ : Özel Belgede Sahtecilik

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

İddianamede ''sanığın, bal destekleme parası almak amacıyla M.. A.. tarafından sahte olarak düzenlenip verilen 01.11.2006 tarihli müstahsil makbuzunu İlçe Tarım Müdürlüğüne ibraz ederek kullandığı'' şeklinde açıklanan eyleme, hükmün konusuna, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 ve 2015/8 sayılı kararına göre, temyiz inceleme görevi Yüksek 21. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan daireye GÖNDERİLMESİNE, 18.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9534, Karar No: 2023/757, Tarih: 25.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/9534 E.  ,  2023/757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küre Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun (2942 sayılı Kanun) 36 ncı maddesi uyarınca irtifak hakkı tesisi ile bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın, davalı ... ... yönünden husumetten, diğer davalılar yönünden ise hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; dava konusu Kastamonu ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 102 ada 30 ve 34 parsel sayılı taşınmazların 1987 yılında o zamanki zilyedi olan Kemal ve Burhan Kayıkçı adlarına yürütülen kamulaştırma işlemleri sonucu 740 m²lik kısmına irtifak hakkı tesis ve tescil edildiğini, daha sonra yürütülen kadastro işlemleri ile davalılar adına tespit gören taşınmaz üzerine maddi hata sonucu davacı idare lehine tesis ve tescil edilen 740 m²lik irtifak hakkının kayıtlara geçirilmediğini bu nedenle dava konusu taşınmazların üzerindeki 740 m²lik irtifak hakkının tesisi ve tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 12 nci maddesi gereği hak düşürücü süreden davanın reddini, 36 ıncı maddenin (A) bendi gereğince davanın açılmasına sebebiyet vermediklerinden yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacıya yüklenilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Bir kısım davalılar ise cevap dilekçelerinde; davayı kabul ettiklerini; ancak davanın açılmasına sebebiyet vermediklerinden yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacıya yüklenilmesine karar verilmesini talep etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın davalı ... yönünden husumetten, diğer davalılar yönünden ise esastan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın davalı ... yönünden husumetten, diğer davalılar yönünden ise esastan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili; davanın hak düşürücü süreden sonra açılması nedeniyle reddine karar verildiğini, 5841 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kadastro Kanun'un 12 nci maddesinin 3 üncü fıkrasına eklenen cümlesinin Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarihli ve 2009/31 Esas, 2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğini bu nedenle 10 yıllık hak düşürücü sürenin uygulanmaması gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Kastamonu ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 102 ada, 34 ve 35 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanaklarının 29.05.2006 tarihinde kesinleştiği ve 3402 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinde belirtilen hüküm gereğince 10 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmayan davanın reddi ile mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2942 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesi uyarınca tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun’un “Kamulaştırmadan sonra alınan tapu kaydının iptali” kenar başlıklı 36 ıncı maddesi.

3. 3402 sayılı Kanun’un “Kadastro tutanaklarının kesinleşmesi ve hak düşürücü süre” kenar başlıklı 12 inci maddesinin üçüncü fıkrası

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 2942 sayılı Kanun’un “Kamulaştırmadan sonra alınan tapu kaydının iptali” kenar başlıklı 36 ıncı maddesi.

3. 3402 sayılı Kanun’un “Kadastro tutanaklarının kesinleşmesi ve hak düşürücü süre” kenar başlıklı 12 inci maddesinin üçüncü fıkrası

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu Kastamonu ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 102 ada 30 ve 34 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının 29.05.2006 tarihinde kesinleştiği ve davanın 3402 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı anlaşıldığından ve bu hususun kamu düzenine ilişkin olduğu gözetilerek davanın usulden, davalı ... yönünden husumetten reddine ilişkin olarak ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı İdareden peşin alınan temyiz harcının hazineye irat kaydına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8263, Karar No: 2013/23537, Tarih: 26.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8263 E.  ,  2013/23537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Lüleburgaz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.02.2013 tarih ve 2012/49-2013/56 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ve eşinin hisselerini 02.03.2004 tarihi itibarı ile davalılara devrettiklerini, sözleşme ile davacının hisseleri aktif ve pasifleri ile birlikte devir ettiğini, ancak davalıların SGK borçlarını ödememeleri nedeni ile 20.285,00 TL ödeme yaptığını, anılan ödemenin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ..., duruşmalar sırasında alınan imzalı beyanında, dava dışı ...'in dava konusu borcu ödeyeceğine dair kendilerine söz verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılardan ... ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların ortağı olduğu döneme ait olmayan ve devir tarihi itibarı ile şirket pasifinde bulunmayan kamu borcu nedeni ile bilmedikleri borçtan sorumlu bulunmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 5510 sayılı Kanun’un 88. maddesi delaletiyle 6183 sayılı Kanun’un 35. maddesi uyarınca davadışı Germen Zahire ve Tekstil İth. İhr. Ltd. Şti.’ne ait olmakla birlikte şirketin eski ortağı olan davacı tarafından ödenen 2000-2001 yıllarına ilişkin sigorta primlerinin, şirketin davalı ortaklarından rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Dosya kapsamı uyarınca, davacı ve eşi ...’in Germen Ltd. Şti.’ndeki tüm hisselerini 02.03.2004 tarihli devir senedi ile davalılara devrederek şirket ortaklıklarının sona erdiği, anılan şirketin Eylül 2004 tarihi itibariyle vergi kaydının re’sen terkin edildiği, keza şirketin yeni ortakları olan davlılar tarafından alman 19.04.2010 tarihli karar ile şirketin tasfiyeye girdiği, dava tarihi itibariyle tasfiye işlemlerinin devam etmekte olduğu, SGK tarafından düzenlenen 03.01.2012 tarihli iki ayrı ödeme emri uyarınca ödenmeyen prim borçları ve gecikme zamları nedeniyle şirket aleyhine icra takibine girişildiği, davacının ise şirketin takip borçlarına karşılık 30.01.2012 ve 31.01.2012 tarihli iki ayrı havale ile toplam 20.285 TL’yi SGK’ya ödemiş bulunduğu anlaşılmakta olduğu gibi belirtilen vakıalar taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir.

Konuyla ilgili 6183 sayılı Kanun’un 35. maddesinin 2. ve 3. fıkraları, şirketin sermaye payını devreden ve devralan ortaklarının kamu borçlarından ötürü fer’i nitelikte olmakla birlikte alacaklı kamu kurumuna karşı müteselsilen borçlu olacaklarını hükme bağlamıştır. Anılan kanun maddeleri uyarınca, kamu borcunun sermaye payının devrinden önceye ait olması, kanundan kaynaklanan söz konusu müteselsil sorumluluğu etkileyici bir unsur değildir. Bu durumda, davalıların sermaye payı devralan ortak sıfatıyla davaya konu kamu borcundan davacı ile birlikte SGK’ya karşı müteselsilen sorumlu olduklarının kabulü gerekir.

Öte yandan, davalı yanca bu yolda bir savunma ileri sürülüp kanıtlanmadığı da gözetilerek, davadışı limited şirketin tasfiye halinde olduğu ve çıkarılan ödeme emirlerine karşın, kamu borcunun, uzun süredir gayrifaal durumda olduğu anlaşılan tasfiye halindeki şirketten tahsil edilemediği yahut edilemeyeceğinin kabulü gerekir.

Şu halde, davacının sermaye payını devreden ortak sıfatıyla, davalılar ve davadışı ölen ortak ... ile birlikte müteselsil olarak sorumlu olduğu kamu idaresine yaptığı ödemelerin hissesini aşan kesimini, ödeme ve dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı BK’nın 146 vd. maddelerinde belirtilen esaslar dairesinde, diğer müteselsil borçlulara rücu etmesinde yasaya bir aykırılık bulunmadığı gibi, davalılar ile sermaye payını devreden diğer ortak ... arasında düzenlendiği anlaşılan ve aksi davalılarca ileri sürülmeyen “Tutanak” başlıklı belge içeriğinin davalılar bakımından devirden önceye ait borçların ödenmesi konusunda devreden ortaklara yönelik bir taahhüt niteliğinde olup olmadığı dahi tartışılmaksızın yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmamış, davacı vekilinin bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulüyle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, mahkeme karannın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7022, Karar No: 2020/854, Tarih: 05.02.2020

**14. Ceza Dairesi         2018/7022 E.  ,  2020/854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde

nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs, cinsel saldırı

HÜKÜM : Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs ve cinsel

saldırı suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafisi ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemece yapılan ilk yargılama sonunda beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 102/2, 102/5, 35/2, 31/3, 62/1. maddeleri gereğince belirlenen 3 yıl 8 ay 13 gün hapis cezasına ilişkin hükmün suça sürüklenen çocuk müdafisinin yanı sıra sadece vekalet ücreti yönünden katılan mağdure vekili ve mağdurenin ruh sağlığının kalıcı olarak bozulup bozulmadığına dair yeterli araştırma yapılmadan mevcut rapora istinaden hüküm kurulmasının hatalı olduğundan bahisle O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından aleyhe temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17.12.2014 gün ve 2013/2859 Esas, 2014/1441 sayılı kararıyla hükmün bozulmasının ardından mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde aynı Kanunun 102/2, 35, 31/3, 62/1. maddeleri gereğince belirlenen 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile ilgili olarak O Yer Cumhuriyet Savcısının ilk hükme dair eksik araştırmaya yönelik temyizinin lehe olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde ilk hükmün aleyhe temyiz edilmemesinden dolayı ceza miktarı itibarıyla suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı olduğu gerekçesiyle CMUK’nın 326/son. maddesi uyarınca neticeten 3 yıl 8 ay 13 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı suça sürüklenen çocuk müdafisi ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5505, Karar No: 2019/456, Tarih: 05.02.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/5505 E.  ,  2019/456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusu üzerine ilk derece mahkemesinin mahkumiyet kararının kaldırılması ile; TCK'nin 81, 29, 62, 58, 53. maddelerine göre 13 yıl 4 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/03/2018 gün ve 2018/580 esas 2018/744 karar sayılı kararına ilişkin sanık ... müdafiinin CMK’nin 294. maddesinde açıkça belirtildiği üzere temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerini belirtmediği, dilekçe içeriğinde, yargılama sürecinde daha önceki savunmalara atıf yapıldığı ve bu şekilde muğlak ifadeler kullanılmak suretiyle temyiz sebebinin açıkça belirtilmemiş olduğu, açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz sebeplerini içermeyen dilekçesi ile yapmış olduğu temyiz isteminin CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 05.02.2019 gününde Başkan ... ve Üye ...’in karşı oyu ile oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Kasten öldürme suçundan sanık ... hakkındaki Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/03/2018 tarihli ve 2018-580 E. 2018-744 karar sayılı kararına karşı süresi içerisinde temyiz talebinde bulunan sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinin CMK’nin 294. maddesinde belirtildiği şekilde temyiz sebeplerini içermediği gerekçesiyle CMK’nin 298. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de;

Sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde daha önceki savunmalarına atıf yaparak temyiz edilen kararın hangi nedenlerle bozulması gerektiğini bildirdiği, Bölge Adliye Mahkemesine hitaben yazdığı dilekçedeki iddia ve savunmalar esas alınarak temyiz incelemesinin yapılması görüşünde olduğumuzdan CMK’nin 294. maddesinin dar yorumlanarak temyiz talebinin reddedilmesi şeklindeki çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.