muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/16, Karar No: 2025/2651, Tarih: 07.04.2025

..." gerekçesiyle davanın kabulüne, Sinop ili ... ilçesi ... Köyü ... mevkiinde fen bilirkişisinin 23.03.2022 tarihli raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 365,10 m² tapusuz taşınmazın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, fen bilirkişisinin 23.03.2022 tarihli fen bilirkişi raporu ve eki krokinin kararın eki sayılmasına karar verilmiş; karara karşı davalı Hazine vekilince kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "...mahallinde yapılan keşif sırasında dinlenilen yerel bilirkişi ve tanıkların zilyetliği doğrulamasına, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli ve sonraki tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlenmesine, uzman jeodezi ve fotogrametri bilirkişinin çekişmeli ve istinafa konu taşınmazın 1987, 1990 ve 2004 tarihli hava fotoğrafları ile 2010 yılı ortofotoda tarım arazisi olarak kullanıldığını bildirmesine, incelenen 1987 tarihli hava fotoğrafı ile dava tarihi arasında 20 yıldan fazla bir sürenin geçmiş bulunmasına, ziraat bilirkişinin çekişmeli taşınmaz bölümünün tarım arazisi olduğunu, yapılan senetsiz araştırması sonucunda da norm kısıtlamasının aşılmadığının anlaşılmasına, bu halde çekişmeli ve istinafa konu taşınmaz üzerinde adına tescil kararı verilen davacı yararına 3402 sayılı Kanun'un 14. ve TMK’nın 713. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği..." gerekçesiyle davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; işbu karar davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı ... İdaresi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen 2020/397 Esas, 2023/135 Karar sayılı hüküm, davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf edilmediğinden hükmün ilgili taraf yönünden kesinleştiği gibi, ayrıca Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar neticesinde de ilgili taraf aleyhine bir durum oluşturulmadığından davalı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2-Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Yukarıda 1 nolu bentte açıklandığı üzere; davalı ... İdaresi vekilinin TEMYİZ DİLEKÇESİNİN REDDİNE,

2-Yukarıda 2 nolu bentte açıklandığı üzere; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2107, Karar No: 2018/1920, Tarih: 14.05.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/2107 E.  ,  2018/1920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ise de davalı-karşı davacı-birleşen dosya davacılarının temyiz dilekçesinin süresi içerisinde temyiz defterine kaydedilmediği, davacı-karşı davalı-birleşen dosya davalısının temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl, karşı ve birleşen davalar eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup asıl dava, kalan iş bedelinin tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı ile sözleşme dışı işler ve iş artışı bedeli karşı dava yüklenici namına yapılan ödemeler, eksik ve kusurlu işlerin giderim bedeli ve gecikme tazminatının tahsili, bozmadan önce açılan birleşen dava, sonradan tespit edilen eksik işlerin giderim bedeli ve bozmadan sonra açılan birleşen dava, karşı davada talep edilen yüklenici namına yapılan ödemeler, eksik ve kusurlu işlerin giderim bedeli ve gecikme tazminatının karşı davada hüküm altına alınan bölüm dışında kalan kısmının tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, asıl ve karşı davanın kabulüne, bozmadan önce açılan birleşen davada

verilen karar kesin olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, bozmadan sonra açılıp birleşen aynı mahkemenin 2017/200 Esas sayılı dosyasındaki davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, bozmadan sonra açılıp birleşen dava yönünden taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Bozmadan sonra iş sahipleri vekili tarafından açılıp birleşen ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/200 Esas sayılı dosyasında verilen karar davacısı olan iş sahipleri vekillerince 13.03.2018 tarihinde harçlandırılan dilekçesi ile temyiz edilmiş ise de mahkeme kararının kendisine tebliği 09.02.2018, yüklenici vekilinin temyiz dilekçesinin tebliğ tarihi 01.03.2018 olup 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gerekli 1086 sayılı HUMK'nın 432/I. maddesindeki kararın tebliğinden itibaren 15 günlük temyiz süresi geçtikten ve 433/II. maddesindeki öngörülen yüklenici vekilinin temyizine karar katılma yoluyla temyiz için öngörülen 10 günlük süreden sonra yapıldığından iş sahipleri vekilinin süresinden sonra yaptıkları temyiz istemlerinin REDDİNE,

2-Bozmadan sonra birleşen dosya davalısı yüklenici vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

2-Bozmadan sonra birleşen dosya davalısı yüklenici vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle bozmadan önce açılan karşı dava tarihi itibariyle somut olayda uygulanması gerekli 6100 sayılı HMK'nın 109/3. maddesi hükmünce açıkça feragat edilmiş olması dışında kısmi dava açılmasının, talep konusunun geri kalan kısmından feragat edilmiş olması anlamına gelmeyeceğinin kabul edilmiş olmasına göre temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun görülen bozmadan sonra açılıp birleşen davada verilen hükmün ONANMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince alınması gereken 95,55 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacı-karşı davalı-birleşen dosya davalısından alınmasına, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harçlarının istek halinde temyiz eden davalı-karşı davacı-birleşen dosya davalılarına geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 14.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4960, Karar No: 2025/2067, Tarih: 26.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/4960 E.  ,  2025/2067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1166 E. 2018/1914 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1a, 52/2-4. maddeleri gereğince 21.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafii ile katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar İlk derece mahkemesi kararının ''iddianamede sevk maddesi olarak bu husus talep edilmesine rağmen herhangi bir gerekçe gösterilmeden TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca bir karar verilmemesi '' sebebiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda İlk derece mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan TCK'nın 85/1, 62, 53/6.maddeleri gereğince 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl 6 ay süreyle ehliyetine el konulmasına karar verilmiştir.

4. Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafii ile katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1 ve 53/6. maddeleri uyarınca 3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 2 yıl süreyle ehliyetine el konulmasına karar verilmiştir.

5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık müdafinin temyiz sebepleri; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; Ceza miktarının az olduğuna ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık müdafinin temyiz sebepleri; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; Ceza miktarının az olduğuna ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 05.06.2015 günü saat 11.50 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki araç ile meskun mahal içi, bölünmüş, 50 km/s hız sınırının bulunduğu, düz ve eğimsiz asfalt yolda seyir halindeyken, istikametine göre sol tarafından karşıdan karşıya yaya geçidi üzerinden geçmek isteyen yayaya çarpması neticesinde yayanın öldüğü olayda, mahkemece sanığın idaresindeki araç seyir halindeyken levhalarla belirlenmiş yaya geçidine yaklaşırken hız azaltmaması ile ilk geçiş hakkına sahip olan yayanın geçişini beklememesi sebebiyle asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin istinaf başvuruları üzerine yapılan inceleme neticesinde, İlk derece mahkemesi kararının ''iddianamede sevk maddesi olarak bu husus talep edilmesine rağmen herhangi bir gerekçe gösterilmeden TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca bir karar verilmemesi '' sebebiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 05.06.2015 günü saat 11.50 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki araç ile meskun mahal içi, bölünmüş, 50 km/s hız sınırının bulunduğu, düz ve eğimsiz asfalt yolda seyir halindeyken, istikametine göre sol tarafından karşıdan karşıya yaya geçidi üzerinden geçmek isteyen yayaya çarpması neticesinde yayanın öldüğü olayda, mahkemece sanığın idaresindeki araç seyir halindeyken levhalarla belirlenmiş yaya geçidine yaklaşırken hız azaltmaması ile ilk geçiş hakkına sahip olan yayanın geçişini beklememesi sebebiyle asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

4. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, bilinçli taksirle hareket eden sanık hakkında İlk derece mahkemesince basit taksirden cezalandırılması suretiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE ve KARAR

4. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, bilinçli taksirle hareket eden sanık hakkında İlk derece mahkemesince basit taksirden cezalandırılması suretiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

2918 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinde 18.10.2018 tarihinde 7148 sayılı Kanun ile yapılan değişikliğe göre; "Sürücüler, görevli bir kişi veya ışıklı trafik işareti bulunmayan ancak trafik işareti veya levhalarıyla belirlenmiş kavşak giriş ve çıkışları ile yaya veya okul geçitlerine yaklaşırken yavaşlamak, varsa buralardan geçen veya geçmek üzere bulunan yayalara durarak ilk geçiş hakkını vermek zorundadırlar.

" hükmüne göre yaya geçidinde durmayan sanığın eylemini bilinçli taksirle ile gerçekleştirdiği ve cezasında 5237 sayılı Kanun'un 22 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca artırım yapılması gerektiği ancak yukarıda izah edilen olayın, düzenleme tarihinden önce yani 05.06.2015 tarihli olduğu ve dairemizin yerleşik uygulamalarına göre düzenleme tarihinden önce yaya geçidi üzerinde meydana gelen kazalarda bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nın 22/3.maddesi hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a ilk cümlesi uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Boyabat Asliye Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2229, Karar No: 2011/3065, Tarih: 23.05.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/2229 E.  ,  2011/3065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... vs. arasındaki davadan dolayı Samsun 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 31.12.2009 gün ve 2005/522-2009/547 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görüldüğünden;

1-Yanlar arasında yapılan sözleşmelerin konusu olan 336 ada 1, 8, 9 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının tesis ve tedavülleriyle birlikte istenerek,

2-Avukat ..., ...’in mirasçılarından sadece davalı ...’in vekâletnamesini sunmuş olup, diğer mirasçıların vekâletnameleri dosya kapsamında olmadığından Avukat ...’ten istenerek,

3-...’in vefat eden mirasçıları varsa; onların mirasçılarını gösterir veraset ilâmının da temini sağlanarak birlikte gönderilmesi için dava dosyasının mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20880, Karar No: 2014/18716, Tarih: 26.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/20880 E.  ,  2014/18716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

23/11/2011 günlü "Tutanak" içeriğine göre sanıkların hırsızlık suçunu saat 18:50 'de işlerken yakalandıkları, belirtilen zaman diliminin suç tarihi ve işlendiği yer itibarı ile TCK'nın 6/1-e maddesi kapsamında geceden sayılan zaman dilimi olduğu halde sanıkların cezalarında aynı Kanunun 143/1 maddesi ile artırım yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından, atılı suç için iddianamede sevk maddesinin TCK'nın 142/1-e maddesinin gösterilmesine ve eylemin belirtilen madde kapsamında kalmasına karşın aynı Kanunun 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanıklar ... ve ...’un temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26/05/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8728, Karar No: 2022/8116, Tarih: 01.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/8728 E.  ,  2022/8116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdure ...'ın soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcısı huzurunda alınan 04.10.2013 tarihli beyanında ve mahkeme ifadesindeki anlatımına göre; aralarında gönül ilişkisi bulunan ancak olay tarihinde ayrılmış olduğu sanığın kendisinin kolundan tutup AVM içinden zorla dışarı çıkartıp taksiye bindirdiği ve kendi evine götürdüğü, sonra burada mağdurenin kolundan tutup kıyafetlerini çıkarmasını istediği, mağdure kabul etmeyince üzerine çullanıp mağdurenin kıyafetlerini çıkarmaya çalıştığı, ancak mağdurenin direnmesi neticesinde mağdureyi taksiye bindirip tekrar evine götürdüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK.nın 110. maddesinde düzenlenen ''mağdurun şahsına zararı dokunmaksızın'' şartının gerçekleşmediği ve etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşulları oluşmadığı anlaşıldığından, Tebliğnamedeki bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafinin usul ve yasaya aykırı karar verildiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2647, Karar No: 2012/9096, Tarih: 28.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/2647 E.  ,  2012/9096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.12.2010 tarih ve 2010/336-2010/601 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, Federal Almanya Cumhuriyeti Stutgart Eyalet Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 12 O 390/08 Numaralı dosyasından verilen 10/07/2009 tarihli kararının ve yargılama masrafına dair masraflar tespit kararının müvekkiller ile ilgili kısmının kesinleştiğini ileri sürerek tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tebligatın usulüne uygun yapılmadığını, kararın kesinleşmediğini, kararın Türk kamu düzenine aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre tenfizi istenen kararın 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi'nde belirtilen usulde tebliğ edilmediği, doğrudan posta yolu ile tebligatın yapıldığı, bu itibarla kesinleşmiş bir kararın mevcut olmadığı, ayrıca tenfize konu kararın kamu düzenini ilgilendiren TTK’nun 329. ve 405/2. maddelerine de açıkça aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, mahkemece, tenfizi istenilen kararın Türkiye ile Almanya arasında 28.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi hükümlerine göre yapılmadığı, adi posta yolu ile kararın davalıya tebliğ edildiği, dolayısı ile kararın usulünce kesinleşmediği, kesinleşmeyen yabancı mahkeme kararının tenfizinin mümkün bulunmadığı, ayrıca, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının kamu düzenine ilişkin TTK’nın 329 ve 405/2. maddelerine aykırı olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Mahkemece tenfizi istenen kararın 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi'nde belirtilen usulde tebliğ edilmediği, doğrudan posta yoluyla tebligatın yapıldığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı vekili dava dilekçesinin 13.04.2009, mahkeme kararının ise 07.09.2009 tarihinde Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü aracılığıyla tebliğ edildiğini belirterek buna dair bazı belgeler ibraz etmesine rağmen bu belgeler üzerinde durulup inceleme yapılmadan bu gerekçeyle davanın reddi doğru olmamıştır.