muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8051, Karar No: 2018/8411, Tarih: 01.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/8051 E.  ,  2018/8411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın bir kısım davalılar yönünden feragat nedeniyle reddine, bir kısım davalılar yönünden ise konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün süresi içinde davacı banka, davalılar ..., ..., ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı vekili, dava dışı ... Tarım Ürünleri Sanayi Ltd. Şti. arasında imzalanan genel kredi sözleşmesine ..., ..., ... ve ...'nin müteselsil kefil sıfatı ile kefil olduklarını, borçlular hakkında ... İcra

Müdürlüğü'nün 2009/723 sayılı takip dosyasında yapılan takibin semeresiz kaldığını, takipten sonra borçluların dava konusu 12 adet taşınmazı diğer davalılara mal kaçırmak ve müvekkiline zarar vermek kastı ile muvazaalı olarak satıldığını belirterek, tasarrufların iptalini talep etmiştir.

Davalı borçlular ve diğer davalılar vekilleri, satışların gerçek olduğunu, bedellerinin ödendiğini, taşınmazların halen kayden malikler tarafından kullanıldığını, alacaklıya zarar verme kastı bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden feragat nedeni ile reddine, diğer davalılar yönünden konusuz kalması sebebi ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı banka ile davalılar ..., ..., ... ve ... vekilleri tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Dava İİK.nun 277 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacı bankanın, dava konusu ... İcra Müdürlüğünün ... E sayılı takip dosyasında dosya borçlusu şirket yetkilileri ile yapılan harici protokolle 59.000,00 TL banka alacağı ve icra dosyasından kaynaklanan vekalet ücretini tahsil ettiği, bir kısım davalılarla anlaşılmak suretiyle bu davalılar yönünden davadan feragat edildiği ve karşılıklı olarak yargılama gideri ve vakalet ücreti taleplerinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Kararı temyiz eden davalılar ..., ..., ... ve ... da dahil olmak üzere bir kısım davalılar yönünden ise; konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği, kendilerini vekille temsil ettiren davalılar lehine tek maktu (1.500,00 TL) vekalet ücretine hükmedildiği görülmektedir. Mahkeme gerekçesinde belirtildiği ve dosya kapsamından anlaşıldığı üzere, davanın ön şartlarından olan aciz vesikasının dosyada mevcut olmadığı, alacaklı bankanın dava dışı borçlu şirket aleyhine iki adet taşınmaz yönünden ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takibe geçtiği, davacı banka ile bir kısım davalılar arasında akdedilen harici protokol çerçevesinde davaya konu icra takip dosyasındaki alacağın tahsil edildiği, dolayısıyla aciz halinin bulunmadığı, bu şartlarda yargılamaya devam edilmesi halinde

ön şart yokluğu nedeniyle reddi gerekecek olan davada maktu vekalet ücretine hükmedilmesi isabetli ise de, dava konusu taşınmaz ve tasarrufların birden fazla olduğu, davalı borçlu ...'un (... murisi) iki farklı taşınmazı ...'a, davalı borçlu ...'ye ait başka bir taşınmazdaki 1/2 hissenin davalı ...'e, yine davalı borçlulardan ...'a ait başka bir taşınmazın davalı ...'ya devredildiği anlaşılmakla, belirtilen her bir tasarruf için ayrı vekalet ücretine hükmedilip davacı bankanın sorumlu olduğu miktarların ayrı ayrı belirlenmesi gerekirken farklı tasarruflar için tek vekalet ücretinden davacı bankanın sorumlu tutulması doğru değildir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 Sayılı HMK'nin geçiçi 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nin 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının reddine, davalılar ..., ..., ... ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 2 numaralı bendinin tamamen silinerek yerine; “2-a) Davalılar ..., ... (Şanlı), ..., ..., ..., ..., ..., kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak müştereken ve müteselsilen bu davalılara verilmesine,”, “2-b) Davalılar ... ve ... yönünden dava konusu 2431 parsel sayılı taşınmaz tasarrufu nedeniyle 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak müştereken ve müteselsilen bu davalılara verilmesine,”, “2-c) Davalılar ... ve ... yönünden dava konusu 3863 parsel sayılı taşınmaz tasarrufu nedeniyle 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak müştereken ve müteselsilen bu davalılara verilmesine,” , “2-d) Davalı ... yönünden dava konusu 2321 parsel sayılı taşınmaz tasarrufu nedeniyle 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak adı geçen davalıya verilmesine”, “2-e) Davalı ... yönünden dava konusu 3049 parsel sayılı taşınmaz tasarrufu nedeniyle 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak adı geçen davalıya verilmesine,” ibarelerinin yazılarak hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde

temyiz eden davacı ve davalılar ..., ..., ... ve ...'ya geri verilmesine 01.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9389, Karar No: 2014/15195, Tarih: 30.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/9389 E.  ,  2014/15195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2013/288-2013/741

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yeni atık göleti oluşturulması amacıyla aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu bölgenin toprak yapısı, topoğrafik özellikleri, köy ve çevre yerleşim ve ulaşım merkezlerine olan yakınlıkları, köyde ve çevrede mevcut yol, su, elektrik gibi altyapı hizmetleri ile yine bölgeye getirilmiş bulunan okul, postane, sağlık ocağı gibi tüm sosyal imkanlardan yararlanma olanakları ile köy ve çevresinin gelişmişlik durumlarının (Daireye intikal eden diğer dava dosyalarında da açıklanan bu özellikleri dikkate alınarak) dava konusu taşınmazın değerinde %10 oranında objektif değer artışı oluşturacağı gözetilerek kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken bu unsur dikkate alınmadan eksik bedel tespiti doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6924, Karar No: 2019/2870, Tarih: 13.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/6924 E.  ,  2019/2870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; davalıların trafik sigortacısı, işleteni ve sürücüsü olduğu aracın davacının sevk ve idaresindeki araca çarparak müvekkilinin yaralanıp sakat kalmasına ve iş gücü kaybına neden olduğunu, davacının meslek lisesi mezunu olduğu göz önünde alındığında sakatlık oranının yükseldiğini ve gelir seviyesinin asgari ücretin çok üzerine çıktığını belirterek müvekkilinin uğradığı iş gücü kaybı nedeniyle fazlaya dair hakları saklı tutularak 10.000,00 TL maddi tazminatın sigorta şirketi açısından temerrüt tarihinden, diğer davalılar yönünden olay tarihinden, itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş, tamamlama harcı ile maddi tazminat talebini 22.118,95 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ...vekili; davalı sürücünün sevk ve idaresindeki aracın müvekkili nezdinde trafik sigortası olduğunu, sakatlanmaya ilişkin teminatın 200.000,00 TL ile sınırlı olduğunu, başvuruda bulunulmadığından ödeme yapılmadığını kusurun ve sakatlanma oranının tespitinin gerektiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ...; aşamalarda ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 22.118,95 TL maddi tazminatın poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere Ray Sigorta A.Ş, ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline, ...açısından 02/03/2012 tarihinden diğer davalılar açısından 19/04/2011 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dava dilekçesinde, diploma örneği sunularak davacının Kastamonu Anadolu Meslek Lisesi Elektrik bölümü mezunu olduğu belirtilmiştir. Hükme esas alınan 26.08.2013 tarihli Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu raporunda, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre; meslek grup numarası bildirilmemekle E cetveline davacının %17 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağı tespit edilmiştir. Davacının Elektrik bölümü mezunu olması ve davacı vekilinin bu yönde itirazları olmasına göre mahkemece, davacının mesleği belirtilerek Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu’dan rapor alınması, maluliyet oranının bu şekilde belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

3- Çalışma gücü kaybı zararının hesabında yaralanan veya malul olanın gelirinin belirlenmesi tazminatın doğru tespitinde önemli bir yer tutmaktadır. Somut olayda mahkemece, alınan 03.03.2015 tarihli bilirkişi raporunda; kolluk araştırmasında davacının Küre Belediyesi’nde mevsimlik işçi olarak çalıştığının bildirilmesine göre hesaplama yapıldığı, 06.07.2015 tarihli bilirkişi raporunda davacının gelirine dair belge bulunmadığından asgari ücret üzerinden hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır. Aktüer hesap raporlarında davacının geliri yönünden biribirinden farklı değerlendirmeler yapılmış, davacının geliri net olarak tespit edilmemiştir.

Oysa davacının gelirinin net bir şekilde belirlenmesi için davacının meslek lisesi elektrik bölümü mezunu olması ve belediyede çalıştığına dair dosya içerisindeki bilgilerin dikkate alınması ile davacının kaza tarihinden geriye doğru 5 aylık çalışmasına ilişkin SGK kayıtlarının ve maaş bordroları getirtilerek desteğin gerçek gelirinin belirlenmesi ve buna göre zarar hesabı yapılması gerekirken, yazılı olduğu şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 13/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9815, Karar No: 2020/1401, Tarih: 02.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/9815 E.  ,  2020/1401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, Burç Belediye Meclisinin 07.04.2008 tarihli kararı ile ... ili ... ilçesi Kazankak mevkii 422 ada 1, 2 ve 3 de kayıtlı taşınmazın bedelinin 3 ay içerisinde 3 taksitte ödenmesi koşulu ile müvekkili kooperatife tahsisine karar verildiğini, kooperatif ortaklarının dar gelirli olması nedeniyle tahsis bedeli 222.775,00 TL’nin 31.12.2012 tarihinde belediye hesabına yatırılabildiğini, akabinde davalı Belediyeye tapu devri için yapılan başvuruya olumlu cevap verilmediğini, müvekkili kooperatif tarafından tahsis edilen arsa üzerine daireler yapıldığını, yapılan yapı değerinin arsa değerinden daha fazla olduğunu ileri sürerek keşif ile belirlenecek arsa bedelini yatırmak suretiyle dava konu taşınmazın davalı ... adına tescilinin iptali ile müvekkili kooperatif adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, konuyla ilgili Mahalli İdareler Genel Müdürlüğünden alınan görüşte Belediyelerin Arsa, Konut ve İşyeri Üretimi, Tahsisi, Kiralaması ve Satışına Dair Yönetmeliğin 12. maddesine atıf yapıldığını, davacının tahsis bedelini süresinde yatırmadığından tapu tescil talepli başvurusunun ilgili maddeye göre hukuka ve yasalara uygun şekilde reddedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı ... tarafından davacı kooperatife arsa bedelini 3 ay içerisinde 3 taksitte ödemesi koşulu ile arsa tahsisine karar verildiği, davacı tarafından taksitlerin süresinde ödenmediği, Belediyelerin Arsa, Konut ve İşyeri Üretimi, Tahsisi, Kiralanması ve Satışına Dair Yönetmeliğin 12. maddesine göre taksit ödemesinin toplam 3 ay süre ile yapılmaması durumunda borcun gecikme faiziyle birlikte 30 gün içinde ödenmesi ödenmemesi halinde tahsisin iptali gerektiği, davacı kooperatifin dava konusu taşınmaz üzerine yaptırdığı dairelerin bedelinin 592.540,00 TL, taşınmazın değerinin ise 2.227,765,00 TL hesaplandığı gerekçesiyle davacının istemlerinin TMK'nın 724. maddedeki şartlar oluşmadığından reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5, Karar No: 2006/33, Tarih: 01.03.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/21-5 E.  ,  2006/33 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Muğla 1.Asliye Hukuk ( İş ) Mahkemesi

Günü : 1.6.2005

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, davacı şirketin Bağ-Kur sigortalılarına yaptığı tıbbi malzeme satış bedellerinin temlik sözleşmelerine dayalı olarak davalı Bağ-Kur’dan tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire; yukarıda metni yazılı gerekçe ile yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar vermiş, yerel mahkemece göreve ilişkin bozma ilamına direnilmiştir.

Uyuşmazlık; görevli mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Borçlar Kanununun 162-172. maddeleri arasında düzenlenen alacağın temliki, ister sözleşmeye, ister kanun hükmüne yada yargı kararına dayansın, üçlü ilişkiye dayanan hukuki bir yapıyı ifade eder. Yasa, temlik için yazılı şekil şartını yeterli görmektedir.

Alacaklı, bir borç ilişkisinden doğan alacağını üçüncü bir kişiye (temlik alan/temellük edene) devretmekte, alacak, temlik edenden üçüncü kişiye geçerken borç ilişkisinin aktif süjesi değişmekte, temlik eden borç ilişkisinden çıkarak onun yerine alacaklı sıfatıyla, alacağı devralan üçüncü kişi geçmektedir.

Temlik, mevcut bulunan bir alacağın varlık ve tutarını üçüncü kişiye aktaran bir işlem olup, yeniden borç doğurmaz (Yargıtay 4. HD. 13.4.1972 gün ve 1976 E-3333 K.) .

Temlik ile birlikte üçüncü kişi, alacağı tamamen veya kısmen, alacaklı ile borçlu arasındaki borç ilişkisinin koşullarıyla iktisap etmektedir. Burada değişen sadece borç ilişkisinin tarafı (süjesi) olup, konusu (objesi) değildir. (A.Kılıçoğlu-Borçlar Hukuku, 4. Bası, Syf.596 vd.)

Alacaklı, alacağını üçüncü kişiye olan borcunu ifa amacıyla temlik edebileceği gibi, borçludan olan alacağını tahsil amacıyla da temlik edebilir. Alacağın bir ivaz karşılığında temlik edilmesi halinde Yasa (BK. 169/I. md.) temlik edene bir garanti (sağlama, tekeffül) borcu yüklemektedir. Temlik eden, her şeyden önce alacağın temlik zamanındaki varlığından sorumlu bulunmaktadır. Alacağın tahsil amacıyla temlik edilmesi halinde de (BK. 170. md.) temlik edene bir garanti borcu öngörülmüştür.

Temellük eden (üçüncü kişi), borçluya karşı, alacağın kendisine temlik edildiğini ve alacağın varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Üçüncü kişi bunu ispat edebilmek için, alacaklının elinde bulunan ve alacağın varlığını gösterir bilgi ve belgelere dayanabilecektir. Üçüncü kişi ile borçlu arasındaki ilişki, alacaklı ile borçlu arasında borcun doğumuna yol açan borç ilişkisine dayanmaktadır.

Temellük eden (üçüncü kişi), borçluya karşı, alacağın kendisine temlik edildiğini ve alacağın varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Üçüncü kişi bunu ispat edebilmek için, alacaklının elinde bulunan ve alacağın varlığını gösterir bilgi ve belgelere dayanabilecektir. Üçüncü kişi ile borçlu arasındaki ilişki, alacaklı ile borçlu arasında borcun doğumuna yol açan borç ilişkisine dayanmaktadır.

Borçlu, temliki öğrendiği zaman temlik edene karşı haiz olduğu defileri üçüncü kişiye karşı da ileri sürebileceği gibi, alacak hakkının doğumunu önleyen olaylarla, alacak hakkını ortadan kaldıran olayları da itiraz olarak ileri sürebilir. Borçlunun ileri sürdüğü itirazlar sabit olduğu takdirde, yapılan temlik işlemi geçerli olmayacaktır.

Bir diğer ifadeyle, temlike rağmen borç ilişkisinin, özellikle sözleşmenin aktif süjesi olarak (temlik eden) alacaklı sıfatını korumakta, bu nedenle de, borçlunun borç ilişkisiyle ilgili irade beyanlarının muhatabı, temlikten önce olduğu gibi temlikten sonra da alacağı temlik eden ilk alacaklı olmaktadır.

Bağ-Kur sağlık sigortasının yasal temeli 1479 sayılı Kanunun Ek-11 vd. maddeleri olup, somut olayda, sağlık malzemesi alımından kaynaklanan alacak temlik edilmekte, temlik sözleşmesi ile davacı şirket, Bağ-Kur alacaklısının (sigortalısının) yerine geçmektedir. Anılan belgenin, üçüncü kişiye alacağı talep etme, tahsil ve ahzu kabz yetkisi tanıdığı görülmektedir. Yargılama usulünden doğan haklarla birlikte temlik yapılması olanaklıdır. Belge metninde, davacının alacak haklarının davaya konu edildiği açıklandıktan sonra, bütün hak ve borçlarıyla temlik edildiğinin açıklanması, kullanılan sözlere göre çok geniş kapsamlı ve anlamlı olup, alacağın temlik anında mevcut durumu yargılama usulüne ilişkin bütün haklar dahil kapsamına aldığının benimsenmesi zorunludur (4.HD. 9.7.1974 gün ve 5767 E. 4470 K).

Alacağın temlikinin, alacaklı ile üçüncü kişi ve borçlu bakımından yukarıda açıklanan hüküm ve sonuçları ancak sağlık sigortasının kapsam ve koşullarını düzenleyen Bağ-Kur mevzuatı çerçevesinde belirlenebilir. Davacı Şirket, Bağ-Kur sağlık mevzuatı uyarınca davalı Kurum tarafından sigortalı ve hak sahiplerine yapılması gereken sağlık yardımlarına ilişkin alacak haklarının, ilgili sigortalılar tarafından kendisine temlik edilmesi üzerine iş bu davayı açtığına göre, uyuşmazlığın temelinde Kurumun sağlamakla yükümlü olduğu sağlık yardımlarının ödettirilmesi isteği vardır. Bu hakkın sigortalılar tarafından davacı şirkete temlik edilmesi, uyuşmazlığın 1479 sayılı Kanundan kaynaklanmış olması gerçeğini ortadan kaldırmaz.

Uyuşmazlıkların çözüm yerini belirleyen 1479 sayılı Kanunun 70. maddesinde yer alan; “Bu Kanunun uygulanmasından doğan uzlaşmazlıklar, yetkili iş veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görülür” hükmü dikkate alındığında, taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümünde iş mahkemesinin görevli olduğu sonucuna varılmış olması karşısında, yerel mahkemenin bu yöne ilişkin direnme kararı usul ve yasaya uygundur.

Uyuşmazlıkların çözüm yerini belirleyen 1479 sayılı Kanunun 70. maddesinde yer alan; “Bu Kanunun uygulanmasından doğan uzlaşmazlıklar, yetkili iş veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görülür” hükmü dikkate alındığında, taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümünde iş mahkemesinin görevli olduğu sonucuna varılmış olması karşısında, yerel mahkemenin bu yöne ilişkin direnme kararı usul ve yasaya uygundur.

Ne var ki, Özel Dairece davanın esasına yönelik temyiz itirazları bozma nedenine göre

incelenmemiş olup, dosyanın bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin, bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının incelenebilmesi için dosyanın 21. HUKUK DAİRESİNE gönderilmesine, 01.03.2006 gününde oyçokluğuyla karar verildi.