muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/96, Karar No: 2013/12958, Tarih: 24.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/96 E.  ,  2013/12958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ekspertiz raporunda suça konu gaz tabancasının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun, küre, veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtildiği, silahın orjinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi karşısında; Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 24.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12374, Karar No: 2011/15476, Tarih: 18.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/12374 E.  ,  2011/15476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kahramanmaraş 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.10.2008 gün ve 2006/153 - 2008/342 sayılı kararı onayan Daire’nin 08.02.2011 gün ve 2009/4447 - 2011/1310 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin % 17 hisse ile ortak olduğu davalı şirketin 23.02.2006 tarihli genel kurul toplantısında sermaye artırımına dair alınan kararın davacının usulüne uygun olarak toplantıya çağırılmaması ve nakit ihtiyacı olmayan şirketteki yönetimdeki ortakların hakimiyetini sağlamaya yönelik olması nedeniyle afaki iyiniyet kurallarına aykırı bulunduğunu ileri sürerek, 23.02.2006 günlü genel kurulda alınan sermaye artırılmasına dair kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, çağrının usulüne uygun yapıldığını, sermaye artırımının şirketin borç içinde olmasından kaynaklandığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin davanın reddine dair verdiği kararının Dairemizce onanması üzerine, davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 18.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11992, Karar No: 2015/7238, Tarih: 30.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/11992 E.  ,  2015/7238 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında - TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılanlar vekilinin ... ve ... yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılanlar vekilinin, ölen ...'nın babaannesi ile dedesi oldukları anlaşılan ... ve ... yönünden gerek yazılı ve gerekse sözlü olarak davaya katılma talebinde bulunmadığı, adı geçenlerin de bizzat duruşmaya iştirak edip şikayetlerini bildirerek katılan sıfatını almadıkları anlaşıldığından, katılan sıfatları bulunmayan...ve ... yönünden vekillerinin vaki temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE ,

2-Diğer katılanlar vekili ve sanıklar müdafiinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

CMK'nın 232/2-b. maddesi uyarınca katılan ... ile ölen ...'nın isimleri gerekçeli karar başlığına yazılmamış ise de; bu hususlar mahallinde tamamlanabilir yazım eksikliği olarak kabul edildiğinden,

29/07/2011 tarihli Ölü Muayene ve Otopsi Tutanağının her iki sayfasında zabıt katibi imzası bulunmamakta ise de; tutanağın her iki sayfasının C.Savcısı ile hazır bulunanların tümü tarafından imzalandığının anlaşılması karşısında, bu husus sonuca etkili olmadığından,

Bozma sebebi sayılmamıştır.

18.07.2011 tarihinde 2003 doğumlu olan ...'nın ... merkez... beldesi içerisinden geçmekte olan ve sanıklardan ...'nın başkan, sanık ...'ın encümen üyesi ve müdür, diğer sanıkların ise encümen üyesi olduğu ...Sulama Birliğinin denetim ve işletmesinde olan sulama kanalına düşerek ağır şekilde yaralandığı ve daha sonra kaldırıldığı hastanede vefat ettiği olayda, sanıkların kusurlu oldukları gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmiş ise de, köyün ortak kullanımına tahsis edilmiş bulunan ve geniş bir alanı kaplayan sulama kanalları üzerindeki kanallarda ve köprüler üzerinde çocuk ve diğer canlıların girmesini önleyecek şekilde önlem alınması ve fiziki engeller ile koruyucu güvenlik tertibatının sağlanması yönünden sanıkların alabileceği tedbir ve yüklenecek kusur bulunmadığı gözetilmeden, sanıklara kusur yükleyen isabetsiz bilirkişi raporlarına itibarla beraatleri yerine hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi;

Kabule göre de;

1-Sanıklar hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

2-Adli para cezası taksitlendirilirken, uygulanan kanun maddesinin TCK'nın 52/4. maddesi yerine TCK'nın 52/2. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,

1-Sanıklar hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

2-Adli para cezası taksitlendirilirken, uygulanan kanun maddesinin TCK'nın 52/4. maddesi yerine TCK'nın 52/2. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8615, Karar No: 2010/10445, Tarih: 14.10.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/8615 E.  ,  2010/10445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.02.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen 10.02.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, kadastro çalışmaları sırasında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davalılar adına tescil edilen ... Köyü 101 ada 90, 23, 25, 28, 44, 33, 37, 24, 36, 38, 27, 39 ve 41 ve 121 ada 57 sayılı parsellerin mera olduğunu, özel mülkiyete konu teşkil etmeyeceğini belirterek kayıtlarının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 101 ada 90, 44, 24, 36, 27, 39 ve 41 sayılı parsellerin tapusunun iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına, 101 ada 23, 25, 28, 33, 37, 38 ve 121 ada 57 sayılı parseller yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine vekili red edilen parseller yönünden temyize getirmiştir.

Reddine karar verilen dava konusu taşınmazların dosyada yer alan kadastro tutanaklarında 101 ada 23, 25, 28 ve 33 sayılı parseller "çayır" niteliği ile 101 ada 37, 38 ve 121 ada 57 sayılı parsellerde "tarla" niteliği ile tespit ve tescil edildiği, bu parsellerin 101 ada 142 ve 121 ada 88 sayılı parsel olarak ve mera niteliği ile sınırlandırılan taşınmazların içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır.

Ziraatçı bilirkişinin düzenlediği raporda 101 ada 25 ve 33 parsellerin çayır arazisi, 101 ada 23, 28, 37, 38 ve 121 ada 57 parsellerin ise hali hazırda tarım yapılmamasına rağmen tarla olarak işlevini yerine getirebileceği bildirilmiştir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tarife göre çayır; taban suyunun yüksek bulunduğu veya sulanabilen yerlerde biçilmeye elverişli yem üretilen ve genellikle kuru ot üretimi için kullanan yerlerdir. Çayır nitelikli bir yerin aynı zamanda mera özelliği taşıyabileceği kuşkusuzdur. Nitekim; anılan kanunun 3. maddesi (i) bendinde çayır, mera, yaylak ve kışlak arazisinin sınırlandırmaya tabi olduğu kabul edilmiştir. Her ne kadar bir yerin çayır olması mutlak suretle zilyetlikle kazanmaya elverişli olmadığının kabulünü gerektirmez ise de bu yerin özellikleri ve kullanma biçimi, özellikle de taşınmazın mera niteliği ile sınırlandırılan parsel içinde kalması mera bütünlüğünü bozacağından o yerin meradan açıldığını ve zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğunu gösterebilir. Meranın uzun süre tarım arazisi olarak kullanılması da mera niteliğinin kaybına neden olmaz. Bu nedenle bu konuda yapılan inceleme ve araştırma ile bilirkişi raporu yetersizdir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; taşınmazların mera parselleri içerisinde kaldığı gözetilerek reddine karar verilen taşınmazların ve çevre parsellerin toprak yapısı incelenmeli ve karşılaştırılmalı, mera parselinin bütünlüğünü bozup bozmadığı, meradan açma olup olmadığı yerinde yeniden keşif yaparak incelemek, konusunda uzman olan bilirkişilerden bu konuda ayrıntılı ve gerekçeli rapor almak ve sonucuna uygun bir hüküm kurmak olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmayla davanın yazılı olduğu şekilde kısmen reddine karar verilmesi gerektiğinden karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2906, Karar No: 2013/21346, Tarih: 04.07.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/2906 E.  ,  2013/21346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 6 adet gazete çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5585, Karar No: 2016/2333, Tarih: 03.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/5585 E.  ,  2016/2333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılana ait işyerinde çalışan sanıkların, katılan adına tahsil ettikleri paraları işyeri kasasına aktarmayarak kendi yararlarına tasarrufta bulunmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia olunduğu olayda;

1-Tanıklar ...'ın ifadelerinde katılana ait işyerinde evleri için mutfak dolabı yaptırdıklarını ve parasını da sanıklara elden verdiklerini ve tanıklar ......'in ise sanıkların gelirlerinin çok üstünde harcama yaptıklarını beyan ettiklerinin anlaşılması ve bilirkişi raporunda da sanıkların tahsil ettikleri parayı katılana ait şirkete yatırdıklarına dair kayıtların bulunduğunun belirtilmiş olması karşısında, sanıkların katılan adına tanıklara yaptıkları iş karşılığında tanıklardan aldıkları paraları katılana teslim etmeyerek zincirleme şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi

2-Kabul ve uygulama göre de;

Sanıklar hakkında beraat hükmünün CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca verilmesine rağmen anılan Kanun'un 223/1-e maddesinin yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5642, Karar No: 2022/568, Tarih: 12.01.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/5642 E.  ,  2022/568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın dosya kapsamına göre fiilen askerlik görevini ifa ettiği esnada yasal izine ayrılıp izin süresinin bitiminde birliğine katılmamak suretiyle izin tecavüz suçunu işlediği iddiasıyla hakkında kamu davası açılmış olduğu gerekçesiyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9091, Karar No: 2019/8104, Tarih: 11.06.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/9091 E.  ,  2019/8104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği; somut olayda,sanığın ihbarı üzerine katılanın kamyonetinde kaçak emval niteliğinde bulunmayan üzüm asma ağaç dalları ve 2 adet kavak ağacı dalı bulunması nedeniyle sanığın iddiaların maddi vakalara dayandığı dikkate alındığında, sanığın şikayet ve beyanlarının Anayasanın 74. maddesinde yer alan Anayasal şikayet ve dilekçe verme hakkı kapsamında kalıp iftira suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2- Sanığın 15.11.2013 tarihli savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasını talep ve kabul etmesine rağmen hüküm kısmında sanığın uygulanmasına rıza göstermediğinden bahisle çelişkiye neden olunması

3- Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK.nın 53. maddesindeki yazılı hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9771, Karar No: 2023/11893, Tarih: 13.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/9771 E.  ,  2023/11893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2413 E., 2023/743 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/907 E., 2022/221 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı ... ... ... Elektrik Üretim AŞ tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı tarafın başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... AŞ (...) vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekâlet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz. Alacağın bir kısmının dava edilmesi hâlinde, kısmi davada kesinlik sınırı dava edilen miktara göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir.

Dosya içeriğine göre İlk Derece Mahkemesince, kararı temyiz eden davalı ... yönünden davanın reddine karar verildiği ve bu davalı aleyhine hüküm altına alınan bir miktar bulunmadığı anlaşılmakla; karar tarihi itibarıyla bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararların kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22656, Karar No: 2012/23106, Tarih: 12.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/22656 E.  ,  2012/23106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... İlçesi, ... Mahallesi ... sitesi ... ada ... parsel, ... blok 9 no.lu parselde bulunan meskenine su abonesi olabilmek için 5.345, 74 TL kanal katılım ve şebeke bedeli istediğini belirterek, talep edilen bedelden sorumlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinden dolayı davalı idareye sorumlu bulunmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su Tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

2012/22656-23106

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçememek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.