muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/489, Karar No: 2019/682, Tarih: 28.11.2019

2918 sayılı Kanun'un 48. maddesinin değiştirilmesinden önceki dönemde gerçekleştirilen eylemler yönünden ise, Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulunun bilimsel değerlendirmeleri de dikkate alınarak, kanında 0,30 promil ve altında alkol tespit edilen kişilerin aksi ispatlanmadıkça emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edecek durumda oldukları, kanında 0,31 - 1,00 promil alkol tespit edilen kişilerin emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edip edemeyecek hâlde olup olmadıkları hususunun olaydan sonra en kısa sürede yapılacak ayrıntılı bir doktor muayenesiyle belirlenmesi gerektiği, bunun mümkün olmadığı hâllerde bu hususun failin olay sırasındaki davranışları değerlendirilmek suretiyle belirlenebileceği, kanında 1,01 promil ve üzerinde alkol tespit edilen kişilerin ise her hâlükârda emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek hâlde oldukları kabul edilmelidir.

Nitekim, Ceza Genel Kurulunun 04.12.2018 tarihli ve 708-608 sayılı kararında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Gelinen bu aşamada "faillik" ve "şeriklik" kavramları üzerinde de durulması gerekmektedir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda, 765 sayılı Kanun'daki “asli iştirak-feri iştirak” ayrımı terk edilerek suça iştirakte, faillik ve şeriklik ayırımı öngörülmüş, azmettirme ve yardım etme şeriklik kavramı içinde değerlendirilmiştir.

Kanun’un 37. maddesindeki; "(1) Suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur.

(2) Suçun işlenmesinde bir başkasını araç olarak kullanan kişi de fail olarak sorumlu tutulur. Kusur yeteneği olmayanları suçun işlenmesinde araç olarak kullanan kişinin cezası, üçte birden yarısına kadar artırılır" şeklindeki hüküm ile maddenin birinci fıkrasında müşterek faillik, ikinci fıkrasında ise dolaylı faillik düzenlenmiştir.

Kanun’da suç olarak tanımlanan fiilin, birden fazla suç ortağı tarafından iştirak hâlinde gerçekleştirilmesi durumunda TCK’nın 37/1. maddesinde düzenlenen müşterek faillik söz konusu olacaktır.

Öğretideki görüşler de dikkate alındığında müşterek faillik için iki şartın birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir:

1- Failler arasında birlikte suç işleme kararı bulunmalıdır.

2- Suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurulmalıdır.

Müşterek faillikte, birlikte suç işleme kararının yanı sıra fiil üzerinde ortak hâkimiyet kurulduğu için her bir suç ortağı “fail” konumundadır. Fiil üzerinde ortak hâkimiyetin kurulup kurulmadığının belirlenmesinde suç ortaklarının suçun icrasında üstlendikleri rolleri ve katkılarının taşıdığı önem göz önünde bulundurulmalıdır.

"Yardım etme" ise 5237 sayılı TCK'nın 39. maddesinde; "(1) Suçun işlenmesine yardım eden kişiye, işlenen suçun ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, onbeş yıldan yirmi yıla; müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde cezanın yarısı indirilir. Ancak, bu durumda verilecek ceza sekiz yılı geçemez.

"Yardım etme" ise 5237 sayılı TCK'nın 39. maddesinde; "(1) Suçun işlenmesine yardım eden kişiye, işlenen suçun ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, onbeş yıldan yirmi yıla; müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde cezanın yarısı indirilir. Ancak, bu durumda verilecek ceza sekiz yılı geçemez.

(2) Aşağıdaki hâllerde kişi işlenen suçtan dolayı yardım eden sıfatıyla sorumlu olur:

a) Suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek.

b) Suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak.

c) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak" şeklinde,

"Bağlılık kuralı"da aynı Kanun’un 40. maddesinde; "(1) Suça iştirak için kasten ve hukuka aykırı işlenmiş bir fiilin varlığı yeterlidir. Suçun işlenişine iştirak eden her kişi, diğerinin cezalandırılmasını önleyen kişisel nedenler göz önünde bulundurulmaksızın kendi kusurlu fiiline göre cezalandırılır.

(2) Özgü suçlarda, ancak özel faillik niteliğini taşıyan kişi fail olabilir. Bu suçların işlenişine iştirak eden diğer kişiler ise azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulur.

(3) Suça iştirakten dolayı sorumlu tutulabilmek için ilgili suçun en azından teşebbüs aşamasına varmış olması gerekir" biçiminde,

Düzenlenmiştir.

Suçun icrasına iştirak etmekle birlikte, işlenişine bulunduğu katkının niteliği gereği kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen diğer suç ortaklarına “şerik” denilmekte olup 5237 sayılı TCK’da şeriklik, azmettirme ve yardım etme olarak iki farklı şekilde düzenlenmiştir. Buna göre, kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen veya özel faillik vasfını taşımadığı için fail olamayan bir suç ortağı, gerçekleşen fiilden 5237 sayılı Kanun’un 40. maddesinde düzenlenen bağlılık kuralı uyarınca sorumlu olmaktadır.

TCK’nın 39. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenlemeye göre, yardım etme; maddi yardım ve manevi yardım olarak ikiye ayrılmaktadır.

1- Bir suçun işlenmesine maddi yardımda bulunma çok çeşitli şekillerde ortaya çıkmakla birlikte anılan maddede maddi yardım;

a) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları temin etmek,

b) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında maddi yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak,

Olarak sayılmıştır.

2- Manevi yardım ise;

a) Suç işlemeye teşvik etmek,

b) Suç işleme kararını kuvvetlendirmek,

c) Suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaat etmek,

d) Suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek,

Şeklinde belirtilmiştir.

a) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları temin etmek,

b) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında maddi yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak,

Olarak sayılmıştır.

2- Manevi yardım ise;

a) Suç işlemeye teşvik etmek,

b) Suç işleme kararını kuvvetlendirmek,

c) Suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaat etmek,

d) Suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek,

Şeklinde belirtilmiştir.

Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin belirlenmesi için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir. Zira "yardım etme"yi müşterek faillikten ayıran en önemli unsur, kişinin suçun işlenişi sırasında fiil üzerinde ortak hâkimiyetinin bulunmamasıdır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Olay tarihinde 2,30 promil alkollü olması nedeniyle emniyetli bir şekilde araç kullanamayacak hâlde bulunan inceleme dışı sanık ...’ün, sevk ve idaresindeki araçla seyir hâlindeyken, direksiyon hâkimiyetini kaybedip takla atmak suretiyle asli kusurlu olarak trafik kazasına ve araç içerisinde bulunan sanık ...’in basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralanmasına neden olduğu, ancak kaza sonrasında aracın yanına gelen inceleme dışı sanık ...’in karakolda verdiği ifadesinde kolluk görevlilerine inceleme dışı sanık ...’ün kullandığı aracı gerçeğe aykırı olarak kendisinin kullandığını ve kazayı kendisinin yaptığını bildirdiği, sanığın da bu hususu doğrular nitelikte ifade verdiği ve görevli polis memurlarında araç sürcüsünün kim olduğuna dair şüphe oluşması nedeniyle bu olay hakkında düzenlenen trafik kazası tespit tutanağının sürücü hanesinin boş bırakıldığı olayda,

Resmî belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunun oluşabilmesi için, kişinin beyanı üzerine düzenlenen resmî belgenin, bu beyanın doğruluğunu ispatlayıcı nitelikte olması, bir başka ifadeyle beyanın doğruluğunun kamu görevlisi tarafından araştırılmasının zorunlu olmamasının gerektiği göz önüne alındığında, dosya kapsamında yalan beyan sonucunda meydana getirilmiş resmî belge olarak kabul edilen trafik kazası tespit tutanağı düzenlenirken görevli polis memurlarınca beyanlara itibar edilmemiş olup duyulan şüphe nedeniyle belgedeki sürücü hanesinin boş bırakıldığı ve sürücü hanesinin neden boş bırakıldığına dair 29.04.2006 tarihli başka bir tutanak daha tanzim edildiği, doğrudan sanık veya inceleme dışı sanıkların beyanlarına itibar edilerek bir belge düzenlenmediği anlaşıldığından sanığın eyleminin resmî belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçu kapsamında değerlendirilemeyeceği,

Diğer taraftan, gerçekleşen kaza neticesinde sanığın yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olması, olayda bilinçli taksir hâlinin kabulü durumunda dahi basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikteki yaralanmayla sonuçlanan taksirle yaralama suçunun takibinin şikâyete tabi suçlardan olması ve sanığın, yaralanmasına ilişkin herhangi bir şikâyetinin bulunmaması nedeniyle taksirle yaralama suçundan inceleme dışı sanık ... hakkında soruşturma yapılamayacak olması, tüm dosya kapsamına göre de olay yerine sonradan geldiği anlaşılan ve aşamalarda kazaya karışan aracı kendisinin kullandığı yönünde ifade veren inceleme dışı sanık ...’in alkolsüz olması karşısında, kazayı yapan aracın inceleme dışı sanık ... tarafından kullanıldığının kabul edilmesi hâlinde, inceleme dışı sanık ... yönünden sübut bulan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun inceleme dışı sanık ... yönünden oluşmayacağı ve kendi nezdinde oluşmayan suç yönünden de suç üstlenme suçunun işlenemeyeceği,

Olay tarihinde 2,30 promil alkollü olup emniyetli bir şekilde araç kullanamayacak hâlde bulunan inceleme dışı sanık ... hakkında, sevk ve idaresindeki araçla seyir hâlindeyken, asli kusurlu olarak trafik kazasına sebep olması nedeniyle trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan soruşturma yürütülmesi gerekirken, kaza sonrasında aracın yanına gelen inceleme dışı sanık ...’in, karakolda verdiği ifadesinde gerçeğe aykırı olarak aracı kendisinin kullandığını ve kazayı kendisinin yaptığını beyan etmesi şeklindeki eylemiyle inceleme dışı sanık ...'ün, işlediği suç kapsamında araştırılması ve yakalanmasından kurtulması için imkân sağlayarak soruşturma yürütülmesine engel olmanın amaçlandığı, sanığın da olayın en başından beri verdiği ifadelerde aracı kullananın inceleme dışı sanık ... olduğunu beyan ederek adı geçen inceleme dışı sanıkla fikir ve eylem birliği içerisinde ve birlikte suç işleme kararıyla suçun işlenişi üzerinde hâkimiyet kurduğu, bu suretle inceleme dışı sanık ... ile birlikte hareket eden sanığın, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işleyen inceleme dışı sanık ... hakkında adli makamlarca yapılacak soruşturma işlemlerinden kurtulması için imkân sağlamaya yönelik eyleminin müşterek faillik kapsamında suçluyu kayırma suçunu oluşturduğu, aleyhe yönelen temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulması gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabulüne karar verilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabulüne karar verilmelidir.

Öte yandan, itirazın kapsamının sanık ... hakkında kurulan resmî belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçu ile sınırlı olduğu, inceleme dışı sanık ... hakkında aynı suçtan verilen doğrudan 2.000 TL adli para cezasının hüküm tarihi itibarıyla kesin nitelikte olması nedeniyle Özel Dairece adı geçen inceleme dışı sanık müdafisinin temyiz isteminin reddine karar verildiği göz önüne alındığında, sanık yönünden verilen kararın inceleme dışı sanık ...’e bir etkisinin olmayacağı sonucuna varılmıştır.

SONUÇ:

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının DEĞİŞİK GEREKÇEYLE KABULÜNE,

2- Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 29.01.2015 tarihli ve 24451-1599 sayılı onama kararının sanık ... yönünden KALDIRILMASINA,

3- Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2013 tarihli ve 193-108 sayılı hükmünün, sanığın eyleminin suçluyu kayırma suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA, aleyhe yönelen temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 28.11.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/763, Karar No: 2014/1365, Tarih: 30.01.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/763 E.  ,  2014/1365 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin işbölümü alanı Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.1.2013 tarih 2013/1 sayılı kararında belirtilen işlerle sınırlıdır.

İnceleme konusu karar, temizlik işçiliği ve çöplerin taşınması işi sözleşmesinden kaynaklanan tazminat talebine ilişkin olup, belirgin şekilde Yargıtay Büyük Genel Kurulu kararı gereği Dairemizin inceleme kapsamı dışında bulunmakta ve niteliği bakımından Yargıtay (13). Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı dava dosyasının Yargıtay (13). Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5521, Karar No: 2016/3487, Tarih: 09.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5521 E.  ,  2016/3487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün asıl ve birleşen davada davacı vekilince duruşmalı, asıl ve birleşen davada davalı vekilince duruşmasız temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl ve birleşen davada davacı asıl Ş.. İ.. ve vekili avukat Tarık Tekin ile asıl ve birleşen davada davalı asıl G.. I.. gelmiş, başka gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin davacının yaşı ve tecrübesizliğinden yararlanılarak,davacıya imzalatıldığını, sözleşmede ivazlar arasında dengesizlik olduğunu ileri sürerek, ivazların dengelenmesi için 1 numaralı bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini, mümkün değilse değerinin tahsilini; birleşen davada, sözleşme gereğince davalı tarafında ödenmesi gereken 200.000,00 TL miktardan davalının ortaklığın satış yolu ile giderilmesine dair yaptığı masrafın mahsubu ile kalan 120.000,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamından, asıl davanın reddine ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, asıl ve birleşen davada davacı vekili ile asıl ve birleşen davada davalı G.. I.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacı arsa sahibi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Asıl ve birleşen davada davalı yüklenici vekilinin temyiz itirazlarına gelince:

Karar, asıl ve birleşen davada davacı vekili ile asıl ve birleşen davada davalı G.. I.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacı arsa sahibi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Asıl ve birleşen davada davalı yüklenici vekilinin temyiz itirazlarına gelince:

a) Taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi 22.03.2006 tarihlidir. Asıl dava ise, 22.08.2008 tarihinde açılmıştır. Dava, gabin (aşırı yararlanma) nedenine dayalı tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde tazminat ödetilmesine ilişkindir. Sözleşme tarihinde ve uyuşmazlığın sözkonusu olduğu dönemde geçerli ve yürürlükte olan BK'nın 21. madde hükmüne göre, bir akitte ivazlar arasında açık bir nispetsizlik bulunduğu takdirde zarar gören tarafın, bir sene zarfında akdi feshettiğini beyan ederek, verdiği şeyi geri alma hakkı vardır ve bu süre akdin inikadından itibaren cereyan eder. Sözleşme tarihine nazaran anılan yasa hükmündeki süre geçtiği gibi, bizzat davacı yanca dinletilen tanık beyanlarından dahi davacının sözleşmeyi imzaladıktan hemen sonra yapılan paylaşıma itiraz ettiği, bu hususa yönelik olarak çevresindeki kişilere anlatımlarda bulunduğu, ancak yasada öngörülen hak düşürücü süre içinde bu hakkını kullanmadığı anlaşılmaktadır. Şu halde, öncelikle asıl davanın hak düşürücü süre geçtiğinden reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi yerinde görülmediğinden hükmün bu yönden bozulması gerekir ise de; asıl dava hakkında verilen karar sonucu itibariyle doğru olduğundan hükmün HUMK'nun 438/son maddesi uyarınca değişik gerekçe ile onanması uygun bulunmuştur.

b) Birleşen davaya yönelik olarak, davalı yüklenici vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi sonucunda ise;

b) Birleşen davaya yönelik olarak, davalı yüklenici vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi sonucunda ise;

Taraflar arasındaki 23.03.2006 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde satış bedeli 200.000,00 TL olarak gösterilmiş ve yüklenicinin bu bedeli arsa sahibine ödeyeceği ifade edilmiştir. Ne var ki, sözleşmede arsa sahibine bırakılan bağımsız bölüm dışında ayrıca bu bedelin ödeneceği belirtilmiş değildir. Oysa ki, kural olarak arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi, yükleniciye taahhüt ettiği payı devretmekle yükümlüdür. Bunun dışında, ayrıca kararlaştırıldığı takdirde yüklenicinin arsa sahibine bedel ödemesi de mümkündür. Somut olayda ise, tüm sözleşme kapsamı dikkate alındığında yazılan 200.000,00 TL'nin sözleşmedeki harca esas değer olarak tayin edildiği anlaşılmaktadır. Gerçekten de, sözleşme lafzına itibar edildiği takdirde arsa sahibinin sanki o tarihte tapuda mevcut payını tümüyle yükleniciye sattığının kabulü gerekir. Ancak, böyle bir durum olmadığı açıkça ortadadır. Yüklenici, bir kısım paydaşlardan ortaklığın giderilmesi davası yoluyla payları alıp, davacı arsa sahibi adına temlik etmeyi yüklenmiş ve bu duruma göre de paylaşım yapılması yoluna gidilmiştir.Ayrıca, yüklenicinin ortaklığın giderilmesi davası nedeniyle yapacağı harcamalar konusunda arsa sahibinden talepte bulunamayacağı da kayıt altına alınmıştır. O nedenle sözleşmede yazılı bedelin ödeneceğine dair ifadenin harca esas değer olarak yazıldığı gözden kaçırılarak, ayrı bir bedel ödeme taahhüdü olarak değerlendirme yapılıp hükme varılması doğru olmamıştır.

İzah edilen sebeplerle, birleşen davanın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2/a) bendinde açıklanan nedenlerle asıl davada davalı G.. I.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile asıl davaya yönelik mahkeme kararının HUMK'nun 438/son maddesi gereğince gerekçesi değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA, (2/b ) bendinde açıklanan nedenlerle birleşen davada davalı G.. I.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile birleşen davaya yönelik mahkeme kararının BOZULMASINA, davalı Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilmediğinden yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, asıl ve birleşen davada davalıdan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davacıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23146, Karar No: 2013/12056, Tarih: 23.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/23146 E.  ,  2013/12056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hırsızlığa kalkışma eyleminin adet ve kullanım gereği inşaatın önüne bırakılan iskele direği ve kolon kepçesi almak suretiyle işlendiğinin anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCY’nın 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 141/1. maddesi ile hüküm kurulması ve suç tarihinde güneşin doğuş saatinin 07:07, suçun işlendiği zaman diliminin ise saat 06.00 olduğunun anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun gece sayılan zaman dilimi içinde işlendiğinin gözetilmemesi; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 23.05.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/20097, Karar No: 2022/1987, Tarih: 10.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/20097 E.  ,  2022/1987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 116/4 ve 31/3. maddelerinin gerektirdiği cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımının 07/03/2016 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9371, Karar No: 2011/12408, Tarih: 29.11.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/9371 E.  ,  2011/12408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 10.07.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Yasanın 322.maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 29.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.