muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16286, Karar No: 2016/3507, Tarih: 23.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/16286 E.  ,  2016/3507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar-karşı davanın davacıları tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl ve karşı dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulü ile 17.758,10.-TL ecrimisile ve karşı davada ise 185,50.-TL ecrimisile karar verilmiş, karar asıl davanın davalıları - (karşı davanın davacıları) tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; asıl ve karşı davaya konu “altında 2 dükkan olan kargir ev” nitelikli 306 ada 5 sayılı parselde davacı ...'in 367584/552960 pay sahibi olduğu, payının bir kısmının intifa hakkının davacı ...'ya, bir kısmının ise davacılar ..., ..., ... ve ...'ya ait, davacı ...'nın ise 14688/552960 payının olduğu, anılan payı intifa hakkının davacılar ..., ..., ... ve ...'ya ait olup davacılar ... ve ...'nın 5 sayılı parselde kuru milkiyet sahibi oldukları, karşı davanın davacısı ...'in taşınmazda 2/36 payının bulunduğu ve bu payın intifa hakkının karşı davanın diğer davacısı olan oğlu ...'e ait olduğu ve ayrıca ...'in taşınmazda 1/512 payının daha bulunduğu, ... ile ...'in taşınmazdaki dükkanlardan birini kullandıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere ecrimisil; malikin, kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir nevi haksız işgal tazminatıdır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olaya gelince; asıl davanın davalıları ... ile ..., dava konusu taşınmazdaki dükkanlardan birini kullanmakta olup kalan bölümler bakımından davacıların da kullanabilecekleri bölümler olduğundan ecrimisil koşullarının gerçekleştiğinden söz etme olanağı yoktur.

Hâl böyle olunca, asıl davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Asıl davanın davalıları – (karşı davanın davacılarının) temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün belirtilen nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23125, Karar No: 2014/21344, Tarih: 12.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/23125 E.  ,  2014/21344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

KARARLAR : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen kararlar temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 12/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12673, Karar No: 2024/2472, Tarih: 04.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/12673 E.  ,  2024/2472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1944 Esas, 2023/1612 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Antalya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.09.2004 Tarihli ve 2004/2000 Esas, 2004/1810 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi 02.06.2023 tarihli dilekçesi ile, vasilik süresinin dolduğunu ve uzatılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 05.06.20232 tarihli ek karar ile, kısıtlının yerleşim yeri adresini 29 Ekim Mahallesi ... Asfaltı Caddesi NO:31/1 .../... olarak değiştirmek üzere vasiye yetki ve izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Menemen Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.10.2023 Tarihli ve 2023/1944 Esas, 2023/1612 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ya da vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesi hususunda herhangi bir talebi bulunmaksızın kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilerek yetkisizlik kararı ile dosyanın gönderilmesine karar verildiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vasisinin görev süresinin uzatılması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. TMK’nın “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. TMK’nın “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. TMK’nın “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan Antalya 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın Menemen Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibi ile Antalya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan Antalya 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın Menemen Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibi ile Antalya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Antalya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1811, Karar No: 2013/20804, Tarih: 17.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/1811 E.  ,  2013/20804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hırsızlığa teşebbüs suçunun gece vakti işlenmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-İşyeri dokunulmazlığını bozma suçuna teşebbüsün birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun arkadaşları ile birlikte şikayetçinin iş yerinin asma kilidini kırarak içeri girmek istedikleri sırada sese uyanan şikayetçinin kendilerini görmesi üzerine olay yerinden kaçtıkları şeklindeki eyleminin, işyeri dokunulmazlığını bozmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu ve hükmün gerekçesinde de eylemin bu şekilde kabul edilmesine rağmen, suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi uygulanmayarak fazla ceza tayini,

3-Suça sürüklenen çocuğun tutuklulukta geçirdiği sürenin hükmolunan cezadan mahsubuna karar verilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nun326/son maddesinin gözetilmesine, 17/09/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4013, Karar No: 2023/4592, Tarih: 27.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/4013 E.  ,  2023/4592 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2715 E., 2022/2688 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/314 E., 2022/182 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait işyerinde 21.09.1987-09.06.1989 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tüm sigorta kollarına tabi çalışma olarak tespiti ile 21.09.1987 tarihinin tüm sigorta kolları yönünden sigorta başlangıç tarihi olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Müflis Günkol Güneş Enerjisi ve Klima San. Aş. vekili, zamanaşımı itirazlarının bulunduğunu, Müflis Günkol Güneş Enerjisi ve Klima San. AŞ. hakkında iflas kararı verildiğini ve iflas kararının kesinleştiğini, iflas tasfiyesinin, iflas idaresi tarafından yürütüldüğünü, iflas tarihinden önce müflis şirket bünyesinde çalışan kişilere ait bilgi ve kayıtların iflas idaresinde bulunmadığını, bu nedenle davacının müflis şirket bünyesinde çalışıp çalışmadığı, çalıştı ise hangi sıfat ile hangi bölümde çalışmış olduğunun iflas idaresince bilinmediğini, davacının davasını ispatlaması gerektiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili, davacı adına verilen 21.09.1987 tarihli ilk işe giriş bildirgesi bulunsa da Kurum tarafından emekliliğe esas sigortalılık başlangıç tarihinin, tüm sigorta kollarına tabi prim gün sayısının karşılığı olan 07.08.1989 tarihi olarak dikkate alındığını, hak düşürücü sürenin gözetilmesi gerektiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Kararda özetle; Davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Kararda özetle; Davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosyada mevcut kanıtlara göre müvekkilinin bir meslek ve sanatın öğretilmesini aşan hizmet akdine dayalı olarak fiili çalışma olgusunun kesin olarak ispatlandığını, yasa ve mevzuat hükümlerinde iş akdi ile çalışma yaşının 16 olması sebebiyle,18 yaşından önce 16 yaşına kadar olan çalışmalarının da tüm iş kollarına tabi çalışma olarak kabulü gerektiğini beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; davacının uzun vadeli sigorta kollarına tabi çalıştığının tespiti talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 3/I-H maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12373, Karar No: 2011/20367, Tarih: 02.11.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/12373 E.  ,  2011/20367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, sövme

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre her hüküm için ayrı ayrı TCY.nın 53. maddesinin uygulanacağı belirtilmemişse de hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında da gözetilebileceği düşünülerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen tehdit, yaralama, sövme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Hukuksal tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1- Sanık hakkında TCY'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanırken;sabıka kaydında yazılı hangi ilamın tekerrüre esas alındığı denetime olanak sağlayacak biçimde gösterilmemesi, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/7. maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

2- 5237 sayılı TCY'nın 53/1-c madde ve fıkrasında belirtilen hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihine, 53/l-a,b,d,e madde ve fıkralarında belirtilen hak yoksunluklarının cezanın infazına kadar hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun ve sonuç olarak, 1- Sanık hakkında TCY.nın 58. maddesi gereğince mükerrilere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve cezanın infazından sonra bir yıl süre ile danışman atanması denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkartılarak; sanığın sabıka belgesinde yer alan Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/23-43 sayılı ilamı nedeniyle TCY.nın 58. maddesi gereğince cezasının mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına hüsnünün eklenmesine,

2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 53/1-c madde ve fıkrasında belirtilen hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihine, 53/l-a,b,d,e madde ve fıkralarında belirtilen hak yoksunluklarının cezanın infazına kadar uygulanması, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY.nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 02.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5870, Karar No: 2023/7754, Tarih: 25.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5870 E.  ,  2023/7754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/1578 Esas, 2023/42 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.12.2022 Tarihli ve 2022/1037 Esas, 2022/1056 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün adresinin Gaziler Mahallesi Leylak Sokak No: 20 Yakutiye/Erzurum olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Erzurum 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.01.2023 Tarihli ve 2022/1578 Esas, 2022/42 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün ceza evine girmeden önceki son yerleşim yeri adresinin Sultan Selim Mahallesi Şenkardeşler Sokak No: 21A Kağıthane/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Hükümlünün 04.01.2023 tarihli dilekçesinde cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini Kağıthane/İstanbul olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.