muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/121, Karar No: 2015/432, Tarih: 21.05.2015

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2015/121 E.  ,  2015/432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 14 ve 19. Ceza Daireleri

Mahkemesi : Asliye Ceza

Hükümlü M.. P.. hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükmün infazı aşamasında,...Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2012 tarih ve 9 değişik iş sayı ile, hükümlünün kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hapis cezasının ceza infaz kurumunda infazına karar verilmiştir.

Bu karara karşı Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozma isteminde bulunması üzerine dosyanın gönderildiği Yargıtay 14. Ceza Dairesince 23.02.2015 gün ve 12228-2098 sayı ile;

"Dosya ve kanun yararına bozma isteyen ihbarname içeriğine göre, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve 22.01.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı Kararı uyarınca, hükümlü hakkındaki kanun yararına bozma istemini inceleme görevi Yargıtay 19. Ceza Dairesine ait olduğu, ..."

Yargıtay 19. Ceza Dairesince de 09.04.2015 gün ve 1473-130 sayı ile;

"Hükümlü hakkında hükmolunan ceza, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda düzenlenen nitelikli kişi hürriyetinden yoksun kılmak ve kasten yaralama suçlarına ilişkin olup, bu cezanın infaz sırasında uygulanan ve temel yasa özellikleri taşıyan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun, özel ceza yasası kapsamında değerlendirilemeyeceği cihetle, Kanun Yararına Bozma istemine konu hükmün konusuna ve Yargıtay Kanununun değişik 14.fıkrası ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 19.01.2015 ve 2015/8 sayılı kararına göre, işin incelenmesi Yargıtay Yüksek 14. Ceza Dairesinin görevine dâhil olduğu,..."

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu tarafından değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 14 ve 19. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık; hükümlü hakkında infaz sırasında infaza ilişkin verilen karara karşı kanun yararına bozma isteminin hangi Özel Dairece değerlendirilmesi gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesine dayanarak Yargıtay Büyük Genel Kurulunca işbölümüne ilişkin hazırlanıp; 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararına göre, özel ceza kanunlarından doğan ve başka bir dairenin görev alanına girmeyen suçlara ilişkin temyiz incelemesi görevi Yargıtay 19. Ceza Dairesine ait olduğundan, özel ceza kanunu niteliğindeki 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun uyarınca verilen karara yönelik kanun yararına bozma isteminin de Yargıtay 19. Ceza Dairesince incelenmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 14. Ceza Dairesince verilen görevsizlik kararı isabetli olup, kanun yararına bozma konusu kararla ilgili temyiz incelemesinin Yargıtay 19. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden, 19. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın 19. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Kurul Üyesi ....

"5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun, tıpkı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu gibi temel Kanun olup, ceza hükmü içeren özel kanun niteliğinde olmadığından 647 sayılı Cezaların infazı Hakkında Kanun'un yürürlükte olduğu dönem dahil elli yıllık yerleşik uygulamaların aksi yönündeki çoğunluk kararına katılmıyorum" düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Kurul Üyesi de; benzer düşüncelerle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 09.04.2015 gün ve 1473-130 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2-Dosyanın Yargıtay 19. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 21.05.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1627, Karar No: 2012/2224, Tarih: 28.06.2012

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2012/1627 E.  ,  2012/2224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, kanal katılım payı alacağına ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği, dosyanın Yargıtay'a geliş tarihi itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi 13.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 13.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine 28.6.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5480, Karar No: 2011/8030, Tarih: 09.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/5480 E.  ,  2011/8030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1- Hükme esas alınan ve duruşma tutanağının devamı niteliğinde olan keşif tutanağının, keşfe iştirak eden hakim tarafından imzalanmaması suretiyle CMK 219.maddesine muhalefet edilmesi,

2-Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişilerin raporunda dava konusu yerin tapulama çalışmalarında tescil harici bırakılan alanda kaldığını belirtmelerine, orman mühendisi bilirkişi tarafından sadece memleket haritası tatbik edilerek yerin teknik özelliklerinin değerlendirilmemiş olmasına, davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında yerine 26 nolu orman bölmesinde kaldığının, yer yer ... köklerinin sökülerek ... yapıldığının yazılı olup tutanak eki krokiye göre yerin üç yönden ormanla çevrili olduğunun anlaşılmasına göre mahallinde konusunda uzman orman mühendisleri ve harita mühendisinden oluşacak bilirkişi heyeti vasıtasıyla ve zabıt mümziinin yer gösterimiyle yeniden keşif yapılıp dava konusu yere ait celbedilecek hava fotoğrafları ile en eski tarihli memleket ve amenejman haritalarının birlikte tatbiki suretiyle suça konu yerin orman olup olmadığı, geçmiş zaman süresi içinde ... yapısı itibariyle ormandan kazanılıp kazanılmadığı, halihazır durumu itibariyle bitki örtüsü tahrip edilmiş olsa bile salt toprağın orman sayılması gerekeceği, muhafaza karakteri taşıyıp taşımadığı, eğimi, orman içi açıklık niteliğinde bulunup bulunmadığı, buna göre orman sayılan yerden olup olmadığı kesin olarak tesbit edilip arazi kadastrosunda hangi vasıfla tescil harici bırakıldığı da belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09.....2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3657, Karar No: 2017/6085, Tarih: 27.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/3657 E.  ,  2017/6085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçinin 30.....2015 tarihinde ihale süresi sona eren davalı şirket ortaklığına veya bu tarihten sonra ihaleyi alan dava dışı ... ... A.Ş. şirketine yönelik işe iade davası açıp açmadığı araştırılarak varsa işe iade davasının akıbetini de gösterir onaylı örneğinin; fesih tarihi olan 30.....2015 tarihinden sonra davalı şirketler ortaklığında veya ihaleyi alan dava dışı şirkette çalışmasının olup olmadığının tespiti için ise 30.....2015 tarihinden sonra işe-giriş çıkışları gösterir SHC'nin, işe giriş bildirgesi ve işten ayrılış bildirgeleri ile çalışan işyerlerine ait bilgi ve adreslerin getirtilip eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21081, Karar No: 2007/3879, Tarih: 12.03.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/21081 E.  ,  2007/3879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/10/2006

Davacı, ilk prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğun tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk Prim  kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren  varsa SSK lı ve Bağ-Kurlu hizmetleri dışında kalan sürede,  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk Prim  kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren  varsa SSK lı ve Bağ-Kurlu hizmetleri dışında kalan sürede,  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın,  yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre,  sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan  resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan p. e. İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Ş. Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede, davacının 01.01.1985-11.01.1995 tarihleri arasında Ziraat Odasına kayıtlı olduğu, Tarım Kredi Kooperatifine üyeliğinin bulunmadığı, sattığı ürün bedellerinden ilk prim  kesintisinin 19.11.1996 tarihinde yapıldığı, sonraki yıllarda başkaca kesintinin yapılmadığı görülmektedir.

Mahkemece kesintinin  bulunduğu, 01.12.1996-31.12.1996 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tesbit kararı yerinde  ise de prim kesintisinin bulunmadığı  1997,1998,1999,2000,2001,2002,2003,2004,2005 ve 2006 yılları yönünden 2926 sayılı yasa’nın 10.maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında kanıtlanmadığı halde bu yılların soyut tanık beyanı ve zabıta araştırmalarına dayalı olarak kabul edilmesi yasaya uygun değildir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1209, Karar No: 2014/2837, Tarih: 05.05.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/1209 E.  ,  2014/2837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/36796

MAHKEMESİ : Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 26/12/2012, 2012/313 (E) ve 2012/295 (K)

SANIK : A.. S..

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Aykut'un, babası maktül Celal'i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde bozma sebebi saklı kalmak üzere suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebebi dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vasfa, fazla ceza verildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Dosya kapsamına ve kabule göre; olay günü sanık Aykut'un aynı evde yaşadığı babası maktül Celal ile ailevi bir nedenden dolayı tartıştığı, bu tartışmada Celal'in, Aykut'a tokat attığı, geceleyin Aykut'un, Celal'in uyuduğu ve bu suretle beden bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunduğu sırada balyozla 3 defa kafasına vurduğu, Celal'in yüz ve kafatası kırıklarıyla birlikte beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu öldüğü olayda; sanık hakkında uyuduğu için kendisini savunamayacak durumda olan babasını öldürmek suçundan TCK'nun 82/1-d-e madde, fıkra ve bentleri gereğince hüküm kurulması gerekirken suç niteliğinde yanılgıya düşülerek TCK’nun 82/1-d bendi gereğince hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz talepleri bu sebeple yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 05/05/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11575, Karar No: 2006/14858, Tarih: 10.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11575 E.  ,  2006/14858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 108 ada 87 parsel sayılı 3.722,47 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar ... ve müşterekleri adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ... ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 ... ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 ... ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 10.11.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11029, Karar No: 2010/1187, Tarih: 01.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11029 E.  ,  2010/1187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde bulunan İlçe Tarım Müdürlüğü veri listesinin incelenmesinden, dava konusu taşınmazın bulunduğu İnönü İlçesi Oklubalı Köyüne ait (lokal) verilerin getirtilmiş olduğu anlaşıldığından münavebeye alınan buğday, arpa, şeker pancarı ürünlerine ait dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatlarının ve üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21380, Karar No: 2013/11191, Tarih: 23.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/21380 E.  ,  2013/11191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, iade, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlardan Van 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 07/07/2006 gün ve 2006/13-232 sayılı mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeksizin, 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 305/son maddesi uyarınca kesin nitelikte olan Yüksekova 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/04/2007 tarih 2003/360-2007/165 esas ve karar sayılı ilamının da tekerrüre esas alınması,

Doğrudan verilen adli para cezasının taksitlendirilerek 4 eşit taksitte tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK'nın 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının belirtilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca; tekerrürün uygulandığı hüküm fıkrasından "Yüksekova 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/04/2007 tarih 2003/360-2007/165 esas ve karar sayılı ilamı" ibaresinin çıkartılması ve doğrudan verilen adli para cezası taksitlendirilerek birer ay ara ile 4 eşit taksitte tahsiline karar verilmesi/suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.05.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.