muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18794, Karar No: 2014/9757, Tarih: 21.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/18794 E.  ,  2014/9757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/291365

Mahkemesi : İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 11/09/2012

Numarası : 2010/496 - 2012/196

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tekniker ya da mühendis gibi bir sıfatı bulunmayan sanık Y.. S..’ın O.. İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş’nin yetkilisi olduğu, adı geçen şirketin alt yüklenici olarak üstlendiği A... Galatasaray Stadyumu inşaatı kanalizasyon boru döşeme işinde çalışan işçiler R.. E.. ve G.. Y..'un, tesviye işlemi için kazısı yapılan atık su kanalına indiklerinde, iş makinesi operatörü sanık G.. E..’nın iş makinesi ile yaptığı kazı sırasında çıkan ve kanal kenarlarına yığmış olduğu hafriyatın üzerlerine kayması sonucu öldükleri olayda, sanık Y.. S..’ın asli, sanık G.. E..’nın tali kusurlu olduklarının tespit ve kabul edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş olmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ölenlerin mirasçılarının maddi ve manevi zararlarının karşılandığını bildirerek, sanıkların yetkilisi ve çalışanı olduğu şirket ve üst şirketleri ibra ettikleri, olay nedeniyle şikayetçi olmadıkları nazara alındığında; haklarında şikayet bulunmayan sabıksız sanıklar hakkında tayin edilen hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası yapılacak yargılamada 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi hükmünün gözetilmesine, 22/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7451, Karar No: 2024/9064, Tarih: 25.11.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/7451 E.  ,  2024/9064 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1374 Esas, 2024/776 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A.İnebolu Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.09.2023 Tarihli ve 2023/504 Esas, 2023/864 Karar Sayılı Kararı

Her ne kadar kısıtlı adayının mernis adresi Çatalzeytin/Kastamonu görünüyor ise de, kısıtlı adayının eşi ...'in beyanı, güncel mernis adresinin İstanbul ili oluşu ve tutulan tutanakta kısıtlı adayı ve eşinin Yunus Emre Mahallesi Veysel Karani Caddesi Latife Sokak Alya Konakları Sitesi Sancaktepe/İstanbul adresinde oturduklarının belirtildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 21. Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.05.2024 Tarihli ve 2023/1374 Esas, 2024/776 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının dosya kapsamına göre dava tarihi itibarıyla Merkez Mahallesi 2 Sokak No:6 İç Kapı No:8 Çatalzeytin / Kastamonu adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamına, yapılan kolluk araştırmalarına ve beyanlara göre, kısıtlı adayının ikamet adresinin Sancaktepe/İstanbul olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 21. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, İstanbul Anadolu 21. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9052, Karar No: 2019/4429, Tarih: 25.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/9052 E.  ,  2019/4429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 25/07/2014 havale tarihli dilekçesinde özetle; müvekkilinin ... mevkii, 112 ada 25 sayılı parsel (eski 330 parselden müfrez 1090 parsel) sayılı 571,37 m2 yüzölçümlü taşınmazın, Orman Yönetimi tarafından açılan dava sonucu ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20011/335 E. - 2012/203 K. sayılı dosyasında verilen karar ile tapusu iptal edilerek orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, Türk Medeni Kanunun 1007. maddesinde tapu sicilinin tutulmasından doğan zararlardan Devletin sorumlu olduğunu belirterek, fazlaya dair haklarının saklı kalmak kaydıyla dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 10000,00.-TL'nin davalıdan tahsiline, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıya yüklenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, 12/03/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile harcını yatırmak sureti ile dava değerini 75000,00.-TL olarak ıslah etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, 75000,00.-TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlite davalıdan tahsili ile adı geçen davacılara ödenmesine karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dairenin 04.04.2016 tarih, 2015/7514 - 2016/3873 E.K. sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; “Mahkemece, taşınmazın değer tespiti yönünden yaptırılan bilirkişi incelemesi hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki; TMK 1007. maddeden kaynaklanan tazminat davalarına da uygulanan Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11. maddesinin üçüncü fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak dördüncü fıkra gereğince her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek değer tespiti yapılması gerekmektedir.

Emsalin, dava konusu taşınmazla aynı konumda ve taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya değer tespitine esas alınan tarihe yakın günlerde satılması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyanbaşka yerlerde bulunan ve daha önceki tarihlerde satılan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu Üretici Fiyat Endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra, dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar gösterilip üstün ve eksik yönleri açıklanmak, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmek suretiyle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın gerçek değeri tespit edilebilir

Mahkemece, emsal araştırması yapılarak, emsal kayıtları dosyaya getirtilmiş ise de; hükme esas alınan inşaat, fen ve mülk bilirkişiden oluşan bilirkişi raporunda hangi taşınmazın emsal kabul edildiği açıklanmadan ve dava konusu taşınmazla herhangi bir karşılaştırma yapılmadan, emsale göre daha mı değerli, daha mı değersiz olduğu tartışılmadan, "çevredeki serbest piyasa rayicine göre" denilmek suretiyle ve aynı apartmanda bulunan mahkemenin 2014/391, 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/718 ve 796; 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/340, 371 ve 253 sayılı dosyalarında yargılamaya konu edilen ve dairede aynı gün temyiz incelemesi yapılan bağımsız bölümlerin herbiri için aynı şekilde matbu rapor hazırlanmak suretiyle hesaplama yapılmış, ayrıca değerlendirme tarihi olarak tapu kaydının iptaline ilişkin mahkeme kararının kesinleştiği tarih değil; dava tarihi esas alınmıştır.

Doğru sonuca varılabilmesi için, tarafların göstereceği ya da re'sen belirlenecek emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra hangisinin esas alındığı raporda açıklanmalı, 2942 sayılı Kanunun 4650 sayılı Kanun ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereğince, sadece satış değeri değil; emlak vergi değerleri de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırmasında gözönünde tutulmalı, dava konusu taşınmaz ile emsalin, tapu iptali kararının kesinleştiği 2013 yılı itibariyle emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerleri ve satış değerleri karşılaştırılarak, birbirine göre üstün ya da eksik yönleri tartışılmalı, değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin nedeni açıklanmalı, buna göre bir hesaplama yapılarak karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu; davanın kısmen kabulü ile; 72.727,20.-TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlite davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine, ıslahla artırılan fazlaya ilişkin kısmın reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu; davanın kısmen kabulü ile; 72.727,20.-TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlite davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine, ıslahla artırılan fazlaya ilişkin kısmın reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK’nın 1007. maddesine dayalı olarak açılan tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından dava konusu Esenköy 112 ada 25 parsel sayılı taşınmazın eski 330 parselden geldiği, 330 parsel sayılı taşınmazın arazi kadastrosu sırasında Mayıs 1954 tarih 63 numaralı tapuya dayanarak zeytinlik, tarla ve kestanelik niteliğiyle 88800 m2 yüzölçümlü olarak Nafia Hakseven adına tespit ve tescil edildiği, daha sonra bu taşınmazda yapılan imar uygulaması ile 80 adet parsele ayrıldığı, imar parsellerinden olan 1090 parselde kat irtifakı kurulduğu, bağımsız böümlerin malikler adına arsa payları oranında tapuya tescil edildiği, 1090 parsel sayılı taşınmazın yenileme kadastrosu sonucu 112 ada 25 parsel sayısı ve 571 m2 yüzölçümü ile tapuya tescil edildiği, Orman Yönetimi tarafından açılan dava sonucu; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/335-2012/203 E.K. sayılı ilamı ile 112 ada 25 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptaline ve orman vasfıyla Hazine adına tesciline, taşınmazın üzerinde bulunan binanın kaline karar verildiği, hükmün 10/09/2013 tarihinde kesinleşmesi üzerine 112 ada 25 parselin orman vasfıyla Hazine adına tapuya tescil edildiği, 25/07/2014 tarihinde 112 ada 25 parsel üzerinde kat mülkiyeti kurulu binadaki 16 numaralı bağımsız bölüme paylı olarak malik olan davacıların eldeki davayı açtığı anlaşılmıştır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmişse de bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan mesken satışı emsal alınarak değer biçildiğinden ve dava konusu taşınmaza ilişkin tapu iptal kararı 10/09/2013 tarihinde kesinleşmesine, bu tarihin değerlendirme tarihi olarak esas alınması gerekmesine

rağmen taşınmazın 17/09/2013 tarihindeki değerini hesapladığından bu rapora göre hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan mesken satışı emsal alınarak değer biçildiğinden ve dava konusu taşınmaza ilişkin tapu iptal kararı 10/09/2013 tarihinde kesinleşmesine, bu tarihin değerlendirme tarihi olarak esas alınması gerekmesine

rağmen taşınmazın 17/09/2013 tarihindeki değerini hesapladığından bu rapora göre hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili belediye başkanlığı ve tapu müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) TMK’nın 1007. maddesine dayalı olarak açılan davalarda taşınmazın değeri belirlenirken Kamulaştırma Kanundaki yöntem izlenerek sonuca ulaşılması gerektiğinden ve dava konusu taşınmaz üzerinde kat mülkiyeti kurulu olduğundan, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 46. maddesinin son fıkrasında “Ana gayrimenkulün arsası ile birlikte kamulaştırılması halinde her bağımsız bölümün kamulaştırma bedeli bağlantılı bulunduğu arsa payı ile eklentileri de gözönünde tutularak ayrı ayrı takdir olunacağı” hükmü bulunduğundan, ana yapının arsasına 2942 sayılı Kanunun 11. maddesinin 1. fıkrasının “g” bendi göz önünde tutularak kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre, üzerindeki yapılara aynı maddenin “h” bendi gereğince değerlendirme tarihindeki resmi birim fiyatları ve yapı maliyet hesapları gösterilip yıpranma payı düşülmek suretiyle ve ayrıca “i” bendi hükmü uyarınca bedelin tespitinde etkili olacak diğer objektif ölçüler de dikkate alınarak kamulaştırma karşılığının yasal biçimde belirlenmesi gerekir. Buna göre yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda arsa değeri ve tüm yapının (ortak yerleri içerir biçimde) değeri hesaplandıktan sonra arsa payına düşen miktarına göre bağımsız bölümün karşılığı tespit edilir. Şayet o bağımsız bölüm yapısında değeri etkileyecek özellik ve nitelikte ekstra ilaveler varsa bunlar da gözönünde tutulmak gerekir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda sadece, mesken satışı esas alınıp, bu değerin değerlendirme tarihindeki karşılığına soyut ifadelerle % 20 değer ilave edilmesi, sözü edilen ilkelere uygun olmayan rapora göre hüküm kurulması, doğru olmadığı gibi;

3) Kabule göre de; “Davanın kısmen kabul kısmen reddine” karar verildiği halde reddedilen miktar üzerinden davalı Hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi ve red oranında davacıların yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA 25/06/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14090, Karar No: 2015/1519, Tarih: 05.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/14090 E.  ,  2015/1519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi .. Köyü ..parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yeni atık göleti oluşturulması amacıyla aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu bölgenin toprak yapısı, topoğrafik özellikleri, köy ve çevre yerleşim ve ulaşım merkezlerine olan yakınlıkları, köyde ve çevrede mevcut yol, su, elektrik gibi altyapı hizmetleri ile yine bölgeye getirilmiş bulunan okul, postane, sağlık ocağı gibi tüm sosyal imkanlardan yararlanma olanakları ile köy ve çevresinin gelişmişlik durumlarının (Daireye intikal eden diğer dava dosyalarında da açıklanan bu özellikleri dikkate alınarak) dava konusu taşınmazın değerinde %10 oranında objektif değer artışı oluşturacağı gözetilerek kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken bu unsur dikkate alınmadan eksik bedel tespiti doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 05.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16567, Karar No: 2014/8903, Tarih: 06.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/16567 E.  ,  2014/8903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, yalan tanıklık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; katılanın hayvan pazarına küçükbaş hayvan satmaya getirdiği, sanıklar ... ve ...’ın katılan ile pazarlık yapıp 16 adet hayvanı satın aldıkları, ... isimli şahsın aracına hayvanları yükledikleri, katılana ise parayı bankadan çekerek vereceklerini ilçe merkezine gitmeleri gerektiğini söyledikleri, sanık ... ile katılanın birlikte ilçe merkezine geldikleri, sanığın arabayı park ederken olay yerinde bulunan tatlıcının seyyar arabasına sürttüğü, arabaya bakmak için sanık ile katılanın birlikte araçtan indikleri sırada sanık ...’ın tekrar arabaya bindiği ve olay yerinden kaçtığı, koyunların ise sanık ...’ın kayınpederine ait ağılda bulunduğu anlaşılmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla " 100 gün" ve "2.000 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün" ve "100 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi, suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında yalan tanıklık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Sanıklar... ve Kenan’ın, sanık ...’a yalan tanıklık yapması hususunda telkinde bulundukları, sanık ...’ın da beyanında katılana verilmek üzere 17 adet 100 TL. lik banknottan müteşekkil toplam 1700,00 TL. parayı ...’a verdiğini,...’ın da saymadan katılana verdiğini, geri kalan kısım için senet yapmak üzere katılan ve...’ın yanından ayrıldığını beyan ettiği iddia edilen olayda, ...'ın ifadesinin kolluk tarafından 14/05/2009 tarihinde şüpheli sıfatıyla alındığı, tanık olarak soruşturma aşamasında dinlenmediği, tanık dinlemeye yetkili kişi ya da kurul önünde yemin yaptırılarak alınan bir tanık beyanı bulunmadığı, bu nedenle yalan tanıklık suçunun unsurları oluşmadığı gözetilmeden sanıklar hakkında beraat kararı yerine yazılı şekilde yalan tanıklık suçundan mahkumiyetlerine kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi