muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5414, Karar No: 2019/6071, Tarih: 01.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/5414 E.  ,  2019/6071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yola müdahalenin önlenmesi ve kal davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

I-7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Davalılar ... ve ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan 21/2. maddesine göre, bu davalıların adres kayıt sistemindeki adresine yapıldığı ve usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, adı geçen davalıların adreslerine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

II-Davalı ...’ın öldüğü anlaşılmakla, ilgilisinden mirasçılık belgesi temin edilerek, tespit olunacak mirasçılardan gerekçeli karar tebliğ edilmeyenlere gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

Mahkemece, adı geçen davalıların adreslerine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

II-Davalı ...’ın öldüğü anlaşılmakla, ilgilisinden mirasçılık belgesi temin edilerek, tespit olunacak mirasçılardan gerekçeli karar tebliğ edilmeyenlere gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 01/10/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18846, Karar No: 2014/1117, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18846 E.  ,  2014/1117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/912-2013/497

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11497, Karar No: 2012/10756, Tarih: 03.09.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/11497 E.  ,  2012/10756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstirdat

Uyuşmazlık, vekalet sözleşmesinden kaynaklanan ve vekil tarafından icra kanalı ile tahsil edilen vekalet ücretinin istirdatı ve borçlu olmadığının tespitine ilişkindir.

Bu durumda temyiz incelemesi dairemizin görevi dışında bulunduğundan dosyanın görevli Yargıtay 13. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 03.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11474, Karar No: 2015/11094, Tarih: 01.12.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/11474 E.  ,  2015/11094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 11.06.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 12.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil olmazsa tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine hüküm, bu gibi davalarda yükleniciyle arsa sahipleri arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğu, davada yüklenici olan ..e birleştirmek, yüklenici ve adı geçen arsa sahiplerinin HMK'nın 27. maddesi uyarınca savunma ve delillerini toplamak, istem sonucu hakkında bundan sonra bir karar vermek gerektiği hususu belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece, 16.07.2013 tarihli celsede davacı vekiline davalı arsa sahipleri .. ve .. aleyhine dava açması için süre verildiği ve duruşmanın 24.09.2013 tarihine bırakıldığı, 24.09.2013 tarihli celsede de bu eksikliğin giderilmesi açısından iki haftalık kesin süre verildiği, aksi takdirde davanın taraf teşkili sağlanamadığından reddine karar verileceğinin ihtar edildiği, 12.11.2013 tarihli celsede kesin süre verilmiş olmasına rağmen belirtilen kesin süre içerisinde ara kararının yerine getirilmediği gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Bir davanın açılmasıyla başlayan yargılama faaliyetinde, karara ulaşmak bakımından, mahkeme ve taraflarca yapılması gereken belirli işlemler bulunmakta olup, her işlemin belli bir zaman aralığında yapılması gerekmektedir. Usul hükümleri ile normatif bir değer kazanan bu zaman aralıklarına süre denilmektedir. Böylece usul işlemleri tarafların ya da mahkemenin arzularına, insiyatifine bırakılmamış olmaktadır.

Hakimin tespit ettiği süreler kural olarak kesin değildir.

Hakim, kendi tayin etmiş olduğu süreyi, HMK'nın 90/2 maddesine göre iki tarafı dinledikten sonra haklı nedenlere dayanarak, azaltıp çoğaltabilir ve bu sürenin, kesin olduğuna da karar verebilir (HMK m. 94/2, HUMK m. 159).

Öte yandan, (mülga 1086 sayılı HUMK'nın 163. maddesi) 6100 sayılı HMK'nın 94. maddesi uyarınca kesin süreye ilişkin ara kararının hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde açık olması taraflara yüklenen yükümlülüklerin, yapılması gereken işlerin neler olduğunun ve her iş için yatırılacak ücretin hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde açıklanması gerekir.

Öte yandan, (mülga 1086 sayılı HUMK'nın 163. maddesi) 6100 sayılı HMK'nın 94. maddesi uyarınca kesin süreye ilişkin ara kararının hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde açık olması taraflara yüklenen yükümlülüklerin, yapılması gereken işlerin neler olduğunun ve her iş için yatırılacak ücretin hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde açıklanması gerekir.

Ayrıca verilen sürenin amaca uygun, yeterli ve elverişli olması, kesin süreye uymamanın doğuracağı hukuki sonuçların açık olarak anlatılması ve anlatılanların tutanağa geçirilmesi, bunlara uyulmaması durumunda mevcut kanıtlara göre karar verilip, gerektiğinde davanın reddedileceğinin açıkça bildirilmesi suretiyle ilgili tarafın uyarılması gerektiği her türlü duraksamadan uzaktır. Davaların uzamasını veya uzatılmak istenmesini engellemek üzere getirilen kesin süre kuralı, kanunun amacına uygun olarak kullanılmalı, davanın reddi için bir araç sayılmamalıdır. Bu cümleden olarak, kesin sürenin amacına uygun olarak kullanılması ve yeterli uzunlukta olmasının yanı sıra, tarafların yargılamadaki tutumları ile süreye konu işlemin özelliğinin de göz önünde bulundurulması gerekir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince; mahkemece, 24.09.2013 tarihli celsede, davacı tarafa önceki celse 1 no'lu ara kararı gereğince iki haftalık kesin süre verilmesine, aksi takdirde davanın taraf teşkili sağlanmadığından reddine karar verileceğinin ihtarına şeklinde ara kararı oluşturulmuş ise de kesin sürenin verildiği ara kararında bir önceki ara kararına atıfta bulunularak verilen sürede yapılacak işin açık ve net olarak belirtilmemesi nedeniyle usulüne uygun değildir.

Bu durumda mahkemece, davacı tarafa yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda taraf teşkilinin sağlanması bakımından usulüne uygun şekilde süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken usul hükümlerine aykırı şekilde verilen kesin süreye ilişkin ara kararının yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın usulden reddi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12406, Karar No: 2018/5938, Tarih: 21.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/12406 E.  ,  2018/5938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette temizlik işçisi olarak çalıştığını, işten haksız olarak çıkartıldığı 30/06/2013 tarihine kadar davalı işverenlikte en son 987,00 TL ücret aldığını,yıllık izin ücretinin ve son bir aylık ücretinin ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret ve yıllık izin ücretinin tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının ücretinin iddia edildiği gibi olmadığını, ücretlerin diğer davalı şirket tarafından ödendiğini, davacının istifa nedeniyle işten ayrılması sebebiyle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Temizlik Ve Sosyal Hizmetler Tic. A.Ş vekili, davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının müvekkili şirkette hiç bir hak ve alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılardan ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının hizmet süresi 5 yıl 8 ay 29 gün olarak belirlenmesine rağmen, yıllık izin ücretinin 100 gün olarak hesaplanması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA,peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8020, Karar No: 2022/9764, Tarih: 21.12.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/8020 E.  ,  2022/9764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde birleştirilerek görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazın iptali davalarında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 21/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/162, Karar No: 2015/10410, Tarih: 15.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/162 E.  ,  2015/10410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDREMİT KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ..... vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen ..... vekili Avukat ... Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "miras yoluyla gelen kazandırıcı zamanaşımı zilyedliğine dayanılarak tespiti yapılan 119 ada 23, 112 ada 153, 121 ada 31 sayılı taşınmazlar dışında kalan dava konusu taşınmazların tespitlerine dayanak yapılan tapu kayıtları ile vergi kayıtlarının tüm tesis ve tedavülleri ile varsa haritasının getirtilip, kapsamlarının haritaya göre belirlenmesi, yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi tanıklar, tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde dava konusu taşınmazlar başında keşif yapılması, tespit tutanağı bilirkişileri ile mahalli bilirkişi beyanları arasında bir aykırılık olduğu takdirde bu bilirkişilerin taşınmaz başında dinlenip çelişkinin giderilmesi, uzman bilirkişilerden keşfi izlemeye imkan verecek şekilde, ayrıntılı gerekçeli rapor alınması ve dayanılan tapu kayıtlarının oluşma nedenleri titizlikle incelenerek iddianın öne sürülüş biçimi dikkate alınarak dayanılan tapu kayıtlarının gerçeği yansıtmayan yolsuz sicil niteliğinde olup olmadığı araştırılması, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliğine dayanarak tespit gören 119 ada 23, 112 ada 153, 121 ada 31 sayılı taşınmazların öncesinin kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, zilyedliğin başlangıç günü, süresi, sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınması, dava konusu taşınmazların öncesinin tarafların kök miras bırakanı ... ait olduğu saptandığı takdirde kök muris... ölüm gününden sonra mirasçılar arasında yöntemine uygun şekilde paylaşma yapılıp yapılmadığının araştırılması, somut olayda paylaşma olgusunu paylaşmaya dayanan davalı tarafın kanıtlaması gereğinin düşünülmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 139 ada 3, 112 ada 153, 114 ada 25, 121 ada 31, 32, 123 ada 7, 26, 114 ada 9 parsel sayılı taşınmazların Aşır mirasçıları adına, 130 ada 27 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi taarfından düzenlenen 11.04.2013 tarihli harita ve raporda (A) ve (B) ile gösterilen bölümlerinin ... mirasçıları adına, kırmızı renkle işaretlenen 13510,65 metrekare yüzölçümündeki bölümünün ... mirasçıları adına tapuya tesciline, 119 ada 23 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan iki katlı evin birinci ve ikinci katının .. mirasçılarının payları oranında, deponun..., 4 adet ahırdan iki tanesinin.. mirasçılarının hisseleri oranında, iki tanesinin ise ..., 130 ada 27 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 209 adet zeytin ağacının ... mirasçılarının, 114 ada 9 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan yaşları 2- 25 arasında değişen 271 adet zeytin ağacının ve 97 adet meyve ağacının..., yaşları 35-40 arasında değişen 115 adet zeytin ağacının ise.. mirasçılarına ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm davacı-davalı..... vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 1.100,00 TL vekalet ücretinin temyiz eden davalı-davacıdan alınarak, duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren aleyhine temiz olunan davacı-davalı .. ...verilmesine, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına, 10.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18842, Karar No: 2014/1116, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18842 E.  ,  2014/1116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/761-2013/253

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8495, Karar No: 2016/8912, Tarih: 13.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8495 E.  ,  2016/8912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk ve ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 13.07.2015 tarihli dilekçe ile; kendisine ait aracın sahte kimlik kullanılmak suretiyle ... Noterliğince davalıya satıldığını belirterek davalıya yapılan satışın iptali ve aracın adına tescili istemiyle dava açmıştır.

... Asliye Hukuk Mahkemesi; "...6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi uyarınca genel yetkili mahkemenin davanın açıldığı tarihteki davalının yerleşim yeri mahkemesi olduğu, davalının yerleşim yeri ... olduğundan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili bulunduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ise "...6100 sayılı HMK'nın 16 .maddesi uyarınca haksız fiilden doğan davaların davacıların ikametgahı mahkemesinde de açılabileceği, kesin yetkinin sözkonusu olmadığı, davacının seçimlik hakkını kullanarak ikametgahı olan ...'de dava açtığından ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili bulunduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

6100 sayılı HMK'nın genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesinin birinci fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir”. Aynı Kanunun 7. maddesinde “Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır.” hükmü, 16. maddesinde de "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükümlerine yer verilmiştir.

HMK'da kesin yetki halleri açıkça sayılmış olup haksız fiile ilişkin davalardaki yetki, kesin yetki olmayıp, seçimlik yetkidir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, haksız fiilin işlendiği yer ... olup davacı, HMK’nın 16. maddesi gereğince seçimlik hakkını kullanarak ...'de dava açtığına göre, uyuşmazlığın ... Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/10/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.