muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3595, Karar No: 2022/3707, Tarih: 10.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3595 E.  ,  2022/3707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24.09.2020 tarih ve 2018/749 E. - 2020/686 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 10.05.2022 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ilamsız icra takibine konu 1.095.000.00 TL. alacağının 230.067,78 TL.lik kısmının davalı şirkete verilen borçtan doğduğunu, müvekkili tarafından davalı şirkete bu miktar borç verildiğinin şirket yıl sonu bilançosunda da kayıtlı olduğunu, kalan 864.932,22 TL.lik kısmının ise müvekkiline ait arsanın davalı şirkete satışından kalan alacağı olduğunu ileri sürerek bu alacakların tahsili için yapılan ilamsız icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının alacağa dayanak gösterdiği parasal hareketlerin tamamının fiktif ve hayali hesap hareketleri olduğunu, şirket nezdindeki muhasebe kayıtlarının sonradan düzenlendiğini, şirketin paraya ihtiyacı yokken para koymanın anlamı olmadığı gibi vergi yasaları uyarınca da bu miktarda para konmasına olanak bulunmadığını, davacı muhasebe kayıtlarına göre bu miktar borç verdiğine dair kayıt oluşturmuş ise de kasada böyle bir kayıt ve paranın bulunmadığını, arsa satışı nedeniyle düzenlenen 27.12.2011 tarihli resmi senette bu satış nedeniyle alacağını tamamen aldığını ve hiçbir alacağı bulunmadığını beyan ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve bilirkişi raporuna göre, davacının icra takip ve dava tarihi itibariyle davalıdan talep edebileceği asıl (anapara) alacak miktarının 1.087.872,93 TL olduğu, davacının icra takip tarihi itibariyle davalıdan talep edebileceği işlemiş faiz miktarının 15.501,83 TL olduğu, alınan bilirkişi rapor ile de şirket defter ve kayıtlarının incelenmesi neticesinde tutulan kayıtların fiktif olmadığı, yapılan ödemelere ilişkin kayıtların yevmiye defterlerine geç işlendiğinin tespit edildiği, bu işlem dışında da çeşitli ödemelerin gerçek olmadığına dair somut veriye rastlanmadığının bildirildiği, davacının paydaşı olduğu taşınmazın davalı şirkete satışından dolayı bir miktar alacağa hükmedilirken bu taşınmazın satışına ilişkin resmi akit tablosunda belirlenen bedelin tamamen ödendiği kaydının bulunduğu hususunda ise; her ne kadar tapuda işlem gerçekleştirilirken, davacıya ait taşınmazın bedelinin ödendiği ibaresine yer verilmiş ise de, davacı bir ticaret şirketi olduğundan şirkete ilişkin yapılan tüm işlemler ticari defterler ile kayıt altına alınmakta olup, işlem tarihi itibariyle büyük miktarda para çıkışına rastlanmadığı gibi tapu işlem tarihinden sonra davacıya ''tapu borcuna karşılık'' açıklaması ile ödeme yapıldığı,

Ayrıca aynı resmi senetle taşınmazın yarı hissesini devreden dava dışı ortağa, davalı şirket tarafından taşınmazın bedeli ödenerek bu hususun defterlerine de kaydedildiği, bu hali ile tarafların tapuda resmi işlem sırasında bedelin daha sonra ödenmesi hususunda anlaştıklarının davalı şirketin defter ve banka kayıtları ile sabit olduğu, davalının ticari defter ve banka kayıtlarının birbirini doğruladığı, desteklediği ve fiktif olmadığı, davacının davalı şirkete borç para vermesi ve satışını gerçekleştirdiği taşınmaz hissesi nedeniyle alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili, kararı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, davacının münferit yetkili olduğu dönemde davalı şirkete verdiği borç para ile ½ hissedarı olduğu taşınmazın davalı şirkete satışından doğan bedelin tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, davacının münferit yetkili olduğu dönemde davalı şirkete verdiği borç para ile ½ hissedarı olduğu taşınmazın davalı şirkete satışından doğan bedelin tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı, davalı şirkete borç verildiği iddia edilen tarih itibariyle şirketi temsile yetkili yönetici ve şirket kayıtlarının tutulmasından sorumlu kişidir. Davacının talep ettiği borç verdiği paranın iadesi isteminin değerlendirilmesinde; davacının hem davalı şirketin ortağı ve yetkilisi, hemde mali kayıtlarınıda tutan kişi olması nedeniyle şirketi kendi lehine borçlandırması söz konusu olup, borç verildiği iddia edilen 225.000.- TL’nin şirket kayıtlarına “ortaklara borçlar” kaleminde davacı alacağı olarak 10.12.2011 tarihinde geçirilmiş olmasına rağmen 26.1.2012 tarihinde bilgisayar kayıtlarına aldığı ve mahkemece de salt bu kayda dayanarak davacının bu kalem alacağına hükmedilmiştir. Yukarıda belirtildiği gibi davacının şirket kayıtlarına kendi lehine alacak kaydetmesi ve mahkemenin de sadece bu kayda itibar ederek hüküm kurması usul ve yasaya aykırıdır. Bu durumda davacının 225.000.- TL’lik şirkete borç verdiğine ilişkin varsa başkaca delilleri değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme karar verilmiş olması doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bendde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bendde açıklanan nedenlerle davalının temyiz isteminin kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 3.815.- TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 10/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14968, Karar No: 2018/8426, Tarih: 14.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/14968 E.  ,  2018/8426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiyi, silahla basit kasten suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk ile katılan arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK' nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

2) Kabule göre; suça sürüklenen çocuğun, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan katılanı, silahla yaraladığı olayda, birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile isteme uygun BOZULMASINA, 14.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11719, Karar No: 2019/15642, Tarih: 24.10.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/11719 E.  ,  2019/15642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK'nin 366. ve HUMK'nin 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 44,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22503, Karar No: 2014/2306, Tarih: 03.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22503 E.  ,  2014/2306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/217094

Mahkemesi : Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 12/04/2012

Numarası : 2010/332-2012/483

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şavşat Cumhuriyet Başsavcılığı'nca yürütülmekte olan 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçunun soruşturması kapsamında Şavşat Sulh Ceza Mahkemesi'nden hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması düzenlemesi uygulanması nedeniyle kararı temyize gelmeyen T.. M..'ın iletişiminin dinlenmesi ve kayda alınması kararının alındığı, bu karar doğrultusunda iletişimi dinlenen ve kayda alınan T.. M.. ile kimi kişilerin arasında geçen görüşme içeriklerinden, olay günü olan 03.12.2009 tarihinde T.. M..'ın Sivas ilindeki evinde bir buluşmanın ve kültür varlığı ticaretine konu eylemlerin olabileceği ihtimalinin tespit edilmesi üzerine, Şavşat Cumhuriyet Başsavcılığı'nca Sivas Cumhuriyet Başsavcılığı'na bu durumun bildirildiği, savcılık talimatı üzerine kolluk görevlilerince olay tarihinde T.. M.. ikametinde yapılan aramada küçük bir valiz içerisinde Roma döneminden kalma, korunması gerekli taşınır kültür varlığı olan 1 adet bronz sikke, 1 adet gözyaşı şişesi ve 1 adet pişmiş topraktan yapılmış vazonun ele geçirildiği ve el koyma işlemlerinin yapıldığı, her ne kadar T.. M..'ın ikametinde yapılan aramada sanık İ.. Ç..'ın da yakalandığı ve dosya kapsamında sanık İ.. Ç.. ile iletişimi dinlenen T.. M..'ın arasında kültür varlığı ticareti şüphesini oluşturan görüşme içeriklerinin bulunduğu anlaşılmış ise de; 2863 sayılı Kanunun 67/2 maddesine temas eden izinsiz kültür varlığı ticareti suçunun 5271 sayılı CMK'nın 135. maddesinde sayılan ve iletişimin dinlenmesi ve kayda alınmasına karar verilebilecek katalog suçlardan olmadığı, bu itibarla, anılan suç yönünden görüşme detaylarının hukuka uygun delil olarak kabul edilemeyeceği gibi sanık İ.. Ç..'ın kültür varlığı ticareti yaptığına dair mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil de mevcut olmadığı, yine her ne kadar 2863 sayılı Kanunun 74. maddesi CMK’nın 135/6-e maddesi kapsamında iletişimin tespitine karar verilebilecek katalog suçlar arasında ise de, sanık İ.. Ç.. tarafından izinsiz olarak kazı yapıldığına dair bir görüşmenin mevcut olmaması ve sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında, tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği hususunun gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21116, Karar No: 2017/9872, Tarih: 14.09.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/21116 E.  ,  2017/9872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

.... Emniyet Müdürlüğüne yapılan ihbar üzerine ...'nin usulüne uygun olarak ev ve iş yerinde yapılan aramada ele geçirilen suça konu laptopu suça sürüklenen çocuk ...'dan satın aldığını beyan ettiği, suça sürüklenen çocuk ...'nın tüm aşamalarda atılı suçu kabul etmeyerek suçsuz olduğunu savunduğu, ...'nin atfı cürüm niteliğindeki beyanı dışında suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlediğine ilişkin mahkumiyetini gerektirir, şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı nazara alındığında;

Öncelikle 21.10.2013 tarihli araştırma tutanağını düzenleyen polis memurları ....ve......'ın mümzi tanık olarak dinlenip, 20.10.2013 tarihinde 0246 227 68 80 numaralı telefondan suça sürüklenen çocuk ...'in suça konu laptopu çalıp ...'ye sattığına ilişkin ihbarda bulunan kişinin tespiti ile tanık sıfatı ile dinlenildikten sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun taktiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 14.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8682, Karar No: 2014/17898, Tarih: 19.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/8682 E.  ,  2014/17898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÜNYE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2012/338-2014/82

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacılar, davaya konu taşınmazlarda harici taksim yapıldığını, ancak harici taksim neticesinde hem kendilerine ve hem de davalılara isabet eden bölümlerin tamamının davalılar tarafından haksız olarak kullanıldığını ve fındık mahsulünün toplanıldığını ileri sürerek, ecrimisil istemiyle eldeki davayı açmışlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazlarda davacılar ve davalılar ile dava dışı kişilerin paydaş oldukları taşınmazların yenileme suretiyle 01.12.2011 tarihi ile kayıtlı olup, önceki kayıtların dosyada bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince, davacılar taşınmazların haricen taksim edildiğini ileri sürmüşler ancak mahkemece bu konuda hükme yeterli bir araştırma yapılmamış davacılar dava tarihinden geriye yönelik olarak 5 yıllık ecrimisil talebinde bulunmuşlar, ancak taşınmazların önceki kayıtları dosyaya getirtilmemiştir.

Somut olaya gelince, davacılar taşınmazların haricen taksim edildiğini ileri sürmüşler ancak mahkemece bu konuda hükme yeterli bir araştırma yapılmamış davacılar dava tarihinden geriye yönelik olarak 5 yıllık ecrimisil talebinde bulunmuşlar, ancak taşınmazların önceki kayıtları dosyaya getirtilmemiştir.

Hal böyle olunca dava konusu taşınmazların önceki kayıtları dosyaya getirtilerek, tarafların murislerinin taşınmazlarda paydaş olup olmadığının ve murislerinin ölüm tarihinin belirlenmesi taşınmazların tarafların murislerinden intikalen geldiğinin belirlenmesi halinde tanık beyanlarına göre davalılar taşınmazları murislerinin (babalarının) izni ile kullandıklarından, murisin ölüm tarihine kadar olan dönem için ecrimisil istenemeyeceğinin gözetilmesi tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planın olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı hususlarının araştırılması, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiğinin saptanması, harici taksim veya fiili kullanma biçiminin oluşmadığının belirlenmesi halinde davaya konu taşınmazlarda davacıların çekişmesiz olarak kullanabilecekleri bir yer bulunup bulunmadığının saptanması fiili kullanma biçimi oluşmamışsa ve davacıların çekişmesiz olarak kullandıkları bölüm var ise davanın reddedilmesi aksi murisin ölüm tarihinden sonraki dönem için belirlenecek ecrimisile hükmedilmesi gerekirken değinilen hususları içermeyen biçimde yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalıların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11340, Karar No: 2024/348, Tarih: 15.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11340 E.  ,  2024/348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1004 Esas, 2023/1004 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Malatya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.12.2017 Tarihli ve 2017/2412 Esas, 2017/2442 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı Pakize Sayılan, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve mahkemenin 30.06.2023 tarihli ek kararıyla kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi 07.06.2023 tarihli dilekçesi ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 06.09.2023 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri adresinin Mezopotamya Mahallesi Kayapınar Caddesi No:47A İç Kapı No:12 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Diyarbakır 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.09.2023 Tarihli ve 2023/1004 Esas, 2023/1004 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ve vasinin talebi olmadan ve vesayet makamınca, kısıtlının yerleşim yeri değişikliği için vasiye izin verilmeden kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesinin hukuken sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Malatya 2. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibinde Malatya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Malatya 2. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibinde Malatya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Malatya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.