muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4829, Karar No: 2024/5429, Tarih: 16.05.2024

Mahkemece yapılacak iş; kazanın meydana geliş saati göz önünde bulundurularak davacı murisinin olay öncesi sipariş alıp almadığı ve kazanın olduğu araçta teslim edilecek malzeme ve sipariş fişi gibi evrakların olup olmadığı da araştırılmak suretiyle tüm bu deliller bir arada değerlendirilerek olayın iş kazası olup olmadığı tam olarak belirlenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir." belirtilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince, tüm dosya kapsamı itibari ile muris ...'ın 08.07.2011 tarihinden itibaren Plevne Mahallesi, Sincan/Ankara adresinde kendi adına kayıtlı iş yerinde tuhafiye ürünleri perakende ticareti yaptığı, müşterilerden sipariş aldığı ürünleri kendi aracı ile müşterilere götürerek teslim ettiği, olay tarihinde de aynı şekilde tanıklar ... ve ... isimli şahısların verdiği siparişleri teslim edip Sincan'da ki iş yerine dönerken saat 11:00 civarında direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu kaza geçirdiği ve vefat ettiği, dinlenen davacı tanıkları ..., kamu tanıkları ..., ... ve ...'nun beyanları, davacılar tarafından sunulan murisin siparişlerini gösteren dip koçan aslı ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla muris ...'ın 27.04.2018 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğu sonuç ve kanaatine varılarak davacıların davasının kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; kararın eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacıların murisi ...'ın 27.04.2018 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddeleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı SGK vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11909, Karar No: 2023/8483, Tarih: 14.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/11909 E.  ,  2023/8483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2011/383 E., 2015/350 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî iade, kısmî onama

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 11.10.2010 tarihli ve 2010/17539 sayılı iddianamesi ile sanığın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.

2. Bakırköy 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2011 tarihli 2010/612 Esas 2011/66 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemlerinin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturduğundan bahisle yetkili ve görevli ağır ceza mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

3. Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve 2011/383 Esas, 2015/350 Karar sayılı kararı ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraatine; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanık lehine verilen beraat ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının hukuka aykırı olduğuna, mağdurenin beyanlarında gerçeği söylediğinin uzmanlar tarafından tespit edildiğine, usul ve yasaya aykırı hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece ''...İddia, sanık savunmaları, mağdurenin anlatımı, müşteki beyanı, Adli Tıp kurumu raporları, olayın oluş şekli, toplanan deliler ve tüm dosya kapsamından,

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanık lehine verilen beraat ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının hukuka aykırı olduğuna, mağdurenin beyanlarında gerçeği söylediğinin uzmanlar tarafından tespit edildiğine, usul ve yasaya aykırı hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece ''...İddia, sanık savunmaları, mağdurenin anlatımı, müşteki beyanı, Adli Tıp kurumu raporları, olayın oluş şekli, toplanan deliler ve tüm dosya kapsamından,

Her ne kadar mağdure, sanık ile minibüs içinde cinsel ilişkiye girdiğini beyan etmiş ise de olayın tanığının olmadığı, olayın 15 Mart 2010 tarihinde olduğu iddia edilmesine rağmen şikayetin 29/09/2010 tarihinde yapıldığı, bu nedenle de biyolojik olarak tespit edilen maddi bir delilin olmadığı, sanığın baştan itibaren tüm savunmalarında mağdure ile sadece konuştuklarını, herhangi bir eylemi olmadığını, mağdurenin kendisine seni seviyorum, seninle evlenmek istiyorum dediğini, kendisinin kabul etmediğini savunduğu, sanığın savunmasınınAdli Tıp Kurumu Altıncı İhtisas Kurulu'nun 02/04/2012 tarihli 1456 sayılı raporu ile mağdurenin halen bakire olduğu, hymenin bozulmaksızın duhule müsait olmadığının belirtilmesi karşısında sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı, sanığın savunmasının aksine delil bulunmadığından beraatine,

Sanığın, mağdure ile buluşup biryerlerde oturduğu, bu şekilde 15 yaşından küçük mağdureyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği anlaşıldığından TCK 109/1-3.f, 62/1 maddeleri gereğince cezalandırılmasına, koşulları mevcut olduğundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar vermek gerekmiştir... '' şeklindeki gerekçeyle hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

B. Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

B. Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

2.Sanık hakkında beraat hükmü kurulurken uygulama maddesinin gösterilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen yukarıda anlatılan husus dışında hukuka aykırılık bulunmamış, düzeltilen sebep nedeniyle onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle, dava dosyasının Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B-2) numaralı bendinde açıklanan nedenle, Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve 2011/383 Esas, 2015/350 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan ''BERAATİNE'' ibarelerinden önce gelmek üzere ''5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8801, Karar No: 2014/455, Tarih: 15.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/8801 E.  ,  2014/455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 2 - 2012/100162

MAHKEMESİ : Balıkesir 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2012

NUMARASI : 2010/695 (E) ve 2012/26 (K)

SANIKLAR : Gülizar DUMANLIDAĞ, N.. Ö..

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığındaki sanık Gülizar..’ın soyadının ‘.. yerine ‘..’ olarak yazılmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olduğu kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak,

1- Hırsızlık suçunun işlendiği saatin 18.00 ve güneşin batış saatinin de 16.54 olmasına göre, suçun geceleyin işlendiği anlaşıldığından sanıklar hakkında ceza tayin edilirken 5237 sayılı TCK.nun 143.maddesinin uygulanması gerektiğinin nazara alınmaması,

2- 5237 sayılı TCK.nun 38/2.maddesindeki düzenlemede, azmettiren kişi, fiilen suçun işlenmesine iştirak etmediği halde, kendisinde suç işleme fikri bulunmayan bir kişinin iradesini etkileyerek suç yoluna sokması nedeniyle cezalandırılmaktadır. Oysa sanıklar Gülizar ve N....ın yaşı küçük olan Y.. Ö.. ile birlikte söz konusu mağazaya giderek birlikte hırsızlık suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nun 38/2.maddesinin uygulanma imkanı olmadığı sanıkların eyleminin anılan Yasanın 37. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayini,

3- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının ‘a,b,c,d,e’ bentlerindeki haklardan yoksun bırakılmanın hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen, velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin ise aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi gözetilerek hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 15/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28830, Karar No: 2015/7650, Tarih: 13.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28830 E.  ,  2015/7650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/08/2014

NUMARASI : 2013/1400-2014/996

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1921, Karar No: 2020/10864, Tarih: 19.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1921 E.  ,  2020/10864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 15.09.2015 yerine 18.09.2015 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş, dosya içeriğine göre her ne kadar sanık sadece 3 adet birayı aldığı yönünde beyanda bulunmuş ise de; katılan ve tanık tarafından 6 şişe rakı ve 5 şişe biranın çalındığının ifade edilmesi, olayın hırsızlanan rakılarının yerinde olmadığının fark edilmesi sonucu araştırılması neticesinde ortaya çıkmış olması, olaya konu olan kamera görüntüleri incelendiğinde de sanığın dolaptan birçok eşya aldığının anlaşılması, eşyaların alınmasından sonra izlenen görüntülerde sanığın elinde bulunan torbanın içindeki eşyaların sanığın beyanındakilerden fazla olduğunun açıkça gösteriyor olmasına dair hususlar bir bütün halinde değerlendirildiğinde mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 19.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3024, Karar No: 2019/3573, Tarih: 30.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/3024 E.  ,  2019/3573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28842, Karar No: 2015/7647, Tarih: 13.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28842 E.  ,  2015/7647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/08/2014

NUMARASI : 2013/1405-2014/1117

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4142, Karar No: 2012/6111, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4142 E.  ,  2012/6111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

10/04/2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında...köyü 289 ada 10 parsel sayılı 2.288.70 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...'ün zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/3 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek, tutanak aslı, cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/3 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 289 ada 10 parsel sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak, yukarıdaki esasa kayıt edildikten sonra davanın reddine, dava konusu taşınmazın fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.