muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26151, Karar No: 2014/15077, Tarih: 17.09.2014

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında belirtildiği üzere B.. Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin 28.01.2009 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği, sanığın sorumlu olduğu dönemdeki mühürleme tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan işleme aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8813, Karar No: 2009/287, Tarih: 20.01.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/8813 E.  ,  2009/287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 09.06.1999 yılında davalı şirketin ürettiği FR 581 NT model buzdolabını satın aldığını, bu buzdolabının serinin en üst ve geniş modeli olduğunu, ancak daha ilk sene içinde buzdolabında sorunlar başladığını, yetkili servisçe defalarca tamir edilmesine rağmen sorunların giderilemediğini, 2005 yılında yarı ücretinin firma tarafından karşılanıp kendisinin de 750,00 YTL ödeyerek yeni dolap aldığını , ancak yeni alınan SX 6600 HGE model ikinci buzdolabında da daha ... süresi dolmadan arızalandığını beyanla aynı hacimde yeni bir buzdolabı alabilmek için 3.000,00 YTL, maddi zararları için 3.000,00 YTL tazminat ile çektiği sıkıntılar nedeniyle 5.000,00 YTL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davayı kabul etmediklerini, davacının ilk kez 1999 yılında ürün satın aldığını ve 2005 yılına kadar kullandığını, 6.senenin sonunda hiçbir hukuki yükümlülüğü olmamasına rağmen davacının ürününe değişim kararı verildiğini, müvekkilinin bu kararı tamamen tüketici memnuniyeti ilkesinden hareket ettiğini, değişim kararının verildiği tarihte o model ürünün üretimden kalmış olması nedeniyle davacıya özel imal edilen ve değişim kararı verildiğinde üretim aşamasında olan bir ürün verilmesinin söz konusu olduğunu, bu nedenle değişimin 30 gün içerisinde yapılmasının mümkün olmaması nedeniyle davacıya konsinye olarak geçici ürünün teslim edildiğini, yeni ürünün tamamlanmasının ardından davacıya teslim edilmek istendiğini ve geçici olarak verilen konsinye ürünün iade alınmak istendiğini ancak davacının kabul etmediğini savunarak

2008/8813-287

davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece,Davanın kısmen kabulü ile davacıya verilen SX6600 HGE model buzdolabının kararın kesinleşme tarihindeki piyasa perakende satış fiyatı bedelinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacıda bulanan konsinye dolabında davalı tarafa iadesine, davacının diğer taleplerinin reddine karar verilmiş;Hüküm, Taraflarca temyiz edilmiştir.

2008/8813-287

davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece,Davanın kısmen kabulü ile davacıya verilen SX6600 HGE model buzdolabının kararın kesinleşme tarihindeki piyasa perakende satış fiyatı bedelinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacıda bulanan konsinye dolabında davalı tarafa iadesine, davacının diğer taleplerinin reddine karar verilmiş;Hüküm, Taraflarca temyiz edilmiştir.

1-23.03.2008 günlü ilam, temyiz eden davacıya 07.4.2008 tarihinde, ayrıca davacı tarafın temyiz dilekçesi de 30.05.2008 tarihinde tebliğ edilmiş ve davacının temyiz dilekçesi 17.06.2008 tarihinde verilmiştir.3156 sayılı Yasanın 20.maddesiyle değiştirilen HUMK.nun 432/1 maddesi uyarınca yasanın yürürlüğe girdiği 6.4.1985 tarihinden itibaren verilen kararlarda temyiz süresi 15 gündür. Yine HUMK’nun 433/2 maddesi gereğince 10 günlük temyize cevap süresi de geçmiş olduğundan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1.6.1990 gün ve esas 1989/3. karar 1990/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davacı tarafın temyiz süresi geçtikten sonra verilen temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir

2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

3-Davacı satın aldığı üründeki ayıp nedeniyle seçimlik haklarından sözleşmeden cayma hakkını tercih ettiğine göre, davaya konu buzdolabının 2005 yılındaki değerinin belirlenerek mahkemece bu miktara hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davacının temyiz dilekçesinin reddine, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 20.1.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13765, Karar No: 2019/1801, Tarih: 04.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/13765 E.  ,  2019/1801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde sanıkların müştekinin oturduğu apartmanın bodrumunda bulunan tüpleri ve otomobil lastiklerini garaj kapısının önüne çıkartıp çalacakları esnada bodrumdan seslerin geldiğini kapıcı olan tanık ...'in müştekiye söylemesi üzerine birlikte bodruma inip sanıklarla karşılaştıklarının ve sanıkların müştekiyi iterek kaçtıklarının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında atılı suçtan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31861, Karar No: 2014/9918, Tarih: 31.03.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/31861 E.  ,  2014/9918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen suça sürüklenen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 31/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8994, Karar No: 2019/29, Tarih: 07.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/8994 E.  ,  2019/29 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.07.2017 gün ve 2016/46 Esas, 2017/29 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5471, Karar No: 2014/20249, Tarih: 05.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/5471 E.  ,  2014/20249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen Hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yokluğunda hüküm kurulan sanık ...'nın ikamet adresine 23.12.2008 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre gerekçeli kararın tebliğ edildiği, temyiz edilmediği, diğer sanık ... tarafından hükmün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname düzenlendiği, sanık ...'nın mahkemede bildirdiği son adresi olan ...Mahallesi... nolu sok No:6/A ... adresi yerine ... Kasabası ... adresine tebliğ edildiği ve tebliğin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, sanık ...'ya kararın usulune uygun olarak tebliğ edilmesi, sunarsa temyiz dilekçesi de eklendikten ve bu konuda ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 05.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25199, Karar No: 2012/9761, Tarih: 27.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/25199 E.  ,  2012/9761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili icra mahkemesine başvurusunda. müvekkilinin çiftçi olduğunu ve haczedilen 15 NH 961 plakalı traktörün geçimi için zaruri olduğunu ileri sürerek haczin kaldırılmasını istemiştir. Başvuru bu hali ile İİK.nun 82/4. maddesine dayalı haczedilmezlik şikayeti olup, bu madde uyarınca. "borçlu çiftçi ise kendisinin ve ailesinin geçimi için zaruri olan arazi ve çift hayvanları ve nakil vasıtaları ve diğer eklenti ve ziraat aletleri" haczedilemez.

İcra ve İflas Kanunu'nun ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan. kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Haczi mümkün olmayan mallar ve haklar, İİK.nun 82. maddesinde tahdidi olarak sayılmış olup, bu maddenin de dar yorumlanması gerektiğinden. anılan maddenin 4. fıkrasına göre haczedilemeyecek olanların, borçlunun çiftçilikte kullandığı öküzü, atı, mandası gibi hayvanları, at veya öküz arabası gibi çiftçilikte kullandığı nakil vasıtaları, pulluk, düven, tırmık, çapa, yaba vs. gibi tarım aletleri olduğunun kabulü gerekir. Ancak sermaye değeri yüksek olan ve büyük arazilerin ziraat edilmesinde kullanılması gerekli bulunan traktör, biçerdöver gibi tarım aletlerinin ise haczedilemeyeceğinin kabulü mümkün değildir (HGK.'nun 02.12.1972 tarih ve 1972/572-974 sayılı kararı).

Yine, traktör, her ne kadar günümüz koşullarında çiftçi için vazgeçilmez bir öneme sahip ise de bizzat traktöre sahip olması gerekli değildir. Geçinebileceği kadar bir araziye sahip olan borçlunun çiftçilik yapması için bir traktöre sahip olması her ne kadar faydalı olur ise de zorunlu olmayıp, ihtiyacı olduğu dönemlerde traktörcülüğü meslek olarak yapan birisine, ücret karşılığı işlerini yaptırması mümkündür. Bu durum hayatın olağan akışına ve her çiftçinin bir traktöre sahip olmadığı düşünüldüğünde, ülkemiz gerçeklerine de uygundur.

Öte yandan büyük tarım arazilerine sahip olanlar için traktör zorunlu ise de, bu durumda da artık çiftçilik faaliyeti değil, tarımsal işletme söz konusu olacağından İİK.nun 82/4. maddesine göre haczedilmezlik şikayeti söz konusu olamayacaktır.

Buna göre, traktörün, sermaye ağırlıklı olup İİK.nun 82/4. maddesi kapsamında olmadığının kabulü zorunludur. Zira borçluya ait olan ve önemli bir ekonomik değere sahip böyle bir malın haczedilemeyeceğinin kabulü icra takip hukukunun genel ilkeleri ile bağdaşmayacaktır. Dairemizin geçmiş uygulamaları da bu yöndedir.

Buna göre, traktörün, sermaye ağırlıklı olup İİK.nun 82/4. maddesi kapsamında olmadığının kabulü zorunludur. Zira borçluya ait olan ve önemli bir ekonomik değere sahip böyle bir malın haczedilemeyeceğinin kabulü icra takip hukukunun genel ilkeleri ile bağdaşmayacaktır. Dairemizin geçmiş uygulamaları da bu yöndedir.

O halde mahkemece, şikayetin reddi yerine kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11776, Karar No: 2012/12378, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11776 E.  ,  2012/12378 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve tehdit suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine ve tehdit suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.08.2011 gün ve 2009/420 Esas, 2011/247 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık hakkında tehdit suçundan CMK.nın 231/5. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kâbil kararlardan olup temyiz yeteneği bulunmadığı anlaşıldığından, bu suça ilişkin temyiz isteminin CMK.nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli karar merciince mahallinde verilmesi mümkün görüldüğünden, incelemenin sanık müdafiin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçuna ilişkin temyiz talebi ile sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

21.05.2009 olan tutuklama tarihinin karar başlığında 21.03.2009 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/1553, Karar No: 2013/14683, Tarih: 14.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/1553 E.  ,  2013/14683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ekspertiz raporuna göre davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde mevcut bulunan dairesel yapıdaki gaz ayırıcı parçasının delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtilmesi, tabanca ile birlikte değiştirilmiş özel nitelikte fişek bulunmaması karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde Adli Tıp Kurumuna gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20535, Karar No: 2016/830, Tarih: 04.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/20535 E.  ,  2016/830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit, hakaret

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 19/01/2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümünü düzenleyen II numaralı bölümün ortak hükümler başlığının 3. bendinde, "Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde, 28/06/2014 tarihinden önce düzenlenen tebliğnameler bakımından iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirmeye göre görevli daire belirlenir. Bu tarihten sonra düzenlenen tebliğnameler bakımından ise mahkumiyet kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda da iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır.” hükmüne yer verilmiştir.

İncelenen dosya içeriğine göre; tebliğnamenin 28.06.2014 tarihinden sonra düzenlenmiş olması karşısında, 01/07/2014 tarihli hükümde sanığın, silahla tehdit, dikili ağaca zarar verme ve hakaret suçlarından beraatine karar verildiği, katılan vekilinin 03.07.2015 tarihli temyiz dilekçesinde silahla tehdit ve hakaret suçlarını temyiz ettiği ve dikili ağaca zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olarak ise temyiz talebinin bulunmadığı anlaşıldığından,

Beraat kararındaki nitelendirme ve Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin (18.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine 04/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28, Karar No: 2016/9910, Tarih: 12.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/28 E.  ,  2016/9910 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 09/06/2015

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan Y.. İ.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, fiğ, kuru fasulyenin dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2841, Karar No: 2023/3735, Tarih: 05.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2841 E.  ,  2023/3735 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI :

Taraflar arasındaki sigorta başlangıcının tespiti istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, dava dilekçesinde; sigortalılık başlangıç tarihinin öncelikle 01.10.1990 tarihi olduğunun, bu olmadığı takdirde 506 sayılı Kanun kapsamında 18 yaşını doldurduğu tarih olduğunun tespiti ile tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kuruma müracaat şartının yerine getirlimediği için davanın usulden reddini, kurum kayıtlarının esas alınması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "506 sayılı Kanun kapsamında malûllük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85 nci madde gereğince isteğe bağlı sigortalılık başvurusu bulunmayan davacının uyuşmazlık konusu dönemde, dava dışı işverene bağlı olarak yerine getirdiği faaliyetin “el halıcılığı dokuma işi” niteliğinde olduğu anlaşıldığından davacının çalışması, anılan Kanun kapsamında uzun vadeli sigorta kollarına tâbi sigortalılık hizmeti olarak değerlendirilemeyeceğinden çalışmasının geçtiği belirtilen tarihin de sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulü olanaklı değildir." gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri