muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2065, Karar No: 2018/1216, Tarih: 15.02.2018

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde: “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasanın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacının ve boşandığı eşinin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiğini saptanmalı, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, davacının ve boşandığı eşinin kayıtlı olduğu adreslerde kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 16/09/2009 tarihinde eşi ...’den boşandığı, 08/12/1988 tarihinde vefat eden babasından dolayı yetim aylığı almak için talepte bulunduğu, babasından dul aylığı alan annesinin 03/01/2005 tarihinde vefat ettiği, davacının boşanma sonrasında babasından kalma emekli aylığını alabilmek amacıyla tahsis talebinde bulunduğu , ancak davalı Kurumun konuya ilişkin denetmen raporuyla boşanma kararına rağmen aynı adreste birlikte yaşadığının tespit edildiği gerekçesiyle davacının talebini reddettiği, kurum işleminin iptali için ... İş Mahkemesine açılan ve Mahkemenin 2012/580 esas ve 2014/40 karar sayılı ilamıyla davanın kabul edilmesine rağmen Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'nin 10/06/2014 tarih, 2014/7649 esas ve 2014/13219 karar sayılı ilamı ile hükmün bozulduğu,Mahkemece bozma kararına uyularak bu defa talebin Mahkemenin 2014/519 esas ve 2014/451 karar sayılı ilamı ile reddedildiği, kararın taraflarca temyiz edilmeden kesinleştiği, bunun üzerine davacının 01/10/2010 tarihinden itibaren yeniden tahsis talebinde bulunduğu, ancak kurumun 60 günden fazla süre geçmesine rağmen cevap vermediği, davacının bu defa işbu davayla 21/10/2014 tarihli tahsis talebini takip eden 01/11/2014 tarihinden itibaren (ölüm) yetim aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini talep ettiği, Kurum tarafından hiç aylık bağlanmadığı, anlaşılmıştır.

Somut olayda, Emniyet Müdürlüğünden verilen cevapta; “davacının ikamet adresine gidildiği, bina sakinleri ile yapılan görüşmede belirtilen adreste yaşayan şahısların herhangi bir apartman sakini ile iletişimlerinin bulunmadığını ancak ... ismini apartman girişinde faturalar üzerinde gördüklerini ve şahıslar hakkında herhangi bir bilgi sahibi olmadıklarını beyan ettikleri, ayrıca daire kapısında ... isminin yazılı bulunduğu” şeklinde tutanak tanzim edildiği, davacı ...’ın 02.09.2012 tarihindeki son adresinin...” boşandığı eşi ...’nin ise 12.09.2012 tarihinden itibaren ... adresi olduğu, tanıklar tarafından bu adresin ... Restorant isimli restore edilmiş eski bir konak olduğu,davacının eşi tarafından işletildiği, bir bölümünün de davacının eşi ... tarafından ikamet yeri olarak da kullanıldığının ifade edildiği, ... A.Ş tarafından davacı ve boşandığı eşi adına 2010 tarihinden itibaren faal elektrik aboneliği bulunmadığı, ... Belediye Başkanlığınca ... (davacının boşandığı eş) adına su abonelik kaydının bulunmadığının bildirildiği, davacı adına ise...adresinde 09.08.2011-03.08.2012 tarihleri arasında su abonelik kaydının bulunduğu, davacının mernis adresinde kızı adına doğalgaz aboneliği ve 27/08/2012 başlangıç tarihli kira kontratı olduğu, görülmüştür.

Bu durumda; yukarıda izah edilen açıklamalar doğrultusunda; davacının kesinleşen ve redle sonuçlanan kurum işleminin iptali davası sonrası, davacının yaptığı 2014 tarihli tahsis talebi yeni bir taleptir ve Kurum tarafından bu talebe ilişkin yeni bir denetmen raporu düzenlenmemiştir. Artık bu talep konusunda ispat davacıya aittir. Dosyada toplanan deliller davacı ve eşinin ayrı yaşadığını ispatlamaya yeterli değildir. Davacının boşandığı eşinin restoran olarak işlettiği mekanda yaşadığına yönelik tanık anlatımları hayatın olağan akışıyla bağdaşmamaktadır. Mahkemece; boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, araştırma genişletilerek tüm açıklığıyla ortaya konulmalıdır.

Yapılacak iş; davacının boşandığı eşinin restoran olarak işlettiği mekanda yaşadığına yönelik tanık anlatımları kolluk marifetiyle araştırmalı,mekanın ikametgaha uygun olup olmadığı tespit edilmeli, tarafların medula kayıtları getirtilerek tedavi gördükleri sağlık birimleri karşılaştırılmalı, eşin işyeri komşuları ve çalışanları,davacının apartman komşularının kamu tanığı olarak beyanları alındıktan sonra sonuca göre karar vermekten ibarettir.

O halde, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Bölge adliye Mahkemesince eksik inceleme ve araştırma sonucu davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASI gerekmiştir.

G)SONUÇ:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA), ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle (BOZULMASINA), dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9459, Karar No: 2015/5966, Tarih: 18.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9459 E.  ,  2015/5966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2013

NUMARASI : 2009/336-2013/188

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, elatmanın önlenmesi davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 28.05.2014 gün ve 2077 Esas, 4083 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalılar A.. B.. ve R.. A.. vekilleri ile davacılar vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacılar M.. Y.. ve T.. S.. vekili, müvekkillerinden Mustafa ile davalılardan Vehap arasında 10.10.1990, Tahir’in vekaleten imza attığı ve yüklenici Vehap olan 26.09.1990 tarihli arsa payı karşılığı sözleşmeleri imzalandığını, davalılardan Vehap’ın davacı arsalarına yapılacak binayı kaçak olarak imal ettiğini, davacılardan Mustafa’nın davalılardan yükleniciye devrettiği arsa payının diğer davalı Riza’nın başlattığı takip sırasında satış aşamasına gelindiğini, davacılardan Tahir’in müvekkili Melek İnce’nin davalılardan Vehap’a devrettiği arsa tapusunun diğer davalı A.. B..’na devredildiğini ileri sürerek, anılan sözleşmelerin feshine, davalılardan Vehap ve A.. B.. adına olan tapu kaydının iptali ile davacılar adına tesciline, davalılardan Riza’nın başlattığı icra takibi nedeniyle konulan satışa arz şerhinin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı Melek İnce vekili, müvekkili ile davalılardan Vehap arasında 26.09.1990 tarihli arsa payı karşılığı sözleşmesi imzalandığını, davalılardan Vehap’ın davacı arsasına yapılacak binayı kaçak olarak imal ettiğini, davacı arsasının diğer davalı A.. B..’na devredildiğini ileri sürerek, anılan sözleşmenin feshine, davalılardan A.. B.. adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı Melek İnce vekili, müvekkili ile davalılardan Vehap arasında 26.09.1990 tarihli arsa payı karşılığı sözleşmesi imzalandığını, davalılardan Vehap’ın davacı arsasına yapılacak binayı kaçak olarak imal ettiğini, davacı arsasının diğer davalı A.. B..’na devredildiğini ileri sürerek, anılan sözleşmenin feshine, davalılardan A.. B.. adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacılar M.. Y.. mirasçıları Bilgin Yanık ve Sevgin Öztürk, Melek İnci, T.. S.., ve Mevlüt Öztürk vekili, müvekkillerinden Bilgin ve Sevgin murisi Mustafa ile davalılardan Vehap arasında 10.10.1990, Melek ile davalılardan Vehap arasında 26.09.1990 tarihli arsa payı karşılığı sözleşmeleri imzalandığını, davalılardan Vehap’ın davacı arsalarına yapılacak binayı kaçak olarak imal ettiğini, davacılardan Bilgin ve Sevgin murisi Mustafa’nın davalılardan yükleniciye devrettiği arsa payının diğer davalı Riza’nın başlattığı takip sonunda satılarak takip alacaklısı Riza tarafından satın alındığını, davacılardan Melek İnce’nin davalılardan yüklenici olan Vehap’a devrettiği arsa tapusunun diğer davalı A.. B..’na devredildiğini, davacılardan Tahir ve Mevlüt’ün arsa hissedarları olduklarını ileri sürerek, anılan sözleşmelerin geriye etkili feshine, davalılardan A.. B.. adına olan tapu kaydının iptali ile davacılardan Melek adına tesciline, davalılardan Riza adına olan arsa payı tapusunun iptali ile davacılardan Bilgin ve Sevgin adına tesciline ve davalıların müdahalelerinin men’ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece asıl davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen karar, asıl davada davacılar vekilini temyiz istemi üzerine, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 26.12.2007 tarih ve 5709 E., 8250 K

. sayılı kararıyla, davacılardan Tahir’in dava dışı Melek’e vekaleten sözleşmeyi imzaladığı, bu davada aktif husumet ehliyetinin bulunmadığı, bu nedenle davacılardan Tahir’in açtığı davanın reddine karar verilmesi gerekirken, zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesinin sonucu itibariyle doğru olduğu belirtilerek bu davacı bakımından onanmış, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde zamanaşımı sürelerinin teslimle başlayacağı, inşaatın yasal olmaması halinde hukuki teslimden bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davacılardan Mustafa yararına bozulmuş, mahalli mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, asıl ve birleşen davalarda davacılardan Bilgin ve Sevgin murisi Mustafa’nın 7, Melek’in 8 nolu parseller maliki iken davalılardan Vehap ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri imzaladıkları, binanın anahtar teslimi yapılmasının kararlaştırıldığı, sözleşme tarihi öncesi ve sonrasındaki imar planlarına göre anılan parsellerin 9 veyahut 6 nolu parselle tevhit edilmek koşulu ile bina yapılabileceği, tevhit koşuluna uyulmadığı, inşaat ruhsatı alınmadığı, yola tecavüzlü yapıldığı, tüm bunlar nedeniyle de ruhsata bağlanamayacağı, bu nedenlerle anılan sözleşmelerin geriye etkili feshi gerektiği, davalılardan Ahmet Fazıl’ın yükleniciden arsa tapusu devraldığı, yüklenici arsa üzerine usulünce inşaat yapmaması nedeniyle arsa tapusunu hak etmediği, hak etmediği taşınmaz tapusun davalı Ahmet Fazıl’a devretmesinin yasal dayanağının bulunmadığı, yine davalılardan Riza’nın diğer davalı Vehap’ın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği elde edebileceği arsa payı karşılığı edimini usulünce yerine getirmediği, bu nedenle de cebri icra yolu ile davalı yüklenici Vehap adına olan taşınmazı satın alsa dahi, yüklenicinin taşınmazı hak etmemesi nedeniyle davalılardan Riza adına olan tapu kaydının da iptali gerektiği, hukuken teslim olgusu gerçekleşmediğinden zamanaşımı def’inin reddi gerektiği, davalılardan Riza’nın davaya konu 7 parsel sayılı taşınmazın % 20’sini elinde bulundurduğu, bu davalının diğer arsa maliklerini intifadan men ettiğine dair kanıt bulunmadığından el atmanın önlenmesi isteminin yerinde olmadığı, birleşen davada Tahir ve Mevlüt’ün arsa sahibi olarak dava açtıkları ve davaya muvafakat ettikleri gerekçeleriyle, asıl davada davacı Tahir’in açtığı davaya ilişkin karar anılan Yargıtay kararı ile onanmış ve kesinleşmiş olmakla hüküm tesisine yer olmadığına, birleşen davada davacılardan Tahir ve Mevlüt tarafından davalılar Vehap, Riza ve Ahmet Fazıl aleyhine açılan davada aktif dava ehliyetleri olmadığından davanın reddine, anılan sözleşmelerin geriye etkili feshine, asıl davada davalı Vehap aleyhine açılan tapu iptali ve tescili istemli davanın sonradan pay iktisap eden Riza aleyhine yöneltilmiş olması nedeniyle pasif husumet yokluğundan reddine, asıl davada davalı Vehap aleyhine açılan el atmanın önlenmesi davasının taşınmazın el değiştirmesi ve el atmanın kanıtlanamaması nedeniyle hüküm tesisine yer olmadığına, asıl davada satışa

Fazıl aleyhine açılan davada aktif dava ehliyetleri olmadığından davanın reddine, anılan sözleşmelerin geriye etkili feshine, asıl davada davalı Vehap aleyhine açılan tapu iptali ve tescili istemli davanın sonradan pay iktisap eden Riza aleyhine yöneltilmiş olması nedeniyle pasif husumet yokluğundan reddine, asıl davada davalı Vehap aleyhine açılan el atmanın önlenmesi davasının taşınmazın el değiştirmesi ve el atmanın kanıtlanamaması nedeniyle hüküm tesisine yer olmadığına, asıl davada satışa arz şerhinin kaldırılması isteminin yargılama sırasında satış şerhinin kalkması nedeniyle hüküm

tesisine yer olmadığına, asıl davada arsa sahibi Mustafa’nın davalılardan Ahmet Fazıl aleyhine açtığı tapu iptali ve tescili istemli davanın pasif husumet yokluğundan reddine, birleşen davada Mustafa mirasçıların Riza aleyhine açtığı tapu iptali ve tescili davasının kabulüne, el atmanın önlenmesi istemli davanın reddine, birleşen davada davacı Melek’in davalı Ahmet Fazıl aleyhine açtığı tapu iptali ve tescili ile el atmanın önlenmesi davasının kabulüne dair verilen karar, davalılar Rıza Uluç ve A.. B.. vekillerinin temyizi üzerine Dairemiz'in 28.05.2014 tarih, 2014/2077 esas ve 2014/4083 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bu kez, davalılar A.. B.. ve R.. A.. vekilleri ile davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1)Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekili ile davalı A.. B.. vekilinin tüm, davalılardan R.. A.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme istemleri yerinde görülmemiştir.

2) Dairemiz'in bozma ilamında asıl ve birleşen davada davalı R.. A..'tan bakiye 4.887,55 TL harç alınmasına karar verilmiş ise de, uyuşmazlık konusu taşınmazın değeri 79.500,00 TL olup, R.. A.. bu taşınmazın % 20 hissesine malik olduğundan buna göre harç hesabı yapıldığında, alınan temyiz peşin harcının mahsubu ile bakiye 543,02 TL harcın tahsiline karar verilmesi gerekirken zuhulen fazla harç tahsili doğru olmadığından davalı R.. A.. vekilinin karar düzeltme talebinin bu yönden kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekili ile davalı A.. B.. vekilinin tüm, davalılardan R.. A.. vekilinin diğer karar düzeltme istemlerinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı R.. A.. vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile bozma ilamının harç yönünden, bu şekliyle 543,02.TL. Kalan" olarak düzeltilmesine, 5,20'er TL harç ve takdiren 248,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden davacılar ile asıl ve birleşen davada davalı A.. B..'ndan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, asıl ve birleşen davada davalı R.. A..'tan peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde iadesine, 18.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1122, Karar No: 2011/1125, Tarih: 20.09.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/1122 E.  ,  2011/1125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi olan 15/01/2004'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı Yasanın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 20.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11273, Karar No: 2020/14840, Tarih: 02.07.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/11273 E.  ,  2020/14840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama ve hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından tayin edilen adli para cezalarının nevine ve miktarına göre hükümlerin, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde ise;

a) Katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılanın, suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan açılan davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmayıp, mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; katılanın bu suça yönelik temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

b) Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosyada mevcut 10.07.2013 tarihli Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün raporu dikkate alındığında, davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde dairesel bir gaz ayırıcı parçasının mevcut olduğu, bu haliyle uygun çapta, özel şekil ve nitelikte kurşun küre, saçma taneleri veya benzeri cisim konulması suretiyle özel yapılmış fişekleri atabileceği ancak, teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin tespit edilmemesi, suça sürüklenen çocukta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ve suça sürüklenen çocuğun da silahın kuru sıkı silah olduğunu savunması karşısında, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, suça sürüklenen çocuğun beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafininin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/681, Karar No: 2013/13058, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/681 E.  ,  2013/13058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.04.2010 gün ve 2008/182 Esas, 2010/124 Karar sayılı hükmün süresi içerisinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı Kararında belirtildiği üzere sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde zincirleme biçiminde gerçekleşen eylemleri nedeniyle uygulamanın TCK.nın 61/4-5. maddeleri hükümleri de dikkate alınarak 103/1 ve 103/3. maddeleri ile tayin edilen ceza üzerinden 43. maddenin uygulanması sonucu bulunacak artırımın, 103/6. madde ile belirlenen cezaya ilave edilmesi suretiyle yapılması gerekirken, TCK.nın 103/1, 103/3, 43/1 ve 103/6. maddeleri sırası ile uygulama yapılarak eksik cezaya hükmedilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7421, Karar No: 2011/1919, Tarih: 16.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/7421 E.  ,  2011/1919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 17.3.2010

No : 590-94

Taraflar arasındaki karşılıklı itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kabulüne, karşı davanın tefrikine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında fatura içeriğindeki malların müvekkilince davalıya satılarak teslim edilmiş ise de, bedelinin ödenmediğini, aleyhine girişilen takibe davalının itirazı sonucu takibin durduğunu belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına ve % 40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yanlar arasında tek satıcılık ilişkisi bulunduğunu, davacının bayisi olan müvekkilinin vermiş olduğu hizmetler nedeniyle de davacıdan 224.720.-TL.alacaklı bulunduğunu, bu tutarın takas mahsup da gözetilerek davacının davasının reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuş ve aynı dilekçe ile harçlandırarak açtığı karşı davasında da şimdilik 10.000.-TL.tutarındaki müvekkilince yapılan harcama ve masrafların davacı (karşı davalıdan) tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı (karşı davacı) yanca davacı (karşı davalı) alacağına karşı itirazda bulunulmadığı gözetilerek ve davalının karşı davasının sonuçlandırılmasının zaman alacağı bu nedenle tefriki gerektiği gerekçesiyle davacı tarafından kanıtlanan asıl davanın kabulüne, itirazın iptaliyle takibin devamına, takip tarihinden itibaren asıl alacağa devlet bankalarının bir yıl vadeli Euro cinsi mevduat hesabına uyguladıkları en yüksek faiz oranı üzerinden (yıllık % 10 oranını geçmemek kaydıyla) faiz yürütülmesine, % 40 oranında 22.441.11.-TL.icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı (karşı davacı) tarafından yasal süresi içerisinde karşı dava açılmış olduğundan bu davanın da ana davacı ile birlikte görülüp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece karşı davanın çözümünün zaman alacağına dair yasal olmayan gerekçeyle bu dava hakkında tefrik kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma biçimine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.