muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9233, Karar No: 2012/1316, Tarih: 03.02.2012

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır.

Somut uyuşmazlık yönünden asıl incelenmesi gereken husus, tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı noktasıdır. Burada ilk olarak tanıma ve tenfiz hukukundaki kamu düzenine aykırılık kavramının, iç hukuktaki emredici kurallara aykırılık kavramından daha dar ve sınırlı bir anlama sahip olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Dolayısıyla kamu düzeni gerekçesiyle yabancı mahkeme kararının tenfizine istisnaen müdahale edilmelidir. Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan revision au fond yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez.

Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir.

./...

2010/9233

2012/1316

S-3

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

14.02.2012-RK
Yargıtay — Esas No: 2018/9077, Karar No: 2019/3666, Tarih: 12.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/9077 E.  ,  2019/3666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hırsızlık suçunun konusunu çalınmak istenen şeyin kendisinin oluşturması durumunda, malın çalınması sırasında ve sonrasında verilen zarardan dolayı ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeksizin sanık hakkında mala zarar verme suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmiş ise de bu hususta mahallince kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği belirlenerek yapılan incelemede;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 660 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanık ...’nun temyiz taleplerinin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın, müştekinin sabit bir yere kilitli olmaksızın cadde üzerinde park halindeki motosikletini çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan tahsis ve kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Yasanın 141. maddesi ile hüküm kurulması,

2-Müştekinin kolluk beyanında motosikletini 19.00 sıralarında park ettiğini ve 23.30 sıralarında çalındığını fark ettiğini beyan etmesi, sanığında kolluk ve savcılık beyanlarında zaman dilimi belirtmeksizin motosikleti bulunduğu yerden aldıklarını ve ara sokağa girdiklerini ancak çalıştıramadıklarını oraya bırakıp gittiklerini ve sonradan 23.00 sıralarında tekrar gelerek bıraktıkları yerden aldıklarını beyan etmesi, Sulh Ceza sorgusunda da 18.00 sıralarında bulunduğu yerden aldıklarını beyan etmesi ve olay tarihinde güneşin saat 19:56 da battığının anlaşılması karşısında olayın gece vakti gerçekleştiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu açıkça gösterilmeden ve tartışılmadan sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereği sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine,12.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1508, Karar No: 2014/15203, Tarih: 28.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1508 E.  ,  2014/15203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2013/976-2013/1709

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan İ.. A.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan İ.. A.. vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu 2031 ve 2032 parsel sayılı taşınmaz malların tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla bedelinin tespit edilmesinde, üzerindeki ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, kamulaştırılan taşınmazların tapu kaydının iptali ile 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazlardan 1657 parsel sayılı taşınmaz bakımından; hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarında alınabilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla alınması sureti ile eksik bedel tespiti,

2)Dava konusu taşınmazların tapu kaydındaki haciz ve alacakların hükmedilen bedele yansıtılmasına karar verilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan İ.. A.. vekilinin temyiz itirazı doğrultusunda, açıklanan nedenlerle hükmün HUMK 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24749, Karar No: 2014/122, Tarih: 13.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/24749 E.  ,  2014/122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ...'ten alınmasına, 13.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8848, Karar No: 2007/9797, Tarih: 06.07.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/8848 E.  ,  2007/9797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Kartal 1. Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; ...'in ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince vesayet altına alındığı, bundan sonra devamlı olarak Kartal Koşuyolu Huzurevinde kaldığı kabul edilerek T.M.Y.nın 412. maddesi uyarınca yerleşim yeri değişikliği konusunda izin verildiği anlaşılmakla, yetkili mahkeme Kartal 1. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Kartal 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17538, Karar No: 2023/4385, Tarih: 13.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/17538 E.  ,  2023/4385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1016 E., 2023/1131 K.

...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Her ne kadar Tebliğname'nin başlık kısmında sanık müdafii de temyiz eden sıfatıyla belirtilmişse de, kararın sanık müdafiine tebliği üzerine müdafi tarafından temyiz dilekçesi sunulmadığı, sadece 12.04.2023 tarihli tutukluluğa itiraz dilekçesi sunulduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.11.2022 tarihli ve 2022/78504 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, katılanların kuyumcu mağazasından 4 adet altın takı setini çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2022/1053 Esas, 2023/47 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 35/2, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2023/1016 Esas, 2023/1131 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 22.05.2023 tarihli ve 2-2023/53522 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; katılanlara toplam 30.000,00 TL ödeme yaptığına, bütün zararı giderdiğine, Mahkemenin kısmî iadede bulunduğuna dair kabulün doğru olmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin ve lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; katılanlara toplam 30.000,00 TL ödeme yaptığına, bütün zararı giderdiğine, Mahkemenin kısmî iadede bulunduğuna dair kabulün doğru olmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin ve lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın suç tarihinde saat 19.00 sıralarında ... AVM içerisinde bulunan katılanların sahibi ve yetkilisi oldukları ... Kuyumculuk isimli kuyumcuya müşteri olarak gittiği, yakın akrabasının düğünü için takı alacağını söyleyerek vitrinden beğendiği toplam 4 adet takı setini çıkarttırdığı, fiyatlarını sorduğu, bir adet bilekliği koluna taktığı, diğer setlerin kolyelerini de eline aldığı, bu şekilde takılara bakarken bir anda hızla dükkandan çıkıp kaçmaya başladığı, mağaza müdürü olan katılan ...'ün de peşinden koştuğu, mağazadan çıkan sanığın AVM'nin çıkış kapısı yakın olduğundan AVM'den de çıktığı, katılan ... bu nedenle bir an sanığı gözden kaybetmiş ise de, AVM kapısından çıktığında sanığı tekrar kaçarken gördüğü ve üzerine atlayarak yakaladığı, sanığın kaçırmaya çalıştığı takılarda oluşan zararın kovuşturma aşamasında giderildiği, sanığın çaldığı takıları hakimiyet alanına sokamadan yakalandığı, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının sabit olduğu İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Görüşü Yönünden

Katılan ...'ün kovuşturma aşamasında alınan beyanı ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın katılanların iş yerinden suça konu altınları alıp hızla iş yerinden kaçtığı ve AVM'nin çıkış kapısı yakın olduğundan AVM'den de çıktığı, katılan ...'in sanığı takip etmek amacıyla iş yerinden dışarı çıktığında, AVM'den ayrılmış olan sanığı ilk aşamada göremediği, bir süre gözden kaybettiği, daha sonra AVM dışına çıkıp çevreye baktığında sanığı koşarken görüp çevredeki vatandaşların da yardımıyla 100 metre ileride sanığı yakaladığının anlaşıldığı olayda, kesintinin oluştuğu, hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanığın yakalandığında çaldığı altınların ezilmiş ve işçiliği bozulmuş olarak ele geçirildiği, altınların teslim edilmesi hususunda sanığın herhangi bir rızai iadesinin bulunmadığı ancak altınlarda oluşan zararın kovuşturma aşamasında giderilmesi, kısmî iade niteliğinde ise de, katılan ...'in kovuşturma aşamasında 29.12.2022 tarihli duruşmada alınan ifadesinde, kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunmadığını beyan etmesi karşısında sanık hakkında aynı Kanun'un 168/2-4. maddelerinin uygulanma koşulları bulunmadığından, Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

B. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın kaçarken yakalanması üzerine ele geçirilen altınların teslim edilmesi hususunda sanığın herhangi bir rızai iadesinin bulunmadığı, altınlarda oluşan zarar miktarının kovuşturma aşamasında sanık tarafından giderilmesinin kısmî iade niteliğinde olduğu, katılan ...'in ise kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası bulunmadığından sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması koşullarının bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinde düzenlenen takdirî indirim nedenlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken kararda yeterli gerekçenin gösterildiği, sanık hakkında tayin olunan sonuç ceza miktarına göre de uygulanma koşulları bulunan başkaca lehe hükümlerin bulunmadığı belirlenmekle, sanığın temyiz sebepleri yerinde bulunmamış, koşulları oluşmadığı hâlde teşebbüs hükümlerinin uygulanmasına ilişkin gerekçe bölümünün (A) bendinde belirtilen eleştiri dışında sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2023/1016 Esas, 2023/1131 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/347, Karar No: 2018/6650, Tarih: 25.09.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/347 E.  ,  2018/6650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

K A R A R

Davalı ... Su Ürünleri Tic. Ve San. Ltd. Şti.'nin ilgili ticaret sicili müdürlüğünden durumu ve adresi sorularak faal olması durumunda güncel adresine gerekçeli kararın adrese tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra; tasfiye halinde ise tasfiye memurlarına gerekçeli kararın adrese tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra; terkin edilmiş ise adı geçen şirketin ihyasının sağlanması için davacı vekiline uygun süre verilerek Gerekçeli Kararın adı geçen davalı şirkete yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. (HMK 366.) maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/684, Karar No: 2006/647, Tarih: 11.10.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/19-684 E.  ,  2006/647 K.**

* ADİ BORÇ İLİŞKİSİ,İCRA İNKAR TAZMİNATI,İTİRAZIN İPTALİ,

* TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN(MÜLGA) (4077) Madde 3

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "itirazın iptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gölbaşı Sulh Hukuk Mahkemesince, Mahkemenin görevsizliğine dair verilen 30.02.2005 gün ve 2004/582 E. 53 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 08.09.2005 gün ve 2005/7663-8288 sayılı ilamı ile; (...Dava abone sözleşmesinden doğan alacağın tahsili istemine ilişkindir.
Yargıtay — Esas No: 2021/16837, Karar No: 2024/1702, Tarih: 26.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/16837 E.  ,  2024/1702 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/239 (E) ve 2020/149 (K)

SUÇ : Halkı Kin ve Düşmanlığa Alanen Tahrik Etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddine gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.10.2018 tarihli iddianamesiyle sanığın halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme ve terör örgütü propagandası yapmak suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 35.Ağır Ceza Mahkemesinin 04.12.2018 tarihli kararıyla sanığın eyleminin yalnızca basın yoluyla halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suçunu oluşturduğundan bahisle 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Kararın sanık müdafi tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesinin 28.01.2020 tarihli kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suçun unsurlarının oluşmadığına, suç işleme kastının bulunmadığına alt sınırdan ayrılarak hüküm kurulmasının ve seçenek yaptırımların uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

1.Dava konusu olay; sanığın başkalarının erişimine açık olup 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde belirtilen "basın yayın yolu" olarak kabul edilen "Tiktok" isimli sosyal paylaşım uygulamasında "ulan şu benim videoma yorum yapan faşist kö\*\*kler o kadar delikanlısınız ki ancak delikanlılığınızı klavyede gösterirsizin, tamam mı oğlum biz kürdüz, ne biz türk olduk ne de siz mutlu olacaksınız, inadına kürdün inadına .... liyim ve de inadına .... lıyım zoruna gidenin b\*\*\*\* gi\*\*\*\* tamam mı semtim de belli İstanbul Bağcılar ssıkıntısı olan gelir ha kaşınıyorsanız elbette bulurum sizi" şeklinde paşlaşım yapmak suretiyle atılı halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanık savunmasında; kendisine hakaret edenlere sinirlenerek videoyu kendisinin paylaştığını kabul etmiştir.

3. Mahkemesince sanığın eylemi basın yayın yoluyla halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanığın mahkumiyeten ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;