muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13158, Karar No: 2016/10984, Tarih: 20.09.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/13158 E.  ,  2016/10984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; davalı ile İstanbul Anadolu 6. Aile Mahkemesi'nin 2011/601 E. 2013/73 K. Sayılı ilamı ile boşandıklarını ve bu karar ile kendisi lehine aylık 650 TL yoksulluk nafakası takdir edildiğini ancak aradan geçen süre içerisinde bu nafakanın yetersiz kaldığını belirterek, yoksulluk nafakasının aylık 1.500 TL'ye çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının yerleşim yerinin İstanbul olması sebebi ile Sakarya mahkemelerinin yetkili olmadığını, ayrıca talep edilen nafakayı ödeyecek gücü bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının ikametgah adresinin "Kayışdağı cad. Yuvam apt no:2/23 Ataşehir/İstanbul" adresi olduğu ve davalı vekilinin süresi içindeki yetki itirazında bulunduğu gerekçesi ile davanın yetki yönünden reddine, kararın kesinleşmesinden sonra talep halinde dosyanın yetkili ve görevli İstanbul Anadolu Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yoksulluk nafakasının artırılması istemine ilişikindir.

6100 sayılı HMK'nunda genel yetkili mahkeme 6.madde de düzenlenmiştir. Buna göre; ''Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.''

Ayrıca; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 177. maddesinde ise nafaka davalarında yetkili olan mahkeme düzenlenmiştir. Buna göre; "Boşanmadan sonra açılacak nafaka davalarında nafaka alacaklısının yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir.

Bu düzenleme ile, genellikle ekonomik ve mali açıdan güçsüz durumda olan nafaka alacaklılarının; nafaka yükümlüsünün (davalının) bulunduğu yer mahkemelerinde masraf yapıp, gelerek dava açmaları ve bu suretle mağdur olmaları önlenmek istenmiştir. Burada zayıfı korumak amacı ile genel yetki hükmü getirilmiş ve seçimlik hak tanınmış bulunmaktadır. Nafaka alacaklısı (davacı) isterse kendi yerleşim yeri mahkemesinde dava açabilecek, isterlerse davalının ikametgahı mahkemesinde (HUMK 9.madde - HMK 6.madde gereğince) dava açabileceklerdir.

Dosyanın incelenmesinde; nafaka alacaklısı davacı kadının yerleşim yeri adresinin "Camili Mahallesi, 1601 Küme Evleri A Blok 1A/6 Adapazarı/ Sakarya" olarak kayıtlı bulunduğu, bu itibarla davanın yetkili nafaka alacaklısı davacının yerleşim yeri mahkemesinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Dosyanın incelenmesinde; nafaka alacaklısı davacı kadının yerleşim yeri adresinin "Camili Mahallesi, 1601 Küme Evleri A Blok 1A/6 Adapazarı/ Sakarya" olarak kayıtlı bulunduğu, bu itibarla davanın yetkili nafaka alacaklısı davacının yerleşim yeri mahkemesinde açıldığı anlaşılmaktadır.

O halde; nafaka alacaklısı davacının kendi yerleşim yerinde dava açtığı ve mahkemenin yetkili olduğu görülmekle; işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11202, Karar No: 2016/10165, Tarih: 07.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/11202 E.  ,  2016/10165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... (...) Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yerinin ".../..." Konfederasyonu olması sebebiyle kısıtlının nüfusa kayıtlı olduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... (...) Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının İsviçre'de yaşadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 41. maddesine göre “Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye’de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülür.”

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresi “.../... Konfederasyonu” ise de dava dilekçesinden kısıtlı adayının davacı ile birlikte “... Mah. ... Sk. No:41/A .../...” adresinde ikamet ettiği ve kısıtlı adayının Türkiye'deki son yerleşim yeri adresinin bu adres olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07.11.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/30594, Karar No: 2012/1438, Tarih: 24.01.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/30594 E.  ,  2012/1438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Taraflar arasındaki, izin, fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi davalılar avukatınca istenilmesi davalılardan Petrol Ofisi A.Ş. Genel Müdürlüğü avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24.01.2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan Petrol Ofisi adına Avukat Irmak Ertürk ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalılardan Petrol Ofisi A.Ş de çalışmakta iken şirketin özelleştirilmesi sonucu iş akdinin feshedildiğini, daha sonra Petrol Ofisi A.Ş nin elemana ihtiyacı olması nedeniyle Paksil Tic.Ltd.Şti ile Petrol Ofisi A.Ş arasında yapılan temizlik işleri sözleşmesi kapsamında Davalılardan Paksil Ltd.Şti nezdinde tekrar işe alındığını ve önceki görevini Petrol Ofisinde sürdürdüğünü ve iş akdinin haklı bir neden olmadan 27/12/2007 tarihinde feshedildiğini, günlük 12 saat, dini bayramların ilk günü dışında ve ulusal bayramlarda çalıştığını, yıllık izinlerini tam kullanmadığını, Petrol Ofisi A.Ş ile Paksil Tic.Ltd.Şti arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunduğunu beyanla, fazla mesai, genel tatil ücreti, yıllık izin ücretlerinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...Ş vekili, şirket ile Paksil Tic.Ltd.Şti arasında ... ve çevre illerdeki hukuksal iş ve işlemler ile davaların takibi işleri için hizmet alımı sözleşmesi yapıldığını, davacının diğer davalı şirketin çalışanı olduğunu, müvekkili şirket ile davacı arasında hiçbir zaman işçi-işveren ilişkisinin bulunmadığından husumetin POAŞ a yöneltilemeyeceğini, davacının tüm yıllık izinlerini kullandığını, kullanmadığı izin ücretlerinin ödendiğini, fazla mesai yapmadığını, genel tatil günlerinde çalışmadığını beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Paksil Organizasyon Otel Turizm Hizm.San.ve Tic. A.Ş vekili, zamanaşımı def inde bulunduğunu, müvekkili şirketin Türkiye genelinde temizlik hizmeti veren bir şirket olduğunu ve başka bir iş kolunda uzmanlığının olmadığını, Petrol Ofisi A.Ş nin şirketten Petrol Ofisi A.Ş nin Hukuk Müdürlüğünde çalıştırılmak üzere bir avukat talep etmesi üzerine müvekkili şirket tarafından davacının işe alındığını ve avukat olarak Petrol Ofisinin Hukuksal ve İdari işleri yürüttüğünü, 31/12/2007 tarihinde Petrol Ofisi A.Ş Genel Müdürlüğünün Hukuk Müdürlüğü bölümündeki işinin sona ermesi ve işyerinin kapanacak olması sebebiyle davacının iş akdinin ihbar ve kıdem tazminatı ödenerek feshedildiğini, davacının tüm mesaisini Petrol Ofisi A.Ş ye hasrettiğini, dava konusu alacaklardan Petrol Ofisi A.Ş nin sorumlu olacağını beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, tanıkla dinlenmiş, bilirkişi raporu aldırılmış ve her iki davalı işveren yönünden davaya konu isteklerin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ...Ş. nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı Paksil Şirketinin temyizine gelince:

3- Davacı işçi her iki davalıya karşı açmış olduğu bu davada fazla çalışma, bayram ve genel tatil çalışmaları ile yıllık izin ücreti yönlerinden talepte bulunmuş ve mahkemece davalılar yönünden birlikte sorumluluğa dair karar verilmiştir.

Davacı işçi, temyize konu bu davadan ayrı olarak her iki işveren hakkında feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesine karar verilmesi yönünde dava açmıştır. Mahkemece her iki işveren hakkında karar verilmiş, kararın temyizi üzerine Dairemizce verilen 23.03.2009 gün ve 2008/ 21617 Eİ 2009/ 7741 K sayılı kararda davacının doğrudan davalı POAŞ’ın işçisi olduğu belirtilerek bu işveren yönünden işe iadesine, diğer işveren bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içinde bulunan alt işverenlik sözleşmesinin incelenmesinden davalılar arasında temizlik işlerinin yürütülmesi işinin verildiği anlaşılmaktadır. Davacı ise avukat olup alt işveren bırakılan işler kapsamında görev yapmadığı açıktır. Bu noktada davalılar arasında temizlik işçileri bakımından geçerli bir asıl işveren alt işveren ilişkisi olsa da avukat olarak görev yapmış olan davacı bu ilişkinin dışındadır. Böyle olunca davacının doğrudan davalı POAŞ işçisi olduğu kabul edilmelidir. Davalılardan Paksil şirketi yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken diğer davalı ile birlikte sorumlu tutulması hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5642, Karar No: 2021/4961, Tarih: 23.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2018/5642 E.  ,  2021/4961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR: Kasten öldürme, tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : 1) Sanık ...’un maktul ...’i kasten öldürme suçundan TCK’nin 81, 29, 62 maddelerine göre 10 yıl hapis cezasına mahkumiyetine dair; Silivri Ağır Ceza Mahkemesi’nin 06.12.2016 tarihli ve 2016/16E-2016/261K sayılı kararı

2) İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın kasten öldürme suçundan TCK’nin 81, 29, 62 maddeleri gereğince 13 yıl 4 ay hapis cezasıyla mahkumiyetine dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13.03.2017 tarihli ve 2017/107E-2017/218K sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- a) Sanık ... müdafileri süresinde temyiz başvurusunda bulunmuş ise de sanık cezaevinden gönderdiği 16.03.2017 tarihli dilekçesi ile cezasının onanmasını talep ettiğini bildirmekle, bu talep CMK’nin 266/1. maddesi uyarınca temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanık ... müdafilerinin temyiz talebinin,

b) Hakaret ve tehdit suçlarına yönelik istinaf talebinin esastan reddine ilişkin karar, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından katılanlar vekilinin bu hükümler hakkındaki temyiz talebinin,

5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13.03.2017 tarihli ve 2017/107E-2017/218K sayılı kararının, katılanlar vekilleri tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Duruşmalı inceleme talep eden katılanlar vekillerine yöntemine uygun olarak tebligat yapıldığı halde duruşmaya gelmediği ve geçerli bir nedene dayanan mazeret de bildirmediğinden incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildi.

Dosya incelendi,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında; maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçundan Silivri Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafileri ile katılanlar vekili tarafından süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine istinaf başvurusunun kabulü ile sanığın maktule yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 81, 29, 62. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 13.03.2017 tarihli ve 2017/107E-2017/218K sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekillerinin; suçun tasarlanarak işlendiğine, haksız tahrik indirimi ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle; 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Silivri Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/03/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/426, Karar No: 2012/19573, Tarih: 24.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/426 E.  ,  2012/19573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4,62/1, 51/1-3-5, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararda suçun işlendiği yer ve zaman dilimi yazılmamış ise de bu huhus mahallinde giderilebilir eksiklik olduğundan tebliğnamedeki 1 nolu , sanığın üzerine atılı suçun uzlaşmaya tabi olup, tarafların uzlaşamadıkları ve dosya kapsamı itibariyle katılanların zararlarının giderildiğine ilişkin bir iddia ve delil de bulunmadığı anlaşılmakla 2 nolu bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik inceleme yapıldığına ve beraat etmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, isteme aykırı olarak 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5570, Karar No: 2019/4325, Tarih: 25.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/5570 E.  ,  2019/4325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 25/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/27979, Karar No: 2024/1860, Tarih: 07.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/27979 E.  ,  2024/1860 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1686 E., 2016/338 K

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkûm olan temyiz dışı sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın adı geçen sanığa usûlüne uygun tebliğ edilmemesi sebebiyle Dairemizin, 01.03.2023 tarihli ilâmıyla gönderme kararı verildiği, anılan gönderme kararı akabinde gerekçeli kararın sanık ...'a 17.06.2023 tarihinde usûlünce tebliğ edildiği; ancak adı geçen sanığın hükmü temyiz etmediği anlaşılmakla, 2023/107937 Tebliğname Numaralı 06.11.2023 tarihli olan ve herhangi bir görüş içermeyen ek tebliğnamenin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sehven düzenlendiği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın Ceza Genel Kurulunun, 2017/115 Karar sayılı kararında da kabul edildiği üzere bina vasfı taşıyan Akşemsettin Camii'nin müezzin mahfilindeki dolap içerisinde bulunan ses cihazını gündüz vakti çalması şeklindeki eyleminin suç tarihli itibarıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a maddesinden uygulama yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrasında kurulacak hükümde 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 07.02.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11666, Karar No: 2023/9821, Tarih: 22.06.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/11666 E.  ,  2023/9821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/144 E., 2023/284 K.

KARAR : Direnme-davanın kabulü

TEMYİZ EDENLER : Taraf vekilleri

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince 04.10.2022 tarihli karar ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 13.02.2023 tarihli kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiş; İlk Derece Mahkemesince yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ile bozma ilâmına direnilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin direnme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı asılın davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışmaktayken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde asgari ücretin belirli bir ... fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir ... fazlası olarak belirlenmesi gerekirken sözleşmeye aykırı olarak davacının ücretinin asgari ücret seviyesine çekilmek ve bu ücrete %4 oranında ücret zammı uygulanmak suretiyle eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek davacının eksik ödemeden kaynaklı fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini ve hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.10.2022 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir ... fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir .

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.