muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/11883, Karar No: 2006/14888, Tarih: 10.11.2006

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda;karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi,bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ... ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 ... ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 ... ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ.:Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıran iadesine 10.11.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21264, Karar No: 2014/22614, Tarih: 19.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/21264 E.  ,  2014/22614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

KARAR : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen karar temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 19/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13924, Karar No: 2014/2490, Tarih: 20.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13924 E.  ,  2014/2490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/194238

MAHKEMESİ : İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2011

NUMARASI : 2010/779 (E) ve 2011/339 (K)

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Kabule göre de,

3- Hükmün gerekçesinde sanık hakkında "şartları oluştuğundan TCK.nın 62.maddesinin uygulanmasına" karar verildiği halde, hükümde TCK.nın 62.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek çelişki oluşturulması,

4- Gün adli para cezasının bir gün karşılığının 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6.maddesine aykırı davranılması,

5- Gerekçeli kararın başlığında suç tarihinin 10/09/2010 yerine 11/09/2010 olarak yazılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında CMUK 326/son fıkrasının gözetilmesine, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5447, Karar No: 2018/8972, Tarih: 04.12.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/5447 E.  ,  2018/8972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1-Dosya kapsamında davalı ........ Gıda San. ve Tic. A.Ş tarafından verilen vekaletnamenin ve davalı ........ Gıda San. ve Tic. A.Ş vekili olarak görev yapan Av....'ın vekaletnamesinin bulunmadığı anlaşılmakla; ilgiliden vekaletmasinin ibrazının istenilmesi, bunun mümkün bulunmaması halinde ise gerekçeli kararın davalı ........ Gıda San. Ve Tic. A.Ş'ye tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. (HMK 366) maddelerindeki prosedür işletildikten sonra,

2- Gerekçeli kararın, davalılar ................ Eroğlu'na tebliğ edilmediği anlaşıldığından, gerekçeli kararın adı geçen davalılara tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. (HMK 366) maddelerindeki prosedür işletildikten sonra, gönderilmesi için, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1010, Karar No: 2015/12512, Tarih: 04.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1010 E.  ,  2015/12512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/804-2014/44

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1780, Karar No: 2019/5248, Tarih: 06.11.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/1780 E.  ,  2019/5248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Hükmün açıklanması; Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve tüm dosya kapsamına göre; 26.10.2012 günü gündüz saat 10.45 sıralarında, cadde üzerinde yürüyen yakınanın üzerinden altın kolyesini zorla alıp, kaçtığı esnada vatandaşlar tarafından yakalanan sanığın yağma eyleminin tamamlandığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından anılan husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 06.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7870, Karar No: 2010/7572, Tarih: 23.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/7870 E.  ,  2010/7572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 23/12/1997 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vasisi ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2)Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı idarede sayman olarak görevli olan davalı, zimmet suçundan dolayı yargılanıp cezalandırılmış ve ceza mahkemesinde alınan bilirkişi raporunda zimmet tutarı olarak belirlenen 11.668,00 TL’nin Türk Ceza Yasası’nın 55. maddesi gereğince zoralımına karar verilmiştir.

Yerel mahkemece eldeki davada yeni bir bilirkişi raporu alınmadan, İçişleri Bakanlığı Yerel Yönetimler Denetmenliği’nin 24.11.1997 günlü raporunda belirlenen 19.624.98 TL’nin davalıdan alınmasına karar verilmiştir.

Ceza mahkemesince belirlenip zoralımına karar verilen zimmet tutarının 11.668,00 TL olduğuna ilişkin maddi olgu, Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcı olduğundan, bundan fazlasına karar verilemez.

Diğer yandan, zimmet tutarının zoralımında karar verildiği göz önüne alınarak, çifte ödemeye (tahsilde tekerrüre) yol açmayacak biçimde karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilmeyerek, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Diğer yandan, zimmet tutarının zoralımında karar verildiği göz önüne alınarak, çifte ödemeye (tahsilde tekerrüre) yol açmayacak biçimde karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilmeyerek, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının maddi tazminat tutarına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “....KABULÜNE, kabul nedeniyle 19.624,98...” biçimindeki sözcük ve sayı dizisi silinerek yerine “...bir bölümünün çifte ödemeye (tahsilde tekerrüre) yol açmayacak biçimde kabulü ile 11.668,00...” sözcük ve sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “...882,74...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...453,07...” sayı dizisinin yazılmasına; davacı yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “...2.355,00...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine 1.400,20...” sayı dizisinin yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “...giderinin...” sözcüğünden sonra gelmek üzere, “...kabul ve ret oranı gözetilerek 108,05 TL’nin...” biçimindeki sözcük ve sayı dizisinin eklenmesine; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8207, Karar No: 2013/1136, Tarih: 18.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2008/8207 E.  ,  2013/1136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2008/373

MAHKEMESİ : Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 10/10/2007, 2007/18 (E) ve 2007/46 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, hakaret

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.a-Sanık Mustafa hakkında kasten yaralama suçundan hükmedilen 1000 TL. adli para cezası CMUK.nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanık Mustafa müdafiinin bu suça yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

b-Sanık Mustafa müdafiinin süre tutum dilekçesi kapsamına göre, sanık hakkında mağdur sanık İsa'ya karşı işlediği hakaret suçundan dolayı kurulan hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

2-Suçtan zarar gören mağdur sanık M.. B..'nun duruşmada alınan ifadesinde sanıktan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini bildirmesine rağmen katılma konusunda herhangi bir karar verilmediği anlaşılmış ise de; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/10/2010 tarih ve 2010/149-205 sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında karara bağlanması mümkün olduğundan, 5271 sayılı CMK.nun 237.maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdurun öldürmeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık İ.. S..'nin mağdur Mustafa'yı yaralama eylemi ile hakaret suçunun sübutu kabul, oluşa ve kabule göre hakaret suçunun niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık İsa müdafiinin bir sebebe dayanmayan, müdahil Mustafa vekilinin eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

A-Sanık İsa hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

a-Sanığın bıçakla mağdurun batın bölgesine vurup, kalın bağırsakta perforasyona, sol böbrekte yaralanmaya, yaşamsal tehlike geçirmesine, sol böbreğin alınması nedeniyle organlardan birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaraladığı, olay yerinde bulunanların araya girmesi nedeniyle eylemine devam edemeden kaçtığı olayda; kullanılan silahın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi ve engel durumun varlığı dikkate alındığında, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının, öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla; kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 81/1, 35, 29, 62. maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde nitelikli kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

b-Sanığın, mağdur Mustafa ile karşılıklı birbirlerine hakaret ettikten sonra, mağdurun yumrukla kendisine vurup, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması nedeniyle, bıçakla mağduru yaralaması eyleminde, mağdurdan kaynaklanan haksız fiil niteliğindeki eylemlerin niteliği dikkate alındığında, 1/4'ten 3/4 oranına kadar indirim öngören TCK.nun 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, makul bir oranda indirim yerine 2/4 oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

c-Sanık İsa'nın adli sicil kaydında gözüken mahkumiyet hükmünün kesinleşme ve infaz tarihleri araştırılarak, sanık hakkında TCK.nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

d-Kabule göre; sanık hakkında kasten silahla yaralama suçundan 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 86/1 maddesi ile uygulama yapıldığı sırada, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak alt ve üst sınır arasında makul bir ceza yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

B-Sanık İsa'nın hakaret suçu yönünden;

5237 sayılı TCK.nun 129/3. maddesi uyarınca sanığa ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, mahkumiyet hükmü kurulmadan doğrudan 5271 sayılı CMK.nun 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında hapis cezasına hükmedildikten sonra ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık İsa müdafii ile müdahil Mustafa vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında kurulan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 18/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/440, Karar No: 2024/2594, Tarih: 04.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/440 E.  ,  2024/2594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1247 Esas, 2023/933 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.03.2023 Tarihli ve 2023/476 Esas, 2023/591 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Köşklü Çeşme Mah.509.Sok.No:21/1 Gebze/Kocaeli olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.09.2023 Tarihli ve 2023/1247 Esas, 2023/933 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresinin Erenköy Mahallesi Çoban Yıldızı Sokak No:20/5 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Hükümlünün vasi atanması talep dilekçesinde cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini Erenköy Mahallesi Çoban Yıldızı Sokak No:20/5 .../... olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2691, Karar No: 2014/8114, Tarih: 22.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/2691 E.  ,  2014/8114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada...Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, annesi ve babası ölen küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, kısıtlının yerleşim yeri adresinin mernise göre, ... adresi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

...Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kısıtlının yerinin "... adresinde bakım altında bulunduğu, gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

... Sulh Hukuk Mahkemesi de, kısıtlının ... adresinin bakım yeri adresi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Dosya kapsamından,kısıtlının... adresinin bakım evi olduğu, nüfus kaydı yerleşim yeri adresinin ise ... Mah... olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına göre, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1523, Karar No: 2014/1670, Tarih: 17.09.2014

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2014/1523 E.  ,  2014/1670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, sözleşmeden kaynaklanan alacak isteğine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği ve dosyanın Yargıtay'a geliş tarihi itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : 13.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 17.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6921, Karar No: 2020/5412, Tarih: 21.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6921 E.  ,  2020/5412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Uygulama : TCK’nın 85/1, 62, 51/1-3-7-8 maddeleri gereğince mahkmumiyet

Temyiz edenler : Sanık müdafii ve katılanlar vekili

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, adli tıp raporları arasındaki çelişkinin giderilemediğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, katılanlar vekilinin, sanığa az ceza verildiğine, sanığa verilen hapis cezasının ertelenmesinin adalet duygusunu tatmin etmediğine dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü, 14.20 sıralarında, meskun mahalde, 9 metre genişliğinde, tek yönlü, kuru asfalt yolda, sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile Soğanlı istikametinden Güneşli istikametine doğru seyir halindeyken olay mahalli olan yaya geçidi ve kontrollü ışığın bulunduğu yolda yaya geçidine yaklaştığı sırada, sanığın seyir istikametine göre sol taraftan bölünmüş orta refüjü aşarak ışığa riayetsiz bir şekilde yaya geçidine giren yaya ...‘a, kamyonetin sağ ön köşe, sağ ön cam kısımları ile sağ şeritte kaldırıma bir metre kala 16 metre fren izi bırakarak çarptığı,