muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2467, Karar No: 2025/123, Tarih: 09.01.2025

2.Birleştirilen davada davalı ... Gıda Paz. İnş. Turz. Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde mevcut sebeplerle hükmün bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki hasılat paylaşımlı inşaat sözleşmesi gereğince bağımsız bölümün temlik alındığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Hasılat paylaşımlı inşaat sözleşmesi: yüklenici tarafından arsa sahibinin arsasında meydana getirilecek yapının, arsa sahibinin verdiği yetkiye dayanarak yüklenici tarafından satılması ve bu surette elde edilecek satış bedelinin (bu bedelin elde edilmesi için yüklenici tarafından yapılan masraflar düşülmeksizin) arsa sahibi ile yüklenici arasında sözleşmede kararlaştırılan oranda paylaşılması esasına dayanmaktadır. Halbuki adi ortaklıkta toplam maliyet giderleri toplam gelirden düşülerek kalan net kâr üzerinden paylaşım yapılır. Oysa hasılat paylaşımlı inşaat sözleşmesinde paylaşım konusu kâr olmayıp bağımsız bölümlerin satışından elde edilen brüt satış bedeli olmaktadır. Bu paylaşım usulüne göre arsa sahibi tarafından bina inşaatı için herhangi bir harcama yapılmayacağından satış tutarı üzerinden yapılacak paylaşımda yüklenicinin payına düşenden fazla gideri olduğu durumda zarar etmesi ihtimali bulunmakta iken arsa sahibinin zararı söz konusu olmaz. Arsa sahibinin bağımsız bölüm satışlarından elde edilen satış bedelinden pay almasına karşılık zarara katılmaması adi ortaklıkta diğer bir zorunlu unsur olan ortak amaç unsurunun da olmadığını gösterir. Bu esastan yola çıkarak hasılat paylaşımlı inşaat sözleşmesi; yüklenicinin bağımsız bölümler meydana getirme ve bunların satışını sağlama borcuna karşılık, arsa sahibinin bu bağımsız bölümlerin satımına ilişkin yükleniciye temsil yetkisi verme ve bu satıştan elde edilecek brüt (gayri safi) geliri yükleniciyle paylaşma borcu altına girdiği sözleşme şeklinde tanımlanabilir. Yüklenici tarafından meydana getirilen bağımsız bölümlerin tümünün sözleşmede tayin edilen sürede satışının yapılamaması halinde kalanların aynen paylaşımına ilişkin düzenleme de yapılabilir.

2. Bu tanımdan yola çıkılarak, hasılat paylaşımlı inşaat sözleşmesinin unsurları; arsa sahibinin bağımsız bölümlerin satışından elde edilecek gayri safi geliri paylaşma borcu altına girmesi (arsa sahibinin satışı bizzat yapması ya da satışın gerçekleştirilmesi için yükleniciye vekalet vermesi), yüklenicinin sözleşmede kararlaştırılan bağımsız bölümleri yapma; arsa sahibi adına satma ve alıcılara teslim borcu altına girmesi ve tarafların anlaşması olarak tespit edilebilir (Yrd. Doç.Dr. Emrehan İnal, Sonuca Katılmalı Sözleşme Kavramı ve Gelir Paylaşımlı İnşaat Sözleşmesi, 2. Baskı, İstanbul 2011, s. 149-165).

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile özellikle Bölge Adliye Mahkemesinin kararında belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5902, Karar No: 2007/6723, Tarih: 30.10.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/5902 E.  ,  2007/6723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Sulh Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 30.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1138, Karar No: 2011/719, Tarih: 12.09.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/1138 E.  ,  2011/719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın eylemini gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlediği halde TCK.nun 143. maddesi ile cezasından artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 7/3. maddesi gereğince, 01.06.2005 tarihinden önce işlenmiş olan suçlara ilişkin verilen kararlarda, tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözeti1memesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle ve tebliğname gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fikrasından “mükerrire özgü infaz rejimine göre çektirilmesine” ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12609, Karar No: 2012/12326, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/12609 E.  ,  2012/12326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.12.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, son tapu kayıtları ve nüfus kayıtları üzerinden düzetme kararı verilmelidir.

Somut olayda davacı, ortaklığın giderilmesi davasında aldığı yetki ile açtığı davada 112401 ada 5 parsel sayılı taşınmaz malikleri ..., ..., ... ve ...’in soy adlarının yazılmasını istemiştir. Mahkemece, ... kızı ...’nin soyadının ..., ... kızı ... ve ... ile ... kızı ...’in soyadının Kuvvet olarak düzeltilmesine karar verilmiştir. Dosya içinde bulunan nüfus kayıt örnekleri incelendiğinde,... kızı ...’in soyadı yazılı bulunmamaktadır. Ayrıca ... kızı ...’nin soyadı ... ve

... kızı ...’nin de soyadı ... olarak kayıtlıdır. Soyadı düzeltmeleri maliklerin açık olan son nüfus kayıtlarına göre yapılması gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu, kapalı kayıtlar üzerinden düzeltme yapılması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ.Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 31.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17969, Karar No: 2011/2720, Tarih: 24.02.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/17969 E.  ,  2011/2720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı kooperatif 1997 tarihinde elektirik abonesi olduğunu, trafo gücünün artırılması için başvurduklarını, kabul edulmasi üzerine tesisi tamamlayarak onay için davalı yetkililerini çağırdıklarını, eski trafonunda kısa devre yapması sonucu çalışmadığını, bunların onarılmasını ve yeni tesisin onaylanmasını ayrı ayrı talep ettiklerini, bu talep üzerine davalıların geleceği gün trafonun panosunun fırtınadan devrildiğini, hasara uğrayan panoyu onarmak için yeni trafodan bağlantı yaparak kaynak makinesini çalıştırıp panoyu kaidesine oturtmaya çalıştıkları esnada davalı görevlilerinin geldiği ve mevcut durumu tutanağa geçtiklerini, daha sonra kaçak elektrik kullandıklarından bahisle tahakkuk yapıldığını beldirerek borçlu olunmadığının tesbitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının trafosunun güç artırımı talebi üzerine yani tesis yaptırdıkları, bu tesisin davalının onayı ile faaliyete geçeceğinden onay için davalıları çağırdıkları, bu sırada eski trafonun da kısa devre yapması sonucu çalışmadığı, tüm bunların davalı kuruma davacı tarafından bildirilerek onaram ve onay için randevu alındığı gün yeni tesisin panosunun fırtına nedeniyle devrildiği,panoyo yerine oturtmak için yani tesisin kabloları üzerinden bağlantı

Davacının trafosunun güç artırımı talebi üzerine yani tesis yaptırdıkları, bu tesisin davalının onayı ile faaliyete geçeceğinden onay için davalıları çağırdıkları, bu sırada eski trafonun da kısa devre yapması sonucu çalışmadığı, tüm bunların davalı kuruma davacı tarafından bildirilerek onaram ve onay için randevu alındığı gün yeni tesisin panosunun fırtına nedeniyle devrildiği,panoyo yerine oturtmak için yani tesisin kabloları üzerinden bağlantı

yapılıp elde edilen elektirikle kaynak makinesinin çalıştırılarak panonun kaidesine oturtulmaya çalışıldığı esnada davalının görevlilerinin geldiği mevcut durumu maddi vakıa olarak tutanağa geçtikleri dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davacı kooperatifin temsilcisi hakkında kaçak elektrik kullanmak suçundan açılan ceza davasında da maddi vakıa bu şekilde tavsif edilerek davacının kaçak elektrik kullanmadığı, panoyu yerine oturtmak amaçlı olarak geçici olarak kaynak makinesinin çalıştırıldığı, suç işleme kastının bulunmadığı bildirilerek davacının beraatine karar verilmiş, hüküm kesinleşmiştir.Ceza mahkemesinin beraat kararı hukuk hakimini bağlamasa da maddi vakıanın tesbitine ilişkin kısımlar yönünden ceza mahkemesi kararı bağlayıcıdır. Davacının tutanak tarihinden daha önceki tarihte kaçak elektrik kullandığına ilişkin bir delile ulaşılamadığı gibi davalı görevlileri davacının talebi üzerine olay mahalline gelmiş ve maddi vakıayı tutanağa geçmişlerdir.O halde davacının kaçak eleşkrik kullandığı gerekçesi ile tahakkuk yapılması doğru değil ise de kaynak makinesinin çalıştırıldığı saatler için harcanan elektrik miktarı yönünden davacının sorumlu tutulması ,fazlası için borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, 24.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/488, Karar No: 2024/1869, Tarih: 06.03.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/488 E.  ,  2024/1869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/45 E., 2022/65 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Iğdır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/228 E., 2018/381 K.

Taraflar arasındaki mülkiyetin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince dava konusu 109 ada 1098 parsel sayılı taşınmaz dışındaki taşınmazlar yönünden başvurunun esastan reddine; dava konusu 109 ada 55 parselin ifrazı sonucu oluşan 109 ada 1098 parsel sayılı taşınmaz yönünden başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulü ile, 109 ada 55 parselin ifrazı sonucu oluşan 109 ada 1098 parsel sayılı taşınmaz yönünden husumet yokluğundan davanın reddine, dava konusu diğer taşınmazlar yönünden mülkiyet hakkının davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, ... 422, 474 ve 822 parsel sayılı taşınmazların kadastro çalışmaları sonucu kanal geçmesi nedeniyle davalı Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, ancak anılan taşınmazların dava dışı kendi parsellerinin devamı olduğunu, sulama kanallarının diğer davalı DSİ Genel Müdürlüğü'ne ait olduğunu, dava konusu taşınmazlara mirasbırakanlarından beri zilyet olduğunu ileri sürerek taşınmazların mülkiyetinin kendisine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazların zilyetlik yoluyla kazanılabilmesi için gereken koşullarının oluştuğu, kanal alanında kalan taşınmaz için sicil oluşturulamayacağı ve taşınmazların fiili durumu itibariyle su kanalı niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların mülkiyet hakkının davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, davacının iddiasına ilişkin somut bir kanıt bulunmadığını, iddianın ispatlanamadığını, taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, zilyetliğe konu olamayacağını, değer tespitinin hatalı olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu 109 ada 55 parselin ifrazı sonucu oluşan 109 ada 1098 parsel sayılı taşınmazın dava dışı ... adına kayıtlı olduğu, davanın tapu malikine karşı açılması gerektiği, dava açıldığı tarihte davada taraf olmayan ...'ın malik olduğu anılan parsel yönünden davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiği; dava konusu diğer taşınmazlar yönünden ise mülkiyetin tespiti kararı verilmesinde usul ve yasaya aykırılık görülmediği gerekçeleriyle dava konusu 109 ada 1098 parsel sayılı taşınmaz dışındaki taşınmazlar yönünden 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine; dava konusu 109 ada 55 parselin ifrazı sonucu oluşan 109 ada 1098 parsel sayılı taşınmaz yönünden istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurularak 109 ada 55 parselin ifrazı sonucu oluşan 109 ada 1098 parsel sayılı taşınmaz yönünden husumet yokluğundan davanın reddine, dava konusu diğer taşınmazlar yönünden mülkiyet hakkının davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itiraz nedenlerini yineleyip kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; kadastro öncesi nedene dayalı mülkiyetin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 713 üncü maddesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 üncü ve 17 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; kadastro öncesi nedene dayalı mülkiyetin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 713 üncü maddesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 üncü ve 17 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; kadastro çalışmaları sonucu,... ada 55, 223, 422, 474 ve 822 parsel sayılı taşınmazların kanal vasfı ile davalı Hazine adına tespit edildiği, kadastro tespitlerinin kesinleşmesi ile de Hazine adına tescil edildiği, 109 ada 55 parsel sayılı taşınmazın tespitine ilişkin Kadastro Mahkemesinde açılan davada yapılan yargılama sonucu anılan taşınmazın ifrazen 109 ada 1097, 1098 ve 1099 parsel sayılı taşınmazlar olduğu ve dava konusu olan 1098 parselin ise dava dışı ... adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

2. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazinenin temyiz itirazının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13 üncü maddesinin j bendi gereğince davalı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9373, Karar No: 2010/5875, Tarih: 24.05.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/9373 E.  ,  2010/5875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, 2147 sayılı Yasa uyarınca yaptığı borçlanma ve Türkiye'deki hizmetleride nazara alınarak 1.8.1993 tarihinden itabaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının ve yurt dışından emekli olduğu tarihten itibaren 3201 sayılı Yasa'ya göre yapmış olduğu borçlanmada nazara alınarak artırılması gerektiğinin tesbitiyle, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerine göre, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacının 2147 sayılı Yasaya ve 3201 sayılı Yasaya göre yaptığı borçlanma ve Türkiye'deki hizmetleri nazara alınarak 506 sayılı Yasa gereğince 01.08.1993 tarihinden itibaren bağlanan ve Kurum tarafından yurda kesin dönüş yapmadığı gerekçesi ile iptal edilen yaşlılık aylığının 2147 sayılı Yasa uyarınca yaptığı borçlanma ve Türkiye'de ki hizmetleri nazara alınarak tahsis talebini takip eden ay başından itibaren bağlanması gerektiğinin ve yurt dışından emekli olduğu tarihten itibaren 3201 sayılı Yasaya göre yapılan borçlanmada nazara alınarak artırılması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 2147 sayılı Kanuna göre yaptığı borçlanma gözetilerek 19.07.1993 tarihini takip eden ay başı olan 01.08.1993 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile kesilen yaşlılık aylığının bu tarihten itibaren ödenmesi gerektiğinin tespitine ve davacının yurda kesin dönüş yaptığı tarih olan 01.01.2006 tarihinden itibaren 3201 sayılı Kanuna göre yaptığı hizmet borçlanması eklenmek sureti ile ödenmesine devam edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Davacının davalı Kurumca 1.8.1993 tarihinde bağlanan ve 31.12.2005 tarihinde kesilen yaşlılık aylığı davacının 2147 ve 3201 sayılı Yasa'ya göre yaptığı borçlanma süresi ile Türkiye'de ki hizmet süresi toplamı esas alınıp bağlanmış olup 2147 sayılı Yasa'ya göre yaptığı borçlanma süresi ve Türkiye'de ki hizmeti gözetilerek bağlanacak aylıktan daha yüksek miktardadır. Bu nedenle mahkemece kesilen yaşlılık aylığının 1.8.1993 tarihinden itibaren ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.