muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4774, Karar No: 2014/18043, Tarih: 04.11.2014

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ve vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04/11/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21156, Karar No: 2007/3723, Tarih: 12.03.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/21156 E.  ,  2007/3723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Çorum  İş Mahkemesi

Tarih                : 21.09.2006
Yargıtay — Esas No: 2003/1524, Karar No: 2003/1996, Tarih: -

7. Hukuk Dairesi 2003/1524 E., 2003/1996 K.

**7. Hukuk Dairesi 2003/1524 E., 2003/1996 K.**

**- 20 YILLIK KAZANDIRICI ZAMANAŞIMI ZİLYETLİĞİ

- DAVANIN REDDİ

- GERÇEK KİŞİLERLE; KÖY TÜZEL KİŞİLİĞİ VE BELEDİYELER ZİLYETLİKLE TAŞINMAZ EDİNEBİLİR

- KADASTRO TESBİTİNE İTİRAZ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 713 ]

- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 639 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla dosya incelendi. Dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü;

Kadastro sırasında 150 ada 14 parsel sayılı 12716,20 m2, 151 ada 2 parsel sayılı 24816,37 m2, 152 ada 10 parsel sayılı 27482,74 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup 45 yıldır açık orman deposu olarak kullanıldığından söz edilerek davalı hazine adına tespit edilmiştir. Davacı Orman Genel Müdürlüğü bağışa kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ayrı ayrı dava açmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne taşınmazların davacı Orman Genel Müdürlüğü adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazın hazine adına tesbit edildiğini Orman Genel Müdürlüğünün taşınmaz üzerinde odun yığmak suretiyle zilyet bulunduğunu böylece 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. ve Medeni Kanunun 639. (713) maddesinde öngörülen taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilmek suretiyle hüküm kurulmuştur. Ne varki Orman Genel Müdürlüğünün teşkilat ve görevleri hakkındaki 3234 sayılı Yasa gereğince Orman Bakanlığına bağlı katma bütçeli ve tüzel kişiliğe sahip bir kuruluş olup zilyetlikle taşınmaz edinebileceğine dair açık bir hüküm olmadığı gibi ormandan kesilen ağaçların geçici bir zaman içerisinde taşınmaz üzerinde muhafaza edilmesi zilyetlik delili olarak kabul edilemez. Diğer yönden Medeni Kanunun zilyetlik hükümlerine göre tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazın davasız ve aralıksız olarak 20 yıl süre ile ve malik sıfatı ile zilyetliğinde bulundurulan kişi tescil talebinde bulunabilir amir hükmünü içermektedir. Medeni Yasanın 713. maddesi kişiden söz etmektedir. Bu gerçek kişi anlamında düşünülmesi gerekir.

Tüzel kişiden söz etmemektedir. Nitekim yeni Medeni Kanunun 713. maddesinin hükümet gerekçesinde de tüzel kişilerin zilyetlikle mal edinebileceğini kabul etmemiştir. Elbette ki bu ilkenin iki istisnası bulunmaktadır. Bunlardan biri köy tüzelkişiliği ve diğeri de belediyelerdir. Anılan tüzel kişilerin yasalarında zilyetlikle mal edinebileceği konusunda açık hükümler bulunmaktadır. Az yukarıda sözü edildiği gibi orman idaresinin zilyetlikle taşınmaz edineceği konusunda kuruluş kanununda açık ve seçik bir hüküm bulunmamaktadır. Zilyetliğin esaslı hükümlerinden olan ve Roma hukukundan hukukumuza intikal etmiş olan Animus ve Korpus unsurları burada önem arz etmektedir. Korpus unsuru fiili hakimiyet olduğu kuşkusuzdur. Nasıl ki müceret ot biçmek zilyetliğin bir delili olmadığı gibi ormandan kesilen ağaçların satılmak üzere belirli aylarda taşınmaz üzerinde depo edilmesi fiili hakimiyet unsuru olmadığı gibi sözü edilen Orman Genel Müdürlüğü Animus unsurunu içermemektedir, aslında malik olma fikrinin de tüzel kişiler tarafından düşünülmesi mevcut yasa hükümlerine göre mümkün bulunmamaktadır. Diğer yönden Yargıtay'ın diğer dairelerinde münferit bir karar verilmesi emsal olarak kabul edilmesi de

mümkün bulunmamaktadır, diğer yönden bu gibi katma değer bütçeli idarelerin tescil talebi kabul edildiğinde ülke topraklarında hazineye ait taşınmazların kalmayacağı da kuşkusuzdur. Bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmesi isabetsiz, hazinenin bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), 10.6.2003 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Konuyu düzenleyen Medeni Kanunun 713. maddesinde zilyetlikle mal kazanabilecek kişilerin özel veya tüzel kişi olması ayrımı yapılmamıştır. Orman Genel Müdürlüğü Orman Bakanlığı dışında bağımsız tüzel kişiliği olan bir kuruluştur. Köy Tüzel Kişiliğinin zilyetlikle mal edineceği öteden beri uygulamada kabul edilmekte ve bu husus Yargıtay kararları ile de istikrar kazanmış bulunmaktadır. Orman Genel Müdürlüğünün zilyetlikle mal edinmesini engelleyen hiçbir kanun hükmü bulunmamaktadır. Nitekim Yargıtay 20 ve 8. Hukuk Dairelerinin benzer konulardaki kararlarında Orman Genel Müdürlüğünün zilyetlikle taşınmaz edineceği kabul edilmiştir. Dosya kapsamına göre Orman Genel Müdürlüğünün dava konusu taşınmaz üzerinde 20 yılı aşkın zilyetliği bulunduğu saptanmıştır. Bu durumda hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından onanmasına karar verilmesine karar verilmesi gerekirken bozulması doğrultusundaki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/8895, Karar No: 2012/9924, Tarih: 25.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/8895 E.  ,  2012/9924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün ONANMASINA ilişkin olarak daireden verilen 18.09.2012 gün ve 2012/9-6081 E.K. sayılı ilamın karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı ... mirasçısı ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine, usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle, yerinde olmayan karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesi gereğince REDDİNE, aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteğinde bulunan davacı ... mirasçısı ...'ten alınmasına, ret harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 25.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24145, Karar No: 2016/4269, Tarih: 28.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/24145 E.  ,  2016/4269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... ..... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre, davalı ...... vekilinin tüm, davacı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davacı Kurum, davalı işyerinde taşaron olarak faaliyet gösteren ...... işçisi olan ...... 23.9.2003 tarihinde iş kazası geçirip yaralandığı, kurumca yapılan peşin sermaye değerli gelir, tedavi gideri ve geçici iş görmezlik gelirinin talep edildiği Mahkemece, 100.807,56 TL ilk peşin sermaye değerli kurum alacağının onay tarihi olan 30/12/2009 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte, 8.929,83 TL sarf ve ödeme alacağının, sarf ve ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

HMK 297. maddesinde belirtildiği üzere ''...hüküm fıkrasının sonuç kısmında, gerekçeye ait bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi '' gerekir. 100.807,56 TL ilk peşin sermaye değerli kurum alacağının onay tarihi olan 30/12/2009 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte, 8.929,83 TL (masrafın) sarf ve ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline (dair) hüküm doğru ise de, ilamın hüküm kısmında hükmün 2. paragrafında “sarf ve ödeme alacağının” şekilinde hüküm kurulmak suretiyle infazında tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan "...sarf ve ödeme alacağının...." sözcüklerinin silinerek yerine, "...geçici işgörmezlik ödeneği ve tedavi gideri alacağının...." sözcüklerinin yazılarak, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan .........'den alınmasına, 28.3.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3585, Karar No: 2013/5488, Tarih: 03.10.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/3585 E.  ,  2013/5488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumdaki yeni doğmuş bebeğini öldürme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d-e, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin çocuğunu kasten öldürme suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ...'nin, ... ile gayri resmi karı koca hayatı yaşadıkları, aralarında geçimsizlik bulunduğu, ...'in mağduru zaman zaman darp ettiği, sanığın hamile kaldığı, olaydan üç gün önce bir kız çocuğu doğurduğu, olay günü hastaneden eve geldikleri, ...'in evden ayrılmasından sonra çocuğunu birkaç kez emzirdiği, doğum nedeniyle halsiz kalan ve ...'in erkek çocuk istemesi ve lohusalığın etkisiyle psikolojik baskı altında kalan sanığın, bebeği alarak duvara vurduğu, yere düşen bebeğini alıp, emzirmeye çalıştıktan sonra yerine yatırdığı, otopsi raporuna göre maktulün künt kafa travmasına bağlı kafatası kırıklarıyla birlikte beyin doku harabiyeti ve beyin kanamasından öldüğü olayda,

Sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu düzenleyen TCK.nun 87/4 maddesinin uygulanıp, uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 03/10/2013 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/134, Karar No: 2007/1116, Tarih: 22.02.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/134 E.  ,  2007/1116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi (Tüketici Mahk.Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 22.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10327, Karar No: 2013/15210, Tarih: 09.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/10327 E.  ,  2013/15210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Develi 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.12.2012 tarih ve 2012/50-2012/50 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi itiraz eden borçlu ...İnşaat ve San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen vekili, davalı borçluların müvekkiline 226.711,04 TL tutarında 10/03/2012 keşide tarihli çek ile borçlandıklarını, borcun süresinde ödenmediğini ileri sürerek, borçluların menkul ve gayrimenkulları ile üçüncü şahıslardaki alacakları üzerine haciz konulmasına karar verilmesini talep etmiş ve talebin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı-borçlu ...inşaat ve Sanayi Ltd. Şti. vekili, Develi Asliye Hukuk Mahkemesi'nin ihtiyati haciz kararı verilmesinde yetkili olmadığı, müvekkili şirketin merkezinin Kastamonu, çekin düzenlenme yeri ile muhatap bankanın bulunduğu yerin Ankara olduğu, ihtiyati haciz kararının Develi'den alınmasını ve Develi'den icra takibi yapılmasını yetki yönünden haklı kılacak gerekçe bulunmadığını savunarak ihtiyati haciz kararının yetki yönünden iptali ile müvekkili lehine %40 tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

İhtiyati haciz talep eden alacaklı vekili, borçlunun ihtiyati haciz kararından haberdar olduğunu, icra dairesince ödeme emrinin borçluya 05.07.2012 tarihinde tebliğ edildiğini, 17.07.2012 tarihinde yeksizlik itirazında bulunulduğunu, 7 günlük yasal sürenin geçtiğini savunarak, itirazının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca kambiyo senetlerine dayalı ihtiyati haciz taleplerinde yetkili mahkemenin keşidecinin ikametgahı mahkemesi, keşide yeri mahkemesi, aktin ifa edileceği yer mahkemesi veya taraflarca yetki sözleşmesi ile yetkili kılınan yer mahkemesi olduğu, ayrıca hamilin ikametgahının bulunduğu yer mahkemesinin de yetkili olduğunun kabulünün gerektiği, 10.03.2012 tarihli çek hamilinin ... Seyehat Turizm Şirketi olduğu, hamilin ikametgahının bulunduğu yer mahkemesinin de yetkili olduğu, çekin ödeme aracı olması göz önüne alındığında hamilin ikametgah mahkemesinin de yetkili mahkeme olarak kabul edilebileceği gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararı, itiraz eden borçlu ...inşaat ve Sanayi Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, itiraz eden borçlu ...inşaat ve Sanayi Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Talep ihtiyati haciz kararına itiraz istemine ilişkin olup alacaklı çeke dayalı olarak, borçlular lehtar ve keşideci aleyhine ihtiyati haciz talep etmiştir. İİK'nın 265/1 maddesi uyarınca borçlu, kendisi dinlenilmeden verilen ihtiyati haczin dayanağı sebeplere, mahkemenin yetkisine, teminata karşı itiraz edebilir. İhtiyati haciz talepleri hakkında, İİK'nın 258. ve 50. maddeleri gereğince yetkili mahkeme tarafından karar verileceği düzenlenmiş ve bu konuda 6100 sayılı Kanun'un 447/2. maddesi de gözetildiğinde HMK'nın yetkiye ilişkin hükümlerine atıf yapılmıştır. Bu durumda niteliği itibariyle aranacak borçlardan olan kambiyo senedinden kaynaklanan alacağa dayalı ihtiyati haciz isteminde yetkili mahkemelerin akdin ifa yeri olarak kabulü gereken ödeme yeri ve borçlunun ikametgahının bulunduğu yerin bağlı olduğu mahkeme olduğunun kabulü gerekir. İhtiyati haciz istemine dayanak çek incelendiğinde muhatap bankanın “Halkbankası ... Şubesi” olduğu, öte yandan itiraz eden borçlu keşideci şirketin ikametgahının Ankara, diğer borçlu lehdar ...İnş. San. Tic. Ltd. Şti.'nin ise Kayseri olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Şu halde, kanunun yetkili kıldığı mahkemelerden olmayan Develi Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen ihtiyati haciz kararına bu nedenle yapılan itiraz yerinde olup, mahkemece borçlunun itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle muteriz borçlu yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, itiraz eden borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün anılan taraf yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8318, Karar No: 2013/11353, Tarih: 18.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/8318 E.  ,  2013/11353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılardan ...' in Kandıra İcra Müdürlüğü' nün 2010/763 sayılı takip dosyasında müvekkilinin aleyhine icra takibi yaptığını, takip dayanağı olan 40.000-YTL bedelli, davalı ... emrühavalesine verilmiş bononun diğer davalı ...' e ciro edilmiş olduğunu, müvekkili ve davalıların davadışı ... adlı şahıs tarafından define çıkartılacağı bahanesiyle dolandırıldığını, bu şahsa değişik tarihlerde para verdiklerini, ancak bir müddet sonra dolandırıldıklarını anladıklarını, bu olaylar sırasında müvekkilinin davalı ...' e talebi üzerine boşa imzalı bir bono verdiğini, müvekkilinin bu bonoyu çoktan unutmuşken aleyhine yapılan icra takibi ile senedin icraya verildiğini öğrendiğini, müvekilinin davalılar ile hiçbir ticari ilişkisinin olmadığını, davalılar arasında bir danışıklı dövüş olduğunu belirterek, müvekkilinin davalılara borcu olmadığının tespitine ve davalılardan ... aleyhine alacağın %40 'ından aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, takip konusu senedin kambiyo senedi olduğunu, müvekkilinin senedi ciro yoluyla aldığını, davacı ile ilk hamil arasındaki hukuki ilişkinin iyiniyetli müvekkiline karşı ileri sürülemeyeceğini, davacının iddialarını ispatlaması gerektiğini beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...' in usule uygun davetiye tebliğine rağmen cevap vermediği ve duruşmalara da katılmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davaya konu bononun ihdas sebebi bulunmamakta olup bu hususun senedin geçerliliğine halel getirmeyeceği, bedelinin ödendiğinin de ispat edilemediği, davacının öne sürdüğü ispat vasıtalarıyla davaya konu senedin bedelsiz olduğunu ispatlayamadığı, tanık beyanlarında dahi davacının davalı ...' dan aldığı para karşılığında senet verdiğinin ifade edildiği, davalı ...' ye ise senedin ciro yolu ile geçmiş olduğu, bu nedenle lehdar ile keşideci arasındaki hukuki ilişkinin kötüniyetli olduğu ispat edilemeyen 3. kişi durumundaki davalı ...' ye karşı ileri sürülemeyeceği, davacının dava açmakta kötüniyetli olduğunun da davalı tarafından ispat edilemediği belirtilerek, davanın reddine ve davalının kötüniyet tazminatı talebinin de reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 18.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3488, Karar No: 2021/8742, Tarih: 22.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/3488 E.  ,  2021/8742 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesi'nin bozma ilamına uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davalı ... yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü’nden davalı Tasfiye Halinde ... Uluslararası Nak. ve Tic. Ltd. Şti.’nin ticaret sicil kaydının terkin edilip edilmediğinin sorulup, adı geçen şirketin 2014 yılı ve sonrasına ait ticaret sicil kayıtlarının dosyaya celp edilmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 22.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10346, Karar No: 2015/22150, Tarih: 26.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10346 E.  ,  2015/22150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2013/968-2014/317

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.