muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4120, Karar No: 2012/6041, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4120 E.  ,  2012/6041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

03.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında ...köyü 260 ada 4 sayılı 2.919,25 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...’nin zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak aslı cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 260 ada 4 sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukarıdaki esasa kayıt edildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen kesiminin fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından (B) ile işaretlenen kesim yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Orman Yönetiminin temyiz itirazları çekişmeli taşınmazın (B) ile işaretlenen kesimine yönelik olup; incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye uzman bilirkişi raporuna eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan uygulama ve araştırma sonucu temyize konu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14165, Karar No: 2014/4216, Tarih: 05.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/14165 E.  ,  2014/4216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/05/2013

NUMARASI : 2011/127-2013/319

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/05/2013 tarih ve 2011/127-2013/319 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilleri ile davalı arasında Malatya 200 Yataklı Askeri Hastanesi'ne teslim edilmek üzere 04.01.2011 tarihli nakliye taahhütnamesi imzalandığını, emtianın 04.01.2011 tarihinde, .. EV ,. palaka sayılı araç ile taşınmak üzere davalıya teslim edildiğini, taahhütnamede ürünlerin evsafı ve adedinin belirtilmiş bulunduğunu, hastane personelince 07.01.2011 tarihinde tutulan tutanakta gönderilen emtianın ..EV .. plaka sayılı araçla değil .. LK.. plaka sayılı araçla teslim edildiğinin, yapılan kontrollerde farklı ambalajlarda kırık, ezik, yırtık olduğunun ve kırıkların ambalaj ortalarına saklandığının belirlendiğini, müvekkilinin aynı malzemeleri hastaneye ikinci kez teslim etmek zorunda kaldığını belirterek müvekkili .. Sağlık Araç ve Gereç Tekstil İnş. Tur. Ve Tem. San. Tic. Ltd. Şti. için 500,00 TL’nın ve müvekkili Ö.. Ş.. için 4.500,00 TL’nın 07.01.2011 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, taşıma sırasında aracının Elmadağ yakınlarında arıza yaptığını, bunun üzerine nakliyeci arkadaşı F..K..'ı arayarak taşımayı gerçekleştirdiğini, teslim sırasında kendisinin de bulunduğunu, malları eksiksiz olarak gönderilene teslim ettiğini, A..A.. isimli kişi tarafından sevk irsaliyelerinin imzalanarak malların teslim alındığını belirtmek suretiyle davanın reddini istemiştir.

Davalı, taşıma sırasında aracının Elmadağ yakınlarında arıza yaptığını, bunun üzerine nakliyeci arkadaşı F..K..'ı arayarak taşımayı gerçekleştirdiğini, teslim sırasında kendisinin de bulunduğunu, malları eksiksiz olarak gönderilene teslim ettiğini, A..A.. isimli kişi tarafından sevk irsaliyelerinin imzalanarak malların teslim alındığını belirtmek suretiyle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı yanca sunulan ve davalı imzasını içeren, adiyen düzenlenmiş 04.01.2011 tarihli taşıma taahhütnamesine göre, davalı taşıyıcının, adı ve adedi taahhütnamede belirtilen mobilya ürünlerini eksiksiz ve ayıpsız olarak teslim aldığını belirtmekte olduğu, yine davacı yanca sunulan 07.01.2011 tarihli tutanağın ise gönderilenin yetkilileri tarafından tutulmuş olup taşınan emtianın hangisinde ne gibi hasarlar bulunduğunun belirtildiği, davalı taşıyıcının beyanından taşıma sırasında aracın arıza yaptığının ve araç değiştirildiğinin anlaşılması, dinlenen tanığın tutanak içeriğini doğrulayan anlatımları ve tutulan tutanak içeriğinden bazı malların davalının kusuru nedeniyle taşıma sırasında hasar gördüğü sonucuna varıldığı, her ne kadar bilirkişi raporlarında; taşıma konusu ürünlerle ilgili irsaliyelerin teslim alan bölümlerinin yetkililerce imzalanmış olması, ürünlerin tam ve sağlam olarak teslim alındığının belirtilmesi karşısında sonradan düzenlenen 07.01.2011 tarihli tutanağa itibar edilerek ürünlerdeki hasarın taşıma

esnasında oluştuğunun söylenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddi gerektiği mütalaa edilmiş ise de, irsaliyeleri imzalayan kişilerin davacıları temsile yetkili olmaması, teslim konusundaki bu beyanlarının davacıları bağlayıcı nitelikte bulunmaması, sonradan yapılan kontrollerde hasarların tespit edilmesi, fotoğraf içeriklerinden hasarın belirgin bulunması, hasarlı ürünlerin araya karıştırılarak hile kullanıldığının anlaşılması itibariyle bilirkişinin aksi yöndeki görüşüne itibar edilmediği,,davacının sunmuş olduğu faturalar dikkate alınmak suretiyle 07.01.2011 tarihi itibariyle TTK’nun 785/1 maddesi hükmüne göre emtianın gönderilene teslim edileceği yerdeki piyasa değeri dikkate alınmak suretiyle zarar miktarının saptanması için bilirkişiden ek rapor istendiği, buna göre; davacılardan ... Sağlık Araç ve Gereç Tekstil İnş. Tur. Ve Tem. San. Tic. Ltd. Şti.ne ait ürünlerde hasar ve eksik teslim bulunmadığı anlaşılmakla bu davacının davasının reddine, davacı ...Sağlık Hizmetleri ... Mob. İm. San. Ltd.Şti.ne ait ürünlerde 2.541,24 TL hasar bulunduğu gerekçesiyle bu miktar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava, taşımadan kaynaklanan hasar bedelinin davalı taşıyıcıdan tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece; bilirkişi görüşüne itibar edilmeyip, hasarın taşıma esnasında oluştuğunun kabulü ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mülga 6762 sayılı TTK'nın 788. maddesine göre, eşyanın kayıtsız ve şartsız kabulü, taşıyıcı aleyhine açılacak dava hakkını düşürür. Bununla beraber taşınan eşyanın kabulünden önce hasar veya noksanı mahkemece tayin edilen bilirkişi marifetiyle tespit ettirilmiş olur veya eşya kabul edildiği sırada bir kısmının zıyaını ve hasarını anlamak mümkün değilse kabulden sonra 8 gün içinde bilirkişi marifetiyle eşyanın noksan ve hasarı tespit edilmiş olur ise taşıyıcı aleyhine dava açılabilir. Ayrıca zıya veya hasar taşıyıcının kendi hilesinden yahut ağır kusurundan doğmuş ise, taşıyıcı dava hakkının düştüğünü iddia edemez.

Somut olayda davalı taşıyıcı, sevk irsaliyesinde yazılı olan malı alıcıya teslim etmiş,teslim esnasında malın hasarlı olduğuna ilişkin gönderen veya alıcı tarafından herhangi bir ihtirazi kayıt konulmamıştır. Bilahare 07/01/2011 tarihinde, malın hasarlı olduğuna ilişkin tutanak tanzim edilmiş ise de, bu tutanak davalı taşıyıcının yokluğunda düzenlenmiştir. Davacılar, yukarıda izah edilen Mülga 6762 sayılı TTK’nın 788/2 maddesi gereğince bilirkişi incelemesi yaptırmamışlardır. Bu durumda davacılar, 788/1 maddesi gereğince; ancak zıya ve hasarın taşıma esnasında oluştuğunu ispat etmek koşulu ile dava açabilirler. Davacılar, zıya ve hasarın taşıyıcının hilesinden veya ağır kusurundan doğduğunu iddia ve ispat edemediklerinden, mahkemece; davacılara Mülga 6762 sayılı TTK’nın 788/2 maddesi gereğince ispat hakkı tanımak ve oluşacak sonuca göre karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış,kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22281, Karar No: 2012/12456, Tarih: 28.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/22281 E.  ,  2012/12456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müştekinin hazırlık soruşturmasındaki beyanında sanığın sağ koluna vurduğunu söylediği, doktor raporunda sağ üst kolda üç adet morarma saptandığı, bu hususun müştekinin beyanını doğruladığı halde delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı talep gibi 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9083, Karar No: 2016/11681, Tarih: 25.10.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/9083 E.  ,  2016/11681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... vd.Vek.Av....

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmazın dava tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmekte olup bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşıdığından; bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmaz sulu olduğunu belirterek sulu olarak değerlendirilmiş ise de; sulama kaynağının ne olduğu açıkça gösterilmeden (taşınmazın üzerindeki bir su kaynağından veya yakınındaki bir dereden sulanıp sulanmadığı), sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yeraltı suyundan hangi sistemle yararlanıldığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompalama veya damla sulama yöntemi ile yapılan bir sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden ve sulama kaynağı, suyun her mevsim yeterli olup olmadığı açıklanmadan taşınmazın sulu veya sulanabilir tarım arazisi olarak kabul edilmesi ve bu yönde düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazın ana ve tali yollara yakınlığı, ulaşım kolaylığı, belediye sınırları içerisinde olması gibi özellikleri gözönünde bulundurulduğunda, objektif değer artırıcı unsur oranının % 200 olacağı gözetilmeden, %20 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi raporunun esas alınması,

...

3-...harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin aleyhinde harca hükmedilmesi,

Kabule göre de ;

2-Dava konusu taşınmazın ana ve tali yollara yakınlığı, ulaşım kolaylığı, belediye sınırları içerisinde olması gibi özellikleri gözönünde bulundurulduğunda, objektif değer artırıcı unsur oranının % 200 olacağı gözetilmeden, %20 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi raporunun esas alınması,

...

3-...harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin aleyhinde harca hükmedilmesi,

Kabule göre de ;

4-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2012 yılı itibarıyla sulu şartlarda buğdayın ve samanın dekar başına ortalama verimi 450 kg-275 kg, salçalık domatesin dekar başına ortalama verimi 6500 kg, yulaf yeşil otun dekar başına ortalama verimi 600 kg olduğu halde; mahkemece hükme esas alınan 1. bilirkişi raporunda sırasıyla dekar başına ortalama verimin 500 kg-300 kg, 7500 kg ve 700 kg alınması suretiyle yüksek değer hesaplanmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 25.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33292, Karar No: 2013/28152, Tarih: 05.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/33292 E.  ,  2013/28152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece Sosyal Güvenlik Kurumundan fesih tarihinde alt işveren olan davalı My Grup Temizlik Ltd. Şti.'nin ülke çapında başka işyerlerinin bulunup bulunmadığı ve varsa aynı iş kolunda çalışan işçi sayısı sorularak gelen cevabi yazı dosyaya eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2566, Karar No: 2013/25866, Tarih: 18.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/2566 E.  ,  2013/25866 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hüküm : TCK'nın 133/3, 62, 52/2, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 50 ve 51. maddelerinin her ikisinin de kişiselleştirme kurumu olduğu ve birbirlerine karşı öncelikleri bulunmadığından, sanığa hükmedilen sonuç hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmiş olması karşısında, tebliğnamenin 2-c paragafındaki, sanık hakkında verilen hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi konusunda herhangi bir değerlendirmede bulunulmaması nedeniyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

İki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmeyeceği ve sınırlı bir dinleyici çevresi dışına çıkmayacağı yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, herhangi bir aracı vasıta olarak kullanmadan, yüz yüze gerçekleştirdikleri, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek, aleni olmayan, söze dayalı, sesli düşünce açıklamalarının, konuşmanın tarafı olmayan kişi veya kişilerce, ilgilisinin rızası olmaksızın, elverişli bir aletle (sesli bir açıklamayı kuvvetlendirerek veya naklederek onu ses alanının dışına çıkartıp doğrudan doğruya algılanabilir hale getirmeye yarayan her türlü düzenekle) dinlenmesi veya akustik olarak tekrar dinlenebilmesi imkanını sağlayan bir aletle kaydedilmesinin TCK'nın 133/1. maddesinde; en az üç veya daha fazla kişinin, yüz yüze gerçekleştirdikleri, aleni olmayan, söze dayalı düşünce aktarımlarının, söyleşinin tarafı olan kişi veya kişilerce, ilgililerinin rızası olmaksızın, bir aletle kaydedilmesinin aynı Kanunun 133/2. maddesinde kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması başlığı altında suç olarak tanımlandığı, söyleşiden farklı olarak, iki kişi arasında da gerçekleşebilecek olan konuşmada, konuşan tarafların, aralarında geçen sözleri kaydetmesi, TCK'nın 133/1. maddesi kapsamında suç olarak tanımlanmamış olup, koşulları bulunduğu takdirde eylemin aynı Kanunun 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabileceği; elverişli bir aletle dinlenilen veya kaydedilen konuşma veya söyleşiden elde edilen bilgiler sayesinde kendi veya üçüncü kişi lehine, maddi ya da manevi yarar, yani; fayda veya avantaj sağlanması; bu

bilgilerin, menfaat karşılığı olsun ya da olmasın, ilgilisi dışındaki kişi veya kişilere verilmesi ya da diğer kişilerin dolaylı olarak bilgi edinmelerinin temin edilmesinin TCK'nın 133/3. maddesinde ayrıca suç olarak tanımlandığı, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 80. maddesi ile TCK'nın 133/3. maddesinde yapılan değişiklikle kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verilerin hukuka aykırı olarak ifşa edilmesi eyleminin suç olarak düzenlendiği,

Ancak, kişinin, bir daha kanıt elde etme olanağının bulunmadığı ve yetkili makamlara başvurma imkanının olmadığı ani gelişen durumlarda, örneğin; kendisine karşı işlenmekte olan (cinsel saldırı, hakaret, tehdit, iftira veya şantaj gibi) bir suç söz konusu olduğunda ya da kendisine veya aile birliğine yönelen, onurunu zedeleyen, haksız bir saldırıyı önlemek için, kaybolma olasılığı bulunan kanıtların kaybolmasını engelleyip, yetkili makamlara sunarak güvence altına almak amacıyla, saldırıyı gerçekleştiren tarafın bilgisi ve rızası dışında, özel hayata ait bilgileri okuma, konuşma ve haberleşme içeriklerini veya özel hayata ilişkin ses ve görüntüleri dinleme, izleme ya da kaydetme, kişisel verileri kaydetme, ele geçirme ve yayma eylemlerinin hukuka aykırı olduğunu kabul etmek mümkün olmadığı gibi, esasen bu hallerde, kişinin hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket ettiğinden de söz edilemeyeceği,

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kız arkadaşıyla beraber ehliyet alabilmek amacıyla şikayetçinin işlettiği sürücü kursuna müracaat ettiği, kurs bitiminde, sertifikaların verilmesi ve ücretin ödenmesi konusunda tarafların ihtilafa düşmeleri üzerine, sanığın, kamera sistemini açık vaziyette bıraktığı cep telefonuyla, şikayetçi ile aralarında geçen konuşmaları gizlice kayda alıp, bu kayıttan oluşturduğu CD'yi, şikayetçi hakkında idari soruşturma başlatılması için başvurduğu İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne delil olarak teslim ettiği iddiasına konu olayda,

6352 sayılı Kanunun 80. maddesi ile yapılan değişiklikten önceki TCK'nın 133/3. maddesinin, “Yukarıdaki fıkralarda yazılı fiillerden biri işlenerek elde edildiği bilinen bilgilerden yarar sağlayan veya bunları başkalarına veren veya diğer kişilerin bilgi edinmelerini temin eden kişi...cezalandırılır.” hükmü, anılan maddenin gerekçesinde yer alan, “Maddenin üçüncü fıkrasına göre, bir ve ikinci fıkralarda tanımlanan suçların işlenmesi suretiyle elde edildiği bilinen veya böylece elde edildiği kabul edilebilecek olan bilgilerden yarar sağlanması veya bunları başkalarına verilmesi veya bunlardan diğer kişilerin bilgi edinmelerini temin etmek, suç olarak tanımlanmıştır...” açıklamalarıyla birlikte göz önüne alındığında, sanığın konuşmanın tarafı olması ve konuşmanın sanıkla şikayetçi arasında yapılmış olması halinde, bu konuşma kaydı, TCK'nın 133/1. maddesindeki suç işlenerek elde edilen bilgi niteliğinde kabul edilemeyeceğinden, sanığın eyleminin TCK'nın 133/3. maddesi değil, aynı Kanunun 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilebileceği; ancak, konuşmanın sanıkla beraber en az üç kişi arasında gerçekleşmiş olması halinde, söz konusu iletişimin “söyleşi” niteliğini kazanacağı ve sanığın eylemlerinin TCK'nın 133/2-3. maddesi kapsamında değerlendirilebileceği anlaşılmakla,

İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne verildiği iddia olunan CD temin edilip, CD'de yer alan konuşmanın kimler arasında geçtiği ve konuşmanın içeriği açıklığa kavuşturulduktan sonra, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, olay günü şikayetçi ve ailesinin kendisine yönelik tehdit sözlerini kayda aldığını ve söz konusu kaydı içeren CD'yi hiçbir kişi ve kuruma vermediğini beyan eden sanık savunması da dikkate alınmaksızın, “...sanık ikrarı ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın olay tarihinde müşteki ile yaptığı konuşmaları müştekinin rızası olmaksızın ses alma cihazına kaydettiği ve bu ses kaydını milli eğitim müdürlüğüne götürerek başkalarına verdiği” biçimindeki dosya kapsamına uygun düşmeyen yetersiz gerekçelerle, eksik incelemeye dayalı olarak, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de:

Suç ve hüküm tarihi itibariyle, TCK'nın 133/3. maddesinde, “altı aydan iki yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası” öngörüldüğü halde, sanığa asgari hadden ceza tayin edildiği belirtilip, temel cezanın “2 ay hapis ve 5 gün adli para cezası” olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında eksik hapis cezasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.