muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3278, Karar No: 2020/7106, Tarih: 10.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/3278 E.  ,  2020/7106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 4. Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9012, Karar No: 2006/11833, Tarih: 25.09.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/9012 E.  ,  2006/11833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada .... Sulh Hukuk ile .... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasiliğin iptali istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; kısıtlı ... ...'in Kemalpaşa Sulh Hukuk Mahkemesi kararı ile vesayet altına alındığı, kısıtlının Kemalpaşa ... nüfusuna kayıtlı olduğu, T.M.Y.'nın 412. maddesi uyarınca yerleşim yeri değişikliği için izin kararı bulunmadığı anlaşılmakla, yetkili mahkeme Kemalpaşa Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Kemalpaşa Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 25/09/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/489, Karar No: 2015/1095, Tarih: 02.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/489 E.  ,  2015/1095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanıklar .. ve .. hakkında birbirlerine yönelik kasten yaralama suçları yönünden; CMK'nın 231/5 maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümler, aynı Kanunun 231/12. maddesi gereğince itiraz yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, itiraz merciince incelenmesi mümkün görülmüştür.

2) Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içerikleri dikkate alınarak, sanık .. hakkında maktul ..'i kasten öldürme suçundan kurulan hüküm ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktul ..'e karşı eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekillerinin haksız tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Tarafların aynı sokakta ikamet ettikleri, aralarında sokakta araç parketme meselesinden kaynaklanan anlaşmazlık bulunduğu, nitekim olay günü maktülün kardeşi .. ile sanığın kardeşi .. arasında yine aynı meseleden bir tartışma ve kavga yaşandığı, ..'ün oradan kaçarak kendi evlerinin olduğu binaya yöneldiği, bu defa .. ve maktulün onun peşinden giderek dövmeye başladıkları, kardeşinin dövüldüğünü gören sanığın av tüfeğini alarak aşağı indiği, tartışma ve küfürleşmenin devam etmesi sırasında maktule yakın mesafeden ateş ederek sol femur 1/3 proksimalden yaraladığı, sol bacağı ampute edilen ve 5 gün boyunca yoğun bakımda kalan maktulün, femur kırığıyla birlikte büyük damar laserasyonundan gelişen dış kanama ve komplikasyonları sonucu vefat ettiği olayda;

Suçta kullanılan av tüfeğinin elverişliliği ve kısa mesafeden parçalayıcı özelliği, etkili mesafeden ateş edilmesi ve meydana getirdiği zarar nazara alındığında, sanığın kasten öldürme suçundan mahkumiyeti yerine yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde ek savunma hakkı da tanınmadan kasten yaralama sonucu öldürme suçundan hüküm tesisi,

B) Kısa kararda yargılama giderleri ve dökümü gösterilmeden, gerekçeli kararda ise sadece yargılama giderleri toplamı gösterilerek, yazılı şekilde yargılama giderlerinin sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık .. hakkında maktul ..'e yönelik eyleminden kurulan mahkumiyet hükmünün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 02/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26208, Karar No: 2013/20674, Tarih: 01.07.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/26208 E.  ,  2013/20674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-İddianamede 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçu ile ilgili herhangi bir anlatıma yer verilmediği, yargılama konusu imar kirliliğine neden olma suçundan ise müşteki kurumun doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, katılan kuruma bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca müşteki Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık müdafiinin temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine ve Hazine aleyhine maktu vekalet ücretine karar verilmeyerek CMK'nın 327/2. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1852, Karar No: 2006/2839, Tarih: 06.04.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/1852 E.  ,  2006/2839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla;

a)Saman ürününün dekar başına ortalama verimi ve toptan satış fiyatının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip raporların denetlenmemiş olması,

b)Geri çevirme üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvelinde buğdayın dekara verimi 400 kg, ayçiçeğinin dekar başına üretim gideri 120 YTL ve şeker pancarının dekar başına verimi 5000 kg olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda sırasıyla 525 kg, 112,05 YTL ve 5500 kg alınmak suretiyle daha yüksek değere ulaşılmış olması,

2-Dava konusu taşınmazın tamamı 18750 m2 olup 2316.250 m2'si kamulaştırılarak geriye iki parça halinde toplam 16433.75 m2'lik kısımlar kalmıştır. Artan parçaların yüzölçümü, konumu ve geometrik durumu ile kullanım amacı (tarım arazisi oluşu) gözönünde tutulduğunda herhangi bir değer kaybının olmayacağı da gözetilmeden bilirkişi kurulunca %3 oranında değer kaybı verilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın tamamı 18750 m2 olup 2316.250 m2'si kamulaştırılarak geriye iki parça halinde toplam 16433.75 m2'lik kısımlar kalmıştır. Artan parçaların yüzölçümü, konumu ve geometrik durumu ile kullanım amacı (tarım arazisi oluşu) gözönünde tutulduğunda herhangi bir değer kaybının olmayacağı da gözetilmeden bilirkişi kurulunca %3 oranında değer kaybı verilmesi,

3-Mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasında "harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına" denilmiş ise de dosyanın incelenmesinde dava açılırken peşin harcın tahsil edildiğine ilişkin belge dosya içerisinde bulunmamaktadır. Bu durumda harç yatırılmışsa bunu belgeleyen harç tahsil müzekkeresi örneğinin dosyaya konulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/271, Karar No: 2019/2847, Tarih: 10.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/271 E.  ,  2019/2847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 24/01/2017 tarih ve 2015/274 E. - 2017/14 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince verilen 02/11/2017 tarih ve 2017/904-2017/956 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince yapılan 2013/76311 sayılı, "1954’TEN BERİ UZMAN KASAP” ibareli, 40. sınıfta “hayvan kesim hizmetleri” de kapsayan marka başvurusunun anılan hizmet yönünden 556 KHK’nın 7/1-c maddesi uyarınca ...'nın 2015-M-4175 sayılı kararı ile nihai olarak reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu zira müvekkilince anılan ibarenin kullanımla ayırt edici nitelik kazandığını, ayrıca bütüncül değerlendirildiğinde tescil engelinin bulunmadığının anlaşılacağını ileri sürerek ...'nın 2015-M-4175 sayılı kararının iptaline, müvekkilinin marka başvurusunun 40. sınıfta yer alan “hayvan kesim işlemleri” hizmetinde tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, davacının reddedilen hizmet yönünden kullanıma dair delilin de bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, davacının reddedilen hizmet yönünden kullanıma dair delilin de bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu “1954’TEN BERİ UZMAN KASAP” ibareli markada, "1954'TEN BERİ" ifadesinin marka bütünü içinde neredeyse hiç görünmediği, "UZMAN KASAP" ibaresinin yanında farklı bir ibare ya da unsur olarak algılanmadığı, "UZMAN KASAP" şeklindeki sıfat tamlamasında, "UZMAN" kelimesinin "KASAP" kelimesini betimlediği ve "kasabın" bir vasfı anlamında kullanıldığı, "UZMAN KASAP" ibaresi bir bütün olarak ele alındığında, kendisini oluşturan "UZMAN" ve "KASAP" sözcüklerinin anlamları dışında, yeni bir anlam kazanacak ve/veya farklı bir etki yaratacak şekilde bir araya getirilmediği, herkesçe kullanılmakta olan ve bu sebeple de "hayvan kesim hizmetleri" bakımından belli bir firmayı, işletmesel kaynağı işaret etme kabiliyeti bulunmayan "UZMAN KASAP" ibaresinin, davacıya hasredilmesinin mümkün bulunmadığı, bu ibarenin davacının hizmetini tanıtan, davacı işletmeyi veya onun mal/hizmetlerini işaret eden, başka işletmelerin "hayvan kesim hizmetlerinden" ayırt etmeye yarayan bir ibare olmadığı, bu nedenle, dava konusu marka başvurusunun 40. sınıf: "Hayvan kesim hizmetleri" bakımından 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesi anlamında somut ayırt edici niteliğinin bulunmadığı, dava konusu marka başvurusunun kullanım sonucu ayırt edicilik kazandığı iddiasının ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/04/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16985, Karar No: 2014/18712, Tarih: 26.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/16985 E.  ,  2014/18712 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile Cera Makina Sanayi ve Ticaret AŞ adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 28. İş Mahkemesinden verilen 07.11.2013 günlü ve 2013/77-2013/94 sayılı hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Önceki geri çevirme kararımızla, ... 2. İş Mahkemesinin 2004/2935-2007/648 Esas sayılı dosyasının kesinleştirilmesi sağlandıktan sonra gönderilmesi istenmiştir.

Geri çevirme sonrasında kararın temyiz edilmeksizin 12.09.2007 tarihinde kesinleştiği şerh verilmişse de, davalı vekiline temyiz harç ve masraflarının yatırılması için çıkarılan muhtıra sonrasında HUMK 434/3 Son maddesi gereğince kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verildiği ve bu kararın tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

Davalı vekiline ek kararın tebliği ile temyiz için gerekli süre beklendikten sonra, kararın usulüne uygun kesinleştirilmesini takiben gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 26.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3458, Karar No: 2009/3540, Tarih: 12.06.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/3458 E.  ,  2009/3540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacılar temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 12.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10103, Karar No: 2012/30566, Tarih: 11.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/10103 E.  ,  2012/30566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkemenin görevsizliğine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükmü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, adı geçen sanıkla sınırlı yapılan incelemede;

1- Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza anfi tiyatro, beton zemin, duş alanı, merdiven, kafeterya, yeşil alan, yürüş yolu, şemsiye ve şezlong alanı, iskele ve seyyar iskele yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişi de alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken görevsizlik kararı verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre ise;

Sanık hakkında TCK.nun 154/1. maddesine aykırılık suçundan açılan kamu davasında, kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturması halinde Kabahatler Kanununun 24. maddesine göre mahkemece idari yaptırım kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, idari yaptırım kararına mülki amirin karar vereceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6549, Karar No: 2024/2202, Tarih: 01.04.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/6549 E.  ,  2024/2202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1280 E., 2023/1276 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ: ...Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/25 E., 2022/100 K.

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosun itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili, davalı Hazine vekili, dahili davalı ... vekili, dahili davalı ... vekili ile dahili davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kısmen kabulü karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili, dahili davalı ... vekili, dahili davalı ... vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/2-a maddesi uyarınca 2020 yılında yapılan uygulama kadastrosu sırasında, İzmir ili ...ilçesi ...Mahallesinde bulunan tapuda Küre Köyü Vakfı adına kayıtlı eski 1851 parsel sayılı 19.730 m2 yüzölçümlü taşınmaz, 308 ada 10 parsel numarası ve 19.179,43 m2 yüzölçümü ile tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili, uygulama kadastrosunun hatalı yapıldığı gerekçesi ile tespite itiraz etmiştir.