muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/97, Karar No: 2022/437, Tarih: 14.06.2022

(3) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olsa bile, cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda, uzlaştırma yoluna gidilemez. Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz..."şeklinde kapsamı genişletilmiştir.

Görüldüğü gibi, 6763 sayılı Kanun ile uzlaştırma kapsamındaki suçların sayıları artırılmış, 5237 sayılı TCK'nın 106. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen tehdit, aynı Kanun'un 141. maddesinde düzenlenen hırsızlık ve 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçları uzlaştırma kapsamına alınmış, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlara ilişkin sınırlama kaldırılmıştır. Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar yönünden ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar da uzlaştırma kapsamına dahil edilmiştir.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK’nın "Mahkeme tarafından uzlaştırma" başlıklı 254. maddesi;

"(1) Kamu davasının açılması halinde, uzlaşmaya tâbi bir suç söz konusu ise, uzlaştırma işlemleri 253 üncü maddede belirtilen usule göre, mahkeme tarafından da yapılır.

(2) Uzlaşmanın gerçekleşmesi hâlinde davanın düşmesine karar verilir." şeklinde iken,

19.12.2006 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun'un 25. maddesi ile;

"(1) Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması hâlinde, uzlaştırma işlemleri 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre, mahkeme tarafından yapılır.

(2) Uzlaşma gerçekleştiği takdirde, mahkeme, uzlaşma sonucunda sanığın edimini def’aten yerine getirmesi halinde, davanın düşmesine karar verir. Edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması, takside bağlanması veya süreklilik arz etmesi halinde; sanık hakkında, 231 inci maddedeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilir. Geri bırakma süresince zamanaşımı işlemez. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra, uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde, mahkeme tarafından, 231 inci maddenin onbirinci fıkrasındaki şartlar aranmaksızın, hüküm açıklanır." biçiminde değiştirilmiş,

02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 254. maddesinin birinci fıkrası;

"Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncümaddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir."şeklinde yeniden düzenlenmiştir.

02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 254. maddesinin birinci fıkrası;

"Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncümaddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir."şeklinde yeniden düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler göz önüne alındığında, gerek 5560 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önce, gerekse 5560 ve 6763 sayılı Kanunlarla yapılan değişiklikler sonrası uzlaştırma asıl olarak soruşturma evresinde yapılması gereken bir işlem ise de; her ne suretle olursa olsun uzlaştırma usulü uygulanmaksızın dava açılması veya suçun uzlaştırma kapsamında olduğunun ilk defa duruşmada anlaşılması halinde kovuşturma aşamasında da mümkün olduğu kabul edilmelidir.

Uzlaştırma usulü uygulanmaksızın dava açılması veya suçun uzlaştırma kapsamında olduğunun ilk defa duruşmada anlaşılması hâlinde uzlaştırmanın uygulanması gerekmekte olup uzlaşma başarıyla gerçekleşir ve edim bir defada yerine getirilirse kamu davasının düşmesine karar verilecektir.

Öte yandan ceza hukukunda genel kural, suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan kanunun uygulanmasıdır. Sonradan yürürlüğe giren bir kanunun, yürürlük tarihinden önce işlenen suçlara tatbik edilebilmesi, ancak lehe sonuçlar doğurması durumunda mümkündür. Önceki ve sonraki kanunlara göre hükmedilecek cezalar ve güvenlik tedbirleri aynı ise, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren kanunun uygulanmasına imkân bulunmamaktadır.

5237 sayılı TCK'nın “zaman bakımından uygulama” başlıklı 7. maddesi, 765 sayılı Kanun'un 2. maddesine benzer şekilde düzenlenmiş olup her iki maddede de; ceza hukuku kurallarının yürürlüğe girdikleri andan itibaren işlenen suçlara uygulanacağına ilişkin ileriye etkili olma prensibi ile bu ilkenin istisnasını oluşturan,"failin lehine olan kanunun geçmişe etkili olması", “geçmişe etkili uygulama” veya “geçmişe yürürlük” ilkesine de yer verilmiştir.

Bu ilke uyarınca, suçtan sonra yürürlüğe giren ve fail lehine hükümler içeren kanun, hükümde ve infaz aşamasında dikkate alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın, katılana yönelik eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturması ve 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde yapılan değişiklik sonucunda 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, mahkemece 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca durma kararı verilerek aynı Kanun'un 253 ve 254. maddelerinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin onama kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün, sanığın katılana yönelik eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca mahkûmiyetine hükmedilmesi ve bu suç bakımından uzlaştırma işlemi yapılmasında zorunluluk bulunması nedenlerinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 28.11.2018 tarihli ve 4726-17087 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.04.2018 tarihli ve 708-324 sayılı hükmünün, sanığın katılana yönelik eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca mahkûmiyetine hükmedilmesi ve 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde yapılan değişiklik sonucunda 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, mahkemece 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca durma kararı verilerek aynı Kanun'un 253 ve 254. maddelerinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenlerinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 14.06.2022 tarihinde yapılan müzakerede, birinci uyuşmazlık bakımından oy çokluğuyla, diğer uyuşmazlık bakımından oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/67809, Karar No: 2012/32105, Tarih: 19.03.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/67809 E.  ,  2012/32105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 01.01.2003'ten karar tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından ; 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı Kanun'un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6238, Karar No: 2016/1440, Tarih: 10.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/6238 E.  ,  2016/1440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Oto İşl....Tic.Ltd.Şti vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; maliki davalılardan ... ve Konf. Ot. İşl. San. Tic. Ltd. Şti.(Sakarya VİB), sürücüsü davalı ..., ihtiyari mali mesuliyet sigortacısı davalı ..., Zorunlu Karayolu Mali Sorumluluk Sigortalısı ... Sigorta A.Ş olan ... plaka numaralı aracın, 22/12/2010 tarihinde, tek yanlı ve ölümlü trafik kazasına karıştığını, iş bu kaza neticesinde ... plaka sayılı araçta yolcu olarak seyahat etmekte olan müvekkillerinden ...'nun ağır şekilde yaralandığını, müvekkillerinin murisi olan ...'nun ise yaşamını yitirdiğini, müvekkili ...'ın eşi miras bırakan ...'u kaybettiğinden eşinin desteğinden yoksun kalmakla maddi zarara uğradığını, müvekkili ...'ın aynı zamanda kazada yaralanmış olduğundan yaralanması ve eşinin ölümünden dolayı ayrı ayrı manevi zarara uğradığından yaralanmış olması nedeniyle 5.000 TL, eşinin ölümünden dolayı 30.000 TL olmak üzere toplam 35.000 TL manevi tazminat

talebinin bulunduğunu, eşinin ölümü nedeniyle destek zararı nedeniyle 1.000 TL maddi, yaralanması nedeniyle 1.000 TL maddi olmak üzere toplam 2000 TL maddi tazminat talebinin olduğunu, davacı ...'ın miras bırakan ...'un öz oğlu olduğundan, davacı ... ve ...'in davacı ...'ın öz oğlu olup, miras bırakan ...'un manevi ve üvey evlatları olduğunu, bu nedenle ...'un ölümünden dolayı davacı ... için 20.000 TL, davacı ... ve ... için 15000'er TL manevi tazminat talep ettiklerini, 2000 TL maddi tazminatın davalılar ... Konfeksiyon Ltd Şti., ... ve teminat limiti dahilinde ...den kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken müteselsilen, manevi tazminatların davalılar... Şti, ... ve teminat limiti dahilinde olmak kaydıyla ...den kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken müteselsilen alınarak davacılara verilmesini talep ve dava etmiştir. 07/09/2013 tarihli dilekçesinde davalı ...den 26/08/2013 tarihinde toplamda 41.000 TL alındığından, protokolle maddi tazminat açısından karşılıklı yargılama gideri ve vekalet ücreti taleplerinin olmayacakları konusunda mutabakata vardıklarından bu nedenle ...açısından davadan feragat ettiğini, müvekkilleri için manevi tazminat taleplerinin devam ettiğini bildirmiştir.

Davalı ... Otobüs İşl.San. Tic. Ltd. Şti vekili; istenen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu, maddi tazminat taleplerine ilişkin olarak destekten yoksun kalma zararının hesaplanması gerektiğini belirterek davanın reddi gerektiği savunmasında bulunmuştur.

Davalı ... Otobüs İşl.San. Tic. Ltd. Şti vekili; istenen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu, maddi tazminat taleplerine ilişkin olarak destekten yoksun kalma zararının hesaplanması gerektiğini belirterek davanın reddi gerektiği savunmasında bulunmuştur.

Davalı ... vekili, kusur ve miktar yönünden bilirkişi incelemesi yapılması gerektiği gibi davalı sürücünün de kusurunun bulunmadığından davanın reddi gerektiği savunmasında bulunmuştur.

Davalı ... AŞ. vekili; ödeme yapılabilmesi için sürücünün kusurlu bulunduğunun kanıtlanması gerektiğini, öncelikle destek zararlarının trafik sigortasından karşılanmasının lazım geldiğini, bu nedenlerle davanın reddi gerektiği savunmasında bulunmuştur.

Davalı ... vekili; kusurunun bulunmadığını, istenen manevi tazminat miktarının da fahiş olduğunu belirterek davanın reddi gerektiği savunmasında bulunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile davacının maddi tazminat talebinin feragat nedeniyle reddine,

davacılar ... için 25.000 TL, ... için 15.000 TL, ... için 3.000 TL, ... için 3.000 TL manevi tazminatın davalılar ..., ... ve Konf.Ot. İşl.San. ve Tic. Ltd. Şti., ...den müştereken müteselsilen (davalı ... şirketinin sorumluluğu poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydıyla) 22/12/2010 tarihinden (davalı ... şirketi yönünden dava tarihinden itibaren) işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacılara verilmesine, fazlaya dair manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... Oto İşl.San ve Tic.Ltd.Şti vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.357,26 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 10/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27504, Karar No: 2013/17483, Tarih: 18.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/27504 E.  ,  2013/17483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de,

5015 sayılı kanuna muhalefet suçundan hüküm kurulması karşısında, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük Müdürlüğü'nün müdahilliğine karar verilmesi ve lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, hükmün 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322.maddesi uyarınca, katılan gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin 5.bendin hüküm kısmından çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/06/2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8110, Karar No: 2017/7804, Tarih: 16.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/8110 E.  ,  2017/7804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 11/04/2017 gün ve 2015/14053 E. – 2017/3109 K. sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar; 29.08.2007 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdikleri ... ilçesi, ... köyü ... mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararlarına oluştuğunu ileri sürerek 4721 sayılı Türk Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adlarına tescilini istemişlerdir.

Mahkemece, kazandırıcı zamanaşımı ile iktisap koşullarının davacılar yararına gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne ve ... köyü, ... mevkiinde kain fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 21.04.2008 tarihli raporda (A) harfi ile işaretli 80.000 m²'lik taşınmazın davacılar adına verâset ilâmında belirlenen hisseleri oranında tapuya tesciline karar verilmiş; davalılar Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, hüküm Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 04.07.2011 tarih ve 2011/4548 E. - 8640 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Yörede yapılan kadastro çalışmalarında tescil harici bırakılan çekişmeli taşınmazın üzerinde ... Drenaj Kanalı bulunduğu ziraat bilirkişisi raporundan anlaşılmasına göre husumetin Hazine, Orman Yönetimi ve köy tüzel kişilerinin yanında ...'ye de yöneltilmesi gerektiği, taraf teşkilinin davanın görülebilme koşulu olduğu, bu nedenle, husumetin ...'ye yaygınlaştırılması gerektiği " belirtilmiştir.

Mahkemece Yargıtay bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne dair verilen karar, Hazine vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14.11.2013 tarih ve 2013/4083 E. - 10104 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Mahkemece Yargıtay bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne dair verilen karar, Hazine vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14.11.2013 tarih ve 2013/4083 E. - 10104 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında; ''Davalı Hazinenin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi olduğu ve senetsizden iktisap edilebilecek taşınmaz sınırının sulu tarım arazisinde 40 dönümü geçemeyeceği şeklindeki temyiz itirazının yerinde olduğu, mahkemece davacılar açısından araştırma yapmakla yetinilerek murisleri adına yöntemince senetsizden kazanma araştırması yapılmadığı, davacılar dava konusu taşınmazı 1986 yılına kadar murislerinin kullandığını, murisin ölümü ile de kendileri tarafından zilyet edildiğini ileri sürdüklerine göre, 3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen ikinci fıkrası hükümlerine göre yapılacağı düşünülerek, mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tespit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tespit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilip incelenmesi, bundan sonra toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi'' gereğine değinilmiştir.

Mahkemece Yargıtay bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucu; davanın kısmen kabulüne fen bilirkişinin 13/12/2012 tarihli raporunda (A) harfi ile gösterilen 41.901 m2'lik kısım ile (B) harfi ile gösterilen 31.726 m²'lik kısmın ayrı ayrı parsel numaraları verilmek suretiyle tarla vasfıyla

davacılar adına ...'in veraset ilâmındaki belirlenen hisseleri oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hükmün davalılar Hazine, ..., ... ve ... vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairenin 11/04/2017 gün ve 2015/14053 E. – 2017/3109 K. sayılı ilamıyla onanmış, davalı Hazine vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 23.09.1969 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucunda tescile konu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu, imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacılar yararına gerçekleştiği kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik yoktur.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 23.09.1969 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucunda tescile konu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu, imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacılar yararına gerçekleştiği kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak; hükmüne uyulan bozma ilamında 3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40/100 dönüm kısıtlama araştırması yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtildiği ve çekişmeli taşınmazlar davacılara miras bırakanları ... oğlu ...'den ... intikal ettiği halde mahkemece anılan yasal düzenlemedeki sınırlamalar aşılarak karar verilmiştir.

Hükme dayanak yapılan ziraat bilirkişi ... tarafından düzenlenen 24.04.2015 tarihli ek raporda; tescile konu taşınmazın (A) ile işaretlenen 41.901m2 yüzölçümlü kesiminde çeltik ekimi yapıldığı, (B) ile işaretlenen 31.726m2 yüzöçümlü bölümünde ise soya tarımı yapıldığı ve kavak ağaçlarının bulunduğu, yola paralel olan ... ait drenaj kanalından biriken drenaj suyunun davaya konu taşınmazı ikiye bölen ...'ye ait drenaj kanalının yola yakın yerinde set kurmak suretiyle içeriye motopomp vasıtasıyla aktarıldığı ve burada biriken su ile çeltik tarlası olarak kullanılan kısma yine motopomp vasıtasıyla salma sulama ile çeltik tavalarına aktarıldığı, fen bilirkişi tarafından düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen 41.901m2 yüzöçümlü taşınmazda kanaldan yapılan sulama ile çeltik tarımı yapıldığından sulu tarım arazisi olduğu (B) ile işaretlenen 31.726 m2 yüzölçümlü taşınmazın ise kuru tarım arazisi olduğu belirtilmiştir. Nevar ki tescile konu (A) ve (B) ile işaretlenen taşınmazların ortasında ... ait drenaj kanalı, doğusunda ise ... ait sulama kanalı bulunduğu halde hükme dayanak anılan ziraat bilirkişi raporunda (B) ile işaretlenen taşınmazın hangi sebeple kuru tarım arazisi olduğu yönünde açıklama yapılmayıp soyut olarak kuru tarım arazisi olduğu belirtilmiştir.

5403 sayılı Kanunun 3/j maddesi ile Taşınmaz Malların Sınırlandırma Tespit ve Kontrol İşleri Hakkındaki Yönetmeliğin değişik 10. maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, sulu tarım arazisi; tarım yapılan bitkilerin büyüme devresinde ihtiyaç duyduğu suyun, su kaynağından alınarak yeterli miktarda ve kontrollü bir şekilde karşılandığı araziler olarak açıklanmıştır.

5403 sayılı Kanunun 3/j maddesi ile Taşınmaz Malların Sınırlandırma Tespit ve Kontrol İşleri Hakkındaki Yönetmeliğin değişik 10. maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, sulu tarım arazisi; tarım yapılan bitkilerin büyüme devresinde ihtiyaç duyduğu suyun, su kaynağından alınarak yeterli miktarda ve kontrollü bir şekilde karşılandığı araziler olarak açıklanmıştır.

Bu sebeple 3402 sayılı Kanunun 14/1 maddesi uyarınca kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine istinaden aynı çalışma alanında sulu toprakta 40, kuru toprakta ise 100 dönüm taşınmaz verilebileceğinden mahkemece (A) ve (B) ile işaretlenen taşınmazların 5403 sayılı Kanunun 3/j maddesi ile Taşınmaz Malların Sınırlandırma Tespit ve Kontrol İşleri Hakkındaki Yönetmeliğin değişik 10. maddesinin ikinci fıkrası hükümleri gözetilerek sulu veya kuru tarım arazisi olup olmadıkları araştırılmalı, oluşacak sonuca göre 3402 sayılı Kanunun 14/1 maddesindeki sınırlamalar gözetilerek karar verilmelidir.

Açıklanan bu durum davalı Hazine vekilinin karar düzeltme dilekçesi üzerine yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından Dairenin maddi yanılgıya dayalı onama ilamının kaldırılarak hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin karar düzeltme istemin kabulüyle, Dairenin 11/04/2017 gün ve 2015/14053 E. – 2017/3109 K. sayılı onama kararının kaldırılarak, yerel mahkemenin 10/06/2015 gün ve 2014/28 E. 7-2015/167 K. sayılı kararının BOZULMASINA 16/10/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.