muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3356, Karar No: 2010/10102, Tarih: 11.10.2010

Somut uyuşmazlıkta incelenmesi gereken diğer bir konu da, benzer olaylarda Türkiye’de açılan davaların, TTK’nun 329/1. ve 405/2. maddelerinde düzenlenen, anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyecekleri ve pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri ilkeleri gereği reddedilmesine rağmen, aynı şartlardaki ortaklarca yabancı mahkemelerde açılan davaların kabul edilmesinin ve alınan farklı yöndeki bu yabancı mahkeme kararlarının Türkiye’de tenfizinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağıdır. Nitekim mahkemece bu durum, T.C. Anayasası’nın kanun önünde eşitlik ilkesine ve kamu düzenine aykırı kabul edilmiştir.

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır.

Somut uyuşmazlık yönünden asıl incelenmesi gereken husus, tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı noktasıdır. Burada ilk olarak tanıma ve tenfiz hukukundaki kamu düzenine aykırılık kavramının, iç hukuktaki emredici kurallara aykırılık kavramından daha dar ve sınırlı bir anlama sahip olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Dolayısıyla kamu düzeni gerekçesiyle yabancı mahkeme kararının tenfizine istisnaen müdahale edilmelidir. Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan revision au fond yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez.

Bu noktada belki davanın Türk taraflarının Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi Alman hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14880, Karar No: 2015/23081, Tarih: 05.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/14880 E.  ,  2015/23081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi Özlem İnciroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak borçlular aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatıldığı, borçlulardan..’in itiraz yoluyla icra mahkemesine yaptığı başvuruda, takibe dayanak bonoda ... İcra Daireleri yetkili kılındığı halde ... İcra Müdürlüğü’nde takip başlatıldığını, bu nedenle yetki itirazında bulunduğunu ileri sürerek, yetkisiz icra dairesinde başlatılmış olması nedeniyle takibin durdurulmasını talep ettiği görülmüştür.

Mahkemece, takibe dayanak bonoda borçluların adresinin.../... olarak belirtildiği, ihtilaf vukuunda ... Mahkemelerinin yetkisinin kabul edildiği, ayrıca takibe dayanak senette keşide yeri olarak belirtilen ...’nun senedin en alt sağ kısmına yazıldığı ve herhangi bir parafın bulunmadığı, senedin üst kısmında olağan şekilde keşide yerinin belirtilmediği gerekçesiyle yetki itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Bononun unsurlarının neler olacağı, 6102 sayılı TTK'nun 776. maddesinde sayılmış olup, anılan maddede bononun unsurlarının, senet metni dahilinde nerede yer alacağına ilişkin herhangi bir düzenlemeye yer verilmediği görülmüştür. TTK'nun 777. maddesinin 3. fıkrasında da açıklık bulunmadığı takdirde senedin düzenlendiği yerin, ödeme yeri ve aynı zamanda düzenleyenin yerleşim yeri sayılacağı düzenlemesine yer verilmiştir.

İİK'nun 50. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken HMK'nun yetkiye ilişkin hükümleri gereğince; bonoya dayalı olarak, borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki genel yetkili icra dairesinde (HMK. 6. md.), bonoda öngörülen ödeme yerinde, ancak, TTK'nun 777/3. maddesine göre ödeme yeri gösterilmeyen bonoda, tanzim yerinin ödeme yeri olduğunun kabulü gerekeceğinden, bononun tanzim yerinde icra takibi yapılabilir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; takip dayanağı bonoda tanzim yerinin "..." olarak belirtildiği, tanzim yerinin paraflanmasını gerektirir bir durumun da bulunmadığı anlaşılmakla, tanzim yerinde takip yapılması mümkün olduğundan mahkemece, yetki itirazının reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetki sözleşmesini düzenleyen 17. maddesinde, yetki sözleşmesi düzenleyebilecek şahıslar sadece tacirler veya kamu tüzel kişileri olarak belirlenmiştir.

Öte yandan, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetki sözleşmesini düzenleyen 17. maddesinde, yetki sözleşmesi düzenleyebilecek şahıslar sadece tacirler veya kamu tüzel kişileri olarak belirlenmiştir.

Somut olayda; takibe konu bonoda ... İcra Daireleri'nin yetkili olduğunun yazılması yetki sözleşmesi niteliğinde olup, bononun taraflarının tacir olduğunu gösterir bir ibare bulunmadığı gibi, borçlu tarafından keşideci ve lehdarın tacir olduğuna ilişkin bir belge de sunulmadığı görülmektedir. Dolayısıyla 6100 sayılı HMK'nun 17. maddesi gereğince yetki sözleşmesi geçersiz olup, mahkemenin, takibe dayanak bonoda ihtilaf vukuunda ... Mahkemelerinin (İcra Dairelerinin) yetkisinin kabul edildiğine yönelik gerekçesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4856, Karar No: 2013/9629, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/4856 E.  ,  2013/9629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Ödemiş Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 10.05.2010 gün ve 2010/50 Esas, 2010/597 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Daha önceden tanımadığı sanığa iftira atması için neden bulunmayan mağdurenin aşamalarda değişmeyen tutarlı ve samimi anlatımları, teşhis tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın, markette alışveriş yapan mağdureye dilini çıkarıp, cinsel amaçlı mimiklerde bulunduğu, mağdurenin marketten çıkıp yürüdüğü esnada da ona yönelik cinsel organını eliyle tutup "seni tenhada kıstırmayayım" şeklinde sözler söylediği sabit olduğu halde, atılı suçtan mahkûmiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29290, Karar No: 2015/1846, Tarih: 22.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/29290 E.  ,  2015/1846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/88714

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2011/224 (E) ve 2012/883 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk H.. G..'e yükletilen hakaret ve suça sürüklenen çocuk H.. E..'e yükletilen yaralama suçlarından, kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1, geçici 2. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan-suça sürüklenen çocuklar H.. G.. ve H.. E.. müdafilerinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk H.. G..'in tehdit ve yaralama, suça sürüklenen çocuk H.. E..'ün tehdit suçlarına ilişkin hükümlere yönelik temyizlere gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklara yükletilen tehdit ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından katılan-suça sürüklenen çocuklar H.. G.., H.. E.. müdafilerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 22/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/763, Karar No: 2006/1374, Tarih: 23.02.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/763 E.  ,  2006/1374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde müdahalenin men'i ve eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, müşterek malik oldukları anataşınmazın bahçesini davalının duvar ile örüp 2/3’ünü işgal ettiğini bahçeden sokağa açılan bahçe kapısının kapatıldığını ve aynı sokağa bakan kısımdaki bahçe duvarını yükselttiğini ileri sürerek haksız elatmanın önlenmesini, yapılan değişikliklerin eski hale getirilmesini istemiş, mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda dava konusu duvarların öteden beri mevcut olduğu, bahçelerin bağımsız olarak kullanımının 634 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce şahsi irtifak hakkı tesis edilmek suretiyle sağlandığı ve anılan yasanın 51.maddesi uyarınca Kat Mülkiyeti tesis edildiği, şahsi irtifakın mevcudiyetini sürdürmesine yasal bir engel olmadığı, mevcut duvarlar üzerinde yapılan tadilatların da gerekli izinler alınıp ölçülere sadık kalınarak gerçekleştirildiği, gerekçesiyle müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme isteminin reddine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; dava konusu anataşınmaz üzerinde 13.07.1968 günü kat mülkiyeti kurulduğu, dosyaya getirtilen tapu kaydında, akit tablosunda ve projede dava konusu anataşınmaza ait bahçenin duvarla bölündüğüne, bahçe ve duvarlarla ilgili olarak herhangi bir şekilde şahsi irtifak tesis edildiğine dair dosyada bir kanıt bulunmadığı gibi davalının; bahçeyi bölmek, duvar örmek, kapı kapatmak ve duvar yükseltmek suretiyle yapmış olduğu müdahalenin yasal dayanağının da olmadığı anlaşılmaktadır.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19.maddesinin 2.fıkrasına göre kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde onarım tesis ve değişiklik yapamaz. Mahkemece, yasanın emredici bu hükmü uyarınca davalının yapmış olduğu müdahale uzman bilirkişiye tespit ettirilip düzenlettirilecek kroki ve toplanan tüm delillere göre istem doğrultusunda karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayanan yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32678, Karar No: 2014/4664, Tarih: 12.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/32678 E.  ,  2014/4664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/136816

MAHKEMESİ : Alaçam Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2010

NUMARASI : 2008/238 (E) ve 2010/45 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın katılan Yılmaz'ı elinde balta ile kovalaması eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturabileceği ve bu konuda delilleri değerlendirme ve suçu niteleme görevinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olacağı gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince talebe uygun olarak BOZULMASINA, 12.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5544, Karar No: 2019/10843, Tarih: 16.09.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/5544 E.  ,  2019/10843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA

Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Olay tarihinde on iki - on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğa isnat edilen konut dokunulmazlığının ihlali suçunun 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e, 66/2. maddelerine göre 4 yıllık asli dava zaman aşımına tabi olduğu ve suça sürüklenen çocuğun mahkeme sorgusunun yapıldığı 02.11.2012'den inceleme gününe kadar bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden suça sürüklenen çocuk hakkında görülen kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zaman aşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 16.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/891, Karar No: 2017/8071, Tarih: 21.09.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/891 E.  ,  2017/8071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin toplu taşıma aracında yolcu iken davalı sürücü ...'ın yavaşlama bandına hızlı girmesi sonucunda en arka koltukta olması ve tutunacak aparatın olmaması sebebiyle havaya fırlayarak, kafasını tavana çarptığını, akabinde yere düştüğünü, omuriliğinin hasar gördüğünü açıklayıp 30.500,00 TL sürekli iş göremezlik, 13.000,00 TL tedavi gideri ile 40.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili; davacının maluliyetinin kaza ile ilgili olup olmadığının tespiti gerektiğini, müvekkili şirketin poliçe limiti ve sürücünün kusuru ile zarardan sorumlu olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalılar vekili ise, kazanın oluşumunda sürücüye kusur atfedilemeyeceğini, davacının rahatsızlığının kazaya bağlı olmadığını, istenen tazminatların fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile davacının davalılar aleyhine açmış olduğu maddi tazminat ve tedavi masraflarına ilişkin davasının ... şirketi tarafından ödeme yapılması nedeniyle konusu kalmadığından esası hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına, 30.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar ..., ... ve ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ..., ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.536,95 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ..., ... ve ...'dan alınmasına 21.9.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/299, Karar No: 2011/167, Tarih: 19.01.2011

**15. Hukuk Dairesi         2011/299 E.  ,  2011/167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Temizlik İnşaat Yemek Hizmetleri Ltd.Şti. ile davalı ... Valiliği Sosyal Hizmetler Müdürlüğü arasındaki davadan dolayı ... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 03.11.2010 gün ve 233-399 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 19.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7737, Karar No: 2011/7633, Tarih: 05.12.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/7737 E.  ,  2011/7633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, görgü tespit tutanağına göre işyerinin alemünyum doğrama kapısının zorlanıp kilit dili dışarı çıkarılmak suretiyle açıldığının belirtilmesi karşısında; olay yerinde uzman bilirkişi ile keşif yapılıp kapının sağlam ve dayanıklı olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında 765 sayılı TCK’nun 493/1.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılarak, 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, her iki kanuna göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan kanun maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22120, Karar No: 2014/17506, Tarih: 27.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/22120 E.  ,  2014/17506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, sigaraların müsaderesine, nakil aracının iadesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Katılan ... İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Sanıklara atılı eylem suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıkların temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanıkların 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.10.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.