muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10761, Karar No: 2024/3083, Tarih: 13.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10761 E.  ,  2024/3083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/627 Esas, 2023/2365 Karar

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/434 Esas, 2021/806 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanınkabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Aydın ili, Koçarlı ilçesi, ... Mahallesi 1140 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle kamulaştırma bedelinin değerinin düşük olduğunu, taşınmazın gerçek değerinin tespitini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın hüküm kısmında terkine ilişkin hüküm kurulmadığını, dava konusu taşınmazın tüm özellikleri ve bulunduğu konum dikkate alındığında, karara esas alınan raporda belirtildiği gibi %250 objektif değer artışı uygulamasını gerektirecek nitelikte bir parsel olmadığını, bu oranın uygulanmasının taşınmazın gerçek rayiç ederinin üzerinde yüksek bir meblağın ortaya çıkmasına neden olduğunu, müvekkili idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; objektif değer artışının düşük uygulandığını, müvekkilleri lehine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Gerekçe ve Sonuç

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; objektif değer artışının düşük uygulandığını, müvekkilleri lehine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya arasına alınan 2020 yılı Koçarlı İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü münavebe planında, domates ürünü kullanılmadığı, İtalyan Çimi (yemlik) ürünü kullanıldığı anlaşılmakla, sofralık domates ürünü yerine, münavebe planına uygun olarak, İtalyan Çimi (yemlik) ürünü alınarak, arazi niteliğindeki taşınmazlara net gelir yöntemine göre değer tespitinde münavebeye esas alınan ürünlerin üretim masraflarının ekonomik tarım yapmaya engel olacak kadar yüksek alınması doğru olmadığı gibi brüt gelirinin 1/3'ü oranından da az olmaması gerektiğinden münavebeye esas alınan buğday ve İtalyan Çimi (yemlik) ürünleri için, bulunan üretim giderinin uygun olduğu görüldüğünden, bu ürünler açısından üretim gideri bulunurken brüt gelirin 1/3'ü yerine, maliyet cetvelinde yer alan üretim giderine itibar edilmesi gerektiği ve dava konusu taşınmazın konumu, yüzölçümü, bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri ve gelişmişlik durumu dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına %200 objektif değer artış oranı ilave edilmesi gerektiği gözetilerek, yine davalılar yararına vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile başvuruların kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dileçesinde beilirttiği husuları tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2.Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dileçesinde beilirttiği husuları tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki davaya konu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13434, Karar No: 2013/17804, Tarih: 27.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/13434 E.  ,  2013/17804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nun 203, 43/1, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca sanıkların 3740 TL APC ile cezalandırılmasına

1)Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz”.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında, Yozgat ilinde, özelleştirme uygulamaları neticesi elektrik dağıtım ve satışının Çamlı Enerji Dağıtım ve Perakende Sat. Hiz.A.Ş.’ye hangi tarihte devredildiği,mühürleme işlemini hangi kuruluşun yaptığı araştırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden,eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK.nun 231/6-c madde ve bendinde işaret olunan zarar kavramının, kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu, somut olayda, mührün bozulması fiili ile oluşmuş somut bir zarardan söz edilemeyeceği, sanığın ödenmemiş borcunun bulunmasının, sübutu kabul edilen mühür bozma suçunun işlenmesi sonucu olmadığı gözetilmeden, suç tarihi itibariyle sabıkasız bulunan sanık ... hakkında yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/561, Karar No: 2013/10207, Tarih: 27.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/561 E.  ,  2013/10207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

1- Dava, ...'e vekaleten Av. ... tarafından açılmıştır. Dava dilekçesinde davacının adresi, ... İlçesi Yukarıçatma Köyü olarak belirtilmiştir. Avukatın vekillikten çekildiğine dair dilekçesi, davacının aynı adresine usulüne uygun olarak 03.09.2008 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davacı daha sonraki yargılama oturumlarına katılmamış vekil ile temsil edilmemiştir. Bu nedenle gerekçeli kararın davacının Yukarıçatma köyü adresine tebliğe çıkarılması gerekir. Mahkemece hükmün vekaletnamede yeralan ... Mah. No:94 ... Apt. Kat:3 Daire 10 ... adresine tebliğe çıkarılması, davacının tanınmadığı açıklanarak iadesi üzerine bu kez Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca tebligat yapılması doğru olmamıştır. Davacının Mernis adresi tespit edilerek belirlenen bu adrese, Mernis adresi mevcut değilse ... Köyü adresine yöntemine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi,

2- Son yargılama oturumundaki ara karar ile işlemden kaldırılarak mahkemenin ayrı bir esas numarasına kaydedilmesine karar verilen davacılar ..., ..., ... ve ... hakkındaki davanın, bitmişse dosyasının, bitmemişse tensip tutanağı, duruşma tutanakları ve gerekçeli kararının onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

3- Önceki geri çevirme yazısında istenilen eksikliklerin tam olarak giderilmediği görülmekle; dava konusu 731, 732, 733, 734 parsellerin ilk oluştuğu günden itibaren tüm intikallerini, pay sahiplerini ve ifrazları gösterir kayıtların Tapu Müdürlüğü'nden getirtilerek dosya arasına konulması,

4- Davaya konu 732 ve 733 parsellerin kanal niteliğiyle şahıslar adına tapuda kayıtlı bulunduğundan tescile esas tüm ifraz belgeleri ile haritaların ve varsa kararların Tapu Müdürlüğü'nden getirtelerek dosyaya eklenmesi,

5- Kanal niteliği taşıyan taşınmazların kamulaştırma sonucu oluşup oluşmadığının ... ile İl ve İlçe Özel İdare Müdürlüklerinden sorularak kamulaştırmaya ilişkin belgelerin ilgili kurumdan istenilerek dosyaya eklenmesi, geri çevirme kararının ikmal edilip edilmediğinin hakim tarafından denetlenmesi, üçüncü bir yazışmaya sebebiyet verilmemesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın Yerel Mahkeme'ye İADESİNE, 27.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32923, Karar No: 2016/9034, Tarih: 28.03.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/32923 E.  ,  2016/9034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı, borçlunun diğer itirazları ile birlikte ... İcra Müdürlüğünün yetkili olduğunu belirterek yetki itirazı ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece kambiyo senedine özgü haciz yoluyla takiplerde senedin düzenleme yerinin ve ödeme yerinin bulunduğu yer icra dairelerinin de yetkili olduğu gerekçesi ile yetki itirazının reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 50. maddesi göndermesiyle, bonoya dayalı olarak, borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki genel yetkili icra dairesinde (HMK. 6.md.), bonoda öngörülen ödeme yerinde ancak, TTK'nun 689/3. maddesine göre ödeme yeri gösterilmeyen bonoda, tanzim yerinin ödeme yeri olduğunun kabulü gerekeceğinden, bononun tanzim yerinde icra takibi yapılabilir.

Öte yandan takip tarihi itibariyle yürürlükte olan 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetki sözleşmesini düzenleyen 17.maddesinde, tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır, düzenlemesine yer verilmiştir. Görüldüğü üzere, yetki sözleşmesi düzenleyebilecek şahıslar sadece tacirler veya kamu tüzel kişileri olarak belirlenmiştir. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça, yapılan yetki sözleşmesi, münhasır yetki sözleşmesi olacaktır. Taraflar, yetkili kıldıkları mahkemenin ve icra dairelerinin yanında, kanunen yetkili kılınan genel veya özel yetkili mahkeme ve icra dairelerinin de yetkisinin devam etmesini istiyor ise, diğer bir anlatımla, münhasır olmayan yetki sözleşmesi yapmak istiyorlarsa, bu durumun yetki sözleşmesinde ayrıca belirtilmesi gerekir. Bunun yanında, maddede bahsi geçen tacir sıfatının Türk Ticaret Kanununa göre tayin edilmesi gerekir.

Somut olayda, takibe konu bono incelendiğinde, muteriz borçlunun tacir sıfatında olduğu ispatlanamadığından HMK'nun 17. maddesi gereğince takibin tarafları olan lehtar ve keşideci arasında düzenlenen yetki sözleşmesi geçerli değildir. Dayanak bonoda tanzim yeri gösterilmemiş olup, düzenleyenin adı soyadı yanında ... ... ibaresinin bulunduğu görülmektedir.

Somut olayda, takibe konu bono incelendiğinde, muteriz borçlunun tacir sıfatında olduğu ispatlanamadığından HMK'nun 17. maddesi gereğince takibin tarafları olan lehtar ve keşideci arasında düzenlenen yetki sözleşmesi geçerli değildir. Dayanak bonoda tanzim yeri gösterilmemiş olup, düzenleyenin adı soyadı yanında ... ... ibaresinin bulunduğu görülmektedir.

O halde, mahkemece, takip tarihi itibariyle uygulanması gereken HMK'nun 17. maddesi gereğince, takip dayanağı bonodaki yetki şartının geçerli olmadığı, ayrıca borçlunun yerleşim yeri ve bononun tanzim yerinin de ... olmadığı (... olduğu) hususu gözetilerek yetki itirazının kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23810, Karar No: 2014/15729, Tarih: 11.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/23810 E.  ,  2014/15729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve terkin

Hazine ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının kısmen kabulüne dair Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 13.02.2013 gün ve 164/52 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, her ne kadar terkinine karar verilen Bl, B2 harfleriyle işaretlenen 694,82 m2 lik yerin 137 ada 8 parsel içerisinde kalması nedeniyle öncelikle tapu kaydının bu miktar yönünden iptaliyle terkinine karar verilmesi gerekirken iptalinden söz edilmemiş ise de, bu husus HMK.nun 370/2. fıkrası gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının ikinci paragrafında "... rapora ekli krokide Bl ile gösterilen 371,85 ve B2 ile işaretlenen 322,97 m2 olmak üzere toplam 694,82 m2'lik taşınmaz bölümünün 137 ada 8 sayılı parsel içerisinde kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle anılan parselin tapu kaydının bu miktar yönünden iptaline ve tapu kütüğünden terkinine, iptal ibaresinin açıkladığı şekilde hüküm fıkrasına eklenmesine” birbirlerini doğrulayan uzman bilirkişi raporları ile teknik bilirkişiler raporları gözetildiğinde hükmü temyiz eden davacı Hazine vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile yerel mahkeme hükmünün HMK. 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLMİŞ BU HALİYLE ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.