muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14005, Karar No: 2018/5346, Tarih: 17.09.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/14005 E.  ,  2018/5346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/06/2016 tarih ve 2014/411-2016/177 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı ... vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına tescilli "..." ibareli tanınmış ve seri markaların bulunduğunu, davalı şirketin 2012/53578 sayılı "... ..." ibareli marka tescil başvurusuna yaptıkları itirazın ... ... tarafından nihai olarak reddedildiğini, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b bendi uyarınca tescil talebinin reddinin gerektiğini, "..." kelimesinin ayırt edicilik katma özelliğinin bulunmadığını, davalı şirket adına başvurusu yapılan işaretin müvekkilinin seri markalarından sanılacağını, müvekkilinin marka hakkına zarar vereceğini ileri sürerek ... ...'nın 2014-M-10782 sayılı kararının iptalini, davalı şirket adına başvurusu yapılan 2012/53578 sayılı markanın tescili halinde hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, taraflara ait işaretlerin ortalamaya tüketiciyi iltibasa düşürecek derecede benzer olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, işaretler arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b bendi anlamında iltibas tehlikesi ve benzerlik bulunduğu, "...." ibaresinin, "Bal, arı sütü, propolis" emtialarında kullanımı halinde ayırt ediciliği düşük olacağından bu ürünlerin ortalama tüketici tarafından karıştırılmayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, ... ... kararının "Bal, arı sütü, propolis" emtiaları dışında kalan diğer tüm ürün grupları yönünden iptaline, marka henüz tescil edilmediğinden hükümsüzlük talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... ve davacıdan ayrı ayrı alınmasına, .../09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6767, Karar No: 2018/910, Tarih: 08.02.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/6767 E.  ,  2018/910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.09.2011 gününde verilen dilekçe ile suya elatmanın önlenmesi talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.01.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, suya elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 191 ada 22 parsel sayılı taşınmazda bulunan su kaynağının davalının aynı yer 14 parsel sayılı taşınmazında açtığı drenaj kanalı nedeniyle kuruduğunu ileri sürerek davalının su kaynağına müdahalesinin önlenmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının suyunun azalması kastıyla hareket etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalının suya müdahalesinin men'ine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 27.09.2013 tarihli 2013/8112 Esas, 12293 Karar sayılı ilamıyla, mahkemece keşfin 25.11.2011 tarihinde yapılmış ise de Yargıtay içtihatlarına göre bu tür davalarda keşif suların en az olduğu Ağustos-Eylül aylarında yapılması gerektiğinden uzman bilirkişi heyetiyle birlikte suların en az olduğu dönemde yeniden keşif yapılarak davacının kullandığı su kaynağının davalı tarafından açılan drenaj kanalı nedeniyle etkilenip etkilenmediğinin bilimsel yöntemlerle belirlenmesi, davacının kullandığı su kaynağının etkilendiği tespit edilirse drenaj kanalının kapatılması halinde suyun eski haline dönüp dönmeyeceğinin de araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulü ile davalının davacıya ait taşınmaza vaki müdahalesinin men'ine, 20/01/2012 ve 13/10/2014 tarihli fen bilirkişi raporu, 20/01/2012 ve 14/10/2014 tarihli zirai bilirkişi raporu ile 22/12/2014 tarihli ziraat bilirkişisi ek raporunun, 20/01/2012 ve 28/09/2014 tarihli jeoloji bilirkişi raporu ile 11/12/2014 tarihli jeoloji bilirkişisi ek raporunun kararının eki sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 297/2. maddesi gereğince;

Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bunların yanında hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. (HMK m.26/1)

6100 sayılı HMK’nun 297/2. maddesi gereğince;

Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bunların yanında hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. (HMK m.26/1)

Somut olaya gelince; davalının, davacıya ait taşınmazda bulunan su kaynağına elatmasının önlenmesine karar verilmesi yerinde ise de infazda tereddüt yaratacak şekilde salt bilirkişi raporlarına atıf yapılmak suretiyle hüküm kurulmuştur.

Bu durumda mahkemece, açıkça davalıya ait drenaj borularını kaldırmak suretiyle davalının su kaynağına müdahalesinin önlenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 08.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6723, Karar No: 2012/7303, Tarih: 29.03.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/6723 E.  ,  2012/7303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık-Resmi belgenin Düzenlenmesi Sırasında Yalan Beyanda Bulunmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nun 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde,bu maddenin düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

2-Denetime olanak sağlanması bakımından sanığın tekerrüre esas alınan önceki hükümlülüğünün neden ibaret olduğunun karar yerinde gösterilmemesi,

3-Denetim süresinin belirlenmesinin infaza yönelik bir işlem olduğu gözetilerek, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7 maddesi gereğince mükerrer olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi yerine, 5275 sayılı Yasanın 108/4. maddesine dayanılarak denetimli serbestlik süresinin de belirlenmesi,

4-Sanığın yakalandıktan kendisini Ersan ... olarak tanıttığı nüfus bilgileri araştırılarak, bu bilgilerin gerçek bir kişiye ait bulunması durumunda eylemin, TCK'nın 268. maddesine; verilen bilgilerin tamamen uydurma olduğunun anlaşılması durumunda da 206. maddesine uyan suçu oluşturacağı gözetilmeden, eksik araştırmayla TCK'nın 206/1. madde ve fıkrası uyarınca yalan beyanda bulunma suçundan hüküm kurulması,

5-Özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53. maddesi ile uygulama yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 29.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20339, Karar No: 2013/8207, Tarih: 18.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/20339 E.  ,  2013/8207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ilave tediye ve ücret farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ücret farkı ve ikramiye alacaklarının ödenmediğinden bahisle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık, davacının ilave tediye ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacının davalı Rektörlüğün hastanesinde çocuk endokrin bölümünde otomasyon sekreteri olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacı yan, Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı iş müfettişlerince işyerinde yapılan inceleme sonunda işyerinde çalıştırılan işçilerin baştan beri asıl işverenin işçisi oldukları yönünde muvazaa raporu düzenlendiğini, raporun itiraz edilmemesi sebebiyle kesinleştiğini, işe başladığı tarihten itibaren 4857 sayılı Kanun uyarınca davalı üniversitenin işçisi konumuna geldiğini, işe başladığı günden itibaren 6772 sayılı Kanun gereği ödemesi gereken ilave tediye alacaklarının ödenmesi gerektiğini iddia etmektedir. Davalı, davacının kamu işçisi olmaması sebebiyle talep konusu alacağa hak kazanamayacağını savunmuştur. Dosya içerisindeki Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı Adana İş Teftiş Kurulu Başkanlığının 07.08.2009 tarihli 61 sayılı raporuna göre, davalı Rektörlük ile .... Turz. Tic. Ltd. Şti. arasında 01.01.2008-31.12.2010 tarihleri arasında bin işçi ile yapılan Temizlik Hizmetleri İşi ile bu işten ayrılarak, 01.01.2009-31.12.2010 tarihleri arasında ikiyüz işçi ile yapılan biyomedikal aletlerin temizlik işi sözleşmelerinin asıl işveren ile alt işverenleri arasında muvazaa tanımına uygun olarak

yapıldığı, asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınması ve işyerindeki eski işlerinde alt işveren tarafından çalıştırılması durumlarının kanuna karşı hile ve yapılan işlemlerin muvazaalı olduğuna karar verilmesi sonucunu doğurmakla bu işlerde çalışan binikiyüz işçinin baştan beri asıl işverenin işçisi oldukları, tespit edilen muvazaalı işlemlere altı işgünlük itiraz süresinin geçmesi ya da mahkeme kararı ile muvazaanın onanması halinde, tescil işleminin T.C. Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı Adana Bölge Müdürlüğünce iptal edilmesi ve her iki alt işverenin işçilerinin başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçilerinin sayılacağı yönünde rapor düzenlendiği görülmektedir. Söz konusu raporun hizmet alım sözleşmesinin taraflarına tebliğ edildiği, tarafların itirazda bulunmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının hastanenin asıl işi olan sağlık işinde çalıştığına dair herhangi bir delilin mevcut olmadığı, aksine otomasyon sekreteri çalıştığı, yardımcı işler, temizlik işleri, danışma, hasta yakınlarını yönlendirme gibi işlerin ihale ile verilebileceği, işin idaresinin alt işverence yapılması işe girecek ve çıkacak işçilerin alt işverence belirlenmesi, sözleşmenin muvazalı olduğunun kabulüne yeterli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, aynı işyerinde otomasyon sekreteri, rapor sekreteri olarak çalışanların ilave tediye alacağı için açmış oldukları davalarda söz konusu alacağa hükmedilmiş, bu kararlar Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmiştir. Dosya içeriğinden davacının davalı rektörlüğün hangi hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalıştığı anlaşılamamaktadır. Bu durumda, davacı işçinin yaptığı iş ve çalıştığı dönem itibariyle muvazaanın tespitine yönelik düzenlenen iş müfettişi raporunda kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği araştırıldıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5939, Karar No: 2021/151, Tarih: 21.01.2021

**16. Hukuk Dairesi         2017/5939 E.  ,  2021/151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı ...'in dayandığı Toprak Tevzi Komisyonunca oluşturulan 26 ada 2 parsel sayılı 51 sıra nolu tapu kaydının tesisinden itibaren iktisap sebeplerini de gösterecek şekilde tüm geldi kayıtlarının ve tesisinden itibaren oluşum belgeleri eklenmek suretiyle tüm tedavüllerinin (geldi-gitti kayıtlarının) ve bu tapu kaydının kadastro çalışmaları sırasında revizyon görüp görmediği araştırılarak, varsa revizyon gördüğü taşınmazların kadastro tutanakları ile kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları ile tespite dayanak belgelerinin onaylı örneklerinin, ve kaydın revizyon gördüğü tüm taşınmazları komşuları ile birlikte gösterir pafta örneğinin getirtilerek dosya arasına konulması,

2- Toprak Tevzi Komisyonunca oluşturulan 26 ada 2 parsel sayılı 51 sıra nolu taşınmazı çevresi ile gösterecek şekilde toprak tevzi haritasının ve çekişmeli taşınmaza komşu taşınmazların kadastro tespit tutanakları ile varsa dayanak kayıtlarının tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1526, Karar No: 2010/12710, Tarih: 09.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1526 E.  ,  2010/12710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.10.2008 tarih ve 2006/813-2008/605 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 07.12.2010 gününde davacı avukatı ... geldi, davetiye tebliğine rağmen davalı avukatı duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin İstanbul Cihangir’de DOĞA BALIK RETORAN isimli tanınmış balık restorantı olduğunu, davalının kendi işletmesinde DOĞA ismini kullanmak suretiyle müvekkilinin şubesi gibi görünmeye çalıştığını, müvekkilinin davalı şirkette %25 oranında pay sahibi olduğunu, ancak müvekkilinin davalının DOĞA ibaresini kullanmasına izin vermediğini ileri sürerek, davalının DOĞA ticari unvanının kullanmaktan men’ine, haksız rekabetin önlenmesine, fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalması kaydıyla şimdilik, 1.000 YTL maddi ve 5.000 YTL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının restoranın açılışında aktif görev aldığını, "DOĞA BALIK CADDE" işletme adının kullanılmasına rıza gösterdiğini, restoranda DOĞA ibaresinin kullanılmasından haberdar olmadığını ileri süremeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının uzun süredir kullandığı DOĞA BALIK RETORAN ibaresi her ne kadar işletme adı yada marka olarak tescilli değilse de davacı tarafından sektörde tanınmış hale getirildiği ve ayırtedici nitelik kazandırıldığı, davacının ortağı olduğu davalı şirketin açtığı restorantta DOĞA BALIK ibaresinin kullanılmasından haberdar olduğu, zımni de olsa rızasının bulunduğu, davalı şirketin unvanın da bu ibarenin kullanılmadığı gerekçesiyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının önce işletme adı, bilahare de ticaret unvanı olarak tescil ettirdiği ve ilgili sektörde tanınmış hale getirdiği "Doğa Balık Restorant" ibaresinin izinsiz olarak kullanıldığı iddiasıyla açılmış haksız rekabete dayalı maddi/manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının daha önce kullandığı "Doğa Balık Restorant" ibaresini ortağı olduğu davalı şirketin açtığı restoranda da DOĞA BALIK ibaresinin kullanılmasından haberdar olduğu, zımni de olsa rızasının bulunduğu, davalı şirketin unvanın da bu ibarenin kullanılmadığı gerekçesiyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.Dava konusu edilen "Doğa Balık Restorant" ibaresini ilk olarak davacının kullandığı, önce işletme adı ve daha sonra da ticaret unvanı olarak kullandığı, davalı şirketin ise daha sonra 02.05.2006 tarihinde davacı ile birlikte dava dışı başka bir ortak tarafından kurulduğu, kuruluştan sonra davalı şirketçe restorantta "Doğa Balık" ibaresinin kullanıldığı, ancak davacı tarafından davalı şirketin ticaret sicilindeki adresine 18.09.2006 tarihinde ihtar çekildiği, ihtarın tebliğ edilemediği, işbu davanın da 22.11.2006 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, davalı şirketin kurulması ile birlikte davacının anılan işletme adını davalı şirketin kullanma hakkının doğup doğmadığı noktasındadır. "Doğa Balık Restorant" ibaresinin ilk önce davacı tarafından kullanıldığı konusunda uyuşmazlık bulunmadığına göre, davalı şirketin kurulması ile birlikte şirketin işlettiği restorantta bu ibarenin kullanılmasına davacının belli bir süre olur verdiği davalı tarafından savunulmuştur. Ancak, davacı davalı şirketin kuruluşu sırasında sadece nakdi sermaye taahhüdünde bulunmuş, işletme adının kullanılacağını taahhüt etmemiştir. Ayrıca, davacıya ait işletme adının davalı şirket tarafından kullanılabileceğine ilişkin açık bir sözleşmede imzalamamış, davacı tarafından çekilen ihtar ve dava tarihi dikkate alındığında da zımni rıza gösterildiğine dair sürenin geçmediğinin de kabulü gerekir. O halde mahkemece davacının öncelikli kullanım hakkının varlığının kabulü ile sonucuna göre karar verilmesi gerekir iken, yazılı gerekçeyle davanın reddedilmesi doğru görülmediğinden, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18441, Karar No: 2013/4722, Tarih: 14.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/18441 E.  ,  2013/4722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

... ... durağına geldiği esnada, yolculardan bir kişinin sanığı güvenlik görevlisi olan mağdurlara gösterip yolcuların cebini yoklamak suretiyle hırsızlık yapmaya çalıştığını beyan etmesi üzerine, sanığın mağdurlar tarafından yakalanarak güvenlik kulübesine sokulduğu, akabinde mağdurların polis 155'i aramalarına sinirlenen sanığın güvenlik kulübesinin kapısının camına tekme atarak kırdığı olayda, mahkemenin kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak

Oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

... ... durağına geldiği esnada, yolculardan bir kişinin güvenlik görevlisi olan mağdurlara sanığı gösterip yolcuların cebini yoklamak suretiyle hırsızlık yapmaya çalıştığını beyan etmesi üzerine, sanığın mağdurlar tarafından yakalanarak güvenlik kulübesine sokulduğu, akabinde mağdurların polis 155'i aramalarına sinirlenen sanığın cebinden çıkarttığı bıçakla mağdurlara hitaben "beni bırakın sizi öldürürüm” şeklinde söz söyleyip güvenlik kulübesinden kaçtığı somut olayda,mağdurların suç tarihinde tramvay istasyonunda görevli olup olmadıklarının çalıştıkları kurumdan sorularak sonucunu göre, sanığın eyleminin TCK'nın 265/1-4 ve 43/2 maddelerinde düzenlenen silahla görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.3.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.