muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4713, Karar No: 2023/6098, Tarih: 12.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4713 E.  ,  2023/6098 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Sivas 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.06.2022 Tarihli ve 2022/151 Esas, 2022/922 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... 'un vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi, kısıtlının tedavileri için Antalya iline taşınması gerektiğini belirterek yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 08.12.2022 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için vasi ...'a izin ve yetki verilmesine, Yargıtay'ın içtihatları doğrultusunda yerleşim yerinin fiilen oturmakta olduğu yer olduğu gözetilerek mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.03.2023 Tarihli ve 2023/280 Esas, 2023/503 Karar Sayılı Kararı

Vasi ,22.05.2023 tarihli dilekçesiyle kısıtlının rahatsızlığından dolayı Antalya ilinde bulunacağından ... vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

Vasi adayı, 02.06.2023 tarihli dilekçesiyle kısıtlının ... ilinde ikamet ettiğini ve vasi olarak atanmak istediğini talep etmiştir.

Kısıtlının ... Mah. ... Blokları, G blok 1. No:9 ... adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanunu’nun 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.

C. Değerlendirme

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Sivas 1. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olduğundan vesayet dosyasının takibi ile Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4383, Karar No: 2012/23934, Tarih: 07.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/4383 E.  ,  2012/23934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'in katılan ...'in kafasına balta ile vurarak sağ temporal kemikte çökme kırığı oluşturacak şekilde birden fazla yara oluşturduğu, darbelerin sayısı ve meydana getirdiği hasar dikkate alınarak eylemin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığına dair delillerin değerlendirilip, takdir yetkisinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğundan dolayı görevsizlik kararı verilerek dosyanın Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istemem uygun olarak BOZULMASINA, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/41228, Karar No: 2014/32992, Tarih: 13.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/41228 E.  ,  2014/32992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 13/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/875, Karar No: 2015/7251, Tarih: 15.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/875 E.  ,  2015/7251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1953 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında ... ilçesi ... Köyü 491 parsel sayılı 6.125 m2 yüzölçümündeki taşınmaz senetsizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalıların mirasbırakanı ... adına tesbit ve tescil edilmiştir. 1999 yılında yapılan imar uygulamasıyla 8216 ada 13 ve dava dışı parsellere ayrılmıştır. 8216 ada 13 parsel sayılı 886 m2 yüzölçümündeki taşınmaz arsa cinsi ile ... ve ortakları adlarına tapuda kayıtlıdır.

Davacı ..., 491 sayılı kadastro parselinden imar uygulamasıyla ifrazen oluşan 8216 ada 13 parsel sayılı taşınmazın 689 m2 yüzölçümlü kesiminin kesinleşen orman tahdit haritası içinde kaldığını ileri sürerek tapu kaydının iptal edilip orman niteliği ile ... adına tescili ve davalıların elatmalarının önlenmesi istemiyle dava açmıştır.

Davalılar ... ve arkadaşları, orman tahdidinin iptali istemiyle açtıkları davanın ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/401 E. - 2007/405 K. sayılı ilâmıyla kabul edilerek kesinleştiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman tahdit haritası dışında kaldığı, orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen orman kadastrosuna dayalı tapu iptali tescil ve elatmanın önlenmesi istemlerine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 6831 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılıp 14.04.1997 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, tapu malikleri tarafından ... ve ... aleyhine açılan orman tahdidine itiraz davasının .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/401 E. - 2007/405 K. sayılı ilâmıyla kabul edildiğine, temyiz incelemesinden geçerek 16.04.2010 tarihinde kesinleştiğine, anılan ilâmın eldeki dava açısından HMK'nın 303. (HUMK'nın 237.) maddesi uyarınca kesin hüküm oluşturduğuna, kesin hükmün olumsuz dava şartı olduğuna, kesin hükmün mahkemeleri, davanın taraflarını, akdî ve irsî ardıllarını bağlayacağına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının ...ne yükletilmesine 15/09/2015 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17838, Karar No: 2014/18053, Tarih: 23.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17838 E.  ,  2014/18053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük idaresi vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden müşteki vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

1- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

2- Sanığın sabıkasız oluşu ve kaçakçılık suçlarında kamu zararının eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamının olduğu gözetilerek; sanığa, bağımsız bilirkişi tarafından tespit edilen CİF değere göre hesaplattırılacak olan vergiler toplamının kamu zararı olarak bildirilmesi gerekirken, gümrüklenmiş değerin 2 katının kamu zararı olduğu bildirilerek bu zararı ödemediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına kiarar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 23.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9226, Karar No: 2014/18321, Tarih: 25.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/9226 E.  ,  2014/18321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞANLIURFA 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/165-2014/109

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Talep, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası R.. A... H.. Ç..'in kimlik bilgisinin dava konusu 49 ve 84 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında “ R.. oğlu H.. Ç..” ; 162 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında ise “ Ramazan oğlu H.. Ç..” olarak kayıtlı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıt bilgilerinin nüfus kaydına uygun şekilde düzeltilmesine karar verilmesini istemiş, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür işlerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işler, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 382/2-ç-1 maddesi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür ve işin niteliği itibarıyla maktu harç alınır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.

Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgilerinin düzeltmesini isteyebilir. Ayrıca bu işlerin, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin takip yetkisi vardır.

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir. Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen talep konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, talep konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak talep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda; hükme elverişli bir inceleme ve araştırma yapıldığını söyleyebilme imkanı bulunmamaktadır. Şöyle ki, Nüfus Müdürlüğü tarafından kayıt maliki ile aynı kimlik bilgilerini taşıyan üç ayrı kişinin olduğu bildirildiği ve bu kişilere ait nüfus kayıtları gönderildiği halde bu kişiler araştırılmamış, tanık E.. E..'in bilgi ve görgüsü de kapsamlı alınmamıştır.

Hâl böyle olunca, Nüfus Müdürlüğü tarafından bildirilen ve kayıt maliki ile aynı kimlik bilgilerini taşıyan kişiler sağ iseler kendileri, ölmüş iseler yasal mirasçıları davadan haberdar edilip duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığının sorulması, gerekirse mahâllinde keşif yapılarak tanık ve mahalli bilirkişilerin burada dinlenilmesi, varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11265, Karar No: 2011/11131, Tarih: 06.10.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/11265 E.  ,  2011/11131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... 11.8.2008 tarihli dava dilekçesinde, sınırlarını bildirdiği ... köyü ... mevkiinde bulunan bir parça taşınmazın orman sınırları içinde bırakıldığı, orman sayılmayan yerlerden olduğu, adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman tahdit haritası içinde kaldığı, üzerinde orman ağaçları bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna itiraz ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 06.11.1948 tarihinde Resmi Gazetede ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 13.04.2009 tarihinde ilan edilerek kesinleşmeyen sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritası, eski tarihli memleket haritası ve ... fotoğraflarına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılan yerlerden olduğunun, 06.11.1948 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman tahdidinde ... Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığının anlaşıldığı, orman kadastrosunun iptali için öngörülen hak düşürücü sürelerin çoktan geçtiği, kaldı ki; Devlet Ormanlarının Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 169/1-2, 3402 sayılı Kadastro Yasasının 16/D, 18/2 maddeleri, 6831 sayılı Orman Yasası ve Yargıtay’ın yerleşik uygulamalarına göre tabi ... niteliğinde olup devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, özel mülkiyete konu olamayacağı, tapu yada kazandırıcı zamanaşımı yoluyla veya başka bir yol ile kazanılamayacağı, tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş olduğu, diğer fıkraları da 3.3.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasa ile yürürlükten kaldırıldığından bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı gözetilerek ... şekilde hüküm kurulduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 06.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4826, Karar No: 2018/8302, Tarih: 23.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/4826 E.  ,  2018/8302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, "27/02/2003, 09/04/2003" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Hükümlere karşı, kural olarak temyiz yasa yolu açıktır. Yasa yolunun kapatılması için açık hüküm bulunmalıdır. Haklara ilişkin kurallar, dar yoruma tabi tutulamaz. Sirayet üzerine yeni bir hüküm kurulduğuna ve aksine bir yasal düzenleme bulunmadığına göre, ilk hükmü temyiz etmemiş ya da temyiz isteği süresinde olmadığı için reddedilmiş olsa bile sanık sirayet üzerine kurulan yeni hükmü temyiz edebileceğinden sanık ... Koyunluoğlu'nun temyiz talebinin reddine ilişkin tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen “Kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli resmi belgede sahtecilik” suçunun gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılara karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nin 102/3, 104/2. ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 23.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14462, Karar No: 2017/2034, Tarih: 11.04.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/14462 E.  ,  2017/2034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/10/2014 tarih ve 2013/276-2014/211 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "..." ibaresini içeren tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki 2011/23253 no’lu, "..." ibareli marka başvurusuna yapılan itirazın reddedildiğini oysa, davalı marka başvurusunun müvekkili markaları ile benzer olup, iltibasa sebebiyet vereceğini ve aynı zamanda müvekkili markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını ileri sürerek, ... ...’in 2013-M-6038 sayılı kararının iptali ile tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, ... kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, markalar benzer olmadığından iltibasa sebebiyet vermeyeceğini, davacının markalarından haksız yarar sağlanacağına yönelik iddialarının da yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı marka başvurusunda yer alan 38 ve 41. sınıftaki hizmetlerin, itiraza dayanak markaların kapsamındaki hizmetlerle aynı veya aynı tür olduğu, işaretler yönünden yapılan incelemede ise, "... ..." ibareli marka başvurusunda dikkat çeken ilk unsurun “...” ibaresi olduğu ve ayırt ediciliğinin bulunduğu, öte yandan her ne kadar davacı markalarında "..." ibaresi asıl unsur ise de, bu ibarenin dilimize de geçmiş yaygın kullanımı bulunan bir kelime olduğu ve bütün mal ve hizmetler bakımından bir şekilde avantajlı, diğerlerine göre daha iyi, daha olumlu anlamı içermesi nedeniyle ayırt ediciliğinin yüksek olduğundan söz edilemeyeceği, anılan ibarenin bankacılık ve finans, kredi kartı hizmetleri yönünden belirli bir kullanımla anılan sektör çerçevesinde tanınmışlık ve kullanımla ayırt edicilik sağladığı ancak bu tanınmışlığın tüm mal ve hizmetler bakımından etkisi olacak biçimde koruma sağlamasının düşünülemeyeceği zira başvuru kapsamında yer alan çekişmeli 38 ve 41. sınıflardaki hizmetlerin davacı markasının tanınmışlığının söz konusu olduğu hizmetlerden tamamen farklı olup, çekişmeli .../...