muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16976, Karar No: 2015/6933, Tarih: 28.05.2015

Mahkemece, davalılardan ... tarafından davacılarla aralarındaki görüşmenin kayda alınmasının davacıların kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı, görüşmenin kamu görevlisi olan davacıların tartışılabilir eylemlerinden kaynaklandığı, davalı gazete yönünden ise haberin basın özgürlüğü kapsamında kaldığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Anayasa’nın “Özel hayatın gizliliği” başlıklı 20. maddesi gereğince herkes, özel hayatına ve aile hayatına saygı gösterilmesini isteme hakkına sahiptir. Özel hayatın ve aile hayatının gizliliğine dokunulamaz. Yine Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 8. maddesinde de herkesin özel ve aile hayatına, konutuna ve haberleşmesine saygı gösterilmesini isteme hakkına sahip olduğu belirtilmiş; maddenin ikinci fıkrasında ve Anayasa'nın 20/2. maddesinde yasaya uygun sınırlama nedenleri sayılmıştır. Bundan başka, Medeni Kanun'un 24. ve 25. maddeleri ile hukuka aykırı olarak kişilik haklarına yapılan saldırılar koruma altına alınmış, bu hakların saldırıya uğramasının yaptırımı da Borçlar Kanunu'nun 49. maddesinde gösterilmiştir.

Dosya kapsamından, dava konusu eylem ile ilgili olarak davalılardan ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj ve kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaları kaydetmek suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı ve Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/579 esas, 2013/374 karar sayılı kararı ile ...'ın kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaları kaydetmek suçunu işlediği sabit görülerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, diğer suçlardan ise beraatine karar verildiği anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki görüşmenin davalılardan ... tarafından hukuka aykırı bir şekilde kaydedildiği mahkemenin de kabulündedir. Halka açık olmayan bir mekanda gerçekleşen söz konusu görüşmenin hukuka aykırı bir şekilde kaydedilmesi, davacıların özel hayatının gizliliğini ihlal edici niteliktedir. Şu durumda davacıların kişilik haklarının zarar görmediğinden söz edilemez. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek davacılar yararına uygun miktarda tazminata hükmedilmesi gerekirken, davalılardan ... yönünden de istemin reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalılardan ... yönünden BOZULMASINA, davalılardan ...'ye yönelik temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2433, Karar No: 2020/4538, Tarih: 14.09.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/2433 E.  ,  2020/4538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafinin, duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın adli para cezasından ibaret olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık ...’in inşaat mühendisi olup, .... Ticaret Anonim Şirketinde işçi ve iş güvenliğinden sorumlu müdür ve bu şirketin vekili olduğu, sanık ...’ın makine mühendisi olup, .... Elektrik Limited Şirketinde şantiye şefi olduğu, sanık ...’in, .... Taahhüt Sanayi Ticaret Anonim Şirketinde yönetim kurulu başkanı olduğu,

.... Sanayi Anonim Şirketinin, Sinop İlindeki Boyabat Barajı ve HES inşaatı yapım işini üstlendiği, ancak bu işi anahtar teslimi olacak şekilde .... Ticaret Anonim Şirketine, bu şirketin de elektro mekanik işlerinin yapımını .... Elektrik Limited Şirketine devrettiği, işlerin yapılması kapsamında elektrik iletim hattı ve iletken çekim işlerini .... Sanayi Ticaret Anonim Şirketine; bu şirketin ise tel çekim işini konusunda uzman olan.... Limited Şirketine aralarında yapmış olduğu sözleşmeyle denetim ve gözetim görevini uhdesinde tutanak devrettiği, tüm şirketlerin yapmış oldukları sözleşmede, iş sağlığı ve güvenliği yönünden sorumluluğun alt taşerona ait olacağına dair hüküm bulunmasına rağmen; ... Anonim Şirketinin işi alt taşerona devrettiği sözleşmede, şirketin yüklenicilere emir ve talimat verme, malzemelerin niteliğini ve niceliğini denetleme konusunda yetki verildiği, denetim ve gözetim görevinin olduğu anlaşılan .... Ticaret Anonim Şirketinin olay yerinde herhangi bir şantiye şefi görevlendirmediği, ... Limited Şirketi çalışanlarına iş güvenliği ve sağlığı konusundaki eğitimin de ... Anonim Şirketi yetkililerince verildiği, yüklenicilerin söz konusu iş ve işlemleri sözleşmeyle devraldıkları şirketin yetkililerinin kontrol ve denetimlerinde gerçekleştirdikleri,

Olay günü, 07:30 sıralarında, HES santrali ara şalt sahasından alt şalt sahasında direklere çekilecek iletkenlerin çekim çalışmaları sırasında, ....Limited Şirketi’nin çalışanı ... tarafından atılan klavuz tel halatın ağaç ve kayalar arasına sıkışması nedeniyle .... Limited Şirketinin çalışanı olan ...‘ın baretsiz, emniyet halatı, kaymaz iş ayakkabısı olmadan, halatı kurtarmak amacıyla dik yamaca tırmandığı sırada dengesini kaybetmesi nedeniyle düşerek kafa travmasına bağlı kafatası kırığı ve buna bağlı beyin doku harâbiyeti ve beyin kanaması sonucu öldüğü olayda;

Temyiz kapsamı dışında olan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ... hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesinde katılan vekilinin, sanık ...'ın katılanların zararını gidermesi nedeniyle şikayetlerinden vazgeçtiklerini, diğer sanıklar hakkında ise şikayetlerinin devam ettiğini belirtmesi ile TCK'nın 61. maddesinde belirlenen temel cezanın bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütler ve aynı Kanunun 3. maddesindeki adalet, hakkaniyet ve orantılılık ilkesi gözetilerek temel cezaların tayininde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede bu yönde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ... müdafinin, sanığın sorumluluğunun olmadığına, beraat etmesi gerektiğine, tüm sorumluluk ölenin çalıştığı firmaya ait olduğuna, bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna, aynı durumda olan sanıklara farklı cezalar verildiğine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık ... müdafini, hukuki dayanaktan yoksun bilirkişi raporu hükme esas alındığına takipsizlik kararı verilen kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulmasının yerinde olmadığına, gerekçesiz karar verildiğine sanığın olayda kusurunun olmadığına, sanığa fazla ceza verildiğine, sanık ... müdafinin, savcılık aşamasında alınan raporlarda sanığın kusuru bulunmadığına, sanığın üstüne düşen sorumlulukları yerine getirdiğine, yaşanan olayda illiyet bağının olmadığına, hukuk mahkemesinde açılan tazminat davasında alınan bilirkişi raporunda da sanığın kusurunun olmadığının tespit edildiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 14.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18394, Karar No: 2014/19890, Tarih: 17.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/18394 E.  ,  2014/19890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Pınarbaşı (Kayseri) Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 22.05.2014

No : 2008/150-2014/95

Dava, rücuen tazminat istemine istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506 sayılı Yasanın 92. maddesi, “Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Kurumun, sigortalı veya haksahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle belirlenecek değere davalının kusur oranı uygulanmak suretiyle belirlenmesi, gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ayrıca, infazda tereddüte yol açacak şekilde davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin davalı lehine hükmedildiğinin belirtilmesi ve harca ilişkin bendin ve davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin bendin mükerrer olarak yazılması da isabetsizdir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönlerini amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.10.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1461, Karar No: 2015/1686, Tarih: 04.05.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/1461 E.  ,  2015/1686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 46.00 TL değerinde flaş bellek çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Çocuğun suça azmettirilmesi nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 37/2 maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Selami Sabancı'nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son. maddesi uyarınca sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 04.05.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20498, Karar No: 2018/14267, Tarih: 03.10.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/20498 E.  ,  2018/14267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan ... hakkında yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğine ilişkin... Devlet Hastanesince 28.12.2013 tarihinde düzenlenen raporun geçici rapor olduğu, kesin raporun beyin cerrahi ve kulak burun boğaz uzmanınca verileceğinin belirtildiği, ... Devlet Hastanesi kulak burun boğaz uzmanı ve beyin cerrahi uzmanınca verilen kesin raporlarda ise katılanın yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin belirtildiği anlaşılmakla, ilk rapor geçici, ikinci raporlar kesin rapor olduğundan bir çelişkiden bahsedilemeyeceği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bu yöne ilişkin bozma görüşüne iştirak edilmemiş, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin kısmen isteme aykırı ONANMASINA, 03.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17091, Karar No: 2016/10208, Tarih: 07.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/17091 E.  ,  2016/10208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yol ve yemek bedeli, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, ücret ile aile ve çocuk yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş ve davalı ... ve.... avukatınca duruşma talep edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin emeklilik sebebi ile sona erdiğini, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, ücret, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının taleplerinin zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık vardır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır. Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu incelemesi mümkün değildir.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı sebeplerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktarı için kesilir.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı sebeplerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktarı için kesilir.

Zamanaşımı, bir maddi hukuk kurumu değildir. Diğer bir anlatımla zamanaşımı, bir borcu doğuran, değiştiren ortadan kaldıran bir olgu olmayıp, salt doğmuş ve var olan bir hakkın istenmesini ortadan kaldıran bir savunma aracıdır. Bu bakımdan zamanaşımı alacağın varlığını değil, istenebilirliğini ortadan kaldırır. Bunun sonucu olarak da, yargılamayı yapan yargıç tarafından yürüttüğü görevinin bir gereği olarak kendiliğinden göz önünde tutulamaz. Borçlunun böyle bir olgunun var olduğunu, kanunda öngörülen süre ve usul içinde ileri sürmesi zorunludur.

Somut olayda davacının ıslah dilekçesine karşı davalının zamanaşımı def'inde bulunduğu görülmektedir. Mahkemece bu def'nin dikkate alınıp değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/809, Karar No: 2014/388, Tarih: 16.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/809 E.  ,  2014/388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2010/206785

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar M.. G.., M.. Y.., İ.. S.., İ.. Y.., Ü.. Ç.. ve E.. G..'in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan beraatlerine dair Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 30.03.2010 gün ve 2008/148 Esas, 2010/73 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyadaki onaylı nüfus kayıt örneğine göre, 17 yaş 2 aylık olan mağdurenin baskı altında verdiği anlaşılan 04.09.2007 günlü beyanı dışında, aşamalardaki samimi ve tutarlı anlatımları, bu anlatımı doğrulayan özellikle tanıklar Sultan ve Şevket'in istikrarlı beyanları, savunma ve tüm dosya içeriğinden, olay tarihinden kısa bir süre önce eşini kaybeden sanık Metin'in, Çorlu'da ikamet etmesine rağmen ziyaret amacıyla Sinop ili Durağan ilçesi Olucak Köyünde dayısının evinde kalan mağdureyi evlenmek amacıyla kaçırmaya karar vererek 31.08.2007 günü yaya olarak kaldığı eve gitmekte olan mağdurenin yanına sanıklar Elmas ve Ünzüle ile gelen sanık Metin'in mağdureye “benimle kaçacaksın, istesen de istemesen de bu olacak” diyerek, eve gitmek istediğini söyleyerek birlikte gitmek istemeyen mağdureyi sanıklar Metin, Ünzüle ve Elmas'ın birlikte tutarak olay yerine gelen sanık İ.. Y..'a ait ve kendisinin kullandığı araca bindirerek, sanık Ünzüle'yi orada bırakıp diğerlerinin araçla hareket ettikleri, sanık Elmas'ın bir bezle mağdurenin ağzını bağladığı, birlikte önce Kastamonu'ya giderek bir iki gün araç içerisinde kaldıkları sonra oradan bir taksi ile Amasya ili Suluova ilçesinde oturan sanık M.. Y..'nın evine geldikleri, burada bir gece kaldıkları, sanık Mehmet'in zorla kaçırıldığını bildiği halde, sanıklar ve mağdurenin evinde kalmalarına izin verdiği, daha sonra ertesi gün Samsun ili Vezirköprü ilçesi Aşağınarlı Beldesinde ikamet eden sanık İ.. S..'in evine geldikleri ve sanık İbrahim'in zorla kaçırıldığını bildiği halde, sanıklar ve mağdurenin evinde bir gece kalmalarına izin vererek yardımda bulunduğu, 04.09.2007 günü sanık Metin'in diğer kardeşlerinin ikna etmesi sonucunda mağdureyi Vezirköprü Cumhuriyet Savcılığına teslim ettiğinin sübut bulması karşısında, sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetleri yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11979, Karar No: 2014/21466, Tarih: 27.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11979 E.  ,  2014/21466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/11/2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığına aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının Kurum işleminin iptali ile 01.11.2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemenin, davanın kabulü ile “davacı ... hakkındaki davalı Kurumun yaşlılık aylığı bağlanması istemini red eden işlemin iptali ile davacıya 01.11.2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine” şeklinde kurulan hükmünün, Dairemizin 09.05.2013 tarih ve 2012/2942 E, 2013/9302 K, sayılı ilamı ile “davacının Sosyal Sigortalar Kurumuna ilk defa tescil edildiği tarihteki doğum tarihi 1953 kabul edilerek, sonradan yapılan yaş tashihi kararı dikkate alınmadan yaşlılık aylığı koşullarının değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği”nin belirtilerek bozulması üzerine Mahkemece bozma ilamına ilişkin olarak uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile “davacı ...'ya tahsis talep tarihini takip eden aybaşı 01.11.2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine” karar verilmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 30/1-a maddesine göre; “Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının; (a) ve (b) bentlerinde belirtilen sigortalılardan yaşlılık aylığına hak kazananlara, yazılı istek tarihinden sonraki ay başından itibaren yaşlılık aylığı bağlanır”. Sigortalının, yazılı istek tarihinden sonraki bir tarihte aylık koşullarını sağladığı belirlenir ise yine koşulların sağlandığı tarihi takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığı bağlanır.

Somut olayda; Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 11.3.1969 tarih 1969/56 Esas ve 1969/48 Karar no lu ilamı ile nüfus kayıtlarında 1953 senesi doğumlu olarak geçen Kirkor Bıçakçı'nın doğum tarihinin 15.04.1950 olarak düzeltilmiş olduğu, ilk işe giriş bildirgesinde ise doğum tarihinin 1953 yılı olarak belirtilmiş olduğu, davacının 01/12/1965-06/04/1980 tarihleri arasında 3732 gün 506 sayılı Yasa kapsamında zorunlu sigortalılık süresinin bulunduğu, 19.10.2010 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu, buna göre 506 sayılı Yasa'nın

Geçici 81.maddesinin (C-a) bendine göre 23.5.2002 tarihinde 49 yaşında olan davacının Kanun'un aramış olduğu 55 yaş şartını 23/05/2002 tarihi itibariyle yerine getirmediği anlaşılmaktadır.