muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6232, Karar No: 2015/3877, Tarih: 25.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6232 E.  ,  2015/3877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı şirket arasında imzalanan 31.12.2007 tarihli sözleşme ile müvekkilinin, davalının iş yerinde genel temizlik hizmeti vermeye başladığını, hizmet karşılığında 01.08.2008 tarihli 15.521,36-TL tutarındaki faturaya ilişkin bakiye 9.421,00 TL borcun tüm istemlere rağmen ödenmediğini, davalının faturaları almasına, defterlerine işlemesine ve borcun çoğunu ödemesine rağmen bakiye 9.421,00 TL'yi ödememekte direnmesi üzerine alacağın tahsili amacıyla takip başlatıldığını, ilamsız takibin itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takibe konu alacak için davacıya çek ciro edilerek verildiğini, çekin ibraz süresinin geçirilmesinde ve tahsil edilmemesinde davacının kusuru olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında dava konusu alacağın varlığı konusunda ihtilaf bulunmadığı, ancak davalının borcunu çek ile ödeyerek borcun sona erdiği iddiasında bulunduğu, davacının defterlerinde yapılan incelemede borcun çek ile ödenmiş olduğunun anlaşıldığı, fakat davalının dava konusu alacağa karşılık olarak davacıya vermiş olduğu çekin süresi içerisinde bankaya ibraz edilmediği, davalı tarafından da çekin ödendiği yönünde savunmada bulunulmadığı, bu nedenle davacının davalıdan takip miktarınca alacağı bulunduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile itirazın 9.421,00 TL asıl alacak, 1.825,86 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 11.246,86 TL yönünden iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle ileri sürülen temyiz nedenlerine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22337, Karar No: 2013/13685, Tarih: 15.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/22337 E.  ,  2013/13685 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2-3, 62/1, 50/1-a, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre aracı kullandığı esnada suç teşkil edecek miktarda alkollü olmadığına, iyi halinin ve pişmanlığının nazara alınması gerektiğine, sair nedenlere ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15/05/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12230, Karar No: 2016/1123, Tarih: 20.01.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/12230 E.  ,  2016/1123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın aşamalarda değişmeyen ifadesinde, olay gecesi katılanın kızı ile birlikte olduğu ve mesajları onun gönderdiğini savunması karşısında, katılanın kızı Hande Şanlı tanık olarak dinlenip, sonucuna göre sanığın hukuku durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2- CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılmadan, “sanığın kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunmasa da hakkında verilmiş HAGB'li ilamların bulunması bu nedenle sanık hakkında olumsuz kanaat oluştuğu” biçimindeki kanuni olmayan gerekçe ile CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/01/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2321, Karar No: 2006/4191, Tarih: 21.03.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/2321 E.  ,  2006/4191 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Gayrimenkul Danışmanlık İnş.Teks.San ve Tic.Ltd.Şti vekili avukat ... ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 3.2.2005 gün ve 579-21 sayılı hükmün Dairemizin 27.10.2005 tarih ve 9701-16029 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, taşınmaz satımı nedeniyle komisyon ücretinin tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiş ve darimizce onanmıştır. Bu kez davalı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı, verilen kararı duruşma istemli olarak temyiz etmiş ve Dairemizde yapılan duruşmada davalı taraf kendini vekil ile temsil etmiştir. Davacı tarafın temyiz itirazları red edildiğine göre davalı yararına vekillik ücretine hükmedilmesi gerekirken zuhulen bu husus gözardı edildiğinden davalının karar düzeltme itirazlarının kabulü ile davalı yararına tarifeye uygun 400.00 YTL vekalet ücreti taktiri ile kararın bu şekilde düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle dairenin 27.10.2005 günlü ve 2005/9701-16029 esas ve karar sayılı ilamına “davalı vekili lehine 400.00 YTL duruşma vekillik ücreti takdiri ile davacı taraftan alınarak davalıya verilmesine” cümlesi eklenerek ilamın düzeltilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.3.2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8086, Karar No: 2015/8460, Tarih: 25.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8086 E.  ,  2015/8460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili arsa sahibi ile davalı arasında 11.03.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, inşaatta eksiklikler bulunduğu gibi, zamanında teslim edilmediğini, iskân ruhsatının da alınmadığını ileri sürerek, 10.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiş, açıklama dilekçesiyle, delil tespiti ile saptanan 31.014,60 TL eksik iş, mahkemece belirlenecek kira tazminatı, yapı denetim firmasının başlattığı icra takibi nedeniyle 35.000,00 TL ve 10.000,00 TL manevi tazminat toplamının tahsilini istemiş, 19.09.2012 tarihli dilekçe ile kira tazminatı istemini 5.000,00 TL, cezai şart alacağı olarak 5.000,00 TL olduğunu belirtmiş, 05.12.2013 tarihli oturumda davacı asil, daireleri 2010 yılından itibaren kullandıklarını beyan etmiş, ıslahla, maddi tazminat istemlerini; 77.000,00 TL kira tazminatı, 14.000,00 TL eksik elektrik işleri, 32.060,00 TL eksik işler bedeli olarak belirtmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalının edimini zamanında yerine getirmemesi nedeniyle 77.000,00 TL kira tazminatı, eksik yaptığı işler nedeniyle de 46.060,00 TL ödemesi gerektiği, manevi tazminat koşullarının oluşmadığı belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile 123.060,00 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve temyiz edenin sıfatına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Taraflar arasında imzalanan 11.03.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre, sözleşme tarihinden itibaren 3 ay içerisinde inşaata başlanılacağı, bu 3 aylık sürede yapı ruhsatının alınacağı, yapı ruhsatı tarihinden itibaren 18 ay içerisinde inşaatın bitirileceği kararlaştırılmıştır.

Davacı asıl 05.12.2013 tarihli oturumda, daireleri 2010'dan itibaren kullandıklarını beyan etmiştir.

Dosya kapsamına göre, binanın iskân ruhsatı alınmamıştır.

Davacı arsa sahibine isabet eden bağımsız bölümlerin bir kısmı satıldığı gibi, bağımsız bölümlere ilişkin su ve elektrik abonelikleri de farklı tarihlerde yapılmıştır.

Hükme esas alınan 29.04.2013 havale tarihli bilirkişi raporuna göre, yapı ruhsatının alındığı tarihten (28.04.2006) itibaren 18 ay ilave edilerek inşaatın teslim edilmesi gereken tarihin 28.10.2007 olduğu belirtilmiş, bu tarihten itibaren dava tarihine kadar kira tazminatı hesaplanmıştır.

Davacı arsa sahibine isabet eden bağımsız bölümlerin bir kısmı satıldığı gibi, bağımsız bölümlere ilişkin su ve elektrik abonelikleri de farklı tarihlerde yapılmıştır.

Hükme esas alınan 29.04.2013 havale tarihli bilirkişi raporuna göre, yapı ruhsatının alındığı tarihten (28.04.2006) itibaren 18 ay ilave edilerek inşaatın teslim edilmesi gereken tarihin 28.10.2007 olduğu belirtilmiş, bu tarihten itibaren dava tarihine kadar kira tazminatı hesaplanmıştır.

Davacı taraf temyiz isteminde bulunmadığına, ıslahla bilirkişinin saptadığı meblağ üzerinden kira tazminatı isteminde bulunduğuna göre, inşaata başlama tarihine ilişkin bilirkişinin saptadığı 28.10.2007 tarihinin kabulü artık zorunluluk halini almıştır.

Bu durumda, mahkemece, arsa sahibinin bağımsız bölümlerinin ne zaman teslim edildiğine yönelik taraf delilleri sorularak, arsa sahibine isabet eden bağımsız bölümlerden satılanların satış tarihleri ile elektrik ve su abonelikleri tarihleri saptanarak, davacı asılın 05.12.2013 tarihli oturumdaki beyahı da tarih bazında somutlaştırılarak, davacı arsa sahibinin hangi bağımsız bölüm için ne kadar kira tazminatına hak kazandığı yönünde bilirkişi heyetinden ek bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

3) Bina ortak alanlarında bulunan eksik işler bedeline ilişkin tazminat isteminin, davacı arsa sahibinin payı oranında tahsiline karar verilmesi gerekirken, arsa sahibine isabet eden eksik işler bedeli yanında, ortak alanlardaki tüm eksik işler bedelinin de davalı yükleniciden tahsiline karar verilmesi doğru bulunmamıştır

4) Dava dilekçesinde, yapı denetim firmasının davacı arsa sahibi aleyhine icra takibine giriştiğinin belirtildiği, dava dilekçesinin netice-i talep kısmının açıklandığı dilekçe içeriğine göre yapı denetim firmasının başlattığı icra takibinden bahsedilerek 35.000,00 TL talep edildiği anlaşılmış olmakla, bu istem bakımından olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

5) HMK'nın 297/1-e maddesi uyarınca gerekçeli kararın yazıldığı tarihin yazılmaması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2,3,4,5) no'lu bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2735, Karar No: 2019/5804, Tarih: 10.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/2735 E.  ,  2019/5804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Temyize konu taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1958 ve 1986 tarihli hava fotoğraflarının bulundukları yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırları bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım varsa kullanım durumu hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı, aplikeli ve açıklamalı ek rapor alınması,

2) Dava konusu taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 07.08.1996 tarihinde bakanlıkça onaylanan ve 05.06.1997 tarihinde meclis kararı ile yürürlüğe giren bir imar planının bulunup bulunmadığının, bulunuyorsa imarın kesinleştiği tarihin (ilanların yapılma tarihleri ve itiraz var ise sonuçlandırılmasına ilişkin belgeler de istenilmek suretiyle), bulunmuyorsa dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede imar planın ilk olarak ne zaman yapıldığı, çekişmeli taşınmazın imar planı kapsamına alınıp alınmadığı, imarın kesinleştiği tarihin ilgili belediyenin imar müdürlüğünden sorulup saptanarak, buna ilişkin tüm belge ve evrakların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 10/10/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8130, Karar No: 2013/1747, Tarih: 19.02.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/8130 E.  ,  2013/1747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine, ... ve ... aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Bala Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 15.05.2012 gün ve 10/110 ... hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde, mevkii ve sınırları yazılı yaklaşık 25.000 m2 yüzölçümündeki taşınmazın imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu açıklayarak davanın reddi ile Hazine adına tesciline karar verilmesini savunmuştur.

Davaya dahil edilen ... vekili, davacı lehine zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığını açıklayarak davanın reddi ile bu yerin Belediye adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, Teknik Bilirkişilerin 02.01.2012 tarihli rapor ve krokisinde A harfi ile gösterilen 23.680,00 m2’lik yerin davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Hüküm; davalı Hazine vekili tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle temyiz edilmiştir. Bilindiği üzere TMK’nun 713/1. maddesine dayalı tescil davalarında, Hazine ve ilgili Kamu Tüzel Kişilerinin yasal hasım olduğu tartışmasızdır. 5216 ... Yasa uyarınca Bala İlçesi ... Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisinde kalmıştır. Bu durumda ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı da Hazine ve Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın yanında yasal hasımdır. Bu nedenle, davada ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na da husumet yöneltilmesi yasal zorunluluktur.

Hal böyle olunca, ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı'na husumet yöneltilmesi için davacı tarafa önel verilmesi, TMK'nun 713/3. maddesi uyarınca husumet yöneltilince, usulun Belediye Başkanlığına delilleri bildirmesi için süre ve imkan tanınması gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan Yerel Mahkeme hükmünün 6100 ... HMK’nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 ... HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre işin esasına yönelik diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 388/4 (HMK m.297/ç) ve HUMK’nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 19.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4932, Karar No: 2012/6490, Tarih: 28.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/4932 E.  ,  2012/6490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ile ...aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 03.02.2011 gün ve 127/21 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine temsilcisi, mülkiyeti davalıya ait olan 1092 parsel sayılı taşınmazın, 3621 sayılı Kıyı Kanununa göre, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduğundan tapu kaydının iptalini ve tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı yargılama oturumlarına katılmadığı gibi davaya cevap da vermemiştir.

Mahkemece, hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın, hak düşürücü süreden reddine dair önceki karar Hazinenin temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 06.05.2010 tarih, 2010/4473-5345 Esas ve Karar sayılı kararında özetle; “ ...3402 sayılı Yasanın 12/3 maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, Hazinenin bu yöne ilişen temyiz itirazlarının reddine, ancak her davanın açıldığı tarihteki koşullara tabi olduğu ve dava tarihi itibarı ile davacı Hazinenin davasında haklı olup, buna bağlı olarak yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulmasının değerlendirilmesi...” gereğine değinilerek mahkeme kararı bozulmuş olup, mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtmelidir ki, mahkemenin esasa ilişkin ilk kararı ve Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin yukarıda açıklanan bozma kararı ile temyize konu son mahkeme kararları tümüyle, 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanunun 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen cümlede: “bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3.maddesi ile aynı Kanuna eklenen geçici 10.maddesinde ise; “Bu Kanunun 12.maddesinin 3.fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, bozma ve mahkeme kararlarının verilmesinden sonra, son kararın temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2.maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12.maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasaya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Bir başka yönüyle, Anayasa Mahkemesinin iptal kararları usuli kazanılmış hakların istisnasını teşkil ederler. Her ne kadar Yargıtay 1. Hukuk Dairesince, 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle Yerel Mahkemenin verdiği redde ilişkin ilk kararla ilgili esasa ilişkin Hazinenin temyiz itirazları reddedilmiş ise de, bozma ilamının dayanağını oluşturan yasa metni Anayasa Mahkemesince yukarıda değinildiği üzere iptal edilmiş olmakla; artık taraflar yararına usuli kazanılmış hakkın gerçekleştiğinden söz edilemeyecektir.

Bu husus, 28.06.1960 tarih ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da “...Sonradan çıkan içtihadı birleştirme kararının, Temyiz Mahkemesinin bozma kararına uyulmakla meydana gelen usule ait müktesep hak esasının istisnası olarak, henüz mahkemede veya Temyiz Mahkemesinde bulunan işlere tatbiki gereklidir...” şeklinde ifade edilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarında da aynı ilke geçerlidir.