muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4861, Karar No: 2021/2358, Tarih: 11.03.2021

2- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve teknik bilirkişi raporları dikkate alındığında taşınmazın ekonomik yarar sağlanması mümkün yerlerden olduğunun anlaşılmasına göre, davalı ...’nın temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, Mahkemece, davanın niteliği itibari ile re'sen araştırma ilkesininin geçerli olduğu, mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre, çekişmeli taşınmazın ...’e ait olup, bu kişinin zilyetliğinde iken ölümü ile zilyetliğin mirasçıları tarafından sürdürüldüğü, teknik bilirkişi raporlarına göre de taşınmazın fiziki ve eylemli durumunun tarla niteliğinde olduğu, dolayısıyla ... yararına zilyetlikle kazanım koşullarının oluştuğu gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Dava, aktarılan dava niteliğinde olduğuna göre, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30/2. maddesi uyarınca re'sen araştırma ilkesine tabi olup, anılan madde uyarınca Kadastro Hakimi’nin hüküm kurarken davanın tarafları ile bağlı kalmaksızın gerçek hak sahibini belirlemekle yükümlü olduğu kuşkusuzdur. Kadastro Mahkemesinde yapılan keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişiler, bildiklerinden beri dava konusu taşınmazın ... tarafından, ölümünden sonra ise mirasçılarının kullanımında olduğunu belirtmekle birlikte, davanın aktarılmasından önce Asliye Hukuk Mahkemesinde yapılan keşif sırasında mahalli bilirkişi olarak dinlenen ..., dava konusu yerin davacı ...’e ait olduğunu, bu kişinin Selanik göçmenlerinden olup, 1924’te Türkiye'ye göçettiğini, bu tarihten beri de dava konusu yerin bu kişi tarafından kullanıldığını beyan ettiği anlaşılmakta olup, ...’in çekişmeli taşınmazın kendisine ait olmadığı yönündeki imzası ile tevsik ettiği bu beyanının kendisini bağlayacağı kuşkusuzdur. Kaldı ki, zirai bilirkişi tarafından düzenlenen raporda da, taşınmazın hali hazırda ekili olmadığı, bol miktarda yabancı ot ve çalılık bitki popülasyonunun hakim olduğu, bol miktarda orman muhdesatının mevcut olduğu ve tarımsal emareye rastlanmadığı belirtilmiş olup, eki fotoğraflarda da, taşınmazın belirtilen nitelikte olduğunun gözlemlenmiş olması karşısında, taşınmaz üzerinde iktisaba elverişli zilyetliğin mevcudiyetinin ortaya konulamadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, davacının davasının reddine ve taşınmazın ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerlerden olduğunun anlaşılması nedeniyle Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalı Beldiye'ye iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30204, Karar No: 2013/28636, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/30204 E.  ,  2013/28636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait işyerinde 01.12.2006-07.12.2009 tarihleri çalıştığını, iş sözleşmesinin zarar verme gerekçesiyle işverence haksız fesih edildiğini, işyerinde fazla çalışma yaptığını ve hak kazandığı yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının işyeri veterineri tarafından imhasına karar verilen balıkları, verilen talimatın aksine imha etmeyerek satışa sunduğunu ve bunun neticesinde müşterinin zehirlenmesine neden olduğunu ileri sürerek iş sözleşmesinin haklı nedene dayalı feshedildiğini ve işçinin tüm yıllık izinlerini kullandığını savunmuştur .

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, davacı işçinin fazla çalışma iddiasını tanık beyanları ile ispatladığı ve yıllık izinlerinin kullandırıldığına ilişkin işverence delil ibraz edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .

2- İş sözleşmesinin, işçinin kendi isteği ile veya işini savsaması sonucu işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi nedeniyle ve haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işçinin isteği ile ya da işini ihmal etmesi sonucu işyerindeki işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi hali işverenin haklı fesih nedenleri arasında gösterilmiştir.

İşçinin kasıtlı bir davranışı ya da görevini savsaması sonucu işin güvenliği yönünden bir tehlike meydana gelmesi durumunda, işveren açısından derhal “haklı nedenle fesih hakkı” ortaya çıkar.

İşçinin bu konuda uyarılması veya hatırlatmada bulunulmasına gerek olmadığı gibi, belli bir zararın oluşması da gerekmez. Aynı bentte belirtilen işçinin otuz günlük ücretinin tutarıyla karşılanamayacak bir zarar vermesi, işin güvenliğini tehlikeye düşürmekten bağımsız bir fesih nedenidir.

Güvenlik hizmeti veren bekçinin uyuması veya görev yerini terk etmesi, yanıcı ve patlayıcı maddelerin bulunduğu yerde yasaklanmış olmasına rağmen sigara içilmesi, basınçla veya yüksek ısıyla çalışabilir bir cihazın kontrolü ile görevlendirilen işçinin görevini savsaması gibi durumlar, işin güvenliğini tehlikeye düşüren davranışlara örnek olarak verilebilir.

Güvenlik hizmeti veren bekçinin uyuması veya görev yerini terk etmesi, yanıcı ve patlayıcı maddelerin bulunduğu yerde yasaklanmış olmasına rağmen sigara içilmesi, basınçla veya yüksek ısıyla çalışabilir bir cihazın kontrolü ile görevlendirilen işçinin görevini savsaması gibi durumlar, işin güvenliğini tehlikeye düşüren davranışlara örnek olarak verilebilir.

Somut olayda, yukarıda da belirtildiği üzere davacının işyeri veterineri tarafından imhasına karar verilen balıkları, verilen talimatın aksine imha etmeyerek satışa sunduğunu ve bunun neticesinde müşterinin zehirlenmesine neden olduğunu ileri sürmektedir.

Davacının işyerinde su ürünleri uzmanı olarak görev yaptığı ve balık reyonunda satışa sunulan ürünlerden sorumlu olduğu dosya içerisinde belgeler ile sabittir

Dosya içerisine işverence ibraz edilen 02.12.2009 tarihli e - posta içeriği ile işyeri veteriner hekimi tarafından yapılan kontrollerde soğuk depoda bulunan bir miktar balığın bozulduğu belirlendiği ve anılan balıkların imhasının gerektiği davacıya bildirildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar davacı bu bildirimden haberdar olmadığını savunmuş ise de aynı bölümde görev yapan davalı tanıkları, davacı işçinin balıklarına imhasına karar verildiğinden haberdar olduğunu, buna rağmen reyonda satılmaları yönünde talimat verdiğini beyan etmişlerdir.

Davacının görevinin gerektiği dikkat ve özen ile hareket etmediği ve talimatlara aykırı davrandığı sabittir. Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulduğunda, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davalı işverence haklı nedene dayalı feshedildiği anlaşılmaktadır kıdem ve ihbar tazminatı istemleri yönünden davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

3-)Taraflar arasında ki diğer uyuşmazlık noktası ise işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı hususundadır .

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda, işveren tarafından ibraz edilen izin talep formaları işçi tarafından imzalanmış olup, çeşitli tarihlerde toplam 12 gün yıllık izin talep edildiği görülmektedir. Davacı isticvap edilerek bu belgelerde belirtilen tarihlerde yıllık izin kullanıp kullanmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Bu hususun dikkate alınmaması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir .

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2989, Karar No: 2024/9431, Tarih: 02.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2989 E.  ,  2024/9431 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/152 Esas, 2023/675 Karar

DAVA TARİHİ : 11.09.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akhisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/325 Esas, 2021/258 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Manisa ili, Akhisar ilçesi, Süleymanlı Mahallesi 1801 ve 1802 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazlar arsa vasfında olup, kıymet takdir komisyonu tarafından belirlenen bedelin düşük olduğunu, taşınmazların gerçek değerinin tespit edilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin bloke ettirilerek, davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kapitalizasyon faiz oranının yerinde olmadığını, taşınmazların ne şekilde sulandığına dair tespit yapılmadan sulu tarım arazisi olarak kabul edilmesinin hatalı olduğunu, objektif değer artışı uygulanmaması gerektiğini, kamulaştırma bedelinin yüksek olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların arsa vasfında değerlendirilmesi gerektiğini, taşınmazların tarım arazisi olduğunun kabulü durumunda ise objektif değer artış oranının düşük uygulandığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların arsa vasfında değerlendirilmesi gerektiğini, taşınmazların tarım arazisi olduğunun kabulü durumunda ise objektif değer artış oranının düşük uygulandığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazların dosyaya celp edilen belgelere göre arazi olarak nitelendirilmesinin doğru olduğu, Akhisar İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinin kullanıldığı, münavebeye esas alınan ürünler için alınan verim miktarının, maliyet cetvelinde belirlenen asgari ve azami sınırlar içinde olduğu, kapitalizasyon faizinin taşınmazın sulu olması nedeniyle %4 olarak uygulanmasının doğru olduğu, dosya içinde bulunan 2020 yılı Akhisar İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü maliyet cetvelinde yer alan üretim giderinin brüt gelirin %50'sine yakın olup, ekonomik tarım yapılabilmesi için Türkiye ortalamasına göre, üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ünden fazla olamayacağı gözetilerek değerlendirme yapılması, dava konusu taşınmazların konumu, yüzölçümü, bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri ve gelişmişlik durumu dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına objektif değer artış oranı ilave edilmesi gerektiğinin düşünülmesi, dava konusu 1802 parsel üzerinde bulunan inşaî muhdesata 2942 sayılı Kanun uyarınca, değerlendirme tarihi olan 2020 yılına ait Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığınca yayımlanan Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Hakkındaki Tebliğe göre yapının sınıfına uygun birim fiyatları ve yaşı belirlenip buna göre yıpranma payı düşülerek değerlendirme yapılması ve dava konusu taşınmazların üzerinde bulunan ağaçlara yaş, cins ve verim durumları dikkate alınarak biçilen değerin, 2020 yılı Akhisar İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü ağaç birim fiyatları ile uyumlu olduğu gibi Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmemesi doğru görüldüğü gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmazların zeminine 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yöntem itibarıyla doğru olduğu gibi; üzerindeki yapılara ise aynı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Aynı kamulaştırma kapsamında bulunan ve Dairemizin 2020/11248 Esas sayılı kararı ile denetimden geçen ve dava konusu taşınmaza yakın konumda olan 1631 parsel sayılı taşınmazlara %60 oranında objektif değer artışı uygulandığı dikkate alındığında, dava konusu taşınmazlara soyut ifadelerle %20 oranında objektif değer artırıcı unsur uygulayarak daha az değer biçen bilirkişi kurulundan, yakın konumda bulunan parsele ilişkin bedelden ayrılma nedenleri konusunda ek rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Davalılar vekilinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/501, Karar No: 2017/799, Tarih: 06.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/501 E.  ,  2017/799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 12/11/2014 gün ve 2014/5082 - 2014/9396 sayılı ilamıyla Bozulmasına karar verilmiş, süresi içinde birleştirilen dosya davacıları ... ve Ark. vekili ile davacı ... vekili, asli müdahil ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme incelemesi yapılabilmesi için;

1) Keşifte bilirkişiler tarafından uygulandığı bildirilen 1989 tarihli memleket haritasının dayanağı olan hava fotoğrafı ile çekişmeli taşınmazın bulunduğu yöreye ilişkin dava tarihinden 20 yıl öncesine (1980'li yıllara) ait hava fotoğrafı ve memleket haritası ilgili yerlerden getirtildikten sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritalarının (1/10000 ve 1/25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ve hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu [(B), (C), (D), (E), (F), (G) ve (H) harfleri ile gösterilen bölümler ayrı ayrı)] çevre parsellerle birlikte tüm memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde renkli olarak gösterilmesi, ayrıca hava fotoğraflarının stereskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, adedi, dağılımı ve kapalılık oranı ile taşınmazın niteliği ve kullanım durumunun saptanması, bu konularda düzenleyecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

2) Yargıtayca incelenmesine gerek görülen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/19 Esas ve yine aynı mahkemenin 2004/182 sayılı dosyasının eldeki dosya içerisinde bulunmadığı gözlenmiştir, anılan dosya ve belgelerin bu dosyada yeralması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 06/02/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2220, Karar No: 2017/1434, Tarih: 22.11.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2220 E.  ,  2017/1434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tapu iptali ve tescil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Erzin Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 16.10.2012 gün ve 2011/41 E., 2013/129 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 19.06.2013 gün ve 2013/7701 E., 2013/9351 K. sayılı kararı ile :

“…Dava, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi gereğince dava konusu taşınmazın davalı adına oluşturulan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili isteğine ilişkindir.

Davalı, çekişme konusu taşınmazı tapu kaydına güvenerek satın aldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğu ve 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

İmar planı içindeki meralar planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan meralık vasfını yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha, gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (Danıştay 1. Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise “Yolsuz Tescil “ olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

27.05.2004 tarihli 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile ayrıca 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı Kanunun 1. Maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3.madde ile;