muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14298, Karar No: 2018/8969, Tarih: 10.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/14298 E.  ,  2018/8969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11667, Karar No: 2013/12670, Tarih: 28.05.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/11667 E.  ,  2013/12670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin kesinleşen işe iade davası sonucu yapılan başvuruya rağmen davacının işe başlatılmayarak işveren tarafından feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini belirterek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, ödenmemiş sair işçilik alacağının bulunmadığını, iş sözleşmesinin davalı şirketin ekonomik bakımdan zor durumda olduğundan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 29. maddesi kapsamında toplu çıkış yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı tanıklarının beyanları doğrultusunda hesaplanan fazla mesai ücretinden %30 oranda hakkaniyet indirimi ile bilirkişi hesaplamaları doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı şirket vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Fazla çalışma ücretinin tanık ifadelerine göre belirlenmesi ve miktarın yüksek çıkması halinde işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izin mazeret gibi nedenlerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Yargıtay'ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak söz konusu alacakların işveren belgelerine göre tespit edilmesi halinde hakkaniyet indirimi yapılması söz konusu değildir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir.

Dosya içeriğine davacı Gördes Belediye Başkanlığından iş alan davalı şirket işçisi olarak Belediye işyerinde çalışmıştır. Dava konusu fazla çalışma ücreti davacı tanığı anlatımlarına göre hesaplanmış, davacı tanıkları işin bitiş saati ile ilgili olarak, genel beyanlarda bulunmuşlardır. Bilirkişi bu beyanları dikkate alarak fazla mesai hesaplaması yapmış ise de tanıkların bu genel beyanlarını teyit eden herhangi yazılı bir belge veya somut başkaca bir kanıtta dosyaya sunulmamıştır. Ayrıca dinlenen tanıklar davacının tüm çalışma süresince birlikte çalıştığı işçiler olmadığı gibi bir kısım tanıkların davalı işverene karşı işçilik alacağı davası bulunduğundan sözkonusu tanıkların davanın kabulünde menfaati olduğunun kabulü gerekir. Ancak bu durum tanık beyanlarının tümden geçersiz olduğunu da göstermeyeceğinden bu anlatımlara ve yapılan işin niteliğine göre fazla mesai yapıldığının da anlaşılmasına göre hakkaniyet indiriminin en az %50 oranında yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8064, Karar No: 2024/8968, Tarih: 21.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/8064 E.  ,  2024/8968 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2327 E., 2023/1076 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Beyşehir 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2020/104 E., 2021/269 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönlerinden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından nafaka ve tazminatların miktarı yönlerinden temyiz edilmiş Dairemizce 05.06.2024 tarihli kararı ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi; davacı kadının Yargıtay ilgili Hukuk Dairesine gönderilmek üzerek Mahkemeye verdiği 04.06.2024 tarihli feragat dilekçesinde "eşi ile barıştıklarını, boşanma davasından feragat ettiğini belirttiği "yapılan maddi hatanın düzeltilmesi için dosyayı re'sen Dairemize göndermiştir.

Dosyanın yapılan incelemesinde; davacı kadın her ne kadar boşanma davasından feragat ettiğini dilekçe ile bildirmişse de; İlk Derece Mahkemesince kadının davasında verilen boşanma hükmü istinaf edilmeksizin kesinleşmiştir. Davacı kadının boşanmak istemediğine dair bu beyanı evliliğin devamını sağlamaya yönelik olup boşanmanın fer'ilerine yönelik açık bir feragat beyanı bulunmamaktadır. Davadan feragat beyanının, kesin ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde açık olması lazımdır. Kesinleşen boşanmadan sonra verilen bu beyan af anlamına gelmeyeceği gibi, boşanma ve fer'îleri yönünden hüküm ve sonuç doğurmaz. Bu nedenle Dairemizce herhangi bir maddi hata yapılmadığı anlaşıldığından talebin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Maddi hatanın düzeltilmesi talebinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18752, Karar No: 2014/9563, Tarih: 20.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18752 E.  ,  2014/9563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelenmede;

Sanıkta ele geçen eşyanın niteliği ve eylem tarihine göre, sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasa'nın 8/4 maddesine uyduğu, Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ...'ın temyiz talebi yönünden yapılan inccelemede;

Sanık hakkında erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası tayin edildiği gözetilmeden 5237 sayılı TCK.nun 51/3.fıkrasına aykırı olarak denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca hükmün sanık hakkında denetim süresi belirlenmesine ilişkin bendindeki "1 yıl" ibaresinin çıkarılarak yerine "1 yıl 8 ay" yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyl karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21902, Karar No: 2013/20711, Tarih: 21.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/21902 E.  ,  2013/20711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., ...

HÜKÜM : Mahkumiyete dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Suçun silahtan sayılan balta ile işlenmesi sebebiyle cezanın artırım maddesinin "TCK'nin 86/3-e" yerine "TCK'nin 3-a" maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilerek bozma sebebi kabul edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2) Sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Suçun silahtan sayılan balta ile işlenmesi sebebiyle cezanın artırım maddesinin "TCK'nin 86/3-e" yerine "TCK'nin 3-a" maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilerek bozma sebebi kabul edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İddianamede eylemin...e yönelik olduğu belirtildiği halde ...'in müşteki olarak gösterilip kovuşturma aşamasında ...'in davaya katılmasına karar verilerek hüküm fıkrasında da ...'e karşı yaralamaya teşebbüs suçundan hüküm kurulmasına rağmen kararın gerekçe kısmında sanığın kasten yaralamaya teşebbüs eyleminin...e yönelik olduğunun kabul edilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/73, Karar No: 2022/7859, Tarih: 10.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/73 E.  ,  2022/7859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik “dolandırıcılık” suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 11.04.2012 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 04.01.2013 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek ve sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik “dolandırıcılık” suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde;

Sanığın, temyiz dışı sanıklar ... ve ... ile birlikte yabancı uyruklu çocuk bakıcısı çalıştıran ...’in evine giderek kendilerini Yabancılar Şubesinde polis olarak tanıttıkları, izinsiz yabancı uyruklu kişi çalıştırmanın suç olduğunu, para cezasının bulunduğunu söyleyip, boş yere para cezası ödemeyin sizde bir şeyler yaparsınız diyerek ... ile 2.000 Dolara anlaştıkları, ...'in üzerinde yeterli para olmaması nedeniyle ...'ten para istediği, ...'in 650 TL, ...'in ise 100 TL verdikleri, sanık ... ve temyiz dışı sanıklar ... ve ...’ın kalan tutarı almaya gittikleri gün yakalandıkları olayda; yabancı uyruklu bakıcıları, çocuklarına bakmak için çalıştıranın ... olduğu, ...'in suçun işlendiği evde geçici olarak kaldığı, bedel konusunda konuşan ...'in, üzerindeki paranın yeterli gelmemesi nedeniyle ...'ten para istediği ve sanık ... ile temyiz dışı sanıklar ... ve ...’ın eylemlerinin bir bütün halinde ...’e yönelik tek dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanık ... hakkında katılan ... ...'e yönelik dolandırıcılık suçundan ayrıca mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1351, Karar No: 2011/1855, Tarih: 17.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1351 E.  ,  2011/1855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

İSTEMCİ :

MÜDAHİL : ....

İstemci vekilinin takibi sonucunda mahkemece verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak 19. Hukuk Dairesi'nin 16.02.2011 gün ve 2010/13721 Esas ve 2010/1903 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

KARAR

İflasın ertelenmesi talebinde bulunan vekili, tarım, hayvancılık ve gıda sektöründe faaliyette bulunan müvekkili şirketin ekonomik kriz nedeniyle borca batık hale geldiğini, sunulan iyileştirme projesinde öngörülen tedbirlerin uygulanmasıyla borca batıklıktan kurtulabileceğini ileri sürerek, müvekkili şirketin iflasının bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şirketin son üç yılda kâr getirici faaliyetinin olmadığı, sermaye artırımı kararına rağmen ortakların sermaye koyma borcunu ödemedikleri, şirket ortaklarına ait taşınmazların şirkete ayni sermaye olarak konulmasına ilişkin taahhüde de uyulmadığı, yeni ortak alımı konusunda bir gelişme sağlanmadığı, bu haliyle bilirkişi raporlarında da tespit edildiği üzere borca batık şirketin iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olduğunun kabul edilemeyeceği, somut tedbirler içermediği gerekçesiyle iflasın ertelenmesi talebinin reddine, istemci şirketin iflasına dair verilen karar istemci vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 16.02.2011 tarih ve 2010/13721-1903 E-K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, istemci vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, istemci vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 185.00 TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 17.11. 2011 tarihinde oybirliğiyle kabul edildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12031, Karar No: 2010/14568, Tarih: 25.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12031 E.  ,  2010/14568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil ve elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... İli, Merkez, .... Mahallesi, Kirazlıdere mevkii, 124 ada 39 parsel sayılı 960,00 m² yüzölçümündeki taşınmazın tapuda davalı idare adına kayıtlı olduğunu, yörede 64 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından 2006 yılında 6831 Sayılı Yasa gereği Orman Kadastrosu ve 2/B uygulama çalışması yapıldığını, çekişmeli taşınmazın 2006-2007 yıllarında yapılan ve kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığını belirterek davalı idare adına olan tapu kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescilini ve elatmanın önlenmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne ve ... Merkez,.... Mahallesi, Kirazlıdere mevkii Cilt: 2, Sayfa: 142, Cinsi: Ham ... olan 960,00 m² yüzölçümündeki davalı idare adına kayıtlı 124 ada 39 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile, orman vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline, dava konusu taşınmazın iyi niyetli üçüncü kişilere devir ve temlikini ve üzerinde aynı hak tesisini önlemek için tapu kaydına konulan ihtiyati tedbir şerhinin karar kesinleşinceye kadar devamına ve karar kesinleşinceye kadar davalının dava konusu taşınmaza vaki müdahalesinin men'ine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali, tescili ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 04/10/2006 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve ... biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 25/11/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/33802, Karar No: 2012/5499, Tarih: 12.03.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/33802 E.  ,  2012/5499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın suç tarihinde müştekinin işyerine girerek çekmecede bulduğu anahtarı kullanarak kilitli dolaptan çantası ile içindeki 70 TL ve araç anahtarını çaldıktan sonra bu anahtarla sokakta park halinde bulunan otomobilini çalıştırıp götürmek şeklinde gerçekleşen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi gereği tek suç kabulü ile sanığın haksız yere elde bulundurulan anahtar ile hırsızlık suçundan cezalandırılması yerine, iki ayrı eylem olarak kabul edilip yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kovuşturma aşamasında, müştekiden çaldığı 70 TL'nin sanık tarafından isteğe bağlı olarak müştekiye iade edilmesi karşısında; kısmi iade nedeniyle müştekinin rızası sorularak 5237 sayılı TCK’nun 168/4.maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 168/2.maddesinin sanık hakkında uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

3-Denetime olanak sağlanması bakımından sanığın tekerrüre esas alınan önceki hükümlülüğünün neden ibaret olduğunun karar yerinde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12826, Karar No: 2018/14076, Tarih: 26.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/12826 E.  ,  2018/14076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müşteki ...'in soruşturma aşamasında alınan 23/10/2013 tarihli ifadesinde, fabrikanın taşınma aşamasında olduğunu ve faaliyette olmadığını belirtmesi karşısında, suç tarihinde söz konusu iş yerinde bir ticari faaliyetin sürdürülüp sürdürülmediği, ayrıca olay yeri inceleme raporunda iş yeri bahçesindeki sosyal tesis olarak belirtilen suçun işlenildiği yerin, iş yeri eklentisi ya da ayrı bir iş yeri niteliğinde olup olmadığı hususları araştırılıp sonucuna göre iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun oluşup oluşmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.