muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1418, Karar No: 2015/774, Tarih: 27.04.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/1418 E.  ,  2015/774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat, İdari yaptırım

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında ağaçlardan dal kesme kabahatinden kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yükletilen eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun öngörülen kabahat tipine uyduğu,

İdari yaptırımın kanuni bağlamda uygulandığı,

2-Sanık hakkında yapacak nitelikte emval veren ağaç kesme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanık hakkında verilen beraat kararının usul ve Kanuna uygun olduğu,

Anlaşıldığından, katılan vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,27.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4388, Karar No: 2018/124, Tarih: 17.01.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/4388 E.  ,  2018/124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/01/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/12/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dava, taksirle orman yangınına neden olma eylemi nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından tarlasında temizlenen otların yakılması sonucu yanan ateşin ormana sirayet etmesi nedeniyle orman yangını meydana geldiğini belirterek, ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme giderlerinin davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma sonrası alınan ek bilirkişi raporu benimsenerek istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen kararın tarafların temyizi üzerine Dairemizin 06/05/2015 gün, 2014/9381 esas ve 2015/5715 karar sayılı ilamı ile, ''Davacının davalıdan istediği tazminat miktarı, orman yangınına müdahale eden ve kiralık olduğu anlaşılan helikoptere ilişkin gideri de kapsamaktadır. Orman yangınına müdahale eden ve kiralık olduğu anlaşılan helikopterlere ilişkin davacı idare ile helikopter sahipleri arasında kira sözleşmesi tanzim edilip edilmediği, böyle bir sözleşme varsa helikopter kullanım ücretinin ne şekilde belirlendiği, hiç kullanılmasa bile kira ücretinin ödenmesinin gerekip gerekmediği, fiilen kullanımın kira ücretine etki edip etmediği hususu araştırılmamış, helikopter kullanımından kaynaklanan yangın söndürme masrafının tamamından davalı sorumlu tutulmuştur. Anılan hususlarda araştırma yapılıp ek bilirkişi raporu alındıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı bilirkişi raporuna göre davalının tümünden sorumlu tutulması doğru değildir.'' gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, bozmaya uyulduğu belirtilmiş ise de bozma ilamının gereği yerine getirilmemiştir. Bozma sonrası davacı kurumun helikopter kiralanmasına ilişkin yapmış olduğu sözleşme dosya kapsamına alınarak Orman Mühendisi bilirkişiden ek bilirkişi raporu alınmış olmasına rağmen ek bilirkişi raporunda bozma ilamında yer alan hususlar tartışılıp değerlendirilmemiştir. Dava konusu yangın nedeniyle ödenen bedelin sözleşme uyarınca ödenecek olan kira bedeli içerisinde olup olmadığı, yangın nedeniyle sözleşme dışı fazladan ödeme yapılıp yapılmadığı alınan bilirkişi raporunda yeterince incelenmeden hesaplama yapılmıştır. Şu durumda, mahkemece yetersiz ve hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesi doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3110, Karar No: 2009/3380, Tarih: 30.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3110 E.  ,  2009/3380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Davacılar vekili, dava dilekçesinde, kamulaştırılan taşınmaza takdir olunan bedelin yetersiz olduğundan ve gerçek değeri yansıtmadığından bahisle takdir edilen bedelin 4240 m2'lik bölüm için 5.000.000 TL/m2, 1727,60 m2'lik bölüm için 12.000.000 TL/m2 olarak tespit edilip, buna göre arttırılmasına karar verilmesi istenilmiştir. Yargılama aşamasında ise 16.5.2006 tarihli dilekçe ile davacılar vekili müddeabih miktarını ıslah ettiğini bildirip taşınmazın bedelinin paya isabet eden miktarının toplam 66.465,35 YTl arttırılmasını istemiştir. Mahkemece, davacılar vekilinin ıslah talebi de kabul edilip buna göre tahkikat ikmal edildikten sonra hüküm kurulmuştur.

Kamulaştırma Yasasının 14. maddesinde, kamulaştırmaya konu taşınmaz malın sahibinin yapılan tebligat gününden veya tebliğ yerine geçen ferağ tarihinden itibaren 30 gün içinde, takdir olunan bedel ile maddi hatalara karşı adli yargıda dava açılabileceği hükmüne yer verilmiş olup, bedele ilişkin olarak açılacak dava yönünden yasada öngörülen, hak düşürücü nitelikteki bu süre geçtikten sonra malikin artık bedel konusunda dava açma hakkı bulunmamaktadır.

Malikin dava hakkının bulunduğu hak düşürücü süre içerisinde bedel artırım davası açıldıktan sonra HUMK’nun 86 ve müteakip maddelerine dayanılarak müddeabihin artırılmasına yönelik ıslah isteme hakkı mevcut ise de, bu süre geçtikten sonra bedelin daha da artırılması gerektiğinden bahisle ayrı bir davaya da konu edilemeyecek olan ilave bedel için ıslah talebinde bulunulmasına yasal olanak yoktur. Başka bir deyişle, ıslah istendiği tarihte dava hakkı düşmüş ise, bu husus ıslah istemine konu edilemez.

Bu durumda, dosya kapsamındaki belgelere göre 30 günlük hak düşürücü süre geçtikten ve de davanın açıldığı 24.7.2002 tarihinden çok sonra 16.5.2006 tarihinde ıslah istenildiği gözetildiğinde yukarıda açıklanan nedenlerle davacıların ıslah isteminin reddi gerekirken kabul edilip, buna göre fazla değere hükmedilmesi,

./..

-2-

2009/3110-3380

Bu durumda, dosya kapsamındaki belgelere göre 30 günlük hak düşürücü süre geçtikten ve de davanın açıldığı 24.7.2002 tarihinden çok sonra 16.5.2006 tarihinde ıslah istenildiği gözetildiğinde yukarıda açıklanan nedenlerle davacıların ıslah isteminin reddi gerekirken kabul edilip, buna göre fazla değere hükmedilmesi,

./..

-2-

2009/3110-3380

2-Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliği gözönünde tutularak bilirkişi kurulları oluşturulup yerinde inceleme yaptırılmış ise de düzenlenen birinci raporda incelenen arsa satışlarının emsal alınacak nitelikte olmadığı görüşüne yer verilerek, kamulaştırma bedeli –emsal satışlara göre değil- denetime elverişli olmayan ve yasada öngörülen yönteme uygun düşmeyen genel değerlendirmelerle tespit edilmiş bulunduğundan; ikinci raporda ise satış tarihi değerlendirme tarihinden sonra olan bir taşınmazın emsal alınması nedeniyle bu raporlara itibarla hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Şöyle ki;

Bilirkişi kurullarınca dava konusu taşınmazın yerinde inceleme yapılarak, 2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (g) bendi uyarınca kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önceki özel amacı olmayan emsal arsa satışlarını esas alarak dava konusu taşınmaz malın satış değerini ve bu değeri etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurları gözeten gerekçeli bir değerlendirmeye dayalı olarak taşınmaz malın değerinin tespiti gerekir.

Satışı emsal alınacak olan taşınmazın dava konusu taşınmazla aynı mevkii ve konumda ve aynı yüzölçümde olması, birbirine komşu ya da yakın mesafede bulunması, kamulaştırma (değerlendirme) gününe yakın tarihlerde satılmış olması zorunlu değildir. Buna göre dava konusu taşınmaza emsal alınabilecek nitelik ve özellikleri taşıyan emsal arsa satışlarının belirlenip bilirkişi kurullarınca bu emsal satışların esas alınması suretiyle yapılacak karşılaştırma ve değerlendirme sonunda dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir.

Emsalin satış fiyatına Devlet İstatistik Enstitüsü toptan eşya fiatları endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir. İncelenen emsaller ile dava konusu taşınmazın imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadığı da Tapu Sicil Müdürlüğü ve ilgili Belediye Başkanlıklarından sorularak incelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırma sonucu bulunacak değerinden İmar Yasası gereğince düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

Bu saptamanın yapılmasında dikkate alınması gereken diğer bir unsur da dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların vergi beyan değerleri arasındaki orandır.

Bu saptamanın yapılmasında dikkate alınması gereken diğer bir unsur da dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların vergi beyan değerleri arasındaki orandır.

2942 Sayılı Yasanın 11.maddesinin (d) bendinde vergi beyanı, kıymet takdirinde gözönünde tutulması gereken esaslar arasında sayılmıştır. Bu tür nesnel öğeler sayesinde bilirkişilerin öznel değerlendirmelerini denetleme olanağı elde edilmiş olur. Bu nedenle dava konusu taşınmaz ve emsal alınan taşınmazların -değerlendirme tarihi itibariyle- bulundukları cadde veya sokak için belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m2 fiyatları, ilgili belediyeden getirtilerek bu değerlere göre verilen m2 fiyatının mukayese edilmesi gerekir.

../...

-3-

2009/3110-3380

Emsalin ve dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerlerinin birbirine oranı ile bilirkişi raporlarında emsal karşılaştırması sonucu değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı ise, mahkemece bu farklılık ve çelişki bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak mutlaka giderilmelidir.

Mahkemece tarafların bildireceği ve/veya resen belirlenecek emsal kayıtlar Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtildikten sonra bilirkişi kurulundan yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi içeren ek rapor alınması gerektiğinin dikkate alınmaması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 30.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24762, Karar No: 2013/6268, Tarih: 22.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/24762 E.  ,  2013/6268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ekspertiz raporunda suça konu gaz tabancasının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun, küre, veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtildiği, silahın orjinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi karşısında; Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları varsa faturası ve dosyadaki Adli Tıp ve polis kriminal raporları eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 22.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1025, Karar No: 2016/2983, Tarih: 28.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1025 E.  ,  2016/2983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun nitelikli cinsel istisamrı suçlarından mahkûmiyet

DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur ...'a yönelik eyleminden dolayı suça sürüklenen çocuk hakkında lehe kanun değerlendirmesi yapılırken 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin aynı Kanunun 61/5. maddesindeki sıraya uygun olarak, ancak 103/4. madde ile tayin edilen ceza üzerinden uygulanıp, daha sonra 103/6. madde ile sonuç cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde 103/4. madde üzerinden TCK 35. madde uygulanmak suretiyle hesaplanan miktarın 103/6. madde ile verilen cezadan indirilerek bulunan eksik ceza miktarı lehe kabul edilerek uygulama yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5352, Karar No: 2009/7470, Tarih: 12.11.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/5352 E.  ,  2009/7470 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR :1- ... 2-...,

3-... 4-...

-K A R A R-

Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/924 Esas sayılı dava dosyasının eldeki dava ve taraflarla ilgisinin bulunmadığı anlaşıldığından; hükmü temyiz eden davalılar vekili Av. ...'ten, taraflarla ilgili ceza davasının numarasının ve hangi mahkemede açıldığının tesbit edilerek bu dosyanın bulunduğu yerden getirtilerek evrakına eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 12.11.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/23082, Karar No: 2021/5788, Tarih: 17.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/23082 E.  ,  2021/5788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça konu 2 adet şampuanun değerinin 20 TL olarak tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 145. maddesi hükümlerinin uygulanmaması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6141, Karar No: 2018/14711, Tarih: 02.07.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/6141 E.  ,  2018/14711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, elatmanın önlenmesi davasının kabulüne ve ecrimisil davasının kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

.K.. A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin 479 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalı kooperatifin sulama çalışmaları yaptığı göletten gelen sulama kanallarının dava konusu taşınmazı ikiye ayıracak şekilde içerisinden geçtiğini, 2006 yılından beri su sızıntısının devam ettiğini, müvekkilinin verimli arazisinin ve ağaçlarının ekonomik değer kaybına uğradığını, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/62 D.İş sayılı dosyasından da tespit yaptırıldığını belirterek müvekkilinin taşınmazına yapılan haksız müdahalenin önlenmesi ve bu amaçla davalı tarafça sulama kanalında yenilemenin mahkemece bilirkişi marifeti ile tespit edilerek, başka bir yöntem olmadığı takdirde ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/62 D.İş sayılı dosyasına sunulan raporda belirtildiği gibi boru döşeme yöntemi ile ya da beton imalat ile yapılmasına ve gerekli tedbirlerin alınmasına, davalı tarafça kanalda yenileme yapılmadığı takdirde gerekli yenileme çalışmaları ve tedbirlerin müvekkili tarafından yapılarak masrafların davalıdan yasal faiziyle alınmasına, müvekkiline ait taşınmazın verimli tarım yapılacak şekilde eski hale getirilmesi için gerekli masraf bedeli ve müvekkilinin dava konusu taşınmaza ilişkin 2006 yılından beri oluşan gelir kaybı miktarı olarak şimdilik 20.650,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, taşınmaza su kanalları sebebiyle herhangi bir zarar verilmediğini, mevsimin kış olması ve hali hazırda herhangi bir sulama faaliyetinin yapılamaması nedeni ile mevcut sulama kanallarında herhangi bir su akışının mevcut olmadığını, arazinin bulunduğu alanın jeolojik ve coğrafi koşullarının ortaya koyduğu sonuçlardan sorumlu tutulamayacağını, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/62 D.İş sayılı dosyası ile yapılan tespiti kabul etmediklerini, 2006 yılından itibaren zarar talep edemeyeceklerini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini beyan etmiştir.