muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2371, Karar No: 2019/4984, Tarih: 09.07.2019

**10. Ceza Dairesi         2018/2371 E.  ,  2019/4984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm-Karar : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 09/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15024, Karar No: 2015/7724, Tarih: 24.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/15024 E.  ,  2015/7724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/344218

MAHKEMESİ : Gürgentepe Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/07/2011

NUMARASI : 2010/98 (E) ve 2011/95 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

İddianamede “sanığın, bal destekleme parası almak amacıyla M.. A.. tarafından sahte olarak düzenlenip verilen 11.12.2006 tarihli müstahsil makbuzunu İlçe Tarım Müdürlüğü'ne ibraz ederek kullandığı” şeklinde açıklanan eyleme, hükmün konusuna, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 ve 2015/8 sayılı kararına göre, temyiz inceleme görevi Yüksek 11. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan daireye GÖNDERİLMESİNE, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/640, Karar No: 2007/401, Tarih: 01.03.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/640 E.  ,  2007/401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, takibe konu alacağın günün ekonomik koşulları ve paranın satın alma gücü karşısında bu miktar borcu karşılayacak para veya malın herkesin ev veya üzerinde bulunmasının doğal sayılması gerektiğinden bahisle, 5358 sayılı Kanun'la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337/1-son maddesi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair, Bağcılar İcra Mahkemesinin 13.07.2006 tarihli ve 2006/1186-1317 sayılı kararına yönelik itiraz üzerine, itirazın öncelikle hükmü veren mahkemece incelendikten ve itirazla ilgili bir karar verildikten sonra gönderilmesi gerektiğinden bahisle iadesine ilişkin, ... 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2006 tarihli ve 2006/723 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 2004 sayılı Kanun'un itiraz başlıklı 353.maddesindeki; "İcra Mahkemesinin bu bap hükümlerine göre verdiği tazyik ve disiplin kararlarına karşı, tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde, yargı çevresinde bulunan Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebileceği, itiraz üzerine verilen kararın kesin olduğu, İcra Mahkemesinin bu bapta yer alan suçlardan dolayı verdiği hükümlerle ilgili olarak 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanacağı" hükümden de anlaşılacağı üzere, İcra Mahkemesince hükmolunan tazyik ve disiplin hapsi kararlarına karşı itiraz olunabileceği,

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk incelemenin kararı veren mahkemece yapıldıktan sonra, mahkemenin kararını düzeltebileceği, yerinde görmezse itirazı inceleyecek mercie göndereceği, (CMK.268/2),

İcra ve İflas Kanunu'ndaki usule göre ise, itirazın icra mahkemesine değil, Ağır Ceza Mahkemesine yapılacağı, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki sistemden aydıldığı,

Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki itiraz kanun yolunun, bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, dolayısıyla sistemin Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, (CMK'nun 268/3) buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararların dar ve teknik anlamda "suç" karşılığı olan bir yaptırım olmadığı cihetle, itirazın konusu hakkında bir karar vermesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 15.01.2007 gün ve 1847 sayılı

kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 12.02.2007 gün ve K.Y.B.2007/13770 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 12.02.2007 gün ve K.Y.B.2007/13770 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.04.2006 gün, 2006/123 esas ve 2006/127 sayılı kararında da işaret olunduğu üzere, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Yasa'nın 21.maddesi ile değiştirilen İİK'nun 353.maddesi uyarınca İcra Mahkemesinin disiplin ve tazyik hapsine ilişkin kararlara karşı tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebileceği, itiraz üzerine verilen kararların ise kesin olacağı, İcra Mahkemesinin bu bapta yer alan suçlardan dolayı verdiği hükümlerle ilgili olarak 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanacağını içermektedir. Hükümden de anlaşılacağı üzere, İcra Mahkemesinden verilen kararlara karşı itiraz ve temyiz yolu İİK'nun 353.maddesinde açık olarak gösterilmiştir. Ancak icra ve İflas Kanunu'nda düzenlenmeyen bir konuda Ceza Muhakemesi Kanunu'nun ilgili hükümlerine başvurulması mümkündür. Açıklamalardan anlaşılacağı üzere İcra Mahkemesinin verdiği kararlara karşı itirazın bağlı bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesince incelenmesi gerekmektedir.

Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki itiraz kanun yolunun bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararlarına ilişkin bulunduğu, buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararların dar ve teknik anlamda "suç" karşılığı olan bir yaptırım olmadığı cihetle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi gereğince itirazın konusu hakkında karar vermesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname bu nedenle yerinde görüldüğünden ... 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2006 gün ve 2006/723 müteferrik sayılı kararının BOZULMASINA, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavlığına TEVDİİNE, 1.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9086, Karar No: 2024/9866, Tarih: 16.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/9086 E.  ,  2024/9866 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/3798 Esas, 2024/715 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Çanakkale 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.09.2023 Tarihli ve 2023/1394 Esas, 2023/1270 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi 243. Sokak No:17/1 Odunpazarı/Eskişehir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Eskişehir 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.02.2024 Tarihli ve 2023/3798 Esas, 2024/715 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ...Sokak No:7 İç Kapı No:2 Merkez/Çanakkale olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Merkez/Çanakkale olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Çanakkale 2. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Çanakkale 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3694, Karar No: 2012/23836, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/3694 E.  ,  2012/23836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı, davalı belediyenin park ve bahçe işlerini alan şirketlerde temizlik işlerinde çalıştığını, emeklilik nedeniyle iş akdinin sona erdiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağını davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., davacının hiç bir zaman belediye işçisi olarak çalışmadığını, ihale ile verilen işlerde ihaleyi alan şirketlerde çalıştığını, belediyenin davacı ile husumetinin olmadığını, davalılar arasında alt işveren üst işveren ilişkisinin olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Temizlik Ltd. Şti. davacının asıl işvereninin belediye olduğunu, davalılar arasında alt işveren üst işveren ilişkisinin olmadığını, ihaleyi alan şirketlerin her yıl değiştiğini bu nedenle asıl işverenin sorumlu olduğunu, davacının şirketlerinde çalıştığı dönemde yıllık izinlerinin ve kıdem tazminatının eksiksiz olarak ödendiğini, buna ilişkin belgenin davacı tarafından ihtarazi kayıtsız olarak imzaladığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında kıdem tazminatına ilişkin imzalı bordroların davacının alacak taleplerinde dikkate alınıp alınmayacağı hususunda uyuşmazlık var ise de mahkemece bu belgelerin baskı ile alındığı gerdekçesiyle itibar edilmemiştir.

Somut olayda davacının okuma yazma bildiği hususu davalı tarafça ispatlanmadığı gibi dosya içeriğine göre okuma yazma bilmediği anlaşılan davacı için 1086 sayılı HUMK 297.maddesi gereğince usulüne uygun şekilde kıdem tazminatı bordrolarının düzenlenmemiş olmasına göre davalıların temyiz itirazlarının reddi ile kararın bu gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10627, Karar No: 2019/4412, Tarih: 13.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/10627 E.  ,  2019/4412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

...... niteliğindeki ...... Mahallesi 208 ada 46 parsel sayılı taşınmazın değerinin belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-) Hükme esas bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların imar parseli oldukları belirtildiği halde düzenleme ortaklık payı konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, bir kısmının ise il ve ilçe merkezlerine olan mesafeleri ve çevrelerinin gelişmişlik durumları ve dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında emsal incelemesi uygun olmadığı gibi, bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların, satışına ilişkin akit tabloları ...... Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların 2014 yılında, ...... Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili ...... Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile ...... Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer ...... satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... ve ...... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-) 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının ...... irad kaydedilmesine, 13/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11458, Karar No: 2015/17867, Tarih: 25.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/11458 E.  ,  2015/17867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK’nun 82/1-2. maddesi gereğince, borçlunun; "Ekonomik faaliyeti, sermayesinden ziyade bedenî çalışmasına dayanan borçlunun mesleğini sürdürebilmesi için gerekli olan her türlü eşya" haczolunamaz. Ancak, bunun için borçlunun haciz sırasında bir meslek veya sanatla uğraşıyor olması ve kendisi ile ailesinin geçimini anılan meslek ve sanatla sağlaması gerekir.

Yukarıda yer verilen madde gereğince, haczedilemeyecek malların kapsamını tayin edebilmek için sanat sözcüğü ile eş anlamda kullanılmış olan meslek kavramını teşebbüsten ayıracak kıstasların açıklanması gerekir. Çünkü, borçlu bir meslek sahibi sayıldığı takdirde, bu mesleği ile ilgili alet, edevat ve kitapları haczedilemeyecek, aksine bir teşebbüs sahibi sayıldığı zaman, bu teşebbüsün malları sermaye ağırlıklı olup haczedilebilecektir. Şikayet konusu incelenirken borçlunun yaptığı işte sermaye ile emeğin karşılıklı oranları tespite çalışılır ve emeğin değerinin, sermayenin değerinden daha fazla olduğu görülürse “bir mesleğin” varlığına, aksi takdirde “bir teşebbüsün söz konusu olduğuna” hükmedilir (Hukuk Genel Kurulu’nun 02.12.1972 tarih ve 1972/572-974 sayılı kararı). Uygulamada, bu şekildeki incelemeye ekonomik kıstasın üstün tutulması adı verilmektedir.

Somut olayda, borçlu ... bir ticari şirket olup, kendisinin sermaye ağırlıklı makinaları haczedilmiştir. Borçlu şirketin faaliyetinin, sermayenin önem kazandığı teşebbüs olarak nitelendirilmesi gerekeceğinden, mahcuzların İİK'nun 82/1-2.maddesi kapsamında sayılan haczedilemeyecek mesleki eşya olarak kabulü mümkün değildir. Kaldı ki ancak gerçek kişiler meslek ve sanat sahibi olabileceğinden anılan madde hükmü de sadece gerçek kişi borçlular yönünden uygulanabilecektir.

O halde mahkemece, haczedilmezlik şikayetinin reddi gerekirken kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2067, Karar No: 2013/2202, Tarih: 18.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/2067 E.  ,  2013/2202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, bu suça yardım, kasten yaralama

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan beraatine.

2-Sanık ...:

a-5237 sayılı TCK.nun 81/1, 35/2, 29/1, 62/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası.

b-5237 sayılı TCK.nun 86/2, 86/3-e, 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan beraatine dair kurulan hükmün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve öldürmeye teşebbüs suçu yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, sanık ... hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin suç niteliğine, meşru savunmaya, tahrikin derecesine,katılanlar vekilinin sanık ... yönünden haksız tahrikin bulunmadığına, sanık ... yönünden sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A-Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan beraatine dair kurulan hüküm yönünden,

Sanık ...'ya kasten yaralama suçundan verilen cezada, suçun silahla işlenmesi sebebiyle arttırım yapılırken uygulama maddesi olarak 86/2. maddesinin yazılması yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak hüküm fıkrasındaki "TCK.nun 86/2-e" ibaresinin "TCK.nun 86/3-e" olarak değiştirilmesine, karar vermek suretiyle DÜZELTİLEN hüküm ile sanık ... hakkında verilen beraat kararının tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Sanık ... hakkında mağdur ...'yi öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden,

a-Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, av tüfeği ile 2 kez ateş ederek mağduru, sağ kol, sol kol, sol el, sağ uyluk ve sağ göğüs bölgelerinden vurarak sağ kolda brakial arter yaralanmasına, mağdurda hayati fonksiyonlarına etkisi ağır (6) derece niteliğinde humerus ve sol kol radius kemikleri ile sol el 4. parmakta parçalı kırığına, yaşamsal tehlike geçirmesine sebebiyet verdiği olayda; 9-15 yıl arasında ceza indirimi öngören TCK.nun 35.maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde makul bir ceza tayini yerine, hiç isabet olmamış gibi 9 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,