muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2627, Karar No: 2012/8192, Tarih: 18.05.2012

O halde dava konusu uyuşmazlık yönünden de somut olayın özelliklerine göre bir inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır.

Burada ilk olarak yabancı mahkemece davalının savunma hakkının ihlal edilip edilmediğinin incelenmesi gereklidir. Somut olayda yabancı mahkemece, dava dilekçesi ve ekleri davalıya 1965 tarihli Hukukî ve Ticarî Konularda Adlî ve Gayrı Adlî Belgelerin Yabancı Memleketlerde Tebliğine Dair Lahey Sözleşmesi’ne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalının davaya karşı savunma yapmak isteğini göstermemesi nedeniyle, Alman Usul Yasası’nın 331/3. ve 276. maddeleri uyarınca, davacının talebi üzerine, sözlü yargılama yapılmaksızın “gıyabi karar” verilmiştir. Buraya kadar olan gelişmelerin Türk kamu düzenine aykırı veya davalının savunma hakkını kısıtlar nitelikte olmadığı, benzer olaylarda Yargıtay dairelerince verilen kararlarla da benimsenmiştir (Yargıtay 13. HD. 01.10.1992 gün ve 5764 E.-7352 K., Yargıtay 11. HD. 06.07.2010 gün ve 2008/12797 E.- 2010/7992 K.). Zira “kural olarak” her mahkeme kendi usul hükümlerini uygular ve yabancı mahkemenin uyguladığı usulün Türk usul hukukundan farklı olması, Türk kamu düzeninin müdahalesi için tek başına yeterli sebep oluşturmaz. Aynı ilkeler yabancı mahkemece uygulanan ispat hukuku açısından da geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta incelenmesi gereken diğer bir konu da, benzer olaylarda Türkiye’de açılan davaların, TTK.’nun 329/1. ve 405/2. maddelerinde düzenlenen, anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyecekleri ve pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri ilkeleri gereği reddedilmesine rağmen, aynı şartlardaki ortaklarca yabancı mahkemelerde açılan davaların kabul edilmesinin ve alınan farklı yöndeki bu yabancı mahkeme kararlarının Türkiye’de tenfizinin, Türk kamu düzenine

aykırılık oluşturup oluşturmayacağıdır. Nitekim mahkemece bu durum, T.C. Anayasası’nın kanun önünde eşitlik ilkesine ve kamu düzenine aykırı kabul edilmiştir.

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK.’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır.

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK.’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır.

Somut uyuşmazlık yönünden asıl incelenmesi gereken husus, tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı noktasıdır. Burada ilk olarak tanıma ve tenfiz hukukundaki kamu düzenine aykırılık kavramının, iç hukuktaki emredici kurallara aykırılık kavramından daha dar ve sınırlı bir anlama sahip olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Dolayısıyla kamu düzeni gerekçesiyle yabancı mahkeme kararının tenfizine istisnaen müdahale edilmelidir. Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan revision au fond yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez.

Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi Alman hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın, davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 18/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3709, Karar No: 2014/6672, Tarih: 21.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/3709 E.  ,  2014/6672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı ... kendisini birden fazla vekil ile temsil ettirmiş, gerekçeli karar ise vekillerin dosyada mevcut adresine tebliğ edilmeden, Avukat ...'ye Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Bu yönüyle tebligat usule uygun değildir. Davacı vekiline dosyadaki yetki belgelerinde bildirilen Usküp Caddesi And Sokak 21/3 Şenkaya adresine gerekçeli kararın usulüne uygun tebliği ile temyiz süresi beklendikten sonra yeniden Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 21.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34445, Karar No: 2014/976, Tarih: 16.01.2014

**12. Hukuk Dairesi         2013/34445 E.  ,  2014/976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2013/997-2013/1188

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. Sarıbaş tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

.Alacaklı tarafından borçlu aleyhine bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun, İstanbul İcra Daireleri'nin yetkili olduğundan bahisle Bakırköy İcra Dairelerinin yetkisine itiraz ederek icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece yetki itirazının kabulüne karar verildiği görülmektedir.

İİK.nun 50/1. maddesinin ikinci cümlesinde "Şu kadar ki, takibe esas olan akdin yapıldığı icra dairesi de takibe salahiyetlidir” hükmü yer almaktadır.

Bonoya dayalı olarak, bonoda öngörülen ödeme yerinde, ancak TTK'nun 689/3. maddesine göre ödeme yeri gösterilmeyen bonoda, ödeme yerinin "tanzim yeri" olduğunun kabulü gerekeceğinden, bononun tanzim yerinde icra takibi yapılabilir.

Somut olayda, takibe konu edilen bonolarda tanzim yerinin Bakırköy olarak yazıldığı görülmektedir. Bonoya dayanan takipler, borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki (genel yetkili) icra dairesinde yapılabileceği gibi, ödeme yerinde yahut bonoda ödeme yeri gösterilmemiş ise bononun düzenlendiği yerde de yapılabilir. Yukarıda açıklanan yetkili yerlerden birini tercih etme hakkı alacaklıya ait olup, alacaklının bononun tanzim yerine göre Bakırköy İcra Müdürlüğü'nde icra takibi başlatmasında yasaya uymayan bir yön yoktur.

O halde, mahkemece borçlunun yetki itirazının reddi ile diğer itiraz nedenleri incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile yetki itirazının kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12970, Karar No: 2013/12322, Tarih: 13.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/12970 E.  ,  2013/12322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava, su aboneliği yapılması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke bedelinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 13.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4367, Karar No: 2015/17109, Tarih: 14.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4367 E.  ,  2015/17109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2013/974-2014/312

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan, sonra alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1121, Karar No: 2021/10711, Tarih: 24.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/1121 E.  ,  2021/10711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, temyiz başvurusunun sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet ile sanık ... hakkında tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu anlaşılmakla dosya görüşüldü:

1-Mağdur ...'in sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerini temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, mağdur ... vekilinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve belgeler ile gerekçe içeriğine göre sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Karacabey 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/339 Esas 2009/280 sayılı ilamına konu TCK madde 106/1.1.cümlede düzenlenen tehdit eyleminin uzlaşma kapsamına alınması sebebiyle bu ilam yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilebileceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yükletilen kasten yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar ... ve ...'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktalarının, tebliğnameye uygun olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkralarından “TCK’nın 53/1-b maddesinin uygulanmasına” ilişkin kısımların çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun olan HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2468, Karar No: 2018/4825, Tarih: 18.10.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/2468 E.  ,  2018/4825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil, tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davalı-karşı davada davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl davada davalı-kaşı davada davacı asıl ... gelmiş, tebligata rağmen karşı taraftan gelen olmadığından duruşmaya başlanarak hazır bulunan asıl davada davalı asılın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı-karşı davalı vekili, taraflar arasında Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi ve bu sözleşmeye ek olarak sözleşme imzalandığını, müvekkil şirketin inşaatı tamamladığını, arsa maliklerine dairelerini teslim ettiklerini ancak davalının müvekkil şirkete ait daireyi devretmediğini, arsa sahibinin inşaat sözleşmesinin geç akdedilmesi, inşaata geç başlanması ve inşaatın geç bitirilmesine sebep olduğunu, böylece müvekkil şirketi zarara uğrattığını ileri sürerek ... nolu bağımsız bölümün davalı adına olan kaydının iptali ile müvekkili davacılar adına tesciline, arsa sahibinin sözleşmeye ve hukuka aykırı hareketleri sebebiyle oluşan zararların tazmini için ....000,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, asıl davanın reddini istemiş, karşı davada ise davacı yüklenicinin davalıya ait daireyi süresinde teslim etmediğini, sözleşmede öngörülen %50 hisse dağılımına aykırı davranarak arsa sahiplerinin hissesini eksik verdiğini, inşaatta teknik şartnameye aykırı imalatlar bulunduğunu ileri sürerek geç teslimden dolayı ....000,00 TL kira alacağı, sözleşmede belirlenen %50 hisse paylaşımına aykırı olarak kendi lehine arsa sahipleri aleyhine fazla imalattan dolayı ....000,00 TL, teknik şartnameye uyulmamasından dolayı ....000 TL olmak üzere toplam ....000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte karşı davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve karşı dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, asıl dava bakımından davalı-karşı davacı vekilinin ........2015 tarihli celse de davaya konu A blok ... nolu bağımsız bölümle ilgili açılan davayı kabul ettiği, davacı vekilinin ise son celsede tazminat taleplerinin bulunmadığına ilişkin beyanda bulunduğu, nazara alınarak tescil yönünden açılan davanın kabulü ile dava konusu A Blok ... nolu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile yüklenici davacı şirket adına tapuya tesciline, davacı tarafın tazminat talebinin reddine, karşı davanın ise ispatlanamadığından reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

...-Mahkemece karşı dava reddedilmiş ise de yapılan inceleme karar vermeye yeterli görülmemiştir. Karşı davacı kendi dairesi görülmeden karar verildiğini iddia etmesine rağmen bu husus üzerinde durulmamıştır. Bu nedenle davalı-karşı davacının eksik ve ayıplı imalatlar ile ilgili olarak yeniden mahallinde keşif yapılarak davalının kendi dairesinin görülerek yüklenicinin teknik şartnameye uygun imalatlar yapıp yapmadığı ve karşı davadaki talepleri açısından da değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

...- Davalı-karşı davacının asıl dava bakımından temyizinde ise;

Eser sözleşmesinin bir türü olan Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmelerinde yüklenicinin edimlerini ifa etmeden karşı taraftan edim talep etmesi mümkün değildir. Karşı davada arsa sahibinin bazı taleplerde bulunduğu ve bu taleplerin yerinde görülmesi halinde yüklenici henüz bu aşamada tapu iptali tescil talebinde bulunamayacaktır. Her ne kadar tapu iptali tescil ile ilgili karar temyiz edilmemiş ise de bu davada arsa sahibi aleyhine yüklenilen vekalet ücreti harç ve masraflar yönünden davanın açılmasına sebebiyet vermeyen arsa sahibinin sorumlu olamayacağı düşünülerek bu hususun karşı davadaki taleplerin yerinde görülüp görülmemesi ile birlikte değerlendirilip sonuçlandırılması gerekirken bu husus dikkate alınmadan yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (...) ve (...) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı-karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl davada davalı yararına BOZULMASINA, ... duruşmasında vekille temsil olunmayan davalı-karşı davacı ... yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ........2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9520, Karar No: 2019/10804, Tarih: 18.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/9520 E.  ,  2019/10804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin iş yerine, geceleyin cam kırılarak içeri girilip silah ve av malzemelerinin çalındığı olayda, suça sürüklenen çocuğun 12.05.2011 tarihli mahkeme aşamasındaki savunmasında, söz konusu hırsızlığı ... ve ... ile beraber yaptıklarını ikrar etmesi karşısında; oluşa ve dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 142/1-b, 143/1 maddelerine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu halde, iddianame ile suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan TCK'nun 165/1 maddesinin uygulanması talebi ile dava açıldığı ve bu suçun da hırsızlık suçuna dönüşemeyeceği gözetilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan dava açılması sağlanıp, dosyalar birleştirilerek, sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CUMK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 18/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14766, Karar No: 2015/14298, Tarih: 08.09.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/14766 E.  ,  2015/14298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, 6111 sayılı Yasa'dan yararlandırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hükümden sonra davacı vekiline atfen verilen 8.10.2014 tarihli dilekçede; 6552 sayılı Kanun hükümlerinden yararlanmak için davadan feragat edildiği bildirilmiştir.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.