muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2480, Karar No: 2016/5333, Tarih: 30.03.2016

Bozma ilamı üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre, sanık müdafiinin, sanığın atılı suçu işlemediğine, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına ve beraat istemine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak;

TCK'nın 6/1-g maddesinde, ceza kanunlarının uygulanmasında, basın ve yayın yolu ile deyiminden; her türlü yazılı, görsel, işitsel ve elektronik kitle iletişim aracıyla yapılan yayınların anlaşılacağının belirtilmesi karşısında, müştekinin kişisel verilerini, belirli olmayan ve birden fazla kişi tarafından algılanabilme imkanı bulunan bir arkadaşlık sitesinde, hukuka aykırı olarak yayan sanık hakkında, hükümden önce 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun geçici 1. maddesinin, “31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı; a) Soruşturma evresinde, 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine, b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine, c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine, karar verilir.” hükmü gereğince, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13205, Karar No: 2015/3630, Tarih: 25.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/13205 E.  ,  2015/3630 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/389619

MAHKEMESİ : Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2011

NUMARASI : 2009/380 (E) ve 2011/889 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarına gelince,

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından işlendiğinin anlaşılmasına göre, suça sürüklenen çocuk hakkında ceza tayin edilirken 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Hüküm kurulurken suça sürüklenen çocuğun yaşı nedeniyle indirim yapılırken uygulanan Kanunun maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi yerine 31/2 yazılmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olduğu kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesi gereğince çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezaların hapse çevrilemeyeceği ancak, aynı maddenin 11.fıkra hükmünün uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezanın hapse çevrileceğine ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına ve hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/11. maddesinin uygulanmasına, karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8898, Karar No: 2015/10277, Tarih: 12.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/8898 E.  ,  2015/10277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/12/2014

NUMARASI : 2014/904-2014/853

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/12/2014 tarih ve 2014/904-2014/853 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 26.04.2011, 12.05.2011 ve 13.05.2011 tarihlerinde ticari işletmesinde kullanmak üzere davalı bankadan kredi kullandığını, kullanılan kredilerden komisyon ve masraf adı altında toplam 90.527,00 TL'nin müvekkilinden haksız olarak tahsil edildiğini ileri sürerek 90.527,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kullandığı kredilerin ticari kredi niteliğinde olduğunu, taraflar arasında imzalanan kredi sözleşmeleri uyarınca davacının dosya masraf ve ücretlerinden sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafından kullanılan kredilerin bir günlük kredi olarak kullanıldıkları ve hemen akabinde kapatıldıkları, buna göre kullanılış şekli itibariyle kredilerin ticari kredi niteliğinde olduğu, taraflar arasındaki sözleşmelerin ilgili hükümleri ile davalı bankanın uygulamaları ve diğer banka uygulamaları gözönüne alındığında davalı bankanın davacıdan 79.612,98 TL tahsil etmesi gerekirken 93.048,26 TL tahsil ettiği, bu haliyle 13.452,28 TL'nin fazladan tahsil edildiği, ayrıca kredi kullandırım komisyonu adı altında tahsil edilen 6.288,00 TL'nin dayanağının tespit edilemediği ve davacıdan fazladan alındığı gerekçesiyle toplam 19.740,28 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ticari kredi kullanımı esnasında davalı Banka tarafından tahsil edilen komisyon ve masrafın istirdadına ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak mahkemece taraflar arasındaki sözleşmelerde erken ödeme komisyonunun %2 olarak belirlendiği ve Bankanın fazla tahsilat yaptığı gerekçesiyle dava kısmen kabul edilmiş ise de davalı Banka tarafından yapılan tahsilatların erken ödeme komisyonu olmayıp sözleşmelerde ve sözleşmelerin eki olan davacı tarafından imzalanan kredi koşulları formlarında belirtilen ve kredi kullanımı esnasında tahsil edilen kredi kullandırım komisyonu olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle mahkemece bu hususların araştırılıp gerekirse yeniden bilirkişi incelemesi yaptılarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle,kararın davalı yararına BOZULMASINA ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/197, Karar No: 2022/3643, Tarih: 18.04.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/197 E.  ,  2022/3643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

DAVACILAR :

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı ... tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine; davanın Tüketici Mahkemesi’nde görülmesi ve davacı ...’in tüketici sıfatına haiz olmasından kaynaklı olarak adli yardım talebinin kabulüyle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, murisleri ... ...’in davalı bankadan 16.04.2013 tarihinde kredi kullandığını, kredi kullanırken aynı zamanda murislerine hayat sigortası yapılmasının şart koşulduğunu, aynı tarihte okuma fırsatı verilmeden imzalatıldığını, murislerinin 07.09.2013 tarihinde vefat ettiğini, mirasçılar olarak bankaya ve sigorta şirketine kalan kredi tutarının sigorta şirketince karşılanmasını ve artan teminat sigortasının ödenmesini talep etmelerine rağmen sigorta şirketince “sigortalının önceden hastalığının bulunduğu” gerekçesi ile ödeme yapılamayacağının bildirildiğini belirterek, sigortalı ve mirasçıların sigorta bakımından borçlu olmadıklarının tespitine, kredi hayat sigortası teminatı kapsamında arta kalan şimdilik 20.000,00 TL’nin avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı banka, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen kararın davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesi’nin 03.10.2017 tarih ve 2015/38362 Esas ve 2017/9039 Karar sayılı ilamıyla “...6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 294/2 ve 3. maddesi uyarınca hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

Mahkemece davalılar tarafından davalılar ... ve ... sigorta şirketi alehine açılan menfi tesbit ve istirdat davalarının Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/152 esasında yürütülmekte iken ön inceleme duruşmasından sonra;

10/03/2015 günlü oturumda HMK'nın 166. maddesinde açıklandığı üzere hiç bir gerekçe gösterilmeden davalı ... yönünden re'sen tefrik edildiği şeklinde ara kararı kurulmasına rağmen, tefrikin hangi dava yönünden verildiği mahkemenin hangi esasına kayıt edildiği, aldığı yeni esas üzerinden duruşmanın hangi gün ve hangi saate bırakıldığı tarafların bildirdiği ve henüz toplanmayan delillerinin ikmali iddia ve savunmalarını yapabilmesi yönünden taraflara davetiye çıkarmadan eksik incelemeye dayalı ve savunma hakkını kısıtlayacak şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu...” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davacılar murisinin ölüm sebebinin yemek borusu kanseri olduğu, bu hastalığın 16.04.2013 poliçe başlangıç tarihli hayat sigortası sözleşmesinden önce var olduğu, 23.01.2013 tarihinde murisin 5. kür kemoterapi tedavisi gördüğü, sigortalının sözleşmenin yapılmamasını veya değişik şartlarda yapılmasını gerektirecek nitelikte önemli kabul edilecek kanser hastalığını poliçenin düzenlenmesi sırasında beyan etmeyerek doğru beyan yükümlülüğüne aykırı hareket ettiği, sigortacının sözleşmeden cayma hakkını kullanmasına yönelik savunmasının yerinde olduğu, ayrıca sigorta ilişkisinin davacı murisi ile ... A.Ş. arasında olduğu, davalı bankanın sigorta şirketinin acentesi olduğu, sigortacı ile sigorta ettiren arasındaki ilişkide sigorta ettirenin sigortacıya yönelteceği istemlerinde davalının acente olarak sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, murisin tüketici kredisini kullanımı sırasında düzenlenen hayat sigortası nedeniyle mirasçıların bankaya borçlu olmadığının tespiti ve poliçe bedelinden arta kalan kısmın iadesi istemine ilişkindir. Davacılar dava konusu taleplerini ... T.A.Ş. ve ... A.Ş.’yi davalı göstererek ileri sürmüşlerdir. Mahkemece, ... T.A.Ş.’ye yönelik talepler bakımından dosyanın tefrik edilmesine karar verilmiştir. Ana dava dosyası olan Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin (bozma öncesi eski esas) 2014/152 Esas sayılı dava dosyasının incelenmesinde; davacıların davalı ... Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davada davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan reddedildiği ve davacıların temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesi’nin 24.12.2019 tarih ve 2017/5117 Esas ve 2019/12442 Karar sayılı ilamıyla “...Dava, hayat sigortası poliçesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar; davalı banka tarafından kendilerine takip başlatılacağından bahisle borçlu olmadıklarının tespiti ile hayat sigortası teminatı kapsamında arta kalan kısmından 20.000 TL sinin tahsilini talep etmişlerdir. Mahkemece, davalı ... T.A.Ş. yönünden tefrik kararı verilmeden önce davalı ... T.A.Ş. nin,murisin bakiye borcu için mirasçılara karşı takip başlatılacağını bildirmesine göre ve ihtiyaç kredisi riskinin 31.01.2014 tarihinde takibe intikal ettiği, davanın kabulü halinde ödeme yapılmasına muvafakat etmediğini bildirmesi karşısında ihtilaf çıkaran davalı ... T.A.Ş. yönünden davanın tefrik edilmesi isabetli değildir. O halde mahkemece yapılacak iş, ... T.A.Ş. yönünden tefrik edilen dosya ile eldeki dosyanın birleştirilmesi, esasa ilişkin olarak poliçenin ve teminatın geçerli olup olmadığı hakkında gerekli araştırma ve incelemenin yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır...” gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece bozmaya uyularak Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/296 Esas sayılı dava dosyası üzerinden yargılamaya devam edildiği ve eldeki davanın sonucunun beklenilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, tefrik edilen dava dosyası ile ana dava dosyası Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (eski esas; 2014/152 Esas) yeni esas 2020/296 sayılı dosyası arasında aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle birleştirilerek esas hakkında karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile terfik edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacı ...’in sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan mahkeme kararının BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davacı ...’in sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6787, Karar No: 2016/7928, Tarih: 19.09.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/6787 E.  ,  2016/7928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davacıların murislerine ait aracın ... sigorta poliçesi ile davalı ... şirketince sigortalı aracın trafik kazası sonucunda pert olduğunu, trafik kaza tutanaklarına göre aracı kullanan ...'nin kaza anında 55 promil alkollü olmakla birlikte kazanın nedeninin müvekkilinin alkollü olması değil kazaya karışan diğer aracın sürücüsünün kendi şeridini ihlal etmiş olması ve yolun standartlara göre dar olmasından kaynaklandığını, kazadan sonra davalı şirketten zararın tazmini talep edilmiş olmasına rağmen talebin reddedildiğini belirterek zarar bedeli olan 35.000,00 TL'nin davalıdan temerrüt tarihinden itibaren uygulanacak reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; araç sürücüsünün alkollü olması halinin teminat dışı bırakıldığını, davanın konusu, kazanın oluş biçimi, hava ve yol şartları, sürücünün kaza anında alkollü

olması durumu da göz önüne alındığında kazanın münhasıran sigortalı araç sürücüsünün almış olduğu alkolün etkisi altında gerçekleşmiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 29,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 19.9.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12812, Karar No: 2012/12596, Tarih: 26.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/12812 E.  ,  2012/12596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No :319-186

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyduktan sonra yaptığı yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, davalı işverene ait işyerinde 26.11.1998 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu, 10.02.1999 gelire girme tarihi itibarıyla % 26 oranında, kesinleşen hak sahibi tazminat davasında Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nden alınan 22.12.2005 tarihli rapor sonucunda azalma kaydıyla % 14 oranında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı kapsamında; 31.03.2012 tarihli bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle, 10.02.1999 gelire girme tarihinde % 26 oranına göre aylık gelirin 65,36 TL, aynı tarih itibariyle % 14 oranına göre aylık gelirin ise 35,19 TL, sigortalının 10.02.1999 tarihinde yaşı 28 olup, bu yaştaki PMF değerinin 1652,120 olduğu belirtilerek, bu verilerin kullanılmasıyla % 14 oranına göre hesaplanan ilk peşin değerli gelirin 6.976,92 TL, sosyal yardım zammının da aynı yolla 130,23 TL olduğu sonucuna varılarak, sosyal yardım zammı dahil ilk peşin değerli gelir toplamı 7.107,15 TL kabul edilerek, davalı işverenin % 80 kusur karşılığı 5.685,72 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin değerinin belirlenmesine ilişkin Dairemizin 28.06.2011 günlü bozma ilamının gereği yerine getirilmediği gibi; ilk peşin değerin belirlenmesine yönelik anılan mahkeme kabulü de hatalıdır.

Peşin değer, gelecekte ödenecek gelirlerin, yaş, kesilme ihtimali ve Kurumca belirlenecek iskonto oranı dikkate alınarak hesaplanan tutarını ifade etmekte olup, Kurum iş kazası ya da meslek hastalığı ile malullük sonucu sigortalılara ve bunların ölümü halinde hak sahiplerine yaptığı her türlü ödemelerle bağlamış bulunduğu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerini, zarara sebep olan işveren ya da üçüncü kişilere rucu etmektedir.

Sürekli işgöremezlik derecesindeki düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan işgöremezlik oranındaki düşme karşısında,başlangıçtaki gelirin,değişen işgöremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Sürekli işgöremezlik derecesindeki düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan işgöremezlik oranındaki düşme karşısında,başlangıçtaki gelirin,değişen işgöremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin başladığı tarih itibariyle düşen işgöremezlik oranına göre belirlenmesi zorunlu olup; başlangıçtaki yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle (yüksek işgöremezlik oranı ile düşen işgöremezlik oranı arasındaki fark işgöremezlik nedeniyle) yapılmış olan fiili ödemenin yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire ilavesi gereği bulunmaktadır.

Şu halde yapılması gereken iş; sigortalının sürekli iş göremezlik durumuna girdiği 10.02.1999 tarihi itibarıyla % 26 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden saptanacak ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, 10.02.1999-azalma kaydıyla % 14'e düştüğü tarihler arası fark iş göremezlik (% 26 - % 14 = % 12) oranı nedeniyle fazladan yapılan ödeme miktarı ilave edilmek suretiyle gelirin ilk peşin sermaye değeri belirlenerek, varılacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Kabule göre de; 10.02.1999 sigortalının % 26 oranına göre sürekli iş göremezlik durumuna girdiği tarih olmasına rağmen, bu tarihin onay tarihi olarak esas alınması; Yargıtay uygulamasına göre gelirler için onay, ödemeler için tediye, masraflar için sarf tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, çelişki arzedecek şekilde toplam 5.851,73 TL Kurum zararının sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş olması; hükmün vekalet ücretine ilişkin beş numaralı bendinde davacı lehine vekalet ücretine hükmedildiği halde, hatalı değerlendirme sonucunda, cümle başına "davacı" yerine "davalı" kelimelerinin yazılmış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 26.06.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.