muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14140, Karar No: 2012/7737, Tarih: 12.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/14140 E.  ,  2012/7737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlanna uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazlann reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasınm toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fikrasından, hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18994, Karar No: 2017/1557, Tarih: 27.02.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/18994 E.  ,  2017/1557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 30.05.2004 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelir ve masrafların rücuan tahsilini talep etmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesi olup, davalıların sorumluluğu kusur sorumluluğu ilkesine dayanmaktadır. 506 sayılı Yasa'nın 26/1. maddesinde, kastı, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi ya da suç sayılabilir bir eyleminin varlığı halinde işverenin rücû alacağından sorumluluğu olanağı tanınmıştır.

İnceleme konusu davada; Kurum tarafından vefat eden sigortalının hak sahiplerine peşin sermaye değerli gelir ödendiği, sigortalının oğlu Ümit Kan'ın mezun olması, kızı Özen Kan'ın çalışmaya başlaması nedeniyle gelirlerinin kesilmiş olduğu, eşine ödenen gelirin ise 506 sayılı Yasanın 92 nci maddesi uygulanarak yarıya indirildiği anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi, "Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Kurumun, sigortalıya bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

./..

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasa’nın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasa’nın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca indirilmiş hâli üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fiili ödeme miktarının yarısı da eklenmesi suretiyle belirlenmelidir.

Ayrıca sigortalının kızı ve oğlu gelirden çıkmış olduğundan fiili ödeme tutarları ile peşin değerli gelirler karşılaştırılarak düşük olan tutar hesaba esas alınmalı ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Ayrıca sigortalının kızı ve oğlu gelirden çıkmış olduğundan fiili ödeme tutarları ile peşin değerli gelirler karşılaştırılarak düşük olan tutar hesaba esas alınmalı ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki esaslar göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27/02/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18729, Karar No: 2014/1039, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18729 E.  ,  2014/1039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/729-2013/220

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Dava konusu taşınmazların konumu ve bilirkişi raporunda yazılı özellikleri gözönünde bulundurulduğunda, gelir metoduna göre belirlenen bedele % 20 oranında objektif değer artırıcı unsur ilavesi suretiyle değerinin tespit edilmesi gerektiği halde, bu oranın % 10 kabulü ile az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4455, Karar No: 2013/23804, Tarih: 30.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/4455 E.  ,  2013/23804 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araçla gündüz vakti yerleşim yeri içerisindeki sokak yolunda ilerlerken sağından yola giren 2001 doğumlu katılan ...'a çarparak yaralaması şeklinde gelişen olayda,

Yapılan yargılamada suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkındaki beraat hükmünün isteme uygun olarak ONANMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7673, Karar No: 2008/8845, Tarih: 24.06.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/7673 E.  ,  2008/8845 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı idarenin muhtelif adreslerde kurulu bulunan aboneliklerine ait su ve atıksu bedelini ödemediğini ileri sürerek, 12.308.080.000 TL asıl alacak, 18.959.393.064 TL gecikme cezası, 3.288.593.370 TL gecikme cezası KDV’si olmak üzere toplam 34.556.066.434 TL’nın tahsilini, asıl alacağı 26.3.2003 tarihinden itibaren geçecek her ay için yürürlükteki oranlarda gecikme cezası ve KDV uygulanmasını istemiştir.

Davalı zamanaşımı suresinin dolduğunu, atıksu bedelinin çevre temizlik vergisi kapsamında olduğu için talep edilemeyeceğini, gecikme cezası ve KDV ‘de istenemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle 12.308.09 YTL asıl alacak, 3288,59 YTL gecikme cezası ve KDV’nin davalıdan tahsiline asıl alacağa 26.6.2003 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2008/7673-8845

2-Dosyaya ibraz edilen 14.1.1987 ve 10.3.2003 tarihli abonelik sözleşmelerinde, uygulanacak faiz ve oranı hakkında bir düzenlemeye yer verilmediği gibi 6183 sayılı yasadaki gecikme zammı oranlarının uygulanacağına ilişkin bir kararlaştırma da olmadığı anlaşılmaktadır. Davacı kurum yaptığı ... itibariyle kamu kurumu niteliğinde de değildir. Davacı kurumun aboneleriyle olan ilişkisi özel hukuk hükümlerine tabi olup, abone sözleşmelerinde hüküm bulunmadığına göre, çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince bu hususta bilirkişiden ek rapor alınarak dava konusu su tüketim ve atık su bedeline ilişkin faturanın son ödeme gününden takip tarihine kadar davacının talep edebileceği birikmiş yasal faiz miktarı tespit edilerek hasıl olacak sonuca uygun karar verilmelidir. Değinilen bu hususların gözardı edilerek, mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.80 YTL kalan harcın davacıdan alınmasına, 24.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13846, Karar No: 2014/8183, Tarih: 01.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/13846 E.  ,  2014/8183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/167737

MAHKEMESİ : Bakırköy 33. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2011/759 (E) ve 2013/122 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, aşamalardaki ifadelerinde suça konu silahın kuru-sıkı tabanca olduğunu savunması, tabanca ile birlikte mermi ele geçmemiş olması, dosyada mevcut İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 19.06.2011 tarihli ekspertiz raporun- da, suça konu tabancanın, ses ve gaz fişeklerini istimal etmek üzere imal edilmiş olduğu, gaz dağılımını temin eden ve namlusu içerisinde bulunması gereken tahdit parçasının-gaz ayırıcı parçasının mevcut olmadığı, mevcut durumu itibariyle bilinen çaptaki ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı, ancak çapına uygun ses ve gaz fişeklerinden iken bu fişeklerin renkli plastik parçalarının üzerine veya bu plastik parçalar çıkartılarak onların yerine saçma tanesi, kurşun, metal küre vb. yerleştirilmek suretiyle tadil edilerek özel nitelik kazandırılmış fişekleri istimale elverişli olduğu, namlusu içerisinde bulunması gereken tahdit parçası-gaz dağılımını temin eden gaz ayırıcı parçasının sonradan aletli bir müdahale ile çıkartılmış olduğunun belirtilmesi, yargılama aşamasında alınan 21.11.2012 tarihli Adli Tıp Kurumu raporuna göre ise; suça konu tabancanın namlusunun iç kısmında ortasında boşluk bulunan gaz ayırım parçasının bulunduğu, ses ya da gaz fişeklerinin uç kısmına bu silahın ortası boşluk gaz ayırım parçasının içerisinden geçebilecek çapta saçma tanesi veya özel şekil ve nitelikteki benzeri maddelerin konulması suretiyle elde edilen özel nitelikli fişekleri de atabilecek özellikte bulunduğunun belirtilmesi karşısında;

Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu ve adli tıp kurumu raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde yeniden Adli Tıp Kurumu'na gönderilip raporlar arasındaki çelişki giderilerek; silahın üretim izni verilen orijinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra, ayrıca "kuru-sıkı" olarak tabir edilen tabanca olduğunun anlaşılması halinde ise, yerleşik yerde ateş etme şeklindeki eyleminin 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 36/1. madde ve fıkrasında tanımı yapılan gürültüye neden olma kapsamında idari yaptırımı gerektireceği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı biçimde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, C.Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 01.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18744, Karar No: 2014/974, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18744 E.  ,  2014/974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/949-2013/92

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile, olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespiti ve taşınmaza kapama bahçe niteliği vermeyen ağaçlara yaş ve cinslerine göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2-Ağaçların değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki yaş ve cinslerine göre birim fiyatlarının İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlenmeden, eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8313, Karar No: 2016/12037, Tarih: 20.10.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/8313 E.  ,  2016/12037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 26.10.2011

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Dairemiz'in...-... sayılı kararı ile olay nedeniyle ölen Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti vatandaşı 1926 doğumlu ...'ın katılma hakkına sahip bulunan kanuni mirasçılarının dava ve duruşmalardan haberdar edilmemeleri ve yargılamanın hiç bir aşamasına davet edilmemeleri nedeniyle davaya katılamadıkları gibi, dosya arasında kendilerine gerekçeli kararın tebliğ edildiğine dair bir belgeye de rastlanılamadığından, tebligat belgelerinin varsa dosyasına konularak gönderilmesi, aksi halde gerekçeli kararın usulune uygun olarak, ölen ...'ın tesbit edilecek katılma hakkına sahip bulunan tüm kanuni mirasçılarına “kararı süresi içinde temyiz hakları bulunduğuna dair şerhi ihtiva eder şekilde” tebliğ edilerek, verildiği takdirde temyiz dilekçelerinin de eklenmesi ve temyiz istemlerine ilişkin düzenlenecek ek tebliğname ile birlikte iadesinin temininin istendiği, Mahkemece adli yardım kanalı ile ölenin nüfus kaydının tüm kanuni mirasçılarının kimlik ve adres bilgileri istenmesine rağmen, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Nüfus Kayıt Dairesi Müdürlüğü tarafından sadece ölenin kendisine ait bilgilerin gönderildiği ve ilgili yazışmalarda, tutulan kayıtların tüm aile bireylerini içermediğinin belirtildiği anlaşılmakla, Mahkemece Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti İlgili Adli Biriminden adli yardım kanalı ile ölen yakınlarının tüm kanuni mirasçılarının tespit edilmesi ve tespit edilecek kanuni mirasçılara “kararı süresi içinde temyiz hakları bulunduğuna'' dair şerhi ihtiva eder şekilde gerekçeli kararın tebliğ edilmesi istenerek sonucuna göre, verildiği takdirde temyiz dilekçelerinin de eklenmesi ve temyiz istemlerine ilişkin düzenlenecek ek tebliğname ile birlikte iadesinin temini için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 20.10.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11166, Karar No: 2007/12217, Tarih: 18.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/11166 E.  ,  2007/12217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 22.02.2007 gün ve 2007/940-1666 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmış, mahkemece istek kabul edilerek dava konusu taşınmaza ait tapu kaydının iptaline yayla niteliği ile özel siciline kaydedilmesine karar verilmiş hükmü davalı taraf temyiz etmiş, Dairemizin 22.02.2007 gün 2007/940-1666 sayılı kararı ile onanmış davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yerel mahkemece yapılan yargılama toplanan deliller ve Dairemizcede benimsenen yerel mahkemenin gerekçesine göre, hüküm usul ve yasaya uygun bulunmuş temyiz istemi bu gerekçelerle karşılanarak karar onanmıştır. Onama tarihi itibarı ile Dairemiz kararında düzeltilmesi gereken bir yan yok isede,

Dairemiz kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davalı vekilinin karar düzeltme istemi açıklanan nedenle yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçeyle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 22.02.2007 tarih ve 2007/940-1666 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 18.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3963, Karar No: 2018/7721, Tarih: 13.12.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/3963 E.  ,  2018/7721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ: