muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7414, Karar No: 2012/14111, Tarih: 04.06.2012

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde; ... İli sınırları içerisinden çıkan 110 Litre/Saniye debisindeki ... su kaynağından enerji üretimi için davacı müvekkili ile davadışı DSİ arasında 15 Temmuz 2009 tarihli ... ve Hidroelektrik enerji üretim tesisinin su kullanımı hakkı ve işletme esaslarına ilişkin anlaşma” düzenlendiği, bu anlaşmaya göre müvekkilinin enerji üretimine başlayacağı anda dava konusu suyun 45 litre/saniyelik kısmının işletilmesi için davalılardan İl Özel İdaresi tarafından diğer davalı olan ... Kaynak Suları Meşrubat San.Tic.Ltd. şirketine 2886 sayılı Yasa gereği ihale ile 05.09.2007 tarihli kira sözleşmesiyle 10 yıl süreli olarak yıllık 1.025.000 TL’ye kiraya verildiğini, bunun sonucunda da suyun 45 litre/saniyesine davalılarca el konulması üzerine azalan su ile müvekkilinin işletme faaliyetlerine devam edemeyeceği ileri sürülerek, davacının su kullanma hakkına vaki müdahalenin önlenmesine, muazaranın giderilmesine davalı tarafın üst katlardan suyu almak üzere inşa etmiş olduğu isale hattı borularının sökülerek kal’ine karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.Davalılar vekili cevap dilekçelerinde, 167 sayılı Yeraltı Suları Kanununun 4.maddesine göre devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yeraltı sularının 2886 sayılı Kanun hükümlerine uyularak İl Özel İdarelerince kiraya verilebileceğini bundan dolayı da dava konusu suyun bir kısmının (45 litre/saniye) davalılardan il özel idaresince diğer davalıya 05.09.2007 tarihinde imzalanan kira sözleşmesiyle işletme hakkı verildiğini, kullanımın yasaya dayandığı ileri sürülerek, davanın reddini dilemişlerdir.Mahkemece, dava konusu suyun 167 sayılı Yasanın 4.maddesine göre 2886 sayılı Kanun hükümlerine uyularak, davalılardan İl Özel İdaresince diğer davalıya kira sözleşmesiyle 10 yıllığına kiraya verildiğini, davalı İl Özel İdaresinin yaptığı işlemlerin idari işlem niteliğinde olduğunu, bu işlemlere karşı idari yargı yerinde dava açılabileceğini, görevli mahkemelerin İdare Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle, görev yönünden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.167 sayılı yeraltı suları hakkındaki kanunun 4.maddesinde, "Kullanma ve işlenerek veya doğal haliyle içme suyu olarak satılmak üzere çıkarılan yeraltı suları, hazinenin özel mülkiyetinde ve devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdeki kaynak suları 2886 sayılı Kanun hükümlerine uyularak İl Özel İdaresince kiraya verilir" hükmü yer almaktadır.Yukarıda bahsi geçen 167 sayılı Yeraltı Suları hakkındaki kanunun 4.maddesine dayanılarak dava konusu su, 2886 sayılı Yasadaki prosedür uygulanarak ihale ile davalılardan İl Özel İdaresi tarafından diğer davalı ... Kaynak Suları Meşrubat Sanayi A.Ş.'ye kiraya verilmiş ve davalılar arasında da bununla ilgili olarak 05.09.2007 tarihli 10 yıllık süreli kira sözleşmesi imzalanmış, davalılar dava konusu suya bu sözleşme ile tasarrufta bulunmuşlardır.

Somut olayda; 2886 sayılı Yasadaki prosedüre uyularak davalılar arasındaki söz konusu kira sözleşmesi akdedilmiştir. 2886 sayılı Yasadaki prosedürün uygulanması ihale aşamasına ilişkindir. İhale aşaması bitince taraflar arasındaki kira sözleşmesi imzalanmıştır. Kira sözleşmesiyle, suyun kullanım hakkı davalılardan ... Kapalı Suları Meşrubat San.Tic.A.Ş.’nin tasarrufu altına girmiştir.

Bu nedenledirki, davalılar arasındaki ilişki sözleşme ilişkisidir. Sözleşme ilişkisinden doğan davadaki görevli mahkeme Adli Yargı Mahkemeleridir. Mahkemece davanın esasına girilerek sonucu dairesinde hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Diğer yandan; gerçek kişiler veya özel hukuk tüzel kişileri aleyhine idari yargıda dava açılamaz. Bu nedenle de, davalılardan özel hukuk tüzel kişisi olan ... Kaynak Suları Meşrubat San.Tic.Ltd.Şti. yönünden de yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmiş olması da doğru değildir. Bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4263, Karar No: 2020/2320, Tarih: 03.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/4263 E.  ,  2020/2320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-e. maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gündüz vakti tek yönlü iki şeritli yolun sağ şeridinde seyreden katılan ...'in idaresindeki aracın arka kısmına, aynı istikamette geriden gelen tırın çarptığı ve olay yerinden kaçtığı, tanık beyanına göre tespit edilen plaka bilgisine göre tırın Küre İnşaat adına kayıtlı olup Beykoz Belediyesi hizmetinde kullanılması için kiraya verildiği ve aracın görev nedeniyle sanığa zimmetli olduğu, Beykoz Belediyesinin 14/04/2015 tarihli cevabında ise aracın olay tarihinde belediye garajında olduğu ve görevlendirilmediğinin bildirildiği dikkate alındığında, sanığın olay günü katılanın aracına çarpan tırı kullandığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla, sanığın beraatine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının sanığın ifadelerinin suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin dosya kapsamında sabit olmasına rağmen ve yine dosya ile ilgili olarak olay mahallinde keşif yapılarak ve bilirkişi raporu düzenlenerek kusur durumu sonucuna göre ceza verilmesi gerekirken sanık hakkında beraat kararı verilmesinin yasa ve usule aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 03/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/964, Karar No: 2010/7023, Tarih: 24.05.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/964 E.  ,  2010/7023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... İlçesi ... Bölgesi .... ada C,1-1 Blok 4.Kat 21 nolu konutun su aboneliğinin tesisi için davalı kuruma müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı olarak talep ettiği 124,32 TL ödediğini,kalan 1.320 TL ‘nin taksite bağlandığını ve kendisinden senetler aldığını bu talebin yasal dayanağının olmadığını, bu nedenle ödediği bedelin iadesine, verilen senetlerin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının satın aldığı meskenin olduğu yerde ada dışı ana kanalizasyon toplama kanallarını belediyenin yaptığını,Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş;hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre 2010/964-7023

yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevsi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Bu durumda dosyada mevcut ASKİ Genel müdürlüğü tarafından ... Büyükşehir belediyesi Hukuk Müşavirliğine hitaben gönderilen 19.06.2009 tarihli yazıda aboneliğe konu binanın cephesinin bulunduğu Mevlana caddesinde 30.05.1994 yılında işletmeye alınan pis su hattının mevcut olduğu,binanın deşarjının bu hatta verildiğine ilişkin cevabi yazı içeriği de gözetilerek, davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi çalışması olup olmadığına dair tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18187, Karar No: 2013/22831, Tarih: 07.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/18187 E.  ,  2013/22831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

19/11/2009 (Mühür bozma)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat, Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6352 sayılı Yasanın geçici 2.maddesinin 2.fıkrası uyarınca Darimizin 27.07.2012 günlü iade kararı sadece elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olup, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvuruları geçerli olduğundan, bu suç yönünden yeniden verilen hükmün hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek, katılan kurum vekilinin mühür bozma suçundan 18.06.2009 tarihinde verilen karar ile 19.12.2012 tarihinde karşılıksız yararlanma suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/285, Karar No: 2015/18977, Tarih: 26.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/285 E.  ,  2015/18977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/04/2014

NUMARASI : 2012/426-2014/116

Uyuşmazlık ve mahkemenin nitelendirmesi "teminat bonosu nedeniyle menfi tespit istemine ilişkin olup, yargılama esnasında verilen ihtiyati tedbir kararına itirazın reddi kararı 19. Hukuk Dairesince onanmış olup adi ortaklıkla ilgili bir talep bulunmamaktadır.

Davanın niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 19.Hukuk Dairesinindir. 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12038, Karar No: 2020/918, Tarih: 05.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/12038 E.  ,  2020/918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali, Terkin, Elatmanın Önlenmesi, Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın tavzih talebinin reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, 3246 parsel nolu taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kalan bölümünün tapusunun iptalini, davalıların el atmasının önlenmesini, binanın kalini talep etmiştir.

Dava tapu iptali, terkin, el atmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm taraflarca temyiz edilmeksizin kesinleşmiş, davacı vekilinin 25.10.2017 tarihli tavzih talebi mahkemenin 27.04.2018 tarihli ek kararı ile reddedilmiş, bunun üzerine mahkemenin tavzih talebinin reddine ilişkin ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

SONUÇ : Davacı vekilinin 27.04.2018 tarihli ve 2013/389 Esas, 2014/305 Karar sayılı ek kararına yönelik temyiz itirazı yönünden, dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, davacının tavzih talebinin yeni dava konusu yapılabilecek hususlardan olmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 3402 Sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 05/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11102, Karar No: 2022/14887, Tarih: 31.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/11102 E.  ,  2022/14887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki davada Ankara 3. Tüketici ile Pozantı Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Ankara 3. Tüketici Mahkemesince, dava konusu edilen icra dosyasına yapılan itiraz ile sadece takip konusu borca yönelik olarak itiraz yapıldığı, icra dairesinin yetkisine itiraz edilmediği bu haliyle icra dairesinin yetkisinin kesinleşmiş olduğu anlaşılmış ise de, gerek dava konusu geçiş işleminin yapıldığı yer, gerekse davalının yerleşim yerinin Adana-Pozantı ilçesi olması, davalının süresinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmak suretiyle yetkili mahkemeyi de gösterdiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Pozantı Asliye Hukuk Mahkemesince (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) ise, para borcu götürülecek borçlardan olduğundan ifa yerinin davacının yerleşim yeri olduğu, HMK’nın 10. maddesine göre ifa yeri mahkemesinin de yetkili olduğu (Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 2021/18400 Esas, 2021/5855 Karar sayılı ilamı) değerlendirildiğinde davanın yetki kuralına göre davanın ilk açıldığı yetkili mahkeme olan Ankara 3. Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesi ile birlikte, müvekkili şirket tarafından işletilen köprü ve otoyoldan, davalıya ait 33 ABK 767 plakalı araç ile gerçekleştirilen ihlalli geçiş nedeniyle doğan ve yasal süresi içerisinde ödenmeyen geçiş tutarı ve yasadan kaynaklı para cezasının tahsili amacıyla Ankara 9. İcra Müdürlüğünün 2020/10395 Esas sayılı dosyası ile davalı hakkında başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini, takibin durduğunu bu nedenle itirazının iptali ile alacağın yasal faizi ve diğer tüm ferileri ile birlikte tahsili için takibin devamına ve borçlu aleyhine % 20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanun’un 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 89. maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 73. maddesinin beşinci fıkrasında "Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir." denilmekte ise de bu kural 6100 sayılı HMK’nın yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Dosya kapsamından, davacı şirketin merkezinin ... olduğu, davalının yerleşim yerinin ise ...olduğu, tüketici mahkemesinde görülen davalarda yetki kesin olmadığından ve birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davacı şirketin merkezinin bulunduğu Ankara 3. Tüketici Mahkemesinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre, davanın Ankara 3. Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince Ankara 3. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 31.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6874, Karar No: 2012/8768, Tarih: 05.07.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/6874 E.  ,  2012/8768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada ... Sulh Hukuk ve .... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vesayet hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Söke Sulh Hukuk Mahkemesince, vasi değişikliği isteminin daha önce vesayet kararını veren ... Sulh Hukuk Mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

Gediz Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kısıtlının adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki son yerleşim yeri adresine göre yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/724 esas, 2005/80 karar sayılı ilamıyla kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vesayet kararı verilmekle kısıtlının yerleşim yeri artık karar veren vesayet makamının bulunduğu yer olur. (TMK.md.21/2) Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. ( TMK. md.412/1) Kısıtlının yerleşim yerinin değiştirildiğine ilişkin vesayet makamının herhangi bir izni bulunmamaktadır. Böyle bir izin alınmaksızın kısıtlının vesayet makamının bağlı bulunduğu yer

dışına gitmiş olması veya başka bir yerde oturuyor olması o yeri yetkili kılmaz. Bu durumda uyuşmazlığın vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Gediz Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/281, Karar No: 2019/249, Tarih: 14.01.2019

**10. Ceza Dairesi         2016/281 E.  ,  2019/249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içerdiğinden, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti için, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup kesin bir şekilde belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,