muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8636, Karar No: 2017/700, Tarih: 07.03.2017

Davalı ...Doğalgaz... Tic. Ltd. Şti. vekili, davaya bir itirazlarının olmadığını, sözleşmenin feshi istemini kabul ettiklerini, sözleşmenin feshi sebebiyle müvekkili şirketin yapmış olduğu 2.000.000,00 TL'ye yakın imalat bedelinin müvekkili şirkete ödenmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalılar ... ve ..., davayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

Diğer bir kısım davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, inşaatın geldiği seviye itibariyle davalı yüklenicinin edimlerini yerine getirmeyip temerrüde düştüğü, davalı yüklenicinin de cevap dilekçesinde davacıların geriye etkili fesih taleplerini kabul ettiği, yükleniciden devam eden inşaattan bağımsız bölüm arsa payını satın alanlar satın aldıkları bu bağımsız bölümlerin arsa payları ile tapularına ancak yüklenicinin arsa sahibine karşı edimini ifa etmesi durumunda hak kazanabileceği, inşaat halindeki bir binada arsa payı (bağımsız bölüm) satın alanların iyiniyetli olduklarının kabul edilemeyeceği gerekçeleriyle sözleşmenin geriye etkili olarak feshine, davaya konu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile kat irtifakı kurulmazdan önceki tapudaki hisseleri oranında ve takyidatsız olarak davacı arsa malikleri adına kayıt ve tesciline, davalı yüklenicinin dava konusu taşınmaza ne tür müdahalede bulunduğu açıklanmadığı, herhangi bir delil bildirilmediği gerekçeleriyle müdahalenin meni talebinin reddine, davacının yapmış olduğu 10.000,00 TL imalat bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalı arsa sahiplerinden kat irtifakı kurulmadan önceki tapudaki hisseleri oranında tahsiline, diğer birleşen dosyada, dava konusu bağımsız bölümlerin davalı arsa malikleri adına tescil isteminde hukuki yarar bulunmadığından talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı ...bank vekili, müdahil ... vekili, ...Doğalgaz İnş. Müh. Taah. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, birleşen her iki dava davacıları ..., ..., ... vekili, ..., birleşen dava davalıları ..., ...,..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... Malzeme San. ve Tic. A.Ş. vekili, ...bankası vekili, davalılar ..., ..., ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalı ...bank vekili, müdahil ... vekili, ...Doğalgaz İnş. Müh. Taah. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, birleşen her iki dava davacıları ..., ..., ... vekili, ..., birleşen dava davalıları ..., ...,..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... Malzeme San. ve Tic. A.Ş. vekili, ...bankası vekili, davalılar ..., ..., ... vekili temyiz etmiştir.

1-Davacılar vekili, dava dilekçesinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye avans niteliğinde verilen ve yüklenici tarafından diğer davalılara devir edilen arsa paylarının tapusunun iptali ile tescilinin yanı sıra tapu kayıtları üzerine konulan haciz, tedbir, ipotek ve her türlü takyidatın da kaldırılmasını istemiş, mahkemece anılan istemin kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece tapu kayıtları üzerinde yüklenici veya davalıların borcu nedeniyle konulmuş olan tüm takyidatların kaldırılmasına karar verilmiş ise de lehine takyidatları kaldırılan bir kısım lehtarların işbu davada taraf olarak gösterilmedikleri anlaşılmış olup, adı geçenlerin aleyhine karar verilmiş olması nedeni ile, bu lehtarların tümünün işbu davada hasım olarak gösterilmesi zorunlu olup, bu husus gözetilmeksizin ve taraf teşkili usulünce sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3071, Karar No: 2008/4600, Tarih: 08.07.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/3071 E.  ,  2008/4600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı ile davalı ... vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ile davalı ... vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan, bakiye 196,90 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...’ten alınmasına, 08.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11282, Karar No: 2021/18889, Tarih: 09.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/11282 E.  ,  2021/18889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 23/01/2015 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 17/02/2015 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-a, 152/1-a, 31/2. maddelerinde belirtilen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımının, 06/03/2013 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3762, Karar No: 2013/12314, Tarih: 01.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/3762 E.  ,  2013/12314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlu, iflas erteleme davasında verilen tedbir ara kararı nedeniyle takibin iptalini talep etmiştir. Mahkemece, iflas erteleme davasında verilen tedbir kararı kaldırıldığından şikayetin reddine karar verildiği görülmüştür.

Her ne kadar şikayet tarihinden sonra, karar tarihinden önce 04.09.2012 tarihinde Bala Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/278 - 2012/191 K. sayılı kararı ile tedbirin kaldırılmasına karar verilmiş ise de; 28.11.1956 tarih ve 15/15 Sayılı İBK. ve HGK.nun 17.3.1954 tarih ve 3/40-49 sayılı kararları gereğince; her dava açıldığı tarihteki koşullara ve hukuki duruma göre hükme bağlanır.

Bala Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/278 Esas sayılı iflasın ertelenmesi davasında verilen 16.12.2011 tarihli ihtiyati tedbir kararı ile “İİK'nun 206/1. maddesi sırasında belirtilen takiplerin dışında kalan ilamlı ve ilamsız takipler ve 6183 sayılı yasa uyarınca yapılan takipler de dahil olmak üzere tüm takiplerin ihtiyati tedbir yoluyla önlenmesine” karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 179/b madde hükmü gereğince, açılan iflasın ertelenmesi davası nedeniyle verilen bu tedbir kararı üzerine borçlu aleyhine 6183 Sayılı Kanuna göre yapılan takipler de dahil olmak üzere bütün takipler durur.

O halde mahkemece; takip, alacaklı tarafından bu tedbir kararından sonra 03.07.2012 tarihinde başlatıldığından ve “takiplerin önlenmesine” ilişkin tedbir kararı verildiğinden, şikayetin  kabul edilerek  tedbirden sonra  başlatılan bu takibin iptaline karar vermek gerekirken, yazılı gerekçe ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4481, Karar No: 2018/9883, Tarih: 25.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2015/4481 E.  ,  2018/9883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet ile tedavi denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 25.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20669, Karar No: 2014/12119, Tarih: 24.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/20669 E.  ,  2014/12119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/105942

MAHKEMESİ : Didim(Yenihisar) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2012

NUMARASI : 2011/186 (E) ve 2012/90 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın duruşmada katılanı dışarı çıkarmak için kolundan tuttuğunu beyan ettiği kovuşturmada dinlenmesinden vazgeçilen tanık Nuran'ın ise sanığın katılanı kolundan tutup kapıya doğru savurduğu şeklindeki ifadesi ve adli rapor karşısında sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca talep gibi BOZULMASINA, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8950, Karar No: 2019/17419, Tarih: 31.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/8950 E.  ,  2019/17419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 05/02/2019 gün ve 2017/21682 Esas - 2019/1205 Karar sayılı ilama karşı davalılardan ... vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir .

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilinin temyizi üzerine Darimizce düzeltilerek onanmış ve karara karşı davalılardan ... vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuş ise de;

Davalılardan ... vekili ... UYAP sistemi üzerinden Dairemize gönderdiği dilekçe ile karar düzeltme taleplerinden vazgeçtiklerini bildirmiş olmakla, ... 3. Noterliğinin 15/05/2015 tarih ve 01469 sayılı vekaletname içeriğinden de karar düzeltme taleplerinden feragat etmeye yetkili olduğu anlaşıldığından,

Vaki feragat nedeniyle davacı idare vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine 31/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4895, Karar No: 2011/4620, Tarih: 25.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4895 E.  ,  2011/4620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/04/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalının dava dışı eşi ve çocuklarının kapattığı iddia olunan su kanalından taşan suların verdiği zararın tazmini talebinden ibaret olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı ...'ün eşi ve çocuklarının sulama kanaletinin önünü kapatması nedeni ile kanaldan taşan suların bahçesini bastığını ve zarar verdiğini iddia etmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 369. maddesine göre ev başkanı, ev halkından olan küçüğün verdiği zarardan sorumludur. Anne ve baba velayetleri altındaki küçüklerin üçüncü kişilere karşı yasal temsilcidir. Buna göre çocukların eylemleri nedeni ile ev başkanının sorumlu tutulabilmesi için çocukların velayet altında küçük olmaları gerekir. Dolayısı ile mahkemece çocukların velayet altında olup olmadıklarının araştırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dava dilekçesinde davalının eşinin eylemi nedeni ile de sorumlu tutulması istenmiştir. Eşlerin birbirlerinin eylemlerinden sorumlu tutulmalarına ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmadığından davalıya eşinin eylemi nedeniyle husumet yöneltilemez.

Yerel mahkemece yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeden açıklanan şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2285, Karar No: 2018/6240, Tarih: 31.05.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/2285 E.  ,  2018/6240 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme suçlarından sanık ... hakkında 25.09.2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1., 5237 sayılı TCK.nun 170/1-c. maddeleri ve fıkraları uyarınca hükümlülüğüne dair; BAKIRKÖY 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2015 gün ve 2009/105 esas, 2012/984 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hüküm bakımından yapılan incelemede;

Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde gaz dağılımını temin eden gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, bu haliyle uygun çapta, özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim atılabileceği ancak, teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin tespit edilmemesi, sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ve sanığın da silahın kuru sıkı silah olduğunu savunması karşısında sanığın, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraati ve bizatihi suç teşkil eden tabancanın müsaderesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hüküm bakımından yapılan incelemede;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, kavga sırasında sanığın, karşı tarafı korkutmak amacıyla havaya doğru ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCK.nun 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK.nun 170/1-c maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca CMUK 326/son maddesinden kaynaklanan müktesep hakları saklı kalmak üzere BOZULMASINA, 31.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1647, Karar No: 2019/6143, Tarih: 03.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1647 E.  ,  2019/6143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Kuşadası 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 16/12/2015 gün ve 2015/36 - 2015/517 sayılı kararı onayan Daire'nin 26/12/2017 gün ve 2016/5095 - 2017/7613 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların dava dışı limited şirket ortakları iken davalının taahhüt ettiği sermaye payının bir kısmını ödedikten sonra, ödediği miktarı da geri alarak, ortaklıktan ayrılmak istediğini, ancak sermaye payının iadesinin mümkün olmadığını bilen davalının davacıya zorla, şirkete ödediği sermaye payının davacının kişisel borcu gibi gösteren bir sözleşme imzalattığını ve bu sözleşmeye dayanarak aleyhinde icra takibi yaptığını ileri sürerek sözleşmenin iptali ile davalıya borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili derdestlik itirazında bulunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 03/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.