muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3144, Karar No: 2023/160, Tarih: 23.01.2023

6. 25.05.2015 tarihli ... bilirkişisinin raporunda; dava konusu yerin ... yatağı olduğu, 186 m² tecavüzlü yerin 80 m² terk edilmediği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm, 13.05.2015 tarihli raporda, suça konu yerin kamuya ait köyün kullanım alanları içerisinde ... yatağı olduğu, sanığın 80 m² tecavüzünün devam ettiğinin belirtilmesi ve idari soruşturma esnasında dinlenilen tanıklar M.A. ve M.K.'nın sanığın tarlalarına giden su yolunu kapattığını beyan etmeleri ve tüm dosya kapsamına göre; Arpadere köyünde bulunan köylünün ortak yararlanmasındaki ... yatağını çit ile çevirip ekip biçmek ve ağaç dikmek suretiyle işgal ettiği anlaşıldığından sanığın üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeden 5237 sayılı Kanunu'nun 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince mahkûmiyeti yerine beraat kararı verilmesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gümüşhacıköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2015 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11661, Karar No: 2013/12664, Tarih: 28.05.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/11661 E.  ,  2013/12664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin kesinleşen işe iade davası sonucu yapılan başvuruya rağmen davacının işe başlatılmayarak işveren tarafından feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini belirterek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, ödenmemiş sair işçilik alacağının bulunmadığını, iş sözleşmesinin davalı şirketin ekonomik bakımdan zor durumda olduğundan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 29. maddesi kapsamında toplu çıkış yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı tanıklarının beyanları doğrultusunda hesaplanan fazla mesai ücretinden %30 oranda hakkaniyet indirimi ile bilirkişi hesaplamaları doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı şirket vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Fazla çalışma ücretinin tanık ifadelerine göre belirlenmesi ve miktarın yüksek çıkması halinde işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izin mazeret gibi nedenlerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Yargıtay'ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak söz konusu alacakların işveren belgelerine göre tespit edilmesi halinde hakkaniyet indirimi yapılması söz konusu değildir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir.

Dosya içeriğine davacı Gördes Belediye Başkanlığından iş alan davalı şirket işçisi olarak Belediye işyerinde çalışmıştır. Dava konusu fazla çalışma ücreti davacı tanığı anlatımlarına göre hesaplanmış, davacı tanıkları işin bitiş saati ile ilgili olarak, genel beyanlarda bulunmuşlardır. Bilirkişi bu beyanları dikkate alarak fazla mesai hesaplaması yapmış ise de tanıkların bu genel beyanlarını teyit eden herhangi yazılı bir belge veya somut başkaca bir kanıtta dosyaya sunulmamıştır. Ayrıca dinlenen tanıklar davacının tüm çalışma süresince birlikte çalıştığı işçiler olmadığı gibi bir kısım tanıkların davalı işverene karşı işçilik alacağı davası bulunduğundan sözkonusu tanıkların davanın kabulünde menfaati olduğunun kabulü gerekir. Ancak bu durum tanık beyanlarının tümden geçersiz olduğunu da göstermeyeceğinden bu anlatımlara ve yapılan işin niteliğine göre fazla mesai yapıldığının da anlaşılmasına göre hakkaniyet indiriminin en az %50 oranında yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11271, Karar No: 2008/16018, Tarih: 20.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/11271 E.  ,  2008/16018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20.09.2007 gün ve 2007/9063-10954 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli taşınmazın resmi belgelerde ibreli ve yapraklı ağaç rumuzlu yeşile ... alanlar ile çevrili olduğu, beyaz alanlarda dahi ibreli ağaç rumuzunun bulunduğu, münhani eğimlerinin sık olduğu yerde işaretlendiği, 6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesi gereğince orman içi açıklık olarak değerlendirilerek davanın reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 09.06.1999 tarihinde yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 20/11/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28849, Karar No: 2015/7636, Tarih: 13.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28849 E.  ,  2015/7636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/08/2014

NUMARASI : 2013/1407-2014/1106

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Taşınmazların tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan ve taşınmazlara bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11855, Karar No: 2013/22164, Tarih: 12.06.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/11855 E.  ,  2013/22164 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/11855

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Konusu mal varlığı olan Borçlar Hukukuna ilişkin sözleşmelerden doğan davalarda yetki HMK.nun 10. maddesinde  belirtilen kurallara göre çözümlenir. Bu kanun hükmüne göre; “Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir.”

HMK'nun 17. maddesinde ise; “Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Sözleşmenin yerine getirileceği yer (aktin icra, ifa edileceği yer) mahkemesinin yetkisi öncelikle tarafların açık veya zımni isteğine göre tesbit edilir. Sözleşmede karşılıklı olarak değişik yerlerde yerine getirilecek  borçlar varsa (malın teslim edileceği yer-borcun ödeneceği yer) mal teslimi için açılacak dava teslim yeri mahkemesinde- borcun ödenmesi için açılacak dava ise borcun ödeneceği yer mahkemesinde açılabilir. Ancak sözleşmede açık ve zımni olarak sözleşmenin yerine getirileceği yerin anlaşılamadığı hallerde yetkili yer 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 89. maddesine göre  belirlenir. Yani davanın konusu sözleşme den doğan bir para borcu olup da sözleşmede aksi kararlaştırılmadı ise, borç alacaklının ödeme zamanındaki ikametgahında ödenir. Ancak aranacak ya da aldırılacak borçlar da Borçlar Kanununun 89/l. maddesi uygulanmaz. Ne varki  HMK.nun 10. maddesi hükmü yalnız hukuken geçerli olan sözleşmelerden doğan davalar hakkında uygulanacağından, geçersiz olan sözleşmelerden doğan davalarda, sözleşmenin ifa yerinde dava açılamaz, (sebepsiz iktisap gibi) genel yetkili yer olan yani davalının ikametgahında dava açılır.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 2001/12-1162-1191 sayılı kararında da  yukarıda açıklanan kurallar benimsenerek “HUMK.nun 10. maddesine göre sözleşmeden doğan davalarda tarafların sözleşmenin yerine getirileceği yer hakkında açık veya zımni isteklerinin anlaşılamadığı hallerde sözleşmenin yerine getirileceği yerin Borçlar Kanununun 73.maddesine (6098 sayılı BK 89.md) göre belirleneceği” açıklanmıştır. Ancak bu gibi hallerde Borçlar Kanunun 89. maddesinin uygulanabilmesi içinde akdi ilişkinin kabul edilmesi gerekmektedir.

Somut olayda İcra takibi cari hesap alacağına dayalı olarak ve genel haciz yolu ile başlatılmıştır. Borçlu yasal sürede icra dairesine başvurusunda yetkili icra dairesinin Kahramanmaraş İcra Dairesi olduğunu, takibin yetkisiz icra dairesinde başlatıldığını ileri sürmüştür. Alacaklı sadece kendi şirket merkezinin İstanbul olduğu gerekçesi ile yetki itirazının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, akdin icra olunacağı yerin öncelikle (varsa) taraflar arasındaki yazılı sözleşme istenerek belirlenmesi zorunlu olup, taraflar arasında sözleşme olup olmadığı irdelenmelidir. Sözleşme var ise taraflarca sözleşmede yetkili kılınan yer icra dairesi yetkilidir. Sözleşmede yetkili yer belirlenmemiş ise; alacak cari hesaptan doğan faturaların ödenmemesine ilişkin olduğundan faturada belirtilen malların nerede teslim edildiği belirlenmelidir, malların teslim edildiği yer akdin ifa edildiği yer olduğundan bu yer takipte yetkili olacaktır ve bu durumda BK  89. maddesi hükmü uygulanamaz. Aksi halde, yani sözleşme yok ve de faturadaki malların teslim edildiği yer belirlenemiyor ise genel hükümler dikkate alınarak HMK 7 uyarınca borçlu şirketin ikametgah adresi olan yerde takip yapılabilir.

O halde mahkemece yukarıda açıklanan kurallar ışığında inceleme yapılarak alınacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23250, Karar No: 2015/520, Tarih: 19.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/23250 E.  ,  2015/520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

... İş Mahkemesince davanın açılış tarihi itibariyle davaya bakma yetkisinin işin yapıldığı yer olan ... iline bağlı ... ilçesi Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) ya da şirket merkezinin bulunduğu yerin yargı bölgesi kapsamında olduğu ... İş Mahkemeleri olması gerektiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verildiği ... Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş mahkemesi sıfatıyla)ise davanın işçi ile işveren ilişkisinden kaynaklanan alacak davası olduğu ve davaya bakmakla yetkili mahkemenin işin yapıldığı yer olan ... iline bağlı ... ilçesi Asliye Hukuk (İş) Mahkemeleri ya da şirket merkezinin bulunduğu yerin yargı bölgesi kapsamında olduğu ... İş Mahkemeleri olması gerektiği, davalının yetki itirazında bulunarak dosyanın yetkili ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesine gönderilmesini talep etmesine rağmen dosyanın yetkisizlikle ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderildiği davalının tercih hakkına uyulmadığı, davalı yanın tercihi doğrultusunda davaya bakmaya ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin bakmaya yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek ortaya çıkan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Yargıtay ...Dairesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

HMK.’nın 22/II. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda,mahkemeler arasında karşılık olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamakta olup,mahkemece ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yetkili olduğundan bahisle ortaya çıkan yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.Oysa olumsuz yetki uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için kararda yetkili olduğu belirtilen ... Asliye Hukuk Mahkemenin(İş Mahkemesi Sıfatıyla) de karşı yetkisizlik kararı vermesi ve bu kararın kesinleşmesi gerektiğinden dosya hakkında karar verilmesine yer olmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın mahalline İADESİNE 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5512, Karar No: 2006/12344, Tarih: 22.12.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/5512 E.  ,  2006/12344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Tüketim Malları ve Paz.Tic.A.Ş.vek.Av.... Bal ile davalı ...vek.Av.A... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Lüleburgaz 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.12.2005 gün ve 1020-802 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen ... 14. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2005/195 Esas sayılı takip dosyasının eklenmesinden sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine ÇEVRİLMESİNE, 22.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4481, Karar No: 2019/3882, Tarih: 20.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4481 E.  ,  2019/3882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 30/06/2016 gün ve 2014/570-2016/576 sayılı kararı onama Daire'nin 05/06/2017 gün ve 2016/12533- 2017/3366 sayılı kararı aleyhinde davacı vekilİ tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, Royal Marmaris Turizm İşletmeciliği A.Ş’nin, 13.09.1991 tarihli genel kurul toplantısında alınan sermaye arttırımı kararında, sermayenin 400 milyon TL'den 6,5 milyar TL'ye çıkarıldığını, bu kararın aleyhine 13.12.1991 tarihinde iptal davası açıldığını, bu dava derdestken şirket sermayesinin önce 6,5 milyar TL'den 33 milyar TL'ye daha sonra da 33 milyar TL'den 233 milyar TL'ye çıkarıldığını, yine bu dava derdestken 18.11.2002 tarihli genel kurul kararıyla Royal Marmaris Turizm İşletmeciliği A.Ş.’nin şimdiki davalı şirket olan Robinson Tur. A.Ş. ile bütün aktif ve pasifleriyle birleşmesine karar verildiğini, yine 30.12.2002 tarihli olağanüstü genel kurul kararıyla tasfiyesiz infisah yoluyla bütün aktif ve pasifleriyle dava dışı şirketin davalı şirketle birleşmesine karar verildiğini, 30.12.2002 tarihli birleşme sözleşmesinin kabulüne dair olağanüstü genel kurul kararının tescil edildiğini, sermaye arttırımı kararının iptaline ilişkin davanın sonuçlandığını, sermayenin artırılmasına ilişkin genel kurul kararının iptal edildiğini, kararın kesinleştiğini, yine açılan başka davada sermaye artırımına ilişkin genel kurul kararının iptaliyle eski sermayenin avdet ettiği ve ortakların pay oranları da geri dönmüş olduğundan sonraki tarihlerde yapılan olağan ve olağanüstü genel kurullarda alınan tüm kararların yoklukla malul olduğunun tespitine karar verildiğini, anılan kararın da kesinleştiğini, yoklukla malül birleşme kararının geçmişe etkili olarak ortadan kalktığını, bu hale göre malvarlığının intikali, sermaye artırımı, ortaklık haklarının değişimi vb. hiç yapılmamış addolunduğundan kesinleşen yargı kararı gereği külli halef olarak davalı şirketin tasarrufunda bulundurduğu tatil köyünün kira gelirinin davalılardan tahsili ile dava dışı şirkete verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davanın aktif husumet yokluğundan reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davanın aktif husumet yokluğundan reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 20/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5548, Karar No: 2025/349, Tarih: 09.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/5548 E.  ,  2025/349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/307 Esas, 2024/13 Karar

DAVACILAR : ... vd. vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 02.05.2014

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki çekişmeli taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı ... ve davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dava konusu taşınmaza ait ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavüllü tapu kayıtları ile tüm maliklerini, takyidatlarını, şerhlerini ve edinme sebeplerini gösterir şekilde (özellikle davacı ...'in taşınmazı satın aldığı 17.05.2022 tarihi itibarıyla tapu kaydında yer alan şerhleri gösterecek şekilde) tescile esas dayanak olan ilgili Tapu Müdürlüğünden alınan belgelerin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

09.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6532, Karar No: 2019/6628, Tarih: 26.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/6532 E.  ,  2019/6628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davalı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26/03/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik değerlendirmede; davacı tanığı ..., kendisinin 2011 yılı mayıs ayına kadar çalıştığını, diğer davacı tanığı Harun ise, 2013 yılı ocak ayına kadar çalıştığını ifade etmiştir. Bu halde, 2013 yılı ocak ayı ve sonrasındaki döneme ilişkin, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil çalışmasının bulunduğu hususunda, görgüye dayalı tanık beyanı bulunmadığı gibi, yazılı bir delil de yoktur. Hesaplama döneminin tespitinde bu yöne dikkat edilmemesi hatalıdır.