muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/4037, Karar No: 2007/11623, Tarih: 05.07.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/4037 E.  ,  2007/11623 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, 01.03.1987 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, mahkeme kararının dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının 1.3.1987 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir..

Mahkemece davacının 1.3.1987-17.11.1994 ve 1.6.1998-5.1.2006 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, mahkeme kararının dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının 1.3.1987 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir..

Mahkemece davacının 1.3.1987-17.11.1994 ve 1.6.1998-5.1.2006 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının, muhtar beyanına göre 27.2.1987 tarihli giriş bildirgesi ile 1.3.1987 tarihinde Kurumca resen tarım ... sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı, 7.12.1983 tarihinden itibaren ... Ekiciler Kooperatifine üye olduğu, 29.3.2005 tarihinden itibaren ziraat odası kaydının bulunduğu, 17.11.1994 tarihli TİB formuyla davacı tarımsal faaliyetinin bulunmadığını Kurum’a bildirdiği, davacının teslim ettiği ürünlerden 19.4.1995, 20.5.1998, 20.6.2000, 20.6.2001,18.5.2003 tarihlerinde prim kesintilerinin yapıldığı görülmektedir.

Somut olayda davacı 17.11.1994 tarihli dilekçesiyle tarımsal faaliyeti bulunmadığını bildirdiğinden bu tarihten sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerekir. Mahkemece davacının 1.3.1987-17.11.1994 tarihleri arsında tarım ... sigortalısı olduğuna ilişkin olarak verilen tespit kararı doğru ise de 17.11.1994 tarihinden sonra 2926 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılığı prim kesintisinin yapıldığı 19.4.1995 tarihini takip eden aybaşı olan 1.5.1995 tarihinden başlatılması gerekirken 1.6.1998 tarihinden başlatılarak yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1.bendinin tamamen silinerek yerine “Davanın kısmen kabulüne, davacının 1.3.1987-17.11.1994 ve 1.5.1995-5.1.2006 tarihleri arasındaki dönemlerde tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine fazla istemin reddine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 5.7.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16747, Karar No: 2018/140, Tarih: 09.01.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/16747 E.  ,  2018/140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı 3. kişi vekili, 05.07.2012 tarihli haciz esnasında mülkiyeti müvekkiline ait yetişmemiş mahsulün haczedildiğini ileri sürerek davanın kabulü ile haczin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, haczin 3. kişinin paydaşı olduğu tarlada yapıldığı ve tarlada ekili bulunan ayçiçeklerinin haczedildiği, mahkemede dinlenen davalı tanıklarının beyanlarına göre, tarlada ekili bulunan ayçiçeklerin %50 hissesinin borçluya, %50 hissesinin ise dava dışı ...’ye ait olduğu, her ne kadar davacı tarafından borçlu ...’in işçilik bedelini alarak tarlanın sürme işi ile ayçiçeği ekim işini yaptığı ileri sürülerek yapılan bu işlerin karşılığının ödendiğine dair şahit ...ve davalı borçlunun imzalarını taşıyan 2 adet belge ibraz edilmiş ise de, ibraz edilen belgelerin her zaman düzenlenebilecek belgelerden olup tek başına istihkak iddiasını ispatlayacak nitelikte belgeler olmadığı, İİK'nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesinin borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olup, davacı 3. kişinin bu yasal karinenin aksini kesin ve güçlü delillerle ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı 3. kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 09.01.2015 tarihli ek karar ile, kararın miktar itibarıyla kesin olduğu, temyiz kabiliyetinin bulunmadığından bahisle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu kez ek karar davacı 3. kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nun 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre; davaya konu mahcuzların kıymet takdirinin yapılmadığı görülmekle birlikte,yetişmemiş mahsul niteliğindeki mahcuzların kendisine satış yetkisi verilen yediemin tarafından 16.08.2012 tarihinde 13.684,00 TL’ye satıldığı, davacı 3. kişinin tüm mahsul üzerinde istihkak iddiasında bulunduğu nazara alındığında mahcuzların değerinin karar tarihi olan 2014 yılının temyiz sınırı olarak belirlenen 5.440,00 TL'nin üzerinde olduğunun kabulü gerekir. Bu sebeple; ... 3. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 09/01/2015 tarihli ve 2012/535 Esas, 2014/715 Karar sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, davacı 3. kişi vekilinin 11.12.2014 tarihli asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre, haczin yapıldığı adresin borçluya ödeme emrinin tebliğ edildiği adres olmadığı, haciz esnasında borçlunun haciz mahallinde hazır olmadığı, yine yetişmemiş mahsul haczinin yapıldığı ... İli ... İlçesinde ... 1122 parsel sayılı taşınmazda 3. kişinin paydaş olduğu dikkate alındığında, İİK 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin davacı 3. kişi yararına olduğu, alacaklı tarafından sunulan delillerle karinenin aksinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde ispat edilemediği, kaldı ki haciz esnasında beyanları alınan bilahare mahkemede tanık olarak dinlenen... ve ...’un görgüye dayalı bilgilerinin olmadığı, haciz yapılan tarladaki mahsulün borçlu ile birlikte kendisine ait olduğunu iddia eden tanık ... tarafından ibraz edilen, borçlu ile tanık arasında imzalanan, haciz yapılan taşınmaza ilişkin olup olmadığı anlaşılamayan ve kiralayanın imzasını taşımayan adi nitelikteki kira sözleşmesinin karinenin aksini ispatlamaya elverişli olmadığı dikkate alınmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Açıklanan hukuki ve maddi olgulara göre, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı 3. kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 09.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6114, Karar No: 2018/9654, Tarih: 19.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/6114 E.  ,  2018/9654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Değişen suçun vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8747, Karar No: 2012/20284, Tarih: 17.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/8747 E.  ,  2012/20284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1)Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişi raporunda dava konusu yerin 766 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan kadastro çalışmalarında orman olarak bırakıldığını; orman mühendisi bilirkişinin raporunda ise en eski tarihli hava fotoğraflarının 1940 yıllarında çekilip siyah beyaz ve çok küçük ölçekli olduklarından dava konusu gibi küçük arazilerin fotoğrafta seçilemediklerini, ayrılamadıklarını, bu nedenle hava fotoğraflarının uygulanamadığını, 1952 tarihli memleket haritasında büyük çoğunluğunun yeşil renkli çalılık ve ağaç işaretli alanda kaldığını, yeşil boyalı ise de 1940 tarihli hava fotoğraflarından küçük tarla, bahçe ayrımı yapılamayarak harita oluşturulduğunu, 1972 tarihli amenejman haritasında da Bbt (bozuk baltalık) boyalı yerde kalmakta ise de amenejman haritasının yapılış maksat ve esasları gereği mülkiyet hakkı ve vasıflarını belirlemeyeceğini, arazideki incelemenin esas olup buna göre yerin orman sayılmayan yerlerden olduğunu belirtmek suretiyle çelişki yaratılmasına ; yine bilirkişi raporunda yerin eğiminin %10-12 olarak tesbit edilip sahada tek tük ve dağınık meşe ağaçlarının bulunduğunun tesbit edilmesine; suç tutanağı eki raporda ise yerin eğiminin % 50 ve devlet ormanına bitişik olduğunun ifade edilmesine göre dava konusu yere ait tapulama tutanakları ve ekleri ile uygulamaya elverişli hava fotoğraflarının ilgili yerlerden, celbedilip tapulama çalışmalarında dava konusu yerin hangi vasıfla tescil harici bırakıldığının tesbitinden sonra mahallinde konusunda uzman farklı orman mühendisleri ve harita mühendisinden oluşturulacak bir bilirkişi heyeti vasıtasıyla ve zabıt mümziilerinin yer gösterimi suretiyle yeniden keşif yapılarak memleket, amenejman, tapulama tutanak ve haritaları ile hava fotoğraflarının birlikte tatbik edilip yerin toprak yapısı, eğimi, muhafaza karakteri ve diğer teknik ve bilimsel özellikleri yönünden de inceleme yapılarak orman sayılan yerlerden olup olmadığının, geçmiş zaman içinde ormandan kazanılıp kazanılmadığının, hali hazırdaki durumu itibariyle orman vasfında olmamakla birlikte salt toprağının dahi orman sayılacağının da dikkate alınarak şüpheye yer vermeyecek şekilde tesbiti ve bilirkişi raporları arasındaki

çelişkilerin giderilmesinden sonra sanıkların hukuki durumlarının tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Kabul ve uygulamaya göre de ;

Ek raporları için bilirkişilere yeminleri verdirilmemek veya önceki yeminleri hatırlatılmamak suretiyle CMK'nin 64. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6111, Karar No: 2025/6204, Tarih: 19.06.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/6111 E.  ,  2025/6204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/701 E., 2024/1334 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/424 E., 2024/31 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek vekili tarafından her iki dava ve fer'îleri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/861, Karar No: 2007/835, Tarih: 14.11.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/19-861 E.  ,  2007/835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2007

Taraflar arasındaki “itirazın iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul Sulh 5.Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 20.10.2005 gün ve 2004/1335-2005/1058 sayılı kararın incelenmesi  Davacı/alacaklı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 19.Hukuk Dairesinin 07.11.2006 gün ve 2006/8871-10440  sayılı ilamı ile; (...Davacı vekili davalının müvekkiline olan borcunu ödememesi üzerine alacağın tahsili için yapılan icra takibinin haksız itiraz nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, %40 tazminat karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece davacının ikametgâhının Çatalca’da, davalının ise Trabzon’da olduğu, faturalarda İstanbul mahkemelerinin yetkili olduğunun belirtilmesinin yeterli olmadığı, icra takibinin yetkili icra dairesinde yapılmadığı için davalı tarafından icra dairesinin yetkisine itiraz edildiği ve geçerli bir takip bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiş ise de aleyhinde yapılan icra takibi üzerine icra müdürlüğüne vermiş olduğu itiraz dilekçesinde akdi ilişkiyi kabul ederek ödeme definde bulunmuştur. Bu durumda dava konusu alacak bir para alacağı olup, BK’nun 73 ve HUMK 10. mad. gereğince davacının ikametgâhı mahkemeleri ve icra daireleri yetkilidir.

Bu durumda mahkemece işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davacı/alacaklı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, İcra ve İflas Kanunu’nun 67.maddesine dayalı itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı/alacaklı ...... Kalemcilik Ticaret Anonim Şirketinin adresi Muratbey köyü ...... Mevkii, UKİ karşısı Çatalca/İstanbul’dur.

Davalı/borçlu .....Turizm İnşaat Otomotiv San.Tic.A.Ş.nin ticari merkezi,Ticaret Sicil Gazetesinin 11.12.2003 gün ve 5944 sayılı nüshasına göre, İstanbul/Kadıköy/Fikirtepe Hızırbey Cad.No:23 Kat:1 adresinde olup, bu şirkete ait “Hotel ......” işyeri ise Trabzon ilinin ...... İlçesindedir.

Davacı/alacaklı şirket, İstanbul 5.İcra Müdürlüğünün 2004/14490 E. sayılı dosyasında, 18.10.2004 tarihinde davalı/borçlu şirket aleyhine ilamsız icra takibine girişmiş; alacağın dayanağı olarak ta 20.02.2004 tarih ve 654708 nolu faturayı göstermiştir. Ödeme emri borçlu adresinde Hotel sahibi Selma Aktürk imzasına 22.10.2004 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Davalı borçlu şirket, imza sirküleri ekli, şirket ismi ve kaşesi altında çift imza taşıyan 28.10.2004 tarihli itiraz dilekçesinde;