muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/11481, Karar No: 2006/15002, Tarih: 11.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/11481 E.  ,  2006/15002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2006

Davacı, iş kazası  sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine;

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık; iş kazası nedeniyle yapılacak sağlık harcamalarının, maddi tazminat olarak davalı işverenden tahsiline ilişkindir. Mahkeme; işverenin bu yönde sorumluluğunu kabul etmişse de bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Gerçekten, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Yasası; işkazası nedeniyle işverenin sigortalısına karşı, işe Kurumca el koyuncaya kadar sağlık yardımlarını yapma ve vizite kağıdı düzenleme dışında bir yükümlülüğünü hükme bağlamamıştır.  Aksine; sözü edilen Yasanın, 14/3 maddesi; iş kazasının oluşumundan itibaren her türlü sağlık yardımları ile Kurumun sorumlu olduğunu kabul etmiştir. Sözü edilen Yasanın iş kazası ve meslek hastalığı sigorta kolunun getiriliş amaç ve nedeni; sigortalıların belirtilen türde bir zararla karşılaşmaları halinde onları doğrudan koruma altına alma ve kendilerine yardım yapacak kuruluşu belirlemektir. Şu duruma göre, bir iş kazası nedeniyle, sigortalının baş vuracağı mercii kendisini bu yönden güvenceye alan, Kurum ve onların sağlık kuruluşlarıdır. İşveren, bu tür zararlandırıcı olayların meydana gelmesi durumlarında; artık sigortalısına karşı muhatap olmaktan çıkar, kurum doğrudan devreye girer. Esasen işveren de belirtilen sigorta kolu nedeniyle Yasanın belirlediği orandan prim ödemek ve ayrıca koşulları varsa, Kurumun yaptığı harcamaları kuruma geri vermekle sorumlu tutulmuştur. Bu nedenle, gerek sigortalı gerekse işveren, iş kazası ve meslek hastalığı sigorta kolundan birbirlerine karşı değil, doğrudan Kuruma karşı sorumludurlar.

Belirtilen nedenlerle, davalı işverenin sağlık yardımlarından sorumlu tutulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin  bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarda açıklanan  nedenlerle  BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7491, Karar No: 2021/2401, Tarih: 08.03.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/7491 E.  ,  2021/2401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan bölge adliye mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 23,40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/605, Karar No: 2018/5524, Tarih: 11.09.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/605 E.  ,  2018/5524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.10.2012 gününde verilen dilekçe ile ... iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.04.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalı şirket ile davacı arasında imzalanan adi yazılı sözleşme gereğince 256 ada 61 ve 62 sayılı parseller üzerinde inşa edilen ... Sitesinden davacının satın aldığı taşınmazda, davacının kat mülkiyeti hissesi oranında arsa payının davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Yargılama sırasında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili olduğundan bahisle Av. ... tarafından verilen harçsız dilekçe ile, müvekkillerinin davalıdan alacaklı olduğunu ve taşınmaz üzerinde haciz kayıtları bulunduğunu, davacının amacının haciz sahiplerinin alacaklarını tahsil etmelerinin önüne geçmek olduğundan davaya müdahale taleplerinin kabulü ile davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından Mahkemece yanlış parselden davanın kabulüne karar verildiğinden bahisle temyiz edilmiştir.

Bunun yanı sıra hükmü feri müdahil ...'ın temyiz etmesi üzerine; Mahkemece 14/07/2015 tarihinde verilen ek karar ile, feri müdahillerin tek başlarına temyiz edemeyecekleri, yanında katıldıkları tarafın temyiz etmesi halinde temyiz haklarının olabileceğinden bahisle ...'ın temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklemekte; yüklenici, finansı sağlayan arsa malikinin taşınmazı üzerine bina yapma işini üstlenmekte, arsa maliki ise inşa edilecek binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye devretmeyi vaat etmektedir.

Yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat yapmakta olduğu veya arsa sahibinin aynı zamanda yüklenici sıfatıyla hareket ederek (yapsatçı konumunda) inşa etmekte olduğu binalardan bağımsız bölüm satın alınması halinde Borçlar Kanununun 163. maddesi (TBK m. 184) gereğince üçüncü kişiye yapılacak temlikin yazılı olması yeterlidir.

Somut olaya gelince;

Yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat yapmakta olduğu veya arsa sahibinin aynı zamanda yüklenici sıfatıyla hareket ederek (yapsatçı konumunda) inşa etmekte olduğu binalardan bağımsız bölüm satın alınması halinde Borçlar Kanununun 163. maddesi (TBK m. 184) gereğince üçüncü kişiye yapılacak temlikin yazılı olması yeterlidir.

Somut olaya gelince;

Yargılama aşamasında Mahkemece 28.11.2014 tarihinde yapılan keşif sonrası alınan 12.01.2015 tarihli bilirkişi raporunda davacının 62 sayılı parsel, B blok, 3. kat 14 numaralı dairede oturduğu ve kendisine düşen arsa payının 2/59 olduğu, yine mahkemece alınan 25.03.2015 tarihli ek bilirkişi raporunda ise davacının 61 sayılı parsel, A blok, 5. kat 11 numaralı dairede oturduğu ve kendisine düşen arsa payının 2/30 olduğu, dosyaya ibraz edilen ve davacıya ait elektrik faturasında davacının adresinin A blok 4. kat 13 numara, su faturasındaki adresinin ise B blok 13 numara olduğu ve söz konusu binaların ilgili Belediye'den ruhsat alınmadan inşa edildiği ve yapı kullanım belgelerinin olmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece iki rapor arasındaki çelişki giderilmeden ve davacı vekilinin müvekkilinin satın aldığı evin 62 sayılı parselde olduğuna yönelik itirazları karşılanmadan, 61 sayılı parselde kayıtlı taşınmazda davalı adına kayıtlı hissenin 30/30 olarak kabulü ile, 2/30 hissesinin iptal edilerek davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Ayrıca davacıya ait arsa payının 62 sayılı parselde olduğunun tespiti halinde, söz konusu parselin ... kayıt maliki ...'ın da davaya dahil edilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4104, Karar No: 2016/6682, Tarih: 04.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/4104 E.  ,  2016/6682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına-kısmen onanmasına dair Dairemizin 03.11.2015 gün ve 16492-20184 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Yargıtay ilamı ve davacı-davalı kadının karar düzeltme dilekçesinin davalı-davacı erkek vekiline tebliği için düzenlenen tebligat mazbataları davalı-davacı erkek vekilinin işçisi tarafından tebellüğ edilmiştir. Ancak tebligat mazbatalarında davalı-davacı erkek vekilinin tebliğ esnasında nerede olduğuna dair bir beyan bulunmadığı için yapılan tebliğler usulsüzdür. Açıklanan sebeple Yargıtay ilamı ve davacı-davalı kadının karar düzeltme dilekçesinin davalı-davacı erkek vekiline usulüne uygun tebliği ile cevap ve karar düzeltme süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 04.04.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/4161, Karar No: 2012/6113, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4161 E.  ,  2012/6113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

03.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında ... köyü 133 ada 6 sayılı 25.264,03 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...’in zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak aslı cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir..

Davacı ... Yönetimi 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle Kadastro Mahkemesinde 2008/2 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 133 ada 6 sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukardaki esasa kayıt edildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen kesiminin ev ahır, seren ve fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından (B) ile işaretlenen kesim yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Orman Yönetiminin temyiz itirazları çekişmeli taşınmazın (B) ile işaretlenen kesimine yönelik olup, incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman bilirkişi raporuna, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan uygulama ve araştırma sonucu temyize konu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 19/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/31658, Karar No: 2012/40537, Tarih: 11.09.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/31658 E.  ,  2012/40537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2009/222985

MAHKEMESİ : İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2009

NUMARASI : 2007/407 (E) ve 2009/176 (K)

SUÇ : Kasten Yaralama, Konut Dokunulmazlığını Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Şikayetçilerin 12.12.2007 tarihli oturumda dile getirdikleri katılma istemleri hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, adli para cezalarına ilişkin sabıkasını değerlendiren ve 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesinde yer verilmeyen, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle kasten yaralama ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmolunan cezaların ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA 11.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5045, Karar No: 2014/3721, Tarih: 29.05.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/5045 E.  ,  2014/3721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ve ... İle davalı ... arasındaki davadan dolayı ... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 13.05.2013 gün ve 274-117 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık, taraflar arasında imzalanan temizlik, katı atık toplama ve nakli işine ait hizmet alımı sözleşmelerinden kaynaklanmaktadır. Davanın bu niteliğine göre temyiz incelemesini yapma görevi Dairemize ait olmayıp, Yargıtay Yüksek 13. Hukuk Dairesi'ne aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5554, Karar No: 2013/16111, Tarih: 16.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/5554 E.  ,  2013/16111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamu davasının düşürülmesine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre, mağdurun sanığın balta ile kendisine vurduğunu aşamalarda beyan ettiği ,sanığın savunmasının da aynı yönde olduğu, mağdurun alınan adli raporunda kafasının ortasında 3 cm.'lik cilt kesisi meydana geldiği yaralama eyleminde baltanın 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4. maddesi gereğince silahtan sayılması gerektiği halde delillerin hatalı değerlendirilmesi ile suçun şikayete bağlı olduğu kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16/04/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/698, Karar No: 2014/2023, Tarih: 18.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/698 E.  ,  2014/2023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2012/515-2013/776

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 23.10.1947 tarih 52 ve 54 sıra nolu tapu kaydına ve zilyedliğe dayanarak yörede 2004 yılında ilk kez yapılan ve 01.12.2006 - 01.06.2007 tarihleri arasında ilân edilen orman kadastrosu sırasında .. Köyü, .. Y.. Mevkiindeki taşınmazının tamamının, orman sınırı içine alınması işleminin yanlış olduğunu, bu yere ait sınırlamanın iptalini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne ve fen bilirkişisinin rapor ve krokisinde 5, 6, 7, 8, 9, 10 ve 11 noktalar ile sınırlandırılarak işaretlenen 674,14 m² yüzölçümlü bölümün kargir ev ve arsası niteliği ile davacı gerçek kişi adına tapuya tesciline karar verilmiş, Hazine vekilinin temyizi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 06.06.2011 gün ve 2011/3234-6827 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Bozma kararından sonra hükmün davalı Orman Yönetimi vekili yerine Orman İşletme Müdürlüğüne tebliğ edildiği, Orman Yönetimi vekili varken, asile yapılan tebligatın geçerli bir tebligat olmadığı, hükmün vekile tebliğ edilmesi gerektiğini bildiren 13.07.2011 tarihli dilekçesi üzerine karar davalı Orman Yönetimi vekiline tebliğ edilmiş ve hüküm davalı Orman Yönetimi vekili tarafından da temyiz edilmiş ve dava dosyası temyiz incelemesi yapılması için tekrar Yargıtay 20. Hukuk Dairesine gönderilmekle, 20. Hukuk Dairesinin 26/09/2011 tarihli 2011/11272-10461 sayılı ilâmı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle;”6831 sayılı Orman Kanunun değişik 11. maddesine göre, Kadastro Mahkemesi 6 aylık itiraz süresinde açılan ilk tahdit ve 2/B madde uygulamasına yönelik uyuşmazlıkların çözümünde görevlidir. Somut olayda; 6 aylık itiraz süresi geçtiğine ve dava tapu kaydına dayanılarak açıldığına göre, uyuşmazlığın çözüm yeri genel mahkemelerdir. Değinilen yön gözetilmeden işin esası hakkında hüküm kurulması doğru değildir.

Kabule göre de; orman kadastrosuna itiraz davasına bakmakla görevli kadastro mahkemesinin görevi, sadece dava konusu taşınmazın orman olup olmadığını belirlemek ve tescil konusunda ise tescil davasına bakma görevinin genel mahkemeye ait olması nedeniyle görevsizliğe karar vermekten ibaret olup, çekişmeli taşınmazın tapuya tesciline karar verilmesi de uygun görülmediğine” değinilmiştir.

Dava dosyası asliye hukuk mahkemesine aktarılmış, mahkemece, 674,14 m²'lik taşınmazın kargir ev ve arsası vasfıyla davacı adına tapuya tesciline kararı verilmiş, hüküm davalı Hazine ve davalı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası asliye hukuk mahkemesine aktarılmış, mahkemece, 674,14 m²'lik taşınmazın kargir ev ve arsası vasfıyla davacı adına tapuya tesciline kararı verilmiş, hüküm davalı Hazine ve davalı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, on yıllık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 3302 sayılı Kanuna göre 2004 ilâ 2005 yıllarında yapılıp, 02.06.2007 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

1) Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; dosyada mevcut fennî bilirkişi raporundan çekişmeli taşınmazın 101 ada 2 nolu parsel içinde kaldığı anlaşıldığı halde, 101 ada 2 nolu parsele ilişkin kadastro tesbit tutanağı ve tapu kaydı getirtilmediği gibi fennî bilirkişiler tarafından davacının dayandığı 23.10.1947 tarih ve 52 nolu tapu kaydının çekişmeli taşınmazı kapsadığı bildirilmiş olduğu halde, mahallinde 14.10.2010 tarihinde yapılan keşif sırasında mahalli bilirkişiler eliyle yapılan tapu uygulaması da yeterli olmayıp tapu kaydının sınırları tam olarak belirlenmemiş ve fenni bilirkişi raporuna ekli krokide de tapu kaydı sınırları gösterilmemiştir. Ayrıca, çekişmeli taşınmaza uyduğu bildirilen 23.10.1947 tarih 52 nolu tapu kaydının tüm geldileri getirtilmediği gibi, bu kayıtların kadastro sırasında herhangi bir parsele revizyon görüp görmediği de araştırılmamıştır.

Mahkemece, öncelikle çekişmeli taşınmazın içinde bulunduğu anlaşılan 101 ada 2 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tesbit tutanak örneği ile kadastro sonucu oluşan tapu kaydı ve dayanılan 23.10.1047 tarih ve 52, 53, 54 ve 55 nolu tapu kayıtları tüm geldi ve gitti kayıtları ile birlikte getirtilerek bu kayıtların kadastro sırasında herhangi bir parsele revizyon görüp görmediği araştırılmalı, revizyon görmüş ise bu parsellere ait kadastro tesbit tutanak örnekleri ile itirazlı iseler dava dosyaları, kesinleşmiş iseler kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları getirtilmelidir.

Tüm bu belgeler getirtildikten sonra, mahkemece, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ( Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis ve üç fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli dayanak tapu kayıtları değişebilir sınırları içerdiğinden, yöntemince zemine uygulanıp, 3402 sayılı Kanunun 20/C ve 32/3. maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamı belirlenmeli; bilirkişilere tapu kaydının sınırlarını izlemeye elverişli kroki çizdirilmeli ve tapu kaydının hukuki değerini yitirip yitirmediği araştırılmalıdır. Asıl taşınmazın kapsamı, orman veya ormandan açma değilse ve tapu kaydı miktar fazlası var ise miktar fazlasının eylemli ormandan açma yapılarak kazanıldığı kabul edilmeli; tüm deliller birlikte değerlendirip, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

2) Kabule göre; dava on yıllık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz ve tapu iptal, tescil davası niteliğinde olduğundan ve mahkemece davanın kabulüne karar verildiğinden çekişmeli taşınmazın içinde bulunduğu anlaşılan 101 ada 2 parselin 674,14 m2'lik kısmına yönelik olarak orman tahdidinin ve tapu kaydının iptaliyle bu kısmın orman sınırları dışına çıkarılmasına ve davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, orman tahdidinin iptali hakkında hiç hüküm kurulmamış olması ve 101 ada 2 parselin 674,14 m2'lik kısmının tapu kaydının iptaline karar verilmeden bu kısmın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş olması da usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 18/02/2014 günü oy birliği ile karar verildi.