muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9811, Karar No: 2012/17268, Tarih: 02.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/9811 E.  ,  2012/17268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kahta Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.01.2012 tarih ve 2009/354-2012/18 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 02.11.2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin murisinin Kahta’dan Giresun’a gitmek üzere yolcu olarak içinde bulunduğu minibüsün kaza yapması sonucu vefat ettiğini, aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesinin bulunmadığını, alacağın tahsili için başlatılan takibe davalının haksız ve kötüniyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazaya neden olan aracın şehirlerarası yolcu taşıma yetki belgesinin bulunmadığını, bu nedenle ferdi kaza koltuk sigorta sözleşmesi yapılma zorunluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların murislerinin içinde bulunduğu minibüsün şehirlerarası yolcu taşıma yetki belgesinin bulunmamasının taşımanın ticari taşıma olmadığı anlamına gelmediği, aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta sözleşmesi yaptırması gerektiği halde bunun yapılmadığı, bu nedenle oluşan zarardan davalı ... Hesabının sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalının takibe yaptığı itirazın asıl alacak yönünden iptali ile takibin devamına ve alacağın %40’ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, diğer istemlerin reddinekarar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki mahiyette bulunması nedeniyle bilirkişi deliline başvurulmasının gerekmemesine ve bu nedenle de bilirkişi raporuna itiraz ile ilgili süreye riayet edilmemesinin bozma nedeni olarak görülmesinin mümkün bulunmamasına ve ayrıca zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının can sigortası türü olup meblağ sigortası olması nedeniyle gerçek zarar hesaplamasına gidilmeksizin sigorta bedelinin ödenecek olması ve bu nedenle alacağın likit olmasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3.002,85 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5703, Karar No: 2022/11874, Tarih: 19.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/5703 E.  ,  2022/11874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri sebeplere yönelik ve sanıklar ..., ... müdafiileri duruşmalı inceleme isteminde bulunmuşlar ise de; 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunun 299. maddesi gereğince takdiren duruşmasız olarak yapılan incelemede;

I-Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Oluş ve dosya içeriğine göre, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunun yasal unsurlarının oluştuğu ve sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında nitelikli kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun, sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun, sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurun aşamalarda değişmeyen ısrarlı anlatımlarına göre; Olay günü sanıklar ..., ...ve ...’nin, sanık ...’un ikametinde bulunduğu sırada mağdur ...’ın da aynı yere geldiği, mağdurun anılan daireye girmesinden hemen sonra sanık ...'un daire kapısını kilitlediği, bir süre sonra sanık ...'ın mağdurdan, üzerinde bulunan cep telefonunu vermesini istediği, mağdurun cep telefonunu sanıklara vermek istememesi üzerine kavga çıktığı, sanık ...'ın, kaşık ile mağdurun eline vurup cep telefonunu alarak mağduru odaya kilitlediği, daha sonra sanık ...'ın, mağduru odadan çıkarıp ekmek bıçağı göstererek üzerindeki paraları istediği, mağdurun üzerinde bulunan 1.300 TL parayı sanık ...'a verdiği, bir müddet sonra sanıklar ... ve ...'nin, yanlarına mağduru da alarak sanık ...'in aracı ile Karakurt Mevkii'nde ormanlık bir alana gittikleri, burada, sanıklar ... ve ...'nin, sanık ...'un talimatıyla mağduru dövüp görüntülerini video kaydına aldıkları, sanıkların, 2 gün süresince mağdurun, sanık ...'un ikametinden çıkmasına izin vermedikleri ancak mağdurun bir fırsatını bulup olay yerinden kaçarak şikayetçi olduğu olayda; yağma suçunun konusunun, mağdurdan zorla alınan cep telefonu ve 1.300 TL para olduğu, mağdurun beyanlarının bölünemeyeceği gözetilmeden bir kısmına itibar edilip yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile diğer kısmına itibar olunmadığı anlaşılmakla; yağmalanan cep telefonunun sanık ...’un ikametinde kolluk tarafından yapılan arama sırasında ele geçirilerek soruşturma aşamasında mağdura iade edildiği, mağdurun beyanında geçen 1.300 TL paranın ise iddianamenin kabul tarihi olan 22.03.2021 tarihinden önce 05.03.2021 tarihinde PTT havalesi ile mağdur adına gönderilmesinin, 5237 sayılı TCK’nın 168/1-3. maddesi uyarınca kısmi iade oluşturacağı, kısmi iade nedeniyle mağdurdan kısmi iadeye muvafakat edip etmediği sorularak sonucuna göre, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 19.09.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1161, Karar No: 2016/1354, Tarih: 09.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1161 E.  ,  2016/1354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 3. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesi istemine ilişkindir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 15/05/2012 tarih ve 2012/512 E. - 2012/785 K. sayılı ilâmı ile ...'nin kısıtlanmasına ve ...'in vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi, 19.10.2015 tarihli dilekçesi ile kısıtlının ... ilçesine gittiğini, bu sebeple dosyanın ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesini ve vasiliğinin iptal edilmesini talep etmiştir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, 19.10.2015 tarihli ek karar ile yerleşim yeri değişikliğine izin kararı verilerek dosyanın ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine ilişkin yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kısıtlının güncel yerleşim yeri adresinin ''.../...'' olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." 412. maddesinde "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez." ve 412/2. maddesinde "Yerleşim yerinin değişmesi halinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. "

Dosya kapsamından, kısıtlının daha önce ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 15/05/2012 tarih ve 2012/512 E. - 2012/785 K. sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı ve vesayetin bu mahkemece takip edildiği, vasinin 19.10.2015 tarihli dilekçesinde yerleşim yeri değişikliğine izin talep ettiği, ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince 19.10.2015 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verildiği ve kısıtlının yeni yerleşim yerinin ".../..." olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1663, Karar No: 2023/2500, Tarih: 22.06.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1663 E.  ,  2023/2500 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2008/430 E., 2016/33 K.

...

...

1. Mahkemece yargılama aşamasında davalılar ..., ..., ... ve ...’ın adreslerinin tespiti için ilgili nüfus müdürlüğüne 09.02.2009 tarihli müzekkere yazıldığı, nüfus müdürlüğü tarafından ilgililere ait nüfus kayıt örneklerinin gönderildiği, mahkemece yargılama süresince bu nüfus kayıt adreslerinde görülen yerleşim yeri adreslerine tebligatların yapıldığı, ilgili davalılara gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçelerinin de bu adreslere tebliğe çıkartıldığı, ancak bila tebliğ dönmesi üzerine bu kez söz konusu adreslere Tebligat Kanunu’nun 35 inci maddesine göre tebligat yapıldığı anlaşılmıştır. Ancak söz konusu maddeye göre tebligat yapılabilmesi için; adresini değiştiren kimsenin yeni adresini bildirmemesi ve adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin de tespit edilememesi gerekir. Oysa ki somut olayda, 2009 yılında gönderilen nüfus kayıt örneklerinde görülen davalı adreslerinin halen davalıların güncel yerleşim yeri adresleri olup olmadığı dosya içeriği ile tespit edilemediğinden doğrudan 35 inci maddeye göre tebligat yapılması doğru olmamıştır.

Tebligat Kanunu’nun 10 uncu maddesi uyarınca; tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.

O halde mahkemece yapılacak iş; söz konusu davalıların adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adreslerinin olup olmadığının araştırılması, adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresleri olduğu takdirde bu adreslere gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçelerinin buna ilişkin şerh de düşülerek Tebligat Kanunu’nun 21/2 inci maddesine göre tebliğ edilmesi, temyiz süresinin beklenmesi, kararın süresinde temyiz edilmesi hâlinde temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ edilmesi suretiyle usûli işlemlerin tamamlanması,

2. Ayrıca mahkemece davalı ...’e gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçesinin, yargılama sırasında tebliğ edilen adresine tebliğe çıkartıldığı, ancak tebligatın bila tebliğ dönmesi üzerine davalının adres kayıt sisteminde görülen “Bruxelles/ Belçika Krallığına” adresine tebliğe çıkartıldığı, ancak söz konusu tebligatın da bila tebliğ dönmesine rağmen ilgili davalıya gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçesi tebliğ edilmeden dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderildiği anlaşılmış ise de; söz konusu davalı adresinin tapu, vergi, nüfus kayıtları üzerinden, resmi ve özel müessese ile dairelerden veya zabıta aracılığıyla araştırma yapılarak, araştırma sonucu yeni adres tespit edilirse bu adrese gerekçeli karar ile temyiz başvuru dilekçelerinin tebliğ edilmesi, adresin tespit edilememesi halinde ise ilanen tebliğ edilmesi, temyiz süresinin beklenmesi, kararın süresinde temyiz edilmesi hâlinde temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ edilmesi suretiyle usûli işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Yukarıda belirtilen usuli işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5443, Karar No: 2012/1829, Tarih: 15.03.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/5443 E.  ,  2012/1829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Akseki Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 09.07.2008 gün ve 235/229 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenine dayanarak 103 ada 39 parselin tapu kaydının iptaliyle kök muris Mahmut Toksoy mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir. Davada taraf teşkili davacının terekeye temsilci atanmasıyla sağlanmış ve onun huzuruyla dava yürütülmüştür.

Davalı Hazine temsilcisi davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, teknik bilirkişinin 25.04.2007 tarihli rapor ve krokisinde A ve B harfleriyle gösterilen, 103 ada 39 parselin tamamının tapu kaydının iptaliyle veraset belgesindeki payları oranında Mahmut Toksoy mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz, kadimden beri zeminde taşlık ve ham toprak olduğu açıklanmak suretiyle 06.08.1996 tarihinde davalı Hazine adına tespit görmüş, tutanağın itirazsız kesinleşmesiyle 11.08.1998 tarihinde tapu kaydı oluşmuştur.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; dava konusu 103 ada 39 parsel kapsamında kalan ve teknik bilirkişi raporunda A harfiyle gösterilen taşınmaz bölümünün muris Mahmut Toksoy ve mirasçıları tarafından 1960 yıl öncesinden beri özel harmanyeri olarak kullanıldığı dosya kapsamı, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, keşifte dinlenen yerel bilirkişi beyanları ve ziraatçi bilirkişinin raporu ile belirlendiğine göre, davalı Hazine temsilcisinin bu kısma yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün bu bölümünün açıklanan nedenlerle ONANMASINA,

Davalı Hazine temsilcisinin teknik bilirkişi raporunda B harfiyle gösterilen taşınmaz bölümüne ilişkin temyiz itirazlarına gelince; 25.04.2007 günü mahallinde yapılan keşifte tespitlerini yapan uzman ziraatçi bilirkişi İsmail Barut 10.05.2007 tarihli raporunda, söz konusu taşınmaz bölümünün son 8-10 yıla gelinceye kadar imar-ihyasının yapıldığını, önceleri arpa ve buğday ekildiğini, ancak yaklaşık 10 yıldan bu yana büyükbaş ve küçükbaş hayvanları otlatmak ve kuru ot elde etmek amacıyla değerlendirildiğini bildirmiştir.

Bilindiği üzere, kural olarak, ham toprak niteliğinde bir yerin emek ve para sarfedilerek imar-ihyasının yapılması ve imar-ihyanın tamamlanmasından itibaren yirmi yıllık zilyetliğin aralıksız, çekişmesiz tamamlanması ve tespit tarihine kadar anılan kazanma süresinin dolması halinde, TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri uyarınca kazanılması olanaklıdır. Nitekim, Dairenin 04.10.1999 tarih ve 1999/6343-7376 Esas ve Karar sayılı ilamı ve HGK.nun 23.02.1995 gün ve 1994/8-873 Esas, 1995/2169 Karar sayılı ilamı da aynı yöndedir.

Hal böyle olunca, 103 ada 39 parsel kapsamında kalan teknik bilirkişinin raporunda B harfiyle gösterdiği taşınmaz bölümünün yerel bilirkişinin beyanı ile ziraatçı bilirkişi raporundaki açıklamalara göre kadastro tespitinin yapıldığı 07.08.1996 tarihinde imar ihyasının tamamlanmadığı kadastro tespitinden sonra ise taşınmaz tapuda kayıtlı bir yer olup, bu tür taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin hukuken bir değer taşımayacağı anlaşılmakla, söz konusu bölüm yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile 103 ada 39 parsel kapsamında kalan ve teknik bilirkişi raporunda B harfiyle gösterilen yere ilişkin hüküm bölümünün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/747, Karar No: 2020/4228, Tarih: 21.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/747 E.  ,  2020/4228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Kayden 25.04.1992 doğumlu olup kovuşturma evresinde mahkemece beyanının alındığı 15.04.2010 tarihli duruşmada on yedi yaşı içerisinde bulunan mağdurun, olay nedeniyle şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca Reddiyle, incelemenin suça sürüklenen çocuk ..., suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildikleri anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ..., suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3293, Karar No: 2010/12768, Tarih: 07.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/3293 E.  ,  2010/12768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 26.12.2006 günü ve 2006/8-317 esas, 2006/319 sayılı kararı ile hükümden sonra 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMY.nın 150/3. maddesindeki yeni düzenleme karşısında; sanıklara zorunlu savunman atanması gerektiği yönündeki tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiş, kasıtlı suçtan ertelenmesine karar verilmeyen kısa süreli hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmamış ise de, hükümlülüğün doğal sonucu olup infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, “malın değerinin azlığı” nedeniyle yapılan indirim sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı Yasanın 145. maddesi yerine 142/b maddesi olarak gösterilmesi, yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım yanlışı olarak kabul edildiğinden, 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, sanığın kastı ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde bu maddeye düzenleme amacının dışında yorumlar getirilerek sanık hakkında hükmolunan cezadan yazılı biçimde indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ...’un temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 07/07/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.