muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2351, Karar No: 2019/2535, Tarih: 15.04.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/2351 E.  ,  2019/2535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı temlik alan vekili ve davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili,davacı banka tarafından kredi borçlusu ... İnş. Ot. San.Tur. ve Gıda Tic. Ltd Şti. lehine ve diğer davalıların müşterek borçlu ve müteselsil kefil oldukları genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan borcun davalılar tarafından ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibine davalılar tarafından itiraz edildiğini belirterek davalılar tarafından yapılan itirazın iptali ile davalıların %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davacı bankanın icra takibine geçmeden önce hesap kat ihtarnamesi gönderdiğini ancak hesap kat şartları oluşmadığı için taraflarınca cevabi ihtarname ile itiraz edildiğini,temerrüde düşmüş borçlarının olmadığını,ticari kredinin dönem faizlerinin gününde ödendiği halde hesap kat ihtarı gönderilmesinin ve takip yapılmasının hukuka ve sözleşmeye aykırı olduğunu,kefiller hakkında başlatılan takipte yasal koşulların oluşmadığını belirterek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece yapılan yargılama,toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,davalı ...'ın takibe itiraz dilekçesini hem kendi adına hem şirketi temsilen imzaladığı ancak dosyaya celp edilen ticaret sicil özetinde ...'ın şirket yetkilisi olmadığı, bu nedenle icra takibine itiraz tarihi itibarıyla şirket adına itiraz dilekçesi verme yetkisinin bulunmadığı gerekçesiyle davalı şirket hakkındaki davanın dava şartı yokluğundan reddine,diğer davalıların genel kredi sözleşmesini müteselsil kefil olarak imzaladıkları, kefalet limiti ve kendi temerrütleriyle sorumlu olacakları, her ne kadar banka hesaplamalarında ve faiz oranları olarak % 94,50 oranı bildirilmiş ise de, bankada bu oran üzerinden kullandırılan herhangi bir kredi bulunmadığı, bu nedenle davalılar yönünden bu faiz oranının uygulanmasının hakkaniyete uygun olmadığı gerekçesiyle fiilen uygulanan % 54 oranı üzerinden yapılan hesap dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne icra takibinin 1.374,32 TL asıl alacak, 314,60 TL işlemiş faiz, 15,73 TL BSMV, 393,09 TL ihtar masrafı olmak üzere toplam 2.097,74 TL üzerinden devamına,% 40 oranında hesap edilen 839,10 TL icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davacı temlik alan vekili ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı temlik alan vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı temlik alan vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Tüm davalıların davalı şirketin takibe itiraz ettiği yönündeki temyiz itirazlarına gelince, dosya içerisindeki takip dosyası incelendiğinde borca itiraz dilekçesinde hem davalı şirketin hem de kefillerin imzalarının bulunduğu görülmektedir.Bu durumda davalı ... İnş.Otomotiv San.Tur. ve Gıda Tic.Ltd.Şti yönünden de geçerli bir itiraz bulunduğu gözetilerek işin esasına girilmesi gerekirken karar aşamasından önce ticaret sicil kaydı istenen ve dosya ile ilgisi bulunmayan sicil kaydının yanlış değerlendirilerek yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı temlik alan vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının,davalı kefiller ... ve ...'ın sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 15/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6555, Karar No: 2018/1480, Tarih: 20.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/6555 E.  ,  2018/1480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı maddenin 12. fıkrası ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2009/13-12 sayılı kararına göre itiraza tabi kararlardan olduğu, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafiinin dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde “malın değerinin azlığı” kavramının, daha çoğunu alabilme olanağı varken; yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetilerek, somut olayda; sanığın 135 TL parayı çalması biçimindeki eyleminde TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşulları oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurularak eksik cezaya hükmolunması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III-... ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

UYAP’tan temin edilen 13.02.2018 tarihli nüfus kayıt örneğine göre, suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinden sonra 06.12.2015 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; ... hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8911, Karar No: 2014/1824, Tarih: 13.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/8911 E.  ,  2014/1824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı TCK.nun 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve taksitlendirmeye ilişkin 6 nolu hüküm fıkrasına "4 eşit taksitte " ibaresinden önce gelmek üzere "birer ay arayla” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.02.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27563, Karar No: 2014/29429, Tarih: 28.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/27563 E.  ,  2014/29429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2012/451-2013/871

Hüküm süresi içinde davalı R.. A.. Tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Z. Ayan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı işverene ait işyerinde muvazaalı olarak alt işverenin işçisi olarak çalışmakta iken, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı ile aralarında iş sözleşmesi olmadığını, davacının dava dışı M.. Temizlik Güv. ve Sos. Hiz. Tic. A.Ş. işçisi olduğunu, bu firmanın kendilerine destek personel sağlayan bir şirket olduğunu, muvazaa iddialarının doğru olmadığını, davacıyı işe alan, ücretlerini ödeyen ve diğer özlük hakları bakımından da sorumluluğun M..Temizlik Güv. ve Sos. Hiz. Tic. A.Ş.'de olduğunu, davalıya husumet düşmediğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, dava sonradan unvan değişikliği ile ünvanı B.. Tedarik ve Pazarlama Hizmetleri Anonim Şirketi olan şirkete de teşmil edilerek, davalılar arasındaki hizmet alım sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu hükümleri uyarınca muvazaalı bulunduğundan geçerliliğinin bulunmadığı gerekçesiyle davacının davalı M.. Motorlu Araçlar İmal ve Satış A.Ş. işyerinde işe iadesine, dahili davalı B.. Tedarik ve Pazarlama Hizmetleri A.Ş. (eski ünvanı:M.. Temizlik Güv. ve Sos. Hiz. Tic. A.Ş.) yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davalı R.. M.. Motorlu Araçlar İmal ve Satış A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden, hizmet alım sözleşmeleri incelenmeden davalı ile dahili davalı arasındaki sözleşmenin muvazaalı olduğu sonucuna varılması hatalı olmuştur.

Karar davalı R.. M.. Motorlu Araçlar İmal ve Satış A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden, hizmet alım sözleşmeleri incelenmeden davalı ile dahili davalı arasındaki sözleşmenin muvazaalı olduğu sonucuna varılması hatalı olmuştur.

Buna göre mahkemece yapılacak iş, davacının tüm çalışma dönemini kapsayan hizmet alım sözleşmeleri, sözleşmelerin tarafı olan şirketlere ait ticaret sicil kayıtları, şirket ana sözleşmeleri getirtilerek şirketlerin faaliyet alanları belirlenmeli, taraflar arasındaki sözleşme ile alınması kararlaştırılan işlerin hizmet alan davalı M.. Motorlu Araçlar İmal ve Satış A.Ş.’nin asıl işi olup olmadığı, davacının işyerinde fiilen yaptığı işlerin ne olduğu, sözleşmede kararlaştırılan işler kapsamında kalıp kalmadığı gerekirse işyerinde keşif yapılarak asli iş-yardımcı iş yönünden konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmalı, taraflar arasındaki sözleşmenin 4857 sayılı Kanun'un 2/7-8. maddesi yönünden incelenerek, muvazaalı olup olmadığı, hizmet alım sözleşmesinin geçerli olup olmadığı belirlenmeli, feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı üzerinde de durularak; feshin geçerli nedene dayanmadığı sonucuna varıldığı takdirde, alt işverenlik ilişkisinin muvazaaya dayandığı da anlaşılırsa, şimdiki gibi M.. Motorlu Araçlar İmal ve Satış A.Ş. işyerine iadesine, muvazaa bulunmayıp bir asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığı sonucuna varılırsa alt işveren işyerinde işe iadeye ve kanuni haklardan alt işverenle birlikte asıl işverenin de sorumluluğuna karar verilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1990, Karar No: 2014/4748, Tarih: 27.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/1990 E.  ,  2014/4748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kahramanmaraş İş Mahkemesi

Tarihi : 01/11/2013

Numarası : 2013/413-2013/757

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Nakliyat İnşaat Ticaret Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Taraflar arasında yetkili mahkemenin neresi olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5 inci maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı yer mahkemesinde de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

İş mahkemesinin görevi kapsamında bulunan bir dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

Türk Medeni Kanunu'nun 19 uncu maddesi uyarınca, gerçek kişi yönünden yerleşim yeri, sürekli kalma niyetiyle oturulan yerdir. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh olarak kabulü gerekir. Aynı Yasanın 49 uncu maddesi gereğince, tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça, işlerinin yönetildiği yerdir.

Yetkili mahkemenin belirlenmesinde önemli olan işin yapıldığı işyeri tanımına, 5521 sayılı Yasada yer verilmemiştir. İşyeri, 4857 sayılı İş Kanununun 2 nci maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, işveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir. İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür. Bir yer, ancak işin niteliği ve yürütümü bakımından işyerine bağlı bulunmaktaysa, o işyerinden sayılacaktır.

İş veya toplu iş sözleşmesinin taraflarının, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları, 5521 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin emredici nitelikteki son cümlesi gereğince geçersizdir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmamış olsa bile, mahkeme tarafından bu husus kendiliğinden göz önünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de res'en yetkisizlik kararı verebilir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmamış olsa bile, mahkeme tarafından bu husus kendiliğinden göz önünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de res'en yetkisizlik kararı verebilir.

Somut olayda, davacı davasını Kahramanmaraş İş Mahkemesinde açmıştır. Kahramanmaraş Mahkemesince iş yerinin Göksun ilçesi sınırları içerisinde bulunduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir. Ancak davacının çalıştığı iş yerinin Sarıgüzel Hes Barajı İnşaatı olduğu, Sarıgüzel Köyünün ise Kahramanmaraş merkezinin içerisinde bulunduğu iddia edilmektedir. Mahkeme gerekçesinde de kabul edildiği üzere yetki kamu düzeninden sayıldığından davacının çalıştığı iş yeri önem kazanmaktadır. Yapılacak iş, bu husus üzerinde durularak gerektiğinde davacının çalıştığı iş yerinde keşif dahi yapılmak sureti ile davacının çalıştığı yer tam olarak belirlenerek, Kahramanmaraş ili sınırları içerisinde ise davanın esası hakkında, Göksun ilçesi sınırları içerisinde ise şimdi ki gibi karar vermektir. Eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer itirazların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı Çe-Ka Ltd. Şti.'ne iadesine, 27/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26983, Karar No: 2016/2663, Tarih: 22.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/26983 E.  ,  2016/2663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

Dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında 29/04/2011 tarihli iddianame ile dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından kamu davası açılıp bu suçlardan mütaala alındığı,dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarının ..... mualefet suçuna dönüşemeyeceği ve ........ mualefet suçundan zarar gören sıfatı olduğu, dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından zarar gören olan ............katılan sıfatı almış olması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş ve sanıklar hakkında Vergi Usul Kanununa mualefet suçundan zamanaşımı süresince dava açılması mümkün görülmüştür.

...... ilçesinde arıcılık yapan sanıkların, 2007 yılında elde ettikleri ürün nedeniyle 5488 Sayılı Kanun'a göre .......nden bal teşvik primi almak için ......... düzenlenmiş sahte müstahsil makbuzlarını ibraz edip bal teşvik priminden faydalandıkları iddia edilen olayda, sanıkların ....... mal teslim edip makbuzları aldıkları,aldıkları bu makbuzlarla da destekleme aldıkları, .......... düzenlemiş olduğu fatura ve tahsilat makbuzlarının mal ve hizmet karşılığı olmaksızın sahte olarak düzenlediği iddiasının sanıklarla ilgisinin olmadığı anlaşıldığından beraatlerine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda,yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraatlerine ilişkin hükmün ONANMASINA, 22/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15496, Karar No: 2022/15453, Tarih: 08.11.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/15496 E.  ,  2022/15453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Beraat ve mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'e yönelik nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından dolayı kurulan beraat hükümlerine yönelik katılanın temyizinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan ...’in temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında müştekiler ... ve ...'a yönelik nitelikli hırsızlık suçundan dolayı kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyizinin incelenmesine gelince;

Kasten işlemiş olduğu suç nedeniyle mahkum olan sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, kasten işlenen suçlarda hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, cezaların yerine getirilmesi (infaz) aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Oluş ve dosya içeriğine göre; sanığın, müştekiler ... ve ...’ın park halindeki kapıları kilitli araçlarını açıp düz kontak yaparak çalması şeklindeki eylemlerinin suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK’nın 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeyerek, aynı Kanun’un 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması,

2-Hırsızlık suçuna konu eşyaların önem ve değeri gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan ayrılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında iddianamede bir kez TCK 143/1. maddesinin uygulanması talep edildiği halde 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden her iki müştekiye yönelik ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile uygulama yapılması,

4-Sanık hakkında etkin pişmanlık nedeniyle uygulama maddesinin TCK’nın 168/2. maddesi yerine 168/1. maddesi olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 08.11.2022 gününde 1, 2 ve 3 nolu bozmalar oybirliğiyle, 4 nolu bozmaya oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 08.11.2022 gününde 1, 2 ve 3 nolu bozmalar oybirliğiyle, 4 nolu bozmaya oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Bilindiği gibi Pişmanlık; TDK Sözlüğünde; "yaptığı bir iş ya da davranışının olumsuz sonucunu görerek üzülme, nadim olma" şeklinde tanımlanmaktadır.

Öğreti ve uygulamada; "bir suçun işlenmesinden sonra failin, herhangi bir dış etken bulunmaksızın kendi hür iradesiyle, meydana gelen neticeyi ortadan kaldırmaya yönelik davranışlarına etkin pişmanlık" denilmektedir.

Türk Ceza Kanununun kabul ettiği suç teorisi uyarınca, suçun kanuni tanımında yer alan unsurların gerçekleşmesiyle, ortaya cezalandırmayı gerektirir bir haksızlık çıkmakta ve kusurluluğu kaldıran bir sebebin bulunmaması halinde, fail hakkında bir ceza ya da güvenlik tedbirine hükmolunmaktadır. Fakat bazı hallerde kanun koyucu, failin cezalandırılması için başka birtakım unsurların da bulunması veyahut bulunmamasını aramıştır. İşte haksızlık ve kusur isnadı dışında kalan bu gibi hususlar "suçun unsurları dışında kalan hâller" başlığı altında ele alınmaktadır. Bunlardan failin cezalandırılması için gerekli olanlara "objektif cezalandırılabilme şartları," bulunmaması gerekenlere ise "şahsi cezasızlık sebepleri" ya da "cezayı kaldıran veya azaltan şahsi sebepler" denilmektedir. (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, ... 2016, 9. Baskı, .... 359). Bu yönüyle etkin pişmanlık, cezayı kaldıran veya cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebepler arasında yer almaktadır.