muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/12496, Karar No: 2011/5279, Tarih: 02.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/12496 E.  ,  2011/5279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Küre Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/06/2009 tarih ve 2008/16-2009/60 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil tarafından davalının abisi ...'e kredi kartı verildiğini, davalının Borçlar Kanunu'nun 110.maddesi gereğince garantör sıfatıyla borcu üstlendiğini, borcun ödenmemesi üzerine asıl borçlu ve garantör aleyhine takip yapıldığını, asıl borçlunun vefat etmesi, mirasçılarının mirası reddetmesi, davalının ise takibe itirazı nedeniyle alacaklarını tahsil edemediklerini ileri sürerek, 8.271,56 TL'nın 06.07.2005 tarihinden itibaren faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kredi limitiyle sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının kredi kartı sözleşmesini müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığı, sözleşmede limit gösterilmediği, bu nedenle geçerli olmadığı ancak, takibe itirazda limitin 300 TL olarak belirtildiği, bu durumda davalının bu miktarla sorumlu olduğu gerekçesiyle, 300 TL'nın 06.07.2005 tarihinden itibaren faiziyle davalıdan tahsiline,fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 02.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1240, Karar No: 2018/9943, Tarih: 11.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/1240 E.  ,  2018/9943 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, dosya kapsamından davacının talep edebileceği toplam bedelin, kilit taşlar enkaz değeri için 3.305 TL, 10 yaşından küçük ağaçlar için 1.180 TL ve 10 yaşından büyük ağaçlar için bakım gideri olarak 5.797,50 TL olmak üzere 10.282,50 TL olmasına, ve özellikle Mahkemece gerekçeli karar başlığında davaya dahil edilen davalı ........ adının yazılması gerekirken sehven ölü davalı ... adının yazılması maddi hataya dayalı olup mahallinde düzeltilebilecek nitelikte olduğu anlaşılmakla, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 512.35 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2021/22624, Karar No: 2024/5220, Tarih: 14.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/22624 E.  ,  2024/5220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/496 E., 2018/792 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; verilen cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yapılan incelemede; sanığın, 11.04.2012 tarihinde çıktığı çarşı izninden dönmediği, hali firardayken 18.06.2012 tarihinde başka bir suçtan dolayı yakalanarak hakkında tutuklama kararı verildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında firar suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-a maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir.

Burhaniye Devlet Hastanesinin 02.02.2016 tarihli raporunda; sanığın yapılan psikiyatrik muayenesi sonucunda, iddianamede yazılı suç tarihlerinde psikiyatrik açıdan askerliğe elverişliliğine engel teşkil eden veya ceza sorumluluğunu etkileyecek aktif psikopatoloji saptanmadığı ve adli gözetim altına alınmasına gerek olmadığı tespitlerine yer verilmiştir.

İzmir Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 16.11.2018 tarihli ve ... konulu yazısında; sanığın 07.02.2013 tarihinde İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne sevk edildiğinin, sevk gönderildiği İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne teslim olmak üzere çıkışının yapıldığının bildirildiği belirlenmiştir.

Tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre; 1632 sayılı Kanun'un 66/1-a maddesinde yazılı firar suçu, asker kişinin, kıtasından veya görevi icabı hazır bulunmak zorunda olduğu yerden bilerek ve isteyerek izinsiz olarak altı günden fazla bir süreyle uzaklaşmasıyla oluşan, özel kastın (saikin) aranmadığı, genel kastla işlenen ve unsurları arasında mazeret hâline yer verilmeyen suçlardan olduğu göz önüne alındığında; sanığın, 11.04.2012-18.06.2012 tarihleri arasında kesintisiz süren ve yakalanmakla son bulan firar suçunu işlediği belirlenmekle, atılı suça konu eyleminin Mahkemece sabit görülerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

14.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3506, Karar No: 2018/10172, Tarih: 04.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/3506 E.  ,  2018/10172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 1993'ten itibaren 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 04.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/441, Karar No: 2023/667, Tarih: 20.12.2023

**Ceza Genel Kurulu         2023/441 E.  ,  2023/667 K.**

**"İçtihat Metni"**

D İ R E N M E

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 9. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

SAYISI : 305-20

vekili,

I. HUKUKİ SÜREÇ

Teşebbüs aşamasında kalan nitelikli cinsel saldırı suçundan sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/2, 35/2, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin Ünye Ağır Ceza Mahkemesince verilen 26.10.2021 tarihli ve 158-252 sayılı hükmün, katılan mağdure vekili, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince 18.01.2022 tarih ve 108-71 sayı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu hükmün de katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 04.10.2022 tarih ve 6439-8528 sayı ile; "Mağdurenin aşamalardaki anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında olay günü sanığın, mağdureyi kanepeye yatırıp üzerine abandıktan sonra vajinasından öpmeye çalışmaktan ibaret eyleminin mevcut haliyle 5237 sayılı TCK'nın 102/1. maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu dikkate alınarak hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Ünye Ağır Ceza Mahkemesi ise 19.01.2023 tarih ve 305-20 sayı ile; "...Olay tarihinde sanığın katılanın konutunun zilini çalmasının ardından katılanın kapıyı açması üzerine pantolonunun kemeri çözülmüş vaziyette katılanın karşı koymasına rağmen rızası hilafına konuta girmek suretiyle katılanı odaya sürüklediği, katılanın ön cinsel bölgesini öpmeye çalıştığı, eylemleri esnasında katılanın kollarını sıkmak suretiyle katılanın yaralanmasına sebep olduğu, katılanın sanığa engel olmak için direndiği, sanığın katılana iftira atacağından bahisle katılanı cinsel ilişkiye zorlamaya çalıştığı, katılanın sanığın ısrarı üzerine sanığa ne istiyorsa yapacağını söyledikten sonra yatak odasına giderek getirdiği biber gazını sanığın yüzüne sıkmasını müteakip sanığın konuttan ayrıldığı," şeklindeki gerekçeyle bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2023 tarihli ve 21134 sayılı bozma istekli tebliğnamesiyle dosya, kararına direnilen Daireye gönderilmiş, inceleme yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 31.05.2023 tarih ve 3428-3678 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

II. UYUŞMAZLIK KAPSAMI VE KONUSU

Sanık hakkında katılan mağdureye yönelik şantaj suçundan verilen karar verilmesine yer olmadığına dair karar Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmek, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar ise merciince itirazın reddine karar verilmek suretiyle kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme sanık hakkında teşebbüs aşamasında kalan nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın katılan mağdureye yönelik eyleminin basit cinsel saldırı suçunu mu yoksa teşebbüs aşamasında kalan nitelikli cinsel saldırı suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

21.06.2021 tarihinde sanık hakkında düzenlenen genel adli muayene raporuna göre; sol omuz bölgesinde morluk, sağ kolda çizikler ve boyun bölgesinde 2 cm uzunluğunda çizik bulunduğu, mevcut yaralarının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu,

21.06.2021 tarihinde katılan mağdure hakkında düzenlenen genel adli muayene raporuna göre; her iki kolda sıkılmaya bağlı kızarıklığın bulunduğu, mevcut yaralarının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu,

21.06.2021 tarihinde kolluk görevlilerince düzenlenen olay yeri inceleme raporunda; olayın 4 katlı binanın 2. katındaki katılan mağdurenin bulunduğu dairede meydana geldiğinin, sanığın ise aynı binanın giriş katında ikamet ettiğinin, evin içerisinde pencerelerin kapalı olduğunun ve biber gazı kokusunun bulunmadığının belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.

21.06.2021 tarihinde kolluk görevlilerince düzenlenen olay yeri inceleme raporunda; olayın 4 katlı binanın 2. katındaki katılan mağdurenin bulunduğu dairede meydana geldiğinin, sanığın ise aynı binanın giriş katında ikamet ettiğinin, evin içerisinde pencerelerin kapalı olduğunun ve biber gazı kokusunun bulunmadığının belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan mağdure kollukta; alt katlarındaki dairede ikamet eden sanığın aynı zamanda kiracıları olduğunu, öğle saatlerinde çocuklarının evin önünde oynadıkları sırada kapının çaldığını, kim olduğuna bakmadan kapıyı açtığında sanığın bir anda içeriye girerek kendisine saldırdığını eve girdiğinde sanığın pantolon kemerinin çözülmüş bir vaziyette olduğunu, sanığa karşı koymaya çalıştığını ancak gücünün yetmediğini, sanığın, kendisini oturma odasına doğru götürdüğünü, yaşadığı şok nedeniyle bağıramadığını, aralarında bir boğuşmanın yaşandığını ancak sanığa fazla direnemediğini, sanığın, kendisini kanepeye doğru yatırıp üzerine çullandığını, kollarından sıkıca tutup ayakları ile bacaklarını araladığını ve kafasını cinsel bölgesine götürüp öpmeye çalıştığını, bunun üzerine sanığın kafasına yumruk attığını ve kolunu ısırdığını, böylelikle sanığın, kendisini öpmesine ve başka eylemlerde bulunmasına engel olduğunu, bunun üzerine sanığın; "Eğer benimle ilişkiye girmezsen sana iftira atarım, adını kötüye çıkar, bu mahallede yaşayamazsın." şeklinde sözler söylediğini, kendisini bırakması için sanığa; "Tamam istediğini yapacağım. Üstümden kalk. Kıyafetlerimi çıkaracağım." dediğini, bunun üzerine kendisini bırakan sanığın yanından ayrılarak yatak odasına gidip biber gazı aldığını, o sırada sanığın evden ayrılarak kendi evine gittiğini, sanığın tekrar geri gelebileceğini düşünerek evden ayrıldığını ve polis ekiplerine olayı bildirdiğini, merdivenlerden aşağıya indiği sırada sanığın dairesinin kapısına geldiğinde sanığın elindeki Kur'an-ı Kerim üzerine el basarak; "Yemin ediyorum. Bir daha yapmayacağım." demesi üzerine sanığa, biber gazını göstererek; "Bana yaklaşma. Yoksa sıkarım. Zaten polise ihbarda bulundum." şeklinde karşılık verdiğini, sonrasında koşarak dışarıya çıkıp polis ekiplerini beklediğini, sanık ile daha öncesinde herhangi bir gönüllü birlikteliği veya ilişkisinin olmadığını, sanığın bu olaydan dolayı kendisine iftira atabileceğini düşündüğünü, mahkemede; evin içerisine girdiğinde sanığın kot pantolonunun kemerinin çözülmüş ve fermuarının açık vaziyette olduğunu, kendisini iki kolundan tutarak oturma odasına doğru attığını, o esnada sanığın kolunu ısırdığını ve bırakması için sanığa defalarca yalvardığını, buna rağmen sanığın kendisini bırakmadığını, "Ne istiyorsan yapacağım." demesi üzerine sanığın kendisini bıraktığını, fırsatını bulup yatak odasına giderek sanığın yüzüne biber gazı sıktığını, olay sırasında kendisini duymaları nedeniyle çocuklarının psikolojilerinin bozulması ihtimalini düşünerek bağıramadığını,

Sanık kollukta; altı senedir katılan mağdureyle aynı apartmanda oturduğunu, eşiyle yaşadığı sorunlar nedeniyle yaklaşık beş senedir tek başına ikamet etmekte olduğunu, katılan mağdure ve eşinin aynı apartmanda bir üst kattaki dairede oturduklarını, katılan mağdurenin kiracısı olduğunu, olay günü üst kattan çığlık ve gülme sesleri duyduğunu, bunun üzerine üst kata çıktığında daire kapısının yarı açık vaziyette bulunduğunu, katılan mağdurenin yatak odasında yatağına uzanmış ve çıplak bir hâlde bir eliyle cinsel organına dokunurken diğer eliyle telefonla görüntülü konuştuğunu gördüğünü, katılan mağdurenin, kendisini fark etmesi üzerine toparlandığını, katılan mağdureye; "Seni eşine söyleyeceğim." dediğini, katılan mağdurenin ise; "Kimseye söyleme. Eşimden intikam almak için bunu yaptım." şeklinde karşılık verdiğini, hatta kendisinin Kur'an-ı Kerim getirerek katılan mağdureye el bastırıp bir daha yapmayacağı hususunda yemin etmesini istediğini, ancak yine de katılan mağdureye güvenemediğini, katılan mağdurenin; "Benim yaptıklarım seni ilgilendirmez. Birine söylersen sana öyle bir iftira atarım ki! Sana üç gün mühlet, buradan taşınmazsan seni öldürürüm!" şeklinde sözler söyleyerek kendisine saldırdığını, boynunu tırmaladığını, kollarından tuttuğunu ve yüzüne biber gazı sıktığını, bu olayın bina merdivenlerinde yaşandığını, sonrasında kendisinin ikametine geri döndüğünü, yaşanan bu olaydan dolayı katılan mağdurenin, kendisine iftira attığını, suçlamaları kabul etmediğini, sulh ceza hâkimliğinde; çıplak vaziyette telefonla görüntülü olarak konuştuğunu gördüğü katılan mağdureye; "Seni eşine söyleyeceğim!" diyerek ikametgâhına indiğini, birkaç dakika sonra katılan mağdurenin, kendisinin evinin önüne gelerek; "Kimseye bir şey söyleme." dediğini ve makas ya da bıçak ile saldırıp kendisini kolundan yaraladığını, bunun üzerine oradan gittiğini, katılan mağdurenin psikolojik destek aldığını, suçlamaları kabul etmediğini, mahkemede; katılan mağdureyle suç tarihinden önce 4 yıl süreyle gönül ilişkisi olduğunu ve cinsel ilişkiye de girdiklerini, olay günü apartman merdivenlerinin ve bahçesinin temizliğini yaptığını, o esnada katılan mağdurenin oturduğu kata geldiğinde sesler duyduğunu, katılan mağdurenin daire kapısına kulağını dayadığında; "Ben seni çok sevdim. Çok seviyorum. Ben senin ne istediğini biliyorum. Görüyor musun? Ohhh!" şeklinde sesler duyması üzerine kapıyı çaldığını, kapıyı açtığında üzerinde tişört ve eteğin bulunan katılan mağdureye; "Görüntülü olarak telefonda kiminle konuşuyordun?" şeklinde soru sorduğunu, bunun üzerine katılan mağdurenin makas ile koluna vurduğunu, kendisini içeriye çekerek oturma odasına götürdüğünü, mağdurenin o sırada yatak odasına giderek biber gazı alıp yüzüne sıktığını, bu sebeple ikametgâhına döndüğünü, yaklaşık 10 dakika sonra katılan mağdurenin geldiğini ve "Cengiz bir daha yapmayacağım. Kur'an getir el basacağım

. Kur'an getir el basacağım." dediğini, olayın bu şekilde kapanmasından 30 dakika sonra katılan mağdurenin eşinin kendisini arayarak; "Sen ne yaptın?" şeklinde sorduğunu, kendisinin de durumu katılan mağdurenin eşine anlattığını, suçlamaları kabul etmediğini savunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

TCK'nın 35. maddesinin birinci fıkrasında; "Kişi, işlemeyi kastettiği bir suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle tamamlayamaz ise teşebbüsten dolayı sorumlu tutulur." şeklinde tanımlanan teşebbüsün varlığından söz edilebilmesi için;

1- Kasıtlı bir suç işleme kararı olmalı,

2- Elverişli hareketlerle suçun doğrudan doğruya icrasına başlanmalı,

3- Failin elinde bulunmayan nedenlerle suç tamamlanamamalı ya da amaçlanan sonuç gerçekleşmemelidir.

Suça teşebbüste fail, suçu tamamlamak amacıyla hareket etmesine karşın, elinde olmayan nedenlerden dolayı fiilini gerçekleştirememekte, bu durumda kişiye tamamlanmış suça oranla daha az ceza verilmektedir.

Sanığın fiilinin basit cinsel saldırı suçunu mu yoksa nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsü mü oluşturacağının belirlenmesi açısından elverişli hareketlerle suçun doğrudan doğruya icrasına başlama şartının değerlendirilmesi gereklidir.

TCK'nın 35. maddesinin gerekçesinde; 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'ndaki eksik - tam teşebbüs ayrımına son verildiği, bu ayırımın objektif bir ölçütünün bulunmadığı ve uygulamada bir takım tereddütlere yol açtığı belirtildikten sonra, getirilen diğer bir yeniliğin icra hareketlerinin başlangıcına ilişkin olduğu, failin kastının şüpheye yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkmasıyla icranın başlayacağı yolundaki sübjektif ölçütün kabul edilmesi durumunda kişinin düşüncesi ve yaşam tarzı dolayısıyla cezalandırılmasına varabilecek bir uygulamaya yol açılacağı, çünkü hazırlık hareketleri aşamasında da kastın varlığının şüpheye yer vermeyecek biçimde tespit edilebilmesinin mümkün bulunduğu, suçun icrasıyla ilgisiz davranışların dahi suç kastını ortaya koyduğu gerekçesiyle cezalandırılabileceği, o nedenle Tasarı'daki; "kastı şüpheye yer bırakmayacak" kriterinin madde metninden çıkartılarak; "doğrudan doğruya icraya başlama" ölçütünün kabul edildiği, böylece işlenmek istenen suç tipiyle belirli bir yakınlık ve bağlantı içindeki hareketlerin yapılması hâlinde suçun icrasına başlanılmış sayılacağı açıklanmış; ayrıca kullanılan aracın suçun kanuni tanımında öngörülen fiili meydana getirmeye elverişli olması gerektiği ancak elverişliliğin sadece kullanılan araç bakımından değil, suçun konusu da dâhil olmak üzere bütün fiil yönünden bulunması gerektiği, bu nedenle maddeye, suça teşebbüsün bu unsurunu tam anlamıyla ifade eden uygun hareketler kavramının dâhil edildiği belirtilmiştir.

Görüldüğü gibi 765 sayılı TCK’da icra hareketlerinin başlangıcı konusunda açık bir ifadeye yer verilmezken, 5237 sayılı TCK'da doğrudan doğruya icraya başlama ölçütü kabul edilmiştir. Ancak soyut olan bu kavramın nasıl anlaşılması gerektiği konusu açık olmayıp cezalandırılabilen davranışın ne zaman başladığını belirlemek her zaman kolay değildir.