muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/24934, Karar No: 2011/21928, Tarih: 14.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/24934 E.  ,  2011/21928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Temyiz edenin sıfatına, İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2011 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında temyiz dilekçesi içeriğine göre uyuşmazlık konusu değerin 4.420,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 14/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5188, Karar No: 2018/2045, Tarih: 21.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/5188 E.  ,  2018/2045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında, abonesiz ve sayaçsız olarak tarımsal sulamada elektrik kullandığının kaçak elektrik tespit tutanağı ile tespiti karşısında; suça konu gerçek kullanım miktarını belirlemek amacıyla; tarımsal sulama amaçlı kullanımda; arazinin büyüklüğü, ekilen mahsulün cinsi, yöresel-mevsimsel sulama ihtiyacı, süresi ve sıklığından hareketle suça konu dönem toplam tüketilebilecek su miktarı ve sulama saatinin ziraat bilirkişisi tarafından tespiti veya Tarım Müdürlüğünden ürün bazında alınacak sulama sezonu ve saat bilgisi çerçevesinde vergiler dahil kurum zararı elektrik bilirkişisinin raporu ile belirlendikten sonra, sayaç kullanmadan veya sayacın doğru ölçüm yapmasını engelleyecek nitelikte müdahale ile ya da sayacı devredışı bırakıp sayaçtan geçmeyecek şekilde doğrudan bağlantı yaparak kullanımlarda karşılıksız yararlanma kastıyla hareket ettiği açık olduğu için bilirkişi tesbitinin gerçek kurum zararını göstereceği nazara alınıp; 02/07/2012 tarihli 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/1 ve 2. fıkraları gereğince kurum zararının yürürlük tarihinden itibaren 6 aylık sürede ödenmemesinin, dosyaların mahkemelerin elinde olmaması gerçek zararın usulünce belirlenememiş olması vb sebeplere de dayanması, hak kaybına yol açmamak amacıyla 15/03/2016 tarih, 2014/13-409 Esas ve 2016/124 Karar sayılı Ceza Genel Kurulu kararı ile de kabul edildiği üzere bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip bu miktarın verilecek makul sürede ödenmesi halinde ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceği, ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebligat yapılıyorsa makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulmuş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3260, Karar No: 2017/9805, Tarih: 02.10.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/3260 E.  ,  2017/9805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay günü katılanın ikametinden iki adet yüzük, boş cüzdan ve cep telefonu çalınmış olduğu, ikametteki parmak izinden ulaşılan sanığın kapının kilitli olmadığını yanlızca cep telefonunu çaldığını ikrar edip bahsedilen yüzük ve cüzdanı çalmadığını belirtmiş olması ve ayrıca bahsedilen telefonun da sanık iradesi olmaksızın ele geçmiş olduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin” çıkartılarak, yerlerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10317, Karar No: 2011/18567, Tarih: 22.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10317 E.  ,  2011/18567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 22.11.2011 günü temyiz eden davalı idare vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davacı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak Temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp davalı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan taze fasulye, pazı, biber ve kuru soğanın dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2009 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25015, Karar No: 2012/32100, Tarih: 19.03.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/25015 E.  ,  2012/32100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 22.01.2003'ten karar tarihine kadar 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16778, Karar No: 2013/1505, Tarih: 17.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/16778 E.  ,  2013/1505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplan- ması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10457, Karar No: 2012/4026, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/10457 E.  ,  2012/4026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı alacaklı Forev Day. Tük. Md. Ltd.Şti ile davalı 3. kişi Küre Mühendislik Ltd.Şti aralarındaki dava hakkında Konya 4. İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 13.10.2009 gün ve 2009/285-1262 sayılı hükmün Dairenin 14.4.2011 gün ve 2010/1284-2011/3478 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı 3. kişi tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı alacaklı vekili tarafından İİK.nun 99 maddesine dayalı olarak 3.kişinin istihkak iddiasının reddi istemi ile açılan dava mahkemece kabul edilmiş ve Dairemizin 14.04.2011 tarih 2010-1284 Esas ve 2011-3478 karar sayılı ilamı ile onanmış, davalı 3.kişi vekili onama kararının hatalı olduğundan bahisle kararın düzeltilmesi talebinde bulunmuştur.

Dosyanın yeniden yapılan incelenmesi sonucunda;

Dava, alacaklının İİK’nun 99.maddesine dayalı olarak açtığı istihkak iddiasının reddi istemine ilişkindir.

Bu tür davaların dinlenebilmesi için ön şart, malın 3.kişi elinde haczedilmesi üzerine 3.kişi tarafından haczedilen mal üzerinde mülkiyet veya rehin hakkı gibi sınırlı bir ayni hakka vs. dayanarak istihkak iddiasında bulunulmasıdır. 3.kişi tüzel kişi ise, tüzel kişilik adına istihkak iddiası tüzel kişiyi temsile yetkili organca ileri sürülebilir. Tüzel kişiyi temsile yetkili olmayan kişinin, haczedilen malın şirkete ait olduğu yolundaki açıklamaları şirket adına yapılmış geçerli bir istihkak iddiası sayılamaz.

Somut olayda, dava konusu 11.02.2009 tarihinde yapılan haciz sırasında istihkak iddiasında bulunan ... davacı 3.kişi şirketin temsilcisi olmayıp İİK’nun 96/3.maddesinde belirtilen 7 günlük sürede davalı şirket yetkilileri tarafından yapılmış usulüne uygun bir istihkak iddiası da bulunmadığından, davanın ön koşul yokluğu nedeniyle reddi gerekmektedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan, davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddi yerine yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedeni ise de karın zuhulen onandığı anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, davalı 3.kişinin karar düzeltme isteminin kabulü ile onama kararının kaldırılarak mahkeme hükmünün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı 3.kişi vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile dairemizin 14.04.2011 tarihli onama kararının kaldırılarak, mahkemenin 13.10.2009 tarihli hükmünün BOZULMASINA, temyiz ve tashihi karar peşin harçlarının davalı 3. kişiye geri verilmesine 3.4.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4087, Karar No: 2011/12787, Tarih: 19.09.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/4087 E.  ,  2011/12787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile birlikte müteahhitlik yaptıklarını, inşaat yapmak üzere dava dışı arsa sahibi ... ile yaptıkları sözleşme gereğince 6 dairelik bir inşaat yaptıklarını, bir dairenin arsa sahibine verildiğini, kalan 5 dairenin davalı adına tescil edildiğini davalının bu dairelerden 4 adetini sattığını, bir dairenin davalının mülkiyetinde olduğunu, inşaatın tamamlanması nedeniyle şirketin tasfiyesinin gerektiğini, 5 dairenin toplam bedelinin 340.000 TL olduğunu,inşaat maliyetinin ise 260.000 TL olduğunu, karın 80.000 TL olup, kendisini payına düşen kısmın 40.000 TL olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.000 TL'nin ihtar tarihi olan 02.04.2009 tarihinden itibaren en yüksek faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacı ile bir adi ortaklık yapmadıklarını, davacıdan kendisine üzerinde inşaat yapmak üzere arsa bulmasını istediğini, davacının da davaya konu inşaatın yapıldığı taşınmazı bulduğunu, davacının arsa malikinin ancak kendisinin taraf olması halinde sözleşme yapmayı kabul edeceğini söylemesi nedeniyle formalite gereği kat karşılığı inşaat sözleşmesinde davacının müteahhit olarak gösterildiğini, inşaatta davacının hiçbir emek ve sermayesinin olmadığını, yaptığı aracılık hizmetine ilişkin bedelinde davacıya ödendiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

2011/4087-12787

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların müteahhit olarak arsa sahibi ile imzalamış olduğu tarihsiz kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile dava dışı arsa sahibine ait taşınmaz üzerine tarafların tüm masrafları birlikte karşılayarak yapacakları 3 katlı karkas binada bulunan ve konumu belirtilen bir dairenin arsa sahibine arsa karşılığı bedelsiz olarak devredileceği,bir dairenin de 65.000 TL karşılığı verileceği kararlaştırılmak suretiyle adi ortaklık kurulduğu sabit olup,mahkemenin de kabulü bu yöndedir. Bu adi ortaklığa konu inşaatın yönetici ortak olarak davalı tarafından tamamlanarak binanın yapı kullanma izin belgesinin alındığı ,ayrıca sözleşmede arsa sahibine bedelsiz arsa karşılığı verilmesi kararlaştırılan bağımsız bölümün tapu devrinin yapıldığı tapu kayıtlarından anlaşılmaktadır.

O halde davacının adi ortaklığın tasfiyesine ilişkin talebi değerlendirilerek karar verilmesi gerekir. BK.nun 538. maddesinde belirtildiği gibi tasfiye, bütün hesapların görülüp ortaklığın aktif ve pasif bütün mal varlığının belirlenip ortakların birbirleri ile alacak verecek ve ortaklıktan doğan tüm ilişkilerinin kesilmesi yoluyla ortaklığın sona erdirilmesi, malların paylaşılması ya da satış yoluyla elden çıkarılmasıdır.Ortaklık sözleşmesinde hüküm bulunduğu takdirde tasfiyenin sözleşmedeki hükümlere göre yapılması asıldır. Böyle bir hükmün bulunmaması halinde ise tasfiyenin bu defa BK.nun 539. maddesindeki sıra takip edilerek yapılması gereklidir. Dava konusu olayda sözleşmede tasfiye ile ilgili özel bir hüküm bulunmadığından tasfiyenin BK.nun 539. ve devamı maddelerine göre yapılması zorunlu olup, bunun için mahkemece öncelikle yönetici ortak olan davalıdan, kurulduğu tarihten itibaren ortaklığın tüm muhasebesi ile ilgili defterler ve ortaklıkla ilgili tüm belge ve faturaların ibrazı ile ortaklıkla ilgili hesap listesi istenilmeli, ortakların gerek tasfiye şekli gerekse hesap listesi üzerinde uyuştukları ve uyuşamadıkları noktalar saptanmalı, uyuşamadıkları noktalarda tarafların delil ve karşı delilleri sorulup toplanmalı, yönetici ortağın hesap listesi vermemesi durumunda hesap vermekten kaçındığı kabul edilmeli, bu durumda mevcut delillere göre hüküm kurulmalı, ortaklığa ait tüm gelir gider hesabı çıkarıldıktan, ortaklığın tüm aktif ve pasifi kesin olarak belirlendikten sonra konusunda uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla, verilen hesap listesinin, defter ve belgelerin inşaata yapılan imalatlarla uyumlu olup olmadığı belirlenerek denetimi sağlanmalı, imalatların yapıldığı tarih itibariyle, ortalığa kalan dairelerin ve bağımsız bölümlerin değerinin ise karar tarihine en yakın tarih itibariyle belirlenmesi ortaklığın 2011/4087-12787

varsa üçüncü kişilere veya kurumlara olan borçları ortaklığın aktifinden mahsup edilmeli, ortaklardan her birinin ortaklığa verdiği avanslarla, ortaklık için yapmış oldukları masraflar ve vermiş oldukları sermaye iade edildikten sonra ortaklara paylaştırılması gereken miktar belirlenmeli ve mahkemece tespit edilecek tasfiye memuru vasıtasıyla tasfiye bu şekilde tamamlanmalıdır. Davacının sermaye payını ödeyip ödemediği, harcamalara katılıp katılmadığı da yöntemine uygun olarak araştırılarak, adi ortaklıkta ortaklardan birinin sermaye koyma borcunu yerine getirmediği, yine harcamalara katılması gerekirken katılmadığı sabit olsa dahi bu hususlar, ortaklığın tasfiyesine engel değil, ancak tasfiye sırasında gözetilmesi gereken durumlar olarak değerlendirilmelidir. Mahkemece karara esas alınan bilirkişi raporlarındaki hesaplama ile uygulanan yöntemin BK’nun adi ortaklığa ilişkin hüküm ve düzenlemelerine aykırı olduğu ,mevcut hesaplama itibariyle de sözleşmede arsa sahibine bedelsiz olarak verileceği kararlaştırılan bir daire bedelinin hesaplamada dikkate alınarak bedelinin düşülmediği ve arsa sahibine 65.000 TL bedel karşılığında verileceği kararlaştırılan daireye ilişkin bir değerlendirmenin de yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, açıklanan yöntem izlenerek adi ortaklığın fesih ve tasfiyesine karar verilmesi gerekirken yazılı eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 19.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8096, Karar No: 2021/10571, Tarih: 03.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/8096 E.  ,  2021/10571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlığa teşebbüs, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 35, 116/2, 119/1-c, 31/2, 62. maddelerindeki nitelikli hırsızlığa teşebbüs, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık uzayan dava zamanaşımına bağlı olup hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilk kararın kesinleştiği 10/04/2014 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 01.11.2014 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu da nazara alınarak suç tarihi olan 30.05.2013 tarihinden inceleme tarihine kadar bu sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 03.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/690, Karar No: 2019/3081, Tarih: 17.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/690 E.  ,  2019/3081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 29/03/2017 tarih ve 2015/255 E.-2017/110 K.

sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 23/11/2017 tarih ve 2017/1019-2017/1055 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'in 2013/98068 sayılı "Bolulu Tatlıcım + şekil" ve 2013/98066 sayılı "Bolulu Kurabiyecim + şekil" ibareli 30. sınıf emtiayı kapsayan markaların tescili için başvuru yaptığını, müvekkilinin başvurulara, 556 sayılı KHK'nın 7/1-a, c, maddeleri gereğince ve “BOLULU ÇİKOLATA” ve "BOLU ÇİKOLATASI" ibareli markaları uyarınca itiraz etiğini, itirazın haksız olarak reddedildiğini, müvekkilinin "BOLÇİ" ve "BOLU ÇİKOLATASI" ibarelerini tescilsiz biçimde kullanarak 556 sayılı KHK.'nın 8/3 maddesi gereğince önceye dayalı hak sahipliği elde ettiğine dair mahkeme kararlarının bulunduğunu ve kararların Yargıtay incelemesinden de geçerek onandığını, müvekkili markalarının tanınmış olduğunu, davalının müvekkiline ait tanınmış markaya iltibas oluşturacak şekilde marka tescil başvurusunda bulunmasının kötüniyetin göstergesi olduğunu ileri sürerek, YİDK.'nın anılan kararlarının iptaline, tescil edilmiş olması halinde diğer davalı markalarının hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının tanınmış markasının "BOLÇİ" ibareli marka olduğunu, başvuru markaları ile davacının tanınmış markası arasında iltibasın oluşmayacağını, davacının itiraza dayanak tescilli markalarının da hükümden düştüğünü, davacının önceye dayalı hakkının da bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.