muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/19121, Karar No: 2012/12845, Tarih: 23.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/19121 E.  ,  2012/12845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Uygulama : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 52/4, 53/6. maddeleriuyarınca mahkumiyet

Tebliğname Düşünce : Bozma

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan ... vekilleri ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararda CMK'nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği yer ve zaman dilimi gösterilmemiş ise de bu eksiklik mahallinde giderilebilir nitelikte eksiklik olduğundan ve sanık hakkında hüküm tarihinde yürürlükte olan CMK'nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu tartışmasız bırakılmış ise de, sanık tarafından zararın giderildiğine ilişkin bir bilgi ve belge bulunmaması karşısında tebliğnamede bozma öneren görüşlere iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna, katılan vekillerinin ise bilirkişi raporu ile bilinçli taksirin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 23.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19132, Karar No: 2017/24447, Tarih: 23.11.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/19132 E.  ,  2017/24447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik, güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

a-) Güveni kötüye kullanma suçundan TCK'nun 155/1, 52 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b-) Özel belgede sahtecilik suçundan TCK'nun 207/1. ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında;

a-) Özel belgede sahtecilik suçundan TCK'nun 207/1. ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b-) Dolandırıcılık suçundan sanığın beraat

Güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanık ...'ün mahkumiyetine, özel belgede sahtecilik suçundan sanık ...'ın mahkûmiyetine ve Eda'nın dolandırıcılık suçundan beraatine ilişkin hükümler katılan vekili ile sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

1-Sanık ...'ün özel belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyeti ile sanık ...'ın dolandırıcılık suçundan beraatine ilişkin hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanık ...'ün önce 05.02.2009 tarihli protokol boşluklu belgeyi sahte olarak düzenlemesi, daha sonraki bir zaman diliminde ise iki adet sahte bonoyu hazırlayarak katılana vermesi karşısında eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi biçiminde gerçekleştirdiği gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesinin uygulanmaması özel belgede sahtecilik suçu yönünden aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekili ile sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ...'ün güveni kötüye kullanma, sanık ...'ın ise özel belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyetlerine ilişkin hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekili ile sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ...'ün güveni kötüye kullanma, sanık ...'ın ise özel belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyetlerine ilişkin hükümlerin temyiz incelemesinde;

a)Sanık ...'ün, tanık......'a katılanın parasının olup olmadığını, kendisine borç verip veremeyeceğini sorması, ardından da katılanı kendi boşanma davasında yardımcı olan avukatına götürerek güven telkin etmesi, sahte protokol belgesi hazırlayıp katılandan bedelsiz olarak aldığı taşınmazlarını boşanma davası sonuçlandıktan sonra geri vereceğine inandırıp hileli hareketler sergileyerek iradesini yanılttığı, akabinde taşınmazların tapu müdürlüğü aracılığıyla üzerine devrini yaptırdığı, katılanın bankadaki parasının bir kısmının da eşi tarafından alınabileceğini söyleyip, parasını kendisine devretmesi halinde boşanma işlemlerinin tamamlanmasıyla birlikte suça konu paraları iade edeceğine ikna edip, teminat niteliğindeki sahte senetleri düzenleyerek katılanın bankadaki parasını da almak suretiyle değişik zamanda ikinci kez menfaat temin ettiği, sanığın eylemlerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi biçiminde gerçekleştirmesi nedeni ile TCK'nın 43/1. maddesi gereğince cezasında arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden suçun hukuki vasfında hataya düşülerek zincirleme şekilde nitelikli dolandırıcılık suçu yerine, bir kez güveni kötüye kullanma suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık ...'e yüklenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, hükümden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b)Sanık ... yönünden ise; sanığın sahte olduğu anlaşılan senetleri talep doğrultusunda yazdığı fakat belgeyi imzalamadığı, yine 05.02.2009 tarihli protokol başlıklı belgenin de içeriğini yazmasına rağmen imzalamadığının tespiti karşısında suç kastı ile hareket edip, diğer sanık ...'ün eylemlerine iştirak ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilmediği gözetilip beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

b)Sanık ... yönünden ise; sanığın sahte olduğu anlaşılan senetleri talep doğrultusunda yazdığı fakat belgeyi imzalamadığı, yine 05.02.2009 tarihli protokol başlıklı belgenin de içeriğini yazmasına rağmen imzalamadığının tespiti karşısında suç kastı ile hareket edip, diğer sanık ...'ün eylemlerine iştirak ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilmediği gözetilip beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, halen geçerliliğini sürdüren 10.06.1942 gün 26-16 sayılı Yargıtay İçtihadi Birleştirme Kurulu Kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 09/05/2017 tarih, 2014/469 esas ve 2017/260 karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere merci tayini kararları kesin olup, tekrar değerlendirme konusu yapılamayacağı değerlendirilip görevsizlik kararı verilmeyeceğinin gözetilmesine, 23/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10317, Karar No: 2018/2845, Tarih: 18.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10317 E.  ,  2018/2845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.03.2016 tarih ve 2015/323-2016/163 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; müvekkillerinin davalı şirketin ortağı olduklarını, 06/05/2015 tarihli genel kuruldan önce kendilerine keşide edilen ihtarname ile şirketin sermaye artırımına gideceği, sermaye taahüdünün 1/4'ünün, 07/05/2016 tarihine kadar ikmalinin istendiği, bu nedenle genel kurulda alınan sermaye artırım kararının yok hükmünde olduğunu, ayrıca denetçi ibrasının usul ve yasaya uygun olmadığını, gerekli denetim yapılmaksızın ibranın gerçekleştirildiğini ileri sürerek davalı şirketin 06/05/2015 tarihli genel kurulunda alınan (3) ve (4) nolu kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili; dava konusu edilen 06/05/2015 tarihli genel kurulda sermaye artırım hususunda alınan (4) nolu kararın iptali istemini kabul ettiklerini, ancak denetim yapılmaksızın ibra yapıldığı hususunun gerçek dışı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu edilen genel kurulda alınan (4) nolu karar ile şirket sermayesinin artırılmasına karar verildiği, buna yönelik davanın davalı tarafça kabul edildiği, (3) nolu kararda denetim kurulunun ibrasının görüşüldüğü ve oy çokluğu ile kabul edildiği, iptali istenen bu karar yönünden yasa, ana sözleşme ve iyiniyet kaidelerine aykırılık olup olmadığı hususunun tespiti için bilirkişi incelemesi yapılması zorunlu olduğu, ancak davacıların bilirkişi ücretini yatırmadığı ve bilirkişi deliline dayanmaktan vazgeçtikleri, (3) nolu karar yönünden iptal koşullarının oluştuğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 06/05/2015 tarihli olağanüstü genel kurulda alınan (4) nolu kararın iptali isteminin vaki kabul nedeniyle kabulüne ve (4) nolu kararın iptaline, davacıların diğer istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, anonim şirket genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, uyuşmazlığın bilirkişi incelemesi ile çözüme kavuşturulacağı, ancak davacı tarafça masraf verilmediği ve iddialarını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, genel kurulun 3 nolu bendi denetçi raporunun okunması ve ibrasına ilişkin olup davacının temyiz dilekçesinde dahi denetçi raporu ve ibra kararında ne gibi hukuka aykırılıklar olduğunu, rapordaki usulsüzlükleri somut bir şekilde ileri sürmeyip soyut olarak iptalini talep etmiş olmasına, denetçi ibrasının olağanüstü genel kurulda görüşülmesinde hukuka aykırılık bulunmamasına ve davanın bu nedenlerle reddinin gerekmesine göre davacı tarafça masraf verilmemesi nedeniyle reddine karar verilmesi yerinde değil ise de, sonucu itibariyle doğru olan hükmün HUMK 436. maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün açıklanan değişik gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 18.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12011, Karar No: 2019/2500, Tarih: 20.02.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/12011 E.  ,  2019/2500 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ve fer'i müdahil tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Temyiz incelemesinin murafaalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK'nin 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin reddine oybirliği ile karar verildikten sonra işin esası incelendi:

2-Fer-i müdahale talebinde bulunan ...'nın temyiz isteminin incelenmesinde;

Dar yetkili icra mahkemelerinde asli ya da fer-i müdahillik mümkün olmayıp, bu nedenle de yargılama aşamasında fer-i müdahillik talebi reddedilen ...'nın temyiz isteminin REDDİNE,

3-Alacaklının temyiz istemine gelince;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 44,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 20/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2011/2145, Karar No: 2012/3091, Tarih: 14.02.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/2145 E.  ,  2012/3091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...’in, müştekinin evinden suça konu iki adet sobayı çalıp başka bir sokak üzerinde sobaların bulunduğu aracı bırakıp yaya olarak uzaklaşırken, kesintisiz izleme olmaksızın tesadüfen kolluk tarafından yakalandığının anlaşılması karşısında, suçun tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile yazılı biçimde hüküm kurulması ve sanıkların birlikte müştekinin evinde hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince uygulama yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

A-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, suça sürüklenen çocuk hakkındaki usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk ve sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

2- 1412 sayılı CMUK'nın 305/1-son. madde ve fıkrası uyarınca ikibin Türk Lirasına kadar olan mahkumiyet hükümleri kesin olup, tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

3-Yaş küçüklüğü nedeniyle 5275 s. CGİHK’nın 106/4 maddesi gereğince adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2- 1412 sayılı CMUK'nın 305/1-son. madde ve fıkrası uyarınca ikibin Türk Lirasına kadar olan mahkumiyet hükümleri kesin olup, tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

3-Yaş küçüklüğü nedeniyle 5275 s. CGİHK’nın 106/4 maddesi gereğince adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafi ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ... hakkındaki hüküm fıkrasından ‘‘53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi ve “58/6. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkartılması; suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine" ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin evinden suça konu iki adet sobayı çalıp başka bir sokak üzerinde sobaların bulunduğu aracı bırakıp yaya olarak uzaklaşırken, sanığın kesintisiz izleme olmaksızın tesadüfen kolluk tarafından yakalandığının anlaşılması karşısında, suçun tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Sanığın olayda kullandığı 32 AF 413 plakalı kamyonetin kayıt maliki olan... yöntemince çağrılıp tanık olarak dinlenmeden ve 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesinde belirtilen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmadan, yazılı şekilde aracın müsaderesine karar verilmesi,

3-1412 sayılı CMUK'nın 305/1-son. madde ve fıkrası uyarınca ikibin Türk Lirasına kadar olan mahkumiyet hükümleri kesin olup, tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi ile yazılı şekilde uygulama yapılması,
Yargıtay — Esas No: 2022/15562, Karar No: 2023/606, Tarih: 15.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/15562 E.  ,  2023/606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ :Konut dokunulmazlığının ihlâli

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 07.08.2015 tarihli ve Esas No:2015/10808, İddianame No: 2015/10010 sayılı iddianamesi ile, şikâyetçilerin birlikte oturduğu evin kapısının kilitli olmadığı bir sırada gündüzleyin bir şahsın girerek ...'ye ait ... marka cep telefonu ile ...'ya ait kimlik ve bir adet ikinci el cep telefonunu alarak çıktığı, HTS raporlarına göre olaydan hemen sonra şüpheliye ait ... nolu telefon kartının, çalınan ... marka telefona takılarak kullanıldığının belirlendiği şeklindeki anlatımla, sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından TCK'nın 142/1-b, 116/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2011 tarihli ve 2011/467 Esas, 2011/546 Karar sayılı kararı ile sanığın suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan, TCK'nın 165/1, 168/2. 53/1. maddeleri uyarınca 3 ay hapis ve 60 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince 1.200,00 TL adli para cezasına çevrilmesine, hak yoksunluklarına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan beraatine karar verilmiştir.

3. Kararın sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından "TCK'nın 142/1-b ve 116/1. maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının oluştuğundan" bahisle aleyhe olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 31.05.2016 tarihli ve 2015/11242 Esas, 2016/8161 Karar sayılı kararı ile;

3. Kararın sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından "TCK'nın 142/1-b ve 116/1. maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının oluştuğundan" bahisle aleyhe olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 31.05.2016 tarihli ve 2015/11242 Esas, 2016/8161 Karar sayılı kararı ile;

"a-Sanığın 30.06.2011 tarihli soruşturma aşamasında alınan beyanında, müştekinin evinden çalınan ... marka telefonu 2-3 ay önce kendisinin çalıştığı ... 5 nolu ... parkta çalışan ... isimli çocuğun bulup getirdiğini, kendisinin de çekmeceye koyduğunu, 1 ay kadar kimse sormayınca hattını takıp kullanmaya başladığını, mahkeme aşamasında ise suça konu cep telefonunu ismini ... olarak bildiği ancak soyadını, açık kimlik bilgilerini ve adresini bilmediği şahıstan 20,00 TL bedel karşılığında satın aldığını ifade ettiği, ancak suça konu cep telefonun görüşme kayıtlarının çıkarıldığı ve sanığın ifadeleriyle örtüşmeyecek şekilde suç tarihinde sanık adına kayıtlı hat ile görüşme yapıldığının tespit edilmesi üzerine çalındığı gün sanığın sim kartı ile kullanıldığının Cumhuriyet Savcısı tarafından sanığa sorulması üzerine çalıntı olduğunu bilmediğini, hattı takmış olabileceğini hatırlamadığına dair savunmada bulunduğu, sanığın tüm beyanları ve delillerin çelişkili olduğu ve sanığın savunmalarında suça konu cep telefonunu ismini ... olarak bildiği ancak soyadını, açık kimlik bilgilerini ve adresini bilmediği şahıstan 20,00 TL bedel karşılığında satın aldığına dair beyanın suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılmakla, sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyeti gerekirken konut dokunulmazlığının ihlali suçundan beraat kararı verilmesi ve suç eşyasının satın alınması suçundan sanığın mahkum edilmesi,

b-Kabul ve uygulamaya göre de;

Suç eşyasının satın alınması suçunda etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanacağına ilişkin kanunda bir düzenleme bulunmadığı halde sanık hakkında TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.