muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/345, Karar No: 2014/4748, Tarih: 18.04.2014

Öte yandan; 27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Yasa'nın 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanunu'nun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile; “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hâzinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hâzineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.

(Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak olarak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hâzinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” hükmü getirilmiştir.

O halde, anılan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; bu maddenin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine adına tescili gereken veya Hazine adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Başka bir İfadeyle, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesi hükmü, belediye adına tescil edilerek belediyenin özel mülkü haline gelen taşınmazlara uygulanamaz.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanunu'nun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a) Mera, 4342 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b) Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c) Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri vb. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d) Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Öyleyse; yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanunu'nun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulması gerektiği de kuşkusuzdur.

Öyleyse; yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanunu'nun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulması gerektiği de kuşkusuzdur.

Diğer taraftan; bilindiği üzere; 3194 sayılı Yasa'nın 11. maddesi, imar planlarında umumi hizmetlere ayrılan yerlerin Belediye veya Özel İdareye terki ile ilgili düzenleme getirmiştir. 3194 sayılı Kanun'un değişiklikten Önceki 11/son maddesi aynen “Hazırlanan imar planı içindeki kadastral yollar, meydanlar İle meralar imar planının onayı ile bu vasıflarını kendiliğinden kaybederek onaylanmış imar planı kararı ile getirilen kullanma amacına konu ve tabi olurlar” hükmü öngörülmüş olup, anılan yasal düzenlemedeki “mera” tabiri 1998 tarihinde yürürlüğe giren 4342 sayılı Mera Kanunu'nun 35.maddesi ile hüküm fıkrasından çıkarılarak yasal düzenleme ile değişikliğe tabi tutulmuştur, öyleyse, bu yasal düzenlemenin de somut olayda irdelenmesi gerektiği açıktır.

Yine; 775 sayılı Yasa 30.07.1966 tarihinde yürürlüğe girmiştir ve 3. maddesi ile “bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihte, Hazinenin, Özel İdarelerin ve Vakıflar İdaresi dışındaki katma bütçeli dairelerin mülkiyetindeki arazi ve arsalardan veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden, belediye sınırları içinde olanlar ve 6785 sayılı Kanun'un 47 nci maddesine dayanılarak tespit edilen mücavir sahalarda bulunanlar, bu kanunda belirtilen amaçlarda kullanılmak üzere, bedelsiz olarak ilgili belediyelerin mülkiyetine geçer” şeklinde düzenleme getirilmiş olup; çekişme konusu taşınmazın 775 sayılı Yasa'nın 3/2. maddesinde öngörülen Belediyeye devri gerekli taşınmazlardan olup olmadığının açıklığa kavuşturulması; 775 sayılı Yasa'nın 3. maddesi her ne kadar 19.07.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4916 sayılı Yasa ile iptal edilmiş ise de; iptal kararı, bu tarihten önce doğmuş olan haklara etkili olmayacağından kazanılmış hakkın korunması gerekeceği de tartışmasızdır.

Hal böyle olunca; yukarıda değinilen ilkeler doğrultusunda mera araştırması yapılması, çekişmeli taşınmaz bölümünün niteliğinin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi ve anılan yasal düzenlemelerin irdelenip, değerlendirilmesi, ondan sonra toplanan ve toplanacak olan deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturmayla yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden, kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan nispi karar harcının talep halinde temyiz eden davalı belediyeye iadesine,

18.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7046, Karar No: 2013/10088, Tarih: 16.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/7046 E.  ,  2013/10088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.01.2011 tarih ve 2010/17-2011/22 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı ...Ş. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 14.05.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı ...Ş. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya Nakliyat Emtia Sigorta poliçesi ile sigortalattığı emtiadan bir kısmının sigortalı dönemde araçlarla taşınır iken Ulukışla mevkiinde üst geçide çarpması sonucu hasar oluştuğunu, rizikonun davalı ... şirketine ihbar edilmesine rağmen hasarın tazmin edilmediğini ileri sürerek fazlaya dair haklarını saklı tutarak 25.606 TL tazminatın rizikonun gerçekleşme tarihi olan 26/09/2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Yasemin Sigorta Aracılık Hizmetleri Ltd. Şti. temsilcisi beyanında, TTK'nun 1l9. maddesinin 2. fıkrası gereğince acenteden doğrudan tazminat talep edilemeyeceğini savunarak husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davacıya ait emtianın davalı şirkete Nakliyat Emtia Sigorta Poliçesi ile sigortalı olduğunu, poliçe özel şartlarına göre dar kamyon klozu teminatı verildiğini, dava dilekçesinde belirtildiği gibi 24/11/2009 tarihinde iki adet kamyon ile taşınan davacıya ait iki adet mono blok beton köşk ve aksamlarının köprüye çarpması sonucu hasarın oluştuğunu, hasarın kamyonların köprüye çarpması neticesinde değil taşınan yükün köprüye çarpması sonucu oluşması nedeni ile gabari üzeri yük nedeni ile hasarın teminat dışında kaldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sigorta poliçesinin dar bir biçimde değil geniş yorumlanmak sureti ile sonuca gidilmesi gerektigi ve bu kapsamda çarpma deyiminden sadece kamyonun çarpmasının değil kamyonun üzerindeki

yükün hareket halinde iken köprüye çarpması sonucu yükte meydana gelen hasarı da poliçenin ve kamyon klozunun teminat kapsamına aldığının kabulü gerektiği, hasar tutarı ve hasarın giderilmesi için gerekli vinç kira bedeli gibi giderler ile nakliye bedelinin talep edilebileceği gerekçesiyle davalı ...Ş. yönünden davanın kısmen kabulü ile 21.070,08 TL'nin 29.12.2009 tarihinden itibaren %9 oranından başlamak sureti ile değişen oranlarda yasal faizi ile bu davalıdan tahsiline, davalı Yasemin Sigorta Aracılık Hizmetleri Ltd. şirketi aleyhine açılan davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ...Ş. (yeni ünvanı Sompo Japan Sigorta A.Ş.) vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ...Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı ...Ş. (yeni ünvanı Sompo Japan Sigorta A.Ş.)'den alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.126,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...den alınmasına, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5797, Karar No: 2015/2019, Tarih: 19.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/5797 E.  ,  2015/2019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, s.s. çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3869, Karar No: 2008/4440, Tarih: 14.04.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/3869 E.  ,  2008/4440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava konusu taşınmazın arsa olarak kabulü ile bu niteliğine uygun biçimde değerlendirme yapılmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Ancak;

2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin son fıkrası uyarınca ve Yargıtayın yerleşmiş uygulamalarına göre kamulaştırma yoluyla irtifak hakkı kurulmasında kamulaştırma bedeli, bu kamulaştırma nedeniyle taşınmaz malda meydana gelecek değer düşüklüğüdür. Değer düşüklüğü oranının (dolayısıyla kamulaştırma bedelinin) saptanmasında taşınmaz malın cinsi (arsa veya arazi olması) ve yüzölçümü ile irtifak hakkının kurulduğu alanın yüzölçümü, irtifakın niteliği (petrol, akaryakıt ya da doğalgaz boru hattı, elektrik enerjisi nakil hattı vb.) ve konumu göz önünde bulundurulur. Buna göre bulunacak değer düşüklüğü oranı (yöntemince kanıtlanmış önemli ve özel bir durum söz konusu olmadıkça) taşınmaz malda irtifak hakkının kurulduğu alanın mülkiyet değerinin arazilerde %35'inden, arsalarda %50'sinden fazla olamaz.

Somut olayda dava konusu edilen arsa niteliğindeki 11233 m2 yüzölçümlü taşınmazın 1879,87 m2lik kısmında davacı idare lehine (ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartı ile) daimi irtifak hakkı kurulmuş bulunduğuna ve irtifaklı alanda ağaç dikilmesi bina vs. sabit tesis yapılması yasaklandığına göre bu taşınmaz malda irtifak hakkı kurulması nedeniyle oluşacak değer düşüklüğü oranının irtifakın geçtiği alanın %50'sinden fazla ancak mülkiyet değerini de geçmemesi gerekir. Her ne kadar Dairenin bozma kararından önce yukarıda açıklanan ilkeler ihlal edilmesi suretiyle daha fazla kamulaştırma bedeline hükmedilmiş ise de, kararı temyiz eden davalının sıfatı dikkate alındığında mahkemenin bozmadan önceki kararı usulü kazanılmış hak oluşturacağından, mahkemenin bu yöndeki değerlendirmesi yerinde görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2202, Karar No: 2015/3269, Tarih: 04.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/2202 E.  ,  2015/3269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MALAZGİRT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2011/27-2013/108

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, elatmanın önlenmesi isteğiyle 16.01.2001 tarihinde Patnos Asliye Hukuk Mahkemesinde açılmış, verilen yetkisizlik karar, Dairece "... davacı dayanağı tapu kayıtlarının hangi ilçenin mülki hudutları içerisinde kaldığının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu husus saptanmadan ayrıca 1326 tarih 2 nolu tapu kaydı uygulanmadan yetkisizlik kararı verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan araştırma sonucu çekişme konusu yerlerin Malazgirt İlçesi mülki hudutları içerisinde kaldığı gerekçesi ile dava dosyasının talep halinde yetkili Malazgirt Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş;verilen yetkisizlik kararının 16.12.2010 tarihinde kesinleşmesi üzerine dava dosyası kendiliğinden (resen) 18.01.2011 tarihinde yetkili Malazgirt Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; her hadise vuku bulduğu tarihteki yasal düzenlemeye tabi olup, davanın yetkisizlikle karara bağlandığı tarih itibariyle 1086 sayılı HUMK. yürürlüktedir. O halde, anılan bu Yasanın 193. maddesinin gözetilmesi gerekeceği kuşkusuzdur. Esasen, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nun 448. maddesinde de tamamlanmış olgularda HMK. nun uygulanmayacağı öngörülmüştür.

Bilindiği üzere, görevsizlik veya yetkisizlik kararı veren mahkeme bu kararında dava dosyasının görevli mahkemeye gönderilmesine karar vermekle yetinir. Dava dosyasını kendiliğinden (re’sen) görevli veya yetkili mahkemeye gönderemez. Dava dosyasının görevli veya yetkili mahkemeye gönderilmesi ve davaya görevli veya yetkili mahkemede devam edilebilmesi için, görevsizlik veya yetkisizlik kararının kesinleşmesinden; kanun yoluna başvurulmuş ise, bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren 10 gün içinde taraflardan birinin kararı veren mahkemeye başvurarak dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir. Aksi halde davanın açılmamış sayılmasına karar verilir (1086 sayılı HUMK. 193. maddesi ). 10 günlük süre hak düşürücü nitelikte olup, mahkemece re’sen gözetilir.

Somut olayda, Patnos Asliye Hukuk Mahkemesince verilen yetkisizlik kararının 16.12.2010 tarihinde kesinleştiği, 10 günlük süre içinde tarafların dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi için herhangi bir müracaatta bulunmadığı, dosyanın mahkemece kendiliğinden (resen) yetkili mahkemeye gönderildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Patnos Asliye Hukuk Mahkemesince verilen yetkisizlik kararının 16.12.2010 tarihinde kesinleştiği, 10 günlük süre içinde tarafların dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi için herhangi bir müracaatta bulunmadığı, dosyanın mahkemece kendiliğinden (resen) yetkili mahkemeye gönderildiği anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca,1086 sayılı HUMK. 193. (6100 sayılı HMK. nun 20.) maddesi dikkate alınarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, işin esasının hükme bağlanması doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazı açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7865, Karar No: 2017/9965, Tarih: 12.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/7865 E.  ,  2017/9965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve taktirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/1-b, 143, 33/1.2 c delatiyle 31/2 ve 62.maddeleri gereğince tayin olunan 11 ay 20 gün hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1-a ve 52. maddeleri gereğince günlüğü 20 TL'den paraya çevrilirken 7.000,00 TL yerine hesap hatası sonucu 7.500,00 TL'ye hükmedilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CYUY'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasa'nın 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, TCK'nın 142/1-b, 143, 33/1.2 c delaletiyle 31/2 ve 62.maddeleri gereğince tayin olunan 11 ay 20 gün hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1-a ve 52.maddeleri gereğince günlüğü 20 TL'den paraya çevrilerek 7.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6890, Karar No: 2013/8936, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/6890 E.  ,  2013/8936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kısa karar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 321/2. maddesine uygun tefhim edilmemiştir. Temyiz (süretutum) dilekçesi ile gerekçeli kararın tebliği talep edilmesine karşın gerekçeli kararın davalı Merdan Sağlık Hizmetleri Bilgi İşlem Gıda Temizlik A. Ş. vekiline ve temyiz dilekçelerinin davacı vekiline tebliğ edilmediği anlaşılmakla anılan eksikliğin giderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.