muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6529, Karar No: 2018/1790, Tarih: 14.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/6529 E.  ,  2018/1790 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Cemal Haşhaş mirasçılarından ... mirasçıları tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)Mahkemece 2011 yılında yapılan keşifte uygulanan ve hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda incelendiği belirtilen 1960 tarihli memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafının getirtilmesi, sonrasında dava dosyası hükme esas raporları sunan fen ve orman bilirkişilerine verilerek, bu hava fotoğrafının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafı ölçeğine 1/5000 ölçekte bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafı üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, dağılım oranı, hakim ağaç türü, kullanım şekli ve niteliğinin detaylı olarak incelendiği müşterek imzalı, krokili ek rapor alınıp,

2)Mahkemece yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar taşınmazların eskiden bir bütün iken aradan yol geçmesiyle ikiye bölündüğünü beyan ettiklerinden ve taşınmazlara ilişkin krokide de söz konusu yol mevcut bulunduğundan, mahkemece yola ilişkin kamulaştırma çalışmasının yapılıp yapılmadığı ilgili birimlerden sorularak, var ise kamulaştırma çalışmalarına ilişkin plan, proje, kroki ve tüm belgeler getirtilmeli, sonrasında hükme esas raporunu sunan fen bilirkişisinden ilgili kamulaştırma planı ile çekişmeli taşınmazları kapsayan kadastro paftası ölçekleri birbirine çevrilmek suretiyle çakıştırması yapılarak dava konusu taşınmazların kamulaştırma planındaki konumu, kamulaştırma kapsamında yer alıp almadığı kesin bir şekilde belirlenip bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 14/03/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2349, Karar No: 2020/3219, Tarih: 03.03.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/2349 E.  ,  2020/3219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

TCK'nun 142/2-h, 143 ve 31/3 maddeleri uygulanırken yapılan hesap hatası sonucu sonuç cezanın 5 yıl hapis cezası olması gerekirken 4 yıl 12 ay hapis cezası olarak eksik tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...’un temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2416, Karar No: 2020/3859, Tarih: 06.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/2416 E.  ,  2020/3859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 16.03.2017 tarih ve 2015/651 E. - 2017/335 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nce verilen 28.03.2018 tarih ve 2017/2015 E. - 2018/455 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının ciro yolu ile hamili olduğu icra takibine konu her biri 37.500,00-TL bedelli 2 adet çeke dayalı olarak başlatılan ilamsız icra takibine davalı tarafından haksız olarak itiraz edildiğini, itirazda imzaların inkar edilmediği gibi tahrifat iddiası da bulunmadığını, çeklerin ciro silsilesi ile davacıya geçtiğini ve mücerret olduklarını ileri sürerek, davalının haksız itirazının iptali ile takibin devamına ve %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının çek sebebiyle alacaklı olup olmadığının tespiti bakımından ticari defterlerin incelenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, taraf beyanları, takip dosyası ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek, takip konusu çeklerin hayvan alım satım ilişkisi nedenine dayalı olarak keşideci ... tarafından Mehmet Nesimi Kürüm’e verildiği, ...’in hayvanların hastalıklı olduğu iddiası ile çeklerin iptali için ciro ettiği kişiye karşı dava açtığı, çeklerin Mehmet Nesimi Kürüm tarafından Kürümoğulları Ltd.Şti ve daha sonrada Kürümoğulları Ltd. Şti. tarafından işbu davanın davacısı Aryel Tekstil Ltd. Şti.’ne ciro edildiği, ciro silsilesinde bir bozukluk ya da imza inkarı bulunmadığı, son ve meşru hamil olan davacı ... tarafından bu çeklerin keşidecisi ve diğer cirantalarına karşı takibe geçildiği, keşidecinin cirantasına karşı verdiği çekin iptalini istemesi ve çekin bedelsiz kaldığı iddiasının meşru olan son hamile karşı ileri sürülemeyeceği, her ne kadar keşideci tarafından son hamilin kötüniyetli olduğu ve diğer cirantalarla bir ilişkisi olduğu beyan edilse de bu durumun davalı tarafça ispatlanamadığı, davacının salt meşru hamil olarak çeklere dayanarak takip yaptığı, çeklerin bedelsizliği iddiasının bu davacıya karşı ileri sürülemeyeceği, davacının kötüniyetinin de ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, İzmir 11. İcra Müdürlüğü'nün 2013/3628 E sayılı takip dosyasında davalının itirazının iptali ile takibin devamına, 75.000,00.-TL asıl alacak üzerinden %20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hükme karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, eldeki davanın davaya konu takibe yapılan itirazın tümü yönünden iptaline ilişkin olarak açıldığı, takipte ise borcun tamamına itiraz edilmiş bulunduğu, davacının ise asıl alacak üzerinden harç yatırarak davasını açtığının anlaşıldığı, davacı vekiline asıl alacakla birlikte takibe konu fer'i alacak kalemleri yönünden talebinin bulunup bulunmadığını bildirmesi için süre verildiği, davacı vekilinin taleplerinin davalı tarafın takibe yapmış olduğu itirazın tüm fer'ileri ile birlikte iptaline ilişkin olduğunu beyan ettiği, takipteki asıl alacak dışında kalan fer'ilere yönelik talep bedelinin harcının ikmal edildiği, davalı tarafın ileri sürdüğü şahsi def'ilerin çekte hamil durumunda bulunan davacıya karşı ileri sürülebilmesinin mümkün olmadığı, davalı tarafça davalının ağır kusuru ile çek hamili olduğu ya da çekin kötüniyetle iktisap edilmiş olduğu ispatlanamadığından davanın kabulüne yönelik ilk derece mahkemesi kararının anılan bu yasal düzenlemelere uygun bulunduğu ve buna göre davalı tarafın istinaf sebeplerinin HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği, mahkemesince fer'ileri ile birlikte davalı itirazının iptaline karar verildiği, ancak harcın asıl alacak üzerinden yatırılmış olduğu, fer'ilerine yönelik takip bedelinin de harçlandırılmış olduğu sonucuna varıldığı, bu nedenlere dayalı olarak HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince yerel mahkeme kararının kaldırılması gerektiğinden davalı vekilinin istinaf sebeplerinin HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca reddine, İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 16/03/2017 tarihli, 2015/651 Esas - 2017/335 Karar sayılı kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, davanın kabulüne, davalının İzmir 11.İcra Müdürlüğü'nün 2013/3628 Esas sayılı takip dosyasında yaptığı itirazın iptaline, takibin devamına, 75.000-TL asıl alacak üzerinden %20 oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle muhakeme hukukuna ve maddi hukuka uygun bulunan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4.613,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 06.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5530, Karar No: 2019/4664, Tarih: 02.07.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/5530 E.  ,  2019/4664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm-Karar : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 02/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13445, Karar No: 2013/14931, Tarih: 02.12.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/13445 E.  ,  2013/14931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.09.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu olan iki adet taşınmaz üzerindeki ortaklığının satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... dava konusu 148 ada 2 parsel sayılı taşınmaza hasren temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesine karar verilmesi halinde, dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç vs gibi bütünleyici parça (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar (ortaklar) ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesinde bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşlara, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etme ve ona satış bedelinden pay verme mümkün değildir. Paydaş olmayan muhdesat sahibi veya mirasçıları ancak paydaşlar aleyhine sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayanarak tazminat yahut alacak davası açabilir.

Somut olaya gelince, temyize konu 148 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ... kütüğünün beyanlar hanesinde üzerindeki ahşap evin Nejdet Namlı mirasçılarına ait olduğu şerhinin mevcut olduğu, davacı ...'nın Nejdet Namlı mirasçısı ise de taşınmazda paydaş bulunmadığı anlaşılmaktadır. Yukarıda da açıklandığı üzere taşınmazda paydaş ya da ortak olmayan muhdesat sahibi üçüncü kişiye satış bedelinden pay verilmesi mümkün olmadığı halde satış bedelinden pay verilmesini öngören bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde paydaş olamayan davacı ...'ya satış bedelinden pay verilmesine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...'nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 02.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10803, Karar No: 2015/204, Tarih: 26.01.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/10803 E.  ,  2015/204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Bir mirasçının elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi bir taşınmaz üzerinde tek başına tasarrufta bulunma yetkisi bulunmadığı, mirasçılardan birisinin tek başına açtığı dava diğer mirasçıların paylarını kapsamadığından ve aynı zamanda onlar adına dava açılmadığından, davaya diğer mirasçıların katılması (olurlarının alınması) veya TMK'nın 640. maddesi uyarınca miras ortaklığına temsilci tayin edilmek suretiyle davaya devam edilmesinin mümkün olmadığı, ayrıca miras bırakan ...’a ait nüfus aile kayıt tablosu ve mirasçılık belgesi istenilerek davacıdan başka mirasçısı bulunup bulunmadığının araştırılması, başka mirasçı bulunduğunun belirlenmesi halinde HUMK'nın 258 ve 259. maddeleri (6100 sayılı HMK'nın 243 ve 244. m.) hükmü uyarınca taşınmaz başında keşif yapılmak suretiyle dava konusu parsellerin davacıya intikal şeklinin (taksim, bağış vb.) davacı, yerel bilirkişi ve tanıklardan açıkça sorulmak suretiyle tespiti, dava konusu parsellerin terekeden çıktığı ve davacının mülkiyetine geçtiğinin belirlenmesi halinde şimdiki gibi davanın kabulüne, aksi halde TMK'nın 701 ve 702. maddeleri göz önünde tutularak dava koşulu yönünden davanın reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacı vekili Av. ...'a mirasçıları davaya dahil etmesi için kesin süre verilmesine rağmen mirasçıların davaya dahil edilmediği ve bu nedenle taraf teşkili sağlanamadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2971, Karar No: 2015/2739, Tarih: 20.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/2971 E.  ,  2015/2739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Dr. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki, “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı gereğince, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 9, 10 ve 26. maddesidir.

Somut olayda, hükme esas kusur raporunda davalının % 50, sigortalının % 50 kusurlu bulunduğu, kesinleşen tazminat dosyasında ise davalının % 70, sigortalının % 30 kusurlu bulunduğu, kusura ilişkin tüm bu tespitler incelendiğinde açık çelişki bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, kusur tespitine yönelik tüm bu tespitlerde irdelenerek, olay tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın 26. maddesine de uygun, soyut ifadelere dayanmayan, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığı ve dayanağı mevzuat hükümleri ayrıntılarıyla irdelenerek, mevcut çelişkiyi giderecek şekilde, iş kazasının olduğu meslek kolu ile iş ve işçi güvenliği konusunda uzman bilirkişi kurulundan alınacak kusur raporu ile sonuca gidilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanlış değerlendirme ile, çelişkiyi gidermeyen kusur raporunun esas alınarak hüküm kurulması isabetsizdir.

2-Mahkemece bozma kararına uyulmasına karar verilmiştir. Bozma kararına uyulmakla, bozma kararı lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğar ve mahkemece de bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi gerekir. (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı İBK) O halde mahkemece bozma kararına uyulduğuna göre, bozma kapsamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak karar verilmesi gerekir.

2-Mahkemece bozma kararına uyulmasına karar verilmiştir. Bozma kararına uyulmakla, bozma kararı lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğar ve mahkemece de bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi gerekir. (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı İBK) O halde mahkemece bozma kararına uyulduğuna göre, bozma kapsamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak karar verilmesi gerekir.

Dairemiz bozma ilamında, 506 sayılı Kanunun 9 ve 10. madde koşullarının oluşup oluşmadığının araştırılması gerektiği ve dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca yarıya indirildiği gerçeği karşısında, bu indirimin davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına da yansıtılması gereği yönünden gerekli incelemenin yapılması gerektiği belirtilmiştir.

İnceleme konusu davada, 506 sayılı Yasanın 10. maddesindeki koşulların oluşup oluşmadığı; sigortalının özlük dosyası(hizmet cetveli ile birlikte) celbedilip dosyadaki mevcut delillerle birlikte değerlendirilmek suretiyle (somut olayda 4447 sayılı Yasa ile değişik 506 sayılı Yasanın 9 ve 10. Madde koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılıp irdelenmeli) ve varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

3-Diğer taraftan, hükme esas 01.09.2014 günlü hesap raporunda, 5510 sayılı Yasanın 21. maddesi gereği sigortalının gerçek zararı(tavan)ile, sigortalıya bağlanan ilk peşin değerli gelirler mukayese edilip, peşin değerli gelirler tercih edilmek suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması hatalıdır.

Çünkü, 5510 sayılı Yasanın 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gibi; rücuan tazmine ilişkin düzenlemenin, yasanın yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihinden önce meydana gelen olay ve ilişkilere uygulanmasını gerektirir istisnai durumlar kapsamında değerlendirilemeyeceği, buna göre, gerek Özel Hukuk ve gerekse Kamu Hukuku alanında, kural olarak her Kanun, ancak yürürlüğe girdiği tarihten sonraki zamanda meydana gelen olaylara ve ilişkilere uygulanır; o tarihten önceki zamana rastlayan olaylara ve ilişkilere uygulanmaz hukuksal gerçeği de dikkate alındığında, inceleme konusu davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olup, Kurum alacağının belirlenmesinde gerçek zarar hesabının gözetilmesi mümkün değildir.

Ayrıca, ilk peşin değer hesabında yanılgıya düşülerek, gelirdeki artışları da içerecek şekilde bildirilen peşin sermaye tablosundaki toplam miktarın esas alınmış olması isabetsiz bulunmuştur.