muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8783, Karar No: 2014/2271, Tarih: 25.03.2014

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında düzenlenen 09.06.2005 günlü düzenleme şeklindeki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davacı arsa sahiplerine iki adet bağımsız bölümün 09.09.2007 tarihine kadar teslimi kararlaştırılmıştır. Ancak işin devamı sırasında 21.04.2006 tarihinde Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2006/187 Esas sayılı dosyası ile davacılar gabin hukuki nedenine dayanarak sözleşmenin iptali davası açmış, sonradan ise sözleşmenin uyarlanması talep edilmiş ve 12.11.2009 tarihinde kesinleşen kararla, arsa sahibi olan davacılara verilmesi gereken bölümlere ek olarak zemin kat 2 no'lu bağımsız bölümün, 1. kat 3 no'lu ve 3. kat 7 no'lu bağımsız bölümlerin 1/3 payı ile 2. kat 5 no'lu bağımsız bölümün 4/30 'ar payının verilmesi hüküm altına alınmıştır. Bunun yanında, yüklenici tarafından sözleşmenin ifası sırasında 10.05.2006 tarihinde tüm arsa sahipleri aleyhine Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/254 Esasında açılan davada, sözleşme uyarınca işin geldiği fiziki seviyeye nazaran arsa sahiplerince devri gereken payın tescili talep edilmiş; bu davada ise, talep kısmen kabul edilerek , arsa sahiplerinin pay devrinde temerrüde düştükleri benimsenerek bir kısım payların iptali ile yüklenici adına tesciline dair verilen karar 13.10.2011 tarihinde kesinleşmiştir. Mahkemece verilen uyarlama kararı, değiştirici nitelikte inşai bir hüküm niteliğinde olup, verilen kararın başlangıçtan itibaren hüküm doğurması gerektiğinde tereddüt bulunmamaktadır. Ne var ki, yukarıda kısaca özetlenen davalardan birinde sözleşmenin iptalinin istenilmiş olması, diğer davada ise arsa sahiplerinin pay devrine yanaşmamaları nedeni ile tescil davası açılması karşısında açılan davaların işin gecikmesinde yüklenici açısından haklılık oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan sonuca varılması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19483, Karar No: 2013/30178, Tarih: 24.12.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/19483 E.  ,  2013/30178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek görülen,

1-Davalılar arasında yapılan hizmet alım sözleşmeleri ile dayanağı şartnamelerin okunaklı birer örneğinin dosya kapsamına eklenmesi,

2-Davalı ...'ün hizmet alım sözleşmesinin bağıtlandığı esnada kaç araca malik olduğun gösterir bilgi ve belgelerin dosya kapsamına alınması,

3-Uyuşmazlık konusu dönemde davacının çalışma kaydını bildiren işyerlerinin hangi işverenlere ait olduğu ve bu işverenler ile davalı ...Ş. arasında hizmet alım sözleşmeleri bulunup bulunmadığı araştırılarak ilgili evrakın getirtilip dosyaya eklenmesi ve dosyanın sözkonusu noksanlıkların ikmalinden sonra gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13205, Karar No: 2020/1280, Tarih: 04.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/13205 E.  ,  2020/1280 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Davalılar ... ve ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre, bu davalıların adres kayıt sistemindeki adreslerine yapılmaları nedeniyle usulüne uygun olmadıkları anlaşılmıştır.

Mahkemece, adı geçen davalıların adreslerine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 04.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7121, Karar No: 2012/26655, Tarih: 27.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/7121 E.  ,  2012/26655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde, uyuşmazlık konusu 30.06.1998-31.01.2008 tarihleri arasında, davacının Sosyal Güvenlik Kurumuna çalışma kaydını bildiren firmalar ile davalı ... arasında imzalanan temizlik hizmet alım sözleşmeleri ile davacıya yaşlılık aylığı bağlandığını gösterir kayıt ve evrak bulunmamaktadır. Belirtilen bu belgelerin incelenmesine gerek görüldüğünde, eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.11.2012 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11304, Karar No: 2006/12338, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11304 E.  ,  2006/12338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa, seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün kamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17289, Karar No: 2014/5832, Tarih: 04.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/17289 E.  ,  2014/5832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- ... ve sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükümlerin; 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üç bin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, ... müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı Kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- ... ve sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

... ile sanık ...'in, yakınana ait işyerinin önüne kilitlenmek suretiyle konulan difiriz olarak adlandırılan soğutucu dolabının camlarını kırarak içinden hırsızlık yapmaları şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesi kapsamında düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 141/1. maddesinden hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4512, Karar No: 2019/7700, Tarih: 18.09.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/4512 E.  ,  2019/7700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVACI (Üçüncü Kişi) :

DAVALI (Alacaklı) :

(Borçlu) :

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı üçüncü kişi vekili, takip dosyasında yapılan haciz ve muhafaza işlemi neticesinde borçlu firmanın mallarının yanı sıra müvekkiline ait malların da haczedildiğini ve muhafaza altına alındığını, haczedilen malların bir bölümünün müvekkili firmaya ait olduğunu belirterek, davanın kabulünü talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 05/02/2019 tarihli celseye davacı vekilinin duruşma gün ve saatinden haberdar olduğu halde gelmediği, mazerette bildirmediği gerekçesi ile HMK’nin 150/1. maddesi gereğince davanın işlemden kaldırıldığı, yasal süresi içinde davanın yenilenmesine ilişkin herhangi bir talep olmadığı gerekçesi ile HMK’nin 150/5. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, karar davacı üçüncü kişi vekilince vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Hükümde “Davalılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT gereğince 55.293,42 TL nispi vekalet ücreti takdiri ile davacıdan alınarak davalılar tarafına verilmesine” denilmekle tek bir vekalet ücretine hükmedildiğinden davalılar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğu yönündeki temyiz itirazı yerinde değil ise de; karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7. maddesi, “(1) Görevsizlik veya yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, davanın nakline veya davanın açılmamış sayılmasına ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar karar verilmesi durumunda Tarifede yazılı ücretin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra karar verilmesi durumunda tamamına hükmolunur. Şu kadar ki, davanın görüldüğü mahkemeye göre hükmolunacak avukatlık ücreti, ikinci kısmın ikinci bölümünde yazılı miktarları geçemez.” hükmünü içermekte olup, davalılar lehine yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, 906 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 55.293,42 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HUMK'un 438/7 (HMK 370) maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, yerel mahkeme hükmünün 6. fıkrasındaki ''.... 55.293,42 TL ....'' ifadelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine “.... 906 TL maktu ....” ifadelerinin yazılmasına, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 18.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3939, Karar No: 2020/1936, Tarih: 29.06.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/3939 E.  ,  2020/1936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-karşı davacı-birleşen dosya davacısı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl, karşı ve birleşen dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup, asıl dava eksik ve kusurlu işlerin giderim bedeli, gecikme tazminatı, asıl davada yüklenici tarafından açılan karşı dava eksik devredilen arsa payı karşılığı alacak, yüklenici tarafından açılıp birleşen dava tapu iptâli ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda asıl davanın ıslah edilmiş şekliyle kısmen kabulü ile gecikme tazminatı, nesafet farkı ile eksik işlerin giderim bedelinin davalı yükleniciden tahsiline karşı ve birleşen davanın reddine dair verilen karar, davalı vekilince birleşen dava yönünden temyiz edilmiştir.

Yargıtay 23. Hukuk Dairesi’nin 05.07.2018 gün 2015/9872 Esas, 2018/4003 Karar sayılı bozma ilamının 3. bendinde, önceki bozma ilamı gereğince birleşen davada birlikte ifa kuralına göre asıl davada hüküm altına alınan yargılama giderleri ve vekâlet ücreti alacakları da dahil olmak üzere arsa sahibinin tüm alacaklarının ödenmesi halinde dava konusu bağımsız bölümün davacı yüklenici adına tesciline karar verilmesi ve ayrıca aynı gerekçelerle davalı arsa sahibinin davaya karşı koymakta haklı olduğu gözetilerek birleşen davada yargılama gideri ve vekâlet ücreti ile sorumlu tutulmaması gereğine işaret edilmiştir.

Taraflara tebligat yapıldıktan sonra açılan duruşmada tarafların bozma ilamına diyecekleri tespit edildikten sonra usul ve yasaya uygun görülen Yargıtay bozma ilamına uyulmuştur.

09.05.1960 gün 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozmaya uyulmakla bozmada belirtilen hususlar lehine olan taraf için usulî kazanılmış hak oluşturacağından mahkemece bozma ilamına uygun inceleme yapmak ve karar vermek zorunlu hale gelir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 05.02.2003 gün 2003/8-83 Esas, 2003/72 Karar; 17.02.2010 gün 2010/9-71 Esas, 2010/87 Karar sayılı ilamları). Eldeki davada usulî kazanılmış hakkın istisnalarının varlığı ileri sürülüp kanıtlanmamıştır.

09.05.1960 gün 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozmaya uyulmakla bozmada belirtilen hususlar lehine olan taraf için usulî kazanılmış hak oluşturacağından mahkemece bozma ilamına uygun inceleme yapmak ve karar vermek zorunlu hale gelir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 05.02.2003 gün 2003/8-83 Esas, 2003/72 Karar; 17.02.2010 gün 2010/9-71 Esas, 2010/87 Karar sayılı ilamları). Eldeki davada usulî kazanılmış hakkın istisnalarının varlığı ileri sürülüp kanıtlanmamıştır.

Bu durumda mahkemece bozmaya uyulduğuna göre, TBK’nın 97. maddesi hükmünce ve birlikte ifa kuralı gereğince, arsa sahibi tarafından yüklenici şirket aleyhine açılan davada, arsa sahibi lehine hükmedilen gecikme tazminatı, nefaset farkı ile eksiklerin giderim bedellerinin asıl dava tarihinden itibaren yasal faizleri, yargılama giderleri ve vekâlet ücreti ile birlikte yüklenici şirket tarafından arsa sahibi ...’a ödenmesi koşuluyla, yüklenici tarafından açılan birleşen İstanbul Anadolu 15. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/414 Esas, 2014/362 Karar sayılı dosyasında dava konusu bağımsız bölümün arsa sahibi ... adına olan tapu kaydının iptâliyle yüklenici Nurtaş Mermer İnş. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi, arsa sahibi, yüklenicinin açtığı birleşen davaya karşı çıkmakta haklı olduğu ve birlikte ifa suretiyle tapu iptâli ile tescile karar verildiğinden bu davada arsa sahibinin ücreti vekâlet ile yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak birleşen davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle birleşen davada kurulan hükmün birleşen dava davacısı yüklenicisi Nurtaş Mermer İnş. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. yararına BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalı-karşı davacı-birleşen dosya davacısına iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 29.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4184, Karar No: 2012/6049, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4184 E.  ,  2012/6049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

03.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında.... köyü 104 ada 7 sayılı 3.814,47 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...’nin zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak aslı cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 104 ada 7 sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukardaki esasa kayıt edildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen kesiminin fındık bahçesi niteliği ile ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, , hüküm davacı ... Yönetimi tarafından (B) ile işaretlenen kesim yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Orman Yönetiminin temyiz itirazları çekişmeli taşınmazın (B) ile işaretlenen kesimine yönelik olup, incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman bilirkişi raporuna, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan uygulama ve araştırma sonucu temyize konu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 19/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.