muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1020, Karar No: 2020/350, Tarih: 07.07.2020

Sanık ... Yargıtay 5. Ceza Dairesinde alınan savunmasında; Trabzon Adliyesinde Cumhuriyet savcısı olduğunu, ... isim ve imzasıyla Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilen ihbar mektubuyla hakkında soruşturmaya başlandığını, sanık ...'i nakliyecilik yaptığından dolayı tanıdığını, Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/4935 numaralı soruşturma dosyasının kendisine tevzi edildiğini, bu dosyanın şüphelileri olan sanık ... ve tanık ...’ın otomobille seyir hâlindeyken araçtan havaya ateş ettikleri ihbarı üzerine kolluk görevlilerince durdurulduklarını ve arabanın içerisinde bu şahıslara ait ruhsatlı silahların bulunduğunu, araç içerisinde herhangi bir boş kovan ve mermi çekirdeğinin ele geçirilemediğini, yapmış olduğu soruşturmada bu şahısların suçlamaları kabul etmediklerini, olaya ilişkin herhangi bir görgü tanığının bulunmadığını, güvenlik ve mobese kayıtlarının olmadığını, alınan el svapları üzerinde yapılan inceleme sonucunda herhangi atış artığına rastlanmadığını, bu nedenlerle adı geçen şahıslar hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verdiğini, bu kararın Başsavcıvekili tarafından görüldüsü yapıldıktan sonra itiraz edilmeksizin kesinleştiğini, emanette bulunan tabancaların sahibine iadesine karar verdiğini, bu kararı herhangi bir menfaat karşılığında vermediğini, sanık ..., tanık ... ve sanık ...’ı tanımadığını, sadece sanık ... ve onun vasıtasıyla tanıştığı tır şoförü olan tanık ...'yı tanıdığını, bu kişilerle bazen yemek yeyip alkol aldıklarını, sanık ...'in başka şahıslara hâkim ve savcıları tanıdığını söyleyerek menfaat temin ettiğini daha sonradan öğrendiğini, atılı suçlamayı kabul etmediğini, iddiaya konu cep telefonu ve 3.000 TL'ye ihtiyacının olmadığını, suç tarihine yakın bir zamanda cep telefonunu Ankara'da havaalanında kaybettiğinden sanık ...'e cep telefonu satın alabileceği bir iş yeri olup olmadığını sorduğunu, yine suç tarihi öncesinde gayri resmî olarak tır satın aldığından kredi kartlarının limitinin dolu olduğunu, sanık ...'e cep telefonunu onun satın almasını, parasını da tırın elde edeceği hak edişleri alınca vereceğini söylediğini, sanık ...’in bu teklifi kabul ettiğini ve hak edişi alınca cep telefonunun parasını sanık ...'e ödediğini, satın aldığı cep telefonunun parasının hakkında soruşturma yaptığı sanık ...'ın kredi kartıyla ödenmesinden haberinin olmadığını, muhtemelen sanık ...'in söz konusu parayı sanık ...'dan alıp uhdesine geçirdiğini, sanık ... ve tanık ...’ın haklarında devam eden soruşturmayı sanık ...’e anlattıklarından dolayı sanık ...’in bu dosyadan haberdar olduğunu, sanık ...'in söz konusu dosyasının akıbetini sorduğunda soruşturmanın devam ettiğini, el svaplarına ilişkin kriminal raporu geldikten sonra yapılması gereken ne ise ona göre karar vereceğini söylediğini, raporun yedi sekiz ay geç gelmesi nedeniyle kararı geç yazdığını, menfaat karşılığında böyle bir şey yapacak olsa kriminal raporunun sonucunu beklemeden karar verebileceğini, sanık ... ve tanık ..

...’e anlattıklarından dolayı sanık ...’in bu dosyadan haberdar olduğunu, sanık ...'in söz konusu dosyasının akıbetini sorduğunda soruşturmanın devam ettiğini, el svaplarına ilişkin kriminal raporu geldikten sonra yapılması gereken ne ise ona göre karar vereceğini söylediğini, raporun yedi sekiz ay geç gelmesi nedeniyle kararı geç yazdığını, menfaat karşılığında böyle bir şey yapacak olsa kriminal raporunun sonucunu beklemeden karar verebileceğini, sanık ... ve tanık ... dışındaki sanıklarla telefon görüşmesi yapmadığını, hakkında CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini kabul etmediğini,

06.01.2014 tarihinde yazılı savunmasında; 2012 yılı Mart veya Nisan aylarında kendisine ait Iphone 4S marka cep telefonunu Ankara’da havaalanında kaybedince Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığına müracaatta bulunarak şikâyetçi olduğunu ve buna ilişkin soruşturma dosyasının mevcut olduğunu, bu tarihten sonra sanık ...’e yeni bir cep telefonu alacağını, tanıdığı telefon bayisi olup olmadığını sorduğunu, sanık ...’in de yardımcı olacağını söyleyip bir kaç gün sonra söz konusu telefonu alıp getirdiğini, telefonun ücretini sanık ...’e nakit olarak ödediğini, iddiaya konu soruşturma dosyasında kovuşturmaya yer olmadığına karar verip silahların iade edilmesi karşılığında menfaat temin etmediğini, ... plakalı tırı ...isimli şahsın tavsiyesi üzerine onun şoförlüğünü yapması karşılığında ve elde ettiği gelir ile şoförlük ücretini düştükten sonra geri kalan miktarı çekmiş olduğu 65.000 TL kredi ile ödemek suretiyle satın aldığını, borcu bittikten sonra söz konusu tırın üniversiteyi kazanamayan ve o tarihte on sekiz yaşını doldurmayan oğlu ... adına devrinin yapılacağını, tırın ruhsatının daha önce kayıtlı olduğu firma adına olduğunu,

Sanık ... müdafisi huzurunda Kollukta; sanık ...’i, tanık ... ile birlikte haklarında yürütülen soruşturmayı yapan Cumhuriyet savcısı olması sebebiyle tanıdığını, aralarında başka bir ilişkinin bulunmadığını, hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini, soruşturma dosyası kapsamında el konulan ruhsatlı silahının kendisine iade edilmesi için kimseden talepte bulunmadığını, sanık ...'ın kardeşi olan tanık ...’a hakkında yürütülen soruşturmayı anlattığını, ancak bu konuşmada herhangi bir istemde bulunmadığını, sanık ...’ın iş yerinden kendi adına olan kredi kartı ile ödeme yapıldığı 20.07.2012 tarihinde cep telefonu satın almadığını, bu ödemenin sanık ...'ın iş yerinden daha önceden satın almış olduğu cep telefonları için yapılan bir ödeme olduğunu, bu telefonlara ait tanzim edilen fatura olup olmadığını bilmediğini, suçlamaları kabul etmediğini, sanık ...’ın beyanlarını kabul etmediğini, sanık ... aracılığıyla 500 TL vermediğini, yine sanık ...’a verilen cep telefonu için 250 TL ödeme yapmadığını, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hakkında yürütülen soruşturmada aleyhine herhangi bir delil olmadığından rüşvet vermesini gerektiren bir sebebin de bulunmadığını,

Cumhuriyet savcılığında ve Mahkemede; sanık ...'i tanımadığını, tanık ...'yı tanıdığını, sanık ...'ı çocukluk arkadaşı olan tanık ...'ın abisi olması nedeniyle tanıdığını, sanık ...'ın iş yerinden değişik zamanlarda cep telefonları satın aldığını, borcunu kredi kartıyla ödediğini, dosya içerisinde mevcut olan sanık ...'ın iş yerinde sanık ... adına düzenlenen 2.000 TL'lik fatura hakkında bilgisinin olmadığını, aynı gün kendi adına olan kredi kartıyla 2.030 TL'lik ödeme yapılmış olmasının tesadüf olabileceğini, cep telefonunun faturasının 2.000 TL, kredi kartından yapılan ödemenin ise 2.030 TL olması nedeniyle miktarların örtüşmediğini,

Sanık ... müdafisi huzurunda Kollukta; arkadaşı olan tanık ...'nın sanık ... ile kendisini yaklaşık üç yıl önce tanıştırdığını, sanık ...’ın köylüsü olan tanık ... ile çocukluk arkadaşı olduğunu, aynı zamanda tanık ... ile meslektaş olduklarını, sanık ...'ı tanımadığını, ancak ismini sanık ...’dan duyduğunu, tanık ...'ı tanımadığını, sanık ...'ın iş yerine gittiğinde sanık ...’ın, arkadaşı olan sanık ... ve tanık ...’ın silahla havaya ateş ettikleri iddiası üzerine dedesinden kalma silahına el konulduğunu, bu silahı geri alabilmek için Trabzon Adliyesinde tanıdığı hâkim veya Cumhuriyet savcısı olup olmadığını sorunca Cumhuriyet savcısı olan sanık ...’i tanıdığını söyledikten sonra Trabzon Adliyesine giderek sanık ... ile görüştüğünü, sanık ...’in sanık ... ve tanık ... hakkında yürütülen soruşturma dosyasının kendisinde olduğunu, kriminal inceleme sonuçlarının henüz gelmediğini söylediğini, bu bilgileri sanık ...'a ilettiğini, belirli aralıklarla sanık ...'in yanına giderek dosya hakkında bilgi aldığını, bu süreç içerisinde sanık ...'in telefonunun arızalı olduğundan bahsederek telefoncu tanıdığı olup olmadığını sorduğunu, sanık ... için sanık ...'ın iş yerinden bir adet Iphone 4S marka cep telefonu satın aldığını, cep telefonunun faturasının sanık ... adına düzenlendiğini, cep telefonunu sanık ...'e teslim ettiğini, sanık ...'in cep telefonunun parasını sanık ...'a ödenmek üzere kendisine vermediğini, sanık ...'ın da telefonun parasını talep etmediğini, sonraki süreçte sanık ...'e ait tırın yakıtı bittiğinden bahisle 2.500 TL para istediğini, sanık ... ile meydanda buluştuklarında bu kez miktarı artırarak 3.000 TL para istediğini, bu paranın 2.500 TL'sini sanık ...'ın iş yerine giderek aldığını, 500 TL’sini ise kızına ait kredi kartından çekerek sanık ...'e verdiğini, bu paranın sanık ... tarafından geri ödenmediğini, sanık ...'ın vermiş olduğu 2.500 TL'yi hiç sormadığını, sanık ... hakkında yürütülen soruşturma dosyasında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın sanık ... tarafından dışarıda yemek yedikleri sırada kendisine teslim edildiğini, kararı sanık ...'a ulaştırdığını, bu olay içerisinde yer almaktan pişmanlık duyduğunu,

Savcılıkta; sanık ...’e 3.000 TL borç para verdiğini, o parayla sanık ...’in sahip olduğu tırın mazot borcunu ödediğini, sanık ...’in kendisi aracılığıyla cep telefonu satışıyla uğraşan sanık ...’dan bir adet Iphone 4S marka cep telefonu satın aldığını, faturasının da onun adına düzenlendiğini, sanık ...’in bozulan cep telefonunun yerine telefon satın almasına aracılık ettiğini, bunun sanık ... hakkında yürütülen soruşturmayla ilgisinin olmadığını, sanık ...’e teslim ettiği toplam 3.000 TL’nin içerisinde olan 500 TL’yi kızına ait kredi kartını kullanarak verdiğini, bu kredi kartıyla bankadan veya bankamatikten nakit para çekmediğini, söz konusu kredi kartı ile hatırlayamadığı bir petrol ofisine gittiğini, yakıt karşılığı kredi kartını kullanıp 500 TL aldığını, bu parayı mevcut olan 2.500 TL ile birleştirerek sanık ...’e nakit olarak elden verdiğini, onun da bu parayla bir benzin istasyonuna olan borcunu ödeyeceğini söylediğini,

Mahkemede; tır şoförü olması, sanık ...’in de tırının bulunması dolayısıyla tanıştıklarını, sanık ...'in daha sonradan 10.000 TL istediğine dair sanık ...'a bir şey söylemediğini,

Mahkemede; tır şoförü olması, sanık ...’in de tırının bulunması dolayısıyla tanıştıklarını, sanık ...'in daha sonradan 10.000 TL istediğine dair sanık ...'a bir şey söylemediğini,

Sanık ... müdafisi huzurunda Kollukta; on üç yıldır cep telefonu alım satımı, elektronik eşya tamir ve bakım işleri yaptığını, Murat Sarıcaoğlu ve kardeşi tanık ... ile ortak olduklarını, sanık ...'i yaklaşık beş altı aydır tanıdığını, onunla tanık ... vasıtayla tanıştığını, sanık ...’in iş yerine beş altı kez geldiğini, sanık ...'ın cam balkon işleri ile uğraştığını ve çocukluk arkadaşı olduğunu, sanık ... ve tanık ... hakkında yürütülen soruşturmada silahlarına el konulduğundan ve bu silahlardan birinin sanık ...’ın dedesinden kalma olduğundan silahı yeniden almak isteyince Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığında tanıdık hâkim veya Cumhuriyet savcısı olup olmadığını sorduğunu, iş yerinde sanık ... de varken sanık ...’ın konuyu anlattığını, sanık ...’in Cumhuriyet savcısı arkadaşlarının olduğunu ve bu işi hâlledeceğini söylediğini, daha sonra sanık ... ile sanık ... arasında aracılık yaptığını, sanık ...’in, sanık ... ile görüşüp onun taleplerini ilettiğini, kendisinin de bunları sanık ...'a aktardığını, bu taleplerin 2012 yılının Temmuz ayı ile 2012 yılının Aralık ayı arasında sürdürdüğünü, bu süreçte sanık ...’in isteği üzerine bir veya iki adet Iphone 4S marka cep telefonunu sanık ... aracılığıyla gönderdiğini, bu telefonlardan bir tanesinin faturasının sanık ... adına düzenlendiğini, telefonun parasını da sanık ...'ın kredi kartıyla ödediğini, ancak yapılan ödeme esnasında kendisinin iş yerinde bulunmadığını, adına fatura tanzim edilen sanık ...’in kim olduğunu bilmediğini ve bu şahıs adına fatura düzenlenmesini sanık ...’in istediğini, cep telefonunu da faturayla birlikte sanık ...’e gönderilmek üzere tanımadığı bir şahsa teslim ettiklerini, sanık ...’in sonradan 10.000 TL isteyince sanık ...'ın sinirlendiğini ve sanık ... için satın aldığı Iphone 4S marka cep telefonunun iade edilmesini isteyip teklifi kabul etmediğini, sanık ...’in 500 TL istemesinden çok bunalan sanık ...’e, sanık ...’a konuyu aktarmadan 500 TL’yi vereceğini söylediğini, aynı gün sanık ...'in gönderdiği tanımadığı bir şahsa 500 TL’yi teslim ettiğini, aynı gün veya ertesi gün sanık ...’in sanık ...'ın dosyası ile ilgilendiği için kendisinden bir adet cep telefonu istemesi üzerine sanık ...’e 250 TL tutarında, Samsung marka çift hatlı bir cep telefonu verdiğini, bu konuyu sanık ...’a anlattığını, sanık ...’e gönderilmek üzere verdiği 500 TL ile sanık ...'e verdiği 250 TL'lik telefon karşılığı toplam 750 TL'yi daha sonra sanık ...'dan nakit olarak aldığını,

Savcılıkta; önceki ifadesinde anlattığı gibi telefon satışıyla uğraştığını, 2012 yılı Ağustos veya Eylül ayında iş yerine gelen sanık ...'ın, dedesinden kalma silaha bir olay nedeniyle el konulduğunu, bu silahı geri almak istediğini anlattığı sırada tanık ... ile onun arkadaşı olan sanık ...'in de geldiklerini, tanık ...’ya, sanık ...’ın sorununu çözebilecek bir tanıdığı olup olmadığını sorduğunu, tanık ...’nın da sanık ...'in tanıdığı olduğunu, onun ilgilenebileceğini söylediğini, aradan bir kaç ay geçtikten sonra sanık ...’in kendisini telefonla arayarak sanık ...’in silahı iade edeceğini, Iphone marka cep telefonunun kendisine hediye edilmesini istediğini söyleyince sanık ...'ı arayarak bu durumu ilettiğini, teklifin sanık ... tarafından kabul edildiğini, aynı veya bir sonraki gün sanık ...'in gönderdiği tanımadığı bir kişiye Iphone 4S cep telefonunu teslim ettiğini, faturasını da ... adına tanzim ettiklerini, telefonu teslim ettiği gün veya bir sonraki gün sanık ...’ın iş yerine gelerek kredi kartıyla bu telefonun ücretini ödediğini, telefonla ilgili tanzim edilen faturanın 2.000 TL olduğunu, kredi kartıyla yapılan ödemelerde banka 30 TL komisyon aldığından kredi kartından 2.030 TL çekildiğini, aradaki farkın, ödemenin kredi kartıyla yapılmasından kaynaklandığını, sanık ... ve sanık ... arasında doğrudan görüşme gerçekleşip gerçekleşmediğini bilmediğini, bu sanıkların birbirlerini tanımadıklarını, onlar arasındaki iletişimin kendisi aracılığıyla gerçekleştiğini, sanık ...’e bir miktar paranın da verilmiş olabileceğini, telefon verme olayını basit bir hediyeleşme olarak değerlendirdiğinden bu şahıslara aracı olduğunu, rüşvet suçuna aracılık yapma kastının bulunmadığını, sanık ...’ın müşterisi olup, zaman zaman kendisinden alışveriş yaptığını,

Mahkemede; üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, sanık ...’i tanımadığını, sanık ...'i de iş yerine gelmesi nedeniyle tanıdığını, kardeşi olan tanık ...’ın da yanlarında bulunduğu bir sırada sanık ...'ın el konulan silahı konusunda görüştüklerini, sonradan sanık ...'ın telefonla araması üzerine sanık ...'le bu silah hakkında konuştuklarını,

Savunmuşlardır.

Temyiz incelemesinin isabetli bir şekilde yapılabilmesi için rüşvet ve görevi kötüye kullanma suçları üzerinde durulmalıdır.

765 sayılı TCK'nın 211. maddesinde düzenlenen rüşvet suçu;

"Ceza Kanununun tatbikinde memur sayılanların, kanunen veya nizamen yapmaya veya yapmamaya mecbur oldukları şeyi yapmak veya yapmamak için aldıkları veya başkalarına aldırdıkları para, hediye ve her ne nam altında olursa olsun sağladıkları diğer menfaatler ile bu maksatla alıp sattıkları veya ihale eyledikleri taşınır ve taşınmaz malların gerçek değeri ile verilip alınan bedel arasındaki fahiş fark rüşvet sayılır.

765 sayılı TCK'nın 211. maddesinde düzenlenen rüşvet suçu;

"Ceza Kanununun tatbikinde memur sayılanların, kanunen veya nizamen yapmaya veya yapmamaya mecbur oldukları şeyi yapmak veya yapmamak için aldıkları veya başkalarına aldırdıkları para, hediye ve her ne nam altında olursa olsun sağladıkları diğer menfaatler ile bu maksatla alıp sattıkları veya ihale eyledikleri taşınır ve taşınmaz malların gerçek değeri ile verilip alınan bedel arasındaki fahiş fark rüşvet sayılır.

Bu Kanundaki memur tanımı dışında kalsalar dahi, özel kanunlarında belirli hallerde Devlet memuru sayıldıkları açıklananlar ile bazı yükümlülük ve sorumlulukları bakımından Devlet memurları gibi cezalandırılacakları belirtilenlerin yukarıdaki fıkrada gösterilen şekilde sağladıkları her türlü menfaat de rüşvet sayılır.

Yabancı bir ülkede seçilmiş veya atanmış olan, yasama veya idari veya adli bir görevi yürüten kamu kurum veya kuruluşlarının memur veya görevlilerine veya aynı ülkede uluslararası nitelikte görevleri yerine getirenlere, uluslararası ticari işlemler nedeniyle, bir işin yapılması veya yapılmaması veya haksız bir menfaatin elde edilmesi veya muhafazası amacıyla, doğrudan veya dolaylı olarak birinci fıkranın öngördüğü menfaatlerin teklif veya vaat edilmesi veya verilmesi de rüşvet sayılır." şeklinde,

Aynı Kanun'un 212. maddesinde;

"Kanun ve nizam hükümlerine göre yapmak zorunda olduğu şeyi yapmak veya yapmamak zorunda olduğu şeyi yapmamak için rüşvet alan veya bir vaat veya taahhüt kabul eden kimseye dört yıldan on yıla kadar ağır hapis cezası verilir.

Cürmün, yapılması gereken işin yapılmaması veya yapılmaması gereken işin yapılması için işlenmesi halinde faile beş yıldan oniki yıla kadar ağır hapis cezası verilir.

Yukarıdaki fıkralarda belirtilen hallerde, memurun mensup olduğu dairenin ilgili bulunduğu sözleşme veya taahhütlere girişilmiş veya memuriyet, maaş, nişan veya sair rütbe, derece veya kademeler verilmiş veya kanun ve nizama aykırılık veya hakkı ihlal eden bir hal meydana gelmiş ise faile altı yıldan onbeş yıla kadar ağır hapis cezası verilir.

Yukarıdaki fıkralarda belirtilen hallerde faile ayrıca, aldığı para ile sağladığı her türlü menfaat veya vaat veya taahhüt olunan her türlü menfaatlerin miktar veya değerinin beş misli ağır para cezası verilir." biçiminde düzenlenerek maddenin birinci fıkrasında düzenlenen basit rüşvet alma suçunda fail, rüşvet almasına veya vaat ya da taahhüdü kabul etmesine karşın görevinin gereğini yerine getirdiği için bu hâlde memuriyet sıfatı, ikinci fıkrasında düzenlenen nitelikli rüşvet alma suçunda ise, görevinin gerektirdiğinin aksine yapmaması gereken işi yapmak yahut yapması gereken işi yapmamak biçiminde davranış gösterdiği için memuriyet görevini kötüye kullanmaktadır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun İkinci Kitabının “Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler” başlığını taşıyan Dördüncü Kısmının, “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar” başlıklı Birinci Bölümünde yer alan "Rüşvet" başlıklı 252. maddesi ise;

“(1) Rüşvet alan kamu görevlisi, dört yıldan oniki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Rüşvet veren kişi de kamu görevlisi gibi cezalandırılır. Rüşvet konusunda anlaşmaya varılması hâlinde, suç tamamlanmış gibi cezaya hükmolunur.

(2) Rüşvet alan veya bu konuda anlaşmaya varan kişinin, yargı görevi yapan, hakem, bilirkişi, noter veya yeminli mali müşavir olması hâlinde, birinci fıkraya göre verilecek ceza üçte birden yarısına kadar artırılır.

(3) Rüşvet, bir kamu görevlisinin, görevinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapması veya yapmaması için kişiyle vardığı anlaşma çerçevesinde bir yarar sağlamasıdır.

…” şeklinde düzenlenip anılan maddenin üçüncü fıkrasında rüşvet suçu; bir kamu görevlisinin, görevinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapması veya yapmaması için kişiyle vardığı anlaşma çerçevesinde bir yarar sağlamasıdır şeklinde tanımlanmışken, 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunla madde tamamen değiştirilmiş ve on fıkradan oluşan maddenin ilk yedi fıkrasında;

"(1) Görevinin ifasıyla ilgili bir işi yapması veya yapmaması için, doğrudan veya aracılar vasıtasıyla, bir kamu görevlisine veya göstereceği bir başka kişiye menfaat sağlayan kişi, dört yıldan on iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Görevinin ifasıyla ilgili bir işi yapması veya yapmaması için, doğrudan veya aracılar vasıtasıyla, kendisine veya göstereceği bir başka kişiye menfaat sağlayan kamu görevlisi de birinci fıkrada belirtilen ceza ile cezalandırılır.

(3) Rüşvet konusunda anlaşmaya varılması halinde, suç tamamlanmış gibi cezaya hükmolunur.

(4) Kamu görevlisinin rüşvet talebinde bulunması ve fakat bunun kişi tarafından kabul edilmemesi ya da kişinin kamu görevlisine menfaat temini konusunda teklif veya vaatte bulunması ve fakat bunun kamu görevlisi tarafından kabul edilmemesi hâllerinde fail hakkında, birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre verilecek ceza yarı oranında indirilir.

(5) Rüşvet teklif veya talebinin karşı tarafa iletilmesi, rüşvet anlaşmasının sağlanması veya rüşvetin temini hususlarında aracılık eden kişi, kamu görevlisi sıfatını taşıyıp taşımadığına bakılmaksızın, müşterek fail olarak cezalandırılır.

(6) Rüşvet ilişkisinde dolaylı olarak kendisine menfaat sağlanan üçüncü kişi veya tüzel kişinin menfaati kabul eden yetkilisi, kamu görevlisi sıfatını taşıyıp taşımadığına bakılmaksızın, müşterek fail olarak cezalandırılır.

(7) Rüşvet alan veya talebinde bulunan ya da bu konuda anlaşmaya varan kişinin; yargı görevi yapan, hakem, bilirkişi, noter veya yeminli mali müşavir olması halinde, verilecek ceza üçte birden yarısına kadar artırılır." biçiminde düzenlenerek mevcut hâlini almıştır.

(6) Rüşvet ilişkisinde dolaylı olarak kendisine menfaat sağlanan üçüncü kişi veya tüzel kişinin menfaati kabul eden yetkilisi, kamu görevlisi sıfatını taşıyıp taşımadığına bakılmaksızın, müşterek fail olarak cezalandırılır.

(7) Rüşvet alan veya talebinde bulunan ya da bu konuda anlaşmaya varan kişinin; yargı görevi yapan, hakem, bilirkişi, noter veya yeminli mali müşavir olması halinde, verilecek ceza üçte birden yarısına kadar artırılır." biçiminde düzenlenerek mevcut hâlini almıştır.

Rüşvet suçu, bir tarafta rüşvet veren ile diğer tarafta ise rüşvet alan kamu görevlisinin yer aldığı bir karşılaşma suçu, dolayısıyla da çok failli bir suçtur. TCK’nın 252. maddesinin üçüncü fıkrasında; “… bir kamu görevlisinin, görevinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapması veya yapmaması için kişiyle vardığı anlaşma çerçevesinde bir yarar sağlamasıdır” şeklinde tanımlanmak suretiyle yalnızca “nitelikli rüşvet suçu” ceza yaptırımına bağlanmış iken, 05.07.2012 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun’un 87. maddesi ile TCK'nın 252. maddesinde yapılan değişiklikle öncekinden farklı olarak “basit rüşveti” de kapsayacak şekilde düzenlenmiştir.

Yapılan değişiklikle TCK'nın 252. maddesinin birinci fıkrasında; “Görevinin ifasıyla ilgili bir işi yapması veya yapmaması için, doğrudan veya aracılar vasıtasıyla, bir kamu görevlisine veya göstereceği bir başka kişiye menfaat sağlayan kişi dört yıldan oniki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır” şeklinde “rüşvet veren” bakımından,

İkinci fıkrasında ise; “Görevinin ifasıyla ilgili bir işi yapması veya yapmaması için, doğrudan veya aracılar vasıtasıyla, kendisine veya göstereceği bir başka kişiye menfaat sağlayan kamu görevlisi de birinci fıkrada belirtilen ceza ile cezalandırılır” biçiminde ifade edilmek suretiyle de “rüşvet alan kamu görevlisi” açısından “rüşvet suçu” tanımlanmıştır. Bu suretle de, sağlanan menfaatin “kamu görevlisinin görevinin gereklerine aykırı” bir işin yapılması amacına yönelik olması şartı kaldırılarak, görevinin gereklerine uygun davranması için kişilerden kendisine veya bir başkasına çıkar sağlamak fiili TCK'nın 257/3. maddesindeki görevi kötüye kullanmak suçu kapsamından çıkartılarak rüşvet suçuna dönüştürülmüştür.

Gelinen bu aşamada rüşvet anlaşması ve rüşvet suçunda suç tarihinin hangi tarih olduğu hususları üzerinde durulmasında yarar bulunmaktadır.