muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/182, Karar No: 2021/135, Tarih: 23.03.2021

Sahtecilik suçlarında korunan hukuki yarar topluma ait varlık ve değer olan kamu güvenidir. Her iki suçun mağdurunun geniş anlamda toplumu oluşturan tüm bireyler olduğu kuşkusuzdur.

Bu açıklamaların ışığı altında olayımıza döndüğümüzde, sanığın yakınan bankaya sahte kimlikler kullanarak sahte kredi kartları düzenlenmesi için internet aracılığı ile başvurular yapıp, İlhan Altınbaş sahte kimliği ile yaptığı başvuru sonucu bankaca verilen kredi kartını aldığı tüm dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır. Sanığın kredi kartı başvurusu sırasında imzaladığı belgelerin ve sahte nüfus cüzdanının kül hâlinde TCK'nın 245/2, 43. maddelerinde düzenlenen ve zincirleme şeklinde işlenen kredi kartı sahteciliği suçunu oluşturduğu düşüncesindeyim.

Bu suçların temyiz davası açılması hâlinde hukuksal denetimlerini yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesinin görüşleri de aynı doğrultudadır. Nitekim anılan Dairenin 12.05.2014 tarih, 2013/10181 E, 2014/11999 K, 14.05.2014 tarih, 2013/7838 E, 2014/12210 K, 14.05.2014 tarih, 2013/11187 E, 2014/12264 K. sayılı kararları görüşümüzü destekler niteliktedir.

Sonuç: Açıkladığımız nedenlerle sanığın sahtecilik eyleminin kül halinde TCK'nın 245/2, 43. maddelerine uyan suçu oluşturacağı görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun eylemin TCK'nın 245/2. maddesine uyan suçu oluşturduğu gerekçesiyle (2) nolu bozma düşüncesine karşıyım." düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 12.11.2015 tarih ve 355366 sayı ile;

"5237 sayılı TCK’nın 'Resmi belgede sahtecilik' başlıklı 204. maddesi;

'Bir resmî belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir resmî belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren veya sahte resmî belgeyi kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.',

'Özel belgede sahtecilik' başlıklı 207. maddesi ise;

'Bir özel belgeyi sahte olarak düzenleyen veya gerçek bir özel belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren ve kullanan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.' şeklinde düzenlenmiştir.

Resmî ve özel belgede sahtecilik suçları seçimlik hareketli suçlar olup, yasa koyucu gerçek bir belgenin başkalarını aldatacak şekilde değiştirilmesini, belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesini veya sahte belgenin kullanılmasını suç olarak saymıştır. Suç konuları farklı olmakla birlikte, resmî ve özel belgede sahtecilik suçları unsurları itibarıyla benzer şekilde düzenlenmiştir.

Belgede sahtecilik suçlarında korunan hukuki yarar kamu güveni olup, suçun geniş anlamda mağduru, toplumu oluşturan bireylerdir. Bununla birlikte belgede sahtecilik suçunun işlenmesiyle haksızlığa uğrayan gerçek ve tüzel kişilerin suçtan zarar görmeleri mümkün olduğundan, gerçek ve tüzel kişilerin yargılamaya katılmaları olanaklıdır.

Uyuşmazlığın sağlıklı olarak çözüme kavuşturulması bakımından 'zincirleme suç' hükümlerinin de incelenmesinde yarar bulunmaktadır.

Belgede sahtecilik suçlarında korunan hukuki yarar kamu güveni olup, suçun geniş anlamda mağduru, toplumu oluşturan bireylerdir. Bununla birlikte belgede sahtecilik suçunun işlenmesiyle haksızlığa uğrayan gerçek ve tüzel kişilerin suçtan zarar görmeleri mümkün olduğundan, gerçek ve tüzel kişilerin yargılamaya katılmaları olanaklıdır.

Uyuşmazlığın sağlıklı olarak çözüme kavuşturulması bakımından 'zincirleme suç' hükümlerinin de incelenmesinde yarar bulunmaktadır.

5237 sayılı TCK’ya hakim olan ilke gerçek içtimadır. Bunun sonucu olarak, 'kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza' söz konusu olacaktır. Nitekim bu husus Adalet Komisyonu raporunda da; 'Ceza hukukunun temel kurallarından birisi, ‘kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır.’ şeklinde ifade edilmektedir. Bunun istisnaları, suçların içtimaı bölümünde belirlenmiştir. Bu istisnalar dışında, işlenen her bir suçla ilgili olarak ayrı ayrı cezaya hükmedilecektir. Böylece verilen her bir ceza, bağımsızlığını koruyacaktır.' şeklinde ifade edilmiştir. Bu kuralın istisnalarına ise, 5237 sayılı TCK’nın 'suçların içtimaı' bölümünde, 42 (bileşik suç), 43 (zincirleme suç) ve 44. (fikri içtima) maddelerinde yer verilmiştir.

Ceza hukukunda, yasadaki suç tanımına uygun olarak gerçekleşen her netice ilke olarak ayrı bir suç oluşturur ve fail kaç netice meydana getirmiş ise o kadar suç işlemiş sayılarak, her birinden dolayı ayrı ve bağımsız olarak cezalandırılır. Ancak bazı hallerde birden fazla netice meydana gelmiş olsa bile, faile meydana gelen netice kadar ceza verilmeyerek tek bir ceza verilmesi ile yetinilir. Birden fazla neticenin meydana gelmesine karşın, faile tek ceza verilmesini gerektiren hallerden biri de zincirleme suçtur. Zincirleme suçta faile tek ceza verilirken, yasanın öngördüğü miktarda bir artırım da yapılması söz konusudur.

Zincirleme suç, 765 sayılı TCK’nın 80. maddesinde; 'Bir suç işlemek kararının icrası cümlesinden olarak kanunun aynı hükmünün bir kaç defa ihlal edilmesi, muhtelif zamanlarda vaki olsa bile bir suç sayılır.' şeklinde düzenlenmişken, 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinde; 'Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.' biçiminde düzenlenmiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

b- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

c- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

b- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

c- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

765 sayılı TCK’da yer alan 'muhtelif zamanlarda vaki olsa bile' ifadesi karşısında, aynı suç işleme kararı altında birden fazla suçun aynı zamanda işlenmesi durumunda diğer koşulların da varlığı hâlinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi olanaklıdır. Nitekim, 765 sayılı TCK’nın yürürlüğü zamanında bu husus yargısal kararlarla kabul edilmiş ve uygulama bu doğrultuda yerleşmiştir.

5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinde bulunan, 'değişik zamanlarda' ifadesinin açıklığı karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için suçların farklı zamanlarda işlenmesi gerektiği konusunda öğreti ve uygulamada tam bir görüş birliği bulunmaktadır. Bunun sonucu olarak, aynı mağdura, aynı zamanda, aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda tek suçun oluşacağı kabul edilmiştir. Bu halde zincirleme suç hükümleri uygulanarak artırım yapılamayacak, ancak bu husus TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinde göz önüne alınabilecektir.

Ayrıca, yasada 'aynı zaman' ve 'değişik zaman' kavramları konusunda bir açıklık bulunmadığından ve önceden kesin saptamaların yapılması da olanaklı olmadığından, bu husus her somut olayın özelliği göz önüne alınarak değerlendirilmeli ve eylemlerin 'değişik zamanlarda' işlenip işlenmediği belirlenmelidir.

Konunun açıklığa kavuşturulabilmesi için mağdur kavramının da değerlendirilmesi gerekmektedir. Mağdur; Türk Dil Kurumu Büyük Türkçe Sözlüğünde, 'haksızlığa uğramış kişi' olarak tanımlanmaktadır. Ceza hukukunda ise mağdur kavramı, suçun konusunun ait olduğu kişi ya da kişilerdir. 5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde suçun maddi unsurları arasında yer alan mağdur, ancak gerçek bir kişi olabilecek, tüzel kişilerin suçtan zarar görmeleri olanaklı ise de bunlar mağdur olamayacaklardır. Suçtan zarar gören ile mağdur kavramları da aynı şeyi ifade etmemektedir. Mağdur suçun işlenmesiyle her zaman zarar görmekte ise de, suçtan zarar gören kişi her zaman suçun mağduru olmayabilir. Bazı suçlarda mağdur belirli bir kişi olmayıp; toplumu oluşturan herkes (geniş anlamda mağdur) olabilecektir (Mehmet Emin Artuk-Ahmet Gökcen-A. Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 3. Bası, Ankara, 2007, s. 444; İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 3. Bası, Ankara, 2008, s. 208-211; Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 2. Bası, Ankara, 2009, s.146-147; Osman Yaşar-Hasan Tahsin Gökcan-Mustafa Artuç, Türk Ceza Kanunu, 6. Cilt, Ankara, 2010, s. 7702-7703.).

Uyuşmazlığın çözümü açısından 'aynı suç' kavramı da irdelenmelidir.

Uyuşmazlığın çözümü açısından 'aynı suç' kavramı da irdelenmelidir.

Aynı suç; 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinde 'Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır.' denmek suretiyle açıklığa kavuşturulmuştur. Öğretide de 'aynı suçtan anlaşılması gerekenin, aynı suç tipi olduğu', yasada düzenlenen suçların ismi aynı ise aynı suçtan söz edileceği, suçun ismi farklı ise artık aynı suçtan bahsedilemeyeceği kabul edilmektedir. Buna göre suçların ismi aynı ise aynı suçtan söz etmek mümkün iken, suçun ismi değiştiğinde artık aynı suçtan bahsetmek mümkün değildir. Örneğin dolandırıcılık ile nitelikli dolandırıcılık eylemleri aynı suç sayılır iken, dolandırıcılık ile güveni kötüye kullanma, hırsızlık ile dolandırıcılık, hırsızlık ile suç eşyasını satın alma aynı suç kavramı içerisinde değerlendirilemeyecektir. Aynı suç kavramına, suçun teşebbüs aşamasında kalmış hâli de dahildir. Zincirleme suç oluşturan eylemlerden bir kısmı tamamlanmış, bir kısmı da teşebbüs aşamasında kalmış olsa bile, işlenen suçların isimleri değişmediği sürece, aynı suç sayılacaktır (Nevzat Toroslu, Ceza Hukuku Genel Kısım, Savaş Yayınevi, Ankara, 2008, s. 316; Osman Yaşar-Hasan Tahsin Gökcan-Mustafa Artuç, Türk Ceza Kanunu, 1. Cilt, Ankara, 2010, s. 213-1215; Mahmut Koca-Üzülmez İlhan, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümleri, 2008, s. 410; Türkan Yalçın Sancar, Yeni Türk Ceza Kanununda 'Zincirleme Suç', TBB Dergisi, Sayı 70, Mayıs/Haziran, 2007, s. 253.).

Sahtecilik suçları bakımından ise, yasa koyucunun resmî belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik suçlarının benzer şekilde düzenlemesi, her iki suçta korunan hukuki yararının kamu güveni olması, suçların mağdurunun geniş anlamda toplumu oluşturan tüm bireyler olması ve suç isimlerinin aynı olması nedeniyle, resmî belgede sahtecilik suçu ile özel belgede sahtecilik suçunun 'aynı suç' kapsamında değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bununla birlikte sahtecilik suçları bakımından özel bir içtima hükmü getiren TCK’nın 212. maddesinin de ayrıca ele alınmasında yarar bulunmaktadır.

TCK’nın 'İçtima' başlıklı 212. maddesi; 'Sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur.' şeklinde düzenlenmiş olup, bu hükme göre, sahte belgenin başka bir suçun işlenmesinde kullanılması durumunda, fail hem sahtecilik, hem de belgenin kullanıldığı suçtan dolayı sorumlu tutulacaktır. Başka bir anlatımla sahte belge başka suçun işlenmesi sırasında kullanıldığında fail, hem sahtecilik hem de belgenin kullanıldığı suçtan cezalandırılacaktır. Anılan madde sahte belgenin sahtecilik dışında başka bir suçta kullanılması durumunu ifade etmekte olup, madde anlatımdan sahte belgenin başka bir sahtecilik eyleminde kullanılması durumunda diğer sahtecilik suçundan da ayrıca ceza verilmesi gerektiği sonucuna ulaşmak olanaklı değildir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirilmesinde;

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirilmesinde;

Resmî belgede sahtecilik suçu ile özel belgede sahtecilik suçlarının 5237 sayılı TCK’da farklı maddelerde düzenlenmeleri nedeniyle sanığın gerçek içtima kuralları uyarınca cezalandırılması gerektiği ileri sürülebilir ise de, belgede sahtecilik suçlarında korunan hukuki yararın kamu güveni olması, her iki suçun geniş anlamda mağdurunun toplumu oluşturan tüm bireyler olması, unsurlarının tamamen benzer olarak düzenlenmesi de göz önüne alındığında, resmî belgede sahtecilik suçu ile özel belgede sahtecilik suçlarının 'aynı suç' olduğunun ancak TCK'nın 245. maddesindeki suç için bu durumun söz konusu olmadığının kabulü gerekmektedir.

Sanığın, İlhan Altınbaş sahte kimliği ile ... Bahçelievler Şubesine müracaat edip, kredi kartı aldığı ve bu kart ile 750 TL'lik harcama yaptığı,

Turhan Tor sahte kimliği ile ... Fatih Şubesine müracaat edip, kredi kartı aldığı ve bu kart ile 750 TL'lik harcama yaptığı,

Arda Özgen sahte kimliği ile HSBC Bankasına müracaat edip, kredi kartı aldığı ve bu kart ile 1.000 TL'lik harcama yaptığı,

Mahmut Buluş sahte kimliği ile ... Güneşli Şubesine müracaat edip, kredi kartı aldığı ve bu kart ile 750 TL'lik harcama yaptığı,

Hakkı Kara sahte kimliği ile ... Ulus Şubesine müracaat edip, kredi kartı almak isterken, kimliğinin sahte olduğunun görevliler tarafında tespit edilmesi üzerine kartı alamadan kaçtığı,

Mustafa Aslan sahte kimliği ile ... Beşiktaş Şubesine müracaat edip, kredi kartı almak isterken suç üstü yakalandığı,

İnternet üzerinden; 88.247.142.148 IP numarasıyla Mehmet Altunbaş, İsmail Doğan, Serkan Saygılı, Ersin Şimşek, Adem Tat, Serkan Koşar, Sefer Ertunç, Ümit Oruç, Savaş Uuludağ, Hasan Sınavcı, Engin Deniz, Bahadır Can, Raşit Yunus Turunç, Dede Kendir, Numan Keleş, Şeyhmus Yüksekkaya, Mustafa Aslan, Turan Kazıcı ve Hakkı Kara adına kredi kartı başvurularında bulunulduğu, kredi kartlarının tanzim edildiği, ancak bu başvuruları da sanığın sahte kimlik bilgileriyle yaptığı tespit edildiğinden bu kredi kartlarının sanığa teslim edilmeden müşteki banka tarafından iptal edildiği,

Mustafa Aslan adına düzenlenmiş nüfus cüzdanının tamamen sahte olduğu ve iğfal kabiliyetinin bulunduğu yönünde rapor alındığı, diğer nüfus cüzdanı asıllarının ele geçirilemediği,

Böylece sanığın hem resmî belgede sahtecilik, hem özel belgede sahtecilik, hem de banka kredi kartının kötüye kullanılması suçlarını işlediği, ancak resmî ve özel belgede sahtecilik suçlarının aynı suç kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, aynı suç işleme kararıyla aynı mağdura karşı aynı suçun değişik zamanlarda işlediğinin ve bir bütün hâlinde zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik ve banka kredi kartının kötüye kullanılması suçundan cezalandırılması gerektiğinin kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu nedenle sanık hakkında özel belgede sahteclik suçundan kurulan hükmün 'sanığın kredi kartı başvurusu esnasında kullandığı ve imzaladığı belgelerin kül hâlinde zincirleme resmî belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden ayrıca özel belgede sahtecilik suçundan da hüküm kurulması' gerekçesiyle bozulması gerektiği, TCK'nın 245/2. maddesinden kurulan hükmün 'onanması' gerektiği" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 11. Ceza Dairesince 14.01.2016 tarih ve 8989-261 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında sahte oluşturulan kredi kartını kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme sanık hakkında resmî belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik ve sahte kredi kartı üretme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar; sanığın, başkalarına ait kimlik bilgilerini kullanarak internetten yaptığı başvurular sonucunda katılan ... AŞ'ye sahte kredi kartları düzenlettiği ve bu sahte kartlardan üç adedini kredi kartı sözleşmeleri ile ekinde yer alan belgelerde sahtecilik yapmak suretiyle teslim alıp değişik zamanlarda kullandığı anlaşılan olayda;

1- Sanığın kredi kartı sözleşmeleri ile ekinde yer alan belgelerde sahtecilik eyleminin TCK’nın 207. maddesinde düzenlenen “Özel belgede sahtecilik” suçunu mu yoksa 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 37/2. maddesinde düzenlenen “Sözleşme ve eki belgelerde sahtecilik” suçunu mu oluşturduğunun,

2- Sanığın eyleminin TCK’nın 207. maddesinde düzenlenen “Özel belgede sahtecilik” suçunu oluşturduğu sonucuna ulaşılması hâlinde özel belgede sahtecilik suçu ile aynı Kanun’un 204. maddesinde düzenlenen “Resmî belgede sahtecilik” suçunun TCK’nın 43/1. maddesi kapsamında “aynı suç” niteliğinde olup olmadığının; sanığın eyleminin 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 37/2. maddesinde düzenlenen “Sözleşme ve eki belgelerde sahtecilik” suçunu oluşturduğu sonucuna ulaşılması hâlinde ise sahte oluşturulmasını sağladığı bahse konu kredi kartlarından bir kısmını teslim alan sanığın eyleminin hukuki niteliğinin,

Belirlenmesine ilişkin olup sahte oluşturulmasını sağladığı kredi kartlarını ayrıca kullanarak kendisine yarar sağlayan sanık hakkında TCK’nın 245/2 ve 245/3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı uygulama yapılmasının mümkün olup olmadığı ve resmî belgede sahtecilik suçuna ilişkin dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediği hususlarının da ayrıca değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Belirlenmesine ilişkin olup sahte oluşturulmasını sağladığı kredi kartlarını ayrıca kullanarak kendisine yarar sağlayan sanık hakkında TCK’nın 245/2 ve 245/3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı uygulama yapılmasının mümkün olup olmadığı ve resmî belgede sahtecilik suçuna ilişkin dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediği hususlarının da ayrıca değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Kolluk tarafından düzenlenen olay tutanağına göre; 16.05.2008 tarihinde ... Beşiktaş Şubesinde sahte kimlikle işlem yaptırmak isteyen bir şahıs olduğuna yönelik ihbar üzerine olay yerine giden kolluk görevlilerince yakalanan sanık ...’ın üzerinden Mustafa Aslan adına düzenlenmiş M09 837823 seri numaralı bir adet sahte nüfus cüzdanı ele geçirildiği,

Kolluk tarafından düzenlenen 16.05.2008 tarihi fezleke ekinde yer alan belgelere göre; ...adına düzenlenen F09 490010, ....ş adına düzenlenen G07 256474, ... adına düzenlenen I09 601753 ve.... adına düzenlenen J07 613093 seri numaralı ele geçirilemeyen sahte nüfus cüzdanlarının kredi kartlarının teslimi sırasında kullanıldıkları, 88.247.142.148 numaralı IP kullanılarak Hakkı Kara adına .... adına 18.04.2008,... adına 14.05.2008,... adına 14.05.2008, ... adına 14.05.2008,... adına 14.05.2008, ...adına 07.05.2008,... adına 25.04.2008,... adına 25.04.2008,... adına 01.05.2008, ... adına 01.05.2008, ...adına 01.05.2008... adına 30.04.2008, ... adına 28.04.2008,... adına 28.04.2008, ... adına 25.04.2008 (2 kez), ...adına 24.03.2008, ... adına 18.04.2008, ...r adına 24.04.2008,... adına 25.04.2008 tarihlerinde internet üzerinden kredi kartı başvurularında bulunulduğu,

Kolluk tarafından düzenlenen 02.06.2008 tarihli fezleke ekinde yer alan belgelere göre; kredi kartına ilişkin ... adına “Teslim edilen kart/Şifre ile ilgili bilgiler” başlıklı bila tarihli belgenin, ...r adına “Bireysel Müşteri Bilgi Formu” başlıklı bila tarihli belge ile “Teslim edilen kart/Şifre ile ilgili bilgiler” başlıklı 08.05.2008 tarihli belgenin, .... adına “Teslim edilen kart/Şifre ile ilgili bilgiler” başlıklı 12.05.2008 tarihli belgenin, Mahmut Buluş adına “Teslim edilen kart/Şifre ile ilgili bilgiler” başlıklı bila tarihli belgenin imzalandığı, (ONUS) Kartlar için Provizyon raporu başlıklı belgelere göre; Turhan Tor adına düzenlenen 5504 7252 5201 4909 numaralı kredi kartı ile 08.05.2008 tarihinde saat 18.25’te 370 TL nakit çekim işlemi ile 18.39’da 380 TL’lik alışveriş yapıldığı, ... adına düzenlenen 5504 7255 5205 4621 numaralı kredi kartı ile 12.05.2008 tarihinde saat 12.22’de 370 TL nakit çekim işlemi ile 13.57’de 380 TL’lik alışveriş yapıldığı, ... adına düzenlenen ... numaralı kredi kartı ile 06.05.2008 tarihinde saat 15.22’de 370 TL nakit çekim işlemi ile 15.34’te 380 TL’lik alışveriş yapıldığı,

Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuvarları Daire Başkanlığı tarafından düzenlenen 23.05.2008 tarihli raporda; ...n adına düzenlenen M-09/837823 seri numaralı nüfus cüzdanının tamamen sahte olduğunun ve bu sahteliğin kolaylıkla fark edilemeyecek nitelikte bulunduğunun belirtildiği,

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2008 tarihli yazısı ile sanık ... Köroğlu’nun aynı fotoğrafı kullanarak bankaya kaç ayrı kredi kartı başvurusunda bulunduğunun ve buna ilişkin belgelerin gönderilmesinin istenmesi üzerine ... AŞ’nin 18.07.2008 tarihli yazısında; sanığın Mahmut Buluş, Turan Tor ve İlhan Altınbaş’a ait kimlik bilgilerini kullanarak kredi kartı başvurusunda bulunduğunun, söz konusu başvurulara ilişkin evrak asıllarının ekte gönderildiğinin belirtildiği, söz konusu belgelerin ise adli emanetin 2008/2830 sırasına kaydedildikleri,

31.12.2008 tarihli oturumda Mahkemece adli emanetin 2008/2830 sırasına kayıtlı emanet eşyaları getirtilerek yapılan incelemede; emanet eşyaları içinde Hakkı Kara adına düzenlenmiş ... bireysel müşteri bilgi formu ile 16.05.2008 tarihli kredi kartı başvuru formunun, İ... adına düzenlenmiş ... bireysel müşteri bilgi formu, 14.05.2008 tarihli bireysel bankacılık işlemleri sözleşmesi, kredi kartı başvuru formu ile bu evraka ekli Dörtyol Nüfus Müdürlüğünce düzenlenmiş J11 613093 seri numaralı nüfus cüzdan fotokopisinin, Turhan Tor adına düzenlenmiş ... bireysel müşteri bilgi formu, 08.05.2008 tarihli bankacılık işlemleri sözleşmesi, aynı tarihli kredi kartı başvuru formu ile Dörtyol Nüfus Müdürlüğünce düzenlenmiş I09 601753 seri numaralı nüfus cüzdanı fotokopisinin, Mahmut Buluş adına düzenlenmiş kredi kartı ve şifreye ilişkin teslim tutanağı ile Dörtyol Nüfus Müdürlüğünce düzenlenen G07 256474 seri numaralı nüfus cüzdan fotokopisinin bulunduğunun ayrıca Mustafa Aslan adına düzenlenen nüfus cüzdanı aslı ile Mahmut Buluş, Turhan Tor, İlhan Altınbaş adına düzenlenen nüfus cüzdanı fotokopileri üzerindeki kişilerin aynı kişi olduğunun belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.

Tanık Süleyman Doğankaya kollukta; Vişnezade Mahallesi, ... sayılı adreste faaliyet gösteren ... Şubesinde görev yaptığını, 16.05.2008 tarihinde saat 10.00 sıralarında Genel Müdürlük Dolandırıcılık Birimince aranarak, müracaatta kullanılan nüfus cüzdanının sahte olduğu tespit edildiğinden Mustafa Aslan adına düzenlenmiş olan kredi kartını teslim almak üzere başvuru olması hâlinde kendilerine bilgi vermesinin istendiğini, aynı gün saat 10.30 sıralarında Mustafa Aslan adına düzenlenmiş nüfus cüzdanı ile şubeye gelen şahsın adına düzenlenen kredi kartını almak istemesi üzerine durumu Genel Müdürlüklerine bildirdiğini, bir süre sonra gelen kolluk görevlilerince de sanığın yakalandığını,