muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3255, Karar No: 2019/11848, Tarih: 10.09.2019

Yabancı bir kimseyi evinde veya iş yerinde çalıştıran kimse çalışan kimsenin ikamet izni veya vize süresi dolmasına karşın çalıştırmaya devam ederse, doğrudan veya dolaylı olarak bir menfaat elde edip etmediğine bakmak gerekir. Bu kişiyi normal raiç ücret üzerinde çalıştıran kişinin suçu işlediğini kabul etmek mümkün değildir. Ancak failin yabancının bu durumundan yararlanarak normal koşullarda ödenmesi gereken ücretin altında bir ücretli çalıştırması halinde maddi menfaat temin ettiğini yani kazanç sağlama amacıyla hareket ettiğini kabul etmek gerekir.

Türkiye'de maden ocağı çalıştıran, ücretlerin fazlalığı ve çalışma koşulları nedeniyle Türk işçi bulunmayan, ocağını çalıştıramayan, İstanbul ilinde Pakistan uyruklu göçmenlerle karşılaşan aylık 500-600 TL karşılığı bunları ocağında çalıştırmak için Ladik ilçesine götürmek amacıyla Kargı ilçesine getiren, burada kalacakları yer temin eden sanığın mağdurların yabancı ve göçmen olduklarını bilerek, maden ocağında çalıştırmak için onlarla anlaştığı ve özel seçtiği otobüs ile Kargı ilçesine getirdiği ve üzerine atılı göçmen kaçakçılığı suçunda maddi menfaat elde etmek amacıyla göçmenlerin Türkiye'de kalmasına imkan sağladı.

4- Göçmen kaçakçılığı suçunun manevi unsuru özel kasttır. Özel kast maddi menfaat elde etmek amacıyla seçimlik hareketlerden birinin veya bir kaçının yapılmasıdır. Kanunda açıkça düzenlenmemiş olduğundan bu suçun taksirle işlenmesi mümkün değildir. Doğrudan doğruya veya dolaylı olarak maddi menfaat elde etmek amacıyla hareket edilmelidir. Suçun oluşması için bu maksadın varlığı gerekli ve yeterlidir. Ancak menfaatin elde edilmiş olması gerekmez. Maddi menfaat kişinin maddi veya manevi her türlü ihtiyacına cevap veren şeylerdir. Ancak göçmen kaçakçılğı suçunda sağlanmak istenen menfaatin mutlaka maddi menfaatler olması gerektiği açıkça düzenlenmiştir. Bu nedenle manevi menfaat teminine yönelik hareketler bu suçu oluşturmayacaktır. Ancak para, alacak hakkı, borçtan kurtarma, taşınır veya taşınmaz bir malın hibesi veya piyasa fiyatının çok altında bir ücret karşılığı insan çalıştırma gibi hallerde maddi menfaatin varlığını kabul etmek gerekir.

Sonuç: Yukarıda belirtilen nedenlerden ötürü Yüksek Mahkemenin bozma kararına katılmıyorum. Türkiye'de kalan yabancıları raiç ücretin çok altında bir şekilde çalıştırmak amacıyla ilçesine götürmeye çalışan, burada kalmalarına imkan sağlayan sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluştuğunu ve bu nedenle sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün tebliğname doğrultusunda onanmasına karar verilmesi gerektiği düşüncesindeyiz.
Yargıtay — Esas No: 2017/5626, Karar No: 2017/2375, Tarih: 23.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/5626 E.  ,  2017/2375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kısıtlı ..., ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.06.2016 tarih ve 2016/398 Esas, 2016/673 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine oğlu ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi vekili 28.09.2016 tarihli dilekçesi ile kısıtlının bazı taşınmaz mallarının satışına ve yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesini talep etmiş, mahkemenin 30.09.2016 tarihli ek kararı ile kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine, kısıtlıya ait taşınmazların satışına izne ilişkin taleplerin ...Sulh Hukuk Mahkemesince değerlendirilmesine karar verilmiştir.

.... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının MERNİS adresinin “......” olduğu ve vasi vekilinin dilekçesinde de kısıtlının halen ... ilinde ikamet ettiğininin beyan edildiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Kısıtlı, ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.06.2016 tarih ve 2016/398 Esas, 2016/673 Karar sayılı ilâmı ile vesayet altına alınmış ve vasinin talebi üzerine kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine izin verilmişse de vasi vekilinin 31.10.2016 tarihli dilekçesinden kısıtlının taşınmazlarının satımı durumunda ...iline taşınabileceğinin belirtilmesi ve .... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre de kısıtlının ....'da ikamet etmediğinin tespit

edilmesi nedeniyle vesayet dosyasının takibinde ve vasi vekilinin talebi ile ilgili karar vermekte ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

edilmesi nedeniyle vesayet dosyasının takibinde ve vasi vekilinin talebi ile ilgili karar vermekte ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23.03.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2156, Karar No: 2020/5370, Tarih: 20.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/2156 E.  ,  2020/5370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; olay günü saat 20.00 sıralarında...un sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal dışı, iki yönlü, 7 metre genişliğindeki yolda seyir halindeyken, kendisiyle aynı istikamette önünde seyreden plakası alınamayan tırı geçmek için sol şeride geçtiğinde, önünde seyretmekte olan tırında sol şeride geçtiği ve bir müddet her iki araçta sol şerit üzerinde seyrettikleri, daha sonra öndeki plakası alınamayan tırın fren ile birlikte sağa manevra yaptığı, akabinde sürücü... önündeki tıra çarpmamak için sağa manevra yaptığı ve önceden yapılan yol yapım çalışmasından kaynaklı şerit çizgisi üzerinde sabitlenmiş şekilde bulunan dubalara çarparak direksiyon hakimiyetini kaybederek tek taraflı trafik kazasının meydana geldiği olayda,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yol yapım sorumlusu sanık ... tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15913, Karar No: 2011/18364, Tarih: 22.11.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/15913 E.  ,  2011/18364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılanın sanığın suçta kullanığı baltanın sap kısmıyla yaralandığı ve kabulün de bu yönde olmasına, 5237 sayılı TCK’nın 6. maddesinin 1/f-4 bendinde “saldırı ve savunma amaçlı yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şeyler” silah olarak tanımlanmış olmasına göre, mahkemenin "suça konu balta sapının TCK.nun 6.maddesi anlamında silahtan sayılamayacağı" şeklinde yasal dayanağı bulunmayan gerekçeyle suçta kullanılan ve fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli olması nedeniyle silah niteliğinde olan sopadan dolayı TCK'nun 86/3.e maddesi gereğince sanığın cezasında artırıma gitmemesi temyiz edenin sıfatı gereği bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18311, Karar No: 2015/4314, Tarih: 27.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18311 E.  ,  2015/4314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/05/2014 tarih ve 2013/102-2014/225 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin hissedarı olduğunu, davalı şirketin kötüniyetli olarak yaptığı sermaye artırımları sonucunda müvekkilinin hissesinin sürekli küçüldüğünü, davalı şirketin 26.05.2009 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında alınan dava dışı .... Temizlik ve Sağlık Ürünleri San. ve Tic. A.Ş'nin devralınması ve şirket sermayesinin arttırılması ile ilgili kararların yasaya, ana sözleşmeye ve objektif iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek, davalı şirketin 26.5.2009 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında alınan 3 ve 4 sayılı kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iptali talep edilen 4 nolu kararın devir suretiyle birleşme sonucu hissedarların hak kaybının önlenmesi bakımından mahkeme tespit kararına uygun olarak yapılmış olan ayni sermaye artırımı kararı olduğunu, birleşme ve birleşmeden kaynaklanan ayni sermaye artırımının şirket ve ortakların yararına olduğu gibi yasal mevzuata da uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirkete bağlı ortağının şirketle birleşmesi ve birleşme sonucu davalı şirketin sermayesinin yükselmesine dair alınan kararların kanuna uygun olarak gerçekleştirildiği, birleşme sözleşmesinin genel kurulda onaylandığı, iptali talep edilen genel kurulda alınan kararların kanuna, ana sözleşmeye ve afaki iyiniyet kurallarına uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/20306, Karar No: 2007/2354, Tarih: 20.02.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/20306 E.  ,  2007/2354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Sivas  İş Mahkemesi

Tarih               : 16.10.2006
Yargıtay — Esas No: 2007/5556, Karar No: 2007/5811, Tarih: 27.09.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/5556 E.  ,  2007/5811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 27.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14962, Karar No: 2017/5626, Tarih: 06.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/14962 E.  ,  2017/5626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ... ve ... savunmanı ile katılan vekilinin vekalet ücreti yönünden sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramında yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; mağdurun yanına gelen sanıkların "para ver" diyerek üzerini yokladıklarının ve telefonunun içindeki hafıza kartının aldıkları olayda, koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...’nın işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığına ilişkin rapor için harcanması zorunlu kamu masrafının, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye ve Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

2-Davayı vekil ile takip eden katılan lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanı ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına “katılan kendisini vekil ile temsil ettiğinden, karar tarihi itibariyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca 3000 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana ödenmesine” cümlesinin eklenmesi ile yargılama giderleri kısmından sanık ...’ya ait ile yargılama giderlerine ilişkin ilgili fıkrasından “algılama rapor ücretinin” çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10984, Karar No: 2009/11937, Tarih: 14.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10984 E.  ,  2009/11937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde bulunan İlçe Tarım Müdürlüğü veri listesinin incelenmesinden, dava konusu taşınmazın bulunduğu ... İlçesi ... Köyüne ait (...) verilerin getirtilmiş olduğu anlaşıldığından münavebeye alınan buğday, arpa, şeker pancarı ürünlerine ait dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatlarının ve üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4373, Karar No: 2022/2541, Tarih: 29.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4373 E.  ,  2022/2541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, İlk Derece Mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne ilişkin karar, süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili 03/02/2014 havale tarihli dava dilekçesinde; Sinop ili, Boyabat ilçesi, Edil köyü tapulama hudutlarında bulunan doğusu yol-tepe, batısı 768 parsel-yol, kuzeyi arazi yolu, güneyi arazi yolu ile çevrili bulunan tahmini 8,5-9 dönüm taşınmazın 20 yıldan fazla bir süreden beri müvekkilinin zilyetliğinde bulunduğunu ileri sürerek taşınmazın müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde, dava konusu taşınmazın 1966 yılında yapılan kadastro çalışmalarında kadastro harici tepe olarak bırakıldığını, davacının 768 parsel sayılı taşınmazı ise 1966 yılındaki tapulama sırasında zilyetlikten iktisap ettiğini, davacı dava konusu yeri 1966 yılından sonra tepelik ve ağaçlık alandan yeni bir arazi oluşturmak suretiyle kazandığını, tapulama veya kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakılan gerçek ve tüzel kişilere ait taşınmazların tapuda kaydı bulunmasa dahi kadastroya tabi tutulma imkanının ortadan kaldırıldığını, bu yerlerden kamu kurum ve kuruluşlarına ait olanların ise, doğrudan tapuya tesciline imkan sağlandığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, komşu taşınmazların tespit tutanakları ve dayanakları kayıtlar Tapu Müdürlüğünden getirildiği, daha sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, bir mahalli bilirkişi, tanıklar ve uzman bilirkişiler eşliğinde keşif yapıldığı, uzman bilirkişiye dava konusu taşınmazın komşularını da gösterecek şekilde krokide ayrı ayrı işaret ettirildiği, uygulamaya ilişkin mahalli bilirkişi ve tanık sözleri, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve dayanakları kayıtlarla denetlendiği, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli rapor alındığı, tüm bu yapılan araştırma ve inceleme sonucunda davacının imar-ihya yolu ile senetsizden iktisap koşullarını sağladığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. Yargıtay Bozma ilamı

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. Yargıtay Bozma ilamı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesi'nin 31/05/2018 tarihli ve 2018/922 E., 2018/3671 K. sayılı bozma ilamında “ Davacı tarafa dayandığı zilyetlik olgusunun babasından intikalen gelen eklemeli zilyetlik olup olmadığı, babasından gelen zilyetliğe dayanılıyorsa kendi adına tescil istemi ile dava açıldığı dikkate alınarak ne sebeple (taksim, bağış, satış vs.) kendi adına tescil istediği açıklattırılması, davacının aktif dava ehliyeti üzerinde durulması, dava tarihi olan 2014 yılından 15-20-25 yıl öncesine ait dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ilişkin stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosya arasına konulmalı, dosya bu şekilde ikmal edilerek, taşınmaz başında 3 kişilik ziraat mühendisi ile fen, jeodezi veya fotogrametri uzmanı harita mühendisinden oluşacak bilirkişi heyetleri, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları eşliğinde yeniden keşif yapılması” çekişmeli taşınmazın niteliği, kullanım durumu, zilyetlik süresinin belirlenmesi, teknik bilirkişilerden alanlarında keşfi izlemeye ve denetlemeye yeterli rapor alınması, davacı yararına zilyetlikle edinme koşullarının oluşup oluşmadığının kesin olarak belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması" gereğine değinilmiştir.

VI. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

26/12/2019 tarihli ve 2018/798 E., 2019/869 K. sayılı kararıyla, hava fotoğrafları ile yapılan incelemede 1990 yılından önce imar ve ihyanın tamamlandığı, üç kişilik ziraat bilirkişi heyetinden alınan rapora göre de taşınmaz üzerinde en az 30 yıl önce imar ve ihyanın tamamlandığı ve o tarihten itibaren tarım yapılarak kullanıldığı ve çevredeki diğer tarım arazileri ile benzer özellikler gösterdiği, mahallinde dinlenen mahalli bilirkişiler ve tanık tarafından davacının babasının ölümünden sonra taşınmazı davacının kullandığı beyan edilmiş olup; davacı murisinin diğer mirasçılarından ... tarafından sunulan dilekçede de taşınmazı yapılan taksimle davacıya bıraktıkları belirtilmiş olup davacının mirasçılar arasında yapılan taksim gereği babasından devam eden zilyetlik süresi ile birlikte yasal zilyetlik süresini sağladığı ve bu şekilde aktif dava ehliyetinin bulunduğu, davacı lehine TMK m.713, KK m.14 ve KK m.17'deki tüm olumlu ve olumsuz koşulların sağlandığı ve dava konusu edilen taşınmazın davacı adına tescil edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile (A) harfi ile gösterilen taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

VII. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz nedenleri