muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/312, Karar No: 2019/1465, Tarih: 25.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/312 E.  ,  2019/1465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen .../03/2014 tarih ve 2013/293-2014/53 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketten olan alacağı sebebiyle ....02.2011 vade tarihli ve 300.000 bedelli bono aldığını, anılan bonoya dayanarak davalı şirket ve söz konusu senedi şirket adına keşide eden ... aleyhine takibe giriştiklerini, davalı şirketin, senette yer alan şirket kaşesi üzerinde bulunan imzanın şirket yetkililerine ait olmadığı,....’nun şirketi temsil ve ilzam yetkisi olmadığı gerekçesiyle takibe itiraz ettiğini, icra hukuk mahkemesi nezdinde yapılan yargılama sonucunda, şirket kaşesi üzerinde bulunan imzanın şirket yetkililerine ait olmadığı gerekçesiyle şirket hakkındaki takibin iptaline karar verildiğini ancak, yapılan takip sırasında şirketi temsil ve ilzama yetkili İ...’nun borcu kabul ederek taahhütte bulunduğunu, bu suretle borcun kesinleştiğini ileri sürerek, senet bedeli olan 300.000.- TL’nın vade tarihi olan ....02.2011 tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın derdestlik sebebiyle reddi gerektiğini, zira, davacı yanın aynı iddia ve taleplerle ... İcra Hukuk Mahkemesi nezdinde açtığı davanın derdest olduğunu, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, yetkili mahkemenin müvekkili şirketin merkezi olan ... Mahkemeleri olduğunu, icra tehdidi altında düzenlenen taahhüdün geçerli olmadığını, şirketi temsil ve ilzama yetkisi bulunmayan şahıs tarafından düzenlenen senet sebebiyle müvekkilinden alacak talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın bonodan kaynaklanan alacak istemine ilişkin olduğu, TBK’nın 89. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan para borçları bakımından alacaklının yerleşim yeri mahkemeleri yetkili olsa da, uyuşmazlığın senetten kaynaklanan alacak niteliğinde olduğu, bu tür borçlar aranacak borç niteliğinde olduğundan yetkili mahkemenin borçlunun yerleşim yeri mahkemeleri olduğu, davalı şirketin merkezi ... olduğu gibi, davaya konu senette de ihtilaf vuku halinde ... Mahkemelerinin yetkili olduğunun açıkça düzenlendiği gerekçesiyle, davalının yetkisizlik ilk itirazının kabulüne, yetkili mahkemenin ... Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğunun tespitine, talep halinde dosyanın yetkili ve görevli mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ...,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, .../02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3178, Karar No: 2012/7405, Tarih: 14.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3178 E.  ,  2012/7405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat, tapu iptali ve tescil davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalılar arasında imzalanan 27.02.1992 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, davalı arsa maliklerine verilmesi gereken 2409 parsel üzerinde yapılacak olan iki villa haricindeki 18 villanın bitirilerek teslim edildiğini, teslimde gecikmeden kaynaklanan zararın arsa malikleri olan davalılar tarafından açılan tazminat davası ile karşılandığını, buna karşılık teslimi gereken bir kısım arsa tapusunun ihtarata rağmen davalılarca devredilmemesi üzerine, müvekkillerinin sözleşmeyi haklı nedenle feshettiklerini ileri sürerek, davalılar adına kayıtlı ... 2407 parsel sayılı taşınmazın tamamının, 2406 parsel sayılı taşınmazın ise 1/2'sinin tapu kayıtlarının iptali ile ½ oranında müvekkilleri adına tesciline ve müvekkillerinin müspet ve menfi zararlarına karşılık 1.000,00 TL tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşmede ifrazdan sonra 2409 parsel içerisinde kalan evin davacılar tarafından yıkılacağı konusunda bir hüküm bulunmadığı, boş arsa olarak teslim edilmeyen bir yere bina yapılmasının beklenemeyeceği, villaları geç teslim etmeleri nedeniyle doğan gecikme zammı ile eksik imalat bedelleri ve kira gelir kaybından oluşan maddi tazminatın.. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/101 Esas 1999/144 Karar sayılı ilamı ile faizleri ile birlikte davacılardan tahsil edildiği, böylelikle sözleşme hükümlerinin davacı tarafça yerine getirilmiş sayıldığı, sözleşme gereğince davalılara teslim edilen 18 villaya karşılık davacıların alması gereken toplam arsa miktarının 7342,29 m² olup, aldıkları toplam 6494 m² taşınmaz yanında almaları gereken 848,29 m² miktarında taşınmaz daha bulunduğu, davacıların talep ettiği 2407 ve 2406 parsellerin alanları dikkate alındığında, davacıların 659 m² yüz ölçümüne sahip bulan 2407 parselin tamamını, 2406 parselin ise 189/615 payını almaya hak kazandıkları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile dava konusu 2407 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına olan tapusunun iptali ile 1/2 şer pay ile davacılar adına tesciline, 2406 parselin ise tapusunun iptali ile davacıların bu parselde birlikte hak ettikleri toplam payın 189/615 olduğu dikkate alınarak taşınmazın tamamı 1230 pay kabul edilip 427/1230 'ar payının davalılar adına, 188/1230'ar payının ise davacılar adına tesciline, müspet ve menfi zarara ilişkin taleplerin ise kanıtlanamadığından reddine karar verilmiştir

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11602, Karar No: 2013/14100, Tarih: 25.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/11602 E.  ,  2013/14100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın saat 23:00 sıralarında, müştekiye ait deponun demir parmaklıklı ve camlı olan kapısının demir parmaklıklardan iki adedini ve camı kırarak içeri girip, içeriden köy halkına ait olan kozalakların bir kısmını çaldığı anlaşılmakla mala zarar verme ve hırsızlık suçlarının işlendiğine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesine göre, sanık hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezalarının "kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya" çevrilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "temizlik işinde çalıştırılmasına" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinde hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca seçenek yaptırıma çevrilirken "temizlik işinde çalıştırılmasına" ibarelerinin hüküm fıkralarından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6272, Karar No: 2024/4231, Tarih: 04.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6272 E.  ,  2024/4231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/504 E., 2023/1354 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/221 E., 2021/783 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı kadının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davalı erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; davalı erkeğin evlilik süresince kendi annesi ile vakit geçirdiğini, müvekkilini de zorladığını, davalı erkeğin babası vefat ettikten sonra alkole başladığını, gece hayatı sebebi ile eve geç geldiğini, müvekkilinin hamile olduğunu söylediğinde sevinmediğini, erkeğin annesinin de çocuğun babasının oğlu olmadığını söylediğini, birlik görevlerini yerine getirmediğini, davalı erkeğin müvekkilinden para istemesi üzerine müvekkilinin kredi çekmek zorunda kaldığını, erkeğin taraflara ait aracın parasının alkole gittiğini söylemesi üzerine çıkan tartışmada davalı erkeğin müvekkiline şiddet uyguladığını, bıçak çektiğini, fiili ayrılık sırasında ev anahtarını değiştirdiğini, hakaretler ettiğini ve ortak çocukla ilgilenmediğini iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin annesine verilmesine, çocuk yararına aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak, davacı kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakalarına, davacı kadın yararına, 50.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; iddiaların asılsız olduğunu, davacı kadının sürekli hakaret ettiğini, "sen çocuk yapmak istemiyorsan ben doğulu bir kişiyle birlikte olup yedi tane çocuk yaparım" demesinden dolayı müvekkilinin annesinin ortak çocuğun oğlundan olup olmaması durumu için DNA testi yapılmasını istediğini beyanla tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babasına verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; iddiaların asılsız olduğunu, davacı kadının sürekli hakaret ettiğini, "sen çocuk yapmak istemiyorsan ben doğulu bir kişiyle birlikte olup yedi tane çocuk yaparım" demesinden dolayı müvekkilinin annesinin ortak çocuğun oğlundan olup olmaması durumu için DNA testi yapılmasını istediğini beyanla tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babasına verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı erkeğin, davacı kadına fiziksel şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, çoğu zaman eve gece geç saatlerde ve sarhoş olarak geldiği, düzenli bir iş hayatının olmadığı, sürekli babasından ekonomik olarak destek aldığı, babasının vefatından sonra da evin geçimini davacı kadının sağladığı, erkeğin kadından bu nedenle para istediği, çocuk sahibi olmak istemediği, bu nedenle tarafların sürekli tartıştığı, davacı kadının da bu nedenle tepki mahiyetinde "bende bir kürde varırım on çocuk yaparım" dediği, davalı erkeğin kadını sürekli takip ederek sosyal hayatını kısıtladığı, davacı kadının da davalı erkeğe karşı fiziksel şiddet uyguladığı ve hakaret ettiği, olayların akışı karşısında davalı erkeğin ağır, kadının az kusurlu eylemleriyle tarafların evlilik birliğinin sarsıldığı evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylara tazminat isteyen davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların onun kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği ve boşanma sonucu bu eşin, en azından diğerinin maddî desteğini yitirdiği, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları dikkate alınarak kadın yararına uygun miktarda maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, çocuğun üstün yararı gereğince velâyetinişn annesine verilmesi gerektiği, velâyetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu, çocuk yararına iştirak nafakası koşulları oluştuğu, kadının düzenli geliri olduğundan boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği gerekçesi ile davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi gereğince boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye bırakılmasına, ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına aylık 450,00 TL iştirak nafakasına, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, davacı kadın yararına 10.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı kadın vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kusur belirlemesi, lehine hükmolunan tazminatlar ve iştirak nafakasının miktarları ve reddedilen yoksulluk nafakası talebi yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı kadın vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kusur belirlemesi, lehine hükmolunan tazminatlar ve iştirak nafakasının miktarları ve reddedilen yoksulluk nafakası talebi yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı erkek vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kusur belirlemesi, velâyet, aleyhine hükmolunan iştirak nafakası ve tazminatlar yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadın yararına hükmedilen tazminatlar ile ortak çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakası miktarlarının az olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının diğer yönlerden usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davacı kadının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle, ortak çocuk yararına aylık 500,00 TL iştirak nafakasına, davacı kadın yararına 30.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata, davalı erkeğin tüm, davacı kadının diğer istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı kadın vekili; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kusur belirlemesi, tazminatların miktarı ile yoksulluk nafakası talebinin reddi yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı erkek vekili; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kusur belirlemesi, tazminatlar, velâyet ile iştirak nafakası miktarı yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, boşanma davası olup, uyuşmazlık taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına tazminata hükmedilmesinin yasal koşullarının oluşup oluşmadığı ve miktarlarının dosya kapsamına, hakkaniyete, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına uygun olup olmadığı, ortak çocuğun velâyetinin annesine verilmesinin çocuğun üstün yararına, yaşına, gelişimine uygun olup olmadığı, çocuk yararına hükmedilen nafaka miktarının tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile çocuğun ihtiyaçlarını karşılamaya uygun olup olmadığı, kadının boşanmakla yoksulluğa düşüp düşmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 166 ncı, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 182 nci, 330 uncu maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkeğin tüm, davacı kadının aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci madde hükümleri nazara alınarak, 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarları yönlerinden BOZULMASINA,

2.Davalı erkeğin tüm, davacı kadının sair temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3583, Karar No: 2015/6056, Tarih: 04.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3583 E.  ,  2015/6056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/155215

MAHKEMESİ : Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2012

NUMARASI : 2010/307 (E) ve 2012/55 (K)

SUÇ :Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun sahibi olduğu şirketten yaş sebze-meyve satın alan sanığın, karşılığında keşidecisi temyiz dışı sanık olan, sahte olmayan 30/09/2008 tarihli 8.600 TL, 10/10/2008 tarihli 8.600 TL, 20/10/2008 tarihli 8.600 TL, 30/10/2008 tarihli 8.700 TL bedelli 4 adet çekleri cirolayarak mağdura verdiği, mağdurun da, daha önceden tanıdığı olan temyiz dışı sanığı arayarak çeklerin doğruluğunu teyit ettiği, bu esnada yanında çalışan iki kişinin olaya şahit oldukları ve tanık olarak dinlenerek olayı doğruladıkları, daha sonra mağdurun günü geldikçe çekleri bankaya ibrazında söz konusu çekler için ödeme günleri geldikçe ödemeden men talimatı vermek suretiyle mağduru zarara uğrattığı, çekler için yapılan icra takibine itiraz eden temyiz dışı sanığın takibi durdurduğu, sanık Sedat'ın ise mağdura soruşturmadan önce karşılığı olan yeni bir çek verdiği, kovuşturma esnasında da tüm zararı giderdiği için mağdurun şikayetten vazgeçtiği böylelikle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen somut olayda;

Sanığın, bu ticari ilişki sürecinde mağdura yönelik herhangi bir hileli davranışta bulunarak mağduru aldattığına veya haksız menfaat temin etmeye yönelik bir davranış sergilediğine dair delilin veya buna ilişkin bir iddianın bulunmayışı, sonradan temyiz dışı sanık tarafından mücerret ödemeden men talimatı verilmiş olmasının da suçun subutu için yeterli olmadığı, temyiz dışı keşideci sanık G.. Ç.. ve müdafininin 26/10/2011 tarihli 6. celsedeki beyanlarında; borçtan kurtulmak için gerçeği sakladığını, sanık

Sedat'ın kendisinden çek talebinde bulunduğunu, kendisinin de sözlü olarak onay verdiğini, bunun üzerine sanığın, kendisine ait yazıhanesinde bulunan çekleri kendisinin bilgisi dahilinde doldurup imzaladığını, ancak ödeme güçlüğü içine düşünce parayı kendisinden alacaklarını düşünerek imza itirazında bulunduğunu, Sedat'ın baştan beri söylediklerinin doğru olduğunu ifade etmeleri karşısında dolandırıcılık suçunun unsurları oluşmadığından sanığın atılı suçtan beraatine kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.