muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14163, Karar No: 2014/4102, Tarih: 27.03.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/14163 E.  ,  2014/4102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Geyve Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2012/582-2013/161

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 10.09.2012 gününde verilen dilekçe ile suya elatmanın önlenmesi kademeli su rejimi kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın yargı yolu nedeniyle reddine dair verilen 15.05.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacılar vekili, dava konusu A.. Deresinin kadimden beri A.. Köyü ve H.. Köyü tarafından içme ve sulama suyu olarak kullanıldığını, davalı belediyenin 2005 yılında çalışmalar yaparak dava konusu suyun 22 lt/sn'lik kısmını götürmek istediğini belirterek davalının suya elatmasının önlenmesini olmadığı takdirde su rejimi kurulmasını istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu suya ilişkin 18.08.2008 tarihli tahsis kararı bulunduğunu, içme suyunun öncelikli olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu suya ilişkin 18.08.2008 tarihli tahsis kararı bulunduğundan idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle davanın yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İdari Dava Türleri ve İdari Yargı Yetkisinin Sınırı" başlıklı 2. maddesinde idari dava türleri sayılmıştır. Bu hükme göre, idari davalar; idari işlemler hakkında açılan iptal davaları, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları ve kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalardan ibarettir.

Gerçekten, idari eylem ve işlemlerden dolayı zarar gören kişiler tarafından açılacak "tam yargı" davaları idari yargı yerinde görülür ve çözümlenir.

İdari eylem, kamu idare ve kurumlarının kamu görevine ilişkin, idare hukuku kural ve gereklerine göre yaptığı olumlu veya olumsuz davranış ve fiillerden ibarettir.

İdari işlem ise, idari kanunlara dayanılarak yapılan muamelelerdir.

İdarenin eylem ve işlemleri, onun kamu hukuku alanındaki kamu gücüne (kamu otoritesini) kullanarak, idare hukuku kural ve gerekleri uyarınca yaptığı faaliyetlerin, hukuki ve maddi hayattaki görünümleridir.

İdari eylem, kamu idare ve kurumlarının kamu görevine ilişkin, idare hukuku kural ve gereklerine göre yaptığı olumlu veya olumsuz davranış ve fiillerden ibarettir.

İdari işlem ise, idari kanunlara dayanılarak yapılan muamelelerdir.

İdarenin eylem ve işlemleri, onun kamu hukuku alanındaki kamu gücüne (kamu otoritesini) kullanarak, idare hukuku kural ve gerekleri uyarınca yaptığı faaliyetlerin, hukuki ve maddi hayattaki görünümleridir.

Kamu tüzel kişilerinin, kamu hizmetlerine ilişkin olmakla beraber özel hukuk kuralları altında, özel hukuk tüzel kişisi gibi yaptığı eylem ve işlemler ise özel hukuk alanına ilişkin olduğundan, bunlar idari eylem ve işlem olarak nitelendirilemezler. Kamu idare ve kurumlarının, kamu otoritesinin (egemenlik hakkının) bir temsilcisi olarak yaptığı faaliyetlerinde veya ondan doğan eylemlerinde hizmet unsuru söz konusu olduğu halde, özel hukuk tüzel kişisi olarak yürütülen faaliyetler sırasında meydana gelen zararlardan ötürü ilgili kamu tüzel kişisinin sorumluluğunun özel hukuk hükümleri ve ilkeleri uyarınca belirlenmesi gerekir.

Bir kamu hizmetinin yasa ile idareye görev olarak verilmiş olması, bir hakka yapılan müdahalenin önlenmesi, tazmini isteğiyle açılan her davanın idari yargı yerinde görülmesi için yeterli sayılamaz. 11.02.1959 tarih ve E.17, K.15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da açıklandığı gibi, yapılan işlerin plan veya projelere aykırı olması halinde ortada idari kararın tatbikine ilişkin bir fiil bulunmadığından, bu iddia ile açılmış bir dava ancak haksız fiilden doğan bir dava olarak ele alınacaktır.

Somut olayda; davacılar, dava konusu kadimden beri kullandıkları A.. deresine davalının kadim kullanma haklarını ihlal ederek müdahalede bulunduğunu ileri sürerek davalı belediyenin elatmasının önlenmesini istemiştir. Dava dilekçesi dikkate alındığında, herhangi bir idari işlemin iptali istenilmemiştir. Mahkemece her ne kadar dava konusu suya ilişkin Maliye Bakanlığı tarafından alınmış 18.08.2008 tahsis kararı olduğu gerekçesi ile yargı yolu nedeni ile davanın reddine karar verilmiş ise de dava konusu su kaynağına ilişkin idare tarafından alınmış bir tahsis kararı olsa bile suya vaki elatmanın önlenmesi davasının çözüm yeri haksız fiillere ilişkin özel hukuk hükümlerine göre adli yargı yeridir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.06.2011 tarih, 2011/3 Esas, 2011/419 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Mahkemece, tarafların delilleri değerlendirilerek davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken idari yargının görevli olduğundan bahisle

yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedeni göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olamadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12075, Karar No: 2010/14586, Tarih: 25.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12075 E.  ,  2010/14586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali, tescil ve el atmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... İli Merkez ... Köyü ... Mevkii, 1108 parsel sayılı 5760,00 m² yüzölçümündeki taşınmazın, tapuda davalı ... adına tarla vasfıyla kayıtlı olduğunu, yörede 64 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından 2006 yılında 6831 Sayılı Yasa gereği Orman Kadastrosu ve 2/B uygulama çalışması yapıldığını, çekişmeli taşınmazın 2006-2007 yıllarında yapılan ve kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığını belirterek davalı ... adına tarla vasfıyla kayıtlı olan taşınmazın vasfının orman olarak değiştirilerek, orman vasfıyla Hazine adına tescilini ve elatmanın önlenmesini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne ve ... merkez, ... Köyü, ... mevkii, Cilt: 11, Sayfa:1096, Cinsi: tarla olan 5760,00 m² yüzölçümündeki davalı ... adına tarla vasfıyla kayıtlı 1108 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline, dava konusu taşınmazın iyi niyetli üçüncü kişilere devir ve temlikini ve üzerinde aynı hak tesisini önlemek için tapu kaydına konulan ihtiyati tedbir şerhinin karar kesinleşinceye kadar devamına ve karar kesinleşinceye kadar davalının dava konusu taşınmaza vaki müdahalesinin men'ine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali, tescili ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 26/10/2006 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen Dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve ... biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 25.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7985, Karar No: 2018/8933, Tarih: 20.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/7985 E.  ,  2018/8933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın adli sicil kaydında bulunan Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2008/576 Esas, 2008/613 Karar sayılı ve 25.06.2008 tarihli 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin ilam, tekerrüre esas olmasına rağmen sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

I)Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığa yargılama gideri olarak yükletilen zorunlu müdafiilik ücretinin, 5271 sayılı CMK'nın 101/3. maddesi uyarınca soruşturma aşamasında yapılan sorgusu esnasında mahkemece sanığı savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesinden kaynaklandığı ve yasal zorunluluğa dayanması nedeniyle, zorunlu müdafi için ödenen avukatlık ücretinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2)Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden yargılama giderine ilişkin kısım çıkarılarak, yerine ''Soruşturma aşamasındaki zorunlu müdafii ücreti 192,00 TL'nin zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle Devlet Hazinesine yüklenmesine'' ve T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümlerden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 tarih, 6/242-291 Esas ve Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; hırsızlık için girdiği işyerinden 10,00 TL çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2)Sanığın müştekiye ait iş yerine girdiği esnada gürültü üzerine kontrole gelen müşteki tarafından işyerinden çıktığı esnada görülüp kovalanmak suretiyle yakalandığı bu sebeple eylemi teşebbüs aşamasında kalan sanık hakkında, sadece tamamlanmış suçlar bakımından uygulama olanağı bulunan TCK'nın 168. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin teşebbüs aşamasında kalan suçta hatalı biçimde uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

2)Sanığın müştekiye ait iş yerine girdiği esnada gürültü üzerine kontrole gelen müşteki tarafından işyerinden çıktığı esnada görülüp kovalanmak suretiyle yakalandığı bu sebeple eylemi teşebbüs aşamasında kalan sanık hakkında, sadece tamamlanmış suçlar bakımından uygulama olanağı bulunan TCK'nın 168. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin teşebbüs aşamasında kalan suçta hatalı biçimde uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

3)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4)Sanığa yargılama gideri olarak yükletilen zorunlu müdafiilik ücretinin, 5271 sayılı CMK'nın 101/3. maddesi uyarınca soruşturma aşamasında yapılan sorgusu esnasında mahkemece sanığı savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesinden kaynaklandığı ve yasal zorunluluğa dayanması nedeniyle, zorunlu müdafi için ödenen avukatlık ücretinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 20/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/923, Karar No: 2011/1622, Tarih: 24.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/923 E.  ,  2011/1622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davalı ... Moliteks İnş. ve Teks. San. Tic. ...nin müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında borcuna yetecek haczi kabil malının bulunmadığını ancak kendisine ait taşınmaz üzerine diğer davalılar lehine ipotek tesis ettirdiğini öne sürerek yapılan tasarrufların iptalini talep etmiştir.

Davalılar ... ... Bankası A.Ş., ... Tekstil Tic. ve San A.Ş. ve ... İplik San. ve Tic. Ltd. Şti. yetki itirazı ile birlikte davanın reddini savunmuşlar, davalı ... Demirçelik Kömür. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. davanın reddini istemiş, diğer davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece açılan davada mahkemenin yetkisizliğine ve dosyanın ... Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK.nun 277. ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Bu tür davalar ayni değil, şahsi davalardır. Bu nedenle tasarrufun iptali davaları genel yetki kurallarına göre davalının ikametgahı mahkemesinde görülür. (HUMK 9.md) Davalılar birden fazla ise dava davalılardan birinin yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesinde de açılabilir. Bu durumda

Dava İİK.nun 277. ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Bu tür davalar ayni değil, şahsi davalardır. Bu nedenle tasarrufun iptali davaları genel yetki kurallarına göre davalının ikametgahı mahkemesinde görülür. (HUMK 9.md) Davalılar birden fazla ise dava davalılardan birinin yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesinde de açılabilir. Bu durumda

davacı, davalılar aynı yerde oturuyorlarsa davasını orada, ayrı ayrı yerlerde oturuyorsa seçimlik hakkını kullanarak dilerse borçlunun, dilerse borçlu ile hukuki işlemde bulunan 3.şahsın yerleşim yeri mahkemesinde davasını açabilir. Alacaklı ile borçlu arasında yazılı yetki sözleşmesi varsa sözleşmede yetkili gösterilen yer mahkemesi de HUMK 22. maddesine göre yetkilidir. Yetki itirazında bulunan taraf HUMK.nun 23. maddesi uyarınca hangi mahkemenin yetkili olduğunu gerekçesi ile birlikte bildirmek zorundadır. Yine İİK.nun 282. maddesi uyarınca iptal davalarının borçlu ve borçlu ile hukuki muamelede bulunan veya borçlu tarafından kendilerine ödeme yapılan kimseler ile bunların mirasçıları aleyhine açılması gerekir. Bunlardan başka kötü niyet sahibi üçüncü şahıslar aleyhine de iptal davası açılabilir. Aynı tasarruf için ve aynı kişiler hakkında birden fazla iptal davası açılmış ise bunların birlikte görülmesi gerekir ise de farklı tasarruflar hakkında farklı davalılar aleyhine dava açılmış ise bunlar hakkındaki davanın birlikte görülmesi zorunlu değildir. Somut olayda davacı vekili borçlu davalı ... Moliteks İnş. ve Teks. San. Tic. A.Ş. tarafından kendisine ait 113 ada 7 sayılı parsel üzerine diğer davalılar lehine ayrı tarihlerde ve ayrı işlemlerle ipotek tesis ettirildiğini öne sürerek bu ipotek işlemlerinin iptali isteği ile tüm davalılara karşı birlikte dava açmıştır. Davalı ... ... Bankası A.Ş. ve ... Tekstil Ticaret ve Sanayi A.Ş. vekilleri dava ve tasarrufa konu taşınmazın bulunduğu ... mahkemelerinin yetkili olduğunu, ... İplik Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekili ise davalıların yerleşim yerinin ... olması nedeniyle ... mahkemelerinin yetkili olduğunu öne sürerek yetki itirazında bulunmuşlardır.

1)Davalılar ... ... Bankası A.Ş. ile ... Tekstil Ticaret ve Sanayi A.Ş. vekilleri dava ve tasarrufa konu taşınmazın bulunduğu ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu bildirerek yetki itirazında bulunmuşlarsa da yukarda açıklandığı gibi İİK.nun 277 ve devamı maddeleri uyarınca açılan tasarrufun iptali davalarında dava konusu taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi değil davalıların yerleşim yeri mahkemesi yetkili olduğundan, yetkili olmayan yer mahkemesinin yetkili olduğu ileri sürülerek yanlış gerekçe ile yapılan yetki itirazının reddi gerekirken mahkemece yanlış değerlendirme ile adı geçen davalıların yetki itirazı-

nın kabulü ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.

nın kabulü ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.

2)Davalılardan ... İplik San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili ise her ne kadar davalı şirketin merkezi ... ise de; şirketin ticari faaliyetlerinin önemli bir kısmının yürütüldüğü ve şubelerinin bulunduğu ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu öne sürerek usulüne uygun biçimde yetki itirazında bulunmuştur. Bu durumda HUMK.nun 17. maddesi uyarınca tüzel kişilerin şubelerinin bulunduğu yer mahkemelerinin de yetkili olduğu bildirildiğinden ve adı geçen davalının ikametgahının davanın açıldığı ... İlçesi olmadığı ve yetkisiz yerde dava açıldığından mahkemece adı geçen davalı şirketin ... İlinde şubesinin bulunup bulunmadığının araştırılarak, ...’te şubesi mevcut ise ... İplik San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın tefrik edilerek dosyasının yetkisizlik kararı ile ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 24.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7969, Karar No: 2006/11530, Tarih: 06.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/7969 E.  ,  2006/11530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :  Trabzon  İş  Mahkemesi

Tarih :  25.04.2006
Yargıtay — Esas No: 2021/4604, Karar No: 2022/2280, Tarih: 15.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/4604 E.  ,  2022/2280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Olayın intikal şekli ve zamanı mağdurenin aşamalardaki çelişkili ifadeleri, sanık savunması ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde suç tarihinde sanığın mağdure ...’nin ailesiyle önceye dayalı husumet sebebiyle tartışıp kavga ettikleri, olaya dahil olan mağdurenin sanık tarafından 02.09.2010 tarihli raporda belirttiği üzere basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir şekilde yaralandığı ve cinsel istismar iddiasının mağdure tarafından olayın akışına uygun olmayacak şekilde husumet sebebiyle sonradan iddia edildiğinin anlaşılması karşısında, hakkında kasten yaralama ve çocuğun cinsel istismarı suçlarından kamu davası açılan sanıkla ilgili olarak mağdureye yönelik kasten yaralama suçundan mahkumiyeti ile çocuğun cinsel istismarı suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülüp, eylemlerin bütün halinde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğundan bahisle verilen görevsizlik kararına istinaden bu suçtan beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.