muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/11585, Karar No: 2006/14861, Tarih: 10.11.2006

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ... ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 ... ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 ... ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ.:Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıran iadesine 10.11.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1717, Karar No: 2019/442, Tarih: 31.01.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/1717 E.  ,  2019/442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, hakaret, 6136 sayılı Kanuna aykırılık, kumar oynatma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan ... ile katılan mağdur ... 'in, ikametlerinde elleri ve kolları bağlı ve ikamet kapısı da üzerlerine kilitlenmiş bir şekilde bulunduklarına dair 15/08/2014 tarihli tutanak içeriğine göre; sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

I-Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar (3.000 TL dahil) olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, hakaret suçundan dolayı tayin edilen 1.500 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçundan, katılan sanık ... hakkında ise kumar oynatma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı

iptal kararının TCK'nin 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ..., katılan sanık... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan kararın tebliğname gibi ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında yağma ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabul ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İran İslam Cumhuriyeti İçişleri Bakanlığı Yabancılar ve Dış Göçmenler İşleri Bürosu tarafından düzenlenen evrakın tercümesine ilişkin belgede; sanığın doğum tarihinin "28/08/1996" olarak gösterilmesi karşısında, İnterpol aracığıyla sanığın nüfus ve sabıka kaydı getirtilip, doğum tarihinin "28/08/1996" olduğunun belirlenmesi halinde sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nin 31/3.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Ancak;

İran İslam Cumhuriyeti İçişleri Bakanlığı Yabancılar ve Dış Göçmenler İşleri Bürosu tarafından düzenlenen evrakın tercümesine ilişkin belgede; sanığın doğum tarihinin "28/08/1996" olarak gösterilmesi karşısında, İnterpol aracığıyla sanığın nüfus ve sabıka kaydı getirtilip, doğum tarihinin "28/08/1996" olduğunun belirlenmesi halinde sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nin 31/3.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 31/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8365, Karar No: 2021/4966, Tarih: 25.10.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/8365 E.  ,  2021/4966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli zimmet

...

Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karar temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında iddianamenin "a", "b" ve "d" bentlerindeki isnatlara ilişkin olarak verilen beraat hükümleri yönünden isabetsizlik bulunmamakla birlikte;

Suç tarihlerinde İstanbul Avrupa Yakası PTT Başmüdürlüğü Yapı ve Teknik İşler Müdürü ve aynı birimin doğrudan temin komisyonunda görevli olan sanıkların, 4734 sayılı Kanun'un 5. maddesine aykırı olarak miktarı itibarıyla ihale usullerinden birisiyle yapılması gerekirken, aynı yerde bulunan 5 ayrı lojmanın bakım, onarım ve tadilatı işini, başka istekliler kolaylıkla bulunabileceği halde, her bir lojman dairesi için ayrı kısımlara bölünerek doğrudan temin alım yöntemi ile yaptırdıklarının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu, sübut bulan eylemlerinin icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, oluşa uygun düşmeyen gerekçe ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek aynı Kanun'un 304/2-a maddesi gereğince dosyanın İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 25/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yzl. İşl. Md.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/6003, Karar No: 2016/2015, Tarih: 18.04.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/6003 E.  ,  2016/2015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Olası kastla yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık . mağdur . yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin uygun illiyet bağı bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, teşdiden ceza verilmesinin yasal olmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Dairemizin 04.03.2013 tarih ve 2008/10538-2013/1636 sayılı bozma ilamında CMK'nun 176/4. maddesine aykırı davranılarak sanığın savunma hakkının kısıtlandığının belirtilmesine ve mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen duruşmada hazır edilip, bozma kararına karşı diyecekleri sorulmadan bozma ilamını etkisiz kılacak şekilde yokluğunda karar verilmesi,

2-Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın mağduru kafa kemiğinde kırığa, beyin zarları arasında kanamaya ve beyin kontüzyonuna sebep olacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda, suçta kullanılan aletin elverişliliği, atış mesafesi, hedef alınan vücut bölgesi, meydana gelen zararın ağırlığı nazara alındığında açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu kasten öldürmeye teşebbüs suçu yerine kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

3-Mağdurun sanığın alacağını ödememesinin özel hukuk ilişkisi mahiyetinde olduğu ve haksız tahrik oluşturmayacağı gözetilmeden TCK'nun 29. maddesinin tatbiki,

4-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle kazanılmış hak saklı kalmak üzere tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 18/04/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11724, Karar No: 2009/425, Tarih: 02.02.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/11724 E.  ,  2009/425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılıp raporlar alınmış ise de, alınan raporlar hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Birinci bilirkişi kurulunun somut emsal olarak dava konusu taşınmazla karşılaştırdığı parsel davaya konu taşınmaza komşu ve değerlendirme tarihine güncellenen satış bedeli 9.095,00TL/m2 olduğu halde kamulaştırılan taşınmaza Ticaret Odası verilerinin de dikkate alındığı bildirilerek 40,00TL/m2 değer biçilmiştir. Birbirine komşu olan iki parsel arasında bu derece önemli değer farkı olamayacağı da dikkate alındığında emsal karşılaştırması yöntemi yerine genel nitelikteki ifadelere dayalı olarak değerlendirme yapıldığı sonucuna ulaşılmaktadır.

İkinci bilirkişi kurulunun somut emsal olarak dava konusu taşınmazla karşılaştırdığı parsel ise 55 m2’lik bir dükkandır. Somut emsalin bulunduğu yer ve cinsi dikkate alındığında, satış işleminin zeminden çok üzerinde yer alan ticari işletmeye yönelik olduğu sonucuna ulaşılır. Emsal taşınmaz üzerindeki yapının, değeri hesaplanıp satış bedelinden düşülerek zemine isabet eden bedel bulunmaya çalışılmış ise de, bu hesaplamada ticari işletmenin değerinin yer almadığı ve esasen böyle bir hesaplamanın objektif olarak yapılamayacağı kuşkusuz olduğundan, bu tür bir emsalin gerçek zemin değerine de ulaşılamayacaktır. Bu sebeple bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptığından sözedilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir.

Bu hususlar dikkate alınmadan düzenlenen bilirkişi raporlarına göre hüküm kurulması,

2-Kendisini vekil ile temsil ettirmiş olan davacı İdare yararına maktu tarifeye göre avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/26249, Karar No: 2017/6422, Tarih: 24.05.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/26249 E.  ,  2017/6422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamı itibarıyla diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun, mağdurun elinden cep telefonunu alıp hakimiyeti altına alamadan, mağdurun bağırması üzerine olay yerine gelerek suça sürüklenen çocukları yakalamaya çalışan tanık ...'un takibi üzerine suça sürüklenen çocuğun cep telefonunu olay yerinde yere atarak kaçması sebebiyle eylemin TCK'nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs aşamasında kaldığının düşünülmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Suça sürüklenen çocuğun, çaldığı cep telefonunun değerinin 40,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6730, Karar No: 2012/13078, Tarih: 12.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/6730 E.  ,  2012/13078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/12/2010 tarih ve 2008/246-2010/676 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının 'Artemis Su Ür. Ltd. Şti.'nin ortağı ve müdürü olduklarını, aralarındaki anlaşma uyarınca davalının Milas'ta bulunan balık çiftliğinin işleriyle ilgilendiğini, davacının ise İzmir'de bulunan şirket merkezindeki işlere baktığını, ancak davalının çiftliğin idaresi sırasında gerekli özeni göstermediğini, şirketi zarara uğrattığını ileri sürerek, davalının şirket müdürlüğünden nezini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin görevini özenle yerine getirdiğini, aralarında iddia edildiği gibi iş bölümü yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, balık çiftliklerine ilişkin mevzuatın değişmesi nedeniyle bir kısım yatırımların yapılması gerektiğini, davalının şirket yönetiminde basiretsiz davranmadığı, şirketin durumundan her iki müdürün birlikte sorumlulukları bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/822, Karar No: 2013/16076, Tarih: 05.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/822 E.  ,  2013/16076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 10.02.2011 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28141, Karar No: 2013/19207, Tarih: 03.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/28141 E.  ,  2013/19207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 51/1-3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılan ve şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılma isteminde bulunmasına rağmen, bu konuda herhangi bir karar verilmeyen şikayetçinin, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu, kardeşinin ölmesi nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçinin 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İdaresindeki otomobille, meskun mahalde, gece vakti, bariyerle yaya geçişine kapalı ve yaya alt geçidi olup, yayaların geçişlerini bu geçitten yapmaları gerektiğini gösteren bilgi levhası bulunan yoldan, seyrine göre sağdan sola doğru karşıya geçmekte olan yayaya çarparak ölmesine neden olması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığa atfı kabil kusur bulunmadığı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, oluş ve dosya kapsamına uygun düşmeyen bilirkişi raporuna dayanılarak mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9687, Karar No: 2012/18176, Tarih: 14.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9687 E.  ,  2012/18176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(ŞİŞLİ 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ)

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce (Şişli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi) verilen 01.02.2011 tarih ve 2009/103-2011/28 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kardeşinin içinde bulunduğu yolcu otobüsünün kaza yapması nedeniyle vefat ettiğini, kazaya sebebiyet veren otobüsün Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası bulunmadığını, ... Yönetmeliği’nin 9 (1)/b maddesine göre Güvence Hesabının mezkur sigorta bedelinin ödenmesinden sorumlu olduğunu, alacağının tahsili için giriştiği ilamsız takibe davalının itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek; icra dosyasına yapılan itirazın iptalini ve takibin devamını, İİK'nun 67. maddesine göre takibe konu alacağın %40’ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, trafik kazasına sebebiyet veren .... plakalı aracın yabancı plakalı olması nedeniyle, Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası ve Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırma zorunluluğunun bulunmadığını, iş bu sigortaların Türkiye’de faaliyet gösteren ve Kanunun 5. maddesine göre yetki belgesi almış taşımacıların yolcu taşımacılığı faaliyetlerinde kullandıkları araçlar için yaptırılması zorunlu sigortalar olduğunu, müvekkili kurumun herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının murisinin içinde bulunduğu aracın İran plakalı olduğu, İran ile Türkiye arasında 4925 Sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun 12/c-d ve 13.maddeleri uyarınca Uluslararası Karayolu Taşıma Antlaşması'nın bulunduğu, bu antlaşmanın 20/b maddesi uyarınca yolcuların tescilli olduğu ülkenin Kanun ve nizamlarına göre sigortaya tabi tutulacağının ifade edildiği, böylece... plaka sayılı araç İran'da tescilli olduğundan yolculara koruma getiren zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk ve yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma zorunluluğunun bulunmadığı, davalı ... Hesabının 5864 Sayılı Sigortacılık Kanunu uyarınca sorumluluğunun doğmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatının tahsili amacıyla girişilen icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.