muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/31734, Karar No: 2014/22383, Tarih: 25.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/31734 E.  ,  2014/22383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/66752

MAHKEMESİ : Antalya 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2012/279 (E) ve 2013/254 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 36 TL değerindeki eldivenleri çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk Ö.. U.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/24716, Karar No: 2015/17534, Tarih: 01.10.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/24716 E.  ,  2015/17534 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

2-... Temizlik Ltd. Şti. Ve...Özel Güv. Ltd. Şti. İş Ortaklığı vekili Av. ...

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

SGK'dan davacının davalı belediyede çalıştığını iddia ettiği 18.09.2008-07.05.2014 tarihleri arasında kayden çalışması gözüken işyerlerinin işvereninin kim olduğunun, hangi adreste faaliyet gösterdiğinin ve ayrıca dosya içinde bulunmadığından davacının 18.09.2008 tarihinden 07.05.2014 tarihine kadar kayden çalıştığı işyerleri ile davalı Belediye arasında yapılan hizmet alım sözleşmelerinin tüm ekleri ile birlikte eklenip tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3156, Karar No: 2022/3714, Tarih: 07.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/3156 E.  ,  2022/3714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Gölcük Sulh Hukuk ve Çankırı Sulh Hukuk Mahkemeleri’nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemeleri’nin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesi’nin yargı çevresinde kalan Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adlî Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Hükümlü ... kendisine ...’ın vasi olarak atanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Gölcük Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, ...'ın hürriyeti bağlayıcı hapis cezası nedeni ile TMK'nın 407. maddesi uyarınca hapis hali sona erene kadar vesayet altına alınarak kendisine ...'ın vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi, 01.07.2021 tarihli dilekçesi ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesini talep etmiştir.

Gölcük Sulh Hukuk Mahkemesi'nce ek karar ile hükümlü ...'ın ikamet adresinin Taşmescit Caddesi, No:65, İç Kapı No:5 Merkez/Çankırı olması nedeni ile hükümlünün yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmesine, hükümlünün yeni adresi itibariyle dosyanın yetkili ve görevli Çankırı Sulh Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Çankırı Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, hükümlünün yerleşim yeri MERNİS adresinin" Şehitler Mahallesi, 180. Sokak, No:5 İç Kapı No:11 Gölcük/Kocaeli" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün Gölcük Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 01/06/2016 tarihli, 2016/161 E. 2016/487 K. sayılı kararı ile kısıtlandığı ve vasinin talebi nedeniyle hükümlünün adres değişikliğine izin verildiği anlaşılmıştır. Hükümlünün cezaevinden tahliye olmadan yeni yerleşim yeri edinmesi ve bu sebeple ikametini değiştirmesi mümkün olmayacağı anlaşıldığından uyuşmazlığın Gölcük Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Gölcük Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2158, Karar No: 2012/5468, Tarih: 15.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/2158 E.  ,  2012/5468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; cinsel istismar eylemlerinin bir bütün olarak zincirleme biçiminde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilerek bu suçtan ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine dair Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.07.2011 gün ve 2009/234 Esas, 2011/203 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii, süresinden sonra ise katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Katılan vekilinin yüzüne karşı verilen 26.07.2011 tarihli hükümleri 1412 sayılı CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 03.08.2011 tarihinde temyiz ettiği, adli tatilden önce işlemeye başlayan sürelerin, tutuklu dava ve işlerde adli tatil süresince de işlemeye devam edeceği anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık müdafiin temyiziyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia, savunma ve duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 15.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5404, Karar No: 2021/8992, Tarih: 26.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5404 E.  ,  2021/8992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olmakla birlikte savunmasının alındığı 26.11.2019 tarihinde 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun savunması esnasında müdafii talebinin bulunmadığı ve savunmasını kendisi yaptığı halde, suça sürüklenen çocuk için bozmadan önce kovuşturma sırasında zorunlu olarak atanmış olan müdafi Av.... KANĞAL’a 26.11.2019 tarihli gerekçeli kararın tebliği üzerine Av. ... KANĞAL tarafından karar temyiz edilmiş ise de, dosyada vekaletnamesine de rastlanmayan anılan müdafinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı ve yüzüne karşı tefhim edilen kararı suça sürüklenen çocuğun temyiz etmediği de anlaşıldığından, temyize hakkı olmayan Av. ... KANĞAL’ın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 26.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/177, Karar No: 2019/3493, Tarih: 13.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/177 E.  ,  2019/3493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 31. HUKUK DAİRESİ

YARGITAY KARARI

Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi, dilekçe ekinde belirtilen mor beyin mağduru olduğuna ilişkin savcılık yazısı, tahliye müzekkeresi ile son duruşma tutanağına ilişkin belgelere rastlanılmaması üzerine mağduriyete sebebiyet verilmemesi için dosyanın mahkemesine geri çevrildiğinin, mahkeme aracılığıyla istenen belgelerden davacının mor beyin mağduru olduğunu ispatlayan onaylı bir belgenin gönderilmediğinin ve yine gönderilen 27.11.2018 tarihli duruşma tutanağından “sanıktan elde edilen dijital materyallerin temini ile mahkememizce resen bilirkişi tebliğine” yönünde ara karar verildiğinin anlaşılması anlaşılmasına ve ayrıca maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukukî takdire ilişkin olup, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu gereğince iş mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davacı vekilinin maddi hata düzeltme talebinin REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne kararın bir örneğinin İlk Derece Mahkemesi tarafından Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13/02/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2746, Karar No: 2014/18630, Tarih: 12.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/2746 E.  ,  2014/18630 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/49757

MAHKEMESİ : Düziçi Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/07/2010

NUMARASI : 2010/213 (E) ve 2010/230 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın kayınbiraderi Hüseyin'in, damızlık olarak kullanıp geri vermek üzere şikayetçiden emaneten aldığı bir adet merinos cinsi koçu, şikayetçiye teslim edilmek üzere, sanık Selahattin'e verdiği, ancak sanık Selahattin'in bu koçu şikayetçiye teslim etmeyerek ilçe merkezinde bir şahsa 300TL'ye sattığı, daha sonra bu koç yerine şikayetçiye başka bir koçu verdiği, sanığın bu eylemiyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, şikayetçi ve tanıklar beyanı ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Şikayetçinin, sanığın başkasına sattığı koçunun yerine başka bir koç verdiğini beyan etmesi karşısında, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına dair TCK'nın 168.maddesi ile CMK'nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

2-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

3-Bozma sonrası verilen hükmün sanık aleyhine ve daha ağır olamayacağı gözetilmeden, önceki hükümde hürriyeti bağlayıcı ceza para cezasına çevrilmiş olmasına rağmen, bozma sonrası verilen hükümde hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelenmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17826, Karar No: 2022/10428, Tarih: 18.04.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/17826 E.  ,  2022/10428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafisi

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuğa atılı suçun kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 6 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4 ile CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 18/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6770, Karar No: 2012/337, Tarih: 25.01.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/6770 E.  ,  2012/337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün ONANMASINA ilişkin olarak daireden verilen 26.05.2011 gün ve 2011/4771-3532 E.K. sayılı ilamın karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı ... mirasçılarından ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine, usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle, yerinde olmayan karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesi gereğince REDDİNE, aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 203,00 TL para cezasının ve peşin alınan red harcının mahsubu ile geriye kalan 5.70 TL harcın karar düzeltme isteğinde bulunan davacı ... mirasçılarından ...'ten alınmasına, 25.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7522, Karar No: 2019/3696, Tarih: 18.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/7522 E.  ,  2019/3696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hakimliği

Taksirle yaralama suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26/09/2018 tarihli ve 2018/33258 soruşturma, 2018/18212 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Bakırköy 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/07/2018 tarihli ve 2018/5248 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Kanunun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, mağdur ... 'ın, şüpheli ...'ün sahibi olduğu işyerinde çalıştığı sırada, işyerine ait motorsikletle ehliyetsiz olarak servise çıktığı esnada kaza yapıp yaralanması şeklinde gerçekleşen olay nedeniyle, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonucunda, şüphelinin kast ve kusuru olmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, dosyada herhangi bir bilirkişi raporunun bulunmadığı, olay mahallinde keşif yapılarak bilirkişi raporunun alınması ve kusur durumlarının tespit edildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 15/10/2018 gün ve 94660652-105-34-13648-2018 Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

04.02.2018 tarihinde ... Döner adlı iş yerine komi olarak işe giren yaşı küçük mağdurun, olay günü ehliyetsiz bir şekilde iş yerine ait motosiklet ile servise çıktığından sipariş tesliminden dönerken motosikletten düşmesi sonucu geçici rapora göre tibia üst uç eklem kırığı olacak şekilde yaralanması ile sonuçlanan somut olayda, sanık hakkında taksirle yaralama iddiası ile başlatılan soruşturmada, mağdurun, ehliyetsiz ve motosikletin bozuk olduğunu sanığa bildirmesine rağmen sanığın ısrarla mağdurun motosikleti kullanmasına yönelik beyanları dikkate alındığında; iş güvenliği konusunda uzman bilirkişi heyetinden rapor alınarak maddi olayın ve sanığın iş güvenliği ve sağlığı açısından dikkat ve özen yükümlüğüne ilişkin kusur durumunun şüpheye yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi ve delillerin etraflıca araştırılıp ortaya çıkacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmediği anlaşılmakla,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Bakırköy 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 18/07/2018 tarihli ve 2018/5248 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4047, Karar No: 2024/6448, Tarih: 27.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4047 E.  ,  2024/6448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/227 Esas, 2024/255 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.12.2016 Tarihli ve 2016/1012 Esas, 2016/1178 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve mahkemenin 05.12.2019 tarihli ek kararıyla kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi 19.02.2024 tarihli dilekçesi ile, kısıtlı kardeşinin 2016 yılından beri...çesinde bakım evinde kalmakta olduğunu, dosyanın Bucak Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesini ve yetkili mahkemece vasilik süresinin uzatılmasına yönelik karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 19.02.2024 tarihli ek karar ile, kısıtlının merkezî nüfus idaresi sistemindeki yerleşim yeri adresinin ...olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bucak Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.02.2024 Tarihli ve 2024/227 Esas, 2024/255 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının dava tarihindeki yerleşim yeri adresinin ... ... No:57 ...olduğu, bakım merkezinin yerleşim yeri olmadığı, vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının ikametgah adresinin değiştirilmesi için ve vasilik süre uzatım için vasiye yetki ve izin verilmediği ve yer değişikliğinin yasal olarak mümkün olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmesi ve vasisinin görev süresinin uzatılması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibinde ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.