muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6235, Karar No: 2019/132, Tarih: 08.01.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/6235 E.  ,  2019/132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

I- 7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

1- Davalı ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan 21/2. maddesine göre, bu davalının adres kayıt sistemindeki adresine yapıldığı ve usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, adı geçen davalının adresine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi;

2- ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/78 Esas sayılı dava dosyasının akıbeti hakkında ilgili mahkemesinden sorularak, karar verilmişse karar sureti (kesinleşmişse kesinleştirme şerhi içerir şekilde), karar verilmemişse dava dilekçesi örneği ilgili mahkemeden getirtilerek dosyaya eklenmesi,

Mahkemece, adı geçen davalının adresine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi;

2- ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/78 Esas sayılı dava dosyasının akıbeti hakkında ilgili mahkemesinden sorularak, karar verilmişse karar sureti (kesinleşmişse kesinleştirme şerhi içerir şekilde), karar verilmemişse dava dilekçesi örneği ilgili mahkemeden getirtilerek dosyaya eklenmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 08.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18851, Karar No: 2014/1077, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18851 E.  ,  2014/1077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/1104-2013/529

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9915, Karar No: 2022/13141, Tarih: 03.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9915 E.  ,  2022/13141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemes

4721 sayılı TMK gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı istemine ilişkin olarak açılan davada Bafra Sulh Hukuk ve Büyükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 432. maddesi uyarınca zorunlu yatış kararı istemine ilişkindir.

Bafra Sulh Hukuk Mahkemesince, Bafra İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün 01/04/2022 tarihli araştırma tutanağından, hastaneye yatışı istenen şahsın "....,Mahallesi, ...., ...., Caddesi, 1493. Sokak..... Daire ...../İstanbul" adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Büyükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, hakkında tedavi amaçlı zorunlu yatış kararı verilmesi istenilenin evi sürekli terk ettiği, geçici olarak farklı farklı şehirlerde bulunduğu, daimi adresinin ise "....., Mahallesi, ...., Sokak No:.... İç Kapı No:... Bafra/..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu’nun 433/1. maddesine göre, “Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

Türk Medenî Kanunu’nun 432 vd. maddelerinde düzenlenen koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanmasına karar verilmesinde önemli olan en seri şekilde karar vermek olduğundan, uyuşmazlığın, ilk olarak intikal ettiği mahkeme olan Bafra Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince Bafra Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1334, Karar No: 2021/3358, Tarih: 30.11.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/1334 E.  ,  2021/3358 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahk. Sıfatıyla)

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13/01/2015 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 17/12/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından ayrı ayrı istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, davacı vekilinin duruşma isteminin değer itibariyle reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

1.DAVA

1.1.Davacı vekili; davacının iyi niyetli olarak, davalılardan Vakıflar Balıkesir Bölge Müdürlüğü ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapan davalı ...'dan 351 ada 5 parselde kayıtlı A-Girişi 3 No'lu bağımsız bölümü satış vaadi sözleşmesi ile satın aldığını, müteahhit ...'nun ön sözleşme ile satış vaadi düzenlediğini, tarafların sözleşmeyi 30/11/2010 tarihinde imzaladıklarını, daha sonra tarafların serbest iradeleri doğrultusunda Edremit 3. Noterliğinin 21/05/2012 günlü 04410 yevmiye No'lu işlemle Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmesi ile Edremit Altınoluk 351 ada 5 parselde kayıtlı A Giriş 3 No'lu bağımsız bölümün davacıya satışını kararlaştırdıklarını, davalı satıcının taahhüt ettiği sürede daireyi teslim etmediğini, davacının katkıları ile dairenin eksiklerini tamamlayarak dairesini teslim aldığını, davacının edimini yerine getirdiğini ve dava konusu taşınmazda fiilen zilyet olduğunu, ancak tapusunun halen verilmediğini, bu nedenle 351 ada 5 parselde kayıtlı A-Girişi 3 nolu bağımsız bölümünün tapusunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.CEVAP

2.1. Davalı ...; davayı kabul etmiştir.

2.2. Davalı VGM'ye izafeten Balıkesir Vakıflar Bölge Müdürlüğü vekili; davanın reddini savunmuştur.

3. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

3.1. İlk Derece Mahkemesince; davanın reddine karar verilmiştir.

4. TEMYİZ

4.1 Hükmü, davalı ... Bölge Müdürlüğü vekili ile duruşma talepli olarak davacı vekili temyiz etmişlerdir.

4.2. Davacı vekilinin duruşma isteminin değer itibariyle reddine karar verilmiştir.

4.3. Temyiz Nedenleri

4.3.1. Davalı ... Bölge Müdürlüğü vekili, keşifte ortaya çıkan bedel üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davacı vekili tarafından dava dilekçesinde belirtilen harca esas değer üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasa hükümlerine aykırı olduğunu beyanla ilk derece mahkemesi kararını vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir.

4.2. Davacı vekilinin duruşma isteminin değer itibariyle reddine karar verilmiştir.

4.3. Temyiz Nedenleri

4.3.1. Davalı ... Bölge Müdürlüğü vekili, keşifte ortaya çıkan bedel üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davacı vekili tarafından dava dilekçesinde belirtilen harca esas değer üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasa hükümlerine aykırı olduğunu beyanla ilk derece mahkemesi kararını vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir.

4.3.2. Davacı vekili; davacının halihazırda bağımsız bölümde ikamet ettiğini, elektrik ve su aboneliğinin mevcut olduğunu ve bağımsız bölümün tüm bedelini ödediğini, karar tarihinden itibaren geçen beş yıllık süreçte binanın tüm eksikliklerinin tamamlandığını, inşaatın tamamlanma oranının %100 seviyesine ulaştığını, bu nedenle davalı ...’nun tescil hakkının olduğunu ve dolayısı ile davalı yüklenicinin hakkını temlik alan davacı adına taşınmazın tapusunun tescil edilmesi gerektiğinden bahisle mahkeme kararına itiraz etmiştir.

5.YARGITAY KARARI

5.1. Dava; tapu iptal ve tescil talebine ilişkindir.

5.2. Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklemektedir. Yüklenici, finansman sağlayarak arsa malikinin taşınmazı üzerine bina yapma işini üstlenmekte, arsa maliki ise inşa edilecek binaya karşılık, bu binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye devretmeyi vaat etmektedir.

5.3. Arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alınmasına dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil davaları ile ilgili olarak kanunlarımızda bir düzenleme mevcut olmadığından bu konulardaki uyuşmazlıkların çözümünde uygulanan 30.09.1988 tarihli ve 1987/2, 1988/2 sayılı Yargıtay İBBGK Kararı ile “Tapuda kayıtlı bir taşınmazın mülkiyetini devir borcu doğuran ve ancak yasanın öngördüğü biçim koşullarına uygun olarak yapılmadığından geçersiz bulunan sözleşmeye dayanılarak açılan bir tescil davasının kural olarak kabul edilemeyeceği, bununla beraber Kat Mülkiyeti Kanununa tabi olmak üzere yapımına başlanılan taşınmazdan bağımsız bölüm satımına ilişkin geçerli bir sözleşme olmadan tarafların bağımsız bölüm satımında anlaşarak alıcının tüm borçlarını eda etmesi ve satıcının da bağımsız bölümü teslim ederek alıcının onu malik gibi kullanmasına rağmen satıcının tapuda mülkiyetin devrine yanaşmaması hallerinde; olayın özelliğine göre Medeni Kanunun 2. maddesi gözetilerek açılan tescil davasını kabul edilebileceği” benimsenmiştir.

5.4. Yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat yapmakta olduğu veya arsa sahibinin aynı zamanda yüklenici sıfatıyla hareket ederek (yapsatçı konumunda) inşa etmekte olduğu binalardan bağımsız bölüm satın alınması halinde Türk Borçlar Kanununun 184. maddesi gereğince üçüncü kişiye yapılacak temlikin yazılı olması yeterlidir.

5.4. Yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat yapmakta olduğu veya arsa sahibinin aynı zamanda yüklenici sıfatıyla hareket ederek (yapsatçı konumunda) inşa etmekte olduğu binalardan bağımsız bölüm satın alınması halinde Türk Borçlar Kanununun 184. maddesi gereğince üçüncü kişiye yapılacak temlikin yazılı olması yeterlidir.

5.5. Alacağın temliki; alacaklı (yüklenici) ile ondan temlik alan üçüncü kişi (davacı) arasında borçlunun (arsa sahibinin) rızasını gerektirmeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Kuşkusuz, yüklenicinin yaptığı hüküm ve sonuç doğurması temlik işleminin konusu olan alacağın gerçek bir alacak olmasına bağlıdır. Alacağın temlik edildiği üçüncü kişi bu şekilde bir temlik varsa temlik işleminden yararlanarak bu hakkını arsa sahibine karşı da ileri sürebilir hale gelir. Zira, alacağı devralan kişi evvelki alacaklının yerine geçer ve borçludan ifayı istemek ve gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak artık onun hakkı olur. Ne var ki; üçüncü kişinin borçluyu (arsa sahibini) hasım göstererek açacağı davada borçlu, temlik yapılmamış olsaydı eski alacaklısına (yükleniciye) ne gibi def'ilerde bulunmak hakkına sahip idi ise, bu def'ileri yeni alacaklıya (hakkı temellük eden üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir. Kısaca bu gibi davalarda üçüncü kişi temlik işleminin varlığını yükleniciye, alacağının kazanıldığını ise arsa sahiplerine karşı ispat etmek zorundadır. O yüzden denilebilir ki; temlik işlemine dayalı davalarda arsa sahipleri ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır.

5.6. Davanın arsa sahibi ve yükleniciye karşı açılması ve bunlar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunması sebebiyle yüklenici ile arsa sahiplerinin davadaki varlığı ayrı ayrı düşünülemez. Çekişmenin esası hakkındaki hükmün bunların tamamına karşı kurulması gerekir.

5.7. Diğer taraftan; kural olarak kendi edimini yerine getirmeyen taraf, karşı tarafın borcunu yerine getirmesini isteyemeyeceğinden, temlik alan davacının bağımsız bölüm bedelini yükleniciye ödemiş olması, yüklenicinin de arsa sahibine karşı olan yükümlülüklerini yerine getirmiş olması gerekir.

5.8. Hukuki sebep

5.9. Somut olaya gelince; mahkemece 14.10.2010 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 28. maddesi gereğince yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişilere devir ve temlik etmesi yasaklandığı için davacının arsa sahibini ferağa zorlayamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de; sözleşmenin ilgili maddesinde bahsedilen üçüncü kişilere devir yasağının inşaatın yapımı sürerken yükleniciye düşen arsa payının devrine ilişkin olduğu, oysa davacının talebinin arsa payı değil, yüklenici ile imzaladığı taşınmaz satış vaadi sözleşmesi gereğince (kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye düşecek olan) kat mülkiyetine geçmiş 3 numaralı bağımsız bölümün tapusunun iptali ile kendi adına tescili olduğu anlaşılmaktadır.

5.10. Davacının dava konusu ettiği yer, inşaatın tamamlanması halinde yüklenici davalı ...’ya düşecek olan 3 numaralı bağımsız bölümdür.

5.11. Mahkemece; yukarıdaki ilkelere göre inceleme yapılarak uzman bilirkişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde yapılacak keşifle, kat karşılığı inşaat sözleşmesinin konusu inşaatın getirildiği genel fiziki seviye belirlenmeli, inşaatın yüklenici tarafından tamamlanması halinde 3 numaralı bağımsız bölümün yüklenici ile yapılan sözleşme gereği tapusunun iptali ile davacı adına kayıt ve tesciline, eksik ve ayıplı işlerin bulunması halinde ise, bilirkişi tarafından belirlenen eksik işler bedeli davacı tarafça depo edildikten sonra davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ... Bölge Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18912, Karar No: 2012/44170, Tarih: 26.11.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/18912 E.  ,  2012/44170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi olan 11.02.2005’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2685, Karar No: 2011/3425, Tarih: 28.02.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/2685 E.  ,  2011/3425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sarıyer Aile Mahkemesi

TARİHİ :04.11.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, nafaka, tazminatlar ve reddedilen boşanma davası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-davacı kocanın, eşine noter aracılığıyla eve dönmesi için ihtarname gönderdiği, bu davranışı ile davacı-davalı kadından kaynaklanan önceki olayları affettiği en azından hoşgörü ile karşıladığı hususu da dikkate alındığında boşanmaya neden olan olaylarda davalı-davacı kocanın tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusur bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı-davalı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.28.02.2011 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/1186, Karar No: 2020/633, Tarih: 10.02.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/1186 E.  ,  2020/633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Davacı, sigorta başlangıç tarihinin 01.04.1985 olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalılardan Kurum vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davalılardan Kurum vekilinin istinaf başvurusunun reddine ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılardan Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalılardan Kurum vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 10/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4838, Karar No: 2013/7664, Tarih: 09.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/4838 E.  ,  2013/7664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 217, 435, 451, 458 ve 111 ada 3 parsel sayılı, 2461,44 m², 16508,86 m², 5846,36 m² ve 512,38 m2 yüzölçümlü taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle çeşme ve arsa niteliği ile davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazların kaçak ve yitik kişilerden kaldığı, zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddi ile dava konusu 101 ada 217, 435, 451 ve 458 sayılı parsellerin tesbit gibi tesciline, 111 ada 3 sayılı parsel hakkında mahkemenin 2011/8 sayılı dosyasında dava bulunduğundan bu parsel hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması yapılmış, 17.10.2007 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

1) Davacı Hazinenin 101 ada 217, 451 ve 458 sayılı parseller ile 111 ada 3 sayılı parsele ilişkin temyiz itirazları yönünden;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 101 ada 217, 451 ve 458 parseller yönünden adına tescil kararı verilen köy tüzel kişiliği yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu, 111 ada 3 sayılı parselin ise mahkemenin 2011/8 sayılı dosyasında karara bağlandığı ve kararın kesinleştiği belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, karar verilmesi gerekmiştir.

2) Davacı Hazinenin 101 ada 435 sayılı parsele ilişkin temyiz itirazları yönünden;