muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8843, Karar No: 2012/932, Tarih: 26.01.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/8843 E.  ,  2012/932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl. aleyhine 12/03/2008 gününde verilen dilekçe ile komşu taşınmazdaki inşaat çalışmaları nedeniyle davacının dairesinin zarar gördüğü iddiasıyla tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalılardan ... ve ... yönünden reddine, diğer davalı yönünden kısmen kabulüne dair verilen 25/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince:

a) Dava, komşu taşınmazdaki inşaat çalışmaları sırasında davacının dairesinin bulunduğu binanın hasar gördüğü iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı arsa malikleri ... ve ... yönünden davanın reddine, davalı müteahhit ... yönünden dava dilekçesinde istenen miktarlar dikkate alınarak kısmen kabulüne, ıslah dilekçesindeki miktarın zaman aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.Kararı davacı temyiz etmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, davalılardan ... ve ...' ya ait arsa üzerinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile inşaat yapan davalı müteahhit ...' ın yaptığı inşaatın hafriyat çalışmaları sırasında bitişik taşınmazdaki dairesinin bulunduğu apartmanda çökmeler meydana geldiği, binanın belediye ekiplerince mühürlendiğini bildirerek kira gelir kaybı, dairedeki hasar ve değer kaybı nedeniyle tazminat istemiş, ıslah dilekçesi ile miktarı arttırmıştır.

Islah, dava dilekçesinde yapılan bir değişiklik olup ayrı bir dava olmadığından ıslaha karşı zamanaşımı def' inde bulunulamaz. Şu durumda, ıslahla istenilen kısmın zamanaşımı nedeniyle reddi doğru değildir. Mahkemenin bu yönü gözetmeden verdiği karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

b) Davacı, komşu arsa maliki davalılar ... ve ...'nun zarardan inşaatı yapan müteahhitle birlikte müteselsilen sorumlu olduğu iddiasıyla istemini onlara da yöneltmiştir. Mahkemece arsa maliki davalıların eser sözleşmesi ile sorumluluğu müteahhide devrettiklerinden sorumluluklarının bulunmadığı gerekçesiyle bu davalılar yönünden istemi reddetmiştir.

b) Davacı, komşu arsa maliki davalılar ... ve ...'nun zarardan inşaatı yapan müteahhitle birlikte müteselsilen sorumlu olduğu iddiasıyla istemini onlara da yöneltmiştir. Mahkemece arsa maliki davalıların eser sözleşmesi ile sorumluluğu müteahhide devrettiklerinden sorumluluklarının bulunmadığı gerekçesiyle bu davalılar yönünden istemi reddetmiştir.

Davacının dairesinde hasara yol açan komşu parseldeki inşaatın davalılar ... ve ... ile davalı ... arasında düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yapıldığı anlaşılmaktadır. ...nin eseri meydana getirirken, kendi adına olduğu kadar, arsa sahipleri adına da hareket ettiği kuşkusuzdur. ... inşaatı yaparken komşu taşınmaza bir zarar vermişse Borçlar Kanunu' nun 41. maddesi hükmünce kusura dayanan bir sorumluluk altında olacağı muhakkaktır. Bunun yanında arsa sahiplerinin olaydaki sorumluluğu ise T.M.K' nın 730. ve 738. maddesi anlamında olup objektif (kusursuz) sorumluluktur. Anılan düzenlemeler gereği arsa sahibi hiçbir kusuru olmasa bile kendi arsasına yaptırdığı yapının doğuracağı her türlü zarardan taşınmazın maliki olması nedeniyle kusur aranmaksızın sorumludur. Şu durumda, davalı arsa malikleri ... ve ... da zarardan diğer davalı müteahhitle birlikte müteselsilen sorumludurlar.

Anılan yön gözetilmeden verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç; Temyiz olunan kararın (2 a ve b) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki itirazların ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6253, Karar No: 2013/17600, Tarih: 10.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6253 E.  ,  2013/17600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, nakle tabi tutulan davacı işçinin nakil maaş ilmühaberinin düzeltilmesine, davalının bu konudaki işleminin iptaline ve eksik ödenen ek ödeme tutarlarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, uyuşmazlığın idari yargı yolunda görülmesi gerektiği gerekçesi ile dava dilekçesinin reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 03.10.2011 gün ve 2011/37487 Esas, 2011/34425 Karar sayılı kararı ile “İptali istenilen işlemin tesis edildiği tarihte davalı mevkiinde kamu kuruluşu niteliği taşımayan ...nin olması karşısında, idari yargı yetkisi kapsamında açılmış bir idari dava bulunduğundan söz etmek olanaksız olduğundan uyuşmazlığın, özel hukuk hükümlerine göre görüm ve çözümünde adli yargı yerinin görevli olduğu sonucuna varıldığı, saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, mahkemece işin esasına girilmesi gerekirken dava dilekçesinin yargı yolu yanlışlığı nedeni ile reddine karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, bozmaya uyulmasına rağmen “Yargıtay 9.H.D'nin 05/11/2012 tarih ve 2012/28269-2012/35987 E/K sayılı kararında; Danıştay İdari Dava Daireleri’nin 07.04.2011 gün ve 2011/55-205 sayılı kararından sonra uyuşmazlığın adli yargı yerinde görüleceği konusunda yeniden değerlendirme yapılması gerektiği, Danıştay İdari Dava Daireleri’nin 07.04.2011 gün ve 2011/55-205 sayılı kararında; “yasal düzenleme ile ... A.Ş.'nin özelleştirilmesi sonucunda, işlevsel görevlerde bulunan ve ikamesi kısa sürede imkansız personelin isteklerine bağlı olarak makul bir süre kamu görevlerinden aylıksız izinli sayılarak özel hukuk tüzel kişisinde çalışmalarına olanak sağlandığı, söz konusu personelin, aylıksız izinli olarak geçen sürede kamu personeli statülerinin devam ettiği, İmtiyaz sözleşmesi ile bir kamu hizmetini yürütmek hakkını elde eden davalı şirkete, devir sonrasında yetişmiş personel yetersizliği nedeniyle doğabilecek aksaklıkların önüne geçilebilmesi için, 406 sayılı Yasa hükümleri ile tanınan ayrıcalıkların sonucu olarak da, bünyesinde belli süre ile çalışmaya devam eden söz konusu personelin kamu kurumlarına naklen atanmasının sağlanması amacıyla kimi görevler yüklendiği, 406 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davalı şirket tarafından, hak sahibi personelinin Devlet Personel Başkanlığına bildirmesi, bildirim ile beraber personelin nakledileceği kamu kurumunda yararlanacağı parasal haklara esas olmak üzere memur maaş nakil ilmühaberi düzenlenmesi, personelin ilişiğinin kesilmesi gibi işlemler bulunduğu, bu işlemlerin idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurduğu ve ilgili personelin nakledilecekleri kurumdaki statülerini, özlük ve parasal haklarını belirlediği, söz konusu işlemlerin kamu personeli hakkında ve idare hukuku alanında tesis edilmiş birer idari işlem niteliğinde oldukları, davalı şirketin, Telekomünikasyon Kurumu ile Türk Telekom arasında imzalanan “Telekomünikasyon Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin İmtiyaz Sözleşmesi” ile belli bir kamu hizmetini yürütmek görev ve yetkisi ile donatıldığı, bu görev ve yetkiler dahilinde bazı

kamusal ayrıcalıkları ve yükümlülükleri bulunduğu, belirtilen statüsü ve özel yasa hükümleri gereğince bazı kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere sahip olması nedeniyle davalı şirketin, herhangi bir özel hukuk tüzel kişisinden farklı bir hukuki statü içinde bulunduğu, bu durumda, imtiyaz sözleşmesi ile bir kamu hizmetinin yürütmekle görevli ve yetkili kılınması nedeniyle, diğer özel hukuk tüzel kişilerinden farklı olarak kimi kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere tabi olan, 406 sayılı Yasa hükümleri ile, kamu kurumlarına nakil hakkı bulunan personeli ile ilgili olarak bazı kamusal görevler yüklenen davalı şirketin, belirtilen görevleri kapsamında tesis ettiği işlemlerin idari işlem niteliğinde olduğu ve bu işlemlerden kaynaklanan uyuşmazlıkların idari yargının görevinde bulunduğu”nun belirtildiği, dairece de ... İdari Dava Dairelerinin gerekçelerinin benimsendiğinin ifade olunması karşısında; HMK'nun 114/1-b maddesi uyarınca yargı yolunun caiz olması dava şartı olduğundan ve yargılamanın her aşamasında mahkemece resen dikkate alınması zorunlu olduğundan, bozma ilamına uyulmuş olmasının bu konuda karşı taraf yönünden usuli kazanılmış hak teşkil etmesi mümkün olmadığından; idari işleme yönelik sözkonusu uyuşmazlığın idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiği” gerekçesi ile davanın HMK.nun 114/1-b maddesi uyarınca "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle aynı yasanın 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 10.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4355, Karar No: 2023/6371, Tarih: 08.11.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/4355 E.  ,  2023/6371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/354 E., 2021/184 K.

DAVA TARİHİ : 12.03.2014

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı vekili

Taraflar arasındaki davadan dolayı Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.02.2021 tarihli ve 2020/354 Esas - 2021/184 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan Dairenin 22.02.2023 tarihli ve 2021/5616 Esas - 2023/1003 Karar sayılı kararının düzeltilmesi, süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Karar düzeltme dilekçesinde ileri sürülen hususlar 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi gereğince uygulanması gereken HUMK'nın 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymadığından davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin REDDİNE,

Davacıdan HUMK'nın 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Kanun uyarınca takdiren 1.470,00 TL para cezası ile 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca bakiye 187,55 TL karar düzeltme harcının alınmasına, 08.11.2023 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

- KARŞI OY -

1.Dava kadastro öncesi sebebe dayalı tapulu taşınmazın tescili isteğine ilişkindir.

2.Mahkemece, bozma ilamı gereğince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

3.Sayın Çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık; tapulu taşınmaz için tescil davası açılması halinde talebin içinde iptal isteğinin de bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

4.Hukuk muhakemesinde benimsenen önemli kabullerden biri "Çoğun içinde az da vardır." kuralıdır. Bu çerçevede eğer bir talebin içerisinde daha genişi bulunmakta ise daha az olan talebin de ileri sürüldüğü kabul edilir. Bu bağlamda eğer taşınmaz tapuda kayıtlı ise tapulu taşınmazın tapu kaydı iptal edilmeden, bir başkası adına tescili mümkün olmadığından tescil taleplerinin doğasında iptal talebinin de bulunduğunun kabulü gerekir.

5.Somut olayda da davacı tarafın davalı Hazine aleyhine iptal ve tescil talebinde bulunması gerekirken sadece tescil talebinde bulunduğu anlaşılmakta olup bunun iptal ve tescile karar verilmesine engel bir durum olarak yorumlanmaması gerektiği değerlendirilmektedir.

6.Buna göre karar düzeltme talebinin kabulüne karar verilerek İlk Derece Mahkemesi tarafından usulden verilen ret kararının bozularak işin esası yönünden inceleme yapılmasının sağlanması gerekirken aksi yönde verilen ret kararına iştirak edemiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/5800, Karar No: 2013/5998, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/5800 E.  ,  2013/5998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Mahallesi çalışma alanında bulunan 156 ada 42 parsel sayılı 3774,79 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine temsilcisi, çekişmeli taşınmazın kaçak yitik kişilerden devlete kalan yerlerden olduğu iddiası ile dava açarak, taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kaldığının kanıtlanamadığı gerekçesi ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Davacı Hazine temsilcisi, dava dilekçesine ekli 3.3.1971 tarih ve 27 sıra numaralı tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece, davacı tarafın dayanağı olan tapu kaydının dayanağı olan harita ve diğer belgeler getirtilmemiş, çekişmeli taşınmaz başında yapılan keşif esnasında da uygulanmamıştır. Bununla birlikte, çekişmeli taşınmaza komşu taşınmazların tutanakları ve dayanakları keşif esnasında mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile denetlenmeksizin fen bilirkişi tarafından uygulanmıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve soyut mahalli bilirkişi ve tanık beyanları dikkate alınarak hüküm kurulamaz. Doğru sonuca varılabilmesi için davacı tarafın dayanağı olan tapu kaydı, tüm tedavülleri ve haritaları getirtilerek dosya arasına alınmalı, bundan sonra taşınmaz başında yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve tespit bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında davacının dayandığı tapu kaydı, 3402 sayılı Yasa'nın 20. maddesinde belirtilen esaslar çerçevesinde yerel bilirkişi aracılığı ile yöntemince uygulanmalı, tapu kaydının kapsamı kesin olarak belirlenmeli, taşınmazın Hazine tapu kaydının kapsamında kalması halinde öncesinin kaçak ve yitik kişilerden kalan yerlerden olup olmadığı konusunda yerel bilirkişi ve tanıkların ayrıntılı beyanları alınmalı, Hazinenin tapu kaydının dayanağı olan belgeler içerisindeki tutanaklarda bilirkişi ve tanık olarak dinlenen kişilerin hayatta olduklarının anlaşılması halinde, bu kişiler çağrılıp tanık olarak dinlenilmeli, çekişmeli taşınmaza komşu taşınmazların tutanakları ve dayanakları mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile denetlenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler gözardı edilerek eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle, hükmün BOZULMASINA, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3318, Karar No: 2008/5436, Tarih: 07.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/3318 E.  ,  2008/5436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Akçadağ Sulh Huku, İzmir 14. Sulh Hukuk, Beyoğlu 3. Sulh Hukuk ve İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; ... Alkış'ın Almanya'da ikamet etmekte olduğu, Türkiye'de yerleşim yeri bulunmadığı, ancak Akçadağ İlçesi, ... Köyü nüfusuna kayıtlı olduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme Akçadağ Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Akçadağ Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/04/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15801, Karar No: 2013/756, Tarih: 21.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/15801 E.  ,  2013/756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 14.04.2004'ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 21.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2661, Karar No: 2024/6081, Tarih: 20.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2661 E.  ,  2024/6081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/453 Esas, 2024/64 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesinin 20.09.2023 Tarihli ve 2023/174 Esas, 2023/326 Karar Sayılı Kararı

Somut uyuşmazlıkta, dava iş kazası nedenine dayalı maddi ve manevi tazminat davası olup 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin 3 üncü fıkrası gereğince, iş kazasının veya zararın meydana geldiği yer ile zarar gören işçinin yerleşim yeri mahkemesi yetkili olduğu davalı işverenin merkezinin Küre/Kastamonu, davacıların yerleşim yerinin Merkez/Bartın, müteveffa işçinin yerleşim yerinin Merkez/Bartın olduğu, davacının iş kazası geçirdiği yerin Kırgızistan olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bartın 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin 25.01.2024 Tarihli ve 2023/453 Esas, 2024/64 Karar Sayılı Kararı

Somut olaya ilişkin kesin yetki kuralı mevcut olmayıp, davalı vekilinin cevap ve süre uzatım dilekçelerinde yetki itirazına dayanmadığı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davada 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 19 uncu maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkemenin kendiliğinden yetkili hale geleceği ve mahkemece sonrasında yetkisizlik kararı verilemeyeceği, davanın İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesinde açıldığı, davalının ise yetki itirazında bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkin açılan davada yetkili mahkemenin belirlenmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Kanunu’nun 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 14 üncü maddesi ve 19 uncu maddesinin dördüncü fıkrası

3. 7036 sayılı Kanun'un 6 ıncı ve 9 uncu maddeleri

C. Değerlendirme

1. 5510 sayılı Kanun'un 101 inci maddesinde bu Kanun'da aksine hüküm bulunmayan hallerde bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği düzenlenmiş, görev konusu açıklanmış olmasına karşın, yetkili mahkemenin neresi olacağına dair açık bir düzenleme bulunmamaktadır.

2. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 14 üncü maddesi ve 19 uncu maddesinin dördüncü fıkrası

3. 7036 sayılı Kanun'un 6 ıncı ve 9 uncu maddeleri

C. Değerlendirme

1. 5510 sayılı Kanun'un 101 inci maddesinde bu Kanun'da aksine hüküm bulunmayan hallerde bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği düzenlenmiş, görev konusu açıklanmış olmasına karşın, yetkili mahkemenin neresi olacağına dair açık bir düzenleme bulunmamaktadır.

2. Davanın açıldığı ve ilk derece mahkemesi tarafından karar verilen tarihte yürürlükte bulunan 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde İş Mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkemenin, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesi olduğu belirtilmiştir. Benzer düzenleme, mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun (5521 sayılı Kanun) 5 inci maddesinde ve 5521 sayılı Kanun’da sarahat bulmayan hallerde 6100 sayılı Kanun'a gönderme yapan 15 inci maddesinde de mevcuttur. Ancak kamu düzenine ilişkin yetki kuralını düzenleyen 7036 sayılı Kanun'un 6 ıncı maddesinin, işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya 4857 sayılı İş Kanunu'na dayanan alacak ve hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarına uygulanacağı kabul edilmelidir.

3. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

4. Dosya kapsamından birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davanın İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesinde açıldığı, davalının yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.