muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/14341, Karar No: 2011/6823, Tarih: 06.06.2011

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili, davalı hakkında Alman Mahkemesi’nce verilen kararın tenfizine karar verilmesini istemiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 2675 sayılı MÖHUK’nun 34/1. maddesi hükmüne göre, yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak verilmiş ve o devlet kanunlarına göre kesinleşmiş bulunan ilamların Türkiye’de icra olunabilmesi, yetkili Türk Mahkemesi tarafından tenfiz kararı verilmesine bağlıdır. Tenfizin şartları ise aynı Yasa’nın 38. maddesinde düzenlenmiştir. Bunlar, Türkiye Cumhuriyeti ile ilamın verildiği devlet arasında mütekabiliyet esasına dayanan bir anlaşma veya o devlette Türk Mahkemeleri’nden verilmiş ilamların tenfizini mümkün kılan bir kanun hükmünün veya fiili uygulamanın bulunması, ilamın Türk Mahkemeleri’nin münhasır yetkisine girmeyen bir konuda verilmiş olması, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması, kendisine karşı tenfiz istenen tarafın savunma hakkına ilişkin usulü işlemlere uyulmuş olması, Türklerin kişi hallerine ilişkin davalarda Türk kanunlar ihtilafı kaidelerinin gösterdiği hukukun uygulanmış olmasıdır.

MÖHUK’nun 38. maddesinde yazılı şartların mevcudiyeti halinde yetkili asliye hukuk mahkemesi, tenfiz kararı vermek mecburiyetindedir. Tenfiz hakimi yabancı kararın maddi hukuk bakımından doğruluğunu (md.38/e dışında) tetkik edemez. Bu yasak, 38. maddenin (d) bendinde yer alan hüküm istisna edilmek şartıyla, yabancı mahkemenin kendi usul hükümlerini doğru tatbik edip etmediğini tetkik için de geçerlidir. Yabancı mahkeme hükmünün kamu düzenine aykırı olmaması şartı da, yabancı mahkeme kararının maddi doğruluğunu tetkik için bir sebep teşkil etmez. Burada sadece yabancı hükmün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırı sonuçlar meydana getirip getirmeyeceği meselesi tetkik edilir (Prof.Dr. Ergin Nomer, Devlerler Hususi Hukuku, Beta Yayınları, 10.Baskı, sayfa 399-400). Yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 2675 sayılı MÖHUK.’nun 38/c maddesi (yeni 5718 Sayılı Kanun’un 54/c maddesi) uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir.

Kanunda kamu düzeni kavramının zamana ve yere göre değişebilen niteliği gereği bir tanımlama yapılmaktan kaçınılmış ve konunun hakimin takdirine bırakılması tercih edilmiş, ancak kamu düzenine aykırılığın “açıkça” olmasının aranmasıyla bu konuda takdir hakkı bulunan hakime bir sınırlama getirilmek istenmiştir. Bu düzenleme, Türk tenfiz hukukunda, kamu düzeni kavramının izin verdiği ölçüde, yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi lehine bir eğilimin bulunduğunu göstermektedir. Doktrinde de bu konuda hakime yardımcı olması bakımından bazı kriterler verilmiştir. Buna göre örneğin Türk tenfiz hakimi “kural olarak” yabancı mahkeme kararının doğruluğunu inceleyemez (revision au fond yasağı). Zira aksinin kabulü, aynı davanın Türk mahkemesinde tekrar görülmesi ve yeni bir Türk mahkemesi kararının ortaya çıkması sonucunu doğurur. Ancak örneğin Türk hukukunun vazgeçilmez kabul ettiği temel prensiplerini ihlal eden veya milletlerarası alanda geçerli olan ortak ilkelere aykırı bulunan yabancı mahkeme kararları tenfiz edilemez. Tenfiz hakimi takdir hakkını kullanırken, her somut olayın kendine mahsus özelliklerini de dikkate almalıdır.

O halde dava konusu uyuşmazlık yönünden de somut olayın özelliklerine göre bir inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır.

Mahkemece, tenfizi istenen kararın davalıya doğrudan posta yoluyla tebliğ edilmesi nedeniyle kesinleşmediği, tenfizi istenen karar yönünden yasal şartların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de tenfizi istenen kararı veren Dortmund Asliye Hukuk Mahkemesi’nce Alman Usul Hukuku’na göre gıyabi kararın davalının vekilliğini yapan avukata daha sonra vekilliği bıraksa dahi yurt içinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Kural olarak her mahkeme kendi usul hükümlerini uygular ve yabancı mahkemenin uyguladığı usulün Türk usul hukukundan farklı olması, Türk kamu düzeninin müdahalesi için tek başına yeterli sebep oluşturmaz. Aynı ilkeler yabancı mahkemece uygulanan ispat hukuku açısından da geçerlidir. ../..

Somut uyuşmazlıkta incelenmesi gereken diğer bir konu da, benzer olaylarda Türkiye’de açılan davaların, TTK.’nun 329/1. ve 405/2. maddelerinde düzenlenen, anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyecekleri ve pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri ilkeleri gereği reddedilmesine rağmen, aynı şartlardaki ortaklarca yabancı mahkemelerde açılan davaların kabul edilmesinin ve alınan farklı yöndeki bu yabancı mahkeme kararlarının Türkiye’de tenfizinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağıdır. Nitekim mahkemece bu durum, kamu düzenine aykırı kabul edilmiştir.

Tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı irdelendiğinde, burada ilk olarak tanıma ve tenfiz hukukundaki kamu düzenine aykırılık kavramının, iç hukuktaki emredici kurallara aykırılık kavramından daha dar ve sınırlı bir anlama sahip olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Dolayısıyla kamu düzeni gerekçesiyle yabancı mahkeme kararının tenfizine istisnaen müdahale edilmelidir. Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan revision au fond yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez.

Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda kesinleşmiş yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2153, Karar No: 2017/8327, Tarih: 18.09.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/2153 E.  ,  2017/8327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

05/05/2007 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağının suça konu iş yerinde elektriğin sayaçsız olarak kaçak kullanıldığı ve kovuşturma aşamasında yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda da suç konusu yerde kullanılan elektriğin kaçak olduğu tespit edilmiş ise de; dosya kapsamı itibariyle çözülmesi gereken öncelikli sorunun 02/09/2015 tarihli bozma ilamımızda da belirtildiği üzere suça konu yerin suç tarihinde kimin ya da hangi şirketin kullanımında olduğunun ve sanığın suça konu yerle suç tarihi itibariyle bir bağlantısının bulunup bulunmadığının tespiti olması nedeniyle ve sanığın da ısrarla tüm aşamalarda söz konusu iş yerini şirket olarak 2006 yılında kiralayıp işlerin iyi gitmemesi üzerine 2007 şubat ayında yer sahibi olan ...’na icra dairesinde verdiği taahhütname ile icra kanalıyla boşalttığını savunması (dosya arasında bulunan kira sözleşmesi fotokopisine göre suç konusu yerin sanığın yetkilisi olduğu ...Tekstil Ltd. Şti. tarafından yer sahibi ...’ndan kiralandığı, kira başlangıcının 10/03/2006 ve kira süresinin de 5 yıl olduğunun belirtildiği anlaşılmakta) , yine suça konu kaçak elektrik tespit tutanağının ... daha önce aynı olay nedeniyle hakkında beraat kararı verilen) adına düzenlenmiş olması ile tutanağın alt bölümünde firma ortağı...’ın “en kısa sürede sayaç taktırıp sözleşme yapacağım” şeklinde beyanının geçmesi ve imzasının da bulunması, yapılan araştırmada tutanağın adına düzenlendiği ... isimli şirketle ilgili İstanbul Ticaret Sicili Memurluğu’nun 23/02/2012 tarihli yazısına göre ticaret numarası ve ticaret ünvanına ilişkin bilgi bulunmaması nedeniyle ... isimli şirketle ilgili herhangi bir kayda rastlanmadığının belirtilmiş olması karşısında ve ayrıca bozma sonrası suç tarihinde suç yerindeki iş yerinin kimin kullanımında olduğuna ilişkin yapılan 05/09/2016 tarihli kolluk araştırmasına göre sadece 05/09/2016 tarihinde hali hazırdaki iş yeri çalışanlarına sorularak, suç tarihinde işyerinin kimin kullanımında olduğunun tespit edilememiş olması, yine aynı olay nedeniyle bozma öncesi hakkında aynı suçtan beraat kararı verilen ve suç yerine ilişkin elektrik abonelik sözleşmesini, sanığın şirket adına verdiği vekaletnameye istinaden imzalayan tanık ...’in, bozma sonrası ifadesinde suç tarihlerinde suç yerindeki iş yerinin, sanığın temsilcisi olduğu ... Tekstil olduğunu hatırladığına ilişkin tahmine dayalı beyanda bulunmuş olması nedeniyle öncelikle kolluk araştırmasının daha ayrıntılı ve hali hazırdaki iş yeri çalışan veya yetkilileri dışında ayrıca çevreden de geniş çaplı bir araştırma yapılarak suç tarihinde suç konusu yerde hangi işyeri olduğu ve kimin işletiminde olduğunun sonuçsuz bırakılmayacak şekilde araştırılması, tutanak üzerindeki bilgiler ile ticaret sicil memurluğunun ve sanığın savunması arasındaki farklılıkların giderilmesi bakımından tutanak mümzilerinin mutlaka dinlenilmesi ile en önemlisi olan yer sahibi olan işyerini kiralayan ..

...’nun tanık sıfatıyla ifadesine başvurularak suç tarihinde işyerinin kimin kullanımında olduğunun varsa belgelerle tespit edilmesi ayrıca sanığın savunmasında belirttiği üzere iş yerini 2007 yılının şubat ayında icra kanalıyla boşalttığını söylemesi nedeniyle bu hususunda gerekli bilgiler sanıktan temin edilerek sıkı bir şekilde araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği halde suç konusu yerin, suç tarihinde kimin kullanımında olduğu hususu netlik kazanmadan sanığın kullanımında olduğunun kabulü ile eksik kovuşturma sonucu mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre ise;

Sanığın suç tarihi itibariyle söz konusu iş yerini işlettiğinin belirlenmesi halinde, 02/07/2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanun'un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dahilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu dikkate alınarak, usulüne uygun şekilde de ihtarda bulunulmaması karşısında sanığa, “şikayetçi kurumun normal tarifeden çıplak enerji bedeli olan 990,61 TL tutarındaki zararını gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin usulüne uygun olarak bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek, sonucuna göre hakkında 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 18/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20521, Karar No: 2016/22772, Tarih: 06.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/20521 E.  ,  2016/22772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacının.......2016 tarihinden sonra çalışması görünen işyerinin davalı .... .... (...)'...... işyeri olup olmadığı... davacının belirtilen tarihten sonra... davalı ...' ... ihale alan şirketler nezdinde çalışmasını sürdürüp sürdürmediğini tespite yarar ... türlü delil... belge ... varsa ... ... ...şirket... ...şirketler arasındaki hizmet alım sözleşmesinin incelenmesine ihtiyaç duyulduğundan getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ......2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3580, Karar No: 2013/6557, Tarih: 30.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/3580 E.  ,  2013/6557 K.**

* ECRİMİSİL

* MURİS MUVAZAASI

* İNTİFADAN MEN

* YOLSUZ TESCİL

* KÖTÜNİYETLİ ŞAGİL

**"İçtihat Metni"**

Yanlar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay — Esas No: 2010/8018, Karar No: 2010/11911, Tarih: 06.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8018 E.  ,  2010/11911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Mahallesi 119 ada 26 parsel sayılı 8492,63 m2 yüzölçümlü taşınmaz, ham toprak niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, zilyetlik iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) işaretli 549,72 m2’lik bölümünün kadastro tespitinin iptali ile davacı adına tapuya tesciline, kalan bölümün tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Mahkemece, davacı yararına 3402 Sayılı Yasanın 14. Maddesinde belirtilen zilyetlik koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Taşınmaz, bir taraftan Hazine adına tespit gören ham toprak, bir taraftan da orman parseline bitişik olduğu halde, orman araştırması yapılması gerektiği gibi; niteliği, zilyetlik araştırması da yeterli değildir.

Dosya içeriğinden, çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede daha önce orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı anlaşılamamaktadır. Mahkemece, bu hususta araştırma yapılmamıştır. Bu yerde orman kadastrosu yapılmışsa, kural olarak: bir yerin orman olup olmadığı, kesinleşmiş tahdit harita ve tutanaklarının uygulanmasıyla çözümlenir ise de, o yerde köy ya da belde sınırlarının tümünü kapsayan ve 4785 Sayılı Yasa hükümleri uygulanarak orman kadastrosunun yapılması halinde sağlıklı çözüme ulaştırır. Çünkü, 3116 Sayılı Yasa sadece devlet ormanlarının kadastrosunun yapılması öngörülmüştür. Bu nedenle; 4785 Sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 13.07.1945 tarihinden önce yapılan sınırlandırmalar sonucu kesinleşen tahdit harita ve tutanakları sınır dışında kalan taşınmazların orman niteliğini ve hukuki durumu saptanamayacağından, çekişmeli taşınmazların orman olup olmadığının 4785, 5658 Sayılı Yasalar ile 05.11.2003 gün 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7.

maddesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar hiçbir işleme lüzum olmaksızın devletleştirilmiştir. Devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuş ve iade koşulları yasada gösterilmiştir.

maddesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar hiçbir işleme lüzum olmaksızın devletleştirilmiştir. Devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuş ve iade koşulları yasada gösterilmiştir.

Mahkemece, orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı sorularak yapılmış ise buna ilişkin orman kadastro tutanak ve haritaları ile eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.....1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.....1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; yukarıda değinilen yapılmış ise orman kadastro tutanak ve haritaları ile diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orman kadastrosu ile irtibatlı kroki yine orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan, zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl ne şekilde devam ettiği, salt ot biçmek şeklindeki zilyetliğin taşınmazın ekonomik amacına uygun olup olmadığı tartışılmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazine temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA .../10/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22329, Karar No: 2013/5442, Tarih: 01.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2012/22329 E.  ,  2013/5442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Hükmün duruşmalı olarak yapılması davacı ve davalı vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı vek.Av.... ile temyiz eden davalılardan ... vek.Av... geldi. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için 01.04.2013 gününe bırakılması uygun görüldüğünden, belli günde dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ...’un arsa sahibi, diğer davalı ...’ın da yüklenici olduğunu .... ....Noterliğinin .../.../2002 tarih 10523 yevmiye nolu “düzenleme şeklinde arsa karşılığı daire sözleşmesi” yaparak ... ilçesi 138 ada ... parselde bulunan arsanın üzerine kat karşılığı inşaat yapmak üzere anlaştıklarını, yüklenici davalı ....ın dava dışı .... adlı kişiye üç adet çekten dolayı faizleri ile birlikte toplam .../09/2004 tarihi itibarı ile toplam 66.850,88 TL borcunun bulunduğunu, .../09/2004 tarihinde ... ....Noterliğinin 6165 yevmiye nolu sözleşmesi ile davacı ... davalı ... ve dava dışı ....., davalı ...'ın .....'e ceman 66.850,88 TL yapan borcunun karşılığı .....'in bu alacağından vazgeçeceği bunun karşılığında da ... Öğretmenler mah. 138 ada ... parselde bulunan arsa sahibi davalı ... ile yüklenici ..... arasında yapılan ... ....Noterliğinin .../.../2002 tarih 10523 yevmiye nolu “Düzenleme Şeklinde Arsa Karşılığı Daire Sözleşmesi” ne göre yüklenici ...'a düşen ... nolu bağımsız bölüm olan ....kattaki kuzey dairenin 60.000,00TL karşılığında .....'in muvafakati ile davacı ...'na devrinin kararlaştırıldığını, ancak ... ....Asliye ... Mahkemesi nin 2003/265 E.sayılı dosyasında arsa üzerinde tedbir olduğundan tapusunun davacıya verilemediğini dava sonuçlandığında taşınmazın tapusunun davacıya verilmesinin taşınmazın tapusunun verilememesi ya da davanın kaybedilmesi halinde takip borçlusu yüklenici ...'ın borçlarının aynen devam edeceğinin ve her türlü nizadan davalı ...'ın sorumlu

.