muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2154, Karar No: 2019/5214, Tarih: 04.09.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2154 E.  ,  2019/5214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :... 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Hükmün açıklanması sonucu mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içerdiğinden, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti için, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca,TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 04/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7587, Karar No: 2015/19638, Tarih: 05.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7587 E.  ,  2015/19638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2014

NUMARASI : 2014/489-2014/903

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden,

2- Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24938, Karar No: 2014/11431, Tarih: 09.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/24938 E.  ,  2014/11431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yaralama suçuna ilişkin;

Kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddeleri uyarınca sanık ...'un tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Sanığın aşamalarda, yolda şikayetçinin kendisine hitaben "gelsene lan buraya, lan pezevenk evi hemen boşalt, bu evi sana dar ederim, evden s....ol git" şeklinde sözler sarfettiğini savunması karşısında, olaya ilişkin diğer tanıklar dinlenip, ilk haksız hareketin kimden geldiği araştırılarak, sonucuna göre haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-Kasıtlı suçtan sabıkası bulunmayan sanık hakkında CMK'nın 231/5.maddesinin uygulanma olanağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3719, Karar No: 2013/6696, Tarih: 28.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/3719 E.  ,  2013/6696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez) suçlarından sanık ...’in yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs (iki kez) ve atılı diğer suçtan (iki kez) mahkûmiyetine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.01.2013 gün ve 2012/169 Esas, 2013/23 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, sanığa tayin olunan cezanın miktarı nazara alınarak 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyizin incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyize gelince,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 103/2-4-6 ve 35/2. maddeler gereğince hükmedilen 15 yıl hapis cezasından TCK.nın 31/2. madde uyarınca indirim yapılırken, aynı Kanunun 31/2. maddesi uyarınca verilecek hapis cezasının 7 yıldan fazla olamaz hükmüne aykırı olarak sanık hakkında 7 yıl 6 ay hapis cezası belirlenmesi ve bu ceza üzerinden aynı Kanunun 62. madde uyarınca indirim yapılarak, cezasının 5 yıl 10 ay yerine 6 yıl 3 ay olarak fazla belirlenmesi,

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 103/2-4-6 ve 35/2. maddeler gereğince hükmedilen 15 yıl hapis cezasından TCK.nın 31/2. madde uyarınca indirim yapılırken, aynı Kanunun 31/2. maddesi uyarınca verilecek hapis cezasının 7 yıldan fazla olamaz hükmüne aykırı olarak sanık hakkında 7 yıl 6 ay hapis cezası belirlenmesi ve bu ceza üzerinden aynı Kanunun 62. madde uyarınca indirim yapılarak, cezasının 5 yıl 10 ay yerine 6 yıl 3 ay olarak fazla belirlenmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak hükümlerde TCK.nın 31/2. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölümde TCK.nın 31/2. maddesi gereğince yarı oranında indirilerek 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ibaresinden sonra 31/2- son gereğince 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ibaresinin eklenmesine, TCK.nın 62/1. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölümde de "6 yıl 3 ay’’ ibaresinin çıkartılıp "5 yıl 10 ay" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2831, Karar No: 2024/4738, Tarih: 22.10.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/2831 E.  ,  2024/4738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2941 E., 2023/182 K.

DAVALILAR : ... vd. Vekilleri Avukat ...

DAVA TARİHİ : 06.02.2020

KARAR : Esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ: Tokat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/52 E., 2022/197 K.

Taraflar arasındaki meraya el atmanın önlenmesi, kal ve eski hale getirme bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili, davalı ..., ... vekili ile davalı ...' tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalıların mera parseline işgal ve tecavüzlerinin bulunduğunun tespit edildiğini, meraların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunu, ilgili taşınmazın davalılar tarafından hiçbir hakka dayanmaksızın işgal edilerek haksız olarak fuzuli şagil sıfatıyla kullanıldığını, bu nedenle mera parseli üzerindeki haksız müdahalenin men'ine, mera üzerine yapılan yapıların kal'ine ve müdahalenin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte meraların eski hale iade bedelinin tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

1. Davalı ...; dava dilekçesinden aleyhe olan hususları kabul etmediğini, davacının davasında haksız olduğunu, maddi gerçeği olmayan mesnetsiz davanın reddini, davaya konu olayda dava konusu taşınmazı kesinlikle kullanmadığını, tecavüzün söz konusu olmadığını, dava konusu taşınmaz hakkında daha önceden kullandığı için ceza davası açıldığını, yapılan keşiften sonra dava konusu yerlerin dededen ve babadan kalma yerler olmadığını öğrendikten sonra keşif tarihinden itibaren kullanmayı ve müdahaleyi bıraktıklarını, 5 yıla yakındır kullanmadıklarını ve terk ettiklerini, davacının haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davasının reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı üzerine bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili; davalının 140 dönüm yeri bulunduğunu, davalının 20 yıl öncesinde 30 dönüme yakın yeri satın aldığını, satın almış olduğu yer içerisinde dava konusu gayrimenkulün de bulunduğunu, söz konusu yer davalının tarlasının kuzey alt tarafında kaldığını, davalı dava dilekçesinde bahsediliği gibi buğday ekimi yapmadığını, arazi niteliği gereği de çorak tabir edilen tür olduğunu, ekime elverişli bir yer olmadığını, davacının haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davasının reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı üzerine bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

3. Davalı ...; açılan davanın tarafı olmadığını, husumet itirazı olduğunu, tapulu veya tapusuz ekip biçtiği yerinin olmadığını, büyükbaş hayvancılık ile uğraştığını, köylerinde kendisinden başka bir ... isimli şahıs daha olduğunu, onun söz konusu yerde arazisinin olduğunu, davacı tarafın husumeti yanlış gösterdiğini, aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesini, yargılama gideri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

4. Davalı ...; dava konusu taşınmazı kullanmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III.İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen esas ve karar sayılı kararıyla; davalı ..., ..., ..., dahili davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı ..., ... vekili ile davalı ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen esas ve karar sayılı kararıyla; davacı vekili, davalı ..., ... vekili ile davalı ...'in istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı ... vekili, Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, yerel mahkemece eksik inceleme yapılarak karar verildiğini belirterek, hükmü temyiz etmiştir.

2.Davalı ... ; Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, yerel mahkemece eksik inceleme yapılarak karar verildiğini, kendisinin 1970 yılında Tokat ili ... ilçesi ...köyünde doğduğunu, 1989 yılına kadar orta öğrenimine devam ettiğini, 1989 yılında 18 yaşında Jandarma teşkilatına katıldığını, 2016 yılında Jandarma Astsubay Kıdemli Başçavuş rütbesiyle emekli olduğunu ve hala Sakarya ilinde ikamet ettiğini, Jandarmaya katıldığı 1989 yılından beri Tokat ilinde hiç ikamet etmediğini, Mera ya da tapulu herhangi bir araziyi işlemediğini, ekmediğini, biçmediğini, hayvancılık yapmadığını, hiç hayvanı olmadığını, yonca ekildiği iddia edilen yer ile alakası olmadığını belirterek, hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meraya el atmanın önlenmesi, kal ve eski hale getirme bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Mera, bir veya birden fazla köy veya kasaba halkına bağımsız veya birlikte tahsis edilmiş ya da kadimden beri hayvan otlatmak amacıyla kullanılan, hak sahiplerinin üzerinde intifa ... olan arazi parçasıdır. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan mera, yaylak ve kışlaklar özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz (4342 sayılı Mera Kanunu m.3,4).

Kural olarak, meraların kuru mülkiyeti Hazineye, yararlanma ... köy ve belediyelere aittir. Meradan yararlanma ... olan köy ve belediyeler yoksun kaldıkları yararlanma nedeniyle haksız elatmanın kaldırılmasını, hayvanlarının yararlanamaması sebebiyle ot bedelini, mülkiyet ... sahibi olan Hazine ise, haksız el atmanın giderilmesi ve bunun dışında 4342 sayılı Mera Kanunu'nun 4/4 ünü maddesine dayanarak meralarda meydana gelen tahribat sebebiyle eski hale getirme masraflarının tahsilini haksız eylem sahibinden isteyebilir. Başka bir ifade ile köy ve belediyelerin eski hale getirme masraflarını, Hazinenin de ot bedelinin tahsilini talep etmesine olanak yoktur.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ve davalı ...’in yerinde temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.10.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy çokluğu ile karar verildi.

(Muhalif

KARŞI OY

Mahallinde yapılan keşif sonunda İnşaat Yük.Müh. Hatice ... tarafından hazırlanarak mahkemeye sunulan 26.01.2021 tarihli raporda; ...Köyü, 110 ada 131 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 61,88 m2 alan üzerinde davalı ... tarafından yapılan yapının tek katlı, samanlık niteliğinde yapı olduğu, 51-75 yaşında olduğu, yıpranma payının %85 olduğu belirtilmiştir. Dosyaya kazandırılan fotoğraftan, samanlık olduğu ileri sürülen yapının çatısının büyük oranda çöktüğü, duvarının da çatladığı, bu hali ile metruk bir bina olduğu rahatlıkla anlaşılmaktadır.

Fen Bilirkişisi ...ve Harita Mühendisi ...... tarafından hazırlanarak mahkemeye sunulan 04.01.2024 tarihli raporda ise; ... tarafından kullanıldığı iddia edilen yerin 76 no'lu parsel değil, 65 no'lu parsel olduğu, 413,24 m2 lik alana tel örgü çekmek ve samanlık yapmak suretiyle tecavüzde bulunulduğu belirtilmiştir.

Davalı ..., istinaf başvuru dilekçesinde ve temyiz dilekçesinde; 1970 doğumlu olduğu, babası ile aynı isim ve soyismi taşıdığı, 1989 yılında Jandarma teşkilatına katılarak Tokat'dan ayrıldığı, o tarihten bu yana Tokat'da ikamet etmediği, halen de Sakarya İlinde ikamet ettiği, iddia edildiği gibi merayı ya da tapulu bir araziyi işlemediği, yonca ektiği iddia edilen yerin Turhal ilçesinde başka bir kişi tarafından ekildiğini tesbit ettiği savunmasında bulunmuştur. Yukarıda özetlenen inşaat bilirkişisinin raporunda, davalı ... tarafından yapıldığı iddia edilen samanlığın 51-75 yaşında olması, samanlığın metruk bir halde olması, nüfus kayıt örneğine göre davalının 1970 doğumlu olması, yani samanlığın yapıldığı tarihte doğmadığı ya da çocuk yaşta olduğu, yonca ekildiği iddia edilen yerin yözölçümü dikkate alındığında, başka bir ilde yaşayan bir kişinin bu kadar küçük bir araziyi ekip kullanmasının ya da başka birisine kiraya vermesinin ekonomik olmayacağı dikkate alındığında, davalı ...'in savunmasına itibar edilerek, bu davalı hakkında da davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hakkında açılan davanın kabulüne karar verilmesi, dosya kapsamında toplanan delillere uygun değildir.

Davalının temyiz talebinin kabulü ile, bu davalıya münhasır olmak üzere davanın reddine karar verilmesi için istinaf mahkemesinin kararının bozulması gerektiği kanaatindeyim. Bu nedenle, sayın çoğunluğun onama yönündeki kararına iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/11394, Karar No: 2012/18717, Tarih: 20.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/11394 E.  ,  2012/18717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.04.2011 tarih ve 2008/1328-2011/442 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından sigortalı ilaç emtiasının davalı taşıyıcının aracına tam ve eksiksiz olarak yüklendiğini, teslim adresinde 9 koli malın eksik olduğunun tespit edildiğini, 4.093,19 TL tutarındaki hasar teminatının sigortalıya ödendiğini, eksik teslimden dolayı davalının sorumlu olduğunu belirterek hasar bedelinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte rücuen davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, olayda CMR hükümlerinin uygulanması gerektiği, teslimden itibaren 1 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini, davacının yazılı talebi olmadığından ancak dava tarihinden itibaren faiz talep edilebileceğini, CMR 17. maddede belirtilen etkenlerden kaynaklanan hasardan müvekkilinin sorumlu olmadığını, hasarlı koli sayısının iddia edildiği gibi 9 değil 6 adet olduğunu, istenen hasar bedelinin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının sigortalısına ait emtianın davalı tarafından taşınması esnasında hasara uğradığı, oluşan hasar bedelinin ve davacı tarafından yapılan ödemenin 4.093,19 TL olduğu, CMR hükümlerine göre düzenlenmiş bir poliçe bulunmadığından CMR hükümlerinin uygulanamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne kararverilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, emtianın alıcısı tarafından yaptırılan nakliyat sigorta sözleşmesi nedeniyle taşıma esnasında meydana gelen hasarın sigorta şirketi tarafından ödenmesinden sonra taşıyıcı aleyhine açılan tazminat davasıdır. Hasar gören malın Belçika-Türkiye arasında taşınacağı hususunda bir ihtilaf bulunmamaktadır. Davacı ... şirketi bu davayı alıcıya halefen açmış olup taşımanın yurtdışı taşıma olması nedeniyle uyuşmazlıkta Türkiye'nin taraf olduğu CMR (Eşyaların Karayolundan Uluslararası Nakliyat için Mukavele) Sözlesmesi'nin

uygulanması gerekmektedir. Bu nedenle mahkemece olayda CMR Sözleşmesi'nin uygulanamayacağına ilişkin bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru olmayıp iddia ve savunmanın CMR Sözleşmesi hükümleri gereğince değerlendirildiği yeni bir bilirkişi raporu alınarak ulaşılacak sonuç çerçevesinde hüküm kurulması gerekirken yazılı gerekçelerle davanın karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

uygulanması gerekmektedir. Bu nedenle mahkemece olayda CMR Sözleşmesi'nin uygulanamayacağına ilişkin bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru olmayıp iddia ve savunmanın CMR Sözleşmesi hükümleri gereğince değerlendirildiği yeni bir bilirkişi raporu alınarak ulaşılacak sonuç çerçevesinde hüküm kurulması gerekirken yazılı gerekçelerle davanın karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.