muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/15056, Karar No: 2018/19690, Tarih: 05.12.2018

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu... ili, ... İlçesi Meydankapı köyü 121 ada 4 parsel sayılı taşınmazın kayden davacı ... oğlu ..., davacı ... kızı ..., dava dışı ... Hazinesi, .... ... Tavur adına,... İli, ... İlçesi Meydankapı Köyü 121 ada 5 parsel sayılı taşınmazın kayden davacı Hümeyit oğlu ..., davacı ... kızı ..., dava dışı ... Hazinesi, oğlu ...,..... Tavur adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan 28/05/2014 tarihli bilirkişi raporunda davacı ...’un 121 ada 4 parsel sayılı taşınmazda 61117/95930, 121 ada 5 parsel sayılı taşınmazda 10605/535777, davacı ...’un 121 ada 4 parsel sayılı taşınmazda 48783/2110460, 121 ada 5 parselde 59763/97414 payının bulunduğu kabulü ile rapor hazırlanmıştır. Oysa ki, 121 ada 4 parsel sayılı taşınmazda bulunan 48783/2110460 pay oranının..... oğlu ...’a, 121 ada 5 parselde bulunan 10605/535777 pay oranının Hüseyin oğlu ...’a ait olduğu anlaşılmaktadır. Ne var ki; dava dilekçesine ekli kimlik suretleri incelendiğinde davacıların babaların ismi ile anılan pay sahiplerinin babalarının isimleri uyuşmamaktadır. Dava konusu taşınmazların tapu malikleri ile davacı ... ve ... arasındaki irsiyet bağının açıkça kurulması gerekmektedir. Bu durumda davacı Hümeyit oğlu ...’un 121 ada 4 parsel sayılı taşınmaz, davacı ... oğlu ...’un 121 ada 5 parsel sayılı taşınmaz yönünden davada aktif husumetlerinin bulunup bulunmadığı hususu üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/1 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 05/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/275, Karar No: 2013/1733, Tarih: 21.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/275 E.  ,  2013/1733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin de hissedarlarından olduğu taşınmaza ilişkin olarak, davalı ile ........2004 tarihinde asıl, ....01.2005 tarihinde ek arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri yapıldığını, bu sözleşmelere göre arsa sahiplerine verilecek hisse oranının %... olduğunu, davalının ... dairelik bina yapması ve arsa sahiplerine ... daire vermesinin kararlaştırıldığını, oysa, davalının ... dairelik bina yapmak suretiyle davacı adına isabet eden dairenin arsa payını düşürdüğünü ileri sürerek, şimdilik ....000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; yapılan inşaat sonucunda davacının arsa payında ....822,59 TL tutarında azalma olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile anılan meblağın tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle taraflar arasındaki asıl ve ek sözleşmelerdeki paylaşım oranı esas alınarak hesaplama yapılmış bulunmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6678, Karar No: 2019/4014, Tarih: 18.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/6678 E.  ,  2019/4014 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/730, Karar No: 2012/8636, Tarih: 05.10.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/730 E.  ,  2012/8636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Küre Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 04.10.2011 gün ve 63/44 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesi, 08.12.2009 tarihli yargılama oturumu ve keşifte netice olarak, dava konusu 318 ada 30 parsel sayılı taşınmazın kök mirasbırakan Behiye Ebece'den miras yoluyla intikal ettiğini, bu hususta 1937 tarihli vergi kaydının bulunduğu, özel harman yeri olarak kullanıldığını açıklayarak, tapu kaydının iptali ile Behiye Ebece'nin mirasçılık belgesindeki payları oranında mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine temsilcisi, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın 1937 tarih ve 671 tahrir numaralı vergi kaydının kapsamında kalmadığı, aksinin kabulünde dahi nizalı yerin 30 yıldan bu yana kullanılmadığı, bu şekilde davacı yararına zilyetlik yoluyla kazanma koşulları oluşmadığı gerekçesiye 318 ada 30 parsel sayılı taşınmaz bakımından açılan davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik ve miras yoluyla intikal hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye elverişli değildir. Şöyle ki, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 36. maddesine göre, herkes meşru vasıta ve yollarla mahkemelerde iddia ve savunma hakkına sahiptir. Yine TMK.nun 6. maddesi uyarınca, iddia eden iddiasını ispatla mükelleftir. Ne var ki; yargılama tutanakları üzerinde yapılan incelemede taraflara tanık ve delillerini bildirmeleri için süre ve imkan tanınmadığı belirlenmiştir. Öte yandan, 10.05.2011 tarihli keşif günü tayin edilen yargılama oturumunda, yerel bilirkişilerinin keşif yerinde hazır edilmeleri için müzekkere yazılmasına ve davacı dinletmek istediği tanığı varsa keşif mahallinde hazır etmesine şeklinde ara karar kurulmuştur. Bu durum, HUMK.nun 258 ve 259. (HMK. m. 243, 244, 259 ve 290/2) maddelerine aykırıdır. Yine, mahkemece, davada tanık dinlemeksizin, keşifte yerel bilirkişilerin zilyetlik konusunda verdiği bilgi ile yetinilerek hüküm kurulmuştur. Bu tür davalarda, iktisabı sağlayan zilyetliğin ispatı gerekir. Zilyetlik olayları maddi olaylardandır. Maddi olaylar, tanık dahil her türlü delille ispat edilebilir.

Bu durumda, mahkemece yapılacak iş; öncelikle taraflara delillerini ve tanıklarını liste halinde vermeleri için usule uygun süre ve imkan verilmesi, belirlenen yerel bilirkişi listesinde yer alan kişiler ile taraf tanıklarının HMK.nun 240, 243 ve 259. maddeleri uyarınca davetiye ile keşif yerine çağrılarak, aynı Kanunun 259/2 ve 290/2. (HUMK 259) maddeleri hükümleri uyarınca mümkün olduğunca taşınmaz başında yapılacak keşifte dinlenilmeleri, davacının dayandığı vergi kaydının nizalı yere uyup uymadığının belirlenmesi, davacının taşınmazın harman yeri olarak kullanıldığını açıklaması karşısında, taşınmazın niteliği ve kullanım süresinin ne zaman başlandığının, harman yeri olarak kullanılması terk edilmiş ise terkinden sonra ne şekilde kullanıldığının belirlenmesine ve beyanları arasında aykırılık çıktığı takdirde aynı Kanunun 261/1. (HUMK 265) maddesi hükmü gözönünde tutularak çelişkinin giderilmesine çalışılması, ondan sonra iddia ve savunma çerçevesinde tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm tesisi gerekir. Mahkemece, eksik araştırma ve incelemeyle uyuşmazlığın esası hakkında yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 05.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5246, Karar No: 2010/9572, Tarih: 21.09.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/5246 E.  ,  2010/9572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 1.İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :23.3.2010

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının temyiz istemi kararın kesin olarak verildiğinden bahisle reddedilse de icra mahkemelerinde itirazın kaldırılması ile birlikte tahliye de istenilmesi halinde dava konusu miktara bakılmaksızın verilen kararlar temyiz incelemesine tabi olduğundan mahkemenin temyiz isteminin reddine dair kararının kaldırılarak işin esasının incelenmesine karar verildi.

Davacı vekili 1.9.2008 tarihinde başlatmış olduğu takibinde 1.6.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira akdine dayanarak 1.6.2008 tarihinden itibaren bir yıllık kira bedelinin davalı kiracıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı süresi içinde 2.12.2008 tarihli dilekçesiyle dayanılan kira sözleşmesindeki imzanın kendisine ait olmadığını belirterek takibe itiraz etmiştir. Borçlu itirazında takibe dayanak yapılan kira akdini inkar ettiğine göre alacaklı ancak İ.İ.K.nun 269/b maddesi uyarınca noterlikçe resen tanzim veya imzası tasdik edilmiş bir sözleşmeye dayanarak icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Alacaklı böyle bir belge ibraz edemediğine göre bu durumda uyuşmazlık dar yetkili icra mahkemesinde çözümlenemez. Mahkemece istemin yargılamayı gerektirdiğinden bahisle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3849, Karar No: 2015/13085, Tarih: 20.10.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/3849 E.  ,  2015/13085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı görev nedeniyle dava dilekçesinin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili kurumun davalı yüklenici ile 24/09/2010 tarihli satınalma sözleşmesi imzaladığını, sözleşme kapsamında ürünlerin sipariş edildiğini, ancak davalı firma tarafından sözleşme uyarınca teslim edilmesi gereken birçok siparişin teslim edilmediğini, bu nedenle müvekkilince sözleşmenin feshedildiğini belirterek, haklı fesihten dolayı iptal edilen siparişlerden doğan alacakları nedeniyle, fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak üzere, 3.657,60 TL gecikme cezası, 3.354,15 TL cezai şart, 442.74 TL sipariş damga vergisi ve 55,34 TL fesih damga vergisinin avans faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalıya dava dilekçesinin tebliğe çıkarılmadığı, dosya üzerinden karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, davacının kamu kurumu olup, hukuki anlaşmazlığın ticari işletmesi ile ilgili olmadığı, davanın TTK'nın 4. maddesinde tahdidi olarak sayılan bizatihi Ticaret Mahkemesi'nde görülmesi gereken davalardan olmadığı gibi, davalı idarenin ticari işletmesi de olmadığı, görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçeleriyle, HMK'nın 114/1-c, 115/2. maddesi gereğince dava dilekçesinin görev yönünden reddine, karar kesinleştiğinde ve süresinde talep edildiğinde dosyanın görevli ve yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Devlet Malzeme Ofisi (DMO) 233 S. Kamu İktisadi Teşebbüsleri Hakkında KHK'ye tabi bir kamu iktisadi kuruluşu olup, kuruluş sermayesinin tamamı Devlete ait olan, tekel niteliğindeki mal ve hizmetleri kamu yararı gözeterek üretmek ve pazarlamak üzere kurulan ve gördüğü bu kamu hizmeti dolayısıyla ürettiği mal ve hizmetler imtiyaz sayılan kamu iktisadi teşebbüsü olup, ana statüsünün teşekkülün yapısının düzenlendiği 5. maddesinde;

"(1) Bu Ana Statü ile teşkil olunan ... tüzel kişiliğe sahip, faaliyetlerinde özerk ve sorumluluğu sermayesiyle sınırlı bir İktisadi Devlet Teşekkülüdür.

(2) Teşekkül, KHK ve bu Ana Statü hükümleri saklı kalmak üzere özel hukuk hükümlerine tabidir.

(3) Teşekkül, Sayıştay'ın denetimine tabi değildir." hükmü yer almaktadır.

Somut olayda uyuşmazlık taraflar arasında imzalanmış olan 24/09/2010 tarihli satınalma sözleşmesinden doğmakta olup, davacı da ana statüsünde özel hukuk tüzel kişisidir.(Bkz. aynı yönde HGK'nun 21.12.1983 tarihli ve 1981/6-387 E. 1983/1350 K. )

(2) Teşekkül, KHK ve bu Ana Statü hükümleri saklı kalmak üzere özel hukuk hükümlerine tabidir.

(3) Teşekkül, Sayıştay'ın denetimine tabi değildir." hükmü yer almaktadır.

Somut olayda uyuşmazlık taraflar arasında imzalanmış olan 24/09/2010 tarihli satınalma sözleşmesinden doğmakta olup, davacı da ana statüsünde özel hukuk tüzel kişisidir.(Bkz. aynı yönde HGK'nun 21.12.1983 tarihli ve 1981/6-387 E. 1983/1350 K. )

Kaldı ki, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 Sayılı TTK'nın tüzel kişiler başlıklı 16. maddesinde; “(1) Ticaret şirketleriyle, amacına varmak için ticari bir işletme işleten vakıflar, dernekler ve kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümlerine göre yönetilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere Devlet, il özel idaresi, belediye ve köy ile diğer kamu tüzel kişileri tarafından kurulan kurum ve kuruluşlar da tacir sayılırlar.” hükmüne yer verilmiştir.

O halde mahkemece, davacı, özel hukuk hükümlerine tabi bir İktisadi Devlet Teşekkülü olup, 6102 Sayılı TTK'nın 16/1. maddesi gereği tacir sayıldığından, işbu davaya bakmakla görevli mahkemelerin Ticaret Mahkemeleri olduğu göz önünde bulundurularak, esas yönünden değerlendirme yapılarak varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve değerlendirme ile yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4189, Karar No: 2012/8893, Tarih: 03.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/4189 E.  ,  2012/8893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/42670

MAHKEMESİ : Kars Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 07/10/2011, 2009/250 (E) ve 2011/233 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- a) Sanık Kenan müdafiinin, mağdur Beyler'i kasten silahla yaralama suçundan verilen beraat kararını temyizde hukuki yararı bulunmadığından, gerekçeye yönelik olmayan temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca,

b) Hükmolunan ceza miktarına göre, sanık Adem müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK'nun 318. maddesi gereğince;

Reddine karar verilmiştir.

2- Sanık Adem'in, mağdurlar Yaşar ve Beyler'i kasten silahla yaralama suçlarından mahkumiyetine, sanık Kenan'ın mağdur Yaşar'ı kasten silahla yaralama suçundan mahkumiyetine, mağdur Beyler'i öldürme suçuna teşebbüsten beraatine dair kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Adem'in mağdurlar Yaşar ve Beyler'i, sanık Kenan'ın mağdur Yaşar'ı kasten silahla yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, sanık Kenan hakkında Beyler'e karşı eylemi yönünden elde edilen delillerin mahkumiyete yeterli nitelik ve derecede olmadığı takdir edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Adem müdafiinin sübuta yönelen, sanık Kenan müdafiinin suç niteliğine ilişen, Cumhuriyet Savcısının sanıkların öldürmeye teşebbüs suçuna yardımdan cezalandırılmaları gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Sanık Kenan'ın, mağdur Beyler'i öldürme suçuna teşebbüsten beraatine dair kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık Kenan'ın olay günü kendisine küfür edilmesine sinirlenerek mağdur Adem ve oğlu Beyler'e saldırarak ikisini de bıçakla yaraladığı, sanığın soruşturma aşamasında verdiği ilk savunmada suçunu ikrar ettiği, mağdur Beyler'in de Cumhuriyet Savcısı huzurunda sanığın kendisini bıçakla yaraladığını açıkça beyan ettiği olayda; olayın başından itibaren diğer sanık Adem'le birlikte karar ve irade birliği içinde hareket eden, fiil üzerinde ortak hakimiyet kuran ve kavgaya fiilen katılan sanık Kenan'ın müşterek fail olarak kasten silahla yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin beraatine karar verilmesi,

b) Sanık Adem'in mağdurlar Yaşar ve Beyler'i, sanık Kenan'ın mağdur Yaşar'ı kasten silahla yaralama suçlarından mahkumiyetlerine dair kurulan hükümler yönünden;

b) Sanık Adem'in mağdurlar Yaşar ve Beyler'i, sanık Kenan'ın mağdur Yaşar'ı kasten silahla yaralama suçlarından mahkumiyetlerine dair kurulan hükümler yönünden;

Dosya kapsamınada uygun olan gerekçede olay günü mağdurların sanık Adem'e küfür ettikleri ve haksız hareketin ilk önce mağdurlardan kaynaklandığı açıkça kabul edildiği halde, hüküm fıkrasında sanıklar hakkında TCK.nun 29. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek hükmün de karıştırılması suretiyle sanıklar hakkında haksız tahrik nedeniyle indirim yapılmayarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiileri ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülerek, hükümlerin CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 03/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.