muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/35504, Karar No: 2017/6058, Tarih: 24.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/35504 E.  ,  2017/6058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hüküm tarihinde farklı yargı çevresinde bulunan Bafra T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan ve daha evvelden sorgusu yapılmış olan sanığın, mahkemece 5271 sayılı CMK'nın 196/5. maddesine göre karar duruşmasına getirilmesine gerek görülmediğine zımnen karar verildiğinin kabulünün gerektiği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; eylemin meydana geldiği ikametin Ulus mahallesi... sokakta bulunduğu, sanık ... ile iştirak halinde suç işlediği kabul edilen sanık ...’nun ise aynı mahalle Başeğmez sokak üzerinde yakalandığı, suça konu malzemelerin de bu sanığın alındığı noktaya yakın yerde bulunduğu, dolayısıyla eylemin tamamlanmış olduğu gözetilmeden hırsızlık suçundan yapılan uygulamada koşulları bulunmadığı halde TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek nitelikte birden fazla ilam bulunan sanık hakkında, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gözetilerek en ağır cezaya konu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden birden fazla hükümlülüğün tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında; her iki suç yönünden de 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden “...Balıkesir 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/510 Esas, 2006/665 Karar sayılı, Düzce Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/237 esas 2008/17 karar sayılı ve Şişli 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/756 esas 2010/1397 karar sayılı...” ibaresinin çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11900, Karar No: 2015/23854, Tarih: 06.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/11900 E.  ,  2015/23854 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/124491

MAHKEMESİ : Şebinkarahisar(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2010

NUMARASI : 2010/111 (E) ve 2010/162 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, aynı mahkemede başka bir dosya ile ilgili şikayetçi sıfatıyla mağduriyetine neden olan olayı anlattığı sırada olay anına ilişkin içinde bulunduğu durumu dile getirerek “ benim gücüm yetse canını alırdım” biçiminde söylediği sözlerinin geçmişe yönelik söylendiği gözetilmeden, unsurları oluşmayan suçtan beraat yerine mahkumiyet karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık M.. A..'un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1666, Karar No: 2019/1616, Tarih: 05.03.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/1666 E.  ,  2019/1616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, 20/10/2008 tarihinden itibaren ölüm sigortası kolundan ve iş kazaları ve meslek hastalıkları sigorta kolundan aylık/gelir bağlanmasına hak kazandığının tespiti ile daha önce bağlanmış olan aylıkların durdurulduğu tarihten itibaren aynen ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalı Kurum vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı Kurum vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 05/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2978, Karar No: 2012/3474, Tarih: 16.05.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/2978 E.  ,  2012/3474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İlaçlama Taş. Tem. Bilgi İşlem Gıda İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 13. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 29.02.2012 gün ve 416-74 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık temizlik hizmet sözleşmesinden kaynaklandığından kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi'ne aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13, Karar No: 2024/6503, Tarih: 27.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/13 E.  ,  2024/6503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2457 Esas, 2023/2478 Karar

DAVA TARİHİ: 26.10.2022

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/782 Esas, 2023/571 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle;... ili, ..., ...köyü 120 ada 32 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kapitalizasyon faiz oranını etkileyen unsurlara göre objektif değer artışı uygulanmasının dava konusu taşınmazın değerine iki kere etki ettiğini, bu durumun da mükerrer ödemeye sebebiyet verdiğini, bu nedenle dava konusu taşınmaz için objektif değer artışı uygulanmasının hatalı olduğunu, bilirkişi raporunda İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden görüş sorulmadan üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında alınmasının uygun olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın değerinin düşük hesaplandığını, objektif değer artış oranının düşük belirlendiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın değerinin düşük hesaplandığını, objektif değer artış oranının düşük belirlendiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu doğrultusunda değer belirlenmesinde, taşınmaz üzerinde sulu tarım yapılması sebebi ile kapitalizasyon faiz oranının %4 olarak belirlenmesinde, çeltik ürününün verilerinin getirtilip taşınmazın köy yerleşim yerine mesafesine göre objektif değer artışı uygulanmak suretiyle 12.06.2023 tarihli bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda hükmedilen kamulaştırma bedelinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş; ayrıca idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

3. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ile 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2972, Karar No: 2012/7073, Tarih: 04.04.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/2972 E.  ,  2012/7073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1918 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Müsadereye konu otobüsün, 1 aylık süre için taşıt giriş formuyla yurda giriş, yapıldıktan sonra süresinde yurt dışı edilmemesi şeklinde gerçekleşen eylemde kaçakçılık suçu oluşmayacağı gözetilerek gümrük idaresince gümrük mevzuatı gereğince işlemleri yapıldıktan sonra iadesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı kanununun 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince suça konu otobüsün gümrük idaresince gümrük mevzuatı gereğince işlemleri yapıldıktan sonra iadesi şeklinde hükmün geri kalan kısmı aynen bırakılmak suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/04/2012 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava konusu otobüsün ithali mümkün olmadığından yurt dışı edilmek koşuluyla iadesi yerine gümrük idaresince gümrük mevzuatı gereğince işlemleri yapıldıktan sonra iadesi kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/2508, Karar No: 2015/2500, Tarih: 11.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/2508 E.  ,  2015/2500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/276770

MAHKEMESİ : Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2012

NUMARASI : 2011/651 (E) ve 2012/926 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü müşteki ve sanığın gece nöbeti tuttukları 24:00-08:00 saatleri arası müştekinin bir ara lavaboya gittiği esnada nöbet kulübesinde bıraktığı cüzdanından kredi kartının sanık tarafından çalındığı olayla ilgili olarak, olay saatine ilişkin müşteki ve sanığın ifadelerine başvurularak hırsızlık eyleminin hangi saatte gerçekleştiği tam olarak tespit edilerek sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca cezasından artırım yapılıp yapılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1821, Karar No: 2016/5157, Tarih: 13.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/1821 E.  ,  2016/5157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, Düşme

Sanık ...'ın UYAP kanalıyla MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden önce 25.01.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından kamu davasının düşürülmesi ve sanık ... açısından ise elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3547, Karar No: 2019/6210, Tarih: 01.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3547 E.  ,  2019/6210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar haklarında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin cezanın tür ve miktarı itibariyle Bucak Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2015 günlü ve 2011/371 E. sayılı ek kararıyla reddine karar verildiği ve ek kararın temyiz edilmediği, suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik itirazın ise mercii tarafından incelendiği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işledikleri fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin olup olmadığının denetimi bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmama gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17049, Karar No: 2016/8654, Tarih: 08.06.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/17049 E.  ,  2016/8654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan bir dava açılmamış ise de, bu hususta mahallinde zamanaşımı süresinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Müştekinin ve sanığın kollukta alınan beyanlarında olay günü saat 22.30 sıralarında sanığın müştekinin apartmanına girdiğini belirtmiş olmaları, suç tarihinde yaz saati uygulaması da olduğu dikkate alındığında, güneşin saat 20.25’de battığı ve TCK'nın 6/1-e maddesi hükmü ile gecenin 21.25’de başladığının anlaşılması karşısında, eylemin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, hırsızlık suçundan hükmedilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca arttırılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14843, Karar No: 2010/1611, Tarih: 12.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/14843 E.  ,  2010/1611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.10.2009 tarih ve 2009/440 - 2009/603 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacıların velisi bulunduğu 29.06.1992 doğumlu ...'nın 19.05.2006 günü Sincan istikametine giden banliyö trenine binmeye çalışırken trenin ani hareket etmesi sonucu peronla tren arasına düşerek kafa ve vücudundan yaralanıp, sol bacağı diz altından kesilerek sakat kaldığını, manevi tazminat haklarını saklı tutarak açtıkları Ankara 4.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2006/297 Esas sayılı maddi tazminat davasında Adli Tıp Ana Bilim Dalı'ndan alınan raporda % 42 oranında meslekte kazanma gücü kaybı belirlendiğini ve davalının % 15 kusurlu bulunduğu, olayın davacıda büyük manevi üzüntü meydana getirdiğini, genç yaşta çoğu zevkten mahrum kaldığını, okulunda büyük zorluklarla karşılaştığını belirterek acısını bir nebze olsun hafifletmek maksadıyla 200.000 YTL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu, olayda davalının bir kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı, kesinleşen maddi tazminata ilişkin dava dosyası nazara alınarak davanın kısmen kabulü ile 20.000 TL manevi tazminatın 19.05.2006 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faiziyle davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Davacı ve davalı vekilleri kararı temyiz etmişlerdir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ve davalı vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı ve davalı vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 108,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 12.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.