muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6635, Karar No: 2023/933, Tarih: 16.02.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; yeterli araştırma yapılmadan davanın kabulüne karar verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın kabulü kararın eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup olmadığı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

16.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16273, Karar No: 2014/4642, Tarih: 18.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/16273 E.  ,  2014/4642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20350, Karar No: 2018/5021, Tarih: 17.10.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/20350 E.  ,  2018/5021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı temlik eden banka vekili, müvekkili banka ile davalı arasında imzalanan kredi kartı üyelik sözleşmesine istinaden davalıya kredi kartı tahsis edildiğini, kart borcunun ödenmemesi nedeniyle hesabın kat edilerek davalıya ihtarname gönderildiğini, buna rağmen borcun ödenmediğinden bahisle alacağın tahsili için davalı aleyhine .... İcra Müdürlüğü’nün 2014/119 Es. sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve % 20’den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait 30.000,00 TL limitli kredi kartı ve ek kartı ile onayı olmadan ve şifre kullanılmadan yapılan harcamalar nedeniyle hiçbir sorumluluğunun bulunmadığını, müvekkilinin ... ilinde ikamet ettiğini, hesap ekstrelerinin gönderildiği adres ile müvekkilinin ikamet adresinin aynı olmadığını belirterek davanın reddi ile davacının % 20 kötü niyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davacı vekilinin 27/11/2015 tarihli duruşmaya katılmadığından dolayı dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren 3 aylık süre içerisinde de yenilenmediği gerekçesiyle HMK'nun 150/5 maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olması nedeniyle kendini vekille temsil ettiren davalı lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/1 maddesi uyarınca maktu ücreti geçmemek üzere nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken belirtilen tarife hükmü gözetilmeksizin fazla nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekse de belirlenen bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi ve 5236 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nın 5236 sayılı Kanunun 16. maddesiyle değiştirilmeden önceki 438/7 maddesi gereğince mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün dördüncü bendinde yer alan "4.097,32 TL" sayısı çıkartılarak yerine "1.800,00 TL" sayısı eklenmek suretiyle hükmün düzeltilmesine ve kararın düzeltilmiş bu biçimiyle ONANMASINA, 17/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4885, Karar No: 2015/18081, Tarih: 22.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4885 E.  ,  2015/18081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği, İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden,

2)Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere, dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı, aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3052, Karar No: 2019/4145, Tarih: 20.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/3052 E.  ,  2019/4145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 20/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12077, Karar No: 2024/1881, Tarih: 05.03.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/12077 E.  ,  2024/1881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/39 E., 2015/185 K.

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.09.2015 tarihli ve 2015/39 Esas, 2015/185 Karar sayılı kararının, katılan mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Mahkemece suç tarihi itibarıyla yirmi yaşı içerisinde bulunan katılan ...'ün yokluğunda kurulan hükmün barodan tayin edilen vekil tarafından temyiz edilmesine karşılık istinabe yoluyla ifadesi alınan katılanın karardan ve kendisine vekil atandığından haberdar olmadığı anlaşıldığından, hükümle ilgili temyiz hakkına sahip katılana vekilinin temyizine muvafakati olup olmadığına dair ihtar şerhli gerekçeli hükmün tebliğine dair dairemizce verilen 04.04.2023 tarihli ve 2021/8988 Esas, 2023/1982 Karar sayılı tevdii kararına istinaden dosyanın gönderildiği Mahkemece usulüne uygun şekilde yapılan tebligata rağmen katılanın anılan kararı temyiz etmediği gibi, vekili tarafından yapılan temyize muvafakat ettiğine dair beyanda bulunmadığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, bu kapsamda hükmü temyize hakkı bulunmayan vekilin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317 nci maddesi gereği oy birliyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/3486, Karar No: 2020/5456, Tarih: 23.12.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/3486 E.  ,  2020/5456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Polisler olay yerine intikal ettiklerinde, otoparkın yakınlarında başka bir sokakta suça konu araç içerisinde sanığın yakalandığı, eylemin tamamlandığı anlaşıldığından sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'nin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 23.12.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5752, Karar No: 2023/1209, Tarih: 28.02.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/5752 E.  ,  2023/1209 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleştirilen davaların reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili idarenin 14 parsel sayılı, 435,78 m2 alanlı taşınmazın maliki olduğunu, davalının hiçbir akdi ve kanuni sebebe dayanmaksızın mezkûr taşınmazı 01.03.2010-31.09.2014 tarihleri arasında bahçe olarak kullanmak sureti ile tecavüz eylediğini ve işgal ettiğini, 01.03.2010- 31.09.2014 tarihleri arasına isabet eden 14.896,00 TL işgal tazminatının işgalin başlangıç tarihinden itibaren kademeli faizi, mahkeme masrafı ve vekâlet ücreti ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir, birleştirilen davalarda ise takip eden dönemler için aynı davalıdan ecrimisil talebinde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı, asıl ve birleştirilen davalara karşı beyanda bulunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesince: “…davalının dava konusu taşınmazı geçerli bir sebebe dayanmaksızın bahçe olarak kullandığı iddia edilerek ecrimisil istenmiş ise de, dava dilekçesine eklenen belgelerin dava ile ilgisinin bulunmadığı ve davacı vekilinin tanık deliline dayanmadığı, mahkeme hakimince keşif ve tespit yapılmış ise de tespitin zapta yansımadığı, bilirkişi raporunda davalının taşınmazın etrafını çitle çevirdiği ve bahçe olarak kullandığı belirtilmiş ise de tespitin dayanağının bildirilmediği, buna göre ileri sürülen iddiaların ispatlanamadığı anlaşıldığından, yazılı gerekçeyle davanın kabulü doğru görülmemiştir…” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk derecemahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda: “… dava konusu taşınmazın, dava konusu edilen dönemlerde davalı tarafından kullanıldığına ilişkin herhangi delil bulunmadığı, her ne kadar birleşen davalarda davacı vekili bir takım fotoğraflar sunmuş ise de davalı tarafından bu fotoğrafların taşınmazın kiralandığı döneme ait olduğunun beyan edildiği, davacı tarafından aksinin ispat edilemediği…” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

İlk derecemahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda: “… dava konusu taşınmazın, dava konusu edilen dönemlerde davalı tarafından kullanıldığına ilişkin herhangi delil bulunmadığı, her ne kadar birleşen davalarda davacı vekili bir takım fotoğraflar sunmuş ise de davalı tarafından bu fotoğrafların taşınmazın kiralandığı döneme ait olduğunun beyan edildiği, davacı tarafından aksinin ispat edilemediği…” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporlarının lehlerine olduğunu, davalının taşınmaza tecavüzü bulunduğunu savunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleştirilen davalar, ecrimisil talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Bilindiği üzere, gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan malikin, malik olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarih 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan ve kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir (YHGK'nun 25.02.2004 gün ve 2004/1-120-96 sayılı kararı).

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, bozma ilamında da belirtildiği üzere davalı tarafın kullanım durumunun ispatı yönünde davacı yanca delil sunulamadığı, davacının tanık deliline de dayanmadığı gözetilerek verilen kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

28.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6233, Karar No: 2012/15443, Tarih: 07.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/6233 E.  ,  2012/15443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tarsus Aile Mahkemesi

TARİHİ :22.12.2010
Yargıtay — Esas No: 2013/18801, Karar No: 2014/1144, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18801 E.  ,  2014/1144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2012/1112-2013/665

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Dava konusu taşınmazlara bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun % 10 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22525, Karar No: 2014/8815, Tarih: 04.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/22525 E.  ,  2014/8815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d (son) maddelerice doğrudan ceza tayin edilmiş ise de, bu husus temel cezanın TCK'nin 87/1-d(son) maddesi uyarınca 5 yıla çıkartılarak yasal indirimlerin bu ceza üzerinden yapılması ve sonuç cezanın doğru tespit edilmesi nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 04/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5732, Karar No: 2015/18076, Tarih: 22.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/5732 E.  ,  2015/18076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği, İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden,

2)Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere, dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı, aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.