muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/7341, Karar No: 2006/7461, Tarih: 19.12.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/7341 E.  ,  2006/7461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık tarihsiz boyahane üretim işleme otomasyonu protokolü başlıklı sözleşmeden kaynaklanmıştır. Sözleşmenin özel şartlar başlıklı bölümünün 2. maddesinde, bu protokolün ihlâli durumunda T.C. ... Mahkemelerinin yetkili olduğu kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin varlığı inkâr edilmediğine göre kararlaştırılan özel yetkili mahkemede dava açılabilir. Diğer taraftan sözleşmenin icra olunacağı yer mahkemesi de davaya bakmaya yetkilidir (HUMK. madde 10).

Dava konusu yazılım işi, davacı iş yerinde kurulacak otomasyon sistemine uygulanacağına göre sözleşmenin ifa yeri davacı ikametgâhıdır. O halde gerek sözleşme gerekse akdin ifa yeri itibariyle ... Ticaret Mahkemelerinin yetkili olduğu açıktır. Bu hususlar bir yana bırakılarak sebepsiz zenginleşme hükümlerinden bahisle yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 19.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23590, Karar No: 2012/16925, Tarih: 04.07.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/23590 E.  ,  2012/16925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 17/09/2008

Suç : Taksirle öldürme

Uygulama : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Tebliğname Düşünce : Onama

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna ve teşdiden ceza verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hakkında şikayet bulunmayan, sabıkasız, yargılamada pişmanlığını dile getiren ve dosyaya da kişiliğiyle ilgili bir olumsuzluk yansımayan sanık hakkında sonuç cezanın seçenek yaptırımlara ya da paraya çevrilmesi konusunda bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5915, Karar No: 2025/1345, Tarih: 13.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/5915 E.  ,  2025/1345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1351 E., 2024/1614 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/668 E., 2019/810 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun/HMK) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun ek 6. maddesinde; "Kadastro mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir." hükmü düzenlenmiştir.

Dosya içeriğine göre, dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle keşfen saptanan değerinin 20.843,46 TL olduğu, dava konusu taşınmaza ilişkin kadastro tutanağı düzenlenmediği nazara alındığında temyize esas kararın Kadastro Kanunu'nun ek 6. maddesi kapsamında kalmadığı, temyize konu edilen değerin Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında olduğu anlaşılmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11685, Karar No: 2015/22183, Tarih: 10.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/11685 E.  ,  2015/22183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Küre Asliye Hukuk ( İŞ) Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2015

NUMARASI : 2014/26-2015/25

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı temyizine gelince;

Dava, iş kazasına uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat taleplerinin kabulüne, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının 25.02.2012 tarihind emeydana gelen iş kazası sonucu % 48 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olayda, davalı şirketin % 75, davacının % 25 oranında kusurlu oldukları dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Gerek mülga B.K'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı T.B.K’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi zarar adı ile zarar görene verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen 7.500,00 TL manevi tazminat azdır.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen 7.500,00 TL manevi tazminat azdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 10/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/80, Karar No: 2023/10181, Tarih: 26.04.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/80 E.  ,  2023/10181 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/2019 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c, 53/1, 63, 35, 54/1. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.07.2018

tarihli ve 2018/58 Esas ve 2018/325 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a,h, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 15.10.2019 tarihli ve 2018/3782 Esas, 2019/1790 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri,

1. Hüküm içeriğinde; alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirecek sebep olarak suçun işleniş şekli, yer ve zamanı, suç konusunun önem ve değeri, sanığın kastının yoğunluğu gibi soyut gerekçeler belirtildiğine, ancak bunların sanıkla ilişkisi ortaya konulmadığına,

2. Soyut beyanlara ve soruşturma ve kovuşturma aşamalarında değişen çelişkili beyanlardan yola çıkılarak hüküm kurulduğuna,

3. Sanık lehine olan ve uygulanması gereken kanun hükümlerin uygulanmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. Soyut beyanlara ve soruşturma ve kovuşturma aşamalarında değişen çelişkili beyanlardan yola çıkılarak hüküm kurulduğuna,

3. Sanık lehine olan ve uygulanması gereken kanun hükümlerin uygulanmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Anas ve Ammar'ın baba oğlu olup birlikte tatlıcı dükkanı işlettikleri, olay günü yine birlikte dükkanda oldukları bir sırada daha önce dükkandan tatlı almaları nedeniyle şahsen tanıdıkları sanıkların dükkana geldiği, şikâyetçi Ammar'dan telefonunu istedikleri, Ammar'ın sanıkların telefonu kullanıp iade edeceklerini düşünerek telefonunu verdiği, sanıkların telefonu alır almaz dükkandan kaçmaya başladığı bunun üzerine şikâyetçilerin de sanıkları kovaladığı, genç olan Anas'ın telefonu alan sanık ...'yi yakaladığı ancak ...'nin Anas'a bıçak çekip tehdit etmesi üzerine ve babası Ammar'ın da oğluna zarar gelmemesi için bağırarak ''bırak gitsin'' demesi üzerine sanığı bıraktığı, ilk derece mahkemesi tarafından maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Mağdurların aşamalarda özde değişmeyen beyanlarda bulunduğu anlaşılmıştır.

3. Sanık "Telefonla kaçtığım doğrudur ancak bıçak çekmedim" beyanında bulunarak üzerine atılı suçu tevil yolu ile kabul ettiği görülmüştür.

4. Bıçak ile suça konu cep telefonunın sanığın üzerinde ele geçirildiğini belirten 13.01.2018 tarihli tutanak dava dosyasında mevcuttur.

5. Sanığın adli sicil kaydı dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Delil Yetersizliğine, Çelişkili İfadelere Ve Beraat Kararı Verilmesine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık hakkında iftirada bulunması için aralarında herhangi bir neden ve husumet tespit edilemeyen şikâyetçilerin olayın hemen sonrası sıcağı sıcağına alınan beyanları, sanığın savunması ile olay ve olgular bölümünde gösterilen diğer deliller karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Cezanın Alt Sınırından Uzaklaştırılmasını Gerektiğinin Sanıkla İlişkisinin Gerekçede Ortaya Konulmadığına İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın kastı, suçu işleme şekli, suçu işlediği yer ve zaman, suç sonrası oluşan zarar göz önüne alındığında sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-h maddesindeki suçu oluşturduğu, mahkemenin gerekçeli kararında "...sanığın başta hırsızlık olarak başlayan eyleminin sonradan yakalanmamak için ve çaldığı cep telefonunu geri vermemek için silahtan sayılan bıçak ile mağdur ...'ı tehdit etmesi nedeniyle eyleminin silahla yağma suçunu oluşturduğu ayrıca eylemin gece vakti işlenmesi nedeniyle" birden fazla nitelikli halin ihlali teşdit sebebi olarak değerlendirilerek temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak karar verildiği belirttiğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Lehe Hükümlerin Uygulanmasına İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulandığı, sanık hakkında hükmedilen netice ceza miktarının 8 yıl 9 ay hapis cezası olduğu, diğer lehe hükümlerin (5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca, sanığın suç tarihindeki yaşı da gözetilerek erteleme ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması) uygulanmasında, sonuç ceza miktarı itibarıyla kanunî engel bulunduğu anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 8.Ceza Dairesinin 15.10.2019 tarihli ve 2018/3782 Esas, 2019/1790 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

26.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33267, Karar No: 2014/24702, Tarih: 27.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/33267 E.  ,  2014/24702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın olay günü mağdurun sokağa kilitli bir şekilde park ettiği aracını çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturmasına karşın aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi her iki fıkradaki ceza miktarı aynı olup sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 27/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5934, Karar No: 2024/2662, Tarih: 01.04.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/5934 E.  ,  2024/2662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/435 E., 2023/971 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/137 E., 2022/636 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespiti sırasında tespit harici bırakılan tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine temsilcisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; dava konusu tapusuz iki adet taşınmazın dava tarihi itibariyle keşfen saptanan toplam değeri 73.097,42 TL olup davacıların talep ettikleri 1/2'şer paylarına 36.548,71'er TL isabet etmektedir. Temyize konu edilen bu miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi olan 2023 yılı itibariyle kesinlik sınırı olan 238.730 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.04.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/587, Karar No: 2019/12536, Tarih: 26.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/587 E.  ,  2019/12536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı talebin reddine ilişkin kararın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda verilen karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... şirketi nezdinde Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sorumluluk Sigorta Poliçesi ile sigortalı bulunan ... plaka sayılı otobüsün 14/09/2014 tarihinde karıştığı trafik kazasında davacının en az %13,2 oranında çalışma gücünü kaybettiğini ileri sürerek ve fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak genel şartların A.3.2 hükmü uyarınca teminat bedeli olan 175.000,00 TL'nin %13.2'si olan 23.100,00 TL'nin davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... şirketi vekili, kaza ile davacıda meydana geldiği iddia edilen maluliyet arasında nedensellik bağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince; talebin reddine karar verilmiş, davacı tarafça itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyeti tarafından; itirazın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun reddine

karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava zorunlu koltuk ferdi kaza poliçesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Ferdi kaza Sigortaları, can sigortası türlerinden olup, meblağ sigortası olması itibariyle de, ölüm halinde limit kadar olmak üzere maktu; yaralanma halinde ise, yapılan tedavi giderleri bakımından buna ilişkin limiti geçmemek üzere ve yapılan harcama kadar nispi; sürekli sakatlık halinde ise, sakat kalma oranı ve sakatlığın derecesine göre limitin belli oranı olmak üzere, sigorta bedelinin ödenmesini gerektirir.

25.03.2004 tarihli Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları A.3.2 maddesinde " Bu sigorta ile teminat altına alınan bir kaza, sigortalının kaza tarihinden itibaren iki yıl içinde sakatlığına yol açtığı takdirde, tıbbi tedavinin sona ermesi ve sakatlığın kesin olarak tespiti sonucunda, sakatlık tazminatı aşağıda belirtilen oranlar dahilinde kendisine ödenir." şeklinde düzenlenilmiştir. Maluliyetlerin sayıldığı fıkranın sonrasında yer alan fıkrada ise "Yukarıdaki tabloda zikredilmemiş bulunan maluliyetlerin oranı, daha az vahim olsalar bile, bunların önem derecelerine göre ve tabloda yazılı oranlara kıyasen tayin olunur." denilmiştir.

Somut olayda; davalı kazaya sebebiyet veren aracın karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortacısıdır. Poliçe klozlarında maluliyet cetvelleri belirtilmiş, zikredilmemiş bulunan maluliyetlerin oranı, daha az vahim olsalar bile, bunların önem derecelerine göre ve tabloda yazılı oranlara kıyasen tayin olunur denilmiştir. Buna göre; mahkemece, doktor bilirkişiden rapor alınarak, davacının maluliyetinin poliçe şartlarında ve klozlarında düzenlenmiş olan maluliyet cetvelinden hangisi kapsamında kaldığı belirlenmeli, değilse bunların önem derecelerine göre ve cetvelde yazılı oranlara göre kıyasen belirlenmesi gerekmektedir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde, bir meblağ sigortası olan zorunlu koltuk ferdi kaza sigortacısı olan davalının sorumluluğunun, tespit edilen sakatlık oranı ve Genel Şartlar'a ekli cetvellere göre ödenmesi gereken meblağın, konusunda uzman bir doktor bilirkişi marifetiyle tespit ettirilerek davalının sorumluluğunun tespiti gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın karar veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 26/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.