muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3631, Karar No: 2015/5522, Tarih: 04.11.2015

Teslime ilişkin uyuşmazlık halinde ispat yükü alacaklıdadır. Fatura konusu mal veya hizmetin verilmediğinin savunulması halinde ticari defterler ile ispat mümkün müdür? HMK hükümleri birlikte değerlendirildiğinde bu konuda ikili ayırım yapmak gerekir. Faturanın borçlu defterine kaydedilmesi teslim olgusu yönünden doğrudan borçlu aleyhine delil oluşturmaz ise de HMK'daki lehe delil düzenlemeleri de gözetilmelidir. Birinci ihtimal olarak defter kayıtları uyumlu değil ise faturanın borçlu defterine kaydedilmiş olması halinde borçlunun aleyhine delil olmakla birlikte, kayıtlar uyumlu olmadığından lehe delil durumu söz konusu olmadığı için karşı çıkılan teslim olgusu ayrıca ispatlanmalıdır. Doğrudan teslim olgusunu da kapsayan alacak iddiası alacaklının lehine delil oluşturmayan defterleri ile ispatlanmamış ise davalı defterinde fatura kayıtlı olsa da mal veya hizmetin teslim edildiği ispatlanmış sayılmaz. İkinci ihtimal ise; mal veya hizmet teslim edilmeden alacak muaccel olmayacağı için; alacaklı, alacağını kaydetmiş ise muaccel bir alacağı kaydetmiş olacağından teslimi de iddia etmiş olur. Kayıtları borçlu davalı defterleri ile uyumlu ve düzgün olduğu gibi aksi de ispatlanmadığı takdirde borçlunun da mal veya hizmeti teslim alarak muaccel bir alacağı kaydetmiş olduğu kabul edilmelidir. Bu durumda alacaklı defterlerinin lehe delil olduğu hallerde teslimin gerçekleşmediği ve muaccel hale gelmiş bir alacak bulunmadığı halde ticari defterlere borç kaydettiğini borçlu ispatlamak durumundadır. Ticari defterleri lehe delil sayan HMK 222. maddedeki düzenlemelerin birlikte değerlendirilmesi ikili ayırım gerektiren böyle bir sonucu ortaya koymaktadır.

Belirtilen kural ve açıklamalar ışığında somut olaya gelindiğinde; davalı kesin sürede ticari defterlerini sunmamış ve davacının muntazam tutulan ve lehine delil oluşturan ticari işletme defterine göre 13.617,70 TL alacaklı olduğu anlaşılmıştır. Davalı defterlerini sunmayarak davacının ticari defter kayıtlarının HMK 222. maddeye göre lehine delil oluşturup oluşturmadığının tam olarak incelenebilmesine engel olduğundan sunulmayan ticari defterlerinde de davacının alacaklı olduğuna dair kayıtlar mevcut olduğu halde görülmesini engellemek için sunulmadığı ve davacı ticari defter kayıtlarının lehine delil oluşturduğunun kabulü gerekir. HMK 220/3. maddesi hükmü de gözetildiğinde HMK 222. maddedeki lehe delil hükümlerine göre gereği sözleşme ilişkisi, teslim olgusunu da kapsayan muaccel alacak iddiası ve alacak miktarı ispatlanmış olduğundan davanın asıl alacak yönünden kabulü şeklinde sonuca gidilmesi doğrudur. Belirtilen nedenlerle mahkeme kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumdan, teslimin ispatlanmadığı gerekçesiyle hükmün bozulması yönündeki değerli çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/18816, Karar No: 2014/1122, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18816 E.  ,  2014/1122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/1296-2013/564

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerinde bulunan binalara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden,daha fazla miktarda üretim masrafı yapıdığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 14.02.2013 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6291, Karar No: 2021/9011, Tarih: 23.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/6291 E.  ,  2021/9011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Davaya konu kaza ve dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 4. fıkrasında "iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir" düzenlemesine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalı tarafından ... Başkanlığınca 25.233,39 TL’lik geçici iş göremezlik ödemesine dayalı icra takibi başlatıldığı iddia edildiği anlaşıldığından, ... Başkanlığınca dava konusu trafik kazası nedeniyle davacıya rücuya tabi ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılarak, ödeme yapılmışsa rücuya tabi ilk peşin sermaye değeri ve ödeme belgeleri temin edildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE 23/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6467, Karar No: 2006/7395, Tarih: 05.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6467 E.  ,  2006/7395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının adının “...” olarak değiştirilmesini ve 30.5.1974 olan doğum tarihinin de ay ve günü baki kalarak 1977 olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacının adının "..." olarak değiştirilmesine, doğum tarihin düzeltilmesi talebinin ise reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, davacının adının "..." olmasına karşın yanlışlıkla nüfus kaydına "..." olarak yazıldığı bildirilerek "..." olan adının "..." olarak değiştirilmesini ve 1974 olan doğum yılının da 1977 olarak düzeltilmesi istenilmiştir.

Dava dilekçesine ekli vekaletname genel nitelikte olup, vekil eden davacının adının değiştirilmesi konusunda özel bir yetkiyi içermemektedir. Kişiye sıkı sıkıya bağlı haklardan olan soyadı değişikliği davasının vekil aracılığı ile açılabilmesi için vekile verilen vekaletnamede özel yetki olması gerekir.

Bu durumda mahkemece genel vekaletname ile dava açan vekile dava konusu işle ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini ibraz etmesi için belli bir süre tanınması, bu süre içerisinde vekil vekaletnamesini getirmediği ya da asiller dilekçe ile veya bizzat duruşmaya gelerek özel yetkisi bulunmayan vekilin açmış olduğu davaya ve yapılan işlere icazet verdiğini bildirmedikleri takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken esas hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15413, Karar No: 2006/17709, Tarih: 18.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15413 E.  ,  2006/17709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... 4. Sulh Hukuk ile Torbalı Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; vesayet altına alınmak istenilen ... Karademir'in yerleşim yerinin belli olmadığı, Torbalı İlçesi Torbalı Mah. nüfusuna kayıtlı olduğu, aleyhine Torbalı Asliye Hukuk Mahkemesinde boşanma davası açıldığı anlaşılmakla, yetkili mahkeme Torbalı Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Torbalı Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15596, Karar No: 2008/16071, Tarih: 06.10.2008

**3. Hukuk Dairesi         2008/15596 E.  ,  2008/16071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen yoksulluk nafakasının kaldırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı dilekçesinde; boşanma kararı ile davalı lehine 150 YTL yoksulluk nafakası hükmedildiğini, boşanma kararından sonra sigortalı olarak çalışmaya başladığı tespit edilen davalının yoksulluktan kurtulduğunu ileri sürerek nafakanın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; kısa bir süre asgari ücretle çalışan davalının şu an işiz olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının yoksulluğunun kalktığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK nun 176. maddesine göre; yoksulluğun ortadan kalkması halinde mahkemece nafaka kaldırılabileceği gibi, tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına da karar verilebilir.

Ancak, Hukuk Genel Kurulunun yerleşik kararlarında "asgari ücretle çalışılmakta bulunulması" yoksulluk nafakası bağlanmasını olanaksız kılan bir olgu olarak kabul edilmemiştir (HGK. nun 7.10.1998 gün ve 1998/2–656 E. 1998/668 K, 26.12.2001 gün ve 2001/2–1158 E. 2001/1185 K. sayılı kararları gibi).

Yine; Hukuk Genel Kurulunun 28.2.2007 tarih ve 2007/3–84 E. ve 2007/95 K. sayılı kararında da; asgari ücretle çalışılmakta bulunulması, yoksulluğu ortadan kaldıran bir durum olarak kabul edilmemiştir.

Bu durum ancak nafakanın miktarını tayinde etken olarak dikkate alınmalıdır.

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda davalının asgari ücretle çalışıyor olmasının onu yoksulluktan kurtarmayacağı, ancak tarafların mali durumlarının değişmesinin iradın artırılmasını veya azaltılmasını gerektireceği gözetilerek davalının işe girmiş olması ve gelir elde etmesi nedeniyle nafakada (çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince) uygun bir miktar indirime karar verilmesi gerekirken davanın tümden kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9886, Karar No: 2020/1234, Tarih: 05.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/9886 E.  ,  2020/1234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Yalova 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2010/310 Esas, 2011/395 Karar sayılı mahkumiyetinin, 5237 sayılı TCK'nın 155/1.maddesinde yazılı güveni kötüye kullanma suçuna ilişkin olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, yapılacak uyarlama yargılaması sonucunda uzlaşmanın sağlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki TCK'nın 107/2. maddesi uyarınca verilmiş 1 yıl hapis ve 75 gün adli para cezasından çevrilen 8.800 TL adli para cezasını içeren Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/217 E. 2011/40 K. sayılı ilamın tekerrüre esas olduğu ve bu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği anlaşılmış ise de, uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip hakkında bahsedilen ilamlardan hangisinin esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı olduğundan bozma sebebi olarak gösterilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müşteki gece 21:00 sıralarında buluşup otele gittiklerini 01:20 sıralarında hırsızlık eylemini farkettiğini beyan etmesi karşısında hırsızlık suçunda TCK'nın 143/1. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 05.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/905, Karar No: 2023/1683, Tarih: 20.03.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/905 E.  ,  2023/1683 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 03.07.2017

SAYISI : 2013/408 E., 2016/45 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

İNCELEME KONUSU

KARAR : Uzlaşmanın sağlanamaması nedeniyle infazın devamına ilişkin ek karar

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Turgutlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.07.2017 tarihli ve 2013/408 Esas, 2016/45 Karar sayılı ek kararının itiraz edilmeden kesinleştiğinden bahisle 12.10.2017 tarihinde kesinleşme şerhi düzenlenmiş, Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinin 17.03.2020 tarihli ve 2020/177 Değişik İş sayılı kararı ile de bahse konu ek karara yönelik hükümlünün itirazının süre yönünden reddine karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 29.12.2022 tarihli ve 2021/18193 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.02.2023 tarihli ve KYB-2023/1831 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.02.2023 tarihli ve KYB-2023/1831 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/4. maddesinde yer alan 'Soruşturma konusu suçun uzlaşmaya tabi olması ve kamu davası açılması için yeterli şüphenin bulunması halinde dosya uzlaştırma bürosuna gönderilir, büro tarafından görevlendirilen uzlaştırmacı şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar görene uzlaşma teklifinde bulunur, şüphelinin, mağdurun veya suçtan zarar görenin reşit olmaması halinde uzlaşma teklifi kanuni temsilcilerine yapılır, uzlaştırmacı uzlaştırma teklifini açıklamalı tebligat veya istinabe yoluyla da yapabilir. Şüpheli, mağdur veya suçtan zarar gören kendisine uzlaşma teklifinde bulunulduktan itibaren üç gün içinde kararını bildirmediği takdirde teklifi reddetmiş sayılır' ve anılan Kanun'un 253/5. maddesindeki, 'Uzlaşma teklifinde bulunulması halinde, kişiye uzlaşmanın mahiyeti ve uzlaşmayı kabul veya reddetmesinin hukukî sonuçları anlatılır.' ile,

Ceza Muhakemesi Kanununa Göre Uzlaştırmanın Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğinin 7/10. maddesinde yer alan, 'Şüpheli, sanık, mağdur ya da suçtan zarar görene Cumhuriyet savcısının onayı ile görevlendirilen uzlaştırmacı uzlaşma teklifinde bulunur.', anılan Yönetmeliğin 29. maddesindeki '(1) Uzlaştırmacı; şüpheli, sanık, katılan, mağdur veya suçtan zarar görene uzlaşma teklifinde bulunur. Şüpheli, sanık, katılan, mağdur veya suçtan zarar görenin reşit olmaması ya da kısıtlı olması hâli ile mağdur veya suçtan zarar görenin ayırt etme gücü bulunmaması durumunda, uzlaşma teklifi kanunî temsilcilerine yapılır.

(2) Müştekinin veya suçtan zarar görenin özel hukuk tüzel kişisi olması hâlinde vekâletnamede özel yetki var ise vekile de uzlaşma teklifinde bulunulabilir.

(3) Uzlaştırmacı, uzlaşma teklifini büro aracılığıyla açıklamalı tebligat, istinabe veya Ses ve Görüntü Bilişim Sistemi (SEGBİS) yoluyla da yapabilir.

(4) Uzlaşma teklif formunun istinabe suretiyle imzalatılması gereken hâllerde, teklif formu tarafın bulunduğu yer Cumhuriyet başsavcılığı istinabe bürosu aracılığıyla imzalatılır.

(5) Uzlaştırmacı tarafından yapılacak uzlaşma teklifi, Ek-4’te yer alan uzlaşmanın mahiyeti ile uzlaşmayı kabul veya reddetmenin hukukî sonuçlarının bulunduğu Uzlaşma Teklif Formu’nda yer alan bilgilerin açıklanması ve teklif formunun hazır bulunan ilgiliye imzalatılarak verilmesi suretiyle yapılır. Uzlaştırmacı tarafından bilgilendirme yükümlülüğünün yerine getirildiğine ve uzlaşma teklifinde bulunulduğuna ilişkin formun imzalı örneği uzlaştırma evrakı içine konulur.

(6) Uzlaştırmacının uzlaşma teklifinde bulunacağı şüpheli, sanık, katılan, mağdur veya suçtan zarar gören ya da kanunî temsilcilerine iletişim araçlarıyla ulaşılamaması hâlinde açıklamalı uzlaşma teklifi büro aracılığıyla yapılır. Bu işlem uzlaştırmacının, büroya başvurarak teklif formunu vermesi üzerine gerçekleştirilir.

(7) Uzlaşma teklifinde bulunmak için çağrı; telefon, telgraf, faks, elektronik posta gibi araçlardan yararlanılmak suretiyle de yapılabilir. Ancak, bu çağrı uzlaşma teklifi anlamına gelmez..' şeklinde düzenlemeler karşısında,

(7) Uzlaşma teklifinde bulunmak için çağrı; telefon, telgraf, faks, elektronik posta gibi araçlardan yararlanılmak suretiyle de yapılabilir. Ancak, bu çağrı uzlaşma teklifi anlamına gelmez..' şeklinde düzenlemeler karşısında,

Dosya kapsamına göre, uzlaştırma işlemleri tarafınca yapılmak üzere uzlaştırmacı olarak görevlendirilen ....'ün müştekilere uzlaştırma teklifinde bulunduğu ve müşteki Ali Hıdır Altay'ın 18/04/2017 tarihli uzlaştırma teklif formunda, müşteki ...'in 18/04/2017 tarihli uzlaştırma teklif formunda ve müşteki Şanlı Altay'ın 19/04/2017 tarihli uzlaştırma teklif formunda uzlaşma teklifini kabul ettiklerini belirtir imzalarının bulunduğu, akabinde uzlaştırmacı ...'ün 11/05/2017 tarihli dilekçesi ile uzlaştırmacılık görevinden çekildiğini belirtmesi üzerine ...'ün uzlaştırmacı olarak görevlendirildiği, yeni uzlaştırmacı tarafından müştekilere yeniden uzlaştırma teklifinde bulunulduğu ve müştekilerin bu defa uzlaştırma teklifini kabul etmedikleri yönünde uzlaştırma teklif formlarının düzenlendiği ve Mahkemesi'ne uzlaştırmanın gerçekleşmediğinin bildirilmesi üzerine infazın devamına karar verilmiş ise de, uzlaştırma teklifinin şüpheli, sanık, katılan, mağdur veya suçtan zarar görene bizzat yapılması gerektiği, somut olayda uzlaştırma teklifinin ilk uzlaştırmacı tarafından müştekilere yapıldığı ve uzlaştırmayı kabul ettikleri yönünde iradelerini ortaya koydukları, uzlaştırmacının görevinden çekilmesi üzerine yeni uzlaştırmacının müştekilere zaten uzlaştırma teklifi yapıldığından yalnızca sanığa uzlaştırma teklifinde bulunması gerektiği gözetilmeden, tekrar yapılan uzlaştırma teklifinin hukuki değer taşımadığı da göz önüne alındığında, sanığın uzlaştırma işlemleri ile hukuki şartları hususunda bilgilendirilmediği, bu suretle sanığa usulüne uygun uzlaştırma işlemleri yapılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına göre; hükümlünün yokluğunda verilen Turgutlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.07.2017 tarihli ve 2013/408 Esas, 2016/45 Karar sayılı ek kararının tebliğine yönelik hükümlünün sorgusunda bildirdiği adrese çıkartılan tebligatın iadesi üzerine, bahse konu ek kararın hükümlüye 04.10.2017 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35 inci maddesine göre tebliğ edildiği, ancak bu adrese adli merciler tarafından daha önce yapılmış bir tebligat bulunmadığından, 7201 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi uyarınca yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu ve mercii Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesince, hükümlünün öğrenme üzerine ek karara yasal süresi içinde itiraz ettiği kabul edilerek itirazın esası hakkında bir karar verilmesi yerine, hükümlünün itirazının süre yönünden reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı bulunmuştur.

2. Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinin 17.03.2020 tarihli ve 2020/177 Değişik İş sayılı kararına karşı belirtilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 20.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10118, Karar No: 2011/11791, Tarih: 28.11.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/10118 E.  ,  2011/11791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 04.05.2004'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Yasanın 322.maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.