muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/19436, Karar No: 2014/11995, Tarih: 16.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19436 E.  ,  2014/11995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Daha önce tanımadığı katılanın iş yerine gelen sanığın, kendisini Bağkur İl Müdürlüğü'nde şef olarak tanıtıp, katılana, emekli maaşında artış sağlayacağı vaadinde bulunarak sözde yapacağı işlemler karşılığında ve muhtelif zamanlarda katılandan toplam 2500 TL para almak suretiyle haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanların aşamalardaki beyanlarına, teşhis tutanağına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Haksız menfaatin baştan belirlenmediği ve değişik tarihlerde aynı kast altında menfaat talep edilmesi halinde TCK' nın 43. maddesinin uygulanacağı; baştan belirlenen haksız menfaatin değişik fasılalarla katılandan istenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmayacağı dikkate alındığında, sanığın, katılanın emekli maaşında artış sağlayacağı vaadinde bulunarak ve en başında 2500 TL masraf olacağını belirttikten sonra anlaştığı bu parayı muhtelif zamanlarda alması eyleminde teselsül hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığının anlaşılması karşısında; bu hususta eleştiri getiren tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12350, Karar No: 2012/17156, Tarih: 19.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/12350 E.  ,  2012/17156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın "galvaniz havalandırma kanalı askı ve konsollama" işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 19.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/503, Karar No: 2025/2303, Tarih: 24.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/503 E.  ,  2025/2303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/315 Esas, 2024/370 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ilgaz Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.02.2024 Tarihli ve 2024/42 Esas, 2024/44 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adresinin .......Mahallesi ......... Sokak No: 3, İç Kapı No:2 /İstanbul' olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul 13.Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.04.2024 Tarihli ve 2024/315 Esas, 2024/370 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının nüfus kaydında adresinin ... Mahallesi ......../1 Sokak No:20 İç Kapı No:7 ......../ Çankırı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Ilgaz Polis Merkezi Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının adresinin Ilgaz/Çankırı olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Ilgaz Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ilgaz Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14981, Karar No: 2012/18564, Tarih: 06.12.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/14981 E.  ,  2012/18564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı. İhr.İhr.İnş.Tic.Ltd.Şti.adına . ile davalı .Şarapçılık San.Tic.Ltd.Şti.adına . Sarap ve Alkollü Ürn.Tarım San.Tic.Ltd.Şti.vek.Av. arasında görülen dava hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 07.10.2009 gün ve 110-277 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 27.03.2012 gün ve 16101-4964 sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı şarap ticareti ile uğraştığını, davalı ile imzalanan 01.09.2006 tarihli sözleşme gereğince belirlenen bölgelerde tek yetkili satıcı olduğunun belirlendiğini, davalı şirket sözleşmeye aykırı davranarak bazı otellere mal sattığını belirterek 25.000 Euro karşılığı olan 47.000 TL cezai şart alacağının taksiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davalının sözleşmeye aykırı davrandığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar davalı şirket vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 27.03.2012 günkü kararıyla onanmış olup bu karar karşı davalı vekilin karar düzeltme istemi üzerine yapılan inceleme sonunda; Davacı, davalının tek satıcılık sözleşmesine aykırı davrandığını bildirerek cezai şart talep etmiş, davalı yan ise davanın reddini istemiştir.Davacı yanın ihlal edildiğini iddia ettiği sözleşme 01.09.2006 tarihlidir. Davacı yanın, sözleşmenin davalı yanca ihlal edildiği iddiasıyla dosyaya sunduğu belgeler, sevk irsaliyesi, tutanak ve diğer sözleşme tarihleri davaya konu yapılan sözleşmenin tarihinden önceki tarihleri taşımaktadır. Bu durumda davalının sözleşmeye aykırı davrandığını ileri süren davacı bu iddiasını usulüne uygun delillerle kanıtlamak zorundadır. Davacı yan münhasıran davalı defterlerine dayanmamıştır. Mahkemece davacı yanca münhasıran davalı defterlerine dayanılmış kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp yerel mahkeme hükmünün bu gerekçelerle bozulması gerekmekte iken ilamda yazılı gerekçelerle onanması doğru görülmemiş olup davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulüyle yerel mahkeme hükmünün bozulması gerekmiştir.SONUÇ: yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin 27.03.2012 gün 2011/16101 Esas 2012/4964 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcı ile peşin harcın istek halinde iadesine, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/18686, Karar No: 2014/1306, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18686 E.  ,  2014/1306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2012/1201-2013/283

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan M.. Z.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan M.. Z.. vd vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan M.. Z.. vd vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2116, Karar No: 2015/6464, Tarih: 08.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/2116 E.  ,  2015/6464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; toplam 45-50 TL değerindeki suça konu eşyaları çalan sanıklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince hırsızlık suçundan verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/37616, Karar No: 2014/222, Tarih: 16.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/37616 E.  ,  2014/222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2013

NUMARASI : 2013/5-2013/1514

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dışı A.. A.. işçisi olarak görülsede gerçekte davalı T.. A.. işçisi olduğu ve sendikaya üye olması nedeniyle de davalı işyeri ve yetkili sendika arasında bağıtlanan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden yararlanarak fark ücret ve diğer haklardan yararlanması gerekeceğinden işyerinde yürürülükte olan 8. ve 9. dönem TİS hükümlerinden davacının yararlandırılarak fark ücret, ilave tediye, ikramiye ve yemek bedeli alacaklarının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı temyizi üzerine yapılan temyiz incelemsi sonucunda; davacının ASSİST işyerindeki sözleşmeleri, uyuşmazlık dönemine ait davacıya yapılan ücret ödemelerine dair belgeler getirtilerek, ADSL ve performans pirimleri adı altında yapılan ödemelerin, TİS'e göre hesaplanan alacaklardan mahsup edilmesi gerektiği beliritilerek karar bozulmuştur.

Bozmadan sonra bu dosya ile birleştirilmesine karar verilen davada; davacının aynı gerekçelerle yine TİS'den doğan vardiya primi, altıncı gün primi, giyecek yardımı ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacakalrının ödenmesini istediği görülmüştür.

Mahkemece bozmaya uyularak 9. Hukuk Dairesinin 05.07.2012 tarihli 2012/18720 esas 2012/26716 karar sayılı ilamında A...şirketinin iş kolunun haberleşme olmadığının tespit edilemsiyle muvaza olgusunun ortdan kalktığını bu nedenle davacının TİS'den doğan haklarını talep edemeyceğinden davaların reddine karar verilmiştir.

Telekom ve A.. şirketleri arasındaki ilişkinin Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin anılan iş kolu tespiti kararından önceki dönemler için bu ilişkinin muvazaalı olduğu kabul edilerek uygulamlar yapılmış, bu yönde verilen kararlar Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir. O halde “iş kolu tespiti kararına kadar olan dönemler için” muvazaa olgusu konusundaki istikarar kazanan yargısal uygulamaların dikkate alınarak “bu dönemlere” ait davacının isteklerinin değerlendirilmesi gerekir. Kaldı ki iş kolu tespiti kararından önce davalılar arasındaki iş ilişkisi muvazaalı kabul edilerek bozma kararı verilmiştir. Bu durumda da, muvazaa olgusu kabul edildiğinden bozma gereklerinin yerine getirilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7689, Karar No: 2012/25605, Tarih: 19.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/7689 E.  ,  2012/25605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine; ancak,

Katılanın hazırlıktaki 24.4.2008 tarihli beyanında sanığın ...'la arasındaki kavgayı ayırdığı esnada sanığın “sen niye karışıyorsun diye kendisini bıçakladığı” şeklindeki anlatımına tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirildiğinde eylemin kasten yaralama suçu niteliğinde olduğu anlaşıldığından, yazılı şekilde olası kast suçu olarak nitelendirilerek hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.6.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7349, Karar No: 2023/8020, Tarih: 12.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7349 E.  ,  2023/8020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/147 E., 2022/435 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında Mahkemece görülen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Kurum sigortalılarından ...'in davalı şirkete ait işyerinde 28.02.2005 tarihinde geçirdiği kaza sonucu yaralandığı, sigortalının kaza geçirmesine yol açan iş kazası davalı iş verenin iş yerinde alması gereken güvenlik tedbirlerini yerine getirmemesi, gerekli denetim ve gözetimi yapmaması nedeniyle meydana geldiği, kazazede işçi ...'e 3.227,19 TL geçici iş göremezlik ödemesi, 48,90 TL hastane masrafı harcaması yapıldığını ve 34.538,99 TL peşin sermaye değerli maluliyet geliri bağlandığını, davalı şirketin kusuru nedeniyle uğranılan Kurum zararı toplamının 37.815,08 TL olduğunu, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik %10'una tekabül eden 3.781051 TL ödenmeyen Kurum zararından davalı şirketten tahsilini talep ettiklerini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; meydana gelen iş kazasının işçinin kendi kusurundan kaynaklandığını, Kurum müfettişlerinin de bu yönde rapor verdiklerini, kazalının deneyimli olduğunu ve iş güvenliği konusunda bütün riskleri ... durumda olduğunu, gerekli tüm eğitimleri aldığını, işçiye gerekli donanımların eksiksiz verildiğini, kazalının yüksekten atlayarak yaralanmasına neden olduğundan, açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.04.2016 tarihli ve 2013/110E. 2016/271 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.04.2016 tarihli ve 2013/110E. 2016/271 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 19.02.2019 tarihli ve 2016/14295 E. 2019/1336 K. sayılı ilamında; dava konusu edilen gelirlere, yaşlılık aylığı bağlanması nedeniyle 01.08.2007 tarihi itibariyle 506 sayılı Kanunun 92 nci maddesinin uygulandığının anlaşılması karşısında, davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı; gelirin başladığı tarih itibariyle 92 nci maddeye göre indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fiili ödemelerin yarısı ilave edilerek belirlenmeli, bu şekilde belirlenen miktarın ise herhalde 92 nci maddenin uygulanmasından önceki ilk peşin sermaye değerli gelir tutarını geçemeyeceği gözden uzak tutulmamalıdır yönlerinden karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 16.10.2020 tarihli ve 2019/354 E. 2020/513 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiş; karara karşı taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Dairemizin 23.02.2021 tarihli, 2020/11714 E. 2021/2037 K. sayılı ilamında;Mahkemece, davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı belirlenirken, gelirin başladığı 20.02.2006 tarihi itibariyle 506 sayılı Kanun'un 92 nci maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, 20.02.2006-01.08.2017 tarihleri arasında yapılan fiili ödeme miktarının yarısının eklenmesi suretiyle bulunan tutar olduğu gözetilmeli, bu şekilde belirlenen miktarın ise herhalde 92 nci maddenin uygulanmasından önceki ilk peşin sermaye değerli gelir tutarını geçemeyeceği gözden uzak tutulmamalı, gelirin başladığı 20.02.2006 tarihi itibariyle 506 sayılı Kanun'un 92 nci maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı ve 20.02.2006-01.08.2017 tarihleri arasında yapılan fiili ödeme miktarı Kurumdan sorulmalı, ancak itiraz olması halinde bilirkişi incelemesi yapılması gereği tartışılmalı ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir...Eldeki davada, benimsenen kusur dağılımında davalının %60, dava dışı 3. kişinin %20, sigortalının %20 kusurlu olduğunun bildirilmesi ve davacı tarafça teselsül ilkesine dayanılmaması karşısında, taleple bağlılık ilkesi de nazara alınarak, davalının tazminle sorumlu olduğu miktarın %60 kusur oranına göre belirlenmesi gereğinin gözetilmemesi, isabetsiz bulunmuştur yönlerinden karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar;