muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3834, Karar No: 2012/4081, Tarih: 21.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/3834 E.  ,  2012/4081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/49542

MAHKEMESİ : İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 14/07/2010, 2010/127 (E) ve 2010/271 (K)

SUÇ : Öz kardeşini öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Coşkun'un, kardeşi mağdur Yahya'yı öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, suç niteliğine, haksız tahrikin derecesine ilişen; Cumhuriyet Savcısının haksız tahrik bulunmadığına yönelen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Sanığın, olay günü evde tartıştığı ve görevli polislerce karakola götürülmekte olan kardeşine, evden aldığı bıçakla toplam 3 kez vurarak, sol kol arka taraf, sol koltuk altı ve bel bölgesinden yaraladığı, toraksa nafiz olan koltuk altına isabet eden yaranın, pnömotoraksa yol açarak mağdurda hayati tehlike yarattığı, diğer yaralanmaların ise basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduklarının belirtildiği olayda; teşebbüs nedeniyle 13-20 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, zararın ağırlığı dikkate alınarak; alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine, en üst sınırdan ceza tayin edilmek suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), bozma nedenine ve tutuklulukta geçen süreye göre sanığın tahliye isteminin reddine, 21/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19988, Karar No: 2014/7420, Tarih: 09.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/19988 E.  ,  2014/7420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAHRAMANMARAŞ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2009/195-2013/273

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ....raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, gabin (aşırı yararlanma) hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Çekişme konusu 20 parsel sayılı taşınmazı davacının 18.11.2008 tarihinde 10.000,00 TL bedelle üçüncü kişiden satın aldığı, 2,5 ay sonra 15.000,00.-TL bedelle davalıya satış suretiyle temlik ettiği ve taşınmazın akit tarihindeki gerçek değerinin 121.266,73.-TL olduğu sabittir.

Bilindiği üzere, sözleşmenin gabin (aşırı yararlanma) nedeniyle illetli olduğunun kabulü için edim ve karşı edim arasındaki oransızlığın, taraflardan birinin, diğerinin şahsında mevcut özel bir durumu bilerek istismar etmesi, sömürmesi sonucu oluşması gerekir. Dar ve zor durumda kalmaları nedeniyle, sözleşme yapmaya, mallarını çok düşük bedel ile devretmeye sürüklenmiş kişileri korumak zayıfı güçlüye ezdirmemek için hukukumuzda da düzenlemeler yapılmış 6098 s. Türk Borçlar Kanunun (TBK) 28. (818 s. Borçlar Kanunun (BK) 21) maddesi ile aynen; "Bir sözleşmede karşılıklı edimler arasında açık bir oransızlık varsa, bu oransızlık, zarar görenin zor durumda kalmasından veya düşüncesizliğinden ya da deneyimsizliğinden yararlanılmak suretiyle gerçekleştirildiği takdirde, zarar gören, durumun özelliğine göre ya sözleşme ile bağlı olmadığını diğer tarafa bildirerek ediminin geri verilmesini ya da sözleşmeye bağlı kalarak edimler arasındaki oransızlığın giderilmesini isteyebilir.

Zarar gören bu hakkını, düşüncesizlik veya deneyimsizliğini öğrendiği; zor durumda kalmada ise, bu durumun ortadan kalktığı tarihten başlayarak bir yıl ve her hâlde sözleşmenin kurulduğu tarihten başlayarak beş yıl içinde kullanabilir." hükmü getirilmiştir.

O halde, aşırı yararlanmadan (gabinden) söz edilebilmesi, objektif unsur olan edimler arasındaki aşırı oransızlık yanında, bir tarafın darda kalma, tecrübesizlik, düşüncesizlik (hafiflik) hallerinin bulunması, diğer yanın ise yararlanmak, sömürmek kastını taşıması biçiminde iki sübjektif unsurun dahi gerçekleşmesine bağlıdır. Gabinin varlığı zarar görene (sömürülene), sözleşme tarihinden itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde sözleşme ile bağlı olmadığını bildirerek iptal davası açıp iddiasını her türlü delille kanıtlama ve verdiğini geri isteme hakkı ya da sözleşmeye bağlı kalarak edimler arasındaki oransızlığın giderilmesini isteme hakkı verir.

Hemen belirtmek gerekir ki gabin davasında öncelikle edimler arasındaki, aşırı oransızlık üzerinde durulmalı, objektif unsur ispatlandığı takdirde zarar gördüğünü iddia edenin kişiliği, yaşı, sağlık durumu, toplumdaki yeri, ekonomik gücü psikolojik yapısı gibi maddi, manevi yönler yani sübjektif unsur derinliğine araştırılıp incelenmelidir.

Somut olaya gelince; keşfen yapılan saptamaya göre, bedeller arasındaki aşırı fark nedeni ile objektif unsurun gerçekleştiği açıktır. Gabinin (aşırı yararlanma) subjektif unsuruna gelince; her ne kadar davacı yaşlı ve tecrübesiz oluşundan yararlanıldığını ileri sürmüş ise de taşınmazı davalıya satmadan kısa bir süre ince 10.000,00 TL bedelle satın almış iki buçuk ay gibi kısa bir süre sonra 15.000.-TL bedelle satmıştır. Satış sırasında davacının yalnız olmadığı, yanında kardeşi ve yeğeninin bulunduğu, bunun yanında davalının sömürme kastı ile hareket ettiği iddiasının da kanıtlanamadığı dolayısı ile gabinin subjektif unsurunun gerçekleşmediği açıktır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8170, Karar No: 2019/5180, Tarih: 16.05.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/8170 E.  ,  2019/5180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil Alacağı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı taraf, dava konusu 6 parsel sayılı taşınmazda davalı ile birlikte paydaş olduklarını, rızası dışında davalının dava konusu taşınmazda uzun zamandan beri oturduğunu ancak herhangi bir kira ödemediğini açıklayarak, 8.000,00 – TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı taraf, kendisine herhangi bir ihtar tebliğ edilmediğini ve kira konusunun hiç gündeme gelmediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 143 ada 5 parsel (6 parsel olacak) sayılı taşınmazda davacı ve davalının iştirak halinde mülkiyet hükümlerine göre malik oldukları, dava konusu taşınmazın ev olması nedeniyle kira geliri getireceğinden ayrıca intifadan men koşulunun aranmayacağı gerekçesi ile, davanın kısmen kabulü ile 4.950,00 TL ecrimisil tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil alacağına ilişkindir.

Her ne kadar Mahkemece az yukarıda açıklandığı üzere, dava konusu taşınmazın ev olması nedeniyle kira geliri getireceğinden ayrıca intifadan men koşulunun aranmayacağı gerekçesi ile kısmen kabul kararı verilmiş ise de Mahkemenin bu gerekçesine katılma imkanı bulunmamaktadır.

Kural olarak, intifadan men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan yararlanmak isteğini davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali ve davaya konu taşınmazın kamu malı olması halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak olup, somut olayda, dava konusu taşınmazın, davalı tarafından kiraya verilerek gelir elde edilmediği konut olarak bizzat kullanıldığı hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır. Davalının taşınmazı bizzat kullanması nedeniyle, her ne kadar ecrimisile konu yer konut olsa da, intifadan men koşulu gerçekleşmediği sürece diğer paydaş ecrimisil isteyemez.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacı tarafından davalı tarafa ihtarname keşide edilerek dava konusu taşınmazın davalı tarafından kullanımı nedeniyle kira talebinde bulunulduğu, ihtarnamenin davalıya 2.12.2010 tarihinde tebliğ edildiği, ihtarnamenin tebliği tarihinden öncesine ilişkin olarak intifadan men olgusunun gerçekleştiğinin ispat edilemediği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, intifadan men koşulunun gerçekleştiği 2.12.2010 tarihinden itibaren, kira gelirine göre ecrimisil hesaplama yöntemine uygun şekilde hesaplama yapılması gerekirken, yazılı ve yerinde olmayan gerekçeler ile ihtarname tebliğinden öncesine ilişkin olarak da ecrimisile hükmedilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazının yukarıda açıklanan nedenler kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 16/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3223, Karar No: 2023/5419, Tarih: 29.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3223 E.  ,  2023/5419 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.04.2021 Tarihli ve 2020/212 Esas, 2021/89 Karar Sayılı Kararı

Davalı vekilinin süresi içinde yetki itirazında bulunduğu, davalının adresinin ... Mah. 717 Sok. .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bursa 13. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.11.2022 Tarihli ve 2022/281 Esas, 2022/404 Karar Sayılı Kararı

Davacının yerleşim yeri ve mernis adresinin Melikgazi/Kayseri olduğu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 89 uncu maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcunun alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiği, alacaklının bulunduğu yer mahkemesinin de yetkili olup davacının tercih hakkını bu yönde kullandığı, davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davayı yerleşim yeri olan Kayseri'de açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı aracın ayıplı olduğu iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

3.6100 sayılı Kanun’un “Sözleşmeden doğan davalarda yetki” başlıklı 10 uncu maddesinin şöyledir: "Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir."

4.6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve

dördüncü fıkrası şöyledir:

"(2)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz."

"(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir."

"(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir."

5.6098 sayılı Kanun'un " İfa yeri " başlıklı 89 uncu maddesi şöyledir.

"Borcun ifa yeri, tarafların açık veya örtülü iradelerine göre belirlenir.

Aksine bir anlaşma yoksa, aşağıdaki hükümler uygulanır;

1. Para borçları, alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde,

2. Parça borçları, sözleşmenin kurulduğu sırada borç konusunun bulunduğu yerde,

5.6098 sayılı Kanun'un " İfa yeri " başlıklı 89 uncu maddesi şöyledir.

"Borcun ifa yeri, tarafların açık veya örtülü iradelerine göre belirlenir.

Aksine bir anlaşma yoksa, aşağıdaki hükümler uygulanır;

1. Para borçları, alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde,

2. Parça borçları, sözleşmenin kurulduğu sırada borç konusunun bulunduğu yerde,

3. Bunların dışındaki bütün borçlar, doğumları sırasında borçlunun yerleşim yerinde, ifa edilir.

Alacaklının yerleşim yerinde ifası gereken bir borcun doğumundan sonra alacaklının yerleşim yerini değiştirmesi sebebiyle ifa önemli ölçüde güçleşmişse borç, alacaklının önceki yerleşim yerinde ifa edilebilir."

C. Değerlendirme

Somut olayda, davacının yerleşim yerinin Melikgazi/Kayseri olduğu, davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davayı kendi yerleşim yerinin bulunduğu yerde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın, Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5052, Karar No: 2020/6103, Tarih: 09.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/5052 E.  ,  2020/6103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında, müşteki ile karşılıklı kavga esnasında ilk olarak müştekinin sanığa hakaret etmesi nedeni ile tahrik hükümlerinin uygulanmasında 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesine uygun olarak (1/4) oranında indirim yapılması yerine yazılı şekilde (1/2) oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/906, Karar No: 2017/8170, Tarih: 19.06.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/906 E.  ,  2017/8170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kızıltepe 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/205 Esas ve 2010/57 Karar sayılı dosyasında yer alan ve ziraat bilirkişisinden rapor alınmadan doğrudan elektrik bilirkişisinden alınan rapor nazara alınarak hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; suç tarihinde sulama yapılan alan ve tarladaki ekili ürünün cinsinin tespitinden sonra, ziraatçi ve elektrikçi bilirkişiler marifetiyle tutanağa konu olan tarlada yeniden keşif yapılarak, ziraatçi bilirkişiden tarlanın yüzölçümü, ekilen ürünlerin hangi sürelerde ve ne kadar sulanma ihtiyacının olduğu, başlangıçtan hasat dönemi sonuna kadar kaç defa sulandığına ilişkin ayrıntılı rapor aldırılıp, ziraatçi bilirkişinin raporu doğrultusunda uzman elektrikçi bilirkişiden de, suç tarihine kadar kurulu güce ve arazide yürütülen tarımsal faaliyete göre tüketilmesi gereken elektrik miktarının tespiti için bilirkişiden rapor alınarak, 02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığa yeniden makul bir süre verilerek “bilirkişi tarafından tespit edilecek normal tarifeye göre vergiler dahil ve cezasız kaçak kullanım bedeline ilişkin zararı gidermesi halinde 6352 sayılı Yasa'nın Geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair usulüne uygun bildirimde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma, yetersiz bilirkişi raporuna ve usulüne uygun olmayan ihtara dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Karar başlığına 16/04/2007 olan suç tarihinin 16/04/2010 olarak yazılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1980, Karar No: 2013/20415, Tarih: 23.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/1980 E.  ,  2013/20415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı .... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd. aleyhine 30/04/2010 gününde verilen dilekçe ile muvazaa nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... vekili ve davalılardan ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, muvazaa hukuksal nedeniyle tapu iptal istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının amacı, açtığı dava sonucunda alacağının tahsili olanağına kavuşmaktır. Her ne kadar muvazaalı işlemin saptanması ile birlikte, tapu iptali de istenilmiş ise de; çoğun içinde azın da bulunduğu ilkesi gereğince, muvazaalı işlemin açılan dava yönünden hüküm doğurmamasının istenildiği açıktır. Bu bakımdan, İİK’nun 283. maddesi düzenlemesi yol gösterici niteliktedir. Mahkemece, İİK’nun 283. maddesi hükmü gereğince muvazaalı işlemin iptaline gerek kalmaksızın, davacının dava konusu taşınmazların haczi ve satışını isteyebilmesi yönünde hüküm oluşturulması gerekir. Karar, bu yönü itibariyle yerinde görülmemiştir. Ancak, yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı da gerektirmediğinden, HUMK’nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin son bölümünde yer alan "... oğlu ... adına olan tapu kaydının iptali ile davalı İsa oğlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline" şeklindeki söz dizisinin silinerek yerine “....tapusunun iptaline gerek olmaksızın, İİK 283. maddesi gereğince, davacı ... 'ın, davalı ...'dan olan alacağını karşılayacak tutarda haciz ve satış isteyebilmesine." biçimindeki söz dizisinin yazılmasına; davalıların öteki temyiz itirazlarının yukarıda (1) sayılı bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11032, Karar No: 2009/10669, Tarih: 16.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/11032 E.  ,  2009/10669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın konut aboneliği kapsamında tahsil edilen kanal katkı payı bedeline yönelik alacak isteminden kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 16.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3107, Karar No: 2011/18560, Tarih: 11.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/3107 E.  ,  2011/18560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcının mahsubuna bakiye 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 11/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.