muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14876, Karar No: 2013/6307, Tarih: 30.04.2013

Mahkemece, davaya konu taşınmazın kamulaştırılmış orman, orman rejimine alınmış yer yada orman olarak ağaçlandırılacak yer statüsünde olmadığı, zilyetlikle edinilebilecek

..//..

-4-

2012/14876-2013/6307

yer niteliğinde olup, keşif sonrasında düzenlenen ilk raporda bu yönde farklı görüş açıklanmış olmakla beraber diğer teknik raporlar birlikte değerlendirildiğinde, taşınmazın zilyetlikle edinme koşulunu gerektiren imar ve ihya edilmek suretiyle 20 yıl süreyle çekişmesiz ve aralıksız malik sıfatıyla babası ve ondan sonra davacı tarafından zilyet olarak kullanıldığının kabul edildiği, taşınmazın zilyetlikle edinim koşulları oluştuktan sonra imar planı içine alınmasının da sonuca etkili olmayacağı göz önünde bulundurularak yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak az yukarıda ayrıntıları ile açıklanan gerekçeli ve hüküm vermeye yeterli 05.07.2006 tarihli bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın bütün olarak tarım arazisi niteliği taşımadığına ilişkin sonuç, dava dışı gerçek kişi tarafından açılmakla birlikte dava konusu taşınmazın niteliğinin belirlenmesi açısından önem arzeden ve 05.07.2006 tarihli raporu destekleyen ...1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 12.12.2000 tarih ... Esas 2000/867 Karar sayılı dosya içerisinde bulunan 30.11.1998 tarihli bilirkişi raporunda toprak yüzeyinin doğal olarak yabani otlarla kaplı olduğu, toprak yüzeyinde kazandırıcı zamanaşımının tamamlandığını gösterebilecek hiçbir bina, tesis veya ağaç bulunmadığı ve toprağın bu hali ile tarım toprağı niteliği arzetmediğine ilişkin belirleme karşısında taşınmazın imar ihya edildiğinin kabulü mümkün değildir. Taşınmazın niteliğinin tam belirlenemeyeceği açıklandıktan sonra dava konusu parselin bir kısmı üzerinde insan eli ile bir takım faaliyetler yürütüldüğüne ilişkin kanı ile taşınmazın imar ihya edilmiş olduğu ve dolayısıyla davacı lehine kazanmayı sağlayan koşulların oluştuğundan söz edilemez. Az yukarıda açıklanan ilmi ve hukuki gerekçeleri içeren raporlardaki belirlemelere itibar edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken soyut tanık beyanları ile bir takım varsayım ve yorumlardan hareketle düzenlenen raporlara değer verilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekili ile davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı görülen hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollaması ile HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 990,00 TL Avukatlık Ücreti'nin davacı taraftan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalı Hazine ve Çayırova Belediyesi'ne verilmesine

taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK’nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 8.055,75 TL peşin harcın istek halinde davalı ... Başkanına iadesine 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7521, Karar No: 2016/13808, Tarih: 17.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/7521 E.  ,  2016/13808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet-Çeyiz Eşya Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından; tamamı yönünden, davacı-karşı davalı kadın tarafından ise katılma yoluyla kusur belirlemesi, tazminatlar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 17.10.2016 günü duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı ... ve vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davacı-karşı davalının tüm, davalı-karşı davacının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen ilk hüküm Dairemizce , "davalı-karşı davacının Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesinin kapsamında kalan maddi ve manevi tazminat istekleri hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi" gerekçesiyle bozulduğu ve mahkemece bozmaya uyulduğu halde, davalı-karşı davacının maddi ve manevi tazminat istekleri yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeplle ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1.350,00 TL vekalet ücretinin, ...'den alınarak ...'e verilmesine, aşağıda yazılı harcın ...'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 143.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç yatırılmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran ...'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğine karar verildi. 17.10.2016 ( Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/5222, Karar No: 2014/4225, Tarih: 18.06.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/5222 E.  ,  2014/4225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ...... ile davalı ..... ... Baştabipliği arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 21.02.2013 gün ve 2011/73-2013/27 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık temizlik hizmet sözleşmesinden kaynaklandığından kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek13. Hukuk Dairesi'ne aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19827, Karar No: 2014/9656, Tarih: 15.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/19827 E.  ,  2014/9656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2012/54300

MAHKEMESİ : Seydişehir Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/01/2012

NUMARASI : 2011/319 (E) ve 2012/12 (K)

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılan ile sanığın kardeş oldukları ve aralarında geçmişten beri devam eden arazi meselesinden kaynaklı husumet bulunduğu, bu nedenle sanığın Bostandere Kasabası Tekkeönü mevkinde katılana ait tarlada bulunan tulumbayı kırdığı, üç adet ağacı balta ile kestiği ve yine burada bulunan serayı tahrip edip zarar vererek atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda,

1-Sanığın Bostandere Kasabası Tekkeönü mevkiinde katılana ait tarlada bulunan tulumbayı kırması, üç adet ağacı balta ile kesmesi ve yine burada bulunan serayı tahrip edip zarar vermekten ibaret olan eylemlerinin TCK'nın 44. maddesi uyarınca aynı yasanın 152/1-c maddesinde düzenlenen nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde her iki suçtan hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

Mala zarar verme suçundan kurulan hükümde sanık ile katılanın ayrı konutlarda yaşayan kardeş olmaları sebebiyle TCK'nın 167/2. maddesi gereğince cezada indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11533, Karar No: 2011/7321, Tarih: 26.05.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/11533 E.  ,  2011/7321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Sanık hakkında ormandan eski tarlasına katmak için ormandan ... serisi ... tarla ve Dervişin yeri mevkilerinden yeni açma yaparak yer kazandığı iddiası açılan kamu davasında, her iki yerde ayrı ayrı yapılan keşifler sonrası düzenlenen orman bilirkişi raporları ile fenni bilirkişi roparları arasında yerlerin mesahası konusunda farklılık oluşması ve her iki orman bilirkişisinin de yerlerin yeni açma olup orman örtüsü tahribatı yapıldığını bildirmesine rağmen ormanda işgal ve faydalanma suçundan hüküm kurulması sebebi ile konunun tam aydınlanabilmesi için mahallinde yeniden orman mühendisleri ve harita mühendisinden oluşacak üç kişilik bilirkişi heyeti ile her iki yerde birlikte tutanak mümzisi...'ın yer gösterimi ile keşif yapılıp, sanık hakkında iki ayrı zapta konu yerin suç tarihi itibariyle memleket haritası amenajman planı ve hava fotoğrafları kesinleşmiş ise arazi kadastro haritası itibariyle orman olup olmadığı, mesahaları ve aynı bölme içinde kalıp kalmadıkları, orman ise suç tarihi itibariyle yerlerin açma mı yoksa işgal ve faydalanmada bulunma eylemine uyduğu tam olarak araştırılarak sonucuna nazaran hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken bu yönlerden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 26.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/514, Karar No: 2024/4707, Tarih: 29.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/514 E.  ,  2024/4707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/148 Esas, 2021/378 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kütahya 3. İş Mahkemesinin 14.06.2021 Tarihli ve 2021/67 Esas, 2021/94 Karar Sayılı Kararı

İşin yapıldığı ve işverenin ilgili şubesinin bulunduğu yer mahkemesi yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B....22. İş Mahkemesinin 02.11.2021 Tarihli ve 2021/418 Esas, 2021/378 Karar Sayılı Kararı

Dosyanın incelenmesinde davacının 18.06.1998-16.04.2012 tarihleri arasında...Kuyumculuk San. ve Tic. Ltd. Şti. isimli şirkette fiilen çalıştığını iddia ettiği, ancak ...'nün 22.11.2021 tarih OÖ/2011/192 sayılı Sosyal Güvenlik Denetmenliği Raporu ile davacının söz konusu fiili çalışmalarının tespit olunamadığından iptal edildiği, davacının sigorta bildiriminin yapıldığı iş yerinin bulunduğu yerin Kütahya olduğu, her ne kadar söz konusu şirketin İstanbul'da şubesi olduğu belirtilmiş ise de, davacının şirketin...ilinde olan şubesinde "de" çalıştığını beyan etmesi karşısında...ilindeki çalışmaları için adli yardımlaşmada bulunulabileceği, nitekim, kesin olmayan yetki kuralı gereği iptal işlemini yapan yerin ve davacının sigortalılık sicil dosyasının tutulduğu yerin Kütahya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Kanunu’nun 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Hakkında Kanun'un (7036 sayılı Kanun) “Yetki” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

" İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Şubeler ve tüzel kişilerle ilgili davalarda yetki” başlıklı 14 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

“Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

1. Dosya kapsamından, uyuşmazlığın hizmet tespiti istemine ilişkin olduğu, dava dilekçesi ve dosya kapsamından kesin yetkinin söz konusu olmadığı anlaşılmaktadır.

2. Hizmet tespiti istemine ilişkin davalarda yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığına göre, yetkili mahkeme birinci olarak 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince işin (hizmetin) yapıldığı yer mahkemesi, ikincisi, yine 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi ile genel yetki kuralını düzenleyen 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince işverenin (davalının) ikametgahı mahkemesi, üçüncüsü genel yetki kuralını düzenleyen 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince Sosyal Güvenlik Kurumu'nun merkezi bulunduğundan Ankara Mahkemeleri, dördüncüsü ise 6100 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi gereğince hizmetin geçtiği yerin bağlı olduğu Sosyal Güvenlik Kurumu şubesinin bulunduğu yer mahkemesidir.

3. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

3. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

4. 7036 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin ikinci fıkrası "Hizmet akdine tabi çalışmaları nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talebi ile işveren aleyhine açılan davalarda, dava Kuruma resen ihbar edilir. İhbar üzerine davaya davalı yanında ferî müdahil olarak katılan Kurum, yanında katıldığı taraf başvurmasa dahi kanun yoluna başvurabilir. Kurum, yargılama sonucu verilecek kararı kesinleştikten sonra uygulamakla yükümlüdür.” düzenlenmesini içermektedir. Söz konusu madde ile hizmet tespit davalarının Sosyal Güvenlik Kurumuna ihbar edilmesi mecburiyeti getirilmek suretiyle Kurumun yasal hasım olarak gösterilmesi yerine, işveren yanında feri müdahil olarak katılması öngörülmüş ve bu arada taraf olmaktan çıkartılarak hükmün infazında görevli olarak, kendine özgü bir statü ile yanında katıldığı taraf başvurmasa dahi ondan bağımsız olarak kanun yoluna başvurabilmesi mümkün kılınmıştır. Ne var ki, anılan yasal düzenleme ile Sosyal Güvenlik Kurumu, taraf olmaktan çıkartıldığı için, bir davanın taraflarının bu sıfatla yapabileceği usuli işlemlerden olan yetkisizlik itirazında bulunabilme hakkının varlığını söylemeye olanak yoktur.

5. Somut olayda, feri müdahil konumunda olan Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin yetki itirazında bulunduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı Kütahya 3. İş Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Kütahya 3. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16816, Karar No: 2018/13989, Tarih: 07.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/16816 E.  ,  2018/13989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç ttarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda yer alan suça sürüklenen çocuklar hakkında düzenlenen farik mümeyyiz raporunda yalnızca ''işyerinden hırsızlık'' suçundan değerlendirme bulunduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocukların gece vakti birden fazla kişi ile birlikte iş yeri dokunulmazlığının ihlali fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin gelişip gelişmediğine ilişkin doktor raporu aldırılmaması ve zorunlu olduğu halde suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında işledikleri suça ilişkin olarak sosyal inceleme raporu aldırılmadan hüküm kurulması,

2-Hırsızlık suçundan kurulan hükümde suça sürüklenen çocukların müştekiye iade de bulunmadıkları halde, etkin pişmanlık sebebiyle cezalarından indirim yapılması,

3-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin beyanına göre işyerinden 40,00-50,00 TL para çalan suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının TCK'nın 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilirken dosyadaki bilgi ve belgelerden yeterli mali geliri bulunmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuklar hakkında hangi gerekçelerle adli para cezası tercih edildiğinin gösterilmemesi,

5-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11 ve 5237 sayılı TCK’nın 31. maddeleri uyarınca çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin; 12 yaşını doldurmamış çocuklar ile aynı maddenin ikinci fıkrasına göre işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayan ya da davranışlarını yönlendirme yeteneği yeterince gelişmemiş 12-15 yaş grubunda bulunan çocuklar hakkında uygulanması olanağının bulunduğu gözetilmeyerek, ceza sorumluluğu bulunan ve mahkumiyet kararı verilen suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5/1-d maddesi uyarınca sağlık tedbirine hükmolunması,

6-Bazı duruşma celselerinin CMK'nın 185 maddesine aykırı şekilde kapalı yerine açık yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiilerinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın muhafazasına, 07.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.