muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/95, Karar No: 2013/434, Tarih: 05.11.2013

Yukarıda açıklanan nedenlerle müdahilin oluşa ve dosya içeriğine uygun düşen fiilin işleniş nedenine ilişkin beyanlarına da itibar edilerek sanığın gasp amacıyla adam öldürmeye teşebbüs ve gasp suçuna teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine, eylemin kasten adam öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesi ve gasp suçundan da sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle verilen bozma kararı isabetli değildir” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece 26.12.2012 gün ve 4377-9969 sayı ile; oyçokluğuyla itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın nitelikli kasten öldürme ve yağma suçlarına teşebbüsten cezalandırılmasına karar verilen somut olayda, Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin yağma amacıyla kasten öldürmeye teşebbüs ve yağma suçuna teşebbüsü oluşturup oluşturmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Jandarma tarafından düzenlenen 25.09.2008 tarihli tutanakta, 25.09.2009 günü saat 20.00 sıralarında Türkmenkarahüyük köyünde silahlı yaralama olayı olduğunun bildirilmesi üzerine olay yerine gidildiğinde köyün girişinde bulunan köprü üstünde ......çekici ve ....... plakalı Mercedes marka tırın ön kısmında şoför mahallinde H. Ö.'in uzanmış bir şekilde yattığının ve karın bölgesinde silahla yaralanmış olduğunun görüldüğü, H. Ö.ile yapılan ilk görüşmede ..... Şeker Fabrikasından Karapınar ilçesine gitmek için çıktığını, şeker fabrikasının kenarında bir şahsın durduğunu, ona Karapınar ilçesine kestirme nasıl gidilebileceğini sorduğunu, şahsın kendisinin de o tarafa gideceğini ve "beni de alır mısın" dediğini, bunun üzerine bu şahsı da alarak yola çıktığını, olay yerine geldiğinde şahsın belinden bir tabanca çıkartarak kendisine doğru tutup üzerinde bulunan paraları çıkarmasını istediğini, bunu yapmaması üzerine kendisini vurduğunu, bu şahsın adını bilmediğini, siyah takım elbise giydiğini, saçının önünün kel ve kalan bölümünün geriye taralı, 18-22 yaşlarında, 1.65-1.70 boylarında olduğunu beyan ettiğinin ve şahsın ambulansla hastaneye kaldırıldığının belirtildiği,

Katılan H.Ö.'in hastanede tedavi gördüğü ve kolluk tarafından olayı gerçekleştiren failin tespitine çalışıldığı dönemde Jandarmaya 23.10.2008  tarihinde telefonla; 25 Eylül 2008 günü saat 20.00 sıralarında Türkmenkarahüyük köyünün girişinde kamyon şoförü H. Ö.'i yaralayan şahsın ...... köyünden R.oğlu 1990 doğumlu G. G. isimli şahıs olduğu, bu şahsın olaydan sonraki gün köyden ayrılarak Konya iline gittiği ve köye yaklaşık 10 günde bir geldiği, gelse bile gece geç saatlerde gelip ertesi sabah erken saatlerde köyden ayrılarak Konya iline gittiği, ayrıca bu şahısta Çek Vızor marka bir tabancanın olduğu, şahsın serserivari hayat sürdürdüğü, bu tür olayları yapma ihtimalinin çok yüksek olduğu hususlarının ihbar edildiği,

Hastanede tedavisi tamamlanan katılan H. Ö.'in taburcu olması üzerine kolluk tarafından alınan 06.11.2008 tarihli ifadesinde; 25.09.2008 günü saat 19.30 sıralarında kendisine ait olan ...... plakalı tır ve çekici ile Çumra Şeker Fabrikasından Karapınar’a gitmek üzere yola çıktığını, fabrikadan çıkar çıkmaz köşede yol kenarında bekleyen bir genç gördüğünü,  yaklaşıp durduğunu ve Karapınar ilçesine nasıl gidebileceğini sorduğunu, kendisinin de oraya gideceğini ve yol gösterebileceğini söylediğini, kabul ederek aracına aldığını, ......köyü istikametine doğru gitmeye başladıklarını, havanın karardığı esnada ....... köyü köprüsüne geldiklerini, bu kişinin kendisine yolun tam ortasında durmasını ve ineceğini söylemesi üzerine durduğunu, inmek üzere kapıyı hafif olarak açıp araladığı sırada belinden 7,65 çapında markasının Baretta olduğunu bildiği küçük bir tabanca çıkardığını, kendisine doğrultarak “çıkar lan paraları” dediğini, kendisinin “yav hemşerim ne parası” diye cevap verdiğini, ancak dinlemeden  ateş etmeye başladığını, merminin birisinin koluna diğer ikisinin de karın bölgesine isabet ettiğini, toplamda 3 el ateş ettiğini, daha sonra da hemen araçtan inip hiçbir şey almadan ...... istikametine kaçtığını, bu şahıs esmer, 1.65-1.70 cm boylarında, ince uzun yüzlü, saçları geriye taralı ve seyrek 18-20 yaşlarında bir genç olduğunu,  bu şahısla yol boyunca pek bir şey konuşmadığını, ancak ilk bindiğinde Karapınar yolunu tarif ettiğini, bir de pancar sökümü yapmaktan bahsettiğini, onun dışında başka bir şey konuşmadığını ve sessiz durduğunu, şahsın konuşma tarzı ve şivesinin kendi yörelerini andırdığını, kanaatine göre buralı birisi olduğunu, şivesinin doğulu veya batılı şivesine benzemediğini, konuşmasında pelteklik veya benzeri bir arızanın olmadığını,  düzgün Anadolu şivesi ile konuştuğunu, yol boyunca cep telefonu ile hiç görüşmediğini, hatta telefonunun olup olmadığını bilmediğini, üzerinde siyah ceket, pantolon ve içinde ise beyaz gömlek olduğunu, gömleğin üzerinde dikine kırmızı çizgiler olan desen bulunduğunu, elinde, yüzünde veya görünür bir yerinde herhangi bir iz veya ayırt edici bir şey olmadığını, saat yüzük, kolye, zincir veya herhangi bir takı malzemesinin de olmadığını, kendisini vuran bu şahsı bir daha görse kesin tanıyacağını ve  o olup olmadığını kesinlikle çıkartacağını beyan ettiği,

Katılanın kolluk tarafından ifadesinin alınmasının ardından Cumhuriyet savcısının talimatıyla aynı gün olayı gerçekleştiren kişinin robot resmi anlatımı doğrultusunda çizdirilmiş olup, robot resmin sanık ile büyük bir benzerlik gösterdiğinin görüldüğü,

Sanığın yakalanması için 17.11.2008 ve 18.11.2008 tarihlerinde köyündeki evine gidildiği ancak bulunamadığı, bir gün sonra 19.11.2008 tarihinde sanığın kendiliğinden gelip kolluğa teslim olduğu,

19.11.2008 tarihinde usulüne uygun olarak gerçekleştirilen teşhis işleminde, katılan H. Ö.'in kendisine gösterilen beş kişi arasından sanık G. G.'ü tereddütsüz olarak teşhis ettiği,

Sanığın yakalanması için 17.11.2008 ve 18.11.2008 tarihlerinde köyündeki evine gidildiği ancak bulunamadığı, bir gün sonra 19.11.2008 tarihinde sanığın kendiliğinden gelip kolluğa teslim olduğu,

19.11.2008 tarihinde usulüne uygun olarak gerçekleştirilen teşhis işleminde, katılan H. Ö.'in kendisine gösterilen beş kişi arasından sanık G. G.'ü tereddütsüz olarak teşhis ettiği,

Katılanın teşhis işlemi sonrasında alınan beyanında; kendisini vuran ve teşhis ettiği şahsı ismen tanımadığını ve daha önce kendisini hiç görmediğini, olay tarihinde şeker fabrikasından yük almak için Çumra'ya geldiğini, yük alamadığından dolayı geri dönmek için saat 19.00 civarında ramazan olması sebebiyle iftarı yaptıktan sonra Çumra Şeker Fabrikasından hiç beklemeden yola çıktığını, çıkış istikametine doğru yolun sağında biraz ileride bugün Cumhuriyet Başsavcılığında teşhis ettiği sanığın yolun kenarında beklediğini, sanığın yanında Karapınar yolunu sormak için aracıyla durduğunu, sanığın "ben de oraya gidiyorum" demesi üzerine kendisinin de "beraber gidelim" dediğini ve sanığın aracına bindiğini, yaklaşık 20 ila 30 kilometre gittikten sonra olay yerinde bulunan köprünün önüne geldiklerinde sanığın ineceğini söyleyerek aracı durdurmasını istediğini, köprünün üzerinde durduğunu,  sanığın aracın kapısını açtığını ve bu esnada elini sağ tarafına doğru götürerek bir silah çıkardığını, silahın mermisini ağzına verdiğini ve kendisine "çıkar lan parayı" dediğini, kendisinin "ne parası" demeye kalmadan sanığın silahı ateşlediğini,  ilk ateşlemesinde sağ kolundan yaralandığını, daha sonra hiç durmadan iki el daha ateş ettiğini,  bu ateş sebebiyle sağ böbrek tarafından yaralandığını, sanığın daha sonra aracından inerek ve koşarak olay yerinden uzaklaştığını, daha sonra olay yerine Jandarma ve ambulans geldiğini, bunları hayal meyal hatırladığını, teşhis sırasında kendisine gösterilen beş kişi arasından kendisine vuran kişiyi kesin olarak teşhis ettiğini, hiçbir şüphesinin olmadığını, olay sırasında sanığın üzerinde teşhis sırasında da üzerinde olan siyah çizgili takım elbise olduğunu söylediği,

Anlaşılmaktadır.

Jandarma tarafından düzenlenen 26.09.2008 tarihli olay yeri inceleme tutanağında; ... HA 702 plakalı dorsenin iç şoför mahallinde yapılan kontrolde gaz pedalının altında bir adet ve aracın göğsü üzerinde de iki adet 7.65 mm çapında boş kovanın bulunduğu, aracın vites kolu ve motor muhafazası üzerinde kan lekelerinin tespit edildiği, araçta misafir koltuğu üzerinde 22 adet kıl tespit edilerek delil poşetlerine alındığı, parmak izi incelemesinde ise kül tablası ve cam su bardağı üzerinde, ön cam iç kısımda, pet şişe üzerinde parmak izine rastlandığı belirtilmiş, ancak bunların hiçbirisi ile sanık ilişkilendirilememiştir.

Jandarma Kriminal Labaratuvarı tarafından düzenlenen raporlarda;

Jandarma Kriminal Labaratuvarı tarafından düzenlenen raporlarda;

-Çekicinin şoför mahallinden alınan kül tablasındaki parmak izlerinin mukayeseye elverişli olmadığı, aracın şoför mahallindeki su bardağı üzerinden alınan parmak izlerinin sanık ve mağdura ait olmadığı, pet şişe üzerinde alınan parmak izinin mağdur H. Ö.'e ait olduğu, diğer parmak izlerinin teşhise elverişli olmadığı,

-Araç içinde bulunan üç adet 7.65 mm çaplı kovanın tek bir silah ile atıldığı,

-Olay yerinden elde edilen kan numunelerinde herhangi bir DNA profili elde edilemediği için kime ait olduğu konusunda inceleme yapılamadığı, bez parçasındaki kanın ise katılan H. Ö.'e ait olduğunun tespit edildiği belirtilmiştir.

Katılanın Meram Tıp Fakültesi tarafından düzenlenen adli raporunda; karın bölgesindeki üç adet ateşli silah yaralanmasının hayati tehlikeye yol açtığı ve bu yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği tespit edilmiştir.

Katılan mahkemede; Konya'nın yabancısı olduğunu ve şoförlük yaparak geçimini temin ettiğini, olay günü Çumra Şeker Fabrikasına yük getirip boşalttıktan sonra Karapınar'a döneceğini, ramazan olduğu için iftarını yeni açarak yola çıktığını, havanın  yeni karardığını, hangi yoldan gideceğini bilemediği için yol üzerinde gördüğü sanığa yolu sorduğunu, sanığın kendisine oraya gideceğini söyleyerek arabasına bindiğini, tahminen 20 km kadar gittikten sonra sanığın inmek istediğini söylemesi üzerine indirmek için durduğunu, sanığın kapıyı açıp indiği sırada "çıkar lan paraları" diye bağırdığını, kendisinin ne olduğunu anlayamadığını, "ne parası" dediği esnada çıkardığı bir tabancayla kendisine üç el ateş ettiğini ve kendisini bırakıp kaçtığını, olay öncesinde sanık ile birbirlerini tanımadıklarını, araç içerisinde sanıkla gelişi güzel şeyler konuştuğunu, sanığın şüpheli bir durumu olmadığını, sanığın silahla ateş etmesi sonucu üç mermiyi de karnından aldığını, birisinin kolundan çıkarak karnına girdiğini, çok uzun sürede hastanede tedavi gördüğünü, sanığın ne ateş etmeden önce ne ateş ettiği sırada ne de daha sonra herhangi bir para ve eşyasını almadığını, sanığın hemen ateş etmeyip para istemekte ısrarlı davranması halinde üzerindeki tüm parayı korkusundan vereceğini, üzerinde 1.000 Lira civarında parası olduğunu, ancak sanığın buna fırsat vermeden ateş ettiğini, olayın failinin şu anda huzurda bulunan sanık olduğunu, bundan emin olduğunu ve  tereddütünün bulunmadığını, boy, yaş kilo gibi fiziki özelliklerinin de de zaten uyduğunu, sanığın elinde gördüğü silahın 7,65 çaplı olduğunu tahmin ettiği bir tabanca olduğunu, olayın heyecanıyla sanığın sesini  hatırlayamadığını ifade etmiş,

Sanık G.G. gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasında suçlamaları kabul etmemiş ve olayı gerçekleştiren kişinin kendisi olmadığını savunmuştur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık G.G. gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasında suçlamaları kabul etmemiş ve olayı gerçekleştiren kişinin kendisi olmadığını savunmuştur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

İncelemeye konu dosyada sanığın tüm aşamalarda eylemi kendisinin gerçekleştirmediğini savunmasına ve  suçun sanık tarafından işlendiğini gösteren başkaca maddi delil bulunmamasına karşın, katılanın olayın hemen ardından yaralı vaziyette kolluğa olayın gerçekleşme şekline ilişkin söylediği ve tutanağa geçirilen anlatımından başlayarak aşamalarda değişmeyen, birbiriyle uyumlu ve tutarlı ifadeleri, sanığın henüz yakalanmadığı dönemde alınan beyanlarında sanığın fiziki özellikleriyle uyumlu eşgal bilgilerini vermesi, katılanın anlatımı ve yönlendirmesiyle çizdirilen robot resmin sanıkla büyük benzerlik göstermesi, katılanın sanığı beş kişi arasından tereddütsüz olarak teşhis etmesi hususları gözönüne alınarak, katılanı olay tarihinde silahla üç el ateş ederek öldürmeye teşebbüs eden kişinin sanık olduğu yerel mahkeme tarafından kabul edilmiş, dosya içeriğiyle de uyumlu olan bu kabul Özel Dairece de  isabetli bulunmuştur.

Dosya kapsamında, sanık tarafından da doğrulandığı üzere olaydan önce sanıkla birbirlerini  tanımayan katılanın, sanığa iftira edip, suç atması için herhangi bir nedenin bulunmadığı da nazara alındığında, bir yandan katılanın iddialarının bir kısmına itibar edilerek kasten öldürme suçuna teşebbüs eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği kabul edilirken, diğer taraftan bir kısmına itibar edilmeyerek eylemin yağma suçunun işlenmesi amacıyla gerçekleştirildiğinin kabul edilmemesi ve bunun "tarafların söylemediği ve bilinmeyen bir nedene" dayandırılması açıkça çelişki oluşturduğu gibi, delillerin takdirinde de hatalı değerlendirme niteliğindedir. Zira, hukuka uygun yöntemlerle elde edilmiş, akla, bilime ve mantığa uygun, inandırıcı nitelikteki delillerle hüküm kurulması yerine, sanık tarafından bile ileri sürülmeyen varsayımlara dayanılarak sonuca ulaşılması ceza muhakemesinin amacına aykırıdır.

Bu nedenle, yerel mahkemece sanığın suç tarihinde yağma suçunu işlemek amacıyla katılanı kasten öldürmeye teşebbüs ettiği kabul edilerek, nitelikli kasten öldürme ve yağma suçlarına teşebbüsten cezalandırılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, itirazın kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan onüç Genel Kurul Üyesi; “itirazın reddine karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşıoy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 27.04.2012 gün ve 3544-3282 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3-Usul ve kanuna uygun bulunan Konya 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 21.10.2009 gün ve 147-285 sayılı kararının ONANMASINA,

Çoğunluk görüşüne katılmayan onüç Genel Kurul Üyesi; “itirazın reddine karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşıoy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 27.04.2012 gün ve 3544-3282 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3-Usul ve kanuna uygun bulunan Konya 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 21.10.2009 gün ve 147-285 sayılı kararının ONANMASINA,

4-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2013 günü yapılan birinci müzakerede gerekli çoğunluk sağlanamadığından,    05.11.2013 günü yapılan ikinci müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15035, Karar No: 2011/1943, Tarih: 17.02.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/15035 E.  ,  2011/1943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı-K.Davalı vekili tarafından, davalı-k.davacı aleyhine 30.04.2007 ve 12.12.2007 gününde verilen dilekçeler ile elatmanın önlenmesi ve kal, karşı dava temliken tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; birleşen davanın kabulüne, asıl davanın reddine dair verilen 14.10.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 242 ada 2 sayılı parselin maliki olduğunu, komşusu olan davalının taşınmazının çapı içerisinde kalan bir kısım yere toprak doldurarak perde beton attığını, ayrıca binasına komşuluk hukukuna aykırı olarak pencere açtığını, haksız elatmanın önlenmesini, komşuluk hukukuna aykırı olarak açılan pencerelerin kapatılmasına, yığma toprak ve perde betonlarının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı birleşen davasında, Türk Medeni Kanununun 725.maddesine dayanarak temliken tescil isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, birleşen davanın kabulüne, taşınmazın 29.21 m2’den ibaret bölümünün ifraz edilerek 14 sayılı parsele ilavesi suretiyle davalı ve birleşen davanın davacısı adına tesciline, asıl davanın ise reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ve birleşen davanın davalısı temyiz etmiştir.

Bilirkişilerin 04.06.2007 tarihli rapor ve krokisine göre, davalı ve birleşen davanın davacısının maliki olduğu 14 sayılı parselin üzerindeki binanın, davacının 2 sayılı parseline taşkın kısmı (A) harfi ile gösterilen 9,81 m2’lik bölümdür. Krokide (B) ve (C) harfleri ile ve ... renkle gösterilen yerler ise 14 sayılı parsel malikinin 2 sayılı parselin çapı içerisinde kalan bölümlere duvar yapmak suretiyle elattığı yerlerdir. Davalı ve birleşen davanın davacısının, 2 sayılı parselin çapı içinde kalan (B) ve (C) harfli yerlere elatmasının hiçbir haklı nedeni yoktur. Dolayısıyla, bu bölümlerle ilgili asıl davadaki isteğin kabulü gerekirken reddedilmiş olması doğru değildir.

Öte yandan, yine asıl davada, davalının binasına komşuluk hukukuna aykırı şekilde pencere açtığı da ileri sürülerek talepte bulunulmuştur. Mahkemece, bu istemin de incelenerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken talep ve dava olduğu halde bu konuda olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmaması da doğru değildir.

Asıl dava davacısının, birleşen davanın kabulüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Öte yandan, yine asıl davada, davalının binasına komşuluk hukukuna aykırı şekilde pencere açtığı da ileri sürülerek talepte bulunulmuştur. Mahkemece, bu istemin de incelenerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken talep ve dava olduğu halde bu konuda olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmaması da doğru değildir.

Asıl dava davacısının, birleşen davanın kabulüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Bu tür davalarda, davanın kabulü için imar mevzuatına göre taşkın kısmın ifrazının mümkün olması gerekir. Belediye encümeninin 31.03.2010 tarihli kararına göre, ifraz ancak 2 ve 14 no’lu parsellerin krokisinde gösterilecek şekilde birleştirilmesi, sonra da krokisinde gösterilen yol bölümünün terk edilmesi, bundan sonra da taşınmazın ifrazı halinde olanaklıdır. Ne var ki mahkemece, encümenin koşullu ifraz kararı dikkate alınmamış, doğrudan tecavüzlü kısmın asıl davanın davacısı adına olan tapu kaydından iptali ile, bu bölümün 14 sayılı parsele ilavesi suretiyle tesciline karar verilmiştir.

Mahkemece, kurulan hükümde olduğu gibi ifrazın yapılıp yapılamayacağı yetkili merciden sorulup saptanmadan ve belediye encümeninin kararına yanlış anlam verilerek birleşen davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığı gibi, yapının taşkın bölümü dışındaki kısımların da yasal koşullar oluşmadan, birleşen davanın davacısı adına tescili de yerinde değildir.

Karar, bütün bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 17.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8655, Karar No: 2024/10794, Tarih: 17.10.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/8655 E.  ,  2024/10794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/325 E., 2016/603 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin tehdit suçuna yönelik olduğu; ayrıca müşteki sanık ...'ın söylediği ''Ben kimseyi öldürmem sana az önce söyledim yapacaklarımı..... Israrla çok canımı yaktın ... şimdi sıra senin canını yakmakta'' şeklindeki sözlerinin ve müşteki şüpheli ... 'un “..Sana Kuşadasını dar edeceğim, başına gelecek her taşı benden bil '' şeklindeki sözlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun)106/1 (1.cümle) maddesi kapsamında kaldığı ve atılı suçun şikayete tabi olmadığı tespit edilerek yapılan incelemede;

Müşteki sanıklara yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 106/1-1. maddelerinde düzenlenen tehdit suçunun gerektirdiği cezanın alt ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 06.05.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak müşteki sanıklar

hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 17.10.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4612, Karar No: 2016/5835, Tarih: 06.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/4612 E.  ,  2016/5835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 321,96 TL maddi ve 600 TL manevi tazminat ile 400 TL ceza dosyasındaki vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine.

Davacı vekilinin 27.11.2013 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan soruşturma sonunda üzerine atılı suçla ilgili olarak hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 2013/93467 Soruşturma sayılı ceza dosyasının incelenmesinde; şüphelinin (davacının) uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonunda hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, tazminat davasının 27.11.2013 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacının hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ceza dosyasında kendisini vekille temsil ettirdiğinin anlaşılması karşısında, bu konuda davacının açık talebi de gözetilerek, kararın verildiği 08.10.2013 tarihinden önce, 04.10.2013 tarihinde tanzim edilen serbest meslek makbuzu üzerindeki 4.000 TL vekalet ücretinin davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken, kararın verildiği tarihte geçerli Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi üzerinden hesaplanan 400 TL vekalet ücretinin ödenmesine karar verilmesi,