muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/31505, Karar No: 2018/19299, Tarih: 08.11.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/31505 E.  ,  2018/19299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A) Sanık hakkında yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

B) Sanık hakkında tehdit ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın adli sicil kaydındaki Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/63 Esas- 2005/135 Karar sayılı ilamında verilen mahkumiyet hükmünden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemiş olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamamış ve sanığın haksız tahrik koşulları altında suç işlediği konusunda hiçbir iddia ve delil olmadığı halde temyiz incelemesi yapılmayan yaralama suçundan tahrik hükümleri uygulanmış ise de, uygulama koşulları oluşmadığından tehdit suçu yönünden de TCK'nın 29. maddesinin uygulanması gerektiği yönünden de tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Başkaca nedenler yerinde de görülmemiştir. Ancak;

1) Tehdit suçu yönünden; sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi ve olaya ilişkin tanık bulunmaması karşısında, mağdurun beyanına neden üstünlük tanındığı karar yerinde tartışılıp açıklanmadan yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

2) 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçu yönünden;

a) Dosyada bulunan Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuvarları Dairesi Başkanlığı tarafından hazırlanan rapora göre, davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde gaz dağılımını temin eden gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma kurşun metal küre geçebileceği, silahın ses ve gaz fişeklerinden tadil özel şekil ve nitelikteki atabilecek nitelikte bulunduğu, silahın teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin tespit edilmemesi, sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ayrıca sanığın da silahın kuru sıkı silah olduğunu tabancanın mermi attığını bilmediğini savunması karşısında, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi,

b) Para cezalarının toplanmasına ilişkin hüküm içermeyen 5237 sayılı TCK’na aykırı olarak hapisten çevrilen ve gün adli para cezalarının toplanması,

b) Para cezalarının toplanmasına ilişkin hüküm içermeyen 5237 sayılı TCK’na aykırı olarak hapisten çevrilen ve gün adli para cezalarının toplanması,

c) Gün adli para cezasının TCK’nın 62. maddesi uyarıca indirim yapılarak 375 TL olarak hesaplanmasından sonra bir sonraki maddede yeniden 450 TL olarak hükme bağlanması,

Kanuna aykırı sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16443, Karar No: 2015/5771, Tarih: 13.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/16443 E.  ,  2015/5771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,... Köyü 278 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yeni atık göleti oluşturulması amacıyla aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu bölgenin toprak yapısı, topoğrafik özellikleri, köy ve çevre yerleşim ve ulaşım merkezlerine olan yakınlıkları, köyde ve çevrede mevcut yol, su, elektrik gibi altyapı hizmetleri ile yine bölgeye getirilmiş bulunan okul, postane, sağlık ocağı gibi tüm sosyal imkanlardan yararlanma olanakları ile köy ve çevresinin gelişmişlik durumlarının (Daireye intikal eden diğer dava dosyalarında da açıklanan bu özellikleri dikkate alınarak) dava konusu taşınmazın değerinde %10 oranında objektif değer artışı oluşturacağı gözetilerek kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken bu unsur dikkate alınmadan eksik bedel tespiti doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21021, Karar No: 2021/6092, Tarih: 22.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/21021 E.  ,  2021/6092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun sokak üzerine sabit bir yere kilitlenmeksizin park edilen motosikleti çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu 142/1-e maddesine konu hırsızlık suçunu oluşturmasına rağmen aynı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca cezalandırılması sonucu eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talepleri bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22821, Karar No: 2014/19119, Tarih: 07.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/22821 E.  ,  2014/19119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/275607

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2013

NUMARASI : 2007/1367 (E) ve 2013/276 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Sanığın müştekiye ait park halindeki ve kilitli aracını çalması şekildeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b maddesinde öngörülen suçu oluşturmasına rağmen, aynı Kanunun 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması,

2- Şikayetçinin 11.06.2008 tarihli oturumda suça konu kamyonetini akşamleyin 19.00’da parkettiğini,sabahleyin saat 07.15'sıralarında aracının çalındığını anladığını beyan etmesi karşısında; eylemin gündüzleyin hırsızlık olarak kabulü gerektiği gözetilmeden ve suçun gece sayılan zaman dilimi içinde işlendiğini gösteren kanıtların da neler olduğu açıklanıp tartışılmadan sanık aleyhine yazılı şekilde 5237 sayılı TCY nın 143. Maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5884, Karar No: 2024/8021, Tarih: 26.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/5884 E.  ,  2024/8021 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/677 E., 2023/849 K.

DAVA TARİHİ : 21.07.2020

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/233 E., 2022/57 K.

Taraflar arasında Gaziantep 12. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti davası sonucunda verilen hükme karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Küçükler Yağız ..., Ömer ... ve ...'ye velayeten açılan davada; davacıların Gaziantep'de kurulu Mülhak Gerçiğinlizade ... Efendi Bin... Efendi Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespiti istenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince;Gerciğinlizade Elhac ... Efendi Bin Elhac ... Efendi Vakfına ait vakfiyede "kendisi sağ olduğu müddetçe vakfın mütevellisi kendisi olacaktır. Galle fazlasını da kendisi alacaktır. kendisi öldükten sonra ise galle fazlasını çocuklarının ikili birli olarak alacakları" düzenlemesi bulunduğu, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/39 Esas, 2008/162 Karar sayılı ilamı ile ....'ın Basmacızade Gerciğinlizade Elhac... Efendi Bini Elhac Mehmet Vakfının evladı olduğunun tespit edildiği, davacılar ..., ..., ...'ın babaları Mustafa ile ilamlı evlat ....nın kardeş oldukları gerekçesi ile davanın kabulü ile davacıların Mülhak Gerçiğinlizade ... Efendi Bin ...Efendi Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespitine karar verilmiştir.

Davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/39 Esas, 2008/162 Karar sayılı ilamı ile davacı küçüklerin babaları olan ...'ın kardeşi İnci Dilara Açbay'ın Basmacızade Gerciğinlizade Elhac İbrahim Efendi Bini Elhac Mehmet Vakfının evladı olduğunun tespit edildiği, kaldı ki Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/640 Esas, 2010/475 Karar sayılı ilamı ile küçük davacılar ..., ... ve ...'ın babası ...'ın Gerciğinli Elhaç ..... Efendi bini Elhaç ... Efendi vakfının galle fazlasına müstehak evlatları bulunduklarının tespit edildiği, ilamın Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 30.10.2000 tarihli ve 2000/10881 Esas, 2000/11496 Karar sayılı onama kararıyla kesinleştiği, eldeki davada dosya içerisinde yer alan nüfus kayıtları ile bilirkişi raporundan; vakfiyede batın şartı olmadığı, Vakıfın her evladının hangi kuşakta olursa olsun galle fazlası alabileceği, erkek çocukların munkariz olduğu olgusunun da Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1994/274-877 Esas ve Karar sayılı kararının Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 28.03.1995 tarihli ve 1995/3155-3883 Esas-Karar sayılı ilamıyla onanması sureti ile kesinleştiği anlaşılmakla; davacıların, ilamlı evlat ...'ın oğlu ve İnci Dilara Açbay'ın yeğenleri olduğu anlaşıldığından küçük davacıların davalı vakfın galle fazlasına müstehak vakıf evladı oldukları tespit edilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davalı tarafın yerinde olmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı ... vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler tekrar edilerek iddianın gerçekliğinin çok iyi araştırılması gerektiğini, bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu, raporun davacıların vakfeden ile olan soybağını ve vakfiye şartlarına göre galle fazlasından faydalanmaya ehil olduklarına dair şartlara sahip olup olmadıklarını açıklamaktan uzak olduğunu, sunulan ve re’sen dikkate alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... Müdürlüğün vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

7531 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden Vakıflar Genel Müdürlüğüne iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11984, Karar No: 2018/4007, Tarih: 28.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11984 E.  ,  2018/4007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/06/2016 tarih ve 2011/108-2016/408 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Mersin yöresine ait Kerebiç tatlısının imalatını yapıp önceleri el arabası ile ...ünvanıyla sattığını, daha sonra 1990 yılında bu adla iş yeri açtığını ve faaliyetine devam ettiğini, 2009/58321 sayılı ... markasını 30. sınıfta yer alan emtialar için tescil ettirdiğini ve kullandığını, davalının da müvekkilinin kardeşi olduğunu, kerebiç tatlısının imalatı ve satışını yaptığını, müvekkiline ait markayı her türlü evrak, internet sitesi, tanıtım materyallerinde, işletme adı olarak kullandığını, müvekkili adına tescilli marka ve iş yeri unvanını hiç bir değişiklik yapmaksızın kalitesiz ve hijyeni olmayan ortamlarda imal ettiği ürünlerde kullanarak müvekkilinin ticari itibarini zedelediğini iddia ederek davalının müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabette bulunduğunun tespitine, davalının kullandığı tabelaların sökülmesine, ürün imalat malzemelerinin toplatılmasına ve imhasına, masrafı davalıdan alınarak hükmün tirajı en yüksek beş gazeteden birinde ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kerebiç tatlısını başlangıçta el arabası ile satan ve meşhur eden kişinin tarafların babası Hayrittin Tosunoğlu olduğunu,.... adının da babalarının isminin kısaltmasından geldiğini, ...'nun 1999 yılında vefat ettiğini, bu tarihten sonra davacı ile davalı kardeşlerin birlikte uzun süre çalıştıklarını, müvekkilinin bir çok kez ... markasının tescili için başvuruda bulunduğunu, ancak...’da tatlıcı ve kebapçı olarak tescilli "Hayrı Usta" markasının bulunması nedeni ile taleplerinin reddedildiğini, bu nedenle "Tosunoğlu Hayri" markasının 19/02/2009 tarihinden itibaren 10 yıl süre ile tescil ettirdiğini, müvekkilinin kullanımına uzun süreden beridir ses çıkarmadığını, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 2009/58321 sayılı... ibareli markasının 04/11/2009 tarihinden itibaren koruma altına alındığı, davalının ... ibaresinin markasal olarak kullandığı, davalının 24/11/1998 tarihi itibari ile pastane ve kafe işletmeciliğine başladığı, 29/12/2001 tarihinde işini terk ettiği, 06/11/2002 tarihinde tekrardan başladığı ve 31/12/2004 tarihinde terk ettiği, son olarak 16/06/2008 tarihinde tekrar başladığı ( ... ) ve

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 2009/58321 sayılı... ibareli markasının 04/11/2009 tarihinden itibaren koruma altına alındığı, davalının ... ibaresinin markasal olarak kullandığı, davalının 24/11/1998 tarihi itibari ile pastane ve kafe işletmeciliğine başladığı, 29/12/2001 tarihinde işini terk ettiği, 06/11/2002 tarihinde tekrardan başladığı ve 31/12/2004 tarihinde terk ettiği, son olarak 16/06/2008 tarihinde tekrar başladığı ( ... ) ve

faaliyete devam ettiği, davalı tarafından dosyaya sunulan resimlerde ... Pastanesinin kapı girişinde ...ibaresinin yazıldığı, davalının 24/11/1998 tarihinden beri pastane işletmeciliği yaptığı dönemde "Kerebiççi Hayrı Usta" ibaresini kullandığı kanısının oluştuğu, dinlenen tanık beyanında tarafların babaları vefat edene kadar bu işi yaptıkları, 2008 yılında anlaşamayarak ayrıldıklarının belirtildiği, davacı ile davalının kardeş olması ve aynı sektörde faaliyet gösterdikleri değerlendirildiğinde ...ibaresinin babalarından her iki kardeşe miras kaldığı, bu ibare üzerinde her iki tarafın kullanım hakkının bulunduğu, davalının bu ibareyi marka ve işletme adı olarak 24/11/1998 yılından beri kullandığı, ...ibaresi üzerinde her iki tarafın eşit kullanım hakkının bulunduğu, marka hakkının ihlali ve haksız rekabetin oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1230, Karar No: 2016/239, Tarih: 19.01.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/1230 E.  ,  2016/239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davalılardan ... vekili, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/66 Esas sayılı dosya üzerinden yaptığı kıymet takdiri raporu nazara alınarak sadece maden ruhsatı üzerindeki ihtiyati haczin baki kalarak diğer tüm hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, İhtiyati tedbir kararına itiraza dair ara kararında talebin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine, Mahkeme 08/10/2015 tarihli ara kararında temyizi mümkün olmayan, ancak esas hükümle birlikte temyiz edilebilecek karar olması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar vermiştir. Temyiz isteminin reddine dair kararın yine davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı ...nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu meydana gelen ölüme dayalı manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece verilen ihtiyati hacze ilişkin ara karara davalı şirketçe yapılan itiraz üzerine Dairemizin 15.09.2015 tarihli kararı ile karar bozulmuş, uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda 08.10.2015 tarihli karar ile "davalının temyiz talebinin reddine" karar verilmiş, temyiz talebinin reddine dair kararın şirketçe süresinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, verilen karar "ihtiyati tedbir mahiyetinde ihtiyati haciz" olarak nitelendirilmiş ve bu kararların esas hüküm ile birlikte temyiz edilebeleceği gerekçesiyle yazılı biçimde temyiz isteminin reddina karar verilmiştir.

Temyize konu karar "ihtiyati haciz" mahiyetinde olup temyizi mümkün ve buna göre mahkeme kararının gerekçesi hatalı ise de 24.06.2015 tarihli ara kararın davalı vekiline 15.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, temyizin ise 13.08.2015 tarihinde gerçekleştiği ve böylece temyiz isteminin süresinde olmadığı, mahkeme ara kararı sonucu itibariyle doğru olmakla birlikte gerekçesi yönünden hatalı olduğu anlaşılmakla davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemenin 08.10.2015 tarihli temyiz isteminin reddine dair ara karar gerekçesinin "temyize konu 24.06.2015 tarihli ara kararın davalı vekiline 15.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, temyizin ise 13.08.2015 tarihinde gerçekleştiği ve böylece temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmakla temyiz isteminin süreden reddine" biçiminde düzeltilmesine ve kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'ne yükletilmesine, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.