muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6519, Karar No: 2022/6816, Tarih: 31.05.2022

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.01.2021 tarihli ve 2020/92 Esas, 2021/78 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili, davalının 6772 sayılı Kanun kapsamında bulunmadığını, ilave tediye alacağının reddi gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.11.2021 tarihli ve 2021/2471 Esas, 2021/2792 Karar sayılı kararıyla davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 27.01.2022 tarihli, 2021/13394 Esas, 2022/1345 Karar sayılı kararı ile;

"...

Somut uyuşmazlıkta ; davalı şirketin “sermayesinin yarısından fazlası Devlete ait olan şirket” özelliği gösterip göstermediğini değerlendirmek için “Devlet” ve “mahalli idare” kavramları incelenmelidir.

Anayasanın idareye ilişkin çeşitli düzenlemelerinde (örneğin, m. 29/4, m. 82/1, m. 128/1) “Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri” ifadesi kullanılmaktadır. Bu ifadeden devletin kamu tüzel kişiliğine sahip olduğu anlaşılmaktadır.

Bütün vatandaşlardan oluşmuş bir kişi topluluğu olan Devlet, hukukumuzda “merkezi idare” veya “genel idare” şeklinde de isimlendirilmektedir.

Devlet (merkezi idare, genel idare) tek bir kamu tüzel kişiliğidir. Devletin yasama, yürütme ve yargı organları ayrı tüzel kişiliğe sahip olmayıp devlet tüzel kişiliğini oluşturan birimlerdir. Bu açıklamaya göre Türkiye Büyük Millet Meclisi, Cumhurbaşkanlığı, Yüksek Mahkemeler, Bakanlıklar gibi merciler kendi görev alanları itibariyle Devlet tüzel kişiliği adına işlem ve eylem yapar.

Devlet dışındaki bazı kamu tüzel kişilerinin de bu niteliği Anayasada doğrudan ifade edilmiştir. Devlet gibi bir kişi topluluğu olan ve Anayasanın 127. maddesinin 1. fıkrasında “il, belediye veya köy halkının mahalli müşterek ihtiyaçlarını karşılamak üzere kuruluş esasları kanunla belirtilen ve karar organları, gene kanunda gösterilen, seçmenler tarafından seçilerek oluşturulan kamu tüzel kişileri” şeklinde tanımlanan mahalli idareler bu kamu tüzel kişilerine örnek olarak gösterilebilir. Bu tanıma göre il özel idareleri, belediyeler ve köyler olmak üzere üç tür mahalli idare bulunmakla, her mahalli idare ayrı tüzel kişiliğe sahiptir.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda; bir tür mahalli idare olan ve Devlet tüzel kişiliğini temsil etmeyip ayrı bir tüzel kişiliği bulunan il özel idareleri tarafından kurulan şirketler, “sermayesinin yarısından fazlası Devlete ait olan şirket” olarak değerlendirilemez. Nitekim Dairemizce belediyelerin hissedarı olduğu özel hukuk hükümlerine tabi şirketler de 6772 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilmemektedir (Örneğin, Dairemiz 09.11.2020 Tarih, 2017/18550 esas, 2020/15379 karar sayılı ilamı).

Açıklanan nedenlerle , Isparta İl Özel İdaresi’nin %100’üne sahip olduğu davalı şirketin hatalı olarak “sermayesinin yarısından fazlası Devlete ait olan şirket” olarak değerlendirilmesi ve bu gerekçe ile davacının ilave tediye alacağı istemine ilişkin davanın kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir." gerekçesi ile kararın bozulmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalı Kurumun 6772 sayılı Kanun kapsamında bulunduğunu, ilave tediye alacağının reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek temyiz kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava dışı Isparta İl Özel İdaresinin %100 sermayesine sahip olduğu davalı ... çalışanı olan davacının ilave tediye alacağı bulunup bulunmadığı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

1.6772 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi.

2. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 09.11.2020 tarihli, 2017/18550 Esas , 2020/15379 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1.Bozma ilâmında belirtildiği üzere bir tür mahalli idare olan ve Devlet tüzel kişiliğini temsil etmeyip ayrı bir tüzel kişiliği bulunan il özel idareleri tarafından kurulan şirketler, sermayesinin yarısından fazlası Devlete ait olan şirket olarak değerlendirilemez. Nitekim Dairemizce belediyelerin hissedarı olduğu özel hukuk hükümlerine tabi şirketler de 6772 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilmemektedir (9. HD, 2017/18550 E., 2020/15379 K.).

2. Mahkemece bozma kararına uyularak davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından usul ve kanuna uygun kararın onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Uyulan bozma kararı gereğince tesis edilmiş İlk Derece Mahkemesi kararında hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik olmamasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmamasına göre yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Uyulan bozma kararı gereğince tesis edilmiş İlk Derece Mahkemesi kararında hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik olmamasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmamasına göre yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

31.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/288, Karar No: 2023/542, Tarih: 31.05.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2022/288 E.  ,  2023/542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1134 E., 2021/1135 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacının vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp düzeltilerek esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davalı ...Ş. yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Sosyal Güvenlik Kurumu ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince bozma kararına uyularak davalı ...Ş. yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin bozmaya uyarak verdiği karar davacı Sosyal Güvenlik Kurumu ve davalı ... vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucu tekrar bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davacı Sosyal Güvenlik Kurumu ve davalı ... vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Direnme kararı davacı Sosyal Güvenlik Kurumu ve davalı ... vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Sosyal Güvenlik Kurumu (.../Kurum) vekili; dava dışı Dünya Dağıtım A.Ş.’ye ait işyerinde çalışan dava dışı sigortalı ...’in 27.09.2006 tarihinde motosikletle gazete dağıttığı esnada davalı ...’in kullandığı araçla çarpışması sonucunda % 29,2 oranında malul kaldığını, Kurum tarafından davalı ...’e 109.591,29 TL peşin sermaye değerli gelir bağlanması, 15.481,85 TL geçici iş göremezlik ödeneği ödenmesi, 22.031,11 TL ilaç ve 16.297,03 TL hastane masrafı yapılması nedeniyle Kurum zararının toplam 163.401,28 TL olduğunu, temyiz edilmeksizin kesinleşen ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/8 Esas, 2013/192 Karar sayılı kararına göre trafik kazasının meydana gelmesinde davalı ...’in asli, dava dışı ...’in tali kusurlu bulunduğunu, olayın iş kazası olduğunu, davalı ...’in kullandığı aracın zorunlu mali mesuliyet yönünden sigortalılığının tespit edildiğini ileri sürerek 6100 sayılı Kanun’un 107 nci maddesi gereği alacağın tespiti ile fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 81.700,64 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş; 04.03.2016 havale tarihli talep artırım dilekçesinde ise talebini 106,312,16 TL’ye yükselttiğini belirterek 93.152,59 TL peşin sermaye değerli gelirin tahsis onay tarihinden, 13.159,57 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili; müvekkilinin meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığını, tespit edilen kusur oranını kabul etmediğini, davaya konu miktarın poliçe kapsamında olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... (şirket) vekili; davanın kabulü anlamına gelmemek kaydıyla müvekkili şirketin sorumluğunun sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, trafik kazasının meydana geldiği 27.09.2006 tarihinde poliçe teminatının 57.500,00 TL olduğunu, dava dışı ... tarafından müvekkili aleyhine malûliyeti oranında tazminat istemiyle açılan Ankara 25. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/509 Esas sayılı dosyasında 51.835,00 TL ödendiğinden geriye 5.665,00 TL kaldığını, trafik kazasından kaynaklanan yaralanmalarda sigortalının tedavi ve ilaç giderleri Kurum tarafından karşılanacağından müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.03.2017 tarihli ve 2014/227 Esas, 2017/154 Karar sayılı kararı ile Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen rapor, ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/8 Esas sayılı dosyası ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile peşin sermaye değerli gelirin % 85’i olan 93.152.59 TL’nin 14.09.2011 tarihinden; geçici iş göremezlik ödeneğinin % 85’i olan 6.155,93 TL’sinin 22.02.2011 tarihinden; 4.293,32 TL’sinin 03.05.2010 tarihinden; hastane masrafının % 85’i olan 11.000,50 TL’nin 10.12.2010 tarihinden; ilaç bedelinin % 85’i olan 14.870,99 TL’nin (faiz başlangıç tarihleri ayrı ayrı gösterilerek) işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan (davalı şirketin poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere) müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli ve 2017/1775 Esas, 2018/2047 Karar sayılı kararı ile Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 01.02.2016 tarihli raporunda davalı şirket tarafından ZMMS poliçesiyle sigortalı olan aracın sürücüsü davalı ...’in % 85; dava dışı sigortalı ...’in ise % 15 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği, kaza tespit tutanağında ve ceza mahkemesince alınan bilirkişi raporunda aynı kusur oranlarının bildirildiği anlaşıldığından yeniden bilirkişi raporu alınmasına gerek olmadığı, davacının iş göremezlik oranının % 29,2 olduğu, öte yandan 04.03.2016 tarihli talep artırım dilekçesinin 07.03.2016 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine 21.03.2016 tarihinde zamanaşımı definde bulunan davalı ...’in artırım yapılan tutardan sorumlu olmayacağı, 6111 sayılı Kanun’un 59 uncu maddesi ile değişen 2918 sayılı Kanun’un 98 inci maddesi uyarınca hastane tedavi masraflarından davalıların sorumlu olmadığı, davalı şirketin ödeme belgelerine göre teminat kapsamında ödeme yaptığından sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılıp düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davalı şirket yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden ise davanın kısmen kabulü ile 54.795,65 TL peşin sermaye değerli gelirinin 14.09.2011 tarihinden; 4.560,69 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin 22.02.2011 tarihinden; 3.180,24 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin ise 03.05.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...’den tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum ve davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum ve davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 10.02.2020 tarihli ve 2019/2190 Esas, 2020/929 Karar sayılı kararı ile "...1)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2)…Somut olayda; zarara ıttıla tarihinin, sigortalıya bağlanan gelirin tahsis onay tarihi olan 14.09.2011 olduğu görülmekte ise de faile ıttıla tarihinin usulüne uygun araştırılmadan karar verilmiş olması isabetsizdir...” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin 25.11.2020 tarihli ve 2020/766 Esas, 2020/1698 Karar sayılı kararı ile bozma kararına uyulmasına karar verildikten sonra yapılan yargılama sonucunda bozma kararı doğrultusunda ıttıla tarihinin ne zaman olduğunun dayanak belgeleriyle bildirilmesi istenilmiş ise de Kurum tarafından bilgi içeren cevap verilmediği, ancak trafik kazasından kaynaklanan rücuan tazminat istemli eldeki davanın 6100 sayılı Kanun’un 107 nci maddesine uygun olarak 21.04.2014 tarihinde belirsiz alacak davası olarak açıldığı, maddenin gerekçesi ve öğretide belirtildiği gibi tazmini gereken tutarın kusur oranları ve tavan zarar değeri yönünden incelenmesine bağlı olarak hakim tarafından belirlenen tazminat davaları ve bu kapsamdaki rücuan tazminat davaları belirsiz alacak davasının en temel örneğini oluşturduğu, bu itibarla alacağın belirli hâle geldiği aşamada verilen artırım dilekçesi, ıslah dilekçesi olarak değerlendirilemeyeceğinden bu dilekçeye karşı zamanaşımı definin ileri sürülemeyeceği, belirsiz alacak davasında yargılama sırasında belirli hâle gelecek alacak tutarının tümü yönünden davanın açıldığı tarih itibariyle zamanaşımı kesildiği ve davalı şirket yönünden verilen kararın bozma kapsamı dışında kalması nedeniyle usuli kazanılmış hak oluştuğu dikkate alındığında davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilerek davalı şirket yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden ise davanın kabulü ile 93.152,59 TL peşin sermaye değerli gelirinin 14.09.2011 tarihinden; 13.159,57 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin 5.406,40 TL’lik kısmının 03.05.2010 tarihinden; kalan kısmının 22.02.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...’den tahsiline karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum ve davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...1)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum ve davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...1)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Zararlandırıcı sigorta olayına neden olan 3. şahıslar yönünden; üçüncü kişi ile sigortalı arasında akdi bir ilişki söz konusu olmayıp 506 sayılı Kanunun 26/2. maddesi ile Borçlar Kanunununa yollamada bulunulduğundan, Borçlar Kanunun 60. maddesinde öngörülen bir ve on yıllık haksız fiil zamanaşımı süresinin uygulaması gerekir. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 109. maddesi hükmüne göre, motorlu araç kazalarından doğan zararların tazminine ilişkin taleplerde ise, iki ve her halde kaza gününden başlayarak on yıllık zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiğinde tereddüt yoktur.

Kurum ceza davasına müdahil olarak katılamadığından rücu davalarından Borçlar Kanununun 60. maddesindeki ceza zamanaşımı ise uygulanmamaktadır.

Maddedeki zamanaşımı süresi, zararın ve eylemi gerçekleştirenin (failin) öğrenildiği tarihten itibaren işlemeye başlamakta olup, Kurumca zararın öğrenilme tarihinin, giderlerin sarf ve ödeme günü olduğu açıktır. Tazminat yükümlüsünün öğrenilme tarihine ilişkin olarak ise, Kurumun yetkili organının faili öğrendiği tarih esas alınmalıdır. Zamanaşımı süresinin, hem zararın, hem de tazminat yükümlüsünün öğrenildiği tarihten itibaren, bir başka anlatımla, ancak, her iki olgu gerçekleştikten sonra işlemeye başlayacağı dikkate alınmalıdır.

Mahkemece, rücuan tazminat davalarının niteliği gereği kendiliğinden belirsiz alacak davası niteliğinde olmadıkları gözetilerek zamanaşımı hususu yukarıda yer alan ilkeler çerçevesinde irdelenmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin davanın kısmen kabulüne ilişkin hükmü bozulmalıdır..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

.

D. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin davanın kısmen kabulüne ilişkin hükmü bozulmalıdır..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

.

D. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dilekçesi ve artırım dilekçesi incelendiğinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı ve yargılamanın belirsiz alacak davasının niteliğine uygun olarak sürdürüldüğü konusunda çekişme bulunmadığı, tazminat davalarının belirsiz alacak davası olarak açılma olanağı konusunun Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.04.2019 tarihli ve 2017/17-1099 Esas, 2019/460 Karar ile 23.06.2020 tarihli ve 2020/11-228 Esas, 2020/444 Karar sayılı kararlarında incelendiği, rücuan tazminat davalarında da zarar gören veya hak sahiplerine yapılan yardımların temelinde kusur sorumluluğuna dayalı inceleme sonucunda tazmini amaçlandığından rücuan tazminat davasının belirsiz alacak davası olarak açılmasında yasal engel bulunmadığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Direnme kararına karşı süresi içinde davacı Kurum ve davalı ... vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı Kurum vekili, davalı ... şirketinin 18.03.2016 tarihli dilekçe ekinde sunduğu ibraname, feragatname ve makbuz başlıklı belgede bahsedilen aracın eldeki davada incelenen trafik kazasına karışan araçlardan olmaması ve kaza tarihinin 10.11.2011 olarak belirtilmesi karşısında ibranamenin eldeki davayla ilgisinin bulunmadığının kabul edilmesi gerektiğini, diğer taraftan ibranamede bahsi geçen Ankara 25. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/509 Esas sayılı dosyası getirtilip ibranamenin geçerliliği tartışılmadan karar verilmesinin hatalı olduğunu, yargılama aşamasında davalı şirket vekili tarafından sunulan dekontlara göre dava dışı ...’e yapılan toplam ödemenin poliçe tutarının çok altında kaldığını, ibraname ekindeki diğer dekontta ise dava dışı ... vekiline 03.04.2012 tarihinde 57.500,00 TL ödendiğinin belirtildiğini, öte yandan davalı şirket vekilinin sunduğu 18.03.2016 tarihli dilekçede ödenmeyen 5.665,00 TL teminatın kaldığının belirtilmesine rağmen istinaf dilekçesinde bu tutarın 115,00 TL olduğunun bildirildiğini, davalı ... şirketin herhangi bir belgeye dayanmaksızın çelişkili beyanlarda bulunduğunu, tüm bu hususları dikkate almaksızın teminat kalmadığından bahisle davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olmadığını, ayrıca iş kazasının meydana gelmesinde kusuru bulunmayan sigortalının % 15 oranında kusurlu olduğunun kabul edilmesinin hatalı olduğunu belirterek direnme kararının bozulmasını talep etmiştir.