muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/65, Karar No: 2023/144, Tarih: 01.03.2023

Hemen belirtilmelidir ki TTK’nın 340 ıncı maddesi ile anonim şirketlerde sözleşme özgürlüğüne önemli bir sınır getirilmiş; esas sözleşmenin bu Kanun’un anonim şirketlere ilişkin hükümlerinden ancak Kanunda buna “açıkça” izin verilmişse sapabileceği düzenlenmiştir. Bu kapsamda TTK’da anonim şirketlere ilişkin hükümlerden sapmaya izin veren hükümler; “Esas sözleşme ile kararlaştırılabilir/öngörülebilir” veya “Esas sözleşmede aksine bir hüküm yoksa/aksi öngörülmemişse” şeklinde ifade edilmiştir. TTK’nın 340 ıncı maddesinde “açıkça” ifadesi yer alsa da anonim şirketlere ilişkin bir hükümden sapma izninin verilip verilmediğinin tespitinde, sadece hükmün lâfzına bakılmaması, gerektiğinde hükmün yorumlanmasından elde edilen anlamın da dikkate alınması gerekmektedir (Karasu, Rauf: Anonim Şirketlerde Emredici Hükümler İlkesi, 2. Baskı, Ankara 2015, s. 51). Nitekim TTK’nın 340 ıncı maddesinin gerekçesinde de, “Kanunda buna açıkça izin verilmişse sapabilir” ifadesinin sadece hükmün lâfzına bakılması gerektiği anlamına gelmediği, hükümdeki “kanunda açıkça izin verilmişse” ibaresinin maddenin lâfzından “sapabilme” imkânının açıkça anlaşılmadığı durumlarda amaca uygun düşen, metodoloji öğretisine aykırı olmayan, tatmin edici gerekçelere dayanan, sonuçları adil olan ve menfaatler dengesini gözeten bir yorumla “sapabilme”nin haklılık kazandığı varsayımlarını da kapsadığı ifade edilmiştir. Dolayısıyla TTK’nın 340 ıncı maddesinde yer alan “açıkça” ifadesine rağmen, anonim şirketlere ilişkin bir hükmün aksinin düzenlenmesine izin verilip verilmediğinin tespitinde, sadece hükmün lâfzına bakılamaz; maddî olguya uygulanacak soyut hukuk kuralının anlamını ve kapsamını belirlemek için yoruma başvurmak kaçınılmazdır. Yorum yapılırken sadece hükmün lâfzıyla yetinmeyip özüne de bakılmalıdır ve hükmün sözü ve özünün birbirine uymaması hâlinde, hükmün özü esas alınmalıdır (Dural, Mustafa/ Sarı, Suat: Türk Özel Hukuku C. I, 14. Baskı, ... 2019, s. 126).

TTK’nın 366/1 inci maddesi ile başkan ve vekilinin seçilmesi şartıyla, yönetim kuruluna kural olarak kendisini organize etme serbestîsi tanınmış; ancak esas sözleşme ile genel kurulun yönetim kurulunun kendini organize etmesini başkan ve başkan vekilinin seçimine ilişkin olarak kısıtlayabileceği düzenlenmiştir. Dolayısıyla emredici hükümler ilkesini teşkil eden TTK’nın 340 ıncı maddesine uygun olarak açıkça esas sözleşme ile Kanun’da yer alan anonim şirketlere ilişkin hükümlerden sapılması mümkün hâle gelmiştir. Başka bir deyişle TTK’nın 366/1 inci maddesinin ikinci cümlesindeki “Esas sözleşmede, başkanın ve başkan vekilinin veya bunlardan birinin, genel kurul tarafından seçilmesi öngörülebilir” şeklindeki ifade, yukarıda belirtildiği üzere, TTK’nın 366/1 inci maddesinin birinci cümlesinde öngörülen bir yıllık süreye ilişkin düzenlemenin başkanın genel kurul tarafından seçilmesi durumunda emredici nitelikte olmadığını göstermektedir (Pulaşlı, Hasan: Şirketler Hukuku Şerhi C. II, 4. Baskı, Ankara 2022, s. 1354; Akdağ Güney, Necla: Anonim Şirket Yönetim Kurulu, 2. Baskı, ... 2016, s. 78).

Yönetim kurulu başkanının görevlerinin bir bölümü Kanun’da düzenlenmiş olup yönetim kurulu başkanının en önemli görevleri yönetim kurulu ve genel kurul toplantılarının hazırlanması, yönetim kurulu toplantılarının gerçekleştirilmesi, şeffaflığın sağlanması gibi işlemlerdir. Yönetim kurulu başkanının genel kurul tarafından seçildiği hâllerde, başkanın görev süresinin bir yıl olarak öngörüleceğinin zorunlu tutulması durumunda genel kurulun takip eden yılda hiç veya gereği gibi toplanamaması ihtimalinde şirketin işleyememesi sonucunun ortaya çıkacağı, şirketi geri dönülmesi güç zorluklarla karşı karşıya bırakacağı gözden uzak tutulmamalıdır. Zira başkan seçilmemesi nedeniyle yönetim kurulunun işleyememesi demek, şirketin yönetiminin ve temsilinin mümkün olmaması, fiil ehliyetinin kullanılamaması sonucunu doğuracak; nihayetinde yönetim kurulunun hiç toplanamaması ve organ yokluğuna ilişkin hükümler (TTK m. 530) işletilmek zorunda kalınabilecektir. Diğer taraftan başkansız işleyen yönetim kurullarının iş ve işlemleri ile bunlara dayalı olarak yapılan işlemlerin geçersizlik tehdidi ile karşı karşıya kalmasına ve bu da hukuki güvenirlilik ve belirlilik ilkelerinin zedelenmesine sebep olacaktır.

Dolayısıyla başkan seçme yetkisinin genel kurulda olduğu hâllerde kanunda belirtilen sürenin emredici nitelik taşımadığının ve başkanın görev süresinin en fazla üç yıl olmak üzere TTK’nın 362 nci maddesi gereğince genel kurula bırakılmış olan üyelerin görev süresinin kararlaştırılması yetkisi ile bağlantılı olduğunun kabul edilmesi gerekmektedir. Gerçekten de şirketin sıhhatli bir şekilde işleyişinin sağlanması açısından genel kurulun üç yıldan fazla olmamak üzere TTK’nın 366/1 inci maddesinin birinci cümlesinde belirtilen bir yıllık süreden daha uzun bir süreyi başkanın görev süresi olarak belirlenmesi maddenin hem lâfzı hem de özü gözetildiğinde emredici hükümler ilkesine aykırılık oluşturmayacaktır. Bu durum özellikle genel kurulun her yıl toplanabilmesine ilişkin sorunlar söz konusu olduğunda sağlıklı bir şirket işleyişi açısından da uygun bir çözüm olacaktır. Ayrıca anonim şirketin en üst organı olan ve tüm pay sahiplerinin yer aldığı genel kurulun yönetim kurulu başkanını seçtiği durumda, başkanın süresinin bir yıl ile kısıtlanması anonim şirkete ilişkin en hayati kararları alabilen genel kurulun yetkisinin kıyas yoluyla kısıtlanması anlamına da gelecektir.

Öte yandan yönetim kurulu kendi seçtiği başkan ve başkan vekilini genel olarak her zaman değiştirmeye ve görevden almaya yetkili iken esas sözleşmedeki hüküm gereğince başkan genel kurul tarafından seçilmişse yönetim kurulu başkanını görevden alma yetkisi yönetim kurulunda değil mutlak şekilde genel kurulun yetkisindedir (Pulaşlı, s. 1355). Dolayısıyla genel kurul tarafından seçilen yönetim kurulu başkanının her zaman genel kurul tarafından azledilebileceği hususu da gözetildiğinde başkanın denetimi için öngörüldüğü kabul edilen bir yıllık sürenin bu durumda uygulanmasının da bir etkisinin olmayacağı açıktır.

Bu itibarla TTK’nın 366/1 inci maddesinin ikinci cümlesi gereğince yönetim kurulu başkanının genel kurul tarafından seçildiği durumda anılan maddenin birinci cümlesinde öngörülen bir yıllık süreye ilişkin düzenlemenin emredici nitelikte olmadığı, genel kurulun başkanın görev süresini TTK’nın 362 nci maddesi gereğince en fazla üç yıl olmak üzere serbestçe kararlaştırabileceği gözetildiğinde davanın kabulüne dair direnme kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumdan Sayın Çoğunluğun bozma görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/4273, Karar No: 2013/5148, Tarih: 18.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4273 E.  ,  2013/5148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... ASliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen ....12.2011 tarih ve 2009/16-2011/405 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin %35 pay ile ortaklık payını ödeyerek ortağı olan müvekkilinin, davalı ... ile birlikte ana sözleşme ile 20 yıl süre ile müştereken müdür olarak atandığını, müvekkilinin ...'da bulunduğu sırada davalı şirket ortaklarının müvekkilini hazır göstermek ve imzasını taklit etmek suretiyle ortaklar kurulu kararı alarak müvekkilinin şirket müdürlüğüne ve yetkilerine son verdiklerini, bu kararın ticaret sicilinde tescil ve ilan edildiğini, davalıların şirketin tüm kazancını kendi özel hesaplarına aktardıklarını ileri sürerek, şirkete kayyum atanarak tasfiyesine karar verilmesini, tasfiye sonucu ortaya çıkacak alacağın 4/4/2008 tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, tasfiyenin mümkün bulunmaması halinde müvekkilinin şirketten çıkmasına izin verilmesini ve ortaklık payının diğer ortaklar tarafından işleyecek ticari temerrüt faizi ile satın alınmasına karar verilmesini, müvekkilinin imzalarının taklit edilmesi nedeniyle 50.000 TL maddi ve manevi tazminatın davalı gerçek kişilerden ticari temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacılar vekili, davacının %35 hissesine tekabül eden sermayesini ödemediğini, bu durumun şirket kayıtlarına mevcut olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, karşı davalarında da, davacının sermaye payının ödettirilmesine, aksi halde ortaklıktan mahkeme kararı ile çıkarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacılar vekili, davacının %35 hissesine tekabül eden sermayesini ödemediğini, bu durumun şirket kayıtlarına mevcut olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, karşı davalarında da, davacının sermaye payının ödettirilmesine, aksi halde ortaklıktan mahkeme kararı ile çıkarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı/karşı davalı ...'nun sermaye koyma borcunu yerine getirdiğini ispatlayamadığı, davacı/karşı davalının şirketten çıkarılması için haklı nedenlerin mevcut olduğu, sermaye koyma borcunu yerine getirmeyen davacı/karşı davalının kardan pay talep edilemeyeceği ve payını karşılığını da talep edemeyeceği, davacı/karşı davalının mal varlığında bir azalma olduğunu delillerle ispatlayamadığından bu nedenle haksız fiile dayalı tazminat talebinde de bulunamayacağı gerekçesiyle, davacı karşı davalı tarafından davalı karşı davacılar aleyhine açılan şirketten çıkarılmaya izin verilmesi talebinin kabulüne, diğer taleplerin reddine, karşı dava açısından ise, davacı karşı davalı vekilinin şirketten çıkma talebinin kabul edilmiş olması nedeniyle karşı davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle karşı dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı karşı davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

...- Davalılar karşı davacılar vekilinin temyiz istemine gelince, davalı karşı davacı şirket de sermaye borcunu yerine getirmediğinden bahisle davacı karşı davalının şirketten çıkarılmasını istediğine, mahkemece de davacı karşı davalının herhangi bir sermaye payı ödemediği sabit bulunduğuna göre, esas davanın kabulünün karşı davayı konusuz bırakmasının da mümkün bulunmaması karşısında, karşı davanın da kabulüne karar verilip yargılama giderlerinin buna göre belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

...- Öte yandan davalı karşı davacılar vekili tarafından yatırılan yargılama giderlerinin de davacı tarafından yapılan yargılama gideri olarak hesap edilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davacı karşı davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (...) ve (...) nolu bentlerde açıklanan nedenle davalı karşı davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle davalı-karşı davacılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı karşı davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı karşı davacılara iadesine, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8885, Karar No: 2019/8917, Tarih: 08.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2017/8885 E.  ,  2019/8917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... için beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, suça sürüklenen çocuk için beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler sanıklar müdafileri ve mağdure vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde ve kovuşturma evresinde beyanının alındığı duruşmada onbeş yaşını tamamlamamış bulunan mağdure ...'nın kanuni temsilcileri olan annesi ... ve babası ...'un, kovuşturma aşamasında sanıklardan şikâyetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, mağdureye yaşı nedeniyle CMK.nın 234/2. maddesi uyarınca baro tarafından görevlendirilen zorunlu vekilin sanıklar haklarında açılan davalara katılmaya ve kurulan hükümleri temyize hakkı bulunmadığı gibi, usulsüz olarak verilen katılma kararı da kendisine temyiz hakkı vermeyeceğinden, mağdure ... vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4088, Karar No: 2015/17544, Tarih: 22.05.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/4088 E.  ,  2015/17544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dilencilik

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurların yaşı ve özellikleri itibariyle ebeveynlerinin sözü dışında hareket edebileceği, mağdurların bu kapsamda alınan beyanlarında sanığın kendilerini dilendirmediğini belirttikleri, sanığın tüm aşamalardaki savunmalarında mağdurların dilendiğinden haberdar olmadığını bildirmesi ve mağdurların dilendiği esnada da mağdur- lara yönelik bir gözetiminin bulunduğu yönünde bir tespit bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın mağdurlar üzerinde hakimiyet kurarak onları dilendirdiğine dair somut ve yeterli bir delil bulunmadığı gözetilmeksizin beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 22.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14018, Karar No: 2017/6470, Tarih: 07.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/14018 E.  ,  2017/6470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetkili mahkemenin....Mahkemelerinin yetkisi içerisinde olması sebebi ile reddine dair verilen hükmün süresi içinde Davacı ... Otomotiv Servis ve Tic. AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... plakalı özel halk otobüsünün, ... ...'nda E-5 köprüsünün altında seyir halinde bulunan müvekkili şirkete ait ... plakalı aracına sol yandan çarparak kaza meydana geldiğini, kaza neticesinde müvekkili şirketin aracının maddi hasara uğradığını ve aracın 4.327,35 TL tutarında onarıldığını, kaza sonrasında... plakalı araç sürücüsü olay yerinde durmayarak olay yerini terk ettiğini, bu sebeple kaza tespit tutanağı düzenlenemediğini ve müvekkili şirket aracının hasar onarım bedelini kendi karşılamak zorunda kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak koşulu ile şimdilik 4.327,35 TL tutarındaki onarım bedeline ilişkin tazminatın kaza tarihinden itibaren hesap edilecek yasal faizi ile birlikte davalı yandan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, yetki itirazında bulunduklarını, yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğunu beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde; davacın trafik kazası sebebi ile maddi tazminat istemine ilişkin olduğu, HMK 6. maddesi uyarınca genel yetkili mahkemenin davalı gerçek veya tüzel kişinin dava açıldığı tarihteki

yerleşim yeri mahkemesi olduğu, davalının yerleşim yerinin ../... olması sebebi ile yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu, kazanın olduğu yerde ... .. Asliye Hukuk Mahkemesinin sınırları içinde bulunduğundan yetkisizlik kararı verilmesine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK.'nun genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesinin 1. fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Yine aynı Yasa'nın 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, dava konusu kaza ...... E-5 köprüsünün altında meydana geldiği, davacı firmanın dava dosyasına ibraz ettiği vekaletname ve sair bilgilere göre adresinin de Kağıthane ilçesi olduğu anlaşılmaktadır. Dava davacının HMK 16 a göre tanınan seçimlik hakkı sebebi ile davacının adresinin bağlı olduğu ... Asliye Hukuk mahkemesinde açılması sebebi ile yetki itirazının reddi ile işin esasına girilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 07.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/23410, Karar No: 2016/9982, Tarih: 09.05.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/23410 E.  ,  2016/9982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kötü muamele

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa'nın 41. maddesinde ailenin ve çocukların korunması için devletin gereken tedbirleri alacağı, 50. maddesinde kimsenin yaşına ve gücüne uygun olmayan işlerde çalıştırılamayacağı ve küçüklerin özel olarak korunacağı, 61/4. maddesinde de korunmaya muhtaç çocuklarla ilgili tedbirlerin devlet tarafından alınacağı hükümleri yer almaktadır. TBMM tarafından 09.12.1994 tarihinde 4055 sayılı Kanunla onaylanarak kabul edilen ve 27.01.1995 tarihli 22184 sayılı Resmî Gazete ile yayımlanarak yürürlüğe giren ve iç hukukumuzun bir parçası haline gelen Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşmenin 19. maddesinde; çocuğun yanında bulunduğu kişinin suistimal, ihmal ya da ihmalkar muamelesine karşı devletin gerekli tedbirleri alacağı açıklanmış, 32. maddesinde ise çocuğun ekonomik sömürüye ve her türlü tehlikeli işte ya da eğitimine zarar verecek ya da sağlığı veya bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaksal ya da toplumsal gelişmesi için zararlı olabilecek nitelikte çalıştırılmasına karşı taraf devletlerin koruma sağlaması ve bu maddenin etkili biçimde uygulanmasını sağlamak için ceza veya başka uygun yaptırımların uygulanabileceği belirtilmiştir. Ayrıca, sözleşmenin 36. maddesinde, taraf devletlerin, esenliğine herhangi bir biçimde zarar verebilecek başka her türlü sömürüye karşı çocuğu koruyacakları hükmü yer almış, yine sözleşmenin 31. maddesinde çocukların dinlenme, boş zamanlarını değerlendirme, oyun oynama, kültürel ve sanatsal etkinliklere katılma haklarının bulunduğu belirtilmektedir. Mevcut düzenlemeler nazara alındığında, dava konusu olayda, suç tarihinde 14 yaşında olan mağdurun, sokakta kağıt mendil sattığının güvenlik birimlerince düzenlenen tutanakla saptandığının anlaşılması karşısında, sanığın, mağdurun kağıt mendil sattığından haberdar olmadığı biçimindeki soyut savunmasına itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas mahkemesine gönderilmesine, 09/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7409, Karar No: 2012/7379, Tarih: 26.11.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/7409 E.  ,  2012/7379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı Özel ... Sağlık Hiz. A.Ş. arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 23.02.2012 gün ve 2010/478-2012/208 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık sözlü temizlik hizmet sözleşmesinden kaynaklandığından kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi'ne aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9998, Karar No: 2022/8115, Tarih: 01.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/9998 E.  ,  2022/8115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında iddianameyle tehdit suçundan açılan dava hakkında, zamanaşımı süresince mahallinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık ...'ın suç işleme kastı bulunmadığına ve eksik inceleme ile karar verildiğine yönelik, sanık ...(...)'nın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA dair sanık hakkında TCK.nın 109/5. maddesinin uygulanmaması gerektiği düşüncesi ile oyçokluğuyla 01.06.2022 gününde karar verildi.

(K.D) (K.D)

KARŞI OY GEREKÇESİ

Ayrıntılı gerekçesi 07.04.2022 tarih ve 2019/7468 Esas - 2022/5795 Karar sayılı kararımızın muhalefet gerekçesinde açıklandığı üzere "katılan ... ile evlenmek isteyen sanık ...'in mağdure ile olay tarihinden önce nişanlanıp mağdurenin ayrılmak istemesi üzerine ayrıldıkları, bilahare ... 'in diğer sanık ... ile birlikte mağdurenin çalıştığı markete 01.11.2013 tarihinde araçla geldikleri, ... 'in mağdureye konuşmak istediğini söylediği ancak mağdurenin kabul etmemesi üzerine mağdureyi arkasından kucaklayarak zorla araca bindirdiği, ...'nın da mağdurenin

./..

S/2