muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/11292, Karar No: 2006/12295, Tarih: 02.11.2006

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa, seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün kamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcının istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13056, Karar No: 2022/21536, Tarih: 26.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/13056 E.  ,  2022/21536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hileli iflas

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların yetkilisi oldukları Günışığı Aydınlatma ve Reklam San. Tic. Ltd. Şti. ile ilgili olarak Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 18/03/2010 tarih ve 2009/650 Esas sayılı kararı ile iflasına karar verildiğinin ve iflasın tasfiyesi ile Kadıköy 3.İcra Müdürlüğünün resen görevlendirildiğinin, 2010/10 iflas sayılı dosya üzerinden başlatılan iflas işlemlerinde sanıklara yapılan usulüne uygun tebligatlara rağmen sanıkların bir mazeret göstermeksizin iflas dairesine sorgulamaya gelmediklerinin ve yetkilisi oldukları müflis şirkete ait ticari defterleri ibraz etmediklerinin iddia ve kabul edildiği olayda, Türk Ticaret Kanunu'nun 66 ve devamı maddelerine göre tacirler bir kısım defterleri tutmak zorunda olup, 5237 sayılı TCK'nın 161/1-b maddesindeki düzenlemeye göre ilgili defter ve belgelerin tevsik edileceği borçlunun mal varlığını kaçırmaya yönelik tasarruflarda bulunması halinde önem arz edeceği, borçlunun mallarını kaçırmaya yönelik gerçekleştirilmiş olan hileli bir tasarruf olmaksızın ilgili ticari defter, kayıt veya belgelerin istenildiği halde verilmemesinin hileli iflas suçunu gerçekleştirmek için başlı başına yeterli olmayacağı, sanığın ticari defter, kayıt veya belgeleri gizlemesi veya yok etmesi eyleminin, hileli tasarrufların ortaya çıkmasını önlemek için yapılmış olması gerekmesi karşısında; öncelikle sanıklardan özellikle şirkete ait ticari defter ve belgelerin tutulup tutulmadığı, tutuldu ise muhasebeci, şirket merkezi vs. nerede olduğunun sorulması, savunma içeriğine göre defter ve belgelerin temininin sağlanmasına, ayrıca ticari defterlerin açılış ve kapanış onaylarının noter tarafından yapılması gerekmekte olup, şirketin merkezinde bulunan noterlerden şirkete ait ticari defterlerin açılış ve kapanış onaylarının yapılıp yapılmadığının, dolayısıyla şirketin en başından itibaren ticari defterlere sahip olup olmadığının ve sanıkların savunmasının içeriğinin doğru olup olmadığının tespiti açısından sanıkların şirketin kuruluş ve işleyişindeki durumları ilgili ticaret sicil memurluğu ve vergi dairesinden usulünce araştırılıp, şirket adına kayıtlı taşınmaz veya taşınır mal olup olmadığının tapu dairesi ve trafik şube müdürlükleri vs. ilgili yerlerden sorulması, iflas süreci içerisinde muvazaalı olarak satılıp satılmadığı ya da devredilip devredilmediğinin araştırılması, gerekirse şirketten alacaklı olduğunu bildirenlerden sorulup sonucuna göre tüm delil belgeler üzerinde Ticaret, İcra ve İflas Hukuku ile Ceza Hukuku konularında uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla inceleme yaptırılarak TCK'nın 161, 162. maddelerinde sayılan eylem ve işlemlerin bulunup bulunmadığı, alacaklıları zarara uğratma amacına yönelik eylem olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde araştırılması, ayrıca Tebligat Kanunu'nun 35

. maddelerinde sayılan eylem ve işlemlerin bulunup bulunmadığı, alacaklıları zarara uğratma amacına yönelik eylem olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde araştırılması, ayrıca Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca tebliğ yapılabilmesi için anılan Kanun hükmüne göre belirtilen adrese daha önce usulüne uygun tebliğ yapılmış olması gerektiğinden, buna ilişkin tebligat parçası da dosyada bulunmadığından bu hususun da araştırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayini gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 26.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6251, Karar No: 2017/9032, Tarih: 27.09.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/6251 E.  ,  2017/9032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, müştekinin, evinin önündeki sokak üzerine kilitlemeden bıraktığı motosikletini çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 27/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29290, Karar No: 2013/37080, Tarih: 25.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/29290 E.  ,  2013/37080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sapanca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, örnek 7 ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun Bodrum İcra Dairesinin yetkili olduğunu belirterek yetki itirazı ile birlikte borca itiraz etmesi üzerine, alacaklının İcra Mahkemesi'ne yaptığı başvuruda yetki itirazın kaldırılmasını istediği ve Mahkemece davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Konusu mal varlığı olan Borçlar Hukukuna ilişkin sözleşmelerden doğan davalarda yetki HMK.nun 10. maddesinde  belirtilen kurallara göre çözümlenir. Bu kanun hükmüne göre; “Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir.” HMK'nun 17. maddesinde ise; “Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Sözleşmenin yerine getirileceği yer (aktin icra, ifa edileceği yer) mahkemesinin yetkisi öncelikle tarafların açık veya zımni isteğine göre tesbit edilir. Sözleşmede karşılıklı olarak değişik yerlerde yerine getirilecek  borçlar varsa (malın teslim edileceği yer-borcun ödeneceği yer) mal teslimi için açılacak dava teslim yeri mahkemesinde- borcun ödenmesi için açılacak dava ise borcun ödeneceği yer mahkemesinde açılabilir. Ancak sözleşmede açık ve zımni olarak sözleşmenin yerine getirileceği yerin anlaşılamadığı hallerde yetkili yer 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 89. maddesine göre  belirlenir. Yani davanın konusu sözleşme den doğan bir para borcu olup da sözleşmede aksi kararlaştırılmadı ise, borç alacaklının ödeme zamanındaki ikametgahında ödenir. Ancak aranacak ya da aldırılacak borçlar da Borçlar Kanununun 89/l. maddesi uygulanmaz. Ne varki  HMK.nun 10. maddesi hükmü yalnız hukuken geçerli olan sözleşmelerden doğan davalar hakkında uygulanacağından, geçersiz olan sözleşmelerden doğan davalarda, sözleşmenin ifa yerinde dava açılamaz, (sebepsiz iktisap gibi) genel yetkili yer olan yani davalının ikametgahında dava açılır.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 2001/12-1162-1191 sayılı kararında da  yukarıda açıklanan kurallar benimsenerek “HUMK.nun 10. maddesine göre sözleşmeden doğan davalarda tarafların sözleşmenin yerine getirileceği yer hakkında açık veya zımni isteklerinin anlaşılamadığı hallerde sözleşmenin yerine getirileceği yerin Borçlar Kanununun 73.maddesine (6098 sayılı BK 89.md) göre belirleneceği” açıklanmıştır. Ancak bu gibi hallerde Borçlar Kanunun 89. maddesinin uygulanabilmesi içinde akdi ilişkinin kabul edilmesi gerekmektedir.

Somut olayda  iki adet faturaya dayalı olarak  genel haciz yolu ile takip başlatılmıştır. Borçlu yasal sürede icra dairesine başvurusunda yetkili icra dairesinin Bodrum İcra Dairesi olduğunu, takibin yetkisiz icra dairesinde başlatıldığını ileri sürmüştür. Alacaklı sadece kendi şirket merkezinin Sapanca olduğu gerekçesi ile yetki itirazının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, akdin icra olunacağı yerin öncelikle (varsa) taraflar arasındaki yazılı sözleşme istenerek belirlenmesi zorunlu olup, taraflar arasında sözleşme olup olmadığı irdelenmelidir. Sözleşme var ise taraflarca sözleşmede yetkili kılınan yer icra dairesi yetkilidir. Sözleşmede yetkili yer belirlenmemiş ise; alacak  faturaların ödenmemesine ilişkin olduğundan faturada belirtilen malların nerede teslim edildiği belirlenmelidir, malların teslim edildiği yer akdin ifa edildiği yer olduğundan bu yer takipte yetkili olacaktır ve bu durumda BK  89. maddesi hükmü uygulanamaz. Aksi halde, yani sözleşme yok ve de faturadaki malların teslim edildiği yer belirlenemiyor ise genel hükümler dikkate alınarak HMK 7 uyarınca borçlu şirketin ikametgah adresi olan yerde takip yapılabilir.

Alacaklı ile borçlu arasında imzalandığı belirtilen ve dava dosyası içerisinde bulunun 28.04.2012 tarihli “Paslanmaz Çelik İmalatı ve Montajı Taşeron Sözleşmesi” başlıkla sözleşmenin 13. maddesinde sözleşmeden kaynaklanan ihtilaflarda Bodrum İcra Dairelerinin yetkili kılındığı,  görülmektedir.

O halde mahkemece yukarıda açıklanan kurallar ışığında taraflar arasında yapıldığı belirtilen sözleşmenin geçerli bir sözleşme olup olmadığının  ve takip dayanağı faturalardaki işlerin sözleşme kapsamında yapılan işler olup olmadığının  ve faturalardaki işlerin teslim yerinin tespit edilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm  tesisi isabetsizdir.

Ayrıca hüküm kısmında, İİK'nun 68/2. maddesi uyarınca itirazın kaldırılması yerine, borçlunun Sapanca İcra Müdürlüğü'nün 2012/942E sayılı dosyasına yaptığı yetki itirazının reddine şeklinde hüküm tesisi doğru değildir.

SONUÇ  :Borçlu temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16041, Karar No: 2015/30876, Tarih: 05.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/16041 E.  ,  2015/30876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/411856

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2011

NUMARASI : 2010/365 (E) ve 2011/854 (K)

SANIK : M.. A..

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, .....isimli işyerinin sahibi olduğu, katılanın Nokia .. marka cep telefonunu tamir etmesi için sanığa teslim ettiği, sanığın katılanın cep telefonunu tamir etmek amacıyla almasına rağmen aradan uzunca bir süre geçtiği halde katılanın telefonunu tamir etmediği gibi katılana da iade etmediği, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Katılanın aşamalarda değişmeyen ifadesinde, söz konusu telefonu adı geçen iş yerine tamir için bıraktığını ancak bir daha geri alamadığını söyleyerek şikayetçi olması, 28.06.2010 tarihinde katılanın talimatla alınan beyanında, ...simli işyerinde çalışan elemanlardan birisinin “senin telefon çoktan yapıldı, başkasına satıldı, haberin olsun“ dediğini söylemesi, kolluk araştırmasına göre, katılanın tamir için telefonu bıraktığı iş yerinin sahibinin sanığın yanında işçi olarak çalıştığı ...isimli bir kişi olduğunun anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması açısından, katılanın ifadesinde belirttiği ve sahibi olduğu telefonun satıldığını söyleyen kişi ile adı geçen işyerinin sahibi olan ..mahkemeye çağrılarak olayla ilgili tanık sıfatıyla beyanlarının alınması, suça konu telefonun katılan tarafından sanığa teslim edilip edilmediğinin kesin olaramk tespit edilmesi ve sözkonusu telefon satılmış ise kimin tarafından satıldığının belirlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6773, Karar No: 2013/8210, Tarih: 30.05.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/6773 E.  ,  2013/8210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.02.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.11.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu 8140 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden tapulama sırasında 2413 parsel sayılı taşınmazın mera niteliği ile sınırlandırıldığı, sonraki tarihlerde Yeşilkent Belediyesi adına tapuya tescil edildiği ve ifrazı ile 8140 parselin oluştuğu, belediyenin bu parseli 24.2.2004 tarihinde davalıya tahsis nedeniyle devrettiği anlaşılmaktadır.

Görülüyor ki dava konusu taşınmaz 2413 sayılı mera parselinden gelmektedir. İmar planı içindeki meraların planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan mera niteliğini yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (Danıştay 1. Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili

gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise “Yolsuz Tescil “ olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a) Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içersine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a) Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içersine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b) Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c) Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d) Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamaksızın saptanmadan Belediye, diğer kamu kuruluşları ile gerçek kişiler adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti belediye, diğer kamu kuruluşları ve gerçek kişilere bırakılamaz.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında;

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece şehir plancısı, zirai bilirkişi, harita mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişi de bulundurularak dava konusu 8140 sayılı parsel (imar uygulamasından önceki 2413 sayılı parsel sayılı taşınmaz) üzerinde yeniden

keşif yapılmalı, imar planı ve uygulama haritaları belediyeden getirtilmeli ayrıca 01.01.2003 tarihinden önce çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak öncesi mera olan dava konusu taşınmazın mera niteliğini yitirip yitirmediği, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların oluşup oluşmadığı ve özellikle yerleşim, işgal ve yapılaşmanın 01.01.2003 tarihinden önce var olup olmadığı incelenmeli, keşfi izlemeye olanak sağlayacak sayıda fotoğraf çekilerek dosyaya konulmalı, yapılan tüm araştırmalar neticesinde geçici 3. maddedeki koşulların oluştuğunun saptanması halinde dava reddedilmeli, aksi takdirde satış suretiyle yapılan tescil yolsuz tescil olacağından davanın kabulüne karar verilmelidir.

Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 30.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4083, Karar No: 2024/1235, Tarih: 19.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4083 E.  ,  2024/1235 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/1178 Esas, 2023/116 Karar

DAVALILAR : 1.... Sigorta A.Ş. vekili Avukat ...

2.... Loj. .... Depo. Taş. ve Tic. A.Ş. vekili

Avukat ...

İHBAR OLUNANLAR : 1.Erenollar Nak. Otom. Teks. .... İnş. Tic. Ltd. Şti.

2.... ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Dava kabul

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilince sigortalanan dava dışı şirkete ait emtianın davalı şirket sorumluluğunda 02.11.2011 tarihinde İstanbul’dan Ankara’ya taşınmak üzere teslim alındığını, emtianın alıcı Migros mağazasına teslim edilmeden çalındığını, yapılan ekspertiz sonucu sigortalıya 184.868,54 TL tazminat ödendiğini, mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6762 sayılı Kanun) 1301 ... maddesi gereği ödenen tazminat miktarı kadar sigortalısının haklarına halef olduğunu ileri sürerek 184.868,54 TL'nin ödeme tarihi olan 09.12.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... şirketi vekili cevap dilekçesinde, rizikonun sigorta teminatının dışında kaldığını, sigortalı dava dışı Altıparmak Şirketi ile nakliyeci müvekkili arasında düzenlenen nakliye sözleşmesinin 9 uncu maddesine göre ancak diğer davalı ...Ş'den talepte bulunulabileceğini, 6762 sayılı Kanun'un 781 ... maddesi uyarınca zararın müvekkili davalı nakliyecinin kusurundan doğmayan bir sebepten meydana geldiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde, davacı tarafından talep edilen miktarın fahiş olduğunu, müvekkilince eksper tayini ile zararın tespit edildiğini, ... zararın 105.375,07 TL olduğunu ve davacıya teklif edilmesine rağmen kabul edilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar