muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4987, Karar No: 2016/9334, Tarih: 04.04.2016

Davacı,sözleşmeye göre muaccel hale gelen alacaklarını tahsiline dönük olarak PFSTT 28. maddesinde belirlenen usule uyulmak suretiyle davalıya 13.09.2013 tarihli alacak ihtarnamesi gönderdiği,bu ihtarnamede tanınan 30 günlük süreye rağmen davalının ödeme yapmaması üzerine davacı tarafından 24.10.2013 tarihli ihtarname ile sözleşmenin feshedildiği anlaşılmakla,bu fesih işleminin sözleşme ve talimat hükümlerine uygun olması itibariyle haklı olduğunun kabulü gerekir.

Taraflar arasındaki hukuki ilişki genel hizmet sözleşmesinden kaynaklanmakta olup,buna ilişkin TBK 408 maddesinde;”İşveren, işgörme ediminin yerine getirilmesini kusuruyla engellerse veya edimi kabulde temerrüde düşerse, işçiye ücretini ödemekle yükümlü olup, işçiden bu edimini daha sonra yerine getirmesini isteyemez. Ancak, işçinin bu engelleme sebebiyle yapmaktan kurtulduğu giderler ile başka bir iş yaparak kazandığı veya kazanmaktan bilerek kaçındığı yararlar ücretinden indirilir.“Aynı yasanın 437. maddesinde “ Haklı fesih sebepleri, taraflardan birinin sözleşmeye uymamasından doğmuşsa o taraf, sebep olduğu zararı, hizmet ilişkisine dayanan bütün haklar göz önünde tutularak, tamamen gidermekle yükümlüdür.Diğer durumlarda hâkim, bütün durum ve koşulları göz önünde tutarak haklı sebeple feshin maddi sonuçlarını serbestçe değerlendirir.”şeklinde yasal düzenlemelere yer verilmiş olup,bu yasal düzenlemeler kapsamında kural olarak, hizmet akdinin tarafı olan işçi sözleşmenin haklı feshi halinde dönem sonuna kadar olan ücretini isteyebilir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut uyuşmazlık değerlendirildiğinde; Dava dilekçesinde sözleşmenin haklı nedenle feshine dayalı olarak mahrum kalınan maç başı ücretinden kaynaklanan zarar talep edilmiştir.Maç başı ücretleri genel olarak sözleşmelerde kararlaştırıldığı üzere davacı futbolcunun lig maçlarında oynaması veya kadroda yer alması halinde ödenen bir ücret olup, Oynanacak musabakalarda hangi futbolcunun kadroya dahil edileceği ve ilk onbirde yer alacağı,tamamen teknik nedenlere dayalı olarak, futbolcunun yeteneği,beceri ve genel performansına dayalı form durumu,takımdaki diğer futbolcuların performansı ile rakip takımın durumu gibi değişken hususlar değerlendirilmek suretiyle maçlarda futbolcunun oynayıp oynamayacağı hususunda takdir yetkisi tamamen davalı kulübe aittir.Buna göre davacı futbolcunun fesih tarihinden sonra oynanacak maçlarda görevlendirilmesinin kesin olmadığı,dolayısıyla davacı futbolcunun maçlarda oynama şartına bağlı belirsiz alacağa ilişkin tazminat talep edemeyeceği anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca mahkemece maç başı ücretinden kaynaklanan zarar istemine ilişkin işbu davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne dair hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 04.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3280, Karar No: 2015/9199, Tarih: 05.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/3280 E.  ,  2015/9199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı yıllarca çalıştığı iş yerinden aralarındaki anlaşmazlık üzerine kendisine "ay sonunu beklemeye gerek yok" denilerek eylemli olarak iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma, ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 507 sayılı kanuna göre tek işçi çalıştığı için davada iş kanununun uygulama alanının bulunmadığını, görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini, davacının üç gün devamsızlık yapması sebebi ile feshedildiğini mazeret için ihtar çekildiğini davacının komşu işyerinde çalışmaya başladığını fazla çalışma ücretinin ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen kısmen kabul kararı Dairemizce; Kanun değişikliği yapılan 21.06.2005 tarihi öncesi dönem davalının geçimini münhasıran davalı işletmeden karşılamadığı için işletmesinin esnaf işletmesi olmadığı, bu sebeple 21.06.2005 tarihine kadarki çalışmalarının iş kanununa tabi olduğunu, sonrakı dönem için davacının iş kanunu kapsamında olup olmadığının iş yerinde çalışan kişi sayısı tespit edilerek ayrıca değerlendirilmeye tabi tutulması gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Bozmaya uyan mahkemece 21.06.2005 sonrası dönem tefrik edilerek ayrı esasa kaydedilmiş 21.06.2005 tarihine kadar ki çalışmaları için kısmen kabul kararı verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, ücret konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda bozmaya uyan mahkemece aldırılan ek bilirkişi raporunda davacının kanun değişikliği yapılan 21.06.2005 tarihindeki ve iş sözleşmesinin feshedildiği 07.02.2012 tarihindeki ücreti üzerinden iki seçenekli hesaplama yapılmıştır. Davacının kanun değişikliği yapılan 21.06.2005 tarih sonrasına ilişkin çalışmalarının tefrik edilerek ayrı esasa kaydedildiği, bu tarihten önceki çalışmalarının iş kanununa tabi olduğu anlaşılmakla davacının 21.06.2005 tarihindeki ücret ve hizmet süresi dikkate alınarak hesaplama yapılması gerekirken mahkemece 07.02.2012 fesih tarihindeki ücret üzerinden hesaplanan ikinci seçeneğin dikkate alınması isabetsiz olup hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34665, Karar No: 2014/18249, Tarih: 22.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/34665 E.  ,  2014/18249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/256512

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2010

NUMARASI : 2010/58 (E) ve 2010/147 (K)

SUÇLAR : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteli- liği ile suç tarihine göre belirlenerek dosya görüşüldü,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın katılan Y.. T..'ya karşı "bu olayların hesabını asıl ben soracağım", ertesi gün ise diğer katılan M. Ç.na telefonla "yarın sizin a....koyacağım, ben 20 sene yattım, bir daha yatarım" demekten ibaret eylemlerinin, zincirleme tehdit suçunu oluşturduğu, bir gün arayla ve birden fazla katılana karşı yapılan tehdit eylemleri nedeniyle TCK'nın 43/1-2 madde ve fıkralarının ayrı ayrı ve her birinin temel ceza üzerinden uygulanması gerektiği gözetilmeden, iki ayrı tehdit suçundan hüküm kurulması,

2-Kabule göre de, sanığın katılan Y.. T..'ya söylediği "bu olayların hesabını asıl ben soracağım" şeklindeki sözün, TCK'nın 106/1-son maddesinde belirtilen sair tehdit suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık F.. K..'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16478, Karar No: 2014/12693, Tarih: 26.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/16478 E.  ,  2014/12693 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2014/152773

Ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan sanık S.. D..’ın, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 375 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair (BAKIRKÖY) 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2011 tarihli ve 2008/463 esas, 2011/305 sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 14.11.2012 tarihli ve 2012/16523 esas, 2012/34306 sayılı ilâmıyla bozulmasını müteakip sanık hakkında yapılan yargılama sonunda, kararda direnilmesine, sanığın 6136 sayılı Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 375 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 14.05.2013 tarihli ve 2013/152 esas, 2013/466 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosyada mevcut ekspertiz raporlarına göre; davaya konu gaz tabancalarının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun, küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtildiği, silahların orjinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancalarının marka, model ve üretim yılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları ve dosyadaki Adli Tıp ve polis kriminal raporları eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahların üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Kanun kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi

uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 21.04.2014 gün ve 27672 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen

Yargıtay C.Başsavcılığının 05.05.2014 gün ve KYB/2014-152773 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 21.04.2014 gün ve 27672 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen

Yargıtay C.Başsavcılığının 05.05.2014 gün ve KYB/2014-152773 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporları içeriğinde, suça konu tabancanın; çapına uygun ses ve gaz fişeklerini istimal edebildiği, namlusu içerisinde dairesel yapıda gaz ayırıcı parçası bulundu, gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cismin geçebileceğinin belirtilmesi karşısında, yasal izne dayalı olarak üretilen ve serbestçe her yerde satılabilen gaz tabancasının 6136 sayılı Yasa kapsamına girmeyeceği ve bu durumun bilinmemesi halinde eylemin suç teşkil etmeyeceği cihetle, mevcut ekspertiz raporlarının hükme yeterli olmadığı halde delil niteliğinde kabulü ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması isabetsiz olup, dava konusu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde ise suça konu silahın gaz ayırıcı parçasını da gösteren fotoğraflar, ekspertiz raporu eklenerek suça konu tabancanın gaz ayırıcı parçasında üretim sonrası tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Bakırköy 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2013 gün, 2013/152 esas, 2013/466 karar nolu kararının CMK.nun 309. maddesi gereğince (BOZULMASINA), müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9129, Karar No: 2022/10828, Tarih: 29.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9129 E.  ,  2022/10828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ancak uyulmasına karar verilen bozma ilâmı ile doğan usuli kazanılmış hak dikkate alınmadan karar verilmesi üzerine Dairemizin 30.....2021 tarihli ilâmı ile karar tekrar bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince Dairemizin 30.....2021 tarihli bozma ilâmına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 30.05.2012 tarihinden itibaren işçi statüsünde çalıştığını, müvekkiline ödenmesi gereken ilave tediye ücretlerinin ödenmediğini, koordinatör olarak görevlendirildiği dönemde ücretinin eksik ödendiğini ileri sürerek fark ücret ve ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ... mahkemelerinin görevli olmadığını, davalı Kurumda hiç bir zaman ikramiye ödenmediğini ve davacının fark ücret alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.02.2017 tarihli ve .... Karar sayılı kararı ile;

"...

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ... mahkemelerinin görevli olmadığını, davalı Kurumda hiç bir zaman ikramiye ödenmediğini ve davacının fark ücret alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.02.2017 tarihli ve .... Karar sayılı kararı ile;

"...

Davanın yasal dayanağını teşkil eden 6772 sayılı yasanın 1. maddesinde ''Umumi, mülhak ve hususi bütçeli dairelerle mütedavil sermayeli müesseseler, sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlarla belediyeler ve bunlara bağlı teşekküller, 3460 ve 3659 sayılı kanunların şümulüne giren iktisadi devlet teşekkülleri ve diğer bilcümle kurum, banka, ortaklık ve müesseselerinde müstahdem olanlardan ... Kanunun şümulüne giren veya girmeyen yerlerde çalışmakta olan ve ... Kanunun muaddel birinci maddesindeki tarife göre işçi vasfında olan kimselere, ücret sistemleri ne olursa olsun, her yıl için birer aylık istihkakları tutarında ilave tediye yapılır.'' denilmektedir. Bu hükmün sonucu olarak 4857 sayılı ... kanunun kapsamına giren ve girmeyen yerlerde işçi vasfı ile çalışanlara ücret sistemi ne olursa olsun her yıl için 1 er aylık istihkakları tutarında ilave tediye yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna ek olarak aynı yasanın 3. maddesinde bu ilave tediyenin haricinde Bakanlar Kurulunca kapsamına dahil işçilere aynı oranda bir ilave tediye daha ödenmesine karar verilebileceği belirtilmiştir. Ancak Toplu ... Sözleşmesi ile bu ikramiyelere ilave olarak en fazla 2 ikramiye daha ödenebileceği aynı yasa ile düzenleme yapılmıştır. Davalı idarenin 5449 sayılı yasa ile kurulduğu, devlete bağlı kuruluş olduğu ve bütçeden pay aldığı özel bütçeli idare olduğu sabittir. Bu yönü ile davalı ajans 6772 sayılı yasa kapsamında kalan bir kuruluştur. Bu işyerinde ... sözleşmesi ile çalışan davacının da ilave tediye alacağından yararlandırılması gerekir.

...

Kalkınma Bakanlığı Bölgesel Gelişme ve Yapısal Uyum Genel Müdürlüğünün 29.07.2013 tarihli ajans personelinin mali ve sosyal haklarırın YPK ile belirlineceğine ilişkin yazısı, 2014 yılı için Kalkınma Ajanslarına kullandırılacak transfer ödeneklerinin belirlenmesine ve bazı yüksek planlama kurulu kararlarında değişiklik yapılmasına ilişkin kararın 4. maddesinde ajans personelinin mali haklarının nasıl belirleneceği ve uygulama tarihini düzenlemiş olup anılan düzenlemeler nedeni ile davacının 18.07.2012 tarihinde koordinatör olarak atanması ile emsal kadrolar için uygulanan esaslardan yararlandırılması gerektiği, ücretininde emsal kadrolara göre belirlenmesi gerekirken belirlenmediği, bu nedenle davacının ücret farkı alacağı bulunduğu anlaşılmıştır.

..." gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

..." gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 13.....2017 tarihli ve 2017/1435 Esas, 2017/1488 Karar sayılı kararı ile;

"... davacının 30.05.2012 tarihinde davalı ... ajansında ... sözleşmesi ile çalışmaya başladığı, 18.07.2012 tarih ve 2012/8 sayılı Yönetim Kurulu Kararı ile Karaman Yatırım Destek Ofisi Koordinatörlüğüne atandığı, bu görev nedeniyle kendisine daire başkanı ile aynı ücretin ödenmesi gerekirken 26.....2014 tarihine kadar eksik ücret ödendiği, 28.05.2014 tarih ve 2014/8 sayılı Yüksek Planlama Kurulu Kararı ile 15.01.2012 tarihinden itibaren çalışanlara emsal kadrolar için uygulanan ücretlerin ödeneceğine ilişkin karar alındığı, davacının fark ücret alacağının bulunduğu, davalı ... ajansının kamu kurumu olup 6772 sayılı Kanun kapsamından kaldığından davacının ilave tediye almaya hak kazandığı ..." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin ....07.2020 tarihli ve 2017/43475 Esas 2020/8710 Karar sayılı ilâmı ile;

"... davacının 2012/6 dönemine İlişkin brüt ücretinin, dosya içeriğindeki davacının imzasını İçerir ücret bordrosuna göre 5.308,00 TL olduğu, ancak İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda 5.808,00 TL olarak gösterilerek hatalı hesaplama yapıldığı görülmektedir. Diğer taraftan, aynı bilirkişi raporunda “2012/” şeklinde bir hesaplama dönemi görüldüğünden, yapılan hesaplamanın hangi döneme ilişkin olduğu belirsiz olup hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığı ..." gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 12.03.2021 tarihli ve 2020/732 Esas, 2021/256 Karar sayılı kararı ile bozma sonrası alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 30.....2021 tarihli ve 2021/6759 Esas, 2021/11141 Karar sayılı ilâmı ile özetle, uyulmasına karar verilen bozma ilâmı ile doğan usuli kazanılmış haklar dikkate alınmaksızın karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. İkinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 30.....2021 tarihli ve 2021/6759 Esas, 2021/11141 Karar sayılı ilâmı ile özetle, uyulmasına karar verilen bozma ilâmı ile doğan usuli kazanılmış haklar dikkate alınmaksızın karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ikinci bozma ilâmına uyularak dava konusu alacaklar hüküm altına alınmıştır.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, dava konusu işlemin idari bir işlem olması nedeniyle görev itirazında bulunduklarını, ıslah işleminin hukuka uygun olmadığını, davacının fark ücret alacağının bulunmadığını, ikramiye alacağının hüküm altına alınmasının hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, bozma sonrası kurulan hükümde usuli kazanılmış hakka riayet edilip edilmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

29.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.