muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/17559, Karar No: 2024/965, Tarih: 23.01.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, fark alacaklara yürütülmesi gereken faizin başlangıç tarihi, ikramiye alacağına ve ilave tediye alacağına uygulanması gereken faizin oranı ile alacakların hesap döneminin belirlenmesine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 26 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 ... KHK'nın 127 nci maddesi ile 375 ... KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, 6772 ... Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 ... Kanunla 6212 ... Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un (6772 ... Kanun) 1 vd. maddeleri, 7036 ... ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlave tediye alacağı, 6772 ... Kanun ile öngörülmüş bir alacak kalemi olup bu alacağa uygulanması gereken faiz oranı, kanunen yasal faizdir. Talebin toplu ... sözleşmesine dayalı olarak ileri sürülmesi sonucu değiştirmeyecektir. Üstelik davacı tarafça dava ve ıslah dilekçesinde ilave tediye fark alacağına yasal faiz yürütülmesi talep edilmiş olup İlk Derece Mahkemesince davacı talebi de aşılarak söz konusu alacağa en yüksek işletme kredisini aşmamak üzere yasal faiz uygulanması hatalı olup bozma sebebidir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 ... Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan “en yüksek işletme kredisini aşmamak üzere" ibaresinin hükümden çıkartılmak suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14869, Karar No: 2014/7655, Tarih: 17.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14869 E.  ,  2014/7655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3628 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan ... ve Ticaret Bakanlığı adına hazine vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar görmeyen Sanayi ve Ticaret Bakanlığının müdahilliğine karar verilmesi hukuken geçersiz olup hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden, Sanayi ve Ticaret Bakanlığı adına hazine vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/l.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Suçtan doğrudan zarar gören Maliye Bakanlığı adına hazine vekilinin temyizine gelince;

1- Suçtan doğrudan doğruya zarar gören maliye hâzinesinin CMK.nun 234.maddesi uyarınca davadan haberdar edilip, aynı yasanın 237.maddesi gereğince davaya katılma imkanı sağlanmadan yargılamaya devam edilip yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Aralarmda hukuki ve fiili irtibat bulunmayan sanıklar hakkındaki davaların birlikte görülerek sonuçlandırılması,

Yasaya aykırı, Maliye Bakanlığı adına hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı yasanın 8/l.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA 17.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5088, Karar No: 2013/9307, Tarih: 18.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5088 E.  ,  2013/9307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

Hüküm : TCK'nın 268 göndermesiyle 267/1, 269/2, 62, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın gerçek kimliğinin ikamet ettiği mahallenin muhtarının ve mağdur Özlem Holat'ın beyanlarıyla tespit edilmesi karşısında, şartları oluşmadığı halde sanık hakkında etkin pişmanlık nedeniyle TCK'nın 269/2. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9811, Karar No: 2022/13561, Tarih: 10.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9811 E.  ,  2022/13561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Gemlik 2. Asliye Hukuk ile İstanbul 27. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, terekenin borca batık olduğu ile mirasın hükmen reddinin tespiti istemine ilişkindir.

Gemlik 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın mirasın hükmen reddine ilişkin olduğu, davanın alacaklara husumet yöneltilerek görüleceği, bu davada yetkili mahkemenin ise alacakların davanın açıldığı zamandaki ikametgah mahkemesi olduğu, dosya kapsamındaki alacaklı taraf Turkcell olduğu, davalının dava tarihindeki yerleşim yerinin Gemlik olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 27. Asliye Hukuk Mahkemesince ise, davalı ...Ş. tarafından dosyaya herhangi bir cevap, beyan dilekçesi sunulmadığı ve kesin yetkinin bulunmadığı davada, yetki itirazı da olmadığı halde, davacının talebine istinaden yetkisizlik kararı verilerek dosyanın gönderildiği, dava açıldıktan sonra, davacının, dosyanın başka bir yer mahkemesine gönderilmesini talep edebileceğine dair bir usul hükmü bulunmadığı gibi, talebin mahkemeyi bağlayıcı bir yönü de bulunmadığı, yetki ilk itirazı ancak davalı tarafından ileri sürülebileceği, dahili davalı ...Ş. tarafından yetki itirazı ileri sürülmediğinden HMK'nın 19/4. maddesi gereğince yetkili hale gelen mahkemece yetkisizlik kararı verildiği gerekçesiyle karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ölüm tarihinde miras bırakanın ölmeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmişse miras reddedilmiş sayılır. (TMK'nın 605/2. maddesi). Mirasçılar zımnen mirası kabul etmiş durumuna düşmüş olmadıkça her zaman murisin ödemeden aczini isteyebilir. Türk Medeni Kanununun 606. maddesinde belirtilen süre bu davada uygulanmaz. Bu davanın tereke alacaklılarına karşı açılması gerekir. (28.12.1942 tarihli 24/29 sayılı YİBK) Bu davada yetkili mahkeme ise alacaklıların davanın açıldığı zamandaki ikametgahı mahkemesidir. Ayrıca TMK'nın Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğünün 39/2 fıkrası gereğince mirasın yetkisini içeren özel vekaletname sunulması zorunludur. TMK'nın 605/2 maddesi gereğince bu tür davalar için özel bir yetki belirlenmemiştir. O halde, kesin yetki söz konusu olmayıp, davanın HMK'nın 9. maddesindeki genel yetki kuralına göre belirlenmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla mirasın hükmen reddinin tespiti hakkındaki davalarda yetkili mahkeme davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içerisinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir. (HMK m. 19)

Somut olayda, davanın Gemlik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde açıldığı, davalının yetki itirazında bulunmadığı, yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı ve kesin yetkinin bulunmadığı ve usulüne uygun bir yetki itirazı olmadığı durumlarda davanın ilk açıldığı mahkemenin yetkili hale geleceği anlaşılmakla, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı Gemlik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Gemlik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 10/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13632, Karar No: 2018/1731, Tarih: 19.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/13632 E.  ,  2018/1731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında Bakırköy 14. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 28/02/2012 tarihli, 2011/407 esas ve 2012/455 karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre tebliğ edilerek itiraz edilmeden kesinleştirildiği, sanığın bu tarihte asker olduğu, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesindeki "Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanına ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır" düzenlemesi karşısında; mahkemece sanığa gerekçeli kararın usulüne uygun biçimde tebliğ edilmediği, tedavi ve denetimli serbestlik kararının tebligat tarihinde zorunlu askerlik görevini yapmakta olmasına rağmen, sanığın sivil ikametgah adresine tebliğinin geçersiz olması karşısında, hükmün kesinleşmemiş olduğu ve sanığın temyiz talebinin tedavi ve denetimli serbestlik kararına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan değerlendirmede;

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin İADESİNE, 19/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2097, Karar No: 2015/14022, Tarih: 17.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2097 E.  ,  2015/14022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/08/2014

NUMARASI : 2013/1439-2014/1098

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde, dava konusu taşınmaz baraj göl alanında kaldığından Kadastro Kanunun 16/C maddesi gereğince tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27564, Karar No: 2014/29430, Tarih: 28.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/27564 E.  ,  2014/29430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2012/449-2013/870

Hüküm süresi içinde davalı R.. A.. Tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı işverene ait işyerinde muvazaalı olarak alt işverenin işçisi olarak çalışmakta iken, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı ile aralarında iş sözleşmesi olmadığını, davacının dava dışı M..Temizlik Güv. ve Sos. Hiz. Tic. A.Ş. işçisi olduğunu, bu firmanın kendilerine destek personel sağlayan bir şirket olduğunu, muvazaa iddialarının doğru olmadığını, davacıyı işe alan, ücretlerini ödeyen ve diğer özlük hakları bakımından da sorumluluğun M.. Temizlik Güv. ve Sos. Hiz. Tic. A.Ş.'de olduğunu, davalıya husumet düşmediğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, dava sonradan unvan değişikliği ile ünvanı B.. Tedarik ve Pazarlama Hizmetleri Anonim Şirketi olan şirkete de teşmil edilerek, davalılar arasındaki hizmet alım sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu hükümleri uyarınca muvazaalı bulunduğundan geçerliliğinin bulunmadığı gerekçesiyle davacının davalı M.. Motorlu Araçlar İmal ve Satış A.Ş. işyerinde işe iadesine, dahili davalı B.. Tedarik ve Pazarlama Hizmetleri A.Ş. (eski ünvanı:M.. Temizlik Güv. ve Sos. Hiz. Tic. A.Ş.) yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davalı R.. M.. Motorlu Araçlar İmal ve Satış A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden, hizmet alım sözleşmeleri incelenmeden davalı ile dahili davalı arasındaki sözleşmenin muvazaalı olduğu sonucuna varılması hatalı olmuştur.

Karar davalı R.. M.. Motorlu Araçlar İmal ve Satış A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden, hizmet alım sözleşmeleri incelenmeden davalı ile dahili davalı arasındaki sözleşmenin muvazaalı olduğu sonucuna varılması hatalı olmuştur.

Buna göre mahkemece yapılacak iş, davacının tüm çalışma dönemini kapsayan hizmet alım sözleşmeleri, sözleşmelerin tarafı olan şirketlere ait ticaret sicil kayıtları, şirket ana sözleşmeleri getirtilerek şirketlerin faaliyet alanları belirlenmeli, taraflar arasındaki sözleşme ile alınması kararlaştırılan işlerin hizmet alan davalı M.. Motorlu Araçlar İmal ve Satış A.Ş.’nin asıl işi olup olmadığı, davacının işyerinde fiilen yaptığı işlerin ne olduğu, sözleşmede kararlaştırılan işler kapsamında kalıp kalmadığı gerekirse işyerinde keşif yapılarak asli iş-yardımcı iş yönünden konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmalı, taraflar arasındaki sözleşmenin 4857 sayılı Kanun'un 2/7-8. maddesi yönünden incelenerek, muvazaalı olup olmadığı, hizmet alım sözleşmesinin geçerli olup olmadığı belirlenmeli, feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı üzerinde de durularak; feshin geçerli nedene dayanmadığı sonucuna varıldığı takdirde, alt işverenlik ilişkisinin muvazaaya dayandığı da anlaşılırsa, şimdiki gibi M.. Motorlu Araçlar İmal ve Satış A.Ş. işyerine iadesine, muvazaa bulunmayıp bir asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığı sonucuna varılırsa alt işveren işyerinde işe iadeye ve kanuni haklardan alt işverenle birlikte asıl işverenin de sorumluluğuna karar verilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4050, Karar No: 2019/7737, Tarih: 26.11.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/4050 E.  ,  2019/7737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Bala Kadastro Mahkemesi’nin 1975/202 Esas, 2010/34 Karar sayılı dava dosyasının aslının (örneğinin değil) bulunduğu yerden getirtilerek dosya arasına konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2476, Karar No: 2012/10530, Tarih: 15.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/2476 E.  ,  2012/10530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı payı alacağı

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki katkı payı alacağı davasının reddine dair ... Aile Mahkemesinden verilen 16.11.2011 gün ve 659/1060 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, davacının terzicilik yapmak suretiyle evin alımına katkıda bulunduğunu TMK.nun 6. maddesi gereğince kanıtlayamadığına, kardeşi ...’in beyanı ile mutfak dolapları parasının muris ve davacının eşi Hüseyin tarafından ödendiği belirlendiğine, yine evin zeminine yapılan marley döşemenin ise, ...tarafından yapıldığı ve bunun bedelinin davacıya yapılan bağış olarak kabul edilmesi gerekir ise de, davacının eşi ...’in ölümünden sonra 25.07.2006 tarihinde 40.000 TL’yi aşkın parayı bankadan çekip aldığı anlaşıldığına, bu tür davalarda fedakarlığın denkleştirilmesi ve hakkaniyet ilkelerinin de göz önünde bulundurulması gerektiğine, bundan ayrı davacının söz konusu taşınmazda zaten diğer mirasçılarla birlikte miras payını alma hakkı olduğuna göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 15.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11662, Karar No: 2013/12665, Tarih: 28.05.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/11662 E.  ,  2013/12665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin kesinleşen işe iade davası sonucu yapılan başvuruya rağmen davacının işe başlatılmayarak işveren tarafından feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini belirterek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, ödenmemiş sair işçilik alacağının bulunmadığını, iş sözleşmesinin davalı şirketin ekonomik bakımdan zor durumda olduğundan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 29. maddesi kapsamında toplu çıkış yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı tanıklarının beyanları doğrultusunda hesaplanan fazla mesai ücretinden %30 oranda hakkaniyet indirimi ile bilirkişi hesaplamaları doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı şirket vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Fazla çalışma ücretinin tanık ifadelerine göre belirlenmesi ve miktarın yüksek çıkması halinde işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izin mazeret gibi nedenlerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Yargıtay'ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak söz konusu alacakların işveren belgelerine göre tespit edilmesi halinde hakkaniyet indirimi yapılması söz konusu değildir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir.

Dosya içeriğine davacı Gördes Belediye Başkanlığından iş alan davalı şirket işçisi olarak Belediye işyerinde çalışmıştır. Dava konusu fazla çalışma ücreti davacı tanığı anlatımlarına göre hesaplanmış, davacı tanıkları işin bitiş saati ile ilgili olarak, genel beyanlarda bulunmuşlardır. Bilirkişi bu beyanları dikkate alarak fazla mesai hesaplaması yapmış ise de tanıkların bu genel beyanlarını teyit eden herhangi yazılı bir belge veya somut başkaca bir kanıtta dosyaya sunulmamıştır. Ayrıca dinlenen tanıklar davacının tüm çalışma süresince birlikte çalıştığı işçiler olmadığı gibi bir kısım tanıkların davalı işverene karşı işçilik alacağı davası bulunduğundan sözkonusu tanıkların davanın kabulünde menfaati olduğunun kabulü gerekir. Ancak bu durum tanık beyanlarının tümden geçersiz olduğunu da göstermeyeceğinden bu anlatımlara ve yapılan işin niteliğine göre fazla mesai yapıldığının da anlaşılmasına göre hakkaniyet indiriminin en az %50 oranında yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.