muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22497, Karar No: 2016/228, Tarih: 19.01.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/22497 E.  ,  2016/228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davalılardan ... vekili, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/66 Esas sayılı dosya üzerinden yaptığı kıymet takdiri raporu nazara alınarak sadece maden ruhsatı üzerindeki ihtiyati haczin baki kalarak diğer tüm hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, İhtiyati tedbir kararına itiraza dair ara kararında talebin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine, Mahkeme 10/10/2015 tarihli ara kararında temyizi mümkün olmayan, ancak esas hükümle birlikte temyiz edilebilecek karar olması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar vermiştir. Temyiz isteminin reddine dair kararın yine davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı ... nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu meydana gelen ölüme dayalı manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece verilen ihtiyati hacze ilişkin ara karara davalı şirketçe yapılan itiraz üzerine Dairemizin 25.05.2015 tarihli kararı ile karar bozulmuş, uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda 10.10.2015 tarihli karar ile "davalının temyiz talebinin reddine" karar verilmiş, temyiz talebinin reddine dair kararın şirketçe süresinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, verilen karar "ihtiyati tedbir mahiyetinde ihtiyati haciz" olarak nitelendirilmiş ve bu kararların esas hüküm ile birlikte temyiz edilebeleceği gerekçesiyle yazılı biçimde temyiz isteminin reddina karar verilmiştir.

Temyize konu karar "ihtiyati haciz" mahiyetinde olup temyizi mümkün ve buna göre mahkeme kararının gerekçesi hatalı ise de 24.06.2015 tarihli ara kararın davalı vekiline 15.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, temyizin ise 13.08.2015 tarihinde gerçekleştiği ve böylece temyiz isteminin süresinde olmadığı, mahkeme ara kararı sonucu itibariyle doğru olmakla birlikte gerekçesi yönünden hatalı olduğu anlaşılmakla davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemenin 10.10.2015 tarihli temyiz isteminin reddine dair ara karar gerekçesinin "temyize konu 24.06.2015 tarihli ara kararın davalı vekiline 15.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, temyizin ise 13.08.2015 tarihinde gerçekleştiği ve böylece temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmakla temyiz isteminin süreden reddine" biçiminde düzeltilmesine ve kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... 'ne yükletilmesine, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12185, Karar No: 2022/16922, Tarih: 05.12.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/12185 E.  ,  2022/16922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜMLER : Esastan red

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri sebeplere yönelik yapılan incelemede;

I-Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık ... hakkındaki istinaf ilamının, sanık ve müdafii tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edildiği, ancak sanık ...’nun 19.09.2022 tarihinde cezaevi aracılığı ile gönderdiği dilekçesinde kararı temyiz etmek istemediğini, kararın onanmasını talep ettiği anlaşılmakla; bu dilekçenin temyizden vazgeçme iradesini taşıdığı kabul edildiğinden, temyizden vazgeçme nedeniyle dosyanın inceleme yapılmaksızın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Olay gecesi sanıkların, farklı müştekilere ait olan 4 katlı ve içerisinde 4 ayrı dairenin bulunduğu binaya girerek dört farklı ikametin kapılarını zorlayıp zarar verdikleri, dördüncü katta bulunan mutfaktaki musluğu söktükten sonra sıcak takip olmadan müştekinin hakimiyet alanından çıkarak binanın çatı katında saklandığı yerde yakalandığı olayda; iddianame anlatımına göre 4 farklı ikametten hırsızlık eylemi gerçekleştirildiğinden bahsedilerek tek bir hırsızlığa teşebbüs suçundan cezalandırılması yönünde sevk maddesi yanlış gösterilmiş ise de, sanıkların ek savunması alınarak üç ayrı hırsızlığa teşebbüs ve bir tamamlanmış hırsızlık suçundan mahkumiyet hükümleri kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Oluş ve dosya içeriğine göre, nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçunun yasal unsurlarının oluştuğu ve sanık hakkında kurulan hükümde, eleştiri dışında, herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Oluş ve dosya içeriğine göre, nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçunun yasal unsurlarının oluştuğu ve sanık hakkında kurulan hükümde, eleştiri dışında, herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 05.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7776, Karar No: 2011/2908, Tarih: 28.02.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/7776 E.  ,  2011/2908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... gelmiş, davacılar tarafından gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar; Davalının, dava dışı ... verdiği vekaletnamesi ile dava dışı ...’i tevkile yetkili kıldığını, ...’ün ise; kendilerine dava açılması hususunda vekaletname verdiğini, ve ücret sözleşmesi imzaladığını, verilen vekaletname gereği veraset ilamı aldıklarını, tapudaki yanlışlıkların tashihi için davalar açtıklarını, akabinde izale-i şüyu davalarını açtıklarını, dava derdest iken ve hiçbir haklı sebep yokken davalının kendilerini azlettiğini belirterek, 29.000,00 TL avukatlık ücretinin ihtarnamenin tebliğinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı; Vekilin vekil eden adına borçlandırıcı bir muamele yapabilmesinin ancak vekaletnamesinde özel yetki taşıması suretiyle mümkün olacağını, kendisinin diğer hissedarlarla dava öncesinde anlaştığını, hal böyle iken dava açılmasının zararına olduğunun izahtan vareste olduğunu, davacı tarafça ortaklığın giderilmesi davasının sırf ücreti vekalet kazanmak amacıyla kötü niyetli olarak açılmış bir Dava olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece Davacı ... tarafından açılan davanın açılmamış sayılmasına, Davacı ... tarafından açılan davada davacı vekil haksız olarak azledildiğinden toplam 29.000,00 TL vekalet ücreti alacağının 15/07/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dosya kapsamına göre; davalının, başkalarını da tevkil etme yetkisi vererek dava dışı avukat olmayan ... isimli kişiyi 14.08.2007 tarihli vekaletname ile vekil tayin ettiği, bu kişinin de mevcut yetkisine dayanarak 16.01.2008 tarihli vekaletname ile davacıları vekil tayin ettiği ve yine vekil sıfatı ile davacılar ile 16.01.2008 tarihli ücret sözleşmesini imzaladığı anlaşılmaktadır. Uyuşmazlıkta çözümlenmesi gereken sorun, tevkil yetkisini haiz vekilin tayin ettiği ikinci vekil ile müvekkilleri adına vekaletnamesinde bu konuda özel yetkisi olmamasına rağmen ücreti vekalet sözleşmesi yapıp yapamayacağı ile yapılmış sözleşmenin müvekkilleri bağlayıp bağlamayacağında toplanmaktadır. BK.nun 388 ve HUMK.nun 63. maddelerinde vekaletin kapsamı ve özel yetkiyi gerektiren haller sayılmıştır. Avukatlık Yasasında da ücreti vekalet sözleşmeleri gerek miktar ve gerekse içerik bakımından bazı emredici nitelikteki hükümlerle sınırlamaya tabi tutulmuştur (Av. Kanununun 163 ve 164. maddeleri). Yanlar arasındaki uyuşmazlığın çözümünde bu Yasa hükümlerinin vaz ediliş sebepleri de gözönüne alınarak bir sonuca gidilmesi gerekir. BK.nun 388 ve HUMK.nun 63. maddelerinde özel yetkiyi gerektiren haller olarak sayılan hususların tahdidi olup olmadığının değerlendirilmesinin yapılmasında, tahdidi olmadığı sonucuna ulaşılmaktadır. İşlemin müvekkil bakımından arzettiği önemden dolayı o işlem içinde özel yetki verilmesi gerektiği sonucuna varılabilir. Nitekim, anılan yasa maddelerinde sayılan tüm haller müvekkil açısından işlemin niteliği de nazara alındığında önem arz eden hususlardır. Öneminden dolayı özel yetkiyi gerektiren hallere benzerliği dolayısıyla vekilin müvekkili adına yargılamanın iadesini isteyebilmesi, konkordato teklif veya kabul edilebilmesi, iflasını isteyebilmesi, kişiye bağlı haklara ilişkin dava veya taleplerde bulunabilmesi için özel yetki gerektiği doktrinde ve bazı özel hükümler taşıyan yasalarda kabul edildiği gibi, uygulamada da hakimler aleyhine tazminat davası açabilmesi için vekilin vekaletnamesinde bu konuda özel yetki aranmaktadır (Müderrisoğlu, Avukatlıkta Vekalet ve Ücret Sözleşmesi, Sh: 48-49; Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt: I, Sh: 845; 4.2.1959 Th., 14/6 sayılı Tevhidi İçtihat Kararı). Özellikle, davaya vekalette ikinci vekilin verdiği avukatlık hizmetine karşılık alacağı, vekalet ücretinin miktarı, müvekkiller için önemli olabilir ve bu önem derecesi de kişiye, her somut olaya göre değişir. Objektif ölçülerle tespiti de mümkün değildir. Bu nedenle de müvekkillerin ödenecek ücreti işin başında bilmelerini sağlamak amacıyla Avukatlık Yasasının 164/1. maddesiyle ücretin belli bir miktarı kapsaması gerektiği hükmü getirilmiş olmakla ücreti vekaletin müvekkiller için önemli olduğu kabul edilmiştir. Öte yandan, anılan yasa kamu yararı ve avukatlık mesleğinin disipline edilmesi amacıyla avukatlık ücret sözleşmesinin yapılmasında özellikle kararlaştırılacak ücret açısından da başka sınırlamalar da getirmiştir (Av

. Bu nedenle de müvekkillerin ödenecek ücreti işin başında bilmelerini sağlamak amacıyla Avukatlık Yasasının 164/1. maddesiyle ücretin belli bir miktarı kapsaması gerektiği hükmü getirilmiş olmakla ücreti vekaletin müvekkiller için önemli olduğu kabul edilmiştir. Öte yandan, anılan yasa kamu yararı ve avukatlık mesleğinin disipline edilmesi amacıyla avukatlık ücret sözleşmesinin yapılmasında özellikle kararlaştırılacak ücret açısından da başka sınırlamalar da getirmiştir (Av. Kanununun 163/4, son, 164/2-3, 171. maddesi gibi).

2010/7776-2011/2908

Kaldı ki vekilin vekaletnamesinde özel yetki olmadan tevkil ettiği avukatla ücret sözleşmesinin yapabileceğinin kabulü istismara da neden olabilecektir. Yasa bunu da önlemeye çalışmaktadır. Bu durumda vekilin, vekaletnamesinde açık yetkisi olmadan müvekkili adına avukatlık ücreti sözleşmesi yapamayacağının kabulü gerekir.

Somut olayda, başkalarının tevkile yetkili ilk vekil ...’e verilen vekaletnamede, ücreti vekalet sözleşmesi yapma yetkisi olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda ilk vekilin yetkisi olmadığı halde ikinci vekil ile yaptığı avukatlık ücret sözleşmesi geçersizdir. Davalıyı bağlamaz. Bu nedenle de davacı bu sözleşmeye dayanarak sözleşmede kararlaştırılan ücreti davalıdan isteyemez. Ne var ki, davacı vekil vekaletname gereği üstlendiği vekalet görevini ifa etmiştir. Avukatlık Kanununun 163/son maddesi gereğince, davalı Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanacak miktarı davacı ...’a ödemekle yükümlüdür. Mahkemece yapılacak ...; veraset davaları nedeniyle tarifeye göre bulunacak miktarlar ile tapudaki isim tashihi davaları içinde tarifedeki benzer durumlar ve avukatın sarf ettiği emeği de nazara alınarak takdir edilecek miktar toplamına hükmetmektir. Mahkemece, açıklanan yönler gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda 1.no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına (BOZULMASINA), 825,00 TL duruşma avukatlık parasının davacılardan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 391.50 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 28.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18796, Karar No: 2014/1134, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18796 E.  ,  2014/1134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2012/1312-2013/683

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Dava konusu taşınmazlara bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun % 10 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/36676, Karar No: 2013/13369, Tarih: 26.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/36676 E.  ,  2013/13369 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında 21.04.2010 tarihli verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. ve 5237 sayılı TCK.nun 170/1-c madde ve fıkraları uyarınca hükümlülüğüne dair; (KAYSERİ) Çocuk Mahkemesi 09.07.2012 gün, 2009/1097 esas, 2010/319 ek karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun, küre, veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtildiği, silahın orjinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi karşısında; Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları varsa faturası ve dosyadaki adli tıp ve polis kriminal raporları eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuğun suça konu kuru-sıkı olarak imal edildiği anlaşılan tabancayla ateş ettiğini beyan etmesi ve olay yerinde kuru-sıkı fişek kovanlarının elde edilmiş olması karşısında eylemin 5237 sayılı TCK.nun 170/1-c madde ve fıkrasında tanımı yapılan içinde ateşli silah öğesi bulunan suç tipine uygun bulunmayıp 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen ve idari para cezası yaptırımını öngören gürültüye neden olma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde atılı genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4733, Karar No: 2016/6400, Tarih: 07.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4733 E.  ,  2016/6400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .... Sulh Hukuk ve .... Sulh Hukuk Mahkemelerince yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince, nüfus kayıt örneğine göre kısıtlı adayının yerleşim adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, “....” adresinin Gaziosmanpaşa adliyesi yargı çevresi içerisinde kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince ise yapılan kolluk marifetiyle yapılan araştırmaya göre, kısıtlı adayının ''...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mahkemeler arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosya Yargıtay 17. Hukuk Dairesine gönderilmiş, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 24.10.2014 tarih ve 2014/10797 E. - 2014/14180 K. sayılı kararı ile .... Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiştir.

Yargı yeri olarak belirlenmesinin ardından .... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince, yargı yeri belirlemesine ilişkin kararların kesin olduğundan Yargıtay tarafından yargı yeri olarak belirlenen .... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Ayrıca 6100 sayılı HMK'nın 23/2. maddesinde “Bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca verilen yargı yeri belirlenmesi ile kanun yolu incelemesi sonucunda kesinleşen göreve veya yetkiye ilişkin kararlar, davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlar." hükmüne yer verilmiştir.

Aynı dosyayla ilgili olarak daha önce Yargıtay Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 24.10.2014 tarih ve 2014/10797 E. - 2014/14180 K. sayılı kararı ile .... Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlendiğinden ve HMK m. 23/2 gereği Yargıtayca verilen yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararlar davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlayacağından, uyuşmazlığın .... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07.06.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.