muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/9304, Karar No: 2019/1051, Tarih: 15.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2018/9304 E.  ,  2019/1051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 1. İŞ MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici 1. maddesinin 4. fıkrasında “İlk Derece Mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir.” düzenlemesi bulunduğu, İlk Derece Mahkemesi karar tarihinin 17.10.2017 olduğu, buna göre karar tarihinde yürürlükte olan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesinin 3. fıkrası uyarınca temyiz süresinin gerekçeli kararın taraflara tebliğinden itibaren 8 gün olduğu, gerekçeli kararın davacı vekiline 16.07.2018 tarihinde tebliğ edildiği, ancak 8 günlük temyiz süresi geçtikten sonra 09.08.2018 tarihinde kararın davacı vekilince temyiz edildiği, buna göre temyizin süresinde yapılmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz isteminin süreden dolayı REDDİNE, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 15/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28711, Karar No: 2014/18633, Tarih: 01.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/28711 E.  ,  2014/18633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçinin sokağa kilitli bir şekilde park ettiği motosikleti sanığın sürükleyerek çaldığı şeklindeki eyleminin TCK.nun 142/1.b maddesine uymasına karşın, aynı Yasanın 141/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilerek sanığa eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 01/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13105, Karar No: 2018/14921, Tarih: 06.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/13105 E.  ,  2018/14921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesinde düzenlenen barınak yerlerindeki büyük veya küçükbaş hayvan hırsızlığı suçunda belirtilen barınak yerlerinin, bina ve eklentisi dışında kalan, sadece hayvanlara özgülenmiş yerler olması ve burada bulunan hayvanların çalınması gerektiği, iş yeri ve eklentisi niteliğindeki yerlerden gerçekleştirilen eylemlerin ise aynı Yasa'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilerek; 28.03.2011 tarihli Görgü ve Tespit Tutanağı içeriğine ve şikayetçi beyanına göre hurda işi yapan şikayetçiye ait tek katlı betonarme bina olan iş yerine bitişik tek katlı, üstü çinko ile kaplı tek odadan oluşan ve kapısı olan ahırın kapısında bulunan telin açılarak içerisinde bulunan at ve at arabasının çalınması şeklindeki olayda; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık ve TCK'nın 116/4 maddesindeki işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarını oluşturduğu halde, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/2-g maddesi gereğince fazla ceza tayini,

2- Dosya kapsamına göre; dosyada yargılanarak hakkında hükmün açıklanmasına karar verilen suça sürüklenen çocuklardan Ferdi Yaba'nın soruşturma aşamasındaki ifadesinde; atılı suçu saat 04.30-05.00 sıralarında işlediklerini belirttiğinin ve suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 05.26'da bittiğinin anlaşılması karşında; eyleminin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezada aynı Kanun’un 143. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 06/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4004, Karar No: 2007/5162, Tarih: 14.12.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/4004 E.  ,  2007/5162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVACILAR : HAZİNE, ...,... MİRASÇILARI

DAVALILAR : ... UZUNEFE VS., ... VS.

MÜDAHİL : ...

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Bala Kadastro Mahkemesinin bu dosya ile birleştirilen 1988/70 esas, 2001/34 karar sayılı dava dosyasının ve çekişmeli 319 parsele ait kadastro tutanak aslının celbi ile dosyasına konulması, bundan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/8653, Karar No: 2022/11419, Tarih: 28.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/8653 E.  ,  2022/11419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, sigorta başlangıcının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Üye ...'in muhalefetine karşı, Başkan ..., Üyeler ..., ... ve ...'nın oyları ve oy çokluğuyla 28/09/2022 gününde karar verildi.

KARŞI OY

Davacı, 14.04.1989 tarihinde çalışmaya başladığını ve bu tarihin sigorta başlangıcı olduğunun tespitini talep etmiş olup, davanın reddine dair kararın onanmasına ilişkin Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin çoğunluk görüşüne aşağıda belirtilen gerekçelerle katılamamaktayım.

Uyuşmazlık, davacının halı dokuma işyerinde geçen çalışmasının uzun vadeli sigorta kolları kapsamında olup olmadığı ve davacının sigorta işe giriş bildirgesinde çalışma başlangıcı olduğu belirtilen tarihteki çalışmasının yöntemince kanıtlanıp kanıtlanmadığı noktalarında toplanmaktadır.

I) El Halıcılığı Dokuma İşyerlerinde Çalışanların Sigortalılığı:

506 sayılı Kanun'un ilk halinde "el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar" hakkında özel bir düzenleme bulunmamakta iken; 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 20.06.1987 tarih ve 3395 sayılı Kanun'un 1'inci maddesi ile 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 3 üncü maddesinin II numaralı fıkrasına aşağıdaki (D) bendi eklenmiştir.

"D) El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kollan uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kollan bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler."

06.08.2003 günü yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanun'un 57'nci maddesiyle söz konusu bent yürürlükten kaldırılmış olup Kanun'da yürürlükten kaldırmaya yönelik yasama işleminin geriye yürütüleceğine ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmamaktadır.

İşin, işverene ait atölye ve fabrika benzeri bir işyerinde, işverenin denetim ve gözetimi altında ve ona bağımlı olarak geçmesi durumunda yapılan işin hizmet akdi niteliğinde olduğu ve uzun vadeli sigorta kollarına tabi olacağı belirgindir.

06.08.2003 günü yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanun'un 57'nci maddesiyle söz konusu bent yürürlükten kaldırılmış olup Kanun'da yürürlükten kaldırmaya yönelik yasama işleminin geriye yürütüleceğine ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmamaktadır.

İşin, işverene ait atölye ve fabrika benzeri bir işyerinde, işverenin denetim ve gözetimi altında ve ona bağımlı olarak geçmesi durumunda yapılan işin hizmet akdi niteliğinde olduğu ve uzun vadeli sigorta kollarına tabi olacağı belirgindir.

Kırklareli ilinde halı dokuma işinde çalışanlar tarafından açılan sigorta başlangıç tarihinin tespiti davalarının kabulüne dair kararların Yargıtay tarafından onandığı, Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 21.04.2016 gün ve 2016/5478 - 2016/6136 E.K; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 16.11.2017 gün ve 2016/15755 - 2017/9339 E.K.; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 16.11.2017 gün ve 2016/16248 - 2017/9342 E.K.; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 25.01.2018 gün ve 2016/15537 - 2018/611 E.K.; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 22.03.2018 gün ve 2016/16489 - 2018/2657 E.K.; Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 29.03.2018 gün ve 2018/1130 - 2691 E.K.sayılı kararlarının bu yönde olduğu görülmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.05.2019 gün ve 2016/21-626 E. 2019/522 K.sayılı kararında açıklandığı üzere; hukuk devleti, devlet ve insan faaliyetlerine yön veren, yönetilenlere hukuk güvenliği sağlayan ilkeler bütünüdür. Devletin organ ve kurumları bakımından bu ilkeler birer sınırlama niteliği taşırken, vatandaşlar açısından hukuki güvenlik içinde yaşamanın araçları olarak işlev görmektedir.

Hukuki güvenlikle bağlantılı olarak “genellik” ve “öngörülebilirlik”, hukuk devletinin iki temel unsuru kabul edilir. Genellik unsuru, hukukun özel kişi ya da durumlara değil, herkesi kapsayacak biçimde genel, soyut ve tarafsız, geçmişe uygulama yasağı çerçevesinde ileriye yönelik, kamuya açık kurallar üzerine inşa edilmesi anlamını taşır.

Hukukun öngörülebilirliği ise, hukukun anlam açısından belirgin ve açıkça ifade edilmiş, istikrarlı ve birbiriyle uyumlu kurallar ile önceden tahmin edilebilir uygulamalara dayanmasıdır. Bireylerin hukukun gerektirdiği şeyi önceden bilmeleri ve davranışlarını buna göre düzenlemelerini sağlayan bir ilke olarak hukuki öngörülebilirliğin hukuki belirlilik ile ilişkisi, bu noktada çok açıktır. Hukuk kurallarının bütünüyle belirsiz olduğu kabul edildiğinde, hukuki öngörülebilirlikten de söz edilemeyecektir. Hukuki güvenirlik ve yargı erkine güven sağlandığından kamu yararı ile doğrudan ilgilidir. Buradaki asıl amaç hukuki barışın sağlanmasıdır.

El halıcılığı dokuma işyerlerinde çalışan bir kısım sigortalıların hizmet tespiti veya sigorta başlangıç tarihinin tespiti davaları kabul edilmiş, Yargıtay onamasından geçerek kesinleşmiş ve bu kişilere uzun vadeli sigorta kollarından yaşlılık aylığı dahi bağlanmış iken bir kısım sigortalıların davalarının reddedilmesi, toplumdaki adalet anlayışını örseleyen, hukuki güvenlik ilkesini ihlal eden sonuçlara yol açacağından çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

II) Hukuki Güvenlik İlkesi:

El halıcılığı dokuma işinin işverene ait atölye ve fabrika benzeri bir işyerinde, işverenin denetim ve gözetimi altında ve ona bağımlı olarak geçmesi durumunda yapılan işin hizmet akdi niteliğinde olduğu ve uzun vadeli sigorta kollarına tabi olacağı açık olup; bu sigortalıların uzun vadeli sigorta kolları kapsamında sayılmamalarını gerektirir gerçek ve makul bir neden olmadığından, Anayasal sosyal güvenlik güvenlik ilkesine aykırı Kanun hükmünün dar yorumlanması gerektiği kanaatindeyim.

El halıcılığı dokuma işyerlerinin asli işi "el halısı dokunması" olup bu işi yapanların sigortalı sayılmamasına karşın bu işyerlerinde şoför, aşçı, yönetici olarak çalışan kişilerin sigortalı sayılmasının makul bir izahı bulunmamaktadır.

Bu çalışanların uzun vadeli sigorta kolları kapsamı dışında tutulması, ölçülülük ilkesine aykırıdır ve Anayasal sosyal güvenlik ilkesinin ihlali sonucunu doğurduğundan, yargısal içtihatlarda anılan Kanun hükmü dar yorumlanarak hizmet akdi unsurlarını eksiksiz taşıyan iş ilişkisinin tespitine imkan tanınmalıdır.

III) Çalışma Olgusunun Tespiti:

Bu çalışanların uzun vadeli sigorta kolları kapsamı dışında tutulması, ölçülülük ilkesine aykırıdır ve Anayasal sosyal güvenlik ilkesinin ihlali sonucunu doğurduğundan, yargısal içtihatlarda anılan Kanun hükmü dar yorumlanarak hizmet akdi unsurlarını eksiksiz taşıyan iş ilişkisinin tespitine imkan tanınmalıdır.

III) Çalışma Olgusunun Tespiti:

Somut olayda, davacının çalışmasının işe giriş bildirgesine uygun biçimde ancak malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olmayanlar için düzenlenen (kısa vadeli sigorta kolları kapsamında çalışanlara mahsus) dönem bordrosu ile Kuruma bildirildiği, dinlenen tanık beyanlarından davacının sigorta başlangıç tarihindeki çalışmasının bordro tanıklarının beyanları ve kısa vadeli sigorta kolları bordroları ile kanıtlandığı, başvuru koşulunun yerine getirildiği, davacının çalışmasının çırak olarak geçmediği, işin işverene ait atölye ve fabrika benzeri bir işyerinde, işverenin denetim ve gözetimi altında ve ona bağımlı olarak geçmesi nedeniyle yapılan işin hizmet akdi niteliğinde olduğu ve uzun vadeli sigorta kollarına tabi olacağı, Kırklareli ilinde halı dokuma işinde çalışanlar tarafından açılan sigorta başlangıç tarihinin tespiti davalarının kabulüne dair kararlarının Yargıtay tarafından onandığı, Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 21.04.2016 gün ve 2016/5478 - 2016/6136 E.K; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 16.11.2017 gün ve 2016/15755 - 2017/9339 E.K.; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 16.11.2017 gün ve 2016/16248 - 2017/9342 E.K.; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 25.01.2018 gün ve 2016/15537 - 2018/611 E.K.; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 22.03.2018 gün ve 2016/16489 - 2018/2657 E.K.; Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 29.03.2018 gün ve 2018/1130 - 2691 E.K.sayılı kararlarının bu yönde olduğu, eldeki davanın sigorta başlangıç tarihinin tespitine yönelik olduğu ve tüm dosya kapsamı ile davacının çalışmasının uzun vadeli sigorta kollarına tabi olduğu anlaşıldığından, onama yönündeki çoğunluk görüşüne belirtilen nedenlerle katılamamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2011/457, Karar No: 2011/3480, Tarih: 26.04.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/457 E.  ,  2011/3480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve şantaj suçlarından sanık ...’ün yapılan yargılanması sonunda; eylemlerinin kül halinde beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine dair, İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.04.2010 gün ve 2009/34 Esas, 2010/79 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiin süresinden sonra yapılan duruşma isteğinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdurenin dosya kapsamına ve oluşa uygun düşen ve aşamalarda özünde değişmeyen beyanları ile sabit olduğu üzere henüz 15 yaşını tamamlamadığı bir dönemde sanığın evdeki çekyatın altından çıkartarak mağdureye gösterdiği teyp ile yaptığı ses kaydını ifşa edeceği, ilerleyen zamanlarda ise esasen elinde bulunmayan 32 adet fotoğrafı herkese göstereceğini beyanla eylemlerini gerçekleştirdiği anlaşıldığından tebliğnamede TCK.nun 103/4. maddesinin uygulanması için yeterli delil bulunmadığı yönündeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2696, Karar No: 2023/6412, Tarih: 02.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2696 E.  ,  2023/6412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/889 Esas, 2022/298 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/70 E., 2018/74 K.

Taraflar arasındaki markaya tecavüzün tespiti, önlenmesi, durdurulması ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin bir çok tanınmış markanın sahibi olduğunu, ''...'' markasının da özellikle temizlik bakım ürünlerinde tanınmış marka vasfında bulunduğunu, bu sebeple koruma kapsamının sadece temizlik ürünleriyle sınırlı tutulamayacağını, davalının 2011/16887 ve 2013/50249 numaralı "..." ibareli markalarını kötü niyetli olarak tescil ettirdiğini, tescilli markalarını tescil edildiği şekilde değil müvekkilinin markasıyla aynı/benzer şekilde kullandığını, bu markaların müvekkiline ait "..." markası ile iltibas oluşturduğunu, bu durumun tüketici nezdinde karıştırılmaya yol açacağını, davalının müvekkilinin markasının tanınmışlığından haksız yarar sağladığını ileri sürerek davalıya ait 2011/16887 ve 2013/50249 sayılı markaların hükümsüzlüğünü, davalı tarafça müvekkilinin markadan kaynaklanan haklarına tecavüz edildiğinin tespitini, tecavüzün durdurulmasına ve önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacının "..." markasının temizlik ürünlerinden yalnızca çamaşır deterjanı alanında faaliyet gösteren bir marka olduğunu, marka tescilinin de sadece bu hususta bulunduğunu, kullanmış olduğu logonun ise "n" harfinin üstünde dört yapraklı bir yonca şeklinde olduğunu, her iki logonun karıştırılmasının mümkün olmadığını, müvekkili tarafından davacının markasına benzetilerek kullanılmasının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı markalarının tescilli olduğu 03 üncü sınıf ile davalı markalarının tescilli olduğu 21 inci sınıf ve 16 ncı sınıfta tescilli emtiaların ilintili olduğu, her iki sınıfın da temizlik sektörüne ait olduğu, davacı ve davalı markalarının aynı "..." ibaresinden ibaret olduğu, görsel kavramsal ve işitsel olarak aynı olduğu, benzer emtialar üzerinde kullanıldığı, tescil ve koruma tarihi itibari ile davacı markalarının daha eski koruma tarihli olduğu kanaatine varılarak hükümsüzlüğe ilişkin talebin kısmen kabulüne gerektiği, davalının tescilli markalarının siyah renkle ... yazısı ile tescilli olduğu ancak davaya konu bulaşık süngerleri ve çöp torbaları emtiaları üzerinde davacının ilgili sektörde bilinirliği ve tanınırlığı yüksek olan "..." markasının kullanım şekline benzetilerek davacı markasındaki "İ" ve "N" harflerinin üzerinde kullanılan yaprak figürünün "O" harfi üzerinde kelebek figürü şeklinde kullanılarak, ayrıca yazının mavi beyaz renklerde yazılmak suretiyle davacı markasına yaklaştırılarak, markanın hitap ettiği sıradan tüketici nezdinde iltibas yaratacak derecede benzerlik yaratılarak kullanıldığı gözönüne alınarak markanın tescil edildiğinden farklı şekilde kullanılmasının ve davacı markasının kullanım şekline benzetilmesinin markaya tecavüz teşkil ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2011/16887 sayılı "..." ibareli markanın tescilli olduğu "işlenmemiş cam, yarı işlenmiş cam, camdan , porselenden, seramikden, kilden, süs ve dekorasyon eşyaları, dekorasyon için cam mozaikler ve cam tozları ( inşaat için olanlar hariç) , cam yünleri (izolasyon ve tekstil amaçlı olmayan), spor müsabakalarında verilen kupalar" emtialarında hükümsüzlük talebinin reddine, markanın tescilli olduğu 21 inci sınıftaki diğer emtialar yönünden hükümsüzlüğüne, 2013/50249 sayılı "..." ibareli markanın tescilli olduğu "matbaa ve ciltleme malzemeleri, basılı evraklar; basılı yayınlar, takvimler, posterler, fotoğraflar, afişler, tablolar, çıkartmalar, (pullar). Kırtasiye, büro, eğitim - öğretim, yazım , çizim, resim ve sanatçılar için malzemeler (mobilyalar ve cihazlar hariç) ; kırtasiye tipi kağıt ürünler ve yapıştırıcılar dahil) büro makineleri " emtialarında hükümsüzlük talebinin reddine, markanın tescilli olduğu 16 ıncı sınıftaki diğer emtialar yönünden hükümsüzlüğüne, markaya tecavüzün tespitine, durdurulmasına, ürün ambalajlarının bulundukları yerde el konulmasına, hüküm kesinleştiğinde imhasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince, davacı markasının tanınmış marka olduğu kabul edilmiş olmasına rağmen, verilen kararda farklı sınıflarda koruma sağlanmadığını, davacı markasının tanınmış marka olduğununu dosyaya sunulan delillerle ve bilirkişi raporlarıyla sabit olduğunu, Yargıtay'ın tanınmış marka kriterleri dikkate alındığında davacı markasının tanınmış marka olarak kabul edilmesi gerektiğini, bu kabule göre tüm sınıflar yönünden davalı markalarının hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiğini, diğer yandan davalının dava konusu markaları tescil ettirmekte ve kullanmakta kötü niyetli olduğunu, İlk Derece Mahkemesince bu hususun gerekçeli kararda kabul edildiğini, bu nedenle tüm sınıflar yönünden davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulünü istemiştir.

2.Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin çöp torbası ve sünger ile temizlik bezlerinin ambalajında "..." markasını kullandığını, söz konusu markaya ilişkin tescil işlemlerinin de yapıldığını ve hukuka uygun olarak kullanılmaya devam edildiğini, markayı kullanmada herhangi bir kötü niyetinin bulunmadığını, davacının "..." markasının temizlik ürünlerinden yalnızca çamaşır deterjanı alanında faaliyet gösteren bir marka olduğunu, marka tescilinin de sadece bu hususta bulunduğunu, kullanmış olduğu logonun ise "n" harfinin üstünde dört yapraklı bir yonca şeklinde olduğunu, her iki logonun karıştırılmasının mümkün olmadığını, kendilerinin marka kullanımının davacı marka kullanımına benzemediğini, markalar arasında bir iltibas tehlikesinin bulunmadığını, müvekkili şirket tarafından davacının markasına benzetilerek marka kullanılmasının söz konusu olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararında davanın esasıyla ilgili tarafların gösterdiği hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve re’sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istenmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markaya tecavüzün tespiti önlenmesi, durdurulması ve marka hükümsüzlüğü davasıdır.