muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20885, Karar No: 2013/20545, Tarih: 11.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/20885 E.  ,  2013/20545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kartal 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.06.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar, velayet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.09.2013 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davalı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Velayeti babaya verilen 2001 doğumlu Y. B. ile velayeti anneye verilen 2006 doğumlu N.’nın anne babaları ile kişisel ilişkilerinin, küçüklerin birbirlerini göremeyecek şekilde düzenlenmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle manevi tazminat ve kişisel ilişki yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.

11.09.2013 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/8010, Karar No: 2015/12469, Tarih: 10.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/8010 E.  ,  2015/12469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, 101 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Dosyada bulunan gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğü cetvelinde; zeytin ürününün kilogram başına toptan satış fiyatı 1.50 TLolarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda gerekçesi de gösterilmeden zeytin ürünü için kilogram başına toptan satış fiyatı 1.10 TL olarak hesap yapılması,

2-Dava konusu taşınmazın tamamının 11700.00 m² olduğu, bunun 7237.11 m² sinin kamulaştırıldığı ve geriye bilirkişi raporunda yüzölçümleri yazılmayan (a) ve (c) harfi ile gösterilen alanların kaldığı anlaşılmış olup, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 12.maddesi kapsamında bu alanlar yönünden inceleme ve değerlendirme yapılmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1763, Karar No: 2014/9459, Tarih: 11.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1763 E.  ,  2014/9459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 2. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2012/2811-2013/3662

Taraflar arasında görülen abonelik sözleşmesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının daire maliki olduğunu, başka abonelik sözleşmelerinin yapıldığını, yapı ruhsatının bulunduğunu belirterek, kanal katılım ve şebeke hisse bedeli alınmadan geçici su aboneliğine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; kanal katılım ve şebeke hisse bedeli alınmaksızın davacının konutuna su aboneliği tesisine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK 26.maddesinde; "Hakim tarafların talep sonuçları ile bağlıdır, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez" düzenlemesi yeralmaktadır.

Mahkemece; davacı tarafın talebi geçici su aboneliğinin tesis edilmesi olduğu halde davacının konutuna kalıcı olarak su aboneliğinin tesis edilmesine karar verilmiş olduğu varılan bu sonucun yukarıda anılan yasa maddeleri gözönüne alındığında hukuka aykırı olduğu açıktır.

Mahkemece; yanılgılı değerlendirme ile talebi aşar şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamış bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca, mahkemece; davacının kanal katılım ve şebeke hisse bedeli ödemeksizin su aboneliğinin tesisine karar verilmiş olması da isabetli bulunmamıştır.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun kanalizasyon harcamalarına katılma payı başlığı altındaki 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır;

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır,” düzenlemesini getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine A.. M..nce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanunu'nun 30/3. maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

Mahkeme kararı anılan yönlerden isabetli olmadığından bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22881, Karar No: 2014/15403, Tarih: 23.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22881 E.  ,  2014/15403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet,sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki minibüs ile gündüz vakti meskun mahalde seyir halindeyken, olay mahalli iki yönlü 7 metre genişliğindeki yola dönüş yaptığı sırada, dar manevra yerine geniş dönüş yapması nedeniyle karşı şeride girmek suretiyle, yola giren 2008 doğumlu Bayram Çoban'a çarparak ölümüne neden olduğu olayda; asli kusurlu sanık hakkında belirlenen temel cezanın oluşa ve dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusura ve ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13013, Karar No: 2012/32749, Tarih: 05.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/13013 E.  ,  2012/32749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde mevcut bulunan dairesel yapıdaki gaz ayırıcı parçasının delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun, küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtilmesi, tabanca ile birlikte değiştirilmiş özel nitelikte fişek bulunmaması karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde Adli Tıp kurumuna gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Sanık hakkında hükmolunan, adli para cezasına esas alınan birim sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan 20 TL çarpılırken uygulanan yasa ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

b- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2288, Karar No: 2007/7468, Tarih: 13.07.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/2288 E.  ,  2007/7468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ...çkiler San ve Tic. A.Ş vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı şirket arasında 4.1.2002 tarihli sözleşme imzalandığını, sözleşmeye göre davalının 79.600 Euro karşılığı 200.000 Kg Sodyum Hidroliti Sözleşmenin imzalanmasından itibaren 30 gün içinde şirketin bildirdiği yerlere teslim etmeyi ve geç teslimde ihale bedelinin %1’i oranında gecikme cezası ödemeyi taahhüt ettiğini, davalının Ankara Başmüdürlüğüne 1 gün gecikme ile mal teslim etmesi nedeniyle 796 Euro cezai şart ödemesi gerektiğini belirterek, bu alacağın 3.6.2003 tarihinden itibaren TCMB’nca en yüksek avans işlemlerine uygulanan reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmeye göre 11 ayrı yere mal tesliminin kararlaştırıldığını ve sadece Ankara ‘ya yapılan teslimin 1 gün gecikmeli yapıldığını, tüm ihale bedelinin %1’i oranında cezai şartın fahiş olduğunu, davacının ihtirazi kayıt ileri sürmeden malı teslim aldığını ve ihale bedelini ödediğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre davacının zamanaşımı sonuna kadar cezai şart isteyebileceği ihtirazi kayıt koymamasının buna engel teşkil etmediğinin sözleşmenin amir hükmünden anlaşıldığı, sözleşmenin 14.maddesi uyarınca ihale bedelinin tamamı üzerinden değil tesliminde gecikilen kısım bedeli üzerinden %1 oranında gecikme cezası ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 87.56 Euro cezai şart alacağının 3.6.2003 temerrüt tarihinden itibaren Merkez Bankasınca 1 yıllık vadeli Euro cinsi mevduata uygulanan faiz uygulanmak suretiyle davalıdan tahsiline fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ...İçkiler San ve Tic. A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fazla ödenen peşin harcın istek halinde iadesine, 13.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7258, Karar No: 2019/9779, Tarih: 26.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7258 E.  ,  2019/9779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun müştekiler ..., ... ve ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde, TCK'nın 145. maddesinin 31/3. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı Yasa'nın 61. maddesine aykırı davranılmış ise de, bu husus sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15682, Karar No: 2009/16851, Tarih: 22.12.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/15682 E.  ,  2009/16851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 11.12.1985-15.02.1990 tarihleri arası çalıştığı günlerin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı Bankaya devir edilen Emlak Bank A.Ş.’nin Şanlı Urfa şubesinde 11.12.1985-26.06.1988 ve Diyarbakır şubesinde 27.06.1988-15.02.1990 tarihleri arasında geçen çalışmaların kesintisiz olduğunun ve davalı işyerinden noksan bildirilen 514 günlük hizmetin tespitini istemiştir.

Mahkemece 11.12.1985 ile 15.02.1990 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmaların kesintisiz olduğunun ve noksan bildirilen 514 günlük çalışmanın tespitine karar verilmiş ve bu karar süresinde taraf avukatlarınca temyiz edilmiştir.

Davacının işverenin Diyarbakır şubesinde 27.06.1988-15.02.1990 tarihleri arasında geçen çalışmaların kesintisiz olduğunun tespiti doğrudur. Ancak Şanlı Urfa’da geçen çalışmalar bakımından yeterli inceleme ve araştırma yapılmaksızın sonuca gidildiği görülmektedir.

Davacının Şanlı Urfa’daki işyerinde çalışmaya başladığının 11.12.1985 tarihli işe giriş bildirgesiyle kuruma bildirildiği ve 11.12.1985 tarihinden itibaren davacının, işyerindeki çalışmalarının işe giriş bildirgelerine, aylık ve üç aylık bordrolara dayanılarak Kuruma kısmi olarak bildirildiği ve bildirime uygun olarak da primleri ödendiği dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Mahkemece dosya içerisine gelen dönem bordrolarına göre Diyarbakır şubesi çalışanı oldukları anlaşılan tanıkların anlatımlarından yola çıkılarak Şanlı Urfa’da geçen çalışmaların kesintisiz olduğu sonucuna varılması hatalı olmuştur. Gerçekten kamu düzenine dayalı bu tür davalarda hakim, görevi gereği doğrudan soruşturmayı genişleterek sigortalılık koşullarının oluşup oluşmadığını belirlemelidir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

İşe giriş bildirgesi ve bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde kesintili geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin, giderek Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Yapılacak iş, davacının 11.12.1985-26.06.1988 tarihleri arasında Şanlı Urfa’da geçtiğini ve kesintisiz olduğunun tespitini istediği sürelerle ilgili olarak eğer varsa davalı işverenin ücret bordrolarının bulunmadığını bildirmiş bulunmasına göre, işverence SGK’na verilen dönem bordrolarında kayıtlı tanıklar saptanarak, bu tanıkların bilgilerine başvurmak, dönem bordroları yok ise işverenin komşu işyerlerinin kayıtlarına geçmiş kişileri veya benzer işi yapanların kayıtlara geçmiş kimseleri tespit edilip dinlenmek, işyerine ilişkin Kurum şubesinde bulunan işyeri dosyası ile davacıya ait işyerindeki şahsi dosyalarını celbetmek, muhtasar vergi beyannamelerini incelemek ve tüm deliller toplandıktan sonra delilleri takdir edip ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Öte yandan, istem gibi 11.12.1985 ile 15.02.1990 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmaların kesintisiz olduğunun ve noksan bildirilen 514 günlük çalışmanın tespitine karar verildiği halde, davanın kısmen kabul edildiğinden bahisle davacı aleyhine yargılama gideri ve avukatlık ücretine karar verilmesi de kabul şekli bakımından hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ile davalılardan ilgiliye iadesine, 22.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7446, Karar No: 2022/9546, Tarih: 14.12.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/7446 E.  ,  2022/9546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 14/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.