muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1913, Karar No: 2019/6336, Tarih: 14.10.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/1913 E.  ,  2019/6336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KİLİS 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içerdiğinden, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti için, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup kesin bir şekilde belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5425, Karar No: 2014/183, Tarih: 14.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/5425 E.  ,  2014/183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.01.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/598, Karar No: 2010/6378, Tarih: 26.05.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/598 E.  ,  2010/6378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık ... adet taşınmazda ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.Mahkemece ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiş,hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre ... ada ... ada ...-...-...-...-...-...-... ve ... ada ...-...-...-... nolu parsellere yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-... ada .....................ve ... ada ...-...-... nolu parsellere ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece mahallinde yapılan keşif sırasında ... ada ...-...-...-...-...-...-... ve ... ada ...-...-... nolu parseller üzerinde DSİ tarafından sulama kanallarının yapıldığının tespit edildiği, DSİ’nin cevabi yazısında ise,bu taşınmazlarda kısmi kamulaştırma yapıldığının bildirildiği görülmüştür.Her ne kadar dosyada mevcut tapu kayıtlarında DSİ’nin kamulaştırma şerhi bulunmamakta ise de,fiilen taşınmazlar üzerinde sulama kanallarının bulunduğunun tespiti ve kamulaştırma işlemlerinin de devam ettiği bildirildiğine göre mahkemece DSİ Genel Müdürlüğü’nün de davaya dahil edilmesi sağlanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken,DSİ davaya dahil edilmeden hüküm verilmesi doğru olmadığından bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle ... ada ............-...-...-... ve ... ada ...-...-...-... nolu parsellere ilişkin hükmün ONANMASINA, 2 nolu bentte yazılı nedenlerle ... ada ...-...-...-...-...-...-... ve ... ada ...-...-... nolu parsellere ilişkin hükmün BOZULMASINA ve onanan kısım için taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 7.30.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 26.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10608, Karar No: 2021/11957, Tarih: 21.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/10608 E.  ,  2021/11957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Eylemin 01:00 sıralarında gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlenmesi nedeni ile sanık hakkında koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uygulanmayarak eksik cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son (5271 sayılı CMK'nın 307) maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 21.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3164, Karar No: 2019/710, Tarih: 24.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3164 E.  ,  2019/710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesince (Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi sıfatıyla) verilen 22/.../2016 tarih ve 2014/398 E - 2016/832 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 03/05/2017 tarih ve 2017/184-2017/369 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, “demiriş” markasının müvekkilinin adına tescilli olduğunu, davalı şirketin müvekkili şirket ile aynı ticari alanda faaliyette bulunduğunu ve “şanlı demir-iş + şekil” ibare ve şeklini tescil ettirmek istemiş ise de müvekkilinin itirazı üzerine tescil edilmediğini, buna karşın davalının tabela, evrak ve ürünleri üzerine “şanlı demir iş” işaretini müvekkiline ait marka ile karışıklık yaratacak şekilde kullandığını, sonrasında davalının “şanlıdemir-iş” ibaresini 7 ve .... sınıflarda marka olarak tescil ettirdiğini, buna karşın müvekkili şirketin hükümsüzlük davası açtığını, markanın kısmen hükümsüzlüğüne karar verildiğini, davalı şirketin 7 ve .... sınıflarda “şanlıdemir-iş” markasını kullanma yetkisini kalmamış olmasına karşın mahkemece yapılan tespitten de anlaşılacağı üzere davalının tecavüz eylemlerini sürdürdüğünün anlaşıldığını ileri sürerek marka hakkının ihlalinin ve haksız rekabetin tespitini, tecavüzün men’ini, ....000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminat ile hükmün ilanını talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 06.04.2012 tarihinde tescil edilen “Şanlıdemir-iş” markası ile ... İlinde, 07 ve .... sınıflarda yer alan emtia sektöründe faaliyet gösterdiğini, bu markanın şirket ortağının soyadının “Demir” olması nedeni ile tercih edildiğini, davacı yan tarafından müvekkili şirket aleyhine bu marka ile ilgili olarak hükümsüzlük davası açılması sonucu yeni marka başvurusunda bulunulduğunu ve 01.04.2014 tarihinde 07 ve .... sınıflarda “şanlıdemir” ibaresini tescil ettirdiğini, faaliyetini bu marka altında sürdürdüğünü beyanla davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemece, ... .... Asliye Hukuk Mahkemesinin ........2013 tarih, 2012/215 Esas, 2013/463 Karar sayılı kesinleşen kararında davacı markası ile davalının “şanlıdemir-iş” markası arasında KTK’nın 8/1-b maddesi kapsamında benzerlik bulunduğunun belirlenmiş olduğu, ... .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/50 D. İş sayılı dosyasında yapılan tespit sırasında elde edilen fotoğraflarda davalının “şanlıdemir-iş” markasını tescil edilmiş şekli ile kullanmayarak şanlı ibaresinin ya görünmeyecek şekilde ya da çok küçük ibarelerle yazılarak DEMİR-İŞ ibaresini öne çıkaracak şekilde kullanıldığı, KHK 14. maddesi kapsamında geçerli bir kullanım olarak kabul edilemeyeceği, alınan bilirkişi raporlarının da davalı eyleminin tecavüzü oluşturduğu yönünde olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile tecavüz fiilini oluşturan “demiriş” ve “şanlıdemir-iş” marka adının davalı tarafından kullanımına son verilmesine, yapılan tecavüzün giderilmesine, sözkonusu markaların davalının internet sitelerinden, kartvizitlerinden ve kataloglarından çıkartılmasına, 34.795,00 TL maddi tazminatın ....000,00 TL’si ile 75.000,00 TL manevi tazminata dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsiline, hüküm özetinin ilanına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesince, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün istinaf istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 5.625,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, .../01/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9756, Karar No: 2010/10726, Tarih: 18.10.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/9756 E.  ,  2010/10726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Turgutlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.11.2009 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.05.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı 1888, 386, 1552 parsel sayılı taşınmazlarda “....’nın” “... kızı ....” olarak düzeltilmesini talep etmiştir.

Davalı idare vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Medeni Kanunu'nun 1027. maddesi gereğince tapuda isim düzeltilmesi istemine ilişkindir. Tapu kayıtlarının düzgün tutulmasında kamu yararı bulunup, kamu düzenine ilişkin kayıt düzeltme davalarında mülkiyet nakline meydan vermemek için tapu maliki ile adının düzeltilmesi istenen kişinin aynı şahıs olup olmadığının saptanması gerekir. Eldeki davada Jandarma Komutanlığı kanalı ile yapılan araştırmada “...” isminde kişinin yaşadığı bildirilmesine rağmen bu konuda araştırma yapılmamıştır. Ayrıca nüfus müdürlüğünden tapu kayıtlarında ismi geçen “...” isminde kimsenin bulunup bulunmadığı sorulmamıştır.

Mahkemece, nüfus müdürlüğünden “...” isminde birinin olup olmadığı sorularak, Jandarma Komutanlığı tarafından bildirilen “...” nın kim olduğu araştırılmalı, oluşacak sonucu göre karar verilmelidir. Belirtilen hususlar dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 18.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11068, Karar No: 2013/13371, Tarih: 17.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/11068 E.  ,  2013/13371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Somut olayda; sanığın, karıştığı kavga nedeniyle olay yerine gelen polis memurlarına sinkaflı sözlerle hakaret ettiği, polis otosuna bindirdiklerinde ise, aracın değişik yerlerine kafa atıp tekme ile vurmak suretiyle zarar verdiği anlaşılmakla, atılı suçların sübut bulduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 168. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağı bulunan mala zarar verme suçundan tayin olunan hapis cezasının katılanın zararının aynen tazmini tedbirine dönüştürülemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1927, Karar No: 2010/6025, Tarih: 27.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1927 E.  ,  2010/6025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/09/2008

Taraflar arasındaki davadan dolayı Bakırköy 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 24.9.2008 gün ve  181-260 sayılı  hükmün onanmasına ilişkin olan 29.6.2009 gün ve 4421-7508 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacılar vekilleri tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, ehliyetsizlik ve gabin hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar  verilmiştir.

Davacının, tamamına malik olduğu 12899 sayılı parseldeki çekişmeli 50/461 payı 21.8.2003 tarihinde davalı H..ye satış suretiyle temlik ettiği kayden sabittir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, özellikle Adli Tıp Kurumu raporu ile bu raporda atıf yapılan doktor raporlarından, davacının akit tarihinde hukuki ehliyeti haiz bulunduğu belirlenmişse de, aşırı alkol düşkünlüğü nedeniyle beyin fonksiyonlarında ve muhakeme yeteneğinde önemli ölçüde azalma meydana geldiği, davalının da davacının kiracısı olması nedeniyle bu durumu bilebilecek konumda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, sözleşmenin gabin nedeniyle illetli olduğunun kabulü için edim ve karşı edim arasındaki oransızlığın, taraflardan birinin diğerinin şahsında mevcut özel bir durumu bilerek istismar etmesi, sömürmesi sonucu oluşması gerekir. Dar ve zor durumda kalmaları nedeniyle sözleşme yapmaya, mallarını çok düşük bedel ile devretmeye sürüklenmiş kişileri korumak, zayıfı güçlüye ezdirmemek için hukkumuzda da düzenlemeler yapılmış, Borçlar Kanununun 21.maddesi ile "bir akitte ivazlar arasında açık bir nispetsizlik bulunduğu takdirde eğer gabin mutazarırın müzayaka halinde bulunmasından veya hiffetinden yahut tecrübesizliğinden istifade suretiyle vukua getirilmiş ise mutazarrır bir sene zarfında akti feshettiğini beyan ederek verdiği şeyi geri alabilir" hükmü getirilmiştir.

O halde, gabinden söz edilebilmesi, objektif unsur olan edimler arasındaki aşırı oransızlık yanında bir tarafın darda kalma, tecrübesizlik, düşüncesizlik (hafiflik) hallerinden birininde bulunması, diğer yanın ise yararlanmak, sömürmek kastını taşıması biçiminde subjektif unsurun dahi gerçekleşmesine bağlıdır. Gabinin varlığı zarar görene (sömürülene) sözleşme tarihinden itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde sözleşme ile bağlı olmadığını bildirerek iptal davası açıp iddiasını her türlü delille kanıtlama ve verdiğini geri isteme hakkı verir.

Hemen belirtilmelidir ki, gabin davasında öncelikle edimler arasındaki aşırı oransızlık üzerinde durulmalı, objektif unsur kanıtlandığı takdirde mutazarrırın kişiliği, yaşı, sağlık durumu, toplumdaki yeri, ekonomik gücü psikolojik yapısı gibi maddi, manevi yönler yani subjektif unsur derinliğine araştırılıp incelenmelidir.

Hemen belirtilmelidir ki, gabin davasında öncelikle edimler arasındaki aşırı oransızlık üzerinde durulmalı, objektif unsur kanıtlandığı takdirde mutazarrırın kişiliği, yaşı, sağlık durumu, toplumdaki yeri, ekonomik gücü psikolojik yapısı gibi maddi, manevi yönler yani subjektif unsur derinliğine araştırılıp incelenmelidir.

Somut olayda, edimler arasındaki aşırı oransızlık keşfen saptanmıştır. Bunun yanında, davacının düşüncesizlik halinin tüm delillerle açıklığa kavuştuğu ve kiracısı olan davalının da davacının bu durumundan faydalandığı gözetildiğinde "gabin"in tüm unsurlarının gerçekleştiği sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar  verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir. Anılan bu hususlar, davacıların karar düzeltme isteği üzerine bu kez yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından, davalıların karar düzeltme isteğinin HUMK.'nun 440.maddesi uyarınca KABULÜNE, Dairenin 29.6.2009 tarih 2009/4421 Esas, 7508 Karar sayılı onama ilamının ortadan kaldırılmasına yerel mahkemenin 24.9.2008 gün ve 2004/181 Esas 2008/260 sayılı kararının açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  27.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.