muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/14654, Karar No: 2010/12063, Tarih: 25.11.2010

4. Hukuk Dairesi 2009/14654 E., 2010/12063 K.

**4. Hukuk Dairesi 2009/14654 E., 2010/12063 K.**

**- DESTEKTEN YOKSUN KALMA

- FEDRDİ KAZA KOLTUK SİGORTA POLİÇESİ

- MANEVİ TAZMİNAT**

**"İçtihat Metni"**

Davacı M…

….. B…

….. ve diğerleri vekili Avukat K…

…. D…

…. tarafından, davalı R…

….Ö…

…. ve D…

….. Gıda Mak. San. Tic. Ltd. Şti aleyhine 08/09/2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/06/2009 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Öteki temyiz itirazlarına gelince;

a)Dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminatın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece benimsenen 19.02.2009 günlü bilirkişi raporunda, A…

……. AŞ tarafından ferdi kaza koltuk sigorta poliçesinden ödenen 10.000,00 TL, hesap edilen destekten yoksun kalma tazminatından indirilmiş ise de ferdi kaza sigorta sözleşmesinde yolcunun ölümü halinde sigortacı; bir (para tutarı) meblağ sigortası bedeli olan ölüm tazminatını can sigortası ilkeleri uyarınca aynen öleninin yasal mirasçılarına ödeme yükümlülüğü altındadır.

Bu nedenle ferdi kaza koltuk sigorta poliçesi kapsamında ödenen 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatından indirilemez.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeden yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Sosyal Güvenlik Kurumu'nun 13.05.2009 günlü yazısından; iş kazası kolundan davacılar M..... B....'a 23.766,23 TL, Erhan Baran'a 7.493,79 TL, H... B...'a 6.762,25 TL peşin sermaye değerli gelir bağlandığı anlaşıldığı halde yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda, tüm davacılar için daha fazla peşin sermaye değerli gelir bağlanmış gibi hesaplama yapılarak, hesaplanan tazminattan daha fazla indirim yapılması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7123, Karar No: 2020/2138, Tarih: 05.05.2020

**14. Ceza Dairesi         2017/7123 E.  ,  2020/2138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ....), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar), reşit olmayanla cinsel ilişki (sanık ....)

HÜKÜM : Sanık ...'un beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek sanıklar haklarında bu suçtan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri

bırakılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanıklar haklarında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararların 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesine göre itirazı kabil nitelikte olması nedeniyle temyizi mümkün bulunmadığından; iddianame sevklerine, hükümlerin içeriğine, temyizin kapsamına, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 14.05.2013 günlü, 2013/Bşk-20/26 sayılı Kararına, Yargıtay Kanununun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 28.01.2020 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren 23.01.2020 günlü, 2020/1 sayılı iş bölümü kararına göre temyiz incelemesini yapma görevi kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden Yargıtay 8. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, esası incelenmeyen dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 05.05.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/308, Karar No: 2020/3193, Tarih: 14.12.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/308 E.  ,  2020/3193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tük. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar ... ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 363,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'ten alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 14.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9727, Karar No: 2013/14378, Tarih: 05.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/9727 E.  ,  2013/14378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/11/2011 gün ve 2009/171-2011/196 sayılı kararı onayan Daire’nin 11.03.2013 gün ve 2012/5023-2013/4683 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 50 adet yerli filmin televizyonda gösterim haklarının devri sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşme ile belirlenen 4 adet türk filminin televizyonda gösterimi için öngörülen ücretin davalıya ödendiğini ve haklarının müvekkiline devrolunduğunu, ancak bir süre sonra bu filmlerin yapımcısı Erol Şenbecerir'in mirasçısı sıfatıyla Soner Şenbecerir ve Rabia Şenbecerir tarafından müvekkiline ihtarnameler gönderilerek dava açıldığını, müvekkilinin bu nedenle maddi ve manevi zarara uğradığını, ileri sürerek müvekkilinin maddi ve manevi zararlarının davalıdan tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 11.03.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, davalının mali haklarına sahip olduğu sinema filmlerinin TV kanalında gösterim hakkının davacıya devrine ilişkin sözleşmeden kaynaklanan cezai şart ve manevi tazminat istemlerine ilişkin olup mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 11.03.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, davalının mali haklarına sahip olduğu sinema filmlerinin TV kanalında gösterim hakkının davacıya devrine ilişkin sözleşmeden kaynaklanan cezai şart ve manevi tazminat istemlerine ilişkin olup mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında düzenlendiği tartışmasız bulunan 10.01.2008 tarihli sözleşmede, sözleşmeye ekli filmlerin, ücretsiz tv, kablo ve uydu yayın hakkının davalı tarafından davacıya devri öngörülmüş olup sözleşmenin 7. maddesinde, devredilen filmlerin davacının tek taraflı takdir hakkına dayalı olarak belirleyeceği TV kanalı/TV kanallarında gösterilmek üzere sözleşmede öngörülen şartlarda davacıya devredilmesine hiçbir engelin bulunmadığı ve bu hususta üçüncü kişilerin ve/veya makamların hiçbir haklarının olmadığı davalı tarafından tekeffül edilmiştir. Yine sözleşmenin 10. maddesinde ise davalı tarafın tekeffüllerine aykırı davranması ve/veya aykırı bir durumun ortaya çıkması halinde davacıya cezai şart ödeyeceği hüküm altına alınmıştır. Açıklanan sözleşme hükümleri uyarınca, davalı taraf TV kanalında gösterim hakkı davacıya devredilen filmler üzerinde hiçbir kimsenin ya da kurumun hakkı olmadığını tekeffül etmiş olup bu filmler üzerinde herhangi bir kimsenin hakkı bulunması ve bunun davacıya karşı ileri sürülmesi halinde davalı anılan sözleşme uyarınca cezai şart ile sorumlu olacaktır. Davacı taraf, devredilen dört adet film ile ilgili olarak filmlerin yapımcısının mirasçısı tarafından kendisine ihtarname çekildiğini ve daha sonra da Kartal Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nde aleyhine dava açıldığını ileri sürdüğüne göre söz konusu filmler üzerinde üçüncü bir kişinin hak sahibi olup olmadığı bu dava sonucunda ortaya çıkacaktır. O halde, Kartal Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nde görülen davanın sonucu işbu davayı etkileyecek nitelikte bulunduğundan anılan davanın bekletici mesele yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, alınması gerekli maktu harcın mahsup edilerek yalnızca peşin harcın bakiye kısmının iadesine karar verilmesi ve nispi karar ve ilam harcına mahsuben davacı tarafça ıslah dilekçesi ile yatırılan harcın iadesi konusunda bir karar verilmemiş olması da doğru olmadığından davacı vekilinin karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 2012/5023 E, 2013/4683 K sayılı onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Kabule göre de, alınması gerekli maktu harcın mahsup edilerek yalnızca peşin harcın bakiye kısmının iadesine karar verilmesi ve nispi karar ve ilam harcına mahsuben davacı tarafça ıslah dilekçesi ile yatırılan harcın iadesi konusunda bir karar verilmemiş olması da doğru olmadığından davacı vekilinin karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 2012/5023 E, 2013/4683 K sayılı onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 2012/5023 E, 2013/4683 K sayılı onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin temyiz ilam ve karar düzeltme harçlarının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 05.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19244, Karar No: 2018/7092, Tarih: 31.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/19244 E.  ,  2018/7092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından yoksulluk nafakasının reddi ve tedbir nafakası yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK m. 186/1), geçimine (TMK m. 185/3), malların yönetimine (TMK m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK m. 185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (re'sen) almak zorundadır (TMK m. 169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı kadın ve ortak çocuklar yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuklar yararına hükmedilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafaka hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 143.50 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 31.05.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/35586, Karar No: 2013/10327, Tarih: 02.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/35586 E.  ,  2013/10327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde gaz ayırıcı parçasının bulunmasına rağmen daire şeklinde, delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki saçma, kurşun veya metal küre geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtilmesi ve bu nitelikte fişeğin ele geçmemiş olması karşısında, tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretil- mesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip üretim şeması bulunmaması halinde üretici firmadan silahın gaz ayırıcı parçasını gösterir fotoğ- raflar ve adli tıp raporu eklenerek üretici firmadan silahın ruhsata uygun imalinden sonra mermi yada bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçası üzerinde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde yeniden Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir raporla 6136 sayılı Yasa kap- samında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm ku- rulması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu iti- barla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gere- ğince (BOZULMASINA), 02.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/828, Karar No: 2009/1813, Tarih: 10.02.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/828 E.  ,  2009/1813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitin itiraz davasından dolayı Yerel Mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 08/04/2008 gün ve 2008/34-5576 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiş, süresi içinde davalı ... tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 107 ada 30 parsel sayılı 15193 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği nedeniyle davalı adına fındık bahçesi, ev ve ağaçlık cinsiyle tespit edilmiş, davacı taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmış, Hazine aynı iddia ile müdahil olduktan sonra mahkemece davanın reddine, dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmekle Dairece davanın kabulüne karar verilmesi gereğine değinilerek bozulmuştur. Bu kez davalı ... kararın düzeltilmesini istemektedir.

Dava kadastro tespitine itirazdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 29/05/1979 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu vardır.

Yapılan incelemede davalıya dava dilekçesi ve duruşma günün tebliğ edilmemesi nedeniyle,davalının davadan haberdar olmadığı, davaya karşı cevap,savunma ve delillerini bildiremediği, mahkemece davalının yokluğunda yargılama yapılıp nihai karar verildiği gözlenmiştir.

H.Y.U.Y.nın 73. maddesi uyarınca mahkeme davalıyı kanuni şekillere uygun olarak duruşmaya davet ..., savunma hakkını kullanma olanağı vermedikçe, hükmünü veremez.

Mahkeme hakimi tarafından dava dilekçesi ve duruşma gününün taraflara Tebligat Kanunu hükümlerine göre resen tebliğ ettirilmesi ve tüm tarafların katılımlarının sağlanmak suretiyle taraf oluşturulduktan sonra yargılamanın sürdürülmesi zorunludur.

Bu nedenle, davalının tebligata elverişli adresinin saptanarak, saptanan adresine tebligat kanunu hükümlerine uygun olarak ,dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ ettirilip, bu davada da yer alma olanağı verilmeden, savunma ve delillerini bildirmesine olanak tanınmadan, davalının savunma ... kısıtlanacak biçimde işin esasına girilerek, yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ...'in karar düzeltme isteminin kabulüne, 08/04/2008 gün ve 2008/34 - 5576 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA, hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 10/02/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/24612, Karar No: 2008/1830, Tarih: 11.12.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/24612 E.  ,  2008/1830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/08/2006

Davacı, kesinti tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının  1996 yılında yapılan ilk prim kesintisini takip eden aybaşından itibaren  SSK hizmetleri dışında 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  istemin  kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür.

Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden  davacının Ziraat Odası  kaydının 24.09.2002 tarihinden, Pancar Ekicileri Kooperatif kaydının 10.03.2004 tarihinden itibaren başladığı, Tarım Kredi Kooperatifi ortağı olmadığı,  üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunduğu, Ziraat Bankasından kredi almadığı, davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 19.04.1996 tarihinde yapılıp 2.ci   kesintisinin  20.05.1998’de yapıldığı,son kesintisinin ise 20.05.2005 tarihinde yapıldığı  görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 1.05.1996-31.12.1998 tarihleri arasında 2925 sayılı yasaya tabi sigortalılık süreleri dışında kalan süreler yönünden verilen   tesbit kararı yerinde ise de prim kesintisinin bulunmadığı 1.1.1999-31.12.2003 tarihleri arasında kalan süre yönünden  2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı   ve tarımsal faliyet bu madde kapsamında  kanıtlanamadığı halde bu yılların  zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi ile, davacının Soyadı ekli vekaletnameye göre ‘K.’ olduğu halde karar başlığında  ‘Ç.’ olarak yazılması usul ve  yasaya uygun bulunmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi