muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/19158, Karar No: 2006/16239, Tarih: 25.12.2006

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının  25.4.1997 tarihinden itibaren  tarım Bağ-Kur sigortalısı olmadığının  tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Dosyadaki  kayıt ve belgelerden ihtilaf konusu dönemde davacının  2.1.2003- 30.11.2003 tarihleri arasında  311 gün İstanbul'da SSK'na tabi sigortalı çalışmalarının bulunduğu, zabıta  araştırmasında 7 yıldan beri İstanbul'da fabrikada bekçilik yaptığı, İstanbul, Küçükçekmeçe Cumhuriyet Mahallesi Muhtarlığınca düzenlenen ikametgah belgesinde  2.11.1998 tarihinden beri mahallede oturduğunun  belirtildiği, 1996 yılında teslim ettiği ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 9.5.1996 tarihinde daha sonra 12.4.1997, 5.5.1998 tarihlerinde kesinti yapıldığı,  Erbaa ziraat odası kaydının 22.11.1978 tarihinden beri devam ettiği pancar kooperatif kaydının 4.8.1986-4.12.2003 tarihleri arasında  olduğu, köy muhtarının beyanında 1.8.1991-25.4.1997 tarihleri arasında çiftçilik yaptığı, 10 yıl önce İstanbul'a göçtüğünün bildirildiği, davalı kurumca 1.8.1991 tarihi itibariyle tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği 04.12.2003 tarihinde terkin edildiği 7.1.2004 tarihinde 750 YTL. prim ödediği  anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının 25.4.1997-4.12.2003 tarihleri  arasında tarım Bağ-Kur  sigortalısı olmadığının tesbitine karar  verilmiş ise de davacının 25.4.1997-31.12.1998 tarihleri arasında prim kesintinin bulunması sebebiyle tarım Bağ-Kur sigortalılık şartlarını taşıdığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece 25.4.1997-31.12.1998 tarihleri arasına yönelik istemin reddine karar vermek gerekirken bu döneme ilişkin istemin kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun  bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10080, Karar No: 2021/13165, Tarih: 15.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/10080 E.  ,  2021/13165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkin olarak açılan davada ... 4. İş ile...24.İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

... 4. İş Mahkemesince, 5521 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunun 5. maddesi ile 6100 sayılı HMK'nın ilgili maddeleri uyarınca İş mahkemesinde açılacak davalarda davalının ikametgahının bulunduğu yer, haksız fiilin gerçekleştiği yer ya da işçinin işini yaptığı yerde ki iş mahkemesinde açılmasının gerektiği anlaşılmakla somut olayda davacının sigortalı olarak çalıştığı iş yeri olan davalı şirketin adresinin .../... olduğu, talebe konu eylemlerin ... İli, ... İlçesinde gerçekleştiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... ... 24.İş Mahkemesince, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun yetki başlıklı 6. maddesinin 1. fıkrasında " İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işini veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir." denildiği, 3. fıkrasında ''İş kazasından doğan tazminat davalarında, iş kazasının veya zararın meydana geldiği yer ile zarar gören işçinin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.'' denildiği,hal böyle olunca 7036 sayılı yasada davanın açılacağı yer bakımından davacı tarafa seçimlik hak verildiği, davacının yasada belirtilen yerlerden dilediği yerde dava açabileceğinin açıkça düzenlendiği, davacının seçimlik hakkını kullanarak davacının ikametgahının bağlı bulunduğu ... İş mahkemelerinde davasını açtığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 6. maddesinde, iş uyuşmazlıklarında yer itibarıyla yetkili olarak iş mahkemeleri belirlenmiştir. 7036 sayılı iş kanununun 6. maddesi (1)İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.(2) Davalı birden fazla ise bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir (3) İş kazasından doğan tazminat davalarında, iş kazasının veya zararın meydana geldiği yer ile zarar gören işçinin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir. (4) İş mahkemelerinin yetkilerine ilişkin olarak diğer kanunlarda yer alan hükümler saklıdır. (5) Bu madde hükümlerine aykırı yetki sözleşmeleri geçersizdir.

Somut olayda, ikamet adresi ".../...” olan davacının yetkili mahkeme konusundaki seçimlik hakkını, yerleşim yerinde dava açarak kullanmasının, genel yetki kuralına uygun olduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın ... 4. İş Mahkemesince görülüp çözümlenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince; ... 4. İş Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7374, Karar No: 2013/17157, Tarih: 03.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/7374 E.  ,  2013/17157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın mahkemeye verdiği adres olan “ ... mahallesi ... sokak No: 4/4 Güneşli-Bağcılar/İstanbul adresi yerine ... mahallesi ... sokak No: 8/4 adresine tebliğat kanunu 35. maddeye göre yapılan tebliğin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; temyizin yasal süre içinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede,

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 765 sayılı TCK’nın 81/2.maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eylemlerinin 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/2-4. maddesinde tanımlanan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğunun düşünülmemesi,

2-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522, 59/2 maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 62, 53/l; 116/2-4, 62, 53/1; maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu ile ilgili olarak uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek uygulamaya göre lehe Yasanın belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18085, Karar No: 2014/3432, Tarih: 13.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18085 E.  ,  2014/3432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Midyat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2012/383-2013/157

Dava, özel kişiler arasında tapulu taşınmaza el atmanın önlenmesi istemine ilişkin olup, temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında bulunduğundan, dosyanın görevli 1. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 13.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13895, Karar No: 2017/2303, Tarih: 22.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/13895 E.  ,  2017/2303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili, asli müdahil ... Yönetimi vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Davada kendisini vekille temsil ettirmediği anlaşılan davalı ...’e gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçesinin MERNİS adresine tebliğe çıkartıldığı, tebligatın ilgilinin adreste bulunmaması nedeni ile imza etmekten imtina eden site güvenlik görevlisine haber verilerek tebligat evrakının mahalle muhtarına verildiği bu tür bir tebligat işleminin usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, mahkeme gerekçeli kararının davalı ...’e Tebligat Kanunu ve ilgili yönetmelik hükümlerine uygun olarak yapılması, temyiz sürelerinin beklenmesi,

2- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yöreye ait 1963 tarihli memleket haritası dayanağı hava fotoğraflarının ilgili kurumdan istenerek dosya arasına konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve ... bilirkişilerine verilerek getirtilen hava fotoğrafları ve bunlardan elde edilen memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, çekişmeli taşınmazın niteliği, üzerindeki bitki örtüsü, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü, dağılımı ve ... bitki örtüsü bulunan bölümlerin yüzölçümleriyle birlikte gösterildiği, denetime elverişli krokili ek rapor düzenlettirilerek bu dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 22/03/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16981, Karar No: 2022/12810, Tarih: 28.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/16981 E.  ,  2022/12810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kamu malına zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklara yüklenen kamu malına zarar verme suçundan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan ... davadan haberdar edilmeyip, CMK'nın 233. maddesine aykırı şekilde yokluğunda yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmuş ise de, suçtan zarar görenin vekili aracılığıyla şikayetçi olup davaya katılma ve temyiz talebinde bulunduğu görülmekle; katılma talebinin kabulü ile yapılan temyiz incelemesinde;

I- Katılan ...'ın sanıklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlere karşı temyiz istemlerinin incelenmesine;

Sanıklar hakkındaki kamu malına zarar verme suçu ile ilgili doğrudan zarar görmeyen katılan ...'ın davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığından; temyiz isteminin 5320 sayılı Kanununun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanıklar hakkında kamu malına zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ve katılanlar ... ile ... vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak ONANMASINA, 28.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/19735, Karar No: 2020/18726, Tarih: 25.11.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/19735 E.  ,  2020/18726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında şikayetçiye ait ikametten kredi kartını alarak zilyetliğine geçirmesi sebebiyle nitelikli hırsızlık suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin;kararın kanuna ve hukuka aykırı olduğuna,şikayetçinin harcamalardan haberdar olduğuna,şikayetçinin zararının kovuşturma aşamasında sanık tarafından giderildiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22726, Karar No: 2017/27956, Tarih: 06.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2016/22726 E.  ,  2017/27956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işverence haksız nedenle sona erdirildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık giydirilmiş ücret konusundadır.

Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Giydirilmiş ücretin tespitinde, 4857 sayılı Kanun'un 32. maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler gözönünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler dikkate alınır.

Somut olayda, davalı işverence kabul edildiği üzere işyerinde işçilere 1,00 TL günlük yol yardımı yapıldığından hükme esas alınan bilirkişi raporunda yol ücretinin giydirilmiş ücrete eklenmemesi hatalıdır. Ayrıca tanık beyanları ve dosyada yer alan bordrolar incelendiğinde prim ödemelerinin süreklilik arz etmediği görüldüğünden giydirilmiş ücret hesabına dahil edilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

3-Fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının tanık beyanları ile tespit edilip uzun bir süre için hesaplanması, işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izni, mazeret gibi sebeplerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Yargıtayca son yıllarda uygun bir indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre belirlenmelidir.

3-Fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının tanık beyanları ile tespit edilip uzun bir süre için hesaplanması, işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izni, mazeret gibi sebeplerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Yargıtayca son yıllarda uygun bir indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre belirlenmelidir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücret alacakları puantaj kayıtlarına göre hesaplandığı halde takdiri indirim yapılması hatalıdır. Ayrıca tanık beyanlarına göre hesaplanan fazla mesai ücretinden Mahkemece %50 oranında takdiri indirim yapılması hakkın özünü kaldıracak nitelikte bulunduğundan %30'dan aşağı olmamak üzere daha makul bir oranda indirim yapılmak üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 06.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9356, Karar No: 2014/19875, Tarih: 16.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9356 E.  ,  2014/19875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada...Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/03/2012 gün ve 2011/103-2012/30 sayılı kararı onayan Daire’nin 20/02/2014 gün ve 2012/12119-2014/2981 sayılı kararı aleyhinde davacı-karşı davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı şirkete (...A.Ş'ye) kredi kullandırıldığını ve bunun teminatı olarak davalının, müşterilerine ait sermaye piyasası araçlarını rehin verdiğini, Sermaye Piyasası Kurulu'nun, 06.04.2009 tarihinde davalı şirketin faaliyetlerinin sürekli olarak durdurulmasına ve şirketin tedrici tasfiyesine karar verdiğini, tedrici tasfiye işlemlerinin Yatırımcıları Koruma Fonu tarafından yürütüldüğünü, müvekkili bankaya tevdi edilen menkul kıymetler üzerindeki rehin hakkının müvekkili ile ...A.Ş. arasında 09.05.2007 tarihinde imzalanan taahhütnameye dayandığını, ayrıca Sermaye Piyasası Kanunu'nda yapılan yeni düzenleme uyarınca, rehin hakkının Merkezi Kayıt Kuruluşu A.Ş. nezdinde kaydedildiğini, Yatırımcıları Koruma Fonu'nun 02.06.2009 tarihli yazısında, menkul kıymetlerin, aracı kurumun (davalı ...A.Ş.) müşterilerine ait olduğunun ve bu durum gözetildiğinde TMK'nın 955. maddesine göre rehin hakkının kurulduğuna dayanak oluşturacak bir belgenin bulunması gerektiğinin, böyle bir belge bulunmadığından söz konusu menkul kıymetlerin sahipleri olan aracı kurum müşterilerinin hesaplarına iade edilmesi gerektiğinin bildirildiğini, Sermaye Piyasası Kurulu'nun düzenlemelerine göre, aracı kurumların teminat karşılığında müşterilerine kullandırmak üzere kredi alabildiklerini, aracı kurumlar ile müşteriler arasında akdedilen çerçeve sözleşmelerde kredi alımına ve verilecek teminatlara ilişkin hükümlerin yer aldığını, ...A.Ş. ile müşterileri arasında akdedilen çerçeve sözleşmelerinde de bu hükümlerin yer aldığını, Merkezi Kayıt Kuruluşu A.Ş. ve ...A.Ş. tarafından, aylık dönemler itibariyle müşterilerin adresine iadeli taahhütlü olarak hesap ekstresi gönderildiğini, kendilerine ait kıymetlerin rehnedildiğini öğrenen müşterilerin buna bir itirazlarının olmadığını, ayrıca Yatırımcılar Koruma Fonu'nun yargı organı yerine geçerek, müvekkili ile ...A.Ş. ve müşterileri arasındaki hukuki ilişkinin geçerliliği veya geçersizliği hakkında karar verme hak ve yetkisine sahip olmadığını ileri sürerek müvekkili bankaya teminat verilen sermaye piyasası araçları üzerindeki rehin hakkının varlığı ve geçerliliğinin tespiti ile haksız ve dayanaksız muarazanın giderilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.