muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15608, Karar No: 2016/7576, Tarih: 28.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/15608 E.  ,  2016/7576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

1- Davalı ... Gemi İnşa ve Tekstil San. Tic. Ltd. Şti.nin ilgili ticaret sicili müdürlüğünden durumu ve adresi sorularak faal olması durumunda güncel adresine gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçelerinin tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra; tasfiye halinde ise tasfiye memurlarına gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçelerinin adrese tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra; terkin edilmiş ise adı geçen şirketin ihyasının sağlanması için davacı vekiline uygun süre verilerek Gerekçeli Kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçelerinin adı geçen davalı şirkete yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. (HMK 366.) maddesindeki prosedür işletildikten sonra,

2- Davalı .... A.Ş. vekili tarafından sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13888, Karar No: 2010/6120, Tarih: 11.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/13888 E.  ,  2010/6120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

05/06/2002 olan suç tarihinin karar başlığında yanlış yazılması, yerinde giderilebilmesi olanaklı görülmüş,

Uygulama yasa maddesinin 5237 sayılı TCK’nun 149/1-a-d yerine, 149/1 olarak belirlenmesi, 5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nun 53.maddesinin (c) fıkrasındaki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverilme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “hak yoksunluğuna” ilişkin bölüm çıkartılarak ve “sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi 1. fıkrası (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki haklardan koşullu salıverme tarihine, diğer bentlerde yazılı haklardan ise özgürlüğü bağlayıcı cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/05/2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11698, Karar No: 2009/363, Tarih: 15.01.2009

**1. Hukuk Dairesi         2008/11698 E.  ,  2009/363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KİŞİLERCE ÖZEL MÜLKE KONU OLDUĞU İDDİASIYLA AÇILAN

-KARAR-

Davacının mülkiyetten kaynaklanan bir hakkı bulunmamakta olup, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan kişisel hakka dayalı olarak tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.Davanın açıklanan bu nitelendirmesine göre, 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesi uyarınca temyiz incelemesi Yüksek 14. Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına gönderilmesine, 15.01.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2555, Karar No: 2019/391, Tarih: 16.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2555 E.  ,  2019/391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen .../06/2010 tarih ve 2009/670-2010/201 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı şirketin müvekkilinden para tahsil ettiğini ve ödemediğini, bunun üzerine müvekkili tarafından davalı şirket ve yönetim kurulu başkanı aleyhine ... ... Eyalet Yetkili Yerel Mahkemesinde alacak davası açıldığını ve 08/11/2007 tarihinde davanın kabulüne ....264,59.Euro anaparanın 11/07/2005 tarihinden itibaren % 5 faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine karar verildiğini, kararın 22/02/2008 tarihinde kesinleştiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ... ... Eyalet Asliye Mahkemesi tarafından verilen 22 O 682/04 ayılı kararın ve masraf tespitine ilişkin ek kararın tenfizini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı şirkette ortak olduğu ve şirkete karşı alacak davaları açarak hisse bedelinin iadesi yönünde taleplerde bulunduğu, açılan davaların ... m. 405/... uyarınca "pay sahipleri sermaye olarak şirkete verdiklerini geri istemeyezler şeklindeki yasal düzenlemeye dayalı reddedildiği, davacının yabancı mahkemede dava açarak talebini hüküm altına aldırdığı davaya konu yabancı mahkeme kararının sonuçları ile Türk yargı kararlarının çeliştiği, eşitsizliğe ve istikrarsızlığa yol açacağı, kamu düzenine aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, mahkemece 5718 sayılı MÖHUK'nun 54. maddesinin (c) bendi uyarınca, yabancı mahkeme hükmünün Türk kamu düzenine açıkça aykırı olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 sayılı MÖHUK'nun 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir. Kanunda kamu düzeni kavramının zamana ve yere göre değişebilen niteliği gereği bir tanımlama yapılmaktan kaçınılmış ve konunun hakimin takdirine bırakılması tercih edilmiş, ancak kamu düzenine aykırılığın "açıkça" olmasının aranmasıyla bu konuda takdir hakkı bulunan hakime bir sınırlama getirilmek istenmiştir.

Bu düzenleme, Türk tenfiz hukukunda, kamu düzeni kavramının izin verdiği ölçüde, yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi lehine bir eğilim bulunduğunu göstermektedir. Doktrinde de bu konuda hakime yardımcı olması bakımından bazı kriterler verilmiştir. Buna göre örneğin Türk tenfiz hakimi "kural olarak" yabancı mahkeme kararının doğruluğunu inceleyemez (revizion au fond yasağı). Zira aksinin kabulü, aynı davanın Türk mahkemesinde tekrar görülmesi ve yeni bir Türk mahkemesi kararının ortaya çıkması sonucunu doğurur. Ancak örneğin Türk hukukunun vazgeçilmez kabul ettiği temel prensiplerini ihlal eden veya milletlerarası alanda geçerli olan ortak ilkelere aykırı bulunan yabancı mahkeme kararları tenfiz edilemez. Tenfiz hakimi takdir hakkını kullanırken, her somut olayın kendine mahsus özelliklerini de dikkate almalıdır.

Somut uyuşmazlıkta incelenmesi gereken, benzer olaylarda Türkiye’de açılan davaların, ...’nun 405/.... maddesinde düzenlenen, pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri ilkesi gereği reddedilmesine rağmen, aynı şartlardaki ortaklarca yabancı mahkemelerde açılan davaların kabul edilmesinin ve alınan farklı yöndeki bu yabancı mahkeme kararlarının Türkiye’de tenfizinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağıdır. Nitekim mahkemece bu durum, T.C. Anayasası’nın kanun önünde eşitlik ilkesine ve kamu düzenine aykırı kabul edilmiştir.

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır.

Somut uyuşmazlık yönünden asıl incelenmesi gereken husus, tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı noktasıdır. Burada ilk olarak tanıma ve tenfiz hukukundaki kamu düzenine aykırılık kavramının, iç hukuktaki emredici kurallara aykırılık kavramından daha dar ve sınırlı bir anlama sahip olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Dolayısıyla kamu düzeni gerekçesiyle yabancı mahkeme kararının tenfizine istisnaen müdahale edilmelidir. Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan "revision au fond" yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez.

Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, ... 2009, .... Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi ... hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Dolayısıyla davalı şirketin, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisinin neden olduğunun anlaşılması halinde kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 16/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1102, Karar No: 2016/3930, Tarih: 19.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1102 E.  ,  2016/3930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdure ... yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ile müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdur ... ... yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın sokakta oynayan mağdur ... ... yanına çağırarak motorsikletin çalışmadığını, itekleyerek motorun çalışmasına yardımcı olmasını istediği ve tamirciye götürelim dediği, diğer mağdur ...'in de yanlarına geldiği, bu sırada sanığın motorsikleti çalıştırdığı ve sonrasında mağdur ... ... "sana bisiklet alacağım", mağdure ... ise "sana oyuncak alacağım" diyerek mağdur ile mağdurenin motorsiklete binmesini istediği, motorsiklete binmek istememeleri üzerine onları zorla tutarak motorsiklete bindirdiği, mağduru motorsikletin arkasına, mağdureyi ise motorsikletin önüne bindirerek mezarlık civarına götürdüğü, sanığın mezarlıkta kaçmalarını engellemek maksadı ile onların ellerini bağladığı, sonrasında bir ara mağdurun ve mağdurenin ellerini çözmesi üzerine mağdur ... ...n olay yerinden kaçtığı, sanığın mağdurun kaçtığı ana kadar ona yönelik cinsel bir eylem gerçekleştirmediğinin anlaşıldığı olayda; sanığın mağduru cinsel amaçla alıkoyduğu sabit olmadığı halde dosya kapsamıyla bağdaşmayacak şekilde hakkında 5237 sayılı TCK'nın 109/5. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3559, Karar No: 2014/7233, Tarih: 24.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/3559 E.  ,  2014/7233 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB-2014/41893

Genel güvenliği kasten tehlikeye sokma ve mala zarar verme suçlarından sanık S.. Ç..’un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 170/1-c, 151/2, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adlî para ve 2000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair (CUMAYERİ) Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2011 tarih- li ve 2010/7 esas, 2011/8 sayılı kararım kapsayan dosyasıyla ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre;

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 170/1-c. maddesindeki “Kişilerin hayatı, sağlığı veya malvarlığı bakımından tehlikeli olacak biçimde ya da kişilerde korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda; silâhla ateş eden veya patlayıcı madde kullanan kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır" hükmüne göre, sanığın müsnet ateş etme eyleminin köpeğe yönelik olduğu ve sanığın genel güvenliği tehlikeye sokma suçundan kastının bulunmadığı; keza ses ve gaz fişeği atan tabanca ile işlenen eyleminde suç unsurunun da bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında,

2- 17.12.2009 tarihli ekspertiz raporunda, müsnet eylemde kullanılan tabancanın ses ve gaz fişeklerinden özel şekil ve nitelikte fişekleri atabileceği be- lirtilmesine rağmen, 12.02.2008 tarihli ve 26785 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5729 sayılı Ses ve Gaz Fişeği Atabilen Silâhlar Hakkında Kanun'a tabi olup olmadığı değerlendirilmemesinde; şayet münhasıran ses ve gaz fişeği atabilen silâhlardan olması hâlinde sanığın unsuru oluşmayan müsnet 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulmasında,

3- Kabule göre, sanık hakkında mala zarar verme ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçlarından ayrı ayrı mahkûmiyet hükmü kurulmuş ise de; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 44. maddesindeki “İşlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü gereğince, tek eylemde ve genel güvenliği tehlikeye atma suçunun konusunu aynı zamanda mala zarar verme suçunun konusu olan eşyanın oluşturması durumunda, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçuna nazaran daha hafif cezayı gerektiren mala zarar verme suçundan ayrıca ceza verilmemesi ve sanığa isnat edilen mala zarar verme eyleminin suç oluşturmaması nedeni ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2. maddesi hükmünce sanığa isnat olunan mala zarar verme suçuna ilişkin sanığın beraatine karar vermek gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulmasında, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27.01.2014 gün ve 6637 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 07.02.2014 gün ve KYB/2014-41893 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İhbarname içeriği gözetilerek yapılan incelemede;

1- İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarları Daire Başkanlığı tarafından düzenlenen 17.12.009 tarihli ekspertiz raporuna göre; suça konu tabancanın namlusu içerisinde dairesel yapıda (ortasında boşluk bulunan) gaz ayırıcı parçası bulunduğu, namlusu içerisindeki gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. cisim geçebileceğinin müşahade edildiği, tabanca ile birlikte muhafaza altına alınan mermilerden bir tanesinin ise 9 mm çaplı ses ve gaz fişeği patlatır tabancalarda kullanılmak üzere imal edilmiş uç kısmındaki plastikten mamul tapası mevcut ses fişeklerinden iken plastik tapası üzerine 5 adet saçma yerleştirilmek suretiyle tadil edildiğinin anlaşılması karşısında, sanıktan ele geçen suça konu tabanca ile istimal edilebilecek türde tadil edilmiş, özel nitelikte mermi ele geçmiş olması ve sanığın bu durumu bilerek özel mermi kullanması karşısında, eyleminin 6136 sayılı Yasaya aykırılık teşkil ettiği anlaşıldığından, ihbarnamedeki (2) nolu talebin oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanığın olay günü, katılana ait evin bahçesine girmesinin ardından katılanın köpeğinin kendisine saldırması nedeniyle üzerinde taşıdığı ruhsatsız silah ile köpeğe ateş edip köpeğin bacağından yaralanmasına neden olduğu olayda, saldıran köpeği etkisiz hale getirmesinde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunun unsurları bulunmadığı gözetilmeden, mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Sanığın olay günü, katılana ait evin bahçesine girmesinin ardından katılanın köpeğinin kendisine saldırması nedeniyle üzerinde taşıdığı ruhsatsız silah ile köpeğe ateş edip köpeğin bacağından yaralanmasına neden olduğu olayda, saldıran köpeği etkisiz hale getirmesinde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunun unsurları bulunmadığı gözetilmeden, mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Cumayeri Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2011 gün, 2010/7 esas, 2011/8 karar sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), sanığa yüklenen genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5271 sayılı CMK.nun 223/2-a maddesi uyarınca beraatine, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6540, Karar No: 2014/10773, Tarih: 29.09.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/6540 E.  ,  2014/10773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmazlara uygulanan 4753 sayılı yasayla ... adına oluşan tapu kayıtlarının dayanağını oluşturan ... Köyünün 29, 30 M paftasının 280, 30 M paftasının 288 parsellerini gösterir belirtmelik tutanakları, haritaları ve belirtmelik tutanağında uygulanan kayıtların;

2- Bir kısım dava konusu parsellere belirtmelik tutanağında uygulandığı anlaşılan 1936 tarih 1 ila 6 tahrir numaralı vergi kayıtlarının;

3- 1936 tarih 1 ila 6 tahrir numaralı vergi kayıtlarının kadastro tespiti sırasında revizyon gördüğü parsellerin kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretlerinin;

4- Dava konusu taşınmazlara komşu 115 ada 17, 20, 21, 22, 40, 59; 101 ada 1 sayılı parsellerin kadastro tespitlerinin kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak, kesinleşmişlerse tapu kayıtları ile kesinleşmelerine esas mahkeme ilamlarının onaylı suretlerinin getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemei yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22078, Karar No: 2014/4436, Tarih: 03.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/22078 E.  ,  2014/4436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bala Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :09.04.2013

NUMARASI :Esas no:2011/165 Karar no:2013/52

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.03.2014 (Pzt.)