muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10147, Karar No: 2018/3801, Tarih: 28.06.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/10147 E.  ,  2018/3801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve ek sözleşmeler gereğince, müvekkiline düşen .... ve .... kattaki dört adet büronun davalı tarafından üçüncü kişilere satıldığını ileri sürerek, bedelinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tapu kayıtlarına göre davacıya verilmesi gereken dava konusu büroların davalı tarafından üçüncü kişilere devredildiği, davacının bedel talep etmekte haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

...) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

...) Dava, taraflar arasındaki ........2002 tarihli asıl ve ek sözleşmelerden kaynaklanmaktadır. Yargılama sırasında, davacı vekili, davaya konu bağımsız bölümlerin 31, 32, 37 ve 40 numaralı bürolar olduğunu bildirmiş, davalı tarafından buna karşı çıkılmamış, ancak, davalı, davacıya ait bölümlerin yine kendisi tarafından satıldığını ve parasını aldığını savunmuştur. Tapu kayıtlarının incelenmesinden, 37 numaralı bölümün arsa sahibince bizzat, diğerlerinin arsa sahibi vekillerince üçüncü kişilere satıldığı anlaşılmakta ise de, bağımsız bölümler, arsa sahibi üzerine kayıtlı olduğundan, onun tarafından veya arsa sahibinin yetkili kıldığı vekili tarafından tapuda devrin yapılması doğaldır. Mahkemece, davalı arsa sahibinin, bağımsız bölümlerin davacı tarafından satıldığı ve parasının alındığına ilişkin savunması için delilleri toplanıp, değerlendirilmemiştir. Bu itibarla, mahkemece, davalı arsa sahibinin bağımsız bölümleri davacının sattığına ilişkin delilleri toplandıktan sonra bir değerlendirme yapılıp, sonucuna uygun bir hüküm tesisi gerekirken, anılan husus gözden kaçırılarak, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

...) Bozma nedenine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

...) Bozma nedenine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....06.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4903, Karar No: 2023/6381, Tarih: 19.12.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/4903 E.  ,  2023/6381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/848 E., 2022/994 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisi ile davanın kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/250 E., 2022/166 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 19.12.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacı ... temsilcisi (yetkilisi) ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İşin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin paydaşı olduğu taşınmazın komşu parselinde alışveriş merkezi bulunduğunu, davalı şirketin müvekkiline ait taşınmaza mıcır döktürerek otopark olarak kullanıma açtıklarını ileri sürerek el atmanın önlenmesini ve ecrimisil talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; husumet itirazları bulunduğunu, davanın müvekkiline değil araçlarını davacının taşınmazına park eden vatandaşlara karşı açılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; husumet itirazları bulunduğunu, davanın müvekkiline değil araçlarını davacının taşınmazına park eden vatandaşlara karşı açılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen esas ve karar sayılı kararı ile; bilirkişi raporları ve tanık beyanları bir bütün hâlinde incelendiğinde her ne kadar davaya konu taşınmazın fen bilirkişisi raporunda B harfi ile işaretlediği kısmın üzerine yandaki taşınmazlar bölümünü de kapsayacak şekilde mıcır dökülerek otopark olarak kullanılması amacıyla uygun bir zemin hazırlanmış ise de iş bu zeminin davalı tarafça hazırlandığının kanıtlanamadığı gibi kamu kurumlarına ait olmayan özel otopark levhasının bulunduğu, yerin ise dava konusu yere 130-140 m mesafede olduğu, özel otopark levhasının bulunduğu yerin karşısında da apartmanların zemin katında otopark ihtiyacı duyabilecek iş yerlerinin bulunduğu, davalı tarafın dava konusu yerin etrafını çevirerek hakimiyeti altına aldığının kanıtlanamadığı, bundan ayrı olarak davalı şirket tarafından dava konusu edilen taşınmazın AVM'nin otoparkı olduğuna ilişkin herhangi bir tabelanın mevcut olmadığı, davalı tarafça AVM'ye gelen müşterilerin dava konusu yere park etmek amacıyla yönlendirmesinin bulunduğunun ispatlanamadığı, müşterilerin araçlarını park etmek amacıyla dava konusu edilen taşınmazı kendi insiyatifleriyle kullanmalarının doğal olduğu gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yakınlarında var olan iş yerlerinin oyuncakçı, kafe olup onların otopark alanının da zaten mevcut olduğunu, bunun yanında AVM'nin ise otopark alanının sembolik derecede küçük olup otopark alanına ihtiyaç duyulduğunu, ayrıca hayatın olağan akışında düşünüldüğünde sermaye ve kazancı çok yüksek olan AVM'nin değil de karşıdaki küçük esnaf işletmelerinin bahse konu alanı iş makinalarıyla düzletip, otları temizletip, zemine mıcır dökmesi ve kullanılan alan girişine beton dökmesinin mantığa aykırı olduğunu, keşif mahallinde dinlenen tanıklarının beyanında da sabit olduğu üzere alanı kullanan, düzletenin davalı taraf olduğunu, davalı tarafın taşınmazı parka elverişli hâle getirdiğini ve hukuka aykırı olarak işgal ettiğinin açık olduğunu, dava konusu parselin kenarlarına davacı tarafından hendek açıldığını ve araç girişi engellenmeye çalışıldığını, lâkin davalı yanca bu hendeklerin doldurulup yine araç girişi sağlanmaya çalışıldığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen esas ve karar sayılı kararı ile; davalı tarafın davacıya ait taşınmazı herhangi bir hakka dayanmadan işgal ettiği davanın kabulü yerine reddine karar verilmiş olmasının doğru olmadığı, dava konusu taşınmaz arsa olup bilirkişi tarafından belirlenen işgal edilen alanın değeri ve ecrimisil bedelinin doğru olduğu gerekçesiyle istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne, davaya konu 8449 ada 1 parsel sayılı taşınmaza davalı şirket tarafından yapılan el atmanın önlenmesine, 138.255,94 TL ecrimisil bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili duruşmalı olarak temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesince eksik incelemeyle karar verildiğini, davacı tarafından 5 yıl boyunca el atıldığının ispat edilmediğini, vergi dairesi yoklama fişine göre AVM’nin işe başlama tarihinin ecrimisil başlangıç tarihinden 6 ay sonrasına ilişkin olduğu, davalı tanık beyanlarının göz önüne alınmadığını, davacı tanıklarının ifadelerinin yanlış bir şekilde karara geçirildiğini, davacı tanığı ... tarafından açılan hendeğin davalı tarafından tekrar doldurulduğu beyan edilmediği hâlde öyleymiş gibi karar yazıldığı, davacı tanığının davalı şirket yetkilisiyle telefonla görüştüm diyerek verdiği beyanın ispat kuvveti olmadığını, otopark girişine ilişkin ok işaretiyle ilgili bilirkişi raporunda davalı şirket tarafından hazırlandığı kanaatine varılamadığı belirtilmiş olmasına rağmen davanın kabulünün doğru olmadığını, ayrıca ecrimisil hesabında alınan emsal sözleşmenin dava konusu taşınmaza uymadığını, bilirkişi raporuna itirazlarının değerlendirilmediğini, davacının taşınmazının etrafını çitle çevirmeyerek korumadığını, haksız kazanç elde etmeye çalıştığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 187 ve devamı maddeleri.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “İyi niyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi ve “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190 ıncı maddesine göre; ispat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesinde ise, kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlü olduğu hükümleri yer almaktadır.

3. Değerlendirme

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190 ıncı maddesine göre; ispat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesinde ise, kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlü olduğu hükümleri yer almaktadır.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince dava konusu taşınmaza davalı tarafından el atıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de taşınmaza kimin tarafından el atıldığı hususunun şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlendiğini söyleyebilme imkanı yoktur.

Şöyle ki, keşif mahallinde dinlenen davacı tanığı ...; dava tarihinden önce dava konusu yerde bir sürü araba olduğunu görünce taşınmazın etrafında çukur açarak araç girişini engellemek istediklerini, ancak sonradan bu kanalların toprakla doldurularak araçların park edildiğini, taşınmaz üzerine mıcırı kimin döktüğünü bilmediğini; davacı tanığı ... ise dava açılmadan önce bir gün baktıklarında dava konusu yere mıcır serildiğini, AVM müşterilerinin buraya mıcır seremeyeceğini, ancak mıcırı kimin serdiğini gözüyle görmediğini, taşınmazın iki ayrı giriş çıkış yerine beton döküldüğünü, hendeği kimin kapattığını bilmediğini beyan etmiştir. Buna karşılık ilk celse dinlenen davalı tanığı ...; AVM’nin mevcut bir otoparkı olduğunu, davacıya ait taşınmaza yönelik otopark olarak yönlendirmeleri olmadığını, yine tabela olarak da yönlendirme yapılmadığını, yolun diğer tarafında bulunan kafelere gelen müşterilerin de davacının taşınmazına arabalarını park ettiklerini, 2,5 yıldır AVM’de çalıştığını, bu süre boyunca dava konusu taşınmaza çakıl dökülmediğini, taşınmaz üzerindeki otların temizlenmesi konusunda bilgisi olmadığını; davalı tanığı ... ise AVM’de güvenlik şefi olarak çalıştığını, AVM’nin 2 katlı otoparkı olduğunu, davacıya ait arazi ile ilgili çalıştığı şirketin herhangi bir yönlendirmesi olmadığını belirtmiştir.

Haksız fiil niteliğinde olan el atma olgusunun genel ispat kuralları çerçevesinde ispatının, davacı tarafa ait olduğuna şüphe yoktur. Ancak davacı tanıklarının dava konusu yere davalı tarafından bizzat mıcır serilerek otopark hâline getirildiğine dair görgüye dayalı bilgisi söz konusu değildir. Buna karşılık davalı tanıkları ise AVM’ye gelen araçları dava konusu taşınmaza yönlendirmediklerine dair beyanda bulunmuştur. Otopark levhasının da davalı tarafından konulduğuna dair dosya içerisinde bilgi ve belge bulunmamaktadır.

Hâl böyle olunca, davacı tarafından ileri sürülen iddia ispatlanmadığı hâlde yazılı şekilde el atmanın önlenmesine ve ecrimisile karar verilmesi doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Hâl böyle olunca, davacı tarafından ileri sürülen iddia ispatlanmadığı hâlde yazılı şekilde el atmanın önlenmesine ve ecrimisile karar verilmesi doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,19.12.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15744, Karar No: 2013/4514, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/15744 E.  ,  2013/4514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve değişen suç vasfına göre hırsızlık suçlarından mahkûmiyetine dair Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.04.2012 gün ve 2011/268 Esas, 2012/174 Karar sayılı hükümlerin sanık müdafii tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 10.04.2013 Çarşamba saat 13.30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnamelere dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... ve Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaâ dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafileri temyiz layihalarını açıklayarak savunmalarda bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istediler.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafileri savunmalarına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 24.04.2013 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık hakkında, hırsızlık suçundan dolayı CMK.nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesine göre itirazı kabil nitelikte olduğu ve sanık müdafiin anılan karara yönelik temyizi itiraz olarak kabul edilerek merciince bu hususta karar verilmesi mümkün görüldüğünden, incelemenin yalnızca sanık müdafiin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizleriyle sınırlı olarak inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ve duruşma esnasındaki savunmalarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ve duruşma esnasındaki savunmalarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

16.04.2013 tarihinde verilen işbu karar 24.04.2013 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... Erdal Bozkaya hazır olduğu halde sanık müdafii Av. ... yüzüne karşı tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2013/25264, Karar No: 2014/12249, Tarih: 25.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/25264 E.  ,  2014/12249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/109254

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2012

NUMARASI : 2010/551 (E) ve 2012/92 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdurun tüm aşamalarda, olay günü sanığın kendisinden para istediğini, kabul etmeyince de kolunu bükerek kırılmasına neden olduğunu beyan etmesi ve adli doktor raporunda da mağdurun kolunun kırıldığının tespit edilmesi karşısında, sanığın üzerine atılı eylemin yağma suçuna vücut verip vermeyeceğinin değerlendirilmesi ve takdirinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/3/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13050, Karar No: 2019/11893, Tarih: 03.07.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/13050 E.  ,  2019/11893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : gününde oy birliğiyle karar verildi.

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Alacaklı tarafından Sayıştay kararına dayalı olarak borçlu aleyhine başlatılan ilamlı takipte, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, faize itiraz edildiği, ayrıca alacaklı belediyenin takip ehliyetinin olmadığını ve takibe konu miktarın tamamından sorumlu olmadığını ileri sürerek takibin iptalinin talep edildiği, mahkemece, ilamın takip talebine eklenmediği gerekçesiyle takibin iptaline karar verildiği, ilk derece mahkemesi kararına karşı alacaklı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesinin 21. Hukuk Dairesinin 28.05.2018 tarih ve 2018/639 E. - 2018/1337 K. sayılı karar ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak alacaklının istinaf talebinin kabulü ile davanın reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK’nın 32. maddesi aynen; “Para borcuna veya teminat verilmesine dair olan ilam icra dairesine verilince icra müdürü borçluya bir icra emri tebliğ eder. Bu emirde 24. maddede yazılanlardan başka hükmolunan şeyin cinsi ve miktarı gösterilir...” hükmünü içermektedir.

İcra dairesine ilam niteliğindeki belge verilmeden borçluya icra emri tebliğ edilmesi İİK’nın 32. maddesi hükmüne aykırı olduğundan Bölge Adliye Mahkemesince açıklanan nedenle icra emrinin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, belirtilen nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 21. Hukuk Dairesinin 28.05.2018 tarih ve 2018/639 E. - 2018/1337 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03/07/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7046, Karar No: 2018/14987, Tarih: 05.07.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/7046 E.  ,  2018/14987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vakıf Evladı Olduğunun Tespiti

...oğlu...Vakfı ile ilgili olarak taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili dava dilekçesinde, 1981 H.tarihli vakfiye ile kurulu ... Bin ... Bey Vakfı’nın galleye müstehak vakıf evladları olduklarının tespitine karar verilmesini, 11.01.2016 tarihli dilekçesi ile de davasını ıslah ederek davacıların ... Bin ... Bey Vakfı'nın evladı olduklarının tespitini istemiş; davalı vekili cevap dilekçesinde, vakıftan galle fazlası alınabilmesi için davacıların vakfedenle soybağını ispatlamalarını ve vakfiyede öngörülen şartların gerçekleşmesi gerektiğini ayrıca vakfın galle fazlası bulunmasının şart olduğunu, bu konuların araştırılmasını, Vakıflar Genel Müdürlüğü Kültür ve Tescil Daire Başkanlığı tarafından söz konusu davaya ilişkin hazırlanan 30/04/2014 tarihli raporda ise dava konusu vakıfla ilgili yapılan incelemede tahsisat kabilinden yerlerin vakfedildiğini, bu vakfa ait mezra ve köylerin Arazi Kanunlarına göre miri arazi (... arazisi) niteliğinde olduğunun değerlendirildiğini, vakıfla ve galle fazlası ile ilgili olarak yapılacak bir işlem olamayacağı belirtildiğinden, davada hukuki yarar olmadığından davanın reddini beyan etmiş; mahkemece, davacıların, Tapu ve Kadastro II. Bölge Müdürlüğü Münakale Servisinin 03/12/2013 tarihli yazısı ekinde yer alan zabıt kaydında adı geçen... Hanım ile onun oğulları olan Mehmet ...Bey ve ...Beyler ile, 27654 numaralı...Defterinin 96 ve 97 sayfalarında yer alan secerede Hacı (Şemsi) Ahmet Paşa'nın eşi Banu Hanım'ın alt soyu olarak gösterilen... Hanım ile onun oğulları ...ve ...Beylerin aynı kişi olduklarını ispat edemediklerinden, soylarını dava konusu vakfın vakfedeni İbrahim Bey oğlu... Bey'e kadar ulaştıramadıkları gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.