muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4432, Karar No: 2021/1543, Tarih: 19.01.2021

Çoğunluğun benimsediği ve çalışmakta olan işçiler bakımından uygulaması son derece sorunlu olan hesap yöntemi yerine, 2008 yılı öncesinde olduğu gibi prim ile fazla çalışma ücreti arasındaki bağı ortadan kaldıran ve tüm hesaplamaların sabit ücret üzerinden yasal oranlara göre yapılmasını kabul eden ve primleri bu hesabın her türlü dışında bırakan hesap yönteminin dahi daha pratik olduğu görüşü savunulabilir hale gelmiştir. Zira zaman içinde yapılan ve birbiriyle çelişen içtihat değişiklikleri ile İş Kanunu'nun 41. maddesindeki hesap yönteminden uzaklaşılmış ve hesap tekniği giderek daha karmaşık bir hal almıştır. Gelinen noktada prim uygulaması işveren için bir tuzak görünümündedir ve özellikle çalışmaya devam eden işçiler yönünden bordrolama tekniği açısından içinden çıkılması imkansız bir hal almıştır. Özellikle işçiye birkaç ayda bir prim ödendiği durumlarda satış rakamlarının ait olduğu aylara ayrıştırması yapılarak primin temel ücrete ilavesiyle fazla çalışma, hafta tatili, bayram tatili ücretlerinin geriye dönük olarak hesabı abartılı ve gereksiz bir muhasebe tekniğini zorunlu kılmaktadır.Somut uyuşmazlıkta prim uygulaması bakımından gerekli araştırmaya gidildikten sonra fazla çalışma ücreti hesabının Yargıtay’ın 2015 yılı sonrasında geliştirdiği ilkeye uygun olarak sabit ücret ve primler ortalaması toplamının % 50 zam kısmına göre yapılması gerektiğinden, Dairemiz bozma kararının E bendinde yer alan çoğunluk görüşüne hesap yönünden katılamıyoruz.19.01.2021
Yargıtay — Esas No: 2013/13371, Karar No: 2013/18421, Tarih: 22.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/13371 E.  ,  2013/18421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/10/2011 gün ve 2010/1020-2011/569 sayılı kararı onayan Daire’nin 11/03/2013 gün ve 2012/4898 - 2013/4681 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı banka nezdinde mevduat hesapları bulunduğunu, davalı banka tarafından müvekkilinin maaşına bloke konulması üzerine davalı bankanın genel müdürlüğüne şikayette bulunduğunu, akabinde ilgili şubeye müfettişler geldiğini ve banka çalışanı olan ve bu işlemlerden sorumlu olduğu düşünülen... ... hakkında soruşturma başlatıldığını, bu esnada müvekkilinin kendisinin haberi olmadan adına kredi çekildiğini, banka çalışanı...'ın müvekkili ile bu borcu sebebiyle anlaştığını ve müvekkilinin sadece bahse konu kredi borcu sebebiyle bankaya ibra verdiğini, daha sonra hesaplarını kontrol ettiğinde adına kredi çekilmesinin yanında hesaplarından usulsüz olarak paralar çekildiğini belirterek davalı şubede müvekkilinin döviz cinsi CAD olarak gösterilen hesablarındaki usulsüz ve haksız işlemler sebebiyle uğramış olduğu maddi zararının tespiti ile dava tarihi itibariyle iş bu döviz miktarlarının türk parasına çevrilmiş karşılığının fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000 TL sinin ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 22/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4522, Karar No: 2022/9456, Tarih: 28.11.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/4522 E.  ,  2022/9456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemece verilen karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup; bozma ilamında, davacı tarafın tutunduğu 880, 889, 892 ve 952 tahrir sayılı vergi kayıtlarının dava dışı başka taşınmazlara revizyon görüp görmediğinin Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden sorulup saptanması, revizyon görmüş ise dava ve temyiz konusu 101 ada 177, 179 ve 231 parsel sayılı taşınmazlar ile revizyon gördüğü dava dışı taşınmazları ve komşu taşınmazları, 4342 sayılı Kanuna göre mera olarak tespit edilen 101 ada 251 parsel sayılı taşınmazı bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita Kadastro Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmesi, daha sonra dava konusu taşınmazların bulunduğu köye komşu köyler halkından seçilecek yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı üç yerel bilirkişi, taraf tanıkları ile uzman bilirkişi, tapu fen memuru ve uzman ziraatçi bilirkişi ile tutanak bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde dava konusu taşınmazlar başında yeniden keşif yapılması, dayanılan 880, 889, 892 ve 952 tahrir sayılı vergi kayıtlarının yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanması, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar yönünden tanık bilgisine başvurulması, bilirkişi ve tanık beyanları komşu parsellerin dayanak kayıtları ile kayıt bulunamaması halinde tutanak içerikleriyle denetlenmesi, uzman bilirkişiden keşfi denetlemeye imkan verecek şekilde rapor alınması, böylece dava konusu taşınmazların davacı tarafın tutunduğu vergi kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığının duraksamasız belirlenmesi; dava konusu taşınmazların kayıtların kapsamı içinde kaldığı saptandığı takdirde, dayanılan kayıtlarda kır okuyan yönlerin bulunduğu ve sınırda eylemli olarak 101 ada 251 parsel sayılı taşınmazın mera olarak sınırlandırıldığı, kayıtların lehe olduğu kadar aleyhe de delil teşkil edeceği dikkate alınarak değişken sınırlı kayıtlara yüzölçümü ile kapsam tayin edilmesi, taşınmazların dayanılan kayıtların dışında kaldığı saptandığı takdirde kadim mera olup olmadığının belirlenmesi, mera olmadığının belirlenmesi durumunda zilyetlik araştırması yapılması, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiğine değinilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davacı ... ve ...'ın davasının kabulüne; dava konusu Kütahya İli, ...., İlçesi, ....., köyü, 101 ada 177 parsel, 101 ada 179 parsel ve 101 ada 231 parsel sayılı taşınmazların 12 pay itibariyle; 3 payın... ve...den olma ..., 3 payın... ve...den olma ..., 3 payın... ve...den olma ..., 1 payın ...ve...'den olma ... ..., 1 payın ...ve...'den olma ..., 1 payın ...ve...'den olma ... ...adlarına tapuya kayıt ve tesciline, malik hanesinin bu şekilde doldurulmasına karar verilmiş; hükme karşı davalı Hazine vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Somut olayda bozmaya uyulduğu halde bozma ilamı tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; bozma ilamında, taşınmazların etrafında mera olması sebebi ile kapsamlı mera araştırması yapılması gerektiğine, davacıların dayandıkları vergi kayıtların da okunan kır sınırının davacıların aleyhine de delil olabileceğine, kapsam tayin edilirken bu hususun gözden kaçırılmaması gerektiğine değinilmiş olmasına rağmen Mahkemece anılan hususlar dikkate alınmadan yazılı şekilde eksik inceleme ile sonuca gidilmiştir.

Hal böyle olunca Mahkemece yapılması gereken, mahallinde yeniden keşif icra etmek suretiyle üç kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan, çekişmeli taşınmazın tarımsal niteliğini bildirir biçimde, toprak yapısını, eğimini, bitki deseni ve diğer yönlerden mera vasfında olup olmadıklarını, çekişmeli taşınmazların mera parselinden nasıl ayrıldığını, zirai durumunu ve üzerinde sürdürülen zilyetlik mevcut ise zilyetliğin şeklini ve süresini açıklayan, taşınmazların değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması; çekişmeli bölümlerin öncesinin kadim mera olduğunun anlaşılması halinde meralar üzerinde sürdürülen zilyetliğin hukukça değer taşımayacağının düşünülmesi, bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi iken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş; açıklanan sebeplerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 28.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2012/33552, Karar No: 2013/20410, Tarih: 17.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/33552 E.  ,  2013/20410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1-... hakkında Beraat

2- ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62,

53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri

alınması

3- ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 53/6.

maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri

alınması

Türk müdafii

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'nin beraatine, diğer sanıklar ... ile ...'ün mahkûmiyetine ilişkin hükümler, katılanlar vekili, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafileri ile katılan vekilinin sübuta ve takdire ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- Dosya kapsamına göre; gündüz vakti, yerleşim yerinde, tek yönlü, 12 metre genişliğinde, asfalt kaplama yolda seyir halinde olan sanık ..., kendisiyle aynı istikamette ilerisinde seyir halinde olan sanık sürücü ... idaresindeki çekicinin sağından geçerek, sola doğrultu değiştirdiği esnada savrularak, orta refüje beton bariyere çarpıp beton parçalarını yolun karşı yönüne savurması, bu sırada yolun karşı yönünde sol şeritte seyir halinde bulunan sanık sürücü ... idaresindeki kamyonetin de önüne savrulan beton blok parçalarına ve refüj demirlerine çarpıp takla atması sonucu, bir kişinin öldüğü üç kişinin de yaralandığı olayda; yerel mahkemece, sanığın seyrini mahal şartlarını gözönünde bulundurarak sürdürmediği, olay mahaline geldiğinde, bölünmüş yolun, karşı yönünde meydana gelen kaza sonrası önüne savrulan beton bariyer parçasına çarpmak durumunda kalıp, hızının da etkisiyle direksiyon hakimiyetini kaybettiği kabul edilerek, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiş ise de; sanık ...'ün, “karşı şeritte meydana gelen kazayı gördüğünü bu esnada kopup kendi gidiş istikametine savrulan beton blok parçasından kaçamayarak çarptığını ve olayın oluşumunda kendisinin kusurunun bulunmadığı” yönündeki savunmaları, savunmayı kısmen doğrulayan katılan ... Bulundu'nun “...bir taşın geldiğini gördüm, taş arabaya çarpınca araba devrildi ...” şeklindeki beyanı, olay yeri fotoğrafları değerlendirildiğinde kazanın oluşumunda kusuru bulunmayan ve mevcut şartlarda olayı önlemek bakımından tedbir alması mümkün olmayan sanık ... hakkında beraat kararı vermek gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçelerle, mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde, maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında, hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeden, sanık ...'ın kendisi ile aynı istikamette ilerlemekte olan çekiciyi sağından geçip, sol tarafında kalan çekicinin hız ve mesafesini dikkate almadan, yakın mesafede sola yöneldiği esnada, direksiyon hakimiyetini kaybederek, orta refüjde beton bariyerlere çarptığı, sonrasında da karşı yöne savrulan beton parçalarının da karşı yönde kazaya sebebiyet verdiği olayda, kazanın oluşumunda asli ve tam kusurlu olduğu anlaşılan sanık hakkında, 2 yıl ile 15 yıl arasında hapis cezası tayin ve takdir etmek durumunda olan yerel mahkemece, temel cezanın 2 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle, adalet ve hakkaniyete uygun olmayacak şekilde sanığa az ceza tayini,

3-Kabul ve uygulamaya göre de:

Yerel mahkemece sanık ...'ün olayın oluşumunda tali kusurlu kabul edilmesine karşın, hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının yetersiz gerekçe ile seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin ve sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17872, Karar No: 2022/2444, Tarih: 17.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/17872 E.  ,  2022/2444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Artvin Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.05.2020 gün ve 2020/6 Esas, 2020/64 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak bu suçtan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafileri, katılan Bakanlık vekili ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafileri ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine 17.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8496, Karar No: 2018/15757, Tarih: 17.09.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/8496 E.  ,  2018/15757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ......... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Küçük ...... Emir adına anne ve babası tarafından açılan davada, ...... Emir'in ............ Vakfının vakıf evladı olduğunun tespiti istenmiş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davacının galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dava, mülhak vakfın evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

5737 sayılı ......... Kanunu'nun 3.maddesine göre, mülhak vakıf mülga 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi'nin yürürlük tarihinden önce kurulmuş olan yönetimi vakfedenlerin soyundan gelenlere şart edilmiş ve bu kişiler tarafından; ...... vakıf ise bu kanun uyarınca Genel Müdürlükçe yönetilecek ve temsil edilecek ......... ile mülga 743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin yürürlük tarihinden önce kurulmuş ve 2762 sayılı ......... Kanunu gereğince ......... Genel Müdürlüğü'nce yönetilen ......... olarak tanımlandıktan sonra, aynı Kanun'un 6. ve 7. maddelerinde ise ...... .........ın ......... Genel Müdürlüğü tarafından yönetilip temsil edileceği hükme bağlanmıştır.

.........la ilgili açılan davalarda yetkili mahkeme belirlenirken 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda iki ayrı düzenlemenin dikkate alınması gerekmektedir.

Kesin yetki kuralının öngörüldüğü 14/2.madde de, özel hukuk tüzel kişilerinin, ortaklık veya üyelik ilişkileriyle sınırlı olmak kaydıyla, mevcut bir ortağına veya üyesine karşı veya bir ortağın yahut üyenin bu sıfatla diğerlerine karşı açacakları davalar için, ilgili tüzel kişinin merkezinin bulunduğu yer mahkemesinin kesin yetkili olduğu bu özel ve sınırlı hal dışında kesin yetki kuralının mevcut olmadığı, maddede düzenlenen yetkinin, kesin nitelikte olup kamu düzenine ilişkin olduğundan Mahkemece yargılamanın her safhasında re'sen dikkate alınması gerekmektedir.

Kesin yetki kuralı dışındaki genel yetkili mahkeme ise, 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunun 9.maddesini karşılayan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiş buna göre; yetkili mahkeme davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. Ayrıca aynı Kanunun 19/4. maddesine göre de yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir. Hakim doğrudan (re'sen) yetkisizlik kararı veremez.

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun 51. maddesinde; tüzel kişinin yerleşim yerinin, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça işlerinin yönetildiği yer olduğu hükme bağlanmıştır. İntifa haklarının (tevliyet, sükna ve galle) tespit ve tahsili için; mülhak ......... aleyhine açılacak davalarda yetkili mahkeme, vakfın yerleşim yeri (kurulduğu yer); mahkemeleri kesin yetkilidir.

Dava konusu vakıf, mülga 743 Sayılı Türk Kanunu Medenisi’nin yürürlük tarihinden önce kurulmuş ve yönetimi vakfedenin soyundan gelenlere şart edilmiş vakıf yani “mülhak vakıf"tır. Dosyada bulunan ve ......... Genel Müdürlüğü'nden gelen belgelerde dava konusu mülhak vakfın ......'da (...... Adliyesi yargı çevresinde) kurulu olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda dava, ilk önce ...... 16. Asliye Hukuk Mahkemesine açılmış olup, ......... Genel Müdürlüğü vekilinin yetki itirazı üzerine ...... ...... Asliye Hukuk Mahkemesi yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiş, tarafların temyiz etmemesi üzerine kesinleşen yetkisizlik kararı üzerine ...... ...... 26. Asliye Hukuk Mahkemesince işin esası incelenerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 114. maddesi gereği yetkinin kesin olduğu hâllerde, mahkemenin yetkili bulunması dava şartı olup, dava şartlarının 115.madde gereği yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınması gerekir. Yine aynı Kanunun 19. maddesi gereği yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır. HMK’nin 23/2. maddesi gereğince ...... 16. Asliye Hukuk Mahkemesinin vermiş olduğu yetkisizlik kararı temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşmekle gönderilen mahkemeyi bağlamaz. Bu durumda mahkemece, vakfın merkezi (kurulu olduğu yer) ...... Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olması sebebi ile yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilip hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nin 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, taraflarca HUMK'nin 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 17.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25494, Karar No: 2013/24142, Tarih: 02.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/25494 E.  ,  2013/24142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, silahın namlusunun içerisin- de gaz ayırıcı parçasının bulunduğu ancak katı bir cisim atmasını engelleyen tahdit parçasının bulunmadığı, çapına uygun ses fişeklerinin uç kısımlarındaki plastik parçalar çıkartılarak yerlerine yerleştirilen mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar namlusunda boşluk bulunduğunun belirtilmesi karşısında; dava konusu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup ..., Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip üretim şemasının temin edilememesi halinde ise suça konu silahın gaz ayırıcı parçasını da gösteren fotoğraflar, ekspertiz raporu eklenerek suça konu tabancanın gaz ayırıcı parçasında üretim sonrası tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu-

lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 02.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11692, Karar No: 2022/10412, Tarih: 18.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/11692 E.  ,  2022/10412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine

mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Suç tarihinden itibaren, temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi ve 67. maddesinin 4. fıkrası nazara alındığında öngörülen 7 yıl 12 ay uzatmalı dava zamanaşımı süresinin tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin kesinleştiği 06/03/2014 tarihi ile tedbirin gereklerine uymama nedeniyle mahkemenin tensip tarihi olan 12/01/2015 tarihleri arasındaki süre de eklendikten sonra dolduğu anlaşıldığından diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesinin 1. fıkrası ve 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'un 223. maddesinin 8. fıkrası gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 18/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.