muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3205, Karar No: 2025/1235, Tarih: 18.02.2025

Hal böyle olunca, doğru sonuca ulaşılabilmesi için, İlk Derece Mahkemesince, tespite esas tapu kayıtları tüm tedavülleri ile birlikte getirtildikten sonra, orman mühendisi, ziraat mühendisi ve jeodezi ve fotogrametri mühendislerinden oluşturulacak bilirkişi heyeti marifetiyle, tapu kayıtlarının dava konusu taşınmazı kapsayıp kapsamadıkları, halen geçerliliklerini koruyup korumadıkları, taşınmazın en eski tarihli ve tüm hava fotoğrafları ile memleket haritaları, amenajman planlarında ve halihazırda ne şekilde göründüğü, taşınmazın ne kadarlık bölümünde ağaç ve çalılık, ne kadarlık bölümünde fındık ve yapı bulunduğu (taşınmazın hangi kısımlarında neler bulunduğu) hususları ayrıntılı şekilde araştırıldıktan sonra taşınmazın orman vasfında olup olmadığı hususunda değerlendirme yapılarak bir hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde ret kararı verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/45989, Karar No: 2019/3103, Tarih: 26.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/45989 E.  ,  2019/3103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanıklar yükletilen silahla tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA

2-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün temyizinde ise;

Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, olayda kullanılan silahın da ele geçirilemediği gibi, olay yerinde silaha ait başka maddi bulguya rastlanılmaması karşısında, oluşa, iddiaya da uygun olmadığı cihetle, sadece olay yeri inceleme raporunda dolap ön yüzeyinde bulunan deliğin ''mermi isabet deliğine benzer'' olduğu şeklindeki ifadeye dayanılarak mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13916, Karar No: 2015/4529, Tarih: 01.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/13916 E.  ,  2015/4529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İbadethanelere ve mezarlıklara zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kendisine mezar yeri kazarken dedesine ait mezara zarar verdiği anlaşıldığından ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

1- Sanığın alınan adli sicil kaydına göre sabıkasız olması karşısında, sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hapis cezası hükmünün, CMK'nın 231. maddesi uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri ile Koruma Kurulları Yönetmeliğinin 38/3. maddesinde yer alan "Belirli yerler ve etkinlikler; sanık veya hükümlünün suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeler kullanmasında; çevresel, psikolojik, sosyal veya ekonomik etkisi bulunan yada sanık veya hükümlünün yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinliklerdir." hükmü karşısında, gitmekten yasaklanmasına karar verilen alkollü içki satışı yapılan eğlence yerlerinin, ne suretle belirtilen yerler kapsamında değerlendirildiği ve hükmedilen seçenek yaptırımın, hangi nedenlerle sanığın işlediği suç ve kişisel durumuyla uyumlu olduğu açıklanıp gösterilmeden, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının, TCK'nun 50/1-d maddesi uyarınca alkollü içki satılan eğlence yerlerine gitmekten yasaklanması tedbirine çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18834, Karar No: 2014/1093, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18834 E.  ,  2014/1093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/931-2013/151

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesi, üzerinde bulunan binalara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13704, Karar No: 2015/2029, Tarih: 12.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/13704 E.  ,  2015/2029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, İzmir İli ... İlçesi ... Mahallesi 74 ada 4 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kirazın, soğuk zararı nedeniyle veriminde düşüş olduğu belirtilen dosyada mevcut 2013 yılı veri cetveli ile birlikte değerlendirmeye alınmak üzere, kuru ve sulu şartlarda 2011 ve 2012 yılları itibarıyle dekar başına asgari ve azami verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13937, Karar No: 2021/22270, Tarih: 07.12.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/13937 E.  ,  2021/22270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak, yapılan yargılamada mahkemece kanıtlar değerlendirilip, gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları, usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan vekilinin, eksik incelemeyle karar verildiğine yönelik temyiz itirazının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 07.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1222, Karar No: 2018/9993, Tarih: 26.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2016/1222 E.  ,  2018/9993 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Değişen suçun vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içerdiğinden, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti için, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup kesin bir şekilde belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26083, Karar No: 2022/1019, Tarih: 08.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/26083 E.  ,  2022/1019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak, dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure ile katılan müştekiler vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanığa isnat edilen tehdit suçunun 5237 sayılı TCK'nın 106/2.c. maddesinde düzenlenip, ön görülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e, 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca müsnet suçtan görülen kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 08.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6362, Karar No: 2013/20936, Tarih: 09.07.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6362 E.  ,  2013/20936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ ( ... 3. İŞ )

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... - ... - ... - ... - ... adlarına avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, 16 daireden müteşekkil .....'nda kapıcı ve apartman görevlisi olarak çalışmakta olan davacının iş aktinin davalı tarafından haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve kötüniyet tazminatı alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalılar ..., ..., ..., ..., ... mirasçıları vekili, davanın tüm kat malikleri hasım gösterilerek açılması gerektiği, davacının apartman görevlisi olarak işe alındığı, davacının kapıcının yapması gereken hizmetleri devamlı olarak aksattığı, bina içindeki merdivenlerin ve sahanlıkların temizliklerini tam yapmadığı, servis işlerini aksattığı, zaman zaman işe hiç gelmediği dışarda başka binalarda kapıcılık yaptığı, gündelikçi olarak başka kişilerin evine gittiği, kendisinin sık sık uyarıldığı, ancak davacının tutumlarını değiştirmediği, bunun üzerine savunması istendiği, savunma da vermeyeceğini belirtmesi üzerine iş aktinin haklı feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalıların maliki olduğu Kazım Kulan Apartmanı'nda apartman görevlisi olarak çalıştığı, duruşmada dinlenen davacı tanıkları iş akdinin sistem değişikliği olması sebebiyle feshedildiğini, davalı tanıkları ise davacının kapıcılık görevini yapmaması, başka evlere temizliğe gitmesi sebebiyle feshedildiğini belirttikleri, Hukuk Genel Kurulunun 18.10.1995 tarih, 1995/9-670 Esas, 1995/813 karar sayılı ilamlarında belirtildiği üzere davacının mesai saatleri içinde ve dışında davalı işverenin iznini almadan çalışmasının haklı fesih sebebi olduğu, davacının davalıdan yazılı izin almadan ev temizliğine gittiği, başka iş yerinde çalışabileceği konusunda işverenden yazılı olarak izin aldığını ispat edemediği, iş akdinin davalı işveren tarafından 4857 sayılı yasanın 25.maddesine istinaden haklı nedene dayanılarak feshedildiği, davacının davalı apartmanda belirli aralıklarla çöp ve alışveriş servislerine baktığı, serbest zamanlarında başka evlerde temizliğe gittiği, fazla mesai yapmasının yapılan işin niteliğine göre mümkün olmadığı gibi fazla mesai iddiasının davacı tarafından ispatlanamadığı, iş akdi haklı nedenle feshedilen davacının kötü niyet tazminatına hak kazanamayacağı, davacının haftanın 7 günü genel tatil günleri dahil olmak üzere çalıştığı, yıllık ücretli izinlerinin kullandırıldığının davalı tarafından yazılı ve eşdeğer belge ile ispat edilemediği gerekçesi ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, kötüniyet tazminatı talepleri dışındaki taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalılar ..., ..., ..., ..., ... mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Tapu kayıtlarında maliklerden biri olarak ismi bulunan ancak yargılama aşamasında hayatta olmadığı anlaşılan ... mirasçılarının karar başlığında belirtilmemesi hatalıdır.

2- Davacının çalıştığını iddia ettiği taşınmazın tapu kaydı incelendiğinde davalılar dışında da kat malikleri olduğu anlaşılmaktadır.

Kapıcı- kalorifercinin ya da apartmanda çalışan diğer işçilerin işçilik alacaklarından sorumluluğu 634 sayılı Kanun'un 20/A maddisi uyarınca kat maliklerine aittir. İşçilik alacaklarından kiracı ya da başka sıfatta oturanların bu davada taraf olması mümkün değildir.

2- Davacının çalıştığını iddia ettiği taşınmazın tapu kaydı incelendiğinde davalılar dışında da kat malikleri olduğu anlaşılmaktadır.

Kapıcı- kalorifercinin ya da apartmanda çalışan diğer işçilerin işçilik alacaklarından sorumluluğu 634 sayılı Kanun'un 20/A maddisi uyarınca kat maliklerine aittir. İşçilik alacaklarından kiracı ya da başka sıfatta oturanların bu davada taraf olması mümkün değildir.

Yönetici, İş Kanunu ve Yönetmeliğin uygulanması yönüyle işveren temsilcisidir. İş hukuku anlamında ortaya çıkabilecek idarî ve yargısal uyuşmazlıklarda yönetici işvereni temsil eder. Bu itibarla, kapıcının işveren hakkında açabileceği davanın kat maliki ya da maliklerine karşı açılması gerekmekte ise de, Yönetmelikten doğan bu temsil yetkisine göre davanın doğrudan yönetici hasım gösterilerek açılması da mümkündür. Ancak bu halde dahi hükmün doğrudan yönetici hakkında kurulması doğru değildir. Mahkemece kat maliki ya da malikleri adına yönetici hakkında karar verilmesi gerekir. Zira Yönetmeliğin 4/d maddesine göre, yöneticinin ana taşınmazda üstlendiği görevleri itibarıyla kat maliki ya da maliklerinden tahsil ederek, kapıcının Yasadan doğan haklarını ödeme yükümlülüğü vardır.

Somut olayda davacı bir kısım kat maliklerine karşı davayı açmış olup, yukarda açıklandığı şekilde taraf teşkilini tamamlamamıştır. Davacıya taraf teşkili sağlanması için süre verilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra yargılama yapılarak sonuca gidilmelidir.

Ayrıca kat maliki olmayan davalılar açısından davanın husumetten reddi gerekir.

Diğer taraftan, hüküm kurulurken 634 sayılı Kanun'un 20/A maddesindeki eşit sorumluluk düzenlemesi de dikkate alınmalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenler ile, temyiz edilen kararın sair temyiz sebepleri incelenmeksizin BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22729, Karar No: 2024/3571, Tarih: 02.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/22729 E.  ,  2024/3571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/1208 E., 2017/1320 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suçu ailevi sebeplerle işlediğine ve mağduriyetinin giderilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yapılan incelemede; sanığın, 27.02.2015 tarihinde Birliğinden izin almaksızın ayrıldığı, 29.03.2015 tarihinde Birliğine katıldığı, bu suretle 27.02.2015-29.03.2015 tarihleri arasında kıtasından izinsiz ayrı kaldığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında firar suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-a ve 73. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık aşamalardaki savunmalarında özetle; ailevi sorunları sebebiyle firar ettiğini beyan etmiştir.

Sanığın Birliğinden izinsiz ayrıldığına ve kendiliğinden katılış yaptığına dair tutanak dosyada mevcuttur.

Tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre; 1632 sayılı Kanun'un 66/1-a maddesinde yazılı firar suçu, asker kişinin, kıtasından veya görevi icabı hazır bulunmak zorunda olduğu yerden bilerek ve isteyerek izinsiz olarak altı günden fazla bir süreyle uzaklaşmasıyla oluşan, özel kastın (saikin) aranmadığı, genel kastla işlenen ve unsurları arasında mazeret hâline yer verilmeyen suçlardan olduğu göz önüne alındığında; sanığın, 27.02.2015-29.03.2015 tarihleri arasında kesintisiz süren ve kendiliğinden dönmekle son bulan firar suçunu işlediği belirlenmekle, atılı suça konu eyleminin Mahkemece sabit görülerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 27.02.2015-29.03.2015 yerine 27.01.2015-29.03.2015 olarak yazılması yerinde düzeltilmesi mümkün maddi yazım hatası olarak görülmüştür.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Kısa süreli hapis cezası adlî para cezasına çevrilen sanık hakkında, Kanunen uygulanma imkanı bulunmayan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesin de düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmesi isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR