muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/969, Karar No: 2018/4342, Tarih: 05.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/969 E.  ,  2018/4342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

...)Mahkeme hükmünün davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ......), ..., ..., ...(...), ... ve ...'a tebliğine dair belgelerde adres olarak ... Köyü gösterildiği ve davalılara ait bu adreslerin adres kayıt sistemindeki adresleri olduğuna dair bir ibare olmadığı halde posta memuru tarafından tebliğ evrakı üzerindeki tebliğ adresleri sanki davalıların adres kayıt sitemindeki adresleriymiş gibi kabul edilerek usule aykırı tebliğ edildikleri; yine davalı ...'a ait tebliğ evrakı üzerinde hem iade hemde bizzat davalıya tebliğ edildiği yazılı olup hükmün tebliğ edildiğine dair tereddüt oluştuğundan hükmün ve temyiz başvuru dilekçelerinin davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...(...), ..., ..., ...(...), ..., ... ve ...'a usulünce yapılıp; gerekli temyiz süresinin beklenmesi;

...Keşif sırasında uygulandığı belirlenen 1954 tarihli hava fotoğrafı ve 1955 tarihli memleket haritası ile davanın açıldığı 2008 yılından ...yıl öncesine ait memleket haritası ve yapımına esas alınan hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası raporları hükme dayanak yapılan fen ve ... bilirkişilerine verilerek; hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafı üzerinde gösterilmedir. Ayrıca hava fotoğrafları, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, davaya konu taşınmazların üzerindeki bitki örtüsünün ve bitki örtüsünü oluşturan unsurların sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve varsa kullanım durumunu belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması;

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin .... maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 05/06/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15896, Karar No: 2014/1478, Tarih: 30.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/15896 E.  ,  2014/1478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MENDERES SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2012/885-2013/285

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı Tapu Müdürlüğü tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Talep, kadastro tespit çalışmaları sırasında 237 ada, 1 parsel sayılı taşınmazın malik hanesinin "Mehmet oğlu, 1903 doğumlu, H.. C.." olarak yazılması gerekirken baba adının yazılmadığı iddiasına dayalı kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

İlgili Tapu Müdürlüğü, iddiaların kanıtlanması gerektiğini bildirmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür taleplerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

Bu tür kayıt düzeltme veya tespit taleplerinde, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

3-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfusta kayıtlı olup olmadıkları araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak Talep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalıdır.

4-Talep konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

4-Talep konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü ilgili sıfatıyla davada yer aldığından yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; kaydında düzeltme yapılması istenen taşınmazın tapulama tutanağına dayanak teşkil eden tapu kayıtlarının getirtilmediği, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup-bulunmadığının yukarıda belirtilen şekle uygun olarak Nüfus Müdürlüğünden araştırılmadığı görülmektedir.

Hal böyle olunca; taşınmazın kayıt maliki adına tesciline dair tüm dayanak belgelerin getirtilmesi, taşınmazın bulunduğu yerdeki Nüfus Müdürlüğünden “tapu kaydında maliki olarak görünen “Mehmet oğlu, 1903 doğumlu, H.. C..” ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfusta kayıtlı olup olmadığının sorulması, aynı kimlik bilgilerine sahip kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının gönderilmesi halinde bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığının sorulması, tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanâat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılıp tanıklar ve varsa tespit bilirkişilerinin taşınmaz başında dinlenmesi, tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenen kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde inceleme yapılarak varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı Tapu Sicil Müdürlüğünün bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9587, Karar No: 2013/17216, Tarih: 04.07.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/9587 E.  ,  2013/17216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, ertelemeye ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin müdahilliğine karar verilmesi hukuken geçersiz olup hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden Gümrük idaresi adına temsilcisinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu davadan haberdar edilmeden ve davaya katılma imkanı sağlanmadan yokluğunda yargılama yapılarak hüküm kurulması suretiyle CMK'nun 234 ve devamı maddelerine aykırı davranılması,

3-Sanığın temyizine gelince;

5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde yazılı kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından 1.fıkra hükmünün uygulanamayacağı, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın ve EPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 04.07.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18263, Karar No: 2017/3214, Tarih: 19.04.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/18263 E.  ,  2017/3214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.04.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali mera olarak sınırlandırılması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.05.2003 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu 148 ada 10 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır.

Davalı ... Belediyesi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın toprak tevzi komisyonu 2159 mera parselinin kadastro tespiti sırasında 1465 parsel sayılı mera olarak tespit edildiği, imar uygulaması ve parselasyon sonucu 148 ada 10 nolu parselin oluştuğu anlaşılmaktadır.

Özellikle davacı tarafın dayandığı Hakem dosyasında yapılan keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporunda 148 ada 10 no'lu parselin toprak tevzi komisyonunun 2159 nolu mera parseli içerisinde kaldığı belirtilmiştir.

Görülüyor ki dava konusu taşınmaz mera parselinden gelmektedir. İmar planı içindeki meraların planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan mera niteliğini yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (Danıştay 1. Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise "Yolsuz Tescil" olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c)Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamaksızın saptanmadan Belediye, diğer kamu kuruluşları ile gerçek kişiler adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti belediye, diğer kamu kuruluşları ve gerçek kişilere bırakılamaz.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında;

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, şehir plancısı, zirai bilirkişi, harita mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişi de bulundurularak dava konusu 148 ada 10 sayılı parsel (imar uygulamasından önceki parsel taşınmaz) üzerinde yeniden keşif yapılmalı, imar planı ve uygulama haritaları belediyeden getirtilmeli ayrıca 01.01.2003 tarihinden önce çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak öncesi mera olan dava konusu taşınmazın mera niteliğini yitirip yitirmediği, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların oluşup oluşmadığı ve özellikle yerleşim, işgal ve yapılaşmanın 01.01.2003 tarihinden önce var olup olmadığı incelenmeli, keşfi izlemeye olanak sağlayacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, yapılan tüm araştırmalar neticesinde geçici 3. maddedeki koşulların oluştuğunun saptanması halinde dava reddedilmeli, aksi takdirde davanın kabulüne karar verilmelidir.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8663, Karar No: 2023/1801, Tarih: 23.05.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/8663 E.  ,  2023/1801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30/11/2015 tarihli ve 2014/525 Esas, 2015/827 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 nci maddesinin birinci, üçüncü, altıncı ve yedinci fıkraları ile 63. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24/10/2020 tarihli ve 2016/120007 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

1-Eksik inceleme sonucu oluşun ve kusur oranlarının yanlış değerlendirilmesi sonucu sanık hakkında beraat hükmü yerine mahkumiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2-Sanık hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanması yerine 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

3-Diğer temyiz nedenlerine,

İlişkindir.

B.Katılan vekilinin temyiz sebepleri;

1-Eksik inceleme sonucu kusur oranının hatalı tespiti ile sanık hakkında eksik cezaya hükmedildiğine,

2-Diğer temyiz nedenlerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Görüşü

Sanığın olay tarihinde ... ilçesi . Caddesini takiben ...-... arasındaki D400 karayoluna doğru seyir halinde olduğu, maktulünde aynı yönde bisikleti ile sanığın önünde seyir halinde bulunduğu, sanığın önündeki aracı sollamak üzere manevra yaptığı esnada maktulün de yolun sağından soluna doğru ani bir şekilde ve çapraz olarak geçmeye çalıştığı, sanığın bunun üzerine maktulü geçmek üzere yolun en soluna karşı taraftan gelen araçların şeridine geçtiği, ancak yinede maktule çarptığı ve tali kusurlu olarak taksirle ölüme sebebiyet verdiği, belirtilmiştir.

2.Sanık aşamalarda, seyri esnasında önündeki aracı solladıktan sonra istikametine göre sağında 4 adet bisikletli şahıs gördüğünü, en öndeki bisikletli şahsın aniden sola doğru manevra yaptığını, durumu fark etmesi üzerine sola direksiyon kırdığını, fren yaptığını ancak kurtaramadığını ve çarpışmanın olduğunu, meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığını ve suçlamaları kabul etmediğini, beyan etmiştir.

3.Katılan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini beyan etmekle hakkında katılma kararı verilmiştir.

4.Kaza tespit tutanağında; kaza yerinin meskun mahal olduğu, azami hız limitinin 50km/saat olduğu, gün durumunun gece, havanın açık, zeminin kuru, olay mahalli yolun düz, eğimsiz, sanık sürücünün 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 52/1-b maddesinde düzenlenen, sürücülerin hızlarını aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak, kuralını ihlal ettiğinden meydana gelen kazada kusurlu bulunduğu, bisiklet sürücüsünün ise 2918 sayılı Kanun'un 84 maddesinde düzenlenen, asli kusurlardan doğrultu değiştirme manevralarını yanlış yapma, kuralını ihlal ettiğinden meydana gelen kazada kusurlu bulunduğu, görüş ve kanaati belirtilmiştir.

5.Soruşturma aşamasında yapılan keşif üzerine düzenlenen 18/08/2014 tarihli tek kişilik bilirkişi raporunda, sollama yaptığı esnada önünün boş olup olmadığını kontrol etmediği ve hızını ayarlamadığı için 2918 sayılı Kanun'un 52. maddesi ile Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 103. maddesini ihlal eden sanık sürücünün tali kusurlu bulunduğu, yolu kontrol etmeden karşı istikamete geçmek istemesi nedeni ile gerçekleşen kazada 2918 sayılı Kanun'un 66. maddesi ile Kara Yolları Trafik Yönetmeliğinin 136. maddesini ihlal eden bisiklet sürücüsünü asli kusurlu bulunduğu, görüş ve kanaati bildirilmiştir.

6.Dosyada mevcut bulunan, kovuşturma aşamasında dosyanın tevdii üzerine Adli Tıp Kurumu ... Trafik İhtisas Dairesinin 05/11/2015 tarihli bilirkişi raporunda, sevk ve idaresindeki araçla meskun mahalde seyri sırasında önünde aynı istikamette seyretmekte olan bisiklet sürücülerini de dikkate alarak geçme işlemini kontrollü ve tedbirli yapması gerekirken, yeterli ikazda bulunmadığı, zamanında etkili fren ve direksiyon tedbirine başvurmadığı nedenleri ile sanık sürücünün meydana gelen kazada tali kusurlu bulunduğu, sevk ve idaresindeki bisiklet ile yolun sağını takiben seyrini sürdürmesi gerekirken gerisinden aynı istikamette seyreden araçların seyrini kontrol altında bulundurmadan sol şeride yönelerek kazaya sebebiyet veren bisiklet sürücüsünün olayda asli kusurlu bulunduğu, görüş ve kanaati bildirilmiştir.