muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2158, Karar No: 2007/2886, Tarih: 20.03.2007

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 20.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6832, Karar No: 2012/7839, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/6832 E.  ,  2012/7839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ...'na vasi tayin edilmesi istenilmiş, vasi tayin edilip vesayetin idaresi esnasında mahkemece yetkisizlik kararı verilmiş, dosya mahkemece resen merci tayini için Yargıtay'a gönderilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme kararının kısıtlı ... ile vasi ...'na tebliğine dair belge dosyasında bulunmadığından karar adı geçenlere tebliğ edilmiş ise tebliğ kağıdının dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2852, Karar No: 2012/583, Tarih: 01.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/2852 E.  ,  2012/583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif yönetim kurulu kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin davalı birliğe 2000 yılında üye olduğunu, müvekkili kooperatif ile davalı birlik arasında 01.05.2000 tarihinde ... Toplu Konut Projesi dahilinde birliğe ait olan yerlerden 1600 ile 1800 parseller arasında bulunmak koşulu ile 168 konutluk yer almak üzere Arsa Tahsis Ön Protokolü ve buna bağlı olarak ödeme planını gösteren protokolün imzalandığını, bu koşullarda 168 konutlık yer tahsis edildiğine ilişkin davalı birlik yönetim kurulu tarafından da karar alındığını, müvekkili kooperatifin bu protokol dahilinde 239.750.00 TL ile bunun dışında belirlenen ek arsa ve alt yapı giderlerini de ödediğini, davalı birliğe hiç bir borcu olmadığı halde davalı birlik tarafından 25.06.2006 tarihli Genel Kurul da alınan kararların çarptırılması suretiyle müvekkili kooperatifi 943.412,00 TL borçluymuş gibi gösteren bir cari hesap dökümü düzenlenerek müvekkiline ödeme için 30 günlük süre verildiğini, ardından da borcun ödenmediği gerekçe gösterilerek arsa tahsisinin iptal edildiğini, haksız olan arsa tahsisinin iptali kararı ile zımni ihraç kararının iptaline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, 25.06.2006 tarihli Genel kurulda alınan kararlar doğrultusunda borcun tamamının 30 gün içinde ödenmemesi halinde arsa tahsis avans sözleşmesinin iptal edileceğinin davalı kooperatife bildirilmesine rağmen ödemede bulunmayan davacının arsa tahsisinin iptaline karar verildiğini, ancak davacı kooperatif aleyhine alınmış her hangi bir ihraç kararı bulunmadıgını, iptalin yasaya ve anasözleşmeye uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia savunma benimsenen bilirkişi raporu ve ek raporu ile tüm dosya kapsamına göre, arsa tahsisinin iptaline ilişkin işlemin zımni ihraç mahiyetinde olduğu belirtilmiş ise de, söz konusu işlemin ihraç niteliğinde olmadığı, ortada davacı hakkında hukuken tekamül etmiş bir ihraç işlemi olmadığı gerekçesiyle bu husustaki talebin reddine; taraflar arasında ortaklık ilişkisi söz konusu olduğundan davacı ortağın edimlerini yerine getirmemesi halinde ortaklıktan ihraç prosedürünün uygulanması, ihraç kararının kesinleşmesi halinde tasfiye hükümlerini devreye girmesi ve bundan sonra alınanlarının karşılıklı olarak iadesinin gerektiği, ayrıca borcun dayanağı olan genel kurul karalarının iptal ediliği,borcun gerçek olmadığı ve davacının kayıtlar itibari ile davalı kooperatife borçlu olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne arsa tahsisinin iptaline ilişkin davalı birlik işleminin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 01.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6404, Karar No: 2012/20546, Tarih: 14.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/6404 E.  ,  2012/20546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde gaz ayırıcı parçasının bulunmasına rağmen katı bir cisim atmasını engelleyen tahdit parçasının bulunmadığı, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının, silahın orjinal haline göre değişiklik yapılıp yapılmadığının üretici firmadan sorulması gerektiğinin belirtilmesi ve olay sırasında kuru sıkı fişeklerin elde edilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde tekrar Adli Tıp kurumuna gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9020, Karar No: 2014/476, Tarih: 15.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/9020 E.  ,  2014/476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 2 - 2012/96531

MAHKEMESİ : Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2012

NUMARASI : 2010/460 (E) ve 2012/57 (K)

SANIKLAR : B.. L.., H.. Ö..

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemenin dosya içeriğine uygun düşen kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede, suça konu plakalar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanıkların sokakta park halindeki aracın plakalarını çalmak biçimindeki eylemlerinin TCK'nun 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Kanunun 141/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

2-Olay saatinin tesbitine ilişkin olarak, plakası çalınan araç olay gecesi evinin önünde park halinde bulunan ve hazırlık aşamasında beyanına başvurulan müşteki şirket Şoförü Ali ... tanık olarak dinlenip olay saati tam olarak belirlendikten sonra eylemin gece vakti gerçekleştiğinin tespiti halinde sanıklar hakkında TCK'nun 143. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3385, Karar No: 2024/4468, Tarih: 07.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/3385 E.  ,  2024/4468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1638 E., 2023/1133 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elbistan İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/149 E., 2022/257 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı ... AŞ'nin özelleştirme tarihine kadar olan dönem için talepte bulunulduğu, özelleştirme tarihinden sonraki dönemin uyuşmazlık konusu olmadığı ve somut davada verilen hükmün temyiz kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik etkisinin olmadığı anlaşılmakla; kabul edilen ve temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2243, Karar No: 2020/5920, Tarih: 16.12.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2243 E.  ,  2020/5920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 20.09.2017 tarih ve 2014/410 E- 2017/868 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 22.11.2018 tarih ve 2018/41 E- 2018/1447 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin davacılar ..., ..., ... vekili tarafından duruşmalı, davalı vekili tarafından duruşmasız istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 15.12.2020 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan bir kısım davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; müvekkillerinin davalı şirket ortağı ...'ın vefatı sonrası miras yoluyla şirkete ortak olduklarını, davalı şirketin 5.10.2012 tarihinde genel kurulunun toplanmasına karar verildiğini, genel kurulda görüşülecek konularla ilgili sorular yöneltilerek bilgi istenildiğini, şirket yönetiminin TTK'nın 428. maddesi gereğince hazır edilmesi gereken belgeleri hazır etmediğini, toplantıya çağrının yasaya uygun yapılmadığını, 05.09.2012 tarihinde yapılan 2009 yılına ait olağan genel kurul toplantısında alınan 6, 7, 8 no'lu 2010-2011 yılları genel kurulun 6, 7, 8, 9 no'lu kararların iptallerini talep ettiklerini, 6 no'lu karar ile YK üyelerine huzur hakkı ödenmesine karar alındığını, huzur hakkının artırılmasına ilişkin haklı bir neden bulunmadığından iptali gerektiğini,7 no'lu karar ile kendi ile işlem yapma ve rekabet etme yasağının kaldırılmasına karar verildiğini, 8 no'lu karar ile özel denetçi taleplerinin reddine karar verildiğini, sermaye artışına ilişkin 3 no'lu karar ile artırılan sermayeye neden gerek duyduğu hususunun açıklanmadığını, LBMA üyeliği nedeniyle artırım yapıldığının açıklandığını ancak bu yönde şirkete bir bildirim yapılıp yapılmadığının açıklanmadığını, 10.252.146,59 TL'nin karşılanacağı kaynağın açıklanmadığını, 2.747.853,41 TL'lik kardan karşılanacak kısmında nasıl hesaplandığının açıklanmadığını, sermaye artışının iyi niyetli olmadığını, 05.09.2012 tarihinde yapılan B grubu pay sahipleri genel kurul toplantısında alınan 3 nolu kararların da iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, usulüne uygun olarak çağrının yapıldığını, 15 gün öncesinde tüm finansal tablolar, faaliyet ve denetim raporlarının paydaşların incelemesine sunulduğunu, davacılar vekilinin 31.08.2012 günü talep etmiş olduğu belgelerden hazır olanların verildiğini, diğerlerinin de sonradan incelenebileceğinin bildirildiğini, alınan kararların kanuna ve dürüstlük kuralı uygun olduğunu, sermaye artışının yasal mevzuat gereği zorunluluktan ve şirket menfaatleri ile ticari planlama gereğince objektif nedenlerden doğduğunu, müvekkili şirketin LBMA üyeliğinin devam etmesi için sermaye artışının gerekli olduğunu, artırılan sermayenin %87'sinin şirket bünyesinden karşılandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi'nce tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile 05.09.2012 tarihinde yapılan 2009 yılı Olağan Genel Kurul toplantısında alınan gündemin 7 no'lu maddesinin ve aynı tarihte yapılan 2010 ve 2011 yıllarına ait Olağan Genel Kurul toplantılarında alınan gündemin 8 no'lu maddesinin rekabet yasağının kaldırılmasına ilişkin kararın yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile iptallerine, bunun dışında kalan maddeler yönünden iptal istemlerinin reddine karar verilmiş, özel denetçi atanmasına ilişkin davasının bu dava ile birlikte görülmesi usulen mümkün olmadığından özel denetçi tayinine ilişkin (2009 yılı 8 no'lu, 2010-2011 yılı 9 no'lu karar) HMK nın 167. maddesi gereğince dosyadan tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedilmiştir.

Karara karşı davacılar vekili ve davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Karara karşı davacılar vekili ve davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce, davalı vekilinin iptaline karar verilen 2009 yılı genel kurulunun 7 no'lu, 2011 ve 2012 yılları genel kurulunun da 8 nolu kararlara yönelik istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı, ...'ın işbu kararlar alınırken oy kullanamayacağı, kullandığı oyun neticeye etkili olduğu, davacıların vekaleten toplantıda hazır bulundukları anlaşılmakla çağrıda usulsüzlük yapıldığı iddiasına dayanamayacakları, belirlenen huzur hakkının şirketin mali yapısı dikkate alındığında orantılı ve dengeli olduğu, yönetim kurulu ve murakıpların seçimine ilişkin itirazlara dair somut verinin mevcut olmadığı genel kurulun bu konuda karar alma ve takdir yetkisi çerçevesinde karar alındığı, sermaye artırım kararına gelince, davalı şirketin LBMA'ya 2011 yılında üye olduğu, listeden çıkartılma riskini davalı şirketin gözönünde bulundurarak bir uyarı dahi almadan asgari sermaye kriterini yerine getirmesinin beklenen davranış olduğu, şirketin sermayesinde devamlı olarak kur baskısının etkisi gözönünde bulundurulduğunda listedeki yerini korumanın sermaye kriterinin koşulsuz sağlanması olduğu gözetildiğinde, sermaye artırımının gerekçesinin açıklanmadığı, bilgilendirilmediklerine ilişkin sebeplerin de kararın iptaline gerekçe olamayacağı, öte yandan sermaye artırımının sadece %13'lük kısmının nakit olarak 24 taksitle ödemesinin kararlaştırıldığı, bu miktar dikkate alındığında dürüstlük kuralına aykırı bir durumun olmadığı, LBMA tarafından iletilen bir talebin bulunduğu genel kurulda belgelenmemiş ise de, bu durum neticeye etkili olmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353(1)b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Ek kararla, Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/410 Esas, 2017/868 Karar sayılı 20.09.2017 tarihli ilamın ve Bölge Adliye Mahkemesi'nin 2018/41 Esas, 2018/1447 Karar sayılı 22.11.2018 tarihli ilamının feragat nedeniyle davacı ... yönünden kaldırılmasına, vaki feragat nedeniyle davacı ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacılar (... hariç) vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Ek kararla, Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/410 Esas, 2017/868 Karar sayılı 20.09.2017 tarihli ilamın ve Bölge Adliye Mahkemesi'nin 2018/41 Esas, 2018/1447 Karar sayılı 22.11.2018 tarihli ilamının feragat nedeniyle davacı ... yönünden kaldırılmasına, vaki feragat nedeniyle davacı ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacılar (... hariç) vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesi'nce verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına, genel kurul tarihinde davalı şirketin ortakları arasında ...’ın hissedar olduğu başka bir şirket bulunmadığından mahkemenin ...’ın hakim hissedarı olduğu şirketlerin hisseleri dikkate alınarak kararın alınmasında neticeye etkili olduğu yönündeki gerekçesi yerinde değil ise de, 6102 sayılı TTK'nın 436. maddesi uyarınca oy yasaklısı olan yönetim kurulu başkanı ...’ın yönetim kurulu üyelerine TTK 395. ve 396. maddelerinde sayılan izinlerin verilmesi kararının oylamasında oy kullanmış olmasına ve kullandığı oyun neticeye etkili olduğunun anlaşılmasına göre Bölge Adliye Mahkemesi'nce taraf vekillerinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar ..., ... ve ... vekili ile davalı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin herbir taraftan alınarak yekdiğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 78,80 TL harcın temyiz eden davacılar ..., ..., ...'a iadesine, 16.12.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6351, Karar No: 2015/18235, Tarih: 03.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/6351 E.  ,  2015/18235 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Katılan Hazine vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Köye ait yaylaya tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görmeyen ...nin davaya katılma hakkı bulunmadığı cihetle; ... vekilinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin incelenmesine gelince;

TCK.nun 51. maddesine aykırı olarak adli para cezasının da ertelenmesine karar verilmesi, Cumhuriyet Savcısının temyizi aleyhe olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre Cumhuriyet Savcısının, yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olmasına rağmen TCK.nun 53. maddesinin 4. fıkrasına aykırı olarak aynı maddenin 1. fıkrasında sayılan hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

2- Köylünün ortak kullanımında bulunan meraya tecavüz suçunun niteli- ğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Hazinenin davaya katılma hakkı bulunmadığı gibi katılan lehine hükmedilen vekalet ücretinin sanıktan tahsiline karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3- Yapılan keşifte sanığın suça konu yere tecavüze devam ettiğinin anlaşılması karşısında, gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 10.11.2011 olduğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bölümün ve hazine lehine vekalet ücreti hükmedilmesine ilişkin bölümün çıkarılması ile suç tarihinin 10.11.2011 olarak düzeltilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.