muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20948, Karar No: 2016/25782, Tarih: 24.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/20948 E.  ,  2016/25782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı Sağlık Bakanlığı avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ve özellikle bozmadan sonra davacı vekili, diğer işçiler 01.05.2013 tarihinden kısa bir süre sonra aynı işyerinde çalışmaya devam ettiği halde davacının diğer işçiler gibi 30.04.2013 tarihinden sonra çalışmaya devam etmediğini beyan etmesine rağmen; davacı vekili tarafından bu hususun bozmadan önce temyiz sebebi yapılmadığı ve bozma kararı sonrasında direnme kararı verilmesinin talep edildiği, ayrıca yine davacı vekilince bozmadan önceki yargılama sırasında davacının da çalışmaya devam ettiğinin beyan edildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde; davacı vekili ile davalı Bakanlık vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, 24.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12178, Karar No: 2018/14197, Tarih: 01.11.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/12178 E.  ,  2018/14197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Hakaret eylemine ve yükletilen suça yönelik katılan ... ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Yaralama suçundan kurulan hükmün temyizine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

Katılanın, sanığın kolundan tutup darp ettiğini beyan etmesi, bu beyanın katılanın BTM ile giderilebilir şekilde yaralandığını belirten adli rapor ile doğrulanması, mahkemenin de sanığın katılanın kolunu tuttuğunu kabul etmiş olması karşısında, atılı suçtan mahkumiyeti yerine, yaralama kastının olmadığı gerekçesiyle, beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1776, Karar No: 2020/2633, Tarih: 30.09.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/1776 E.  ,  2020/2633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle asıl sözleşme 09.04.2011 tarihli olup, arsa sahibi ile yüklenici arasında imzalanan 01.06.2011 tarihli tadilat sözleşmesi ile tapu iptâl ve tescili talep edilen ... Mah. ... Bulvarı ... 1247 ada 183 parselde bulunan 9 nolu bağımsız bölümün arsa sahibine bırakıldığının ve arsa sahibi ile davacı arasında geçerli ve usulüne uygun satış vaadi sözleşmesi bulunmadığının, yüklenicinin bu bağımsız bölümle ilgili davacı ile yaptığı satış sözleşmesinin davalı arsa sahibini hukuken bağlamadığının anlaşılmasına göre davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 30.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7394, Karar No: 2019/4296, Tarih: 04.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/7394 E.  ,  2019/4296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) İlk haksız hareketin kimden geldiği konusunda taraflarca farklı beyanlarda bulunulan olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4 - 238 Esas - 367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği hallerde, şüpheli kalan bu hal karşısında sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

2) Katılanın hazırlıkta doğuştan başında kist olduğunu, başında bulunan kistin patlaması sonucu acilen ameliyata alındığını beyan ettiği, Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Radyodiyognastik Anabilim Dalı'nca düzenlenen 28.09.2011 tarihli raporda “sol orta fossa sağ ile karşılaştırıldığında asimetrik ve daha geniş olarak izlendiği, bu durumun daha önceden mevcut bir araknoid kiste bağlı olabileceği değerlendirilmekte olup, kliniği ile birlikte değerlendirilmesinin uygun olduğu”nun belirtildiği, Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Nöroşirurji Anabilim Dalı'nca düzenlenen 01.09.2011 tarihli hasta muayene formunda, “Hastaya yaklaşık bir yıl önce aşırı soğukta kalma nedeniyle yüzünde asimetri gelişmesi üzerine fasial paralizi tanısı konmuş, o zaman yapılan tetkiklerde hasta yakınından edinilen bilgiye göre beyinde doğuştan kist benzeri oluşumlar olduğu ve kanamaya neden olabileceği söylenmiş olduğu”nun belirtildiği, buna göre katılandan önceki tetkikleri nerede yaptırdığı sorularak önceki tedaviye ilişkin film, grafi ve tedavi evrakları da temin edilerek katılanda olay öncesinde araknoid kist bulunup bulunmadığı saptanarak, bu kistlerin kendiliğinden beyin kanamasına neden olup olmayacakları ya da dışardan bir yumruk darbesi veya künt travma sonucu beyin kanmasına neden olup olmayacakları araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15043, Karar No: 2021/5044, Tarih: 29.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/15043 E.  ,  2021/5044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda.... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4526, Karar No: 2021/8853, Tarih: 14.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4526 E.  ,  2021/8853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayyini istemine ilişkin olarak açılan davada ... 4. Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüklerin nüfus kayıtları ve mernis kayıtları incelendiğinde adreslerinin ''... Mh. 1422 Sk. No:6/3B İç Kapı No:8 .../...'' olduğu, ... Sulh Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... (Yenihisar) Sulh Hukuk Mahkemesince, ... İlçe Jandarma Komutanlığına yazılan adres araştırma müzekkeresine verilen cevapta küçüklerin ... ilçesinde belirtilen adreste ikamet etmediklerinin bildirildiği, kendisine kayyım atanması istenilen küçüklerin yerleşim yerlerinin tespit edilmesi amacıyla ... Asliye Hukuk Mahkemesinden 2017/53 Esas sayılı dosyasının gerekçeli kararı istenilmiş olup gelen karar evrakı incelendiğinde küçüklerin yerleşim yerlerinin .../... olması nedeniyle yetkili mahkemesinin ... Sulh Hukuk Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, küçüklerin Uyap ortamından alınan nüfus kayıt örneğinde bulunan yerleşim yeri adresinin ve kollukça yapılan araştırma sonucunda adresinin "... Mah. ... Küme Evleri No:193 .../..." olduğu, bu nedenle yetkili mahkemenin ... Sulh Hukuk Mahkemesinin olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Yargı yeri belirlenmesini gerektiren sebepler 6100 sayılı HMK'nın 21. maddesinde “(1) Aşağıdaki hâllerde, davaya bakacak mahkemenin tayini için yargı yeri belirlenmesi yoluna başvurulur:

a) Davaya bakmakla görevli ve yetkili mahkemenin davaya bakmasına herhangi bir engel çıkarsa,

b) İki mahkeme arasında yargı çevrelerinin sınırlarının belirlenmesi konusunda bir tereddüt ortaya çıkarsa,

c) İki mahkeme de görevsizlik kararı verir ve bu kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşirse,

ç) Kesin yetki hâllerinde, iki mahkeme de yetkisizlik kararı verir ve bu kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşirse” şeklinde düzenlenmiştir.

a) Davaya bakmakla görevli ve yetkili mahkemenin davaya bakmasına herhangi bir engel çıkarsa,

b) İki mahkeme arasında yargı çevrelerinin sınırlarının belirlenmesi konusunda bir tereddüt ortaya çıkarsa,

c) İki mahkeme de görevsizlik kararı verir ve bu kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşirse,

ç) Kesin yetki hâllerinde, iki mahkeme de yetkisizlik kararı verir ve bu kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşirse” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda, mahkemelerce verilen yetkisizlik kararı kesinleşmiş ise de, iki mahkeme arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamaktadır. Davanın ilk açıldığı ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince, ... Sulh Hukuk Mahkemelerinin davaya bakmakla yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vererek dosya ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, ... Sulh Hukuk Mahkemesince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilerek dosyanın ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, .... Sulh Hukuk Mahkemesince ise davaya bakmakla yetkili mahkemenin ... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek bu kararında kesinleşmesi üzerine dosya yargı yerinin belirlenmesi için Dairemize gönderilmiştir. Oysa ki, olumsuz görev uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için ... Sulh Hukuk Mahkemesinin kararında görevli olduğu belirtilen ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesininde ... Sulh Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğuna dair yetkisizlik kararı vermesi ve bu kararın kesinleşmesi gerektiği nazara alındığında merci tayini için aranan "iki mahkeme arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı bulunması" koşulunun henüz gerçekleşmediği kuşkusuzdur. Bu nedenle yargı yerinin belirlenmesi koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 14/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27340, Karar No: 2016/505, Tarih: 14.01.2016

**4. Ceza Dairesi         2015/27340 E.  ,  2016/505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2015/364264

MAHKEMESİ : Manisa (Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

EK KARAR TARİHİ : 17/06/2013

NUMARASI : 2012/538 (E) ve 2013/426 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık tarafından mahkemeye sunulan dilekçede eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz talebinde de bulunulduğu anlaşılmakla; CMK’nın 42. maddesi gereğince temyiz hakkını elde etmeye yönelik eski hale getirme istemi hakkında karar vermeye temyiz incelemesini yapacak olan Yargıtay'ın yetkili olması karşısında, 06.06.2014 tarihli ek kararın hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğunun tespiti ile gerekçeli kararın yöntemine göre tebliğ edilmediğine ilişkin olarak dile getirilen düşünceler yerinde görülmeyerek yapılan incelemede;

Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık M... Y...'ın tebliğnameye uygun olarak,TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 14/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11268, Karar No: 2013/15382, Tarih: 07.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/11268 E.  ,  2013/15382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL VE TAZMİNAT

Yanlar arasında görülen ecrimisil ve tazminat davası sonunda, yerel mahkemece asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı-karşı davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava mülkiyet hakkına dayalı ecrimisil, karşı dava zorunlu ve faydalı giderlerden kaynaklanan tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; altında dükkanı olan kagir ev vasıflı çekişme konusu 3 parsel sayılı taşınmazda tarafların ½ paylarla malik oldukları, davacının taşınmaz üzerindeki bölümleri davalı(karşı davacının) bizzat ve kiraya vermek suretiyle kullandığını ileri sürerek ecrimisil, davalının ise karşı davası ile taşınmaza yaptığını ileri sürdüğü zorunlu ve faydalı giderler nedeniyle tazminat istemlerinde bulundukları anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, karşı davadaki tazminat isteği yönünden yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalı-karşı davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Davacının ecrimisile yönelik temyiz itirazlarına gelince, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye elverişli olduğunu söyleyebilme imkanı yoktur.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince, dava konusu taşınmazda çekişmeye konu edilen dönemde davacı-karşı davalının kullanabileceği bölüm bulunup bulunmadığının araştırılması ve yukarıdaki ilkeler doğrultusunda hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi, taşınmaz üzerindeki yapının 2. katının davada taraf olmayan davalının oğlu tarafından tasarruf edildiği gözetildiğinde, davalının bu kısmın kullanımından sorumlu tutulmuş olması da isabetsizdir.

Davalı-karşı davacının temyiz itirazının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7005, Karar No: 2007/7444, Tarih: 23.11.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/7005 E.  ,  2007/7444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü ile davalılar .... Tic. A.Ş. vs. arasındaki davadan dolayı Ankara 3.Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12.10.2006 gün ve 451-421 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, temizlik hizmetleri sözleşmesinden kaynaklandığından kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 11.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 23.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3182, Karar No: 2019/12623, Tarih: 16.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3182 E.  ,  2019/12623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve karar niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/12/2009 tarih 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, ".. daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını 5237 sayılı TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere "İşlenen fiilin ağırlığıyla orantılı" olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise malın değerinin azlığı yanında "Suçun işleniş şekli ve özellikleri" de dikkate alınmalıdır. 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda, sanığın 5 paket sigara çaldığı, sigaraların toplamının yaklaşık 100.00 TL'den az olabileceğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uyarınca verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi sonucu sanık hakkında yazılı şekilde fazla ceza tayini,