muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3086, Karar No: 2011/6759, Tarih: 21.06.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/3086 E.  ,  2011/6759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık 26- 119- 121- 215- 218- 223- 557 ve 560 parsel No’lu taşınmazların ortaklığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile taşınmazların satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına,toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen ve satışına karar verilen taşınmazların yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünerek paylaştırılmalarına olanak bulunmamasına nazaran satışları suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına, mirasçılar arasında Medeni Kanun’un 676. maddesi gereğince yöntemine uygun düzenlenmiş bir paylaşma sözleşmesi bulunmamasına göre temyiz eden davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı ... vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Ortaklığın giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalar olup, sonuçta kazanan veya kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekir.

Olayımıza gelince ; dava konusu edilen taşınmazların ortaklığının giderilmesine yönelik davada davacılar ve davalılar kendisini vekille temsil ettirdiğinden taraflar yararına takdir edilen vekalet ücretinin tarafların payları oranında değil davalılardan alınıp davacılara ve davacılardan alınıp davalılara verilmesine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkarılarak yerine “ davada kendisini vekille temsil ettiren davacılar ve davalılar yararına takdir edilen 750’şar TL maktu vekalet ücretinin payları oranında ortaklardan alınmasına” ibaresi eklenerek hükmün bu düzeltilmiş şekliyle HMUK’nun 438 / son maddesi gereğince ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 21.6.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2206, Karar No: 2016/3623, Tarih: 12.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/2206 E.  ,  2016/3623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Hükmedilen ceza miktarına göre sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca

düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Tüm dosya kapsamına göre; mağdurenin olay gecesi kalmakta olduğu öğrenci yurduna geç kaldığı ve hakkında tutanak tutulmasını istemediği için yurda girmeyiip tanık ... birlikte geceyi geçirmek için sanığın evine rızası ile gittiği ve burada uyuduğu esnada sanığın cinsel saldırı eyleminin gerçekleştiği olayda;

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Tüm dosya kapsamına göre; mağdurenin olay gecesi kalmakta olduğu öğrenci yurduna geç kaldığı ve hakkında tutanak tutulmasını istemediği için yurda girmeyiip tanık ... birlikte geceyi geçirmek için sanığın evine rızası ile gittiği ve burada uyuduğu esnada sanığın cinsel saldırı eyleminin gerçekleştiği olayda;

Cinsel saldırı suçunun konusunun mağdurenin vücudu olduğu, bu suçun işlenmesi sırasında ve işlendiği süreyle sınırlı bir zaman dilimi içerisinde mağdurenin hareket etme olanağının ortadan kaldırılmasının cinsel saldırı suçunun öğesi olduğu, bu durumda ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşmayacağı, zira mağdurun vücudu üzerinde işlenen cinsel saldırı suçunun, mağdurun hareket etme olanağını ortadan kaldırmadan işlenemeyeceği, bu sebeple mağdurun hareket etme olanağının sadece cinsel saldırı suçunun işlendiği sırada ve bu süre ile sınırlı bir zaman dilimi içerisinde ortadan kaldırılmasında cinsel saldırı suçunun yanında ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma uçunun oluşmayacağı gözetilmeden ve gerekçe dahi gösterilmeden sanığın mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18347, Karar No: 2014/8130, Tarih: 24.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18347 E.  ,  2014/8130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık Salih Bağış'ın beraatine, sanık ...'ın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Açılan davanın niteliğine göre Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermediğinden katılan vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ...’ın temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/5604, Karar No: 2012/21332, Tarih: 19.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/5604 E.  ,  2012/21332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/01/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekilinin, haczedilen taşınmazın, borçlunun haline münasip evi olduğundan bahisle haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

İ.İ.K.’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan, ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın 100.000,00-TL. edeceği ve borçlunun haline münasip bir evi 100.000,00-TL.’ye alabileceği bildirilmiştir.

Mahkemece yapılacak iş, bilirkişilerden ek rapor alınarak, borçlunun taşınmazın bulunduğu Eskişehir ilinin daha mütevazi bir yerinde haline münasip evi alabileceği değerin tespitinden sonra bu miktar mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi  doğru değildir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7143, Karar No: 2014/20746, Tarih: 02.07.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/7143 E.  ,  2014/20746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 321. maddesinin 2. fıkrasında, "Kararın tefhimi, mahkemece hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanması ile gerçekleşir. Ancak zorunlu hâllerde, hâkim bu durumun sebebini de tutanağa geçirmek suretiyle, sadece hüküm özetini tutanağa yazdırarak kararı tefhim edebilir.Bu durumda gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir." hükmü düzenlenmiştir. Bu sebeplerle basit yargılamada 6100 sayılı Kanun'un 297/2. maddesindeki unsurları taşıyan hükmün, 6100 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca gerekçeli olarak açıklanması zorunludur.

6100 sayılı Kanun'un 321. maddesindeki "hükme ilişkin tüm hususlar"dan kastedilen 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesindeki unsurlardır. Taraflarca süre tutum dilekçesinin verilmesi gerekçeli kararın tebliğ edilmemesinden kaynaklanmaktadır. Gerekçeli karar tebliğ edildiğinde taraflar gerekçeli temyiz dilekçesi ile temyiz haklarını kullanabileceklerdir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında gerekçeli kararın taraf1lara tebliğ edilmesi gerektiği açıktır.

Öte yandan, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı kanun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı kanunla yapılan değişiklikten önceki 433. madde hükmü gereğince tarafların kararın temyiz edildiğinden haberdar edilmeleri ve katılma yoluyla temyiz talebinde bulunma haklarını kullanmaları için temyiz dilekçelerinin de diğer tarafa tebliğ edilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre gerekçeli kararın davacı ve davalı ... Temizlik ve Özel Güvenlik Hizmetleri Turizm Hayvancılık San. Tic. Ltd. Şti. vekiline tebliğ edilmediği anlaşıldığından; gerekçeli kararın davacı ve davalı ... Temizlik ve Özel Güvenlik Hizmetleri Turizm Hayvancılık San. Tic. Ltd. Şti. vekiline, temyiz dilekçesinin de karşı tarafa yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10076, Karar No: 2013/4347, Tarih: 11.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10076 E.  ,  2013/4347 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.02.2009 gün ve 2008/61 Esas, 2009/15 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Olay tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdure ve annesi Nuran'ın duruşmada sanıktan şikâyetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, kamu davasına katılmamış bulunan mağdurenin zorunlu vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık müdafiin temyiziyle sınırlı olarak karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin TCK.nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, bu hususun infaz aşamasında nazara alınması mümkün olduğundan, mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığına dair 31.10.2008 günlü Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan alınan rapordaki heyette 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine aykırı olarak çocuk psikiyatrist uzmanının bulunmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş eleştiri dışında sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9382, Karar No: 2012/30013, Tarih: 17.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/9382 E.  ,  2012/30013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

1) Suça konu emvalin yakacak vasıfta olduğunun anlaşılmasına göre; 6831 sayılı Yasanın 91. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesine göre verilecek cezadan yarı oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Suça konu emvalin balta ile kesildiği nazara alınmaksızın 6831 sayılı Yasanın 91/4.madde hükmünün uygulanması,

3) Ceza davalarında şahsi hak olan ağaçlandırma giderine hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer ve üst Cumhuriyet savcıları ile sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7718, Karar No: 2016/11036, Tarih: 10.11.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/7718 E.  ,  2016/11036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/12/2015 gününde verilen dilekçe ile araç mülkiyetinin tescili istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın hukuki yarar yokluğundan reddine dair verilen 17/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davacı adına kayıtlı aracın trafik tescil kaydının terkin edilmesi ve davalı adına tescil istemine ilişkindir . Mahkemece, istemin hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, adına kayıtlı olan .... plakalı traktörü 2000 yılında sattığını ve parasını aldığını, fakat traktörün halen adına kayıtlı olduğunu, bu nedenle traktörün trafik kaydının terkini ile davalı adına tescil edilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, trafiğe kayıtlı araçların mülkiyet değişikliğinin ancak noter kanalıyla yapılabileceği gerekçesiyle davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Dava dosyası incelendiğinde, davacı üzerine kayıtlı olan .... plakalı traktörü satması için .... Birinci Noterliğinin 08/08/2000 tarih ve 7135 yevmiye sayılı vekaletnamesi ile dava dışı ....’yı ve ....’yu vekil tayin etmiştir. Davacı, dava dilekçesinde dava konusu aracı galericilik yapan .... isimli şahsa sattığını, parasını da aldığını ve dava dışı ....’nın da aracı davalıya sattığını, ancak halen aracın kendisi üzerine kayıtlı olduğunu belirtmiştir. Davaya konu edilen husus, trafik tescil kaydının terkin edilmesi ve aracın davalı adına tescili istemine ilişkindir. Trafik Tescil ve Şube Müdürlüğü tarafından araç tescil ve terkinine ilişkin olarak yapılan işlemler “idari işlem” niteliğindedir. Davacının tescil istemi idari nitelikte bir işlem olmasına rağmen çoğun içinde azın da bulunduğu ilkesi gereğince, davaya konu talep tespit istemini de içerir. Hal böyle olunca, davacının istemi araç mülkiyetinin tespiti olarak değerlendirilip bu anlamda hukuki yararı bulunduğu kabul edilerek değerlendirme yapılması gerekirken reddine karar verilmesi yerinde olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21114, Karar No: 2023/6504, Tarih: 02.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/21114 E.  ,  2023/6504 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/349 E., 2016/905 K.

ŞİKÂYETÇİ : Adalet Bakanlığı

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın suç tarihinde kalmakta olduğu ... Açık Ceza İnfaz Kurumunun yemekhanesine ait pencere camını yumruk atarak kırdığı 24.03.2016 tarihli tutanak ve tutanağı destekler nitelikteki aynı tarihli sanığın ceza infaz kurumuna yönelik yazdığı dilekçe ile ... olmasına rağmen, sanığın cama yaslanması esnasında parmağında bulunan yüzük nedeniyle camın kırıldığına dair savunmasına itibar edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27012, Karar No: 2015/11705, Tarih: 28.12.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/27012 E.  ,  2015/11705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık..... .... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanık..... ...... müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık ..... ..... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Sanığın üzerine atılı eylem TCK'nın 142/2-d. maddesi kapsamında kalmasına karşın, yazılı şekilde karar verilmesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5271 sayılı CMK'nın 324/5. maddesi ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3. maddesinin (a) ve (e) bendleri hükmüne göre, sanık olarak yargılanan kişinin “kendisine yöneltilen suçlamanın niteliği ve nedeninden en kısa zamanda, anladığı bir dille ve ayrıntılı olarak haberdar edilmek" ve "duruşmada kullanılan dili anlamadığı veya konuşmadığı takdirde bir tercümanın yardımından para ödemeksizin yararlanmak” hakkına sahip olduğu ve bunun “mahkeme önünde hak arama” ile “savunma” haklarına ilişkin bulunduğu gözetilmeden, tercüman ücretinin yargılama gideri olarak sanıktan tahsiline dair yazılı şekilde karar verilmesi,

2- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..... ..... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Yargılamanın yürütülmesi amacıyla Devlet Hazinesinden ödenen tercüman için takdir edilen 150,00TL'den ibaret yargılama giderinin 5271 sayılı CMK'nın 324-330. maddeleri gereğince sanığa yüklenmesine,” ilişkin kısmın tamamen çıkarılması ve T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibaresi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.