muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1576, Karar No: 2018/3302, Tarih: 19.09.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/1576 E.  ,  2018/3302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-karşı davalı... İnş. Ot Vs Ltd. Şti. ile davalı-karşı davacı ... arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 16.10.2014 gün ve 2011/266-2014/577 sayılı hükmü düzelterek onayan 23. Hukuk Dairesi'nin 23.01.2017 gün ve 2015/1844-2017/144 sayılı ilâmı aleyhinde taraf vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava ve karşı dava, Arsa Payı Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesi'nden kaynaklanmakta olup asıl dava tapu iptâli ve tescil ile süresinde teslim etmeme nedeniyle uğranılan zararın tahsili, karşı dava ise eksik ve kusurlu işlerin giderim bedeli ve gecikme tazminatı alacaklarının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın tapu iptâli ve tescil yönünden depo ettirilen 22.944,00 TL eksik ve kusurlu işlerin giderim bedelinin davalı-karşı davacıya ödenerek (birlikte ifa suretiyle) kabulüne, yüklenicinin yoksun kalınan kira bedeli talebinin reddine, karşı davacının kira kaybı ile ilgili talebinin ıslahla arttırılan miktar da dikkate alınarak kabulüne, değer kaybı ve eksiklerin tazmini talebinin reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin diğer temyiz itirazlarını reddederek karşı dava yönünden vekâlet ücretinin düzeltilerek onanmasına dair verdiği 23.01.2017 gün 2015/1844 Esas 2017/144 Karar sayılı ilama karşı yasal süresi içerisinde taraf vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.Kural olarak; karar düzeltme talebinin temyiz incelemesini yapan Yargıtay Dairesince incelenmesi gerekmekte ise de; Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2018 gün 1 sayılı iş bölümü kararı ile 01.07.2016 tarihinden sonra Arsa Payı Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmelerinden kaynaklanan davalar sonucu verilen kararlarla ilgili temyiz ve karar düzeltme talebi üzerine Yargıtay'a gönderilen dosyalarda temyiz ve karar düzeltme istemlerini inceleme görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne verildiğinden, karar düzeltme talebi Dairemizce incelenmiştir.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davacı-karşı davalı yüklenici vekilinin tüm, davalı-karşı davacı arsa sahibi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Asıl davada davalı-karşı davacı arsa sahibi vekili cevap dilekçesi ve aşamalardaki savunmalarında sözleşme gereği kendisine verilen bağımsız bölümlerde eksik ve kusurlar bulunduğu ve geç teslim yapıldığını ileri sürerek bunlar giderilene kadar hapis hakkını kullanarak devirden kaçındığını, tespit olunacak eksikliklerin parasal değeri depo ettirildikten sonra bağımsız bölüm devrini gerçekleştirmeye hazır olduğunu belirtmiştir. Gerçekten arsa sahibinin savunmasında belirttiği gibi eksik ve kusurlu imalât mevcut olup mahkemece bu husus kabul edilerek, eksik ve kusurlu işlerin giderim bedeli depo ettirilerek ve birlikte ifa suretiyle tapu iptâli ve tescile karar verilmiştir.Bu halde asıl davada arsa sahibi, davanın açıldığı tarih itibariyle davaya karşı çıkmakta haklı olduğu, eksik ve kusurların giderim bedeli depo ettirilip arsa sahibine ödenmek suretiyle tapu iptâli ve tescile karar verildiğine göre dava açılmasına neden olmayan arsa sahibinin asıl davada ücreti vekâlet ve yargılama gideriyle sorumlu tutulmaması, bunların yüklenici üzerine bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, asıl davada arsa sahibinin ücreti vekâlet ve yargılama gideriyle sorumlu tutulması doğru olmamıştır.Davalı-karşı davacı arsa sahibinin asıl davada talep ettiği karar düzeltme istemi bu yönden yerinde olup hükmün bu gerekçelerle de bozulması gerekir ise de; düşülen yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalının tüm, davalı-karşı davacının diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle mahkeme kararının hüküm kısmının Ç-Asıl dava yönünden başlıklı bölümün 1. maddesi 3. paragrafında "Davalı-karşı davacıdan" kelimelerinin karar metninden çıkartılarak yerine "Davacı-karşı davalıdan" kelimelerinin yazılmasına, aynı bölüm 2. ve 3. maddesinin tamamının karar metninden çıkartılarak yerine 2. madde olarak "Arsa sahibi asıl davaya karşı çıkmakta haklı olduğundan yargılama giderlerinin tamamı ile yatırdığı peşin harç ile ikmâl harcının davacı-karşı davalı üzerinde bırakılmasına" cümlesinin yazılmasına ve 4. maddenin de tamamının karar metninden çıkartılarak yerine 3. madde olarak "Asıl davada davalı-karşı davacı arsa sahibi davaya karşı çıkmakta haklı olduğundan aleyhine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davacı-karşı davalıdan alınarak, davalı-karşı davacıya verilmesine" cümlesinin yazılmasına, ve Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 23.01.2017 gün 2015/1844 Esas 2017/144 Karar sayılı düzeltilerek onama ilamına bu hususlar da ilave edilerek hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HUMK’nın 442

. madde olarak "Asıl davada davalı-karşı davacı arsa sahibi davaya karşı çıkmakta haklı olduğundan aleyhine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davacı-karşı davalıdan alınarak, davalı-karşı davacıya verilmesine" cümlesinin yazılmasına, ve Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 23.01.2017 gün 2015/1844 Esas 2017/144 Karar sayılı düzeltilerek onama ilamına bu hususlar da ilave edilerek hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 275,00 TL para cezası ile bakiye 9,40 TL red harcının karar düzeltme isteyen davacı-karşı davalıya yükletilmesine, ödediği temyiz ve karar düzeltme peşin harçlarının istek halinde karar düzeltme isteyen davalı-karşı davacıya geri verilmesine, 19.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4630, Karar No: 2007/5061, Tarih: 23.07.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/4630 E.  ,  2007/5061 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... (Ecem Temizlik Hizmetleri) ile davalılar ... vs. arasındaki davadan dolayı Kartal 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 08.03.2007 gün ve 896-71 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, hizmet sözleşmesinden kaynaklandığından kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 23.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3879, Karar No: 2018/13399, Tarih: 30.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/3879 E.  ,  2018/13399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, T.C. Bismil Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 05.05.2011 tarih, 2009/301 Esas ve 2011/540 Karar sayılı kararıyla mahkumiyet kararı verildiği, T.C. Yargıtay 22. Ceza Dairesi'nin 2015/9426 Esas ve 2016/1055 Karar sayılı ilamıyla mala zarar verme suçu yönünden kesin nitelikte olması sebebiyle red, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden ise onama kararı verilerek kesinleştirildiği, suça sürüklenen çocuğun 19.02.2018 tarihli dilekçesine istinaden mahkemece 07.03.2018 tarihinde verilen ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu ek kararın 13.03.2018 tarihinde suça sürüklenen çocuğa tebliğ edildiği, suça sürüklenen çocuğun 14.03.2018 tarihli dilekçe verdiği görülmekle, mahkemece verilen 07.03.2018 tarihli ek kararda temyiz isteminin reddine karar verildiği oysa sanığın 19.02.2018 tarihli dilekçesinde yeniden yargılama talebinde bulunduğu ve sanığın bu talebine ilişkin karar verilmediği anlaşıldığından mahkemece yeniden yargılama talebinin değerlendirilerek bu hususta karar verilmesi için, mahkemesine iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 30.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3329, Karar No: 2016/5370, Tarih: 01.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/3329 E.  ,  2016/5370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (beş kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdure ....'a yönelik), çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdure ...'e yönelik)

HÜKÜM : Mağdure ...'a yönelik zincirleme biçimde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet, mağdure İrem'e yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

5271 sayılı CMK'nın 260/1.maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, yaşı küçük mağdure.....'e tayin edilen vekilin sanıktan şikâyetçi olup mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure İrem'in davaya katılmasına ve vekili Av. ...'ın katılan ... vekili olarak kabul edilmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında katılan ...'a yönelik zincirleme biçimde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet, katılan ...'e yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii, katılanlar ..... ve .... vekilleri ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında katılan ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararı ile katılan ...'a yönelik zincirleme biçimde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve katılan ...'e yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulup kısmen re'sen de temyize tabi mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA,

Sanık hakkında katılan ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;
Yargıtay — Esas No: 2012/15462, Karar No: 2014/2681, Tarih: 12.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/15462 E.  ,  2014/2681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların suç tarihinde Orman İşletme Müdürlüğü görevlilerinin orman emvali yükleme ve nakliye görevlerine engel olmak suretiyle görevi yaptırmamak için direnme suçunu işledikleri iddiası ile açılan ve bu görevlilerin katılan sıfatıyla takip ettikleri kamu davasında ayrıca ... Orman İşletme Müdürlüğünün yüklenen suçtan gerçek anlamda ve doğrudan doğruya zarar gördüğü kabul edilemeyeceğinden kamu davasına katılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olup hukuken geçerli olmayan bu karar hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 12/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7998, Karar No: 2013/12173, Tarih: 03.10.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/7998 E.  ,  2013/12173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK’nın 289/1, 62/1, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hüküm kurulurken sanık hakkında tayin edilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında ve adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 6. fıkrasının başına “TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca” ibaresinin, 10. fıkrasının başına ise “TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1957, Karar No: 2019/3308, Tarih: 21.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/1957 E.  ,  2019/3308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, sokağa park edilmiş halde duran elektrikli bisikleti çalması biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesindeki adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturmasına karşın aynı Kanun’un 141/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 21.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2925, Karar No: 2012/21940, Tarih: 21.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/2925 E.  ,  2012/21940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Giresun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (İcra Hukuk)

TARİHİ : 26/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, meskeniyet iddiası nedeniyle haczedilmezlik şikayetinde bulunulan taşınmazın tamamı borçlu u  adına kayıtlı olup, tapu kaydında  Mahallesi,, ada ,nolu parselde kayıtlı mesken olduğu görülmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; taşınmazın değerinin 80.000,00 TL olduğu  bildirilmiştir. Rapor bu hali ile hüküm kurmaya elverişli değildir. Zira takip hukukunda asıl olan borcun ödenmesi olup, borçlunun Giresun ilinin mütavazi semtlerinden  alabileceği  haline münasip meskenin değeri belirtilmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş; bilirkişilerden ek rapor alınarak borçlunun daha mütevazi koşullara sahip yerlerde haline münasip evi alabileceği değerin belirlenerek, bu tespitlerden sonra borçlunun haline münasip evi alabileceği miktar, mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5974, Karar No: 2021/3727, Tarih: 15.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5974 E.  ,  2021/3727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ...3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 05.07.2018 tarih ve 2017/243 E. - 2018/174 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 19.03.2020 tarih ve 2018/1764 E. - 2020/339 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının 16/06/2008 tarihinde 41 ve 43. sınıflarda adına tescil edilen "İnci Taneleri" markasıyla uzun yıllardan beri faaliyet gösterdiğini, davacının markasını iş yerlerinde, reklam panolarında, tabela ve reklam vasıtalarında kullandığını, davacı tarafından ...İli’nde ...’nün kurucu müdürlüğünü üstlendiği kreş ve gündüz bakımevinde markanın kullanılmasına muvaffakat edildiğini, davalı tarafa ait ...İl sınırları içerisinde bulunan "İnci Kreş" ibareli markanın davacıya ait "İnci Taneleri" markası ile iltibas yaratacak tarzda benzerlik ve iltibas yarattığını, davacıya ait markaya maddi ve manevi zarar verdiğini, ...1. Noterliği’nin 31.03.2014 tarih ve 06532 yevmiye numaralı ihtarnamesinden de sonuç alınamadığını ileri sürerek haksız rekabet nedeniyle davacı markasına tecavüzün önlenmesine ve menine, markanın kullanıldığı tabelaların sökülmesine, reklam vasıtası, basılı evrak ve ürünlerin toplatılmasına, hükmün ilanına, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaylı ile 100,00 TL maddi tazminatın ve 15.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlite davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davalının 2015/79843 sayı ile TPMK nezdinde tescilli "Özel İnci Kreş ve Gündüz Bakım Evi" markası bulunulduğunu, davacının markasını muvafakat yoluyla kullandırdığını iddia ettiği işyeri adının "Özel İnci Taneleri Kreş ve Gündüz Bakım Evi" olduğunu ve marka lisansı sözleşmesi bulunmadığını, davalı tarafından ...3. Asliye Hukuk Mahkemesi 2017/46 Değişik iş sayılı dosyası ile tespit talebinde bulunulması ardından açılan davanın usul ve yasaya aykırı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraf markaları arasında mal hizmet aynılığı/benzerliğinin bulunduğu, ancak kelime unsurlarının harf karakteri ve yazılış biçimi, figür unsuru dikkate alındığında markalar arasında ayniyet/benzerlik yada karıştırılma ihtimalinin doğmayacağı, marka hakkına tecavüzden söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili istinaf etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraf markaları arasında mal hizmet aynılığı/benzerliğinin bulunduğu, ancak kelime unsurlarının harf karakteri ve yazılış biçimi, figür unsuru dikkate alındığında markalar arasında ayniyet/benzerlik yada karıştırılma ihtimalinin doğmayacağı, marka hakkına tecavüzden söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili istinaf etmiştir.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15.04.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24012, Karar No: 2012/38997, Tarih: 12.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/24012 E.  ,  2012/38997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 23.09.2004’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasa’nın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 12.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.