muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/5962, Karar No: 2008/7992, Tarih: 26.05.2008

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının  1995 yılında yapılan ilk prim kesintisini takip eden aybaşından dava tarihi olan 9.6.2006 tarihine kadar 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  istemin  kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Somut olayda, davacının Ziraat Odası  kaydının 06.06.2000 tarihinden itibaren devam ettiği , Fındık Satış  Kooperatifinin 441 no’lu ortağı olduğu ,  üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunduğu,  davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 25.05.1995 tarihinde yapılıp başka  kesintisinin de bulunmadığı   görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 1.06.1995-31.12.1995 tarihleri arasında kalan süre yönünden verilen tesbit kararı yerinde ise de prim kesintisinin bulunmadığı diğer yıllar yönünden  2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtlardan olan ve davacının Fındık Satış Kooperatifinde bulunan 441 no’lu ortaklığının hangi tarihte başladığı ve devam edip etmediği,etmiş ise hangi tarihler arasında ortak olduğu araştırılmadan  kısaca tarımsal faaliyetin karinesi olan 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesindeki kayıtlar bu madde kapsamında  kanıtlanamadığı halde bu yılların soyut tanık beyanına dayalı olarak eksik araştırma ve inceleme sonucu  kabul edilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davacının kooperatife ortak olduğu tarihler belirlenerek çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/4107, Karar No: 2018/9994, Tarih: 26.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/4107 E.  ,  2018/9994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Davanın reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içerdiğinden, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti için, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup kesin bir şekilde belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cunhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/661, Karar No: 2018/9213, Tarih: 12.12.2018

**21. Hukuk Dairesi         2018/661 E.  ,  2018/9213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... ...... Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, ilk defa yurt dışında çalışmaya başladığı 04/08/1980 tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıca olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

...... Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

...... Mahkemesi kararının davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, ...... Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 12/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2514, Karar No: 2012/3776, Tarih: 24.05.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/2514 E.  ,  2012/3776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

İhbar Olunan : ... Vek.Av.... ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat... ile davalı vekili Avukat ... ve ihbar olunan ... vekili Avukat ... ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu iptâli ve tescil istemiyle açılmış, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı yükleniciden bağımsız bölüm satın alan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın sonuçlandırılmasından sonra vefat eden arsa sahibi ... ile yüklenici ... arasında 22.09.1997 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalanmıştır. Daha sonra 07.06.2001, 09.11.2004 ve 10.10.2005 tarihli ek sözleşmeler yapılmıştır. Bu sözleşmelerin tamamı noterde düzenleme şeklindedir. Son olarak imzalanan 10.10.2005 tarihli ek sözleşmede süre 31.12.2005 tarihine kadar uzatılmıştır. Bu sözleşmedeki 31.12.2005 tarihine kadar inşaatın bitirilip iskân raporunun alınmaması halinde sözleşme kendiliğinden feshedilmiş sayılır düzenlemesine dayanarak davacı arsa sahibi vekili tarafından yüklenici ...’e Ankara 16. Noterliği’nce 17.01.2006 tarihli fesih ihtarnamesi gönderilmiş, daha sonra da 28.05.2007 tarihinde bu dava açılmıştır.

Arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmeleri kural olarak mahkeme kararı ile feshedilebilir. Bu kuralın istisnası fesih konusunda taraf iradelerinin birleşmesidir.

Davacı arsa sahibi ... tarafından yüklenici ...’e gönderilen 17.01.2006 tarihli fesih ihtarnamesine yüklenici tarafından cevap verilmemiştir. Davalının istemi üzerine dava kendisine ihbar olunan yüklenici ... yargılamaya katılmadığı gibi, herhangi bir beyanda da bulunmamıştır. Bu durumda fesih konusunda sözleşmenin tarafı olan arsa sahibi ile yüklenici ...’ün iradelerinin birleştiğinden de sözedilemez.

Bu durumda davalı olarak gösterilen ... yüklenici ...’den dava konusu 8 nolu bağımsız bölümü satın alan kişidir. Bu davada sözleşmelerin feshi konusunda bir istem yer almamaktadır. Sözleşmeler feshedilmiş kabul edilerek, yüklenicinin bağımsız bölüm sattığı kişiye karşı bu dava açılmıştır.

Arsa sahibi ile yüklenici arasında kat karşılığı inşaat sözleşmelerinin feshine karar verilmediği sürece yükleniciden bağımsız bölüm satın alan kişinin tapu kaydının iptâl edilmesi mümkün değildir. Mahkemece arsa sahibi ile yüklenici ... arasındaki sözleşme feshedilmiş gibi kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2016/9686, Karar No: 2016/8657, Tarih: 21.12.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/9686 E.  ,  2016/8657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Basit cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

Kovuşturma evresinde sanıktan şikâyetçi olup davaya katılma talebinde bulunan mağdurenin, davaya katılmasına dair bir karar verilmemiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure ...'un davaya katılmasına ve Avukat ...'in katılan vekili olarak davaya kabulüne karar verildikten sonra yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Gaziosmanpaşa Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Hastanesinde radyoloji teknikeri olarak görev yapan sanığın, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçunu işlediği iddia edilmiş ise de; sanığın hukuki statüsü araştırılarak 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanununa tabi olduğunun belirlenmesi durumunda bu Kanunun 53. maddesi uyarınca soruşturma yapılıp dava açtırılması sağlanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafileri ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10379, Karar No: 2015/3351, Tarih: 03.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/10379 E.  ,  2015/3351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BATMAN 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/575-2014/132

Uyuşmazlık, özel yasa ve buna ilişkin olarak çıkartılan yönetmelik uyarınca yapılan "Özürlü Evde Bakım Hizmeti" ödemelerinin; iş akdi ile çalışmayan kamu görevlileri ile ödeme yapılan kişilerden tazmini istemine ilişkin olup, hüküm davacı ile davalılardan kamu görevlileri tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay Büyük Genel Kurulu 24.01.2014 tarihli ve 1 sayılı kararı ile kabul edilen İşbölümü Rehberinin Ortak Hükümler başlıklı 9.maddesi uyarınca, uyuşmazlığı doğuran asıl hukuki ilişki özel Yasadan kaynaklanmakta olup, ayrıca temyiz edenlerin sıfatı da gözetildiğinde uyuşmazlığı inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesine aittir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7827, Karar No: 2014/869, Tarih: 10.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7827 E.  ,  2014/869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2012/384-2013/346

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkil ile davalı arasında imzalanan 15.01.2009 ve 29.01.2010 tarihli “temizlik hizmeti ve kalorifer kazanı işletim işi" sözleşmeleri gereğince müvekkili şirket tarafından sözleşmeye konu işlerin yerine getirildiğini, buna rağmen davalı tarafça 5510 sayılı Kanun’un 81/1-ı maddesindeki sigorta primlerinden, işveren hissesinin beş puanlık kısmına isabet eden tutarın Hazine'ce karşılanacağı hükmünden kaynaklanan tutarın müvekkiline ödenmediğini ileri sürerek, 7.209,40 TL'nin 28.02.2010 tarihinden itibaren ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının, 15.01.2009 ve 29.01.2010 tarihli sözleşmelerle davalının hizmet binası ve müştemilatı genel temizliği ile kalorifer kazanı işletimciliği hizmet alımı işini üstlendiği, davalının, 5510 sayılı Yasa'nın 81/1-i maddesi uyarınca işveren davacının çalıştırdığı işçiler açısından sorumlu olduğu prim tutarından Hazine'ce karşılanan %5'lik prim teşviki karşılığı 7.209,40 TL kestiği, davacının ücret alacağından anılan madde hükmünün amacına uygun olmayan Tebliğ gereğince kesinti yapılamayacağı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 7.209,40 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22905, Karar No: 2013/8174, Tarih: 16.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/22905 E.  ,  2013/8174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın temyize gelmeyen diğer sanıklarla birlikte müştekinin sokağa kilitli şekilde park ettiği otomobilini hırsızlamaları şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1.b maddesindeki suçu oluşturmasına karşın 142/1.e maddesince cezalandırılmasına karar verilmesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2476, Karar No: 2024/5744, Tarih: 13.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2476 E.  ,  2024/5744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2023/47 Esas, 2023/467 Karar

Müdürlüğü Şubesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Gebze Tüketici Mahkemesinin 15.12.2022 Tarihli ve 2022/325 Esas, 2022/281 Karar Sayılı Kararı

Davalının adresinin Ortaköy/İstanbul, davacı adresinin ise Üsküdar/İstanbul olduğu anlaşılmakla davalının eldeki davanın genel yetkili mahkemede haksız fiilin gerçekleştiği yer mahkemesinde görülmesine yönelik yetki itirazının incelenmesinde; haksız fiilin gerçekleştiği yerin Tuzla/İstanbul olduğu, davalının yetki itirazının yerinde olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 7. Tüketici Mahkemesinin 04.05.2023 Tarihli ve 2023/47 Esas, 2023/467 Karar Sayılı Kararı

Eldeki davada kesin yetki söz konusu olmadığı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 19 uncu maddesinin 2 nci fıkrası uyarınca davalı tarafından seçilen mahkemenin bildirilmesi gerekmekte olup davalının İstanbul Anadolu Mahkemeleri veya İstanbul Çağlayan Mahkemelerinin yetkili olduğuna dair itirazının usulüne uygun bir yetki itirazı içermediği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Kanunu’nun 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un 6 ncı, 10 uncu,19 uncu ve 115 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 89 uncu maddesi ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 50 nci maddesi

3. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un (6502 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası.

C. Değerlendirme

2. 6100 sayılı Kanun’un 6 ncı, 10 uncu,19 uncu ve 115 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 89 uncu maddesi ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 50 nci maddesi

3. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un (6502 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası.

C. Değerlendirme

1. İlamsız bir takipte yetkili icra dairesi de 2004 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin yollaması ile 6100 sayılı Kanun'un genel hükümlerine göre belirlenecektir. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesine göre genel yetkili icra dairesi, davalı gerçek veya tüzel kişinin takibin yapıldığı tarihteki yerleşim yeri icra dairesidir. Yine aynı Kanun’un 16 ncı maddesine göre ise haksız fiilden doğan uyuşmazlıklarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi icra dairesi de yetkilidir. Aynı Kanun’un 10 uncu maddesine göre ise sözleşmeden doğan davaların sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği hüküm altına alınmış olup, bu sebeple sözleşmeden doğan para borcunun tahsili için başlatılan takipte, sözleşmenin ifa edileceği yer icra dairesi de yetkili kılınmıştır. Takibin konusu sözleşmeden kaynaklı para borcu olduğunda, 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesine göre, aksi kararlaştırılmadıkça para borçları alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ifa edilecektir.

2. 6502 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasında tüketici davalarının, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceği düzenlendiğinden takip, dolayısıyla takibine yapılan itirazın iptali davası da tüketicinin yerleşim yerinde açılabilecektir.

3. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

4. Somut olayda, davacının alacağının tahsili için Gebze İcra Dairesinde takip başlatıldığı, davalının takibe, borca ve faize itiraz ettiği, böylelikle icra dairesinin yetkisinin kesinleştiği, icra dairesinin yetkisine itiraz edilmemesinin o yerdeki mahkemeyi itirazın iptali yönünden yetkili hale getirmeyeceği anlaşılmaktadır.

4. Somut olayda, davacının alacağının tahsili için Gebze İcra Dairesinde takip başlatıldığı, davalının takibe, borca ve faize itiraz ettiği, böylelikle icra dairesinin yetkisinin kesinleştiği, icra dairesinin yetkisine itiraz edilmemesinin o yerdeki mahkemeyi itirazın iptali yönünden yetkili hale getirmeyeceği anlaşılmaktadır.

5. Davalı vekilince 21.04.2022 tarihli dilekçesinde yetki itirazında bulundukları ve davaya konu olan zararın meydana geldiği yerin 'Tuzla/İstanbul', davalı tarafın ticaret sicilde kayıtlı adresinin ise ...olduğu, bu nedenle haksız fiilden kaynaklı açılan davalarda yetkili mahkeme İstanbul Anadolu Mahkemeleri veya genel yetki çerçevesinde davalı müvekkilin ticaret sicil adresinin bağlı bulunduğu İstanbul Çağlayan Mahkemeleri'nin yetkili olduğunu beyanında bulunulmuş olup bu durumda, yetkili mahkemelerinden hangisinin seçildiği belirtilmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinin 2 nci fıkrası uyarınca usulüne uygun bir yetki itirazından söz edilemeyeceği anlaşıldığından uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı yer olan Gebze Tüketici Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Gebze Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.