muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3129, Karar No: 2023/5379, Tarih: 29.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3129 E.  ,  2023/5379 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 10. Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.01.2022 Tarihli ve 2022/4 Esas, 2022/2 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın adres kayıt sistemine kayıtlı yerleşim yeri adresinin ... Köyü 84. Sokak No:9 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Aksaray 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.03.2022 Tarihli ve 2022/9 Esas, 2022/9 Karar Sayılı Kararı

Murisin ölmeden önce huzurevine yerleştiği ve ... /... adresinde kaldığı, müteveffanın yerleşmek niyetiyle bakımevinde kaldığı ve sürekli bakım ve gözetiminin bakım evinde gerçekleştirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin teslimi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun'un “Kurumlarda bulunma” başlıklı 22 nci maddesi şöyledir:

“Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

4. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

”

5. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakan, yerleşim yerinden başka bir yerde ölmüş ise, o yerin sulh hâkimi bu ölümü yerleşim yeri sulh hâkimine gecikmeksizin bildirir ve mirasbırakanın ölüm yerinde bulunan mallarının korunması için gerekli önlemleri alarak bununla ilgili dosyayı ve varsa vasiyetnameyi yerleşim yeri sulh hâkimine gönderir.”

C. Değerlendirme

4721 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinde bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağının belirtildiği, dosya kapsamından müteveffanın bakımevine alınmadan önceki yerleşim yeri adresinin Güzelyurt/Aksaray olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Aksaray 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

4721 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinde bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağının belirtildiği, dosya kapsamından müteveffanın bakımevine alınmadan önceki yerleşim yeri adresinin Güzelyurt/Aksaray olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Aksaray 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Aksaray 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7717, Karar No: 2019/3217, Tarih: 07.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/7717 E.  ,  2019/3217 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 04/02/2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi....... vekili Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 17/11/2015 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ... ve arkadaşları vekili Av. ..., Hazine vekili.......geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü

KARAR

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)......sayılı dosyasında davacıların dayandığı tapu kaydı uygulaması için yapılan keşfe ait keşif zaptı ile keşif sonucu düzenlenen tüm bilirkişi raporlarının onaylı örneklerinin temin edilerek gönderilmesi,

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1939, 1964, 1972, 1975, 1987 ve 1992 tarihli hava fotoğrafları ile varsa bu hava fotoğrafları dışındaki tarihlere ait diğer tüm hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazlar çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının soyut ifadelerle değil somut ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde bilimsel verilere dayalı olarak açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınarak bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 07/05/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7859, Karar No: 2025/4816, Tarih: 07.04.2025

**7. Ceza Dairesi         2024/7859 E.  ,  2025/4816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/387 E., 2024/265 K.

SUÇ : İzin tecavüzü

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Atılı suçun sırf askeri suç olan izin tecavüzü suçu ve suç tarihlerinin 14.03.2016-15.07.2016 olduğu, 23.06.2016 tarih ve 6722 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 14.07.2016 tarih ve 29770 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe girdiği, dolayısıyla suç tarihleri itibarıyla sırf askeri suç olan izin tecavüzü suçundan dolayı hükmedilen kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırım tedbirine çevrilmesine, ertelenmesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil eden 6722 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile değişik 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 47/A maddesi, 6722 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile değişik 1632 sayılı Kanun'un Ek 8/1-A ve 6722 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi ile değişik 353 sayılı

Kanun'un Ek 4. maddesinde yer alan düzenlemelerin yürürlükte bulunduğu dikkate alındığında mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Gelibolu'daki birliğinde askerlik hizmetini sürdürdüğü sırada 03.03.2016 tarihinde 10 gün süreyle sıhhi izne gönderilen ve Çanakkale-İstanbul arasındaki 1 günlük dönüş yol süresi sonunda en geç 13.03.2016 tarihinde saat 24:00'e kadar birliğine katılması gereken sanık P.Er ...'un, meşru bir mazereti bulunmamasına karşın izin süresini geçirdiği ve 15.07.2016 tarihinde kendiliğinden Birliğine katılış yaptığı olayda;

Bozma ilamı sonrasında ayaktan sağlık kuruluna sevk edilen ve yapılan muayenesi sonucunda suç tarihlerinde ve halen askerliğe elverişli olduğu, cezai ehliyetini etkileyecek nitelikte ruhsal bir rahatsızlığı bulunmadığı Sağlık Bilimleri Üniversitesi ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 23.02.2014 tarihli ve 950 sayılı sağlık kurulu raporu ve adli rapor marifetiyle açıklığa kavuşturulan sanığın izin tecavüzü suçunu işlediğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın 24.08.2023-25.08.2023 tarihleri arasında gözaltında geçirdiği sürenin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 63. maddesi uyarınca verilen ceza süresinden mahsubunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın 24.08.2023-25.08.2023 tarihleri arasında gözaltında geçirdiği sürenin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 63. maddesi uyarınca verilen ceza süresinden mahsubunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 07.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10971, Karar No: 2010/13430, Tarih: 20.09.2010

**3. Ceza Dairesi         2010/10971 E.  ,  2010/13430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine , cezalarının teciline dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 27.1.2003 tarihi ile inceleme tarihi arasında 765 Sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanıklar hakkında açılan kamu davasının CMUK'nun 322/1. ve CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, yedieminde mevcut balta, tahra ve kazmanın sanık ...'e İADESİNE, 20.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16197, Karar No: 2015/25309, Tarih: 13.04.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/16197 E.  ,  2015/25309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-... İletişim isimli işyeri yetkilisi olan sanığın şikayetçi adına sahte GSM abonelik sözleşmesi düzenlemek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle hakkında açılan kamu davasında, sanığın ... İletişim'in alt bayii olduğunu, suça konu GSM abonelik sözleşmesinin ... İletişim yetkilileri tarafından düzenlendiğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, ... İletişim'in suç tarihinde yetkilisinin kim olduğu tespit edilip, sanığın savunması doğrultusunda ifadesine başvurulması ve gerektiğinde ... İletişim'in yetkilisi ile ilgili personelin ve sanığın suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek imza ve yazı örnekleri getirtilip, huzurda alınan yazı ve imza örnekleri ile birlikte GSM abonelik sözleşmesi üzerindeki yazı ve imzaların sanığın veya ... İletişim'in yetkilileri ile personelinin eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp dava konusu sözleşmenin hangi işyerinde düzenlendiği belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

2-Kabule göre de; suçun sübutu halinde, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan aynı Kanunun 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri ve TCK.nun 7. maddesi karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunup lehe olan ve önödeme önerisi gerektiren sanığın eyleminin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-İki adet sahte hat düzenlendiğinin iddia ve kabul olunması karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre 'Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi' durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı cihetle, dosyada bulunan sözleşmelerin aynı tarihli olduğu anlaşılmakla, belge sayısı temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınarak tek bir özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10518, Karar No: 2011/5136, Tarih: 18.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/10518 E.  ,  2011/5136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan aldığı mallar karşılığında iki adet bono verdiğini, iki gün sonra müvekkilince elden 100.-TL ödeme yapıldığını, vade tarihinde ödeme yapılmaması üzerine davalının senetlerden bir tanesini 800.-YTL asıl alacak üzerinden %180 oranında faiz istemiyle takibe koyduğunu, takip sonrası müvekkilinin eşi tarafından davalıya elden 325.-YTL ödeme yapıldığını, bu ödemenin dikkate alınması ve faizin indirilmesi konusunda davalıya çekilen ihtarın sonuçsuz kaldığını, müvekkilinden fazladan 1.750.-TL tahsil edildiğini belirterek fazladan tahsil edilen 1.750.-TL ile 89.70.-TL’lik ihtarname masrafı toplam 1.839.70.-TL’nin yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının itirazının faize ilişkin olduğunu, davacının ödemelerinin düşüldüğünü, taraflar arasında faizle ilgili anlaşma bulunduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, taraflar arasındaki uyuşmazlığın takipte istenen faiz oranından kaynaklandığı, Merkez Bankası reeskont faiz oranları dikkate alınarak yapılan hesaplamada davacının fazladan 1.889.05.-TL ödeme yaptığı, ancak taleple bağlı kalınması gerektiği gerekçeleriyle davanın kabulüne, 1.839.70.-TL’nin ödeme tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı, kambiyo senedine dayalı icra takibine girişmiş ve yıllık %180 oranında faiz talep etmiştir.Takip, sözleşmeye dayalı olmayıp kambiyo senedine dayalı olduğundan (her ne kadar takipte açıkça avans faizi denilmemiş ise de talep edilen oran gözetildiğinde çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince) davalının avans faizi talep edebileceği gözetilerek, davalı alacağının avans faizi yürütülerek hesaplanması gerekirken, bilirkişi raporunun reeskont faiziyle ilgili hesaplama yapılan bölümünün hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Öte yandan davacı, istirdat talebinde açıkça yasal faizden söz ettiği halde mahkemece istirdadına karar verilen miktara reeskont faizi yürütülecek şekilde hüküm kurulması HUMK.nun 74.maddesine aykırılık oluşturur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19705, Karar No: 2014/5133, Tarih: 19.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19705 E.  ,  2014/5133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/230484

MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2010

NUMARASI : 2009/547 (E) ve 2010/463 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmün temyiz edilmesinden sonra bozma nedeni olan bir husus hakkında dosya yeniden ele alınarak bir karar verilemeyeceğinden, 23.07.2010 tarihli ek karar yok hükmünde kabul edilip, 22.06.2010 tarihli karara yönelik olarak yapılan incelemede:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık E.. O.. K..’ın katılan K.. Ş..'nde çalıştığı, şirketin 10/03/2005 tarih ve 2005/02 sayılı ortaklar kurulu kararı ile Ankara' da mezkur adreste şube açmaya ve şubeyi temsil konusunda 5 yıl süre ile müdür olarak atanmasına tek başına her konuda şubeyi temsil ve ilzama yetkili kılınmasına karar verildiği, ancak katılan şirketin sanığı 09.03.2009 tarihinde görevinden azlettiği halde sanığın firmaya ait ... plakalı araç ve değeri 600.000.00 TL civarında çeşitli mamülleri, 400.000.00 TL civarında çek ve senetler ile cari hesaplar ve tüm kayıtları iade etmediği belirtilen olayda;

Sanığın şirket merkezinin talimatı üzerine stoktaki malları 05.03.2009 tarihinde iade faturası kesilmek suretiyle üretici firma olan M.. S.. K.. Kanalı Limited Şirketine iade ettiklerini, demirbaşları yine merkezin talimatına göre satış faturası kesilmek suretiyle merkeze iade ettiklerini, plakası belirtilen aracın şirket aleyhine yapılan icra takibi sırasında haczedilip muhafaza altına alınarak götürüldüğünü ve şirket defter ve kayıtlarını 30.03.2009 tarihinde vekaletname ibraz eden A.. B.. T.. adlı kişiye teslim ettiğini belirttiği halde 15.01.2009 tarihinde yetkilisi olduğu katılan K.. Ş.. işten çıkartıldığı ve 16/01/2009 tarihinde Kanalsan Kablo şirketinde işe başladığının belirtilmesi karşısında; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkartılması açısından sanığa 15.01.2009 tarihinde katılan şirketteki işinden ayrıldığı halde ne şekilde katılan şirketin işlemlerini yapmaya devam ettiği hususunun sorulup, K.. Ş..'nin 15.01.2009 tarihinden sonra sanığa yetki verip vermediği, vermemiş ise şirket işlemlerini yapmaya nasıl devam ettiği, sanığın işten çıkartıldığı K.. Ş.. ve işe başladığı Kanalsan Kablo şirketi'nin suç tarihindeki ortaklarının aynı kişiler olup olmadığı, sanığa şirket merkezinden talimat veren G.. Y..'ın katılan şirketteki görev ve yetkisinin ne olduğu, hususlarının araştırılıp G.. Y..'ın beyanı alınıp hakkında açılan dava dosyası da getirtilip incelenerek elde edilen tüm sonuçlar ve diğer deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4594, Karar No: 2019/7695, Tarih: 21.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/4594 E.  ,  2019/7695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2013/794-2016/257

Dava, yersiz ve fazladan tahsil edilen primlerin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; davacı şirketin ilk işyeri bildirgesinin verildiği 01.02.2000 tarihinde, tehlike sınıfı 2030 işkolu kodu ile boya vernik ve benzeri kaplayıcı maddeler ile matbaa mürekkebi ve macun imalatı olarak tescil edildiği, Gebze Ticaret Odası tarafından 05.12.2012 tarihli davacı firmaya gönderilen yazı ile tehlike sınıfının 2823 büro makinaları ve ekipmanları iş kolu olduğunun bildirildiği, bu bildirim üzerine davacı firma tarafından 27.02.2013 tarihli dilekçe ile Kuruma başvurarak tehlike sınıfı işkolu kodunun değiştirilmesini talep ettiği,bu talep üzerine davacı işyerinin tehlike sınıfının belirlenmesi için Kurum tarafından denetim ve tespit yapıldığı,tehlike sınıfı işkolu kodunun 2823 olarak tespit edildiği ve tescil tarihinden itibaren uygulanması gerektiği yönünde rapor düzenlendiği,denetmen raporuna istinaden Kurum tarafından tehlike sınıfının değişmesinden dolayı 01.05.2005 tarihinden itibaren fark prim tahakkuku yapıldığı ve davacının %5 teşvik prim indiriminden yararlandırılmadığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun 75'nci maddesi;

"Yapılan işin 74 üncü maddede belirtilen tarifeye göre hangi tehlike sınıf ve derecesine girdiği ve ödenecek iş kazalariyle meslek hastalıkları sigortası primi oranı Kurumca belli edilerek işverene yazı ile bildirilir.

İş kazalarını ve meslek hastalıklarını önleyecek tedbirler hakkındaki mevzuat hükümlerine uygun bulunmadığı tesbit edilen işler, Kurumca daha yüksek primli derecelere konulabilir.

Kurum, tesbit edilmiş bulunan tehlike sınıf ve derecesini, yaptıracağı incelemelere dayanarak kendiliğinden veya işverenin isteği üzerine değiştirebilir.

Kurumca yapılacak değişikliklere ilişkin kararın takvim yılından en az bir ay önce isverene ve işveren tarafından değişiklik isteğinin de takvim yılından en az iki ay ön­ce Kuruma bildirilmesi şarttır.

Böylece, karara bağlanacak değişiklikler, yukarıdaki fıkrada yazılı karar veya istekten sonraki takvim yılı başında yürürlüğe girer.

İşveren, tehlike sınıf ve derecesiyle prim oranı hakkında Kurumca yapılacak yazılı bildiriyi aldıktan sonra bir ay içinde Çalışma Bakanlığına itirazda bulunabilir. Bakanlık, bu itirazı inceleyerek 3 ay içinde vereceği kararı ilgiliye bildirir.

İtiraz primlerin ödenmesini geciktirmez.