muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24419, Karar No: 2017/8346, Tarih: 27.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/24419 E.  ,  2017/8346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava, sigortalıya Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarının rücuan tahsili istemiyle açılarak kesinleşen Erzurum İş Mahkemesinin 21.10.2005 tarih ve E.2004/60, K.2005/231 sayılı kararıyla hüküm altına alınan meblağın bakiye kısmının tahsili talebine ilişkin olarak açılmış ek dava niteliğindedir.

Aynı Mahkeme tarafından verilen ilk kararda 48.279,86 TL peşin değerli gelir, 1.098,46 TL hastane masrafı ve 906,67 TL geçici iş göremezlik ödeneği hüküm altına alınmış olup ek davayla bu defa kazalıya yaşlılık aylığı bağlanması nedeniyle uygulanan 506 sayılı Kanunun 92. maddesi uyarınca yarıya indirilen iş göremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değeri ile fiili ödemeler toplamının kusur oranına karşılığından ilk kararla hükmolunan kısmın çıkarılması suretiyle oluşan bakiye meblağ 49.222,04 TL talep edilmektedir.

Mahkeme tarafından verilen ilk kararda artışlarla birlikte 72.794,83 TL peşin sermaye değerli gelirin % 60 kusur karşılığı 43.676,89 TL olduğu halde 48.279,86 TL'ye hükmedilmiş olup, dosya kapsamından ilk davada peşin sermaye değerli gelir ve ödemelerin kusur karşılığına tamamen hükmedilmiş olduğu, davacı Kurumun bakiye alacağı kalmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar vermek gerekirken kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21470, Karar No: 2015/17055, Tarih: 02.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/21470 E.  ,  2015/17055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6.TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/06/2013

NUMARASI : 2012/2919-2013/2052

Taraflar arasındaki kanal katılım ve şebeke hisse bedeline ilişkin menfi tespit-su aboneliği sözleşmesi kurulması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı kurum, 2560 sayılı İSKİ Kanununun ek 5 ve geçici 10.maddeleri uyarınca kurulmuş olup, çalışmaları özel hukuk hükümlerine bağlı bulunmakta ve tacir sıfatını taşımaktadır.

Davacı kurum, 2560 sayılı İSKİ Kanununun 21/a. maddesine göre, sadece "Görevleri için kullandığı taşınmaz malları, tesisleri, işlemleri ve faaliyetleri" yönünden harçtan muaftır.

Temyize konu davanın, kanal katılım ve şebeke bedeline ilişkin menfi tespit-su aboneliği sözleşmesi kurulması istemine ilişkin olduğu, uyuşmazlığın özel hukuk hükümleri dahilinde kaldığı gözetildiğinde, temyiz eden davalı kurumun, gerek 492 sayılı Harçlar Kanunu gereğince, gerekse de 2560 sayılı İSKİ Kanununun 21/a. maddesine göre, temyiz harçlarından muaf olmadığı ortadadır.

Somut olayda; hükmü temyiz eden davalı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği, ancak 2560 sayılı İSKİ Kanununun 21/a. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gerekçesiyle temyiz harçlarının yatırılmadığı tespit edilmiştir.

Bu itibarla; hükmü temyiz eden davalı taraftan, temyiz harçlarının alınması için HUMK.nun 434/3.maddesine göre işlem yapılması ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11089, Karar No: 2011/11192, Tarih: 29.09.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/11089 E.  ,  2011/11192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : HAZİNE VD.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.11.2009 gününde verilen dilekçe ile Mera Tespit Komisyonu Kararının iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.02.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Mera Komisyonunun 09.10.2009 tarihli ve 39 sayılı yayla tahsis kararının iptali istemiyle açılmıştır.

Davalı ..., kendilerine husumet düşmeyeceğini, diğer davalı ... ise mera komisyonunca yapılan işlemlerin yasaya uygun bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı ... ile Belediye temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-4342 Sayılı Mera Kanununun 3.maddesi (e) bendinde yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerler olarak tanımlanmıştır. Yasanın 4.maddesinin ilk fıkrasında yaylakların kullanma (yararlanma) hakkının bir veya birden çok köy veya belediyeye ait olduğu kabul edilmiştir. Hangi nitelikteki taşınmazların mera, yaylak ve kışlak olarak köylere veya belediyelere tahsis edileceği yasanın 5.maddesinde gösterilmiş bulunmaktadır. Kuşkusuz, Mera Kanununa göre bir yerin yaylak olarak tahdit ve tahsis işlemini yapacak kuruluş mera komisyonlarıdır. Nitekim, dava konusu yapılan 09.10.2009 tarihli ve 39 sayılı

Mera Komisyon Kararıyla 486 ada 11 sayılı parsel yaylak tahdit kapsamına alınmış ve bu niteliğiyle davalı belediyeye tahsis edilmiştir.

Dosyada yer alan diğer bilgi ve belgelerden; çekişme konusu taşınmazın kadastro işlemi sonucu özel mülk olarak belirlenmesine karşı davalılardan Hazine’nin itiraz ettiği, aynı yer mahkemesinin 2009/414 - 558 esas ve karar sayılı davada yaylak iddiasında bulunarak dava açtığı, açılan davanın reddedildiği ancak Yargıtay’da temyiz aşamasında olduğundan mahkeme hükmünün kesinleşip kesinleşmediğinin anlaşılamadığı görülmektedir.

Dosyada yer alan diğer bilgi ve belgelerden; çekişme konusu taşınmazın kadastro işlemi sonucu özel mülk olarak belirlenmesine karşı davalılardan Hazine’nin itiraz ettiği, aynı yer mahkemesinin 2009/414 - 558 esas ve karar sayılı davada yaylak iddiasında bulunarak dava açtığı, açılan davanın reddedildiği ancak Yargıtay’da temyiz aşamasında olduğundan mahkeme hükmünün kesinleşip kesinleşmediğinin anlaşılamadığı görülmektedir.

Burada çekişmenin mahiyeti gereği kesin hüküm kavramı üzerinde durulması gerekmektedir. Hukuki istikrar toplumun huzur ve güveni için zorunludur. Bu nedenledir ki bir ilamla haklılığı saptanan gerçek yine aynı taraflar arasındaki daha sonraki bir ilamla yok sayılamaz. Bu olgu, yürürlükteki mevzuatta (HUMK m.237) “kaziyei muhakeme=kesin hüküm” olarak ifadesini bulmuş, kesin hüküm olumsuz dava şartları arasında sayılmıştır. Kesin hükme konu taşınmaz yönünden taraflar arasında çıkan sonraki günlü uyuşmazlıklarda, kesin hükme değer verilmesi kamu düzeni gereğidir. Ayrıca bu husus eski hukukumuzda Mecellenin 80.maddesinde de hükme bağlanmıştır. Görülüyor ki, gerek bugünkü mevzuatımızda gerekse eski hukukta bir hak kesin olarak hükme bağlanmışsa, o hakka-istisnalar dışında- üstünlük tanımak, o ... teslim etmek asıldır. Kısaca ve yeniden ifade etmek gerekirse, eldeki davanın sonucu 486 ada 11 parsel sayılı taşınmaza ilişkin Hazine tarafından açılan davanın kesinleşmiş olup olmamasına bağlıdır.

Mahkemece yapılması gereken iş, 486 ada 11 sayılı parsel hakkında Hazine tarafından açılan dava sonucunun ne olduğunu araştırmak, yapılacak araştırma sonucu kesinleştiği anlaşılırsa davayı şimdiki gibi kabul etmek, aksi durumda istemi reddetmek olmalıdır.

Değinilen yönler bir yana bırakılarak eksik inceleme ve araştırmaya dayalı davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1).bentte açıklanan nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün (2).bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 29.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9208, Karar No: 2011/11393, Tarih: 14.09.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/9208 E.  ,  2011/11393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dar,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumuna ilişkin uygulama esasları ve koşullarının belirlendiği Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih, 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı kararında "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesinde zarar yönünden, kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği" görüşünün benimsenmesi dikkate alınarak mahkeme tarafından mağdurda meydana gelen zarar, kanaat verici ve basit bir araştırma ile saptanıp, sanıktan tespit edilen bu zararı giderip gidermeyeceği sorulup, diğer koşullarında mevcudiyeti halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili olarak bir karar verilmesi gerekirken, belirtilen eksiklikler yerine getirilmeden ve denetime imkan verecek şekilde değerlendirme yapılmadan "zararın giderilmediği" gerekçesiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu nedenlerle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5195, Karar No: 2017/7338, Tarih: 14.12.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/5195 E.  ,  2017/7338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... V.D.

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 04.12.2014 gün ve 2013/382 Esas - 2014/503 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1- Gerekçeli kararın davalı ...'e mernis adresi meşruhatıyla "Merkez Mevkii No:48 Kıratlı Merkez Merkez/..." adresine tebliğ edildiği oysa adı geçen davalının mernis adresinin tebligat yapılan adresten farklı olup "... ... .Şanlı Sok. No:23-25 İç Kapı No:4 .../..." olduğu ve davalı ...'e de mernis adresi meşruhatıyla "... ... Merkez/..." adresine tebliğ edildiği oysa adı geçen davalının mernis adresinin tebligat yapılan adresten farklı olup "... ... Fedaral Cumhuriyeti” olduğu anlaşılmakla gerekçeli kararın usulüne uygun olarak davalı ... ... 'a tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

2- 02.09.2002 Tarih ve 1025 yevmiye sayılı resmi senedin okunaklı suretinin ilgili merciinden temin edilerek evrak arasına alınması,

Geri çevirme ile istenilen hususların yerine getirilp getirilmediğinin mahkemece hakimince bizzat denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7526, Karar No: 2020/5460, Tarih: 30.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/7526 E.  ,  2020/5460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuklar ... ile ...'in atılı suçtan beraatlerine, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ile Selçuk'un beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdurun inceleme tarihi itibarıyla ... olup mahkemece yokluğunda kurulan hükümlerin yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekil tarafından temyiz edildiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında, anılan hükümle ilgili temyiz hakkına sahip olan mağdura “Tarafınıza yönelik gerçekleştirilen eylemlerle ilgili yapılan yargılama neticesinde yokluğunuzda kurulan hükümlerin yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekil tarafından temyiz edilmesine karşılık anılan hükümden haberdar olmadığınız anlaşıldığından, ekte gönderilen gerekçeli karara ilişkin evrakın tarafınıza tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde vekilin temyizine muvafakat edip etmediğiniz hususunda en yakın mahkeme aracılığıyla Yargıtay 14. Ceza Dairesine yazılı şekilde bilgi verilmesi, aksi takdirde muvafakat etmediğinizin kabul edileceği hususunda bilgi edinilmesi ihtar olunur” şeklinde tebliğ şerhi içeren gerekçeli hükmün usulünce tebliğiyle tebligat parçasının eklenip, hükümlerin mağdur tarafından temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27695, Karar No: 2017/13540, Tarih: 08.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/27695 E.  ,  2017/13540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sosyal inceleme raporu ücretinin suça sürüklenen çocuğa yükletilemeyeceği gerekçesiyle hükmün bozulması istenmişse de, rapor ücretinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline hükmedilmediğinden tebliğnamedeki görüşe itibar edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müştekiye yönelik eylemi nedeni ile kurulan hükümde, Dairemizce de benimsenen ve YCGK'nın 26.03.2013 gün, 2012/6-1232 Esas ve 2013/106 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, çalınan malın 3. kişiye satılması halinde; 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin uygulanabilmesi için hırsızlık suçunun failinin, sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın, hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlamasının tek başına yeterli olmadığı, failin bizzat pişmanlık göstererek, satın alan iyiniyetli ise; sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlamasının yanında aynen geri verme veya tazmin suretiyle satın alanın zararını da gidermesi, kötüniyetliyse; satın alandan elde ettiği para veya sağladığı menfaati, kazanç müsaderesine konu edilmek üzere soruşturma makamlarına teslim etmesi gerekir. Suça sürüklenen çocuğun suça konu televizyonları satın alan iş yerini göstermesi üzerine, iş yerinin sahibi olan Yıldıray ve Sezer isimli kişilerden iadenin sağlandığı olayda, satın alan kişilerin zararının suça sürüklenen çocuk tarafından giderilip giderilmediği araştırılmaksızın, 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesiyle uygulama yapılması,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümleri nedeniyle TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılırken, etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleştiği kabul edilmesi nedeniyle indirim oranının ½ oranından daha fazla olması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Yargılama gideri olarak hesaplanan 186,00 TL'nin, ayrı ayrı tahsiline karar verilmesi gerekirken kanun metninde yazılı olmamasına rağmen 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı olarak müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 08.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3058, Karar No: 2021/9806, Tarih: 03.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/3058 E.  ,  2021/9806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜMLER :1) Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06/02/2019 tarih ve 2018/70 (E) - 2019/13 (K) sayılı kararı ile;

- Sanığın, katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle TCK'nin 81/1, 35 maddeleri gereğince 12 yıl hapis cezasıyla cezalandırılması,

- Sanığın, katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle TCK'nin 86/1, 21/2, 86/3.a.e maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılması,

- Sanığın, mağdur ...'e yönelik eylemi nedeniyle düşme kararı verildiği,

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 03/02/2020 tarih ve 2019/1362 (E)- 2020/359 (K) sayılı kararı ile duruşmalı yapılan incelemede;

a) Sanığın, katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle verilen hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine,

b) Sanığın, katılan ... ve mağdur ...'e yönelik eylemleri nedeniyle ilk derece mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının kabulü ile yeniden kurulan

- Sanığın, katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle TCK'nin 86/1, 86/3.a.e, 21/2 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

- Sanığın, mağdur ...'e yönelik eylemi TCK'nin 86/2, 86/3.e maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair hükümler.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 03/02/2020 tarih ve 2019/1362 (E)- 2020/359 (K) sayılı kararının sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim edildiği, sanık müdafiinin 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde herhangi bir nedene dayanmayan süre tutum dilekçesi verdiği, anılan gerekçeli kararın 22/02/2020 tarihinde tebliğ edilmesine karşın sanık müdafiinin CMK'nin 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal süreden sonra gerekçeli temyiz başvurusunda bulunduğu anlaşılmış ise de;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 03/02/2020 tarih ve 2019/1362 (E)- 2020/359 (K) sayılı yargılanmasına esas kısa karar ve gerekçeli kararında duruşma açılmasına rağmen yalnızca 5237 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen 15 günlük süre tutum dilekçesine ilişkin ihtarın bulunduğu, karar yüzüne karşı tefhim edilenlere ilişkin tebliğinden itibaren 7 günlük yasal süre içerisinde 5237 sayılı CMK'nin 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunmaları gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17/03/2021 tarih ve 2019/9.MD-554 (E)- 2021/117 (K) sayılı kararında da belirtildiği üzere, kısa ve gerekçeli kararda CMK'nin 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal süreye dair ihtarın bulunmaması durumunda tarafların gerekçeli temyiz istemlerinin kabul edilmesi gerektiği, bu nedenle sanık müdafiinin 22/02/2020 tarihinde tebliğ aldığı gerekçeli hükme karşı 07/03/2020 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair karar ile katılan ...'a yönelik olası kastla silahla yaralama, mağdur ...'e yönelik silahla kasten yaralama suçundan ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden kurulan hükme yönelik temyiz başvurusu üzerine yapılan incelenmesinde;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 03/02/2020 tarih ve 2019/1362 (E)- 2020/359 (K) sayılı kararının tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin, sübuta, katılan ...'e yönelik eylem nedeniyle suç vasfına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, sanık hakkında hükmolunun ceza miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “ Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 03/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22908, Karar No: 2013/14286, Tarih: 09.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/22908 E.  ,  2013/14286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve tehdit

HÜKÜM : 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan beraat, tehdit suçundan TCK.nun 73/4 ve CMK.nun 223/8. madde ve fıkraları uyarınca açılan kamu davasının düşürülmesine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Suça konu gaz tabancasının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun, küre, veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtildiği, silahın orjinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

2- Oluşa ve dosya kapsamına göre;sanık ile mağdur arasında yaşanan tartışmanın akabinde sanığın evinden getirdiği silah ile havaya ateş açmaktan ibaret eyleminin şikayete tabi olmayan,bu sebeple vazgeçme ile düşme kararı verilemeyecek olan silahla tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.