muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/410, Karar No: 2019/3132, Tarih: 06.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/410 E.  ,  2019/3132 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 21.03.2013 tarihli dava dilekçesinde özetle...... mevkiinde özel orman statüsündeki (I), (II), (III), (IV) ve (V) no'lu (3478), (3479), (3480), (3481) ve (3482) parseller üzerinde bulunan 114 ada 22 parsel sayılı taşınmazın Devlet ormanı olduğunu belirterek, özel orman olarak sınırlandırma işleminin ve tapusunun iptali ile Devlet ormanı vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, müdahalenin önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 114 ada 22 parselin özel orman olarak sınırlandırma işleminin ve tapu kaydının iptali ile Devlet ormanı vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, elatmanın önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman savına dayalı, tapu kaydının iptali, özel orman sınırlamasının iptali ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1987 yılında kesinleşen orman kadastrosu, 1964 yılında kesinleşen genel arazi kadastrosu vardır.

Tüm dosya kapsamı ve Dairemizin iade kararı üzerine getirtilen..... sayılı dosyasından, taşınmazın kök parseli olduğu anlaşılan 381 sayılı parselin 1964 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında dava dışı .... adına tespit edildiği, Orman Yönetiminin komisyona itiraz ettiği, komisyonca itirazın kabulü ile taşınmazın tapulama dışı orman olarak bırakılmasına karar verildiği, tespit maliki ..... itirazı üzerine tapulama mahkemesince yapılan yargılama sonucu mahkemenin 1980/148 E. - 1983/568 K. sayılı kararıyla taşınmazın tespit maliki .... mirasçıları adına tesciline karar verildiği ve bu kararın 20/01/1986 tarihinde kesinleştiği, 381 parselin 1987 yılında yapılan şuyulandırma ile 114 ada 1 parsel olarak 7183 m2 yüzölçümü ve arsa niteliğiyle ve daha sonra 1988 yılında yapılan ifraz ile oluşan dava konusu 114 ada 22 parselin ise 206 m2 yüzölçümüyle aynı kişiler adına tescil edildiği, davalının ise taşınmazı 1996 yılında satın alma yoluyla edindiği anlaşılmıştır.

Dava konusu parsel, Orman Yönetiminin de taraf ... 1980/148 E- 1983/568 K sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucu hükmen kişiler adına tescil edilen 381 parselin yapılan şuyulandırma, ifrazı sonucu oluştuğu ve satış işlemi sonucu davacıya geçtiğine göre,....... sayılı kararının, iş bu davada taraf olan Orman Yönetimini bağlayıcı nitelikte olduğu gözetilerek davanın reddi gerektiği halde yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 06/05/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13798, Karar No: 2015/11213, Tarih: 02.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/13798 E.  ,  2015/11213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/1988

NUMARASI : 1988/230-1988/491

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava şahsi hakka dayalı tapu iptali tescil istemine ilişkindir..

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 14.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 11.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren, Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 5.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24772, Karar No: 2016/8471, Tarih: 03.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/24772 E.  ,  2016/8471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocukların, yakınanın sokağa bıraktığı at ve arabasını çalması şeklindeki eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan "kullanım gereği açıkta bırakılan eşya hıkkında hırsızlık" suçunu oluşturduğu halde aynı Kanun'un 141/1 maddesi gereğince uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA, 03/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10240, Karar No: 2008/3646, Tarih: 08.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/10240 E.  ,  2008/3646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, ayıplı hazır beton satışından kaynaklanan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davalı vekili, müvekkilinin sözleşme gereğince BS.20 diye tabir edilen betonu pompa çıkışı sattığını, betonun yerleştirilmesi ve sonraki kürünün davacıya ait olduğunu, davacının tek yanlı aldığı raporların yerinde bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi kurulu raporuna göre davanın kısmen kabulüne, 5.599.03 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren işletilecek değişen oranlardaki reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında BS 20 kalitesinde hazır beton satışı konusunda anlaşma yapıldığı, ancak satıcı tarafından alıcıya teslim edilen betonun BS 15 kalitesinde olduğu dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Dosyaya sunulan ilk bilirkişi raporu ile bu raporu doğrulayan üçüncü bilirkişi kurulu raporunda teslim edilen hazır betonun BS 15 kalitesinde olmasına rağmen kullanıldığı yerler ve inşaatın statik yapısı itibariyle yıkımı gerektirmediği belirtilmiş ise de, davacı vekili Deprem Yönetmeliğinde, inşaatlarda en az BS 20 kalitesinde beton kullanılması gerektiğine ilişkin hükümler bulunduğundan mevzuata aykırılık sebebi ile inşaata devam etmesinin mümkün olmadığını, belediye yetkililerinin buna izin vermeyeceğini ileri sürmüştür.

Bu durumda mahkemece Deprem Yönetmeliği hükümleri de gözetilerek Belediye İmar Müdürlüğü’ nden konu ile ilgili ayrıntılı araştırma ve inceleme yapılarak BS 20 yerine BS 15 kalitesinde beton kullanımının kullanıldığı yerler de dikkate alınarak yıkımı gerektirip gerektirmediğinin belirlenmesi ve yıkımın gerekli olduğu sonucuna varılması halinde davacının bundan dolayı oluşacak tüm zararını isteyebileceği, yıkım gerektirmediğinin belirlenmesi halinde ise sadece BS 20 ve BS 15 kaliteli betonlar arasındaki fiyat farkını talep edebileceği gözetilerek uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının tüm, davacının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16763, Karar No: 2012/28905, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/16763 E.  ,  2012/28905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... İlçesi .... konutları 29086 ada 1 parsel B-1 blok 20 no.lu bağımsız bölümde kayıtlı meskenine su aboneliği için müracaat ettiğini, 5.718,00 TL kanal katılım ve şebeke bedeli ödediğini belirterek, bu bedelden sorumlu olmadığının tespitine, ödediği bedelin tahsiline karar verilmesin istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su Tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçememek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür.

Davacı su abonesi olabilmek için 5.718,00 TL kanal katılım ve şebeke bedeli ödediğini,bu bedelden sorulu olmadığının tespiti ve ödediği bedelin tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır.Mahkemece,bilirkişi incelemesi yaptırılmaksızın davanın reddine dair kararların Yargıtay 13.Hukuk Dairesi tarafından onandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Oysa aynı yerle ilgili olarak Dairemizin 2012/ 12663 esas sayılı dosyasında hesap uzmanı bilirkişi Eyüp Yıldırım tarafından davacının 2.179,10 TL ödemesi gerektiği belirlenmiştir.O halde mahkemece davacının ödemesi gereken miktarın tespiti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22352, Karar No: 2014/12049, Tarih: 06.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/22352 E.  ,  2014/12049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırıszlık, işyeri dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- İş yeri dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Açıklanması geri bırakılan hükmün, açıklanması için 5271 sayılı CYY’nın 231. maddesinin 1. fıkrası uyarınca duruşma açılarak ve oluşan yeni durum karşısında, duruşma açıldığından ve yargılamaya devam olunduğundan sanık ile varsa katılan haberdar edilip, hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinin ya da denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yasal ve geçerli bir mazereti bulunmadığı halde yerine getirmediğinin yapılan duruşma sonunda tespiti halinde, 5271 sayılı CYY'nın 231. maddesinin 11. fıkrası gereğince hüküm ilk şekliyle açıklanır. Bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlem, önceden verilen ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibarettir. Bu iki koşuldan birine aykırılık nedeniyle hükmün açıklanması halinde mahkemece, uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle 5560 sayılı Yasanın 23. maddesi ile CYY'nın 231. maddesine eklenen 7. fıkra gereğince uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere, önceki hükümde bir değişiklik yapılamayacaktır. Açıklanan bu hükümdeki hukuka aykırılıklar ise temyiz ya da kanun yararına bozma yoluyla Yargıtay’ca yapılacak inceleme sonucunda giderilebilecektir.Hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan ve hükmün açıklanması amacıyla yapılan duruşma sonucunda denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri elinde olmayan nedenlerden dolayı yerine getiremediği tespit edilen sanık bakımından ise yerine getirememe nedeni başta olmak üzere durumu değerlendirilip, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine, ya da koşulların varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine ilişkin karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir. Ancak hiçbir durumda mahkemece, sübut ve nitelendirmeye ilişkin önceki uygulamadan farklı bir uygulama yapılması olanaklı değildir.

Yapılan açıklamalar karşısında somut olay değerlendirildiğinde; denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki iş yeri dokunulmazlığını bozmak suçundan açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi yerine, 11.03.2011 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında uygulanmayan 5237 sayılı TCY'nın 119/1-c maddesi uyarınca iş yeri dokunulmazlığını bozmak suçunun birden fazla kişi tarafından gerçekleştirildiği gerekçesi ile arttırım yapılmak suretiyle önceki hükmün değiştirilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19744, Karar No: 2017/2474, Tarih: 07.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/19744 E.  ,  2017/2474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde asıl-birleşen dava davalısı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava davacısı vekili, harca esas değeri ....000 TL göstererek davalıya zorunlu trafik sigortalı araçta yolcu olarak bulunan murisin tek taraflı trafik kazası sonucu vefat ettiğini, müvekkilinin murisin annesi olduğunu, destekten yoksun kaldığını beyanla, belirsiz alacak davası olarak belirlenecek maddi tazminatın dava tarihinden itibaren uygulanacak faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Birleşen dava davacısı vekili, davalıya zorunlu trafik sigortalı araçta yolcu olarak bulunan murisin tek taraflı trafik kazası sonucu vefat ettiğini, müvekkilinin murisin eşi olduğunu, destekten yoksun kaldığını beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 50.000 TL maddi tazminatın dava tarihinden işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, bedel artırım dilekçesiyle talebini 81.103,... TL’ye yükseltmiştir.

Asıl-birleşen dava davalısı vekili, kişi başına sakatlık/ölüm teminatı 250.000 TL olup muris emniyet kemeri takmadığından müterafik kusuru olduğunu, olayda hatır taşıması bulunduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, ana dosyadaki davanın kabulü ile; ....000,00 TL'nin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, birleşen dosyadaki davanın kabulü ile; 81.103,... TL'nin davalıdan

alınarak, birleşen dosya davacısına verilmesine, hükmedilen tutarlara dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiş; hüküm asıl-birleşen dava davalısı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl-birleşen dava trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda 818 sayılı BK’nin 43.(6098 sayılı TBK’nin 51.) maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse ... İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

Hakim tazminattan mutlaka indirim yapmak zorunda değilse de, bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir.

Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda 818 sayılı BK’nin 43.(6098 sayılı TBK’nin 51.) maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse ... İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

Hakim tazminattan mutlaka indirim yapmak zorunda değilse de, bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir.

Somut olayda asıl-birleşen dava davalısı ... ... A.Ş. vekili tarafından cevap dilekçesinde olayda hatır taşıması olduğu iddia edilmiş, mahkeme gerekçesinde ceza soruşturmasındaki ifade tutanağında sürücü ...’ın olay günü iş arkadaşları ile birlikte ....’a gidip birer künefe yedikten sonra işyerine dönerken kaza yapıldığının belirtildiği, araçta bulunanlar ile araç sürücüsünün iş arkadaşı olduğu ve gezinti için araçta yolculuk yapıldığı, bizzat müteveffanın menfaati için bir taşıma söz konusu olmadığından bahisle hatır taşıması indirimi talebinin yerinde görülmediği belirtilmiştir. Hazırlık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı sürücü nakliyecilik yapmakta olup olay günü babasına ait araçla muris ve iki arkadaşı ile birlikte alışveriş merkezine gidip yemek yiyip biraz gezip murisi ve ... isimli arkadaşını çalıştıkları ... ... İnşaat isimli, kendi işyerine komşu olan işyerine bırakmak için dönerken trafik kazası meydana gelmiştir. Bu durumda yolcu murisin taşınmada menfaati olduğu kabul edilerek hükmedilen tazminattan %... oranında hatır taşıması indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle asıl-birleşen dava davalısı ... ... A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile asıl ve birleşen davadaki hükümlerin BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden asıl-birleşen davanın davalısı .. ... A.Ş.'ne geri verilmesine 07/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17183, Karar No: 2021/6943, Tarih: 03.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/17183 E.  ,  2021/6943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Mersin 2. Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a- Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca,

ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b- Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 ayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.