muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18701, Karar No: 2024/854, Tarih: 05.02.2024

2. Mahkemece sanığın daveti üzerine evine gelen birlikte alkol aldıkları esnada katılana cinsel saldırıda bulunması üzerine kendisini tuvalete kitleyerek erkek arkadaşı olan tanık Ü.A.'ya mesaj atarak yardım istediği, katılanın tuvaletten çıkarak evden ayrılmak istediğinde sanığın katılanın kolundan tutup çekerek evden gitmesine izin vermediği, ancak katılanın sanıktan kurtularak merdivenden koşarak indiği ve kapıda polisler ile tanık Ü.A. ile karşılaştığı kabulü ile sanığın sübut bulan katılana yönelik cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık müdafinin istinaf başvurusu kabul edilerek duruşma açılmadan yapılan inceleme neticesinde, katılanın kendi hür iradesi ile sanığın evine gittiği, katılanın kendisini lavaboya kapatmasında sanığın bir etkisinin olmadığı, katılan yardım istediği tanık Ü.A'nın polise bildirmesi üzerine polisler geldiğinde ise katılanın evden çıkmakta olduğunun tutanağa bağlandığı, böylelikle katılanın sanığın evine gitmesi, sarkıntılığa uğramama saiki ile kendisini lavaboya kilitlemesinde sanığın bir fiilinin bulumadığı, sanığın eyleminin katılana sarkıntılık yapma anı ile sınırlı kaldığı, bu nedenle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurlarının gerçekleşmemesi nedeni ile sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmesi gerekirken ilk derece mahkemesince mahkumiyet kararı verilmiş olması isabetsiz görülmüştür.

IV. GEREKÇE

A.Tebliğnameye Yönelik

Ceza Genel Kurulunun 17.05.2022 tarihli, 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine''duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse'' şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde istinaf mahkemesince duruşma açılmaksızın dosya üzerinden beraat kararı verilmesinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığından Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B.Şikayetçi Vekilinin Temyizine Yönelik

B.Şikayetçi Vekilinin Temyizine Yönelik

Kovuşturma aşamasında suçtan zarar görene duruşma gününün usulüne uygun tebliğine rağmen duruşmaya katılmadığı ve katılma dilekçesini de vermediği bu nedenle katılan sıfatını almadığından hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

C.Katılan Vekilinin Temyiz İsteğine Yönelik

Sanık hakkında kurulan hükümde, katılanın kendi isteği ile gittiği sanığın evinde birlikte alkol aldıkları esnada sanığın sarkıntılık yapması üzerine lavaboya giderek kapıyı kilitlediği, burada tanık Ü.A.'yı arayıp sanığın evinde olduğunu belirterek yardım talep ettiği, tanığın polisi aradığı, 25 dakika kadar lavobada kalan katılanın lavabodan çıkarak evden ayrıldığı esnada tanık Ü.A. ve polislerle karşılaştığı, polisler tarafından olay yerine gittiklerinde katılanın evden çıkmakta olduğunun tutanağa bağlandığı, katılanın ilk beyanında da sigara içmek için dışarı çıktığında polislerle karşılaştığını belirttiği, katılanın rızası ile gittiği sanığın evinde sarkıntılığa uğrama endişesi ile kendisini lavaboya kilitlemesinde sanığın bir fiili bulunmadığı anlaşıldığından sanığın unsurları oluşmayan atılı suçtan beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A.Şikayetçi Vekilinin Temyizine Yönelik

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 10.02.2021 tarihli kararına yönelik şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Katılan Vekilinin Temyiz İsteğine Yönelik

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 10.02.2021 tarihli katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2813, Karar No: 2024/10183, Tarih: 19.12.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/2813 E.  ,  2024/10183 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3008 E., 2024/289 K.

DAVA TÜRÜ : Kusur Tespiti

İLK DERECE MAHKEMESİ : Korkuteli 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/18 E., 2022/479 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından kusur belirlemesi olarak devam eden davada davanın kabulü yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince davacı erkeğin ölümü sebebiyle, boşanma davasının konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, tarafların eşit kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiş, hükmün davacı erkek mirasçıları ve davalı kadın vekili tarafından istinafı üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı mirasçılarının istinaf başvurusunun kabulü ile, sağ kalan kadın eşin kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiş, davalı kadının ise istinaf başvurusu esastan reddedilmiş, karara karşı davalı kadın vekili temyiz yoluna başvurmuştur.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun davaya vekâlette özel yetki verilmesini gerektiren hâller" başlıklı 74 üncü maddesinde, “Açıkça yetki verilmemiş ise vekil;….hangileri hakkında yetki verildiği açıklanmadıkça kişiye sıkı sıkıya bağlı haklarla ilgili davaları açamaz ve takip edemez” düzenlemesi öngörülmüştür. Aynı Kanun'un 77 nci maddesine göre de "Vekâletnamesinin aslını veya onaylı örneğini vermeyen avukat, dava açamaz ve yargılamayla ilgili hiçbir işlem yapamaz. Şu kadar ki, gecikmesinde zarar doğabilecek hâllerde mahkeme, vereceği kesin süre içinde vekâletnamesini getirmek koşuluyla avukatın dava açmasına veya usul işlemlerini yapmasına izin verebilir. Bu süre içinde vekâletname verilmez veya asıl taraf yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçeyle mahkemeye bildirmez ise dava açılmamış veya gerçekleştirilen işlemler yapılmamış sayılır." düzenlemesi yer almaktadır. Boşanma davaları da kişiye sıkı sıkıya bağlı hakkın kullanılması niteliğinde olduğundan bu hususta vekile özel yetki verilmiş olması zorunludur. Vekil, açıkça yetki verilmemişse boşanma davası açamaz, açılmış olan davayı takip edemez.

Somut olayda, davacı erkek tarafından avukata verilen vekâletnamede özel yetki bulunmadığı anlaşılmıştır. Davacı erkek, davanın açılmasından sonra 29.12.2018 tarihinde vefat etmiştir. Bu durumda davacı adına dava açan avukatın 6100 sayılı Kanunun'un 77 nci maddesi uyarınca özel vekaletname eksikliğini giderme imkanı bulunmamaktadır. Bu durumda, usulüne uygun açılmış bir boşanma davasının varlığından söz edilemeyecektir.

Somut olayda, davacı erkek tarafından avukata verilen vekâletnamede özel yetki bulunmadığı anlaşılmıştır. Davacı erkek, davanın açılmasından sonra 29.12.2018 tarihinde vefat etmiştir. Bu durumda davacı adına dava açan avukatın 6100 sayılı Kanunun'un 77 nci maddesi uyarınca özel vekaletname eksikliğini giderme imkanı bulunmamaktadır. Bu durumda, usulüne uygun açılmış bir boşanma davasının varlığından söz edilemeyecektir.

Diğer yandan, 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 181 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, ölen eşin mirasçılarının kusur tespiti yönünden davaya devam etme hakkı bulunmaktadır. Ne var ki, bu madde uyarınca mirasçıların davaya devam etmesi için öncelikle usulüne uygun olarak açılmış bir boşanma davasının varlığı gerekmektedir. Ancak yukarıda belirtildiği üzere, özel yetki ile dava açma ve takip yetkisi bulunmayan vekilin açtığı davanın usulüne uygun açılmadığı gibi özel yetki eksikliğinin de giderilemeyeceği anlaşıldığından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

KARAR:

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı kadının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14200, Karar No: 2022/9, Tarih: 17.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14200 E.  ,  2022/9 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Ankara 14. Asliye Ticaret ile Şanlıurfa Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat talepli icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesince, davacının adresinin Beşiktaş/İstanbul olduğu, kazanın İstanbul ilinde meydana geldiği, kazaya karışan aracın sigorta poliçesinin İstanbul ili, Üsküdar ilçesinde bulunan acente tarafından düzenlendiği, davalı şirketin genel merkezinin Mersis kayıtlarına göre Haliliye/Şanlıurfa ili olduğu, Ankara ilinde şubesi bulunduğuna ilişkin dosya kapsamında herhangi bir bilgi ve belgenin bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Şanlıurfa Asliye Ticaret Mahkemesince ise, davaya konu trafik kazasının İstanbul ilinde gerçekleştiği, davanın Ankara Asliye Ticaret Mahkemeleri'nde açıldığı, davalı vekilinin süresinde sunmuş olduğu cevap dilekçesinde Şanlıurfa Asliye Ticaret Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirttiği ancak yetkisizlik kararı veren mahkemece dosya kapsamında davalının Ankara ilinde şubesi olduğuna dair bir bilgi ve belgenin bulunmadığı belirtilmiş ise de mahkemece bu hususta hiçbir araştırma yapılmadığı, salt ticaret sicil kayıtlarına dayanılarak davalı şirketin merkez adresinin Şanlıurfa olması sebebiyle yetkisizlik kararı verildiği, oysa şubenin işlemlerinden doğan davalarda şubenin bulunduğu yer mahkemesinin de yetkili olduğu, davacının bu hususta seçimlik hakka sahip olduğu ve seçim hakkını şubenin bulunduğu yerden yana kullandığı, davalı vekilinin cevap dilekçesinde müvekkilinin Ankara ilinde de faaliyet gösterdiğine dair beyanı dikkate alındığında davalı şirketin Ankara ilinde şubesi bulunması sebebiyle artık Ankara Asliye Ticaret Mahkemeleri'nin yetkili hale geldiği, davaya bakma yetkisinin Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne ait olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda; uyuşmazlık, 6102 sayılı TTK'nın 1472. maddesi uyarınca sigorta şirketi tarafından sigortalısına ödenen tazminatın haksız fiile (trafik kazasına) sebebiyet veren davalı sürücü ve araç malikinden rücuan tahsili istemi nedeniyle başlatılan icra takibine yapılan itiraz nedeniyle takibin durmasından kaynaklanmaktadır.

Somut olayda; uyuşmazlık, 6102 sayılı TTK'nın 1472. maddesi uyarınca sigorta şirketi tarafından sigortalısına ödenen tazminatın haksız fiile (trafik kazasına) sebebiyet veren davalı sürücü ve araç malikinden rücuan tahsili istemi nedeniyle başlatılan icra takibine yapılan itiraz nedeniyle takibin durmasından kaynaklanmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesinin birinci fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Yine aynı Kanunun 16. maddesinde ise "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir" hükmü yer almaktadır.

6100 sayılı HMK'nın haksız fiillerde yetkiyi düzenleyen 16. maddesinde de esasen HMK'nın 7/I-2. cümlesindeki düzenleme anlamında kesin yetki sözkonusu değildir. Kanun koyucunun maddenin düzenlenmesinde ortaya koyduğu gerekçeden de bu durum fiilden doğan davalarda uygulamada ve doktrinde oluşan görüşler dikkate alınarak haksız fiilin işlendiği yer dışında zararın meydana geldiği yer, gelme ihtimalinin bulunduğu yer ve karşılaştırmalı hukuktaki örnekler de dikkate alınarak zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkili olarak kabul edilmiştir. Bu anlamda; dava sebebi olan haksız fiil halinde dahi HMK'nın 16. maddesi gereğince birden fazla mahkemenin yetkili kılınarak davacıya bir seçimlik hak tanınmış olması gözönüne alındığında, davacı, bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasının bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiç birisinde açmaz ve yetkisiz bir mahkeme de açar ise o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davasında, davacı vekili tarafından Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesinde dava açılmış olup, dava dilekçesi davalıya 08/02/2021 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı vekili tarafından 10/02/2021 tarihinde cevap dilekçesi ile davalı şirketin adresinin Şanlıurfa olduğu, yetkili mahkemenin Şanlıurfa Mahkemeleri olduğu dolayısıyla dosyanın Şanlıurfa Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesi talep edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 19/2. maddesine göre, yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Aynı maddenin son fıkrasında ise yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir düzenlemesi karşısında davalının süresi içerisinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunduğu ve somut uyuşmazlıkta kesin yetki kuralının bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülerek, sonuçlandırılması gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13581, Karar No: 2012/1618, Tarih: 31.01.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/13581 E.  ,  2012/1618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kendisinin ve eşinin davalıyı vekil tayin ettiklerini, davalı avukata 10/09/2002 ödeme tarihli 4.000TL bedeli bononun icra kanalı ile tahsil edilmesi, ayrıca ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 03/04/2002 Tarih 2001/632E 2002/211K sayılı kararının temyiz edilmesi ve ... 1.İcra Müdürlüğü'nün 2004/193 sayılı dosyasında başlatılan ilamlı icra takibine davalının müdahil olması için yetki ve görev verildiğini, ancak davalının ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin kararını temyiz etmediği gibi, ... 1.İcra Müdürlüğü'nün 2004/193 sayılı dosyasına müdahale etmeyerek evinin icra kanalıyla satılmasına sebebiyet verdiğini, davalı tarafa icra kanalı ile tahsil edilmesi için teslim edilen bonoya dayanarak 02/08/2004 tarihinde borçlu hakkında Afyonkarahisar 1.İcra Müdürlüğü'nün 2004/3431 takip sayılı dosyasında takip başlattığını, mesleki kusur nedeniyle takip dosyasının 30/12/2005 tarihinde işlemden kaldırıldığını, icra dosyasının yenilenmesi için ikinci bir vekil tuttuğunu, tutulan bu ikinci vekil tarafından dosyanın yenilendiğini, yenileme nedeniyle ikinci avukata 500TL vekalet ücreti ödemek zorunda kaldığını, davalının mesleki kusuru nedeniyle alacağının tahsilinin imkansız hale geldiğini, bu nedenle ruh halinin bozulduğunu, davalı avukatın görevi ihmal suçu nedeniyle Afyonkarahisar 1.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19/10/2009 kesinleşme tarihli 2008/292E 2009/192K sayılı dosyası ile cezalandırıldığını, bu nedenlerle 1.000TL maddi, 10.000TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin reddine, 1.500TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı avukatın kendisine tahsil için verilen bono ile ilgili gittiği icra takibinde görevini ihmal ettiği mahkemenin de kabulündedir. Ve bu durumda işin davalının elinden alınarak başka avukata verilmesi ve bu avukat eliyle dosyanın yenilenmesi sebebiyle davacı tarafından avukatlık asgari ücret tarifesine göre yeni tutulan avukata ödenmesi gereken ücretin, buna sebebiyet veren davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde maddi tazminatın tamamen reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 1.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 31.1.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11662, Karar No: 2019/9782, Tarih: 04.11.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/11662 E.  ,  2019/9782 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA TÜRÜ : Vakıf Tadil Senedinin Tadili

: ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, teftiş makamı ... tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda ... Bölge Adliye Mahkemesi 16.Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun süreden reddine karar verilmiş, bu kez teftiş makamı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

4721 sayılı Medeni Kanun'un 103.maddesinde açıkça temyiz süresinin 1 ay olduğunun belirlenmesine ve 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanun'un 345.maddesinde istinaf yoluna başvurma süresinin 2 hafta olarak öngörülmüş olmasına dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.10.2019 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, vakıf değişiklik senedinin tescili isteğine ilişkindir.

Davacı vakıf vekili, vakıf resmi senedinde yapılan değişikliğin tescilini talep etmiş, ... tarafından, sözü geçen değişiklikler yönünden tadil senedindeki düzenlemenin, kuruluş senedinin 8. maddesinde üyelikle ilgili bölüm yönünden uygun olduğu ancak bunun 9. madde olarak yapıldığı, bu sebeple 9. maddedeki eski halde yazılı vakfın temsilinin ortadan kalktığı, buna göre 9. madde nediniyle diğer maddelerin numaralarının kaydığına ilişkin bir ifadenin eklenmesi gerektiği bildirilmiş, mahkemece davanın kabulüne, yapılan vakıf senedine yapılan ilavenin tescili ile daha once 9. madde olarak vakfın temsiline ilişkin düzenleme numarasının 10. madde olarak kaydırılmasına, digger madde numaralarının da bu sebeple kaydırılmasına karar verilmiş, karar, ... vekili tarafından istinaf edilmiş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 01.04.2018 tarihli ve 2017/1088 Esas, 2018/252 Karar sayılı ilamı ile temyiz edenin iki haftalık istinaf süresini kaçırdığı gerekçesiyle istinaf başvurusu HMK’nin 345 ve 352/(1)-c maddeleri gereği reddedilmiştir. İstinaf kararına karşı ... vekilinin temyiz isteği sonunda Bölge Adliye Mahkemesi kararı, sayın çoğunluk tarafından onanmıştır.

Dairenin sayın çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık, vakıf değişiklik senedinin tesciline ilişkin karara karşı istinafa başvurulması halinde Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 345. maddesinde yazılı iki haftalık süresinin mi, yoksa Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 103. maddesinde yazılı bir aylık süresinin mi uygulanması gerektiğinden kaynaklanmaktadır.

Dairenin sayın çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık, vakıf değişiklik senedinin tesciline ilişkin karara karşı istinafa başvurulması halinde Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 345. maddesinde yazılı iki haftalık süresinin mi, yoksa Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 103. maddesinde yazılı bir aylık süresinin mi uygulanması gerektiğinden kaynaklanmaktadır.

Temyiz isteğinin kapsamı, istinaf talebinin esasının Bölge Adliye Mahkemesi tarafından incelenmemesine yönelik olduğundan iddia, adil yargılanma hakkının güvenceleri arasında yer alan mahkemeye erişim hakkı kapsamında incelenmelidir.

Bu hususta öncelikle kanunda yazılı sürelerle ilgili sürece kısaca göz atmak gerekmektedir;

Bilindiği üzere hukukta her sürenin, haklar ve borçlar bakımından özel önemi ve anlamı vardır. Kanun yoluna başvuru süresi de taraflara yönelik sürelerdendir. Kanunun belirlediği süreler kesin olup, kural olarak hakim, kanunda belirtilen süreleri artıramaz veya eksiltemez. Kesin süreleri kesin olmayan hale getiremeyeceği gibi kesin süre içinde yapılmayan işlem için yeni bir süre de veremez. Kanun yoluna ilişkin süreleri de buna göre değiştiremez. HMK’de geçen kanun tabirinin HMK ile sınırlı olmadığı başka kanunları da kapsadığı tereddütsüzdür.