muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10913, Karar No: 2015/6955, Tarih: 28.10.2015

Birleşen davada davacı-karşı davada davalı arsa sahibi vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, birleşen davada davacı-karşı davada davalı arsa sahibi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan diğer karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dairemizin 22.09.2014 tarih ve 2650 E., 5818 K. sayılı düzelterek onama ilamında, birleşen davada, davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği belirtildiği halde, hüküm fıkrasının bu doğrultuda düzeltilmediği ve ayrıca birleşen davada davacı-karşı davada davalı vekilinin, birleşen davada ve karşı davada verilen hükümlerin esasına yönelik temyiz itirazları hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği gibi, asıl davada verilen hükme yönelik herhangi bir temyiz istemi olmadığı halde, kararı asıl davada davacı vekilinin temyiz ettiğinin belirtilmiş olmasının da doğru olmadığı anlaşıldığından, birleşen davada davacı-karşı davada davalı vekilinin diğer karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemiz ilamının aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen davada davacı-karşı davada davalı vekilinin diğer karar düzeltme itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer karar düzeltme itirazlarının kabulü ile, Dairemiz ilamının 2. sayfasında yer alan “Kararı, asıl ve birleşen davada davacı-karşı davada davalı arsa sahibi vekili temyiz etmiştir" paragrafında yer alan "asıl ve" ibaresinin çıkarılmasına, bu paragraftan sonra gelmek üzere satır başı yapılarak "1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, karşı davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir." bendinin, "Davacı yan" ibaresi ile başlayan paragrafın başına "2" rakamının yazılmasına, aynı paragrafta yer alan "25.250,00 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmadığından" kelime grubundan sonra gelmek üzere "birleşen davada davacı vekilinin esasa ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmeksizin" kelime grubunun yazılmasına; ilamın "SONUÇ" bölümündeki "Yukarıda" kelimesinden sonra "(1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, karşı davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte" kelime grubunun yazılmasına ve yine "SONUÇ" bölümünde yer alan "(HÜKÜM) bölümünün" ibaresinden sonra "2. fıkrasında yer alan 'Birleşen davanın' ibaresinden sonra 'usulden' ibaresinin yazılmasına ve" kelime grubunun eklenmesi, yine "SONUÇ" bölümünde yazılı "asıl ve" ibarelerinin çıkartılması suretiyle Dairemiz ilamının DÜZELTİLMESİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 28.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2008/47, Karar No: 2008/2734, Tarih: 10.03.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/47 E.  ,  2008/2734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz bilirkişi kurulu raporlarında ... tarım arazisi olarak nitelendirilmiş ve ... arazilere özgü münavebe ürünlerinin geliri üzerinden değerlendirilmiş ise de, dosyada bulunan pafta örneğinde ve ... bilirkişi raporu ekindeki krokide taşınmazın sınırı boyunca sulama kanalı bulunduğu anlaşılmaktadır. Sulama kanalının tartışmasız olan mevcudiyetine karşın, bilirkişi kurulu raporlarında taşınmazın, nedeni de açıklanmadan, sulanamayan tarım arazisi olarak kabulü,

2-Kamulaştırılan taşınmazın tapu maliki olan ...’nın mirasçılarından oldukları halde davada taraf olmayan ... ... ile ... ...’nın paylarını da kapsar biçimde tescile ve adı geçen mirasçıların paylarına karşılık gelen kamulaştırma bedelinin de davalılara ödenmesine karar verilmiş olması,

3-Kamulaştırılan 951 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında bulunan ipotek şerhinin tespit edilen kamulaştırma bedeline yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 10.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11321, Karar No: 2006/12333, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11321 E.  ,  2006/12333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi, ... Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa, seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün kamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/379, Karar No: 2008/2046, Tarih: 20.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/379 E.  ,  2008/2046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.06.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27.02.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro işlemleri sırasında 27.724 m2 yüzölçümündeki 165 ada 56 parsel sayılı taşınmaz satın alma suretiyle geçen kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı Hazine, taşınmazın K.sani 1942 tarih, 160 numaralı tapu kaydından geldiğini, bu kaydın 2000 m2’lik kısmının davalının satıcısı adına gittiğini, kalan kısmın 17.02.1961 tarih ve 11 numaralı kayıtta bulunduğunu, 165 ada 56 parselin tapu miktarı kadar olan kısmının davalı üzerinde bırakılmasını, 11 numaralı kayıt kapsamında kalan davalı tapusunun iptali ile Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Davalı, taşınmaz üzerinde kazandırıcı zilyetliği bulunduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi krokisinde A harfi ile gösterilen 2000 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kısmının davalı adına tesciline, bilirkişi krokisinde B harfi ile gösterilerek 25.724,89 m2 ölçülen bölümün ise 56 parselden iptal edilerek Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Davacı Hazine’nin dayadığı kayıt 26.01.1942 tarih 160 sıra numarasından gelmektedir. 5000 m2 yüzölçümündeki kaydın sınırları, Petrosi Toro, batı ve kuzeyde tepe, güneyde ise yol ile çevrilidir. Gerçekten, kayıtta firari ve yitik kişilerden Hazineye geçtiği yazılıdır. Kaydın, 2000 m2’lik

bölümü satış sureti ile davalının bayii olan ...’na 21.02.1961 tarih, 7 sıra numarası ile gitmiştir. Bu bölüm krokide A ile işaretlenen yerdir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 18.maddesi hükmünce de kaçak ve yitik kişilere ait iken kanunlar uyarınca devlete kalan taşınmazların kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği ile kazanımı olanağı yoktur. Burada üzerinde durulması gereken önemli sorun ise, kaçak ve yitik kişi olan taşınmaz bölümünün saptanmasıdır. Çünkü, davacı Hazine, 17.02.1961 tarih 11 sayılı kayda dayandığından kanunlar uyarınca devlete kalan kaçak ve yitik kişi yeri bu kaydın kapsamı ile sınırlıdır. Diğer yandan, kaçak ve yitik bir kişinin özel mülkü olmayan ancak zilyetlikle kazanılma olanağı bulunan bir taşınmaz, koşulları mevcutsa zilyetlikle edinilebilir.

Kayıt ve belgelerin kapsamını belirleyen 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20/C maddesine göre de, harita plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar, değişebilir ve genişletmeye elverişli nitelikte ise, kural olarak kayıt ve belgenin kapsamı miktarı ile tayin olunur. Az yukarıda sözü edildiği üzere, davacı Hazinenin dayandığı 11 sayılı kayıt sınırları tepe ve yol ile çevrili olduğundan kayıt miktarı ile geçerlidir. Hazine kayıt kapsamında kalan kısmın, firari ve yitik kişi yeri olduğunu iddia etmediği gibi, bu konuda dosyada yer alan bir beyanda olmadığından, Hazinenin dayandığı kaydın kapsamı dışındaki yerin zilyetlikle kazanılabileceğinin kabulü gerekir.

Mahkemece yapılması gereken ..., yerinde yeniden keşif yapılarak Hazinenin dayanağı olan 17.02.1961 tarih 11 numaralı kayıt kapsamı sabit olan sınırlardan başlanarak belirlemek, bu kısımın krokisine işaret ettirmek, davayı bu bölüme hasren kabul etmek olmalıdır. Değinilen yön göz ardı edilerek, dayanak kaydın 56 parseli tamamen kapsadığı kabul edilmek suretiyle, davanın yazılı olduğu şekilde sonuçlandırılması doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 20.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3654, Karar No: 2012/4591, Tarih: 28.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/3654 E.  ,  2012/4591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.02.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 12.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadastro tespiti sırasında davalı ... adına harmanyeri cinsi ile tespit ve tescil edilen 146 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3. fıkrasındaki on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklinde ekleme yapılmıştır.

Aynı Kanunun 3. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Kanununa eklenen Geçici 10. madde ise “Bu Kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Ancak, 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan "...iddia ve taşınmazın niteliğine" ibaresi ve 3. madde ile 3402 sayılı Kanuna eklenen “Geçici 10. madde” Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 günlü ve E.2009/31, K. 2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğinden Hazine’nin harmanyeri iddiasıyla açtığı iptal ve sınırlandırma davaları on yıllık hak düşürücü sürenin dışında bırakılmıştır.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak çekişmenin esasının incelenmesi gerekirken, davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15816, Karar No: 2012/12360, Tarih: 09.05.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/15816 E.  ,  2012/12360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziosmanpaşa 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :29.4.2011
Yargıtay — Esas No: 2012/2131, Karar No: 2012/32777, Tarih: 26.03.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/2131 E.  ,  2012/32777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Özel Evrakta Sahtecilik, Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 02.03.2004’ten karar tarihine kadar 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8.maddesi gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16127, Karar No: 2019/2236, Tarih: 12.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/16127 E.  ,  2019/2236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

I- 7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

1-Davalı ...’ye yapılan gerekçeli karar tebligatının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan 21/2. maddesine göre, bu davalının adres kayıt sistemindeki adresine yapıldığı ve usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, adı geçen davalının adresine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

2-... 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/200 Esas sayılı dava dosyasının ve Hacıbektaş Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/9 Esas sayılı dava dosyasının akıbeti ilgili mahkemelerden sorularak, karar verilmişse karar suretlerinin (kesinleşmişse kesinleşme şerhi ekli olarak) temin edilmesi,

Mahkemece, adı geçen davalının adresine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

2-... 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/200 Esas sayılı dava dosyasının ve Hacıbektaş Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/9 Esas sayılı dava dosyasının akıbeti ilgili mahkemelerden sorularak, karar verilmişse karar suretlerinin (kesinleşmişse kesinleşme şerhi ekli olarak) temin edilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 12.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12258, Karar No: 2013/18597, Tarih: 07.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/12258 E.  ,  2013/18597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde 16/01/2009 tarihinden iş akdinin haksız olarak fesih edildiği 23/01/2011 tarihine kadar aralıksız olarak çalıştığını, iş akdinin 23/01/2011 tarihinde yeni site yönetimi tarafından "anahtarları da bırakın defolun, gözümüz sizi görmesin" denilerek feshedildiğini, fesih edildikten sonra devamsızlık tutanakları tutulduğunu ileri sürerek, kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatı ile yıllık izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının 03/02/2011 tarihinden itibaren davalı işyerine gelmediğini, devamsızlığı için hiçbir mazeret de bildirmediğini, davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle haklı nedenle feshedilmesi nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı alamayacağını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin tazminatı gerektirmeyecek şekilde sona erdiğinin ispat külfetinin davalı işverene ait olduğu, davacının iş akdinin haksız biçimde feshedildiğini ileri sürdüğü, davalının iş akdinin devamsızlık nedeniyle feshedildiğini bildirdiği ve devamsızlık olgusunun işverence

kesin kanıtlarla ispatlanması gerektiği, devamsızlık tutanağında imzası bulunanların tanık olarak dinlenilmeleri gerektiği, tek başına devamsızlık tutanaklarının ispata yeter nitelikte olmadığı, davalı tarafından tutanaklarda imzası bulunanların tanık olarak gösterilmedikleri, davacının site yönetimi değiştiğinde devir teslim yaptığının görüldüğü, yine davacı tanıklarının site yönetiminin değişmesi üzerine çalışanların işten çıkarıldığı yönünde iddiayı teyit eder nitelikte beyanda bulunduklarını, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde davacının mazeretsiz devamsızlık yaptığının kesin şekilde ispat edilemediği, davacının iş akdinin davalı işverence haksız şekilde sona erdirildiği ve işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.