muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7860, Karar No: 2019/940, Tarih: 24.01.2019

**4. Ceza Dairesi         2018/7860 E.  ,  2019/940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre suça sürüklenen çocuk ...'nin hükümden sonra 01/11/2017 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; bu husus araştırıldıktan sonra suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olup, diğer yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32326, Karar No: 2013/23863, Tarih: 30.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32326 E.  ,  2013/23863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : TCK'nın 134/2, 62, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, daha önce tanıştığı ve duygusal birliktelik yaşadığı katılan ile girdikleri cinsel ilişkiyi, cep telefonunun kamerası ile kayda alan sanığın, ilişkiden yaklaşık bir yıl kadar sonra, cep telefonunda kayıtlı olan görüntüleri, arkadaşı olan tanık ...'a, cep telefonunda, kendisi ile katılanın cinsel ilişkilerine dair görüntüleri olduğunu söyleyerek arkadaşının cep telefonuna aktardığı, buradan da mağdurenin köyündeki ve okul çevresindeki bir çok kişiye görüntülerin yayılması ve görüntüyü izleyen bir ilçe sakinin olayı jandarmaya ihbar etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, katılan mağdurenin çıplaklık gibi, ancak rızası kapsamında paylaşabileceği, fiziksel mahremiyetine ilişkin görüntülerinin yayılmasına sebebiyet veren sanık hakkında atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın görüntüleri mağdurenin rızası ile çektiğine ve suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanığın TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 53. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturacak biçimde hüküm kurulması,

Sanığın TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 53. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturacak biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının (B) bendinin üçüncü paragrafının, “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerindeki hakları kullanmaktan aynı Kanunun 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hakları kullanmak yönünden ise, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı Kanunun 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilmesine kadar, diğer kişiler bakımından TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde düzeltilmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2865, Karar No: 2013/110, Tarih: 16.01.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/2865 E.  ,  2013/110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıplı imalâtın giderilmesi bedelinin tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un .../e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre Yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı Yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun Yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkilere de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim ... Hukuk Genel Kurulu’nun 26.....2003 gün ve 2003/...-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Sulh Hukuk Mahkemesi'nde bakılması gerekirken, 4077 sayılı Yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9497, Karar No: 2013/13678, Tarih: 27.06.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/9497 E.  ,  2013/13678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 31/08/1994-31/10/1994 tarihli müstahsil makbuzlarında Sami Yılmaz olarak yazılan kişinin kendisi olduğunun tespitiyle adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, yetkisizliğine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, Tarım ... sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yetkisizlik kararı verilerek dava dosyasının yetkili ve görevli Çanakkale İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesinde yer alan "İş Mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikâmetgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşmeler muteber sayılmaz" hükmü ile işçi-işveren arasındaki uyuşmazlıklara ilişkin yetki kuralı düzenlenmiş olup Kanun'un 1/B bendinde "İşçi Sigortaları Kurumu ile sigortalılar veya yerine kaim olan hak sahipleri arasındaki uyuşmazlıklardan doğan itiraz ve davalara da bakarlar" hükmü doğrultusunda 5510 sayılı Kanun'dan kaynaklanan davalar İş Mahkemesinde görülmekle birlikte Kurumun taraf olduğu uyuşmazlıklarda yetkili mahkemenin neresi olacağına dair Kanun'da açık bir düzenleme bulunmamaktadır.

5521 sayılı Yasa'nın 15. maddesinde bu Kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı bildirilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 447/2.maddesine göre "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır" hükmü gereğince genel yetki kuralı dışında düzenleme öngörülmemiş olması karşısında 6100 sayılı HMK'da yer verilen özel yetkiye ilişkin düzenlemelerin İş Mahkemelerinin yetkisinin belirlenmesinde dikkate alınması ve bu doğrultuda uyuşmazlığın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 14.maddesinde yer alan hükümler doğrultusunda çözüme kavuşturulması gerekir.

HMK'nın 14/1. maddesi uyarınca "Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir." Bu yetki kuralı kesin olmadığından HMK'nın 19.maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece Kurumun bir başka şubesinin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

HMK'nın 14/1. maddesi uyarınca "Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir." Bu yetki kuralı kesin olmadığından HMK'nın 19.maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece Kurumun bir başka şubesinin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

Somut olayda, davalı Kurumun yetki itirazı bulunmadığı halde mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 27/06/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11720, Karar No: 2024/325, Tarih: 15.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11720 E.  ,  2024/325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/543 Esas, 2023/1256 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kayseri 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.12.2022 Tarihli ve 2022/3228 Esas, 2022/4755 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Yavuzselim Mahallesi Yudum Sokak No:11 İç Kapı No:4 .../... olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bursa 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.07.2023 Tarihli ve 2023/543 Esas, 2023/1256 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Osmanlı Mahallesi Budaklar Sokak No:17 İç Kapı No:3 .../... olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Melikgazi/Kayseri olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Kayseri 5. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Kayseri 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12800, Karar No: 2019/8414, Tarih: 02.10.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/12800 E.  ,  2019/8414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı üçüncü kişi ve davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı üçüncü kişi vekili; 16.08.2013 tarihli haciz esnasında mülkiyeti müvekkiline ait malların haczedildiğini öne sürerek, istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, üçüncü kişi tarafından öne sürülen istihkak iddiasının alacaklılardan mal kaçırmaya yönelik olduğunu açıklayarak, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu haciz esnasında borçlu şirket ve ortağına ilişkin belge bulunduğu, bu durumda İİK'nin 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olduğu, bu karinenin aksinin davacı üçüncü kişi tarafından ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı üçüncü kişi vekili ve katılma yolu ile davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

1.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davalı alacaklı vekilinin tazminat istemine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davalı alacaklı tarafından, tazminat talebinde bulunulmuş olmakla birlikte bu taleple ilgili olumlu olumsuz herhangi bir karar verilmemiştir. Oysa, HMK'nin 297. maddesinde, hükmün hangi hususları kapsayacağı sayılmış olup, anılan maddenin 2. fıkrasında, hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği düzenlenmiştir. Bu itibarla, davalı alacaklının tazminata ilişkin talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiş, hükmün açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin tazminat talebine yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nin 366. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 29,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 15,20 TL'nin temyiz edenlerden davacı üçüncü kişiden alınmasına, peşin harcın istek halinde temyiz eden alacaklıya iadesine 02.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2806, Karar No: 2009/2828, Tarih: 13.05.2009

15. Hukuk Dairesi 2009/2806 E., 2009/2828 K.

**15. Hukuk Dairesi 2009/2806 E., 2009/2828 K.**

**- GÖREV

- TÜKETİCİ MAHKEMESİ**- 4077 S. TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN [ Madde 3 ]

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 3/e maddesinde tüketici, "bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi" olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesi'nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 13.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2715, Karar No: 2019/3651, Tarih: 26.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/2715 E.  ,  2019/3651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin ortağı olduğu şirket tarafından yıkım ihalesi alınan eski DYO fabrikası içerisinden hırsızlık olayı gerçekleştiği ihbarı üzerine, şahısların bildirilen kaçış güzergahı ve eşgal bilgileri doğrultusunda olay yerinden uzaklaşan suça sürüklenen çocuk ve yanındaki temyiz dışı iki şahsın, yapılan araştırma sonucunda suç eşyaları ile birlikte yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun kesintisiz takip olmaksızın yakalanması nedeniyle eyleminin tamamlandığı gözetilmeden yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 26.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6982, Karar No: 2013/11528, Tarih: 13.09.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/6982 E.  ,  2013/11528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.10.2007 gününde verilen dilekçe ile asıl davada tapu iptali ve tescil, karşı davada tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne, karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen 21.11.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil, karşı dava, eksik iş bedeli ve inşaatın süresinde tamamlanmaması nedeniyle cezai şartın tahsili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın davalı-karşı davacı vekilinin davayı kabul etmesi nedeniyle kabulüne, karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Davalı arsa sahibi vekili, 30.10.2007 tarihli cevap dilekçesi ile aleyhine açılan davayı kabul etmiştir. Yüklenicinin halefi olan davacıların, eksik iş bedelini ödemek suretiyle üzerlerine düşen edimi tam olarak yerine getirmedikleri mahkemenin de kabulünde olduğundan davalı arsa sahibinin hal ve davranışlarıyla aleyhine dava açılmasına sebebiyet verdiği ileri sürülemez. Dolayısıyla HUMK’nın 94/2. maddesine göre yargılama harç ve giderlerinden de sorumlu tutulamaz.

Bu durumda mahkemece, hal ve davranışlarıyla aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermemiş ve davacı tarafın iddialarını kabul etmiş olan davalı arsa sahibinin yargılama harç ve giderleri ile avukatlık ücretinden sorumlu tutulması doğru değildir.

2- Davalı arsa sahibinin karşı davaya ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece, davalı arsa sahibi ile yüklenici arasında yapılan 19.10.1998 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 8. maddesi gereğince anahtar teslim edilmesi gereken daire ve dükkanların "inşaat, imar, iskan ruhsat masrafı ve tapu harç masrafı" olarak 5.591,69 TL'nin tahsiline karar verilmiş, ancak ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2002/383 E., 2003/87 K. sayılı dosyası ile inşaatın süresinde tamamlanmaması nedeniyle davalı yüklenici...'den 7.281.846.000 TL cezai şartın tahsiline ve ... AHM'nin 2002/385 E., 2003/76 K. ile eksik iş bedeli olarak davacı arsa sahibi tarafından 5.532,50 TL masraf yapıldığının tespitine ilişkin kararlar bulunduğundan aynı tutarların bu dava ile yeniden talep edildiği belirtilerek kesin hüküm sebebiyle eksik iş bedeli ve cezai şarta ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

HUMK’nun 237. maddesi uyarınca, kesin hükümden söz edebilmek için tarafların, dava konusunun ve davada dayanılan sebebin aynı olması gerekir. Mahkemece kesin hüküm kabul edilen davalarda, davacıların bir kısmı taraf olmadığı gibi eksik iş bedelinin tespiti davasında eda hükmü de kurulmuş değildir.

HUMK’nun 237. maddesi uyarınca, kesin hükümden söz edebilmek için tarafların, dava konusunun ve davada dayanılan sebebin aynı olması gerekir. Mahkemece kesin hüküm kabul edilen davalarda, davacıların bir kısmı taraf olmadığı gibi eksik iş bedelinin tespiti davasında eda hükmü de kurulmuş değildir.

Mahkemece yapılması gereken iş, sözleşmenin 8. maddesi gözetilerek yüklenici tarafından yapılması gerektiği halde arsa sahibi tarafından yapılan eksik iş bedeli ile koşulları oluştuğu takdirde cezai şart bedelinin tespiti ile oluşan sonuca göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. ve 2. bentlerde açıklanan nedenlerle davalı karşı davacı vekilinin temyiz itrazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.