muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10567, Karar No: 2022/13135, Tarih: 25.10.2022

..." gerekçesiyle temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmına uyulmakla;

"...Toplanan deliller ve dosya kapsamına göre Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verilerek dosya ek rapor için bilirkişiye gönderildi. Davacının en son ne taylık ücretinin 2.750 USD olduğu dikkate alınarak ve puantaj kayıtları dikkate alınarak tekrardan hesaplamanın bilirkişi vasıtasıyla yaptırıldığı, ve bordroda gösterilen tutarlar da ek bilirkişi raporunda mahsup edilmeyerek, itibar edilen bilirkişi raporu uyarınca davanın kabulüne karar ..." verildiği gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının mutad işyerinin ...'da olduğunu taraflar arasında imzalanan sözleşme ve 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun (5718 sayılı Kanun) hükümleri çerçevesinde somut olayda ... hukuku uygulanması gerekirken bu husus göz ardı edilerek verilen kararın hukuka aykırı olduğunu, İlk Derece Mahkemesi tarafından kabul edilen ücretin hatalı olduğunu ve davacının ücret alacağı bulunmadığını, davacının çalışma süresi ve ücretine göre ihbar tazminatı hesaplanarak banka hesabına ödendiğini, davacının fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal ... ve genel tatil alacağı taleplerinin haksız olduğunu, aleyhe kabul anlamına gelmemek şartıyla alacaklardan indirim yapılmamasının da hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal ... ve genel tatil alacaklarının puantaj kayıtlarına göre hesaplanması noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 32, 41, 46 ve 47 inci maddeleri, 5718 sayılı Kanun'un 2, 27, 40 ve 44 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davacı yararına takdir edilen 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücreti ile aşağıda yazılı temyiz giderinin davalı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17301, Karar No: 2014/17607, Tarih: 27.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17301 E.  ,  2014/17607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bendin çıkartılması ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6795, Karar No: 2017/776, Tarih: 09.02.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/6795 E.  ,  2017/776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

1- Davacılar vekili Av. ...'ın 02.01.2017 dilekçesi ile temyizden feragat ettiği, davacı vekilinin dosya içerisinde bulunan davacılar ...'nın vekaletini içerir vekaletnamesinde temyizden feragat yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla ve yine davacılar Gülhan ve Erol'un vekaletini içerir vekaletamelerin yabancı dil olduğu ve temyizden feragat yetkisini içerip içermediğinin anlaşılamadığından davacılar ...'ya ait temyizden feragat yetkisi içerir geçerli birer vekalet sunabilmesi için ve davacılar ...'un vekaletnamelerinin tercümesi yaptırılarak temyizden feragat yetkisini kapsamadıklarının anlaşılması halinde bu davacılar Fatma ile Aysun yanında bu davacıların da temyizden feragat yetkisini içerir vekaletname eksikliklerinin tamamlanması için,

2- Dosya içerisinde davalı vekili olarak Av. ...'ın vekaletname sunduğu, azledildiklerine ya da isitfa ettiklerine dair belge bulunmadığı anlaşıldığından gerekçeli kararın davalıı vekilleri tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28373, Karar No: 2016/17067, Tarih: 03.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/28373 E.  ,  2016/17067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVALILAR :

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yol ücreti, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ile davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 02.06.2008 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeden müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yol ücreti, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ile bayram-genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı....... vekili, davacı ile müvekkili arasında kurulmuş herhangi bir hizmet ilişkisi veya hizmet akdinin bulunmadığını, davacının, davalı idarenin işçisi olarak çalışmadığını, işverenin diğer davalı ....şirketi olduğunu, bu davalı şirketin .... yapılan temizlik hizmetleri alım ihalesini kazandığını, bu şekilde garajın temizlik hizmetlerini üstlendiğini, söz konusu işle ilgili olarak her türlü istihdam, kontrol ve çalışanların özlük hakları gibi konuların davalı şirketin sorumluluğunda olduğunu, dolayısıyla davalı kurumun ihale kurumu olduğunu, yeni ihaleyi kazanamayan davalı şirket ile aralarındaki hizmet ilişkisinin kendiliğinden sona erdiğini, davanın müvekkili yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ....şirketi vekili, davalı .... tarafından açılan ihale sonunda .....'nda temizlik işini aldığını, ihalenin kapsama sürecinin 06/04/2008 tarihinde son bulduğunu, bu tarihin bitiminden sonra davalı ....nin temizlik işi için yeniden ihale yaptığını, ihaleyi yeni bir şirketin aldığını, davacı ve diğer çalışanların iş ilişkilerinin davalı işverenlikle kesildiğini ve işçilerin tüm hak ve alacaklarıyla birlikte ihaleyi yeni alan şirkete devredildiğini, davacının ihaleyi alan şirkette aynı işi kesintisiz olarak devam ettirdiğini, işyeri devrinden dolayı devreden şirket ile devralan şirketin sorumluluğunun bulunduğunu, devreden şirket olarak devir tarihinden itibaren 2 yıllık süreyle sorumluğunun olduğunu, en son sözleşmenin yenilenmesinden önce davacı ve diğer işçilerin tüm hak ve alacaklarının kendilerine ödendiğinin noter vasıtasıyla tespit edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemenin davanın kısmen kabulüne ilişkin kararının, Dairemizin .....K. sayılı "...davacının, 01.09.2002-01.10.2002 tarihleri arasında davalı .....şçisi olarak, 01.08.2007-02.06.2008 tarihleri arasında ise dava dışı .....işçisi olarak davalı .....bünyesinde çalıştığı ve buradaki iş akdinin sona ermesinin hemen ardından 03.06.2008 tarihinde..... bünyesinde çalışmasını ihaleyi alan yeni bir şirket nezdinde sürdürdüğü sabittir. Bu ikinci çalışma dönemiyle ilgili olarak davalı işveren tarafından yapılan bir fesih bildirimi bulunmayıp, tarafların fesih hususunda iradelerinin birleştiğinden de bahsedilemez. Dolayısıyla, davacının ikinci çalışma dönemiyle ilgili iş akdi ihaleyi alan yeni alt işveren nezdinde devam ettiğinden 01.08.2007-02.06.2008 tarihleri arasındaki çalışmadan dolayı da feshe bağlı işçilik alacaklardan olan ihbar tazminatı alacağına hükmedilmesi hatalıdır. Zira, yerel Mahkeme kararının gerekçesinde her ne kadar 01.09.2002-01.10.2002 tarihleri arasındaki çalışmanın son bulması sebebiyle tazminat ödenmesi gerektiği sonucuna varılmış ve bu varılan sonuç dosya kapsamı itibariyle doğru bir sonuç ise de, bilirkişi raporundaki hesaplama 01.09.2002-01.10.2002 tarihleri arasındaki 1 ay ile 01.08.2007-02.06.2008 tarihleri arasındaki 10 ay 1 günlük süre toplamı olan 11 ay 1 gün esas alınarak 4 haftalık ihbar tazminatı hesabına dayanmakta olup, Mahkemece de bu hesaba binaen hüküm tesis edilmiştir. Bu ise, yukarıdaki açıklamalar ışığında hatalıdır. Davacının sadece 01.09.2002-01.10.2002 tarihleri arasındaki çalışmasından dolayı 2 haftalık ihbar tazminatına hükmedilmesi gerekirken fazla ihbar tazminatına hükmedilmesi hatalıdır.

Diğer işçilik alacaklarında ise, davacının, 01.09.2002-01.10.2002 tarihleri arasında davalı ...... işçisi olarak çalıştığı gözönünde bulundurulduğunda adı geçen şirketin sorumluluğunun bulunmadığı dikkate alınmaksızın hüküm tesisi de isabetsizdir." gerekçesiyle bozlulması üzerine Mahkemece direnme kararı verilmiş olup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18/11/2015 gün ve 2015/9-1602 E., 2015/2635 K. sayılı ilamıyla Mahkemenin direnme kararı bozulmuştur.

Mahkemece Hukuk Genel Kurulu kararına uyularak, davalı Kattenbeck A.Ş aleyhine açılan davanın reddine, davalı .....T İşletmeleri Genel Müdürlüğü yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ve davalı .....vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece Hukuk Genel Kurulu kararına uyularak, davalı Kattenbeck A.Ş aleyhine açılan davanın reddine, davalı .....T İşletmeleri Genel Müdürlüğü yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ve davalı .....vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hükmüne uyulması yasal zorunluluk olan ve Mahkemece uyulan Hukuk Genel Kurulu'nun 18/11/2015 gün ve 2015/9-1602 E., 2015/2635 K. sayılı direnme kararının bozulmasına ilişkin verilen ilamda açıkça belirtildiği üzere, davacı lehine 01/09/2002-01/10/2002 tarihleri arasındaki çalışmanın karşılığı olarak iki haftalık ihbar tazminatının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken, ihbar tazminatı talebinin reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5422, Karar No: 2007/6414, Tarih: 17.05.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/5422 E.  ,  2007/6414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; kısıtlanması istenilen ......nun açık yerleşim yerinin belli olmadığı, ... ... nüfusuna kayıtlı olduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1476, Karar No: 2015/1873, Tarih: 07.05.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/1476 E.  ,  2015/1873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; katılan ... Tic Aş ‘ye ait şok mağazasından 28.02.2008 tarihi ve 01.03.2008 tarihlerinde toplam 48 TL değerinde kavurma ve peynir çalan sanık ... hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten

vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 07.05.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6885, Karar No: 2013/7968, Tarih: 12.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6885 E.  ,  2013/7968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekili Av. ... gelmiş davalı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı kooperatifin üyesi olduklarını, davalı kooperatifin 17.10.2010 tarihinde yapılan genel kuruluna ilişkin müvekkiline davetiye gönderilmediğini, sadece davacı ...'a genel kurul tutanağının gönderildiğini, müvekkillerinin usulen genel kurula çağrılmadığı için, genel kurulun iptalinin gerektiğini, esasa ilişkin olarak da genel kurulda üye başına 40.000,00 TL ödeme yapılması hususunda karar alındığını, bu kararın da yasaya aykırı olduğunu, zira kooperatif üyeleri için normal dairelerin kur'a sonucu belirlendiğini, kot altında kalan hiçbir manzarası olmayan dairelerin de peşin fiyatına müvekkiline satıldığını, dairelerin eksik teslim edildiğini, tüm eksikliklerin müvekkilleri tarafından tamamlandığını ileri sürerek, dava konusu genel kurulun iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 53. maddesi uyarınca davacıların dava açma hakkı bulunmadığını, kendilerinin genel kurula katılmayıp muhalefet oylarını tutanağa geçirmediklerini, genel kurulda ortaklardan 40.000,00 TL alınması hususundaki kararın da yasaya aykırı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya içeriğine göre; davalı kooperatif tarafından iptali istenen 17.10.2010 tarihli genel kurula ilişkin olarak her iki davacıya da çağrı kağıdı çıkarıldığı, adreslerin davacıların üyelik sırasında bildirdikleri ve nufüs idaresinden gelen kayıtlara göre tebligat tarihinde halen kayıtlı göründükleri adresler olduğu, tebligatlardan davacı ...'a çıkarılanın aynı adreste yakınına tebliğ edildiği, diğer davacı ... adına çıkarılanın ise, adresinin değişmiş olması ve yeni adresine de ulaşılamamış olması nedeniyle kapısına yapıştırıldığı, dosyaya celp edilen nufüs adres kayıtlarına göre davacı ...'in tebligatın çıkarıldığı ... Mahallesi'ndeki adreste 04.12.2006-01.03.2011 tarihlerinde ikamet ettiği, daha sonra .... Yıl Mahallesi'ndeki adrese taşındığı, diğer davacının adresinin ise hiç değişmediği, halen bu adreste ikamet ettiği, davacı ... ...'ın adres değişikliğini, davalı kooperatife

bildirmediği, bu nedenle kooperatif kayıtlarında görünen mevcut adresine yapılan tebligatın geçerli olduğu, diğer davacıya yapılan tebligatın da usulüne uygun olduğu, bu durumda, yapılan çağrıya rağmen genel kurula katılmayan davacıların 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 53. maddesi uyarınca dava açma hakları bulunmadığı gerekçesiyle, davanın dava şartı yokluğundan reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Davacı ... adına çıkarılan tebligatın 22.09.2010 tarihinde “ ...” isimli kişiye tebliğ edildiği, bu kişinin davacı ile ne tür bir akrabalık ilişkisi olduğu saptanamamış olup, davacının eşinin adının “....” olması ve ... isminde davacının aynı adreste ikamet eden bir akrabasının olduğu hususu da ispat edilemediğinden, adı geçen davacı adına yapılan tebligatın geçerli olduğunun kabulü doğru olmamıştır.

Diğer davacı ... adına çıkarılan tebligatın ise, 22.09.2010 tarihinde adresinde tanınmadığından iade edildiği anlaşılmıştır. 19.01.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanıp aynı tarihte yürürlüğe giren 6099 sayılı "Tebligat Kanunu ve Bazı Konularda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunu'nun" 5. maddesi uyarınca 7201 sayılı Kanun'un 21. fıkrasından sonra gelmek kaydıyla eklenen 2. fıkra hükmüne göre muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine yapılan tebligatın geçerli olduğu hüküm altına alınmıştır. Somut olayda tebliğ tarihi 22.09.2010 olduğu için, adı geçen davalıya yapılan tebligatın usulsüz olduğunun kabulü gerekir.

Bu durumda mahkemece; süresi içinde açılan davanın esasına girilerek, taraf delilleri toplanıp gerekli araştırma ve inceleme yapılarak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde dava şartı noksanlığı nedeniyle davanın reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacılar yararına takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.