muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2121, Karar No: 2013/3360, Tarih: 26.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/2121 E.  ,  2013/3360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı.... Avukat ... . tarafından, davalı La... A.Ş. aleyhine 18/06/2010 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 01/11/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 26/02/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalı vekili Avukat .... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; 2009 yılı kurban bayramını müteakip bir kısım yardım kuruluşlarının topladıkları kurban paraları nedeniyle bazı suçlamalara muhatap olduklarını ve soruşturmalar başlatıldığını, davacı derneğin bu soruşturmalarla hiçbir ilgisi bulunmamasına rağmen 21/12/2009 tarihinde .... Haber kanalında haber VTR'si olarak davacı derneğin çalışmaları, derneğin ismi yazılı ve logosu basılı yelek giymiş insanlar, ellerinde derneğin logosu ve ismi yazılı kolilerle gösterilerek davacı derneğin sanki habere konu soruşturmayı geçiren ve usulsüz işlemleri yapan derneklerden birisiymiş gibi kamuoyuna yansıtıldığını belirterek manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalı; yayın tarihinde .... kanalının akşam ana haber bülteninde iddia edilen mahiyette bir haber bulunmadığını, bulunduğu varsayılsa bile böyle bir yayının kişilik haklarına saldırı teşkil edip manevi zarar doğurmasının mümkün olmadığını belirterek haksız davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; 21/12/2009 tarihli ... akşam haber bülteninde davacının iddia ettiği şekilde bir yayın yapılmadığı, davacının delil olarak dosyaya sunduğu yayının aynı kanalın aynı tarihli saat 15:00'te yayınlanan bir haberle ilgili olduğu, haberdeki görüntülerin net olarak izlenemediği, kime ait görüntüler olduğu anlaşılamadığı, ".... Operasyonu" adı altında bir takım görüntüler olduğu, bu görüntülerde herhangi bir kurumu hedef alır görüntüler olmadığı şeklindeki gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan yolsuzluk ile ilgili dava konusu yayına ilişkin görüntülerden dernek çalışanlarının giydiği yelekler ve şapkalar ile özellikle yardım paketlerinde davacı derneğin logosunun belirgin şekilde yayınlandığı anlaşılmaktadır. Şu halde, davacı derneğin kişilik haklarının ihlal edildiği kabul edilerek uygun bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, istemin tümden reddi doğru görülmemiş ve kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve davacı yararına takdir olunan 990,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine, temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/02/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz. 26/02/2013
Yargıtay — Esas No: 2014/18777, Karar No: 2015/1912, Tarih: 27.01.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/18777 E.  ,  2015/1912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; sanığın, aynı evde ikamet edip, ev arkadaşı olan müştekilerin konutuna girerek müştekilere ait kol çantaları, telefonlar, tablet ve laptopları çaldığının anlaşılması karşısında, sanığın, suça konu kol çantası ve eşyaların, farklı şahıslara ait olduğunu bilebilecek durumda olup olmadığının araştırılması ile sanık hakkında iki ayrı suç oluşup oluşmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 27.01.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15146, Karar No: 2010/8940, Tarih: 14.06.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/15146 E.  ,  2010/8940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 237 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve ertelemeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gıyabi kararın sanık ...'ın "... Mahallesi ... Sokak No: ... Mersin" olan ikametgah adresine, karara karşı başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri de gösterilmek suretiyle yerel mahkemesince meşruhatlı davetiye tebliğ olunup, kararın anılan sanık tarafından temyiz edilmesi halinde bu temyiz dilekçesi de eklendikten sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.6.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6614, Karar No: 2015/5659, Tarih: 11.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6614 E.  ,  2015/5659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2015

NUMARASI : 2015/701-2015/640

Vesayet hukukuna ilişkin davada Ereğli (Konya) Sulh Hukuk Mahkemesi ve Konya 1. Sulh Hukuk Mahkemeleri'nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yerleşim yeri değişikliğine ve bakımevine yerleştirmeye izin verilmesi istemine ilişkindir.

Ereğli (Konya) Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.06.2014 tarih 2014/70 Esas - 2014/229 karar sayılı ilâmı ile kısıtlı U.. T..'a kısıtlanarak annesi S.. Z..'nun velayeti altına bırakılmıştır. Vasi, iki ayrı dilekçesi ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine ve bakımevine yerleştirilmesine izin verilmesini talep etmiştir.

Ereğli (Konya) Sulh Hukuk Mahkemesince 09.03.2015 tarihli ek karar ile kısıtlının MERNİS adresinin “K.. Mah. Rağbet Sok. No:20 Selçuklu/Konya" olduğu gerekçesiyle kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Konya 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise kısıtlının yerleşim yerinin kaldığı kuruluşa yerleştirilmeden önceki yerleşim yeri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m. 412/1'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez." hükmü yer almaktadır.

Dosya kapsamından, kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için vesayet makamı olan Ereğli (Konya) Sulh Hukuk Mahkemesi'nce vasinin talebi üzerine verilmiş bir karar bulunduğuna göre uyuşmazlığın Konya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Konya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/104, Karar No: 2013/517, Tarih: 04.02.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/104 E.  ,  2013/517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastro sırasında Hisar Köyü çalışma alanında bulunan 2133 ve 2134 parsel sayılı 3960.42 ve 7517.36 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, işgalcisinin ... oğlu ... olduğu ve 2134 parsel üzerindeki evlerin ... kullanımında olduğu, 2135 parsel sayılı 2270.76 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, işgalcisinin ... olduğu şerhi verilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... oğlu ..., taşınmazların kendisinin kullanımında olduğunu ileri sürerek dava açmıştır. Yargılama sırasında Hazine davaya dahil edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 2133 ve 2135 parsel sayılı taşınmazların beyanlar haresindeki şerhlerin silinmesine, "1957 yılından beri ... oğlu ... kullanımında" şerhinin verilmesine, çekişmeli 2134 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi rapor ve krokisinde (B) harfi ile gösterilen bölümü için açılan davanın reddine, “taşınmazın üzerindeki evler kullanıcınındır” şerhinin silinerek "içerisinde bulunan 1985 yılında inşa edilen bir adet ev ve ahır ... oğlu ...'a aittir" şerhinin yazılmasına, çekişmeli taşınmazların Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve dahili davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 04.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/634, Karar No: 2013/246, Tarih: 13.02.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/2-634 E.  ,  2013/246 K.**

* YETKİSİZLİK KARARI

* DAVAYA YETKİLİ MAHKEMEDE DEVAM EDİLEBİLMESİ İÇİN, DAVACININ YETKİSİZLİK KARARININ KESİNLEŞTİĞİ TARİHTEN İTİBAREN 10 GÜNLÜK SÜRE İÇİNDE YETKİLİ (YA DA YETKİSİZLİK KARARI VEREN) MAHKEMEYE BAŞVURMASI GEREKTİĞİ

* HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 193

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "boşanma" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Adana 3. Aile Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 17.03.2010 gün ve 2008/721 E., 2010/257 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 03.10.2011 gün ve 2010/13561 E., 2011/14663 K. sayılı ilamı ile;

(…Davacı kadın 17.06.2004 tarihinde açmış olduğu ilk davadan feragat etmiştir. Bu davada dinlenen davacı tanıkları feragatten sonra boşanmayı gerektiren maddi bir hadiseden bahsetmemişlerdir

Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı  Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Davacı kadın vekili, davalının müvekkiline şiddet uyguladığını, sürekli alkol aldığını evin geçimiyle ilgilenmediğini ileri sürerek, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu(TMK)'nun 166/1. maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı koca vekili, davacının iddiaların doğru olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini, boşanma kararı verilmesi halinde ise müşterek çocuğun velayetinin müvekkiline verilmesini, müşterek çocuk için aylık 150 TL tedbir-iştirak nafakasına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı koca vekili, davacının iddiaların doğru olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini, boşanma kararı verilmesi halinde ise müşterek çocuğun velayetinin müvekkiline verilmesini, müşterek çocuk için aylık 150 TL tedbir-iştirak nafakasına hükmedilmesini talep etmiştir.

Dava önce, Kadirli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne açılmış; mahkemece yapılan yargılama sonunda dosyanın yetkisizlikle Adana Nöbetçi Aile Mahkemesi'ne gönderilmesine ilişkin karar davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 30.04.2008 günlü kararı ile onanmak suretiyle kesinleşmiş ve Adana 3. Aile Mahkemesi'nce yargılamaya devam olunarak sonuçta davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, müşterek çocuğun velayetinin davalı babaya verilmesine, davalı baba lehine nafaka ödenmesine karar verilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen karar, Özel Daire'ce yukarıda belirtilen nedenlerle bozulmuştur. Yerel mahkemece aynı gerekçeler genişletilerek ilk kararda direnilmiştir.

Direnme hükmü davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’ndaki görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesine geçilmeden önce somut uyuşmazlıkta 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 193. maddesine düzenlenen 10 günlük süre içinde yetkili mahkemeye başvuruda bulunulup bulunulmadığı hususu ön sorun olarak tartışılmıştır.

Bilindiği üzere HUMK.nun 193. maddesi;

"Davacı, iptaline karar verilen dilekçenin yerine yeni bir dilekçe düzenleyip vermek zorundadır.

Görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi üzerine davacının karşı tarafa görevli veya yetkili mahkemede tebligat yaptırması zorunludur.

(Değişik üçüncü fıkra: 26/9/2004 – 5236/13 md.) Her iki hâlde kararın kesinleşmesi tarihinden itibaren on gün içinde yeniden dilekçe verilmesi veya yeniden çağrı kâğıdı tebliğ ettirilmesi gerekir.

Aksi takdirde dava açılmamış sayılır. Kanunda belirtilen ayrık hükümler saklıdır.”

hükmünü amirdir.

Anılan madde uyarınca yetkisizlik kararı veren mahkeme; “dava dosyasının talep halinde yetkili mahkemeye gönderilmesine” karar vermekle yetinir. Dava dosyasını re'sen yetkili mahkemeye gönderemez. Dava dosyasının yetkili mahkemeye gönderilebilmesi ve davaya yetkili mahkemede devam edilebilmesi için, davacının yetkisizlik kararının kesinleştiği tarihten itibaren 10 günlük süre içinde yetkili (ya da yetkisizlik kararı veren) mahkemeye dilekçeyle başvurması veya çağrı kağıdı çıkartarak tebligat yaptırması gerekmektedir. Aksi halde dava açılmamış sayılır.

Yetkili mahkemeye başvurma için öngörülen 10 günlük süre hak düşürücü nitelikte olup, mahkemece kendiliğinden gözetilmesi gerekir.

Yetkili (veya yetkisiz) mahkemeye başvuru bir dilekçe ile olur. HUMK'nda bu dilekçe için bir şekil öngörülmemiştir. Bu dilekçe bir dava dilekçesi olmayıp, dilekçede, davanın yetkili mahkemede görülmesi için gerekli işlemlerin yapılması istenir.

Yetkili mahkemeye başvurma için öngörülen 10 günlük süre hak düşürücü nitelikte olup, mahkemece kendiliğinden gözetilmesi gerekir.

Yetkili (veya yetkisiz) mahkemeye başvuru bir dilekçe ile olur. HUMK'nda bu dilekçe için bir şekil öngörülmemiştir. Bu dilekçe bir dava dilekçesi olmayıp, dilekçede, davanın yetkili mahkemede görülmesi için gerekli işlemlerin yapılması istenir.

Sözü edilen 10 günlük başvuru süresi içinde yetkili (veya yetkisizlik) mahkemeye başvurarak, karşı tarafa yapılacak tebligat giderinin ve varsa dosya gönderme masrafının ödenmesi gerekli ve yeterlidir.

Dava dosyasını alan yetkili mahkeme, ilk olarak, 10 günlük süre içinde yetkili (veya yetkisiz) mahkemeye başvurulmuş olup olmadığını re'sen inceler. Mahkeme, 10 gün içinde başvurulmadığını tespit ederse, başkaca bir işlem yapmadan, re'sen davanın açılmamış sayılmasına karar verir.

Somut uyuşmazlık bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde:

Kadirli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce 03.12.2007 tarihinde verilen ve dosyanın Adana Nöbetçi Aile Mahkemesi'ne gönderilmesine ilişkin karar davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 30.04.2008 günlü kararı ile onanmak suretiyle kesinleşmiş ve taraf vekillerine 14.05.2008 ve 23.05.2008 tarihlerinde tebliğ edilmiştir.

Dosya içinde bulunan ve davacı vekili tarafından Kadirli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne hitaben verilen, dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi talebini içeren 04.06.2008 tarihli dilekçesi ise yetkisizlik kararının onanmasına ilişkin kararın en son tebliğ edildiği 23.05.2008 tarihinden itibaren anılan maddede öngörülen 10 günlük süre geçtikten sonra mahkemeye ibraz edilmiştir.

Açıklanan bu durum karşısında, HUMK'nun 193. maddesinde öngörülen 10 günlük “hakdüşürücü sürenin” dolduğu, bu süre dolduktan sonra harç yatırılarak dahi sürenin yeniden ihyası usule, kanuna ve istikrar kazanmış Yargıtay uygulamalarına göre mümkün değildir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.02.2002 gün ve 2002/8-72 E, 2002/60 K.; 10.03.1999 gün ve 1999/12-128 E., 1999/132 K.; 08.12.1984 gün ve 1981/15-616 E. 1984/75 K. ve 20.04.1983 gün ve 1980/15-1854 E., 1980/395 K.; 15.06.2011 gün ve 2011/4-368 E. 2011/410 K. sayılı kararları da aynı yöndedir.

Eldeki dosyada ise, ilk yetkisizlik kararının kesinleştiği tarihten itibaren HUMK.nun 193. maddesinde açıklanan prosedüre uygun şekilde 10 günlük süre içerisinde dilekçe verilerek veya çağrı kağıdı tebliğ ettirmek için bir başvuru yapılmadığı anlaşıldığından, mahkemece kendiliğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, esasa ilişkin hüküm kurulduğu açıktır.

Hal böyle olunca, HUMK'nun 193 maddesi hükmünün kamu düzenine ilişkin hükümlerden olmakla yargılamanın her aşamasında re’sen nazara alınması gerekmesi ve usuli kazanılmış hakkın istisnası olması nedeniyle; yerel mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar vermek gerekirken, esasa ilişkin hüküm kurulması hatalı olup; direnme kararı bu değişik nedenlerle bozulmalıdır.

Hal böyle olunca, HUMK'nun 193 maddesi hükmünün kamu düzenine ilişkin hükümlerden olmakla yargılamanın her aşamasında re’sen nazara alınması gerekmesi ve usuli kazanılmış hakkın istisnası olması nedeniyle; yerel mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar vermek gerekirken, esasa ilişkin hüküm kurulması hatalı olup; direnme kararı bu değişik nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, aynı  Kanun'un 440. maddesi uyarınca hükmün tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.02.2013 gününde  oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/399, Karar No: 2019/3127, Tarih: 06.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/399 E.  ,  2019/3127 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 21.03.2013 tarihli dava dilekçesinde özetle; ......mevkiinde özel orman statüsündeki (I), (II), (III), (IV) ve (V) no'lu (3478), (3479), (3480), (3481) ve (3482) parseller üzerinde bulunan 114 ada 21 parsel sayılı taşınmazın Devlet ormanı olduğunu belirterek, özel orman olarak sınırlandırma işleminin ve tapusunun iptali ile Devlet ormanı vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, müdahalenin önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 114 ada 21 parselin özel orman olarak sınırlandırma işleminin ve tapu kaydının iptali ile Devlet ormanı vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, elatmanın önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman savına dayalı, tapu kaydının iptali, özel orman sınırlamasının iptali ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1987 yılında kesinleşen orman kadastrosu, 1964 yılında kesinleşen genel arazi kadastrosu vardır.

Tüm dosya kapsamı ve Dairemizin iade kararı üzerine getirtilen Kocaeli Tapulama Hakimliğinin 1980/148 E. - 1983/568 K. sayılı dosyasından, taşınmazın kök parseli olduğu anlaşılan 381 sayılı parselin 1964 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında dava dışı .....adına tespit edildiği, Orman Yönetiminin komisyona itiraz ettiği, komisyonca itirazın kabulü ile taşınmazın tapulama dışı orman olarak bırakılmasına karar verildiği, tespit maliki .... itirazı üzerine tapulama mahkemesince yapılan yargılama sonucu mahkemenin 1980/148 E. - 1983/568 K. sayılı kararıyla taşınmazın tespit maliki .....mirasçıları adına tesciline karar verildiği ve bu kararın 20/01/1986 tarihinde kesinleştiği, 381 parselin 1987 yılında yapılan şuyulandırma ile 114 ada 1 parsel olarak 7183 m2 yüzölçümü ve arsa niteliğiyle ve daha sonra 1988 yılında yapılan ifraz ile oluşan dava konusu 114 ada 21 parselin ise 206 m2 yüzölçümüyle aynı kişiler adına tescil edildiği, davalının ise taşınmazı 1989 yılında satın alma yoluyla edindiği anlaşılmıştır.

Dava konusu parsel, Orman Yönetiminin de taraf olduğu...... sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucu hükmen kişiler adına tescil edilen 381 parselin yapılan şuyulandırma, ifrazı sonucu oluştuğu ve satış

....

işlemi sonucu davacıya geçtiğine göre,...... 1980/148 E. - 1983/568 K. sayılı kararının, iş bu davada taraf olan Orman Yönetimini bağlayıcı nitelikte olduğu gözetilerek davanın reddi gerektiği halde yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Dava konusu parsel, Orman Yönetiminin de taraf olduğu...... sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucu hükmen kişiler adına tescil edilen 381 parselin yapılan şuyulandırma, ifrazı sonucu oluştuğu ve satış

....

işlemi sonucu davacıya geçtiğine göre,...... 1980/148 E. - 1983/568 K. sayılı kararının, iş bu davada taraf olan Orman Yönetimini bağlayıcı nitelikte olduğu gözetilerek davanın reddi gerektiği halde yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 06/05/2019 günü oy birliğiile karar verildi.