muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4838, Karar No: 2023/3534, Tarih: 26.10.2023

2-Davalı ... Trz İnş Ve Türk Md Nak San Ltd Şti vekili temyiz dilekçesinde özetle, dava konusu kayıtların ilgili kurumlarca herhangi bir saptama, doğrulama ve tereddüte yer bırakmayacak şekilde geçmişe yönelik herhangi bir kayıtların bulunmadığı dikkate alınması gerekirken davacı tarafın tek başına yaptığı tespite itibar edilmesinin yasaya ve hakkaniyete aykırı olduğunu temyiz sebepleri olarak ileri sürmüştür.

3- Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle, dava konusu kayıtların ilgili kurumlarca herhangi bir saptama, doğrulama ve tereddüte yer bırakmayacak şekilde geçmişe yönelik herhangi bir kayıtların bulunmadığı dikkate alınması gerekirken davacı tarafın tek başına yaptığı tespite itibar edilmesinin yasaya ve hakkaniyete aykırı olduğunu temyiz sebepleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427 ncı ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun geçici 3/2. maddesinin atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanunun 428. maddesi ile 439/2. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden alınmasına,

Karara karşı karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

Dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine,

26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1144, Karar No: 2024/4844, Tarih: 29.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1144 E.  ,  2024/4844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/135 Esas, 2023/479 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Denizli 2. İş Mahkemesinin 06.02.2023 Tarihli ve 2023/13 Esas, 2023/26 Karar Sayılı Kararı

Davalı işyerinin ... olduğu, işyerinin Didim'de faaliyet gösterdiği, davacının davalı işverenin işçisi olup, işini Didim'de yaptığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Didim (Yenihisar) 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi sıfatıyla) 02.11.2023 Tarihli ve 2023/135 Esas, 2022/479 Karar Sayılı Kararı

İş davalarında kesin yetki söz konusu olmadığı, davacı vekilinin yetkideki seçimlik hakkını davacının yerleşim yeri adresi olan Denizli'de kullanarak davasını açtığı, davanın ilk açıldığı tarihte davacının yerleşim yerinin Merkezefendi/Denizli olup Denizli İş Mahkemelerinin yetkili olduğu, davalı tarafından yapılan her hangi bir yetki itirazının bulunmadığı, bu yönde verilmiş bir cevap dilekçesinin de olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu (7036 sayılı Kanun) uyarınca işçi işveren ilişkisinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 7036 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.”

C. Değerlendirme

1. Davanın açıldığı ve ilk derece mahkemesi tarafından karar verilen tarihte yürürlükte bulunan 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde İş Mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkemenin, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesi olduğu belirtilmiştir. Benzer düzenleme, mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun (5521 sayılı Kanun) 5 inci maddesinde ve 5521 sayılı Kanun’da sarahat bulmayan hallerde 6100 sayılı Kanun'a gönderme yapan 15 inci maddesinde de mevcuttur.

2. İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

2. İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

3. Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

4. 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde belirtilen yetki kuralı kamu düzenine ilişkin olup öngörülen yetkili mahkemelerden birini tercih hakkı işçiye aittir. Davacı işçinin kanuni yetkili mahkeme dışında başka bir yer mahkemesinde dava açması tercih hakkını ortadan kaldırmayacağı gibi bu seçim hakkının işverene geçmesi sonucunu da doğurmaz. Başka bir anlatımla seçimlik hak işçide olup, davacı işçinin beyanı doğrultusunda dosyanın yetkili İş Mahkemesine gönderilmesi gerekir.

5. Davacı tarafından davanın açıldığı yer mahkemesi yetkisiz ise de, dosya kapsamından 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince Didim (Yenihisar) 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin işin yapıldığı yer ve davalının dava açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olarak yetkili olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Didim (Yenihisar) 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Didim (Yenihisar) 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi Sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1612, Karar No: 2014/27002, Tarih: 16.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/1612 E.  ,  2014/27002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Nevşehir 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 05.11.2013

No : 2012/21-2013/660

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, taraflar avukatlarının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, 31.03.2009 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir, fiili ödeme ve evlenme yardımından oluşan kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği açıklanmıştır. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; davalı işveren Nevşehir Belediye Başkanlığı yönünden; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Buna göre, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin

sermaye değerleri (gelirden çıkan hak sahipleri yönünden ilk peşin sermaye değerli gelirden düşük olan filli ödeme tutarı) ile yargılamada yöntemince hesaplanacak maddi zarar karşılaştırması yapılıp, düşük (az) olan tutar, sorumluların kusur oranı toplamına uygulanarak, hüküm kurulması gerekmektedir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca davalı işveren Nevşehir Belediye Başkanlığının sorumlu olduğu tutar belirlenirken, gerçek zarar tavan hesabı yapılmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması,

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca davalı işveren Nevşehir Belediye Başkanlığının sorumlu olduğu tutar belirlenirken, gerçek zarar tavan hesabı yapılmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması,

Teselsüle dayanılarak açılan eldeki davada, davalı M.. T..’ün sorumlu tutulduğu kurum zararının, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin diğer davalı Nevşehir Belediye Başkanlığı ile birlikte müteselsilen tahsiline karar verilmemesi,

Kurum zararının hak sahibine bağlanan gelir ve fiili ödemeler yönünden tahsis onay, evlenme yardımı yönünden ayrı ayrı ödeme tarihlerinden itibaren yasal faiz işletilmesi gereğinin gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 16.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2521, Karar No: 2018/6454, Tarih: 17.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/2521 E.  ,  2018/6454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık, kamu malına zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından eylemine uyan TCK'nın 142/1-a, 116/2, 119/1-c, 152/1-a ve 31/2 maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının, karar tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun duruşmada hazır bulunması ve sorgusunun yapılmış olması gerekliliği, "yargılamanın yüze karşı olması, savunma hakkının kısıtlanmaması ve cezanın bireyselleştirilmesi" ilkelerinin bir sonucu olup, CMK'nın 193/2 ve 195/1. maddelerinde belirtilen ayrık hükümler dışında, delillerin takdir ve tayininin gerektiği durumlarda suça sürüklenen çocuğun sorgusu yapılmadan hüküm kurulmasının olanaklı bulunmaması karşısında; CMK'nın 193. maddesi hükmüne aykırı olarak aynı Kanun'un 147 ve 191. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuğun sorgusu yapılmadan mahkûmiyet kararı verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 17/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3313, Karar No: 2018/312, Tarih: 22.01.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/3313 E.  ,  2018/312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/04/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin ... ili ... ilçesi ... mahallesi ... mevkii 370, 383, 1260, 1262 parsel sayılı tarım arazilerinin hisseli maliki ve kullanıcısı olduğunu, tarım arazilerin bitişiğindeki sulama kanalı boyunca yapılan kanalizasyon şebekesi sonrasında kanal baca kapaklarının da olmaması sebebiyle yağışlarda taşma yaptığını, taşmadan dolayı pis atık suların ve kanalizasyon atıklarının davacının tarlasına dolduğunu, toprağın özelliğini değiştirdiğini, verimliliğini azalttığını, 383 numaralı parseli son iki yıldır işleyemediğini belirterek maddi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde 383 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak, müvekkilinin son iki yıldır bu taşınmazı işleyemediğini, bu nedenle gelir kaybına uğradığını belirtmiş olup, mahkemece bu husus dikkate alınmadan ve tüm taşınmazlar için dava tarihinden sonraki dönem birim değerleri esas alınarak hesap yapılan bilirkişi raporuna itibar olunarak hüküm tesis edilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına ve taraflardan peşin alınan harcın istekleri halinde geri verilmesine 22/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1666, Karar No: 2021/9771, Tarih: 18.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/1666 E.  ,  2021/9771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

1-Sanığın beş yıllık denetim süresi içerisinde işlediği ve hükmün açıklanmasına neden olan, TCK'nın 86/2 ve 106/1-1. madde ve fıkraları uyarınca yaralama ve tehdit suçlarından açılan davada yapılan yargılama sonucunda, sanığın yaralama eylemine ilişkin mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de, tehdit eylemine ilişkin beraat kararı verilmesi ve hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1-b-3. maddesi uyarınca tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında, yaralama suçunun uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, anılan Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, ayrıca uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilerek, sonucuna göre incelemeye esas hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi gerekliliği,

2-Kabule göre de, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçu açısından;

... Kriminal Polis Laboratuarının 15.12.2011 tarihli uzmanlık raporunda, suça konu tabancanın mekanik aksamının sağlam ve işler durumda, namlusu içerisinde bulunması gereken ve gaz dağılımını temin eden gaz ayırıcı ve katı bir cisim atmasını engelleyen tahdit parçasının bulunmadığı, mevcut hali ile silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı, her ne kadar bilinen ateşli silah fişeklerini patlatmasa da 9 mm çapındaki ses ve gaz fişeklerinin uç kısmındaki plastik parçalar çıkartılarak yerlerine yerleştirilen mermi çekirdeği özelliğindeki kurşun küre ve saçma taneleri yerleştirilmek sureti ile sonradan ateşli silah fişeği niteliği kazandırılmış fişekleri patlattığı ancak teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emare görülmediğinin tespit edildiği anlaşılmakla birlikte sanığın tüm aşamalarda tabancanın kuru sıkı olduğunu savunması, sanık üzerinde özel yapım fişek ele geçirilememiş olması karşısında, sanığın, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde sanığın beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11961, Karar No: 2013/20513, Tarih: 27.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/11961 E.  ,  2013/20513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılan ...’in yaşadığı yere 22/05/2009 ve 25/05/2009 tarihlerinde iki kez girip hırsızlık yaptığının katılanın beyanından anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK’nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması, yine sanığın müşteki veli’nin evine ikinci kez girdiğinde eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlediğinin sabit olması karşısında sanık hakkında TCK’nın 143. maddesi gereği artırım yapılmayarak sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık ...’nin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 27/06/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4173, Karar No: 2018/7076, Tarih: 24.10.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/4173 E.  ,  2018/7076 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.06.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali taşınmazın mera olarak sınırlandırılması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 19.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, 568 parsel numaralı 1.766.875,00 metrekare mera vasıflı taşınmazın davalılar adına tescil edildiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasını istemiştir.

Bir kısım davalılar,taşınmazın murislerinden kaldığını, kadim tarla olduğunu, kadastro tesbiti sırasında kullanılmadığı için vasfının mera olarak yazıldığını davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın mera vasfında olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, mera iddiasına dayalı tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

Mera, bir veya birden fazla köy veya kasaba halkına bağımsız veya birlikte tahsis edilmiş ya da kadimden beri hayvan otlatmak amacıyla kullanılan, hak sahiplerinin üzerinde intifa hakkı olan arazi parçasıdır. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan mera, yaylak ve kışlaklar özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz (4342 sayılı Mera Kanunu m.3,4).

31.05.1965 tarihli ve 4/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile “...tek başına bir köye ait bulunan mera, yaylak ve kışlakların tümünün veya bir parçasının bir başka köy sınırı içine alınmış olması halinde, sınır değişikliğinin ikinci köye bir yararlanma hakkı sağlamayacağı ve ilk köyün eskiden olduğu gibi bu yerlerden tek başına yararlanacağı” öngörülmüş olup, bu karar 4342 sayılı Mera Kanununun 29. maddesi ile de yasa hükmü haline gelmiştir. Böylece bir köy ya da belediye sınırları içinde kalan mera, yaylak ve kışlaklar üzerinde bir başka köy veya belediyenin de intifa hakkı olabileceği kabul edilmiş, idari sınırların aidiyetin belirlenmesinde önemi olmadığı vurgulanmıştır. İdari sınırlar sadece yetkili mahkemenin saptanmasında önem arz eder.

Meraya elatmanın önlenmesi davası, kadim yararlanma hakkı olan köy veya belediye tüzel kişiliği ya da taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle Hazine tarafından açılabilir. Aynı şekilde, bir yerin mera olduğu iddiasıyla köy veya belediye tüzel kişiliğinin ya da Hazinenin tapu iptali ve sınırlandırma istemiyle dava açmasına olanak vardır.