muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1543, Karar No: 2013/257, Tarih: 21.05.2013

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 13. Ceza Dairesince 26.11.2012 gün ve 18263-25183 sayı ile, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

Eylemlerin sübutuna ilişkin bir uyuşmazlık bulunmayan somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Özel Daire arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; aynı mağdura karşı zincirleme suç kapsamında iki ayrı eylem gerçekleştiren sanık hakkında, her iki eylemden ayrı ayrı hüküm kuran yerel mahkeme kararının, 5237 sayılı TCK’nun 43. maddesiyle uygulama yapılması gerektiğinden bahisle, Özel Daire tarafından bozulmasının isabetli olup olmadığı, ayrıca zincirleme suç kapsamında olup, biri tamamlanmış diğeri teşebbüs aşamasında kalan iki suçtan hüküm kurulurken cezanın ne şekilde belirleneceği noktalarında toplanmaktadır.

İncelenen dosya içeriğinden;

Katılanın suç tarihinde saat 17.00 sıralarında işyerinin kapısını açık bırakarak komşusuna gittiği, sanığın işyerine girerek içerisinde araba anahtarı, 250 TL para ve bazı bilgisayar parçalarının olduğu katılana ait çantayı aldığı, katılanın çantasını alan kişi veya kişilerin daha sonra arabasını da almak için gelebileceklerini düşünerek arabasını yedek anahtarla çalıştırıp komşularının araçlarının arasına çıkarılamayacak şekilde park ederek beklemeye başladığı, saat 24.00 sıralarında park halinde bulunan aracının lambalarının yandığını görünce dışarıya baktığında, aracının yanında üç kişiyi gördüğü, gelen şahısların arabayı bulunduğu yerden çıkaramayacaklarının anlayınca olay yerinden uzaklaştıkları, şahıslar gittikten sonra aracının yanına giden katılanın aracın kapılarının ve bagaj kapağının gelen şahıslar tarafından açılmış olduğunu gördüğü, daha sonra başka bir suç nedeniyle yakalanan şüphelinin üzerinde katılana ait aracın anahtarının da ele geçirildiği anlaşılmaktadır.

Ceza hukukunda kanundaki suç tanımına uygun olarak gerçekleşen her netice ilke olarak ayrı bir suç oluşturur ve fail kaç netice meydana getirmiş ise o kadar suç işlemiş sayılarak her birinden dolayı ayrı ve bağımsız cezalandırılır. Ancak bazı hallerde birden fazla netice meydana gelmiş olsa bile, faile meydana gelen netice kadar ceza verilmeyerek tek bir ceza verilmesi ile yetinilir. Birden fazla neticenin meydana gelmesine karşın faile tek ceza verilmesini gerektiren hallerden biri de zincirleme suçtur. Zincirleme suçta faile tek ceza verilirken, kanunun öngördüğü miktarda bir artırım da yapılması sözkonusudur.

Zincirleme suç, 5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesinde; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır” biçiminde düzenlenmiştir. Buna göre zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

Zincirleme suç, 5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesinde; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır” biçiminde düzenlenmiştir. Buna göre zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

b- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

c- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zincirleme suç hükümlerinin uygulandığı hallerde aslında işlenmiş birden fazla suç olmasına karşın, fail bu suçların her birinden ayrı ayrı cezalandırılmamakta, buna karşın bir suçtan verilen ceza belirli bir miktarda arttırılmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü açısından “aynı suç” kavramı da irdelenmelidir.

Aynı suç; 5237 sayılı TCK’nun 43. maddesinde “bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır” denmek suretiyle açıklığa kavuşturulmuştur. Öğretide de “aynı suçtan anlaşılması gerekenin, aynı suç tipi olduğu”, kanunda düzenlenen suçların ismi aynı ise aynı suçtan söz edileceği, suçun ismi farklı ise artık aynı suçtan bahsedilemeyeceği kabul edilmektedir. Buna göre suçların ismi aynı ise aynı suçtan söz etmek mümkün iken, suçun ismi değiştiğinde artık aynı suçtan bahsetmek mümkün değildir. Örneğin hırsızlık ile nitelikli hırsızlık eylemleri aynı suç sayılır iken, hırsızlık ile güveni kötüye kullanma, hırsızlık ile dolandırıcılık, hırsızlık ile suç eşyasını satın alma aynı suç kavramı içerisinde değerlendirilemeyecektir. Aynı suç kavramına, suçun teşebbüs aşamasında kalmış hali de dahildir. Zincirleme suç oluşturan eylemlerden bir kısmı tamamlanmış, bir kısmı da teşebbüs aşamasında kalmış olsa bile, işlenen suçların isimleri değişmediği sürece, aynı suç sayılacaktır.

Zincirleme suç hükümlerinin uygulanması durumunda cezanın nasıl belirlenmesi gerektiğine gelince;

Bir suçun zincirleme biçimde işlendiğinin kabulü halinde, faile her bir suç için ayrı ayrı ceza verilmeyecek, tek bir ceza verilip bu ceza üzerinden TCK'nun 43/1. maddesi gereğince arttırım yapılacaktır.

Failin işlediği suçlar aynı nitelikte ise, örneğin her biri suçun basit veya nitelikli hali ise burada ceza bu basit veye nitelikli hal üzerinden belirlenecektir. Failin işlediği suçlardan bir kısmı suçun basit bir kısmı da nitelikli hali ise, nitelikli hal daha fazla ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hal ise ceza bunun üzerinden belirlenmeli, ancak nitelikli hal suçun basit şekline göre daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hal ise ceza suçun basit şekli üzerinden belirlenmelidir.

Uyuşmazlık zincirleme suç hükümlerinin uygulanması sırasında cezanın nasıl belirleneceği noktasında toplanmaktadır. Gerek öğreti, gerekse istikrar kazanmış yargı kararlarında zincirleme suç nedeniyle ceza belirlenirken suçun en ağır cezayı gerektiren hali üzerinden uygulama yapılması gerektiği konusunda birlik bulunmaktadır.

Somut olayda, yerel mahkemece ilk suçtan hüküm kurulurken temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine karşılık, ikinci suçtan alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmesi, ilk suçun vasfının tespitinde hataya düşülmesi ve ilk suçun tamamlanmış, ikinci suçun ise teşebbüs aşamasında kalmış olması nedeniyle, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması açısından esas alınacak suçun daha fazla cezayı gerektiren halinin, her bir suç ile ilgili ayrı ayrı uygulama yapılıp ve sonuçlarının karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi gerekmektedir.

Bununla birlikte zincirleme suç hükümleri uygulanarak verilecek ceza, teselsülü oluşturan her bir suçun müstakil olarak belirlenen cezalarından az, toplamlarından ise fazla olmamalıdır.

Ayrıca, sanığın katılanın işyerine girerek çantasını alması şeklindeki ilk eyleminin TCK'nun 142/1-b maddesinde düzenlenen bina veya eklentileri içerisinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK'nun 141/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması ve sanığın katılanın arabasını almaya teşebbüs etmesi şeklindeki ikinci eylemle ilgili olarak da uygulama maddesinin 142/2-d yerine, 142/2-b olarak yanlış yazılması nedeniyle de hükmün bozulması gerekmektedir. Öte yandan, Ceza Genel Kurulunun 19.03.2013 gün ve 29-94 sayılı kararı başta olmak üzere bir çok kararında açıklandığı üzere lehe temyiz davası üzerine suç vasfının belirlenmesinde hataya düşüldüğünün tespiti halinde, hükmün eleştiri yapılmak suretiyle onanmasıda mümkün değildir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün, ilk eylemin suç vasfının hatalı belirlenmesi, ikinci suçun uygulama maddesinin yanlış gösterilmesi ve sanık hakkında TCK'nun 43. maddesi gereğince uygulama yapılması gerekirken iki ayrı suçtan hüküm kurulması isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmelidir.

İtirazın değişik gerekçeyle kabulü yönünde oy kullanan Genel Kurul Üyesi A.Kınacı: "1- Sanığın gündüz işyerinden yaptığı hırsızlık fiili; suç konusu maddelerin 142. maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde belirtildiği şekilde 'muhafaza altına alınmamış olması' nedeniyle, Mahkemenin kabul ettiği gibi TCK'nın 141. maddesinin 1. fıkrasındaki suçu oluşturur. Özel Daire kararında ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazında belirtildiği şekilde TCK'nın 142. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendindeki suçu oluşturmaz.

2- Zincirleme suç durumunda, zincirleme suçu oluşturanlardan en ağır sonuç doğuran suç esas alınır ve sonra TCK'nın 61. maddesindeki sıra gözetilerek 43. madde gereğince ceza artırılır.

2- Zincirleme suç durumunda, zincirleme suçu oluşturanlardan en ağır sonuç doğuran suç esas alınır ve sonra TCK'nın 61. maddesindeki sıra gözetilerek 43. madde gereğince ceza artırılır.

Ancak, zincirleme suç nedeniyle verilecek ceza, zincirleme suçlardan ayrı ayrı hüküm kurulduğunda verilecek toplam cezadan fazla olamaz.

3- Zincirleme suç söz konusu olduğu halde, zincirleme suçu oluşturan suçlardan ayrı ayrı hüküm kurulmuş ise, temyizin sanık lehine olup olmamasına bakılmaksızın hükmün bozulması gerikir.

4- Sonuç olarak, itirazın bu farklı gerekçeyle kabulü gerektiği düşüncesindeyim" şeklindeki düşüncesiyle, ilk eylemin 5237 sayılı TCK'nun 141/1. maddesine uyan suçu oluşturduğu yönünde farklı görüş bildirmiştir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1-Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2-Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 27.02.2012 gün ve 8691-4322 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3-Ankara 2. Çocuk Mahkemesinin 29.07.2008 gün ve 1995-563 sayılı kararının, ilk eylemin suç vasfının hatalı belirlenmesi, ikinci suçun uygulama maddesinin yanlış gösterilmesi ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi gereğince uygulama yapılması gerekirken iki ayrı suçtan hüküm kurulması isabetsizliklerinden BOZULMASINA,

4-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2013 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23152, Karar No: 2017/2543, Tarih: 09.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/23152 E.  ,  2017/2543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, tazminatların miktarı ile yoksulluk nafakasının reddi yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminatlar ile ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Toplanan delillerden, mahkemece yaptırılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasına göre, kadının özel bir hastanede kayıt elemanı olarak çalıştığı belirlenmiş iken, dosyaya sunulan işten ayrılma bildirgesine göre 31.10.2014 tarihinde işten ayrıldığı anlaşılmakladır. O halde, mahkemece araştırma yapılarak kadının çalışıp çalışmadığı, işten ayrılmış ise kendi isteği ile ayrılıp ayrılmadığı, çalışıyor ise gelirinin sürekli, düzenli ve boşanma halinde kendisini yoksulluktan kurtaracak nitelikte olup olmadığı hususları araştırılarak sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken, bu hususta eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

.../...

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden Ufuk'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 136.00 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.03.2017 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/15170, Karar No: 2019/8578, Tarih: 21.05.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/15170 E.  ,  2019/8578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen hükümlerin incelenmesinde;

Erzurum E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunduğu anlaşılan sanığın duruşmalardan vareste tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve vareste tutulma konusunda bir beyanının olmaması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılamaya devam edilip mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/05/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3180, Karar No: 2010/6152, Tarih: 08.04.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/3180 E.  ,  2010/6152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 6.065,00 TL.alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, amcası olan davalı adına 2.1.2009 tarihinde TMO'ne 1.229 kg.fındık teslim ettiğini, ayrıca 400,00 TL.lik bal verdiğini ileri sürerek, fındık ve bal parasını ödemeyen davalıdan 6.065,00 TL.nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yersiz olan davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı iddiasını yazılı delillerle kanıtlamalıdır. Davacı yazılı belge ve delillerle iddiasını kanıtlayamamıştır. Ancak davacı, dava dilekçesinde "her türlü delil" demek suretiyle yemin deliline de dayandığından davacıya, davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak, hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 8.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20594, Karar No: 2015/8019, Tarih: 17.06.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/20594 E.  ,  2015/8019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescile ilişkin davalarda davanın kural olarak kayıt malikine, kayıt maliki ölmüş ise mirasçılarına yöneltileceği belirtilerek, davalı kayıt malikinin adres ve kimlik bilgilerinin gerek tekrar ... Müdürlüğünden, gerek zabıta araştırması ile gerekse gösterildiği takdirde tespit bilirkişilerinin ve diğer tespit maliki ... oğlu ...’ın tanık sıfatıyla dinlenilmesi suretiyle belirlenmesi, tapu kayıtlarındaki kimlik bilgilerinde hata bulunduğunun anlaşılması halinde ilgilisine tapu kaydındaki bilgilerin düzeltilmesi için süre ve imkan verilmesi ve taraf teşkili sağlanarak yargılamaya devam edilmesi, belirtildiği şekilde yapılacak araştırmaya rağmen davacı tarafından ileri sürüldüğü gibi, kadastro tespitinin varolmayan şahıs adına yapıldığının veya davalı kayıt malikinin mirasçı bırakmadan öldüğünün saptanması halinde ise, ...nin davada taraf sıfatıyla yer almasının temini ile iddia ve savunma çerçevesinde inceleme yapılarak karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Yargılama sırasında tapu kayıt maliki ...'ı temsilen ... kayyım olarak atanmış ve davaya dahil edilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 175 ada 12 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi rapor ve krokisinde kırmızı renkle belirtilen 5.775.09 m2'lik kısmın aynı ada ve parsel numarası verilerek davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ...'ın kayyımı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Davacı, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 175 ada 12 parselin davalı ... üzerindeki tapu kaydının iptali ile adına tescili istemiyle dava açmıştır. Taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla vasfıyla eşit hisseyle ... evlatları ... ve ... adlarına 26.4.2007 tarihinde tespitle, itirazsız 6.7.2007 tarihinde kesinleşerek 1/2’şer payla ... ve ... adlarına tapuya tescil edilmiş; bilahare dava dışı ... üzerindeki pay tapuda 22.7.2008 tarihinde satış yoluyla davacı ...’a devredilmiştir. Davacı uyuşmazlık konusu taşınmazı 6.7.2006 tarihli senetle ...’dan satın ve zilyetliği devraldığını, ancak kadastro çalışmalarında her nasılsa davalı ... ile dava dışı ... adına tespit edildiğini, ... üzerindeki payı devraldığını, ancak adresi ve kim olduğu meçhul ...’a ulaşılamadığını açıklayarak, tespit öncesi harici satış ve eklemeli zilyetlik nedenine dayalı istekte bulunmuş, mahkemece davanın usulden reddine ilişkin hüküm davalı kayıt malikinin adres ve kimlik bilgilerinin yeterince araştırılması ve yapılacak araştırmaya rağmen kadastro tespitinin varolmayan şahıs adına yapıldığının veya davalı kayıt malikinin mirasçı bırakmadan öldüğünün saptanması halinde, ...nin davada taraf sıfatıyla yer almasının temini ile iddia ve savunma çerçevesinde inceleme yapılmasına değinilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyulmuştur. Kural olarak bozma kararına uyulmakla usuli müktesep hak oluşur. Bu durumda bozma ilamında belirtilen biçimde işlem yapılması zorunludur. Ne var ki; mahkemece bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiş, bozma ilamına uyulduğu halde 1/2 payla hissedar olan tapu kayıt maliki ...'ın kim olduğu hakkında yeterince araştırma yapılmamıştır. Taşınmazın kadastro tutanağındaki bilgilere göre, davalı kayıt maliki ..., ... oğlu 1939 doğumlu ve ... nüfusuna kayıtlıdır. Temyiz incelemesi sırasında davalı tapu kayıt malikinin babası ...'ın UYAP'tan çıkartılan nüfus kaydına göre, ...'ın 1948 yılında öldüğü, geriye mirasçı olarak bekar olarak ölen ... ile ... ve ...'nın kaldığı, ...'nın 1955 yılında öldüğü, dolayısıyla ... olarak ismi geçen kişinin ... oğlu ... olup olmadığı araştırılmamış, yerel bilirkişi ve tanıklardan nüfus kaydı gösterilerek sorulmamıştır. Öncelikli olarak mahkemece, ...'ın detaylı kimlik bilgileri getirtilerek, tapu kayıt maliki ...'in ... olup olmadığı araştırılmalı, duruşmada dinlenen tanık ..., ...'i tanıdığını beyan ettiğine göre, yeniden dinlenerek ...'ın açık kimlik bilgileri sorularak saptanmalıdır. Öte yandan, davacı kadastro tespitinden önce davalı taşınmazı dava dışı ...'dan haricen satın aldığı iddiasına ve ...'nin zilyetlik süresine dayandığı halde, ...'nin taşınmazda ekonomik amaca uygun zilyetliğinin bulunup bulunmadığı, varsa zilyetlik süresi yeterince araştırılmamıştır

...'in ... olup olmadığı araştırılmalı, duruşmada dinlenen tanık ..., ...'i tanıdığını beyan ettiğine göre, yeniden dinlenerek ...'ın açık kimlik bilgileri sorularak saptanmalıdır. Öte yandan, davacı kadastro tespitinden önce davalı taşınmazı dava dışı ...'dan haricen satın aldığı iddiasına ve ...'nin zilyetlik süresine dayandığı halde, ...'nin taşınmazda ekonomik amaca uygun zilyetliğinin bulunup bulunmadığı, varsa zilyetlik süresi yeterince araştırılmamıştır. O halde mahkemece, belirtilen bu hususlara göre yapılacak araştırmaya rağmen kadastro tespitinin varolmayan şahıs adına yapıldığının veya davalı kayıt malikinin mirasçı bırakmadan öldüğünün saptanması halinde, ... davada taraf sıfatıyla yer aldığından taşınmaz başında yerel bilirkişiler ve tanıklar marifetiyle yapılacak keşifte ...'nin taşınmazda ekonomik amaca uygun zilyetliğinin bulunup bulunmadığı ve varsa zilyetlik süresi maddi olaylara dayalı olarak sorulup açıklattırılmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Açıklanan nedenlerle, davalı ...'ın kayyımı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.