muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12049, Karar No: 2015/569, Tarih: 19.01.2015

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, 3. fıkraya aykırılık oluşturacak şekilde, TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; 1 ve 2 numaralı hükümlerin 53. maddenin uygulanmasına ilişkin 4, 5, 6, 7, 8 ve 9. paragraflarının hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerlerine, “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerindeki hakları kullanmaktan aynı Kanun'un 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hakları kullanmak yönünden ise, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı Kanun'un 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler bakımından TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1718, Karar No: 2013/13539, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/1718 E.  ,  2013/13539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.01.2011 gün ve 2008/434 Esas, 2011/12 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nın 102/2, 102/3-d maddelerinden sonra 35/2. maddesinin uygulanması, bundan sonra aynı Kanunun 102/5. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15463, Karar No: 2013/3722, Tarih: 18.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/15463 E.  ,  2013/3722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/06/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava tapu iptal ve .... Köyü Tüzel Kişiliği adına tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, binanın temelinin atılmış olmasına dayanılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı Hazine, 442 sayılı Köy Kanununa ek hükümler getiren 3367 sayılı Yasa uyarınca 1445 parsel sayılı taşınmazın hak sahibi olarak davalı adına tescil edildiğini, ancak idari tahkikat sonucunda davalının yasal tahsis koşullarını taşımadığının anlaşıldığını, 3367 sayılı Yasa hükümlerine aykırı şekilde yapılan tahsis işlemiyle oluşan tapu kaydının yolsuz tescil niteliğinde bulunduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 1445 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına kayıtlı iken 442 Sayılı Köy Kanununa bir takım ilaveler getiren 3367 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca 01.10.2003 tarihinde ....Köyü Tüzel Kişiliği adına tahsis suretiyle tescil edildikten sonra aynı gün davalıya temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12. maddesinde arsa satın alabilmek için; ”İsteklinin reşit olması, kendisine, eşine ve reşit olmayan çocuklarına ait evi veya arsası bulunmaması, var ise evinin harap, arsanın kullanışsız olması, isteklinin ikamet etmekte olduğu köy nüfusuna kayıtlı olması ve o köyde asgari 5 yıl oturmuş olması, nüfus kaydı evvelce başka yerlerde olup, bu kanunun yürürlüğe girmesinden sonra bu köy nüfusuna aktarmış olanların, hak sahibi olabilmeleri için nüfus kaydı aktarma işlemi tarihinden itibaren 5 yıl süreyle fiilen o köyde ikamet etmiş olmaları şarttır.” düzenlemesine yer verilmek suretiyle ihtiyaç sahipliği koşulları belirtilmiştir.

Somut olayda ise, davalının bahsi geçen koşulların hiç birini taşımadığı ileri sürülerek dava açılmış, ne var ki, mahkemece belirtilen koşulların bulunup bulunmadığı araştırılmadan hüküm kurulmuştur.

Hal böyle olunca, iddia ve savunma doğrultusunda tarafların tüm delillerinin eksiksiz toplanması, davalı lehine hak sahipliği koşullarının oluşup oluşmadığının yukarıda sözü edilen yasal düzenlemeler gözetilerek incelenmesi ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, noksan inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının temyizi itirazının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/66140, Karar No: 2012/32354, Tarih: 20.03.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/66140 E.  ,  2012/32354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklara yüklenen "Dolandırıcılık" suçunun kanunda öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu ve sanıkların lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 21.10.2003'ten inceleme tarihine kadar geçtiği anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı Kanun'un 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 20.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6784, Karar No: 2013/8112, Tarih: 28.05.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/6784 E.  ,  2013/8112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 04.06.2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, davalının yaptığı sulama kanalında bir kısım kanal bağlantılarının yapılmaması nedeniyle taşan suların ürünlerine zarar verdiğini beyan ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 20.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davacılar vekili, 05.12.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini 100.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, 94.077,59 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece, davanın kabulü ile 94.077,59 TL'nin dava dilekçesi ile talep edilen 20.000,00 TL'lik bölümüne dava tarihinden itibaren, kalan bölümüne ise ıslah tarihinden itibaren yasal faiziyle hükmedilmesi gerekirken tazminat miktarının tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm sonucunun ikinci bendindeki "94.077,59 TL'nin " ibaresinden sonra gelmek üzere "74.077,59 TL'sine ıslah tarihi olan 05.12.2012 tarihinden, 20.000,00 TL'sine ise" ibaresinin eklenmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 28.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1820, Karar No: 2014/3563, Tarih: 12.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/1820 E.  ,  2014/3563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ...'ın yokluğunda kurulan hükme ilişkin tebligat evrakı 7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 21.maddesine göre 02.03.2011 tarihinde mahalle muhtarına teslim edilmiş ise de, UYAP kayıtlarında elektronik ortamda yapılan incelemede tebligatın yapıldığı tarihte suça sürüklenen çocuğun Bakırköy Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu olarak bulunduğunun anlaşılması karşısında, çocuğa yapılan tebligat işlemi geçersiz olduğundan, hükmün süresi içinde temyiz edildiği kabul edilerek ve temyiz isteminin reddine ilişkin 2011/144 değişik iş nolu ve 04.07.2011 tarihli karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 12.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/360, Karar No: 2018/825, Tarih: 27.02.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/360 E.  ,  2018/825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, yağma

HÜKÜM : Yağma suçundan beraat,

Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, TCK'nun 81/1, 35, 62, 53/1-2-3, 58/6 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın, katılan ...'e yönelik eyleminin sübutu kabul, teşebbüs ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, eksik incelemeye, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak,

1) 25/06/2014 tarihli tutanakla, polis memurları ... ve ...'ın olayın hemen ardından katılan ...'le yapılan mülakatta sanığın kendisini kolundaki bilezikleri almak için yaraladığını söylediğini belirlemeleri ve katılan ...'in olaydan sonra kollukta alınan ilk beyanında, sanığın sol kolunda bulunan bilezikleri almaya çalıştığı yönündeki açık beyanına karşın; delillerin değerlendirilmesinde ve suç niteliğinde yanılgıya düşülerek ve katılanın yargılama aşamasında sanığı kurtarmaya yönelik olduğu anlaşılan değişen beyanlarına itibar edilerek, sanık hakkında TCK.nun 82/l-h, 35. maddeleri yerine yazılı şekilde 81, 35. maddeleri uyarınca hüküm kurularak eksik ceza tayini,

2) Katılanın kolundaki bilezikleri almak için hareket ettiği belirlenen sanığın yağmaya teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

3) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirdiğinden, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yerinde görülmekle hükmün, 1412 sayılı CMUK'nun Kanunun 321. maddesi uyarınca, nitelikli öldürmeye teşebbüs suçu yönünden CMUK.nun 326/son maddesi gözetilerek tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 27/02/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/714, Karar No: 2006/1340, Tarih: 23.02.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/714 E.  ,  2006/1340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı üzerine İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulan veri cetvellerinin incelenmesinden tütün ürününün değerlendirmeye esas 2004 yılının verilerinin çıkartıldığı belirtilmiş ise de; bu verilerin (dekar başına ortalama verimi 120 kg ve 127 YTL. üretim gideri ile 1 kg. başına 5 YTL. ortalama satış fiyatının) 2003 yılı verilerinin aynı olduğu görülmüştür. Bir ürünün değişik yıllarda verimi yanında üretim giderleri ile satış fiyatlarının değişiklik göstereceği de dikkate alınarak mahkemece İlçe Tarım Müdürlüğüne yeniden müzekkere yazılıp tütünün 2004 yılına ilişkin verilerin getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16555, Karar No: 2014/14816, Tarih: 02.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/16555 E.  ,  2014/14816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 02/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7876, Karar No: 2007/7996, Tarih: 02.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7876 E.  ,  2007/7996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Kamulaştırma Yasasının 11.maddesi hükmüne göre, bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değeri, taşınmaz arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir. Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Okçu Belediye Başkanlığı yazılarına göre, dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli imar planı sınırında olup plansız alanda kaldığı, yol, su, elektrik, çöp toplama gibi belediye hizmetlerinden yararlanabileceği, kanalizasyonunun mevcut olmadığı, yerleşim alanı sınırında olduğu, 2.5.2005 tarihli aynı Belediye Başkanlığı yazısına göre de imar planı sahası dışına isabet edip tarım arazisi olarak kullanıldığı bildirilmiş, mahallinde yapılan keşifte de halen tarım arazisi olarak kullanıldığı tespit edilmiştir.

Bakanlar kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir. Dava konusu taşınmaz, Bakanlar Kurulu Kararının l.maddesi (b) bendinde de belirtildiği gibi fiilen meskun halde bulunamadığından belirlenen özellikleri nedeniyle "arsa" niteliğinde kabulüne olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle taşınmazın arazi olarak değerlendirilmesi gerekirken arsa niteliğine göre değerlendirme yapılarak buna göre bedel belirlenmiş olması,

2-Kabule göre de; dava konusu taşınmazın tamamı 59.680,76 m2 olup 6.737,82 m2’si kamulaştırılmış, geriye bir bütün 52.942,94 m2 yer kalmıştır. Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümün yüzölçümü, geometrik durumu ve konumu dikkate alındığında arsa olarak değerlendirilen taşınmazın artan kesiminde yapılaşmaya herhangi bir engel oluşturmayacağından (kaldı ki tarım arazisi olarak değerlendirilmiş olsa bile ülke genelindeki tarım arazilerinin ortalama büyüklüğü dikkate alındığında) değer kaybı verilmesinin gerekmeyeceğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Buna göre, mahkemece İlçe Tarım Müdürlüğünden değerlendirme tarihine göre münavebeye alınacak ürünlerin hangileri olduğu ve bunlara ait dekar başına ortalama verim, üretim maliyeti ve toptan satış fiyatlarına ilişkin resmi veriler getirtildikten sonra arazi niteliğine göre inceleme yapacak bilirkişi kurulu oluşturularak bu verilere uygun değerlendirme yapan rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 2,10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9125, Karar No: 2012/3920, Tarih: 19.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/9125 E.  ,  2012/3920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

Gıyabi hükmün davalılardan Şark Sanayi Kumpanyası ... A.Ş'ne adres araştırılmasından sonra yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432.maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2670, Karar No: 2010/9211, Tarih: 27.05.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/2670 E.  ,  2010/9211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Davanın dayanağını oluşturan, zabıt mümziilerinin yeminli beyanlarıyla doğrulanan Suç Tutanağında ve eki krokide dava konusu yerlerin 1800 ve 800 m2 lik iki ayrı yer olup ... Köyü ... mevkii ... Serisi 71 nolu bölmede orman sınırları içinde kaldığının bildirilmesine karşılık, mahallinde köy muhtarı ile sanıkların yer gösterimine dayanılarak yapılan keşif sonucu suça konu alanın 250 m2 olup,79 nolu bölmede ve orman tahdit sınırları dışında kaldığının tesbit edilmek suretiyle çelişki yaratılması karşısında mahallinde farklı bilirkişiler vasıtasıyla ve zabit mümziilerinin yer gösterimi suretiyle yeniden keşif yapılıp suça konu sahaların miktarının ve yerinin, orman sayılan yerlerden olup olmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde kesin olarak tesbitinden sonra sanıkların hukuki durumlarının tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2791, Karar No: 2009/2829, Tarih: 13.05.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/2791 E.  ,  2009/2829 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tük. Mah. Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde davalıya geri verilmesine, 13.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.