muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/144, Karar No: 2022/162, Tarih: 10.03.2022

Ancak aksi yönde de öğretide; "Cinsel saldırının vücuda organ veya sair cisim sokularak işlenmesi, daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hâl olduğu için, 'sokma' fiilinin gerçekleşmediği durumlarda fail suçun temel şekline göre cezalandırılacaktır. Örneğin fail zorla kıyafetlerini çıkardığı mağdura cinsel organını sokmaya çalışmasına rağmen, mağdurun direnmesi ya da üçüncü birinin gelmesi üzerine fiilin yarıda kalması hâlinde cinsel saldırı suçunun temel şekli oluşacaktır." (M. Emin Artuk, Ahmet Gökcen, Ceza Hukuku Özel Hükümler, ...-2019, s.374.), "Cinsel saldırının vücuda organ veya cisim sokularak işlenmesi nitelikli hal olarak değerlendirilmesi gereken bir durumdur. Bu nedenle, bu nitelikli hal gerçekleşmedikçe, failin bundan dolayı sorumluluğu yoluna gidilemeyeceğini düşünmekteyiz. Örneğin failin cinsel organını sokmaya çalışmasına rağmen mağdurun direnç göstermesi veya etraftan gelenlerin müdahalesi nedeniyle başarılı olamaması gibi hallerde, hakim bu durumu suçun temel şekline ilişkin cezanın belirlenmesinde dikkate almalıdır." şeklinde görüşler ileri sürülmüştür ( Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, 6. Baskı, ..., 2019, s.344-345.).

Ceza Genel Kurulunun 24.09.2013 tarihli ve 1239-384 sayılı, 5.02.2014 tarihli ve 496-97 sayılı ve 28.11.2019 tarihli ve 36-675 sayılı olmak üzere birçok kararında nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsün mümkün olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Nitekim Özel Ceza Dairelerinin istikrarlı uygulamaları da bu doğrultudadır.

Öte yandan, nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsün şüpheye yer bırakmayacak şekilde gerçekleşmiş olması ile nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsün mümkün olmaması hususlarının birbirinden farklı kavramlar olduğu göz önüne alınmalıdır.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Suç tarihi öncesi Suriye'den gelen mağdurun, kendisine yardımda bulunması sebebiyle tanıdığı sanığın görev yaptığı cami önüne olay günü gelip yardım istemesi üzerine sanığın ‘market alışverişi yaptıracağını’ söyleyerek aracına bindirdiği mağdura faturalarını ödemesi amacıyla 50 TL verdiği, akabinde Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi arazisine giden sanığın aracı durdurmasının ardından durumdan şüphelenerek marketin nerede olduğunu soran mağdurun göğüslerine dokunduğu, sanığın araçtan inerek kaçmaya çalışan mağdurun gitmesine engel olmak için el cüzdanını aldığı, araçtan inen mağdurun peşinden giden sanığın, mağdurun elinden tutup çekerek ağaçlık alana götürmeye çalıştığı esnada devriye gezen polis memurlarının gelmesi üzerine mağduru bırakarak olay yerinden ayrıldığı, mağdurun aşamalarda şikâyetçi olmadığı anlaşılan olayda;

Basit cinsel saldırı suçunun oluşabilmesi için eylemin cinsel ilişki boyutuna ulaşmaması gerektiği, eylem, vücuda organ veya sair bir cisim sokmaya yönelikse veya fiil de işlenmişse, basit cinsel saldırı değil, ikinci fıkrada düzenlenen nitelikli cinsel saldırı suçunun söz konusu olacağı, bu ayırımın yapılabilmesi için failin kastının ve gerçekleştirdiği davranışların hangi fiile yönelik olduğunun belirlenmesi gerektiği, failin amacı ve davranışları vücuda organ veya sair bir cisim sokmak olmaksızın cinsel duyguları tatmine yönelik ise basit cinsel saldırı, amacı ve davranışları vücuda organ veya sair bir cisim sokmaya yönelik olmakla birlikte eylemin elinde bulunmayan nedenlerle gerçekleştirilememesi hâlinde ise ikinci fıkrada düzenlenen nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsün söz konusu olacağının anlaşılması karşısında; sanığın mağdura yönelik eyleminin göğüslerini ellemekten ibaret olduğu hususu da dikkate alındığında, sanığın dış dünyaya yansıyan davranışlarının vücuda organ veya sair bir cisim sokmaya yönelik olmadığı, bu kapsamda nitelikli cinsel saldırı suçuna yönelen icrai bir hareketinin de bulunmadığı, sanığın katılanı çekerek ağaçlık alana götürmeye çalışırken yakalanmasının da suçun nitelikli hâlini işleme kastını ortaya koyan icra hareketlerine başladığını kabule yeterli olmadığı, sanığın göğüslerini ellemek şeklindeki cinsel davranışlarla mağdurun vücut dokunulmazlığını ihlâl ettiği anlaşıldığından, sanığın mağdura yönelik eyleminin basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmündeki direnme gerekçesinin isabetli olmadığına, Yerel Mahkeme hükmünün sanığın mağdura yönelik eyleminin basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğunun ve TCK’nın 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olması ve mağdurun aşamalarda şikâyetçi olmaması sebebiyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliklerinden bozulmasına, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda 1412 sayılı CMUK'nın, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 322. maddesine göre karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.09.2016 tarihli ve 317-347 sayılı direnme kararına konu hükmündeki sanığın mağdura yönelik eyleminin teşebbüs aşamasında kalan nitelikli cinsel saldırı suçunu oluşturduğuna ilişkin direnme gerekçesinin İSABETLİ OLMADIĞINA,

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.09.2016 tarihli ve 317-347 sayılı direnme kararına konu hükmündeki sanığın mağdura yönelik eyleminin teşebbüs aşamasında kalan nitelikli cinsel saldırı suçunu oluşturduğuna ilişkin direnme gerekçesinin İSABETLİ OLMADIĞINA,

2- ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.09.2016 tarihli ve 317-347 sayılı hükmünün, sanığın mağdura yönelik eyleminin basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğunun ve TCK’nın 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olması ve mağdurun aşamalarda şikâyetçi olmaması sebebiyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliklerinden BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda 1412 sayılı CMUK'nın, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 322. maddesine göre karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 10.03.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13912, Karar No: 2015/31440, Tarih: 17.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/13912 E.  ,  2015/31440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/87974

MAHKEMESİ : Kütahya(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2010

NUMARASI : 2009/529 (E) ve 2010/810 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir

Ancak,

1-Katılan tarafından hakaret ve tehdit olayı hakkında görgüye dayalı bilgisi olduğu bildirilen tarafsız tanık F. K., mahkemece dinlenilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de,

a-Hükmün aslını oluşturan kısa kararda değinilmemesine rağmen, gerekçeli kararda hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği belirtilerek hükmün karıştırılması,

b-Sanığın katılana söylediği "sana dünyayı dar ederim" şeklindeki sözlerinin, TCK'nın 106/1. maddesinin 2. cümlesi kapsamında olduğu gözetilmeden aynı Kanun maddesinin 1. cümlesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık R.. A.. ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6042, Karar No: 2011/6755, Tarih: 01.12.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/6042 E.  ,  2011/6755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/2, 62/1, 58/6, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğni tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın mahkumiyetine dair karar verilmesine takiben hüküm temyiz edildikten sonra, temyiz incelemesi esnasında UYAP kayıt sistemi üzerinden çıkartılıp dosyasına eklenen 29.11.2011 tarihli nüfus kayıt örneğinden sanığın 20.10.2010 tarihinde öldüğünün anlaşılması nedeniyle kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 01.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/721, Karar No: 2018/2911, Tarih: 05.07.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/721 E.  ,  2018/2911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... vs. ile davalılar ... vs. arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 01.12.2015 gün ve 2011/326-2015/1954 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılardan ...,..., ... ve ...'un davaya konu 02.05.1997 tarihli adi yazılı Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi'nin tarafı oldukları anlaşılmakla birlikte, diğer davacıların sözleşmeyi imzalayan diğer arsa sahipleri ile dosyada veraset ilâmı bulunmadığından aralarında bağlantı kurulamamaktadır. Bu nedenlerle, mahkemece davacılar vekiline, diğer davacıların muris arsa sahiplerinden kimin mirasçısı olduğunu tablo halinde gösterecek şekilde açıklama yapmasını istemek, arsa sahibi murislerin veraset ilâmlarını dosya arasına kazandırmak, bu mümkün olmaz ise davacıların yapılacak tabloya göre arsa sahibi murisler ile bağlantıları denetlenecek şekilde ilgili nüfus müdürlüğünden vukuatlı nüfus kayıt örneklerini tekrar geri çevirmeye mahal bırakmaksızın isteyerek dosya arasına celbini sağlayıp birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10098, Karar No: 2017/210, Tarih: 12.01.2017

**8. Ceza Dairesi         2015/10098 E.  ,  2017/210 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçlarından sanık ... hakkında 03.12.2009 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1 ile 5237 sayılı TCK.nun 170/1-c madde ve fıkraları uyarınca hükümlülüğüne dair; ANKARA 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2014 gün ve 2013/710 esas, 2014/220 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ekspertiz raporu içeriğine göre; suça konu tabancanın mevcut durumu itibariyle bilinen ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı, namlusu içerisindeki gaz dağılımını temin eden gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle uygun çapta, özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceği, teknik özeliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emare görülmediği, Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı'nın yazısında söz konusu tabancayla ilgili ellerinde bilgi bulunmadığı, silahın 2007 yılında üretildiği ve üretici firmasının halen faaliyette bulunmadığının belirtildiği, olayda bir adet ses fişeği kovanının ele geçtiği, tadil edilmiş bilyeli mermi ele geçirilememiş olduğu, sanık tarafından silah üzerinde değişiklik veya ekleme yaptığına dair bir delil elde edilmediği ve sanığın alınan ifadelerinde silahın kuru sıkı olduğu yönündeki savunmasının aksine ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına ilişkin cezalandırılmasına yeterli ve kesin delil bulunmadığı, "kuru sıkı" olarak tabir edilen tabanca ile yerleşik yerde ateş etme şeklindeki eyleminin de, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 36/1. madde ve fıkrasında tanımı yapılan gürültüye neden olma kapsamında olup idari yaptırımı gerektirdiği, ancak anılan Yasanın 20/2-c maddesi uyarınca soruşturma zamanaşımı süresinin 3 yıl olduğu, kabahat tarihinden karar tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği gözetilerek 5326 sayılı Yasanın 20/2-c maddesi uyarınca sanık hakkında idari para cezası verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yerine yazılı biçimde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA, 12.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5431, Karar No: 2020/5228, Tarih: 24.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/5431 E.  ,  2020/5228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçuna teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ile tüm dosya içeriğine göre sanığın, olay günü oturduğu binanın giriş kısmında gördüğü on iki yaşındaki mağdureye imalı bir şekilde “aşkım sokak nerede” diye sormasının ardından kendisine olumsuz yanıt veren mağdureye yaklaşarak öpmek için uzandığı sırada bağırması üzerine onun aşılabilir mukavemeti dışında eylemini tamamlamasına engel harici bir neden bulunmaksızın olay yerinden ayrıldığı anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 36. maddesinde yer alan gönüllü vazgeçme düzenlemesi de nazara alındığında mevcut haliyle sanığın fiziksel temas içermeyen eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 105/1. maddesinde yer alan cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarına teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6031, Karar No: 2020/2341, Tarih: 01.07.2020

**20. Hukuk Dairesi         2017/6031 E.  ,  2020/2341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Orman Yönetimi ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek çekişmeli taşınmazların bulunduğu yeri gösteren dosya kapsamındaki 1959 tarihli hava fotoğraflarına dayanılarak üretilmiş olan orijinal renkli memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritaların komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterildiği, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların o tarihlerde hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, niteliğinin ne olduğu, varsa üzerinde bulunan bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı ile kullanım şekli, mülkiyet (tasarruf) sınırlarının belirgin olarak görülüp görülmediği, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı hususlarının detaylı olarak açıklandığı ek rapor alınarak dosyasına konulması,

2- Hükümde; birleşen 2006/515 E. sayılı dosyanın davalısı ......ölü" olduğundan, payı mirasçılarına dağıtılmış ancak dosya kapsamında adı geçene ait veraset ilamına rastlanamamış; ".......26.08.2015 tarihinde mahkeme kaleminde gerekçeli kararı bizzat tebellüğ ettiği dosya kapsamındaki tebligat mazbatasından anlaşılmış olmakla; birleşen 2006/515 E. sayılı dosyanın davalısı......imlik numarası ile birlikte" UYAP sistemine taraf olarak kaydedilmesinden, adı geçene ait varsa veraset ilamının, ayrıca nüfus kayıt örneklerinin dosya kapsamına eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 01/07/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2424, Karar No: 2006/5893, Tarih: 29.06.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/2424 E.  ,  2006/5893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Gerektiği halde sermaye şirketinin iflasını istememekten cezalandırılmaları istenilen sanıklar ...’in yapılan yargılamaları sonunda; İİK.nun 337 /a. maddesi uyarınca 3’er ay hafif hapis cezası ile hükümlülüklerine dair ( ADANA ) 1. İcra Ceza Mahkemesinden verilen 31.01.2005 gün ve 1061 esas, 80 karar sayılı hükmün süresi içinde, Yargıtay’ca incelenmesi sanıkların müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından 27.07.2005 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:

1.) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “ 26.07.1999” olarak yanlış gösterilmesi

2.) Şikayet İİK.nun 345/a maddesinde düzenlenen gerektiği halde sermaye şirketinin iflasını istememek suçuna ilişkin olduğu halde, istem dışına çıkılarak İİİk.nun 337/a maddesinde düzenlenen ticareti terk hükmüne aykırılıktan yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması

3.) Gerekçeli karar başlığında suç türünün, gerektiği halde sermaye şirketinin iflasını istememek yerine alacaklıyı zarara uğratmak kastıyla cezalandırmak biçiminde yanlış gösterilmesi,

4.) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. maddesinde “zaman bakımından uygulama”, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9. maddesinde ise “ lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul” kurallarının düzenlenmesi, aynı kanunun 12. maddesi ile 765 sayılı Türk Ceza Kanununun yürürlükten kaldırılmış olması, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu, 5358 sayılı İcra ve İflas Kanunununda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun ve anılan kanunların hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunması karşısında ;

5237 sayılı Kanunun 7. ve 5252 sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve 5358 sayılı İcra ve İflas Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun hükümleri de nazara alınarak yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeblerden dolayı ( BOZULMASINA ), 06.07.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19459, Karar No: 2015/26429, Tarih: 08.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/19459 E.  ,  2015/26429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ...'ın katılana ait evin bitişiğinde yapılan inşaatın yetkilisi, diğer sanık ...'in ise sanık ...'ın yanında çalıştığı, olay tarihinde sokağın dar olması nedeniyle araçların geçmesine engel olduğunu söyleyerek katılanın duvarını yıktıkları ve katılana ait bahçede bulunan erik ağacının tüm ana dallarını keserek zarar verdikleri olayda; mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Sanık ... müdafii, sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 08/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21607, Karar No: 2013/34528, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/21607 E.  ,  2013/34528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

(Kapanan ... 4. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkemenin kararı sadece sanık ... tarafından temyiz edildiğinden, adı geçen sanık yönünden yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık ...’ın suç tarihinde gündüz vakti Karayemiş tesislerine yüzmeye gelen müşteki ...’ın eşyalarını koyduğu dolabın kilidini kırıp, içinde ... plakalı aracın kontak anahtarı, cep telefonu, 60 TL para, çeşitli banka kartları ve evrakın bulunduğu çantayı aldıktan sonra haksız ele geçirdiği kontak anahtarı ile park halinde bulunan ... plakalı aracı da çalarak gerçekleştirdiği hırsızlık eylemi TCK'nın 142/2-d. maddesine uyan tek suçu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın eyleminin zincirleme suç oluşturduğu kabul edilerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kabule göre de;

2-Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken çalınan aracın değeri dikkate alınarak alt sınır aşılarak ceza uygulaması yapılması gerekirken, yetersiz ve oluşa uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.