muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11991, Karar No: 2012/2673, Tarih: 22.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/11991 E.  ,  2012/2673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 19/04/2010 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili ve davacı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, davaya konu edilen hususların ispatlanamadığı gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davaya konu edilen ... Gazetesinin 15/4/2010 tarihli sayısında “Amiral ve Eşinin Köstebek Kavgası” başlığı altında yapılan haberin gerçeğe aykırı olduğunu, suç isnadı ve hakaret içerdiğini belirterek kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, haber kaynağının davacı ile dava dışı eşi arasındaki boşanma davası sürecinde karşılıklı olarak basına verdikleri demeçler olduğunu, davacı hakkındaki iddialar nedeniyle Askeri Savcılık tarafından soruşturma yapıldığını belirterek görünür gerçeklik kapsamında kalan yayın nedeniyle istemin reddine karar verilmesini savunmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; Emekli Tümamiral olan davacı ile dava dışı eşi ... arasında ... 8. Aile Mahkemesinin 2008/794 esas sayılı dosyasında boşanma davası olduğu bu süreçte tarafların karşılıklı olarak basına demeç verdikleri, dava dışı eş ... tarafından basına verilen demeçler ihbar kabul edilerek, “Devletin Güvenliğine İlişkin Belgeleri Tahsis Oldukları Yerden Almak Başka Bir Yerde Kullanmak” iddiası ile ilgili olarak davacı hakkında Askeri Savcılık tarafından yapılan soruşturmada dava dışı eş ...'in tanık sıfatıyla bilgisine başvurulduğu anlaşılmaktadır. Tanık sıfatıyla beyanda bulunan ...; ” 2002 yılında evlendiklerini, eşi ...'in 2004 yılında emekli olduğunu, 4 Haziran 2008 tarihinde evdeki eşyaları götürmek için 2 tır geldiğini, eşyaları toplarken eşinin bazı belgeleri siyah bir bavula koymaya çalışırken gördüğünü, ne olduğuna bakmak için belgelerin yere düşmesini sağladığını, belgeleri toplamaya çalışırken bazı belgeleri çaktırmadan alıp sakladığını, olayla ilgili olarak Genelkurmay İstihbarat Daire Başkanlığı'nı aradığını, belgeleri verdiğini bildiklerini anlattığını, eşi ...'in her ay düzenli olarak ... isimli şahıstan 20 bin dolar para aldığını, ayrıca 50 bin, 100 bin ve 200 bin dolar şeklinde paralar da aldığını, bu

paraları bazen elden bazen de şoförü Mehmet isimli kişiden aldığını, birçok belge ve bilgiyi klasörlerle teslim ettiğini, 2002 yılından beri oturdukları lojmanda 5-6 çanta içerisinde 5 milyon dolar civarında para olduğunu, bunu bizzat gördüğünü...” belirtmiştir. Genel Kurmay İstihbarat Daire Başkanlığı'nın 22/4/2010 tarihli cevabi yazı içeriğinden, belgelerin askeri gizlilik taşıyan istihbari nitelikte belge olmadığı, dava dışı eş ... ile yapılan görüşmede dile getirilen diğer iddialar ile ilgili yeterli kanıt bulunmadığı ve ... tarafından boşanma davasında yarar sağlamak amacına matuf olarak iddiaların dile getirildiği belirtilerek kamu davası açılmasına yeter derecede delil elde edilmediği gerekçesiyle 30/11/2010 tarih, 2010/311 evrak, 2010/219 esas ve 2010/38 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmiştir. Öte yandan davaya konu edilen olayların dışında davacı ile dava dışı eşi arasında boşanma sürecinde hakaret- tehdit ve mala zarar verme gibi bir çok suçlardan ... 22 Asliye Ceza Mahkemesi, ... 11. Sulh Ceza Mahkemesi ve ... 7. Sulh Ceza Mahkemesinde ceza davalarının bulunduğu da görülmektedir.

Gelişim biçimi yukarıda açıklanan somut olayda;davacı ile dava dışı eşi arasında boşanma davası sırasında basına yansıyan ve dava dışı eş tarafından dile getirilen iddialar ile ilgili olarak davacı hakkında Askeri Savcılık tarafından soruşturma yapıldığı, yayın tarihinde soruşturmanın devam ettiği,yayın tarihinden sonra davacı hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Basının maddi gerçekliği araştırmak ve kanıtlamak yükümlülüğü bulunmamaktadır. Haber, verildiği andaki beliriş biçimine göre görünür gerçeklik kapsamında ise hukuka uygun kabul edilmelidir. Somut olayda,davaya konu yayının 15/4/2010 tarihinde yapıldığı, davacı hakkında devam eden soruşturmanın 30/11/2010 tarihinde sonuçlandığı, soruşturma ve dava dışı eş ile aralarındaki boşanma davasındaki iddialar yayına konu edildiğine göre yayında hukuka aykırı bir yön bulunmayıp bu hali ile görünür gerçeklik kapsamındadır. Şu halde açıklanan gerekçelerle istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken basın ilkeleri ile bağdaşmayacak şekilde basına maddi gerçekliği kanıtlama yükümlülüğü yükleyecek gerekçe oluşturularak istemin kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA,bozma nedenine göre davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/02/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA,bozma nedenine göre davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/02/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.22/02/2012
Yargıtay — Esas No: 2016/20955, Karar No: 2016/16365, Tarih: 22.12.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/20955 E.  ,  2016/16365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Çocuk Mallarının Korunması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalının temyiz dilekçesinden temyiz harcı alınmadığı anlaşılmıştır. Bu dilekçenin temyiz defterine kayıt edildiği yönünde bir açıklama da bulunmamaktadır. Harca tabi olmasına karşın harç alınmadan temyiz defterine kayıt edilen temyiz dilekçesi hakkında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı yasa ile değişik 434. maddesinin 2. fıkrası hükmü benzetme yoluyla uygulanır. Bu durumda temyiz isteği dilekçenin temyiz defterine kayıt edildiği tarihte yapılmış sayılır. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir (YİBGK K.25.01.1985 gün 5/1 Sayılı). O halde söz konusu temyiz dilekçesinin süresi içinde kayıt edilip edilmediğinin araştırılması; temyiz süresi içinde temyiz, muhabere veya esas defterlerinden birine kayıt edilmiş ise harcının tamamlattırılması, aksi halde durumu tespit eden tutunakla birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 22.12.2016 (Prş.)

...
Yargıtay — Esas No: 2022/288, Karar No: 2023/4808, Tarih: 25.09.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/288 E.  ,  2023/4808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/727 E., 2021/353 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küre Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/50 E., 2019/14 K.

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; ... ili, ... ilçesi, ... 'nde bulunan 101 ada 265 parsel hakkında kadastro öncesi nedene dayanarak eldeki davayı açmıştır.

II. CEVAP

Davalı ...; taşınmazın tapuya tescilinin üzerinden 10 yıl geçmiş olduğu ve davacının dava açma hakkının ortadan kalktığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalılar ..., ..., ... , ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ayrı ayrı sundukları dilekçelerde davayı kabul ettiklerini bildirmişlerdir.

Diğer davalı ve dahili davalılar; davaya cevap vermemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.04.2021 tarihli ve 2019/727 Esas, 2021/353 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin kesinleştiği 10.09.2007 yılından itibaren 10 yıllık hak düşürücü süre dolduktan sonra 10/12/2018 tarihinde eldeki davanın açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; 10 yıllık hak düşürücü sürenin tespit kararının tapuya tescilinden başlayacağını, bu sürenin ise dava açıldığında geçmiş olmadığını, hak düşürücü sürenin müvekkilinin bu durumu öğrendiği günden başlayacağını, müvekkilinin ise İstanbul’da görevi nedeniyle bulunduğu ve köye de gelemediği için çok sonra öğrendiğini ve davasını açtığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; 10 yıllık hak düşürücü sürenin tespit kararının tapuya tescilinden başlayacağını, bu sürenin ise dava açıldığında geçmiş olmadığını, hak düşürücü sürenin müvekkilinin bu durumu öğrendiği günden başlayacağını, müvekkilinin ise İstanbul’da görevi nedeniyle bulunduğu ve köye de gelemediği için çok sonra öğrendiğini ve davasını açtığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 21/04/2021 tarihli ve 2019/727 Esas, 2021/353 Karar sayılı kararıyla; dava konusu yapılan parselin kadastro tutanağının 01.09.2007 tarihinde itirazsız olarak kesinleştiği, davanın açıldığı 10.12.2018 tarihine kadar 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3 üncü maddesinde düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği, bir kısım dahili davalılar davayı kabul ettiklerini bildirmiş iseler de; taşınmaz davalılar ve dahili davalıların mirasbırakanı ... oğlu ... adına kayıtlı olduğu, ...’ın terekesinin elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi bulunduğu ve davayı kabulün davacı yönünden hukuki sonuç doğurmayacağı, tüm elbirliği maliklerinin kabulü gerektiği, bir kısım dahili davalılar ile davalı ...’nin cevap vermedikleri, davalı ...’ın ise davanın reddini savunduğunun anlaşıldığı, bu hususlar belirlenmek ve benimsenmek suretiyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olmasında usul ve yasaya aykırı bir yön görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde;istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12 nci maddesinin 3 üncü fıkrası

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunu'nun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Somut olayda, ... ili, ... ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 265 parsel sayılı taşınmaza ilişkin kadastro tespitinin kesinleşme tarihinin 01.09.2007 olduğu, davanın ise Kadastro Kanunu'nun 12/3 üncü maddesinde düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 10.12.2018 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2023 tarihinde kesin olmak oy birliğiyle üzere karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16415, Karar No: 2019/4692, Tarih: 23.05.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/16415 E.  ,  2019/4692 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Eldeki davada, dosya içerisindeki belgelerde sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerinin 25.654,91 TL olarak belirtildiği halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda maddi yazım hatası sonucu ilk peşin sermaye değerinin 22.656,88 TL olarak yazılması ve bu miktarın %75 kusur karşılığının hüküm altına alınarak kısmen kabule yönelik hüküm kurulması isabetsizdir ve bozmayı gerektirir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4585, Karar No: 2011/1916, Tarih: 04.04.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/4585 E.  ,  2011/1916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

KARAR

Dosya içerisinde, dava konusu taşınmazın çevresinde bulunan 3369 ve 3370 parsellere ait tapu kayıtları kadastro tutanakları ile dayanak belgeleri bulunmamaktadır.

1) Tescil konusu taşınmazın çevresinde bulunan 3369 ve 3370 sayılı parsellere ait tapu kayıtları, kadastro tutanakları ile varsa dayanak belgelerinin Bala Tapu Sicil Müdürlüğünden istenilmesi,

2) Dava konusu yerin teknik bilirkişi tarafından düzenlenen krokisi eklenmek suretiyle Afşar Belediyesi imar planları içerisinde kalıp kalmadığı, kalıyor ise hangi tarihte onaylanan imar planı kapsamına alındığının Afşar Belediye Başkanlığından sorulması, imar planının onaylı örneği getirtilerek dosya içerisine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılabilmesi için geri çevrilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 04.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2674, Karar No: 2012/7629, Tarih: 22.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/2674 E.  ,  2012/7629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Dava ve karşı dava dilekçesinde nişanın bozulması nedeniyle nişan hediyelerinin iadesi maddi ve manevi tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın ve karşı davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı ... vekili; tarafların 10.05.2009 tarihinde nişanlandıklarını, nikah tarihine altı gün kala nişanın davalı ve ailesi tarafından haksız bozulduğunu, müvekkilinin manevi şahsiyetinin ihlal edildiğini bildirerek, 8.000,00.TL manevi tazminatın ayrıca müvekkili tarafından alınan oturma odasının bedeli olan 2.030,00.TL'nin ve müvekkili tarafından nişan hediyesi olarak davalıya verilen 1 adet çeyrek altın, 1 adet 14 ayar taşlı yüzük ile 1 adet kol saatinin aynen veya olmadığı taktirde mislen iadesine karar verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; davanın haksız açıldığını, kusurun davacıdan kaynaklandığını bildirerek davanın reddine karar verilmesini istediklerini bildirmiştir. Birleştirilen karşı davada davacı ... vekili; (... l.Aile Mahkemesinin 2009/1506 E. Dosyasında) davalı ...'nin kusurlu davranışları nedeniyle nişanın bozulduğu bildirilerek, davacı yararına 10.000,00.TL manevi tazminatın,, ... l.Aile Mahkemesinin 2009/124 D:İş dosyasında tespit edilen nişan hediyelerinin değeri olan 14.950,00.TL ile taraflara müstakil bir ev tutulması ve 3-4 ay kira ödenmesi nedeniyle bunların masraflarına karşılık olmak üzere 2.000,00.TL maddi tazminatın, yasal faizi ile birlikle tahsilini talep ve dava etmiştir.Mahkemece, davacı ...'ın davasının KISMEN KABULÜ ile nişan hediyelerinin mevcut ise aynen, mevcut değil ise bedeli olan 72,00.TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine, 1 Oturma odası takımının bedeli olan 2.030,00.TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, manevi tazminat talebinin şartları oluşmadığından reddine, Davacı ...'nin davasının kısmen kabulü ile; 14 ayar bir adet tek taş yüzüğün mevcut ise aynen davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, mevcut değil ise bedeli olan 108,00.TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, kira parası ile ilgili talebinin reddine, giyim eşyaları ile ilgili talebinin reddine, manevi tazminat talebinin şartları oluşmadığından reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, mahkemece, asıl ve yardımcı taleplerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir (HUMK.md.388/son). Somut olayda, karşı davalının talep ettiği 5 bilezik, setten oluşan takıların iadesi talebi konusunda hükümde açık kabul ya da red kararı verilmesi gerekirken bu hususa gerekçede ve hükümde açıklık getirilmemesi usul ve yasaya uygun görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7350, Karar No: 2014/9639, Tarih: 02.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/7350 E.  ,  2014/9639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzincan 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI : 2013/164-2014/32

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 82. maddesinin 1.fıkrasının 12. bendi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra. haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, meskeniyet iddiası nedeniyle haczedilmezlik şikayetinde bulunulan taşınmazın tamamı borçlu H.. T.. adına kayıtlı olup, tapu kaydında Erzincan İli, Merkez ilçesi, F. M., K. M, 1470 ada, 6 nolu parselde kayıtlı bahçeli kargir ev nitelğinde olduğu görülmektedir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; taşınmazın değerinin 93.791,06 TL olduğu ve satılması halinde borçlunun alabileceği haline münasip ev değerinin 70.000,00 TL olacağı bildirilmiştir. Mahkemece İİK'nun 82/2. maddesi gereğince mahcuz taşınmazın borçlunun haline münasip evin değerinden aşağı olmamak üzere satışına karar verilip, bu meblağın borçluya verilmesine ve geriye kalan meblağın da alacaklıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde meskeniyet iddiasının kabulü ile haczin kaldırılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.