muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7973, Karar No: 2022/4827, Tarih: 31.03.2022

7. Yargıtay Hukuk Genel Kurul'unun 15/02/2017 tarih 2015/10- 1283 E. 2017/242 K. sayılı kararına göre de tevkifat kesintisinin kuruma intikal etmemesi tarım Bağ-kur sigortalılık hakkı kazanmasına engel değildir. Burada ürün teslimi edilen yerin kamu yada özel hukuk tüzel kişisi olmasının önemi yoktur. Sahteliği iddia edilmediği sürece belgeye değer verilmesi gerekir. Ürün tesliminde ürün bedellerinden prim tevkifatı yapmamasının ya da yapılmasının sorumlusu sigortalı olmayıp ilgili gerçek veya tüzel kişilerdir.

8. Somut uyuşmazlıkta davacı sunduğu müstahsil makbuzları ile ürün teslimi yapmıştır. Kesinti yapılmamasından davacı sigortalı sorumlu tutulamaz. Sahteliği de iddia edilmediğine göre kararın bozulması gerekir. Açıklanan nedenlerle çoğunluğun onama kararına katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2015/36492, Karar No: 2016/1292, Tarih: 22.01.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/36492 E.  ,  2016/1292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen karar temyiz edilmekle dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararı itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri katılan vekilinin temyiz isteğinin REDDİNE, CMK'nın 264. maddesi gözetilerek, mahallinde itiraz mercii tarafından incelenmek üzere dosyanın, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16729, Karar No: 2016/3704, Tarih: 29.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/16729 E.  ,  2016/3704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

KATILANLAR : ..., ...

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili ve sanık

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Suça sürüklenen çocuğun katılan ...'a yönelik hakaret ve tehdit suçlarına ilişkin kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildikleri tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, suça sürüklenen çocuk ...'ın, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuğun katılan ...'a yönelik tehdit ve cinsel taciz suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuğun katılanlar ... ve ...'a yönelik kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükümlerin temyizine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen kişilerin huzur ve sükununu bozma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçlardan hüküm kurulduğu sırada TCK'nın 31/3 maddesi gereğince, belirlenen cezadan 1/3 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçlardan hüküm kurulduğu sırada TCK'nın 31/3 maddesi gereğince, belirlenen cezadan 1/3 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ...'ın, temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de bu aykırılıklar, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, tebliğnameye kısmen uygun olarak, her iki katılana yönelik sübut bulan kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından kurulan hükümlerdeki temel cezanın belirlendiği paragraftan sonra gelmek üzere;

a) “Suç tarihinde suça sürüklenen çocuğun 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşıldığından hükmolunan cezadan 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibresinin eklenmesi,

b) Adli para cezasının belirlendiği hüküm fıkralarında yer alan cezaların ise 320 TL'ye düşürülmesi,

Şeklinde HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/02/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6517, Karar No: 2006/10390, Tarih: 10.07.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/6517 E.  ,  2006/10390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile)

Taraflar arasındaki çocuk mallarının korunmasına ilişkin davada Bala Asliye (Aile) Hukuk ile ... 10. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Yasasının 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Somut olayda, malların korunması istenen çocuğun babası ... olduğundan velayeti kullanan annenin yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

Dosya kapsamından annenin ".../... adresinde ikamet ettiği belirlendiğine göre, uyuşmazlığın ... Aile Mahkemesinde çözüme kavuşturulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 10. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/07/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/354, Karar No: 2025/3076, Tarih: 16.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2025/354 E.  ,  2025/3076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/351 E., 2024/301 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ettiği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Ünye Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle cinsel amacın dar yorumlanmaması gerektiğine, mağdurenin istikrarlı beyanları karşısında sanığın cezalandırılması talebine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle lehine vekalet ücretine hükmedilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yapılan yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığı Baro tarafından atanan zorunlu müdafiinin temsil ettiği ve kanuni dayanağı olmaksızın idari işlem niteliğinde olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi ile dosyada vekaletnamesi bulunmayan zorunlu vekil hakkında vekalet ücretine hükmedilemeyeceği anlaşılmakla, sanık müdafiinin vekalet ücretine hükmedilmesine yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18437, Karar No: 2013/1330, Tarih: 22.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18437 E.  ,  2013/1330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.11.2010 gün ve 2009/702-2010/731 sayılı kararı onayan Daire’nin 06.06.2012 gün ve 2011/3973-2012/9816 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı şirketin kurucu ortağı olan ...’un nakden ödemelerde bulunarak nama yazılı hisseler aldığını, davalı şirketin muhtelif kereler sermaye artışı yaptığını, davalı şirketin 1997 yılındaki artışla gelinen ödenmiş sermaye olan 100.000-TL’den nakden karşılanmak üzere 1.400.000-TL’lık artışla 1.500.000-TL’ye çıkarılması için 31.08.2009 tarihinde olağan genel kurul toplantısı yapılması işlemlerine başladığını, bu defaki artışta aradan 13 yıl geçmiş olmasına rağmen yeniden değerleme yapılmaksızın şirketin değer artışı bilançolara yansıtılmaksızın ve verilmesi gereken bedelsiz hisseler ortaklara verilmeksizin doğrudan nakdi sermaye artışı yapılarak ... dışındaki hissedarların yok edilmeye çalışıldığını ileri sürerek, davalı şirketin yasalara ve usule aykırı şekilde yapılmış bulunan 31.08.2009 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan kararların iptal edilmelerine, ... Ticaret Sicil Müdürlüğünde yapılmış bulunan tescillerin ve Ticaret Sicil Gazetesindeki ilanların iptal edilmelerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, vekaletnamesi sunulmayan davacı ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına, diğer davacıların davasının dava şartı yokluğu nedeniyle reddine dair verilen karar davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 06,55 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 22.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22205, Karar No: 2015/7096, Tarih: 09.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/22205 E.  ,  2015/7096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocuğun ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı erkek yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

4-Davalı kadın cevap dilekçesinde kendisi için nafaka ve tazminat talebinde bulunmuştur. Bu talepler hakkında olumlu yada olumsuz karar verilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3 ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.04.2015 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2011/19268, Karar No: 2011/21665, Tarih: 21.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/19268 E.  ,  2011/21665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava; vekalet sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali isteğine ilişkindir.Davanın açıklanan bu niteliğine göre 14.02.2011 tarih ve 27846 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 09.02.2011 tarih ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Daire Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Başkanlar Kurulunun 11.04.2011 tarih ve 14 sayılı Kararı ile hazırlanıp, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 02.06.2011 tarih ve 27952 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 13.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan dosyanın Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere Hukuk Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2343, Karar No: 2016/12308, Tarih: 24.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/2343 E.  ,  2016/12308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 05/03/2008 - 28/02/2011 tarihleri arasında davalı şirket nezdinde kısa bir dönem ulslararası tır şoförü akabinde yurtiçi tır şoförü olarak istihdam edildiğini, iş sözleşmesinin...hattında çalıştırılacak yeni araçların geleceğini öğrenmesi ve şirket yetkililerine.. hattında çalışmak istediğini belirtmesi üzerine şirket yetkilisi tarafından hakaret etmesi ve nereye şikayet edecekse etmesi ve iş akdinin sona erdirildiğini, davalı şirket bünyesinde 12-13 saat hatta süreli yüklerin olması durumunda 17 saate kadar aralıksız araç kullandığını,davacının ayda ortalama 2-3 hafta tatilinde ve hemen hemen tüm dini ve milli bayramlarda da çalıştığını, davacının yıllık izin kullanmadığını belirterek kıdem-ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti,hafta tatili ücreti, bayram genel tatil ücreti ile yıllık ücretli izin alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının yurt dışına çıkan kamyonlarda çalışma talebi reddedildiğini, davacıya hakaret edilmediğini, işi bırak denmediğini, bunun üzerine devamsızlık yaptığını, devamsızlık tutanağı düzenlendiğini, bu nedenlerden dolayı iş sözleşmesinin feshedildiğini, tır şoförünün günlük 8 saatten fazla araç kullanmasının yasak olduğunu, davacının nakliye işleri yapan kamyon şoförü olduğunu, iş saatlerini kendisinin serbestçe belirleyebildiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dosyada mevcut davacı tarafından işverenliğe keşide edilen ihtarnamede iş sözlşemesinin haksız şekilde feshedildiğinin belirtildiği, davalı tanığının davacının yurt dışı şoförü olarak çalışma talebinin reddi sonrası işi bıraktığını beyan ettiği, davalı yan fesih gerekçesi olarak bildirdiği devamsızlığa ilişkin tutanak ibraz etmediği, ortada makul bir neden yok iken işyerindeki kıdemine nazaran davacının aniden işçilik haklarından vazgeçecek şekilde işi bırakması hayatın olağan akışına uygun olmadığı gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulüne, yıllık izin ücreti alacağının reddine, diğer alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi tır şoförü olup, işçilik alacaklarına hak kazanma ve hesap yönlerinden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yurt içi tır şoförleri bakımından fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir ise de takometre kayıtları bulunması halinde inceleme bu kayıtlar üzerinden yapılmalıdır (Yargıtay 9.H.D. 30.01.2013 gün, 2010/ 39450 E, 2013/ 3675 K.). Yurt içinde çalışan tır şoförünün hafta tatili ile bayram ve genel tatillerde çalıştığını her türlü yazılı delil veya tanıklarla kanıtlaması mümkündür. Ancak ulusal trafik kurallarına göre günde belli bir saat araç kullanma zorunluluğu sebebiyle fazla çalışma yapıldığının inandırıcı delillerle ispatı gerekir (Yargıtay 22.H.D. 24.06.2013 gün, 2012/ 25400 E, 2013/ 15235 K.). Takometre kayıtlarının sunulması halinde konunun uzmanı bilirkişi marifetiyle inceleme yapılarak kayıtlara üstünlük tanınmalıdır (Yargıtay 9.H.D. 13.06.2013 gün, 2011/ 17536 E, 2013/ 18349 K. ; Yargıtay 22. H.D. 21.05.2013 gün, 2013/ 10623 E, 2013/ 11943 K.).

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin salt tanık deliline dayanarak fazla çalışma ücreti talep etmeleri mümkün değildir. Tanıkların anlatımları kendi çalışma saatleri ile ilgili olup, dava açan tır şoförü ile aynı seferde görev yapmamaları sebebiyle günlük çalışma saatlerini tam olarak bilmeleri imkânsızdır (Yargıtay 22. H.D. 02.05.2013 gün, 2012/ 20294 E, 2013/ 9333 K.). Öte yandan uluslararası tır şoförleri mesailerini kendileri belirledikleri gibi günlük tır kullanımıyla ilgili sıkı trafik mevzuatına uymak zorundadırlar (Yargıtay 9.H.D. 25.03.2013 gün, 2013/ 1808 E, 2013/ 9914 K. ; Yargıtay 9.H.D. 23.01.2013 gün, 2010/ 39429 E, 2013/ 2594 K.).

Avrupa ülkelerinde hafta tatili günlerinde tır trafiği yasak olduğu için Avrupa ülkelerine sefer yapan tır şoförleri için salt tanık beyanları ile hafta tatili çalışmalarının ispatı mümkün değildir (Yargıtay 9.H.D. 2011/ 16868 E, 2013/ 17242 K.; Yargıtay 9.H.D. 03.05.2013 gün, 2011/ 7424 E, 2013/ 13347 K.).

Yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin fazla çalışma yaptıklarını ve hafta tatillerinde çalıştıklarını yazılı delille ispatlamaları gerekir.

Tır şoförünün yurt dışında olduğu sırada bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının yazılı delil veya tanık beyanları ile ispatı mümkündür. Tanık beyanları ile kanıtlanan bu tür çalışmalarda pasaport ve benzeri yurda giriş çıkış kayıtları üzerinden inceleme yapılmalı ve işçinin yurt dışında olduğu süreye rastlayan bayram ve genel tatil günleri için hesaplamaya gidilmelidir (Yargıtay 9.H.D. 11.04.2013 gün, 2011/ 5273 E, 2013/ 11883 K.; Yargıtay 9.H.D. 24.01.2013 gün, 2010/ 39272 E, 2013/ 2778 K.)

Somut uyuşmazlıkta, davacı dava dilekçesinde fazla mesai ve tatil ücreti alacağı konusunda takograf kayıtlarına dayanmıştır. Takograf kayıtlarının bir kısmı dosyaya sunulmuştur. Hükme esas bilirkişi raporunda ise dinlenen üç davacı tanığından iki tanığın beyanı esas alınarak fazla mesai ve tatil ücretleri hesaplanmıştır. Tanık beyanları kendi arasında çelişkili olup, kayıtlara dayanılmış ise çalışma olgusunun kayıtlar esas alınarak belirlenmesi gerekir. Davacı takograf kayıtlarına dayandığı ve dosyaya sunduğuna göre, davacının çalışma dönemine ait tüm takograf kayıtları getirtilerek davacının fazla çalışma ve tatil günleri çalışmaları tespit edilmeli, buna göre hesaplama yapılarak ve usulü kazanılmış hak ilkesi dikkate alınarak karar verilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.