muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3957, Karar No: 2017/800, Tarih: 13.02.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/3957 E.  ,  2017/800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmazlardan 119 ada 3 parsel sayılı taşınmaza komşu aynı ada 4 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının onaylı örneği ile dayanağını oluşturan kayıt ve belgelerin tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin, kadastro tespiti kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kaydının, davalı ise bu hususta düzenlenecek dosya inceleme tutanağının, hükmen kesinleşmiş ise ilgili mahkeme kararı ile Yargıtay ilamının onaylı örneğinin,

2- Yine aynı taşınmaza komşu 116 ada 109 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören Eylül 1949 tarih 131, 21.07.1953 tarih 92 ve 22.07.1953 tarih 101 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtlar (köy, mahalle, mevki, cins, sınırlar, yüzölçümü, malik, hisse, geldi, gitti ve revizyona ilişkin tüm bilgileri içerir ve okunaklı şekilde) ile varsa tesis ve ifraz haritalarının Mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ... Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilerek dosyasına konulması,

3- Yine aynı taşınmaza komşu 116 ada 104, 105, 109, 119 ada 1, 2, 4, 7, 8, 14 ve 15 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının,

4- Dava konusu taşınmazlardan 128 ada 131 parsel sayılı taşınmaza komşu 128 ada 53, 54, 55, 58, 59, 61, 62, 102, 103, 104, 107, 108, 110, 114, 115, 116, 117, 135, 136, 138, 156, 157, 160, 166, 132 ada 1, 133 ada 1, 2, 134 ada 14, 17, 18, 19, 20, 21 ve 24 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tutanaklarının onaylı örnekleri ile dayanağını oluşturan kayıt ve belgelerin tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin, kadastro tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, davalı iseler bu hususta düzenlenecek dosya inceleme tutanaklarının, hükmen kesinleşmiş iseler ilgili mahkeme kararı ile Yargıtay ilamının onaylı örneklerinin,

5- Davacı ...’ın tüm mirasçılarını gösterir vukuatlı nüfus kayıt örneğinin,

6- Dava konusu taşınmazlardan 128 ada 131 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören ... Mevkii 157 tahrir numaralı vergi kaydının kadastro sırasında revizyon görüp görmediğinin merciilerinden sorularak; varsa revizyon gördüğü taşınmazlara ait kesinleşme durumunu da gösterir şekilde onaylı kadastro tutanak örneklerinin ve tutanakları kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının getirtilerek dosya içine alınması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12592, Karar No: 2018/22985, Tarih: 23.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/12592 E.  ,  2018/22985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ... Belediyesi ile davalı şirket arasında yapılan ihale neticesinde davalı şirket bünyesinde temizlik işçisi olarak 19.04.2011 tarihinde işe başladığını ve 12.02.2014 tarihinde işten çıkarıldığını, bu nedenle ... Belediyesinin temizlik ve çop işlerinin ihale edildiği süre boyunca taşeron firma bünyesinde aralıksız olarak temizlik işlerinde görev yaptığını, davalı şirketin ... Belediyesi bünyesinde almış olduğu temizlik ihalesini taşeron usulüyle işçi çalıştırarak Belediyenin bu yöndeki çalışmalarını yapmakta olduğunu, bu süre içesinde şirket adına Belediye içerisindeki işlerini kesintisiz olarak yaptığı ve fazla çalışma, mesai ücretlerinin de alamadığını yine en son davalı şirket tazminatsız olarak hiçbir açıklama yapmadan ve hiçbir ödeme yapmadan işine son verildiğinibeyanla kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve aylık ücret alacağı, fazla çalışma, genel tatil ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 26.05.2016 tarihli ilamı ile ıslah dilekçesinin davalıya tebliğ edilmemiş olması ile emsal dosyalar ve dosya kapsamın göre davacının haftalık 3 saat fazla mesai yapmasına göre hesap yapılması gerekir iken haftalık 6 saatlik fazla mesai hesabı yapılmasının hatalı olduğu gerekçesi ile kararın bozulmasına, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece fazla çalışma talebinin kabulüne, diğer talep konusu alacakların ise bozmaya konu olmadan kesinleştiği gerekçesiyle bozma dışı kalan alacaklar hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a)Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a)Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b)Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile ... Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c)Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç)Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

İçermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K, Dairemizin 01.04.2008 gün ve 2007/38353 Esas, 2008/7142 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda, bozma sonrası Mahkemece fazla çalışma talebinin kabulüne karar verdikten sonra “Kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, UBGT alacağı, ücret alacağı ve hafta tatili alacağı hakkında verilen kararlar bozmaya konu olmadan kesinleşmiş olduğu bu alacak yönlerinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde hüküm oluşturulmuştur.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 22.02.2012 tarih, 2012/13-747 esas, 2012/84 karar sayılı ilamında ve Dairemizin emsal kararlarında belirtildiği gibi, Yargıtayca bozulan karar, sonraki kararın eki niteliğinde değildir. Bozma ile birlikte önceki hüküm ortadan kalkarak hukukî geçerliliğini yitirir. Mahkemece bozulan karara atıf yapılarak yeni hüküm oluşturulamaz. Bozmadan önceki ve bozmadan sonraki kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesine uygun olmalıdır.

Mahkemece yukarıdaki ilkeler dikkate alınmaksızın, bozma sebebi yapılmayan alacak kalemleri hakkında “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde hüküm oluşturulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece yukarıdaki ilkeler dikkate alınmaksızın, bozma sebebi yapılmayan alacak kalemleri hakkında “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde hüküm oluşturulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2008/22637, Karar No: 2011/1773, Tarih: 15.02.2011

**4. Ceza Dairesi         2008/22637 E.  ,  2011/1773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, TCY.nın 58.maddesinin uygulanmaması,

2- CYY.nın 232/6.maddesine aykırı biçimde, adli para cezasının taksitlendirilmesine hükmedilirken uygulama maddesi olan TCY.nın 52.maddesinin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

3- Karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman dilimi de gösterilmeyerek, CYY.nın 232/1-c.maddesine uyulmaması,

Yasaya aykırı ve sanık ... ile O yer C. Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6753, Karar No: 2023/4115, Tarih: 21.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/6753 E.  ,  2023/4115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/1199 E., 2023/16 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen geçici velâyet, olmadığı takdirde kişisel ilişki kurulması ve birleşen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, bozma ilamına uyularak kadının tazminat taleplerinin kısmen kabulüne yeniden karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı kadın vekili ve davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; erkeğin kendisine fiziksel şiddet uyguladığını, bu nedenle 3,5 ay önce ayrı yaşamaya başladıklarını, davalının kendisini kapı önüne koyduğunu, ayrı yaşamaya başlayınca ortak çocuğu kendisine göstermediğini, çocuk ile aralarındaki ilişkiyi olumsuz etkilediğini beyanla ortak çocuğun velâyetinin kendisine verilmesini, mahkemenin aksi kanaate olması halinde kişisel ilişki kurulmasını talep ve dava etmiştir.

2.Davacı kadın, birleşen dava dilekçesinde; tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun)166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin kendisine verilmesine, çocuk lehine aylık 2.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ile kendisi lehine yasal faizi ile birlikte 100.000,00 TL maddî 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde geçici velâyet talebinin reddine, ortak çocuk ile davacı arasında ayda bir defa yatılı olmayan şahsî ilişki kurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı erkek birleşen davaya cevap dilekçesinde davanın öncelikle derdestlik, akabinde esas yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 11.04.2019 tarihli karar ile davacının velâyetin değiştirilmesi talebinin reddine ve davacı anne ile ortak çocuk arasında her ayın 1. ve 3. Pazar günleri saat 10.00-18.00 aralığında şahsî ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraflarca istinaf talebinde bulunulmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 11.04.2019 tarihli karar ile davacının velâyetin değiştirilmesi talebinin reddine ve davacı anne ile ortak çocuk arasında her ayın 1. ve 3. Pazar günleri saat 10.00-18.00 aralığında şahsî ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraflarca istinaf talebinde bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme sonucunda, 13.10.2020 tarihli kararı ile davacının herhangi bir aklî rahatsızlığının bulunup bulunmadığı, fiil ehliyetinin olup olmadığı ve rahatsızlığı var ise velâyetin kullanılmasında ya da ortak çocuk ile kişisel ilişki kurulmasında çocuğun menfaatlerini zedeleyip zedelemeyeceği hususunda gerekli araştırma yapılmadan hüküm tesisinin isabetli olmadığından ve anne ve ortak çocuk arasında tesis edilmesi muhtemel kişisel ilişkinin niteliği ve süresi hususunda sosyal inceleme raporu alınması gerektiğinden bahisle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin İkinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 10.06.2021 tarihli kararı ile davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının iş bu geçici velâyet ve kişisel ilişki davası ile birleştirilmesine karar verilmiş ve yapılan yargılama sonucunda davalı erkeğin kadına fiziksel şiddet uygulayarak, ona hakaret ederek ve davacıyı eski eşiyle kıyaslama suretiyle ona duygusal şiddette bulunarak evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında tam kusurlu olduğundan bahisle asıl dava yönünden davacının geçici velâyete yönelik talebinin reddine, davacının kişisel ilişki talebinin kabulü ile ortak çocuk ile anne arasında şahsî ilişki tesisine, boşanma davası yönünden davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin davalı babaya verilmesine, ortak çocuk ile davacı anne arasında şahsî ilişki tesisine ve davacı kadın lehine yasal faizi ile birlikte 20.000,00 TL maddî 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı;

1. Davacı kadın vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle; velâyet, kişisel ilişki ve tazminatların miktarı yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı davacı erkek vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle; her iki dava yönünden de kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Sonuç

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı;

1. Davacı kadın vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle; velâyet, kişisel ilişki ve tazminatların miktarı yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı davacı erkek vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle; her iki dava yönünden de kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 27.04.2022 tarihli kararı ile kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olması gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince tarafların istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın tarafından velâyet ve tazminatların miktarı yönünden; davalı erkek tarafından ise boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve kişisel ilişki düzenlemesi yönlerden temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Dairemiz 15.09.2022 tarihli ilamı ile tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alınarak davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat az olduğu gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına, sair temyiz itirazlarının reddi ile kararın bozma kapsamı dışında kalan yönlerden onanmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilamına uyulmakla kadın lehine 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine, faza talebin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili ve davalı erkek tarafından tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1-Davacı kadın vekili katılma yolu ile verdiği temyiz dilekçesinde; kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; tazminatların miktarı yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2-Davalı erkek, temyiz dilekçesinde; kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, davanın kabulü, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında kadın yararına hükmedilen tazminatların miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

2-Davalı erkek, temyiz dilekçesinde; kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, davanın kabulü, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında kadın yararına hükmedilen tazminatların miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 174 üncü maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrası, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1-Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; davalı erkeğin tüm, davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü ve kişilik haklarına yapılan saldırının ağırlığı dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen manevî tazminat az olup, bozma ilâmının amacına uygun bulunmamıştır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri dikkate alınarak 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca daha uygun miktarda manevî tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının davacı kadın lehine hükmedilen manevî tazminatın miktarı yönünden BOZULMASINA,

2.Davalı erkeğin tüm, davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11015, Karar No: 2013/4471, Tarih: 26.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/11015 E.  ,  2013/4471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve müdafileri ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin tüm, sanık ve müdafilerinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Kapalı kasa kamyonet şoförü olan sanığın gündüz, meskün yerde 3,80 cm. genişliğindeki dar sokakta; seyrine göre sağ karşısından ve 0,90 cm. genişliğindeki kaldırım üzerinden bisikletiyle gelen 8 yaşındaki çocuğu görmesine rağmen dikkatli olmaması ve çocuğun kaldırımda dengesini kaybedip yol içine düşmesi sonucu sağ arka tekerle üzerinden geçmesi şeklinde gerçekleşen olayda asli kusurlu olmadığı kabul edilmesine rağmen adalet ve ölçülülük ilkelerine uyulmadan üst sınıra yakın temel ceza tayini ve talebe rağmen hapis cezasının para cezasına çevrilmesi hususunda herhangi bir karar verilmemesi;

Kanuna aykırı olup, sanık ve müdafilerinin itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.