muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/14127, Karar No: 2010/60, Tarih: 25.01.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/14127 E.  ,  2010/60 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Hazırlık aşamasında alınan 23.9.2006 tarihli orman bilirkişi raporunda dava konusu yerin orman olduğu belirtildiği halde, mahkeme aşamasında alınan 2.6.2006 tarihli orman bilirkişisi raporunda suça konu yerin devlet ormanı sayılmayan yerlerden olduğunun belirtilmesi nedeniyle meydana gelen çelişkili durum nazara alınarak mahallinde imzacı tanıklardan en az birinin hazır bulundurulması suretiyle harita ve orman tekniğinden anlayan üç kişilik bilirkişi heyeti ile orman amenajman planı, memleket haritası ve hava fotoğrafları birlikte uygulanıp, suça konu yerin devlet ormanı olup olmadığı hususunun şüpheye yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idare ve O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/934, Karar No: 2019/12263, Tarih: 10.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/934 E.  ,  2019/12263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 12,24 TL değerindeki demir kapıyı çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7979, Karar No: 2024/9926, Tarih: 21.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7979 E.  ,  2024/9926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/626 E., 2024/797 K.

KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 5. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/75 E., 2023/50 K.

Taraflar arasındaki Kurum işlemi iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne ve kararın kaldırılmasına ve davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, 01.07.1998 ile 30.04.2000 dönemine ait hizmetlerin Kurumlarınca iptal edildiğini dönem aralığındaki hizmetlerinin Kurumca kabul edilmediğini belirterek aksi işlemin iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, SGK 2013/11 sayılı Genelge hükmü uyarınca davacı tarafından Kuruma verilen 30.01.2001 tarihli dilekçe esas alınarak bu tarih önceki hizmet bildirimlerinin dikkate alınamayacağını, dilekçe tarihini takip eden aybaşı ile yapılan bildirimlerin geçerli kılınacağını, Kurumlarınca yapılan işlemlerde hata olmadığını iddia ederek, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, açılan davanın reddine dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, 19895.61 no.lu işyerinde 24.02.1998-30.01.2001 tarihleri arası çalıştığı halde tahsis dilekçesinin verilmesinden sonra 1998-2001 tarihleri arası günlerini iptal ettiğini Mahkemenin bu durumu da değerlendirmediğini, 1998-2000 yılları arası süresinde muntazam ödenen primler nedeni ile davacının talebinin tüm sigorta kolları olacağını kabul etmediğini, ayrıca Kurumun tüm sigorta kollarından 1998-2000 tarihleri arası tahsil edip uzun süre sonra bu tüm sigorta günlerini iptal etmesinin Yargıtayın yerleşmiş kararlarına aykırı olduğunu belirterek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile işe giriş bildirgesinin yazılı irade yerine geçtiği davacının 506 sayılı Kanun kapsamında uzun vadeli sigorta kollarına tabi çalışmış sayılmasına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne, davacı ...'nin 01.07.1998 ile 30.04.2000 tarihleri arasında 19895 sicil nolu işveren nezdinde Kuruma bildirilen çalışmalarının uzun vadeli sigorta kollarına tabi çalışma olduğunun tespitine, tahsis dilekçesinin sunulduğu tarihi takip eden 01.12.2020 tarihinden itibaren davacıya yaşlılık aylığı bağlanmasına, aksine Kurum işleminin iptaline, dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili özetle; kararın bozulmasını, davanın reddine dair karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, uzun vadeli sigortalılık kollarına tabi çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (SSK)’nun “Sigortalı sayılmayanlar” başlıklı 3/II-A maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10237, Karar No: 2019/5172, Tarih: 29.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/10237 E.  ,  2019/5172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleten, sürücü ve trafik sigortacısı oldukları aracın, davacıların yolcu olarak bulundukları araca arkadan çarptığını ve yaralanmalarına sebep olduğunu belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile davacılar için ayrı ayrı 1.000,00'er TL maddi (750,00 TL tedavi ve 250,00 TL yol gideri) ve 10.000,00'er TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacı ... için tedavi, operasyon, ilaç giderleri olarak 395,27 TL.nin davalılar ... ve ... yönünden kaza tarihi 17.03.2012'den itibaren, davalılar SGK ve Türk... Sigorta A.Ş. yönünden dava tarihi 19.04.2013'ten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, 250,00 TL ulaşım giderinin davalılar ... ve ... yönünden kaza tarihi 17.03.2012'den itibaren, davalı ...yönünden dava tarihi 19.04.2013'ten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte adı geçen davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'a verilmesine, davalı SGK hakkında açılan ulaşım giderinin tahsili talebine ilişkin davanın reddine, manevi tazminat isteminin kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi 17.03.2012'den itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'a verilmesine, davacı ... için tedavi, operasyon, ilaç giderlerinin tahsiline ilişkin talebin reddine, davalılar ..., ... ve Türk... Sigorta A.Ş. haklarında ulaşım gideri ve kazanç kaybı tahsili talebi ile ilgili olarak açılan davanın kabulü ile 250,00 TL ulaşım gideri ve kazanç kaybının davalılar ... ve ... yönünden kaza tarihi 17.03.2012'den itibaren, davalı ...yönünden dava tarihi 19.04.2013'ten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte adı geçen davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'e verilmesine, davacı ...'in bu konudaki fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına, davalı SGK hakkında açılan ulaşım gideri ve kazanç kaybı tahsili talebine ilişkin davanın reddine, manevi tazminat davasının kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi 17.03.2012'den itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'e verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2016 yılı için 2.190,00 TL'dir. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyize konu davacılar lehine hükmedilen maddi tazminatlar yönünden verilen karar, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kabul edilen miktarlar için davalı ... ve SGK Başkanlığı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden; davalı ... ve SGK Başkanlığı vekillerinin maddi tazminat yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle manevi tazminat talebi ile

ilgili olarak hüküm kurulurken olayın meydana geliş şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olay nedeniyle duyulan acı ve elemin derecesi ve B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınmış bulunduğuna göre, davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... ve SGK Başkanlığı vekillerinin temyiz dilekçelerinin REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.024,45 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...Ş.'ye geri verilmesine 29/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/24, Karar No: 2024/10092, Tarih: 17.09.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/24 E.  ,  2024/10092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2023/1902 Değişik İş

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.01.2023 tarihli ve 2022/21441 Soruşturma, 2023/1281 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Kocaeli 2. Sulh Ceza Hakimliğinin, 07.04.2023 tarihli ve 2023/1902 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 07.04.2023 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 20.11.2023 tarihli ve 2023/22200 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.12.2023 tarihli ve KYB-2023/127913 sayılı Tebliğnamesi ile soruşturma dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.12.2023 tarihli ve KYB-2023/127913 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20/01/2023 tarihli ve 2022/21441 soruşturma, 2023/1281 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan şüpheli ...'nun UYAP kayıtlarından temin edilen nüfus kayıt örneğine göre 15/09/2022 tarihinde vefat ettiği gözetilerek yapılan incelemede,

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müştekiler vekilinin Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığına vermiş olduğu dilekçesinde özetle, müştekinin ... Apartmanının 4, 5, 6 ve 7 numaralı dairelerinin maliki olduğunu, apartman yönetim kurulunun Turkcell ve Avea İletişim Merkezleri ile apartman çatısının baz istasyonu olarak kullanılmak üzere aralarında kira sözleşmesi imzaladıklarını, karar defterleri incelendiğinde kira bedelinin tamamı üzerinden keyfi pay dağıtımı yapıldığını, yönetim kurulu başkan ve üyeleri olan şüphelilerin yetkilerini kötüye kullandıklarını, haksız çıkar sağladıklarını belirterek şikâyetçi olması üzerine, Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının 20/01/2023 tarihli ve 2022/21441 soruşturma, 2023/1281 sayılı kararı ile, iddia konusu eylemlerin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu, hukuk ve icra mahkemelerinde dava açılabileceğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

Müşteki vekilince sunulan 07/07/2022 tarihli şikayet dilekçesi ve eklerinde yer alan apartman yönetim toplantısı kararlarının yer aldığı karar defterleri ile site yönetimine ait paranın tutulduğu banka kayıtlarının getirtilerek bilirkişi incelemesi yaptırılması suretiyle, sonucuna göre şüphelilerin hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma sonucu kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilmeden, soruşturmanın genişletilmesi kararı yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172/1. maddesi; “(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir...“ şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172. maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. UYAP üzerinden yapılan incelemede, şüpheli ...'nun karar tarihinden önce 15.09.2022'de vefat ettiğinin ve bu hususun ihbarnamede özellikle belirtildiğinin anlaşılması karşısında, bu şüpheli yönünden kanun yararına bozma talebinde bulunulmadığı değerlendirilerek soruşturma kapsamında elde edilen deliller uyarınca yapılan incelemede; şikâyetçinin, Kocaeli İli İzmit İlçesinde bulunan ... Apartmanındaki 4-5-6-7 numaralı dairelerinin maliki, şüphelilerin ise diğer dairelerin malikleri ve apartman yönetim kurulu başkan ve üyeleri olduklarının, apartman yönetim kurulunun kararıyla Turkcell İletişim Hizmetleri A.Ş. ve Avea İletişim Hizmetleri A.Ş. ile yapılan kira sözleşmeleri uyarınca apartmanın çatısına baz istasyonu kurulduğunun, bu baz istasyonundan elde edilen kira gelirinin şüpheliler tarafından keyfi olarak harcandığının, kat maliklerine eşit dağıtım yapılmadığının, haksız çıkar sağlandığının iddia olunması üzerine yürütülen soruşturma kapsamında; Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/3179 Soruşturma sayılı dosyasının getirtilerek incelenmesi, iş bu soruşturmanın mükerrer olup olmadığının belirlenmesi ve bu dosyayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi, mükerrer soruşturma olmadığının belirlenmesi halinde, kat malikleri tarafından alınan yazılı veya sözlü karar uyarınca apartman yönetiminde yer alan kişi veya kişilerin tespit edilmesi, apartmana ait karar defteri, banka hesap bilgileri, bahse konu kira sözleşmeleri, gelir-gider cetvelleri ve yönetime ilişkin tüm bilgi, belge, dekont..vb evrakın temini ile baz istasyonu kira bedellerinin yatırıldığı banka hesap hareketlerinin dosyaya celp edilmesi, gerekli görülmesi halinde apartmana ait belgeler ile banka hesap hareketleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sonucuna göre bir değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden, "...Taraflar arasındaki ihtilafın ikamet edilen binanın Turkcell İletişim Merkezi baz istasyonundan alınan kira bedelinin binada ikamet edenlere paylaşım miktarı üzerinden çıkan uyuşmazlık hukuki mahiyette uyuşmazlık olup üstün hak iddia eden tarafın hukuk ve icra mahkemelerinde dava açabileceği..." şeklindeki hatalı gerekçe ve eksik soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,