muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10001, Karar No: 2023/2090, Tarih: 20.02.2023

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; henüz yolculuk başlamadan kazanın gerçekleştiğini, bu nedenle davacı yanın müvekkili şirketten zorunlu ferdi kaza koltuk sigortası kapsamında teminat bedelini istemesinin mümkün olmadığını, müteveffa annenin karşıdan karşıya geçerken ağır tehlikeli bir davranışta bulunup bulunmadığının ilgili bilgi ve belgeler toplanarak tespiti gerektiğini, kucakta taşınan küçüklerin yolcu olarak kabul edildiğini ancak ölüm halinde sigorta şirketlerinin sorumluluğunun tek bir koltuk teminatı ile sınırlı tutulduğu halde davacının hem bu dosya hem de müteveffa anne adına başlattığı takip kapsamında ayrı ayrı 175.000,00 TL talep ettiğini, tek bir koltuğa ilişkin iki ölüm teminatı istenemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ''..Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartlarının 1 inci maddesi,4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun 34 üncü maddesi gereği yürürlüğe konulan Karayolu Taşıma Yönetmeliğinin 57 nci maddesinin 10 uncu bendi ve Yargıtay içtihatları doğrultusunda davacının murisi müteveffa küçük kızı Irmakın vefat etmesinden dolayı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası kapsamında aynı kazada vefat eden annesinden ayrı olarak poliçede yazılı meblağı (ölüm halinde kişi başına 175.000,00 TL) talep etme hakkı, davalı ... şirketinin de ödeme yükümlülüğü bulunduğundan bu amaçla davacı tarafından davalı şirket aleyhine Bingöl İcra Müdürlüğünün 2019/174 sayılı icra takibi dosyasıyla başlatılan takibe davalı tarafından yapılan itirazın iptali ile alacak likit olduğundan davalının kötü niyetli ve haksız olarak takibe itiraz ettiği anlaşıldığından takipteki alacak miktarının % 20 si oranında davalının icra-inkar tazminatı ödemesine hükmedildiği'' gerekçesiyle davanın kabulüne, Bingöl İcra Müdürlüğünün 2019/174 sayılı dosyasına davalı tarafından yapılan itirazın iptaline, takibin 175.000,00 TL üzerinden devamına, takip tarihinden itibaren asıl alacak miktarı olan 175.000,00 TL'ye yasal faiz işletilmesine, alacak likit olduğundan dolayı haksız ve kötü niyetli olarak takibe itiraz eden davalının asıl alacak miktarı olan 175.000,00 TL'nin %20 si oranında (35.000,00 TL) icra inkar tazminatına mahkum edilmesine, bu miktarın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; avans faizine hükmedilmesi gerektiğini belirterek, mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; avans faizine hükmedilmesi gerektiğini belirterek, mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde ;müteveffa çocuk adına kesilmiş bir bilet bulunmadığını, tek koltukta yolculuk yapan iki müteveffa adına mirasçılarının iki ayrı sigorta bedeli talep edemeyeceğini, Genel Şartların A.4 maddesi uyarınca müteveffa annenin karşıdan karşıya geçerken ağır tehlikeli bir davranışta bulunup bulunmadığının tespiti gerektiği halde hiçbir inceleme ve irdeleme yapılmadan hüküm kurulduğunu, alacağın likit olmaması nedeniyle icra inkar tazminatına hükmedilemeyeceğini belirterek mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ''... dava konusu olayda sadece davacının eşi ... için bilet düzenlenmiş olmakla birlikte, 2 yaşında olan ve bilet alınmayan muris Irmak'ın da yolcu olduğu, yaşı itibariyle bilet alınmamasının ve ücret ödenmemesinin müteveffanın yolcu olarak kabul edilmesine engel olmadığı, dolayısıyla müteveffanın da karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası kapsamında sigortalı sıfatına haiz olduğu, Sigorta Genel Şartlarında da ölen küçük yaştaki yolculara veya tek koltukta seyahat eden yolculara ilişkin özel bir düzenlemenin bulunmadığı, dava konusu sigortanın bir can sigortası türü olduğu nazara alındığında sigorta şirketinin ölen tüm yolcular için ayrı ayrı sigorta bedeli ödemesi gerektiği, dava konusu sigorta kapsamında sigortalı sıfatına haiz olan müteveffa Irmak'ın vefat etmesinden dolayı davalı şirketin davacıya poliçede belirtilen sigorta bedelini ödeme yükümlülüğünün bulunduğunu, davacının da vefat eden eşi ve kızı için ayrı ayrı sigorta bedeli talep edebileceği, müteveffa yaya ... kusursuz olduğundan müteveffa annenin karşıdan karşıya geçerken ağır tehlikeli bir davranışta bulunmadığı, zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasında, rizikonun gerçekleşmesi ile sigortalı ölmüş ise poliçede ölüm halinde ödenecek sigorta bedeli gösterilmiş bulunduğundan ve sigortanın bu bölümü bir meblağ sigortası niteliğinde olduğundan gerçek zarar hesaplamasına girişilmeksizin bu miktarın aynen ödenmesi gerektiği, bu nedenle de alacak bilinebilir, hesaplanabilir ve likit olduğundan, mahkemece davacının icra inkar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesinin yerinde olduğu, aracın (otobüsün) ticari araç olması ve taşımaya ilişkin hükümlerin TTK'da düzenlendiği gözetildiğinde, davacıların talebi doğrultusunda avans faizine hükmedilmesi gerektiği'' gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak esas hakkında yeni hüküm kurulmasına, davanın kabulü ile Bingöl İcra Müdürlüğünün 2019/174 sayılı dosyasına davalı tarafından yapılan itirazın iptaline, takibin 175.000,00 TL üzerinden devamına, takip tarihinden itibaren asıl alacak miktarı olan 175.000,00 TL'ye avans faizi işletilmesine, alacak likit olduğundan dolayı haksız olarak takibe itiraz eden davalının asıl alacak miktarı olan 175.000,00 TL'nin %20'si oranında (35.000,00 TL) icra inkar tazminatına mahkum edilmesine, bu miktarın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenlere ek olarak avans faizine hükmedilmesinin hatalı olduğu ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta poliçesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1401 vd maddeleri, 4925 sayılı Taşıma Kanunu, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu, Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, kazada vefat eden davacının eşi ve iki yaşındaki kızının seyahat etmek amacıyla terminale gelmiş olması, biletin alınma saati ve otobüsün hareket saati arasında makul sürenin bulunması, otobüsün taşıma için terminale girmemesi ve yolcunun da dosya kapsamına göre bilet veren firma görevlisinin yönlendirmesi ile otobüsün terminal dışında ve yolun karşısında durduğunu söyleyerek oraya gitmelerini sağlaması, bu sırada kazanın meydana gelmesi ve otobüsün terminale girmemesi ile kaza arasındaki zorunlu ferdi kaza sigortası genel şartlarının 1. maddesinde belirtilen taşıma hizmetinin başlamış olma şartının gerçekleştiği ve davalı ... şirketinin ferdi kaza koltuk sigortası poliçesi kapsamında sorumlu olması, vefat halinde ödenecek alacağın poliçede belirli olması nedeniyle alacağın likit olması, kazada vefat eden anne ve kızının kusursuz olması nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılmasına yönelik itirazın yerinde olmaması, aracın ticari araç olması karşısında avans faizine hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmaması karşısında usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28425, Karar No: 2013/20274, Tarih: 24.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/28425 E.  ,  2013/20274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum E.P.D.K lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken Gümrük İdaresi lehine vekalet ücreti tayin edilmesi ile suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan T.A.P.D.K lehine de dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Sanık hakkında erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası tayin edildiği halde 5237 sayılı T.CK.'nın 53/3 fıkrasına aykırı olarak TCK 53/1-c fıkrasındaki hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükmün vekalet ücretine ilişkin 10. fıkrasındaki "gümrük İdaresi "ibaresinin "katılan kurum E.P.D.K" olarak değiştirilmesi ile dilekçe yazım ücretine ilişkin 11 fıkranın hükümden çıkartılması ve hükmün 4.fıkrasındaki "c bendeki haklardan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" ibaresi çıkarılarak, yerine" 'sanık hakkında tayin edilen hapis cezası ertelendiğinden 53/1-c fıkrasında hak yoksunluklarının kendi alt soy yönünden uygulanmaması, alt soyu dışındakiler yönünden ise infaz tarihine karar uygulanmasına “ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/10/2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18535, Karar No: 2014/22526, Tarih: 25.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/18535 E.  ,  2014/22526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/160-2013/862

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 21/04/2014 tarih, 2014/6767-11576 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takipte borçlunun icra mahkemesine başvurarak, alacağın tamamının tahsil edildiği hususunda alacaklının yazılı ikrarı, ibraname söz konusu olduğundan bahisle takibin iptalini talep etttiği, mahkemece istemin kabulü ile takibin iptaline karar verildiği, kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 21/04/2014 tarihinde onandığı görülmüştür.

Somut olayda borçlunun itfa itirazına dayanak yaptığı ibranamede belirtilen icra müdürlüğü ve takip dosyası numaraları, takibe konu icra dosyasından farklı olup, dar yetkili icra mahkemesince yorum yoluyla ibranamenin şikayete konu icra takibine ilişkin olduğu sonucuna varılamaz.

Bu durumda borçlu, iddiasını İİK'nun 71. maddesine uygun ve takip dosyasına açık atıf yapan bir belge ile kanıtlayamadığından mahkemece istemin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken Dairemizce onandığı anlaşılmakla alacaklının karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 21/04/2014 tarih ve 2014/6767 E -11576 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15474, Karar No: 2014/26276, Tarih: 04.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/15474 E.  ,  2014/26276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı işyerinde 1.11.1998 ile 31.3.2002 tarihleri arasında çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de varılan bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de varılan bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri olan bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği ya da çalıştıklarının Kurumca tespit edilip edilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu yasal koşul oluşmuşsa işyerinin o dönemde gerçekten var olup olmadığı, Kanun'un kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de çalışmasının konusu, sürekli kesintili mevsimlik mi olduğu, başlangıç ve bitiş tarihleri ve alınan ücret konularında tanıkların sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre dinlenmeli, işyerinin kapsam kapasite ve niteliği ile bu beyanlar kontrol edilmeli, mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı ve posta başı gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlendikten sonra ücret konusu üzerinde durulmalı, tespiti istenilen sürenin evvelinde ve sonrasında beyyine başlangıç sayılabilecek ödeme belgeleri ve sair bu nitelikte bir belge yoksa Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunun m.288 de yazılı sınırları taşan ücret alma iddialarında yazılı delil aranmalı, bu sınırlar altında kalan ücret alma iddialarında ücret miktarları tanıklardan sorulmalı, 506 sayılı Yasa'nın 3/B-D maddeleri ile 5510 sayılı Yasa'nın 6/a-c maddelerinde de olduğu gibi ücretin sigortalı sayılmanın koşulu olan durumlarda ücret alma olgusunun var olup olmadığı özellikle saptanmalıdır. Bu davalarda işverenin kabulünün tek başına hukuki bir sonuç doğurmayacağı göz önünde tutulmalıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Yukarıda açıklanan hususlar, yeterli ve gerekli bir araştırmayla ve deliller hep birlikte değerlendirilerek aydınlığa kavuşturulduktan sonra o çalışmanın sigortalı çalışma niteliğinde olup olmadığı, ya da ne zaman bu niteliğe kavuştuğu yönü üzerinde durulmalı ve çalışmayı kapsama alan yasanın yürürlük tarihinden sonraki dönem için hizmetin tespitine karar verilmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı adına davalı işyerinden işe giriş bildirgesinin verilmediği ve hizmet bildiriminde bulunulmadığı anlaşılmaktadır. Ancak davacının talep ettiği dönemde ... Devlet Hastanesi Geliştirme ve Güzelleştirme Derneği unvanlı 26350 sigorta sicil numaralı işyerinden 1998 ve 1999 yıllarında toplam 255 gün hizmet bildiriminde bulunulduğu, mahkemece 26350 s.s. numaralı işyerinin tescil kapsamının araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda; mahkemece talep edilen döneme ilişkin dinlenilen tanık beyanlarından davacının çalışmasının sabit olmasına rağmen davacı ve davalı işveren arasında sabit ücret ödemesi bulunmadığı gerekçesiyle hizmet ilişkisi olmadığından davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; öncelikle ... Devlet Hastanesi Geliştirme ve Güzelleştirme Derneği'nin kanun kapsamında olduğu tarihi araştırarak, derneğin faaliyette olduğu dönem açısından derneğe husumet düşeceğinden bu tarihler aralığında davacının talebini reddetmek ancak, derneğin kapanmasından sonra davacı adına döner sermaye adı altında yapılan ödemeler ve tanık beyanları değerlendirildiğinde hastanede çalışması sabit olduğundan Sağlık Bakanlığı'na husumet yöneltileceğinden dolayı tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11690, Karar No: 2016/8145, Tarih: 11.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/11690 E.  ,  2016/8145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.04.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.05.2003 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu 159 ada 5 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır.

Davalı ... Belediyesi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Ziraat bilirkişisi, dava konusu taşınmazın mera niteliğinde olduğunu belirtmiş, fen bilirkişisi ise dava konusu taşınmazın krokisini çizmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın toprak tevzi komisyonunu 2159 mera parselinin kadastro tespiti sırasında 1465 nolu mera olarak tespit edildiği ve bu parselinde imar uygulamasa ve parselasyon sonucu 159 ada 5 nolu parselin oluştuğu anlaşılmaktadır.... Asliye Hukuk Mahkemesi 2002/2115 Esas sayılı Hakem dosyasında yapılan keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporunda 159 ada 5 nolu parselin toprak tevzi komisyonunun 2159 nolu mera parseli içerisinde kaldığı belirtilmiştir.

Görülüyor ki dava konusu taşınmaz 2159 sayılı mera parselinden

gelmektedir. İmar planı içindeki meraların planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan mera niteliğini yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (.... Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise “Yolsuz Tescil “ olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;