muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6646, Karar No: 2023/583, Tarih: 25.01.2023

IV. GEREKÇE

Ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın yapılan üst araması neticesinde ele geçirilen sentetik kannabinoidin hukuka uygun yöntemlerle elde edildiği, sanığın 24.10.2020 tarihinde tanık F.'a uyuşturucu madde temin ettiği anlaşıldığından, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

25.10.2020 tarihli eylemde tanık T.'nın müdafiii hazır bulunmaksızın kolluk personeli tarafından alınan beyanında suça konu sentetik kannabinoidi sanıktan aldığını belirttiği, UYAP üzerinden yapılan incelemede kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yargılandığı Durağan Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/16 Esas sayılı dosyasında, talimat mahkemesi huzurunda alınan 21.04.2021 tarihli savunmasında ise sanıktan sentetik kannabinoid almadığını belirttiği görülerek yapılan incelemede; T.'nın usulüne uygun şekilde davet edilerek tanık olarak dinlenilmesi, Durağan Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/16 Esas sayılı dosyasının aslı ya da onaylı örneği temin edildikten sonra sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2021/59 Esas, 2021/452 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozmanın niteliği ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Boyabat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19881, Karar No: 2013/13152, Tarih: 13.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/19881 E.  ,  2013/13152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, denetim süresine tabi tutulmasına ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-O Yer Cumhuriyet Savcısının (...) temyizi yönünden yapılan incelemede;

14.04.2010 tarihli hükmü yasal süresinden sonra 17.05.2010 tarihinde temyiz eden o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Katılan Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkollü İçkiler Piyasası Düzenleme Kurulu vekilinin ve O Yer Cumhuriyet Savcısının (...) temyizi yönünden yapılan incelemede;

1-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve müdahilliğine karar verilen Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu lehine vekalet ücretine hükmolunmaması,

3-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı olup, o yer Cumhuriyet Savcısı, katılan TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.06.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri yada taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle mahkemece verilen karar doğrudur. Ancak;

Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması yerine çoğunluğun bozma nedenlerine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/28859, Karar No: 2014/4161, Tarih: 18.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/28859 E.  ,  2014/4161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2012/234-2013/586

Taraflar arasındaki ayıplı oto davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 04.07.2011 tarihinde davalılardan 0 km olarak satın aldığı F... F... C.. marka aracın sağ çamurluğunun fabrikasyon olmayan şekilde boyalı olduğunun tespit edildiğini, sağ çamurluğun sonradan boyandığını, aracın iki kez aküsünün boşaldığını, araca standart dışı akü takıldığını ve aracın bu haliyle ayıplı olduğunu ileri sürerek araç bedelinin faiziyle tahsilini istemiştir.

Davalılar, araç boya kalınlığının üretim standartlarında olduğunu, yapılan ölçümlerde aracın boya kalınlığının standartlara uygun çıktığını, aracın ayıplı olmadığını ve talebin yersiz olduğunu savunarak haksız davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, dava konusu aracın sağ çamurluğunda fabrikasyon olmayan boya olduğu, boya kalınlığının standartlara aykırı olduğu, boyamanın sonradan yapıldığı ve 0 km olarak alınan aracın bu haliyle gizli ayıplı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı şirketten satın aldığı araçta standartlara aykırı boya olduğunu, sağ çamurluğun sonradan boyandığını ve aracın ayıplı olduğunu ileri sürerek ödediği bedelin faizi ile tahsili için eldeki davayı açmış olup davalılar aracın ayıplı olmadığını savunmuşlardır. Mahkemece,araç üzerinde yapılan keşif sonrasında düzenlenen bilirkişi raporunda aracın sağ arka çamurluğundaki boya kalınlığının seri üretim boya kalınlığından fazla olduğu, boyanın sonradan yapıldığı ve fabrikasyon olmadığı tespit edilmiştir. Dava konusu araçta fabrikasyon olmayan boyama olduğu ve üretimden sonradan boyama işleminin yapıldığı tespit edildiğine göre bu işlemlerin araçta satış öncesi mevcut olduğunu ispat yükü davacı tarafta olup, davacı iddiasını açık ve kesin delillerle ispatlamak zorundadır. Mahkemece, araçta tespit edilen fabrikasyon olmayan sonradan yapılan boyama işleminin aracın davacı tarafından satın alınmasından önce var olup olmadığına dair davacının tüm delilleri toplanıp, bu konuda gerekli araştırma yapılmadan ve araç alınırken sonradan gerçekleştirlen boyamanın araçta bulunduğu varsayılarak davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur. Hal böyle olunca; mahkemece, dava konusu araçtaki boya kalınlığının ve fabrikasyon olmayan sonradan yapılan boyamanın aracın davacı tarafından satın alınmasından önce yapılıp yapılmadığına dair davacının yemin dahil tüm delilleri toplanarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8452, Karar No: 2022/10336, Tarih: 12.12.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/8452 E.  ,  2022/10336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın tarafından TMK’nın 166/1. maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası açılmış, mahkemece erkeğin tam kusurlu olduğu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Hükme karşı davalı erkek tarafından istinaf kanun yoluna başvurmuş, bölge adliye mahkemesince esastan ret kararı verilmiştir. Hüküm, davalı erkek tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- İlk derece mahkemesince, “...her ne kadar davalı tanıklarının asıl kusurlu tarafın davacı olduğu yönünde beyanlarının olduğu ancak bu beyanların çoğunun duyuma dayalı olduğu, ayrıca davalı tanıklarının beyanlarında davacının, davalının annesine ve babasına yardım etmediği yönündeki beyanları mevcut olsa da bunun mevcut dava ile bir bağının bulunmadığı...” belirtilerek taraflar arasında gerçekleşen son olayda fiziksel şiddet uygulaması nedeni ile davalı erkeğin tam kusurlu olduğu kabul edilmiş; bölge adliye mahkemesince de erkeğin bu husustaki istinaf istemleri reddedilmiştir. Ancak, davacı kadının kayınvalidesine hakaret ettiği ve davalının ailesi ile birlikte yemek yemediği, ayrı yemek yediği davalı tanıklarının görgüye dayalı beyanlarından anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkeğin ağır, davacı kadının ise az kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle, mahkemece belirlenen kusur doğru değil ise de hüküm sonucu itibariyle doğru olduğundan ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, kusura ilişkin gerekçenin açıklanan şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir. (HMK m. 370/4).

SONUÇ: Temyiz edilen bölge adliye mahkemesinin kusura ilişkin esastan ret kararının kaldırılmasına, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ilk derece mahkemesi kararının kusura ilişkin gerekçesinin düzeltilmek suretiyle, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 12.12.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/14331, Karar No: 2013/20486, Tarih: 16.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/14331 E.  ,  2013/20486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılan kurum vekilinin mühür bozma suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca darimizin 27.07.2012 günlü iade kararı sadece elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olup, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvuruları geçerli olduğundan, bu suç yönünden yeniden verilen hükmün hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek, katılan kurum vekilinin mühür bozma suçundan 18.06.2009 tarihinde verilen karara yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Katılan kurum vekilinin karşılıksız yararlanma suçundan verilen 17.09.2012 tarihli karara yönelik temyiz incelenmesinde;

Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın geçici 2/2 maddesi uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23821, Karar No: 2016/21460, Tarih: 20.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23821 E.  ,  2016/21460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün süresi içinde davalılarca temyiz edilip, incelemenin Yargıtayca duruşmalı olarak yapılması davalı...Elemanları.... Madencilik San. ve Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 20.12.2016 Salı günü belirlenen saatte davalılar...Elemanları.... Madencilik San. ve Tic.Ltd.Şti. ve Ekosan Tuğla San. Ve Tic.Ltd.Şti. vekili Av.... ile karşı taraftan davacı ... vekili Av.Burak Kaya geldi. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının aralarında organik bağ bulunan davalı şirketlerde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, işyerinde mevsimlik iş yapıldığını, işyerinde 10 Ocak ile 25 Şubat tarihleri arasında çalışma olmadığını, fesih tarihindeki ücretinin net 1.800,00 TL olduğunu, ödemelerin bir kısmının bankadan, bir kısmının elden yapıldığını, haftada altı gün çalıştığını, ancak fazla mesai yaptığını, milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, 2007 yılında fabrikanın kapanmasından sonra 2008 yılında davalı şirketlerce işyerinin işletilmeye başlandığını, işyeri devri bulunmadığını, davacının parça başı ücretle çalıştığını, davacının fazla ücret talep etmesi nedeni ile anlaşma sağlanamadığından kendisinin işten ayrıldığını, fazla mesai yapılmadığını, işyerinde mevsimlik çalışma yapıldığından yıllık izne hak kazanmadığını, alacakların zaman aşımına uğradığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, fazla mesai yapıp milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, çalışmalarının kuruma eksik bildirildiği gerekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, fazla mesai yapıp milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, çalışmalarının kuruma eksik bildirildiği gerekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece her iki şirketin işçilik alacaklarından müteselsilen sorumlu oldukları kabul edilerek hüküm altına alınan alacaklardan her iki şirket birlikte sorumlu tutulmuş ise de, dosya içerisindeki ticaret sicil kayıtlarından ve davalılar vekilinin temyiz dilekçesine ekli olarak sunduğu ticaret sicil kaydından davalı şirketlerden Ekosan Tuğla Sanayi ve Ticaret Şirketi’nin davanın devamı sırasında tasfiye sürecine girdiği, karar verilmesinden önceki bir tarihte 2014 yılında tasfiyesi tamamlanarak ticaret sicilinden kaydının terkin edildiği anlaşılmıştır. Ticaret sicilinden terkinle tüzel kişiliği sona eren davalı .... ve Tic. Ltd Şirketi hakkında yargılamanın sürdürülmesi ve hüküm kurulması olanaklı değildir. Bu husus mahkemece re'sen gözetilmelidir. Bu durumda mahkemece, davacıya, davalı şirketin ihyası için dava açmak üzere süre verilerek ihya sağlandığı takdirde davalı ... Sanayi ve Ticaret Ltd Şirketi hakkında yargılamaya devam edilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

Kabul şekli bakımından da;

1-Davacı vekili, davacının fesih tarihindeki ücretinin net 1800,00 TL olduğu iddia etmiştir. Bazıları husumetli olan davacı tanıkları iddiayı teyit etmiştir. Mahkemece emsal ücret araştırması yapılmış; Çimse- İş Sendikası ve Kristal İş Sendikası ile Türkiye İstatistik Kurumu’ndan aylık ücretin ne olabileceği sorulmuştur. Benimsenen bilirkişi raporunda ise Kristal İş Sendikası’nın bildirdiği ücret seviyesi esas alınarak alacaklar hesaplanmıştır. Davacı tanıklarının beyanlarına tek başına itibar edilmesi mümkün değildir. Banka hesap ekstresinin tetkikinde yapılan ödemelerin iddia edilen ücret seviyesinin çok altında olduğu görülmektedir. Dosya içindeki bazı yıllarda bazı aylara ait hakediş miktarlarının yeraldığı listelerden yola çıkarak aylık ücretin tespiti de mümkün değildir. Sendikalar ise genel olarak sendikal örgütlenmenin olduğu, toplu iş sözleşmesi uygulanan işyerlerindeki ücret seviyelerini dikkate alarak ücret bildirmektedirler. İşyerinde sendikal örgütlenme, toplu iş sözleşmesi düzeni bulunmadığına göre, işyerinin bulunduğu yer ve diğer özellikleri ile dosya kapsamı dikkate alındığında Türkiye İstatistik Kurumu’nun 2010 yılı için bildirdiği ücretin esas alınması daha uygun olacaktır. Türkiye İstatistik Kurumu’nun bildirdiği ücretin 2010 yılındaki asgari ücrete oranı üzerinden bulunan kat sayı esas alınarak fesih tarihindeki ücret belirlenmelidir. 2010 yılından önceki hesap dönemi içindeki kalan diğer yıllar ücreti de aynı yöntemle tespit edilmeli, işçilik alacakları da buna göre hesap ettirilmelidir.

2-Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Somut olayda, davacının parça başı ücretle çalıştığı, istiflenen ya da yüklenen tuğla adedine göre ücretini aldığı dosya içeriğindeki deliller ile sabittir. Bu itibarla belirlenen fazla mesai saatleri yerinde ise de, parça başı ücretle çalışılması nedeni ile fazla mesai ücretinin zamsız kısmını zaten ödenen ücretin içinde aldığı kabul edilerek sadece %50 zamlı kısmının hesap edilerek takdiri indirim uygulamak sureti ile hüküm altına alınması gerekirken, bu husus gözetilmeden hazırlanan rapora göre karar verilmesi bozma nedenidir.

3-Kıdem ve ihbar tazminatını davacı vekili net miktarlar üzerinden ıslah ettiği halde talep aşılarak brüt miktarların hüküm altına alınması sureti ile HMK’nun 26 ıncı maddesine aykırı biçimde fazlaya karar verilmesi de ayrı bir bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına takdir olunan 1.350,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, 20.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13898, Karar No: 2011/6238, Tarih: 23.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13898 E.  ,  2011/6238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/07/2009 tarih ve 2009/356-2009/674 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkilinden para tahsil ettiğini ancak aldığı bu parayı geri ödememesi üzerine davalı aleyhine Darmstadt Asliye Hukuk Mahkemesinde açtıkları davanın kabulü ile 31.030,82 Euro anaparanın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verildiğini ve bu kararın kesinleştiğini ileri sürerek, Darmstadt Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından müvekkili hakkında verilen kararın tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, daha önce açılan benzer nitelikteki davaların, TTK m. 405/2 gereğince pay sahiplerinin, şirkete sermaye olarak verdiklerini geri isteyemeyecekleri yönündeki düzenleme gereğince reddedilerek Yargıtay denetiminden geçtiği, davacı tarafından yabancı mahkemede açılan davanın kabul ile sonuçlanmasının Türk yargı kararları ile çelişki oluşturduğu ve davalı şirketin ortakları arasındaki eşitliği zedeleyeceği, bu durumun kamu düzenine aykırılık teşkil ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, mahkemece dava tarihinde yürürlükte bulunan 5718 sayılı MÖHUK’nun 54. maddesinin (c) bendi uyarınca, yabancı mahkeme hükmünün Türk kamu düzenine aykırı olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 SK.’nun 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir. Kendisine karşı tenfiz istenen tarafın savunma haklarının ihlali ise kamu düzenine aykırılıktan bağımsız bir tenfiz engeli olarak, 54/ç maddesinde düzenlenmiştir.