muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/27215, Karar No: 2024/5468, Tarih: 29.04.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/27215 E.  ,  2024/5468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/106 E., 2016/121 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mazıdağı Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, adı geçen Kanun'un 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın beyanına itibar edilmediğine, delillerin toplanmadığına, tutanak mümzilerin dinlenmediğine, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mazıdağı İlçe Jandarma Komutanlığına bağlı birimler tarafından olay günü Derik Mazıdağı karayolu üzerinde Şanlı Mahallesi girişinde yol emniyet ve kontrol devriyesi faaliyeti yapıldığı esnada sanığın kullanmakta olduğu aracın durdurulduğu ve katılanın öncelikle sanığa kimlik kontrolü yaptığı, ardından tavır ve davranışlarından şüphelenmesi üzerine araçta arama yapmak üzere sanıktan aracın motor kapağını açmasını istediği, bunun üzerine sanığın aracın içerisine bindiği ve ani bir hareketle kontağı çalıştırarak kaçmaya çalıştığı sırada katılanın sanığı durdurmak istediği, ancak sanığın aracını katılanın üzerine doğru sürdüğü, katılanın zorlukla kendisini yol kenarına doğru atarak aracın önünden çekildiği, sanığın bu suretle görevi yaptırmamak için direndiği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece katılan beyanı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Tüm dosya kapsamı, kamu görevlisi olan katılanın sanığa iftira atmasını gerektirecek nitelikte bir husumetin dosyaya yansımamış olması ve 28.05.2015 tarihli olay tutanağı ile uyumlu şekilde aşamalarda iddiasını tekrarlaması karşısında, sanığın kullandığı aracını, kontrol etmek isteyen jandarma görevlisi katılanın üzerine sürerek direndiğinden bahisle hakkında mahkumiyet kararı verilmesine ilişkin Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın eylemini 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi kapsamında silah niteliğinde olan arabasını katılanın üzerine sürerek işlemesi nedeniyle adı geçen Kanun'un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25198, Karar No: 2017/15841, Tarih: 19.12.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/25198 E.  ,  2017/15841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak İstanbul Anadolu İcra Dairesi'nde kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda, borca ve imzaya itirazının yanı sıra, yetkili icra dairesinin Kocaeli İcra Daireleri olduğunu ileri sürerek yetki itirazında bulunduğu, mahkemece, davacının yetki itirazına ilişkin davasının kabulü ile takibin davacı yönünden iptaline karar verildiği görülmüştür.

HMK'nun 19/3. maddesi gereğince; “Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.” Aynı hüküm takip hukukunda da geçerli olup, icra mahkemesinin, icra dairesinin yetkisizliğine ilişkin kararında, yetkili icra dairesini de göstermesi gerekmektedir.

Somut olayda, mahkemece, borçlunun yetki itirazı yerinde görüldüğüne göre, yetki itirazının kabulü ile Kocaeli İcra Dairelerinin yetkili olduğuna, karar kesinleştiğinde ve talep halinde icra dosyasının yetkili Kocaeli İcra Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, takibin davacı yönünden iptaline ilişkin hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3976, Karar No: 2017/6890, Tarih: 02.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/3976 E.  ,  2017/6890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 40 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-) Davalı vekilinin temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı HUMK’un 432. maddesi gereğince REDDİNE,

B-)Davacı vekilinin temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede,

Tazminat talebinin dayanağı olan Hilvan Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 31/01/2013 tarih, 2012/50 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleştiğine dair düzenlenen kesinleşme şerhi ve kesinleşme şerhli kararın davacıya tebliğine dair tebligat evrakının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde aslı ya da onaylı örnekleri dosya içerisine alınmaması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Dosyaya ibraz edilen serbest meslek makbuzu kovuşturmaya yer olmadığına dair karar tarihinden sonra düzenlendiğinden maddi tazminat hesabında nazara alınamayacak ise de, soruşturma aşamasında davacının kendisini vekil ile temsil ettip ettirmediğinin tespiti ile temsil ettirdiğinin anlaşılması halinde, davacı lehine kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin maddi zarar kapsamında davacıya ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-)Tazminat talebinin dayanağı olan Hilvan Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2012/50 sayılı soruşturma dosyasında davacının (şüphelinin) nitelikli kasten öldürme suçundan gözaltına alındığı ve daha sonra hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğinin anlaşılması karşısında, gerekçeli kararın hüküm kısmında davacının ihaleye fesat karıştırma suçundan beraat ettiğinin belirtilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

3-)Gerekçeli karar başlığında, dava adı olarak ''Koruma Tedbirleri Nedeni ile Tazminat'' yerine ''466 sayılı Yasa Uyarınca Tazminat'' yazılması ve 29/12/2014 tarihli duruşmaya katılan Cumhuriyet Savcısının isim ve sicil bilgilerine yer verilmemiş olması,

3-)Gerekçeli karar başlığında, dava adı olarak ''Koruma Tedbirleri Nedeni ile Tazminat'' yerine ''466 sayılı Yasa Uyarınca Tazminat'' yazılması ve 29/12/2014 tarihli duruşmaya katılan Cumhuriyet Savcısının isim ve sicil bilgilerine yer verilmemiş olması,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1399, Karar No: 2016/3012, Tarih: 31.03.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/1399 E.  ,  2016/3012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında, mühür bozma suçundan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2014 gün, 2013/383 Esas, 2014/115 Karar sayılı kararıyla kurulan hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda; 11.02.2016 tarih, 2015/13704 Esas, 2016/1139 Karar sayılı ilam ile beraat hükmünün onanmasına karar verildiği ve bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.02.2016 gün ve 2014/177616 sayılı yazısı ile 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca sanık aleyhine itirazda bulunulması üzerine dosya yeniden incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.04.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.04.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir. Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; suça konu mühürleme işlemini gerçekleştiren katılan ... Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi'nin mühürleme tarihinden önce 29.12.2010 tarihinde özelleştirilmesi nedeniyle, lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmayacaktır.

Dosya içeriği ve Dairemizin kararındaki gerekçeye göre Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazları yerinde görülmediğinden KARARIN DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 6352 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 308/3. maddesi uyarınca itiraz konusunda karar verilmek üzere dosyanın YARGITAY CEZA GENEL KURULU'NA gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/4344, Karar No: 2018/2183, Tarih: 26.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/4344 E.  ,  2018/2183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, hırsızlık ve konut donulmazlığını bozma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut donulmazlığını bozma suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan ... vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan beraat hükmünün incelemesine gelince;

Oluş ve dosya içeriğine göre; katılan ...'ın, aşamalarda, sanık ...'ın kendisini telefon ile arayarak 1.300 TL para istediği, veremeyeceğini söylemesi üzerine "seni yakalar bıçaklarım" şeklinde tehdit ettiği, 300 TL parayı sanık ...'a korkusundan götürüp verdiği, sanığın katılanın elini çakmak ile yaktığı ve sağ kolunda sigara söndürdüğü, elinde bulunan açılıp kapanan bıçağı göstererek "ben ne zaman para istersem getireceksin yoksa seni çok fena yaparım" şeklinde tehdit ettiği, 300 TL parayı aldıktan sonra göstermiş olduğu yere 1.000 TL daha para bırakmasını istediği, katılanın da annesinin saklaması için verdiği 1.000 TL parayı sanık ...'ın dediği yere bıraktığına dair beyanı ile bu beyanı doğrular şekilde katılanın 30.05.2013 günlü alınan raporunda, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde sağ ön kol iç yüzeyinde 3 adet, sol ön kol el bileğinde 1 adet enfekte yaraların bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanık ...'ın cebir ve tehdit ile katılanın 1.300 TL parasını yağmaladığının sabit olduğu gözetilmeden delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yağma suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15770, Karar No: 2018/16136, Tarih: 29.11.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/15770 E.  ,  2018/16136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müşteki ...’nun sanık ... hakkındaki fuhuş suçunda, doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, mağdura bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca müşteki ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 29/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1613, Karar No: 2014/2708, Tarih: 27.02.2014

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2014/1613 E.  ,  2014/2708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada Erzurum 1.Sulh Hukuk ve İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kısıtlının adresinin değişmesine ilişkin olarak verilen yetkisizlik kararından kaynaklanmaktadır..

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Aynı Kanunun 20.maddesinde “Önceki yerleşim yeri belli olmayan veya yabancı ülkedeki yerleşim yerini bıraktığı halde Türkiye'de henüz bir yerleşim yeri edinmemiş olan kimsenin halen oturduğu yer, yerleşim yeri sayılır.” hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda; yabancı hükümlü ...'in "Erzurum Özel Tip Kapalı Cezaevi" den İzmir 3 nolu T tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna naklinin gerçekleştiği görülmüştür.

Erzurum 1.Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının adresinin değiştiği gerekçesiyle, yetkisizlik yönünde karar verilmiştir.

İzmir 11.Sulh Hukuk Mahkemesi ise, Erzurum 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmediği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dosya kapsamından ...'in 16.04.1998 tarihinde Erzurum 1. Sulh Hukuk Mahkemesince vesayet altına alındığı, o zamandan beri aynı mahkemede takip edildiği ve Türk Medeni Kanununun 412. maddesi uyarınca yerleşim yerinin değişikliğine ilişkin her hangi bir izin verilmediği anlaşılmakla,uyuşmazlığın Erzurum 1.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Erzurum 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGIYERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6803, Karar No: 2012/6681, Tarih: 24.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/6803 E.  ,  2012/6681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/01/2010 tarih ve 2008/125-2010/3 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 24/04/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, diğer paydaşlarla birlikte dava dışı limitet şirketi kurduklarını, peşin sermaye bedelinin ödendiğini, ortaklarca taahhüt edilen sermaye paylarının ödenmesi gayesi ile her bir kurucu ortağın münferiden tasarrufa yetkili olduğu müşterek hesap açılmasına karar verildiğini, anasözleşmeye göre davalının 1 yıl süreyle şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındığını, anılan hesaba ‘Turgaz Ltd.Şti. sermaye katılım payı’ açıklamasıyla toplam 48.950.00 TL yatırıldığını, şirket hesaplarına aktarılmadığını, hesap bakiyesinin 22.01.2007 tarihinde sıfırlandığını, paranın bizzat davalı veya onun talimatı ile çekildiğini, zimmetine geçirildiğini, ihtarlara rağmen iade edilmediğini, tahsili için yapılan icra takibinin itirazla durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 oranında inkar tazminatının hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, anılan paranın belirtilen hesaba yatırıldığının doğru olduğunu, bu paranın davacının dava dışı Ahmet Çebi, ... ve Tuncay Pulcu arasında imzalanan 19.12.2006 tarihli protokol uyarınca ödendiğini, müvekkilinin Tuncay Pulcu adına hareket ettiğini, onun yerine ortak göründüğünü, davanın bu kişiye karşı yöneltilmesinin gerektiğini, paranın sözleşme gereği yapılan harcamalarda kullanıldığını, listesi ve belgelerinin verildiğini, hatta davacının sonradan aynı hesaba para yatırdığını, davacının tek başına hesap sahibi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar ile dava dışı kişinin limitet şirket kurdukları, ortaklar adına açılan müşterek hesaba davacının sermaye borcuna ilişkin ödeme yaptığı, müdür olan davalının bu ödemeleri şirket işlerinde kullandığını savunduğu, bu ödemelere dair bilgilerin dava dışı limitet şirket kayıtlarında yer almasının gerektiği, davalı müdürün kayıtları usulüne uygun şekilde tutmakla yükümlü bulunduğu, davacının talebinde haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 51.158.78 TL üzerinden takibin devamına, 48.950.00 TL asıl alacak üzerinden takip tarihinden itibaren avans faiz uygulanmasına, asıl alacağın %40 ‘ı üzerinden inkar tazminatının tahsiline karar verilmiştir.