muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/36, Karar No: 2022/323, Tarih: 10.05.2022

TCK'nın 245/3. maddesindeki sahte oluşturulan veya üzerinde sahtecilik yapılan banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle kendisine veya başkasına yarar sağlama suçunu işlemeyi kasteden failin öncelikle sahte oluşturulmuş veya üzerinde sahtecilik yapılmış bir banka veya kredi kartına ihtiyacı vardır. Bunun için de, sahte banka veya kredi kartını ya kendisi oluşturup üretmek, ya satın almak ya da kabul etmek suretiyle TCK'nın 245/2. maddesinde düzenlenen sahte banka veya kredi kartı üretme, satın alma veya kabul etme suçlarından birini işlemesi zorunludur. Bu nedenle TCK'nın 245/2. maddesindeki sahte banka veya kredi kartı üretme, satın alma veya kabul etme suçları aynı maddenin üçüncü fıkrasındaki suçu işlemeyi kasteden fail bakımından geçit suçu niteliğindedir. Nitekim, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.05.2017 tarihli ve 211-259 sayılı kararında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu konuda öğretide de; 'Sahte banka veya kredi kartını üreten failin kartı kullanarak menfaat sağlaması hâlinde, kartın üretimi suçu, kartın kullanılarak menfaat sağlanması suçu içinde eriyecek, sahte kart üretimi suçu geçit suçu oluşturacak ve fail sadece sahte kart kullanma suçundan cezalandırılacaktır. Çünkü fail kullanarak yarar sağlamak için sahte kartı üretmiş olmaktadır. Aksi hâlde bir fiilden iki ceza verilmiş olurdu.' (Doğan Soyaslan, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Yetkin Yayınları, ... 2014, 10. Bası, s. 725.), 'Buna karşılık, kartı kullanan kişi, aynı zamanda bunu sahte olarak oluşturan ya da üzerinde değişiklik yapan kişi ise, bu takdirde failin ayrıca TCK m. 245/2'den dolayı cezalandırılıp cezalandırılmayacağı sorunu ortaya çıkar. Bize göre TCK m. 245/2, m. 245/3'ün bir bakıma hazırlık hareketi niteliğinde olduğundan, her iki suç arasında tüketen-tüketilen norm ilişkisi olduğu söylenebilir.' (Durmuş Tezcan - ... Ruhan Erdem - R. ... Önok, Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, Seçkin Yayınları, 14. Baskı, s. 1000.) şeklinde görüşler mevcuttur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın, başkasına ait sahte kimlik ile ...'a müracaatla kredi kartı sözleşmeleri imzalayarak düzenlenmesini sağladığı kredi kartlarıyla farklı zamanlarda nakit para çekmek ve alışveriş yapmak suretiyle kendisine yarar sağladığı olayda; sanığın kastının başlangıçtan itibaren sahte oluşturulan kredi kartlarını kullanmak suretiyle kendisine yarar sağlama suçunu işlemeye yönelmiş olması, bu suçu işleyebilmek için daha hafif nitelikte olan TCK'nın 245/2. maddesindeki sahte kredi kartının üretilmesi suçunu işlemek zorunda kalması hususları birlikte değerlendirildiğinde, aynı maddenin üçüncü fıkrasındaki sahte oluşturulan kredi kartını kullanmak suretiyle kendisine yarar sağlama suçunu işlemeyi kasteden sanık bakımından aynı maddenin ikinci fıkrasındaki sahte kredi kartı üretme suçunun geçit suçu niteliğinde olduğu, bu nedenle, sanığın katılana ait banka hesapları ile ilişkilendirilerek oluşturulmasını sağladığı sahte kredi kartlarını, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla kez kullanmak suretiyle kendisine yarar sağlaması şeklindeki eylemlerinin bir bütün hâlinde banka sayısınca ve zincirleme biçimde işlenen TCK'nın 245/3. maddesindeki suçu oluşturduğu, sanığın ayrıca geçit suçu niteliğindeki TCK'nın 245/2. maddesindeki suçtan cezalandırılamayacağı," görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince 25.12.2019 tarih, 24208-15738 sayı ve oy çokluğuyla itiraz nedeninin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında sahte kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü Özel Dairece düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte kredi kartı üretme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sahte oluşturulmasını sağladığı kredi kartlarını ayrıca kullanarak kendisine yarar sağlayan sanık hakkında TCK’nın 245/2 ve 245/3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı uygulama yapılmasının mümkün olup olmadığı hususunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sahte oluşturulmasını sağladığı kredi kartlarını ayrıca kullanarak kendisine yarar sağlayan sanık hakkında TCK’nın 245/2 ve 245/3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı uygulama yapılmasının mümkün olup olmadığı hususunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

... TAŞ vekili tarafından düzenlenen 20.04.2012 havale tarihli şikâyet dilekçesine göre; katılan ...'in kimlik bilgileri kullanılmak suretiyle kredi kartı başvurusunda bulunulması üzerine ...\*\* \*\*\*\* 1114 numaralı kredi kartının tahsis edildiği, ancak katılan ...'in anılan bankaya başvurarak kredi kartı almadığını, aynı şekilde T. ... Bankası AŞ'den de bilgisi dışında kredi kartı alındığını, ...'dan adına borç kağıdı gelmesi üzerine notere imza beyannamesi için gittiğinde elindeki kimliğin geçersiz olduğunu ve kendi adına kimlik çıkarıldığını öğrendiğini ayrıca kredi kartı başvurusunda kullanılan adres ve telefonların kime ait olduğunu bilmediğini ifade ettiği, katılan ... adına yapılan başvurudaki imzalar ve kimlikteki resim ile bankalarından kredi kartı alan ...'ün başvurusundaki imzalar ve kimlikteki resimler arasında benzerlik mevcut olduğunun tesbit edildiği, katılan ...'e suçtan zarar gören ...'ü tanıyıp tanımadığının sorulması üzerine bu kişinin arkadaşının ağabeyi olduğunu ve hapiste olduğunu beyan ettiği, söz konusu dilekçenin ekinde yer alan belge fotokopilerine göre de; suçtan zarar gören ... adına 27.07.2009 tarihli kredi kartı sözleşmesinin imzalandığı, bu başvuru sırasında kullanılan ve suçtan zarar gören ... adına düzenlenen nüfus cüzdanının...\*\* seri, 169\*\* kayıt numaralı ve 20.07.2009 veriliş tarihli olduğu, katılan ... adına 24.07.2009 tarihli kredi kartı sözleşmesinin imzalandığı, başvuru sırasında ...\*\* seri, ...\*\*\*\* TC Kimlik, 163\*\* kayıt numaralı ve 08.07.2009 veriliş tarihli nüfus cüzdanının kullanıldığı, katılan ... adına düzenlenen kredi kartının 31.07.2009 tarihinde ...\*\*\*\* TC Kimlik numaralı kişi imzasına teslim edildiği, teslim belgesinin ... numaralı olduğu, katılan ... adına düzenlenen ... TAŞ'ye ait \*\*\*\* \*\*\*\* \*\*\*\* 1114 numaralı kredi kartı ile 31.07.2009-29.09.2009 tarihleri arasında harcama yapıldığı, katılan ... tarafından katılan ... TAŞ'ye hitaben düzenlenen 12.03.2012 tarihli dilekçede ilgili bankadan herhangi bir kredi kartı almadığı hâlde kredi kartı borcu nedeniyle takipte olduğunu öğrendiğini, bu borca itiraz ettiğini belirttiği, katılan ... adına imzalanan nüfus cüzdanı talep belgesinin 08.07.2009 tarihli olduğu,

Katılan ... TAŞ tarafından düzenlenen 17.08.2012 tarihli müzekkere cevabına göre; katılan ... adına yapılan başvuruya istinaden 27.07.2009 tarihinde verilen ...\*\* \*\*\*\* 1114 numaralı kredi kartının 28.03.2012 tarihinde "sahte başvuru" olarak kapatıldığı, suçtan zarar gören ... adına yapılan başvuru üzerine 12.08.2009 tarihinde verilen ... 09\*\* \*\*\*\* 6509 numaralı kredi kartı borcunun ödenmemesi nedeniyle 14.12.2009 tarihinde kapatıldığı, yine suçtan zarar gören ... adına yapılan başvuruya istinaden 29.07.2009 tarihinde verilen ...\*\* \*\*\*\* 2399 numaralı kredi kartı borcunun ödenmemesi nedeniyle 14.12.2009 tarihinde kapatıldığı, ekinde yer alan belgelere göre ise; suçtan zarar gören ... adına düzenlenen katılan ... TAŞ'ye ait \*\*\*\* \*\*\*\* \*\*\*\* 2399 numaralı kredi kartının 05.08.2009-08.08.2009 tarihleri arasında kullanıldığı, \*\*\*\* \*\*\*\* \*\*\*\* 6509 numaralı kredi kartının ise 28.09.2009 tarihinde kullanıldığı,

Yüreğir İlçe Nüfus Müdürlüğünün 25.05.2012 tarihli yazısı ekinde gönderilen belgelere göre; suçtan zarar gören ... adına imzalanan nüfus cüzdan talep belgesinin 20.07.2009 veriliş tarihli, 169\*\* kayıt ve...\*\* seri numaralı olduğu,

Kolluk tarafından düzenlenen 01.10.2012 ve 19.10.2012 tarihli fotoğraf teşhis ve tespit tutanaklarına göre; suçtan zarar gören ... adına düzenlenmiş olup katılan ... TAŞ'den kredi kartı alınması sırasında kullanılan...\*\* seri numaralı nüfus cüzdan fotokopisi ile aynı kişi adına düzenlenen 169\*\* kayıt numaralı nüfus cüzdanı talep belgesi üzerindeki fotoğrafların katılan ... ile sanığın ayrı yaşadığı eşi ... ...'ün annesi olan ... ...'ya gösterilmesi üzerine resimlerdeki şahsın sanık ... olduğunu beyan ettikleri,

... TAŞ tarafından düzenlenen 20.12.2013 tarihli müzekkere cevabında; suçtan zarar gören ... adına 27.07.2009 tarihinde ... Yavuzlar/... Şubesine kredi kartı başvurusunda bulunulduğu, başvuruya istinaden 12.08.2009 tarihinde ... 09\*\* \*\*\* 6509 numaralı kredi kartı verildiği, bu kartın 12.06.2013 tarihinde "sahte başvuru" olarak kapatıldığı, yine aynı şahıs adına 27.07.2009 tarihinde ... .../... Şubesine kredi kartı başvurusunda bulunulduğu, bu başvuruya istinaden de 28.07.2009 tarihinde ...\*\* \*\*\*\* 2399 numaralı kredi kartı verildiği, bu kartın da 12.06.2013 tarihinde "sahte başvuru" olarak kapatıldığı, bu karta ilişkin teslimat belgesinin temin edilemediği belirtilmiş olup ekinde yer alan belgelere göre; ... 09\*\* \*\*\*\* 6509 numaralı kredi kartına ilişkin olduğu değerlendirilen teslimat detayına göre kartın 20.08.2009 tarihinde 4765\*\* numaralı ve 20.07.2009 veriliş tarihli nüfus cüzdanı kullanan kişiye teslim edilip teslimat belgesinin ... adına imzalandığı,

Anlaşılmaktadır.

Anlaşılmaktadır.

Katılan ... kollukta; sanık ... ile suçtan zarar gören ...'ün, ... ... isimli arkadaşının ağabeyleri olduklarını, suçtan zarar gören ...'ün uzun zamandır cezaevinde olmasından dolayı görmediğini, sanık ...'ün 08.07.2009 tarihinde Tahsilli Mahalle Muhtarlığından almış olduğu nüfus cüzdan talep belgesi ile Yüreğir Nüfus Müdürlüğüne başvurup adına nüfus cüzdanı çıkarttığını öğrendiğini, söz konusu nüfus cüzdanı talep belgesi fotokopisini ifadesine eklenmek üzere sunduğunu, bu belge üzerindeki kimlik bilgilerinin kendisine ait olmasına rağmen fotoğraf ve imzanın sanık ...'e ait olduğunu, sanığın adına çıkarttırmış olduğu nüfus cüzdanı ile katılan ... TAŞ ile T. ... Bankası AŞ ve ... Bankası AŞ'den kredi kartı alıp kullandığını, ayrıca yine aynı nüfus cüzdanı ile Turkcell, Telsim ve Türk Telekom'dan telefon aboneliği aldığını, kendisine gösterilen ... numaralı teslim belgesi adına düzenlenmiş ise de bu belge üzerindeki imza ve yazının kendisine ait olmadığını, sanığa ait olabileceğini, suçtan zarar gören ... adına düzenlenmiş...\*\* seri numaralı kimlik fotokopisi ile Yüreğir Nüfus Müdürlüğünde temin edilen ve suçtan zarar gören ... adına düzenlenmiş olan nüfus cüzdan talep belgesi üzerindeki fotoğrafların sanık ...'e ait olduğunu,

Mahkemede; sanığı arkadaşı olan ... ...'ün ağabeyi olarak tanıdığını, herhangi bir samimiyetinin bulunmadığını, sanığın, kimlik bilgilerini kullanarak çıkarttığı kredi kartı ile harcamalar yaptığını, bu olaylar nedeniyle oluşan maddi zararının giderilmediğini, şikâyetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini,

Suçtan zarar gören ... Savcılıkta; 2001 yılı Kasım ayından itibaren cezaevinde olduğunu, katılan ...'i tanımadığını, bahse konu suçları kardeşi olan sanık ...'ün işlediğini,

Mahkemede; kimliğinin kardeşi olan sanık ... tarafından kullanılarak kredi kartı alındığını, bu olay nedeniyle maddi zararı bulunduğunu, yaklaşık 6.500 TL ödeme yaptığını, şikâyetçi olmadığını ve davaya katılma talebi bulunmadığını,

İfade etmişlerdir.

Sanık ... Savcılıkta; yaklaşık 2,5-3 yıl kadar önce ... ilinde ... mağazası içinde stant açan ... personeline müracaat ederek kredi kartı talebinde bulunduğunu, katılan ...'e ait nüfus cüzdanını kullanarak kaydını yaptırdığını, yaklaşık 1 hafta 10 gün sonra kartın adresine gönderildiğini, bu kartla tahminen 600 TL harcama yaptığını, daha sonra yaptığı bu harcamayı faizi ile birlikte 800 TL olarak bizzat katılan ...'e ödediğini, o tarihlerde hakkında yakalama emri bulunduğu için arkadaşı olan katılan ...'den nüfus cüzdanını kullanmayı talep ettiğini, onun da bu talebine istinaden kendi rısazı ile nüfus cüzdanını verdiğini, kart başvurusunda bulunmadan önce katılan ...'i bilgilendirip rızasını aldığını, zaten kart ekstrelerinin katılan ...'in adresine gittiğini, katılanın da ödemesi için bu ekstreleri kendisine getirdiğini,

Mahkemede 26.03.2014 tarihinde; olay tarihinde ... ili, Dervişler Mahallesinde esnaflık yaptığını, borçlarından dolayı iflas ettiğini, katılan ...'in arkadaşı olduğunu, borcundan dolayı haciz geleceği için durumu katılan ...'e anlattığını, kredi kartı çıkartacağını söylediğini, katılan ...'in de kredi kartı borcunu ödeyeceğini bildiği için kredi kartı çıkarması amacıyla kimliğini kendisine verdiğini, daha sonra katılan ... TAŞ'ye gidip bu kimliği kullanarak kredi kartı çıkarttığını, bu kartı bir sefer kullandığını, daha sonra borçlarını kapatıp kartı katılan ...'e teslim ettiğini, katılanın ise kartı kullanmaya devam ettiğini, borçlarını ödeyemeyince de yanına gelerek "Ben bu kartı yatıramadım, senden rica ediyorum, bir defaya mahsus yatıralım." dediğini, bunu kabul etmemesi üzerine de hakkında şikâyetçi olduğunu, ağabeyi olan ... adına çıkartılmış bulunan sahte kredi kartları olayıyla ilgili olarak bilgisinin bulunmadığını, suçlamayı da bu şekilde kabul ettiğini, 17.07.2014 tarihinde ise; kendisine okunan ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/24361 esas sayılı iddianamesi ile yine ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/4264 esas sayılı iddianamesinde tarafına isnat edilen suçlamaları kabul ettiğini, olay tarihlerinde maddi durumunun çok kötü olduğunu, biriken borçları nedeniyle paraya ihtiyacı olduğu için atılı suçları işlemek zorunda kaldığını,

Savunmuştur.

5237 sayılı TCK’nın hazırlanmasında "Kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır." ilkesi esas alınmış olup ... Komisyonu raporunda da bu husus; "Ceza hukukunun temel kurallarından birisi, ‘kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır’ şeklinde ifade edilmektedir. Bunun istisnaları, suçların içtimaı bölümünde belirlenmiştir. Bu istisnalar dışında, işlenen her bir suçla ilgili olarak ayrı ayrı cezaya hükmedilecektir. Böylece verilen her bir ceza, bağımsızlığını koruyacaktır." şeklinde ifade edilmiştir (TBMM ... Komisyonu’nun 03.08.2004 tarihli ve 1/593-60 sayılı raporu.).

5237 sayılı TCK’nın birinci kitabının, ikinci kısmının, "Suçların İçtimaı"nı düzenleyen beşinci bölümünde yer alan “Bileşik Suç” başlıklı 42. maddesi;

“Biri diğerinin unsurunu veya ağırlaştırıcı nedenini oluşturması dolayısıyla tek fiil sayılan suça bileşik suç denir. Bu tür suçlarda içtima hükümleri uygulanmaz.”,

“Zincirleme suç” başlıklı 43. maddesi;

“(1) Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.

(2) Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır.

(3) Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz.”,

“Fikri içtima” başlıklı 44. maddesi ise;

(2) Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır.

(3) Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz.”,

“Fikri içtima” başlıklı 44. maddesi ise;

“İşlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır.” şeklinde hüküm altına alınmış olup işlenen her bir suçla ilgili olarak ayrı ayrı cezaya hükmedileceğine ilişkin kuralın istisnaları belirtilmiştir.

01.03.2006 tarihli ve 26095 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 3. maddesinde, banka kartının; "mevduat hesabı veya özel cari hesapların kullanımı dahil bankacılık hizmetlerinden yararlanmayı sağlayan kartı”, kredi kartının; "nakit kullanımı gerekmeksizin mal ve hizmet alımı veya nakit çekme olanağı sağlayan basılı kartı veya fizikî varlığı bulunmayan kart numarasını", kart hamilinin; "banka kartı veya kredi kartı hizmetlerinden yararlanan gerçek veya tüzel kişiyi" ifade ettiği belirtilmiştir. Banka kartının mülkiyet hakkı bankaya, kullanım hakkı ise kart hamiline aittir. Banka kartına sahip olabilmek için, kart hamilinin öncelikle bankada bir mevduat hesabının veya özel cari hesabının bulunması gerekli olup bu kart, kart hamilinin ATM üzerinden kendi hesabına ulaşmasını, hesabından para çekmesini, havale ve diğer bankacılık işlemlerini yapmasını sağlamaktadır. Kredi kartı ise bankalar ve kart çıkarmaya yetkili kuruluşların müşterilerine belirli limitler dahilinde açtıkları krediler ile nakit kullanmaksızın mal veya hizmet alımı veya nakit kredi çekme olanağı sağlamak için verdikleri ödeme aracıdır.

765 sayılı TCK’da karşılığı bulunmayan “Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması” suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK’nın 245. maddesi;

"1- Başkasına ait bir banka veya kredi kartını, her ne surette olursa olsun ele geçiren veya elinde bulunduran kimse, kart sahibinin veya kartın kendisine verilmesi gereken kişinin rızası olmaksızın bunu kullanarak veya kullandırarak kendisine veya başkasına yarar sağlarsa, üç yıldan altı yıla kadar hapis ve adli para cezası ile cezalandırılır.

2- Sahte oluşturulan veya üzerinde sahtecilik yapılan bir banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle kendisine veya başkasına yarar sağlayan kişi, fiil daha ağır cezayı gerektiren başka bir suç oluşturmadığı takdirde, dört yıldan yedi yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde iken, 08.07.2005 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanun’un 27. maddesiyle;

"(1) Başkasına ait bir banka veya kredi kartını, her ne suretle olursa olsun ele geçiren veya elinde bulunduran kimse, kart sahibinin veya kartın kendisine verilmesi gereken kişinin rızası olmaksızın bunu kullanarak veya kullandırtarak kendisine veya başkasına yarar sağlarsa, üç yıldan altı yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.

"(1) Başkasına ait bir banka veya kredi kartını, her ne suretle olursa olsun ele geçiren veya elinde bulunduran kimse, kart sahibinin veya kartın kendisine verilmesi gereken kişinin rızası olmaksızın bunu kullanarak veya kullandırtarak kendisine veya başkasına yarar sağlarsa, üç yıldan altı yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.

(2) Başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üreten, satan, devreden, satın alan veya kabul eden kişi üç yıldan yedi yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.

(3) Sahte oluşturulan veya üzerinde sahtecilik yapılan bir banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle kendisine veya başkasına yarar sağlayan kişi, fiil daha ağır cezayı gerektiren başka bir suç oluşturmadığı takdirde, dört yıldan sekiz yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.

(4) Birinci fıkrada yer alan suçun;

a) Haklarında ayrılık kararı verilmemiş eşlerden birinin,

b) Üstsoy veya altsoyunun veya bu derecede kayın hısımlarından birinin veya evlat edinen veya evlâtlığın,

c) Aynı konutta beraber yaşayan kardeşlerden birinin,

Zararına olarak işlenmesi hâlinde, ilgili akraba hakkında cezaya hükmolunmaz." şeklinde değiştirilmiş,

19.12.2006 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun’un 11. maddesiyle de; "(5) Birinci fıkra kapsamına giren fiillerle ilgili olarak bu Kanunun malvarlığına karşı suçlara ilişkin etkin pişmanlık hükümleri uygulanır." fıkrası eklenmek suretiyle madde son hâlini almıştır.

TCK'nın 245. maddesinin gerekçesinde; “Madde, banka veya kredi kartlarının hukuka aykırı olarak kullanılması suretiyle bankaların veya kredi sahiplerinin zarara sokulmasını, bu yolla çıkar sağlanmasını önlemek ve failleri cezalandırmak amacıyla kaleme alınmıştır...” denilmek suretiyle, bu suçun kanuna konulmasının amacı (ratio legis) açıklanmıştır. 5377 sayılı Kanun'un 27. maddesinin gerekçesinde ise "başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek üretilen sahte banka veya kredi kartlarının ticari amaçlı olarak piyasaya sürülmesi karşısında, bu fiilleri yaptırıma bağlamak amacıyla..." şeklindeki açıklama ile ikinci fıkranın maddeye eklendiği vurgulanmış olup kanun koyucu sahte kartların üretilmesi ve dolaşıma girmesine yönelik eylemleri de suç hâline getirip ayrıca cezalandırmak istemiştir.

Anılan fıkrada seçimlik hareketli bir suç söz konusu olup buna göre; sahte banka veya kredi kartının üretilmesi, sahte üretilmiş banka veya kredi kartının sahte olduğu bilinerek satılması, devredilmesi, satın alınması ya da kabul edilmesi şeklinde belirlenen seçimlik hareketlerden en az birisinin gerçekleştirilmesi gerekmektedir.