muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16181, Karar No: 2013/5604, Tarih: 19.03.2013

4857 sayılı Kanun'un 53 maddesinde, işyerinde işe başladığı günden itibaren, deneme süresi de içinde olmak üzere, en az bir yıl çalışmış olan işçilere yıllık ücretli izin verileceği öngörülmüştür. İşçinin tamamlanmış her hizmet yılı için yıllık izne hak kazanacağı yasa ile düzenlendiğinden, bir yıldan kısa süren çalışmalar için yıllık izine hak kazanılmaz.

Somut olayda, davacı işçinin 24.04.2002-18.02.2009 tarihleri arasında gerçekleşen toplam çalışma süresi altı yıl, dokuz ay, yirmialtı gün olduğu görülmektedir. İşçinin bir yıldan kısa gerçekleşen çalışma süresi için yıllık izne hak kazanması mümkün olmadığından, yıllık izin ücretine ilişkin yapılacak hesaplamada esas alınması gereken çalışma süresi altı yıldır. Bu durumda, davacı işçinin 4857 sayılı Kanun'un 53. maddesi gereğince, ilk beş yıllık çalışma süresi yönünden her yıl için ondört gün, altıncı yıl gerçekleşen çalışma süresi yönünden ise yirmi gün yıllık izine hak kazandığı anlaşılmaktadır. Davacının yıllık izin ücret alacağının doksan gün üzerinden hesaplanması gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda doksanaltı gün üzerinden hesaplama yapılması hatalıdır. Eksik incelemeye dayalı olarak, hatalı bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesi isabetsiz olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir .

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.03.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1909, Karar No: 2018/380, Tarih: 17.01.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/1909 E.  ,  2018/380 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

DAVA :Davacı, ilave tediye, ikramiye ile ücret fark alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki bilgi ve belgelere, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Mahkemece bozmadan sonra yapılan araştırma sonucu davacının ücret farkı alacağından bir kısmının davadan önce, 13.971,46 TL. sinin davadan sonra ödendiği anlaşılmakla, ücret farkı talebinin bu miktarı yönünden “ücret alacağı farkı talebinden 13.971,46 TL. sinin davadan sonra ödendiğinden ücret alacağı farkı bu miktar açısından konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına “ şeklinde karar verilmesi gerekirken “ ücret alacağı farkı talebinin reddine” karar verilmesi ve davalı davaya sebebiyet verdiğinden vekalet ücreti hesabında davadan sonra ödenen miktarın da davacı lehine dikkate alınması gerektiğinin gözetilmemesi sonucunda davacı lehine noksan, davalı lehine fazla vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının ücret farkı alacağına ilişkin “ a “ bendi ile vekalet ücretlerine ilişkin paragraflarının çıkartılarak, yerlerine ayrı ayrı;

“ a- ücret alacağı farkı talebinden 13.971,46 TL. sinin davadan sonra ödendiğinden ücret alacağı farkı bu miktar açısından konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına

– Davacı vekil ile temsil edildiğinden karar tarihindeki .... si uyarınca kabul edilen ve davadan sonra ödenen miktarlar dikkate alınarak hesaplanan 2.547,60 TL. nispi vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

- Davalı vekil ile temsil edildiğinden karar tarihindeki ..... si uyarınca kabul edilen ve davadan sonra ödenen miktarlar dikkate alınarak hesaplanan 1.865,43 TL. nispi vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine, paragraflarının yazılmasına, yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2006/11926, Karar No: 2006/15334, Tarih: 13.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11926 E.  ,  2006/15334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 112 ada 16 parsel sayılı 2.439,58 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar ... ... ve ... ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır ... arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin ... otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan ... örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden ... içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın ... yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen ... fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ... bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı ... arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ... bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ... bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı ... arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ... bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi bir ... mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 13.11.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5197, Karar No: 2018/9261, Tarih: 13.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/5197 E.  ,  2018/9261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından,sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9356, Karar No: 2017/2030, Tarih: 06.07.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/9356 E.  ,  2017/2030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalılar-karşı davada davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, inşaatı tamamladığını ileri sürerek, sözleşme gereğince müvekkiline isabet eden bağımsız bölümlerin tapu kaydının iptali ile tescilini ve uğradığı zararın tahsilini; karşı davada, davacı arsa sahipleri vekili, sözleşmenin feshini, kabul edilmezse gecikme tazminatı, eksik ve kusurlu işler bedeli ile vergi, SGK, Yapı denetim vb. işler ve uğranılan zararın tahsilini talep ve dava etmişlerdir.

Mahkemece, inşaatın tamamlandığı, arsa sahiplerinin vekaletname verme edimlerini yerine getirmediği, gecikme tazminatının ödendiği gerekçesiyle, asıl davada tapu iptal ve tescil talebinin kabulüne, ıspatlanamadığından tazminat talebinin reddine, karşı davanın eksik işler yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar-karşı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar-karşı davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Dava, taraflar arasındaki 31.03.2008 günlü sözleşmeden kaynaklanmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, yüklenicinin, sözleşme gereğince tapuyu haketmesi için öncelikle eseri yani inşaatı fen ve sanat kurallarına, imara ve ruhsat eki projesine uygun yapması gerekmektedir. Dosya kapsamında yer alan, belediyenin 14.01.2016 tarihli yazısında, inşaatta bazı projeye aykırılıklar bulunduğu bunların gerek projede yapılacak değişiklikler gerekse yerinde yapılacak imalatlarla giderilebileceği bildirilmiş ancak bu aykırılıkların neler olduğu bildirilmediği gibi, bilirkişi raporunda da bunlar için yeterli inceleme yapılmamıştır. Bu durumda, mahkemece, bu imalatların neler olduğu belediyesinden sorularak saptandıktan sonra, davacı yükleniciye bunları gidermek ve inşaatı yasal hale getirmek üzere yetki ve süre verilerek, sonucuna göre asıl davada tescil talebi hakkında hüküm kurulmalıdır.

Bununla birlikte, her ne kadar, sözleşmede, aşamalı ferağ öngörülmüş ise de, davacı yüklenici, bu aşamalarda ihtarname göndererek, davalı arsa sahiplerinden ferağ için yetki istemediği gibi, kat irtifakı tesisi edimi sözleşme ile yükleniciye verildiği halde, gerek bunun için gerekse inşaatla ilgili diğer işlemler için de arsa sahiplerinden ihtarname ile yetki istememiş, böylece arsa sahipleri temerrüde düşürülmemiştir. Bununla birlikte, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporlarından, dava tarihinde halen eksik işler bulunduğu, bir kısmının yargılama sırasında giderildiği anlaşılmıştır. O halde, davalı arsa sahiplerinin gecikmeden kusurlu olduğunun kabulü hatalı olduğu gibi, dava açılmasına davalılar sebep olmadığından, asıl davada yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmaları da usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Açıklanan nedenlerle, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar-karşı davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1366, Karar No: 2014/5489, Tarih: 25.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/1366 E.  ,  2014/5489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2012/220-2013/477

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava konusu taşınmazın kapama sulu bağ olarak kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin tespiti doğru ise de, bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor hesaplama yöntemi açısından hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi kamulaştırma bedelinin tespiti esaslarını düzenlemiş olup bu madde hükmüne göre arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirin saptanması, taşınmazın değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve her unsurun ayrı ayrı değerinin bilirkişi raporunda belirtilmek suretiyle gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre de anılan yasa maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca dava konusu taşınmazın yer aldığı il genelinde geçerli olan ve bilirkişilerce taşınmazın sulu ya da kuru olmasına göre değerlendirmeye alınacak üzümün dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama toptan satış fiyatlarının esas alınması suretiyle değerlendirme yılı itibariyle getireceği net gelirin saptanıp buna kapitalizasyon faizi oranının uygulanarak bedelinin belirlenmesi, bu değeri etkileyebilecek objektif unsurlar varsa bunlar da ayrıca belirtilmek ve dikkate alınmak suretiyle gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değeri tespit edilmelidir.

Somut olayda dava konusu taşınmazın 20 yaşlarında sulu kapama bağ olduğu saptandığına göre bu niteliğine göre D.. Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü'nden getirtilecek olan üzüm ürününün 2012 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının esas alınıp getireceği net gelirin bulunması, buna %5 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması, taşınmazın bulunan bu değerini etkileyecek nitelikte objektif unsurlar sözkonusu ise bilirkişi kurulunca bu unsurların neler olduğu ve değeri ne oranda etkilediği de açıkça belirtilerek denetime elverişli gerekçeli bir değerlendirme raporunun düzenlenmesi sonucu taşınmaz malın bedelinin tespiti gerekirken, bunun dışına çıkılarak farklı bir yöntem ile değer belirleyen bilirkişi kurulu raporuna dayanılarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece değinilen yasa maddesi ile Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamaları gözönünde tutularak bilirkişi kurulundan yukarıda değinilen hususlara uygun biçimde ek rapor alınması suretiyle dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmeli ve davacı tarafın usuli kazanılmış hakkı da gözetilerek oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9373, Karar No: 2022/14173, Tarih: 15.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/9373 E.  ,  2022/14173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

No :

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, kazalı sigortalının geçirdiği iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğradığı iddiasıyla 100,00-TL maddi, 40.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Bilirkişilerce hazırlanan olay tarihinde yürürlükte bulunan 4857 sayılı İş Kanununun 77. maddesinin öngördüğü koşulları içeren olaya uygun, açıklayıcı, denetime elverişli hükme dayanak alınabilecek nitelikteki 27/01/2020 tarihli kusur raporundan anlaşıldığı üzere davacının 15/11/2011 tarihinde iş yerinde öğle yemeği saatinde geçirdiği beyin kanamasında harici hiçbir etki bulunmayıp genel sağlık durumundaki faktörlerin etkili olduğu ve bu olayda davalı işverene atfı kabil bir kusurun bulunmadığı değerlendirilmekle açılan davanın reddine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Dosya kapsamı, delil durumu itibariyle, Bucak 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi 2019/223 Esas 2020/103 Karar sayılı kararında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmamasına göre, davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ: