muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/398, Karar No: 2020/8049, Tarih: 22.12.2020

Mahkemece; iptal davasının 1 yıllık hak düşürücü süre dolduktan sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacı tarafın temyizi üzerine Dairece verilen 17/05/2017 tarihli ve 2016/22758 E. 2017/7381 K. sayılı kararıyla; vasiyetnamenin iptali davasında zamanaşımı süresinin vasiyetnamenin açılıp okunmasına ilişkin davanın kesinleştiği tarihten itibaren başlayacağı, dava tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma sonrası mahkemece yapılan yargılama neticesinde; vasiyetnamenin baştan sona el yazılı olduğu ve Türk Kanuni Medenesi'nde belirtilen el yazılı vasiyetname için gerekli unsurları taşıdığı, şekil noksanlığı bulunmadığı, davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü vasiyetnamenin iptali gerekçeleri kapsamında mahkece yapılan araştırmalar neticesinde vasiyetnamenin iptalini gerektirir bir hususun tespit olunamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyize konu uyuşmazlık; miras bırakan ... tarafından düzenlenen el yazılı vasiyetnamenin iptali talebiyle açılan eldeki davada, Türk hukukunun mu yoksa murisin milli hukuku olan Fransız hukukunun mu uygulanacağı, davaya konu vasiyetnamenin geçerli olarak düzenlenip düzenlenmediği, iptalinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un “Hukuki işlemlerde şekil” başlıklı 7 nci maddesinde hukuki işlemlerin, yapıldıkları ülke hukukunun veya o hukuki işlemin esası hakkında yetkili olan maddi hukuk hükümlerinin öngördüğü şekle uygun olarak yapılabileceği hüküm altına alınmıştır.

Aynı Kanun’un “Miras” başlıklı 20 nci maddesinde ise "(1) Miras ölenin millî hukukuna tâbidir. Türkiye'de bulunan taşınmazlar hakkında Türk hukuku uygulanır.

(2) Mirasın açılması sebeplerine, iktisabına ve taksimine ilişkin hükümler terekenin bulunduğu ülke hukukuna tâbidir.

(3) Türkiye'de bulunan mirasçısız tereke Devlete kalır.

(4) Ölüme bağlı tasarrufun şekline 7 nci madde hükmü uygulanır. Ölenin millî hukukuna uygun şekilde yapılan ölüme bağlı tasarruflar da geçerlidir.

(5) Ölüme bağlı tasarruf ehliyeti, tasarrufta bulunanın, tasarrufun yapıldığı andaki millî hukukuna tâbidir.” hükmüne yer verilmiştir.

Ölüme bağlı tasarruflarda şekil konusu menkul miras, gayrimenkul miras ayrımı yapılmadan düzenlenmiştir. (Nomer/Şanlı Devletler Hususi Hukuku, s.288).

Bu kapsamda 5718 sayılı MÖHUK’un 20 nci maddesine göre, ölüme bağlı tasarrufun şekli, tasarrufun yapıldığı yer hukukuna veya işlemin esasına uygulanan hukuka veya ölenin milli hukukuna tabidir. Bu üç seçimli şekil kuralından amaç, ölenin son arzularının sonucu olan işlemin geçerliliğini sağlamaktır. (Milletler Arası Özel Hukuk Aysel Çelikel s.294)

Diğer taraftan, vasiyetnamelerin geçerliliğini sağlamak amacı ile 05/10/1961 tarihli Vasiyet Tasarruflarının Şekli Konusunda İhtilafına Dair La Haye Sözleşmesi’ne Türkiye'de 1983 yılında taraf olmuştur.

Diğer taraftan, vasiyetnamelerin geçerliliğini sağlamak amacı ile 05/10/1961 tarihli Vasiyet Tasarruflarının Şekli Konusunda İhtilafına Dair La Haye Sözleşmesi’ne Türkiye'de 1983 yılında taraf olmuştur.

Sözleşmenin 1 nci maddesine göre; “Bir vasiyet tasarrufu şekil yönünden aşağıdaki şartlarla geçerlidir;

a) vasiyetçinin vasiyet tasarrufunu yaptığı yer iç hukukuna uygunsa, veya

b) vasiyetçinin vasiyet tasarrufunu yaptığı anda veya ölümü anında vatandaşı bulunduğu Devletin iç hukukuna uygunsa, veya

c)vasiyetçinin vasiyet tasarrufunu yaptığı veya ölümü anında ikametgahının bulunduğu yer iç hukukuna uygunsa, veya

d) vasiyetçinin vasiyet tasarrufunu yaptığı veya ölümü anında mutat meskeninin bulunduğu yer iç hukukuna uygunsa,veya

e) taşınmazlar söz konusu olduğu takdirde, bu malların bulundukları yer iç hukukuna uygunsa.” vasiyetnamenin geçerli olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda; vasiyetnameyi düzenleyen miras bırakan Fransız vatandaşı olup, yine iptali istenen el yazılı vasiyetname de Fransa’da düzenlenmiştir. Buna göre; iptali istenen vasiyetnamenin Fransız Hukukuna uygun düzenlenmesi halinde geçerli olacağı açıktır. Ancak, mahkemece; dava konusu vasiyetnamenin Fransız Hukukuna uygunluğu yönünden gerekli inceleme ve araştırma yapılmamıştır.

Hal böyle olunca mahkemece; vasiyetçinin milli hukuku olan Fransa Hukukunun vasiyetname ile ilgili kısmının muhtevasının gerekirse bilirkişi aracılığı ile incelenmesi, bu hususta tarafların yardımının istenmesi (5718 s.K.m.2/1) ve Yabancı Hukuk Hakkında Bilgi Edinilmesine Dair Avrupa Sözleşmesi hükümlerinden de yararlanılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, 3.050 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine,

6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1500, Karar No: 2014/12726, Tarih: 07.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1500 E.  ,  2014/12726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2013/966-2013/1686

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, F..D.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm asıl hak sahibi olduğunu iddia eden F..D..ve diğerleri vekilince temyiz edilmiştir.

Tapu maliki olarak görünen H.. E..' a çıkarılan tebligat mazbatasında muhatabın ölmüş olduğundan bahisle tebliğ edilemediği şerh edilmiştir. Davalının nüfus kaydı dosyada bulunmamaktadır. Davacı vekiline ara kararı ile davalının veraset ilamının alınması için yetki ve süre verilmiş ise de gereği yerine getirilmeden karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılması gereken;

Davalının verasete esas açık nüfus kaydının Nüfus Müdürlüğünden ve dava konusu taşınmaz kaydındaki açık kimlik bilgilerinin de Tapu Müdürlüğünden istenerek, cevapları dosya arasına alındıktan sonra ve gerekirse kolluk araştırması da yaptırılarak; böyle bir kişinin bulunduğu, ölmüş olduğu veya mirasçılarının kimler olduğunun anlaşılamaması halinde 3561 sayılı yasa gereğince mal müdürü kayyım tayin edilerek davanın huzurunda görülmesi, böyle bir şahsın bulunduğu, fakat ölü olduğunun anlaşılması halinde ise veraset ilamı alınarak Kamulaştırma Kanunun 14/5.maddesi uyarınca mirasçılarının davaya dahil edilmesi suretiyle taraf teşkilini sağlamak ve işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Temyiz eden F..D.. vd. vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda hükmün sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16162, Karar No: 2012/9158, Tarih: 08.05.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/16162 E.  ,  2012/9158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silivri 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2011

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini; işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, yetkisizlik kararı verilmesini ve dosyanın yetkili Bakırköy İş Mahkemesine gönderilmesini davanın esası yönünden ise feshin geçerli nedene dayandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, süresinde yapılmadığı gerekçesiyle davalının yetki itirazının  reddine karar verilerek yargılamaya devamla  davanın kabulüne karar verilmiş;

Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, yetkili mahkemenin hangi iş mahkemesi olduğu uyuşmazlık konusudur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanun'u 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemelerini belirlemiştir.

Buna göre, “iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

Somut olayda davalı vekili  cevap dilekçesi ile yetki itirazında bulunmuş mahkemece yetki itirazının süresi içinde  yapılmadığından bahisle reddi ile  davanın esasına  girilerek  davanın kabulü  yönünde hüküm kurulmuştur.  Dosya içeriğinden  davalı şirketin bulunduğu yer ve davacın fiilen çalıştığı yerin hangi ilçe idari sınırlar içerisinde olduğu anlaşılamamaktadır. HGK’nun 17.02.2010 gün ve  2010/ 52 E. 2010/ 89 K. sayılı kararında  da  belirtildiği üzere iş mahkemelerinin yetkisini düzenleyen hükümler kamu düzeninden olup davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurmalıdır.

Mahkemece   dava tarihi itibari ile  davaya bakmaya yetkili olup olmadığı   5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanun'u 5. maddesi gereğince  yetkili olup olmadığı  belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi  gerekirken hatalı değerlendirme ile  davanın esasına girilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma nedenine göre  diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3627, Karar No: 2010/4964, Tarih: 29.04.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/3627 E.  ,  2010/4964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 20.04.1990-18.02.2002 tarihleri arası çalıştığı günlerin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda değişiklik yapan 5219 sayılı Yasa'nın 2. maddesi uyarınca, anılan yasanın 427. maddesindeki kesinlik sınırı, 21.07.2004 tarihinden sonra 1.000,00.-TL’ye; 01.01.2006 tarihinden sonra 1.090,00.-TL’ye; 01.01.2007 tarihinden sonra 1.170,00.-TL'ye; 01.01.2008 tarihinden sonra 1.250,00.-TL'ye ve 01.01.2009 tarihinden sonra 1.400,00.-TL'ye çıkarılmıştır.

İnceleme konusu karar, bu tarihten sonra verilmiş ve 1.077,58.-TL işçilik alacağının davalı işverenden tahsiline ilişkin hüküm kesin nitelik taşıdığından, 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak, davalı işverenin (... İnşaat A.Ş.'nin) işçilik alacaklarına ilişkin temyiz isteminin kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle reddine,

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 29.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6421, Karar No: 2024/2026, Tarih: 25.03.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/6421 E.  ,  2024/2026 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Sultanbeyli ilçesi Mecidiye Mahallesi 126 ada 29 parsel sayılı 197,74 m2 yüzölçümlü arsa niteliğindeki taşınmazın beyanlar hanesi kullanımsız olarak Hazine adına tespit edilmiştir

Davacı ... dava dilekçesinde; davaya konu Sultanbeyli ilçesi Mecidiye Mahallesi, 126 ada, 29 parselde bulunan taşınmazın kullanıcısı olduğunu, ancak yapılan kadastro tespit çalışmalarında adına tespit yapılmadığını beyan ederek, beyanlar şerhine kullanıcı olarak adının yazılmasını istemiştir.

Birleşen İstanbul Anadolu 1. Kadastro Mahkemesinin 2019/838 Esas sayılı ve 2019/721 Esas sayılı dosyasında davacı ... vekili, Sultanbeyli, Mecidiye Mahallesi, 126 ada, 29 parsel ile birlikte birçok parselin sahibi olduğunu, taşınmaza yönelik kadastro çalışması yapıldığını, kullanıcısının tespit edilmediğini, yapılan bu tespitin hatalı olduğunu beyan etmiş, hatalı tespitin iptal edilerek müvekkilinin taşınmazın kullanıcısı olarak tespitine karar verilmesini talep istemiştir.

Birleşen İstanbul Anadolu 1. Kadastro Mahkemesinin 2019/838 Esas sayılı ve 2019/721 Esas sayılı dosyasında davacı ... vekili, Sultanbeyli, Mecidiye Mahallesi, 126 ada, 29 parsel ile birlikte birçok parselin sahibi olduğunu, taşınmaza yönelik kadastro çalışması yapıldığını, kullanıcısının tespit edilmediğini, yapılan bu tespitin hatalı olduğunu beyan etmiş, hatalı tespitin iptal edilerek müvekkilinin taşınmazın kullanıcısı olarak tespitine karar verilmesini talep istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; birleşen dosya davacısının Mecidiye mahallesindeki 200 parseli aşkın taşınmaza ilişkin hak talep ettiği, satış vaadi sözleşmesine ve emlak vergi ödemelerine dayandığı ve aynı parseller olması nedeniyle dava konusu parseller yönünden bu esas ile birleştirilen bu davada; delillerin tespitinin ve zilyetliğin varlığının keşif yapılmaksızın anlaşılamayacağından, verilen kanuni kesin süreye rağmen birleşen dosya davcısının kesin süre içinde keşif avansını mahkeme veznesine yatırmamakta ısrarlı davrandığı keşif delilinden vazgeçmiş sayılacağının kabulü ile dosya mündericatında ispatlanamayan 2019/721 Esas sayılı davasının reddine, aynı parsele ilişkin ayrıca açtığı 2019/838 Esas sayılı birleşen dosyasının derdestlik nedeniyle reddine; davacı ... yönünden ise; davacının dava konusu taşınmaza ilişkin belediye sicil kayıtlarının olduğunu, kayıtta yer alan sokak adının taşınmaza uyduğunu, davacının satın alınan tarihten itibaren düzenli olarak emlak beyanında ve vergi ödemesinde bulunduğundan davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükme karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulü ile kararın kaldırılmasına, dava konusu taşınmazın kullanım kadastrosu çalışmaları sırasında davacının ekonomik amaca uygun zilyetliğinde olmadığı, taşınmazın boş arsa olup kullanılmadığı, zilyetlik olgusu davacı tarafça ispat edilemediğine göre, davacı tarafın zilyetliğe dayalı talebinin yerinde olmadığı nazara alınarak asıl davanın reddine karar verilmiş olup, asıl dosya davacısı ... tarafından tarafından İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararı temyiz edilmiştir.

Dava, kullanım kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup asil dosya davacısı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4395, Karar No: 2019/8153, Tarih: 04.07.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/4395 E.  ,  2019/8153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmün, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 05/12/2018 tarih, 2018/2633-2018/3106 sayılı "istinaf talebinin esastan reddine" ilişkin kararın sanık müdafii tarafından duruşma talepli olarak temyiz edilmekle, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereği duruşma talebi de uygun bulunmakla duruşmalı olarak temyiz incelemesi yapılmasına karar verilip, 25.06.2019 tarihinde yapılan duruşmada hazır bulunan sanık müdafii Av. ...’un katılımı ile duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Dairenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik araştırma, inceleme ve çelişkili beyanlara dayalı olarak karar verildiğine, dosyadaki delil ve olguların değerlendirilmesinde hata yapıldığına, hatalı ve eksik olarak hazırlanmış olan bilirkişi raporu ile yetinildiğine, kusur tespitine, mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı bulunduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 05/12/2018 tarih, 2018/2633-2018/3106 sayılı istinaf talebinin esastan reddine ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin, isteme uygun olarak CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi'ne; kararın bir örneğinin de Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE; 04.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

04.07.2019 tarihinde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Erdoğan Bayrakdar'ın huzurunda, duruşmada Sanık ...'in savunmasını yapmış bulunan Av. ...'un yokluğunda 07.04.2019 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2012/8766, Karar No: 2013/13563, Tarih: 08.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/8766 E.  ,  2013/13563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili dava dilekçesinde, müvekkillerinden Necla'nın eşi, diğer davacıların babası olan Murat Akyıldız'ın zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası poliçesi düzenlenmeyen araçta Van İlinden Başkale İlçesine yolcu olarak gitmekte iken gerçekleşen kazada vefat ettiğini ileri sürerek 125.000 TL tazminatın davacıların miras payları oranında kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacıların murisinin yolcu olarak bulunduğu aracın Taşıma Kanunu ve bu kanuna uygun olarak çıkan yönetmelikler uyarınca taşımacılık yapmadığını, il içi taşıma yapan aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma zorunluluğunun olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; müteveffanın Van İlinden Başkale İlçesine gitmekte iken kazanın meydana geldiği, il içi taşımalarda yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma zorunluluğunun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası bulunmadığı iddiasıyla davalı ...'ndan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından davacıların desteği ...'ın Van ilinden Hakkarı iline gitmek için dava dışı sürücünün idaresindeki araç içinde yolcu olduğu anlaşılmaktadır.

4925 Sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun 2. maddesine göre; "....Bu Kanun kamuya açık karayolunda motorlu taşıtlarla yapılan yolcu ve eşya taşımalarını, taşımacıları, taşıma acentelerini, taşıma işleri komisyoncularını, nakliyat ambarı ve kargo işletmecilerini, taşıma işlerinde çalışanlar ile taşımalarda yararlanılan her türlü taşıt, araç, gereç, yapıları ve benzerlerini kapsar(...)

Aynı Kanun'un 17. maddesine göre; "....Şehirlerarası ve uluslararası yolcu taşımacıları; duraklamalar dahil olmak üzere yolcunun kalkış noktasından, varış noktasına kadar geçecek süre içinde meydana gelecek bir kaza nedeniyle yolcunun ölümü, yaralanması ya da eşyasının zarara uğramasından dolayı sorumludur." Yine aynı Kanun'un 18. maddesine göre; "Taşımacılar, yolcuya gelebilecek bedeni zararlar için bu Kanunun 17 nci maddesinden doğan sorumluluklarını sigorta ettirmek zorundadır. ...."