muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/31137, Karar No: 2015/32543, Tarih: 30.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/31137 E.  ,  2015/32543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Ankara 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2015

NUMARASI : 2015/360-2015/638

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti farkı, yabancı dil ücreti farkı ile verimlilik teşvik primi farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, iki tarafın yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 30.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3917, Karar No: 2015/4744, Tarih: 02.10.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/3917 E.  ,  2015/4744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul/Anadolu 8. Sulh Hukuk Hakimliği

Tarihi :12.06.2014

Numarası :2013/359-2014/403

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat irtifaklı taşınmazdaki projesine aykırılıkların tespiti ve projeye uygun hale getirilmesi, haksız müdahalelerin önlenmesi istemi ile açılmış, mahkemece tapu kaydına göre davacı Şükriye'nin tek başına bağımsız bölüm maliki olmadığı, taşınmaz muris A..A..adına kayıtlı olup davacının diğer mirasçılarla birlikte iştirak halinde malik olduğu, tek başına dava açamayacağı gerekçesi ile dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz Ümraniye İlçesi, Ç..Mah./.. ada ... parselde kayıtlı olup kat mülkiyetine geçildiği ve 5, 14 ve 15 nolu bağımsız bölümlerin davacı Şükriye'nin murisi olan A..A.. adına kayıtlı olduğu celbedilen tapu kayıtlarından anlaşılmaktadır. Muris A..A.. dava tarihinden önce 23.06.2011 tarihinde vefat etmiştir. Uyuşmazlık konusu 36 parselde kain bir kısım bağımsız bölümler muris adına kayıtlı olup iştirak halinde mülkiyet hükümlerine tâbi olması nedeniyle davacı mirasçı tek başına dava açamaz ise de davacı vekili son oturumda açılan davaya diğer mirasçıların muvafakatlerini almak mümkün olmadığından terekeye mümessil tayini talebinde bulunduklarını beyan ettiğinden terekeye temsilci atanmasına ilişkin (TMK.640/3 md.) açılan dava sonucu beklenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu yön üzerinde durulmayarak dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 02.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/134, Karar No: 2021/1118, Tarih: 04.03.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/134 E.  ,  2021/1118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tefecilik suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/07/2020 tarihli ve 2020/32559 soruşturma, 2020/52483 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci İstanbul Anadolu 9. Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/09/2020 tarihli ve 2020/4 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen mercinin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca müştekiye ulaşılamadığından ve şikayet konusunun hukuki ihtilaf olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, şüphelinin şikayete ilişkin savunması tespit edildikten ve müştekinin beyanında geçen tanıklar dinlenip şikayete konu tapu kayıtları usulünce incelendikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, herhangi bir araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilmeden, yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 18/11/2020 ve 94660652-105-34-16011-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar evrakı ile birlikte tevdi kılınmakla dosya incelendi;

Gereği düşünüldü;

Gereği düşünüldü;

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile İstanbul Anadolu 9. Sulh Ceza Hakimliği'nce verilen 02/09/2020 tarihli ve 2020/4 Değişik İş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 04/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8701, Karar No: 2014/12424, Tarih: 02.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/8701 E.  ,  2014/12424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın müştekinin ikametinin önünde park halindeki minibüsten sürgülü camı açmak suretiyle bozuk paraları çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 142/1-b maddesi yerine, aynı yasanın 141/1 maddesiyle uygulama yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1245, Karar No: 2024/2229, Tarih: 18.03.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/1245 E.  ,  2024/2229 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1141 E., 2023/1546 K.

DAVALILAR : ..., ...

DAVA TARİHİ : ...

HÜKÜM/KARAR : Kabul / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/668 E., 2023/368 K.

Taraflar arasındaki kadastro harici bırakılan yerin tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine temsilcisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, çekişme konusu taşınmaz bölümlerinin zemin değerinin 11.05.2022 tarihli rapora göre dava tarihi itibariyle toplam 18.210,27 TL olduğu, anılan miktarın Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmıştır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine temsilcisi temyiz dilekçesinin değer yönünden REDDİNE,

Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33395, Karar No: 2013/12221, Tarih: 17.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/33395 E.  ,  2013/12221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanığın evinde yapılan aramada ele geçen 9 mm. çaplı Parabellum tipi fişek atar Mauser marka Alman yapısı tabancanın, ekspertiz raporuna göre sağlam ve atışa haiz olduğunun anlaşıldığı, ancak; aramada ele geçen 9 mm çapında ses ve gaz fişeği ile aynı çaptaki özel nitelikli ateşli silah fişeklerini atabilen Voltran marka yarı ve tam otomatik tabancayla ilgili olarak alınan ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisindeki gaz ayırıcı parçasının delikli yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun küre, saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının, silahın orijinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi ve tabanca ile birlikte ele geçen fişeklerin ses fişekleri olması karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının bulunmaması ihtimali karşısında emanetteki silahın gaz ayırıcı parçasını da gösterir fotoğraflar ve ekspertiz raporu da eklenerek üretici firmadan silahın orijinal üretiminden sonra gaz ayırıcı parça üzerinde bilye, mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup gelen cevabi yazı ile birlikte dosya kül halinde yeniden Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanık hakkında hükmolunacak cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilip edilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 17.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10378, Karar No: 2017/25916, Tarih: 23.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10378 E.  ,  2017/25916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın yargılama devam ederken dava dışı Ali Şanlı'ya satıldığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nin 125/2 maddesine göre, davanın açılmasından sonra, dava konusunun davacı tarafından devredilecek olması halinde, devralmış olan kişinin, görülmekte olan davada davacı yerine geçeceği ve davanın kaldığı yerden itibaren devam edeceği düzenlendiğinden, mahkemece davacı sıfatıyla yeni malik Ali Şanlı'ya ihbar edilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle sair hususlar incelenmeksizin H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9404, Karar No: 2011/9056, Tarih: 28.06.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/9404 E.  ,  2011/9056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın daha önce kasıtlı suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına ilişkin mahkumiyetlerinin bulunması nedeniyle sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanması konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden hüküm kurulmasına dair tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmün uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53.maddesinin uygulandığı karar yerinde gösterilmemiş ise de hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı ” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif" veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması; sanığın yakınanın aracının kelebek camını kırarak oto teybini çaldığı, polisler tarafından şüphe üzerine yakalandığı, yapılan üst aramasında yakınanın teybinin sanığın ceketinin içerisinden çıktığı ve yakınana teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, somut olayda sanığın etkin pişmanlık iradesi ile hareket etmediği, “etkin pişmanlık” müessesesine yanlış anlam verilerek cezasından uygulama yeri olmayan 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi ile indirim yapılması; sanığın adli sicil kaydında bulunan hükümlülüklerine ilişkin kararların kesinleşme ve yerine getirme tarihlerini içerir örnekleri istendikten sonra sanık hakkında TCY'nın 58.maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 28.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6408, Karar No: 2021/12502, Tarih: 06.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/6408 E.  ,  2021/12502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen misli ile değişim davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 1.957,10 TL bakiye temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 06/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7182, Karar No: 2013/8409, Tarih: 27.05.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/7182 E.  ,  2013/8409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, davacı tarafından ...-Alacaatlı mah. 61066 Ada 2 parsel 4. Blok 9 nolu bağımsız bölüm su aboneliği için başvurusu sırasında 3 810,00 TL kanal katılım payı ve şebeke tesisi bedeli talep edildiği, dava konusu yerin iskân ruhsatı alındığı için bu miktar borçlu olmadığının tespiti ile ödenen bedellerin istirdatı istenilmiştir.

Davalı idare vekili, kanal katılım paylarının inşaat ruhsatı tarihinde avans olarak alındığını ve binanın tamamlanması ile de bu yapı değerinin %2 oranında kanal katılım ve şebeke hisse bedeli tahsil edildiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 1 519,50 TL'nin 20.11.2011 ve 1424,21 TL'nin 20.10.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, davacı vekilinin 01.10.2012 tarihli tavzih dilekçesi ile faizin başlangıcının 20.10.2010 ve 20.11.2010 olarak düzeltilmesi istenilmiş, mahkemece, tavzih isteminin kabulü cihetine gidilerek hükmün birinci fıkrası; "davacının davasının kısmen kabulü ile 1 519,50 TL'nin 20.11.2010; 1424,21 TL'nin 20.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine" olarak düzeltilmiştir.

Hükümlerin tavzihi; hükmün müphem olması veya birbirine aykırı (çelişik) fıkralar ihtiva etmesi halinde, hükmün gerçek anlamının meydana çıkarılması için başvurulan bir yoldur.

6100 sayılı HMK.nun 305, ( HUMK m. 455 te) ; "Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. " denmektedir.

Bu madde hükmünde belirtildiği gibi, açık olmayan veya çelişik fıkraları kapsayan hükümlerin açıklanması istenebilir. Yargılamanın iadesine karar verilmedikçe veya hüküm temyiz edilip bozulmadıkça, verilen hükmün değiştirilmesi mümkün değildir. Hükümlerin tavzihi de bunun bir istisnası olarak kabul edilemez. Hakim burada hükmün başka türlü anlaşılmasını önlemek için gerçeği ortaya koymakla ödevlidir.

Tavzih, kural olarak sadece hüküm fıkrası hakkında olur. Hükmün gerekçesinin açıklanması için, tavzih yoluna başvurulamaz. Ancak, hüküm fıkrası ile gerekçe arasında bir çelişki varsa, bu çelişkinin giderilmesi için tavzih yoluna başvurulabilir (YHGK'nın 14.06.1967 gün ve 1967/9-462 E, 300 K, sayılı ilamı).

Tavzih, kural olarak sadece hüküm fıkrası hakkında olur. Hükmün gerekçesinin açıklanması için, tavzih yoluna başvurulamaz. Ancak, hüküm fıkrası ile gerekçe arasında bir çelişki varsa, bu çelişkinin giderilmesi için tavzih yoluna başvurulabilir (YHGK'nın 14.06.1967 gün ve 1967/9-462 E, 300 K, sayılı ilamı).

Tavzih yoluna başvurabilmek için hükmün kesinleşmesini beklemeye gerek yoktur. Kesinleşmemiş olan kararlar hakkında da hükmün icrasına (yerine getirilmesine) kadar tavzih istenebilir. Fakat tavzih talebinde bulunulmakla temyiz süresi durmaz.

İlamın icraya konulmasından sonra da, ilam tamamen icra edilinceye kadar hükmün tavzihinin istenilmesi mümkündür. Hakim, tavzih yolu ile hükümde unutmuş olduğu talepler hakkında karar verip bunu hükmüne ekleyemez. Bunun gibi hüküm verirken unutmuş olduğu vekalet ücreti veya faiz hakkında tavzih yolu ile bir karar verip, bunu hükmüne dahil edemez. Aynı şekilde; kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişki de tavzih yolu ile giderilemez. Bütün bu anlatımlardan çıkan netice, tavzih yolu ile kesinleşmiş olan hüküm sınırlandıramaz, genişletilemez ve değiştirilemez (HMK.mad.305/2). (Prof, Dr. Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, Altıncı Baskı, 2001. cilt 5, sayfa 5270 vd.).

Somut olayda; Mahkemece tavzih yolu ile hüküm değiştirildiğinden tavzih kararı doğru görülmemiştir.

Taraflar hükmü esas yönden de temyiz etmişlerdir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm ve davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davada, davalı idare tarafından talep edilen kanal katılım ve şebeke tesisine ilişkin bedel davacı tarafından dava devam eder iken kredi kartı ile taksitlendirilmek suretiyle ödenmiştir. Bu durumda bilirkişi raporuna göre fazla olduğu anlaşılan miktarların ödeme tarihlerinden itibaren tahsiline karar verilmesi gerekirken bu yönde bir inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.