muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4758, Karar No: 2013/7119, Tarih: 15.11.2013

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yukarıda belirtilen ilkeye aykırı olarak davacı şirketin asgari 3.000.000,-TL. sermaye arttırımı yapması gerektiği vurgulanmıştır. Davacı vekili 12.02.2013 günlü oturumda bilirkişi raporunda gösterildiği üzere sermayenin arttırıldığını belirtmiş fakat bu arttırmanın 1.631.500,-TL’den ibaret olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece davacı vekilinin bu beyanı, olumlu bir davranış biçimi olarak hükme esas alınmıştır. Bilirkişinin görev sınırını aşmış olması bir kenara bırakılacak olsa dahi, davacının mali verilere göre yeterli sermaye arttırımını yapmadığı ortadadır.

Bilirkişi raporunda aktif satışının, rehine verilen çeklerin mahsubunun ve alacak tahsilinin doğrudan fayda sağlamayacağı belirtilmişken, bunların da lehde değerlendirilmesi hatalı olmuştur.

Aynı raporda kâr hedeflerinin yüksek olduğu, bir diğer ifade ile ulaşılmasının güç olduğu vurgulanmıştır.

Kayyım tarafından sunulan raporlarda şirketin yüksek ciro yaptığı ancak finansman giderleri nedeniyle sürekli zarar ettiği belirtilmiştir. Diğer taraftan davacı vekili müvekkilinin finans kuruluşları ile yapılandırma anlaşmaları yaptığını, bir kısım borçların ödendiğini ve 5.318.000,-TL civarında faiz indirimi sağlandığını beyan etmiştir. Bu iki bilgi arasındaki çelişki de projenin inandırıcılığı noktasında olumsuz olarak değerlendirilmiştir.

Yargılama süreci içinde davacının SGK prim borçlarını ve vergilerini ödemediği de görülmüştür.

Açıklanan durum karşısında borca batıklığında tereddüt bulunmayan davacı şirketin projesinin de ciddi ve inandırıcı olmadığı anlaşıldığından uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle müdahiller vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, müdahil ...den peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4389, Karar No: 2019/3216, Tarih: 23.05.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/4389 E.  ,  2019/3216 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : ANTALYA Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler sanıklar ve müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1)Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

... sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ... ve müdafiinin temyiz dilekçesinde, karanın usul ve yasaya aykırı olduğunu, eylemin sabit olmadığını, suçun yasal unsurlarının oluşmadığını, ele geçen maddelerin sanığa ait olmadığını, sanığın, aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunan tanık Yusuf ve temyize gelmeyen sanık ...'e uyuşturucu madde temin etmediğini, eksik araştırma ile karar verildiğini belirtmeleri karşısında, temyiz istemlerinin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin reddine,

2)Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanık ...'ın, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, 24/12/2017 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile getirilen değişiklik uyarınca; takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

... sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ... ve müdafiinin temyiz dilekçesinde, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, eylemin sabit olmadığını, eylemin "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğunu, evde ele geçen uyuşturucu maddelerin temyize gelmeyen sanık ...'e ait olduğunu, hükme esas alınan tanık ifadelerinin çelişkili olduğunu, savunma hakkının kısıtlandığını, TCK'nın 43. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığını, "şüpheden sanık yararlanır." ilkesinin ihlal edildiğini belirtmeleri karşısında, temyiz istemlerinin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede,

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, 06/12/2016 tarihinde kız kardeşi diğer sanık ... ile birlikte yaşadıkları ikamette yapılan aramada, salondaki halının üzerinde oyuncak hamur kutusu içinde 15 paket halinde daralı 2,5 gram eroin ve banyoda baca çekmecesinde 1 adet suboxone hap ele geçirilen sanık ...’ın, ikametinde “kullanma amacı dışında uyuşturucu madde bulundurduğu” sabit ise de; 05/12/2016 tarihinde kendisinde uyuşturucu madde ele geçmeyen tanık ...’a ve 06/12/2016 tarihinde arama sırasında ikamette birlikte yakalandıkları ve üzerinde uyuşturucu madde ele geçmeyen tanık ...’a uyuşturucu madde temin ettiğine ilişkin sanığın savunmasının aksine, adı geçen tanıkların soyut beyanları dışında kuşku sınırlarını aşan, yeterli ve kesin delil bulunmadığı, dolayısı ile 05/12/2016 ve 06/12/2016 tarihli olaylara konu “satış” eylemlerin sabit olmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında koşulları bulunmadığı halde, zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK'nın 43. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin 20/03/2018 tarihli 2017/1493 esas ve 2018/278 karar sayılı kararı hukuka aykırı bulunduğundan, ... sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA; bozma sebebine, tutuklama koşullarında bir değişiklik bulunmamasına göre sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine, (1) nolu karar yönünden 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ... sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik ... sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca; (2) nolu karar yönünden ... sayılı Kanun'un 8. maddesi ile ... sayılı CMK'nın 304/2. maddesine eklenen (a) bendi uyarınca dosyanın Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine, 23/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10198, Karar No: 2006/13774, Tarih: 17.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/10198 E.  ,  2006/13774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişiler ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 06.12.2004 tarih 2004/7596-12655 sayılı bozma kararında özetle: "Çekişmeli ... Köyü 145 ada 16, 26, 27, 44 ve 45 parsellerin 2/B madde uygulaması nedeniyle Hazine adına tespit edildiği, 44 ve 45 parsellere yöneltilen davanın reddedilip gerçek kişilere temyiz edilmediğinden hükmün kesinleştiği açıklandıktan sonra 16, 26 ve 27 parsellerin kesinleşen orman tahdit sınırları içinde kalmaları nedeniyle özel yasalar gereğince gerçek veya tüzel kişilere dağıtılmasının söz konusu olamayacağından bu parsellerle ilgili davaların da reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu parsellerin tespit gibi Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişiler ile davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1980 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişilere yükletilmesine, Hazineden harç alınmnasına yer olmadığına 17/10/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7708, Karar No: 2025/1586, Tarih: 10.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7708 E.  ,  2025/1586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2024/442 Esas, 2024/443 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 24. Aile Mahkemesinin 04.04.2024 Tarihli ve 2023/450 Esas, 2024/303 Karar Sayılı Kararı

Dosya kapsamına göre, davalının ikametgah adresinin İstanbul ili ... olduğu, davalı tarafın yetki itirazının haklı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Küçükçekmece 5. Aile Mahkemesinin 16.05.2024 Tarihli ve 2024/442 Esas, 2024/443 Karar Sayılı Kararı

Dava tarihi itibariyle davalının ikametgah adresinin İstanbul ili ...........lçesi olduğu sabit olduğu, davalı tarafın yetki itirazında Küçükçekmece Aile Mahkemelerini yetkili göstermek suretiyle yetki itirazında doğru mahkemeyi göstermediği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanma istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 168 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkrası şöyledir:

“(2)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamında yapılan incelemeye ve tarafların beyanına göre davacının sürekli kalma niyeti ile Birleşik Hollanda Krallığı'nda bulunduğu, tarafların davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yerin de Birleşik Hollanda Krallığı'nda bulunduğu, davalının yerleşim yerinin ise Başakşehir/İstanbul olduğu anlaşılmaktadır. Dolayısı ile birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, Ankara ilinde yetkisiz bir mahkemede davacının dava açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme hakkı davalıya geçmiş ve davalı vekilince de süresinde ve usulüne uygun olarak Küçükçekmece Aile Mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin yetki itirazında bulunulduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Küçükçekmece 5. Aile Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Küçükçekmece 5. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2102, Karar No: 2019/4533, Tarih: 01.07.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/2102 E.  ,  2019/4533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 01/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27763, Karar No: 2016/7559, Tarih: 20.04.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/27763 E.  ,  2016/7559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya kapsamına göre, atılı suçu gece sayılan zaman dilimi içinde işlediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini,

2-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 Sayılı Kanun'un 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan, aynı Kanun'un 35/3. maddesine göre de sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı biçimde eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 20/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1319, Karar No: 2016/4738, Tarih: 10.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1319 E.  ,  2016/4738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...), iftira (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, sanık ... hakkında atılı suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık ... hakkında iftira suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesine göre itirazı kabil nitelikte olup yapılan itirazın mahallinde incelendiği anlaşıldığından, temyiz incelemesinin sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafii, katılan mağdure vekili ile katılan bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tabi hükmün ONANMASINA, 10.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29298, Karar No: 2014/30593, Tarih: 06.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/29298 E.  ,  2014/30593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2013

NUMARASI : 2012/359-2013/7

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin asıl işveren belediyenin taşeronlar vasıtasıyla yaptırdığı işlerde taşeron işçisi olarak 22.04.2005 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını, Sosyal Güvenlik Kurumu girişinin ise 01.09.2005 tarihinde yapıldığını, en son halkla ilişkiler müdürü ve davalı Ahikent işçisi olarak çalışmakta iken 18.12.2011 tarihinde, şirket müdürünün hakaretlerine maruz kalıp darp edilerek sözlü olarak işten çıkarıldığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Ahikent Ltd. Şti. vekili, davacının 18.11.2012 tarihinde şirket müdürünün sözlü hakaretine uğradığı sonra da darp edildiği iddiasının gerçek olmadığını, feshin siyasi olduğu iddiasının da yersiz olduğunu, davacının izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediğini, kendisine ihtar çekilip mazeretini belgelemesi ve iş yerine gelerek savunmasını yapmasının istendiğini, ancak davete icabet etmeyip dava yoluna gittiğini, dolayısıyla ihbar ve kıdem tazminatı talep hakkının olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Belediye vekili, müvekkili belediyeye husumet yönetilmeyeceğini zira davacının belediye çalışanı olmadığını ve asıl işveren olarak kabul edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davacı tarafından 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/II-b-c. maddesi gereğince haklı sebeple feshedildiği buna göre kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalılar vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ve davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının temyizi bakımından ;

Davacının imzasını içermeyen ücret bordroları esas alınarak yapılan hesaplamalar hatalıdır. Mahkemece söz konusu bordrolarda tahakkuku yapılan ödemelerin banka kayıtları ile ödenip ödenmediği araştırılarak sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

3-Davalılar temyizi açısından;

Davalılar tarafından ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı def'inde bulunulduğu halde mahkemece bu hususta ek rapor aldırılmadan karar verilmesi de hatalı olmuştur.

4-Davalı Belediyenin temyizi yönünden;

3-Davalılar temyizi açısından;

Davalılar tarafından ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı def'inde bulunulduğu halde mahkemece bu hususta ek rapor aldırılmadan karar verilmesi de hatalı olmuştur.

4-Davalı Belediyenin temyizi yönünden;

Davalı belediyenin iddia ettiği gibi 2008 Aralık ayından itibaren davalılar arasında hizmet alım sözleşmesi bulunup bulunmadığı, dolayısıyla bu tarihten sonra asıl işveren- alt işveren ilişkisi tespit edildikten sonra davalıların sorumlu olduğu sürelerin belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.