muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4532, Karar No: 2013/25688, Tarih: 14.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/4532 E.  ,  2013/25688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın yaralanmasına neden olan elektrik akımının sağlandığı şarterin bulunduğu kilitli trafoda, çalışma olduğuna ilişkin tabelanın bulunmadığı ayrıca nöbetçi olarak bırakılan kişilerin yerlerinden ayrıldıklarından çalışma olduğu hususunun sanığa bildirilmediğinden elektrik arızasını giderme amacıyla yapılan çalışma esnasında katılanın yaralanmasında sanığın kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanın, eksik inceleme ve araştırmaya ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5533, Karar No: 2019/12064, Tarih: 09.09.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/5533 E.  ,  2019/12064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarında kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1549, Karar No: 2010/6529, Tarih: 11.11.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/1549 E.  ,  2010/6529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 135 ada 20 parsel sayılı 3300 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın tespiti sırasında uyuşmazlık çıktığından, konu Kadastro Komisyonuna intikal etmiş, Kadastro Komisyonunca yetkisizlik kararı verilerek tutanak ve ekleri kadastro mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda çekişmeli parselin eşit paylarla ... oğulları ... . ve...adına tesçiline karar verilmiş; hüküm, Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Kadastro sırasında 135 ada 20 parsel sayılı 3300 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın tespiti sırasında uyuşmazlık çıktığından, konu Kadastro Komisyonuna intikal etmiş, Kadastro Komisyonunca yetkisizlik kararı verilerek tutanak ve ekleri kadastro mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda çekişmeli parselin eşit paylarla ... oğulları ... . ve...adına tesçiline karar verilmiş; hüküm, Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Kadastro komisyonunca dava; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 10.maddesi uyarınca yetkisizlik kararı verilerek kadastro mahkemesine devredildiğine göre, aynı yasanın 30.maddesi gereğince hakimin re'sen araştırma ve gerçek malik tespitine çalışması zorunludur. Böyle bir durumda Hazine yasal hasım olduğu gibi, çekişmeli taşınmaza tespitte uygulanan Kanuni Sani 1298 tarih 532 numaralı tapu kaydındaki paydaşlardan ... oğlu ... mirasçıları yanında ... Bey çocukları ... ve ... mirasçılarının da davaya katılmasında yarar bulunmaktadır. Mahkemece, Hazine aleyhine açılan davanın davada sıfat yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesinde de bu nedenlerle isabet bulunmamaktadır. İşin esasına gelince; çekişmeli taşınmazın dava dışı 135 ada 23 parsel sayılı taşınmazla birlikte Kanuni Sani 1298 tarih 532 numaralı tapu kaydının kapsamında kaldığı, kayıt sahipleri arasında yapılan harici paylaşma sonunda 135 ada 23 parsel sayılı taşınmazın...oğlu ... payına, çekişmeli 20 parsel sayılı taşınmazın ise ... çocukları ...ve ... ile ... paylarına düştüğü; ... payına düşen 135 ada 23 parsel sayılı taşınmazın satışa konu olup daha sonra bu taşınmaz hakkında tesçil tapusu alındığı ve çifte tapu durumu doğduğu belirtilerek kadastro komisyonu tarafından kadastro mahkemesine devredilmiştir. Çekişmeli 20 parsel sayılı taşınmaza komşu olan 135 ada 28 ve 29 parsel sayılı taşınmazlara uygulanan Kanuni Sani 1321 tarih 62 numaralı tapu kaydı batı hududunda “... Bey” okumaktadır ki bu durum Kanuni Sani 1298 tarih 532 numaralı tapu kaydının çekişmeli 20 parsel sayılı taşınmazı kapsadığını göstermektedir. Mahkemece, resen araştırma ve gerçek malik tespiti yönünden gerekli araştırma, inceleme ve uygulama yapılmamıştır. Eksik araştırma, inceleme ve uygulama ile karar verilemez. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için tapu kayıt malikleri ...çocukları... ve...'ya ait veraset ilamları dosya içine getirtildikten sonra mahallinde yeniden yöntemince keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte yerel bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmazın hangi tarihte taksime tabi tutulduğu, kim tarafından hangi tarihten beri ve ne sıfatla kullanıldığı gibi hususlar tek tek ve olaylara dayalı olarak sorulup saptanmalıdır. Bu şekilde yapılacak

araştırma ve incelemeye göre çekişmeli taşınmazın önce tapu paydaşları ... Bey çocukları ..., ..., ... ve ... veya mirasçıları arasında; sonra da tespit tutanağındaki kabule göre çekişmeli 135 ada 20 parsel sayılı taşınmazın paylarına düştüğü bildirilen ... Bey çocukları ..., ... . ve ... veya mirasçıları arasında taksime konu olup olmadığı; çekişmeli taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresine göre, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13/B-c maddesine göre tapunun hukuki değerini koruyup korumadığı, tapunun hukuki değerini kimin yararına kaybettiği tartışılıp değerlendirilmelidir. Bundan sonra ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 11.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15084, Karar No: 2011/7452, Tarih: 20.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/15084 E.  ,  2011/7452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.06.2009 tarih ve 2006/736 - 2009/423 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından Taşıyıcı Sorumluluk Sigorta Poliçesi ile sigortalı dava dışı taşıyıcı Tırsan A.Ş’den yük teslim alan davalının yükü varma yerine eksik teslim ettiğini, hasar tazminatının sigortalıya ödendiğini ve sigortalının halefi olduğunu ileri sürerek, 6.472,62 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, sürücüsü olduğu ... plakalı araca Tırsan firmasının Ankara’daki deposunda yükleme yapıldığını, yükleme sonrasında firma yetkililerinin aracı mühürledik- lerini, aracı Tırsan’ın İstanbul’daki deposuna getirerek mühürlü olarak teslim ettiğini, Tırsan yetkililerinin kendisinin yanında mührü açıp, içindekileri aldıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, Birlik Tüketim Ltd.Şti. tarafından Colgote- Palmolive A.Ş.'ye gönderilen temizlik ürünlerinin Ankara'dan İstanbul'a kadar olan nakliyesinin sigortalı Tırsan A.Ş. tarafından üstlenildiği, davalı taşıyıcının 24.05.2005 tarihli sevk irsaliyesi ile taşıma işini fiilen üstlendiği, davalı irsaliyedeki varış yeri Tırsan İstanbul Lojistik merkezine malları TTK'nun 788. maddesi kapsamında çekincesiz şekilde teslim ettiğinden sigortalının davalı taşıyıcı aleyhine dava hakkının düştüğü, taşıyıcının sorumluluktan kurtulduğu, irsaliye üzerindeki ihtirazi kaydı varış noktasında teslim alan Tırsan'ın dercetmediği, Tırsan'dan irsaliyede belirtilen yükü teslim alan Colgate - Palmolive firmasının 01.06.2005 tarihli Colgate - Palmolive tarafından Tırsan'a yönelik olarak koyduğu tarih içermeyen çekince kaydının davalı taşıyıcıya karşı ileri sürülmesinin mümkün olmadığı, ayrıca davacının hasar ödemesini dayandırdığı poliçenin abonman sigorta poliçesi mahiyetinde olduğu, selefi sigortalının taşıyıcıya karşı dava hakkı bulunmadığından, halefi davacı ... şirketinin de davalıya rücu edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, üst taşıyıcının sigortacısı tarafından alt taşıyıcı aleyhine açılmış olup, dosya içeriğinden anlaşılacağı üzere, davalı malı üst taşıyıcı durumunda bulunan Tırsan A.Ş.’nin İstanbul’daki deposuna kadar taşımıştır. Davacının sigortalısı bulunan üst taşıyıcı Tırsan A.Ş’nin alt taşıyıcı davalıdan teslim sırasında malların eksik olduğu hususunda bir ihtirazı kayıt ileri sürmediği gibi, maldaki eksikliğin davalının sorumlu olduğu taşıma kesitinde gerçekleştiği kanıtlanamadığından davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14655, Karar No: 2014/33346, Tarih: 25.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/14655 E.  ,  2014/33346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/110463

MAHKEMESİ : Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2011/394 (E) ve 2013/194 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin işyerinden 7 TL değerinde yiyecek çalan suça sürüklenen çocuğa suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk Z.. Ş.. ve müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29640, Karar No: 2019/10145, Tarih: 17.10.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/29640 E.  ,  2019/10145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1,345,10 TL. kalan harcın davalı ...'ten, 1,345,30 TL. kalan harcın diğer davalılardan alınmasına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11976, Karar No: 2006/14882, Tarih: 10.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11976 E.  ,  2006/14882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 108 ada 56 parsel sayılı 4.081,97 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ... ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 ... ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 ... ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 10.11.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18840, Karar No: 2014/16824, Tarih: 15.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/18840 E.  ,  2014/16824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 15/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19306, Karar No: 2012/23568, Tarih: 15.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/19306 E.  ,  2012/23568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A YK A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/120 E.-2007/113 K.sayılı dosyasında davalıya aylık 200 TL tedbir nafakası ödenmesine karar verildiği, davalının daha sonra ... Devlet Hastanesinde çalışmaya başladığını, davacının ekonomik desteğine ihtiyacı olmadığını belirterek, hükmedilen tedbir nafakasının kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.Davalı vekili cevabında; davalının başlangıçta sabit geliri olmadığı için nafaka bağlandığını, daha sonra davalının çocuklarının velayetini alabilmek için çalışmaya başladığını, şu ana dek hiç nafaka ödemeyen davalının amacının açılacak ceza davalarından kurtulmak olduğunu belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalının nafaka bağlandığı tarihten sonra çalışmaya başladığı ve halen de çalışmaya devam ettiği, davalının maddi durumunun nafaka bağlandıktan sonra daha iyi hale geldiği, davacının ekonomik durumunun nafaka bağlandıktan sonra nafaka artırımını gerektirecek düzeyde bir değişmenin olmadığı gerekçe gösterilerek, davanın kabulüne karar verilmiştir.Hükmü, davacı vekili temyiz etmektedir.TMK.nun 197.maddesi gereğince ayrı yaşamada haklı olan eş, diğer eşten tedbir nafakası talebinde bulunabilir. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenleme gereği koca birliğin giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır. (TMK mad.186/son) Davalı eşin durumunun, nafaka bağlandıktan sonra daha iyi hale gelmesi, davacı kocayı ortak giderlere (kira, yakıt, elektrik, su parası vs.) katılma yükümlülüğünden tamamen kurtarmadığı gibi davalı kadına nafaka ödenmesine engel değildir.Mahkemece; yukarıda açıklanan esaslar gözetilmeden davalının işe girdiğinden bahisle davanın kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.