muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3347, Karar No: 2015/6898, Tarih: 13.04.2015

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, davacı Ö.. E..nde görevlidir. Her ne kadar bir davalı tanığı davacının üçlü vardiya sistemine göre çalıştığını iddia etmiş ve mahkemede bu beyana itirbarla fazla mesai alacağını reddetmişse de bu kabul hatalıdır.

Özellikle dosyaya sunulan ve işyerinde işleyişi gösteren iş bölümüne göre, “ Gölbaşı Öğretmenevi Yönetim Kurulunun ekli kararına göre, alınması istenen sözleşmeli işçilerden; 1 - A.. Y.. tarafından; kalorifer kazanının yakılması, kontrolü ve temizliği, çay, şeker ve diğer alımlarda görevlendirilmesi, akşamları çay servisine yardımcı olması, gündüzleri 2. katın tamamının temizliğinin yapılması, otel, çay ve çeşitli gelirlerin hesap alım işlerinin öğretmenevi müdürü kontrolünde olması şartıyla ilgiliye yaptırılması, Cemil NEBİLİR tarafından mutfak görevi, ocak ve çay dağıtım hizmetleri, oyun salonu ve toplantı salonunun temizliği ile 3. katın temizliğinin ortak yapılmasının kararlaştırıldığı” anlaşılmaktadır. Bu iş bölümüne göre, her iki işçinin de aynı anda çalışması yapılan işbölümünün bir gereğidir. Ayrıca davalı üçlü vardiyanın varlığını ispatlayacak hiçbir belge sunmamıştır. Bu durumda davalı ile hiçbir husumeti bulunmayan tarafsız davacı tanıklarının beyanlarının olaya daha uygun olduğu gözetilerek bu beyanlara itibarla fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının belirlenerek bordrolarda tahakkuk bulunan aylar varsa bunlar dışlanmak suretiyle alacağın tespiti gerekirken yazılı gerekçe ile talebin reddi isabetsiz olmuştur.

3-3797 sayılı Milli Eğitim Bakanlığı’nın Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun’un 37. maddesinin a) bendine göre Milli Eğitim Bakanlığı’nın birimlerinden olan Öğretmenevi Hizmet ve Sosyal İşler Dairesi Başkanlığı’nın görevleri arasında öğretmenevleri, öğretmen lokalleri, öğretmen eğitim merkezi ve tatil köyleri ile diğer sosyal tesisleri açmak, kurmak, bu tesislerin yönetimi ile ilgili hizmetleri düzenlemek ve yürütmek bulunmaktadır. Ayrıca, Milli Eğitim Bakanlığı Öğretmenevleri, Öğretmenevi ve Akşam Sanat Okulları, Öğretmen Lokalleri ve Sosyal Tesisler Yönetmeliği’nin 6. maddesine göre, öğretmenevi/öğretmenevi ve akşam sanat okulları, sosyal tesisler ile öğretmenevi/öğretmenevi ve akşam sanat okullarına bağlı olarak öğretmen lokali, milli eğitim müdürlüğünün teklifi, valiliğin uygun görüşü ve bakanlık onayı ile açılır ve kapanır. Bu durumda, öğretmenevleri Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı olduğundan, öğretmenevine yönelik davanın da Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine açılması gerekmektedir.

Gölbaşı Ö.. E.. Müdürlüğünün yasal temsilcisi olan Milli Eğitim Bakanlığı davada taraf olduğu halde mahkemece dosyada iki davalı varmış gibi Gölbaşı Ö.. E.. Müdürlüğününde karar başlığında ayrıca davalı olarak yazılmış olmasıda hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, davalı Milli Eğitim Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 13.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10304, Karar No: 2011/1611, Tarih: 22.09.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/10304 E.  ,  2011/1611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, Sahte ilmühaber ve vesika tanzim etmek ve kullanmak

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi olan 03.03.2004'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi hükmü uyarınca uygulanması gereken ve 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 22.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2881, Karar No: 2014/36284, Tarih: 18.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/2881 E.  ,  2014/36284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanığın, katılanlar ..., ... ve ...'a yönelik hırsızlık, mala zarar verme, konut ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Sanık hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan TCK'nın 116/2. maddesi yerine konut dokunulmazlığını ihlal suçundan TCK'nın 116/1. maddesi karar yerinde gösterilmiş ise de hükmün gerekçesinde sanığın işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunu işlediğinin belirtilmesi karşısında; yerinde giderilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş, sanığın sahibi olduğu aracın iki şahıs ile birlikte gece 03:00 sıralarında katılanlar ..., ...'un işyerinin bulunduğu kasabada görülmesi nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 116/4 ve 119/1-c maddesinin uygulama koşullarının tartışılmaması, karşı temyiz olmadığından ve 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağı gözetilmeyerek, sanığa ait en ağır cezayı içeren Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/147-191 sayılı hükümlülüğü yerine bu ilam ile birlikte 1500 TL adli para cezasına ilişkin olması nedeniyle kesin olan ve bu itibarla tekerrüre esas olmayan Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi 2007/762-2009/1110 sayılı ilamı ile suç tarihinden sonra 13.12.2010 tarihinde kesinleşen Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/269-1064 sayılı ilamı ile yine suç tarihinden sonra 24.03.2010 tarihinde kesinleşen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle ayrıca tekerrüre esas olmayan Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/1210-2010/297 sayılı ilamının tekerrür uygulamasına esas alınması suretiyle infazda tereddüde sebebiyet verilmiş ise de; infaz aşamasında Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/147-191 sayılı hırsızlık suçundan verilen 2 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin hükümlülüğün infaz tarihi de mahkemesinden istendikten sonra tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınabileceğinin anlaşılması karşısında, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanığın, müşteki ... ve katılan ...'e yönelik hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanığın, müşteki ... ve katılan ...'e yönelik hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Sanığın, ikametinde yapılan aramada katılan ve müştekinin ikametlerinden çalınan eşyaların ele geçmediği, sanığın aşamalarda suçlamaları red ettiğinin anlaşılıması karşısında; sanığın yüklenen suçları işlediğine ilişkin aynı köyde katılan ...'in ikametinde çalınan bir kısım eşyanın ele geçmesi dışında, sanığın hükümlülüğüne yeterli, kesin ve inandırıcı hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden atılı suçlardan ayrı ayrı beraati yerine yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Kabule göre de;

5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağı gözetilmeyerek, sanığa ait en ağır cezayı içeren Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/147-191 sayılı hükümlülüğü yerine bu ilam ile birlikte 1500 TL adli para cezasına ilişkin olması nedeniyle kesin olan ve bu itibarla tekerrüre esas olmayan Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi 2007/762-2009/1110 sayılı ilamı ile suç tarihinden sonra 13.12.2010 tarihinde kesinleşen Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/269-1064 sayılı ilamı ile yine suç tarihinden sonra 24.03.2010 tarihinde kesinleşen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle ayrıca tekerrüre esas olmayan Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/1210-2010/297 sayılı ilamının tekerrür uygulamasına esas alınması suretiyle infazda tereddüde sebebiyet verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5505, Karar No: 2012/10147, Tarih: 26.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/5505 E.  ,  2012/10147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 4.Asliye Hukuk ve Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, babalığın hükmen tespiti, nüfusta anne ve baba adının değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Somut olayda dava, davalılar ... İle ... tarafından dünyaya getirildiği halde nüfus kayıtlarında gerçek anne ve babası olmayan davalılar ... ve ... ... üzerine kaydedilen küçük...'in, nüfus kayıtlarında anne ve babasının adının birlikte değiştirilmesi ve davalı babanın ...'in babası olduğuna hükmen tayini istemine yönelik olduğundan dava, Türk Medeni Kanunu hükümleri uyarınca soybağının düzeltilmesi istemine ilişkindir. (Y.18. HD. 2011/1605E-4230K) Bu durumda uyuşmazlığın, ... Aile Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nun 21.ve 22. maddeleri gereğince Şanlı Urfa Aile Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 26.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/540, Karar No: 2020/390, Tarih: 29.09.2020

**Ceza Genel Kurulu         2019/540 E.  ,  2020/390 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 5. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 230-371

İrtikap suçundan sanık ...'ın beraatine ilişkin Üsküdar 2. Ağır Ceza Mahkemesince 26.12.2011 tarih ve 290-719 sayı ile kurulan hükmün katılan Maliye Hazinesi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının hüküm tarihinden sonra yapılan kanun değişikliğinin değerlendirilmesi için dosyayı Yerel Mahkemeye göndermesi üzerine sanığın beraatine ilişkin Üsküdar 2. Ağır Ceza Mahkemesince 14.12.2012 tarih ve 334-465 sayı ile kurulan hükmün, katılan Maliye Hazinesi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 12.04.2016 tarih ve 1988-3799 sayı ile;

"Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.2010 tarihli ve 167-70 sayılı kararında da açıklandığı üzere; icbar suretiyle irtikap suçunda mağdurun iradesini baskı altında tutmaya elverişli olmak koşuluyla, doğrudan doğruya veya dolaylı biçimde yapılan her türlü zorlayıcı hareketin icbar kavramına dahil olduğu, manevi cebirin, belli bir şiddete ulaşması, ciddi olması, mağdurun baskının etkisinden kolaylıkla kurtulma olanağının bulunmaması gerektiği, dosya kapsamı ve somut olayın oluş şekline göre sanığın öğreti ve uygulamada kabul edildiği üzere yasanın öngördüğü anlamda icbar ve ikna boyutuna varan davranışlarının bulunmadığı, bu itibarla irtikap suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı; buna göre suç tarihinde Dr. Siyami Ersek Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesinde uzman doktor olarak görevli olan sanığın, mağdurların annelerinin ameliyatını yapmak amacıyla 5.000 TL para aldığı mağdurlar ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK'nın 257/3. maddesinde düzenlenen görevinin gereklerine uygun davranması için kamu görevlisinin kendisine çıkar sağlaması suçu vasfında olduğu, 19.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanun ile TCK’nın 257/3. maddesinde değişiklik yapıldığı, 05.07.2012 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 105/5-b maddesi ile de TCK'nın 257/3. maddesi hükmünün yürürlükten kaldırıldığı ve bu suretle aynı Kanun'un 87. maddesiyle değiştirilen TCK'nın 252. maddesinde düzenlenen rüşvet suçuna dönüştüğü, sanığın en lehine olan yasal düzenlemenin 6086 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki hâliyle TCK'nın 257/3. maddesi olduğu nazara alınarak hüküm kurulması yerine yanılgılı değerlendirme ve oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesi ise 24.11.2016 tarih ve 230-371 sayı ile;

İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesi ise 24.11.2016 tarih ve 230-371 sayı ile;

"...Davaya dayanak soruşturma izni verilmesine dair İstanbul Valiliğinin 04.08.2010 tarihli ve 125 sayılı kararında esas alınarak düzenlenen 28.07.2011 tarihli iddianamede özetle 'sanığın mağdurların annelerinin sağlık sorunlarını çözmek amacı ile bulundukları bu zor durumdan dolayı 5.000 TL para karşılığı ameliyat etmeye ikna ettiği, daha sonra parayı iade etmiş olsa da bu şekilde TCK'nın 250/1. maddesinde yaptırıma bağlanan suçu işlediği' belirtilmiş ise de ;

TCK'nın 250/1. maddesinde yaptırıma bağlanan suç 'mağdurun iradesinin doğrudan veya dolaylı olarak baskı altında tutmaya elverişli tehdit boyutuna ulaşmayan manevi baskı olduğu, icbarın mağdurun üzerinde belirli yoğunlukta baskı oluşturması ve mağdurun ciddi olarak etkilenmiş olması gerektiği, başka bir anlatımla mağdurun failin davranışları sonucunda işinin yapılmayacağı veya sürüncemede bırakılacağı konusunda haklı bir endişeye kapılması ve failin zorlaması sonucu oluşan bu endişeye dayalı olarak ona yarar sağlamayı kabul etmek sureti ile işlenen suç olduğu' kabul edilmektedir (O.Yaşar-H.Tahsin Gökcan-M.Artuç Türk Ceza Kanunu Cilt 5. S. 7064-7065). Buna karşılık Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 04.02.2010 tarihli ve 10386-606 sayılı kararında da ifade edildiği üzere mağdurun üzerindeki baskı objektif olarak icbar boyutu ve yoğunluğunda değil, sadece bir telkin veya ima mahiyetinde ise TCK'nın 257/3. maddesindeki suçun işlendiği düşünülmelidir.

Somut olayda sanığın iddia edilen ameliyat karşılığı 5.000 TL parayı aldığı kabul edilse bile bizzat mağdurların anlatımlarından da anlaşıldığı üzere sanığın 'Bu parayı vermezseniz ameliyatı yapmam' şeklinde bir telkin veya tavsiyesi, mağdurların iradesi üzerinde yoğunlukta bir baskısı söz konusu değildir.

Bunun dışında mağdurlardan ... istenilen 5.000 TL parayı HSBC Bank Üsküdar Şubesinden 09.10.2009 tarihinde tüketici kredisi alıp sanığa özel muayenehanesinde verdiğini ileri sürmüş ve diğer mağdur...'de aynı yönde anlatımda bulunmuş, mağdur ...'in 09.10.2009 tarihinde HSBC Bank Üsküdar Şubesinden 5.000 TL tüketici kredisi çektiği Bankanın 01.07.2011 tarihli yazısından anlaşılmış ise de, sanığın 5.000 TL para aldığına ilişkin tek kanıt mağdurlardan ...'in iddiası ve 07.01.2010 tarihli şikâyet dilekçesi olup 14.01.2010 tarihinde kayda alınan İstanbul İl Sağlık Müdürlüğüne gönderdiği dilekçedir .

Mağdur ... dilekçesinde 10.10.2009 tarihinde Cumartesi günü 5.000 TL parayı sanığa özel muayenesinde teslim ettiğini iddia etmiş fakat şikâyet annesinin hastanede yapılan ameliyatı ve sonrasında özellikle parayı teslim ettiğini iddia ettiği tarihten yaklaşık üç ay sonra yapılmıştır. Sağlık Bakanlığı müfettişleri tarafından da düzenlenen soruşturma raporunda beyanları alınan tanıklar da sanığın el emeği ücreti veya bıçak parası adı altında para aldığı yönünde hastadan veya hasta yakınlarından bir şikâyet duymadıklarını belirtmişlerdir. Buna göre mağdur ...'in 5.000 TL parayı verdiğini iddia ettiği 10.10.2009 tarihinden yaklaşık üç ay sonra 07.01.2010 tarihinde İl Sağlık Müdürlüğüne vermiş olduğu şikâyet dilekçesinde dile getirdiği iddiasını doğrulayacak somut bir kanıt olmadığı" gerekçesiyle bozma kararına direnerek sanığın önceki hüküm gibi beraatine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de katılan Hazine vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.02.2017 tarihli ve 9607 sayılı “Bozma” istekli tebliğnamesiyle dosya, kararına direnilen Daireye gönderilmiş, inceleme yapan Yargıtay 5. Ceza Dairesince 10.09.2019 tarih ve 970-7924 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1-Sanığa atılı eylemin sabit olup olmadığının,

2-Sabit olduğunun kabulü hâlinde sanığın eyleminin irtikap suçunu mu yoksa suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK’nın 257/3. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunu mu oluşturacağının,

3-TCK’nın 257/3. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulü hâlinde dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin,

Belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Dr. Siyami Ersek Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesine hitaben mağdur ... tarafından yazılan 25.11.2009 tarihli şikâyet dilekçesinde; mağdur ...’in annesi olan Sevim’in kalp kapakçığı rahatsızlığının olduğu ve sanığın, yapacağı ameliyat için el emeği adı altında 5.000 TL talep etmesi üzerine bankadan kredi çekerek bu parayı 10.10.2009 tarihinde sanığa teslim ettiğinin, annesinin ameliyat olduktan sonra yoğun bakıma alındığının belirtildiği,

Mağdur ... tarafından Sağlık Bakanlığına hitaben yazılan 07.01.2010 tarihli şikâyet dilekçesinde de benzer anlatımların yer aldığı,

Mağdur ... tarafından Sağlık Bakanlığına hitaben yazılan 07.01.2010 tarihli şikâyet dilekçesinde de benzer anlatımların yer aldığı,

İstanbul Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün 04.08.2010 tarihli yazısına göre, mağdurların annesi Sevim’in tedavi, ameliyat ve yoğun bakım sürecinde sanığın tıbbi uzmanlığının gerektirdiği kurallara aykırılık, tıbbi meslek açısından eksiklik, yanlış uygulama ve ihmalinin bulunmadığının belirtildiği ve tıbbi yönden bir kusuru bulunmadığından bu iddia yönünden soruşturma izni verilmesine yer olmadığına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

HSBC Bankasının 01.07.2011 tarihli ve 154485 sayılı yazısına göre; mağdur ...’in 09.10.2009 tarihinde 5.000 TL tutarlı kredi çektiği,

Anlaşılmaktadır.

Mağdur ... Aslaner; annesi Sevim’in uzun yıllar kalp kapakçığı rahatsızlığının olduğunu ve tedavi gördüğünü, tavsiye üzerine doktor olan sanığın hastanedeki odasına gidip görüştüklerinde, sanığın, annesinin kalp kapakçığı ameliyatı olması gerektiğini söylediğini, annesinin kendisini iyi hissetmemesi üzerine 08.10.2009 tarihinde sanığın özel muayenehanesine ablası olan mağdur... ile birlikte gittiklerinde kendilerinin yapabileceği bir şey olup olmadığını sorduklarında sanığın “El emeği olarak 5.000 TL alırım.” dediğini, bankadan kredi çektikten sonra 10.10.2009 tarihinde Cumartesi günü sanığın özel muayenehanesine mağdur... ile birlikte gittiklerini, sanığa 5.000 TL’yi nakit olarak teslim ettiklerini, sanığın zarf içindeki parayı masasının çekmecesine koyduğunu, annesinin 13.10.2009 tarihinde hastaneye yatırıldığını, 19.10.2009 tarihinde de ameliyat edildiğini, sonrasında yoğun bakıma alındığını ve 01.12.2009 tarihinde vefat ettiğini, vefatından yaklaşık on beş gün sonra sanığın sekreterinin telefonla kendisini aradığını ve sonrasında evine gelerek sanığın bir zarf gönderdiğini ilettiğini, parayı kabul etmediğini ve şikâyette bulunduğunu sanığın sekreterine de aktardığını, bir ay sonra sanığın sekreterinin yeniden geldiğini ve kapalı bir zarf verdiğini, açtığında içinde 5.000 TL para olduğunu gördüğünü ve parayı aldığını,

Kovuşturma aşamasında; sanığın muayenehanede “Bu parayı vermezseniz ameliyatı yapmam!” diye bir şey söylemediğini ve böyle bir tavır içine girmediğini,

Mağdur... Özdemir soruşturma aşamasında; mağdur ... ile birlikte annelerinin yapılacak ameliyatı konusunda bilgi almak için sanığın özel muayenehanesine uğradıklarını, sanığın ameliyat yapacağını ve bunun karşılığında 5.000 TL para alacağını söylemesi üzerine mağdur ... ile birlikte bankaya gittiklerini ve mağdur ...’in 5.000 TL kredi çektiğini, 10.10.2009 tarihinde eşi olan tanık Çetin'le birlikte sanığın özel muayenehanesine giderek hep hep beraber sanığın odasına girdiklerini, mağdur ...’in zarf içerisindeki 5.000 TL’yi sanığa teslim ettiğini, sanığın zarfı masasının çekmecesine koyduğunu, daha sonrasında annesinin ameliyat edildiğini ve hayatını kaybettiğini,

Kovuşturma aşamasında; sanığın muayenehanede “Bana ayrıca para vermezseniz bu ameliyatı yapmam!” diye bir şey söylemediğini, ameliyatın uzun süreli ve riskli olduğunu, bu işin maliyetli olduğunu, 5.000 TL vermelerinin iyi olacağını söylediğini, bu konuda ısrarcı olmadığını, böyle bir durumu ilk kez yaşadığı için sanığın para istemesinin normal olduğunu düşündüğünü,

Tanık Çetin Özdemir; kayınvalidesi Sevim’in yapılacak ameliyatı hakkında eşi olan mağdur... ve mağdur ...’in sanıkla görüştüklerini ve sanığın bıçak parası adı altında 5.000 TL istediğini söylediklerini, mağdur ...'in bu parayı temin etmek için kredi çektikten sonra parayı sanığa götürmek üzere hep birlikte sanığın özel muayenehanesine gittiklerini, sanığın odasına girdiklerinde mağdur ...’in parayı elden sanığa verdiğini, sanığın da parayı masasının çekmecesine koyduğunu,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ...; Dr. Siyami Ersek Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesinde kalp ve damar cerrahı olarak görev yaptığını, mağdur ...’in annesi Sevim’in uzun yıllardır kalp kapakçığı rahatsızlığı olduğundan özel muayenehanesine mağdur ... tarafından getirildiğini, riskli bir ameliyat olduğu konusunda bilgi verip hastaneye yatışı yapıldıktan sonra mağdurların annesi Sevim'i ameliyat ettiğini, hastanın bir gün sonra yoğun bakıma alındığını, sonrasında ise vefat ettiğini, ameliyatın yapılması için para talep etmediğini, hatta muayene ücreti dahi almadığını savunmuştur.

Uyuşmazlık konularının sırasıyla değerlendirilmesinde yarar bulunmaktadır.

1-Sanığa atılı eylemin sabit olup olmadığının değerlendirilmesinde;