muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10308, Karar No: 2014/5019, Tarih: 24.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/10308 E.  ,  2014/5019 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/319887

MAHKEMESİ : Gevaş Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2011

NUMARASI : 2010/323 (E) ve 2011/5 (K)

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Suçtan doğrudan zarar gören T.. K.. adına vekilinin CMK'nun 260/1.maddesi gereğince hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

2- Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

3- Suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan T.. K..nun katılma hakkının bulunmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı CMK'nun 234.maddesine aykırı davranılması,

4- Atılı suçun niteliğine göre suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

5- Kararın gerekçe kısmında aracın müsaderesine karar verilmesi gerektiği belirtilmekle beraber, hüküm fıkrasında aracın müsadere şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle sahibine iadesine karar verilerek çelişkiye düşülmesi,

Yasaya aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısının ve T.. K.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/03/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/214, Karar No: 2015/1152, Tarih: 04.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/214 E.  ,  2015/1152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, çalıştığı muhasebe şirketine ait 5945 TL’yi yatırmak için...’nda sıra bekleyen katılan Sercan’ı yanına çağırarak, işyeri sahibi katılan ...’ı tanıyormuş gibi konuşmak suretiyle muhatabında itimat hasıl eden sanığın, bankada çalışıyormuş izlenimi vererek katılan ...’ten sıra beklememesi için parayı kendisinin yatırabileceğinden bahisle aldığı para ile birlikte ortadan kaybolduğu anlaşılan olayda dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/497, Karar No: 2019/18471, Tarih: 18.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/497 E.  ,  2019/18471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 14/3. maddesi uyarınca kamulaştırma davalarında paydaşlar arasında zorunlu dava arkadaşlığı yoktur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 5219 sayılı Kanunla değişik HUMK’nun 427. maddesi uyarınca, 2.190,00-TL'den az olan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin hükümler kesindir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 18/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7713, Karar No: 2023/703, Tarih: 20.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/7713 E.  ,  2023/703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 20.10.2015 tarihli ve 2015/307 numaralı iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında şikâyetçiye ait olan büfeden toplam 70,00 TL değerindeki votka, vişne suyu ve bir paket sigarayı çaldığından bahisle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 31/3, 53 ve 63. maddelerinden cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/374 Esas, 2016/248 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin reddiyle hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısı 07.06.2016 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediği sabit olduğundan hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin reddiyle hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısı 07.06.2016 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediği sabit olduğundan hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihi olan 17.10.2015’te gece vakti saat 21.50 sıralarında suça sürüklenen çocuğun şikâyetçinin işletmekte olduğu büfeye geldiğini, kendisinden toplam 70,00 TL tutarında votka, sigara ve meyve suyu istemesi üzerine malzemeleri poşete koyarak tezgahın üzerine koyduğunu, daha sonra suça sürüklenen çocuğun su istediğini, kendisinin de su vermek için dolaba yöneldiği sırada suça sürüklenen çocuğun tezgahın üzerindeki poşetlerle birlikte kaçtığını beyan etmesine karşın, kovuşturma aşamasında ise suça sürüklenen çocuğun kendisinden önce gelen müşteri için hazırlamış olduğu votka, vişne suyu ve ... marka sigarayı alarak kaçtığını beyan ettiği, suça sürüklenen çocuğun olaydan iki saat sonra ... marka sigara ile yakalandığı; ancak suça sürüklenen çocuğun şikâyetçinin büfesinden çalınan sigara paketi ile aynı marka sigara ile yakalanmasının tek başına suçu ispata yetmeyeceği, ayrıca şikâyetçinin soruşturma ve kovuşturma aşamalarında birbiri ile çelişen beyanlarda bulunduğu, şikâyetçinin iş yerinde kamera bulunmaması ve tanık beyanları da nazara alındığında suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak ve kesin delil elde edilemedeğinden beraatine karar verildiği belirlenmiştir. Mahkemece şikâyetçinin soruşturma ve kovuşturma aşamalarında çelişkili beyanda bulunması, suça sürüklenen çocuğun olaydan iki saat sonra üzerinde bir paket ... marka sigara ile yakalanmasının doğrudan suçu işlediğine delil teşkil etmeyeceği, ayrıca şikâyetçinin iş yerinde kamera ve olayı gören tanık olmaması sebepleriyle sanığın hırsızlık suçundan beraatine karar verildiği tespit edilmiştir.

2. 17.10.2015 tarihli yakalama tutanakları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

2. 17.10.2015 tarihli yakalama tutanakları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Somut olayda şikâyetçiye ait büfeden suça konu eşyaların suça sürüklenen çocuk tarafından alındığı hususunda şüphe bulunmamaktadır. Hırsızlık suçunun zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malın kendisi veya başkasına yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden alınması şeklinde düzenlenmiş olması sebebiyle suça konu eşyaların suça sürüklenen çocuk ya da başkası için mi hazırlanan eşyalar olduğu da sonucu etkilemeyecektir. Tespiti gereken husus, zilyedin rızasının bulunup bulunmadığıdır. Şikâyetçi istikrarlı bir şekilde suça konu eşyaların ücretinin ödenmeden alınıp, gidildiğini ifade etmektedir. Suça sürüklenen çocuk ise kolluk beyanında ücretini ödediğini savunmasına karşın, mahkemedeki savunmasında bu hususu hatırlamadığını ifade etmektedir. Şikâyetçi ile suça sürüklenen çocuğun aralarında geçmişte olan ve halen devam eden husumet olduğuna dair bir savunma da yoktur. Nitekim birbirlerini tanımamaktadırlar. Açıklanan sebeplerle Tebliğname görüşüne iştirak olunmamış ve suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçtan mahkûmiyet yerine beraat kararı verildiğinden hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/374 Esas, 2016/248 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2040, Karar No: 2017/1543, Tarih: 06.12.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2016/2040 E.  ,  2017/1543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “yetki tespitinin iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Kocaeli 6. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 11.11.2015 gün ve 2014/635 E., 2015/489 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 02.02.2016 gün ve 2016/1338 E., 2016/2358 K. sayılı kararı ile;

"…A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacı şirketin aynı iş kolunda kurulu toplam 7 işyerinin bulunduğunu, dava konusu yetki tespit tarihinde işyerlerinde toplam çalışan işçi sayısının 176 olduğunu, 6356 sayılı Kanunun 41. maddesi uyarınca işletme tipi toplu iş sözleşmesi için aranması gereken nisabın %40 olduğunu, bu nedenle işçi sendikasının işletmeye dair işyerlerinde 176 x 0,40 =70 üyesi olması gerektiğini, oysa Bakanlıkça verilen işletme tipi TİS yetki belgesinin davalı işçi sendikasının 2 işyerinde 51 üyesi olduğu ve bu şekilde gerekli çoğunluğu sağladığı gerekçesiyle verildiğini, davalı T.C. ... tarafından diğer davalı Öz Gıda İş Sendikasına verilen yetki tespit belgesinin 6356 Sayılı Kanunun amir hükümlerine (işyeri ve yeterli üye sayısı açısından) aykırı olduğunu iddia ederek, Bakanlık tarafından verilen işletme tipi yetki belgesinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının özeti:

Davalı T.C. ... vekili, davalılardan Öz Gıda İş Sendikasının adı geçen işyerinde toplu iş sözleşmesi yapmak için 28/01/2013 tarihinde başvuruda bulunduğunu, başvuru tarihi itibariyle söz konusu işyerlerinde 112 işçinin çalıştığını, bunlardan 51 işçinin Öz Gıda İş Sendikasına üye olduğunun tespit edildiğini, buna ilişkin yetki tespit yazısının taraflara gönderildiğini ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı Öz Gıda İş Sendikası vekili, davanın süresinde açılmadığını, usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının dava dilekçesi ekinde sunmuş olduğu sigorta bildirgelerindeki işyeri sicil numaralarından anlaşıldığı üzere davacı şirkete ait işyerlerinden sadece 2 tanesinin gıda işkolunda olduğunu, diğer işletmelerin farklı işkollarında olduğunu, bu hususun işveren ve bakanlık kayıtlarından anlaşılacağını, ayrıca davacının kendi işyerlerini farklı işkollarında kaydettirdiğini ve şimdi bu işyerlerinin gıda işkoluna dahil edilmesini talep etmesinin dürüstlük kurallarına aykırı olduğunu, bu nedenlerle haksız ve mesnetsiz davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Mahkemenin ilk kararı Dairemizin 2014/29756 esas 2014/30769 karar sayılı ilamı ile özetle ve sonuç olarak, “Somut olayda temel problem davacının tespit dışı bırakıldığını ileri sürdüğü işyerlerinin de tespit yapılan ve işletme oluşturduğunun kabulüyle yetki tespitine konu edilen işyerleriyle birlikte işletme oluşturup oluşturamayacağıdır. Mahkemece davacı Ana Gıda ve İhtiyaç Maddeleri San. ve Tic. A.Ş.'nin Kartal/İSTANBUL İkitelli/İSTANBUL. Macunköy/ANKARA ve Bornova/İZMİR adreslerinde faaliyet gösteren şube işyerlerinin işkolu bildirimini hangi tarihte yaptığının bildirilmesi istenilmiş; müzekkere cevabı ekinden gönderilen işyeri bilgilerinde bir kısım iş yerinin taşımacılık iş kolunda bildirildiği , bu bildirimlerin hangi tarihte yapıldığı açıklanmadığından yargılamada ileri sürülen 17.04.2008 tarihli iş kolu tespitinden önce mi, sonra mı, yapıldığı anlaşılamamıştır.Bu işyeri bildirgelerinde ve işkolu tespit kararında yer alan B.M Dosya numaraları karşılaştırıldığında mahkemece yetki tespitine dahil edilen işyerlerine ait B.M Dosya numaralarıyla aynı olmadığı ; adres bilgilerinin ise aynı olduğu gözlemlenmiştir.6356 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca işkolu tespit süreci işletilmediği sürece işyerinin girdiği işkolu sosyal güvenlik kayıtlarındaki koddan hareketle belirlenecektir. Mahkemece öncelikle 2008 yılına ait işkolu tespit kararından sonra yapılmış bir bildirim olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalı; 2008 yılına ait işkolu tespit kararına ilişkin evraklar getirtilerek; davacının Kocaeli, Ankara, Balıkesir, İstanbul , İzmir ‘de yer alan işyerlerine ilişkin SGK kayıtları, ticaret sicil kayıtları, ana sözleşme ile işyerlerindeki organizasyonu ve varsa işyerlerinin birbirleriyle ilgilerini gösterir yönetsel belgeler dosya kapsamına dahil edilmeli, burada yapılan işlerin bağımsız nitelikte olup olmadığı , sonucuna göre ortada tek bir işyeri ve ona bağlı yer mi, birden fazla işyeri mi olduğu, birden fazla işyeri mevcut ise bunun toplu iş hukuku anlamında aynı işkolunda yer alan işyerlerinden oluşan bir işletme mi olduğu, eğer işletme söz konusu ise bunun merkezinin neresi olduğu ortaya konulduktan sonra yetkili mahkeme olunup olunmadığı belirlenmelidir. Bu noktada gerekirse keşif ve bilirkişi deliline de başvurularak sonuca gidilmelidir.”gerekçesiyle bozulmuştur.

D) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

D) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen ilk kararın Dairemizce “öncelikle 2008 yılına ait işkolu tespit kararından sonra yapılmış bir bildirim olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalı; 2008 yılına ait işkolu tespit kararına ilişkin evraklar getirtilerek; davacının Kocaeli, Ankara, Balıkesir, İstanbul , İzmir ‘de yer alan işyerlerine ilişkin SGK kayıtları, ticaret sicil kayıtları, ana sözleşme ile işyerlerindeki organizasyonu ve varsa işyerlerinin birbirleriyle ilgilerini gösterir yönetsel belgeler dosya kapsamına dahil edilmeli, burada yapılan işlerin bağımsız nitelikte olup olmadığı , sonucuna göre ortada tek bir işyeri ve ona bağlı yer mi, birden fazla işyeri mi olduğu, birden fazla işyeri mevcut ise bunun toplu iş hukuku anlamında aynı işkolunda yer alan işyerlerinden oluşan bir işletme mi olduğu, eğer işletme söz konusu ise bunun merkezinin neresi olduğu ortaya konulduktan sonra yetkili mahkeme olunup olunmadığı belirlenmelidir. Bu noktada gerekirse keşif ve bilirkişi deliline de başvurularak sonuca gidilmelidir” gerekçesiyle bozulması üzerine yapılan yargılama sonunda, bilirkişi raporuna dayanılarak; tespit kararının sadece bu işyerlerine münhasır verildiği ve sadece bu işyerlerinin gıda işkolunda ve işletme düzeyinde olduğu kabul edildiği takdirde dahi; bilirkişi raporunda belirtiliği üzere 136 çalışan 51 sendika üyesi işçi bulunacağından bu durumda dahi %37,50 oranında sendikalı işçi bulunduğundan davalı Öz Gıda İş Sendikasının 6356 sayılı Yasanın 41.maddesinde düzenlenen “Başvuru tarihinde çalışan işçilerin işletmede ise yüzde kırkının kendi üyesi bulunması” koşulunu taşımadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

E) Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

F) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, bozma ilamına uyulmasına rağmen davacı şirket tarafından dosyaya sunulan, işyerlerinin isim ve adresleri, bazı aylara ait aylık prim ve hizmet belgeleri, bazı işyerlerine ilişkin olarak davacı şirketin sgk’na verdiği işkolu kodu ve prim oranlarının değiştirilmesi talepli dilekçeler ile bu taleplerle ilgili sgk belgeleri ve Ankara, İzmir, Kartal/İstanbul, Körfez ve Gömeç fabrikalarına ait faaliyet belgeleri dosya kapsamına dahil edilerek ve bilirkişilerce dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde düzenlenen rapor ile sonuca gidilmiştir.

Oysa daha önce bozmada belirtildiği gibi, işkolu tespit davalarında her işverenin işyerinin bağımsız işyeri olarak kabul edilip o işyerinde yapılan işlerin niteliği itibarıyla işkolu tespiti gerekir. İşkolu tespitinde birim olarak “işyeri” esas alınır. İşyeri organizasyonu içerisinde asıl işin gerçekleşmesini sağlayan diğer işler ise yardımcı işlerdir.

İşkolu esasının uygulanabilmesi, her işyerinin girdiği işkolunun tespit edilmesine bağlıdır. İşyerinin girdiği işkolu işyerinde yürütülen asıl işe göre belirlenir. Asıl iş, işyerinin teknik amacı, mal veya hizmet üretimi amacıyla yürütülen faaliyetlerdir.

İşkolu esasının uygulanabilmesi, her işyerinin girdiği işkolunun tespit edilmesine bağlıdır. İşyerinin girdiği işkolu işyerinde yürütülen asıl işe göre belirlenir. Asıl iş, işyerinin teknik amacı, mal veya hizmet üretimi amacıyla yürütülen faaliyetlerdir.

6356 sayılı kanunla bir birimin bağlı yer veya bağımsız bir işyeri olarak nitelendirilmesi daha da önem kazanmıştır. Bir birim bağımsız bir işyeri olarak nitelendirildiğinde işkolu bu birim içinde yürütülen asıl işe göre belirlenirken, aynı birim bağlı yer olarak nitelendirildiğinde asıl işyerinde örgütlenmiş bir sendikanın faaliyet alanına ve toplu iş sözleşmesinin kapsamına dahil olacaktır. Bir birimin bağlı yer olarak nitelendirilmesi için işin niteliği yönünden bağlılık yeterli olmayıp, yürütümü bakımından da bağlılık gerekir. Yönetimde birlik ölçütünden anlaşılan farklı birimlerdeki mal veya hizmet üretiminin tek elden yürütülecek biçimde örgütlenmesi, bu birimlerin bağımsız bir organizasyon niteliği taşımamasıdır.

Asıl iş ve yardımcı iş kavramının her bağımsız işyeri için bir bütün olarak değerlendirilmesi gerekir. Asıl iş yardımcı iş ayırımı bir işyerindeki işler için geçerli olup, işletme seviyesinde incelenemez, bir işletmeyi oluşturan farklı işyerleri arasında asıl iş yardımcı iş ilişkisi kurulamaz (Ekonomi, 1991:41-43; Taşkent, 2006:608; Çelik, 2010:123; Çelik, 2013:459-460; Narmanlıoğlu, 2013: 88-89; Doğan Yenisey, 2007:316; Tuncay ve Savaş, 2013:45 ; Arıcı, 2012:313; Yıldız, 2010: 138; Doğan, 2011:135; Bedük: 2012:17; Yuvalı ve Güleşçi, 2013:77. Sendikal Örgütlenmede İşkolu Esası ve İşkolunun Belirlenmesi Kübra Doğan YENİSEY, Çalışma Ve Toplum Dergisi. Sayı 39).

Dosya kapsamına ve bilirkişi raporuna göre, davacı şirketin merkez işyerinin Kartal/ İstanbul olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece öncelikle davacı şirkete ait 7 işyerinin tamamına ilişkin SGK kayıtları, ticaret sicil kayıtları, ana sözleşme ile işyerlerindeki organizasyonu ve varsa işyerlerinin birbirleriyle ilgilerini gösterir yönetsel belgeler getirtilmeli, bundan sonra özellikle Kartal / İstanbul’da bulunan işyerinin yapısı üzerinde durulmalı, burada yapılan işlerin bağımsız nitelikte olup olmadığı ile söz konusu işyerinin şirket merkezi olarak adlandırılmakla beraber irtibat bürosu gibi faaliyette bulunup bulunmadığı, diğer işyerlerine ilişkin iş ve işlemler yapılıp yapılmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre ortada tek bir işyeri ve ona bağlı yer mi, birden fazla işyeri mi olduğu, birden fazla işyeri mevcut ise bunun toplu iş hukuku anlamında aynı işkolunda yer alan işyerlerinden oluşan bir işletme mi olduğu, eğer işletme söz konusu ise bunun merkezinin neresi olduğu ortaya konulduktan sonra iptali istenen yetki tespiti hakkında değerlendirme yapılmalıdır. Bu noktada gerekirse keşif ve yeniden bilirkişi deliline de başvurularak sonuca gidilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ile bozma gerekleri yerine getirilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir…"

Mahkemece eksik inceleme ile bozma gerekleri yerine getirilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir…"

gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 04.02.2013 tarih ve 68656013/103.02/2541 sayılı yetki tespiti kararının iptaline ilişkindir.

Davacı Ana Gıda İhtiyaç Mad. San. ve Tic. A.Ş. vekili davalı Bakanlıkça davalı Öz Gıda İş Sendikasına verilen yetki tespit belgesinde 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 34. maddesi hükmüne uyulmadığını, müvekkilinin aynı iş kolunda mevcut ve faal yedi iş yeri olmasına rağmen sadece iki iş yeri dikkate alınarak yetki tespiti yapıldığını, aynı iş kolunda kurulu toplam yedi iş yerinde yetki tespit tarihinde çalışan işçi sayısının 176 olduğunu, 6356 sayılı STİSK’nun 41. maddesine göre nisabın 70 olduğunu, Bakanlıkça verilen işletme tipi TİS yetki belgesinde işçi sendikasının iki iş yerinde 51 üyesi olduğu ve gerekli çoğunluğu sağladığı için yetki belgesi verildiğini, yeterli nisap konusunun da Kanuna açıkça ikinci bir aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek davalı ... Bakanlığının 04.02.2013 tarih ve 68656013/103.02/2541 sayılı yetki tespiti kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı T.C. ... vekili iş yerlerine ilişkin alınan dökümler doğrultusunda Öz Gıda İş Sendikasının gerekli çoğunluğu sağladığının tespit edildiği ve yetki tespit yazısının taraflara gönderildiğini, tespit yazısına yasal süre içerisinde herhangi bir itirazın olmadığının bildirilmesi üzerine adı geçen Sendikaya 21.02.2013 tarihli ve 3827 sayılı yetki belgesi verildiğini, ayrıca söz konusu iş yerlerinde toplu sözleşme yapmak üzere Öz Gıda İş Sendikasına verilen ancak iş verene tebliğ edilmeyen 04.02.2013 tarihli 2541 sayılı yetki tespit yazısının 07.06.2013 tarihli ve 9666 sayılı yazı ekinde iş verene tebliğ edildiğini bildirerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.