muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/15341, Karar No: 2006/16217, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15341 E.  ,  2006/16217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11183, Karar No: 2019/13376, Tarih: 17.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/11183 E.  ,  2019/13376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait otelde 21.01.2010-24.11.2014 tarihleri arasında aşçıbaşı yardımcısı olarak çalıştığını, ihbar ve kıdem tazminatı ödenerek işten çıkarıldığını ancak diğer alacaklarının ödenmediğini, yaptığı iş gereği normal haftalık çalışma saatleri dışında haftada 4 gün fazla çalışma yaptığını, haftada 2 gün 08:00-16:00 arası çalıştığını, diğer vardiyada ise 16:00-24:00 arası normal çalışma yaptığını, ancak haftada 4 gün 08:00-22:00 arası çalışarak günde 6 saat fazla mesai yaparak haftada toplam 24 saat fazla çalışma yaptığını, son bir yılında kısmen fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini, 2010, 2011, 2012 ve 2013 yıllarında hiç ödeme yapılmadığını, net aylık ücretinin 2.300,00 TL. olduğunu, 2010 yılı yıllık iznini kullandığını, 2012, 2013 ve 2014 yılları yıllık iznini kullanmadığından 3 yıllık izin ücreti olan 3.000,00 TL.nin de ödenmediğini, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını, karşılığında ödeme yapılmadığını iddia ederek, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı itirazlarının olduğunu, fazla mesai yaptığı her dönemin hesaplanarak davacıya ödendiğini, tüm dönemlere ait bordroların imzalı olduğunu, davacının tüm yıllık ücretli izin haklarını kullandığını, 2010 ve 2011 yılları bazı bordrolarında ulusal bayram genel tatil ücreti tahakkuklarının da 'fazla mesai 3' olarak gösterildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanunu'nun 63'üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68'inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, bilirkişi raporunda hem davacı hem davalı tanık beyanlarına itibarla hesaplama yapılan dönemler yönünden davacının günlük 8 saatlik çalışma dönemlerinde yukarıdaki ilke kararında açıklandığı üzere 1 saat ara dinlenme süresinin düşülmesi gerekirken, yarım saat ara dinlenme kabul edilerek yapılan hesaba itibarla karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 17/06/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40001, Karar No: 2018/4553, Tarih: 16.04.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/40001 E.  ,  2018/4553 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... İnşaat Payzaj Temizlik Hizmetleri Taşımacılık Oto Kiralama Taahhüt Sanayi Ticaret Ltd.Şti. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 04/03/2015 gün ve 2013/160-2015/72 sayılı hükmün taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

İncelenmesine gerek görülen, davacı ile davalı şirket arasında imzalanan ihale sözleşmesine ek genel şartnamenin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15327, Karar No: 2011/13089, Tarih: 06.09.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/15327 E.  ,  2011/13089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlık, davacının davalı bankadaki hesabından internet bankacılığı kanalı ile 3.bir şahsın hesabına aktarılan paranın tazmini istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 11. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 06.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12592, Karar No: 2010/14348, Tarih: 20.12.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/12592 E.  ,  2010/14348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 15.04.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.07.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle yargılama aşamasında ileri sürülmeyen hususlar temyizen incelenmesi esnasında değerlendirilemeyeceğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 20.12.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23447, Karar No: 2024/7567, Tarih: 24.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/23447 E.  ,  2024/7567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/763 E., 2018/1573 K.

SUÇLAR : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği; sebep belirtmeksizin hükmü temyiz etme iradesine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yapılan incelemede; askerlik hizmetini yapmakta olan sanığın, 18.04.2015 tarihinde Birliğinden firar edip, 23.09.2015 tarihinde İstanbul'da polis tarafından yakalandığı, Askerî Savcılık tarafından ifadesi tespit edildikten sonra gönderildiği Askerlik Şubesi tarafından bir gün yol süresi verilip Birliğine sevk edildiği, en geç 24.09.2015 tarihi gün sonuna kadar Birliğine katılması gerekirken katılmadığı, 05.10.2015 tarihinde tekrar yakalandığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında firar suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-a maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir.

Ordu/Altınordu Askerlik Şubesi Başkanlığının 23.12.2016 tarihli ve yazısı ekinde bulunan 11 adet belgenin onaylı fotokopisi dosyada mevcuttur.

İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 18.05.2017 tarihli ve 2017/8746 numaralı raporunda sanığın ceza ehliyetini etkiler nitelikte psikopatolojik durum bulunmadığı tespitine yer verilmiştir.

Tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre; 1632 sayılı Kanun'un 66/1-a maddesinde yazılı firar suçu, asker kişinin, kıtasından veya görevi icabı hazır bulunmak zorunda olduğu yerden bilerek ve isteyerek izinsiz olarak altı günden fazla bir süreyle uzaklaşmasıyla oluşan, özel kastın (saikin) aranmadığı, genel kastla işlenen ve unsurları arasında mazeret hâline yer verilmeyen suçlardan olduğu göz önüne alındığında; sanığın, 18.04.2015-23.09.2015 ve 25.09.2015-05.10.2015 tarihleri arasında kesintisiz süren ve yakalanmakla son bulan firar suçlarını işlediği belirlenmekle, atılı suça konu eylemlerinin Mahkemece sabit görülerek sanık hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 24.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8973, Karar No: 2022/17190, Tarih: 19.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/8973 E.  ,  2022/17190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kararda temyiz süresinin tefhimden itibaren 15 gün olduğunun belirtilmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk yanıltıldığından, suça sürüklenen çocuğun 11.06.2021 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 19.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/6450, Karar No: 2014/704, Tarih: 04.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/6450 E.  ,  2014/704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2011/414-2013/333

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, arsa maliki müvekkili ile yüklenici davalı arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince inşaatın davalı tarafça sözleşmede belirtilen şartlarda ve sürede halen teslim edilmemesi nedeniyle davalıya düşen son iki bağımsız bölümün tapuda ferağının verilmediğini, fakat bu iki bağımsız bölümün fiilen davalının kullanımında olmasına rağmen, sözleşmedeki cezai şart hükmü gereğince davalı tarafça Antalya 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/8440 E. ve 2011/8441 E. sayılı dosyalarında 49.337,69'ar TL'lik haksız takip yapılarak kesinleştirildiğini, halbuki sözleşme gereğince edimini yerine getirmeyen davalının yine sözleşme gereğince cezai şartı hak etmediğini ileri sürerek, müvekkilinin anılan takip dosyalarında davalıya borçlu olmadığının tespiti ile müvekkili lehine %40 kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki sözleşme gereğince inşaatın genel iskânın alınması aşamasına getirilince, davacı yükleniciye 1 adet dairenin verileceğinin kararlaştırıldığı, 15.03.2011 tarihinde yapılan tespitte inşaatın %98 oranında tamamlandığının belirlenmesi karşısında davalı yüklenicinin kalan 2 adet bağımsız bölümden 1 adedinin tapusunu almaya hak kazandığı, 14 no'lu bu bağımsız bölümün davacı arsa sahibi tarafından davalı yükleniciye teslim edildiğinin ispatlanamaması nedeniyle bu bağımsız bölüm yönünden davalı tarafça cezai şart koşulları oluştuğundan bu bağımsız bölümle ilgili olarak yapılan takip dosyasında davacının menfi tespit talebinin yerinde olmadığı, sözleşme gereğince bir bağımsız bölümün iskân şartına bağlandığı, icra takip tarihi itibariyle yüklenicinin inşaatı tamamlayıp genel iskânı almadığından ferağı verilmeyen 15 no'lu daire yönünden sözleşmeye göre cezai şart talep edemeyeceğinden bu bağımsız bölümle ilgili olarak yapılan takip dosyasında davacının menfi tespit talebinin yerinde olduğu, alacak likit olmadığından kötüniyet tazminatının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacının Antalya 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/8440 E. sayılı dosyasında borçlu olmadığının tespitine ilişkin davanın reddine, Antalya 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/8441 E. sayılı dosyasında davalıya borçlu olmadığının tespitine, tarafların kötüniyet tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı cezai şartın tahsili için başlatılan icra takibinden dolayı davacı arsa sahibinin borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin "tapu verme şekli" başlıklı maddesinde yükleniciye kademeli olarak tapu devri yapılacağı öngörülmüş, "cezai müeyyideler" başlıklı bölümünde ise, arsa sahibi tarafından tapu verilmediği taktirde her gün için 100,00 TL ceza ödeyeceği kabul edilmiştir. Dosya kapsamından Antalya 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/8441 E. sayılı dosyasına konu 14 no'lu bağımsız bölümün sözleşmedeki inşaatın tüm boyaları yapılınca verilecek daire olduğu anlaşılmaktadır. Davalı yüklenici tarafından bu aşama bitince davacı arsa sahibine tapuyu devretmesi yönünde herhangi bir ihtarda bulunduğu savunulup kanıtlanamadığından arsa sahibinin temerrüde düşürülmediğinin kabulü gerekir. Bu durumda, mahkemece, Antalya 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/8441 E. sayılı dosyası yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4140, Karar No: 2012/6047, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4140 E.  ,  2012/6047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

03.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında ... köyü 121 ada 2 sayılı 614.29 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ...'nin zilyetliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak aslı cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/2 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 121 ada 2 sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukarıdaki esasa kayıt edildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen kesiminin fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından (B) ile işaretlenen kesim yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Orman Yönetiminin temyiz itirazları çekişmeli taşınmazın (B) ile işaretlenen kesimine yönelik olup, incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman bilirkişi raporuna, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan uygulama ve araştırma sonucu temyize konu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 19/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12608, Karar No: 2014/15210, Tarih: 29.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/12608 E.  ,  2014/15210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2013

NUMARASI : 2011/214-2013/59

Hükmün tefhimi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi, gerekçeli kararın da davacı vekili ve davalı.... Temizlik O... B.... Org. San. Tic. Ltd. Şti. vekiline tebliğ edilmediği anlaşıldığından, gerekçeli kararın yöntemince davacı vekiline ve söz konusu şirket vekiline tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyasının mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.