muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5838, Karar No: 2018/6677, Tarih: 15.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/5838 E.  ,  2018/6677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan şüpheliler... ve ... haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 09.02.2018 tarih ve 2017/12322 soruşturma, 2018/279 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05.03.2018 tarih ve 2018/36560-3819 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğuna dair mercii İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.03.2018 tarih ve 2018/218 değişik iş sayılı kararı aleyhine, yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18.06.2018 gün ve 94660652-105-23-6104-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.06.2018 tarih ve 2018/54478 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 13.02.2017 tarih ve 2016/4981-2017/5923 sayılı ilamında, "...Dolandırıcılık suçunun, aldatılan müştekinin şüphelinin isteği üzerine 2.500,00 Türk lirası tutarındaki parayı şüphelinin Adana ili Yüreğir ilçesinde bulunan Yapı Kredi Bankası Mobilyacılar Sitesi'ndeki hesabına yatırması şeklinde gelişen eylemde, suç yerinin menfaatin temin edileceği yer olarak kabul edilmesi gerektiğinden, somut olayda şüphelinin hesabına paranın yatırıldığı yerin Adana ili sınırlarında bulunduğu nazara alındığında, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğu..." şeklinde belirtildiği üzere, paranın çekildiği yerin menfaatin temin edileceği yer olduğu, menfaatin temin edildiği yerin tespit edilememesi halinde ise yetkili yerin hileli davranışın müştekiye ulaşarak müştekinin kandırıldığı yer olduğu,

Gelişen bankacılık teknolojisi ile para transfer işlemlerinin değişmesi karşısında, paranın sanığın tasarrufuna ne zaman ve nerde geçtiği dolayısıyla menfaatin nerede temin edildiği hususunun her somut olaya göre değerlendirilmesi gerektiği, bu cümleden olmak üzere;

Gelişen bankacılık teknolojisi ile para transfer işlemlerinin değişmesi karşısında, paranın sanığın tasarrufuna ne zaman ve nerde geçtiği dolayısıyla menfaatin nerede temin edildiği hususunun her somut olaya göre değerlendirilmesi gerektiği, bu cümleden olmak üzere;

Somut soruşturma dosyasına konu olayda, müştekinin www.sahibinden.com isimli internet sayfasında gördüğü silindir üst kapağı eşyayı satın almak için şüpheli ile anlaşması üzerine, hesabından şüphelinin Ziraat Bankası Kadıköy/İstanbul Şubesindeki hesabına 990,00 Türk lirası tutarında paranın EFT işlemi ile gönderildiği ve gönderilen paranın şüpheli tarafından Ziraat Bankası İstanbul/ Rahmanlar şubesi gişesinden çekildiği, paranın transfer edildiği bu şekildeki bankacılık işleminde, paranın şüphelinin hesabına yatırılması ile tasarruf alanına girdiği, internet bankacılığı yoluyla para üzerinde her türlü tasarruf yetkisine sahip olunması nedeniyle paranın şüphelinin hesabına yatmasıyla haksız menfaatin temin edileceği, bu hali ile suç yerinin şüphelinin banka hesabının bulunduğu yer olduğu nazara alındığında, suçun işlendiği yerin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ.

Şüphelinin banka hesabının bulunduğu yerin suç yeri olarak kabul edilmesi gerektiği yönündeki ihbarnamedeki düşünce yerinde değilse de, sonuç olarak İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/218 değişik iş sayılı kararının bozulması ve İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili kılınması gerektiği yönünde istemde bulunulduğu anlaşılmakla;

Dairemizin 16.04.2018 tarih ve 2018/3166-2599 sayılı ilamı ile daha birçok kararında da belirtildiği üzere, menfaat konusu paranın çekildiği yerde dolandırıcılık suçu tamamlanacağından yetkili yerin de bu doğrultuda belirlenmesi gerektiği, somut olayda da fail ya da failler tarafından menfaatin elde edildiği yerin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce sonucu itibariyle yerinde görülmekle, İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.03.2018 tarih ve 2018/218 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 15.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14110, Karar No: 2014/14578, Tarih: 02.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/14110 E.  ,  2014/14578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 02/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33125, Karar No: 2013/19399, Tarih: 09.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/33125 E.  ,  2013/19399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3, 53/6. maddeleri gereğince

mahkumiyet – erteleme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

13/11/2010 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonrası Karaelmas Üniversitesi hastanesine kaldırılan ...'ın 16/11/2010 tarihinde öldüğü, aynı tarihli otopsi işlemi sırasında kimlik tanığı olarak dinlenen ölenin kardeşi ...'ın kardeşinin tansiyon hastası olduğunu beyan ettiği, olay sırasında ölenin aracında yolcu olarak bulanan tanık ...'nın seyir halinde iken ölenin birden frene basarak aracı yavaşlattığını, kazadan sonrada ölenin “ bana bir şeyler oluyor” diyerek baygınlık geçirdiğini beyan ettiği, otopsi raporunda ölenin harici muayenesinde herhangi bir patalojik bulguya rastlanmadığı ve ölüm nedeninin hipertansiyona bağlı beyin sapında yaklaşık 5x2 cm lik hematoma neden olan beyin kanamasına bağlı gelişen kalp ve solunum durması olduğunun tespit edilmesi karşısında; ölen hakkında düzenlenen tüm tedavi evraklarının ilgili kurumlardan celp edilip Adli Tıp Kurumu’na gönderilerek sanığın eylemi ile meydana gelen ölüm olayı arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığının tespitinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeblerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17548, Karar No: 2024/1814, Tarih: 13.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/17548 E.  ,  2024/1814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/405 Esas ve 2017/556 Karar

SUÇ : Birden fazla kişi ile tehdit

KARAR : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2017 tarihli ve 2017/405 Esas, 2017/556 Karar sayılı kararı ile hükümlünün, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile hükümlü hakkında birden fazla kişi ile tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 02.11.2017 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 94660652-105-32-31259-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2023 tarihli ve 2023/62072 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/62072 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Somut olayda, sanığın 28/12/2010 tarihli oturumda adresini "... Mah. ... Sok. No:... Merkez/ISPARTA" olarak bildirdiği, Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının anılan adrese tebliğ edildiği, ancak tebligatın muhatabın askerde bulunduğu gerekçesiyle iade gelmesi üzerine, bu kez de söz konusu bildirilen adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ yapılmak suretiyle kesinleştirme işlemi yapıldığı anlaşılmış ise de, gerekçeli kararın gönderildiği tebliğ mazbatasının sanığın askerde olduğuna dair şerh düşülmek suretiyle iade edildiği, 7201 sayılı Kanun'un “Askeri şahıslara tebligat” başlıklı 14. maddesinde yer alan “Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır.” şeklindeki düzenlemeye aykırı şekilde tebligat tarihinde asker olduğu anlaşılan sanığa 7201 sayılı Kanun'un 14. maddesinde öngörülen usule uyulmadan 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre yapılan tebligat işleminin usule aykırı olduğu, bu durumda hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmediği ve denetim süresinin başlamadığı, dolayısıyla denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.İncelenen somut olayda; hükümlünün 28.12.2010 tarihli oturumda adresini "... Mah. ... Sok. No:... Merkez/ISPARTA" olarak bildirdiği, Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın anılan adrese tebliğ edildiği, ancak tebligatın muhatabın askerde bulunduğu gerekçesiyle iade gelmesi üzerine, bu kez de söz konusu bildirilen adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35 inci maddesine göre tebliğ yapılmak suretiyle kesinleştirme işlemi yapıldığı anlaşılmış ise de, gerekçeli kararın gönderildiği tebliğ mazbatasının hükmlünün askerde olduğuna dair şerh düşülmek suretiyle iade edildiği, 7201 sayılı Kanun'un “Askeri şahıslara tebligat” başlıklı 14 üncü maddesinde yer alan “Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır.” şeklindeki düzenlemeye aykırı şekilde tebligat tarihinde asker olduğu anlaşılan hükümlüye 7201 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinde öngörülen usule uyulmadan 7201 sayılı Kanun'un 35 inci maddesine göre yapılan tebligat işleminin usule aykırı olduğu, bu durumda hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmediği ve denetim süresinin başlamadığı, dolayısıyla denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2017 tarihli ve 2017/405 Esas, 2017/556 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

13.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37262, Karar No: 2014/31967, Tarih: 20.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/37262 E.  ,  2014/31967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava,su aboneliği yapılması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke bedelinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 günlü ve 2014/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 01.02.2014 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17195, Karar No: 2014/20404, Tarih: 12.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17195 E.  ,  2014/20404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-... temsilcisinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ... 4733 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, vaki temyiz inceleme isteğinin, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince, yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanıkların mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

III-Nakil aracına ilişkin yapılan temyiz incelemesinde ise;

Suçta kullanılan aracın sanık ...'e ait olduğu anlaşılmakla; ele geçen kaçak eşyanın miktarı ile dava konusu nakil vasıtasının niteliği dikkate alındığında dava konusu eşyanın, hacim ve miktar itibari ile ağırlık bölümünü oluşturduğu ayrıca dava konusu eşya ve nakil vasıtasının değerleri dikkate alındığında nakil vasıtasının müsaderesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğurmayacağı ve bu nedenle TCK.nun 54/3.maddesi uyarınca hakkaniyete de aykırı bir yanın bulunmadığı dikkate alınarak, dava konusu nakil vasıtasının müsaderesi yerine, yazılı şekilde iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21735, Karar No: 2017/1516, Tarih: 28.02.2017

**21. Hukuk Dairesi         2015/21735 E.  ,  2017/1516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Davacılar, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, zararlandırıcı olay sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi- manevi ve yakınlarının manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı sigortalının maddi ve manevi tazminat istemlerinin kabulüne, davacı eş ve çocukların ise manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; kazalı sigortalının 02/06/2012 tarihinde gerçekleşen iş kazası neticesinde sürekli iş göremezlik oranının %27,2 olarak tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Zararlandırıcı olay tarihinde yürürlükte bulunan 6098 Sayılı Borçlar Kanununun 56. maddesine göre "ağır bedensel zarar ya da ölüm halinde zarar görenin veya ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar para ödenmesine karar verilebileceği" hükmü getirilmiştir. Bu yeni düzenlenme ile 818 sayılı Borçlar Kanununun yürürlülük zamanında içtihatlarla düzenlenen husus yasa koyucu tarafından açıklığa kavuşturulmuş ve yaralanan sigortalının yakınlarının manevi tazminat davası bakımından haksahipliği durumu ön şartı olarak "ağır bedensel" zarar koşulunu getirmiştir. Öyleyse, bir kişinin cismani zarara uğraması sonucunda, onun (ana, baba, karı, koca ve çocuklar gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır şekilde bozulmuşsa, onların da manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Nitekim, kaza sonucu ağır yaralanan ve 2 kez ameliyata rağmen iyileşmeyen çocuklarının durumu sebebiyle ruhsal bütünlüğü bozulan anne ve babanın (H.G.K. 26.4.1995 gün ve 1995/11-122, 1995/430) ve haksız eylem sonucu ağır yaralanan ve iktidarsız kalan kocanın karısının manevi tazminat isteyebileceklerine (H.G.K. 23.9.1987 gün ve 1987/9-183 1987/655) ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları aynı esaslara dayanmaktadır.

Somut olaya gelince; zararlandırıcı olay tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, yukarıda açıklanan ilkeler ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları ışığında, iş kazası nedeniyle sağlık bütünlüğü bozulan sigortalının eşinin ve çocuklarının manevi tazminat talep etme haklarının bulunduğu düşünülse dahi; olayın özelliğine, yaralanmanın niteliğine, meslekte kazanma gücündeki kayıp oranına ve özellikle sigortalının yaralanmasının ağır bedensel zarar oluşturmamasına göre davacı eş ve çocuklar lehine manevi tazminat verilemeyeceğinin anlaşılması karşısında davacı eş ve çocukların manevi tazminat istemlerinin reddine karar vermek gerekirken, kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan davalı temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13793, Karar No: 2016/11307, Tarih: 28.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/13793 E.  ,  2016/11307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kısıtlı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.12.2014 tarih ve 2014/1116 Esas, 2014/1727 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine kardeşi ...'ın vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Kısıtlı 02.11.2015 tarihli dilekçesi ile mevcut vasisinin kendisi ile ilgilenememesi sebebiyle aynı adreste yaşadığı annesi ...'in kendisine vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının ''....'' adresine annesi ile birlikte ikamet ettiği gerekçesiyle TMK'nın 412. maddesi gereğince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine, kısıtlının yerleşim yerinin ''.... ...'' olduğu anlaşılmakla TMK'nın 411. maddesi gereğince mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın yetkili ve görevli ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, vasi değişikliği talebinin yetkili mahkemede değerlendirilmesine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının MERNİS adresinin “...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir izin kararı olduğundan vesayet dosyasının takibi ile ve kısıtlının talebi ile ilgili karar vermekte ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28/11/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.