muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16496, Karar No: 2023/2422, Tarih: 25.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/16496 E.  ,  2023/2422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 25.06.2012 tarihli ve 2012/5167 Esas sayılı iddianamesiyle beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ile kasten yaralama suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.12.2014 tarihli ve 2012/175 Esas, 2014/325 Karar sayılı kararı ile 6545 sayılı Kanun değişikliği sonrası sanık lehine değerlendirilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluklarına; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 52 nci maddesi uyarınca 3.740,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 12.01.2018 tarihli ve 14-2015/78478 sayılı, onama görüşlü asıl Tebliğname ve 19.12.2022 tarihli bozma görüşlü ek Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın aşamalarda üzerine atılı suçları işlemediğine dair savunmaları, dinlenen tanıkların olaya ilişkin görgülerinin olmadığına dair beyanları dikkate alınarak mağdurenin soyut beyanları dışında başkaca delil olmadığı, beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine dair karar verildiği, mahkumiyet hükmü kabul edilmemekle birlikte kanuni indirim yapılmadığı, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının oluşa aykırı olduğu ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın 28.05.2012 tarihinden bir yıl önceki tespit edilemeyen bir tarihten itibaren öz kızı mağdureye karşı davranışlarının değiştiği, eşi ... ve diğer kızı ...'nin yokluğunda evde yalnız kaldıklarında mağdurenin göğüslerini ve bacaklarını okşadığı, mağdurenin elini tutarak kendi cinsel organına dokunmaya zorladığı, bu dönem içinde sanığın zaman zaman mağdurenin vücudunun çeşitli yerlerine dokunmaya başladığı sırada kendisinin bir şekilde sanığın yanından ayrılmaya çalıştığı, ayrılamadığı zamanlarda sevgi davranışları görünümünde kolundan tutup vücudunu okşamaya devam ettiği ve son olarak 28.05.2012 tarihinde annesinin ot biçmeye kardeşinin ise okula gittiği bir sırada sanık ile mağdurenin evde yalnız kaldıkları, sanığın mağdurenin yine göğüslerini ve bacaklarını okşadığı ve yine mağdurenin elini tutarak kendi cinsel organına dokunmaya zorladığı ve sanığın ev işlerini öne sürerek mağdureyi tokat atma şeklinde darp eylemlerinde bulunduğu iddiasıyla açılan kamu davasının yapılan yargılamasında; eylemlerin mağdurenin rızası dışında zorla gerçekleştiği, mağdurenin önceleri kimseyi inandıramayacağı gerekçesiyle kimseye bu olaylardan bahsedemediği ancak son olaydan sonra televizyondan öğrendiği "Alo 183" hattı aracılığıyla Denizli Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü görevlilerine ulaştığı, bu görevliler tarafından da olayın kolluğa intikal ettirildiği, aldırılan raporlara göre ruh sağlığında bozulma meydana geldiği, mağdurenin başka birinin etkisiyle iftirada bulunacağı hususunun hayatın olağan akışına uygun düşmediği, mağdurenin gerek sosyal inceleme raporundaki gözlem gerekse sosyal çalışma uzmanının gözlemi ve yine mahkeme gözlemi ile dengesiz bir yapısı olduğu yönünde bir bulguya rastlanılmadığından sanığın mağdurenin dengesiz bir kişiliğe sahip olduğu yönündeki savunmasına itibar edilmediği, mağdurenin tüm aşamalarda değişmeyen, istikrarlı beyanları, dinlenen tanık ....'nin mağdureyle yaptığı görüşmede beyanlarının gerçeği yansıttığı konusunda bir intiba edindiğine dair beyanı, ayrıca sanığın eşinin mahkeme beyanının aksine itibar edilen 29.05.2012 tarihli savcılık beyanında " Bazen eşim ... kızım ...'ı dövmektedir" şeklinde yine " Yalnız bundan yaklaşık 15 gün kadar önce ... yanıma geldi ve ben babamla birlikte kalmaktan korkuyorum, babamla birlikte kalmak istemiyorum, gideceğim buradan ..." şeklinde ve yine 28.05.2012 tarihinde "Ot biçmeden geldikten sonra kızım bana babam bu köyün yarısı kızıyla ilişkiye giriyor, sen de istediğin kişiyle cinsel ilişkiye girebilirsin dedi " şeklindeki beyanları doğrultusunda sanığın üzerine atılı suçları işlediği kanaatine varılarak hakkında mahkumiyet kararları verildiği anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm yönünden

IV. GEREKÇE

A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmaktadır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık hakkında kurulan 12.12.2014 tarihli mahkumiyet kararı olduğu, temyiz incelemesine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Bozma gerekçesine göre, Tebliğnamede farklı gerekçeyle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

B) Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme Yönelik

1. Olayın intikal zamanı, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 26.02.2014 tarih ve 0968 sayılı rapora göre sınır zeka seviyesinde bulunan mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, tanık anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, mağdurenin soyut beyanı dışında dosya kapsamında başkaca bir delil bulunmadığı anlaşılmakla sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Mağdurenin 18.10.2012 tarihli celsede reşit olup sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, gerekçeli karar başlığında katılan olarak gösterilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur

3. Bozma gerekçesine göre Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Kasten Yaralama Suçuna Yönelik Temyiz İsteğinin İncelenmesinde

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.12.2014 tarihli ve 2012/175 Esas, 2014/325 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, farklı gerekçeyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçuna Yönelik Temyiz İsteğinin İncelenmesinde

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.12.2014 tarihli ve 2012/175 Esas, 2014/325 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7957, Karar No: 2017/11045, Tarih: 15.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/7957 E.  ,  2017/11045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin davalı işveren işyerinde vinç operatörü olarak 06.07.2011 tarihinde çalışmaya başladığını, ücretinin kanun hükümleri ve sözleşme şartlarına uygun ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle 28.08.2013 tarihinde noterlik kanalıyla feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile asgari geçim indirimi ve fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı itirazında bulunarak, davacının 30.07.2013-18.08.2013 tarihlerinde yıllık izinde olduğunu bu sürede 17.08.2013 tarihinde başka bir işyerinde çalışmaya başladığını, şirkete öncesinde bilgi vermediğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, fazla çalışması bulunmadığını genel tatillerde çalışılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının hak etmiş olduğu fazla mesai ve tatil çalışması karşılığı ücretlerinin tam ödenmemesi sebebiyle iş sözleşmesini feshettiği anlaşılmakla kıdem tazminatına hak kazanacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olup olmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olup olmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacının 30.07.2013-18.08.2013 tarihleri arası yıllık izinli olduğu işverence sunulan belgelerden anlaşılmaktadır. Davalı işverence ...Noterliğinin 21.08.2013 tarihli ve 15563 sayılı ihtarnamesiyle davacıya 19.08.2013 tarihinde işbaşı yapması gerekmesine rağmen işe başlamadığı ve devamsızlığının haklı nedene dayanıp dayanmadığının ve mazeretinin bildirilmesi yönünde ihtarname çekilmiştir. Davacı ise 28.08.2013 tarihinde ...2. Noterliği kanalıyla iş akdini ücretinin yasaya uygun ödenmemesi nedeniyle haklı nedenle feshettiğini bildirmiştir. Davacıya ait hizmet dökümünün incelenmesinde davacının 17.08.2013 tarihinde İmbat Madencilik Anonim Şirketinde çalışmaya başladığı anlaşılmaktadır. Davacının fesih öncesinde zaten yeni işe başlamak için iş akdini feshettiği anlaşılmakla feshin haklı nedene dayandığının ileri sürülmesinin bu aşamada hakkın kötüye kullanılması olduğunun tespiti ile kıdem tazminatının reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile kıdem tazminatı alacağına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8599, Karar No: 2012/10255, Tarih: 13.09.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/8599 E.  ,  2012/10255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.03.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.07.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu 401 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında “... oğlu ... ...” şeklinde yer alan kimlik bilgilerinin “Abdil oğlu ... ... ...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet ... sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

3-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfusta kayıtlı olup olmadıkları araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet ... iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda nüfus müdürlüğünden usulüne uygun şekilde bir araştırma yapılmadığı anlaşıldığından bu defa Dairemizin yukarıda açıklanan ilkeleri doğrultusunda;

a) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerdeki nüfus müdürlüğünden “Dava konusu (eski 401 parsel ) yeni 11678 ada 6 parsel ve 11687 ada 1 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında maliki olarak görünen "... oğlu ... ..." ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfusta kayıtlı olup olmadığı” sorulmalı,

b)Aynı kimlik bilgilerine sahip kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının gönderilmesi halinde bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet ... iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenen kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmeli kesin kanaat oluşmadığı taktirde mahallinde keşif yapılarak sağ ise tespit bilirkişileri de dinlenilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Eksik araştırma ve inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5512, Karar No: 2013/10753, Tarih: 24.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5512 E.  ,  2013/10753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.03.2012 tarih ve 2009/283-2012/94 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili olan şirketin perakende sebze halinde bal ve bal ürünleri üzerine üretim ve ticaret yaptığını, ZARA markasını 10/05/1999 tarihinde on yıl süre ile TPE'ye tescil ettirdiğini, bu marka ile üretim ve ticaret yapma hakkına sahip tek şirket olduğunu, davalı tarafın satışa sunduğu ürünlerin üzerindeki etiketlerden ve afişlerden müvekkiline ait markaya tecavüz ettiğini, bu nedenle davalının; marka hakkına tecavüzünün önlenmesi ve tescilli markayı ticaret unvanı olarak kullanan davalı şirketin ticaret unvanından “ZARA BALI” ibaresinin çıkarılmasını ve bu unvanın ticaret sicilinden terkinine, birleşen davanın reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu, markaya tecavüz oluşturduğu iddia edilen “ZARA” isminin marka olarak tescili mümkün olmayan, sehven tescil edilmiş olsa bile hükümsüz olan, ancak coğrafi işaret olarak tescil edilebilecek bir isim olduğunu, bu nedenle bir coğrafi yer ismini marka olarak tescil ettirip diğer üreticilerin bu ismi kullanamayacağını ileri süren davacının kötü niyetli olduğunu, bu markanın ve davacının “ZARA” ibareli diğer markalarının hükümsüzlüğü için açılan ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2004/476 esas sayılı dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiş olup, bekletici mesele yapılması istenen dosyanın dosyamız üzerinde birleştirilmesine karar verildiğinden birleşen davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı dikkate alınarak, davanın ilk açıldığı tarihte ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2004/362 esasına kaydedildiği, daha sonra adı geçen mahkemenin faaliyetleri dondurulduğundan 2009/283 esas sırasına kaydı yapılmakla yargılamanın mahkemelerinde devam ettiği, ancak yargılama sırasında HSYK’nın 20/01/2012 tarih ve 178 sayılı kararı ile ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi yeniden faaliyete geçirildiği ve fiilen 30/01/2012 tarihinde faaliyetine başladığını, bu nedenle belirtilen HSYK kararı gereğince 3 ve daha fazla asliye hukuk mahkemesi bulunan yerlerde bu davalara 3 nolu mahkemece bakılması gerektiği anlaşıldığından, mahkemelerinin görevsizliği sebebiyle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili, kararı temyiz etmiştir.

Davalı vekili, kararı temyiz etmiştir.

Asıl dava, marka hakkına tecavüzün önlenmesi, birleşen dava ise marka hükümsüzlüğünün tespitine ilişkindir. Mahkemece, birleşen davanın davacıları Zaralılar Arıcılık Gıda Tarım Hayvancılık Üretim Pazarlama Sanayi Ticaret A.Ş., Zara Kaymakamlığı Köylere Hizmet Götürme Birliği Başkanlığı, Zara Belediye Başkanlığı, Zara Kalkındırma ve Geliştirme Derneği, Zara Esnaf ve Sanatkarlar Odası Başkanlığı, ...,’nın karar başlığında gösterilmeksizin ve davayı markaya tecavüzün tespiti olarak göstermek suretiyle görevsizlik kararı verilmiştir. Asıl ve birleşen dava birbirinden bağımsız olup, birleştirilmesine rağmen bağımsızlıklarını korurlar. Bu nedenle birleşen davalar bakımından her iki davanın taraflarının karar başlığında gösterilerek ikisi bakımından da görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde sadece davalardan biri bakımından görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, temyiz eden davalı birleşen dosyada davacı Zaralılar Arıcılık Gıda Tarım Hayvancılık Üretim Pazarlama Sanayi Ticaret A.Ş. vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir..

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davalı birleşen dosyada davacı Zaralılar Arıcılık Gıda Tarım Hayvancılık Üretim Pazarlama Sanayi Ticaret A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz edilen kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5458, Karar No: 2021/12861, Tarih: 13.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/5458 E.  ,  2021/12861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 5.460,90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 13/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40291, Karar No: 2017/11262, Tarih: 18.10.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/40291 E.  ,  2017/11262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen iş yeri dokunulmazlığının ihlali eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 18/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.