muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/4450, Karar No: 2008/6465, Tarih: 16.05.2008

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davalı vekilinin karar düzeltme istemi açıklanan nedenle yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçeyle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 27.12.2006 gün ve 2006/15625-15989 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.05.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8481, Karar No: 2025/1631, Tarih: 10.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/8481 E.  ,  2025/1631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/97 Esas, 2024/109 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Gebze 9. İş Mahkemesinin 13.02.2023 Tarihli ve 2023/20 Esas, 2023/71 Karar Sayılı Kararı

Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre, işveren tescil bilgilerinde davacının çalıştığı adresin ............ Mevkii No:2 .........../İstanbul olduğu, davalı işverenliğin vekaletnamesinde ve arabuluculuk başvuru son tutanaklarında ise adresinin ... Mahallesi .........Caddesi No:38/1........../İzmir olduğu, davalı şirketin merkez adresi her ne kadar Konak/İzmir ise de Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarından anlaşılacağı üzere davacının çalıştığı işyeri adresinin ...İstanbul olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul 10. İş Mahkemesinin 21.03.2024 Tarihli ve 2023/97 Esas, 2024/109 Karar Sayılı Kararı

Davacının dava dilekçesinde davalı şirkete ait olan Gebze deposunda çalıştığını iddia ettiği, taraflar arasında yetki konusunda husumet oluştuğu, tahkikat yapılmadan yani yetki sorununu çözmeden belgeler üzerinden davacının ...İstanbul adresinde çalıştığı, davalı şirketin de merkez adresinin Konak/İzmir olduğunu gerekçelendirerek yetkisizlik kararı verildiği, öncelikle ...İstanbul adresinin Bakırköy İş Mahkemelerinin yargı çevresi içinde olduğu, davacının ilk dava açtığı Gebze İş Mahkemelerinin yetkili olup olmadığına ilişkin tahkikat yapıldığı ve tanıklar dinlendiği, tanıkların davacının Gebze'de bulunan garaja bağlı olarak işlerini yürüttüğünü beyan ettiği, bu beyan karşısında ilk davacının açıldığı Gebze 9. İş Mahkemesinin yetkili olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’n (7036 sayılı Kanun) uyarınca işçi işveren ilişkisinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 7036 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.”

C. Değerlendirme

2. 7036 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.”

C. Değerlendirme

1. İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

2. Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

3. 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde belirtilen yetki kuralı kamu düzenine ilişkin olup öngörülen yetkili mahkemelerden birini tercih hakkı işçiye aittir. Davacı işçinin kanuni yetkili mahkeme dışında başka bir yer mahkemesinde dava açması tercih hakkını ortadan kaldırmayacağı gibi bu seçim hakkının işverene geçmesi sonucunu da doğurmaz. Başka bir anlatımla seçimlik hak işçide olup, davacı işçinin beyanı doğrultusunda dosyanın yetkili iş mahkemesine gönderilmesi gerekir.

4. Dosya kapsamından, işin yapıldığı yer adresinin Gebze ili adlî yargı çevresi içinde kaldığı, ticaret sicil gazetesine göre davalı şirketin Tavşanlı Mahallesi Kömürcüoğlu Caddesi No:34 Gebze/Kocaeli adresinde şubesinin bulunduğu, davacının seçimlik hakkını kullanarak yetkili olan işin yapıldığı yer ve aynı zamanda davalının şubesinin bulunduğu yer mahkemesinde dava açtığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle uyuşmazlığın Gebze 9. İş Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Gebze 9. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5799, Karar No: 2019/2178, Tarih: 18.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/5799 E.  ,  2019/2178 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2018/38018

Mala zarar verme suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair BOLU 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2017 tarihli ve 2016/479 esas, 2017/316 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Bolu 2. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın mala zarar verme suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, dosya kapsamına göre taraflar arasında olay öncesine dayanan bir husumetin bulunmadığı, kamera kayıtlarında görüldüğü üzere, sanığın üzerinde temizlik malzemeleri, sol omuzunda iki adet süpürge ve bir adet plastik kürek ile ikametine gitmek için katılanlara ait araçların arasından geçtiği esnada olayın meydana geldiği, sanığın kastının katılan ...'e ait plakalı araca zarar vermek olmadığı fakat üzerindeki malzemeler olduğu halde tedbirsiz ve dikkatsiz davranarak taksirle anılan araçta zarara sebebiyet verdiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun yasal unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 25.04.2018 gün ve 6091 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.05.2018 gün ve KYB/2018-38018 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mala zarar verme suçunun kasten veya olası kast ile işlenebileceği, taksirle işlenmesinin mümkün olmadığı, olası kastla mala zarar verme suçunun işlenebilmesi için, sanığın gerçekleşmesi muhtemel sonuçları öngörmesine rağmen bu sonuçları kabullenmesi, neticenin gerçekleşmesine aldırmaması ve eylemine "olursa olsun" bilinciyle devam etmesi gerektiği, taksir de ise kendi yetenekleri, algılama gücü, tecrübeleri, bilgi düzeyi ve içinde bulunduğu koşullar altında objektif olarak var olan dikkat ve özen yükümlülüğünü öngörebilecek ve yerine getirebilecek durumda olması, ancak neticenin istenmemesine rağmen sonucun meydana gelmesi gerektiği,

Somut olayda, oluşa, bilirkişi tutanağına ve tüm dosya kapsamına göre; belediyede temizlik işçisi olarak çalışan hükümlünün olay günü sağ elinde çantası ve rulo halindeki temizlik poşetleri, sol omzunda ise iki adet süpürge ve bir adet plastik kürek ile ikametine doğru yürümekte iken yol üzerinde park halinde bulunan katılan ve katılanın babasına ait araçların arasından geçtiği sırada sol elindeki kürek sapının katılanın aracına sürterek çizdiği, dosyadaki kamera kaydı görüntülerinden de anlaşıldığı gibi zararın sanığın özensiz davranışından kaynaklandığı ve her ne kadar iddianamede taraflar arasında önceye dayalı bir husumetten bahsedilmiş ise de gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamalarında alınan taraf beyanlarında bu yönde herhangi bir iddianın bulunmadığı ve sanığın aşamalardaki savunmalarında, kendisinin zarar verme kastının bulunmadığını, araçların arasından geçerken sıkışıklık nedeniyle istemeden zarar verdiğini beyan etmesi karşısında, kasten işlenebilen mala zarar verme suçuna ilişkin eyleminn taksir düzeyinde olduğu ve mala zarar verme suçunun taksirle işlenmesinin mümkün olmadığı gözetilmeden, yasal unsurları oluşmayan atılı suçtan hükümlünün beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden, Bolu 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.03.2017 tarih ve 2016/479 esas, 2017/316 sayılı kararının 5271 sayılı kanunun CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükümlüye yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmaması nedeniyle hükümlünün mala zarar verme suçundan CMK.nun 223/2-a maddesi uyarınca BERAATİNE, hükmedilen cezanın infaz edilmemesine, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 18.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6881, Karar No: 2013/5715, Tarih: 25.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/6881 E.  ,  2013/5715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/.../2011 tarih ve 2010/566-2011/655 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı sigortalıya ait bilgisayarlı ön düzen ayar cihazının müvekkili şirket nezdinde makine kırılması sigortası poliçesi ile sigortalı olduğunu, rot ayarı yapılmak üzere sigortalı iş yerine getirilen aracın henüz teknik işlemler tamamlanmadan kanaldan çıkarılmak için hareket ettirilmesi sırasında cihazın kanala düşerek hasarlandığını, ....769,00 TL hasar tazminatının ....06.2010 tarihinde sigortalıya ödendiğini, davalı sürücü ...'ın kazanın oluşumunda kusurlu olduğunu, davalı ...'ın diğer davalı firmada çalıştığını ileri sürerek, ....769,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar cevap vermemişlerdir

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu sigortalı makinede meydana gelen hasarın makine kırılması sigortası teminatı kapsamında olduğu, hasarın meydana gelmesinde davalı tarafın %40 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23771, Karar No: 2015/4833, Tarih: 10.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/23771 E.  ,  2015/4833 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 27.05.2009 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair;... Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2013 gün, 2013/501 esas, 2013/596 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Silahla tehdit suçundan kurulan ve açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması hususunda mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

I- Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının mevcut haliyle bilinen ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı, her ne kadar namlusu bilinen ateşli silah fişeklerini istimal etmeye elverişli olmasa da, namlusunda ses fişeklerinin ön kısmına bilye/saçma tanesi/kurşun küre yerleştirilerek oluşturulmuş özel şekil ve nitelikteki ateşli silah fişeklerini atabilecek boşluk bulunduğunun, namlusunda tadilat yapıldığını gösterir bir emarenin mevcut olmadığının (imal özelliklerini koruduğu) belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı ... Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki Polis Kriminal Raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdiği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu’na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

II- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açık- lanan hükümde, CMK.nun 231/11. madde ve fıkrasına aykırı olarak hapis cezasının paraya çevrilip taksitlendirilmesine karar verilmesi,

2- Emanette kayıtlı silah ve ekleri hakkında müsadere kararı verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 ve 326/son maddeleri gereğince (BOZULMASINA), 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25864, Karar No: 2013/1935, Tarih: 04.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/25864 E.  ,  2013/1935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi olan 12.05.2005’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 04.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2560, Karar No: 2012/6248, Tarih: 11.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/2560 E.  ,  2012/6248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/01/2009 gününde verilen dilekçe ile basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 07/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalının ... gazetesinde yayınlanan yazılarında, davacı ... ve ... Tatlı mamülleri dolayısıyla, davacı ... Şirketine ağır saldırı yapıldığını öne sürerek uğranılan manevi zararın tazminini talep etmişlerdir.

Davalı, yazılarında ... Tiyatrosu ve ... Kültür Merkezinin yıkımı kararıyla ilgili her haberde, davacının en önde yer almasının esastan uzaklaşarak ticari kaygılar taşıyabileceğini belirttiğini, köşe yazıları nedeniyle davacının şikayeti üzerine İstanbul Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kamuya mal olmuş ünlü kişilerin hakkında olumlu veya olumsuz haber yapılmasının olağan olduğu, dava konusu yayınlar nedeniyle davalı hakkında takipsizlik kararı verildiği, her nekadar delil yetersizliğinden verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de; cezai soruşturma sonucunda tespit edilen maddi olguların hukuk hakimi tarafından da bağlayıcı olacağını, BK'nun 53. maddesi gereği olarak takipsizlik kararının bağlayıcı olduğu kabul edilerek manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davalı hakkında Şişli Cumhuriyet Başsavcılığına yapılan şikayet üzerine, şikayete konu yazının basın yoluyla hakaret suçunu oluşturmadığı, eleştiri sınırları içinde kaldığından bahisle takipsizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. BY'nın 53. maddesi gereğince hukuk hakimi ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı olmadığı gibi, Savcılık tarafından verilen takipsizlik kararıyla da bağlı değildir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davalı hakkında Şişli Cumhuriyet Başsavcılığına yapılan şikayet üzerine, şikayete konu yazının basın yoluyla hakaret suçunu oluşturmadığı, eleştiri sınırları içinde kaldığından bahisle takipsizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. BY'nın 53. maddesi gereğince hukuk hakimi ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı olmadığı gibi, Savcılık tarafından verilen takipsizlik kararıyla da bağlı değildir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. ... gazetesinin 26/03/2008 tarih ve 16/01/2009 tarihli yazılarında “... Tiyatrosu sorunlarını bir tatlıcı dile getiriyor”, Yarım Türkçesi ile göbeğini sallıya sallıya”, Tiyatroyu biraz bilen ...’ı oyuncudan saymaz”, “Hele! Musevi Kökenli Türk vatandaş olduğunu bilenler”, “Yakında sütlaç ve kazandibi ana vatanı ...-... ve ... denirse şaşırmayın”, “...’yi düşünsün”, “Hey Türk Vatandaşı ...’ın baklavasından yemeyin” biçiminde sözlere yer verilmiştir. Yazıların, özellikle ...'ın etnik kimliğine yönelik olup eleştiri sınırlarını aştığı, her iki davacıya yönelik kişilik haklarına saldırı niteliğinde olması nedeniyle uygun bir tazminata hükmedilmesi gerekirken istemin tümden reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18790, Karar No: 2014/1034, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18790 E.  ,  2014/1034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/813-2013/226

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan K.. B.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan K.. B.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi raporunda yazılı özellikleri gözönünde bulundurulduğunda, gelir metoduna göre belirlenen bedele %20 oranında objektif değer arttırıcı unsur ilavesi suretiyle değerinin tespit edilmesi gerektiği halde, bu oranın %10 kabulü ile az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan K.. B.. vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.