muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4517, Karar No: 2014/329, Tarih: 09.01.2014

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; 23.02.2010 olan suç tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5249, Karar No: 2018/10047, Tarih: 27.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/5249 E.  ,  2018/10047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanıklar lehine hükümler içerdiğinden, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti için, sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanıkların bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediklerinin ve önceki dava sonuçlarının araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanıkların infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup kesin bir şekilde belirlendikten sonra;

a) Sanıklar bu suçu, daha önce işledikleri suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişler ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesinde,

b) Sanıklar hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanıklar bu suçu daha önce işledikleri suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değillerse veya daha önce işledikleri suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişler ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanıkların, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4984, Karar No: 2023/2164, Tarih: 11.04.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/4984 E.  ,  2023/2164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, kasten yaralama ve kötü muamele

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet/Beraat

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12..2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi, hakaret suçundan aynı Kanunun 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, kasten yaralama suçundan aynı Kanunun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi, kötü muamele suçundan ise aynı Kanunun 232 nci maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Sivas (Kapatılan) 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası, hakaret suçundan aynı Kanunun 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, kasten yaralama ve kötü muamele suçlarından ise, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hakaret suçlarından sübuta, mahkumiyet kararı verilmesini gerektirir delil bulunmadığına, suçların unsurlarının oluşmadığına, atılı suçlardan beraat kararları verilmesi gerektiğine ve şikayet hakkının süresinde kullanılıp kullanılmadığının belli olmadığına,

2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri, kasten yaralama ve kötü muamele suçlarının sabit olduğuna, atılı suçlardan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet kararlarında ise alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğine,

2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri, kasten yaralama ve kötü muamele suçlarının sabit olduğuna, atılı suçlardan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet kararlarında ise alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğine,

3. Sanığın temyiz sebepleri ise, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet kararları nedeniyle mağdur olduğuna, suçların unsurlarının oluşmaması nedeniyle hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın evlendikten bir süre sonra eşi olan katılana sözlü ve fiziki şiddet uygulamaya başladığı, sürekli olarak "or... seni illa başkalarının altına mı yatırayım, seni öyle bir hale getirecem ki babanın evine götürüp babana, al, gavat, nereye yamarsan yama." şeklinde sözler söyleyerek tartışmalar sırasında katılanı darp etmek suretiyle kötü muamelede bulunduğu, 2015 yılının haziran ayında babaannesi ...'ın evinde bulunduğu sırada aralarında çıkan tartışma üzerine katılana eli ile vurmak suretiyle yaraladığı, sürekli şiddet görmesi ve hakarete uğraması nedeniyle babasının evine giden katılanı, 12.06.2015 tarihinde konuşmak için çağırdığı sırada kolundan tutup zorla araca bindirerek birlikte yaşadıkları eve götürdüğü, yaklaşık 2 hafta sonra katılanın tekrar babasının evine döndüğü, 16.10.2015 tarihinde ise aracı ile katılanın babasına ait evin önüne gelerek aracının camından başını dışarı çıkaratarak "ananızı, avradınızı, oğlunuzu s....m" şeklinde alenen hakarette bulunduğu iddiasına ilişkindir.

2. 24.11.2015 tarihli CD çözüm ve tespit tutanağında, sanığın kullandığı aracın bahçeye girdiği, araçtan inen sanığın kolundan tuttuğu siyah çarşaflı bir kadını araca doğru götürerek birlikte araca binerek uzaklaştıkları, ... Şanlı adlı şahsın aracı kullananın eşi ... olduğunu beyan ettiği belirtilmiştir.

3. 15.11.2015 tarihli görüntü izleme tutanağında, bir aracın yoldan aşağıya inip binaya yaklaşarak şöför kısmından bir erkek şahsın binanın iç kısmına doğru sözler sarf ettiği, ancak ses kaydı olmadığı için söylenen sözlerin anlaşılmadığı, kısa bir süre sonra aracın uzaklaştığının görüldüğü, ... Şanlı adlı şahsın aracı kullananın eşi ... olduğunu beyan ettiği belirtilmiştir.

4. Katılan beyanlarında, evlendikten bir süre sonra eşi olan sanık tarafından sürekli hakarete uğradığını ve darp edildiğini, babasının evine döndüğünde sanığın zorla araca bindirerek ortak konutlarına götürdüğünü, ancak 15 gün sonra tekrar babasının evine döndüğünü, rahatsızlık vermek amacıyla evlerinin etrafında gezdiğini, arabayla geçerken yine hakaret ettiğini ifade etmiştir.

5. Sanık suçlamayı kabul etmemiştir.

4. Katılan beyanlarında, evlendikten bir süre sonra eşi olan sanık tarafından sürekli hakarete uğradığını ve darp edildiğini, babasının evine döndüğünde sanığın zorla araca bindirerek ortak konutlarına götürdüğünü, ancak 15 gün sonra tekrar babasının evine döndüğünü, rahatsızlık vermek amacıyla evlerinin etrafında gezdiğini, arabayla geçerken yine hakaret ettiğini ifade etmiştir.

5. Sanık suçlamayı kabul etmemiştir.

6. Yeminsiz tanık F.Y.., yeğeni olan müştekinin sanıkla birlikte misafir olarak geldikleri sırada, aralarında çıkan tartışmada yeğenine hakaret ettiğini beyan etmiş, katılanın babaannesi olan ... ise yaşlılığı ve rahatsızlığı nedeniyle dinlenemediğinden hazırlık aşamasındaki beyanları okunmuştur. ... hazırlıkta, özetle, torununun çocuğu olan ...'un evinde bulunduğu sırada ... ile ile ...'ın tartıştıklarını, ...'ın eliyle ...'a vurduğunu ve hakaret ettiğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Kasten yaralama ve kötü muamele suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın müsnet suçları işlediğine dair mahkumiyeti için yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği böylece yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına yönelik Mahkeme kabulü karşısında; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, beraat kararlarında hukuka aykırılık görülmemiş, katılan vekilin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Hakaret suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

1. Sanıklar hakkında atılı suçtan hüküm kurulurken "suçun işleniş biçimi ve kastının ağırlığı" dikkate alınarak belirlenen temel cezada 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesine bir aykırılık görülmemiştir.

2. Katılanın, 15.07.2015 tarihinde gerçekleştirdiği ilk şikayetinde, eşi tarafından sürekli hakarete uğradığını beyan ederek şikayetçi olduğu anlaşılmakla, Cumhuriyet savcısının bu hususa ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

3. Olaylar olgular bölümünde belirtilen hususlar ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

C. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde ise;

C. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde ise;

1. Katılanın aşamalardaki beyanları ile örtüşen kamera kaydı ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup Cumhuriyet savcısının bu hususa ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

2. Sanığın, aralarındaki anlaşmazlık üzerine babasının evine dönen eşi olan katılanı kolundan tutarak araca bindirdikten sonra rızası hilafına ortak konutlarına götürerek üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu cebir ve tehdit ile gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 109

uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ile mahkumiyet hükmü kurulmasında hukuka uygunluk görülmemiş olup katılan vekilinin bu yöndeki temyiz sebepleri kabul edilmiştir.

IV. KARAR

A. Kasten yaralama, kötü muamele ve hakaret suçu yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan A ve B numaralı nedenlerle Sivas (Kapatılan) 6. Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli kararında kasten yaralama ve kötü muamele suçları yönünden katılan vekili, hakaret suçu yönünden ise Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden kasten yaralama ve kötü muamele suçları yönünden katılan vekili, hakaret suçu yönünden ise Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, kasten yaralama ve kötü muamele suçları yönünden Tebliğname’ye uygun olarak, hakaret suçu yönünden ise Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan C-2 numaralı nedenle Sivas (Kapatılan) 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32362, Karar No: 2012/3002, Tarih: 26.01.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/32362 E.  ,  2012/3002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dar,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumuna ilişkin uygulama esasları ve koşullarının belirlendiği Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih, 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı kararında "Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesinde zarar yönünden, kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği" görüşünün benimsenmesi dikkate alınarak mahkeme tarafından meydana gelen zarar, kanaat verici ve basit bir araştırma ile saptanıp, sanıktan tespit edilen bu zararı giderip gidermeyeceği sorulup, diğer koşullarında mevcudiyeti halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili olarak bir karar verilmesi gerekirken, belirtilen eksiklikler yerine getirilmeden ve denetime imkan verecek şekilde değerlendirme yapılmadan “Dosya kapsamına göre sanığın müştekinin zararlarını karşıladığı hususunda herhangi bir delil bulunmadığı anlaşıldığından” şeklinde yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 26.01.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2882, Karar No: 2017/841, Tarih: 16.03.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/2882 E.  ,  2017/841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen iflasın ertelenmesi davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 11.12.2014 gün ve 10114 Esas, 8091 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirketin inşaat ve konut sektöründe faaliyet göstermesinden dolayı yüksek oranlarda stok tutması gerektiğini, bunun da üretim maliyetini arttırdığını, meydana gelen sorunlardan dolayı tedarikçi firmalara borçları zamanında ödeyemeyen müvekkilinin tedarikçi pazarlık gücünün zayıfladığını, aynı sorunların alt taşeronlar açısından da firmayı zor durumda bıraktığını ve inşaat imalatlarının yavaşlamasına sebep olduğunu, zamanında bitirilemeyen imalatlar sebebiyle sermaye dönüşünün sağlanamadığını, elde edilen gelirler ile alacaklılara ödeme yapılmaya çalışılsa da, bu durumun alacaklıları tatmin etmediğini, inşaat sahalarında muhafaza işlemleri yapıldığını, 2009 yılında İstanbul ilinde yaşanan sel felaketi sebebiyle firmanın şantiye sahasının sel suları altında kaldığını ve bir çok malının zayi olduğunu, şirketin özvarlığının negatif olduğunu ileri sürerek, iflasın ertelenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Asli müdahiller vekilleri, talebin reddini istemişlerdir.

Asli müdahiller vekilleri, talebin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davacı tarafça sunulan iyileştirme projesine dayanak yapılan satışların 2009 yılından itibaren düştüğü, zararın arttığı, stok miktarının fazlalaştığı, birikmiş zarar karşısında 5.000.000,00 TL ödenmiş sermaye bulunmasına rağmen kaydi özvarlık değerinin -76.120,20 TL olduğu, verilen sürelere rağmen satışlar, maliyet giderleri, faaliyet giderleri, satış fiyat ve tarihleri konusunda, revize projenin inandırcıılığını gösteren somut veri ve belgeler sunulmadığı, kaynaklarda %11 oranında düşüş olduğu, dava sürecinde de iyileşme yönünde veri sunulmadığı, borca batıklığın azalmasına rağmen şirkete ortak bulunması bakımından ve iyileştirme projesine esas somut adımlara ilişkin hiçbir delil sunulmadığı, nakit akış projeksiyonlarının dahi dosyaya sunulmadığı, kayyım ve bilirkişi raporlarında vurgulanan biçimde, nakit ihtiyacı olan şirketin sermaye artışları gerçekleştirilmediği gibi buna ilişkin bir tedbir de belirtilmediği, iyileştirme projesinin uygulaması ve erteleme sürecinin başarı ile yönetimi bakımından ciddi, inandırıcı, somut ve uygulanabilir nitelikte olması gerektiği, şirketin ortaklarınca sermaye taahhüdünün ödendiği, kalan 3/4’ünün ödeme takviminin belirlenmesine rağmen, arttırılan sermayenin yeterli olmadığı, şirketin borca batıklığının devam ettiği, şirketin borçlarının bir kısmının protokollerle ertelemesine rağmen müdahil dilekçelerinden anlaşıldığı üzere bir kısım ödemelerin yapılmadığı, iflas erteleme sürecinin salt borçluların değil alacaklılar ve üçüncü kişilerin haklarının da korunmasını zorunlu kıldığı ve fakat somut durumda alacaklıların zarara uğradığının anlaşıldığı, şirketin 1 yıla yakın süren yargılama sürecinde ekonomik yönden toparlanamadığı, mali durumunun daha da kötüleştiği gerekçesiyle, davanın reddi ile şirketin iflasına dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 11.12.2014 tarih ve 10114 E., 8091 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 7,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 16.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.