muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/159, Karar No: 2013/1750, Tarih: 06.02.2013

ise; olay sırasında hayvan otlattığını, ormanın içinde otların yandığını gördüğünü, bir şahsın çiftliğe doğru gittiğini gördüğünü dikkatli baktığında ... olduğunu gördüğünü, aralarında husumet olduğu için iftira atmak için yangını çıkartmış olabileceğini beyan etmiştir. Orman görevlilerince tutulan 27/03/2002 tarihli zabıt varakasının Jandarma'nın tutanağına istinaden tutulduğu belirtilmiş, görgüye dayalı bir tutanak olmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece olay yerinde yapılan keşifte dinlenen çiftlik çalışanlarından .... ifadesinde, davalılar ... ve ...'un diğer davalı Mehmet ...'in işçileri olduğunu beyan etmiştir. Mahkemece, davalı ... hakkında açılan davanın kabulüne karar verilmiş ise de; dava konusu eylemi meydana getirdiği kanıtlanamadığından, davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması doğru bulunmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/02/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.06/02/2013
Yargıtay — Esas No: 2017/23112, Karar No: 2019/13842, Tarih: 13.11.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/23112 E.  ,  2019/13842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın, katılana ait ekmek dolabını yakarak mala zarar vermesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 151/1 ve 152/2-a madde ve fıkralarında düzenlenen yakarak mala zarar verme suçunu oluşturmasına göre hükümden önce yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK.nın 152/2-son maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde arttırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan, “verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesindeki “iki katına” ibaresinin çıkartılarak yerine “bir katına” ibaresinin eklenmiş olması gözetilmeden iki kat artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Sanığın TCK.nın 152/2-a maddesi gereğince cezalandırılırken yasal dayanağının, TCK 155/2-a maddesi gösterilmesi suretiyle CMK.nın 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. madde gereğince BOZULMASINA, 13.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6261, Karar No: 2021/16888, Tarih: 28.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/6261 E.  ,  2021/16888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tapulama harici taşlık olduğu belirlenen suça konu yere ilişkin olarak bu yerin öteden beri niteliği ve kullanım alanının ne olduğu hususunun Mahkemece araştırılmadığı görülmekle, mahallinde yeniden keşif yapılarak, dava konusu yerin öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup kesin biçimde saptandıktan sonra, suça konu yerin öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olmadığının tespiti halinde ise hükümden önce 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle 5237 sayılı TCK.nın 154/1. maddesinde yapılan değişiklik karşısında, sanıkların eyleminin suç olmaktan çıkarıldığı gözetilerek sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6346, Karar No: 2010/12242, Tarih: 30.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6346 E.  ,  2010/12242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.02.2009 tarih ve 2008/1031 - 2009/230 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, yüksek oranda kar verileceği ve parasını istediği her an geri alabileceği taahhüdünde bulunulması karşısında 43.700 €yu “Hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi” ibaresi bulunan bir belge karşılığında davalılara verdiğini, kısa bir süre sonra ihtiyacı nedeniyle ödediği parayı talep ettiğini, ancak davalı tarafça ödenmediğini, davalıların para toplama faaliyetinin Bankalar Kanunu’na, TTK'na ve  SPK’na aykırı olduğunu, hisse senetlerinin usulsüz olarak halka arz edildiğini, müvekkili ile davalı şirket arasında ortaklık ilişkisinin bulunmadığını, müvekkiline süresi içinde hisse senedi teslimi yapılmadığını, şirket anasözleşmesinin ihlal edildiğini, şirket yöneticilerinin TTK’nun 67. maddesine ve SPK’na muhalefet suçlarından ceza aldığını ileri sürerek, davalılara verilen 43.700 € alacağın şimdilik 6.500 TL'lık kısmının ödendiği tarihten itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline, müvekkilinin davalı şirketlerle kurulmuş geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, mevzuata aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının, davalı ... Gıda San. ve Tic.A.Ş.'nin ortağı olduğunu, diğer davalı şirkete ortak olmadığını, davacı  tarafın   iddialarının gerçeği yansıtmadığını, müvekkili bulunduğu şirketin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul tarafından faaliyetleri denetlenen bir anonim şirket olduğunu, TTK'nun 329 ve 405. maddeleri gereğince anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketlerin tasfiye halinde olmadıklarını, 1 yıllık zamanaşımının dolduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketlerin Başbakanlık Sermaye Piyasası Kurulunun kaydında bulunan anonim şirket ve davacının da davalı şirketlerde hissesi olduğu, TTK'nun 405/2. maddesinde "pay sahipleri sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemezler, tasfiye payına müteallik hakları mahfuzdur" şeklinde yer alan düzenleme uyarınca, sermaye şirketlerinde sermaye olarak şirkete verilenin istenemeyeceği, davalı şirketlerin tasfiye halinde bulunmadığı,davacının talebinin yerinde olmadığı, her ne kadar dava dilekçesinde ... ve ... davalı olarak gösterilmiş ise de; davanın niteliği itibarıyla TTK hükümleri çerçevesinde bir sermaye şirketi olan anonim şirket yönetim kurulu başkanının ve yönetim kurulu üyesinin şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durum mevcut olmadığı gibi ortaklık sözleşmesinin kurulması sırasında adı geçen davalıların sözleşmeye etki eden, taraf iradelerini fesada uğratan her hangi bir eyleminden de söz edilmediği, bu davalıların pasif husumet ehliyetlerinin olmadığı gerekçesiyle, davalı şirketler hakkında açılan davanın esastan, davalı gerçek kişiler hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeni ile  reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmişse de hüküm yeterli araştırma ve incelemeye dayanmamaktadır. Gerçekten de TTK'nun 329 ve 405. maddeleri uyarınca anonim şirket ortakları kural olarak şirkete yatırdıkları sermayeyi geri isteyemezler. Ayrıca yetkili kurulların bir kararı olmadıkça da anonim şirketler, pay senetlerini nominal bedellerinin üzerinde halka arz edemezler.

Somut olayda davalılar vekili, davalının ortak olduğunu kabul ederek ortaklık pay defterlerinin davacıya ait kısmının fotokopisini sunmuştur. Anılan bu belgelere göre, davacının Yimpaş Gıda Sanayi A.Ş.’de (1.000.000) TL bedelli 163 hissesi vardır. Davalı ...Ş.’nin 24.02.2009 tarihli yazısı ile Takasbank’ın 11.02.2009 tarihli yazısı yukarıda belirtilen belgeyi teyit etmektedir.

Öte yandan davacı vekilince dosyaya sunulan ve Dairemize intikal eden diğer dosyalardan da bilinen SPK duyuru ve kararlarında, davalı şirketlerin de aralarında bulunduğu Yimpaş Grubu Şirketlerinin, pay defterlerinin gerçek ortaklık durumunu yansıtmadığı, ortaklık durumlarının ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle izlendiği belirtilmiş, söz konusu şirketlerce gönderilen ve Takasbank’ta bulunan resmi pay defterleri bilgilerinin temin edilerek ilgililerin ellerinde bulunan belgelerle karşılaştırılmak suretiyle gerektiğinde dava açılması önerilmiştir. Somut uyuşmazlık yönünden de anılan hisse senetlerinden, mevzuatın öngördüğü biçimde sahih ve gerçek hak sahipliği sonucunu doğuran, davalı şirketlerin yasal pay defterlerinde yer aldığında hiçbir kuşku bulunmayan nitelikte olmalarının anlaşılması gerektiğinde duraksanmamalıdır.

Bu durum karşısında mahkemece, konusunda uzman bir bilirkişi kurulu oluşturulup, davalı şirketlerin yasal defter ve kayıtları üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle, davalı şirketlerin ortaklık durumunun gerçekten de ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle takip edilip edilmediği, şirket ortaklığının gerçekten kazanılıp kazanılmadığı, davacının davalı şirketlere pay senedi satın almak suretiyle mi yoksa devir suretiyle mi ortak olduğu, yeni pay almak suretiyle ortaklık söz konusu ise davacıya verilen pay senetlerinin o tarih itibariyle nominal değerinin ne olduğu, şayet davacıdan nominal değer üzerinden bir bedel alınmış ise primli hisse senedi çıkarılması yolunda bir kararın bulunup bulunmadığı hususlarının tek tek tespit edilmesi, aksi sonuca varıldığında ‘çoğun içinde az da vardır kuralı’ gereği varsa davacıdan fazla alınan bedelin iadesine (tahsiline) karar verilmesi ve açıklanan tüm bu hususların tereddütsüz şekilde ortaya konulmasından sonra davalıların hukuki durumlarının buna göre belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10484, Karar No: 2008/13053, Tarih: 19.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/10484 E.  ,  2008/13053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra müdürlüğüne bedeli ödenmek suretiyle kaldırılması talebiyle başvurulan 14.09.1971 tarih 5792 sayılı ipotek akit tablosu "93.500 lire bedel mukabilinde müşterisi H... o... Ü... K....sattığını ve satış bedelinden 13.500 Lirasını tamamen ve nakden alarak bakiye kalan 80.000 Lira için de 08.09.1972 tarihine kadar vade tanıyarak lehine kanuni ipotek tesis ettiği" beyanlarını içermekte olup, ipotek akit tablosu bu haliyle kesin borç ipoteği olarak kurulmuştur.

MK. 875.maddesine göre kesin borç ipoteği (ana para ipoteği tapu sicilinde rehinler hanesinde yazılmış olan alacak miktarını takip giderlerini yasal sınırlamalara uyularak sözleşmedeki faizleri teminat altına alır.

Somut olayda akit tablosunda yer alan 08.09.972 tarihi faiz ödenmeden geçecek zamanı ifade etmekte olup, bu dönemin geçmesinden sonra icra dairesine başvuru tarihine kadar işlemiş faiz talep edilmesi mümkündür.

Mahkemece vadeden itibaren hesaplanacak faiz miktarıda ara alacağa eklendikten sonra bu meblağın depo edilmesi halinde iptoleğin kaldırılabileceği göz ardı edilerek sadece ara alacağın depo edilmesi ile ipotek kaydının terkinini mümkün kılar şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6992, Karar No: 2023/10378, Tarih: 30.10.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/6992 E.  ,  2023/10378 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/233 Esas, 2015/187 Karar

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bala Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.12.2013 tarihli ve 2013/734 Soruşturma, 2013/318 Esas, 2013/144 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası gereği

cezalandırılması ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Bala Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2015 tarihli ve 2014/233 Esas, 2015/187 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 51 inci maddesinin birinci fıkrası gereği bu cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık; mahkumiyet kararına yalnızca iki tanık beyanının dayanak gösterildiğini, tanık dışında herhangi bir delil gösterilmediğini, ceza yargılamasında sanığa ceza verilebilmesi için tanık beyanlarının tek başına yeterli olmadığını, ceza yargılamasında kuşkunun bulunduğu yerde mahkumiyet kararından söz edilemeyeceğini, yüklenen suçtan cezalandırılması için yeterli, kesin, inandırıcı kanıtlar elde edilemediğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Bala Sulh Hukuk Mahkemesinde mübaşir olarak görev yapan sanığın, mahkeme kalemine karar sureti almak için gelen katılandan iki adet evrak fotokopisi için 30 TL aldığı, katılanın şikayeti üzerine sanığın bu eylemi nedeniyle hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kamu davası açıldığı ve bu suçtan mahkumiyetine karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Bala Sulh Hukuk Mahkemesinde mübaşir olarak görev yapan sanığın, mahkeme kalemine karar sureti almak için gelen katılandan iki adet evrak fotokopisi için 30 TL aldığı, katılanın şikayeti üzerine sanığın bu eylemi nedeniyle hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kamu davası açıldığı ve bu suçtan mahkumiyetine karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanığın yargılama konusu eyleminin mahkemenin kabulüne göre 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında yer alan suça ilişkin olduğu, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası ile basit yargılama usulünün getirildiği ancak Anayasa Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 14.01.2021 tarihli, 2020/81 Esas ve 2021/4 sayılı Kararı ile yargılama aşamasında olup henüz "kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış" dosyalar açısından Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Yasa'nın 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...hükme bağlanmış..." ibaresinin "basit yargılama usulü" bakımından iptal edildiği ve bu kararın sonuçları itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğu anlaşılmakla, 4483 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin son fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 161 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca soruşturma veya kovuşturma iznine tabi olmayan ve aynı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren temyize konu görevi kötüye kullanma suçunda 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi gereğince "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunmaktadır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bala Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2015 tarihli ve 2014/233 Esas, 2015/187 sayılı Kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname'ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/12146, Karar No: 2014/924, Tarih: 12.02.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/12146 E.  ,  2014/924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : a) Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma (sanık .. hakkında)

b)Uyuşturucu madde ticareti yapma (her iki sanık hakkında)

Hüküm : a) Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından mahkûmiyet

b) Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hapis ile tedavi ve denetimli serbeslik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükmün incelenmesi :

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükmün incelenmesi :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç konusu uyuşturucu maddenin miktarına göre; suçun işleniş şekli ve suç konusunun önem ve değerinde bir ağırlık bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’nın 3/1. maddesinde öngörülen “orantılılık” ilkesine aykırı olarak, temel hapis cezasının 7 yıl, gün adli para cezasının da 200 gün olarak fazla belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

C) Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan hükmün incelenmesi :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suçun işleniş şekli, suçun işlendiği yer ve zaman ile sanığın kasta dayalı kusurunda bir ağırlık bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’nın 3/1. maddesinde öngörülen “orantılılık” ilkesine aykırı olarak, temel hapis cezasının alt sınırın üzerinde belirlenmesi,

1-Suçun işleniş şekli, suçun işlendiği yer ve zaman ile sanığın kasta dayalı kusurunda bir ağırlık bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’nın 3/1. maddesinde öngörülen “orantılılık” ilkesine aykırı olarak, temel hapis cezasının alt sınırın üzerinde belirlenmesi,

2- TCK'nın 191. maddesinin 6. fıkrası yollamasıyla aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca hapis cezası ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilen sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uygun davranmaması halinde aynı maddenin 7. fıkrası yerine 5. fıkrasının uygulanacağına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

12/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.