muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6, Karar No: 2010/7, Tarih: 27.05.2010

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2010/6 E.  ,  2010/7 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı veren

Yargıtay Daireleri : 9 ve 8 ve 2. Ceza Daireleri

Mahkemesi :Sulh Ceza

Günü : 28.12.2006

Sayısı : 329-397

Sanık ... hakkında, Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığınca 28.12.2006 gün ve 1923-205 sayılı iddianame ile, 25.08.2006 tarihinde, kuru otları yakmak isterken yangına neden olduğundan bahisle, 5237 sayılı TCY’nın 170/2 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda, sanığın, kasten yangına neden olma suçundan, 5237 sayılı TCY’nın 170/2 ve 50/1-f madde ve fıkraları uyarınca kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilmiş, bu hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine de;

Yargıtay 9. Ceza Dairesince: 23.12.2008 gün ve 14296-13768 sayı ile;

“İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi hükmüne göre işin incelenmesi Yargıtay Yüksek 8. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin görevsizliğine, dosyanın ilgili Daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine”

Yargıtay 8. Ceza Dairesince: 09.06.2009 gün ve 866-8647 sayı ile;

“Sevkteki eylem tanımına, temyiz edilen hüküm konusuna ve uygulamaya, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunun 14. maddesine göre inceleme görevi Yargıtay Yüksek 2. Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin görevsizliğine, dosyanın ilgili Daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine”

Yargıtay 2. Ceza Dairesince ise: 21.01.2010 gün ve 36598-895 sayı ile;

“İddianamedeki nitelendirme ve sevke, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve temyizin kapsamına göre, temyizi inceleme görevi Yüksek 8. Ceza Dairesine ait olduğundan dairemizin görevsizliğine, görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna sorulmak üzere Yargıtay C.Başsavcılığına gönderilmesine”

Karar verilerek; dosya, oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yukarıda açıklandığı şekilde Yargıtay 9, 8 ve 2. Ceza Daireleri arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğmuştur.

Çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; 5237 sayılı TCY’nın 170/2. maddesinden açılan kamu davası sonunda verilen hükme ilişkin temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre, Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde iddianamedeki vasıflandırma esas alınır.

Bununla birlikte, Yargıtay Yasasının 14. maddesinin, 765 sayılı TCY esas alınarak düzenlenmiş olması nedeniyle, 5237 sayılı TCY’nda yer alan bir kısım suçlar 14. maddenin kapsamına girmemektedir.

5237 sayılı TCY’nın 170/2. maddesindeki “kasten yangına neden olma” suçu da bu suçlardan bir tanesidir.

Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre, Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde iddianamedeki vasıflandırma esas alınır.

Bununla birlikte, Yargıtay Yasasının 14. maddesinin, 765 sayılı TCY esas alınarak düzenlenmiş olması nedeniyle, 5237 sayılı TCY’nda yer alan bir kısım suçlar 14. maddenin kapsamına girmemektedir.

5237 sayılı TCY’nın 170/2. maddesindeki “kasten yangına neden olma” suçu da bu suçlardan bir tanesidir.

Nitekim, 170. maddenin başlığı “genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması” olup; bu maddenin 1. fıkrasındaki “kasten yangın çıkarma suçu” 765 sayılı TCY’nın 369 ve 370. maddelerinde düzenlenen suçun benzeri olduğundan, bu suçlardan açılan davalar sonunda verilen hükümlerin Yargıtay 8. Ceza Dairesince incelenmesi gerekeceğinde kuşku bulunmamaktadır.

Öte yandan, taksirle yangına neden olma suçundan açılan davalar sonunda verilen hükümlerin de, 5237 sayılı TCY’nın bu suçu düzenleyen 171. maddesinin, 765 sayılı TCY’nın 383. maddesinin karşılığını oluşturması nedeniyle Yargıtay 9. Ceza Dairesince inceleneceği de açıktır.

5237 sayılı TCY’nın 170. maddenin 2. fıkrasında düzenlenen “kasten yangına neden olma” suçu ise, 765 sayılı TCY’nda bulunmayan ve ilk defa 5237 sayılı TCY’nda ihdas edilen bir suç olmakla birlikte; 170. maddenin 1. fıkrasında düzenlenmiş bulunan “kasten yangın çıkarma” suçuna bakmakla görevli olan Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, gerek suçlar arasındaki benzerlik, gerekse her iki suça aynı maddede yer verilmiş olması nedeniyle “170. maddenin 2. fıkrasında yer alan kasten yangına neden olma” suçundan açılmış bulunan davalarla ilgili olarak verilen hükümleri de temyizen incelemesi gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 09.06.2009 gün ve 866-8647 sayılı görevsizlik kararının kaldırılarak, dosyanın incelenmek üzere Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderilmesine, 27.05.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17126, Karar No: 2015/21088, Tarih: 18.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/17126 E.  ,  2015/21088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/65156

MAHKEMESİ : Genç Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2012

NUMARASI : 2012/4 (E) ve 2012/126 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri ve konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Hırsızlık, konut ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçları ile ilgili olarak (katılan V.. A..'a karşı işlenen hırsızlık suçu hariç);

Hırsızlık, konut ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarının, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi gereğince gece sayılan zaman diliminde işlenip işlenmediği hususunda yeterli araştırma yapılmadan, katılan V.. A..'a karşı işlenen hırsızlık suçu hariç diğer müşteki ve katılanlara yönelik eylemlerin gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan, suça sürüklenen çocuğun eylemleri geceleyin gerçekleştirdiğine dair soyut ikrarına dayanılarak hakkında TCK'nın 143 ve 116/4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2- Mağdur R.. A.. ve katılan M.. E..'ye karşı işlenen hırsızlık suçları ile ilgili olarak;

Mağdur R.. A..'e ait tatlıcı dükkânına herhangi bir zarar vermeden girerek, 5-6 dilim tatlıyı poşete koyup alması, yine katılan M.. E..'ye ait E.. D.. isimli iş yerine herhangi bir zarar vermeden havalandırma penceresinden girerek 2-3 adet ayran alıp içtikten sonra çıkması biçimindeki eylemlerinde suça sürüklenen çocuk hakkında adı geçen mağdur ve katılana yönelik hırsızlık suçlarından hüküm kurulurken TCK'nın 145. maddesinin tartışılmaması,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan tüm mağdur, müşteki ve katılanlara yönelik kısa süreli hapis cezaları ile ilgili olarak;

Daha önce açıklanması geri bırakılan hükümlülüğü dışında hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış bulunması nedeniyle hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Müştekiler Ş.. A.. ve M.. S..'e karşı işlenen hırsızlık suçları ile ilgili olarak;

Daha önce açıklanması geri bırakılan hükümlülüğü dışında hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış bulunması nedeniyle hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Müştekiler Ş.. A.. ve M.. S..'e karşı işlenen hırsızlık suçları ile ilgili olarak;

Suça sürüklenen çocuk Ferhat'ın, temyiz kapsamı dışındaki sanık Ömer ile birlikte müşteki Ş.. A..'e ait “A.. Market” isimli iş yerine kapıyı zorlayarak girip, iş yerinden bozuk para, metal yüzük, bisküvi, yiyecek ve atkı çalmaları şeklinde gerçekleşen eyleminde, müştekinin 09/02/2012 tarihli duruşmadaki ifadesinde “Ömer'in babası zararımı ödedi, şikayetçi değilim” demesi, yine suça sürüklenen çocuk Ferhat'ın, temyiz kapsamı dışındaki sanık Hüseyin ve hakkındaki evrak kimlik bilgileri tespit edilemediği için tefrik edilen faili meçhul Yusuf isimli şahıs ile birlikte müşteki M.. S..'e ait lastikçi dükkanının penceresini kırarak Hüseyin ve Ferhat'ın içeri girmek suretiyle iki adet lastik ve bir adet bijon anahtarını çalmaları şeklinde gerçekleşen eyleminde, müşteki Murat'ın da 09/02/2012 tarihli duruşmadaki ifadesinde “duruşmadan bir ay önce Hüseyin'in ağabeyi olduğunu söyleyen bir şahıs gelerek lastiğin ve bijonun parasını ödedi, camın parasını ödemedi, ancak ben kendim taktırdım, bu konuda herhangi bir zarar ziyan talebim yoktur, şikayetçi değilim” demesi karşısında; yaşı küçük sanık hakkında yukarıda adı geçen müştekiler Ş.. A.. ve M.. S..'e karşı hırsızlık suçlarına ilişkin TCK'nın 168. maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5- Katılan N.. G.. ve müşteki M.. S..'e karşı işlenen işyeri dokunulmazlığını bozma suçları ile ilgili olarak;

Katılan N.. G.. ve müşteki M.. S..'e karşı işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 116/4 ve 119/1-c maddeleri gereğince tayin olunan 2'şer yıl hapis cezası üzerinden 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılarak 1'er yıl 4'er ay hapse ve bu miktar üzerinden 62. madde gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucu, suça sürüklenen çocuğun 1'er yıl 1'er ay 10'ar gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, 1'er yıl 3'er ay 50'şer gün hapse hükmedilerek fazla ceza tayini,

6- Müşteki Y.. B..'a karşı işlenen hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları ile ilgili olarak;

6- Müşteki Y.. B..'a karşı işlenen hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları ile ilgili olarak;

Müşteki Y.. B..'ın işlettiği umuma açık cami tuvaletinin içindeki kapalı bir bölmeden dört adet musluk çalınması eylemi ile ilgili olarak, kolluk görevlilerinin yaşı küçük sanıkla yaptığı ilk görüşmeye ilişkin 18/12/2011 tarihli tutanak içeriğinde polis memurları tarafından yakalandığında söz konusu camiye kendisinin girdiğini ve muslukları aldığını beyan ettiği belirtilmiş ise de, dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalarda değişmeyen atılı suçları işlemediğine ilişkin savunması karşısında, mahkumiyetine yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı ve atılı suçları işlediğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18281, Karar No: 2014/671, Tarih: 20.01.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/18281 E.  ,  2014/671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, sitedeki sokak köpeklerinin toplatılması istenilmiştir. Mahkemece davanın görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18853, Karar No: 2014/1145, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18853 E.  ,  2014/1145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/1100-2013/528

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Dava konusu taşınmazlara bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun % 10 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14599, Karar No: 2016/3550, Tarih: 17.03.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/14599 E.  ,  2016/3550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında ele geçmeyen 7.65 çapındaki silah nedeniyle 6136 sayılı Yasaya aykırı davranma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- Genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

1) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetçilerin marketine alışveriş için gelen sanık ile şikayetçiler arasında çıkan tartışmadan sonra şikayetçilerin marketine doğru korkutmak amacıyla silahla ateş eden sanığın eylemi tek olup, bütün halinde belirli kişilere yönelik olması nedeniyle genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunun oluşmayıp, birden çok kişiye yönelik zincirleme şekilde silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde tek bir eylemin bölünerek bir vasfından beraat, diğer vasfından yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı  Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gereğince TCK.nun 53. maddesinde yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

III- Blow Magnum silah nedeniyle 6136 sayılı Yasaya aykırı davranma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı  Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gereğince TCK.nun 53. maddesinde yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

III- Blow Magnum silah nedeniyle 6136 sayılı Yasaya aykırı davranma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, suça konu tabancanın mevcut durumu itibarı ile bilinen ateşli silah fişeklerini atmaya elverişli olmadığı, gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel nitelikte fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının ve bu tip özel nitelikteki fişekleri de istimale elverişli olduğunun ancak teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi, sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ve sanığın da silahın kuru sıkı silah olduğunu savunması karşısında sanığın, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, bizatihi suç teşkil eden 6136 sayılı Yasa kapsamındaki tabancanın müsaderesi ve sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326. maddeleri gereğince ceza miktarı bakımından kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla (BOZULMASINA), 17.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3347, Karar No: 2022/10959, Tarih: 08.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/3347 E.  ,  2022/10959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

16.04.2011 tarihli müştekinin kolluk beyanına göre, olay tarihinde 22:30-23:00 saat dilimi arasında suça konu laptopunun çalındığı, suç tarihi itibariyle yaz saati güneşin17:38'de battığı bu itibarla suçun gece işlendiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 08/09/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/815, Karar No: 2021/8723, Tarih: 10.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/815 E.  ,  2021/8723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre hükmün tefhim edildiği tarihte cezaevinde bulunan ve duruşmada SEGBİS kanalıyla hazır edilen sanığa, cezaevi kanalıyla da temyiz dilekçesi verilebileceğinin yasa yolu bildiriminde açıklanmaması suretiyle mahkeme tarafından yapılan hüküm tefhiminin usulüne uygun olmadığı, bu nedenle sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, katılana iddianamede belirtilen tehdit sözlerini söyledikten sonra çıkan arbedede katılanı sol diz üstünden bıçakladığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin bir bütün halinde silahla kasten yaralama suçunu oluşturup oluşturmayacağı değerlendirilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile sanık hakkında tehdit suçundan da hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)CMK'nın 231/11. maddesinde yer alan düzenlemeye aykırı olarak mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, tehdit suçundan önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

b)Tehdit suçu yönünden sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/29226, Karar No: 2012/2031, Tarih: 07.02.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/29226 E.  ,  2012/2031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi kötüye kullanma, görevi ihmal

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak:

Yakınanların sanıklara yüklenen suçlardan ne şekilde doğrudan doğruya zarar gördükleri kararda açıklanıp tartışılmadan katılmalarına karar verilerek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve yakınanlar ...., ..., ..., ..., ... ve ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.