muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/13902, Karar No: 2020/2243, Tarih: 11.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/13902 E.  ,  2020/2243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Hakkari Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/59 Esas ve 2018/216 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, Cumhuriyet Savcısı, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, sanık ... Müdafii ve sanık ... müdafiinin CMK'nin 272. ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine; duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 01/02/2019 tarihli, 2018/2184 Esas ve 2019/148 Karar sayılı ilamı ile verilen “Mahkumiyet” kararlarına karşı suça sürüklenen çocuk ... müdafii, sanık ... Müdafii ve sanık ... müdafii tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

Hükmedilen cezaların miktarları itibarıyle sanık ... ile ... müdafiinin duruşma talebinin 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

I- Sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında müştekiler ..., ..., ...’a karşı hırsızlık; ..., ..., ..., ..., ...’a karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen “Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” dair kararlara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında verilen “Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararlara karşı, 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından, aynı Kanun’un 264/1. maddesi uyarınca sanık ... müdafii ile sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yasa yolu merciinde yanılmaları, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın bu suçlar bakımından incelenmeksizin İADESİNE,

II- Sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında müştekiler ... ve ...’a karşı hırsızlık; müştekiler ..., ... ve ...’a karşı mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafii ile sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemlerinin hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun haklarında mala zarar verme suçlarından ilk derece mahkemesince verilen cezanın, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından artırıldığının anlaşılması karşısında, tebliğnamede bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin CMK’nin 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine göre, kurulan hükümlerde fiillerin uyduğu suç ve kanun maddelerinin doğru olarak uygulandığı, sanıklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin “Mahkumiyet” kararları hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... müdafii ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN AYRI AYRI ESASTAN REDDİNE,

III- Sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında müştekiler ..., ...’a karşı mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdurlar ... ve ...’a yönelik mala zarar verme suçlarından kovuşturmaya yer olmadığına dair ek kararların verilmesine ve sanıklar ile suça sürüklenen çocuk hakkında müştekilere yönelik mala zarar verme suçlarından açılmış bir kamu davasının bulunmamasına karşın Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince anılan müştekilere yönelik mala zarar verme suçlarından sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 01/02/2019 tarihli, 2018/2184 Esas ve 2019/148 Karar sayılı “Mahkumiyet” hükümlerinin 5271 sayılı CMK'nin 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca dosyanın Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmesine, 11/02/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11470, Karar No: 2006/12411, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11470 E.  ,  2006/12411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa, seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün kamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2343, Karar No: 2015/11935, Tarih: 12.03.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/2343 E.  ,  2015/11935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

2- Adli para cezasının bir gün karşılığının 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkrasının çıkartılması ile hükmün doğrudan verilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin fıkraya "günlüğü takdiren 20 TL den" ibaresinden önce gelmek üzere "TCK.nun 52/2.maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/03/2015 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8128, Karar No: 2010/6881, Tarih: 02.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/8128 E.  ,  2010/6881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 461 parsel sayılı 465 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydına dayanılarak davacı ... ve paydaşları adına, 536 parsel sayılı 4192 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise dava konusu 461 parsel sayılı taşınmaza uygulanan tapu kaydının yüzölçümü fazlası olarak davalı hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava konusu 536 parsel sayılı taşınmaza, davacı ... ise miras hakkına dayanarak dava konusu 461 parsel sayılı taşınmaza yönelik ayrı ayrı dava açmışlar, yargılama sırasında ... satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacıların davalarının reddine, katılan davacı ...'ın davasının kabulüne, dava konusu 461 ve 536 parsel sayılı taşınmazların katılan davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 536 parsel sayılı taşınmazın 1982 yılında kesinleşen kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı taşınmaz üzerinde zilyet katılan davacı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davalı hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 02.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/37319, Karar No: 2011/5786, Tarih: 22.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/37319 E.  ,  2011/5786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat, düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- O Yer C. Savcısının sanık ... hakkında mağdur sanık ...’ a karşı işlediği iddia olunan kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmü ile mağdur sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından açılan kamu davalarının düşürülmesine dair hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

CMK’ nın 290. maddesi gereğince sanık yararına konulan hukuk kurallarına aykırılığın, hükmün sanık aleyhine bozdurulması için Cumhuriyet Savcısına bir hak vermeyeceği, bu nedenle O Yer C. Savcısının beraat ve düşme hükümlerini, esasen iddianame de okunduğu halde, sanıklara iddianame okunmadan sorgularının yapıldığı gerekçesiyle temyiz edemeyeceği belirlenmiş ve mağdur sanıkların sonraki oturumlarda şikayetlerinden vazgeçmeleri nedeniyle kamu davasına katılma hakları bulunmadığından, 27.03.2007 tarihli oturumdaki kamu davasına katılma istemleri hakkında bir karar verilmemesi ise sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- O Yer C. Savcısının sanık ... hakkında mağdur sanık ...’ a karşı işlediği iddia olunan kasten yaralama suçundan açılan kamu davası ile mağdur sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçlarından açılan kamu davalarının düşürülmesine dair hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Mağdur sanık ...’ ın dayısı olduğunu söyleyen ve ifadesi hükme esas alınan tanık ...’ a çekinme hakkı olduğu bildirilmeden dinlenerek CMK’ nın 45. maddesine aykırı davranılması,

2-Mağdur sanık ...’ ın, mağdur sanık ...’ un balta ile mağdur sanık ...’ un ise keserle kendisine vurduğunu, mağdur sanık ...’ ın mağdur sanık ...’ un keserle kendisine vurduğunu, mağdur sanıklar ... ile ...’ un da mağdur sanık ...’ ın kendilerine kürekle vurduğunu iddia etmeleri, özelikle mağdur sanıklar ... ve ...’ a ait adli raporlarda kesi niteliğinde yaralanma tarif edilmiş olması karşısında; ele geçmese bile balta, keser ve küreğin silahtan sayılması gerektiği de gözetilerek, mağdur sanıklara ait adli raporda gösterilen yaralanmaların niteliği, meydana geliş biçimi ve ölçütleri ile vücutta meydana getirdiği tahribatın ağırlığı irdelenip, gerekirse doktor bilirkişiden de görüş alınarak, atılı suçların iddia edildiği gibi balta, keser ve kürek ile işlenip işlenmediğinin değerlendirilmesi gerektiği ve anılan aletler ile işlendiğinin tespiti halinde silahla kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, suçta kullanıldığı iddia edilen aletlerin ele geçmemesi nedeniyle üzerinde inceleme yapılamadığı gerekçesiyle, eylemin silahtan sayılan aletlerle işlenmediği kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davalarının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/03/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6431, Karar No: 2012/8076, Tarih: 26.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/6431 E.  ,  2012/8076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dosyaya getirtilen emsal taşınmazların üzerindeki binalar ile birlikte satılmış olup, yapı nitelikleri belirlenemediğinden bina bedelinin dolayısıyla arsa değerinin tespit edilemediği belirtilerek dava konusu 4744 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile karşılaştırma yapılmaksızın, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölge, mevki, konum vs. ve çevreden yapılan araştırmalar dikkate alınarak değer belirlenmiş olmakla bu rapora itibar edilemez.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre Kamulaştırma Yasasının kıymet takdiri esaslarını gösteren 11. maddesinin birinci fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tespiti ve bedelin tespitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak 4. fıkra gereğince her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu toptan eşya fiyatları endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Bu saptamanın yapılmasında dikkate alınması gereken diğer bir unsur dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların vergi beyan değerleri arasındaki orandır.

Bu saptamanın yapılmasında dikkate alınması gereken diğer bir unsur dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların vergi beyan değerleri arasındaki orandır.

Anılan Yasanın 11. maddesinin (d) bendinde vergi beyanı, kıymet takdirinde gözönünde tutulması gereken unsurlar arasında sayılmıştır. Bu nedenle dava konusu taşınmaz ve emsal alınan taşınmazın değerlendirme tarihindeki bu taşınmazların bulundukları cadde veya sokak için belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen m² fiyatları, ilgili belediyeden getirtilerek bu değerlere göre verilen m² fiyatının mukayese edilmesi gerekir.

Emsalin ve dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerlerinin birbirine oranı ile bilirkişi raporlarında emsal karşılaştırması sonucu değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı ise, mahkemece bu farklılık ve çelişki bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak mutlaka giderilmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

Mahkemece tarafların vereceği ya da resen belirlenecek emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten ve imar parseli olup olmadıkları da sorulup saptandıktan sonra yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucunu içeren ek bilirkişi raporu alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece tüm bu hususlar dikkate alınmadan değerlendirme yapan bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması,

2-Dosyada bulunan dava konusu 4744 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ilişkin tapu kaydında "Eski eserdir" ve "1. derece arkeolojik sit alanında kalmaktadır" şerhleri bulunduğu, Osmangazi Belediyesi'nin 21.05.2012 tarihli yazısında, taşınmazın 1/1000 ölçekli koruma amaçlı imar planı kapsamında, 1. derece arkeolojik sit alanında kaldığı belirtilmiştir. Arsa olarak değerlendirilen taşınmazın bu özelliği nedeniyle kaçınılmaz olan değer kaybının saptanıp, buna göre hesaplanacak olan miktarın taşınmazın değerinden düşülmesi gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu hususun dikkate alınmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19932, Karar No: 2015/9544, Tarih: 16.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/19932 E.  ,  2015/9544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun, küre, veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtilmesi ; polis memuru bilirkişinin ise tabanca üzerinde herhangi bir oynama ve değiştirme yapılmadığını beyan etmesi ve olayda özel nitelikte fişek ele geçmemiş olması karşısında; dava konusu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup ... Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde ise suça konu silahın fotoğrafları, ekspertiz raporu eklenerek suça konu tabancanın gaz ayırıcı parçasında üretim sonrası tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, C.Savcısı ve Üst C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 16.02.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.