muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7746, Karar No: 2012/20041, Tarih: 22.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7746 E.  ,  2012/20041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak ve tazminat

HÜKÜM : Sanıkların beraatine ve tazminat talebinin reddine dair

İİK'nun 338. maddesindeki gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçu yönünden kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde; haciz ihbarnamesine sanıklar vekili tarafından 09.04.2010 tarihinde itiraz edilmiş olup, vekilin beyanından dolayı asilin sorumlu tutulamayacak olmasına göre, yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı, İİK'nun 89/4. maddesindeki tazminat davası yönünden kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde ise; sanıkların borçlu şirkete olan sermaye borcu şirket iç ilişkisi olup, sermaye borcundan dolayı üçüncü şahıs sayılamayacağı ve kendilerine İİK'nun 89. maddesi uyarınca gönderilen birinci haciz ihbarnamesinin yasal dayanağının bulunmaması nedeniyle tazminat talebinin reddi kararının da sonucu itibariyle doğru olduğu anlaşıldığından şikayetçi vekilinin eksik incelemeye dayalı, usul ve yasaya aykırı olarak beraat kararı verildiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/420, Karar No: 2019/11176, Tarih: 26.06.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/420 E.  ,  2019/11176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-13.02.2017 tarihli dosyaya hükümden sonra sunulan ekspertiz rapor içeriğine göre; müştekiye ait iş yeri giriş demir kapısı üzerinde alınan bulgulardan bir tanesinin de ... isimli şahsa ait olduğu belirtilmiş olması karşısında; bu şahıs hakkında suç duyurusunda bulunularak, iddianame tanziminin istenmesi, iddianame düzenlenmesi halinde bu dosya ile birleştirilerek yargılamanın birlikte yürütülmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Müştekinin sabah 08.00 sıralarında iş yerine geldiğinde hırsızlığı farketmesi ve suç saatinin belli olmaması karşısında şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuk lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve atılı suçun gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan hükmolunan cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesiyle artırılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, konut dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza süresi yönünden kazanılmış hakkın korunmasına, 26.06.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18411, Karar No: 2022/14216, Tarih: 20.10.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/18411 E.  ,  2022/14216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiince ileri sürülen temyiz sebeplerine yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, olay tarihinde gündüz vakti sanığın hastanede kilitli dolap içerisinde bulunan 29.000TL değerindeki ilacı çaldığı bu itibarla sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebebi yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 20/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5835, Karar No: 2006/6584, Tarih: 21.09.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5835 E.  ,  2006/6584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili, dava dilekçesinde davacıların velayeti altındaki oğulları "....."'in adının "...." kızları "....."'un adının da "...." olarak değiştirilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, davacıların oğlu ..... adının "...." olarak, kızlar.....'un adının ise "....." olarak değiştirilmesi istenilmiştir.

Dava dilekçesine ekli vekaletname genel nitelikte olup, vekil eden davacıların çocuklarının adlarının değiştirilmesi konusunda özel bir yetkiyi içermemektedir. Kişiye sıkı sıkıya bağlı haklardan olan ad değişikliği davasının vekil aracılığı ile açılabilmesi için vekile verilen vekaletnamede özel yetki olması gerekir.

Bu durumda mahkemece genel vekaletname ile dava açan avukata dava konusu işle ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamelerini ibraz etmesi için belli bir süre tanınması, bu süre içerisinde vekaletnamesini getirmediği ya da asiller dilekçe ile veya bizzat duruşmaya gelerek özel yetkisi bulunmayan vekilin açmış olduğu davaya ve yapılan işlere icazet verdiğini bildirmedikleri takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken esas hakkında hüküm kurulması,

Ayrıca, kararın verildiği yargılamanın son oturumuna katılan Cumhuriyet Savcısının ad ve soyadı ile sicil numarasının gerekçeli kararın başlık kısmında gösterilmemiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/538, Karar No: 2022/15501, Tarih: 26.10.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/538 E.  ,  2022/15501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında, atılı suçtan tayin edilen adli para cezasının nevi ve miktarına göre hüküm, 6217 sayılı Yasanın 26 maddesi ile eklenen 5320 sayılı Yasanın geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; Sanık ile mağdurun eski nişanlı oldukları, mağdurun kendisinden ayrılmasını istemeyen sanığın olay günü mağdura, mesaj tespit tutanağı içeriğine göre saat11:09 dan başlayarak, 21:11'e kadar defalarca gönderdiği, "seni öldürürüm, kendimi de öldürürüm, seni hastanelik edeceğim, Damla başkasının altına yatma, oruspu olma, hayatını s.......ib sen nerdesin seni hastanelik edeceğim, engeli kaldırmayan O.Ç olsun, nasıl bir kan var sende, akşam olmasın seni yakalarım, seni denize götüreceğim orada -18-SOS hastanelik yapacağım, akşamı bekle" şeklinde mesajlar göndererek tehdit ettiği, ayrıca olay günü arkadaşı ile birlikte spor salonuna giden mağdurun çıkışını bekleyen sanığın, mağduru görünce kolundan tutup çekiştirmek suretiyle aracına götürmeye çalıştığı, mağdurun gitmemek için direndiği ve "polisi aradığını" söylemesi üzerine sanığın arabasına binerek uzaklaştığı olayda;

Sanığın eski nişanlısına karşı olan eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiği gözetilmeksizin, hakkında TCK.nın 109/5. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

Sanığın aynı gün ve kısa zaman aralıkları içinde gerçekleştirmiş olduğu eyleminin, aynı olay bütünlüğü içinde değerlendirilen tek bir tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında TCK.nın 43/1. maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. madesi gereğince BOZULMASINA, 26.10.2022 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. madesi gereğince BOZULMASINA, 26.10.2022 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Ayrıntılı gerekçesi 07.04.2022 tarih ve 2019/7468 Esas, 2022/5795 Karar sayılı kararımızın gerekçesinde açıklandığı üzere, sanığın eski nişanlısı olan mağdurun kendisinden ayrılması üzerine, olay günü mağduru telefonla tehdit ettiği, ayrıca spor salonuna giden mağdurun çıkışını bekleyen sanığın, mağduru görünce kolundan tutup çekiştirmek suretiyle aracına götürmeye çalıştığı olayda; eylem süresince sanığın mağdureye yönelik dışa yansıyan cinsel içerikli bir söz veya davranışta da bulunmadığı, 5237 sayılı TCK.nın 109/5. maddesindeki cinsel amaç ifadesinin çok geniş yorumlamaya müsait muğlak bir kavram olduğu, ceza içeren düzenlemelerin TCK.nın 2. maddesinde düzenlenen kanunilik ilkesi gereği dar yorumlanması gerektiği, 06.10.2015 tarih ve 2013/788 Esas 2015/306 Karar sayılı Ceza Genel Kurulu kararında da belirtildiği üzere ''cinsel amaç kavramının dışa yansıyan cinsel içerikli davranışlar ''olarak yorumlanmasının hukuk devletinin ve kanunilik ilkesinin gereği olduğu, dar yorumun kanunilik ilkesi güvencesine ve ceza adaletine de uygun olacağı, sanığın olay öncesi veya sırasında cinsel içerikli herhangi bir söz veya davranışta bulunmaksızın, eski nişanlısı olan mağdure ile tekrar barışmak kastı ile gerçekleştirdiği eyleminde, cinsel amaçla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanık hakkında 109/5. maddesi uygulanması gerektiği yönünde verilen bozma kararına katılmadığımızı saygıyla arz ederiz. 26.10.2022
Yargıtay — Esas No: 2016/6, Karar No: 2019/2888, Tarih: 15.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2016/6 E.  ,  2019/2888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29183, Karar No: 2018/3707, Tarih: 22.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/29183 E.  ,  2018/3707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ..., ... hakkında Küre Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/66 Esas ve 2015/99 Karar sayılı 16.10.2015 tarihli ek kararının temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)Yargılama gideri olarak hesaplanan 523,45 TL'nin, sanıklardan ayrı ayrı tahsiline karar verilmesi gerekirken kanun metninde yazılı olmamasına rağmen “Sanıklardan tahsili ile Hazine’ye irat kaydına” denilmekle yetinilmesi,

b) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderleri kısmındaki “Bu dosya için yapılan 2 adet posta gideri 11,35 TL, 10 adet davetiye gideri 100,00 TL, Yargıtay bozma öncesi yapılan 412,10 TL olmak üzere toplam 523,45 TL yargılama giderinin CMK'nın 326 ve devamı maddelerince sanıklardan tahsili ile hazineye gelir kaydına," bölümünün çıkartılarak yerine "Sanıkların neden oldukları yargılama giderinin sanıklardan ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinin de paylarına düşen miktarda eşit olarak tahsiline" cümlesinin eklenmesi ve yine hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılarak yerine "T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/544, Karar No: 2024/38, Tarih: 24.01.2024

**Ceza Genel Kurulu         2023/544 E.  ,  2024/38 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ

İtirazname No : 2016/172536

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 9. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza

SAYISI : 44-191

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanığın cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 105/1-2.cümle, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye ilişkin Osmaniye 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 29.03.2016 tarihli ve 44-191 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 21.03.2023 tarih ve 15841-1559 sayı ile; "..Olayın intikal şekli, mağdure ile katılanın beyanları, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile ikinci fıkrasının (d) bendinde yer verilen cinsel taciz suçunun nitelikli hâlini oluşturup bu suçun soruşturulması ile kovuşturulmasının şikâyete tabi olduğu ve mağdurenin sanıktan şikâyetçi olmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesi, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 10.12.2015 yerine 08.06.2015 olarak gösterilmesi," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 08.09.2023 tarih ve 172536 sayı ile; ".. 3-Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının 15/01/2016 tarih ve 2016/297 Esas sayılı iddianamesinde; 'Olay tarihinde sanığın mağdur ... ı arayarak 'sen ... birlikte mi oldun' dediğini, mağdurun da hayır olmadım demesi üzerine sanığın mağdura 'bunu kimseye söyleme, bende senden hoşlanıyorum, gel seni motorumla gezdireyim, birlikte içeriz- sen istemezsen bir şey yapmayız, istersen benimle de yatarsın' dediği ve bu suretle cinsel taciz suçunu işlediği iddia edilmiş ve sevk maddelerinin de TCK'nın 105/1-2. fıkra olarak gösterildiği her ne kadar mahkemece 105/1 madde 2.cümlesine göre hüküm tesis edilmişse de eylemin TCK'nın 105/1-2.cümle, 105/2-d maddelerine temas ettiği ve TCK'nın 105/1-2.c., 105/2-d maddelerine temas eden eylemin takibinin şikayete bağlı olmadığı, mağdurun ise kovuşturma aşamasında şikayetten vazgeçmesinin sonuca bir etkisinin olmadığı kanaatiyle Yüksek Dairenin onama kararına karşı itiraz etmek gerektiği" görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 26.09.2023 tarih ve 10877-5576 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 26.09.2023 tarih ve 10877-5576 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; TCK'nın 105. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen cinsel taciz suçunun nitelikli hâllerinin gerçekleştiği durumlarda, soruşturma ve kovuşturma yapılmasının mağdurun şikâyetine bağlı olup olmadığının belirlenmesine ilişkin olup şikâyete bağlı olmadığı sonucuna ulaşılması hâlinde ayrıca sanığa atılı suçun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının da değerlendirilmesi gerekmektedir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Mağdurenin olay tarihinde lisede eğitim gördüğü, 15 yaşında bulunduğu, sanığın olay tarihinde sondajcı olarak çalıştığı ve 29 yaşında olduğu,

Mağdurenin annesinin 10.12.2015 tarihinde sanık hakkında şikâyetçi olması üzerine Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonucunda 15.01.2016 tarih ve 297-264 sayı ile; "...Müşteki ...'in alınan ifadesinde olay günü ikametinde bulunduğu sırada kızı olan mağdurun telefonla konuştuğunu, telefonda konuştuğu şahsa ''önce ben boşalayım, sonra sen boşal' dediğini duyduğunu, bunun üzerine polislere haber verdiğini, daha sonra kızının ... isimli şahısla birlikte olduğunu öğrendiğini, olay nedeniyle şikayetçi olduğunu beyan ettiği," belirtilerek sanık hakkında elektronik haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle cinsel taciz suçunu işlediğinden bahisle TCK'nın 105/1-2. fıkra ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı,