muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10078, Karar No: 2022/18036, Tarih: 29.12.2022

Davalı ... vekili, davacının da müterafik kusuru olduğunu, davacı eş ve çocuklarının destek tazminatı talebinin yerinde olmadığını, manevi tazminat taleplerinin fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar ... ve ..., kazada kusurlarının bulunmadığını belirtmiş ve davanın reddini talep etmişlerdir.

Yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davacılar vekili, davalı ... vekili ile davalı ... vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 15.03.2018 gün ve 2015/5453 E. 2018/2569 K. sayılı ilamı ile davacı ...’in kaza tarihinde 61 yaşında olduğu ve Almanya'daki temizlik işçilerinin emeklilik yaşı dikkate alınıp kaza tarihinde çalışıp çalışmadığı, çalışıyor ise çalıştığı Almanya’da bulunan kurumdan kaza tarihindeki kazancını gösteren maaş bordrosu temin edilerek oradaki kazançlar üzerinden işlemiş dönemin, işleyecek dönem için ise Almanya’daki asgari ücretin neti baz alınarak kat sayı belirlemesi ve işleyecek dönem hesabının Almanya'daki asgari ücretin belirlenen katı üzerinden yapılması; davacının Almanya'daki emeklilik yaşına göre pasif dönemde kabul edilmesi halinde ise davacının pasif dönem hesabının Almanya'daki asgari ücret neti üzerinden yapılması gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeyle karar verilmesi ve davacılardan Nisan’ın eşi, diğer davacıların babası olan ...’in ağır yaralanması nedeniyle, davacıların manevi zarara uğraması kaçınılmaz olduğu, anılan bu davacılar yararına somut olaya uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken talebin reddine karar verilmesinin isabetli olmadığı gerekçesiyle karar bozulmuştur. Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan delillere göre; kesinleşen hususlarda yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davacı ...'nin davalılar ... ve ... hakkında açtığı maddi tazminat talebinin kabulü ile cismani zarar yönünden 101.746,16 TL; bakıcı gideri yönünden 1.961,44 TL; tedavi giderleri yönünden 1.292,40 TL olmak üzere toplam 105.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 07/06/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacı ... için 12.000,00 TL, ... için 5.000,00 TL, ... için 5.000,00 TL ... için 5.000,00 TL, ... için 5.000,00 TL ve ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın 07.06.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, dava konusu ile yapılan ödemelerin tahsilde tekrar olmamak kaydıyla infaz aşamasında değerlendirilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına, uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacılar vekili, davalı ... vekili ile davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 80,70 TL temyiz peşin harcının onama harcına mahsubuna, aşağıda dökümü yazılı 3.824,67 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve Kartal Belediye Başkanlığından alınmasına 29.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10384, Karar No: 2019/14226, Tarih: 12.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10384 E.  ,  2019/14226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK’nun 142/2-h ve 143/1. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay hapis cezası belirlenmesi ve devamla aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 4 yıl 2 ay yerine hatalı olarak 3 yıl 14 ay hapis cezası belirlenmek sureti ile eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8014, Karar No: 2012/7604, Tarih: 03.07.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/8014 E.  ,  2012/7604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'nin yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ... ve ...'ün kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetlerine, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraatlerine, sanık ...'nın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'nin atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Salihli Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.01.2012 gün ve 2010/224 Esas, 2012/12 Karar sayılı, sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde sanıklar müdafileri ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi ve sanıklar ... ve ... yönünden incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.04.2012 günlü tebliğnamesiyle Daireye gönderilmekle 20.06.2012 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanıklar müdafiine davetiye gönderilmişti.

Belli günde Hakimler Kurulu duruşma solunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanıklar müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanıklar ... ve ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile, sanıklar ... ve ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesine gelince;

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile, sanıklar ... ve ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesine gelince;

Mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre, mağdureyi zorla kaçıran sanıklar ... ve Yunus ile ...'ın arazide buluşmaları üzerine ... ve Yunus'un buradan biraz uzaklaştıkları, sanık ...'ın mağdure ile cinsel ilişkiye girmek için ona saldırıp elbiselerini çıkarmaya çalıştığı sırada mağdurenin karşı koyması üzerine sanık ...'ın eylemine son verdiği ve uzakta bulunan sanıklar Yunus ve ...'in de buraya gelerek birlikte yola devam ettikleri, olayın gerçekleştiği yer, etrafta başka kimsenin olmadığı, ıssız bir kırsal kesim olduğu ve sanıkların üç kişi olmaları da gözetildiğinde, sanık ...'ın ciddi bir engel neden olmaksızın, icra hareketlerinden isteğiyle vazgeçtiği anlaşıldığından, sanık ...'in kanıtlanan eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı niteliğindeki eyleme iştirak mahiyetinde olduğu gözetilmeden TCK.nın 103/1. maddesi yerine aynı maddenin 2. fıkrasında düzenlenen suça teşebbüsten cezalandırılmasına karar verilmesi,

Oluş ve dosya içeriğine nazaran, sanıklar Yunus ve ...'ın zorla kaçırdıkları mağdure ile birlikte saklanmalarını temin için sanık ...'un telefonla kardeşi olan sanık ...'yi aradığı ve kısa bir süre sonra ...'nin kocası olan sanık ...'ın, idaresindeki otoyla gelip mağdure ile sanıklar ..., ...ve ...'i arabasına alarak yola çıktığı, ...'in yolda inmesiyle diğerlerini karı-koca sanıklar ... ve ....'in evine götürdükleri, burada ... ve ...'ın da sanık ... ile evlenmesi için mağdure üzerinde baskı kurup, onu bir odaya sokarak ...'ın zorla vücuduna organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunmasına imkan sağladıkları anlaşılmış olmasına göre, sanıklar...ve ...ın sanık ...'ın cinsel istismar suçuna iştirak ettikleri sübut bulduğu halde, bu suçtan mahkûmiyetleri yerine yazılı gerekçesiyle beraatlerine hükmolunması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14659, Karar No: 2025/5448, Tarih: 20.05.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/14659 E.  ,  2025/5448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/298 E., 2022/550 K.

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi Ret - Kısmi Onama

A-Sanık ...'ın mağdur ...'a karşı kasten yaralama, sanık ...'in mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçu ile ilgili açılan kamu davalarının düşmesine dair hükümlere yönelen temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Sanıklar ... ve ...'in haklarındaki şikâyetten vazgeçmeyi kabul ettikleri belirlenmekle kamu davalarının düşmesine dair kararların gerekçesine yönelik olmayan temyiz isteminde hukuki yararları bulunmadığından, temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak oy birliyle REDDİNE,

B-Sanıklar hakkında katılan ...'ya karşı kasten yaralama ve sanık ... hakkında silahla tehdit suçları ile ilgili olarak verilen hükümlere yönelen temyiz istemlerinin incelenmesine gelince:

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümleri temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında verilen düşme kararında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2 maddesine uyan yaralama suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e, 67/4. maddelerinde 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 29.03.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Sanıklara yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a ve 86/2 maddesine uyan nitelikli tehdit ve yaralama suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihi olan 02.12.2012 gününden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Açıklanan nedenle mahkeme kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 20.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18235, Karar No: 2018/2779, Tarih: 26.03.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/18235 E.  ,  2018/2779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyiz kapsamı ve temyiz nedenlerine göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Dava sigortalının iş kazasından maluliyeti nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminta isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre davacı sigortalının, kaynakçı ustası olarak çalışırken 12/07/2013 tarihinde geçirdiği iş kazası neticesinde %7,2 oranında malul kaldığı, olayın gerçekleşmesinde davacının %30 oranında müterafik kusurunun bulunduğu, mahkemece kazadan sonra davalı işveren tarafından yapılan ödemeler dikkate alınarak 4,88 kat üzerinden yapılan hesaba itibar edildiği, kazadan sonra yapılan ödemelerin bir kısmının ifaya yönelik olduğu kabul edilerek maddi tazminat isteminden mahsup edilerek maddi tazminatın belirlendiği anlaşılmaktadır.

Taraflar arasında uyuşmazlığın maddi zararın belirlenmesi ve kaza tarihinden sonra yapılan ödemelerin ifaya yaönelik olup olmadığı noktasında toplandığı anlaşılmaktadır.

İş kazası sonucu maluliyete dayalı maddi tazminatının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Öte yandan, gerçek ücretin ise; işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır.

Davalı tarafça yapılan ödemelerin tazminat alacağından mahsup edilip edilmeyeceği konusunda davanın yasal dayanağını, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununu oluşturmaktadır. Kanunun 55. maddesinde, “ Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.”hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, hakkaniyete uygun maddi tazminatın tespiti açısından, öncelikle maaş ödemelerinin banka kanalıyla yapıldığının iddia edilmiş olması karşısında kaza tarihinden önce davacı işçiye banka kanalıyla yapılmakta olan maaş ödemelerine ilişkin kayıt ve belgelerin getrirtilmesi, aynı zamanda sigortalının yaşı ve yaptığı kaynakçı ustalığı işi ve davalı tarafça 10 yıllık deneyime sahip olduğunun da kabul edildiği dikkate alınarak Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, TÜİK ve ilgili meslek odalarından ücret araştırması yapılması gerekirken; sadece kaza tarihinden sonra davalı işveren tarafından banka kanalıyla yapılan ödemelere itibar edilerek asgari ücretin 4,88 katı üzerinden hesap yapılması, aynı zamanda davalı tarafça kaza tarihinden sonra yapılan ödemelerin mahkemece maaş ödemesi olduğu kabul edilerek hesaba esas ücret olarak esas alınmış ise de çelişki arz edecek şekilde bu ödemelerin bir kısmının ifaya yönelik olduğu kabul edilerek tazminat alacağından mahsubu da hatalı olmuştur.

O halde mahkemece yapılacak iş, öncelikle kaza tarihinden önce davacı işçiye banka kanalıyla yapılmakta olan maaş ödemelerine ilişkin kayıt ve belgelerin dosyaya getirtilmesi, aynı zamanda davacının yaptığı kaynakçı ustalığı işi dikkate alınarak Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, TÜİK ve ilgili meslek odalarından, sendika üyesi işçi olması halinde ise bağlı bulunduğu sendikadan yapmış olduğu iş ile ilgili alabileceği ücreti araştırmak, aynı zamanda davalı tarafça kaza tarihinden sonra davacıya yapılan ödemelerin ifaya dönük olup olmadığını değerlendirmek, ifaya ilişkin olmasının kabulü halinde tazminat alacağından indirmek, ifa amacı taşımayan maaş ödemesi veya sosyal yardım amacıyla yapılan ödeme niteliğinde olduğunun tespiti halinde ise tazminat alacağından tenzil etmeden maddi tazminat alacağını belirlemekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5143, Karar No: 2019/5754, Tarih: 23.09.2019

**10. Ceza Dairesi         2018/5143 E.  ,  2019/5754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 28. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2242, Karar No: 2016/14343, Tarih: 04.04.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/2242 E.  ,  2016/14343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1163 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ... CMK'nın 234. maddesi uyarınca davadan haberdar edilip, aynı Kanun'un 237. maddesi gereğince davaya katılma imkânı sağlanmadan yargılamaya devam edilip yazılı şekilde hükümler tesisi,

Kanuna aykırı ve sanıklar ile suçtan zarar gören vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak sair yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.