muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1249, Karar No: 2018/1366, Tarih: 27.09.2018

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun "tebligatın yapılması" başlıklı 1'inci maddesinde tüm tebligatların bu Kanun hükümlerine göre Posta ve Telgraf Teşkilatı Genel Müdürlüğü veya memur vasıtasıyla yapılacağı; "Tebligatın memur vasıtasıyla yapılması" başlıklı 2'nci maddesinde ise özel hüküm bulunması hâlinde tebligatın kendi memurları veya mahalli mülkiye amirinin emriyle zabıta vasıtasıyla yaptırılacağı kabul edilmiştir.

Aynı Kanunun 11'inci maddesinde ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 18'inci maddesinde vekil ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği ifade edilmiştir.

Bahsi geçen Yönetmeliğin 16'ıncı maddesinde ise, tebligatın öncelikle tebliğ yapılacak şahsın bilinen son adresine yapılacağı, bilinen son adresin tespitinde tebliğ isteyenin beyanının, muhatabın veya diğer ilgililerin bildirimleri ya da mevcut belgelerinin esas alınacağı düzenlenmiştir.

Bunun yanı sıra 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın konu ile ilgili 150'nci maddesinin birinci fıkrasında “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir”, aynı maddenin altıncı fıkrasında “İşlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi hâlde dava açılmamış sayılır.” şeklinde düzenlenme yer almaktadır.

Aynı Kanunu'nun 320/4'üncü maddesi ise; “Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki bilgiler ışığında, somut olayda davacı vekilinin dava dilekçesinde bildirdiği adrese usulüne uygun davetiye gönderilerek duruşma gününden haberdar edilmesi gerektiği açıktır. UYAP uygulamalarının Anayasa ve Kanundaki düzenlemelerin önüne geçemeyeceği sabittir. Davacı vekilinin tebligata yarar en son adresini dava dilekçesinde bildirmesine rağmen sadece UYAP sistemindeki uygulama sebebiyle davacı vekilinin bildirilen son adresine tebliğ yapılamadığı belirtilerek 13.06.2012 tarihli duruşmaya tarafların katılmaması nedeniyle takipsiz bırakılan davanın HMK'nın 150'nci maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru değildir.

Hâl böyle olunca mahkemece Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenlerle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 27.09.2018 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5912, Karar No: 2018/10781, Tarih: 16.11.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/5912 E.  ,  2018/10781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, araç alım satım işiyle uğraştığını, davalıya araç alım bedeli karşılığı 79.000,00 TL gönderdiğini, ancak 68.000,00 TL bedelli araç teslim edildiğini, fazladan ödenen bedelin de iade edilmediğini ileri sürerek 11.000,00 TL’nın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, yetki itirazında bulunarak ... Mahkemeleri’nin yetkili olduğunu ileri sürmüş, esastan davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının yerleşim yeri olan ... olduğundan mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili ... nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesine, karar verilmiş; ek kararla, kararın kesinleştiği tarihten itibaren iki haftalık süre içerisinde, taraflardan birinin dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi için başvuruda bulunmadığından HMK.’nun 20. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, verilen yetkisizlik kararının taraf vekillerine tebliğ edilerek temyiz edilmeden 24.05.2016 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme tarihinden itibaren 2 haftalık yasal süre içerisinde dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi için talepte bulunulmadığı, bu nedenle HMK. 20. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği belirtilmiş ise de; 6100 sayılı HMK.'nun 20/1. madde ve fıkrasında; “Görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi halinde, taraflardan birinin, bu karar verildiği anda kesin ise bu tarihten, süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten, kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak, dava dosyasının görevli yada yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir. Aksi takdirde, bu mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilir” düzenlemesinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece verilen yetkisizlik kararının taraflara tebliğ edildiği ve taraflarca temyiz edilmemesi üzerine 24.05.2016 tarihinde kesinleştiği, davacının da HMK.'nun 20/1. maddesi gereğince kararın kesinleşmesinden önce 25.4.2016 tarihli dilekçe ile mahkemeye başvurarak kararın kesinleşmesi halinde dava dosyasının yetkili mahkemeye gönderilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece verilen yetkisizlik kararının taraflara tebliğ edildiği ve taraflarca temyiz edilmemesi üzerine 24.05.2016 tarihinde kesinleştiği, davacının da HMK.'nun 20/1. maddesi gereğince kararın kesinleşmesinden önce 25.4.2016 tarihli dilekçe ile mahkemeye başvurarak kararın kesinleşmesi halinde dava dosyasının yetkili mahkemeye gönderilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Kanunda öngörülen bu iki haftalık süre, tarafların dosyanın gönderilmesini talep edebilecekleri son tarihi göstermekte olup kararın henüz kesinleşmediği bir aşamada dosyanın görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesinin talep edilmesi mümkündür. Dolayısıyla davacı tarafından dosya gönderme başvurusunun süresinde yapıldığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, davacının talebinin süresinde olduğu gözetilerek dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34552, Karar No: 2017/11110, Tarih: 14.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/34552 E.  ,  2017/11110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2634 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; suç vasfının değiştiğinden bahisle suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı anlaşılan Maliye Bakanlığı adına katılma talebinde bulunan Hazine vekilinin sadece bu bakanlık açısından talebi reddedilerek yapılan incelemede;

1- Sanığın suç tarihinde Ordu İli Aybastı İlçesi Perşembe Yaylası'nda bulunan turizm alanı içerisinde kalan yerdeki evine izinsiz şekilde ikinci kat yaptırmak suretiyle gerçekleştirdiği eyleminin 2634 sayılı Kanuna aykırılık suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında; atılı suçtan mahkumiyeti yerine, yerinde görülmeyen gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "10/10/2013" yerine "20/12/2013" olarak yazılması,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine,14/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16601, Karar No: 2012/35714, Tarih: 26.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/16601 E.  ,  2012/35714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz ve Adli Tıp Kurumu raporlarına göre; davaya konu 7-029635 numaralı ses ve gaz fişeği atabilen tabancanın namlusu içerisindeki açıklık nedeniyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının, bu açıklığın tabancanın imali aşamasında mı yoksa sonradan mı yapıldığının tespit olunamadığının belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumuna gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11181, Karar No: 2011/3179, Tarih: 07.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/11181 E.  ,  2011/3179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı taraf aracının müvekkiline ait 2.400 saha dolabı ve kaidelerine çarparak hasarladığını, hasarın ardından ihbar üzerine teknik personel tarafından tutanak düzenlendiğini belirterek 1.328,03 TL tazminatın olay tarihinden işleyecek avans faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... duruşmalara katılmadığı gibi davaya yazılı olarakta cevap vermemiştir.

Davalı... Sigorta A.Ş vekili, sigortalının kusuru oranında azami 5.750 TL poliçe teminatı ile sorumlu olduklarını davacı tarafın davasını kusur oranını zarar miktarını ispat etmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacı tarafından ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan harcın temyiz eden davacıdan alınmasına 7.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14182, Karar No: 2017/2531, Tarih: 28.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/14182 E.  ,  2017/2531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve ... bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1957, 1973, 1987 ve 1997 tarihli memleket haritalarının esas alınarak üretildiği ve dava konusu yeri kapsayan hava fotoğrafları bulundukları yerlerden getirtilerek, hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte 1/5.000 ve 1/10000 ölçekli haritalar üzerinde gösterecekleri ve hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak taşınmazların niteliği ile üzerinde bitki örtüsü var ise ağaçların cinsi, yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve varsa kullanım durumunun detaylı olarak belirtildiği ve fotogrametri yöntemiyle düzenlenen kadastro paftalarından yararlanılarak zilyet ve tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı konularını açıklayıcı müşterek imzalı ek rapor alınarak;

2) Çekişmeli taşınmaza komşu 163 ada 1, 2513, 2512, 2514, 2511, 2532, 2533, 2534, 2535, 2536, 2537, 2538, 2539, 2549 ve 2548 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin kadastro tutanakları, davalı iseler dava dosyaları, kesinleşmiş iseler tapu kayıtları dayanaklarının getirtilerek dosya içine konulması,

3) Çekişmeli taşınmazların güncel tapu kayıtlarının getirtilerek dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 28/03/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23308, Karar No: 2012/18690, Tarih: 04.07.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/23308 E.  ,  2012/18690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Samsun 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :01.11.2011
Yargıtay — Esas No: 2018/707, Karar No: 2018/1211, Tarih: 14.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/707 E.  ,  2018/1211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Şikayetçinin soruşturma aşamasında alınan beyanı ile kolluk görevlilerince düzenlenen 19/07/2013 tarihli tutanak içeriğine göre, şikayetçinin ... Mahallesi Gazi Sokaktaki evinin bulunduğu apartmanın önünde park ettiği motosikletinin ... ve hakkında ayrı soruşturma yapılan yaşı büyük sanık ... ... tarafından çalındıktan sonra kolluk görevlilerince her ikisinin ... mahallesi ... Sokak üzerinde motosikletin yanında yakalandıklarının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından, ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 143/1, 35/2 maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 1 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 31/3. maddesi ile 1/3 oranında indirim yapılması sırasında 8 ay 20 gün yerine, hesap hatası sonucu 10 ay 20 gün hapis cezası belirlenip devamında, aynı Kanun'un 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılırken 7 ay 7 gün hapis yerine 8 ay 26 gün hapis cezasına hükmedilmesi, cezanın aynı Kanun'un 50/1-a maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL'den adli para cezasına çevrilmesi sırasında 4.340TL yerine 5.320TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla adli para cezası tayin edilmesi ise, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04/03/2008 gün ve 47/43 sayılı kararında açıklandığı üzere, yukarıda eleştiri konusu yapılan ve suça sürüklenen çocuğun gerçekte alması gereken ceza miktarından daha az bir ceza almasına yol açan mahkeme uygulamasının suça sürüklenen çocuğun lehine olması nedeniyle, bu yanılgılı uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 14/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4665, Karar No: 2019/3776, Tarih: 11.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2015/4665 E.  ,  2019/3776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2187, Karar No: 2007/3253, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2187 E.  ,  2007/3253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 06.04.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

Taşınmazın orman ile ilgisine gelince; Orman Mühendisi Bilirkişi ... tarafından düzenlenen raporun gerekçe kısmında, bölgede yapılan ve kesinlik kazanan orman çalışmaları neticesinde davaya konu parselin orman sınırları dışına çıkarıldığı, memleket haritasında orman dışı açıklık alan, amenajman haritasında da iskan alanları kapsamında olduğu belirtilerek sonuç itibariyle taşınmazın orman sayılmayan alanlar içerisinde olduğu belirtilmiştir. Dosyadaki kanıtlar ve benzer dosyalarda yapılan keşifler sonucu düzenlenen raporlar ile; orman kadastrosunun arazi kadastrosuna esas olmak üzere yapıldığı kadastro çalışmalarının 1994 yılında kesinleştiği, anılan çalışma dışında bundan önce başkaca yapılmış bir orman kadastrosu da bulunmadığından " Orman sınırları dışına çıkarıldığı" ibaresinin "orman sınırları dışında bırakılmıştır" anlamında rapora yazıldığı anlaşıldığından aşınmazın orman ile ilgisinin bulunmadığı kabul edilmiştir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.