muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13970, Karar No: 2012/20649, Tarih: 13.12.2012

Davalı vekili, davacının markasında yer alan “Deniz” ve “Restoran” sözcüklerinin 556 sayılı KHK’nin 7. maddesi uyarınca korunamayacağını, “Deniz” sözcüğü ile balık, deniz figürlerinin evrensel kavramlar olduğunu, tarafların farklı yerlerde faaliyet gösterdiklerini, dolayısı ile haksız rekabetin söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, Kartal FSHHM’nin 2009/18 D. İş sayılı dosyasında alınan rapor ve 07.01.2010 tarihli bilirkişi raporlarında davalının eylemlerinin davacının tescilli markaları ile iltibasa yol açtığı ve tecavüz oluşturduğunun belirlendiği, davalı sonradan kullanımını değiştirse de markaya tecavüz eyleminin tabela, reklâm panosu, tanıtım gereçleri, kartvizitler ve menü kullanımları ile kanıtlandığı, davacının 556 sayılı KHK’nin 66/2–c ve 67. maddeleri uyarınca hesaplanan yoksun kalınan kârının 5.258,06 TL olduğu gerekçesiyle davalının eylemlerinin markaya tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, durdurulmasına, davalının “Deniz Restoran, Balık ve Deniz Motifleri” şeklindeki davacının tescilli markaları ile tecavüze ve karıştırmaya neden olan kullanımlarının gerek somut fiziki ortamda gerekse internet ortamında markasal biçimde veya anahtar sözcük, yönlendirici kod, ticari işaret olarak kullanmasının, iş evraklarında, tabelalarında, tanıtım gereçlerinde kullanmasının önlenmesine, taleple bağlı kalınarak 1.000,00 TL maddi ve 7.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 356,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24262, Karar No: 2013/4543, Tarih: 27.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/24262 E.  ,  2013/4543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi, ancak;

1-Sanığın, şikayetçiler ..., ..., ... ve ...'a ait paralara fiş düzenlenmeden gerçekleştirdiği zimmet fiillerinin basit zimmet olarak kabul edilmesi gerektiği cihetle, 5411 sayılı kanunun 160/2.maddesinin ikinci cümlesinde öngörüldüğü şekilde hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin edilecek olan adli para cezasının belirlenmesinde basit zimmete konu miktarın dikkate alınmaması gerektiği gözetilerek karar verilmesi gerekirken tümünün nitelikli zimmet kabulü ile yazılı şekilde fazla adli para cezası tayini,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Banka zararının sanıktan alınarak katılan bankaya verilmesine karar verildiğine göre katılan lehine nisbi vekalet ücreti ile hazine lehine nisbi harca hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen müştekilerin yasaya aykırı olarak davaya katılmasına karar verilerek lehlerine vekalet ücreti tayini,

4-Zimmet nedeniyle meydana gelen banka zararının ödettirilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, hukuk mahkemelerinde dava konusu olabileceği de gözetilmeden zararın faizi ile (fer'ileriyle) birlikte ödettirilmesine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.02.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24430, Karar No: 2011/5320, Tarih: 01.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/24430 E.  ,  2011/5320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Biga İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan çeke dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlu vekilinin, alacaklının yetkili hamil olmadığından takibin iptaline karar verilmesi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, takibin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Kambiyo senetleri ile ilgili hak sahipliğini ispat külfeti hakkındaki TTK.nun 598 ve 702.maddelerinde “….senedi elinde bulunduranın kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde selahiyetli hamil sayılacağı….”öngörülmüştür. Anılan maddeler tedavülü sona ermiş senetler hakkında uygulanmaz. Tedavülün sonra ermesinden sonraki ciroların alacağın temliki hükümlerini doğuracağı, aynı kanunun 602 ve 705.maddelerinde ayrıca düzenlenmiştir.

Somut olayda, takip dayanağı çek incelendiğinde, alacaklının ciro silsilesi içinde yer aldığı dolayısıyla yetkili hamil olduğu görülmektedir. Her ne kadar, mahkemece, dayanak çeki bankaya ibraz edenin kim olduğu sorularak tespit edilmiş ise de, dar yetkili icra mahkemesinde böyle bir inceleme yapılması mümkün olmayıp, çekin şeklen incelenmesi ve ciro silsilesinde alacaklının isminin bulunduğunun tespiti yeterlidir. Kaldı ki, alacaklının, çeki, bankaya ibrazından sonra aldığı kabul edilse dahi,  TTK.nun 705.maddesine göre, ibraz müddetinin geçmesinden sonra yapılan ciro alacağın temliki hükmünde olacağından, alacaklı yine yetkili hamil kabul edilecektir.

O halde, mahkemece, takip alacaklısının yetkili hamil olması nedeniyle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 01/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9643, Karar No: 2014/13571, Tarih: 12.12.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/9643 E.  ,  2014/13571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1- Uyuşturucu madde ticareti yapma

2- Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet (her iki suçtan tüm sanıklar hakkında)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanıklar müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, süresinden sonra yapılması ve hükmedilen hapis cezasının miktarına göre; 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrası uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesinin 1. fıkrası ile 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek, duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipleri ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Adli emanetin 2014/102 sırasında kayıtlı olan eşyalar üzerinde yapılan inceleme sonucunda DNA bulgusu tespit edilemeyen ve suç oluşturmayan 1 çift terlik, su bardağı ve koyun kırpma makasının iadesi, diğer eşyaların ise dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi,

2- İştirak halinde suç işleyen sanıklara, sebebiyet verdikleri yargılama giderinin CMK'nın 326. maddesinin 2. fıkrası gereğince ayrı ayrı yükletilmesi gerektiğinden, Adli Tıp Kurumu'nun 04/12/2013 tarih ve 2612671687 nolu faturasında ilk 5 sırada belirtilen giderlerin sanıklar Kadir, İshak ve Hazret, 6 ve 7. sırada belirtilen giderlerin sanıklar İshak ve Hazret ile ilgili olduğu nazara alınmaksızın fatura bedeli olan 17.563,00 TL'nin tamamının yargılama gideri olarak sanık ...'a yükletilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1- Hüküm fıkrasının (D) numaralı paragrafında bulunan müsadereye ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması, yerine ''Adli emanetin 2014/102 sırasında kayıtlı olan 1 çift terlik, su bardağı ve koyun kırpma makasının iadesi, diğer eşyaların dosyada delil olarak saklanmasına, uyuşturucu maddelerin ise TCK'nın 54. maddesi gereğince müsaderesine'' ibaresinin yazılması,

2- Yargılama giderlerine ilişkin bölümlerin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerlerine ''6.206,46 TL yargılama giderinin sanık ...'tan, 6.206,46 TL yargılama giderinin sanık ...'ten, 6.331,46 TL yargılama giderinin sanık ...'ten tahsiline” ibarelerinin eklenmesi

Suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmolunan hapis cezasının miktarı ile tutuklama tarihlerine göre sanıkların salıverilmesi isteğinin reddine,

2- Yargılama giderlerine ilişkin bölümlerin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerlerine ''6.206,46 TL yargılama giderinin sanık ...'tan, 6.206,46 TL yargılama giderinin sanık ...'ten, 6.331,46 TL yargılama giderinin sanık ...'ten tahsiline” ibarelerinin eklenmesi

Suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmolunan hapis cezasının miktarı ile tutuklama tarihlerine göre sanıkların salıverilmesi isteğinin reddine,

12/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/22640, Karar No: 2010/13425, Tarih: 13.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/22640 E.  ,  2010/13425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınan hakkında düzenlenen 18/08/2005 tarihli adli raporda, yüzde sabit iz açısından olay tarihinden 6 ay sonra tekrar muayenesinin yapılması gerektiği belirtildiğinden; alınacak raporun sonucuna göre yağma suçunun yanı sıra, kasten yaralama eylemi nedeniyle yerinde işlem yapılması olanaklı görülmüş,

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmemiş ise de; hapis cezasına hükümlülüğün yasal sonucu olup infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüş,

Yakınanın Cumhuriyet Savcılığı ve kovuşturma aşamasındaki tutarlı anlatımına göre, sanıkların cebir kullanarak 20 TL sını aldıkları sübut bulduğu ve suç tamamlandığı halde, kalkışma hükmünün uygulanması, yağma suçu, 5237 sayılı TCK’nun 149/1. maddesinin (a), (c). ve (h) bentlerine aykırı biçimde geceleyin , silahla, ve birden fazla kişi ile birlikte işlenmesine karşın, aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca, temel ceza belirlenirken, (c) ve (h) bentlerinin değerlendirilmeye alınmaması ve alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması, sanık ...’in anne ve baba adı yanlış olarak adli sicil kaydının getirtilmesi, 5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 13/07/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4071, Karar No: 2021/9653, Tarih: 13.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/4071 E.  ,  2021/9653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına göre, Egemen Kamyon ve Tır garajı isimli yerde 2.000 litre kaçak akaryakıt ele geçirildiği anlaşılmakla; bahse konu tır garajının zilyetliğinin suç tarihinde kimde olduğu, yetkilisinin ya da varsa işletenin kim olduğu, işyerine ait Ticaret Sicil kaydı bulunup bulunmadığı kolluk marifetiyle araştırılıp ilgili mercilerden bu yönde sorgulama yapılıp, olay sırasında tır garajında bulunan ve kollukça beyanı alınan olayın tek tanığı olan ... celp edilip huzurda dinlendikten, olaya ilişkin ayrıntılı beyanları alındıktan, sanığın tır garajı ile bir bağlantısı olup olmadığı yapılacak bu araştırma ile ortaya konulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile ve varsayıma dayalı bir kabulle sanık hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Ele geçen kaçak eşyanın, 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9841, Karar No: 2012/10081, Tarih: 08.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9841 E.  ,  2012/10081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/04/2011 tarih ve 2011/74-2011/175 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08/06/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. .... ile davalı vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, Almanya Mainz Yerel Mahkemesi tarafından verilen 03.03.2009 tarihli, 86 C 1078/06 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, tenfizi istenen kararın TTK’nın 329 ve 405/2. maddesine aykırı olduğu, benzer nitelikteki Türkiye’de açılan davaların bu nedenle reddedilmesi nedeniyle eşitlik ilkesine aykırılık oluşturduğu, ayrıca yabancı mahkemenin dava dilekçesi ve kararı posta yolu ile tebliğ etmesi nedeniyle davalının savunma hakkının kısıtlandığı ve bu nedenle kararın usulüne uygun kesinleşmediği, bununla birlikte yabancı mahkeme kararında şirket hisselerinin davalıya iadesine karar verilmemesi nedeniyle mükerrer tahsilata neden olunabileceği, tüm bu durumların açıkça kamu düzenine aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ve katılma yolu ile davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, mahkemece, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının Türkiye ile Almanya arasında 28.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi hükümlerine göre yapılmadığı, adi posta yolu ile kararın davalıya tebliğ edildiği, dolayısı ile kararın usulünce kesinleşmediği, kesinleşmeyen yabancı mahkeme kararının tenfizinin mümkün bulunmadığı, ayrıca, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının kamu düzenine ilişkin TTK’nun 329 ve 405/2. maddelerine ve anayasanın eşitlik ilkesine aykırı olduğu ve şirket hisselerinin davalıya iadesine karar verilmemesi nedeniyle mükerrer tahsilata neden olunabileceği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Oysa, davaya konu Almanya Mainz Yerel Mahkemesi’nin yapmış olduğu yargılamada davalıyı Almanya’da bulunan vekili Av. .....’ın temsil ettiği ve kararın 17.04.2009 tarihinde adı geçene vekile tebliğ edildiği ve mahkeme karar başlığında da bu vekilin adının yazılı olduğu dosya içindeki karar tercümesinden anlaşılmaktadır. Bu durumda tenfizi istenen mahkeme kararı usulüne uygun olarak davalının Almanya’daki vekiline tebliğ edilmiş ve süresinde yasal yollara başvurulmadan kesinleşmiş bulunmasına göre, mahkemece tenfize konu kararın kesinleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece tenfiz isteminin reddine ilişkin gerekçelerden birisi de, tenfizi istenen mahkeme kararının Türk kamu düzenine aykırı olduğudur. Gerçekten de, yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 SK.’nun 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir.

Kanunda kamu düzeni kavramının zamana ve yere göre değişebilen niteliği gereği bir tanımlama yapılmaktan kaçınılmış ve konunun hakimin takdirine bırakılması tercih edilmiş, ancak kamu düzenine aykırılığın “açıkça” olmasının aranmasıyla bu konuda takdir hakkı bulunan hakime bir sınırlama getirilmek istenmiştir. Bu düzenleme, Türk tenfiz hukukunda, kamu düzeni kavramının izin verdiği ölçüde, yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi lehine bir eğilimin bulunduğunu göstermektedir. Doktrinde de bu konuda hakime yardımcı olması bakımından bazı kriterler verilmiştir. Buna göre örneğin Türk tenfiz hakimi “kural olarak” yabancı mahkeme kararının doğruluğunu inceleyemez (revision au fond yasağı). Zira aksinin kabulü, aynı davanın Türk mahkemesinde tekrar görülmesi ve yeni bir Türk mahkemesi kararının ortaya çıkması sonucunu doğurur. Ancak örneğin Türk hukukunun vazgeçilmez kabul ettiği temel prensiplerini ihlal eden veya milletlerarası alanda geçerli olan ortak ilkelere aykırı bulunan yabancı mahkeme kararları tenfiz edilemez. Tenfiz hakimi takdir hakkını kullanırken, her somut olayın kendine mahsus özelliklerini de dikkate almalıdır.

O halde dava konusu uyuşmazlık yönünden de somut olayın özelliklerine göre bir inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır.

O halde dava konusu uyuşmazlık yönünden de somut olayın özelliklerine göre bir inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır.

Burada ilk olarak yabancı mahkemece davalının savunma hakkının ihlal edilip edilmediğinin incelenmesi gereklidir. Somut olayda yabancı mahkemece, dava dilekçesi ve ekleri davalıya 1965 tarihli Hukukî ve Ticarî Konularda Adlî ve Gayrı Adlî Belgelerin Yabancı Memleketlerde Tebliğine Dair Lahey Sözleşmesi’ne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalının davaya karşı savunma yapmak isteğini göstermemesi nedeniyle, Alman Usul Yasası’nın 331/3. ve 276. maddeleri uyarınca, davacının talebi üzerine, sözlü yargılama yapılmaksızın “gıyabi karar” verilmiştir. Buraya kadar olan gelişmelerin Türk kamu düzenine aykırı veya davalının savunma hakkını kısıtlar nitelikte olmadığı, benzer olaylarda Yargıtay dairelerince verilen kararlarla da benimsenmiştir (Yargıtay 13. HD. 01.10.1992 gün ve 5764 E.-7352 K., Yargıtay 11. HD. 06.07.2010 gün ve 2008/12797 E.- 2010/7992 K.). Zira “kural olarak” her mahkeme kendi usul hükümlerini uygular ve yabancı mahkemenin uyguladığı usulün Türk usul hukukundan farklı olması, Türk kamu düzeninin müdahalesi için tek başına yeterli sebep oluşturmaz. Aynı ilkeler yabancı mahkemece uygulanan ispat hukuku açısından da geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta incelenmesi gereken diğer bir konu da, benzer olaylarda Türkiye’de açılan davaların, TTK.’nun 329/1. ve 405/2. maddelerinde düzenlenen, anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyecekleri ve pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri ilkeleri gereği reddedilmesine rağmen, aynı şartlardaki ortaklarca yabancı mahkemelerde açılan davaların kabul edilmesinin ve alınan farklı yöndeki bu yabancı mahkeme kararlarının Türkiye’de tenfizinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağıdır. Nitekim mahkemece bu durum, T.C. Anayasası’nın kanun önünde eşitlik ilkesine ve kamu düzenine aykırı kabul edilmiştir.

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK.’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır.