muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10004, Karar No: 2023/333, Tarih: 07.02.2023

B. Takdiri İndirim

1. Cezanın hafifletilmesi sonucunu doğuran takdirî indirim nedenleri kanunî dayanağını, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinden almaktadır. Mezkûr hükmün birinci fıkrasına göre;

"Fail yararına cezayı hafifletecek takdiri nedenlerin varlığı halinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine, müebbet hapis; müebbet hapis cezası yerine, yirmibeş yıl hapis cezası verilir. Diğer cezaların altıda birine kadarı indirilir."

Şeklinde kaleme alınmıştır.

2. Yukarıda zikredilen hükmün ikinci fıkrası, Mahkemece takdirî indirim nedeni uygulanıp uygulanmayacağına karar verilirken göz önünde bulundurulması gereken kıstasları, bir diğer ifadeyle takdirin şekillenmesinde rol alacak kriterleri belirler. Buna göre;

"Takdiri indirim nedeni olarak, failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurulabilir."

3. İlgili düzenleme incelendiğinde;

a) Failin geçmişi; failin suç işleme eğiliminin olup olmadığını,

b) Sosyal ilişkileri; failin düzenli bir sosyo-ekonomik statüsünün bulunup bulunmadığını,

c) Fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları; fiilden sonraki davranışları ile hakkındaki soruşturmayı sürüncemede ya da neticesiz bırakma çabası içinde olup olmadığını ve yargılama sürecinde suçun ortaya çıkmasına yardımcı olup olmadığını,

d) Cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri; yargılama neticesinde hükmolunacak sonuç ceza miktarının, cezanın caydırıcılığı yönünden fail üzerinde herhangi bir etkisinin bulunup bulunmayacağını,

İfade eder.

c) Fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları; fiilden sonraki davranışları ile hakkındaki soruşturmayı sürüncemede ya da neticesiz bırakma çabası içinde olup olmadığını ve yargılama sürecinde suçun ortaya çıkmasına yardımcı olup olmadığını,

d) Cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri; yargılama neticesinde hükmolunacak sonuç ceza miktarının, cezanın caydırıcılığı yönünden fail üzerinde herhangi bir etkisinin bulunup bulunmayacağını,

İfade eder.

4. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 11.07.1976 tarihli ve 15643 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 07.06.1976 tarihli ve 1976/3-4 Esas, 1976/3 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nda açıkça vurgulandığı üzere, 765 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesini hüküm altına alan kanun koyucu, hâkime takdirî indirim hükmünün uygulanması konusunda geniş bir takdir yetkisi tanıyarak uygulamada çıkabilecek ve önceden öngörülme olanağı bulunmayan çeşitli hâlleri kapsayacak bir kalıp bulmanın zorluğu karşısında hâkimin bu yetkisini kısıtlamaktan özenle kaçınmış ve bu tavrını 5237 sayılı Kanun'da da devam ettirmiştir. Nitekim, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin ikinci fıkrasında takdirî indirim nedenleri sıralandıktan sonra “gibi” denilmek suretiyle takdirî indirim nedenlerinin ilgili maddede sayılanlarla sınırlı olmadığı, aksine bunların örnek olarak belirtildiği açıkça vurgulanmıştır. Burada sayılan “failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar" uygulamada hâkimi sınırlayıcı değil, yol gösterici nitelikteki gerekçelerdir. Bunun sonucu olarak da 5237 sayılı Kanun'un, takdirî indirim nedenleri yönünden sınırlayıcı sistemi değil, serbest değerlendirme sistemini benimsediği kabul edilmektedir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 31.01.2012 tarihli ve 2011/4-277 Esas, 2012-4 Karar sayılı kararı) O hâlde takdiri indirim nedeni uygulama/uygulamama yetkisi Mahkemenin takdirindedir. Ancak bu takdir yetkisi, sınırsız değildir. Bütün kararlarda olduğu gibi takdirî indirim nedeninin uygulanmasına veya uygulanmamasına ilişkin kararlar da gerekçeli olmalıdır. Bununla birlikte gösterilen gerekçelerin hak, adalet ve nasafet kuralları ile dava dosyası içeriğine ve ilgili kanun hükümlerine uygunluğunun Yargıtay denetimine tabi olacağında şüphe bulunmamaktadır.

5. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli yazılması zorunludur. Gerekçe, verilen hükmün dayanaklarının akla, hukuka ve dosya içeriğine uygun olarak izah edilmesidir. Kanunî ve yeterli olmayan, dava dosyası içeriğine uymayan bir gerekçeyle karar verilmesi, kararın, kanunî bir gerekçeye dayanmaması nedeniyle hem kanun koyucunun amacına uygun düşmeyecek hem de tarafları tatmin etmeyerek keyfîliğe yol açacaktır.

6. Buna göre öncelikle, kurulan hükümde takdirî indirim nedeninin uygulanmamasının, hukuk kurallarını zedeleyen, Kanun'un maksat ve amacına aykırı düşen, vicdanları rahatsız eden bir yanının olup olmadığı, diğer bir anlatımla takdirî indirim nedeninin uygulanmama sebebinin ‘makul’ ve ‘makbul’ olup olmadığı yürürlükteki mevzuat hükmüne göre irdelenmeli akabinde ise takdirî indirim nedeninin uygulanmama sebebinin, kanunî bir gerekçeye dayanıp dayanmadığı saptanmalıdır.

7. Bu tespitler kapsamında somut olay incelendiğinde, Mahkemece "Uyap kaydından anlaşılan geçmişi, fiilden sonra ve yargılama sürecindeki olumsuz davranışları nazara alınarak" şeklindeki dava dosyası kapsamına uygun, yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden sanık hakkında takdiri indirim nedeni uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.06.2022 tarihli ve 2022/1524 Esas, 2022/1457 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/666, Karar No: 2012/25553, Tarih: 05.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/666 E.  ,  2012/25553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıktan ele geçen 2 adet tabancadan ... seri numaralı, cobra marka, magnum 2004 model tabancaya ilişkin olarak dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde gaz ayırıcı parçasının bulunmasına rağmen katı bir cisim atmasını engelleyen tahdit parçasının bulunmadığı, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının, davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrasındaki temel para cezasının alt sınırının "30 gün adli para cezası" olacağı gözetilmeden, "450" YTL olarak eksik adli para cezası tayini

b- CMK.nun 231/7. maddesi uyarınca öncelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin tartışılması, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediği takdirde cezanın kişiselleştirilmesi gerektiği cihetle adli sicil kaydına göre sabıkasız olan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenmeden, cezanın ertelendiğinden bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, üst C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 05.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7921, Karar No: 2013/11113, Tarih: 13.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/7921 E.  ,  2013/11113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin üstlenmiş olduğu "... İnşaat ve Ortakları Loca Projesi" kapsamlı işte kullanılmak üzere değişik tarihlerde davalı firmadan "Mdf Akru 1298 beyaz astar 18 mm 244x122" niteliğinde akrilik panel ürünler satın almış olduğunu ve bu ürünlerin söz konusu projede mutfak ve vestiyer dolaplarında kullanıldığını, ancak bir süre sonra proje sahipleri tarafından müvekkilinin mutfak dolaplarındaki yüzeysel bozukluklar ve renk tonu farklılıkları şikayeti ile arandığını, talep üzerine saha üzerinde yapılan incelemede yüzeysel bozukluk ve renk tonu farklılıklarının görüldüğünü, durumun davalı tarafa şifahen iletildiğini, ancak davalı tarafın görüşme taleplerine olumlu-olumsuz cevap vermediğini, bunun üzerine Sakarya 4. Noterliği'nin 28.04.2011 tarih ve ... yevmiye nosu ile ihtarname gönderdiklerini ve Küçükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/46 değişik iş sayılı dosyası ile delil tespiti yaptırdıklarını, şirketin maruz kaldığı zararın 35.840,00 TL olduğunun tespit olunduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşulu ile 35.840,00 TL maddi zararın yasal faizi ile birlikte ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında 2010 yılından beri ticari ilişki olduğunu, ilgili projede kullanılmak üzere davacı tarafa 02.09.2010- 19.04.2011 tarihleri arasında partiler halinde astar ürünü verilmiş olduğunu, davacı tarafın basiretli bir tacir gibi teslim aldığı ürünleri muayene yükümlülüğü altında olduğunu, bu yapılmayıp mallar projede kullanıldıktan sonra bu talebin gündeme getirildiğini, TTK'nun 25/3. maddesi gereğince ayıp açıkça belli değilse alıcının 8 gün içerisinde malı muayene ettirerek malın ayıplı çıkması durumunda keyfiyeti satıcıya bildirmek yükümlülüğünde olduğunu, ayıp ihbarının süresinde olmadığını, fatura tarihlerine göre 2 ve 8 günlük sürelerin dolmuş olduğunu, kaldı ki davacının aynı projede kullanılmak üzere başka firmalardan da mal aldığını, bu durumda renk tonu farklılıklarının doğal olduğunu, bundan müvekkilinin sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, malların teslimine ilişkin irsaliyelerin 02.09.2010-06.01.2011 tarihleri aralığında olduğu, Küçükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/46 değişik iş sayılı dosyasıyla yapılan tespitin 17.05.2011 tarihli olduğu, bilirkişi raporunun tespit dosyasına 13.06.2011 tarihinde ibraz olunduğu ve raporun davalıya 14.07.2011 tarihinde tebliğ olunduğu, eldeki davanın ise 10.11.2011 tarihinde açıldığı, davacı tarafça ayıp ihbar sürelerine ve kanunun koyduğu şekil şartlarına uyulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olup, mahkeme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı tarafından satılan malların ayıplı olduğunu ileri sürerek maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuş, mahkemece dava konusu mallara ilişkin tespitin 17.05.2011 tarihli olduğu, tespit raporunun 14.07.2011 tarihinde tebliğ edildiği, davanın 10.11.2011 tarihinde açıldığı, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, 28.04.2011 tarihli ihtarname sunmuştur. Bu ihtarnamede ürünlerde yüzey bozukluğu ve renk tonu farklılığı bulunduğu bildirilerek kapakların değiştirilmesi talep edilmiştir. Mahkemece, davalı tarafından davacıya satılan mallarla ilgili faturaların ibrazı istenip, faturalarda belirtilen malların davacıya teslim edildiği tarihler tespit edilerek, 28.04.2011 tarihli ihtarnamede belirtilen ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı tespit edilip, gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılarak, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan yönler gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmadığı gibi, davacının manevi tazminat talebi yönünden de bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiş olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6534, Karar No: 2014/1195, Tarih: 29.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/6534 E.  ,  2014/1195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, eylemin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğundan, 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerekmekte ise de, aleyhe temyiz olmadığından, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

Atılı suçun niteliğine göre, suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, gümrük idaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin fıkranın çıkartılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/01/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın yönetimindeki otobüs kollukça durdurularak yapılan aramada, 400 paket kaçak sigara ele geçirilmiş yapılan yargılama sonunda sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

Sanık savunmalarında, sigaraların kaçak olduğunu bilmediğini, sipariş üzerine ve hediye amaçlı aldığını savunmuştur.

CMK'nun 119.maddesine göre arama hakim kararına acele hallerde Cumhuriyet Savcısının yazılı emri, Cumhuriyet Savcısına ulaşılamadığı taktirde kolluk amirinin yazılı emri ile yapılabilir.

Somut olayda kolluk doğrudan doğruya arama yapmış, CMK'nundaki şartlara uymamıştır. Bu arama hukuka aykırıdır.

Anayasanın 38/6 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 206/2-a, 217/2, 230/1. Madde ve fıkralarına göre, hukuka aykırı arama sonucu elde edilen delillere dayanılarak hüküm kurulamayacağından, yasaya aykırı ele geçirilen sigaralar üzerinde yapılan inceleme sonucu elde edilen bilgilere (bilirkişice kaçak olduğunun tespiti) dayanılamayacağı, bu bilgiler olmadan sanığın kaçak sigara taşımaktan mahkumiyeti için yeterli delil bulunmadığından beraati gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun düzelterek onama kararına katılmıyorum.

Muhalif Üye

...
Yargıtay — Esas No: 2015/1004, Karar No: 2018/154, Tarih: 10.04.2018

**Ceza Genel Kurulu         2015/1004 E.  ,  2018/154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Nitelikli yağma suçundan sanık ...'in TCK'nun 149/1-a-c, 62 ve 53. maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Boyabat Ağır Ceza Mahkemesince verilen 21.11.2013 gün ve 29-99 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 08.07.2015 gün ve 665-42418 sayı ile;

"...Sanığın eylemi birden çok kişiyle birlikte işlediğine dair yeterli delil bulunmadığı halde, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 149/1. maddesinin (c) bendi ile uygulama yapılması ve eylemin 'iş yerinde' işlendiği gözetilmeyerek, aynı Yasa'nın (d) bendinin uygulanmaması kanuna aykırı ise de, bu husus gösterilen teşdit gerekçesi ve birden çok bent ihlali karşısında sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır." eleştirisiyle onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 09.09.2015 gün ve 55606 sayı ile;

"...Müşteki İbrahim'in maddi sıkıntı çekmesi sebebiyle sanık ...'den 5.000 Lira borç aldığı, borcun ödenmemesi üzerine sanığın suç konusu senedi müştekiden zorla aldığı, kaldı ki müştekinin karşılığı bulunmayan söz konusu senedi, gerçek sahibine çeşitli bahanelerle iade etmeyip üzerinde taşıdığı, yine müştekinin suç konusu senedin zorla alınmasından sekiz ay gibi bir süre sonra sanıktan şikâyetçi olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen sebepler ile sanığın 5.000 Liralık alacağı nedeniyle yargılamaya konu eylemi gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın yağma suçundan değil, TCK'nun 150. maddesindeki yollama ile anılan Kanunun 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçundan cezalandırılması gerektiği...." görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 09.10.2015 gün ve 5443-43512 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığa gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Dairece sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü onanmak suretiyle kesinleşmiş, sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiş olup, itirazın kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı yağma eyleminin 5237 sayılı TCK’nun 150/1. maddesi kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı yağma eyleminin 5237 sayılı TCK’nun 150/1. maddesi kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

2012 yılının Şubat ayı içerisinde katılan ...'ün satın aldığı iki adet araç karşılığında mağdur ...'a, 21.02.2012 keşide, 01.06.2012 ödeme tarihli, 15.000 Lira bedelli, yalnızca keşideciye ve miktara ilişkin bölümleri doldurulan diğer kısımları ise boş bırakılan suç konusu senedi verdiği, katılanın oto sanayide yaptırmış olduğu kontrol neticesinde satın almış olduğu araçların değerinin 15.000 Lira etmeyeceğini öğrenmesi üzerine, söz konusu araçları mağdurun iş yerine götürerek teslim ettiği, ancak mağdurun iş yerinde bulunmaması nedeniyle senedini geri alamadığı, geçen zaman içerisinde mağdurun çeşitli nedenler ileri sürerek suç konusu senedi katılana iade etmediği, işleri nedeniyle maddi sıkıntı yaşayan mağdurun, bir başkası vasıtasıyla tanıştığı sanık ...'den 2012 yılı Mayıs ayı içerisinde 5.000 Lira borç alıp karşılığında ele geçirilemeyen 6.500 Lira bedelli senedi verdiği, mağdurun borcunu ödeyememesi üzerine, 2012 yılı Haziran ayı içerisinde sanığın mağdurun bulunduğu internet kafeye gelip bir süre sohbet ettikten sonra işletmekte olduğu kıraathaneye gitmeyi teklif ettiği, mağdurun bu teklifi kabul etmesi üzerine sanığın kullandığı araç ile kıraathanenin önüne geldikleri, henüz araçta bulundukları sırada sanığın, torpido gözünden aldığı tabancanın şarjöründen çıkardığı bir adet mermiyi mağdura verip “buradaki mermiler yedi, on kişiyi halleder” diyerek tehdit ettiği, ardından araçtan inen sanık ile mağdurun kıraathaneye girdikleri, sanığın mağduru burada da silah ile tehdit edip kendisinden senet istediği, mağdurun cüzdanındaki bir adet boş senedi sanığa vermek için çıkardığı esnada, sanığın, mağdurun cüzdanında bulunan, katılanın verdiği bedelsiz kalan suç konusu 15.000 Lira tutarlı senedi gördüğü ve ardından hem bu senedi hem de ele geçirilemeyen diğer boş senedi mağdurdan zorla aldığı, boş olan senedi de mağdura 8.500 Lira bedelli olarak düzenlettirip imzalattırdığı, sadece keşideciye ve miktara ilişkin bölümleri doldurulmuş olan 15.000 Lira bedelli senedin diğer kısımlarının sanık tarafından doldurulup inceleme dışı sanık ...'a verildiği, inceleme dışı sanığın da suç konusu senedi tahsil edilebilmesi için bir avukata verdiği, hakkında icra takibi başlatılan katılanın, mağdur ile yaptığı görüşme neticesinde senedin sanık tarafından zorla alındığını öğrenmesi ve 26.02.2013 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat edip şikâyetçi olması üzerine başlatılan soruşturma kapsamında beyanına başvurulan mağdurun da sanıktan şikâyetçi olduğu, mahkemeden alınan arama kararı uyarınca 27.02.2013 tarihinde sanığın evinde yapılan aramada, yatak odasındaki dolabın üzerinde bir adet tabancanın ele geçirildiği,

Aslı adli emanette, fotokopisi ise dosya içerisinde bulunan suç konusu senedin incelenmesinde; borçlusunun katılan ..., alacaklısının inceleme dışı sanık ..., keşide tarihinin 21.02.2012, ödeme tarihinin 01.06.2012, bedelinin ise 15.000 Lira olduğu,

Boyabat İcra Müdürlüğünün 2012/1070 sayılı dosyasına göre; inceleme dışı sanığın katılan aleyhine suç konusu 15.000 bedelli senede istinaden icra takibi yaptığı ve 26.09.2012 tarihinde katılanın evinde haciz işlemi uygulandığı,

Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı raporuna göre; suç konusu senet muhtevasındaki “01-06-2012”, “İN”, “01 Haziran 2012”, “...”, “Sine”, “m”, “NAKTEN” ve “SİNOP” yazı ve rakamların sanık ...'nin el ürünü olduğu, diğer yazı ve rakamların ise sanık ... ile inceleme dışı sanık ...'in el ürünü olmadıkları,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ...; sanık ... ile mağdur ...'i tanıdığını, mağdur ...'den satın almış olduğu iki adet araç karşılığında 15.000 bedelli senedi imzalayarak verdiğini, bu esnada yanında tanıklar Atalay ve Haşim'in de bulunduğunu, sanayide yaptırdığı kontrol sonucu araçların 15.000 Lira etmeyeceğini öğrenmesi üzerine araçları mağdurun iş yerine götürüp bıraktığını, ancak mağdurun iş yerinde bulunmaması nedeniyle senedini alamadığını, mağdurun senedi iade edeceğini söylemesine ve aradan belli bir süre geçmesine karşın senedin kendisine teslim edilmediğini, suç konusu senedi mağdura verdiği tarihten yaklaşık üç dört ay sonra oto sanayisinde bulunduğu sırada yanına gelen sanığın senedi göstererek kendisine ait olup olmadığını sorduğunu, sanığa senedin kendisine ait olduğunu ancak senetten kaynaklanan herhangi bir borcunun bulunmadığını söylediğini, ardından sanığın yanından ayrıldığını, bu olaydan yaklaşık on beş gün sonra inceleme dışı sanık ...'in kendisini telefon ile arayıp suç konusu senetten söz ederek bedelini ödemesini istediğini, adı geçene kimseye bir borcunun olmadığını söyleyip telefonu kapattığını, senedin icraya verildiğini öğrenmesi üzerine mağdur ile görüştüğünü, bu görüşmede senedin mağdurdan zorla alındığını ve sanık ile inceleme dışı sanığın mağduru tehdit ettiklerini öğrendiğini, sanık ile mağdur arasında gerçekleşen olaylara ilişkin görgüye dayalı bir bilgisinin bulunmadığını,