muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9081, Karar No: 2019/5369, Tarih: 12.06.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/9081 E.  ,  2019/5369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, mahkemenin görevsizlik kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, 15/02/2002 başlangıç tarihli kira sözleşmesine istinaden taşınmazın davalı tarafından "Namlı Market "adı altında kullanıldığını, binanın ön bahçesinin tamamen mecura dahil edildiğini, market arabalarının, sebze/meyve ve diğer tezgahların bahçeye taşındığını, davalı tarafından ön bahçenin yaklaşık 100 m2'lik alanının işgal edildiğini, bu durumun İstanbul 9.Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2014/57 değişik iş dosyası ile tespit ettirildiğini, davalıya gönderilen ihtarname ile akde aykırı kullanıma son verilerek müdahelenin men"i ve ecrisimil ödenmesi talep edilmesine rağmen davalı tarafından gereğinin yerine getirilmediğini belirterek davalının haksız ve taşkın müdahalesinin önlenmesine, şimdilik 10.000,00 TL olmak üzere, taşınmazın haksız kullanımından dolayı geriye dönük beş senelik dönem için ecrimisilin tespit edilerek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmişlerdir.

Davalı, taraflar arasında kira akdi bulunduğunu bu nedenle görevli mahkemenin sulh hukuk mahkemesi olacağından bahisle davanın reddini dilemiştir.

İstanbul 15. Asliye Hukuk Mahkemesi’nde açılan davada mahkemece, taraflar arasında kira akdi bulunduğundan bahisle görevsizlik kararı verildiği, kararın kesinleşmesi üzerine yargılamaya devam eden İstanbul 9. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından taraflar arasındaki uyuşmazlığın kira sözleşmesi kapsamında olmadığı, uyuşmazlığın davalı tarafça kiralanan yer dışında kalan yerlerin kullanımına ilişkin olduğu, dolayısı ile uyuşmazlığın bu hali ile kira sözleşmesinden kaynaklanmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; davaya bakmaya görevli mahkemenin hangi mahkeme olduğu hususunda toplanmaktadır. Mahkemenin görevi belirlenirken, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hangi hukuki sebebe dayandığının tespiti gerekmektedir.

Uyuşmazlık; davaya bakmaya görevli mahkemenin hangi mahkeme olduğu hususunda toplanmaktadır. Mahkemenin görevi belirlenirken, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hangi hukuki sebebe dayandığının tespiti gerekmektedir.

Somut olayda davacılar, davalı tarafından kira sözleşmesinin dışında kalan alanların kullanıldığını iddia ederek müdahalenin önlenmesi ile ecrimisil talep etmişlerdir. Davalı ise, uyuşmazlık konusu olan yerlerin kira akdine dahil olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir. Davacı açtığı iş bu davasını İstanbul 9.Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2014/57 D.iş sayılı delil tespitine dayandırmıştır. Davacının iddiasına dayanak yaptığı tespit raporunda, kira akdi dışında kalan kısımların davalı tarafından kullanım alanına dahil edildiğinin tespit edildiği, ancak davalı tarafıdan rapora itiraz edildiği anlaşılmıştır. Mahkemece ise, hangi araştırma ve tespite dayandırıldığı belirtilmeksizin taraflar arasındaki uyuşmazlığın davalı tarafından kiralanan yer dışında kalan alanların kullanımına ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir. Dosya içerisinde davalı tarafından itiraza uğrayan tespit raporu da dayanak alınamayacağından mahkemece verilen kararın eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğu açıktır.

O halde mahkemece yapılacak iş, mahallinde keşif yapılarak davalı tarafından kullanılan yerlerin kira akdi kapsamında olup olmadığının tespit edilip buna göre görev hususunun değerlendirilerek sonucuna göre görevli mahkemenin belirlenmesi ile bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince re'sen BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK' un 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29068, Karar No: 2016/20151, Tarih: 15.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/29068 E.  ,  2016/20151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, yetkisizlik kararı verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 01/09/2015-14/04/2016 tarihleri arasında proje sorumlusu olarak çalıştığını, işverenin savunma hakkı vermeden ve gerekçe göstermeden iş akdine son verdiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğinin tespitine, müvekkilinin işe iadesine ve işe başlatılmaması halinde 8 aylık ücret tutarında tazminat ile çalışılmayan süre için ücret ve sosyal haklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalıya tebligat yapılmamıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı adresinin ... olduğu gerekçesiyle ... İş Mahkemesi'ne yetkisizlik kararı verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosya içeriğine göre, yetkili mahkemenin hangi iş mahkemesi olduğu uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece, davacının dilekçesi esas alınarak hiçbir araştırma yapmadan dosya üzerinden yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmıştır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemelerini belirlemiştir. Buna göre, “iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, yani işyeri mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş mahkemesine açılan dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

Türk Medeni Kanunu’nun 19. maddesi uyarınca gerçek kişi yönünden “Yerleşim yeri sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir”. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh sayılması gerekir. Aynı kanununun 49. maddesi uyarınca da, “Tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça işlerinin yönetildiği yerdir. Bu yer de genelde merkezin bulunduğu yerdir(Dairemizin 23.06.2008 gün ve 2008/17468 Esas, 2008/17262 Karar sayılı ilamı).

Yetkili mahkemenin belirlenmesinde önemli olan işin yapıldığı yer, bir başka anlatımla işyeri tanımına 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nda yer verilmemiştir. İşyerini tanımına 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinde yer verilmiştir. Buna göre “İşveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir. İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür.” Bir yer, ancak işin niteliği ve yürütümü bakımından işyerine bağlı bulunmaktaysa, o işyerinden sayılacaktır.

İş veya toplu iş sözleşmesinin tarafları, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları, 5521 sayılı kanunun 5. maddesinin son cümlesi gereğince sözkonusu düzenlemeyi geçersiz kılar. Bu düzenleme emredici bir kuraldır.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir(Dairemizin 26.05.2008 gün ve 2008/20378 Esas, 2008/12778 Karar sayılı ilamı).

Mahkemenin yetkisizliği tartışmasız bir halde ise evrak üzerinden yetkisizlik kararı verilebilir. Ancak somut uyuşmazlıkta olduğu gibi duruşma açıp tarafların beyanları alınmadan verilen yetkisizlik kararı eksik incelemeye dayanmaktadır. Zira işin yapıldığı yer araştırılmadığı gibi gerekçeli karar evrakı davalıya ... ... adresinde tebliğ edilmiştir.

Mahkemece yapılacak iş, duruşma açıp tarafların yetkiye yönelik iddia ve savunmalarını dinleyip, işin yapıldığı yer ve davalının ikametgahı konusunda ticaret sicili kayıtlarını, işyerinin bulunduğu yere ilişkin diğer kayıt vb. gibi belgeleri getirterek yetki hususunu değerlendirmektir. Tarafların hukuki dinlenme hakları kısıtlanarak, eksik inceleme ile verilen kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 15/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/16055, Karar No: 2016/7750, Tarih: 28.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/16055 E.  ,  2016/7750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davalı .... hakkındaki davanın kabulüne diğer davalılar hakkındaki davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı .... vekilince duruşmalı, davacı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı .... vek. Av. ... gelmiş, başka gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalılar Gaziantep Boya Şirketi ve ... Boya şirketine verdiği 4 adet çekin davalı ... şirketine temlik edildiğini belirterek müvekkilinin 4 adet çek nedeniyle davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacının dava konusu çeklerin avans olduğunu yazılı delille ispatlayamadığı, çekin sebepten mücerret ödeme aracı olduğu, çek lehtarı olan davalılar yönünden davanın reddi gerektiği, davacı ile lehtar davalılar arasındaki sözleşmenin 04.09.2014, faktoring şirketine temlik edilen faturanın ise 15.10.2014 tarihli olduğu, tarafları arasında gerçek bir ticari ilişki olduğunu göstermeye yetmeyecek ve tek taraflı olarak her zaman düzenlenebilecek bir evraka güvenerek alacağı temellük eden davalı ... şirketinin bononun sonuçlarına katlanması gerektiği gerekçesiyle davalı .... hakkındaki davanın kabulüne, diğer davalılar hakkındaki davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK ile yazılı yargılama usulünde ilk derece yargılaması beş aşamadan oluşmaktadır. Bunlar, davanın açılması ve karşılıklı dilekçelerin verilmesi, ön inceleme tahkikat, tahkikatın sona ermesi ve sözlü yargılama ile hükümdür. Davanın açılması üzerine dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılır. Ön incelemede öncelikle dava şartları (HMK md. 114-115) ve ilk itirazlar incelenir. (HMK md. 116-117). Dava şartları mevcutsa ve ilk itirazlar yerinde değilse iddia ve savunma için tarafların uyuşmazlık noktalarının neler olduğu belirlenir.

Somut olayda, yukarıda belirtilen aşamalar tamamlanmaksızın, sözlü yargılama için yeni bir gün verilip taraf vekilleri davet edilmeden, ön inceleme duruşmasında ve davalı vekilinin verdiği mazeret dilekçesi de kabul edildiği halde, hukuki dinlenilme hakkını ortadan kaldırarak, esas hakkında yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

Somut olayda, yukarıda belirtilen aşamalar tamamlanmaksızın, sözlü yargılama için yeni bir gün verilip taraf vekilleri davet edilmeden, ön inceleme duruşmasında ve davalı vekilinin verdiği mazeret dilekçesi de kabul edildiği halde, hukuki dinlenilme hakkını ortadan kaldırarak, esas hakkında yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekili ve davalı .... vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı .... yararına takdir olunan 1.350,00 TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak anılan davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 28/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2510, Karar No: 2019/2806, Tarih: 14.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/2510 E.  ,  2019/2806 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından,sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6787, Karar No: 2022/15614, Tarih: 27.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/6787 E.  ,  2022/15614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde sokakta bulunan motosikleti çalması şeklinde gerçekleşen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e. maddesine uyan hırsızlık suçunda, TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 10 yıllık olağan ve 15 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 27/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5096, Karar No: 2020/4948, Tarih: 08.09.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/5096 E.  ,  2020/4948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı taraf, dava konusu 6 parsel sayılı taşınmazda tarafların paydaş olduğunu ancak taşınmazın davalılar tarafından kullanıldığını, davalılarla anlaşma çabasının sonuç vermediğini açıklayarak, geriye dönük ecrimisil alacağının davalılardan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacı tarafın, dava konusu taşınmaz ile ilgili olarak yararlanma isteğini bugüne kadar kendilerine bildirmediğini, taşınmazın işgalinin sözkonusu olmadığını, taşınmazdan herhangi bir kira geliri elde edilmediğini beyanla davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının hangi tarihlerde ve ne şekilde taşınmazı kullanma iradesini davalılara ilettiği konusunda dava dosyası kapsamında her hangi bir netlik olmadığı, taşınmazı bizzat kullanan davalıların taşınmazdan herhangi bir gelir elde etmediği, intifadan men koşulunun gerçekleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Her nekadar Mahkeme tarafından intifadan men şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile ret kararı verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren ya da (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı kararı).

Somut olayda; davacı taraf dava dilekçesinde açıkça tanık deliline dayanmış ve süresinde verdiği 2.9.2015 tarihli dilekçesi ile de tanıklarının isim ve adreslerini bildirmiştir. Davacı tarafından tanıkların dinlenmesinden açıkça vazgeçilmediği halde Mahkemece tanıklar dinlenilmeden hüküm tesis edilmiştir.

Hal böyle olunca; Mahkemece, davacı tanıkları dinlendikten ve iddia ve savunma doğrultusunda taraf delilleri toplandıktan sonra, dava konusu taşınmaz yönünden intifadan men koşulunun gerekip gerekmediğinin, gerekli ise şartın gerçekleşip gerçekleşmediğinin duraksamaya yer bırakılmayacak şekilde tespit edilmesi, ondan sonra ecrimisil talebi konusunda gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılarak olumlu olumsuz bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davacı tarafın temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden iadesine, 08.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.