muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17940, Karar No: 2018/14889, Tarih: 21.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/17940 E.  ,  2018/14889 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın 16,95 TL değerinde üç adet bira çalmaktan ibaret eylemi nedeni ile hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanığın suça konu mallar ile görevlilerce kovalama ile yakalandığı, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı, TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3402, Karar No: 2016/8856, Tarih: 26.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/3402 E.  ,  2016/8856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Müşteki : Kültür ve Turizm Bakanlığı

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanun'un 67/1, TCK'nın 62, 58, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında; Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine, sanık ...'nün beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Katılan vekilinin, sanık ...'nün beraatine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

... Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü görevlilerince yapılan istihbari çalışmalarda, il genelinde bulunan kültür varlıklarının kaçak kazı yapan şahıslar tarafından tespit edildiği, bu şahısların ileri teknoloji detektörler ile arama yaptıkları, tarihi yerleşim yerlerinin şehir merkezi haricinde tenha yerlerde bulunmasını fırsat bilerek genellikle gece geç saatlerden sabaha kadar çalıştıkları, bulunan arkeolojik ve etnoğrafik eserleri ikametleri haricinde kendileri ile bağlantısız gibi gösterebilmek için bağımsız bir yerde muhafaza ettikleri, il dışına çıkartmak ve değerini tespit ettirmek amacı ile ekspere bilgi vererek bağlantı kurulmasını sağladıkları, eserlerin yurt dışına çıkarılması için eksper ile birlikte çalışan bir oluşumun olduğu, bu oluşumu Mehmet isimli şahsın organize ettiği, sanık ...'nün elinde İbranice İncil, 150 adet sikke ve 1300 yıllık şarap olduğu, eserleri ikameti haricinde bir yerde muhafaza ettiği, il genelinde ve ilçelerde tarihi eser alıcıları ve satıcılarını buluşturarak tarihi eser eksperliği yaptığı, faaliyetlerini il merkezi ağırlıkta olmak üzere tüm ilçelerde faaliyet gösterdiği bilgileri alınması üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, olay günü eş zamanlı gerçekleştirilen operasyon ile ... 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 17/04/2013 tarih ve 2013/312 Değişik iş no'lu arama kararına istinaden sanığın ikametgahında yapılan aramada, üzerinde kroki bulunan 4 adet kağıt ile 1 adet Yunan harflerinin yazılı olduğu kağıt ele geçirildiği, dosya kapsamında mevcut bağımsız bilirkişi raporunda, krokilerin bilimsel bir değerinin bulunmadığının belirtildiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, yasal olmayan gerekçelerle beraat kararı verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Yapılan yargılama sonunda, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, yasal olmayan gerekçelerle beraat kararı verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Sanığın ikametinde yapılan aramada, bağımsız bilirkişi raporu ile 2863 sayılı Kanun kapsamında kaldıkları belirlenen 97 adet sikke ile 9 adet objenin ele geçirildiği, sanığın aşamalardaki savunmasında, bioenerji işi ile uğraştığını, eserleri kendisine Ali adında bir hastasının getirdiğini ve eserlerin hangi döneme ait olduklarını öğrenme şanslarının olup olmadığını sorduğunu, kendisinin de bioenerji ile bunun tespitinin zor olduğunu, müzeye teslim edebileceğini söylediğini, arkadaşının da “tamam hocam nasıl istiyorsan öyle yap” diyerek eserleri kendisine bıraktığını, yakalandığı gün eserleri müzeye götüreceğini beyan ettiği,

1) Sanığın suça konu eserleri “bulmak” suretiyle edindiğine yönelik bir savunma yapmadığı anlaşılmakla; somut olayda, 2863 sayılı Kanunun 4/1. maddesinde açıklanan “bulma” olgusunun gerçekleşmediği ve sanığın eyleminin aynı Kanunun 70/1. maddesinde düzenlenen “kültür varlıklarını bulundurma” suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, hatalı nitelendirme ile “haber verme sorumluluğuna aykırılık” suçundan hüküm tesisi,

2) Sanıktan ele geçirilen 98 adet sikke ile 7 adet objenin 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi gereğince müze müdürlüğüne teslimine karar verilmesi ile yetinilmesi yerine, eser sayısının “51 adet sikke ve 4 adet obje” olarak eksik belirtilmesi suretiyle müsaderelerine de karar verilmesi,

3) Ele geçirilen eserlerin niteliği ve sayısı da dikkate alındığında alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hüküm tesis edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi kanuna aykırı,

4) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddenin sonuç ceza yönünden gözetilmesine, 26/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7685, Karar No: 2014/8840, Tarih: 06.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/7685 E.  ,  2014/8840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 31/08/2004’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3635, Karar No: 2011/2751, Tarih: 21.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/3635 E.  ,  2011/2751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 1998 yılından beri davalı kooperatif üyesi olduğunu, kendisine 05.03.2003 tarihinde gönderilmiş olan yazıda, aidat borcu olmadığı, 454,00 TL gecikme zammı borcu olduğunun bildirildiğini, bu tarihten itibaren ödemelerini aksatmadığı halde kendisine ihtarname yollandığını, üyelikten çıkarılmaması için davacının 5.075,00 TL ödemek zorunda bırakıldığını, davacının bu parayı, borçlu olmadığı halde ödediğini, ortaklıktan da çıkarıldığını, 25.06.2000 tarihli genel kurulda gecikme faizinin % 5 olarak karara bağlandığını ve bu oranın uygulanması gerektiğini ileri sürerek, 5.075,00 TL'nin davalıdan alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın bir yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını, davanın haksız ve dayanaksız olduğunu, ihtarnameye esas hesabın genel kurul kararları ile benimsenen gecikme faizlerine göre yapıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, genel kurul tutanakları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafın zamanaşımı itirazının yerinde olmadığı, davalının üyeliği 20.05.1998 tarihinde İlhan Namlı isimli üyeden devraldığı, bilirkişi raporuna göre, davacının 213,25 TL fazla ödemesinin bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9803, Karar No: 2012/17260, Tarih: 02.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/9803 E.  ,  2012/17260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kahta Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/01/2012 tarih ve 2009/349-2012/23 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 02/11/2012 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin Kahta’dan Giresun’a gitmek üzere yolcu olarak içinde bulunduğu minibüsün kaza yapması sonucu vefat ettiğini, aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesinin bulunmadığını, alacağın tahsili için başlatılan takibe davalının haksız ve kötüniyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazaya neden olan aracın şehirlerarası yolcu taşıma yetki belgesinin bulunmadığını, bu nedenle ferdi kaza koltuk sigorta sözleşmesi yapılma zorunluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların murislerinin içinde bulunduğu minibüsün şehirlerarası yolcu taşıma yetki belgesinin bulunmamasının taşımanın ticari taşıma olmadığı anlamına gelmediği, aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta sözleşmesi yaptırması gerektiği halde bunun yapılmadığı, bu nedenle oluşan zarardan davalı ... Hesabının sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalının takibe yaptığı itirazın asıl alacak yönünden iptali ile takibin devamına, işlemiş faiz yönünden itirazın iptali isteminin reddine, asıl alacağın %40’ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki mahiyette bulunması nedeniyle bilirkişi deliline başvurulmasının gerekmemesine ve bu nedenle de bilirkişi raporuna itiraz ile ilgili süreye riayet edilmemesinin bozma nedeni olarak görülmesinin mümkün bulunmamasına ve ayrıca zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının meblağ sigortası niteliğinde bir can sigortası türü olduğundan gerçek zarar hesaplaması gerekmeksizin sigorta bedelinin ödenecek olması nedeniyle alacağın likit olmasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3.002,85 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30010, Karar No: 2015/11623, Tarih: 27.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/30010 E.  ,  2015/11623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2014

NUMARASI : 2014/1614-2014/1719

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak esas alınan patates, dane mısır, taze fasulye ve domatesin dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürliiğü'nden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama kg satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7660, Karar No: 2015/17509, Tarih: 01.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/7660 E.  ,  2015/17509 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/08/2014

NUMARASI : 2013/515-2014/469

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 01.12.2015 gününde temyiz edenlerdengeldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 384 ada 9 parsel sayılı taşınmazın 28.06.2013 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen Yukarımahalle 314 ada 1 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 04.04.2012 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

2-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen Yukarımahalle 314 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2013 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

3-Somut emsal alınarak incelenen Yukarımahalle 314 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 04.04.2012 tarihli satışına ilişkin (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneğinin tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı A.Ç.
Yargıtay — Esas No: 2019/12549, Karar No: 2019/18915, Tarih: 05.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/12549 E.  ,  2019/18915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde yaz saati de dikkate alınarak gece vaktinin saat 20:02'de başladığı, müştekinin soruşturma aşamasındaki 23.08.2010 tarihli ifadesinden suça sürüklenen çocuğun eylemini saat 19:00-19:20 aralığında gerçekleştirdiği, dolayısıyla atılı suçların gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17044, Karar No: 2009/25072, Tarih: 15.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/17044 E.  ,  2009/25072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beyoğlu 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Hukuk Genel Kurulu’nun 12.10.1994 tarih ve 1994/251-593 sayılı kararında da benimsendiği üzere dar yetkili icra mahkemesinin yargılama usulü gözönünde tutulduğunda; takip hukuku bakımından takas ve mahsup iddiasının kural olarak;

1-Takasa konu alacağın İ.İ.K.’nun 68.maddesindeki belgelere dayalı bulunması,

2-Bu alacakla ilgili olarak icra takibinin yapılmış ve takibin kesinleşmiş olması,

3-Alacağın ilama bağlanması,

Hallerinde icra mahkemesinde incelenmesi ve istemin sonuçlandırılması mümkündür.

O halde mahkemece, borçlunun takasa konu ettiği alacaklarının yukarıda açıklanan ilkelere uygun bulunup bulunmadığı incelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken   yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15/12/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5437, Karar No: 2019/4559, Tarih: 01.07.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/5437 E.  ,  2019/4559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 01/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.