muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1194, Karar No: 2017/1651, Tarih: 15.05.2017

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/03/2017 tarihli ve 2017/342 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınpa KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18875, Karar No: 2014/1073, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18875 E.  ,  2014/1073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2012/1184-2013/681

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesi, üzerinde bulunan binalara ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9878, Karar No: 2014/8935, Tarih: 23.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/9878 E.  ,  2014/8935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi süresinde duruşmalı olarak istenmiştir. Yargıtay duruşması için gerekli tebligat giderlerinin ödenmemesi nedeniyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. İnceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında... Köyü çalışma alanında bulunan 2888, 2889 ve 2890 parsel sayılı 1.912.08, 401,27 ve 532,40 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ... Kadastro Mahkemesinin 1975/439 Esas, 1991/9 sayılı kararı ile gerçek kadastronun, müstakil parseller halinde tespiti yapılmak üzere tutanak ve dosyanın Kadastro Müdürlüğüne gönderilmesi üzerine; kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve kamulaştırma işleminin yapılmaması nedeniyle 2889 sayılı parsel kanal, 2888 ve 2890 sayılı parseller ise tarla vasfıyla davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, öncesinde Hazine adına tespit edilen taşınmazlar hakkında ikinci kadastronun tüm sonuçlarıyla hükümsüz sayıldığı ve taşınmazların Hazineye ait yerlerden bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda ikinci kadastrodan söz edilmesinin mümkün bulunmadığı belirtilerek, davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli 2888 ve 2890 sayılı parsellerin tespit gibi davalı adına, 2889 sayılı parselin ise kanal vasfıyla davacı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan, davalı taraf da temyiz karar harcını peşin yatırdığından harç alınmasına yer olmadığına, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2006, Karar No: 2019/2770, Tarih: 14.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/2006 E.  ,  2019/2770 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca,ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10951, Karar No: 2018/11859, Tarih: 04.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/10951 E.  ,  2018/11859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın müştekinin cebinden 8,00 TL çalmaktan ibaret eylemi nedeni ile hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5875, Karar No: 2023/6890, Tarih: 05.07.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5875 E.  ,  2023/6890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.09.2022 Tarihli ve 2022/726 Esas, 2022/779 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının MERNİS adresinin ... Mahallesi ... Evleri No: 15A/8 Keşap/Giresun olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Giresun 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.02.2023 Tarihli ve 2022/1806 Esas, 2023/193 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Yeşilpınar Mahallesi ... Sokak No:5/12 Eyüpsultan/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı ... Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 ... maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 ... maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Yeşilpınar Mahallesi ... Sokak No:5/12 Eyüpsultan/İstanbul olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3678, Karar No: 2012/5373, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3678 E.  ,  2012/5373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli... köyü 330 ada 28, 29, 30, 31 ve 32 sayılı taşınmazlar, kadastro sırasında revizyon gören 19.04.1979 tarih ve 604 numaralı tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm gittilerinin ve müsbit evrakının ve krokisinin çıkartılarak, yine çekişmeli ... köyü 330 ada 33 parsel sayılı taşınmaza kadastro sırasında revizyon gören 05.01.1953 tarih ve 602 numaralı, yine 05.01.1953 tarih ve 603 numaralı tapu kayıtlarının ilk oluşumundan itibaren tüm gittilerinin ve müsbit evrakı ile krokilerinin kadastro sırasında başka parsellere revizyon görmüşse, revizyon gördüğü parsellerin tespit tutanak örneklerinin, davalı iseler, dava dosyalarının çıkartılarak dosyaya konulması,

Bundan ayrı; dava konusu taşınmazlara komşu 330 ada 19, 20, 21, 22, 27, 34 ve 35 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanak örnekleriyle, revizyon kayıtlarının, davalı iseler dava dosyalarının, kesinleşmişse kesinleşmiş ilam örnekleriyle tapu kayıtlarının çıkartılarak dosya içerisine konulması,

Bundan sonra, dosya hükme esas alınan 06.05.2011 tarihli fen rapor ve krokisini düzenleyen fen bilirkişiler Ferhat Arslan ve Uğur Ünsal'a verilerek getirilen tapu kayıtlarının dayanağı krokilerin ölçekleri kadastro paftasının ölçeği ile denkleştirildikten sonra, tapu kayıtlarının dayanak kokilerinin kadastro paftası üzerinde aplike edilerek tapu kaydı hudutları ile birlikte ayrı renklerle gösterilmesi ve bu konuda çevre parsellerin tapu kayıtları ya da vergi kayıtları varsa, çekişmeli taşınmaz yönünün ne okuduğunun işaretlenmesi, bu konuda açıklamalı ek rapor alınarak dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 09/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11227, Karar No: 2016/14515, Tarih: 19.09.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/11227 E.  ,  2016/14515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Katılanın sanığa göndermiş olduğu mesajda hakkını helal etmeyeceğine yönelik ifadesine sanığın “…bende hakkın varsa Allah rızası için etme, edersen şerefsizsin…” diyerek karşılık verdiğinin anlaşılması karşısında, isnadın şarta bağlı veya bir olasılık halinde dile getirildiği, hakaret etme kastıyla hareket edilmediği gözetilmeden sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/09/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/891, Karar No: 2018/3780, Tarih: 17.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/891 E.  ,  2018/3780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen re'sen de temyize tabi hükmün sanık müdafii tarafindan duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte gerçekleştirilen duruşmaya sanık müdafiin katılmadığı anlaşılmakla, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı Kararında belirtildiği üzere sanığın, beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde zincirleme gerçekleşen eylemleri nedeniyle uygulamanın 5237 sayılı TCK'nın 61/4-5. maddeleri de dikkate alınarak 103/2. maddesi uyarınca verilecek cezaya 43. maddenin uygulanması sonucu bulunacak arttırım miktarının, 103/6. maddenin tatbikiyle belirlenecek cezaya ilave edilmesi suretiyle yapılması gerekirken, buna uyulmayıp TCK'nın 103/2, 43/1, 103/6 maddelerinin sırayla uygulanması neticesinde eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tabi hükmün ONANMASINA, 17.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4850, Karar No: 2022/5407, Tarih: 27.04.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/4850 E.  ,  2022/5407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı Bakanlığa bağlı hastanede 05.03.2002-15.10.2014 tarihleri arasında çalıştığını, temizlik görevlisi olarak işe alınmasına rağmen endoskopi ve kronoskopi işlerinde görevlendirildiğini, izne ayrılan hemşirelerin yerine acil serviste de görev yaptığını, tatil günlerinde çalışmaya devam ettiğini, yıllık izinlerini kullanamadığını, ücretinin ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalı Sağlık Bakanlığı vekili, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacı ile aralarında akdedilmiş bir iş sözleşmesi bulunmadığını ve davacının müvekkili idarenin işçisi olmadığını, bu nedenle husumet itirazında bulunduklarını, diğer davalılar ile aralarında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... Turz. İnş. Pet. Nak. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, taraf olma sıfatları olmadığından davanın husumetten reddi gerektiğini, hak etmiş olduğu tüm alacakların davacıya ödendiğini, fazla çalışma ve tatil günlerinde çalışma yapıldığı iddiasının doğru olmadığını, herkesin her gün çalışmasının mümkün olmadığını belirterek devanın reddini talep etmiştir.

Davalı Hatem Temizlik Güvenlik İnş. Elk. Gıda. San. Tic. Ltd. Şti. vekili, belirsiz alacak davası açılamayacağını, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının temizlik işçisi olarak işe alındıktan sonra çalışma şartları daha iyi olan bir bölümde kendi isteği ile çalıştığını, hastanenin yeni binaya taşınmasından davacının temizlik işinde çalıştırıldığını ve davacının bir süre işe devam etmediğini, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenlerle sona erdirildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulü hakkındaki 30.11.2015 tarihli ilk karar, taraf vekillerinin temyiz başvurusu üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 16.06.2020 gün ve 2017/28324 Esas 2020/6869 Karar sayılı bozma ilamında yazılı sebeplerle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, taraflar vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Mahkemece davanın kabulü hakkındaki 30.11.2015 tarihli ilk karar, taraf vekillerinin temyiz başvurusu üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 16.06.2020 gün ve 2017/28324 Esas 2020/6869 Karar sayılı bozma ilamında yazılı sebeplerle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, taraflar vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının ödenmeyen asgari geçim indirimi alacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen bozma ilamında, dosya içeriğindeki bir kısım ücret bordrolarında, asgari geçim indirimi tahakkukları yer aldığından davacıya yapılan maaş ödemelerini içerir banka hesap kayıtlarının incelenmesi gerektiği hususu vurgulanmıştır. Ancak, bozma sonrası yapılan yargılamada, dosyaya getirtilen banka kayıtlarının 2012 yılı Ekim ayı ile 2014 yılı Kasım arası döneme ilişkin olduğu, hüküm altına alınan alacağın hesaplandığı dönem için ise banka kayıtları celbedilmeden karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Bozma ilamı ile davalılar lehine oluşan usuli kazanılmış hakkın ihlal edilerek, asgari geçim indirimi alacağının daha fazla olacak şekilde hüküm altına alınması da usul ve kanuna aykırı olup ayrıca bozma sebebidir.

3- Davalı ... Turz. İnş. Pet. Nak. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içerisinde zamanaşımı itirazında bulunduğundan bu hususun değerlendirilmesi gerektiği hususu bozmaya konu edilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada bu hususta 28.12.2020, 14.02.2021 ve 04.08.2021 tarihli bilirkişi raporları alınmıştır. Bununla birlikte, söz konusu bilirkişi raporlarına hangi gerekçe ile itibar edilmediği hususu karar yerinde açıklanmadan bozma öncesi düzenlenen bilirkişi raporuna göre karar verilmesi de hatalıdır. Diğer yandan bozma öncesi kararda 755,69 TL olarak kabul edilen ulusal bayram ve genel tatil alacağının, bozma ilamının davalılar lehine olması karşısında, oluşan usuli kazanılmış hak ihlal edilerek daha fazla olacak şekilde hüküm altına alınması da ayrıca isabetsiz olmuştur.