muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/11746, Karar No: 2011/4277, Tarih: 12.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/11746 E.  ,  2011/4277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/12/2007 tarih ve 2007/234-2007/1199 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların maliki, sürücüsü ve sigortacısı oldukları aracın, müvekkiline ait araca çarptığını, aracın tamamen hasar gördüğünü, ayrıca müvekkilinin yaralandığını, davalıların aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davasının sonuçlandığını, toplam 2.900,34 TL’sına hükmedildiğini, araç ticari olduğundan olay tarihinden bu yana ticari faiz alacağı hakkının doğduğunu ileri sürerek, işlemiş faiz alacağı olan 3.184,02 TL’nin dava tarihinden itibaren faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Ticaret Sigorta A.Ş. vekili, davacının tüm alacaklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı .... vekili, BK’nun 113. maddesi uyarınca asıl borç ödenmekle faiz talep hakkının düştüğünü savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tarafların 31.07.2007 günlü oturumdan haberdar oldukları halde oturuma gelmedikleri, mazeret bildirmedikleri, bu nedenle dava dosyasının yenileninceye kadar işlemden kaldırıldığı, davanın 3 aylık yasal sürede yenilenmediği gerekçesiyle davanın HUMK 409/5 maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davanın takipsiz bırakılması nedeniyle HUMK 409/5 maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Somut olayda bozma sonrası duruşma günü davacı vekiline “Birlikte sakin muhatabın tebellüğe ehil işçisi ...’e tebliğ olundu” şeklinde tebligat parçasına meşruhat düşülmek suretiyle tebliğ edilmiş ise de, Tebligat Kanunu'nun 17 nci maddesine göre, belli bir yerde devamlı olarak meslek ve sanatını icra edenlere yapılacak tebliğlerde önce muhatabın aranılması, onun bulunmaması halinde aynı yerde daimi memur veya müstahdemlerinden birisine tebligat yapılması gereklidir. Tebligat parçasında bu hususta bir açıklık bulunmamaktadır. Bu haliyle davacı vekiline yapılan tebliğ usulüne uygun değildir. Mahkemece, taraflara usulünce tebligat yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, usulsüz tebliğe dayanarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle, kararın davacı yararına BOZULMASINA, 2 numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine YER OLMADIĞINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20760, Karar No: 2014/9359, Tarih: 07.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/20760 E.  ,  2014/9359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun sokakta park halinde bulunan ve direksiyon kilidi ile kilitli olan motosikleti itekleyerek çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-b .maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere,gerekçeye,hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24015, Karar No: 2014/20992, Tarih: 12.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/24015 E.  ,  2014/20992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/398986

MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2011

NUMARASI : 2011/419 (E) ve 2011/622 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 5.75 Tl değerli sucuk çalarken yakalanan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. Y..’nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12/06/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1378, Karar No: 2020/2856, Tarih: 26.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/1378 E.  ,  2020/2856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

4857 sayılı İş Kanunu'nun 71 ve 5275 sayılı Kanun'un 105/3. maddeleri dikkate alındığında suç tarihinde 12-15 yaş aralığında bulunan hırsızlık suçundan hapis cezasına mahkum olan suça sürüklenen çocuk hakkında gönüllü de olsa kamuya yararlı işte çalışma seçenek yaptırımına hükmedilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/363, Karar No: 2015/1726, Tarih: 13.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/363 E.  ,  2015/1726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen yetkisizliğe dair olan hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya ayrılık davaları, eşlerden birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabileceği gibi, davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesinde de açılabilir (TMK. m. 168). Bu yerlerden birini tercih, davayı açana aittir.

Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir (TMK. m. 19/1). Yerleşim yeri adreslerinin tutulmasında kişilerin adres beyan formundaki yazılı beyanları esas alınır. Bildirim şahsen yapılır. Adres beyan formundaki bildirimler aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir (5490 s. NHK m. 50, Adres Kayıt Sistemi Yönetmeliği m. 13/1). Buna göre aile kütüklerinde yer alan "yerleşim yeri adresiyle" ilgili bilgi, yerleşim yerine karine teşkil eder. Bu karine az önce değinilen yasal düzenlemeye göre aksi kanıtlanabilen bir karine niteliğindedir. Dava, 12.03.2013 tarihinde açılmıştır. Dosyaya alınan nüfus kaydından, davacının davadan önce yerleşim yerinin ... olduğuna ilişkin nüfus müdürlüğüne yazılı bildirimde bulunduğu anlaşılmaktadır. Adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeriyle ilgili bu bilginin aksi davalı tarafından ispatlanamadığına göre, az önce açıklanan karine uyarınca davacının yerleşim yerinin ... olduğu kabul edilmelidir. Davacı, kendi yerleşim yerinde davayı açmıştır. O halde, ... yer itibariyle yetkilidir. Yetki itirazının reddi ile işin esasının incelenmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 13.02.2015 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2014/4825, Karar No: 2014/32179, Tarih: 06.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/4825 E.  ,  2014/32179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/196188

MAHKEMESİ : Küre(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2012

NUMARASI : 2011/26 (E) ve 2012/25 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Hakaret suçu mağdurun olmadığı veya mağdurun doğrudan vakıf olamayacağı bir şekilde işlendiğinde gıyapta hakaret suçu oluşmaktadır. Ancak gıyapta hakaret suçunun cezalandırılması için, failin mağdur dışında toplu veya dağınık en az üç kişiyle ihtilat ederek bu suçu işlemesi gerekmektedir. Suçun faili ihtilatı bilerek ve isteyerek gerçekleştirmelidir. İhtilat kişilerle birebir görüşerek gerçekleşebileceği gibi, üç veya daha fazla kişiye mektup göndermek, telefon etmek, SMS veya e-mail göndermek suretiyle de gerçekleştirilebilir. Ancak ihtilat unsurunun gerçekleşmesi için, failin sözleri en az üç kişinin duyabileceği bir ortamda ve şekilde söylemesi yeterli olmayıp, muhatapların bizzat anlamaları ve vakıf olmaları lazımdır.

Somut olayda gönderilen mesaj içeriğinde, sanığın mesajın katılanlara iletilmesi konusunda bir istem ve beyanının bulunmaması karşısında, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık M.. C..’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6277, Karar No: 2013/8027, Tarih: 16.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/6277 E.  ,  2013/8027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Sanık hakkında soruşturma izni verilmemesi nedeniyle CMK'nun 223/8. maddesi gözetilerek düşme kararı

Sahtecilik suçlarında mağdurun, suçun maddi unsurunun hedef aldığı kişi olup, suça konu ikamet ilmuhaberlerinin kendisine karşı kullanılmaması nedeniyle yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçundan şikayetçilerin doğrudan zarar görmediği ve kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı, usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceği cihetle katılanların temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 16.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7944, Karar No: 2012/7913, Tarih: 09.07.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/7944 E.  ,  2012/7913 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ... ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'nin yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.02.2012 gün ve 2010/53 Esas, 2012/53 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri ile mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Mağdure ve müşteki-babasının daha önceden katılma talepleri üzerine katılmalarına karar verilmişse de, mağdure ve müşteki-babasının 06.04.2010 havale tarihli ve kimlik tespitli dilekçeleriyle sanıklar hakkındaki şikâyetlerinden vazgeçtikleri, mağdure vekilinin ve mağdurenin sanıklar hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiği 01.04.2010 tarihli duruşmada ve katılma kararının kaldırıldığı 29.04.2010 tarihli duruşmada bir diyeceğimiz yok diyerek mağdurenin vazgeçme iradesine katıldığı, katılan sıfatının bulunmaması nedeniyle hükümleri temyiz etme ... da bulunmayan mağdure vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanıklar müdafilerinin temyizleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16, Karar No: 2016/10562, Tarih: 26.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/16 E.  ,  2016/10562 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 22/06/2015

NUMARASI : 2015/106-2015/686

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday ve fiğin dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15015, Karar No: 2019/253, Tarih: 14.01.2019

**10. Ceza Dairesi         2014/15015 E.  ,  2019/253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10631, Karar No: 2006/12459, Tarih: 11.12.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/10631 E.  ,  2006/12459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİNCAN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/02/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,çekişme konusu  taşınmazın, 775 Sayılı Yasanın 25.md.si koşullarını taşıdığını beyan etmesi üzerine kooperatife üye yapılıp,ferdileştirme sonucunda davalı adına tapuya .nolu parsel olarak tescil edildiğini,ancak şikayet üzerine yapılan araştırmada davalının anılan yasa koşullarını taşımadığının belirlendiğini ileri sürerek,tapunun iptalini istemiştir.Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine  karar verilmiştir.

Karar,davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi  raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava,tapu iptali isteğine ilişkindir Mahkemece,davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden,toplanan delillerden; çekişme konusu ..parsel sayılı taşınmazdaki 19 nolu  bağımsız bölümün 775 Sayılı Yasanın  25. maddesi hükmü gereğince davalı adına tahsisen tescil edildiği görülmektedir.

Davacı idare,davalının  tahsis  sebebinin dayanağını oluşturan  yasada öngörülen koşulların davalı yararına oluşmadığını ileri sürerek  eldeki davayı açmıştır.

Gerçekten de ,genelde 775 sayılı Yasa,özelde aynı yasanın 25. maddesi  hükümleri gereğince  tahsisen  hak sahibi olunabilmesi anılan yasa  hükümlerindeki koşulların  oluşmasına  bağlıdır.Söz konusu yasal düzenlemeler kentlerdeki  gecekondulaşmayı önlemek ve  bu suretle  oluşan sağlıksız  şehirleşme ve yapılaşmayı ıslah etmek  amacına yöneliktir.Ancak, bu nitelikteki bir yerde gecekondu sahipleri yada  o çerçeve içerisinde  yaşamını sürdürenler  yönünden yasanın  uygulama yeri bulacağı kuşkusuzdur.Diğer taraftan yine anılan yasa hükümleri gereğince  hak sahibi olmanın bir diğer şartı da  yoksul ve dar gelirli  olmaktır.Tahsis tarihi olan  5.6.1997 tarihi itibariyle  hakim olan davalının  yoksul ve dar gelirli bir kişi olarak nitelendirilmesi mümkün değildir.Ayrıca dosyada bulunan 31.3. 2004 tarihli  müfettiş raporunda ifade edildiği üzere,davalı 775 Sayılı Yasanın 25. maddesinde de  öngörülen koşullara da sahip değildir.

Sözü edilen istekle açılan davada  tescil talebi yoktur.İptal isteği tek başına tescili de kapsamaz.Bu husustaki eksikliğin davacı idareye ayrıca tescil davası  açtırılması suretiyle giderilmesi  olanaklıdır.

Hal böyle olunca, öncelikle  davacı idareye iptali istenen yerle ilgili tescil davası açması için önel verilmesi,açtığı takdirde eldeki dava ile birleştirilmesi ve ondan sonra  davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken,yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru değildir.Davacının temyiz itirazı yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,11.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.