muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1543, Karar No: 2013/257, Tarih: 21.05.2013

Suçlardan birinin tamamlanmış diğerinin teşebbüs aşamasında kalması durumunda, şayet suçlar aynı nitelikte ise, örneğin ikisi de suçun basit şekli ise tamamlanmış suçtan hüküm kurulmalıdır. Tamamlanmış olan eylem suçun basit halini, teşebbüs aşamasında kalmış eylem ise suçun nitelikli halini oluşturuyorsa, bu durumda her bir suç için ayrı ayrı uygulama yapılarak sonucuna göre hangi suç daha ağır cezayı gerektiriyor ise o suç üzerinden zincirleme suç hükümleri uygulanmalıdır. Nitekim Ceza Genel Kurulunun 20.03.1973 gün ve 388-265 sayılı kararında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Öğretide de; "Bu konuda düşünülebilecek diğer bir ihtimal de, suçun basit şeklinin tamamlanması, ağırlaşmış şeklinin ise teşebbüs derecesinde kalmasıdır. 80. maddedeki 'terettüp edecek ceza' deyimi o suç için kanunda gösterilen cezayı değil, fakat hakimin tayin edeceği somut cezayı ifade ettiği için, bu gibi durumlarda, hakim tarafından tayin edilecek suçun tamamlanmış basit şeklinin cezası ile teşebbüs derecesinde kalmış ağırlaşmış şeklinin cezasını karşılaştırmak ve bu somut cezalardan hangisi daha fazla ise, artırmayı onun üzerinden yapmak gerekir" (Kayıhan İçel, Suçların İçtimaı, İstanbul 1972, s. 153), "Teşebbüs aşamasında kalan suçla tamamlanmış suç arasında teselsül ilişkisi varsa, tamamlanmış suç; basit suçla ağırlaştırılmış suç arasında teselsül ilişkisi varsa, ağırlaştırılmış suç için belirlenen ceza üzerinden artırım yapılmalıdır. Fakat bazen teşebbüs aşamasnda kalan suç tamamlanmış suça nazaran daha ağır cezayı gerektirir. Bu durumda arttırım, teşebbüs aşamasında kalan suça verilen ceza üzerinden yapılmalıdır" (Türkan Yalçın Sancar, Müteselsil Suç, Ankara, 1995, s. 127), "Suçlardan bir kısmı tamamlanmış, bir kısmı teşebbüs aşamasında kalmış ise, kural olarak ceza tamamlanmış eylem üzerinden belirlenecektir. Ancak tamamlanmış hal, suçun basit şeklini oluşturuyor, teşebbüs aşamasında kalmış hal de suçun nitelikli halini oluşturuyorsa, kanaatimizce bu durumda ikili bir uygulama yapılarak, hangisi ağır sonuç veriyor ise uygulama ona göre belirlenecektir" (Osman Yaşar-Hasan Tahsin Gökcan-Mustafa Artuç, Türk Ceza Kanunu, 1.Cilt, Ankara, 2010, s. 1221), şeklinde görüşlere yer verilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konuları değerlendirildiğinde;

Sanığın olay günü önce saat 17.00 sıralarında müştekinin işyerine girerek içerisinde bir miktar para, bilgisayar parçaları ve müştekiye ait aracın anahtarı olan çantayı aldıktan sonra aynı gün saat 24.00 sıralarında müştekinin arabasını çalmaya teşebbüs etmesi şeklinde gerçekleşen somut olayda, sanığın aynı mağdura karşı aynı suç işleme kararı altında eylemlerini gerçekleştirmesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekmekte olup, bu konuda Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında da bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık zincirleme suç hükümlerinin uygulanması sırasında cezanın nasıl belirleneceği noktasında toplanmaktadır. Gerek öğreti, gerekse istikrar kazanmış yargı kararlarında zincirleme suç nedeniyle ceza belirlenirken suçun en ağır cezayı gerektiren hali üzerinden  uygulama yapılması gerektiği konusunda birlik bulunmaktadır.

Somut olayda, yerel mahkemece ilk suçtan hüküm kurulurken temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine karşılık, ikinci suçtan alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın  belirlenmesi, ilk suçun vasfının tespitinde hataya düşülmesi ve ilk suçun tamamlanmış, ikinci suçun ise teşebbüs aşamasında kalmış olması nedeniyle, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması açısından esas alınacak suçun daha fazla cezayı gerektiren halinin, her bir suç ile ilgili ayrı ayrı uygulama yapılıp ve sonuçlarının karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi gerekmektedir.

Bununla birlikte zincirleme suç hükümleri uygulanarak verilecek ceza, teselsülü oluşturan her bir suçun müstakil olarak belirlenen cezalarından az, toplamlarından ise fazla olmamalıdır.

Ayrıca, sanığın katılanın işyerine girerek çantasını alması şeklindeki ilk eyleminin TCK'nun 142/1-b maddesinde düzenlenen bina veya eklentileri içerisinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK'nun 141/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması ve sanığın katılanın arabasını almaya teşebbüs etmesi şeklindeki ikinci eylemle ilgili olarak da uygulama maddesinin 142/2-d yerine, 142/2-b olarak yanlış yazılması nedeniyle de hükmün bozulması gerekmektedir. Öte yandan, Ceza Genel Kurulunun 19.03.2013 gün ve 29-94 sayılı kararı başta olmak üzere bir çok kararında açıklandığı üzere lehe temyiz davası üzerine suç vasfının belirlenmesinde hataya düşüldüğünün tespiti halinde, hükmün eleştiri yapılmak suretiyle onanmasıda mümkün değildir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün, ilk eylemin suç vasfının hatalı belirlenmesi, ikinci suçun uygulama maddesinin yanlış gösterilmesi ve sanık hakkında TCK'nun 43. maddesi gereğince uygulama yapılması gerekirken iki ayrı suçtan hüküm kurulması isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmelidir.

İtirazın değişik gerekçeyle kabulü yönünde oy kullanan Genel Kurul Üyesi A.K.: "1- Sanığın gündüz işyerinden yaptığı hırsızlık fiili; suç konusu maddelerin 142. maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde belirtildiği şekilde 'muhafaza altına alınmamış olması' nedeniyle, Mahkemenin kabul ettiği gibi TCK'nın 141. maddesinin 1. fıkrasındaki suçu oluşturur. Özel Daire kararında ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazında belirtildiği şekilde TCK'nın 142. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendindeki suçu oluşturmaz.

2- Zincirleme suç durumunda, zincirleme suçu oluşturanlardan en ağır sonuç doğuran suç esas alınır ve sonra TCK'nın 61. maddesindeki sıra gözetilerek 43. madde gereğince ceza artırılır.

2- Zincirleme suç durumunda, zincirleme suçu oluşturanlardan en ağır sonuç doğuran suç esas alınır ve sonra TCK'nın 61. maddesindeki sıra gözetilerek 43. madde gereğince ceza artırılır.

Ancak, zincirleme suç nedeniyle verilecek ceza, zincirleme suçlardan ayrı ayrı hüküm kurulduğunda verilecek toplam cezadan fazla olamaz.

3- Zincirleme suç söz konusu olduğu halde, zincirleme suçu oluşturan suçlardan ayrı ayrı hüküm kurulmuş ise,  temyizin sanık lehine olup olmamasına bakılmaksızın hükmün bozulması gerikir.

4- Sonuç olarak, itirazın bu farklı gerekçeyle kabulü gerektiği düşüncesindeyim" şeklindeki düşüncesiyle, ilk eylemin 5237 sayılı TCK'nun 141/1. maddesine uyan suçu oluşturduğu yönünde farklı görüş bildirmiştir.

SONUÇ     :

Açıklanan nedenlerle,

1-Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2-Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 27.02.2012 gün ve 8691-4322 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3-Ankara 2. Çocuk Mahkemesinin 29.07.2008 gün ve 1995-563 sayılı kararının, ilk eylemin suç vasfının hatalı belirlenmesi, ikinci suçun uygulama maddesinin yanlış gösterilmesi ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi gereğince uygulama yapılması gerekirken iki ayrı suçtan hüküm kurulması isabetsizliklerinden BOZULMASINA,

4-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2013 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13648, Karar No: 2012/16786, Tarih: 09.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/13648 E.  ,  2012/16786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın adli sicil kaydında, tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 141/1. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl hapis cezasından, anılan Yasanın 43/1. maddesi uyarınca ¼ oranında arttırım yapılırken, hesap hatası sonucu 1 yıl 3 ay yerine, 1 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

2-)5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

3-)5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25198, Karar No: 2015/18452, Tarih: 05.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/25198 E.  ,  2015/18452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğine göre; davaya konu gaz tabancasının mevcut durumu itibariyle bilinen ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı, ancak namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının dairesel yapıda olduğu, bu haliyle uygun çapta, özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceği belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu’na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sangın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMlJK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 05.06.015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5288, Karar No: 2013/9494, Tarih: 14.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/5288 E.  ,  2013/9494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmazlara ait tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, taşınmazlara ait tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı ... vekilinin temyizine gelince;

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmazlardan 3310 parselin 5250 m²'si, 463 parselin 12.675 m²'si, 299 parselin ise 10875 m²'si kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/250 esas, 1992/41 sayılı kararı ile 30.09.1994 tarihinde kesinleşen bu bölümlerin tapularının iptaline ve tescil dışı bırakılmasına hükmedildiği, iş bu davanın ise 10 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üN.S.
Yargıtay — Esas No: 2010/8373, Karar No: 2012/6622, Tarih: 21.03.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/8373 E.  ,  2012/6622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

İddianame içeriği, mağdurun soruşturma evresindeki anlatımlarına göre, sanığın, olaydan üç gün önce mağdura " Bana günlük 50 YTL haraç vereceksin " dediği mağdurun kabul etmemesi üzerine olay günü sanığın yakınanın çalıştırdığı manav önüne gelerek dükkanın camlarına doğru ele geçirilemeyen tabanca ile 4 el ateş ettiği, daha sonra yakınanın ... bulunduğunu görmesi üzerine Cafeye doğru yöneldiği ve 2 el daha ateş ettiği biçimindeki eyleminin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturabileceği ve kanıtların takdiri, eylemi nitelendirme ve davaya bakmanın ağır ceza mahkemesinin görevine girdiği gözetilmeden, görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile yerinde görüldüğünden tebliğnamaye aykırı olarak başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine yeniden hüküm kurulurken karşı temyiz olmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte olan 1402 sayılı CMY.nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 21.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11303, Karar No: 2006/12306, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11303 E.  ,  2006/12306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa, seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün kamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcının istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10161, Karar No: 2022/9217, Tarih: 15.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10161 E.  ,  2022/9217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Olay tarihinde sanığın işletmiş olduğu kahvehanede silahlı yaralama olayı gerçekleşmesi üzerine kolluk görevlilerince kahvehaneye gidildiği ve yapılan aramada yazıhane bölümündeki dolapta market poşeti içerisinde 13 adet gri renkli ambalajda net 22 gr sentetik kannabinoid ile kilitli naylon poşet içerisinde amfetamin içeren 14 adet net tablet ve diğer market poşetinde 11 adet siyah ambalajda net 11,6 gr sentetik kannabinoid ile naylon poşette net 88,8 gr sentetik kannabinoid ele geçirilmesi karşısında, suç konusu uyuşturucu maddelerin paket sayısı, miktarı, çeşitliliği, ele geçiriliş biçimi, olay yeri ile sanığın savunmasına göre, sanığın eyleminin ticaret amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri tartışma ve değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 15/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10993, Karar No: 2011/2751, Tarih: 24.02.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/10993 E.  ,  2011/2751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, maliki bulundukları ..., Bahçelievler mahallesi, Hastane civarı mevki, .. Sokak, ... 2 Apt. A Blok .., .. ve 19 nolu dairelerin 17.8.1999 tarihinde meydana gelen depremde yıkıldığını ve kullanılmaz hale geldiğini, ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden alınan tespit raporuna göre müteahhidin gayrimenkulü kendisine düşen yasal zorunlulukları yerine getirmeden yasa ve yönetmeliklere aykırı olarak inşa ettiğini, bu sebeple binanın depremin etkisi ile yıkıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere yıkılan daire ve zarar gören eşyaları nedeniyle 250,00-’er TL maddi, yaşadıkları travma nedeniyle 5.250,00’şer- TL manevi tazminatın deprem tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı ...’in maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, B.K. 43 maddesi gereğince hesaplanan bedelden %35 indirim yapılarak binadan kaynaklanan talep edilebilecek tazminat miktarının 5.245,28-TL ve eşyadan kaynaklanan talep olunabilecek tazminat miktarının 1.430,00-TL olduğunun tespitine, taleple bağlı kalınarak 250,00- TL bina ve eşyadan kaynaklanan tazminatın olay tarihi olan 17/08/1999 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile 2010/10993 2011/2751