muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1190, Karar No: 2019/2091, Tarih: 21.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1190 E.  ,  2019/2091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.09.2010 tarih ve 2010/294 Esas, 2010/623 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış, mahkemenin 23.12.2015 tarihli ek kararı ile kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine izin verilmesine ve dosyanın yetkisizlikle ...’e gönderilmesine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesinin esasına kaydedilen dosyada, mahkemenin 09.11.2017 tarihli ek kararı ile kısıtlıya ... vasi olarak atanmıştır.

... Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü, 03.07.2018 havale tarihli dilekçesi ile kısıtlının nakledilmesi nedeniyle vasinin görevine son verilmesini talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince 12.07.2018 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının ... ilçesinde bulunan bakımevinde bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince bakımevinde kalmanın yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı ve kısıtlının MERNİS adresinin .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının ...’de bulunan kuruma nakledilmesi nedeniyle kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır. Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya

da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Her ne kadar TMK’nın 22. maddesinde bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı düzenlenmişse de; dosya kapsamından, ağır derecede mental reterdasyon rahatsızlığı bulunan 1990 doğumlu kısıtlının 16.12.1998 tarihinden itibaren yurdun çeşitli yerlerindeki bakımevlerinde kaldığı ve bakım ve gözetiminin sürekli olarak bakımevinde gerçekleştirildiği ve dolayısıyla bakımevinde sürekli yerleşmek amacıyla bulunduğu anlaşıldığından vesayet dosyasının takibi ve kurumun talebi ile karar vermekte kısıtlının halen bulunduğu bakımevinin bulunduğu yere göre ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20083, Karar No: 2013/33118, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/20083 E.  ,  2013/33118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin aracından 15-20 TL değerinde bozuk para çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/19921, Karar No: 2008/6133, Tarih: 17.04.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/19921 E.  ,  2008/6133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, 23.08.1994 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacının, 23.8.1994 tarihinden dava tarihi olan 05.03.2007 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun ve tevkıfat yoluyla ödediği primlerin geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 23.8.1994 tarihinden dava tarihi olan 05.03.2007 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun ve bu tespit edilen dönmelerde tevkifat suretiyle kesilen primlerin geçerli olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

2-Dava davacının, 23.8.1994 tarihinden dava tarihi olan 05.03.2007 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun ve tevkıfat yoluyla ödediği primlerin geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 23.8.1994 tarihinden dava tarihi olan 05.03.2007 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun ve bu tespit edilen dönmelerde tevkifat suretiyle kesilen primlerin geçerli olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir.

2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T. Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının sattığı ürün bedelinden tevkifat suretiyle ilk prim kesintisinin 23.8.1994 tarihinde yapıldığı, diğer yıllarda prim kesintisi yapıldığını gösteren belgelerin dosyada bulunmadığı, davacının 20.2.1980 tarihinden beri ziraat odasına, 19.9.1978 tarihinden beri kooperatife kayıtlı olduğu, tarım arazisinin bulunduğu ve davalı Kurumca 1.8.2006 tarihinde 2926 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olarak kayıt ve tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece sigortalılığın, ilk ... prim tevkifatı yapıldığı tarihi takip eden aybaşı olan 01.09.1994 tarihinden itibaren başlatılmasına karar verilmesi gerekirken, kesintinin yapıldığı 23.8.1994 tarihinden itibaren başlatılmış olması; ayrıca davalı Kurumca davacı 1.8.2006 tarihinde tarım Bağ kur sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiğinden 1.8.2006 tarihinden dava tarihi olan 05.03.2007 tarihi arasında ihtilaf bulunmadığı halde bu tarihleri de kapsar şekilde tespit kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek, yerine;

“1-Davanın kısmen kabulü ile davacının 01.09.1994-31.07.2006 tarihler arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine,

2- Davacıdan 23.8.1994 tarihinde tevkifat suretiyle kesilen primlerin geçerli olduğunun tespitine

3-Davacının hukuki yararı bulunmadığından 1.8.2006-5.3.2007 tarihleri arasındaki döneme ilişkin isteminin reddine,

4-Davacı tarafından yapılan toplam 64,00 YTL yargılama giderinden taktiren 50,00 YTL’nin davalıdan alınarak davacıya verilemesine, bakiye kısmın davacı üzerine bırakılmasına,

5- Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 450,00 YTL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, red edilen kısım üzerinden aynı tarife uyarınca 450,00 YTL avukatlık ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,

6-Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan toplam 26,20 YTL harcın karar kesinleştikten sonra istek halinde davacıya iadesine ” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 17.04.2008 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11030, Karar No: 2023/13226, Tarih: 25.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/11030 E.  ,  2023/13226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/2494 Esas, 2023/2509 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kayseri 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.05.2023 Tarihli ve 2022/4943 Esas, 2023/2182 Karar ... Kararı

Kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin Özgürlük Mahallesi .... Sokak No:29 İç Kapı No:4 Kepez/Antalya olduğu, yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının çalışmak amacıyla Antalya'ya gittiğinin ancak açık adresinin bilinmediğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.09.2023 Tarihli ve 2023/2494 Esas, 2023/2509 Karar ... Kararı

Kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin Aydınlıkevler Mahallesi Kadife Sokak No:9 İç Kapı No:4 Melikgazi/Kayseri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 ... ... Medenî Kanunu’nun (4721 ... Kanun) 406 ncı maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 ... Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 ... Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 ... Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Melikgazi/Kayseri olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Kayseri 5. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 ... Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Kayseri 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7375, Karar No: 2014/10759, Tarih: 02.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/7375 E.  ,  2014/10759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/1025-2014/331

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 515 parsel sayılı taşınmazın 2/8 payının Ömer kızı E.. S.. adına kayıtlı olduğu, dava konusu taşınmazın 1975 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında 1971 yılında ölen A. S..'un eşi Emine ile çocukları Ahmet ve Emrullah adına tescil edildiği, 2/8 pay sahibi olan davacının tapu kaydında doğum tarihinin 1934 olarak yazıldığını oysa ki nüfus kaydında 16/8/1932 olduğunu ileri sürerek doğum tarihinin nüfus kaydına uygun şekilde düzeltilmesi istemiyle eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar davanın kabulüne karar verilmiş ise de “Mülkiyet hakkının tescili” başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı ve soyadı, baba adı ile edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki; bunların arasında malikin doğum tarihi almamıştır. Dolayısıyla tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgilerinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltmeyi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hata tüzüğün 87. maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki konular araştırılarak idarece düzeltilmelidir.

Öte yandan doğum tarihi tapu sicilinde bulunması zorunlu unsurlardan olmadığından bu hususların düzeltilmesi dava yoluyla istenemese de çoğun içerisinde az da vardır kuralı gereğince davanın tespit davası (tapu maliki ile davacının aynı kişi olduğunun tespiti) olarak değerlendirilerek işin esasının incelenmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalı tarafın temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/18141, Karar No: 2020/5181, Tarih: 27.02.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/18141 E.  ,  2020/5181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve katılan ... vekilinin temyiz dilekçesi içeriğinden ... hakkında hakaret suçundan verilen beraat kararının temyiz edilmediği ve temyiz kapsamının suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakaret suçundan verilen beraat kararına yönelik olduğu belirlenmekle, dosya görüşüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...’ın beraat kararı verilen hakaret eyleminin katılan ...’a yönelik olduğu, suça sürüklenen çocuk ...’ın katılan sıfatının olmadığı, bu suretle hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2) Katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 27/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15692, Karar No: 2014/19111, Tarih: 08.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/15692 E.  ,  2014/19111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ORDU 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2012/29-2013/375

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar bir kısım davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Çekişme konusu 39.377,79 m2 miktarlı 'fındık bahçesi' vasfındaki 129 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tarafların mirasbırakanı G. Ö., davacılar, davalılar ile dava dışı kişiler adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu sabittir.

Davacılar, davayı açarken anneleri G. payına karşılık 21.000 m2 yer isabet ettiğini bildirerek bu miktar üzerinden ecrimisil isteğinde bulunmuşlardır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olaya yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca bakıldığında, hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.