muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6670, Karar No: 2024/10438, Tarih: 23.12.2024

2. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesi şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun’un “Sözleşmeden doğan davalarda yetki” başlıklı 10 uncu maddesinin şöyledir:

“Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir.”

4. 6098 sayılı Kanunu'nun “İfa yeri” başlıklı 89 uncu maddesi şöyledir:

“Borcun ifa yeri, tarafların açık veya örtülü iradelerine göre belirlenir. Aksine bir anlaşma yoksa, aşağıdaki hükümler uygulanır;

1. Para borçları, alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde,

2. Parça borçları, sözleşmenin kurulduğu sırada borç konusunun bulunduğu yerde,

3. Bunların dışındaki bütün borçlar, doğumları sırasında borçlunun yerleşim yerinde, ifa edilir.

Alacaklının yerleşim yerinde ifası gereken bir borcun doğumundan sonra alacaklının yerleşim yerini değiştirmesi sebebiyle ifa önemli ölçüde güçleşmişse borç, alacaklının önceki yerleşim yerinde ifa edilebilir.”

C. Değerlendirme

1. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanun'un 10 uncu maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir.

2. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

3. Somut olayda, yerleşim yeri Arnavutköy/İstanbul olan davacının, 6100 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi uyarınca sözleşmeden doğan davaların sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceğinin düzenlendiği, 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi uyarınca ise para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcunun alacaklının yerleşim yerinde ifa edileceğinin belirtildiği, bu nedenle alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkili olup davacı tercih hakkını bu yönde kullandığından, uyuşmazlığın İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7088, Karar No: 2014/295, Tarih: 15.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/7088 E.  ,  2014/295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez) ve tehdit suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez) suçundan beraatine, çocuğun basit cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez) ve tehdit suçlarından mahkûmiyetine dair Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.03.2013 gün ve 2010/139 Esas, 2013/84 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve mağdur ... vekili ile hükme karşı mağdur ... vekilinin temyiz talebinin reddine dair 25.03.2013 günlü Ek Kararın Yargıtayca incelenmesi mağdur ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Suç tarihinde 10 yaş içerisinde bulunan mağdurlar ... ve Şevket'in velileri olan babalarının yargılama evresinde davaya katılmak istemediklerini beyan etmeleri nazara alınarak; mağdurlara CMK.nın 234/2. maddesi uyarınca görevlendirilen vekillerin hükmü temyiz hak ve yetkilerinin olmadığı anlaşılmakla mağdurlar ... ve Şevket vekillerinin temyiz isteklerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMK.nın 317. maddesi uyarınca reddi ile, incelemenin sanık müdafiin temyizi ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7666, Karar No: 2010/234, Tarih: 27.01.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/7666 E.  ,  2010/234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

A-)Sanık hakkında mağdur ...'i yaralama eyleminden dolayı kurulan hükümde karar tarihi itibariyle tayin olunan cezanın tür ve miktarına göre hükmün CMUK'nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu gözetilerek temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

B-)Sanığın mağdur ...'ı yaralaması eyleminden dolayı kurulan hükmün incelenmesinde,

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Sanık savunmasına, müşteki mağdur beyanına ve haklarında verilen karar temyize konu edilmeyen diğer sanıkların ifadelerine göre olayın hangi tarafın haksız eyleminden kaynaklandığı, ayrıca mağdur ...'ın başına aldığı sert darbe sonucu mu, yoksa yere düşüp başını kaldırıma çarpması ile mi yaralandığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 51. ve 458. maddelerinin uygulama alanı tartışılıp değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3993, Karar No: 2018/3612, Tarih: 24.10.2018

**16. Ceza Dairesi         2017/3993 E.  ,  2018/3612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın314/2, 62, 53/1, 58/9, 63 ile 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca mahkumiyet

kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın aşamalardaki ifade ve savunmalarında; "27.09.2016 tarihinde ikametinde yapılan arama sırasında ele geçirilen ve adli emanete alınan not defterinin kendisine ait olmadığını" belirtmesi karşısında, öncelikle sanığa ait mukayeseye yarar imza ve yazı örneklerinin ilgili yerlerden temin edilmesi, daha sonra huzurda alınacak imza ve yazı örnekleriyle birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek not defterindeki imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi,

Yine FETÖ/PDY terör örgütünün Afyonkarahisar İli ve Afyon Kocatepe Üniversitesi yapılanması ile ilgili itirafçı beyanları ve tanık ifadeleri araştırılarak varsa sanıkla ilgili olan beyan ve ifadelerin onaylı birer örneklerinin dosya arasına alınıp,

CMK'nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunarak diyecekleri sorulduktan sonra yargılamaya devamla sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6533, Karar No: 2013/17095, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/6533 E.  ,  2013/17095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 28 Tl para çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olması nedeniyle hakkında TCK’nın 53/4. maddesi gereği 53. maddesinin uygulanmaması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30/05/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13983, Karar No: 2014/36488, Tarih: 22.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/13983 E.  ,  2014/36488 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/62696

MAHKEMESİ : Mardin Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2012/45 (E) ve 2012/73 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlale teşebbüs suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Briket imalathanesinde ki açık alanda çekyatta yatarken müştekinin tüfek dipçiği ile kendisine vurduğunu sonra arkasından ateş etmesi sonucu yaraladığına ilişkin hayatın olağan akışına uygun olmayan suça sürüklenen çocuğun beyanı, aralarında herhangi bir husumet bulunmayan ve iş arkadaşının oğlu olan suça sürüklenen çocuğu gece vakti tüfekle yaralaması şeklinde gelişen sürecin, evine girmeye çalışanın sanık olduğuna dair müştekinin beyanını doğrular mahiyette olduğunun anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuğun isnat edilen suçtan dolayı mahkumiyeti yerine 25.04.2012 tarihli olay yeri inceleme raporunda olay yerinde herhangi bir parmak izi tespit edilmediğinin belirtilmesine karşın olay yerinde elde edilen parmak izlerinin suça sürüklenen çocuğa ait olmadığından bahisle yetersiz ve yasal olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4982, Karar No: 2009/11654, Tarih: 15.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/4982 E.  ,  2009/11654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davalı Hazine yönünden davanın reddine, diğer davalı hakkındaki davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan her iki tarafın bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3.442.50 TL. kalan harcın davalı ...'ten alınmasına, peşin alınan 1.131.90 TL temyiz harcının davacıya iadesine, 15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19946, Karar No: 2014/18299, Tarih: 22.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/19946 E.  ,  2014/18299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 22/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2448, Karar No: 2017/4159, Tarih: 28.11.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/2448 E.  ,  2017/4159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yap-işlet-devret sözleşmesi kapsamında yapılan imalâtın fazla olduğundan bahisle bir kısım dükkan niteliğinde bağımsız bölümlerin işletmesinin belediyeye iadesine dair taahhütnamenin müzayaka halinde verildiği ileri sürülerek belediyeye devrin iptâli ile kendilerine iadesi ve mahkum kalınan kira bedelinden şimdilik 50.000,00 TL'nin tahsiline ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulü ile tahsisin iptâline ve davacıya iadesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, bağımsız bölümlere ilişkin kira artışının belediye meclisinin oluru ile yapılabileceğinin ve davalı kurumun bu hususta muhtariyetine dair verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz olunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davacı vekili, taraflar arasında 07.09.2011 tarihinde otogar inşaatı yapılması ve işletilmesi işine dair sözleşme imzalandığını, müvekkili firmanın sözleşme konusu otogarı sözleşmeye ve projesine uygun olarak süresinde bitirdiğini ve faaliyete geçirdiğini, belediyeye yapılan imalâtta 227,44 m2 fazlalık olduğunu, bu fazlalığa karşılık kendisine dört (4) adet dükkanı ve eklentilerinin işletilmesinin devrini istediğini, aksi takdirde iskan verilemeyeceğini bildirdiğini, müvekkili firmanın dört (4) dükkan ve eklentilerinin işletme hakkını Boyabat Noterliği'nin taahhütnamesiyle davalı belediyeye devretmek zorunda kaldığını, yapılan teknik incelemelerde imalâtta fazlalığın olmadığını, yapılan imalâtın projeyle bire bir uyumlu oludğunu tespit ettiklerini, fazlaya

ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalı belediyece haksız olarak alınmış bulunan dört (4) adet dükkanın ve eklentilerinin işletilmesi hakkının iptâli ile iadesine, asgari 50.000,00 TL zararının yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalı belediyece haksız olarak alınmış bulunan dört (4) adet dükkanın ve eklentilerinin işletilmesi hakkının iptâli ile iadesine, asgari 50.000,00 TL zararının yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın taahhütnamenin imzalanmasından uzunca bir süre geçtikten sonra açıldığından baskı altında olduğu iddiasının mümkün olmadığını, dava konusu işin Devlet İhale Kanunu'nun 35. maddesi gereği yapım karşılığı kiraya verme işi olduğunu, bu nedenle davanın idare mahkemelerinin görev alanına girdiğini, İçişleri Bakanlığı Kontrolörleri'nin 08.03.2013 tarihli yazısı ile işin sözleşme şartlarına aykırı yapıldığının belediyeye bildirildiğini, Mahalli İdareler Genel Müdürlüğü'nün 25.03.2013 tarihli kararı ile bu durumun teyit edildiğini, davacının noterlikçe onaylanan taahhütname ile ilave fazlalığı kabul edip çekincesiz kabul ettiğini, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dört (4) adet bağımsız bölümün kullanım haklarının taahhütnamede belirtilen süre olan 29 yıllığına ...'na bedelsiz terkini ve devrinin iptâli ile davacıya iadesine, talep edilen 50.000,00 TL ismeni reddine, bağımsız bölümlere ilişkin kira artışının belediye meclisinin oluru ile yapılabileceğinin ve bu hususta davalı tarafın muhtariyetine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın konusunu 27.03.2013 tarihli taahhütname oluşturmaktadır. Yanlar arasında 07.09.2011 tarihli yap-işlet-devret sözleşmesi imzalandığı ve imalâtın tamamlandığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı fazladan yapılan imalât nedeniyle buna isabet eden 4 adet dükkan ve eklentilerinin işletme hakkının davalıya 27.03.2013 tarihli taahhütname ile devredildiğini, bu taahhütnamenin iskân verilmeme tehdidi altında müzayaka altında verildiğini bildirmiş ve taahhütnamede belirtilen bağımsız bölümlerin tahsisinin iptâli ile kira zararını istemiştir.

Davacı tarafından fazla imalât yapıldığı bilirkişi raporuyla sabit olmuştur. Taahhütnamenin konusunu da bu fazlalığa isabet eden bağımsız bölümlerin tahsisi oluşturmaktadır.

Davacı tarafından fazla imalât yapıldığı bilirkişi raporuyla sabit olmuştur. Taahhütnamenin konusunu da bu fazlalığa isabet eden bağımsız bölümlerin tahsisi oluşturmaktadır.

Davada müzayaka altında taahhütnamenin imzalandığından bahisle tahsis işleminin iptâli istenmiştir. Müzayaka hali, iradeyi sakatlayan hallerden olup, somut olarak kanıtlanması zorunludur. Davacı taraf iskan ruhsatının verilmeyeceği tehdidiyle taahhütnameyi imzaladığını bildirmiştir. Bir hakkın kullanılması ya da yasal yetkinin bulunması bunun tehdit aracı olarak kullanılması yeterli olmayıp, bu nedenle diğer tarafın da yani müzayakaya maruz kalan tarafın da zor duruma düşmüş olması ve tehdit edenin aşırı yarar temin etmesi gerekmektedir. Bu koşulların bulunması halinde müzayaka kabul edilebilir. Ancak bu halde taahhütnamenin müzayaka altında verildiği taktirde iradenin sakatlandığından söz edilebilir. Davacı, mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 31. maddesindeki bir (1) yıllık hak düşürücü süre içerisinde davayı açmışsa da, müzayaka halini kanıtlayamamıştır. Bu durumunda davanın tümden reddi gerekirken, kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 28.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14341, Karar No: 2013/11112, Tarih: 21.11.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/14341 E.  ,  2013/11112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

29/04/2013 tarih, 2012/4611 Esas, 2013/3984 Karar sayılı tevdii kararımızda gerekçeli kararın Milli Savunma Bakanlığı ve Hazine'ye tebliği sonrasında temyiz talebinde bulunulması halinde ek tebliğname düzenlendikten sonra dosyanın iadesine karar verildiği, dosyanın mahalline gönderilmesi ve gerekçeli kararın tebliği sonrasında müşteki Milli Savunma Bakanlığı ve Hazine vekili tarafından 25/07/2013 hakim havale tarihli dilekçelerle temyiz talebinde bulunulduğu halde bu hususta ek tebliğname düzenlenmediği anlaşılmakla, ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.