muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/26626, Karar No: 2016/9456, Tarih: 04.04.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/26626 E.  ,  2016/9456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.411,60 TL. kalan harcın temyiz eden davalı ...'ten alınmasına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7099, Karar No: 2010/2473, Tarih: 11.05.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/7099 E.  ,  2010/2473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Kayaboğazı Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 22.07.2009 gün ve 16/404 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı dört parça taşınmazın vekil edeni adına tescilini talep etmiş, 12.03.2009 tarihli keşif sırasında ise dava dilekçesinin 3. sırasında yer alan taşınmaz hakkındaki talepten vazgeçmiştir.

Davalı Hazine temsilcisi davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... tüzel kişiliği temsilcisi yargılama oturumlarına katılmamış ve yanıt vermemiştir.

Mahkemece, 25.03.2009 tarihli krokili raporda 1, 2 ve 4 nolu taşınmazların davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastroca tespit dışı bırakılan taşınmazların imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle tescili isteğine ilişkindir. (TMK.nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun m. 14 ve 17).

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, 1955 yılında yapılan kadastro çalışmalarında "ırmak yatağı" olarak tescil harici bırakılan taşınmazların davacı tarafından dava tarihinden geriye doğru 40-50 yıldan bu yana tarım arazisi olarak ekonomik amaca uygun şekilde tasarruf edildiği yerel bilirkişi ve tanıklar tarafından açıklandığına, ziraatçi uzman bilirkişi taşınmazların kültür arazisi niteliğinde olduğunu bildirmiş bulunduğuna, HUMK.nun 91 ve 94. maddeleri gereğince feragat yapıldığı andan itibaren kesin hükmün sonuçlarını doğuracağına dilekçedeki 3 nolu taşınmaz hakkında karar bölümünde olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi temyiz edenin sıfatına göre sonuca etkili olmayacağına göre usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına 11.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1448, Karar No: 2013/23193, Tarih: 04.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/1448 E.  ,  2013/23193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki ... Adli Tıp Hatay Şube Müdürlüğünce düzenlenen 16.06.2006 tarihli raporunda, T-12 vertebra kırığına yol açıp omurilik boşluğuna nafiz pnömosefaliye yol açan kesici delici alet yaralanmasının kişinin yaşamını tehlikeye sonak bir duruma neden olduğunun ve vertebra kırığının yaşam fonsiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek olduğunun bildirilmesine, taraflar arasından önceye dayalı husumet bulunmasına, müştekinin ve tanıkların anlatımlarına, suçun işlenmesinde kullanılan aracın niteliğine ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturma ihtimali bulunduğundan, davaya bakma, delilleri takdir etme ve sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi için dosyanın görevsizlik kararı verilerek Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13228, Karar No: 2012/927, Tarih: 18.01.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/13228 E.  ,  2012/927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yerel mahkemenin 29.06.2005 tarihli kararı Anayasanın 40/2 ve CMK'nun 37.maddesindeki unsurları ihtiva etmemesi sebebiyle aynı mahkemece verilen 07.08.2006 tarihli temyiz talebinin reddine dair karar yok sayılmış,

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCY.nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif “ ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden TCY’nın 145.maddesi gereğince sanığın cezasından indirim yapılması;şikayetçi olan müştekinin evine açık olan balkon penceresinden giren sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK 7/2-3 maddeleri dikkate alındığında erteli para cezasının aynen infazına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nun 51/7 uygulanmasına ’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6252, Karar No: 2013/17599, Tarih: 10.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6252 E.  ,  2013/17599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, nakle tabi tutulan davacı işçinin nakil maaş ilmühaberinin düzeltilmesine, davalının bu konudaki işleminin iptaline ve eksik ödenen ek ödeme tutarlarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, uyuşmazlığın idari yargı yolunda görülmesi gerektiği gerekçesi ile dava dilekçesinin reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 03.10.2011 gün ve 2011/37487 Esas, 2011/34425 Karar sayılı kararı ile “İptali istenilen işlemin tesis edildiği tarihte davalı mevkiinde kamu kuruluşu niteliği taşımayan ...nin olması karşısında, idari yargı yetkisi kapsamında açılmış bir idari dava bulunduğundan söz etmek olanaksız olduğundan uyuşmazlığın, özel hukuk hükümlerine göre görüm ve çözümünde adli yargı yerinin görevli olduğu sonucuna varıldığı, saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, mahkemece işin esasına girilmesi gerekirken dava dilekçesinin yargı yolu yanlışlığı nedeni ile reddine karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, bozmaya uyulmasına rağmen “Yargıtay 9.H.D'nin 05/11/2012 tarih ve 2012/28269-2012/35987 E/K sayılı kararında; Danıştay İdari Dava Daireleri’nin 07.04.2011 gün ve 2011/55-205 sayılı kararından sonra uyuşmazlığın adli yargı yerinde görüleceği konusunda yeniden değerlendirme yapılması gerektiği, Danıştay İdari Dava Daireleri’nin 07.04.2011 gün ve 2011/55-205 sayılı kararında; “yasal düzenleme ile .... A.Ş.'nin özelleştirilmesi sonucunda, işlevsel görevlerde bulunan ve ikamesi kısa sürede imkansız personelin isteklerine bağlı olarak makul bir süre kamu görevlerinden aylıksız izinli sayılarak özel hukuk tüzel kişisinde çalışmalarına olanak sağlandığı, söz konusu personelin, aylıksız izinli olarak geçen sürede kamu personeli statülerinin devam ettiği, İmtiyaz sözleşmesi ile bir kamu hizmetini yürütmek hakkını elde eden davalı şirkete, devir sonrasında yetişmiş personel yetersizliği nedeniyle doğabilecek aksaklıkların önüne geçilebilmesi için, 406 sayılı Yasa hükümleri ile tanınan ayrıcalıkların sonucu olarak da, bünyesinde belli süre ile çalışmaya devam eden söz konusu personelin kamu kurumlarına naklen atanmasının sağlanması amacıyla kimi görevler yüklendiği, 406 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davalı şirket tarafından, hak sahibi personelinin Devlet Personel Başkanlığına bildirmesi, bildirim ile beraber personelin nakledileceği kamu kurumunda yararlanacağı parasal haklara esas olmak üzere memur maaş nakil ilmühaberi düzenlenmesi, personelin ilişiğinin kesilmesi gibi işlemler bulunduğu, bu işlemlerin idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurduğu ve ilgili personelin nakledilecekleri kurumdaki statülerini, özlük ve parasal haklarını belirlediği, söz konusu işlemlerin kamu personeli hakkında ve idare hukuku alanında tesis edilmiş birer idari işlem niteliğinde oldukları, davalı şirketin, Telekomünikasyon Kurumu ile Türk Telekom arasında imzalanan “Telekomünikasyon Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin İmtiyaz Sözleşmesi” ile belli bir kamu hizmetini yürütmek görev ve yetkisi ile donatıldığı, bu görev ve yetkiler dahilinde bazı

kamusal ayrıcalıkları ve yükümlülükleri bulunduğu, belirtilen statüsü ve özel yasa hükümleri gereğince bazı kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere sahip olması nedeniyle davalı şirketin, herhangi bir özel hukuk tüzel kişisinden farklı bir hukuki statü içinde bulunduğu, bu durumda, imtiyaz sözleşmesi ile bir kamu hizmetinin yürütmekle görevli ve yetkili kılınması nedeniyle, diğer özel hukuk tüzel kişilerinden farklı olarak kimi kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere tabi olan, 406 sayılı Yasa hükümleri ile, kamu kurumlarına nakil hakkı bulunan personeli ile ilgili olarak bazı kamusal görevler yüklenen davalı şirketin, belirtilen görevleri kapsamında tesis ettiği işlemlerin idari işlem niteliğinde olduğu ve bu işlemlerden kaynaklanan uyuşmazlıkların idari yargının görevinde bulunduğu”nun belirtildiği, dairece de ... İdari Dava Dairelerinin gerekçelerinin benimsendiğinin ifade olunması karşısında; HMK'nun 114/1-b maddesi uyarınca yargı yolunun caiz olması dava şartı olduğundan ve yargılamanın her aşamasında mahkemece resen dikkate alınması zorunlu olduğundan, bozma ilamına uyulmuş olmasının bu konuda karşı taraf yönünden usuli kazanılmış hak teşkil etmesi mümkün olmadığından; idari işleme yönelik sözkonusu uyuşmazlığın idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiği” gerekçesi ile davanın HMK.nun 114/1-b maddesi uyarınca "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle aynı yasanın 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 10.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8663, Karar No: 2007/9355, Tarih: 12.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8663 E.  ,  2007/9355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.1.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.1.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Yerinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi rapor ve krokisinde A harfli taşınmaz bölümünün kesinleşen orman tahdit sınırları dışında kaldığı, yayla niteliğinde olduğu dosyada toplanan delillerle mahkemece bu kısma ilişkin davanın kabulünde bir yanılgı yoktur. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Diğer taraftan krokide B harfli taşınmaz bölümünün orman tahdit sınırları içinde iken 6831 sayılı Orman Kanununun 2/B maddesi uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı yine bilirkişi raporları ile sabittir. 6831 sayılı Kanununun 11.maddesi hükmünce 2.maddeye göre orman sınırları dışına çıkartılan taşınmazlar tapu dairelerince hiçbir harç, vergi ve resim alınmaksızın Hazine adına tapuya tescil olunur. Bu nitelikte bir yerin yayla olarak kabulüne olanak yoktur.

Mahkemece değinilen olgu göz ardı edilerek krokide B harfi ile gösterilen dava konusu yerin de yayla niteliği ile özel siciline yazılması yasaya aykırıdır.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.7.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4761, Karar No: 2019/14063, Tarih: 08.10.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/4761 E.  ,  2019/14063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın aşamalardaki savunmaları ve tanıkların sanığın bu beyanlarını doğrulamasına göre, sanığın kavgaya karışan akrabasını darp eden şahısların kaçmalarını önlemek istediği sırada yaralanması üzerine, olay yerine gelen polis memurlarının ambulans çağırma esnasında geciktiklerini düşünerek yaralı olması sebebiyle hastaneye gitmek istediği ancak müşteki polis memurlarınca sanığın tek başına hastaneye gitmesinin engellendiği olayda, sanığın zor kullanılarak ekip aracına alındığı esnada hakaret sözlerini sarf ettiğinin anlaşılması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, sanık hakkında hakaret suçu yönünden TCK’nın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- TCK'nın 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin söz konusu olabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında; sanığın sokakta “çabuk lan beni hastaneye götürün” diyerek agresif tavırlar sergilediği ve ekip aracında iken sinkaflı sözlerle müştekilere hakaret ettiği olayda, sanığın sokakta iken söylediği kabul edilen “lan” şeklinde ve kaba hitap tarzı niteliğindeki sözünün, müştekilerinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunu oluşturmadığı ve ekip aracında iken söylediği kabul edilen sinkaflı sözlerle hakaret eyleminde ise aleniyet unsurunun oluşmadığı gözetilmeden, sanığın cezasında TCK’nın 125/4. maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12816, Karar No: 2024/445, Tarih: 17.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/12816 E.  ,  2024/445 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/222 E., 2015/456K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır

2. Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2016 tarihli kararıyla sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksu kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanık ...'ın, olay günü bir dönem birlikte yaşayıp sonrasında ayrıldığı mağdure Leman'ın ikametine geldiği ve kapı açılır açılmaz doğrudan eve girdiği, Leman'ın annesi olan diğer mağdure Kerzi'nin de evde bulunduğu, sanığın mağdure Leman'a başka bir olay nedeniyle şikayetini geri alması konusunda baskı yaptığı sonra evdeki eşyalara zarar verdiği, mağdure Leman'ı darp ettiği ve her iki mağdure de içeride olduğu sırada kapıyı üzerlerinden kilitleyerek oradan ayrıldığı, polislerin olay yerine gelerek çilingir marifetiyle kapıyı açarak mağdureleri kurtardıkları ve bu suretle sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Mağdure Leman hakkında alınan doktor raporunda kollarında ekimoz olduğu yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu belirlenmiştir.

3. 02.07.2014 tarihli tutanakta, saat 20.15'te yapılan ihbar üzerine, polislerin olay yerine intikal ettiği, mağdurelerin üzerinden kilitli olan kapıyı çilingir marifetiyle açıldığı ve mahsur kalan bayanların içeriden çıkarıldığı, bayan şahısların şikayetçi olduğu belirtilmiştir.

4. 02.07.2014 tarihli görgü tespit tutanağına göre, olay yeri incelenmesinde müştekilere ait dairenin salon kısmında bulunan bir takım eşyalara zarar verildiği ve dağıtıldığı tespitnine yer verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan da dava açıldığı ancak hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, söz konusu eylem bakımından zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.