muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14921, Karar No: 2016/1160, Tarih: 28.01.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/14921 E.  ,  2016/1160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/08/2007 gününde verilen dilekçe ile yangın nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 06/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yangın nedeni ile uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda ispat olunamayan davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kiracısı olduğu dükkan içinde bulunan eşyaların üst katta yaptırılan kaynak işi sırasında sıçrayan kıvılcımdan başlayan yangında yanarak zarar gördüğünü bildirerek uğradığı maddi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, tespit raporu uyarınca davanın kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 05/03/2013 gün ve 2012/3956 esas, 2013/3858 karar sayılı ilamı ile "hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporu uyarınca karar verilmesi isabetli olmadığından" bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yeni bir bilirkişi görüşüne başvurulmuş ise de bozma ilamında değinilen eşyaların yangından dolayı tamamen kullanılamaz hale gelip gelmediği ve eşyaların antika olup olmadıkları kesin biçimde belirlenemediğinden kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50. (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 42.) maddesi gereğince, zararın varlığını ve tutarını kanıtlamak zorunda olan davacının, zararın gerçek tutarını kanıtlamakta zorlandığı veya kanıtlanmasının davacıdan beklenemeyeceği durumlarda hakim, hayatın olağan akışı ve zarar görenin aldığı önlemleri gözeterek zarar tutarını kendiliğinden belirler.

Dosya arasında bulunan bilgi ve belgeler ile bozma sonrası kesinleşerek getirtilen ceza mahkemesi dosyası kapsamından, 07/06/2007 tarihli itfaiye yangın raporunda “...bodrum kat ve 1. katı işyeri diğer katları ikametgah olarak kullanılan ... adresindeki binanın alevli şekilde yanmakta iken binaya müdahale edildiği, 1. kat dükkan dahilinde yapılan tadilatta kullanılan kaynak makinesinden çıkan ateş kıvılcımlarının bodrum katta bulunan kolay tutuşabilen yanıcı maddeler üzerine düşmesi sonucu yangın olayının meydana geldiğinin düşünüldüğü, bodrum kat dahilinde bulunan eski mobilya eşyalar kısmen yanmak sıvaları dökülmek pencere camları kırılmak dahili islenmek ve ıslanmak sureti ile zarar gördüğünün” yazılı olduğu, aynı gün tarihli iki

polis memuru tarafından düzenlenen olay yeri inceleme ve tespit tutanağında “içeride miktarı ve çeşidi belli olmayan eski kullanılmış antika tabir edilen mobilya cinsinden koltuk, çekyat, yemek takımı, 1 adet sanayi tipi dikiş makinası, 1 adet overlok makinasının kısmen yandığı yangından dolayı zarar gördüğü, itfaiyenin müdahalesi sonucu tamamının ıslandığı ve köpük içerisinde kaldığının görüldüğü ve tespit edildiği” anlaşılmaktadır. Davalının şüpheli sıfatı ile verdiği ifadesinde de yangının çıktığı bodrum katın mülk sahibi olduğunu, üst kattaki dükkanda tadilat yaptırdığı sırada yangının çıktığını, bodrum katta eski kullanılmış antika tabir edilen eşyaların olduğunu anlaşarak uzlaşmayı kabul ettiğini beyan ettiği görülmüştür.

Şu durumda, davacının dükkanında bulunan eşyaların ihmal nedeniyle başlayan yangında zarar gördüğü, bir başka anlatımla zararın varlığı kanıtlanmıştır. Mahkemece, zarar gören eşyanın nicelik ve niteliği kesin biçimde saptanamıyorsa zarar tutarı hakkında TBK 50. maddesi uyarınca bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden istemin reddi doğru olmamış kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2785, Karar No: 2019/15933, Tarih: 26.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/2785 E.  ,  2019/15933 K.**

**"İçtihat Metni"**

İftira suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/02/2018 tarihli ve 2018/5181 soruşturma, 2018/4314 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine dair mercii Eskişehir 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 28/03/2018 tarihli ve 2018/1683 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, şüphelinin müşteki hakkında asılsız isnatlarda bulunarak, silahlı terör örgütü üyesi olduğundan bahisle iftira suçunu işlediği iddiası ile soruşturmaya başlanıldığı, dosyada sureti mevcut olan ve müşteki hakkında yargılamanın yapıldığı Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/10/2017 tarihli ve 2017/48 esas, 2017/277 sayılı kararı ile müşteki hakkında; "... Sanığın iddianame ve dosya kapsamındaki eylemlerinin, terör örgütü üyeliği için zorunlu kriterler olan hiyerarşik bağ içerisinde, çeşitlilik, süreklilik ve yoğunluk kriterlerini taşımaması, başkaca eylemlerinin de tespit edilememesi nedeniyle sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e. maddesi gereğince beraatine" şeklindeki gerekçe ile karar verildiği ve anılan kararın 06/11/2017 tarihinde kesinleştiği, yine anılan dosyada mevcut olan ve şüpheli tarafından sunulduğu anlaşılan birden çok ihbar evrakı ve beyanının olduğu ve anılan Mahkeme kararı ile iddia olunan eylemlerin terör örgütü üyeliği için zorunlu kriterleri taşımadığının kabul edildiği de anlaşılmakla, şüphelinin eylemine ilişkin dellilerin takdir ve değerlendirmesinin mahkemesince incelenmesi gerektiği gözetilmeksizin, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 30.01.2019 gün ve 2018-15964 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.02.2019 gün ve KYB/2019-13308 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki ... vekili aracılığıyla sunmuş olduğu şikayet dilekçesinde, şüpheli ...'ın Eskişehir Emniyet Müdürlüğüne göndermiş olduğu ihbar dilekçeleriyle kendisi ve bir çok akademisyen hakkında FETÖ/PYD isimli terör örgütü üyesi olduğunu iddia ederek bir çok kez ihbarda bulunduğunu, bu sebeple kamu görevinden ihraç edildiğini, sekiz gün gözaltında kaldığını, hakkında Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinde kamu davası açıldığını, yargılandığını, beraat ettiğini, bu kararın kesinleştiğini, kendisi hakkında şikayette bulunarak iftira atan şüpheli hakkında şikayetçi olduğunu belirterek şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma neticesinde, “....şikayet ve ihbar hakkının anayasal bir hak olduğu, bunların Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından değerlendirilerek delili olan şüpheliler hakkında kamu davasının açıldığı, mahkemenin yargılama yaparak ... hakkında bir takım eylemlerinin sabit olduğunu ancak bu eylemlerin terör örgütü üyeliği için zorunlu kriterler olan hiyerarşik bağ içerisinde çeşitlilik, süreklilik ve yoğunluk kriterlerini taşımadığını belirterek ...'ın beraatine karar verdiği, bu durumda şikayetin veya ihbarın herhangi bir şekilde suç oluşturmadığı, mahkemenin bunun suç olduğuna kanaat getirmesi halinde resen suç duyurusunda bulunacağı” gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve verilen bu karara karşı yapılan itirazın, mercii tarafından reddedilmesi üzerine kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

Ceza Muhakemesi Kanununun 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172.maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, Ceza Muhakemesi Kanununun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet Savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli mahkemenin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, Ceza Muhakemesi Kanununun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet Savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli mahkemenin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK.nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet Savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Diğer bir deyişle Cumhuriyet Savcısı elde edilen delillerin kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturduğu kanaatine varırsa dava açacak, aksi durumda kovuşturmaya yer olmadığına karar verilecektir.

Aksi durumun kabulü her ihbar veya şikayet üzerine Cumhuriyet Savcısının kamu davası açmasını gerektirir ki bu kabul, lekelenmeme hakkıyla bağdaşmayacak ve kanunun ruhuna uygun düşmeyecektir.

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği; somut olayda, şüphelinin söz konusu ihbarlarında maddi vakıa ve makul şüpheye dayandığı,nitekim terör örgütü üyesi olmak suçundan yargılanan şüpheli hakkında mahkemece verilen beraat kararının gerekçesinde şüphelinin eylemlerin terör örgütü üyeliği için zorunlu kriterler olan hiyerarşik bağ içerisinde çeşitlilik, süreklilik ve yoğunluk kriterlerini taşımadığını, örgüte olan ilgisinin sempatizan düzeyinde kaldığının vurgulandığı,bu durumda şüpheli ihbarlarının Anayasanın 74. maddesiyle de güvence altına alınan şikayet ve başvuru hakkı kapsamında değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla; kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından bahisle bu karara yönelik itirazın reddine karar veren Eskişehir 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 28.03.2018 tarihli ve 2018/1683 Değişik İş sayılı Kararı usul ve kanuna uygun bulunmuştur.

Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen ihbarname içeriği, açıklanan nedenlerle yerinde görülmediğinden kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 26.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21114, Karar No: 2012/13011, Tarih: 02.07.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/21114 E.  ,  2012/13011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca mükerrirlik uygulamasına adli sicil kaydındaki tekerrüre esas en ağır cezanın dikkate alınması gerektiğinin düşünülmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının,765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

2-Sanığa yüklenen 5237 sayılı Yasanın 116/2-4. maddesindeki konut dokunulmazlığını bozmak suçunun, 5271 sayılı CMK’nun 5560 sayılı Yasa ile değişik 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilerek, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9755, Karar No: 2015/12503, Tarih: 15.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/9755 E.  ,  2015/12503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/262940

MAHKEMESİ : Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2011

NUMARASI : 2011/130 Esas, 2011/241 Karar

SUÇ : İcbar suretiyle irtikap

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30/03/2010 tarih ve 2009/5-167-2010/70 sayılı Kararında da açıklandığı üzere; icbar suretiyle irtikap suçunda mağdurun iradesini baskı altında tutmaya elverişli olmak koşuluyla, doğrudan doğruya veya dolaylı biçimde yapılan her türlü zorlayıcı hareketin icbar kavramına dahil olduğu, manevi cebirin, belli bir şiddete ulaşması, ciddi olması, mağdurun baskının etkisinden kolaylıkla kurtulma olanağının bulunmaması gerektiği, dosya kapsamı ve somut olayın oluş şekline göre sanığın öğreti ve uygulamada kabul edildiği üzere yasanın öngördüğü anlamda icbar ve ikna boyutuna varan davranışlarının bulunmadığı, bu itibarla irtikap suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı; buna göre suç tarihinde Devlet Hastanesinde uzman doktor olarak görevli olan sanığın, hastanede ameliyat ettiği katılan ve müştekilere taburcu oldukları sırada görev gereklerine aykırı olarak dikişleri muayenehanesinde alacağını söyleyerek yönlendirdiği ve ücreti karşılığında dikişlerini alarak mağduriyetlerine neden olmak suretiyle zincirleme görevi kötüye kullanma suçunu işlediği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1288, Karar No: 2014/1047, Tarih: 17.12.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1288 E.  ,  2014/1047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 15.İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :27.11.2012

NUMARASI :2012/1397 E-2012/1477

Taraflar arasındaki “takibin iptali“ davasından dolayı, bozma üzerine direnme yoluyla; İstanbul 15.İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 27.11.2012 gün ve 2012/1397 E-2012/1477 K. sayılı kararın bozulmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'ndan çıkan 05.03.2014 gün ve 2013/12-2383 Esas-2014/219 Karar sayılı ilamın, karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı (borçlu) vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla; Hukuk Genel Kurulu'nca dilekçe, düzeltilmesi istenen ilam ve dosyadaki ilgili bütün kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440.maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin Hukuk Genel Kurulu bozma ilamında yazılı "Bu durumda mahkemece, 6762 sayılı TTK'nun 599.madde hükmü gereği borçluların senedin tüketici senedi olarak verilmesi nedeni ile TKHK'nun 6/A maddesi gereğince nama yazılı düzenlenmesi gerektiği iddiasını takip alacaklısına karşı ileri süremeyeceği gibi, keşidecinin bu durumu sonradan iyiniyetli hamile karşı da ileri sürmesi mümkün değildir." paragrafının çıkartılarak, uyuşmazlığın yargılamayı gerektirmesi ve icra mahkemelerinin dar yetkisi de dikkate alınarak bu değişik gerekçeyle REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1.maddeleri gereğince takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine; 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca 52,40 TL. karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17.12.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14924, Karar No: 2013/15432, Tarih: 10.12.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/14924 E.  ,  2013/15432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 19.06.2013 gün ve 2013/5110 Esas, 2013/9336 Karar sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alan davacının tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, yüklenici ...'ye karşı açılan davanın feragat nedeniyle, arsa maliki ...'e karşı açılan davanın da sıfat yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Davacının temyizi üzerine, karar Dairemizin 19.06.2013 tarihli 2013/5110 Esas, 2013/9336 Karar sayılı ilamı ile “...dosyadaki bilgi ve belgelerden, davanın arsa maliki ile yükleniciye karşı açıldığı, yargılama sırasında yüklenici ...' nin 15.9.2006 tarihinde vefat ettiği ve mirasçılarının da ... 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.02.2007 tarih, 2006/957 E-2007/130 sayılı kararı ile mirası reddettikleri, bunun üzerine davacı 13.12.2011 tarihli oturumda, yükleniciye karsı açılan davadan vazgeçtiğini, arsa malikine karşı davayı takip ettiğini bildirmiştir. Davacı vekili bu feragatın davanın uzamaması için yapıldığını, hakkından feragat etmediğini bildirmiştir. Davadan feragat, davacının talep sonucu istemiş olduğu haktan kısmen veya tamamen vazgeçmesidir (HMK.nun 307. Maddesi). Davacı, davaya tapu malikine karşı devam ettiğine göre feragat beyanının da hakkın özünden vazgeçme anlamında olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle işin esası hakkında araştırma ve inceleme yapılarak, yüklenicinin inşaat sözleşmesinde arsa malikine düşen bağımsız bölümler ve ortak alanlardaki eksik bıraktığı işler ve değeri tespit edilmeli, belirlenen bu değerin 1/3 payı davacı tarafından arsa malikine ödenmek üzere depo ettirilmeli ve bu değerlendirme yapılırken arsa maliki ve davacı tarafından sözleşme uyarınca arsa malikine düşen 2, 4 ve 6 nolu bağımsız bölümler ve ortak alanlara yapılan masraflar da dikkate alınarak belirlenmelidir.

Ayrıca, 26.7.2004 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinde iskan ruhsatının yüklenici tarafından alınması kararlaştırıldığından, iskan ruhsatının alınması yükümlülüğü yükleniciden bağımsız bölüm satın alan ve arsa malikine karşı yüklenicinin halefi olan kişilere aittir. Bu nedenle davacıya iskan ruhsatı alması için yetki ve süre verilmeli ve sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır" gerekçesiyle bozulmuştur.

Davalı vekili, karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.