muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12297, Karar No: 2014/16489, Tarih: 10.06.2014

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya dava konusu alacaklar ile ilgili ödeme yapılıp yapılmadığı ve davacının aralıklı önceki dönem çalışmalarının kıdem tazminatına esas sürenin tesbitinde nazara alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi uyarınca halen yürürlülüğü devam eden 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2 maddesi, işçinin aynı işverene bağlı olarak bir ya da değişik işyerlerinde çalıştığı sürelerin kıdem hesabı yönünden birleştirileceğini hükme bağlamıştır. O halde kıdem tazminatına hak kazanmaya dair bir yıllık sürenin hesabında da işçinin daha önceki fasılalı çalışmaları dikkate alınmalıdır. Bununla birlikte, her bir fesih şeklinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde gerçekleşmesi hizmet birleştirmesi için gerekli bir şarttır. İşçinin önceki çalışmaları sebebiyle kıdem tazminatı ödenmişse, aynı dönem için iki defa kıdem tazminatı ödenemeyeceğinden, tasfiye edilen dönemin kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması mümkün olmaz. Ancak, aynı işverene ait bir ya da değişik işyerlerinde çalışılan süre için kıdem tazminatı ödenmemişse, bu süre aynı işverende geçen sonraki hizmet süresine eklenerek son ücret üzerinden kıdem tazminatı hesaplanmalıdır. Zamanaşımı definin ileri sürülmesi halinde önceki çalışma sonrasında ara verilen dönem on yılı aşmışsa, önceki hizmet bakımından kıdem tazminatı hesaplanması mümkün olmaz.

İşçinin iş sözleşmesi feshedilmediği halde çeşitli sebeplerle kıdem tazminatı adı altında yapılan ödemeler avans niteliğinde sayılmalıdır. İşçinin iş sözleşmesinin feshinde kıdem tazminatına hak kazanılması durumunda, işyeri ya da işyerlerinde geçen tüm hizmet sürelerine göre kıdem tazminatı hesaplanmalı, daha önce avans olarak ödenen miktar kanuni faiziyle birlikte mahsup edilmelidir. Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulaması bu doğrultudadır.

İşçinin iş sözleşmesi feshedilmediği halde çeşitli sebeplerle kıdem tazminatı adı altında yapılan ödemeler avans niteliğinde sayılmalıdır. İşçinin iş sözleşmesinin feshinde kıdem tazminatına hak kazanılması durumunda, işyeri ya da işyerlerinde geçen tüm hizmet sürelerine göre kıdem tazminatı hesaplanmalı, daha önce avans olarak ödenen miktar kanuni faiziyle birlikte mahsup edilmelidir. Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulaması bu doğrultudadır.

Somut olayda, davacının davalı işverene ait işyerlerinde aralıklarla çalıştığı dosya kapsamı itibariyle sabittir. Davalı vekilince dosyaya yabancı dilde hazırlanmış ibranameler, yine yabancı dilde hazırlanmış imzalı makbuzlar sunulmuş, ibranamelerin üzerinde yazılı miktarda kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödendiği savunulmuştur. Mahkemece, ibranamelerin yabancı dilde hazırlanmış olması sebebiyle davacı işçi tarafından içeriğinin anlaşılmasının mümkün olmadığından bahisle, anılan ibranameler nazara alınmamıştır. Söz konusu belgeler, yabancı dilde hazırlanmış olmakla birlikte, belge içeriklerinde rakamlar yer almaktadır. Mahkemece, davacı asil, isticvap olunmaksızın sonuca gidilmesi hatalı olmuştur. Anılan sebeple, yargılama aşamasında sunulan ve ayrıca ilk defa temyiz dilekçesi ekinde sunulmuş olmakla birlikte ödeme define dair olması sebebiyle nazara alınması gerekli belgelerle ilgili davacı asil 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 169. ve devamı maddeleri uyarınca isticvap olunmalı ve mahkemece geçerlilik denetimi yapılmalıdır. İşçinin imzasını taşımayan belgelere değer verilmemelidir.

İşçinin imzasını taşıyan, fesihten sonra düzenlenen ve savunma ile çelişmeyen, davaya konu hakların sayıldığı ibranamelere değer verilmeli, salt miktar içermemiş oluşu ibranamenin geçersizliği sonucunu doğurmamalıdır. Miktar içeren ibranameler ise makbuz olarak değerlendirilmelidir.

Davacının aralıklı çalışmalarının herbirinin iş sözleşmesinin feshi ile sonlanıp sonlanmadığı belirlenmeli ve bu feshe göre işçiye yasal haklarının ödenip ödenmediği tespit olunmalıdır. Feshe göre işçilik haklarının ödendiği belirlendiğinde, önceki çalışmalarının tasfiye edildiği kabul edilmeli ve tazminat hesabı açısında daha sonraki çalışma süresine eklenmemelidir. Ancak yapılan ödemelerin yasal hakların altında kaldığının anlaşılması halinde yine tasfiye esası benimsenmekle birlikte zamanaşımı defi sebebiyle zamanaşımına uğramamış dönem için belirlenen fark alacaklar, her bir dönem ücretine göre belirlenmeli ve istekler yönünden karar verilmelidir.

İşçinin iş sözleşmesinin feshinde işçilik alacaklarının hiç ödenmediği anlaşıldığında, bu defa aralıklı çalışma süreleri birleştirilmeli ve en son tazminata hak kazanacak şekilde gerçekleşen feshe göre son ücret üzerinden hesaplama yapılarak sonuca gidilmelidir.

İşçinin iş sözleşmesinin feshinde işçilik alacaklarının hiç ödenmediği anlaşıldığında, bu defa aralıklı çalışma süreleri birleştirilmeli ve en son tazminata hak kazanacak şekilde gerçekleşen feshe göre son ücret üzerinden hesaplama yapılarak sonuca gidilmelidir.

Mahkemece, eksik hususlar tamamlanarak bilirkişiden yukarıda belirtilen esaslar dahilinde denetime elverişli rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Öte yandan, taraflar arasında, davacı işçinin brüt ücretinin hangi esaslara göre belirleneceği noktasında da uyuşmazlık bulunmaktadır.

Öncelikle davacının net çıplak ücreti sözleşme hükmüne göre belirlenmiş olup buna göre hesaplamalarda dikkate alınan net ücretin miktarında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bilinen net ücretinden bilinmeyen brüt ücreti hesaplanırken eklenecek kesintilerin ne olduğu konusunda anlaşmazlık bulunmaktadır. Bu noktada özellikle davacı işçinin 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 86. maddesinde düzenlenen topluluk sigortasından yararlanıp yararlanmadığı ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun geçici 6. madde hükümleri de dikkate alınarak isteğe bağlı sigortalılık durumunun ne olduğu belirleyici olacaktır. Mahkemece, bu hususlar açılığa kavuşturulmadan ve davalı tarafın bu yöne ilişkin itirazları karşılanmadan davacı işçinin yurt içinde çalışan işçiler gibi brüt ücretinin tespit edilmesi hatalı olmuştur. Şu halde mahkemece, davacının sigortalılık durumu netleştirilmeli, buna göre de davacının ücretinden kesilmesi gereken primler tespit edildikten sonra brüt ücreti belirlenmelidir. Bundan sonra ise davacının talepleri hakkında karar verilmelidir. Eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm kurulması da isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15164, Karar No: 2023/2009, Tarih: 28.03.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/15164 E.  ,  2023/2009 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/305 E., 2015/132K.

SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşları vb. tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDEN LER : Sanık ... müdafileri, sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Söke Ağır Ceza Mahkemesinin 12.05.2015 tarihli ve 2014/105 Esas, 2015/132 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında;

a.Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

b.Nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 8.320 adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiileri tarafından ; sanık ...'in atılı suçu işlemediği, varsayımlara dayalı olarak verilen mahkumiyet hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğu, alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektirir bir durum olmadığı halde teşdiden hüküm kurulduğu ve saire ilişkin olarak hükümler temyiz edilmiştir.

2. Sanık ...'nin üzerine atılı suçu işlemediğini, hakkında beraat hükmü verilmesini talep ederek hükümleri temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Daha önce de emlak alma bahanesiyle satıcılara kapora verip karşılığında senet almak suretiyle haksız menfaat temin etmeye çalıştığı anlaşılan sanık ...'nin Didim'e geldiği, katılan

2. Sanık ...'nin üzerine atılı suçu işlemediğini, hakkında beraat hükmü verilmesini talep ederek hükümleri temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Daha önce de emlak alma bahanesiyle satıcılara kapora verip karşılığında senet almak suretiyle haksız menfaat temin etmeye çalıştığı anlaşılan sanık ...'nin Didim'e geldiği, katılan

... ile görüşerek arsasına talip olduğu, yakalanmamak amacıyla kendisini Mehmet Bal olarak tanıttığı, hazırlanan sözleşme ve senedi Mehmet Bal ismiyle imzaladığı, bu yöntemle ilerleyen aşamada kimliğinin tespit edilmesini önlemeye çalıştığı, ayrıca senedi de Mehmet Bal adına almasının onun niyetinin 5.000,00 TL'lik kaporayı alabilmek olmadığını gösterdiği, 5.000,00 TL'lik senedi katılan ...'e imzalatmış gibi yaparak hileli yöntemler kullanarak ikinci bir senedi de imzalattığı, akabinde araziyi almaktan vazgeçtiğini belirterek kaporasını geri alıp, senedin imza kısmını yırtıp katılana iade ettiği, senedin imza kısmının sanık ... tarafından yırtılmış olmasının da katılana ait imzanın aslında bu senet üzerinde bulunmadığını gösterdiği, zira sanık ...'nin alacaklısı olduğu bir senet üzerindeki imzayı yırtmasında herhangi bir hukuki yararı bulunmadığı, daha sonra katılanın imzasını aldığı boş senedi sanık ...'ye doldurtup bu şahıs aracılığıyla 04.05.2011 tarihinde icra takibi başlattığı iddiasıyla sanıklar hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanıklar atılı suçu işlemediklerine yönelik savunmada bulunmuştur.

3. Aydın Jandarma Kriminal Laboratuvarının 22.06.2012 tarihli uzmanlık raporu ile, sanık ... Bal ve katılan ... adlarına düzenlenmiş sözleşme başlıklı belge aslı ve alacaklısı ... Bal, borçlusu ... olan 5.000,00 TL değerindeki senet aslı üzerindeki yazıların aynı kaligrafide ve aynı şahıs eli ürünü oldukları, bu belgeler üzerinde bulunan yazıların ..., ... ve ...'nin yazıları arasında uygunluk bulunmadığı, Alacaklısı İsmail Keçeçi Borçlusu ... olan tanzim tarihi 1.04.2011 vade tarihi 15.04.2011 olan 340.000,00 TL (üçyüzkırkbin) bedelli senet üzerindeki yazıların sanık ... eli ürünü olduğu tespit edilmiştir.

4. Aydın Jandarma Kriminal Laboratuvarının 10.08.2011 tarihli raporu ile; alacaklısı ..., Borçlusu ..., tanzim tarihi 11.04.2011, vade tarihi 15.04.2011 olan 340.000,00 TL (üçyüzkırkbin) bedelli senet üzerindeki ... adına atılı bulunan imzanın ... eli ürünü olduğu tespit edilmiştir.

4. Aydın Jandarma Kriminal Laboratuvarının 10.08.2011 tarihli raporu ile; alacaklısı ..., Borçlusu ..., tanzim tarihi 11.04.2011, vade tarihi 15.04.2011 olan 340.000,00 TL (üçyüzkırkbin) bedelli senet üzerindeki ... adına atılı bulunan imzanın ... eli ürünü olduğu tespit edilmiştir.

5. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde; sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik savunmada bulunduğu anlaşılmakla savunmalarına itibar edilmeksizin sanıkların atılı suçları işledikleri sabit görülerek eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 53; 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35, 62 ve 53 üncü maddeleri gereğince, suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar ve tehlike ile sanıkların kastına dayalı kusurlarının ağırlığı dikkate alınarak yasal asgari hadden uzaklaşılarak( evrakta sahtecilik suçu yönünden kurulan hükümde sehven yasal asgari hadden cezalandırılması şeklinde belirtilmiştir.) cezalandırılmalarına, sanıkların kişilik özellikleri göz önünde bulundurularak yeniden suç

işlemeyecekleri yönünde kanaate varılamamış olması hususu dikkate alınarak şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından 5271 Sayılı Kanun'un 231 ve 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin uygulanmasına yer olmadığı karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında “11.04.2011” şeklinde yanlış gösterilen suç tarihinin, icra takip tarihi olan "04.05.2011" tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan hükümler kurulurken "yasal asgari hadden uzaklaşılarak tayin edilmek suretiyle..." şeklinde yazılması gerekirken sehven "yasal asgari hadden tayin edilmek suretiyle takdiren 3 yıl hapis cezası..." şeklinde yazıldığı anlaşılmışsa da hükümlerin gerekçesinde de belirtildiği üzere bu durumun yazım yanlışı olduğu anlaşılarak bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli ve 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23.01.2018 tarihli ve 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere; hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun'un 106 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasında, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinde yapılan değişiklik ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemler sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suçların vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafii ve sanık ...'nin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.05.2015 tarihli ve 2014/105 Esas, 2015/132 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafii ve sanık ...'nin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/730, Karar No: 2018/10005, Tarih: 09.05.2018

**1. Hukuk Dairesi         2017/730 E.  ,  2018/10005 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanlarının 290 ada 26 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında “.....,...oğlu İbrahim”şeklinde yazılan kimlik bilgilerinin “ . ...oğlu ..., ...oğlu ......olarak düzeltilmesini, yine aynı taşınmazın paylı maliklerinden .... Kanunu çıkmadan önce öldüğünü ileri sürerek,murisi ile tapu kaydı maliki ..... aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın usulden reddine ilişkin olarak verilin karar Dairece "...Hal böyle olunca, yeni Tapu Sicil Tüzüğünün yürürlüğe girdiği 17.8.2013 tarihinden itibaren, idareye müracaat etme ön şartını yerine getirmeden dava açan ilgililerin davayı açmakta haklı olduklarını söyleyebilme olanağı bulunmadığından, davacının miras bırakanları ...... paylı malik oldukları dava konusu taşınmaz kayıtlarında yer almayan “.....” soy ismi eklenmek suretiyle tapu kayıtlarının düzeltilmesi talebi açısından, davanın usulden reddedilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Ne var ki, somut olaya bakıldığında; davacının murisi ...... olma 1285 doğumlu ...... Kanunundan önce 10.2.1935 tarihinde öldüğü dosyada mevcut, ...... Mahkemesinin 1998/298 Esas, 1998/1175 Karar sayılı veraset ilamından anlaşılmaktadır.Bilindiği üzere nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de, idari yoldan tapu kayıtlarında intikal yaptırılamadığından zorunlu olarak dava açılan bu gibi durumlarda, tapu malikinin davacının murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmesi gerekmektedir. Hâl böyle olunca, dava konu taşınmazın paylı maliklerinden “.....” ile davacının mirasbırakanının aynı kişi olup olmadığı doğrultusunda gerekli araştırma ve incelemenin yapılarak, kayıt maliki ile murisin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir..." gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılma neticesinde mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...' nün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

./..

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

, 09.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/842, Karar No: 2019/2857, Tarih: 15.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/842 E.  ,  2019/2857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içerdiğinden, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti için, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup kesin bir şekilde belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.