muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10124, Karar No: 2015/3044, Tarih: 14.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/10124 E.  ,  2015/3044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi vekili 17/03/2014 tarihli dava dilekçesinde,... İlçesi,... Köyünde, mera tahsis komisyonu tarafından mera olarak tespit edilen yerlerin ilana çıkarıldığı, bu parsellerden 157 ada 151 ve 59 parsellerin orman olduğu iddiasıyla, mera tahsis kararının iptali ile orman niteliğiyle ...adına tapuya kayıt ve tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, askı ilân süresinden sonra dava açıldığı gerekçesi ile mahkemelerinin görevsizliğine, görevli ve yetkili mahkemenin İnebolu Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, mera tahsis kararının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 28/03/2013-26/04/2013 tarihleri arasında ilan edilen 3402 sayılı Kanunun 22/2-a madde çalışması vardır. Mera tahsis kararı 27/01/2014 - 27/02/2014 tarihleri arasında ilân edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına ve kararın dayandığı gerekçeye göre görevsizlik kararı verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmamaktadır. Ancak; çekişmeli taşınmazın aynından doğan davalarda HMK'nın 12/1. maddesi gereğince kesin yetkili mahkeme taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi olup, eldeki davada görevli ve yetkili mahkeme... Asliye Hukuk Mahkemesi iken, mahkemece İnebolu Asliye Hukuk Mahkemesi'nin görevli ve yetkili olduğuna karar verilmesi doğru görülmemiş ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 1. fıkrasının ikinci cümlesinde yer alan "İnebolu Asliye Hukuk Mahkemesine" cümlesinin çıkartılarak yerine "Küre Asliye Hukuk Mahkemesi" cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HMUK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 14/04/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9855, Karar No: 2018/23534, Tarih: 18.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/9855 E.  ,  2018/23534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... ANADOLU 11. İŞ MAHKEMESİ

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici 1. maddesinin 4. fıkrasında “İlk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir.” düzenlemesi bulunduğu, ilk derece mahkemesi karar tarihinin 22.06.2017 olduğu, buna göre karar tarihinde yürürlükte olan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesinin 3. fıkrası uyarınca temyiz süresinin gerekçeli kararın taraflara tebliğinden itibaren 8 gün olduğu, gerekçeli kararın davalı vekiline 08.10.2018 tarihinde tebliğ edildiği, ancak 8 günlük temyiz süresi geçtikten sonra 22.10.2018 tarihinde kararın davalı vekilince temyiz edildiği, buna göre temyizin süresinde yapılmadığı anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz isteminin süreden dolayı REDDİNE, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 18/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8890, Karar No: 2015/14593, Tarih: 22.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/8890 E.  ,  2015/14593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/08/2014

NUMARASI : 2014/516-2014/1032

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar,taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan, yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1)Uyulan bozma kararı doğrultusunda alınan ek bilirkişi raporundaki rakamlara ve 1233,1267 ve 1235 parsellerdeki ağaç bedellerine göre 247.377,13-TL'ye hükmedilmesi gerekirken, raporda hesap hatası yapıldığı dikkate alınmadan az bedel tespiti,

2)Terkin yönünden yeniden hüküm kurulması gerekirken, eski hükmün kesin olduğundan bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine davacıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6223, Karar No: 2010/9352, Tarih: 24.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/6223 E.  ,  2010/9352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... Mahallesinde bulunan konutunun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılan haksız muarazanın meni ile istenen bedelin iptali ve abonelik tesisine, mekanik sayaç takılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya ait meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmış binadan daire satın aldığını, kanalizasyon ve su bağlantısı yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle aboneliğin tesisine, sayaca yönelik talebin feragat nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

2010/6223-9352

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

B)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

2010/6223-9352

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

B)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevsii), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bent gereğince diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 24.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/104, Karar No: 2024/3251, Tarih: 18.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/104 E.  ,  2024/3251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/49 Esas, 2023/685 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Küçükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.12.2022 Tarihli ve 2022/1045 Esas, 2022/1083 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Göcek Mahallesi Tahtalı Sokak No:32A .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Fethiye 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.05.2023 Tarihli ve 2023/49 Esas, 2023/685 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin İstasyon Mahallesi 1427. Sokak No:5/45 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 432 nci maddesi uyarınca koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Küçükçekmece/İstanbul olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Küçükçekmece 3.Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 6100 sayılı Kanun'un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Küçükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18383, Karar No: 2013/28499, Tarih: 05.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/18383 E.  ,  2013/28499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan sanık ...’nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 245/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair (NİĞDE) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/05/2013 tarihli ve 2012/768 esas, 2013/333 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerine göre, kovuşturma başlamadan önce mağdurun zararının giderilmesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarının indirilmesi, 2. fıkra uyarınca da etkin pişmanlığın kovuşturma başlandıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde ise, verilecek cezanın yarısına kadarının indirilmesi gerektiği nazara alındığında, somut olayda ve mahkemenin kabulüne göre de, sanığın kovuşturma başladıktan sonra fakat hükümden önce mağdurun zararını tamamen gidermiş olması karşısında, anılan maddenin 1. fıkrası gereğince cezasının yarısına kadarının indirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 25.10.2013 gün ve 64401 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 08.11.2013 gün ve KYB/2013-348005 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçiye ait kredi kartını haksız olarak eline geçiren ve bu kartla para çeken sanığın dava açıldıktan sonra kovuşturma aşamasında, şikayetçinin zararını giderdiği anlaşılmakla 5237 sayılı TCK.nun 168/2. maddesi uyarınca cezasından 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2013 gün, 2012/768 esas, 2013/333 sayılı kararının CMK.nun 309/4-d. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), hükmün TCK.nun 245/1 maddesinin uygulamasından sonra gelmek üzere, "sanığın şikayetçinin zararını kovuşturma aşamasında karşılaması nedeniyle cezasından TCK nun 168/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılması sonucunda 1 yıl 6 ay hapis ve 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 62. maddesi uyarınca cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 3 ay hapis ve 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 52/2 maddesi uyarınca 1 gün adli para cezasının günlüğü 20 TL den paraya çevrilmesi sonucunda 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21607, Karar No: 2014/4172, Tarih: 27.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/21607 E.  ,  2014/4172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 15. Aile Mahkemesi

TARİHİ :4.3.2013

NUMARASI :Esas no:2010/766 Karar no:2013/187

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından müşterek çocuk için takdir edilen tedbir nafakasının miktarı ve başlangıç tarihi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 26.8.2010 tarihinde açılmış; mahkemece 17.12.2010 tarihli oturumda, ara kararıyla müşterek çocuk Aysima için aylık 100 lira tedbir nafakası takdir edilmiş, 23.1.2012 tarihli oturumda bu nafaka 250 liraya, 4.3.2013 tarihinde tesis edilen nihai hükümle de “dava tarihinden geçerli olmak üzere” aylık 500 liraya artırılmıştır.

Kuşkusuz, hakim, Türk Medeni Kanunun 169'ncu maddesi gereğince; davanın başında tayin ettiği geçici önlem niteliğindeki tedbir nafakasını, davanın ilerleyen süreçlerinde talep üzerine veya re’sen artırabilir veya azaltabilir. Ya da gerektirici sebebin ortadan kalkması halinde gerekçesini göstermek koşuluyla büsbütün kaldırabilir. Ne varki her iki durumda da, hakkaniyeti gözetmek nafaka yükümlüsünü mali açıdan ağır yükümlülük altına sokacak bir karar almamaya özen göstermek zorundadır. Mahkemenin davanın başında, 15.7.2009 doğumlu çocuk için aylık 100 lira tedbir nafakası tayin edip, 23.1.2012 tarihli oturumda bu miktarı 250 liraya artırması anlaşılır ise de, nihai hükümde bu defa nafaka yükümlüsünün mali durumunda artışı haklı kılacak bir iyileşme de tespit edilmemişken tayin edilen tedbir nafakasını “davanın başından geçerli olmak üzere” beş katına çıkarması isabetli olmamıştır. Tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına, 15.7.2009 doğumlu küçüğün ihtiyaçlarına, nafakanın niteliğine ve günün ekonomik koşullarına göre, daha uygun bir miktara hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.02.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2011/19139, Karar No: 2012/23385, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/19139 E.  ,  2012/23385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Birlikte suç işleyen sanıklar hakkında ortak yapılan yargılama giderlerinin, payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, müteselsilen tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ... Şanlı müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin müteselsilen tahsiline ilişkin bölümün çıkartılarak, " Yargılama giderlerinin sanıklardan payları oranında eşit tahsili sonucu, 25.8 TL yargılama giderinin sanık ...’dan, 25.8 TL yargılama giderinin sanık ... ... Şanlı’dan tahsiline" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/11/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10745, Karar No: 2018/23916, Tarih: 25.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/10745 E.  ,  2018/23916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 29. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçiş hükümlerini düzenleyen geçici 1. maddesinin dördüncü bendine göre ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği 25.10.2017 tarihinden önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir.

7036 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, diğer kanunlardaki hükümler saklı kalmak kaydıyla temyiz edilemeyen kararlar arasında 4857 sayılı Kanunun 20. maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davası da  sayılmıştır.

Dosya içeriğinden davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulan Bölge Adliye Mahkemesi kararının “işe iade” talebine ilişkin olup,  İlk Derece Mahkemesinin kararı 25.10.2017 tarihinden sonra ve bu nedenle 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8/1-a bendine göre temyiz edilemeyen karar olduğundan davalı vekilinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 25/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11796, Karar No: 2013/20392, Tarih: 20.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/11796 E.  ,  2013/20392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmün sanığın yokluğunda tefhim olunmasına, gerekçeli kararın sanık ile aynı konutta birlikte ikamet ettiği belirtilen kardeşi Aydın Akkaya'nın imzasına tebliğ olunmasına, sanığın temyiz dilekçesinde adı geçen kardeşi ile üç yıldır konuşmadığını, bu nedenle tebligatın eline geçmediğini belirtmesine göre, mahallinde kolluk marifetiyle araştırma yapılarak tebligat yapılan Aydın Akkaya'nın sanık ile aynı konutta birlikte oturup oturmadığının tespiti ile muhtar, aza ve Aydın Akkaya'dan sanık ile adı geçen kardeşi arasında husumet bulunup bulunmadığı, konuşup konuşmadıkları tespit edildikten sonra dosyanın incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.