muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/24804, Karar No: 2013/4260, Tarih: 04.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/24804 E.  ,  2013/4260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3.fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

2- 17.04.2005 tarihli “müşterek yakalama ve üst arama tutanağı” ve “oto görgü tespit tutanağı”na göre, sanığın düz kontak yaparak ... Mahallesi 39.Sokaktan çaldığı aracı ... Mahallesi Ses Sokak üzerinde ittirirken polisi görerek kaçtığı, kovalamaca sonucu yakalandığı ve aracı çalmasından itibaren herhangi bir kesintisiz takip sonucu yakalanmadığının anlaşılması karşısında; suçun tamamlandığı düşünülmeden,kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilerek eksik cezaya hükmedilmesi,

3-Yakınana ait aracın sağ arka kelebek camını kırıp düz kontak yaparak aracı çalan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCY’nin 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı maddenin “e” bendiyle uygulama yapılması,

4- 17.04.2005 tarihinde işlenen suçla ilgili olarak, 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesinde 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki düzenleme gereğince sanığın cezasından 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5- Sanığın suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda olduğu gözetilerek hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK’nun 50/3. maddesi uyarınca, anılan Yasa maddesinin birinci fıkrasında belirtilen tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğinin düşülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8110, Karar No: 2012/8461, Tarih: 31.10.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/8110 E.  ,  2012/8461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanık ... ile ilgili olarak müşteki vekilinin talebinin düşmesine ve tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Her ne kadar mahkemenin karar başlığında ve yapılan tüm duruşmalarda başlığın İcra Hukuk Mahkemesi olarak yazıldığı anlaşılmakta ise de, 22.01.2009 tarihli celsede davaya Ceza Mahkemesi sıfatı ile bakıldığının belirtilmesi, 16.04.2009 tarihli celsede yargılamaya İcra Ceza Mahkemesi sıfatı ile devam edileceğine karar verilmesi,19.11.2009 tarihli celsede parentez içinde “UYAP sisteminin izin vermemesi nedeni ile davaya bu şekilde devam edilmiş olup dosyaya İcra Ceza sıfatı ile bakılmaktadır” ibaresinin yazıldığı dikkate alındığında, tebliğnamedeki bu yönlü kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

1- Tazminat talebine yönelik olarak hükmün temyiz incelemesi sonunda;

İİK'nun 89/4. maddesi uyarınca talep edilen tazminat davası haksız fiil tazminatı olup, genel hükümlere göre çözümlenmesi gerekmektedir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 60/1. maddesine göre de bu davanın zararın ve failin öğrenildiği tarihten itibaren bir yıl içinde açılması zorunluluğuna rağmen, 07.08.2006 tarihli itirazı, icra takip dosyasında 04.09.2006 tarihinde işlem yapmak suretiyle öğrendiği halde, bir yıllık süre geçtikten sonra 16.12.2008 havale tarihli dilekçe ile dava açtığının anlaşılması nedeniyle davanın zamanaşımı süresi dolduktan sonra açıldığının kabulünün gerekmesi karşısında sonucu itibariyle doğru olan kararın bu gerekçe ile ONANMASINA,

2- Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçuna yönelik olarak kurulan hükmün temyiz incelemesi sonunda;

2- Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçuna yönelik olarak kurulan hükmün temyiz incelemesi sonunda;

Şikayetin dayanağı olan ... İcra Müdürlüğünün 2006/170 esas sayılı dosyasında sanığın kendisine tebliğ edilen ve İİK'nun 89/1. maddesine göre çıkarılan birinci haciz ihbarnamesine, takip borçlusu olan ...'e herhangi bir borcu olmadığından bahisle 07.08.2006 tarihinde itiraz etmesine karşın müşteki vekilinin, İİK'nun 347. maddesinde düzenlenen her halde bir yıllık süre geçtikten sonra 15.12.2008 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla en son 25.02.2010 tarihli duruşmada müşteki vekilinin mazeretinin reddi ile şikayetçi vekilinin talebinin düşmesine karar verilmesi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından "şikayetçi vekilinin ...'nin cezalandırılmasına dair talebinin dava takip edilmediğinden düşmesine” kısmı çıkarılarak yerine "Sanık tarafından 07.08.2006 tarihinde birinci haciz ihbarnamesine itiraz edilmesine rağmen, İİK'nun 347. maddesinde belirtilen her halde bir yıllık süre geçtikten sonra, 15.12.2008 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine" ifadesi yazılmak suretiyle, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi ile yürürlükte bulunan CMUK'nun 322. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek ONANMASINA, 31.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16150, Karar No: 2014/1971, Tarih: 06.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/16150 E.  ,  2014/1971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/66349

MAHKEMESİ : Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2011

NUMARASI : 2011/302 (E) ve 2011/583 (K)

SUÇ : Mühür bozma

1- Anayasa’nın 38. maddesine göre '"kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK’nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi" başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun "Kamu güvenine karşı suçlar'' bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma” suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar" başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar" başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun'da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun'a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa'nın 38 ve TCK'nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında belirtildiği üzere Sakarya Elektrik Dağılım A.Ş.’nin 11.02.2009 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği 17.03.2009 olan mühürleme tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan işleme aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Gerekçe kısmında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle kısa kararla hüküm fıkrası arasında çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/429, Karar No: 2016/2947, Tarih: 28.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/429 E.  ,  2016/2947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi, reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkûmiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, katılan ... vekili ile katılan ...'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararı ile reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11534, Karar No: 2006/12432, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11534 E.  ,  2006/12432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi, Han Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa, seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün kamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8436, Karar No: 2018/5357, Tarih: 22.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/8436 E.  ,  2018/5357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Asıl davada davacı vekili, 16/09/2007 tarihinde ... plakalı araç sürücüsünün kusurlu olarak sebebiyet verdiği trafik kazası sonucunda araçta yolcu olarak bulunan, müvekkillerinin eş ve anneleri ...'ın vefat etmiş olduğunu, bahsi geçen araç minibüs olmasına rağmen kaza tarihinde araca ilişkin bir Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Ferdi Koltuk Sigorta Poliçesinin mevcut olmadığını,

... Yönetmeliği uyarınca kazaya karışan aracın Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Ferdi Koltuk Sigortasının bulunmaması halinde, ödenmesi gereken tazminatın ... tarafından ödenmesi gerektiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 1.000,00-TL ferdi kaza koltuk sigorta tazminatının 26.11.2012 temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen ... Asliye Ticaret Mahkemesinin ... Esas sayılı dosyasında davacılar vekili, aynı olaya ilişkin olarak müteveffa ... 'ın diğer mirasçıları için fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile toplam 30.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının 26/11/2012 temerrüt tarihinden itibaren ticari temerrüt (avans) faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen ... Asliye Ticaret Mahkemesinin ... Esas sayılı dosyasında davacılar vekili dava dilekçesinde; aynı olaya ilişkin olarak, müteveffa ... 'ın mirasçıları için toplam 68.000,00 TL destekten yoksun kalma maddi tazminatının 26.11.2012 temerrüt tarihinden itibaren ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl ve birleştirilen davalarda davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, dava konusu talebin poliçenin zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasına dayalı olduğunu, kazayı yapan aracın aynı aileden kişileri taşıdığının tespit edilğini, yapılan taşımanın arızi bir taşıma niteliğinde olup 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun 17. maddesinde belirtilen kapsamda bir taşıma olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL

kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 22.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1627, Karar No: 2006/1885, Tarih: 30.03.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/1627 E.  ,  2006/1885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, ... sözleşmesinden kaynaklanan gecikme cezasının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece verilen yetkisizlik kararı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

... sözleşmesinden kaynaklanan davalar H.U.M.K.nun 9.maddesindeki genel yetki kuralına göre davalının yerleşim yeri mahkemesinde açılabileceği gibi, 10.maddesi uyarınca akdin ifa yeri mahkemesi veya 22.maddesine göre sözleşmede kararlaştırılan yer mahkemesinde açılabilir. Tarafların HUMK.nun 22.maddesi gereğince yetkisiz olan bir mahkemeyi sözleşme ile yetkili kılmaları asıl yetkili bulunan mahkemenin yetkisini ortadan kaldırmaz.Davacı bu mahkemelerden birisinde davasını açmakta ... olup bu yönde tercih hakkı vardır.

Eldeki davada sözleşme, ticaret sicil kaydı, dava dilekçesinde gösterilen ve tebligat yapılan adrese göre davalının yerleşim yeri İzmir’dir. Davalının ikametgahının İzmir olması nedeniyle genel yetki kuralı uyarınca İzmir Mahkemeleri de davaya bakmakta yetkilidir. Davacı seçimlik hakkını bu yer mahkemesinde davayı açmak suretiyle kullanmıştır. Bu durumda İzmir Mahkemeleri de davaya bakmakla yetkili olduğu, sözleşmedeki yetki şartı kanunen yetkili İzmir mahkemelerinin yetkisini ortadan kaldırmayacağından yetki itirazının reddi ile davanın esasına girilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, 30.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/766, Karar No: 2015/876, Tarih: 13.05.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/766 E.  ,  2015/876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm/hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Dosya kapsamına göre sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurun soruşturma aşamasında alınan beyanında, olay günü 05.30 sıralarında işe çıkmak için aracın yanına gittiğinde aracın yerinde olmadığını gördüğünü belirtmesine karşın aracını evinin önüne ne zaman parkettiğine ilişkin beyanda bulunmadığı, soruşturma ve kovuşturma aşamasında da bu hususa ilişkin yeterli araştırma yapılmadığının anlaşılması karşısında; mağdura olay tarihinde aracını hangi zaman diliminde evinin önüne parkettiği açıkça sorularak sonucuna göre sanığın eylemini gece sayılan zaman dilimi içerisinde işleyip işlemediğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı BOZULMASINA, 13/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.