muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/11901, Karar No: 2006/15164, Tarih: 13.11.2006

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ... bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı ... arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; karara dayanak alınan uzman orman ve ... bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi,bir ... mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 13/11/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6425, Karar No: 2010/6000, Tarih: 03.11.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/6425 E.  ,  2010/6000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 03.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/356, Karar No: 2013/3921, Tarih: 06.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/356 E.  ,  2013/3921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Müdürlüğü vd. aleyhine 15/10/2012 gününde verilen dilekçe ile tek taraflı ölümlü trafik kazasına dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; yargı yolu bakımından dava dilekçesinin reddine dair verilen 22/10/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacıların, davalılardan Karayolları Genel Müdürlüğüne yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-) Davacıların, davalılardan ....ye yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem sonucu desteğin ölümü nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, yargı yolu bakımından dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, yol yapım çalışmaları sırasında yolun yapım, bakım, onarım ve işaretlenmesinden sorumlu kuruluş ve yüklenici firmanın her iki istikamette çalışma olduğunu belirtir levha dışında meydana gelebilecek kaza olayını önleyecek hiçbir engel işareti, levha, bariyer veya fiziki tedbir almaması sonucu davacıların desteğinin bulunduğu aracın menfez çukura düşmesi sonucu yanarak öldüğünü beyan ederek manevi zararlarının giderilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, istemin hizmet kusuruna dayandığı gerekçesiyle tüm davalılar hakkında yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmiştir.

İdari yargı yerlerinde açılacak davalarda husumetin kimlere yöneltileceğine ilişkin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 2. maddesi gereğince, idari yargı yerlerinde ancak ilgili idare kurumu dava edilebilir. Bu yasal düzenlemeye göre gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri aleyhine idare mahkemelerinde dava açılamaz.

Davacılar, özel hukuk tüzel kişiliği niteliğindeki ....nin haksız eylemi nedeniyle zarara uğradığını ileri sürüp istekte bulunduklarına göre, gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri hakkındaki davanın görüm ve çözüm yerinin idari yargı olmayıp adli yargı yeri olduğu gözetilerek işin esası incelenip varılacak

sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı şirket yönünden BOZULMASINA, davacıların davalılardan Karayolları Genel Müdürlüğüne yönelik temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/03/2013gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17476, Karar No: 2013/15745, Tarih: 14.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/17476 E.  ,  2013/15745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın müvekkilinin aracına çarpması nedeniyle müvekkilinin aracında değer kaybı olduğunu ve kazanç kaybının bulunduğunu, zararın tahsili için İzmir 12. İcra Müdürlüğünde başlatılan takibe davalıların borca itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğunu savunmuşlardır. Mahkemece, haksız fiile dayalı tazminat davasında HMK’nun 7/1. maddesine göre ortak yetkiyi taşıyan haksız fiilin vuku bulduğu yer olan İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, maddi hasarlı trafik kazası nedeniyle karşı araç maliki ve sürücüsünden maddi tazminat istemine ilişkin başlatılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkindir.

6100 sayılı HMK.'nun genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesinin 1. fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir”. Aynı Yasa'nın 7. maddesinde “Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır.” hükmü, 16. maddesinde de "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü düzenlenmiştir

HMK'da kesin yetki halleri açıkça sayılmış olup haksız fiile ilişkin davalardaki yetki, kesin yetki olmayıp bir seçimlik yetkidir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, zarar gören davacının yerleşim yeri İzmir'dir. Davacı, HMK’nun 16. maddesi gereğince kendi ikametgah mahkemesi İzmir Mahkemesinde dava açarak seçimlik hakkını kullandığına göre, uyuşmazlığın İzmir Asliye Ticaret Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir. Mahkemece yetki itirazının reddedilerek davanın esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken yetkili mahkemenin ortak yetkiyi taşıyan haksız fiilin vuku bulduğu yer olan İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8678, Karar No: 2021/412, Tarih: 19.01.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/8678 E.  ,  2021/412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen 17/07/2020 tarihli ara karar gereğince geçici ödemeye karar vermiştir.

Ara kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Uyuşmazlık, TBK 76. maddesi uyarınca davacılar vekilinin tedbiren geçici ödeme talebi üzerine mahkemece ara karar ile geçici ödeme talebinin kabulüne ilişkindir.

Geçici ödeme 6098 sayılı TBK'nun 76. maddesinde, 'Zarar gören iddiasının haklılığını gösteren inandırıcı kanıtlar sunduğu ve ekonomik durumu da gerektirdiği taktirde hakim,istem üzerine davalının zarar görene geçici ödeme yapmasına karar verebilir. Davalının yaptığı geçici ödemeler, hükmedilen tazminattan mahsup edilir. Tazminata hükmedilmezse hakim davacının aldığı geçici ödemeleri, yasal faizi ile birlikte geri vermesine karar verir' şeklinde düzenlenmiştir.

İhtiyati tedbir, 6100 S. HMK nın 389. vd. maddelerinde düzenlenmiş olup ''Mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkansız hale geceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hallerinde uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir” şeklinde şartları belirtilmiştir.

Geçici ödeme, haksız fiil sebebiyle meydana gelen zararın karşılanması için açılan tazminat davalarında hükmedilen ve yargılama sonucunda hükmedilecek zarara mahsuben yapılan bir ön ödemedir. Ön ödeme geçici bir karardır. Bu geçici ödemenin miktarı, geçici ödemeler ne HMK.’da düzenlenmiş olan ihtiyati tedbir niteliğindedir, ne de İİK.’nda düzenlenmiş olan ihtiyati haciz niteliğindedir. Tam tersine, aynı ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz gibi ayrı bir geçici hukuki koruma türüdür. Çünkü HMK’nın 389. maddesi gereğince ihtiyati tedbir, sadece dava konusu uyuşmazlıklar hakkında verilebilen bir geçici hukuki koruma türüdür. Dava konusunun para alacağı olması halinde ise kural olarak ihtiyati tedbir kararı verilmesi mümkün değildir.( Kuru/Arslan/Yılmaz (Usul), s. 580-581; Pekcanıtez/Özekes/Atalay (Usul), s. 711- 713.)

Geçici ödemelerin Türk Borçlar Kanunu’nda düzenlenmiş olan diğer geçici hukuki korumalardan biri olması sebebiyle, geçici ödeme kararları bir ara karar mahiyetindedir. Bu sebeple de mahkeme iş bu ara kararından yargılama sonuçlanmadan önce her zaman dönebilir. Çünkü mahkemenin vermiş olduğu ara kararlar ile kural olarak taraflardan birisi lehine herhangi bir usuli kazanılmış hak oluşmaz. Yine geçici ödeme ara kararı yargılamayı sona erdirmediği için bu karara karşı doğrudan kanun yoluna gidilmesi de mümkün değildir. Ancak asıl karar ile birlikte kanun yoluna gidilebilir.

Dosya kapsamı ve yukarıdaki yasal düzenlemeler değerlendirildiğinde; TBK'nın 76. maddesinde düzenlenen tedbiren geçici ödeme talebine ilişkin mahkemece verilen geçici ödeme talebinin kabulüne dair kararın ara karar niteliğinde olduğu, bu kararlara karşı ancak esas hüküm ile birlikte kanun yoluna başvurulabileceği anlaşıldığından davalı vekilinin geçici ödemeye ilişkin temyiz talebinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 19/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/13332, Karar No: 2018/2387, Tarih: 20.02.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/13332 E.  ,  2018/2387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

...

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... ve ... ile suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii, sanık ..., suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii, suça sürüklenen Çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun ve kısmen aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... ve ... ile suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay günü sanıkların ve suça sürüklenen çocukların fikir ve irade birliği içerisinde müştekiye ait iş yerinden 12 şişe viski ve 5 şişe votka, 20 paket kadar sigara ve çekmecedeki 150 TL yi alarak olay yerinden kaçtıkları, haklarındaki başka eylem nedeni ile ihbar üzerine takip edilen sanıkların ve suça sürüklenen çocukların kolluk kuvvetleri tarafından durdurulmak istenmeleri üzerine kaçtıkları, ancak Sanayi cad. üzerinde aracı durdurup terk ettikleri, değişik yönlere kaçan suça sürüklenen çocuklardan ..., ... ve sanık ...'in yakalandıkları, Salih'in atılı suçu kabul ederek yer göstermesi üzerine çalınan içkilerden 5 adet viskinin gösterdiği yerde bulunduğu ancak diğer malzemelerin elde edilemediği bu şekilde kısmi iadeyi sağladıklarının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Yasanın 168/4. maddesi gereğince müştekiye kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına onay verip vermediği sorulduktan sonra sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar lehine aynı yasanın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii, sanık ..., suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme kısmen uygun ve kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 20/02/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6537, Karar No: 2019/6327, Tarih: 06.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/6537 E.  ,  2019/6327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesi ile; mülkiyeti davacıya ait ... köyü, 438 parsel sayılı taşınmazın; ...kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı için .... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin kesinleşen 2001/1358 E. - 2003/589 K. sayılı dosyasıyla tapu kaydının iptaliyle kamuya terkinine karar verildiğini, Devlet tarafından herhangi bir bedel ya da tazminat ödemesi yapılmadan taşınmazın geri alınmasının orantısız olduğunu, hak dengesinin sağlanması için mülkiyet hakkı sahibine bedel ödenmesi gerektiğini beyan ederek; mahkemece tespit edilecek değerin tazminat olarak davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; yerleşik Yargıtay uygulaması bağlamında bu davalardaki alacağın 10 yıllık genel zamanaşımına tabi olduğu, davanın açıldığı 09/11/2015 tarihiyle tapu iptali ve tescile ilişkin kararın kesinleştiği 12.05.2005 tarihi arasında 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu, davalı vekilince usulüne uygun ve süresinde yapılan zamanaşımı itirazının bulunduğu gerekçesiyle; zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 1007. maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, usulüne uygun ve süresinde yapılmış zamanaşımı def'i bulunduğu belirlenerek hüküm kurulduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 06/11/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/410, Karar No: 2021/3786, Tarih: 20.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/410 E.  ,  2021/3786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 31/3, 50/3, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 16:30 sıralarında suça sürüklenen çocuğun sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, iki yönlü, 6.30 metre genişliğinde, 1 metre genişliğinde kaldırım bulunan sokakta seyir halinde iken kaza mahalli olan No:5 önüne geldiği esnada seyir istikametine göre yolun sağında bulunan kaldırımda annesiyle yürürken kaplamaya giren 2014 doğumlu yaya ...’e çarptığı, yayanın öldüğü, kazanın meydana gelmesinde suça sürüklenen çocuğun tali kusurlu, ölenin annesinin asli kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda;

Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 4 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının TCK’nın 50/4. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi gerektiği gözetilmeden TCK’nın 50/3. maddesinin dayanak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine, “Suça sürüklenen çocuğun sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 1 yıl 4 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 485 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 9700 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.