muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8774, Karar No: 2022/3011, Tarih: 22.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/8774 E.  ,  2022/3011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından davalı vekilinin itirazının reddine dair verilen karara karşı davalı vekilince süresi içerisinde temyiz yoluna başvurulmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; müvekkilinin murisi ... kendi sevk ve idaresindeki aracı ile seyir halinde iken davalıya sigortalı araç ile çarpışması sonucunda meydana gelen trafik kazasında vefat ettiğini, davacının ölenin desteğinden yoksun kaldığını, sigorta şirketine yapılan başvurunun sonuçsuz kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı için şimdilik 40.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince taleple bağlı kalınarak başvurunun kabulü ile 40.000,00 TL'nin destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan alınarak başvurana verilmesine karar verilmiş, davalı vekilinin karara itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince itirazı reddedilmiştir. Karara karşı davalı vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, hakem kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeni ile destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davaya konu trafik kazasının, davacının murisi ...'ın sevk ve idaresindeki araç ile kavşakta, köy yolundan ana yola giriş yapmak isterken, davalıya sigortalı aracın sol yan kısmına çarpması neticesinde meydana geldiği anlaşılmaktadır.

Kaza mahallinde, kaza günü trafik polisleri tarafından düzenlenen kaza tespit tutanağında "olay yerindeki incelemeden kazanın oluşumunda Sürücü ...'ın (davacının desteği) 2918 sayılı KTK'nın 57/1-a maddesi gereğince ilk geçiş hakkı olan araçlara ilk geçiş hakkını vermeme kuralını ihlal ettiğinden asli kusurlu olduğu, diğer araç sürücüsü ...'nun ise kazanın oluşumunda kusurunun bulunmadığı" belirtilmiştir.

Kaza mahallinde, kaza günü trafik polisleri tarafından düzenlenen kaza tespit tutanağında "olay yerindeki incelemeden kazanın oluşumunda Sürücü ...'ın (davacının desteği) 2918 sayılı KTK'nın 57/1-a maddesi gereğince ilk geçiş hakkı olan araçlara ilk geçiş hakkını vermeme kuralını ihlal ettiğinden asli kusurlu olduğu, diğer araç sürücüsü ...'nun ise kazanın oluşumunda kusurunun bulunmadığı" belirtilmiştir.

Aynı olaya ilişkin olarak yaralamalı trafik kazası nedeniyle, Küre Cumhuriyet Başsavcılığı'nın soruşturma dosyasında Ankara Adli Tıp Kurumundan alınan 08/10/2018 tarihli kusur raporunda "Sürücü ...'nun olay yeri kavşağa geldiği esnada seyrini kontrollü ve müteyakkız sürdürmesi gerekirken sürdürmediği, kavşak mahallinde aynı istikamette seyreden bir aracı sollamaya geçtiği, far ışığı altında yola gereken önemi vermediği, yolun sağından kavşağa giriş yapan araca sol ön kısımları ile çarptığı, bu nedenle dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile kusurlu oluğu, müteveffa sürücü ...'ın ise aracı ile olay mahalli kavşağa geldiği esnada, yolun solunu gerekli ve yeterli şekilde kontrol etmediği, Devlet Karayolunu takiben yaklaşmakta olan aracın hız ve mesafesini dikkate almadığı, Devlet Karayolunda kavşağa kontrolsüz şekilde girmesiyle meydana gelen kazada, dikkat ve özen yükümlüğüne aykırı davranışıyla kusurlu olduğu bu haliyle her iki sürücünün de eşit derecede kusurlu olduğu" belirtilmiştir.

Kaza tespit tutanağı ile hükme esas alınan bilirkişi raporu arasında çelişki bulunmaktadır. Uyuşmazlık Hakem Heyetince, kaza tespit tutanağı ve hükme esas alınan rapor arasındaki kusur dağılımına ilişkin çelişki giderilmeden davalının %50 kusurlu olduğu kabul edilerek hesaplanan tazminata karar verilmiş, davalı vekilinin bu yöne ilişkin itirazları da İtiraz Hakem Heyetince reddedilmiştir. Dosya bu hali ile hüküm kurmaya elverişli değildir, eksik inceleme ile karar verilemez.

O halde, İtiraz Hakem Heyetince, ceza davası açılmış ise araştırılarak dosyaya teminini sağlandıktan sonra, trafik hususunda uzman kuruldan kaza tespit tutanağı, soruşturma aşamasındaki Adli Tıp raporu ve varsa ceza dava dosyasındaki rapor da irdelenmek suretiyle tüm dosya kapsamı ile oluş şekline göre tarafların olaydaki kusur oranlarının duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespiti ve meydana gelebilecek çelişkilerin giderilmesi yönünden ayrıntılı, gerekçeli, denetime açık rapor alınması ve varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

3-a-Kabule göre; zararın meydana gelmesinde veya artmasında mağdurun da kusurunun bulunması halinde sözkonusu olan müterafik kusur, Borçlar Kanunu'nun 52. maddesinde düzenlenmiştir. Mağdurun kusurunun, zararın meydana gelmesinde başlıca etken olması halinde zarar verenin sorumluluğunun kalkması sözkonusu olabileceği gibi belirlenen kusura göre zarar ve ziyandan indirim yapılması da gerekebilecektir.

3-a-Kabule göre; zararın meydana gelmesinde veya artmasında mağdurun da kusurunun bulunması halinde sözkonusu olan müterafik kusur, Borçlar Kanunu'nun 52. maddesinde düzenlenmiştir. Mağdurun kusurunun, zararın meydana gelmesinde başlıca etken olması halinde zarar verenin sorumluluğunun kalkması sözkonusu olabileceği gibi belirlenen kusura göre zarar ve ziyandan indirim yapılması da gerekebilecektir.

Davalı vekili davacı desteğinin emniyet kemeri takmadığından vefat etmesi nedeniyle kazada müterafik kusurlu olduğunu ve tazminattan indirim yapılması gerektiğini savunmuş, İtiraz Hakem Heyetince kaza tespit tutanağında emniyet kemerinin takılı olup olmadığı tespit edilemedi olarak işaretlendiğinden davalı vekilinin bu yöne ilişkin itirazı reddedilmiştir.

11/06/2018 tarihli Küre C. Başsavcılığı'nın 2018/153 soruşturma numaralı Olay Yeri Tutanağında; mütevveffa ...'nin araçtan fırladığı belirtilmiş, yine soruşturma dosyasındaki ifadelerde de destek sürücü ...'nin araçtan fırladığı yolun sağ tarafında yerde yatar vaziyette olduğu belirtilmiştir.12/06/2018 tarihli Ölü Muayene Tutanağında, ...'ın ölüm sebebinin boyun kırığına bağlı dolaşım ve solunum durması olduğu tespit edilmiştir. Bu durumda desteğin emniyet kemeri takmaması ile ölümü arasında illiyet bağı olduğu sabit olup, belirlenen tazminattan %20 müterafik kusur indirimi yapılması gerekirken yazılı olduğu şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmamıştır.

b-Kabule göre; somut olayda, Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına 6.000,00 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmiş, davalı vekilinin bu yöndeki itirazlarının da reddine karar verilmiştir.

5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu 30/17 md. ve 19/01/2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6. maddesi ile Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin 13. fıkrasına "(13) (Ek:RG-19/1/2016-29598) tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi, ancak hesaplanan miktarın maktu ücretin altında kalması halinde maktu ücrete hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi ve davalı vekilinin bu yöndeki itirazlarının reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve 3-a-b numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin,temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 22/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17925, Karar No: 2013/24975, Tarih: 03.07.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/17925 E.  ,  2013/24975 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/17925

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

HUMK.'nun  74.maddesi (HMK.m. 26 ) "Kanunu Medeni ile muayyen hükümler mahfuz olmak üzere hakim her iki tarafın iddia ve müdafaalariyle mukayyet olup ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez" hükmünü getirmiştir.

Borçlu vasisi icra mahkemesine sunduğu şikayet dilekçesinde; ihaleyi gerçekleştirecek  işlemlerde mağdur olunmaması   için   satışın durdurulması yönünde tedbir kararı verilerek satış kararının iptalini  istediği halde mahkemece  talep aşılarak  kısıtlının  icra kefili olmayı kabul ettiğine dair  işlem ve    buna dayalı  yapılan   tüm   işlemlerin ayrı ayrı iptaline karar  verilmesi HMK.’nun 26. maddesine aykırıdır.

Öte yandan İİK.nun 38. maddesi gereğince ilam niteliğinde olan icra kefaletlerinin iptali talebi dar yetkili icra mahkemesinde   dinlenemeyeceğinden ve bu isteğin incelenmesi genel yargılamayı gerektirdiğinden bu hususun da gözardı edilerek   işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi de   isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16441, Karar No: 2015/5770, Tarih: 13.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/16441 E.  ,  2015/5770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 476 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yeni atık göleti oluşturulması amacıyla aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu bölgenin toprak yapısı, topoğrafik özellikleri, köy ve çevre yerleşim ve ulaşım merkezlerine olan yakınlıkları, köyde ve çevrede mevcut yol, su, elektrik gibi altyapı hizmetleri ile yine bölgeye getirilmiş bulunan okul, postane, sağlık ocağı gibi tüm sosyal imkanlardan yararlanma olanakları ile köy ve çevresinin gelişmişlik durumlarının (Daireye intikal eden diğer dava dosyalarında da açıklanan bu özellikleri dikkate alınarak) dava konusu taşınmazın değerinde %10 oranında objektif değer artışı oluşturacağı gözetilerek kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken bu unsur dikkate alınmadan eksik bedel tespiti doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7, Karar No: 2012/149, Tarih: 14.03.2012

**Hukuk Genel Kurulu         2012/7-7 E.  ,  2012/149 K.**

* TAZMİNAT DAVASI

* BELEDİYE ADINA YOL ÇALIŞMASI YAPILIRKEN OLUŞAN ZARAR

* YER ALTI KABLOLARINA ZARAR VERİLMESİ

* GÖREV

* İDARİ YARGILAMA USULÜ KANUNU (İYUK) (2577) Madde 15

* İDARİ YARGILAMA USULÜ KANUNU (İYUK) (2577) Madde 2

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “Tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kartal Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen  22.05.2008 gün ve   2006/1175 E., 2008/585 K. sayılı kararın incelenmesi davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin 17.02.2009 gün ve  2008/6191 E-2009/568 K. sayılı ilamı ile:

(“...1-Dava niteliği ve içeriği itibariyle tacir yada tacir sayılan taraflar arasında haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı hakkında açılan davanın da kabulüne karar verilmiş ise de ,varılan sonuç davanın niteliğine ,tarafların sıfatına uygun düşmemiştir.

Maddi tazminatı gerektiren haksız eylemin davalı Büyükşehir Belediyesi Tüzel Kişiliği yönünden kamu hizmetinin ifasına ilişkin olduğu ve hizmet kusuru ile bağımlı bulunduğu dikkate alındığında sözü edilen uyuşmazlığın tam yargı davasının konusunu oluşturacağı kuşkusuzdur.Hizmet kusurundan dolayı açılan bu tür davaların 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanunun 2. maddesi uyarınca tam yargı davası olarak idari yargı yerinde görülmesi gerekir.Davacı tarafın davasını haksız fiil kurallarına göre açmış olması bu olguyu değiştirmez.Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup mahkemelerce istek olmasa bile kendiliğinden dikkate alınır. Hal böyle olunca  davalı İstanbul Büyükşehir Belediyesi Tüzel Kişiliği aleyhine açılan dava yönünden mahkemenin yargı yolu bakımından görevsizliğine, bu nedenle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken bu olgu gözden kaçırılarak yersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. …”)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, tacir yada tacir sayılan taraflar arasında haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı T.  T. AŞ.vekili ; davalı İstanbul Büyükşehir Belediyesi adına kepçe ile çevre yolu düzenlemesi yapan  diğer davalı şirketin elemanları tarafından,davacı kuruma ait yer altı kablolarının zarara uğratıldığını ileri sürerek tazminatın hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Dava, tacir yada tacir sayılan taraflar arasında haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı T.  T. AŞ.vekili ; davalı İstanbul Büyükşehir Belediyesi adına kepçe ile çevre yolu düzenlemesi yapan  diğer davalı şirketin elemanları tarafından,davacı kuruma ait yer altı kablolarının zarara uğratıldığını ileri sürerek tazminatın hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı şirketin davalı belediye adına çalışma yaparken, davacıya ait yeraltı kablolarını hasara uğratması nedeniyle davalı belediyenin işveren, davalı şirketin de işi yapan olarak sorumluluğu bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı Belediye vekilinin temyizi üzerine hüküm, Özel Daire’ce, yukarıda başlık bölümünde yazılı gerekçeyle davalı Belediye yönünden ve yargı yoluna ilişkin olmak üzere bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü davalı Belediye vekili temyize getirmiştir.

Yerel Mahkeme ile Özel Daire arasındaki uyuşmazlık; yargı yolu noktasında olup; davalı Belediye Başkanlığının eyleminin haksız fiil mi, yoksa hizmet kusuru mu teşkil ettiği; buna göre de davanın çözüm merciinin de idari yargı mı yoksa adli yargı mı olduğunun çözümü gerekmektedir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İdari Dava Türleri ve İdari Yargı Yetkisinin Sınırı" başlıklı 2. maddesinde idari dava türleri sayılmıştır.

Bu hükme göre, idari davalar; idari işlemler hakkında açılan iptal davaları, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları ve kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalardan ibarettir.

Gerçekten, idari eylem ve işlemlerden dolayı zarar gören kişiler tarafından açılacak "tam yargı" davaları idari yargı yerinde görülür ve çözümlenir.

İdari eylem, kamu idare ve kurumlarının kamu görevine ilişkin, idare hukuku kural ve gereklerine göre yaptığı olumlu veya olumsuz davranış ve fiillerden ibarettir.

İdari işlem ise, idari kanunlara dayanılarak yapılan muamelelerdir.

İdarenin eylem ve işlemleri, onun kamu hukuku alanındaki kamu gücüne (kamu otoritesini) kullanarak, idare hukuku kural ve gerekleri uyarınca yaptığı faaliyetlerin, hukuki ve maddi hayattaki görünümleridir.

Kamu tüzel kişilerinin, kamu hizmetlerine ilişkin olmakla beraber özel hukuk kuralları altında, özel hukuk tüzel kişisi gibi yaptığı eylem ve işlemler ise özel hukuk alanına ilişkin olduğundan, bunlar idari eylem ve işlem olarak nitelendirilemezler.

İdarenin eylem ve işlemleri, onun kamu hukuku alanındaki kamu gücüne (kamu otoritesini) kullanarak, idare hukuku kural ve gerekleri uyarınca yaptığı faaliyetlerin, hukuki ve maddi hayattaki görünümleridir.

Kamu tüzel kişilerinin, kamu hizmetlerine ilişkin olmakla beraber özel hukuk kuralları altında, özel hukuk tüzel kişisi gibi yaptığı eylem ve işlemler ise özel hukuk alanına ilişkin olduğundan, bunlar idari eylem ve işlem olarak nitelendirilemezler.

Kamu idare ve kurumlarının, kamu otoritesinin (egemenlik hakkının) bir temsilcisi olarak yaptığı faaliyetlerinde veya ondan doğan eylemlerinde hizmet unsuru söz konusu olduğu halde, özel hukuk tüzel kişisi olarak yürütülen faaliyetler sırasında meydana gelen zararlardan ötürü ilgili kamu tüzel kişisinin sorumluluğunun özel hukuk hükümleri ve ilkeleri uyarınca belirlenmesi gerekir.

İdarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu plan ve projeye göre tesislerin kurulması, işletilmesi ve bakımı sırasında kişilere verdiği zararların tazmini istemiyle açılacak davaların çözüm ve görümü, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılacak tam yargı davaları kapsamında yargısal denetim yapan idari yargı yerine; idarece herhangi bir hakka haksız müdahalede bulunulduğu, plan ve projeye aykırı iş görüldüğü iddiasıyla açılacak zararın tazmini davalarının, haksız fiillere ilişkin özel hukuk hükümlerine göre çözümü ise adli yargı yerine ait olacaktır.

Bir kamu hizmetinin yasa ile idareye görev olarak verilmiş olması, bir hakka yapılan müdahalenin önlenmesi, tazmini isteğiyle açılan her davanın idari yargı yerinde görülmesi için yeterli sayılamaz. 11.02.1959 tarih ve E.17, K.15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da açıklandığı gibi, yapılan işlerin plan veya projelere aykırı olması halinde ortada idari kararın tatbikine ilişkin bir fiil bulunmadığından, bu iddia ile açılmış bir dava ancak haksız fiilden doğan bir dava olarak ele alınacaktır.

Bu nedenlerledir ki, haksız fiilden doğan zararların tazmini davalarının özel hukuk hükümlerine göre görülme ve çözüm mercii adli yargı yeridir.

Ayrıca 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 15/1-a maddesinde, adli yargının görevli olduğu konularda açılan davaların reddine karar verileceği hükme bağlanmıştır. Yani yasanın açıkça adli yargıyı görevli saydığı haller idari yargının görevi kapsamının dışında kalmakta olup, bu gibi durumlarda, dava konusu işlemin niteliğine bakılmaksızın davanın adli yargıda görülmesi gerekir.

Nitekim, aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulu’nun 07.12.2005 gün ve 2005/4-650 E.-2005/711 K.; 04.04.2007 gün ve 2007/4-141 E.2007/188 K ; 02.02.2011 gün ve 2010/7-673 E. 2011/2 K.; 04.05.2011 gün ve 2011/3-227 E. 2011/285 K. sayılı ilamlarında da vurgulanmıştır.

Nitekim, aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulu’nun 07.12.2005 gün ve 2005/4-650 E.-2005/711 K.; 04.04.2007 gün ve 2007/4-141 E.2007/188 K ; 02.02.2011 gün ve 2010/7-673 E. 2011/2 K.; 04.05.2011 gün ve 2011/3-227 E. 2011/285 K. sayılı ilamlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda; davacı vekili, davalı belediye adına diğer davalı şirketin yol çalışması yaparken, davacı Kurum'a ait yeraltı kablolarına zarar verdiği iddiasında bulunmuş, davalı belediyenin  ve diğer davalı şirketin kablolara verdiği zararın tahsilini istemiştir.

Görüldüğü üzere, davalı belediyenin eyleminin, Borçlar Kanunu'nun 41.maddesinde ifadesini bulan haksız fiil niteliğinde olduğu belirgindir.

Bu durumda, eldeki dava, haksız eylemden kaynaklanan tazminat isteğiyle açılıp; açıkça adli yargının görev alanında kalmakla, yukarıda da belirtildiği üzere, yasanın açıkça adli yargıyı görevli saydığı bu hal idari yargının görev kapsamı dışında kalacağından, bu davanın adli yargıda görülmesi gerekir.

Öyleyse, eldeki davanın ve bu davaya konu eylemin niteliği dikkate alındığında, davanın çözüm ve görümünün adli yargı yerine ait olduğunda kuşku bulunmamaktadır.

Mahkemenin aynı gerekçeyle kendisini görevli kabul ederek, davanın esasını incelemiş olmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmayıp,  direnme kararı bu yönden yerindedir.

Ne var ki davalı vekilinin sair temyiz itirazları Özel Dairece incelenmemiş olduğundan, dosyanın buna ilişkin inceleme yapılmak üzere Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme uygun olup; davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin  esasa ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 7.HUKUK DAİRESİNE  GÖNDERİLMESİNE, 14.03.2012 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14304, Karar No: 2013/1013, Tarih: 24.01.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/14304 E.  ,  2013/1013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun , diğer sanıkla birlikte yakınanın, asma kilitlerini kırarak girdikleri işyerinden bir adet odun kantarını alıp çöp arabasına yükledikten sonra sokakta ilerlerken, o sırada devriye görevi yapan polislerce şüphe üzerine yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda, hırsızlık eyleminin tamamlanmış olduğu anlaşıldığından tebliğnamede yer alan bu yöndeki bozma düşüncesine katılınmamıştır .

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.