muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5136, Karar No: 2019/11293, Tarih: 25.06.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/5136 E.  ,  2019/11293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Cinsel taciz, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi ve katılan ...’in suça sürüklenen çocuk tarafından darp edildiğine dair bir anlatımı olmayıp, tanık ...’in 03/01/2013 tarihli Savcılık beyanında "... olay sırasında bize vurmadı" şeklindeki beyanı karşısında yetersiz gerekçe ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçu için mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Dosya kapsamından olay esnasında suça sürüklenen çocuğun yanında olduğu anlaşılan ......’ın tanık beyanına başvurulmaksızın suça sürüklenen çocuk hakkında cinsel taciz, hakaret, kasten yaralama suçlarından eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

a- TCK’nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanunun 3. maddesindeki “fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi” çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek, temel cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden, dosya içeriğiyle uyumlu olmayan "cinsel taciz ve hakaret suçunu işlerken kullandığı ifadeler ve davranış şekli, kullandığı ifadelerin basit nitelikte cinsel taciz içeren sözler olmayıp muhatabı üzerinde ağır etkiler yaratabilecek vahim sözler olması karşısında" şeklindeki gerekçe ile hakaret ve cinsel taciz suçunda hakkaniyet ölçülerine uyulmayarak fazla ceza tayini,

b- Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

c- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1379, Karar No: 2015/12440, Tarih: 30.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/1379 E.  ,  2015/12440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı-karşı davalı kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine, davalı-karşı davacı ise ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı - karşı davalı işçi vekili; davacının davalı iş yerinde 25/05/2008 tarihinden 16/10/2010 tarihine kadar mikser şoförü olarak çalıştığını, iş akdinin haksız feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, genel tatil, hafta tatili, fazla mesai ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, karşı davanın reddini istemiştir.

B) Davalı Cevabının ve İsteminin Özeti:

Davalı vekili; davacının davalı iş yerinde 26/06/2008-25/10/2010 tarihleri arasında çalıştığını, davacının 18-19-20/10/2010 tarihlerindeki işe devamsızlığı ile ilgili mazeretini sunmasının istendiğini, bunun üzerine davacının gelerek 25/10/2010 tarihinde istifa dilekçesini ibraz ettiğini savunarak, davanın reddini talep etmiş, karşı davasında ise işverenden habersiz üçüncü şahsın evine dökülen beton bedeli ile ihbar tazminatının davalı işçiden tahsilini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece asıl davanın kısmen kabulü ile ücret, fazla mesai ve genel tatil alacaklarının tahsiline, diğer taleplerin ve karşı davanın reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı - karşı davalı işçinin tüm, davalı - karşı davacı işverenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının işe giriş tarihi 26/06/2008 olup, dosyadaki bilgi ve belgelerden ve taraf tanık beyanlarından davacının sefer başına prim aldığı yine davacı tanıklarının davacının ayda 3 gün izin yaptığını açıklamaları karşısında ayda 1 pazar çalıştığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacının 26/06/2008 tarihinde işe girdiği, ayda 1 pazar çalıştığı ve fazla çalışma ücretinin zamsız tutarının ücretin içinde ödendiği kabul edilerek fazla çalışma ücretinin sadece zamlı kısmı hesaplanıp, hafta tatili alacağıda ayda 1 gün üzerinden belirlenmelidir. Yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 30/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1992, Karar No: 2018/3514, Tarih: 07.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/1992 E.  ,  2018/3514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki davada ...Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) ve ... Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacının, davalının kaçak elektrik bedelini ödemesi için yaptığı ilamsız takibe, davalının itiraz ederek takibi durdurması nedeniyle, itirazın iptali istemine ilişkindir.

...Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince; davalının ikametgahının ..., ... .../...olduğu, kaçak, usulsüz elektrik tespit tutanaklarında da bu adreste kaçak usulsüz elektrik kullanıldığının tespit edildiğinin belirtildiği, ödeme emrinin de bu adrese tebliğ edildiği, tüm bu hususlar nazara alındığında davalının ikametgahının ve icraya konu alacağın dayanağı olan kaçak, usulsüz elektrik kullanım yerinin ".../..." olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince, kaçak elektrik kullanımından kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali talebi hususunda kesin yetki kuralının bulunmadığı, davalı tarafın cevap dilekçesi ibraz etmediği, dolayısıyla davalı tarafından süresinde ve usulüne uygun bir yetki itirazı bulunmadığından HMK'nın 119/4. maddesi gereğince davanın açıldığı ...Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6. maddesinde "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." denilerek genel yetkili mahkeme düzenlenmiştir.

Bu yetki kuralı kesin olmadığından, HMK'nın 19. maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19/2. maddesinde; "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz." hükmünü içermektedir. Yine, 116/1-a maddesinde "Kesin yetki kuralının bulunmadığı hâllerde yetki itirazı"nı "ilk itiraz" olarak düzenlemektedir. 117/1. madde ise; "ilk itirazların hepsi cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorundadır; aksi hâlde dinlenemez." hükmünü içermektedir.

Bundan başka, taraflar sözleşmeye koyacakları bir yetki şartı ve ayrı bir yetki sözleşmesi (bkz. m. 17) ile başka bir yer mahkemesinin yetkili olduğunu kararlaştırabilirler. Ancak dikkat edilmesi gereken husus, 6100 sayılı Kanun ile getirilen bu yeni düzenlemede yetki sözleşmesinin sadece tacirler veya kamu tüzel kişileri arasında yapılabilecek olmasıdır. Zira,

- 2 -

2018/1992 - 2018/3514

1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununda yetki sözleşmesinin kimler arasında yapılacağı belirtilmediği için yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı hallerde taraflar istedikleri mahkemeyi yetki sözleşmesi ile yetkili kılabilmektedirler.

Somut olayda davacı vekilinin, davalının kaçak elektrik bedelini ödemesi için yaptığı ilamsız takibe, davalının itiraz ederek takibi durdurması nedeniyle, itirazın iptali istemine istemiyle davanın ... Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinde açıldığı, davalının süresinde yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı ...Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

İnceleme konusu ihtilaf, yetki uyuşmazlığına ilişkin olup, henüz görev uyuşmazlığı bulunmadığından, görev hususu değerlendirilmemiştir. Bu durumda, uyuşmazlıkta ... Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) yetkilidir. (Abonelik Ticarethane )

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/05/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28835, Karar No: 2015/7783, Tarih: 13.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28835 E.  ,  2015/7783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/08/2014

NUMARASI : 2013/1460-2014/1001

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan Ali Kara vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve bir kısım davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu 479 parselin tamamının su altında kaldığı mahkeme gözlemi ile belirlenmiş olup gerekçeli kararda da tamamının tapusunun iptaline ilişkin hüküm kurulduğu halde tamamı yerine 14.428,53 m2'sinin bedeline hükmedilerek az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan A.. K.. vd. Vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan A.. K.. vd. den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9237, Karar No: 2021/11943, Tarih: 25.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/9237 E.  ,  2021/11943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Ankara 3. Çocuk Mahkemesi, İskenderun 3. Aile ile Dörtyol Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, küçük hakkında eğitim tedbiri uygulanması istemine ilişkindir.

Ankara 3. Çocuk Mahkemesi'nce, hakkında eğitim tedbiri uygulanmakta olan çocukların Numune Evler Mah. Çayyatağı Sk. No:46/3 Dörtyol/Hatay adresinde ikamet ettikleri, bu nedenle İskenderun Aile Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İskenderun Aile Mahkemesi'nce, verilen yetkisizlik kararında çocukların Dörtyol/Hatay adresinde ikamet ettiklerinin belirtildiği, bu nedenle Dörtyol Aile Mahkemesi'nin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Dörtyol Aile Mahkemesi'nce ise, talebin sadece uygulama planının hakim tarafından uygun görülmesi halinde haricen tarih ve imza atılmak suretiyle imzalanması talebine ilişkin olup eğitim tedbiri kararının Ankara 3. Çocuk Mahkemesi'nin 2020/96 Tedbir Talep dosyası ile verildiği, ek bir tedbir verilmesi yahut kaldırılması talebinin olmadığı, Çocuk Koruma Kanunu'nun 8. Maddesi de göz önünde bulunduğunda talebin tedbir kararını veren mahkemece değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

HMK’nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, mahkemeler arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamakta olup, mahkemece Ankara 3. Çocuk Mahkemesi'nin yetkili olduğundan bahisle ortaya çıkan yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Dairemize geldiği anlaşılmıştır. Oysa, olumsuz yetki uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için Dörtyol Aile Mahkemesi'nin kararında yetkili olduğu belirtilen Ankara 3. Çocuk Mahkemesi'nin de Dörtyol Aile Mahkemelerinin yetkili olduğuna dair karşı yetkisizlik kararı vermesi ve bu kararın kesinleşmesi gerektiği nazara alındığında yargı yerinin belirlenmesi için aranan "iki mahkeme arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı bulunması" koşulunun henüz gerçekleşmediği kuşkusuzdur. Bu nedenle yargı yeri belirlemesi koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 25/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2698, Karar No: 2011/11192, Tarih: 07.07.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/2698 E.  ,  2011/11192 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... Turizm Otelcilik San. Tic. A.Ş. 2-... Turizm İşl. A.Ş. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 7.10.2008 tarih ve 1470-605 sayılı hükmün Dairenin 28.4.2010 tarih ve 2009/15634-2010/5827 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı ve davalı ... Tur. Ot. San. Tic. A.Ş. Avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı .... ile 6.6.1995 tarihli devre tatil sözleşmesi imzaladığını, sözleşme gereğince 30 yıl boyunca , her yılın iki haftasında konaklama ve tatil köyünün olanaklarından yararlanma hakkına sahip olduğunu, tatil köyünün sözleşme tarihinden sonra tesisin işletmesinin 2000 yılında diğer davalı ... AŞ.ye kira sözleşmesi ile devredildiğini, bu davalının yıllık bakım bedeli talep ederek devre tatil hakkını kullandırdığı halde, 2004 yılında tatil hakkının kullandırılmadığını ve hiç bir açıklama yapılmadığını ileri sürerek, devre tatil haklarının hükmen tespiti suretiyle devre tatil haklarının belirtilen dönemlere kadar aynı şartlarla kullandırılmaya devam ettirilmesinin sağlanmasına , muarazının giderilmesine, fazla hakları saklı kalarak oluşan 4.000 TL. Maddi zararı ile 10.000 TL. Manevi tazminatın zarar tarihinden itibaren reoskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının dava konusu tesiste sözleşmede yazılı sürenin sonuna kadar anılan tatil köyünde devre tatil hakkının bulunduğunun ve bu tesisten yararlanabileceğinin kabulüne, 2004 yılı için 801,30 TL. Maddi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; davacı ve davalı ... A.Ş'nin temyizi üzerine hüküm, dairemizce düzelterek onanmış, davacı ve davalı ... Turizm San. Tic. A.Ş bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuşlardır.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı davalı tesislerinde 2004 yılına kadar tatil haklarını sorunsuz olarak kullandığını, ancak 2004 yılında muaraza yaratılarak tesise alınmadığını ileri sürerek, muarazının giderilmesine, ve sözleşme sonuna kadar tatil haklarının kullandırılmasına karar verilmesini eldeki dava ile talep etmiştir. O halde, muaraza çıkarılan dönem için yani 2004 yılı için hükmedilen tazminat bedeli ile 2005 yılından sözleşme süresi sonuna kadarki döneme isabet eden sözleşme bedeli üzerinden davacı lehine vekalet ücretine karar verilmesi gerekir. Mahkeme kararının bu nedenle düzelterek onanması gerekirken dairemizin 28.4.2010 tarihli, 2009/15634 esas ve 2010/5827 karar sayılı düzelterek onama ilamının 2. bendinde açıklanan şekilde , sehven , tüm sözleşme bedeli üzerinden davacı lehine vekalet ücretine karar verilmesi gerekçesi ile düzelterek onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalının bu konudaki karar düzeltme talebinin kabulü ile dairemize ait 28.4.2010 tarihli, 2009/15634 esas ve 2010/5827 karar sayılı düzelterek onama ilamının kaldırılarak , yukarıda açıklanan gerekçe ile düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:1. bent gereğince davacının tüm, davalının diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle, dairemize ait 28.4.2010 tarihli, 2009/15634 esas ve 2010/5827 karar sayılı düzelterek onama ilamının değiştirilerek, mahkeme kararının hüküm başlıklı bölümünün 7 nolu bendinin ikinci satırındaki " 220,00 TL. " ibaresinin silinerek yerine " 1.083 TL. " ibaresinin yazılmasına, hükmün değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekli ile onanmasına peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 31.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10864, Karar No: 2012/422, Tarih: 23.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10864 E.  ,  2012/422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin tespit edilerek, deftere kayıt tarihini gösterir şekilde tutulacak tutanağın dosya içerisine konulmasından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, saman, patates ve arpa ürünlerinin kuru-sulu arazi ayrımı yapılmak suretiyle 2010 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim miktarları ile tüm harcama kalemlerini gösterir ayrıntılı üretim gideri çizelgesinin ve kilogram başına satış fiyatlarını gösterir veri cetvellerinin ilçe tarım müdürlüğünden getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11569, Karar No: 2014/16955, Tarih: 06.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11569 E.  ,  2014/16955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.05.2012 gün ve 2011/410-2012/280 sayılı kararı onayan Daire’nin 21.03.2014 gün ve 2012/16188-2014/5579 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, 20.12.2005 tarihinde yapılan genel kurulda sermayenin artırılmasına karar verildiğini, davacının usulüne uygun olarak toplantıya davet edilmediğini, genel kurulun yoklukla malul olduğunu, genel kurula davacı adına ... katılmış ise de davalı ...'a olan güveni nedeniyle tutanakları farkında olmadan imzaladığını, yapılan genel kurul sonrası davacının sermaye payının düştüğünü, sermaye artırımına katılmama yönünde karar almadıklarını ileri sürerek, genel kurulun yokluk ve butlanının tespitini, bu mümkün olmadığı takdirde sermaye artışı sonucunda davalı ... ve ... lehine oluşan fazla hissenin tespiti, iptali ve davacı adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, üç aylık hak düşürücü süre içinde açılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.