muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/11820, Karar No: 2010/2587, Tarih: 09.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/11820 E.  ,  2010/2587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Safranbolu Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/05/2008 tarih ve 2007/325-2008/161 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilinin murisinin içinde yolcu olarak bulunduğu otobüsün yapmış olduğu kaza nedeniyle vefat ettiğini, aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının bulunmadığını, bu nedenle davalı fonun tazminattan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 80.000 YTL’nin dava tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazayı yapan aracın şehirlerarası düzenli yolcu taşımacılığı yapmaması nedeniyle zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yapma zorunluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, kazanın şehirlerarası yolcu taşıması sırasında meydana geldiği ve işletenin zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırması gerektiği halde bunun yapılmadığı, bu nedenle davalı ...’nın sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.672.00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10090, Karar No: 2006/10859, Tarih: 11.09.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/10090 E.  ,  2006/10859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen borca itiraz davası sırasında davacı taraf vekili 17/04/2006 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 17.04.2006 günlü dilekçesinde "icra hukuk mahkemesinin dar yetkili olmasına rağmen genel mahkemeler gibi araştırma yaptığı, tedbir talebi, teminat mektubu talepleri hakkında bir karar vermediği, tarafsızlığını yitirdiği gerekçeleri ile davaya bakan hakim hakkında Reddi Hakim talebinde bulunmuştur.

Red edilen Hakim ... ... (21954)’in red talebinin yerinde olmadığı görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci hakimliğince reddi hakim talebinin reddine ve H.Y.U.Y.’nın 36. maddesi gereğince 133.00.-YTL. para cezasının red talebinde bulunandan alınmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar H.Y.U.Y.’nın 29. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşagıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 11/09/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7968, Karar No: 2019/3299, Tarih: 11.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/7968 E.  ,  2019/3299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna, kaza mahallinde keşif yapılmaksızın karar verilmesinin yerinde olmadığına ve sair nedenlere, katılan vekilinin kaza esnasında kendilerine çarpan aracı aslında sanığın babası olan tanık Veysel'in kullandığına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11/03/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2928, Karar No: 2023/4837, Tarih: 15.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2928 E.  ,  2023/4837 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Aliağa Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.11.2021 Tarihli ve 2021/445 Esas, 2021/711 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün adresinin ... Mah ... Sok. No:17/2 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Elazığ 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.12.2021 Tarihli ve 2021/2396 Esas, 2021/2304 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün ceza evine girmeden önceki son yerleşim yeri adresinin ... Sokak, No:11 ... , .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Hükümlünün vasi atanması talep dilekçesinde cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini ... Sokak, No:11 ... , .../... olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Aliağa Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Aliağa Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12253, Karar No: 2012/13598, Tarih: 26.11.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/12253 E.  ,  2012/13598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.04.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmazsa tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 05.06.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 442 sayılı Köy Kanununa, 3367 sayılı yasa ile eklenen 13. ek maddesi uyarınca, ... Köyü Tüzel Kişiliğine tahsis edilen taşınmazın, köy ihtiyar heyeti tarafından hak sahiplerine satışına dayalı tapu iptali tescil, olmazsa arsanın rayiç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiş, karar Dairemizin 17.01.2011 tarihli ilamıyla ve ilamda yazılı nedenlerle bozulmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davadaki ikinci kademedeki istek “taşınmazın rayiç değerinin tahsili” talebine ilişkindir. Davacı, Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12. maddesinde öngörülen şartları taşımamaktadır. Bu nedenle davacı mülkiyet nakli isteminde bulunamaz ise de ikinci kademedeki taşınmazın rayiç değerinin tahsili talebinin içinde “çoğun içinde az da vardır” kuralı gereği yaptığı ödemelerin iadesi isteminin de bulunduğunun kabulü gerekir. Gerçekten, geçersiz olan tahsis işlemi sebebiyle davacının yaptığı ödemeler, davalı bakımından sebepsiz zenginleşme oluşturur. ... Köyü Köy İhtiyar Heyetinin 01.08.2003 tarihli kararı ile arsa bedelinin 350 TL olduğu belirlenmiş ve dosya arasında bulunan tarihsiz köy yerleşim alanı satış senedi adı altında düzenlenen ve ... Köyü Muhtarı ve azalarınca imzalanan belgede ise taşınmaz bedelinin tamamının davacı tarafından ödendiği belirtilmekle, davacının taşınmaz bedelinin tamamını ödediği kabul edilmelidir.

Buna göre mahkemece yapılması gereken iş, davacı dava tarihinden evvel davalıyı temerrüde düşürmediğinden davacının ödediği 350 TL'nin dava tarihinden yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar vermek olmalıdır.

Açıklanan nedenlerle davanın reddine ilişkin hüküm tesisi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 26.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6417, Karar No: 2011/9623, Tarih: 30.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/6417 E.  ,  2011/9623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi 07.12.2003 ile inceleme tarihi arasında 765 Sayılı TCK'nun \*102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının CMUK'nun 322/1. ve CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, yediemine alınan balta, el testeresi, motorlu testere ve nakil vasıtası aracın sahibine iadesine, 30.....2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2120, Karar No: 2020/11050, Tarih: 20.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2120 E.  ,  2020/11050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10/01/2012 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 28/12/2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 116/2-4, 151/1 ve 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 17/04/2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince,

Hüküm tarihinde Elazığ E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 29.09.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12690, Karar No: 2018/8929, Tarih: 16.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/12690 E.  ,  2018/8929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde müşteki ... ile suça konu olayda öldürülen ... arasında müşteki ...’in traktörünü park ettiği yolun dar olması sebebi ile öldürülen ...’ın bu yoldan arabayı geçirememesi nedeniyle çıkan tartışmanın iki aile arasında kavgaya dönüştüğü, ani gelişen olayda meydana gelen tartışma ile ölüm arasında kısa bir süre olup, her iki aileden çok sayıda kişinin katıldığı karşılıklı kavgayı ilk ve haksız olarak başlatanın kim olduğu belli olmadığı gerekçesiyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca asgari oranda (¼) haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede yer verilen bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12772, Karar No: 2013/3769, Tarih: 07.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/12772 E.  ,  2013/3769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak ve tazminat

HÜKÜM : Sanıkların beraatine ve tazminat talebinin reddine dair

İİK'nun 338. maddesindeki gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçu yönünden kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde; haciz ihbarnamesine sanıklar vekili tarafından 09.04.2010 tarihinde itiraz edilmiş olup, vekilin beyanından dolayı asilin sorumlu tutulamayacak olmasına göre, yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı, İİK'nun 89/4. maddesindeki tazminat davası yönünden kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde ise; sanıkların borçlu şirkete olan sermaye borcu şirket iç ilişkisi olup, sermaye borcundan dolayı üçüncü şahıs sayılamayacağı ve kendilerine İİK'nun 89. maddesi uyarınca gönderilen birinci haciz ihbarnamesinin yasal dayanağının bulunmaması nedeniyle tazminat talebinin reddi kararının da sonucu itibariyle doğru olduğu anlaşıldığından şikayetçi vekilinin eksik incelemeye dayalı, usul ve yasaya aykırı olarak beraat kararı verildiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07/03/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5360, Karar No: 2010/12131, Tarih: 29.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5360 E.  ,  2010/12131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.12.2008 tarih ve 2007/118 - 2008/445 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince yangın sigorta poliçesiyle sigortalanan işyerinde meydana gelen yangında oluşan hasarın sigortalıya ödendiğini ve yangınının çıkış nedeninin davalı tarafından sigortalı işyerine ariyet olarak bırakılan buzdolabının elektrik tesisatı olduğundan hasardan davalının sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, 35.697,00 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, yangının meydana gelmesinde müvekkilinin kusurunun ve sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalıya ait dolabın neden olduğu yangındaki hasardan davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 33.098,50 TL’nın davalıdan rücuen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.519,10 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2012, Karar No: 2012/2227, Tarih: 27.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2012 E.  ,  2012/2227 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Irza geçme, reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma ve müessir fiil suçlarından sanık ..., ırza geçmeye ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoymaya fer'i iştirak suçlarından sanıklar ... ve ...'ın bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; sanıkların ırza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından beraatlerine, sanık ...'in müessir fiil suçundan mahkûmiyetine dair Tarsus Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.05.2006 gün ve 2005/150 Esas, 2006/134 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme isteminin sanığa tayin olunan cezanın miktarına nazaran 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Müessir fiil suçundan 456/4. maddesi uyarınca verilen cezanın arttırılması sırasında 457/1. maddesi yerine kısa ve gerekçeli kararda 454/1. maddesi yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

18 yaşından büyük olduğu hususunda tereddüt bulunan ancak suç tarihinde 15 yaşından büyük olduğu hususunda tereddüt olmayan mağdureye yönelik sanıkların oluşa uygun olarak gerçekleştirdikleri eylemlerinin temas ettiği reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının ve sanık ...'e isnat edilen müessir fiil suçunun 765 sayılı Kanunun 416/3, 430/2 ve 456/4. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla, aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, sanık ... hakkında müesir fiil suçundan mahkûmiyet kararı tarihi olan 02.05.2006 ve diğer suçlar yönünden sanıkların sorgularının yapıldığı 01.03.2005 tarihleri ile inceleme günü arasında bu sürelerinin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın

-2-

321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar haklarında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/114, Karar No: 2012/14768, Tarih: 28.06.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/114 E.  ,  2012/14768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacıya gönderilen işe davet mektubu noter kanalı ile tebliğ edilmiş olduğuna göre; davacıya tebliğ şerhini ihtiva eden tebligat evrakının temini ile dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.06.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1134, Karar No: 2022/106, Tarih: 18.01.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/1134 E.  ,  2022/106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine yönelik verilen hüküm davalı arsa sahipleri vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde tebligata rağmen taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı yüklenici ... İnş. Taah. Oto. Rek. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı gerçek kişi arsa sahipleri arasında tanzim edilen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yüklenici hissesine düşen A Blok 11 no'lu bağımsız bölüm hakkında davacı ile davalı ... İnş. Taah. Oto. Rek. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında taşınmaz satış vaadi sözleşmesi yapıldığını, yapılan ödemelere rağmen yüklenici şirketin edimin ifasından kaçınmak amacıyla arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini muvazaalı olarak davalılardan ... İnş. Turz. San. İç ve Dış Tic. A.Ş.'ye devrettiğini, bu firmanın da inşaatları tamamlayamaması neticesinde arsa sahipleri ile davalı ... İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. arasında üçüncü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin imzalandığını ileri sürerek, öncelikle bahsi geçen bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini mümkün olmaz ise ödenen bedelin faiziyle davalılardan tahsilini ve ayrıca sözleşme gereği hak kazanılan gecikme tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı arsa sahipleri ile ... İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. vekili, müvekkilleri ile davacı arasında herhangi bir hukuki ilişki bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının yüklenici ... İnş. Taah. Oto. Rek. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. nezdinde hak sahibi olduğu gibi sözleşmenin feshinden sonra arsa sahiplerinin de yüklenici tarafından imal edilen yapılar nedeniyle halefiyet gereği davacıya karşı sebepsiz zenginleştikleri oranda sorumlu olacakları, 2. yüklenici ... İnş. Turz. San. İç ve Dış Tic. A.Ş.'nin ise ilk yüklenici ... İnş. Taah. Oto. Rek. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin alt kuruluşu olması nedeniyle bu davalılarla birlikte sorumluluğu gerektiği belirtilerek, bu davalılar bakımından tazminat isteminin kabulü ile toplam 73.750,00 TL'nin yasal faiziyle davalılardan tahsiline, davalı ... İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. hakkında açılan davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı arsa sahipleri vekili temyiz etmiştir.

1- 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsamaktadır.