muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3802, Karar No: 2010/16372, Tarih: 22.06.2010

İİK'nun 65. maddesi uyarınca gecikmiş itirazda bulunulabilmesi için, kusur olmaksızın, bir engel nedeniyle süresi içinde itiraz edilememiş olması gerekir. Somut olayda, şikayetçi vekilince dava dilekçesinde belirtilen,  “Irak'ın yaşamakta olduğu işgal, içerisinde bulunduğu anarşi ve çatışma (iç savaş) ortamı”, şikayetçinin itiraz süresi içinde icra dairesine başvurmasını önleyecek nitelikte engellerdir. Hatta şikayetçinin dayandığı bu özrün niteliğinin bir mücbir sebep olarak kabulü gerekir. Bu tespit karşısında da şikayetçiyi, kendi kusuruna dayanmayan bir mani sebebiyle itiraz edememiş kabul etmek gerekir. I.C.P.B tüzel kişiliği olup, itirazda hukuki yararı da bulunduğuna göre mahkemece, gecikmiş itiraza ilişkin mazeretin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11762, Karar No: 2017/10635, Tarih: 27.09.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/11762 E.  ,  2017/10635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hazırlanan fiili algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin tespiti raporu için adli tıp kurumuna ödenen 100,00 TL'nin zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle bu giderin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedeleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle teblignameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline ilişkin bölümden“ Adli Tıp Kurumu raporu için ödenen 100,00 TL yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline” cümlesinin çıkarılmasına, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun belediye sanat evi içerisinde gerçekleştirdiği eyleminin 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile eklenen 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı yasanın 142/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun belediye sanat evi içerisinde gerçekleştirdiği eyleminin 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile eklenen 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı yasanın 142/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır. Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun çaldığı malzemenin değeri tespit ettirilerek, az olduğunun anlaşılması halinde, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

3-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hazırlanan fiili algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin tespiti raporu için adli tıp kurumuna ödenen 100,00 TL'nin zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle bu giderin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

3-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hazırlanan fiili algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin tespiti raporu için adli tıp kurumuna ödenen 100,00 TL'nin zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle bu giderin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının gözetilmesine, 27.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14675, Karar No: 2006/14728, Tarih: 07.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/14675 E.  ,  2006/14728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      :  Çorum İş Mahkemesi

Tarih                :  26.5.2006

Davacı,  ilk Bağ-Kur primi kesintisi yapıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ürün teslimlerinden yapılan ilk pirim kesintisini takip eden aybaşından itibaren tarım Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece  davacının 01.05.1995 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı    olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ürün teslimlerinden yapılan ilk pirim kesintisini takip eden aybaşından itibaren tarım Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece  davacının 01.05.1995 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı    olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin   Kurum’ca   re’sen   yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın  36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini   ortaya   koydukları   tartışmasızdır.   Bağ-Kur’un   iş   bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede  davacının ilk pirim kesintisinin 14.4.1995 tarihinde yapıldığı, daha sonraki yıllara ilişkin pirim kesintilerinin bulunup bulunmadığının mahkemece araştırılmadığı,  Ziraat Odası kayıt tarihinin 25.07.2005 olduğu, adına kayıtlı zirai arazi kaydının bulunduğu, Tarım Kredi Kooperatif kaydının bulunmadığı, davacının 1.12.2001 tarihinde tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiği ve halen tarım Bağ Kur Sigortalısı olduğu görülmüştür.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 1.5.1995-31.12.1995 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de  kesintinin bulunmadığı ve tarımsal faaliyetinde kanıtlanamadığı 1.1.1996-1.12.2001  tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemin kabulüne karar verilmiş olması, ayrıca 1.12.2001 tescil  tarihinden itibaren, davalı  kurumca Tarım Bağ kur sigortalısı olarak kabul edildiği ve hukuki yarar bulunmadığı halde 1.12.2001 tarihinden dava tarihi olan 11.4.2006 tarihleri arasındaki döneme ilişkin tespit kararı verilmiş olması usul yasaya uygun değildir.

Yapılacak iş; davacıya 1.1.1996-30.11.2001  tarihleri arasındaki dönemde ürün sattığı kişi, kurum ve kuruluşların isimlerini açıklattırmak  bu kişi kurum ve kuruluşlardan ürün teslimi ve pirim kesintilerinin yapılıp yapılmadığını  sormak, yapılmış ise belgelerini getirtmek  Pancar Ekicileri kooperatifi ile başkaca zirai amaçlı kooperatifte kaydının bulunup bulunmadığı araştırarak, bulunması halinde  kayıt tarihlerini gösteren belgelerini getirtmek ve zirai amaçlı banka kredisi kullanıp kullanmadığı araştırılıp tüm deliller birlikte değerlendirilip bir sonuca gitmek gerekir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile   yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1953, Karar No: 2015/14702, Tarih: 23.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1953 E.  ,  2015/14702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2014

NUMARASI : 2013/1292-2014/901

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında değerlendirmede esas alınan bağ ürününün azami ve asgari hadlerini gösterir şekilde dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2013 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1624, Karar No: 2019/9363, Tarih: 30.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/1624 E.  ,  2019/9363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 6. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

06.06.2014 tarihli olay tutanağına göre sanığın elinde bulunan poşette 4 adet 95 gram ve 2 adet 90 gram olmak üzere altı ayrı gazete kağıdına sarılı esrar ile sanığın ceketinin cebinde peçeteye sarılı vaziyette daralı olarak 19,50 gram esrar ele geçirilmiş olması, suç konusu uyuşturucu maddenin miktarı, ele geçiriliş biçimi, sanığın ikamet ettiği yer ile yakalandığı yer ve zaman ile dosya kapsamına göre; sanığın atılı suçu işlediği sabit olduğu halde mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının sanık aleyhinde yaptığı temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 30/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7208, Karar No: 2014/26767, Tarih: 26.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/7208 E.  ,  2014/26767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/304683

Mahkemesi : Çay Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 26/06/2013

Numarası : 2012/483-2013/273

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

08/10/2013 tarih ve 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 7. maddesine göre, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin tescil kararlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca maliklere tebliğ edileceği; sit alanlarının, tabiat varlıklarının ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin tescil kararlarının da Resmî Gazete’de yayımlanmakla birlikte, Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulacağı, belirtilen değişiklik öncesinde işlenen suçlar bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği,

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde, Konya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 01/07/1992 tarih ve 1368 sayılı kararı ile 1. derece doğal sit alanı olarak tescilli Afyonkarahisar ili, Sultandağı ilçesi, Dereçine Kasabası Kavaklı Mahallesi mevkiinde 3 dekarlık alanda, kendisine ait traktör ile tambur olarak tabir edilen biçim makinesiyle ticari boyuta varacak şekilde ot keserek doğal sit alanına zarar verdiği iddiasıyla hakkında dava açıldığı, Orman Ve Su İşleri Bakanlığı V. Bölge Müdürlüğü tarafından, sanığa, 1 Temmuz-31 Aralık 2012 tarihleri arasında orakla 1000 bağ hasır sazı kesimi yapabileceğine ilişkin saz kesimi izin belgesi verildiği, anılan belgede makine ile kesim yapılmasının yasak olduğunun belirtildiği, ancak, 14/08/2012 tarihli ve ziraat mühendisi bilirkişinin de imzasının bulunduğu tutanakta, orakla yapılan biçme işleminde kesim yerlerinin parlak, pürüzsüz ve kırılmamış olması gerektiği, yapılan incelemede davaya konu sazların kesim yerlerinin parçalı ve pürüzlü olduğu, kesim işleminin tambur olarak tabir edilen biçim makinesi ile yapıldığının tespit edildiği, bu itibarla atılı suçun sübuta erdiği ancak, bölgenin sit alanı ilan edildiğine dair Kurul kararı ve ilan tutanaklarının dosya kapsamına alınmadığı, sanığın savunmasında davaya konu yerin sit alanı içerisinde kaldığını bilmediğini beyan ettiği anlaşılmakla, mahkemece öncelikle, sit alanına ilişkin Kurul kararının dosyaya celp edilerek, mahallinde usulüne uygun şekilde ilan edilip edilmediğinin araştırılıp, mahallinde ziraat mühendisi bilirkişi marifetiyle keşif icra edilerek, dava konusu müdahale nedeniyle doğal yapının geri dönüşümü mümkün olmaksızın zarara uğradığının tespit edilmesi halinde karar tarihi itibariyle yürürlükte olan 2863 sayılı Kanunun 65/a, zarar tespit edilmemesi durumunda 65/b maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü tesis edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/26012, Karar No: 2010/7546, Tarih: 30.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/26012 E.  ,  2010/7546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sındırgı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlu vekili, icra mahkemesine sunduğu başvuru dilekçesinde, diğer itirazlarının yanında Sındırgı İcra Dairelerinin yetkili olmadığını da belirterek takibin iptalini talep etmiştir.

İİK.nın 50/1 maddesi gereğince, HUMK.nın 23.maddesinin son cümlesi, icra dairelerinin yetkisine dair itirazlarda da kıyasen uygulanır. Buna göre, icra dairesinin yetkisizliğini iddia eden borçlunun, bu itirazı yeterli olmayıp, ayrıca yetkili icra dairesini de göstermesi gerekir.

Somut olayda, itiraz dilekçesinde borçlu vekili, sadece Sındırgı İcra Dairelerinin yetkili olmadığını iddia etmiş, ancak yetkili icra dairesini bildirmemiştir. Bu durumda, borçlunun yetki itirazında bulunmadığının kabulü gerekmekte olup, süresinden sonra duruşmada yetkili yeri belirtmesi sonucu değiştirmez. O halde, mahkemece, geçerli bir yetki itirazı olmadığından, yetki itirazının reddi ile muteriz borçlunun sair itirazlarının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile yetki itirazının kabulüne dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10931, Karar No: 2018/7169, Tarih: 07.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/10931 E.  ,  2018/7169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için,

1) Dava konusu Sinop ili, Merkez ilçe, Taypaklı köyü 155 ada 1 parsel sayılı taşınmazın komşu parsellerine ait kadastro tespit tutanaklarının var ise dayanak belgelerinin, tutanakları kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının, davalı ise dava dosyalarının ilgili tapu müdürlüğünden istenerek dosya içine alınması,

2) Dava konusu taşınmaza ait en eski tarihli hava fotoğrafı ve bu hava fotoğrafından üretilen memleket haritası ile tespit tarihi olan 2015 yılından itibaren geriye doğru 20 yıl öncesine ait memleket haritası ve bu haritanın yapımında kullanılan hava fotoğrafı ile varsa ortofoto ve uydu görüntüleri bulunduğu yerden getirtildikten sonra; dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, dava konusu taşınmazın konumu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde ayrı ayrı gösterilmesi ve hava fotoğrafları, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, davaya konu taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün ve bitki örtüsünü oluşturan unsurların sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü, ayrıca varsa taşınmazların kullanım durumunu imar ihyaya ne zaman başlandığını, tasarruf sınırlarının görülüp görülmediği belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 07/11/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.