muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/16491, Karar No: 2011/19895, Tarih: 21.12.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/16491 E.  ,  2011/19895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile her yıl yaptıkları protokol gereği davalının 1 yıl içinde kazı yapacağı bölgeleri bildirdiğini, kendilerinin de asfaltlama çalışmalarını buna göre planladıklarını, ancak davalının daha yeni asfalt çalışmasını bitirerek trafiğe açtıkları asfaltı protokole aykırı olarak 150 metre kazarak asfalta hasar verdiklerini, hasar bedeli ve gecikme zammıyla birlikte davalı hakkında 18.013,00 TL alacağın tahsili amacıyla davalı hakkında icra takibi başlattıklarını ileri sürerek, itirazın kısmen iptali ile takip miktarının 18.013,00 TL olarak kabulünü istemiştir.

Davalı, protokol gereği anlaşmazlık halinde ... Mahkemelerinin yetkili olacağı hususunun kararlaştırıldığını savunarak yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında yapılan protokol gereği ... Mahkemelerinin yetkili olduğunun kararlaştırıldığı gerekçesiyle ... Mahkemelerinin yetkili olduğuna karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK 10.maddesi genel yetkili mahkeme yanında sözleşmelerden ... davalarda sözleşmenin icra olunacağı yer mahkemesini de yetkili mahkeme kabul etmiştir. Sözleşmenin yerine getirileceği yeri taraflar serbestçe kararlaştırılabilirler. Şayet taraflar bu konuda bir kararlaştırma yapmamışlarsa akdin ifa edileceği yer BK. 73.maddesine göre saptanmalıdır. BK 73.maddesi “Borcun İfa

2011/16491-19875

edilmesi lazım gelen yer, iki tarafın sarih veya zımni arzusuna göre tayin edilir” hükmünü öngörmüştür. Somut olayda, taraflar arasında düzenlenen protokolde yetki sözleşmesi yapılmış olması, genel yetkili mahkemenin yetkisini ortadan kaldırmaz. Somut olayda para borcunun alacaklı ikametgahında ifa edilmesi gerekir. Hal böyle olunca mahkemece, yetki itirazının reddi ile işin esası incelenmeli ve ortaya çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21233, Karar No: 2017/9678, Tarih: 05.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/21233 E.  ,  2017/9678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 1998 yılı Kasım ayında Anamur PTT Müdürlüğü'nde temizlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin 02.04.2004 tarihinde davalı işverence haksız ve tek taraflı olarak feshedildiğini, haksız feshe rağmen tazminatlarının ve bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, yetki, husumet ve zamanaşımı itirazlarında bulunmuş; davacının PTT Genel Müdürlüğü çalışanı olmadığını, müvekkili kuruluşun kendisine ait bina ve iş yerlerinin temizlik işlerini ihale vermek suretiyle özel şirketlere yaptırdığını ve davacının bu firmaların işçisi olarak çalıştığını, iş akdinin asıl işveren konumundaki temizlik şirketi tarafından feshedildiğini ve müvekkili kuruluşun herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalının yetki itirazı konusunda herhangi bir karar verilmeksizin davacının, SGK kayıtlarından anlaşıldığı üzere 1998 yılından 2004 yılına kadar ihale ile temizlik işini alan firmalara bağlı olarak Anamur PTT Müdürlüğü'nde çalıştığı, davalı kuruluşun işçisi olmayıp temizlik işi verilen firmaların işçisi olduğu gerekçesiyle davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, davacı tarafın temyizi üzerine hüküm, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 16/10/2014 tarih ve 2014/7938 Esas, 2014/18968 Karar, sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bozma ilamında özetle; davalı tarafın yetki itirazı hususunda bir karar verilmesi gerekirken, yetki itirazı değerlendirilmeksizin hüküm kurulmasının hatalı olduğu, yine davalı iş yerinde alt işverenler nezdinde fiilen çalışıp çalışmadığı araştırılarak ve alt işverenler nezdinde davalıya ait iş yerinde çalışmışsa, bu kez davalı işverenle davacının SGK kaydında çalıştığı görülen işverenler arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı yönünden ayrıntılı inceleme yapılarak bu husustaki taraf delilleri de toplanmak suretiyle davalı işverenin sorumluluğu yönünden değerlendirme yapılması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile davalı işveren yönünden husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı; hususlarına değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Karar başlığında dava tarihinin 14/12/2012 yerine 09/02/2015 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

2- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekil bozma ilamından sonra 03/11/2016 tarihli ıslah dilekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatları talep miktarlarını artırmıştır.

Mahkemece de, bozmadan sonraki ıslah talep miktarına değer verilerek hüküm kurulmuştur.

Mahkemenin bu uygulaması, HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmüne ve “Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. Sayılı” Yargıtay İçtihadı birleştirme kararına açık bir şekilde aykırıdır.

4- Yıllık izin ücreti alacağının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı, taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4- Yıllık izin ücreti alacağının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı, taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece, davacının yıllık izin alacak talebi kısmen kabul edilerek hüküm altına alınmıştır. Ancak 818 Sayılı Borçlar Kanunu döneminde yıllık izin ücreti alacakları bakımından zamanaşımı süresi 5 yıldır. Yıllık izin ücreti iş sözleşmesinin feshi ile muaccel olup dönemsel bir nitelik taşımadığından, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu uygulaması yönünden ise 10 yıllık genel zamanaşımı söz konusudur.

6101 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun 5.maddesine göre;

“Madde 5 - (1) Türk Borçlar Kanununun yürürlüğe girmesinden önce işlemeye başlamış bulunan hak düşürücü süreler ile zamanaşımı süreleri, eski kanun hükümlerine tabi olmaya devam eder. Ancak, bu sürelerin henüz dolmamış kısmı, Türk Borçlar Kanunu’nda öngörülen süreden uzun ise, yürürlüğünden başlayarak Türk Borçlar Kanunu’nda öngörülen sürenin geçmesiyle, hak düşürücü süre veya zamanaşımı süresi dolmuş olur.”Bu durumda; 5 yıllık zamanaşımı süresi dolmadan, 6098 Sayılı Kanun yürürlüğe girse de zamanaşımı konusunda yine 818 sayılı Borçlar Kanunu döneminde doğan yıllık izin alacakları yönünden 5 yıllık zamanaşımı uygulanacaktır. Başka bir deyişle alacak Türk Borçlar Kanunu öncesi muaccel olduğundan zamanaşımı 10 yıla çıkmayacaktır. Ancak 01.07.2012 tarihinden sonra gerçekleşen fesihlerde 10 yıllık zamanaşımı süresi uygulanacaktır.

Somut uyuşmazlıkta; davacının iş sözleşmesi 13/01/2004 tarihinde sona ermiş eldeki dava ise 14/12/2012 tarihinde açılmıştır. Bu durum ve yukarıda açıklanan hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, davacının yıllık izin talebi 818 sayılı Borçlar Kanunu hükümlerine göre 5 yıllık zamanaşımına süresine tabi olup zamanaşımı süresinin de 6098 Sayılı Kanun yürürlüğe girmeden ve dava açılmadan önce 13/01/2009 tarihinde dolduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle, mahkemece davalının zamanaşımı itirazı gözetilerek, yıllık izin ücreti talebinin zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19141, Karar No: 2015/8828, Tarih: 27.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/19141 E.  ,  2015/8828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 287 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan domates, buğday, buğday samanı ve sılajlık mısırın kuru ve sulu şartlarda 2013 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderlerini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama gideri varsa bu giderleri- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin ayrı ayrı gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/23180, Karar No: 2020/10191, Tarih: 20.02.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/23180 E.  ,  2020/10191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

... Kriminal Laboratuvarı 04.02.2013 tarihli Uzmanlık Raporunda suça konu tabancanın mekanik aksamının sağlam ve işler durumda, gaz kanalı parçasının üzerinde bulunduğu, bilinen ateşli silah fişeklerinin istimal edebilecek nitelikte olmadığı, 9 mm çapındaki ses ve gaz fişeklerini istimal ettiği, mevcut haliyle namlusu içerisindeki gaz kanalı parçasının ortasındaki boşluktan özel nitelikteki fişeklerin ön kısmında bulunan saçma, kurşun, metal küre vb.cisimlerin geçebileceği ancak kuru-sıkı olarak tabir edilen tabanca üzerinde sonradan tadilat olduğuna ilişkin bulgudan bahsedilmemesi, suça sürüklenen çocuğun aşamalarda tabancanın kuru sıkı olduğu savunması, üzerinde özel yapım fişek bulunmadığı ve boş kovan ele geçirilememiş olması karşısında suça sürüklenen çocuğun ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde suça sürüklenen çocuğun beraati ve bizatihi suç teşkil eden tabancanın müsaderesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında korku kaygı panik yaratacak şekilde ateş etmek suçundan kurulan mahkumiyet hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Silah niteliğinde bulunmayan kurusıkı tabanca ile havaya ateş etme eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 170/1-c maddesinde tanımlanan ve içinde silah öğesi bulunan suç tipine uygun olmayacağı, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 36/1. maddesinde tanımı yapılan gürültüye neden olma kapsamında olup idari yaptırımı gerektireceği ve anılan Yasanın 20/2-c maddesi uyarınca soruşturma zamanaşımı süresinin 3 yıl olması nedeniyle kabahat tarihinden karar tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşılmakla suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5226 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20/2-c maddesi gözetilerek İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 20.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13555, Karar No: 2010/13581, Tarih: 30.11.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/13555 E.  ,  2010/13581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Dava, dava dışı borçlu şirketten olan alacaklarının tahsili amacıyla lehine yapılan temlik konusu alacakların, davalı banka tarafından icra kanalı ile tahsil edilmesinden doğan sebepsiz zenginleşme tutarının tahsili istemine ilişkin olup, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 30.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9918, Karar No: 2011/10086, Tarih: 05.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/9918 E.  ,  2011/10086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/09/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; dava dilekçesinin yetki yönünden reddine dair verilen 06/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğradığı manevi zararın tazminini istemiştir.

Davalı, süresinde bulunduğu yetki itirazı ile haksız eylem yeri ya da davalının ikametgahı mahkemesi olan Tunceli Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğunu ileri sürerek yetki yönünden istemin reddine karar verilmesini savunmuştur.

Yerel mahkemece, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 9. maddesi gereğince davalının yerleşim yeri ya da Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 21. maddesi gereğince haksız eylem yeri olan Tunceli Asliye Hukuk Hakimliği'nin yetkili olduğu gerekçesiyle, mahkemenin yetkisizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 9. maddesi gereğince her dava, yasada aksine bir düzenleme bulunmadıkça, davanın açıldığı günde davalının Medeni Yasa gereğince yerleşim yeri sayılan yer mahkemesinde görülür. Daha özel bir düzenleme içeren aynı Yasa'nın 21. maddesi gereğince de haksız eylemden kaynaklanan davalar, haksız eylemin gerçekleştiği yer mahkemesinde açılabilir. Ayrıca, 4721 sayılı Medeni Yasa'nın 25/son maddesi gereğince davacı, kişilik haklarının korunması için kendi yerleşim yeri veya davalının yerleşim yeri mahkemesinde dava açabilir. Böyle bir durumda davayı hangi mahkemede açacağı konusunda seçimlik hakkı bulunan davacı, davasını dilerse davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesinde, dilerse haksız eylemin gerçekleştiği yer mahkemesinde veya kendi yerleşim yeri mahkemesinde açabilir.

Dava,kişilik haklarının zedelenmesi nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkin olduğuna ve davacının yerleşim yeri Çanakkale/Eceabat ilçesinde Eceabat Asliye Hukuk Hakimliği'nde dava açtığına göre davacının, seçimlik hakkını bu yönde kullandığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davalının yetki itirazının reddiyle işin esası incelenip varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yetkisizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4243, Karar No: 2011/1049, Tarih: 28.02.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/4243 E.  ,  2011/1049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Tatlıca Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki davasının kabulüne dair Kızıltepe Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.04.2010 gün ve 51/341 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde mevkii ve sınırlarını açıkladığı 40 dönümlük yerin kadastro çalışmaları sırasında tapulama harici bırakılan yerlerden olduğunu, taşlık niteliğinde tapulama harici bırakıldığını, vekil edeni tarafından imar ve ihya edilmek suretiyle 25-30 yıldan beri kullandığını açıklayarak dava konusu yerin vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu yerin Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı Tatlıca köyü Tüzel Kişiliğine yöntemine uygun bir biçimde dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece, teknik bilirkişiler Vahit Hazar ve Abdurrahim Kılınçaslan tarafından düzenlenen 28.06.2005 günlü rapor ve ekli krokide işaretlenen 35069,42 m2 yüzölçümlü taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17.maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Dava dilekçesi, dosyadaki bilgi ve belgeler ile orijinal paftaya göre, dava konusu taşınmazın 1964 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında taşlık niteliğiyle tespit dışı bırakılan bir yer olduğuna göre imar ve ihyaya muhtaç yerlerden olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17.maddesi uyarınca imar ve ihyanın tüm olumlu ve olumsuz koşullarının araştırılıp belirlenmesi zorunludur. Öncelikle çifte tapunun önlenmesi için teknik bilirkişinin rapor ve krokisi eklemek suretiyle dava konusu yerin tapuda kayıtlı yerlerden olup olmadığı hususunun Tapu Sicil Müdürlüğünden, 1964 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında taşınmazın ne niteliğiyle tespit dışı bırakıldığının biraz önce açıklandığı biçimde teknik bilirkişinin rapor ve krokisi eklenerek Kadastro Müdürlüğünden sorulması gerekir.

Bundan ayrı, dosya arasında bulunan hava fotoğrafları 1984 tarihli olup, zilyetliğin başlangıç tarihi ile imar ihyanın tamamlandığı tarihin başlangıcıyla aynıdır. Bu bakımdan sonuca ulaşmak açısından getirtilen hava fotoğrafları yeterli olmayıp uyuşmazlığın çözümünde duraksama yaratmaktadır. Ayrıca, uyuşmazlık taşınmaza ilişkin bulunduğundan hava fotoğraflarıyla yapılacak keşifte uzman bilirkişiler aracılığıyla uygulanması zorunludur. Bu nedenle davanın açıldığı 16.02.2004 tarihinden geriye doğru en az 20 yıl öncesine ait (1975-1984 arası) iki ayrı zamanda çekilmiş hava fotoğraflarıyla, tesciline karar verilen taşınmaza komşu 610, 611, 612, 663 ve 664 parsellere ait kadastro tutanak ve ekleriyle kadastro sırasında bu parsellere uygulanan tapu ve vergi kayıtlarının bulundukları yerden getirtilerek dosya arasına konulması gerekmektedir.

Öte yandan zilyetlik maddi olaylardan olup, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi uyarınca yerel bilirkişi ve tanık dahil her türlü delille kanıtlanması mümkündür. Davacı vekilinin 28.04.2004 günlü delil listesinde yer alan dört tanık ismi bildirildiği halde, sadece keşifte bir tanığın yerel bilirkişi olarak dinlendiği, diğer tanıkların ise dinlenmediği, dinlenmeme gerekçesinin de açıklanmadığı, 06.09.2004 günlü yargılama oturumunda verilen keşif ara kararında, tanıkların keşifte ne şekilde dinlenecekleri konusunda herhangi bir bilginin de yer almadığı belirlenmiştir. Bu durum karşısında keşif için verilen ara kararı usulüne uygun bulunmamaktadır. Bildirilen diğer üç tanığın dinlenmelerinden de vazgeçilmediğine göre bu tanıklarında yöntemine uygun bir biçimde dinlenmeleri gerekir.

Bu nedenle yeniden yapılacak keşifte yukarıda açıklanan hava fotoğrafları, komşu parsellere ait kayıt ve belgeler uzman bilirkişi harita mühendisi, yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığıyla zemine uygulanması, yerel bilirkişi listesinin Kaymakamlıktan istenmesi, uyuşmazlık taşınmaza ilişkin bulunduğundan HUMK.nun 258.maddesi uyarınca yerel bilirkişi ve tanıkların davetiye ile keşif yerine çağırılmaları, aynı Kanunun 259.maddesi gereğince keşifte dinlenmelerinin sağlanması, davetiyeyle gelmedikleri takdirde HUMK.nun 253.maddesinin göz önünde tutulması, hava fotoğraflarının uzman bilirkişi harita mühendisi aracılığıyla stereoskopik aletle üç boyutlu olarak incelemeye tabi tutulması, hava fotoğraflarının çekildikleri tarihlere göre taşınmazın kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığının veya hangi nitelikte bulunduğunun saptanması, daha önce götürülmeyen toprak konusunda uzman üç bilirkişi ziraat mühendisi veya yüksek mühendisi ya da akademisyen aracılığıyla taşınmaz ve çevresi bir bütün olarak düşünülmek suretiyle toprak yapısının incelenmesi, taşınmazın kültür arazisi niteliğinde olup olmadığı, imar ve ihya edilip edilmediği, imar ve ihya edilmiş ise imar ve ihyanın hangi tarihte tamamlandığı konularında uzman bilirkişilerden tarafların ve Yargıtay’ın denetimine açık gerekçeli rapor alınması, yine davacının taşınmazın imar ihyasına hangi tarihte başladığı, imar ihyayı ne şekilde sürdürdüğü, para ve emek sarfını ne biçimde yaptığı, imar ve ihyanın hangi tarihte tamamlandığı konularının yerel bilirkişi ve tanıklardan sorularak açıklığa kavuşturulması, 20 yıllık kazanma süresinin imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten itibaren başladığının düşünülmesi, Tapu Sicil Müdürlüğünden gelen davacıya ait ve tapu kayıtlarında yer alan ada ve parsellere ilişkin kadastro tutanak ve eklerinin Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulması, davacı tarafından açılan ve Daireden geçen Kızıltepe Asliye Hukuk Mahkemesine ait 2008/66 Esas, 2010/343 Karar sayılı dava; aynı hukuki sebebe dayanarak açılan dava olduğu gözetilerek anılan dosyayla irtibatlandırılması ve gerekirse iki dosyanın