muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8546, Karar No: 2024/5674, Tarih: 11.09.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın mirasçısı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; boşanmanın fer'îleri niteliğindeki maddî-manevî tazminatlar yönünden hiç bir hüküm kurulmadığını, davalı erkeğin mirasçılıktan çıkartıldığının tespiti yönünde hüküm kurulması gerektiği yönünden istinaf dilekçesi sunmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; asıl davanın kabulü, kusur değerlendirmesi, yerel mahkemece asıl dava bakımından davacı Nejla'nın vefat etmesinden dolayı konusuz kalan dava neticesinde, davaya devam eden ... açısından 9.200,00 TL ilam vekâlet ücretine hükmedilmesi yanında ayrıca birleşen dava bakımından da ayrıca 9.200,00 TL ilam vekâlet ücretine hükmedilmesinin yerinde olmadığı yönünden istinaf dilekçesi sunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; sağ kalan erkeğin, boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olduğu, ayrıca sağ kalan eşin mirasçılıktan çıkartıldığına ilişkin tespit kararı verilmesinin gerekmediği, vefat nedeniyle boşanma davası konusuz kaldığından vefat eden kadın lehine tazminata hükmedilemeyeceği, davalı erkek boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu bulunduğundan birleşen dava yönünden de kadın lehine vekâlet ücreti hükmedilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın mirasçı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; sağ kalan eşin mirasçılıktan çıkarıldığına ilişkin tespit kararı vermemesinin hatalı olduğunu, ayrıca tazminat taleplerinin kabulüne dair karar verilmemesi yönünden temyiz dilekçesi sunmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur değerlendirmesi, birleşen dava yönünden karşı taraf lehine vekâlet ücreti hükmedilmesinin hatalı olduğu yönünden temyiz dilekçesi sunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında; ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise sağ kalan eşin kusurunun bulunup bulunmadığı, vekâlet ücretine hükmedilmesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 325 inci ve 326 ıncı maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 4 üncü, 6 ncı maddesi, 181 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası,

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 325 inci ve 326 ıncı maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 4 üncü, 6 ncı maddesi, 181 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası,

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı-davalı kadının mirasçısı vekilinin tüm, davalı-davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasında, davacı- birleşen davalı kadının 25.07.2022 tarihinde vefat etmesi nedeniyle evliliğin ölümle son bulduğu, boşanma taleplerinin konusuz kaldığı, davacı-birleşen davalı kadın mirasçısı tarafından davaya 4721 sayılı Kanun'un 181 inci maddesi hükmü uyarınca devam edildiği ve bu şekilde asıl ve birleşen boşanma davasının aynı Kanun'un 181 inci maddesi hükmü uyarınca münhasıran sağ kalan eşin kusur tespiti davasına dönüştüğü, kusur tespitine yönelik tek bir davanın olduğu, bu nedenle asıl dava yönünden davacı mirasçı vekiline tek vekâlet ücreti verilmesi gerekirken birleşen dava yönünden de mirasçı vekili lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı-davalı mirasçı vekilinin tüm, davalı -davacı erkek vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı-davacı erkek vekilinin aleyhine birleşen dava yönünden hükmedilen vekâlet ücretine yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (9) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkarılması suretiyle temyize konu kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden Dilare'ye yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran Mehmet'e geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/832, Karar No: 2021/2814, Tarih: 07.04.2021

**14. Ceza Dairesi         2017/832 E.  ,  2021/2814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya,toplanıp karar yerinde gösterilen delillere,mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58-61. maddeleri ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarla ilgili 5237 sayılı Kanunun 102. maddesinde değişiklikler yapılması karşısında, aynı Kanunun 7/2. maddesindeki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" düzenlemesi nazara alınıp, lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili maddeleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23819, Karar No: 2024/6562, Tarih: 09.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/23819 E.  ,  2024/6562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/221 E., 2017/181 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suç işleme kastının bulunmadığına, kendi isteğiyle Birliğine katılış yaptığına ve verilen kararın Kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Askerlik hizmetini yapmakta olan sanığın, 12.08.2016 tarihinde iki gün yol süresi verilmek suretiyle Gaziosmanpaşa Askerlik Şubesince Birliğine sevk edildiği, en geç 14.08.2016 tarihinde Birliğine katılması gerekirken katılmadığı, bir müddet firarda kalarak 13.02.2017 tarihinde kendiliğinden gelerek Birliğine katılış yaptığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında firar suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-a maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın savunmalarında; babasının evi terk etmesi sebebiyle ailesine destek olmak amacıyla firar ettiğini beyan ettiği belirlenmiştir.

Sanığın süresinde Birliğine katılış yapmadığına ve kendiliğinden katılış yaptığına dair tutanak ile sevk belgesi dosyada mevcuttur.

1632 sayılı Kanun'un 66/1-a bendinde yazılı firar suçu, asker kişinin, kıtasından veya görevi icabı hazır bulunmak zorunda olduğu yerden bilerek ve isteyerek izinsiz olarak altı günden fazla bir süreyle uzaklaşmasıyla oluşan, özel kastın (saikin) aranmadığı, genel kastla işlenebilen ve unsurları arasında mazeret hâline yer verilmeyen suçlardan olduğu göz önüne alındığında; sanığın, 14.08.2016-13.02.2017 tarihleri arasında kesintisiz sürerek kendiliğinden gelmekle son bulan firar suçunu işlediği belirlenmekle, eylemi sabit görülerek Mahkemece sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Hapis cezasına mahkumiyetin Kanuni sonucu olarak uygulanması gereken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesinin uygulanmaması hususunun infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

09.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15089, Karar No: 2015/4677, Tarih: 16.11.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/15089 E.  ,  2015/4677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/214646

Mahkeme : ADANA 9. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 07/05/2015 – 2014/412 esas ve 2015/179 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihi : 03/12/2014

Dosya incelendi.

Temyiz incelemesi, yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen müdafileri duruşmaya gelmeyen sanıklar hakkında duruşmasız olarak yapıldı.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

03.12.2014 tarihli muhbir görüşme tutanağı, aynı tarihli olay yakalama el koyma ve savcı görüşme tutanağı, sanık savunmaları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yapılan çalışmalar ve muhbirden alınan bilgilerde, ... Mahallesi 18044 Sokak içerisinde... ve ... isimli akraba şahısların ... ve ...sattıkları bilgisi ve şahıslara ait eşgal bilgilerinin muhbir tarafından bildirilmesi sonrası, aynı gün kolluk görevlilerince adı geçen adres civarına gidildiğinde, ... Mahallesi 18044 Sokak No: 11 sayılı yerin önünde, muhbir tarafından eşgal bilgileri verilen sanıklar ...ve... ile yanlarında uyuşturucu madde almaya geldikleri değerlendirilen şüpheliler S.. Ş.. ve V.. Y.. isimli şahısların görüldüğü, CMK'nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde “adli arama kararı” veya “yazılı adli arama emri” alınmadan sanıklar üzerinde yapılan arama sonucu, sanık ... cebindeki sigara paketi içerisinde 3 paketçik ...ve 1 paketçik... sanık... pantolon cebinde 1 paketçik... ve 1 paketçik... olmak üzere net toplam .. gram. ile net toplam . gram kokain ele geçirildiği, şüpheliler ... ve ...suç unsuruna rastlanılmadığı anlaşılmakla, sanıkların üzerinde yapılan hukuka aykırı arama sonucu ele geçirilen uyuşturucu maddelerin, “suçun maddi konusu” ve “suçun delili” olarak hükme esas alınamayacağı gözetilerek, somut olayda suçun maddi konusu bulunmadığından, dolayısı ile suçun unsurları oluşmadığından, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ve sanık... temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA; bozmanın niteliğine göre sanıklar B.. A.. ve H.. A..'ın SALIVERİLMELERİNE, başka bir suçtan hükümlü ya da tutuklu bulunmadıkları takdirde salıverilmelerinin sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5227, Karar No: 2024/9012, Tarih: 25.11.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/5227 E.  ,  2024/9012 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/292 Esas, 2024/6 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.11.2023 Tarihli ve 2023/322 Esas, 2023/318 Karar Sayılı Kararı

Nüfus kaydı düzeltilmesi istenilenin yerleşim yerinin Den Haag/Hollanda Krallığı olduğunun tespit edildiği, Türkiye'de yerleşim yerinin, sakin olduğu/mutad olduğu yerin, son yerleşim yerinin adresinin bulunmadığının sabit olduğu, bu nedenle davanın nüfus kaydının silinmesi istenilen ilgili kişi olan ...'ın nüfusa kayıtlı olduğu yerde görülmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kars 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.01.2024 Tarihli ve 2023/292 Esas, 2024/6 Karar Sayılı Kararı

Nüfus düzeltim davalarında yetkili mahkemenin, davayı açan kişinin yerleşim yeri Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunun belirtildiği, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un (5718 sayılı Kanun) 41 inci maddesinde ise terditli yetki kuralı getirildiği, davacıların Türk Vatandaşlığının olduğu, yurt dışında yaşadığı, davacıların son yerleşim yerinin Esenyurt/İstanbul olduğu, bunun dışında davacıların Türkiye'deki son yerleşim yerine ilişkin bir beyan veya tespitin olmadığı, bu haliyle 5718 sayılı Kanun'un 41 inci maddesi uyarınca Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinin yetkili olduğu ve davacıların da davasını yetkili ve görevli İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5490 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5490 sayılı Kanun’un “Nüfus davaları” başlıklı 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendi şöyledir:

“Nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılır. Kayıt düzeltme davaları nüfus müdürü veya görevlendireceği nüfus memuru huzuru ile görülür ve karara bağlanır.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

4. 5718 sayılı Kanun’un “Türklerin kişi hâllerine ilişkin davalar” başlıklı 41 inci maddesi şöyledir:

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

4. 5718 sayılı Kanun’un “Türklerin kişi hâllerine ilişkin davalar” başlıklı 41 inci maddesi şöyledir:

“Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye’de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülür.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, nüfus kaydı düzeltilmesi istenilenin yerleşim yeri adresinin Den Haag/Hollanda Krallığı olduğu, adres kayıt sistemine kayıtlı yerleşim yeri adresinin bulunmadığı, nüfusa kayıtlı olduğu yerin ise Merkez/Kars olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Kars 3. Asliye Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Kars 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22036, Karar No: 2015/35612, Tarih: 15.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/22036 E.  ,  2015/35612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/197228

MAHKEMESİ : Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2013/121 (E) ve 2014/22 (K)

SUÇ : Şantaj

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık tarafından mahkemeye sunulan dilekçede eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz talebinde de bulunulduğu anlaşılmakla; CMK’nın 42. maddesi gereğince temyiz hakkını elde etmeye yönelik eski hale getirme istemi hakkında karar vermeye temyiz incelemesini yapacak olan Yargıtay'ın yetkili olması karşısında, gerekçeli kararın yöntemine göre tebliğ edilmediğine ilişkin olarak dile getirilen düşünceler yerinde görülmeyerek yapılan incelemede;

Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık M.. B..'nun tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 15/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5326, Karar No: 2021/3207, Tarih: 25.11.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/5326 E.  ,  2021/3207 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13/01/2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01/03/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, Tokat ili, Merkez, Taşlıçiftlik Köyü 631 ve 647 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMK'nın 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazların kayıt maliklerinden ...’in davada taraf olmadığı, bir kısım davalıların mirasbırakanı ...yle aynı kişi olup olmadığının anlaşılamadığı, kayıt maliklerinden ...’ın davada taraf olmadığı bir kısım davalıların mirasbırakanı ... ile aynı kişi olup olmadığının anlaşılamadığı, kayıt maliklerinden dava konusu 647 parsel sayılı taşınmazın kayıt maliklerinden ...’in davada taraf olmadığı, bir kısım davalıların mirasbırakanı ... ile aynı kişi olup olmadığının anlaşılamadığı görülmektedir.

Mahkemece, adı geçenlerin aynı kişi olup olmadığının belirlenmesi, aynı kişi olduğunun anlaşılması halinde tapuda isim düzeltimi için davacı vekiline yetki ve süre verilmesi, aksi halde adı geçen kayıt maliklerinin sağ iseler kendilerinin, ölü iseler ibraz ettirilecek mirasçılık belgesine göre tespit edilecek mirasçılarının davaya katılımının sağlanması gerekir.

Mahkemece, adı geçenlerin aynı kişi olup olmadığının belirlenmesi, aynı kişi olduğunun anlaşılması halinde tapuda isim düzeltimi için davacı vekiline yetki ve süre verilmesi, aksi halde adı geçen kayıt maliklerinin sağ iseler kendilerinin, ölü iseler ibraz ettirilecek mirasçılık belgesine göre tespit edilecek mirasçılarının davaya katılımının sağlanması gerekir.

Yine, dava konusu 647 parsel sayılı taşınmazın kayıt maliklerinden ... mirasçısı ...in davada taraf olmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece, dava konusu taşınmazların güncel tapu kayıtlarının getirtilmesi, gerekli olan kayıt düzeltimleri için taraflara süre verilmesi, davada taraf olmayan kayıt maliklerinin veya ibraz ettirilecek mirasçılık belgesine göre tespit edilecek mirasçılarının davaya dahil edilmesi, taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına yönelik bir karar verilmesi gerekirken, eksik taraf teşkili ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 25.11.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.