muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/16223, Karar No: 2012/4517, Tarih: 30.01.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/16223 E.  ,  2012/4517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yetki belgesiz eşya taşımacılığı yapmak suretiyle 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanununun 26/a maddesine aykırılıktan ... plakalı araç hakkında Adana Ulaştırma Bölge Müdürlüğünün 11.11.2008 tarihli, A-696647 sayılı ceza tutanağı ile verilen 5.000 Yeni Türk lirası idari para cezasına muteriz ... inşaat Tic. Ltd. Şti. Vekili Avukat ... tarafından yapılan itirazın kabulüne ve ceza tutanağının iptaline ilişkin İskenderun 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.02.2009 tarihli, 2009/1074 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair İskenderun Ağır Ceza Mahkemesinin 25.03.2009 tarihli ve 2009/338 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 20.08.2009 gün ve 46490 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 10.09.2009 gün ve KYB. 2009-199322 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanununun 5. maddesinde belirtilen "Taşımacılık, acentelik ve taşıma işleri komisyonculuğu ile nakliyat ambarı ve kargo işletmeciliği yapılabilmesi için Bakanlıktan yetki belgesi alınması zorunludur" hükmü gereğince ... plakalı araç adına 13.11.2008 tarihinde "K" cinsi taşıt kartı alındığı, idari para cezasının verildiği tarih itibarıyla yetki belgesiz eşya taşımacılığı yapmak şeklindeki eylemin gerçekleştiği,dolayısıyla mercii mahkemece itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, İskenderun Ağır Ceza Mahkemesinin 25.03.2009 gün ve 2009/338 D.İş sayılı kararının CMK.nun 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 30.01.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Olay tarihinde yürürlükte bulunan Karayolu Taşıma Yönetmeliğinin 54. maddesi ile getirilen yükümlülük 4925 sayılı Yasanın 5. maddesinin içeriğini doldurma niteliğinde olmayıp, yeni bir kabahat türü oluşturulduğu ve bu haliyle 5326 sayılı Yasanın 4. maddesi kapsamında düşünülemeyeceği gibi, idari ceza yetki belgesiz araç kullanmaktan verilmiş ise de sanığın yetki belgesi aldığı anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmesi gerektiğinden sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/14197, Karar No: 2014/6773, Tarih: 09.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14197 E.  ,  2014/6773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-) Katılan gümrük müdürlüğü vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Sanığa atılı eylem suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, REDDİNE

2-) Sanığın temyizine göre yapılan incelemede:;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/737, Karar No: 2018/5326, Tarih: 07.05.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/737 E.  ,  2018/5326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıya ait mobilya mağazasından 24/03/2014 tarihli sipariş fişi ile 21.750,00 TL tutarında mobilya siparişi vererek toplamda 7.500,00 TL ödeme yaptığını, ancak 25/04/2014 tarihinde nişanlısından ayrılması üzerine davalı firmaya siparişi iptal ettiğini bildirdiğini ancak davalının 7.500,00 TL'yi kendisine iade etmediğini, ödediği satım bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine davalının kötüniyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmeye konu malların sözleşme tarihi itibarı ile davacı alıcıya teslim edilmediği bu nedenle borcun tamamının muaccel hale gelmediği sözleşmeye konu malların sipariş formlarında davalının satışını yaptığı ürünlerin özel üretim niteliğinde olmadığı fabrikasyon malların davacı tarafça satın alınmaması nedeni ile davalının zararını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edimiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmeye konu malların sözleşme tarihi itibarı ile davacı alıcıya teslim edilmediği bu nedenle borcun tamamının muaccel hale gelmediği sözleşmeye konu malların sipariş formlarında davalının satışını yaptığı ürünlerin özel üretim niteliğinde olmadığı fabrikasyon malların davacı tarafça satın alınmaması nedeni ile davalının zararını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edimiştir.

1-Eldeki davada davacı 24/03/2014 tarihli sipariş fişi ile 21.750,00 TL tutarında mobilya siparişi vererek toplamda 7.500,00 TL ödeme yaptığını, ancak 25/04/2014 tarihinde nişanlısından ayrılması üzerine davalı firmaya siparişi iptal ettiğini bildirdiğini ancak davalının 7.500,00 TL'yi kendisine iade etmediğini, ödediği satım bedelinin tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptalini istemiş davalı, davacının nişanlısından ayrıldığını ve bu nedenle ürünleri alamayacağını Ekim 2014 tarihinde bildirdiğini, alıcının isteği ile kişiye özel olarak üretilen, üzerinde değişiklik veya ilave yapılarak kişiye özel hale getirilen ürünlerde cayma hakkının yasal anlamda mümkün olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, sözleşmeye konu malların sipariş formlarında davalının satışını yaptığı ürünlerin özel üretim niteliğinde olmadığı fabrikasyon malların davacı tarafça satın alınmaması nedeni ile davalının zararını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de gerek 6098 Sayılı TBK.’nun( 818 sayılı Borçlar Kanunu’nu) ile gerek 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'nun(6502 sayılı TKHK) sözleşmenin kurulması ve sözleşmeden dönmeyi düzenleyen hükümleri üzerinde durulmamış, somut olay anılan yasa hükümleri çerçevesinde değerlendirilmemiştir. Bu durumda, mahkemece, somut olay bakımından anılan kanun hükümleri üzerinde durulup tartışılarak taraf delilleri toplanıp varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28977, Karar No: 2022/837, Tarih: 31.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/28977 E.  ,  2022/837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalardaki ifadelerinde, traktörü eniştesi ile birlikte satın almaya gittiği esnada suça konu plakanın üzerine takılı olduğunu ve suçlamaları kabul etmediği, hakkında beraat kararı verilen temyiz dışı sanıklar ... ve ...’nin 19.04.2010 ve 20.04.2010 tarihli kolluk ifadelerinde yaklaşık 5 yıldır kullanmak oldukları traktörün plaka harf ve rakam grubu hatırlayamadıklarının anlaşılması karşısında; sanığın ifadesinde adı geçen ...’ın tanık olarak dinlenmesi ve temyiz dışı sanıklar ... ve ...’nin soruşturma aşamasındaki ifadeleri kendilerine tekrar hatırlatılarak beyanlarının alınması gerekirken, eksik inceleme ve kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 31.01.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13730, Karar No: 2018/4021, Tarih: 28.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/13730 E.  ,  2018/4021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından tamamına yönelik olarak; davacı erkek tarafından ise katılma yoluyla kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar ve vekalet ücreti ile yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

4-Yargılama giderleri davada haksız çıkan taraftan alınır (HMK m. 326). Vekalet ücreti ve yargılama harcı da yargılama giderlerindendir (HMK m. 323). Davacının boşanma davası kabul edilmiştir. O halde davacı yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücretine hükmedilmesi ve yargılama harcının davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2., 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.03.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/8677, Karar No: 2018/12479, Tarih: 31.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/8677 E.  ,  2018/12479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın .... isimli marketten 1 adet kangal sucuk ile 1 adet süzme bal çalması şeklindeki eylemde, çalınan malların toplam değerinin 25,25 TL olması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA 31/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5786, Karar No: 2015/3494, Tarih: 08.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5786 E.  ,  2015/3494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 2010/126023 ihale kayıt numarası ile genel temizlik hizmeti alımı işine ait birim fiyat sözleşmesi imzalandığını, 5510 sayılı yasanın 81. maddesine aykırı olarak 2.500,00 TL kesinti yapıldığını ileri sürerek, fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydıyla 2.500,00 TL'nin kesinti tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle iş bölümü ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, idari işlemin yasal mevzuat ve davacıyla yapılan sözleşmeye uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında 27.10.2010 günlü sözleşme gereği 01.11.2010-31.12.2012 dönemi için genel temizlik hizmetleri sözleşmesi yapıldığı, davacının edimini yerine getirdiği, sözleşme gereği davacıya ödenmesi gereken hak edişlerin ödendiği ve davacıya yapılan ödemelerden 5510 sayılı Kanun'un 81/ı maddesi gereği %5 kesinti yapıldığı, kesinti tutarının toplam 2.500,00 TL olduğu, sigorta primlerinin %5'lik kısmının Hazine tarafından karşılanacağına ilişkin hükmün, davacıyı da kapsadığı, düzenlemede ön koşul olarak yer alan davacı işverenin aylık prim ve hizmet belgelerini yasal süresi içinde vermediği yönünde bir iddia ileri sürülmediği, davalı tarafından, davacı hak edişlerinden yapılan kesintinin hukuki dayanağının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11184, Karar No: 2018/7280, Tarih: 01.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/11184 E.  ,  2018/7280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Kurumca iptal edilen hizmetlerinin geçerli olduğunun tespiti ile sağlık giderlerine ilişkin yürütülen icra takibine ilişkin borcun olmadığının tespiti ve icra yoluyla tahsil edilen 1. 500,00 TL alacağın istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının 13/09/2005 - 25/05/2006 tarihleri arasında eşi Bilal Kılıç'a ait ... Alüminyum PVC Doğrama unvanlı işyerinde çalıştığı süreler davalı Kurum tarafından fiili çalışmaya dayanmadığı gerekçesiyle 26.02.2014 tarihli Kurum raporu ile iptal edildiği, iptal sonrası ... 26. İcra Müdürlüğü'nün 2014/17253 sayılı dosyasından, 1.945,51 TL sağlık yardımının, 1.497,44 TL işlemiş faiziyle birlikte davacıya takip başlatıldığı ve davacının bu kapsamda, 1. 500,00 TL ödemede bulunduğu böylelikle davacının, Kurum işleminin iptali ile Kurum’a borçlu olmadığının tespiti ve istirdat isteminin bulunduğu eldeki davada, 26.02.2014 tarihli Kurum Raporu’nda davacının 26.02.2014 tarihli imzalı beyanında, eşinden ücret almadan çalıştığını açıkça dile getirdiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, 11.08.2006 tarihli görev emrine dayalı olarak 2014 yılında ve işyerinin kapanmasından uzun süre sonra çalışmanın iptaline yönelik rapor düzenlenmesi; davalı Kurumun, vatandaşların temel sosyal güvenlik hakkını koruma misyonuna uygun bir yaklaşım olarak değerlendirilmesinin mümkün bulunmadığı gibi; salt eşine ait işyerinde geçmiş olmasının, yöntemince bildirimi yapılan çalışmanın iptalini gerektirmediği; davacının eşine ait işyerindeki çalışma öncesi ve sonrasındaki zorunlu sigortalı konumundaki çalışma ve prim ödeme süreleri; dinlenen tanıkların eylemli çalışmayı ortaya koyan beyanları ve ceza yargılamasındaki beraat kararının dayanağı kanıtlara dayanılarak yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanaklarından, 506 sayılı Kanunun 2. maddesi hükmüne göre; bir hizmet akdine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılan kimse anılan Kanun kapsamında sigortalı sayılır. Bir başka anlatımla, sigortalı ile işveren arasındaki iş ilişkisinin hizmet akdine dayanması gerekir. 506 sayılı Kanunu’nun 3. maddesinde (01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve 506 sayılı Kanunu yürürlükten kaldıran 5510 sayılı Kanunu’nun 6. maddesinde de sigortalı sayılmayanlar tahdidi olarak sayılmış olup, bunların arasında 506 sayılı Kanunun 3-l-B maddesinde "işverenin ücretsiz çalışan eşi"nin sigortalı sayılamayacağı belirtilmiştir.

Yukarıda anlatılanlar ışığında, davacının, 26.02.2014 tarihinde Kurum’a verdiği imzalı beyanda, ücretsiz olarak eşinin yanında çalıştığını dile getirmesi karşısında davacının sigortalı sayılamayacağı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17183, Karar No: 2015/13376, Tarih: 23.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17183 E.  ,  2015/13376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 22. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2012/498-2014/219

01/04/2015 tarihinde kabul edilip 11/04/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60. maddesi başlığı ile birlikte değiştirilmiştir. Bu düzenlemeye göre, dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi bir ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçeleri ile birlikte dosyayı Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderecektir.

Uyuşmazlık, davacı S.. B.. davalı doktorun maaş ve döner sermeyesinin part time olarak çalışmasına karşın full time olarak çalışıyor gibi hesaplanarak fazla ödenmiş olmasından dolayı yersiz olarak ödenen tutarın iadesi istemine ilişkin bulunmasına, davanın dayanağı olan 2007/300-14319 sayılı tazmin raporunda davalı ile birlikte hakkında yersiz ödeme tespit edilen diğer doktora yönelik açılan alacak davasının Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 2013/20948 esas, 2014/6174 karar sayılı ilam ile incelenmiş bulunmasına göre sebepsiz zenginleşme hukuksal nedenine dayalı eldeki davada temyiz inceleme görevi Yargıtay 3. Hukuk Dairesine ait bulunduğundan yukarıdaki yasal düzenleme de dikkate alındığında dosyanın görevli Daire belirlenmek üzere Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17214, Karar No: 2014/9004, Tarih: 21.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17214 E.  ,  2014/9004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsarede ve iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Katılan gümrük idaresi adına hazine vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin 4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesi uyarınca REDDİNE;

2-Sanıkların temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

a-)Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi;

b-)Dava konusu eşyanın nakil aracının taşıma kapasitesine göre miktar ve hacim bakımından ağırlıklı bölümü oluşturduğu gözetilerek müsaderesi yerine yazılı şekilde iadesine karar verilmesi;

c-)Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sanıklar açısından CMUK 326/son maddesinin gözetilmesine, 21.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.