muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/17278, Karar No: 2023/13996, Tarih: 09.10.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.11.2021 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesinin 13.04.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 13.....2022 tarihli ilâmı ile; İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporu incelendiğinde, talep edilen fark ikramiye alacağının hesaplanmasında; 10.08.2020 imza tarihli ve 01.01.2019 – 31.12.2020 yürürlük süreli ... Ağır Sanayii ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası (...) ile ... Sağlık ve Sosyal Hizmet İşçileri Sendikası (... Sağlık-...) arasında imzalanan işletme toplu ... sözleşmesinin “İlave tediye ve ikramiye" başlıklı 35 inci maddesi doğrultusunda Mart ve Eylül aylarında otuzar günlük ücret tutarında ikramiye alacağının hesaplandığı, dava dilekçesinde bu toplu ... sözleşmesinde öngörülen ikramiyeye ilişkin düzenlemelere yönelik bir talep bulunmadığı, davacı vekili tarafından 31.10.2020 tarihine kadar uygulanacak Yüksek Hakem Kurulu kararı uyarınca fark ikramiye alacağı talebinde bulunulduğu, bu açıklamalar ışığında fark ikramiye alacağının hesaplanmasında, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 31.10.2020 tarihine kadar geçerli toplu ... sözleşmesi hükmü doğrultusunda hesaplama yapılarak sonuca gidilmesi gerektiği, dava dilekçesinde bahsi geçen ... 31. ... Mahkemesinin ilgili esasına kayıtlı davanın 12.....2019 tarihinde açıldığı, huzurdaki dava ile istenen alacak kalemlerinin o dosyada da talep edildiği, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verildiği, temyize konu somut dosyada, dava dilekçesindeki talebe rağmen 01.01.2019 tarihinden itibaren yapılan hesaplamanın hükme esas alınmasının ve ... 31. ... Mahkemesinin söz konusu dosyasının değerlendirilmemesinin de bir diğer bozma sebebi olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda, Mahkemece verilen ilk kararda ... bayram ve genel tatil ücret alacağı yönünden verilen ret kararıyla ilgili bozma söz konusu olmadığından ve Bölge Adliye Mahkemesi kararı bu hususlarda ortadan kaldırılmadığından anılan alacak kalemi bakımından karar verilmesine yer olmadığına karar vermek gerektiği, ... 31. ... Mahkemesinin anılan dosyası dosya arasına alınarak dosyanın tekrar bilirkişiye tevdi edildiği, bilirkişi raporunun bozma gerekçelerine dikkat edilerek hazırlandığı ve hükme esas alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının 2018 yılı ücretinin korunarak bu ücrete %4 oranında zam yapıldığını ve ücret farkına hak kazanmadığını, davacının ücretinde indirime gidilmediğini, davacının daha fazla ücret alması gerektiğine ilişkin iddiasının dayanaksız olduğunu, hükmedilen faiz türü, başlangıcı ve miktarının da hatalı olduğunu ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bozmadan sonra kurulması gereken hükmün kapsamına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddeleri.

2. 6100 sayılı Kanun'un "Hükmün kapsamı" kenar başlıklı 297 nci maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

"Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir."

3. Değerlendirme

1. 6100 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre hüküm fıkrasında, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim, yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hâl, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir.

2. Somut olayda bozmadan sonra kurulan hükümde İlk Derece Mahkemesince "1-Davacının fark ... ücret alacağıyla ilgili talebinin reddine dair verilen ilk hükme karşı bozma söz konusu olmadığından bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına," şeklinde karar verildiği görülmektedir.

2. Somut olayda bozmadan sonra kurulan hükümde İlk Derece Mahkemesince "1-Davacının fark ... ücret alacağıyla ilgili talebinin reddine dair verilen ilk hükme karşı bozma söz konusu olmadığından bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına," şeklinde karar verildiği görülmektedir.

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.02.2012 tarihli ve 2012/13-747 Esas, 2012/84 Karar sayılı ilâmında ve Dairemizin emsal kararlarında belirtildiği gibi Yargıtayca bozulan karar, sonraki kararın eki niteliğinde değildir. Bozma ile birlikte önceki hüküm ortadan kalkarak hukuki geçerliliğini yitirir. Mahkemece bozulan karara atıf yapılarak yeni hüküm oluşturulamaz. Bozmadan önceki ve bozmadan sonraki kararlar 6100 sayılı Kanun'un 297 nci maddesine uygun olmalıdır.

4. İlk Derece Mahkemesince uyulan bozma kararı doğrultusunda yapılan inceleme sonucunda, bozma kapsamı dışında kalan ... bayram ve genel tatil ücreti talebi hakkında da açıkça hüküm kurulması gerekirken, yukarıdaki kanuni düzenlemeler ve ilkeler dikkate alınmaksızın bozma sebebi yapılmayan bu alacak kalemi hakkında “karar verilmesine yer olmadığına," şeklinde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının usulden BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2665, Karar No: 2022/8494, Tarih: 03.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2665 E.  ,  2022/8494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekili ile sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanığa isnat edilen tehdit suçunun 5237 sayılı TCK'nın 106/1 maddesinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve beraat eden sanığın mahkeme sorgusunun yapıldığı 16.04.2013 ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında bu suçtan görülen kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 03.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/194, Karar No: 2019/2846, Tarih: 15.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2015/194 E.  ,  2019/2846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içerdiğinden, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti için, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup kesin bir şekilde belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11277, Karar No: 2014/12995, Tarih: 22.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/11277 E.  ,  2014/12995 K.**

**"İçtihat Metni"**

5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan şüpheli hakkında yapılan soruşturma esnasında kaçakçılık fiilinin işlenmesinde kullanılan araç hakkında el koyma talebine ilişkin yapılan yargılama sırasında; Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesiyle Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, olayın anlatılış biçimine ve Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/05/2014 gün ve 2014/1022 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4955, Karar No: 2010/10757, Tarih: 10.06.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/4955 E.  ,  2010/10757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : İdari para cezası tayinine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Davaya konu yerde yapılan keşif sonucu fen bilirkişisi raporunda dava konusu yerlerin tespitinin kesinleşmediğini "kesinleşmiş orman sınırı içinde kalmadığını" belirtmiş orman bilirkişisi ise "B" ve "C" harfi ile gösterilen yerlerin orman sayılmayan yerlerden olduğu "A" harfi ile gösterilen yerin ise kesinleşmiş orman sayılan yerlerden olduğunu belirtmiş olması karşısında 3 kişilik bilirkişi heyetiyle yeniden keşif yapılarak çelişkinin giderilmesinden sonra karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13813, Karar No: 2016/8242, Tarih: 10.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/13813 E.  ,  2016/8242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : Sanıklar hakkında : TCK'nın 134/1-2, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Özel hayat; kişinin sadece gözlerden uzakta, başkalarıyla paylaşmadığı, kapalı kapılar ardında, dört duvar arasındaki yaşantısı ve mahremiyetinden ibaret değil, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını içerir. Bu nedenle, kamuya açık alanda bulunulması, bu alandaki her görüntü veya sesin dinlenilmesine, izlenilmesine, kaydedilmesine, sürekli ve izinsiz olarak elde bulundurulmasına rıza gösterildiği anlamına gelmez. Kamuya açık alanda bulunulduğunda dahi, “kalabalığın içinde dikkat çekmezlik, tanınmazlık, bilinmezlik” prensibi geçerli olup, kamuya açık alandaki kişinin, gün içerisinde yapıkları, gittiği yerler, kiminle niçin, nasıl, nerede ve ne zaman görüştüğü gibi hususları tespit etmek amacıyla sürekli denetim ve gözetim altına alınması sonucu elde edilmiş bilgileri ya da onun başkalarınca görülmesi ve bilinmesini istemeyeceği, özel yaşam alanına girdiğinde şüphe bulunmayan faaliyetleri özel hayat kapsamına dahildir; ancak, süreklilik içermeyen ve özel yaşam alanına dahil olmayan olay ve bilgiler ise bu kapsamda değerlendirilemez. Sonuç olarak, bir olay ya da bilginin, özel hayat kapsamına girip girmediği belirlenirken, kişinin toplum içindeki konumu, mesleği, görevi, kamuoyu tarafından tanınıp tanınmadığı, dışa yansıyan davranışları, rıza ve öngörüleri, sosyal ilişkileri, içinde bulunduğu fiziki çevrenin özellikleri, müdahalenin derecesi gibi ölçütler göz önüne alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdur ... ile aralarındaki boşanma davası devam etmekte olan sanık ...'nin, eşinin başka erkeklerle gayri ahlaki ilişkisi olduğunu ve müşterek çocukları ... ile ilgilenmediğini ispatlamak amacıyla, özel dedektiflik hizmeti veren diğer sanık ... ile anlaşarak, mağdur hakkında delil toplamasını istemesi üzerine, sanık ...'nın, mağduru, 19 gün boyunca gizlice takip edip, mağdurun kamuya açık alanlarda bulunduğu sırada kimlerle nerede görüştüğünü, mağdurun konuta ve iş yerine geliş-gidiş saatlerini, oğlu ...'un bu süreçte nerelerde kaldığını tespit ederek, buna ilişkin fotoğraf ve video kayıtlarının yer aldığı CD'yi, 07.08.2007 tarihli “İş Sonu Raporu” ile birlikte sanık ...'ye teslim ettiği olayda,

Sanıklara isnat edilen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun sübut bulduğuna ve eylemlerin hukuki nitelendirmesine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıklara isnat edilen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun sübut bulduğuna ve eylemlerin hukuki nitelendirmesine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; TCK'nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle, aynı Kanun'un 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiillerin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, temel cezaların asgari hadden tayin edilmesi, ayrıca; sanıklar hakkında suç tarihi itibariyle lehe olan TCK'nın 134/1-2. maddesi uyarınca asgari hadden adli para cezası hükmedilmesine karar verilmiş olması karşısında, temel cezaların 365 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesi, TCK'nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması neticesinde, sonuç olarak belirlenen 304 gün ile aynı Kanun'un 52/1-2. maddesi gereğince 1 gün karşılığı 20,00 TL olarak tayin edilen miktarın çarpılması suretiyle sanıkların 6.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına hükmetmek yerine, sanıklar hakkındaki temel cezanın, TCK'nın 61/8. maddesine aykırı şekilde, 1 yıl karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesi, TCK'nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması neticesinde, sonuç olarak belirlenen 10 ay-300 gün ile aynı Kanun'un 52/1-2. maddesi gereğince 1 gün karşılığı 20,00 TL olarak tayin edilen miktarın çarpılması suretiyle sanıklara 6.000,00 TL adli para cezası hükmedilerek, sanıklar hakkında 80,00 TL eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, temyize konu davanın ilk açılan dava olması karşısında, sanık ... müdafiinin mükerrer olarak açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmediğine, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, sanık ...'nın hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasının isabetsiz olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3033, Karar No: 2021/9038, Tarih: 26.05.2021

**1. Ceza Dairesi         2018/3033 E.  ,  2021/9038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafiinin; temyiz dilekçesinde temyiz sebepleri bildirmediği anlaşılmakla, temyiz talebinin CMK’nın 294/1 ve 298/1 maddeleri uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nin 09.10.2017 tarihli ve 2017/2421E-2017/2394K sayılı kararının, sanıklar ..., ..., sanık ... ve sanık ... müdafileri tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Duruşmalı inceleme talep eden sanıklar ..., ... ve ... müdafilerine yöntemine uygun olarak tebligat yapıldığı halde duruşmaya gelmedikleri ve geçerli bir nedene dayanan mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildi.

Dosya incelendi,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçeleri içeriğine göre, sanıklar hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükümlere hasren yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nin 09.10.2017 tarihli ve 2017/2421E-2017/2394K sayılı “istinaf başvurularının esastan reddine” dair kararında düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden; sanıklar ... ve ... müdafinin; sanıkların suça iştirak etmediklerine, keşif yapılması gerektiğine, beraat etmeleri gerektiğine, sanık ... müdafinin; sanığın suça iştirak etmediğine, keşif yapılması gerektiğine, sanık ... müdafinin; sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle,

Sanık ... hakkında Bölge Adliye Mahkemesince tekerrüre esas alınan Kınık Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2011/148E-2011/235K sayılı ilamı ile verilen hükümde yer alan tehdit suçunun 24.11.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa’nın 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi kapsamında uzlaşmaya tabi hale geldiği ve UYAP Bilişim Sistemi üzerinden yapılan incelemede Kınık Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21.05.2019 tarihli ve 2011/204E-2011/227K sayılı ilamı ile uzlaşmanın gerçekleştirildiği gerekçesi ile davanın düşmesine karar verildiği anlaşılmakla, CMK’nın 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık ... hakkında TCK’nın 58. maddesine ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkartılması ve yerine sanığın sabıka kaydından tekerrüre esas olduğu anlaşılan mahkumiyetine ilişkin olarak “Sanık hakkında, Bergama Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/169E-2012/664K sayılı ilamı ile nitelikli hırsızlık suçundan verilen ve 10.04.2013 tarihinde infaz edilen 1000 TL adli para cezasının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında hükmolunan cezanın TCK'nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine

göre çektirilmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLMESİNE karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak bütün TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

göre çektirilmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLMESİNE karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak bütün TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Bergama Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.