muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4082, Karar No: 2024/7458, Tarih: 24.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4082 E.  ,  2024/7458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/78 Esas, 2024/100 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A.... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.06.2019 Tarihli ve 2018/513 Esas, 2019/311 Karar Sayılı Kararı

Davalının yerleşim yerinin ... Mah.... adresi olduğu, davacının adresinin ise...olduğu, buna göre alacaklının yerleşim yerinin...olmadığı anlaşıldığından davalının cevap süresi içinde yaptığı yetki itirazının kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.01.2024 Tarihli ve 2024/78 Esas, 2024/100 Karar Sayılı Kararı

Takip tarihi itibarıyla davacının yerleşim yeri adresinin...olduğu, takibin konusunun para alacağı olduğu ve götürülecek borç olması nedeniyle alacaklının yerleşim yeri Mahkemesi'nin yetkili olduğu gözetildiğinde eldeki davaya konu takip bakımından...İcra Müdürlüğü'nün ve dava bakımından da...Asliye Hukuk Mahkemeleri'nin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un 6 ncı, 10 uncu ve 115 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 89 uncu maddesi ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 50 nci maddesi

C. Değerlendirme

1. İlamsız bir takipte yetkili icra dairesi de 2004 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin yollaması ile 6100 sayılı Kanun'un genel hükümlerine göre belirlenecektir. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesine göre genel yetkili icra dairesi, davalı gerçek veya tüzel kişinin takibin yapıldığı tarihteki yerleşim yeri icra dairesidir. Yine aynı Kanun’un 16 ncı maddesine göre ise haksız fiilden doğan uyuşmazlıklarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi icra dairesi de yetkilidir. Aynı Kanun’un 10 uncu maddesine göre ise sözleşmeden doğan davaların sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği hüküm altına alınmış olup, bu sebeple sözleşmeden doğan para borcunun tahsili için başlatılan takipte, sözleşmenin ifa edileceği yer icra dairesi de yetkili kılınmıştır. Takibin konusu sözleşmeden kaynaklı para borcu olduğunda, 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesine göre, aksi kararlaştırılmadıkça para borçları alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ifa edilecektir.

2. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

3. Somut olayda, davacının alacağının tahsili için...13. İcra Dairesinde takip başlatıldığı, davalının borca itiraz ettiği, böylelikle icra dairesinin yetkisinin kesinleştiği anlaşılmaktadır. İcra dairesinin yetkisine itiraz edilmemesinin o yerdeki mahkemeyi itirazın iptali yönünden yetkili hale getirmeyeceği, davacının itirazın iptaline ilişkin davasını yetkisiz...8. Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme hakkı davalıya geçmiş ve davalı tarafından süresinde ve usulüne uygun olarak Samsun Mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin yetki itirazında bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2167, Karar No: 2007/3233, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2167 E.  ,  2007/3233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.1.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

Taşınmazın orman ile ilgisine gelince; Orman Mühendisi Bilirkişi ... tarafından düzenlenen raporun gerekçe kısmında, bölgede yapılan ve kesinlik kazanan orman çalışmaları neticesinde davaya konu parselin orman sınırları dışına çıkarıldığı, memleket haritasında orman dışı açıklık alan, amenajman haritasında da iskan alanları kapsamında olduğu belirtilerek sonuç itibariyle taşınmazın orman sayılmayan alanlar içerisinde olduğu belirtilmiştir. Dosyadaki kanıtlar ve benzer dosyalarda yapılan keşifler sonucu düzenlenen raporlar ile; orman kadastrosunun arazi kadastrosuna esas olmak üzere yapıldığı kadastro çalışmalarının 1994 yılında kesinleştiği, anılan çalışma dışında bundan önce başkaca yapılmış bir orman kadastrosu da bulunmadığından " Orman sınırları dışına çıkarıldığı" ibaresinin "orman sınırları dışında bırakılmıştır" anlamında rapora yazıldığı anlaşıldığından aşınmazın orman ile ilgisinin bulunmadığı kabul edilmiştir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1046, Karar No: 2012/659, Tarih: 24.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/1046 E.  ,  2012/659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

ASIL VE BİRLEŞEN DAVADA

DAVACILAR : 1-...

2-...

3-...

4-...

VEKİLİ : AV. ...

ASIL VE BİRLEŞEN DAVADA

VEKİLİ : AV. ...

BİRLEŞEN : İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi 2005/227 ESAS

(BAYINDIRBANK A.Ş.) (İKTİSAT BANKASI A.Ş.)

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/05/2009 tarih ve 2002/633-2009/283 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl davanın davalısı vekili ile birleşen davada davacı ... vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 24/01/2012 günde hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı ... A.Ş. vekili Av.Taşkın Kuzugeldi, davetiye tebliğine rağmen TMSF vekili duruşmaya gelmedi, davacı ve davalı avukatı dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmış olup, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin paylarının tamamı davalıya devir edilen dava dışı bankanın önceki pay sahipleri olduklarını, sermaye taahhüt ödemesi yaptıklarını, sermaye artırım kararının onaylanmadığını, yatırılan avans ödemelerinin banka kayıtlarında ‘sermaye artışına ilişkin bloke para’ olarak yer aldığını, anılan paraların faizi ile birlikte iadesinin gerektiğini, davalının açtığı İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2001/1873 Esas sayılı dosyasıyla bu dava arasında bağlantı bulunduğunu, birleştirilmelerinin gerektiğini ileri sürerek, bloke edilen 246.386.367.452 TL’nin bankaya tevdii edildiği tarihten, mahsup kararının verileceği tarihe kadarki işleyen ve işleyecek faiziyle birlikte ulaşacağı miktarının hesap ve tespiti ile bunun birleşecek olan ve davalı tarafından açılan davada kabul edilecek alacak miktarından BK.nun 118. maddesi uyarınca takas ve mahsubuna karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davasında da; anılan miktarın davalı bankadan tahsiline, TMSF’nin 6183 sayılı kanun uyarınca müvekkilleri aleyhine başlattığı takibe konu kamu alacağından takas ve mahsubuna karar verilmesini istemiş, asıl davasını ıslah ederek birleşen davadaki talebini asıl davada da yinelemiştir.

..../....

-2-

Asıl davanın davalısı vekili, husumet ve görev itirazında bulunarak, davada yetkili mahkemenin müvekkilinin ikametgahı yer Ankara mahkemesi olduğunu, dilekçede açıklanan davanın derdest bulunmadığını, ayrıca bu davayla bağlantısının olmadığını, sermaye taahhüt borcu olarak yatırılan paranın aslında Bankalar Kanunu’nun hisse senetlerinin nakit karşılığı çıkarılacağı yönündeki hükümlerinin dolanmak amacıyla banka kaynaklarının dolanlı olarak tekrar bankaya sermaye olarak girişiminden ibaret bulunduğunu, kaynağı itibariyle alacağın yerinde olmadığını açıklayarak, davanın reddine savunmuştur.

Birleşen davanın davalısı vekili, müvekkiline husumet düşmeyeceğini, haklarında yapılan kamu alacağına ilişkin takip nedeniyle müvekkili nezdindeki hesaplarının ödendiğini, bir alacağın olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddialar, savunmalar, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı ... dışındaki davacıların davalarından feragat ettikleri, BK.nun 118. maddesi uyarınca takas için, karşılıklı alacaklılık durumunun bulunmasının gerektiği, aynı alacağın asıl davada TMSF’den, birleşen davada ise, BFB A.Ş’den talep edildiği, uyuşmazlık konusu vadesiz hesaptaki paraya TMSF tarafından bloke konulduğu ve birleşen davanın davalısı hesaplarından çıktığı, bu davalıya pasif husumet yöneltilemeyeceği, kaldı ki, birleşen davanın davalısının takip alacaklısı da olmadığı, ona karşı takas mahsup talebinde bulunulamayacağı, takip alacaklısının TMSF olduğu, birleşen davanın davacısına husumet düşmeyeceği, davacı ...’un sermaye taahhüt borcu için para yatırdığı, TMSF’nin istemiyle bu paraya bloke konulduğu, davacının alacağını tahsil edemediği, idari işlemin bulunmadığı, tedbir kararının mahkeme kararı olduğu, hesabın vadesiz bulunduğu, faiz talebinin yerinde olmadığı, fakat tespiti yapılan alacağın 6183 sayılı yasa uyarınca yapılan takibe konu alacaktan mahsubu isteminin değerlendirilmesi hususunun idari yargının görevi kapsamında kaldığı, bu istem bakımından mahkemenin görevli olmadığı gerekçesiyle davacılar ..., ... ve ... tarafından açılan davaların feragat nedeniyle reddine, asıl davada davacı ...’un davalıdan 54.296.54 TL alacaklı olduğunun tespitine, birleşen davanın bu davacı yönünden pasif husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davanın davalısı vekili ile asıl ve birleşen davada davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, asıl davanın davalısı vekili ile asıl ve birleşen davada davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, asıl ve birleşen davanın davacılarının ortak oldukları T.İktisat Bankası A.Ş’nin temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetiminin asıl davanın davalısı TMSF’ye devir edilmiş olmasına, daha sonra anılan Bankanın birleşen davanın davalısı nezdinde birleştirilmiş bulunmasına, genel kurulda T.İktisat Bankası A.Ş’nin sermayesinin artırılmasına karar verilmiş olmasına, pay sahibi davacı ...’un kendi hesabındaki parayla uyuşmazlık konusu sermaye taahhüt ödemesi yaptığının anlaşılmış bulunmasına, asıl davanın davalısı TMSF’nin dayandığı 06.11.2000 tarih ve R-1 sayılı mali bünye izleme raporunda yapılan tespitlerin dava dışı firmaya ait olmasına, davacı ... ile ilgili bir değerlendirme içermemesine, dava konusu ödemenin T.İktisat Bankası A.Ş’nin kaynaklarından temin edildiği hususunun kanıtlanmamış bulunmasına, uyuşmazlığın para alacağının tespiti ile takas istemini kapsamasına, BK.nun 73. maddesi uyarınca böyle bir davanın davacıların ikametgahı yer mahkemesinde de görülmesinin mümkün olmasına göre, asıl ve birleşen davanın davacısı ... vekili ile asıl davanın davalısı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

..../....

-3-

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davanın davacısı ... vekili ile asıl davanın davalısı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, asıl davanın davalısı TMSF taraf harçtan muaf olduğundan dolayı, harç alınmasına mahal olmadığına, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak ...'na verilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 690,70 TL harcın temyiz eden davacı ...'a iadesine, 24/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Davacı ...

733,00 H

42,30 PH

690,70 İADE

30/01/2012-S/E
Yargıtay — Esas No: 2021/5652, Karar No: 2023/1358, Tarih: 06.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/5652 E.  ,  2023/1358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/472 Esas, 2021/809 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/287 E., 2019/587 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 28.02.2023 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan 2015 Yaz Sezonu Balkan ve Baltık Pazarı Yaz Sezonu Sözleşmesi uyarınca 01.04.2015 ila 31.10.2015 tarihleri arasında müvekkilinin otelinin davalının acenteliği vasıtasıyla gelecek turistler için fiyatlandırıldığını, müvekkilinin edimini yerine getirdiği halde davalının ücretini ödemediğini, cari hesap ekstresi uyarınca davacının alacaklı olup tahsili için başlattığı takibe davalının haksız itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini, icra inkar tazminatının tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında 23.10.2014 tarihinde Oda Kontenjan Sözleşmesi imzalandığını, başka bir sözleşmenin bulunmadığını, davacının sözleşme diye adlandırdığı fiyat listesinin sözleşme şartları ile konaklattırılmasından başka bir şey olmadığını, sözleşmenin 16 ncı maddesinde öngörülen çeklerin henüz hizmet alınmadan davacıya teslim edildiğini, bu çeklerle ilgili açılan menfi tespit davasında işbu davanın davacısının verdiği cevap gözetildiğinde davalının fiyat listesi olan Balkan- Baltık ülkelerinden gelecek müşterilerin 23.10.2014 tarihli oda kontenjan sözleşmesinden bağımsız olduğunu ileri süremeyeceğini, taraflar arasındaki ihtilafın Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/790 E., 2018/212 K. sayılı ilamı ile sonuçlandığını, buna rağmen davacının kötü niyetle tekrardan tek taraflı hazırlanan fatura ve cari hesap ekstresi ile husumet yöneltip haksız kazanç amaçladığını savunarak davanın reddini, kötüniyet tazminatının tahsilini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının ticari defter ve belgelerinde davalıdan 285.395,09 USD alacaklı, davalının ticari defterlerinde ise 385.359,95 USD davacıdan alacaklı göründüğü, davacının kendi ticari defter ve belgelerine göre davalıya euro pazarı müşterileri için 2015 yılında toplam 173.600,94 euro hizmet verdiği, bu hizmet bedelinden 942,40 euro tutarında 3 iade faturasını düşerek davalıdan 172.658,54 euro alacağı olduğunu iddia ettiği, ancak davacının kendi ticari defter ve belgelerinde bu alacağın daha sonra davalı ile olan USD döviz olarak verdiği hizmetleri takip ettiği cari hesabından dolara çevrilerek devir ettiği ve davalıya olan borcundan düşüldüğü, buna göre davacı alacaklının hesabını kapatmış olup, defter kayıtlarında davalıdan alacağının görülmediği, her ne kadar davacı tarafından 172.658,54 euro alacağın 12.936,39 euro faizi ile birlikte tahsili istemi ile icra takibi başlatılmış ise de sahibi lehine delil olma vasfını taşıyan davacının kendi ticari defterlerinde 172.658,54 euro alacağın davalıya olan borcuna mahsup edildiği, ticari defterlerindeki bu kaybın kendisi aleyhine de delil teşkil ettiği, davacının takip tarihi itibari ile talep edebileceği alacak miktarının bulunmadığı, kötü niyet tazminatı şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın ve kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/790 E., 2018/212 K. sayılı dosyasında taraflar arasında imzalanan ve eldeki davaya konu Balkan-Baltık pazarına ilişkin cari alacağın hesaba katılmadığını, yalnızca Rusya-Bağımsız Devletler Topluluğu (BDT) pazarının dikkate alındığını, ilgili mahkeme kararı ve virman işlemi uyarınca davacının davalıdan alacağının olmadığı yönündeki değerlendirme ve tespitin hatalı olduğunu, davalının euro defter kayıtlarına euro pazarı olarak kabul edilen Balkan-Baltık pazarından kendi adına kesilen faturaları işlediğini, davalının kendi kayıtlarında bile müvekkiline 171.911,83 euro borçlu olduğunun yazıldığını, şirket muhasebesinin yaptığı virmanın tarafların ortaklaşa yaptıkları bir mutabakat neticesinde olmadığını, yalnızca müvekkilinin kayıtları tek bir tarafta toplamak isteğinden kaynaklandığını, müvekkili kayıtlarında görülen virman sonucunda davalıdan alacağını tahsil etmiş olmadığını, kayden alacağını diğer cariye aktardığını, işlemin neticesi itibariyle bir tahsilat anlamına gelmediğini, müvekkilinin davalıdan euro pazarı olan Balkan-Baltık pazarı nedeniyle alacaklı olduğunu, bilirkişi raporuna göre davalının kayıtları ile müvekkilin kayıtları arasında 85.727,77 euro fark bulunduğunu, müvekkilin USD hesabına aktardığı meblağın 97.929,05 euro olup bakiye 85.727,77 euronun USD hesabına aktarılmadığını, Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/790 E., 2018/212 K. sayılı dosyası ile verilen kararda, müvekkilinin 2014 yılından mutabakatnameye dayalı USD alacağının bile dikkate alınmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kötüniyet tazminatı şartlarının oluştuğunu ileri sürerek kötü niyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kötüniyet tazminatı şartlarının oluştuğunu ileri sürerek kötü niyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında 23.10.2014 tarihli 2015 yılı yaz sezonu otel kontenjan sözleşmesi imzalandığı, sözleşmenin 16 ncı maddesince davalı acente tarafından davacıya 30.04.2015 ila 30.10.2015 tarihleri arasında herbiri 306.000 USD bedelli toplam 7 adet çekin avans olarak verildiği, üç adet çek yönünden davalının açtığı menfi tesbit davasının kabul edildiği, istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, kararın temyiz edilmeyerek 17.04.2019 tarihinde kesinleştiği, alınan bilirkişi raporunda 01.11.2015 tarihi itibarıyla davacının davalıdan 97.929,05 euro alacaklı olduğu, ancak bu alacağını 31.12.2015 tarihinde davalının diğer cari hesabına naklederek bu hesaptaki davalıya olan borcundan düşürdüğü, menfi tespit davasına konu 918.000 USD bedelli üç adet çekin düşülmesiyle davacının davalıya 285.395,09 USD borçlu olduğu, taraf defter kayıtları nazara alındığında davacının bir alacağının bulunmadığının tespit edildiği, davacının kendi defter kayıtlarında, davalıdan bir alacağının gözükmediği anlaşıldığından mahkemece davanın reddine karar verilmesi doğru olup davacı vekilinin tüm istinaf nedenlerinin yerinde görülmediği, davacının haksız ve kötü niyetle takip yapıldığından söz edilemeyeceği gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri