muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6924, Karar No: 2019/4288, Tarih: 25.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/6924 E.  ,  2019/4288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 ayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 25/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11150, Karar No: 2012/11989, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/11150 E.  ,  2012/11989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... vd.

DAVALILAR : ... vd.

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.10.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.01.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmü davalılardan tapu sicil müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

Tapu sicil müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalı, yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Somut olayda; dava konusu edilen taşınmazlara ait tapu kayıtlarında "... oğlu ..." ve "... oğlu ..." şeklinde yer alan kayıtların "... oğlu... (...)" olarak düzeltilmesi istenmiştir. Bu tür davalarda amaç tapu kaydındaki kimlik bilgilerini nüfus kayıtlarına uygun hale getirmektir. Dosya arasındaki nüfus kayıtları incelendiğinde; davacıların murisinin gerek tapu, gerekse de nüfus kayıtlarında yer alan kimlik bilgilerini taşıyan iki ayrı şahsın olduğu anlaşılmaktadır. Şöyle ki;

... nüfusa kayıtlı, ... ve ...'den olma 01.07.1926 doğumlu...'in 26.12.2005 tarihinde vefat ettiği sabittir. ... nüfusa kayıtlı ... ve ...'den olma 01.07.1928 doğumlu ...'un ise nüfus kayıtlarında sağ gözüktüğü anlaşılmaktadır. Her iki kayıttaki kişilerin T.C.Kimlik numaraları da farklılık arz etmektedir. Bunlardan ilki davacıların murisinin nüfus kaydındaki kimlik bilgileri ile örtüşmekte olup ikincisi ise davacıların murisinin tapu kaydındaki kimlik bilgileri ile aynıdır.

Dosya arasındaki ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/223 Esas sayılı dosyasında aynı davacıların ... Nüfus Müdürlüğü ile diğer davalıları hasım göstererek bu iki farklı nüfus kaydından dolayı mükerrer nüfus kaydının iptali davası açtığı, davanın mükerrer nüfus kaydının iptaline dair talep yönünden reddedildiği, ancak ... ile... (...)'in aynı kişi olduklarının tespitine karar verildiği, dosyanın dahili davalı ... tarafından temyiz edildiği, kararın kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Dosya arasındaki ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/223 Esas sayılı dosyasında aynı davacıların ... Nüfus Müdürlüğü ile diğer davalıları hasım göstererek bu iki farklı nüfus kaydından dolayı mükerrer nüfus kaydının iptali davası açtığı, davanın mükerrer nüfus kaydının iptaline dair talep yönünden reddedildiği, ancak ... ile... (...)'in aynı kişi olduklarının tespitine karar verildiği, dosyanın dahili davalı ... tarafından temyiz edildiği, kararın kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Eldeki dava, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/223 Esas, 2012/118 Karar sayılı dosyasıyla yakından ilgili olup, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin vereceği karar tapu kaydında isim tashihi davasını etkileyeceğinden mahkemece yapılması gereken iş; bu dosyanın kesinleşip kesinleşmediğini araştırmak, kesinleşmişse kesinleşen bu karar çerçevesinde hüküm kurmak olmalıdır.

Mahkemece ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/223 Esas, 2012/118 Karar sayılı dava dosyasının kesinleşmesi beklenmeden karar verilmiş olması isabetli olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 17.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24466, Karar No: 2013/22878, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/24466 E.  ,  2013/22878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yemek, ikramiye, ilave tediye ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dışı ASSİST Rehberlik ve Müşteri Hizmetleri A. Ş. işçisi olarak görülsede gerçekte davalı ... A. Ş. işçisi olduğu ve sendikaya üye olması sebebiyle de davalı işyeri ve yetkili sendika arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanarak fark ücret ve diğer haklardan yararlanması gerekeceğinden işyerinde yürürülükte olan sekizinci ve dokuzuncu dönem toplu iş sözleşmesi hükümlerinden davacının yararlandırılarak fark ücret, ilave tediye, ikramiye ve yemek bedeli alacaklarının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı temyizi üzerine yapılan temyiz incelemsi sonucunda; davacının ASSİST işyerindeki sözleşmeleri, uyuşmazlık dönemine ait davacıya yapılan ücret ödemelerine dair belgeler getirtilerek, ADSL ve performans pirimleri adı altında yapılan ödemelerin, toplu iş sözleşmesine göre hesaplanan alacaklardan mahsup edilmesi gerektiği beliritilerek karar bozulmuştur.

Bozmadan sonra bu dosya ile birleştirilmesine karar verilen davada; davacının aynı gerekçelerle yine toplu iş sözleşmesinden doğan vardiya primi, altıncı gün primi, giyecek yardımı ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacakalrının ödenmesini istediği görülmüştür.

Mahkemece bozmaya uyularak 9. Hukuk Dairesinin 05.07.2012 tarihli 2012/18720 esas 2012/26716 karar sayılı ilamında ASSİST şirketinin iş kolunun haberleşme olmadığının tespit edilmesiyle muvaza olgusunun ortdan kalktığını bu sebeple davacının toplu iş sözleşmesinden doğan haklarını talep edemeyeceğinden davaların reddine karar verilmiştir.

TELEKOM ve ASSİST arasındaki ilişkinin Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin anılan iş kolu tespiti kararından önceki dönemler için bu ilişkinin muvazaalı olduğu kabul edilerek uygulamalar yapılmış, bu yönde verilen kararlar Yargıtay denetiminden geçerek

kesinleşmiştir. O halde “iş kolu tespiti kararına kadar olan dönemler için” muvazaa olgusu konusundaki istikarar kazanan yargısal uygulamaların dikkate alınarak “bu dönemlere” ait davacının tüm isteklerinin (birleşen dosyadaki dahil) değerlendirilmesi gerekir. Kaldı ki iş kolu tespiti kararından önce davalılar arasındaki iş ilişkisi muvazaalı kabul edilerek bozma kararı verilmiştir. Bu durumda da, muvazaa olgusu kabul edildiğinden bozma gereklerinin yerine getirilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3350, Karar No: 2019/6781, Tarih: 07.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3350 E.  ,  2019/6781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ...’in haklarında, mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemelerinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup mala zarar verme suçundan dolayı, sanıklar ... ve ...’in haklarında tayin edilen 3.000,00’er TL adli para cezaları ile suça sürüklenen çocuk ...’in hakkında tayin olunan 2.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizleri mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanıklar ... ve ...’in ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz taleplerinin REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve suça sürüklenen çocuk ...’in haklarında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından; sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemelerinde;

Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde, belirlenen cezalar üzerinden, soruşturma aşamasında katılanların zararının kısmen giderildiği ve katılanların kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterdiğinden bahisle indirimler yapılırken 5237 sayılı TCK’nun 168/1-4. maddesinin gösterilmemesi, mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Sanıklar hakkında Anayasa Mahkemesi'nin hükümlerden sonra 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ... ile ...’ün ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 07/05/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/423, Karar No: 2021/2832, Tarih: 17.03.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/423 E.  ,  2021/2832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile aralarında fabrika binasına ilişkin kira sözleşmesi bulunduğunu, davalının dava konusu taşınmazı kısa süre kullandığı halde tahliye sırasında taşınmaza ve eklentilerine zarar verdiğini, zarar ve ziyanın tespiti için yapılan delil tespiti sonucu alınan rapora göre zarar miktarının 61.500TL olarak hesaplandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 61.500TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmenin 01/07/2012 başlangıç tarihli altı ay süreli olduğunu, ancak davacının kararlaştırılan bu sürede dahi kiralananın kullanılmasına izin vermeyip elektriğin kesildiğini, yapıyı büyüteceğinden bahisle inşaata başlayıp bina girişine inşaat malzemelerini koyduğunu, bu nedenlerle Kasım ayında kiralananı tahliye etmek zorunda kaldığını, ana yapıya ve eklentiye zarar verildiği iddiasının doğru olmadığını, 07/06/2012 tarihli devir protokolü ve sözleşmedeki demirbaşlar dışında kiralananda başka bir şey bulunmadığını, inşaat çalışması nedeniyle yıkımın davacı tarafından yapıldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 26/06/2019 tarih 2017/9181 esas 2019/5802 karar sayılı ilamı ile sair temyiz itirazları incelenmeksizin " ...O halde mahkemece; gerekirse taşınmaz başında keşif yapılarak, konusunda uzman bilirkişi ya da bilirkişilerden oluşan bir heyetten delil tespitine yapılan itirazlar da değerlendirilerek normal kullanımdan kaynaklı yıpranmalar dışında hor kullanma bedellerinin belirlenip yıpranma payı da düşülüp hor kullanma bedeline hükmedilmesi gerekirken itiraza uğrayan tespit raporu hükme esas alınarak, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir." gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, dava konusu taşınmazda meydana gelen hasarın davacı tarafından yapılan tadilat veya 2012 yılı Ekim ayında meydana gelen selden kaynaklanmış olabileceği, zararın davalı kiracının kullanımından kaynaklandığı ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, dava konusu taşınmazda meydana gelen hasarın davacı tarafından yapılan tadilat veya 2012 yılı Ekim ayında meydana gelen selden kaynaklanmış olabileceği, zararın davalı kiracının kullanımından kaynaklandığı ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yargıtay'ın bozma kararına gerek iradi, gerekse kanuni şekilde uymuş olan yerel mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır. Mahkeme, uyma kararını kaldırarak, direnme kararı veremeyeceği gibi; hükmün bozma kararı kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan bölümleri hakkında da yeni bir hüküm kuramaz. Bozmaya uyulmakla, bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğar.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda ve Hukuk Muhakemeleri Kanununda “usuli kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır.

Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Y.İ.B.K.).

Bu ilke, kamu düzeni ile ilgili olup; Yargıtay'ca kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Hakimin değişmesi dahi açıklanan bu hukuki ilkeye etki yapamaz.(Aynı yönde ...nun 26.2.1986 gün ve 1986/1-50 E.-174 K.; 11.5.1994 gün ve 1994/8-252 E.-314 K.; 1.12.1999 gün ve 1999/18-1041 E.-1006 K.; 11.5.2005 gün ve 2005/2-315 E.-333 K.; 27.09.2006 gün ve 2006/19-635 E.-573 K. sayılı ilamları).

Bu ilke, kamu düzeni ile ilgili olup; Yargıtay'ca kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Hakimin değişmesi dahi açıklanan bu hukuki ilkeye etki yapamaz.(Aynı yönde ...nun 26.2.1986 gün ve 1986/1-50 E.-174 K.; 11.5.1994 gün ve 1994/8-252 E.-314 K.; 1.12.1999 gün ve 1999/18-1041 E.-1006 K.; 11.5.2005 gün ve 2005/2-315 E.-333 K.; 27.09.2006 gün ve 2006/19-635 E.-573 K. sayılı ilamları).

Somut olayda; 01/07/2012 başlangıç tarihli altı ay süreli kira sözleşmesine ilişkin, taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede kiralananın kullanıma hazır iş yeri, mobilya fabrikası olduğu; kiralanan şey ile beraber teslim alınan demirbaş listesinde otomatik dış kapı, trafo, L biçimli masa, sehpa, 15 adet plastik sandalye, 3 adet metal ayaklı masa, 6,5 metre 2 adet çift taraflı dolap, mutfak, 2 metrelik tezgah, soğutucu dolap, 8 adet çelik soyunma dolabı ile 2 adet sekreter koltuğu bulunduğu belirtilmiş; sözleşmenin 6. maddesinde "Kiracı kiraladığı şeyi ne halde buldu ise mal sahibine o halde ve adete göre teslim etmeye mecburdur. Kiralanan gayrimenkul içinde bulunan demirbaş eşya ve aletler sözleşme müddetinin bitiminde tamamen iade ile mükelleftir. Gerek bu demirbaşlar ve gerek kiralanan şeyin teferruatı zayi edilir veya kullanmaktan dolayı eskir ise kiracı bunları kıymetleri ile tazmine ve mal sahibine talep eylediği halde ödemeye mecburdur.", hususi şartlar 24. maddesinde de " Fabrikadan çıkarken fabrika temizletilip fabrikanın içi ve dış çevresi tamamıyla temizletilecek." şartlarının olduğu, tarafların özgür iradeleriyle sözleşmeye konulan bu şartların geçerli olduğu ve tarafları bağladığı tartışmasızdır.

Dava dışı önceki kiracı ... tarafından düzenlenen, davalı tarafın imzası bulunmayan ancak yargılama sırasında içeriğine dayandığı tutanakta " Binanın tüm duvarları, ara kat taşıyıcı sitemi, binaya ait iç ve dış elektrik ve diğer tesisatları, bina iç ve dışında bulunan tüm saçak ve sundurmalar son haliyle olduğu gibi temiz bir şekilde yer sahibine teslim edildiği, bunun dışında kalan tüm makine ve aletler ve bina içinde showroom kısmında yer alan tüm dolap ve tesisat, tüm ofis ekipmanlar, bilgisayar vb. malzemeleri ...'e devrettim." ifadeleri yer almaktadır.

Davalı tarafından 14/12/2012 tarihinde, ön ve yan cephede başlatılan inşaat nedeniyle kiralananın kullanılamadığına dair tespit yaptırıldığı, 19/12/2012 tarihli keşif sonucu düzenlenen raporda; iş yerinin boşaltıldığı, mevcut binanın ön ve sağ yan cephesinde inşaat yapıldığı, yapılan inşaat ve dolgu sebebi ile bodrum kat pencereleri dolgu seviyesinin

altında kaldığı, bu nedenle bodrum kata pencerelerden yağışla su girdiği, çatı örtüsünde yer yer hasar bulunduğu, çatıdan da su girdiği, bu sebeple asma katta büro kısımlarında asma tavan, duvar ve parkelerde hasarlar oluştuğunun belirlendiği, kiraya veren tarafından söz konusu rapora karşı itiraz dilekçesi sunulduğu görülmüştür.

altında kaldığı, bu nedenle bodrum kata pencerelerden yağışla su girdiği, çatı örtüsünde yer yer hasar bulunduğu, çatıdan da su girdiği, bu sebeple asma katta büro kısımlarında asma tavan, duvar ve parkelerde hasarlar oluştuğunun belirlendiği, kiraya veren tarafından söz konusu rapora karşı itiraz dilekçesi sunulduğu görülmüştür.

Öte yandan, davacı kiraya veren tarafından da 26/12/2012 tarihli, davalının kullanımından kaynaklı kiralananda hasar oluştuğu hususunun tespiti talebi üzerine 28/12/2012 tarihinde yapılan keşif sonucu düzenlenen raporda; elektrik tesisatına ilişkin zarar miktarının 20.542,62 TL olduğu, inşaata ilişkin zarar miktarının ise tespit isteyenin beyanlarına göre, toplam 41.000TL olduğu hesaplanarak raporun davalıya tebliğ edildiği, söz konusu rapora karşı davalı tarafından itiraz edilmemiş ise de, yargılama sırasında raporu ve içeriğini kabul etmediğini bildirdiği görülmüştür.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de; hor kullanım tazminatı bakımından bilirkişi raporu aldırılmadan karar verilmiş olup, bu bakımdan bozma gereği yerine getirilmemiştir. 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 316. maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı tam bir özenle kullanmak ve aynı Kanunun 334. maddesi gereğince sözleşme sonunda aldığı hali ile kiralayana teslim etmekle yükümlüdür. Kiracı, sözleşmeye uygun kullanma dolayısıyla oluşan eskime ve bozulmalardan sorumlu olmayıp; münhasıran kötü kullanım nedeniyle oluşan zarar ve hasardan sorumludur. Kira sözleşmesinde kararlaştırılan yukarıdaki maddeler karşısında, kiracı bu maddelere aykırılık halinde oluşan zararları karşılamakla yükümlü olup, uyuşmazlığın sözleşme hükümleri çerçevesinde çözümlenmesi gerekir. Bu durumda mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda gerekirse taşınmazda keşif yapılarak konusunda uzman bilirkişi heyetinden aldırılacak raporda, dava konusu kiralanan bakımından davacı ve davalı tarafından ayrı ayrı yakın tarihlerde yapılan tespitler ve elde edilen bulgular, sözleşmede belirtilen demirbaş eşya beyanı, delil olarak sunulan tutanak içeriği ve tanık ifadeleri her birlikte değerlendirilerek bilirkişilerce irdelenmeli, davacının kiralananda var olduğunu bildirdiği eşyalar ile demirbaş eşya listesi karşılaştırılmalı, elektrik tesisatına ilişkin hasar yönünden gerekirse binanın inşaat projesinin getirtilerek elektrik tesisatına ilişkin inceleme de yapılarak, tereddüte mahal vermeyecek şekilde hor kullanımdan kaynaklı hasar ve zarar miktarı belirlenmeli, belirlenen hor kullanıma ilişkin hasar miktarları yönünden meydana gelen selin etkisi olup olmadığı üzerinde de durularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, noksan araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.