muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/569, Karar No: 2016/181, Tarih: 26.02.2016

Şekil zorunluluğunun birinci istisnası; “sözleşme adi yazılı şekilde olsa bile, yüklenici edimini (bina meydana getirme borcunu) tamamen veya reddolunmayacak oranda yerine getirmişse, arsa sahibi artık bu sözleşmenin geçersizliğini ileri süremez” kuralıdır. Zira böyle bir davranış, TMK’nun 2.maddesinde tanımlanan “Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz” kuralına aykırı düşer.

İkinci istisnası ise; “sözleşmeyle yükleniciye bedel olarak verilmesi kararlaştırılan taşınmazın devrine ilişkin yüküm, taşınmaz tapuda yükleniciye devredilerek gerçekleşmişse, başlangıçta geçersiz olan sözleşmenin geçerli hale gelmesidir.” Zira karma nitelikteki sözleşmenin diğer kısmı, yani “inşaat sözleşmesi” zaten biçim koşuluna bağlı değildir.

Gerek, edimlerin karşılıklı olarak tümüyle veya önemli oranda yerine getirilmesi ve gerekse şekil koşuluna uyulmadan yapılan sözleşmeye rağmen, arsa payının tapuda yükleniciye geçirilmesi halinde şekil eksikliğinin ileri sürülmemesi kuralı, dayanağını Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 30.09.1988 tarih, 1987/2 E. 1988/2 K. sayılı kararının gerekçesinden almaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde, davacı ... ile dava dışı yüklenici olduğu ileri sürülen ... ... arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmenin feshedildiğine ilişkin delil olarak 10.07.1999 tarihli belge dosyaya ibraz edilmiştir. Belge içeriğinde; ... ile ... ... arasındaki sözleşmenin sona erdirildiği, ... ...’in 11 nolu parsel üzerindeki taşınmazı tamamlama yükümlülüğünden kurtulacağı, buna karşılık 1 nolu parseldeki bağımsız bölümlerden hak talep etmeyeceği, tarafların birbirlerini karşılıklı olarak ibra ettikleri açıklanmıştır.

Ayrıca, dava dışı .... ...., inşaatı durdurduğunu, işçi çalıştırmadığını 08.02.2000 havale tarihli yazıyla SSK’ya bildirmiş, ... tarafından yapılan 12.07.2004 tarihli bildirimde ise 1999 yılı Aralık ayı itibariyle % 40 (tashihle %52) seviyesindeki bina inşaatının o haliyle 2001 yılında ... ...’a satıldığı, işyeri sicilinin bu kişi adına yapıldığı bildirilmiştir.

Öte yandan, ...ıya tamamlandığı aşamada 1 nolu parseldeki bloğun %54 seviyesinde, 11 nolu parseldeki bloğun %50 seviyesinde tamamlanmış iken müteahhit .. ....'in inşaatı bırakıp gittiği belirtilmiştir.

Bu itibarla, davacı ... ile dava dışı .... .... arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmenin sona erdiği dosya içeriğinde yer alan ve yukarıda açıklanan delillerden anlaşılmakta olup, sözleşmenin sona erme tarihi olarak ibra belgesinde belirtilen 10.07.1999 tarihi sonrasında yapılan bağımsız bölüm satışlarının bizzat davacının kendisi tarafından kendi nam ve hesabına yapıldığının kabulü gereklidir. Zira dosyada bulunan tapu kayıtları içeriğine göre; davaya konu Fevzi Çakmak Mah. 1651 ada 1 nolu parseldeki bağımsız bölümler 06.08.1999 kat irtifakı kurulma tarihinde ve bir kısmı da bu tarih sonrasında davalılara satılmıştır.

Ayrıca belirtilmelidir ki, bahsi geçen bu bağımsız bölümlerden ayrı olarak dava konusu edilen Fevzi Çakmak Mah. 1651 ada 10 nolu parsel ...’ a ait iken (edinme nedeni 1995 tarihli taksim) 13.04.1998 tarihinde 1.200.000.000-TL bedelle ...’a satılmış durumdadır. Bu parsele ilişkin olarak davacı ile dava dışı .... arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığına dair geçerli bir delil dosyada bulunmamaktadır. Sosyal Sigortalar Kurumuna .. ... tarafından verilen 10.01.1996 tarihli işyeri bildirgesi 11 nolu parsele ilişkin olup, yapı ruhsatları da 1 ve 11 nolu parseller için düzenlenmiştir.

Bu durumda, dava konusu 1651 ada 1 nolu parsel üzerinde davacının istemiyle kat irtifakı oluşturularak dava konusu taşınmazlar davacı tarafından davalılara tapuda devir edilmiş olup, 1651 ada 10 nolu parseldeki arsa vasfındaki taşınmaz da davacı tarafından davalı ...'a satılmıştır. Yapılan satışlar davacı tarafından bizzat yapılmış olup, dava dışı yüklenici adına avans niteliğinde yapılan bir satış söz konusu değildir.

Bu itibarla, davacı arsa maliki tarafından davalılara yapılan satışlara yönelik tapu iptali ve tescil istemini ret eden yerel mahkeme kararı yerindedir. Yüklenici ile arsa maliki arasındaki sözleşme ilişkisi daha önce sona ermiş olduğundan dava dışı ....'e husumet yöneltilmesi, aleyhine dava açılarak eldeki dava ile birleştirilmesi de gerekmemektedir.

O halde, yukarıda açıklanan nedenlerle, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına gerek olmadığına, 26.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11204, Karar No: 2014/25375, Tarih: 10.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/11204 E.  ,  2014/25375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2013/82-2014/67

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; davacı adına kayıtlı olan taşınmazın, kıyı kenar çizgisinde kalması nedeniyle Hazine tarafından açılan davada, Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/258-2013/7 sayılı kararı ile taşınmazın tamamının tapusunun iptali ile tescil harici bırakılmasına hükmedildiği, kararın 11.04.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, dava konusu taşınmaz arazi niteliğinde olup, arazilere ziraat mühendisi bilirkişilerinden oluşan 3 kişilik bilirkişi kurulunca, ekilebilir net ürün gelirine göre değer biçilmesi gerektiği düşünülmeden, inşaat mühendisi ve emlak bilirkişilerince düzenlenen ve soyut ifadelerle piyasa rayiçlerine göre değer biçen rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14641, Karar No: 2017/2146, Tarih: 05.04.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/14641 E.  ,  2017/2146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 2394 ada 34, 35 ve 36 parsel sayılı 123...., 138.72 ve 222.59 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın .../B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmazlar üzerinde bulunan evlerin sırasıyla ..., ... ve ... ... ait olduğu şerhi yazılarak arsa niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Dava konusu 2394 ada ... parsel sayılı 222.54 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise dava konusu 2394 ada 34, 35 ve 36 parsel sayılı taşınmazların doğusunda kalan taşınmazlara yönelik olarak yapılan güncelleme çalışmaları sonucunda beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın .../B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı şerhi yazılarak arsa niteliği ile Maliye Hazinesi adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve müşterekleri, 2394 ada ... parsel sayılı Hazine'ye ait taşınmazın 623,00 metrekare yüzölçümlü olarak öncesinde murisleri ... ... tarafından, 1992 yılında ölümü üzerine de davacılar (... ... mirasçıları) tarafından kullanıldığını, murisin sağlığında komşu parsel maliklerinin arazilerine geçişleri için 173,00 metrekare kısmın yol olarak kullanılması için müsaade edildiğini, buna karşın 3402 sayılı Yasa'ya 5831 sayılı Yasa'nın .... maddesi ile eklenen Ek-....madde kapsamında 2010 yılında yapılan kullanım kadastrosu sırasında anılan kısmın davalılar ..., ..., ... lehine şerh verilen 2394 ada 34, 35 ve 36 parsellerde tespit edildiğini ileri sürerek bu kısımda adlarına kullanıcı şerhi verilmesi istemiyle, davacılar ... ve arkadaşları ise adlarına kullanıma yönelik şerh verilen taşınmazların bitişiğinde sokak/yol bulunduğu halde bu yerin ortadan kaldırıldığını ileri sürerek 2394 ada 34, 35 ve 36 parsellerde fiili duruma uymayan tespitin iptali istemiyle ayrı ayrı dava açmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; davaların reddine ve çekişmeli 2394 ada, 34 parselin kadastro tespit tutanağındaki gibi beyanlar hanesine “6831 sayılı Yasa'nın .../B maddesi gereğince orman dışına çıkarılmıştır, parsel üzerindeki ev ... oğlu, ...'ye aittir” şerhi düşülmek suretiyle, çekişmeli 2394 ada, 35 parselin kadastro tespit tutanağındaki gibi beyanlar hanesine “6831 sayılı Yasa'nın .../B maddesi gereğince orman dışına çıkarılmıştır, parselin kullanımı ... oğlu, ...'a aittir” şerhi düşülmek suretiyle ve 2394 ada 36 parselin kadastro tespit tutanağındaki gibi beyanlar hanesine “6831 sayılı Yasa'nın .../B maddesi gereğince orman dışına çıkarılmıştır, parselin kullanımı Ahmet Şimşek'e aittir” şerhi düşülmek suretiyle Hazine adına arsa vasfıyla tespit ve tapuya tescillerine, karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve arkadaşları vekili, davacılar ... ve müşterekleri vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; dava konusu taşınmazların 6831 sayılı Yasa'nın .../B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı, orman dışına çıkarılan yerlerin özel mülkiyet konusu olamayacağı, bu nitelikteki yerlerin Hazine adına tescilinin yasal zorunluluk olması nedeniyle Kadastro Mahkemesi'nin görevinin doğru sicil oluşturmak olup, yenilik doğurucu ve inşa-i nitelikteki haklara ilişkin konularda karar vermesinin mümkün bulunmadığı ve yapılan keşif, dinlenilen tanık beyanları ve bilirkişi raporuyla malik ve kullanıcılarla sabit olduğu gerekçe gösterilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiştir. Ne var ki; iddianın ileri sürülüşüne ve dosya kapsamına göre dava, 3402 sayılı Yasa'ya 5831 sayılı Yasa'nın .... maddesi ile eklenen Ek-.... maddesine göre yapılan kullanım kadastrosuna itiraza ilişkin olup, yenilik doğurucu ve inşa-i nitelikte bulunmayıp, çekişmeli taşınmazların beyanlar hanesinde şerh değişikliğine yönelik bulunmaktadır. Bu nedenle mahkemenin, Kadastro Mahkemesince, yenilik doğurucu ve inşa-i nitelikteki haklara ilişkin konularda karar verilmesinin mümkün olmadığına yönelik gerekçesinde isabet bulunmamaktadır. Diğer taraftan mahallinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen 07.01.2013 havale tarihli fen bilirkişi raporuna ekli ... nolu krokiden, davacılar ... ve müştereklerinin iddialarına konu kısmın 2394 ada ... parsel sayılı taşınmaz içerinde kaldığı; diğer davacılar ... ve arkadaşları'nın iddialarına konu kısmın ise sözü edilen rapora ekli ... nolu krokiden, 2394 ada ..., 34, 35 ve 36 parseller içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır. Davada Hazine taraf olduğu gibi, mahkemece de; 05.06.2012 tarihli celsede 2394 ada ... parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanak aslının getirilmesine ve tapu kaydına davalı şerhi konulmasına karar verilmiş ve taşınmaz davalı hale getirilmiştir. Hal böyle olunca; 2394 ada ... parsel sayılı taşınmaz hakkında da olumlu olumsuz bir hüküm kurulması gerekirken bu parsel yönünden bir karar verilmemesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bozma sonucu verilecek kararın diğer dava konusu parselleri etkileyecek nitelikte olması nedeniyle sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacılara iadesine,

05.04.2017 günüde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/166, Karar No: 2018/9725, Tarih: 20.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2015/166 E.  ,  2018/9725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 ayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 20.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15994, Karar No: 2015/2514, Tarih: 18.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/15994 E.  ,  2015/2514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 3. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/06/2014

NUMARASI : 2013/1559-2014/849

Taraflar arasındaki nafakanın kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davada, davalının, davacıdan önceki eşinden kalma dul maaşı alması nedeniyle, yoksulluğunun ortadan kalktığı ileri sürülerek; aylık 200 TL yoksulluk nafakasının kaldırılması talep edilmiştir.

Mahkemece, davalının, aylık 790,00 TL davacıdan önceki eşinden kalma dul aylığı aldığı; davalıya, çocuklarının yardım ettiği, yoksulluğunun ortadan kalktığı gerekçesiyle; yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Davalı tarafın, sosyal ve ekonomik durum araştırmasında; SGK yazısında, davalının, aylık davacıda önceki eşinden kalma 791,65 TL dul aylığı aldığı, sunduğu kira kontratına göre aylık 620,00 TL kira bedeli ödediği bildirilmiştir. Davacının ise, SGK yazısında, 1.323,33 TL emekli aylığı aldığı, kolluk raporunda da davacının oğlunun evinde oturduğu, kira ödemediği bildirilmiştir.

Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına göre, dul aylığı alınması, yoksulluk nafakası hükmolunmasına mani olmadığı gibi, yoksulluğu da ortadan kaldırmaz.

Somut olayda; çoğun içerisinde az da vardır kuralı gereğince, davacının nafakanın kaldırılması talebinin içinde/indirme isteminin de bulunduğu gözetilerek; tarafların gelirleri karşılaştırılarak, nafakanın indirilme şartları bulunup bulunmadığı tartışılıp,değerlendirilerek oluşacak sonuca göre, nafakanın tamamen kaldırılmayıp bir miktar indirilmesine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19498, Karar No: 2015/7522, Tarih: 05.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/19498 E.  ,  2015/7522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Mahallesi 5840 ada 136 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan domates, biber ve patlıcanın kuru ve sulu şartlarda 2013 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderlerini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/548, Karar No: 2012/19735, Tarih: 12.07.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/548 E.  ,  2012/19735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Doğanhisar Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :22.09.2011
Yargıtay — Esas No: 2023/19484, Karar No: 2024/4255, Tarih: 06.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/19484 E.  ,  2024/4255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1737 E., 2023/2080 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... ... Mahkemesi

SAYISI : 2023/97 E., 2023/499 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve eksikliğin giderilerek sonucuna göre yeniden karar verilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin gönderme kararı doğrultusunda yeniden yapılan yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının dava tarihi öncesinde ... sözleşmesinin son bulduğu ve somut dosyada verilen hükmün ileriye yönelik etkisinin bulunmadığı görülmekle; hüküm altına alınan ve davalı tarafından temyize konu edilen toplam miktar 6.734,92 TL, reddedilen ve davacı tarafından temyize konu edilen toplam miktar ise 26.159,20 TL olup belirtilen miktarlar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

....03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.