muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16464, Karar No: 2014/1896, Tarih: 11.02.2014

3- Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4- İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5- Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Şöyleki, 2721 parsel sayılı taşınmazın Halil kızı Şefika Kahya ve ortakları adlarına tapuda kayıtlı iken dava tarihinden önce 21.03.2011 tarihinde 6732 yevmiye numaralı işlemle ifraz edildiğinden terkin edilerek kaydının kapatıldığı anlaşıldığı halde mahkemece ifraz sonucu hangi parsel numarasını aldığı belirlenip anılan parsel yönünden esasa ilişkin hüküm kurulması gerekirken kaydının kapatıldığı gerekçesiyle anılan parsele ilişkin davanın reddine karar verildiği, davacının miras bırakanı Halil kızı Ş.. Ş. ile Mustafa oğlu S. K.'nın eş ve çocuklarını gösterir şekilde vukuatlı aile nüfus kayıt tabloları getirtilerek talep konusu taşınmazların kadastro tespit tutanaklarında yer alan bilgilerle karşılaştırılmadığı, zabıta araştırmasının yöntemine uygun şekilde yapılmadığı, duruşmada dinlenen iki davacı tanığının talep konusu taşınmazlar hakkında yeterli bilgiye sahip olmadıkları, taşınmazların fiilen kim/kimlerin kullanımında olduğunun belirlenmediği görülmektedir.

O halde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre de 2721 sayılı parsel hakkındaki dava reddedildiğine göre davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmemesi de isabetsizdir.

Davacı ve davalının temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38480, Karar No: 2015/1934, Tarih: 05.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/38480 E.  ,  2015/1934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/299067

MAHKEMESİ : Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2008

NUMARASI : 2008/707 (E) ve 2008/88 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın ikamet ettiği evin damındaki elektrik direğinden, dosyada bulunan mühürleme tutanağı ile mühürlü olduğu anlaşılan sayacından geçirmeksizin ayrı bir hat almak sureti ile bilirkişi raporuna göre kaçak elektrik kullandığı ve böylelikle mühürün konuluş amacına aykırı davranarak atılı suçu işlediği sabit olduğu halde mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2209, Karar No: 2018/3516, Tarih: 29.03.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/2209 E.  ,  2018/3516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, davaya konu gaz tabancasının içerisinde gaz dağılımını temin eden gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle uygun çapta, özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceği ancak, teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin tespit edilmemesi, sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ve sanığın da silahın kuru sıkı silah olduğunu savunması karşısında sanığın, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraati bizatihi suç teşkil eden tabancanın müsaderesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi

2- Kabule göre ise;

CGK'nun 09.02.2016 gün ve 2014/71 esas, 2016/42 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, bozmadan önce verilen ve sanık tarafından temyiz edilen Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2007 gün, 2007/286 E, 2007/78 sayılı kararda hükmedilen hapis cezasının TCK 51. maddesi uyarınca ertelendiği ve aleyhe temyiz olmaması nedeniyle CMUK.nun 326/son madde ve fıkrası uyarınca son hüküm kurulurken hapis cezasının ertelenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebelerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA , 29.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/4220, Karar No: 2018/9212, Tarih: 12.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/4220 E.  ,  2018/9212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Değişen suç vasfına göre ''kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma'' suçundan mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29687, Karar No: 2023/542, Tarih: 16.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/29687 E.  ,  2023/542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/127 E., 2019/17 K.

SUÇ : 1632 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık, Cumhuriyet Savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.(Kapatılan) Diyarbakır 2 nci Hava Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 13.12.2011 tarihli 2011/326 Esas, 2011/522 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında arkadaşının ve üstünün bir

şeyini çalmak suçlarından 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 132 nci maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 50 nci maddesi ve 52 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.(Kapatılan) Diyarbakır 2 nci Hava Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 13.12.2011 tarihli 2011/326 Esas, 2011/522 Karar sayılı kararının sanığın temyizi üzerine (Kapatılan) Askeri Yargıtay 4 üncü Dairesinin 06.02.2013 tarihli ve 2013/402 Esas, 2013/390 Karar sayılı kararı ile sanığın, kleptomani hastası olup olmadığının, böyle bir akıl hastası ise, ne zamandan beri hasta olduğunun ve bunun, davranışları üzerindeki etkilerini saptamak için, 5271 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesi uyarınca, psikiyatri uzmanı bir hekime, dava dosyası da incelettirilmek suretiyle muayene ettirilmesi, bilirkişinin lüzum görmesi hâlinde, psikiyatri kliniği bulunan bir asker hastanesinde adli gözlem altına aldırılıp, cezai ehliyetinin ve suç tarihinde askerliğe elverişli olup olmadığının tespit edilerek, elde edilecek sonuca göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, noksan soruşturmayla hükümler kurulması hukuka aykırı bulunarak bozma kararı verilmiştir.

3.Eruh Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2019 tarihli, 2018/127 Esas, 2019/17 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında arkadaşının ve üstünün bir şeyini çalmak suçlarından 1632 sayılı Kanunun 132 nci maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık kararı sebep göstermeksizin temyiz etmiştir.

3.Eruh Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2019 tarihli, 2018/127 Esas, 2019/17 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında arkadaşının ve üstünün bir şeyini çalmak suçlarından 1632 sayılı Kanunun 132 nci maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık kararı sebep göstermeksizin temyiz etmiştir.

2. Cumhuriyet savcısının temyiz istemince, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarında denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi yerine hapis cezasına karar verilmiş iken açıklanan hükümde adli para cezasına çevrilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yapılan incelemede; sanığın olay tarihinde personelin eşyalarını koyduğu dolaplığa giderek mağdur J.Er ...’a ait dolabı açtığı ve mağdurun cüzdanından 15,00 TL parayı aldığı, aynı tarihte saat 22.00 sıralarında aynı dolaplığa giderek bu kez J.Onb. ...’e ait dolabı açtığı ve dolapta bulunan cüzdanının içinden 100,00 TL aldığı, mağdur J.Onb. ...’in

cüzdanından parasının alındığını tespit etmesi üzerine, durumu nöbetçi astsubayına bildirdiği, nöbetçi astsubayı tarafından yapılan araştırmada dolaplıktan en son sanığın çıktığının tespit edildiği, nöbetçi astsubayın nöbet tutmakta olan sanığı çağırarak olayı sorduğunda sanığın inkar ettiği, üzerinde yapılan aramada paranın bulunamadığı, sanığın nöbet tuttuğu 3 numaralı mevziden nöbetçi astsubayın yanına gelirken farklı bir güzergah izlediğinin tespit edilmesi üzerine, yapılan araştırmada paraların jeneratörhanenin saç kısmında bulunduğu, olay sanığa tekrar sorulduğunda sanığın mağdurlara ait paraları çaldığını itiraf ettiği dosya kapsamında bulunan olay tespit tutanağı,

teslim tesellüm tutanağı, olay yeri krokisi, tanık beyanları ve vaka kanaat raporundan anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

1.Karar yerinde gösterilen yasal, haklı ve inandırıcı gerekçelerle ulaşılan kanaate göre, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiillerinin kabulünde ve bunların nitelendirilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

teslim tesellüm tutanağı, olay yeri krokisi, tanık beyanları ve vaka kanaat raporundan anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

1.Karar yerinde gösterilen yasal, haklı ve inandırıcı gerekçelerle ulaşılan kanaate göre, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiillerinin kabulünde ve bunların nitelendirilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

2. Ancak; 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası, "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir." şeklinde olup, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki Diyarbakır 2. Hava Kuvveti Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 22.10.2013 tarihli ve 2013/1355 Esas, 2013/865 Karar sayılı ilamı ile verilen hükmün aynen açıklanması gerekirken yazılı şekilde sanık hakkında hükmedilen hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca adli para cezasına karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eruh Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2019 tarihli, 2018/127 Esas, 2019/17 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10182, Karar No: 2010/2214, Tarih: 23.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/10182 E.  ,  2010/2214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... Mahallesinde maliki bulunduğu konutun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım ve şebeke hisse bedeli ödenmesini istediğini, aboneliğin yapılması için talep edilen 1.630,00 YTL'yi ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, kanal katılım ve şebeke hisse bededli adı altında tahsil edilen 1.630,00 YTL'nin ödeme tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının satın aldığı meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmış binadan daire satın aldığı, kanalizasyon ve su bağlantası yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi, su tesisleri için 87.maddeye paralel bir

düzenleme öngörmüştür.

Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapılmış olması, veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talep edilebileceğinin kabulü gerekir. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınmalıdır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. O halde mahkemece açıklanan hususlar konusunda tarafların delilleri toplanıp, gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak, sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8.70 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 23.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9073, Karar No: 2012/8845, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/9073 E.  ,  2012/8845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kasten yaralama suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.10.2011 gün ve 2009/343 Esas, 2011/273 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ile müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık ile müdafiin temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Mağdurenin olayı ilk olarak anlattığı tanık ... dinlenilerek mağdurenin olayı kendisine nasıl anlattığının sorulması, yine mağdurenin kolluk beyanında sanığın makatına parmağını soktuğuna dair bir beyanının olmamasına karşın Asliye Ceza mahkemesindeki beyanında bu olayı anlatması karşısında her iki beyan arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışılması, çelişki giderilemez ise hangi ifadeye hangi nedenle üstünlük tanındığı gerekçede tartışılarak hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.