muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7075, Karar No: 2018/727, Tarih: 05.02.2018

Hemen belirtilmelidir ki, dava konusu taşınmazın yargılama aşamasında el değiştirmesi nedeniyle davacının isteğini bedele dönüştürdüğü ve davalı tarafından idari işlemin iptali isteğiyle idare mahkemesinde açılan davanın de redle sonuçlandığı, tescilin dayanaksız kaldığı gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddine.

Tarafların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Somut olayda, mahkemece ... . Noterliği'nin 06.12.2007 tarihli ... yevmiye numaralı düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile taşınmazın 35.000,00TL bedelle dava dışı ...'ya satıldığı ve il afet acil durum müdürlüğünün 24.9.2014 tarihli cevabına göre dava konusu taşınmaz için davalı tarafından 14.560,00 TL ödeme yapıldığı gerekçesi ile satış vaadi sözleşmesindeki bedelden hak sahipliği için davalı tarafından yapılan ödeme düşüldükten sonra kalan meblağ üzerinden hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Öte yandan, Yargıtay’ın 04.02.1948 tarih ve 10/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ıslah, soruşturma ve yargılama bitinceye kadar yapılabilir, Yargıtay'ca karar bozulduktan sonra hüküm mahkemesince yeni tahkikat sırasında ıslah yapılmasına olanak yoktur. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 177/1. maddesi de aynı doğrultuda ıslahın, tahkikatın sona ermesine kadar yapılabileceği hükmünü içermektedir. Bozmadan sonra ıslahın olanaklı olduğuna dair açık ya da örtülü bir hüküm de yasada yer almamaktadır.

Hal böyle olunca, dava konusu taşınmazın dava tarihindeki değerinin açıkça saptanması ve bilirkişi raporu ile belirlenen bu değerden davalının hak sahipliğ için yaptığı ödeme düşüldükten sonra kalan miktar üzerinden bozma ilamından sonra ıslah yapılamayacağı da gözetilerek davacının HMK’nın 125. maddesi uyarınca 09.01.2014 tarihinde sunduğu dilekçedeki talebi ile bağlı kalınarak hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Tarafların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2281, Karar No: 2019/7976, Tarih: 30.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/2281 E.  ,  2019/7976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun mağdur tarafından sokağa park edilmiş vaziyette bulunan elektrikli bisikleti çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1. maddesi uyarınca ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14791, Karar No: 2018/10646, Tarih: 03.07.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/14791 E.  ,  2018/10646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İmar kirliliğine neden olma, görevi kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İmar kirliliğine neden olma suçundan doğrudan doğruya zarar gören ve CMK'nın 234. maddesinde belirtilen davaya katılma ile kararı temyiz hakkı bulunan, duruşmalardan ise yöntemince haberdar edilmeyen Keban Belediyesi Başkanlığı'na, temyiz iradesinin belirlenmesi bakımından, gerekçeli kararın tebliğ edilmesinin gerektiği,

Anlaşıldığından, sanıklar ..., ... ve ... müdafiileri ile sanık ...'ın, tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve usulüne göre tebliğ işlemi gerçekleştirildikten ve temyiz dilekçesi verilmesi halinde ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanınincelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 03.07.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4552, Karar No: 2015/17194, Tarih: 14.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4552 E.  ,  2015/17194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2014

NUMARASI : 2013/582-2014/1456

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atma nedeniyle irtifak bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmaz ile bilirkişi raporunda somut emsal olarak esas alınan taşınmazın, belediye binası, hükümet konağı, adliye, belediye binası, vb. merkezi yerlere ve birbirlerine olan uzaklıklarının halihazır şehir haritası üzerinde fen bilirkişisine işaretlettirilmesinden,

2) Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan 586 ada 2 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Müdürlüğü’nden getirildikten,

3) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulmasından,

4) Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında, hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmasından,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9929, Karar No: 2011/10063, Tarih: 05.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/9929 E.  ,  2011/10063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 23/08/2010 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin yetkisizliğine dair verilen 01/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, vekalet sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davalının ikamet ettiği yer mahkemesinin yetkili olduğuna karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kendi müvekkili ve davalı aleyhine dava açmış, davalının yetkili mahkemenin Pazarcık Asliye Hukuk mahkemesi olduğuna yönelik itirazı mahkemece kabul edilmiş ve yetkisizlik kararı verilmiştir. Genel kural olan HUMK.nun 9. maddesinde ifade edildiği üzere mahkemece yetki itirazının kabulünde bir isabetsizlik yoktur. Ancak yetkili mahkeme gösterilirken davacı tarafından bildirilmeyen Kahramanmaraş Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu yönündeki hüküm doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10465, Karar No: 2010/3627, Tarih: 01.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/10465 E.  ,  2010/3627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53. maddenin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3.maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3.maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ tümcelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2010 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18485, Karar No: 2015/25170, Tarih: 22.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/18485 E.  ,  2015/25170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kozluk Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2015

NUMARASI : 2014/25-2015/79

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan kayısı, şeftali, incir, asma, nar, dut ve yonca'nın dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7443, Karar No: 2017/3037, Tarih: 05.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/7443 E.  ,  2017/3037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında, orman alanında işgal ve faydalanma eyleminde bulunması nedeniyle kovuşturması yapılan Düzce 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2009/595 Esas sayılı dosyasının 29.08.2005 tarihinde yapılan keşfi sırasında, sanığın dava konusu yere ilişkin işgal ve faydalanma eyleminin halen devam ettiğinin görülmesi üzerine Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunularak aynı zamanda fen ve orman bilirkişilerinin, dava konusu yerin 1997' de orman kadastrosu kesinleşmiş yer olduğunu saptamaları nedeniyle sanık hakkında 6831 sayılı Kanunun 93/1-2. maddesinden mahkumiyet kararı verilmesi, bu kararın Yargıtay 3. Ceza Dairesi tarafından onanarak kesinleşmesi, suç ihbarı sonucu temyize konu olan Düzce 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nde yapılan yargılama sonucunda ise, orman bilirkişisinin dava konusu yerin orman alanı dışında kaldığını belirtmesi nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi karşısında;

Öncelikle sanığın işgal ve faydalanma eylemini devam ettirmesi nedeniyle suç ihbarında bulunulan yerin keşfi yapılan yer olup olmadığı ve dava konusu yerin orman sınırları içinde kalıp kalmadığının tereddüde yer bırakmayacak şekilde net olarak tespit edilmesi için, varsa dava konusu yere ilişkin tapu kaydıda celbedilerek alanında uzman orman, fen ve kadastro bilirkişileri ile dava konusu yerde yeniden keşif yapılıp, sanık hakkında aynı yeri işgal etmekten dolayı hakkında mahkumiyet kararı verilip kesinleşen Düzce 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 31.12.2009 gün ve 2009/595 Esas – 2009/644 sayılı dosyasında keşfi yapılan yerin aynı yer olup olmadığı da belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9489, Karar No: 2020/6518, Tarih: 04.06.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/9489 E.  ,  2020/6518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın hakaret eylemlerini aynı suç işleme kararı kapsamında, kısa zaman dilimi içerisinde ve aynı eylemin devamı niteliğindeki sözlerle, birden fazla katılana karşı gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nın 125. maddesi uyarınca belirlenecek temel cezanın sadece TCK'nın 43/2. maddesi gereğince artırılması gerektiği düşünülmeden, ayrı ayrı iki kez mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6245, Karar No: 2018/5130, Tarih: 05.07.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/6245 E.  ,  2018/5130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 51/1-3, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...Ş. ile sanık ...'ın yetkilisi olduğu...n Tic Ltd. Şti. isimli şirket arasında 19/02/2007 tarihinde finansal kiralama sözleşmesi yapıldığı, sözleşme konusu malların teslim edildiği, sanığın yetkilisi olduğu şirketin yükümlülüklerini yerine getirmemesi neticesinde katılan şirket tarafından noter kanalıyla ihtar çekildiği, kiracı firmanın yükümlülüklerini 60 gün içerisinde yerine getirmediği ve sürenin sonunda 3 gün içerisinde malları iade etmediği bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Katılan şirket tarafından suça konu makinelerin teslimine dair 22/12/2009 tarihinde noter kanalıyla ihtar yapıldığı, ancak ihtarnamenin sanıklara tebliğ edilemediği ve malın teslimi konusunda sanıkların haberinin olmadığı, bu haliyle temerrüt şartı gerçekleşmeyen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Sanık ...'nun finansal kiralama sözleşmesini müteselsil kefil sıfatıyla imzalaması nedeniyle hukuki sorumluluğunun bulunduğu, cezai sorumluluğun bulunmadığı anlaşılmakla sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Sanıklar hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesine rağmen, TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmesi suretiyle TCK'nın 53/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5318, Karar No: 2016/4281, Tarih: 18.04.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/5318 E.  ,  2016/4281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... çalışma alanında bulunan 179 ada 4 parsel sayılı 66.407,42 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeniyle ham toprak vasfıyla adına tespit edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın kendisi ve kardeşleri adına tescili istemiyle dava açmış, yargılama sırasında taşınmazın babası tarafından kendisine hibe edildiği iddiasına dayanarak adına tescil talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 179 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, taşınmazın etrafının taşlarla çevrilmesi, etrafına duvar örülmesinin ekonomik amaca uygun kullanım olarak değerlendirilemeyeceği, eskilerde tarım alanı olarak kullanıldığı, uzun süredir taşınmaz üzerindeki zilyetliğe ara verildiği, davacı lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluşmadığı kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, taşınmazın terk edilip edilmediğinin tespiti için yapılan araştırma yeterli değildir. Taşınmaz, belgesizden 23.12.2009 tarihinde ham toprak vasfıyla adına tespit edilmiştir. Mahallinde dinlenen yerel bilirkişi ve tanıkların ifadeleri ile duruşmada tanık olarak dinlenen davacının babasının beyanına göre, taşınmazın babasından taksimle davacıya kaldığı, uzun yıllar kullanıldığı açıktır. Ziraat bilirkişisi, keşif (25.04.2011) tarihi itibarı ile dava konusu arazinin sürülmemiş ve üzerinde yoğun olarak yabancı otların mevcut olduğunu, ancak arazinin sınırlarının taşlarla çevrili olması ve geçmiş yıllara ait çeşitli kültür bitkisi artıklarına rastlanmasının taşınmazın geçmiş yıllarda tarımsal anlamda işlenmiş olduğunu gösterdiğini rapor etmiş, taşınmazın ne kadar süredir tarımsal amaçla kullanılmadığını raporunda açıkça belirtmemiştir. Ayrıca keşifte yerel bilirkişiler taşınmazın 1-2 yıldır nadasa bırakıldığını, davacının taşınmazı terk etmediğini bildirmesine, zirai bilirkişinin ise taşınmazın geçmiş yıllarda tarımsal anlamda işlenmiş olduğunu belirtmesine göre zirai bilirkişi raporu ile yerel bilirkişi beyanı arasında ortaya çıkan bu çelişki giderilmemiştir

. Ayrıca keşifte yerel bilirkişiler taşınmazın 1-2 yıldır nadasa bırakıldığını, davacının taşınmazı terk etmediğini bildirmesine, zirai bilirkişinin ise taşınmazın geçmiş yıllarda tarımsal anlamda işlenmiş olduğunu belirtmesine göre zirai bilirkişi raporu ile yerel bilirkişi beyanı arasında ortaya çıkan bu çelişki giderilmemiştir. Taşınmazın ne kadar süredir kullanılmadığı ve kullanılmamasının iradi terk anlamına gelip gelmeyeceğini en iyi belirleme yönteminin hava fotoğrafları olduğu gözetilerek mahkemece, tespit tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait üç ayrı evreye ilişkin stereoskopik çift hava fotoğrafları getirtilmeli, bundan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle; taraf tanıkları, fen bilirkişi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi ve 3 kişilik ziraat mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmaz üzerinde zilyetliğin bulunup bulunmadığı, varsa hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime ve nasıl intikal ettiği hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, ayrıca önceki keşif beyanları yerel bilirkişi, tutanak bilirkişi ve tanıklara okunarak somut, detaylı ve oluşması halinde çelişkiyi giderir şekilde beyan alınmalı, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiye hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik inceleme yaptırılmalı, zirai bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın niteliği ve kullanım durumunu kesin olarak belirleyen ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, somut olayda zilyetlikle kazanma şartlarının ve varsa iradi terkin tespit tarihine göre belirleneceği gözetilerek taşınmazın kadastro tespit tarihinden evvel ne kadar süre ile kullanılmadığı, bu kullanılmayış süresinin tespit tarihi gözetilerek iradi terk sayılıp sayılamayacağı, zilyetliğin ekonomik amaca uygun olarak sürdürülüp sürdürülmediği değerlendirilerek tespitten evvel davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 18.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.