muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2377, Karar No: 2013/5456, Tarih: 17.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2377 E.  ,  2013/5456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ile davalı yüklenici arasında düzenlenen 06.04.2010 tarihli düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, arsa üzerinde ... kat inşaat yapılması halinde ... ve ... no'lu bağımsız bölümlerin müvekkillerine verileceğini, arsa sahibince sözleşme tarihinden itibaren bir yıl içinde ... kat inşaat yapılması için izin alındığında ise ..., ... ve ... no'lu bağımsız bölümlerin arsa sahibine ait olacağının kararlaştırıldığını, muris tarafından gerekli iznin alınmasına rağmen binanın ... kat inşa edildiğini, yapılmayan ... no'lu bağımsız bölüm nedeniyle müvekkillerinin zararlarının oluştuğunu ileri sürerek, şimdilik 60.000 TL'nin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 06.06.2012 tarihli ıslahla, müvekkillerine ... no'lu bağımsız bölümün verilmesi gerekirken ... no'lu bağımsız bölümün tapusunun verildiği belirtilerek anılan bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşme uyarınca ... kat inşaat izni alınması yükümlülüğünün arsa malikinde olduğu ve bu iznin sözleşme tarihinden itibaren ... yıllık sürede alınması gerekirken belirlenen sürede alınmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, arsa sahibince sözleşmede belirlenen bir yıllık süreden sonra ... kat inşaat yapılması konusunda izin alınması nedeniyle yüklenicinin inşaatı ... kat yapma yükümlülüğü bulunmadığı, binanın sözleşme uyarınca ... katlı olarak inşa edildiği ancak arsa sahibine ait olması gereken ... no'lu bağımsız bölüm yerine yükleniciye ait olan ... no'lu bağımsız bölümün arsa sahibi adına tescil edildiği gerekçesiyle davanın ıslah edilmiş şekliyle kabulüne, ... ve ... nolu bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile ... no'lu bağımsız bölümün .../...'er paylarla davacılar, ... no'lu bağımsız bölümün davalı adına tesciline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

...- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

...- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

...- Islah tarihinden önce davalı tarafından keşide edilen ihtarla sözleşme uyarınca arsa sahibi davacılara ait olan ... numaralı bağımsız bölümün devrine hazır olunduğu bildirildiği halde, davacı tarafça bu isteme yaklaşılmayarak, tazminat davası tam ıslah edilmek suretiyle ... numaralı dairenin tescili istemine dönüştürülmüştür. Bu durumda yargılamanın tam ıslahtan sonraki aşaması itibariyle davalı tarafı yargılama giderleri ile vekalet ücretinden sorumlu tutmak mümkün değildir. O halde, davacı yanca yapılan giderlerin kendi üzerinde bırakılarak varsa davalı tarafından yapılan yargılama giderleri ile kendisini vekil ile temsil ettirdiği için vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (...) numaralı bentte açıklanan açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, fazla yatırılan onama harcının temyiz eden davacılara iadesine, davalıdan alınan peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23378, Karar No: 2016/12198, Tarih: 20.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23378 E.  ,  2016/12198 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 18/06/2015

NUMARASI : 2014/365-2015/248

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday ve kavunun dekar başına verim miktarları Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İl-İlçe Tarım Müdürlüklerinden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan getirtildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11481, Karar No: 2014/1056, Tarih: 20.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11481 E.  ,  2014/1056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NEVŞEHİR 2.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2012/319-2013/109

Taraflar arasında görülen davada Nevşehir 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28/02/2013 tarih ve 2012/319-2013/109 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirketin ortağı olduğunu, 04.08.2001 tarihinde yapılmış olan olağan genel kurul toplantısında sermaye artırım kararına davalının da iştirak ederek 6.000 TL sermaye artırım payını ödemeyi taahhüt ettiğini, alınan karar doğrultusunda davalının sermaye borcunun 1/4'lük kısmı 1.500.00 TL'yi en geç 25.12.2001, 3/4'lük kısmı 4.500.00 TL'yi 12.07.2003 tarihinde ödemesi gerektiği halde ödemediğini, hakkında yapılan takibinde itirazla durduğunu, itirazında haksız olduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptali ile % 40 inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda iddia, savunma ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile davalının itirazının kısmen iptaline, takibin 6.000 TL asıl alacak, 7.716,50 TL işlemiş temerrüt faizi olmak üzere toplam 13.716,50 TL üzerinden temerrüt faizine temerrüt faizi yürütülmemek koşuluyla devamına, hükmedilen asıl alacak üzerinden % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, dava, arttırılan sermaye bedelinin tahsiline yönelik yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece bozmadan önceki kararda itiraz edilen tüm miktar üzerinden icra inkar tazminatına hükmedilmesine rağmen, bozmadan sonra asıl alacak üzerinden % 40 icra inkar tazminatına hükmedilmiştir. İİK'nın 67/2. maddesi gereğince, hükmedilen asıl alacak ve işlemiş faizin toplamı üzerinden icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken sadece asıl alacak üzerinden icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 686,95 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8173, Karar No: 2008/9681, Tarih: 16.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/8173 E.  ,  2008/9681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan kredi kartı sözleşmesi ile davalıya kredi kullandırıldığını, borcun ödenmemesi üzerine girişilen icra takibinde icra dairesinin yetkisine ve faiz alacağına itiraz edildiğini oysa sözleşme gereği uyuşmazlıkların çözümünde yetki olarak Beyoğlu İcra Daireleri ve Mahkemelerinin belirlendiği gibi, talep olunan borç ve faizin de sözleşmeye uygun olduğunu ... sürerek itirazın iptaline, takibin devamına, %40’dan az olmamak üzere tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kredi kartını bankanın Kadıköy Çarşı Şubesinden aldığı gibi, ikametgahının da Kadıköy’de olduğunu bu nedenle İcra Müdürlüğünün yetkisine itiraz ettiğini , takipte yine asıl borcu kabul ettiği halde faiz ve masraflara itiraz ettiğini, Beyoğlu İcra Müdürlüğünde takip yapılmasının usulsüz olduğunu bildirmiştir.

Mahkemece,davalı yanca aleyhine Beyoğlu İcra Müdürlüğünde girişilen icra takibine yetkili yerin ikametgah yeri Kadıköy olduğundan yetki itirazında bulunulduğu, tüm dosya kapsamından davalının ikametgahının Kadıköy olduğu, bu suretle yetkili Kadıköy İcra Müdürlüğünde takip yapılması gerektiği ancak yetkili icra dairesinde yapılmış usulüne uygun takip bulunmadığından dava dilekçesinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesinde, sözleşmede Beyoğlu İcra Dairelerinin yetkili olduğu konusunda yetki şartı bulunduğu belirtilmiş ve delil listesinde yer alan ve dosyaya sunulan kredi sözleşmesinde Beyoğlu İcra Dairelerinin yetkili olduğuna ilişkin yetki şartı bulunduğu görülmüştür. Bu durumda mahkemece İİK.nun 50.maddesi yollaması ile HUMK.nun 22.maddesi gözetilerek yetkili icra dairesinde takip yapıldığının kabulü gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA,peşin harcın istek halinde iadesine, 16.10 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11058, Karar No: 2015/9505, Tarih: 05.11.2015

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/11058 E.  ,  2015/9505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, depozito alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar dava dilekçesinde, 15.09.2010 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesine göre kiracı oldukları mecuru 10.09.2013 tarihinde anahtar teslimi ile tahliye ettiklerini belirterek sözleşmenin 10. maddesi uyarınca davalı kiralayana verilen 39000 $’ın tahsilini istemiştir. Davalılar cevap dilekçesinde, tahliyeden sonra mecurda hasar tespit edildiğini, hasar durumuna göre kendilerinin alacaklı durumda olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş, 28.11.2013 tarihli ıslah edilen cevap dilekçesi ile davacılardan depozito alınmadığını, davacılara yemin teklif ettiklerini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davacılara usulüne uygun yemin davetiyesi gönderildiğini, usulüne uygun tebliğ edildiğini ancak davacıların belirtilen günde hazır olmadıklarını ve mazeret de bildirmediklerini belirterek ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 15.09.2010 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, kira sözleşmesinin 10. maddesinde; “Kiracı, ileride doğabilecek zarar, ziyan ve borçlara karşılık olarak 39.000 USD ($) teminat olarak kontrat imzası sırasında teslim edilmiştir.” şeklinde kararlaştırılan düzenleme karşısında davalıların “yemin teklif” deliline başvurup başvuramayacağı noktasında toplanmaktadır.

Taraflar arasında imzalanan 15.09.2010 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, kira sözleşmesinin 10. maddesinde; “Kiracı, ileride doğabilecek zarar, ziyan ve borçlara karşılık olarak 39.000 USD ($) teminat olarak kontrat imzası sırasında teslim edilmiştir.” şeklinde kararlaştırılan düzenleme karşısında davalıların “yemin teklif” deliline başvurup başvuramayacağı noktasında toplanmaktadır.

Bir vakıayı ispat yükü kendisine düşen taraf o vakıayı ispat edemezse diğer tarafa yemin teklif eder. Yemin teklifini ispat yükü kendisine düşen ve fakat bunu yerine getirememiş olan taraf yapar. Diğer delillerle iddia veya savunmasını ispat edemezse o zaman kendisine “yemin teklifi hakkı” kullandırılmalıdır. Yemin teklifi hakkı kullandırılmadan o taraf aleyhine karar verilemez. Davacılar imzası ve içeriği inkar edilmeyen kira sözleşmesine dayanarak sözleşmenin 10. maddesindeki düzenlemeye göre depozitonun iadesini istemiştir. Eldeki davada ispat külfeti davacılarda olup davacılar kira sözleşmesiyle depozitonun davalılara verildiğini ispatlamıştır. Ayrıca davalılar 21.08.2013 havale tarihli cevap dilekçesinde mecurdaki hasardan bahsederek davacılar tarafından depozitonun verildiğini kabul ederek depozitonun mahsubu ile davacıların ödemesi gereken bedelin 16435 TL olduğunu belirtmişlerdir. Buna göre, ispat külfeti davacılar üzerinde olup davacılar imzası ve içeriği itiraza uğramayan kira sözleşmesiyle depozitonun davalılara verildiğini kanıtladıklarına göre davalıların yemin teklif deliline dayanarak hukuki sonuç elde etmeleri düşünülemez. Açıklanan nedenle işin esası değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davalıların yemin teklif deliline hukuki değer atfedilerek karar verilmiş olması doğru değildir.

Hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacıların temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34655, Karar No: 2014/24675, Tarih: 27.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/34655 E.  ,  2014/24675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Sanık hakkında katılan ...'a karşı hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Uygulama sırasında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d ve 143. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Yasa'nın 43/1 maddesi gereğince ¼ oranında indirim yapılırken 3 yıl 16 ay 15 gün hapis cezası yerine 4 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi, sonuç cezanın doğru hesaplanması nedeniyle bozma nedeni yapılamamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık hakkında katılan ...'a karşı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümle, mağdur ...'e yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I- Katılanın aşamalarda iş yerini 2010 yılında depo olarak kullandığını ve suç konusu bamya ile hızar motoru dışında başka bir eşyasının bulunmadığını beyan etmesi karşısında, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun oluşup oluşmadığı karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan ve olay tarihinde depo olarak kullanıldığı belirtilen yerin, iş yeri gibi kullanılan yerlerden olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığı tartışılarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

II- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun zarar oluşumuna elverişli olmadığı gibi sanığın sabıkasının da bulunmadığı gözetilerek; CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının ( b ) bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; “...katılanın uğradığı zararı gidermediği...” şeklinde, yasal olmayan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında aynı Kanun'un 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

III- Katılan ..., iş yerini 2011 yılı mayıs ayında mağdur ...'e kiraladığını, mağdurun da katılana ait çay ocağını aynı tarihte kiraladığını ve iş yerinde bulunan çekmeceden 60 TL parasının çalındığını beyan etmesi, sanığın yakalandığı 27.06.2011 tarihinden bir hafta önce mağdurun işlettiği çay ocağına gittiğini beyan etmesi karşısında, mağdurun iddiası, sanığın söz konusu iş yerini olay tarihinde mağdurun işletmekte olduğunu bildiğine yönelik açık ikrarı ve tüm dosya içeriğine göre atılı suçlardan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25390, Karar No: 2014/17477, Tarih: 27.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/25390 E.  ,  2014/17477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B.- 2014/87358

Y A R G I T A Y İ L A M I

Şebinkarahisar Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan M.T..'nun izinli bulunduğu sırada yatarak tedavi gördüğü Ünye Devlet Hastanesinde izni bittikten sonra da kaldığı esnada yanında cep telefonu bulundurması eyleminden dolayı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44/3-g.maddesi uyarınca 11 gün süreyle hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına dair Ünye Açık Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 23.12.2013 tarihli ve 2013/1224 sayılı kararına yönelik şikayetin reddine ve hücre cezasının onanmasına ilişkin Ünye İnfaz Hakimliğinin 16.01.2014 tarihli ve 2014/31-64 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair ÜNYE Ağır Ceza Mahkemesinin 20.01.2014 tarihli ve 2014/43 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 27.02.2014 gün ve 14855 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.10.2014 gün ve KYB. 2014-87358 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre hükümlünün izinli bulunduğu esnada rahatsızlanarak Ünye Devlet Hastanesine kaldırıldığı, burada yatarak tedavi gördüğü esnada izninin sona erdiği ve misafir hükümlü olarak Ünye Açık Ceza İnfaz Kurumu kayıtlarına alındığı, hükümlünün Devlet Hastanesinde sivil hastaların kaldığı bir odada bulunduğu, infaz koruma memurlarınca zaman zaman odanın kontrolü yapıldığı, 17.12.2013 tarihinde odada yapılan kontrolde odada kalmakta olan sivil hastalardan bir tanesinin yatağının yanında bulunan sehpa üzerinde bir cep telefonu bulunduğunun tespit edildiği, hükümlünün telefonun kendisine ait olduğunu beyan etmesi üzerine hakkında dispilin soruşturması başlatılarak hücre cezası verildiği anlaşılmışsa da, hükümlünün savunmasında cep telefonunu kullanmadığını, yakınları tarafından getirilen giysilerin cebinden çıktığını, yanında telefon bulunması sorun olacağı için ziyaret günü yakınlarına geri vermek üzere telefonu sivil hastaya verdiğini beyan ettiği, tanık olarak dinlenilen infaz koruma memurları ifadelerinde hükümlüyü telefonla görüşürken görmediklerini, telefonun hükümlüye nasıl ulaştırıldığını bilmediklerini beyan ettikleri, hükümlünün hastaneye 12.12.2013 tarihinde yattığı, telefonun ise 17.12.2013 tarihinde bulunduğu, hükümlü savunmasında telefonun 15.12.2013 tarihinde yakınlarının getirdiği giysilerin cebinden çıktığını beyan ettiği, İçişleri, Adalet ve Sağlık Bakanlıkları arasında imzalanan 19.08.2011 tarihli protokole göre hükümlülerin devlet hastanelerinin hükümlü koğuşunda kalacakları ve iç güvenliğin infaz koruma memurlarınca sağlanacağı, ancak somut olayda infaz koruma memurlarının hükümlüye gelen eşyaları kontrol etmedikleri gibi kredi kartı vb. eşyaları da teslim almadıkları, daha sonra ise hükümlüye gelen giysilerle birlikte hükümlüye ulaştığı beyan edilen cep telefonu nedeniyle disiplin cezası verildiği anlaşılmakla, hükümlünün cep telefonu nedeniyle dispilin cezası verildiği anlaşılmakla, hükümlünün cep telefonunu kullandığına dair delil bulunmadığı, infaz koruma memurlarının kontrol yükümlülüklerini yerine getirmemeleri nedeniyle hükümlünün iradesi dışında eline geçen telefon nedeniyle ceza verilemeyeceği, hükümlü ile aynı odada kalan ve telefonun teslim edildiği beyan edilen diğer hastaların beyanlarına başvurulmadan karar verildiği, bu hali ile hükümlünün eyleminin 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44/3-g.maddesine uymayacağı gözetilerek itirazın kabul yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin 20.01.2014 tarihli ve 2014/43 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.