muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4834, Karar No: 2018/9887, Tarih: 25.12.2018

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 25.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7439, Karar No: 2014/27980, Tarih: 26.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/7439 E.  ,  2014/27980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : 5326 sayılı Kabahetler Kanununun 20/2...c madde ve fıkrası gereğince zamanaşımı nedeniyle CMK.nun 223/8. madde ve fıkrası gereğince açılan kamu davasının düşürülmesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki ... vekilinin 30.05.2013 tarihli dilekçe ile temyizden feragat ettiği anlaşılmakla, katılan ... vekilinin temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre katılan hazine vekilinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanıkların eylemi 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 15/1. madde ve fıkrası kapsamında olup idari yaptırımı gerektirdiği, ancak 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20/2...c maddesi uyarınca soruşturma zamanaşımı süresinin 3 yıl olduğu, kabahat tarihinden karar tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği gözetilerek anılan maddenin 1. fıkrası uyarınca sanıklar hakkında idari para cezası verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "aynı yasanın 5. maddesi yollamasıyla CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca, kamu davasının düşürülmesine" ibaresi çıkartılarak yerine "gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Yasanın 20/1. maddesi uyarınca sanık hakkında idari para cezası verilmesine yer olmadığına" yazılmak suretiyle hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 26.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1531, Karar No: 2012/2290, Tarih: 13.03.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/1531 E.  ,  2012/2290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AĞIR CEZA MAHKEMESİ

Ödeme şartını ihlal suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda şikayet hakkının düşürülmesine dair Antalya 5. İcra Ceza Mahkemesinin 22/02/2011 tarihli ve 2010/2131 esas, 2011/245 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/04/2011 tarihli ve 2011/769 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya aleyhine, Adalet Bakanlığından verilen 16/01/2012 gün ve 2011/397/2383 sayılı kanun yararına bozma talebini içeren Yargıtay C.Başsavcılığının 07/02/2012 gün ve K.Y.B. 2012/28798 sayılı tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle dosya incelendi.

Tebliğnamede; Dosya kapsamına göre, müşteki vekiline duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilmediği hâlde, duruşmaya gelmediğinden bahisle şikâyet hakkının düşürülmesine karar verildiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsiz olduğundan, anılan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması gereğine işaret edilmiştir. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; şikayetçi vekilinin adresinin 11/11/2010 havale tarihli dilekçesinde .... No:1 D:11 Antalya olarak gösterilmesine ve ekli vekaletnamede de bu adresi yazılı olmasına rağmen, 09.12.2010 tarihli tensip zaptında Balbey Mah. İsmet Paşa Cad. 410. Sk. ... Merkez/Antalya olarak yazılıp ve bu adrese çıkarılan davetiyenin bila tebliğ iade edildiği dikkate alınmadan mahkemece şikayetçi ve vekilinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği gerekçesiyle İİK'nun 349. maddesi gereğince müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verildiği müşteki vekilinin itirazının da mercii Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesince reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İcra ve İflas Kanununun 16. Babında düzenlenen icra suçlarının soruşturma ve kovuşturma usulü aynı Yasanın 349. maddesinde gösterilmiş olup, buna göre “Şikayet dilekçe ile veya şifahi beyanla yapılır. Dilekçeyi veya dava beyanını alan icra mahkemesi duruşma için hemen bir gün tayin edip şikayetçinin imzasını alır ve maznuna celpname gönderir” şeklindeki düzenleme uyarınca duruşma gününün müşteki veya vekiline imzası karşılığında elden yapılması gerekmekte ise de, bu durumun gerçekleştirilmediği hallerde duruşma gününün usulüne uygun olarak vekilinin adresine tebliğ edilmesi gerekir. Somut olayda şikayet dilekçesinde de ekli vekaletnamede gösterilen adresten başka bir adrese

duruşma davetiyesi gönderildiği ve bunun da bila tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, müşteki vekilinin usulüne uygun olarak duruşma gününden haberdar edilmemesi nedeniyle şikayet hakkının düşürülmesine karar verilemeyeceği, hal böyle olunca itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsizdir.

duruşma davetiyesi gönderildiği ve bunun da bila tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, müşteki vekilinin usulüne uygun olarak duruşma gününden haberdar edilmemesi nedeniyle şikayet hakkının düşürülmesine karar verilemeyeceği, hal böyle olunca itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğname yerinde görülmekle, Antalya 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 11/04/2011 tarihli ve 2011/769 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 13.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4559, Karar No: 2022/9467, Tarih: 27.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4559 E.  ,  2022/9467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 22. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.02.2017 tarih ve 2015/270 E- 2017/120 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nce verilen 06.04.2021 tarih ve 2017/1487 E- 2021/566 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve feri müdahil vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde; kararı temyiz eden fer'i müdahil Mem-Bal Turz. İnş. Taş. Dan. Hizm. Tic. Ltd. Şti.'nin temyiz başvuru harcı ve temyiz karar harcı yatırmadığı, ayrıca fer'i müdahil vekilinin temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliğ edilmediği anlaşılmış olmakla,

1- Fer'i müdahil Mem-Bal Turz. İnş. Taş. Dan. Hizm. Tic. Ltd. Şti'nin vekilinin temyiz isteminin incelenmesi için eksik olan temyiz harçlarının ikmali konusunda HMK’nın 344. maddesi uyarınca gerekli yasal prosedürün uygulanarak sonucuna göre işlem yapılması,

2- Fer'i müdahil vekilin temyiz dilekçesinin 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesi delaletiyle uygulanması gereken aynı Kanunun 347/1. maddesi hükmü uyarınca davacı vekiline tebliği ile yasal sürelerin beklenilmesinden sonra, her halükarda davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan eksik hususların tamamlanması için, dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1618, Karar No: 2010/7386, Tarih: 24.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1618 E.  ,  2010/7386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bilecik Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25.11.2008 tarih ve 2008/432 - 2008/745 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olan davalının 02.04.2003 tarihli genel kurul kararı ile taahhüt ettiği 2.350,00 TL sermaye payını ödememesi nedeniyle başlatılan icra takibine haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacının denetim kurulu üyesi olduğunu, ücretinin ödenmemesinin üzerine başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemli davada davacının yaptığı takas def'inin reddedildiğini, bu davanın konusuna yönelik olarak kesinleşmiş mahkeme kararının bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce, bu davadan önce taraflar arasında görülen dava dosyası tartışılıp değerlendirilmeden karar verildiği gerekçesiyle bozulmuş, mahalli mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davalının sermaye taahhüdünü davacının ödediği, bu ödeme sonunda davalının sermaye payında artış olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 97.79 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10607, Karar No: 2011/9995, Tarih: 28.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/10607 E.  ,  2011/9995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

T

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada Çınar Sulh Hukuk ve Sincan 3.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vasinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Çınar Sulh Hukuk Mahkemesince adrese dayalı nüfus kaydındaki adrese göre kısıtlının yerleşim yerinin ..., Sincan, Ankara olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Sincan 3.Sulh Hukuk Mahkemesi ise, yetkisizlik kararının dayalı olduğu adresin Sincan Cezaevine ait olması ve vesayet makamı olan Çınar Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verildiğine dair bir karar verilmediği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, ..., Çınar Sulh Hukuk Mahkemesinin 1996/61 esas, 1996/88 karar sayılı ilamıyla kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vesayet kararı verilmekle kısıtlının yerleşim yeri artık karar veren vesayet makamının bulunduğu yer olur. (TMK.md.21/2). Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. ( TMK. md.412/1) Kısıtlının yerleşim yerinin değiştirildiğine ilişkin vesayet makamının herhangi bir izni bulunmamaktadır. Böyle bir izin

alınmaksızın kısıtlının vesayet makamının bağlı bulunduğu yer dışına gitmiş olması veya başka bir yerde oturuyor olması o yeri yetkili kılmaz. Kaldı ki, yetkisizlik kararının dayalı olduğu adresinde Sincan Cezaevine ait olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın vesayet makamı olan Çınar Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nun 21. ve 22. (1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince Çınar Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5880, Karar No: 2018/2243, Tarih: 01.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/5880 E.  ,  2018/2243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7258 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Hükman Açıklanmasının Geri Bırakılması, Beraat

Yerel Mahkemece verilen kararlar temyiz edilmekle: başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Şikayetçi vekilinin vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükümler tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 213/12. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itiraz yasa yoluna başvurulması mümkün olup, kararın temyizi olanaklı bulunmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları vekalet ücretine ilişkin kararları da kapsayacağından, şikayetçi vekilinin; hakkında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini içeren temyiz istemli dilekçesinin itiraz merciince değerlendirilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

2) Şikayetçi vekilinin beraat eden sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnamaye aykırı olarak REDDİNE, 01/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9002, Karar No: 2012/2067, Tarih: 29.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/9002 E.  ,  2012/2067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YARGILANMANIN YENİLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, çekişme konusu 1146 parsel sayılı taşınmazın miras bırakanları ... adına kayıtlı iken, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle davalı Hazine tarafından açılan dava sonucunda tapu kaydının bedelsiz olarak iptaline dair verilen kararın kesinleştiğini, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yaptıkları başvuru sonucunda mülkiyet hakkının ihlal edildiğine ve tazminat ödenmesine karar verildiğini, öte yandan, 5841 sayılı Yasanın 2. ve 3. maddelerinin hükümden sonra yürürlüğe girdiğini, yasanın lehe olan hükümlerinden taşınmaz malikinin yararlanması gerektiğini, ödenen tazminatı geri vermeye hazır olduklarını ileri sürerek, yargılamanın yenilenmesi isteklerinin kabulü ile tapu kaydının iptaline dair olan mahkeme kararının kaldırılarak, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı Hazine, yargılamanın iadesi istenen kararla ilgili HUMK.'nun 445. maddesindeki şartlardan hiçbirinin gerçekleşmediğini, 5841 sayılı Yasanın bu davanın gerekçesi olamayacağını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yargılamanın iadesi şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.75.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 29.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2802, Karar No: 2017/16198, Tarih: 06.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/2802 E.  ,  2017/16198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı belediyenin alt işveren işçisi olarak 06.02.2009-15.05.2014 arasında belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalılştığını, iş akdinin bildirimsiz olarak tazminatları ödenmeksizin feshedildiğini, davacının davalı kurumun Temizlik İşleri Müdürlüğü bünyesinde “İşçi” olarak çalıştığını, müvekkilinin taşeron firma aleyhinde işe iade davası açtığını ve ... 1. İş Mahkemesinin 2014/369 esas ve 2014/506 karar sayılı ilamıyla feshin haksızlığına ve davacının işe iadesine karar verildiğini, müvekkiline fesihten sonra kıdem tazminatının ve ihbar tazminatının ödenmediğini, müvekkiline çalışmaya başladığı tarihten bu yana yıllık ücretli izin kullandırılmadığı gibi, fesihten sonra birikmiş yıllık izin ücretlerinin de ödenmediğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretinin faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Savunmasının Özeti:

Davalı vekili; davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, davacının ... ... Katı Atık Birliğinin yüklenici firması ... Çev. Tek. İşl. İnş. İth. İhr. Nak. Mak. İml. ve Tic. San. A.Ş. bünyesinde taşeron işçi olarak çalıştığını, ... ... Atık Birliğinin belediyelerinden ayrı bir tüzel kişiliği olduğunu, ... Belediyesi Temizlik İşleri Müdürlüğünün 19.08.2015 tarih ve 337 sayılı yazısı ile davacının ... Katı Atık Birliğinin yüklenici firması ... personeli olduğunun ve belediyelerinde kadrolu ya da taşeron işçi olarak çalışmadığının bildirildiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının 10.06.2015 tarihinde tekrar taşeron ... firmasında işe giriş yaptığı, eldeki davanın ise 22.07.2015 tarihinde açıldığı, dava açıldığı sırada davacı taşeron ... firmasında çalıştığı gerekçesi ile feshe bağlı alacakların reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında davacının feshe bağlı hakları talep etme hakkı bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz:

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında davacının feshe bağlı hakları talep etme hakkı bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacının, davalı belediyenin alt işvereni olduğu anlaşılan ... firması bünyesinde 06.02.2009-15.05.2014 tarihleri arasında temizlik işçisi olarak çalışmasının ardından iş akdinin alt işveren firma tarafından feshedildiği, davacının açtığı işe iade davasında mahkemece 23.12.2014 tarihinde davanın kabulüne karar verildiği, dosya temyiz incelemesinde iken davacının 08.06.2015 tarihinde feragat beyanı sunduğu ve (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesince işe iade davasının feragat nedeni ile reddine karar verildiği, davacının 10.06.2015 tarihinde yeniden ihbar olunan ... firmasında işe alındığı dosya kapsamında sabittir.

Davacının ilk dönem çalışması olan 06.02.2009-15.05.2014 dönemi ile 10.06.2015 tarihinden sonra başlayan çalışması arasında bağlantı ve kesintisizlik durumu bulunmadığı sabit olmakla davacının 06.02.2009-15.05.2014 dönemi bakımından kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretini talep etmesinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamaktadır. Buna göre; mahkemece, dava tarihinde iş ilişkisi devam ettiğinden bahisle taleplerin reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.07.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2441, Karar No: 2020/623, Tarih: 16.09.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2441 E.  ,  2020/623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki "tespit" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar, davalı kurum vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı 15.09.2014 tarihli dava dilekçesinde; 1973 doğumlu olduğunu, annesinin kayıp babasının da meçhul olması nedeniyle koruma altına alınarak çocuk esirgeme kurumuna yerleştirildiğini, sonrasında ise 27.01.1975 tarihli koruyucu aile mukavelesi ile ... ve... isimli aile yanına verildiğini, koruyucu aileye verildikten sonra 18 yaşını doldurduğu tarihe kadar koruma altında kaldığını, abisi ... hakkında da SHÇEK yurtlarında kaldığının mahkeme kararı ile tespit edildiğini ileri sürerek Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü yurtlarında kaldığı ve koruyucu aileye verilmek suretiyle reşit olana kadar sürekli koruma altında bulunduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum Cevabı:

5. Davalı kurum vekili cevap dilekçesi sunmamış, yargılama sırasında davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

6. Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.12.2014 tarihli ve 2014/488 E., 2014/765 K. sayılı kararı ile; davacının İstanbul 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.06.1974 tarih, 1974/315 E. ve 1974/309 K. sayılı kararı ile koruma altına alınarak Çocuk Esirgeme Kurumu Yurduna yerleştirildiği, yine İstanbul 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1974/315 E. ve 1974/309 K. sayılı kararı ile davacı ... Mutlu ve kardeşi ...'ya vasi olarak Ahmet Şimşek'in tayin edildiği, 27.01.1975 tarihli koruyucu aile mukavelesine göre de davacının ... ve... isimli aileye teslim edildiği, koruyucu ailenin 14.10.1977 tarihli talebi ile İstanbul 20. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.05.1979 tarih, 1979/1456 E. ve 1979/1576 K. sayılı kararı ile davacının "Mutlu" olan soyadının "Bilginer" olarak değiştirildiği, İstanbul 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.11.1991 tarih, 1974/309 E. sayılı dosyası ile davacının 18 yaşını doldurmakla vesayet kararının kaldırıldığı, tüm bu olaylar bir bütün olarak değerlendirildiğinde tespit davasını açmakta hukuki yararı bulunan davacının Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü yurtlarında kaldığı ve koruyucu aileye verilmek suretiyle reşit olana kadar sürekli koruma altında kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 25.05.2015 tarihli ve 2015/6961 E., 2015/10535 K. sayılı kararı ile;

"...Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: