muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/23, Karar No: 2020/227, Tarih: 21.05.2020

"Uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri almış olan sürücüler ile alkollü olan sürücülerin karayolunda araç sürmeleri yasaktır.

Uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin kullanılıp kullanılmadığı ya da alkolün kandaki miktarını tespit amacıyla, kollukça teknik cihazlar kullanılır.

Kişinin yaralanmak veya ölümlü ya da kollukça müdahil olunan maddi hasarlı trafik kazasına karışması hâlinde, ikinci fıkrada belirtilen muayeneye tabi tutulması zorunludur. Teknik cihaz ile yapılan ölçüme itiraz eden veya bu cihaz ile ölçüm yapılmasına müsaade etmeyen bu sürücüler, en yakın adli tıp kurumuna veya adli tabipliğe veya Sağlık Bakanlığına bağlı sağlık kuruluşlarına götürülerek uyuşturucu veya uyarıcı madde ya da alkol tespitinde kullanılmak üzere vücutlarından kan, tükürük veya idrar gibi örnekler alınır. Bu işlem bakımından 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 75 inci maddesi hükümleri, beşinci fıkrası hariç olmak üzere uygulanır.

Trafik kazası sonucunda kişinin ölmesi veya teknik cihaza üfleyemeyecek kadar yaralanmış olması hâlinde, üçüncü fıkra hükümlerine göre bu kişilerden kan, tükürük veya idrar gibi örnekler alınır.

Yapılan tespit sonucunda, 0.50 promilin üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sürücüler hakkında, fiili bir suç oluştursa bile, 700 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgesi altı ay süreyle geri alınır. Hususi otomobil dışındaki araçları alkollü olarak kullanan sürücüler bakımından promil alt sınırı 0.21 olarak uygulanır. Alkollü olarak araç kullanma nedeniyle sürücü belgesi geri alınan kişiye, son ihlalin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru beş yıl içinde; ikinci defasında 877 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgeleri iki yıl süreyle, üç veya üçten fazlasında ise, 1.407 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgeleri her seferinde beşer yıl süreyle geri alınır. Sürücü belgelerinin herhangi bir nedenle geçici olarak geri alınmış olması hâlinde belirtilen süreler, geçici alma süresinin bitiminde başlar.

Yapılan tespit sonucunda, 1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.

Hususi otomobil sürücüleri bakımından 0.50 promilin, diğer araç sürücüleri bakımından 0.20 promilin üzerinde alkollü olan sürücülerin trafik kazasına sebebiyet vermesi hâlinde, ayrıca Türk Ceza Kanununun ilgili hükümleri uygulanır.

Uyuşturucu veya uyarıcı madde aldığı tespit edilen sürücülere 3.600 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgesi beş yıl süreyle geri alınır. Bu kişiler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanunu hükümleri uygulanır.

Uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin kullanılıp kullanılmadığı ya da alkolün kandaki miktarını tespit amacıyla, kollukça teknik cihazlar kullanılmasını kabul etmeyen sürücülere 2000 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgesi iki yıl süreyle geri alınır.

Uyuşturucu veya uyarıcı madde aldığı tespit edilen sürücülere 3.600 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgesi beş yıl süreyle geri alınır. Bu kişiler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanunu hükümleri uygulanır.

Uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin kullanılıp kullanılmadığı ya da alkolün kandaki miktarını tespit amacıyla, kollukça teknik cihazlar kullanılmasını kabul etmeyen sürücülere 2000 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgesi iki yıl süreyle geri alınır.

Sürücünün uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığından şüphe edilmesi hâlinde 5271 sayılı Kanunun adli kolluğa ilişkin hükümleri uygulanır.

Alkollü olarak araç kullanması nedeniyle son ihlalin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru beş yıl içinde sürücü belgeleri ikinci defa geri alınan sürücüler Sağlık Bakanlığınca, usul ve esasları İçişleri, Millî Eğitim ve Sağlık bakanlıklarınca çıkarılacak yönetmelikte gösterilen sürücü davranışlarını geliştirme eğitimine; üç veya üçten fazla geri alınan sürücüler ise psiko-teknik değerlendirmeye ve psikiyatri uzmanının muayenesine tabi tutulurlar.

Sürücü belgelerinin geçici geri alma işlemleri bu Kanunun 6 ncı maddesinde sayılan görevliler tarafından yapılır.

Bu madde hükümlerine göre geri alınan sürücü belgesinin iade edilebilmesi için; ilgili kişi hakkında trafik kurallarına aykırılık dolayısıyla bu Kanun hükümlerine göre verilmiş olan idari para cezalarının tamamının tahsil edilmiş olması; uyuşturucu veya uyarıcı madde alması nedeniyle sürücü belgesi geri alınanların ayrıca sürücü olmasında sakınca bulunmadığına dair resmi sağlık kurumlarından alınmış sağlık kurulu raporunun ibraz edilmesi şarttır.

Alkol, uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin tespiti için kullanılacak teknik cihazların sahip olacağı asgari koşullar ile diğer usul ve esaslar yönetmelikte gösterilir.” şeklinde değiştirilmiş olup maddenin 6. fıkrasında, yapılan tespit sonucunda kandaki alkol miktarı 1,00 promilin üzerinde çıkan sürücüler hakkında TCK'nın 179. maddesinin 3. fıkrası hükümlerinin uygulanacağı, 7. fıkrasında ise, hususi otomobil sürücüleri bakımından 0,50 promilin, diğer araç sürücüleri bakımından 0,20 promilin üzerinde alkollü olan sürücülerin trafik kazasına sebebiyet vermeleri hâlinde, ayrıca TCK'nın ilgili hükümlerinin uygulanacağı hüküm altına alınmıştır.

Düzenlemenin yürürlüğe girdiği 11.06.2013 tarihinde ve sonrasında gerçekleştirilen eylemlerin zikredilen suçu oluşturup oluşturmadığına ilişkin hâkim tarafından yapılacak değerlendirmede "6487 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/6. maddesi; '1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.' şeklinde düzenlenmiş olup, bu maddeye göre sürücünün 1.00 promilin üzerinde alkollü şekilde araç kullanmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu...tespit edilen alkol promil miktarının 1.00 promilin altında olması hâlinde ne yapılacağı hususuna gelince; 2918 sayılı Kanun'un...48. maddesinin 7. fıkrasında; hususi otomobil sürücüleri bakımından 0,50 promilin, diğer araç sürücüleri bakımından 0,20 promilin üzerinde alkollü olan sürücülerin trafik kazasına sebebiyet vermesi hâlinde, ayrıca Türk Ceza Kanunu'nun ilgili hükümlerinin uygulanacağı belirtildiğinden, burada taksirle öldürme ve yaralama suçlarında bilinçli taksir hâlinden farklı olarak, maddi hasarlı kazaya karışan bir otomobil sürücüsünün alkol promil miktarının 0,50 promilin üzerinde, yine maddi hasarlı bir trafik kazasına karışan diğer araç sürücülerinin ise alkol promil miktarının 0,20 promilin üzerinde olması hâlinde, 2918 sayılı Kanun'un 48. maddesinin 7. fıkrası kapsamında, TCK'nın 179. maddesinin 3. fıkrasında belirtilen suçun oluştuğu kabul edilecektir." (Serap Kaygusuz, Yargıtay Uygulamaları Kapsamında Taksirle Öldürme Taksirle Yaralama Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Suçları, Adalet Yayınevi, Ankara, 2018, s. 687).

2918 sayılı Kanun'un 48. maddesinin değiştirilmesinden önceki dönemde gerçekleştirilen eylemler yönünden ise, Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulunun bilimsel değerlendirmeleri de dikkate alınarak, kanında 0,30 promil ve altında alkol tespit edilen kişilerin aksi ispatlanmadıkça emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edecek durumda oldukları, kanında 0,31 - 1,00 promil alkol tespit edilen kişilerin emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edip edemeyecek hâlde olup olmadıkları hususunun olaydan sonra en kısa sürede yapılacak ayrıntılı bir doktor muayenesiyle belirlenmesi gerektiği, bunun mümkün olmadığı hâllerde bu hususun failin olay sırasındaki davranışları değerlendirilmek suretiyle belirlenebileceği, kanında 1,01 promil ve üzerinde alkol tespit edilen kişilerin ise her hâlükârda emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek hâlde oldukları kabul edilmelidir.

Nitekim, Ceza Genel Kurulunun 04.12.2018 tarihli ve 708-608 sayılı kararında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Nitekim, Ceza Genel Kurulunun 04.12.2018 tarihli ve 708-608 sayılı kararında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

11.04.2012 tarihinde ... plaka sayılı araç şoförünün direksiyon hâkimiyetini kaybederek yol kenarında bulunan duvara çarpması üzerine araç içinde bulunan inceleme dışı sanık ...’in yaralandığı, adli muayene raporlarına göre...'in yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu, Ali'nin babası olan sanık ...’in ise vücudunda darp veya cebir izine rastlanılmadığı, yapılan alkol ölçümünde...’in 0,73 promil alkollü olduğunun tespit edildiği ve sanık ...'in aracı kendisinin kullandığını iddia ettiği olayda; sanık ...'in ilk beyanında araçtan oğlu... ile ayrı ayrı indiklerini ifade etmesine rağmen mahkemede aracın sağ kapısının sıkışması nedeniyle sol kapısından oğlu... ile birlikte indiklerini savunması, tanık ...'in ise olay yerine geldiğinde kaza yerinde sanık ...'in aracın dışında olduğunu, direksiyon koltuğunda oturan babasının dışarı çıkmaya çalıştığını, kendisinin de yardım ettiğini belirtmesi, buna karşılık...'in ise babasının yardımı ile araçtan indiğini beyan etmesi, bu suretle sanık savunmaları ve tanık anlatımı arasında çelişkiler bulunması ayrıca kazada aracın şoför kısmında kan izlerinin bulunduğuna dair tutanak karşısında aracın inceleme dışı sanık ... tarafından kullanıldığı hâlde...'in yaralanması ve alkollü olması nedeniyle babası olan sanık ...’in gerçeğe aykırı şekilde aracı kendisinin kullandığını ifade ettiği hususunda herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır.

Ancak burada tartışılması gereken husus, sanığın sabit olan eyleminin suç oluşturup oluşturmadığı; suç oluşturması hâlinde ise "Suç üstlenme" veya "Suçluyu kayırma" suçlarından hangisini oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

Ancak burada tartışılması gereken husus, sanığın sabit olan eyleminin suç oluşturup oluşturmadığı; suç oluşturması hâlinde ise "Suç üstlenme" veya "Suçluyu kayırma" suçlarından hangisini oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

Sanık ...'in kaza anında alkol veya uyuşturucu madde etkisi altında olduğuna dair herhangi bir tespit yapılamadığından inceleme dışı sanık ... yönünden sübut bulan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun sanık ... bakımından oluşmayacağı, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu bakımından alkollü olmayan sanığın kendisi hakkında ceza hukuku anlamında suç teşkil etmeyen bir fiili üstlenmekten ibaret eyleminin "Suç üstlenme" suçunu oluşturmayacağı düşünülebilir ise de, kaza nedeniyle inceleme dışı sanık ...'in yaralanması nedeniyle takibi şikâyete bağlı olsa da olayda taksirle yaralama suçu oluştuğundan, yetkili makamlara sonuç itibarıyla gerçeğe aykırı olarak taksirle yaralama suçunu işlediğini bildirmiş sayılan sanığın eyleminin bu yönüyle "Suç üstlenme" suçunu oluşturduğu anlaşılmaktadır. Öte yandan sanık ...'in gerçeğe aykırı olarak kazaya karışan aracı kendisinin kullandığını beyan etmekten ibaret eyleminin, 0,73 promil alkollü şekilde araç kullanan oğlu... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan araştırma, soruşturma ya da kovuşturma yapılmasını engellemek suretiyle "Suçluyu kayırma" suçunu da oluşturduğu görülmektedir. Bu durumda TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen "Fikri içtima" kuralı uyarınca işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren sanık ...'in, TCK'nın 270. maddesinde düzenlenen "Suç üstlenme" suçuna göre daha ağır cezayı gerektiren "Suçluyu kayırma" suçundan TCK'nın 283/1. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekmekte ise de, inceleme dışı sanık ...'in, sanık ...'in oğlu olduğu göz önüne alındığında TCK'nın 283. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu suçun üstsoy, altsoy, eş, kardeş veya diğer suç ortağı tarafından işlenmesi halinde, cezaya hükmolunmaz." hükmü uyarınca sanığın "suçluyu kayırma" suçundan cezalandırılmasına karar verilemeyeceğinden, sanığın eyleminin TCK'nın 270. maddesinde düzenlenen "suç üstlenme" suçunu oluşturduğu kabul edilmeli, anılan maddenin "Bu suçun üstsoy, altsoy, eş veya kardeşi cezadan kurtarmak amacıyla işlenmesi halinde; verilecek cezanın dörtte üçü indirilebileceği gibi tamamen de kaldırılabilir." şeklindeki ikinci cümlesi Yerel Mahkemece gözetilmelidir.

Bu itibarla Yerel Mahkemenin direnme kararına konu beraat hükmünün, sanığın eyleminin suç üstlenme suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Çine (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 07.11.2013 tarihli ve 319-412 sayılı hükmünün, sanığın eyleminin suç üstlenme suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 21.05.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/819, Karar No: 2018/6715, Tarih: 23.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/819 E.  ,  2018/6715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Tüm dosya içeriğine göre; sanığın komi olarak çalıştığı katılana ait işletmeden istifa ettikten sonra; yetkisi olmadığı halde bar kısmına girip, çekmecedeki anahtarlar ile DJ kabini içindeki kilitli dolabı açmak suretiyle suça konu bilgisayarı çalması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın katılana ait işletmede çalışmasından dolayı alacağı olduğunu, bu sebeple hırsızlık yaptığını savunması, katılanın ise bu hususta bir beyanının olmadığının anlaşılması karşısında, katılandan bu husus sorularak, sonucuna göre atılı hırsızlık suçunun bir hukuki ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla işlenip işlenmediği ve bu kapsamda eylemin TCK'nın 144/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturup oluşturmadığı belirlenerek, oluşturmadığının tespiti halinde eylemin TCK’nın 142/2-d maddesinde tanımlanan haksız yere elde bulundurulan anahtar ile kilit açmak suretiyle hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 23/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29668, Karar No: 2020/11816, Tarih: 03.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/29668 E.  ,  2020/11816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

20/07/2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle yapılan değişiklik uyarınca 5271 sayılı CMK’nın 291/1. maddesinde yedi gün olarak belirtilen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nun 305-326. maddeleri uygulanmakta olduğundan, daha önce Yargıtay incelemesinden geçmiş dosyada temyiz süresine ilişkin bir değişiklik yapılmadığı dikkate alındığında; suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen 30/05/2019 tarihli kararda temyiz süresinin tefhimden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında; yüzüne karşı verilen kararı 12/06/2019 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Müştekinin .... Mevkiinde bulunan tavuk çiftliğinin 50 m kuzeyindeki tavuk kümesinden güvercin çalınması olayında, 23.09.2013 günü olay yerinde yapılan keşif sonrası tanzim edilen bilirkişi raporunda söz konusu kümesin etrafı çevrili olmayan bahçe içerisinde olduğunun, devam eden bir ev inşaatı olduğu belirtilmiş ise de konut olarak kullanılan bir binanın varlığından söz edilmemiş olması ve dosya kapsamında da kümesin bir konut ya da iş yeri eklentisinde bulunduğuna dair belgeye rastlanılmamış olması karşısında; öncelikle olay mahallinde müştekinin konut olarak kullandığı bir binanın bulunup bulunmadığının, ayrıca çiftlikte herhangi bir ticari faaliyet sürdürülüp sürdürülmediğinin müştekiden sorularak, gerekirse olay mahallinde yeniden inceleme yapılarak sonucuna göre konut veya iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilerek, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7758, Karar No: 2010/5755, Tarih: 13.10.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/7758 E.  ,  2010/5755 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Davalı hazinenin tutunduğu 08.11.1963 tarih 441 sayılı tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm tedavül kayıtları ile söz konusu kayıtların kadastro sırasında uygulandığı taşınmazlara ait kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin ve tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

2-53 sayılı Toprak Tevzi Komisyonunun 28 P paftası ve 25 sayılı komisyon parseline ait dağıtım cetvelleri ile dağıtım haritasının dairesinden,

3-Belirtmelik tutanağının dayanağını teşkil eden 1937 tarih 9 ve 16 tahrir sayılı vergi kaydı ile Ağustos 1927 tarih 1 sayılı tapu kaydının tüm tedavülleri ile söz konusu kayıtların kadastro sırasında her hangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadığı Tapu Sicil Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ve yetkili idare merciden ayrı ayrı sorularak, tespitte uygulanmışsa, uygulandığı taşınmazlara ait kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin, tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden, tapu kayıtlarının uygulandığı taşınmazları, komşu taşınmazlarını ve çekişmeli taşınmazı birlikte gösterir geniş sınırlı birleşik kadastro pafta örneğinin Kadastro Müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmaza komşu 107 ada 1 parsele sayılı taşınmaza ait tespit tutanağının kesinleşip kesinleşmediğinin, kesinleşmiş ise tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğünden, itirazlı ise dava dosyasının mahkemesinden,

5-1937 tarihli 9 ve 16 tahrir sayılı vergi kayıtlarının hazine adına oluşum sebebinin yetkili idari merciden,

6-Davalı hazinenin tutunduğu 08.11.1963 tarih ve 441 sayılı tapu kaydının Toprak Tevzi Komisyonu çalışmaları sırasında uygulandığı 25 parselin icara verildiğine ilişkin belgelerin Mal Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliğin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 13.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7007, Karar No: 2021/7505, Tarih: 21.10.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/7007 E.  ,  2021/7505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ :Ziynet ve Eşya Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın dava dilekçesinde, düğünde takılan ziynet eşyalarının, babası tarafından evlenirken alınan ev eşyalarının, çeyiz ve kıyafetlerinin ve hediye edilen ineğin en son evden ayrılırken davalıda kaldığını belirterek aynen iadelerini, aynen iadenin mümkün olmaması halinde bedellerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. İlk derece mahkemesince davalının ziynet eşyalarının, ev eşyalarının, kıyafet ve çeyiz eşyalarının kısmen kabulü ve canlı hayvan talebinin kabulü ile davalıdan alınarak davacıya aynen iadesine, aynen iadenin mümkün olmaması halinde bedellerinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Davacı tarafından talep edilen .... küpe nolu simental cinsi inek yönünden ilk derece mahkemesince “davacının ailesinin davacıya çeyiz olarak bir adet inek verdiği, davacının evden ayrılırken dava konusu ineği götürme imkanı bulunmadığı, ineğin davalı uhdesinde kaldığı” gerekçesiyle ineğin aynen iadesine olmaması halinde bedelinin, davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş ise de; dosyada yapılan incelemede; davaya konu ineğin davalının uhdesinde olmadığı, davacının dedesinin besi çiftliğinde olduğu anlaşıldığından yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 21.10.2021 (Per.)