muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10344, Karar No: 2013/18427, Tarih: 18.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/10344 E.  ,  2013/18427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 24.01.2013 gün ve 2012/22597 esas, 2013/2811 sayılı red kararı kaldırılarak temyize konu hükmün esasına yönelik İncelemede;

1- Suça konu tabancayı suç tarihinden önce satınalan sanığın eyleminin 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrasında düzenlenen suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdiri ile yargılama yapma görevinin anılan yasa hükmünde öngörülen cezanın üst sınırının 3 yıl hapis cezası olması nedeniyle 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 10. ve 11. maddeleri uyarınca asliye ceza mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uyulamaya göre de;

a) Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 22.02.2011 günlü raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtildiği, silahın orjinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi karşısında; Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakan- lığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki adli tıp ve jandarma kriminal raporları eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

b) Sanığa hapis cezası ile birlikte hükmedilen edilen yirmi tam gün adli para cezasının bir gün karşılığının kararda gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan sanığın kazanılmış hakkı saklı tutularak hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326. maddeleri gereğince (BOZULMASINA), 18.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14783, Karar No: 2015/1996, Tarih: 12.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/14783 E.  ,  2015/1996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 440 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yeni atık göleti oluşturulması amacıyla aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu bölgenin toprak yapısı, topoğrafik özellikleri, köy ve çevre yerleşim ve ulaşım merkezlerine olan yakınlıkları, köyde ve çevrede mevcut yol, su, elektrik gibi altyapı hizmetleri ile yine bölgeye getirilmiş bulunan okul, postane, sağlık ocağı gibi tüm sosyal imkanlardan yararlanma olanakları ile köy ve çevresinin gelişmişlik durumlarının (Daireye intikal eden diğer dava dosyalarında da açıklanan bu özellikleri dikkate alınarak) dava konusu taşınmazın değerinde %10 oranında objektif değer artışı oluşturacağı gözetilerek kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken bu unsur dikkate alınmadan eksik bedel tespiti doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5651, Karar No: 2016/8534, Tarih: 09.05.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/5651 E.  ,  2016/8534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olay yerine yakın bir mahalde eşgal bilgileri doğrultusunda yakalanan sanığın suçu kabullenip çalınan paraların üzerinden çıkması, cüzdanı ve cep telefonunu kanala attığını beyan etmesi, kanalda cep telefonu ve cüzdanın bulunarak müştekiye iade edildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın kısmi iade nedeniyle TCK'nın 168. maddesindeki indirimden yaralanmalarına dair rızasının olup olmadığının, müştekiden açıkça sorularak sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 168/1-4 maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Kabule Göre de;

2- "Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8224, Karar No: 2016/926, Tarih: 15.02.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/8224 E.  ,  2016/926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı ve davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece kiracı ... yönünden davanın kısmen kabulü ile 74.200,00 TL asıl alacak ve 1.428,57 TL işlemiş faize ilişkin itirazın kaldırılmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine, davalı kiracının dava konusu taşınmazdan tahliyesine, kefil ... yönünden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalılardan ...’ın 10.02.2013 tarihli kira sözleşmesine istinaden müvekkiline ait taşınmazda kiracı olduğunu, diğer davalı ...’ın ise müşterek borçlu müteselsil kefil olduğunu, davalı tarafça kira bedellerinin ödenmemesi üzerine takip başlattıklarını, borçlu tarafın borcun tamamına itirazı ile takibin durduğunu, ancak borçluların 30 günlük yasal süre içerisinde kira borcunu ödemediğini ileri sürerek davalıların itirazının kaldırılmasına ve davalı kiracının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalılar cevap dilekçesinde, bu takip ile henüz günü gelmemiş kira bedellerinin de talep edildiğini, kira ödemelerinin büyük bir kısmının banka aracılığıyla ödendiğini, ancak davacı-kiralayanın kendisine ve avukatına elden yapılan ödemeler de olduğunu, bu elden ödemeleri tanıkla ispat edebileceklerini, bu hususta davacının avukatı Necla Şanlı’dan elden alınmış bir belge de olduğunu, ayrıca yeni TBK’u ile sonraki kira bedellerinin muaccel olması şeklindeki anlaşmaların geçersiz kılındığını ileri sürerek davanın reddini savunmuş ve dosyaya “tediye makbuzu” isimli makbuzlar sunulmuştur.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davalı tarafça dosyaya ödeme yapıldığına dair “tediye makbuzu” adı altında belgeler sunulmuştur.Belgelerde tediye edilen ... (davacı) olarak yazılmakla birlikte, ödemelerin kira borcuna karşılık verildiğine dair herhangi bir ibare bulunmamaktadır. Bilirkişi tarafından bu tediye makbuzları da ödeme belgesi olarak kabul edilerek hesaplama yapılmış ve sonuç olarak davacı alacaklının bakiye kira alacağının 74.200,00 TL olduğu, işlemiş faiz toplamının ise 1.428,57 TL olduğu bildirilmiştir. Mahkemece, borçlunun tacir olduğu, taşınmazın da dükkân olarak kiralandığı anlaşılmakla muacceliyet şartının geçerli olduğu, bilirkişi raporunda yasal süre sonu itibariyle yapılan ödemeler düşüldüğünde davacının 74.200,00 TL kira alacağı ve 1.428,57 TL işlemiş faiz alacağı olduğunun bildirildiği gerekçesiyle, bilirkişi raporu doğrultusunda bu miktarlar üzerinden davalı kiracının itirazının kaldırılmasına, temerrüt sabit olmakla davalı kiracının takibe konu kiralanandan tahliyesine karar verilmiştir. Oysaki davalı kiracı tarafından ibraz edilen “tediye makbuzu” adlı belgelerde ödemenin kira karşılığı yapıldığı açıklanmadığından, kira karşılığı olarak ödendiği kabul edilemez. Mahkemece kira açıklaması bulunmayan tediye makbuzundaki miktarların kira ödemesi olarak kabul edilip, asıl alacaktan mahsup edilmesi doğru görülmediğinden ve alacağın tediye makbuzundaki miktarlar dışlanarak tespit edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ:Yukarıda (1) No'lu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddi ile kararın tahliyeye ilişkin kısmının ONANMASINA, (2) No'lu bentte açıklanan nedenle davacının alacağa yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün alacağa ilişkin kısmının BOZULMASINA, onanan kısım için aşağıda yazılı harcın davalıdan alınmasına istek halinde peşin alınan harcın davacıya iadesine 15/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1104, Karar No: 2016/5792, Tarih: 02.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1104 E.  ,  2016/5792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 43/1, 52/2-4, 53/1, 58, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle,dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Adıyaman merkezde bulunan parka gelip burada bulunan katılan ...'ın yanına oturduğu, kendini İmam olarak tanıtıp, MİT'ten emekli olduğunu, eşinin MİT'te aşçı olduğunu, MİT'e işçi alınacağını, işçilerin 900 TL maaşla çalışacaklarını, bu işler ile vefat eden savcı eşi ... isimli bayanın ilgilendiğini, bu işleri kendisinin hallettiğini söylediği, bunun üzerine katılan ...'ın oğlunun işsiz olduğunu belirtip işe yerleştirip yerleştiremeyeceğini sanığa sorduğu, sanığında yapabileceğini söylemesi üzerine katılan ...'ın bu kez arkadaşınında işsiz çocukları olduğunu bunları da işe yerleştirip yerleştiremeyeceğini sorduğu, sanığın bu konuda da yardımcı olabileceğini beyan etmesi üzerine katılan ... ile sanığın birlikte katılan ...'ın arkadaşı olan diğer katılan ...'in evine gittikleri, burada sanığın katılan ... ve ...'tan çocuklarını işe yerleştireceği vaadi ile ayrı ayrı 450 ve 200 TL para ile nüfus cüzdanı fotokopisi, diploma sureti, nüfus kayıt örneği ve benzeri belgeleri aldığı ancak katılanların çocuklarını işe yerleştirmediği gibi paralarını da iade etmediği olayda, mahkemenin dolandırıcılık suçunun oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15923, Karar No: 2015/4033, Tarih: 23.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/15923 E.  ,  2015/4033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan biber(güz), buğday, buğday samanı ve fasülyeye (yaz) ait kuru-sulu şartlarda 2013 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderlerini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2857, Karar No: 2024/4071, Tarih: 25.09.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/2857 E.  ,  2024/4071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/1405 E., 2024/95 K.

DAVA TARİHİ : 10.09.2015

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; ... Köyünde 2008 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında 125 ada 31 parsel sayılı taşınmazın davalı adına tescil edildiğini, bu taşınmazın kadim mera olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasını istemiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın atalarından kaldığını, 150 yıldır kullandıklarını, eski tapu kaydının bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 04.11.2021 tarihli ve 2019/503 Esas, 2021/1072 Karar sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 29.06.2022 tarih ve 2022/2036 Esas, 2022/4618 Karar sayılı kararı ile "Dosya içerisindeki tapu kaydının incelenmesinde dava konusu taşınmazın tapuda ...'e satılarak adına tescil edildiğinin görüldüğü, 6100 sayılı HMK'nın 125. maddesi uyarınca davacıya yeni maliki usulüne uygun olarak davaya dahil ettirerek onun huzuru ile davanın kaldığı yerden devamına karar verilmesi gerektiği" gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, meraların zilyetlik ile iktisabının mümkün olmadığını, bilirkişi raporlarının hüküm vermeye elverişli olmadığını, eksik inceleme ve araştırma ile verilen hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4342 sayılı Mera Kanunu.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, meraların zilyetlik ile iktisabının mümkün olmadığını, bilirkişi raporlarının hüküm vermeye elverişli olmadığını, eksik inceleme ve araştırma ile verilen hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4342 sayılı Mera Kanunu.

3. Değerlendirme

4342 sayılı Mera Kanunu'nun 3 üncü maddesinde yapılan tarife göre çayır; taban suyunun yüksek bulunduğu veya sulanabilen yerlerde biçilmeye elverişli yem üretilen ve genellikle kuru ot üretimi için kullanılan yerlerdir. Çayır nitelikli bir yerin aynı zamanda mera özelliği taşıyabileceği kuşkusuzdur. Nitekim; anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin (i) bendinde çayır, mera, yaylak ve kışlak arazisinin sınırlandırmaya tabi olduğu kabul edilmiştir. Her ne kadar bir yerin çayır olması mutlak suretle zilyetlikle kazanmaya elverişli olmadığının kabulünü gerektirmez ise de bu yerin özellikleri ve kullanma biçimi, özellikle de taşınmazın mera niteliği ile sınırlandırılan parsel içinde kalması mera bütünlüğünü bozacağından, o yerin meradan açıldığını ve zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğunu gösterebilir. Ne var ki; Mahkemece bu konuda yapılan inceleme ve araştırma sonucu dava konusu yerin toprak yapısı ve bitki örtüsü yönünden mera parselinden farklılık gösterdiği anlaşılmakla, davanın reddine dair kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22496, Karar No: 2016/223, Tarih: 19.01.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/22496 E.  ,  2016/223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davalılardan ... vekili, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/66 Esas sayılı dosya üzerinden yaptığı kıymet takdiri raporu nazara alınarak sadece maden ruhsatı üzerindeki ihtiyati haczin baki kalarak diğer tüm hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, İhtiyati tedbir kararına itiraza dair ara kararında talebin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine, Mahkeme 10/10/2015 tarihli ara kararında temyizi mümkün olmayan, ancak esas hükümle birlikte temyiz edilebilecek karar olması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar vermiştir. Temyiz isteminin reddine dair kararın yine davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı ...nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu meydana gelen ölüme dayalı manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece verilen ihtiyati hacze ilişkin ara karara davalı şirketçe yapılan itiraz üzerine Dairemizin 25.05.2015 tarihli kararı ile karar bozulmuş, uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda 10.10.2015 tarihli karar ile "davalının temyiz talebinin reddine" karar verilmiş, temyiz talebinin reddine dair kararın şirketçe süresinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, verilen karar "ihtiyati tedbir mahiyetinde ihtiyati haciz" olarak nitelendirilmiş ve bu kararların esas hüküm ile birlikte temyiz edilebeleceği gerekçesiyle yazılı biçimde temyiz isteminin reddina karar verilmiştir.

Temyize konu karar "ihtiyati haciz" mahiyetinde olup temyizi mümkün ve buna göre mahkeme kararının gerekçesi hatalı ise de 24.06.2015 tarihli ara kararın davalı vekiline 15.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, temyizin ise 13.08.2015 tarihinde gerçekleştiği ve böylece temyiz isteminin süresinde olmadığı, mahkeme ara kararı sonucu itibariyle doğru olmakla birlikte gerekçesi yönünden hatalı olduğu anlaşılmakla davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemenin 10.10.2015 tarihli temyiz isteminin reddine dair ara karar gerekçesinin "temyize konu 24.06.2015 tarihli ara kararın davalı vekiline 15.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, temyizin ise 13.08.2015 tarihinde gerçekleştiği ve böylece temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmakla temyiz isteminin süreden reddine" biçiminde düzeltilmesine ve kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... 'ne yükletilmesine, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.