muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/11544, Karar No: 2006/12427, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11544 E.  ,  2006/12427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi Han Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa, seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün kamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcının istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2006 inde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13007, Karar No: 2012/1609, Tarih: 07.02.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2011/13007 E.  ,  2012/1609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi(icra)

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, yazılı taahhüt sebebiyle düzenlenen tahliye emrine, davalı tarafça yapılan itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kiralayan tarafından, davalı kiracı hakkında 15.06.2010 tanzim, 15.04.2011 tarihli, tahliye taahhüdüne dayalı olarak başlatılan 13.05.2011 günlü icra takibi nedeniyle düzenlenen tahliye emrine, davalı borçlunun yasal sürede itiraz etmesi üzerine, davacı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Davalı, 26.05.2011 günlü itirazında, taahhüt altındaki imzayı inkar etmemiş ise de, taahhütteki tarihlere itirazda bulunarak tarihleri inkar etmiştir. 04.12.1957 tarih 11/26 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince taahhütnamedeki tarih inkar edildiğinden itiraz dar yetkili icra mahkemesinde incelenemez. Bu nedenle işin yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile itirazın kaldırılması isteminin kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 07.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7660, Karar No: 2010/20619, Tarih: 21.09.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/7660 E.  ,  2010/20619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 21/09/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6677, Karar No: 2020/389, Tarih: 21.01.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/6677 E.  ,  2020/389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dairemizin geri çevirme kararının tüm gerekleri yerine getirilmemiştir.

Gecikmeye ve yeni bir geri çevirmeye mahal verilmeksizin, Kurumdan dava dışı sigortalı ...’a bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirin yarıya inip inmediği şayet indi ise, gelirin başladığı tarih itibariyle 5510 sayılı Yasa'nın 54. uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarlarının, ayrıca, gelirin bağlandığı tarihten, 92. maddenin uygulandığı tarihe kadar fazladan yapılan fiili ödeme miktarlarının da Kurumdan sorularak cevabi yazı eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 21.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16280, Karar No: 2013/14552, Tarih: 30.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/16280 E.  ,  2013/14552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesi ve Adana 2.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının tedavi ve koruma amacıyla vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin Çukurova -Adana olduğu anlaşılmıştır.Talep yazısına vaki evraklardan ise kısıtlı adayının bakım merkezine yerleştirilmeden önceki adresinin ise “Mehmet Akif Mahllesi Şanlı Caddesi Ekşioğlu Yenikent Sitesi B blok D4 Ümraniye” olduğu,kolluk vasıtasıyla yapılan araştırmada mernis adresinin boş olduğu ve çevrede tanıyan bilen kimsenin bulunmadığının tespit edildiği hususlarının anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 4.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3266, Karar No: 2017/15911, Tarih: 11.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/3266 E.  ,  2017/15911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun müştekinin aracından çaldığı para miktarının 40,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7449, Karar No: 2023/1877, Tarih: 01.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2021/7449 E.  ,  2023/1877 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/135 E., 2021/23 K.

DAVALILAR :1- ... Otomotiv Sanayi ve Ticaret A.Ş.

vekilli Avukat ...

2-Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilleri Avukat ...

DAVA TARİHİ : 16.12.2015

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki 1 gün süre ile tüm sigorta kollarından sigortalılığının tespiti davasından dolayı bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın ... Otom....A.Ş. Yönünden husumet nedeniyle reddine, davalı SGK yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davaya konu davacı adına davalı işverenin 21158 sicil no.lu iş yerinden 1986/1-3 üncü dönem arası için tüm sigorta kollarına ilişkin verilen dörder aylık dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumuna hangi tarihte intikal ettiği, kurum tarafından söz konusu bordroların hangi tarihte iptal edildiği ve aynı dönem için kısa vadeli sigorta koluna tabi kıldığına dair işlemi hangi tarihte tesis ettiğine ilişkin bilgi ve belgelerin , iş bu dosyanın içerisinde bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksikliğin Sosyal Güvenlik Kurumundan sorulmak suretiyle giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

01.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/4230, Karar No: 2013/10009, Tarih: 27.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/4230 E.  ,  2013/10009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Gizliliğin ihlali

Hüküm : TCK'nın 285/3. maddesi delaletiyle TCK'nın 285/1, 62/1-son, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

CMK'nın 201. maddesine göre yapılan sorgu esnasında, kendisine doğrudan yöneltilen soru üzerine daha önceden başka sanık tarafından ismi bildirilen kişinin gizli tanık olduğunu beyan eden sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiği yolunda mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 27.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/440, Karar No: 2013/2387, Tarih: 12.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/440 E.  ,  2013/2387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, dosya içerisinde tebligat için mürafaa pulu bulunmadığından duruşma isteminin red edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, taşınmazın vergi borcu bulunması nedeniyle proje ve ruhsat işlemlerine başlanamadığından davalıya çekilen ihtar üzerine vergi borcunun 09.08.2010 tarihinde ödendiğini, aynı gün proje çalışmalarına başlandığını ve kısa sürede bitirilerek davalının onayına sunulduğunu, davalının çekilen ihtar üzerine projeyi onayladığını ve projenin onay için Mimarlar Odası'na ardından da ruhsat için belediyesine tevdi edildiğini, bu işlemler devam ederken davalının sözleşmeyi haksız yere feshettiğini, müvekkilinin bu sözleşme nedeniyle; noter masrafı ....314,... TL, noter vekaletname bedeli 85,77 TL, sözleşmenin .... maddesi gereği davalıya ödenen ....000,00 TL, emlak komisyon bedeli ....000,00 TL, mimari proje bedeli ....895,00 TL, imar çapı bedeli 80,00 TL olmak üzere toplam 62.375,01 TL masraf yaptığını, ayrıca sözleşmeye göre kendisine düşecek daireler nedeniyle de 600.000,00 TL kâr kaybı bulunduğunu ileri sürerek, sözleşmenin .... maddesi gereği davalıya ödenen ....000,00 TL ile sözleşme nedeniyle yapılan masraflar için şimdilik ....480,00 TL ve kâr kaybı için de şimdilik ....520,00 TL olmak üzere toplam 50.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşmede belirlenen sürede inşaat ruhsatını almadığını, ruhsat alınmasındaki gecikmenin davacının kusurundan kaynaklandığını, müvekkilinin bu nedenle sözleşmenin .... maddesine istinaden sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiğini, öte yandan davacının iddia ettiği masrafları yapmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşmede belirlenen sürede inşaat ruhsatını almadığını, ruhsat alınmasındaki gecikmenin davacının kusurundan kaynaklandığını, müvekkilinin bu nedenle sözleşmenin .... maddesine istinaden sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiğini, öte yandan davacının iddia ettiği masrafları yapmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; taraflar arasında imzalanan ....05.2010 tarihli sözleşmede sözleşme tarihinden itibaren en geç dört ay içerisinde yapı ruhsatının alınacağının kararlaştırıldığı, davacı yüklenicinin süresi içerisinde yapı ruhsatı alınması için müracatta bulunmadığı gibi bu konuda belediyeye müracaat edip gecikmenin belediyeden kaynaklandığını da iddia ve ispat edemediği, davacının, bu nedenle sözleşmeyi haklı olarak fesheden davalı arsa sahibinden müspet zarar, kâr kaybı gibi zararlarının tazminini isteyemeyeceği, ayrıca davalının zenginleşmesine neden olmadığından yaptığı masrafları da talep hakkının bulunmadığı, sadece sözleşme kapsamında ödediği ....000,00 TL'yi sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre isteyebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile ....000,00 TL'nin 03.....2010 tarihinden itibaren davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

...-Davacı veklinin temyiz itirazları yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

...-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi nedeniyle uğranılan zararların tazmini istemine ilişkindir.

Taraflar arasınaki sözleşmenin .... maddesinde; "Taraflar toplam inşaat alanının %40 artı ....000,00 TL arsa sahibi, %60 yüklenici firmaya düşücek şekilde anlaşmış olup..." hükmü kabul edilmiştir

...-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi nedeniyle uğranılan zararların tazmini istemine ilişkindir.

Taraflar arasınaki sözleşmenin .... maddesinde; "Taraflar toplam inşaat alanının %40 artı ....000,00 TL arsa sahibi, %60 yüklenici firmaya düşücek şekilde anlaşmış olup..." hükmü kabul edilmiştir

Mahkemece, bu hükümdeki, "toplam inşaat alanının %40'ı artı ....000,00 TL arsa sahibine düşecek şekilde anlaşılmıştır." ibaresinin, yüklenici tarafından arsa sahibine ....000,00 TL verildiği anlamına geldiğinin kabulü ile bu yoldaki bilirkişi raporuna itibarla bu miktar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bu hükümden yüklenici tarafından arsa sahibine ....000,00 TL verildiği sonucu çıkarılamayacağı gibi, bu hükmün paylaşım ile ilgili bir düzenleme getirdiği açık olduğundan mahkemenin bu yöndeki kabülünde isabet bulunmamaktadır. Davalı arsa sahibi sözleşmenin bu hükmü kapsamında davacı yüklenicinin kendisine sadece ....000,00 TL verdiğini kabul etmektedir. Bu durumda, mahkemece, davacı yükleniciye, davalı arsa sahibine ....000,00 TL verdiği yönündeki iddiasının ispatı bakımından, delil listesinde belirtildiği de dikkate alınarak, davalı tarafa yemin teklif etme hakkının hatırlatılması ve sonucuna göre, ....000,00 TL'nin davalı tarafça kabul edildiği de gözönünde bulundurularak, bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, davalının peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6794, Karar No: 2022/11701, Tarih: 15.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/6794 E.  ,  2022/11701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Aynı iş yerinde çalışan sanığın, iş yerlerinde bulunan,müştekiye ait kilitli dolabı açıp içerisinden cep telefonu ve 400.00 TL parayı alması şeklinde sübût bulan eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan nitelikli hırsızlık suçuna uyduğu, suç vasfının hatalı tayin edilmesine dair olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 16/05/2011 tarihinde kesinleştiği ve sonradan 19/02/2016 tarihinde yeniden suç işlemesi üzerine hükmün açıklandığı, buna göre bu iki tarih arasında zamanaşımı süresinin işlemediği de göz önünde bulundurularak yapılan incelemede,

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan nitelikli hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık kesintili dava zamanaşımının suç tarihi olan 04/08/2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.