muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/213, Karar No: 2016/70, Tarih: 22.01.2016

Tüzel kişilerin manevi tazminat talep edip edemeyeceği tartışmalı olmakla birlikte hukuk düzeninin tüzel kişileri hukuk sujesi olarak tanıdığına ve onlara ad, şeref ve itibar gibi kişisel varlıklar bahşedilmiş olduğuna göre, kişisel varlıklara yapılan saldırı nedeniyle elem ve ızdırap duymayacaklarından söz edilerek tüzel kişilerin manevî tazminat adı ile bir paranın ödetilmesi davası açamayacaklarını kabul etmek yasa koyucunun amacına aykırı düşecektir. Gerek Medenî Kanun ve gerekse Borçlar Kanunu yalnız gerçek kişilerin değil, aynı zamanda tüzel kişilerin de kişisel haklarını korumaktadır. Günümüzde doktrin ve Yargıtay tarafından yaygın olarak benimsenen görüş, gerçek kişilere özgü olanlar dışında kalan kişilik haklarında tüzel kişilerin de manevi zarara uğrayabileceğini ve bu nedenle manevi tazminat talebinde bulunabileceğini kabul etmektedir (Dural / Öğüz, a.g.e., s. 233; SAYMEN Ferit H., “Kimler Manevi Tazminat Talep Edebilir?”, İÜHFM (Manevi Tazminat), Y. 1940, S. 6, s. 126 – 142; KARAHASAN Mustafa Reşit, Tazminat Hukuku, 1996, s. 967-968; GÜRSOY Kemal Tahir, “Manevi Zarar ve Tazmini”, AÜHFD., C. 30, S. 1- 4, s. 12).

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu da, 15.12.2004 gün ve 2004/4-709 E.- 2004/720 K.; 31.05.2000 gün ve 2000/4-900 E. - 2000/935 K. sayılı ilamlarında tüzel kişilerin de kişilik haklarına saldırıdan dolayı manevi tazminat davası açabileceklerini kabul etmiştir.

Tüzel kişilerin kişilik hakları ve manevi tazminat talep edebileceği yönündeki açıklamalardan sonra uyuşmazlık konusuna da oluşturan kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi zararın tazmini davalarında yetkili mahkeme sorununa değinilmelidir.

Yetkiye ilişkin genel düzenlemeler 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 9 – 27. maddelerinde (6100 sayılı HMK m. 6 – 19) hüküm altına alınmıştır. Bunun yanında bazı özel kanunlarda da yetkili mahkemeye ilişkin düzenlemeler bulunduğu bilinmektedir. Bunlardan biri de konumuzu teşkil eden kişilik haklarının korunmasında açılabilecek davaları düzenleyen Türk Medeni Kanunu’nun 25. maddesidir.

Gerçekten TMK’nın 25. maddesinin son fıkrası “Davacı, kişilik haklarının korunması için kendi yerleşim yeri veya davalının yerleşim yeri mahkemesinde dava açabilir” hükmünü içermektedir. Sözkonusu hüküm gereğince kişilik hakları saldırıya uğrayan kişi kendi yerleşim yerinde dava açabilecektir. Tüzel kişinin kişilik hakkı ihlali nedeniyle kendi yerleşim yerinde dava açmak istemesi halinde, bunun tespiti gerekir. Konuya ilişkin TMK’nın 51. maddesine göre, “Tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça işlerinin yönetildiği yerdir”.

Bununla birlikte TMK’nın 25. maddesinin 5. fıkrasında davacının yerleşim yeri mahkemesi yanında davalının yerleşim yeri mahkemesinde de dava açabileceği belirtilerek HUMK’nın genel yetki düzenlemesi ile aynı yönde bir düzenleme yaptığı anlaşılmaktadır. Ayrıca TMK’nın 25/5. maddesinde yer alan yetki düzenlemesinin HUMK’daki yetkili mahkemeleri bertaraf eden kesin bir yetki kuralı niteliğinde olmadığını söyleyebiliriz.

Bu nedenle mağdur, haksız fiil niteliğindeki kişilik hakkı ihlallerinde HUMK m. 21 (6100 sayılı HMK m. 16) gereğince haksız fiilin işlendiği yer mahkemesinde, sözleşmeden kaynaklanan kişilik hakkı ihlallerinde ise HUMK m. 10 (HMK m. 10) gereğince ifa yerinde ya da davalı veya davalı vekilinin dava anında orada olmaları şartıyla sözleşmenin kurulduğu yer mahkemesinde de davasını açabilir. Bunun yanında davacı davasını genel kural niteliğindeki HUMK’nın 9. maddesine (HMK m. 6) uygun olarak davalının oturduğu yer mahkemesinde de açabilir.

Bir dava için birden fazla (genel ve özel) yetkili mahkeme varsa, davacı, bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasının bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiç birisinde açmaz ve yetkisiz bir mahkeme de açar ise, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olaya gelecek olursak, davacı yanca kişilik haklarına saldırı iddiası ile tüzel kişi şirketin şubesinin bulunduğu Mersin ilinde dava açılmış, mahkemece şirketin merkezinin Trabzon ili olduğu, TMK 25/son gereğince davacının ya da davalının yerleşim yerinde dava açılabileceği gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir. Özel Dairece kişilik haklarına saldırı halinde saldırıya uğrayanın TMK 25/son maddesi gereğince kendi yerleşim yeri mahkemesinde de dava açabileceği gerekçesi ile hüküm bozulmuştur.

Dosya içerisinde yer alan 02.06.2010 tarihli Ticaret Sicili Gazetesi içeriğine göre davacı şirketin ticaret merkezinin Trabzon ili olduğu, yine Mersin Ticaret Odasının arama otomasyon çıktısına göre de davacı şirketin Mersin ilinde bir şubesinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca davacı yan tarafından www.corumradyotelevizyonu.com adlı link üzerinden kopyalanarak dosyaya sunulan ve bilirkişi marifetiyle çözümü yapılan CD içeriğinde “Çorum TV” adlı televizyon kanalında geçen davacının kişilik hakkına saldırı teşkil ettiğini iddia ettiği konuşma bulunduğu görülmektedir.

Yukarıda da değinildiği üzere bir dava için birden fazla yetkili mahkeme belirlinmiş ise davalı bunlardan birinde davasını açabilecektir. Bu anlamda kişilik haklarına saldırı da bir haksız fiil niteliğinde olup bu durumda davacı genel yetkiye dayalı olarak HUMK’nın 9. maddesi (HMK m. 6) gereğince davalının yerleşim yerinde, HUMK’nın 21. maddesi (HMK m. 16) gereğince haksız fiilin vuku bulduğu yer mahkemesinde veya özel yetkiye dayalı olarak TMK’nın 25/son maddesi gereğince davacının veya davalının yerleşim yeri mahkemesinde dava açabilecektir.

Somut olayda da kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği iddia edilen yayın, yukarıda belirtildiği gibi yayını yapan TV kanalının internet adresinden Türkiye’nin her yerinden erişimi sağlayacak biçimde erişime sunulmuştur. Davacı da bu internet adresi üzerinden yayına ulaşarak bilirkişi incelemesine konu edilen CD’ye yayını kopyalamıştır. Davanın açıldığı yer davacının şubesinin bulunduğu yer mahkemesi olup haksız fiilin burada vuku bulmadığını söylemek açıklanan nedenlerde mümkün değildir. Zira yayına belirtilen internet adresi üzerinden şubenin bulunduğu yerden de erişilmesi mümkündür.

Bu nedenle ve açıklanan tüm bu olgu ve yasal düzenlemeler, tarafların karşılıklı iddia ve savunmaları, dosyadaki tutanak ve kanıtlar karşısında; davacının yetkili mahkeme hususundaki seçimlik hakkını TMK m. 25/son gereğince davacının yerleşim yeri mahkemesinde değil, ancak HUMK’nın 21. maddesi (HMK m. 16) gereğince haksız fiilin vuku bulduğu yer mahkemesinde kullanmış olduğundan mahkemenin yetkili olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın haksız fiilin vuku bulduğu yer mahkemesinde yani yetkili mahkeme de açılmış olması bakımından davanın esasının incelenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden Yerel Mahkeme kararının bu değişik gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

Bu nedenle direnme kararı bu değişik nedenlerle bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Yerel Mahkeme direnme hükmünün yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 22.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30349, Karar No: 2016/1783, Tarih: 21.01.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/30349 E.  ,  2016/1783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi.

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakim... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 5.980,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE),

2) Borçlular ... ve ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu ... ve ...'ın temyiz itirazlarının REDDİNE;

3) Borçlu ...İlt.San ve Tic.Ltd.Şti.'nin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2004 sayılı İcra Ve İflas Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na göre özel kanun olup, Hukuk Muhakemeleri Kanunu, icra mahkemesince görülen şikayet ve itirazlarda ancak İcra ve İflas Kanununda açıkça gönderme olduğunda ya da işin niteliğine uygun düştüğü ölçüde uygulanır.

Somut olayda borçlular hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile başlatılan takibe karşı borçlular icra mahkemesine verdiği dilekçede, takip talebinde istenen miktar kadar borçlu olmadıklarını belirterek takibin iptalini talep ettikleri, mahkemece, borçlu ....İlt.San ve Tic.Ltd. Şti. yönünden davanın takip edilmemesi sebebiyle açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 18/3. maddesi; “Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir” hükmünü içermektedir.

Borçlunun icra mahkemesine başvurusu İİK.nun 16. maddesi kapsamında şikayet niteliğinde olup, şikayetçi borçlunun geçerli bir mazeret bildirmemiş ve duruşmaya gelmemiş olması, HMK'nun 150/1. maddesine göre dosyanın işlemden kaldırılmasını ve sonuçta 150/4. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesini gerektirmez.

O halde mahkemece, borçlu ... Elektronik ...Ltd Şti yönünden başvurunun şikayet niteliğinde olduğu gözetilerek işin esasının incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın açılmamış sayılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece, borçlu ... Elektronik ...Ltd Şti yönünden başvurunun şikayet niteliğinde olduğu gözetilerek işin esasının incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın açılmamış sayılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu .... Tic.Ltd. Şti.'nin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (3) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

L.B.
Yargıtay — Esas No: 2009/16336, Karar No: 2009/24654, Tarih: 10.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/16336 E.  ,  2009/24654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Konusu mal varlığı olan Borçlar Hukukuna ilişkin sözleşmelerden doğan davalarda yetki HUMK.nun 10. maddesinde  belirtilen kurallara göre çözümlenir. Örneğin sözleşmedeki alacağın ödenmemesi, malın teslimi, cezai şartın ödenmesi gibi... Anılan madde sözleşmeden doğan davalar için iki özel yetki  kuralı koymuştur.

a-Sözleşmenin yerine getirileceği yer mahkemesinin yetkisi (aktin icra, ifa edileceği yer)

b-Sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin, yetkisi (davanın açıldığı zaman davalı veya vekilinin orada bulunmak koşulu ile)

Sözleşmenin yerine getirileceği yer öncelikle tarafların açık veya zımni isteğine göre tesbit edilir. Sözleşmede karşılıklı olarak değişik yerlerde yerine getirilecek  borçlar varsa ( malın teslim edileceği yer-borcun ödeneceği yer) mal teslimi için açılacak dava teslim yeri mahkemesinde- borcun ödenmesi için açılacak dava ise borcun ödeneceği yer mahkemesinde açılabilir. Ancak sözleşmede açık ve zımni olarak sözleşmenin yerine getirileceği yerin anlaşılamadığı hallerde yetkili yer Borçlar Kanununun 73. maddesine göre  belirlenir. Yani davanın konusu sözleşme den doğan bir para borcu olup da sözleşmede aksi kararlaştırılmadı ise, borç alacaklının ödeme zamanındaki ikametgahında ödenir. Ancak aranacak ya da  aldırılacak borçlar da Borçlar Kanununun 73/l. maddesi uygulanmaz. Ne varki  HUMK.nun 10. maddesi hükmü yalnız hukuken geçerli olan sözleşmelerden doğan davalar hakkında uygulanacağından, geçersiz olan sözleşmelerden doğan davalarda, sözleşmenin ifa yerinde dava açılamaz, (sebepsiz iktisap gibi) genel yetkili yer olan yani davalının ikametgahında dava açılır.

Sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin yetkisi: sözleşmeden doğan bir dava, davalı veya vekili, davanın açıldığı  zaman oradan bulunmak koşulu ile  sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinde de  açılır (İİK.nun 50. maddesinde bu koşul aranmaz)

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 2001/12-1162-1191 sayılı kararında da  yukarıda açıklanan kurallar benimsenerek “HUMK.nun 10. maddesine göre sözleşmeden doğan davalarda tarafların sözleşmenin yerine getirileceği yer hakkında açık veya zımni isteklerinin anlaşılamadığı hallerde sözleşmenin yerine getirileceği yerin Borçlar Kanununun 73. maddesine göre belirleneceği” açıklanmıştır. Ancak bu gibi hallerde Borçlar Kanunun 73. maddesinin uygulanabilmesi içinde akdi ilişkinin kabul edilmesi gerekmektedir.

Bu kurallar ışığında somut  olayın incelenmesinde;

Bu kurallar ışığında somut  olayın incelenmesinde;

İcra mahkemesince yapılması gereken iş; dosya içinde mevcut sözleşmeye ilişkin olarak taraflara diyecekleri sorulduktan sonra oluşacak sonuca göre icra dairelerinin yetkisi konusunda bir karar verilmek gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsIzdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10/12/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4891, Karar No: 2023/5368, Tarih: 15.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/4891 E.  ,  2023/5368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1622 E., 2023/305 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 13. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/209 E., 2021/288 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer'i müdahil Kurum tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı apartmanda 28.05.2013 - 04.05.2018 tarihleri arasında apartman görevlisi olarak çalışmasına rağmen kuruma bildirilmeyen hizmetlerinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ve fer'i müdahil Kurum davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine,

Davacının 28.05.2013 - 04.05.2018 tarihleri arasında toplam 271 gün davalı tarafından hizmet akdi ile çalıştırıldığının tespitine, kalan kısım yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Feri müdahil kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; eksik inceleme ve araştırma yapıldığını, davanın sübut bulmadığını, dosyanın tekemmül etmediğini, kararın usul ve yasa hükümlerine aykırı olduğunu belirterek kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı ... yönetimi istinaf dilekçesinde özetle; davanın husumetten reddi gerektiğini, tanık beyanlarının dikkat alınmadığını, bilirkişi raporuna itiraz ettiklerini, davanın reddi gerektiğini kararın usul ve yasa hükümlerine aykırı olduğunu belirterek kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf sebeplerini tekrarla, davanın husumetten reddi gerektiği, davacının 2018 yılından itibaren sadece 2 gün temizliğe geldiği, davacının ancak 20-25 günlük çalışmasına karar verilebileceği, tanık beyanlarıyla da bu hususların belirlendiği, fer'i müdahil Kurum istinaf sebeplerini tekrarla, eksik araştırma ve incelemeyle karar verildiği, kurumun dava açılmasına sebebiyet vermediğinden aleyhine yargılama gideri verilemeyeceği gerekçeleriyle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının dava konusu dönemde hizmet akdiyle çalışıp çalışmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu madde hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Dava, 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun’un m. 86/9 inci maddesi uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Maddeye göre, “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır.”

2. Hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanların hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

3. Dosya kapsamına göre, davalı apartmanın 24 daireli olduğu, davacının dışarıdan gelerek merdiven temizliği yaptığının anlaşılması karşısında, apartmanın kaç katlı olup temizliğin kaç saat sürdüğü, haftada kaç gün temizlik yapıldığı etraflıca araştırılıp tanıkların detaylı beyanları alınmaksızın haftada 2 gün, günde 4 saat çalıştığının kabulüyle hüküm tesisi isabetsizdir.

4. Öte yandan mahkeme kararlarının infaz edilecek kısmı hüküm fıkrasıdır. Mahkemece ...297 nci maddeye aykırı olarak, hükmün infazında tereddüt oluşturacak şekilde, davacının hangi aylarda kaç gün çalıştığı ayrıştırılmaksızın infaza elverişsiz şekilde hüküm tesisi de isabetsizdir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

4. Öte yandan mahkeme kararlarının infaz edilecek kısmı hüküm fıkrasıdır. Mahkemece ...297 nci maddeye aykırı olarak, hükmün infazında tereddüt oluşturacak şekilde, davacının hangi aylarda kaç gün çalıştığı ayrıştırılmaksızın infaza elverişsiz şekilde hüküm tesisi de isabetsizdir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35536, Karar No: 2013/25279, Tarih: 23.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/35536 E.  ,  2013/25279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın poşet içerisinde bakımlı vaziyette 2 tabancayı başka bir şahsa teslim ettiği esnada fiziki takip yapan kolluk görevlilerince yakalandığının anlaşılması karşısında, suç vasfının tayininde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 23.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.