muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/7643, Karar No: 2008/12182, Tarih: 21.11.2008

1. Hukuk Dairesi 2008/7643 E., 2008/12182 K.

**1. Hukuk Dairesi 2008/7643 E., 2008/12182 K.**

**- FERAGAT

- FERAGATİN FESHİ DAVASI**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 23 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 28 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 91 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 95 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, müvekkili adına ve davalılar aleyhine (Bala Asliye Hukuk Mahkemesi)'nin 1998/276 esas sayılı dosyası ile tapu iptal davası açtığını, davalılar vekilinin yargılamanın başlangıcından beri müvekkili davacıya ait olan 616 nolu parsel ile davalılara ait olan 583 nolu parselin farklı yerler olduğunu beyan etmesi karşısında, 17.04.2003 tarihli oturumda davalılar vekilinin dürüstlüğüne ve iyiniyetine güvenerek feragatin gerçekleştiğini, ancak davalılar vekilinin iyiniyetli olmadığını (Bala Asliye Hukuk Mahke-mesi)'nin 2003/132 esas sayılı dosyasında açmış oldukları elatmanın önlenmesi davasında yapılan keşif sonunda alınan rapor ile öğrendiğini, davalıların hile ve hatası ile feragatin yapıldığını ileri sürerek, Borçlar Yasası'nın 23 ve 28. maddeleri gereğince feragatin iptaline karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, Borçlar Kanunu'nun 23 ve 28. maddelerinde öngörülen koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davac ı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; tetkik hakiminin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, davadan feragatin iptali (feshi) isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davalılar, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, Borçlar Kanunu'nun 23 ve 28. maddelerinde öngörülen koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davac ı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; tetkik hakiminin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, davadan feragatin iptali (feshi) isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden özellikle Bala Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 17.04.2003 tarih, 1998/276 esas, 2003/106 sayılı tapu iptali, yine tarafları aynı ve karşılıklı olarak aynı yer Asliye Hukuk Mahkemesinde açılıp rüy'et edilen elatmanın önlenmesi istekli dava dosyalarının tetkikinden; öncesi Hazine'ye ait 64.600 m2 yüzölçümlü 616 parsel sayılı taşınmazın 4753 sayılı Yasa hükümleri gereğince Recep'e, keza 44.800 m2 mesahadaki 583 parsel sayılı taşınmazın da 1997 tarihinde Hazine'ce Nazım'a satış suretiyle temlik edildiği, Nazım'ın 583 parseldeki 1/3 payını üzerinde ipka ederek 2/3'ünü her birine 1/3'er olmak üzere Üçler ve Orhan'a temlik ettiği, 616 parsel maliki Recep'in 02.10.1998 tarihinde 583 parsel maliklerine yönelik çifte tapu (mükerrer kayıt) olgusunun varlığından bahisle davalıların tapusunun sicilden terkini istekli davanın Bala Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 17.04.2008 tarih, 1998/276 esas, 2003/106 sayılı kararı ile feragat nedeniyle sonuçlanıp kesinleştiği, sonradan aynı yer mahkemesinde Recep aleyhine 583 parsel maliklerince elatmanın önlenmesi davası açıldığı ve bunun üzerine Recep vekili Av. Sabite'nin "iptal davasındaki davalılar vekili Av. Sadık'm, Recep'in malik olduğu tapu ile müvekkillerine ait tapunun aynı yere ait olmadığı, ayrı ayrı yerleri kapsadığını bildirmesi" üzerine iptal davasından feragat ettiğini, oysa haktan vazgeçme gibi bir düşünce ve irade beyanının bulunmadığı halde müvekkili Recep aleyhine açılan elatmanın önlenmesi davasının mahkemece iptal davasındaki feragatin haktan feragat olarak nitelendirilmek suretiyle aleyhlerinde karara bağlandığını ileri sürerek eldeki feragatin iptali konusundaki davayı açtığı ve mahkemece feragatin hata ürünü olmadığı haktan feragat olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerçekten de, 1998/276 sayılı tapu iptal davasında Recep vekili Av. Sabite'nin 17.04.2003 tarihli oturumda vekaletnamedeki haiz olduğu feragat yetkisine istinaden davadan feragat ettiği ve usulünce feragatin imzası ile tevsik edildiği oturum zaptıyla sabit olduğu gibi her iki tarafın dayandığı tapular ın 40.618.66 m2'lik bölümünün iç içe girdiği ve bu yer için mükerrer tapu oluştuğu, elatmanın önlenmesi davalarıyla da sabittir.

Gerçekten de, 1998/276 sayılı tapu iptal davasında Recep vekili Av. Sabite'nin 17.04.2003 tarihli oturumda vekaletnamedeki haiz olduğu feragat yetkisine istinaden davadan feragat ettiği ve usulünce feragatin imzası ile tevsik edildiği oturum zaptıyla sabit olduğu gibi her iki tarafın dayandığı tapular ın 40.618.66 m2'lik bölümünün iç içe girdiği ve bu yer için mükerrer tapu oluştuğu, elatmanın önlenmesi davalarıyla da sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, vazgeçme kesin hükmün hukuksal sonuçlarını doğurur. Ancak, feragatle hasıl olan neticenin buna sebep olan feragatin rızayı ifsat eden bir sebeple malul olduğu kanıtlanırsa, doğurduğu netice bakımından hileye, hataya maruz kalan kimseye talep hakkı bahşedeceğinde kuşku bulunmamaktadır. Somut olayda Av. Sabite iptal davasındaki feragat iradesi açıklamasını, diğer taraf vekili Av. Sadık'ın "her iki tarafın adlarına kayıtlı tapuların ayrı ayrı yerlere ait olduğu ve çifte tapunun bulunmadığı" beyanı üzerine yaptığı şeklinde savunmada bulunmuş, mahkemece bu kabule itibar edilmemişse de, müvekkili Recep'in bu sebeple yaptığı şikayeti üzerine hakkında görevi kötüye kullanmak fiilinden dolayı açılan kamu davasında Ankara Yedinci Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24.07.2006 tarih 2006/182 esas, 2006/267 sayılı kararında Av. Sadık'ın her iki tarafın tapu kaydının aynı yere ait olmadığı, ayrı ayrı yerlere ilişkin bulunduğuna dair beyanı hükme esas alınmak suretiyle beraatle sonuçlanmıştır. Esasen, eldeki davanın 01.06.2006 tarihli oturumunda da Av. Sadık'ın dava edilen yerlerin ayrı ayrı yerler olduğunu, tarafların tapularının başka başka yerlere ilişkin bulunduğu şeklindeki beyanı sonradan taraflar arasında karşılıklı olarak açılıp görülen elatmanın önlenmesi davalarında ortaya çıkan her iki tarafın dayandığı tapuların 40.618.66 m2'lik yeri için mükerrer oluşturulan (çifte) tapu olgusu ile örtüşmüyor \se de bu maddi gerçek karşısında davadan feragatin diğer taraf vekilinin beyanından kaynaklanan hataya bağlı olduğu kabul edilmelidir. Kaldı ki, varlığı sabit olan bahse konu bildirim karşısında feragatin davaya konu edilen haktan değil, davanın takibinden feragat olduğu şeklinde değerlendirilmelidir. Zira çifte kayıt olgusu sebebiyle açılan dava nedeniyle sonradan varlığı ortaya çıkan kayıtların tedahül ettiği (iç içe girdiği) gerçeği karşısında davadan feragatin taraflar arasındaki çıkacak her türlü çekişmeyi çözümsüz bırakacağı kuşkusuzdur. Kaldı ki, esas haktan feragat usul hükümlerine değil, taalluk ettiği esas hakkın tabi olduğu hükümlere bağlıdır. Diğer taraftan, haktan feragat için bir sebebin varlığı da iddia ve ispat edilmiş değildir.

O halde, iptal davasındaki feragatin hataya dayalı olduğu gözetilmek suretiyle davanın kabulüne ve feragatin feshine (iptaline) karar verilmesi gerekirken, yan ılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

O halde, iptal davasındaki feragatin hataya dayalı olduğu gözetilmek suretiyle davanın kabulüne ve feragatin feshine (iptaline) karar verilmesi gerekirken, yan ılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK'nın 428. maddesi hükmü gereğince (BOZULMASINA), alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.11.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3755, Karar No: 2020/2734, Tarih: 04.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/3755 E.  ,  2020/2734 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No : 2018/723-2019/723

İlk Derece

Mahkemesi : Kırklareli İş Mahkemesi

No : 2016/204-2017/134

Dava, sigorta başlangıç tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili; müvekkilinin sigortalılığının başlangıcının 14/06/1990 tarihi olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili; davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece Mahkemesi tarafından, davanın kabulüne; davacı ... (...)’in işveren ... Halıcılık San. Tic. AŞ'ye ait işyerinde (...) sigorta sicil numarası ile 14.06.1990 tarihinde en az bir gün sigortalı olarak çalıştığının ve tüm sigorta kollarında sigortalılık başlangıcının 14.06.1990 tarihi olduğunun tespitine, karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunu 6100 sayılı Yasanın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili istinaf gerekçeleriyle kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davacı, 14.06.1990 tarihinde davalı şirket nezdinde, halı dokuma işinde çalıştığını belirterek 1 günlük çalışmasının tespitini istemiştir.

Davacı için, davalı işyerinden düzenlenen 14.06.1990 tarihli işe giriş bildirgesinin süresinde Kurum’a verilip; 1990 yılı ikinci dönem bordrosunda ve devam eden tarihlerde çalıştığı bildirilmiş ise de; bu çalışmalar hizmet cetveline işlenmediği gibi, davacının çalışmalarının, kısa vadeli sigorta kollarında gerçekleştiği ileri sürülmüştür. Davacı tanıkları, kendilerinin ve davacının, ilmek başına ücret aldıklarını da beyan etmişlerdir.

Davacı için, davalı işyerinden düzenlenen 14.06.1990 tarihli işe giriş bildirgesinin süresinde Kurum’a verilip; 1990 yılı ikinci dönem bordrosunda ve devam eden tarihlerde çalıştığı bildirilmiş ise de; bu çalışmalar hizmet cetveline işlenmediği gibi, davacının çalışmalarının, kısa vadeli sigorta kollarında gerçekleştiği ileri sürülmüştür. Davacı tanıkları, kendilerinin ve davacının, ilmek başına ücret aldıklarını da beyan etmişlerdir.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun 3. maddesinin II numaralı fıkrasına, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanunun 1. maddesiyle eklenen (D) bendinde “El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kolları uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler.” düzenlemesine yer verilmiş, sonrasında 06.08.2003 günü yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanunun 57. maddesiyle söz konusu bent ilga edilmiş olup yürürlükten kaldırmaya yönelik yasama işleminin geriye yürütüleceğine ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmadığından, şu durumda 09.07.1987 – 05.08.2003 (dahil) dönemi bakımından bentte yazılı nitelikteki hizmetin 506 sayılı Kanun hükümleri gereğince uzun vadeli sigorta kollarına tabi zorunlu sigortalılık olarak değerlendirilemeyeceği belirgindir. Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava irdelendiğinde, uyuşmazlık konusu dönemde davacının, işverene bağlı olarak yerine getirdiği faaliyetin “el halıcılığı dokuma işi” niteliğinde olup olmadığı belirlendikten sonra, yapılan işin el halıcılığı kapsamında olduğunun anlaşılması halinde davanın reddine, aksi halde ise davanın kabulüne karar verilmelidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.06.2020 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4251, Karar No: 2006/4249, Tarih: 06.07.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/4251 E.  ,  2006/4249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ...’a geri verilmesine, 06.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16825, Karar No: 2012/9761, Tarih: 14.05.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/16825 E.  ,  2012/9761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin işverence geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine karar verilmesi, buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren davacının 13.08.2009, 27.08.2009, 03.09.2009 tarihlerinde Türkeli Devlet Hastanesinde görevli Doktor ...'u 27.08.2009, 10.09.2009, 24.09.2009 tarihlerinde Boyabat Devlet Hastanesinde görevli Doktor ...'i ilaç tanıtım amaçlı ziyaret gerçekleştirmemesine rağmen gerçekleştirildiği yönünde raporlamada bulunduğunu, davacının gerçeğe aykırı günlük ziyaret raporu düzenlenmesinin doğruluk ve bağlılıkla bağdaşmayan bir davranış olarak işverence haklı sebeple işine son verildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece günlük yapılması gereken 20 doktor ziyaretinden sadece birisi için gerçeğe aykırı bulunmasının 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-h maddesi uyarınca bir uyarıyı gerektirdiği halde bu uyarı yapılmaksızın kanuni altı iş günü geçtikten sonra feshedilmesi karşısında iş bu durumun ve feshin geçerli bir sebebe dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda davacının, davalının savunmasında belirtilen tarihlerde ismi belirtilen doktorları ziyaret etmemesine rağmen ziyaret yapılmış gibi forum düzenlediği ve buna ilişkin olarak alınan savunmasında da bunun büyük bir hata olduğunu, son dönemde bazı ailevi problemler yaşadığını belirttiği sabittir. Her ne kadar mahkemece davalının iş sözleşmesini kanuni altı günlük süre geçtikten sonra feshettiğini belirterek davanın kabulüne karar vermiş ise de davacının eyleminin ortaya çıkışı ve sonrasında bu hususta yapılan araştırmalardan sonra iş sözleşmesinin feshinin makul sayılabilecek bir sürede yapıldığının kabulü gerekmektedir.

Davacının eylemi dikkate alındığında sadakat borcuna aykırı hareket ettiği, taraflar arasındaki güvenin sarsıldığının kabul edilmesi gerektiğinden davalının iş sözleşmesini feshinin 4857 sayılı Kanun'un 25/2-e maddesi gereğince haklı sebeple feshe dayandığının kabulü gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 55,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 14.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4436, Karar No: 2011/1735, Tarih: 28.03.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/4436 E.  ,  2011/1735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ve ... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen de açılmamış sayılmasına dair Tufanbeyli Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 20.04.2010 gün ve 249/92 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar Ahmet ve ... vekili, miras yoluyla intikal, taksim ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik nedeniyle 126 ada 19 parselin yarısı ile 126 ada 39 ve 40 parsellerin tamamının Hazine üzerindeki tapu kayıtlarının iptaliyle 1/2'şer hisse oranında vekil edenleri adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ...'in açtığı davanın HUMK.nun 409/5 madde uyarınca açılmamış sayılmasına, davacı ... İkin'in davasının kabulüyle 126 ada 39 ve 40 parsellerin ½ hissesi ile 126 ada 19 parselin Fen bilirkişi İsa Doru tarafından düzenlenen 29.08.2009 tarihli krokide A harfiyle gösterilen 1181, 25 m2 kısmına ait tapu kaydının ½ pay oranında iptaliyle davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmesi üzerine; hükmün kabule ilişkin bölümü, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, yapılan araştırma ve toplanan delillere, 126 ada 39 ve 40 parsel sayılı taşınmazların toprak tevzi çalışmalarının yapıldığı 1963 yılına kadar 20 yılı aşkın süre koşullarına uygun olarak babaları Nuri'den intikalen ve taksimen davacılar tarafından tarım arazisi olarak zilyet ve tasarruflarında bulundurdukları, taşınmazların batı sınırında bulunan kuru dereye herhangi bir tecavüzün bulunmayıp, dereden kazanılmadıkları uzman Jeolog bilirkişi tarafından raporunda gerekçeli olarak açıklandığına göre, mahkemece davacı ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, davalı Hazine temsilcisinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle 126 ada 39 ve 40 parsellerin 1/2'şer paylarının iptaliyle davacı ... adına tesciline yönelik hüküm bölümünün açıklanan nedenlerle ONANMASINA,

Davalı Hazine vekilinin 126 ada 19 parselin kabulüne yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece, davacı ... yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme karar vermeye yeterli bulunmamaktadır.