muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15418, Karar No: 2013/1536, Tarih: 11.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/15418 E.  ,  2013/1536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 12.11.2012 tarihli geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu nedenle;

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, mısır ve pamuk ürünlerine ait kuru ve sulu şartlarda 2010 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1707, Karar No: 2008/5085, Tarih: 22.07.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/1707 E.  ,  2008/5085 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davada, yanlar arasında “sözlü” olarak yapılan sözleşme gereğince, yüklenici davalılar tarafından yapımı yüklenilen mutfak dolabı, vestiyer, vitrin ve lambri yapım işinin eksik ve kusurlu yapıldığı ileri sürülerek; yüklenicilere ödenen 2.400,00 YTL ... bedelinin tahsili ile 650,00 YTL menfi zararın tazminine karar verilmesi istenmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 2.400,00 YTL ... bedelinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş ve verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasındaki sözleşme; başka bir anlatımla akdi ilişki, davalılarca inkâr edilmemiştir. Sözleşme konusu işlerin nitelikleri yanlarca kararlaştırılmadığından Borçlar Kanunu’nun 70. maddesi hükmü gereğince yüklenici davalıların yapımını yüklendikleri imalâtların “orta düzey”’den aşağı olmaması gerekir. Dosya kapsamındaki bilirkişi raporları birlikte değerlendirildiğinde; yüklenicilerce mutfak dolabı, vestiyer, vitrin ve lambri yapım işinin eksik bırakıldığı ve yapılan işin ise objektif ölçülere göre ... sahibi davacı tarafından kullanılamayacak derecede eksik ve kusurlu olduğunun sonucuna varılmaktadır. Yüklenici ...-eseri sözleşme ve yasa koşullarına, fen ve sanat kurullarına uygun olarak yapmak ve ... sahibine teslim etmekle yükümlüdür (BK’nın m.356). ...-eserin tamamlanmış olarak yapılıp ... sahibine teslim edilmiş olduğunu ve ... bedelinin hak edildiğini yüklenici yasal delillerle kanıtlamakla ödevlidir.

Yapımı yüklenilen işlerin imalât ve teslim süresi yanlarca açıkça kararlaştırılmamış ise de; akdi ilişki 2003 yılında kurulmuş olduğu halde, yükleniciler ...-esiri tamamlanmış olarak davacı ... sahibine teslim ettiklerini kanıtlayamamışlardır. O halde; davacının Borçlar Kanunu’nun 106-108. maddeleri gereğince sözleşmenin feshini ve ödenen bedelin iadesine davalı taraftan isteyebilirler. Dava da ... bedelinin iadesi istendiğine göre yanlar arasındaki sözleşmenin davacı tarafından fesih edilmiş olduğunun da kabulü gerekir. Bu hukuksal sebeplerle mahkemece 2.400,00 YTL ödenen ... bedelinin kusuru ile feshe sebep olduğundan davalı taraftan tahsiline karar verilmesi isabetli olmuştur. Ancak, sözleşmenin feshi halinde Borçlar Kanunu’nun 61. ve izleyen maddeleri hükümleri gereğince taraflar karşılıklı olarak verdiklerinin iadesine isteyebilir. Somut olayda da, sözleşme feshedilip ödenen 2.400,00 YTL ... bedelinin yüklenicilerden tahsiline karar verilmesi istendiği ve ... bedelinin tahsiline karar verildiği halde yükleniciler tarafından davacı ... sahibine teslim olunan imalâtlarında mahkemece davalılara iadesine karar verilmemesi doğru olmamıştır.

Diğer yandan, Borçlar Kanunu’nun 101/1. maddesi hükmü gereğince, temerrüd faize hükmedilebilmesi için alacağın istenebilir olması yeterli olmayıp, borçlunun alacaklının ihtarıyla borçlu temerrüdüne düşürülmüş olması zorunludur. Dava tarihinden önce davalılar, davacı tarafından borçlu temerrüdüne düşürülmedikleri halde dava tarihi yerine 10.12.2002 tarihinden itibaren davası kabul edilen alacağın mahkemece, temerrüd faizi uygulanması da doğru değildir.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte belirtilen nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bentte açıklanan sebeplerle davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 22.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13709, Karar No: 2013/10457, Tarih: 10.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13709 E.  ,  2013/10457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ..., çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ... ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yardım etmeden sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'e atılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu, reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kabulü ile mahkûmiyetine, sanıkların diğer atılı suçlardan beraatlerine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.07.2009 gün ve 2008/393 Esas, 2009/241 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar hakkında verilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ... hakkında verilen beraat hükümleri ile delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık ... müdafii ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14887, Karar No: 2019/22354, Tarih: 05.12.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/14887 E.  ,  2019/22354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mağdurun aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ile suç tarihinde eşi olan sanık tarafından elleriyle vurulmak suretiyle darp edildiğini ifade etmesi ve mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Burdur Ağlasun ASM tarafından tanzim olunan 11.08.2015 tarihli raporda, "Sağ kolda 5x5 cm.'lik basmakla ağrılı alan, sağ ön kolda 2x2 cm.'lik ağrılı alan, sol kolda 2x2 cm.'lik ekimotik alan, sol çenede basmakla ağrılı alan, sağ el 3. parmak proksimal falanks eklem yanında 0,5 cm.'lik lasere alan” bulunduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın yargılama konusu suçtan mahkumiyeti yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2) Hükmün gerekçesinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediği yönünde her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle beraat kararı verildiği açıklandığı halde, hüküm fıkrasında uygulama maddesi olarak “CMK’nin 223/2-a, e” bentleri bir arada gösterilmek suretiyle çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3209, Karar No: 2016/4958, Tarih: 03.10.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/3209 E.  ,  2016/4958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2911 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 2911 sayılı Kanunun 32/1, TCK'nın 62, 50/1, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde gerçekleştirilen izinsiz yürüyüş ve basın açıklaması esnasında kolluk tarafından dağılmaları yönünde ihtar yapılmakla birlikte zor kullanılmadığının tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında, 2911 sayılı Kanunun 32. maddesinde tanımlanan suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilerek sanığın beraati yerine, hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 03.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6812, Karar No: 2011/7250, Tarih: 21.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/6812 E.  ,  2011/7250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 02/05/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davalı ...’in temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, Ulusal Kanal TV nin 12.01.2008 günlü haber bülteninde ve internet adresinde hakkında asılsız ve suç teşkil eden ithamlarda bulunulduğunu ileri sürerek kişilik haklarına saldırıdan dolayı davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ..., TV nin genel yayın yönetmeni olduğunu, sorumluluğu bulunmadığından husumetin kendisine yöneltilemeyeceğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, dosya kapsamından ve tanık beyanlarından haberin gerçeğe uygun olmadığı, SSK dan 17-18 yıl önce emekli olmuş davacı hakkında yapılan yayında kamu yararı bulunmadığı anlaşıldığından istemin kısmen kabulü ile 5.000,00TL manevi tazminatın davalılardan alınmasına karar verilmiştir.

Dava konusu yayın tarihinde yürürlükte bulunan 3984 sayılı Özel Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkındaki Kanun’da yayın yoluyla yapılan saldırılardan dolayı sorumlu olanlara ilişkin özel bir düzenleme bulunmamakta olup yasanın 28. maddesinde “Gerçek ve tüzel kişilerin ayrıca genel hükümlere göre ilgili yayın kuruluşuna karşı tazminat davası açma hakkı saklıdır, Yayın kuruluşu ile birlikte şirketin yönetim kurulu başkanı da müştereken ve müteselsilen sorumludur.” denmekle genel hükümlere yollama yapılmıştır.

B.Y.nın 41. maddesinde "gerek kasten, gerek ihmal ve teseyyüp yahut tedbirsizlik ile haksız bir suretle diğer kimseye bir zarar ika eden şahıs, zararın tazminine mecburdur" denildikten sonra aynı yasanın 50.maddesinde “haksız eylemin ve bunun sonucunda doğan zararın birden fazla kişi tarafından meydana getirilmesi durumunda zarar gören dilediği

takdirde zarardan eyleme katılanların birisinin, birkaçının veya tamamının zincirleme olarak sorumlu tutulmalarını isteyebilir” hükümleri düzenlenmiştir.

takdirde zarardan eyleme katılanların birisinin, birkaçının veya tamamının zincirleme olarak sorumlu tutulmalarını isteyebilir” hükümleri düzenlenmiştir.

Şu durumda, 3984 sayılı yasada genel yayın yönetmeninin sorumluluğuna ilişkin özel bir düzenleme getirilmediğine, genel hükümlere göre davalının, dava konusu yayının hazırlanması ve yayınlanmasında B.Y. nın 50. maddesi kapsamında bir iştiraki bulunduğu konusu iddia ve ispat olunmadığına göre, bu davalıya yönelik davanın husumetten reddi gerekirken onun yönünden de işin esasına girilmiş bulunması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

2- Diğer davalılar ... ve Ulusal Kanal İletişim Hizmetleri AŞ’nin temyiz itirazlarına gelince; davalılar, yayının gerçeğe uygun olduğu, davacı hakkında, Malatya SSK İl Müdürlüğü’nde çalıştığı süre içinde “para karşılığı sahte emeklilik işleri yapmak, devlet memuru olmasına karşın gelir getirici işler ile uğraşmak, eş ve çocuğunu çalışmadıkları halde sigortalı göstermek” isnatları nedeni ile soruşturma açıldığını, haberin verilmesinde kamu yararı bulunduğunu ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, dosya kapsamından ve tanık beyanlarından haberin gerçeğe uygun olmadığı sonucuna ulaşılmış ise de, bir kısım davalı tanıklarının davacı hakkında haberde geçen isnatlara yönelik soruşturma yapıldığına ilişkin beyanda bulundukları anlaşılmaktadır.

Şu durumda, davalıların savunmalarını kanıtlamak için dayandıkları adli ve idari soruşturma dosyalarının ilgili kurumdan getirtilerek incelenmesinden sonra varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda ( 1 ) sayılı bentte gösterilen nedenler ile davalı ... yararına, ( 2 ) sayılı bentte gösterilen nedenler ile davalılar ... ve Ulusal Kanal İletişim Hizmetleri AŞ yararına BOZULMASINA; davalılar ... ve Ulusal Kanal İletişim Hizmetleri AŞ’nin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6328, Karar No: 2014/16252, Tarih: 22.10.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/6328 E.  ,  2014/16252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 5430 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu komşu parsel maliki davalıların taşınmazına ağaç dikmek, tulumba kurmak ve duvar çekmek suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürüp, elatmanın önlenmesi ve yıkım istemiş, yargılama sırasında davalılardan ... ve ... hakkındaki davadan feragat etmiştir.

Davalı ..., davacının taşınmazına tecavüzü olmadığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ...'in davacıya ait taşınmaza tecavüzünün sabit olduğu gerekçesiyle hakkındaki davanın kabulüne, diğer davalılar hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, kayden davacıya ait çaplı taşınmaza davalı ...'ın ağaç dikmek tulumba kurmak ve duvar yapmak suretiyle tecavüz ettiği saptanmak suretiyle yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru olduğuna göre; davalı ...'ın temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 6.80.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden ...'dan alınmasına, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19527, Karar No: 2007/899, Tarih: 30.01.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/19527 E.  ,  2007/899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2006

Davacı,  kesinti tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlerle davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı ürün bedelinden ilk Bağ-Kur prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren, 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir

Mahkemece davacının 01.05.1996 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

2-Davacı ürün bedelinden ilk Bağ-Kur prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren, 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir

Mahkemece davacının 01.05.1996 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının ilçede  Ziraat Odası bulunmadığından İlçe Tarım Müdürlüğü’nde 1998-2001 döneminde DGD kayıtlarında çiftçilik belgesi kaydının olduğu, Tarım Kredi Kooperatif kaydının olmadığı, Pancar Ekicileri Kooperatifi kaydının araştırılmadığı, üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunmadığı, davacının sattığı ürün bedelinden yapılan ilk prim kesintisinin 19.04.1996 tarihinde bankaya yatırıldığı, 1998 1999,2000 ve 2002 yılında da prim kesintinin olduğu görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 01.05.1996-31.12.1996, 01.01.1998-31.12.2000, 01.01.2002-31.12.2002 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de; prim kesintisinin bulunmadığı ve tarımsal faaliyetin kanıtlanamadığı 01.01.1997-31.12.1997, 01.01.2001-31.12.2001 ve 01.01.2003 ile dava tarihi olan 10.08.2006 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş davacıya ihtilaf konusu olan 01.01.1997-01.31.12.1997, 01.01.2001-31.12.2001 ve 31.12.1997 ile dava tarihi olan 10.08.2006   tarihleri arasındaki dönemde ürün satışı yaptığı kişi, kurum ve kuruluşları açıklattırmak bu kişi, kurum ve kuruluşlardan ürün bedelinden prim kesintisi yapılıp yapılmadığını sormak, yapılmış ise belgelerini getirtmek,  Pancar Ekicileri Kooperatifi ile başkaca zirai amaçlı kooperatiflerde kaydının bulunup bulunmadığının ayrıca Çorum Ziraat Odasında kaydınının olup olmadığı araştırılarak, bulunması halinde kayıt tarihlerini gösteren belgeleri getirtmek ve tüm deliller bir arada değerlendirilerek sonuca gitmektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.01.2007  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7947, Karar No: 2019/12631, Tarih: 23.12.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/7947 E.  ,  2019/12631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı-davacı erkeğin temyiz dilekçesi, davacı-davalı kadının adresine "Mernis" ibaresi şerhiyle Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğe çıkarılmış ve tebliğ imkansızlığı nedeniyle evrak Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca muhtara tebliğ edilmiştir. Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır (Teb. K. m. 10/1). Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar (Teb. K. m. 10/2). Davacı-davalı kadının bilinen en son adresi mernis adresidir. Bu bakımdan davalı-davacı erkeğin temyiz dilekçesinin, davacı-davalı kadının bilinen en son adres olarak mernis adresine, mernis adresi olduğu belirtilmeksizin, tebliğ için gönderilmesi, şayet tebligatın yapılamaması halinde, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebligatın çıkarılması gerekmektedir. O halde davacı-davalı kadına temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliği sağlanıp onun yönünden de katılma yoluyla temyiz süresi de beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 23.12.2019 (Per.)