muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23043, Karar No: 2013/17715, Tarih: 28.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/23043 E.  ,  2013/17715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile taşınmazın idare adına tescili davası sırasında verilen acele el koyma kararının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayılı yazılı ara kararın Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

-K A R A R-

Talep 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkin olarak açılan davanın görülmesi sırasında, taşınmazın Bakanlar Kurulu kararı ile acele kamulaştırılmasına karar verilmesi nedeniyle, mahkemenin acele kamulaştırma talebinin kabulüne ilişkin 01.08.2013 tarihli ara kararının temyiz yolu ile incelenmesi istemine ilişkindir.

4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine göre, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın idare adına tescili için dava açılmasından sonra Bakanlar Kurulu kararı ile acele kamulaştırma kararı verilen taşınmazla ilgili olarak, idarenin talebi üzerine, ara kararı ile acele kamulaştırma ve acele el koymaya karar verilmesi mümkün olup, bu hususa ilişkin ara kararları uyuşmazlığı nihai olarak çözümleyen ve temyiz edilmesi mümkün olan kararlardan değildir.

Açıklanan nedenlerle davalılardan ... vekilinin ara kararının temyizine ilişkin dilekçesinin REDDİNE, davalılardan ...'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9564, Karar No: 2011/353, Tarih: 25.01.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/9564 E.  ,  2011/353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle ölüme neden olma

Hüküm : TCK’nın 85/1, 22/3, 53/1-e, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Temyiz edenler : Sanık müdafii, katılan vekili

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman dilimi ile sanığın doğum tarihinin yazılmaması mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki 5237 sayılı TCK'nın 53/1. Maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkranın çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.01.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8418, Karar No: 2015/8253, Tarih: 03.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/8418 E.  ,  2015/8253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/02/2015

NUMARASI : 2009/165-2015/16

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava Hazine tarafından devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan olduğu iddiası ile açılan elatmanın önlenmesi, ecrimisil istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 11.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren, Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE,3.6.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17934, Karar No: 2012/1994, Tarih: 03.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/17934 E.  ,  2012/1994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı kendisine ait, borçlusu ... olan 10.000,00 TL bedelli bonoyu saklaması için davalı kayınpederine verdiğini, davalının bu senedi iade etmeyerek oğlu ...’e verdiğini ve senet bedelinin ... tarafından tahsil edildiğini, olayla ilgili ... Sulh Ceza Mahkemesi’nin dosyası ile davalı hakkında mahkumiyete karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini belirterek 10.000,00 TL’nin 22.06.2008 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, bononun tanzimine esas olan ve koyun satışından doğan alacağın ödenmesi için düzenlenen bonoda koyunların davacıya ait olduğu hususunun ispat edilemediği, davacının koyunların satışı esnasında bulunmadığı ve satış esnasında satışın tarafı olduğuna dair bir belirleme yapılamadığı, düğünden sonra takılan altınların varlığı kabul edilse bile kocanın zamanla yaptığı katkı gözetilerek kişisel mal olmaktan çıktığı, ceza yargılamasındaki kesinleşmiş mahkumiyetin taraflara arasındaki tazminat davasının sonucunu etkilemeyeceği, davalının güveni kötüye kullanarak veya saklama yükümlüğünü ihlal ederek davacının zararına sebebiyet verdiği söylenemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; davalıya saklanmak üzere verilen senedin iade edilmemesi sebebiyle tazminat istemine ilişkindir. Dava konusu senedin saklanmak üzere davalıya teslim edildiği ancak

davalının bu senedi teslim etmeyip dava dışı ...’e teslim ettiği dolayısıyla davacının senede dayalı hakkını kullanma imkanı kalmadığı dosya kapsamından anlaşılmakladır. Davalı, ceza yargılamasındaki 23.09.2008 tarihli celsede senedi saklamak için davacıdan aldığını ikrar etmiştir. Keza davalı emniyet suistimal suçundan ... Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2008/69 esas sayılı dosyasında 5 ay hapis ve 80.00 TL adli para cezasına mahkum olmuş, verilen hapis cezası ertelenmiş ancak müştekinin zararı giderilmediği için hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemiş, mahkumiyeti temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. Davacının senede bağlı alacağını tahsil edemediği de dosya kapsamı ile sabittir. Davalı senedin bedeli yönünden de bir itirazda bulunmamıştır. Bu durumda mahkemece davanın kabulüne karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına, BOZULMASINA, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 3.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5291, Karar No: 2019/3824, Tarih: 12.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/5291 E.  ,  2019/3824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4623, Karar No: 2018/661, Tarih: 19.02.2018

**15. Hukuk Dairesi         2016/4623 E.  ,  2018/661 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, sözleşmenin gereği gibi ifa edilmemesi, ayıplı mal teslimi sonucunda uğranılan maddi zararın ve kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemlerine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili müvekkilinin yüklenicisi olduğu.....çok amaçlı salon inşaatı için davalıdan bedelini ödeyip satın aldığı ..... sınıf tip ve türünde 150 m3 betonu inşaatında kullandıktan sonra, yapılan denetimlerde betonun sözleşmedeki vasıfları taşımayıp .... değerlerinin altında olduğunun tesbiti üzerine, yapının yıkılmasına karar verilmesi nedeniyle uğradığı maddi zararlara karşılık 77.790,00 TL, masraf bedeli 1.000,00 TL yoksun kalınan kâr ile 20.000,00 TL manevi zararının davalıdan faiziyle birlikte tahsilini istemiştir. Davalı vekili satılan betonun ayıplı olmadığını sözleşmedeki vasıfları haiz bulunduğunu, zararlı sonucun uygulama hatası, vibrasyon, sulama, bakım kür eksikliği nedeniyle doğabileceğini, teknik laboratuvar analizleriyle gerçeğin saptanacağını davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere alınan bilirkişi raporuna göre davacınn maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, kâr yoksunluğu isteminin reddine, manevi tazminat isteminin ise, 10.000,00 TL üzerinden kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; (B.K. 49), TBK'nın 58. maddesi gereğince kişisel hakları (çıkarları) hâleldar olan kimse manevi tazminat isteyebilir. Böyle bir kimseye bir miktar para ödenmesi ruhsal acılarını kısmen de olsa giderme amacına yöneliktir. Malvarlığına yönelik bir eylem bu anlamında doğrudan kişisel hakları ihlal eden bir eylem niteliğinde değildir.

TMK'nın 24. maddesinde belirtilen esas kurala göre kişisel çıkarları haksız tecavüze uğrayan kimse ancak yasanın gösterdiği hallerde manevi tazminat isteyebilir. TBK'nın 58. maddesi de TMK'nın 24. maddesini doğrulamaktadır. Kişisel hakların zarar görmesi sözleriyle

./..

....

TMK'nın 24. maddesinde belirtilen esas kurala göre kişisel çıkarları haksız tecavüze uğrayan kimse ancak yasanın gösterdiği hallerde manevi tazminat isteyebilir. TBK'nın 58. maddesi de TMK'nın 24. maddesini doğrulamaktadır. Kişisel hakların zarar görmesi sözleriyle

./..

....

kişinin kişiliğe ilişkin olan hakları, diğer bir deyimle kişisel varlığı amaçlanmıştır. Kişisel hakları, kişinin kendi hür ve bağımsız varlık bütünlüğünü sağlar. Bu hak insanın doğumu ile kazanılan ve kişiliğe bağlı olan bir haktır. Hayat, beden ve ruh tamlığı, vicdan, din, düşünce ve ekonomik çalışma özgürlüğü, şeref, haysiyet ve itibar, ün, ad, sır ve resim hep kişisel varlıklardır. Şu halde Türk Borçlar Kanunu'nun 58. maddesi hükmünce manevi tazminata hükmedilebilmesi ve kişisel yararların hâleldar olması ön şart olarak aranmakta, bu hüküm mal varlığına ilişkin zarar halini kapsamamaktadır. Gerçi mal varlığına yönelen bir eylem az veya çok kişiyi manevi bir üzüntüye düşürebilir. Fakat böyle bir üzüntü BK'nın 49. ve MK'nın 24. maddesinde korunan kişisel hakların ihlalinden doğan bir eylem niteliğinde değildir. Ancak kişiye yönelik hakaret gibi haksız fiil teşkil eden bir eylem bulunması halinde manevi tazminat istenmesi mümkündür. Davacı TBK'nın 58. maddesi kapsamında manevi tazminata hükmedilmesini gerektiren davalının haksız fiil niteliğinde eylemi bulunduğunu da kanıtlayamamıştır.

Sözleşmeye aykırılık halinde 6098 sayılı Kanun'un 114/II. maddesi uyarınca, haksız fiil sorumluluğuna ait hükümler kıyas yoluyla uygulanıp manevi tazminat istenebilirse de, TBK'nın 58. maddesi hükmünce, sözleşmeye aykırılığın kişilik haklarına saldırı niteliğinde olması zorunlu olup, somut olayda bu unsurun gerçekleşmediği anlaşıldığından, koşulları oluşmayan manevi tazminat isteminin reddi gerekir.

Mahkemece de manevi tazminata dayanak teşkil eden kusurlu eylemin ne olduğu gösterilmemiştir. Bu nedenle manevi tazminat isteminin tümüyle reddi gerekirken bu talebin kısmen kabulüne karar verilmesi de doğru olmamış, hükmün bu yönden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte belirlenen nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 19.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2016/2283, Karar No: 2018/2301, Tarih: 21.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/2283 E.  ,  2018/2301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflasın ertelenmesi davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı şirket temsilcisi, şirketin kurulduğu 2000 yılından bu güne kadar geçen sürede birçok başarılı işe imza attığını, sermayesinin tamamı ödenen şirketin 31.01.2013 tarihli bilançoya göre borca batık durumda olduğunu, alacaklarını tahsil edememiş olmalarının da borca batık hale gelmelerinde etken olduğunu, iflasın ertelenmesi halinde müvekkili şirketin iyileştirme projesini uygulayarak borca batıklıktan kurtulabileceğini ileri sürerek, şirketin borca batıklığının tespitine ve iflasının bir yıl süre ile ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Müdahiller vekilleri, talebin reddini istemişlerdir.Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı şirketin borca batık durumda bulunduğu, iyileştirme projesinde sermaye artış taahhüdünde bulunmasına rağmen sermaye artış kararının tescil ve ilânı ile sermaye artışının 1/4'ünün verilen kesin süre içerisinde gerçekleştirilmediği, iflas avansının verilen kesin süre içerisinde mahkemeler veznesine yatırılmadığı, yasal iflas ilânlarının yaptırılmadığı, şirketin ticaret sicil kayıtlarında kayıtlı olan adresinde faaliyet göstermediği, şirkete ait başka bir adresin de bildirilmediği, kayyım heyetine ticari defter ve belgelerin kesin süre içerisinde ibraz edilmemesi nedeniyle gerekli incelemenin yapılamadığı anlaşıldığından, davacı şirketin iyileştirme projesinin gerçekçi ve uygulanabilir olduğuna dair yeterli kanaatin ve iflas erteleme koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, iflas erteleme isteminin reddi ile davacı şirketin iflasına dair verilen davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 2014/8612 Esas, 2014/6525 Karar sayılı ilamında belirtilen “ İİK'nın 179/a maddesi hükmüne uygun olarak erteleme istemi ile kayyım atanmasına ilişkin karar ile ilgili ilanların eksiksiz bir biçimde yapılması ve ticaret siciline tescil ettirilmesi ve iflas avansının yatırılması “ gerekçesiyle 22.10.2014 tarihinde bozulmuştur.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davacı şirket tarafından bilirkişi raporunda ön görüldüğü üzere herhangi bir sermaye artışı ve ödeme yapılmadığı, iyileştirme projesi kapsamında somut herhangi bir gelişme olmadığı, ticari defter ve kayıtlarını bilirkişi heyetine tevdi edilmediği, revize iyileştirme projesi sunulmadığı, davacı şirketin bilirkişi ve kayyım raporları gereğince borca batık olduğu gerekçesiyle iflas erteleme talebinin reddine, davacı şirketin İİK nun 179.md uyarınca iflasına karar verilmiştir.Kararı, davacı şirket vekili temyiz etmiştir.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11016, Karar No: 2020/2247, Tarih: 19.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/11016 E.  ,  2020/2247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen kararın itirazı üzerine Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03/11/2015 tarih 2015/567 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmiş olup, bu karara karsı yapılan bir temyiz talebi bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz talebinin diğer sanıklar ... ve ... yönünden yapıldığı tespit edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Adli Tıptan alınan farik mümeyyizlik raporu için harcaması zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle ödenen 100 TL'nin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuk ...'ya yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

2-Yargılama gideri olarak hesaplanan 40,00 TL'den her bir suça sürüklenen çocuğa düşen miktarın, CMK'nın 324/4 maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek, terkin edilecek miktar olan 20 TL'nin (20 TL dahil) altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçu ile ilgili hüküm fıkrasından “suça sürüklenen çocuk ... hakkında düzenlenen bir adet Gaziantep Adli Tıp gelişmişlik raporu gideri 100,00.-TL 'nin suça sürüklenen çocuk ...'dan tahsili ile hazineye gelir kaydına ” ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12930, Karar No: 2013/12045, Tarih: 06.12.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/12930 E.  ,  2013/12045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin geri çevirme kararında "dava konusu taşınmaza komşu 446 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının onaylı örneği ile dayanak belgelerinin (revizyon gören tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin, vergi kayıtlarının, vs.) temin edilmesi" hususu belirtilmesine rağmen gereğinin yerine getirilmediği, Tapu Müdürlüğü'nden araştırma yapılmadığı görülmekle; Daire kararımızın dikkatlice okunarak bir daha geri çevirmeye neden olmayacak biçimde dava konusu ve kabul kapsamında olan 32.915 m2'lik taşınmaza komşu 446 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının onaylı örneği ile tutanak ve dayanak belgelerinin (revizyon gören tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin, vergi kayıtlarının, vs.) ve de sicil kaydı oluşmuşsa 446 sayılı parselin tesisinden itibaren tapu kayıtlarının ve dayanaklarının ilgili Tapu Müdürlüğünden araştırılarak getirtilmesi; geri çevirme gereklerinin eksiksiz olarak yerine getirildiğinin yetkili hakim tarafından denetlenmesi, yargılamanın uzamasına neden olabilecek bu gibi davranışların sorumluluğu gerektirdiğinin hatırlanması, bu noksanlıklar tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.