muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1232, Karar No: 2014/712, Tarih: 01.10.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1232 E.  ,  2014/712 K.**

* YOKSULLUK NAFAKASI

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 4

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 175

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “boşanma, maddi ve manevi tazminat ile nafaka” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 10. Aile Mahkemesi'nce asıl davanın kabulüne, karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen 06.04.2012 gün ve 2011/773 E., 2012/302 K. sayılı kararın incelenmesi Davacı-karşı davalı (koca) vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 27.12.2012 gün ve 2012/14050 E., 2012/31959 K. sayılı ilamı ile;

(...1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, davacı-davalı kocanın çalıştığı işten ayrıldığı da nazara alındığında kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...)

gerekçesiyle kararın yoksulluk nafakası yönünden bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, direnme kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan onanması gerekir.

S O N U Ç: Davacı-karşı davalı (koca) vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, aynı Kanun'un 440. maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.10.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15739, Karar No: 2009/4734, Tarih: 16.03.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/15739 E.  ,  2009/4734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz isteğinde bulunan ...'in dilekçesinden temyiz harcı alınmadığı anlaşılmıştır. Bu dilekçenin hangi tarihte temyiz defterine kayıt edildiği yönünde bir açıklama bulunmamaktadır. Harca tabi olmasına karşın harç alınmadan temyiz defterine kayıt edilen temyiz dilekçesi hakkında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı yasa ile değişik 434. maddesinin 2. fıkrası hükmü benzetme yoluyla uygulanır. Bu durumda temyiz isteği dilekçenin temyiz defterine kayıt edildiği tarihte yapılmış sayılır. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir. (YİBGK K. 25.01.1985 gün 5/1 sayılı)

O halde temyiz dilekçesinin kayıt edilip edilmediğinin araştırılması; on beş günlük temyiz süresi içinde temyiz esas defterine kayıt edilmiş ise harcın tamamlattırılması, aksi halde durumu tesbit eden tutanakla birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, oybirliğiyle karar verildi.16.03.2009 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/21232, Karar No: 2013/21609, Tarih: 17.09.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/21232 E.  ,  2013/21609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davacı yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılar ile farklı tarihlerde “Hizmet Alımları Sözleşmeleri” imzaladıklarını, davalı firmalarda çalışan ....'nun işçi alacakları için İş Mahkemesinde açtığı davayı kazandığını, davayı kazanan işçinin yaptığı icra takibi nedeniyle ödeme yapmak zorunda kaldıklarını ve dava dışı işçiye yapılan ödemelerden taraflar arasında imzalanan sözleşmeler gereğince davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek yapılan ödeminin davalılardan rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, yetki itirazında bulunarak şirket merkezlerinin ...’da bulunduğunu ve yetkili mahkemenin ... Mahkemeleri olduğunu ileri sürerek öncelikle yetkisizlik kararı verilmesini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın sözleşmeden kaynaklanan bir alacağa ilişkin olmayıp genel hükümlere göre açılmış bir istirdat davası niteliğinde olduğu ve davalı şirketlerin adreslerinin ...'de bulunduğu gerekçesi ile mahkemenin yetkisiliğine, talep halinde dosyanın ... Asliye Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HMK.nun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin

bir düzenlemedir. Ayrıca BK.'nun 73. maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcunun alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı)

Az yukarıda anılan BK.' nun 73. maddesi gereğince, Hizmet Alımları Sözleşmesinden doğan para alacağının tahsili istemi ile ilgili olarak açılan davada, ... Mahkemesi bu davaya bakmaya yetkilidir. Mahkemece, değinilen bu yönler gözetilerek işin esasına girilip, taraf delilleri toplarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik nedeniyle davanın reddine kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14805, Karar No: 2014/22971, Tarih: 02.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/14805 E.  ,  2014/22971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2013/90-2013/191

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6888, Karar No: 2024/518, Tarih: 23.01.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6888 E.  ,  2024/518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Dosya duruşmalı olarak incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2020 tarihli ve 2019/287 Esas, 2020/108 Karar sayılı (Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 15.10.2019 tarihli ve 2019/3312 Esas, 2019/4370 Karar sayılı bozma ilâmı üzerine verdiği) kararı ile;

Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına,

2. Hükümlerin katılanlar vekili, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 12.12.2022 tarihli, 2022/6476 Esas, 2022/9850 Karar sayılı bozma ilâmı ile özetle "5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uygulanırken maktulden sanıklara yönelen haksızlık içeren eylemlerin ulaştığı boyut dikkate alınarak sanık ... hakkında alt ve üst sınırlar arasında makul oranda, sanık ... hakkında asgari oranda indirim yapılması gerektiği" belirtilerek bozulmasına,

3. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2023/20 Esas, 2023/82 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 13 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

b. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri; sanıklar lehine haksız tahrik ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, ceza miktarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri; sanıklar lehine haksız tahrik ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, ceza miktarına,

2. Sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz sebepleri; sanıklar hakkında mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, kararın gerekçesiz olduğuna, sanıkların iştiraki bulunmadığına, eylemleri ile ölüm arasında illiyet bağı kurulamadığına, haksız tahrikin oranına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Maktul ile arkadaşları ... ve ...'ın olayın yaşandığı ...kafeye eğlenmek amaçlı gece vakti geldikleri, ilerleyen saatlerde alkolün etkisi ile maktulün sanık ...'ın bulunduğu masanın yakınına

gelerek ...'ın eşi ...'i rahatsız ettiği, bu nedenle taraflar arasında tartışma ve kavga çıktığı, ...'ın tartıştığını gören kuzeni diğer sanık ... ile arkadaşları olan firari sanık ...'un kavgaya dahil olduğu, sanıkların birlikte maktulü darp ettikleri, darp sonucu maktulün denize düştüğü, denizden çıkmak istediği sırada ...'un tekmesi ile denizde hareketsiz kaldığı, vücudunun boyun, alın, göbek, göğüs, dirsek, sırt bölgelerinde darp

cebir izleri bulunan maktulün özellikle kafasına birden fazla darbe aldığı, kafa içinde subaraknoid kanama ve beyin kanaması, omurgada kanama tespit edildiği, ... Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesi'nin 29.02.2014 tarihli ve 820 sayılı raporuna göre maktulün künt kafa travmasına bağlı beyin, omurilik kanaması ve suda boğulmanın ortak etkisiyle öldüğü, sanıklar ... ve ...'ın kasten öldürme suçundan iştirak halinde sorumlu oldukları kabulü ile mahkûmiyetlerine, firari sanık ... hakkında dosyanın tefrikine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanıkların savunmaları, katılan ve tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu ve ekleri, tutanaklar, ... Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesinin 29.02.2014 tarihli ve 820 sayılı otopsi raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları ile yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

3. Hukukî süreç başlığı altında (2) numarada gösterilen bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

2. Sanıkların savunmaları, katılan ve tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu ve ekleri, tutanaklar, ... Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesinin 29.02.2014 tarihli ve 820 sayılı otopsi raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları ile yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

3. Hukukî süreç başlığı altında (2) numarada gösterilen bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, eylemin sanıklar tarafından iştirak iradesi ile fiil üzerinde hakimiyet kurulmak suretiyle gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanıkların eylemleri ile ölüm neticesi arasında illiyet bulunduğunun aldırılan raporlar ile ispatlandığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan maktulden sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranlarının dosya kapsamı ve deliller ile uyumlu olduğu, takdirî indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından; katılanlar vekilinin temyiz dilekçelerinde, sanık ... müdafiileri ile sanık ... müdafiinin temyiz dilekçeleri ile duruşmada ileri sürdükleri temyiz sebepleri reddedilmiş, sair yönlere ilişkin yapılan incelemede de hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2023/20 Esas, 2023/82 Karar sayılı kararında katılanlar vekili, sanık ... müdafiileri ile sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekili, sanık ... müdafiileri ile sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.

23.01.2024 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı Kenan Türk'ün huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ... müdafii Avukatlar ..., ... yokluklarında 08.02.2024 tarihinde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2011/8104, Karar No: 2014/2850, Tarih: 24.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/8104 E.  ,  2014/2850 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2008/240668

MAHKEMESİ : İstanbul 19. Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Beyoğlu 5.Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 13/05/2008

NUMARASI : 2007/524 (E) ve 2008/163 (K)

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Yakınan C.. K..'ın ikametinin altında eşi Bengi ile birlikte tiyatro salonu işlettiği, sanığın olay günü yakınanın ikametine gelip evde çocuk bakıcısı olarak çalışmakta olan tanık Aynur'a kendisini başka bir isimle tanıttığı, yakınanın eşi Bengi'yi sorup tiyatro kursuna kayıt için geldiğini söylediği,bunun üzerine tanık Aynur'un yakınanın eşine telefon edip sanık ile görüştürdüğü, telefon görüşmesinden sonra sanığın tanık Aynur'a “Bengi hanım 1 saat sonra gelecekmiş, ben o zamana kadar aşağıda bekleyeceğim” diyerek tiyatro salonunun anahtarının olup olmadığını sorduğu, bunun üzerine tanık Aynur'un üst katta oturan yakınanın kayın validesinden bir anahtar alıp sanığa verdiği, anahtarı alan sanığın alt katta bulunan tiyatro salonuna inerek aldığı anahtarla kapıyı açmaya çalıştığı, o esnada tiyatro salonunda bulunan ve sesleri duyan tanık Gülsevin'in tanıdık biri olduğunu düşünerek kapıyı açtığı, sanığın kendisini yakınanın eşinin yeğeni olarak tanıtıp içeri girdiği; sanığın, yakınanın eşi ile telefonda görüşüyormuş gibi yapıp telefonda “Bengi abla, bilgisayarı aldım,

çıkıyorum” diyerek yakınana ait dizüstü bilgisayarı aldığı, yakınanın evini kastederek “Yukarı çıkıyorum” deyip işyerinden ayrıldığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCY'nın 157/1.maddesine uyan dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

2-Sanığa yüklenen 5237 sayılı Yasanın 116/2.maddesindeki işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun, 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilerek, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının seçimlik olmadığı halde sanık hakkında sadece aynı maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bendlerindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 24.2.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9233, Karar No: 2012/1316, Tarih: 03.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9233 E.  ,  2012/1316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

VEKİLİ : Av. ...

VEKİLİ : Av. ...

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.04.2010 tarih ve 2009/649-2010/117 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden para tahsil ettiğini ve ödemediğini bunun üzerine müvekkilinin davalı şirket aleyhine Darmstadt Asliye Hukuk Mahkemesi'nde alacak davası açtığını ve mahkeme tarafından davanın kabulüne karar verildiğini, 25.564,59 Euro anaparanın 07/03/2000 tarihinden itibaren % 5 faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine karar verildiğini, yerel mahkemenin kararının 15/11/2007 tarihinde kesinleştiğini ve apostille ile onandığını ileri sürerek Darmstadt Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 23 O 239/06 numaralı dosyasından verilen 10.04.2007 tarihli kararın ve usulüne uygun olarak onaylanmış tercümesinin tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tenfiz koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının davalı şirkette ortaklığının bulunduğu, davalı şirkete karşı alacak davaları açılarak hisse bedelinin iadesi yönünde daha önce taleplerde bulunulmuş ve açılan davaların TTK'nın 405/2 maddesindeki "Pay sahipleri sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemezler. Tasfiye payına mütaallik hakları mahfuzdur." şeklindeki yasal düzenleme dayanak yapılarak ret edildiği, ret kararlarının da Yargıtay tarafından onaylandığının bilindiği, davacının yabancı mahkemede dava açarak talebini hüküm altına aldırdığı, bu bağlamda davaya konu yabancı mahkeme kararının sonuçları ile Türk Yargı kararlarının çeliştiği ve kamu düzenine aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, mahkemece, 5718 sayılı yasanın 54. maddesinin (c) bendi uyarınca, yabancı mahkeme hükmünün Türk kamu düzenine açıkça aykırı olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 sayılı Kanun’un 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir.

./...

2010/9233

2012/1316

S-2

Yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 sayılı Kanun’un 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir.

./...

2010/9233

2012/1316

S-2

Kanunda kamu düzeni kavramının zamana ve yere göre değişebilen niteliği gereği bir tanımlama yapılmaktan kaçınılmış ve konunun hakimin takdirine bırakılması tercih edilmiş, ancak kamu düzenine aykırılığın “açıkça” olmasının aranmasıyla bu konuda takdir hakkı bulunan hakime bir sınırlama getirilmek istenmiştir. Bu düzenleme, Türk tenfiz hukukunda, kamu düzeni kavramının izin verdiği ölçüde, yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi lehine bir eğilimin bulunduğunu göstermektedir. Doktrinde de bu konuda hakime yardımcı olması bakımından bazı kriterler verilmiştir. Buna göre örneğin Türk tenfiz hakimi “kural olarak” yabancı mahkeme kararının doğruluğunu inceleyemez (revision au fond yasağı). Zira aksinin kabulü, aynı davanın Türk mahkemesinde tekrar görülmesi ve yeni bir Türk mahkemesi kararının ortaya çıkması sonucunu doğurur. Ancak örneğin Türk hukukunun vazgeçilmez kabul ettiği temel prensiplerini ihlal eden veya milletlerarası alanda geçerli olan ortak ilkelere aykırı bulunan yabancı mahkeme kararları tenfiz edilemez. Tenfiz hakimi takdir hakkını kullanırken, her somut olayın kendine mahsus özelliklerini de dikkate almalıdır.

O halde dava konusu uyuşmazlık yönünden de somut olayın özelliklerine göre bir inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta incelenmesi gereken konu, benzer olaylarda Türkiye’de açılan davaların, TTK’nun 405/2. maddesinde düzenlenen pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri ilkesi gereği reddedilmesine rağmen, aynı şartlardaki ortaklarca yabancı mahkemelerde açılan davaların kabul edilmesinin ve alınan farklı yöndeki bu yabancı mahkeme kararlarının Türkiye’de tenfizinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağıdır. Nitekim mahkemece kamu düzenine aykırı kabul edilmiştir.

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır.