muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/403, Karar No: 2023/157, Tarih: 19.01.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/403 E.  ,  2023/157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/523 E., 2021/518 K.

DAVA TARİHİ : 29.05.2013

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

I. DAVA

A-Asıl davada davacı taşeron vekili dava dilekçesinde özetle; davacı şirket ile davalılardan yüklenici ... arasında imzalanan 04.10.2010 tarihli sözleşme ile davalının yapımını üstlendiği inşaatta 22 adet dairenin ters tavan, pvc kapı-pencere imalatı ve montajı ile 66 adet menfezinin takılması işini üstlendiğini, iş bedelinin 170.000,00 TL olduğunu; bu bedelin 140.000,00 TL’si için ... isimli apartmanın 4. kat Doğu cephesindeki bağımsız bölümün verileceğini, bakiye 30.000,00 TL'nin ise iş bitiminde nakit olarak ödeneceğini, işin eksiksiz olarak yapılıp teslim edilmesine rağmen davalı arsa sahibi ...'ın tapuda ferağı gerçekleştirmediğini, diğer davalı yüklenicinin ise 30.000,00 TL'yi ödemediğini belirterek 140.000,00 TL karşılığı olarak mezkur dairenin davalı arsa sahibi adına olan tapusunun iptali ile adına tesciline ve 30.000,00 TL'nin ise davalı yüklenciden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B-Birleşen davada davacı taşeron vekili dava dilekçesinde özetle; davalı arsa sahiplerinden asıl davada talep edilen dairenin tapu iptal ve tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

A-Asıl davada davalı yüklenici vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının işi tam olarak bitirmediğini, eksik işlerin bir kısmını başka firmalara yaptırdığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı arsa sahibi ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı taşeron ile aralarında akdi ilişki olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

B-Birleşen davada diğer davalı arsa sahipleri vekili de davacı ile aralarında akdi ilişki olmadığından davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 2014/444 Esas – 2015/412 Karar ve 09.09.2015 tarihli kararı ile asıl ve birleşen davalarda davalı arsa sahipleri ile davacı taşeron arasında akdi ilişki olmadığından husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, asıl davada davacı taşeron ile davalı yüklenici arasında akdi ilişki olduğu, bilirkişi raporu ile davacı alacağının 149.000,00 TL hesaplandığı, ancak davacının davalı yükleniciden 30.000,00 TL’nin tahsilini talep ettiği gerekçesiyle asıl davada 30.000,00 TL’nin davalı yüklenici ...’den tahsiline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı ve birleşen dava davalıları ..., ... Bay, ... vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Temyiz Nedenleri

1-Davacı taşeron vekili, davalı arsa sahipleri bakımından husumetten red kararının doğru olmadığı gerekçesiyle kararı temyiz etmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı ve birleşen dava davalıları ..., ... Bay, ... vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Temyiz Nedenleri

1-Davacı taşeron vekili, davalı arsa sahipleri bakımından husumetten red kararının doğru olmadığı gerekçesiyle kararı temyiz etmiştir.

2-Davalılar ..., ... Bay, ... vekilleri ise kararı; birleşen davada maktu değil, nispi vekalet ücreti verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar temyiz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

(Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 2017/1904 Esas – 2017/3879 Karar ve 09.11.2017 günlü kararı ile birleşen davada ... ve ... Kızı ...’ın davaya dahil edilip taraf teşkili tam sağlandıktan sonra yargılamaya devam edilmesi gerektiği gerekçesiyle kararı bozmuş, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarını incelememiştir.

V- İLK DERECE MAHKEMESİNİN 2. KARARI

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda 2018/35 Esas – 2019/352 Karar ve 15.05.2019 tarihli kararı ile ilk karardaki gerekçelerle aynı hükmü kurmuştur.

VI- TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı taşeron vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Hukukçu bilirkişi raporuna itirazlarının değerlendirilmediği, vekalet ücretinin yanlış hesaplandığı, davalı arsa sahiplerinin yapılan işten bizzat faydalandıklarından husumetten davanın reddinin doğru olmadığı gerekçesiyle karar temyiz edilmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç :

(Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 2019/3467 Esas - 2020/1663 Karar ve 18.06.2020 günlü kararı ile ilk bozmada belirtilen taraf teşkilinin doğru sağlanamadığı, bu nedenle aynı gerekçeyle kararın bozulmasına karar vermiştir.

VII- İLK DERECE MAHKEMESİNİN 3. KARARI

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, 2020/523 Esas – 2021/518 Karar ve 14.07.2021 tarihli kararı ile ilk karardaki gerekçelerle aynı hüküm kurmuştur.

VIII- TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı taşeron vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Arsa sahibi mirasçılarının sebepsiz zenginleştiğini, tapu iptal tescil mümkün olmazsa bedele hükmedilmesinin hakkaniyetli olacağını, ek bilirkişi raporuna itirazları olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Türk Borçlar Kanunu'nun 1 ve 470 inci maddeleri, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26 ve 266 ncı maddeleri,

3. Değerlendirme

1.İlk derece mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 1086 sayılı Kanun'un 437 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Türk Borçlar Kanunu'nun 1 ve 470 inci maddeleri, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26 ve 266 ncı maddeleri,

3. Değerlendirme

1.İlk derece mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 1086 sayılı Kanun'un 437 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2.Davacı taşeron ile davalı arsa sahipleri arasında genel olarak Türk Borçlar Kanunu'nun 1. maddesi, özel olarak da aynı Kanunun 470. maddesi uyarınca kurulmuş bir eser sözleşmesi ilişkisi bulunmadığından mahkemece, davalı arsa sahipleri bakımından davanın husumet yokluğundan reddi kararı yerindedir. Davacı taşeron, davalı arsa sahiplerinin sebepsiz zenginleştiği gerekçesiyle iş bedelinden sorumlu olmaları gerektiğini iddia etmiş ise de davalı yüklenici ile davalı arsa sahipleri arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalanmıştır. Bu sözleşme uyarınca, yüklenici inşaatı yapacak, arsa sahipleri de yapılacak bu inşaat karşılığında yükleniciye bağımsız bölüm devrini gerçekleştireceklerdir. Davalı yüklenici, söz konusu inşaatı bizzat yapabileceği gibi, kendi yönetimi altında başka bir kişiye de yaptırabilir. Somut olayda da, davalı yüklenici, arsa sahipleri ile yapmış olduğu sözleşmedeki bir kısım işlerin davacı tarafında yapılması konusunda davacıyla taşeronluk sözleşmesi imzalamıştır. Arsa sahiplerinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca edim borçları yükleniciye karşı devam ettiğinden, yüklenicinin, başka kişilerle yaptığı sözleşmeler uyarınca yapılan işler karşılığında sebepsiz zenginleştikleri düşünülemez. Sebepsiz zenginleşmede bulunması gereken malvarlığındaki azalmaya karşılık, davalı arsa sahiplerini malvarlığında haksız bir artış meydana gelmediğinden davacı taşeronun bu temyiz itirazı yerinde görülmeyip, reddi gerekmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26/1 inci maddesi uyarınca hakim, tarafların taraf sonuçlarıyla bağlı olup, ondan fazlasını veya başka bir şeye karar veremez. Davacı taşeron, gerek asıl gerekse de birleşen davasında, iş bedeli karşılığında tapu iptali tescil talebinde bulunduğundan mahkemece bu talep harici başka şeye karar verilemeyeceğinden davacı taşeronun bu temyiz itirazı da yerinde görülmeyip, reddi gerekmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26/1 inci maddesi uyarınca hakim, tarafların taraf sonuçlarıyla bağlı olup, ondan fazlasını veya başka bir şeye karar veremez. Davacı taşeron, gerek asıl gerekse de birleşen davasında, iş bedeli karşılığında tapu iptali tescil talebinde bulunduğundan mahkemece bu talep harici başka şeye karar verilemeyeceğinden davacı taşeronun bu temyiz itirazı da yerinde görülmeyip, reddi gerekmiştir.

Davacı taşeron, 13.02.2015 tarihli duruşmada hesaplamaya itiraz etmediğini, ancak hukukçu bilirkişi tarafından düzenlenen ek rapora itirazlarının giderilmediği gerekçesiyle de kararı temyiz etmiş ise de; 6100 sayılı HMK'nın 266/1. maddesi uyarınca; mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verileceği, ancak genel bilgi veya tecrübeyle ya da hakimlik mesleğinin gerektirdiği hukuki bilgiyi çözümlemesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamayacağı düzenlenmiş olup, ayrıca aynı Kanun'un 33. maddesinde de; bir davada hukuki nitelendirmeyi yapma görevi hakime verildiğinden mahkemece yeniden hukukçu bilirkişiye başvurulmadan davanın sonuçlandırılması doğru olduğundan davacı taşeronun bu temyiz itirazı da yerinde görülmeyip, reddi gerekmiştir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 1086 sayılı Kanun'un 436 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18645, Karar No: 2014/1305, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18645 E.  ,  2014/1305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2012/1089-2013/318

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan F.. A.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan F.. A.. vd vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazların tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan F.. A.. vd vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9083, Karar No: 2017/5205, Tarih: 12.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/9083 E.  ,  2017/5205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan ... kadastro tespitinin yapıldığı 2005 yılından 15-20 yıl öncesine ait (1985-1990'lı yıllara ait) hava fotoğrafları ve bunlardan elde edilen memleket haritaları ile keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1973 ve 1987 yıllarına ait memleket haritalarının dayanağı hava fotoğrafları bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve ... bilirkişilerine verilerek keşifte uygulandığı bildirilen 1939 ve 1954 yıllarına ait hava fotoğrafları, 1957, 1973 ve 1987 yıllarına ait memleket haritaları ile getirtilen hava fotoğrafları ve memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazın o tarihlerde hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, niteliğinin ne olduğu, üzerinde varsa bulunan bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı ile kullanım durumu ve yine, fotogrametri yöntemiyle düzenlenen topoğrafik harita veya standart harita üzerinde ayrıca inceleme yapılarak, bu harita üzerinde taşınmazın konumu gösterilerek bu haritada mülkiyet sınırının belirgin olarak görülüp görülmediği, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı hususlarında, memleket haritalarındaki özel işaretlerin sebebi ve bu özel işareti oluşturan unsurlar ile memleket haritası ve hava fotoğrafında taşınmazın niteliği hususunda çelişki olması halinde bu çelişkinin nedeninin ayrıntılı anlatımını içeren müşterek imzalı ek rapor alınması, rapor ekine renkli haritaların tarihleri ile birlikte eklenmesi, düzenlenen ek raporun bu dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 12/06/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7658, Karar No: 2012/9952, Tarih: 07.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/7658 E.  ,  2012/9952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/04/2010 tarih ve 2009/403-2010/131 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirketin ortağı olduğunu, şirket ana sözleşmesine davalının ¼ sermaye koyma borcunu yerine getirmediğini, bunun üzerine davalı aleyhine icra takibi başlattıklarını, icra takibine davalı tarafından yapılan haksız itirazın iptali ile takibin devamına, davalının %40 icra inkâr tazminatına mahkûm edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sermaye koyma borcunu yerine getirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve toplanan delillere göre, davalının şirket ana sözleşmesinin 6.maddesinde belirtilen sermaye koyma borcunu yerine getirmediği gerekçesiyle davacının davasının kısmen kabulü ile, davalının takip dosyasına konu alacağa yönelik itirazlarının kısmen iptali ile takibin asıl alacak yönünden ve takip tarihinden itibaren asıl alacağa %20 oranını geçmemek üzere yıllık temerrüt faizi uygulanmak suretiyle devamına, davacının işlemiş faize ilişkin talebinin reddine, davalının takibe konu asıl alacağın %40’ı oranında olmak üzere icra inkâr tazminatına mahkûm edilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 259,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6917, Karar No: 2022/10043, Tarih: 29.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/6917 E.  ,  2022/10043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 1. İş Mahkemesi

Dava, sigorta başlangıcının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'in muhalefetine karşı, Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oy çokluğuyla, 29/06/2022 gününde karar verildi.

KARŞI OY

Davacı 1/8/1991 tarihinde işe başladığını ve işverence işe giriş bildirgesinin kuruma verildiğini belirterek 1/8/1991 tarihinin sigorta başlangıcı olarak tespitini talep etmiştir. ... 11. Bölge Adliye Mahkemesinin davanın reddine dair vermiş olduğu kararın onanmasına ilişkin Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin çoğunluk görüşüne aşağıda belirtilen gerekçelerle katılamamaktayım.

Uyuşmazlık, davacının halı dokuma işyerinde geçen çalışmasının uzun vadeli sigorta kolları kapsamında olup olmadığı ve davacının sigorta işe giriş bildirgesinde çalışma başlangıcı olduğu belirtilen tarihteki çalışmasının yöntemince kanıtlanıp kanıtlanmadığı noktalarında toplanmaktadır.

I) El Halıcılığı Dokuma İşyerlerinde Çalışanların Sigortalılığı:

506 sayılı Kanun'un ilk halinde "el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar" hakkında özel bir düzenleme bulunmamakta iken; 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 20.06.1987 tarih ve 3395 sayılı Kanun'un 1'inci maddesi ile 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 3 üncü maddesinin II numaralı fıkrasına aşağıdaki (D) bendi eklenmiştir.

"D) El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kollan uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kollan bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler."

06.08.2003 günü yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanun'un 57'nci maddesiyle söz konusu bent yürürlükten kaldırılmış olup Kanun'da yürürlükten kaldırmaya yönelik yasama işleminin geriye yürütüleceğine ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmamaktadır.

06.08.2003 günü yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanun'un 57'nci maddesiyle söz konusu bent yürürlükten kaldırılmış olup Kanun'da yürürlükten kaldırmaya yönelik yasama işleminin geriye yürütüleceğine ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmamaktadır.

İşin, işverene ait atölye ve fabrika benzeri bir işyerinde, işverenin denetim ve gözetimi altında ve ona bağımlı olarak geçmesi durumunda yapılan işin hizmet akdi niteliğinde olduğu ve uzun vadeli sigorta kollarına tabi olacağı belirgindir.

Kırklareli ilinde halı dokuma işinde çalışanlar tarafından açılan sigorta başlangıç tarihinin tespiti davalarının kabulüne dair kararların Yargıtay tarafından onandığı, Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 21.04.2016 gün ve 2016/5478 - 2016/6136 E.K; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 16.11.2017 gün ve 2016/15755 - 2017/9339 E.K.; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 16.11.2017 gün ve 2016/16248 - 2017/9342 E.K.; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 25.01.2018 gün ve 2016/15537 - 2018/611 E.K.; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 22.03.2018 gün ve 2016/16489 - 2018/2657 E.K.; Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 29.03.2018 gün ve 2018/1130 - 2691 E.K.sayılı kararlarının bu yönde olduğu görülmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.05.2019 gün ve 2016/21-626 E. 2019/522 K.sayılı kararında açıklandığı üzere; hukuk devleti, devlet ve insan faaliyetlerine yön veren, yönetilenlere hukuk güvenliği sağlayan ilkeler bütünüdür. Devletin organ ve kurumları bakımından bu ilkeler birer sınırlama niteliği taşırken, vatandaşlar açısından hukuki güvenlik içinde yaşamanın araçları olarak işlev görmektedir.

Hukuki güvenlikle bağlantılı olarak “genellik” ve “öngörülebilirlik”, hukuk devletinin iki temel unsuru kabul edilir. Genellik unsuru, hukukun özel kişi ya da durumlara değil, herkesi kapsayacak biçimde genel, soyut ve tarafsız, geçmişe uygulama yasağı çerçevesinde ileriye yönelik, kamuya açık kurallar üzerine inşa edilmesi anlamını taşır.

Hukukun öngörülebilirliği ise, hukukun anlam açısından belirgin ve açıkça ifade edilmiş, istikrarlı ve birbiriyle uyumlu kurallar ile önceden tahmin edilebilir uygulamalara dayanmasıdır. Bireylerin hukukun gerektirdiği şeyi önceden bilmeleri ve davranışlarını buna göre düzenlemelerini sağlayan bir ilke olarak hukuki öngörülebilirliğin hukuki belirlilik ile ilişkisi, bu noktada çok açıktır. Hukuk kurallarının bütünüyle belirsiz olduğu kabul edildiğinde, hukuki öngörülebilirlikten de söz edilemeyecektir. Hukuki güvenirlik ve yargı erkine güven sağlandığından kamu yararı ile doğrudan ilgilidir. Buradaki asıl amaç hukuki barışın sağlanmasıdır.