muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2835, Karar No: 2024/6059, Tarih: 20.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2835 E.  ,  2024/6059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/201 Esas, 2023/211 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 31. Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.11.2023 Tarihli ve 2023/300 Esas, 2023/417 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda yetkili mahkemenin davacının nüfusa kayıtlı olduğu adresinin bulunduğu yerdeki Zara Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Zara Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.12.2023 Tarihli ve 2023/201 Esas, 2023/211 Karar Sayılı Kararı

Nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarında davacının yerleşim yeri mahkemelerinin yetkili olduğu ve bu yetkinin kesin yetki olduğu, yapılan araştırmada ise davacının yurt içindeki son yerleşim yeri adresinin ...olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun (5490 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5490 sayılı Kanun’un “Nüfus davaları” başlıklı 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendi şöyledir:

“Nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılır. Kayıt düzeltme davaları nüfus müdürü veya görevlendireceği nüfus memuru huzuru ile görülür ve karara bağlanır.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

4. 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un “Türklerin kişi hâllerine ilişkin davalar” başlıklı 41 inci maddesi şöyledir:

“Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye’de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülür.”

C. Değerlendirme

“Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye’de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülür.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, nüfus kaydı düzeltilmesi istenilenin yerleşim yeri adresinin Okinawa-Ken/Japonya olduğu, adres kayıt sistemine kayıtlı yerleşim yeri adresinin bulunmadığı, nüfusa kayıtlı olduğu yerin ise ... olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Zara Asliye Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Zara Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8094, Karar No: 2023/9665, Tarih: 12.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/8094 E.  ,  2023/9665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/265 E., 2023/92 K.

KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzincan 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2018/239 E., 2019/258 K.

Taraflar arasındaki, Kurum işlemi iptali ile kesilen aylığın yeniden bağlanarak ödenmesi gerektiğinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına ve davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davacı adına çıkartılan karar ilamının tebliğine ilişkin tebligatın usulüne uygun olmadığı, davacı ...'ın "... 98. Sokak no: 78 Küçükdoğan Erzincan " adresinde muhatapla aynı konutta oturan Adnan Bey tarafından tebligat alındığı ifade edilmiş olmasına karşın Kurumun temyiz dilekçesinin tebliğine ilişkin mazbatada ise muhatabın en yakın komşudan sorulduğu, markete gittiğinin anlaşıldığı; tebligatın mahalle muhtarı Adnan Bey'e yapıldığı, 2 no.lu haber kağıdının kapıya yapıştırıldığı belirtilmiş bu kapsamda ilk tebligatta Adnan Bey'in hane halkından biri olarak tebligatı aldığı, temyiz dilekçesinde ise muhtar sıfatıyla tebligatın düzenlendiği anlaşılmakla; davacıya tebligatın bu nedenle usulsüz olduğu anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, yukarıda izah edilen bilgiler değerlendirilerek Bölge Adliye Mahkemesi karar ilamının ve temyiz dilekçesinin usulüne uygun tebliğinin sağlanarak temyiz süresinin beklenmesi, karar temyiz edilirse gerekli usulî işlemler tamamlanarak temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3443, Karar No: 2013/5049, Tarih: 01.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3443 E.  ,  2013/5049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan üzümün sulu şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan dut, zeytin, incir, nar, badem ve şeftali ağaçlarının 2011 yılı itibarıyla yaş ve cinslerine göre rayiç fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak alınacak cevap yazısının dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20226, Karar No: 2013/4452, Tarih: 12.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/20226 E.  ,  2013/4452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılanın şirketinde satış elemanı olarak çalıştığı dönemde, sattığı ürünlerin bedelini borçlulardan tahsil etmesine rağmen, aldığı paraları katılan şirkete teslim etmeyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçunu işlediği; depoda açık bulunduğunu gerekçe göstererek, hayali veya gerçek kişiler adına düzenleme tarihi ve lehtar kısımlarının bulunmaması nedeniyle özel evrak niteliğinde bulunan sahte senetler düzenleyip, bu senetleri katılana ibraz edip kullanmak suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

1-Özel belgede sahtecilik suçundan verilen karara yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen cezanın ertelenmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 51.maddesi yerine 50/1 maddesi yazılmış ise de, bu yanlışlığın mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Farklı gerçek kişiler adına düzenlenen sahte özel belgeler nedeniyle gerçek kişi sayısınca özel belgede sahtecilik suçu oluşacağı gözetilmeyerek yazılı şekilde zincirleme suç hükümleri uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan verilen karar yönelik temyiz incelemesinde;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 43/1.maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünün birden fazla ihlal edilmesi suretiyle, katılandan değişik tarihlerde olmak üzere ayrı ayrı birden fazla menfaat temin edilmesi karşısında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini hususu aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; Fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan "5237 sayılı TCK'nın 155/2, 62, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 304 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52.maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere 6.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ifadelerinin yerine "5237 sayılı TCK'nın 155/2 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62.maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2.maddeleri gereğince verilen 4 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52.maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere sonuç olarak 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına", yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2848, Karar No: 2012/6964, Tarih: 24.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/2848 E.  ,  2012/6964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl. aleyhine 31/12/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın dava şartı yokluğundan reddine dair verilen 30/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, ...... kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı sürücünün neden olduğu ...... kazasında yaralandığını ve sakat kaldığını ileri sürerek uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, usul ve esas yönden davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın zamanaşımı nedeni ile reddine ilişkin kararı Dairemizin 08.05.2008 gün ve 2007/10928-2008/6587 Esas sayılı ilamı ile bozulması üzerine yeniden yapılan yargılama sonunda davacının %18,2 oranda malul kaldığına ilişkin rapor alınmış, bu arada yürürlüğe giren 6100 sayılı yasa uyarınca davacıya 100,00TL gider avansı yatırması için kesin süre verilmesine karşın avansın yatırılmamasından dolayı istemin dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davanın 31.12.2004 günü açıldığı, davanın zamanaşımından reddine ilişkin verilen kararın dairemizce bozulduğu, bozmaya uyularak davacının maluliyet oranının belirlendiği ve daimi iş gücü eksikliğine dayalı zararın hesaplanması için gerekli bilirkişi ücretinin de davacı tarafından mahkeme veznesine depo edildiği anlaşılmaktadır.

01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK nın 120. maddesi “Davacı, yargılama harçları ile her yıl ...... Bakanlığınca çıkarılacak gider avansı tarifesinde belirlenecek olan tutarı dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır. Avansın yeterli olmadığı dava sırasında anlaşılması halinde, mahkemece bu eksikliğin tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin süre verilir” biçiminde düzenlenmiştir. Aynı yasanın 448. maddesi “ Bu kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır” biçimindedir.

Eldeki davanın açıldığı tarihteki kanun hükümleri uyarınca harç ve masrafı alındıktan sonra esasa kaydedilerek karar gününe kadar yargılaması yapılmış olup halen dosyada bilirkişi ücreti olarak 250,00TL nin depo edilmiş vaziyette bulunduğu da gözetildiğinde hangi nedenle istendiği ve nereye sarf edileceği açıklanmayan avans yatırılmasına ilişkin kesin süreye riayet edilmemesi nedeni ile istemin reddi isabetsizdir. Ayrıca, Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince, zararın varlığını ve tutarını kanıtlamak zorunda olan davacının, zararın gerçek tutarını kanıtlamakta zorlandığı veya kanıtlanmasının davacıdan beklenemeyeceği durumlarda yargıç, işlerin olağan gidişi ve zarar görenin aldığı önlemleri gözeterek zarar tutarını kendiliğinden belirler. Kaldı ki manevi tazminat tutarının tayini hakimin görevi olup bu istem yönünden avans yatırılmasını gerektirir bir işleme de gerek bulunmamaktadır.

Şu durumda, açıklanan nedenlerle mahkemece dava şartı yokluğundan davanın reddine dair verilen karar isabetli olmayıp bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4990, Karar No: 2012/1348, Tarih: 01.03.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/4990 E.  ,  2012/1348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... ve Tapu Sicil Müdürlüğü aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Çat Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08.06.2011 gün ve 4/63 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 440,60 TL'nin temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1163, Karar No: 2014/20999, Tarih: 12.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/1163 E.  ,  2014/20999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/243084

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2012

NUMARASI : 2011/284 (E) ve 2012/315 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; marketten toplam 23 TL değerindeki dört adet sucuğu çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk İbrahin Açık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12.06.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12213, Karar No: 2015/25193, Tarih: 23.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/12213 E.  ,  2015/25193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2015

NUMARASI : 2010/188-2015/24

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dosyada mevcut 15.12.2014 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisi eklenmek suretiyle dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan ve krokide (B) harfi ile gösterilen 782,00 m2'lik kısmına yapılaşma yönünden kısıtlama getirilip getirilmediği ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24809, Karar No: 2014/804, Tarih: 20.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/24809 E.  ,  2014/804 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mengen Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 24.10.2013

No : 2013/39-2013/90

Dava, ölüm aylığının kesilmesi yönündeki Kurum işleminin iptali ile aylığın kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak bozma ilamı sonrasında davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece yargılama sonunda verilen ilk hüküm, Dairemizce yapılan temyiz denetimi üzerine bozulmuş olup, verilen direnme kararı sonrasında anılan 13.03.2013 gün ve 2010/10-1154 esas 2013/360 sayılı ilama uyulmasına karşın bozma gereklerinin tam anlamıyla yerine getirilmediği belirgindir.Bu bakımdan; davacı ile boşandığı eşinin fiili beraberliğinin ortaya konulmasına ilişkin olarak yargılamada ortaya çıkan belirsizliğin giderilmesi için, ilgililerin kayıtlı yerleşim yerleri olan G..Bucağı, Ç.. Mah.,C.. Cad, No:... G.. Bucağı H..t Mah.,C.. Cad, No:.. G..Bucağı H.. Mah.,.. Sokak, No:.. T.. Mahallesi, S..Sokak, No:... yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem konusu dönem hakkında kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, 02.02.2005 tarihli yoklama memurluğu raporuna dayanak tanıklar T.. Köyü Muhtarı E.. B.., davacının kardeşleri G.. Y..ve N.. Ç.. ile 05.12.2008 tarihli kontrol memurluğu raporuna dayanak tanık R.. F.. dinlenilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği değerlendirilmeli, var olan fiili birlikteliğin sona erdiği saptandığı takdirde sona erme tarihi açıklıkla ortaya konularak 5510 sayılı Kanunun 34. maddesinde yer alan koşullar irdelenmeli, toplanan kanıtlar ışığında elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.