muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13456, Karar No: 2013/995, Tarih: 18.01.2013

Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, ... 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi ... hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın, davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 18/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7420, Karar No: 2012/9942, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/7420 E.  ,  2012/9942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.07.2008 gününde verilen dilekçe ile meranın aidiyetinin tespiti, tapu iptali ve mera olarak sınırlandırma, birleşen davada ise davacılar ... vd. tarafından 31.12.2010 tarihli dilekçe ile davalı Hazine aleyhine tapu iptali ve mera olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; asıl davanın kısmen kabulüne, birleştirilen davanın reddine dair verilen 19.04.2011 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi asıl dava davacısı ... Köyü Tüzel Kişiliği vekili ile duruşmasız temyizi davalı/birleşen dava davacıları vekili ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, tayin olunan 10.01.2012 günü mürafaa icrasından sonra dosyada görülen eksiklik nedeniyle evrak mahalline iade edilmiştir. Anılan eksikliğin giderilmesinden sonra dosya tekrar Dairemize gönderilmiş olmakla içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl davada davacı ... Tüzel Kişiliği, dava konusu ... Köyü 108 ada 139 parsel, ... Köyü 114 ada 18 parsel numaralı taşınmazların kadim merası olduğu iddiası ile aidiyetlerinin tespiti ve ... Köyü 114 ada 28 parsel numaralı taşınmazında davalı Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile davacı köye ait mera olarak sınırlandırılmasını istemiştir.

Birleştirilen davada davacı ..., ..., ... ve ... Köyleri; ... Köyü 114 ada 28 parsel numaralı taşınmazın davalı Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile davacı köylere ait mera olarak sınırlandırılmasını istemiştir.

Mahkemece, asıl davada 108 ada 139 parsel ve 114 ada 18 parsele ilişkin davanın reddine, 114 ada 28 parsele ilişkin davanın kabulü ile tapu kaydının iptali ile davacı ... Köyünün istifadesinde mera vasfıyla özel siciline yazılmasına; birleştirilen davanın da reddine karar verilmiştir.

Hükmü, asıl ve birleşen dava davalısı Hazine, davalı/birleşen dava davacıları vekili ve asıl dava davacısı ... Köyü vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı Hazine vekilinin tüm, asıl dava davacısı ... Köyü vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-4342 sayılı Mera Kanununun 4. maddesi hükmü uyarınca “Mera, yaylak ve kışlakların kullanma ... bir veya birden çok köy veya belediyeye aittir. Bu yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır.” Anılan madde hükmü uyarınca, somut olayda meraların kuru mülkiyeti Hazineye, intifa ... da köye ait olduğundan, dava konusu 108 ada 139 parsel ve 114 ada 18 parsel numaralı mera vasfındaki taşınmazlar alım-satıma tabi imiş gibi dava tarihi itibariyle taşınmaz değerleri üzerinden davacı aleyhine vekalet ücreti takdiri doğru görülmemiştir.

Mahkemece, dava konusu 108 ada 139 parselde taraf tüm köylerin yararlanma ... olduğu da gözetilerek, her iki taşınmaz yönünden intifa ... bedeli (hayvanlarının yararlanması sebebiyle ot bedeli ) tespit edilerek, bunun sonucuna göre davacı ... aleyhine vekalet ücreti takdiri gerekirken, tespit edilebilecek bu değeri aşar şekilde ve taşınmaz değeri üzerinden hesaplanan 21.370 TL vekalet ücretine hükmolunması doğru olmamıştır.

3-Birleştirilen dava davacıları vekilinin temyizine gelince;

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden; hükme esas alınan keşfin 06.08.2010 tarihinde yapıldığı, bu tarih itibariyle birleştirilen dava davacılarının dava konusu ... Köyü 114 ada 28 parsel yönünden bir davalarının bulunmadığı, birleştirilen davanın keşif tarihinden sonra 31.12.2010 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır. Birleştirilen dava davacıları vekili 19.04.2011 tarihli oturumda da açtıkları dava nedeniyle yeniden keşif yapılmasını talep etmiştir.

6100 sayılı HMK m.27 uyarınca, birleştirilen dava davacılarına davalarını açıklama ve ispat ... tanınmadan, hukuki dinlenilme hakları ihlal edilerek açtıkları davadan önce yapılan keşif esas alınarak 114 ada 28 parsel yönünden yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Mahkemece; mahallinde 114 ada 28 parsel yönünden yeniden keşif yapılarak, birleştirilen dava davacılarına davalarını ispat için hukuki dinlenilme ... tanınmalı, bilirkişilerden rapor alınarak ve tüm deliller

değerlendirilerek varılacak sonuca göre bu parsel ile ilgili asıl ve birleştirilen davalar hakkında bir karar verilmelidir.

Hükmün açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin tüm, asıl dava davacısı ... Köyü vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent gereğince asıl dava davacısı ... Köyü vekilinin, (3) numaralı bent gereğince de birleştirilen dava davacılarının temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 900,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı Hazine dışındaki taraflardan alınarak birbirlerine verilmesine, 900,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı Hazine’den alınarak birleştirilen dava davacıları ..., ..., ... ve ... Köylerine verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 11.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3761, Karar No: 2018/243, Tarih: 24.01.2018

**1. Ceza Dairesi         2016/3761 E.  ,  2018/243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : TCK'nun 32/1, 57/1, CMK'nun 223/3-a maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, koruma ve tedavi amaçlı güvenlik tedbiri uygulanmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ün, mağdur ...’yi kasten yaralama suçunun sübutu kabul, sanığın suç tarihinde cezai ehliyetinin bulunmadığına yönelik dosya içerisinde bulunan Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Samsun Ruh Sağlığı ve Akıl Hastalıkları Hastanesinin 18/09/2014 tarih ve 140014102 sayılı raporları gözetilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 32/1 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/3-a maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve TCK'nun 57. maddesi uyarınca sanığın yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına dair verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, sanık hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasının hatalı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

TCK’nun 57. maddesi uyarınca hakkında güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilen sanık aleyhine CMK’nun 325. maddesi uyarınca yargılama giderlerine hükmedilmemesi kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümüne "Kesinleşen hükümden önce suçüstünden yapılan 392,50.TL yargılama giderinin hükümlüden tahsili ile hazineye irad kaydına" şeklinde yazılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 24.01.2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21202, Karar No: 2012/5584, Tarih: 07.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/21202 E.  ,  2012/5584 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat...... ile Avrupa Grubu Temizlik ve Güvenlik Sis Dağ. San. Tic. Ltd. Şti vekili avukat ... ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.5.2011 gün ve 587-180 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılması için gerekli görülen; taraflar arasında düzenlenen genel şartnamenin celbi ile dosyaya eklenmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahalline geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 7.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11169, Karar No: 2013/24852, Tarih: 08.10.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/11169 E.  ,  2013/24852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8,50,81 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16578, Karar No: 2018/3087, Tarih: 21.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/16578 E.  ,  2018/3087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mağdurun aşamalardaki anlatımına, olay mahallinde yapılan keşfe, dinlenen tutanak mümzi tanık beyanına, alınan bilirkişi raporuna ve olay yeri fotoğraflarına göre, mağdurun müstakil ikametinin iki cephesini çevreleyen ve etrafı 160 cm yüksekliğindeki tel örgü ile çevrili olan ve eklenti niteliğindeki bahçesinden suça konu eşyaların çalındığı, bahçe tel örgüsünün bir tarafında bahçeye girişin sağlandığı açıklığın bulunmasının sonuca etkili olmadığı ve tel örgü ile çevrili yerin dış dünyadan açıkça ayrıldığının anlaşılması karşısında, konut dokunulmazlığını bozma suçunun oluştuğuna dair mahkemenin kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki “1. no'lu” bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mağdurun aşamalardaki anlatımına, olay mahallinde yapılan keşfe, dinlenen tutanak mümzi tanık beyanına, alınan bilirkişi raporuna ve olay yeri fotoğraflarına göre, mağdurun müstakil ikametinin iki cephesini çevreleyen ve etrafı 160 cm yüksekliğindeki tel örgü ile çevrili olan ve eklenti niteliğindeki bahçesinden suça konu eşyaların çalındığı, bahçe tel örgüsünün bir tarafında bahçeye girişin sağlandığı açıklığın bulunmasının sonuca etkili olmaması nedeniyle suça konu yerin eklenti sayılmasına ilişkin mahkemenin kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki “1. no'lu” bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıkların suç tarihinde gündüz vakti mağdurun evinin bahçesinden mağdurun beyanına göre 30 TL, 12/02/2014 tarihli takdiri kıymet tutanağına göre ise 10 TL değerindeki 2 adet varil ile yaklaşık 10 kg ağırlığındaki hurda demirleri çalmaları şeklinde gerçekleşen olayda, çalınan eşyaların değerinin oldukça az oluşu göz önüne alınarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12527, Karar No: 2024/2518, Tarih: 19.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/12527 E.  ,  2024/2518 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/607 E., 2016/520 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Kemer 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2016 tarihli ve 2015/607 Esas, 2016/520 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Karar duruşmasında Bozkurt Kadın Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığın, SEGBİS vasıtasıyla yüzüne karşı verilen 15.07.2016 tarihli hükmün yasa yolu bildiriminde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi ve sanığa cezaevinde yapılan 03.08.2016 tarihli karar tebliği isteminin de karar kendisine okunup anlatılmadığından usûle uygun olmadığının anlaşılması karşısında; sanığın bilinen son adresine (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine, cezaevinde olmaması hâlinde sorguda verdiği bilinen en son adresine, buradan iade dönerse MERNİS adresine olacak şekilde) gerekçeli hükmün tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi hâlinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve sanığın temyiz isteminde bulunması durumunda bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4586, Karar No: 2021/20761, Tarih: 30.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/4586 E.  ,  2021/20761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesin de;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 168. maddesinin aynı Yasanın 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin incelenmesin de;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuklara atılı eylemlerinin geceleyin işlendiği kabul olunduğu halde, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçuna ilişkin temel cezanın TCK'nın 116/2-4 maddeleri gereğince belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların ceza süresi yönünden kazanılmış haklarının korunmasına, 30/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3211, Karar No: 2014/6226, Tarih: 03.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/3211 E.  ,  2014/6226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, kaçak sigaraların müsaderesine, nakil aracının iadesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Katılan ... vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Sanığa atılı eylem suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ... davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, ... adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ...'in temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12130, Karar No: 2018/5992, Tarih: 26.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/12130 E.  ,  2018/5992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen beraat hükmü o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, isimli şahıstan aldığı sahte müstahsil makbuzunu bal destekleme priminden yararlanmak amacı ile Eyüp İlçe Tarım Müdürlüğü'ne ibraz ederek desteklemeden faydalandığı, bu şekilde üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre sanığın atılı suçları işlediğine yönelik mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla hakkında verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın atılı suçları işlediğine yönelik kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, o yer Cumhuriyet savcısının atılı suçların sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 26/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3730, Karar No: 2009/9276, Tarih: 11.05.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/3730 E.  ,  2009/9276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :28.12.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle  Türk Medeni Kanununun 226/2. maddesi koşullarının da oluşmamış bulunmasına göre, tarafların paylı mülkiyete konu A.. S.. 1854 ada, 10 parsel, 6 nolu bağımsız bölümün, bölünmeden kendilerine verilmesine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kocanın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı-davalı koca evlilik birliği içinde edinilen ve davalı kadın adına kayıtlı A... S... 6742 ada, 10 parsel, 1 nolu bağımsız bölüm ile P.. F... Köyü 106 ada, 52 parsele ve .... plakalı araca katkısı nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla 5.500.00 YTL’nin tahsilini talep etmiş, mahkemece davacı kocanın katkısının kanıtlanmadığından bahisle isteğin reddine karar verilmiştir.

Taraflar 4.5.1984 tarihinde evlenmişler, 2.6.2004 tarihinde açılan boşanma davası sonucunda 2.3.2006 tarihinde boşanmışlardır. Dava konusu S..10 parsel 1 nolu bağımsız bölüm ve aracın 2000 yılında; P.. 52 nolu parselin ise 1999 yılında, taraflar arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde edinildiği ve davalı kadın adına tescil olunduğu konusunda bir duraksama yoktur.

Toplanan delillerden, bu dönemde taraflardan davacı kocanın beyaz eşya ticareti ile uğraştığı, SSK’dan emekli olduğu; davalı kadının ise öğretmen olarak çalıştığı, aynı zamanda ücret karşılığı özel dersler verdiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan 23.11.2007 tarihli bilirkişi raporu denetime elverişli değildir.

Mahkemece yapılacak iş; tarafların gösterdikleri tüm delilleri toplamak, evlilik birliği içinde taşınmazlar ve aracın  edinildiği tarihe kadar geçen dönemde tarafların tüm gelirlerini tespit etmek, davacı kocanın bu dönemdeki geçim yükümlülüğü de (743 s. TKM. m. 152) göz önünde bulundurularak, gelirinden tasarruf edebileceği miktarı belirlemek, taşınmazlar ve aracın edinme tarihindeki değeri ile davacının edinme tarihindeki varsa katkısını belirlemek, katkı bedeli ile taşınmazların ve aracın bedelini oranlamak, bulunan oranın taşınmazlar ve aracın dava tarihindeki sürüm değeri ile çarpılmak suretiyle katkı miktarını belirlemek, gerektiğinde bu konuda bilirkişi veya bilirkişilerden yanlar, Yargıç ve Yargıtay  denetimine elverişli raporlar almak ve varılacak sonuç uyarınca karar vermektir . Yerel mahkemece bu yönler üzerinde durulmadan, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda 2. bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyize konu diğer hususların yukarıda 1. bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın N.ye yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, temyiz peşin harcın yatıran M.'a  geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere   oybirliğiyle karar verildi. 11.05.2009 (Pzt.)