muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3813, Karar No: 2012/19069, Tarih: 04.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/3813 E.  ,  2012/19069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi n tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun, aleyhine başlatılan icra takibinde, haline münasip evinin haczedildiğini belirterek İ.İ.K.’nun 82.maddesi gereğince haczin kaldırılması talebi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, haczin kaldırılmasına karar verildiği görülmektedir.

İ.İ.K.’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin, borçlunun haline uygun olup olmadığı, adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun, sözü edilenlerle birlikte barınması için, zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise, satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, taşınmazın değeri tespit edilmiş ve fakat borçlunun şehrin daha mütevazi semtlerinde, lüks özellikler taşımayan haline münasip bir ev alabileceği değer belirlenmeden, bilirkişinin raporuna itibar edilerek hüküm tesis edildiği görülmektedir.

Bu durumda, mahkemece yapılacak iş, bilirkişilerden ek rapor alınarak, borçlunun, taşınmazın bulunduğu Tuzla ilçesinin, daha mütevazı bir yerinde, haline münasip evi alabileceği değerin tespitinden sonra, tespit edilen miktar, mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/843, Karar No: 2019/4424, Tarih: 06.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/843 E.  ,  2019/4424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Ankara Emniyet Müdürlüğü Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü‘nde ... memuru olarak görev yapan sanıkların, olay tarihinde katılanın sevk ve idaresinde bulunan 06 MOS 63 plaka sayılı araç ile ... memuru Turan Kılıç‘ın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı resmi araç arasında meydana gelen maddi hasarlı trafik kazası sonrası olay yerine gelerek, Turan Kılıç‘ın sokak başında bulunan ve “Yol Ver“ anlamına gelen trafik levhasına uymadan kavşağa giriş yapması nedeniyle asli kusurlu olduğu kazada, trafik levhasını göz ardı ederek kasıtlı olarak ... memuru olan Turan Kılıç‘ın lehine, alkollü araç kullandığı tespit edilen sanığın asli kusurlu olduğunu tespit edecek şekilde 09.03.2012 tarihli trafik kazası tespit tutanağını içerik itibarıyla sahte olarak düzenlediklerinden bahisle kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu işlediklerinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanıkların aşamalarda alınan savunmalarında, olay yerinde bahse konu trafik levhasını görmediklerini, bu nedenle genel kural uyarınca katılanı asli kusurlu olarak gösterecek şekilde rapor tanzim ettiklerini beyan ederek suçlamaları kabul etmedikleri, sanıklar müdafiinin 22.10.2014 havale tarihli temyiz dilekçesi ekinde bulunan Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı ... Genel Müdürlüğü Ulaşım Dairesi Başkanlığı‘nın 17.10.2014 tarihli sanıklardan ...‘a hitaben yazılmış cevabi yazısında, suç tarihini de kapsayacak şekilde 27.02.2008-19.03.2012 tarihleri arasında belirtilen bölgede trafik levhalarına ilişkin yenileme çalışması yapıldığının bildirilmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı ... Genel Müdürlüğü

Ulaşım Dairesi Başkanlığı ile yazışma yapılarak, 17.10.2014 tarihli yazı içeriğinde yer alan “yenileme çalışması“ ibaresi açıklattırılmak suretiyle, suç tarihinde kaza mahallinde “yol ver“ anlamına gelen bir trafik levhası bulunup bulunmadığı hususunda ayrıntılı olarak bilgi verilmesinin istenmesinden sonra, sanıkların tutanak düzenlendiği esnada trafik levhasını görmedikleri yönündeki savunmaları da dikkate alınarak, sanıkların suç kastının ne şekilde oluştuğunun karar yerinde tartışılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma neticesinde yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2- Kabule göre de;

a) “09.03.2012“ olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “2013“ şeklinde yanlış yazılması,

b) ... sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de;

a) “09.03.2012“ olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “2013“ şeklinde yanlış yazılması,

b) ... sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, ... sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün istem gibi BOZULMASINA, 06.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10526, Karar No: 2010/3532, Tarih: 01.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/10526 E.  ,  2010/3532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53. maddenin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3.maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3.maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ tümcelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10083, Karar No: 2018/4767, Tarih: 01.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/10083 E.  ,  2018/4767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı Vekili Özetle; davacının 19.07.2005 tarihinden itibaren taşeronları değişmekle birlikte son olarak...Temizlik İnş. Gıda ve Kar. Dağ. Hizm. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin işçisi olarak ... Üniversitesi Rektörlüğünde laborant olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin haksız olarak 31.03.2012 tarihinde feshedildiğini, aylık net 1.320,00 TL maaş aldığını, fesih sonrasında davacıya kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini iddia ederek, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Temizlik İnş Gıda ve Kar. Dağ. Hizm. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili özetle; davacının asıl işveren ... Üniversitesi Rektörlüğüne bağlı olarak ...Tıp Fakültesi Hastanesinde laborant olarak çalıştığını, davalı şirkette çalışan tüm işçilerin üzerindeki yönetim hakkının tamamen asıl işveren olan Üniversitesiye ait olduğunu, davacının belirli süreli iş sözleşmeleri ile çalıştığını, hiçbir işin süresinin 1 yıldan fazla olmadığını, bu sebeple kıdem tazminatı koşullarının oluşmadığını savunarak davanın husumetten ve esastan reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili özetle ;müvekkili bünyesindeki hizmet işlerinin hizmet alımı yoluyla yapıldığını iş ilişkisinin ve sözleşmesinin ihaleyi alan yüklenici firma ile işçiler arasında kurulduğunu, davacının davalı işçisi olarak kabulünün mümkün olmadığını savunarak, davanın husumetten ve esastan reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kabulüne ve hükmedilen tazminatlardan davalıların müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Duruşmada tefhim edilen hüküm özetinin HMK.nun 297 ve 321. maddelerine uygun olmadığı gözetilmeden temyiz süresinin hazır bulunan taraf açısından “ tefhimden” başlatılması sonuca etkili görülmemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kabulüne ve hükmedilen tazminatlardan davalıların müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Duruşmada tefhim edilen hüküm özetinin HMK.nun 297 ve 321. maddelerine uygun olmadığı gözetilmeden temyiz süresinin hazır bulunan taraf açısından “ tefhimden” başlatılması sonuca etkili görülmemiştir.

2- Mahkemece davalı Üniversitenin 2547 Sayılı Yasa’nın 56/b maddesi  delaleti ile Harçlar Yasa’ sının 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeyerek yargılama giderlerine harç katılarak davalı Üniversite’ ye harç yükletilmesi, hüküm altına alınan miktarların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 1/ a ve b bentlerindeki miktarların önüne ayrı ayrı “ ..net..” sözcüğünün yazılmasına,

Hüküm fıkrasının 2 ve 3 numaralı bentlerinin çıkartılarak, yerlerine;

“ 2- Davalı Üniversite harçtan muaf olduğundan, Üniversite aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Hüküm altına alınan miktar üzerinden hesaplanan 974,55 TL. karar-ilam harcından davacının yatırdığı toplam 250,90 TL. harcın mahsubu ile 723,65 TL. bakiye karar-ilam harcının davalı Şirketten tahsili ile hazineye irat kaydına,

3- Davacının yaptığı harçlar hariç, 280,00 TL. yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen, davacının yaptığı toplam 275,20 TL. harç masrafının sadece davalı Şirketten tahsili ile davacıya verilmesine, bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden...Temizlik İnş. Gıda ve Kar. Dağ. Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye yükletilmesine, 01.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10752, Karar No: 2012/13906, Tarih: 28.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10752 E.  ,  2012/13906 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ... , ..., ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan beraatlerine dair Taşköprü Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.10.2008 gün ve 2007/47 Esas, 2008/278 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Kamu davasına usulen katılıp, müdahil sıfatını almayan ve nüfus kaydına göre, duruşmada beyanın alındığı 18.06.2007 tarihli itibarıyla 15-18 yaş grubu içerisine olup, şikâyetçi olmadığını belirten mağdurenin zorunlu vekilinin hükmü temyize ... bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiziyle sınırlı olarak gereği düşünüldü:

Dosyada mevcut arama ve el koyma tutanağı, mağdureye ait adli muayene raporları, tanık ve mağdurenin özü itibari ile değişmeyen beyanları ve tüm dosya içeriğinden sanıkların olay günü Boyabat ilçesinde evine gitmekte olan mağdureyi, sanık ...'in kullandığı araba ile bir süre takip etmelerinin ardından sanık ...'in araçtan inerek mağdureyi zorla arabaya soktuğu, bu esnada mağdurenin “imdat” diye bağırması üzerine olay yerinde bulunan tanık ... tarafından 155 polis imdat hattına ihbarda bulunulduğu, sanıkların araç içerisinde mağdurenin direnmesini önlemek amacıyla boynundan tutarak eter koklatmak istedikleri ve mağdureyi sanık ... ile evlendirmek amacıyla İstanbul iline giderlerken, Taşköprü ilçesinde kolluk güçleri tarafından durdurularak yakalandıkları sabit olduğu halde ve nüfus kaydına göre suç tarihi itibarıyla 15 yaşı içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ...'ın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığı usulünce tespit edildikten sonra haklarında mahkûmiyetleri yerine, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/4404, Karar No: 2013/5750, Tarih: 16.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/4404 E.  ,  2013/5750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

İİK'nun 153.maddesinde, "ipotek ile temin edilmiş vadesi gelmiş bir alacağın borçlusu icra dairesine müracaatla alacaklının gaip ve ikametgahının meçhul bulunduğunu veya alacağı almaktan ipoteği çözmekten imtina ettiğini beyan ederse, icra dairesi on beş gün içinde daireye gelerek parayı almasını ve ipoteği çözmesini, alacaklıya usulüne göre tebliğ eder" hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, ipotek alacaklısı ... Pazarlama AŞ'nin anılan maddede belirtildiği üzere gaip, yerleşim yeri meçhul veya borcu almaktan, ipoteği çözmekten imtina ettiği yönünde bir iddia bulunmayıp başvurunun maddedeki koşullarda yapılmadığının kabulü gerekir. Bu durumda ipoteğin kaldırılması genel mahkemelerden istenebilir. Dar yetkili İcra Mahkemesi'nce şikayetçi iddiaları incelenerek ipoteğin kaldırılması mümkün değildir. İstemin bu nedenle reddi gerekirken, işin esası incelenerek kesin hüküm nedeniyle reddi isabetsiz ise de istem reddedildiğinden sonucu doğru Mahkeme kararının onanması yoluna gidilmiştir.

Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının İİK'nun 360. ve HUMK'nun 432.maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK.nun 366/3.maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12107, Karar No: 2010/3111, Tarih: 22.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/12107 E.  ,  2010/3111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.07.2008 tarih ve 2007/47 - 2008/82 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin İzmir ve Türkiye’de balık pişiriciliği üzerine tanınan bir firma olduğunu, 2001 yılında İzmir-Kordon’da kurulduğunu, "Kordon Balık Pişiricisi" ibareli markayı adına tescil ettirdiğini, önceden müvekkili firmada çalışan bir kısım ortağın kurduğu davalı şirketin de "Kordon Boyu balık Pişiricisi" ibaresini ticari faaliyetinde kullandığını, işyerinin dizaynının müvekkiline benzediğini, haksız rekabet ve markaya tecavüzde bulunduğunu, yer adının marka olarak tescil edilemeyeceğini, karışıklık meydana geldiğini ileri sürerek, davalıya ait markanın sicilden terkinine ve tabelaların indirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, "şekil+ Kordonboyu" ibareli markasını 43. hizmet sınıfında müvekkili adına tescil edildiğini, karışıklık olmadığını, diğer iddiaların yersiz bulunduğunu açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, savcılık soruşturması ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının "Şekil+Kordonboyu" ibareli markasında mutlak veya nispi ret nedenlerinin olmadığı, ayrıca davacı adına tescilli "Veli Usta Balık Pişiricisi" ibareli markası ile stilize balık figürlü markası arasında benzerlik bulunmadığı, davalının markasının esaslı unsurunu değiştirmeden kullandığı, işyerlerinin farklı tasarlandığı, İzmir’de balık lokantalarının "balık pişiricisi" ibaresini hizmet adı olarak tanımlayıcı biçimde kullandıkları, coğrafi yerlerin eklerle kullanılmasının ve marka olarak tescilinin kabul edildiği, esasen davacının "Kordon Balık Pişiricisi" ibareli markasının olmadığı davacı iddialarının yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12036, Karar No: 2021/5627, Tarih: 07.07.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/12036 E.  ,  2021/5627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılanlar vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılanlar vekilinin hükmü temyiz etmesinden sonra, 16.06.2021 tarihli şikayetten vazgeçme dilekçesi ile katılanların sanık hakkındaki şikayetlerinden vazgeçmiş olmaları nedeniyle katılma kararının hükümsüz kaldığı, katılanlar vekilinin katılan sıfatını kaybetmesi nedeniyle hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, hükme yönelik temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesine gelince,

Olay tarihinde, saat 14:50 sıralarında sanık ...’nun idaresindeki otomobili ile meskun mahalde yer alan bölünmüş yolda orta şeritte seyir halinde iken sol şeride geçmek istediği esnada arkadan sağ şeridi takiben gelip aynı istikamette seyir halinde olan ve en sağ şeritten en soldaki şeride geçmek üzere önce orta şeride sonrasında soldaki şeride yönelen sürücü ...’ın idaresindeki araç ile çarpışmaları ve arkadan gelmekte olan tanık sürücü ...'in idaresindeki aracın ön kısımları ile takla atan sürücü ...’ın idaresindeki otomobile çarpması neticesinde, sürücü ...’ın öldüğü olayda, tarafsız tanık ...‘in kollukta verdiği beyanında, önünde sanığın kullandığı Volvo marka aracın seyir halinde olduğunu, aracının sağ tarafında seyreden ticari taksinin birden hızlı bir şekilde önüne kırarak sol şeride geçmek için menevra yaptığını ve kendi şeridine girdiğini, sol şeride geçerken de önünde seyir halinde olan sanığın kullandığı Volvo marka aracında birden sol şeride geçmek istediği esnada araçların birbirine girdiğini, ticari taksinin havalandığını, Volvo marka aracında yan yatmaya başladığını, ticari taksinin önüne düştüğünü, hemen frene bastığını ancak aracının kayarak ticari taksiye çarptığını beyan etmesi ile CD İnceleme Tutanakları ve 16.10.2014 tarihli bilirkişi raporu ile İstanbul Teknik Üniversitesinde görevli bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen raporun yukarıda izah edilen olayın oluşuna uygun oldukları kabul edilerek, tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanamsı gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 07.07.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.