muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12040, Karar No: 2023/17942, Tarih: 04.05.2023

Sanık ... müdafiinin temyizinin; atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, suçun işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı somut bir delilin bulunmadığı ve sanığın suç işleme kastının olmadığına,

Sanık ... müdafiinin temyizinin; atılı suçun işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı somut bir delilin bulunmadığı, sanığın suça ne şekilde iştirak ettiğinin yeterince açıklanmadığı, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, eksik inceleme yapıldığı ve nitelikli halin uygulanmasının usül ve Yasa'ya aykırı olduğuna,

Sanık ... müdafiinin temyizinin; atılı suçun işlendiğine dair her hangi bir somut delilin bulunmadığı ve kararın usül ve Yasa'ya aykırı olduğuna,

Sanık ... müdafiinin temyizinin; atılı suçun unsurlarının oluşmadığı ve alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininin usüle, Yasa'ya ve hakkaniyete aykırı olduğuna,

Sanık ...'nun temyizinin; olayla ilgisinin bulunmadığı ve atılı suçu işlemediğini belirtmesine rağmen hakkında haksız bir şekilde ceza verildiği için kararın bozulması gerektiğine,

Sanık ... müdafiinin temyizinin; sanığın diğer sanık ... ile yapmış olduğu telefon görüşmesinde sanık ...'un kesinleşmiş cezasının bulunması sebebiyle polis kontrol noktasına takılmaması için kendisini uyardığını, kolluk kuvvetlerinin de sanığın olay yerinin yakınlarında bulunduğuna dair bir değerlendirme yapmadıklarını, bu nedenle kararın sanık lehine bozulması gerektiğine yönelik olduğu,

Anlaşılmakla, kurulan hükümlerde bozmayı gerektirecek bir hukuka aykırılık bulunmadığından, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi ile istinaf başvurularının esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi’nin kararına yönelik sanıklar ... ve ... ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden, Tebliğname'ye uygun olarak, CMK'nın 302/1 inci maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİNE,

7165 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 304/1 inci maddesi gereğince dosyanın ... Asliye Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 04.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15051, Karar No: 2018/4359, Tarih: 27.03.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/15051 E.  ,  2018/4359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakta ise de; sanığın bina dahilinde hırsızlık şeklindeki eylemlerinin TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçunu oluşturarak eylemi uzlaşma kapsamı dışına çıkaracağı gözetilip, sanık hakkında uzlaşma hükümleri uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın suça konu telefonu çalışmakta olduğu iş yerinde ait soyunma odasında bulunan dolabın içinden çaldığının anlaşılması karşısında; eylemin TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık ...'in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 27/03/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5027, Karar No: 2011/5775, Tarih: 11.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5027 E.  ,  2011/5775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL, YIKIM ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalı adına kayıtlı olan 905 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığını ileri sürerek, tapu iptal, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; hak düşürücü süreden dolayı davanın reddine karar verilmesi gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, hak düşürücü süre yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...’nın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; mahkemece hükmüne uyulan bozma kararı gereğince işlem ifa edilerek yazılı olduğu üzere davanın hak düşürücü süreden reddedilmesi ve karar tarihi itibariyle yargılama giderlerinden davanın açıldığı tarihe göre davalının haksız olduğu gözetilerek davalının sorumlu tutulması doğru ise de; 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 11.1.2011 tarih ve 6099 Sayılı Yasanın 16.maddesiyle değişik 3402 Sayılı Yasanın 36/A maddesinde;"... yargılama giderlerinin davalıya yükletilemeyeceği" hükmünün getirilmiş olması karşısında, anılan yasanın yürürlüğe girmesinden sonra Hazinenin temyizine karşı davalı tarafın kararın onanmasını istediği anlaşıldığına göre; davacı Hazinenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7047, Karar No: 2011/8880, Tarih: 06.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/7047 E.  ,  2011/8880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vasiyetnamenin açılmasına ilişkin olarak açılan davada Aliağa Sulh Hukuk ve İzmir 14. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vasiyetnamenin açılıp okunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 596. maddesinde,” Vasiyetname, geçerli olup olmadığına bakılmaksızın tesliminden başlayarak bir ay içinde miras bırakanın yerleşim yeri sulh hakimi tarafından açılır ve ilgililere okunur.” Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

5718 Sayılı Milletlerarası Özel Hukuk Ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un 41. maddesinde “Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye'de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye'de sâkin değilse Türkiye'deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülür.”hükmüne yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, adrese dayalı nüfus kaydındaki yerleşim yerinin İsrail olarak gösterilmesi karşısında murisin vasiyetnamede gösterdiği adresine göre murisin son yerleşim yerinin Helvacı Köyü, Aliağa adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın, Aliağa Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nun 21. ve 22. ( 1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26. ) maddeleri gereğince Aliağa Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11026, Karar No: 2017/5466, Tarih: 22.06.2017

**7. Ceza Dairesi         2017/11026 E.  ,  2017/5466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesi

SANIK : Atilla KILINÇ, Yaşar KARAOĞLAN, Şiyar BALSAK

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sank Şiyar Balsak hakkında sigara kaçakçılığından beraat, 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan hükümlülük, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk haklarında hükümlülük, suça sürüklenen çocuk hakkında erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmolunan cezanın nevi ve miktarına göre sanıklar Şiyar Balsak müdafii ve sanık ... müdafiinin duruşma talebinin REDDİNE karar verilerek yapılan incelemede;

Gümrük İdaresi vekilinin 30.05.2016 hakim havale tarihli dilekçesi ile katılma talebinde bulunduğu, talep hakkında mahkemece olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK.nun 237/2. maddesi uyarınca Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I-Sanık Şiyar Balsak hakkında 27/07/2015 tarihinde işlediği iddia edilen sigara kaçakçılığı suçundan dolayı kurulan beraat hükmüne yönelik O yer Cumhuriyet Savcısı ile Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemleri ile ilgili yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre O Yer Cumhuriyet Savcısı ile Gümrük İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk Yalçın Çetin hakkında kurulan hükme yönelik anılan çocuk ile müdafinin ve katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemleri ile ilgili yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemi 6545 sayılı Kanun'la değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/5, 3/10. maddelerine uyduğu halde 5607 sayılı Kanun'un 3/16. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açıldığı halde, 5271 sayılı CMK.nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan 5607 sayılı Yasanın 3/16. maddesinin uygulanması suretiyle hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk ve müdafii ile katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

III- Sanıklar ..., .... ve .... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... , sanık .... Müdafii, sanık .... müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri ile ilgili yapılan incelemede;

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk ve müdafii ile katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

III- Sanıklar ..., .... ve .... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... , sanık .... Müdafii, sanık .... müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri ile ilgili yapılan incelemede;

Sanıklardan ele geçirilen bandrollere ilişkin dosyada mevcut 11.02.2016 ve 07.04.2016 tarihli Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nün raporlarında, karşılaştırmaya esas mukayese amaçlı orjinal örnek gönderilmeden yapılan incelemede, bandrollerin sahte olduğu, aldatma kabiliyetini haiz olmadıkları belirtilmekle; orijinal bandroller temin edilerek dava konusu bandrollerle karşılaştırılıp, aldatma kabiliyetinin bulunup bulunmadığının mahkemece saptanması, denetime imkan verecek şekilde tutanağa geçirilmesi, duraksama halinde mahkemeye yardımcı olma ve aydınlatma bakımından uzman bir bilirkişinin görüşüne başvurulması, aldatma kabiliyetine haiz olmadığının belirlenmesi halinde 6545 sayılı Kanun’la değişik 5607 sayılı Kanun’un 3/16. maddesinde yer alan suçun oluşmayacağının gözetilmesi,

Dava konusu bandrollerin aldatma kabiliyetine haiz olduğunun saptanması halinde ise;

Sanıkların ele geçirilen kaçak içkileri ve sahte bandrolleri ticari amaçla bulundurdukları anlaşılmakla, sanıklardan ele geçirilen bandrolsüz kaçak içkilere ilişkin eylemlerinin 6545 sayılı Kanun’la değişik 5607 sayılı Kanun’un 3/5, 3/10, 4/2. ile 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesi, sanıklardan ele geçirilen sahte bandrollere ilişkin eylemlerinin ise 6545 sayılı Kanun’la değişik 5607 sayılı Kanun’un 3/16, 4/2 ile 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesi kapsamında kaldığı, bu suretle sanıkların fikri içtima uyarınca 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi gereğince en ağır cezayı öngören yasa maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden ayrı ayrı hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

1-01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, yine 01/06/2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, sanıklara yönelik kurulan hükümlerde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde doğrudan verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

2-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin a,b,d,e bentlerinde yer alan hak yoksunluklarının infaz tamamlanıncaya kadar, c bendinde yer alan hak yoksunluğunun ise sanığın altsoyu bakımından koşullu salıverilmeye kadar, altsoyu dışında kalan kişiler bakımından infaz tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Dava konusu olan ve müsaderesi talep edilen bir kısım eşya hakkında karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık Yaşar Karaoğlan, sanık Şiyar Balsak müdafii, sanık Atilla Kılınç müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanıkların tutuklu kaldıkları süre itibariyle tahliyelerine, 22/06/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2520, Karar No: 2018/9545, Tarih: 18.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2015/2520 E.  ,  2018/9545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 ayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11853, Karar No: 2009/4129, Tarih: 19.03.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/11853 E.  ,  2009/4129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere ve özellikle temyiz nedenlerine göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava iş kazasına uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının maddi zararı SGK tarafından bağlanan gelirlerin tüm peşin sermaye değeri ile karşılandığından reddine, manevi tazminat isteminin kabulüne karar verilmiştir.

S.G.K.Başkanlığı tarafından sigortalıya bağlanan gelirlerde katsayı değişmesi nedeniyle meydana gelen artışlar sonucu yeniden hesaplanan peşin sermaye değerinin zararı karşıladığı hallerde, davacının dava açarken bu hususları bilmesi mümkün bulunmadığından, maddi tazminat isteminin reddi nedeniyle davalı yararına avukatlık ücreti takdir edilemeyeceği Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.Somut olayda maddi tazminat isteminin SGK tarafından bağlanan gelirlerin tüm peşin sermaye değeri ile karşılandığından reddine karar verildiği halde davalı yararına reddedilen maddi tazminat miktarı üzerinden avukatlık ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı bozma nedenidir

.Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasını 6. bendinin silinmesine ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine,

19.3.2009 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13435, Karar No: 2014/6048, Tarih: 02.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13435 E.  ,  2014/6048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Gün adli para cezası paraya çevrilirken, uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, 1 numaralı hüküm fıkrasının ikinci paragrafında yer alan "200 gün karşılığı" ibaresinden önce gelmek üzere "5237 sayılı TCK.nun 52/1-2.fıkrası gereğince" ibaresinin yazılmasına ve hükümden gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin fıkranın çıkartılmasına ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15630, Karar No: 2014/6532, Tarih: 03.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/15630 E.  ,  2014/6532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı Üniversitenin 2547 sayılı yasanın 56/b maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden, Üniversite aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 8, 9 ve 10 numaralı bentlerin tamamen çıkartılarak, yerlerine;

“ 8- Davalı Üniversite 2547 sayılı yasanın 56/b maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan, davalı Üniversite aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Alınması gereken 802,70 TL. harçtan davacının yatırdığı toplam 215,70 TL. harcın mahsubu ile 587,00 TL. bakiye karar harcının davalı Şirket’ ten tahsili ile hazineye irat kaydına,

9- Davacının yatırdığı başvuru, peşin ve ıslah harcı toplamı 234,10 TL. harç masrafının davalı Şirket’ ten tahsili ile davacıya verilmesine,

10- Davacının yaptığı harçlar hariç 316,60 TL. yargılama giderinden red ve kabule göre hesaplanan 284,60 TL. yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, “ bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı Üniversite’ den 30.09.2013 tarihli makbuz ile tahsil edilen 143,30 TL. temyiz harçları ile 14.11.2013 tarihli makbuz ile tahsil edilen 176,40 TL. temyiz harcının isteği halinde davalı Üniversite’ ye iadesine, bakiye karar harcının tahsiline ilişkin tarihsiz harç tahsil müzekkeresinin Üniversite açısından iptaline ilişkin işlemlerin Mahkemesince yerine getirilmesine, 03.03.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.