muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/31, Karar No: 2024/1231, Tarih: 14.02.2024

Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davacının eylemli ve gerçek bir çalışma yaptığının saptanamadığını, tanık beyanlarının taraflı ve çelişkili olduğunu, davacının görev tanımının ve sürelerinin belirsiz olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ... Apartmanı yönetim kurulu imzalı 28.08.2004 tarih ve 109 karar numaralı belge ve 28.08.2004 tarihli apartman kararı ile kapıcı dairesinin ...'e kiraya verilmesine karar verildiği, davacı adına .... sicil numaralı .... Kollektif Şirketi ünvanlı iş yerinden 26.04.2016 tarihinden itibaren hizmet bildiriminde bulunulduğu, davalıya ait 20382 sicil numaralı iş yerinin 01.04.1966-30.07.2000 tarihleri arasında Yasa kapsamında olduğu, davacının eşi ...' in hizmet döküm cetveline göre uyuşmazlık döneminde dava dışı bir iş yerinden kuruma hizmet bildiriminde bulunulduğu, davalı apartmanın 16 daire, 5 dükkan, 150 metrekare bahçeli bir apartman olduğu, davacının eşinin başka işyerlerinde çalıştığı, dinlenen tanıkların davacının davalı apartmanda çalışmasını doğruladıkları, davacının yaptığı işler nazara alındığında çalışmasının kısmi çalışma olarak tespit edilmesinde isabetsizlik olmadığı anlaşılmakla istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 2003 yılından 17 Haziran 2016 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen kesintisiz çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2.506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin 9 uncu fıkrası hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21880, Karar No: 2010/9379, Tarih: 20.09.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/21880 E.  ,  2010/9379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nun 206/1, 62/1, 52. md. 80 YTL a.p.c.,

Müşteki idare vekilinin 12.06.2008 tarihli temyiz isteminin reddine dair 26.06.2008 tarihli karar,

Şikayetçi İdare vekilinin temyizinin suç vasfına da yönelik olduğu anlaşılarak 26.06.2008 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığa iddianamede yüklenen eylemden, doğrudan doğruya zarar gören şikayetçi hazinenin katılma talebinin kabulü yerine reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/2102, Karar No: 2024/4086, Tarih: 14.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2102 E.  ,  2024/4086 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/605 E., 2023/556 K.

KARAR : İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çarşamba 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mah. Sıf.)

SAYISI : 2021/232 E., 2022/218 K.

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket ile arsa malikleri aralarında yapılan sözleşme uyarınca davalı yüklenici şirkete bırakılan Samsun İli, Çarşamba İlçesi, Sarıcalı Mahallesi, 1080 ada 26 parselde kayıtlı B blok 3 numaralı bağımsız bölümü, Çarşamba 1. Noterliği’nin 28/04/2015 tarih ve 09827 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi sözleşmesiyle yüklenici şirketten satın aldığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapusunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, yükleniciden bağımsız bölüm satın alan üçüncü kişinin yüklenicinin edimini yerine getirmeden müvekkiline karşı ifayı talep edemeyeceğini, binaların tesliminin halen yapılmadığını, sözleşmenin 9. maddesine göre her ay 7.500,00 Türk Lirası ceza-i şart ödenmesi gerektiğini, ancak bu ödemenin yapılmadığını, ayrıca dava dışı alt yüklenici tarafından B blok 3 ve 8 no.lu bağımsız bölümlerin tapu iptali ve tescili talepli dava açtığını beyanla, davanın reddini istemiştir.

Davalı Aubry Demirtaş İnş. Nak. Denizcilik Turz. Teks. Gıda Hayv. İth. İhr. Ltd. Şti. temsilcisi, davanın açılmasında şirketin sorumluluğunun bulunmadığını, şirketin iyi niyetli olması ve dava açılmasında kusurunun bulunmaması nedeniyle şirket yönünden davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; işbu dosyaya benzer nitelikteki Çarşamba 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/463 E. sayılı dosyasının kesinleştiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı ... vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davalı ... vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümün yükleniciden temlik alınması nedeniyle tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Bu karara karşı davalı ... vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümün yükleniciden temlik alınması nedeniyle tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Davacının, arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü yükleniciden temlik alması halinde arsa sahibini ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Türk Borçlar Kanunu’nun 188. maddesine göre; “Borçlu, devri öğrendiği sırada devredene karşı sahip olduğu savunmaları, devralana karşı da ileri sürebilir.” Buna göre temliki öğrenen arsa sahibi, temlik olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür def'iler ileri sürebilecekse, aynı def'ileri yeni alacaklıya (temlik alan davacıya) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden kazanmadığı hakkı üçüncü kişiye temlik etmesinin arsa sahibi bakımından bir önemi bulunmamaktadır. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye (davacıya) temlik etmişse, üçüncü kişi (davacı) Türk Borçlar Kanunu'nun 97. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olaya gelince; arsa sahipleri tarafından yükleniciye karşı açılan Çarşamba 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2018/570 E. sayılı dosyada 2022/242 K. sayılı karar ile sözleşmeye göre eksik yapılan ve sözleşmede belirtilen kalitede yapılmayan imalatlar ve inşaatın geç tesliminden kaynaklanan alacakların hüküm altına alındığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dava konusu B blok 3 no.lu bağımsız bölümün 10.02.2015 tarihinde yüklenici tarafından dava dışı ...’a temlik edildiği, aynı taşınmazın bu kez aynı yüklenici tarafından 28.04.2015 tarihinde davacıya temlik edildiği, dava dışı ... tarafından dava konusu bağımsız bölüme ilişkin tapu iptal ve tescil davasının açıldığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Bu halde mahkemece belirtilen hususlar ayrı ayrı irdelenerek ayrıca dava dışı ...’ın aynı mahkemede açtığı 2022/14 E. sayılı dosyasının da bu dosya ile birleştirilmesi hususu da düşünülerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, bu hususlarda yazılı gerekçeleri içermeyen eksik inceleme sonucu verilen ilk derece mahkemesi kararı ile bu karara karşı istinaf isteminin reddi kararı usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesi kararı ile bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle HMK'nın 373/1. maddesi gereğince Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararı KALDIRILARAK; Çarşamba 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 20.06.2022 tarih ve 2021/232 E., 2022/218 K. sayılı kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 14.11.2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12688, Karar No: 2019/6378, Tarih: 20.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/12688 E.  ,  2019/6378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki bedensel zarar nedeniyle açılan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar Doğantur Taşımacılık Turizm Otomotiv San. ve Tic.Ltd Şti. ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalılardan Doğantur Taşımacılık Turizm Otomotiv San. ve Tic.Ltd Şti.’nin maliki olduğu,davalı ... nezdinde ZMMS poliçesi ile sigortalı ve diğer davalı ...’ın sevk ve idaresindeki otobüsün, ...'in sevk ve idaresindeki motosiklet ile çarpışması sonucu 08/08/2008 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davacının yaralandığını ve malul kaldığını, müvekkilinin sağlık durumunun düzeltilmesi ve iyileşmesi için gerekli muayene teşhis, operasyon, tedavi, tahlil, hastane, ilaç ve bakım giderlerinin karşılanmadığını beyanla, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen, 10.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve Doğan Tur. Taş. Ltd. Şti vekili; kazanın meydana gelmesinde araç sürücüsünün kusurunun bulunmadığını her iki müvekkili açısından da davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... (Güven) Sigorta A.Ş. vekili; kazaya karışan otobüsün trafik poliçesinin müvekkili şirket tarafından düzenlendiğini ancak poliçe primi ödenmediğinden mebdeinden iade edildiğini ileri sürerek kazaya karışan otobüsün aracının müvekkili şirket tarafından sigortalanmamış olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; maddi tazminat davası yönünden; davacının tedavi giderine yönelik davasının kısmen kabulü ile 482,34 TL tedavi giderine ilişkin tazminatın yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacının 2.517,66 TL tedavi giderine yönelik tazminat davasının reddine, davacının geçici ve daimi iş göremezlik tazminatına yönelik davasının kabulü ile 23.714,41 TL daimi ve geçici iş göremezlik tazminatının yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 8.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 08/08/2008 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve Doğantur Taşımacılık Tur. Ot. San. ve Ltd. Şti.'nden müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının 2.000,00 TL manevi tazminat talebinin reddine, dair verilen karar davalılar Doğantur Taşımacılık Turizm Otomotiv San. ve Tic.Ltd Şti. ve ... vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalılar Doğantur Taşımacılık Turizm Otomotiv San. ve Tic.Ltd.Şti. ve ... vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı ...’in kaza tarihinde 18 yaşından küçük olup, öğrenci olduğu, gelir getiren bir işte çalışmadığı, dolayısıyla bu müddet boyunca mahrum kaldığı herhangi bir kazancı olmadığından geçici işgöremezlik zararı bulunmadığı açıktır. Hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda ise, kaza tarihinde 18 yaşından küçük olan ve geçici iş göremezlik tazminatı talep edemeyecek olan davacı hakkında geçici iş göremezlik tazminatını da kapsar şekilde hüküm kurulması isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar Doğantur Taşımacılık Turizm Otomotiv San. ve Tic.Ltd Şti. ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar Doğantur Taşımacılık Turizm Otomotiv San. ve Tic.Ltd Şti. ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar Doğantur Taşımacılık Turizm Otomotiv San. ve Tic.Ltd Şti. ve ...'a geri verilmesine 20/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2474, Karar No: 2021/17256, Tarih: 08.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/2474 E.  ,  2021/17256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm incelendiğinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümler incelendiğinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/38788, Karar No: 2011/23478, Tarih: 28.12.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/38788 E.  ,  2011/23478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 14.04.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Yasanın 322.maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4942, Karar No: 2014/11730, Tarih: 28.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4942 E.  ,  2014/11730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2014/94823

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08.10.2013

NUMARASI : 2009/496 Esas, 2013/405 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlâli

Mahalli mahkemece verilen hükümler sanık müdafii tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 05.11.2014 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine ibraz ettiği yetki belgesine dayanarak sanık M.. V.. adına gelen Av. .. huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık M.. V.. hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 05.11.2014 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleri hakkında sanığın eşi olan Fatma'nın temyiz hakkı bulunmadığından, Fatma'nın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte olan CMUK.nın 317. maddesi gereğince reddiyle, temyiz incelemesinin, sanık müdafiin temyizi ile sınırlı olarak yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleri hakkında sanığın eşi olan Fatma'nın temyiz hakkı bulunmadığından, Fatma'nın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte olan CMUK.nın 317. maddesi gereğince reddiyle, temyiz incelemesinin, sanık müdafiin temyizi ile sınırlı olarak yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

Çukurova Üniversitesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığı'nca düzenlenen 02/04/2010 tarihli raporda, mağdurede hafif düzeyde mental reterdasyon denilen akıl zayıflığı bulunduğu ve kendisini savunacak durumda olmadığının bildirilmiş olması, sanığın eşi olan Fatma'nın ibraz ettiği 16.12.2013 havale tarihli dilekçesinde sanığın suç tarihinde ciğerlerinden rahatsız olup cinsel ilişki kurmaya muktedir olmadığını, mağdurenin ise 30.09.2013 tarihi itibariyle 4-5 aylık hamile olduğunu ifade etmiş olması karşısında, mağdurenin dosya ile birlikte Adli Tıp Kurumuna sevki ile suç tarihi itibarıyla akıl hastası olup olmadığı, kendisine karşı işlenen eylemin ahlaki kötülüğünü idrak edip edemeyeceği, fiile karşı mukavemete muktedir olup olmadığı ve akıl hastalığı var ise bu hastalığının ruh ve beden bakımından kendisini savunmasına mani olacak mahiyet ve derecede bulunup bulunmadığı, hekim olmayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, mağdurenin beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususlarında rapor alınması ve ayrıca mağdurede sonradan hamilelik durumu olup olmadığı, hamile olması durumunda bebeğin babasının kim olduğu, sanığın suç tarihi itibariyle cinsel yönden iktidarsız olup olmadığı hususları araştırıldıktan ve dosyadaki diğer tüm deliller hep birlikte değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın, akıl hastası olan mağdurenin evine elektrik tamiri bahanesiyle gelip, aynı suç işleme kararı kapsamında, değişik zamanlarda birden fazla kez organ sokarak mağdure ile cinsel ilişkiye girdiği ve bu eylemlerle sınırlı olacak şekilde mağdureyi alıkoyduğu olayda, mevcut haliyle sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek, 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

28.10.2014 tarihinde verilen işbu karar 05.11.2014 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından hazır olduğu halde sanık müdafii Av. ..'nın yüzüne karşı tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2015/3382, Karar No: 2015/4678, Tarih: 23.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3382 E.  ,  2015/4678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine göre dava, davacının ekili tarım ürünlerinin davalıya ait sulama kanalından taşan sular nedeniyle zarara uğraması sonucu meydana gelen zararın tazmini istemine ilişkindir.

Başkanlar Kurulu Kararı ve Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek Yargıtay 4.Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.