muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/13446, Karar No: 2006/16523, Tarih: 18.09.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/13446 E.  ,  2006/16523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İcra Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun50. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken HUMK.nun 22. maddesi gereğince kamu düzeniyle ilgili olmayan hallerde taraflar, yetkili mahkemeyi (icra dairesini) sözleşme ile belirleyebilirler. Somut olayda, takip dayanağı bonoda özel yetkili yer bu hükümlere uygun olarak taraflarca tespit edilmiş ve takip, yetkili olduğu  sözleşilen (Çorum) icra dairesinde başlatılmıştır. Genel yetkili yerde de takip hakkı olan alacaklının tercihini yukarıdaki şekilde kullanmasında yasaya aykırılık yoktur. O halde, mahkemece, borçlunun yetki itirazı reddedilip işin esası incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 18.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1566, Karar No: 2013/2183, Tarih: 11.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/1566 E.  ,  2013/2183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/.../2011 tarih ve 2009/43-2011/155 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına ... nezdinde 2007/00491 sıra ile kayıtlı endüstriyel çoklu tasarımlardan 4.1 numaralı kase tasarımının davalı tescil başvurusundan önce İtalyan firmaları tarafından kamuya sunulduğunu, üretilip pazarlandığını, yenilik ve ayırdedicilik vasıflarının bulunmadığını, bu tasarım tescil belgesine dayanılarak davalı tarafından müvekkili aleyhine açılmış tecavüzün tespiti, men'i ve tazminat davasının bulunduğunu ileri sürerek 2007/00491 sayılı endüstriyel tasarım tesciline konu 4.1 numaralı kase modelinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının delil olarak dayanıp kataloğunu sunduğu ürün ile müvekkilinin ürününün benzerliklerinin olmadığını, aksi düşünülse dahi davaya konu tasarımının davacının sunduğu kataloglardan daha önce 2002 yılında müvekkili için çizilerek 2006 yılında kamuya sunulduğunu, 2007 yılının Şubat ayında da tescil edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının dayandığı 2004 tarihli katalogdaki tasarımla davacının tasarımı arasında davacı delili ürünün kare formunda, davalının tescilli tasarımın küre şeklinde olması, oturdukları tabanın da biçimsel olarak benzememesi, boyut ve geometri olarak farklılıklarının bulunmasından dolayı belirgin farklar bulunduğu, İtalyan firmasına ait olduğu belirtilen tasarımların ise delil vasfında olmaması ve tarih taşımaması nedeniyle dikkate alınmadığı, tasarımın aynısı veya bütünsel benzerlik gösteren benzeri tasarımların 2006 yılından önce kamuya sunulduğunun kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9744, Karar No: 2017/27241, Tarih: 23.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/9744 E.  ,  2017/27241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVATÜRÜ:ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı iş ortaklığının adi ortaklık olduğu, adi ortaklığın tüzel kişiliğinin olmadığı ve taraf ehliyeti bulunmadığı gözetilerek, hüküm kurulan ortaklığı oluşturan tüzel kişilerden ... İşlem Sosyal Hizmetler İnşaat Turizm Gıda Temizlik Eğitim Ticaret Ltd. Şti.'ne gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/435, Karar No: 2017/2332, Tarih: 02.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/435 E.  ,  2017/2332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan yapılan yargılama sonucunda beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.04.2015 gün ve 2014/58 Esas, 2015/30 Karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 28.01.2016 gün ve 2015/6944 Esas, 2016/827 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulması yönündeki kararıyla ilgili olarak ilk derece mahkemesince direnme kararı verilerek kurulan 13.04.2016 gün ve 2016/11 Esas, 2016/23 Karar sayılı ilamın sanık müdafiince temyiz edilmesinin ardından Yargıtay Kanununun 15. maddesi gereğince direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunda inceleme sırası bekleyen dosyanın 02.12.2016 günlü, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 günlü, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin iki ve üçüncü bentlerine istinaden direnme kararıyla ilgili değerlendirme yapılmak üzere Dairemize gönderildiği anlaşılmakla yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Dairemizin 28.01.2016 gün ve 2015/6944 Esas, 2016/827 sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup ilk derece mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 13.04.2016 gün ve 2016/11 Esas, 2016/23 Karar sayılı direnme ilamında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden Reddiyle, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin üçüncü bendine istinaden anılan direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4934, Karar No: 2013/6256, Tarih: 15.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/4934 E.  ,  2013/6256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın 739,54 m²'lik kısmının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan elmanın sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan elma ağaçlarının 2012 yılı itibarıyla yaş ve cinslerine göre rayiç fiyatlarının gıda tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazısının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16031, Karar No: 2016/7844, Tarih: 16.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/16031 E.  ,  2016/7844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-a, 31/3, 62, 50/3, 52/2-4 maddeleri uyarınca 4.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, arkadaşı ....’ın arama kaydı bulunması nedeniyle polis ekiplerince kovalandığı esnada park halindeki polis aracına taş atarak aracın arka bagaj camının kırılmasına neden olduğu anlaşıldığından mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31986, Karar No: 2015/5157, Tarih: 17.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/31986 E.  ,  2015/5157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Mahkeme kararı davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık; davacının fazla mesai alacağından takdiri indirim yapılması gerekip gerekmediği noktasındadır.

Fazla çalışma yapıldığını işçinin, karşı iddiayı ve özellikle fazla mesai ücreti ödendiğini ise işverenin ispatlaması gerekir. İlke olarak işçi fazla çalışma yaptığını veya tatillerde çalıştığını yazılı deliller dışında tanıkla da ispatlayabilir. İşyerinde çalışma düzeninı bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın yazılı belgelere, işveren kayıtlarına veya kesin delile değil, tanık anlatımına dayalı olması durumunda, mahkemece; fazla çalışma yapılan süreler tespit edilirken; işçinin uzun süre her gün fazla çalıştırılmasının hayatın olağan akışına ve insan

./..

-2-

doğasına uygun düşmeyeceği, yaşam tecrübelerine göre hiç hastalanmadan veya evlenme, ölüm, doğum, özel işleri gibi mazereti çıkmadan yıllarca sürekli çalıştığının kabul edilemeyeceği, işyerindeki üretim faaliyeti ve işçinin üstlendiği işin niteliği dikkate alınmadan sürekli iş gördürüldüğünün varsayılamayacağı, işçinin ara dinlenmesi, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde hiç dinlenme hakkını kullanmadan çalıştığının düşünülemeyeceği gözönünde tutularak, belirlenen fazla çalışma süresinden takdiri indirim yapılması gerekip gerekmediği değerlendirilmelidir.

Mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi raporuna göre davacının iş yerinde fazla mesai işveren kayıtlarına ve tanık anlatımlarına dayanılarak saptandığı anlaşılmaktadır. Tanık beyanına dayalı hesaplanan kısımda yukarda açıklandığı gibi bir takdiri indirime gidilmesi gerekir. Bu sebeple mahkemece, fazla çalışma alacağından takdiri indirim yapılmaması isabetsiz bulunmuştur.

Sonuç:

Mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi raporuna göre davacının iş yerinde fazla mesai işveren kayıtlarına ve tanık anlatımlarına dayanılarak saptandığı anlaşılmaktadır. Tanık beyanına dayalı hesaplanan kısımda yukarda açıklandığı gibi bir takdiri indirime gidilmesi gerekir. Bu sebeple mahkemece, fazla çalışma alacağından takdiri indirim yapılmaması isabetsiz bulunmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/8870, Karar No: 2015/6823, Tarih: 07.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/8870 E.  ,  2015/6823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/371450

MAHKEMESİ : Boyabat(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2013/244 (E) ve 2013/414 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Olay günü sanığın müştekiye “kimdi lan benim kolumdan tutan polis" şeklinde ve kaba hitap tarzı niteliğindeki sözlerin, müştekinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Temel ceza belirlenirken doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince uygulama yapılması yerine, TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca ceza belirlendikten sonra 125/3-a maddesi uygulanması,

Kanuna aykırı ve sanık Ö.. G..'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16826, Karar No: 2013/11238, Tarih: 24.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/16826 E.  ,  2013/11238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :İstirdat

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, ... mirasçılarından... ve ... tarafından, diğer mirasçı ... ve bunun eşi ... aleyhine açılmıştır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 1/2 payı davacılar .... ve .... adına, 1/2 payı da davalı ... adına kayıtlı olan (21264) ada (1) parsel sayılı taşınmazla ilgili dava dışı yüklenici şirket ile yapılan "arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine " göre .... adına kat irtifakı tesis edilmiş (3) nolu bağımsız bölümün, üçüncü kişiye satışı nedeniyle arsadaki diğer (1/2) pay sahipleri .... ve ....'nin arsadaki payları oranında alacak; yüklenici şirket tarafından, davalı ...'a verilen üzerinde "arsa sahipleri adına" verildiğine ilişkin açıklama bulunan 5.6.2007 keşide tarihli çek bedelinden, arsadaki payları oranında alacak; mirasbırakan ....'ın sağlığında "satış" göstermek suretiyle gelini....'ye devrettiği (21264) ada (8) ve (9) parsel sayılı taşınmazların, .... tarafından elden çıkarılmış olması sebebiyle muris muvazaasına dayalı miras payları oranında satış bedelinden alacak isteğine ilişkindir. İsteklerden ilki, "arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine" konu paylı taşınmazın, paydaşları arasındadır. Ve paylı mülkiyete ilişkin hükümlere göre çözülecektir. İkincisi yüklenici tarafından ....'nin eşi davalı ...'a verilen "arsa sahipleri adına" verildiği belirtilen çek bedeline ilişkin olup, arsa sahipleri arasındadır. Yüklenicinin arsa sahiplerine yaptığı ödemeye ilişkin olup, sözleşmeden kaynaklanmaktadır. Üçüncü ise muris muvazaasından kaynaklanan miras payı oranında alacağa ilişkin olup, muvazaa hükümlerine göre çözülecektir. Buna göre inceleme görevi dairemize ait olmayıp, uyuşmazlığın yukarıda açıklanan niteliğine göre 4. Hukuk Dairesine aittir. Ancak, daha önce l. Hukuk Dairesince 13. Hukuk Dairesine; 13. Hukuk Dairesince de Dairemize gönderildiğinden, görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 24.04.2013 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2006/11491, Karar No: 2006/12394, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11491 E.  ,  2006/12394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Deresi Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmak-ta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa, seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün kamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcının istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5537, Karar No: 2013/8591, Tarih: 13.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/5537 E.  ,  2013/8591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin yetki yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, avans olarak düzenlenen çekin karşılığında mal teslim edilmediği, bedelsiz olduğu iddiasıyla açılan menfi tespit istemine ilişkindir.

Davalı ... vekili, taraflar arasındaki yetkili satıcılık sözleşmesinin 61. maddesine göre yetkili yer mahkemesinin İzmir Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Hizt. A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı ile davalı ... arasındaki sözleşmenin 61. maddesi gereğince ihtilaf halinde İzmir Mahkemelerinin yetkili kılındığı yetkili yer mahkemesinin İzmir Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.