muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/28491, Karar No: 2022/1729, Tarih: 01.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/28491 E.  ,  2022/1729 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, sanık hakkında hürriyeti tahdit suçundan bozma öncesinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın sanık müdafisinin itirazı üzerine Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.09.2014 gün, 2014/1346 Değişik iş sayılı kararıyla kaldırıldığı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla yapılan incelemede mahkemenin 25.12.2014 gün ve 2014/329 Esas, 2014/414 Karar sayılı dosyasında anılan suç yönünden yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararın kesinleştiği anlaşılmakla, mevcut haliyle mahkemece bozma sonrası hürriyeti tahdit suçundan tekrar verilip, esasen hukuki değerden yoksun bulunan düşme kararıyla ilgili temyiz bulunmadığı gözetilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suç tarihinde on beş yaşını doldurmasına az bir zaman kalan mağdurenin dosyada mevcut mernis doğum tutanağı ile diğer belgelere göre resmi kurumda doğmadığının ve Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 02.02.2012 gün ve 2011/9030 Esas, 2012/685 Karar sayılı ilamına uyularak yapılan araştırma neticesinde düzenlenen 16.09.2013 tarihli rapora göre olay tarihinde kaç yaşında olduğunun bilimsel olarak saptanamadığının anlaşılması karşısında, bu hususta oluşan tereddüt lehe değerlendirilip buna göre mağdurenin suç tarihinde on beş yaşından küçük olduğunun sabit olmadığı gözetilerek mevcut haliyle sübuta eren eylemin 765 sayılı TCK'nın 416/3. maddesinde yer alan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma (suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 104. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki) suçunu oluşturduğu kabul edilip, mağdurenin 19.11.2005 tarihli ifadesinde şikayetçi olmadığı yönündeki beyanı ile zamanaşımı süresi de dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken gerekçede mağdurenin suç tarihindeki yaşına dair herhangi bir değerlendirme de yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13348, Karar No: 2014/21326, Tarih: 17.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13348 E.  ,  2014/21326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2013/862-2014/145

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ise değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ise değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. ..... parsel sayılı taşınmaza çeltik arazisi, parsel sayılı taşınmaza ise tarım arazisi olarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

.......parsel sayılı taşınmazda bulunan meyve ağaçlarının sayı ve türüne göre taşınmaz ise kapama meyve bahçesi niteliğinde olduğundan, taşınmaza bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken zemine ayrı, üzerindeki ağaçlar için ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla taşınmaza karışık kapama meyve bahçesi niteliğine göre değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu katılımı ile keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, elverişsiz bilirkişi kurulu raporuna itibar edilerek hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9803, Karar No: 2017/9229, Tarih: 09.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/9803 E.  ,  2017/9229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden, 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan ve 05.08.2017 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulu'nun 03.08.2017 tarih ve 703 numaralı kararına göre ... Bölge Adliye Mahkemesinin 05.09.2017 tarihi itibarıyla faaliyete geçeceği kararlaştırıldığından yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin ".... 71 Sok. No:61 İç Kapı No:1 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin ceza infaz kurumuna ait olduğu, hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin “... Mah. 0402 Sokak No:13 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün vasi atanması talep dilekçesinde cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini “... Mah. 0402 Sokak No:13 .../...” olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/11/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18186, Karar No: 2018/4776, Tarih: 17.09.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/18186 E.  ,  2018/4776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle, "tarafların dayandıkları tapu kayıtlarının ilk oluştukları günden itibaren tüm tedavülleri ve varsa haritalarıyla birlikte getirtilerek dosya arasına konulması, dayanılan kayıtların revizyon durumlarının araştırılarak, varsa revizyon gördükleri taşınmazları ve bu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazlarla birada gösterir şekilde geniş kapsamlı birleşik haritanın dosyaya konulması, dayanılan kayıtların dava dışı başka taşınmazlara revizyon gördükleri ve davalı olduklarının saptanması halinde dava dosyalarının birleştirilmesi, komşu taşınmazların tespit tutanakları ve dayanakları kayıtlar ile davalı iseler dava dosyalarının getirtilmesi, mahallinde yerel bilirkişiler, tespit bilirkişilerinin tümü ve taraf tanıkları ile uzman fen ve ziraat bilirkişilerinin katılımıyla keşif yapılması, tarafların dayandıkları tapu ve vergi kayıtlarının yöntemine uygun şekilde mahalline uygulanması, uygulama sırasında varsa kayıtların revizyon gördükleri tüm taşınmazların dikkate alınması, uzman fen bilirkişisinden kayıtların kapsadıkları alanları ve sınır yerlerini gösteren ayrıntılı rapor ve kroki aldırılması, uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve dayanaklarıyla denetlenmesi, taraf tapu kayıtlarının iç içe girmesi halinde önceki günlü doğru temele dayanan ve hukuki değerini kaybetmemiş tapu kaydına değer verileceğinin göz önünde bulundurulması, davacı tarafın dayandığı tapu kaydının hisse tapusu olduğunun yapılacak değerlendirmede dikkate alınması, çekişmeli taşınmazın kısmen veya tamamen dayanılan tapu kayıtlarının kapsamı dışında kaldığının belirlenmesi halinde taraflar yararına zilyetlikle kazanım koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacının davasının kısmen kabulüne, dava konusu 687 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen 72.954,41 metrekarelik kısmının davacı ... adına, (B) harfiyle gösterilen 17.165,21 metrekarelik kısmının ise ham toprak vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "hükmün kapsamı" başlığını taşıyan 297. maddesinin (b) bendi hükmüne göre, tarafların ve davaya katılanların ad ve soyadları, TC kimlik numaraları, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad soyadları ile adreslerinin gerekçeli karar başlığında gösterilmesi zorunludur. Somut olayda, dahili davalı olarak davada yeralan ... oğlu ..., ... evlatları ..., ..., ..., ..., ... kızı ..., ... evlatları ... ve ... ...’nın isim ve adreslerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesine aykırı şekilde gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 17.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6141, Karar No: 2013/8133, Tarih: 19.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/6141 E.  ,  2013/8133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, kadastro mahkemesine verdiği, 20.12.2006 havale tarihli dava dilekçesinde; müvekkilinin maliki bulunduğu Kumyaka Köyünde bulunan 108 ada 100, 101 ve 106 parsel sayılı taşınmazların yaklaşık 39.000 m2'lik kısmının, 55 nolu Orman Kadastro Komisyonunca yapılan düzeltme ile orman sınırları içine alındığını, bu hususun 20/11/2006 tarihinde ilân sureti ile tebliğ edildiğini iddia ederek, kadastro komisyonunca yapılan hatalı işlemin iptali ile nizalı kısmın orman sınırı dışına çıkartılmasını ve müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Kadastro mahkemesince, 6831 sayılı Kanunun 9/son maddesi gereğince davaya bakma görevinin sulh hukuk mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş ve dosya görevli sulh hukuk mahkemesine gönderilmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1992 yılında yapılıp 16.03.1993 ilâ 16.09.1993 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması ile daha sonra 2006 yılında 4999 sayılı Kanunun 9. maddesi gereğince yapılan fennî hataların düzeltilmesi işlemi vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve dava konusu edilen bilirkişi raporunda (A ve B) harfleri ile gösterilen yerler 1993 yılında kesinleşen orman kadastrosuna göre orman sınırları içinde kalan ve 2007 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında da 3402 sayılı kanunun 22/son maddesi gereğince tapu kütüğüne aktarılan orman alanı içinde kaldığı belirlenerek hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, aynı zamanda 6831 sayılı Kanunun 11. maddesi uyarınca orman kadastrona itiraz için düzenlenen hak düşürücü sürelerin çoktan dolduğu anlaşıldığına göre davacı tarafın tüm temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19.09.2013 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/650, Karar No: 2022/2947, Tarih: 08.03.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/650 E.  ,  2022/2947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı Bakanlığa ait hastanede diğer davalı şirkete bağlı temizlik işçisi olarak çalıştığını, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğunu, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili, zamanaşımı ve husumet itirazında bulunduklarını, davacının değişik şirketler ile idare arasındaki hizmet alım sözleşmeleri kapsamında çalıştığını, hizmet alımlarının süreli iş olduğunu, idarenin ihale makamı olup işveren sıfatının bulunmadığını, beyan ederek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Bozma kararı üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 124. maddesine göre davaya dahil edilen diğer davalı şirket vekili, somut olayda sonradan davaya dahil edilmelerinin hatalı olduğunu, davacının işine davalı şirket tarafından son verilmediğini, talep edilen işçilik alacaklarından asıl işverenin sorumlu olduğunun savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Dairemizin 09.12.2020 tarih, 2017/18818 esas, 2020/17932 karar sayılı bozma kararına uyularak yeniden yapılan toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı ... vekili ile davalı Beydağ Temizlik ve İlaçlama Hizmetleri Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davalı Beydağ Temizlik ve İlaçlama Hizmetleri Ltd. Şti.’ninTemyiz ve Katılma Yoluyla Temyiz Talebi Yönünden:

İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibariyle yürürlükte olan 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3. maddesine göre, temyiz edilebilen kararlarına karşı, tebliğ tarihinden başlayarak iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir.

Bu süre içerisinde temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 365. maddesi uyarınca, Yargıtayın bozma kararı üzerine hüküm veren İlk Derece Mahkemesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer İlk Derece Mahkemesine verilmesi gereklidir.

İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibariyle yürürlükte olan 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3. maddesine göre, temyiz edilebilen kararlarına karşı, tebliğ tarihinden başlayarak iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir.

Bu süre içerisinde temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 365. maddesi uyarınca, Yargıtayın bozma kararı üzerine hüküm veren İlk Derece Mahkemesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer İlk Derece Mahkemesine verilmesi gereklidir.

Mahkeme kararının 15.11.2021 tarihinde usulüne uygun olarak davalı şirkete tebliğ edildiği, ancak temyiz talebinin 08.01.2022 tarihinde iki haftalık temyiz süresi geçirildikten sonra yapıldığı anlaşıldığından, 7036 sayılı Kanun'un 7/3. maddesi ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesi gereğince, süre aşımı sebebiyle davacının temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı Beydağ Temizlik ve İlaçlama Hizmetleri Ltd. Şti.'ye iadesine,

Davalı vekili davalı Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinin 25.12.2021 tarihinde tebliği üzerine, katılma yolu ile temyiz talebinde bulunmuş ise de somut olayda davacı tarafın temyiz talebi bulunmamaktadır. Katılma yolu ile temyizde kıyasen uygulanan 6100 sayılı Kanunun 348 inci maddesine göre, davalı şirketin diğer davalının temyizine karşı cevap dilekçesi sunarak Bakanlık temyizine katılma yolu ile temyiz talebinde bulunması mümkün olmadığından, katılma yolu ile temyiz isteminin de REDDİNE,

Davalı ...’nın Temyiz Talebi Yönünden:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının yıllık izin ücretine hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta davacının 11 yıllık çalışma süresi içinde hiç yıllık ücretli izin kullanmadığı kabul edilmiştir. Dosya kapsamında davalı işveren tarafından sunulan yıllık izin defteri sureti bulunmakta olup bu belgede davacının hangi dönemlerde hangi süre ile izin kullandığına yönelik bilgiler yer almaktadır. Davacının imzasını taşıyan yıllık izin defteri, yıllık ücretli iznin kullanıldığının ispatı yönünden delil niteliğindedir. Bu kayıt dikkate alınmadan sonuca gidilmesi hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

3-Bir diğer uyuşmazlık fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin ispatı noktasındadır.

3-Bir diğer uyuşmazlık fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin ispatı noktasındadır.

Mahkemece davacının tanık delili ile ispatlanan fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti hüküm altına alınmıştır. Yargılama sırasında dinlenen tanıklar davacının bir hafta 4 gün bir hafta 3 gün 16.00-08.00 saatleri arasında çalıştığını ifade etmiş ise de dosya kapsamındaki imzasız puantaj kayıtlarında davacının haftada 6 gün çalışmasının bulunduğu tespit edilmektedir. İşveren tarafından sunulan puantaj kayıtları ile ilgili olarak herhangi bir değerlendirme yapılmadan ve tanık anlatımları ile puantaj kayıtları arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulması hatalı olup kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, 08.03.2022 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2728, Karar No: 2015/2610, Tarih: 16.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2728 E.  ,  2015/2610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hakkında başka bir dosyada yargılanarak mahkum olan ... ile birlikte hareket ederek sahte reçeteler ve sağlık raporları tanzim ederek eczanelerden ilaç almak suretiyle kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda;

...'ın eylemi tek başına yaptığını belirtmesi, katılanların eczaneye ...'ın tek başına geldiği yönündeki beyanları ve sanığın da bulunduğuna dair bir beyanlarının olmayışı hususları dikkate alındığında sanığın atılı suçlardan cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2965, Karar No: 2019/4368, Tarih: 26.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/2965 E.  ,  2019/4368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.