muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8353, Karar No: 2020/3017, Tarih: 04.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8353 E.  ,  2020/3017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın ve suça sürüklenen çocuğun beraatlerine ilişkin hüküm katılan zorunlu vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk ... sevk ve idaresindeki kamyonet ile olay günü gündüz vakti iki yönlü parke kaplı dar sokakta seyir halindeyken karşı istikamette seyir halinde olan sanık ...’in idaresindeki kamyonetin yolun soluna yanaşarak kendisine yol vermesi üzerine, suça sürüklenen çocuğun kamyonetin hizasından geçtiği sırada seyrine göre sağında durmakta olan kamyonetin arkasından kaplamaya giren 5 yaşındaki yayaya çarparak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, sanığın ve suça sürüklenen çocuğun atfı kabil kusuru bulunmadığı anlaşıldığından mahkemece verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanık ve suça sürüklenen çocuğun kusurunun bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz eden katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8387, Karar No: 2013/14463, Tarih: 04.07.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/8387 E.  ,  2013/14463 K.**

* İŞ KAZASI SONUCU UĞRANILAN ZARAR NEDENİYLE MADDİ VE MANEVİ TAZMİNAT DAVASI

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 95

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 96

**"İçtihat Metni"**

Davacı, iş kazası sonucu uğradığı maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 25.05.2010, 08.10.2010 ve 26.02.2013 tarihlerinde üç defa davayı takip etmemesi nedeniyle HMK'nın 320/4 maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, davacı vekilinin 05.03.2013 tarihli mazeret dilekçesi ekinde Erenköy FTR Hastanesince düzenlenen ve "A.Rino Farenjit" hastalığı nedeniyle 25, 26 ve 27 Şubat günleri için 3 gün istirahat verildiğine dair hekim raporunu sunduğu anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, davacının 05.03.2013 tarihli dilekçesinin eski hale getirme istemi olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 95.maddesine göre elde olmayan sebeplerle, kanunda belirtilen veya hâkimin kesin olarak belirlediği süre içinde bir işlemi yapamayan kimse, eski hâle getirme talebinde bulunabilir. Süresinde yapılamayan işlemle ulaşılmak istenen aynı sonuca, eski hâle getirme dışında, başka bir hukuki yoldan ulaşılabiliyorsa, eski hâle getirme talebinde bulunulamaz.

Kanun'un 96.maddesine göre eski hâle getirme, işlemin süresinde yapılamamasına sebep olan engelin ortadan kalkmasından itibaren iki hafta içinde talep edilmelidir. İlk derece ve istinaf yargılamalarında, en geç nihai karar verilinceye kadar eski hâle getirme talebinde bulunmak mümkündür. Ancak, nihai karar bir tarafın yokluğunda verilmişse, tahkikat aşamasında kaçırılan süreler için kararın verilmesinden sonra da eski hâle getirme talebinde bulunulabilir.

Somut olayda, davacının sunduğu hekim raporu davacının 26.02.2013 tarihli oturuma HMK'nın 95. maddesi anlamında isteği dışında katılamadığını göstermektedir ve aynı Kanunun 96. maddesinde öngörülen iki haftalık süre içinde bu durum mahkemeye dilekçe ile usulüne uygun olarak bildirilmiştir. O halde davacının 05.03.2013 tarihli dilekçesinin eski hale getirme istemi olarak değerlendirilerek istem hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de manevi tazminat istemine ilişkin davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi nedeniyle davalılar yararına 1.320,00 TL avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken 5.750,00 TL avukatlık ücretine hükmedilmesi de doğru değildir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13967, Karar No: 2018/15653, Tarih: 25.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/13967 E.  ,  2018/15653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bakanlığa ait hastanede temizlik görevlisi olarak çalışırken işten çıkarıldığını belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Savunmasının Özeti:

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının iş akdinin feshedilip feshedilmediği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde, işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi gerekmektedir. Bu durumda değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını da devralmış sayılırlar. İş sözleşmesinin tarafı olan işçi veya alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece, iş sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçi açısından, feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmiş sayılmaz.

Somut olayda, davacı işten çıkarıldığını iddia etmiş,davalı işveren ise davacının halen ... Halk Sağlığı Kurumunda çalışmakta olduğunu ve feshe bağlı işçilik alacaklarını talep edemeyeceğini savunmuştur. Dosya kapsamına göre davacının ... asıl işverenliğinde temizlik personeli olarak görev yaptığı anlaşılmaktadır. Taraflarca dosyaya yazılı bir fesih bildirimi sunulmamıştır. Ancak sigorta kayıtlarına göre 03.07.2012 tarihinde davalıya ait hastane işyerinden çıkışının verildiği görülmektedir. Mahkemece davacının dava tarihi itibariyle dava dışı alt işveren ... Temizlik Ltd. Şti- Mece Temizlik Ltd.Şti ortaklığı nezdinde davalı asıl işveren ... bünyesinde çalıştığı , davacı ile asıl işveren Bakanlık arasındaki işçi-işveren ilişkisinin dava tarihi itibariyle devam ettiği , bu nedenle feshe bağlı alacaklar olan kıdem, ihbar ve yıllık izin ücreti talep edemeyeceği gerekçesiyle reddedilmiş ise de, sigorta kayıtlarına bakıldığında davacının 03.07.2012 de ''3'' numaralı ''istifa '' koduyla çıkışının verildiği , 29.01.2013 tarihinde yeniden il sağlık müdürlüğü nezdinde çalışmaya başladığı anlaşılmaktadır. Davalı işverence davacının çıkış bildirilen tarihten sonra da çalışmaya devam ettiğinin ispatlanamadığı ve işe giriş - çıkış tarihleri arasındaki süre de gözetildiğinde davacının bildirilen tarihte iş ilişkisinin sonlandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece feshin haklı olup olmadığı değerlendirilerek sonucuna göre kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacakları konusunda bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi hatalıdır.

3-Davacı işçinin fazla çalışma ve genel tatil ücretine hak kazanıp kazanamadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. Söz konusu hususlar ulusal bayram genel tatil hesabı için de geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının işyerinde fazla mesai yaptığı ve tatil dönemlerinde çalıştığı iddiasına ilişkin işyeri kaydı mevcut olmayıp davacı tanığının beyanı esas alınarak sonuca gidilmiş ise de; dinlenen davacı tanığının davalı işveren aleyhine dava açtığı ve davacı ile menfaat birlikteliği içinde olduğu anlaşılmakla kural olarak beyanlarına itibar edilmemesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının işyerinde fazla mesai yaptığı ve tatil dönemlerinde çalıştığı iddiasına ilişkin işyeri kaydı mevcut olmayıp davacı tanığının beyanı esas alınarak sonuca gidilmiş ise de; dinlenen davacı tanığının davalı işveren aleyhine dava açtığı ve davacı ile menfaat birlikteliği içinde olduğu anlaşılmakla kural olarak beyanlarına itibar edilmemesi gerekir.

Davacı tanığının, davacı ile aynı mahiyetle davalarının bulunması sebebiyle salt husumetli tanık beyanına itibarla davacının fazla mesai yaptığı ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığının kabulü isabetli olmamıştır. Davacı, fazla mesai yaptığını ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını yeterli ve inandırıcı delille ispat edememiştir. Hal böyle olunca fazla mesai yaptığı, ulusal bayram genel tatillerde çalıştığı hususu sabit olmayan davacının söz konusu taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Davacının asgari geçim indirimi alacağı olup olmadığı hususu taraflar arasında bir diğer uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta mahkemece asgari geçim indirimi ödemesi yapıldığı banka belgeleri ile kanıtlandığından talebin reddine karar verilmiş ise de , dosyaya sunulan ücret bordroları imzasız olup, banka kayıtlarının ise talep edilen dönemin tamamına ilişkin olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda Mahkemece talep konusu döneme ait davacıya ücret ödemelerinin yapıldığı banka hesap ekstreleri getirtilerek ,davacıya ait tüm ücret bordroları da temin edilmek suretiyle incelenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9020, Karar No: 2013/12326, Tarih: 13.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/9020 E.  ,  2013/12326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.02.2011 tarih ve 2007/214-2011/13 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 11.06.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete makine kırılması poliçesi ile sigortalı bulunan transmikserin, davalının yüklenicisi olduğu alanda, sulama kanalına beton döküldüğü sırada, toprak zeminin kayması sonucunda hasara uğradığını, sigorta ettirene 28/05/2007 tarihinde bu hasar sebebi ile 30.744,00 TL ödendiğini ileri sürerek, 30.744,00 TL'nin 28/05/2007 ödeme tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın meydana geldiği sulama kanalı kenarındaki yolun ... Belediyesi'nce açılmış, sorumluluğu bu Belediye'ye ait bir yol olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının olayda kusur ve sorumluluğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21034, Karar No: 2017/7401, Tarih: 30.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/21034 E.  ,  2017/7401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, rücuan alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın davalı ...Ş. yönünden reddine, davalılar ... ve ... yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ...'ten alınmasına, 30.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22351, Karar No: 2010/1812, Tarih: 25.02.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/22351 E.  ,  2010/1812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık ve mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosyadaki nüfus kayıt örneğine göre 5.11.1988 doğumlu olan sanığın 7.2.2007 tarihli oturumda on sekiz yaşını doldurduğunun anlaşılması karşısında: tebliğnamedeki (3) nolu bozma düşüncesi benimsenmemiş,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık olmadığı, diğer temyiz itirazları yerinde görülmüştür.

Ancak;

1-5237 sayılı Yasanın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden,5237 sayılı TCY’nın 145. maddesiyle indirim yapılması,

2-Yakınanın 30.1.2006 tarihli oturumda şikayetinden vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında, mala zarar verme suçundan düşme yerine yazılı biçimde hükümlülük kararı verilmesi,

3- Sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23.maddesi uyarınca değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

4- Mahkemece 19.4.2007 tarihli oturumda yakınanın suça konu eşyaların veya karşılığının kendisine teslimi halinde uzlaşabileceğini belirtmesine karşın, sanığın suçlamaları kabul etmemesi nedeniyle uzlaşmanın sağlanmadığı gerekçesiyle uzlaşma hükümleri uygulanmamış ise de: sanığa 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 24. maddesindeki uzlaşma hükümlerinin anlam ve sonuçları hatırlatılmadan, suçtan zarar gören yakınanın zararlarını giderip gidermeyeceği sorularak, zararı giderme olanağı tanınmadan, sanık hakkında anılan maddenin uygulanmayacağına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 25.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/43, Karar No: 2020/58, Tarih: 14.01.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/43 E.  ,  2020/58 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Mobilya ve Dek. Ürn. Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 14. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 10.07.2018 gün ve 2014/455 E.-2018/268 K. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacının eser sözleşmesinden kaynaklanan tazminat davası olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyize dilmiştir.

Davalı ... Mobilya ve Dek. Ürn. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ... adına ... 47. Noterliği'nin 08.12.2016 gün, 36071 yevmiye nosu ile düzenlenen vekâletnamenin süreli olduğu ve sürenin 31.12.2019 tarihi mesai bitimi ile sona erdiği belirtildiğinden, temyiz incelemesi yapıldığı tarih itibari ile de sürenin sona erdiği anlaşıldığından varsa yeniden düzenlenen vekâletname örneğinin ibraz ettirilmesi, vekâletnamenin ibraz edilmesi halinde Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11798, Karar No: 2011/12807, Tarih: 26.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/11798 E.  ,  2011/12807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.05.2011 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu taşınmazların tapu kaydında “... ” yazılan adının nüfus kayıtlarına uygun şekilde "..." olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine

sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Cumhuriyet Savcılığı aracılığıyla, taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekalet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup araştırılmamıştır.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekalet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup araştırılmamıştır.

Bu durumda mahkemece,... " isimli kişilerin kayıtlarının bulunup bulunmadığı nüfus müdürlüğünden sorulup, aynı kimlik bilgilerine sahip kişi var ise bu kişi çağrılarak taşınmazda bir hak iddiası bulunup bulunmadığı sorulmalı, tüm deliller toplandıktan sonra tam bir kanaat oluşmadığı takdirde gerekirse taşınmazlar başında keşif yapılıp, taşınmazı ve maliklerini bilen mahalli bilirkişiler ve taraf tanıkları dinlenerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü hükmün BOZULMASINA, 26.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16189, Karar No: 2018/1351, Tarih: 19.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/16189 E.  ,  2018/1351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve 06.11.2014 tarihli 2. celsede vekili aracılığıyla katılma talebinde bulunan şikayetçinin davaya katılan olarak kabulüne karar verilmesi gerekirken talep hakkında herhangi bir karar verilmeden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi gereğince, hükmü temyiz yetkisi bulunan şikayetçi ...'nın CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan olarak, Av....'nın da katılan vekili olarak davaya kabullerine karar verilerek yapılan incelemede,

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.