muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/24164, Karar No: 2022/9768, Tarih: 20.12.2022

02.12.2019 havale, 30.11.2019 tanzim tarihli dilekçesi ile hükümlünün bir başka müdafii tarafından İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinden, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararı ile İzmir Devlet Güvenlik Mahkemesinin bağımsızlık ve tarafsızlıktan yoksun olması nedeni ile AİHS nin 6/1 maddesinin ihlal edildiğine karar verildiği, kararda yargılama yapan heyet içerisinde askeri hakim bulunmasının adil yargılama hakkının ve mahkemenin tarafsızlığı ve bağımsızlığı hakkını ihlal ettiğinden aynı zamanda bu hak ihlalinin giderilmesi için yeniden yargılama yapılmasının makul ve olması gerekliliğinden bahsedildiğinden, Anayasa Mahkemesinin de benzer olaylarda hak ihlali karar vermek sureti ile yargılamanın tekrar yapılmasına dair birden çok kararının bulunduğu da belirtilerek yeniden yargılama talebinde bulunularak, müvekkilinin beraatine ve tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

İzmir (kapatılan) 8 Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250 madde ile yetkili) 09.01.2020 tarihli müzekkeresi ile Dış İlişkiler ve Avrupa Birliği Genel Müdürlüğünden, ... ile ilgili Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 57344/00 başvuru nolu, 22.11.2005 tarihli kararının 15.06.2012 tarihi itibari ile Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi önünde denetlenip denetlenmediğinin bildirilmesi istenmiştir.

24.01.2020 tarihli İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının yazısı ile gönderilen, Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Dairesi Başkanlığının 22.01.2020 günlü, 2004 sayılı yazısında kararın 15.06.2012 tarihi itibari ile Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi önünde denetlenen kararlardan olup halen sürecin devam ettiği bildirilmiştir.

Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Dairesi Başkanlığının 01.11.2021 tarih, AİHM'in Yağız ve Diğerleri (57344/00) Kararının İcrası konulu yazısı ile Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) Yağız ve diğerleri/Türkiye (no. 57344/00) başvurusuna ilişkin vermiş olduğu kararın 22.02.2006 tarihinde kesinleştiği, kararda özetle AİHM'nin başvuranların yargılandığı davaya ilişkin olarak devlet güvenlik mahkemelerinin bağımsız ve tarafsız olmamasından ötürü Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinin ihlal edildiğine karar verdiği, mahkemenin kararda adil tatmin tazminata hükmetmediği en uygun tazmin şeklinin başvuranların dilerse sözleşmenin 6. maddesinin gerekliliklerine uygun olarak yeniden yargılanması olacağını belirttiği ve CMK’nın 311’inci maddesinin buna imkan tanıdığı kaydını düştüğü, bunun akabinde gelişen süreçte yeniden yargılama talebinde bulunmuş ise de talebin ve de buna dair itirazın reddedildiği, AİHM kararlarının icrasının Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi (AKBK) tarafından takip edildiği, somut olayın şartlarına bakıldığında, yerel mahkemenin yargılamanın yenilenmesini reddetme gerekçesi karşısında AKBK’nin icra dosyasını kapatmaya yanaşmayacağı düşünüldüğünden, kanun yararına bozma yoluna gidilmesi hususunun değerlendirilmesi ve sonucunun iletilmesi istenilmiştir.

Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 04.11.2021 tarihli yazısı ile İnsan Hakları Dairesi Başkanlığının 01.11.2021 tarih, 51407258-3.7.217.2004 sayılı yazısı Kanun Yararına Bozma Bürosuna iletilmiştir.

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 10.03.2022 tarihli yazısı ile Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne, AİHM kararının yasal mevzuat kapsamında bağlayıcılığı dikkate alınarak İzmir (Kapatılan) 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/254 D.İş sayılı kararı yönünden Kanun Yararına Bozma yoluna gidilmesi görüşünde bulunulmuştur.

İlgili Hukuk

1. Ulusal Hukuk

a. 5271 sayılı Kanunu'nun "Hükümlü lehine yargılamanın yenilenmesi nedenleri" kenar başlıklı 311. maddesinin ilgili fıkraları:

"(1) Kesinleşen bir hükümle sonuçlanmış bir dava, aşağıda yazılı hâllerde hükümlü lehine olarak yargılamanın yenilenmesi yoluyla tekrar görülür:

...

f) Ceza hükmünün, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlâli suretiyle verildiğinin ve hükmün bu aykırılığa dayandığının, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması. Bu hâlde yargılamanın yenilenmesi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararının kesinleştiği tarihten itibaren bir yıl içinde istenebilir.

(2) Birinci fıkranın (f) bendi hükümleri, 4.2.2003 tarihinde Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararları ile, 4.2.2003 tarihinden sonra Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvurular üzerine verilecek kararlar hakkında uygulanır. "

" 25/7/2018 tarihli ve 7145 sayılı Kanunun 18 inci maddesiyle, bu bentte yer alan “tespit edilmiş olması” ibaresinden sonra gelmek üzere “veya ceza hükmü aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi” ibaresi eklenmiştir.

b.5271 sayılı Kanun'un (Ek: 11/4/2013-6459/21 md) geçici 2. maddesi:

"İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle bir ceza hükmünün verildiğini tespit eden Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararlarından, 15.6.2012 tarihi itibarıyla Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi önünde denetlenmekte bulunanlar bakımından bu Kanunun 311 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uygulanmaz. Bu durumda olanlar, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç ay içinde yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunabilirler.”

Şeklinde düzenlenmiştir

c. 18.6.1999 tarihli ve 4388 sayılı Kanun'la devlet güvenlik mahkemelerinde yer alan askeri hakimlerin görevlerine son verilmiştir.

2. Uluslararası Hukuk

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin “Adil yargılanma hakkı” kenar başlıklı 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasının ilgili kısmı şöyledir:

''Herkes davasının, … cezai alanda kendisine yöneltilen suçlamaların esası konusunda karar verecek olan, yasayla kurulmuş, bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından, adil ve kamuya açık olarak, … görülmesini isteme hakkına sahiptir...''

D. Değerlendirme

2. Uluslararası Hukuk

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin “Adil yargılanma hakkı” kenar başlıklı 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasının ilgili kısmı şöyledir:

''Herkes davasının, … cezai alanda kendisine yöneltilen suçlamaların esası konusunda karar verecek olan, yasayla kurulmuş, bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından, adil ve kamuya açık olarak, … görülmesini isteme hakkına sahiptir...''

D. Değerlendirme

5271 sayılı CMK'nın 311/1-f maddesinde "ceza hükmünün Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararı ile tespit edilmiş olması" hususu bir yargılamanın iadesi nedeni olarak kabul edilmiş, aynı Kanun maddesinin 2. fıkrasında ise bu tür başvuruların, 4.2.2003 tarihinde Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararları ile, 4.2.2003 tarihinden sonra Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvurular üzerine verilecek kararlar hakkında uygulanacağı öngörülmüştür.

30.04.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6459 sayılı İnsan Hakları ve İfade Özgürlüğü Bağlamında Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 21. maddesi ile de, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 2. madde ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararlarından 15.06.2012 tarihi itibariyle Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi önünde denetlenmekte bulunanlar, 5271 sayılı CMK'nın 311/2. maddesi ile öngörülen engel nitelikteki tarih aralığının kapsamı dışına çıkarılmıştır.

5271 sayılı Kanunun geçici 2 madde gerekçesinde, "İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle bir ceza hükmünün verildiğini tespit eden Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararlarından, 15.6.2012 tarihi itibarıyla Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi önünde denetlenmekte bulunanlar bakımından bu Kanunun 311 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uygulanmaz. Bu durumda olanlar, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç ay içinde yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunabilirler." denilmiştir.

Somut olayda; Devletin egemenliği altında bulunan topraklardan bir kısmını devlet idaresinden ayırmaya çalışmak suçundan sanık ... hakkında verilen ve 21.10.1999 tarihinde kesinleşen İzmir Devlet Güvenlik Mahkemesinin 24.11.1998 tarihli ve 1998/166 esas, 1998/229 sayılı kararı ile ilgili olarak, Yağız ve diğerleri/Türkiye (57344/00) sayılı başvuru hakkında Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) 6/1. maddesinde düzenlenen âdil yargılanma hakkına aykırı davranıldığı gerekçesi ile sözleşmenin ihlâl edildiğine ilişkin 22/11/2005 tarihli Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararı, 22.02.2006 tarihinde kesinleşmesini muteakip 15.6.2012 tarihi itibarıyle de Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi önünde denetlenmekte iken, 5271 sayılı Kanunun geçici 2 maddesinin yürürlüğe girdiği 30.04.2013 tarihinden sonra ve anılan yasada öngörülen üç ay içinde, anılan karara istinaden sanık müdafii tarafından 24.06.2013 havale tarihli dilekçe ile yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne karar vermek gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile reddine dair verilen karar ile iş bu karara vaki itirazın reddine ilişkin merci kararında hukuki isabet görülmediğinden, anılan kararın kanun yararına bozulmasına karar verilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250. madde ile görevli), 26.08.2013 tarihli ve 2013/254 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1938, Karar No: 2023/6613, Tarih: 21.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1938 E.  ,  2023/6613 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Isparta 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.05.2022 Tarihli ve 2022/6 Esas, 2022/5 Karar Sayılı Kararı

Müteveffa Huzurevi ve Yaşlı Bakım Merkezi Müdürlüğüne 17.11.2021 tarihinde giriş yaptığı ve kuruma gelmeden önceki adresinin Dinar/Afyonkarahisar olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Dinar Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.07.2022 Tarihli ve 2022/10 Esas, 2022/9 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın vefat etmeden önceki son yerleşim yeri adresinin ... Mah. ... Cad. No:68 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin teslimi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir: “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

”

4. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakan, yerleşim yerinden başka bir yerde ölmüş ise, o yerin sulh hâkimi bu ölümü yerleşim yeri sulh hâkimine gecikmeksizin bildirir ve mirasbırakanın ölüm yerinde bulunan mallarının korunması için gerekli önlemleri alarak bununla ilgili dosyayı ve varsa vasiyetnameyi yerleşim yeri sulh hâkimine gönderir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, müteveffanın ölmeden önceki sürekli yerleşim yeri adresinin .../... olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Isparta 2. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Isparta 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/390, Karar No: 2013/847, Tarih: 16.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/390 E.  ,  2013/847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (TÜKETİCİ MAHKEMELERİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.06.2011 tarih ve 2008/534-2011/346 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının işyerine hırsız girdiğini ve 10.225,00 TL değerinde 56 adet akünün çalındığını, davalı şirket ile sanayi sitesi kooperatifi arasında imzalanan sözleşme gereğince davacının işyerinin bulunduğu sanayi sitesinin davalı şirket tarafından korunacağını, hırsızlığı önleme konusunda davalı şirketin yükümlülüklerini yerine getirmediğini, davalı ... şirketinin ise davalı şirketin özel güvenlik zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğunu ileri sürerek, 10.225,00 TL maddi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının özel güvenlik hizmet sözleşmesinin tarafı olmadığını, olayda davalı şirkete yükletilebilecek kast, ihmal ve kusurun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... şirketi vekili, poliçe genel şartlarına göre özel güvenlik şirketi görevlilerinin görevlerini yerine getirmeleri sırasında üçüncü kişilere verecekleri zararlardan sorumlu olduklarını, davacı tarafın talebinin davalı ... şirketinin teminatının dışında bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının uğradığı zararı sanayi sitesinin güvenliğini sağlamakla yükümlü davalı şirketin tazminle yükümlü olduğu, davalı şirket ile davalı ... şirketi arasında imzalanan sigorta poliçesi kapsamına göre işyerinde meydana gelen hırsızlık olayının teminat kapsamı dışında kaldığı, bu nedenle sigorta şirketinin sorumlu olmadığı gerekçesiyle; davalı güvenlik şirketi yönünden davanın kısmen kabulüne 5.622,84 TL tazminatın dava tarihi olan 08/09/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline, davalı ... şirketine yönelik davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava; özel güvenlik hizmet sözleşmesine dayalı, özel güvenlik hizmeti veren şirket ile davalı şirketin özel güvenlik zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olan ... aleyhine açılan tazminat istemine ilişkindir.

Kararı, davalı şirket vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava; özel güvenlik hizmet sözleşmesine dayalı, özel güvenlik hizmeti veren şirket ile davalı şirketin özel güvenlik zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olan ... aleyhine açılan tazminat istemine ilişkindir.

4822 sayılı Kanun'la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 3/e maddesinde tüketicinin, "mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi", 3(h) bendinde tüketici işleminin "mal veya hizmet piyasalarında tüketici ile satıcı-sağlayıcı arasında yapılan her türlü hukuki işlemi" ifade edeceği, aynı yasanın ikinci maddesinde ise bu kanunun, birinci maddede belirtilen amaçlarla mal veya hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsayacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, 4077 sayılı yasa kapsamında kalan tüketiciden ve bir tüketici işleminden söz etme imkanı bulunmadığından 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un uygulanmasını gerektirir bir husus yoktur. Ayrıca, görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese de yargılamanın her aşamasında resen gözetilir.

Bu itibarla, davanın tüketici mahkemesi sıfatıyla görülüp, sonuçlandırılması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 16.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4202, Karar No: 2015/13698, Tarih: 06.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4202 E.  ,  2015/13698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av..... ile davacı vekili Av..... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme (27.08.2013), tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmaza emsal alınan ... Mahallesi 467 ada 16 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı ve 24.04.2006 tarihli resmi satış akit tablosunun (alıcısı, satıcısı, satış bedeli ve miktarını gösteren) onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmazın 27.08.2013 olan dava, emsal alınan ... Mahallesi 467 ada 16 parsel sayılı taşınmazın ise incelenen satış tarihi (24.04.2006 ) itibarıyla İmar Yasası gereğince düzenleme görmüş imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payı olarak uygulanan indirim oranlarının belediye başkanlığından ve sözü edilen taşınmazların 2013 yılı itibariyle bulundukları sokak ve caddelere göre belediyece belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin yine belediye başkanlığından,

4-Davaya konu taşınmaz ile emsal alınan taşınmazın tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

5- Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/360 Esas sayılı dosyasının mahkemesinden,

4-Davaya konu taşınmaz ile emsal alınan taşınmazın tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

5- Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/360 Esas sayılı dosyasının mahkemesinden,

6-Davacı idare tarafından kamulaştırma kararından vazgeçildiği bildirilmiş olup, idarenin kamulaştırma kararınından vazgeçtiğine dair tüm evrakın idareden,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5557, Karar No: 2017/333, Tarih: 08.02.2017

**1. Ceza Dairesi         2015/5557 E.  ,  2017/333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ., azmettirmesi ile mağdurun sırt bölgesinden, 2 adet sağ kol ve işaret parmağında birer adet, sol ön kolda bir adet saçma girişi, sol ön kolda, diz kapağında ve sağ yanakta sıyrık oluşacak şekilde yaralandığı olayda, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak, makul bir ceza tayini yerine sadece hiç isabet olmayan hallerde uygulanabilecek şekilde 9 yıl cezaya hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini ile sanık . hakkında gerekçeli kararda, önce TCK’nun 62/1. maddesi kapsamında cezasından 1/6 oranda indirim yapıldığı, ancak daha sonra TCK’nun 62. maddesi gereğince indirim yapılmasına yer olmadığına şeklinde karar verilerek karışıklığa neden olunması sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle ceza miktarını değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedenleri ve eleştiri yapılan konular dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suçun sübutuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, . esas ve 2015/85 sayılı ilamı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, bu madde ile yapılan uygulamalar kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama

yapılmasını gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün ONANMASINA, 08/02/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.