muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1076, Karar No: 2023/494, Tarih: 24.05.2023

24.05.2023 tarihinde yapılan ikinci görüşmede oy çokluğuyla ve kesin olarak karar verildi.

''K A R Ş I O Y''

Uyuşmazlık; ödünç iddiasıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali davasında ispat yükünün hangi tarafa ait olduğu, davacının davalıya havale ettiği meblağın borç olarak gönderildiği ve davalının da bu borcun bir kısmını ödemesine rağmen bakiye borcunun bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı ... tarafından 20/06/2013 tarihinde 200.000,00 TL'nin davalı hesabına gönderildiği, dekont açıklamasında "... tarafından yatırılan" yazılı olduğu, 14/08/2013 tarihinde davalı hesabına davacı tarafından 100.000,00 TL gönderildiği ve dekont açıklamasında da "... borç bedeli" şeklinde yazıldığı, 20/09/2013 tarihinde 50.000,00 TL'nin "... şirket ortaklığı için borç" şeklinde açıklamayla davalı adına havale edildiği, davacının havaleleri başladıktan sonra olmak üzere de davalı tarafından 11 ayrı tarihteki havaleler ile toplam 144.100,00 TL'nin davalı tarafından davacı hesabına gönderildiği, dekont açıklamasında açıklama yapılmadığı anlaşılmıştır.

Yargıtayın yerleşmiş içtihatlarında benimsenen görüşe göre, havale bir ödeme aracıdır. Bir başka deyişle havalenin, mevcut bir borcun ödenmesi amacıyla yapıldığı yolunda karine mevcuttur. Bu karinenin aksini (havalenin borcun ödenmesinden başka bir amaçla yapıldığını) ileri süren havaleci, bu iddiasını kanıtlamakla yükümlüdür.

Ancak, Anayasa Mahkemesi’nin 21.09.2017 tarih ve 2014/19936 başvuru nolu kararından sonra her durumda mutlak olarak bu karinenin geçerli olamayacağı görüşü benimsenmiştir.

Havaleyi kullanılabilir (pratik) kılan havalenin “soyut” karakterinden vazgeçmek mümkün değil ise de havalenin–poliçe ve çekten- farklı olarak bir tedavül senedi olmadığı, hatta dar anlamda kıymetli evrak da sayılmayacağı göz ardı edilmemelidir. Bu nedenle, havalenin bir ödeme aracı olduğundan hareketle ispat hukuku açısından davalı lehine bir karine oluşturarak, bunun aksini (örneğin havalenin ödünç sebebiyle yapıldığını) iddia eden davacının (havaleyi gönderenin) bunu kanıtlaması gerektiğini kabul etmek yerine, somut olaydaki gibi karşılıklı havalelerde taraflar arasındaki ilişkiyi bir bütün hâlinde değerlendirmek ve ispat yükünü TMK md.6’daki genel ispat kuralını da dikkate almak suretiyle belirlemenin uygun olacağı sonucuna varılmaktadır.

Kaldı ki özellikle "borç dolayısıyla havale"de (Anweisung auf Schuld) havalenin sebebe/"karşılık ilişkisi"ne bağlı olarak da verilebileceği (titulierte Anweisung) İsviçre öğretisinde ve Federal Mahkeme kararlarında kabul edilmektedir.

Kaldı ki özellikle "borç dolayısıyla havale"de (Anweisung auf Schuld) havalenin sebebe/"karşılık ilişkisi"ne bağlı olarak da verilebileceği (titulierte Anweisung) İsviçre öğretisinde ve Federal Mahkeme kararlarında kabul edilmektedir.

Somut olaya baktığımızda davalının havale tarihleri davacının havale tarihlerinden sonradır. Yani davalı davacıdan aldığı parayı 11 ayrı tarihte kısmen ödemiştir. Davacı ... tarafından 20/06/2013 tarihinde 200.000,00 TL'nin davalı hesabına gönderildiği, bu ödemenin özel daire tarafından borç ödemesi olarak kabul edildiği, daha sonra taraflar arasındaki ilk havalenin davalı ...'nin açıklama yapmadan davacıya gönderdiği 11.000,00 TL olup Özel Dairenin karinesine göre bu bedelinde borç ödemesi olduğu, davacı tarafından 20/09/2013 tarihinde 50.000,00 TL'nin "... şirket ortaklığı için borç" şeklinde açıklamayla davalı adına havale edildiği, aynı tarihte davalının davacıya 15.000,00 TL havale ettiği görülmüştür. Başka bir anlatımla taraflar karşılıklı olarak birbirlerine borç ödemektedir. Davacı ... tarafından 20/06/2013 tarihinde gönderilen 200.000,00 TL bedelli havalenin diğer havalelerden ayrı olarak değerlendirilmemesinin, taraflar arasındaki karşılıklı birden fazla havale ilişkisinin bir bütün hâlinde ve TMK md. 6’daki genel ispat kuralını dikkate almak suretiyle değerlendirme yapılmasının hakkaniyete uygun olacağı kanaatindeyiz. Karşılıklı tüm havaleler dikkate alındığında dava konusu olayda yanlar arasında ödünç ilişkisinin mevcut olduğu kabul edilmelidir. Davacı davalıya toplam 350.000,00 TL göndermiş olup, davalı da buna istinaden 144.100,00 TL geri ödeme yapmıştır. Bu durumda; her iki tarafın havale farkı toplamı 205.900,00 TL kadar davalı tarafından ödenmeyen borç söz konusudur. Bu nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerektiği kanaati ile Özel Daire kararı gibi bozma yönünde oluşan değerli çoğunluk görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/7575, Karar No: 2012/11067, Tarih: 24.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/7575 E.  ,  2012/11067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ... Akaryakıt İkmal ve ... İşletmeleri Başkanlığı Doğu Bölge Müdürlüğü ile aralarında akdedilen sözleşme uyarınca kurumun temizlik işlerinin kendilerine ihale edildiğini ve temizlik sözleşmesi imzalandığını, 5510 sayılı Yasanın 81. maddesinden kaynaklanan %5'lik indirimden faydalandırıldığını, ancak değişik tarihlerdeki hak edişlerinden bu paranın tekrar kesildiğini belirterek toplam 11.239 TL.nın kesinti tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Akaryakıt İkmal ve ... İşletmeleri Başkanlığından tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemenin ara kararı uyarınca da dava ... Savunma Bakanlığına yöneltilmiştir. Davacı 02.02.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini831 TL artırarak 12.061 TL.na yükseltmiştir.

Davalı ... Akaryakıt İkmal ve ... İşletmeleri Başkanlığı davanın reddini dilemiş,... ise, ... Akaryakıt İkmal ve ... İşletmeleri Başkanlığının kamu tüzel kişiliğini haiz özel bütçeli bir kuruluş olduğunu belirterek husumet yokluğu nedeniyle davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, Davalı ... Akaryakıt İkmal ve ... İşletmeleri Başkanlığı hakkındaki davanın kabulü ile; 12.061 TL'nın kesinti tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle bu davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş,hüküm davacı ve davalı ... Akaryakıt İkmal ve ... İşletmeleri Başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

2012/7575/11067

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre,davalı ... Akaryakıt İkmal ve ... İşletmeleri Başkanlığının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2012/7575/11067

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre,davalı ... Akaryakıt İkmal ve ... İşletmeleri Başkanlığının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı ... Akaryakıt İkmal ve ... İşletmeleri Başkanlığına temizlik hizmeti verdiğini, 5510 Sayılı Yasa hükümlerine göre, hazine tarafından karşılanan %5 lik SSK katkı ayının hak edişlerinden kesildiğini belirterek,hak edişlerden kesilen miktarın davalı ... Akaryakıt İkmal ve ... İşletmeleri Başkanlığından tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemenin ara kararı uyarınca zorunlu olarak ... savunma Bakanlığına karşı dava yöneltilmiştir. Mahkemece, ... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine,1.447,30 TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak husumet yöneltilen Mullu savunma Bakanlığına verilmesine karar verilmiş, davacı kararı hükmedilen bu vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir. 4636 Sayılı ... Akaryakıt İkmal ve ... Tesisleri İşletme Başkanlığının Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun'un 4.maddesine göre, Başkanlık, ... Savunma Bakanlığına bağlı, tüzel kişiliği haiz, özel bütçesi olan bir teşkilattır. Davacı tarafından da dava ... Akaryakıt İkmal ve ... İşletmeleri Başkanlığına yöneltilmiş, yargılama sırasında mahkemenin ara kararı uyarınca da ... Savunma Bakanlığına yöneltilmiştir. Davanın ... Savunma Bakanlığına yöneltilmesinde davacının bir kusuru bulunmamaktadır. Bu nedenle, husumet nedeniyle davanın reddine karar verilen ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve Yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Akaryakıt İkmal ve ... İşletmeleri Başkanlığının temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 5.bendindeki (Husumet yöneltilen ... yararına ölçümlenen 1.447,30 TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak husumet yöneltilene verilmesine) cümlesinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6871, Karar No: 2014/12074, Tarih: 01.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/6871 E.  ,  2014/12074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/197250

MAHKEMESİ : İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2010

NUMARASI : 2010/518 (E) ve 2010/1869 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Soruşturma aşamasında yapılan iade nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca etkin pişmanlık indiriminin 1/2 oranından fazla olması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın olay günü müştekiye ait işyerine gelip bir kavanoz bal çalıp gittikten yaklaşık onbeş dakika sonra tekrar aynı işyerine gelip bu defa bir kavanoz daha bal çaldığının anlaşılması karşısında; fiili kesinti gerçekleştikten ve araya zaman aralığı girdikten sonra işlenen hırsızlık eylemleri nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi uygulanmayarak sonuçta eksik cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık N.. P..’in temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11306, Karar No: 2006/12308, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11306 E.  ,  2006/12308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa, seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün kamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcının istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4593, Karar No: 2006/8275, Tarih: 09.11.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/4593 E.  ,  2006/8275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sivas Kadastro Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 101 ada 299, 336, 337, 351 parsel sayılı sırasıyla 14645.16, 11313.44, 4612.01 ve 4876.40 metrekare yüzölçümündeki temyize konu edilen taşınmazlar bahçe niteliğiyle davalı Köy Tüzel Kişiliği adına tesbit edilmiştir. Askı ilan süresi içinde davacı Hazine taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu sebebine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parsellerin tesbit gibi tapaya tesçillerine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Kadastro sırasında taşınmazlar Güllüce köyü halkı tarafından para ve emek sarfı sonucu bahçe haline getirildiğinden söz edilerek davalı ... tüzel kişiliği adına tesbit edilmiş,davacı hazine taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ileri sürerek hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Tesbit nedenine, ileri sürülüşe ve savunmaya göre uyuşmazlık taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup olmadığı, değilse davalı ... tüzel kişiliği yararına taşınmaz edinme koşullarının oluşup oluşmadığı yönlerinde toplanmaktadır. Taşınmazların öncesinin tapusuz olduğu uyuşmazlık konusu olmadığı gibi bu yön mahkemenin de kabulündedir. Tapusuz bir taşınmazın tesciline karar verilebilmesi için öncelikle taşınmazın tescile tabi ve

özel mülkiyete konu olan yerlerden olması, zilyedin zilyetliğinin aralıksız çekişmesi ve malik sıfatıyla olmak üzere 20 yıla ulaşılması ve maddi olaylardan sayılan zilyetliğin ve sürdürülüş biçiminin de tanık ve diğer delillerle kanıtlanması gerekir. Taşınmazların nitelikleri konusunda ziraatçi bilirkişiden rapor alınmamıştır. Yine taşınmazların tutanaklarında cinsi bahçe olarak gösterilmesine ve edinme yerinde de bahçe haline getirildiğinden söz edilmesine karşın bilgisine başvurulan yerel bilirkişi ve tanıklar ile tesbit bilirkişileri taşınmazların 40 yıl öncesinden beri Güllüce köyünden değişik kişiler tarafından harman dökülen yerler olduğunu söylemişlerdir. Bu durumda taşınmazların bahçe yada harman yeri mi oldukları, harman yeri olması halinde de özel harman yeri mi yoksa genel harman yerleri mi olduğu önem kazanmaktadır. Bilirkişi ve tanık sözleri açıklanan hususlara cevap vermekten uzak bulunmaktadır. Özel harman yerlerinin zilyetlikle iktisap olanağı varsa da kamu orta mali niteliğindeki genel harman yerlerinin zilyetlikle iktisabı mümkün değildir. Hal böyle olunca davacı hazinenin taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu atlında bulunan yerlerden olduğu yolundaki iddiası çerçevesindeki taşınmazların özel yada genel harman yerleri olup olmadıklarının duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanması gerekir.

Eksik inceleme ile hüküm verilemez. O halde taraflardan aynı köyden ve de komşu köylerden olmak üzere taşınmazları ve öncesini iyi bilen elverdiğince yaşlı tanık göstermeleri istenmeli, daha sonra gösterilecek tanıklarla önceki keşifte dinlenen bilirkişi ve tanıklar ve de tesbit bilirkişiler eşliğinde yerinde yeniden keşif yapılarak bilirkişi ve tanıklardan taşınmazların öncesinin kadim ve geleneksel şekilde kullanılan mera olup olmadığı, değilse köy tüzel kişiliği yada köy halkından olan kişilerce para ve emek sarfı ile bahçe haline getirilen yerlerden olup olmadığı, harman yeri olarak zilyet edilmesi halinde özel harman yerleri mi yoksa genel harman yerleri mi olduğu, her bir parselde kimin hangi tarihten beri ne şekilde zilyet ettiği olaylara dayalı olarak ayrı ayrı sorulup saptanmalı, bilirkişi ve tanık sözleri arasında aykırılık doğduğunda giderilmeli, ziraat mühendisi bilirkişiden taşınmazların toprak yapıları, bitki örtüleri, meyil durumları , karakter ve işleniş tarzları,

öncesinin mer’a genel yada özel harman yerleri olup olmadığı ve de tutanaklarda yazılı olduğu üzere imar ihya sonucu bahçe haline getirilen yerlerden bulunup bulunmadığı konularında teknik verilere dayalı geniş kapsamlı ve gerekçeli rapor alınmalı, bu arada taşınmazları üç yönden çevreleyen 360 nolu parselin kadastro tutanağı örneği getirtilerek ne şekilde tesbit edildiği incelenmeli, ve davalı olması ve de davasının sonuçlanması halinde verilen kararın kesinleşme şerhini içeren bir örneği dosyaya konularak delillerin değerlendirilmesinde dikkate alınmalı, taşınmazların mer’a yada genel harman yerleri olduğunun belirlenmesi durumunda bu tür yerlerin zilyetlikle kazanılamayacağı ve de tescile tabi yerlerden olmadığı düşünülmeli, fen bilirkişisine önceden olduğu gibi raporlu kroki düzenlettirilmeli, ondan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Davacı Hazinenin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA 9.11.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6554, Karar No: 2018/4533, Tarih: 29.03.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/6554 E.  ,  2018/4533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a. maddesi gereğince tayin edilmemiş olmasının sonuca etkili olmadığı,

Adli sicil kaydına göre mükerrir olan sanık hakkında, seçimlik ceza öngörülen suçlarda hapis cezasına hükmolunduktan sonra bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeyerek, TCK’nın 50/2 ve 58/3. maddelerine aykırı davranılmış ve hakaret suçunun aleni şekilde işlenip işlenmediği değerlendirilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sanık ...'nun ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 29.03.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10864, Karar No: 2009/12944, Tarih: 15.10.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/10864 E.  ,  2009/12944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1991 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, karar vermeye yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, 1991 tarihinden itibaren davacının tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının davalı Kurum tarafından 01.04.2006 tarihi itibariyle tarım ... sigortalısı olarak tescili yapılmış olduğundan karar vermeye yer olmadığına, 1991 yılından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitini talep etmiş ise de bu yönde yeterli delil bulunmadığından bu yöndeki taleplerinin reddine karar verilmiştir.