muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10685, Karar No: 2017/10685, Tarih: 18.12.2017

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/12/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2245, Karar No: 2020/9014, Tarih: 17.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2245 E.  ,  2020/9014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı hakkında, Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15.12.2015 tarihli kararı ile itirazın reddine karar verildiği ve hükmün kesinleştiği anlaşılmakla, temyizin kapsamının suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hırsızlık ve mala zarar verme suçlarına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin reddine dair mahkemece verilen 26.11.2015 gün ve 2015/372 E. 2015/678 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/2 maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerine göre hesaplanan 4 yıllık asli zamanaşımının, mahkumiyet karar tarihi olan 20.11.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25976, Karar No: 2012/27771, Tarih: 19.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/25976 E.  ,  2012/27771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müdahilin, olay tarihinde sanığın geçici olarak görevli olduğu işyerinde işçi olarak çalıştığı esnada pompa makinesinin kayışını değiştirmeye çalışırken sol el parmaklarını makineye kaptırması sonucu nitelikli yaralandığı olayda, sanığın ilgili şirketin sorumlusu ya da mesul müdürü olmadığı, şirketin sahibinin ve yetkilisinin Selahattin Arı isimli şahıs olduğu, yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesi de gözetilerek beraata ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6900, Karar No: 2013/4504, Tarih: 26.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/6900 E.  ,  2013/4504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere ve meslek icrasının durdurulması

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

A- Müşteki kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Sağlık Bakanlığı’nın müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyize hak vermeyeceğinden şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulanan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B- 1219 Sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

1- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Sağlık Bakanlığının davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

2- Sanığın dişçilik mesleği ile ilgili faaliyet icrasının durdurulmasına karar verilmesi gerekirken meslek icrasının durdurulmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından " Av. AÜT’ nin 2. kısım 2. bölüm uyarınca 500.-YTL vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılana verilmesine, " kısmının çıkartılması ve hükmün meslek icrasının durdurulmasına ilişkin bölümün sanığın, dişçilik mesleği ile ilgili faaliyet icrasının durdurulmasına şeklinde değiştirmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.02.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2390, Karar No: 2018/1291, Tarih: 07.02.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/2390 E.  ,  2018/1291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı üzerindeki hakları olup, bu suçun oluşabilmesi için fiilin, gerçek bir kişinin belirtilen kişilik haklarını rencide edecek şekilde işlenmesi gerekmektedir. Hakaret suçu, Anayasanın 24 ila 30. maddeleri ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 9 ve 10. maddelerinde düzenlenen ifade hürriyetinin sınırlarını oluşturmaktadır. Suçu oluşturan eylem bakımından failin ifade hürriyeti, mağdur yönünden ise onur, şeref ve saygınlığı ile din, vicdan ve kanaat hürriyetine ilişkin temel kişilik hakları çatışmaktadır. Uyuşmazlığın çözümü, sözü edilen karşılıklı hakların dengelenmesini gerektirmektedir. Ancak, ileri sürülen bir düşünceyle bağlantısı bulunmayan, esasında düşünce açıklaması vasfında da görülemeyen sövme niteliğindeki fiillerin ifade özgürlüğünden yararlanamayacağı açıktır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM), içtihatlarında Sözleşme bağlamında ulusalüstü insan hakları hukukunu yorumlarken, kamu görevlilerinin görevlerini yerine getirirken fonksiyonlarını etkilemeyi ve saygınlıklarına zarar vermeyi amaçlayan aşağılayıcı saldırılara karşı korunmalarının zorunlu olduğunu (AİHM Busuioç-Moldova kararı, 2004, prg. 64), bununla birlikte görevlerini yerine getirirken icra ettikleri eylem ve sözlerine yönelik eleştirilere karşı daha fazla hoşgörü göstermeleri gerektiğini (bkz; AİHM Steur-Hollanda kararı, 2003, prg. 39) belirtmektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ayrıca, fiil isnadına dayanmayan ve ispat gerektirmeyen değer yargılarından ibaret sözlerin sarsıcı olsa bile eleştiri hakkı ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilebileceğini kabul etmektedir (bkz; AİHM Hriko- Slovakya kararı, 2004, prg. 40, 45; Jeruselam-Avusturya kararı, 2001, prg. 44; Sokolowski-Polonya kararı, 2005, prg. 47; Paturel-Fransa kararı, 2005, prg. 37; Harris/Boyle/Bates/Buckley, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi Hukuku, Ankara 2013, sy.518-520).

İncelenen dosyada, mahkemece sanığın 27/06/2013 tarihli ... Gazetesinde yapmış olduğu haberde katılana baron demek suretiyle hakaret ettiği belirtilmişse de Türk Dil Kurumu'nca hazırlanan sözlükte baron kelimesinin karşılığı ''batı ülkelerinde vikont ile şövalye arasında soyluluk unvanı'' olarak belirtilmesi ve sanığın, katılanın köçek kıyafeti giydirilmiş resmini yayınlamasının, açıklanan düşünce ve görüşlerin eleştiri sınırlarını aşmadığı, aşağılama, küçültme boyutuna ulaşmayan, rahatsız edici tarzda dile getirilmiş şikayet ve eleştiri niteliğinde olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Kanuna aykırı, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmekle tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/02/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6388, Karar No: 2006/6072, Tarih: 30.10.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/6388 E.  ,  2006/6072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tük.Mah.Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, ... sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan ... ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen ... sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden ... ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 ... ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki ... sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 30.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11475, Karar No: 2013/14144, Tarih: 21.10.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/11475 E.  ,  2013/14144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ACIPAYAM SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/02/2013

Yanlar arasında görülen tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerin düzeltilmesi davası sonunda, yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.  Dava,, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

İlgili Tapu Müdürlüğü, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının miras bırakanı H. A.'ın malik olduğu 13 adet taşınmazın tapu kaydında, H. olan adının H.A.yazıldığını ileri sürerek 'H. A.' adının nüfus kayıtlarına uygun şekilde 'H.' olarak düzeltilmesini istediği, mahkemece dosya üzerinden ön inceleme yapılıp duruşma açılmaksızın hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

6100 s. HMK'nun 320/1 maddesine göre basit yargılama usulüne tabi davalarda mümkün olan hallerde taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar verilebileceği düzenlenmiş ise de; bunun ancak, eldeki tapu kaydı düzeltme davasında basit hatalar bulunması, bu hataların kolay bir şekilde kayıtlar karşılaştırılarak çözümlenebilmesi durumunda mümkün olduğu kuşkusuzdur.

Somut olayda ise; davacı, babasının adının tapu kayıtlarında H. A.olarak geçtiğini belirterek kayıtların nüfus kaydına göre H. olarak düzeltilmesini talep ettiğine göre, mahkemece tarafların iddia ve itirazları doğrultusunda ileri sürülen deliller toplanarak, kaydı düzeltilmesi istenen taşınmazların kayıt maliki ile davacılar arasında bağlantı kurulması için tanık dinlenip gerekirse keşif de yapılarak ayrıntılı yargılama neticesinde bir karar verilmesi gerekmektedir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir. Bu tür işler, 6100 sayılı HMK’nin 382/9-ç maddesi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.

Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanunu'nun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu işlerin, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak telep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Ne varki mahkemece yukarıda belirtilen ilke ve olgular doğrultusunda hükme elverişli bir inceleme ve araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca; yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda  duruşma açılmak  suretiyle  araştırmanın yapılması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

Ne varki mahkemece yukarıda belirtilen ilke ve olgular doğrultusunda hükme elverişli bir inceleme ve araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca; yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda  duruşma açılmak  suretiyle  araştırmanın yapılması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin, temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.10.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14939, Karar No: 2014/88, Tarih: 13.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/14939 E.  ,  2014/88 K.**

* TAPU KAYDINDA DOĞUM TARİHİNİN DÜZELTİLMESİ

**"İçtihat Metni"**

Yanlar arasında görülen tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı idare vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi..... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu kaydında doğum tarihinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 283 ada 5, 191 ada 11, 27807 ada 94, 27762 ada 6 ve 14736 ada 5 parsel sayılı taşınmazların maliki E.. A..'in 1930 olan doğum tarihinin iptali ile 06.05.1924 olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare temsilcisi temyiz etmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; 22.07.2013 tarihli ve 2013/5150 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tapu Sicil Tüzüğü'nün “Mülkiyet Hakkının Tescili” başlıklı 27. (18.05.1994 tarihli ve 94/5623 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tapu Sicil Tüzüğü'nün 25.) maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarası olarak belirlenmiştir. Görülüyor ki; bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamıştır. Dolayısıyla, tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet, tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hata 2013 tarihli Tapu Sicil Tüzüğü'nün 75. (1994 tarihli Tapu Sicil Tüzüğü'nün 87.) maddesi uyarınca, ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki koşullar araştırılarak, idarece düzeltilmelidir.

Davacı, murisinin maliki olduğu taşınmazların kaydında 1930 olarak yanlış yazılan doğum tarihinin nüfus kaydına uygun şekilde düzeltilmesi isteğiyle eldeki davayı açmıştır.

Bu durumda, sicil kaydında yer almayan tapu kayıt malikinin doğum tarihinin düzeltilmesine karar verilmesi doğru değildir. Ancak gerekli araştırma ve incelemeler yapılarak tapu kayıt maliki ile davacının mirasbırakanı E..A.. aynı şahıs olduğu yönünde tam bir kanaat oluştuğu taktirde "Çoğun içerisinde az da vardır ."kuralı gereğince davanın tespit davası olarak değerlendirilerek aynı şahıs olduklarının tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4895, Karar No: 2018/1993, Tarih: 08.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/4895 E.  ,  2018/1993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Buldan Belediye Başkanı olarak görev yapan sanığın, ... ... Firmasının İl Özel İdaresi tarafından yapılan parketaşı alım ihalesine katılması için gerekli olan suça konu iş bitirme belgelerini miktar yönüyle farklı düzenlemek suretiyle, kamu görevlisinin sahteciliği suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; sanığın, suça konu belgeleri firmanın belediyeye yaptığı işlerin genel toplamı üzerinden düzenlediğini, miktar yönünden yanılgıya düştüğünü, ihalelerin tamamının Kamu İhale Kurumu internet sayfasında yayımlanmak zorunda olduğunu, suç kastının olmadığını savunması; iş deneyimi belgesinin teyidi için yapılan araştırma sonucunda belgelerin miktar yönüyle farklı olduklarının anlaşılması üzerine Denizli İl Özel İdaresi Destek Hizmetleri Müdürlüğü tarafından Buldan Belediye Başkanlığı'na gönderilen 14.03.2012 tarih ve 3900 sayılı yazı ile bu durumun belirtilerek bilgi istendiği, Buldan Belediye Başkanlığı tarafından Denizli İl Özel İdaresi Destek Hizmetleri Müdürlüğü'ne gönderilen 15.03.2012 tarihli cevap yazısında "...iş deneyim belgelerinin bedelleri Belediyemizce bugüne kadar yapılmış beton kilitli parke taşı alımı ihaleleri genel toplamı üzerinden sehven yazılmış bulunmaktadır..." denilerek gerçek duruma ilişkin belgelerin gönderilmesi; Denizli İl Özel İdaresi Destek Hizmetleri Müdürlüğü'nün 06.09.2013 tarihli yazısında ... Ticaret Firması'nın sunduğu teklifin avantajlı olmaması nedeni ile elendiğinin, iş deneyim belgelerinde tereddüt olduğundan durumun belediye ile yapılan yazışmalar sonucu açıklığa kavuşturulduğunun, yapılan işlemlerin idarenin yapmış olduğu tüm ihaleler için geçerli ve olağan bir uygulama olduğunun belirtilmiş olması karşısında; belgelerin gerçekliğinin ihaleyi yapan kurum tarafında yapılan mutat araştırma sonucu tespit edildiği, araştırma sonunda belgenin sahteliğinin ortaya çıkması nedeniyle hukuki sonuç doğurmayacağından resmi belgede sahtecilik suçunun unsurları itibarıyla oluşmayacağı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesine göre "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; aynı zamanda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı; somut olayda suça konu belgelerin farklı tarihlerde düzenlendiğine dair kesin delil bulunmayıp, TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca fiilin aynı zamanda işlendiğinin kabul edilmesi gerekliliği nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı, eylemin bütün halinde tek bir belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı, ancak sanığın güttüğü amaç ve saik, suç konusunun önemi, kastın yoğunluğu ve sahte belge sayısı dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenebileceği gözetilmeden, suçun zincirleme şekilde işlendiğinin kabulü ile temel cezanın TCK'nın 43. maddesi uyarınca artırılması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.