muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11242, Karar No: 2023/526, Tarih: 20.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11242 E.  ,  2023/526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.09.2021 tarihli ve 2020/82 Esas, 2021/239 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

1. Maktullere karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca üç kez ayrı ayrı müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 19.01.2022 tarihli ve 2022/174 Esas, 2022/98 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekili, katılan ... vekili, katılan ... vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... vekilinin temyiz istemi, sanığın suçu tasarlayarak işlediğine ilişkindir.

B. Katılan ... vekilinin temyiz istemi, daha fazla ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık müdafiinin temyiz istemi, eksik inceleme ve delillerin hatalı değerlendirildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın olaylar öncesinde paranoid şizofreni rahatsızlığı nedeniyle ilaç kullandığı, komşularının kendisini takip ettiği ve komplo kuracakları sanrılarına kapıldığı, olay günü ruhsatlı silahını alarak

B. Katılan ... vekilinin temyiz istemi, daha fazla ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık müdafiinin temyiz istemi, eksik inceleme ve delillerin hatalı değerlendirildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın olaylar öncesinde paranoid şizofreni rahatsızlığı nedeniyle ilaç kullandığı, komşularının kendisini takip ettiği ve komplo kuracakları sanrılarına kapıldığı, olay günü ruhsatlı silahını alarak

ikametinden dışarı çıktığı, komşusu..., kahvehane sahibi ..., kahvehane çalışanı ...'i öldürdüğü, katılan ...'e birden fazla kez ateş ettiği ancak katılanın iş yerinin arka tarafına saklanması neticesinde eylemini tamamlayamadığı belirtilmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamaları kabul etmiştir.

3. ... Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin, 23.01.2020 tarihli sağlık kurulu raporuna göre, "sanığa paranoid şizofreni teşhisi konduğu, mevcut akıl hastalığı şahsın işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılamasını ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli ölçüde azaltıcı nitelikte olduğu, suç tarihinde ve halen müsnet suçu nedeniyle cezai ehliyetinin olmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 32 inci maddesinin birinci fıkrasından yaralanacağı ve hakkında 5237 sayılı Kanun'un 57 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince koruma ve tedavi kararı verilmesi gerektiği" belirtilmiştir.

4. Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinin, 04.11.2020 tarihli raporuna göre, sanığın ceza sorumluluğunun tam olduğu belirtilmiştir.

5. Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Dairesinin, 16.12.2020 tarihli raporuna göre, sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğu belirtilmiştir.

6. Adli Tıp Kurumu Birinci Üst Kurulunun, 25.05.2021 tarihli raporuna göre, sanığın ceza sorumluluğunun tam olduğu belirtilmiştir.

7. Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Grup Başkanlığının, 21.10.2019 tarihli otopsi raporuna göre, "maktul ...'nin ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kafatası kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti sonucu öldüğü" tespit edilmiştir.

8. Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Grup Başkanlığının, 22.10.2019 tarihli otopsi raporuna göre, "maktul ...'ın ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kafatası, kot ve ektremite kemik kırıklarıyla birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti, iç organ ve büyük damar yaralanmasından gelişen iç ve dış kanama sonucu öldüğü" tespit edilmiştir.

9. Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Grup Başkanlığının, 24.10.2019 tarihli otopsi raporuna göre, "maktul ...'in ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kafa ve kot kırıklarıyla birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti, iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu öldüğü" tespit edilmiştir.

10. Katılan ...'de vücudunda herhangi bir darp cebir izi yoktur.

11. Tanıklar ....., ....., ...., ... ve bilgi sahipleri .....,.....,...., .......,....., beyanları dosyada mevcuttur.

12. Olay yeri inceleme raporları dosyada mevcuttur.

10. Katılan ...'de vücudunda herhangi bir darp cebir izi yoktur.

11. Tanıklar ....., ....., ...., ... ve bilgi sahipleri .....,.....,...., .......,....., beyanları dosyada mevcuttur.

12. Olay yeri inceleme raporları dosyada mevcuttur.

13. ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün, atış artığı, atış mesafesi, DNA analizi, balistik konularına ilişkin uzmanlık raporları dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan ... Vekilinin Suçun Tasarlanarak İşlendiğine Dair Temyiz Nedeni

Sanığın, maktul Necmettin'e yönelik eyleminin kararını önceden verdiğine, bu kararı verdikten sonra aradan soğukkanlılığa kavuşacak kadar makul bir süre geçmesine rağmen öldürme kararında sebat ettiğine ilişkin dava dosyasına yansıyan bir durumun bulunmadığı, olayın ani bir kastla geliştiği sonucuna varılmakla, mahkemece sanığın eylem 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kabul edilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılan ... Vekilinin Ceza Tayinine Dair Temyiz Nedeni

Olay yeri inceleme raporuna göre, katılanın çalıştığı dükkan önündeki kovanlar, dükkandaki isabet yerleri, katılanın kendisini dükkanın arkasına atması sonucu mermilerin isabet etmemesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi ile yapılan uygulama sırasında Mahkemece makul oranda ceza belirlenmesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Sanık Müdafiinin Eksik İnceleme ve Delillerin Hatalı Değerlendirildiğine Dair Temyiz Nedeni

Olay ve Olgular başlığı altında sayılan sanık beyanları, tanık ve bilgi sahibi beyanları, otopsi raporları, olay yeri inceleme raporları ve uzmanlık raporları karşısında dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği ve anılan delillere göre sanığın maktullere karşı kasten öldürme, katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs eylemlerini gerçekleştirdiği belirlendiğinden, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 19.01.2022 tarihli ve 2022/174 Esas, 2022/98 Karar sayılı kararında katılan ... vekili, katılan ... vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ve müdafiinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ve müdafiinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22793, Karar No: 2017/4035, Tarih: 17.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/22793 E.  ,  2017/4035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; 19/09/2012 günü ... 'ün sevk ve idaresindeki ve ...'ün maliki olduğu sigortasız aracın, davacının sürücüsü olduğu motorsikletle çarpması sonucu davacının yaralandığını ve kalıcı sakatlık meydana geldiğini, davacının olayın oluşumunda kusurunun olmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere HMK 107.maddesi uyarınca belirlenecek geçici işgöremezlik ve maluliyete ilişkin maddi tazminatın davalılardan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile (...) yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile poliçe limiti ile sınırlı) ve miktarı daha sonra açıklanacak manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ... dışındaki davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi talep etmiştir.

Davacı vekili; 06.06.2014 tarihinde maddi tazminata ilişkin dava değerini 50.813,40 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... vekili; yetkili mahkemenin ... Mahkemeleri olduğunu, davalının sorumluluğunun azami poliçe limiti ve sigortalı araç sürücüsünün kusuru ile sınırlı olduğunu ve müterafik kusurun değerlendirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ...; duruşmadaki beyanlarında davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 04/06/2014 tarihli hesap raporu ile belirlenen zarar miktarları doğrultusunda; 50,813,40 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine, hükmedilen tazminata davalılar ... ve ... bakımından kaza tarihi olan 19/09/2012 tarihinden, davalı ... bakımından dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi işletilmesine; davacının manevi tazminat taleplerinin kabulü ile 4.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 19/09/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'ten alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiş; hüküm davalılar... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur ile maluliyet oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalılar... ve ...'ün yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.603,06 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ile ...'ten alınmasına 17/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1467, Karar No: 2013/18158, Tarih: 11.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/1467 E.  ,  2013/18158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.10.2011 tarih ve 2011/332-2011/412 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 11.10.2013 günü hazır bulunan davalı vekili Av.... ile davacılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, Almanya Essen Eyalet Mahkemesi tarafından verilen 08.01.2008 tarih 8 O 75/07 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, bu kararın tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, tenfizi istenen kararın TTK’nun 329 ve 405/2. maddelerine aykırı olduğu, benzer nitelikteki Türkiye’de açılan davaların reddedildiği, bu durum karşısında yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemeleri tarafından verilen kararlarla çeliştiğinden kamu düzenine aykırı bulunduğu, ayrıca yabancı mahkeme kararının Lahey Sözleşmesi uyarınca tebliğ edilmemesi nedeniyle kesinleşmiş bir karardan da söz edilemeyeceği, bununla birlikte yabancı mahkeme kararında, şirket hisselerinin davalıya iadesine karar verilmemesi nedeniyle mükerrer tahsilata neden olunabileceği, tüm bu durumların açıkça kamu düzenine aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, mahkemece, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının Türkiye ile Almanya arasında 28.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi hükümlerine göre yapılmadığı, adi posta yolu ile kararın davalıya tebliğ edildiği, dolayısı ile kararın usulünce kesinleşmediği, kesinleşmeyen yabancı mahkeme kararının tenfizinin mümkün bulunmadığı, ayrıca, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının kamu düzenine ilişkin TTK’nun 329 ve 405/2. maddelerine ve anayasanın eşitlik ilkesine aykırı olduğu ve şirket hisselerinin davalıya iadesine karar verilmemesi nedeniyle mükerrer tahsilata neden olunabileceği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Davaya konu Almanya Essen Eyalet Mahkemesi’nin yapmış olduğu yargılama sonucu verdiği kararın dosya içindeki tebliğ belgelerinden anlaşılacağı üzere davalının yabancı mahkeme karar başlığında ismi yer alan ve yurtdışında mukim vekili Av. ...'a tebliğ edildiği ve süresinde yasal yollara başvurulmadan kesinleşmiş bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece tenfiz isteminin reddine ilişkin gerekçelerden birisi, tenfizi istenen mahkeme kararının Türk kamu düzenine aykırı olduğudur. Gerçekten de, yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 5718 SK.’nun 54/c maddesi uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir.

Kanunda kamu düzeni kavramının zamana ve yere göre değişebilen niteliği gereği bir tanımlama yapılmaktan kaçınılmış ve konunun hakimin takdirine bırakılması tercih edilmiş, ancak kamu düzenine aykırılığın “açıkça” olmasının aranmasıyla bu konuda takdir hakkı bulunan hakime bir sınırlama getirilmek istenmiştir. Bu düzenleme, Türk tenfiz hukukunda, kamu düzeni kavramının izin verdiği ölçüde, yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi lehine bir eğilimin bulunduğunu göstermektedir. Doktrinde de bu konuda hakime yardımcı olması bakımından bazı kriterler verilmiştir. Buna göre örneğin Türk tenfiz hakimi “kural olarak” yabancı mahkeme kararının doğruluğunu inceleyemez (revision au fond yasağı). Zira aksinin kabulü, aynı davanın Türk mahkemesinde tekrar görülmesi ve yeni bir Türk mahkemesi kararının ortaya çıkması sonucunu doğurur. Ancak örneğin Türk hukukunun vazgeçilmez kabul ettiği temel prensiplerini ihlal eden veya milletlerarası alanda geçerli olan ortak ilkelere aykırı bulunan yabancı mahkeme kararları tenfiz edilemez. Tenfiz hakimi takdir hakkını kullanırken, her somut olayın kendine mahsus özelliklerini de dikkate almalıdır.

O halde dava konusu uyuşmazlık yönünden de somut olayın özelliklerine göre bir inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır.

Burada ilk olarak yabancı mahkemece davalının savunma hakkının ihlal edilip edilmediğinin incelenmesi gereklidir. Somut olayda yabancı mahkemece, dava dilekçesi ve ekleri davalıya 1965 tarihli Hukukî ve Ticarî Konularda Adlî ve Gayrı Adlî Belgelerin Yabancı Memleketlerde Tebliğine Dair Lahey Sözleşmesi’ne uygun olarak tebliğ edilmiş, davacının talebi üzerine “gıyabi karar” verilmiştir. Buraya kadar olan gelişmelerin Türk kamu düzenine aykırı veya davalının savunma hakkını kısıtlar nitelikte olmadığı, benzer olaylarda Yargıtay dairelerince verilen kararlarla da benimsenmiştir (Yargıtay 13. HD. 01.10.1992 gün ve 5764 E.-7352 K., Yargıtay 11. HD. 06.07.2010 gün ve 2008/12797 E.- 2010/7992 K.). Zira “kural olarak” her mahkeme kendi usul hükümlerini uygular ve yabancı mahkemenin uyguladığı usulün Türk usul hukukundan farklı olması, Türk kamu düzeninin müdahalesi için tek başına yeterli sebep oluşturmaz. Aynı ilkeler yabancı mahkemece uygulanan ispat hukuku açısından da geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta incelenmesi gereken diğer bir konu da, benzer olaylarda Türkiye’de açılan davaların, TTK.’nun 329/1. ve 405/2. maddelerinde düzenlenen, anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyecekleri ve pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri ilkeleri gereği reddedilmesine rağmen aynı şartlardaki ortaklarca yabancı mahkemelerde açılan davaların kabul edilmesinin ve alınan farklı yöndeki bu yabancı mahkeme kararlarının Türkiye’de tenfizinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağıdır. Nitekim mahkemece bu durum, T.C. Anayasası’nın kanun önünde eşitlik ilkesine ve kamu düzenine aykırı kabul edilmiştir.

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK.’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır.

Somut uyuşmazlık yönünden asıl incelenmesi gereken husus, tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı noktasıdır. Burada ilk olarak tanıma ve tenfiz hukukundaki kamu düzenine aykırılık kavramının, iç hukuktaki emredici kurallara aykırılık kavramından daha dar ve sınırlı bir anlama sahip olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Dolayısıyla kamu düzeni gerekçesiyle yabancı mahkeme kararının tenfizine istisnaen müdahale edilmelidir. Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan revision au fond yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez.

Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi Alman hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın, davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacılara iadesine, 11.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19600, Karar No: 2007/955, Tarih: 30.01.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/19600 E.  ,  2007/955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Çorum İş Mahkemesi

Tarih               :  6.10.2006

Davacı   ilk prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren tarım Bağ-Kur  sigortalısı olduğunun tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk Prim  kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren  varsa    tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının  1.6.1997 tarihinden  dava tarihi olan 10.7.2006 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine  karar verilmiştir.