muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9673, Karar No: 2010/1053, Tarih: 18.02.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/9673 E.  ,  2010/1053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Tarafların dayanağı tapu kayıtlarının başka parsellere revizyon görüp görmediğinin araştırılması, revizyon görmüş ise bu parsellerin tutanak suretleri ile tapu kayıtlarının revizyon gördüğü tüm parselleri kenardan çevreleyen komşu parsellerin tutanak ve dayanağı olan belgelerin getirtilip dosyaya konulması, mahallinde yaşlı, tarafsız ve yöreyi bilen bilirkişiler ile keşif yapılarak davalı tarafın dayanağı olan vergi ve tapu kayıtları ile davacı tarafın dayanağı olan 1317 tarih 9 nolu tapu kayıtlarının uygulanması, bilinmeyen hudutlar yönünden tarafların göstereceği tanıkların arazi başında dinlenilip kayıt kapsamlarının belirlenmesi, çekişmeli parseli kapsadığı belirlenen tapu kayıtlarının hukuki geçerliliğini koruyup korumadığının, tapu malikleri ile taraflar arasındaki bağın ve taşınmazdaki zilyetliğin araştırılması, tespite aykırı durum oluştuğu takdirde tespit bilirkişilerinin dinlenilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli parselin tesbit gibi davalı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, müdahil davacılar Nedim Yücedağ ve arkadaşları vekili ile müdahil ... mirasçıları ve müdahil ... mirasçıları Adnan Yücedağ, Hakan Yücedağ tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19688, Karar No: 2012/8055, Tarih: 15.02.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19688 E.  ,  2012/8055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 06.08.2004'ten inceleme tarihine kadar kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin geçtiği anlaşıldığından; 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. Maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Kanun'un 322. Maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5743, Karar No: 2012/7956, Tarih: 07.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/5743 E.  ,  2012/7956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Katılan sanık ... hakkında kurulan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.

2-Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama, tehdit suçları ile 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdur ...'a yönelik eylemi ile "tehdit" ve " 6136 sayılı yasaya aykırılık" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde tehdit ve 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık suçlarının niteliği tayin, tehdit suçundan haksız tahrikin derecesi ile diğer tüm suçlardan takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış,

savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... vekilinin sübuta, suç vasfına, katılan ... vekilinin haksız tahrikin bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Sanık ... hakkında katılana yönelik tehdit suçu ile 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık suçundan kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA)

B) Sanık ... hakkında katılana yönelik eylemi yönünden;

1- Dosya kapsamına göre; Katılanın atlarının sanığın ailesinin tarlasına girmesi nedeniyle atlarına sahip olmasını söyleyen sanık ...'un babasını" biz Anışlardanız, bizde hem örgüt hem mafya var" şeklinde tehdit etmesi üzerine sanığın ruhsatsız tabancasını doğrultarak katılanı " bir daha buraya gelirsen seni vururum " diyerek tehdit ettiği, katılanın olay mahallinden ayrıldığı, yaklaşık 2 saat sonra sanık ... ile anne ve babasının traktörle şehir içinden geçerken sanık ...'un elinde tüfekle ara sokaktan caddeye doğru gelen katılanı görerek aracının hızını artırdığı, katılanın av tüfeği ile yola çıkarak traktörün arkasından sanığa doğru iki el ateş ettiği ancak isabet kaydedemediği, sanık ...'un bunun üzerine üzerinde taşıdığı 7,65 mm tabancasıyla katılana doğru iki el ateş ettiği, atışlardan birinin katılanın göğsüne isabet ederek hemotoraks oluşturup, tüp torakostomi yapılacak, hayati tehlike yaratacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ölçüde katılanı yaraladığı, diğer merminin ise bir binanın ikinci katındaki balkonuna isabet ettiği olayda; olayın meydana geliş tarzı, katılanda meydana gelen yaralanma dikkate alındığında sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastı öldürmeye yönelik olduğu halde, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

2- Haksız tahrik hükümlerini düzenleyen ve cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar indirimini öngören TCK'nun 29 maddesinin uygulanması sırasında, katılandan sanık ve ailesine yönelik olarak ortaya çıkan söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında alt ve üst sınırlar arasında makul bir indirim yerine yazılı şekilde üçte bir oranında indirim yapılarak sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmekle,sanık vekili ile katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA) 07.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5435, Karar No: 2010/3753, Tarih: 16.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/5435 E.  ,  2010/3753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, Resmi Gazetenin 21.8.2008 tarihli sayısında yayınlanan

15.8.2008 tarih 2008/55 sayılı iş kolu tespit karnarının iptali ile yapılan işin 15 sıra

numaralı inşaat iş kolunda olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16.2.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4954, Karar No: 2012/2741, Tarih: 24.04.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/4954 E.  ,  2012/2741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tazminat istemiyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davacı arsa sahipleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar ile dava dışı ...ın imzaladığı ... 2. Noterliği'nin 29 Mayıs 1990 tarihli 7272 yevmiye nolu düzenleme şeklinde daire karşılığı inşaat sözleşmesinin 7. maddesinde “inşaatın temel ruhsat alınış tarihinden itibaren 36 ayda teslimi kararlaştırılmış, bu süre sonunda arsa sahiplerine ait villaların teslim edilmemesi halinde davalı yüklenici şirketin villa başına davacılara 150.000,00 TL (0,15 TL) cezai şart ödemesi kabul edilmiştir”. Sözleşmenin 7. maddesinde kararlaştırılan cezai şart Borçlar Kanunu'nun 158/II. maddesinde düzenlenen ifaya ekli cezadır. Sözleşmede bunun dışında gecikme halinde tazminat ödeneceğine ilişkin bir düzenleme bulumadığı gibi, ceza dışında tazminat ödenmeyeceğine ilişkin bir hüküm de bulunmamaktadır.

Dairemiz'in yerleşmiş uygulamasına göre sözleşmede gecikme tazminatı konusunda herhangi bir düzenleme bulunmaması halinde dahi, arsa sahiplerinin gecikme halinde rayiç bedellere göre gecikme tazminatı istemeleri mümkündür. Sözleşmede ifaya ekli cezai şartın kararlaştırılmış olması halinde de arsa sahiplerinin aksine bir düzenleme bulunmadığı takdirde cezayı aşan zararları için tazminat istemelerine bir engel bulunmamaktadır.

Somut olayda arsa sahipleri vekili gecikme tazminatı isteminde bulunmuştur. Bu istek sözleşmede kararlaştırılan cezayı aşan tazminat istemi niteliğindedir. Mahkemece bu durum gözden kaçırılarak ve sözleşmenin 7. maddesindeki düzenlemenin ifaya ekli ceza olduğu dikkate alınmaksızın, taraflar arasında maktu kira kararlaştırıldığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Yapılacak iş; davacı arsa sahiplerinin istemlerinin gecikme tazminatı (cezayı aşan tazminat) olduğu dikkate alınarak, yeniden seçilecek konunun uzmanı bilirkişiyle yerinde keşif yapılmak suretiyle mahalli piyasa rayiçlerine göre davacıların istemekte haklı oldukları gecikme tazminatı miktarlarının hesaplattırılmasından, davacıların istemlerinin dikkate alınmasından, karar altına alınan ifaya ekli ceza miktarı düşülerek her yıl için istenen tazminat miktarı aşılmamak suretiyle hüküm kurulmasından ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 24.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7526, Karar No: 2010/10748, Tarih: 12.07.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/7526 E.  ,  2010/10748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde bulunan İlçe Tarım Müdürlüğü veri listesinin incelenmesinden, dava konusu taşınmazın bulunduğu Gökceovacık Köyüne ait tahmini (lokal) verilerin getirtilmiş olduğu anlaşıldığından değerlendirmeye esas alınan zeytine ait dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatlarının ve üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde 2008 yılı veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14306, Karar No: 2019/3936, Tarih: 17.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2014/14306 E.  ,  2019/3936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından,sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 17/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3231, Karar No: 2021/1080, Tarih: 22.02.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/3231 E.  ,  2021/1080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31/01/2012 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın usulden reddine dair verilen 25/01/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, davacıların murisi ...'nın terekesinin borca batık olduğunu, mirası kayıtsız şartsız reddettiklerini belirterek bu beyanlarının tespit ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece ilk olarak, davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 06.05.2015 tarihli, 2015/1643 Esas, 2015/5124 Karar sayılı ilamıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacı ...’ya eksik kalan 200,00 TL’yi tamamlaması için 2 haftalık süre verilmesine, aksi takdirde davanın usulden reddine karar verileceğine dair tensip tutanağının 30.11.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, davacının kesin süre içerisinde eksik 200,00 TL’yi tamamlamadığı gerekçesiyle HMK 114/g maddesi uyarınca davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Somut olayda; davacıya yapılan ihtarlı tebligatın, yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu anlaşıldığından bu ara karara dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacının temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 22.02.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11213, Karar No: 2023/8738, Tarih: 20.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/11213 E.  ,  2023/8738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/421 E., 2023/485 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Katılan mağdur ... vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî iade, kısmî ret, kısmî onama

Katılan mağdur ... vekili, sanık hakkında mağdura karşı şantaj suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünü temyiz etmiş ise de Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sırasında vekilin anılan hükümle ilgili istinaf talebi bakımından herhangi bir değerlendirme yapılmadığı anlaşıldığından, dosyanın bu hüküm yönünden incelenmeksizin iadesine karar verilmiştir.

Sanık hakkında mağdur ...'a karşı cinsel taciz ve şantaj suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında; mağdur ...'a karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, mağdur ...'a karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, mağdur sayısınca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ