muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/278, Karar No: 2020/126, Tarih: 15.01.2020

Kararı, davacı vekili ve davalı ... İnş. Maden Oto. Nakliye Orman Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

1- 4857 Sayılı İş Kanununun 2/6. maddesine göre işçiye karşı asıl işveren ve yüklenici işçilik alacaklarından dolayı müteselsilen sorumludurlar. Ancak, bu yasa hükmünün asıl işverenle yüklenici arasındaki iç ilişkide uygulanması mümkün değildir.

İşverenle yüklenici arasında sözleşme hükümleri geçerli olup uyuşmazlık buna göre çözülmelidir. Sözleşme hükümlerine göre yüklenici davacıya ait işyerinde kendi işçileri ile bir hizmet ifa etmeyi üstlenmiştir. Hakları ödenen işçi sözleşme uyarınca davalının işçisidir. Sözleşmede farklı bir hüküm bulunmadığı takdirde işçilik hakları da yüklenici davalı tarafından ödenmelidir. İşçi davalıdan başka yükleniciler nezdinde de çalışmış olması halinde her yüklenici çalıştırdıkları dönemle sınırlı olarak kıdem tazminatı ve fazla mesai alacağından sorumludur. İzin ücreti ve ihbar tazminatından ise son yüklenici sorumludur. Uyuşmazlığın bu ilkeler çerçevesinde sonuçlandırılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2) Bozma nedenine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... İnş. Maden Oto. Nakliye Orman Ürünleri San. ve Tic. Ltd. ŞTi vekili vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı ... İnş. Maden Oto. Nakliye Orman Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti. yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde iadesine kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15610, Karar No: 2013/14773, Tarih: 24.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/15610 E.  ,  2013/14773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/08/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/06/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kusuruyla meydana gelen trafik kazasında uzuv kaybı doğuracak şekilde yaralandığını beyanla, uğradığı zararın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, kusursuz olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davacının 16/08/2010 tarihli dava dilekçesiyle maddi tazminat istemine dayanak olarak vücudunda oluşan uzuv kaybı ve maluliyeti gösterdiği anlaşılmaktadır. .... Kurumu Üçüncü İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 16/12/2011 tarihli raporda; davacıdaki yaralanmanın fonksiyonel bozukluk bırakmadan iyileştiği, uzuv kaybı olmadığı, bu nedenle maluliyet oranı belirlenmediği ve iyileşme süresinin üç aya kadar uzayabileceği belirtilmiştir. Mahkemece,....esas alınarak davacının maddi tazminat istemi reddedilmiştir. Meydana gelen trafik kazası sonucunda oluşan yaralanma davacıda maluliyet oluşturmadan iyileşmiş ise de davacının üç ay iş ve güçten kaldığı sabittir. Bu durumda, mahkemece çoğun içinde az da vardır kuralı gereği geçici işgöremezlik tazminatı hesaplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken maddi tazminat isteminin tümden reddi doğru bulunmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davalının tüm davacının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3434, Karar No: 2017/6437, Tarih: 23.11.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/3434 E.  ,  2017/6437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet (Değişen suç niteliğine göre "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Olay günü parkta otururken görülen sanığın şüphe üzerine yapılan üst aramasında 24 ayrı paket halinde 4.8 gram ve ayrıca 1 ayrı paket halinde 1,3 gram eroinin ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, suç konusu uyuşturucu maddelerin bulunduğu paket sayısı, ele geçirildiği yer, sanık anlatımına göre ele geçirilen zaman dilimi, olayın oluş şekli ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın eyleminin ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olduğundan, sanık müdafinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 23.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9196, Karar No: 2011/9239, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/9196 E.  ,  2011/9239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 06.06.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Yasanın 322.maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12697, Karar No: 2025/3836, Tarih: 24.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/12697 E.  ,  2025/3836 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/536 Esas, 2024/562 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Mut 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.11.2022 Tarihli ve 2022/9 Esas, 2022/438 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda, taraflar arasında davacıya lazer epilasyon yapılması için sözleşme yapıldığı, sözleşmenin ifa yerinin Karaman Tıp Merkezi olduğu, sözleşmeden doğan davaların sözleşmenin ifa edileceği yer olan Karaman Asliye Hukuk Mahkemesinde (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) açılabileceği, davalılar tarafından süresinde yetki itirazında bulunulduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Karaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) 07.11.2024 Tarihli ve 2024/536 Esas, 2024/562 Karar Sayılı Kararı

Dava konusu hizmetin ayıplı ifadan kaynaklı tazminat istemine ilişkin olduğu, söz konusu işlemin tüylerin azaltılmasına yönelik lazer epilasyon sağlayıcısı olduğu, bu tür işlemlerin tüketici işlemi olduğu ve uyuşmazlığın tüketici mahkemelerinde görülmesi gerektiği, yetkili mahkemenin tüketici yerleşim yeri mahkemesi olduğu, buna göre davacının yerleşim yeri ... olduğundan, davanın esası hakkında yargılama yapma yetkisinin Mut Asliye Hukuk Mahkemelerine (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, tazminat istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 Kanun'un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun'un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un “Sözleşmeden doğan davalarda yetki” başlıklı 10 uncu maddesi şöyledir:

“Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir.

”

4. 6502 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.”

C. Değerlendirme

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un “Sözleşmeden doğan davalarda yetki” başlıklı 10 uncu maddesi şöyledir:

“Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir.

”

4. 6502 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.”

C. Değerlendirme

1. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanun'un 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir.

2. 6502 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasında tüketici davalarının, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceği belirtilmişse de bu kural 6100 sayılı Kanun'un yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

3. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

4. Dosya kapsamından, dava tarihi itibariyle yerleşim yeri Merkez/Edirne olan davacının davayı, 6502 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasına uygun olarak yerleşim yerinin bulunduğu Mut Mahkemelerinde Tüketici Mahkemesi sıfatıyla açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre uyuşmazlığın, Mut 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Mut 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11727, Karar No: 2019/89, Tarih: 14.01.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/11727 E.  ,  2019/89 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması olanaklı görülmüştür.

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde cezadan indirim yapılmasını öngören şahsi sebebe ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin, suça sürüklenen çocuğun yaşı nedeniyle indirimi öngören aynı Kanun'un 31/3 maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması sonuç ceza değişmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden;

Suç tarihinde (12-15) yaş aralığında olan suça sürüklenen çocukların, eylemlerine uyan ve 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 31/2 maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 16.02.2012 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1286, Karar No: 2015/6299, Tarih: 02.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/1286 E.  ,  2015/6299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti ile sigorta primine esas kazanç (ücret) tutarının belirlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Davacılar vekili, davacıların murisleri...’in davalı işveren nezdinde yaşlılık aylığı bağlandıktan sonraki dönemden iş kazası geçirerek vefat ettiği 01.07.2011 tarihine kadar olan dönemde çalıştığı sürelerin ve sigorta primine esas kazancın tespitini istemiş, Mahkemece; davacıların miras bırakanının Sosyal Güvenlik Destek Primine tabi olacak nitelikteki çalışma süresinin tespitini talep ettiği, kısa vadeli sigorta kolları yönünden prim içeren sosyal güvenlik destek priminin geçmişe dönük sigortalılık hakkı yaratmadığı gibi, yaşlılık aylığı alırken gerçekleşen sosyal güvenlik destek primine tabi sigortalılık süresi niteliğindeki çalışmalar nedeniyle uzun vadeli sigorta kollarından prim tahsilatı yapılamayacağı; kısa vadeli sigorta kollarına ilişkin primler yönünden geçmişe dönük tespit isteminde ise iş kazası sonucu ölmüş olan sigortalının mirasçısı konusundaki davacıların hukuki yararı bulunmadığı gibi, Sosyal Güvenlik Kurumu'na husumet yöneltilerek, 506 sayılı Yasanın 79. maddesi uyarınca hizmet tespiti davası açılmasına da, sosyal güvenlik destek primine tabi çalışma süresi yönünden yasal olanak bulunmadığı ve bu konunun işçilik alacaklarının tahsiline ilişkin davada ve işverene yönelik dava kapsamında çözümlenmesinin mümkün olduğu gerekçesiyle davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.

506 sayılı Kanunun 63/A bendi hükmüne göre yaşlılık aylığı almakta iken çalışmaya başlayanların yaşlılık aylıkları bu çalışma olgusuna dayalı ve onunla sınırlı olarak kesilmektedir. Ancak aynı Kanunun 63/B bendi kapsamında sigortalının istemi bulunması halinde sigortalı adına sosyal güvenlik destek primi ödenerek veya sigortalı adına tüm sigorta kollarından prim ödenmesi durumunda bunun sigortalının aylığı kesilmeden çalışma tercihini gösterdiği kabulüyle aylığı kesilmeden çalışmaya devam etmesi mümkündür.

Öte yandan; davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun geçici 7/1’nci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanunun 79’uncu maddesi olup; anılan Kanunun 6’ncı maddesi gereği sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez. Sigortalı ister sosyal güvenlik destek primi, isterse tüm sigorta kollarına tabi olarak çalışsın, Kanunun öngördüğü belli bir sosyal güvenlik kuruluşu sigortalısı olması, kamu düzenine ilişkin, kişiye bağlı, vazgeçilmez ve kaçınılmaz hak ve yükümlülük doğuran bir hukuksal statü yaratır. Bu statüye Kurumun prim tahakkuk ettirmesi, sigortalının iş kazası geçirmesi veya meslek hastalığına yakalanması halinde kendisi ya da hak sahiplerine gelir bağlanması gibi çeşitli sonuçlar bağlanmıştır. Bu sonuçlar kapsamında davacıların, murislerinin bildirim yapılmayan dönemlerdeki çalışmalarının tespitini istemekte hukuki yararının bulunduğu ve aksinin kabulü halinde yaşlılık ya da emekli aylığı alan kişilerin sigortasız çalıştırılabileceği gibi sosyal güvenlik hakkının zorunlu ve vazgeçilemez niteliğine aykırı bir sonuç çıkacağı açıktır.

Mahkemece, işin esasına girilerek; davacıların murisinin çalışmasının varlığı, sürekliliği ve süresi ile kayıtlarda görünmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususları yöntemince araştırılmalı, toplanan tüm kanıtlar yeniden değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

O hâlde, davacılar vekilinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19184, Karar No: 2013/6078, Tarih: 25.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/19184 E.  ,  2013/6078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/274874

MAHKEMESİ : Küre Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2009

NUMARASI : 2008/41 (E) ve 2009/44 (K)

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını ihlal

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Dosya içerisindeki elektronik ortamdan alınan 20.03.2013 tarihli nüfus kayıt örneğine göre sanık H.. Y..'in hükümden sonra 06.03.2012 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 Sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

2-Dosyada mevcut fotoğraflara göre sanıkların suça konu kabloları, giriş çıkışının otomatik açma kapama mekanizmasıyla sağlanan ve işletmeye giden parke döşeli yolda değil, ters istikamette devam eden toprak alanda, etrafındaki toprak şevden doğal olarak ayrıldığı anlaşılan ve bu haliyle işyeri ve eklentisi sayılmayan, herkesin girip çıkabileceği, müştekinin işyerinden bağımsız, ayrı bir yerde bulunan hurdalıktan çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı yasanın 142/1-b maddesiyle ve unsurları oluşmayan TCK.nun 116/2 maddesinde düzenlenen işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi

3-Oluş ve dosya içeriğine göre, sanıkların yakalandıklarında, kabloları nereden aldıklarını beyan ettikleri, kabloların yediemine teslimi ile kovuşturma aşamasında katılana iadesini sağladıkları gözönüne alınarak, katılana kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorulup sonucuna göre 5237 sayılı TCK.nun 168/1-4 fıkralarının sanıklar hakkında uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Hırsızlık suçu ile birlikte işlenen işyeri dokunulmazlığını bozmak suçları yönünden sanık M.. Ç..'nın uzlaşma teklifini kabul ettiğinin anlaşılması karşısında, uzlaşma işlemlerinin 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. madde fıkralarında öngörülen yöntemin izlenmesi suretiyle yerine getirilmesi zorunlu olduğu halde, anılan yasa maddelerine uygun biçimde uzlaştırma işlemlerine girişilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

5-Sanıklar hakkında kasten işlemiş oldukları suçlardan, hapis cezaları ile mahkumiyetinin yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nun 53/1.maddesinin ''a, b, c, d, e'' bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, Sanık H.. Y.. ile sanıklar M.. Ç.. ve E.. Y.. müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1588, Karar No: 2012/4798, Tarih: 20.06.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/1588 E.  ,  2012/4798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Muris ... ve ...'den doğma ...'e ait olduğu anlaşılan tünel, ... Sokak No:6/1 ... adresinde bulunan 308 ada 22 parsel sayılı taşınmazın muris ve muristen sonraki intikalleri gösterecek şekilde tapu kayıtlarının ve intikale esas alınan murise ait mirasçılık belgesinin onaylı bir örneğinin Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 20.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.