muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2753, Karar No: 2022/7078, Tarih: 18.10.2022

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sözleşmede sevkiyat tarihi ağustos ayının ilk haftası olarak öngörüldüğü, sözleşmenin özel şartlar kısmında ise son sevkiyat tarihine kadar çekilmeyen malların kalan miktarının sevk edilip edilmeyeceği ve yeniden fiyat belirlemenin satıcı opsiyonunda olduğunun düzenlendiği, dolayısıyla ağustos ayının ilk haftası sonuna kadar teslim edilmemiş miktar bakımından satıcı davalı bir seçimlik hakkı bulunduğu, fındık yağı emtiasının piyasada oynak bir fiyat seyri izlediği dosya kapsamı ile belirlendiği, davacının kendisine yapılan kısmi ifa için ödemesi gereken bedel yönünden geç ifada bulunduğu, ağustos ayının ilk haftası sonuna kadar 115 tonun tesliminin gerçekleşmemesinde davalı satıcının bir kusuru bulunmadığı, davacı alıcının da tesliminin mutlaka ağustos ayının ilk haftası sonuna kadar gerçekleşmesi doğrultusunda bir ihtarı ve talebin de bulunmadığı, ağustos ayının ilk haftası geçince davalı satıcı e-posta mesajı ile kalan mal kısmı için yeni fiyat belirlediği ve bu fiyatın davacı tarafından kabul görmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; ilk derece mahkemesine sunulan deliller, bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen rapor içeriğindeki tespitler de gözetilerek ilk derece mahkemesince kurulan hüküm gerekçesinde davacı vekilinin istinaf nedenleri de karşılandığı, verilen kararda yasa ve usule aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 18/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/276, Karar No: 2019/4245, Tarih: 24.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2016/276 E.  ,  2019/4245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 24/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4881, Karar No: 2015/18080, Tarih: 22.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4881 E.  ,  2015/18080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği, İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden,

2)Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere, dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı, aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9728, Karar No: 2009/684, Tarih: 13.02.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/9728 E.  ,  2009/684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1. Haziran 1331 tarih 2 ve 18, Mart 336 tarih 2 ve Ocak 339 tarih 18 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin, ayrıca tapu kayıtlarının tesis ve tedavüllerindeki yüzölçümü farklılıklarının hangi nedenden kaynaklandığı da Tapu Sicil Müdürlüğü ile Tapu Arşiv Daire Başkanlığından sorularak alınacak cevabın,

2. Davalı tarafın dayandığı Haziran 1331 tarih 2 sıra numaralı tapu kaydı ve tedavüllerinin kadastro sırasında revizyon gördüğü parsellerin kesinleşme durumlarını da gösterir şekilde kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin kadastro tespiti kesinleşmiş olanlara ait kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, davalı iseler; dava dosyalarının, Yargıtay incelemesinde olanlar var ise bunların parsel numaraları ile, ilgili dosyaların esas ve karar numaralarını gösterecek şekilde düzenlenecek tutanağın, temyiz incelemesi tamamlanmış olan dosyalara ait Yargıtay ilam örneklerinin,

3. Fen bilirkişinin rapor ve krokisinde, 1, 2, 3, 4 ve 5 numarası ile gösterilen tapu kayıtlarının kapsamında kaldığı belirtilen tüm taşınmazları, komşu parsellerinin tümü ile bir arada gösterir geniş sınırlı kadastro paftasının getirtilmesi suretiyle, tapu kayıtlarının kapsamında kalan taşınmazları dıştan çevreleyen komşu parsellerin tümünün kadastro tespit tutanaklarının kesinleşme durumlarını da gösterecek şeklide onaylı örneklerinin ve dayanağı kayıtlar ve belgelerin tesislerinden itibaren tüm tedavüllerinin celbi ile dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4330, Karar No: 2024/5028, Tarih: 08.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4330 E.  ,  2024/5028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/365 E., 2022/312 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 31.08.2008 tarihinde ''Davutpaşa patlaması'' olarak bilinen iş kazasında sakat kaldığını, kaza sonucu sol kolunun çalışamaz durumda olduğunu, tedavisinin halen devam ettiğini belirterek, maluliyet oranının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı SGK vekili, öncelikle Kuruma başvuru yapılması ve maluliyet oranının tespit edilmesi gerektiğini, başvuru yapılmadan dava açılması halinde Kurum aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceğini, Kurumun dava açılmasına sebebiyet vermediğini belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin, 21.06.2019 tarihli ve 2017/614 E.-2019/238 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.12.2020 tarihli ve 2019/1990 E.-2020/18390 K. sayılı kararıyla; istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.12.2020 tarihli ve 2019/1990 E.-2020/18390 K. sayılı kararıyla; istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; dosya kapsamına göre, iş kazasının meydana geldiği işyerinin 1166633 sicil numarası ile ... (... Kozmetik) olarak Kurum kayıtlarında tescilli olduğu, Kurum denetim raporunda ise işverenin ...-... olarak belirtildiği, işveren olarak ...’nun beyanının alındığı, husumetin ise davalı ...’ya yöneltildiği anlaşılmakla, Mahkemece, gerçek işveren belirlenerek mevcut çelişki giderildikten sonra, işbu davada verilen kararın işverenin hak alanını da ilgilendirmesi nedeniyle, 6100 Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124. maddesi uyarınca işverene usulüne uygun şekilde husumet yöneltilmesi gerektiği, davada “davalı” sıfatı ile yer alması sağlanarak, göstereceği bütün deliller toplandıktan sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre hüküm kurulması gerektiği, kabule göre de, davacı tarafa talebi açıklattırılarak, talebinin maluliyet oranının tespiti ile maluliyet aylığı bağlanması ya da iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine mi yönelik olduğu belirlendikten sonra bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde “davacının maluliyet oranının %3 olarak tespitine” karar verilmesinin isabetsiz olduğu hususlarına işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın kabulü ile davacının 31.01.2008 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının %3 oranında olduğunun tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükme esas alınan raporun kabulünün mümkün olmadığını, verilen kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu belirtilerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasına bağlı sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 18 inci ve 95 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasına bağlı sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 18 inci ve 95 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2792, Karar No: 2019/815, Tarih: 16.01.2019

**17. Ceza Dairesi         2017/2792 E.  ,  2019/815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça konu kasanın çalındığı iş yerinde çalışan tanık ...’in soruşturma aşamasında, kendisinin iş yerinde istirahatte olduğu saat 04.20 sıralarında diğer çalışanlar ... ve ’nın yanına gelerek tıkırtı duyduklarını söylemeleri üzerine hep birlikte iş yerinin etrafını kontrol etmek üzere çıktıklarını, tanık ...’ın koşarak marketin içine girdiğini gördükten sonra iş yerinin arka tarafına doğru gittiğinde yüzleri maske ile kapalı dört şahsın iş yerinde bulunan kasayı aracın bagajına koyduklarını gördüğünü, şahıslardan birinin namlu kısmını görmüş olduğu tabancaya benzer bir cismi kendilerine göstererek “Yaklaşmayın ateş ederim” dediğini, devamında şahısların araca binerek olay yerinden ayrıldıklarını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; eylemin sübutu halinde, yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından sanığın beraatine dair hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeple tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32391, Karar No: 2013/39560, Tarih: 10.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/32391 E.  ,  2013/39560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aybastı (İcra Hukuk) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise, satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda mahkemece, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 23.12.2010 havale tarihli rapor ile 28.11.2011 tarihli bilirkişi ek raporunda taşınmazın mesken olduğu, bodrum kat, zemin kat ve bir normal kattan oluştuğu, keşif tarihindeki değerinin 207.000,00 TL olup borçlu hissesine düşen miktarın tespit edilmediği, borçlunun haline münasip bir meskeni 75.000 – 77.500,00 TL'ye  alabileceği bildirilmiştir.

Bu durumda mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporlarında meskeniyet şikayetine konu taşınmazın toplam değerinden borçlu hissesine (17/21 hisse) düşen değer 167.571,38 TL olup borçlunun haline uygun evi alabileceği miktar ise 77.500,00 TL olarak belirlendiğine göre mahkemece, mahcuzun satılarak borçlunun haline münasip ev alması için gerekli olan 77.500,00 TL'nin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan (77.500,00 TL'den) az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, taşınmazın borçlunun haline münasip evi olduğu gerekçesiyle haczin kaldırılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5158, Karar No: 2019/5381, Tarih: 18.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5158 E.  ,  2019/5381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olacağından, kullanılan son fatura 29.12.2006 tarihli olup, suç konusu faturaların KDV indiriminde kullanılmış olması nedeniyle suç tarihinin “21.01.2007” olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "2006 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunun, kanunda gerektirdiği cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zaman aşımının, suç tarihi olan 21.01.2007 tarinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zaman aşımı nedeniyle CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 18.06.2019 tarihinde oy birliyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19654, Karar No: 2013/365, Tarih: 09.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/19654 E.  ,  2013/365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 09.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.