muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11060, Karar No: 2024/5163, Tarih: 30.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11060 E.  ,  2024/5163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1715 Esas, 2023/2278 Karar

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ: Aliağa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/419 Esas, 2023/196 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle;...ı Mahallesi 7961 parsel ( yeni 1322 ada 56 parsel) sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı idarece teklif edilen ve acele el koyma dosyasında tespit edilen bedelin çok düşük olduğunu, taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığını savunarak taşınmazın gerçek değerinin tespitini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile işbu bedelden, acele kamulaştırma bedelinin mahsup edilmesi suretiyle İstinaf Mahkemesinin kaldırma kararı öncesi tespit ve depo edilen fark bedele davanın dört ay içinde sonuçlandırılmadığı gözetilerek bu sürenin bitiş tarihi olan 19.01.2020 tarihinden ilk karar tarihi olan 18.01.2021 tarihine kadar; kaldırma kararı sonrası tespit ve depo edilen fark bedele ise 19.01.2020 tarihinden karar tarihi olan 30.03.2023 tarihine kadar yasal faiz işletilerek işlemiş faiziyle birlikte davalılara tapudaki hisseleri oranında derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; net gelir hesabı yapılırken 2019 yılı İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinin dikkate alınamayacağını, ürüne dair son 5 yıla ilişkin verim ortalamasının alınması gerektiğini, ürün fiyatının ise ürünün toptan satış fiyatı olması gerektiğini, üretim masraflarının kalem kalem açıklanması gerektiğini, üretim masraflarını brüt gelirin 1/3'ü oranında alınması suretiyle fazla bedele hükmedilmiş olmasının doğru olmadığını, bilirkişi raporunda sulamanın taşınmazın tamamında yapılıp yapılmadığının, her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığının, sulama yönteminin tespitine yer verilmediğini, uygulanan kapitalizasyon faiz oranının hatalı olduğunu, yüksek oranda objektif değer artışı uygulanmış olmasının doğru olmadığını, taşınmaz üzerinde tesis edilen irtifak hakkının taşınmazda daha fazla değer düşüklüğüne yol açacağını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağını, tespit edilen kamulaştırma bedelinin çok düşük olduğunu, taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığını, hesaplama yapılırken ürünün ortalama verim miktarı ile birim fiyatının düşük, üretim masraflarının ise yüksek alındığını, kapitalizasyon faiz oranının % 4 olarak uygulanmasının hakkaniyete aykırı olduğunu, münavebeye esas alınan ürünlerin de hatalı olduğunu, daha yüksek oranda objektif değer artışı uygulanması gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; sulu tarım arazisi niteliğindeki davaya konu taşınmaza % 4 oranında kapitalizasyon faiz oranı uygulanması suretiyle gelir metodu esas alınarak resmî verilere göre değer biçilmesinin, taşınmazın konumu, yüzölçümü, bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri ve gelişmişlik durumu dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına objektif değer artış oranı ilave edilmesi gerektiğinin düşünülmesinin, hesaplama yapılırken taşınmazın tapu kaydında yer alan irtifak şerhinin nazara alınmasının, kamulaştırma bedeline faiz işletilerek derhal ödeme kararı verilmesinin yerinde olduğu; fakat Yargıtay'ın yerleşik uygulamasına göre; arazi niteliğindeki taşınmazlara net gelir yöntemine göre değer tespitinde, münavebeye esas alınan ürünlerin üretim masraflarının ekonomik tarım yapmaya engel olacak kadar yüksek alınması doğru olmadığı gibi brüt gelirinin 1/3'ü oranından da az olmaması gerektiğinin gözetilmesi gerektiği, bu itibarla; münavebeye esas alınan buğday ürünü için değerlendirme yılına ait İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünün maliyet cetvelinde belirtilen masrafların ekonomik tarım yapmaya elverişli olduğu gözetilmeksizin, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hatalı değerlendirme ile brüt gelirinin 1/3'ü oranında alınmasının hatalı olduğu, yeniden yapılan hesaplama sonucunda toplam kamulaştırma bedelinin 1.010.029,29 TL olarak tespit edildiği, fazladan depo edilen 619.217,96 TL bedelin davacıya iadesi gerektiği gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; tespit edilen kamulaştırma bedelinin çok düşük olduğunu, taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığını, daha yüksek oranda objektif değer artışı uygulanması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Sulu tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/710, Karar No: 2006/1336, Tarih: 23.02.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/710 E.  ,  2006/1336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı üzerine İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulan veri cetvellerinin incelenmesinden tütün ürününün değerlendirmeye esas 2004 yılının verilerinin çıkartıldığı belirtilmiş ise de; bu verilerin (dekar başına ortalama verimi 120 kg ve 127 YTL. üretim gideri ile 1 kg. başına 5 YTL. ortalama satış fiyatının) 2003 yılı verilerinin aynı olduğu görülmüştür. Bir ürünün değişik yıllarda verimi yanında üretim giderleri ile satış fiyatlarının değişiklik göstereceği de dikkate alınarak mahkemece İlçe Tarım Müdürlüğüne yeniden müzekkere yazılıp tütünün 2004 yılına ilişkin verilerin getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,23.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2107, Karar No: 2014/14829, Tarih: 08.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/2107 E.  ,  2014/14829 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ... Bankası TAO vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ...1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.10.2013 gün ve 127-383 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, davalı bankadan kullanmış olduğu tüketici kredisi esnasında kendisinden dosya masrafı, ekspertiz ücreti, hayat sigortası, komisyon ücreti adı altında tahsil edilen paraların iadesi için Tüketici Hakem Heyetine başvurduğunu, 650,11 TL'nin iadesine karar verildiğini, eksik ve yetersiz inceleme sonucu yeniden hakem heyetine başvurduğunu ve bu defa 1.250,42 TL'nin davalıdan tahsiline karar verildiğini, davalının bu miktarı ödemediğini beyanla 1.250,42 TL alacağın 675,00 TL yasal faiziyle birlikte toplam 1.925,42 TL alacağın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, hakem heyetinin verdiği ilk kararın davacı tarafından icra takibine knu edilip kendilerinden tahsil edildiğini, bakiye alacak yönünden borçlu olmadıklarını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 650,11 TL asıl alacak yönünden konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer talepler yönünden kısmen kabulü ile 374,50 TL' nin kesinti tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, konut kredisi kullanması esnasında davalı tarafından dosya masrafı ve ekspertiz ücreti adı altında davalı tarafından kendisinden tahsil edilen paranın tahsili istemli işbu davayı açmış olup mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. 4.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2013 tarihinden itibaren 1.820,00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü

2014/2107-14829

bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen hükmün değeri karar tarihi itibariyle 1.890,00 YTL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 8.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21805, Karar No: 2012/41714, Tarih: 24.09.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/21805 E.  ,  2012/41714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/153365

MAHKEMESİ : Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2007

NUMARASI : 2004/1297 (E) ve 2007/967 (K)

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların ve zorunlu müdafiilerinin yokluklarında verilen kararın zorunlu müdafiileri yerine sanıklara tebliğ edilmesi ve sanık Birol'un tebliğ tarihinde cezaevinde olduğu halde tebligatın annesi ile birlikte oturduğundan bahisle annesine yapılması usulsüz olduğu gibi sanıklara tebliğ edilen kararda temyiz süresinin başlama şeklinin de gösterilmemesi nedeniyle sanıkların ve müdafiilerinin yasa yolu konusunda yanıltıldıkları anlaşıldığından temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Oluşa göre;

Büfe sahibi müşteki Rıfat'ın soruşturma aşamasında "işyerine geldiğinde iki kişi gördüğünü, bir şahsın oğlu ile konuşurken karakolda adının Birol olduğunu öğrendiği diğer şahsın montonun altına 2.5 litrelik kola koyduğunu görmesi üzerine sen ne yapıyorsun dediğini, sanık Birol'un ise sen işine bak demesi üzerine ben büfenin sahibiyim montonun altına koyduğunu çıkar dediğini, bu sırada diğer sanığın kaçtığını, sanık Birol'un üzerine bakmak istemesi üzerine sanığın kendisine vurmaya başladığını, sanıkla aralarında boğuşma yaşandığını, çevreden gelenlerin müdahalesiyle ayrıldıklarını, yaptıkları aramada sanık Birol'un üzerinede 2.5 litrelik kola, 3 paket sigara ve 1 paket fıstık" bulduklarını beyan etmesi ve müştekinin bu beyanının oğlu olan tanık Halil tarafından "babam geldi, kola ile fıstığı alan şahısla boğuştu" şeklindeki beyanıyla doğrulanması karşısında aldığı eşyaları vermemek için müştekiye karşı şiddet kullanan sanık Birol ile işyerini terk eden sanık Bülent'in eylemlerinin 765 sayılı TCK'nın 495. ve 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesindeki yağma suçunu oluşturup oluşturmadığı hususundaki delilleri değerlendirme görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün diğer yönleri incelenmeksizin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, Bozma sonrası kurulacak hükümde CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 24/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3969, Karar No: 2007/4616, Tarih: 09.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/3969 E.  ,  2007/4616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tereke hukukuna ilişkin davada Ankara 3. Sulh Hukuk ile Çubuk Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümleri yer almaktadır. Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yer de yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Dosya kapsamından, muris ...’ın 1999 yılından beri ... Yaşlı Bakım Evi/Çubuk’ta kalmakta iken aynı yerde 2005 yılında öldüğü anlaşılmakla yetkili mahkeme Çubuk Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Çubuk Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/04/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1899, Karar No: 2013/2649, Tarih: 28.03.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/1899 E.  ,  2013/2649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVACILAR : ... VE ARKADAŞLARI, ... VE ARKADAŞLARI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sırasında temyize konu Güzelsu Köyü çalışma alanında bulunan 130 ada 20, 24, 25, 30, 31, 33, 34, 36 134 ada 1 ve 154 ada 25 parsel sayılı 22.772.31, 1.324.20, 1.015.62, 7.581.91, 42.609.95, 21.321.89, 2.765.05, 9.192.02, 3.830,20 ve 7.389,46 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, toprak tevzi komisyonunca yapılan çalışmalar sonucu tesis edilen tapu kayıtları nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları, taşınmazların irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşmı zilyetliği nedeniyle, davacılar ... ve ... aynı gerekçelerle 154 ada 25 parsel sayılı taşınmazın adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli 154 ada 25 parsel sayılı taşınmazın 1/2 payının ... ve arkadaşlarının murisleri ... mirasçıları adlarına, 1/2 payının ise ... ve ... murisleri ... Kasap mirasçıları adlarına, 130 ada 20, 24, 25, 30, 31, 33, 34, 36 ve 134 ada 1 parsel sayılı taşınmazların ... ve arkadaşlarının murisleri ... mirasçıları adlarına veraseten iştirak halinde tesciline karar verilmiş; hüküm, ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- 130 ada 20, 24, 25, 30, 31, 33, 34 ve 36 parsel sayılı taşınmazlar yönünden yapılan temyiz incelemesinde; dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- 134 ada 1 parsel sayılı taşınmaz yönünden yapılan temyiz incelemesinde; Mahkemece karara esas alınan fen bilirkişisi raporunda ve krokisinde 134 ada 1 parsel olarak işaretlenen ve 252 nolu tevzi parseli içerisinde kaldığı söylenen parselin dava dışı 137 ada 1 parsel sayılı taşınmaz olduğu, keşfin yanlış parselde yapıldığı anlaşılmakla, yanlış parsel hakkında düzenlenen bilirkişi raporları ile karar verilmesi isabetsiz olup temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA,

3- 154 ada 25 parsel sayılı taşınmaz yönünden yapılan temyiz incelemesine gelince; Mahkemece çekişmeli taşınmaz hakkında davacılar lehine zilyetlikle iktisap şartlarının oluştuğu kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma ve inceleme karar için yeterli bulunmamaktadır. Taşınmazın batı yönündeki parsel mera niteliğinde olup, 17.07.2008 tarihinde mahallinde yapılan keşifte dinlenen Toprak Tevzi Komisyonu belirtmelik tutanağı tanığı beyanında taşınmazın üzerinde harabe bir bina olduğunu ve önündeki küçük bir tarlayı davacıların murislerinin kullandığını, diğer bölümlerin boş olduğunu ve kimse tarafından kullanılmadığını, kavaklıkların bulundukları yerleri ise otunu biçerek kullandıklarını belirtmiştir. 07.06.2011 tarihli keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişiler ve belirtmelik tanığı dava konusu yerdeki kavaklıklar ve güneyinin davacıların murisleri tarafından kullanıldığını beyan etmişlerdir. Karara esas alınan bilirkişi raporlarında bu harabe, kullanıldığı söylenen küçük tarla ve kavaklıkların yerleri denetime elverişli şekilde krokilerde işaretlenmemiş, taşınmazın meradan açılmak suretiyle genişletilip genişletilmediği üzerinde durulmamıştır. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için, çekişmeli taşınmazın komşu parsel tutanakları ile varsa dayanak belgeleri ve eski tarihli hava fotoğrafı getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek 3 kişilik yerel bilirkişi, aynı yönteme göre tesbit edilecek taraf tanıkları ve sağ iseler belirtmelik tutanağı tanıkları huzuruyla keşif icra edilmelidir. Daha önce yapılan keşiflerde söz edilen harabe, tarla ve kavaklıkların yerleri ve sınırları tereddüte yer bırakmayacak şekilde tespit edilip fen bilirkişisine krokide işaretlettirilmeli, eski tarihli hava fotoğraflarında taşınmazın niteliğinin özellikle toprak tevzi çalışmalarının yapıldığı 1961 yılından 20 yıl öncesinin niteliğinin ne olduğu teknik bilirkişiye tespit ettirilmeli, komşu mera parselinden açmak suretiyle genişleme olup olmadığı tespit edilmeli, çekişmeli taşınmazın her yönünden tüm özelliklerini gösterir fotoğrafları çektirilmeli, bilirkişiye keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 28.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.