muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6383, Karar No: 2010/12245, Tarih: 30.11.2010

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin Başbakanlık Sermaye Piyasası Kurulunun kaydında bulunan anonim şirket ve davacının da davalı şirkette hissesi olduğu, TTK.nun 405/2. maddesinde "pay sahipleri sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemezler, tasfiye payına müteallik hakları mahfuzdur" şeklinde yer alan düzenleme uyarınca, sermaye şirketlerinde sermaye olarak şirkete verilenin istenemeyeceği, davalı şirketlerin tasfiye halinde bulunmadığı,davacının talebinin yerinde olmadığı, her ne kadar dava dilekçesinde ... ve ... davalı olarak gösterilmiş ise de; davanın niteliği itibarıyla TTK hükümleri çerçevesinde bir sermaye şirketi olan anonim şirket yönetim kurulu başkanının ve yönetim kurulu üyesinin şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durum mevcut olmadığı gibi ortaklık sözleşmesinin kurulması sırasında adı geçen davalıların sözleşmeye etki eden, taraf iradelerini fesada uğratan her hangi bir eyleminden de söz edilmediği, bu davalıların pasif husumet ehliyetlerinin olmadığı gerekçesiyle davalı şirket hakkında açılan davanın esastan, diğer davalılar hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmişse de hüküm yeterli araştırma ve incelemeye dayanmamaktadır. Gerçekten de TTK.'nun 329 ve 405. maddeleri uyarınca anonim şirket ortakları kural olarak şirkete yatırdıkları sermayeyi geri isteyemezler. Ayrıca yetkili kurulların bir kararı olmadıkça da anonim şirketler, pay senetlerini nominal bedellerinin üzerinde halka arz edemezler.

Somut olayda davalılar vekili, davalının ortak olduğunu kabul ederek ortaklık pay defterlerinin davacıya ait kısmının fotokopisini sunmuştur. Anılan bu belgelere göre, davacının Yimpaş Holding AŞ.’nde (1.000.000) TL. nominal bedelli 10 hissesi vardır. Davalı ... AŞ.’nin 24.02.2009 tarihli yazısı ile Takasbank’ın 11.02.2009 tarihli yazısı yukarıda belirtilen belgeyi teyit etmektedir.

Öte yandan davacı vekilince dosyaya sunulan ve Dairemize intikal eden diğer dosyalardan da bilinen SPK. duyuru ve kararlarında, davalı şirketlerin de aralarında bulunduğu Yimpaş Grubu Şirketlerinin, pay defterlerinin gerçek ortaklık durumunu yansıtmadığı, ortaklık durumlarının ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle izlendiği belirtilmiş, söz konusu şirketlerce gönderilen ve Takasbank’ta bulunan resmi pay defterleri bilgilerinin temin edilerek ilgililerin ellerinde bulunan belgelerle karşılaştırılmak suretiyle gerektiğinde dava açılması önerilmiştir. Somut uyuşmazlık yönünden de anılan hisse senetlerinden, mevzuatın öngördüğü biçimde sahih ve gerçek hak sahipliği sonucunu doğuran, davalı şirketlerin yasal pay defterlerinde yer aldığında hiçbir kuşku bulunmayan nitelikte olmalarının anlaşılması gerektiğinde duraksanmamalıdır.

Bu durum karşısında mahkemece, konusunda uzman bir bilirkişi kurulu oluşturulup, davalı şirketlerin yasal defter ve kayıtları üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle, davalı şirketlerin ortaklık durumunun gerçekten de ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle takip edilip edilmediği, şirket ortaklığının gerçekten kazanılıp kazanılmadığı, davacının davalı şirketlere pay senedi satın almak suretiyle mi yoksa devir suretiyle mi ortak olduğu, yeni pay almak suretiyle ortaklık söz konusu ise davacıya verilen pay senetlerinin o tarih itibariyle nominal değerinin ne olduğu, şayet davacıdan nominal değer üzerinden bir bedel alınmış ise primli hisse senedi çıkarılması yolunda bir kararın bulunup bulunmadığı hususlarının tek tek tespit edilmesi, aksi sonuca varıldığında ‘çoğun içinde az da vardır kuralı’ gereği varsa davacıdan fazla alınan bedelin iadesine (tahsiline) karar verilmesi ve açıklanan tüm bu hususların tereddütsüz şekilde ortaya konulmasından sonra davalıların hukuki durumlarının buna göre belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1865, Karar No: 2018/6230, Tarih: 25.10.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/1865 E.  ,  2018/6230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında .../... Köyü çalışma alanında bulunan 123 ada 15 parsel sayılı 6.993,74 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz göle sınır olduğundan ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal, miras payı satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 123 ada 15 parsel sayılı taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/C maddesi gereğince tespit ve tescil harici bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davacının temyizi üzerine Yargıtay 16. Hukuk Dairesi'nce 11.10.2010 tarihinde onanmış, karar 29.12.2010 tarihinde kesinleşmiştir. Eldeki dosya davacısı ..., 15.07.2015 havale tarihli dilekçesinde taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmadığı ve taşınmaz üzerinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğinin bulunduğunu belirtip yargılamanın yenilenmesi, talebinde bulunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonunda yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.İstek, yargılamanın yenilenmesine ilişkin bulunmaktadır. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 375. maddesinde yargılamanın yenilenmesi nedenleri sınırlı olarak belirtilmiştir. İleri sürülen hususlar bu nedenlerden hiçbirine uymamaktadır. Hükümde açıklanan diğer gerekçelere göre de temyiz itirazları yerinde olmadığından reddi ile usul ve Yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 25.10.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13789, Karar No: 2017/6073, Tarih: 18.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/13789 E.  ,  2017/6073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Müdürlüğüne izafeten ... Orman İşletme Şefliği vekili Avukat ... Şahin tarafından, davalı ... aleyhine 06/08/2008 gününde verilen dilekçe ile 6831 sayılı yasaya muhalefet nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendim kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava; 6831 sayılı Orman Kanunu'ndan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, orman yangını nedeni ile ağaçlandırılan ve ... Orman İşletme Şefliğinin görev alanına giren 104 nolu bölmede, büyükbaş hayvanların sahipsiz ve başıboş olarak otladığını, yine daha evvel ağaçlandırılan 102, 103 ve 145 nolu bölmelerde de başıboş hayvanların otladığının hayvan gübrelerinden ve izlerinden anlaşıldığını, hayvanların sahibinin davalı olarak tespit edildiğini, olay nedeni ile 780 adet kara servi ve kızılçam fidanının zarar gördüğünü belirterek oluşan zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı davanın reddini savunmıştur.

Mahkemece; davalıya ait hayvanların orman sahasına girerek fidanlara zarar verdiğinin anlaşıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın dayanağı olan olay, haksız fiil niteliğindedir. Haksız fiillerde zarar olayın meydana geldiği tarihte doğar ve fail, haksız fiil tarihinde ayrıca bir ihtara gerek olmaksızın temerrüde düşer. Bu sebeple istekte bulunulduğu takdirde olay tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekir. Davacı, 26/10/2010 tarihli dilekçesi ile alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davayı ıslah etmiştir. Islah dilekçesinde ıslah ettiği miktara da olay tarihinden itibaren faiz uygulanmasını talep etmiştir. Şu durumda; mahkemece, ıslah ile artırılan tazminat tutarının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmesi gerekirken, ıslah tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

3-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davalı hakkında tutulan 08/06/2008 tarihli suç tutanağına göre; davalıya ait büyükbaş hayvanlar 104 nolu orman sahasında sahipsiz ve başıboş olarak otlarken yakalanmış, davalıya ait olan hayvanların davaya konu diğer orman alanları olan 102, 103 ve 145 nolu bölmelerde de otladığı hayvan izlerinden ve gübrelerinden anlaşılmıştır. Suç tutanağında yer alan bu tespitin dışında 102, 103 ve 145 nolu bölmelerde davalının hayvanlarının otladığına dair herhangi bir somut bir delil bulunmadığından davalının hayvanlarının bu bölmelerde de (102, 103 ve 145 nolu bölmeler) otladığı sübuta ermemiştir. Şu durumda mahkemece; sadece suç tutanağında hayvanların yakalandığı bölme olan 104 nolu bölme için zarar hesabı yapılması gerekirken tüm bölümler için hesaplanan miktarın hüküm altına alınması doğru olmamıştır. Anılan nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davacı yararına; (3) nolu bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA; tarafların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 18/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11618, Karar No: 2017/8229, Tarih: 01.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/11618 E.  ,  2017/8229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Özel hayatın gizliliğini ihlal, Hakaret

Hüküm : TCK'nın 134/2, 62/1, 53/1, 51/1; 125/2-1-4, 62, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal ve hakaret suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezalarının 5320 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; 22.12.2015 tarihinde doğrudan hükmedilen 1740 TL'den ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2- Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdurun baş ve yüz kısmını gösteren resimleri, mağdurun başkalarının görmesini ve bilmesini istemeyeceği özel yaşam alanına ilişkin bir görüntü olarak kabul edilemeyeceğinden, mağdurun kişisel veri niteliğindeki resmini, hukuka uygunluk nedenlerinin bulunmaması nedeniyle hukuka aykırı olduğunda tereddüt bulunmayan bir yöntemle facebook adlı sosyal paylaşım sitesinde yayımlayan sanığın eyleminin, TCK'nın 136/1. madde ve fıkrasında tanımlanan verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle sanık hakkında TCK'nın 134/2. madde ve fıkrasında düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyet kararı verilmesi, kanuna aykırı,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8529, Karar No: 2014/14789, Tarih: 16.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/8529 E.  ,  2014/14789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat

Hüküm : 1.920 TL maddi ve 3.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacı vekilinin 16.06.2010 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 2010/38 Esas - 2010/85 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) Resmi belgede sahtecilik suçundan, 19.03.2008 – 09.06.2008 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz edilmeksizin 19.04.2010 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 16.06.2010 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla.

Bozmaya uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin eksik incelemeye, tazminat miktarına ve faize ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 16.06.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/501, Karar No: 2019/17710, Tarih: 06.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/501 E.  ,  2019/17710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmadan arta kalan kısmın bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmadan arta kalan kısmın bedelinin tahsili talebine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü sürenin geçmiş olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 33. maddesi gereğince; maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir.Her ne kadar davacılar tarafından kamulaştırma dan arta kalan kısmın kamulaştrılması istemli dava açıldığı belirtilmiş ise de; davanın kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davası niteliğinde olduğu değerlendirilerek ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/42 Esas sayılı bedel tespit tescil dosyası getirtilip dava tarihi itibariyle arta kalan 238,84 m²'lik kısmın yüzölçümü, geometrik durumu gözönünde bulundurulup arta kalan bölümünde yapılaşma imkanının olup olmadığı, işe yarayıp yaramayacağı araştırılmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27273, Karar No: 2013/521, Tarih: 16.01.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/27273 E.  ,  2013/521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hastanenin cerrahi servisindeki dolapta bulunan şikayetçilere ait içerisinde bir takım eşyaların bulundıuğu iki adet çantanın çalınması olayında; hırsızlık suçunun işlendiği sırada, sanığın çantaların iki ayrı kişiye ait olduğunu bildiğine dair dosya kapsamında delil bulunmaması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince eylemin tek suç olarak kabul edilmesi gerekirken, sanığın iki ayrı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanığın, müştekilere ait içerisinde bir takım eşyaları bulunan çantaları kamu kurum ve kuruluşu niteliğinde olan devlet hastanelerinden çaldığının anlaşılması karşısında, eylemlerinin TCK'nun 142/1-a maddesine uyan suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.01.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4161, Karar No: 2015/5926, Tarih: 17.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/4161 E.  ,  2015/5926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pazar(Rize) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2015

NUMARASI : 2013/543-2015/84

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, 30.05.2010 tarihinde S.S. L.Konut Yapı Kooperatifi'nin 2009 yılı olağan genel kurul toplantısının 8. maddesi ile yönetim kurulu başkan ve başkan yardımcısına tercihli bir dairenin verilmesine ilişkin kararın oybirliği ile alındığını, alınan kararın üyelere tebliğ edilmiş olduğunu ve hiç bir üyenin de mevcut duruma itiraz etmediğini, alınan bu kararın daha sonra yapılan olağanüstü genel kurul kararı ile ortadan kaldırıldığını, bu toplantıya katılan 13 üyenin 6'sının evet 1'inin red oyu kullandığını, diğer üyelerin karara çekimser kaldığını, ancak kooperatif üyelerinden Sabriye ve Kaya Balta'nın temsil yetkisi bulunmayan kardeşler M.B. tarafından temsil edildiklerini ve evet oyu kullandıklarını, vekaletsiz temsil nedeniyle karar nisabına ulaşılamadığını ileri sürerek, olağanüstü genel kurul kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iptal edilen 2009 yılı olağan genel kurul toplantısı ile yönetm kurulu başkan ve başkan yardımcısına tercihli bir daire verilmesine dair kararın yok hükmünde olduğunu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca davacının davayı açmaya hakkının olmadığını, Sabriye Balta'nın toplantıya katılmadığı, Kaya Balta adına da toplantıya katılan Mustafa Balta'nın vekaletnamesinin geçersiz olduğunun anlaşılması üzerine oylamaya katılmadan toplantıyı terkettiğini, üyelerden Başar Batmaz'ın da toplantıya katılmadığını, yerine kız kardeşinin imza attığının hazirun cetvelinin tanziminden sonra anlaşıldığını, bu nedenlerle katılımın 11 olduğu, divan başkanı ve katip üyenin de oy kullanmaması nedeniyle oylamaya 9 kişinin katıldığını 6 üyenin evet 1 üyenin red oyu kullandığını, kararda isabetsizlik olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu, deliller ve tüm dosya kapsamına göre, 06.09.2013 tarihinde yapılan genel kurulda toplantı ve karar nisabının bulunmadığı, bu nedenle iptali istenebilecek bir kararın da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava kooperatif genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir.