muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/7406, Karar No: 2006/5893, Tarih: 05.06.2006

Yapılan incelemede davacının teslim ettiği ürün bedelinden Bağ-Kur priminin 1998 ve 2001 yıllarında tevkifat yoluyla kesildiği, ancak 1999,2000 yıllarında tevkifat yoluyla prim kesintisi yapıldığına ilişkin bir belgenin bulunmadığı 27.09.2001 tarihinde  Ziraat Odasına kaydolduğu, 11.04.2006 tarihinde 2926 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olarak tescil edildiği görülmektedir. Hal böyle olunca tarım Bağ-Kur sigortalılığının oluşup oluşmadığının tesbiti için 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesinde belirtilen kayıtların araştırılması gerekir.       Yapılacak iş; tapu dairesinden davacıya ait tarla ve bahçe olup olmadığı Belediyeden zirai arası emlak vergisi mükellefi olup olmadığı sorularak Ziraat Bankası, Tarım Satış Kooperatif ve Birlikleri, Tarım Kredi Kooperatifleri gibi tarımsal faaliyetleri organize eden kuruluş ve idarelerin kayıtlarından yararlanmak, ayrıca köy ve mahalle muhtarlarının bu durumu Kuruma bildirmekle yükümlü oldukları yasacada öngörüldüğünden ilgili muhtarlıktan bilgi almak  gerekirse bu yıllarda muhtar ve aza olarak görev yapan kişilerin bilgilerine başvurmak ve davacının 1999 ve 2000 yıllarında ürün teslim ettiği Altab ve Dimon firmalarından teslim ettiği  ürün bedellerinden prim kesintisi yapılıp yapılmadığını sormak tüm deliller birarada değerlendirilerek sonuca gitmektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve değerlendirme sonucu salt tanık beyanlarına dayanılarak davacının prim kesintisinin bulunmadığı 1999 ve 2000 yıllarında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.06.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22739, Karar No: 2016/7109, Tarih: 18.04.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/22739 E.  ,  2016/7109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

... ile ... aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kabulüne dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, dava dilekçesinde sınırlarını belirttiği tescil harici taşınmazda bulunan karışık meyve bahçesinin davacıya ait olduğunu, zilyetlikle tescil koşullarının oluşmaması nedeniyle tespit davası açtıklarını açıklayarak meyve ağaçlarının davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davalı lehine zilyetlikle kazanma koşullarının gerçekleşmediğini belirterek davanın reddini savunmuş, ayrıca TMK'nın 713/6 maddesi uyarınca taşınmazın ... adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, bilirkişi raporunda gösterilen 6.162 m2'lik tapulama harici alandaki 180 adet muhtelif meyve ağaçlarının davacı tarafından dikilip yetiştirildiğinin tespitine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere kalıcı yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, şahsi bir hak olup (TMK 722, 724, 729 m.ler), sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Taşınmaz üzerindeki kalıcı yapı, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan bu ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Tespit davası, kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak da bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere, tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması (6100 s.lı HMK 106/2 m) ve dava sonuçlanıncaya kadar da güncelliğini kaybetmemesi gerekir. Tespit davaları eda davalarının öncüsüdür, bu nedenle eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde, tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Hukuki yararının bulunması dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hakim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir (HMK 114/1-h, 115 m.).

Öğretide ve Yargıtay'ın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

Somut olaya gelince; dava konusu tapulama harici taşınmaz hakkında ortaklığın giderilmesi davası, kentsel dönüşüm uygulaması ya da kamulaştırma işlemi bulunmadığından davacının tespit davası açmasında güncel hukuki yararının bulunduğundan söz edilemez. Mahkemece hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine (HMK 115) karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 18.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9924, Karar No: 2014/3381, Tarih: 17.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/9924 E.  ,  2014/3381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/281309

MAHKEMESİ : Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17.06.2013

NUMARASI : 2011/155 Esas, 2013/179 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 01.02.2012 tarihli kurul raporunda, Atipik Psikotik Bozukluk tanısı konulan sanığın bu akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını tam olarak algılayamayacağının, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğunun ve TCK.nın 32/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin bildirilmesi, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunca düzenlenen 15.04.2013 tarihli raporda ise; sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun belirtilmesi karşısında, raporlar arasında ortaya çıkan bu çelişkinin giderilmesi amacıyla Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan bu konuda mütalaa alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4308, Karar No: 2010/15733, Tarih: 11.11.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/4308 E.  ,  2010/15733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ...’ta nişanlı olduğunu, evlendikten sonra İzmir’e yerleşeceğini, bu amaçla davalıdan yatak odası ve koltuk takımı satın aldığını, eşyaların kendisine teslim edilmediğini, davalının satın alınan mobilyalarla birlikte cihaz eşyalarını da İzmir’e göndermeyi taahhüt ettiğini, bu nedenle kendisine ait cihaz eşyalarını da davalıya teslim ettiğini, davalının gerek satın alınan mobilyaları ve gerekse cihaz eşyalarını İzmir’de kendisine teslim edemediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle şimdilik 10.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, aralarındaki ilişkinin hatır taşımacılığı olduğunu, dışardan temin ettiği kamyona eşyaların yüklendiğini, kamyonun kaybolmasında kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının satım aktinden doğan yükümlülüğünü yerine getirdiği, hatır taşımacılığı nedeniyle gönderilen kamyonun kaybolmasından sorumlu tutulamayacağı gerekçe gösterilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketici Korunması Hakkında Konunun Amaç başlıklı 1. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır

2010/4308-15733

eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davacı ile davalı arasında 4077 sayılı yasada tanımlanan şekilde satış sözleşmesi ilişkisi bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davacı ile davalı arasında 4077 sayılı yasada tanımlanan şekilde satış sözleşmesi ilişkisi bulunduğu anlaşılmaktadır.

4077 sayısı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Davacı tarafından temyiz olunan kararın 1-bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, 2-bentte gösterilen nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 11.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6134, Karar No: 2007/9665, Tarih: 12.11.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/6134 E.  ,  2007/9665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın üzerinde irtifak hakkı tesisi ve tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçeleri ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle geri çevrilmiş bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak kabulünde bir isabetsizlik yoksa da bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulları, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise bilirkişi kurullarınca –taşınmazın sulu ya da kuru niteliğine göre- münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını içeren veri cetvelleri Tarım Müdürlüğünden getirtilip, değerlendirmenin bu verilere uygun biçimde yapılması ilkesi benimsenmiştir.

Yukarıda açıklanan Yasa maddesi ve Yargıtay uygulamaları doğrultusunda, öncelikle bilirkişi kurulunca münavebeye alınacak ürünlerin değerlendirme tarihi (2005 yılı) itibariyle sulu ve kuru arazilerde yetişen ürünlerin dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını gösteren veri cetvellerinin Tarım Müdürlüğünden getirtilip bunların değerlendirmeye alınması suretiyle net gelirin bulunması, iklim şartları, arazinin toprak ve topografik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vd.) dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinde kapitalizasyon faizi oranının % 5, kuru tarım arazilerinde ise %6 alınması suretiyle bedel belirlenmelidir.

Somut olayda dava konusu taşınmazın sulu veya kuru niteliği belirlenmeden Tarım müdürlüğünden genel nitelikteki verilerin getirtilmesi suretiyle bu verilerin değerlendirilmiş olması, taşınmazın kapitalizasyon faiz oranının da sulu ve kuru tarım arazileri için saptanan kapitalizasyon faiz oranından da farklı olarak %4 alınması,

2-Kabule göre de, dosyada mevcut İl Tarım Müdürlüğünün 31.1.2006 ve 27.1.2006 onay tarihli cetvellerinde dekar başına ortalama verimleri kuru soğan için 2000 kg, havuç için 3000 kg, ... lahana için 3750 kg olarak bildirildiği halde, bilirkişi raporlarında sırasıyla 3000 kg kuru soğan, 4000 kg havuç ve 4000 kg. ... lahana üzerinden değerlendirme yapılmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, öncelikle dava konusu taşınmazın niteliği (kuru-sulu) belirlenerek bu niteliğine göre yetiştirilen ürünlere ait Tarım İl Müdürlüğü verileri getirilmeli ve bilirkişi kurullarından bu verilerin ortalama değerlerini ifade eden değerlerinin esas alındığı rapor alınmalı, taşınmaz sulu ise %5, kuru ise %6 kapitalizasyon faizi uygulanması suretiyle taşınmazın değeri tespit edilmeli, raporların bozmaya uygunluğu denetlendikten sonra oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 12.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/84, Karar No: 2014/33311, Tarih: 10.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/84 E.  ,  2014/33311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekili ile davalı Üniversite vekilinin aşağıdaki, bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı Üniversitenin 2547 sayılı yasanın 56/b maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden, Üniversite aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 3, 4 ve 7 numaralı bentlerinin çıkartılarak, yerlerine;

“ 3- Davacının yatırdığı başvuru, peşin ve ıslah harcı toplamı 77,80 TL. harç masrafının davalı Şirket’ ten tahsili ile davacıya verilmesine,

4- Davalı Üniversite 2547 sayılı yasanın 56/b maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan, davalı Üniversite aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Alınması gereken 104,68 TL. harçtan davacının yatırdığı peşin harç ve ıslah harcı toplamı 59,40 TL. harcın mahsubu ile 45,28 TL. bakiye karar harcının davalı Şirket’ ten tahsili ile hazineye irat kaydına,

7- Davacının yaptığı harçlar hariç toplam 235,00 TL. yargılama giderinden kabul ve red oranına göre hesaplanan 95,47 TL. sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili

ile davacıya verilmesine, “ bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.08.2012 tarihli harç tahsil müzekkeresinin davalı Üniversite açısından Mahkemesince iptaline, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 10.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/102, Karar No: 2011/2795, Tarih: 16.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/102 E.  ,  2011/2795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 104 ada 85 parsel sayılı 27.318,98 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Mart 1930 tarih 4 sıra nolu tapu kaydı ve gittileri uygulanarak çalılık niteliği ile davalılar ... ve ortakları adlarına tespit edilmiştir.

104 ada 87 parsel sayılı 8.342,32 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Ocak 1997 tarih 31 sıra nolu tapu kaydı uygulanarak fındık bahçesi ve çalılık niteliği ile davalılar ... ve ortakları adlarına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi; çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla her bir parsel hakkında ayrı dava açmıştır. Mahkemece, dava dosyaları birleştirildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazların kadastro tespitlerinin iptal edilerek 104 ada 87 parselin tamamen, 104 ada 85 parselin ise ... bilirkişi tarafından düzenlenen ek krokili raporda (A) ile işaretlenen bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen kesiminin davalılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından 104 ada 85 parselin (B) ile işaretlenen kesimi yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 104 ada 85 parselin (B) bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve ... biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3612, Karar No: 2018/9048, Tarih: 11.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/3612 E.  ,  2018/9048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,