muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4643, Karar No: 2010/7459, Tarih: 29.06.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/4643 E.  ,  2010/7459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.02.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 15.10.2009 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 29.06.2010 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, davalı ve dava dışı arsa malikleri ile 12.04.1996 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşme uyarınca 1943 ada 16 sayılı parselde kayıtlı taşınmaz üzerine yüklenici sıfatıyla bina yapmayı üstlendiğini, 21.01.1997 tarihli paylaşım sözleşmesinin 4. maddesine göre kendisine bırakılması kararlaştırılan B Blok 1 numaralı bağımsız bölümün davalı adına tescil edildiğini, daha önce açtığı davanın iskan ruhsatı alınmadığı gerekçesi ile reddedildiğini, sözkonusu dava sırasında yaptığı başvurunun sonuçlandığını, iskan ruhsatını aldığını, sözleşme şartlarının gerekçekleştiğini belirterek tapu kaydının iptali ile adına tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalı, kesin hüküm bulunduğunu, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince davacıya kalan bu daireyi başka dairelerdeki eksiklikler karşılığı ve kısmen de bedel ödeyerek satın aldığını belirtmiş, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kesin hüküm ve iskan ruhsat harçlarının davacı tarafından yatırıldığının kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Dava, davacı-davalı ve dava dışı arsa malikleri arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince tapu iptal ve tescil davasıdır.

Kural olarak, arsa maliki ile yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat yapılması hususunda sözleşme düzenlendiğinde ve sözleşme koşulları yerine getirildiğinde yüklenici kişisel hak kazanır. Bu kişisel hakka dayanarak arsa sahiplerinden kendisine bırakılan bağımsız bölümlerin mülkiyetlerinin adına nakledilmesini isteyebilir. Yüklenicinin şahsi hakkına dayanarak açtığı davanın reddine dair verilen karar HUMK'nun 237. maddesinde düzenlenen ve taraflar arasındaki hukuki ilişkinin yeniden dava konusu yapılmaması amacını güden maddi anlamda kesin hüküm niteliğinde değildir. Belirtilen nedenle taraflar arasındaki sözleşme ilişkisi sona erdirilmediği sürece yüklenici, sözleşme şartlarını yerine getirdiği takdirde tescil isteğinde bulunabilir. Önceki hüküm şekli anlamda kesinleşmiş bulunduğundan davanın kesin hüküm nedeniyle reddi doğru değildir.

Eldeki davada, taraflar arasındaki sözleşmeye göre dava konusu B Blok 1 numaralı bağımsız bölümün davacı yükleniciye bırakıldığı açıktır. İskan ruhsatı alma yükümlülüğü de aynı sözleşme ile davacıya bırakılmış olup, iskan ruhsatının alındığı ve dolayısıyla sözleşme şartlarının gerçekleştiği sabittir. Belirtilen nedenle mahkemece davanın kabulü yerine reddine karar verilmiş olması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 750.00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 29.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8020, Karar No: 2020/14904, Tarih: 02.07.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/8020 E.  ,  2020/14904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 268/1. maddesinde düzenlenen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerekir. Bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesi halinde TCK.nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçu, bir resmi belge düzenlenmemiş olması halinde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40/1. maddesinde düzenlenen kimliği bildirmeme kabahati oluşur.

Somut olayda; hakkında yakalama kararı bulunan sanığın ikametinde saklandığına dair ihbar üzerine bulunduğu eve polis ekiplerince gidilerek ikametin arka kısmında sanığın yakalanarak, kendi fotoğrafı yapıştırılmış kardeşi Cuma Yıldız'a ait kimlik bilgileri bulunan kimlik fotokopisini görevlilere ibraz ettikten sonra, gerçek kimliğini itiraf etmesi ile tutanakların gerçek kimlik bilgilerine göre tanzim edildiği olayda, sanık hakkındaki bütün adli işlemlerin gerçek kimlik bilgileriyle yapıldığı, başkasının kimliğini ya da kimlik bilgilerini kullanarak kendisini suçsuz, diğer kişiyi ise işlemediği bir suçun faili olarak göstermediği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 268. maddesinde düzenlenen “başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” suçunun unsurlarının oluşmadığı, sanığın eyleminin 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40/1. madde ve fıkrasında düzenlenen "kimliği hakkında gerçeğe aykırı beyanda bulunmak" kabahatini oluşturduğunun gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak sanığın lehine bulunan ve eylemine uyan 5326 sayılı Yasanın 40/1. maddesinde öngörülen idari para cezasının miktarına göre aynı Yasanın 20/2-c maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının eylemin gerçekleştiği 20.06.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nın 322 ve Kabahatler Kanununun 24. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan Kabahatler Kanunu'nun 20/1. maddesi uyarınca sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 02.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9625, Karar No: 2015/10775, Tarih: 16.09.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/9625 E.  ,  2015/10775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : CEYHAN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/06/2014

NUMARASI : 2013/581-2014/310

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanın kayden maliki olduğu 146, 162, 166, 167, 168, 169, 170, 171, 177, 191, 322, 323, 520, 521, 522 ve 523 parsel sayılı taşınmazlardaki tapu sicil kayıtlarında "........... " yazan soyadının ve 320 parsel sayılı taşınmazdaki "............. " yazan soyadının nüfus kayıtlarına uygun olarak "................" olarak düzeltilmesini istemiştir

Davalı Tapu Müdürlüğü, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu kayıt malikinin davacının mirasbırakanı olduğu, nüfus kayıtlarına uygun olarak tapu kayıtlarının düzeltilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi .................’nın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15131, Karar No: 2010/3137, Tarih: 22.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/15131 E.  ,  2010/3137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan mahkümiyeti bulunan sanıklar ... ve ... hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar ... ve ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, 200 YTL. tutarındaki paranın değerinin az olmadığı ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanıklar hakkında aynı Yasanın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması,

2-Sanıklar savunmanının karar oturumunda, lehe Yasa hükümlerinin uygulanmasını istemesine karşın, TCK.nun 62.maddesine ilişkin olarak olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

3- Sanık ... hakkındaki suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

4- Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşüne gerekçeli kararda yer verilmeyerek CMK.nun 230/1. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... hakkında diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 22/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10226, Karar No: 2017/5179, Tarih: 31.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/10226 E.  ,  2017/5179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ve sanık ...'in atılı suçtan mahkumiyetleri ile sanık ...'ın müsnet suçlardan beraatine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Sanık ...’ın aşamalardaki savunmaları, bozmadan sonra dinlenen tanıkla....ın anlatımları ve tüm dosya içeriğine göre sanığın leh ve aleyhinde toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi katılanlar vekilinin temyiz itirazları da yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümlerden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Ancak;

Hükümlerden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ...ve ...müdafileri ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerde yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin çıkartılarak yerlerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6502, Karar No: 2012/2626, Tarih: 09.04.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/6502 E.  ,  2012/2626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dai... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.07.2011 gün ve 10/31 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... ve ... tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde, tapuya kayıtlı bulunan 101 ada 590 parsel sayılı taşınmazın kadimden beri müvekkili ve davalılar tarafından ortaklaşa kullanıldığını, kadastro çalışmaları sırasında davalıların babası olan ölü Razaman Dolapçı adına tespit edildiğini, bu yerin müvekkiline, annesi olan ... tarafından 05.03.1973 tarihli gayrimenkul haricen satış ve zilyetlik devir senedi ile devredildiğini, Küre ilçesi, ikizciler köyü hudutları dahilinde bulunan ve davalılar ile müvekkilinin müşterek malı olan taşınmazın tapuya müşterek olarak kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... 11.05.2010 tarihli duruşmada dava konusu taşınmazın dedesi ...nın 1972 yılında vefatı ile babası olan ...ya intikal ettiğini, babasının vefatından sonrada taşınmazın kendisi ve kardeşinin zilyetliğinde bulunduğunu, yaklaşık 40 yıldır zilyetliklerinin devam ettiğini, davacının ve annesinin taşınmazda herhangi bir hakkının bulunmadığını, dedesi ..nın eşi ...ı ve davacının annesi ...ın amca kızları olduğunu, bu ikisi arasında bir takım taşınmazların müşterek halde iken tam tarihini bilmemekle birlikte 50-60 yıl öncesinde aralarında taksim yapıldığını ve dava konusu taşınmazın ...'nın hissesine isabet ettiğini, 1973 yılında Rehime Dolapçı'nın vefatı üzerine taşınmazın babası ve kardeşlerine kaldığını, amcalarının kendi paylarını babalarına hibe etmesi üzerine taşınmazın babasına intikal ettiğini, bu nedenle davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ..., duruşmada; yerin dedesinden ve onun ölümüyle babası Ramazan'a kaldığını beyan etmiştir.

Diğer davalılar duruşma ve keşfe katılmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne, davaya konu taşınmazın ½ hissesinin iptaliyle davacı adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm; davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ..., duruşmada; yerin dedesinden ve onun ölümüyle babası Ramazan'a kaldığını beyan etmiştir.

Diğer davalılar duruşma ve keşfe katılmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne, davaya konu taşınmazın ½ hissesinin iptaliyle davacı adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm; davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesi ve tüm dosya kapsamından davaya konu olan 101 ada 590 parsel sayılı taşınmazın ahşap samanlık ve tarla olarak ...oğlu ...adına 29.07.2008 tarihinde yapılan kadastro ile tespit görmüş ve bu tespit 19.09.2008 tarihinde kesinleşmiştir. Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, taşınmaz muristen kalmakla birlikte muristen intikal şekli ve taksim hususu sorulmamıştır. Ayrıca bu tür davalarda kadastro tespit bilirkişileri mahkemece kendiliğinden dinlenilemez (HUMK.m.74, HMK.m.26). Davacının dayandığı 05.03.1973 tarihli muhtarlık onaylı senet tam olarak uygulanmamıştır. Bu nedenle mahkemece yapılacak iş; belirlenen yerel bilirkişi listesinde yer alan kişiler ile taraf tanıklarının HMK.nun 240, 243 ve 259. maddeleri uyarınca davetiye ile keşif yerine çağrılarak, aynı Kanunun 259/2 ve 290/2. (HUMK 259) maddeleri hükümleri uyarınca ve mümkün olduğunca taşınmaz başında yapılacak keşifte dinlenilmeleri, beyanları arasında aykırılık çıktığı takdirde aynı Kanunun 261/1. (HUMK 265) maddesi hükmü gözönünde tutularak çelişkinin giderilmesine çalışılması, ondan sonra iddia ve savunma çerçevesinde tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm tesisi gerekir. Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar açıklığa kavuşturulmadan uyuşmazlığın esası hakkında yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Öte yandan, kural olarak, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14/1. maddesine göre; zilyetliğin bu kanunda yazılı belgelerden birisiyle ispatı yoluna gidilmemesi halinde aynı çalışma alanında zilyetlikle kazanılabilecek miktar sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönümü geçemeyecektir. Mahkemece, yapılan miktar araştırması yetersiz olup, davacı murisi ve davacı bakımından da 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince miktar araştırması yapılması gerekmektedir. Bu nedenle, bu kimselerin belgesizden taşınmaz edinip edinmedikleri hususunun Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden, zilyetliğe dayalı tescil davası açıp açmadıklarının o yer Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğünden sorulması, belgesizden edinilen taşınmazlara ait tapu kayıtları ile kadastro tutanaklarının Tapu Sicil Müdürlüğünden, zilyetliğe dayalı olarak açılmış tescil davalarına ait dosyaların ise, bulundukları mahkemelerden getirtilerek miktar sınırlamaları yönünden gözönünde tutulması gerekmektedir. Bu açıklamalar kapsamında değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulması doğru olmamıştır

Davalı ... ve Şakir'in temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ... ve ...'ya iadesine 09.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8369, Karar No: 2011/1253, Tarih: 07.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8369 E.  ,  2011/1253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.03.2009 tarih ve 2009/7-2009/83 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, şirketin eski ortağı davalı hakkında şirket alacağıyla ilgili olmak üzere Beyoğlu 5. İcra Müdürlüğünün 2008/9287 sayılı dosyası üzerinden yürütülen takibin haksız itirazla durduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin yerleşim yerinin bulunduğu Ankara Mahkemelerinin yetkili olduğunu, müvekkilinin şirket hisselerini devrettiğini, tüm hak, borç, alacak ve yükümlülüklerin devralana geçtiğini savunarak davanın yetki ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, takibin 14.01.2008 tarihinde Bakırköy 7. İcra Müdürlüğünde 2008/188 esasla açıldığı, davalı/borçlunun yasal süre içinde borç ve yetki itirazında bulunarak ikametgahının bulunduğu Ankara İcra Daireleri ve Mahkemelerinin yetkili olduğunu beyan ettiği, ancak davacı/takip alacaklısının talebi üzerine dosyanın Beyoğlu İcra Müdürlüğüne gönderilerek 2008/9287 esasına kaydedildiği ve davalının yine borca ve yetkiye itiraz ederek, derdestlik iddiasında bulunduğu, takibin yetkisiz Bakırköy İcra Dairelerinde açılmasıyla davalının yetkili icra dairesini Ankara olarak belirtmesine rağmen davacının yetki itirazını kabul etmek veya itirazın iptali davası açmak yerine dosyanın kendi belirlediği Beyoğlu İcra Dairesine gönderilmesini istemesinin usule uygun olmadığı, bu nedenlerle yetkili icra dairesinde usulüne uygun açılmış bir takip bulunmadığı gerekçesiyle itirazın iptali davasının reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, Bakırköy İcra Müdürlüğünün çıkardığı ödeme emrine karşı yapılmış borca ve yetkiye itirazın iptali için açılan bir davaya değil, Beyoğlu İcra Müdürlüğünce yeniden çıkarılan ödeme emrine karşı borca ve yetkiye itirazların iptali hususunda açılan davaya bakıldığına göre ve kesin yetki kuralı da göz önünde bulundurularak takipte icra müdürlüğünün yetkili olduğu gibi mahkemenin de davaya bakmaya yetkili olduğu nazara alınarak yetki itirazının reddiyle, davanın esasına girilmek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.