muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6830, Karar No: 2015/3125, Tarih: 20.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/6830 E.  ,  2015/3125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 31/3, 62, 51/1-3-7 maddeleri

gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk idaresindeki kamyonetle, akşam vakti, meskun yerde, çift yönlü sokakta seyredip, başka bir sokakla kesişen kontrolsüz kavşağa geldiğinde, sağdan kavşağa giren motosikletle çarpışması sonucu bir kişinin öldüğü, şikayetten vazgeçen bir kişinin hayati tehlike geçirecek ve kafasında kırık oluşacak şekilde yaralandığı olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında tayin edilen ceza miktarında isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin kusura ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sonuç olarak 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası hükmedilen ve cezası ertelenen suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 51/8 maddesi uyarınca denetim süresi içinde denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (9). paragrafının devamına “ TCK'nın 51/8 maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3369, Karar No: 2020/20120, Tarih: 24.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/3369 E.  ,  2020/20120 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçilik hakları ödenmediğinden haklı fesih yaptığını ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, genel tatil ve prim alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf:

Kararı davalı istinaf etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Bölge Adliye Mahkemesince, fazla çalışma alacağı yönünden istinaf başvurusu kabul edilerek prim alacağı nedeniyle fazla mesaiye esas ücretin zamlı kısmına göre hesap yapılması gerektiği gerekçesi ile daha az miktar hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla mesai alacağının hesap yöntemi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dairemiz uygulamalarına göre sabit ücret ve prim usulü çalışmada fazla mesaiye esas alınacak ücret sabit ücrete aylık ortalama prim kazancı ilave edilerek bulunmalıdır. Prim kazancı her bir dönem için belli değilse primin de sabit ücret gibi asgari ücrete oranına göre dönemsel karşılığı belirlenmelidir. Sabit ücret zamlı olarak (1,5 ile çarpılarak) prim ise zam kısmına göre (0,5 ile çarpılarak) hesaplanıp her iki tutar toplanarak sonuca gidilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta; sabit ücret ve prim usulü ile çalışan davacının fazla mesai alacağı İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan raporda primin zam kısmı eklenmeden, Bölge Adliye Mahkemesince prim kazancı nedeniyle yalnız sabit ücretin zam kısmına göre hesaplanmıştır. Mahkemece prim alacağı dönemsel olarak araştırılmalı, her bir dönem için tespit edilemez ise 08.09.2016 günlü ek raporda bulunan aylık ortalama tutarın asgari ücrete oranına göre dönemsel karşılığı belirlenmeli, dönemsel sabit ücrete prim eklenip sabit ücret kısmı zamlı olarak, prim ise zam kısmına göre hesaba esas alınıp her iki tutar toplanarak hesap yapılmalı, çalışma süresi tanık beyanlarına göre belirlendiğinden işçinin hastalık, izin gibi mazeretlerle sürekli fazla çalışması mümkün olmadığından dosyaya uygun bir indirim de yapılmalıdır. Yazılı şekilde eksik hesap yapılması hatalıdır.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 24.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3673, Karar No: 2018/9085, Tarih: 11.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/3673 E.  ,  2018/9085 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2010, Karar No: 2013/3044, Tarih: 08.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2010 E.  ,  2013/3044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Gerekçeli karar "davalı ... Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi Başkanı" olduğu belirtilerek imzalı temyiz dilekçesi ile temyiz edilmiş ise de temsilcinin adı ve soyadı temyiz dilekçesinde yazılı olmadığından kooperatif yetkilisi tarafından temyiz edilip edilmediği denetlenemediğinden tereddüte düşülmüştür. Mahkemece, gerekçeli karar, davalı kooperatif tüzel kişiliğine tebliğe çıkarılmış ise de, temsil yetkisinde olduğu gibi, temyiz yetkisi de 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 60., anasözleşmenin 44/.... ve 46. maddesine göre belirlenmelidir.

Mahkemece, ilgili Ticaret Sicil Memurluğu'ndan gerekçeli kararın tebliğ ve temyiz tarihi itibariyle anılan kooperatifin yetkili temsilci ya da temsilcilerinin kimler olduğu sorularak ve imza sirküleri getirtilerek, hükmü temyiz eden yetkilinin imzasından yola çıkılarak kimliği tespit edildikten sonra tespit edilen şahsın münferiden yetkili olduğunun belirlenmesi halinde işlem yapılmaksızın; anılan şahıs dışında başka bir yetkilinin de birlikte imzası gerektiğinin belirlenmesi halinde yetkili diğer kişi ya da kişilerin temyize muvafakat edip etmedikleri hususunda imzalı yazılı dilekçeleri alınıp, usulüne uygun kimlik tespiti de yapılarak bir tutanakla belirlendikten sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi; temyiz eden kişinin yetkilerden birinin olmadığının anlaşılması halinde temyiz isteminin mahkemece HUMK'nın 432/.... maddesi uyarınca reddedilmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21321, Karar No: 2023/7337, Tarih: 21.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/21321 E.  ,  2023/7337 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3394 E., 2023/1978 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı Kanun'un 272/3-a maddesi uyarınca, hükmolunan cezanın miktarı ve türüne göre, ilk derece mahkemesi hükmüne karşı istinaf yasa yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı ve ilk derece mahkemesince aynı Kanun'un 276. maddesinde öngörülen kabul edilebilirlik incelemesi yapılmadan yani istinaf dilekçesinin reddine karar verilmeden dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderildiği de gözetilerek Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince aynı Kanun'un 279. maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonucunda, incelenmesi istenen kararın bölge adliye mahkemesinde incelenebilecek kararlardan olmadığını tespit ederek kendisinin “istinaf başvurusunun reddine” karar vermesi ve bu kararın da aynı Kanun'un 279/1-b. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi olması gerekirken, ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmü kaldırılarak bölge adliye mahkemesinde kurulan düşme kararı hukukî değerden yoksun ve infaz kabiliyeti bulunmadığından yok hükmünde olmakla, hukuken varlık kazanmayan bu kararın temyiz davasına konu edilebilmesi olanaklı bulunmadığından ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusu yönünden bölge adliye mahkemesince bir karar verilmesi mümkün görüldüğünden suça sürüklenen çocuk müdafiinin mala zarar verme suçuna yönelik konusu bulunmayan temyiz isteminin Aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yapılan temyiz incelemesinde;

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararının verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

UYAP üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre suça sürüklenen çocuğun 10.12.1995 olan doğum tarihinin Ağrı 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.11.2013 tarihinde kesinleşen 2013/115 Esas ve 2013/446 Karar sayılı ilamı ile 10.12.1993 olarak değiştirildiği nazara alındığında suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde onbeş yaşını doldurmuş olup da onsekiz yaşını doldurmamış olduğu, 13.04.2011 tarihinde suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 06.08.2014 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 05.08.2016 tarihinde kasten ... bir suç işlemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun yargılanarak mahkûmiyetine karar verildiği ve mahkûmiyet kararının kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 116/4 ve 31/3. maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımının (hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.08.2014 tarihi itibariyle ... zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 05.08.2016 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenmekle; buna göre oluşan 1 yıl 11 ay 29 günlük durma süresi de dikkate alındığında) suça sürüklenen çocuğun sorgusunun alındığı 14.10.2010 (katılan ... yönünden), 03.03.2011(şikâyetçi ... yönünden) ile hükmün açıklandığı 20.09.2022 tarihi arasında gerçekleştiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk olduğu kabul edilerek zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi suretiyle yapılan hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüş, bunun dışında bir hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesinin, 08.07.2023 tarihli ve 2022/3394 Esas, 2023/1978 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının aynı Kanun'un 303/1-a ve 223/8. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ağrı 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9659, Karar No: 2012/2929, Tarih: 29.03.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/9659 E.  ,  2012/2929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın ikamet ettiği evin Fuhuşla Mücadele Komisyonu Başkanlığının kararına istinaden 11/03/2007 tarihinde doksan gün süre ile mühürlendiği, ancak 15/04/2007 tarihinde yapılan kontrolde mührün bozulduğu bu suretle atılı suçu işlediği tutanaklar, kararlar, beyanlar ve tüm dosya kapsamı ile anlaşılmış, delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 29/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2402, Karar No: 2015/2363, Tarih: 03.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/2402 E.  ,  2015/2363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10753, Karar No: 2019/1070, Tarih: 23.01.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/10753 E.  ,  2019/1070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kars 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/599 esas sayılı dosyasında alınan 14.10.2008 tarihli bilirkişi raporunda C ve D harfi ile gösterilen kısımlar için sanıklar hakkında dava açıldığı yargılama sırasında suça konu yerlerin 103 Ada 26 parsel içinde kaldığının belirlendiği, bu parselin sanık ... adına tespit görüp kesinleştiği, suça konu yerlerin kadastrodan önce köylünün ortak kullanımında olup olmadığının tespiti için keşif yapılması gerekçesi ile hükmün bozulduğu, mahkemece yapılan keşifte ise sanıkların tecavüz etiği yerlerin 103 ada 58 parsel içinde kaldığının tespiti ile hüküm kurulduğu, dosya kapsamında iddianameye konu yerler ile mahkemece bozmadan sonra keşif yapılan yerlerin aynı yer olup olmadığı hususunda çelişki oluştuğu anlaşıldığından; yeniden teknik bilirkişi marifetiyle mahallinde keşif yapılıp, 14.10.2008 tarihli bilirkişi raporunda C ve D harfi ile gösterilen yerlerin zeminde tespiti ile yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan suça konu yerlerin öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, eğrek yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı, 103 ada 26 parsel içinde kalıyorsa kadastrodan önce ortak kullanımda olup olmadığı da sorularak kesin biçimde saptandıktan sonra, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5715, Karar No: 2014/44, Tarih: 13.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/5715 E.  ,  2014/44 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Yasa'ya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan gümrük idaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi ve sanığa doğrudan verilen 2000 TL adli para cezası taksitlendirilerek 10 eşit taksitte tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK.nun 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının belirtilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, "1000 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" kısmın hüküm fıkrasından çıkarılması ile "Doğrudan verilen 2000 TL adli para cezası taksitlendirilerek birer ay ara ile 10 eşit taksitte tahsiline karar verilmesi" suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmün sair kısımlarının aynen bırakılmasına, 13/01/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11120, Karar No: 2021/13143, Tarih: 29.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/11120 E.  ,  2021/13143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, silahla tehdit, mala zarar verme, özel hayatın gizliliğini ihlal, kişiler arası konuşmaların dinlenilmesi ve kayda alınması, hakaret, tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

UYAP’tan temin edilen 11.06.2021 tarihli nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hüküm tarihinden sonra 08.03.2017 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; sanık hakkında açılan kamu davalarının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.