muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13395, Karar No: 2024/646, Tarih: 25.01.2024

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; müvekkili Kurumun yaptığı işlemin doğru olduğunu, Kurumdan gelen evrakların ve teftiş raporlarının içeriğinin tam olarak değerlendirilmediğini, eksik ve yetersiz inceleme ile karar verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ... ve davalı Kurum vekilinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının iş kazası sebebiyle sürekli iş göremezlik oranına tespiti ile gelir bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 95 inci maddesi.

2. 01.10.2008 sonrası yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde de "İş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve engellilik nedeniyle Kurumca yetkilendiren sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır.

Sigortalının sürekli iş göremezlik geliri,

A) Geçici iş göremezlik ödeneğinin sona erdiği tarihi,

B) Geçici iş göremezlik tespit edilemeden sürekli iş göremezlik durumuna girilmişse, buna ait sağlık kurulu raporu tarihini takip eden aybaşından başlar" hükmü getirilmiştir.

Anılan düzenlemeler uyarınca sigortalının sürekli iş göremezlik geliri alabilmesi için meslekte kazanma gücünün % 10 oranında azalmış olması ve azalma olan tarihin tespiti gerekmektedir;

Sigortalının sürekli iş göremezlik geliri,

A) Geçici iş göremezlik ödeneğinin sona erdiği tarihi,

B) Geçici iş göremezlik tespit edilemeden sürekli iş göremezlik durumuna girilmişse, buna ait sağlık kurulu raporu tarihini takip eden aybaşından başlar" hükmü getirilmiştir.

Anılan düzenlemeler uyarınca sigortalının sürekli iş göremezlik geliri alabilmesi için meslekte kazanma gücünün % 10 oranında azalmış olması ve azalma olan tarihin tespiti gerekmektedir;

3-Sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yol; 5510 sayılı Kanun'un “Sağlık Raporlarının Usul ve Esasları”na dair 95 inci maddesinde (506 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinde) hükme bağlanmıştır. Buna göre Kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'na itiraz hakları mevcuttur. Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp, Adli Tıp Başkanlığı veya tıp fakültelerinin ilgili ana bilim dalı konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının gereğidir. Öte yandan; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.02.2010 gün ve 2010/21-60 Esas, 2010/90 Karar sayılı ilamı ile 06.10.2010 gün ve 2010/10-390 Esas, 2010/448 Karar sayılı ilamların da belirtildiği üzere Adli Tıp Kurumu Başkanlığının ilgili ihtisas kurulu ile üniversitelerin tıp fakülteleri ilgili bilim dalı başkanlıklarınca ya da S.S. Yüksek Sağlık Kurulunca düzenlenen raporlar arasında çelişkinin mevcut olması halinde, çelişkinin Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp Üst Kurulu tarafından giderilerek, sigortalının sürekli iş göremezlik oranı ve başlangıç tarihi kesin olarak karara bağlanması da zorunludur.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Eldeki davada, davanın kabulüne ilişkin verilen karar yerinde olmakla birlikte; davacı iş kazası sonrası kısa vade sigorta kollarından sürekli iş göremezlik oranının tespitini talep etmiş olup, uygulamada sıklıkla karıştırıldığı üzere iş kazası sebebiyle talebi maluliyet oranının tespiti değildir. Sürekli iş göremezlik oranı kısa vadeli sigorta koluyla ilgili iken maluliyet uzun vadeli sigorta kolu için geçerli bir kavramdır. Bu

halde, Mahkemece gerekçesinde uzun vade sigorta kollarından bahsedilip, hüküm kısmında maluliyet oranının tespiti şeklinde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı Kurum vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı Kurum vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3.İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçe içeriğinde ve hüküm içeriğinde yer alan "maluliyet" kelimelerinin silinerek yerlerine "sürekli iş göremezlik" kelimelerinin yazılmak suretiyle hükmün bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28698, Karar No: 2016/11457, Tarih: 16.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/28698 E.  ,  2016/11457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hırsızlık eyleminin saat 20.00-20.05 arasında gerçekleştiğinin, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde güneşin batış saatinin saat 19.19 olduğunun ve buna göre gece vaktinin de saat 20.19'da başladığının anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuk lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca artırılması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2940, Karar No: 2023/300, Tarih: 25.01.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/2940 E.  ,  2023/300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Kabul-Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili, Çorum ili, ... İlçesi, ... Köyü 179 ada 10, 12 ve 16 parsel sayılı taşınmazların, nizasız ve fasılasız zilyetlik şartlarını taşıyan vekil edeni ... adına tespiti yapılması gerekirken kadastro tespiti sırasında Hazine adına yazılmış olduğunu, söz konusu taşınmazların vekil edeni tarafından kullanılmakta olduğunu belirterek, dava konusu taşınmazların tespitlerinin iptali ile vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu taşınmazların ekonomik amaca uygun şekilde kullanıldığı, taşınmazların ...'a mirasen intikal ettiğinin, keşifte dinlenen bilirkişiler ve tanıkların beyanlarından anlaşıldığı, 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçeleri ile davanın kabulüne, Çorum ili ... ilçesi ... Köyü 179 ada 10, 12 ve 16 parsel sayılı tarla vasfındaki taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile ... adına tapuya kayıt ve tescillerine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili ile katılma yolu davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, bu nedenle verilen yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararı istinaf etmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili ile katılma yolu davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, bu nedenle verilen yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararı istinaf etmiştir.

Davacı vekili katılma yoluyla verdiği istinaf dilekçesinde, 1249,9 TL yargılma gideri yapılmışken mahkemece 1215,7 TL yargılma giderinin davalıdan alınmasına karar verildiğini, 54,4 TL başvuru harcının ve 7,8 TL vekalet harcının davalıdan tahsiline karar verilmediğini, 10.06.2021 tarihli Gayrimenkul Değerleme Uzmanı Bilirkişi raporunda davaya konu taşınmazların toplam değerinin 40.193,1 TL olarak belirlendiğini, ancak tam kabul halinde hükmedilmesi gereken nispi vekalet ücreti 6028,9 TL olması gerektiğini, Mahkemece lehlerine 3.000 TL vekalet ücretine hükmedildiğini, bu miktar ile hükmedilmesi gereken nispi vekalet ücreti arasında fahiş bir fark ortaya çıktığını belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlenmiş olmasına, fotogrametri bilirkişinin 1955,1968, 1975, 1990, 2005 tarihli hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelenmesi sonucu 1955 yılında tespit tarihine kadar taşınmazların ekonomik amaca uygun şekilde kullanıldıklarının bildirilmesine, ziraat bilirkişi raporu, dinlenilen mahalli bilirkişi ve tespit bilirkişi beyanları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; mahkemece adına tescil kararı verilen davacı yararına 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinin anlaşılmasına, davacı tarafa 3402 sayılı Kadastro Kanunun 31/son maddesi gereğince maktu olarak takdir edilen vekalet ücretinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1- Davalı Hazine vekili

Açılan davanın haksız olup reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

2- Davacı vekili

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1- Davalı Hazine vekili

Açılan davanın haksız olup reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

2- Davacı vekili

1249,9 TL yargılama gideri yapılmışken mahkemece 1215,7 TL yargılama giderinin davalıdan alınmasına karar verilmesinin yanlış olduğunu, 54,4 TL başvuru harcının ve 7,8 TL vekalet harcının davalıdan tahsiline karar verilmediğini, 10.06.2021 tarihli Gayrimenkul Değerleme Uzmanı Bilirkişi raporunda davaya konu taşınmazların toplam değerinin 40.193,1 TL olarak belirlendiğini, ancak tam kabul halinde hükmedilmesi gereken nispi vekalet ücretinin 6028,9 TL olması gerektiğini, Mahkemece lehlerine 3.000 TL vekalet ücretine hükmedildiğini, bu miktar ile hükmedilmesi gereken nispi vekalet ücreti arasında fahiş bir fark ortaya çıktığını belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Çorum İli, ... ilçesi, ... Köyü çalışma alanında, Kadastro Kanununun Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmalarında, 179 ada 10,12 ve 16 parsel sayılı taşınmazlar, davalı Hazine adına, sırasıyla, 4.613,40, 9.327,54, 8.207,49 metrekare yüz ölçümleriyle tarla ve bahçe vasfıyla tespit edilmiştir.

Davacı, dava konusu taşınmazlarda zilyet olduğunu belirterek, taşınmazların tespitlerinin iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 üncü maddesi

3. Değerlendirme

a)Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

b)Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile (IV./C.) nolu bentte yer verilen kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Davacıdan 80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 91,20 TL'nin davacıdan alınmasına,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4228, Karar No: 2017/2124, Tarih: 13.09.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/4228 E.  ,  2017/2124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 20.10.2014 gün ve 2014/5973 Esas, 2014/6431 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin üyesi olan davalının, kooperatif genel kurulunca alınan 24.04.2010 tarihli karar gereği kooperatife 13.872,00 TL borcu bulunduğunu, diğer üyelerden borcun tahsil edilmesine karşılık, davalının borcu ödemediğini, aleyhine başlatılan takibe haksız itirazda bulunduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 icra inkâr tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kooperatiften satın aldığı daireye ilişkin tüm bedeli peşin olarak yatırdığını, 09.09.2004 tarihinde tanzim edilen taahhütname gereği kooperatife herhangi bir borcu bulunmadığını, imalattan kaynaklanan bir borcu da olmadığını, çevre düzenlemesi ve ek masraflar için de site yönetimine yaklaşık 7.000,00 TL ödeme yapıldığını, genel kurul kararına konu mahkeme kararında alacaklı gösterilen arsa sahibi ... ile davalı kooperatif yönetimi arasında yakın akrabalık bağı bulunduğunu, davanın muvazaalı olduğunu, kendisinin kooperatife 75.000,00 TL ödeyerek tapulu daire aldığını, diğer kat maliklerinin bu bedelin yarı fiyatına tapusuz daireler aldığını, genel kurul kararındaki borcun tapusuz dairelere ilişkin olduğunu, bir borcu bulunmasa da genel kurulca bir borç taahhuk ettirilecekse bunun genel kurulda belirtildiği üzere paylara bölünmek suretiyle tespit edilmesi gerekirken, herkese eşit miktarda borç çıkarıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, kooperatiflerde esas olanın eşitlik esasına dayalı borç ve aidat ödemesi olduğu, davalının ikrar ettiği üzere kooperatifin çevre düzenlemesi vs. ek masraflar için site yönetimine yaklaşık 7.000,00 TL ödeme yapıldığı, bu itibarla davalının diğer ortaklar gibi kooperatif genel kurulunda alınan karar uyarınca arsa sahibine ödenecek tutardan sorumlu olduğu, davalı tarafça sabit fiyat esasına göre üye olduğu savunmasında bulunulsa da, buna ilişkin kararın genel kurul kararı olmayıp yönetim kurulu kararı olduğu, bu nedenle bu yöndeki savunmaya itibar edilmediği, davacı kooperatifin arsa sahibine 566.483,00 TL ödeme yapması gerektiği, bu ödemenin de kooperatifin arsa sahibi dışında kalan kooperatif ortaklarından arsa payları oranında alınması gerektiği, kooperatifte davacının arsa payının 30/2400 oranında olduğu, arsa sahibinin 1040/2400 oranında pay sahibi bulunduğu, kooperatifte davalı dahil 44 ortak bulunup, arsa payı toplamının 1360/2400 olduğu, bu durumda davalının, davacı tarafından arsa sahibine

ödenen 566.843,00 TL'den sorumlu olduğu tutarın 30/1360 pay olup, bunun da 12.503,70 TL'ye tekabül ettiğinden alınan bilirkişi raporları, celp edilen tapu kayıtları ve tüm dosya kapsamı karşısında yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmasına veya ek rapor alınmasına gerek görülmediği, davacının davalıdan talep edebileceği miktarın 12.503,70 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile itirazın kısmen iptaline, ... İcra Müdürlüğü'nün 2011/3283 Esas sayılı dosyasında davalı hakkındaki takibin 12.503,70 TL'ye takip tarihinden itibaren yıllık %9 yasal faiz yürütülmek suretiyle devamına, fazlaya ilişkin talebin ve tazminat isteminin reddine dair verilen karar Dairemizin 20.10.2014 tarihli ilamı ile bozulmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme talep etmiştir.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 07,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 13.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4584, Karar No: 2010/4385, Tarih: 13.09.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/4584 E.  ,  2010/4385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... İnş.Tur.Teks.Nok.Tem.San.Tic.Ltd.Şti. arasındaki davadan dolayı Ankara 5. Sulh Hukuk Hakimliğince verilen 06.04.2010 gün ve 2673-713 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık temizlik hizmetleri sözleşmesine dayalı rücuan alacak istemine ilişkin bulunduğundan ve karar Sulh Hukuk Mahkemesince tesis edildiğinden kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 13.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6584, Karar No: 2013/6751, Tarih: 13.12.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/6584 E.  ,  2013/6751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi Asliye Hukuk Hakimliği (Tük. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 13.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.