muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6112, Karar No: 2022/4716, Tarih: 12.10.2022

Davalı arsa sahibi vekili, yüklenicinin sözleşme gereği yerine getirmesi gereken edimlerini yerine getirmediğini, Ordu 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/385 Esas sayılı dosyasında eksik ve ayıplı imalat ile cezai şartın tahsili için dava açtıklarını, yüklenicinin bu bedelleri ödemeden tescil talebinde bulunamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dahili davalı olarak davaya dahil ettirilen yüklenicinin ortağı ... ve ... Taahhüt İnşaat Toplu Temizlik Orman Ürünleri Nakl. Turz. Tic. ve San. Ltd. Şti. hakkında 15.02.2008 tarihli protokolle inşaat hususunda tüm haklar davacıya devredildiğinden davanın pasif husumet yokluğundan reddine, arsa sahipleri yönünden ise; Ordu 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/385 Esas sayılı davasında davalı tarafından dairelerin geç tesliminden kaynaklı gecikme tazminatı ve kira kaybı talepli dava açıldığı ve 14/01/2019 tarihli karar ile davanın kabul edildiği, dava konusu sözleşme gereği bağımsız bölümlerin arsa maliklerine teslim edildiği, geç teslimden kaynaklı tazminata ilişkin de Ordu 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen bir kararın bulunduğu, davalı tarafın taleplerine ilişkin verilmiş mahkeme kararlarının bulunması, inşaatın tamamlanmış olması ve kullanım durumunda olduğu, bu durumda davacı yüklenicinin kat karşılığı inşaat sözleşmesi ve ek protokoller çerçevesinde üzerine düşen edimleri yerine getirdiği gerekçesiyle C Blok 1 nolu bağımsız bölümün davalı Selahattin Önbaş adına kayıtlı tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiş, kâr kaybı talebine ilişkin ise; Ordu 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/215 Esas sayılı dosyasında, dava konusu taşınmazı davacı ...'nin dava dışı 3. kişiye sattığı, davalının mülkiyet hakkına dayanarak müdahalenin meni davası açtığı sabit olup bu taşınmaz yönünden davacının kâr kaybı, kira tazminatı isteme hakkının olmayacağı belirtilerek, bu taleplerin reddine karar verilmiştir.

Yerel mahkeme kararına karşı davalı arsa sahibi vekili istinaf başvurusunda bulunmuş, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi başvuruyu esastan reddetmiştir.

Kararı, davalı arsa sahibi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışından kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı arsa sahibi vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

2-Davalı arsa sahibi vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil talebine ilişkindir. Davacı yüklenici inşaatı tamamladığını ileri sürerek, sözleşme gereği kendisine verilmesi gereken C Blok 1 nolu dairenin tapu iptal ve tescil isteminde bulunmuş ve mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, inşaattaki eksik ve kusurlu işlerle gecikme tazminatının yükleniciden tahsili ile ilgili olarak arsa sahiplerince Ordu 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde 2016/385 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığı, mahkemece davanın taleple bağlı kalınarak kabulü ile 1.000,00 TL kira alacağının ve 1.000,00 USD cezai şart alacağının fiili ödeme günündeki kur üzerinden değerinin davalı yükleniciden tahsiline karar verildiği anlaşılmaktadır. TBK. md. 97. maddesi gereğince kendi edimini yerine getirmeyen taraf karşı taraftan edimini ifa etmesini isteyemez. Bu itibarla anılan yasa maddesi gereğince, birlikte ifa kuralına göre, Ordu 3. Asliye Hukuk mahkemesinde 2016/385 Esas sayılı davanın kesinleşmesi halinde bu davada hüküm altına alınan, davacı arsa sahiplerinin tüm alacaklarının depo edilerek dava konusu bağımsız bölümlerin davacı yüklenici adına tesciline karar verilmesi gerekeceğinden, mahkemece diğer dosyadaki arsa sahiplerinin alacaklarının tahsil edilip edilmediği, dava konusu inşaattaki bağımsız bölümlere iskan ruhsatının alınıp alınmadığı ya da iskan masraflarının tahsil edilip edilmediği araştırılarak, arsa sahibinin masrafları karşılanmışsa şimdiki gibi davanın kabulüne, karşılanmamışsa davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz talebinin kabulü ile, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 08.10.2021 tarih, 2021/1780 Esas ve 2021/1945 Karar sayılı kararının kaldırılarak, ilk derece mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 12.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3170, Karar No: 2024/2873, Tarih: 19.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/3170 E.  ,  2024/2873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2022/2515 D.İş

Talep eden tarafından, 5651 sayılı Kanun uyarınca bir kısım URL adresine erişimin engellenmesi ve düzeltme ve cevap yayımlanmasının talep edildiği, Antalya 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07.04.2022 tarihli ve 2022/2587 D.İş sayılı kararı ile istemin reddine karar verildiği, talep eden tarafından bu karara itiraz edildiği ve Antalya 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12.04.2022 tarihli ve 2022/2515 D.İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 24.11.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.01.2023 tarihli ve KYB - 2022/151098 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.01.2023 tarihli ve KYB - 2022/151098 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, ilgilisi vekili tarafından erişimin engellenmesi talebinde bulunulması üzerine, "Tüm dosya ve ekleri incelendiğinde talep eden hakkında belirtilen internet adreslerinde yayınlanan yazıların ... düşürücü ve kişilik haklarını ihlal edecek unsurların bulunmadığı, yazıların haber niteliğinde olduğu, açıkça yalan ya da saldırı mahiyetinde nitelik taşımaksızın basın özgürlüğü kapsamında haber verme amacı içerisinde yapıldığı yolunda Hakimliğimizce kanaat oluştuğundan

talebin reddine dair aşağıdaki karar verilmiştir.

'' şeklindeki gerekçe ile reddine karar verilmiş ise de; içerikte geçen ve ilgilinin öğretmen olarak görev yaptığı okulda bulunan kız öğrencilerin etek boyu hakkında rahatsız edici söylemde bulunduğu iddiasını kapsayan olaya ilişkin olarak, ilgilinin görevi kötüye kullanma suçundan yapılan yargılama neticesinde beraatine dair Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/12/2016 tarihli ve 2016/424 esas, 2016/1484 sayılı kararının istinaf edilmeden kesinleşmiş bulunduğunun anlaşıldığı, Benzer bir olayla ilgili olarak Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 05/06/2017 tarihli ve 2016/15510 esas, 2017/5325 karar sayılı ilâmında yer alan, "Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17/6/2015 tarihli ve E.2014/4-56, K.2015/1679 sayılı kararının ilgili kısmı şöyledir: "...Unutulma hakkına gelince; unutulma hakkı ve bununla ilişkili olan gerektiği ölçüde ve en kısa süreliğine kişisel verilerin depolanması veya tutulması konuları, aslında kişisel verilerin korunması hakkının çatısını oluşturmaktadır. Her iki hakkın temelinde bireyin kişisel verileri üzerinde serbestçe tasarruf edebilmesini, geçmişin engeline takılmaksızın geleceğe yönelik plan yapabilmesini, kişisel verilerin kişi aleyhine kullanılmasının engellenmesini sağlamak yatmaktadır. Unutulma hakkı ile geçmişinde kendi iradesi ile veya üçüncü kişinin neden olduğu bir olay nedeni ile kişinin geleceğinin olumsuz bir şekilde etkilenmesinin engellenmesi sağlanmaktadır. Bireyin geçmişinde yaşadığı olumsuz etkilerden kurtularak geleceğini şekillendirebilmesi bireyin yararına olduğu gibi toplumun kalitesinin gelişmişlik seviyesinin yükselmesine etkisi de tartışılmazdır. Unutulma hakkı; ... bir kamu yararı olmadığı sürece, dijital hafızada yer alan geçmişte yaşanılan olumsuz olayların bir süre sonra unutulmasını, başkalarının bilmesini istemediği kişisel verilerin silinmesini ve yayılmasının önlemesini isteme hakkı olarak ifade edilebilir..

. Bireyin geçmişinde yaşadığı olumsuz etkilerden kurtularak geleceğini şekillendirebilmesi bireyin yararına olduğu gibi toplumun kalitesinin gelişmişlik seviyesinin yükselmesine etkisi de tartışılmazdır. Unutulma hakkı; ... bir kamu yararı olmadığı sürece, dijital hafızada yer alan geçmişte yaşanılan olumsuz olayların bir süre sonra unutulmasını, başkalarının bilmesini istemediği kişisel verilerin silinmesini ve yayılmasının önlemesini isteme hakkı olarak ifade edilebilir..." Yukarıda yapılan açıklamalar ve genel ilkeler bağlamında somut olay değerlendirildiğinde; başvuruya konu haberlerin ilk kez yayınlandıkları tarihte, her hangi bir eleştiri veya yorum yapılmaksızın internet üzerinde yorumsuz biçimde yayınlanmalarının, olay tarihinde kişilik haklarına karşı bir saldırı veya ihlal içermediği, bu hâliyle ifade ve basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilebileceği, başvuranların beraat etmeleri sonucu, aradan geçen dokuz yıl sonra, haberin "güncellik" değerini yitirdiği, dolayısıyla haberin o tarihte "gerçeklik ve doğruluk" kriterlerini karşılamasının artık bir önemi kalmadığı, habere konu olan yargılama sürecinin tüm aşamalarıyla sona ermesiyle birlikte, habere konu olan kişiler için haksızlık içeren durumun, toplum tarafından öğrenilmesinin, geçmişte gerçeklik ve doğruluk payı varmış gibi ifşa edilmesi anlamına gelebileceği, dolayısıyla adı geçen habere istenildiği zaman ulaşılmasının, toplum açısından yanlış algılamaya yol açabileceği, başvuranların beraatle sonuçlanan bir yargı sürecinde gözaltına alınması ve tutuklanması süreçlerine dair haberin basının arşivinde bulunmasının, haberin kamu yararı için gelecekte hatırlanması veya istatistiki açıdan değerlendirilmeye alınması gibi işlevi de taşımadığı, dolayısıyla haberin yayında kalmasının, toplumun ilerlemesi, gelişmesi için bir katkı sağlamayacağı gibi, kamu yararına toplum hafızasında yer etmesi gibi bir etkisi de olmadığı, haberin içeriğini oluşturan kişilerin; toplumu temsil ve topluma hizmet etme gayesiyle seçilmiş veya atanmış siyasilerden olmadığı gibi, topluma kendini anlatma ve toplumu aydınlatma gayesiyle eser veren sanatçılardan veya aydınlardan da olmaması nedeniyle, suç geçmişlerine dair bilgilerin kamuyu ilgilendirmediği, ayrıca bu bilgilerin sadece devletin belirli organlarınca kayıt altında tutulabileceğinin, başvuranların isimlerinin ad ve soyadı şeklinde açıkça yazılması suretiyle "örgüt, fuhuş ve insan ticareti" gibi kelimelerin yanında anılmaya devam etmesinin, şeref ve haysiyetlerine karşı bir eylem olduğu gibi, bu nedenle gözaltına alındıkları bilgisinin arşivlenmesinin kişisel verilerin izinsiz olarak işlenmesi ve yayınlanması anlamına geleceği, yukarıda yer alan değerlendirmeler karşısında, başvuranların istememesine rağmen, geçmişlerinde yer eden olumsuz tecrübelere dair haberlere, toplum tarafından istenen her anda kolaylıkla ulaşılmasının başvuranların kişilik haklarını zedelediği, sonuç ve kanaatine varıldığından ..."

şeklindeki açıklamalar da nazara alındığında, ilgili haber içeriğinde yer alan haberin basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği, başvurucunun unutulma hakkının bulunduğu, anılan haberle ilgili yapılan yargılama neticesinde de beraat kararı verildiği, haberin güncellik değerini kaybettiği, bu nedenle haber içeriğinin kişilik haklarını zedelediği anlaşılmakla, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Başvuruya konu haberlerin basın özgürlüğü çerçevesinde kaldığı, haberlerin başvuru tarihi itibarı ile beş yıl kadar yayında kaldığı, ancak bu sürenin unutulma hakkı kapsamında kişilik haklarına aykırılık doğurması için uzun bir süre olmadığı, keza haberlerin yapıldığı tarihte güncel olduğu, Mahkemece verilen erişimin engellenmesi talebinin reddine dair kararın yerinde olduğu, basın özgürlüğü ile kişilik hakkı arasında kurulması gereken dengenin ölçülü bir şekilde kurulduğu sonuç ve kanaatine varılmıştır.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7357, Karar No: 2018/8822, Tarih: 18.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/7357 E.  ,  2018/8822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin; kovuşturma evresinde beyanı alınırken bildirdiği en son adresi “... Mahallesi 1915. Sokak No:6 İç Kapı No:1 ...” olan temyiz dışı sanık ...’in yokluğunda verilen 27.10.2014 tarihli kararın tebliği için adı geçen sanığın bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre çıkarılıp bila tebliğ iade edilen tebligat bulunmadığı halde doğrudan MERNİS adresi olan “... Mahallesi 1915. Sokak No:6 İç Kapı No:1 ...” adresine “MERNİS Adresi” ibaresi ile çıkarılan ve merci tarafından Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümleri kapsamında şerh düşülmeyen tebligatın, dağıtıcı tarafından, kendiliğinden, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebliğ edilmesinin usule aykırı olmasından dolayı sanık ...’e gerekçeli kararın başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak tebliğ edilip, tebellüğ belgesi ile verilmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi ve bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/06/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/14095, Karar No: 2006/1327, Tarih: 10.02.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2005/14095 E.  ,  2006/1327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı Yerel Mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 10.06.2005 gün ve 2005/4452-7613 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı Hazine vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, ... Köyü sınırları içinde bulunan davalı ... adına tapu kaydı bulunan taşınmazın, ... serisinde 1989 yılında yapılan ve 15.05.1991-15.11.1991 tarihleri arasında ilan edilerek 16.11.1991 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan devlet ormanı olduğunu iddia ederek tapu kaydının iptali ve taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında yapılan genel arazi kadastrosunda çekişmeli taşınmaz için kadastro tespit tutanağı düzenlendiği, yargılama görevinin kadastro mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine dair 23.03.1999 günlü hükmün Hazine tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 25.09.2003 gün ve 2003/4841-5958 sayılı kararı ile “tapu iptal ve tescil davası devam ederken davalı gerçek kişinin tutunduğu ve iptali istenen ... 1975 tarih 2 sıra numaralı tapu kaydı kapsamındaki taşınmaz için ... Köyünde yapılan arazi kadastrosunda 109 ada 13 parsel sayısıyla Hazine adına kadastro tespit tutanağı düzenlendiği, bu parselin kadastro tespitinin sehven kesinleştirilmesinin hukukça bir öneme haiz olmadığı, davanın kadastro tespitine itiraza dönüştüğü ve kadastro mahkemesinin görevli olduğu belirlenerek görevsizliğe karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı” gerekçesiyle hükmün onanması suretiyle kesinleşmesinden sonra dosyanın kadastro mahkemesine gönderilmiştir. Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne, 109 ada 13 sayılı parselin tespit gibi Hazine adına tesciline, tutanağın beyanlar hanesindeki ... Balta yararına olan şerhin iptali ile silinmesine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, Dairece “çekişmeli taşınmazın 1978 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde iken 15.05.1991 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 3302-3373 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve davalı gerçek kişi yararına 4127 Sayılı Yasayla değişik 2924 Sayılı Yasanın 11. maddesinde yazılı koşulların oluşmadığı gibi, 3402 Sayılı Yasanın 12/4. maddesi hükmünce çalışma alanı içerisinde kalan eski tapu kayıtlarının, işleme tabi niteliğini kaybedeceği gözetilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığı” sebebiyle onanmıştır. Hazine bu kez, tapu kaydının iptali hakkındaki istemleri yönünden karar verilmediği ve vekalet ücreti takdiri gerektiği nedenleriyle kararın düzeltilmesini istemektedir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1978 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastrosu ve 1744 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması ile 15.05.1991 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 3302-3373 Sayılı Yasalara göre yapılan aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

1) Karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususların temyiz aşamasında da ileri sürüldüğüne, dairemiz kararının bu konulara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, usul ve yasaya da uygun olduğu anlaşıldığına göre, davacı Hazinenin esasa ilişkin karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2) Vekalet ücretine yönelik karar düzeltme istemine gelince; taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda; davanın kabulü yolunda kurulan 23.11.2004 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenildiği, tayin olunan 10.06.2005 günü için yapılan tebligat üzerine, duruşmalı temyiz eden ... Balta vekili Av.Gökhan ... ile karşı taraftan temyiz eden Hazine vekili Av.... ...’nün geldiği, Dairece temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılarak yerel mahkeme kararının onanmasına karar verildiği,bu suretle, Hazinenin avukatlık ücretine hak kazanmasına rağmen, sehven bu hususta karar verilmediği anlaşıldığından, Hazine vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile lehine avukatlık ücreti verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle ve H.Y.U.Y.nın 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE,

2) Yukarıda ikinci bentte açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin vekalet ücretine yönelik karar düzeltme istemin kabulüne, Dairenin 10/06/2005 gün 2005/4452-7613 EK sayılı ilamının son cümlesine, 400.00.- YTL avukatlık ücretinin davalı Davaut Balta’dan alınarak Hazineye ödenmesine, kelimelerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine, 10/2/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14341, Karar No: 2011/6823, Tarih: 06.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14341 E.  ,  2011/6823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.10.2009 tarih ve 2009/288-2009/340 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin kar payı ödeneceği ve ödenen paranın geri alınabileceği taahhüdüyle davalı şirkete verdikleri paranın geri ödenmesi için açılan davanın Almanya Federal Cumhuriyeti Dortmund Asliye Hukuk Mahkemesinin 7 O 79/06 numaralı dosyasından verilen 13.06.2007 tarihli kararı ile kabul edildiğini, kararın usulüne uygun olarak onaylanmış tercümesinin tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yabancı mahkeme dava dilekçesinin şirkete tebliğ edildiğini, davayı takip eden avukatların daha sonra çekilme dilekçesi verdiklerini, buna rağmen gıyabında verilen kararın müvekkiline tebliğ edilmediğini, savunma olanağı sağlanmadığını, bu tür davaların Türk Mahkemelerinin münhasır yetkisine girdiğini ve reddedildiğini, kararın Türk kamu düzenine aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacıların davalı şirketin ortağı olup, TTK’nun 329. maddesi gereğince bir şirketin kendi hisse senetlerini temellük edemeyeceği gibi rehin olarak da kabul edemeyeceği, bu senetlerin temellükü veya rehin alınması neticesini doğuran akitlerin hükümsüz olduğu, aynı kanunun 405/2. maddesinde de pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerinin düzenlendiği, yabancı mahkemenin kararına konu teşkil eden husus Türk mahkemelerinde reddedildiği, bu durumda tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının kamu düzenine aykırı olduğu, ayrıca Lahey sözleşmesi ile kabul edilen istisnai tebligat yöntemlerinden olan doğrudan posta yolu ile tebligata ilişkin maddeye Türkiye’nin çekince koyduğu, MÖHUK’nun 34. maddesi gereğince ortada kesinleşmiş karar olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili, davalı hakkında Alman Mahkemesi’nce verilen kararın tenfizine karar verilmesini istemiştir.