muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6967, Karar No: 2012/2494, Tarih: 16.04.2012

01.02.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini ... ve ... arsa sahibi sıfatlarıyla; davacı ... yüklenici sıfatıyla imzalamışlardı. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin düzenlendiği tarih itibariyle sözleşme konusu 3 numaralı parselin 275/603 payının ..., 275/603 payının ... ve 53/603 payının da ... Belediyesi adına tescilli olduğu tapu kaydından anlaşılmaktadır. Ancak, müşterek paydaş olan ... Belediyesi ile yüklenici davacı arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmadığı gibi; diğer paydaşlarla yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine de Belediye katılmamıştır. Buna karşın, somut olayda 3194 Sayılı İmar Kanunu'nun 21. maddesi hükmü gereğince, davalı ...'ce 17.11.2005 tarihli yapı ruhsatı verilmiştir. 3194 Sayılı İmar Yasası'nın 22. maddesi hükmünde ise, yapı ruhsatı alınması koşulları gösterilmiş olup; yapı ruhsatı almak için Belediye'ye yapı sahipleri veya yasal vekillerince dilekçe ile başvurulması, tapu kaydı ile mimari, statik, elektrik ve tesisat projeleri ile resim ve hesaplarının röperli veya yoksa ebatlı krokisinin eklenmesi gereklidir. Oysa, sözleşme konusu 3 numaralı parselin ... ve ... adlarına olan payları, 23.03.1996 tarihinde Belediye'ce yapılan tahsis sonucu tescil edilmiştir. Ne var ki, ... 7. İdare Mahkemesi'nce verilen ve kesinleşen 30.04.1997 tarih 1996/1202 E ve 1997/428 K sayılı kararla, tahsis işlemi iptâl edilmiş ve 22.12.2005 tarihinde de ... ve ...'nin payları, tekrar ... Belediyesi adına tescil olunmuştur. Davada da, az yukarıda açıklandığı üzere; Belediye'nin İmar Yasası'na aykırı olarak yapı ruhsatını vermesi sonucu inşaatın yapıldığı, yapı ruhsatının verilmemesi durumunda davacının, maddi zararlarının gerçekleşmeyeceği ileri sürülmektedir. 6100 Sayılı HMK'nın 33. maddesi hükmü ile 04.06.1958 gün ve 15/6 Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince, maddi olayları açıklamak taraflara ileri sürülen olayları hukuken nitelemek ve uygulanacak kanun hükmünü tespit etmek hakime ait bir görevdir. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesi hükmüne göre idari işlem ve eylemlerden dolayı zarar görenler tarafından açılacak tam yargı davalarının idari yargı yerinde görülmesi gerekir. Yukarıda özetle açıklandığı üzere; davacının Belediye hakkındaki davasında, davalı ...'nin idari işlem ve eylemlerinden davacının zarar gördüğü iddia edilmektedir. Mahkemenin, uyuşmazlığın çözümünde yargı yolu bakımından dahi görevli olup olmadığı doğrudan gözetilmek gerekir (HUMK madde 7, HMK madde 1 ve 2). Mahkemece, davalı ... hakkındaki davanın konusu olan uyuşmazlığın çözümünde idari yargı görevli olduğu halde, bu davalı hakkındaki davanın yargı yolu bakımından reddine karar verilmemiş olması doğru olmamış, bu sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalılar ... ve ... mirasçılarının vekilince ileri sürülen temyiz itirazları incelendiğinde ise:

3-Davalılar ... ve ... mirasçılarının vekilince ileri sürülen temyiz itirazları incelendiğinde ise:

Türk Medeni Kanunu'nun 692. maddesi hükmü gereğince, paylı malın özgülendiği amacın değiştirilmesi, korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi veya paylı malın tamamı üzerinde tasarruf işlemlerinin yapılması, oybirliği ile aksi kararlaştırılmış olmadıkça, bütün paydaşların kabulüne bağlıdır. Somut olayda, inşaat yapımı kararlaştırılan 01.02.2005 tarihli ve 2032 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, tüm müşterek paydaşlar tarafından imzalanmadığından ve ... Belediyesi'nce de yapılan sözleşmeye “onay” verilmediğinden bu sözleşme tarafları bağlayıcı değildir. Bağlayıcı olmayan sözleşme gereğince, taraflarca karşılıklı olarak yapılan kazandırmaların iadesi BK'nın 61 ve izleyen maddeleri hükümleri ve “Haksız iktisap kuralları” uyarınca istenebilir. Ancak, İmar Kanunu'na aykırı olarak yapılan ve Belediye'ce İmar Kanunu'nun 32. maddesi hükmü gereğince, yıktırılan inşaat sebebiyle yüklenicinin yaptığı harcamaların arsa sahipleri yönünden “haksız iktisap” teşkil ettiğinden sözedilemez. Diğer yandan, BK'nın 410 ve izleyen maddeleri gereğince ve “vekâletsiz iş görme” kurallarına göre arsa sahiplerinin kazanımı bulunmadığından yüklenici, anılan yasa hükümlerine göre de arsa sahiplerinden varlığı ileri sürülen zararın tahsilini isteyemez. Türk sorumluluk hukukunda tazminat sorumluluğu, sözleşme veya yasadan doğar. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin bağlayıcı olmamasında, arsa sahibi davalıların sorumluluğunu gerektiren hukuksal bir neden bulunmamaktadır. Bu sebeplerle, arsa sahipleri hakkındaki maddi tazminat davalarının da reddine karar verilmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan sebeplerle davalılar ... ve ... mirasçılarının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, kararın 2. bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına, 3. bentte açıklanan sebeplerle de davalılar ... ve ... mirasçıları yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davacı ve davalılar ... ve ... mirasçılarına geri verilmesine, 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7848, Karar No: 2013/3138, Tarih: 28.02.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/7848 E.  ,  2013/3138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Göçmen kaçakçılığı

Hüküm : TCK’nın 79/1-a, 62, 52, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yasa dışı yollardan yurda giriş yapan ve Cizre'ye çalışmak amacıyla gitmek isteyen iki yabancı uyruklu göçmene yol kontrolünde yakalanmamak için sahte kimlik verip, birlikte yola çıktıkları esnada yakalanmaları şeklinde gerçekleşen olayda, eyleminin göçmenlerin ülkede kalmasına imkan sağlamaya teşebbüs niteliğinde olduğu gözetilmeden yazılı şekilde tamamlanmış göçmen kaçakçılığı suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8324, Karar No: 2013/12956, Tarih: 08.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/8324 E.  ,  2013/12956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma - Ziynet Alacağı

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 15.01.2013 gün ve 1079 - 469 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 219.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 50.45 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oyçokluğuyla karar verildi. 08.05.2013 (Çar.)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi hükmün tamamını özürlü kılar.
Yargıtay — Esas No: 2011/16597, Karar No: 2011/13921, Tarih: 19.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/16597 E.  ,  2011/13921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

Davacı, 1.6.1995 tarihinden tescil tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine, 6111 sayılı Yasa'dan yaralandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı 1.6.1995 tarihinden tescil tarihine kadar 2926 sayılı Kanun'a tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespitini ve 6111 sayılı Yasa'dan yaralandırılmasını istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının 01.06.1995-13.04.2011 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun ve 2010 yılı Kasım Ayı ve öncesine ait davacının, tespitine karar verilen dönem bakımından 6111 sayılı Yasa'nın 12 ve devamı maddelerinin getirdiği ödeme kolaylığından faydalanması gerektiğinin tespitine, karar verilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının 01.06.1995-13.04.2011 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun ve 2010 yılı Kasım Ayı ve öncesine ait davacının, tespitine karar verilen dönem bakımından 6111 sayılı Yasa'nın 12 ve devamı maddelerinin getirdiği ödeme kolaylığından faydalanması gerektiğinin tespitine, karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79. maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kuruma başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan yasanın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan, resen tescil başlığını taşıyan 9. maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren üç ay içinde Kuruma kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurumca resen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36. maddesi kapsamında Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2. madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Sosyal Güvenlik Kurumu’na ödenmesi halinde kayıt ve tescil için Kuruma başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Sosyal Güvenlik Kurumu’nun iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı resen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği resen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. Ayrıca, 2926 sayılı Yasa’nın 10. maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde valilik, kaymakamlık, özel idare, belediye, muhtarlık ve nüfus idareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri istihsal kooperatifleri ile birliği, ... Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının tarım ... sigortalısı olarak tescil kaydının 13.04.2011 tarihinde yapıldığı, üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunmadığı, İyidere Ziraat Odası Başkanlığı'ndan gelen cevabi yazıdan Ziraat Odası kaydının bulunmadığı, tarım sigortalılık belgesinden ise 1.5.1994-1.5.2002 tarihleri arasında İyidere Ziraat Odasına kayıtlı olduğunun yazılı olduğu Mayıs 1995, Mayıs 1996, Mayıs 1998, Mayıs 1999 ve Mayıs 2000 tarihlerinde prim kesintisi yapıldığı anlaşılmaktadır.

Prim kesintisi bulunması nedeniyle 1.6.1995-31.12.2000 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tespit kararı doğrudur.1.1.2001-13.4.2011 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istem yönünden yapılacak iş; Davacının kaydının bulunduğu Üye Kayıt Defteri, davacının odaya üye olarak kabulüne ilişkin yönetim kurulu kararının bulunduğu Yönetim Kurulu Karar Defteri aslının, odaya aidat ödemiş ise aidat ödeme belgelerinin Ziraat Odası'ndan istenerek davacının Ziraat Odasına kayıtlı olup olmadığı, kayıtlı ise kayıt tarihi belirlenerek bir sonuca varılması gerekirken, eksik inceleme ile sonuca gidilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1658, Karar No: 2019/5880, Tarih: 26.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1658 E.  ,  2019/5880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 08/12/2015 gün ve 2015/93-2015/215 sayılı kararı bozan Daire'nin 05/12/2017 gün ve 2016/5137 - 2017/6920 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait “GÜRSOY”, “GÜRSOY BALIM” ve “GÜRSOY PETEK” markalarının dava tarihinden geriye doğru 5 yıl içinde kullanılmadığını, ileri sürerek davalı adına tescilli 86/089796, 82/075230 ve 82/075226 numaralı markaların hükümsüzlüğünü talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin bu markalar ile bal, reçel, çikolata, puding, ekmek, bisküvi, pasta gibi ürünlerin satışını yaptığını, kullanımın gerçekleştiğini, savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 26/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9773, Karar No: 2010/267, Tarih: 19.01.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/9773 E.  ,  2010/267 K.**

**"İçtihat Metni"**

..........

Davacı Kurum, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, Anayasa Mahkemesi iptal kararını resen dikkate alarak yazılı biçimde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum avukatının tüm, davalı işveren avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 sayılı Kanunun 26/1. maddesindeki “....sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün,........ 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına; öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet, ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise, fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, Kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup;

........

şayet, ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise, o takdirde, ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine, fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise, o takdirde de, fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine göre, mahkemece, ....... iptal kararının derdest davalara uygulanması gerektiği gerekçe gösterilerek yargılama yapılıp, hüküm tesis edilmesi yerinde görülmüştür.

Ancak, davalı işverenin %70 kusurlu olmasına ve ileri sürülen %25 isteme göre; eş ve çocuklar yönünden toplam 6761,97 TL ilk peşin değerli gelirin tahsiline karar verilmesi gerekirken, artışları da içeren toplam talebin %25 istem karşılığı olan 6955,57 TL’ye hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının (1) no’lu bendinde yer alan “6.955,57” rakamlarının silinerek, yerine, “6761,97” rakamlarının yazılmasına, (2) no’lu bentte yer alan “375,60” rakamlarının silinerek, yerine, “365,15” rakamlarının yazılmasına, (4) no’lu bentte yer alan “834,67” rakamlarının silinerek, yerine, “811,44” rakamlarının yazılmasına ve kararın bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcını temyiz eden davalıdan alınmasına, 19.01.2010 gününde oy birliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2013/21610, Karar No: 2013/25145, Tarih: 21.10.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/21610 E.  ,  2013/25145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya banka havalesi ile 10.000,00 Tl ödünç verdiğini, davalının parayı iade etmediğini ileri sürerek alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın yetki yönünden ve esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının ikametgahı olan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğundan bahis ile yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ödünç verilen bedelin tahsili istemi ile açılmıştır. HMK.nun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca BK.'nun 73.(6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı) Az yukarıda anılan BK.' nun 73.(6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi gereğince, para alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemi ile açılan eldeki davada, ... Mahkemeleri de yetkilidir. Mahkemece değinilen bu yönler gözetilerek işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20208, Karar No: 2014/15619, Tarih: 18.09.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20208 E.  ,  2014/15619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük idaresi vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden müşteki vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

O yer Cumhuriyet Savcısının temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanıkların 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, o yer savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin 10. fıkrasının çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.