muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14320, Karar No: 2012/14550, Tarih: 17.12.2012

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılmış, çekişmeli taşınmazlar orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada temyize konu 192 ada 1, 2, 3, 4 ve 5, 196 ada 19, 20, 23 ve 24, 233 ada 1 nolu taşınmazlar orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu, temyize konu 192 ada 22 nolu parsel yönünden davalı gerçek kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı belirlenerek ... biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalılardan ...'den onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı peşin temyiz harcının istek halinde iadesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 17/12/2012 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4206, Karar No: 2014/7429, Tarih: 17.06.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/4206 E.  ,  2014/7429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma,

kasten adam öldürme, kasten adam öldürmeye

teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında:

a-TCK'nın 302/1, 62, 53/1-2-3, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b-TCK'nın 37/1. maddesi delaletiyle 82/1-a-g, 62, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet (12 kez)

c-TCK'nın 37/1. maddesi delaletiyle 82/1-g, 35, 62, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet (17 kez)

d-TCK'nın 109/2, 109/3-a, 62, 53/1-2-3, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet (8 kez)

2- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında:TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddeleri yollaması ile 314/2, 220/7-son, 62, 53/1-2-3, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler : 1- Sanıklar ..., ...,..

.... müdafileri, 2- Sanık

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık ... müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından tüm sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında karar tarihinin 19.06.2013 yerine 05.06.2013 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cebir kullanılarak, silahla birden fazla kişi tarafından kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle işlendiğinin anlaşılması karşısında, temel cezanın TCK'nın 109/2. maddesine göre tayin edildikten sonra anılan Kanunun 109/3-a,b,c bentleri gereği cezasından artırım yapılması gerektiği halde yazılı şekilde uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını Devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanık ...'ın sübutu kabul olunan eyleminin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, Sanık ... hakkında kasten adam öldürme, kasten adam öldürmeye teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçlarının sübutu kabul edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ..., ..., ..., ... müdafileri ile Sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin ONANMASINA, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2080, Karar No: 2015/2571, Tarih: 20.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/2080 E.  ,  2015/2571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/07/2014

NUMARASI : 2001/23-2014/317

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; kamulaştırmasız elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 5. Hukuk Dairesine aittir.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,20.2.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16672, Karar No: 2023/2320, Tarih: 13.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16672 E.  ,  2023/2320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.03.2020 Tarihli ve 2020/67 Esas, 2020/297 Karar Sayılı Kararı

Hükümlü, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi gereğince kısıtlanmış ve 11.11.2022 tarihli ek karar ile kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Kısıtlı, 12.10.2022 tarihli dilekçesiyle yerleşim yeri adresinin değiştirilmesine izin verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 11.11.2022 tarihli ek kararıyla hükümlünün yerleşim yerinin Eskişehir olması sebebiyle kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Eskişehir 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.12.2022 Tarihli ve 2022/4064 Esas, 2022/3945 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün yerleşim yeri adresinin ... Fatih/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 407 nci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yeri adresinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olduğundan vesayet dosyasının takibi ile Eskişehir 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Eskişehir 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1205, Karar No: 2021/7587, Tarih: 15.09.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/1205 E.  ,  2021/7587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (mağdureye karşı ayrı ayrı birden fazla), tehdit

HÜKÜM : Beraat (ayrı ayrı birden fazla)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdurenin aşamalardaki samimi ifadeleri ile iddiayı destekler nitelikte tanık ...’ın kolluk beyanı, 28.10.2013 tarihli cinsel muayene raporu, mağdureye ait gömlek ile iç çamaşırında yapılan teknik incelemede sanığa ait vücut sıvısı bulunduğunu belirten kriminal inceleme raporu ve tüm dosya içeriği nazara alındığında on yedi yaşındaki mağdureyi olay günü arkadaşı olan suça sürüklenen çocuk ve yaşı küçük tanıklarla birlikte aracıyla gezdiren sanığın yol kenarında durup, suça sürüklenen çocukla beraber gittikleri mısır tarlasında tehditle direncini kırarak üzerinde müşterek hakimiyet kurdukları mağdure ile birbirini takiben zorla cinsel ilişkiye girdikten sonra olayı başkasına anlatmaması için tehdit ettikleri anlaşıldığından, zincirleme olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve tehdit suçlarından mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatlerine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3497, Karar No: 2016/214, Tarih: 14.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/3497 E.  ,  2016/214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2034, Karar No: 2014/36434, Tarih: 01.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/2034 E.  ,  2014/36434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 9. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/11/2012

NUMARASI : 2011/666-2012/963

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 01.04.2007 15.04.2010 tarihleri arasında davalı T..-S.. Ltd. Şti.'nde çalıştığını, bu çalışmalarının son 2 yılının davalı şirketin temizlik ve yemek hizmetlerini taahhüt ettiği diğer davalı TMO Güvercinlik tesislerinde geçtiğini, son aylık net maaşının 700,00.-TL olduğunu, iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak işverence feshedildiğini, işyerinde haftanın 6 günü 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını, bazı günler işin niteliğinden dolayı gece saat 23.00-24.00'e kadar mesai yaptığını, TMO’nun asıl işveren konumunda olduğundan aleyhine dava açıldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı TMO vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının idarenin işçisi olmadığını, idarenin temizlik ihalesini alan T..-S.. Şti.'nin elemanı olduğunu, daha öncesinde de temizlik ihalesini alan başka şirketlerde çalıştığını, davacının askerlik nedeniyle işten ayrılması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı T..-S. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 25.02.2008 tarihinde temizlik elemanı olarak çalışmaya başladığını, 26.03.2008 tarihinde istifa ettiğini, 12.09.2008 tarihinde tekrar çalışmaya başlayıp 10.04.2010 tarihinde ihale süresinin sona ermesi üzerine iş akdinin sonlandığını, 11.04.2010 tarihinden itibaren davacının ara vermeksizin ihaleyi alan A..T.. Ltd. Şti.'den çalışmaya devam ettiğini, iş akdinin sona ermediğini, bu şirket tarafından hak kazanılacak şekilde iş akdi sona erdirilmiş ise, ihbar tazminatından sorumlu olunmayacağını, kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücretinden kendi hizmet dönemi ve ücret seviyesiyle sorumlu olacağını, davacının yeni şirkette çalışmaya başlamasıyla zımnen istifa ettiğini, işyerinin bir kamu kurumuna ait olduğu ve hizmet alım sözleşmesi hükümlerine göre, fazla çalışma yaptırılmadığını, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosyada mevcut deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosyada mevcut deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş sözleşmesinin işçi tarafından muvazzaf askerlik sebebiyle feshedilip feshedilmediği ve buna göre kıdem tazminatı hakkının doğup doğmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 120 nci maddesi yollamasıyla, halen yürürlükte olan 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin birinci fıkrasının (3) numaralı bendinde, işçinin muvazzaf askerlik hizmeti sebebiyle iş sözleşmesini feshi halinde, kıdem tazminatı talep hakkı doğacağı hükme bağlanmıştır.

Muvazzaf askerlik hizmeti, yirmi yaşını doldurmuş olan her erkek Türk vatandaşının zorunlu biçimde yapması gerekin bir vatandaşlık ödevidir.

İşçinin muvazzaf askerlik ödevi dışında manevra veya herhangi bir nedenle silâhaltına alınması hali ise 4857 sayılı Kanunun 31 inci maddesinde düzenlenmiş olup, bu durum, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinde yer almadığından, işçinin kıdem hakkı bulunmamaktadır. İki ay ya da en çok doksan gün süreyle işçinin iş sözleşmesi askıda olduğundan bu süre içinde bir fesihten söz edilemez. Ancak, muvazzaf askerlik ödevi dışında manevra veya bir başka nedenle silâhaltına alınma durumunda, bu süre iki ayı (veya işçinin çalıştığı her yıl için iki gün eklendiğinde en çok doksan günü) geçerse, Kanunun 31 inci maddesi hükmü uyarınca işverence feshedilmiş sayılır. Söz konusu fesih, Yasanın 25/II maddesi uyarınca yapılan bir fesih sayılamayacağından, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükmüne göre, bu halde de kıdem tazminatı ödenmelidir.

İşçinin muvazzaf askerlik sebebiyle kıdem tazminatına hak kazanabilmesi için feshin gerçekten askerlik nedenine dayanması gerekir. Ayrıldıktan sonra bir başka işyerinde çalışan işçinin muvazzaf askerlik sebebiyle ayrıldığı düşünülemez. İşçinin muvazzaf askerlik celp döneminden makul bir süre önce ayrılması da mümkün görülmelidir.

İşçinin muvazzaf askerlik sebebiyle iş sözleşmesini feshinde ihbar öneli tanınmasına da gerek yoktur.

Somut olayda Davalılardan TMO davacı işçinin askerlik nedeni ile işten kendisinin ayrıldığını savunmuş olup davacı vekili 21.12.2011 havale tarihli cevaba cevap dilekçesinde davacı işçinin askere gitmek için işten ayrıldığını kabul etmiştir.

Bu olgu karşısında davacının iş akdini askere gitmek için feshettiği bu fesih şekline göre iş akdini kendisi fesheden işçinin ihbar tazminatı talep edemeyeceği anlaşıldığından davacının ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Bu olgu karşısında davacının iş akdini askere gitmek için feshettiği bu fesih şekline göre iş akdini kendisi fesheden işçinin ihbar tazminatı talep edemeyeceği anlaşıldığından davacının ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10327, Karar No: 2013/6467, Tarih: 01.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/10327 E.  ,  2013/6467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan Kurum zararının tahsili istemine ilişkin olup, sigortalının % 63 olarak belirlenen sürekli iş göremezlik oranının 01.01.2004 tarihi itibariyle % 19,00 olarak düşürüldüğü anlaşılmaktadır.

Mahkemece, düşen % 19,00 oranını esas alan ilk peşin değere göre karar verildiği anlaşılmaktadır.

Peşin değer, gelecekte ödenecek gelirlerin, yaş, kesilme ihtimali ve Kurumca belirlenecek iskonto oranı dikkate alınarak hesaplanan tutarını ifade etmekte olup, Kurum iş kazası, ya da, meslek hastalığı ile malullük sonucu sigortalılara ve bunların ölümü halinde hak sahiplerine yaptığı her türlü ödemelerle bağlamış bulunduğu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerini, zarara sebep olan işveren ya da üçüncü kişilere rucu etmektedir.

Sürekli işgöremezlik derecesindeki düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan işgöremezlik oranındaki düşme karşısında,başlangıçtaki gelirin,değişen işgöremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin başladığı tarih itibariyle düşen işgöremezlik oranına göre belirlenmesi zorunlu olup; başlangıçtaki yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle, fazladan (yüksek işgöremezlik oranı ile düşen işgöremezlik oranı arasındaki fark işgöremezlik nedeniyle) ödenen fark gelirlerin, yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire ilavesi gereği bulunmaktadır. Mahkemece,19.01.2001 tarihi yerine 01.01.2004 azalma tarihi itibari ile peşin değerli gelir üzerinden karar verilmesi isabetsizdir.Şu halde, yapılması gereken iş; sigortalının sürekli iş göremezlik durumuna girdiği tarih olan 19.01.2001 tarihi tibarıyla % 19,00 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden saptanacak ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, 01.01.2004 tarihine kadar fark iş göremezlik (63-19=44) oranı nedeniyle fazladan yapılan ödeme miktarı ilave edilmek suretiyle gelirin ilk peşin sermaye değeri belirlenerek, varılacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

2-Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 26. maddesine dayalı bu tür davalarda kusur raporlarının 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır. Eldeki davada, esas alınan kusur raporunda kazalı sigortalının %10 oranında kusurlu olduğu belirlemesi ile karar verildiği anlaşılmakta ise de; hangi nedenlerle kusurlu olduğu hususularında herhangi bir açıklama getirilmemiş ve kazalının meydana gelen kazada yaralanan diğer işçinin yanında kaynakçı yardımcısı olarak görevlendirildiği, kazada yaralanan diğer sigortalıya yapılan giderler için açılan ve kesinleşen rücu davasında ise (... İş Mahkemesi 2007/620E.,2010/660K.) kusur oranlarının farklı olduğu anlaşılmıştır.Buna göre Mahkemece ek rapor alınarak kusur oranlarına açıklık getirtilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında inceleme yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı biçimde hüküm tesis edilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalılardan ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davalılardan ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19836, Karar No: 2011/45195, Tarih: 14.11.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/19836 E.  ,  2011/45195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre, silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5395 sayılı Yasanın 23. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığının anlaşılması karşısında;tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Suçun işlendiği yer ve zaman dilimi gerekçeli karar başlığına yazılmamış ise de yerinde ilavesi mümkün görüldüğünden; hükmün açıklandığı oturumun kapalı yapılmasına karşın, kararın açıkça verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 185.maddesine aykırı davranılması giderilme olanağı olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 14.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...

...