muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/52, Karar No: 2014/354, Tarih: 11.07.2014

(3) Rüşvet konusunda anlaşmaya varılması halinde, suç tamamlanmış gibi cezaya hükmolunur.

(4) Kamu görevlisinin rüşvet talebinde bulunması ve fakat bunun kişi tarafından kabul edilmemesi ya da kişinin kamu görevlisine menfaat temini konusunda teklif veya vaatte bulunması ve fakat bunun kamu görevlisi tarafından kabul edilmemesi hâllerinde fail hakkında, birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre verilecek ceza yarı oranında indirilir...” şekline dönüşmüştür.

Rüşvet suçu, öğretide de açıkça vurgulandığı üzere iki taraflı bir karşılaşma suçu olduğu için, zorunlu olarak suçun işlenişine katılanlar, aynı amacın gerçekleşmesini hedeflemekte, fakat farklı yönlerden hareket etmektedirler. Bu suç ile yasaklanan eylemler, rüşvet alan kamu görevlisi bakımından rüşvet alma, rüşveti veren fail bakımından ise, rüşvet vermedir. Bu nedenle de yararı sağlayan veya bu yolda anlaşmaya varan (vaadde bulunan) kişi ile kamu görevlisi arasında, serbest iradeye dayalı bir “rüşvet anlaşması” bulunmaktadır. (M.E... A. ..– A. C. Yenidünya, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, Ankara, 2012, 12. Bası, s.699 vd.; D. T. – M. . ..– Murat .Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 8. Bası. s.810 vd.)

Gerek Ceza Genel Kurulunun ve Özel Dairenin yerleşmiş kararlarında, gerekse öğretide ağırlıklı bir görüş olarak kabul gördüğü üzere, kamu görevlisinin görev alanına giren bir işin yapılması veya yapılmaması karşılığında, fertle arasında, haksız yararın sağlanması hususunda rızalarının tam olarak uyuşması ile rüşvet anlaşması gerçekleşmiş olur. Teklif veya önerinin fert veya kamu görevlisinden gelmesinin önemi bulunmamakla birlikte, rüşvet veren ve alanın aynı amacın gerçekleştirilmesine yönelik olarak, kamu görevlisi tarafından ferde veya fert tarafından kamu görevlisine doğrudan veya örtülü bir istek veya önerinin yapılması ve bunun da karşı tarafça kabul edilmesi gerekir. Böyle bir anlaşmanın varlığının kabulü için, anlaşmaya ilişkin rızalar özgür irade ürünü olmalı, başka deyişle, cebir, tehdit, hile ve sair nedenlerle fesada uğratılmamış bulunmalıdır.

Görüldüğü gibi çift taraflı bir karşılaşma suçu olan rüşvette, alanın ve verenin hukuki konumları birbirinden farklıdır. Rüşvet alanın mutlaka kamu görevlisi olması gerekmekte olup bu haliyle rüşvet alma suçu özgü suç niteliğindedir. Rüşvet verenin ise kamu görevlisi olması şart olmayıp, herkes bu suçun falili olabilecektir. Dolayısıyla kural olarak hukuki konumları farklı olan kişilerin aynı olayın tarafları olması durumunda yargılamalarının irtibat nedeniyle birleştirilerek birlikte görülmesi, maddi gerçeğin ortaya çıkartılması, usul ekonomisi ve hukuki güvenlik açısından önem arz etmektedir. Fakat davaların birleştirilmesi hususu, muhakemenin hızlı ve basit bir şekilde sürdürülmesi, muhakeme işlemlerinde gereksiz tekrarların önlenmesi ve bir an evvel maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasının sağlanmasına yönelik olarak benimsenmiş bir kurum olup, Anayasamızın 141. maddesindeki "davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması" ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde belirtilen davaların makul sürede görülmesi ilkeleri gözetildiğinde davaların uzatılması için bir sebep olmamalıdır.

Rüşvet alma ve rüşvet verme eylemleri nedeniyle ilgililer hakkında kamu davalarının farklı zamanlarda açılması ve yargılama safahatlarının farklı durumlarda bulunması halinde birlikte görülmelerinin zorunlu olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Kural olarak rüşvet alma ve rüşvet verme suçlarına ilişkin davaların aynı anda açılmış olması ya da yargılama safahatlarının birbirlerine yakın olması durumunda birleştirme kararı verilerek yargılamaların birlikte görülmesinde yarar bulunmaktadır. Ancak kanuni bir zorunluluk olmayan bu kuraldan ayrılmayı gerektirebilecek haklı nedenler ortaya çıkabilmektedir. Örneğin; rüşvet alan failin yakalanıp yargılamasının yapılmasına rağmen rüşvet verenin yakalanıp yargılanamadığı durumlarda, rüşvet alan açısından davanın sonuçlandırılmasında bir sakınca bulunmamaktadır. Aynı şekilde rüşvet alan yönünden 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi durumunda rüşvet veren fail açısından bu kararın bir bağlayıcılığı söz konusu olmayacaktır. Hatta rüşvet verdiği iddia olunan fail hakkında verilen beraat hükmü kesinleşmiş olsa dahi, bu karar rüşvet alan fail yönünden mutlak bağlayıcı bir nitelik taşımayacaktır.

Kaldı ki, rüşvet alma ve rüşvet verme suçlarına ilişkin yargılamalarının birlikte görülmesini her durumda mutlak biçimde aramak, davaların uzamasına neden olacağı ve makul sürede sonuçlanmasını engelleyeceği gibi hakkında hüküm verilmesi dışında yapılacak bir muhakeme işlemi bulunmayan kişilerle ilgili davaların zamanaşımına uğramasına, bozulan kamu düzeninin kısmen de olsa düzeltilmesi imkanının kaybedilmesine ve dolayısıyla da toplumdaki hak ve adalet duygularının zedelenmesine de yol açacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Van E.Elektrik Dağıtım A.Ş. Muş Müessese Müdürlüğünde kaçak kontrol şefi olarak görev yapan sanık hakkında on dört kişiden rüşvet alma eylemleri nedeniyle 25.06.2008 günü kamu davası açılmasına karşın, rüşvet verme suçundan on dört sanık hakkında yerel mahkemece suç duyurusunda bulunulması sonucunda 05.08.2010 günü kamu davası açılmış olup, her iki davanın yargılama safahatlarının farklı olduğu görülmektedir.

Sanık A.. A.. hakkında yürütülen yargılamada tüm deliller toplanmış ve ilk derece mahkemesince hüküm kurulması dışında yapılacak bir muhakeme işlemi kalmamış olduğundan, on dört sanık hakkında rüşvet verme suçundan açılmış kamu davasında savunmaların tespit edilmesi, delillerin toplanması ve kamu davasının sona ermesinin beklenmesi ya da davaların birleştirilerek birlikte görülmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri cihetine gidilmesi mutlak bir zorunluluk olmayıp, aksine davaların takdire bağlı olarak birleştirilmesi sanık A. H. hakkında yürütülen yargılamanın gereksiz olarak uzamasına, usul işlemlerinin tekrar edilmesi nedeniyle toplumdaki adalet duygusunun zedelenmesine de yol açacaktır. Bu nedenle, rüşvet alma ve rüşvet verme suçlarından haklarında kamu davası açılan sanıkların birlikte yargılanmaları inceleme konusu olayda gerekli olmadığından, toplanan delillere göre sanığın rüşvet alma suçundan mahkûmiyetine hükmolunması ve Özel Dairece de bu hükmün onanmasına karar verilmesi usul ve kanuna uygundur.

Bu itibarla, sanığın rüşvet verme suçundan mahkûmiyetine ilişkin yerel mahkeme hükmü ve bu hükmün onanmasına dair Özel Daire kararı isabetli olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Başkanı A. İ.; "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun birinci kitap birinci kısım 'bağlantılı davalar' başlıklı üçüncü bölümde yer alan 8, 9, 10 ve 11. maddeleri uyarınca davaların birleştirilmesi hususu muhakemenin hızlı bir şekilde sürdürülmesi amacının yanında maddi gerçeğin tüm failler yönüyle bir an önce ortaya çıkarılmasının sağlanmasına yönelik olup, aynı olayın tarafları olan faillerle ilgili birbirleriyle çelişki oluşturacak kararların verilmesi kamu vicdanını, hak ve adalet duygularını incitecektir.

İnceleme konusu olayda, sanık hakkında 14 ayrı kişiden rüşvet aldığı sabit görülerek mahkûmiyet hükmü kurulurken, ayrı yürütülen bir yargılamada 14 kişi hakkında rüşvet verme suçundan yeterli delil bulunmadığından bahisle beraat kararı verilmiştir. İki taraflı bir suç olan rüşvette, alanın eylemi sabit görülerek ayrı ayrı 14 kez 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkûmiyet kararı verilmesine karşın, verenler açısından yeterli delil bulunmadığı kabul edilerek bir çelişki oluşturulmuştur. Gerçeğin ortaya çıkarılarak suç nitelendirilmesinin de isabetli şekilde yapılabilmesi için yargılamaların birlikte görülerek delillerin bir bütünlük içinde değerlendirilmesi zorunlu hale gelmiştir.

Bu itibarla, Yüksek Daire onama kararı isabetsiz olup itirazın kabulüne, onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün; 'rüşvet verdiği iddia edilen 14 kişi hakkındaki yargılama sonucunun araştırılması, kesinleşmiş ise dosya kapsamına alınması, kesinleşmemiş ise davaların birleştirilmesi hususu düşünülüp deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi' isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir " düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Genel Kurul Üyesi de, benzer düşüncelerle itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği yönünde karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.07.2014 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8492, Karar No: 2016/8760, Tarih: 10.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8492 E.  ,  2016/8760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 11. Asliye Ticaret ile ... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yolunun belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, trafik kazası nedeniyle maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir.

... 11. Asliye Ticaret Mahkemesince, kazanın olduğu yer mahkemesinin bütün davalılar için ortak yetkili mahkeme olarak kesin yetkili mahkeme olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından ise, açılan davanın kesin yetkiyi içeren bir dava olmadığını, davalılardan hiçbirinin yetki itirazında bulunmadıklarını, bu nedenle dairenin ilk açıldığı mahkemede görülmesi gerektiğini gerekçe göstererek karşı yetkisizlik kararı vermiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Genel Yetkili Mahkeme” başlıklı 6. maddesi hükmüne göre “(1) Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.” “Davalının birden fazla olması hâlinde yetki” başlıklı 7. maddesi hükmüne göre; (1) Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır.”

Aynı Kanunun “Haksız fiilden doğan davalarda yetki başlıklı” 16. maddesi hükmüne göre, “(1) Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.”

Bir haksız fiil, birden fazla kişi tarafından işlenmiş ise bu kişilere karşı (birlikte) açılacak tazminat davası, ortak yetkili mahkeme olan haksız fiilin işlendiği yer mahkemesinde görülür. Bu halde, davalıların hepsine karşı davalılardan birinin yerleşim yerindeki mahkemede dava açılamaz.

Medenî Usûl Hukukuna göre, bir dava için kesin yetkinin söz konusu olmadığı durumlarda, davacı tarafın seçimlik hakkı söz konusu olup, davasını genel ve özel yetkili mahkemelerden herhangi birinde açabilir. Somut olayda; her ne kadar haksız fiil (kaza) ... ilçesi sınırları içinde gerçekleşmiş ise de, davalıların bu yönde yetki itirazında bulunmadıklarının ve davacının seçimlik hakkını kullanarak davayı davalılardan birinin

yerleşim yeri mahkemesinde açtığının anlaşılmasına göre uyuşmazlığın yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında davanın ilk açıldığı mahkeme olan ... 11. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 11. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23359, Karar No: 2013/29135, Tarih: 16.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/23359 E.  ,  2013/29135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; davaya konu tabancanın namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının mevcut olduğu ancak çapına uygun, özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin de geçebileceğinin belirtilmesi karşısında; Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal laboratuvar raporu da eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre ise; adli sicil kaydında yer alan cezasının infazından itibaren 3 yıllık süre geçmiş olan sanık hakkında, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kasıtlı suçtan mahkumiyeti olduğundan bahisle yazılı biçimde hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3969, Karar No: 2014/5591, Tarih: 27.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/3969 E.  ,  2014/5591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararımızda tapu kayıt maliklerinden ... ... oğlu ...'a çıkarılan dava dilekçesi tebligatında davalının ölü olduğu belirtildiğinden, adı geçen davalının sağ olup olmadığı tespit edilerek, ölü ise mirasçılarını belirtir veraset ilamı ilgilisinden temin edilerek mirasçılarına mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idarenin temyiz dilekçesinin tebliğ edilmesi ve dava konusu taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2009 yılı emlak vergisine esas m² değerlerinin belediye başkanlığından getirtilmesi istenildiği halde, kararın gereklerinin yerine getirilmediği görülmüştür.

Bu itibarla;

1-Ölü olduğu dosyadaki mevcut veraset belgelerinden anlaşılan tapu malikleri ... ile ...'ın mirasçılarına ölü olduğu iddia olunan tapu maliki ... ... oğlu ...'ın sağ olup olmadığı tespit edilerek, ölü ise mirasçılarını belirtir veraset ilamı ilgilisinden temin edilerek mirasçılarına mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idarenin temyiz dilekçesinin tebliği ile temyiz ve cevap süreleri de beklenildikten,

2-Dava konusu 1196 ada 8 parsel ile somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 1694 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2009 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 1196 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 10.07.2009 olan değerlendirme tarihi, somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 1694 parsel sayılı taşınmazın ise incelemeye esas 06.04.1988 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

Sorulduktan sonra alınacak yazı cevaplarıyla birlikte temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9336, Karar No: 2012/15314, Tarih: 18.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/9336 E.  ,  2012/15314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :622-740

Dava, 01.12.1994'ten 26.03.2008'e dek tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti ile 6111 sayılı Yasadan yararlandırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6722, Karar No: 2013/7827, Tarih: 04.07.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/6722 E.  ,  2013/7827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 28.3.2013 tarihli geri çevirme kararı eksiksiz olarak yerine getirilmemiştir. Mahkemece verilen karar, ..... mirasçılarından ..., ... ve ...'a tebligat adresleri farklı olmasına rağmen aynı konutta oturduğundan bahisle ..... Mevki No:2 ..... .../Kozan adresinde ikamet ettiği anlaşılan .....'a yapılmış olmakla usulsüz olduğundan, kararın, adı geçenlere 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8598, Karar No: 2022/5686, Tarih: 06.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/8598 E.  ,  2022/5686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Av. ...'nın ilgili hükmü katılan ... vekili olarak temyiz ettiği, Ağır Ceza Mahkemesi tarafından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yapılan itirazın kabulü üzerine yeniden ele alınan dosyada katılan ...'a yönelik eylemle ilgili bir karar verilmediği anlaşılmakla yapılan incelemede

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafinin, sanığın cinsel amaçla hareket etmediğine, katılan mağdur vekilinin ise, sanık hakkında verilen cezanın yetersiz olduğuna, sanık hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine dair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.04.2022 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(K.D.) (K.D.)

KARŞI OY GEREKÇESİ

Ayrıntılı gerekçesi 07.04.2022 tarih ve 2019/7468 Esas-2022/5795 Karar sayılı kararımızın gerekçesinde açıklandığı üzere "Sanık ile katılan mağdur arasında bir dönem duygusal birliktelik bulunduğu ancak ayrıldıkları, ayrılığı kabullenemeyen sanığın katılan mağdureyle bu durumu konuşmak için mağdurenin evine gittiği, mağdurenin

./..

S/2

(K.D.) (K.D.)

KARŞI OY GEREKÇESİ

Ayrıntılı gerekçesi 07.04.2022 tarih ve 2019/7468 Esas-2022/5795 Karar sayılı kararımızın gerekçesinde açıklandığı üzere "Sanık ile katılan mağdur arasında bir dönem duygusal birliktelik bulunduğu ancak ayrıldıkları, ayrılığı kabullenemeyen sanığın katılan mağdureyle bu durumu konuşmak için mağdurenin evine gittiği, mağdurenin

./..

S/2

konuşma isteğini kabul etmemesi üzerine sanığın zorla eve girip katılan mağdureyi kollarından tutarak zorla götürmeye çalıştığı, mağdurenin ablasının engel olması sırasında çıkan arbedede sanığın elindeki tüfeğin ateş aldığı ve mağdure ve ablasının yaralandığı, bunun üzerine sanığın kaçarak olay yerinden uzaklaşması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın arkadaşlık ilişkisini devam ettirmek istediğini, konuşmak için gittiği mağdurenin evinde çıkan tartışma ve arbede sırasında mağdureye yönelik dışa yansıyan cinsel içerikli söz ve davranışları tespit edilemediği gibi bu yönde bir iddianın da bulunmadığı sanığın mağdureyi zorla götürdükten sonra dahi ne şekilde hareket edeceği, cinsel istismarda bulunup bulunmayacağının belli olmadığı, salt arkadaşlığını devam ettirmek için zorla kaçırma eyleminin yorumla cinsel amaç olarak nitelendirilmesinin suçta ve cezada kanunilik ilkesiyle bağdaşmayacağı gibi TCK.nın 109/5. maddesindeki cinsel amaç ifadesinin çok geniş yorumlamaya müsait muğlak bir kavram olduğu ceza içeren düzenlemelerin TCK.nın 2. maddesinde düzenlenen kanunilik ilkesi gereği dar yorumlanması gerektiği, 06.10.2015 tarih ve 2013/788 Esas 2015/306 Karar sayılı Ceza Genel Kurulu kararında da belirtildiği üzere cinsel amaç kavramının dışa yansıyan cinsel içerikli davranışlar olarak yorumlanması gerektiği, bunun hukuk devletinin ve kanunilik ilkesinin gereği olduğu, dar yorumun kanunilik ilkesi güvencesine ve ceza adaletine uygun olacağı, sanığın mağdurenin arkadaşlığını devam ettirme konusundaki düşüncesini öğrenmek mümkünse ikna etmek dışında cinsel amaçla hareket ettiğine dair dışa yansıyan cinsel içerikli bir davranışta bulunmadığı halde hakkında TCK.nın 109/5. maddesi uygulanarak fazla cezaya hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu kanaati ile sayın çoğunluğun onama kararına katılmadığımı saygıyla arz ederim. 06.04.2022

...

Muhalif Üye

KARŞI OY GEREKÇESİ

Sanığın hürriyeti tahdit suçunu cinsel amaçla işlediğine ilişkin dosya kapsamında söz, davranış ve eyleminin bulunmaması nedeniyle TCK.nın 109/5. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği görüşüne katılmıyorum. 06.04.2022

...

Muhalif Üye