muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6764, Karar No: 2014/12103, Tarih: 25.06.2014

Kararı, ihtiyati haciz talep eden vekili temyiz etmiştir.

1-Talep, kambiyo senedine dayalı ihtiyati haciz istemine ilişkin olup, mahkemece muteriz şirket vekilinin yetki itirazının kabulüne karar verilmiştir. Oysa, kambiyo senetlerinden doğan alacaklar aranacak alacaklar niteliğinde olduğundan bu alacaklar için 6098 sayılı TBK'nın 89/1. (818 sayılı BK'nın 73/1) hükmü uygulanmaz. Kambiyo senedi alacaklısı kendi yerleşim yerinde kambiyo senedine mahsus alacağı için ihtiyati haciz talebinde bulunamaz, ancak borçlunun yerleşim yerinde, birden fazla borçlu bulunması halinde borçlulardan birinin yerleşim yerinde, çekin keşide yerinde, ödeme yerinde (6102 sayılı TTK'nın 781/2 fıkrası uyarınca çekte açıklık yoksa, muhatabın ticaret unvanı yanında gösterilen yer ödeme yeri sayılır. Muhatabın ticaret unvanı yanında birden fazla yer gösterildiği takdirde, çek, ilk gösterilen yerde ödenir. Böyle bir açıklık ve başka bir kayıt da yoksa, çek muhatabın merkezinin bulunduğu yerde ödeme yeri sayılır.) ihtiyati haciz talebinde bulunabilir. Somut olayda, ihtiyati haciz talebine konu çekte, keşide yeri olarak “İstanbul” belirtildiğinden ihtiyati haciz talebi yönünden İstanbul Mahkemeleri yetkilidir. Bu itibarla, mahkemece yetki itirazında bulunan borçlunun ihtiyati hacze itirazının reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, ihtiyati haciz talep eden vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, ihtiyati haciz talep eden vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın ihtiyati haciz talep eden yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, ihtiyati haciz talep eden vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2130, Karar No: 2007/2871, Tarih: 20.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2130 E.  ,  2007/2871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 6.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın Kızıldağ yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

Taşınmazın orman ile ilgisine gelince; Orman Mühendisi Bilirkişi ... tarafından düzenlenen raporun gerekçe kısmında, bölgede yapılan ve kesinlik kazanan orman çalışmaları neticesinde davaya konu parselin orman sınırları dışına çıkarıldığı, memleket haritasında orman dışı açıklık alan, amenajman haritasında da iskan alanları kapsamında olduğu belirtilerek sonuç itibariyle taşınmazın orman sayılmayan alanlar içerisinde olduğu belirtilmiştir. Dosyadaki kanıtlar ve benzer dosyalarda yapılan keşifler sonucu düzenlenen raporlar ile; orman kadastrosunun arazi kadastrosuna esas olmak üzere yapıldığı kadastro çalışmalarının 1994 yılında kesinleştiği, anılan çalışma dışında bundan önce başkaca yapılmış bir orman kadastrosu da bulunmadığından " Orman sınırları dışına çıkarıldığı" ibaresinin "orman sınırları dışında bırakılmıştır" anlamında rapora yazıldığı anlaşıldığından aşınmazın orman ile ilgisinin bulunmadığı kabul edilmiştir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 20.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/20724, Karar No: 2006/23558, Tarih: 12.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/20724 E.  ,  2006/23558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı çekin keşide yeri,muhatap bankanın bulunduğu yer ve borçlunun ikametgahı Konya’dır. Çeke dayalı takiplerin borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki genel yetkili icra dairesinde, muhatap bankanın bulunduğu yer ödeme yeri sayıldığından buradaki icra dairesinde ve ayrıca çekin keşide edildiği yerdeki icra dairesinde başlatılması mümkündür.Bu durumda İstanbul İcra Müdürlüğü yetkisizdir.

Öte yandan,İ.İ.K.’nun 50.maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken H.U.M.K.nun 9/2.maddesinin 1.cümlesine göre, davalı birden fazla ise bunlardan birinin ikametgahında takip yapılabilir ve bu durumda diğer borçlular yetki itirazında bulunamazlar. Ancak, anılan hüküm yalnız borçlulardan birinin ikametgahındaki (onun için genel yetkili) icra dairesinde takip yapılması hali içindir. Borçlulardan biri için özel yetkili bir icra dairesinde takip yapılması halinde H.U.M.K.nun 9/2.maddesinin 1.cümlesi hükmü uygulanmaz. Anılan kuralların somut olayda uygulanmasında;diğer takip borçlusu  ... AŞ.ne ödeme emri Gaziosmanpaşa/İstanbul’da  tebliğ edilmiş olup anılan borçlu yönünden genel yetkili yer Gaziosmanpaşa İcra Daireleridir.

O halde diğer takip borçlusunun ikametgahı ve dolayısıyla genel yetkili yer İstanbul olmadığından H.U.M.K.nun 9/2.maddesindeki şartların oluştuğundan söz edilemez. İtiraz etmeyen diğer borçlu için icra dairesinin yetkisi kesinleşmiş ise de, Mahkemenin, itiraz edenin talebinin kabulüyle onun yönünden icra dosyasının tefrikine ve yetkili yere gönderilmesi gerektiğine karar vermesi icap ederken, muteriz borçlu yönünden yetki itirazının reddi  yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3113, Karar No: 2019/3731, Tarih: 14.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3113 E.  ,  2019/3731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 09/03/2015 gün ve 2014/409-2015/141 sayılı kararı bozan Daire'nin 14/02/2017 gün ve 2016/1574 - 2017/781 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Asıl davada davacılar vekili, müvekkillerinin 10/11/2012 tarihinde vefat eden davalı şirket ortaklarından ...'in mirasçılarından olduklarını davalı şirketin 05/09/1986 tarihli sermaye arttırımı kararı alınan genel kurulunda ...'in de mirasçısı olduğu...'in terekesine ait hisselerin muvazalı ve kötü niyetli olarak sermaye arttırımı dışında bırakıldığını,...'in terekesine ait hisselerin sermaye artışı dışında bırakılmamış olması durumunda ...'e isabet eden miras hisselerinin de dahil olması ile birlikte ...'in davalı şirketteki hisse miktarının daha fazla olacağını, sonraki genel kurullarda da hukuka aykırı ve muvazalı işlemlerle ...'in sermaye miktarı ve hisse oranının bilinçli bir şekilde düşürüldüğünü ileri sürerek, müvekkillerinin murisi ...'e ait hisselerin hukuka aykırı, hileli ve muvazalı biçimde azaltılması sonucunu doğuran işlemlerin geçersizliği ile ...'in terekesine dair hisselerin mevcut şirket hisselerinin %30'u oranında olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette kurucu ortak olduğunu, şirket yönetim kurulu başkanı olan Nadir Akçelik'in şirketteki hissesini arttırmaya yönelik işlemler yaptığını, bu işlemler sonucu müvekkilinin hisse oranının düştüğünü, 05/09/1986 yılında yapılan genel kurulda şirket sermayesinin arttırıldığını ve arttırım için gerekli olan sermayenin şirketin özkaynaklarından karşılandığını, bu kararın usulüne uygun şekilde uygulanmadığını ileri sürerek, müvekkilinin davalı şirket hisselerinin 600 hisseye ve 15.000 TL sermayeye tekabül ettiğinin tescili ve tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen kararın asıl ve birleşen davada davacılar vekilleri tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, taraf teşkili sağlanıp işin esasına girildiğinde tarafların iddia ve savunmalarının değerlendirilecek olmasına göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, taraf teşkili sağlanıp işin esasına girildiğinde tarafların iddia ve savunmalarının değerlendirilecek olmasına göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 14/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6193, Karar No: 2019/8492, Tarih: 29.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6193 E.  ,  2019/8492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın suça konu marketten ilk seferde çaldığı balları otoparktaki aracına saklayarak hakimiyet alanına geçirdiği ve ikinci kez tekrar markete girip bir kez daha bal çalmak isterken market görevlileri tarafından yakalandığı olayda, ilk eylemden itibaren sanığın kesintisiz olarak takip edilmesinin de söz konusu olmaması karşısında, sanığın eyleminin tamamlandığına dair mahkemenin kabulünde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydında 21.10.2014 tarihinde kesinleşen, Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/224 Esas ve 2014/573 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu ve bu hükümde TCK'nun 58. maddesinin uygulanmış olduğunun anlaşılması karşısında, temyize konu dava nedeniyle ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında anılan hükümlülüğün tekerrüre esas alınması ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi sırasında 5275 sayılı Yasa'nın 108/3. maddesi uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması nedeniyle hükümlünün koşullu salıvermeden yararlanmayacağı hususunun karar yerinde belirtilmesi gerekirken, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/462 Esas ve 2012/469 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması ve sanığın ikrarı olmaksızın üzerinden araç anahtarı çıkmasıyla market otoparkındaki aracının yanına gidildiğinde aracın ön koltuğunda marketten çaldığı balların görülmesi üzerine ele geçirildiği olayda rızaya dayalı bir iade olmaması karşısında; şartları oluşmadığı halde, sanık hakkında TCK'nun 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından; soruşturma aşamasında etkin pişmanlık gösterdiği kabul edilen sanık hakkında, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01/03/2016 tarih, 2015/2/832 Esas ve 2016/102 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nun 168/1. maddesi uyarınca aynı maddenin 2. fıkrasındaki indirim oranı nazara alınarak 1/2 oranından fazla oranda indirim yapılması gerekirken 1/2 oranında indirim yapılması, atıfet kuralı uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 Esas, 2008/43 sayılı Kararı ışığında, sanığın yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı değerlendirildiğinden ve yine Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 29/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4720, Karar No: 2018/5022, Tarih: 12.12.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/4720 E.  ,  2018/5022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar ..., ..., ..., ... ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptâl ve tescil istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalılar ..., ..., ..., ... ve ... tarafından yasal süresi içinde temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici ile davalı arsa sahipleri ... ve ... arasında ... 1. Noterliği’nin 12193 yevmiye numaralı ve 14.06.1999 tarihli Düzenleme Şeklinde Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi ve Adi Yazılı Ek Sözleşme düzenlenmiştir. Davacı yüklenici vekili dava dilekçesinde, ... ili ... İlçesi 1. Bölge 3. Mıntıkada kain 676 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 14.06.1999 tarihli sözleşme ve ek sözleşme gereği 6 katlı bir taşınmaz inşaa ettiğini, bağımsız bölümlerin hak sahiplerine teslim edildiğini, davalılar ... ve ... dışındaki arsa maliklerinin de vekâlet vererek inşaatın yapımına muvafakat ettiklerini, ancak davalıların müvekkili lehine tapuda ferağ vermediklerini ileri sürerek, kat irtifakı kurularak müvekkilinin payına düşen bağımsız bölümlerin müvekkili adına tesciline, kat irtifakına geçilememesi halinde iş bedeli ile müvekkilinin uğradığı zararın işlemiş faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, davalı ... cevap

dilekçesinde, davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir. Mahkemece mahallinde keşif yapılmış, bilirkişi kurulundan rapor ve ek rapor alınmış, binanın eksiksiz ve projeye uygun olarak inşaa edildiği, davalı arsa sahiplerinin sözleşmeyi imzalayan arsa sahiplerine vekâlet vererek sözleşmeye onay verdikleri, mahkemece kat irtifakının kurulmasının mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın 84/119 hissesinin iptâli ile davacı adına kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Dava ve sözleşme konusu olan taşınmazda 14.06.1999 tarihli düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafları dışında sözleşme tarihi itibariyle, ..., ... ve ... adlarında pay sahipleri de bulunmaktadır. Eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin geçerli olabilmesi için TMK'nın 692. maddesi gereğince, sözleşmenin konusu olan taşınmazın tüm paydaşlarıyla sözleşme yapılması veya diğer paydaşların yapılmış, sözleşmeye muvafakât etmiş olması gerekmektedir. Bu husus kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece kendiliğinden gözetilir. Bu durumda mahkemece, sözleşme tarihi itibariyle davalılar ... ve ... dışındaki pay sahipleriyle davacı yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıp yapmadığı araştırılıp, tüm arsa malikleriyle yapılan bir sözleşme bulunmaması halinde taraflar arasında geçerli bir sözleşme ilişkisi kurulmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmeli, sözleşme ilişkisinin geçerli bir şekilde kurulduğunun saptanması halinde ise, dava konusu taşınmazda kat irtifakı tesis edilmemiş olsa da iptâl ve tesciline karar verilecek bağımsız bölümlerin konusunda uzman bilirkişiden alınacak raporla kat irtifakına esas arsa payı hesaplattırılıp, bağımsız bölüm numarası ve arsa payı belirtilerek iptâl ve tesciline karar verilmelidir.

Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile davanın yazılı şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılar ..., ..., ..., ... ve ...'na geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 12.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8538, Karar No: 2013/9814, Tarih: 24.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/8538 E.  ,  2013/9814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın bir bölümünün davacı ile davalı .... Taşımacılık İnş. Güvenlik Sistemleri Temizlik ve Gıda San. Dış Tic. Ltd. Şti. arasındaki sözleşmeye ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 13. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 24/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3144, Karar No: 2023/160, Tarih: 23.01.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/3144 E.  ,  2023/160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gümüşhacıköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.01.2015 tarihli iddianamesiyle sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Gümüşhacıköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın Hamamözüne bağlı Arpadere köyünde bulunan ve tescil haricî olan çay boşluğunu çit ile çevirmek, ... yapmak ve ekip biçmek suretiyle işgal ettiği iddia edilmiştir.

2. İdari soruşturma esnasında dinlenilen tanıklar M.A. ve M.K. sanığın çayı çevirerek ... yaptığını tarlalarına giden su yolunu kapattığını beyan etmişlerdir.

3. Soruşturma esnasında alınan 05.06.2014 tarihli kadastro bilirkişi raporunda; 598 No.lu parsel maliki sanığın çay boşluğunu çit ile çevirerek ... yapıp kullandığı, çevirmiş olduğu kısmın kenarlarında 6 adet yetişkin ağaç olduğu, kullanılan kısmın 186 metrekare (m²) olduğu belirtilmiştir.

4. Hamamözü Kaymakamlığı tarafından 06.06.2014 tarihinde tecavüzün menine karar verilmiş, 10.06.2014 tarihinde karar infaz edilmiştir.

5. Mahkemece yapılan keşif sonucu alınan 13.05.2015 tarihli ... bilirkişilerinin ortak raporunda; söz konusu yerin kamuya ait köyün kullanım alanları içerisinde ... yatağı olup herhangi bir şekilde iktisabı mümkün olmayan yerlerden olduğunun belirtilerek sanığın söz konusu yerdeki 126 metrekarelik tecavüzünün de sona erdirdiği, 80 m² tecavüzünün devam ettiği bildirilmiştir.

6. 25.05.2015 tarihli ... bilirkişisinin raporunda; dava konusu yerin ... yatağı olduğu, 186 m² tecavüzlü yerin 80 m² terk edilmediği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE