muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6312, Karar No: 2020/315, Tarih: 23.01.2020

İş Mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, diğer bir ifadeyle işyerinin bulunduğu yer mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş mahkemesine açılan dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

İş mahkemesinin yetkisini düzenleyen anılan maddede yer alan yetki kuralı kamu düzeni ilişkin olup kesin niteliktedir. Söz konusu hükme göre davacı işçi, davayı işin yapıldığı yer mahkemesinde açabileceği gibi davalının ikametgâhı mahkemesinde de açabilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının işini yaptığı yer adresinin "..." olduğu, bu adresin de ... İş Mahkemelerinin yargı alanında kaldığı, davacının seçimlik hakkını kullanarak yetkili olan işini yaptığı yer mahkemesinde dava açtığı, bu nedenle uyuşmazlığın ... 6. İş Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 6. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23/01/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10832, Karar No: 2014/4286, Tarih: 10.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/10832 E.  ,  2014/4286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın sorguda bildirdiği ...caddesi, ...sokak, No..., Kat:.., Daire No:... adresi yerine, başka bir adrese Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebligat yapılarak kararın usule aykırı olarak kesinleştirildiği dikkate alınarak, gerekçeli kararın sanığın sorguda bildirdiği adresine usulüne uygun tebliğinin sağlanması, buna dair belgeler ile verilmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenerek iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek ve verilecek temyiz dilekçesi ile ilgili olarak ek tebliğname düzenlenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12127, Karar No: 2019/6495, Tarih: 16.04.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/12127 E.  ,  2019/6495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tanık...’ın kolluk beyanına göre mağdura ait aracın saat 23:00 ile saat 02:30 zaman dilimi içerisinde park edildiği yerden çalındığının anlaşılması karşısında eylemin gece vakti işlendiği gözetilerek suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle gerekçesi farklı olmak üzere tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 16/04/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14096, Karar No: 2013/10571, Tarih: 24.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/14096 E.  ,  2013/10571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ... ile özel belgede sahtecilik ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'un yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'ın atılı suçlardan, sanık ...'un ise başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetlerine dair .... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.12.2009 gün ve 2009/10 Esas, 2009/443 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizlerin incelenmesinde;

Dosya içeriğine ve mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanlarına göre, sanık ...'ın diğer sanık ... ile birlikte mağdureyi cebir ve tehdit kullanmak suretiyle zorla araca bindirerek kendisine ait eve götürdükleri anlaşıldığından, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanunî tanımında yer alan fiili sanık ... ile birlikte gerçekleştirdiği dolayısıyla sanık ...'ın TCK.nın 37/1. maddesi gereğince müşterek fail olarak sorumlu olması gerektiği gözetilmeden yardım eden olarak sorumlu tutulması suretiyle cezasında TCK.nın 39. maddesi uyarınca indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... Uyar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle sanığın cezasında yapılan artırımın TCK.nın 109. maddesinin 3. fıkrası (b) bendi yerine (a) bendi uyarınca yapıldığının belirtilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

TCK.nın 58. maddesinin 5. fıkrasına göre, fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden sanığın 18 yaşını doldurmadan önce işlediği suç nedeniyle verilen ... Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2003 gün ve 2002/475 Esas, 2003/410 Karar sayılı ilamı tekerrüre esas alınarak cezasının mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden “sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının TCK.nın 58/6-7 maddeleri uyarınca mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... Uyar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, mağduredeki ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, 18 yaşından büyük kişilerde olay tarihinden itibaren en az 12 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği gözetilmeden, 18.11.2008 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından söz konusu 12 aylık süreden önce 29.06.2009 günü yapılan muayeneye istinaden 29.07.2009 tarihinde düzenlenen rapora dayanılarak verilen cezanın TCK.nın 102/5. maddesiyle artırıma tâbi tutulması,

TCK.nın 58. maddesinin 5. fıkrasına göre, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden sanığın 18 yaşını doldurmadan önce işlediği suç

nedeniyle verilen ...Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2003 gün ve 2002/475 Esas, 2003/410 Karar sayılı ilamı tekerrüre esas alınarak cezasının mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,

nedeniyle verilen ...Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2003 gün ve 2002/475 Esas, 2003/410 Karar sayılı ilamı tekerrüre esas alınarak cezasının mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8373, Karar No: 2011/10540, Tarih: 01.07.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/8373 E.  ,  2011/10540 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Temizlik Yemek ve İletişim Güven. Hiz.İnş. vekili avukat ... ile ... Bak. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.1.2010 tarih ve 17.2.2011 sayılı hükmün Dairenin 9633-2314 tarih ve 9633-2314 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, 1.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4601, Karar No: 2023/5218, Tarih: 11.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/4601 E.  ,  2023/5218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2022/454 E., 2023/56 K.

KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı işveren vekili, müvekkili aleyhine açılan tazminat davasında, 29.12.2014 tarihli iş kazası sonucu yaralanan sigortalı ...’in maluliyetinin çok yüksek tespit edildiğine ilişkin itirazları üzerine, görülen tazminat davasında verilen ara kararı gereği sigortalının iş kazası sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, sigortalının iş göremezlik oranının usul ve yasaya uygun şekilde tespit edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.11.2020 tarihli ve 2017/540 Esas, 2020/315 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekilince istinaf başvurusunda bulunulması ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi üzerine davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Daire kararında "...Dava niteliği itibariyle Kurum tarafından tespit edilen iş göremezlik oranına itiraz niteliğinde olup tarafın kendi aleyhine dava açması söz konusu olamayacağından ve yargılama aşamasında sigortalının iş göremezlik oranının davalı Kurumun tespit ettiği orandan daha yüksek olduğu tespit edildiğinden davanın reddi gerekirken gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı..." olduğu belirtilerek bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Dava niteliği itibariyle Kurum tarafından tespit edilen iş göremezlik oranına itiraz niteliğinde olup, tarafın kendi aleyhine dava açması söz konusu olamayacağından ve yargılama aşamasında sigortalının iş göremezlik oranının davalı Kurumun tespit ettiği orandan daha yüksek olduğu tespit edildiğinden davanın reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuş, ayrıca iş bu dava Mahkememiz 2015/770 Esas sayılı dava dosyasında verilen ara karar ile açıldığı, davanın açılmasına davacı ve davalılar sebebiyet vermediğinden davalı vekilleri yararına vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına, yargılama harçlarının kamu üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir. " gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, davanın reddine karar verildiği için lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ancak hükümde bu hususun gözetilmediğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi,

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4852, Karar No: 2010/3857, Tarih: 06.04.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/4852 E.  ,  2010/3857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.12.1998-30.01.2000 tarihleri arasında çalıştığının ve bu çalışmalarının basın iş koluna tabi olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine

2-Dava,davacının 1.12.1998-30.1.2000 tarihleri arasında Kanal 6.Televizyonuna bağlı Kanal (E) işyerinde çalıştığının ve bu çalışmalarının Basın İş Kolu Sigortası kapsamında olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 1.1.2000-30.1.2000 tarihleri arasında 30 gün Kuruma bildirilmeyen sigortalı hizmetinin bulunduğunun, davacının 1.9.1999-31.12.1999 ve 1.1.2000-30.1.2000 tarihleri arasındaki çalışmalarının 506 sayılı Yasa’ya 2098 sayılı Yasa ile eklenen ve 3395 sayılı Yasa ile değiştirilen ek 5/2-A maddesi kapsamında olduğunun tesbitine,fazla istemin reddine karar verilmiş ise de bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Yapılan incelemede davacının muhtelif işyerlerinde yine Basın İş Kanuna göre 506 sayılı Kanunun ek 5.madesinin 1.A.bendi ve 2.A bendine dayalı olarak bildirimlerin yapıldığı, davalı işyerinde yaptığı çalışmalarının 1999/3.dönemde 120 gün 5/1-A kapsamında, 200/1.dönemde 5/1-A maddesi kapsamında 30 gün bildirimde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Davalı işyeri televizyon kanalı olup,davacının istihbarat şefi olarak çalıştığı, 506 sayılı Kanuna 2098 sayılı Yasa ile eklenen ve 3395 sayılı Yasa ile değişik ek 5.maddenin 1.bendinin a) 212 sayılı kanunla değiştirilen 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetleri Düzenliyen Kanun kapsamına tabi olarak çalışan sigortalıların bu işyerlerinde

b) Basın kartı yönetmeliğine giren basın kartına sahip olmak suretiyle gazetecilik yaparken kamu kurumlarına giren ve bu Kurumlarda meslekleriyle ilgili görevlerde istihdam edilen sigortalıların basın müşavirliklerinde geçen sigortalılık süresine,

II.bendinde ise ünvan ayrımı yapılmaksızın,hizmetin basım ve gazeticilik işyerlerinde 1475 sayılı (4857 sayılı) Kanun ve değişikliklere göre çalışan sigortalılardan ;

a)solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan işyerleri,

B) fazla gürültülü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışılarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışan işyerleri

d) fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri

II.bendinde ise ünvan ayrımı yapılmaksızın,hizmetin basım ve gazeticilik işyerlerinde 1475 sayılı (4857 sayılı) Kanun ve değişikliklere göre çalışan sigortalılardan ;

a)solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan işyerleri,

B) fazla gürültülü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışılarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışan işyerleri

d) fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri

e)Tabi ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışan işyerleri

f)Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00 ‘den sonra çalışılarak yapılan işyerleri, çalışanların sigortalılık sürelerine bu sürelerin her tam yılı tam 90 gün ekleneceği bildirilmiştir.

Somut olayda davacının davalı şirketin TV kanalında istihbarat şefi(haber toplayanı) olarak çalıştığı anlaşılmakla çalışılan işyerinin Yasa’da belirtilen “2.A” kapsamında olmadığı”1.A” kapsamında olduğu ve davalı işverence davacı 1.1.2000-30.1.2000 tarihleri arasında 30 günlük sürede zaten 1.A kapsamında bildirilmiş olmakla yeniden mahkemece bildirilen bu çalışmanın tesbitine karar verilmesi ve 1.9.1999-31.12.1999 tarihleri arasındaki çalışma 1-A kapsamında olduğu halde 2/A kapsamında çalıştığının tesbitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının tümden silinerek yerine ;

1-Davacının 1.12.1998-1.9.1999 tarihleri arasında çalışması ispatlanamadığından reddine, 1.1.2000-30.1.2000 ve 01.19.1999-31.12.1999 tarihleri arasında çalışması SGK’na I-A kapsamında bildirilmiş olduğundan yeniden tesbitte hukuki yarar olmadığından, bu dönemle ilgili hüküm kurulmasına yer olmadığına,

2-Alınması gereken 15.60 TL karar harcından davacı tarafından peşin yatırılan 13.10 TL harcın tenzili ile bakiye 2.50 TL harcın davacıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

3-Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

4-Davacı tarafından yapılan 260,00 TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına”rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ilgiliye yükletilmesine, 6.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/472, Karar No: 2024/4267, Tarih: 15.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/472 E.  ,  2024/4267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/50 Esas, 2022/66 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Giresun 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.11.2021 Tarihli ve 2021/37 Tereke Esas, 2021/51 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın cezaevine girmeden önceki son ikametgahının Kartaltepe Mah. Bahçe Sok No:17/2 Gaziosmanpaşa/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Gaziosmanpaşa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.12.2022 Tarihli ve 2021/50 Tereke Esas, 2022/66 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda yabancı uyruklu ...'in sürekli Türkiye'de kaldığı hususunda bir delilin dosyada bulunmadığı gibi, bildirdiği adres olan...adresinin mütevaffanın ölmeden önce yerleşim yeri olduğunun tespit edilemediği, mütevaffanın ceza infaz kurumuna bildirdiği adresin mahalle ve ilçe bakımından çelişkili olduğu, bu haliyle müteveffanın son ikametgahı mahkemesinin Mahkeme yargı çevresi olduğu yönünde bir tespit yapılamadığı, yabancı uyruklu bu şahsın vefat ettiği yargı çevresi olması nedeniyle görevli Giresun Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma kapsamında üzerinden çıkan tereke eşyalarının teslimi hususunda şahsın öldüğü yerdeki tereke işlerine bakan Giresun Sulh Hukuk Mahkemelerinin görevli ve yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin teslimi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un "Koruma Önlemleri" başlıklı 589 uncu maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

”

“Mirasbırakan, yerleşim yerinden başka bir yerde ölmüş ise, o yerin sulh hâkimi bu ölümü yerleşim yeri sulh hâkimine gecikmeksizin bildirir ve mirasbırakanın ölüm yerinde bulunan mallarının korunması için gerekli önlemleri alarak bununla ilgili dosyayı ve varsa vasiyetnameyi yerleşim yeri sulh hâkimine gönderir.”

4. 5718 sayılı Kanun’un “Miras davaları” başlıklı 43 üncü maddesi şöyledir: