muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/504, Karar No: 2024/10, Tarih: 17.01.2024

Özetle; bir kimsenin suça teşebbüsten dolayı cezalandırılabilmesi için, yapılan hareketlerin objektif olarak suçun kanuni tanımında öngörülen sonucu meydana getirmeye elverişli olmasıyla birlikte aracın fail tarafından bu sonucu gerçekleştirmeye uygun biçimde kullanılması, ancak failin elinde olmayan nedenlerle icra hareketlerinin tamamlanamaması ya da tamamlanmasına karşın sonucun gerçekleşmemesi gerekir.

Öğretide; suçun nitelikli şeklinin tamamlanması için organ veya cismin az da olsa mağdurun vücuduna girmesinin yeterli olup tamamının girmesinde zorunluluk bulunmadığı, failin elinde olmayan nedenlerle fiili tamamlayamaması durumlarında nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsün kural olarak mümkün olacağı belirtilmiştir (Fahri Gökçen Taner; Türk Ceza Hukukunda Cinsel Özgürlüğe Karşı Suçlar, Seçkin Yayınları, 2. Baskı, s. 235, Durmuş Tezcan–Mustafa Ruhan Erdem-Murat Önok, Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, Ankara 2019, Seçkin Yayınları, 17. Baskı, s. 414, Pınar Memiş Kartal; Özel Ceza Hukuku, 3. Cilt, On İki Levha Yayıncılık, 1. Baskı, 2018, s. 476).

Ancak öğretide; "Cinsel saldırının vücuda organ veya sair cisim sokularak işlenmesi, daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hâl olduğu için, 'sokma' fiilinin gerçekleşmediği durumlarda fail suçun temel şekline göre cezalandırılacaktır. Örneğin fail zorla kıyafetlerini çıkardığı mağdura cinsel organını sokmaya çalışmasına rağmen, mağdurun direnmesi ya da üçüncü birinin gelmesi üzerine fiilin yarıda kalması hâlinde cinsel saldırı suçunun temel şekli oluşacaktır." ( M. Emin Artuk, Ahmet Gökcen, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Ankara-2019, s.374), "Cinsel saldırının vücuda organ veya cisim sokularak işlenmesi nitelikli hal olarak değerlendirilmesi gereken bir durumdur. Bu nedenle, bu nitelikli hal gerçekleşmedikçe, failin bundan dolayı sorumluluğu yoluna gidilemeyeceğini düşünmekteyiz. Örneğin failin cinsel organını sokmaya çalışmasına rağmen mağdurun direnç göstermesi veya etraftan gelenlerin müdahalesi nedeniyle başarılı olamaması gibi hallerde, hakim bu durumu suçun temel şekline ilişkin cezanın belirlenmesinde dikkate almalıdır." şeklinde aksi yönde görüşler de ileri sürülmüştür (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, 6. Baskı, Ankara, 2019, s.344-345).

Ceza Genel Kurulunun 24.09.2013 tarihli ve 1239-384 sayılı, 05.02.2014 tarihli ve 496-97 sayılı ve 28.11.2019 tarihli ve 36-675 sayılı birçok kararında nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsün mümkün olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Nitekim Özel Ceza Dairelerinin istikrarlı uygulamaları da bu doğrultudadır.

Öte yandan nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsün şüpheye yer bırakmayacak şekilde gerçekleşmesi ile nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsün mümkün olmaması hususlarının birbirinden farklı kavramlar olduğu göz önüne alınmalıdır.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Öte yandan nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsün şüpheye yer bırakmayacak şekilde gerçekleşmesi ile nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsün mümkün olmaması hususlarının birbirinden farklı kavramlar olduğu göz önüne alınmalıdır.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Sanığın, kendisiyle aynı sokakta ikamet eden katılan mağdurun evine, suç tarihinden önce de giderek içeri girmeye çalıştığı ancak katılan mağdur tarafından itilerek dışarı çıkartıldığı, aynı dönemde katılan mağduru birçok kez balkondan gözetlediğinin beyan ve savunmalardan anlaşıldığı, 28.06.2021 tarihinde saat 20.10 sıralarında katılan mağdurun ikametinde çocukları ile bulunduğu sırada kapının çaldığı, kapı dürbününden bakmak isteyen katılan mağdurun dürbünün görüşe engel olacak şekilde kapatıldığını gördüğü, sanığın, kimin geldiğini görmek istediği için kapıyı açan katılan mağdurun üzerine atladığı, yere yatırıp üzerine çıktığı katılan mağduru, ellerini ve kollarını tutarak soymaya ve öpmeye çalıştığı, katılan mağdurun sanığa karşı koymaya çalışarak; "Yardım edin!" diye bağırdığı, bu sırada evde bulunan katılan mağdurun on iki ve on dört yaşlarındaki kızlarının, sanığın sırtına vurmak suretiyle annelerini kurtarmaya çalıştıkları, sanığın ise üzeri giyinik vaziyette katılan mağdura sürtündüğü, bu sırada katılan mağdurun sanığı üzerinden atmaya çalıştığı, aynı binada yan dairede oturan tanık ...'ın olay yerine gelerek sanığı katılan mağdurun üzerinden çekip aldığı, katılan mağdurun hemen yerden kalkıp toparlandığı, sanığın ise olay yerinden kaçarak uzaklaştığı, olayda;

Eyleminin isabetli bir şekilde nitelendirilmesi için sanığın saikinin ve gerçekleştirdiği davranışların hangi fiile yönelik olduğunun belirlenmesi gerekmekte olup, sanığın amacı ve davranışları katılan mağdurun vücuduna organ veya sair bir cisim sokmak olmaksızın cinsel duygularını tatmine yönelik ise basit cinsel saldırı; organ veya sair bir cisim sokma amacı gütmekle birlikte eylemini elinde bulunmayan nedenlerle gerçekleştirememesi hâlinde ise teşebbüs aşamasında kalan nitelikli cinsel saldırı suçunun söz konusu olacağının anlaşılması karşısında; sanığın katılan mağduru balkondan gözetlemek ve evine zorla girmeye çalışmak biçimindeki fiilden önceki hareketlerinin yanı sıra fiili işleme tarzı, yeri ve zamanı ile olay sırasında katılan mağdurun elbiselerini çıkartmaya çalışması şeklindeki dış dünyaya yansıyan eylemlerinin, vücuda organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel saldırı kastını açıkça ortaya koyduğu, eylemine kendiliğinden son vermeyen sanığın, tanık ... tarafından katılan mağdurun üzerinden alındığı için elinde olmayan nedenlerle organ sokma eylemini gerçekleştiremediği, bu tespitin sanığın, katılan mağdurla cinsel birliktelik yaşamak istediği için söz konusu eylemi gerçekleştirdiği yönündeki ikrarıyla da desteklendiği, açıklanan nedenlerle sanığın katılan mağdura yönelik eyleminin teşebbüs aşamasında kalan nitelikli cinsel saldırı suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan altı Ceza Genel Kurulu Üyesi; itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 07.12.2022 tarihli ve 13059-11052 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Usul ve kanuna uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 14.06.2022 tarihli ve 828-744 sayılı kararının ONANMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2024 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10174, Karar No: 2011/533, Tarih: 15.09.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/10174 E.  ,  2011/533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun gerektirdiği cezaların miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 6 aylık ilaveli dava zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 09/09/2003’ten inceleme tarihine kadar dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8.maddesi gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26755, Karar No: 2013/31787, Tarih: 23.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/26755 E.  ,  2013/31787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın temyiz dilekçesinde de belirtmiş olduğu mernis sisteminde kayıtlı ... ... mah. 2.sokak ... Apt.no:5 Malatya adresine 2.7.2010 ve 15.9.2010 tarihlerinde gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen , sanığın yasal temyiz süresi geçirildikten sonra 21.7.2010 tarihinde temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla, temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 23/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/16796, Karar No: 2014/1846, Tarih: 20.02.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/16796 E.  ,  2014/1846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi ihmal suçundan şüpheli avukatlar ... haklarında son soruşturmanın açılması talebini kapsayan... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06/11/2012 tarihli ve 2012/1987 soruşturma, 2012/788 Esas, 2012/106 sayılı İddianame üzerine, son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair... Ağır Ceza Mahkemesinin 14/03/2013 tarihli ve 2012/444 Esas, 2013/102 sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre; şüphelilerin müşteki ... vekilleri sıfatıyla takip ettikleri ... Sulh Mahkemesinin 2011/96 Esasına kayden görülen "müdahalenin men'i ve muarazanın giderilmesi" davası ile ilgili olarak vekalet ücreti karşılığında 3.000 Türk Lirasını müvekkillerinden almalarına rağmen, vekillik görevlerini gereği gibi yerine getirmedikleri, bu cümleden olarak 15/12/2011 tarihli duruşmaya mazeret bildirmeksizin katılmayarak mahkemece 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 150/1. maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına sebebiyet verdikleri anlaşılmakla, mevcut delillerin son soruşturmanın açılması için yeterli olup, delillerin takdirinin de son soruşturma aşamasında davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 28/10/2013 gün ve 94660652-105-13-5109-2013/15902/64829 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Müşteki ...'ın 08/02/2012 günlü şikayet dilekçesi ile şüpheli avukatların davasını takip etmeyerek görevlerini kötüye kullandıklarını iddia ettiği; dosya içeriği, mevcut deliller ve Avukatlık Kanunu 173. maddesi hükümlerine nazaran şüphelilerden ...'in açılan davanın üç celsesine iştirak ettikten sonra, 02/11/2011 günlü keşif kararının verildiği duruşmaya tevkille yetkili kılınan şüpheli avukat ...'in katıldığı, avukatın keşif hususunu ve bunun için avans yatırılması gerektiğini davacı müşteki ile tanık olarak dinlenen oğlu ...'a bildirdiği, ancak istenen masrafların yatırılmaması sebebiyle 15/12/2011 günlü duruşmanın takip edilmediği, bu sebeple dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, şüphelilerin savunmasının bu yönde olduğu, bilahare müştekinin 26/11/2012 günlü “keşif ücreti istendiği ancak yatıramadığımız için davayı takip etmeyeceğimizi kendisine söyledik” şeklindeki dilekçesi ile mahkemece alınan 24/01/2013 günlü beyanının savunmaları doğrular nitelikte olduğu, bu gerekçelere bağlı olarak verilen son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair... Ağır Ceza Mahkemesinin 14/03/2013 gün ve 2012/444 Esas, 2013/102 sayılı Kararında da bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla, vaki karara yönelik kanun yararına bozma talebinin CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27816, Karar No: 2015/4374, Tarih: 11.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27816 E.  ,  2015/4374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, yeniden yapılan yargılamada bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bozma ilamına göre, dava konusu taşınmazlardan davalı idare tarafından geçirilen sulama kanalları nedeniyle taşınmazlarda meydan gelen değer artışı hesaplanarak hükmedilen bedelden indirilmesi ve karar ve ilam harcının maktuen belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle, davalı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma ilamından önceki ilk kararı davacı taraf temyiz etmediğinden dava konusu taşınmazlardan geçen kanaldan arta kalan kısımlarında değer azalışı uygulanmaması yönünden davalı idare lehine usuli kazanılmış hak doğduğu gözetilmeksizin, bozmadan sonra alınan ek rapor ile dava konusu taşınmazda değer azalışı uygulanmak suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7315, Karar No: 2012/26733, Tarih: 29.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/7315 E.  ,  2012/26733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin ile resmi tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... ve ... Temizlik Peyzaj Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, emekli olduğu gerekçesi ile işten ayrılan davacının kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı ... davacının diğer yüklenici davalı şirketlerin işçisi olduğundan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirketlerden ... Temizlik Peysaj Tic. Ltd. Şti. cevabında davacının vardiyalı çalıştığından fazla mesai alacağının bulunmadığını ve son ihaleyi alan diğer şirkette çalışan olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davalı ..... gıda Tic. San. Ltd. Şti. hakkındaki dava takip edilmediğinden tefrikine ve işlemden kaldırılmasına diğer davalılar hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Fazla mesai alacağı yönününden hüküm kurulurken sadece menfaat birlikteliği ve aynı işverene karşı açtıkları davaları bulunan iki tanık anlatımı ile sonuca gidilmiştir. Kaldı ki bu tanıkların mesai saatlerinin başlangıç ve bitişi konusundaki anlatımları birbiri ile örtüşmediği gibi beyanlarından özel günler, seçim zamanı ve parti başkanı geldiğinde gibi belirsizlik içeren zamanlarda fazla çalıştırıldıklarını bildirdikleri ve mahiyetine göre de bu durumların arızi olduğunun anlaşılmasına göre fazla mesai alacağının başkaca somut delil ile de ortaya konulamaması karşısında istemin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18925, Karar No: 2013/1598, Tarih: 04.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/18925 E.  ,  2013/1598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vdl. vekili Avukat ... vd. tarafından, davalı ... vd. aleyhine 05/01/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; dava dilekçesinin yargı yolu bakımdan reddine dair verilen 11/07/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacıların, davalı ...'ne yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacıların, davalı ... .. İdaresi Genel Müdürlüğü'ne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istem davalılar yönünden yargı yolu bakımından reddedilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, davacılardan ...'ın, kaldırımda yürürken logar kapağının içine tek ayağının düşmesi sonucu bacağının sıkıştığını ve yaralandığını, standartlara uygun olmayan logar kapağı ve kaldırımdan dolayı davalıların sorumlu olduğunu belirterek, manevi zararlarının ödetilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davalılar yönünden idari yargı görevli olduğundan yargı yolu bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı...., bir kamu kurumudur ve ...’ne bağlıdır. Davalı kamu kurumu olup kamu hizmeti niteliğindeki çalışmalarını özel hukuk kuralları altında yapmaktadır. 6102 sayılı TTK’nun 16. maddesinde kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek ve ticari şekilde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulan teşekkül ve müesseselerin dahi tacir sayılacakları belirtilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında, davalı.... Genel Müdürlüğü'nün bir kamu kurumu olduğu ve kamu hizmeti yaptığı; ancak, çalışmalarında özel hukuk hükümlerine tabi bir anonim şirket olduğu ve tacir sıfatını taşıdığı benimsenmelidir. Bu gibi kuruluşların kendi aralarında ve üçüncü şahıslarla olan ilişkilerinden, haksız eylem niteliğindeki tutumundan

kaynaklanan uyuşmazlıkların adli yargı yerinde çözümlenmesi gerekir. Bu yönde yargısal uygulamalar yerleşiktir. (HGK’nun 21.9.1983 gün ve 1980/11-2721; 1983/823 ile 29.11.1995 gün ve 1995/11-647; 1995/1043 sayılı kararları)

Kaldı ki; idari yargı yerlerinde açılacak davalarda husumetin kimlere yöneltileceğine ilişkin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 2. maddesi göre, idari yargı yerlerinde sadece ilgili idareye karşı dava açılabileceğinden, özel hukuk tüzel kişileri hakkında idare mahkemelerinde dava açılamaz. Davacı, özel hukuk tüzel kişisi olan davalıdan tazminat isteminde bulunduğuna göre davanın görüm ve çözüm yeri idari yargı yeri olmayıp adli yargı yeridir.

Kaldı ki; idari yargı yerlerinde açılacak davalarda husumetin kimlere yöneltileceğine ilişkin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 2. maddesi göre, idari yargı yerlerinde sadece ilgili idareye karşı dava açılabileceğinden, özel hukuk tüzel kişileri hakkında idare mahkemelerinde dava açılamaz. Davacı, özel hukuk tüzel kişisi olan davalıdan tazminat isteminde bulunduğuna göre davanın görüm ve çözüm yeri idari yargı yeri olmayıp adli yargı yeridir.

Şu durumda, mahkemece, davalı .... Genel Müdürlüğü yönünden işin esasının incelenmesi gerekirken, yargı yolu bakımından, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle davalı .... Genel Müdürlüğü yönünden BOZULMASINA, davalı ...'ne yönelik temyiz itirazlarının yukarıda (1) numaralı bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7256, Karar No: 2012/8432, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/7256 E.  ,  2012/8432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanık ... müdafiinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümün temyiz incelenmesine gelince,

Sanığın olay tarihinde suça konu eve girdiği, odaların kapılarını kırdığı, odalarda bulunan dolap ve çekmeceleri karıştırdığı ve yeri değişen takı kutusu üzerinden elde edilen parmak izinin sanığın sol el baş parmak izi olduğu 06.04.2007 tarihli ekspertiz raporuyla tespit edildiği tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında sanığın eyleminin hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturduğu halde yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.