muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/11301, Karar No: 2006/12340, Tarih: 02.11.2006

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa, seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün kamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcının istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6918, Karar No: 2010/2901, Tarih: 16.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/6918 E.  ,  2010/2901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Maliye Hazinesi'ne izafeten ... Mal Müdürlüğü aleyhine 28/08/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Dava, tapu sicilinin tutulmasından dolayı uğranılan zararın, Medeni Yasa'nın 1007. maddesi gereğince kusursuz sorumlu olan Devletten alınması istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, adına tapulu olan 302 ada 6 parsel sayılı taşınmazın, davalı Hazine tarafından açılan tapu iptali ve tescil davasında kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı saptanarak tespit dışı bırakılmasına karar verildiğini, kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini belirterek, tapulu taşınmazının elinden çıkması nedeniyle uğradığı zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, yapılan keşifte alınan bilirkişi raporunda, dava konusu edilen taşınmaz üzerinde bina bulunduğu, arsa değerinin 138.580,25 TL, bina değerinin ise 54.798,66 TL olduğu belirlenmiş, davacı vekili, 06.03.2009 günlü dilekçesi ile taşınmaz üzerinde bina olduğunu bilmediklerini belirterek bina değeri yönünden istemini ıslah etmiş, davalı ise süresi içinde ıslah edilen tutara karşı zamanaşımı def'i ileri sürmüştür. Yerel mahkemece, arsa ve bina değeri toplamı olan 193.378,91 TL tazminat tutarından % 10 oranda indirim yapılarak 174.041,00 TL'nin davalı Hazine'den alınmasına karar verilmiştir.

Borçlar Yasasının 60/1. maddesi uyarınca haksız eylemden doğan zararlar için öngörülen zamanaşımı süresi, haksız eylemin ve eylemi gerçekleştirenin öğrenilmesinden itibaren 1 yıldır.

Davalı tarafından davacı adına kayıtlı taşınmaz tapusunun iptali istemi ile 29.05.2005 günü açılan dava sonunda davacı adına oluşan tapusunun iptaline karar verilmiştir. İptal kararının Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 17.05.2007 günlü kararı ile onanması üzerine davacı karar düzeltme yoluna gitmiş ve karar düzeltme istemi de 24.09.2007 gününde reddedilmiştir. Davacının en geç 24.09.2007 günü uğradığı zararı ve zarar vereni öğrenmiş olup eldeki dava 1 yıllık zamanaşımı süresi içinde ve 28.08.2008 gününde açılmış ise de 06.03.2009 günü ıslah edilen bölüm yönünden zamanaşımı süresi dolmuştur.

Yerel mahkemece açıklanan yönler ve davacının taşınmaz üzerinde bina olduğunu bilmediğine ilişkin iddiasının dinlenemeyeceği gözetilerek, ıslah edilen bölümün zamanaşımı nedeni ile reddedilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Dosya içeriğinden, davacının taşınmazı 23.09.1998 tarihinde satın alma yolu ile edindiği anlaşılmaktadır. Taşınmaz ile ilgili sicilin tutulması ve taşınmaz ile ilgili sınırlama var ise bunları tapu siciline yazdırması gereken davalı Hazine, tapu kaydında böyle bir sınırlama ve açıklama (şerh) bulunmadığı halde davacı adına tapu düzenleyip bir süre sonra aynı yerin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, düzenlediği tapuyu iptal ettirmiştir. Hiçbir kusuru olmadığı halde tapusu iptal edilen davacı, taşınmazın değeri kadar zarara uğramışlardır. Medeni Yasa'nın 1007. maddesi gereğince, tapu kaydının tutulmasından doğan tüm zararlardan, tapu kaydını yöntemine uygun tutmayan, özel mülkiyete konu olamayacak yere tapu düzenleyen Hazine verdiği zarardan sorumlu olduğundan, yerel mahkemece Hazine'nin sorumlu tutulmuş olması doğrudur.

Ancak, indirim oranı somut olayın özelliklerine, zararın haksız eylemden değil, karşılıklı hak ve adaletin korunması ilkesinden kaynaklanmasına, taşınmazın gerçek değerinin karşılanmasının gerekmemesine göre takdir edilmelidir. Açıklanan olgular gözetildiğinde, zarar kapsamı belirlenirken taşınmazın gerçek değeri üzerinden yapılan indirim azdır. Daha üst düzeyde indirim tapılmak üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine 16/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33583, Karar No: 2015/8568, Tarih: 06.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/33583 E.  ,  2015/8568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 82. maddesinin 1. fıkrasının 12. bendinde yer alan, haline münasip evin haczedilmezliği şikayeti, İİK.nun 16/1. maddesi uyarınca 7 günlük süreye tabidir. Bu süre öğrenme tarihinden başlar.

Aynı Kanun'un 65. maddesinde (Değişik: 18/2/1965 - 538/35 md.); "Borçlu kusuru olmaksızın bir mani sebebiyle müddeti içinde itiraz edememiş ise paraya çevirme muamelesi bitinceye kadar itiraz edebilir.

Ancak borçlu, maniin kalktığı günden itibaren üç gün içinde, mazeretini gösterir delillerle birlikte itiraz ve sebeplerini ve müstenidatını bildirmeye..." hükmüne yer verilmiştir.

Anılan hükmün uygulanabilmesi için borçluya tebligatın usulüne uygun olarak yapılmış olması, ancak muhatabın kendisinden kaynaklanmayan bir engel nedeniyle süresinde itiraz edememiş olması gerekir. Bir başka anlatımla gecikmiş itirazın ön koşulu usulüne uygun bir tebligatın varlığıdır.

Somut olayda; meskeniyet iddiasında bulunulan taşınmazın 19.10.2012 tarihinde haczedildiği, haczin borçluya 103 davetiyesi ile 13.8.2013 tarihinde tebliğ edildiği, borçlunun 22.8.2013 tarihinde haczedilmezlik şikayeti ile icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmaktadır.

Taşınmaz haczine ilişkin 103 davetiyesinin usulsüz tebliğ edildiğine yönelik şikayet de İİK'nun 16/1. maddesine göre 7 günlük süreye tabi olup, borçlu meskeniyet şikayet dilekçesinde açıkça 103 davetiyesinin usulsüz tebliğ edildiği yönünde bir iddiada bulunmamış, tebliğ tarihinde ve halen annesinin rahatsızlığı sebebiyle Nevşehir ilinde olduğunu ileri sürmüştür.

Bu durumda, borçlu kendisine gönderilen 103 davetiyesine ilişkin tebligatın usulsüzlüğünü ileri sürmüş olmayıp, talebi gecikmiş itiraz niteliğindedir. 6100 sayılı HMK'nun 33. maddesi uyarınca hukuki tavsif hakime ait olduğundan, mahkemece, borçlunun 103 davetiyesi tebliğ usulsüzlüğü şikayeti bulunmaması ve tebliğin usule uygun olması nazara alınarak, meskeniyet şikayetinin süresinde olup olmadığının İİK'nun 65. maddesi kapsamında değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekir iken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, borçlunun alabileceği hale münasip ev değeri 87.500,00 TL olarak belirlendiği halde, taşınmazın borçlunun haline münasip evi alabileceği değerden az olmamak üzere satılmasına şeklinde karar verilmesi gerekirken satışın 98.580, 00 TL'den aşağı yapılmamasına hükmedilmesi de doğru bulunmamıştır.

Öte yandan, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, borçlunun alabileceği hale münasip ev değeri 87.500,00 TL olarak belirlendiği halde, taşınmazın borçlunun haline münasip evi alabileceği değerden az olmamak üzere satılmasına şeklinde karar verilmesi gerekirken satışın 98.580, 00 TL'den aşağı yapılmamasına hükmedilmesi de doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4180, Karar No: 2007/8221, Tarih: 11.06.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/4180 E.  ,  2007/8221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının muhtelif aboneliklere ait su bedellerini geç ödediğini ancak gecikme cezası ödemediğini, geç ödenen su bedelleri sebebiyle 26.6.2003 tarihine kadar 12.409.989.000 TL gecikme cezası ve 2.118.179.920 TL gecikme cezasının KDV’si olmak üzere toplam 14.528.168.920 TL’nin 26.6.2003 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, bilirkişi raporu gereğince 5.796,69 YTL.nin 25.8.2003 tarihinden itibaren değişen oranlardaki yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalının, üç adet su aboneliğine ait su bedellerini geç ödemesi nedeniyle 6183 sayılı yasada öngörülen gecikme zammı ve gecikme zammının KDV’sini talep etmiştir. Ne var ki davanın dayanağını teşkil eden taraflar arasında düzenlenen, ikisi 18.10.1996 tarihli, diğeri de 8.6.1976 tarihli olan üç adet abonelik sözleşmesinde 6183 sayılı yasa gereğince gecikme zammı istenebileceğine dair bir kararlaştırma bulunmamaktadır. Bu durumda davacı, anılan yasaya göre gecikme zammı isteminde bulunamaz. Ancak, “çoğun içinde az da vardır” kuralı gereğince davcının zamanında

2007/4180-8221

ödenmeyen alacağı nedeniyle yasal faiz talep edebileceğinin kabulü gerekir. O halde mahkemece bilirkişiden bu yönde ek rapor alınarak sonucuna uygun bir hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Öte yandan gecikme zammı faiz niteliğindedir. Mahkeme hükmedilen gecikme zammının, “25.8.2003 dava tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faiziyle tahsiline” denilmekle faize faiz yürütülmüş olunmaktadır ki, BK.nun 104/son maddesi uyarınca faize faiz yürütülmesi de usul ve yasaya aykırı olup ayrıca bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentde açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentler gereğince temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA11.6 .2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3490, Karar No: 2015/11550, Tarih: 10.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/3490 E.  ,  2015/11550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (sanık ... hakkında iki kez), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (sanıklar ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuk haklarında birer kez)

HÜKÜM : Sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetine, sanıklar ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuğun müsnet suçtan beraatlerine

DÜŞÜNCE : Temyiz ret, onama, bozma

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanık ...müdafileri, O Yer Cumhuriyet Savcıları ile katılan mağdure ... vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık ... müdafilerince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 02.12.2015 Çarşamba saat 13.30'a duruşma günü tayin olunarak sanık ... müdafilerine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... ve Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafileri temyiz layihalarını açıklayarak savunmalarda bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istediler.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözleri sorulan sanık müdafileri savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 16.12.2015 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan mağdure .... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kayden 06.07.2001 doğumlu olup suç tarihinde onbeş yaşından küçük olan mağdure ....'ın velileri olan ... ile babası ....'in kovuşturma evresinde sanıklardan şikayetçi olmadıklarını belirtmeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin, davaya katılma hakkı olmadığı gibi mahkemece önceden verilen katılma kararının da yok hükmünde olması nedeniyle hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sanıklar...., .... ve .... ile suça sürüklenen çocuk ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar ..

sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcıları ile sanık ... müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile sanık ... müdafilerinin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmalarının reddiyle sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü ile sanıklar ..., ..., ....ile suça sürüklenen çocuk haklarında verillen beraat kararlarının ONANMASINA,

Sanık Cemil hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. Maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102,103, 104 ve 105. Maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. Madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılatırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayi gerektirmiş, sanık ... müdafileri ve O Yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları ile sanık...müdafilerinin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1331, Karar No: 2008/2674, Tarih: 21.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/1331 E.  ,  2008/2674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALI (HÜKÜMLÜ) : ...

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Kemalpaşa Sulh Hukuk ile İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; kısıtlanması istenilen ...'nun ... Köyü nüfusuna kayıtlı olduğu, cezaevine girmeden önce aynı yerde oturduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme Kemalpaşa Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Kemalpaşa Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/02/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12131, Karar No: 2009/13408, Tarih: 17.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/12131 E.  ,  2009/13408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDREMİT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/07/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalının kayden malik olduğu çekişmeli 22 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölünün tapu kaydının iptali ile terkinine, elatmanın önlenmesi ve yıkıma karara verilmesini istemiştir

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesine eklenen 3. fıkra 2 ve 3. cümle ve geçici 10. maddedeki düzenlemeler karşısında 10 yıllık hak düşürücü sürenin hazine yönünden dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava,  3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan iptal, sicil kaydının kütükten terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli taşınmazın 13/05/1981 tarihli kadastro tespit çalışmaları sırasında, 07/09/1972 tarih, 1972/381 Esas, 553 sayılı ilama dayalı olarak dava dışı N.. oğlu A. E.. adına tescil edildiği ve tespit tutanaklarının 30/03/1982 tarihinde kesinleştiği, anılan taşınmazın 27/12/1999 tarihinde satış yoluyla davalıya temlik edildiği, davanın ise 13/12/2007 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına  “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” cümlesi ve aynı Yasa’nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa’ya  “Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Somut olayda, tescilin dayanağı olan tespit tutanaklarının kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hak düşürücü süre kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır. Özellikle bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir, reddine,