muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/7135, Karar No: 2008/730, Tarih: 04.02.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/7135 E.  ,  2008/730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Davalılar : 1-...Komünikasyon San.ve Tic.A.Ş. 2-...Day.Tük.Mal.Paz.A.Ş.

3-...Elektronik San.ve Tic.A.Ş. 4-...Bilişim Teknolojileri San.Tic.

A.Ş.vek.Av....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ...Av....gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin 27.07.2000 tarihli sözleşme ile ...Elektronik A.Ş. ile yetkili servis sözleşmesi imzaladığı, ayrıca yetkili satıcılık ve ...Compushop Sözleşmeleri de bulunduğunu, müvekkilinin sözleşmelere güvenerek 40.000.-USD. harcama yaparak mağazayı düzenlediği servis araçları aldığını, davalının 24.12.2001 tarihli yazı ile yetkili servis sözleşmesini haksız olarak feshettiğini belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile sözleşme gereği hazırlanan mağaza için harcanan 100.000.000.-TL., eksik ödenen servis ücretleri için 10.000.000.-TL., ödenmeyen kargo ücreti olarak 10.000.000.-TL. ve haksız fesih nedeniyle 2.500.000.000.-TL. menfi, 500.000.000.-TL. müspet zararını davalılardan müteselsilen tahsiline ve 10 Milyar TL.lik teminat senedinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, Yetkili Servis Sözleşmesi’nin haklı nedenle feshedildiğini, servis sözleşmesinin fesih edilmesinin Compushop Sözleşmesi’ne etkili olmadığı, Compushop bayiliğinin devam ettiği belirtilerek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; Compushop Sözleşmesi’nin ve servis sözleşmesinin birbirinden bağımsız olup, birinin fesih edilmesinin diğerini etkilemediği Yetkili Servis Sözleşmesi’nin feshinin haklı olduğunu, bu nedenle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ... San.ve Tic.A.Ş.nin taraflar arasındaki Yetkili Servis Sözleşmesi’ni 24.12.2001 tarihli ihtarname ile fesih ettiği çekişmesizdir.

Davalı bu ihtarnamede fesih nedeni olarak şirketin servis kanadındaki yeniden yapılandırmayı göstermiş, sözleşmenin 7. maddesindeki fesih nedenlerine dayanmamıştır.

Öte yandan sözleşmenin 9. maddesinde tek taraflı fesih iki ay öncesinden yapılacak fesih ihbarına bağlanmıştır.

Davalı sözleşmenin dokuzuncu maddesinde belirtilen bu süreye de uymadığından taraflar arasındaki yetkili servis sözleşmesinin yenilendiği ve davalının feshinin sözleşmeye aykırılık teşkil ettiğinin kabulü gerekir.

Mahkemece bu yönler gözetilmeden delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Öte yandan sözleşmenin 9. maddesinde tek taraflı fesih iki ay öncesinden yapılacak fesih ihbarına bağlanmıştır.

Davalı sözleşmenin dokuzuncu maddesinde belirtilen bu süreye de uymadığından taraflar arasındaki yetkili servis sözleşmesinin yenilendiği ve davalının feshinin sözleşmeye aykırılık teşkil ettiğinin kabulü gerekir.

Mahkemece bu yönler gözetilmeden delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma gerekçesine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2013/3379, Karar No: 2013/8163, Tarih: 19.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/3379 E.  ,  2013/8163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 03/03/2006 tarihli dava dilekçesi ile dava konusu .... Köyü, 206 ada 34 parsel sayılı 44.2400 m² yüzölçümlü taşınmazın 10000 m² kısmının kendisine ait olduğunu, buna karşın, kadastro çalışmaları sırasında orman olarak tespit edildiğini ve tespitin kesinleştiğini, komşu 206 ada 28 parsel sayılı taşınmazın da kendisine ait olduğunu ileri sürerek davalı Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile dava konusu taşınmazın kendi adına tapuya tescil edilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi tarafından esasa ve vekâlet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 3402 sayılı Kadastro Kanununun uygulanmasına esas teşkil etmek üzere orman sınırları tespit edilmiş ve dava konusu taşınmaz orman tahdit hattı içinde bırakılmıştır. 13.12.2002 tarihinde ise, arazi kadastro çalışmaları kesinleşmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 3402 sayılı Kadastro Kanununun uygulanmasına esas teşkil etmek üzere orman sınırları tespit edilmiş ve dava konusu taşınmaz orman tahdit hattı içinde bırakılmıştır. 13.12.2002 tarihinde ise, arazi kadastro çalışmaları kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ve zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalı Hazine vekili duruşmalara katılmamış ve dosyaya mazeret dilekçesi dışında herhangi bir dilekçe de sunmamış olup, bu sebeple, davalı Hazine vekili yararına vekâlet ücreti takdiri ve dava reddedildiği halde maktu ret harcı alınması gerekirken, davacıdan eksik kalan nisbi harcın alınmasına karar verilmesi yerinde değil ise de bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, davacıdan eksik kalan nisbi harcın alınmasına ilişkin 2. bent ile davacı Hazine vekiline vekâlet ücreti takdirine ilişkin 3. bendin hükümden çıkarılmasına, 2. bent olarak “davanın reddedilmesi nedeni ile alınması gereken 13.10.- TL maktu ret harç miktarından başlangıçta yatırılan 12.20.-TL harç miktarı düşülerek eksik kalan 0,90.-Krş ret harcının davacıdan alınmasına”, 3. bent olarak “davalı Hazine vekilinin davayla ilgili emek ve mesaisi bulunmadığından davalı Hazine vekili lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına” cümlelerinin yazılarak düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, tahsili için müzekkere yazılan bakiye karar harcı ile temyiz harcının istek halinde iadesine 19/09/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6881, Karar No: 2020/7100, Tarih: 29.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/6881 E.  ,  2020/7100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali, kasten yaralama, kamu görevinin usulsüz olarak üstlenilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın yokluğunda verilen kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre öncelikle katılanın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde bildirdiği son bilinen adresi olan “...” adresine tebliğe çıkartılması, ancak bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılması gerekirken; katılanın doğrudan adres kayıt sistemindeki adresinde, tanınmadığı da belirtilerek 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ yapıldığının ve bu şekilde yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; gerekçeli kararın öncelikle katılanın kovuşturma aşamasında bildirdiği adresine (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine) buradan iade dönerse MERNİS adresine usulüne uygun olarak tebliğ edilerek, tebligat ilmühaberi ile birlikte birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 29.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1680, Karar No: 2010/1755, Tarih: 29.03.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/1680 E.  ,  2010/1755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yanlar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak açılmış olup; yapılan iş bedelinin arsa sahipleri davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 6.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş ve verilen karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bakırköy 10. Noterliğince doğrudan düzenlenen ve arsa sahipleri ... Baba ve ... ile yüklenici ... arasında yapılan 17.06.1997 tarih, 25367 yevmiye numaralı ve “Düzenleme Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi” başlıklı sözleşmede kararlaştırılan koşullarla İstanbul İli, Bahçelievler İlçesi, 1. Bölge Kocasinan Köyü, Köyaltı Mevkii’nde bulunan 11702, 11703 ve 11704 parsel sayılı olarak tapuya tescilli taşınmaza yüklenici davacı, inşaat yapmayı yüklenmiş; yine yanlar arasında aynı Noterlikçe doğrudan düzenlenen 15.03.1999 günlü ve 9658 yevmiye numaralı “Düzenleme Şeklinde Tadil Sözleşmesi” yapılmıştır. Arsa sahipleri tarafından yüklenicinin inşaatı “kaçak olarak” yapmış olması ve Belediye Encümenince inşaatın yıkımına karar verilmiş olması sebebiyle yanlar arasındaki sözleşmelerin “geriye etkili sonuç doğurur” şekilde feshine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucu; Bakırköy 9. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 09.10.2001 tarihinde kesinleşen 20.06.2001 tarih, 2000/45 esas ve 2001/441 karar sayılı hükmü ile dava kabul edilmiş ve yanlar arasındaki sözleşmelerin “geriye etkili sonuç doğurur şekilde” feshine ve yüklenici adına tapuya kayıtlı payların iptâli ile arsa sahipleri adına tesciline karar verilmiştir. Ayrıca, arsa sahipleri tarafından Bakırköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesine açılan dava sonucunda da; yükleniciden pay satın alan davalı üçüncü kişiler adına olan pay kayıtlarının iptâline ve arsa sahipleri adına tesciline; pay satın almayan davalılar Hasan Oruç ve Münire Yöner hakkındaki davanın reddine karar verilmiş ve bu karar temyiz incelemesinden de geçirilerek kesinleşmiştir.

3194 Sayılı İmar Kanunu’nun hükümleri, kamu düzeni gereğince, “emredici” hukuk kurallarıdır. İmar Kanunu’nun 26. maddesinde gösterilen istisnalar hariç, aynı Kanunun 21. maddesi gereğince inşaat yapımı, ilgilisine göre belediye ya da valilikten alınacak izne tabidir. Onaylı mimari projesine ve yapı ruhsatına aykırı veya izinsiz olarak inşaat yapılmış olması halinde, aynı Kanunun 32. maddesi gereğince belediyece yıkım kararı verilmesi ve ayrıca 42. maddesi hükmü uyarınca da ceza yaptırımı uygulanması zorunludur. Somut olayda da; yüklenici tarafından yapılan inşaatın, yasal hale getirilmesinin mümkün olmadığı bilirkişi raporlarının incelenmesinden anlaşıldığı gibi; Bahçelievler Belediyesi Encümeninin 23.03.1999 tarih ve 872 sayılı kararıyla inşaatın yıktırılmasına karar verilmiştir. “Kaçak Yapı” İmar Yasasına aykırı olarak yapılmış olduğundan ekonomik değer taşımaz. Oysa sözleşmenin geriye etkili feshi halinde yüklenici, yasal olarak yapmış olduğu işin bedelini arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshinin kesinleştiği tarihteki serbest rayiç fiyatlarına göre ve Borçlar Kanunu’nun 61 ve izleyen maddeleri gereğince ve haksız iktisap kuralları uyarınca arsa sahiplerinden isteyebilir. Somut olayda, yüklenici davacının yaptığı inşaatın yasal hale getirilmesinin olanaksız bulunması ve kaçak yapının ekonomik değer ifade etmemesi sebepleriyle arsa sahiplerinin haksız iktisabından söz edilemez. Yüklenici davacı, sadece kaçak yapının yıktırılmasını talep edebilir. Açıklanan bu hukuksal nedenlerle; Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken; yasal dayanağı olmayan gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Diğer yandan; Mahkemece, davacının talep edebileceği iş bedelini, dava tarihi itibariyle belirleyen bilirkişi raporunun hükme dayanak alınmış olması da kabul şekli bakımından doğru değildir. Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17452, Karar No: 2011/553, Tarih: 24.01.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/17452 E.  ,  2011/553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine;Ancak;

Mağdur anlatımları ile sanığın aşamalarda yapmış olduğu savunmaları ve adli tıp raporuna göre kavga esnasında hakkında hüküm kesinleşen diğer sanık İdris ... ile birlikte sanık ...’ın ortaklaşa hareket ederek müştekiyi yaraladıkları kabul edilerek burunda meydana gelen kırığa sonuç olarak kimin neden olduğunun açıkça belirlenememesi karşısında sanık hakkında 765 sayılı TCK’nun 463.maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde yeterli olmayan gerekçe ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2163, Karar No: 2007/2889, Tarih: 20.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2163 E.  ,  2007/2889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 06.04.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.01.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kadim yaylak iddiasına dayalı tapu iptali ve özel siciline yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin yayla olmadığını, vakıf taşınmazı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... yaylası olarak bilinen ve memleket haritalarında bu isimle işaretlenen 1600 rakımlı bölgede bulunduğu, aynı yörede açılan bir başka dava sebebiyle yapılan yargılamada taşınmazın Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 29.12.1995 tarih 7745-7843 sayılı ilamında ve Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1996 tarih 1996/17-294-426 sayılı ilamı ile yaylak olarak kabul edildiği, dosyada toplanan deliller mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu bilirkişinin düzenlediği kroki ile sabittir.

Taşınmazın orman ile ilgisine gelince; Orman Mühendisi Bilirkişi ... tarafından düzenlenen raporun gerekçe kısmında, bölgede yapılan ve kesinlik kazanan orman çalışmaları neticesinde davaya konu parselin orman sınırları dışına çıkarıldığı, memleket haritasında orman dışı açıklık alan, amenajman haritasında da iskan alanları kapsamında olduğu belirtilerek sonuç itibariyle taşınmazın orman sayılmayan alanlar içerisinde olduğu belirtilmiştir. Dosyadaki kanıtlar ve benzer dosyalarda yapılan keşifler sonucu düzenlenen raporlar ile; orman kadastrosunun arazi kadastrosuna esas olmak üzere yapıldığı kadastro çalışmalarının 1994 yılında kesinleştiği, anılan çalışma dışında bundan önce başkaca yapılmış bir orman kadastrosu da bulunmadığından " Orman sınırları dışına çıkarıldığı" ibaresinin "orman sınırları dışında bırakılmıştır" anlamında rapora yazıldığı anlaşıldığından aşınmazın orman ile ilgisinin bulunmadığı kabul edilmiştir.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz”, davalı taşınmazın bulunduğu yer sadece o yöre halkı tarafından değil herkesin bildiği yurt genelinde maruf olan “... Yaylasıdır”. Bilinen gerçekler karşısında mahkemece taşınmazın niteliğinin yayla olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre “... gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemesiyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır. Vakfın Osmanlı Hukukundaki tarifi de Türk Medeni Kanununun 101.maddesindeki tarife paraleldir. Kavram olarak denilebilir ki, vakıftan amaç; bir aynın (malın) menfaatlerini hayır yönüne tahsis etmektir. (Eren F.Başpınar V.Toprak Hukuku

2.Baskı Sayfa 63.) Vakfın kurulabilmesi için belirli bir amaca yönelmiş mal olmalıdır. Ancak, tahsisi yapılacak-kural olarak-gayrimenkulün vakfın amacına cevap vermesi gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylakın özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Bu hali ile kamu malı niteliği gösteren ve tarım arazisi özelliği olmayan yaylakta vakıf kurulabilmesi mümkün olmadığından yaylak olduğu saptanan taşınmazla ilgili davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 20.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15210, Karar No: 2017/14172, Tarih: 31.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/15210 E.  ,  2017/14172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVATÜRÜ:Muhdesat Aidiyetinin Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davaya konu 118 parsel sayılı taşınmazın, DSİ tarafından kamulaştırma kapsamına alındığını, taşınmaz üzerinde vekil edeni tarafından meydana getirilen yapılar ile meyve ağaçlarının bulunduğunu açıklayarak, söz konusu muhdesatın vekil edenine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.Davalılar Hazine vekili ile ... vekili, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile karar içeriğinde belirtilen muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılardan Hazine ile ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir. Dava, Muhdesatın aidiyetinin tespiti isteğine ilişkindir.Mahkemece her ne kadar yazılı gerekçeler ile kabul kararı verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli değildir.Şöyle ki;

1-26.05.2004 gün ve 5177 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 19. maddesine eklenen ek fıkra hükmünde; "Başkası adına tapulu, sahipsiz ve/veya zilyedi tarafından iktisap edilmemiş yerin kamulaştırmasında binaların asgarî levazım bedeli, ağaçların ise 11. madde çerçevesinde takdir olunan bedeli zilyedine ödenir" denilmektedir. Bu hükümle başkası adına tapulu veya tapusuz bir taşınmazın kamulaştırılması halinde, taşınmazda malik olmayan ancak üzerindeki muhdesatı meydana getiren kişilere muhdesatın kamulaştırma bedelinin kendisine verilmesini sağlama amacıyla zilyetliği tespit davası açma hakkı tanınmıştır.DSİ tarafından dosyaya gönderilen 3.4.2014 tarihli yazıda, davaya konu 118 nolu parselin,... Barajı ve HES Göl Alanı nedeniyle yapılacak olan kamulaştırmadan kısmen etkilendiği bildirilmiştir. Ancak Mahkemece yapılan keşif sırasında, dava konusu muhdesatların, 118 parselin kamulaştırma kapsamında kalan bölümünde yer alıp almadığı hususları tespit edilmemiştir.Bu nedenle öncelikle, davaya konu muhdesatların kamulaştırma alanında kalıp kalmadığının belirlenmesi ve hukuki yarar olgusunun saptanması gerekir.

2-Ayrıca; 02.08.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6495 sayılı Kanunun 27. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 25 inci maddesine eklenen son fıkrasında; “Baraj, sulama şebekeleri ve boru hatları, karayolu, demiryolu, liman ve havaalanı gibi gelecek yıllara sari büyük projelerde kamu yararı kararı kamulaştırılacak taşınmazların bulunduğu mahalle ve/veya köy muhtarlığında on beş gün süre ile asılmak suretiyle ilan edilir. Kamu yararı kararının ilan süresinin bitiminden itibaren, kamulaştırılacak taşınmazlar üzerine yapılan sabit tesisler ile dikilen ağaçların bedeli, kamulaştırma bedelinin tespitinde dikkate alınmaz. Taşınmazlardaki bu sınırlama ilan tarihinin bitiminden itibaren beş yılı geçemez” düzenlemesi getirilmiş olup, bu kapsamda, kamu yararı kararının alındığı ve ilan edildiği tarihin ilgili kurumlardan sorularak belirlenmesi ile, kamu yararı kararının, söz konusu hükmün yürürlüğü tarihinden önce alınıp alınmadığı hususun da gözönünde bulundurulması suretiyle, davaya konu muhdesatların, kamu yararı kararının ilanından önce mi yoksa sonra mı meydana getirildiğinin tespiti açısından delillerin toplanması, bu kapsamda ağaçlarla ilgili olarak uydu fotoğraflarının araştırılması, davacı tarafa tanık listesinde belirtmiş olduğu diğer tanıkları dinletip dinletmeyeceği hususlarının da sorularak ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir. ahkemece yukarıdaki hususlar gözardı edilerek eksik inceleme ve araştırma ile hüküm tesis edilmesinde isabet görülmemiştir. SONUÇ: Davalılardan Hazine ile ... vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMKnun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA taraflarca HUMKnun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 31.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.