muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4104, Karar No: 2013/840, Tarih: 11.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/4104 E.  ,  2013/840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2009/67692

MAHKEMESİ : Aksaray Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 14/10/2008, 2008/108 (E) ve 2008/253 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A.. U..'nun suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunma koşullarının varlığına, müdahil vekilinin suçun tasarlanarak işlendiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

1- Adli Tıp Kurumu Aksaray Şube Müdürlüğünün 18.06.2008 ve 15.09.2008 tarihli raporlarına göre; mağdurun, kafa,yüz ve boyun bölgesinde çok sayıda darp ve kesici delici alet yarası bulunduğu, beyin zar boşluğuna kanama ve beyin doku içine kanama nedeniyle yaşamsal tehlike geçirdiği ve yüz bölgesindeki yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğu belirlenmesine rağmen, yaralanmaların her birinin ayrı ayrı yaşamsal tehlikeye neden olup olmadığı konusunda herhangi bir açıklık bulunmadığından, bu konuda Adli Tıp Kurumundan rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Mağdurenin, sanıkla evli olmasına rağmen sanığın kız kardeşinin kocası ile ilişkiye girmesinin, olay günü kendisine hakaret eden sanığa karşı bıçakla saldırmasının sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanmasını gerektirip gerektirmeyeceğinin karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Yasaya aykırı ve sanık müdafii ile müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 11/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6289, Karar No: 2017/11478, Tarih: 23.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/6289 E.  ,  2017/11478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından yoksulluk nafakası ve manevi tazminat talebinin reddi yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kadının davasının kabulü ve kendi davasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-karşı davacı erkeğin mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında erkeğin ailesinin evlilik birliğine müdahale ettikleri ve davalı-karşı davacı erkeğin de ailesinin müdahalesine sessiz kaldığının anlaşılmasına göre tarafların, aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Taraftarın tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı-karşı davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3- Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı-karşı davalı kadının ağır yada eşit kusurlu olmadığı, bu olayların onun kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK m. 4, TBKm. 50, 51, 52, 58) dikkate alınarak davacı-karşı davalı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.10.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/3212, Karar No: 2015/8625, Tarih: 21.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3212 E.  ,  2015/8625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2010

NUMARASI : 2008/299-2010/262

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 14/3. maddesi uyarınca kamulaştırma davalarında paydaşlar arasında zorunlu dava arkadaşlığı yoktur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 5219 sayılı Kanunla değişik HUMK’nun 427.maddesi uyarınca, 1.430,00-TL'den az olan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin hükümler kesindir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 21.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16712, Karar No: 2007/699, Tarih: 24.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/16712 E.  ,  2007/699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, dosya incelendi, duruşma isteminin puldan reddine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkeme hükmü davalıya 29.09.2006 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, H.Y.U.Y.nın 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra davalı tarafından 16.10.2006 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, istek halinde peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 24/01/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/499, Karar No: 2006/1618, Tarih: 21.03.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/499 E.  ,  2006/1618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava BK.nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen ... sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Mahkemece davanın Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerektiği görüşüyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz olunmuştur.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde, tüketici “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan ... ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlayama göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Başka bir deyişle, yasada dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri kapsama alınmıştır. Aksinin düşünülmesi halinde üst düzey teknolojiyle gerçekleştirilen ... sözleşmesi ilişkilerinin dahi yasa kapsamında kaldığının ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıkların da –yasanın amacına rağmen- Tüketici Mahkemelerinde bakılması gerekeceğinin kabulü icap eder. Bundan dolayı somut olayda olduğu gibi istisna(...) sözleşmesinden ... ilişkilerde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim aynı husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.2.2003 ... ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında da açıklanmış bulunmaktadır.

Açıklanan bütün bu nedenlerle davanın esasının incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine, ... hükümler uyarınca Tüketici Mahkemesinde bakılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 16.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/899, Karar No: 2014/6354, Tarih: 26.05.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/899 E.  ,  2014/6354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Suç uydurma

Hüküm : TCK'nın 271/1, 62, 50/1-a, 52/1-2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.05.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Suç tarihinde sanığın ailevi problemlerinden kurtulmak için cezaevine girmek amacıyla, yetkili makam olan polis ekiplerine, gerçekte bir suç işlemediği halde daha önce birkaç defa kapkaç hırsızlığı yaptığını, polise yakalanmadığını, cezasını çekmek istediğini söylemesi ve karakola götürüldüğünde bahsettiği suçları işlemediğinin anlaşılması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın eylemi yerel mahkeme ve sayın çoğunluk tarafından suç uydurma olarak değerlendirilmiştir.

Sanığın eylemi kanaatimce suç uydurma suçunu değil suç üstlenme suçunu oluşturmaktadır. Çünkü suç üstlenme sadece işlenen bir suçu kendisinin işlediğini yetkili makamlara bildirerek işlenmez. İşlenmeyen bir suçu gerçeğe aykırı olarak kendisinin işlediğini bildirerek de işlenebilir. Bu husus suç üstlenmeyi düzenleyen TCK'nın 270. maddesinin gerekçesinde; "Kişi, gerçekte hiç işlenmemiş veya başkası tarafından işlenmiş olan bir suçu kendisinin işlediğinden bahisle, bildirimde bulunmuş olabilir. Bu durumda suç üstlenme suçu oluşur." denilerek açıkça ifade edilmiştir. Suç üstlenme aslında bir nevi kendi kendine iftiradır. Suç üstlenmede fail, işlenen ya da işlenmeyen bir suçu yetkili makamlara gerçeğe aykırı olarak kendisi işlemiş gibi bildirimde bulunurken, suç uydurmada işlenmediğini bildiği -hiç işlenmemiş- bir suçun yetkili makamlara işlenmiş gibi ihbarı ya da işlenmeyen bir suçun soruşturma yapılmasını sağlayacak biçimde delil veya emarelerinin uydurulması sözkonusudur.

Dolayısıyla suç üstlenme ile suç uydurmanın farkları şunlardır: suç üstlenme işlenen bir suç hakkında işlenebileceği gibi işlenmemiş bir suçta da işlenebilir. Suç uydurmada ise işlenmemiş bir suç vardır. İşlenmiş bir suçun uydurulması söz konusu olamaz. Suç üstlenmede suçun faili ya başkası tarafından işlenen bir suçun faili yerine kendisinin suçu işlediğini bildirerek suçu üstlenmekte dolayısıyla gerçek faili korumaya çalışmakta ya da gerçekte hiç işlenmemiş suçu yine kendisinin işlediğini bildirerek bir nevi kendi kendine iftira etmektedir. Yani suç üstlenmede ister gerçekte işlenmiş bir suç olsun, isterse işlenmemiş bir suç olsun, kişi gerçekte işlemediği bir suçun faili olarak kendini yetkili makamlara bildirmektedir. Suç uydurmada ise ortada gerçekte işlenmemiş, uydurulan bir suç vardır. Ancak; bu suçun faili yoktur. Gerçekte işlenmemiş suçun faili olarak başka bir kişi gösterilirse suç uydurma yerine iftira suçu oluşur. Gerçekte işlenmemiş suçu kişi kendisinin işlediğini söylerse o zaman da suç üstlenme suçu oluşur.

Konuyu örneklerle açıklamak gerekirse; trafik kazası sonucu taksirle yaralama veya öldürme suçunu işleyen ve aşırı alkollü ya da ehliyetsiz arkadaşının yerine aracı kendisinin kullandığını bildiren sanığın eylemi suç üstlenme, gerçekte ölümlü veya yaralamalı trafik kazası olmadığı halde trafik kazası olmuş gibi yetkili makamlara bildirimde bulunanın eylemi suç uydurmadır. Gerçekte adam öldürme suçu işlenmediği halde adam öldürme suçunun ihbarını yapan kişinin eylemi suç uydurma, cezaevinde iken başka bir cezaevine nakledilmek amacıyla veya başka bir nedenle adam öldürme suçu işlediğine, cesedi belli bir yere gömdüğüne dair cezaevi yönetimi aracılığıyla Cumhuriyet savcılığına dilekçe veren kişinin eylemi suç üstlenmedir. Haricen sattığı aracının devrini sağlamak için gerçekte aracı çalınmadığı halde aracı çalınmış gibi ihbar edenin eylemi suç uydurma, araç çalmadığı halde araç hırsızlığı yaptığını yetkili makamlara bildiren kişinin eylemi ise suç üstlenmedir.

Somut olayda sanık cezaevine girmek amacıyla gerçekte işlemediği halde hırsızlık suçunu işlemiş gibi suç işlediğini yetkili makamlara bildirerek kendi kendine iftira etmiş, suç üstlenmiş olmaktadır. Yerel mahkemenin suçu vasıflandırması yanlıştır. Hükmün bu nedenle bozulması gerekir. O nedenle sayın çoğunluğun suç üstlenmenin ancak gerçekte işlenen bir suç var ise işlenebileceğine, işlenmeyen bir suçu işlediğini yetkili makamlara bildirmenin suç uydurma suçunu oluşturduğuna, yerel mahkemenin suçu doğru vasıflandırdığına ilişkin görüşlerine yukarıda açıklamaya çalıştığım nedenlerle katılmıyorum. 26.05.2014
Yargıtay — Esas No: 2014/26014, Karar No: 2016/9446, Tarih: 07.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/26014 E.  ,  2016/9446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, tarafların avukatlarının temyiz etmeleri üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; meslekte kazanma güç kaybı oranının % 60’ın altında kaldığı durumlarda, sigortalının işgöremezlik oranına bağlı olarak emsallerine göre daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa, çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması mümkün bulunduğundan, 60 yaş sonrası pasif dönem için bedensel zarar hesabı yapılmasına imkan bulunmadığının hesap raporunda gözetilmemiş olmasına ilişkin yanlışlığın sonuca etkili değildir. Öte yandan, sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, 818 sayılı Borçlar Kanununun 50. ve 51. maddeleri (6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır. 146. maddeye (6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması halinde; işverenden istenebilecek 21. maddenin 1. fıkraya göre gerçek zararı aşmayan kısmın müteselsil sorumlulardan tazmini mümkün miktarından işveren; 21. maddenin 4. fıkraya göre gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişi sorumlu tutulmalıdır.

21. maddenin 1. fıkrasına göre işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutarı formülize etmek gerekirse: (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı) + (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) = toplamıdır.

Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından hakkaniyete uygun olacağının ek davada gözetilmesinin mümkün olmasına göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan alınmasına, 07.06.2016 gününde oybirliğiyle karar
Yargıtay — Esas No: 2015/11278, Karar No: 2015/22154, Tarih: 26.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11278 E.  ,  2015/22154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2014

NUMARASI : 2014/584-2014/880

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15077, Karar No: 2011/899, Tarih: 27.01.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15077 E.  ,  2011/899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVACILAR : ... VE ARK.

DAVALILAR : HAZİNE-...

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 24/06/2008 gün ve 2008/5746-9113 sayılı bozma kararında özetle: “Mahkemece, Hazinenin tutunduğu mera kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara uymadığı ve taşınmazların davalıların özel çayırlığı olduğu gerekçesiyle hüküm kurulmuşsa da yapılan araştırma ve uygulama hüküm vermeye yeterli değildir. Şöyle ki, yörede kesinleşmeyen mera sınırlandırma ve orman sınırlandırma çalışması bulunmaktadır. Bu durumda, çekişmeli taşınmazların mera ya da orman olup olmadıkları konusunda uzman bilirkişiler tarafından usulünce araştırma yapılması gerekir. Bu açıklamalar karşısında dava konusu taşınmazın 4342 Sayıla Mera Kanununda düzenlenen yaylak niteliğinde yerlerden bulunup bulunmadığının belirlenmesi, bu tür bir yer ise yaz aylarında belli dönemlerde bu yerden yararlanmanın mülkiyet hakkı sağlamayacağının düşünülmesi gerekir. Anılan yasanın tanımlar başlığını taşıyan 3. maddesinin (e) bendinde yaylak çiftçilerin hayvanlarıyla birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerler olarak tanımlanmıştır. Yerel bilirkişi ve tanık anlatımlarından dava konusu yerin bu tür bir yer olduğu anlaşılmaktadır. Ne var ki, mahkemece bu husus gereği gibi araştırılıp belirlenmemiştir. Tüm bu açıklamalar gözönünde tutularak dava konusu taşınmazın 3402 Sayılı Kadastro Yasanın 16/b ve 4342 sayılı Mera Yasasının kapsamında kalan yaylak yerlerden olup olmadığının yöntemine uygun bir biçimde araştırılıp belirlenmesi, bu tür bir yer ise yılın belli aylarındaki yararlanmanın kazanma sağlamayacağı ve böyle bir yerde oluşturulan tapunun taşınmazın yaylak niteliğini değiştirmeyeceğinin düşünülmesi, çekişmeli taşınmaza komşu taşınmazların da ayni şekilde Kadastro Mahkemesinde dava konusu olduğu anlaşıldığından bu taşınmazların tümünün birlikte değerlendirilip davanın karara bağlanması gerekir. Bu nedenle; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında üç mühendisi, bir harita mühendisi ve ziraat mühendisi aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığının araştırılması, yapılan araştırma ve inceleme sonucu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlendiği taktirde; 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/b ve 4342 sayılı Mera Yasasının kapsamında kalan yaylak yerlerden olup olmadığı araştırılmalıdır. Bu durumda, komşu köylerden seçilecek yerel bilirkişilere taşınmazın niteliği ve ne şekilde kullanıldığı konusunda bilgileri sorulmalı, taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davalı ..

. Bu durumda, komşu köylerden seçilecek yerel bilirkişilere taşınmazın niteliği ve ne şekilde kullanıldığı konusunda bilgileri sorulmalı, taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davalı ... tespit tutanağı düzenlenmediğinden ve zilyetlik maddi bir olgu olup, bunun tanık dahil her türlü delille kanıtlanması gerektiğinden, mahkemece, taraflardan tanıkları sorulup, H.Y.U.Y.’nın 259. ve 265. maddeleri gereğince taşınmaz başında dinlenip; taşınmazın öncesi itibariyle niteliğinin ne olduğu, kime ait olduğu, zilyetliğin nasıl meydana geldiği, ne kadar süre ile ne şekilde devam ettiği,

-2-

2010/15077-2011899

bunun ekonomik amacına uygun olup olmadığı, tanıkların bilgi ve görgülerinin hangi eylemli olaylara dayandırıldığı belirlenmeli, taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyedliğin ekonomik amaca uygun olup olmadığı, sırf çayır biçmek ya da hayvan otlatmak şeklinde sürdürülen zilyedliğin kazanma koşullarını sağlamayacağı düşünülerek, 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, davalı ve muris bırakanı yönünden de tapu sicil ve kadastro müdürlükleri ile Mahkeme Yazı İşleri Müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı yasanın 03.07.2005 gün 5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, yasanın getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu ... Köyü 121 ada 25, 27, 31, 47, 62 ve 128 ada 2 sayılı parsellerin kadastro tutanağı gibi mera vasfıyla sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 27/01/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.