muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9889, Karar No: 2021/337, Tarih: 20.01.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/9889 E.  ,  2021/337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet, diğer atılı suçtan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafileri ile katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Olayın intikal şekli, mağdurenin aşamalarda özde değişmeyen beyanları, tarafsız tanık anlatımları, çelişkili savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın olay günü mağdureye yönelik öpme, sarılma, bacaklarını okşama, göğüslerine dokunma şeklindeki eylemlerinin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek belirlenecek lehe kanuna göre mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18082, Karar No: 2014/17075, Tarih: 21.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18082 E.  ,  2014/17075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/238394

MAHKEMESİ : Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2012

NUMARASI : 2012/165 (E) ve 2012/402 (K)

SUÇ : Kaçakçılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-Suç tarihinde 15 yaşını tamamlayıp 18 yaşını bitirmemiş suça sürüklenen çocuk hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 31/3.maddesiyle uygulama yapılmayarak sonuçta fazla cezaya hükmolunması,

2-Suça sürüklenen çocuğa tayin olunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrili adli para cezası ile doğrudan tayin olunan gün karşılığı adli para cezasının 1 gününün 20 TL'den hesabı sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 230/2-c ve 232/6.maddelerine aykırı davranılması,

3-01.03.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK.nun 50 ve 5275 sayılı CGTİK.nun 106.maddelerinde yapılan değişiklikler sonucu; hapisten çevrili adli para cezası ile doğrudan tayin olunan adli para cezasının infazları arasındaki farklılığın ortadan kaldırılmışsa da 5237 sayılı TCK.da cezaların içtimanın düzenlenmediğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/10/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3165, Karar No: 2009/5151, Tarih: 26.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/3165 E.  ,  2009/5151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 104 ada 1 parsel sayılı 2002555,57 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, orman niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, taşınmazın 50 yıldan beri zilyetliğinde olduğunu belirterek tespitinin iptalini istemiştir. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Yargıcın dava konusu şeyi inceleyerek onun hakkında bütün duygularıyla bilgi edinmesi olarak tanımlanabilen keşif; taşınmazlarla ilgili davalarda, dava konusunun yerinde görülüp incelenmesi biçiminde gerçekleşir (H.Y.U.Y.m. 363 vd.). Keşfe gidilebilmesi için mahkemenin bu konuda bir ara kararı oluşturması zorunludur. Bu kararda keşif giderlerinin, keşif giderini yatıracak tarafın ve bunun için gerekli önel ve/veya kesin önelin avukatla kendini temsil ettirmeyen taraf keşif istemişse, kesin önel içerisinde giderleri yatırmamanın sonuçlarının açıklıkla anlatılması; tanık dinlenip, bilirkişi incelemesi yapılacak ise, bu hususun ve keşif günü ile saatinin belirtilmesi; bunun doğal sonucu olarak; hakim, katip ve götürülecekse mübaşir için yol tazminatının (492 Sayılı Harçlar Yasası m. 34); keşif isteyen taraftan keşif aracını bizzat sağlaması istenemeyeceğinden; mahkeme, yapacağı işe, süresine ve gideceği yere göre gerekli gördüğü aracı kendisi belirleyip, temin edeceğinden, araç için ödenecek para miktarının; keşifte dinlenecek bilirkişi ve tanıkların isimlerinin ve ücretlerinin; bilirkişi ve tanıklarla, gerekiyorsa taraflara keşif gününün haber verilebilmesi için gönderilecek davetiye giderlerinin gösterilmesi yanında; yatırılacak avansın tutarı ile yatıracak tarafın ekonomik gücü, keşif tarihi ve tebligatların ulaşması için geçecek süre gözetilerek keşif gününden önceye rastlayan bir tarihin belirlenmesi ve bunda Tebligat Yasası ile Tebligat Tüzüğünün göz önünde tutulması zorunludur.

Anılan hususları kapsamayan ve belirlenecek bir miktarın keşif gününe kadar yatırılması biçiminde kurulacak ara kararı ve buna dayalı olarak verilecek önel ve kesin önelin uygulamada H.Y.U.Y. m.414, 163 açısında bir sonuç doğurması olanağı bulunmamaktadır (H.G.K. 26.02.1975 T. 1972/1-1273 E. 1975/258 K; H.G.K. 18.02.1983 t, 1980/1-1284 E. 1983/141 K. H.G.K. 30.12.1992 t. 1992/16-666 E., 1992/769 K.; 20.H.D. 14.12.1992 t, 1992/16198-7040).

Öte yandan, bu koşulların tam olarak yerine getirilmemesi, keşif giderlerine itiraz ... olan gider yükümlüsünün bu hakkını kullanmasına da engel oluşturur.

Öte yandan, bu koşulların tam olarak yerine getirilmemesi, keşif giderlerine itiraz ... olan gider yükümlüsünün bu hakkını kullanmasına da engel oluşturur.

Kadastro mahkemelerinde belirtilen genel hükümler, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 29’ncı maddesi kıyas yoluyla, aynı yasanın 36’ncı maddesine göre işlem yapılması hallerinde de aynen uygulanır.

Yukarıda açıklanan yasa ve yerleşmiş Yargıtay uygulamasına aykırı olarak kurulan ara kararları sonucu verilen önel ve kesin önele dayanılarak, keşif giderlerinin yasal sürede yatırılmadığından söz edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ...’un temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 26.03.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26488, Karar No: 2015/1534, Tarih: 10.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26488 E.  ,  2015/1534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2012/26-2014/94

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak su isale ve enerji nakil hattı ile yol geçirilen taşınmazın mülkiyet bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve uğranılan zararın tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1459, Karar No: 2016/3732, Tarih: 29.06.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/1459 E.  ,  2016/3732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... arasındaki davadan dolayı İstanbul Anadolu 15. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 23/01/2014 gün ve 2013/502-2014/7 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görüldüğünden;

1-Dairemizin 25.11.2015 tarihli geri çevirme kararında istenilen ve gönderilen Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2010/6459 sayılı soruşturma dosyasından Kaan Bey gemisi ile ilgili evrakın tefrik edilerek aynı Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/4213 sayılı soruşturma sayısı üzerinden tahkikatın yürütüldüğü anlaşıldığından Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığı'nın Kaan Bey gemisi ile ilgili 2014/4213 sayılı soruşturma evrakının, dava açılmış ise dava dosyasının ilgili mahkemesinden getirtildikten ve,

2-İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2013/51839 soruşturma sayılı dosyasının, bu soruşturma sonucu dava açılmış ise dava dosyasının ilgili mahkemesinden celp edildikten sonra, dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11018, Karar No: 2018/2777, Tarih: 08.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/11018 E.  ,  2018/2777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; ... Camii yanında bulunan hayratın üzerine takılı musluğu çalan suça sürüklenen çocuk ... hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan iki adet musluğun bilinen değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6502, Karar No: 2019/5641, Tarih: 01.10.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/6502 E.  ,  2019/5641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Davacı Çocukların Maddi Tazminat İstemlerine İlişkin Hükümler Yönünden,

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Davacıların dava dilekçeleri ve ıslah ile eş için 107.908,73 TL maddi, çocuk ... için 22.327,99 TL maddi, çocuk ... için 10.000,00 TL maddi tazminat talebinde bulundukları, ilk derece mahkemesince, eş ve çocuk ...'un maddi tazminat istemlerinin kabulüne, çocuk ... lehine 8.789,06 TL maddi tazminat ödenmesine karar verildiği, davalı tarafça bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvurması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi'nce verilen 12/06/2018 tarihli kararda başvurunun esastan reddine karar verildiği, bu karara karşı davalının temyiz kanun yoluna başvurduğu anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesince 01.01.2018 tarihinden sonra verilen kararlar için kesinlik sınırı 47.530,00 TL'dir.

Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Dosya kapsamından, davacı çocukların maddi tazminat istemlerine ilişkin hükümlerin temyiz eden davalı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin karar tarihi itibariyle ayrı ayrı 47.530,00 TL’lik temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.

O halde, davacı çocukların maddi tazminat istemleri hakkındaki hükümlerin temyizi mümkün olmadığından, temyiz eden davalının açıklanan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının 6100 sayılı H.M.K.'nun 362/1-a ve (2) maddeleri uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı Eşin Maddi Tazminat İstemine İlişkin Hüküm Yönünden,.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik de bulunmadığından, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün temyiz kapsam ve nedenlerine göre ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Mobilya Dekorasyon Tekstil Ürünleri İnş. San. Tic. Ltd. Şti.'ne yükletilmesine,
Yargıtay — Esas No: 2016/18542, Karar No: 2018/18952, Tarih: 24.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/18542 E.  ,  2018/18952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunmasının zorunlu olduğu, elektrik idaresinin ise özelleştirildiği bu sebeple kayıt dışı elektrik kullanımının engellenmesini sağlayan mühürlemenin kamu güvencesine haiz olmadığı, ilgili kanunlarda özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmediği, buna göre özel hukuk tüzel kişisinin kamusal yetki kullanma hakkı olmadığından, Anayasa ve Kanuna dayalı kamusal yetkiyi kullanan bir makam tarafından konulmuş mühürleme güvencesinin özelleştirme nedeniyle sona erdiği bu nedenle sanığa yüklenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/976, Karar No: 2011/3515, Tarih: 26.05.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/976 E.  ,  2011/3515 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün ONANMASINA ilişkin olarak daireden verilen 5.10.2010 gün ve 2010/4016-2010/5548 E-K sayılı ilamın tashihi karar yoluyla incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine, usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle, yerinde olmayan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesi hükmüne uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 185,00 TL para cezasının ve peşin alınan red harcının mahsubu ile geriye kalan 2,70 TL harcın karar düzeltme isteğinde bulunan davacı ...’ten alınmasına, 26.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1810, Karar No: 2010/7828, Tarih: 05.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1810 E.  ,  2010/7828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.10.2008 tarih ve 2007/156 - 2008/364 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete 30.11.2005 tarihinde %14-15 rutubetli 1.350 ton Çukurova mısırı teslim ettiğini, kendisine emanet fişi verildiğini, bu emanet fişini davalı şirketin ortağı olan diğer davalının kefil sıfatıyla imzaladığını, ürünün veya bedelinin iade edilmediğini ileri sürerek, şimdilik 400 ton mısır ürünün aynen iadesine, olmadığı takdirde bedeli olan 154.480 YTL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, mahkemenin yetkili olmadığını, her iki müvekkilinin ikametgahı olan Kozan Mahkemelerinin yetkili bulunduğunu, davacının iddialarının yersiz olduğunu, mısır teslim edilmediğini, müvekkili şirketin faaliyet konuları arasında mısır alım-satımı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının dayandığı emanet fişlerinde teslim eden kısmında davalı şirketin kaşe ve imzasının, ad ve soyadı kısmında davacı ... isminin yer aldığı, cinsinin mısır, miktarının iddia edilen tutar kadar olduğunun açıklandığı, arkalarında diğer davalının kefil sıfatıyla imzasının yer aldığı, bu imzalara itiraz edilmediği, davalıların iadeyi veya ödemeyi kanıtlamadığı, mısır ücretinin ortalama fiyatının borsada 0.3862 olduğu gerekçesiyle alacak davasının kabulüne, 154.480.00 YTL alacağın dava tarihinden itibaren yasay faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 7.090.61 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13275, Karar No: 2014/18239, Tarih: 24.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/13275 E.  ,  2014/18239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/05/2013

NUMARASI : 2010/652-2013/253

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı A.. Ç.. vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, dava tarihi itibariyle reşit olan davalı Tolga hakkında velayeten annesi Emel aleyhine dava açılamayacağından bu davalı yönünden husumet nedeniyle davanın reddine; sulh protokolü ile 6 numaralı bağımsız bölümle ilgili ecrimisil alacağı başka alacaklarla mahsup edildiğinden bu taşınmaz yönünden ecrimisil isteğinin reddine; 10 numaralı bağımsız bölümle ilgili olarak davalı Ayşe yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; tarafların ortak mirasbırakanları A.. Ç..'in 28.12.2006 tarihinde öldüğü, mirasbırakandan intikal eden 19422 parsel, 10 numaralı bağımsız bölümün mesken olarak, 6 numaralı bağımsız bölümün ise kiraya verilmek suretiyle davalılar tarafından kullanıldığı, davacının 9.10.2007 tarihinde keşide ettiği ihtarname ile davalılardan miras payı oranında ecrimisil istediği, taraflar arasında görülmekte olan ortaklığın giderilmesi davası sırasında 25.12.2009 tarihinde mirasçılar arasında sulh sözleşmesi imzalanarak davacının 6 numaralı bağımsız bölümle ilgili ecrimisil hakkından vazgeçtiği, 10 numaralı bağımsız bölümün ise davalılar ve dava dışı mirasçı Gizem adına tescil edilmesinin kararlaştırıldığı, bu doğrultuda 28.12.2009 tarihinde tescil işleminin gerçekleştirildiği, fakat bu taşınmaz yönünden sözleşmede davacının ecrimisil hakkını saklı tuttuğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, 10 numaralı bağımsız bölümle ilgili olarak taşınmazdan yararlanamayan davacının ecrimisil isteğinin kabulüne karar verilmiş olması kural olarak doğrudur. Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddine.

Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesi ve ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa, maddi zarar yoksa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur.