muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/947, Karar No: 2018/1056, Tarih: 16.05.2018

Hukuk Genel Kurulunun 03.05.2017 tarih ve 887-885 sayılı kararında da belirtildiği üzere bireysel iş sözlemesi ile toplu iş sözleşmesi hükümlerinin bire bir, tek tek ya da bütün olarak değil, konuların gruplandırılarak karşılaştırılması gerekir. Bu yönde bir karşılaştırma yapılırken ücrete ilişkin lehe olan hükümlerin bir kısmının toplu iş sözleşmesinden bir kısmınn ise bireysel iş sözlemesinden alınarak sonuca gidilmesi doğru değildir.

Somut olayda davacıya bireysel ve toplu iş sözleşmesi ile sağlanan benzer nitelikteki parasal haklar bir bütün olarak birlikte değerlendirildiğinde davacının toplu iş sözleşmesinin uygulanması ile birlikte ücret ve ekleri yönünden yaklaşık %100 oranında bir artışın olduğu açıktır. Yukarıda belirtildiği üzere yararlılık karşılaştırmasında parasal haklar bir bütün olarak değerlendirilmelidir. Karşılaştırmada ücret ve ekleri birbirlerinden ayrı değerlendirilemez. Bu nedenle sırf bireysel iş sözleşmesindeki kök ücretle toplu iş sözleşmesindeki kök ücretin karşılaştırılması yararlılık ilkesi ile bağdaşmaz. Karşılaştırmada göz önünde bulundurulan ücret ekleri belirli şartların gerçekleşmesine bağlanmış arızi nitelikte haklar da değildir. Dava konusu işyerinde iş sözleşmesi ile çalışan ve toplu iş sözleşmesinden yararlanan her işçiye sürekli olarak sağlanmış haklardır.

Direnme kararının bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/10468, Karar No: 2011/28981, Tarih: 15.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/10468 E.  ,  2011/28981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edremit İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/01/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Asıl olan, alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal bir düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir. Buna göre, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin de dar yorumlanması gerekip, madde de açıkça haczedilmezlik için "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşulunun kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir malın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. İmar planı vb. bir idari işlem ya da kararla taşınmazın kamu hizmetinin yürütülmesini sağlayacak bir amaç için tahsis edilmesi, onun fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı sonucunu doğurmayacağından, haczin kaldırılması için yeterli olmaz. Bunun için hakim bizzat taşınmazın başında bilirkişi eşliğinde keşif yaparak haczedilen taşınmazın fiili kullanım durumunu belirlemeli ve bu şekilde sonuca gitmelidir.

Somut olayda, mahkemece, mahallinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi kurulu raporunda, haczedilmezlik şikayetine konu olan 383 ada 3 parsel sayılı taşınmazın, imar planında belediye hizmet alanında kaldığı, taşınmazın hali hazırda boş olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, alacaklı tarafından ibraz edilen borçlu belediye tarafından düzenlenen taşınmaz mal kiralama ilanında anılan parseldeki bağımsız bölümlerin ihale yoluyla kiraya verileceğinin belirtildiği görülmektedir.

Bu durumda, 383 ada 3 parsel sayılı taşınmazın fiilen kamu hizmetinde kullanıldığının kabulü mümkün olmadığından mahkemece söz konusu parsel yönünden haczedilmezlik şikayetinin reddi gerekir.

Diğer yandan, bilirkişi raporunda, şikayete konu 45 ve 46 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde belediye mezbahası ve kesimhaneye hazırlık idare binası, asfalt pateni tesisleri ile profilden yapılmış sundurma yapısı ile hidrafor ve su kuyusunun yer aldığı kulübenin bulunduğu belirtilmiş ise de, fiilen kullanılıp kullanılmadığı, fiilen kullanılıyorsa ne amaçla ve ne şekilde kullanıldığının açıklanmadığı anlaşılmaktadır. Dolayısıyla, rapor bu hali hüküm kurmaya yeterli değildir.

Diğer yandan, bilirkişi raporunda, şikayete konu 45 ve 46 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde belediye mezbahası ve kesimhaneye hazırlık idare binası, asfalt pateni tesisleri ile profilden yapılmış sundurma yapısı ile hidrafor ve su kuyusunun yer aldığı kulübenin bulunduğu belirtilmiş ise de, fiilen kullanılıp kullanılmadığı, fiilen kullanılıyorsa ne amaçla ve ne şekilde kullanıldığının açıklanmadığı anlaşılmaktadır. Dolayısıyla, rapor bu hali hüküm kurmaya yeterli değildir.

O halde, mahkemece, şikayete konu 383 ada 3 parsel sayılı taşınmazda haczedilen bağımsız bölümler yönünden fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı borçlu belediyece ispat edilemediğinden şikayetin reddine, 45 ve 46 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ise, yukarıda açıklanan kurallar gereğince bilirkişiden ek rapor alınarak veya gerektiğinde yeniden keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadıkları belirlendikten sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9778, Karar No: 2018/4046, Tarih: 02.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/9778 E.  ,  2018/4046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Hükümden önce 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan aynı Kanunun 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri ve TCK'nın 7. maddesi karşısında;sanığın eyleminin, özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki suçu oluşturduğu ve sanığa ön ödeme önerisinde bulunarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden “özel belgede sahtecilik” suçundan hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)5237 sayılı TCK'nın 43. maddesine göre "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; suça konu GSM hatlarına ilişkin abonelik sözleşmelerinin 28.05.2012 tarihinde düzenlenmiş olmaları nedeniyle, somut olayda zincirleme suç hükmünün uygulanma olanağının bulunmadığının gözetilmemesi,

b)5237 sayılı TCK'nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8576, Karar No: 2016/8430, Tarih: 17.10.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/8576 E.  ,  2016/8430 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonucunda mahkemenin görevsizliğine dair ... 1. Çocuk Mahkemesinin 14/12/2015 tarihli ve 2015/574 esas, 2015/766 sayılı kararını müteakip, bu kez mahkemenin görevsizliğine ilişkin ... 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/01/2016 tarihli ve 2016/39 esas, 2016/44 sayılı kararı üzerine olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği merciince ... 1. Çocuk Mahkemesinin 14/12/2015 tarihli ve 2015/574 esas, 2015/766 karar sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına dair ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/02/2016 tarihli ve 2016/124 değişik iş sayılı kararının;

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun ... Etfal Eğitim Araştırma Hastanesinin 29/06/2015 tarihli ve 1924 sayılı raporuna göre 20 yaş ve üzeri ile uyumlu olduğunun bildirilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı bulunan suça ilişkin yargılama yapma görev ve yetkisinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu ve yaş tashih işleminin de görevli mahkemece yapılması gerektiği gözetilmeksizin, ... 25. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine yazılı şekilde karar verilmesinde

isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 27/07/2016 gün ve 94660652-105-34-5309-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 05/02/2016 tarihli ve 2016/124 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25240, Karar No: 2022/4121, Tarih: 27.04.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/25240 E.  ,  2022/4121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, tehdit

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanığa isnat edilen tehdit suçunun 5237 sayılı TCK'nın 106/1. maddesinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve itiraz üzerine hakkındaki 10.02.2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kaldırıldıktan sonra beraat hükmü kurulan sanığın mahkeme sorgusunun yapıldığı 18.04.2013 ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca müsnet suçtan görülen kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 27.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10635, Karar No: 2012/30537, Tarih: 17.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/10635 E.  ,  2012/30537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.2.2012
Yargıtay — Esas No: 2021/18499, Karar No: 2022/2133, Tarih: 09.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/18499 E.  ,  2022/2133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.02.2020 gün ve 2020/8 Esas, 2020/13 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun kabul ile hükmün kaldırılarak sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Yokluğunda verilen hükmün kanuni süresi içerisinde müdafi tarafından temyiz edilmesinden sonra sanığın dosyaya sunduğu 15.10.2020 günlü dilekçesi ile vaki temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ile katılan Bakanlık vekilinin temyizleriyle sınırlı yapılan incelemede gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 09.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25300, Karar No: 2012/31704, Tarih: 14.03.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/25300 E.  ,  2012/31704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 03.08.2004'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Yasanın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4810, Karar No: 2025/1029, Tarih: 12.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/4810 E.  ,  2025/1029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2016/1 E., 2023/51 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı Hazine vekili

tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sonucu, Hakkari ili Yüksekova ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 118 ada 20 parsel sayılı 1003431,93 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, Toprak Tevzi Komisyonunca düzenlenen mera haritası kapsamında kaldığı belirtilerek mera vasfıyla orta malı olarak sınırlandırılmıştır.

Davacılar ..., ..., ..., ... ve ... tarafından, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak dava açılmış ve bozma öncesi yapılan yargılama sırasında müdahiller ..., ..., ..., ... ve ...; bozma sonrası yapılan yargılama sırasında ise, müdahiller ..., ..., ..., ..., ... ve ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ..., kendilerinin kullanımında olduğunu belirttikleri bölümlere yönelik olarak irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenlerine dayanmak suretiyle davaya katılmışlardır.

İlk Derece Mahkemesinin verdiği önceki karar Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 26.03.2015 tarihli ve 2014/19504 Esas, 2015/2866 Karar sayılı kararıyla bozulmuş olup, hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; "... mahallinde yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen komşu köylerden seçilecek yerel bilirkişi kurulu ile yine aynı yöntemle belirlenecek tanıklar yardımı ve üç kişilik zirai bilirkişi kurulu refakate alınarak yeniden keşif yapılması, keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi kurulu, tespit bilirkişileri ve taraf tanıklarından taşınmazların geçmişte kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, taşınmazın kadim mera olup olmadığı, taşınmazlar ile mera parseli arasında sabit doğal ya da yapay ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı, Toprak Tevzi Komisyonu çalışması ile taşınmaz mera haritası kapsamına alınmış olduğu gözetilerek taşınmazın bu tarihten önce mera olarak mı yoksa tarım arazisi olarak mı kullanıldığı, taşınmazların meradan açılıp açılmadığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınması, uzman ziraatçi bilirkişi kurulundan arazinin niteliği, toprak yapısı, komşu mera parselinin kadim mera olup olmadığı, kadim mera ise mera ile arada ayırıcı doğal ya da yapay unsur bulunup bulunmadığı, taşınmazın öncesinin mera olup olmadığı konusunda bilimsel verilere dayalı ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması, taşınmazların niteliğinin kesin olarak saptanması, taşınmazların keşif sırasında çekilen ve mera parseli ile taşınmazları birlikte gösteren fotoğraflarının rapora eklenmesi, gerekirse bu konuda Toprak Tevzi Komisyonu çalışmalarından önceki dönemlere ait hava fotoğrafları üzerinde de inceleme yaptırılması, bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi ..." gereğine değinilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; "... dava konusu parseller ile 118 ada 20 sayılı mera parselini birbirinden ayıran su arkının fotoğraflandığı, gerek bitki örtüsü ve toprak yapısı itibari ile gerekse sınırları itibari ile dava konusu taşınmazın mera ile bir ilişkisinin olmadığı, taşınmazın su tutma kapasitesinin meradan çok daha iyi olduğu, meradan farklı özelliklere sahip olduğunun rapor edildiği, mahalli bilirkişilerinin beyanlarıyla davacı ve müdahillerin dava konusu parseldeki zilyetliklerinin yaklaşık 120 yıldan fazla olduğu, her ne kadar fen bilirkişi raporunda Toprak Tevzi Komisyonunun 33 nolu parselinin sınırları itibariyle dava konusu parseli kapsadığı, sınırların birbiriyle uyumlu olduğu rapor edilmiş ise de, Toprak Tevzi Komisyonunun 1963 tarihindeki çalışmalarının evveliyatında da davacı ve müdahillerin atalarının taşınmaz üzerinde kullanımları olduğu, mera parseli ile şahısların kullanımında olan yerin bir hat şeklinde devam ettiği, geri kalan kısmının mera parseli olduğunun keşifteki mahalli bilirkişilerin de beyanlarıyla da teyit edildiği, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14, 17 ve 46 ncı maddeleri doğrultusunda Toprak Tevzi Komisyon çalışmalarının yapıldığı yıla kadar zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğu ..." gerekçesiyle davacıların ve müdahillerin davasının kısmen kabulüne, çekişmeli 118 ada 20 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptali ile 14.10.2022 tarihli bilirkişi raporunda (A1) ile gösterilen 6228.06 metrekare yerin ve (A3) ile gösterilen 7536.31 metrekare yerin 1/3'er hisseyle ..., ... ve ... adlarına, (A2) ile gösterilen 1231.27 metrekare yerin ve (A6) ile gösterilen 465.20 metrekare yerin ... adına, (A4) ile gösterilen 919.24 metrekare yerin ve (A7) ile gösterilen 1078.75 metrekare yerin ... adına, (A5) ile gösterilen 3426.99 metrekare yerin ... adına, (A8) ile gösterilen 3236.70 metrekare yerin ... adına, (A9) ile gösterilen 8800.29 metrekare yerin ... adına, A10 ile gösterilen 13770.40 metrekare yerin 1/5'er hisseyle ..., ..., ..., ... ve ... adlarına, (A11) ile gösterilen 12351.31 metrekare yerin ... adına, (A12) ile gösterilen 2231.44 metrekare yerin, (A13) ile gösterilen 13639.03 metrekare yerin, (A14) ile gösterilen 3798.67 metrekare yerin ve (A18) ile gösterilen 1672.98 metrekare yerin ... adına, (A15) ile gösterilen 2609.82 metrekare yerin, (A16) ile gösterilen 2258.78 metrekare yerin, (A30) ile gösterilen 2608.32 metrekare yerin, (A3I) ile gösterilen 3936.43 metrekare yerin, A32 ile gösterilen 746.21 metrekare yerin, (A33) ile gösterilen 2084.00 metrekare yerin ve A34 ile gösterilen 1335.62 metrekare yerin ... adına, (A17) ile gösterilen 13302.22 metrekare yerin 1/2'şer yerin ... ve ... adlarına, (A19) ile gösterilen 1256.08 metrekare yerin ... adına, A20 ile gösterilen 407.70 metrekare yerin 1/2 hisseyle Celal Aykat ve ... adlarına, (A21) ile gösterilen 644.56 metrekare yerin ... adına, (A22) ile gösterilen 1267.68 metrekare yerin 1/2'şer hisseyle ... ve ..

.21 metrekare yerin, (A33) ile gösterilen 2084.00 metrekare yerin ve A34 ile gösterilen 1335.62 metrekare yerin ... adına, (A17) ile gösterilen 13302.22 metrekare yerin 1/2'şer yerin ... ve ... adlarına, (A19) ile gösterilen 1256.08 metrekare yerin ... adına, A20 ile gösterilen 407.70 metrekare yerin 1/2 hisseyle Celal Aykat ve ... adlarına, (A21) ile gösterilen 644.56 metrekare yerin ... adına, (A22) ile gösterilen 1267.68 metrekare yerin 1/2'şer hisseyle ... ve ... adına, (A23) ile gösterilen 837.33 metrekare yerin 1/2'şer hiseyle ... ve ... adına, (A24) ile gösterilen 1572.44 metrekare yerin ... adına, (A25) ile gösterilen 1493.13 metrekare yerin ... adına, (A26) ile gösterilen 1529.29 metrekare yerin ... adına, (A27) ile gösterilen 1526.84 metrekare yerin ... adına, A28 ile gösterilen 1597.11 metrekare yerin ... adına, (A29) ile gösterilen 1404.22 metrekare yerin ... adına tapuya tesciline, 880587,51 metrekare kısmın mera vasfıyla özel siciline kaydına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozma ilamına uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun)

Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.