muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2741, Karar No: 2024/4799, Tarih: 02.05.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 21.07.2014 tarihi ya da koşulların oluştuğu ilk tarih itibariyle yaşlılık aylığı tahsisi, aylıkların yasal faizleriyle tahsili istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3.Değerlendirme

İnceleme konusu davada, 20.02.1957 doğumlu davacının, 21.07.2014 tarihinde yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğu, 01.04.1988-20.06.1994 tarihleri arasında 2239 gün 1479 sayılı Kanun kapsamında, 02.09.1985-06.04.1987 tarihleri arasına maledilen 420 gün askerlik borçlanması, 21.06.1994-03.08.1997 tarihleri arasında 768 gün 506 sayılı Kanun kapsamında, 01.01.2007-30.06.2012 tarihleri arasında ise Kanada hizmetlerinin borçlanması sonucu 4/1-a kapsamda 1976 gün prim ödemelerinin bulunduğu, davacının Kanada sosyal güvenlik makamlarından 17.07.2014 tarihinde talepte bulunduğu, yaşlılık aylığı tahsis talep dilekçesi ekinde, çalışmadığının, vasisinin bulunduğunun belirtildiği, 01.01.2017 tarihi itibariyle yine Kanada'da maluliyet aylığı alıyor olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece dosya içinde bulunan bilgi ve belgeler ile gerekirse yurt dışı sosyal güvenlik makamlarından temin edilecek belgeler kapsamında, davacının açıklamaları da alınarak, yeniden bir değerlendirme yapılmalı, davacının, 21.07.2014 tarihi itibariyle yurt dışında çalışmasına dayalı prim ödemesi olup olmadığı, bu tarihten sonra davacı sigortalının hesabına ödenen primlerin niteliği açıklığa kavuşturularak kesin dönüş şartının gerçekleştiği tarih tam olarak belirlenmeli, şartların oluştuğu tarihi takip eden aybaşından aylık bağlanacağı gözetilmelidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2024 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1498, Karar No: 2012/8713, Tarih: 05.10.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/1498 E.  ,  2012/8713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

KARAR

Davacı ...'e Bala Asliye Hukuk Mahkemesinin 20/07/2011 tarih ve 2006/80 Esas 2010/206 Karar sayılı kararının tebliğe çıkartıldığı ve tebligat parçasında "geçici Ankara'da bulunması sebebiyle ...'a, ...'e haber verildi'' yazılı olup, muhatabın evde bulunmama sebebi ve kime sorulduğu yazılmamış olup, tebligat yapılan ...ve haber verilen ....'in kim olduğu aynı konutta oturup oturmadığının belirlenmediği, bu açıklamalar doğrultusunda davacıya yapılan karar tebliğlerinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacı ...'e usulüne uygun şekilde kararın tebliğ edilmesi, temyiz süresinin beklenilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 05.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17696, Karar No: 2012/24687, Tarih: 20.12.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/17696 E.  ,  2012/24687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar savunmanı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların, .....isimli şahıstan fidye almak için kardeşi ....’nu kaçırmaya karar verdikleri, daha önceden tanıdıkları ....’u telefonla hile ile arayarak buluşup araca aldıkları ve araçla dolaşmaya başladıkları, ....’nun kaçırıldığından haberinin olmadığı, bu esnada ....’in telefonla aradığı ve .... sanıklar ... ve ...’la birlite olduğunu söylemesi üzerine, sanıklar kimliklerinin belli olduğunu düşünerek .... üzerinde herhangi bir cebir ya da tehdit uygulamaksızın kaçırma eylemine son verdikleri, bu olaydan 3 gün sonra.....’nun başka bir olayda kaçırılıp öldürüldüğü, kardeşi ....’nun uzun süre aranmasına rağmen bulunamadığı ve ifadesine başvurulamadığının anlaşılması karşısında; sanıkların eyleminin fidye için adam kaçırma eyleminin ihzari hareketleri olduğu ve yağmaya kalkışma suçunun unsurlarının oluşmadığı, ancak TCK’nın 36. madddesine göre eylemin bu aşamaya kadar özgürlüğü kısıtlama suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek, yazılı biçimde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Yağma suçu, 5237 sayılı TCK’nın 149/1. maddesinin (c) ve (h) bentlerine aykırı biçimde geceleyin ve birden fazla kişi ile birlikte işlenmesine karşın, aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca, temel ceza belirlenirken, (h) bendinin değerlendirilmeye esas alınmaması,

b-TCK’nın 53.maddesinin (c) fıkrasındaki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverilme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

c-Yargılama giderinin tahsil şeklinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20/12/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6230, Karar No: 2010/6727, Tarih: 10.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/6230 E.  ,  2010/6727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26.11.2007 tarih ve 2006/37 - 2010/6727 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, davalı kooperatifin daireleri bitirdiği ve teslim ettiği gerekçesiyle tasfiye işlemlerine başladığını, oysa davacıların konutlarında ileri derecede eksiklik, hata ve kalitesizliğin mevcut olduğunu, ayıplı inşaat nedeniyle çoğu düşük gelirli olan davacıların hayal kırıklığına uğradığını ileri sürerek, ayıplı inşaat nedeniyle şimdilik toplam 12.107.431.500 TL ile kişi başına 5’er milyar lira manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın inşaatı yapan müteahhit firma aleyhine açılması gerekip, müvekkiline husumet düşmediğini, davacıların açık ve gizli ayıp ihbarını yapmadığını, 2 yıldır konutlarda oturan davacıların iyi niyetli olmadığını, eksik ve hatalı imalatından dolayı müteahhit firma aleyhinde müvekkilince açılan davanın derdest olduğunu, manevi tazminat isteminin yasal olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, alınan bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların oturduğu konutlarda eksik ve kusurlu işlerin bulunduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davacıların istedikleri miktarlar toplamı olan 11.999,11 YTL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına, davacı ...’in fazlaya ilişkin isteminin reddine, diğer davacıların fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına, davacıların manevi tazminata ilişkin istemlerinin harçlandırılmamış olması nedeniyle manevi tazminat istemi ile ilgili açılmış bir davanın olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 550.74 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4166, Karar No: 2023/8544, Tarih: 09.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4166 E.  ,  2023/8544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/906 Esas, 2023/144 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Erciş Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.10.2022 Tarihli ve 2022/644 Esas, 2022/630 Karar Sayılı Kararı

Kayyım tayini istenilenin mernis adresinin ... Mah. ... Cad. 20A/29 .../Mardin olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Midyat Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.03.2023 Tarihli ve 2022/906 Esas, 2023/144 Karar Sayılı Kararı

Küçüğün ikamet adresinin ... Mah. K1-57 .../Van olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 426 ncı maddesi uyarınca kayyım atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir

2. 4721 sayılı Kanun’un “Temsil” başlıklı 426 ncı maddesi şöyledir:

“Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hâllerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar:

1. Ergin bir kişi, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri bir sebeple ivedi bir işini kendisi görebilecek veya bir temsilci atayabilecek durumda değilse,

2. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa,

3. Yasal temsilcinin görevini yerine getirmesine bir engel varsa.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 430 uncu maddesi şöyledir:

“Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

Sahilkent Polis Merkezi Amirliği

nce yapılan araştırmaya göre küçüğün Erciş/Van adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Erciş Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Erciş Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

09.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3661, Karar No: 2022/2240, Tarih: 24.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/3661 E.  ,  2022/2240 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

...

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.09.2013 tarihinde verilen dilekçeyle mülkiyete dayanan elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen 17.12.2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 24/03/2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

(Muhalif)

KARŞI OY

Davacı, tapudan 25.04.2013 tarihinde satın aldığı taşınmaz nedeniyle mülkiyet hakkına dayalı olarak elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talep etmiştir.

Davalı, kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciden iş karşılığı taşınmazı alacağın temliki hükümlerine göre 20.06.2009 tarihinde satın almış ve halen taşınmazda oturmaktadır.

Uyuşmazlık, mülkiyete ilişkin değildir. Davalının taşınmazı zilyet etmesinde haklı bir sebebe dayalı olup olmadığı diğer bir deyişle haksız şagil olup olmadığı hususundan ibarettir.

Davacıya kayden satan arsa sahibi ile davalıya satan yüklenici arasında açılan davanın, açılmamış sayılmasının sorumluluğu davalıya maledilemez. Keza, anılan dosyada taraf olmayan davalı aleyhine değerlendirme yapılamaz.

Mahkemece, kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca dava konusu bağımsız bölümün kime düştüğünün tespiti ile yükleniciye isabet ediyorsa ve yüklenici sözleşme uyarınca üzerine düşen edimleri yerine getirdiyse davacının taşınmazı edinirken iyiniyetli olup olmadığı araştırılıp yükleniciye isabet eden bağımsız bölüm ise, davalının taşınmazda haklı bir sebebe dayalı olarak zilyet etmesi nedeniyle açılan davanın reddi gerekirken dosya içeriğine ve yasal dayanaklar tartışılmadan verilen kararın bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan değerli çoğunluğun onama görüşüne katılamıyorum.

KARŞI OY

KARŞI OY

Davacı, dava konusu 10 nolu bağımsız bölümü, 25.04.2013 tarihinde tapuda yapılan satış işlemi ile kayıt maliklerinden satın almış olup; ayni hakka dayalı elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteminde bulunmaktadır. Davalı ise ... Limited Şirketi ile arasında imzalanan 20.06.2009 tarihli temlik sözleşmesine dayalı bağımsız bölümde şahsi hakkı bulunduğundan davanın reddini savunmaktadır.

Tapu kayıt malikleri (arsa sahipleri) ile ... Ltd. Şti. arasında, Ankara 1. Noterliğinde 08.06.2009 tarihinde imzalanan daire karşılığı inşat sözleşmesi vardır. Buna göre sözleşmeye ekli planda gösterildiği gibi, bir kısım bağımsız bölümler inşaat karşılığı yükleniciye bırakılmıştır.

Arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi ile yüklenici, arsa sahibine karşı şahsi hak kazanır. Yüklenici bu hakkını doğrudan arsa sahibine karşı ileri sürebileceği gibi, arsa sahibinin rızası gerekmeksizin yazılı olmak koşulu ile üçüncü bir kişiye de temlik edebilir.(BK. md. 183)

-Temlik sözleşmesinin yazılı olması yeterlidir. (BK. md.184) Ayrıca noterde resmi şekilde yapılması zorunlu değildir.

Arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde, yüklenicinin borcu binayı sözleşmeye, amacına ,fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmektir.

Satış vaadi sözleşmesi veya alacağın temliki ilgilisine ancak şahsi hak sağlar. Kural olarak tapu ile mülkiyet kazanan kişiye karşı bir hak ileri sürülemez. Yani şahsi hak ile ayni hakkın yarışması söz konusu olduğunda ayni hakka üstünlük tanınır. TMK'nın 1023. maddesine göre “Tapu kütüğündeki sicile iyiniyetle dayanarak mülkiyet veya başka bir ayni hak kazanan üçüncü kişinin bu kazanımı korunur.

Daire karşılığı inşaat sözleşmesi ile, yükleniciye bağımsız bölüm verecek arsa sahipleri, sözleşme geriye etkili şekilde fesih edilmediği sürece, yükleniciye kalacak bağımsız bölümlerde tasarruf yetkisinden yoksundur. Daire karşılığı inşaat sözleşmesi ile yapılmakta olan yapıda, arsa sahiplerinden bağımsız bölüm satın alanlarında, ayni hak kazanımları, satın aldıkları dairenin sözleşme gereği, arsa sahiplerine kalacak yerlerden olması koşuluna bağlıdır.

O halde, mahkemece yapılacak iş, 08.06.2009 tarihli daire karşılığı inşaat sözleşmesi içeriği dikkate alınarak, yüklenicinin edimini fen ve sanat kurallarına uygun olarak yerine getirip getirmediğinin tespit edilmesi, yüklenicinin edimini eksiksiz olarak yerine getirdiğinin saptanması durumunda bu kez, dava konusu dairenin, yükleniciye kalacak daire olup olmadığının belirlenmesi gerekmektedir. 10 nolu bağımsız bölümün yükleniciye düştüğünün anlaşılması halinde bu kez davacının iktisabının iyiniyete (TMK. 1023. m. ) dayalı olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Eksik araştırma ile verilen kararın bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/1339, Karar No: 2013/347, Tarih: 09.07.2013

**Ceza Genel Kurulu         2012/5-1339 E.  ,  2013/347 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname : 2009/161841

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Sanık A.. B.. hakkında yargı görevi yapanı etkilemeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasının reddine, suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve suç delillerini yok etme suçlarından beraatına,

Sanık  E. Y..'nın suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma ve rüşvet alma suçlarından beraatına,

Sanık S. A..'ın zincirleme şekilde görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı TCK'nun 257/1, 43, 62 ve 50. maddeleri uyarınca 3.740 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanıklar N.K..ve O.. A..'ün suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma suçundan beraatlarına,

Sanık N.S..'in suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma, rüşvet verme, görevi kötüye kullanma ve yargı görevi yapanı etkilemeye teşebbüs suçlarından beraatına ilişkin, ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 5. Ceza Dairesince verilen 16.05.2012 gün ve 1-4 sayılı hüküm, sanık S.A..ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.11.2012 gün ve 161841 sayılı “onama” istemli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık A. B.. hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkûmiyet kararı  temyiz edilmeksizin, sanıklar O.A.. ile N. K..hakkında görevi kötüye kullanma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar da itiraz kanun yolu sonucunda kesinleşmiş olup, uyuşmazlık kapsamında değildir.

İnceleme, sanık A. Ba.. hakkında yargı görevi yapanı etkilemeye teşebbüs, suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve suç delillerini yok etme, sanık E. Y..hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma ve rüşvet alma, sanık S.A..hakkında görevi kötüye kullanma, sanıklar N.K.. ve O. A.. hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma, sanık N.S..hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma, rüşvet verme, görevi kötüye kullanma ve yargı görevi yapanı etkilemeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesine konu suçların sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de; hükmün esasına ilişkin  incelemeye geçilmeden önce bir Genel Kurul Üyesi tarafından, katılan kurumun kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığının ileri sürülmesi üzerine, öncelikle bu hususun Yargıtay İçyönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca önsorun olarak görüşülmesi gerekmiştir.

Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesine konu suçların sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de; hükmün esasına ilişkin  incelemeye geçilmeden önce bir Genel Kurul Üyesi tarafından, katılan kurumun kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığının ileri sürülmesi üzerine, öncelikle bu hususun Yargıtay İçyönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca önsorun olarak görüşülmesi gerekmiştir.

5271 sayılı CMK’nun 237. maddesinin 1. fıkrasında;  "Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikâyetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilirler” hükmü ile kamu davasına katılma hak ve yetkisi bulunanlar üç grup halinde belirtilmiştir. Anılan düzenleme 1412 sayılı CMUK’nun 365. maddesindeki; “suçtan zarar görenler, soruşturmanın her aşamasında kamu davasına müdahale yolu ile katılabilirler” hükmü ile paralellik göstermekte ise de, yeni hükme önceki kanunda yer almayan malen sorumlu ve dar anlamda suçtan zarar göreni ifade eden mağdur da eklenmek suretiyle, madde, öğreti ve uygulamadaki görüşlere uygun olarak katılma hak ve yetkisi bulunduğu kabul edilenleri kapsayacak şekilde düzenlenmiştir.

Kanunda “suçtan zarar görmek” kavramı açıklanmamış olmakla birlikte, gerek Ceza Genel Kurulunun, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında bu kavram, “suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş olma hali” olarak anlaşılarak uygulanmış ve buna bağlı olarak dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği kabul edilmiştir.

Nitekim bu durum, Ceza Genel Kurulunun 11.04.2000 gün ve 65–69 sayılı kararında, “kamu davasına katılmak için suçtan doğrudan doğruya zarar görülmesi gerekir, dolaylı zararlar nedeniyle kamu davasına katılmak olanaksızdır”, 04.07.2006 gün ve 127–180 ile 03.05.2011 gün ve 155–80 sayılı kararlarında ise; “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edilmiştir.

Konumuza ilişkin olarak herhangi bir tüzel kişinin kamu davasına katılabilmesi için, CMK'nun davaya katılmayı düzenleyen genel kural niteliğindeki 237. maddesinde belirtilen şartın gerçekleşmesi, başka bir deyişle suçtan doğrudan zarar görmüş bulunması veya herhangi bir kanunda, belirli bir tüzel kişinin bazı suçlardan açılan kamu davalarına katılmasını özel olarak düzenleyen bir hükmün bulunması gerekir. Örneğin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun davaya katılmayı düzenleyen 18. maddesi uyarınca Gümrük İdaresinin, 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 162. maddesi uyarınca Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu ile Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonunun başvuruda bulunmaları halinde kamu davasına katılacakları açıkça hükme bağlanmıştır. Özel kanun hükümleri uyarınca davaya katılmanın kabul edildiği bu gibi durumlarda, belirtilen kurumların suçtan zarar görüp görmediklerini ayrıca araştırmaya gerek bulunmamaktadır.