muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4274, Karar No: 2006/5868, Tarih: 01.06.2006

../..

S-2-

Esas No. : 2006/4274

Karar No. : 2006/5868

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, müvekkili bankanın müşterisi olan davacının 21.2.2001 tarihleri arasında bankada gecelik (O/N) işlemleri yaptığını ve 20.2.2001 tarihinde 43.635.000.000.TL. yatırarak %850 faiz aldığını, iktisat bankasının 15.3.2001 tarihinde BDDK’nun 198 sayılı kararı ile 4389 sayılı bankalar yasasının 14/3-4 maddeleri gereğince yönetim ve denetimimin Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredildiğini davacı banka ile davalı arasında sözleşme serbestliği kuralı içerisinde bir faiz anlaşması yapılmışsa da bankanın ülkedeki ekonomik kriz sebebi ile içine girdiği darboğaz ve mali sıkıntı sebebi ile büyük para sahiplerinin ve davacının münferiten veya birlikte hareket ederek havuz teşkil ederek ellerindeki mali güçle bankadan yüksek faiz talebinde bulunduğunu ve bankadan yüksek faiz gecelik olarak aldıkların bu durumun ahlaka aykırılık derecesine varan fahiş faiz oranlarına ulaştığını gabin teşkil edecek yüksek orandaki faiz oranının müşteriye ödenmemesi yoluna gidildiğini davalıya ödenen faizin gabin sebebi ile geçersiz bulunmakla açılan itirazın iptali davasının reddine, karşı dava olarak da ödenen faiz alacağının üstünde kalan bölüm kadar olana ve gabin sebebi ile fahiş faiz ve ferilerine ilişkin ve davalıya ödenmeyen gabin teşkil eden 2.211.440.575.TL. fahiş faiz ve ferilerden dolayı borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı-karşı davacının temyizi üzerine , Dairemiz, 18.3.2004 gün ve 2003/1375 E, 2004/3013 Karar sayılı karar ile araştırmaya yönelik bozmuş mahkemece bozmaya uyulmuş yeniden yargılama yapılmış bilirkişilerden rapor alınmıştır.

Bilirkişiler “Cumhuriyet Tarihimizin en ağır ekonomik bunalımının yaşandığı sırada, iktisat bankasının davacıya ait mevduat hesabına aşırı oranda faiz vermek durumunda kaldığı, diğer deyişle somut olayda Banka açısından “darda kalma” olgusunun özel ve nesnel koşullarının oluştuğunu belirtilen raporlarını sunmuşlardır.

Mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak olayda gabin koşullarının oluştuğundan bahisle davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, davalının savunmasına dayanak oluşturan gabin koşullarının somut olay açısından gerçekleşip gerçekleşmediği ve dolayısıyla, davalı bankanın fazla faiz tahakkuk ettirildiği gerekçesiyle davacının hesabından kesinti yapıp yapamayacağı noktasında toplanmaktadır.

O halde, uyuşmazlığın çözümlenebilmesi için ... üzerinde durmak gerekmektedir.

B.K.nun 19.maddesine göre, bir sözleşmenin konusu, kanunun gösterdiği sınır içinde serbestçe kararlaştırılabilir” Sözleşme serbestisi olarak tanımlanan bu ilkenin bir takım sınırları vardır. B.K.nun 19 ve 20.maddelerinde getirilen sınırlara göre, sözleşmenin konusu, emredici kurallara, kamu düzenine, şahsiyet haklarına, ahlaka aykırı olmamalı ve imkansız bulunmamalıdır.

O halde, uyuşmazlığın çözümlenebilmesi için ... üzerinde durmak gerekmektedir.

B.K.nun 19.maddesine göre, bir sözleşmenin konusu, kanunun gösterdiği sınır içinde serbestçe kararlaştırılabilir” Sözleşme serbestisi olarak tanımlanan bu ilkenin bir takım sınırları vardır. B.K.nun 19 ve 20.maddelerinde getirilen sınırlara göre, sözleşmenin konusu, emredici kurallara, kamu düzenine, şahsiyet haklarına, ahlaka aykırı olmamalı ve imkansız bulunmamalıdır.

Sözleşme serbestisine getirilen bir diğer sınır da, B.K.nun 21.maddesinde düzenlenen “Gabin” dir. Anılan yasa hükmüne göre; “Bir sözleşmede edimler arasında açık bir oransızlık bulunduğu takdirde, eğer gabin zarara uğrayan tarafın zaruret halinde bulunmasından veya hiffetinden yahut tecrübesizliğinden yararlanmak suretiyle meydana getirilmiş ise, zarar gören taraf bir yıl içinde sözleşmeyi feshettiğini beyan ederek verdiği şeyi geri alabilir. Bu süre, sözleşmenin kurulduğu tarihten itibaren başlar.”

Görüldüğü gibi Gabin nedeniyle sözleşmenin feshedilebilmesi için, biri objektif, diğeri subjektif olmak üzere iki unsurunun birleşmesine ihtiyaç vardır.

../..

S-3-

Esas No. : 2006/4274

Karar No. : 2006/5868

Edimler arasındaki açık oransızlık objektif unsuru oluşturmaktadır.

Açık oransızlık, zarara uğrayan tarafın zaruret içinde (darda) bulunmasından veya tecrübesizliğinden veya hiffetinden (düşüncesizliğinden, işi hafife almasından) karşı tarafın bilerek yararlanması (yani durumu istismar etmesi) sonucunda meydana gelmişse subjektif unsur da gerçekleşmiş sayılır (Prof. Dr. Safa Reisoğlu, Borçlar Hukuku Genel Hükümler İst. 1998 Sh. 100-108).

Dava konusu faiz alacağının oluştuğu dönem, ülkemizde Şubat ekonomik krizi olarak bilinen dönemdir. Bu dönemde gecelik faiz oranları, % 5000’lerin üzerine çıkmıştır. Ancak bu durum, sadece davalı bankayı değil, diğer bankaları da yakından ilgilendirmiştir. Nitekim, dava dışı bazı bankalar da davalının uyguladığı faiz oranlarına yakın hatta bir kısmı ondan da yüksek olanlarda gecelik faiz uygulamışlardır.

Bu durum serbest piyasa ekonomisinin sonucu ve gereğidir. Davacı, parasını aynı dönemde daha fazla veya buna yakın gecelik faiz veren bir başka bankada da değerlendirme olanağına sahip iken bunu yapmamış, kendi bankasına güvenmiştir. Bankalar, para alım satımı işi ile uğraşan güven kurumlarıdır. Yüksek faizle topladığı mevduatı daha yüksek faizle satmaları mümkündür. Hal böyle olunca o günün genel ekonomik koşulları karşısında edimler arasında açık oransızlık bulunduğunun kabulü doğru olmaz.

Bir an için açık oransızlık bulunduğu, başka bir deyimle objektif unsurun gerçekleştiği kabul edilse bile somut olayda sübjektif unsur gerçekleşmemiştir.

Bir an için açık oransızlık bulunduğu, başka bir deyimle objektif unsurun gerçekleştiği kabul edilse bile somut olayda sübjektif unsur gerçekleşmemiştir.

TTK.nun 20/2.maddesi uyarınca basiretli bir iş adamı gibi davranmak zorunda olan davalı bankanın hiffet ve tecrübesizliğinden söz edilemeyeceğine göre sübjektif unsurun değerlendirilmesinde, müzayaka (darda kalma) hali irdelenmelidir. Bunun yanında, davacının, davalının (varsa) müzayakasından yararlanıp yararlanmadığının saptanması da gabinin mevcudiyeti için zorunlu bulunmaktadır.

Müzayaka, esas itibariyle ciddi bir mali sıkıntı halini ifade eder. Bir kimse böyle bir sıkıntı içinde, diğer tarafın sürebileceği ağır şartlara kolaylıkla razı olabilir. Müzayaka halinin sözleşmenin kurulduğu anda mevcut olması gerekir.

Dosyadaki delillere göre gecelik faiz oranları özellikle 19.2.2001 gününde itibaren yükselmeye başlamış ve şubat ayı sonuna doğru düşmüştür. Davacının mevduat hesabı ise faizlerin yüksek olduğu günlerde açılmamıştır. Davacı, zaten davalı bankanın müşterisidir ve yüksek faiz uygulamasının başladığı tarihten çok önce davalı ile mevduat ilişkisine girmiştir. Kaldı ki, gecelik faiz oranlarını davacı değil, davalı banka belirlemiş ve uygulamıştır. Uygulanan bu faiz oranları TCMB.nin denetimi altındadır.

Gabin, dar ve zor durumda kalmalarından ötürü sözleşme yapmaya sürüklenmiş olan kişileri korumak ve zayıfı güçlüye ezdirmemek için daha çok sosyal amaçlarla kabul edilmiş bir müessesedir (YHGK. 24.1.1973 T. 1971/1-1376 E, 24 K.sayılı kararı, M.Reşit Karahasan, Türk Borçlar Hukuku, Genel Hükümler, 2003 1.Cilt Sh. 297. Yargıtay 1.HD 4.3.1969 T.391 E. 1133 K. Sayılı kararı, Eraslan Özkaya, Gabin Davaları, Ankara 2000, Sh. 150 vd.Prof. Dr. Fikret Eren Borçlar Hukuku Genel Hükümler, Cilt 1, Sh. 388), Bir bankanın özel kişi karşısında daha zayıf durumda olduğunun kabulü doğru görülemez. Bu açıdan bakıldığında da bankanın gabin hükümlerinden yararlandırılması, gabinin zayıfı koruma şeklindeki konuluş amacına ters düşer.

../..

S-4-

Esas No. : 2006/4274

Karar No. : 2006/5868

../..

S-4-

Esas No. : 2006/4274

Karar No. : 2006/5868

Her şeye rağmen, davalı bankanın müzayaka halinde olduğu bir an için kabul edilecek olsa bile, davacının bu durumdan yararlandığı, onu istismar ettiği kanıtlanmadıkça gabin oluşmaz. Nitekim YHGK. nın 5.2.1969 tarih ve 66/1-263/90 sayılı kararında da açıkça belirtildiği gibi, “Gabin vardır diyebilmek için, objektif şart ile birlikte sübjektif şart teşkil eden müzayaka veya hiffet veyahut tecrübesizlik hallerinden birinin dahi bulunması ve alıcının bu durumu bilmesi ve ondan faydalanması, diğer bir deyimle karşı tarafın durumunu istismar etmesi lazımdır (Tekinay Borçlar Hukuku Genel Hükümler, İst. 1993, Sh. 463, Prof. Dr. Feyzi Necmeddin Feyzioğlu, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, Cilt 1, İst. 1976, Sh. 259 dipnot 436 Prof. Dr.Fikret Eren, Borçlar Hukuku Hükümleri, Cilt 1, Sh. 391). Gabinden yararlananın, karşı tarafın özel durumu yüzünden bu dengesiz sözleşmeyi yaptığını bilmesi gerekmesi yetmez. Özel olarak bu durumdan yararlanma kastı bulunması aranacaktır (Prof.Dr. M.Kemal Oğuzman, Doç.Dr. M.Turgut Öz, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, İst. 1995, Sh. 110, dipnot 332).

Bankalar birer güven kurumudur. Uyguladıkları faiz oranları TCMB.na bildirilmekte ve denetlenmektedir. Devletin müdahale etmediği ve bu yüzden Devlet garantisi altında olduğunu düşünen mudinin, güvendiği faiz oranına göre yapılan işlemleri sonradan feshetmenin çıkar dengesine uygun bulunmadığı kanaatindeyiz

Açıklanan nedenlerle, somut olay açısından gabin koşulları oluşmadığından davanın kabulü gerekirken reddini doğru bulmadığından, onama yönündeki yüce çoğunluğun görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/15232, Karar No: 2016/4149, Tarih: 06.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/15232 E.  ,  2016/4149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, mala zarar verme, hakaret, yaralama

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın, suç tarihinde, aracını sanığın iş yerinin 3 metre gerisine park etmesi nedeniyle sanık ile arasında aracın park edildiği yerden kaldırılması konusunda tartışma çıktığı, bu tartışma esnasında sanığın katılana hitaben “buraya bırakıp gidersen aracının camını aşağıya indiririm, görürsün o zaman, karılığını bil adamca çek” şeklinde sözler söylediği, ardından da katılanın kullandığı araca tekme ve yumruk vurarak zarar verdiği, aracın içerisinde bulunan katılanı araçtan indirmeye çalışarak katılanın çantasını alıp katılana doğru fırlattığı, katılanın polis çağıracağını söylemesi üzerine de “git polisi çağır, reisi cumhuru çağır, sen ne terbiyesiz karısın, sana çek git dediğimde utanır çeker giderdin” dediği ve olay yerine gelen polis ekipleri tarafından polis merkezine götürüldüklerinde de katılana hitaben “buradan çıkışı var, o zaman göreceksin” dediği, sanığın bu surette zincirleme şekilde sair tehdit, mala zarar verme, hakaret ve cebir kullanarak yaralama suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda,

1) Sanık hakkında mala zarar verme ve cebir kullanmak suretiyle yaralama suçlarından verilen beraat kararına yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Kolluk tarafından tutulan “katılanın kullandığı araçta her hangi bir zarar olmadığına” yönelik 20.01.2010 tarihli tutanak ile katılanın darp edilerek yaralandığına ilişkin herhangi bir adli rapor olmaması ve katılanın soyut beyanı dışında herhangi bir delille ispatlanamaması karşısında, sanık hakkında mala zarar verme ve cebir kullanarak basit yaralama suçlarından verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık hakkında hakaret ve olay yerinde gerçekleştiği iddia olunan sair tehdit suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanık ile suç tarihi öncesinde aralarında husumet bulunmayan katılanın beyanı ile olay esnasında araç içerisinde bulunan ... ve ...'ın tanık anlatımları karşısında; sanığın hakaret ve olay yerinde gerçekleşen sair tehdit eylemi nedeniyle mahkumiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5208, Karar No: 2018/8858, Tarih: 06.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/5208 E.  ,  2018/8858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından,sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191.madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4410, Karar No: 2015/18337, Tarih: 14.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4410 E.  ,  2015/18337 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Muğla 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2014

NUMARASI : 2013/531-2014/646

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme (11.07.2013), tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın 11.07.2013 olan dava, emsal alınan Şeyh Mahallesi 341 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ise incelenen satış tarihi (01.08.2012) itibarıyla İmar Yasası gereğince düzenleme görmüş imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payı olarak uygulanan indirim oranlarının belediye başkanlığından ve sözü edilen taşınmazların 2013 yılı itibariyle bulundukları sokak ve caddelere göre belediyece belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin yine belediye başkanlığından,

3-Davaya konu taşınmaz ile emsal alınan taşınmazın tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

7 -2-

4-Davaya konu taşınmazın korunması gerekli kültür varlığı alanında olup olmadığının ilgili idareden,

5-Davalı M.. K..'nın mirasçılarını gösteren mirasçılık belgesinin ilgilisinden,

Temin edilerek dosyaya konulmasından,

Ayrıca;

6-Dahili davalı D C 18 yaşından küçük olup, mahkeme kararının ve temyiz dilekçesinin tebliğ tarihinde ergin (reşit) olmadığından gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin kendisine tebliği geçersiz olup bu nedenle adı geçen davalının yasal temsilcisine mahkeme kararının ve temyiz dilekçesinin tebliği sağlanıp temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

5-Davalı M.. K..'nın mirasçılarını gösteren mirasçılık belgesinin ilgilisinden,

Temin edilerek dosyaya konulmasından,

Ayrıca;

6-Dahili davalı D C 18 yaşından küçük olup, mahkeme kararının ve temyiz dilekçesinin tebliğ tarihinde ergin (reşit) olmadığından gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin kendisine tebliği geçersiz olup bu nedenle adı geçen davalının yasal temsilcisine mahkeme kararının ve temyiz dilekçesinin tebliği sağlanıp temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı ZS.
Yargıtay — Esas No: 2023/2033, Karar No: 2024/5385, Tarih: 03.10.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/2033 E.  ,  2024/5385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1861 E., 2023/177 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gürün Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/11 E., 2022/209 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; Sivas ili, ... ilçesi, ... köyünde bulunan 107 ada 3 parsel sayılı taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup davalı lehine zilyetlikle edinim koşulları oluşmadığı halde adına tespit ve tescil edildiğini belirterek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı; dava konusu taşınmazın dedesinden babasına, babasından da kendisine intikal ettiğini, taşınmaz üzerindeki zilyetliklerinin 100 yılı aşkın süredir devam ettiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu yer üzerinde davalı lehine zilyetlikle kazanım şartlarının gerçekleşmediği gerekçesi ile davanın kabulü ile çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Nedenleri

Davalı istinaf dilekçesinde; dava konusu taşınmazın dedesinden beri zilyetliklerinde olduğunu, lehine zilyetlikle edinim koşullarının oluştuğunu, taşınmaza kül dökmek, gübre dökmek, ot ve saman yığmak şeklinde zilyet olduğunu belirterek mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye göre delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile yerinde olmayan istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B.Temyiz Nedenleri

Davalı temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazda 40 yıldan fazla süredir zilyetlikleri bulunduğunu, köyde bu şekilde kullanımları yaygın olduğunu, taşınmazın köy boşluğu niteliğinde olmadığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe