muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1576, Karar No: 2020/2845, Tarih: 02.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/1576 E.  ,  2020/2845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal, hakaret

Hüküm : 1- Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan beraat,

2- Hakaret suçundan TCK'nın 125/1-3,a-4, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından, hakaret suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Aksi ispat edilemeyen savunmaya göre; sanığın kasksız olarak motosiklet kullandığı sırada polis memuru olan müşteki tarafından durdurulduğu ve sorgulama yapıldığında motosikletin sigorta ve muayenesinin olmadığının tespit edilmesi üzerine trafikten men işlemi yapıldığı sırada kasksız birden fazla motosikletli geçmesine rağmen müşteki tarafından bu kişilere işlem yapılmaması nedeniyle sanığın müştekinin kamusal alanda tek kare fotoğrafını çekip kendi facebook hesabından 'Böyle polisler bu memlekette olduğu sürece bu teşkilata hiç bir güven olmaz, vatandaşa huzur güven verecek en yegâne teşkilat bu pisliklerinden temizlenmelidir.'' şeklinde yorum ile paylaştığı kabul edilen olayda; sanığın müştekiye yönelik herhangi bir ısrar ve takibinin olmadığı, kamusal alanda çekilen, müştekiye ait tek kare fotoğrafın müştekinin özel yaşam alanına giren bir fotoğraf olmayacağı gerekçesi ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan verilen beraat hükmünde ve sanığın müştekiyi doğrudan hedef alarak müştekiye pislik demek suratiyle onur, şeref ve saygınlığını rencide etmesi nedeniyle hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

1- Özel hayatıın gizliliğini ihlal suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın usul ve yasaya aykırı olarak karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6572, Karar No: 2021/10933, Tarih: 04.11.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/6572 E.  ,  2021/10933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

YARGITAY KARARI

Davacı; ... Mahallesinde kain 30 ada 3 parselde bulunan 30 nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, davalı idare tarafından kendisinden 1.980,07 TL kanal katılım bedeli, 2.026,57 TL şebeke hisse bedeli, 586,85 TL proje tasdik bedeli olmak üzere toplam 4.593,59 TL istenildiğini ileri sürerek; bu miktar yönünden davalı idareye borçlu olmadığının tespitini talep etmiş, 06/12/2013 tarihli dilekçesi ile 1.788,63 TL kanal katılım bedeli, 1.835,27 TL şebeke hisse bedeli, 692,48 TL proje tasdik bedeli ve ödeme taksitle yapıldığı için 251,43 TL faiz bedeli olmak üzere toplam 4.567,81 TL'yi 23/08/2013 tarihinde davalı idareye ödediğini bildirerek, ödediği tutarın yasal faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacının kanal katılım ve şebeke hisse bedeli olarak toplam 2.687,77 TL borçlu olduğunun tespitine dair verilen karar; davacı tarafın temyizi üzerine, Dairece verilen 13/11/2017 tarihli ve 2016/5225 E. 2017/15696 K. sayılı kararla; "...Somut olayda, davacı dava dilekçesinde borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiş, yargılama sürerken davalının talep ettiği bedelleri ödemiş, sunduğu dilekçe ile de yaptığı ödemenin faizi ile kendisine iade edilmesini istemiştir. Diğer bir anlatım ile açılan borçlu olmadığının tespiti davası, yargılama sürerken yapılan ödeme nedeni ile istirdat davasına dönüşmüştür.

Mahkemece, istirdat davasına yönelik hüküm kurulması gerekirken ödeme yapılmamış gibi borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir...” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; bilirkişiden aldırılan ek rapor ile davacının bu hizmet karşılığında davalı idareye ödemesi gereken herhangi bir bedel bulunmadığının ve davacıya iadesi gereken bedelin de toplam 4.567,81 TL olduğunun belirlendiği gerekçesiyle; davanın kabulü ile taleple bağlı kalınarak 4.593,59 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Menfi tespit davasının istirdat davasına dönüşmesi üzerine, mahkemece davanın davacı lehine hükme bağlanması halinde, davacının ödemiş olduğu paranın davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekir.

1) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Menfi tespit davasının istirdat davasına dönüşmesi üzerine, mahkemece davanın davacı lehine hükme bağlanması halinde, davacının ödemiş olduğu paranın davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekir.

Buna göre mahkemece; davacıya iade edilecek bedelin, davalıya ödemiş olduğu 4.567,81 TL olduğu gözetilerek, bu tutarın davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile menfi tespit davasına konu edilen 4.593,59 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş olması, doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle hükmün HUMK'nın 428 inci maddesi uyarınca davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12757, Karar No: 2009/191, Tarih: 20.01.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/12757 E.  ,  2009/191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin 19.02.2007 tarihli sözleşmeyle davalıdan ... aldığını, satılan malın ayıplı olduğunu ileri sürerek 38.000.00.YTL satış bedeli ve 500.00 YTL kazanç kaybı ve enerji bedelinin davalıdan yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, satış sözleşmesi ve ... belgesinde anlaşmazlık durumunda İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğunun belirtildiğini beyan ederek yetki itirazında bulunmuş, esas yönünden cevabında ise satılan maldaki arızanın davacının kullanımı hatasından kaynaklandığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece taraflar arasında yapılan sözleşmede ve satılan malın ... belgesinde her türlü anlaşmazlık halinde İstanbul veya Ümraniye Mahkemelerinin yetkili olduğunun belirlendiği, davalı şirketin ikametgahının İstanbul’da olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili Ümraniye Nöbetçi Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı cevap dilekçesinde süresinde yetki itirazında bulunmuş ve yetkili mahkemenin İstanbul Mahkemeleri olduğunu bildirmiştir. Dosyaya sunulan ve tarafların imzasını taşıyan ... Belgesinde de anlaşmazlık durumunda İstanbul ve Ümraniye Mahkemelerinin yetkili olduğuna dair yetki şartı bulunmaktadır. Davalı yetki şartında belirtilen yerlerden İstanbul’u seçtiğine göre mahkemece yetkisizlik kararı nedeniyle dosyanın cevap dilekçesinde belirtilmeyen başka yer mahkemesine gönderilmesi biçiminde bir karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Kabule göre de yetkisizlik nedeniyle dava dosyasının yetkili İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesi biçiminde karar verilmesi gerekirken tarafların tacir olduğu gözetilmeden dosyanın tüketici mahkemesine gönderilmesi biçiminde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 20.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16258, Karar No: 2024/1149, Tarih: 12.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/16258 E.  ,  2024/1149 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1412 E., 2019/248 K.

SUÇ : Bilişim sistemine hukuka aykırı müdahale suretiyle haksız çıkar sağlama

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.01.2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında bilişim sistemine hukuka aykırı müdahale suretiyle haksız çıkar sağlama suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 13.10.2011 tarihli kararı ile sanık hakkında bilişim sistemine hukuka aykırı müdahale suretiyle haksız çıkar sağlama suçundan mahkûmiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 06.02.2018 tarihli kararı ile denetim süresinde suç işleyen sanık hakkında bilişim sistemine hukuka aykırı müdahale suretiyle haksız çıkar sağlama suçundan mahkûmiyetine verilen karar açıklanmıştır.

4. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi'nin, 06.03.2019 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararındaki mahkûmiyete ilişkin hükümlerin kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlediğine, mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay, müşteki ...'ün Türkiye İş Bankası 6609 \*\*\*\*122457 hesabına internet şifresini kırmak suretiyle giren sanıkların bu hesaptan 2.499,00 TL, 1.000,00 TL ve 1.599,00 TL olmak üzere toplam 5.098,00 TL'yi müşteki ...'in İş Bankası İstanbul Fatih Şubesi neznindeki 1020 \*\*\*\*03 nolu hesabına aktardıkları, 16.06.2010 günü bu paranın 1.500,00 TL'sini ... T.A.Ş'nin Unkapanı 565 nolu ATM'sinden çektiği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Müşteki ...'ün Türkiye İş Bankası 6609 \*\*\*\*\*\*457 hesabına internet şifresini kırmak suretiyle giren sanığın bu hesaptan 2.499,00 TL, 1.000,00 TL ve 1.599,00 TL olmak üzere toplam 5.098,00 TL'yi müşteki ...'in İş Bankası İstanbul Fatih Şubesi neznindeki 10201\*\*\*03 nolu hesabına aktardıkları,16.06.2010 günü bu paranın 1.500,00 TL'sini ... T.A.Ş'nin Unkapanı 565 nolu ATM'sinden çektiği anlaşılmakla mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Müşteki ...'ün Türkiye İş Bankası 6609 \*\*\*\*\*\*457 hesabına internet şifresini kırmak suretiyle giren sanığın bu hesaptan 2.499,00 TL, 1.000,00 TL ve 1.599,00 TL olmak üzere toplam 5.098,00 TL'yi müşteki ...'in İş Bankası İstanbul Fatih Şubesi neznindeki 10201\*\*\*03 nolu hesabına aktardıkları,16.06.2010 günü bu paranın 1.500,00 TL'sini ... T.A.Ş'nin Unkapanı 565 nolu ATM'sinden çektiği anlaşılmakla mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın aşamalardaki savunmasında, aynı kahvehanede birlikte çalıştıkları istinaf dışı sanıklardan Nevzat Şanlı'nın, gelecek bir para için hesabını kullanmak amacıyla banka kartını istediğini, kendisinin kartı olmaması nedeniyle köylüsü ve işyeri komşusu olan kuaförlük yapan sanık Müzaffer Mudu'dan banka kartı istediğini ve ondan aldığı kartı Nevzat'a verdiğini, kimsenin hesabından para çekmediğini beyan ederek suçlamayı kabul etmediği, bu yöndeki sanık savunmasını istinaf dışı diğer sanıkların da savunmalarındaki beyanlarında doğruladıkları, bu şekilde sanığın müşteki Zeynur'un hesabından rızası dışında alınan paranın müşteki Ahmet'in hesabına aktarılarak buradan banka kartı ile çekilmesi eylemine iştirak ettiğine ve sanığın suç kastıyla hareket ettiğine yönelik mahkûmiyetine yeterli her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2022 gün ve 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 05.08.2017 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 20.07.2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 15 inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan düzenlemeler karşısında; İlk Derece Mahkemesi'nden gelen dava dosyasının tekemmül ettiği, başkaca toplanması gereken delil bulunmadığı hallerde Bölge Adliye Mahkemesi'nce duruşma açılmaksızın hukuka aykırılığın "düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" şeklinde sanığın beraatine, davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunmasına karar verilebileceğinden; Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. Dosyada mevcut ... işlem detayları, İş Bankası yazısı, temyiz dışı sanıkların beyanları, kamera görüntüsü ya da IP bilgisinin bulunmaması karşısında; Bölge Adliye Mahkemesince sanığın üzerine atılı bilişim sistemine hukuka aykırı müdahale suretiyle haksız çıkar sağlama suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve yeterli delil bulunmadığı tespitiyle sanık hakkında beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin sanığın suçu işlediğine, suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkin temyiz nedenlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 06.03.2019 tarihli kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11979, Karar No: 2013/14750, Tarih: 31.10.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/11979 E.  ,  2013/14750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ORDU 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/12/2012

Yanlar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu Fındık Bahçesi ve Ağaçlık vasıflı 129 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ½ payının davacı A. O. adına kayıtlı bulunduğu, kalan ½ payında aralarında davalı B.’in de bulunduğu kişiler arasında elbirliği mülkiyetine tabii olduğu, davacının 2006 ila 2010 yıllara arasında taşınmazın davalılar tarafından tasarruf edilip hasadının toplandığını ileri sürerek ecrimisil isteminde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış  bir takım istisnaları vardır. Bunlar;   davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır. Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye elverişli olduğunu söyleyebilme imkanı yoktur. Şöyle ki; tanık beyanlarının kullanım durumuna ilişkin beyanları çelişkiler içermesine rağmen bu çelişkilerin giderilmediği, hangi tanığın beyanına hangi nedenle üstünlük tanındığının açıklanmadığı, davalı tanıklarının davacı tanığı olarak dinlendiği, çekişmeye konu edilen dönemde taşınmazın kim ya da kimlerin tasarrufunda olduğunun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, tarafların gösterdikleri delillerinin eksiksiz toplanması, tanık beyanları arasında çelişkinin giderilmesi, ikinci kez tanık listesi verilemeyeceğinin gözetilmesi ve yukarıdaki ilkeler doğrultusunda yapılacak araştırma ve inceleme sonucunda hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek karar verilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, tarafların gösterdikleri delillerinin eksiksiz toplanması, tanık beyanları arasında çelişkinin giderilmesi, ikinci kez tanık listesi verilemeyeceğinin gözetilmesi ve yukarıdaki ilkeler doğrultusunda yapılacak araştırma ve inceleme sonucunda hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek karar verilmiş olması doğru değildir.

Tarafların temyiz itirazının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35069, Karar No: 2021/9510, Tarih: 01.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/35069 E.  ,  2021/9510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 09.04.2021 tarih ve 2021/4559 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09.06.2021 tarih ve KYB-2021/51450 sayılı ihbarname ile;

Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Soma Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2020 tarihli ve 2020/9410 soruşturma, 2020/455 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez şüpheliler ..., ..., ... ve müşteki şüpheli ... haklarında yapılan soruşturma esnasında suç yeri bakımından dosyanın Isparta Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Soma Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17.09.2020 tarihli ve 2020/4788 soruşturma, 2020/190 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Soma Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2020 tarihli ve 2020/1536 değişik iş sayılı kararının"Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04.11.2019 tarihli ve 2019/6236 esas, 2019/10639 karar sayılı ilamında "....dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle..." şeklinde belirtildiği üzere, suçun işlendiği yerin paranın çekildiği yer olacağı nazara alındığında, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müşteki ... hesabından havale edilen paranın ... Bankası ... Şube-1 ATM'sinden çekildiğinin anlaşılması karşısında, ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü: