muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/27474, Karar No: 2015/2963, Tarih: 28.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/27474 E.  ,  2015/2963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın müştekiye balta sapı ile vurduğunun kabulü karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesi uygulanmayarak sanığa eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/418, Karar No: 2014/5167, Tarih: 19.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/418 E.  ,  2014/5167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BERGAMA 1. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/10/2011

NUMARASI : 2010/486-2011/642

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, resmi bayram çalışma ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.10.2007-24.06.2010 tarihleri arasında brüt 729 TL ücretle çalıştığını, 01.04.2010 tarihinde evlendiğini, evlendikten sonra da geç saatlere kadar çalışması nedeniyle 24.06.2010 günü işten ayrıldığını, işe girdiği 01.10.2010 tarihinden beri mesai saatleri 08.00-17.00 olmasına rağmen işyerinden en erken 19.00’da ayrıldığını, çoğu zaman 24.00’a kadar çalıştığını, hatta sabaha kadar çalıştığı olmasına rağmen fazla mesai ücreti ödenmediğini iddia ederek kıdem, fazla mesai, yıllık izin, resmi bayram çalışma ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının mozaik dizim elemanı olarak çalıştığını, haklı bir nedene dayanmaksızın, amirlerinden izin almaksızın ve haber vermeden 25.06.2010, 26.06.2010, 28.06.2010, 29.06.2010, 30.06.2010, 01.07.2010, 02.07.2010, 03.07.2010 ve 05.07.2010 tarihlerinde işe gelmediğini, iş akdinin İş Kanunu madde 25/II-g uyarınca haklı olarak feshedildiğini, noter kanalıyla işe dönmesinin ve mazeretini bildirmesinin istendiğini, cevap vermediğini, iş akdinin feshedildiğini, iş akdinin feshi tarihinin 06.07.2010 olduğunu, kıdem tazminatı talep edemeyeceğini, yıllık izin ücretinin ödendiğini, resmi ve dini bayramlarda çalışma yapılmadığını savunmuştur.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, yıllık izin, ulusal bayram genel tatil ve fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fiilen kullandığı anlaşılan toplam 21 günlük izne dair belge ve imza içermeyen Haziran 2010 ayında 7 gün izin kullandığına dair bordro davacıya sorulup, kullandırılan ve kullandırılmayan izin sürelerinin belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile izin ücretinin hüküm altına alınması hatalıdır.

F)Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12532, Karar No: 2013/4345, Tarih: 11.03.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/12532 E.  ,  2013/4345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı ... İzafeten Karayolları Bölge Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektici nedenlere ve özellikle TBK 55. maddesi gözetildiğinde, davacının maddi zararından Kurumca bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri yerine, son peşin sermaye değerinin tenzil edildiği gözetildiğinde, hükmün davalılar lehine olduğunun anlaşılmasına, temyiz edenlerin sıfatına göre, davalı Kurumun yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 11/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3094, Karar No: 2021/10227, Tarih: 25.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3094 E.  ,  2021/10227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm tarihinde duruşmada hazır bulunan, suça sürüklenen çocuk ... müdafiine son sözün verilmemesi suretiyle CMK'nın 216/1. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin istem gibi BOZULMASINA, 25/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15163, Karar No: 2015/20111, Tarih: 12.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/15163 E.  ,  2015/20111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2013

NUMARASI : 2008/165-2013/713

K A R A R

Yargıtay ilamı ile gerekçeli kararın davalıya tebliği için dosyanın geri çevrilmesine karar verilmişse de davalının yargılama esnasında öldüğü ve davacı vekilinin kararın mirasçılara tebliğine ilişkin talep dilekçesine rağmen mirasçılara tebliğ edilmeden dosyanın gönderildiği, gerekçeli kararın ölen davalının mirasçılarına yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. Ve 433. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11308, Karar No: 2006/12310, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11308 E.  ,  2006/12310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 4.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa, seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün kamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1931, Karar No: 2014/7523, Tarih: 26.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/1931 E.  ,  2014/7523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/23256

MAHKEMESİ : Halfeti Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2011

NUMARASI : 2010/84 (E) ve 2011/66 (K)

SUÇ : Hakkı olmaya yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 21.12.2006 olması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Yapılan keşifler ve alınan bilirkişi raporlarında; tapulama harici bırakılan yerlerden olduğu anlaşılan yerle ilgili olarak 01.11.2006 tarihinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişinin suça konu yerin köylünün ortak kullandığı harman yeri oldu- ğunu, 19.09.2007 tarihinde yapılan keşifte ise, başka bir mahalli bilirkişinin anılan yerin köylünün ortak kullandığı yerlerden olmadığını belirtmesi ve 5841 sayılı Yasanın 1. mad- desi ile değişik TCK.nun 154. maddesi gereğince kamuya ait yerlere tecavüzün suç olmaktan çıkarılması karşısında, dava konusu yere ilişkin olarak mahallinde yeniden keşif yapılarak öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış yerlerden olup olmadığı yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan sorulup yerel bilirkişi beyanları arasındaki çelişki giderilerek taşınmazın vasfı kesin biçimde saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarın- ca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16129, Karar No: 2018/4221, Tarih: 10.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/16129 E.  ,  2018/4221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yokluğunda verilip 07/04/2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen kararı, 1412 sayılı CMUK’nın 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 21/04/2014 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanık ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Etrafı tel örgü ile çevrili park yerinde bulunan araçtan kilit dolabı kırılmak suretiyle akülerinin çalınmasına teşebbüs şeklinde gerçekleşen eylemlerin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması her iki fıkradaki ceza süresinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 10.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6831, Karar No: 2009/2014, Tarih: 19.03.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/6831 E.  ,  2009/2014 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan üye işyeri sözleşmesi uyarınca davalının kredi kartı üye işyeri olarak çalışıp, müşterilerine kredi kartı ile mal veya hizmet satışı yapabildiğini, davalının 4921....6299 nolu karta ait 1.850.00.- YTL bedelli kredi kartı ile satış işlemi gerçekleştirdiğini, ancak satış belgesine kredi kartı kullanıcıları itiraz ettiklerinden davalının ihtar tarihi itibari ile 1.850.00.-YTL. yı bankaya ödemediğini, bu tutarın banka kaynağına dönüştüğünü, alacağın faizi ile tahsili için girişilen icra takibine itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına, % 40'tan az olmamak üzere tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dosyaya vekaletnamesini sunduğu halde duruşmalara katılmamış, mazeretler bildirmiş, yazılı cevapta sunmamıştır.

Mahkemece iddia, icra dosyası, toplanan delillerden sonra düzenlenen ve mahkemece benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne, davalının itirazının 1.948.40.-YTL yönünden iptaline, asıl alacak tutarı olan 1.850.00.-YTL.ye takip tarihinden itibaren % 35 ve değişen oranlarda reeskont faizi uygulanmasına, 740.00.-YTL. % 40 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin "ücretin tümünü hak etme" başlığı altında düzenlenen 5.maddesinde "Hangi aşamada olursa olsun, dava ve icra takibini kabul eden avukat, Tarife hükümleri ile belirlenen ücretin tamamına hak kazanır" denilmektedir. Bu durumda dava kısmen kabul edildiğinden yargılama sırasında kendini vekille temsil ettiren davalı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru değilse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının (3.) bendinde yer alan; "davalı vekili duruşmalara hiç katılmamış olduğundan davalı vekili lehine ücreti vekalet takdirine yer olmadığına" sözcüklerinin hükümden çıkarılarak yerine "davalı kendini vekille temsil ettirdiğinden 250.00.-YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" sözcük dizisinin konulması suretiyle hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1753, Karar No: 2006/4456, Tarih: 29.05.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/1753 E.  ,  2006/4456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece üç kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup, alınan raporlar zemin değerinin belirlenmesi yönünden yasa hükümlerine uygundur.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Üzerinde irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü oranının saptanmasında taşınmaz malın cinsi, kullanım biçimi ile irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs.) kapladığı alan, yeri ve yönü gözönünde bulundurulmalıdır. Yargıtay uygulamalarında üzerinde irtifak hakkı kurulmuş olan taşınmazda bu irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün (taşınmazın cins ve niteliğine uygun kullanımı önemli ölçüde etkileyen özel bir durum yoksa) irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin arazide en fazla %35’ini, arsada ise en fazla %50’sini geçmeyeceği kabul edilmektedir.

Buna göre arsa niteliğinde olan dava konusu taşınmazda irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün (birinci bilirkişi kurulu raporunda olduğu gibi) % 9’u aşamayacağı dikkate alınmadan, bu oranın ikinci bilirkişi kurulu raporunda % 20, üçüncü bilirkişi kurulu raporunda kısmen % 12 kısmen % 18 olarak kabulü suretiyle değerlendirme yapılması,

2-Avukatlık Yasasının (değişik) 164/son maddesi hükmünün yorumlanmasında hataya düşülerek, hesaplanan avukatlık ücretinin davacı taraf yerine doğrudan vekillerine ödenmesine karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, birinci bilirkişi kurulundan zemin yönünden ortalama değer olan 9.270.000 Tl/m2 esas almak ve irtifak hakkı tesisinden dolayı oluşacak değer kaybı en fazla % 9 oranında kabul edilmek suretiyle hesaplama yapılan ek rapor alınmalı, hasıl olacak sonuç ve vekalet ücretiyle ilgili açıklama da dikkate alınarak karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 29.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2891, Karar No: 2014/7845, Tarih: 04.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2891 E.  ,  2014/7845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2011/311-2013/721

-K A R A R-

1- Adi tasfiyede İİK'nın 226-229. madde hükümleri uyarınca iflas masasını temsil yetkisi iflas idare memurlarına; şayet İİK'nın 218. madde hükmü uyarınca basit tasfiye usulü benimsenmiş ise, bu yetki İflas Müdürlüğü'ne (Dairesine) aittir.

İflas İdaresi vekili sıfatıyla Av. Ü. T., hükmü temyiz etmişse de adı geçen Avukata vekaletname veren iflas idare memurunun temsil yetkisinin kapsamını gösteren belgeye dosya kapsamında rastlanmamıştır.

Mahkemece İflas Müdürlüğü'ne müzekkere yazılarak ikinci alacaklılar toplantısının yapılıp yapılmadığı, şayet yapılmış ve İİK'nın 223. maddesi uyarınca iflas idare memurları seçilmiş ve adi tasfiyeye geçilmiş ise, iflas idare memurlarının isim ve adresleri ile münferiden ya da müştereken temsile yetkili olup olmadıkları sorularak, Av. Ü. T.'na vekalet veren iflas idare memurunun münferiden temsile yetkili olduğunun bildirilmesi halinde işlem yapılmadan dosyanın iadesi; müştereken temsil yetkisinin bulunduğunun bildirilmesi halinde yetkili olanların tamamı tarafından adı geçen vekile verilmiş vekaletname var ise dosyaya sunulmasının sağlanması, vekaletnamenin sunulması mümkün olmaz ise, müştereken yetkili olanlara Av. Ü. T. tarafından sunulan temyiz dilekçesi ve işbu geri çevirme kararı tebliğ edilerek temyize muvafakat edip etmediklerinin sorulması, temyiz dilekçesini benimsediklerini yazılı olarak beyan etmeleri halinde bu dilekçenin davacı vekiline tebliği, başka iflas idare memurlarının yetkili olduklarının bildirilmesi durumunda, gerekçeli kararın ve işbu geri çevirme kararının iflas idaresine tebliğe çıkarılması, iflas idaresini münferiden ya da müştereken temsile yetkili olanlardan Tebligat Kanunu'nun 12. madde hükümleri uyarınca birine bu kararların usule uygun olarak tebliğ edildiğinin tespiti halinde, temyiz süresi işlemeye başlayacağından, temyiz süresinin beklenilmesi; iflas idaresini münferiden temsile yetkili olan iflas idare memurlarından birinin ya da diğer olasılıkta hepsinin birlikte kaleme almaları gereken dilekçe ile temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliği,

2- Kayıt kabul davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İİK'nın 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer davacı aynı Kanun'un 223. maddesi hükmü uyarınca tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır. Bu durumda, sıra cetvelinin tebliği için İİK'nın 223. maddesi uyarınca avans yatırıp yatırmadığının İflas Müdürlüğü'nden sorulması,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.