muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/770, Karar No: 2019/74, Tarih: 07.02.2019

**Ceza Genel Kurulu         2015/770 E.  ,  2019/74 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 13. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 77-413

Hırsızlık suçu ve hırsızlık suçuna teşebbüsten açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama sonucunda, sanık ...'un zincirleme şekilde hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b, 43, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Aksaray 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 14.05.2013 tarihli ve 77-413 sayılı hükmün, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 28.04.2015 tarih ve 22636-7960 sayı ile;

"Sanığın, mağdurun iş yerinden 02.01.2013 tarihinde toplam değeri 30 TL olan bal ve tereyağı çaldığı; 05.01.2013 tarihinde yine aynı işyerinden toplam değeri 37,50 TL olan çam fıstığı, baklava ve zeytin çalmaya teşebbüs ettiği olayda, suç tarihindeki ekonomik koşullara ve paranın satın alım gücüne göre çalınan ve çalınmak istenen malların değerlerinin az kabul edilemeyeceği gözetildiğinde, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir." açıklamasıyla onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 20.05.2015 tarih ve 246231 sayı ile;

"...Yargılamaya ve itiraza konu somut olay incelendiğinde; sanığın, mağdurun sahibi olduğu il merkezindeki Aslanlar Süpermarkete 02.01.2013 tarihinde gündüz saat 12.00 sıralarında müşteri gibi girerek toplam tutarı 30 TL olan bir paket Balparmak marka bal ile Üçler marka bir adet tereyağı paketini aldığı ve kasada ödeme yapmadan çıktığı, günlük kamera kayıtlarını kontrol eden mağdurun bu olayı farkederek sanığın tekrar gelmesi hâlinde kendisine haber verilmesi için market çalışanlarına talimat verdiği ve ikinci olay günü olan 05.01.2013 tarihinde öğlen saat 13.00 sıralarında sanığın tekrar markete geldiğinin çalışanlarca haber verilmesi üzerine de mağdurun sanığı takibe aldığı ve sanığın bu kez de toplam değeri 37,50 TL olan bir kg cevizli baklava, 1 kg fıstık ve 500 gr zeytin paketini alıp çantasını koyduğunu gören mağdurun çıkışta sanığı yakaladığı ve polise teslim ettiği anlaşılmaktadır. Sanığın 02.01.2013 tarihli birinci eylemi tamamlanmış ancak 05.01.2013 tarihli ikinci eylemi teşebbüs aşamasında kalmış ve mallar elinden alınmıştır. Sanık aşamalardaki savunmalarında, eşi tarafından 10 yıl önce terk edildiğini, işsiz olduğunu, liseye giden iki öğrenci çocuğu olduğunu, çaresizlikten bu eylemi gerçekleştirdiğini ve pişman olup bir daha yapmayacağını beyan etmiştir. Mağdur ise 14.05.2013 tarihli celsede 'Sanık daha sonra gelerek özür diledi. Herhangi bir ödeme yapmadı. Ancak zarar talebim de yoktur. Sanık durumunu anlatınca ben de anlayışla karşıladım. Şikâyetçi değilim.' şeklinde beyanda bulunmuştur.

Sanık hakkında tek bir iddianame ile kamu davası açılmış ve sevk maddelerinde bir kez TCK'nın 141/1, bir kez de 141/1 ve 35. maddeleri gösterilmiştir. Ancak, Yerel Mahkemece eylemin, bina dahilinde işlendiği ve zincirleme suç hükümlerine tabi olduğu gerekçesiyle TCK'nın 142/1-b, 43, 62. maddeleri uyarınca sanığın 2 yıl 1 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir. Oysa ki, sanık hakkında birinci eylem için TCK'nın 142/1-b, 145, 62. maddeleri; ikinci eylem için de TCK'nın 142/1-b, 35, 145, 62. maddeleri uygulandığında sonuç cezanın paraya çevirme, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kapsamında kalması mümkün bulunmaktadır. Zira, suç tarihindeki ekonomik koşullar, paranın satın alma gücü ile, sanığın adli sicil kaydının bulunmaması, suçun işleniş şekli ve Yüksek Yargıtay Ceza Dairelerinin değere ilişkin son uygulamaları dikkate alındığında, birinci eylemdeki 30 TL ile ikinci eylemdeki 37,50 TL değerin, 145. madde kapsamına girebileceği görülmektedir. Bu şekilde yapılacak uygulamanın, zincirleme suç hükümleri sanık lehine gibi görünse de erteleme, paraya çevirme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması müesseseleri dikkat alındığında sanığın daha lehine olduğu tartışmasızdır. Ayrıca, 02.01.2013 tarihli birinci eyleme ilişkin olarak; sanık herhangi bir ödeme yapmamış ise de, mağdurun duruşmadaki beyanında, herhangi bir zarar talebi olmadığını belirtmesi karşısında TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekecektir. Bu sebeple de ayrı ayrı uygulama yapılması kesinlikle sanık lehine olacaktır.

Bu nedenle, sanık lehine olarak hükmün, birinci eylem yönünden etkin pişmanlık ve değer azlığı hükümlerinin uygulanması; ikinci eylem yönünden yine değer azlığı hükmünün uygulanması ve her iki eylem yönünden ayrı ayrı uygulama yapılması ile sanık lehine olan sonuç cezanın buna göre belirlenerek hüküm kurulması gerektiği" düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 09.06.2015 tarih ve 12956-10564 sayı ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

Sanığın, mağdura ait iş yerinde 02.01.2013 tarihinde tamamlanmış hırsızlık suçunu işlediği; 05.01.2013 tarihinde de hırsızlık suçuna teşebbüs ettiği olayda;

1- 02.01.2013 tarihinde işlediği hırsızlık suçu bakımından sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği,

2- Sanık hakkında atılı suçlardan hüküm kurulurken zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle mi yoksa ayrı ayrı uygulama yapılarak mı cezanın belirlenmesi gerektiği,

1- 02.01.2013 tarihinde işlediği hırsızlık suçu bakımından sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği,

2- Sanık hakkında atılı suçlardan hüküm kurulurken zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle mi yoksa ayrı ayrı uygulama yapılarak mı cezanın belirlenmesi gerektiği,

3- Zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği sonucuna ulaşılması hâlinde 02.01.2013 ve 05.01.2013 tarihlerinde meydana gelen hırsızlık suçlarına konu eşyanın toplam değeri dikkate alınarak sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı,

Noktalarında toplanmaktadır.

İncelenen dosya kapsamından;

Mağdurun 02.01.2013 tarihinde market olarak faaliyet gösteren iş yerinden hırsızlık yapıldığı yönündeki müracaatı üzerine soruşturmaya başlanıldığı,

02.01.2013 tarihinde meydana gelen hırsızlık olayı nedeniyle soruşturma devam ederken mağdurun, 05.01.2013 tarihinde iş yerinden yine hırsızlık yapıldığını ve hırsızlık yapan şahsı yakaladığını beyan ederek 155 Polis İmdat hattını aradığı,

05.01.2013 tarihli tutanakta; saat 13.15 sıralarında haber merkezine bir marketten hırsızlık yapıldığı yönünde ihbar gelmesi üzerine olay yerine intikal edildiği, iş yeri sahibi olan ...'ın market önünde bayan bir şahsı tuttuğunun görüldüğü, bu sırada bayan şahsın isminin ... olduğunu söyleyerek ihtiyacı olduğu için aldığı iki adet hazır çorba, bir kilogram çam fıstığı, bir paket zeytin ve yaklaşık bir kilogram cevizli baklavayı çantasına koyduğunu ve parasını ödemediğini söylediği bilgilerine yer verildiği,

CD çözüm tutanağında; 02.01.2013 tarihinde saat 12.10 sıralarında üzerinde siyah kaban, siyah pantolon, başında beyaz şal olan sanığın iş yerine girerek reyonlar arasında dolaştığı, şarküteri reyonuna giderek iki farklı bölümden ürün aldığı, ürünlerin net bir şekilde görünmediği, bu sırada sanığın kolunda kol çantasının bulunduğu, daha sonra dolaptan dört adet ekmek aldığı, elindeki ürünleri küçük alışveriş sepetine koyduğu, sepetle birlikte market içinde dolaşarak en arkada bulunan reyona gittiği, ancak burada görüntüden çıktığı, akabinde yeniden görüntüye girerek alışveriş sepetini reyonların arasına yere bıraktığı, sepete doğru eğilip kalktığının göründüğü ancak ne yaptığının net bir şekilde anlaşılamadığı, kol çantasını tekrar omuzuna attığı; 05.01.2013 tarihinde gerçekleşen hırsızlık olayına ilişkin kamera görüntüleri incelendiğinde ise saat 13.00 sıralarında sanığın aynı iş yerine yeniden geldiği, kolunda siyah kol çantasının, elinde de içi boş alışveriş sepetinin bulunduğu, sanığın başkaca bir görüntüsüne rastlanmadığı bilgilerinin bulunduğu,

Teslim tesellüm tutanağına göre, sanığın çantasından çıkararak kendi rızasıyla polislere teslim ettiği ürünlerin tam ve eksiksiz olarak mağdura iade edildiği,

Teslim tesellüm tutanağına göre, sanığın çantasından çıkararak kendi rızasıyla polislere teslim ettiği ürünlerin tam ve eksiksiz olarak mağdura iade edildiği,

Değer tespit tutanağında; 05.01.2013 tarihinde mağdurun iş yerinden çalınan iki adet hazır çorba, bir kilogram çam fıstığı, bir paket zeytin ve yaklaşık bir kilogram cevizli baklavanın toplamda 37,50 TL değerinde olduğunun bildirildiği,

Anlaşılmıştır.

Mağdur 02.01.2013 tarihli ifadesinde; Aslanlar Market isimli iş yerinin sahibi olduğunu, 02.01.2013 tarihinde güvenlik kamerası görüntülerini incelediğinde 40 yaşlarında bir bayanın bir kavanoz bal ve bir adet tereyağı çaldığını görmesi üzerine polisi aradığını, iş yerine gelen polislerin kamera kaydında görüntüsü bulunan bayanın yüzü şal gibi bir bezle kapalı olduğundan eşkal tespiti yapamadıklarını, iş yeri çalışanlarına bayan şahsın yeniden gelme ihtimaline karşın dikkatli olmalarını söylediğini, çalınan ürünlerin toplam değerinin 30 TL olduğunu, iş yerinde bulunan ürünlerin üzerinde alarm sistemi bulunmadığını,

05.01.2013 tarihli ek ifadesinde; iş yerinde bulunduğu saat 13.00 sıralarında kasiyer olan tanık.....'ın yanına gelerek birkaç gün önce hırsızlık yapan bayanın geldiğini söylemesi üzerine kamera odasından sanığı takip etmeye başladığını, sanığın iki adet hazır çorba, bir kilogram çam fıstığı, bir paket zeytin ve yaklaşık bir kilogram cevizli baklavayı alarak çantasına koyduğunu, bu ürünlerin toplam değerinin 37,50 TL olduğunu, sanığın daha sonra almış olduğu başkaca ürünlerin parasını ödeyerek marketten ayrıldığını, ancak çantasına koyduğu ürünlerin parasını ödemediğini, kendisinin de polisi arayıp haber verdiğini, akabinde de odasından çıkarak iş yerinin 10 metre ilerisinde sanığı yakalayıp çantayı açmasını söylediğini, bu sırada polislerin geldiğini, sanığa bu ürünleri neden çaldığını sorduğunu, sanığın da “Ürünleri vereyim. Beni bırakın. Gideyim.” şeklinde karşılık verdiğini, sanığın kendi rızası ile ürünleri polise iade ettiğini,

Kovuşturma aşamasında; sanığın daha sonra gelerek kendisinden özür dilediğini, herhangi bir ödeme yapmadığını, ancak zarar talebinin bulunmadığını, şikâyetçi olmadığını,

Tanık ... soruşturma aşamasında; markette kasiyer olarak çalıştığını, sanığı tanımadığını ancak sanığın çalıştığı iş yerine gelerek sürekli alışveriş yaptığını, iş yerinde daha önceden birkaç kez hırsızlık olayı meydana geldiğini, kamera görüntülerini incelediklerinde hırsızlık yapan şahsın sanık olduğunu tespit ettiklerini, 05.01.2013 tarihinde de sanığın yine markete geldiğini fark etmesi üzerine mağdura haber verdiğini, daha sonra sanığın almış olduğu bir kısım ürünlerin parasını ödeyerek iş yerinden ayrıldığını, dışarıda ise polisler tarafından yakalandığını,

Beyan etmişlerdir.

Beyan etmişlerdir.

Sanık aşamalarda; eşinden 10 yıl önce ayrıldığını, işsiz olduğunu, velayetleri kendi üzerinde bulunan ve liseye giden iki oğlu olduğunu, 02.01.2013 tarihinde saat 12.00 sıralarında mağdura ait markete gittiğini, bir kavanoz bal ile bir adet tereyağını alarak çantasına koyduğunu ve ödeme yapmadan marketten ayrıldığını, 05.01.2013 tarihinde saat 13.00 sıralarında aynı markete tekrar gittiğini, iki adet hazır çorba, bir kilogram çam fıstığı, bir paket zeytin ve yaklaşık bir kilogram cevizli baklavayı alarak kol çantasına koyduğunu, bu ürünlerin haricinde almış olduğu gıda malzemelerinin parasını ödeyerek marketten çıktığını, 20 metre kadar gittikten sonra mağdurun kendisini durdurarak neden hırsızlık yaptığını sorduğunu, mağdura, “Aldığım ürünleri vereyim. Bırakın. Gideyim.” dediğini, bu sırada olay yerine gelen polislerin kendisini yakaladığını, çantasına koyduğu ürünleri çıkararak rızasıyla polislere verdiğini, birinci olayda çalmış olduğu bal ve tereyağını tükettiğini, her iki hırsızlık olayını da kabul ettiğini, pişman olduğunu savunmuştur.

Uyuşmazlık konularının ayrı ayrı değerlendirilmesinde yarar bulunmaktadır.

I- 02.01.2013 tarihinde işlediği hırsızlık suçu bakımından sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği,

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözümü için “etkin pişmanlık” kavramı üzerinde durulmalıdır.

Pişmanlık, Türk Dil Kurumu Sözlüğünde; "Yaptığı bir iş ya da davranışının olumsuz sonucunu görerek üzülme, nadim olma" şeklinde tanımlanmaktadır.

Öğreti ve uygulamada; "Bir suçun işlenmesinden sonra failin, herhangi bir dış etken bulunmaksızın kendi hür iradesiyle, meydana gelen neticeyi ortadan kaldırmaya yönelik davranışlarına etkin pişmanlık" denilmektedir.

Türk Ceza Kanunu'nun kabul ettiği suç teorisi uyarınca, suçun kanuni tanımında yer alan unsurların gerçekleşmesiyle, ortaya cezalandırmayı gerektirir bir haksızlık çıkmakta ve kusurluluğu kaldıran bir sebebin bulunmaması hâlinde, fail hakkında bir ceza ya da güvenlik tedbirine hükmolunmaktadır. Fakat bazı hâllerde kanun koyucu, failin cezalandırılması için başka birtakım unsurların da bulunması veyahut bulunmamasını aramıştır. İşte haksızlık ve kusur isnadı dışında kalan bu gibi hususlar "suçun unsurları dışında kalan hâller" başlığı altında ele alınmaktadır. Bunlardan failin cezalandırılması için gerekli olanlara "objektif cezalandırılabilme şartları" bulunmaması gerekenlere ise "şahsi cezasızlık sebepleri" ya da "cezayı kaldıran veya azaltan şahsi sebepler" denilmektedir. (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Ankara, 2017, s. 367 vd). Bu yönüyle etkin pişmanlık, cezayı kaldıran veya cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebepler arasında yer almaktadır.

İşledikleri suç nedeniyle şahısların cezalandırılması kural olmakla birlikte, bir kısım şartların gerçekleşmesi durumunda kişi hakkında ceza davasının açılmasından, açılmış olan davanın devamından ve sonuçta ceza verilmesinden veya mahkûm olunan cezanın infazından vazgeçilmesi izlenen suç politikasının bir gereğidir. Bilindiği üzere suç, bir süreç içerisinde işlenmekte olup buna suç yolu ya da "iter criminis" denilmektedir. Bu süreçte fail, önce belli bir suçu işlemek hususunda karar vermekte, daha sonra bunun icrasına yönelik hazırlıkları yapmakta, son olarak icra hareketlerini gerçekleştirmektedir. Çoğu suç, fiilin icra edilmesiyle tamamlanırken, kanuni tarifte ayrıca bir unsur olarak neticeye yer verilen suçlarda, suçun tamamlanması için fiilin icra edilmesinden başka ayrıca söz konusu neticenin gerçekleşmesi de aranmaktadır. Türk Ceza Kanunu'nun 36. maddesindeki "gönüllü vazgeçme" düzenlemesi ile failin suç yolundan dönerek, suçun tamamlanmasını veyahut da neticenin gerçekleşmesini önlemesi; etkin pişmanlığa ilişkin düzenlemeler ile de, suç tamamlandıktan sonra hatasının farkına vararak nedamet duyup neden olduğu haksızlığın neticelerini gidermesi için teşvikte bulunulması amaçlanmıştır.

Etkin pişmanlık kavramıyla ilgili bu genel açıklamalardan sonra uyuşmazlığa konu 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesindeki etkin pişmanlık müessesesini irdeleyecek olursak:

5237 sayılı TCK'nın 08.07.2005 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle değişik 168. maddesi;

"1) Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs ve karşılıksız yararlanma suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi hâlinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir.

2) Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi hâlinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir.

3) Yağma suçundan dolayı etkin pişmanlık gösteren kişiye verilecek cezanın, birinci fıkraya giren hâllerde yarısına, ikinci fıkraya giren hâllerde üçte birine kadarı indirilir.

4) Kısmen geri verme veya tazmin hâlinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, ayrıca mağdurun rızası aranır." şeklinde iken; 6352 sayılı Kanun'un 84. maddesiyle yapılan değişiklikle "ve karşılıksız yararlanma" ibaresi madde metninden çıkarılmış ve maddeye eklenen 5. fıkrada karşılıksız yararlanma suçlarında etkin pişmanlıkla ilgili farklı bir düzenlemeye gidilmiştir.

4) Kısmen geri verme veya tazmin hâlinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, ayrıca mağdurun rızası aranır." şeklinde iken; 6352 sayılı Kanun'un 84. maddesiyle yapılan değişiklikle "ve karşılıksız yararlanma" ibaresi madde metninden çıkarılmış ve maddeye eklenen 5. fıkrada karşılıksız yararlanma suçlarında etkin pişmanlıkla ilgili farklı bir düzenlemeye gidilmiştir.

Anılan madde bu düzenleniş şekliyle, 765 sayılı TCK'nın 523. maddesinden oldukça farklıdır. 29.06.1955 tarihli ve 10-16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile Ceza Genel Kurulunun 11.11.1997 tarihli ve 248-288 sayılı kararı başta olmak üzere birçok kararında açıklandığı üzere, 765 sayılı TCK'nın 523. maddesi, "iade ve tazmin" esasına dayalıdır. 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi ise tazminden çok "pişmanlık" esasını ön plana çıkarmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.05.2008 tarihli ve 127-147 sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere; TCK'nın 168. maddesinde yer alan "etkin pişmanlık" hükümlerinin uygulanabilmesi için, maddede sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi hâlinde, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı, aynen geri verme ya da tazmin suretiyle gidermesi gerekmektedir.

Öğretide hâkim olan görüşe göre de; 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, 765 sayılı TCK'nın 523. maddesinden farklı olarak; "tazminden çok pişmanlık" esasına dayandığı kabul edilmektedir. (Durmuş Tezcan-Mustafa Ruhan Erdem-Murat Önok, Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, Ankara, 2014, s. 696-702)

Bu açıklamaların sonucu olarak; iade ve tazminin cebri icra yoluyla gerçekleştirilmesi, zararın, failin rızası hilafına veya ondan habersiz olarak üçüncü kişilerce giderilmesi, eşyanın, failin yakalanmamak için kaçarken atması sonucu veya kaçarken yakalanan failin üzerinde ele geçirilmiş olması gibi hâllerde, failin gerçek anlamda pişmanlığından söz edilemeyeceğinden, TCK'nın 168. maddesinin uygulanma şartları oluşmayacaktır. Bununla birlikte, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mağdurun uğradığı zararın aynen geri verme veya tazmin suretiyle giderilmesi şartı yerine getirilirken duyulan pişmanlığın mutlaka sözle ifade edilmesi zorunluluğu bulunmayıp davranışlar yoluyla da gösterilebileceği; yine sanığın en azından pişmanlığını ya da iade ve tazmine rıza gösterdiğini ortaya koyacak söz veya davranışlarda bulunması, karşı duruş sergilememesi koşuluyla, suç nedeniyle meydana gelen zararın, sanık adına üçüncü kişilerce giderilmesi hâlinde de sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması olayın özelliklerine göre mümkün olabilecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın 02.01.2013 tarihinde mağdurun sahibi olduğu marketten toplamda 30 TL değerinde olan bir kavanoz bal ve bir paket tereyağı çaldığı olayda;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın 02.01.2013 tarihinde mağdurun sahibi olduğu marketten toplamda 30 TL değerinde olan bir kavanoz bal ve bir paket tereyağı çaldığı olayda;

Sanığın, atılı suçlamayı kabul etmekle birlikte duyduğu pişmanlığın sonucu olarak suç nedeniyle meydana gelen neticeyi ortadan kaldırmaya yönelik herhangi bir zarar gideriminde bulunmaması ve mağdurun da sanık tarafından kendisine bir ödeme yapılmadığını beyan etmesi karşısında; mağdurun, sanıktan bir zarar talebinin olmadığı yönündeki beyanının, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması için yeterli olmadığı, bu hâlde suçtan doğan zararı tazmin etmeyen ve tazmin etme teklifinde de bulunmayan sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, bu uyuşmazlık konusu yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu Üyesi; "İtirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

II- Sanık hakkında atılı suçlardan hüküm kurulurken zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle mi yoksa ayrı ayrı uygulama yapılarak mı cezanın belirlenmesi gerektiği;

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözülebilmesi için "zincirleme suç" hükümleri üzerinde durulmalıdır.

5237 sayılı TCK’na hâkim olan ilke gerçek içtima olduğundan, bunun sonucu olarak, "kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza" söz konusu olacaktır. Nitekim bu husus Adalet Komisyonu raporunda da; "Ceza hukukunun temel kurallarından birisi, ‘kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır' şeklinde ifade edilmektedir. Bunun istisnaları, suçların içtimaı bölümünde belirlenmiştir. Bu istisnalar dışında, işlenen her bir suçla ilgili olarak ayrı ayrı cezaya hükmedilecektir. Böylece verilen her bir ceza, bağımsızlığını koruyacaktır." şeklinde ifade edilmiştir. Bu kuralın istisnalarına ise, TCK’nın "suçların içtimaı" bölümünde, 42 (bileşik suç), 43 (zincirleme suç) ve 44. (fikri içtima) maddelerinde yer verilmiştir.