muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3434, Karar No: 2025/1519, Tarih: 16.04.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/3434 E.  ,  2025/1519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/871 E., 2024/766 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/479 E., 2023/300 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ve dava dışı arsa sahipleri vekili ile 8 Mayıs 2003 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, inşaatın tamamlanarak arsa sahiplerine ait olacak bağımsız bölümlerin 27.10.2008 tarihli noter kurası ile belirlendiğini, arsa sahiplerinden ...'nun hakkını davalı ...'ya devrettiğini, kat irtifakı tesis edilirken dava konusu A blok, 16 no'lu bağımsız bölümün 26/29 hissesinin davalı ..., 3/29 hissesinin ise davadışı ... adına tescil edildiğini, ...'ın 3/29 hisseyi devrettiğini, ancak davalı ...'nın hisseyi devretmediğini, yine müvekkiline ait olması gereken B blok, zemin kat, 2 no'lu bağımsız bölümün de davalı ... adına tescil edildiğini, taşınmazlar yönünden tapu iptal tescil talebi ile açılan davada eksik harç yatırılamadığı için davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği ve davada tedbirin kaldırılmasına karar verildiğinden taşınmazların satılarak haksız kazanç elde edilmesinin gündeme gelebileceğini, müvekkilinin davalılardan kaynaklanan nedenlerle uzayan iskân alım sürecinde son aşamaya geldiğini, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği ayni hakkı bulunduğunu, iskânın sonradan alınmasının mümkün olduğunu, sözleşme gereği müvekkiline ait olacak dava konusu taşınmazlar davalılar adına kayıtlı olduğundan müvekkilinin 3. kişiler yönünden hakkını ileri sürebilmesi için dava konusu taşınmazlar üzerine, TMK'nın 1011. maddesi gereği müvekkili ile arsa sahipleri arasındaki 08.05.2003 tarihli Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesinin geçici tescil şerhi kararı verilerek tapu siciline tescil edilmesine, müvekkilinin taşınmazların devri halinde zarara uğrayacağından taşınmazların kaydına ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafından açılan tapu iptal tescil davasının reddi sonrasında eldeki geçici tescil talepli davanın açıldığını, müvekkilinin taşınmazı arsa sahibinden tapu siciline güvenerek alan iyiniyetli 3. kişi olduğunu, taşınmazı aldığında dairelerin paylaşım planının belli olmadığını, müvekkilinin arsa sahibi ve yüklenici davacı arasındaki hukuki ilişkinin tarafı olmadığını, davacının müvekkilinden ayni ya da şahsi hak talep etmesinin mümkün olmadığını, öte yandan davacının arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği yükümlülüklerini de yerine getirmediğini, iskânın alınmadığını, edimini ifa etmediğinden taleplerinin dinlenemeyeceğini, sözleşmenin yükleniciye ayni hak değil şahsi hak verdiğini, ayni hak sahibi olmadığından TMK'nın 1011. maddesi gereği talepte bulunamayacağını, kanun metnindeki tasarruf yetkesini belirleyen belgelerdeki noksanlıktan kastın iskan ruhsatı alınması olmadığının açık olduğunu, TMK'nın 1011. maddesinde talep şartlarının oluşmadığını, tapu iptal ve tescil talebi reddedilen davacının bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yüklenici-davacıya ayni hak değil şahsi hak verdiği, davacının, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı şahsi hakka dayandığı anlaşıldığından TMK 1011. maddesi kapsamında geçici tescil şerhi şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği talepte bulunulmakla sözleşmenin niteliğinin ayni hak değişikliğine yol açabilecek olduğunu, sözleşmeden doğan hakkın şerhi için şerh anlaşmasının aranmayacağını, mülkiyetin 3. kişilere devrinin önlenmesi ve sözleşmenin 3. kişilere karşı ileri sürülebilmesi için şerhin gerektiğini, sözleşmenin TMK'nın 1009. maddesi gereği şerh edilebilen kişisel hak niteliğinde olduğunu, davalı ...'nın arsa sahibinden devralan olduğundan bu davalıya karşı da talep hakları olduğunu ve davalının verdiği vekaletname ile sözleşmeye onayı olduğunun anlaşıldığını, dava konusu bağımsız bölümlerin müvekkili adına tescili gerektiğinden ve 3. kişilere devri ihtimali olduğundan geçici tescil şerhi konulmasının gerektiğini, taleplerinin TMK'nın 1011. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, TMK'nın 1011. maddesinin konuluş amacının sicil dışı ayni hak iddiası durumunda, sicilin düzeltilmesi davasının uzun sürmesi ihtimalinde hak kaybının yaşanmaması için 3. kişinin ayni hak iddiasına dayanarak bu durumun tapuya tescilini istemesi olduğunu, sözleşme gereği müvekkilinin talep ettiği alacağın ayni hak olduğundan davalılar tarafından yükümlülükler yerine getirilmediğinden bir ayni hak alacağı kazanılması halinde şerh ile kuvvetlendirilmemesinin 3. kişilere devir ve temlikin engellenememesi sebebiyle risk taşıyacağını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği davacıya ait olduğu beyan edilen dava konusu taşınmazların kaydına TMK 1011 maddesi gereği geçici tescil şerhi konulması istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11654, Karar No: 2013/12657, Tarih: 28.05.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/11654 E.  ,  2013/12657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin kesinleşen işe iade davası sonucu yapılan başvuruya rağmen davacının işe başlatılmayarak işveren tarafından feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini belirterek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, ödenmemiş sair işçilik alacağının bulunmadığını, iş sözleşmesinin davalı şirketin ekonomik bakımdan zor durumda olduğundan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 29. maddesi kapsamında toplu çıkış yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı tanıklarının beyanları doğrultusunda hesaplanan fazla mesai ücretinden %30 oranda hakkaniyet indirimi ile bilirkişi hesaplamaları doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı şirket vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Fazla çalışma ücretinin tanık ifadelerine göre belirlenmesi ve miktarın yüksek çıkması halinde işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izin mazeret gibi nedenlerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Yargıtay'ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak söz konusu alacakların işveren belgelerine göre tespit edilmesi halinde hakkaniyet indirimi yapılması söz konusu değildir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir.

Dosya içeriğine davacı Gördes Belediye Başkanlığından iş alan davalı şirket işçisi olarak Belediye işyerinde çalışmıştır. Dava konusu fazla çalışma ücreti davacı tanığı anlatımlarına göre hesaplanmış, davacı tanıkları işin bitiş saati ile ilgili olarak, genel beyanlarda bulunmuşlardır. Bilirkişi bu beyanları dikkate alarak fazla mesai hesaplaması yapmış ise de tanıkların bu genel beyanlarını teyit eden herhangi yazılı bir belge veya somut başkaca bir kanıtta dosyaya sunulmamıştır. Ayrıca dinlenen tanıklar davacının tüm çalışma süresince birlikte çalıştığı işçiler olmadığı gibi bir kısım tanıkların davalı işverene karşı işçilik alacağı davası bulunduğundan sözkonusu tanıkların davanın kabulünde menfaati olduğunun kabulü gerekir. Ancak bu durum tanık beyanlarının tümden geçersiz olduğunu da göstermeyeceğinden bu anlatımlara ve yapılan işin niteliğine göre fazla mesai yapıldığının da anlaşılmasına göre hakkaniyet indiriminin en az %50 oranında yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11335, Karar No: 2006/12323, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11335 E.  ,  2006/12323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa, seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün kamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21002, Karar No: 2022/13474, Tarih: 11.10.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/21002 E.  ,  2022/13474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanığın ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Hırsızlık yapılan yerin müştekinin 03.06.2012 tarihli beyanından anlaşılacağı üzere kullanılmayan boş dükkan olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu binaların TCK'nın 116/2. maddesi anlamında iş yeri sayılmayacağı gözetilmeden, sanığa yüklenen iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı beraatı yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.10.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16658, Karar No: 2012/17416, Tarih: 19.09.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/16658 E.  ,  2012/17416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez. Tehdit suçunun manevi öğesi genel kasttan ibaret olup suçun yasal tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur.

Somut olayda; sanığın, müştekiye tahrik altında söylediği iddia olunan, "söyle o ... müdürüne bundan sonra bana kazma demesin, balta desin, o balta ile onun cinsel organını keseceğim" şeklindeki sözlerin objektif olarak korkutucu nitelikte olduğu gözetilmeden, bu sözlerin "katılanda ciddi korku ve endişe yaratacak nitelikte olmadığı" biçimindeki yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

2- Dosyada bulunan sanık hakkında düzenlenmiş farklı tarih ve içerikteki raporlara göre, suç tarihinde TCK'nın 32. maddesi kapsamında akıl hastalığının bulunup bulunmadığının tespiti için rapor aldırılmasına karar verilmesine karşın, 02.03.2010 tarihli celsede, yeterli gerekçe sunulmadan, rapor alınmasından vazgeçilerek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6921, Karar No: 2012/5128, Tarih: 29.06.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/6921 E.  ,  2012/5128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 182 ada 53, 130, 183 ada 2 ve 214 ada 63 parsel sayılı sırasıyla 1626,05 m², 3145,40 m², 2618,01 m² ve 1674,01 m² yüzölçümündeki taşınmazlar sit alanı içinde kalması nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiş tutanağın beyanlar hanesinde taşınmazın davacı ...'ın kullanımında ve Korunması Gerekli Kültür Varlığı olduğu belirtilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 182 ada 53, 130, 183 ada 2 ve 214 ada 63 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde davacı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, taşınmazlar üzerinde korunması gerekli "Tabiat ve Kültür Varlığı" bulunmadığı, doğal sit alanlarının zilyetlikle iktisap edilebilen yerlerden olduğu, dava konusu taşınmazların kıyı kenar çizgisinin de dışında kaldığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 29.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5245, Karar No: 2023/7407, Tarih: 14.12.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/5245 E.  ,  2023/7407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2020/116 Esas, 2021/192 Karar

HÜKÜM : Ret

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı vekili

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin dava dışı ... ...'... 1186 ve dava dışı ... ...'den 28 hisse alarak 1214 hisse ile davalı şirkete ortak olduğunu ancak şirketin mali durumu hakkında müvekkiline bilgi verilmediğini, kâr payı dağıtılmadığını, müdürlerin hukuka aykırı işlemleriyle şirketin zarara uğratıldığını, davalı şirkete gönderilen ihtarnameye verilen cevapta müvekkilin ortak olmadığının bildirildiğini ileri sürerek şirket müdürlerinin azlini, şirkete kayyım atanmasını, kayyıma sermaye ve ortaklık payı ile geçmiş döneme ilişkin dağıtılmayan kâr payının tespiti hususunda görev ve yetki verilmesini, davalı şirketin ve müvekkilinin davalı şirkette bulunan hisse/pay ve ortaklık durumunun, müvekkili hissesine isabet eden sermaye payının rayiç değerinin tespitini, sermaye payına mahsuben şimdilik 5.000,00 TL'nin, kâr paylarına mahsuben şimdilik 5.000,00 TL'nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; şirket tasfiye edilmeden sermaye payının talep edilemeyeceğini, hem sermaye payı hem da kâr payı talep edilmesinin çelişkili olduğunu, noter satış senedinin hemen getirileceği beyan edildiğinden devre muvafakate yönelik kararın karar defterine geçirildiğini, ancak davacı ve ... ... devirden vazgeçtiklerini bildirdiklerinden tescil ve ilan yapılmadığını, resmi şekilde yapılmayan hisse devrinin geçersiz olduğunu, ... ...'ın daha sonra hisselerini diğer ortaklara devrettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI