muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2243, Karar No: 2018/7159, Tarih: 20.11.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/2243 E.  ,  2018/7159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... mirasçıları vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 07/09/2004 gününde verilen dilekçe ile ürün zararı nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19/12/2017 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava; ürün zararı nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; davalı ...'un diğer davalı ...'nun çiftliğinde sigortalı çalışanı olduğunu, davalı işçi tarafından çiftlikteki kuru otların temizlenmesi amacı ile yakılan ateş sonucunda yangın meydana geldiğini, çıkan yangının müvekkilin parseline sirayet ettiğini ve arazi üzerindeki bitkilere ve sulama sistemine zarar verdiğini belirterek oluşan maddi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece verilen 14/04/2015 tarihli ilk kararda; bilirkişi raporlarına ve tanık beyanına itibar edilerek yangının çıktığı yerin kesin olarak belirlenemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Yukarıda anılan kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 22/12/2016 tarihli, 2015/10095 esas- 2016/12507 karar sayılı ilamında ''davalılardan ... hakkında .... Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/352-2011/48 sayılı dosyasında yapılan yargılama sırasında toplanan delillere göre; 02/07/2004 tarihinde meydana gelen orman yangını nedeniyle aynı tarihte ilçe jandarma görevlileri tarafından tutulan olay yeri tespit tutanağında; yangının başlangıç noktasının davalılardan ...'na ait hayvan çiftliği olduğu, çiftlikteki hayvan atıklarının ormana bitişik yerde yakılması sonucu yangının sirayet ettiğinin belirtildiği, yine olayın görgü tanıkları ve diğer bir kısım tanıkların olayın oluş biçimini doğrular mahiyette beyanda bulundukları, orman idaresince düzenlenen 06/07/2004 tarihli suç tutanağı ile olaydan sonra

... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/16 değişik iş sayılı dosyasında yapılan tespit ve alınan bilirkişi raporları ile mahkemece yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporları ve dosyada mevcut diğer tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde; davalılardan ...'na ait ve diğer davalının çalıştırıldığı çiftlikte yakılan ateşin, gerekli tedbirlerin alınmamış olması nedeniyle önce bitişikteki ormana ve daha sonra davacılara ait taşınmaza sirayet etmesi sonucu bu yangın sebebiyle davacıların zararının oluştuğu anlaşılmaktadır.Bu durumda, mahkemece davalıların kusur durumları da araştırılarak, zararın kapsamının belirlenerek sonuca gidilmesi gerekmektedir.'' gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma üzerine verilen 19/12/2017 tarihli ikinci kararda ise; çiftliğin bulunduğu bölgenin yangına hassas bir bölge olmasına rağmen davalıların gerekli önlemleri almayarak yangının çıkmasına neden oldukları belirtilerek kusur durumuna ilişkin olarak alınan 12/09/2017 tarihli bilirkişi heyet raporu ve ayrıca delil tespit dosyasında alınan zarara ilişkin rapor hükme esas alınarak davacının isteminin tümden kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, Dairemizin araştırmaya yönelik ilk bozma ilamına uyulmakla birlikte;

Davaya konu olayda; davalılardan ...'na ait ve diğer davalının çalıştırıldığı çiftlikte yakılan ateşin, gerekli tedbirlerin alınmamış olması nedeniyle önce bitişikteki ormana ve daha sonra davacılara ait taşınmaza sirayet etmesi sonucu bu yangın sebebiyle davacıların zararının oluştuğu anlaşılmakta ise de, davalıların kasıtlı bir eylemlerinin olmadığı açıktır. Şu durumda; olayın oluş şekli, davalıların kusur durumu gözetildiğinde hükmedilecek tazminattan olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı BK. 43 ve 44. (6098 Sayılı TBK 50. ve 51) maddeleri gereğince uygun bir miktarda hakkaniyet indirimi yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1614, Karar No: 2015/19145, Tarih: 10.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1614 E.  ,  2015/19145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli ve üst Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz taleplerinin incelemesinde;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10/06/2014 gün ve 2013/834 Esas, 2014/321 sayılı kararında belirtildiği üzere, 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 3. madde uyarınca Üst Cumhuriyet savcılarının, Asliye Ceza Mahkemesi kararlarına karşı, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinin 3. fıkrası kıyasen uygulanmak suretiyle, tefhim tarihinden itibaren bir ay içinde temyiz kanun yoluna başvurabilecekleri, temyiz süresinin görüldü ile değil tefhimle başlayacağı, 26.03.2014 tarihinde verilen hükme karşı 30.04.2014 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmakla, üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 310 ve 317. maddeleri uyarınca REDDİNE,

2- Sanık müdafiinin ve Mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Olay günü, saat 18:10 sıralarında gündüz,meskun mahalde,iki yönlü, 5 metre genişliğinde, yatay güzergahı virajlı, düşey güzergahı eğimli,parke kaplama sokak üzerinde park halinde bulunan açık kasa kamyoneti hareket ettiren sanık, araç çalışır çalışmaz aracın kontrolünü kaybedip, yolda sağa sola savrularak, önce yolun sağındaki dükkan kepengine ve yolun solunda kaldırım kenarına çarptıktan sonra, yol bitiminde sağ taraftaki sokağa dönmesi sırasında, gidiş yönüne göre yolun sol tarafında, kaldırım üzerinde bulunan 3 yaşındaki...'ya ve binaya çarparak, köşe duvarından içeri girdiği ve çocuğun öldüğü olayın; sanığın ilk defa kullandığı araçla, panik halinde fren tedbirine başvuramamasından kaynaklandığı dikkate alındığında, bilinçli taksirin uygulanmaması yönünde mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamakta olup, tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine, mahalli cumhuriyet savcısının bilinçli taksir hükmünün uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14728, Karar No: 2014/19315, Tarih: 10.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/14728 E.  ,  2014/19315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Katılan Hazine vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Köye ait meraya tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı cihetle; ... vekilinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybir- liğiyle (REDDİNE),

2- Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Tayin edilen cezanın ertelenmesi sırasında hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının da ertelenmesi suretiyle TCK.nun 51. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olmasına rağmen, TCK.nun 53. maddesinin 4. fıkrasına aykırı olarak aynı maddenin 1. fıkrasında sayılan hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

3- Yapılan keşifte sanığın suça konu yere tecavüze devam ettiğinin

anlaşılması karşısında, gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 26.07.2011 olduğunun gözetilmemesi,

4- Köylünün ortak kullanımında bulunan meraya tecavüz suçunun niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Hazinenin davaya katılmasına karar verilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

asaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden TCK.nun 51. maddesinin uygulandığı bölümde yer alan "ve 80 TL'lik adli para" ibare- lerinin; TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bölümün ve Hazine lehine vekalet ücreti hükmedilmesine ilişkin bölümün çıkarılması ile suç tarihinin 26.07.2011 olarak düzeltilmesi suretiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMA- SINA), 10.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2148, Karar No: 2012/32790, Tarih: 26.03.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/2148 E.  ,  2012/32790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 04.01.2004’ten karar tarihine kadar 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15384, Karar No: 2015/3932, Tarih: 19.03.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/15384 E.  ,  2015/3932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen menfi tespit ile birleşen istirdat davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davaların reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı asil ... ve birleşen dosya davacısı ... vekili Av. ... ile davalı (temlik alan) ..., asıl ve birleşen dosya davalısı ... vekili Av. ... gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili asıl ve birleşen ... 9. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2010/405 E. sayılı dava dosyalarında, balık alım satım işi ile uğraşan müvekkilinin yine aynı işle uğraşan davalıdan üç ayrı icra takibine konu senetler karşılığında balık aldığını, senetler davalıya verildiği halde balığın teslim edilmediğini, senetlerin bedelsiz kaldığını, balık teslimi gerçekleşmediği için de senet bedellerinin ödenmediğini ileri sürerek, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine, %40 kötü niyet tazminatına;, birleşen ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2010/486 E. sayılı dava dosyasında bedelsiz senetlerin işleme konulmuş olması sebebiyle cebri icra tehdidi altında ödenen 29.935,00 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, asıl ve birleşen ... 9. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2010/405 E. sayılı dava dosyalarında balık komisyonculuğu ile uğraşan müvekkili ile davacı arasında ticari ilişki dışında bir arkadaşlık ilişkisinin bulunmadığını, dava konusu senetlerin bedelsiz kalmadığını, balıkların davacıya teslim edildiğini ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre, davalının ticari defter ve bağlı kağıtlarını sunmamasının, davacı tarafın bonoları hükümden düşürecek nitelikte yazılı delil sunduğu anlamına gelmeyeceği, davacının başkaca delil sunmadığı ve davalıya yemin teklif etme hakkını da kullanmadığı, bu durumda davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiş, hüküm asıl ve birleşen dava dosyalarının davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre, davalının ticari defter ve bağlı kağıtlarını sunmamasının, davacı tarafın bonoları hükümden düşürecek nitelikte yazılı delil sunduğu anlamına gelmeyeceği, davacının başkaca delil sunmadığı ve davalıya yemin teklif etme hakkını da kullanmadığı, bu durumda davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiş, hüküm asıl ve birleşen dava dosyalarının davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl ve birleşen ... 9. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin dava dosyası, davacıların borçlu olduğu icra takibine konu senetler nedeniyle davalı-lehtar ...'a borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkin olup, birleşen ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin dava dosyasına konu takip dosyasında, davacının borçlu davalı ...'ın lehtarı olduğu senetlere yönelik yapılan ödemelerin istirdadı istenmiştir. Temyiz dilekçesine ekli dava konusu senetlerde keşideci ve lehtar durumunda bulunan kişilerin imzalarını taşıyan ve ibraname niteliğinde olduğu iddia edilen fotokopi belgenin aslı ibraz ettirilerek, bu belgedeki tarihten önceki senetler yönünden ibraname niteliğinde olup olmadığı ve davaya etkisi tartışılarak sonucuna göre bir karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı ... yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17759, Karar No: 2014/31349, Tarih: 25.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/17759 E.  ,  2014/31349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/306281

MAHKEMESİ : Boyabat(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2012

NUMARASI : 2011/209 (E) ve 2012/248 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklardan Kurtca yönünden usulüne uygun müdahale talebinde bulunan orman idaresinin bu talebiyle ilgili bir karar verilmediği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 237/2 ve 260. maddeleri uyarınca suçtan zarar görme ihtimaline binaen orman idaresinin sanık Kurtca’ya yönelik müdahale talebinin kabulüne karar verilerek yapılan incelemede ;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1) Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunun hüküm kurmaya yeterli olmayıp, sanıkların eylemlerinin açma suçunu mu ağaç kesme suçunu mu oluşturduğunun net olarak belirtilmediği, eylemin açma olarak nitelendirildiği anlaşılmakla mahallinde zabıt mümziilerinin yer gösterimi ve sanıkların da hazır bulundurulması suretiyle üç kişilik bir bilirkişi heyeti vasıtasıyla yeniden keşif yapılarak, ilk raporda suça konu yerin etrafının tel çitle çevrilip fidan dikildiğinin tespit edilmesi de dikkate alınarak sanıkların eylemlerinin vasıflarının şüpheye yer vermeyecek şekilde tespitinden sonra bir hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de ;

2) Sanık Kurtca yönünden, bilirkişi raporunda ağaçların motorlu testere ile kesildiğine dair bir tespit bulunmadığı gözetilmeden 6831 sayılı Kanunun 91/4. maddesinin tatbiki,

3) Sanık Kurtca hakkında kurulan hükümde, müsaderesine karar verilen emval değeri üzerinden katılan idare lehine nispi vekalet ücreti de tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Sanıklar Tahsin ve Orhan yönlerinden ;

Sanıkların eyleminin 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve 6217 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesinde yapılan değişiklik nazara alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat neviine dönüşüp suç tarihi olan 19/11/2010 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı yasanın 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13354, Karar No: 2020/224, Tarih: 08.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13354 E.  ,  2020/224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/6. maddeleri gereğince

mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 14:40 sıralarında sanık sürücü ...'un idaresindeki okul servis minibüsü ile meskun mahalde, 12 metre genişliğinde, kuru zeminli, bölünmüş yolda seyri sırasında olay mahalli kavşağa geldiğinde, seyir istikametine göre solunda bulunan araç depolama bölümünden gelerek kavşağa giren plakası belirsiz bir araca çarpmamak üzere ani fren tatbik ettiğinde, idaresindeki araçta yolculuk yapmakta olan emniyet kemeri takılı olmayan öğrencilerin bir kısmının orta boşluğa düştüğü, bir kısmının ise ön tarafında bulunan koltuğa çarptığı, sanığın kimliği belirsiz sürücü ile bir süre tartıştıktan sonra herhangi bir çarpışma da olmaması sebebiyle anlaşmaya vararak minibüse geldikleri ve her iki sürücünün öğrencilere yaralanan olup olmadığını sordukları, öğrencilerin yaralanmadıklarını söylemeleri ve görünüş itibariyle bir sıkıntının olmadığının görülmesi üzerine sürücülerin olay mahallinden ayrıldıkları ve sanığın öğrencileri evlerine bıraktığı, sonrasında sanığın aracında bulanan ve ani fren sırasında kafasını ön koltuğun demir parçasına çarpan 13 yaşındaki ...'in evde rahatsızlandığı ve ailesi tarafından hastaneye götürüldüğü, beyin kanaması geçindiği anlaşılan ...'in aralıksız tedavisine rağmen 05/12/2009 tarihinde beyin kanamasına bağlı olarak vefat ettiği, İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 1. İhtisas Kurulunun 28/03/2012 tarihli ve 1130 sayılı raporunda "Ölenin otopsi bulguları ve tıbbi belgelere göre kendinde konjenital (doğumsal) arteriovenöz malformasyon (beyin damar patalojisi) olduğu ve tıbbi belgelere göre ...'in ölümünün bu malformasyonuna bağlı beyin kanaması sonucunda meydana geldiği ve ölüme neden olan beyin kanamasının kişinin kendisinde mevcut bulunan hastalığın kazanın etkisiyle kanayarak aktif hale geldiği dikkate alındığında 20/11/2009 tarihindeki kaza ile kişinin ölümü arasında illiyet bağının bulunduğunun" bildirildiği olayda; sanığın meydana gelen olay sebebiyle tali kusurlu olduğuna ilişkin mahkeme kabulü yerinde görülmekle yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, mahalli Cumhuriyet savcısının ise sanığın eyleminin kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi suçu kapsamında olduğu yönündeki temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde koşulları oluşmadığı halde hatalı gerekçe ile bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, mahalli Cumhuriyet savcısının ise sanığın eyleminin kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi suçu kapsamında olduğu yönündeki temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde koşulları oluşmadığı halde hatalı gerekçe ile bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6945, Karar No: 2018/5176, Tarih: 10.07.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/6945 E.  ,  2018/5176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan ...'nın 21.05.2012 tarihli dilekçesi ve aşamalarda alınan beyanlarında özetle; sanıklardan ...'ü, alt kat komşusu tanık ... vasıtasıyla tanıdığını, daha sonra sanık ...'ın kardeşi olan sanık ... ile tanıştığını, sanıkların mal varlığını öğrendiklerini, bu yüzden kendisine yanaştıklarını, daha önce kuaför salonu işlettiğini, devrettiği kişiden alacağı olduğunu, sanık ...'ın kendisini avukat olarak tanıtarak, parayı alabileceğini söylediğini, bu şekilde tanıştıklarını, sanık ...'ın daha sonra araba kiralama işinin çok kârlı olacağını söylediğini, bir araç aldığını, diğer araca da ortak olduğunu, ancak aracın ...'ın üzerine olduğunu, kuaför salonunu devrettiği kişilerden de parayı almadığını, sanık ...'ın avukat olmadığını sonradan öğrendiğini, aslında sanık ...'ın ...'de ... isimli avukatın yanında takipçilik yaptığını, araba kiralama işinin hiçbir zaman olmadığını, araçlarında satıldığını, araçların parasını da sanık ...'ın aldığını, daha sonrasında maddi imkanlarının tükendiğini, vergi borcu nedeniyle eve haciz gelme durumu olduğunu, hacizden kurtulmak için danışıklı haciz koydurtmak gerektiğini söylediğini, bu amaçla sanık ...'a Eylül 2011 tarihinde 31.000 ve 50.000 TL'lik senetler verdiğini, sanığın daha sonra bu senetleri icraya koyduğunu, ayrıca evin de kurtarılması için başkasının adına yapılması gerektiğini söylediğini, eve haciz gelmemesi için 29.10.2011 tarihinde evi sanık ...'ın üzerine yaptıklarını, daha sonra 21.11.2011 tarihinde ...'a geziye gittiklerini, sanık ...'ın bu aşamadan sonra değiştiğini gezideyken kendisini darp ettiğini, geldikten sonra da kendisini darp etmeye devam ettiğini, evden dışarıya çıkartmadığını, tehdit ettiğini, daha sonra evi 02.03.2012 tarihinde sanık kardeşi ...'ün üzerine yaptığını,15.03.2012 tarihinde de tanık ...'a sattığını, sanığın daha sonra kendisini birlikte çalıştığı ve aynı zamanda savunmanı olan avukatın bürosuna götürerek tehditle "belgedir" başlıklı 244.000 TL'lik yazıyı imzalattığını, sanık ... yüzünden 244.000 TL değerindeki evini, banka hesabında bulunan 51.000 TL parayı, toyota yaris aracını kaybettiğini, korktuğu için şikayette bulunamadığını, komşusu ... sayesinde şikayette bulunabildiğini, zayıf iradesinden ve psikolojisinden faydalanarak, cebir ve tehdit kullanılarak kendisini dolandıran ve yağmalayan sanıklardan şikayetçi olduğunu beyan etttiği,

Tanıklar ...,..., ..., ... ve ...'nın alınan kolluk beyanlarında, yakınanın beyanını kısmen doğruladığı,

Tanıklardan ...'in kovuşturma aşamasında mahkemeye hitaben yazdığı 10.06.2013 ve 02.07.2014 tarihli dilekçelerle kollukta vermiş olduğu beyanlarının doğru olmadığını belirterek beyanından döndüğü,