muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7790, Karar No: 2024/1336, Tarih: 08.02.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki İstanbul ili, Silivri ilçesi, ... Mahallesi 3260 ada 105 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9375, Karar No: 2016/9470, Tarih: 24.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9375 E.  ,  2016/9470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davası hakkında ... 1. Asliye Ticaret ve ... 7. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sebepsiz zenginleşme hukuki nedenine dayalı alacak istemine ilişkindir.

... 1. Asliye Ticaret Mahkemesince, davalı kurumun davacı şirketten 2008 yılı Ağustos ayına ilişkin olarak 96.904,15.-TL, % 2 ... payı tahsil ettiği, davacı vekilince ... Genel Müdürlüğüne ödenen bu payın 5784 sayılı Kanunun 11. maddesine aykırı olduğunu beyanla ödenen bu meblağın iadesinin talep edildiği, alacağın bu hukuki ilişkiden kaynaklandığı, davalı ... Müdürlüğünün tacir olmadığı gibi, uyuşmazlığın TTK 4/2. maddesinde “a-f” bentlerindeki hususlara ilişkin olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 7. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 09.10.2014 günlü görevsizlik kararından sonra verilen Yargıtay 11 Hukuk Dairesinin 21.01.2015 gün ve 2014/18200 E. - 2015/743 K. sayılı ilamı ile ...'nin tacir sayılması gerektiğinin belirtildiği, bu hali ile davaya bakmakta asliye ticaret mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4/I-a maddesinde, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın, bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacı vekili, davalı ... tarafından müvekkili şirketten tahsil edilen paranın 5784 sayılı Kanunun 11. maddesine aykırı olduğu, müvekkili şirketin görevinin sadece kanunen öngörülen parayı yine kanunda öngörülen kişilerden toplayarak davalı şirkete aktarmak olduğunu, söz konusu payın tahsil edilen 3. kişiler tarafından mahkeme kararı ile müvekkili şirketten tahsil edildiğinin açık olduğunu, davalı ... Müdürlüğüne ödenen paranın anılan şirket tarafından tahsilinin hukuka aykırı olduğu verilen yargı kararıyla da kesinleştiğini, davalının sebepsiz zenginleştiğini, bu nedenle fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla 156.334,87.-TL alacağın 23/07/2013 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili istenmektedir. 2954 sayılı ... Kanunu'nun 8/2. maddesi uyarınca tarafsız bir kamu tüzel kişiliğine sahip olan ... hakkında söz konusu kanundaki özel hükümler ile düzenlenen hususlar dışında kalan konularda, kamu iktisadi kuruluşlarına uygulanan genel hükümler uygulanır. 233 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri Hakkında Kanun Hükmünde

Kararnamenin 2/1. maddesi uyarınca ise "Teşebbüs" olarak adlandırılan Kamu İktisadi Teşebbüsleri, Kararnamenin 4/2. maddesi uyarınca söz konusu kanun hükmünde kararname ile saklı tutulan haller dışında özel hukuk hükümlerine tabidir. Bu bağlamda, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 16/1. maddesi uyarınca özel hukuk hükümlerine göre yönetilmek üzere kamu tüzel kişileri tarafından kurulan kurum ve kuruluşlar tacir sayılacağından, ... Kurumunun tacir sayılacağı hususu da gözetilerek her iki tarafın ticari işletmesini ilgilendirdiğine göre, ticari dava niteliğindeki uyuşmazlığın ticaret mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4949, Karar No: 2017/12520, Tarih: 07.11.2017

**18. Ceza Dairesi         2017/4949 E.  ,  2017/12520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suçun oluştuğu 30.04.2009 tarihine göre, 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 2 ve 67. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık olağanüstü dava zamanaşımının temyiz süreci içinde gerçekleştiği,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE, 07/11/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6525, Karar No: 2019/11831, Tarih: 16.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/6525 E.  ,  2019/11831 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafiileri ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içinde bulunan kusura ilşkin bilirkişi raporları oluşa uygun kabul edildiğinden dosyanın yeniden bir bilirkişi heyetine tevdi edilerek çelişkinin ortadan kaldırılmasını takiben hüküm kurulması gerektiği yönündeki tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiileri ve katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre olay günü Hanak ilçesinin Yünbüken köyü sahasında bulunan ve BOTAŞ tarafından yerleştirilen doğalgaz boru hattında yapılan izolasyon çalışmaları esnasında, BOTAŞ tarafından görevlendirilen personeller ... ve ...'un açılan 2. 6 metre derinlik ve 2.47 metre genişliğindeki kanal içerisinde çalıştıkları esnada kanal yanaklarındaki toprağın üzerilerine doğru kayması neticesinde öldükleri olayda; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekmekte olup, dava konusu olayda Dairemizce yapılan inceleme ve değerlendirme neticesinde ölen ...'nın kaza mahallinde tehlikeli alan sorumlusu olarak, ölen ...'un kazı alanında gerekli güvenlik önlemlerini almakla görevli personel olarak görevlendirildiği, bununla beraber mesleği makine mühendisliği olan sanık ...'nun yalnızca çalışma alanı içindeki personeli denetleme ve gerekli hallerde uyarmakla görevlendirildiği göz önünde bulundurularak meydana gelen neticede tali derecede kusurlu olduğu kabul edilmekle, ölen kişi sayısı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı nazara alınmak suretiyle, cezada orantılılık ilkesi ile adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, alt sınırdan fazla uzaklaşılarak teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerinde görülerek hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3042, Karar No: 2018/206, Tarih: 25.01.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/3042 E.  ,  2018/206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili site yönetiminin bulunduğu binayı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince davalının inşa ettiğini, inşaatta veksik ve kusurlu işler bulunduğunu ileri sürerek, bunların bedelinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davada, inşaatların davalı yüklenici tarafından yapılmış olduğu çekişmesiz ise de; yanlar arasında bu inşaatların yapımına ilişkin sözleşme bulunmadığı anlaşılmaktadır. Borçlar Kanunu’nun 355. (TBK md. 470) maddesi hükmünde tanımlanan eser sözleşmesinin bir türü olan “arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin” taraflarından birisi yüklenici; diğeri ise arsa sahibidir. Arsa sahibinin yükleniciyle arasındaki eser sözleşmesine dayalı olarak eksik ve ayıplı işlerin giderilmesi davasını açabileceği kuşkusuzdur. Ayrıca, Borçlar Kanunu’nun 162 ve izleyen maddeleri (TBK md. 183 vd.) hükümleri gereğince, yazılı olarak yapılan “alacağın temliki sözleşmesine” dayalı olarak da temlik alacaklısı tarafından, yüklenici hakkında dava açılabilir.

634 sayılı Kat Mülkiyet Yasası’nın 35. maddesinde yöneticinin görevleri gösterilmiş ve bu maddenin (1.) fıkrasında kat malikleri kurulu kararının yerine getirilmesi yöneticinin görevleri arasında sayılmıştır. Ancak, apartman yöneticisi ya da yönetim kurulu 634 Sayılı Yasa'nın tanıdığı yetkiler dahilinde dava açma hakkını kullanabilirler. Kat malikleri kurulu kararı ile yetki verilmiş ise, yönetici sadece 634 Sayılı Yasa hükmünden kaynaklanan davaları açabilir. Yüklenicinin yapımını yüklendiği inşaattaki ayıplı ve eksik işlerin giderilmesi için yüklenici hakkında dava açılmasını sağlamak amacıyla görevlendirilen yönetici ya da yönetim kuruluna kat maliklerinin temsil yetkisi vermiş sayılacaklarının kabulüne hukuksal olanak yoktur. Diğer yandan, az yukarıda açıklandığı üzere; açılan bu dava apartman yönetim kuruluna 634 sayılı Yasayla verilen görev ve tanınan yetkiler dahilinde değildir. Bu yasal nedenlerle, site yönetiminin veya yönetim adına dava açan yöneticinin bu davada aktif husumet ehliyeti bulunmamaktadır. Davada husumet ehliyeti, dava şartı olup; mahkemece, yargılamanın her aşamasında doğrudan gözetilir. Ancak bu şekilde açılan bir davada, yöneticinin aynı apartmanda kat maliki bulunması halinde, çoğun içinde azın da bulunduğu ilkesinden hareketle, eksik ve ayıplı işlerden doğan zarardan yöneticinin apartmandaki payı oranında dava hakkının bulunduğunun kabulü gerekir.

Buna göre somut olayda, dava açan sitesi yöneticisi ...’in, kat maliklerinden olup olmadığı, kat maliklerinden ise, bağımsız bölümü arsa sahibinden mi satın aldığı, arsa sahibinden kaynaklı edinmiş ise yükleniciye karşı talebi yönünden arsa sahibinden arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı hakları ayrıca temlik alıp almadığı üzerinde durularak, oluşacak sonuca göre talep hakkının bulunup bulunmadığı ve varsa miktarı da tespit edilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4985, Karar No: 2024/8749, Tarih: 18.11.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4985 E.  ,  2024/8749 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Mudanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 04.10.2023 Tarihli ve 2023/448 Esas, 2023/701 Karar Sayılı Kararı

Davacının yerleşim yeri adresinin ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Küçükçekmece 5. Aile Mahkemesinin 23.11.2023 Tarihli ve 2023/1057 Esas, 2023/1032 Karar Sayılı Kararı

Boşanmadan sonra açılacak nafaka davalarında nafaka alacaklısının yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olduğu, burada genel yetki hükmü getirildiği ve seçimlik hak tanındığı, nafaka alacaklısı davacının isterse kendi yerleşim yeri mahkemesinde dava açabileceği, isterse davalının ikametgahı mahkemesinde dava açabileceği, öte yandan, bu yetkinin kesin yetki olmadığı, bu nedenle yetki konusunda davalı tarafın usulüne uygun yetki itirazı bulunmadığı takdirde mahkemece re'sen inceleme yapılamayacağı ve usulüne uygun yetki itirazının bulunulmadığı durumlarda davanın ilk açıldığı mahkeme yetkili hale geleceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, nafakanın artırılması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) “Yetki” başlıklı 177 inci maddesi şöyledir:

“Boşanmadan sonra açılacak nafaka davalarında, nafaka alacaklısının yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkrası şöyledir:

“(2)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

"(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

Somut olayda kesin yetki kuralının bulunmadığı ve davalı tarafından süresinde yetki itirazında da bulunulmadığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı Mudanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

"(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

Somut olayda kesin yetki kuralının bulunmadığı ve davalı tarafından süresinde yetki itirazında da bulunulmadığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı Mudanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Mudanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13669, Karar No: 2015/2875, Tarih: 23.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/13669 E.  ,  2015/2875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet (bütün suçlardan)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Aynı apartmanda yaşayan ve yönetici olan katılanla geçmişten beri apartman borçları dolayısıyla husumet yaşayan sanığın olay günü katılanın evine giderek sinkaflı sözlerle hakaret ettiği ve tehdit içerikli sözler sarfettiği, akabinde apartmana ait asansörün camını kırmak suretiyle zarar verdiği iddia edilen olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1)Tehdit suçu açısından tüm dosya kapsamına göre sanığın ''seni yaşatmayacağım, Kastamonu'yu dar edeceğim'' şeklinde sözler sarfettiğinin anlaşılması karşısında eylemin TCK 106/1 1. cümleye uyar nitelikte olduğu gözetilmeden basit tehdit olduğu değerlendirilerek aynı maddenin 2. cümlesinden hüküm kurulmak suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

2) Sanığın gerçekleştirdiği sabit olan tehdit, mala zarar verme ve hakaret suçlarına ilişkin hüküm fıkralarında;sanığın tekerrüre esas sabıkasının bulunması nedeniyle YCGK 19.03.2013 tarih 2012/2-1500 E ve 2013/95 K sayılı kararında da belirtildiği üzere 58/3 uyarınca seçimlik cezalardan hapis cezasına hükmolunması ve TCK'nın 50/2 maddesi hükmü karşısında bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22758, Karar No: 2013/24096, Tarih: 10.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/22758 E.  ,  2013/24096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2008/592-2012/935

Dava, hizmet süresinin ve sigorta primine esas kazanç tutarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan Leon Teknik Dış Tic. (Umut Akdoğan) 'ten alınmasına, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3896, Karar No: 2014/11782, Tarih: 07.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/3896 E.  ,  2014/11782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/193929

MAHKEMESİ : Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2013

NUMARASI : 2013/195 (E) ve 2013/171 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Ankara Kriminal Polis Laboratuvarının 08.01.2013 tarihli ekspertiz raporuna göre; suça konu tabancanın yargılama konusu olay dışında 09.12.2012 tarihinde Altındağ Z.. Mahallesi, A... Sokak 14 sayılı yer önünde meydana gelen meskun mahalde ateş etme olayında ele geçirilen 7.65 mm çapında kovan görüntüleri ile mukayese kovanları arasında benzerlik göstermesi, 7.65 mm çapındaki kovanların gönde- rilmesi halinde kesin sonuca varılmasının mümkün olacağının belirtilmesi karşısında; 09.12.2012 tarihinde Altındağ Z.. Mahallesi, A.. Sokak 14 sayılı yer önünde meydana gelen olayda elde edilen 7.65 mm çapındaki kovanların suça konu silahtan atılıp atılmadığı kesin olarak belirlendikten sonra, suça konu silahtan atıldığının saptanması halinde, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun mütemadi suçlardan olduğu ve hukuki kesintiyi oluşturan iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar gerçekleştirilen eylemlerin tek suç, bu tarihten sonra gerçekleştirilen eylemlerin ise ayrı suç oluşturacağı gözetilerek, mükerrer cezalandırılmanın önlenmesi açısından sanık hakkında ekspertiz raporunda anılan olaydan dolayı 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan başka dava açılıp açılmadığı ve açılmış ise iddianame tarihi saptanıp sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

II- Kabul ve uygulamaya göre de; TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 07.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.