muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/43, Karar No: 2009/56, Tarih: 10.03.2009

Temyizin daha doğrusu temyiz mahkemesinin görevi/amacı; hukukun geliştirilmesi, hukuk birliğinin ve güvenirliğinin sağlanmasıdır (YÜCE, Turhan Tufan; Türk-Alman Ceza Muhakemeleri Hukukunda Kanun Yolları, s. 95).

2- Temyiz Edilebilen ve Edilemeyen Kararlar

Ceza Yargılaması Yasası'nın hüküm adını verdiği mahkeme kararları, kural olarak hukuka aykırı olduğu iddiasıyla temyiz edilebilmektedir. Yasada, son karar oldukları halde, önemi az olan bazı kararların hukuka aykırı olsa bile temyiz edilemeyecekleri kuralına ayrıksı (istisnai) olarak yer verilmiştir. Bu kararlar, verildikleri anda kesin hüküm niteliğini almaktadırlar. 1412 sayılı Ceza Yargılama Yasası'nın 305. maddesinde, temyiz edilemeyen kararların hangileri olduğu düzenlenmiştir.

Buna göre;

1)Her suç hakkında ayrı ayrı olmak üzere ikimilyar liraya kadar (ikimilyar dahil) para cezalarına dair hükümlülük (mahkumiyet) kararları, temyiz edilemez.

5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 50. maddesi uyarınca, özgürlüğü bağlayıcı cezanın paraya çevrilmesinde asıl hükümlülük (mahkumiyet) adli para cezasıdır (5237 sayılı TCY50/5).

2)Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren bir suçtan dolayı verilen beraat hükümleri temyiz edilemez.

3)Ceza Yargılaması Yasası ile diğer yasalarda kesin olduğu yazılı bulunan hükümler, temyiz olunamaz.

Ayrıca Yasada, kesin olarak verilen hükümlerin tekerrüre esas olamayacağı açıkça belirtilmiştir (1412 sayılı CYY 305/2).

Yürürlükten kaldırılan 647 sayılı Yasa'nın 4. maddesine göre, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı cezalar para cezasına çevrildiğinde de uygulamada asıl hükümlülük (mahkumiyet) para cezası sayılmaktaydı (647 sayılı Yasa m. 4/5). Ayrıca 647 sayılı Yasa'nın 4. maddesinde, "bu hükmün uygulanması yasa-yollarına başvurmada engel teşkil etmez" diye bir hükme yer verilmişti.

Bu nedenle, özgürlüğü bağlayıcı cezanın para cezasına dönüştürülmesi sonucu verilen hükümlülük kararlarındaki para cezası miktarı ne olursa olsun, bu tür hükümler temyiz edilebiliyordu.

5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 50. maddesinin beşinci fıkrasında, "uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası" denilmektedir. Ayrıca uygulamada, asıl hükümlülüğün, özgürlüğü bağlayıcı cezadan çevrilmiş olan "adli para cezası" olmasının, yasayollarına başvuruda engel teşkil etmeyeceğine dair bir hükme Yasada yer verilmemiştir.

Bu nedenle, 5237 sayılı TCY'nin 50. maddesine göre, özgürlüğü bağlayıcı cezadan dönüştürülmüş (çevrilmiş) adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Yargılaması Yasası'nın, yürürlükte bulunan 305. maddesinin birinci fıkrasının (1) bendindeki ikimilyarlık sınırı (ikimilyar dahil) aşmıyorsa, temyiz edilemeyeceği kanısındayız (ÇINAR, Ali Rıza; Ceza Yargılamasında Temyiz Yolu, Ankara 2006, s. 76).

Bu nedenle, 5237 sayılı TCY'nin 50. maddesine göre, özgürlüğü bağlayıcı cezadan dönüştürülmüş (çevrilmiş) adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Yargılaması Yasası'nın, yürürlükte bulunan 305. maddesinin birinci fıkrasının (1) bendindeki ikimilyarlık sınırı (ikimilyar dahil) aşmıyorsa, temyiz edilemeyeceği kanısındayız (ÇINAR, Ali Rıza; Ceza Yargılamasında Temyiz Yolu, Ankara 2006, s. 76).

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13.12.2005 günlü kararında, özgürlüğü bağlayıcı cezadan çevrilen para cezasının temyiz edilip edilemeyeceği 647 sayılı Yasa,nın4/4. maddesi ile 5237sayılı Türk Ceza Yasası'nın 50. maddesinin beşinci fıkrasına göre ayrı ayrı değerlendirilerek tartışılmıştır (CGK, 13.12.2005, 2005/2-134, 2005/163).

Temyiz edilemeyen kararlarda hukuka aykırılık olduğunda, onların da Yargıtay'a götürülmesi kesin olarak yasaklanmış değildir. Bu nedenle 5271 sayılı Ceza Yargılaması Yasası'nda, "olağanüstü yasayolları" bölümünde yer alan "yasa (kanun) yararına bozma"yoluyla kesin olarak verilen hükümlerin Yargıtay'ca incelenmesi olanağı vardır (m. 309, 310).

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.11.2005 günlü 7-105/132 sayılı kararında; kesin nitelikteki hükümlerin, suçun niteliğine (vasfına) yönelik temyiz üzerine, sınırlı biçimde olmak üzere temyiz incelemesinin yapılabileceği belirtilmiştir.

Yüce Ceza Genel Kurulu'nun 15.02.1965 günlü ve 1974-44 sayılı kararında ise; " Temyiz edilebilen bir mahkumiyetin temyiz edilemez hale gelmesi ile kamu haklarının çiğneneceği, toplumun dirlikten yoksun kalacağı, yargıç hakkında kötü inançların yerleşmesine bile yol açılacağı, bütün bunların önlenmesigerektiği"ilerisürülmüştür.

3- Olayımıza Gelince;

Temyize konu hüküm incelendiğinde; ilk derece mahkemesince özgürlüğü bağlayıcı ceza olan hapis cezasının, yasal düzenlemeye açıkça aykırı olarak adli para cezasına çevrilmesi nedeniyle, temyiz edilebilir hükümlülük (mahkumiyet) kararı, temyiz edilemez duruma gelmiştir.

Özgürlüğü bağlayıcı hapis cezası adli para cezasına yasaya aykırı olarak çevrilmişse, bu aykırılığın davacı (fert) kişi bakımından olduğu kadar, hatta fazlası ile davacı Devlet bakımından önemi küçümsenemez. Bütün bu nedenlerle, böyle aykırılıklarda istisnanın istisnası olarak yorumla temyiz edilebilirlik kabul edilmelidir (KUNTER, Nurullah/YENİSEY, Feridun/NUHOĞLU, Ayşe; Muhakeme Hukuku Dalı Olarak Ceza Muhakemesi Hukuku; Onaltına Bası, İstanbul 2008, n. 83/7, s. 1438, s. 1439, Dipnot 94, 95).

Kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, temyiz edilemez bir hükmün, istisnanın istisnası olarak yorumla temyiz edilebilirlik durumunun kabulünün, ancak sanık aleyhine temyiz davası bulunmasına bağlı kılınamaz.

Kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, temyiz edilemez bir hükmün, istisnanın istisnası olarak yorumla temyiz edilebilirlik durumunun kabulünün, ancak sanık aleyhine temyiz davası bulunmasına bağlı kılınamaz.

Kararda öngörülen cezanın (cezaların) nitelik ve niceliğine göre, hükmün temyiz edilemez yahut suç tipinin yer aldığı yasa maddesindeki yaptırımın üst sınırında öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, hüküm temyiz edilemez olabilir (ÇINAR; s. 130). 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlüğünü sürdüren 1412 sayılı Ceza Yargılaması Yasası'nın 305. maddesinde temyiz edilemeyecek hükümler açıkça belirtilmiştir (m. 305/1-1, 2, 3 bentler).

5271 sayılı Ceza Yargılaması Yasası'nın 286. maddesinin ikinci fıkrasında, bölge adliye mahkemesinin hangi kararlarının temyiz edilemeyeceği belirtilmiştir.

Görülüyor ki, Ceza Yargılaması Yasası'na göre, kararın/hükmün temyiz edilip edilemeyeceğinin temyiz edenlerin sıfatına göre değil, kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre belirlenmektedir.

Bu nedenle, açıkça yasaya aykırılık durumunda istisnanın istisnası olarak yorumla hükmün temyiz edilebilirliğinin kabulüne; temyiz davası açanların sıfatına ya da lehe ve aleyhe temyiz isteminde bulunup bulunulmadığına göre karar verilemez.

Böyle bir kabul, yukarıda açıklanan bilgiler ışığında, temyiz yolunun amaç ve yapısına ters düşmektedir.

Sonuç olarak, sanık savunmanının temyiz davasında da, istisnanın istisnası olarak yorumla temyiz edilebilirlik kabul edilmelidir. Ancak, bu durumda, yeniden verilecek ceza, önceden verilecek cezadan daha ağır olamayacağı, bozma kararında açıklanmalıdır (1412 sayılı CYY m. 326/son; 5271 sayılı CYY m. 307/4). Yüksek İkinci Ceza Dairesi'nce oyçokluğuyla verilen kararda; temyiz edilebilirlik kabul edildikten sonra, verilen bozma kararında, yeniden verilecek cezada 1412 sayılı CYY'nin 326/son maddesinin gözetilmesi gerektiği de açıkça belirtil mistir.

Bu nedenlerle, yalnızca karşı (aleyhte) temyiz istemi (davası) bulunmadığı gerekçesiyle hükmün temyiz edilebilirliğini kabul etmeyerek, itirazın kabulüne karar veren çoğunluğun görüşüne katılmıyorum."

Görüşüyle;

Diğer 1 Kurul üyesi ise, Özel Daire ilamında belirtilen gerekçelerle itirazın reddi yönünde,

Karşı oy kullanmışlardır.

Sonuç: Açıklanan nedenlerle,

1-Yargıtay C. Başsavcı lığı itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay İkinci Ceza Dairesi'nin 26.12.2008 gün ve 19174-23181 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3-Sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yaşa'nın 8 ve 1412 sayılı Yaşa'nın 317. maddeleri uyarınca REDDİNE,

4-Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10.03.2009 günü yapılan müzakerede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16075, Karar No: 2012/5307, Tarih: 20.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/16075 E.  ,  2012/5307 K.**

**"İçtihat Metni"**

....adına Av. ... ile 1-.... adına Av. ... 2-...adına Av. ... ile İhbar Olunanlar: 1...adına Av. ... 2-... 3-... 4-... adına ... arasındaki dava hakkında ... verilen 16.06.2010 günlü ve ...sayılı hükmün, taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davaya konu iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan sosyal yardım zamlarının ilk peşin değerinde çelişki belirtilmemekle birlikte; gelirlerin ilk peşin değeri, Kurum tarafından gönderilen önceki tabloda 78.534,31 TL, onay tarihi ise 30.06.2004 olarak belirtilmiş iken, sonradan gönderilen yazıda 71.394,47 TL ve onay tarihi 27.03.2010 olarak belirtilmiş olup; Mahkemece, gelirin ilk peşin değeri ve onay tarihine ilişkin farklılığın nedeninin de belirtilmesi istenilerek, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin değeri ile onay tarihinin çelişkiye yer vermeyecek şekilde bildirilmesi Kurum’dan istenilip, cevabi yazı dosya içine konulduktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu eksiklikler giderilip dosya geldikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine, 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21341, Karar No: 2013/13203, Tarih: 10.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/21341 E.  ,  2013/13203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Boyabat Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :12.07.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 10.05.2013 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kocanın boşanma talebiyle açmış olduğu davada, davacının 19.03.2012 tarihinde ölümünden sonra mirasçıları davayı takip ederek Türk Medeni Kanununun 181. maddesi uyarınca davalının kusurlu bulunduğunun tespitini talep etmişlerdir.

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı kocanın mirasçılarının davacı kocanın ölümü ile evlilik birliğinin sona ermesi nedeniyle davanın konusuz kalması yönündeki karara ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kocanın ölümü ile mirasçıları Türk Medeni Kanununun 181. maddesi uyarınca davayı takip ettiklerini beyan etmiş olduklarına göre, mahkemece bu yönde olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulması gerekmektedir. Açıklanan sebeple bu konuda bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.05.2013 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2019/3163, Karar No: 2020/1115, Tarih: 13.02.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/3163 E.  ,  2020/1115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti ve iş kazası tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'ten alınmasına, 13/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8038, Karar No: 2018/294, Tarih: 18.01.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/8038 E.  ,  2018/294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ile davalı bir kısım gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar..... ve köy tüzel kişiliklerine husumet yöneltmek sureti ile açtıkları 31/03/2011 tarihli davada; ... köyü idaresindeki ... olarak anılan yerde bulunan doğusu ... tarlası, batısının yerleşim yeri evler, güneyi.... tarlası, kuzeyi baraj yolu ve orman alanı ile çevrili tamamı 6000 m2 olan tarlanın ilk sahibi ve zilyedi olan ... 1889 doğumlu dedeleri ...'nın 1947 yılında ölümünden sonra varisleri olarak halen zilyetliği sürdürdüklerini, toplam zilyetliklerinin 75 yılı aşkın bir zamana ulaştığını, bu yer tapusuz olduğunu ve tapu için aranan zaman aşımını da doldurduğunu belirterek, gayrimenkulün ... olarak ayrı ayrı 500 m2 iki payın tapudan adlarına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davacılar mahkemeye sundukları ıslah dilekçesi ile dava dilekçesinde belirtilen taşınmazın sınırlarını ve miktarını ıslah ettiklerini bildirerek doğusu baraf yolu ve orman alanı, batısı ... tarlası güneyi... tarlası kuzeyi yerleşim yeri ve evler olan 15200 m2 alanın muris .... oğlu 1889 doğumlu ....adına tescilini talep ettiklerini bildirmişler ve ıslah harcı yatırmışlardır.

... ve arkadaşları tarafından mahkemeye 30/06/2011 tarihinde sunulan dilekçe ile; dava konusu taşınmazın 3. kuşak olarak davacılarla birlikte kendilerine ait olduğunu belirterek 75 yılı aşkın süredir devam eden zilyetlikten dolayı taşınmazın davacıların ıslah dilekçesinde belirttikleri ....adına tesciline karar verilmesini istemişler, her ne kadar mahkeme kararı ile davaya dahil edilmişlerse de; aslında davaya asli müdahil olarak katılmak istediklerini belirterek vekilleri aracılığı ile; 05/12/2011 tarihli dilekçe sunmuşlar ve asli müdahil ve davacıların menfaatlerinin aynı doğrultuda olduğunu, tanıklarının davaya konu taşınmazla ilgili olarak muris ....ve mirasçıları tarafından uzun yıllardır kullanıldığını, ve tasarrufu altında olduğuna dair olduğunu, keşfin daha önce müvekkiller tarafından dosyaya sunulan ... Kaymakamlığı Kadastro Müdürlüğünün 31/03/2011 tarihli dilekçesinden de anlaşılacağı üzere Gökçehüyük köyü kadastro çalışma alanı sınırları içerisinde kadastroya tabi unutulmuş alanda kalması dolayısıyla ellerinde tapu senedi olmaması dolayısıyla krokisinin olmaması tam olarak belirlenmesi anlamında talep edildiğini, yapılacak yargılama sonunda davaya konu taşınmazın ... oğlu ....adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Sulh hukuk mahkemesince dava değeri bakımından mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, görevsizlik kararının kesinleşmesi sonucu asliye hukuk mahkemesince yapılan yargılama sonucu davanın esastan reddine kara verilmiş, hüküm davacılar ile davalı olarak karar başlığında yer alan gerçek kişilerden bir kısmı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava TMK’nın 713.maddesi uyarınca açılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu Gökçehüyük kasabasında kalan tescil harici taşınmazda 40-50 yaşlı çam ağaçları, 5-10 ve 15-20 yaş aralığında meşe ağaçlarının bulunduğu, ekili dikili olmadığı yabani ot türleri ile kaplı olduğu, davacı ve asli müdahiller yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlere iadesine 18/01/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23262, Karar No: 2014/19447, Tarih: 25.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/23262 E.  ,  2014/19447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı ...'a kullandırdığı otomobil kredisi teminatı olarak ... plakalı araç üzerine müvekkili lehine rehin tesis edildiğini ve araca davalı şirket nezdinde kasko sigortası yaptırıldığını, sigortalı aracın kaza sonucu pert olduğunu, aracın ... bedeli 17.650 TL olmasına rağmen davalı tarafından müvekkiline 4.800 TL ödeme yapıldığını, aracın hasarlı şekilde ... kanalı ile satılması sonucu harç ve masraflardan sonra 2.460 TL tahsilat yapıldığını, toplamda 7.260 TL'nin tazmin edildiğini, 10.390 TL bakiye ... bedelinin ödenmediğini belirterek şimdilik bu meblağın ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili sigortalı aracın kaza sonucu pert olduğunu, 14.000 TL piyasa rayici 9.200 TL sovtaj belirlendiğini, aradaki fark olan 4.800 TL'nin davacıya ödendiğini, sovtajın sigortalı uhdesinde kaldığını ve ... kanalıyla satışının yapıldığını, müvekkilinin sorumluluğunun kalmadığını, ticari faiz istenemeyeceğini temerrüde düşmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24002, Karar No: 2013/12381, Tarih: 04.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/24002 E.  ,  2013/12381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraatlerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan Gümrük İdare Vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle suçtan doğrudan doğruya zarar görenin Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu olduğu gözetilmeden Gümrük İdaresinin müdahilliğine karar verilmesi hukuken geçersiz olup hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317 maddesi uyarınca REDDİNE,

Epdk Vekilinin temyiz istemine gelince;

Sanığın üzerine atılı suçtan doğrudan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna duruşma günü bildirilip davaya katılma olanağı tanınmadan yokluğunda yargılamaya devamla 5271 sayılı CMK.nun 234/1-b-l bendine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı olup, EPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 04.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6282, Karar No: 2014/10127, Tarih: 18.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/6282 E.  ,  2014/10127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Kapanan Üsküdar 4. AHM)

Davacı ...ukat ... tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 28/08/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 25,20 TL'sinin davacıya, 106,00 TL'sinin de davalıya yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 18/06/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

HARÇ

131,20 TL. OH.

-/-

-2-

2014/6282-2014/10127

KARŞI OY YAZISI

Yerel mahkemece verilen karar dairemizce 26/09/2011 günü "mahkemenin gerekçeli kararının davalılardan ...'e usulüne uygun tebliğ edilmediği" gerekçesi ile çevirme kararı verilmiştir. Mahkemece çevirme kararı üzerine bu kez 07/03/2012 tarihli kararla ...'in kimlik bilgileri tespit edilmeden aynı şekilde tebligat yapılması üzerine dosyaya zabıta araştırması sonucu yansıyan birden çok ...'e ilişkin kimlik bilgileri olduğundan yeniden çevirme kararı verilmiştir. Bundan sonraki 28/11/2012 tarihli çevirme kararında ise dava dosyasına giren nüfus kaydındaki ... ile davanın tarafı olan ...'in aynı kişi olmadığının anlaşıldığı, davanın tarafı olan ...'in nüfus kaydının çıkartılarak adres kayıt sistemine göre belirlenen yerleşim yerine, usulüne göre tebligat yapılması için dosya geri gönderilmiştir.

Bu son çevirmeden sonra Mustafa oğlu 15/05/1931 doğumlu ...'e ait nüfus kaydı dosyaya alınmış, 29/09/2007'de vefat ettiğinin anlaşılması nedeniyle nüfus kaydına göre mirascı gözüken mirascılarına gerekçeli karar tebliğ edilmiştir.

Bir kısım mirasçılar (..., ..., ..., ...) davalı ... ile babalarının hiçbir ilgisi bulunmadığını ve ...'le de bir bağlantılarının olmadığını sehven gönderilen mahkeme kararını mahkemeye iade etmişlerdir.

Diğer mirascı gözüken ... ve Hacer Keskin'e de Tebligat Yasası 21. maddesine göre tebligatları yapılmıştır.

Diğer yandan davacılar davalarını açarken olayın Burhaniye Mahallesi Mithatpaşa Sokak No: 55 de meydana geldiğini beyan etmişlerdir. Yine bu parselin tapuda 712 ada 3 parselde kayıtlı olduğunu bildirmişlerdir. Esasında bu taşınmazın bulunduğu adresin Emniyet Mimarsinan Sokak No: 1/11 de kayıtlı olduğu dosya kapsamıyla da sabittir.