muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3089, Karar No: 2022/5002, Tarih: 26.10.2022

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davalı arsa sahipleri ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Bilindiği üzere kira sözleşmesi, bir bedel karşılığında geçici bir süre için tarafa veya başkasına ait taşınır veya taşınmaz malın veya bir hakkın kullanımını sağlayan sözleşmedir. Mal sahibinin tarafı durumunda bulunmadığı bir kira sözleşmesi yapılabilir ve kural olarak o sözleşmeden doğan hak ve borçlar sözleşmenin taraflarına ait olur. Bozma ilamında da değinildiği üzere, davalı arsa sahiplerinin kira tazminatı ile sorumlu tutulabilmeleri için sadece davalıların engellemeleri nedeniyle dükkanların kiraya verilemediğinin ya da kullanılamadığının ispat edilmesi gerekmektedir.

Davalı arsa sahipleri tarafından sözleşmeye konu arsanın davacı yükleniciye teslim edildiği, inşaat süresi boyunca da bu teslimi ve inşaatın yapımını ve yüklenicinin kullanımını engelleyici bir tutum içinde oldukları kanıtlanamamıştır. Sözleşme uyarınca davacı yükleniciye verilmesi gereken bağımsız bölüm tapularının davalılar tarafından süresinde verilmemesi başlı başına yüklenicinin bu bağımsız bölümleri kiraya verilmesini engeller bir durum değildir. Dinlenen davacı tanıklarından ..., dava konusu dükkanların tapu iptal tescil davası açıldığı ve kesinleştiği tarihte tamamlanmadığı gibi 2010 yılına kadar tamamlanmadığını belirtmiş, hatta dükkanların halen boş olduğunu ifade etmiş, yine dinlenen davacı tanığı ... de, 6 yıl önce boş olan dükkanlardan kiralamak için davacıyla görüştüğünü, davacının söz konusu yerlerin kendisine ait olduğunu, ancak davalı olması sebebiyle kiraya vermediğini söylediğini beyan etmiş, dinlenen davalı arsa sahipleri tanıkları da söz konusu dükkanların davacı yüklenicinin tasarrufunda olduğunu ifade etmişlerdir.

Dinlenen tanık beyanları ve dosya kapsamındaki belgelerden, dava ve sözleşme konusu dükkanların davacı yüklenicinin tasarrufunda olduğu, davacının dükkanları kendi iradesi ile kiraya vermediği ve tamamlamadığı, arsa sahiplerinin bu yönde engelleyici bir tutumlarının olmadığı, kira sözleşmesi için malik olma sıfatı gerekmediği, kira sözleşmesi yapmak isteyen davacı yüklenicinin dayanağının taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi olduğu hususları bir arada değerlendirildiğinde mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, asıl davada kabul, birleşen davada ise kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalılar ..., ... , ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’nun diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile kararın temyiz eden davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... yararına BOZULMASINA, 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacı- birleşen dosya davacısından alınarak Yargıtaydaki duruşmada vekil ile temsil olunan asıl ve birleşen dosya davalılarına verilmesine, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 26.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11997, Karar No: 2014/5928, Tarih: 27.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/11997 E.  ,  2014/5928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Gün adli para cezası paraya çevrilirken, uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, 1 numaralı hüküm fıkrasının ikinci paragrafında yer alan "4 gün karşılığı" ibaresinden önce gelmek üzere "5237 sayılı TCK.nun 52/1-2.fıkrası gereğince" ibaresinin yazılması ve hükmün gümrük idaresi lehine vekalet ücreti hükmedilmesine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37125, Karar No: 2015/126, Tarih: 12.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/37125 E.  ,  2015/126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, yıllık izin ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait iş yerinde çalışırken iş akdinin haksız şekilde feshedildiğini, kepçe operatörü olarak çalıştığını, aylık net ücretinin 750,00 TL olduğunu, sürekli olarak 07:00-19:00 ve 19:00-07:00 saatleri arasında çalıştığını, hafta sonları cumartesi - pazar ve bayram ve tatil günleri dahil aynı şekilde çalıştığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram-genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının .../... da ikamet ettiğini, bir kısmının izin bitiminde bir kısmının aldıkları izin bitiminde bir kısmının ise hiçbir mazeret bildirmeden çalıştığı iş yerine gelmediklerini, bu şekilde iş yerini terk eden davacılarla irtibat kurulamadığından işçilerin savunmalarının alınması ve iş akitlerinin devamsızlık nedeniyle feshi için noter kanalıyla ihtar çekildiğini, sonradan yaptıkları anlama neticesinde bir kısım davacıların başka iş yerinde çalıştıkların tespit ettiklerini, davacıların çalıştığı kum ocağının halen faal olduğunu ve diğer işçilerinde halen çalıştıklarını, dava açan işçilerin ...' lı olmaları ve aynı gün işi terk etmelerinin düşündürücü olduğunu, terk nedeniyle müvekkilinin zarar gördüğünü iş akitlerinin tek taraflı feshedilmediğini, fesih gerekçesinin ihtarda belirtildiğini, vardiyalı sisteme göre çalıştırıldıklarını yasal çalışma süresinin aşılmadığını, diğer alacak taleplerinde haklı olmadığını bu sebeple davanın reddini talep etmiştir,

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı tarafından dosyaya sunulan ibranamenin geçerli olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı tarafından dosyaya sunulan ibranamenin geçerli olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı dosyada yer alan 26.02.2010 tarihli ibranameyi imzalamadığını ancak iş akdinin devamı esnasında ne olduğunu bilmediği bir takım belgelerin zaman zaman kendilerine imzalatıldığını beyan etmiştir. Bu açıdan dosyada yer alan ibraname incelendiğinde matbu olarak hazırlandığı, özellikle tarih ve miktar bölümlerinin kalem ile sonradan doldurulduğu izlenimi verdiği görülmekte olup, savunma ile birlikte değerlendirildiğinde ibranameye değer verilemeyeceği anlaşılmıştır. Mahkemece aksi kanaat ile ibranameye değer verilerek sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11637, Karar No: 2019/2850, Tarih: 26.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/11637 E.  ,  2019/2850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; 2 kez TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52/2, 52/4, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

TCK'nın 204/1, 43/1, 62, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında; 2 kez TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52/2, 52/4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

TCK'nın 204/1, 43/1, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların 2007 yılı Eylül ayı içinde Kars Sarıkamış ilçesine geldikleri, bal ticareti yaptıklarını belirterek arıcılık yapan katılanlar ... ve ...'dan bal satın aldıkları ve katılan ...'a ödemeyi 9.000, 19.500 ve 11.200 TL bedelli üç adet çek ile, katılan ...'a ise 7.350 ve 10.000 TL bedelli iki adet çek ile yaptıkları, çeklerin bankaya ibrazında sahte olduklarının anlaşılması üzerine sanıkların katılanlara karşı ayrı ayrı bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve zincirleme suç niteliği kazanan resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri beyanlar, teşhis, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 26/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2570, Karar No: 2020/6341, Tarih: 19.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/2570 E.  ,  2020/6341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın yetki yönünden reddine dair kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 03.03.2020 tarihli ve 2016/19419 Esas, 2020/2114 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davalı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi nedeniyle açılan elatmanın önlenmesi ve yıkım talebine ilişkindir. Çeşme Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından uyuşmazlığa dair yargılama görevinin Urla Asliye Hukuk Mahkemesi'ne ait olduğu gerekçesiyle yetkisizlik karan verilmiş, hüküm davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 03.03.2020 tarihli ve 2016/19419 Esas, 2020/2114 Karar sayılı ilamıyla onanmış, bu defa davalı vekili kararın düzeltilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkeme hükmü yetkisizliğe ilişkindir. HUMK'un 440/III-3 maddesi gereği görevsizlik, yetkisizlik, hakimin reddi, dava veya karşılık davanın açılmamış sayılması, davaların birleştirilmesi ve merci belirtilmesi kararlarının onanması veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yolu kapalıdır.

Dairemizin onama ilamında maddi hata ile ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğinin yazılmış olması da davalı tarafa kanunda olmayan bu hakkı kazandırmayacağından, inceleme olanağı bulunmayan karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin yukarıda açıklanan sebeplerle REDDİNE, 19.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17688, Karar No: 2009/26251, Tarih: 24.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/17688 E.  ,  2009/26251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Konusu mal varlığı olan borçlar hukukuna ilişkin sözleşmelerden doğan davalarda yetki HUMK.nun 10.maddesinde belirtilen kurallara göre çözümlenir. Örneğin söleşmedeki alacağın ödenmemesi, malın teslimi, cezai şartın ödenmesi gibi....Anılan madde sözleşmeden doğan davalar için iki özel yetki kuralı koymuştur.

a-Sözleşmenin yerine getirileceği yer mahkemesinin yetkisi (aktin icra, ifa edileceği yer)

b-Sözleşmenin yapılacağı yer mahkemesinin yetkisi (davanın açıldığı zaman davalı veya vekilinin orada bulunması koşulu ile)

Sözleşmenin yerine getirileceği yer öncelikle tarafların açık ve zımni isteğine göre tesbit edilir. Sözleşmede karşılıklı olarak değişik yerlerde yerine getirilecek borçlar varsa (malın teslim edileceği yer-borcun ödeneceği yer) mal teslimi için açılacak dava teslim yeri mahkemesinde, borcun ödenmesi için açılacak dava ise borcun ödeneceği yer mahkemesinde açılabilir. Ancak sözleşmeden açık ve zımni olarak sözleşmenin yerine getirileceği yerin anlaşılamadığı hallerde yetkili yer Borçlar Kanununun 73.maddesine göre belirlenir. Yani davanın konusu sözleşmeden doğan bir para borcu olup da sözleşmede aksi kararlaştırılmadı ise, borç alacaklının ödeme zamanındaki ikametgahında ödenir. Ancak aranacak yada aldırılacak borçlar da Borçlar Kanunun 73/1.maddesi uygulanmaz. Ne var ki, HUMK.nun 10.maddesi hükmü yalnız hukuken geçerli olan sözleşmelerden doğan davalar hakkında uygulanacağından, geçersiz olan sözleşmelerden doğan davalarda  sözleşmenin ifa yerinde dava açılamaz(sebepsiz iktisap gibi), genel yetkili yer olan yani davalının ikametgahında dava açılır.

Sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin yetkisi: Sözleşmeden doğan bir dava, davalı veya vekilinin, davanın açıldığı zaman orada bulunması koşulu ile sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinde de açılabilir.(İİK.nun 50.maddesinde bu koşul aranmaz)

Nitekik Hukuk Genel Kurulunun 2001/12-1162-1191 sayılı kararında da yukarıda açıklanan kurallar benimsenerek "HUMK.nun 10.maddesine göre sözleşmeden doğan davalarda, tarafların, sözleşmenin yerine getirileceği yer hakkında açık veya zımni isteklerinin anlaşılamadığı hallerde, sözleşmenin yerine getirileceği yerin Borçlar Kanununun 73.maddesine göre belirleneceği" açıklanmıştır. Ancak bu gibi hallerde Borçlar Kanununun 73.maddesinin uygulanabilmesi için de akti ilişkinin kabul edilmesi gerekmektediSomut olayda takip konusu alacakla ilgili olarak taraflar arasında yapılan sözleşmede özel yetkili yer olarak İzmir belirlendiğine göre mahkemece yetki itirazının kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24/12/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3154, Karar No: 2013/4618, Tarih: 25.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3154 E.  ,  2013/4618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kayısının kuru-sulu şartlarda 2010 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimini, tüm harcama kalemlerini gösteren ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmaza ait kıymet takdir raporunun ve kamulaştırma krokisinin davalı idareden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5, Karar No: 2021/1671, Tarih: 14.12.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2018/5 E.  ,  2021/1671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki "şikâyet" isteminden dolayı yapılan inceleme sonunda, Isparta İcra (Hukuk) Mahkemesince verilen şikâyetin reddine ilişkin karar, borçlu vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. İNCELEME SÜRECİ

Borçlu İstemi:

4. Borçlu vekili şikâyet dilekçesinde; müvekkili Belediye Başkanlığı aleyhine yapılan takipte alacaklı vekilinin talebi ilebbb,...,...,...,...,..,...,...,...,... plakalı araçlara haciz konulduğunu, haczedilen malların toplam bedellerinin dosya borcu miktarının çok üzerinde olduğunu, borç miktarını karşılayacak olan... plakalı araç üzerindeki haciz kalarak diğer araçlar üzerindeki hacizlerin kaldırılması gerektiğini, 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 15. maddesinde “Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez.” hükmünün bulunduğunu, bu nedenle tüm araçlar üzerindeki hacizlerin kaldırılması gerektiğini ileri sürerek hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Alacaklı Cevabı:

5. Alacaklı vekili cevap dilekçesinde; 7-8 yaşında ve ağır yük taşıyan araçların yıpranmış, eskimiş, değerden düşmüş olduğunu, kimisinin hurda hâle gelmiş, çalışmayan araçlar olabileceğini, araçların rayiç değerlerini araştırdıklarını, aşırı yıpranma olmamışsa 40.000-50.000TL, aşırı yıpranmış olması hâlinde ise 15.000TL civarında olabileceğini öğrendiklerini, borçlu belediyenin kendi adına kayıtlı olan araçların bir kısmını kurdukları ... Şirketine devrettiklerini, haczedilen araçların bir kısmının ... Çimento Fabrikasına kiraya verildiğini, diğerlerinin de hazır beton ve kum çakıl işletmesinde çalıştırıldığından ticaret (amaçlı kullanıldığını) yapıldığını, bu nedenle borçlunun kamu hizmetinde çalıştığı (fiilen kullanıldığı) iddiasının gerçek dışı olduğunu, bu araçların beton mikseri olduğunu ve sadece hazır beton taşınabilen araçlar olduğunu, bu nedenle de kamu hizmeti (fiilen kullanıldığı) iddiasının yersiz olduğunu belirterek şikâyetin reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

Mahkeme Kararı:

6. Isparta İcra (Hukuk) Mahkemesinin 20.06.2013 tarihli ve 2012/462 E., 2013/311 K. sayılı kararı ile; şikâyete konu mahcuzların fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığının ve değerinin tespitine yönelik yapılan keşif sonucu alınan 19.03.2013 havale tarihli bilirkişi raporunun denetlemeye elverişli, yeterli ve geçerli kabul edildiği, anılan raporda ve keşif sırasında tespit edildiği üzere ...,...,...,...,... plakalı araçlar hazır bulundurulmadığından bilirkişi incelemesi yapılamadığı, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde "Belediye vergi ve resimleri ile kamuya tahsis edilmiş ve akar olmayan taşınır ve taşınmaz malları haczolunamaz" hükmüne yer verildiği, bu maddeye göre haczedilmezlik şikâyetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması gerekli olup, kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkili olmadığı, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu (İİK)’nun 85. maddesinde; "...Haczi koyan memur borçlu ile alacaklının menfaatlerini mümkün olduğu kadar telif etmekle mükelleftir..." hükmünün yer aldığı, somut olayda öncelikle haciz konulan araçlara yönelik haczedilmezlik şikâyeti değerlendirildiğinde; yapılan bilirkişi incelemesinde şikâyete konu araçların 4 adeti üzerinde inceleme yapılabildiği, bu araçların da kamyon-transmikser, kamyon-beton pompalı olarak tabir edilen iş makineleri olduğu, genel görünümleri itibariyle kendi sınıfları için belirlenmiş ekonomik ömürlerinin büyük bölümünü doldurmuş durumda bulundukları, bu nitelikleri dikkate alındığında fiilen kamu hizmetinde kullanılmadıkları, hazır edilmedikleri için bilirkişi incelemesi yapılamayan diğer 5 aracın ise niteliklerinin ve değerlerinin belirlenemediği dikkate alınarak şikâyete konu mahcuzların hacizlerinde herhangi bir sakınca bulunmadığı, aşkın haciz şikâyeti değerlendirildiğinde; alacaklının borcunu tahsil edebilmesi için yapmış olduğu hacizlerde herhangi bir aşkınlık bulunmadığı gerekçesi ile haczedilmezlik ve taşkın haciz şikâyetlerinin reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 12. Hukuk Dairesince 25.09.2014 tarihli ve 2014/19586 E., 2014/22425 K. sayılı kararı ile; “…1-Aşkın haciz şikayeti hakkında verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK’nın 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtay’ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE),

2-Haczedilemezlik şikâyeti hakkında verilen karara ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;