muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3361, Karar No: 2010/10456, Tarih: 18.10.2010

Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi Alman hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19810, Karar No: 2013/1420, Tarih: 28.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/19810 E.  ,  2013/1420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 19.10.2004’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10309, Karar No: 2023/1952, Tarih: 11.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/10309 E.  ,  2023/1952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/34 E., 2016/216 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, kasten yaralama, nitelikli tehdit, hakaret

HÜKÜMLER :Mahkûmiyet, ceza verilmesine yer olmadığına, temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma

Katılan sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.05.2015 tarihli ve 2015/6276 Esas sayılı iddianamesi ile; katılan sanıklar ... ve ...'in katılan sanık ...'a ait havuz içinde bulunan balıkları tuttukları sırada katılan sanık ...'ın "kim var orada" diye bağırdığı, cevap gelmemesi sonucu ... ve ...'in balıkları tutmamaları için haksız bir fiilin meydana getirdiği etki ile tüfek ile bir el ateş ettiği, bunun üzerine katılan sanıklar ... ve ...'nın katılan sanık ...'ın elindeki tüfeği alarak tüfeğin dipçiği ile basit tıbbi müdahale ile iyileşir şekilde yaraladıkları ve katılan sanık ...'a "seni sinkaf eder, öldürürüz" dedikleri, bu sırada katılan ...'ın olay yerine geldiği, katılan ...'ya da "seni de sinkaf eder atarız, öldürürüz, herifini de öldürürüz" dedikleri, olay yerine gelen tanık ...'in olayı doğruladığı, katılan sanıklar ... ve ...'in katılan sanık ...'ın yanına tüfekle kendilerini vurmaması için tüfeği alıp evlerine gittikleri, katılan sanık ...'a ait balıkları tutarak 2 kova balığı çaldıkları iddiasıyla, sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık, kasten yaralama, tehdit ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1,106/1-1.cümle, ( 2 kez), 86/2, 86/3.e, 142/1.e.1 ve 53. maddeleri; sanık ... hakkında nitelikli tehdit suçundan aynı Kanun'un 106/2-a, 43/2, 29/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2016/34 Esas, 2016/216 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına; kasten yaralama suçundan aynı Kanun'un 86/2, 86/3-e ve 52. maddeleri uyarınca 3.600,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/2-c ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına; hakaret suçundan aynı Kanun'un 125/1 ve 52. maddeleri uyarınca 1.800,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına; sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 25/2. maddesinin yollamasıyla 5271 sayılı Kanun'un 223/4. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

3. Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2016 tarihli ek kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a karşı hakaret suçundan, neticeten hükmolunan 1.800,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümlerinin tür ve miktarları itibarıyla kesin nitelikte bulunmaları sebebiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanıklar ... ve ...'in süre tutum dilekçeleri üzerine katılan sanıklar müdafiinin dosyaya sunmuş olduğu temyiz dilekçesi içeriğine göre temyiz nedenleri, ifadeler arasında çelişki bulunduğuna, hırsızlık suçundan eksik araştırma yapıldığına, sanıkların beraat etmesi gerektiğine, sabıkasız sanıklar hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına, katılan sanık ... hakkında verilen kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıklar ... ile ...' nın birlikte hareket ederek 02.04.2015 tarihinde saat 18.00 sıralarında; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde bulunan katılan sanık ...'a ait bahçeye gittikleri, katılan sanık ...'ın bahçesinde bulunan havuzlarda beslediği sazan balıklarından iki kova aldıkları, bu sırada havuzun olduğu yere doğru gelen katılan sanık ...'ın "kim var orada" dedikten sonra korkutmak amacıyla tüfekle havaya ateş ettiği, sanıklardan ...' nın katılan sanık ...'ın yanına gidip boğazını sıktığı, sanık ...' da gelince birlikte katılan sanığın elinden tüfeği aldıkları ve sanıklar ... ile ...' in katılan sanık ...'ı tüfek dipçiğiyle vurmak suretiyle etkisiz hale getirdikten sonra "seni öldürürüz" dedikleri, sinkaflı sözlere hakaret ettikleri, ayrıca katılan ...'a da "seni öldürürüz" diyerek tehditde bulundukları ve sinkaflı sözlerle hakarette bulundukları, akabinde iki kova balığı ve tüfeği alıp götürdükleri mahkemece kabul edilmiştir.

IV.GEREKÇE

A. Sanıklar ... Ve ... Hakkında Hakaret Suçuna İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden

IV.GEREKÇE

A. Sanıklar ... Ve ... Hakkında Hakaret Suçuna İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden

Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a karşı hakaret suçundan, neticeten hükmolunan 1.800,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümlerinin tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları ve mahkemece temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Katılan Sanık ... Hakkında Silahla Tehdit Suçundan ve Katılan Sanıklar ... ile ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Kararlara İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, katılan sanıklar ... ve ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

C. Sanıklar ... Ve ... Hakkında Hırsızlık ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden

5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları hırsızlık suçu yönünden uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, sanıklar ... ve ... ile müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

1.Sanıklar ... ve ...'in üzerine atılı nitelikli tehdit suçu ile ilgili olarak, olayın tek tanığı olan ...'in beyanında sanıkların yüksek sesle küfürler ettiklerini duyduğunu, ancak tehdit sözleri duymadığını içeren beyanları dikkate alındığında, katılanların soyut nitelikte kalan beyanları dışında, sanıklar ... ve ...'in atılı nitelikli tehdit suçundan mahkûmiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanıkların beraati yerine, yerinde olmayan gerekçe ile mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

2.Hırsızlık suçu yönünden, katılanlar ... ve ...'nın bahçe diye tabir ettikleri yerde havuzlarından sanıkların iki kova balık çaldığına ilişkin iddiada bulunduğu, tanık ...'in suça konu bahçenin yanında bahçesi bulunduğu ve komşu oldukları, katılanların havuzunun bulunduğunu ve havuzda balık yetiştirdiklerini, sanıkları da olay günü olay yerinde gördüğünü belirttiği ancak sanıkların ise mahallede bulunan dereden balık tuttuklarını savundukları anlaşılmakla; dosya kapsamında olay yerine ilişkin herhangi bir kroki, görgü tespit tutanağı veya ayrıntılı olay yeri inceleme raporu gibi bir evrakın bulunmadığı dikkate alınarak mahallinde keşif de yapılmak suretiyle suça konu yerde balık yetiştirilip yetiştirilmediği, yetiştiriliyorsa eylemin gerçekleştiği yerin bina veya eklentisi niteliğinde olup olmadığı araştırılıp, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Kabule göre de;

a) Katılanlar ... ve ...'nın aşamalardaki beyanlarında suça konu iki kova balığa yönelik değer tespitinin yapılmadığının anlaşılması karşısında; suç tarihi itibariyle değer tespiti yaptırılmak suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) İddianamede nitelikli tehdit suçu kapsamında uygulanması gereken kanun maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümlesi gösterildiği halde, aynı Kanun'un 106/2-c maddesinin uygulanması ihtimaline binaen sanıklara ek savunma hakkı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak 5271 sayılı Kanun'un 226.maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Hakaret Suçuna İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) başlığında açıklanan nedenlerle Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2016 tarihli ve 2016/34 Esas, 2016/216 Karar sayılı ek kararında sanıklar ..., ... ve sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar ... ve ... ile sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle ek kararın, ONANMASINA,

B. Katılan Sanık ... Hakkında Silahla Tehdit Suçundan ve Katılan Sanıklar ... ile ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Kararlara İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) başlığında açıklanan nedenlerle Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli ve 2016/34 Esas, 2016/216 Karar sayılı kararında katılan sanıklar ... ve ... ile katılan sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanıklar ... ve ... ile katılan sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

C.Sanıklar ... ve ... Hakkında Hırsızlık ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

C.Sanıklar ... ve ... Hakkında Hırsızlık ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2016/34 Esas, 2016/216 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar ... ve ... ile sanıklar müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15536, Karar No: 2015/165, Tarih: 12.01.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/15536 E.  ,  2015/165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin sorumlu olduğu işyerinden alınan bir paket çay ile 1000 gr'lık kaşar peynirin toplam değerinin 20,15 TL olması ve bu değerin az olması karşısında suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasının gözetilmemesi,

Somut olayda ise; müştekinin sorumlu olduğu işyerinden alınan bir paket çay ile 1000 gr'lık kaşar peynirin toplam değerinin 20,15 TL olması ve bu değerin az olması karşısında suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasının gözetilmemesi,

2-5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuğun savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafi görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiye ödenen soruşturma aşamasındaki 182 TL ile kovuşturma aşamasındaki 310 TL ücretin, suça sürüklenen çocuğa Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin ve bunun sonucu olarak ta 6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL’den az gerçekleşen 8 TL'lik diğer yargılama masrafının da 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozmadan hükmü temyiz etmeyen sanık ...'nın da yararlandırılmasına, 12.01.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2892, Karar No: 2017/1418, Tarih: 22.11.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2892 E.  ,  2017/1418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Kütahya İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 07.02.2014 gün ve 2012/612 E., 2014/33 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 05.05.2014 gün ve 2014/13378 E., 2014/14445 K. sayılı kararı ile:

(...1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece ilk kararın fazla mesai ve tatil alacakları yönünden “davacı kamu kurumuna ait giriş ve çıkış kaydı tutulan işyerinde çalıştığına göre var ise mesai ve nöbet çizelgeleri getirtilerek, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, tatillerde çalışıp çalışmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulması üzerine bozmaya uyularak kayıtlar getirtilmiş ve getirtilen kayıtlara göre anılan alacaklar hesaplanıp hüküm altına alınmıştır. Ancak getirtilen kayıtlar davacının tüm çalışma süresini kapsamayıp 15.02.2011-28.12.2011 tarihleri arası giriş ve çıkış kayıtları olup hüküm altına alınan fazla mesai ve tatil çalışmaları ücret alacağı bu kayıtlar esas alınarak hesaplanmıştır. Davacı tüm çalışma süresine ait fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağı istediğine göre tüm çalışma süresine ait kayıtlar getirtilmeli ve alacaklar hesaplanmalıdır. Eksik inceleme ile bozma gereği tam olarak yerine getirilmeden karar verilmesi hatalıdır...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı Kütahya Hava Er Eğitim Tugay Komutanlığının yemek ihalesini kazanan dava dışı ... Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.’nde çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın feshedildiğini, asıl işvereninin ... olduğunu, işe başladığı günden itibaren fazla mesai yaptığını, ulusal bayramlarda çalıştığını, Ramazan Bayramında 1 gün, Kurban Bayramında ise 2 gün izin kullandığını, çalışmasına rağmen alamadığı hafta sonu çalışma ücretleri bulunduğunu, ayrıca müvekkilinin halen kullandırılmayan ve ücreti ödenmeyen yıllık izin hakkı olduğunu ileri sürerek işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davanın öncelikle süre aşımı ve sıfat yokluğu nedeniyle reddinin gerektiğini, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davanın öncelikle süre aşımı ve sıfat yokluğu nedeniyle reddinin gerektiğini, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davalı idare ile yemek hizmeti ihalesini alan şirketler arasında asıl-alt işverenlik ilişkisi bulunduğu, davacının iş sözleşmesinin haksız ve önelsiz olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyizi üzerine;

Özel Dairece davalının sair temyiz itirazlarının reddi ile davalı aleyhine dava açan işçilerin tanıklıklarına kural olarak itibar edilmeyip, bu beyanların diğer yan delillerle birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerektiği, hükme esas bilirkişi raporunda fazla çalışma ve tatil ücret alacakları hesaplanırken, davacı tanık anlatımlarının delil olarak değerlendirildiği, oysa davacı tanığı olarak dinlenen işçilerin aynı şekilde davalı aleyhine dava açan kişiler olduğu gibi işyerinde ikili vardiya esası ile çalışıldığını belirttikleri ve hükme esas bilirkişi raporunun tanık beyanına dayanmasına rağmen, tek vardiya çalışma esasına göre fazla çalışma ve tatil ücret alacaklarının hesaplandığı, davalı vekilinin temyiz aşamasında, dosyaya sunulan işin yapıldığı Hava Er Eğitim Tugayına giriş ve çıkış kayıtlarını gösteren imzalı çizelgelerin dikkate alınmadığını ve alacakların fahiş hesaplandığını savunduğu, davacının, kamu kurumuna ait giriş ve çıkış kaydı tutulan işyerinde çalıştığına göre var ise mesai ve nöbet çizelgelerinin getirtilerek, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, tatillerde çalışıp çalışmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak dosyaya sunulan davacıya ait işe giriş çıkış kayıtlarına göre hesaplanan bilirkişi raporuna itibarla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine,

Özel Dairece bu kez davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi ile mahkemece getirtilen kayıtların davacının tüm çalışma süresini kapsamayıp 15.02.2011-28.12.2011 tarihleri arası giriş ve çıkış kayıtları olduğu, hüküm altına alınan fazla çalışma ve tatil çalışmaları ücret alacaklarının bu kayıtlar esas alınarak hesaplandığı, davacının, tüm çalışma süresine ait fazla ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağını istemesine göre tüm çalışma süresine ait kayıtların getirtilmesi ve alacakların hesaplanması gerektiği, eksik inceleme ile bozma gereği tam olarak yerine getirilmeden karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle karar bozulmuştur.