muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/34013, Karar No: 2016/1945, Tarih: 08.02.2016

Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdiği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahların üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak rapor ile 6136 sayılı Kanun kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

4)Sanık hakkında Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 30/07/2010 tarihli sağlık kurulu raporuyla "bipolar bozukluk" tanısı konularak "hali hazırda ve olayın olduğu dönemde cezai ehliyetinin bulunmadığına" ilişkin rapor düzenlendiği, aynı olaya ilişkin Dördüncü Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 29/06/2011 tarihli raporunda ise sanıkta "bipolar affektif bozukluk" olduğu ve işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını idrak etme ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldıracak boyutta bir akli arıza içinde olduğuna dair tıbbi bulgu ve belge saptanamadığından cihetle suç tarihinde sanığın hastalığının tam bir akli sağlık içinde olduğu "serbest ara devresinde" bulunduğu tıbbi kanaatine varılarak cezai sorumluluğunun tam olduğuna ilişkin görüş bildirildiği ve Adli Tıp Genel Kurulunun görevlerini düzenleyen 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 15. maddesinin "f" bendi ve devamında "Adli tıp ihtisas kurulları ile Adlî Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri, konu ile ilgili uzman üyelerin katılımıyla inceler ve kesin karara bağlar" biçiminde düzenleme olduğunun anlaşılması karşısında, dosyanın Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilip yukarıda anılan raporlar arasındaki çelişki giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturmayla hükümler kurulması,

5)CMK'nın 231/6. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanması için, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinin gerektiği belirtilse de, anılan maddenin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramı, somut (maddi) zarara ilişkin olup, manevi nitelikteki zararı kapsamaması ve sanığın eylemleri sonucu dosyaya yansımış somut bir zararın bulunmaması karşısında, yukarıda anılan madde uyarınca sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "zararın giderilmemesi ve şikayetin devam etmesi" biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle anılan Kanun maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

6-Kabule göre de,

a-)Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından verilen kısa süreli hapis cezaları ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına b-)Tehdit suçundan verilen hükümlere yönelik olarak, Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile
Yargıtay — Esas No: 2013/16762, Karar No: 2014/62, Tarih: 13.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/16762 E.  ,  2014/62 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÜRGENTEPE SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/05/2013

NUMARASI : 2011/97-2013/32

Yanlar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ..... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazlar üzerinde paydaşlar arasında kullanma konusunda bir anlaşma bulunmadığı, davacıların kullanımının davalılar tarafından engellenmediği, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazların davacılar ile davalılar adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı oldukları, taşınmazlardaki fındık ağaçlarının semerelerinden davalıların yararlandıkları sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olayda; Yukarıda belirtilen ilkeler ve gerçekleşen olgular dikkate alındığında fındık bahçesi niteliğinde bulunan ve doğal semere getiren dava konusu taşınmazlar yönünden paydaşlar arasında intifadan men şartı aranmayacağından davacılar yönünden ecrimisil koşullarının oluştuğu kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; bilirkişi raporu ile belirlenen ecrimisilin hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacıların, temyiz itirazları yukarıda belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4883, Karar No: 2018/716, Tarih: 05.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/4883 E.  ,  2018/716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suç tarihinde yürürlükte olan yasal düzenlemelere göre 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesinde düzenlenen suçun oluşabilmesi için eylemin, barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde bulunan büyük veya küçükbaş hayvan hakkında gerçekleştirilmesi gerektiği; konut ve eklentisi niteliğindeki yerlerden gerçekleşen hırsızlık eyleminin ise aynı Kanun'un 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı ve bu durumda ayrıca konut dokunulmazlığının ihlali suçunun da oluşacağı gözetildiğinde; dosya kapsamında yer alan olay yeri inceleme raporu, olay yeri fotoğrafları ile beyanlardan, suça konu hayvanların çalındığı ahır olarak kullanılan yerin de içinde bulunduğu belirtilen besi çiftliğinde başkaca binaların bulunduğunun ancak bunların konut vasfına haiz olup olmadıklarının ve konut vasfında iseler de suça konu hayvanların bulunduğu yerin, bu konut/konutların eklentisinde olup olmadığının anlaşılamaması karşısında hırsızlık eyleminin ne şekilde işlendiği ve gerçekleştiği yerin bağımsız hayvan barınağı ya da konut eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı hususu, mahallinde keşif yapılarak belirlenip dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte değerlendirilerek duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanıp sonucuna göre atılı hırsızlık suçunun niteliğinin belirlenmesi ve atılı konut dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşup oluşmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet kararları verilmesi ve hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesine göre hükümler kurulması,

2- Sanık ...’in adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Oğuzeli Asliye Ceza Mahkemesinin 03/12/2008 tarih ve 2007/15 Esas-2008/393 Karar sayılı kararında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 05/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1075, Karar No: 2010/5069, Tarih: 29.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/1075 E.  ,  2010/5069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ... ve ...'ın tutuklu bulundukları Sincan Kapalı Cezaevi Müdürlüğü kanalıyla gönderdikleri 20.03.2009 ve 14.05.2009 tarihli dilekçeleri ile temyiz başvurusundan vazgeçtiklerinin anlaşılması karşısında; dosyanın inceleme yapılmaksızın Mahkemesine iadesinin sağlanması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 29.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6499, Karar No: 2022/7213, Tarih: 08.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/6499 E.  ,  2022/7213 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 5. İş Mahkemesi

BİRLEŞEN DOSYA : ... 6. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki muvazaa talepli alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1999 yılında davalı Üniversite bünyesinde temizlik işçisi olarak işe başlatıldığını, ancak kendisine temizlik işi yaptırılmadığını, davalı Üniversite Hastanesi bünyesinde fatura kesme ve ödeme takibi görevi yaptırıldığını, 2006 yılında askere gittiğini, 2007 yılında askerden döndükten sonra yeniden davalı bünyesinde işe başladığını, 2012 yılı Mart ayından itibaren evrak kayıt bölümüne alındığını, evrakların altına yıllarca memur sıfatı ile imza attığını, müvekkilinin sigortasının temizlik işçisi olarak görünmesine rağmen kendisine memur işi yaptırıldığını, bu şekilde kanunun verdiği alt işveren- asıl işveren ilişkisi kurma hakkının muvazaa ile dolanıldığını beyan ederek davacının başından beri davalı Üniversite çalışanı olduğunun tespitini talep etmiştir.

2. Davacı vekili birleşen ... 6. İş Mahkemesinin 2017/723 Esas sayılı dosyasında; davacının kendisi ile aynı işi yapan kadrolu personelin aldığı ücreti alması gerektiğini belirterek fark ücret alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili İdare tarafından 4857 sayılı İş Kanunu'nda (4857 sayılı Kanun) belirtilen düzenlemeye uygun olarak yardımcı iş kapsamında yer alan Üniversite Hastanesi ile bağlı birimlerinin hizmet alım ihalesi yapıldığını, ihalesi yapılan işlerin tanımının yer aldığı Teknik Şartname'nin 10 ncu maddesinde “sekreterlik ve büro hizmetleri elemanlarının tıbbi dokümantasyon ve hasta dosyaları ile ilgili yazışmalarda birimdeki telefonların yönlendirilmesi, gelen giden evrakların tasnifi, ve çeşitli yazışmaların yapılması işlerinde görevlendirileceklerinin" belirtildiği, 4857 sayılı Kanun'un asıl işveren alt işveren uygulaması kapsamında kamu kurumlarında çalışan alt işveren işçilerinin doğrudan kamu kurumlarında çalışan diğer kişilerin sahip oldukları haklara sahip olmayacaklarının düzenlendiğini belirterek asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının büro personeli olarak hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalıştığı, hizmet alım sözleşmesi kapsamında ve ona uygun şekilde görev yaptığı, davacının yaptığı işin yardımcı iş niteliğinde olduğu ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 6552 sayılı Kanun ile değişik 62 nci maddesinde düzenlenen idarelerce istihdam edilen personelin yeterli nitelik veya sayıda olmaması hâlinde personel çalıştırılmasına dayalı yardımcı işlere ilişkin hizmetler için ihaleye çıkılabileceğine dair hükmü gözetildiğinde yardımcı işin bölünerek alt işverene verilmesinde kanuni bir engel bulunmadığı, hizmet alımı konusu olan işin, davalı İdare tarafından yapılabileceği gibi hizmet alımı yoluyla alt işverene verilmesinin de mümkün olduğu, bu hâliyle de davalı İdare ile dava dışı şirketler arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkinin muvazaalı olmadığının anlaşıldığı, davacının muvazaa ve buna bağlı olarak fark ücret talebinin varlığının muvazaaya ilişkin talebin kabulüne bağlı olduğu, davacının eksik ücret alacağı talebinin de ispatlanamadığı gerekçeleriyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvurusunda, davalı İdare ile alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun ispatladığını, temizlik işçisi olarak gösterilmesine rağmen büro işi yaptırıldığını, hizmet alım sözleşmesi kapsamında olmayan işlerde çalıştırıldığını, davacının Üniversite Hastanesi bünyesindeki işlemlere değil, başhekimlik ile idari birimler ve öğrenciler arasındaki işlemlere baktığını, idari ve eğitsel alanda büro personeli olarak çalıştırıldığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

01.04.2011-31.03.2014 yılları için geçerli olan hizmet alım sözleşmesinin konuya ilişkin 5.maddesinde ''sözleşme konusu iş: 36 ay süreli 1000 kişi ile Dicle Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesine bağlı birimlerin dekanlık, çocuk hast. ve onkoloji hast. genel temizlik ve destek (hasta hizmeti, sekreterlik ve büro hizmetleri, teknik bakım biyomedikal, tıbbi atık hizmetleri ) hizmeti alım işi, işin teknik özellikleri ve diğer ayrıntıları sözleşme ekinde yer alan ve ihale dökümanını oluşturan belgelerde düzenlenmiştir.'' şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

2014-2017 dönemi için yapılmış olan hizmet alım sözleşmesinin 5.maddesinde işin tanımı ile ilgili olarak idari ve destek hizmetleri yürütülmesi işleri olarak belirtilmiştir. İlk derece mahkemesince davacının büro personeli olarak hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalıştığının kabulü yerindedir. Dolayısıyla muvazaaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi de yerinde olmuştur. Alacak taleplerinin varlığı, muvazaaya ilişkin talebin kabulüne bağlı olduğundan sonuç itibarıyla davanın reddine karar verilmesi yerinde olmuştur.

..." gerekçeleriyle davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçelerle temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ile dava dışı alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olup olmadığı ve davacının baştan itibaren davalı ... Üniversitesinin işçisi olarak kabul edilip edilmeyeceği, buna bağlı olarak da fark ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı konusundadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 4857 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3509, Karar No: 2011/4005, Tarih: 31.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/3509 E.  ,  2011/4005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman dilimi yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,

2- Sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı TCK'nın 89/5. maddesi uyarınca takibinin şikayete bağlı olması olayda iki kişinin yaralanıp katılan ... Peksak'ın 01.07.2005 tarihli kolluk ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığını belirtemesi karşısında; sanığın eyleminin TCK'nın 89/1-2-b-e. maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeden anılan Kanunun 89/4. maddesi ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 31.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5890, Karar No: 2016/2842, Tarih: 03.05.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5890 E.  ,  2016/2842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ile davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, arsa maliki müvekkili ile davalılardan yüklenici ... arasında 19.08.2004 tarihinde imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca inşaat süresinde bitirilemediğinden ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/10 E. sayılı dosyasında açılan sözleşmenin feshi ve men'i müdahale davasında, davalı yüklenicinin müvekkiline, sözleşme gereğince yapmış olduğu imalatların bedeli için karşı dava açtığını, yapılan yargılama sonunda yüklenicinin sözleşmeyi haksız olarak yerine getirmediğinden sözleşmenin feshi ile davaya konu müdahalelerin men'ine, sözleşmeye göre arsa üzerinde yapılmış imalat bedellerinin davalı yükleniciye ödenmesine karar verildiğini, kararın müdahalenin men'i yönünden temyiz edilmediğinden kesinleştiğini, davalıların bu yerde zilyet oldukları için müvekkili aleyhine ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/402 Esas, 2010/ 173 Esas sayılı dosyaları ile tespit davası açıldığını, müvekkili tarafından kimlerin zilyet olduklarının tespiti için ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/62 D. İş sayılı dosyası ile tespit yapıldığını, ... dışındaki davalıların bu taşınmaza, yüklenici ...'in izin ve muvafakati ile girdiklerini, müvekkili ile aralarında bu yerde bulunmalarını haklı kılacak bir sözleşme imzalanmadığını, bir bedel de ödenmediğini, yüklenici ile aralarındaki sözleşme feshedilip yüklenicinin müdahalesinin men'ine karar verildiğinden, davalıların da, yüklenicinin izni ile bu yerde kalma haklarının sona erdiğini, bu yerdeki zilyetliklerinin sona ermesinin zorunlu olduğunu, sözleşmenin feshine ve davalı yüklenicinin müdahalesinin men'ine karar verildiği tarih olan 17.12.2008 tarihinden itibaren dava tarihine kadar 1.000,00'er TL'den toplam 9.000,00 TL ecrimisil ödenmesi gerektiğini, davalı ...'in davalılarla birlikte müştereken ve müteselsilen toplam 9.000,00 TL ecrimisil bedelinden sorumlu olduğunu ileri sürerek, davalıların yapmış olduğu müdahalenin men'ine, ecrimisil bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine, müvekkili lehine hükmedilen toplam ecrimisil bedelinin, ... Asliye 2. Hukuk Mahkemesi'nce hükmedilen tazminat bedelinden mahsubuna karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... dışındaki davalılar vekili, müvekkillerinin zilyet olduğunu, müvekkilleri ile davacı arasında sözleşme temelinde edim yükümlülüğü doğuran borç ilişkisi olmadığını, taşınmazların davacıya ait olmadığını, davacının taleplerini Necati Tekin'e yöneltmesi gerektiğini, müvekkillerinin kötüniyetli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.