muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7974, Karar No: 2011/2455, Tarih: 24.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/7974 E.  ,  2011/2455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 01.03.2010

No : 853-135

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketten satın aldığı ... Copco markalı kompresörün 31.01.2007 tarihinde şantiyede çalışırken ve henüz çalışma saati 800 iken arızalandığı, makinenin aynı gün davalı firmaya gönderildiği, davalı ile ilk görüşmede hatanın türbün’den kaynaklanabileceği ifade edilmesine rağmen sonradan hatanın motordan kaynaklandığının söylendiği, davalı tarafından motorun yetkili servis ... A.Ş’ye gönderildiği ve bu firma tarafından verilen raporda arızanın motorun aşırı ısınması ve buna bağlı olarak yağ basıncının düşmesi sonucu ortaya çıktığının belirtildiği, motorun sökülmüş halde teslim alındığında bu motor blokunda çatlak olduğunu, bu durumun davalı elinde meydana geldiğinin anlaşıldığı, müvekkili tarafından mahkeme kararı ile yaptırılan tespitte, kullanım hatası olmadığı, malın ayıplı imal edildiğinin tespit edildiği, davalının makineyi tamir etmediği gibi bir başka makineyi de müvekkiline teslim etmediğini bu nedenle müvekkilinin zarara uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 5.000.-TL zararın faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından müvekkilinden satın alınan kompresörün arızalanması üzerine müvekkiline teslim edildiğini, kompresör içinde bulunan mercedes marka motorun yetkili servis ... A.Ş.’ye gönderildiği, adı geçen şirket tarafından düzenlenen 22.07.2007 tarihli yazıda motor arızasının motorun aşırı hararet görüşünden kaynaklandığı ve motorun davalılarca çalıştırılarak arızasının büyümesine yol açıldığının belirtildiği, davacının (2) yıl boyunca makinenin yağını hiç değiştirmediği için yağın özelliğini kaybedip, kol yataklarının sarmasına sebep olduğunun anlaşıldığı, davacının kendi kusurundan kaynaklanan zararını talep edemeyeceğini belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Dava, ... Motorlu Araçlar A.Ş’ye ihbar olunmuştur.

Dava, ... Motorlu Araçlar A.Ş’ye ihbar olunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; taraflar arasında kompresör alım-satım konusunda ticari ilişki bulunduğu; ve makinenin davacı alıcıya 21.04.2005 tarihinde teslim edildiği, ancak aracın 31.01.2007 tarihinde arızalandığı ve kompresörün davacı tarafından davalıya gönderildiği, davalının da makine üzerinde bulunan mercedes marka motorun yetkili servisi ihbar olunan ... A.Ş’ye tamir amacı ile teslim edildiği yapılan inceleme sonucunda motorun aşırı hareret görmesi sonucu yağ basıncının düştüğü ve piston kol civatalarının gevşeyip, piston kolunun gömlek yuvasının kırılması ve kolların yanmasına, krank mili yataklarının kaymasına neden olduğu bu arızanın oluşumu sırasında motorun defalarca çalıştırılması nedeni ile hasarın büyümesine neden olunduğu, dava dışı Mercedes-Benz Türk firmasından çıkan 10.04.2007 tarihli raporda da; makinenin yağının (2) yıl süre ile değiştirilmediği, motorun kol yataklarının tamamen yandığının tespit edildiği, 01.09.2008 ve 23.11.2009 tarihli mahkemece alınan bilirkişi heyeti raporunda arızanın kullanım hatasından kaynaklanıp, davacının tam kusurlu olduğunun belirtildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 24.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21363, Karar No: 2019/1519, Tarih: 07.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/21363 E.  ,  2019/1519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-...... alınan ...... İlçesi, ...... Mahallesi, 314 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin satış senedi ile ...... kayıtlarının ilgili ...... Müdürlüğünden istenildikten,

2-İfrazen oluşan dava konusu 211 ada 55 parsel sayılı taşınmazın kök parselinin ilk oluşumundan itibaren tüm tedavüllü ...... kayıtları ile kadastro tutanağının ve buna dayanak belgelerin ilgili ...... Müdürlüğünden getirtildikten,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi, emsal alınan taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi oldukları ve imar parseli iseler kesilen, değil iseler kesilecek .........Müdürlüğü ile ...... Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

4-Dava konusu taşınmaz ile emsal alınan taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında değerlendirme tarihi olan 2015 yılı için .........Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m2 değeri) emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili ......... Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

5-Şehir Haritası üzerinde dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazın birbirlerine olan mesafeleri ve bu taşınmazların ilçenin merkezi yerlerine (........., ticari nitelikte olan yerler gibi) olan uzaklıkları fen bilirkişisine işaretlettirildikten,

6-Dava konusu taşınmazın bulunduğu alandaki 1/1000 ölçekli ilave - revizyon uygulama imar planın yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise kesinleşip kesinleşmediği sorularak ve dava konusu taşınmazın konumu da imar paftasında işaretlenmek suretiyle getirtildikten,

7-Havaalanı kamulaştırması nedeniyle ile dava konusu taşınmazda ...... yasağı olup olmadığı, olacaksa oranı ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7140, Karar No: 2018/13510, Tarih: 26.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/7140 E.  ,  2018/13510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Eşyası Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Davacı kadın, dava dilekçesinde ziynet eşyalarının aynen, olmazsa bedelini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile de sadece bedelini talep etmiş, mahkemece davacı kadının ziynet alacağı davası kısmen kabul edilerek 20.584,55 TL ziynet bedelinin davacı kadına iadesine karar verilmişse de; bu miktara nasıl ulaşıldığı, hangi ziynet eşyaları bedelinin bu miktar olduğu, karar yerinde tartışılmamış ve gösterilmemiştir. Dava dilekçesi, bilirkişi raporu gibi herhangi bir belgeye atıf yapılarak hüküm kurulamaz. O halde ziynet eşyası alacağıyla ilgili temyiz denetimine elverişli nitelikte gerekçeyi içeren bir karar bulunmamaktadır (T.C. Anayasası m. 141, HMK m. 297/1- c). Bu nedenle, ziynet eşyalarından bedeline hükmedilenlerin hangi eşyalar olduğu ve bedelleri de gösterilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre ise ziynet alacağının esasına yönelik diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.11.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2008/10158, Karar No: 2010/3110, Tarih: 22.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/10158 E.  ,  2010/3110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.05.2008 tarih ve 2007/237-2008/125 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava HUMK.nun 3494 sayılı kanunla değişik 348/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin perakende satış ve şarküteri hizmetlerinde bir asırdır faaliyet gösterdiğini, birden ziyade ‘NAMLI’ ibaresini taşıyan markasının bulunduğunu, bu markanın yaratıcısı olduğunu, ticaret unvanında da öteden beri kullandığını, davalı kişinin bu ibareyi adına tescil ettirmek amacıyla diğer davalıya başvurduğunu, 35/8 nci hizmet sınıfı bakımından başvurunun devamına karar verildiğini, müvekkilinin öncelik hakkı, tanınmışlık ve karışıklığa neden olacağı gerekçeleriyle yaptığı itirazın kabul görmediğini ileri sürerek, YİDK kararının iptaline, tescil işlemi tamamlandıysa hükümsüzlüğü ile markanın sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, tesis edilen işlemin yerinde olduğunu savunmuştur.

Diğer davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, ‘NAMLI’ ibaresinin davacı ve öncesinde ortaklarının üst soyu tarafından uzun süreden beri tescilsiz şekilde işletme adı olarak kullanıldığı, gerek tescilli unvan gerekse tescilsiz marka olarak öncelik hakkı olduğu, davalı kişinin bu ibareyi aynı hizmet türünde kullanmasının karışıklığa neden olacağı, daha önce 1987 yılında marka tescil ettirmesinin sonuca etkili olmayacağı, davacının varsa sessiz kalmasının o markayı ilgilendireceği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı TPE YDİK’in 2007/M-5733 sayılı kararının 35/8 nci sınıftaki hizmetler yönünden iptaline, tescil edilen markanın bu sınıftaki hizmetler yönünden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1- Mahkemenin gerekçeli kararı davalı ... vekiline 24.06.2008 günü tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK.nun 432 nci maddesinde yazılı süre geçirildikten sonra 10.07.2008 tarihinde temyiz edilmiştir. Aynı Yasa’nın 432/4 ncü maddesine göre süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3-4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay da bu konuda bir karar verebileceğinden davalı ... vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı TPE vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı TPE vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının ise temyiz eden davalı TPE Başkanlığı'ndan alınmasına, 22.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18622, Karar No: 2014/1311, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18622 E.  ,  2014/1311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/817-2013/234

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazların tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesi; üzerlerinde bulunan ve taşınmazlara bahçe niteliği vermeyen ağaçlara da maktuen değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12812, Karar No: 2013/18228, Tarih: 03.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/12812 E.  ,  2013/18228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : TCK.nun 203/1,62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilşkin

Anayasa'nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik ilkesi" başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde ‘kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde ‘kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Dairemize gönderilen, Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 29415146-2525 sayılı cevabi yazısından, suça konu mühürleme tutanağını düzenleyen Çamlıbel Elektrik Dağıtım A.Ş suç tarihinden önce özelleştirilmiş olup özel hukuk tüzel kişisi olarak kamusal yetki kullanma hakkı olmadığından, Anayasa ve Kanuna dayalı kamusal yetkiyi kullanan bir makam tarafından konulmuş mühürleme işleminin bulunmaması nedeniyle, sanığa yüklenen “mühür bozma” suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1798, Karar No: 2017/9292, Tarih: 27.03.2017

**4. Ceza Dairesi         2015/1798 E.  ,  2017/9292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Hükmün açıklanmasına dayanak teşkil eden Küre Sulh Ceza Mahkemesi'nin 08/12/2011 tarih ve 2011/59 Esas, 2011/120 Karar sayılı ilamına konu suçun, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden önce işlendiğinin ve hükmün açıklanamayacağının gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

a)Açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, Anayasanın 141. ve 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 223, 230. maddelerine aykırı davranılarak gerekçesiz hüküm kurulması,

b)02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, bir ve iki numaralı bozma nedenleri hariç diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.