muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3782, Karar No: 2024/5690, Tarih: 29.04.2024

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şikâyetçilerin, Aydın İli, Akyeniköy Mahallesi, Çatalalan mevkii 705 parselde bulunan taşınmazlarının satışı için şüpheliye vekaletname verdiklerinin, aradan geçen süre zarfında kendilerine herhangi bir bilgi verilmemesi üzerine yaptıkları araştırma neticesinde, taşınmazın satıldığını ve satış bedelinin şüpheli tarafından alındığını öğrendiklerinin, buna karşın şikâyetçilere ödenen herhangi bir para olmadığının iddia olunması karşısında; şüphelinin ifadesinin alınması, taşınmazın ne kadar bedelle kime satıldığı belirlenerek bu kişinin beyanına başvurulması, satış bedelinin ödenip ödenmediğinin kuşkuya yer bırakmayacak bir biçimde tespit edilmesi, varsa bu hususa ilişkin belgelerin dosyaya getirtilerek incelenmesi, sonucuna göre şüphelinin hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken; "...taraflar arasında alacak verecek ilişkisi bulunduğu, bu nedenle müştekiler vekilinin müracaatına konu olayın hukuki ihtilaf niteliğinde kaldığı, taraflar arasında özel hukuk hükümlerine göre çözümlenmesi gereken bir sorun olduğu, müştekinin söz konusu şikayetiyle ilgili olarak hukuk mahkemelerinde dava açma serbestisinin bulunduğu, müraacata konu olayda kamu adına soruşturma ve kovuşturma yapmayı gerektirir herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı..." şeklindeki hatalı gerekçe ve eksik soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Söke Sulh Ceza Hakimliğinin 08.06.2022 tarihli ve 2022/1558 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5621, Karar No: 2019/2530, Tarih: 20.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/5621 E.  ,  2019/2530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nun 155/2, 62, 50/1a. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın sahibi olduğu şirkette olay tarihinden 15 gün önce şoför olarak işe başlayan sanığın, kendisine müşteriye eşya götürmesi için teslim edilen tır ile birlikte yüklenen kalsit malzemesini müşteriye bırakarak müşteriden 1,850 TL nakliye parası almasına rağmen yolda kaza yaptığı ve tırın tamiri için nakliye parasını harcadığı bahanesiyle tırı getirmediği ve parayı da vermediği, katılan ve çalışanlarının tırı daha sonra gidip aldıkları, sanığın bu suretle üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunması, katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkemece verilen mahkumiyet hükmü ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sübuta, lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2544, Karar No: 2016/2795, Tarih: 03.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/2544 E.  ,  2016/2795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

\_ K A R A R \_

Dava, kadastro tespiti esnasında tescil harici bırakılan taşınmaz hakkında tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı Kanunun 27. maddesiyle eklenen geçici 14. madde gereğince Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 19.01.2015 tarihli ve 2015/8 sayılı Kararına göre ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 16. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60. maddesinde 6644 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna sunulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, görev sorunu giderilmek üzere dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28879, Karar No: 2019/2299, Tarih: 24.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/28879 E.  ,  2019/2299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davalının müvekkili bankada servis görevlisi olarak 01.12.2008 tarihinden itibaren son brüt ücreti 1.600,00 TL olmak üzere çalıştığını, davalının 30.04.2011 tarihinde doğum yapması sonrasında 04.10.2011 tarihine kadar ücretli izin 01.04.2014 tarihine kadar da ücretsiz izin yaptığını, davalının ücretsiz iznin bitimiyle birlikte 01.04.2014 tarihinde ihbar önellerine uymaksızın haksız şekilde iş sözleşmesini feshettiğini, davalıya hizmet süresi içinde 536,06 TL miktarlı eğitim verildiğini, davalının işe giriş tarihinde imzaladığı taahhütnameye göre eğitimler sonrasında herhangi bir şekilde davacının belirlediği göreve başlamaz ya da başladıktan sonra 5 yıl içinde istifaen ayrılması ya da banka tarafından haklı nedenle iş sözleşmesinin feshedilmesi halinde yapılan eğitim giderini 5 gün içerisinde ödemeyi taahhüt ettiğini, bu çerçevede davacı aleyhine ... ... 7.İcra Müdürlüğü'nün 2014/392 Esas sayılı dosyası ile eğitim gideri için 231,40 TL asıl ve 302,88 TL faizi olmak üzere toplam 3.745,64 TL miktarlı ilamsız icra takibi yaptıklarını, davalının haksız şekilde takibe itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini ve davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davalı işçinin 30.04.2011 tarihinde doğum yaptığını, doğumdan sonra ücretli iznini kullandığını, ücretli izinden sonra yasal 6 aylık ve davalı kurumun izin uygulama talimatıyla 1 yıl daha ücretsiz izin kullandığını, ücretsiz izninin bitimini takiben 6 aylık yeni bir ücretsiz izin talep ettiğini ancak bu talebinin davalı kurum tarafından reddedildiğini, çocuğunun daha iyi ve itinalı bakımını yerine getirmek için haklı sebeple istifa ettiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalının 01/12/2008 tarihinde davacı bankada çalışmaya başladığı ve 30/04/2011 tarihinde doğum yaptığı, doğum sonrasında 04/10/2011 tarihine kadar ücretli izin 01/04/2014 tarihine kadar da ücretsiz izin kullandığı ve davalının ücretinin aylık brüt 1.600,00 TL giydirilmiş ücretinin ise 2.283,33 TL olduğu, ... ... 7.İcra Müdürlüğünün 2014/8042 Esas sayılı takip dosyasının incelenmesinde davacı tarafından davalı aleyhine 11/04/2014 tarihinde 3.196,67 TL ihbar tazminatı ile 231,40 TL eğitim giderinin tahsili istemi ile genel haciz yolu ile takibe geçilerek ilamsız takiplere özgü örnek 7 ödeme emri gönderildiği, davalı tarafından süresinde yapılan itiraz ile takibin durduğu, İş Kanunu'nun 74. maddesi analık halinde çalıştırılma yasağını düzenlediği, kadın işçilerin doğum önce 8 ve doğumdan sonra 8 hafta olmak üzere toplam 16 haftalık süre için ilke olarak çalıştırılamayacağını düzenlediği, doğumdan önce kullanılmayan doğum izni doğumdan sonra kullanılabildiği, aynı şekilde doğum izinlerinin kullanılmasından sonra işçinin talep etmesi halinde işverence 6 aya kadar ücretsiz izin verilmesinin zorunlu olduğu, somut olayda davacının doğumdan sonra 04/10/2011 tarihine kadar ücretli izinli bu tarihten sonra ise 01/04/2013 tarihine kadar ücretsiz izinli olduğu, ihtilafın, davacının ücretli izin bitiminden sonra 18 ay yasal ve davalı kurum yönetmeliği çerçevesinde kullandığı ücretsiz iznin bitiminden sonraki dönem için ayrıca ilave yeni bir altı aylık ücretsiz izin talep hakkının olup olmadığı noktasında toplanmakta olup, İş Kanunu'nun yukarıda belirtilen 74. maddesinde işverence yalnızca 6 aya kadar ücretsiz izin verilmesi hususu düzenlenmiş olup işverene buna ilaveten yeni bir ücretsiz izin verme noktasında yükümlülük yüklemediği, bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde davalı işçi tarafından yapılan feshin haklı nedene dayanmadığı, usul ve yasaya uygun ve Mahkemece de kabul gören bilirkişi raporu doğrultusunda davacının toplam brüt 3.196,67 TL ihbar tazminatı ve 231,40 TL eğitim gideri alacağının bulunduğu, davalı işçi tarafından takibe itirazın haksız olduğu dolayısı ile iptali gerekeceği sonucuna varılmış alacak miktarı bilirkişi raporu ile tespit edildiğinden şartları oluşmadığından icra inkar tazminatı talebinin ise reddine karar verildiği gerekçesi ile itirazın iptaline, takibin devamına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, ödeme emrinde ihbar tazminatının işlemiş faizi olarak 302,88 TL talep edilmiş ise de Mahkeme tarafından alınan bilirkişi raporunda ihbar tazminatının işlemiş faizi 163,34 TL olarak hesaplanmıştır.

Mahkeme tarafından itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilirken ihbar tazminatının işlemiş faizi dışındaki alacak kalemleri bakımından hüküm yerinde ise de ihbar tazminatının işlemiş faizi bakımından 163,34 TL üzerinden itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmesi ve bunun da hüküm fıkrasında açıkça belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21452, Karar No: 2017/9757, Tarih: 13.09.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/21452 E.  ,  2017/9757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde güneş batış saatinin 16.37 olduğu, 1 saat sonrasının gece sayılan zaman dilimine tekabül ettiği, mağdurun beyanına göre, olayın 18.00-22.00 saatleri arasında gerçekleştiği göz önüne alındığında; suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun çaldığı eşya ve paranın toplam değerinin 90,00 TL olması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun çaldığı eşya ve paranın toplam değerinin 90,00 TL olması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 13.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10387, Karar No: 2021/1933, Tarih: 09.03.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/10387 E.  ,  2021/1933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (mağdureler... karşı), cinsel taciz (mağdureler ... ile ...'ya karşı)

HÜKÜM : Beraat (mağdure sayısınca)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında katılan mağdureler ... ile ...’ye yönelik cinsel taciz suçundan (mağdure sayısınca) kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanığa isnat edilen cinsel taciz suçunun 5237 sayılı TCK'nın 105/1, 105/2. maddelerinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve beraat eden sanığın mahkeme sorgusunun yapıldığı 06.12.2011 ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında müsnet suçtan görülen kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,

Sanık hakkında katılan mağdureler...’ya yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan (mağdure sayısınca) kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure...vekili ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/312, Karar No: 2013/40086, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/312 E.  ,  2013/40086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın sokakta park halinde bulunan müştekiye ait motosikletin direksiyon kilidini kırarak çaldığının anlaşılması karşısında; TCK.nın 142/1-b maddesi yerine aynı Yasanın 141/1. maddesiyle hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 18.12.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19479, Karar No: 2007/769, Tarih: 29.01.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/19479 E.  ,  2007/769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Çorum İş Mahkemesi

Tarih               :  4.10.2006

Davacı   ilk prim kesintisinin yapıldığı tarihten itibaren tarım Bağ-kur sigortalısı olduğunun tesbitine    karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk Prim  kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren    tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk Prim  kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren    tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre, bu yasaya göre  sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan  resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.