muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6024, Karar No: 2009/5757, Tarih: 28.10.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/6024 E.  ,  2009/5757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Yön ve Org. İnş. Tem. Turz. Oto Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 3. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 28.07.2009 gün ve 2008/202-2009/385 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık temizlik hizmet sözleşmesinden kaynaklandığından kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 28.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/10167, Karar No: 2016/2088, Tarih: 22.02.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/10167 E.  ,  2016/2088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin sorumlusu olduğu marketten, 10,90 TL değerinde traş bıçağı çalmaya teşebbüs eden sanık hakkında, suça konu eşyanın değeri ve suç tarihindeki paranın satın alım gücü dikkate alındığında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4310, Karar No: 2017/6586, Tarih: 27.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4310 E.  ,  2017/6586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/01/2016 tarih ve 2014/508-2016/14 sayılı ...arın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... adına tescil başvurusu yapılan 2012/109900 kod numaralı "... ..." ibareli markaya müvekkilinin tanınmış "..." ibareli markalarına dayanarak yaptığı itirazın, davalı TPE'nin YİDK'nca nihai olarak reddedildiğini, markalardaki ortak unsurun "..." kelimesinden oluştuğunu, davaya konu markanın müvekkilinin ticaret unvanı ve seri markaları ile iltibas oluşturacağını, başvuru sahibinin kötüniyetli olduğunu, ileri sürerek TPE YİDK'nun 2014-M-12346 sayılı ...arının iptalini, ...arın tüm sonuçları ile ortadan kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, markaların ...ıştırılacak derecede benzerliklerinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... adına tescil başvurusu yapılan "... ...+ ŞEKİL" ibareli marka ile davacının "..." esas unsurlu markaları arasında "ma ...nalar, mantılar, erişteler, hür türlü un, irmikler, nişastalar" malları ile aynı malların 35.06. sınıftaki müşterilerin elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için bir araya getirilmesi hizmetleri yönünden ortalama tüketiciyi iltibasa düşürücek derecede benzerlik bulunduğu, kötüniyetin ispatlanamadığı, 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesinde belirtilen şartların oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne ...ar verilmiştir.

...arı, davacı vekili ve davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme ...arının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

...arı, davacı vekili ve davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme ...arının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava TPE YİDK ...arının iptali istemine ilişkindir. Davacı, davalı ...'nun "... ...+ Şekil" ibareli marka başvurusuna "..." asıl unsurlu markalarına dayanarak itiraz etmiştir. Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporunda davacı adına tescilli olup itiraza mesnet gösterilen markalardan 2008/16421 sayılı "... ...+ Şekil" ibareli marka dışındakilerin 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi uyarınca başvuruya konu marka ile benzer olduğu, 2008/16421 sayılı "... ...+ Şekil" ibareli markada ise bitişik şekilde yazılan " ..." kelimesinin benzerliği ortadan kaldırdığı görüşüne varılmıştır. Ancak, 2008/16421 sayılı "... ...+ Şekil" ibareli markanın, başvuruya konu marka ile benzer kabul edilen davacı adına tescilli 2010/76249 sayılı "...+Şekil" ibareli marka ile " ..." ibaresi dışında aynı olduğu, "..." kelimesinin bu markanın da asli unsurları arasında yer aldığı ve başvuruya konu işaretin kapsamında yer alan 30. sınıftaki tüm malların "... ...+ Şekil" ibareli markanın da kapsamında da bulunduğu gözetildiğinde markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi uyarınca ...ıştırılma ihtimalinin meydana geleceğinin kabulü gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yu ...ıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ...arın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE'den alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 27/11/2017 tarihinde oybirliğiyle ...ar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3667, Karar No: 2012/10249, Tarih: 11.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3667 E.  ,  2012/10249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ereğli(Konya) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/07/2010 tarih ve 2010/220-2010/380 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, 28/08/2007 tarihinde ...plakalı otobüsün Halkapınar ilçesinden Ereğli ilçesine yolcu taşıması yaparken tek taraflı kaza yaptığını ve otobüste yolcu olan müvekkillerinin murisinin vefat ettiğini, kazada araç sürücüsünün %100 kusurlu olduğunu, otobüsün 4925 sayılı kanun hükümleri çerçevesinde yaptırılmış olması gereken Karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının yaptırılmamış olduğunu ileri sürerek, şimdilik 80.000 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, otobüsün taşımacı yetki belgesi olmadığını, taşımanın şehirlerarası yapılmadığını, kusur ve tazminat yönünden bilirkişi incelemesi yapılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacıların murisinin içinde yolcu olarak seyahat etmekte olduğu otobüsün yaptığı tek taraflı trafik kazası sonucu vefat ettiği, taşımanın 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu hükümleri çerçevesinde yapılan bir taşıma olduğu yaptırılması gereken zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının yaptırılmamış olduğu, bu durumda davalının sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve otobüsün yetki belgesi bulunmadığına ilişkin savunmanın zarar görene karşı değil, Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Sigortası genel şartlarının A-7 maddesinin C bendi uyarınca işletene karşı ileri sürülmesinin mümkün bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.626,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 11/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5230, Karar No: 2012/13078, Tarih: 21.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/5230 E.  ,  2012/13078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 23.02.2011 gün ve 14379-1564 sayılı bozma kararında özetle; "... Tepeköy 105 ada 17 ve 19 parsel sayılı taşınmazlar hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazların kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazların öncesi itibarıyla orman olduğu ve zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14.-17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu taşınmazların tesbit gibi tesciline karar verilmiş hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 21/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5893, Karar No: 2007/13119, Tarih: 16.07.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/5893 E.  ,  2007/13119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, 01.04.1997-13.09.2006 tarihleri arası tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.04.1997-13.9.2006 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.04.1997-13.9.2006 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının Ziraat Odası kaydının bulunmadığı , Tarım Kredi Kooperatifi ortağı olmadığı, üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunmadığı, davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 25.3.1997 tarihinde yapılıp diğer kesintilerinin ise 1998 ila 2003 yılları arasında bulunduğu görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 1.04.1997-31.12.2003 tarihleri arası verilen tesbit kararı yerinde ise de prim kesintisinin bulunmadığı ,01.01.2004’den ,13.9.2006 tarihleri arasında kalan sürede , 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtların bulunmadığı ve tarımsal faaliyetin bu madde kapsamında kanıtlanamadığı açık olduğu halde 1.1.2004-13.9.2006 tarihleri arasındaki bu sürenin reddi gerekirken, soyut tanık beyanı ve zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı H.M.U.K’un 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün birinci fıkrası tamamen silinerek, yerine; “davanın kısmen kabulü ile davacının 1.04.1997 ile 31.12.2003 tarihleri arasında kalan sürelerde Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine, fazla istemin reddine” ve kısmen kabul nedeni ile hükme 5. fıkra eklenerek “yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 450.00 YTL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile onanmasına 16.7.2007 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2895, Karar No: 2021/1905, Tarih: 02.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/2895 E.  ,  2021/1905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 16.11.2017 gün ve 2015/818 - 2017/892 sayılı kararı onayan Daire'nin 10.04.2019 gün ve 2018/740 - 2019/2817 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı şirketin ortağı olduğunu, 15.05.2011 tarihli ortaklar kurulu toplantısında sermaye arttırımı yapıldığını ve bu toplantıda alınan kararla ortaklıktan çıkarılmasına karar verildiğini, kararın TTK'nın 369, 538 ve 536 maddelerine aykırı olduğunu, çağrı kağıdının usulüne uygun olarak davacıya tebliğ edilmediğini, kanunda öngörülen sürelere uyulmadan toplantı yapıldığını, toplantı gündeminin çağrı kağıdında belirtilmediğini, yeterli pay ve paydaş çoğunluğu sağlanmadan karar alındığını, davacının kurucu ortak olmaması nedeniyle sermaye koyma borcunun olmadığını, davacının davalı şirket için çeşitli tarihlerde 595.000,00 TL ödemede bulunduğunu, davacının neredeyse 2.000.000,00 TL'ye yakın para yatırdığı şirketten hiçbir ekonomik faydası olmadığını, ortaklar kurulunda alınan karar ile azınlık haklarının ihlal edildiğini, sermaye arttırımının iyi niyet kurallarıyla bağdaşmadığını ileri sürerek 15.05.2011 tarih 2011/4 sayılı ortaklar kurulu kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 02.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.