muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19698, Karar No: 2013/20029, Tarih: 16.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/19698 E.  ,  2013/20029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Saat 21:00 sıralarında Türk Telekom görevlilerinin İlçe Jandarma Komutanlığını arayarak Çifteler İlçesi-Doğanay Köyü telefon hattında sinyalizasyon sisteminin uyarı verdiğini ihbar etmeleri üzerine olay yerine giden jandarma görevlilerinin Sadıroğlu Köyünden Başkurt Köyü istikametine doğru giden telefon kablolarının kesilmiş olduğunu tespit ettikleri, bu sırada Kaynakbaşı Mevkiinden olayın olduğu istikamete doğru bir aracın geldiğinin görüldüğü, trafik aracının gelen aracı durdurmak için kavşağa gittiği sırada Kaynakbaşı Mevkiinden gelen aracın ışıklarını söndürdüğü ve durduğu, aracın içerisinde bulunan sanığın savunmasında Kaynakbaşı Mevkiine balık tutmak amacıyla geldiğini, tütünden sigara sarmak amacıyla durduğunu ve ışıklarını söndürdüğünü beyan ettiği, araç içerisinde yapılan aramada demir ve kablo kesmede kullanılan aletlerin ve arazide bulunan kabloların

bağlanmış olduğu siyah renkli balya ipi ile benzerlik gösteren bir top ipin ele geçirildiği olayda, sanığın balık tutmak için geldiğini savunmasına rağmen aracında balık tutmak için gerekli malzemesinin bulunmaması aksine kabloları kesmekte kullanılacak aletlerin bulunması, yakalandığı aracın kablo taşımaya elverişli olması ve yakalanış şekli birlikte değerlendirildiğinde sanığın cezalandırılmasına yeterli delil bulunduğu ve sanığın eyleminin hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden bu suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde mala zarar verme suçundan beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.12.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9702, Karar No: 2011/2543, Tarih: 10.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/9702 E.  ,  2011/2543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.04.2009 tarih ve 2009/118-2009/458 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, müvekkilinden para tahsil ettiğini, geri vermediklerini, tahsili için yabancı mahkemede açılan davanın kabul edildiğini ileri sürerek, Dortmunt Asliye Hukuk Mahkemesinin 7 O 491/06 numaralı dosyada verilen 22.10.2007 tarihli kararın ve yargılama masraflarına dair hükmün tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kararın HUMK'nun 17. maddesinde düzenlenen ve Türk Mahkemelerinin münhasır yetkisine giren konuda verildiğini, kamu düzenine ilişkin olduğunu, tenfiz koşullarının bulunmadığını, tenfize konu kararın TTK'nun 405/2. maddesi nazara alındığında kamu düzenine aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının Alman mahkemelerinde alacak davası olarak talebini hüküm altına aldırdığı, davalı şirkette ortaklığının bulunduğu iddiasıyla daha önce mahkemede açılan davaların TTK'nun 405/2. maddesi uyarınca reddedildiği, kararın Yargıtay’ca onandığı, anılan yasal düzenleme karşısında yabancı mahkemenin kararının tenfizine karar verilmesi halinde açıkça Türk yasalarına aykırı bir durum oluşacağı, ticari hayatın işleyişine ve kamu düzenine de aykırı bulunacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, mahkemece dava tarihinde yürürlükte bulunan 2675 sayılı MÖHUK.’nun 38. maddesinin (c) bendi uyarınca, yabancı mahkeme hükmünün Türk kamu düzenine açıkça aykırı olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 2675 sayılı MÖHUK.’nun 38/c maddesi (yeni 5718 Sayıl Kanunu’nun 54/c maddesi) uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir. Kendisine karşı tenfiz istenen tarafın savunma haklarının ihlali ise kamu düzenine aykırılıktan bağımsız bir tenfiz engeli olarak, 38/d maddesinde (yeni 54/ç maddesi) düzenlenmiştir.

Yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 2675 sayılı MÖHUK.’nun 38/c maddesi (yeni 5718 Sayıl Kanunu’nun 54/c maddesi) uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir. Kendisine karşı tenfiz istenen tarafın savunma haklarının ihlali ise kamu düzenine aykırılıktan bağımsız bir tenfiz engeli olarak, 38/d maddesinde (yeni 54/ç maddesi) düzenlenmiştir.

Kanunda kamu düzeni kavramının zamana ve yere göre değişebilen niteliği gereği bir tanımlama yapılmaktan kaçınılmış ve konunun hakimin takdirine bırakılması tercih edilmiş, ancak kamu düzenine aykırılığın “açıkça” olmasının aranmasıyla bu konuda takdir hakkı bulunan hakime bir sınırlama getirilmek istenmiştir. Bu düzenleme, Türk tenfiz hukukunda, kamu düzeni kavramının izin verdiği ölçüde, yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi lehine bir eğilimin bulunduğunu göstermektedir. Doktrinde de bu konuda hakime yardımcı olması bakımından bazı kriterler verilmiştir. Buna göre örneğin Türk tenfiz hakimi “kural olarak” yabancı mahkeme kararının doğruluğunu inceleyemez (revision au fond yasağı). Zira aksinin kabulü, aynı davanın Türk mahkemesinde tekrar görülmesi ve yeni bir Türk mahkemesi kararının ortaya çıkması sonucunu doğurur. Ancak örneğin Türk hukukunun vazgeçilmez kabul ettiği temel prensiplerini ihlal eden veya milletlerarası alanda geçerli olan ortak ilkelere aykırı bulunan yabancı mahkeme kararları tenfiz edilemez. Tenfiz hakimi takdir hakkını kullanırken, her somut olayın kendine mahsus özelliklerini de dikkate almalıdır.

O halde dava konusu uyuşmazlık yönünden de somut olayın özelliklerine göre bir inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır.

Burada ilk olarak yabancı mahkemece davalının savunma hakkının ihlal edilip edilmediğinin incelenmesi gereklidir. Somut olayda yabancı mahkemece, dava dilekçesi ve ekleri davalıya 1965 tarihli Hukukî ve Ticarî Konularda Adlî ve Gayrı Adlî Belgelerin Yabancı Memleketlerde Tebliğine Dair Lahey Sözleşmesi’ne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalının davaya karşı savunma yapmak isteğini göstermemesi nedeniyle, Alman Usul Yasası’nın 331/3. ve 276. maddeleri uyarınca, davacının talebi üzerine, sözlü yargılama yapılmaksızın “gıyabi karar” verilmiştir. Buraya kadar olan gelişmelerin Türk kamu düzenine aykırı veya davalının savunma hakkını kısıtlar nitelikte olmadığı, benzer olaylarda Yargıtay dairelerince verilen kararlarla da benimsenmiştir (Yargıtay 13. HD. 01.10.1992 gün ve 5764 E.-7352 K., Yargıtay 11. HD. 06.07.2010 gün ve 2008/12797 E.- 2010/7992 K.). Zira “kural olarak” her mahkeme kendi usul hükümlerini uygular ve yabancı mahkemenin uyguladığı usulün Türk usul hukukundan farklı olması, Türk kamu düzeninin müdahalesi için tek başına yeterli sebep oluşturmaz. Aynı ilkeler yabancı mahkemece uygulanan ispat hukuku açısından da geçerlidir.

Somut yuşmazlıkta incelenmesi gereken diğer bir konu da, benzer olaylarda Türkiye’de açılan davaların, TTK.’nun 329/1. ve 405/2. maddelerinde düzenlenen, anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyecekleri ve pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri ilkeleri gereği reddedilmesine rağmen, aynı şartlardaki ortaklarca yabancı mahkemelerde açılan davaların kabuledilmesinin ve alınan farklı yöndeki bu yabancı mahkeme kararlarının Türkiye’de tenfizinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağıdır. Nitekim mahkemece bu durum, T.C. Anayasası’nın kanun önünde eşitlik ilkesine ve kamu düzenine aykırı kabul edilmiştir.

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK.’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır.

Somut uyuşmazlık yönünden asıl incelenmesi gereken husus, tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı noktasıdır. Burada ilk olarak tanıma ve tenfiz hukukundaki kamu düzenine aykırılık kavramının, iç hukuktaki emredici kurallara aykırılık kavramından daha dar ve sınırlı bir anlama sahip olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Dolayısıyla kamu düzeni gerekçesiyle yabancı mahkeme kararının tenfizine istisnaen müdahale edilmelidir. Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan revision au fond yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez.

Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi Alman hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4276, Karar No: 2024/2744, Tarih: 18.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/4276 E.  ,  2024/2744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/460 E., 2022/1733 K.

DAVALILAR : 1-... vekili Avukat ...

2- Örnek Yemekçilik Tekstil Gıda Temizlik İnşaat Turizm

Nakliye Petrol İthalat-İhracat Ticaret Ve Sanayi Ltd. Şti. vekili

Avukat...

DAVA TARİHİ : 23.10.2014

HÜKÜM : Esasdan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/836 E., 2019/962 K.

İlk derece mahkemesince verilen kararın davalı şirketin vekili Av....’in yetkili kıldığı avukatı Av. ...’e tebliğ edildiği ve adı geçen vekilin ise istinaf başvurusunda bulunduğunu, daha sonra 10.03.2020 tarihli dilekçe ile Av. ...’in istifa ettiğini bildirdiği görülmüş, istinaf mahkemesi karar ilamı ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin ise doğrudan davalı ... Tekstil Gıda Temizlik İnşaat Turizm Nakliye Petrol İthalat-İhracat Ticaret ve Sanayi Ltd. Şti.’ne Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Oysa bu davalı şirket tarafından, Av....’e verilmiş vekaletin bulunduğu, adı geçen vekilin vekaletten azline ya da istifasına ilişkin bir beyan veya belgeye rastlanılmadığından, istinaf mahkemesi karar ilamının ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin doğrudan Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi gereğince asillere tebliği usulsüz olmuştur.

Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi hükmü uyarınca, vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince öncelikle, davalı şirketin vekiline istinaf mahkemesi karar ilamının ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin Tebligat Kanunu ve Yönetmelik hükümlerine uygun olarak tebliği, temyiz süresinin beklenilmesi hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesinin dosya içerisine konulması, vekilin istifa ettiğine ilişkin belgenin ibrazı halinde istinaf mahkemesi karar ilamının ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliğinin usulüne uygun olup olmadığının denetlemek üzere dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan eksiklikler giderildikten sonra Dairemize gönderilmek üzere dosyanın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24254, Karar No: 2014/20231, Tarih: 05.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/24254 E.  ,  2014/20231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 05/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31717, Karar No: 2014/24568, Tarih: 27.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/31717 E.  ,  2014/24568 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/207673

MAHKEMESİ : Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2012

NUMARASI : 2012/220 (E) ve 2012/418 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün bir bütün olduğu gözetildiğinde; sanıkların kişilikleri olumsuz bulunarak haklarında 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin ve yargılama sürecindeki davranışları olumsuz bulunarak aynı Kanun'un 51. maddesinin uygulanmamasına karar verildiği ve bu hususların aynı zamanda CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasının yasal gerekçesini de oluşturduğu değerlendirildiğinde, işyeri dokunulmazlığın ihlal etme suçundan kurulan hükümler yönünden, yasal gerekçe gösterilmeden, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasına karar verildiği gerekçesine dayanan tebliğnamenin (1) numaralı bozma görüşü benimsenmemiş ve dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Hükmün gerekçesinde, sanıkların 26.02.2012 tarihindeki hırsızlığa teşebbüs, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarını birlikte işledikleri ve 26.02.2012 tarihinden önce bir kez hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarını sanık İ.. A..'nın yalnız başına işlediğinin kabul olunmasına karşın, hüküm fıkrasına, gerekçedeki kabulün tam aksine, hangi tarihli eylemlere yönelik oldukları da açıklanmaksızın, sanık O.. K..'ın hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından ikişer kez, sanık İlhan'ın ise aynı suçlardan birer kez cezalandırılmalarına karar verilmesi suretiyle, gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulması,

2- Sanıkların, soruşturma aşamasındaki ikrarları ile haklarında suç eşyasını satın alma veya kabul etme suçundan beraat hükmü kurulan Ü.. K.. ve C.. A..'nın anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların son eylem tarihi olan 26.02.2012 tarihinden önceki yaklaşık iki aylık zaman dilimi içerisinde, 3-4 kez aynı katılana ait işyerine girerek bakır külçe çalmak şeklinde gerçekleşen hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarının, 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi kapsamında zincirleme suç oluşturduğu gözetilmeden, önceki suçların hangi tarihte işlendikleri tespit edilip açıklanmadan, suç tarihleri arasında uzun bir zaman dilimi olduğu gerekçesiyle birden fazla suç oluşturduklarının kabulü suretiyle fazla ceza belirlenmesi,

3- 26.02.2012 tarihli eylem üzerine yapılan olay yeri incelemesi ile, çalınan bakır külçelerin muhafaza edildiği depodaki tel muhafazaların yırtıldığı belirlenmişse de, katılanın hırsızlığı 26.02.2012 tarihli son eylemde fark ettiği, daha önce depodaki tel kafeslerde yırtılma olsaydı hırsızlığı daha önce fark edebileceği hususu da gözetildiğinde, bu zararın hangi tarihte meydana getirildiği ve her hırsızlık eyleminde, ayrıca kafeslere zarar verilip verilmediği saptanmadan, her olayda zarar verildiğinin belirlenmesi halinde ise zincirleme suç olarak kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, birden fazla mala zarar verme suçundan hüküm kurulması suretiyle fazla ceza belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi yollamasıyla CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık İlhan hakkında yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 27/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30432, Karar No: 2014/11473, Tarih: 28.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/30432 E.  ,  2014/11473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Hükme esas alınan bilirkişi kurulunun 10.06.2013 tarihli ek raporunda dava konusu taşınmazın cepheli olduğu Beyler Caddesinin emlak rayicinin 699,00-TL olduğu belirtildiğinden cepheli olduğu Beyler Caddesine göre dava konusu taşınmaz ile 28.01.2013 tarihli bilirkişi raporunda kıyasi emsal olarak incelenen Lodumlu 28773/1, 28626/1 ve 28780 ada 1 parsellerin, değerlendirme tarihi olan 2012 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunun resen belirlendiği emlak vergisine esas olan m2 değerinin ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22472, Karar No: 2016/13940, Tarih: 22.06.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/22472 E.  ,  2016/13940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanığın, haciz işlemi esnasında alacaklı vekili olan katılanlardan birisine söylediği kabul edilen, ''şansını fazla zorluyorsun, buradan mal kaldıramazsın” biçimindeki sözlerinin objektif olarak kişi üzerinde korku ve endişe meydana getirmeye elverişli olmadığı göz önüne alındığında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılanlar ... ve ...’un temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 22.06.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20178, Karar No: 2014/15131, Tarih: 10.09.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20178 E.  ,  2014/15131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat; Sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Gümrük İdaresinin sanık ... hakkında kurulan beraat kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresinin 4733 Sayılı yasaya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanık ...'ın temyiz itirazlarının incelemesinde;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı yasanın 8/l.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.09.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.