muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/24777, Karar No: 2023/1928, Tarih: 02.03.2023

7.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.İzin tecavüzü suçunun düzenlendiği 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; "Kıt’asından veya görevini yapmakta olduğu yerden izin, istirahat veya hava değişimi alarak ayrılanlardan, dönmeye mecbur bulundukları günden itibaren altı gün içerisinde özürsüz olarak gelmeyenler"in cezalandırılacağı hüküm altına alınmış olup, kabul edilebilir bir özür nedeniyle birliğe zamanında katılma olanağının bulunmadığı hallerde sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiğinden söz edilemeyecektir. Ancak, özür kavramı Kanun'da tanımlanmamış olup, (Kapatılan) Askerî Yargıtayın yerleşik kararlarında; Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet Yönetmeliğinin 57 nci ve 58 ... maddelerinde sayılan ve bunlara benzerlik arz eden durumlar yasal ve geçerli özür olarak kabul edilmektedir. Sanık tarafından özür olarak ileri sürülen hususların, askerlik hizmetine üstün tutulabilir nitelikte bulunup bulunmadığı, beklenen bir durum olup olmadığı, aniden ortaya çıkıp çıkmadığı, sanığın özür nedeniyle ne kadar süreyle birliğinden ayrı kaldığı, birliğine katılmakta geciktiği süre içinde özür oluşturan hali gidermeye ve bir an önce birliğine katılmaya yönelik olarak ne gibi davranışlar sergilediği dikkate alınarak, her somut olayda sanığın suç işleme kastı ile hareket edip etmediğinin tartışılıp irdelenmesi, yapılacak değerlendirmelerde de "Özür" unsurunun, kanun koyucunun amacını aşacak şekilde yorumlanmaması gerekmektedir.

Somut uyuşmazlıkta; sanık her ne kadar savunmasında iznini tecavüz etmesine neden olarak, izinde iken boşandığı eşinin kaza yapmasını, Yunus Emre Devlet Hastanesinde bu nedenle iki kez ameliyat olmasını ve ameliyat sonrası evde bakımı ile kendisinin ilgilenmesini göstermiş ise de; gerek bozma kararı öncesi yapılan araştırmaya göre sanığın eski eşi Dilara ...'un 2013 yılı Şubat ayı içerisinde, öncesinde ve sonrasında trafik kazası geçirdiğine dair bir bilgiye rastlanılmaması, gerekse bozma kararı sonrası Dilara ...'un 2013 yılı içerisinde Eskişehir Yunus Emre Devlet Hastanesinde sadece ayaktan muayene olduğunun ve belirtilen tarihlerde hastanede yatarak ameliyat olmadığının anılan Hastane Baştabipliğince bildirilmesi karşısında gösterdiği mazeretin geçerli ve yasal bir mazeret olarak kabulünün mümkün olmadığı, sanığın 07.02.2013-18.02.2013 tarihleri arasında kendiliğinden gelmekle son bulan izin tecavüzü suçunu işlediği belirlenmekle, Mahkemece, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilip, temadinin altı hafta içinde kendiliğinden gelmekle son bulması nedeniyle 1632 sayılı Kanun'un 73 üncü

maddesi uyarınca kanuni indirim ve ardından takdiri indirim uygulanması suretiyle mahkumiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

maddesi uyarınca kanuni indirim ve ardından takdiri indirim uygulanması suretiyle mahkumiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanığın aşağıda belirtilen hususların dışında yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

3.Sanık hakkında kurulan hükümde, (Kapatılan) Askeri Yargıtay 3. Dairesinin 2016/345 Esas, 2016/367 Karar sayılı bozma ilamından önce Askeri Mahkemenin 28.12.2015 tarihli kararında kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi uygulanmak suretiyle adlî para cezasına çevrilmesine karar verildiği, 5320 sayılı Kanun'un 8 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince halen uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince bozmadan önce verilen hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edilmiş olması nedeni ile 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin uygulanması sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği halde bozma sonrası alınan 26.09.2019 tarihli beyanında adlî para cezasını istemediğini beyan eden sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen adlî para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesi hususunda bir değerlendirme yapılmadan 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Keşan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2019 tarihli ve 2017/592 Esas, 2019/625 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/768, Karar No: 2013/2706, Tarih: 18.04.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/768 E.  ,  2013/2706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, ödenmeyen imalât ve irat kaydedilen teminat mektubu bedeli ile manevi tazminat alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, sözkonusu karar taraf vekillerine tebliğ edilip, süresinde temyiz edilmediğinden kesinleşmiştir. Davalı vekilinin ........2012 tarihli dilekçe ile yaptığı tavzih talebi 28.....2012 tarihli ek kararla kabul edilerek hüküm fıkrasının .... bendindeki avans faizi kelimeleri reeskont faizi olarak düzeltilmiş, davacı vekilince tavzih talebine karşı temyiz yoluna başvurulmuştur.

Kısa kararda kabul edilen alacağın reeskont faizi, gerekçeli kararda avans faizi ile tahsiline hükmedilmiş olup, bu farklılık 1086 Sayılı HUMK'nın 459 ve 6100 Sayılı HMK'nın 304. maddesinde düzenlenen iki tarafın isim, sıfat ve iddialarına ilişkin ve esas hükümdeki hesap hatası (maddi hata) niteliğinde değildir. HUMK'nın 455 ve 6100 Sayılı HMK'nın 305. maddesi hükümlerine göre hükmün yeterince açık olmaması, çelişkili fıkraları ihtiva etmesi halinde tavzih yoluyla bunun giderilmesi mümkün ise de; hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve borçların tavzih yoluyla sınırlandırılması, genişletilmesi veya değiştirilmesi mümkün değildir. Kısa karar ile gerekçeli kararda faizin cinsi yönünden yapılan çelişki, hak ve borçlarda farklı sonuçlar doğurduğundan, bunun maddi hatanın giderilmesi ya da tavzih yoluyla giderilmesi mümkün olmayıp, ancak hükmün temyiz edilerek bozulması suretiyle giderilebilir.

Bu durumda mahkemece koşulları oluşmayan tavzih talebinin reddi yerine kabulü doğru olmamış, tavzih kararının bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile mahkemenin 28.....2012 gün, 2012/145 Esas, 2012/208 Karar sayılı tavzih kararının BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, ....04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2020/6770, Karar No: 2020/3398, Tarih: 04.03.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/6770 E.  ,  2020/3398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Bir yerin iş yeri olarak kabul edilebilmesi için orada fiilen çalışılması ya da o yerin faal halde olan iş yerinin eklentisi niteliğinde olması gerektiği, müştekinin iş yerinin boş olduğuna ilişkin beyanı, kollukça tanzim olunan tutanakda; iş yerinin boş olduğu, faaliyet göstermediğinın tespit edildiği böylelikle iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığının anlaşılması karşısında, atılı suçtan sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/869, Karar No: 2013/3532, Tarih: 11.02.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/869 E.  ,  2013/3532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunun faili, yediemin olarak aldığı hacizli malları aynen saklayıp koruma ve yetkili merci tarafından istendiğinde kendisine teslim edilen yerde iade etmekle yükümlüdür. Hacizli malın, satış için teslim edilen yer dışında başka bir yere götürülmesi gibi bir yükümlülükten bahsedilemez.

Yargılamaya konu somut olayda; iddianamede, sanığın, 03.07.2007 tarihinde evinde, 17.03.2007 tarihinde ise işyerinde haczedilip yedi ... olarak teslim edilen mallarla ilgili olarak, 24.11.2008 tarihinde tekrar hacze gidilmesi nedeniyle her iki adresinde boş olduğunun tespit edildiği, 19.09.2008 tarihindeki satışa ise, 17.03.2007 tarihinde işyerinde haczedilen malların getirilmemesi şeklinde iki ayrı suçlamadan bahsedilmesi, sanığın, bir kısım malların aynı borç için haczedildiğini, bir kısmının ise diğer borçları nedeniyle haczedilip fiilen alındığını savunması, 17.03.2007 tarihli haczin "... Organize sanayi sitesi, ... sokak no l/a" adresinde yapılmasına karşın, satış yerinin, "... organize sanayi bölgesi, ... Sokak no 21" adresinde yapılması karşısında;

Satış adresinin, sanığın adresi ve haczedilip yediemin olarak teslim edilen malların mevcut olup olmadığı araştırılıp, sanık müdafii tarafından bildirilen icra müdürlüğü dosyaları incelenerek savunmanın doğruluğunun tartışılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; TCK'nın 289/1. maddesindeki hapis cezası alt sınırdan saptanılmasına karşın, adli para cezasının gerekçesi de gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3557, Karar No: 2018/18170, Tarih: 15.10.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/3557 E.  ,  2018/18170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ÇANAKKALE İŞ MAHKEMESİ

EK KARAR TARİHİ : 24/10/2017

DAVA : Davacı iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince 685 sayılı ...'nın 1. maddesi, 690 sayılı ...'nın 56. maddesi ve 685 sayılı ...'nın geçici 1. maddesinin 3. fıkrası uyarınca işe iade talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına dosyanın onaylı örneğinin incelenmek üzere Olağanüstü Hal İşlemleri Komisyonuna gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı taraf istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin kararına karşı davalı ... Üniversitesi Rektörlüğü vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nce mahkemece tarafların delilleri toplanarak uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesi zorunlu olduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesince verilen asıl karar ile ek kararın kaldırılması ve davanın yeniden görülmesi için ilk derece mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verildiği verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin HMK 346/1 ve 366. maddelerine göre temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nin temyiz talebinin reddi yönündeki 26/01/2018 tarihli ek kararın davalı ...Üniversitesi Rektörlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davalı Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Rektörlüğü vekili tarafından temyiz isteminde bulunulan Bölge Adliye Mahkemesi kararı 6100 Sayılı HMK'nun 353/1-a-6 bendine göre kesin nitelikte olduğundan, davalı Rektörlük vekilinin temyiz isteminin reddine dair 26.01.2018 tarihli EK KARARIN ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 15.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2866, Karar No: 2011/2681, Tarih: 03.05.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/2866 E.  ,  2011/2681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-k.davacı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 163,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-k.davacı ...’ten alınmasına, 03.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33044, Karar No: 2014/35863, Tarih: 27.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/33044 E.  ,  2014/35863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyize konu kararın denetimi esnasında Dairemizin 12.06.2014 tarihli kararı ile, gerekçeli kararın SGA Şirketine tebliğ edilmesi için dosyanın Mahkemesine geri çevrilmesine kararı verilmesine karşın, yerel Mahkemece davalılardan Arıkan Şirketine tebligat yapılarak dosyanın gönderildiği görülmüştür.

Her ne kadar karar başlığında ... Şirketi taraf olarak gösterilmemiş ise de, hüküm fıkrasında aleyhine karar verildiği görülen bu Şirketin karardan haberdar olmasını sağlamak için gerekçeli kararın anılan Şirkete tebliği ile usulü işlemlerin yapılıp, tebligat parçasının eklenerek gönderilmesi için dosyanın tekrar yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10995, Karar No: 2024/14022, Tarih: 21.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10995 E.  ,  2024/14022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 8. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak dosyanın davanın yeniden görülmesi için İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı bakanlığa ait... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde veri giriş kontrol işletmeni olarak görev yaptığını, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (375 sayılı KHK) geçici 23 üncü maddesi uyarınca sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, müvekkilinin derslere devam zorunluluğu bulunan ... Üniversitesi Gazetecilik lisans bölümü öğrencisi olduğunu, eğitim mazeretine dayalı olarak yapmış olduğu nakil talebinin reddedildiğini, müvekkilinin eşinin de aynı hastanede hemşire olarak çalışmakta iken 2022 yılı Mart ayı itibarıyla ... Devlet Hastanesine tayin olduğunu, müvekkilinin aile birliğinin sağlanması amacıyla yaptığı nakil taleplerinin de reddedildiğini, bütün taleplerinin 375 sayılı KHK'nın geçici 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası gerekçe gösterilerek reddedildiğini, talebin reddedilmesinin 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'na (Anayasa) aykırı olduğunu, müvekkilinin Türk Ağır Sanayii ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası ile ... İş arasında imzalanan, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinin 12 nci maddesinde yer alan şartları taşımasına rağmen talebinin reddedilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek müvekkilinin öğrenim durumu mazeretine dayalı nakil talebine karşı verilen 27.04.2023 tarihli kararının iptali ile talebi doğrultusunda aynı görev ile ... iline nakline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini, davacının hizmet alım ihalesi kapsamında çalışmakta iken 02.04.2018 tarihi itibarıyla sürekli işçi kadrosunda çalıştığını, 375 sayılı KHK'nın geçici 23 üncü maddesi uyarınca tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 375 sayılı KHK'nın geçici 23 üncü maddesinde "...sürekli işçi kadrolarına geçirilenler, 1.fıkrada öngörülen şartları taşıdıkları sürece ve çalıştırıldıkları teşkilat ve birimde geçiş işlemi yapılmadan önceki sözleşmesi kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilebilir." hükmüne yer verildiği, davacının 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) gereği sürekli işçi kadrosuna geçirildiği, anılan geçici 23 üncü maddede işçilerin daha önce çalıştıkları birimde çalışmaya devam edeceklerinin kararlaştırıldığı, Kurum işleminin hukuka uygun olduğu, davacının Üniversiteye kayıt tarihinin de kadroya geçtiği tarihten sonra olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin daha önce birçok kez toplu iş sözleşmesi hükümlerinin cevaz verdiği üzere eş durumundan nakil başvurusunda bulunduğunu, en son derslere katılım zorunluluğu olan ... Üniversitesi Gazetecilik Lisans Bölümünde okuyor olması nedeniyle yapmış olduğu eğitim mazeretine dayalı nakil talebine ilişkin başvurusunun da haksız ve hukuka aykırı olarak reddedildiğini, Mahkeme tarafından da haksız ve hukuka aykırı gerekçelerle ve delil listesinde belirtmiş oldukları deliller toplanmadan davanın reddine karar verildiğini, davanın doğrudan esasını ilgilendiren söz konusu delillerin müvekkilli ile aynı ya da benzeri işleri yapan, aynı veya Bakanlığa bağlı diğer hastane işyerlerinde çalışan işçilerin nakil işlemlerine ilişkin evraklar olduğunu, davalı Bakanlık tarafından adı geçen işçilerin toplu iş sözleşmesi kapsamında nakil işlemlerinin gerçekleştirildiği ancak müvekkili hakkında hukuka ve eşit işlem borcuna aykırı şekilde işlem tesis edildiğini, müvekkilinin nakil imkânına olanak tanıyan toplu iş sözleşmesi kapsamında çalışan bir işçi olduğunu, 375 sayılı KHK’nın geçici 23 üncü maddesinin 5 inci fıkrasında yer alan "çalıştırıldığı teşkilat ve birimde geçiş işlemi yapılmadan" şeklindeki ifadenin işçi aleyhine yorumlanmasının düzenlemenin yürürlüğe konulma amacına ve ruhuna aykırı olduğunu, bu ibareden "coğrafi" yer kavramı anlaşılarak Anayasa ve uluslararası anlaşmalar ile teminat altına alınan eğitim, aile birliğinin korunması gibi temel hak ve özgürlüklerin ihlal edilmesinin kabul edilemez bir durum olduğunu, davalı işyerinde çalışan sürekli işçiler arasında sürekli işçiler ile kanun hükmünde kararname kapsamında sürekli işçi olanlar şeklinde bir ayrım yapılmasının ve bu ayrımdan hareketle davalı Bakanlığın nakil taleplerini değerlendirmesinin eşit davranma borcuna aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının yararlandığı toplu iş sözleşmesinde; "Öğrenim sebebi ile işyeri değişikliği talebinde bulunan işçinin lisans öğrenimi gördüğünü ve okuluna devam mecburiyeti olduğunu belgelemesi halinde talepleri kadro imkanları çerçevesinde yerine getirilir'' şeklinde düzenleme yapıldığı, davacı tarafından açılan davanın naklen atama talebinin reddine dair kararın iptali davası olduğu, 4857 sayılı İş Kanunu'nda (4857 sayılı Kanun) naklen atama talebinin reddine dair kararın iptali şeklinde bir dava türü bulunmadığı gibi davacının naklen atanma talebinin reddine dair karardan dolayı sözleşmeyi bozma hakkını da kullanmadığı, işverence de sözleşmenin feshine yönelik bir işlem yapılmadığı, davacının nakil talebinin reddine karar verilmesinin davalının yönetim hakkı kapsamında bir işlem olduğu, Mahkemece işveren iradesi yerine geçecek şekilde hüküm kurulmasının mümkün olmadığı, emsal Yargıtay kararları da değerlendirildiğinde davacının istinaf başvurusunun yerinde olmadığı, davacının celbini istediği belgelerin de sonuca etkisi olmadığı, arabuluculuk ücretinin haksız çıkan taraftan tahsili ile Hazineye gelir kaydına karar verilmemesinin ise Hazinenin zararına ve kamu düzenine aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek ve işveren konumunda olan İdarenin tarafı olduğu toplu iş sözleşmesi hükümlerine aykırı bir şekilde ihdas ettiği karara karşı iptal davası açılmasına engel bir hukuki düzenlenme bulunmadığını, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 4857 sayılı Kanun'da hüküm bulunmadığı şeklindeki bir tespitle davanın reddine karar verilmesinin açıkça hukuka aykırı olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, öğrenim durumu sebebiyle atanma talebinin reddine karar verilmesine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.