muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/33758, Karar No: 2017/1961, Tarih: 22.02.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/33758 E.  ,  2017/1961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Mağdurun, gizlendiği özel bölmenin dar ve havasız olması nedeniyle havasızlıktan boğulacağı yönündeki anlatımı dikkate alındığında, mahkeme tarafından TCK'nın 79/2. maddesi gereği bir değerlendirme yapılmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağı ortadan kalkmış, TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluklarından, kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine, kendi alt soyu dışındakiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi yerine, (c) bendindeki tüm haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksunluğuna karar verilmiş ise de, bu hususların infaz sırasında resen gözetilebileceği,

Anlaşıldığından, sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 22/02/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5955, Karar No: 2015/6619, Tarih: 21.05.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/5955 E.  ,  2015/6619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/04/2014 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit ve maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin yetkisizliğine dair verilen 22/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece yetkisizlik nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı şirket, davalı şirket tarafından HES barajı yapım çalışmaları sırasında kendi şirketine ait su iletişim borusuna kepçe ile zarar verdiklerini iddia ederek zararının tespitini ve uğradığı maddi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı kendi ikametgahı mahkemesinin yetkili olduğunu ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, HMK'nun 16. maddesi uyarınca haksız fiilden doğan davalarda haksız fiilin işlendiği yer mahkemesinin yetkili olduğunu,davacının bu yerde dava açmadığını, HMK'nun 6. Maddesi uyarınca davalının ikametgahı mahkemesininde yetkili olduğundan davalının usulüne uygun yetki itirazı uyarınca mahkemenin yetkisizliği nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, davanın dayanağının haksız fiil olduğu anlaşılmaktadır. 6100 sayılı HMK'nun 16. maddesi “Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.” hükmü ile dava açılacak yer mahkemesi konusunda davacıya seçimlik hak tanımıştır. Davacı-zarar görenin yerleşim yerinin İstanbul olduğu, 16. madde gereğince davacı-zarar görenin yerleşim yeri mahkemesinin de yetkili olduğu ve davacının seçimlik hakkını yerleşim yeri olarak kullandığının anlaşılması karşısında, davanın yetkili mahkemede açıldığının kabulü gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2757, Karar No: 2016/5889, Tarih: 29.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/2757 E.  ,  2016/5889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, aylık maaş, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, temizlik işleri yanında başka işlerde de çalıştırıldığından ve bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğinden bahisle haklı sebebe dayanarak iş sözleşmesi feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, kanuni süresi içinde davacı vekili ile davalı kurum vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bozma sonrasında yapılan yargılamada, davacının temizlik işleri yanında görevi dışındaki hasta bakıcılığı işini yaptığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davacı tarafından yapılan feshin haklı sebebe dayanmadığının kabulü ile kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmiş ise de, davacının davalı işverene göndermiş olduğu fesih ihtarnamesinde, görevi dışında hasta bakıcılığı ve başka işlerde çalıştırıldığını, ayrıca bir kısım işçilik alacaklarının da ödenmediğini belirttiği ve mahkemece de davacının iddia ettiği işçilik alacaklarına hükmedildiğinin anlaşılması karşısında, davacı tarafından yapılan feshin haklı sebebe dayandığının kabulü ile kıdem tazminatı alacağına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde talebin reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3664, Karar No: 2018/5852, Tarih: 21.05.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/3664 E.  ,  2018/5852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

...'e ait iş yerinde çalışan suça sürüklenen çocuğun hazır bulunduğu sırada yapılan aramada 8 Kg çay ele geçirilen eylemle ilgili suça sürüklenen çocuk hakkında hem 4733 sayılı Kanunun 8/4. maddesi hem de 5607 sayılı Kanunun 3/5. maddesinden kamu davası açılmışsa da, eylemin 5607 sayılı Kanunun 3/5. maddesine aykırılık suçunu oluşturduğu ve soruşturma sırasında evrakı tefrik edilen iş yeri sahibi olan ... hakkında Orhangazi Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/90 E. ve 2013/405 K. sayılı dosyası ile mahkumiyet hükmü verildiği gözetilerek;

1-... hakkında verilen hüküm kesinleşmiş ise dava dosyasının bu dosya içerisine konulması, yargılama sürmekte ise iki davanın birleştirilmesi ve birlikte yapılacak yargılama neticesinde toplanan delillere göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeksizin eksik kovuşturmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

2-Ayrıca aynı gün incelemesi yapılan Dairemizin 2015/13608 Esas numarasında kayıtlı Orhangazi 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/118 E. - 2013/459 K. sayılı dosyasında suça sürüklenen çocuğa atılı eylem ile ilgili olarak suç tarihinin 21.01.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 29.03.2013 olduğu, yine Dairemizin 2018/4708 Esas numarasında kayıtlı Orhangazi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/297 E. - 2015/939 K. sayılı dosyasında suça sürüklenen çocuğa atılı eylem ile ilgili olarak suç tarihinin 01.03.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 05.09.2013 olduğu,

Suça sürüklenen çocuğun anılan dosyalardaki eylemi ile temyiz incelemesine konu dava dosyasındaki eyleminin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08/04/2014 gün ve 2013/7-591 Esas 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği şekilde, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işlendikleri yer ve işlenme zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özelliklerin birlikte değerlendirilmesiyle, suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin TCK.nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından suça sürüklenen çocuğa ait dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

3-Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu suçtan doğrudan zarar görmediği halde katılmasına karar verilip, lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

3-Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu suçtan doğrudan zarar görmediği halde katılmasına karar verilip, lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.05.2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14059, Karar No: 2013/13334, Tarih: 26.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/14059 E.  ,  2013/13334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.03.2012 tarih ve 2010/838-2012/161 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, 27/04/2010 tarihinde Van-Pervari Karayolunda seyir halinde olan ticari minibüse kimliği belirlenemeyen kişilerin silahlı saldırıda bulunmasıyla araçta yolcu olarak bulunan davacı ...'un eşi, diğer davacıların babaları ...un vefat ettiğini, aracın “Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası”nın bulunmaması nedeniyle davalı kurumun hukuki sorumluluğunun doğduğunu ileri sürerek; poliçe limiti olan 125.000,00 TL tazminatın 27/04/2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak miras payları oranında davacılara ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, olayın “Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası” kapsamında yer alan kaza niteliğinde olmadığını, poliçe genel şartlarının A.4. maddesi uyarınca silahlı saldırının poliçe teminatı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; yaşanan saldırının terör olayı olduğu, saldırıya uğrayan aracın ticari bir araç olup, bu bakımdan 4925 Sayılı Karayolu Taşıma Kanun'un 34. maddesi gereğince düzenlenen Karayolu Taşıma Yönetmeliğinin 48. maddesi kapsamında “Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası” yaptırılması gerektiği, terör olayının poliçe genel şartlarının A.4 maddesinde sayılan “teminat dışında bırakılan haller”e girmediği, Sigortacılık Kanun'unun 14/1 maddesi uyarınca poliçe limiti dahilinde davalı kurumun sorumluluğunun doğduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 125.000,00 TL tazminatın 12/11/2010 dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak miras payları oranında davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacılar murisinin ticari minibüs içerisinde yolcu olarak taşındığı sırada dışarıdan yapılan silahlı saldırı sonucu vefat etmesi olayının bir terör eylemi olduğu hususu mahkemenin de kabulündedir. Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartlarının kapsamı dışı hallere ilişkin A.4. maddesinin c bendinde "3713 Sayılı Terörle Mücadele Kanununda belirtilen terör eylemleri ve bu eylemlerden doğan sabortaj ile bunları önlemek ve etkilerini azaltmak amacıyla yetkili organlar tarafından yapılan müdahaleler sonucunda meydana gelen zararlar, terör ve buna bağlı sabotaj eylemlerinde bulunanların talepleri, aracın terörist eylemlerde kullanıldığını veya kullanılamayacağını bilerek araca binen kişilerin zarara uğramaları nedeniyle ileri sürecekleri taleplerin" teminat dışı olduğu hususu düzenlendiğine göre, somut uyuşmazlık bakımından da terör eylemi sonucu ölüm nedeniyle açılan iş bu davanın reddi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4111, Karar No: 2007/4461, Tarih: 28.06.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/4111 E.  ,  2007/4461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... Otomobil Paz.İşl. ve San.A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ... Otomobil Paz.İşl. ve San.A.Ş.nin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ... Otomobil Paz.İşl. ve San.A.Ş.ye geri verilmesine, 28.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9415, Karar No: 2022/10380, Tarih: 21.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/9415 E.  ,  2022/10380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-e-a. maddeleri gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde, sanık ...'ın idaresindeki motosiklet ile seyri esnasında, öğrenci servisini süratli şekilde solladığı ve motosikletin üzerine yatar şekilde seyrettiği yönünde aşamalardaki istikrarlı tanık beyanları ile kovuşturma aşamasında dinlenen tanık ...'in sanığın idaresindeki araçla bu eylemler esnasında ayrıca bir kaç kez zikzak çizmek suretiyle seyrettiğini belirttiği ve servis şoförü ...'in aşamalardaki istikrarlı beyanlarında bahsi geçen diğer uygunsuz eylemlerinin yanında sanığa ait aracın önlerine geçerek sağ sol yaptığını, bir kaç kez zikzak çizdiğini belirttiği dikkate alınarak, somut olayda, TCK'nın 179/2. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu tehlike suçu olup, sanığın durumunda trafiğe çıkmanın kişilerin hayat, ... veya malvarlığı açısından tehlike arz edeceği gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Sanık üzerine atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığından bahisle sanık hakkında beraat hükmü kurulması sırasında dayanak madde olan CMK'nın 223/2-e. maddesinin gösterilmesi ile yetinilmesi gerekirken, suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle CMK'nın 223/2-a. maddesinin de gösterilmesi suretiyle hükümde çelişki yaratılması,

2- Bozma ilamına uyulduğu takdirde, sanığa isnat edilen trafiği tehlikeye sokma suçu için TCK'nın 179. maddesinin 3. fıkrası delaleti ile aynı maddenin 2. fıkrasında öngörülen temel ceza miktarı itibariyle, 5271 sayılı CMK'nın 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile yeniden düzenlenmiş olan 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan ''Basit yargılama usulü'' düzenlemesine tabi olacağı; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas - 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararı doğrultusunda CMK'nın 251. maddesi hükümlerinin değerlendirilmesi gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9745, Karar No: 2014/11452, Tarih: 10.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/9745 E.  ,  2014/11452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜRE SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/04/2014

NUMARASI : 2014/16-2014/32

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkin olup 19.02.2014 tarihinde açılmış, mahkemece esastan karar verilmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür taleplerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu talepler, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun (TMK'nin) 1027. maddesi gereğince mahkemeye yapılırsa, 6100 sayılı HMK’nin 382/2-ç-1 maddesi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür.

Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren TMK'nin 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir.

Bununla birlikte, Bakanlar Kurulunun 22.7.2013 tarihli ve 2013/5150 sayılı kararı ile kabul edilen, 17.8.2013 tarihli ve 28738 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren yeni Tapu Sicil Tüzüğünün 28. maddesinde, kütük sayfası malik sütununda malikin adı ve soyadı, baba adı ile edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasının yazılacağı, tüzel kişilerin unvanlarının tam olarak yazılacağı ve paylı mülkiyette pay miktarı; paydaşların adı, soyadı ve baba adından sonraki kısımda, kesirli olarak gösterileceği ifade edilmiştir.