muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3545, Karar No: 2014/6550, Tarih: 23.10.2014

3-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; yukarıda yazılı bozma nedenlerine göre incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin davalı ..... Bakış Kooperatifi yönünden ileri sürüldüğü temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün adı geçen davalı kooperatif yararına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin davalı B.. O..'ya ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün adı geçen davalı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12189, Karar No: 2022/8286, Tarih: 12.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/12189 E.  ,  2022/8286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen çekişmeli taşınmazın, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasının yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebeye esas alınan ürünlerin değerlendirme yılı olan 2012 yılı itibarıyla sulu/kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verim miktarını, ayrıntılı üretim giderini (harcama kalemlerini tek tek gösteren) ve kg başına toptan satış fiyatlarını gösteren veri cetveli İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü'nden getirildikten

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18205, Karar No: 2012/7323, Tarih: 08.02.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/18205 E.  ,  2012/7323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 20.06.2004'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı Kanun'un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 08.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2675, Karar No: 2019/8188, Tarih: 02.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2675 E.  ,  2019/8188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 116/2, 151/1, 31/2. maddelerinde tanımlanan hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını en son kesen işlem olan suça sürüklenen çocuğun sorgusunun yapıldığı 25/09/2008 tarihten karar tarihine kadar dolması nedeniyle düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 02/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2385, Karar No: 2013/4487, Tarih: 14.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/2385 E.  ,  2013/4487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.048,00 TL borçlu olmadığının tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili ... Köyü 162/11 (607 ada 8 parsel) numaralı bağımsız bölüm halindeki mesken için ferdi su abonesi olmak istediğini, bu aşamada davalı idare ...görevlileri tarafından müvekkkilden toplam 3.048,00 TL kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli talep edildiğini iddia ederek; davalı idarece talep edilen 3.048,00 TL kanal katılım payı ve şebeke hissesi bedelinden müvekkilinin sorumlu tutulmamasını, talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın hak düşürücü süre, zamanaşımı, görev, yetki, husumet ve derdestlik yönlerinden reddine, esas yönünden de yapılan işlemin usul ve yasaya uygun olduğunu 2464 sayılı Yasanın 87 ve 88. maddeleri ile, ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi gereği davanın esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, "3194 sayılı İmar Kanunu 31. maddesine göre; su ve kanalizasyon bağlantıları yapılmayan binalara iskan izni verilmesi mümkün olmadığı gibi, katılma payı ödenmeden bu hizmetlerden yararlanılması da mümkün olmadığından kullanma izni (iskan izni) alınmış bir binaya bir kez daha katılım payının alınmasının yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 940,45 TL den sorumlu olduğunun, bunu aşan miktardan (2.107,55TL) sorumlu olmadığının TESPİTİNE, söz konusu bedelin ödenmesi halinde taraflar arasında abonelik sözleşmesinin TESİSİNE " karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; davacı tüketici ile davalı idare arasında su aboneliği sözleşmesi aşamasında 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 87-88.maddesi ve Tarifeler Yönetmeliği uyarınca alt yapı giderlerinden olan kanal katılım payı ile şebeke hisse bedeli parasından davacının sorumlu tutulup tutulmayacağı konusunda toplanmaktadır.

Hakim tarafların iddia ve savunması ile bağlı olup, davacı bu bedeli ödediğini ve talebin mükerrer olduğunu iddia ve ispat etmediği halde, gerekçede mükerrer ödemeden bahsedilmesi ve talebin bu nedenle kısmen kabulü doğru görülmemiştir.

Ayrıca, 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı Yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Ayrıca, 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı Yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 89.maddesine göre de, harcamalara katılma payları, bu tür hizmet giderleri ... ve... ile ... tarafından tespit edilen ve yayınlanan rayiç ve birim fiyatlara göre hesaplanan tutarları aşamaz.

Belediye Gelirleri Kanuna dayalı olarak çıkarılan Tarifeler Yönetmeliğinde de, gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının (arsa vergi değeri üzerinden % 2 oranında) inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında yapı değeri emlak vergi beyanı esas alınmak ve %2 oranını geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Katılım paylarının hesabına ilişkin ...Tarifeler Yönetmeliğinde formül bulunmakta olup "GAYRİMENKULÜN TOPLAM İNŞAAT ALANI ile METRE TÜL MALİYETİ VE GAYRİMENKULÜN YOLA NAZARAN CEPHESİNİN" esas alınacağı belirtilmiş olmasına rağmen, bilirkişi raporunda toplam inşaat alanı yerine davacıya ait bağımsız bölümün arsa payı esas alınarak davacının borçlu olduğu miktar eksik hesaplanmıştır.

O halde mahkemece, aboneliğe başvurulduğu sırada, Yönetmelik 39. maddesi uyarınca arsa vergi değerinin % 2'si oranında kanal katılım payı tahsiline dair evraklar ile ekindeki inşaat ruhsatı ve tahsilat makbuzu dosya içine alınmak suretiyle oradaki belge ve bilgilerden de yararlanmak suretiyle, ödenen avansında mahsubunu içerir, yasa ve yönetmeliğe uygun denetimi mümkün olacak şekilde yeniden rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurmak gerekirken, genel ifadeli ve yönetmelikteki formüle uymayan rapor ile sonuca gidilmesi usul ve yasaya uygun görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5984, Karar No: 2011/16684, Tarih: 08.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/5984 E.  ,  2011/16684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Dava, belediyenin temizlik işlerini üstlenen davacının işten çıkarılan işçilere ödediğini iddia ettiği kıdem ve ihbar tazminatının sözleşmeye dayalı olarak davalı belediyeden rücuen tazmini istemine ilişkin olup, davalı tacir değildir.

2797 sayılı Yargıtay Yasa’sının 14. maddesi uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’ne ait bulunduğundan, dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığı’na gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 08.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4524, Karar No: 2019/8494, Tarih: 08.05.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/4524 E.  ,  2019/8494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme, silahla kasten yaralama

HÜKÜMLER : Düşme, hüküm verilmesine yer olmadığı

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanık ... hakkında, müştekiler ... ve ...'a yönelik yaralama suçundan dava açıldığı halde, bu suçlarla ile ilgili herhangi bir hüküm kurulmamış ise de, bu hususta zamanaşımı sonuna kadar karar verilebileceği anlaşılarak dosya görüşüldü:

1- Yaralama suçlarından verilen kararın temyiz incelemesinde

Sanık ... hakkında “hüküm kurulmasına yer olmadığına” ilişkin verilen kararın, CMK'nın 223. maddesine göre hüküm niteliğinde olmadığı ve temyizinin mümkün bulunmadığı,

Anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcının tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2- İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükümlerin temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunu birlikte işlediklerinin anlaşılması karşısında, eylemlerinin TCK'nın 116/2 ve 119/1-c maddelerine uyan, takibi şikayete bağlı olmayan birlikte iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27221, Karar No: 2013/12801, Tarih: 08.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/27221 E.  ,  2013/12801 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1-2, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 54, 5271 sayılı CMK'nın 231/5 maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması

2- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1-2, 5237 sayılı TCK'nın 39/1, 62/1, 50, 52/2, 50/4, 54 maddeleri gereğince mahkumiyet

3- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1-2, 5237 sayılı TCK'nın 58, 54 maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar müşteki vekili tarafından, sanıklar ... ve ...'ün mahkumiyetine ilişkin hükümler, müşteki vekili ile sanıklar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Müşteki vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde :

Müşteki vekilinin, yokluğunda 17.06.2010 tarihinde verilen, 02.07.2012 tarihinde tebliğ ettiği hükmü, CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 10.07.2012 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, müşteki vekilinin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,

2- Sanıklar ... ve ...'ün temyiz isteminin incelenmesine gelince:

Sanık ...'ün, 5237 sayılı TCK'nın 37/1 maddesi gereğince, suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren fail olduğu gözetilmeksizin, aynı Kanun'un 39/1 maddesi gereğince, suçun işlenmesine yardım eden kişi olarak değerlendirilip, hakkında eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suç tarihinde, saat 15:30 sıralarında, Kastamonu İli, Küre İlçesi, Beyalan Köyü, Türbe Tepe Mevkii'nde kaçak kazı yapıldığı ihbarını alan jandarma görevlilerinin olay yerine gittikleri, olay yerinden kaçan 3 kişiden biri olan sanık ...'ün beyanıyla, kaçan 2 kişinin sanıklar ... ve ... olduğunun belirlendiği, olay yerinde adli emanete kayıtlı suç aletleri ele geçirilerek, 10 metre derinliğinde çukurun kazıldığının tespit edildiği, arkeolog bilirkişinin raporuna göre, söz konusu yerin, tespit ve tescil edilen sit alanı kaydının bulunmadığı,

2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında bulunan yerlerde olmadığı, kaçak kazı alanının 5 metre derinliğinde, 3x5 metre ebatlarında olduğu, kültür varlığı bulmak için yeterli ebatlarda olduğu bildirildiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ...'ün suçu işlemediklerine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2292, Karar No: 2016/6647, Tarih: 07.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/2292 E.  ,  2016/6647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanıklara yüklenen “defter ve belgeleri ibraz etmeme” suçundan doğrudan doğruya zarar gören şikayetçi kurumun duruşmalara davet edilmediği ve davaya katılması konusunda da herhangi bir karar verilmediği anlaşılmış ise de; katılan sıfatını alabilecek suretle suçtan zarar görmüş olan şikayetçi kurum adına vekilinin 5271 sayılı CMK'nun 206/1. maddesi gereğince yasa yoluna başvurma hakkı bulunduğu ve hükmü temyiz ettiği cihetle şikayetçinin katılan olarak davaya kabulüne karar verilmesi suretiyle yapılan incelemede;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 07.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4357, Karar No: 2019/5727, Tarih: 19.09.2019

**10. Ceza Dairesi         2018/4357 E.  ,  2019/5727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :... 50. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25171, Karar No: 2014/21090, Tarih: 02.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/25171 E.  ,  2014/21090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın aşamalarda, 13.12.2009 günü gece saat 22:00'de kapılarını kilitleyerek yol üzerine park ettiği minübüsündeki hırsızlığı 14.12.2009 günü saat 06:00'da farkettiğini beyan ettiğinin, sanığın ise mahkemenin 04.02.2010 günlü oturumunda, anılan suçu “gece ilerleyen saatlerde” işlediğini kabul ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığa suçu işlediği zaman dilimi sorulup açıklattırıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile uygulama yapılmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4901, Karar No: 2013/2948, Tarih: 08.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/4901 E.  ,  2013/2948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık ...'in, mağdurlar ... ve ...'yi kasten yaralama suçlarından verilen 1.500 TL adli para cezasına ilişkin 16/12/2009 tarihli mahkumiyet kararları, karar tarihi itibarı ile 5219 sayılı Kanunla değişik CMUK.nun 305/1. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından, sanık ... müdafiinin bu suçların vasfına da yönelik olmayan temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2) Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...'ın, velayeti altındaki çocuklarının tesliminden doğan uyuşmazlıkla ilgili olarak olay günü karakola ifade vermeye gittiği, karakoldan babası ... ile birlikte çıkan sanığın, sevk ve idaresindeki aracıyla seyir halinde iken, karakoldan çıkan boşandığı eşi ile mağdurlar ..., ...ve ...'inin de içinde bulundukları araçla bir süre trafikte birlikte seyrettikleri, trafiğin durması ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in araçlarından inerek kavgaya tutuştukları, sanık ... 'in, babası ...'in mağdur ..., ...ve ... tarafından darp edildiğini görmesi üzerine, aracına tekrar binerek, kasten aracıyla mağdur ...'a çarptığı, aracın ön kısmına sıçrayarak, bu çarpmadan korunmaya çalışan mağdurun, düşmemek için aracın sileceklerine tutunduğu, sanığın aracını hızlandırarak, sağ ve sola sert manevralarla mağduru seyir halindeki araçtan düşürmeye çalıştığı, 1,5-2 km bu şekilde seyreden sanığın aniden frene basarak, aracın önünde bulunan mağdurun yol kenarına savrulmasına neden olduğu, başını yere çarpan mağdurun, sağ frontal ve sol frontal anteriorda kontuzyo serebri, sağ frontal bölgede subdural hematom, travmatik beyin kanaması ve yaşamsal tehlikeye neden olacak şekilde öldürmeye teşebbüs ettiği olayda;meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı birlite dikkate alındığında, 5237 Sayılı Yasanın 9 ile 15 yıl arasında hapis cezası öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında cezanın üst sınıra yakın tayini yerine 12 yıl olarak belirlenmesi aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır