muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/37006, Karar No: 2013/28121, Tarih: 04.11.2013

Yurt içi tır şoförleri bakımından fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir ise de takometre kayıtları bulunması halinde inceleme bu kayıtlar üzerinden yapılmalıdır (Yargıtay 9.H.D. 30.01.2013 gün, 2010/ 39450 E, 2013/ 3675 K.). Yurt içinde çalışan tır şoförünün hafta tatili ile bayram ve genel tatillerde çalıştığını her türlü yazılı delil veya tanıklarla kanıtlaması mümkündür. Ancak ulusal trafik kurallarına göre günde belli bir saat araç kullanma zorunluluğu sebebiyle fazla çalışma yapıldığının inandırıcı delillerle ispatı gerekir (Yargıtay 22.H.D. 24.06.2013 gün, 2012/ 25400 E, 2013/ 15235 K.). Takometre kayıtlarının sunulması halinde konunun uzmanı bilirkişi marifetiyle inceleme yapılarak kayıtlara üstünlük tanınmalıdır (Yargıtay 9.H.D. 13.06.2013 gün, 2011/ 17536 E, 2013/ 18349 K. ; Yargıtay 22. H.D. 21.05.2013 gün, 2013/ 10623 E, 2013/ 11943 K.).

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin salt tanık deliline dayanarak fazla çalışma ücreti talep etmeleri mümkün değildir. Tanıkların anlatımları kendi çalışma saatleri ile ilgili olup, dava açan tır şoförü ile aynı seferde görev yapmamaları sebebiyle günlük çalışma saatlerini tam olarak bilmeleri imkânsızdır (Yargıtay 22. H.D. 02.05.2013 gün, 2012/ 20294 E, 2013/ 9333 K.). Öte yandan uluslararası tır şoförleri mesailerini kendileri belirledikleri gibi günlük tır kullanımıyla ilgili sıkı trafik mevzuatına uymak zorundadırlar (Yargıtay 9.H.D. 25.03.2013 gün, 2013/ 1808 E, 2013/ 9914 K. ; Yargıtay 9.H.D. 23.01.2013 gün, 2010/ 39429 E, 2013/ 2594 K.).

Avrupa ülkelerinde hafta tatili günlerinde tır trafiği yasak olduğu için Avrupa ülkelerine sefer yapan tır şoförleri için salt tanık beyanları ile hafta tatili çalışmalarının ispatı mümkün değildir (Yargıtay 9.H.D. 2011/ 16868 E, 2013/ 17242 K.; Yargıtay 9.H.D. 03.05.2013 gün, 2011/ 7424 E, 2013/ 13347 K.).

Yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin fazla çalışma yaptıklarını ve hafta tatillerinde çalıştıklarını yazılı delille ispatlamaları gerekir.

Tır şoförünün yurt dışında olduğu sırada bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının yazılı delil veya tanık beyanları ile ispatı mümkündür. Tanık beyanları ile kanıtlanan bu tür çalışmalarda pasaport ve benzeri yurda giriş çıkış kayıtları üzerinden inceleme yapılmalı ve işçinin yurt dışında olduğu süreye rastlayan bayram ve genel tatil günleri için hesaplamaya gidilmelidir (Yargıtay 9.H.D. 11.04.2013 gün, 2011/ 5273 E, 2013/ 11883 K.; Yargıtay 9.H.D. 24.01.2013 gün, 2010/ 39272 E, 2013/ 2778 K.).

Somut olayda, davacının uluslararası TIR şoförü olarak çalıştığı anlaşıldığından pasaport kayıtları getirtilip, yurtdışında seferde olduğu dönemlerde ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı değerlendirilerek bu alacağın hüküm altına alınması gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Somut olayda, davacının uluslararası TIR şoförü olarak çalıştığı anlaşıldığından pasaport kayıtları getirtilip, yurtdışında seferde olduğu dönemlerde ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı değerlendirilerek bu alacağın hüküm altına alınması gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2516, Karar No: 2015/13629, Tarih: 15.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2516 E.  ,  2015/13629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kurtalan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2013/146-2014/428

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her sebze ürünüiçin ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kiloğram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ve diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8225, Karar No: 2010/760, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/8225 E.  ,  2010/760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle “Davacı dayanağı olan tapu kaydının tescil ilamı ile oluştuğu belirtilerek, tapu kaydının kapsamının yapılacak keşifte uygulanacak krokiye göre belirlenmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın 3402 sayılı Yasa’nın 36. maddesi gereğince reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 21.5.2009 tarihli celsede; yokluğunda davacı tarafa keşif için gerekli masrafı yatırması hususunda kesin süre ihtaratında bulunulmuş, davetiye tebliğ edilmiş, davacı tarafından keşif bedelinin yatırılmaması üzerine mahkemece; davacının miras ve taksime dayandığı, 3402 sayılı Yasa’nın 36.maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı tarafınca karşılanması gerektiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36/1. maddesinin ara kararı gereğini yerine getirmekle yükümlü taraf aleyhine uygulanabilmesi için dosya keşfe hazır hale getirildikten sonra yapılacak oturumda keşif gününün belirlenip keşif için gerekli Hakim, katip, mübaşir, taraf tanıkları, yerel bilirkişi adayları, teknik ve uzman bilirkişi ücreti tanık ve bilirkişilere çıkarılacak davetiye masrafları ve araç gideri kalemler halinde saptanıp bu giderin ne kadar süre içerisinde mahkeme veznesine depo edileceği açıkça belirtilip, ara kararı gereğini yerine getirmemenin sonuçları hazır olan tarafa ihtar edilmeli; hazır olmayan ve ara kararı gereğini yerine getirmek zorunda bulunan tarafa ise bu ara kararı bir ihtarnameyle ve usulüne uygun olarak tebliğ edilmelidir. Somut olayda Hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişi adayı ve tanıklara verilecek ücretlerle, yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların kalemler halinde gösterilmemiş olması nedeniyle, mahkeme hükmüne dayanak yapılan ara kararı, yasal unsurları taşımamaktadır. Usulüne uygun olmayan ara kararına dayanılarak, yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan davacı tarafın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23024, Karar No: 2014/12271, Tarih: 03.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/23024 E.  ,  2014/12271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 13. Aile Mahkemesi

TARİHİ :08.05.2013

NUMARASI :Esas no:2012/114 Karar no:2013/318

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından, maddi tazminatın miktarı ve reddeilen manevi tazminat yönünden; davalı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen maddi tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 03.06.2014 günü duruşmalı temyiz eden davalı A.. Ö.. vekili Av. S. A.. geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı A.. M.. ile vekilleri gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı (kadın)'ın tüm, davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı (kadın) yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere onamada oybirliği, bozmada oyçokluğuyla karar verildi. 03.06.2014 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/133, Karar No: 2017/1877, Tarih: 14.02.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/133 E.  ,  2017/1877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu ...'in, icra mahkemesine başvurusunda; ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/2068 Esas sayılı dosyasından alacaklı ... tarafından kendisi aleyhine kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla icra takibi yürüttüğünü, kendisinin de alacaklı ... hakkında ... İcra Müdürlüğü'nün 2014/295 Esas sayılı dosyası üzerinden genel haciz yoluyla ilamsız icra takibi başlattığını bildirerek her iki dosyada takas mahsup yapılmasını talep ettiği, mahkemece istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

HGK'nun 12.10.1994 tarih ve 1994/251-593 sayılı kararında da benimsendiği üzere dar yetkili icra mahkemesinin yargılama usulü göz önünde tutulduğunda takip hukuku bakımından takas ve mahsup iddiası kural olarak;

1-Takasa konu alacağın İİK'nun 68. maddesindeki belgelere dayalı bulunması veya,

2-Bu alacakla ilgili olarak icra takibinin yapılmış ve takibin kesinleşmiş olması ya da,

3-Alacağın ilama bağlanması hallerinde nazara alınabilir.

Somut olayda, takas mahsup talep edilen icra takiplerinin her ikisinin de kesinleştiği görülmektedir.

O halde, mahkemece, gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılmak suretiyle borçlunun takas-mahsup talebinin esasının incelenmesi suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2687, Karar No: 2019/827, Tarih: 07.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/2687 E.  ,  2019/827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli ve basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların ve 02.12. 2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 13. maddesiyle TCK'nın 103. maddesinin yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17266, Karar No: 2014/27030, Tarih: 03.07.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/17266 E.  ,  2014/27030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/307467

MAHKEMESİ : Keles Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2012

NUMARASI : 2012/31 (E) ve 2012/97 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın celbedilen nüfus kayıt örneğinden suç tarihinde 65 yaşını doldurmuş bulunup sabıkasının olmadığı anlaşılmakla, sonuç olarak tayin edilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/3 maddesi uyarınca ayni Kanunun 50/1 maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Yediemine alınan balta hakkında bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20975, Karar No: 2014/42776, Tarih: 23.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/20975 E.  ,  2014/42776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/21620

MAHKEMESİ : Samsun(Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2012

NUMARASI : 2011/720 (E) ve 2012/1005 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Aralarında iş ilişkisi nedeniyle önceye dayalı husumet bulunan sanık ve mağdurun olay günü tartıştıkları ve sanığın savunmasında olay esnasında müştekinin kendisine küfür ettiğini söylemesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5855, Karar No: 2007/13114, Tarih: 16.07.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/5855 E.  ,  2007/13114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Ordu İş Mahkemesi

Tarih                : 02.02.2007

Davacı, 01.04.1996-27.07.2006 tarihleri arası tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine    karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının  1.4.1996 yılından dava tarihi olan 14.9.2006 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  istemin kısmen   kabulü ile davacının 1.4.1996-27.7.2006 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur siğortalısı olduğunun tesbitine  karar verilmiş ise de varılan bu sonuç eksik incelemeye dayalı olduğundan doğru görülmemiştir.

2-Dava, davacının  1.4.1996 yılından dava tarihi olan 14.9.2006 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  istemin kısmen   kabulü ile davacının 1.4.1996-27.7.2006 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur siğortalısı olduğunun tesbitine  karar verilmiş ise de varılan bu sonuç eksik incelemeye dayalı olduğundan doğru görülmemiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Somut olayda ise; yukarıda açıklanan bu hususların davacı adına oluşup oluşmadığı belli değildir zira davacının 2926 sayılı yasanın 10. maddesinde belirlendiği şekilde, Ziraat Odası, Tarım Kredi Kooperatifi ile Fatsa Fındık Satış Kooperatifıne kayıtlı olup olmadığı araştırılmadan sadece davacının dava dilekçesi ekinde ibraz ettiği ve doğruluğu mahkemece araştırılmayan fındık ürünü kesintileri ve muhtar beyanına dayanılarak eksik inceleme ve araştırmaya dayalı hüküm kurulduğu ortadadır.

Yapılacak İş; davacıya  ihtilaf  konusu dönemlerde  ürün satışı yaptığı kişi,  kurum ve kuruluşları  açıklattırmak  bu kişi, kurum ve  kuruluşlardan  ürün bedelinden  prim kesintisi  yapılıp  yapılmadığını  sormak, yapılmış  ise belgelerini getirtmek ,davacının 2926 sayılı yasanın 10. maddesinde belirtilen kayıtlarının olup olmadığını yöntemince araştırmak, gelen belgeler ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.