muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1064, Karar No: 2017/334, Tarih: 13.06.2017

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde,

İnceleme dışı sanık ...'ün, sanık ... ile birlikte aynı davada yargılandığı, hakkında verilen beraat hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiği ve diğer sanıklar yönünden hükmün bozulması üzerine yargılamaya devam edildiği halde, kendisi hakkında da yargılama yapılarak yeni bir hüküm kurulduğu kanaatine yol açacak şekilde, bozma üzerine verilen kararın hüküm fıkrasında sanık olarak gösterilmesi, son karardan farklı olarak her iki sanık hakkında da bozma öncesi kurulan hükmün beraat olması ve mahkûmiyete ilişkin hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık ...'un adına açıkça yer verilmemesi karşısında; mahkûmiyet hükmünün sanıklar ... ile ...'dan hangisine yönelik olduğunun ilk bakışta anlaşılabilir olmadığı, bu nedenle hüküm fıkrasında ...’ün adının yazılmasının yerel mahkemece düzeltilmesi mümkün nitelikte yazım hatası olmadığı gibi hükümden sonra "hüküm fıkrası tavzihi" başlıklı tutanak düzenlenerek mahkeme başkanı tarafından imzalanmasının da hükümdeki karışıklığı gidermeyeceği, dolayısıyla, yargısal kararın önemi ve belirliliği, Anayasa ile güvence altına alınan kişi hürriyeti ve hukukî güvenliğinin korunması ilkeleri ile birlikte değerlendirildiğinde; bozmadan sonra sanık ... hakkında kovuşturma yapılmasına ve gerekçeli kararın başlık bölümünde bu kişi sanık olarak gösterilmesine rağmen, kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında sanık ... yerine, hakkındaki beraat hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşen ve bozmadan sonra devam eden davayla ilgisi bulunmayan ...'ün adı yazılarak hükmün karıştırıldığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının bu uyuşmazlık konusu yönünden kabulüne, Özel Daire onama kararının sanık ... yönünden kaldırılmasına, sanık ... yönünden yerel mahkeme hükmünün, hüküm fıkrasında sanık ... yerine, hakkında önceden verilen beraat hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşen diğer sanık ...’ün adı yazılarak hükümde karışıklığa yol açılması nedeniyle, sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

Bu uyuşmazlık konusu yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu üyesi; "Hüküm fıkrasında sanık ... yerine hakkındaki beraat hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşen ...'ün adının yazılmasının, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata niteliğinde olduğu, dolayısıyla bu uyuşmazlık konusu yönünden itirazın reddine karar verilmesi gerektiği" görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

Birinci uyuşmazlık konusunun değerlendirilmesi sonucunda, sanık ... yönünden hükmün sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiş olması karşısında, sanık ...'un üzerine atılı nitelikli yağma suçunun sabit olup olmadığına ilişkin ikinci uyuşmazlık konusu bu aşamada değerlendirilmemiştir.

2- Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 168/3. maddesi uyarınca etkin pişmanlık nedeniyle uygulanacak indirim oranının belirlenmesi açısından eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının değerlendirilmesine gelince;

2- Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 168/3. maddesi uyarınca etkin pişmanlık nedeniyle uygulanacak indirim oranının belirlenmesi açısından eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının değerlendirilmesine gelince;

İncelenen dosya kapsamından;

05.02.2001 tarihinde saat 00.30 sıralarında işten çıkıp yürüyerek evine dönmekte olan mağdur ...'ın, Kirişhane Parkı'nın yanından geçtiği esnada sanıklar ..., ... ve yerel mahkemenin Özel Dairece onanan mahkûmiyet kararındaki kabulüne göre ayrıca sanık ... tarafından durdurulduğu, sanık ...'ın bıçakla tehdit etmesi sonucu cüzdanında bulunan 80 Lira ve cebindeki radyoyu alarak mağduru gönderdikleri, bu olayı soruşturma makamlarına bildirmeyen mağdurun 12.02.2001 tarihinde saat 23.30 sıralarında işe giderken, beyanına göre aynı kişiler tarafından Kirişhane Parkı yanında yeniden durdurulduğu ve sanık ... tarafından bıçakla tehdit edilip önce cebindeki 500 Lirasının alındığı, ardından da zorla evine götürülerek burada bulunan arkadaşına ait cep telefonu alındıktan sonra yolda yürüdükleri esnada polis aracını gören sanıkların mağduru bırakarak kaçtıkları,

13.02.2001 tarihli olay tutanağında; saat 00.30 sıralarında kolluk görevlilerince Kirişhane Parkı ve çevresinde devriye görevi yapıldığı sırada üç kişinin polis aracını görmesi üzerine kaçmaya başladıkları ve kovalamaca sonucunda sanıklar ..., ... ve ...’nün yakalandıkları bilgilerine yer verildiği,

15.02.2001 tarihli ev arama tutanağında; sanık ... ve daha sonra yakalanan .... Yıldırım’ın kolluk görevlilerine, 11.02.2001 günü yanlarında ... ve ... olduğu esnada Kirişhane Mahallesi'nde bir kişiyi bıçakla tehdit ederek durdurup 80 Lira ile cep radyosunu aldıklarını ve radyonun evlerinde olduğunu söylemeleri üzerine kolluk görevlilerince sanık ... ve ağabeyi sanık ....’nın evine gidildiği, sanık ...’ın görevlilere evdeki radyoyu teslim ettiği bilgilerine yer verildiği, 19.02.2001 tarihli teslim tutanağına göre bu radyonun soruşturma aşamasında mağdura iade edildiği,

16.02.2001 tarihli yer gösterme tutanağında da; sanıklar ... ve ...’nün, Kirişhane Parkı yakınında bir kişiyi yağmaladıklarını söylemeleri üzerine sözünü ettikleri olay yerine getirildiklerinde; kendilerine doğru gelmekte olan mağduru bıçakla tehdit ederek 80 Lira ve cep radyosunu aldıklarını kabul ettiklerine dair anlatıma yer verildiği,

Mağdura yönelik 12.02.2001 tarihinde gerçekleşen diğer yağma eylemi nedeniyle yürütülen soruşturma sonucunda sanıklar ..., ... ve ... hakkında Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 22.02.2001 gün ve 1250-92 sayılı iddianamesi ile nitelikli yağma suçundan ayrı kamu davası açıldığı,

Mağdura yönelik 12.02.2001 tarihinde gerçekleşen diğer yağma eylemi nedeniyle yürütülen soruşturma sonucunda sanıklar ..., ... ve ... hakkında Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 22.02.2001 gün ve 1250-92 sayılı iddianamesi ile nitelikli yağma suçundan ayrı kamu davası açıldığı,

05.02.2001 tarihli yağma eylemine ilişkin olarak bozma sonrası yapılan yargılamada verilen birleştirme kararına konu olan, mağdura yönelik 12.02.2001 tarihli eylem nedeniyle yapılan uyarlama yargılamasına dair kararın dosya arasına konulduğu, bu kararın incelenmesinde; Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/85 esas sayılı dosyasında görülmekte olan davanın, sanıkların başka mağdurlara yönelik yağma eylemleri nedeniyle Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/74 esas sayılı dosyasında yürütülmekte olan diğer dava ile birleştirilmesine karar verildiği, yapılan yargılama sonucunda 12.02.2001 tarihli eyleme ilişkin olarak sanıklar hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesince 12.03.2003 gün ve 16784-724 sayı ile onanmasına karar verildiğinin belirtildiği, yapılan uyarlama yargılaması sonucunda da, mağdura yönelik 12.02.2001 tarihli eylem nedeniyle sanıklar hakkında nitelikli yağma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkûmiyet hükümleri kurulduğu, nitelikli yağma suçuna ilişkin olarak kurulan hükümde, “kovuşturma devam ederken mağdurun tüm zararının sanıklarca giderildiği” gerekçesiyle cezalarından TCK'nun 168/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapıldığı, uyarlama kararında belirtilen bu tespite dayalı olarak; sanıklar hakkında 05.02.2001 tarihli eylem nedeniyle verilen cezalardan da etkin pişmanlık nedeniyle aynı oranda indirim yapıldığı,

Anlaşılmaktadır.

Mağdur soruşturma aşamasında; zararının giderilip giderilmediğine ilişkin anlatımda bulunmamış,

Kovuşturmada ise önceki ifadelerini inkâr ederek; para ve radyosunun sanıklar tarafından zorla alınmadığını, radyosunu olaydan önce tanıdığı sanık ...'un ödünç olarak istemesi üzerine kendisine verdiğini, 80 Lirayı ise inceleme dışı sanık ....'e önceden borç olarak verdiğini, bunun 40 Lirasını kısa süre sonra ....'in iade ettiğini, kalanının ise kendisine teslim edilmek üzere ....'den alan sanıklar ...ve ... tarafından olay gecesi iade edildiğini söylemiş,

İnceleme dışı sanık .... Yıldırım suçlamayı kabul etmediğini,

Soruşturma aşamasında mağdurun zararının giderilip giderilmediğine dair beyanda bulunmayan inceleme dışı sanık ... kovuşturmada; mağdurun kovuşturma aşamasındaki anlatımını tekrarlayarak, önceden mağdurdan aldığı 80 Liranın, 40 Lirasını olaydan önce kendisinin iade ettiğini, kalan 40 Lirayı da mağdura teslim edilmek üzere yolda gördüğü sanıklar ...ve ...'a teslim ettiğini,

Sanıklar ... ve ... kollukta; 05.02.2001 gecesi birlikte mağduru bıçakla tehdit ederek cüzdanındaki para ve elindeki radyoyu aldıklarını,

Sorguda; karakolda baskı görmeleri nedeniyle ikrara yönelik ifade vermek zorunda kaldıklarını ve suçlamayı kabul etmediklerini,

Sanıklar ... ve ... kollukta; 05.02.2001 gecesi birlikte mağduru bıçakla tehdit ederek cüzdanındaki para ve elindeki radyoyu aldıklarını,

Sorguda; karakolda baskı görmeleri nedeniyle ikrara yönelik ifade vermek zorunda kaldıklarını ve suçlamayı kabul etmediklerini,

Kovuşturmada ise; mağdur ve inceleme dışı sanık ...'ün kovuşturma aşamasındaki beyanlarını tekrarlayarak, olay gecesi yolda giderken karşılaştıkları sanık ....'in, mağdura teslim edilmek üzere kendilerine 40 Lira uzattığını, bunun üzerine mağdurun yanına gidip parayı verdiklerini, sanık ... ayrıca, olay gecesi mağdurdan cep radyosunu ödünç olarak istediğini, mağdurun rızasıyla verdiği bu radyoyu sonra kendisine iade ettiğini,

Savunmuşlardır.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözümü için “etkin pişmanlık” kavramı üzerinde durulmalıdır.

Pişmanlık Türk Dil Kurumu Sözlüğünde; "yaptığı bir iş ya da davranışının olumsuz sonucunu görerek üzülme, nadim olma" şeklinde tanımlanmaktadır.

Öğreti ve uygulamada; "bir suçun işlenmesinden sonra failin, herhangi bir dış etken bulunmaksızın kendi hür iradesiyle, meydana gelen neticeyi ortadan kaldırmaya yönelik davranışlarına etkin pişmanlık" denilmektedir.

Türk Ceza Kanununun kabul ettiği suç teorisi uyarınca, suçun kanuni tanımında yer alan unsurların gerçekleşmesiyle, ortaya cezalandırmayı gerektirir bir haksızlık çıkmakta ve kusurluluğu kaldıran bir sebebin bulunmaması halinde, fail hakkında bir ceza ya da güvenlik tedbirine hükmolunmaktadır. Fakat bazı hallerde kanun koyucu, failin cezalandırılması için başka birtakım unsurların da bulunması veyahut bulunmamasını aramıştır. İşte haksızlık ve kusur isnadı dışında kalan bu gibi hususlar "suçun unsurları dışında kalan hâller" başlığı altında ele alınmaktadır. Bunlardan failin cezalandırılması için gerekli olanlara "objektif cezalandırılabilme şartları," bulunmaması gerekenlere ise "şahsi cezasızlık sebepleri" ya da "cezayı kaldıran veya azaltan şahsi sebepler" denilmektedir. (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, Ankara 2016, 9. Baskı, s. 359). Bu yönüyle etkin pişmanlık, cezayı kaldıran veya cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebepler arasında yer almaktadır.

İşledikleri suç nedeniyle şahısların cezalandırılması kural olmakla birlikte, bir kısım şartların gerçekleşmesi durumunda kişi hakkında ceza davasının açılmasından, açılmış olan davanın devamından ve sonuçta ceza verilmesinden veya mahkûm olunan cezanın infazından vazgeçilmesi izlenen suç politikasının bir gereğidir. Bilindiği üzere suç, bir süreç içerisinde işlenmekte olup, buna suç yolu ya da "iter criminis" denilmektedir. Bu süreçte fail, önce belli bir suçu işlemek hususunda karar vermekte, daha sonra bunun icrasına yönelik hazırlıkları yapmakta, son olarak icra hareketlerini gerçekleştirmektedir. Çoğu suç, fiilin icra edilmesiyle tamamlanırken, kanuni tarifte ayrıca bir unsur olarak neticeye yer verilen suçlarda, suçun tamamlanması için fiilin icra edilmesinden başka ayrıca söz konusu neticenin gerçekleşmesi de aranmaktadır. Türk Ceza Kanununun 36. maddesindeki "gönüllü vazgeçme" düzenlemesi ile failin suç yolundan dönerek, suçun tamamlanmasını veyahut da neticenin gerçekleşmesini önlemesi; etkin pişmanlığa ilişkin düzenlemeler ile de, suç tamamlandıktan sonra hatasının farkına vararak nedamet duyup neden olduğu haksızlığın neticelerini gidermesi için teşvikte bulunulması amaçlanmıştır.

Etkin pişmanlık kavramıyla ilgili bu genel açıklamalardan sonra uyuşmazlığa konu 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesindeki etkin pişmanlık müessesesini irdeleyecek olursak:

Türk Ceza Kanununun, uyuşmazlık konusuyla ilgili bulunan "etkin pişmanlık" başlıklı 168. maddesi;

"1) Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık ve karşılıksız yararlanma suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde; cezası üçte birden üçte ikiye kadar indirilir. Yağma suçunda ise, cezada altıda birden üçte bire kadar indirim yapılır.

2) Kısmen geri verme veya tazmin hâlinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, mağdurun rızası aranır" şeklinde iken, 08.07.2005 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanunun 20. maddesiyle değiştirilerek;

"1)Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs ve karşılıksız yararlanma suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir.

2)Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir.

3)Yağma suçundan dolayı etkin pişmanlık gösteren kişiye verilecek cezanın, birinci fıkraya giren hallerde yarısına, ikinci fıkraya giren hallerde üçte birine kadarı indirilir.

2)Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir.

3)Yağma suçundan dolayı etkin pişmanlık gösteren kişiye verilecek cezanın, birinci fıkraya giren hallerde yarısına, ikinci fıkraya giren hallerde üçte birine kadarı indirilir.

4)Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, ayrıca mağdurun rızası aranır" şeklinde yeniden düzenlenmiş, 6352 sayılı Kanunun 84. maddesi ile yapılan değişiklikle "ve karşılıksız yararlanma" ibaresi madde metninden çıkarılmış ve maddeye eklenen 5. fıkrada karşılıksız yararlanma suçlarında etkin pişmanlıkla ilgili farklı bir düzenlemeye gidilmiştir.

Anılan madde bu düzenleniş şekliyle, 765 sayılı TCK'nun 523. maddesinden oldukça farklıdır. 29.06.1955 gün ve 10-16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile Ceza Genel Kurulunun 11.11.1997 gün ve 248-288 sayılı kararı başta olmak üzere birçok kararında açıklandığı üzere, 765 sayılı TCK'nun 523. maddesi, "iade ve tazmin" esasına dayalıdır. 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesi ise tazminden çok "pişmanlık" esasını ön plana çıkarmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.05.2008 gün ve 127-147 sayılı kararında açıkça vurgulandığı üzere; TCK'nun 168. maddesinde yer alan "etkin pişmanlık" hükümlerinin uygulanabilmesi için, maddede sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi halinde, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme ya da tazmin suretiyle gidermesi gerekmektedir.

Öğretide hâkim olan görüşe göre de; 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinin, 765 sayılı TCK'nun 523. maddesinden farklı olarak; "tazminden çok pişmanlık" esasına dayandığı kabul edilmektedir. (Durmuş Tezcan-.... Ruhan Erdem-Murat Önok, Teorik Ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 11. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2014, s. 696-702; Veli Özer Özbek-Mehmet Nihat Kambur-Koray Doğan-Pınar Bacaksız-İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 8. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2015, s. 615-618)

Öğretide hâkim olan görüşe göre de; 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinin, 765 sayılı TCK'nun 523. maddesinden farklı olarak; "tazminden çok pişmanlık" esasına dayandığı kabul edilmektedir. (Durmuş Tezcan-.... Ruhan Erdem-Murat Önok, Teorik Ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 11. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2014, s. 696-702; Veli Özer Özbek-Mehmet Nihat Kambur-Koray Doğan-Pınar Bacaksız-İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 8. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2015, s. 615-618)

Bu açıklamaların sonucu olarak; iade ve tazminin cebri icra yoluyla gerçekleştirilmesi, zararın failin rızası hilafına veya ondan habersiz olarak üçüncü kişilerce giderilmesi, eşyanın failin yakalanmamak için kaçarken atması sonucu veya kaçarken yakalanan failin üzerinde ele geçirilmiş olması gibi hallerde, failin gerçek anlamda pişmanlığından söz edilemeyeceğinden, TCK'nun 168. maddesinin uygulanma şartları oluşmayacaktır. Bununla birlikte etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mağdurun uğradığı zararın aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi şartı yerine getirilirken duyulan pişmanlığın mutlaka sözle ifade edilmesi zorunluluğu bulunmayıp, davranışlar yoluyla gösterilebileceği; yine sanığın en azından pişmanlığını ya da iade ve tazmine rıza gösterdiğini ortaya koyacak söz veya davranışlarda bulunması, karşı duruş sergilememesi koşuluyla, suç nedeniyle meydana gelen zararın, sanık adına, üçüncü kişilerce giderilmesi halinde de sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması olayın özelliklerine göre mümkün olabilecektir.

Maddenin uyuşmazlık konusunu ilgilendiren kısmen iade veya tazmin halinde etkin pişmanlığı düzenleyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 168. maddesinin dördüncü fıkrasının; “kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için ayrıca mağdurun rızası aranır” şeklindeki açık düzenlemesinden de anlaşılacağı üzere kanun koyucu, kısmen iade veya tazmin nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasında, mağdurun iradesini esas almak suretiyle, bu hükmün uygulanabilmesini mağdurun rızası şartına bağlamış, mağdurun kısmi iade ve tazmine rıza göstermemesi halinde ise, failin etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanamayacağını hüküm altına almıştır.

Kısmi iadeden ne kastedildiğine ilişkin kanun maddesinde ve gerekçesinde bir açıklama bulunmamakla birlikte, etkin pişmanlık müessesinin bir amacının da, mağdurun suçtan gördüğü zararın giderilmesi ve uğradığı haksızlığın meydana getirdiği sonuçların onarılması olduğu göz önüne alındığında, kısmi iadenin mağduru tatmin edecek miktarda ve mağdur açısından doğrudan sonuç doğurucu nitelikte olması, ayrıca bunun sonucu olarak da mağdura ilave külfet yüklememesi gerekmektedir.

Kısmi iadeden ne kastedildiğine ilişkin kanun maddesinde ve gerekçesinde bir açıklama bulunmamakla birlikte, etkin pişmanlık müessesinin bir amacının da, mağdurun suçtan gördüğü zararın giderilmesi ve uğradığı haksızlığın meydana getirdiği sonuçların onarılması olduğu göz önüne alındığında, kısmi iadenin mağduru tatmin edecek miktarda ve mağdur açısından doğrudan sonuç doğurucu nitelikte olması, ayrıca bunun sonucu olarak da mağdura ilave külfet yüklememesi gerekmektedir.

Bu bağlamda, suç nedeniyle meydana gelen zararın bir kısmının soruşturma evresinde, geri kalan kısmının ise kovuşturma evresinde giderilmesi halinde, suçun mağdurunun, farklı evrelerde gerçekleşen iade nedeniyle ceza indirimine muvafakat göstermesi üzerine, pişmanlık iradesinin ilk olarak soruşturma aşamasında tezahür ettiği de dikkate alınarak, TCK'nun 168/1. maddesi uyarınca ceza indirimine gidileceği; mağdurun muvafakatının bulunmadığı hallerde ise zararın tamamen giderildiği aşama olarak, kovuşturma aşamasında gerçekleşen iade nedeniyle aynı Kanunun 168/2. maddesinin tatbik edileceğinde bir tereddüt bulunmamaktadır. Yağma suçu açısından, TCK'nun 168/3. maddesinin uygulanması sırasında bu hususların dikkate alınması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu olay değerlendirildiğinde;

05.02.2001 gecesi, mağdurdan 80 Lira ile cep radyosunun zorla alınmasının ardından 13.02.2001 tarihinde yakalanan sanıklardan ...’ın, mağdura ait radyonun kendi evinde olduğunu söyleyerek kolluk görevlilerine teslim ettiği ve suça konu radyo iade edilerek mağdurun zararının soruşturma aşamasında kısmen giderildiği, yerel mahkemece aynı mağdura yönelik 12.02.2001 tarihinde gerçekleşen nitelikli yağma eylemi nedeniyle sanıklar hakkında Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 12.02.2008 gün ve 71-45 sayılı uyarlama kararındaki; mağdurun uğradığı tüm zararın kovuşturma aşamasında giderildiğine ilişkin açıklamaya dayalı olarak, 05.02.2001 tarihli eylemle ilgili olarak da iadenin kovuşturma aşamasında gerçekleştiği kabul edilip sanıklar ... ve ...'ın cezalarından 1/3 oranında indirim yapıldığı anlaşılmakla; her iki olay açısından da sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına dayanak olan ve uyarlama kararında kovuşturma aşamasında tazmin edildiği belirtilen zararın, 05.02.2001 tarihli eylemde mağdurdan alınan 80 Lirayı da kapsayıp kapsamadığının belirlenmesi ve ayrıca mağdurun da yeniden dinlenerek, kendisinden soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iadeye rıza gösterip göstermediğinin sorulmasından sonra, sonucuna göre sanıklar hakkında verilen cezadan etkin pişmanlık nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 168/3. maddesi uyarınca uygulanacak indirim oranının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının bu uyuşmazlık yönünden de kabulüne karar verilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının bu uyuşmazlık yönünden de kabulüne karar verilmelidir.

Öte yandan, bozma üzerine yerel mahkemece yapılacak araştırma sonucunda etkin pişmanlık nedeniyle uygulanmasına karar verilecek indirim oranının, eyleminin sabit görülmesi halinde sanık ... hakkında yeniden kurulacak hükümde de dikkate alınması gerekmektedir.

Bu uyuşmazlık konusu yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu üyesi; "itirazın reddine karar verilmesi gerektiği" görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

Sonuç olarak; her iki uyuşmazlık konusu yönünden de itirazın kabulüne, Özel Daire onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün, sanık ... yönünden hükmün karıştırılması nedeniyle sair yönleri incelenmeksizin, sanıklar ... ile ... hakkında ise etkin pişmanlık nedeniyle uygulanacak indirim oranının belirlenmesi açısından eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 09.06.2014 gün ve 18922-11490 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.06.2009 gün ve 46-216 sayılı hükmünün;

A- Hüküm fıkrasında sanık ... yerine, bozma öncesi hakkında verilen beraat hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşen inceleme dışı sanık ...'ün adının yazılması suretiyle sanık ... yönünden hükmün karıştırılması nedeniyle sair yönleri incelenmeksizin,

B- Sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK’nun 168/3. maddesi uyarınca etkin pişmanlık nedeniyle uygulanacak indirim oranının belirlenmesi açısından eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsizliğinden,

BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2017 tarihinde yapılan müzakerede her iki uyuşmazlık yönünden de oyçokluğuyla karar verildi.