muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4485, Karar No: 2017/12475, Tarih: 07.11.2017

**18. Ceza Dairesi         2017/4485 E.  ,  2017/12475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık ... hakkındaki Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/07/2013 tarih ve 2013/104 Esas, 2013/380 sayılı ilamın; temyiz edilmeksizin kesinleştiği, ancak Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 19/11/2014 tarih 2014/9080 E. 2014/11182 K. sayılı ilamı ile CMK'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulduğu, kanun yararına bozma üzerine sanık hakkında yeni hükümler kurulduğu, ancak bu hükme karşı sanığın ikinci kez olağan kanun yoluna başvurma hak ve yetkisi bulunmadığı, yine olağanüstü kanun yolu ile denetlenebileceği,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'ın tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklar ..., ...'a yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

TCK'nın 53/1-b maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesinin infaz evresinde resen gözetilebileceği,

Anlaşıldığından, sanıklar ... ve ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 07/11/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20926, Karar No: 2010/2848, Tarih: 11.02.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/20926 E.  ,  2010/2848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı, bonolara dayalı olarak borçlular aleyhine Kayseri İcra Dairesinde kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine geçmiş, borçlulardan E. Y., süresinde borca itirazının yanısıra Kayseri İcra Dairesinin yetkisine de itiraz etmiş ve yetkili icra dairesi olarak Kırklareli İcra Dairesini göstermiştir.

Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi, dayanak bonolarda, tanzim yeri ve borçlunun ikametgahı Kırklareli olup, davacı yönünden Kayseri İcra Daireleri yetkili değildir. Borçlu, itirazında yetkili yer olarak Kırklareli İcra Dairesini gösterdiğine göre, mahkemece Kırklareli İcra Dairelerinin yetkili olduğuna karar verilmesi gerekirken, hüküm kısmında dosyanın Kırıkkale İcra Dairesine gönderilmesi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4202, Karar No: 2018/5667, Tarih: 17.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4202 E.  ,  2018/5667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyum tayini ile şubenin olağanüstü genel kurul toplantısının yapılması istemine ilişkin olarak açılan davada ...... 1. Sulh Hukuk ve ...... 6. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyum tayini ile şubenin olağanüstü genel kurul toplantısının yapılması istemine ilişkindir.

...... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, HMK'nın 17.(6100 sayılı HMK 14.) maddesi hükmünde derneklerin kendi işlerine ilişkin olmak üzere üyeleri aleyhine ve üyenin bu sıfatla dernek aleyhine açacakları davaların derneğin yerleşim yeri sayılan yer mahkemesinde bakılacağı, bu yetkinin kesin yetki olduğu, kamu düzenine ilişkin ve mahkemece yargılamanın her aşamasında resen gözönüne alınması gerektiği, derneklerin yerleşim yeri yerinin dernek merkezinin bulunduğu yer olan ...... ili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

...... 6. Sulh Hukuk Mahkemesi ise HMK'nın 14/1. maddesinin uygulanabilmesi için uyuşmazlık konusu işlemin şubenin işlerinden kaynaklanması, bu işlemin merkez adına şubenin olduğu yerde yapılmış olması gerekmekte olup, bu durumun taraflara genel merkez yanında şubenin bulunduğu yerde de seçimlik dava açma hakkı verdiği, şubenin bulunduğu yerde dava açmanın istisnasının ise ortaklık veya üyelik ilişkileri ile sınırlı kalmak kaydı ile özel hukuk tüzel kişisinin ortağını veya üyesine karşı veya bir ortağın veya üyenin bu sıfatla diğerine karşı açacağı davada merkezin bulunduğu yerin HMK'nın 14/2. maddesi gereğince kesin yetki kuralının geçerli olacağı, bu durumun şirketlerde ortaklık derneklerde ise üyelik ilişkisini belirttiği, yasa koyucu tarafından HMK'nın 14/2. maddesindeki düzenlemenin ortaklık veya üyelik ilişkileriyle sınırlı olarak belirtilmesi karşısında davacı yanca ilk olarak şubenin bulunduğu ...... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan davada bu mahkemenin yetkili bulunduğu, aksi durumda tüm şube nezdinde açılan davaların merkezleri olan ...... ilinde görülmesi sonucunun doğacağı, esasen HMK.nun 14/1 maddesinde şubenin işleminden doğan davalarda o şubenin bulunduğu yer mahkemesinde yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6. maddesinde; genel yetkili mahkemenin, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğu, yerleşim yerinin, Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre belirleneceği, 14/2. maddesinde, dernek ile üyeler arasındaki davaların dernek merkezinin bulunduğu yerdeki mahkemede bakılacağı; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 51. maddesinde de; tüzel kişinin yerleşim yerinin kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça işlerinin yönetildiği yer olduğu; 5253 sayılı Dernekler Kanununun 2. maddesinde ise; bu Kanunun uygulanmasında, derneğin yerleşim yerinin, derneğin yönetim faaliyetlerinin yürütüldüğü yeri, dernek merkezinin ise derneğin yerleşim yerinin bulunduğu il veya ilçeyi ifade ettiği hükme bağlanmıştır. Derneklerle ilgili mevzuatta düzenlenen dernek ile üyeler arasındaki davaların dernek merkezinin bulunduğu yerdeki mahkemede bakılacağına dair yetki kuralı kesin nitelikte olup kamu düzenine ilişkin olduğundan mahkemece re'sen gözönüne alınması gerekir. Bu durumda mahkemece kesin yetki kuralı gereği derneğin merkezinin bulunduğu ...... 6. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülerek çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ...... 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22333, Karar No: 2013/32000, Tarih: 06.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/22333 E.  ,  2013/32000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça eylemsel katkısı yönünden hırsızlık suçunun asli faili olan sanığın yanılgılı değerlendirme ile hırsızlık suçunun “yardım edeni” olarak kabul edilerek cezasından 5237 sayılı TCK'nın 39. maddesi uyarınca indirim yapılması ve suç tarihinde İstanbul İlinde gece sayılan zaman dilimi başlangıcının saat 19:22 olmasına ve gerek mağdur gerekse de sanığın anlatımına göre eylemin gece sayılan zaman diliminde gerçekleştirildiğinde duraksama bulunmamasına karşın sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 06.11.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18705, Karar No: 2014/1052, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18705 E.  ,  2014/1052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2013

NUMARASI : 2012/1029-2013/42

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taşınmazların tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesi; üzerinde bulunan ve taşınmaza bahçe niteliği vermeyen ağaçlara yaş ve cinslerine göre değer biçilmesi, yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer belirlenmesi yöntem itibariyle doğrudur.Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile daha az bedel tespiti,

2-Ağaçların değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki yaş ve cinslerine göre birim fiyatlarının İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporu denetlenmeden, eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14038, Karar No: 2016/6123, Tarih: 05.05.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/14038 E.  ,  2016/6123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında, kasten yaralama suçundan doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarına göre, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca karar kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından sanığın, temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incemesinde;

Olay tarihinde sanık ile aralarında yaşanan tartışma sonucunda sanığın eşi mağdur ...'un çocukları ile birlikte kardeşi ...'un evine gittiği, bir süre sonra sanığın ...'in evinin önüne geldiği ve eşiyle eve dönmesi konusunda konuştukları sırada ...'in "ablasının darpedildiğini eve dönmeyeceğini" söylemesi üzerine sanıkla ... arasında tartışma yaşandığı, tartışma sırasında sanığın ele geçen silahla korkutmak amacıyla havaya 2-3 el ateş ettiği olayda; sanığın eyleminin belirli bir kişiye yönelik olması nedeniyle silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

III- 6136 sayılı Yasaya aykırı davranma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

III- 6136 sayılı Yasaya aykırı davranma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun, küre, veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının, mekanik aksamında özellikle namlu içerisinde ve ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçası gibi teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi, olayda özel nitelikli mermi ele geçmemiş olması karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit edilerek Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, ayrıca suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki Polis Kriminal Raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. ve 326. maddeleri uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla (BOZULMASINA), 05.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4545, Karar No: 2024/6493, Tarih: 18.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4545 E.  ,  2024/6493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1490 Esas, 2023/688 Karar

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü (Yeniden esas hakkında hüküm tesis edilmek suretiyle)

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/47 E., 2022/126 K.

Taraflar arasındaki marka hakkına tecavüzün tespiti, önlenmesi men'i ile maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin uzun zamandır Ankara Kızılay’da tatlı ve yemek sektöründe “BAĞDAT” işletme adı altında bir restoran işlettiğini, “BAĞDAT” markasını da “yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri” için 2000/17186 numarası ile marka olarak tescil ettirdiğini, davalı şirketin “BAĞDAT” tatlısını alıp satmak üzere 2017 yılı şubat ayında davacıya teklifte bulunduğunu, taraflar arasında temmuz 2017’ye kadar bu ticari ilişkinin sürdüğünü, ancak bu satışın marka hakkının kullanılması veya yararlanılması yetkisini içermemesine rağmen, davalının “BAĞDAT” ismini tabelalarında, dükkan ismi olarak, çeşitli ambalajlarda, internet sayfasında, reklamlarda kullanmaya başladığını, ayrıca davacının yanında çalışan iki tatlıcı ustasını da kendisiyle çalışmaya ikna ettiğini, davalının bu faaliyetlerinin markalarının kazandığı şöhretin zedelenmesi anlamına geldiğini, ayrıca haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek, davalının müvekkilinin marka haklarını ihlalinin ve haksız rekabetinin önlenmesini, men’ini ve bu tecavüz nedeniyle şimdilik 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 66 ncı maddesinin (c) bendine dayalı olarak 50.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini, hüküm özetinin ilanını talep etmiş, dava tarihi gözetilerek maddi tazminat talebinin 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu kapsamında kullanılması istendiğinde ise ön inceleme duruşmasında anılan Kanun'un 151 inci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendine göre maddi tazminatın hesaplanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının markasının münhasıran “Bağdat” ibaresinden oluşmakla ayırt edicilik sağlama şartını yerine getirmediğini, markanın bu haliyle herkes tarafından kullanılabilen bir ibare olduğunu, davacının faaliyet konusunun ağırlıklı olarak kebap ve işletme adının da buna uygun şekilde “Bağdat Kebap” olduğunu, davalının ise dava konusu markayı “Bağdat Tatlıcısı” olarak kullandığını, davacının müvekkilinin “Bağdat Tatlıcısı” markası ile satış yaptığını bildiğini, dolayısıyla bu davayı açmakta kötüniyetli olduğunu, müvekkilinin usulüne uygun olarak tescil ettirdiği ticaret unvanını kullanmasının markaya tecavüz sayılamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından “Bağdat” ibaresinin “tatlı” emtiasında değil, “yiyecek-içecek sağlanması hizmetleri”nde markasal hüviyette kullanıldığı, bu hizmetlerde “Bağdat” ibaresinin ayırt ediciliğinin yüksek olduğu ve davacının markasının hükümsüz kılınmadığı sürece bahsi geçen hizmetlerde korunmasının gerektiği, davalının markasal kullanımlarında sadece “Yiğitbey Tatlıcısı” ibaresinin değil, “Bağdat” ibaresinin de geçtiği, bu ibarenin markasal kullanımının davacının tescilli markasından doğan haklarını ihlal ettiği, davacının tercih hakkını kullandığı 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 151 inci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca maddi tazminat olarak 64.383,50 TL talep edebileceği, ancak 50.000,00 TL talep ettiğinden taleple bağlı kalındığı, manevi tazminat talebinin ise 25.000,00 TL üzerinden kısmen kabul edildiği gerekçesiyle davalı taraf eyleminin davacıya ait tescilli "bağdat" ibareli marka hakkına tecavüz oluşturduğunun tespitine, tecavüzün önlenmesine, men'ine, davacının tescilli "bağdat" ibareli markası ile iltibas oluşturan davalının "yiyecek ve içecek" sınıfı için kullandığı tabelaların sökülmesine, reklam vasıtası, basılı evrak ve ürünlerin toplatılmasına, 50.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin hakkının saklı tutulmasına, 25.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınıp davacıya verilmesine, manevi tazminat açısından fazlaya ilişkin kısmın reddine, hüküm özetinin ilanına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda "Bağdat Tatlısı"nın bir tatlı türü, yani cins isim olduğunun ve bu haliyle kullanımının marka ihlali olarak değerlendirilemeyeceğinin, kaldı ki davacının markasının "tatlı" emtiası için koruma altında olmadığının belirtildiğini, bilirkişinin bu değerlendirmeyi yaptıktan sonra, marka ihlalinin varlığı sonucuna nasıl ulaştığını anlamanın mümkün olmadığını, yine 43 üncü sınıfta yer alan yiyecek ve içeceklerin sağlanması hizmetinin çok geniş kapsamlı olup, kebap, kebaplarda kullanılan baharat, pizza, tavuk, ekmek, tatlı, balık, vs. birçok ürünü kapsadığını, Mahkemece bu şekilde karar verilmesi ile tüm bu ürünleri kapsayacak şekilde ve tek başına “Bağdat” ibaresini kullanmak suretiyle davacı lehine, yasaya ve Yargıtay içtihatlarına aykırı olarak tekel oluşmasının sağlanacağını, örneğin “Bağdat Unlu Mamülleri” ya da “Bağdat Balıkçısı” şeklinde kimsenin tescil alamayacağını, davacı tarafın sadece “Bağdat” ibaresini tescil ettirmekle yiyecek içecek sektöründeki tüm ürünleri kapatmış olacağını, maddi tazminat talebi yönünden müvekkili şirketin temmuz 2017 ayına kadar, bir nev'i bayi statüsünde (davacıdan toptan tatlı alıp kendi dükkanında satmak şeklinde) çalıştığını, davacı yanın gerek müvekkilinin bu satış sistemine dahil olduğu dönem için gerekse Temmuz ayından 31.12.2017 tarihine kadar olan dönem için karlılık oranının %10,87 iken, müvekkilinin hiç tatlı almadığı 2018 yılı için karlılık oranının %19,12 olduğunu, dolayısıyla davacı yanın karlılık oranının azalmasının bir yana, nerede ise 2 kat oranında arttığını, bu hususun müvekkilinin davacıdan tatlı almayı bırakıp, tatlı imal edip satmasının, davacı yanı zarara uğratan bir ... olmadığını, maddi tazminat olgusu için zarar unsurunun varlığının şart olduğunu, müvekkili şirket yönünden tatlı alışlarının hatalı olarak 54.790,00 TL olarak hesaplandığını, oysa tatlı alışlarının 59.399,00 TL olduğunu, müvekkili şirketin 06.01.2017-31.07.2017 tarihleri arasındaki tüm satışlarının, davacıdan alınan tatlılara ilişkin bulunduğunu, dolayısıyla yapılacak hesaplamalarda bu dönemin dışlanmasının gerektiğini, hesaplamalar 01.01.2018-24.04.2018 dönemi üzerinden yapıldığına göre, davacı yanın karlılık oranının 2018 yılının yarısını kapsayacak şekilde değil, 114 günlük dönem esas alınarak yapılmasının gerektiğini, özellikle 2018 yılı ... Bayramının haziran ayı, Kurban Bayramının ise ağustos ayı içinde olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda 2018 dönemi satışlarının bu dönemleri de kapsadığını, oysa karlılık marjının bu dönemde olması gerekenden çok daha fazla bulunduğunu, manevi tazminata hükmedilmesi için gerekli yasal koşulların da oluşmadığını, öte yandan hükmedilen manevi tazminat miktarının da son derece fahiş olduğunu, davacı vekili lehine üç ayrı vekalet ücretine hükmedilmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasıyla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç