muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12081, Karar No: 2019/8875, Tarih: 19.12.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/12081 E.  ,  2019/8875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya gelince;

1-Gerekçeli kararın davalı ...’e doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu, anlaşılmakla;

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda, gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalıya gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

2-Dava konusu 4471 ada 2 parsel sayılı taşınmazda bulunan 14 No'lu bağımsız bölümün güncel tapu kaydının getirtilerek dosya arasına alınması,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 19.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8856, Karar No: 2013/15114, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/8856 E.  ,  2013/15114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, İstanbul 4.İcra Müdürlüğünün 2009/35522 takip, Adana 10.İcra Müdürlüğünün 2011/68 talimat sayılı dosyasından 31.3.2011 tarihinde haczedilen mahcuzların müvekkiline ait olduğunu belirterek istihkak davasının kabulü ile mahcuzlar üzerindeki haczin kaldırılmasını, %40 tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, haciz adresinde borçlu şirkete ait belgeler bulunduğunu, davacının davalı borçlu şirket ortağı ve müdürünün oğlu olması ve aynı alanda faaliyet göstermeleri nedeniyle aralarında organik bağ bulunduğu, davacının istihkak iddiasının muvazaalı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Borçlu şirket tasfiye memuru,borçlu şirketin iflas ettiğini, mahcuzların davacıya ait olduğunu belirterek davanın kabulünü istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre davacı 3.kişi ile borçlu şirket yetkilisi Mustafa Varlık'ın baba-oğul olup aralarında organik bağ bulunduğu ve aynı iş kolunda faaliyet gösterdikleri,haciz sırasında borçlu şirket yetkilisine ait bir takım faturalar bulunduğu,Yargıtay 21 H.D.'nin 2.3.1999 tarih 1999/1979 Esas-1999/1286 karar sayılı ilamı uyarınca borçlu ile aynı iş kolunda faaliyette bulunan ve ortakları arasında akrabalık bulunan şirketler arasında organik bağın mevcudiyeti kabul edilmiş olup yine bu durumda istihkak iddiasında bulunan şirketin alacaklılarından mal kaçırmaya yönelik paravan şirket kurduğu şeklinde değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiş olup, her nekadar davacı 3.kişi tarafından fatura sunulmuş ise de faturalarını her zaman temini mümkün belgelerden olup tek başına yasal karine aksini ispatlamaya yeterli olmadığı, dinlenen tanık beyanları da soyut düzeyde olup inandırıcılıktan uzak olduğu, davacı 3.kişinin iddiasını yeterli ve kesin delillerle ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK 96 ve devamı maddeleri gereğince 3.kişi tarafından açılmış istihkak istemine ilişkindir.

Dava İİK 96 ve devamı maddeleri gereğince 3.kişi tarafından açılmış istihkak istemine ilişkindir.

Somut olayda ödeme emri davalı borçluya ticaret sicil adresi olan Yurt Mahallesi Barış Banço Bulvarı Tulu Yapı Sitesi D Blok 2/6 Çukurova adresinde 15.2.2010 tarihinde tebliğ edilmiş,dava konusu 31.3.2011 tarihli haciz ise davacı 3.kişi ...'a ait Sümer Mahallesi Barajyolu 3,5 Durak Evliya Apt. Altı No.10 Adana adresinde ve 3.kişinin huzurunda yapılmıştır. Davacı 3.kişi haciz adresinde borçlu şirketin 4.12.2009 tarihli tasfiyesinden önce 20.8.2009 tarihinde faaliyete başlamış ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre de 8.10.2009 tarihinde sigortalı işçi çalıştırmaya başlamıştır. Yine haciz adresine ait 1.10.2010 başlangıç tarihli üç yıl süreli kira sözleşmesi de davacı adına olup haciz adresinin kırtasiye paket sigorta poliçesi ile 7.9.2009-2.12.2011 tarihleri arası davacı adına sigortalandığı anlaşılmaktadır. 23.1.2009 tarihli bilgi formlarından davacının işyerinde kullanmak üzere 28.8.2009 tarihinde sipariş ettiği irsaliyeli fatura, gider pusulası, parekende satış fişi aldığı, 16.3.2011 tarihinde de vergi ve SGK prim borçlarını 6111 sayılı yasa kapsamında taksitlendirdiği anlaşılmaktadır. Davacı, işyerindeki mallarını davacının Adana bayisi olan Seyhan Dağıtım Ltd. Şti'nden aldığını belirterek 2.9.2009-4.4.2011 tarihleri arasında düzenlenmiş fatura ve ödeme belgelerini sunmuş hatta 31.1.2011 tarihli davacıdan istediği siparişlerin 24.2.2011 tarihli sevk irsaliyesi ile davacı tarafından Adana bayisi olan Seyhan Dağıtım Ltd. Şti aracılığıyla kendisine gönderildiğini belirterek 24.2.2011 tarihli davacı tarafından adına kesilen fatura ve sevk irsaliyesini sunmuştur. Haciz mahallinde bulunan belgeler davalı borçlu şirket yetkilisi ve davacı 3.kişinin babası Mustafa Varlık'ın evine ait elektrik ve su faturası olup haciz mahallinde bu evraklar dışında borçlu şirkete ait başka belge bulunmamıştır. Davacının babasının evine ait elektrik ve su faturasının haciz mahallinde bulunması ve tarafların baba oğul olması davacı 3.kişi ile borçlu arasındaki organik bağın varlığının kabulü için yeterli değildir. Mahkemece yukarıdaki açıklamalar da gözönüne alınarak davalı alacaklının Adana bayisi olduğu iddia edilen Seyhan Dağıtım San ve Tic Ltd. Şti'nin davalı alacaklının bayisi olup olmadığı tespit edildikten sonra davacı tarafından sunulan faturaların dip koçanları faturayı düzenleyen Seyhan Dağıtım San ve Tic Ltd. Şti'nden istenerek gerektiğinde anılan şirket yetkilisi fatura tanığı olarak dinlenip davacı ve Seyhan Dağıtım San ve Tic Ltd. Şti'nin ticari defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı 3.kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 5.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3812, Karar No: 2010/4676, Tarih: 26.04.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/3812 E.  ,  2010/4676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.12.2006 gününde verilen dilekçe ile Türk Medeni Kanunun 724.maddesi gereğince temliken tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 28.12.2006 tarihli dilekçesi ile 40 parsel sayılı 975 m2 ev ve avlu cinsi ile davalı kayınbiraderi adına tapuda kayıtlı taşınmaz üzerine taşınmazın önceki maliki murisi kayınpederi Halil Kahraman'ın rızası ile ev yaptığını beyanla binanın makul bir avlu ile birlikte kapladığı alanın TMK.724 maddesi gereğince temliken tescilini istemiştir.

Davalı ... binanın bulunduğu alan ile sınırlı olarak davayı kabul etmiştir.

Dava sırasında 17.09.2007 tarihinde tapuda 3/16 pay maliki olan dahili davalı ve davacının eşi olan ... 22.04.2008 tarihli celsede imzalı beyanı ile davayı kabul etmiştir.

Mahkemece keşfen yapılan inceleme sonucu ve 07.04.2009 tarihli İl Özel İdaresinin ifrazı mümkün olabileceği cevabi yazısına göre davanın kabulüne;09.09.2008 tarihli keşif krokisinde D harfi ile gösterilen 300.07 m2 alanın davacı adına, E harfi ile gösterilen 674,93 m2.lik alanın ise davalı ... adına tesciline, depo edilen 1759 TL tazminatın davalı ...'ya ödenmesine 15.12.2009 tarihinde karar verilmiştir.

Davalı ... vekili kabul beyanına göre davacıya en fazla 100 m2 yer verilmesi gerektiği, oysa ki, fazla yer verildiği nedenleri ile re'sen görülecek yönlerden temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalının diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Ancak, dava konusu Akçeşme köyünde bulunan 40 sayılı parsel tapuda davalı ve dahili davalı adına müşterek mülkiyet şeklinde kayıtlı olmakla davacının binasının ve zorunlu kullanım alanına karşılık gelecek miktarın bilirkişi incelemesi yaptırılarak hissesi hesaplanıp davalı ve dahili davalının paylarından oranlanılarak davanın pay yönünden kabulüne karar verilmesi gerekirken infazı mümkün olmayacak şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 no'lu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASILNA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 26.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4045, Karar No: 2015/17735, Tarih: 03.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4045 E.  ,  2015/17735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2014

NUMARASI : 2013/590-2014/328

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın 01.08.2013 olan değerlendirme tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın,

3-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan buğday ve kavunun 2013 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı A.Ç.
Yargıtay — Esas No: 2013/877, Karar No: 2014/15061, Tarih: 18.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/877 E.  ,  2014/15061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen ...'nın silahını satmak için aracı olabileceğini söyleyen sanık ...'in aldığı vekaletname gereğince katılan ...'ya 3.000,00 TL karşılığında noterde düzenlenmiş hibe senedi ile devrettiği silahı teslim etmeyerek görev yaptığı adliyedeki dolaptan çalındığını söylediğinin iddia edildiği somut olayda; sanığın silahı noter huzurunda devrettiği sırada herhangi bir hileli hareketinin olmadığı, bu nedenle suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesi ile verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8250, Karar No: 2015/22686, Tarih: 02.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/8250 E.  ,  2015/22686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/45228

MAHKEMESİ : Küre(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/10/2010

NUMARASI : 2010/59 (E) ve 2010/55 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez.

Tehdit suçunun manevi öğesi genel kasttan ibaret olup suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur.

Kavga ve tartışma sırasında haksız bir fiilin kendisinde husule getirdiği şiddetli öfke ve elemin (gazabın) failin iradesini etkileyen bir etken olarak kusur yeteneğinde meydana getirdiği azalma nedeniyle koşulları varsa ancak kanuni indirim nedeni olarak kabul edilebilmesi olanaklı ise de, önceden ilke boyutunda kastı kaldıran ve suçun oluşumunu engelleyen bir husus olarak kabulü mümkün değildir.

Bu açıklamalar doğrultusunda, sanığın eşi olan katılanı "...seni öldürürüm, bıçaklarım..." sözleriyle tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında, öfkenin suç kastını ortadan kaldırmayacağı, tehdit suçunda tasarlama öğesinin bulunmadığı, söylenen sözlerin objektif olarak elverişli ve yeterli olması nedeniyle olayda tehdit suçunun oluştuğu gözetilmeden, bu sözlerin "korkutucu, ürkütücü, ciddi nitelikte bulunmadığı, kavga sırasında fevren söylendiği" biçimindeki kanuni temelden yoksun gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6494, Karar No: 2014/8713, Tarih: 18.09.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/6494 E.  ,  2014/8713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun cinsel istismarı suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın yapılan yargılanması sırasında; ... Ağır Ceza Mahkemesiyle...Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

... Ağır Ceza Mahkemesinin itiraz üzerine verdiği 27/01/2014 gün ve 2014/71 Değişik İş sayılı kararın zımni görevsizlik kararı niteliğinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve...Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen ... Ağır Ceza Mahkemesinin 27/01/2014 gün ve 2014/71 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10437, Karar No: 2025/2725, Tarih: 03.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/10437 E.  ,  2025/2725 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1 Esas, 2024/2 Karar

TALEP EDEN : Konya Cumhuriyet Başsavcılığı

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bakırköy 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.02.2024 Tarihli ve 2024/6 Tereke, 2024/4 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın yerleşim yeri adresinin ... 1 Sokak No:10 .../Bingöl olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.09.2024 Tarihli ve 2024/1 Esas, 2024/2 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi 1669 Sokak No:11 İç Kapı No:2 Bağcılar/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin teslimi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

”

4. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakan, yerleşim yerinden başka bir yerde ölmüş ise, o yerin sulh hâkimi bu ölümü yerleşim yeri sulh hâkimine gecikmeksizin bildirir ve mirasbırakanın ölüm yerinde bulunan mallarının korunması için gerekli önlemleri alarak bununla ilgili dosyayı ve varsa vasiyetnameyi yerleşim yeri sulh hâkimine gönderir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, müteveffanın ölmeden önceki sürekli yerleşim yeri adresinin .../Bingöl olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17133, Karar No: 2013/26690, Tarih: 30.10.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/17133 E.  ,  2013/26690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tanık ...'in soruşturma aşamasındaki ifadesinde, sanığın, "size burayı dar ederim, benim kim olduğumu biliyor musunuz" dediğini söylemesine karşın, duruşmada "sen dayımısın buralarda ne işin var benim sevgilimi elimden alıyorsun seni Balçovada yaşatmam" dediğini ileri sürmesi, keza mağdurun da soruşturma ifadesinde, sanığın yanındaki kişinin kendisini öldürmekle tehdit ettiğini söylemesine rağmen, duruşmada sanığın "seni gebertirim" diye tehdit ettiğini ileri sürmesi, sanığın ise mağdurla karşılıklı olarak "sen benim kim olduğumu biliyor musun?" şeklinde birbirlerini tehdit ettiklerini söylemesi, mağdurun şikayetinden vazgeçmiş olması karşısında; mahkemenin kabul ve takdirinde isabetsizlik görülmediğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bozma öneren görüşü benimsenmemiştir.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 30/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.