muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18651, Karar No: 2015/13252, Tarih: 05.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/18651 E.  ,  2015/13252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ARALIK KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2013/37-2014/127

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında A.Köyü çalışma alanında bulunan 2672, 2984 ve 3849 parsel sayılı 25153,38, 1055,86 ve 501,46 metrekare yüzölçümündeki tarla, kanal ve yol niteliğindeki taşınmazlar ifraz ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle H. oğlu M.. A.. adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili yasal süresi içinde ikinci kadastro niteliğindeki kadastro işleminin geçersiz olduğu ve davacı taraf adına edinme koşullarının oluşmadığı iddialarına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davaların kabulü ile çekişmeli 2672 parsel sayılı taşınmazın tarla, çekişmeli 2984 parsel sayılı taşınmazın kanal ve çekişmeli 3849 sayılı taşınmazın yol niteliğinde davacı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm davalılar A.. A.. ve diğerleri vekili ile feri müdahil K.. M.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalılar vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, duruşma gününün taraflara tebliği için gerekleri posta pulunun dosyada bulunmaması nedeniyle REDDİNE,

2-Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, K.. M.. ve Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davalı taraftan alınmasına, 05.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9414, Karar No: 2017/15579, Tarih: 26.12.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/9414 E.  ,  2017/15579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay yerini gösterir kamera kayıtları incelendiğinde; siyah renkli bir aracın bina önüne geldiği ve araç içerisinden üç şahsın indiği iki şahsın binaya doğru giderken şoför koltuğundan inen şahsın tekrar araca binerek aracın kamera görüntüsünden çıktığı, yaklaşık bir dakika sonra şoför olduğu tahmin edilen şahsın yaya olarak hırsızlık olayının olduğu adrese doğru gittiği, daha sonra her üç şahsın da bina tarafından ... sokağa doğru gittiğinin bildirildiği, aracın gidebileceği güzergahlardan sanığın kullandığı ... plakalı araca ulaşıldığı, kamera görüntüleri üzerinde bilirkişi incelemesi yapıldığı ancak kayıtlardaki aracın ...plakalı araç olup olmadığı konusunda herhangi bir kanaat beyanında bulunulabilmesinin mümkün olmadığının bildirildiği, sanığın da aşamalarda suçlamayı kabul etmediği anlaşılmakla sanığın yüklenen suçu işlediğine ilişkin hükümlülüğüne yeterli, kesin ve inandırıcı hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/26866, Karar No: 2010/8324, Tarih: 06.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/26866 E.  ,  2010/8324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi vasi, borçlu hakkında başlatılan takipte, 08/01/2009  tarihli haciz uygulaması yapılırken icra kefili olan babası H.O.ın vesayet altına alınması nedeniyle, icra kefilliği işleminin iptalini istemiş ise de; İİK.nın 38.maddesi gereğince ilam niteliğinde olan icra kefaletlerinin iptali talebi dar yetkili icra mahkemesinde dinlenemeyeceğinden ve bu isteğin sonuçlandırılması genel yargılamayı gerektirdiğinden mahkemece şikayetin reddine karar vermek gerekirken kabulü isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36416, Karar No: 2021/4184, Tarih: 06.04.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/36416 E.  ,  2021/4184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 157, 43, 168/2, 52, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

TCK'nın 207/1,53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşüldü;

Sanığın suç tarihinde katılan şirkete ait eğitim setlerinin satış ve pazarlamasını yapmak ve müşteriler ile yapacağı her sözleşme kapsamında sözleşme bedeli üzerinden %30 prim alması konusunda katılan şirket ile anlaştığı, bu kapsamda sanığın katılan şirketten eğitim setleri aldığı ve bu setleri sözleşmeler ile ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... isimli kişilere sattığını beyan ederek katılan şirketten toplam satış bedeli üzerinden %30 satış primi aldığı, sözleşme bedellerinin tahsili aşamasında katılan şirketin adı geçen kişilere ulaşamadığı, yapılan araştırmada sözleşmelerde yazan adreslerin hayali olduğunun tespit edildiği, sanığa teslim edilen eğitim setleri ve ödenen primler karşılığında katılan şirketin 23.000 TL civarında zarara uğradığı, bu suretle sanığın özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda;

1)Özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın ikrar içeren savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik inceleme yapıldığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2)Dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik inceleme yapıldığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2)Dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin üçüncü fıkrasına “birlikte” ibaresinden sonra gelmek üzere “aynı mağdura karşı” ibaresi eklenmiş olup, anılan yasa maddesinde yapılan değişiklikle uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağının düzenlendiği dikkate alınarak, somut olayda sanığın özel belgede sahtecilik suçunu kamuya karşı işlediği, dolandırıcılık suçunun mağdurunun katılan şirket olduğu, bu itibarla atılı suçlar açısından mağdurlar farklı olduğu anlaşılmakla, sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nın 157/1 maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 06/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1190, Karar No: 2011/276, Tarih: 24.01.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/1190 E.  ,  2011/276 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... mirasçısı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, hükmüne uyulan bozma kararı çerçevesinde işlem yapılmasına, hüküm verilirken bozma kararı dışında kalarak kesinleşen yönlerin de göz önünde bulundurulmasına göre davacı ... mirasçısı ...’in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile daire bozma kararı gereğine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 15,10 TL harcın davacı ... mirasçısı ...’ten alınmasına, 24.01.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11696, Karar No: 2018/6250, Tarih: 03.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/11696 E.  ,  2018/6250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 155/2, 43, 62, 52/2, 53 ve 207/1, 43, 62, 53. maddeleri gereğine mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’ın, Yeni Han isimli iş hanında işyeri bulunan ...’e bağlı..şirketinde görev yaptığı, sanığın aynı zamanda Yeni Han isimli iş hanının işletilmesi, elektrik, su giderleri, temizlik gibi faaliyetlerinin karşılanması amacıyla kurulan yönetimde çalıştığı, iş hanında faaliyet gösteren ve işyeri bulunan kişiler aidatlarını Yapı Kredi Bankası İzmir şubesine yatırdıkları ve yatırılan aidatların temizlik, elektrik, su giderleri gibi genel ihtiyaçların karşılanması amacıyla bankadan para çekme yetkisinin yine ... şirtekinde çalışan ve sanığın amiri konumunda olan ... ye ait olduğu, sanığın katılan ...’nin rahatsızlığı döneminde ...’nin imzasını taklit ederek Yapı Kredi Bankası İzmir Şubesinden para çektiği, çektiği bu paraları uhdesinde tuttuğu, yine bankadan para çekilmesi için 03/04/2009 tarihli 1.500 TL ve 27/02/2009 tarihli 3.300 TL tutarındaki talimatında kendi ismi yerine iş hanında bekçi olarak görev yapan temyiz dışı sanık ...’in ismini yazdığı, belirtilen miktardaki paranın ... tarafından çekilerek sanığa teslim edildiği, daha sonra olayın ortaya çıkacağını anlayarak, iş hanının karar defterini, tahsilat fişlerini ve fatura koçanlarını alarak ayrıldığı, bu şekilde üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 03/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2609, Karar No: 2018/1023, Tarih: 15.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/2609 E.  ,  2018/1023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... ve Ark.

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 29/06/2015 havale tarihli dava dilekçesi ile Samsun, ... ilçesi,...köyü 993 (yeni 124 ada1 ) parsel sayılı taşınmazın, Orman Yönetimi tarafından açılan dava sonucunda, Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/96 E. - 2013/748 K. sayılı kararı ile tapu kaydının iptaline ve orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verildiğini, Türk Medeni Kanununun 1007. maddesinde, tapu sicilinin tutulmasından doğan zararlardan devletin sorumlu olduğunun düzenlendiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000 TL'nin tapu iptal kararının kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, daha sonra 10/12/2015 tarihli, harçlandırılan dilekçe ile dava değerini 101.720,20 TL olarak ıslah etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 1-Davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ve ... tarafından açılan davanın bu davacıların tapu kaydında hissedar olmayıp, hisselerini dava açılmadan önce devretmiş bulunmaları sebebiyle HMK 114/1-d delaletiyle 115/2 gereği davacı olarak taraf ehliyetine sahip olmamaları sebebiyle usulden reddine,

2-Davacılar ..., ..., ... ve ... tarafından açılan davanın kabulü ile 101.720,20 TL'nin iptal hükmünün kesinleştiği 02/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile hisseleri oranında davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesine göre açılan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; çekişmeli taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edilmek ve emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle, tapu iptaline ilişkin hükmün kesinleştiği 2015 yılı itibarıyla hesaplanan değer üzerinden karar verilmiş ise de; hükme esas alınan rapor dosya kapsamına uygun değildir.

Hukuksal dayanağını kusursuz sorumluluktan alan ve kusura değil tehlike prensibine dayanan davada, 4721 sayılı TMK’nın 1007. maddesi gereğince, davacının zararından davalı Hazine sorumludur. Buna göre, davalı Hazinenin sorumlu bulunduğu tazminat miktarı belirlenirken, zarar görenin gerçek zararının esas alınması zorunludur. Zarar doğurucu eylem, zarar görenin malvarlığında ne miktarda bir azalmaya neden olmuş ise, zarar verenin tazminat borcu da o miktarda olmalıdır.(HGK’nın 05.03.2003 gün ve 2003/19-152 E. 125 K., 29.09.2010 gün ve 2010/14-386 E. 427 K., 15.12.2010 gün ve 2010/13-618 E /668 K. sayılı ilamları).

Bu açıklama ışığında; bilirkişilerce taşınmazın niteliği arsa olarak vasıflandırılmış ise de; belediyeden gönderilen yazıda, taşınmazın imar planı dışında olduğu, belediye hizmetlerinden kısmen faydalandığı, çevresinde yapılaşma bulunmadığı, dosyadaki fotoğraflara göre de çevresinde meskun mahal bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bakanlar Kurulunun Yargıtayca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan bir taşınmazın arsa niteliğinde kabulü için, uygulama imar planı (1/1000 ölçekli) ile iskan sahası olarak ayrılmış yerlerde bulunması esastır. Aynı karara göre, imar planı içerisinde yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için ise, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan meskûn yerler arasında bulunması gerekir. Taşınmaz belediye nazım imar planı (1/5000 ve daha büyük ölçekli) içinde ise, YİBBGK'nın 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım imkanları, belde merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma durumu da değerlendirilmelidir. Buna göre, karara dayanak alınan bilirkişi raporu; tazminata konu taşınmazın değerinin ve niteliğinin ne olduğunu belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca, mahkemece, yeniden yapılacak keşifte, özellikle taşınmazın belediye hizmetlerinin hangilerinden yararlandığı, etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmazın mevcut durumu itibari ile kullanım şekli, üzerinde bina bulunup bulunmadığı, konumu, sokağa - yola olan cephesi, önemli merkezlere uzaklığı, üzerinde yapılaşmaya ilişkin olarak imar durumu gibi hususların ve mahkeme hâkimince yapılacak gözlemin ayrıntılı şekilde düzenlenecek keşif zaptına geçirilmesi, değişik açılardan fotoğrafları çektirilerek onaylanıp dosyaya konulması ve taşınmaz vasfının açık ve denetime elverişli şekilde tespiti gerekir. Buna göre, taşınmazın niteliği arsa olarak belirlenir ise, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerektiğinden, taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve değerlendirme tarihi olan 02/04/2015 tarihinden önce ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için olanak tanınmalı, gerekli görülürse re'sen emsal getirtme yoluna gidilmeli ve bu emsallere göre değer biçilmesi için konunun uzmanı bilirkişilerden yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulundan rapor alınmalı, alınan emsal ile tazminata konu taşınmaza ait Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, değerlendirme tarihi itibariyle emsallerin imar parseli olup olmadıkları, emsallerden Dop keisntisi yapılıp yapılmadığı araştırılarak, emsallerin satış akit tabloları getirtilip, taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Taşınmazın niteliğinin arazi olarak belirlendiği takdirde ise; sulu olup olmadığı, yerleşim alanlarına uzaklığı, iklim şartları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ve bölgesindeki konumu gözetilerek çevrede yetiştirilen ürünlerin münavebesi, dekar başına ortalama verim, toptan satış fiyatı ve üretim maliyeti resmî verileri ilçe tarım müdürlüğünden getirtilmek; varsa üzerindeki mütemmim cüzleri, muhdesat ve sökülemeyen teferruatlarının değerleri bayındırlık birim fiyatları ve yıpranma oranları gözetilerek taşınmazın zemin değeri, üzerindeki mütemmim cüz, muhdesat ve sökülemeyen teferruatları esas alınmak suretiyle, gerçek zarar saptanmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 15/02/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13328, Karar No: 2013/20460, Tarih: 27.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/13328 E.  ,  2013/20460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 01.08.2008 - 07.10.2010 tarihleri arasında aşçı olarak çalıştığını, davalı işyerinde vardiya sistemi uygulandığını, bu vardiya sistemine göre çalışma saatlerinin gündüz vardiyası sabah saat 06:30'da başlayıp akşam saat 18:30'a kadar devam ettiğini, akşam vardiyasının ise akşam saat 18:30'da başlayıp sabah saat 06:30'a kadar devam ettiğini, bu nedenle davalı işyerinde günlük 12 saat çalışma uygulandığını, vardiya sisteminin davalı işveren tarafından belirlendiğini, işçilerin onun talimatına göre gündüz veya gece vardiyasında çalıştığını, çalışmanın karşılığının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, 14.04.2009 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesine istinaden davacının şirkette çalışmaya başladığını, davacı tarafın işe başlangıç tarihinden kısa bir süre sonra habersiz ve gerekçesiz olarak işyerine gelmemeye başladığını ve bunun üzerine kendisine bu hususla ilgili yazılı ihtar verildiğini ve tutanak tutulduğunu, davacının kıdem tazminatı da dahil olmak üzere tüm tazminatlarının ödendiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68'inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanunu'nun 63'üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68'inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Davacı yapmış olduğu fazla çalışmaların ücretlerinin ödenmediğini ileri sürmüştür. Davalı taraf davacının çalışma saatlerine ilişkin beyanda bulunmayarak davacıya haklarının ödendiğini savunmuştur. Mahkemece davacının 12 saatlik çalışma süresi içerisinde 1 saat ara dinlenme yaptığının kabulü ile fazla çalışma ücreti hesaplayan bilirkişi raporuna itibarla karar verilmişse de yukarıdaki ilke kararında da belirtildiği üzere davacının 12 saat çalışması için 1,5 saat ara dinlenme verdiği kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken hatalı bilirkişi raporuna itibar edilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.