muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20082, Karar No: 2015/23518, Tarih: 21.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/20082 E.  ,  2015/23518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/304410

MAHKEMESİ : Giresun 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2013

NUMARASI : 2013/261 (E) ve 2013/371 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kabule göre, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun oluşması için önceden işlenmiş bir suçun olması, failin önceden işlenen suça iştirak etmemiş olması ve önceki suçun işlenmesine katılmamış olan failin aldığı eşyanın veya diğer mal varlığı değerinin suç eşyası veya mal varlığı değeri olduğunu bilmesi veya bilebilecek durumda olması gerekir. Önceki suçun nerede, ne zaman ve ne şekilde işlendiği, failin kim olduğunu bilmesi zorunlu değildir. Madde kapsamında işlenen suçlarda çoğu zaman failin kastının ne olduğu açık bir şekilde anlaşılamamaktadır. Bu durumlarda suçun işleniş şekline göre, her somut olay kendi içerisinde değerlendirilerek failin kastının belirlenmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, başka bir olay nedeniyle sanığın evinde yapılan aramada katılan kuruma ait kabloların ele geçtiği olayda ele geçen kabloların katılan kuruma ait olması dışında suç eşyası olduklarına dair delil bulunmadığından, kabloları teşhis eden ve soruşturma aşamasında beyanları alınan kurum çalışanları İ.. T.. ve V.. D..'un, Giresun İl ve İlçelerinde kablo hırsızlığı olaylarının olduğunu, bu konuda resmi müracaatlarının bulunduğunu belirtmeleri karşısında adı geçen kişilerin tanık sıfatıyla beyanları alınarak öncelikle kabloların çalıntı olup olmadığı, çalıntı ise hangi tarihte çalındığı tespit edilip bu konuda varsa soruşturma evrakı getirtilerek incelendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6990, Karar No: 2019/9533, Tarih: 24.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6990 E.  ,  2019/9533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I) Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerde; Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden,bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II) Sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde ;suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında suç tarihi itibarıyla kesinleşmiş hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetinin bulunmaması nedeniyle, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nun 50/3. maddesinde yer alan yasal zorunluluk gereğince aynı Yasa'nın 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde ;suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında suç tarihi itibarıyla kesinleşmiş hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetinin bulunmaması nedeniyle, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nun 50/3. maddesinde yer alan yasal zorunluluk gereğince aynı Yasa'nın 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2) Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/04.2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca, "Aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.11.2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu” şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan Mersin E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olan, duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi bulunmayan sanığın kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3979, Karar No: 2019/376, Tarih: 10.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/3979 E.  ,  2019/376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin İl Özel İdaresinde kadroya geçmeden önceki dönemde geçici işçi olarak çalıştığını ancak bu hizmetlerinin kıdeminden sayılmadığını, geçici işçilikte geçen çalışmaların kıdeminden sayılarak derece ve kademesinin tespiti ile yeni derece ve kademesi dikkate alınarak ücret farkı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz edenin sıfatına ve temyiz nedenlerine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının derece ve kademesinin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davacının dava tarihinde 12. derecenin 25. kademesinde olması ve intibakının buna göre yapılması gerektiği tespit edilerek fark alacakları hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, varılan sonuç dosya içeriği örtüşmediği gibi hükme esas alınan bilirkişi raporu denetime elverişli de değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının derece ve kademesinin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davacının dava tarihinde 12. derecenin 25. kademesinde olması ve intibakının buna göre yapılması gerektiği tespit edilerek fark alacakları hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, varılan sonuç dosya içeriği örtüşmediği gibi hükme esas alınan bilirkişi raporu denetime elverişli de değildir.

Bilirkişi raporunda, davacının kadroya kayden düz işçi pozisyonunda alınmasına karşın fiilen temizlik işçisi olarak görev yaptığının tespit edilmesi nedeniyle toplu iş sözleşmesi pozisyon alt ve üst derece aralıklarının temizlik işçisi pozisyonuna göre belirlenmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki, 01.03.2011-28.02.2013 tarihleri arasında yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesi’nin Geçici 3. maddesi uyarınca 01.03.2012 tarihinden önce temizlik işçilerinin ilerleyebileceği derece Toplu İş Sözleşmesi eki pozisyon cetveline göre 2-9 arası, 01.03.2012 tarihi ve sonrasında ise her bir pozisyonun üst derecesinin 2 puan arttırılmış olması nedeniyle 2-11 derecedir. Dolayısıyla, dava tarihi olan 06.11.2014 tarihi itibariyle halen çalışan davacının ilerleyebileceği en üst derece 11 olmasına karşın dava tarihinde davacının 12. derecede olduğunun belirlenmesi isabetli bulunmamıştır. Yine, 01.03.2012 tarihine kadar davacının 9 derecenin üzerinde bir dereceye ilerleyemeyeceği de gözardı edilmiştir. Toplu İş Sözleşmesi düzenlemesi gereği 90 günü aşan artık yıl için bir defaya mahsus olmak üzere bir kademe verilmesi gerektiği kuralına uyulup uyulmadığı da rapordan anlaşılamamış, raporda davacının mevsimlik işçilikte geçirdiği süreye karşılık eklenmesi gereken derece ve kademe belirlenmemiştir.

Açıklanan nedenler ile Mahkemece, yukarıda belirtilen hususları karşılayacak şekilde aldırılacak denetime elverişli bilirkişi raporu ile davacının kadroya alındığı tarihe kadar mevsimlik işçilikte geçen çalışma süresi belirlenip bu çalışmaya karşılık olarak toplu iş sözleşmesi düzenlemesi gereği her iki yılda "bir derece" ve her yıl "bir kademe" alacağı ve varsa 90 günü aşan artık yıla da bir defaya mahsus ''bir kademe'' verileceği dikkate alınarak davacının dava tarihinde olması gerektiği derece ve kademesi belirlenmeli, taraflar yararına oluşan usuli kazanılmış haklar da gözetilerek sonucuna göre fark ücret alacağı talepleri hakkında hüküm kurulmalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30483, Karar No: 2014/16349, Tarih: 28.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/30483 E.  ,  2014/16349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın mahkemede alınan beyanında diğer sanıklardan şikayetçi olmadığını beyan etmesi sebebiyle katılan sıfatı bulunmaması karşısında diğer sanıklar hakkındaki hükümleri temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığından sanık müdafinin katılan sıfatı ile yaptığı temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesince isteme uygun REDDİNE,

2) Sanık hakkında katılan ...' e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelen sanık müdafinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde ;

Hükmolunan adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanununun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun  Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan sanık müdafinin  temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri usulü Kanununun 317. maddesi uyarınca isteme uygun REDDİNE,

3) Sanık hakkında katılan ...' e yönelik yaralama suçundan kurulan hükme yönelen sanık müdafinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Sanık müdafinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanığın, köy çeşmesi civarında ... ile kavga etmesinden ve onu basit tıbbi müdahale ile iyileşecek şekilde yaralamasından sonra, ...'in oğulları ..., ....ve....'in sanığın kilitli bulunan bahçe kapısını traktör ile itekleyerek açıp, içeri girip, sanığa ellerinde sopalarla saldırmaları ve onu yaralamalları esnasında sanığın, elindeki balta ile mağduru yaralaması eyleminde, her ne kadar ilk haksız eykem sanıktan gelmişse de, bu harekete karşılık üç kişi ile bahçe kapısının traktörle kırılarak bahçeye girilmesi ve saldırıda bulunulması olayının, önceki hareketle mütekabiliyat teşkil etmeyen daha yoğun bir saldırı olması karşısında, sanığın balta yerine sopa kullanması halinde meşru müdafaa hükümlerinin tatbikini de gündeme getirebilecek, ancak balta kullanılmış olması, silahların eşitsizliği karşısında bu hususun düşünülemeyeceği olayda, sanık lehine tahrik hükümlerinin tatbiki gerektiğinin gözetilmemesi

b) 5237 sayılı TCK' nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun TCK'nin 53/3. maddesi uyarınca sanığın kendi alt soyu dışındaki kişiler bakımından infaz tarihine kadar geçerli olacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesince  CMUK'un 326/son uyarınca sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak  isteme uygun BOZULMASINA, 28.04.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3338, Karar No: 2012/4194, Tarih: 22.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/3338 E.  ,  2012/4194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.04.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında düzeltim istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.07.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, murisinin dava konusu 89 ada 12 ve 13 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında “...” biçimindeki kimlik bilgilerinin “...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Tapuda kimlik bilgileri düzeltilmesine ilişkin davalarda amaç tapu kaydındaki malik bilgilerini nüfus kaydına uygun hale getirmektir. Dosya içindeki belgelerden muris “...”'nin nüfusa kayıtlı olmadığı anlaşılmaktadır. Nüfus hizmetlerinin uygulanmasına ilişkin yönetmeliğin 72. maddesinde belirtildiği üzere; nüfusta kaydı bulunmayanların ölüme ilişkin resmi veya özel sağlık kurumları veya kamu kurum ve kuruluşlarının kayıtlarına dayanılarak düzenlenmiş herhangi bir ölüm kaydı bulnmadığı takdirde nüfus kütüklerine tescilin yapılması kanunen mümkün değildir. Nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya hergangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mükün değil ise de bu gibi durumlarda tapu malikinin davacıların murisi ile aynı kişi

olduğunun ispatlanması halinde çoğun içerisinde az da vardır " kuralı gereğince bu yönde bir "tespit kararı "verilmelidir.

Somut olayda mevcut duruma göre muris "...”'nin "artık nüfus siciline tescili mümkün olmadığından ve dolayısıyla tapu kaydındaki malik bilgileri de nüfus kayıtlarında göre düzeltilemeyeceğinden tapu kayıtlarında intikal yaptırılabilmesi için mahkemece dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında tapu maliki olarak görünen "...”'nin davacının murisi olan "..." olduğunun tespitine "şeklinde bir tespit hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 22.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11318, Karar No: 2006/12313, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11318 E.  ,  2006/12313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 4.7.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa, seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün kamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9302, Karar No: 2009/4825, Tarih: 25.05.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/9302 E.  ,  2009/4825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... Devlet Hastanesi ve ... SSK Hastanesinin bronül ihtiyacı için düzenlediği ihalenin müvekkili üzerinde kaldığını, davalının da bu ihaleler için müvekkiline fiyat ve yetki belgesi verdiğini, davalıya toplam 186.000 adet bronül siparişi verildiğini, davalının sadece 15.000 adet malzeme teslim ettiğini, kalan 171.000 adet malzemeyi teslim etmemesi üzerine müvekkilinin ihale konusu ürünü başka bir firmadan daha yüksek bir fiyatla almak zorunda kaldığını, bu nedenle müvekkilinin zarara uğradığını belirterek 3.632 YTL zararın ihtarname tarihli olan 11.08.2004’ten itibaren işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava konusu ihaleden önce de müvekkilinden mal aldığını, ancak bedelini ödemediğini müvekkilince dava konusu ihale için verilen teklifte ödemenin peşin yada (30) günlük çekle yapılmasının istendiğini, davacının ihaleyi kazandıktan sonra teklif formunda öngörülen ödeme şartlarına uyarak talepte bulunmadığını, böylesine büyük bir alışverişin karşılığı alınmadan alıcı firmaya malzeme verilmesinin mümkün olmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalının ihale öncesi davacıya vermiş olduğu taahhütleri yerine getirmediği gerekçeleriyle davanın kabulüne, 3.632 YTL’nin ihtarname tarihi olan 11.08.2004’ten itibaren uygulanacak ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalının fiyat teklifini .... Devlet Hastanesinde açılacak ihale için verdiği davacıya gönderdiği faks metninden anlaşılmaktadır. Dosyada SSK Hastanesinde açılacak ihale yönünden davalı tarafından davacıya verilmiş bir fiyat teklifine rastlanılamamıştır.

Mahkemece, bu husus gözetilmeden SSK Hastanesi için de teklif verilmiş gibi görüş bildiren bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.