muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8766, Karar No: 2013/13563, Tarih: 08.10.2013

Aynı Kanun'un 17. maddesine göre; "....Şehirlerarası ve uluslararası yolcu taşımacıları; duraklamalar dahil olmak üzere yolcunun kalkış noktasından, varış noktasına kadar geçecek süre içinde meydana gelecek bir kaza nedeniyle yolcunun ölümü, yaralanması ya da eşyasının zarara uğramasından dolayı sorumludur." Yine aynı Kanun'un 18. maddesine göre; "Taşımacılar, yolcuya gelebilecek bedeni zararlar için bu Kanunun 17 nci maddesinden doğan sorumluluklarını sigorta ettirmek zorundadır. ...."

-11/06/2009 tarih ve 27255 Sayılı R.G.de yayımlanan Karayolu Taşıma Yönetmeliği'nin 2/1 maddesine göre "Bu Yönetmelik, kamuya açık karayolunda motorlu taşıtlarla yapılan yolcu ve eşya taşımalarını, taşımacı, acente, taşıma işleri komisyonculuğu, taşıma işleri organizatörlüğü, nakliyat ambarı işletmeciliği, kargo işletmeciliği, lojistik işletmeciliği, terminal işletmeciliği, dağıtım işletmeciliği ve benzeri taşımacılık faaliyetlerini yapanlar ile taşıma işlerinde çalışanları, taşımacılık faaliyetlerinde yararlanılan her türlü taşıt, araç, gereç, yapı, tesis ve benzerlerini kapsar."

Kaza tarihinde yürürlükte olan 27255 Sayılı Yönetmelik'in 47/1 maddesine göre; "Yolcu taşımalarında, yetki belgesi sahipleri; yolcular ile sürücüler ve bunların yardımcılarına gelebilecek bedeni zararlar için bu Yönetmeliğin 42 nci maddesinin beşinci fıkrasından doğan sorumluluklarını sigorta ettirmek zorundadırlar."

Yine aynı Yönetmelik'in 48/1 maddesine göre;"Bu Yönetmelik kapsamındaki yolcu taşımalarında; Kanunun 18 inci

maddesinde tanımlanan Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası ile 5684 sayılı Sigortacılık Kanununa dayanılarak çıkarılan Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırılması zorunlu olan sigortalardır."

Açıklanan nedenlerle davacıların desteğinin şehirlerarası yolcu taşımacılığı yapan araç içinde yolcu olarak bulunduğu sırada meydana gelen trafik kazası sonucu vefat ettiği anlaşıldığından işin esasına girilerek davacının talebinin değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 08.10.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2276, Karar No: 2021/13982, Tarih: 25.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2276 E.  ,  2021/13982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca açılan tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 25/11/2021 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca açılan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, ... ili, ... İlçesi, ... köyü, 638 parsel sayılı, 65.493,75 m2 yüzölçümlü taşınmazın 20.04.2012 tarihinde bağış işlemi neticesinde davacı vakıf adına tescil edildiği, taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içinde bırakılması suretiyle davacı tarafın tasarruf yetkisinin kısıtlandığı, eldeki davanın 10.04.2013 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, dava konusu arazi niteliğindeki Yalova ili, Altınova İlçesi, Hersek köyü, 638 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde tazminata hükmolunmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aleyhine temyiz olunan davacı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 25/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3743, Karar No: 2012/7122, Tarih: 25.09.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/3743 E.  ,  2012/7122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 1. İCRA MAHKEMESİ

Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimselerin şirketin iflasını istememeleri suçundan sanık ...'in İİK'nun 345/a maddesi gereğince bir ay on gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

Sanığa isnat edilen sermaye şirketinin iflasını istememek suçunun oluşup oluşmadığının anlaşılabilmesi için öncelikle, İİK'nun 179. ve TTK'nun 324. maddelerinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığı saptanmalıdır. Mahkemece borçlu şirkete ait ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları getirtilip, birlikte bilirkişi incelemesine tabi tutulduktan sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, sadece 2007 yılı kurumlar vergisi bilançosuna göre düzenlenen yetersiz bilirkişi raporlarına göre yazılı şekilde sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 25.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2046, Karar No: 2019/8600, Tarih: 14.11.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/2046 E.  ,  2019/8600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ...'ten alınmasına, 14/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14713, Karar No: 2015/6239, Tarih: 12.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/14713 E.  ,  2015/6239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmazlara komşu 146 ada 19, 23 ve 26, 147 ada 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20 ve 21 parsel sayılı taşınmazların tutanak örnekleri ile varsa dayanakları tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tedavülleri,

2- Çekişmeli taşınmazların dayanağı Şubat 1962 tarihli ve 97 nolu ve Nisan 1977 tarihli ve 63 nolu tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tedavüllü kayıtları ile Nisan 1991 tarih ve 8 nolu tapu kaydının tesisinden itibaren geldi kayıtlarının getirtilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7348, Karar No: 2015/22010, Tarih: 24.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/7348 E.  ,  2015/22010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/289599

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2013/82 (E) ve 2013/368 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hüküm hakkında:

6136 sayılı Yasanın 15/1. ve 5237 sayılı TCK'nin 62. maddeleri uyarınca tayin edilen 20 gün adli para cezasının, TCK'nin 52. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL.'den paraya çevrilmesinde 400,00 TL. adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde 80,00 TL. adli para cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık hakkında katılanlara yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümler hakkında:

Sanığın, katılan F.. Ç..'e yönelik kasten yaralama eyleminden kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nin 50/2. maddesinde belirtilen, "Suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez.” hükmü karşısında, TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca seçimlik cezalardan sanığa tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi; aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamına uygun şekilde ilk önce katılanların, sanığa vurmaları üzerine sanığın katılanları yaraladığının kabul edilmesine rağmen, yasal olmayan gerekçe ile sanık hakkında TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25501, Karar No: 2010/7270, Tarih: 29.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/25501 E.  ,  2010/7270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İ.İ.K.’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin  haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince , borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan, ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda; taşınmazın 60.000 TL edeceği ve borçlunun haline uygun olduğu bildirilmiştir. Meskeniyet itirazında bulunulan taşınmazın bulunduğu arsa 284 m² yüzölçümlü, şehir merkezine yakın ve belediyenin tüm imkanlarından faydalanabilen bir konumda olup, üzerinde bulunan iki eve nazaran daha değerli bir durumda olduğu bilirkişilerce de rapor edilmiştir. Borçlu Şadan Akengin taşınmazın tamamına malik olup, taşınmaz üzerinde bulunan 2 evden birinde ailesi çocuğu, anne, babası ile birlikte oturmaktadır. Diğer evde ise kimin oturduğu raporlar içeriğinden net olarak anlaşılamamıştır. Bilirkişi raporunda meskenin borçlunun  haline münasip gayrimenkul olduğu belirtilmektedir.

İcra mahkemesince arsanın evlerden daha değerli olduğu hususu da dikkate alınarak, borçlunun   haline münasip evi daha ucuza alabileceği diğer yerlerin de nereleri olduğu da araştırılmak suretiyle borçlunun  haciz anında kanunen bakmakla yükümlü olduğu kişilerin  kimler olduğu, bu kişiler adına kayıtlı taşınmaz olup olmadığı ve gelir durumları da belirlenerek yukarıda 3. ve 4. paragraflarda belirtilen kıstaslar dahilinde inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9794, Karar No: 2020/1049, Tarih: 04.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/9794 E.  ,  2020/1049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların tanımadıkları kişiden satın aldıklarını savunduğu suça konu, üzerinde "Çankaya Belediyesi-2012" ibaresi bulunan iki adet metal bank kenarlığının, herhangi bir araştırma yapılmaksızın müşteki belediyeye ait olduğunun anlaşılabilir olması ve sanıkların hurda alım satım işi ile uğraştıkları da gözönüne alındığında, kamu kurumuna ait eşyaların bu kurum tarafından resmi şekilde tasfiye ve satışının özel bir usule tabi olduğu ve mesleği hurdacılık olan sanıkların da bunu bilebilecek durumda oldukları değerlendirildiğinde, tanımadıkları kişiden resmi kuruma ait eşyaları alan sanıkların, satın aldıkları eşyaların suçtan kaynaklandığını bilerek aldıkları sabit olduğu gözetilmeden, hatalı değerlendirme sonucu yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6438, Karar No: 2020/685, Tarih: 13.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/6438 E.  ,  2020/685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Adana 1. Sulh Hukuk, Uludere Sulh Hukuk ve Kızıltepe Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından; nüfus kayıtlarına göre küçüğün yerleşim yeri adresinin ..." olduğu, bu nedenle yetkili mahkemenin Uludere Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Uludere Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından; adrese dayalı kayıt sistemine göre küçüğün yerleşim yeri adresinin "...olduğu, bu nedenle yetkili mahkemenin Kızıltepe Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kızıltepe Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından da; küçüğün yerleşim yeri adresinin ..." olduğu, yetkili mahkemenin Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

HMK’nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, mahkemeler arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamakta olup, mahkemece Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle ortaya çıkan görev uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Dairemize geldiği anlaşılmıştır. Oysa, olumsuz yetki uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için Kızıltepe Sulh Hukuk Mahkemesinin kararında yetkili olduğu belirtilen Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin de karşı yetkisizlik kararı vermesi ve bu kararın kesinleşmesi gerektiği nazara alındığında merci tayini için aranan "iki mahkeme arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı bulunması" koşulunun henüz gerçekleşmediği kuşkusuzdur. Bu nedenle; merci tayini koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE 13/02/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5666, Karar No: 2012/8421, Tarih: 04.07.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/5666 E.  ,  2012/8421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, paydaşı olduğu 3251 parsel sayılı taşınmazın tapusunun kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle kesinleşen mahkeme ilamıyla iptal edildiğini, bu nedenle zarara uğradığını ileri sürerek, tazminat isteğinde bulunmuştur.

Davalı hazine, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tazminat isteğine ilişkin olup, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucunda davanın kısmen kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, çekişme konusu 3251 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının Karataş Asliye Hukuk mahkemesinin, 23.11.2005 tarihinde kesinleşen 1990/310 esas,1998/217 karar sayılı mahkeme ilamıyla iptal edilmiş olmasına karşın, mahkemece, sehven davaya konu olmayan başka bir taşınmaza ilişkin olarak verilen 1990/312 esas 98/68 karar sayılı ilam esas alınmak suretiyle, faizin bu ilamın kesinleşme tarihi olan 6.4.2001 tarihinden başlatılmış olması doğru değil ise de, anılan bu yanlışlık yargılamanın yeniden yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 1. Fıkrasında yer alan " 06.04.2001 tarihinden " ibaresinin karardan çıkartılmasına, yerine " 23.11.2005 tarihinden" yazılmasına, davalı Hazinenin temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün bu şekliyle düzeltilmesine, 6100 sayılı H.M.K.'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 4.7.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14603, Karar No: 2015/13101, Tarih: 29.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/14603 E.  ,  2015/13101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/301792

MAHKEMESİ : Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2012

NUMARASI : 2012/32 Esas, 2012/33 Karar

SUÇ : İrtikap

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizin 2014/10689 Esas sayılı dosyasıyla irtibatlı olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tahsilat görevleri olmayan, koruma ve gözetim yükümlülükleri de bulunmayan Belediye de görevli sanıklar M. T. ile H. D.'nin kurum veznesine yatırmak üzere tanıklardan aldıkları kum ve çakıl bedellerini mal edinerek güveni kötüye kullanma suçu işledikleri ve bu gerekçeyle mahkumiyetlerine karar verildiği, kum ocağında operatör olarak çalışan sanıklar A.. A.. ve A.. Y..'ün ise makbuz karşılığı yükleme yapmaları gerekirken makbuz almadan sanıklar Mehmet ve Hasan'ın telefonla vermiş oldukları talimatlar doğrultusunda tanıklara kum ve çakıl teslim ederek Mehmet ve Hasan'ın güveni kötüye kullanma suçlarına iştirak ettikleri nazara alınmadan suç vasfına ilişkin yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Görevi kötüye kullanma suçunun bir suç işleme kararı cümlesinden olmak üzere değişik tarihlerde işlenmesi karşısında zincirleme tek suçtan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve eylemlerin neden bağımsız suç olarak kabul edildiği, suç kastının nasıl yenilendiği de karar yerinde denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde hükümler kurulması,

Sanıklar hakkında verilen ve ertelenen hapis cezasının kısa süreli olduğu gözetilmeden TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmesi suretiyle aynı Kanunun 53/4. maddesine aykırı davranılması,

TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanması sırasında 53/1. maddesinin a bendindeki hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanması yerine d bendindeki hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8164, Karar No: 2016/12820, Tarih: 02.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/8164 E.  ,  2016/12820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret, ilave tediye, kıdem tazminatı, ikramiye, yemek ile yıllık izin ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ...Rehberlik ve Müşteri Hizmetleri A.Ş. alt işveren davalı ... .... A.Ş.'nin asıl işveren olarak gözüktüğü........ünde bulunan .... .... çağrı merkezinde çalıştığını, davacının ....Sendikasının üyesi olduğunu, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmemesi sebebi ile işten istifa ederek ayrıldığını, bu sebeple davacının iş sözleşmesinin feshinde haklı olduğunu bildirerek IX. dönem toplu iş sözleşmesinen kaynaklanan ücret farkı, ilave tediye, ikramiye, yemek bedeli, kıdem tazminatı ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının ... A.Ş.'nin işçisi olduğunu, ... A.Ş.'nin ticaret büro eğitim ve güzel sanatlar iş koluna girdiğini yargı kararı ile kesinleştiğini, bu sebeple davacının davalı şirkette uygulanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanmasının hukuki dayanağının bulunmadığını bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında davacının toplu iş sözleşmesine ilişkin alacaklara hak kazanıp kazanamayacağı uyuşmazlık konusudur.

2-Davacının talebi davalı işyerinde uygulanan IX. dönem toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan sosyal haklarına ilişkin alacaklarına yöneliktir. Dava alacak davası niteliğindedir. Davacı taraf davası ile sendikaya üye olması sebebiyle de davalı işyeri ve yetkili sendika arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanarak fark ücret ve diğer haklardan yararlanması gerekeceğinden, işyerinde yürürülükte olan sekizinci ve dokuzuncu dönem toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılarak ücret farkı, ilave tediye, ikramiye, yemek bedeli, kıdem tazminatı ve yıllık izin alacaklarının tahsilini istemiştir.