muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12265, Karar No: 2017/804, Tarih: 20.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/12265 E.  ,  2017/804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (dokuz kez),

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (on kez), müstehcenlik (bir kez), özel hayatın gizliliğini ihlal (altı kez), çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez) (sanık ...); çocuğun nitelikli cinsel istismarı (beş kez) (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı (altı kez), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (bir kez), ırza geçme (bir kez), çocuğun basit cinsel istismarı (üç kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (yedi kez), özel hayatın gizliliğini ihlal (altı kez), müstehcenlik (bir kez) suçlarından mahkûmiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (bir kez) açılan kamu davasında eylemin hürriyeti tahdit suçunu oluşturduğunun kabulü ile zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat (iki kez); Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet (iki kez), çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan (üç kez) açılan kamu davalarında eylem reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davalarının düşmesi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi.

Hükmedilen ceza miktarları nazara alındığında sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince Reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında mağdurlar ..., ...,.... ile .....’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; mağdurlar ... ile .....'e yönelik çocuğun basit cinsel istismarı; mağdur ...'e yönelik ırza geçme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ve mağdur ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemi hürriyeti tahdit kabul edilerek zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine dair karar ile sanık ... hakkında mağdurlar ..., .... ve ....'a yönelik reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan açılan kamu davalarının şikayet yokluğu nedeniyle düşmesine dair kararların incelenmesinde:

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının mahkûmiyet hükümleri yönünden infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının mahkûmiyet hükümleri yönünden infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, düşme ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafileri ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında mağdurlar ..., ....., ... ile ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; mağdurlar ... ile ....'e yönelik çocuğun basit cinsel istismarı; mağdur ...'e yönelik ırza geçme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile mağdur ...'e yönelik hürriyeti tahdit suçundan görülen kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine dair karar ile sanık ... hakkında mağdurlar ...,.... ve ...'a yönelik reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan açılan kamu davalarının şikayet yokluğu nedeniyle düşmesine dair kararların ONANMASINA,

Sanık ... hakkında mağdurlar ..., ..., ..., ... ile .... 'a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan (beş kez) kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında mağdurlar ..., ..., ..., ... ile ....'a yönelik eylemlerinden dolayı hükümler kurulurken TCK'nın 43. maddesi uyarınca yapılacak arttırımın, aynı Kanunun 103/2, 103/3. maddeleri gereğince belirlenen ceza üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden söz konusu arttırımın TCK'nın 61. maddesindeki sıralamaya aykırı olacak şekilde 103/2. maddesi üzerinden yapılması suretiyle cezaların eksik tayini,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerde TCK'nın 43 ve 62. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin karardan çıkartılarak yerlerine “...sanığın cezasında TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca takdiren ¼ oranında arttırım yapılarak 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına” ve “.. TCK'nın 62/1. maddesi gereğince cezasında takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın neticeten 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... hakkında, mağdurlar ... ile ....’a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez); mağdur ...’a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı (bir kez) ve mağdur ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (bir kez) suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile mağdurlar ... ve ....'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (iki kez) verilen beraat kararlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurlar ... ile ....’un beyanlarında, sanığın kamu davasına konu eylemleri kanunda öngörüldüğü şekilde cebir, tehdit ya da hileyle gerçekleştirdiğine dair anlatımlarının bulunmayışı ve eylemler sırasında mağdurların onbeş yaşını doldurup doldurmadıkları hususunun şüphede kalması hususları nazara alınıp mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi suretiyle,

sanık hakkında ... ile ....’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmesi ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan kamu davalarına ilişkin eylemlerin ise TCK'nın 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturması karşısında bu suçtan hükümler kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyet kararları verilmesi,

Sanığın, mağdur ...'ı cinsel istismarda bulunmak amacıyla değişik zamanlarda klüp tesislerine gelmesini sağlama ve mağdur ...'i de aynı amaçla ....'ta bulunan depoya götürme şeklindeki eylemleri ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği anlaşılmakla, ....'a yönelik TCK'nın 109/l, 3-f, 5, 43 ve ....'e yönelik 109/1,3-f, 5. maddeleri uyarınca mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraat hükümleri kurulması,

Sanığın, mağdur ...'a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı eylemlerini, 02.07.2013 tarihinde diğer sanık ... ile cinsel ilişkiye girmesini sağlama ve 05.07.2013 tarihinde de mağdurun dudağını öpüp vücudunu okşama şeklinde zincirleme şekilde gerçekleştirdiği gözetilmeden, hakkında TCK'nın 103/1. maddesi uyarınca belirlenen cezada aynı Kanunun 43/1. maddesi ile arttırım yapılmaması neticesinde eksik ceza tayini,

Sanığın, mağdur ...’a yönelik zincirleme olarak işlediği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu "gelmediği takdirde, lisansını vermeyeceği" şeklinde tehditle işlediği gözetilmeden, temel cezanın TCK'nın 109/2. maddesi yerine 109/1. maddesine göre belirlenmesi suretiyle eksik tayini,

Kabule göre de;

Sanığın, mağdur ...’a yönelik zincirleme olarak işlediği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu "gelmediği takdirde, lisansını vermeyeceği" şeklinde tehditle işlediği gözetilmeden, temel cezanın TCK'nın 109/2. maddesi yerine 109/1. maddesine göre belirlenmesi suretiyle eksik tayini,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 103/2, 103/3, 103/4. maddeleri uyarınca verilen ceza 15 yılı geçse dahi, suçun sonucunda mağdur ...’ın ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın aynı Kanunun 49/1 ve 103/6. maddeleri gereğince 20 yıla kadar arttırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak, anılan kanun maddeleri gereğince hakkaniyet kuralları gözetilip uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği halde, 103/6. maddenin uygulama dışı bırakılması suretiyle eksik ceza tayini,

Sanık hakkında mağdur ...’a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 43. maddesi ile yapılacak arttırımın, aynı Kanunun 103/2, 103/3, 103/4. maddeleri gereğince belirlenen ceza üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden söz konusu arttırımın TCK'nın 61. maddesindeki sıralamaya aykırı olacak şekilde 103/2. madde üzerinden yapılması suretiyle cezanın eksik tespiti,

Sanık ... hakkında mağdurlar ..., ...., ...,...,,, ile ....'a yönelik özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan (altı kez) kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanığın, çocuk olan mağdurların cinsel ilişki sırasındaki görüntülerini kaydetmesi eyleminin TCK'nın 226/3. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulması,

Sanık ... hakkında müstehcenlik suçundan (bir kez) kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın, müstehcen görüntüleri hangi mağdura ne şekilde gösterdiği karar yerinde tartışılmadan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

Sanık ... hakkında mağdurlar ... ile ....'a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan (iki kez) kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

5237 sayılı TCK'nın 103/2. maddesinde düzenlenen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle işlenebileceği, dolayısıyla erkek olan mağdurların kadın olan sanık ile vajinal yoldan cinsel ilişkiye girmeleri şeklinde gerçekleşen olayda ise sanığın eylemlerinin aynı Kanunun 103/1. maddesinde düzenlenen çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4177, Karar No: 2021/1891, Tarih: 13.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/4177 E.  ,  2021/1891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 25/02/2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 07/06/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Nefise Ozulu, Kamil Bal, Ayşe Yumuk, Musa Yumuk ve Necati Köroğlu vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21274, Karar No: 2016/21810, Tarih: 29.09.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/21274 E.  ,  2016/21810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ikramiye, fazla mesai ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 04.09.2002-09.01.2009 tarihleri arasında kağıt kesme operatörü olarak çalıştığını, ücretinin net 1.150,00 TL olduğunu, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebep olmaksızın feshedildiğini, davalı şirket yetkililerinin alacaklarını ödeyecekleri beyanına rağmen ödemede bulunmadıklarını, 08:00-18:00 saatleri arasında çalışması gerekirken çoğu akşam 23:00 saatine kadar çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını belirterek kıdem, ihbar tazminatı, ikramiye, fazla mesai ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesini kendisi tarafından feshedildiğini, ibranemeden bu durumun ortada olduğunu, ücretinin asgari ücret olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Bozma ilamına uyulan mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dairemizin bozma kararında davacı şahitlerinin fazla mesai yapıldığında ücretinin % 25 zamlı olarak ödendiğini beyan ettikleri, bu beyanlara karşı davacı asilden diyeceklerinin sorulması gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece dinlenen davacı asil beyanında fazla mesaisinin % 50 zamlı ödenmesi gerektiğini ileri sürmüş, ancak fazla mesailerin % 25 zamlı ödendiği hususundaki davacı şahitlerinin beyanlarına açıklık getirmemiştir. Mahkemece bozma içeriğinde belirtilen husus açıklığa kavuşturulmamış ve bozma ilamı yerine getirilmemiştir. Hal böyle olunca mahkemece bozma ilamına göre davacıya fazla mesai yapıldığında ücretinin % 25 zamlı olarak ödendiğine ilişkin davacı şahit beyanları sorulmalı ve sonucuna göre yeni bir değerlendirme yapılması gereklidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 29.09.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14356, Karar No: 2011/14190, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/14356 E.  ,  2011/14190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02/06/2009 gün ve 2009/6465- 9034 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli ... köyü 115 ada 11 parsel (15.154 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu taşınmazın tesbit gibi davalılar adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 07/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26823, Karar No: 2013/12205, Tarih: 30.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/26823 E.  ,  2013/12205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :05.04.2012
Yargıtay — Esas No: 2010/11813, Karar No: 2012/1651, Tarih: 07.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/11813 E.  ,  2012/1651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ...'ten alınmasına, 07.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38348, Karar No: 2014/30946, Tarih: 30.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/38348 E.  ,  2014/30946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 30/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5425, Karar No: 2025/10725, Tarih: 04.06.2025

**4. Ceza Dairesi         2024/5425 E.  ,  2025/10725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1088 E., 2024/483 K.

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteği özetle, İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin hazırlık hareketi olarak kabul edilmesine karşın tamamlanmış fuhuş suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi karşısında Bölge Adliye MAhkemesi Ceza Dairesince mahkumiyet hükmünün kaldırılarak, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 227/2. maddesinde sayılan suçu oluşturup oluşturmayacağı tartışıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdiri yerine yazılı şekilde karar verilmiş olması nedeniyle kararın bozulmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan hâliyle 5237 sayılı Kanun'un "Fuhuş" başlıklı 227. maddesi;

"(1) Çocuğu fuhşa teşvik eden, bunun yolunu kolaylaştıran, bu maksatla tedarik eden veya barındıran ya da çocuğun fuhşuna aracılık eden kişi, dört yıldan on yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. Bu suçun işlenişine yönelik hazırlık hareketleri de tamamlanmış suç gibi cezalandırılır.

(2) Bir kimseyi fuhşa teşvik eden, bunun yolunu kolaylaştıran ya da fuhuş için aracılık eden veya yer temin eden kişi, iki yıldan dört yıla kadar hapis ve üçbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. Fuhşa sürüklenen kişinin kazancından yararlanılarak kısmen veya tamamen geçimin sağlanması, fuhşa teşvik sayılır.

(3) (Mülga fıkra: 06/12/2006-5560 sayılı Kanunun 45.md)

(4) Cebir veya tehdit kullanarak, hile ile ya da çaresizliğinden yararlanarak bir kimseyi fuhşa sevk eden veya fuhuş yapmasını sağlayan kişi hakkında yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarısından iki katına kadar artırılır.

(5) Yukarıdaki fıkralarda tanımlanan suçların eş, üstsoy, kayın üstsoy, kardeş, evlât edinen, vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunan diğer kişiler tarafından ya da kamu görevi veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle işlenmesi hâlinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır.