muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12160, Karar No: 2024/3239, Tarih: 18.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/12160 E.  ,  2024/3239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/783 Esas, 2023/682 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ayvalık 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.09.2023 Tarihli ve 2023/79 Esas, 2023/452 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda, Ayvalık Vergi Dairesi Müdürlüğünün 28.02.2023 tarihli yazısında davacının tacir olmadığı belirtildiğinden, taraflar arasındaki protokeldeki yetki şartının geçerli olmadığı, yetkili mahkemenin genel hükümlere göre tayin ve tespit edileceği, davalının yerleşim yeri mahkemesinin Bergama Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğundan yetki itirazının kabulünün gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bergama 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.11.2023 Tarihli ve 2023/783 Esas, 2023/682 Karar Sayılı Kararı

Dava protokolden doğan alacak istemine ilişkin olup, kesin yetki halinin söz konusu olmadığı, sözleşmedeki karakteristik edim işletmenin devri olduğundan haliyle bunun Ayvalık ilçesinde olduğunun dosya kapsamı ile sabit olduğu, ayrıca davalı vekili cevap dilekçesi ile yetkili ve görevli mahkeminin Balıkesir Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu beyan ettiği, Bergama Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili ve görevli olduğunu beyan etmediği, bu haliyle usulünce yapılmış bir yetki itirazı olmadan yetkisizlik kararı verildiğinden yetkili mahkemenin davanın açıldığı Ayvalık Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki alacak davasında yetkili mahkemenin belirlenmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesi şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun’un “Sözleşmeden doğan davalarda yetki” başlıklı 10 uncu maddesinin şöyledir: “Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir.”

4. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) “İfa yeri” başlıklı 89 uncu maddesi şöyledir:

“Borcun ifa yeri, tarafların açık veya örtülü iradelerine göre belirlenir. Aksine bir anlaşma yoksa, aşağıdaki hükümler uygulanır;

1. Para borçları, alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde,

2. Parça borçları, sözleşmenin kurulduğu sırada borç konusunun bulunduğu yerde,

3. Bunların dışındaki bütün borçlar, doğumları sırasında borçlunun yerleşim yerinde, ifa edilir.

4. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) “İfa yeri” başlıklı 89 uncu maddesi şöyledir:

“Borcun ifa yeri, tarafların açık veya örtülü iradelerine göre belirlenir. Aksine bir anlaşma yoksa, aşağıdaki hükümler uygulanır;

1. Para borçları, alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde,

2. Parça borçları, sözleşmenin kurulduğu sırada borç konusunun bulunduğu yerde,

3. Bunların dışındaki bütün borçlar, doğumları sırasında borçlunun yerleşim yerinde, ifa edilir.

Alacaklının yerleşim yerinde ifası gereken bir borcun doğumundan sonra alacaklının yerleşim yerini değiştirmesi sebebiyle ifa önemli ölçüde güçleşmişse borç, alacaklının önceki yerleşim yerinde ifa edilebilir.”

C. Değerlendirme

1. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanun'un 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca 6098 Kanun'un 89 uncu maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir.

2. Dosya kapsamından, davacı vekilince müvekkili ile ... adına işlem yapan Gökay Dalgıç arasında 08.12.2022 tarihinde yapılan protokol kapsamında, müvekkil tarafından işletilen Cafe Ada isimli işyerinin 30.11.2022 tarihinde 175.000TL bedel ile Bergama Gıda Pizza Limited Şirketine tüm demirbaşları ile devri için anlaştıklarını, 04.10.2022 tarihinde şirket tarafından kapora adı altında 5.000,00 TL gönderildiğini, sonrasında 05.12.2022 tarihinde müvekkili hesabına devir malzeme faturası ödemesi açıklaması ile 45.150,00 TL ödeme yapıldığını, protokol gereğince kalan 124.850 TL devir ücretinin muaccelen ödeneceği kararlaştırıldığını, ancak davalı tarafça ödenmediğini belirterek, davalıdan olan 124.850,00 TL alacağının muacceliyet tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ettiği, davalı vekilince ise müvekkilinin davacıya herhangi bir borcu bulunmadığını, tarafların devir konusunda 175.000,00 TL bedelle anlaştıklarını, bunun 50.000,00 TL’sinin ödendiğini, kalan bakiye için herhangi bir muacceliyet şartı oluşmadan dava açıldığını, davacı tarafın kalan bakiye bedelini müvekkili adına faturalandırmadan alacağın tahsiline kalkışmasında hukuken korunabilir bir yan bulunmadığını, alacağın muacceliyet kesbettiği düşünüldüğü takdirde dahi davacının herhangi bir alacağı bulunmadığını, zira, davacının ... Yemek Hizmetleri İnşaat Nakliye Ticaret Limited Şirketi'ne olan 124.836,00 TL bedelli ... numaralı fatura ile borçlu olduğunu, bu borcun müvekkil ... tarafından ödenmesi halinde davacı ile müvekkil arasında herhangi bir alacak verecek ilişkisi kalmayacağı konusunda tarafların mutabık kaldıklarını belirterek davanın reddini talep ettiği, bu hali ile taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunduğunun itilafsız olduğu anlaşılmaktadır.

3. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

4. Somut olayda, davanın Ayvalık 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde açıldığı, davacının yerleşim yeri ile sözleşme konusu iş yerinin bulunduğu yerin .../... olduğu, 6100 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi uyarınca sözleşmeden doğan davaların sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceğinin düzenlendiği, 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi uyarınca ise para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcunun alacaklının yerleşim yerinde ifa edileceğinin belirtildiği, bu nedenle alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkili olup davacı tercih hakkını bu yönde kullandığından, uyuşmazlığın Ayvalık 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ayvalık 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ayvalık 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5567, Karar No: 2011/10688, Tarih: 11.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/5567 E.  ,  2011/10688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davalı, ..., karar tarihinde henüz reşit olmadığından, hükmün davalı ... 'a velayeten annesi ....'a tebliğ edilerek, temyiz süresi beklenildikten sonra tebliğ belgelerinin evraka eklenmesi,

2-Davalı ... yargılama esnasında ölmüş ve mirasçıları davaya katılmış ise de, karar başlığında gösterilmeyen ... mirasçıları vekiline hüküm tebliğ edilmemiştir. Adı geçen davalılar vekiline hükmün tebliğ edilmesinin sağlanarak temyiz süresi beklenildikten sonra tebliğ belgelerinin evraka eklenip gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2905, Karar No: 2011/2772, Tarih: 03.05.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/2905 E.  ,  2011/2772 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME 1-B/2010/85880

MAHKEMESİ :(AĞRI) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :28.05.2009 - 120/99

SUÇ : Kasten yaralamak

A.. Ö..'i kasten yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık C.. D..'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, diğer sanıklar A.. Ö.., Y.. Ö.., İ.. Ö.., A.. A.., S.. K.., S.. Ö.., N.. Ö.., O.. Ö.., M.. A.. ile A.. A..'ın üzerlerine atılı suçtan ayrı ayrı beraatlerine ilişkin (AĞRI) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.05.2009 gün ve 120/99 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık Celal müdafii taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık Celal hakkında mağdurlar Yusuf ve Nurullah'ı kasten yaralama suçlarından verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na dair karar, 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup, temyizi olanaklı olmadığından bu hususta mahallince değerlendirilme yapılması mümkün görülmüştür.

2.a) Cumhuriyet Savcısının sanıklar Nurullah, Osman Nuri, M.. A.. ve A.. A.. hakkında katılan Celal'i yaralama suçundan, eylemin meşru savunma sınırlarında kalması nedeniyle verilen beraat kararını yasal sürede temyizinden sonra, sanıklar aleyhine temyizden vazgeçtiği anlaşıldığından,

b) Katılan-sanık Celal müdafiinin temyiz dilekçesini sanık sıfatı ile verdiği ve katılan sıfatı ile diğer sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik aleyhe temyiz isteminin bulunmadığı anlaşıldığından,

Haklarında temyiz talebi bulunmadığı halde tebliğnamenin karar başlığında sanık olarak gösterilen A.. Ö.., Y.. Ö.., İ.. Ö.., A.. A.., S.. K.., S.. Ö.., N.. Ö.., O.. Ö.., M.. A.. ve A.. A.. hakkındaki hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.

3- Temyiz kapsamına göre sanık Celal hakkında mağdur A. E. yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdur A.. E.'e karşı eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, teşdit uygulanmasına, yasal savunmaya, haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdur A.. E.'e karşı eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, teşdit uygulanmasına, yasal savunmaya, haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Sanık Celal'in ikamet ettiği Ortayokuş Köyü Esenlik mezrası yakınlarında bulunan meranın kullanımı ve mülkiyeti konusunda, mağdur A.E.'in ikamet ettiği köylüler ile sanık Celal'in bulunduğu köy arasında husumet bulunduğu, olay tarihinde mağdur A. E.'in bir kısım köylüsü ile birlikte iki traktörle meraya gitmek üzere sanığın ikamet ettiği köyden geçmek istedikleri sırada, sanık ile karşılaşmaları üzerine traktörden inen mağdura, sanığın etkili mesafeden av tüfeği ile ateşi sonucu mağdurun sağ göğüs, göbek ve scratum bölgelerine aldığı saçma taneleri isabeti nedeniyle altıncı kotta kırık, mide, pankreas, ince barsak ve sol böbrekte yaralanma sonucu hayati tehlike geçirip uzuv tatili niteliğinde böbreğinin tamamen alındığı olayda; hedef alınan bölge, kullanılan silahın elverişliliği ve yaralanmanın niteliği dikkate alındığında sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu gözetilmeden öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde silahla kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

b) Kabul göre de;

5237 sayılı TCK.nun 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden, aynı yasanın 87/2-b maddesinin tatbiki ile 2 kat artırım yapıldığı sırada, hapis cezasının "9 yıl 27 ay" olarak belirlenmesi yerine hesaplamada hata yapılarak "6 yıl 18 ay" olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), kurulan hükümde sanık aleyhine temyiz bulunmadığından CMUK 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının korunmasına 03.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9022, Karar No: 2023/6313, Tarih: 19.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/9022 E.  ,  2023/6313 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/602 E., 2023/222 K.

...

...

...

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen karşılıklı boşanma davalarında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının kusur belirlemesi ve kadının tazminat taleplerinin reddi yönünden bozulmasına, diğer yönlerden onanmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; kadının davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına, erkeğin davasının reddine, kadın lehine maddî ve manevî tazminata asıl ve karşı davada harç yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 30.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata, ziynetlerin bedelinin yasal faiziyle birlikte kadına verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin babaya verilmesine, erkek yararına 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.05.2019 tarih ve 2016/1047 Esas, 2019/559 Karar sayılı kararı ile; evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurlu kabul edilerek asıl ve karşı boşanma davasının kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu' nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocuk yararına aylık 400,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 150,00 TL tedbir nafakasına, kadının yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat talebi ve ziynet alacağı davasının reddine, erkeğin maddî ve manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı- karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatların reddi, iştirak nafakasının miktarı, ziynet alacağının reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.12.2020 tarih ve 2019/1785 Esas, 2020/1902 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle kadın vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı- karşı davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, erkeğin kabul edilen boşanma davası, nafakaların miktarları, reddedilen tazminat talepleri ve yoksulluk nafakası talebi ile reddedilen ziynet alacağı davası yönünden temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Dairenin 23.03.2021 tarihli ve 2021/1300 Esas, 2021/2560 Karar sayılı kararı ile; ziynet alacağı, miktar itibarıyla temyiz kesinlik sınırı altında kaldığından kadının temyiz dilekçesinin reddine, Mahkemece kadının, erkeği küçük gördüğü ve aşağıladığı, erkeğin ise kadına "...evlensin senden boşanacağım" dediği gerekçesiyle tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, Mahkemece erkeğin belirlenen ve kesinleşen kusurlu davranışı yanında, kadına ve ortak çocuk ...'e fiziksel şiddet, ekonomik şiddet ve psikolojik şiddet uyguladığı, kadına hakaret ettiği, tarafların belirlenen ve gerçekleşen kusurları dikkate alındığında, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda erkeğin kadına nispeten ağır kusurlu olduğunun kabulü gerektiği, boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda erkek ağır kusurlu olup bu kusurlu davranışların aynı zamanda kadının kişilik haklarına zarar verici nitelikte olduğu, 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası koşullarının kadın yararına oluştuğu, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, kusurun ağırlığı ve hakkaniyet kuralları gözetilerek kadın yararına uygun miktarlarda maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerekirken yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak bu taleplerin reddinin doğru olmadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise onanmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1.Serik 2.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 21.05.2021 tarih ve 2021/171 Esas, 2021/179 Karar sayılı kararıyla; davanın Serik Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği gerekçesiyle davanın dava şartı noksanlığı nedeniyle usulden reddine, davaya bakmaya Serik Aile Mahkemesinin görevli olduğuna, karar kesinleştiğinde ve süresinde başvuru halinde dosyanın görevli Serik Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; erkeğin kadına nazaran ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle karşı davanın reddine, asıl davanın kabulüne, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, kadın yararına 30.000,00 TL maddî ve 40.000,00 TL manevî tazminata, her iki dava yönünden kadın lehine ayrı ayrı vekâlet ücretine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; manevî tazminatın miktarı, yoksulluk nafakasının reddi, vekâlet ücreti yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı- karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmedilen tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bozma kararına uyulmasına karar veren İlk Derece Mahkemesinin bozmanın amacına uygun karar verip vermediği, bozmanın kapsamı dışında kalan hususlar kesinleşmiş olmakla, kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarının hakkaniyete uygun olup olmadığı ve bozma sonrası yapılan yargılamada kesinleşen her iki boşanma davası ve vekâlet ücretine ilişkin yeniden hüküm kurulmasının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 174 üncü maddesi; 6098 sayılı Türk Boçlar Kanunu'nun 50 ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla;tarafların aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.