muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/30448, Karar No: 2018/3726, Tarih: 26.04.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/30448 E.  ,  2018/3726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız takipte, borçlu belediye vekilinin, icra mahkemesine başvurusunda; belediyeye ait haciz konulan araçlar ve taşınmazların kamu hizmetlerinde kullanılması, banka hesaplarının da kamu yararına tahsisli olması nedeniyle haczedilemeyeceği iddiası ile hacizlerin kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece, şikayetin kısmen kabulü ile belediyenin bir kısım araçları ve banka hesaplarına konulan hacizlerin kaldırılmasına karar verildiği, mahkeme kararının alacaklı vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Asıl olan, alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal bir düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir. Buna göre, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin de dar yorumlanması gerekip, maddede açıkça haczedilmezlik için "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşulunun kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir malın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir.

Buna göre borçlu belediyeye ait taşınır ya da taşınmaz bir malın haczedilmezliği için o malın fiilen kamu hizmetinde kullanılmasının gerektiği tartışmasız olup, bir malın fiilen kamu hizmetinde kullanıldığının kabulü için ise, o malın kamu hizmetinin yürütülebilmesi amacına uygun bulunması gerekir.

Niteliği gereği belediyenin servis aracı, itfaiye aracı gibi araçlar ile fiilen kamu hizmetine tahsisli araçların haczi mümkün değildir. Kamuya tahsis kararı, haczedilmezlik şikayetinde gözönüne alınacak bir husus olmadığından, mahkemece yapılacak iş haczedilen

aracın fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığını tespit ederek oluşacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Niteliği gereği belediyenin servis aracı, itfaiye aracı gibi araçlar ile fiilen kamu hizmetine tahsisli araçların haczi mümkün değildir. Kamuya tahsis kararı, haczedilmezlik şikayetinde gözönüne alınacak bir husus olmadığından, mahkemece yapılacak iş haczedilen

aracın fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığını tespit ederek oluşacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Somut olayda, mahkemece, mahcuz araçlarla ilgili olarak, ilçe jandarma komutanlığına müzekkere yazılarak, bunların fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığının tespitinin istendiği ve kolluğun verdiği cevabi yazının hükme esas alındığı, banka hesapları ile ilgili olarak da, ilgili bankalardan hesap dökümleri istenerek dosya arasına alındığı, ancak hesaplar üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmaksızın sonuca gidildiği görülmektedir.

O halde, yukarıda açıklanan ilke ve kurallar gözetilerek, mahkemece; şikayete konu banka hesapları üzerinde Yargıtay denetimine imkan tanıyacak şekilde uzman bilirkişi aracılığıyla inceleme yaptırılarak, haczedilen paraların niteliklerinin belirlenmesi, hesapların havuz hesabı olduğunun saptanması halinde banka hesapları yönünden haczedilmezlik şikayetinin reddi, hesaplardaki paraların, vergi, resim, harç veya bu hükümde olmaları halinde ise haczedilemeyeceğinin gözetilmesi, şikayete konu araçlar yönünden de keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, araçlar hakkında keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmaksızın salt zabıta araştırması ve banka hesapları hakkında ise banka kayıtları esas alınarak eksik inceleme ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3254, Karar No: 2013/3595, Tarih: 04.06.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/3254 E.  ,  2013/3595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı.....Kurumu ile davalılar...... Şti. vs. arasındaki davadan dolayı ... 11.Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 20.09.2012 gün ve 202-414 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, temizlik hizmeti alımı sözleşmesinden kaynaklanmış olup kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi'ne aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/3437, Karar No: 2014/7566, Tarih: 15.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3437 E.  ,  2014/7566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/10/2012

NUMARASI : 2009/384-2012/438

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, davalının tarımsal sulama abonesi olduğunu, tahakkuk ettirilen ve davalı tarafından ödenmeyen elektrik tüketim bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine davalının haksız olarak (yetkiye ve borca) itiraz ettiğini öne sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, yetki ilk itirazında bulunarak takibin Nevşehir İcra Dairesinde, davanın da Nevşehir Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülmesini gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 16.maddesine göre, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, dosyanın görevli ve yetkili Nevşehir Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı davacı temyiz etmiştir.

İİK’nun 50/2.maddesi uyarınca, ödeme emri tebliği üzerine borçlu sadece yetki itirazında bulunur ise, alacaklı bu itirazın kaldırılmasını ancak, icra tetkik mercii hakimliğinden isteyebilir. Borçlu yetki itirazı ile birlikte borcun esasına da itiraz etmişse, alacaklı aynı Kanunun 67/1. maddesi uyarınca merci hakimliğine başvurabileceği gibi, dilerse mahkemeye itirazın iptali davası da açabilir. Borçlunun icra dairesinin yetkisine ve borca itiraz etmesi halinde, itirazın iptali davasının dinlenebilmesi için, yetkili icra dairesinde mevcut bir takip bulunmalıdır. Dolayısıyla, mahkemenin önce icra dairesinin yetkili olup olmadığını incelemesi, icra dairesinin yetkili olmadığını tespit etmesi halinde, itirazın iptali davasının bu nedenle reddine karar vermesi gerekmektedir.

Somut olayda, davacı alacaklı, elektrik tüketim bedelinin tahsili amacıyla davalı aleyhine Kayseri 2.İcra Müdürlüğünün 2006/5849 Esas sayılı dosyası ile takip başlatmıştır. Davalı, takibe itirazında yetkili icra dairesinin kendi ikametgahının bulunduğu yer olan Nevşehir İcra Daireleri olması gerektiğini açıklayarak, icra dairesinin yetkisine ve sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını belirtelerek de borca itiraz etmiştir. İcra dairesinin yetkisine ve borca itiraz edilmesi nedeniyle takip durmuş, yetkiye itiraz konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir. Davacı alacaklı, itirazı benimsemeyerek, takibin başlatıldığı yer itibariyle Kayseri Asliye Hukuk Mahkemesinde işbu davayı açmıştır. Mahkemece, yetkili mahkemenin Nevşehir Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu, davanın yetkisiz mahkemede açıldığı gerekçesiyle, mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir. Mahkemenin öncelikle icra dairesinin yetkili olup olmadığını incelemesi gerektiği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan hukuki ve maddi olgular gözetilerek, mahkemece öncelikle icra dairesinin yetkili olup olmadığının incelenmesi gerekirken, icra dairesinin yetkisine ilişkin inceleme yapmadan mahkemenin yetkisine ilişkin itirazı değerlendirerek, yetkisizlik kararı vermesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9879, Karar No: 2012/2959, Tarih: 28.02.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/9879 E.  ,  2012/2959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek; feshin geçersizliğine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının işyerine herhangi bir bilgi vermeden devamsızlık yaptığı, iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece iş sözleşmesinin davalı tarafından geçerli neden olmadan feshedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin işyerine devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25 II-(g) bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü, yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

Davacının 21-27.10.2009 tarihleri arasında 5 işgünü devamsızlık yaptığı dosyadaki bilgi ve belgelerden sabittir. Davacı anılan tarihlerde Keçiören Belediyesinde geçici olarak görevlendirilmesi için yaptığı başvuruyu takip ettiğini ileri sürmüş ise de, geçici iş ilişkisi üçlü bir mutabakatı gerektirir. Davacının çalıştığı belediye ile dava dışı Keçiören Belediyesi arasında ödünç iş ilişkisinin kurulması yönünde bir anlaşmanın varlığı kanıtlanmadığı gibi, davacının tek taraflı olarak geçici iş ilişkisi kurulması yolunda yaptığı başvuru ve bu işlemleri takip etmesinin devamsızlığına haklı mazeret olarak kabul edilmesi de mümkün değildir. Davacı devamsızlık yaptığı günler için usulüne uygun izin talep ettiğini ve aldığını ispatlamamıştır.

Hal böyle olunca, davalı işverence yapılan feshin haklı nedene dayandığının kabulü gerekir. Davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 20,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 28.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11530, Karar No: 2006/12405, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11530 E.  ,  2006/12405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Deresi Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa, seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün kamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcının istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/345, Karar No: 2014/4748, Tarih: 18.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/345 E.  ,  2014/4748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEMEREK SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/09/2011

NUMARASI : 2009/48-2011/361

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu Y./Y. Mahallesi çalışma alanında bulunan . ada 117 parsel sayılı 4514370.00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz mera vasfıyla orta malı olarak sınırlandırılmış olup, bu tespite karşı askı ilan süresi içerisinde üçüncü kişiler tarafından Kadastro Mahkemesine açılan dava sonucu “163 ada 117 sayılı parselin 4487287.964 m2 miktar ile mera olarak sınırlandırılmasına” dair verilen karar 13.03.2003 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı, tespit öncesi davalı Belediyeden Encümen Kararı ile ihaleyle satın alıma dayanarak mera sınırlandırmasının iptali ve 600m2 kısmın adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; “davanın kabulü ile, dosyada mevcut 27.07.1994 tarihli 536 sayı numaralı Yeniçubuk Belediye encümeni kararında 6 ada, 10 parsel 600 m2 olarak belirtilen fen bilirkişileri M.Y.ve A. T.'ın raporlarına ekli krokide kırmızı boyalı olarak belirtilen ve (30, 31, 33, 34) numaraları ile sınırlandırılmış olan taşınmazın 600 m2 olarak arsa vasfı ile .ada, 117 parsel sayılı taşınmazda ifraz edilerek yeni bir parsel numarası verilerek davacı adına tapuya tesciline” karar verilmiş; hüküm, davalı Belediye vekili ile davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, mera sınırlandırmasının iptali ve tescil istemine ilişkindir. Mahkemece; “davanın kabulüne karar verilmiştir. Dosya içeriği ve toplanan delillerden ve özellikle noksanın tamamlanması yoluyla getirtilen kayıt ve belgelerden. ada 117 parsel sayılı taşınmazın “kadimden beri Yeniçubuk halkı tarafından mera olarak kullanıldığı” belirtilmek suretiyle 06.05.1998 tarihinde mera vasfıyla orta malı olarak yapılan tespitine üçüncü kişiler tarafından, bazılarının tapu kayıtlarına, bazılarının Belediye Encümen kararı ile satın almaya, vs. dayanarak itirazları üzerine görülen dava sonucu Gemerek Kadastro Mahkemesinin 17.07.2002 tarih ve 1998/37 Esas, 2002/13 Karar sayılı ilamıyla, davaların kısmen kabulleriyle farklı alanlar bakımından üçüncü kişiler adlarına tescillere, kalan 4487287,964 m2 miktar ile 163 ada 117 sayılı parselin mera olarak sınırlandırılmasına dair verilen kararın Dairemizce onandığı ve hükmün 13.03.2003 tarihinde kesinleştiği, bilahare hükmen ifrazlarla yüzölçümünde azalmalar olup, dava dışı kişiler adlarına hükmen tescillerin yapıldığı; yargılama sırasında İl Özel İdaresi tarafından “T.T.Komisyonunca mevzii olarak

ölçüm yapıldığı, mera tahsisi yapılmadığı ve dağıtım dışı yerlerin mera olarak gösterildiği” hususunun bildirildiği; Y.. Belediye Meclisinin 8.6.1994 tarih ve 23 sayılı kararı ile 775 sayılı Yasa ve 1580 sayılı Yasa hükümleri uyarınca “G.Mahallesinin kuzey yönünde düzenlenen arsaların satışının yapılması” yönünde karar alındığı, 27.07.1994 tarih ve 536 sayılı Belediye Encümen Kararıyla da, Belediyece Yenidoğan Mahallesi 6 ada 10 parsel numarası verilen 600 metrekarelik alanın davacıya ihale yoluyla satışının yapılmasına karar verildiği ve davacının, anılan Encümen kararına dayalı olarak eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Çekişmenin çözümlenebilmesi için, usulüne uygun mera araştırması yapılması ve dava konusu taşınmazın niteliğinin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Ne var ki, Mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişiler ile davacı tanıklarının beyanları soyut ve yetersiz olduğu gibi, mera olarak sınırlandırmaya ilişkin dava dosyası irdelenmemiş ve komşu parsellerin dayanak kayıtları ve belgeleri uygulanıp, değerlendirilmemiştir. Yine temin edilen teknik bilirkişi raporları da genel ifadeler içermekte olup, hükme yeterli ve elverişli değildir. O halde; doğru sonuca ulaşılabilmesi için öncelikle; komşu mahalle ve köylerden yöreyi iyi bilen taraflarla yakınlığı ve husumeti bulunmayan, olabildiğince yaşlı kişiler arasından seçilecek yerel bilirkişiler ile aynı yöntemle belirlenecek taraf tanıklarının tümü hazır olduğu halde mahallinde yeniden keşif yapılarak yerel bilirkişiler ile taraf tanıklarından çekişmeli taşınmaz bölümünün öncesinin mera olup olmadığı, ne zamandan beri, kim ya da kimler tarafından, ne şekilde kullanıldığı hususları sorularak ayrıntılı beyanlarının alınması, komşu parsellerin ve hükmen tescillerle dava konusu mera parselinden ayrılan yerlere ilişkin dayanak tapu kayıtları ve tescil krokilerinin usulüne uygun olarak uygulanıp, çekişmeli taşınmaz bölümünün ne olarak gösterildiğinin ortaya konulması, mera olarak sınırlandırmaya ilişkin dava dosyası içeriğinin gözetilmesi; beyanlar arasında çelişki olduğu takdirde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeye çalışılması, mahkeme gözleminin zapta geçirilmesi gerekir. Ayrıca, 3 kişilik ziraat mühendisi sıfatını haiz bilirkişi kurulundan, dava konusu taşınmaz bölümü hakkında, mera ile arasında sabit ya da yapay sınır veya eğim farkı bulunup bulunmadığı, mera ile ne şekilde ayrıldığı konusunda ayrıntılı rapor alınmalı, çekişmeli taşınmaz bölümün sınırlarını gösterir, farklı açılardan çekilmiş fotoğraflar temin edilmeli, mahkemece toplanan ve toplanacak olan deliller çerçevesinde taşınmazın gerçek niteliği ile somut olay açıkça ortaya konulmalıdır.