muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10612, Karar No: 2010/2574, Tarih: 03.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/10612 E.  ,  2010/2574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Yenimahalle ilçesi 61202 ada 1 parsel üzerinde bulunan C B1.blok 19 nolu bağımsız bölümü mesken olarak kullanma amacı ile satın aldığını, konutun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini,toplam 1.716.00 YTL yatırdığını, bu talebin yasal dayanağının olmadığını belirterek, davalı tarafça abonelik tesisini kanal katılım payı ödenmesi koşuluna bağlayarak çıkarılan haksız muarazanın meni ile ödenen bedelin faiziyle iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının satın aldığı meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmış binadan daire satın aldığını, kanalizasyon ve su bağlantası yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm; davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 3.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8109, Karar No: 2019/6206, Tarih: 19.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2018/8109 E.  ,  2019/6206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ADLİYE MAHKEMESİ 29. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalılar avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi davalılar avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-6100 sayılı HMK. uyarınca Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği tarihten itibaren verilen İlk Derece Mahkemesi kararlarına karşı (Yargıtay ' ın ilgili Dairesi tarafından bozulan kararlar dışında) istinaf yoluna başvurulmadan doğrudan temyiz yoluna başvurulamaz.

Bunun istisnası Bölge Adliye Mahkemesi' nin ilgili Dairesi tarafından karar değiştirilerek, istinaf yoluna başvurmayan taraf aleyhine yeni hüküm kurulmasıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi istinaf yolu açık olan ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf talebinde bulunmamış, Bölge Adliye Mahkemesi' nin ilgili Dairesi tarafından İlk Derece Mahkemesinin kararı değiştirilmemiş, davacı aleyhine yeni bir hüküm oluşturulmamıştır.

Bu nedenle İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurmayan davacının Bölge Adliye Mahkemesi' nin kararını temyiz etme hakkı olmadığı anlaşıldığından, davacının temyiz isteminin REDDİNE,

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi'’ne gönderilmesine, 08,50' şer TL. onama harcının ayrı ayrı kararı temyiz edenlerden davalılara yükletilmesine, 19.03.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18304, Karar No: 2010/14269, Tarih: 10.12.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/18304 E.  ,  2010/14269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Evlenme Yasağına Aykırı Davranmak-Dolandırıcılık

HÜKÜM : ...: Kayınpederi ile evlilik yapma suçundan dolayı, CMK.nun 223/2-a maddesi gereğince beraat,

Dolandırıcılık suçundan dolayı, 765 sayılı TCK.nun 504/7, 80, 59/2. maddeleri gereğince 1 Yıl 11 Ay 10 Gün Hapis ve 3.913.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması, 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca erteleme,

...: Evlenme yasağına aykırılık suçundan, CMK.nun 223/2-e maddesi gereğince beraat

1-Sanıklara yüklenen evlenme yasağına aykırı davranmak suçundan ... Genel Müdürlüğünün doğrudan doğruya zarar görmediği, usulsüz olarak verilen müdahillik kararı şikayetçiye temyiz hak ve yetkisi bahşetmeyeceği cihetle, anılan suçtan kurulan hükme yönelek temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. Maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1643, Karar No: 2017/2236, Tarih: 21.02.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/1643 E.  ,  2017/2236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu vekili, takip dayanağı.... Aile Mahkemesinin 2007/954 Esas 2009//104 Karar sayılı ilamının gerekçe bölümünde ‘ayrıca 300.- TL tedbir nafakası olarak takdir edilen bedelin 450- TL'na karar tarihinden itibaren çıkarılarak davalıdan alınarak davacıya ödenmesine’ ibaresi yer almasına rağmen hüküm bölümünde nafakaya ilişkin hüküm kurulmadığını belirterek takibin ve icra emrinin iptali ile %40 kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, gerekçeli kararın hüküm kısmında takibe konu nafakaya dayalı bir karar alınmadığı, tavzih kararının icra takibine eklenmediği, tavzih kararının geçerliliğinin dar yetkili icra mahkemesince tartışılamayacağı, ilamın infaz edilecek bölümünün hüküm kısmı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile takibin iptaline karar verilmiş, hüküm alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 30. Maddesinde "Hakim, yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlüdür." şeklinde usul ekonomisi ilkesi hüküm altına alınmıştır.

6100 sayılı HMK'nun 305. maddesinde; "Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir.'' düzenlemesi mevcuttur.

Yukarıda yazılı yasal düzenlemeden, hükmün tavzihinin ilamın icrasının tamamlanmasına kadar geçecek süre içinde istenebileceği ve verilen tavzih kararının hükmün bir parçası olduğu ve icrasında dikkate alınacağı anlaşılmaktadır. Tavzih kararı ilamın eki hükmündedir. Mahkemenin gerekçesinde de belirtildiği üzere tavzih kararının geçerliliği dar yetkili icra mahkemesince tartışılamaz. Tavzih kararı 09.03.2012 tarihinde alınmış olup takip tarihinden (24.06.2013) öncedir. Tavzih kararı ile ‘‘ ... Davacı yararına takdir edilen aylık 300,00 TL nafakanın karar tarihi olan 25.02.2009 tarihinden itibaren aylık 450,00 TL’ye çıkartılarak aydan aya davalıdan alınıp davacıya ödenmesine, karar kesinleştiğinde nafakanın yoksulluk nafakası olarak devamına, fazlaya dair istemin reddine...’’ şeklinde hüküm tesis edildiğinden tavzih hükmü doğrultusunda şikayetin incelenip sonuçlandırılması gerekirken aksine yazılı düşünce ile hüküm tesisi doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 21.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2656, Karar No: 2014/14738, Tarih: 11.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/2656 E.  ,  2014/14738 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/23393

MAHKEMESİ : Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2011

NUMARASI : 2010/470 (E) ve 2011/122 (K)

SUÇ : Mühür bozma

1. Anayasa’nın 38. maddesine göre "kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK’nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi" başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun "Kamu güvenine karşı suçlar'' bölümünde. 203. maddede düzenlenen "mühür bozma” suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de elektrik ve doğalgaz’ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar" başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar" başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun'da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun'a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa'nın 38 ve TCK'nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında belirtildiği üzere B.. Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin 28.01.2009 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği 29.09.2009 olan ilk mühürleme tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan işleme aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Kabule göre de; hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14026, Karar No: 2012/22850, Tarih: 02.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14026 E.  ,  2012/22850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporlarına göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde mevcut bulunan dairesel yapıdaki gaz ayırıcı parçasının delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun, küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının silahın orjinal haline göre değişiklik yapılıp yapılmadığının tespit olunamadığının belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde tekrar Adli Tıp kurumuna gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9092, Karar No: 2013/10562, Tarih: 02.07.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/9092 E.  ,  2013/10562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin eşi olan ...’ün kullandığı aracın, davalının trafik sigortacısı olduğu araç ile 14.08.2009 tarihinde Ahırlı ilçesinde çarpışarak kaza yaptığını, müvekkilinin eşinin vefat ettiğini ileri sürerek, mahkemece belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatının ve 500 TL defin cenaze giderinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 20.11.2012 tarihli dilekçesiyle yetkili mahkemenin Bozkır Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu belirtmiştir.

Davalı vekili 17.07.2012 havale tarihli dilekçesinde, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, seçimlik yetkinin taraflarına geçtiğini, yetki itirazlarının kabulü ile dosyanın müvekkili şirketin merkezinin bulunduğu Ümraniye (İstanbul) Mahkemelerine gönderilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davacının yetkili mahkemenin Bozkır Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu belirttiği ıslah talebini ön inceleme duruşmasında ya da duruşmaya kadar yapma yetkisinin bulunduğu, kazanın olduğu yerin bağlı bulunduğu Bozkır Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle davanın yetki yönünden reddi ile mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın yetkili ve görevli Bozkır Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK.'nin genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesinin 1. fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. "Yine aynı Yasa'nın 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya

zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

HMK.'da kesin yetki halleri açıkça sayılmış olup haksız fiile ilişkin davalardaki yetki, kesin yetki olmayıp bir seçimlik yetkidir.

Diğer taraftan 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 110. maddesinde ise "Motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentanın bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir." ifadesine yer verilmiştir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalıya geçer.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalıya geçer.

Somut olayda, davalı zarar veren aracın trafik sigortacısıdır. Davalı ....’nin merkezinin Ümraniye İstanbul olduğu, davaya konu trafik kazasının ise Ahırlı’da (Bozkır Adliyesi yetki sınırı dahilinde) meydana geldiği anlaşılmaktadır. Buna göre, davacı tarafından davanın yetkisiz mahkemede açılması nedeniyle seçme hakkı kendisine geçen davalı seçme hakkını şirket ikametgah merkezi olan Ümraniye İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek kullanmıştır. Mahkemece, seçme hakkı kendisine geçen davalının usulüne uygun yaptığı yetki itirazının değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 2.7.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19903, Karar No: 2014/3799, Tarih: 04.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19903 E.  ,  2014/3799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalının sokak kedileri beslemesi nedeniyle mecurdan tahliyesi ve hakim müdahalesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın tüm bağımsız bölümlerini gösterir tapu kayıtlarının ve yönetim planının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.