muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5820, Karar No: 2022/14306, Tarih: 19.10.2022

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-İlk karar yalnızca davalı Hazinenin temyizi üzerine bozulduğu halde, bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bozma öncesi bedeline hükmedilmeyen 23 metrekare ve 103 m²lik eklentilerin de bedeli hesaplanmak suretiyle, davalı lehine oluşan usulî kazanılmış hakkın ihlal edilmesi,

3-Dava konusu taşınmazda yer alan yapıların değerlendirme tarihi itibarıyla 31-32 yaşında olduğu tespit edilmiş olup, Aşınma Payları Hakkındaki Cetvele göre çelik ve betonarme karkas cinsinde 31-40 yaşındaki bina için % 32 oranında yıpranma payı düşülmesi gerekirken, gerekçesi gösterilmeden % 25 oranında yıpranma payı düşülmesi,

4-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 13/3 maddesi uyarınca maddi tazminat isteminin davanın kısmen reddi durumunda, davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin davacı lehine hükmedilen vekalet ücretini geçemeyeceğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 19.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29657, Karar No: 2013/27087, Tarih: 27.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29657 E.  ,  2013/27087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50, 52/2-4. maddeleri gereğincemahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Sanığın, 21/09/2011 gecesi 05:35 sırasında meskun mahal içi, iki yönlü, 4 mt genişliğinde, eğimli, hafif virajlı, dar yayla yolu üzerinde yönetimindeki motorsiklet ile 1,60 promil alkollü halde seyir halinde iken, aldığı alkolün tesiri ile motosikletin dengesini kaybederek yol kenarındaki ağaca çarparak yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın alkol düzeyinin yüksekliği dikkate alınarak temel ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin ve sanığın adli sicil kaydında yer alan Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/09/2008 Tarih 2008/36-641 E. K. sayılı ilamıyla memura görevi nedeniyle hakaret suçundan aldığı 26/09/2008 tarihinde kesinleşmiş erteli 1 yıl hapis cezası nedeniyle hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerekliliğinin gözetilmemesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, hakkında erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11303, Karar No: 2015/28, Tarih: 05.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11303 E.  ,  2015/28 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BATMAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/02/2014

NUMARASI : 2013/600-2014/89

Uyuşmazlık, özel Yasa ve buna ilişkin olarak çıkartılan yönetmelik uyarınca "Özürlü Evde Bakım Hizmeti" ödemelerinin; iş akdi ile çalışmayan kamu görevlileri ile ödeme yapılan kişilerden tazmini istemine ilişkin olup, hüküm davacı ile davalılardan ödeme yapılan kişi ve kamu görevlileri tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay Büyük Genel Kurulu 24.01.2014 tarihli ve 1 sayılı kararı ile kabul edilen İşbölümü Rehberinin Ortak Hükümler başlıklı 9.maddesi uyarınca, uyuşmazlığı doğuran asıl hukuki ilişki özel Yasadan kaynaklanmakta olup, ayrıca temyiz edenlerin sıfatı da gözetildiğinde uyuşmazlığı inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesine aittir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 05.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12795, Karar No: 2014/16787, Tarih: 12.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/12795 E.  ,  2014/16787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sokakta park halinde bırakılan mağdura ait aracın camını kırarak içinden CD çaları çalan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 141/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 12/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14906, Karar No: 2006/16118, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/14906 E.  ,  2006/16118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.02.2006 gününde verilen dilekçe ile meraya müdahalenin men'i, tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 10.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Balıkesir İli, Merkez İlçe, ... Köyü, ... Mevkiinde kain 303 parsel sayılı mer'a vasıflı taşınmazın T5 (2799.16 m2) ve T6(4657.44 m2) ile gösterilen toplam 7456.6 m2'lik bölümüne davalı tarafından tarla olarak kullanılmak suretiyle tecavüz edildiğinden bahisle; toplam 7456.6 m2'lik bölümüne davalının yapmış olduğu elatmanın önlenmesi, T5, T6 ve T7 ile gösterilen toplam 12093,63 m2'lik ... için 136.05 YTL. ot bedeli ile 771.29.YTL. eski hale getirme tazminatı olmak üzere toplam 907.34.YTL. tazminatın tahsili istemleriyle açılmıştır.

Mahkemece, ... kontrol memuru ... ...'ın 27.04.2006 tarihli rapor ve krokisinde işaret edildiği üzere, Balıkesir İli, Merkez İlçe, ... Köyü plan örneğinde T5 ile gösterilen 299 parselin (a) harfi ile işaretli 840.48 m2'lik bölüm ile 301 parselde plan örneğinde T6 ile gösterilen (c) harfi ile işaretli 3587.06 m2'lik bölümüne davalı tarafından müdahalede bulunulduğu gerekçesiyle bu kısımlar bakımından müdahalenin önlenmesine, davalı tarafından mer'anın niteliği bozulduğundan eski hale getirilmesi için gerekli 771.29 YTL. tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hükmü davacı ... vekili "mahkeme kararının TERK EDİLEN mer'a taşınmazları üzerindeki müdahalenin men'ine ilişkin bulunduğundan" bahisle temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davacı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince:

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davacı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince:

Mahkemece, 25.04.2006 tarihinde mahallinde yapılan keşif neticesi ... kontrol memuru ... ... tarafından tanzim edilen 27.04.2006 günlü rapor ve krokide 299 nolu parsel üzerinde "A" ile gösterilen kısım ile, 301 nolu parsel üzerinde "C" ile gösterilen kısmın mer'aya terk edilen yerlerden olduğu, davalının tecavüzünde olan yerlerin 299 parselde "B" (1958.38 m2), 301 parselde "D" (1070.38 m2) ve 303 parselde T7(4637.03 m2) ile gösterilen toplam 7665.79m2'lik ... olduğu belirtilmiştir. Oysa ki, hüküm kurulurken davalının müdahalesinin men'ine karar verilen 299 parseldeki "A" ve 301 parseldeki "C" ile gösterilen kısımlar az yukarıda belirtilen bilirkişi raporunda mer'aya terk edilen yerler olarak belirlenmiş ve davalının müdahalesinin olmadığı açıkça belirtilmiştir. Dava dilekçesi incelendiğinde davacının 303 parsel içindeki T7(4637.03 m2) ile gösterilen kısım bakımından bu alanda davalının hali hazırda herhangi bir tecavüzü bulunmadığından müdahalenin men'i talebi olmadığı anlaşılmaktadır. Öte yandan 299 parsel içindeki "B" ile gösterilen kısmın da bulunduğu toplam 3200 m2'lik alanın (1958.38 m2) dosya içindeki Balıkesir 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/40 Esas, 2005/363 Karar sayılı dosyanın kapsamındaki Balıkesir Tapuluma Mahkemesinin 22.11.1990 tarihinde Yargıtay 7.Hukuk Dairesince onanıp kesinleşen 1985/10 Esas, 1985/20 Karar sayılı ilamı uyarınca ... ... isimli şahıs adına tesciline karar verildiği saptanmıştır. Buna karşın plan örneğinde T6 ile gösterilen 301 parsel sayılı taşınmaz üzerinde "D" ile işaretli 1070.38 m2'lik kısmın halen davalının tecavüzünde bulunduğu bilirkişi raporuyla sabit olmasına karşın; bu kısım bakımından hüküm kurulmamış olması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca hükmün davacı lehine BOZULMASINA, 27.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21523, Karar No: 2016/8548, Tarih: 09.05.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/21523 E.  ,  2016/8548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

Hazine ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının kabulüne dair Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 04.12.2012 gün ve 476/669 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul, Kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına 09.05.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

... tarafından açılan, 3621 sayılı Kıyı Kanunu uygulamasına dayalı Tapu iptal/terkin davası mahkemece 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12.maddesindeki on yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir. Hükmü davacı temyiz etmiş, temyizi inceleyen Y.1.HD. "davanın esasına ilişkin olarak verilen, hak düşürücü süre yönünden davanın reddi kararına ilişkin temyiz talebini reddetmiş; hükmü sadece hükmün ferilerine ilişkin yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden davacı yararına bozmuştur. Böylece hükmün davanın reddine ilişkin bölümü kesinleşmiştir.

-//-

Hak düşürücü süre nedeniyle verilen davanın reddi kararı; usule ilişkin bir karar olmayıp; maddi hukuka ilişkin bir karardır. Bozma sonrası devam eden yargılama, yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkindir. Davanın esasıyla ilgili olarak usulünce devam eden bir dava bulunmadığı sürece; hükmün kesinleşen bölümü kamu düzeni ilkesine aykırı olsa bile; hükmün esası yeniden ele alınarak yargılama ve inceleme konusu yapılamaz. Hükmün kesinleşen bölümlerinin yeniden yargılama konusu yapılması; "usuli kazanılmış hak ilkesi" ile " hukuki istikrar ve güvenlik ilkesi"ne aykırı olur. Durum böyleyken, mahkemece davanın kesinleşmiş olan bölümleri yönünden yeniden hüküm verilmesi ve bu hükmün temyizi üzerine de Yargıtay ilgili Dairesi'nin hükmün kesinleşmiş bölümü (somut davada davanın esası hakkında) hakkında önceki kararına aykırı nitelikte yeni bir karar vermiş olması; ilk bozma/onama kararıyla diğer taraf yararına oluşmuş olan usuli kazanılmış hak durumunu ortadan kaldırmayacağı gibi, yeni hükme ilişkin olan bozma kararına mahkemece uyulmuş olması da, bu sefer diğer taraf yararına yeni bir usulü kazanılmış hak durumu doğurmaz.

Mahkemece Dairemizin davanın esasına ilişkin bozma ilamına uyulmuş, taşınmazın kıyı kapsamında kaldığı anlaşılan bir bölümü hakkında tapu iptal/terkin kararı verilmiş ve bu hükmü her iki taraf temyiz etmiştir.

Mahkemece Dairemizin davanın esasına ilişkin bozma ilamına uyulmuş, taşınmazın kıyı kapsamında kaldığı anlaşılan bir bölümü hakkında tapu iptal/terkin kararı verilmiş ve bu hükmü her iki taraf temyiz etmiştir.

Yargıtay tarafından yapılan temyiz incelemesi sonucu hükmün bir bölümünün bozmaya konu edilmemesi ve bu nedenlerle kesinleşmesine rağmen, hükmün o bölümü hakkında kendiliğinden önceki hükme aykırı karar verir ya da Yargıtay hükmün o bölümü kesinleştiği halde, o bölümü yeniden temyiz incelemesine tabi tutup o bölüm hakkında kesinleşme sonucuna aykırı olarak yeni bir karar verirse; bu kararların hukuki sonucu ne olacaktır? Kuşkusuz, bu şekildeki yerel mahkeme kararlarının temyiz edilmeleri üzerine Yargıtay tarafından düzeltilmesi olanaklıdır. Ancak Yargıtay bu şekilde hatalı bir bozma kararı verip, yerel mahkeme bu bozma kararına direnmezse ne olacaktır? Yargıtay uygulaması ve öğreti görüşü, bu gibi kararların “yokluk” hükmüyle sakat olacağı ve Yargıtay’ın haber aldığı böyle bir yanlışlığı düzeltilebileceği şeklindedir (Baki Kuru; age. Cilt V. sh. 4565; Y.7.HD. 18.19.1985 t. 371/11115 Esas ve Karar-YKD 1985/12, sh. 1795; Y. 9. HD. 13.12.1967 t. 1057/1095- Mustafa Çemberci-İş Mahkemeleri Kanunu Şerhi, Ankara 1969, sh. 205). Varılan bu sonuçlar, aynı zamanda Medeni Usul Hukuku’nun temel ilkelerinden “hukuki güvenlik ilkesi”nin de bir gereğidir.

Bu durumda, davacı ...'nin temyiz talebinin reddi, davalının temyiz talebinin kabulü ile, Dairemizin önceki bozma ilamını yokluk nedeniyle hukuki sonuç doğurmayacağı ve bu şekildeki bir karara uyulmuş olması da, önceki ilam yararına olan taraf için usulü kazanılmış hak durumu yaratmayacağından; temyiz edilen hükmün, "davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmek üzere bozulması gerektiğini düşünüyorum. Açıkladığım sebeplerle, Sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/10248, Karar No: 2008/11629, Tarih: 23.09.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/10248 E.  ,  2008/11629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... 14. Sulh Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; Cumhuriyet Savcılığınca vasi tayini için ihbarda bulunulan hükümlü ...’ün yapılan araştırmalarda yerleşim yerinin ... Mah. ... Sokak ... .../ ... olduğu anlaşıldığından M.K. 411. maddesi gereğince davaya bakmakla yetkili ve görevli mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 14. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23/09/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/703, Karar No: 2019/2870, Tarih: 15.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/703 E.  ,  2019/2870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içerdiğinden, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti için, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup kesin bir şekilde belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/558, Karar No: 2012/19081, Tarih: 19.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/558 E.  ,  2012/19081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın olay tarihinde aracıyla meskun mahal dışında iki yönlü 5.30 metre genişlikteki dar yolda gündüz saatlerinde kamyonetiyle giderken köprüye yaklaştığı sırada, beyanına göre tali yoldan gelen mağduru 25 metreden görmesine rağmen, hızını yeterince azaltmadan seyrettiği sırada, anayola ve krokiye göre sanığın şeridine giren motosikletli mağdura çarparak nitelikli şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda Adli tıp raporu dışındaki tüm bilirkişi raporlarının sanığa tali kusur verdiği halde bu raporlara neden itibar edilmediği yeterince tartışılmadığı gibi ortaya çıkan çelişkinin giderilmesi, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkarılıp olayın etraflıca aydınlatılması ve kusur oranının dosya kapsamına uygun belirlenmesi bakımından Karayolları yada Teknik Üniversitelerin ilgili bölümlerinde bulunan uzmanlardan oluşturulacak bilirkişi heyetinden rapor alınarak karar verilmesi yerine eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7528, Karar No: 2015/1396, Tarih: 28.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7528 E.  ,  2015/1396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Elektronik ortamda (UYAP)...'ten alınan 23/01/2015 tarihli nüfus kayıt örneğine göre sanığın, hüküm tarihinden sonra 24/04/2013 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.