muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11796, Karar No: 2021/5355, Tarih: 30.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11796 E.  ,  2021/5355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ölen ..., sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'un olay tarihinde yol yapım sahasında çalıştıkları, ölen ... ile sanık ...'in çalışma alanındaki kesilen demir çubukları kamyonete yükleme işini yaptıkları, sanık ...'ın kamyoneti sanık ... ve ölen ...'ın demir çubukları yüklemesi amacıyla çalışma alanına parkettiği, ölen ...'ın kamyonetin kasasında bulunduğu esnada, sanık ...'ın kamyoneti demir yığınlarına yaklaştırmak amacıyla çalıştırdığı, sanık ...'in aracın hakimiyetini kaybederek aracı menfez çukura düşürdüğü esnada aracın kasasında bulunan ...'ın kamyonette bulunan demir çubuklar arasına sıkışarak öldüğü, soruşturma aşamasında iş güvenliği uzmanı bilirkişiden alınan raporuna göre sanık ...’in asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiğinin tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında, tayin edilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/2-4. ve CMK'nın 232/6 maddelerine aykırı davranılması,

2-Suç tarihinde sürücü belgesi bulunmayan sanığın TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanıkhakkındaki hükmün 3. paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler göz önüne alınarak TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 gün adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 50/4-1a ve 52/2-4. maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek 18.200 TL adli para cezasına çevrilmesine,” cümlesinin yazılması, TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hükmün 5. paragrafının hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12747, Karar No: 2012/4527, Tarih: 16.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/12747 E.  ,  2012/4527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/10/2010

İş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir..

Davalı vekili, cevap vermemiş ve duruşmaya da katılmamıştır.

Mahkemece, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebebe dayanılarak feshedildiğinin davalı tarafça kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak için otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerinde çalışmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre işverenin aynı iş kolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan sayısı bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. İşçi sayısına ilişkin bu hüküm nispi emredici olduğundan, daha az işçi sayısını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Dosya içeriğine göre, davacının çalıştığı davalıya ait 1024524 sicil nolu işyerinde fesih tarihi itibariyle 25 işçi bulunduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca, davalıya ait farklı sicil nolu işyerlerinde de fesih tarihi itibariyle çalışan işçiler bulunduğu ve davalıya ait işyerlerinin işçi toplamının 30'dan fazla olduğu görülmektedir. Ancak, davalıya ait diğer işyerleri ile davacının çalıştığı işyerinin aynı iş kolunda olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu durumda, davalı işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan sayısı bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirleneceğinden, davalıya ait işyerlerinin aynı iş kolunda bulunup bulunmadığının araştırılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/309, Karar No: 2024/1184, Tarih: 30.04.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/309 E.  ,  2024/1184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/909 E., 2022/357 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

KARAR

Taraflar arasındaki, tapu iptal ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli edilen günde davacılar vekili Avukat ... geldi. Tebligata rağmen başka gelen olmadığı anlaşılmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1-Mahkemenin ilk kararında, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptal ve tescil davasında, yüklenicinin edimini yerine getirmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2-Mahkemenin bu kararına karşı, davacılar vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine, Dairemizce (Yargıtay kapatılan 15. Hukuk Dairesi) arsa sahibi ...’ın aralarında zorulu dava arkadaşlığı bulunun bir grup mirasçısı davaya dahil edilerek taraf teşkilinin sağlanması, sözleşmenin geçerliğinin irdelenmesi, tüm dosya kapsamına göre, yüklenicinin edimini yerine getirip getirmediğinin araştırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek, mahkeme kararı bozulmuştur.

3-Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, inşa edilen yapının son katının kaçak olduğu, yapının projesinin ruhsatına uymadığı, yüklenicinin edimlerini yerine getirmediği, davalı arsa sahiplerinin bu sebeple tapuları devretmemekte haklı oldukları gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacılar vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin resen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından hükme esas alınan bilirkişi raporunun olaya uygun ve içerik itibariyle yeterli ve inandırıcı olduğu, bilirkişi raporunda tespit edilen eksikliklere göre davalı arsa sahiplerinin dava konusu tapuları devretmemekte haklı oldukları anlaşılmakla, davacılar vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Batman 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin kararına ilişkin, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davalılar vekili Yargıtay duruşmasına katılmadığından, davalılar lehine duruşma vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.04.2024 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

MUHALEFET ŞERHİ

Öncelikle, Yapı kayıt belgesinin hukuki mahiyeti üzerinde durmak gerekir. 3194 sayılı Kanuna 11.05.2018 tarihinde eklenen geçici 16. maddeye göre;

1-Yapı kayıt belgesi alan yapılar, tıpkı ruhsatlı ve iskânlı yapılar gibi yasal hale gelmekte ve bu belge verildikten sonra, 3194 sayılı İmar Kanunu uyarınca verilen yıkım ve para cezası kararının infazı ortadan kalkmaktadır. (3194 s.K. geçici m.16/4) Öte yandan yapı kayıt belgesi alınan bir yapı sahibi hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan dava açılamamakta, ceza soruşturması varsa takipsizlik kararı verilmekte, açılmış olan kamu davası varsa düşmekte, mahkûm olunan ceza bütün sonuçlarıyla ortadan kalkmaktadır. (11. CD. 23.12.2019.T.2018/5966; 9877)

2-3194 sayılı İmar Kanunu’nun 30. maddesinde; yapının kullanılması yapı kullanma izin belgesi alınmasına bağlıdır. Aynı Kanun'un 31. maddesinde ise; kullanma izni verilmeyen veya alınamayan yapılara elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinin verilmeyeceği hükme bağlanmıştır. 3194 sayılı Kanun'un geçici 16/3. fıkrasında ise, yapı kullanma izin belgesi alınan yapıya kullanma yetkisi verildiği gibi bu yapılara elektrik, su ve doğalgaz bağlanacağı belirtilmiştir.

3-İşyeri açma ve çalışma ruhsatı verilebilmesi için yapı kullanma izin belgesinin ilgili idareye sunulması gerekmektedir. Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca hazırlanan Yapı Kayıt Belgesi Verilmesine İlişkin Usul ve Esasalar Tebliği’nin 6. maddesinin 8. fıkrasına göre; yapı kayıt belgesi verilen yapılarda, yapı kullanma izin belgesi aranmaksızın işyeri açma ve çalışma ruhsatı verileceği düzenlenmiştir.

4-İmar Kanunu’nun geçici 21. maddesine göre; yapı kayıt belgesi alınan yapılarda, ilave inşaat alanı ihdas edilmemek şartıyla, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'na göre güçlendirme kararı alınarak güçlendirme yapılabilecektir.

5-Yapı kayıt belgesi alan gecekondu sahipleri, Hazine ve belediye arazilerini doğrudan satın alma imkanına kavuşmuştur. O kadarki yapı kayıt belgesi sahibinin istemesi halinde; “bağlı yetki” nedeniyle idare taşınmazı satmaktan imtina edemeyecektir. (3194 s.K. geçici m.16/6).

5-Yapı kayıt belgesi alan gecekondu sahipleri, Hazine ve belediye arazilerini doğrudan satın alma imkanına kavuşmuştur. O kadarki yapı kayıt belgesi sahibinin istemesi halinde; “bağlı yetki” nedeniyle idare taşınmazı satmaktan imtina edemeyecektir. (3194 s.K. geçici m.16/6).

6-Yapı ruhsatı alıp da yapı kullanma izin belgesi almamış veya yapı ruhsatı bulunmayan yapılarda, Yapı Kayıt Belgesi ile maliklerin tamamının muvafakatinin bulunması ve imar planlarında umumi hizmet alanlarına denk gelen alanların terk edilmesi halinde yapı kullanma izin belgesi aranmaksızın cins değişikliği ve kat mülkiyeti tesis edilebilecektir (3194 s.K. geçici m.16/5). Görüldüğü gibi, Kanun aslında yapı kayıt belgesini, kat mülkiyeti kurulabilmesi için gerekli olan “Yapı Kullanma İzin Belgesi” yerine kabul etmekte aynı fonksiyonu yüklemektedir. Bir başka değişle yapı kayıt belgesi sahibi bu belgeye istinaden imara aykırı olan yapıyı-hiçbir aykırılık yokmuş gibi- hatta, imara uygun yapı yapan bir kişiden daha az harç ve vergi ödemek suretiyle kat mülkiyetine dönüştürebilmekte her bağımsız bölümü kat mülkiyeti kütüğüne kaydedebilmekte ve bu mülkiyet üzerinde bir malikin kullanabileceği tüm hakları kullanabilmektedir.

7-Geçici Madde 16/10 da; yapı kayıt belgesinin, yapının yeniden yapılmasına veya kentsel dönüşüm uygulamasına kadar geçerli olacağı, bu belge ile ilgili yapıların yenilenmesi durumunda yürürlükte olan imar mevzuatı hükümlerinin uygulanacağı ve yapının depreme dayanıklılığı hususu malikin sorumluluğunda olduğu belirtilmişse de, bu ifadeler bir “kısıtlama” gibi sunulmuş ise de, aslında anılan hususlar, normal imara uygun yapılar içinde geçerli olduğundan yapı kayıt belgesinin ilgili yapıyı imar mevzuatına uygun hale getirmesi özelliğine etki etmeyecektir.

TMK'nın 683. maddesi, mülkiyet hakkının içeriğini; malikin, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şeyi dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahip olmak, şeklinde belirlemiştir.

Yukarıda yapı kayıt belgesinin, sahibine tanınan haklardan bir kısmını izah ettik. Bu açıklamalardan anlaşılacağı gibi yapı kayıt belgesi sahibi; yapıyı kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma hakkına sahip olduğuna göre, yapı kayıt belgesi alınan bir yapı, kural olarak İmar Kanunu’na uygun bir yapı olarak kabul edilmelidir. Aslında Kanun koyucu bazı çekincelerle açıkça adını koymamış olsa bile, yapı sahiplerine sunulan imkânlar dikkate alındığında, 3194 sayılı Kanun'un Geçici 16. maddesi, “bedel karşılığı imar affı” niteliğinde bir düzenlemedir. Ancak, bir yapının yapı kullanma iznine sahip olması ile yapı kayıt belgesine sahip olması arasında piyasada bir değer düşüklüğü varsa bu değerden ve sözleşmeye göre eksik ve ayıplı işlerden yüklenici sorumlu tutulmalıdır.

Somut olaya döndüğümüzde; taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine istinaden yüklenicinin, yaptığı inşaatla ilgili yapı kullanma belgesi alınmadığı, ancak 2018 yılında 3194 sayılı Kanuna eklenen geçici 16. maddeye göre imara aykırı son kat için yapı kayıt belgesi aldığı, kat mülkiyetine geçildiği sabittir.

İskan ruhsatı alınmaması nedeniyle davanın reddine dair kararın onanmasına inşaatla ilgili yapı kayıt belgesi alınmış olması nedeniyle iştirak etmiyorum. Şöyle ki;

Yapı Kayıt Belgesi TMK'nın 683. maddesinin bir malike tanıdığı tüm hakları sağladığı için, bu hakları “yok hükmünde” saymak; öncelikle 3194 sayılı Kanun'un geçici 16. maddesine aykırı olacağı gibi, kullanılan ve kullanılmaya devam edilecek ve anılan Kanunun ekonomik değer atfettiği yapının “ekonomik değerinin olmadığı” kabul edilerek yapının arsa sahiplerine terkedilmesi ve yükleniciye yaptığı işin karşılığının verilmemesi hakkaniyete uygun düşmeyecektir. Bu nedenle yüklenicinin iskân ruhsatı yerine aldığı yapı kayıt belgesi de dikkate alınarak; yapının, iskan ruhsatına sahip olması ile yapı kayıt belgesine sahip olması arasında piyasada bir değer düşüklüğü varsa bu değer bilirkişiye tespit ettirilerek paylaşım yapılması ve sözleşme gereğince yükleniciye bırakılması gereken bağımsız bölümlerin tespit edilerek bir karar verilmesi belirtilerek kararın bozulması gerekirken, Sayın çoğunluğun yazılı gerekçelerle kararı onanmasına ilişkin karara muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2006/715, Karar No: 2006/1341, Tarih: 23.02.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/715 E.  ,  2006/1341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı üzerine İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulan veri cetvellerinin incelenmesinden tütün ürününün değerlendirmeye esas 2004 yılının verilerinin çıkartıldığı belirtilmiş ise de; bu verilerin (dekar başına ortalama verimi 120 kg ve 127 YTL. üretim gideri ile 1 kg. başına 5 YTL. ortalama satış fiyatının) 2003 yılı verilerinin aynı olduğu görülmüştür. Bir ürünün değişik yıllarda verimi yanında üretim giderleri ile satış fiyatlarının değişiklik göstereceği de dikkate alınarak mahkemece İlçe Tarım Müdürlüğüne yeniden müzekkere yazılıp tütünün 2004 yılına ilişkin verilerin getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,23.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2472, Karar No: 2013/8879, Tarih: 02.05.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/2472 E.  ,  2013/8879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Gıyabi hükmün davalı ...'ne tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'ndaki prosedür işletildikten sonra dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalıların temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 02/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3895, Karar No: 2019/9159, Tarih: 16.10.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/3895 E.  ,  2019/9159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava dilekçesinde belirtilen dava konusu taşınmazlarda vekil edeninin de hissesi olduğunu, davalıların taşınmazı davacının kullanmasına izin vermediğini belirterek 7.000,00 TL ecrimisil alacağına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, taşınmazların mirasen intikal ettiğini, davacının kullandığı taşınmazlar olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur

Mahkemece, davacının payına istinaden kullandığı bir kısım yerler olduğu, davacının taşınmazlardan yararlanmak istediğini davalı paydaşlara bildirmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazlarda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı kararı).

Somut olayda, her bir taşınmaz davacı ve davalılar adına paylı olarak kayıtlıdır. Dolayısıyla, dava konusu on dört adet taşınmaz bir bütün olarak kabul edilerek, davacının payına karşılık olarak kullandığı yer bulunduğu gerekçesi ile davanın reddi isabetsizdir.

O halde, Mahkemece, yukarıdaki ilkeler uyarınca yerinde yeniden her bir taşınmazın başında ayrı ayrı yerel, teknik ve uzman bilirkişiler ile taraf tanıkları aracılığıyla keşif yapılarak, taraf tanıkları her taşınmaz için ayrı ayrı dinlenilmeli, taşınmazların kimin zilyetliği ve tasarrufunda olduğu belirlenmeli, her taşınmaz yönünden hem intifadan men hususu hem de davacı ve davalıların ayrı ayrı az veya çok kullandığı veya kullanmaya müsait yeri olup olmadığı araştırılmalı; tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde toplanmış ve toplanacak deliller değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda gösterilen sebeplerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 16.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12049, Karar No: 2015/569, Tarih: 19.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/12049 E.  ,  2015/569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Özel hayatın gizliliğini ihlal, hakaret

Hükümler : Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan: TCK'nın 134/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hakaret suçundan: TCK'nın 125/1-2, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal ve hakaret suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'ın, internet üzerinden iş ilanları verip, işe alma bahanesiyle iletişim kurduğu katılan mağdur ...'yı kandırarak, MSN tabir edilen program aracılığıyla yaptığı sözde sınav sırasında, mağdura önce genel kültür soruları sorup, onun güvenini kazandıktan sonra, kılık kıyafet ve sabır ölçme testlerine geçildiğinden bahisle mağdurun webcam önünde aşama aşama soyunmasını sağlayıp, mağdurun fiziksel mahremiyetine müdahalede bulunduğuna ve aldatıldığını fark edip, kamerayı kapatan mağdura, “ya... başlı...” şeklinde, onun, onur, şeref ve saygınlığını rencide edici ibareler içeren elektronik ileti gönderdiğine dair yerel mahkemenin kabulünde ve özel hayatın gizliliğini ihlal ile hakaret suçlarından hükmedilen temel cezaların asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın olay tarihinde mali kriz nedeniyle ruh sağlığının bozulmasından dolayı bir uzmandan görüş alınması gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine, takdiri indirim maddesinin uygulanmamasına, hükmedilen hapis cezalarının ertelenmemesine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, 3. fıkraya aykırılık oluşturacak şekilde, TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,