muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6917, Karar No: 2022/10043, Tarih: 29.06.2022

El halıcılığı dokuma işyerlerinde çalışan bir kısım sigortalıların hizmet tespiti veya sigorta başlangıç tarihinin tespiti davaları kabul edilmiş, Yargıtay onamasından geçerek kesinleşmiş ve bu kişilere uzun vadeli sigorta kollarından yaşlılık aylığı dahi bağlanmış iken bir kısım sigortalıların davalarının reddedilmesi, toplumdaki adalet anlayışını örseleyen, hukuki güvenlik ilkesini ihlal eden sonuçlara yol açacağından çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

II) Hukuki Güvenlik İlkesi:

El halıcılığı dokuma işinin işverene ait atölye ve fabrika benzeri bir işyerinde, işverenin denetim ve gözetimi altında ve ona bağımlı olarak geçmesi durumunda yapılan işin hizmet akdi niteliğinde olduğu ve uzun vadeli sigorta kollarına tabi olacağı açık olup; bu sigortalıların uzun vadeli sigorta kolları kapsamında sayılmamalarını gerektirir gerçek ve makul bir neden olmadığından, Anayasal sosyal güvenlik güvenlik ilkesine aykırı Kanun hükmünün dar yorumlanması gerektiği kanaatindeyim.

El halıcılığı dokuma işyerlerinin asli işi "el halısı dokunması" olup bu işi yapanların sigortalı sayılmamasına karşın bu işyerlerinde şoför, aşçı, yönetici olarak çalışan kişilerin sigortalı sayılmasının makul bir izahı bulunmamaktadır.

Bu çalışanların uzun vadeli sigorta kolları kapsamı dışında tutulması, ölçülülük ilkesine aykırıdır ve Anayasal sosyal güvenlik ilkesinin ihlali sonucunu doğurduğundan, yargısal içtihatlarda anılan Kanun hükmü dar yorumlanarak hizmet akdi unsurlarını eksiksiz taşıyan iş ilişkisinin tespitine imkan tanınmalıdır.

III) Çalışma Olgusunun Tespiti:

Bu çalışanların uzun vadeli sigorta kolları kapsamı dışında tutulması, ölçülülük ilkesine aykırıdır ve Anayasal sosyal güvenlik ilkesinin ihlali sonucunu doğurduğundan, yargısal içtihatlarda anılan Kanun hükmü dar yorumlanarak hizmet akdi unsurlarını eksiksiz taşıyan iş ilişkisinin tespitine imkan tanınmalıdır.

III) Çalışma Olgusunun Tespiti:

Somut olayda, davacının çalışmasının işe giriş bildirgesine uygun biçimde ancak malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olmayanlar için düzenlenen (kısa vadeli sigorta kolları kapsamında çalışanlara mahsus) dönem bordrosu ile Kuruma bildirildiği, dinlenen tanık beyanlarından davacının sigorta başlangıç tarihindeki çalışmasının bordro tanıklarının beyanları ve kısa vadeli sigorta kolları bordroları ile kanıtlandığı, başvuru koşulunun yerine getirildiği, davacının çalışmasının çırak olarak geçmediği, işin işverene ait atölye ve fabrika benzeri bir işyerinde, işverenin denetim ve gözetimi altında ve ona bağımlı olarak geçmesi nedeniyle yapılan işin hizmet akdi niteliğinde olduğu ve uzun vadeli sigorta kollarına tabi olacağı, Kırklareli ilinde halı dokuma işinde çalışanlar tarafından açılan sigorta başlangıç tarihinin tespiti davalarının kabulüne dair kararlarının Yargıtay tarafından onandığı, Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 21.04.2016 gün ve 2016/5478 - 2016/6136 E.K; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 16.11.2017 gün ve 2016/15755 - 2017/9339 E.K.; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 16.11.2017 gün ve 2016/16248 - 2017/9342 E.K.; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 25.01.2018 gün ve 2016/15537 - 2018/611 E.K.; Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 22.03.2018 gün ve 2016/16489 - 2018/2657 E.K.; Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 29.03.2018 gün ve 2018/1130 - 2691 E.K.sayılı kararlarının bu yönde olduğu, eldeki davanın sigorta başlangıç tarihinin tespitine yönelik olduğu ve tüm dosya kapsamı ile davacının çalışmasının uzun vadeli sigorta kollarına tabi olduğu anlaşıldığından, onama yönündeki çoğunluk görüşüne belirtilen nedenlerle katılamamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2023/11347, Karar No: 2024/1802, Tarih: 19.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11347 E.  ,  2024/1802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2023/265 Esas, 2023/673 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 18. İş Mahkemesinin 16.05.2023 Tarihli ve 2022/705 Esas, 2023/314 Karar Sayılı Kararı

Davaya konu kurum işleminin Burdur Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafından yapılması nedeniyle bu merkezin bulunduğu yer iş mahkemesi olan Burdur İş Mahkemelerinin kesin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Burdur 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi sıfatıyla) 27.10.2023 Tarihli ve 2023/265 Esas, 2023/673 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda, davacının 06.11.2022 tarihli dilekçe ile ölüm aylığı almak üzere Ümraniye Sosyal Güvenlik Merkezi Müdürlüğüne müracaat ettiği, müracaat incelenirken Ümraniye Sosyal Güvenlik Merkezi Müdürlüğü tarafından inceleme raporu talep edilmesi üzerine Burdur Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafından 05.10.2022 tarihli inceleme raporunun düzenlenerek gönderildiği, neticesinde Ümraniye Sosyal Güvenlik Merkez Müdürlüğünün 22.11.2022 tarihli işlemi ile ölüm aylığı bağlanması yönündeki işlemin iptaline karar verildiği, dolayısıyla iptali istenen işlemin Ümraniye Sosyal Güvenlik Merkezi Müdürlüğünün işlemi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu (7036 sayılı Kanun) uyarınca kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 7036 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Şubeler ve tüzel kişilerle ilgili davalarda yetki” başlıklı 14 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.”

5. 6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Şubeler ve tüzel kişilerle ilgili davalarda yetki” başlıklı 14 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.”

5. 6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkrası şöyledir:

“(2)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

Somut olayda, davanın İstanbul Anadolu 18. İş Mahkemesinde açıldığı, davalı Kurumun yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı İstanbul Anadolu 18. İş Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 18. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

19.02.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/856, Karar No: 2016/2020, Tarih: 31.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/856 E.  ,  2016/2020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili yüklenici ile davalı arsa sahibi arasında imzalanan 18.01.1995 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalının hissesine karşılık 8 daire (brüt 100 m²) verileceği ve ilave olarak 200.000.000,00 (E) TL ödeneceğinin kararlaştırıldığını, 8 adet bağımsız bölümün davalıya teslim edildiğini, ancak yapılan imalatların 125 ve 140 m²'lik bağımsız bölümler olması nedeniyle davalıya sözleşmede belirlenenden 260 m² daha fazla imalat verildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 6.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla talebini 18.647,58 TL'ye artırmıştır.

Davalı vekili, zamanaşımı süresinin dolduğunu, bağımsız bölümlerin hukuken tesliminin gerçekleşmediğini, dairelerin oturma ruhsatının alınmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, arsa sahibine verilen dairelerdeki büyüme miktarı davacı yüklenicinin payına düşen dairelerde de aynen mevcut olmakla, sözleşmedeki paylaşım oranında arsa sahibi davalı yararına bir değişiklik meydana gelmediğinden, diğer bir ifade ile inşaat alanındaki büyüme taraflara isabet eden dairelere aynen yansımış olup, inşaat alanının genişletilmesi suretiyle yapılan iş ve sağlanan yarar taraflar arasında paylaşıldığından yüklenicinin, davacıya isabet eden bağımsız bölümlerin yüzölçümlerinin sözleşmeden öngörülenden fazla olmasından dolayı ayrıca bir bedel isteyemeyeceği, zira, inşaat alanının geniş tutulmasının karşılığının arsa payı olarak fiilen davacıya ödenmiş bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Yüksek 15. Hukuk Dairesinin 17.03.2008 tarih ve 2006/7438 E., 2008/1700 K. sayılı ilamıyla, mahkemenin de kabulünde olduğu gibi Dairenin yerleşmiş içtihat ve uygulamalarına göre arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde fazladan yer kazanılmış veya sözleşmede yazılı olandan daha büyük yer yapılmışsa aynı yerden paylaşım oranına göre yüklenici de yararlanacağından veya yükleniciye ait bağımsız bölümler de büyüyeceğinden, arsa sahiplerinin sebepsiz zenginleşmesinden söz edilemez ise de; mahkemece bu hususta yeterli inceleme yapılmadığı, bu durumda mahkemece, uyuşmazlık konusu inşaat ile ilgili tasdikli proje, tadilat projesi ve belediye işlem dosyası celp edildikten sonra mahallinde uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak yükleniciye kalan bağımsız bölümlerin de arsa sahiplerine isabet eden bağımsız bölümlerin büyümesi oranında geniş yapılıp yapılmadığı .../...

sadece davalı arsa sahiplerinin dairelerinin büyük yapılıp yapılmadığı, sadece arsa sahiplerine ait bağımsız bölümler büyük yapılmışsa BK’nın 413 ve devamı maddeleri uyarınca yapıldığı yıl serbest piyasa rayiçlerine göre bedeli konusunda rapor alınıp sonucuna uygun bir karar vermesi gerekirken, bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme sonucu yükleniciye kalan bağımsız bölümlerin de aynı şekilde büyük yapıldığından sözedilerek davanın reddinin doğru olmadığı gerekçesiyle, bozulmuştur.

Mahkemece, verilen direnme kararının davacı vekilince temyizi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 03.06.2009 tarih ve 15-178 E., 242 K. sayılı ilamıyla, çarpık ve düzensiz şehirleşmeyi önlemek amacıyla getirilen 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca her türlü inşaat yapılmasının yerel idarelerden izin alınmasına bağlı olduğu, ruhsatsız, başka bir anlatımla kaçak yapıların, aynı Yasa'nın 32. maddesi uyarınca yıktırılacağı; ayrıca, 42. maddede kaçak yapılarla ilgili gerek iş sahibi, gerek yüklenici yönünden cezai yaptırımlar getirildiği, İmar Kanunu hükümleri kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemelerce re’sen göz önünde bulundurulması gerektiği, imar suçu oluşturan kaçak yapıların yıkılması gerekeceğinden, yaratılan ekonomik değerlerin korunmasından da söz edilemeyeceği, diğer bir ifade ile bu tür yapılar hakkında tescil, tespit, nefaset farkı, eksik işler bedeli vs. talep edilemeyeceği, ancak yıkım talebinde bulunulabileceği, somut olayda, dava konusu inşaatın yasal hale getirilip getirilemeyeceğinin mahkemece araştırılmadığı ve bu konuda taraflara gereken mehil verilmediği, o halde, öncelikle bu hususun araştırılması sonucuna göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararının gereğinin yerine getirilmesi gerekirken, kararda direnilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, mahkemenin direnme kararı bozulmuştur.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; yüklenicinin yaptığı inşaatın bedelinden doğan alacağın taraflar arasındaki sözleşmede aksi kararlaştırılmadıkça BK'nın 364. maddesi hükmüne göre teslim zamanında ödeneceğinden alacağın bu tarihte muaccel olup zamanaşımının işlemeye başlayacağı, davalı vekilinin, dairelerin hukuken teslim edilmediğini, davacı vekilinin de 15.01.2004 ve 20.02.2006 tarihlerinde teslim edildiğini ileri sürdüğü, bu durumda yasada öngörülen beş yıllık zamanaşımı süresinin asıl dava dilekçesi yönünden dolmadığı, öte yandan inşaat teslim edilmedikçe zamanaşımının işlemeyeceği, bu nedenlerle davalı vekilinin asıl dava dilekçesine karşı yapmış olduğu zamanaşımı def'inin reddedildiği, davalı vekilinin ıslah dilekçesi ile yapılan talebe karşı zamanaşımı itirazı bulunmadığından ıslah dilekçesi ile arttırılan kısım yönünden bu yönde herhangi bir karar verilmediği, sözleşme gereğince davalının alması gereken bağımsız bölüm miktarının brüt 800 m² olduğu, 2004 yılındaki artış sonucunda %10 oranında fazla inşaat yapma imkânının doğduğu, buna göre davalıya verilmesi gereken toplam inşaat brüt alanının 880 m² olması gerektiği, fakat davalıya fiilen verilen 8 adet bağımsız bölümün brüt alanı toplamının 904,44 m² olduğu, böylece davalının 24,44 m² fazla alana sahip olduğu, bu artışın fiili imalat tarihi olan 2004 yılı piyasa rayiçleri gereğince bedelinin 18.647,58 TL olduğu, sözleşmenin 2/c, 2/f, 2/g ve 8. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanım izni alma masraflarının arsa sahibince karşılanmasının gerektiği, fakat bu işlerin fiili takibinin yüklenici tarafından temsilci olarak yapılacağı, bu nedenle davalı vekilinin yapı kullanma izni masraflarının yükleniciye ait olduğu yönündeki iddialarının yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 18.647,58 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 6.000,00 TL'sine dava tarihinden itibaren değişen oranlarda faiz yürütülmesine, ıslah dilekçesi ile talep edilen 12.647,58 TL alacakla ilgili faiz

talebi bulunmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar tashihi ile, ıslah dilekçesi ile talep edilen 12.647,58 TL'ye dava tarihinden itibaren değişen oranlarda ticari faiz yürütülmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, davalı arsa sahibine ait bağımsız bölümlerin taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde kararlaştırılandan büyük yapılması nedeniyle tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

talebi bulunmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar tashihi ile, ıslah dilekçesi ile talep edilen 12.647,58 TL'ye dava tarihinden itibaren değişen oranlarda ticari faiz yürütülmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, davalı arsa sahibine ait bağımsız bölümlerin taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde kararlaştırılandan büyük yapılması nedeniyle tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 03.06.2009 tarih ve 15-178 E., 242 K. sayılı ilamında benimsenen Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 17.03.2008 ve 2006/7348 E., 2008/1700 K. sayılı ilamında, mahkemece, mahallinde uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak yükleniciye kalan bağımsız bölümlerin de arsa sahiplerine isabet eden bağımsız bölümlerin büyümesi oranında geniş yapılıp yapılmadığı sadece davalı arsa sahiplerinin dairelerinin büyük yapılıp yapılmadığı, sadece arsa sahiplerine ait bağımsız bölümler büyük yapılmışsa BK’nın 413 ve devamı maddeleri uyarınca yapıldığı yıl serbest piyasa rayiçlerine göre bedeli konusunda rapor alınıp sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire'nin bozma ilamı doğrultusunda mahallinde keşif ve inceleme yapılarak yükleniciye isabet eden bağımsız bölümlerin arsa malikine isabet eden bağımsız bölümlerle aynı oranda büyük yapılıp yapılmadığı belirlenip, yükleniciye isabet eden bağımsız bölümlerin de aynı oranda büyük yapıldığının tespiti halinde aynı yerden paylaşım oranına göre yüklenici de yararlanacağından arsa sahiplerinin sebepsiz zenginleşmesinden söz edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmesi, sadece arsa sahiplerine isabet eden bağımsız bölümlerin büyük yapıldığının belirlenmesi durumunda ise Özel Daire bozma ilamı doğrultusunda araştırma yapılması gerekirken, sadece Yargıtay Hukuk Genel Kurulu bozma ilamı doğrultusunda araştırma yapılarak özel dairece belirtilen hususlarda inceleme yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22749, Karar No: 2016/797, Tarih: 18.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/22749 E.  ,  2016/797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/85940

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2015

NUMARASI : 2014/376 (E) ve 2015/31 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, eşi olan müşteki tarafından darp edilerek yaralanması esnasında, müştekiyi basit bir müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması biçimindeki eylemi yönünden TCK'nin 25. Maddesindeki meşru müdafaa koşullarının oluşması nedeniyle sanığın CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,18.01.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18113, Karar No: 2012/22781, Tarih: 06.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/18113 E.  ,  2012/22781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde şimdilik 18600 TL ecrimisilin yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacılar vekili dilekçesinde, müvekkilleri olan davacıların taşınmazda hisse sahibi olduklarını, davalı belediyenin ise taşınmazı futbol sahası inşa etmek suretiyle işgal ettiğini beyan ederek 15.1.2005 tarihinden itibaren şimdilik 18.600 TL. ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Ecrimisil davaları haksız fiil benzeri davalar olup, ecrimisil miktarı en çoğu tam gelir yoksulluğu en azı ise asgari kira bedelidir.

Yargıtay'ın Yerleşmiş Uygulamaları doğrultusunda kira geliri üzerinden ecrimisilin belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest koşullarda getirebileceği kira parası emsal kira sözleşmeleriyle karşılaştırılarak (taşınmazın büyüklüğü ve çevre özellikleri de nazara alınarak) rayice göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil miktarı ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE (TEFE) artış oranının tamamı yansıltılmak üzere belirlenecek miktardan az olamaz.Somut olayda davacılar davalı aleyhine dava konusu taşınmaza ilişkin olarak men'i müdahale ve ecrimisil (... 1.Asliye Hukuk Mahkemesine 2001/293 E. sayılı dosyası) talepli dava açtıklarını ve bu davanın halen derdest olduğunu beyan etmişlerdir.Öyle ise mahkemece, dava konusu taşınmaza ilişkin olarak açılan ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/293 esas sayılı meni müdahale ve ecrimisil talepli dava dosyasının kesinleşmesi beklenerek, bu dosyadaki önceki dönem kesinleşen ecrimisil miktarına her yıl yeni dönem için TÜİK'in yayımladığı ÜFE artış oranının tamamının yansıtılmak suretiyle bulunacak miktardan az olmamak koşulu ile ecrimisil hesabı yapılarak karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile hüküm tesisi kurulması bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14361, Karar No: 2021/18443, Tarih: 03.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/14361 E.  ,  2021/18443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

1)Müştekinin soruşturma aşamasında dinlenilmesinde, iş yerini 22.45’te kapattığını ve ertesi gün 09.00’da açtığında hırsızlık eyleminin meydana geldiğini gördüğünü, yargılama aşamasında ise 22.00 sıralarında iş yerini kapattığını, ertesi gün 07.00’de açtığında hırsızlığı fark ettiğini beyan ettiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde yaz saati nedeniyle gece vaktinin saat 21.14’te başlayıp, 04.24’te sona erdiğinin anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuk lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve suçun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2)Mahkemece hüküm kurulurken TCK’nın 142/2-h, 143, 31/3 ve 62.maddelerinin uygulanması neticesi sanık hakkında 4 yıl 2 ay hapis cezası belirlenmesi gerekirken 3 yıl 14 ay hapis cezası belirlenmek suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 03/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.