muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1740, Karar No: 2025/3282, Tarih: 25.06.2025

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesi ile; dava dilekçesinde ve aşamalarda ileri sürdüğü iddialarını yineleyip verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın herkesçe bilinen zilyedi ve malikinin muris ... olduğunu, davalı ... adına yapılan tespitin hatalı olduğunu, diğer davalı ... tarafından da söz konusu durumun bilindiğini, bu nedenle davalı ...'ın iyi niyetli kabul edilemeyeceğini, TMK'nın madde 578'te düzenlenen sebeplerle mirastan yoksun olanların mirasçı olamayacakları gibi, ölüme bağlı tasarrufla herhangi bir hak da edinemeyeceklerini, TMK'nın madde 578'te düzenlenen yoksunluk sebeplerinden birinin de "Mirasbırakanı kasten ve hukuka aykırı olarak öldüren veya öldürmeye teşebbüs edenler," olduğunu, Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinin 1988/82 Esas ve 1988/85 Karar numaralı ve 24.11.1988 tarihli kararında davalı ...'un babası ...'u öldürmek suçundan mahkum olduğunu, bu sebeple ...'un babası ...'un mirasından yoksun olduğunu ve herhangi bir hak edinemeyeceğini, mirasçılar arasında zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin işlemeyeceğini, tarafların isticvap edilerek davanın aydınlatılması gerektiğini, ... dinlenirse tescilin yolsuz olduğunun ortaya çıkacağını, ayrıca davanın terekeye iade talepli olarak açıldığını, diğer mirasçılardan muvafakat alınması veya terekeye temsilci atanması gerektiği hususunun göz ardı edildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Kadastro sonucu; Gümüşhane ili, Kürtün ilçesi, ... köyünde bulunan 157 ada 6 parsel sayılı taşınmazın 27.12.2006 tarihinde senetsizden davalı ... adına tespit edildiği, söz konusu tespitin 27.02.2007 tarihinde kesinleştiği, dava konusu taşınmazın daha sonra 30.11.2021 tarihinde satış yolu ile diğer davalı ...'a devredildiği, eldeki davanın ise Kadastro Kanunu 12/3. maddesinde düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 08.12.2021 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.06.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6387, Karar No: 2006/7332, Tarih: 03.07.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/6387 E.  ,  2006/7332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2006

Davacı, ilk prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren 2926 sayılı Yasa kapsamında zorunlu tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerektiğinin tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan .sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere  göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan  temyiz itirazlarının reddine;

2-Dava ilk kesinti tarihini takibeden aybaşından  dava tarihi olan 16.12.2005 tarihine kadar  Tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun tesbitine ilişkindir.

Mahkemece istem aynen kabul edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere  göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan  temyiz itirazlarının reddine;

2-Dava ilk kesinti tarihini takibeden aybaşından  dava tarihi olan 16.12.2005 tarihine kadar  Tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun tesbitine ilişkindir.

Mahkemece istem aynen kabul edilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına  girenlerin  belirtilen  şekilde  prim  borçlarının  ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10. maddesine   göre   kayıt    ve   tescil   işlemlerinde  Valilik,  Kaymakamlık,   Özel İdare,

Belediye,Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Belediye,Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının teslim ettiği ürün bedelinden Bağ-Kur priminin 1994,1995,1996,1997,1998.1999,2000,2001 yıllarında tevkifat yoluyla kesildiği, ancak  2002,2003,2004,2005 yıllarında tevkifat yoluyla prim kesintisi yapıldığına ilişkin bir belgenin bulunmadığı 1999, 2000, 2001 yıllarına ilişkin Tekel İdaresi kesinti belgelerinde Ziraat Odası aidatı kesilmekle beraber Manisa Ziraat Odası tarafından giriş bildirgesinde kaydının olmadığının bildirildiği,  Tarım  Kredi Kooperatifine kayıtlı olmadığı görülmektedir.

Hal böyle olunca 2002,2003,2004 ve 2005 yıllarında tarım Bağ-Kur sigortalılığının oluşup oluşmadığının tesbiti için 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesinde belirtilen kayıtların araştırılması gerekir.

Yapılacak iş; tapu dairesinden davacıya ait tarla ve bahçe olup olmadığı sorularak  Ziraat Odası ile ilgili belgelerdeki çelişkiyi gidermek Ziraat Bankası, Tarım Satış Kooperatif ve Birlikleri gibi tarımsal faaliyetleri organize eden kuruluş ve idarelerin kayıtlarından yararlanmak,  davacı dava dilekçesi ekinde verdiği yazılı beyanda 2001,2002,2003,2004 ve 2005 yılı ürünlerini Dimon firmasına sattığını bildirdiğinden bu firmadan ürün bedelinden tevkifat  yoluyla Bağ-Kur prim kesintisi yapılıp yapılmadığını sormak, yapılmış ise belgelerini getirtmek, ayrıca köy ve mahalle muhtarlarının bu durumu Kuruma bildirmekle yükümlü oldukları yasacada öngörüldüğünden ilgili muhtarlıktan bilgi almak gerekirse bu tarihlerde görev yapan muhtar ve azaların bilgilerine başvurmak ve tüm deliller birarada değerlendirilerek sonuca gitmektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve değerlendirme sonucu salt tanık beyanlarına dayanılarak davacının prim kesintisinin bulunmadığı 2002,2003,2004 ve 2005 yıllarında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.07.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12597, Karar No: 2016/10799, Tarih: 29.09.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/12597 E.  ,  2016/10799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... Köyü 104 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla; dosya içerisindeki gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü cetvelinde; 2011 yılı itibari ile zeytinin dekar başına ortalama verimi 504 kg/da, satış fiyatının 1,75 TL, üretim giderinin 381 TL/da, 11.02.2013 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli veri listesine göre zeytinin dekar başına ortalama verimi 650kg/da,

Bu itibarla; dosya içerisindeki gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü cetvelinde; 2011 yılı itibari ile zeytinin dekar başına ortalama verimi 504 kg/da, satış fiyatının 1,75 TL, üretim giderinin 381 TL/da, 11.02.2013 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli veri listesine göre zeytinin dekar başına ortalama verimi 650kg/da,

satış fiyatının 2.00 TL, üretim gideri 430 TL/da, Dairemiz tarafından incelenen ...Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/353 E., 2013/66 K sayılı dosyasında (Dairenin 2014/20472 E, 2014/18536 K.) geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ... ilçe müdürlüğü cetvelinde 2011 yılı itibari ile zeytinin dekar başına ortalama verimi 504, satış fiyatının 1,75 TL, üretim gideri ise 490,29 TL/da olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise zeytinin dekar başına ortalama verimi 500kg/da, satış fiyatının 1,87 TL, üretim gideri ise 460,14 TL/da alınmak suretiyle hesaplama yapıldığı anlaşılmakla, veriler arasındaki çelişkinin neden kaynaklandığı araştırılıp giderilmeden yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma dosyasında tespit edilen kamulaştırma bedelinin mahsubu ile bakiye bedele, dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten karar tarihine (26.11.2014) kadar faize karar verilmesi gerekirken, tespit edilen kamulaştırma bedeline dava tarihinden 24.12.2012 tarihine kadar faize hükmedilmesi,

3-Kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili davasının niteliğine göre, davada kendisini vekille temsil ettiren taraflar yararına karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ....gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan haciz ve ipoteğin tespit edilen kamulaştırma bedeline yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 29.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6449, Karar No: 2012/13105, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/6449 E.  ,  2012/13105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede yapılan genel arazi kadastrosu sırasında ... Köyü 102 ada 9 parsel sayılı 2366,89 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğiyle 11.12.1962 tarih 1 nolu tapu kaydına dayanılarak Hazine adına tespit edilmiştir. Bilgilendirme ilânı sırasında orman işletme şefliği taşınmazın orman sayılan yerlerden olabileceği iddiasıyla tutanağa itiraz etmiş ve kadastro komisyonunun 15.01.2008 tarihli kararıyla taşınmaz orman sayılan yerlerden olabileceğinden malik ve cinsi kadastro mahkemesince belirlenmek üzere 3402 sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince tutanak ve ekleri kadastro mahkemesine gönderilmiştir. Mahkemece davanın kabulüyle 102 ada 9 parsel sayılı taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli 102 ada 9 parsele ait kadastro tespit tutanağı orman işletme şefliğinin taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu konusundaki itirazı üzerine kadastro komisyonunun 15.01.2008 tarihli kararıyla taşınmaz orman sayılan yerlerden olabileceğinden malik ve cinsi kadastro mahkemesince belirlenmek üzere 3402 sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince tutanak ve ekleri kadastro mahkemesine gönderilmiş olduğundan davada kadastro müdürlüğünün davacı sıfatı bulunmamakta ise de; incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığından ve kadastro müdürlüğüne davacı sıfatı verilmiş olması sonuca etkili olmadığından davalı Hazinenin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 22/11/2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28383, Karar No: 2016/1220, Tarih: 20.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/28383 E.  ,  2016/1220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette servis şoförü olarak çalıştığını, ücretinin daha yukarı olmasına rağmen asgari ücretten gösterildiğini ve fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti alacakları talebinde bulunmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla çalışma ücreti alacağı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve yapmışsa miktarının ne olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Öncelikle fazla çalışma ücreti hesaplanırken fazla çalışma tahakkuku olup da ihtirazı kayıtsız imzalanan bordrolar ile yine fazla çalışma tahakkuku olan ancak imzasız olmakla beraber banka kanalıyla ödendiği ispat edilen bordroların dikkate alınması gereklidir. Bu noktada ilk grup bordrolar yönünden aksi yazılı delille ispatlanmadıkça bordro döneminin dışlanması, ikinci grup bordrolar açısından ise banka kanalıyla yapılan fazla çalışma ödemelerinin yapılacak hesaplamadan mahsup edilmesi gereklidir.

Somut olayda davacının tüm bordrolarında tahakkuk olduğu ve davacının daha fazla çalışma yaptığını ileri süremeyeceği gerekçesiyle davacının bu talebi reddedilmiştir. Oysa bordroların incelenmesinde davacının 02/2013 ücret döneminde bordroda imzasının olmadığı görülmektedir. Yukarıda ifade edildiği gibi bu durumda bordroların imzasız olduğu dönem için tanık beyanları dahil dosya kapsamındaki diğer delillere göre davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı değerlendirilmeli ve hesaplanacak fazla çalışma ücretinden imzasız olup da banka kanalıyla içeriği ödenen dönemlerdeki fazla çalışma tahakkuklarının düşülmesi gerekmektedir.

Diğer taraftan davacının gerçek ücretinin bordroların aksine olduğu, bordroların asgari ücret üzerinden düzenlendiği ve fazla çalışma alacaklarının da asgari ücret üzerinden tahakkuk ettirildiği görülmektedir. Bu durum karşısında imzalı bordrolardaki fazla çalışma tahakkuklarının, gerçek ücret üzerinden hesaplanacak fazla çalışma alacağından mahsubu yapılarak fazla çalışmaya hükmedilmesi gerekir.

Diğer taraftan davacının gerçek ücretinin bordroların aksine olduğu, bordroların asgari ücret üzerinden düzenlendiği ve fazla çalışma alacaklarının da asgari ücret üzerinden tahakkuk ettirildiği görülmektedir. Bu durum karşısında imzalı bordrolardaki fazla çalışma tahakkuklarının, gerçek ücret üzerinden hesaplanacak fazla çalışma alacağından mahsubu yapılarak fazla çalışmaya hükmedilmesi gerekir.

Yukarıda belirtilen esaslara aykırı olacak şekilde davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmektedir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2498, Karar No: 2022/15395, Tarih: 08.11.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/2498 E.  ,  2022/15395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali ve sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin, suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ...'nin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocukların adli sicil kaydına göre daha önce hapis cezasına mahkum edilmediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının aynı Kanunun 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.