muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2311, Karar No: 2015/3102, Tarih: 01.06.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/2311 E.  ,  2015/3102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; marketten 34,50 TL değerinde yiyecek çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5423, Karar No: 2024/7910, Tarih: 01.07.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/5423 E.  ,  2024/7910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/625 Esas, 2023/679 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Eskişehir 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.06.2023 Tarihli ve 2023/2112 Esas, 2023/1981 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin .......,Mahallesi 5. Sokak No:......, İç Kapı No:1 ......,/Burdur olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Gölhisar Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.11.2023 Tarihli ve 2023/625 Esas, 2023/679 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin......, Mahallesi ......, Sokak No:21/4 .......Eskişehir olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 406 ncı maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamı ve yapılan kolluk araştırması sonucundan, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Odunpazarı/Eskişehir olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Eskişehir 3. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Eskişehir 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4986, Karar No: 2017/5858, Tarih: 19.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/4986 E.  ,  2017/5858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6222 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizinin vekalet ücretine yönelik olduğu anlaşılmakla, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre vekalet ücretine hasren yapılan incelemede;

Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren suça sürüklenen çocuk lehine CMK'nın 324/1 ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/4. madde ve fıkraları uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükme “Beraat eden suça sürüklenen çocuk kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre 1.100 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak suça sürüklenen çocuğa verilmesine” biçiminde fıkra eklenmesi suretiyle tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8914, Karar No: 2022/17263, Tarih: 30.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8914 E.  ,  2022/17263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Menemen 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Münavebeye esas alınan domates, buğday, yan ürün buğday samanı ve silajlık mısır ürünlerinin, değerlendirme tarihi olan 2019 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verim miktarlarını, ayrıntılı üretim giderlerini (harcama kalemlerini tek tek gösteren) ve kg başına toptan satış fiyatlarını gösteren veri cetveli İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden istenildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24929, Karar No: 2014/20233, Tarih: 05.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/24929 E.  ,  2014/20233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 05/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3145, Karar No: 2006/5562, Tarih: 04.07.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/3145 E.  ,  2006/5562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı Vek. Av. ... geldi. Aleyhine temyiz olunan davalı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, davacı ... (...) in ... Bey Vakfının Galleye müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Dosyada toplanan bilgi ve belgelerden özellikle nüfus kayıtları, vakıftan galle alan evlat ve tevliyet listeleri ile bunlara göre inceleme yapan bilirkişi raporu içeriğinden davacı ... ile Vakıf Kurucusu ... Bey arasında soy bağının kurulamadığı anlaşıldığından mahkemece davanın bu gerekçeyle reddinde bir isabetsizlik yoktur.

Bu itibarla dosyadaki yazılarla yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının reddi ile mahkeme hükmünün ONANMASINA, 04.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20545, Karar No: 2016/22796, Tarih: 06.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/20545 E.  ,  2016/22796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacının.......2016 tarihinden sonra çalışması görünen işyerinin davalı .... .... (...)'...... işyeri olup olmadığı... davacının belirtilen tarihten sonra... davalı ...' ... ihale alan şirketler nezdinde çalışmasını sürdürüp sürdürmediğini tespite yarar ... türlü delil... belge ... varsa ... ... ...şirket... ...şirketler arasındaki hizmet alım sözleşmesinin incelenmesine ihtiyaç duyulduğundan getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ......2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15121, Karar No: 2013/16455, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/15121 E.  ,  2013/16455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı Vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın sebebiyet verdiği kazada davacının desteğinin vefat ettiğini ileri sürerek, ıslahla birlikte 133.886,37 TL. destekten yoksun kalma tazminatının yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın 93.720,46 TL. üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasında desteğin ölümü nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile ceza yargılamasına ilişkin dosya içeriğine göre, davacının birlikte yaşadığı, nikahsız eşi/desteği olup dava konusu kazada vefat eden Bahri Ak kaza sırasında Recai Öztürk'ün sevk ve idaresindeki bu araca ücret karşılığı binmiş bir yolcu olmadığı gibi, sürücü Recai'nin kazada ölen desteğin çalışanı (işçisi) olduğu, olay anında kamyonet aracının kabin kısmında davacının bulunduğu, desteğin ise (kendi isteğiyle) aracın kasa kısmına (yolcu olarak) bindiği anlaşılmaktadır. Yani, olay taşınan yolcunun karşılıksız olarak taşındığı ve bu sebeple yararının söz konusu olduğu bir hatır taşıması olmadığından, Borçlar Yasası'nın 43. maddesi (6098 S.BK.mad.51) gereğince olayda hatır indirimi yapılması doğru görülmemiştir.

Ancak; kazada ölen desteğin yetişkin bir insan olarak aracın kasa kısmında seyahat etmenin tehlikeli olduğunu bilmesi gerektiği gibi, ceza yargılaması sırasında tanık olarak dinlenen ve desteğin kardeşi olan... beyanında “kendisinin rot-balans ustası olup, kendisine gösterilen ve kazaya karışan aracın teknik arızasının bulunduğunu, araca binmemeleri gerektiğini söylediği” yönündeki uyarılarının da dikkate alınmadığı anlaşılmakta olduğundan, Borçlar Yasası'nın 44. maddesi (6098 S.BK.mad.52) uyarınca zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin yol açtığı durum ve koşullar zararın meydana gelmesine etki yapmış ise yargıcın tazminat tutarından uygun bir miktar indirim yapması gerektiği açıktır. Yani, dava konusu olayda destek arızalı olduğunu bildiği araca ve aracın kasa kısmına binmekle zarar doğuran eyleme katkıda bulunmuştur.

Buna göre; yukarıda açıklanan nedenlerle, dava konusu olayda BK'nun 43. maddesi gereğince hatır taşıması indirimi yapılamayacak olmasına karşın, belirlenen destekten yoksun kalma tazminat miktarından aynı Yasa'nın 44. maddesi uyarınca, olayda ölenin müterafik kusuru bulunduğundan uygun tutarlarda indirim yapılması gerektiği açıktır.

Buna göre; yukarıda açıklanan nedenlerle, dava konusu olayda BK'nun 43. maddesi gereğince hatır taşıması indirimi yapılamayacak olmasına karşın, belirlenen destekten yoksun kalma tazminat miktarından aynı Yasa'nın 44. maddesi uyarınca, olayda ölenin müterafik kusuru bulunduğundan uygun tutarlarda indirim yapılması gerektiği açıktır.

O halde; mahkemece, belirlenen tazminattan yapılan % 30 oranındaki indirimin ne kadarının hatır, ne kadarının müterafik kusur indirimi olduğu, bu itibarla müterafik kusur için ne oranda indirim yapılması gerektiği hususu tartışılıp irdelendikten sonra varılacak sonuca karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi dosya kapsamına uygun olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/879, Karar No: 2014/17696, Tarih: 17.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/879 E.  ,  2014/17696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÜNYE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2008/476-2013/425

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriği ile; dava konusu 1028 ada 7 parselin (eski 94 parsel) davacı, davalılar Nihal, Seval ve Zeliha ile dava dışı Pakize adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, ancak anılan taşınmazın davalılar Nihal, Seval ve Zeliha tarafından kullanıldığı saptanarak davacının payı oranında ecrimisile hükmedilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalılar Nihal, Seval ve Zeliha'nın bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davalılar Nihal, Seval ve Zeliha'nın dava konusu 105 ada 9 parsel (eski 51 parsel) sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarına gelince; anılan parselin taraflar ve dava dışı Pakize adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu sabittir.

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olaya gelince, dinlenen davacı tanığı Mustafa Aydın, dava konusu 105 ada 9 parseldeki (eski51 parsel) fındık ürününün 1/3'nün davacı tarafından toplandığını bildirmiş, yine yargılama sırasında ölen davalı Hacer'in mirasçısı olan Yaşar da 04.08.2011 tarihli dilekçesinde anılan parselde davacının fındık topladığını belirtmiştir.

9 sayılı parseldeki üründen davacı da yararlandığına göre, ecrimisil koşullarının oluştuğundan sözedilemez.

Hal böyle olunca, dava konusu 105 ada 9 parsel (eski 51 parsel) bakımından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile bu parsel yönünden de ecrimisile karar verilmiş olması doğru değildir.

9 sayılı parseldeki üründen davacı da yararlandığına göre, ecrimisil koşullarının oluştuğundan sözedilemez.

Hal böyle olunca, dava konusu 105 ada 9 parsel (eski 51 parsel) bakımından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile bu parsel yönünden de ecrimisile karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalılar Seval, Nihal ve Zeliha'nın bu yöne değinen temyiz itirazları yerinededir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22332, Karar No: 2015/7855, Tarih: 27.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/22332 E.  ,  2015/7855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; Olay günü müştekinin işyerinden 43,50 TL değerindeki çalınan rakıyı çalmaya teşebbüs eden sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, her bir müştekiye karşı ayrı ayrı hırsızlık konusunu oluşturan malların değerlerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27/04/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.