muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7340, Karar No: 2014/17250, Tarih: 01.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/7340 E.  ,  2014/17250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yeni atık göleti oluşturulması amacıyla aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu bölgenin toprak yapısı, topoğrafik özellikleri, köy ve çevre yerleşim ve ulaşım merkezlerine olan yakınlıkları, köyde ve çevrede mevcut yol, su, elektrik gibi altyapı hizmetleri ile yine bölgeye getirilmiş bulunan okul, postane, sağlık ocağı gibi tüm sosyal imkanlardan yararlanma olanakları ile köy ve çevresinin gelişmişlik durumlarının (Daireye intikal eden diğer dava dosyalarında da açıklanan bu özellikleri dikkate alınarak) dava konusu taşınmazın değerinde %10 oranında objektif değer artışı oluşturacağı gözetilerek kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken bu unsur dikkate alınmadan eksik bedel tespiti doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3815, Karar No: 2019/206, Tarih: 08.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/3815 E.  ,  2019/206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-a. maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan katılan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanığın sevk ve idaresindeki araçla tek yönlü bölünmüş yolda seyir halindeyken, ışık kontrollü kavşağı geçtikten yaklaşık 25 metre sonra karşıya geçmek için sol taraftan orta refüjden yola inen katılanın idaresindeki bisiklete çarpması neticesinde, katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda, katılan sanığın da katılanın da kendilerine yeşil yanınca hareket ettiklerine ilişkin beyanda bulundukları, katılan sanığın bisikleti aracın altına alarak 63 metre sürüklemiş olduğu dikkate alındığında, sanığın "sürücülerin kavşaklara yaklaşırken, dönemeçlere girerken, tepe üstlerine yaklaşırken, dönemeçli yollarda ilerlerken, yaya geçitlerine, hemzemin geçitlere, tünellere, dar köprü ve menfezlere yaklaşırken, yapım ve onarım alanlarına girerken, hızlarını azaltmak" zorunda olduğuna ilişkin 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunun 52/1-a.maddesini ihlal ederek hızını azaltmadan kavşağa giriş yaparak, yola bisikleti ile inen katılana çarpması nedeniyle alt düzeyde tali kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1627, Karar No: 2022/2642, Tarih: 21.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1627 E.  ,  2022/2642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

4721 sayılı TMK gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı istemine ilişkin olarak açılan davada Trabzon 1. Sulh Hukuk, Kırklareli Sulh Hukuk ve Lüleburgaz Sulh Hukuk Mahkemeleri’nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemeleri’nin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesi’nin yargı çevresinde kalan Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adlî Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı istemine ilişkindir.

Trabzon 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce, kısıtlı adayı ...'ün mahkemece yapılan tüm araştırmalarda Trabzon İlinde bulunmadığı, bu nedenle rapora sevk edilemediği ve kolluk tutanağında bildirildiği üzere “Zafer Mahallesi, Taner Ergen Sitesi, Giriş Kat No:71 C Lüleburgaz/Kırklareli” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kırklareli Sulh Hukuk Mahkemesi’nce, kısıtlı adayı ...'ün ikamet adresinin "Zafer Mahallesi Taner Ergen Sitesi Giriş Kat No:71 Lüleburgaz/Kırklareli” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Lüleburgaz Sulh Hukuk Mahkemesi’nce, kısıtlı adayı hakkında kolluk araştırması yapılmış buna göre kısıtlı adayının Lüleburgaz İlçesi’nde kısa süreli kalıp şuanda adres kayıt sisteminde kayıtlı adresi olan Ortahisar/Trabzon adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir. HMK'nın 22/2. maddesi gereğince iki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre Bölge Adliye Mahkemesi’nce veya Yargıtay’ca belirlenir hükmü dikkate alındığında somut olayda, Mahkemeler arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamakta olup, Lüleburgaz Sulh Hukuk Mahkemesi’nce Trabzon Sulh Hukuk Mahkemesi’nin yetkili olduğundan bahisle ortaya çıkan yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Dairemize geldiği anlaşılmıştır. Oysa, olumsuz yetki uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için Lüleburgaz Sulh Hukuk Mahkemesi’nin kararında yetkili olduğu belirtilen Trabzon 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin de karşı yetkisizlik kararı vermesi ve bu kararın kesinleşmesi gerektiği nazara alındığında yargı yeri belirlenmesi için aranan "iki mahkeme arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı bulunması" koşulunun henüz gerçekleşmediği kuşkusuzdur. Bu nedenle yargı yeri belirlenme koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

Bu aşamada yargı yeri belirlenme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 21/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18704, Karar No: 2014/1035, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18704 E.  ,  2014/1035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2013

NUMARASI : 2012/1113-2013/62

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi raporunda yazılı özellikleri gözönünde bulundurulduğunda, gelir metoduna göre belirlenen bedele % 30 oranında objektif değer artırıcı unsur ilavesi suretiyle değerinin tespit edilmesi gerektiği halde, bu oranın % 20 kabulü ile az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16851, Karar No: 2014/12855, Tarih: 29.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/16851 E.  ,  2014/12855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2014

NUMARASI : 2014/79-2014/186

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait yabancı plakalı motosikletin, davalı Ferdi’nin işleteni, davalı İzzet’in sürücüsü olduğu traktörün 13.07.2013 tarihinde tam kusurlu olarak çarpması nedeniyle hasarlandığını, davalı Ferdi’ye ait aracın trafik sigorta poliçesini düzenleyen davalı G. Sigorta’nın bölge müdürlüğünün bulunduğu İzmir mahkemelerinin yetkili olduğunu ileri sürerek, 18.413,10 TL tazminatın davalılardan müteselsilen tahsili talep ve dava etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, yetkiye itirazda bulunmamış, davanın esas yönünden reddini istemiştir.

Davalılar F.. O.. ve İ.. O.., trafik kazasının Bursa/Mudanya’da meydana geldiğini, adreslerinin de Mudanya olduğunu, Bursa Ticaret Mahkemelerinin yetkili olduğunu savunarak yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, kazanın gerçekleştiği yerin, poliçeyi düzenleyen acentenin bulunduğu yerin ve davalılar Ferdi ve İzzet’in ikametgahının bulunduğu yerin Bursa olduğu, davalılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan yetki itirazında bulunmayan davalı sigorta yönünden mahkemenin yetkisinin kesinleştiği ve hakkındaki davanın tefrik edildiği, davalılar Ferdi ve İzzet yönünden açılan davada yetkili mahkemenin Bursa Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu gerekçesiyle bu davalılar yönünden davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde davasını aracın sürücüsü, işleteni ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısına

yöneltmiştir. Mahkemece yetki itirazında bulunmayan davalı trafik sigortacısı hakkındaki dava tefrik edilerek başka bir esasa kaydedilmiş, yetki itirazında bulunan davalılar Ferdi ve İzzet yönünden ise yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK.'nin genel yetkiyi düzenleyen 6.maddesinin 1.fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." HMK 7/1 maddesine göre dava, dava dilekçesi ile birden fazla davalıya yöneltilmiş olup, davalılardan birinin ikametgahı mahkemesinde açılabilir. Yine aynı Yasa'nın 16.maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

Diğer taraftan 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 110. maddesi ile ZMSS Genel Şartlarının C.7.maddesinde, motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davaların sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabileceği düzenlenmiştir. Bunun yanında Dairemiz yerleşik içtihatları uyarınca zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı araçların vermiş olduğu zararların tazminine yönelik olarak trafik sigortasını yapan sigorta şirketine yönelik açılan davalarda bir şubeden daha yetkili organı olan Bölge Müdürlüklerinin bulunduğu yer mahkemesinde de dava açılabileceği kabul edilmektedir.

Somut olayda dava, davalı sigorta şirketinin Ege Bölge Müdürlüğü'nün bulunduğu İzmir'de açılmıştır. Bu durumda davanın, sigortacının bir acenteden daha yetkili organı olan Ege Bölge Müdürlüğü'nün bulunduğu İzmir'de açıldığı gözetilerek (HGK’nun 2013-17/2098 esas, 2014/541 karar), usul ekonomisi ve daha isabetli bir karar verilmesi açısından tefrik kararı verilmeksizin yetki itirazının reddi ile işin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 29.9.2014 gününde Üye . ile Üye.'. karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davalılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğu, davalı sigorta şirketinin yetki itirazının olmadığı, diğer davalılar açısından da mahkemenin yetkisiz olduğu gerekçesiyle davalı sigorta şirketi hakkındaki davanın ayrılması ve diğer davalılar açısından ise kaza yeri Bursa Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Öncelikle mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davalılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. İhtiyari dava arkadaşlığında davacı davasını ister ayrı ayrı, ister birlikte davalılar aleyhine açabilir. Birlikte açılan davalardan kesin yetki kuralının bulunmadığı durumda yetki itirazında bulunmayan davalı açısından yetkisizlik kararı verilmesi usulen mümkün değildir. Yetki itirazı, itirazda bulunan davalılar yönünden doğru ise bu takdirde mahkemece itirazda bulunmayan davalının davası ayrılarak diğerleri açısından yetkisizlik kararı verilmesi gerekmektedir. Usul ekonomisi yetkili mahkemeler açısından düşünülecek bir gerekçe olabilir. Aksi halde yetkiye ilişkin usul kuralları çiğnenmiş olur.

Öte yandan davalı sigorta şirketi açısından mahkemenin yetkili olduğuda tartışmalıdır. Zira, Anayasanın 142.maddeleri gereğince yetkinin kanunla belirlenmiş olması şarttır. Nitekim konu ile ilgili HMK'nın yetkiye ilişkin maddelerinde, Karayolları Trafik Kanunu'nda ve Türk Ticaret Kanunu'nun genel hükümleri ve şirketler hukuku kurallarında bölge müdürlüğü kavramına yer verilmemiştir. Kanunda açıkça yer olmayan kavramın yetki kuralı olarak düşünülmesi maddi hukuka da aykırıdır.

O halde mahkemenin verdiği karar doğru olup, onanması gerekir iken, yazılı gerekçeyle bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

-KARŞI OY-

Sayın çoğunluğun davanın, açıldığı İzmir Mahkemelerinde görülmesi gerektiğine ilişkin bozma ilamına katılmakta isem de davalı G. Sigorta A.Ş'nin davanın açıldığı İzmir'de Bölge Müdürlüğünün bulunması nedeniyle İzmir Mahkemelerinin yetkili mahkeme olduğu hakkındaki gerekçesine aşağıda açıklanan gerekçeyle katılamıyorum.

Uyuşmazlık, motorlu aracın işletilmesinden doğan zarar nedeniyle Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortacısı ile aracın işleten ve maliki aleyhine açılan davada sigorta şirketinin Bölge Müdürlüğünün yerleşim yeri Mahkemesinin yetkili olup olmadığı hususuna ilişkindir.

Uyuşmazlığın yasal dayanağı 2918 sayılı Karayolları Trafik Yasasının 110/2 maddesi olup yetkili mahkeme, açılacak davalarda sigortacının merkez veya şubesi veya sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu veya kazanın vuku bulduğu yer mahkemesi olarak tadad edilmiştir.

Davanın açıldığı İzmir Asliye Ticaret Mahkemesi, 2918 sayılı yasanın 110/2 maddesinde sayılan yer mahkemelerinden biri değildir.

Sayın çoğunlukça, davalı sigorta şirketinin İzmir'de Bölge Müdürlüğünün bulunduğu, 2918 sayılı yasanın 110/2 maddesinde yetkisi kabul edilen şubeye göre daha fazla yetkiyi haiz olduğu gerekçesiyle uyuşmazlıkta İzmir Mahkemesinin yetkili olduğu kabul edilmiş ise de; bu kabul T.C. Anayasasının 6. maddesinde düzenlenen “ Hiçbir kimse ve organın kaynağını Anayasadan almayan bir devlet yetkisinin kullanamayacağı”, Anayasanın 37. maddesinde düzenlenen “Hiç kimsenin kanunen tabii olduğu mahkemeden başka bir mercii önüne çıkarılamayacağı”, ve Anayasanın 142. maddesinde düzenlenen “Mahkemelerin kuruluş, görev ve yetkilerinin kanunla düzenlenebileceği” ne ilişkin temel kurallara aykırıdır.

Sigorta şirketinin Bölge Müdürlüğünün yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin gerek 2918 sayılı yasada, gerek mülga 1086 sayılı HUMK ve gerekse mer’i 6100 sayılı HMK‘da bir hüküm olmadığı gibi bu konuda hiçbir yasal düzenleme de bulunmamaktadır.

Sayın çoğunluğun, yorum yolu ile Bölge Müdürlüğünün yerleşim yeri mahkemesini yetkili olarak kabulü, tüzük veya yönetmelik hükmü ile yetki kuralı konulamayacağı gibi davalının kıyas yolu ile kanunen yetkili mahkemeden başka bir mahkeme önünde kendisini savunmaya zorlanamayacağı ilkeleri ile de bağdaşmamaktadır.

Sayın çoğunluğun, yorum yolu ile Bölge Müdürlüğünün yerleşim yeri mahkemesini yetkili olarak kabulü, tüzük veya yönetmelik hükmü ile yetki kuralı konulamayacağı gibi davalının kıyas yolu ile kanunen yetkili mahkemeden başka bir mahkeme önünde kendisini savunmaya zorlanamayacağı ilkeleri ile de bağdaşmamaktadır.

Nitekim YİBK 1977/4-4 sayı ve YİBHGK 21.02.2014 gün 2013/1 esas 2014/1 karar sayılı kararları ile de Anayasal düzenlemelere paralel olarak mahkemelerin görev ve yetkilerinin kıyas ve yorum yolu ile genişletilmesinin mümkün olmadığı sonucuna varılmıştır.

Diğer taraftan 2918 sayılı yasanın 110/2 maddesinde şirket merkezi – şube – acentenin yerleşim yerinin yetkili kılınmasının nedeni, şirket merkezi – şube – acentenin işlem ve eylemlerine hukuki değer izafe edilmesi, hukuki statülerinin bulunmasından ileri gelmektedir.

5684 Sayılı Sigortacılık Kanununda, sigorta şirketlerinin kuruluş, teşkilat, yönetim, çalışma esas ve usulleri ile faaliyetlerinin sona ermesi ve denetlenmesine ilişkin hususlar düzenlenmesine, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununda da Anonim şirket, kooperatif, acente ve şubelerle ilgili hükümler bulunmasına rağmen Bölge Müdürlüğü ile ilgili bir düzenleme hiçbir yasa da yer almamaktadır.

Sigorta Şirketleri ve Reasürans Şirketlerinin Kuruluş ve Çalışma Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin “Bölge Müdürlükleri, Şubeler ve Temsilcilikler” başlıklı 10. maddesindeki “Şirketlerin, Bölge Müdürlükleri ve Şube Açmak suretiyle yurt içinde teşkilatlanması, yurt dışında şube veya temsilcilik açması ile ilgili diğer mevzuat hükümlerinin saklı kalması kaydıyla serbest olduğuna” ilişkin hükmü, 2918 sayılı yasanın 110/2. maddesinin yorum yolu ile genişletilerek Bölge Müdürlüğünün yerleşim yerinin de uyuşmazlıkta yetkili olduğunu kabul etmek için yasal bir dayanak teşkil etmemektedir.

Açıklanan nedenlerle;

2918 sayılı yasanın 110/2. maddesinde öngörülen “şirket merkezi veya şube veya sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer mahkemesi veya kazanın vuku bulduğu yer mahkemesi dışında yorum yolu ile Bölge Müdürlüğünün bulunduğu yer mahkemesinin de yetkisinin kabulü, T.C. Anayasasının 6, 37 ve 142. maddelerindeki temel hükümler ile YİBK 1977/4-4 ve YİBHGK 21.02.2014 gün 2013/1 esas 2014/1 karar sayılı kararlarına aykırıdır.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Yetkinin kesin olmadığı davalarda yetki itirazının cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Davalı süresi içinde ve usulüne uygun bir şekilde yetki itirazında bulunmazsa davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir.

Yetkinin kesin olmadığı davalarda yetki itirazının cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Davalı süresi içinde ve usulüne uygun bir şekilde yetki itirazında bulunmazsa davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir.

Eldeki davada davalı F.. O.. ve İ.. O.. vekili, süresinde yetki itirazında bulunmuş, ve kazanın Bursa ili Mudanya ilçesi Z. N. meydana geldiğini belirtmişler, ancak davalı G. Sigorta A.Ş, yetki itirazında bulunmadığından bu davalı için mahkemenin yetkisi kesinleşmiştir.

HMK 7/1 maddesine göre dava, dava dilekçesi ile birden fazla davalıya yöneltilmiş ise davalılardan birinin ikametgahı mahkemesinde açılabilir.

HMK 7/2 maddesine göre; Birden fazla davalının bulunduğu hallerde, davanın, davalılardan birini sırf kendi yerleşim yeri mahkemesinden başka bir mahkemeye getirmek amacıyla açıldığı, deliller veya belirtilerle anlaşılırsa, mahkeme, ilgili davalının itirazı üzerine, onun hakkındaki davayı ayırarak yetkisizlik kararı verir.

Yukarıda açıklandığı üzere; bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Somut olayda; davacı, İzmir'de dava açmış olup HMK 7/2.maddesinde belirtilen şekilde davanın davalılardan birine sırf kendi yerleşim yeri mahkemesinden başka bir mahkemeye getirmek amacıyla İzmir'de açıldığı iddia edilip ispatlanamadığından davanın esasının incelenelerek sonucuna göre karar verilmesi gekirken yetkisizlik kararı verilmesi bozma nedeni olup mahkeme kararının bu gerekçe ile bozulması gerekirken davalı sigorta şirketinin bölge müdürlüğünün bulunduğu yerde dava açılması nedeniyle mahkemenin yetkili olduğu gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

KARŞI OY
Yargıtay — Esas No: 2012/6724, Karar No: 2014/17886, Tarih: 27.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/6724 E.  ,  2014/17886 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/221547

MAHKEMESİ : İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2009

NUMARASI : 2007/33 (E) ve 2009/94 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yakınan beyanında; gece 24:00'te kapılarını kilitleyerek park ettiği aracının, saat 08:00'de olmadığını fark ettiğini belirtmesi karşısında, eylemin gece sayılan zaman dilimi içinde işlendiğini gösteren kanıtların neler olduğu açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesine göre sanığa verilen cezanın artırılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık İ.. İ..'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.