muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14273, Karar No: 2012/14840, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/14273 E.  ,  2012/14840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Kaman Sulh Hukuk ve Nevşehir Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vesayet hukukuna ilişkindir.

Kaman Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yerini değiştirilmesine izin verilmesine Nevşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğuna karar verilmiş,

Nevşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.7.2012 gün 2012/321-619 sayılı kararı ile mahkemenin yetkisi kabul edilerek kısıtlıya İbrahim Ethem Akbulut'un vasi tayin edilmesi yönünde hüküm kurulmuş,

Daha sonra aynı mahkemenin 16.10.2012 günlü kararı ile de bu kez mahkemenin yetkisizliğine Kaman Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğuna karar verilmiştir.

6100 Sayılı HMK.’nun 22/II. maddesinde " İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir." hükmüne yer verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta Kaman Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkisizlik kararı üzerine Nevşehir Sulh Hukuk Mahkemesince mahkemenin yetkili olduğu kabul edilerek vasi tayini yönüne gidilmiş olup, daha sonra yetkili olduğunu kabul eden aynı mahkemenin yetkisizlik yönünde hüküm kurması nedeniyle HMK.nun 22/2 maddesinde öngörülen Yargı Yeri Belirleme şartları gerçekleşmemiştir.

Bu halde dosyanın 16.10.2012 günlü yetkisizlik kararı üzerine Kaman Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesi gerektiğinden dosyanın mahalline iadesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline GÖNDERİLMESİNE, 26/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15158, Karar No: 2010/218, Tarih: 18.01.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/15158 E.  ,  2010/218 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Dava, trafik kazasından ölen.......... haksahiplerine bağlanan gelir ve ödenen cenaze giderinin rücuan ödetilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozlaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ...'ten alınmasına, 18/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2021/2661, Karar No: 2021/3644, Tarih: 29.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2021/2661 E.  ,  2021/3644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Pazar (Rize) Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 30/11/2018 tarihli ve 2018/91280 soruşturma, 2018/10992 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez şüpheliler ... ... ve ... haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri bakımından dosyanın İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Pazar (Rize) Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/07/2020 tarihli, 2018/3961 soruşturma, 2020/103 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/10/2020 tarihli ve 2020/1000 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13/01/2021 gün ve 94660652-105-35-20098-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak soruşturma dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/02/2021 gün ve 2021/10027 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/6236 esas, 2019/10639 karar sayılı ilamında "...dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle..." şeklinde belirtildiği üzere, suç yerinin paranın çekildiği yer olacağı nazara alındığında, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müştekinin gönderdiği paranın Ardeşen PTT'ye ait ATM cihazından çekildiğinin anlaşılması karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin Pazar (Rize) Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Soruşturma dosyasına konu olayda haksız menfaatin temin edildiği yerin Pazar (Rize) Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/10/2020 tarih ve 2020/1000 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 29/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10919, Karar No: 2020/15470, Tarih: 05.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/10919 E.  ,  2020/15470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- İddianamede sanığın "doktor olmuşsun adam olamamışsın" şeklindeki sözlerle katılana hakaret ettiğinin belirtildiği, katılanın soruşturma aşamasında sanığın "doktor olmuşsun adam olamamışsın" dediğini, sanığın görümcesinin ise “gerizekalı, küçük beyinli” dediğini beyan etmesi ve 12/03/2014 tarihli tutanakta da bu şekilde anlatılmış olması, katılanın kovuşturma aşamasında sanığın “gerizekalı, küçük beyinli” sözlerini de söylediğini beyan etmesi karşısında, mahkemece çelişki giderilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-f maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasa'nın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumun da temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’nın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnamedeki isteme uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1050, Karar No: 2013/6507, Tarih: 10.04.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/1050 E.  ,  2013/6507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalılardan ...'nün müvekkilleri aleyhinde yaptığı icra takibinde dayandığı 30.09.2009 vade tarihli 16.000 TL bedelli senetteki borçlu kısmındaki imzaların müvekkillerine ait olmadığını, davalı ...'in icra dosyasındaki alacağını diğer davalı ...'ye temlik ettiğini ileri sürerek bonodan dolayı müvekkillerinin davalılara borçlu olmadıklarının tespitine, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davaya konu senetteki borçlu imzalarının davacılara ait olduğunu belirterek davanın reddine, % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, icra hukuk mahkemesince alınan raporda senetteki imzaların davacıların eli ürünü olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra Hukuk Mahkemesi dar yetkili mahkeme olup İcra Hukuk Mahkemesinde yaptırılan bilirkişi incelemesi genel yetkili Asliye Hukuk Mahkemesinde hüküm kurmaya elverişli mahiyette delil olarak kabul edilemez. Mahkemece senetteki borçlu imzalarının davacılara ait olup olmadığı yönünden imza örnekleri getirtilerek usulüne uygun bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19506, Karar No: 2013/7912, Tarih: 15.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/19506 E.  ,  2013/7912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, ihbar tazminatı ,ücret, ikrameye, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatili ve ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 01.09.2008 tarihinde mimar satış danışmanı olarak brüt 2.302,86 TL aylık ücret ve öğlen yemekleri bedeli fiş tutarını da alarak çalışmaya başladığını, hiçbir haklı sebep yokken işverenin tek taraflı olarak 24.03.2010 tarihinde iş sözleşmesini feshettiğini ileri sürerek ihbar tazminatı, ücret alacağı , ikramiye alacağı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 22.09.2008 tarihinde işe başladığını ve 6 aydan az çalıştığını, maaşının iş sözleşmesinde belirtilen 1.650,00 TL olduğunu, iş sözleşmesinde davacıya ikramiye ödeneceğine dair bir düzenleme olmadığından ikramiye talebinin yersiz olduğunu, davacının fazla mesai yapmadığını, bayram ve tatil günlerinde çalışmadığını, davacının işverenden alacağının olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı işverene ait işyerinde 12.09.2008 ve 18.03.2009 tarihleri arasında satış bölümünde mimar olarak çalıştığı, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarının bu süreleri doğruladığı, sözleşmenin ihbar tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde son bulduğunun isbat külfeti kendisine düşen davalı işverenin bu hususu usulünce ispat edemediği ve ihbar önellerine uyulmaması sebebiyle davacının ihbar tazminatına hak kazandığı, davacının 18 günlük ücretinin tam olarak ödendiğini davalı işverenliğin isbatlayamadığı, davacının haftalık 45 saat yasal çalışma süresini aşan 11,5 saat fazla çalışma yaptığı, davacının hak kazandığı fazla çalışma ücretinin ödendiğini davalı işverenliğin isbatlayamadığı, davacının genel tatillerde çalıştığı ve bu ücretinin de ödenmediği yine davalı işverenlikte 6 ayda 1 bir maaş tutaranda ikramiye uygulaması bulunduğundan ve davacının ikramiye alacağında ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve bu çalışmadan kaynaklanan alacağının bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla mesai yaptığını ispat yükü işçiye, çalışma olgusunun ispatlanması halinde ücretlerinin ödendiğini ispat yükü ise işverene düşmektedir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve bu çalışmadan kaynaklanan alacağının bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla mesai yaptığını ispat yükü işçiye, çalışma olgusunun ispatlanması halinde ücretlerinin ödendiğini ispat yükü ise işverene düşmektedir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 41. maddesine göre "fazla çalışma", kanunda yazılı koşullar çerçevesinde, haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalardır.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir. Aynı madde ile ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir

İş Kanunu'na İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliği'nin 3 üncü maddesinin 2 inci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmi dört saat içinde kesintisiz on iki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Dosya içeriğine göre, davacının davalı işyerinde satış bölümünde mimar olarak çalıştığı, davacının işyerindeki çalışma saatlerini gösteren imzalı puantaj cetvelleri veya eşdeğer çizelgeler bulunmadığı, haftada 5 gün mesainin sabah 09:00 da başladığı ara dinlenmenin 1,5 saat olarak belirlendiği, davacı tanık anlatımına göre, davacının sözkonusu günlerde 19:30 ve 20:00 saatlerine kadar çalıştığı ve davacının ara dinlenmeye ilişkin açıklamasınını ya da itirazının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre, davacının davalı işyerinde satış bölümünde mimar olarak çalıştığı, davacının işyerindeki çalışma saatlerini gösteren imzalı puantaj cetvelleri veya eşdeğer çizelgeler bulunmadığı, haftada 5 gün mesainin sabah 09:00 da başladığı ara dinlenmenin 1,5 saat olarak belirlendiği, davacı tanık anlatımına göre, davacının sözkonusu günlerde 19:30 ve 20:00 saatlerine kadar çalıştığı ve davacının ara dinlenmeye ilişkin açıklamasınını ya da itirazının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, ara dinlenmeye ilişkin tespit davacı tarafça açıklama, itiraz ve temyiz konusu yapılmadığından ara dinlenmenin 1,5 saat olarak kabulü isabetli ise de davacının beş günlük çalışmasında günde ortalama 11 saati geçen çalışması olmadığı halde kesinleşen ara dinlenme süresinin tespiti dışında belirtilen günlerin tamamında ortalama 12 saat çalışma yapıldığının kabulü ile fazla çalışmanın buna göre belirlenmesi hatalı olmuştur.

2- Kural olarak, davada haklı çıkan taraf kendisini vekil ile temsil ettirmiş ise vekâlet ücreti diğer yargılama giderleri gibi haksız çıkan taraftan alınarak haklı çıkan tarafa verilir. Tarafın vekâlet ücretine hak kazanması için yargılamada usulünce vekâlet verilen bir vekille temsil edilmesi gerekir.

Somut olayda davacı kendisini vekille temsil ettirmediği halde lehine vekalet ücreti takdir edilmesi hatalıdır. Kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.

Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3765, Karar No: 2015/14298, Tarih: 09.07.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/3765 E.  ,  2015/14298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kuruma kaydı bulunmayan sayacın kullanıcısı tarafından istenildiği zaman değiştirilmesinin mümkün olduğu da dikkate alınarak, sanığın tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde sayaca müdahale edip etmediğinin tespiti açısından; sanığın tutanağa konu evinde hangi tarihten beri ikamet ettiği araştırılarak, abonesiz kullanım süresi tespit edildikten sonra, mahallinde bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak, kurulu güç tespit edilip, abonesiz dönemde normal kullanıma göre tüketebileceği ortalama elektrik miktarı bilirkişiye hesaplattırılarak, kayıtsız sayaçtan geçirilen tüketim miktarıyla uyumlu olup olmadığına dair bilirkişiden rapor alınıp, sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edip etmediği belirlenerek, suçun sabit olduğu kanaatine varılması halinde,bilirkişi tarafından hesaplanacak kaçak kullanım bedelini ödemesi halinde hakkında 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilebileceği ihtaratında bulunulup ödemesi için makul bir süre de verilerek sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve tespiti edilmesi,zarar giderilmediği takdirde sanık hakkında aynı ikamet ile ilgili olarak dosya kapsamına göre çok sayıda tutanak düzenlendiğinin anlaşılması karşısında bu tutanaklara istinaden açılan dava dosyalarının bulunup bulunmadığı da araştırılarak, farklı nitelikte birbirleri ile çelişen hüküm kurulmasının önlenmesi, zincirleme suç hükümlerinin uygulama yerinin tespiti ile varsa mükerrer cezalandırılmanın önüne geçilmesi bakımından, sanık hakkındaki kaçak elektrik tutanakları ile ilgili olarak açılan başka dava dosyalarının ilgili yerlerden getirtilip incelenerek zapta geçirilmesi, her bir dosyanın suç ve iddianame tarihleri, kesinleşip kesinleşmedikleri tereddüte mahal bırakmayacak şekilde belirlenip, öncelikle birleştirme olanağı varsa dosyalar birleştirilerek, birleştirme olanağı mümkün olmadığı taktirde dava dosyalarının bu davayı ilgilendiren delillerinin onaylı örneklerinin dosya içine konulması sağlanarak, hukuki kesintinin bulunup bulunmamasına göre TCK'nın 43. maddesinin uygulanması koşulları tartışılıp değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği, ayrıca uyap kayıtlarına göre sanık hakkında ... Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2013 tarih 2011/245 E-2013/705K sayılı kararına konu suç tarihinin 02/04/2010 tarihi olduğu ve iddianamenin 18.04.2011 tarihinde düzenlendiği incelemeye konu tutanak tarihinin ise 03.05.2011 tarihi olduğu anlaşıldığından hukuki kesintinin gerçekleştiği ve ... Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2013 tarih 2011/245 E-2013/705K sayılı kararı ile dava konusunun aynı olmadığı gözetilmeden, eksik inceleme ve soruşturma sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09/07/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.