muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3643, Karar No: 2016/14528, Tarih: 16.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/3643 E.  ,  2016/14528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının 1989 yılının Kasım ayında davalılardan ... yanında çalışmaya başladığını, 1999 yılında emekli olduğunu ancak aynı işyerinde çalışmaya devam ettiğini, davacının çalıştığı yer, görev ve iş ilişkilerinde hiçbir değişiklik olmadan davacının çalıştığını ama sigortalarının önce davalı ...’in nezdinde, sonra gene aynı yerde faaliyet gösteren davalı ...’nin nezdinde, sonra da aynı adreste gözüken davalı Şirket nezdinde SSK.lı gösterildiğini, davacının bunu işten çıkarıldıktan sonra öğrendiğini, 2010 yılı Ocak ayında davacının işten çıkarıldığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı ... Şirketi ve .... vekili, taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacının bir süre davalılardan .... .... yanında çalıştığını, davalının iş hayatına Limited Şirket kurarak devam etmesi üzerine davacının ..... Şti. bünyesinde çalıştığını, 31.12.1989 tarihinde emeklilik sebebiyle kıdem tazminatını alarak ve davalı şirkete ibraname vererek işten ayrıldığını, davacının bahsettiği ....verilmek için verilen belgenin dcının kredi alabilmesi için işverenin eski bir çalışanına tamamen yardımcı olmak niyetiyle vermiş olduğu bir belge olduğunu, davacının emekli olduktan sonra çalışmadığını kendi imzası ile teyit ettiğini, davacının emekli olduğu tarih olan 31.12.1998 tarihinden sonra davalı şirket veya diğer davalı nezdinde hiçbir çalışmasının olmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., taleplerin zamanaşımına uğradığını, 01.03.1985 tarihinde davalılardan ....in yanında çalışmaya başladığını, 01.06.1989 tarihinden 31.12.1996 tarihine kadar kendi işini kurduğunu, ....... olarak çalışma hayatına devam ettiğini, bu dönemde davacının bir süre kendisinin yanında çalıştığını, Ocak 1997 tarihinden sonra diğer davalı ... kendisinin diğer davalılar yanında çalışmaya devam ettiğini, 29.03.2002 tarihinde işten ayrıldığını ve tekrar kendi işini kurduğunu, davacının Ocak 1997’den sonra diğer davalılar yanında çalışmaya devam ettiğini, davacının 31.12.1998 tarihinde emekli olup işten ayrıldığını, son işvereni olan davalı ....firmasının, davacının geçmişte kendi yanında geçen hizmetleri de birleştirerek toplam 9 yıllık çalışması karşılığı kıdem tazminatını ödediğini, davacının emekli olduktan sonra çalışmadığını, emekli olurken davacının ibraname imzalayarak davalı şirkete verdiğini, davacının tüm yasal haklarını aldığını, davacının hiçbir hak ve alacağı bulunmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, çözülmesi gereken ilk konunun, davacının, 1999 yılından sonra davalının yanında çalışıp çalışmadığı olduğunu, ...'nın 11/05/2011 tarihli yazısından; davacının en son 06/01/1997- 1998/3. Dönem arası davalı ... Ltd. Şti.nde çalıştığı ve bu tarihten sonra çalışmasının bulunmadığının anlaşıldığı, davacının, 1999 yılında emekli olduktan sonra davalı işyerinde çalıştığını ispatlayamadığı, her ne kadar dinlenen davacı tanıkları, davacının 1999 yılından sonra da davalı işyerinde çalıştığını beyan etmişlerse de, Mahkemenin 31/10/2013 tarihli duruşmasında davacı tanığı olarak dinlenen....'ın, kendisinin 2011 yılında işten çıkarıldığını ve bu sırada davacının çalışıyor olduğunu, davacının da daha sonra işten çıkarıldığını beyan etmesi ve bu beyanın, davacının 2010 yılında davalılar tarafından işten çıkartıldığı şeklindeki iddiası ile çelişmesi sebebi ile tanık beyanlarına itibar edilmediği, kaldı ki, davacı tarafın, davalı işyeri tarafından .... Bankasına hitaben yazılmış ve davacının çalışmakta olduğu ve 1.000,00 TL maaş aldığına ilişkin 03.12.2012 tarihli yazıya delil olarak dayanmışsa da, yine davalı tarafından sunulan belgeler içinde, maaş yazısı ekinde, davacı tarafından yazılmış ve davalı işyerinde emekli olduktan sonra çalışmadığı halde işyeri tarafından bankaya verilmek üzere kendisine maaş yazısı verildiğine ilişkin davacının isim ve imzasını taşıyan bir belge olduğunun anlaşıldığı, davacının, bir yandan davalı işyerinden verilen maaş yazısına delil olarak dayanırken, diğer yandan, bu yazıdan önce işyerine vermiş olduğu ve aslında işyerinde çalışmadığı halde bankaya vermesi için kendisine maaş yazısı verildiğine ilişkin belgenin geçersiz olduğunu iddia etmesinin iyiniyet ve dürüslük kuralı ile bağdaşmadığı, davacının, bu belgedeki imzanın kendisine ait olmadığını ya da baskı altında bu belgeyi imzaladığını da iddia etmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, dosyadaki davacının emekliliğine ilişkin belgelerden davacının emekli olmak üzere 31/12/1998 tarihinde işten ayrıldığı anlaşılmaktadır. Davacı tanıklarının beyanlarından davacının emeklilikten sonra davalı işyerinde çalıştığı ve kendi beyanına göre 2010 yılında işten ayrıldığı anlaşılmıştır.

2- Somut uyuşmazlıkta, dosyadaki davacının emekliliğine ilişkin belgelerden davacının emekli olmak üzere 31/12/1998 tarihinde işten ayrıldığı anlaşılmaktadır. Davacı tanıklarının beyanlarından davacının emeklilikten sonra davalı işyerinde çalıştığı ve kendi beyanına göre 2010 yılında işten ayrıldığı anlaşılmıştır.

Dosyadaki “Belgedir” isimli belgede, her ne kadar davacı davalı nezdinde o an çalışmadığını belirtmiş ise de bu belgenin, bankaya verilmek üzere davalıdan bordro alınmasına mukabil hazırlandığı anlaşıldığından çalışma süresi açısından bu belgeye itibar etmek mümkün değildir. Kaldı ki bu belgenin bankaya davacı tarafından başvurusu sırasında düzenlendiği anlaşıldığından bu belge bankaya başvuru tarihini ilgilendirmektedir, bankaya başvuru tarihi araştırılmadığı gibi, bu belge içeriğinde dahi emekli olduktan sonra davacının çalışmadığı belirtildikten sonra gerektiği zaman Şirkete yardımcı olduğu da yazılmıştır. Açıklanan nedenler ile davacının 2010 yılına kadar davalı nezdinde çalıştığının kabulü ile işin esasına girilerek talepleri hakkında bir karar verilmelidir.

Diğer taraftan, dosyada mevcut ibranameden, davacının 31/12/1998 tarihindeki emekliliği nedeni ile kıdem tazminatı aldığını ve yıllık izinlerini kullandığını beyan etmiş olmasına göre emeklili öncesi çalışma süresinin kıdem ve ihbar tazminatı alacakları açısından, emeklilik öncesi dönem tasfiye olmuştur. Yıllık izin ücreti hesabında ise, 31/12/1998 tarihine kadar olan yıllık izin ücretlerini kullandığı kabul edilmelidir.

Keza işin esasına girildiğinde, davalıların sorumluluklarının iddialar, savunmalar irdelenerek ve bilirkişi raporundaki hesaplamalar Mahkeme tarafından denetlenerek ve giriş -çıkış, ayrılış bildirgeleri, davalılar arasındaki ilişki irdelenerek işçilik alacakları hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmelidir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2006/701, Karar No: 2006/1328, Tarih: 23.02.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/701 E.  ,  2006/1328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı üzerine İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulan veri cetvellerinin incelenmesinden tütün ürününün değerlendirmeye esas 2004 yılının verilerinin çıkartıldığı belirtilmiş ise de; bu verilerin (dekar başına ortalama verimi 120 kg ve 127 YTL. üretim gideri ile 1 kg. başına 5 YTL. ortalama satış fiyatının) 2003 yılı verilerinin aynı olduğu görülmüştür. Bir ürünün değişik yıllarda verimi yanında üretim giderleri ile satış fiyatlarının değişiklik göstereceği de dikkate alınarak mahkemece İlçe Tarım Müdürlüğüne yeniden müzekkere yazılıp tütünün 2004 yılına ilişkin verilerin getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,23.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12510, Karar No: 2019/14770, Tarih: 11.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/12510 E.  ,  2019/14770 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanık ... hakkında 09.04.2010 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı TCK.nın 154/1. madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyetine dair; GAZİPAŞA Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2015 gün ve 2014/95 esas, 2015/361 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık tarafından Gazipaşa Belediye Başkanlığından ihaleyle kiralanan 6 metrekarelik büfenin yanında yapılan 60 metrekarelik mutfak,106 metrekarelik üstü kapalı restorant ve 300 metrekarelik çimli park alanının Maliye Hâzinesi adına kayıtlı 20/1 parsel içinde kaldığı kıyı kenar çizgisini ihlal ettiği ve sit alanı içinde bulunduğunun tespit edildiği gözetilerek, suça konu taşınmazın tapuda, maliye hazinesi adına kayıtlı olduğu anlaşıldığından, hükümden önce 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle 5237 sayılı TCK.nın 154/1. madde ve fıkrasında yapılan değişiklik karşısında, sanığın eyleminin suç olmaktan çıkarıldığı ancak, 3621 sayılı Yasanın 15/5 maddesinin eylemin daha ağır bir suçu oluşturması halinde uygulanamayacağı cihetle; 10.03.2010 tarihli ek bilirkişi raporu dikkate alınarak eylemin 2863 sayılı Yasaya aykırılık suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığı araştırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29461, Karar No: 2014/36123, Tarih: 17.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/29461 E.  ,  2014/36123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 17. Asliye Hukuk Mahkemesi z

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2014/205-2014/276

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı Ordu Yardımlaşma Kurumu (OYAK), özel emeklilik fonu olarak üyelerine sosyal hizmetlerde bulunduklarını, bu kapsamda üyesi olan davalıya da konut kredisi yönetmeliği kapsamında kredi kullandırdıklarını ancak davalının kredi kullanmak için ibraz ettiği belgelerin sahte olduğunun ortaya çıktığını ileri sürerek kredi tutarında yapılan takibe vaki itirazın iptalini istemiştir.

Davalıya, dava dilekçesi ve duruşma günü bildirir meşruhatlı davetiye tebliğ edilmemiştir.

Mahkemece, Tüketici mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine tensiben karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, özel emeklilik fonu olarak sosyal hizmet kapsamında üyesi olan davalıya kullandırılan kredide, ibraz edilen belgelerin sahteliğinin tespiti nedeni ile başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davacının OYAK'tan konut kredisi aldığı çekişmesiz olup göreve ilişkin uyuşmazlığın yasal mevzuat kapsamında giderilmesi gerekmektedir. 205 Sayılı Ordu Yardımlaşma Kurumu Kanunu'nun 1.maddesinde: "Milli Savunma Bakanlığına bağlı olmak ve Türk Silahlı Kuvvetleri mensuplarına bu konuda yazılı sosyal yardımları sağlamak ve merkezi Ankara'da bulunmak üzere (Ordu Yardımlaşma Kurumu) teşkil edilmiştir....." hükmü yer almaktadır. Yine aynı Kanunun 37.Maddesinde: "Kurumun her çeşit malları ile gelir ve alacakları, Devlet malları hak ve rüçhanlığını haizdir. Bunlara karşı suç işleyenler, Devlet Mallarına suç işleyenler gibi takibata tabi tutulurlar." düzenlemesi mevcuttur. Tüketici Mahkemelerinin görevini tayin eden 4077 Sayılı TKHK'nun 3/f maddesinde Satıcı:"Kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere, ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek ya da tüzel kişileri ifade eder." biçiminde tanımlanmıştır. Yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; OYAK'ın, 4077 S.TKHK kapsamındaki "satıcı" sıfatında bulunmayan özel kanunla kurulmuş, Milli Savunma Bakanlığına bağlı ve Türk Silahlı Kuvvetleri mensuplarına bu kanunda yazılı sosyal yardımları sağlamak amacı güden, ticari kazanç maksadı olmayanın ve Tüketici Yasası ile 5411 sayılı yasa kapsamında banka veya finans kuruluşu olmayan bir kuruluş olduğu anlaşılmaktadır.

Keza, davacının da; bir ordu mensubu olduğu, bulunduğu mesleki statü gereği anılan özel Yasa uyarınca sosyal yardımdan yararlandığı, "tüketici" sıfatının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu bağlamda; taraflar arasındaki çekişmenin 4077 S.K kapsamına dahil olmadığı, ihtilafın genel hükümler uyarınca genel mahkemelerde çözülmesi gerektiği sonucuna varılarak işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde Tüketici mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 25.20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3257, Karar No: 2017/14174, Tarih: 19.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/3257 E.  ,  2017/14174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kiracının aylık 500 TL kira ödediğini, rayice göre düşük kira bedeli ödediğini belirterek 01.05.2014 tarihinden itibaren aylık kira bedelinin 1500.TL olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; davaya konu dönemin endeks dönemi olduğu, ÜFE' ne göre aylık kira bedelinin 01.05.2014 tarihinde brüt 676,43 TL olduğunu, davalının 01.05.2014 tarihinden itibaren aylık brüt 687,50 TL ödediği gerekçesiyle davanın reddine ve aylık kira bedelinin brüt 687,50 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

1-) Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde hükmün ihtiva etmesi gereken hususlar ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince, yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

Taraflar arasında kira parasının miktarına ilişkin uyuşmazlık bulunduğundan mahkemeye müracaat edildiğine ve kira parasının dava yolu ile tespiti istendiğine göre mahkemece bir tespit kararı verilmelidir.

Somut olayda; mahkemece hükmün gerekçesinde davanın reddi ve aylık kira bedelinin brüt 687,50 TL olarak tespitine karar verilmesi gerektiği belirtilmiş ve hüküm fıkrasında davanın reddi ve aylık kira bedelinin brüt 687,50 TL olarak tespitine karar verilmiş, hem davanın reddine karar verilmiş hem de tespit kararı verilerek çelişki yaratılmıştır.

Bu itibarla, karar gerekçesi ile hüküm kısmının kendi içerisinde çelişkili olması usul ve yasaya aykırı olup, hüküm fıkrasında çelişki infazda tereddüt oluşturacak nitelikte olduğundan bu husus hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu itibarla, karar gerekçesi ile hüküm kısmının kendi içerisinde çelişkili olması usul ve yasaya aykırı olup, hüküm fıkrasında çelişki infazda tereddüt oluşturacak nitelikte olduğundan bu husus hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bende açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/10774, Karar No: 2006/2253, Tarih: 20.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2005/10774 E.  ,  2006/2253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Tebligat Yasasının 21. ve Tüzüğün 28’inci maddesi hükmü uyarınca yapılacak tebliğlerde, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini, anılan tüzük maddesinde gösterilen bilmesi muhtemel kişilerden soruşturup beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Bu soruşturmada, muhatap ve onun yerine tebliğ yapılabilecek kimseler, o adreste bulundukları halde tebliğin yapılacağı sırada orada mevcut olmadıklarının saptanması durumunda, Tüzüğün 30 uncu maddesine göre tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti veya meclis azasından birine veyahut zabıta amir veya memuruna imza karşılığında teslim edip, usulünce düzenlenen ihbarnameyi, gösterilen adresteki kapıya yapıştıracak ve durumu muhatabına duyurmasını en yakın komşularından birine ismi ve imzasını alarak bildirecektir.

Somut olayda, dava dilekçesi ve eklerinin davalıya tebliğine ilişkin evrakta gösterilen adreste hiç kimsenin bulunmaması üzerine, bulunmama nedenin tespiti için herhangi bir işlem yapılmamış, yapılan soruşturma sonunda muhatabın adresinin geçici olarak kapalı olduğu tebliğ tutanağına yazılmış, ancak bu bilgiyi veren kişi veya kişilerin isim ve imzaları alınmamıştır. Yasa ve Tüzüğün yukarıda açıklanan emredici kural ve koşullarına uyulmamış olması nedeni ile bu tebligat geçersizdir.

Bu geçersiz tebligata karşın davalı duruşmalara katılmış ve adres olarak “... Mahallesi ... Sokak No:7 ...” yi beyan etmiş olduğu halde, mahkeme kararının davalıya bildirilmesi için, beyan edilen bu adres yerine, eski adrese çıkarılmış olan tebligat evrakının davalının tanınmadığından bahisle iade edilmesi üzerine mahkemece Tebligat Yasasının 35.maddesi gereğince tebligat yapılması yoluna gidilmiştir.

Sözü edilen madde uyarınca tebligat yapılabilmesi muhataba daha önce yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlı olup, yukarıda açıklandığı üzere bu koşul gerçekleşmemiş olduğundan mahkeme kararının davalıya tebliği işlemi de geçerli değildir.

Açıklanan nedenlerle, mahkeme kararının davalıya, “.... Mahallesi ... Sokak No:7 ...” adresinde usulünce tebliğ edilmesinden ve temyiz süresinin de beklenmesinden sonra iade edilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.