muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2117, Karar No: 2012/5149, Tarih: 14.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2117 E.  ,  2012/5149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı arsa sahipleri vekili, müvekkillerinin davalı yüklenici kooperatif ile imzaladıkları 22.09.2000 ve 14.04.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri gereğince taşınmazlarının bir kısım hisselerini davalı kooperatife devrettiklerini, kooperatifin de diğer davalılara devir yaptığını, ancak sonrasında davalı kooperatif edimlerini yerine getirmediği için açtıkları fesih davasında verilen kararın aşamalardan geçerek keşinleştiğini, bu durumda yapılan tapu devirlerinin geçersiz hale geldiğini ileri sürerek, davalılar üzerindeki tapu paylarının iptali ile davacıların adlarına tescilini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalı üçüncü kişiler, dava konusu arsa paylarını iyiniyetle satın aldıklarını ve iptal talebinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece; iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacıların murisi olan arsa sahibi... tarafından davalı kooperatife beş adet bağımsız bölüm tapusunun verildiği ve bu dairelerin halen davalılar ... ile ... adına tapuda kayıtlı olduğu, bu davalıların da bağımsız bölümlerini üçüncü kişilerden satın aldığından iyiniyetli olduklarının kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu olup iptali istenen arsa sahibine ait tapu payları arsa sahibiyle yüklenici arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin ifası amacıyla ve avans niteliğinde devredilmiştir. Yüklenicinin bu tapu paylarına hak kazanabilmesi, üstlendiği işi, sözleşmesine, imar mevzuatına, inşaatın plan ve projesine uygun bir biçimde tamamlayıp teslim etmesine bağlıdır. Ne var ki somut uyuşmazlıkta yüklenici eseri yarım bıraktığı için açılan dava ile akit feshedilmiş ve bu husus kesinleşmiş olup dolayısıyla da tapu devrinin bir dayanağı kalmamıştır. Yükleniciden bağımsız bölüm satın alanlar ise inşaatın tamamlanması durumunda kendilerine yapılan devrin geçerlilik kazanacağını bilmeleri gerektiğinden, hayatın olağan akışı karşısında iyiniyet iddialarında bulunmaları mümkün değildir. Bunun yanında müteahhitten bağımsız bölüm devralıp başkasına devreden davalıların rücu hakları

gözetildiğinde, davada taraf olarak yer almaları yerinde olup bu kişiler hakkında açılan davanın da kabul edilerek tüm davalılar bakımından kabule karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

gözetildiğinde, davada taraf olarak yer almaları yerinde olup bu kişiler hakkında açılan davanın da kabul edilerek tüm davalılar bakımından kabule karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17256, Karar No: 2024/8904, Tarih: 21.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/17256 E.  ,  2024/8904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/9 E., 2016/152 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan davada Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın katılan mağdurenin dudağını ve göğsünü öptüğü, cinsel organını okşadığı şeklinde kabul edilen olayda, çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Delil olmadığını, raporlarda bulgu tespit edilemediğini, mağdurenin beyanlarının kendi içinde ve tanık ifadeleri ile çelişkili ve olay sonrasındaki verdiği tepkinin olağan akışa aykırı olduğunu, sanığa üvey babası olması nedeniyle kin güttüğünü, üslubunun ve yaşam tarzının yaşıtlarına uygun olmadığını, ruh sağlığı raporunun tek başına delil olarak kabul edilemeyeceğini, mağdurenin babasının ölümü nedeniyle psikolojik durumunun iyi olmaması ve olaydan sonra ders başarısının devam etmesi nedeniyle ruh sağlığının olay nedeniyle bozulduğunun düşünülemeyeceğini beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış olup, bu kapsamda hükümde aşağıda eleştirilen hususlar dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Ancak; sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasında arttırım maddesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/3. maddesi olarak yazılması ilgili bendin gösterilmemesi Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür.

3. Karar başlığında 08.04.2014 olması gereken suç tarihinin 09.04.2014 olarak yazılması, sanıktan şikayetçi olmayan mağdure hakkında katılma kararı verilerek karar başlığında katılan olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hatalar olarak kabul edilmiştir.

IV. KARAR

3. Karar başlığında 08.04.2014 olması gereken suç tarihinin 09.04.2014 olarak yazılması, sanıktan şikayetçi olmayan mağdure hakkında katılma kararı verilerek karar başlığında katılan olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hatalar olarak kabul edilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının dördüncü bendindeki "TCK'nın 103/3 maddesi gereğince" kısmının çıkarılarak yerine "TCK'nın 103/3-d bendi gereğince" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12862, Karar No: 2014/5193, Tarih: 05.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/12862 E.  ,  2014/5193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun sübutuna, hük- mün açıklanmasının geri bırakılmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanığın maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salı- verilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya ka- dar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hu- susun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın

infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.03.2014 gü- nünde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3687, Karar No: 2023/7272, Tarih: 12.12.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/3687 E.  ,  2023/7272 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI :2020/892 Esas, 2022/187 Karar

HÜKÜM :Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2018/321 E., 2020/29 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “BURCH” ibareli markalarının bulunduğunu, davalı şirketin "burçart" ibareli marka başvurusuna yaptıkları itirazlarının nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa dava konu markanın müvekkilinin markaları ile aynı ve ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, dava konusu marka başvurusunun müvekkilinin markasıyla okunuşları aynı olmakla birlikte sonuna "ART" ibaresi ekleyerek ses benzerliği devam edecek nitelikte BURÇART olarak oluşturulduğunu, BURÇART markasının tescil edilmesi durumunda tüketiciler nezdinde bu marka ile müvekkilin markasının karıştırılacağını, markaların seri marka imajı yaratacağını, davalının kötü niyetli olduğunu, davalının müvekkili markalarının bilinirliğinden yararlanma gayreti içerisinde olduğunu ileri sürerek 2018-M-4732 sayılı YİDK kararının iptaline, 2017/39159 sayılı dava konusu markanın tüm sınıflar yönünden iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin ağaç kaplama sektöründe 30 yıllık tecrübesi olduğunu, taraf markalarının karıştırılma ihtimali bulunmadığını, dava konusu markaların görsel, biçimsel benzerliği bulunmadığı gibi kullanıldığı mal ve hizmetlerin de birbirinden ayırt edilebilir düzeyde farklılık gösterdiğini, ortalama bir tüketicinin ilk bakışta ağaç kaplama markasını görünce A101 marketleri veya ona ait bir marka olan mısır gevreği markasıyla bağlantı kurma ihtimalinin bulunmadığını, dava konusu markaların tescil sınıflarının farklı olduğunu, markaların seri marka izlenimi yaratacağı iddiasının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının "şekil+burçart" ibareli başvuru markası ile davacının "burch", "BURCH FIT" ibareli markaları arasında dava konusu edilen 2017/39159 sayılı markanın kapsamında olup da bilirkişi raporunda aynı/aynı tür/benzer olduğu tespit edilen 31. sınıf mallarla bu malların satışına özgü 35/5. sınıf mağazacılık hizmetleri yönünden 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrasındaki koşulların oluştuğu, diğer mal ve hizmetler yönünde iltibas koşullarının bulunmadığı, davacının tanınmışlık, kötü niyet, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin üçüncü ve altıncı fıkralarına dayalı iddialarının ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2018-M-4732 sayılı YİDK kararının dava konusu edilen 2017/39159 sayılı markanın kapsamında yer alan 31. sınıftaki "işlenmemiş tarım ve bahçecilik ürünleri, tohumlar. Canlı hayvanlar (kuluçkalık yumurtalar, döllenmiş yumurtalar dahil). Canlı ve kurutulmuş bitkiler ve otlar. Hayvan yemleri. Malt (insan tüketimi için olmayan). Evcil hayvanlar için alta serilen maddeler; kedi kumu." ile 35. sınıftaki "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için işlenmemiş tarım ve bahçecilik ürünleri, tohumlar. Canlı hayvanlar (kuluçkalık yumurtalar, döllenmiş yumurtalar dahil). Canlı ve kurutulmuş bitkiler ve otlar. Hayvan yemleri. Malt (insan tüketimi için olmayan). Evcil hayvanlar için alta serilen maddeler; kedi kumu.mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; belirtilen hizmetler perakende toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katolog vb. Diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" hizmetleri yönünden iptaline, dava konusu markanın sayılan mal ve hizmetler yönünden iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince iltibas değerlendirmesinin ortalama tüketici dikkate alınarak yapıldığını ancak bilirkişi raporunda iltibas oluştuğu kabul edilen 31. sınıf malların tüketicisinin bilinçli olduğunun belirtildiğini, bilinçli tüketicinin perakende sektöründe mısır gevreği ürününe ait olan davacı markalarıyla, ağaç kaplama sektöründe ürün alımı satımı yapan müvekkili markalarının karıştırmasının mümkün olmadığını, mahkemece alınan bilirkişi raporunun çelişkili olup hüküm kurmaya elverişsiz bulunduğunu, taraf markaları arasında görsel ve kavramsal benzerlik bulunmadığını, müvekkilinin ticaret ünvanını değiştirdiğini, yeni ünvanına göre marka tescil belgesi aldığını, bu nedenle davacı lehine verilen kabul kararının konusuz kaldığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu başvuru ile davacı markalarının ihtiva ettikleri tüm unsurlarla birlikte yarattıkları bütüncül algı itibariyle görsel, işitsel veya anlamsal düzeyde tüketici nezdinde rahatlıkla ayrıştırılabilecek düzeyde farklı oldukları, karıştırılma ihtimali bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı TÜRKPATENT vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu başvuru ile davacı markalarının ihtiva ettikleri tüm unsurlarla birlikte yarattıkları bütüncül algı itibariyle görsel, işitsel veya anlamsal düzeyde tüketici nezdinde rahatlıkla ayrıştırılabilecek düzeyde farklı oldukları, karıştırılma ihtimali bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "burçart" ibareli marka başvurusu ile redde mesnet 2002/15721 ve 2017/02065 sayılı "Burch" asıl unsurlu markalar arasında, dava konusu marka kapsamında yer alan 31. sınıf mallarla bu malların satışına özgü 35/5. sınıf mağazacılık hizmetleri yönünden 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, zira davacının itirazına mesnet markalarının asıl unsurunu oluşturan "BURCH" ibaresinin "burç" olarak telaffuz edildiği ve davacı marklarının asıl unsurunu oluşturan ibarenin telaffuz şeklinin aynen dava konusu markada asıl unsur olarak yer almasının taraf markaları arasında iltibasa neden olacağı, diğer taraftan iltibas değerlendirmesinde marka kapsamları esas olduğundan, tarafların fiilen farklı sektörlerde faaliyet göstermelerinin sonuca bir etkisinin olmadığı, ayrıca iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesinin mümkün olması karşısında davalı şirket vekilinin bilirkişi raporunun çelişkili olduğuna ilişkin istinaf itirazının yerinde olmadığı gibi mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi raporunun içeriğinde ve sonuç kısmında taraf markalarının benzer olduğu detaylı şekilde açıklanmasına rağmen raporun 8. sayfasında marka işaretlerinin benzemediğine dair ifadenin açıkca sehven yapıldığı anlaşılan maddi hatadan kaynakladığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

2.Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2290, Karar No: 2014/16105, Tarih: 26.11.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/2290 E.  ,  2014/16105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2006

NUMARASI : 2006/711-2006/1531

Davacı Çevre ve Orman Bakanlığı vekili Avukat S.. A.. tarafından, davalı A.. B.. aleyhine 07/06/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 12/12/2006 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, Kara Avcılığı Kanunu'na muhalefet nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kanuna aykırı olarak 4 adet yeşilbaşlı ördeği mühre olarak kullanmak suretiyle usulsüz avcılık yaptığını belirterek, Merkez Av Komisyonu kararı uyarınca maddi tazminat talep etmiştir.

Davalı, dava konusu hayvanları, kendisine ait kuluçka makinasında, kendisine ait ördeklerden elde ettiği yumurtalardan ürettiğini ve olay günü yalnız yabani hayvanları yemlemek maksadıyla hareket ettiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, 4 adet yeşil başlı ördeğin evcil oldukları belirtilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyada bulunan, altı davalı tarafından da imzalanan, jandarma tutanaklarından: davalının olay günü dört adet evcil yeşil başlı ördeği bağlayarak, güme içinde bekleyerek, ördekleri mühre olarak kullanıp, avlanmaya çalıştığı anlaşılmıştır. Davalı, avlanmak amacıyla değil, yabani hayvanları yemleyerek ekosistemi korumak amacıyla orada bulunduğunu iddia etmişse de, altını imzaladığı tutanaklara mukabil bu iddiasını ispat eder herhangi bir kanıt sunamamıştır. Canlı mühre kullanarak avlanmak 4915 Sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca yasaktır. Ayrıca, davalı 4 yeşil başlı ördeği kendisine ait hayvanların yumurtasından elde ettiğini söylemiş, kendisine ait o hayvanları nasıl elde ettiğini açıklamamıştır. Yine 4915 Sayılı Kanunun 19. maddesi uyarınca, anılan hayvanların bakanlıktan izin almadıkça üretilmesi de yasaktır.

Yukarıdaki anlatımlar ışığında: Davalı, nasıl elde ettiğini açıklayamadığı yeşil başlı ördeklerin yumurtalarından, anılan kanunun 19. maddesine aykırı olarak izin almadan üretim yapmış ve ürettiği bu ördekleri canlı mühre olarak kullanmış, bu suretle anılan kanunun 28. maddesine aykırı olarak ekosisteme zarar vermiştir. Şu durumda, mahkemece tazminatın kapsamı belirlenerek hüküm altına alınması gerekirken, yanılgılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş; hükmün, bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.