muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5744, Karar No: 2025/2614, Tarih: 26.02.2025

belirlenen bedelin düşük olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu taşınmazın bilirkişi raporuna yansıyan nitelikleri itibarıyla sulu tarım arazisi vasfına uygun olarak değerlendirme yapılması, yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmaz yönünden % 4 kapitalizasyon faiz oranı uygulanmasının, taşınmazın konumu, yüzölçümü, bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri ve gelişmişlik durumu dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına objektif değer artış oranı ilave edilmesi gerektiğinin düşünülmesinin ve taşınmazın kullanım amacı, yüz ölçümü ve geometrik şekli dikkate alındığında, kamulaştırmadan arta kalan alanda değer azalışı hesaplayan bilirkişi raporunun yerinde olduğu; ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunun Yargıtay denetiminden geçen veriler ile uyuşmadığı, dane mısır ve buğday için üretim gideri makul olduğu hâlde brüt gelirin 1/3'ünün alınmasının da doğru olmadığı görülmüş olup, dosya içine alınan belge itibarıyla, Turgutlu İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü tarafından bildirilen münavebe planının sulu tarım arazileri için buğday+dane mısır+sofralık domates+pamuk olduğu görülmekle, 2019 yılı Turgutlu İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünce bildirilen münavebe planına uygun olarak kamulaştırma bedelinin Dairece hesaplanabilir olduğu ve kamulaştırmadan arta kalan krokisinde (C) ile gösterilen 2.429,68 m²lik alanın küçük oluşu, geometrik şekli, arazinin diğer parçasıyla bağlantısının demiryolu ile kesilmiş olup işleme zorluğu yaşayacağı ve yol ile bağlantısında sıkıntı yaratıldığı dikkate alındığında %40 değer kaybının daha makul olacağı görülmekle, usul ekonomisi de dikkate alınarak ek rapor alınmamış Daire tarafından yeniden hesaplamaya göre fark bedel depo edilerek ve faiz bitiş tarihinin karar tarihi olması gerektiğinden, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Sulu tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüş; kamulaştırmadan arta kalan kısmının yüzölçümü, geometrik şekli ve kullanım durumu dikkate alındığında uygulanan değer azalışı oranının uygun olduğu sonucuna varılmıştır.

4. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ile 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı kararı göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi yerindedir.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4766, Karar No: 2007/5348, Tarih: 30.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/4766 E.  ,  2007/5348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tereke hukukuna ilişkin davada Ankara 13. Sulh Hukuk ve Çubuk Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümleri yer almaktadır. Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yer de yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Dosya kapsamından, bakacak kimsesi ve kalacak yeri bulunmadığı belirlenip, 2003 yılında Çubuk Süleyman Demirel Huzurevine alınan İslam Kuta'nın 2006 yılında huzurevinde öldüğü anlaşılmakla, yetkili mahkeme Çubuk Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Çubuk Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8411, Karar No: 2019/8566, Tarih: 02.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/8411 E.  ,  2019/8566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 16.10.2019 tarih ve 2019/11053 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 25.10.2019 tarih ve KYB-2019/101967 sayılı ihbarname ile;

Mühür bozma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1 ve 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/10/2012 tarihli ve 2012/757 esas, 2012/961 sayılı kararının 19/10/2012 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 14/05/2015 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine yapılan yargılama sonucunda, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1 ve 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/09/2017 tarihli ve 2017/216 esas, 2017/421 sayılı kararının "sanığın 02/01/2012 tarihinde kaçak elektrik kullandığının tespiti üzerine elektrik dağıtım ve satış yetkisine sahip 29/12/2010 tarihinde özelleştirilmiş olan ... A.Ş. yetkililerince sanığa ait sayacın mühürlendiği, kamu güvenine karşı işlenen suçlardan olan mühür bozma suçun oluşabilmesi için mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunmasının gerekli olduğu, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/10/2013 tarihli ve 2012/22539 esas, 2013/15593 sayılı ilamında belirtildiği üzere, elektrik dağıtım ve satış yetkisinin özel hukuk kişilerine devrine ilişkin yasal düzenlemelerde özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine dair hüküm bulunmadığı gibi kamusal faaliyetin özel hukuk kişileri eliyle ihale yoluyla yürütülmesinin bahse konu görevlileri kamu görevlisi haline getirmeyeceği, bu itibarla mühür bozma suçunun hukuka aykırılık unsuru gerçekleşmediği cihetle, beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosyaya göre; 02.01.2012 tarihli mühür bozma tutanağına konu 03.05.2011 tarihli mühürleme işlemini gerçekleştiren katılan ... Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi'nin, mühürleme tarihinden önce 29.12.2010 tarihinde özelleştirilmesi nedeniyle, lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nin 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla; ihbarnamedeki kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.09.2017 tarihli 2017/216 Esas ve 2017/421 Karar sayılı kararının CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA; bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, yüklenen suç unsurları itibarıyla oluşmadığından sanığın BERAATİNE, cezanın çektirilmemesine, yeniden yargılama yapılmamak şartıyla dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE, 02.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3941, Karar No: 2016/4953, Tarih: 12.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/3941 E.  ,  2016/4953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... vekilinin katılma talebine istinaden mahkemece 12.09.2012 tarihli duruşmadaki ara kararla anılan Bakanlığın kamu davasına katılmasına karar verildiği anlaşıldığından katılma kararı verilmesi yönündeki tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii, katılan bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararları ile reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA, 12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11442, Karar No: 2016/4175, Tarih: 14.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/11442 E.  ,  2016/4175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

...Gerekçeli kararın davalının........ adresine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

...Davalı işyerinden ücret bordroları celbedilerek dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, .../03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3536, Karar No: 2019/4923, Tarih: 13.05.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/3536 E.  ,  2019/4923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili; davacılar ile davalıların kardeş olduklarını, murislerinin vefat etmesi ile kendilerine intikal eden taşınmazların müşterek malikleri olduklarını ancak davalıların dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan 2 daireyi de kendilerinin kullanarak davacıların daireleri kullanmalarına engel olduklarını beyanla 2009-2014 yıllarına ilişkin ecrimisil bedelinin hüküm altına alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; paydaşlar arasındaki ecrimisil istemine ilişkindir.

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Açıklanan bu ilke ışığında somut olaya gelince; intifadan men koşulunun davadan önce bir ihtarname çekilmek sureti ile ya da dava sırasında dinlenen tanık anlatımlarından kuşkuya yer bırakılmayacak şekilde ispatlanmak sureti ile yerine getirilmediği Mahkemenin kabulünde olsa da; söz konusu taşınmazların doğal semere getiren yerlerden olduğu sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiş ise de; davalıların taşınmazlarda kendileri oturduğu, herhangi bir şekilde kiraya verip kira geliri elde etmediği gözetildiğinde, Mahkemece varılan doğal semere getiren yer olduğunun kabulüne katılmak mümkün değildir.

Tüm bu sebepler birlikte değerlendirildiğinde; paydaşlar arasında görülen ecrimisil davalarında, dava şartı olan intifadan men koşulu yerine getirilmediğinden, davanın reddine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Tüm bu sebepler birlikte değerlendirildiğinde; paydaşlar arasında görülen ecrimisil davalarında, dava şartı olan intifadan men koşulu yerine getirilmediğinden, davanın reddine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 13/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11588, Karar No: 2022/20638, Tarih: 08.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/11588 E.  ,  2022/20638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında çıkarılan yakalama emri üzerine Alaplı Asliye Ceza Mahkemesi’nin 19/06/2021 tarih ve 2021/36 Değişik iş sayılı kararı ile yapılan sorgusunda, suça sürüklenen çocuğun, müdafii huzurunda beyanda bulunmak istediğini söylemesine karşın, suça sürüklenen çocuk için 5271 sayılı CMK'nın 150/1. maddesi uyarınca müdafii atanmadan savunması alınıp hüküm kurularak aynı Kanun'un 147/1-c, 188/1. maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28967, Karar No: 2014/23723, Tarih: 03.07.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/28967 E.  ,  2014/23723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

KARARLAR : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen kararlar temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 03/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/716, Karar No: 2006/1342, Tarih: 23.02.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/716 E.  ,  2006/1342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı üzerine İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulan veri cetvellerinin incelenmesinden tütün ürününün değerlendirmeye esas 2004 yılının verilerinin çıkartıldığı belirtilmiş ise de; bu verilerin (dekar başına ortalama verimi 120 kg ve 127 YTL. üretim gideri ile 1 kg. başına 5 YTL. ortalama satış fiyatının) 2003 yılı verilerinin aynı olduğu görülmüştür. Bir ürünün değişik yıllarda verimi yanında üretim giderleri ile satış fiyatlarının değişiklik göstereceği de dikkate alınarak mahkemece İlçe Tarım Müdürlüğüne yeniden müzekkere yazılıp tütünün 2004 yılına ilişkin verilerin getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6206, Karar No: 2010/6861, Tarih: 21.10.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/6206 E.  ,  2010/6861 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (ÜSKÜDAR) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15/12/2008 gün ve 67/409 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle:duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanığın, mağdur ...'i bıçak ile sol koltuk altı ve sırt sol bölgesinden vurmak suretiyle dalak kaybına, diyafragma yaralanmasına, pnömotoraksa sebep olacak, hayati tehlikeye maruz kılacak ve organlardan birinin (dalak) işlevinin sürekli kaybına neden olacak; diğer mağdur ...'yi ise; sol koltuk altı, sırt, batın, sağ koltuk altı, sol dirsek ve sol göz altı bögelerinden 8 kez bıçak ile vurmak suretiyle periton delinmesine, kalın bağırsak ve dalakta yaralanmaya neden olacak ve hayati tehlikeye maruz kılacak derecede yaraladığı olayda; mağdurlarda meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, her iki öldürmeye teşebbüs suçu nedeniyle 9-15 yıl arasında hapis cezası öngören 35 maddesi uygulamasında üst sınıra yaklaşılarak ceza tayini yerine, yazılı şekilde 12 yıl cezaya hükmedilerek eksik ceza verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tüm suçlar yönünden takdire ve mağdur ...'yi öldürmeye teşebbüs suçu yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede eksik soruşturmaya, suç vasfına, meşru savunmaya ve meşru savunmada sınırın aşıldığına, haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 21/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

21/10/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'nun huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafiileri avukatlar ... ile ... 'nın yokluklarında 04/11/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.