muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8663, Karar No: 2023/1801, Tarih: 23.05.2023

7....'in kesin ölüm sebebini belirleyen, Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesinin 08/08/2014 tarihli otopsi raporunun sonuç kısmında, kişinin ölümünün trafik kazası ile oluşabilir nitelikte genel beden ve kafa travmasına bağlı, üst kol kemik kırığı ve boyun omuru-kafa tabanı ekleminde ayrılma ve omurilik zarında kanama, ödem ile birlikte gelişen beyin kanaması, beyin ödemi ve beyin doku hasarı sonucu meydana gelmiş olduğu, belirtilmiştir.

8. Sanık ...'e ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay günü, sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobili ile meskun mahal içerisinde, azami hız limitinin 50km/saat olduğu, iki yönlü, asfalt kaplama, cadde üzerinde Çamyuva istikametine doğru seyri esnasında önündeki aracı sollayarak kendi şeridine girmeye çalıştığı esnada istikametine göre yolun sağında gitmekte olan ve sola doğru geçmeye çalışan bisikletli ...'in sevk ve idaresindeki bisikletin sol orta kısmına aracının sağ ön far kısmı le çarpması sonucu, sanığın tali kusuru ile ...'in ölümüne sebebiyet verdiği olayda,

A.Hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca denetim süresi iyi halli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususunun ihtaratına hükümde yer verilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş olup Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

B.Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri,

BI.Eksik inceleme sonucu oluşun ve kusur oranlarının yanlış değerlendirilmesi sonucu sanık hakkında beraat hükmü yerine mahkumiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden,

Olay ve olgular kısmında yer verilen, oluşa uygun bulunan kaza tespit tutanağı ve bilirkişi raporları doğrultusunda tali kusurlu bulunan sanık hakkında, taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 nci maddesinin birinci, üçüncü, altıncı ve yedinci fıkraları ile 63 maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine ilişkin esas mahkemenin kararı hukuka uygun bulunmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

BII.Sanık hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanması yerine 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden,

BII.Sanık hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanması yerine 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden,

Kurulan hükmün hukuki bir sonuç doğurmamasına imkan veren ve bu yönüyle sanık lehine olduğunda şüphe bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin sanık hakkında uygulanabilmesi için, diğer koşulların varlığının yanında, “Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi” gerektiği, dosya kapsamına göre katılanın zararının giderdiğine dair herhangi bir bilgi ve iddia bulunmayan sanık hakkında zarar iderilmemesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinde isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

BIII.Diğer temyiz sebepleri yönünden,

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

C.Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri,

CI.Eksik inceleme sonucu kusur oranının hatalı tespiti ile sanık hakkında eksik cezaya hükmedildiğine ilişkin temyiz sebebi yönünden,

Olay ve olgular kısmında yer verilen, oluşa uygun bulunan kaza tespit tutanağı ve bilirkişi raporları doğrultusunda tali kusurlu bulunan sanık hakkında, taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 nci maddesinin birinci, üçüncü, altıncı ve yedinci fıkraları ile 63 maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine ilişkin esas mahkemenin kararı hukuka uygun bulunmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

CII.Diğer temyiz sebepleri yönünden,

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünün A numaralı maddesinde açıklanan nedenle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30/11/2015 tarihli ve 2014/525 Esas, 2015/827 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün hükmün (8) numaralı paragrafından sonra gelmek üzere hükme "5237 sayılı Kanun'un 51/8. maddesi uyarınca denetim süresi iyi halli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususunun ihtaratına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6719, Karar No: 2020/7965, Tarih: 08.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/6719 E.  ,  2020/7965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın gayrıresmi olarak birlikte yaşadığı ... ile birlikte, ...’ın annesi ... ve kızkardeşi ...’ın birlikte yaşadığı eve gittikleri, katılanların rızaları ile kapıyı açarak sanık ve ...’ı içeriye aldıkları, ancak bir süre sonra aralarında katılan ...’ın bir erkek arkadaşı olmasından ve sanığın buna karşı gelmesinden dolayı kavga çıktığı, sanığın bu arada katılan ...’ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı ve tehdit ettiği, çıkan tartışma esnasında katılan ...’ye ise hakaret ettiği ve sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olması karşısında sübut bulan suçtan mahkumiyeti gerekirken yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 08/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5093, Karar No: 2011/7614, Tarih: 15.07.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/5093 E.  ,  2011/7614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Alanya 1.Sulh Hukuk ve Edirne Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vesayet hukukuna ilişkindir

Alanya 1.Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün nüfus kaydındaki yerleşim yeri adresinin ...., Yolu Üzeri, ...., Mahallesi, No :....,...., No :..., Merkez, Edirne olduğu bildirilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

Edirne 1.Sulh Hukuk Mahkemesi ise, yetkisizlik kararının dayalı olduğu adresin cezaevi adresi olduğunu ve hükümlünün cezaevine girmeden önce Almanya'da ikamet ettiğini belirtip, nüfusa kayıtlı olunan yere göre Alanya Sulh Hukuk Mahkemesine yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dosya kapsamından hükümlünün cezaevine girmeden önce yurtdışında Almanya'da yaşadığı anlaşılmaktadır. Nüfusa kayıtlı olunan yerin ikametgaha karine teşkil edeceğine ilişkin kural da yürürlükten kaldırılmıştır.

Hükümlünün Türk vatandaşı olması nedeniyle 5718 sayılı Kanunun 10 maddesi uyarınca Türk Hukukunun uygulanması gerekli olup, hükümlünün Türkiye'deki en son yerleşim yeri ve sakin oldukları yer dosya kapsamından anlaşılamamakta olup, yerleşim yerinin yurt dışında olduğu görülmektedir.

5718 Sayılı Milletlerarası Özel Hukuk Ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un 41. maddesinde “Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye'de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye'de sâkin değilse Türkiye'deki son

yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülür.”hükmüne yer verilmiştir.

Bu durumda uyuşmazlığın 5718 sayılı Kanunun 41. maddesi uyarınca Nöbetçi İstanbul.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Nöbetçi İstanbul Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/608, Karar No: 2015/31, Tarih: 12.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/608 E.  ,  2015/31 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/d, TCK'nın 62, 52/2-4.

maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

...Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 20.10.1993 tarih ve 1603 sayılı kararıyla korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olduğu kabul edilen, ... ili, ...ilçesi, İğneada beldesi, 115 ada, 18 sayılı parselde yer alan ve tapuda Kıyı Emniyeti ve Gemi Kurtarma Genel Müdürlüğü adına kayıtlı olan Deniz Feneri'nin, Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın 25.10.2005 tarihli kararıyla kiraya verilmesinin uygun bulunduğunu, bunun üzerine Kıyı Emniyeti ve Gemi Kurtarma Genel Müdürlüğü tarafından davaya konu deniz fenerinin, sanığın yönetim kurulu başkanlığını yaptığı ... A.Ş. ye 05.05.2010 tarihinde kiraya verildiği, dosya kapsamında örneği bulunan kira sözleşmesinde, turizm amaçlı işletilecek deniz fenerinin korunması gerekli kültür varlığı olduğunun ve bu nedenle binaya yapılacak her türlü uygulama öncesi ilgili Koruma Bölge Kurulu'ndan izin alınması gerektiğinin belirtildiği, buna rağmen ilgili Koruma Bölge Kurulu'ndan izin alınmadan deniz feneri bahçesinden başlanarak deniz kıyısına doğru devam eder şekilde, beton ve demir kullanılarak 4 adet terasın yapılmış olduğunun ... Müze Müdürlüğü görevlilerince tespit edildiği, olay yerinde inceleme yapan ilgili Koruma Bölge Kurulu görevlilerince de aynı tespitlerin yapılması üzerine, ...Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 17.12.2010 tarih ve 3336 sayılı kararıyla sorumlular hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, davaya konu deniz fenerini işleten şirketin yönetim kurulu başkanı hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, her ne kadar sanığın verdiği ifadelerinde, binanın tescilli bir yapı olduğunu bilmediğini, bu nedenle davaya konu uygulamalar için izin alınması gerektiğini düşünmediklerini beyan etmiş ise de; dosya kapsamında örneği bulunan kira sözleşmesinde, deniz fenerinin tescilli bir kültür varlığı olduğunun ve yapılacak her türlü uygulama öncesi izin alınması gerektiğinin belirtildiği ve bu sözleşmede sanığın imzasının bulunması karşısında, sanığın ifadelerinin cezadan kurtulmaya yönelik olduğu ve hayatın normal akışı karşısında inandırıcı bulunmadığı, dosya kapsamındaki müze raporlarından, ilgili Koruma Bölge Kurulu görevlilerince düzenlenen raporlardan, olay yerini gösterir fotoğraflardan ve sanığın beyanlarından anlaşılacağı üzere, tescilli yapının sınırları içerisinde inşai ve fiziki müdahale oluşturan uygulamaların yapılmış olduğu ve izin alınmadan yapılan bu uygulamaların henüz kaldırılmadıkları anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Üzerinde müdahale gerçekleştirilen taşınmazın 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında tescilli kültür varlığı olması nedeniyle taşınmazda izinsiz ya da izin kapsamı dışında yapılan her türlü inşai faaliyetin suç oluşturacağı, bu bakımdan müdahalenin binanın içinde ya da dışında gerçekleştirilmesinin önem arz etmediği, bu kapsamda tescile esas bilgi ve belgeler getirtilerek, izinsiz yapılan tadilatın yapının tescil edilmesine neden olan kriterlere uygun olup olmadığının, yapıya ait orjinal dokuya uyum sağlayıp sağlamadığının, tescilli kültür varlığında zarar meydana getirip getirmediğinin belirlenmesi gerektiği,

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde, tescile esas bilgi ve belgelerin dosya kapsamına getirtilmesi, olay yerinde sanat tarihçi ve inşaat mühendisi ile keşif icra edilerek, izinsiz uygulamaların, tescilli kültür varlığının bütünü ve dolayısıyla orjinal dokusu ile uyumlu olup olmadığının, niteliğinin ve yapıda zarar meydana getirip getirmediğinin belirlenmesi, taşınmazın bu nitelikte bir zarar gördüğünün belirlenmesi durumunda sanıkların, 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 65/1-1.cümlesi uyarınca cezalandırılması, bu nitelikte bir zararın mevcut olmadığının, ancak yapılan tadilatın ruhsata tabi inşai ve fiziki müdahale kapsamında bulunduğunun belirlenmesi durumunda, 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1-2.cümlesi uyarınca cezalandırılması, yapılan bu tadilatın ruhsata tabi olmayan, “basit onarım” niteliğinde olduğunun belirlenmesi halinde ise, 5498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 65/4. maddesi ile cezalandırılması gerektiğinin gözetilmeksizin, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı tutularak, mahkumiyete ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11746, Karar No: 2006/15454, Tarih: 13.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11746 E.  ,  2006/15454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 106 ada 8 parsel sayılı 11.554.30 m2 yüzölçümündeki taşınmaz senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar Ali Kızılboğa ve Süleyman Kılıç adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; Çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30 - 40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10 - 15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, üzerinde ve sınırlarında meşe ve ardıç ağaçlarının olduğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği açıklanmış raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğu belirtilmiştir. En az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı belirtilen taşınmazın, orman toprağı niteliğinde bulunduğu ve ormanlık alanlar ile bütünlük içinde olduğu düşünülemez.. Hal böyle iken, orman bilirkişi raporu kendi içinde çelişik olup mahkemece değinilen çelişkiler üzerinde durulup yöntemince giderilmemiş, böylelikle çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı yönünde duraksama olmuştur. Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ... ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 ... ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 ... ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ.:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 13/11/2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19503, Karar No: 2021/8433, Tarih: 19.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19503 E.  ,  2021/8433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 19/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3281, Karar No: 2016/3402, Tarih: 22.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/3281 E.  ,  2016/3402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ....'ten kaynaklı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 22/02/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21617, Karar No: 2010/30174, Tarih: 02.11.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/21617 E.  ,  2010/30174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın tutanak tarihinden hemen sonra davaya konu adresten ... Sokağa taşındığının anlaşılması karşısında, sanığın tutanaktan sonra ihtilafsız kabul edilen dönem tüketimlerin, önceki tüketimleriyle karşılaştırılmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla; sanığın savunması, tanık beyanı, tüketim föyü, yapılan keşif ve bilirkişi raporu, toplanan deliller, gerekçe, hakimin kanaat ve takdirine göre verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 09/02/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.