muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3105, Karar No: 2012/1117, Tarih: 23.02.2012

. maddesi hükmü uyarınca tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının haritalarının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra haritalar çakıştırılarak yerel bilirkişi yardımı uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, uygulamada tapu kayıtlarının revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlar varsa özellikle gözönünde tutulmalı, kuşkusuz tapu kayıtlarının dayanağı haritalar yoksa kayıtta tarif edilen sınır yerleri esas alınarak uygulama yapılmalı, tapu kayıtlarında tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye dayanılan tapu kayıtlarında tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, komşu taşınmazların dayanağı kayıtların dava konusu taşınmazı ne okuduğu üzerinde durulmalı, bu yolla dava konusu taşınmazın davacı Hazine'nin ve davalı tarafın tutunduğu tapu kaydının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız saptanmalı, tapu kayıtlarının örtüşmesi halinde önceki günlü doğru temele dayalı hukuksal değerini yitirmeyen tapu kaydına değer verileceği düşünülmeli, dava konusu taşınmazın tümü ya da bir bölümü davacı Hazine'nin ve davalı tarafın tutunduğu tapu kayıtlarının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde kayıt kapsamı dışında kalan taşınmaz ya da taşınmaz bölümleri yönünden anılan taşınmazın öncesinin kime ait olduğu kimden kime kaldığı belirlenmeli ve yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, bu konuda taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi, kanunları uyarınca Hazine'ye intikal edip etmediği hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı bilgiler alınmalı, tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları ile yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında aykırılık bulunduğu takdirde tespit tutanağı bilirkişileri de dava konusu taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek, çelişki giderilmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye, yerel bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın kanunları uyarınca Hazine'ye intikal eden yerlerden olduğu sonucuna varıldığı takdirde bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımayacağı düşünülmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 23.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17922, Karar No: 2014/3437, Tarih: 10.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/17922 E.  ,  2014/3437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, davalı ... ile davalı şirketler arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğunu, iş sözleşmesini emeklilik nedeniyle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı ..., davacının 02.12.2006-30.03.2012 tarihleri arasında Üniversitenin temizlik işleri ihalesini yüklenen firmalar nezdinde çalıştığını, işten ayrıldığında davalı Star Temizlik İnş.Gıda. Mob. Tar.Hay.Tur.Özel Eğt. Ve Sağ.Hizm. San Ve Tic.Ltd.Şti işçisi olduğunu, kendilerinin ihale makamı olup davacı ile iş akdinin bulunmadığı, kıdem tazminatı talep eden ihtarnamesinin kendisine 08.05.2012 günü elden verildiğini öncesinde bir bildirimde bulunulmadığını bildirerek, davalı Star Temizlik İnş.Gıda Mob.Tar.Hay.Tur.Özel Eğt. Ve Sağ.Hizm. San Ve Tic.Ltd.Şti , Akdeniz üniversitesi ile aralarında 01.01.2012- 30.03.2012 dönemini kapsayan hizmet alım sözleşmesi imzalandığını, davacının emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını, kıdem tazminatı talep eden ihtarnamesinin kendisine 12.5.2012 günü tebliğ edildiğini öncesinde bir bildirimde bulunulmadığını, Üniversitenin asıl işveren olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini feshettiği ve kıdem tazminatına hak kazandığı, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 120.maddesi yollamasıyla, halen yürürlükte bulunan 1475 sayılı Yasa'nın 14. maddesinin onbirinci fıkrası hükmüne göre, kıdem tazminatının gününde ödenmemesi durumunda mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir. Faiz başlangıcı fesih tarihi olmalıdır. İş Sözleşmesinin ölüm ya da diğer nedenlerle son bulması faiz başlangıcını değiştirmez. Ancak, yaşlılık, malullük aylığı ya da toptan ödeme almak için işyerinden ayrılma halinde, işçinin bağlı bulunduğu kurum ya da sandığa başvurduğunu ve yaşlılık aylığı bağlandığını belgelemesi şarttır. Bu halde faiz başlangıcı da anılan belgenin işverene verildiği tarihtir.

Yaşlılık aylığı bağlandığına ilişkin belge işverene bildirilmemişse, işverence kıdem tazminatı olarak ilk taksitin ödendiği tarih bakiye kıdem tazminatı için faiz başlangıcı sayılmalıdır. Böyle bir taksit ödemesi de olmadığı durumlarda faiz başlangıcı, davanın açıldığı ya da icra takibinin yapıldığı tarihtir.

Yaşlılık aylığı bağlandığına ilişkin belge işverene bildirilmemişse, işverence kıdem tazminatı olarak ilk taksitin ödendiği tarih bakiye kıdem tazminatı için faiz başlangıcı sayılmalıdır. Böyle bir taksit ödemesi de olmadığı durumlarda faiz başlangıcı, davanın açıldığı ya da icra takibinin yapıldığı tarihtir.

Somut olayda; davacı yaşlılık aylığı bağlandığına ilişkin belgeyi işverene verdiğini ispat edememiştir. Mahkemece kıdem tazminatı faizine, davalı üniversite yönünden 08.05.2012, davalı şirket yönünden ise 12.05.2012 tarihinden itibaren hükmedilmesi gerekirken fesih tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1 nolu bendinin tümüyle silinerek yerine;

“1-6.100,00 TL brüt kıdem tazminatının, temerrüt tarihi olan davalı üniversite yönünden 08.05.2012, davalı şirket yönünden ise 12.05.2012 tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmasına,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı şirkete iadesine, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1922, Karar No: 2010/4606, Tarih: 07.10.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/1922 E.  ,  2010/4606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

....ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ....Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 03.06.2009 gün ve 91/206 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, miras yolu ile intikal, taksim ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenlerine dayanarak 105 ada 11 parsel sayılı taşınmazın davalı Hazine üzerindeki tapu kaydının iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ham toprak niteliğindeki yerlerden olduğunu, davacının taşınmaz üzerindeki zilyetliğini uzun süre önce terk ettiğini açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının taşınmaz üzerindeki zilyetliğini terk ettiği, zilyetlikle kazanma koşullarını taşımadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, dava konusu 105 ada 11 parsel sayılı taşınmazın 374,04 m2 yüzölçümüyle belgesizden ham toprak vasfıyla 22.05.2007 tarihinde yapılan tesbitine davacının itirazının 25.12.2007 tarihli komisyon kararı ile reddedilmesi ve kararın 29.01.2008 tarihinde kesinleşmesi ile tapuya tescil edilmesi üzerine yasal sürede açılan işbu davada taşınmaz başında 01.06.2009 tarihinde yapılan keşifte dinlenilen davacı tanıkları ve yerel bilirkişilerce davacının babası ...'ın 1988 yılında ölümünden sonra dava konusu yerin hiç kimse tarafından ekilip biçilmediği, il dışında çalışmaya giden davacının taşınmazı başkalarına da kiraya vermediği bildirildiğine, dosya içerisindeki Altıntaş Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.05.2008 tarih, 2008/170 E-161 K. sayılı mirasçılık belgesinden muris ...'ın 25.07.1988 tarihinde öldüğü hususu doğrulandığına, o tarihten 22.05.2007 tespit tarihine karar taşınmaz üzerinde zilyetlik iradesinin varlığını gösterir herhangi bir eylemde bulunulmamış olması zilyetliğin terk edildiğini gösterdiğine, Ziraat Mühendisi Bilirkişi Ayhan Gençtürk tarafından dosyaya sunulan 01.06.2009 tarihli raporda da, taşınmaz üzerindeki çayır- mer'a ot bitkileri ve toprağın incelenmesinden en az 20-25 yıldır tarım amaçlı olarak kullanılmadığının anlaşıldığı açıklandığına, böylece davacı yararına kazanma koşullarının gerçekleşmediği belirlendiğine göre mahkemece yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmiş olmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından davacının aşağıda belirtilen husus dışındaki temyiz itirazlarının yerinde görülmemesi nedeniyle REDDİNE,

Dava konusu taşınmaz Hazine adına aynı nitelikte ve aynı yüzölçümü ile tapuda kayıtlı bulunmaktadır. Taşınmazın yeniden Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesinde hiçbir hukukî yarar bulunmadığı halde mahkemece hükümde yeniden taşınmazın Hazine adına ham toprak vasfı ile tespit ve tapuya tesciline karar verilmiştir. Ancak kanuna uygun olmayan bu husus bakımından yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç yoktur. Bu nedenle hükmün 2. fıkrasındaki “... Dava konusu Kütahya ili, Dumlupınar ilçesi, Kızılca Köyü, 105 ada 11 parsel no'lu 374 m2 miktarındaki davalı Hazine adına tespit gördüğü anlaşılmakla Hazine adına ham toprak vasfı ile tespit ve tapuya TESCİLİNE...” sözlerinin tamamının çıkartılarak HUMK'nun 438. maddesinin 7. fıkrası uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,55 TL’ nin temyiz eden davacıdan alınmasına 07.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/789, Karar No: 2024/2018, Tarih: 28.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/789 E.  ,  2024/2018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2023/12530 Değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’nun 24/4. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında aynı Kanun'un 40/1-l maddesi uyarınca Mamak Kaymakamlığı İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünün 12.05.2023 tarihli ve 9873097 sayılı üst yazısıyla tebliğ edilen aynı tarihli ve 9844356 sayılı toplatma karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine dair Ankara 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06.11.2023 tarihli ve 2023/4867 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın mercii Ankara 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 17.11.2023 tarihli ve 2023/12530 değişik iş sayılı

kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 03.01.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.01.2024 tarihli ve KYB-2024/5291 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.01.2024 tarihli ve KYB-2024/5291 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...1-Dosya kapsamına göre;

Kabahatlinin firması tarafından PN:202209001 sayılı kazandan dolumu yapılarak piyasaya sürülen ve Ordu İli Ünye İlçesinde TR-52-K-011392 şube koduyla faaliyet gösteren A-101 Yeni Mağ. A.Ş. unvanlı markette satışa arz edilen Altınbal Süzme ... Balı isimli üründen bir takım alınan şahit numune üzerinden, Ankara Gıda Kontrol Laboratuvar Müdürlüğünde yapılan analiz sonucunda, söz konusu ürünün C13 ve C4 analizleri yönünden Türk Gıda Kodeksi Bal Tebliğine uygun olmadığından bahisle kabahatli hakkında 5996 sayılı Kanun'a aykırılıktan dolayı idari yaptırım uygulanmış ise de; PN:202209001 sayılı aynı kazandan aynı zamanda dolumu yapılan ve Sivas, Adana ve Gaziantep illerinde satışa arz edilen aynı ürünün, yine Ankara Gıda Kontrol Laboratuvar Müdürlüğünde yapılan inceleme ile Sivas İl Tarım ve Orman Müdürlüğünün 13/03/2023 tarihli ve 9188751 sayılı ve Adana İl Tarım ve Orman Müdürlüğünün 16/03/2023 tarihli ve 9238162 sayılı şahit numune analiz sonuçlarına ve Ulusal Gıda Referans Laboratuvar Müdürlüğünde yapılan inceleme ile Gaziantep İl Tarım ve Orman Müdürlüğünün 31/03/2023 tarihli ve 9384666 sayılı şahit numune analiz sonuçlarına göre Türk Gıda Kodeksi Bal Tebliğine uygun olduğunun tespit edildiği anlaşıldığından, ürünün anılan tebliğe uygun olduğuna ilişkin analiz sonuçları da dosya arasına alınıp, aradaki çelişkinin giderilmesi için başkaca bağımsız bir laboratuvardan yeni bir rapor alındıktan sonra bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde;

2-Kabule göre de;

2-Kabule göre de;

Kabahatli hakkında Mamak Kaymakamlığı İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünün 12/05/2023 tarihli ve 9873097 sayılı kararı ile incelemeye konu ürünün şahit numune analiz sonucunun C 13 ve C4 değerleri açısından Türk Gıda Kodeksinin Bal Tebliğine uygun olmaması nedeniyle 5996 sayılı Kanun'un 24. maddesinin 4. fıkrasına aykırılık tespit edildiğinden bahisle aynı Kanun'un 40/1. maddesinin l bendi gereği idari para cezası uygulanmış ise de;

5996 sayılı Kanun'un 21/5. maddesinde yer alan "Gıda kodeksine aykırı gıda ve gıda ile temas eden madde ve malzeme üretilemez, işleme tâbi tutulamaz ve piyasaya arz edilemez." şeklindeki ve aynı Kanun'un 40/1-d maddesinde yer alan "21 inci maddenin beşinci fıkrasına aykırı hareket edenlere onbin Türk Lirası idarî para cezası verilir. Ürünlerin, insan sağlığı için risk oluşturması durumunda ürünler masrafları sorumlusuna ait olmak üzere piyasadan toplatılır ve mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilir. Aykırılık sadece etiket bilgilerinden kaynaklanıyor ise idarî para cezası beşbin Türk Lirası olarak uygulanır." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında; Türk Gıda Kodeksi Bal Tebliğine aykırı davrandığı tespit edilen kabahatli hakkında 5996 sayılı Kanun'un 40/1-d maddesine göre idari para cezası uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinde, isabet görülmemiştir...” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Mamak Kaymakamlığı İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünün 12.05.2023 tarihli ve 9873097 sayılı üst yazısıyla, muteriz hakkında 148.607,82 TL idarî para cezası uygulandığı ve ürün bakımından toplatılma idarî yaptırımına karar verildiği belirtilmiş ise de, anılan kurumun 23.05.2023 tarihli ve 9923949 sayılı yazısında, idarî para cezası uygulandığına dair anlatıma sehven yer verildiği, ilgi yazıda belirtilen ürünle ilgili olarak herhangi bir idarî para cezası uygulanmadığı, işlem yapılmak üzere savcılığa suç duyurusunda

bulunulduğunun belirtilmesi ve 18.05.2023 tarihli başvuru dilekçesinde açıkça toplatma kararının kaldırılması yönünde talepte bulunulduğunun anlaşılmasına karşın, Hâkimlikçe, başvurunun 148.607,82 TL idarî para cezasına yönelik olduğu kabul edilerek değerlendirmenin, idarî para cezası bakımından yapılması nedeni ile de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 28.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20988, Karar No: 2024/5229, Tarih: 20.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/20988 E.  ,  2024/5229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1729 E., 2023/2444 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... ... Mahkemesi

SAYISI : 2023/12 E., 2023/516 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve eksikliğin giderilerek sonucuna göre yeniden karar verilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı doğrultusunda yeniden yapılan yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre ... sözleşmesi son bulduğu anlaşılan işçinin açtığı somut davada, uyuşmazlık konusu alacak kalemleri ile hesap unsurları dikkate alındığında hükmün ileriye yönelik etkisinin de bulunmadığı anlaşılmakla kabul edilen ve temyize konu edilen miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18364, Karar No: 2017/7071, Tarih: 08.06.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/18364 E.  ,  2017/7071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya elden ve bankadan olmak üzere toplam 4500,00 TL. ödünç para verdiğini, bu tutarın 3.000,80 Tl'sinin banka kanalıyla gönderdiğini, geriye kalan tutarı elden verdiğini, verdiği bu paraların ödenmediğini, alacağın tahsili amacıyla başlattığı takibe haksız itiraz edildiğini ileri sürerek 4.500,00 TL.nin davalının icra takibine yaptığı itiraz tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 3.100,00 TL nin icra takibin yapıldığı 06.06.2013 tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 3.100,00 TL nin icra takibin yapıldığı 06.06.2013 tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı, eldeki dava ile banka kanalı gönderdiği ve elden verdiği toplam 4.500,00 Tl'nin tahsilini istemiş, davalı ise kendisine havale edilen dava konusu tutarın ortak oldukları ''geçit Projesi'' masraflarına karşılık gönderildiğini savunmuştur. Mahkemece elden verilen paraların davalının yemini karşısında ispatlanamadığı, banka kanalıyla gönderilen 3.000,00 TL'nin ise ... LTD ŞTİ adlı şirketin kuruluşu için gönderildiği ve davalının bu şirkete davacıyı ortak etme taahhüdüne rağmen ortaklığın gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın bu yönden kabulüne karar verilmiş ise de davalının banka havalesi ile gönderilen tutarın ortak oldukları geçit projesi masraflarına karşılık yapıldığı savunması gerekçeli inkar niteliğindedir. Havale bir ödeme vasıtası olup, var olan bir borcun ödendiğini gösterir. Bu karinenin aksini havaleyi gönderen şahsın ispat etmesi gerekir. Davalı savunmasında, 3.000,00 TL'nin ortak projeleri için gönderildiğini savunarak borcu kabul etmemiş ve gerekçeli inkarda bulunmuştur. Öte yandan havale makbuzunda gönderilen paranın ''... LTD ŞTİ'nin harcamaları için'' ibaresi yazılı olup, bu paranın borç verildiğine dair herhangi bir şerhin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle havale, paranın borç olarak gönderildiğini ispata yeterli değildir. Somut olayda, davalı karz ilişkisini inkar ettiğine göre karz ilişkisinin varlığını davacının kanıtlaması gerekir. İspat yükü davacıdadır. Davacı taraf sunduğu belgelerle ispat yükününü yerine getirememiş olup dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'ya göre dava dilekçesinde açıkça yemin deliline de dayanmadığından bu delili de kullanması mümkün değildir. O halde mahkemece ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.