muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/12383, Karar No: 2019/8961, Tarih: 26.06.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/12383 E.  ,  2019/8961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçundan sanık ... hakkında 23.10.2008 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Yasanın 109/2. madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyetine dair; BOYABAT Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.2015 gün ve 2015/41 esas, 2015/63 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

CMK.nın 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3, CMK.nın 34 ve 230. maddeleri ve Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.2014 gün ve 2013/8-830 esas, 2014/502 sayılı kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35114, Karar No: 2016/14910, Tarih: 27.06.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/35114 E.  ,  2016/14910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete, temyiz isteminin reddine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Askerlik görevini yapan sanık ...'ün yokluğunda hükmün tefhim edildiği, gerekçeli kararın sanığın birlik adresindeki nöbetçi çavuşa 04.03.2014 tarihinde, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ise sanığın birlik adresindeki sivil memura 22.05.2014 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakla, asker olan sanığın birlik adresine çıkarılan gerekçeli karara ve 09.05.2014 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karara ilişkin tebligatların 7201 sayılı Tebligat Kanununun 14/1. maddesi ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22/1. maddesi uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılmadıkları için usulüne uygun olmadıkları, bu nedenle sanığın gerek asıl karara, gerekse 09.05.2014 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz istemlerinin süresinde olduğu kabul edilerek, 09.05.2014 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılmak suretiyle, sanıklar hakkında müşteki ...'ü kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların üzerine atılı suçun uzlaşma kapsamında olduğu gözetilmeden ve 5271 sayılı CMK'nin 253 ve 254. maddelerine uygun şekilde tarafların uzlaştırılması girişiminde bulunulmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin diğer yönleri incelenmeksizin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15776, Karar No: 2008/317, Tarih: 24.01.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/15776 E.  ,  2008/317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe incelenmesine gerek görüldüğünden Bala Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/338 Esas sayılı dava dosyasının getirtilip dosya arasına konulduktan sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın yeniden mahkemesine gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.01.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8287, Karar No: 2022/7143, Tarih: 16.05.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/8287 E.  ,  2022/7143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu, maddenin gerekçesinde de belirtildiği gibi bir kimsenin hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakılmasıyla oluşmaktadır. Örneğin kişinin bir yere kapatılması, bir yerde tutulması veya bir yere götürülmesi veya bir yere gitmekten men olunması fiilleri, bu tanıma göre ceza yaptırımını gerektirmektedir.

Sanığın oğluna ait eşyaların da bulunduğu kamyonun önüne traktör ve römork çekmesinden ibaret eylemenin, mağdurların bir yere gitmelerine veya bir yerde kalmalarına yönelik olmayıp eşyaları taşıyan kamyonun hareket etmesini engellemeye yönelik olduğu anlaşılmakla, sanığın suç işleme kastı içermeyen eylemi nedeniyle beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/208, Karar No: 2018/86, Tarih: 18.01.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/208 E.  ,  2018/86 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı-karşı davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı-karşı davacı şirket yetkilisi ... ile vekili Avukat ... gelmiş, diğer taraflardan gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan davalı-karşı davacı şirket yetkilisi ve avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacılar vekili, taraflar arasındaki düzenlenen 14.06.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, arsa sahibi müvekkilerine isabet eden dairelerin en geç 31.06.2009 tarihinde iskan ruhsatı alınmış vaziyette teslim edileceğinin kararlaştırıldığını, ancak bugüne kadar iskan ruhsatının alınmadığı, sözleşmeye aykırı olarak fazladan blok inşa edildiğini, ayrıca müvekkillerine ait olup satışa arz edildiği için kiraya verilemeyen dairelerin, davalı yüklenici tarafından tapuya konulan şerh nedeniyle satılamadığını, bu nedenle de zarara uğradıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 40.000,00 TL kira tazminatı, 5.000,00 TL aidat, 5.000,00 TL fazladan inşa edilen blok nedeniyle doğan alacak ve 10.000,00 TL daire satışı yapılamamasından kaynaklı tazminat olmak üzere toplam 60.000,00 TL’nin davalılardan tahsilini ve tapu kaydındaki şerhin terkinini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla kira tazminatı taleplerini 145.000,00 TL’ye arttırmıştır.

Asıl davada davalı vekili, tüm dairelerin süresinde teslim edildiğini, tapudaki şerhin satışa engel teşkil etmediğini, fazladan yapıldığı ileri sürülen bloğun müvekkili firmaya ait büro olduğunu, bunun arsa sahiplerince de kabul edildiğini savunarak, asıl davanın reddini, açtığı karşı davasında ise, sözleşmenin dışında fazladan imalatlar yaptığını, ayrıca erken teslim edilen dükkanlar nedeniyle arsa sahiplerinin kira ve satış gelirleri elde ettiğini ve öde yandan, 08.12.2009 tarihli protokol gereğince takas edilen dairelerin teslim edilmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla tüm bu zararları için 10.000,00 TL’nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Karşı davada davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Karşı davada davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, arsa sahiplerinin kendilerine düşen bağımsız bölümleri fiilen teslim aldıkları ve bir kısımını üzerindeki şerhlerle birlikte üçüncü kişilere sattıkları, ancak henüz iskan ruhsatı alınmadığından hukuki teslimden bahsedilemeyeceği ve arsa sahiplerinin bu nedenle kira tazminatı talep edebilecekleri, fazladan yapılan bloğun sözleşme uyarınca davalı yükleniciye ait olduğu, bağımsız bölümler arsa sahiplerinin uhdesinde bulunduğundan bunlar için aidat talep edemeyecekleri, yüklenici tarafından açılan karşı davada fazladan imalat yapıldığı ileri sürülmüş ise de, söz konusu imalatların tüm bağımsız bülümlere yapıldığı tespit edildiğinden, buna bağlı olarak tazminat talep edilemeyeceği, yüklenicinin, erken teslimden kaynaklı tazminat talebinin de yerinde olmadığı gerekçesiyle, asıl davada; cezai şarta ilişkin talebin kabulü ile 145.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline, diğer tazminat taleplerinin reddine,

tapudaki şerhin kaldırılması talebinin kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı yüklenici şirket vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı yüklenici şirket vekilinin, karşı davaya ilişkin tüm, asıl davaya ilişkin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Asıl dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı gecikme tazminatı istemine ilişkindir.

Taraflar arasında düzenlenen 14.06.2004 tarihli sözleşmenin cezai hükümler başlıklı bölümünde, işin süresinde bitirilememesi halinde, yüklenici şirketin, arsa sahibine her bir daire için emsal kira bedeli ödeyeceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmeye göre, işin iskan ruhsatı alınmış vaziyette teslimi gereken tarih 31.06.2009 tarihi olup, arsa sahipleri sözleşmenin bu hükmüne dayalı olarak asıl davada 29 adet daire için Temmuz 2009 ve Nisan 2010 arasındaki dönem için kira tazminatı talebinde bulunmuşlardır.

Gecikme tazminatı, kural olarak sözleşmede kararlaştırılan teslim tarihinden, (teslim edilmesi gereken tarihten) eserin eksiksiz ve ayıpsız olarak sözleşmeye uygun biçimde fiilen teslim edildiği tarihe kadar ya da iş sahibinin bağımsız bölümü fiilen kullanmaya başladığı veya üçüncü kişiye oturulabilir şekilde kiraya verdiği ya da (teslim edilmesi gereken tarihten sonra) sattığı tarihe kadar istenebilir. Kiraya vermek suretiyle ekonomik yarar sağlandığında gecikme tazminatı istenemez. Gecikme tazminatı, alacaklının borcun geç ifa edilmesinden uğradığı zararı karşılamayı amaçlar ve alacaklının borcun gecikmeden ifa edilmesindeki çıkarını sağlamaya yöneliktir. Temerrüde düşen borçlu, borcun geç ifasından dolayı alacaklının uğradığı zararı gidermekle yükümlüdür. Gecikme tazminatında tazmin edilecek zarar bir tür olumlu zarardır ve alacaklının malvarlığının, temerrüde düşülmeden borcun ifa edilmesi halinde içinde bulunacağı durumla, gecikmeli ifa sonucunda içinde bulunduğu durum arasındaki farkı ifade eder.

Somut olayda, davacı arsa sahiplerine düşen bağımsız bölümlerin, sözleşmede kararlaştırılan süreden önce fiilen teslim edildiği, bu bağımsız bölümlerin bir kısmının arsa sahiplerince kullanıldığı, bir kısmının ise üçüncü kişilere satıldığı ya da kiraya verildiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Nitekim, hükme esas alınan bilirkişi raporunda da arsa sahiplerine düşen 54 adet bağımsız bölümden 41 tanesinin 2006-2009 yıllarında çeşitli tarihlerde üçüncü kişilere satıldığı, kalan bağımsız bölümlerin de arsa sahiplerince bizzat ya da kiraya verilmek suretiyle kullanıldığı açıklanmıştır. Her ne kadar, iskan ruhsatlarının henüz alınmadığı tespit edilmiş ise de, bu eksikliğin ve bağımsız bölümlerin tapu kaydındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi şerhinin, bağımsız bölümlerin kiraya verilmesine ya da satılmasına engel teşkil etmediği açıktır. Bu itibarla, arsa sahiplerinin dava konusu yaptıkları zararın oluşumunda, davalı yükleniciye atfı kabil herhangi bir kusur bulunmamaktadır. Bu durumda, mahkemece, gecikme tazminatı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeye dayalı olarak kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, asıl davada verilen hükmün, bu nedenlerle davalı yüklenici şirketi yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı-karşı davacı vekilinin, karşı davaya yönelik tüm, asıl davaya yönelik diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davaya yönelik diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl davada davalı yararına BOZULMASINA, duruşmada vekille temsil olunan 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılar karşı davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalı-karşı davacı şirkete ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3607, Karar No: 2011/6829, Tarih: 01.12.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/3607 E.  ,  2011/6829 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ile katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tayin olunan hürriyeti bağlayıcı cezanın süresi bakımından şartları oluşmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

1- Olay tarihinde, meskun mahalde, dar karanlık yolda, geri arka vites lambaları yanmadan, ayağıda alçılı olarak geri geri seyreden sanığın suçu bilinçli taksirle işlediğinin anlaşılması karşısında, tayin olunan cezanın 765 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Tayin olunan hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında yapılan hataya bağlı olarak sonuç cezanın eksik tayini,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18821, Karar No: 2015/610, Tarih: 20.01.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/18821 E.  ,  2015/610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkiziliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ...., açılan ihaleler sonucunda, davalı şirketlerle hizmet sözleşmeleri yapıldığını, davalı şirketlerin çalıştırmış oldukları işçilerden dava dışı ....’nun, kıdem, ihbar tazminatı ve benzeri işçilik alacakları nedeniyle iş mahkemesinde açmış olduğu davanın Bakanlık aleyhine sonuçlandığını, başlatılan icra takibi üzerine ödeme yapmak zorunda kaldıklarını ileri sürerek, dava dışı işçiye yapılan 7.942,62 TL ödemenin, ödeme tarihi olan 13.6.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar .... ve ...., davada yetkili mahkemenin .... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu belirtilerek, davanın öncelikle yetkisizlik, kabul edilmediği takdirde ise esastan reddini dilemiş, diğer davalılar ise davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, “davacının, akdi halefiyet hakkına dayalı olarak açtığı davada, yetkili mahkemenin, davalıların ikametgahı mahkemesi olan ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu” belirtilerek, mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2014/18821-2015/610

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. Sözleşmeden doğan uyuşmazlıklarda, aynı Kanunun 10. maddesi gereğince, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de dava açılabilir. Burada özel yetkiye ilişkin bir düzenleme söz konusu olup, davacı davasını genel yetkili mahkemede açabileceği gibi, özel yetkili mahkemede de açabilir.

Somut olayda taraflar arasındaki hizmet sözleşmesi, Kocaeli İlindeki sağlık ocaklarında ifa edildiğinden, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesi Kocaeli’dir. O halde dava, yetkili mahkemede açılmış olduğundan, mahkemece yetki itirazı reddedilerek, işin esasının incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir..

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10668, Karar No: 2023/11045, Tarih: 06.07.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/10668 E.  ,  2023/11045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/287 E., 2023/86 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini, ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını iddia ederek ödenmeyen fark ücret, fark ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 696 sayılı KHK kapsamında kadroya geçiş sonrası işçi ücretlerinin Yüksek Hakem Kurulu tarafından düzenlenen toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak belirlendiğini, davacının ücretinin düşürülmesi gibi bir uygulama söz konusu olmadığından dava konusu alacaklara hak kazanamayacağını, yanı sıra talep edilen faiz oranı ile faiz başlangıç tarihlerinin de hatalı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.....2021 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair açık düzenleme olduğu, buna karşın 01.01.2019 tarihinde davacının 31.12.2018 tarihindeki ücretine sadece Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı genelgesindeki Yüksek Hakem Kurulu kararında belirtilen %4 oranındaki ücret zammının uygulandığı gerekçesiyle, belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca, bilirkişi raporunda yapılan hesaplamalara göre davacının fark ücret, fark ikramiye ve fark ilave tediye alacakları taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 19.10.2021 tarihli kararıyla; kadroya geçirildiği sırada yapılan ... ... sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücretin belli oranda fazlası olacağına dair düzenlemenin mevcut olduğu, taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında davacının ödenmeyen alacaklarının bulunduğunun anlaşıldığı, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 21.04.2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek Mahkemece hükme esas alınan ve davacının ıslahına dayanak oluşturan bilirkişi raporunda dava konusu alacağa ilişkin hesaplamaların 30.10.2020 tarihine kadar yapıldığı, oysa arabuluculuk faaliyeti neticesinde tarafların anlaşamadığına ilişkin son tutanağın 14.07.2020 tarihinde düzenlendiği, buna göre son tutanak tarihi ile hesaplamaya esas alınan 30.10.2020 tarihi arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartı yerine getirilmediğinden bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin hatalı olduğu, fark ikramiye alacağına ödeme konusunda kesin bir vade tayini mevcut gibi şubat ve ağustos aylarının birinci günü temerrüdün meydana geldiğinin kabulüyle bu tarihlerden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi ve alacağın dayanağı toplu ... sözleşmesi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu’na (6356 sayılı Kanun) dayalı bir toplu ... sözleşmesiymiş gibi en yüksek işletme kredi faizinin uygulanmasına hükmedilmesinin isabetsiz bulunduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Yargıtay bozma ilâmı doğrultusunda arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra ihtilaf konusu olan 14.07.2020 son tutanak tarihi ile 30.10.2020 tarihi arasında kalan talep döneminde arabuluculuk dava şartı yerine getirilmediğinden yeniden hesaplama yapılması için alınan bilirkişi ek raporu doğrultusunda tespit edilen fazla talebe ilişkin kısmın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddi ile fark ikramiye alacağına arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi işletilmesi suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar