muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3904, Karar No: 2018/10016, Tarih: 27.12.2018

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18810, Karar No: 2014/2019, Tarih: 06.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/18810 E.  ,  2014/2019 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/405671

MAHKEMESİ : Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2010

NUMARASI : 2010/163 (E) ve 2010/1144 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen 27.10.2010 günlü kararın, dosya kapsamına göre kendisini müdafii ile temsil ettirdiği anlaşılan sanık müdafii yerine sanığa tebliğ edilmesinin hukuken geçersiz olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin öğrenme üzerine 07.10.2011 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1- Anayasa'nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK’nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz." hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.04.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.04.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun'da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa'nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığınca Dairemize gönderilen 12.11.2013 tarih ve 29415146-2525 sayılı cevabi yazıdan, suça konu mühürleme tutanağını düzenleyen Başkent Elektrik Dağıtım A.Ş'nin özelleştirmesinin suç tarihinden önce kesinleşmiş olması nedeniyle, özel hukuk tüzel kişisi olarak kamusal yetki kullanma hakkı olmadığından, Anayasa ve Kanuna dayalı kamusal yetkiyi kullanan bir makam tarafından konulmuş mühürleme işleminin bulunmaması nedeniyle, sanığa yüklenen “mühür bozma” suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2- Ankara 12. Sulh Ceza Mahkemesinin 25.12.2008 tarih 2008/916-1490 E.K sayılı kararı ile hükmolunan 1800.00 TL doğrudan adli para cezasına ilişkin hükmün kesin nitelikte olduğu ve bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2- Ankara 12. Sulh Ceza Mahkemesinin 25.12.2008 tarih 2008/916-1490 E.K sayılı kararı ile hükmolunan 1800.00 TL doğrudan adli para cezasına ilişkin hükmün kesin nitelikte olduğu ve bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12739, Karar No: 2022/21666, Tarih: 02.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/12739 E.  ,  2022/21666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İmar kirliliğine neden olma suçundan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, katılan Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı’na bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri uyarınca Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı vekilinin, tebliğnameye aykırı olarak TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 02/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/26043, Karar No: 2009/24315, Tarih: 08.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/26043 E.  ,  2009/24315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bucak İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine özgü yolla yapılan icra takibinin dayanağı çektir. Çeke dayalı takiplerin, İİK’nun 50. maddesi uyarınca, borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki genel yetkili icra dairesinde, ödeme yeri sayılan çekte yazılı muhatap bankanın bulunduğu yer ve ayrıca akdin yapıldığı yer olan çekin keşide edildiği yer icra dairesinde başlatılması mümkündür.

Somut olayda borçlu A.E.’a örnek 10 ödeme emrinin “Kızılkaya Mah. Bucak/Burdur” adresinde “Daimi işçisi G.D.ye” tebliğ edildiği görülmektedir.

İİK’nun 50. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken HUMK'nun 9. maddesinin birinci fıkrasında belirtildiği üzere, genel yetki, davalının (borçlunun) dava açıldığı (takip yapıldığı) tarihteki ikametgâhına göre belirlenir. Medeni Kanunun 19. maddesinin birinci fıkrasına göre yerleşim yeri (ikametgâhı), “bir kimsenin sürekli kalma niyeti ile oturduğu yerdir.” Borçlu vekilince icra mahkemesine verilen dilekçede, diğer itirazların yanında, takibe dayanak çekin keşide yeri ile muhatap banka şubesinin bulunduğu yerin Antalya olduğu, adrese dayalı nüfus sayımında belirtilen Antalya’nın, yerleşim yeri bulunduğu ileri sürülerek, Bucak İcra Müdürlüğünün yetkisine de itiraz edilmiştir. Mahkemece duruşma açılıp, yapılacak araştırma ile borçlunun yerleşim yeri tespit edilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, adrese dayalı nüfus sayımı belgesinde geçen Antalya adresinin yerleşim yeri olarak kabulü ile Bucak İcra Müdürlüğünün yetkisizliğine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08/12/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15355, Karar No: 2023/5867, Tarih: 06.07.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/15355 E.  ,  2023/5867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/260 (E) ve 2015/938 (K)

SUÇ : Cebir Tehdit veya Hile Kullanarak Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 05.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır.

2. ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 1 yıl 8 ... hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, ilk derece mahkemesi kararının hukuka aykırı olarak verildiği ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, mağdur ile sanığın daha önce arkadaşlık yaptıkları, aralarında çıkan anlaşmazlık nedeniyle mağdurun sanık ile görüşmek istemediğini beyan ettiği, buna karşılık sanığın ısrarla mağdur ile görüşmek isteyip telefonlar açtığı, suç tarihinde okul dışında bulunan mağduru arayarak yanına gelmesini, aksi halde okula geleceğini belirtmesi üzerine korkan mağdurun sanığın yanına gittiği, sanığın yanına gittiğinde sanığın mağduru darp ederek zorla ara sokaklara götürmeye çalışırken mağdurun sanığın elinden kaçıp kurtulduğu olayda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir

IV. GEREKÇE

Yapılan incelemede; Katılanın tüm aşamalardaki beyanları, katılana ait genel adli muayene raporu ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; katılanın talimat dosyası ile alınan ifadesinde telefonuna sanık tarafından hakaret içerikli mesajlar atıldığı hususları da ele alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ... sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 24.Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, ....07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7324, Karar No: 2014/341, Tarih: 09.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/7324 E.  ,  2014/341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/1415

MAHKEMESİ : Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

NUMARASI : 2012/1196 (E) ve 2012/1210 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen 21.12.2011 tarih 2011/178-815 E, K. sayılı ilk mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından yasal sürede temyiz edildiği ancak aynı ilamda elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükmün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için iadesi üzerine iade kapsamında bulunmayan mühür bozma suçuna ilişkin sanık müdafiinin 21.12.2011 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik süresinde yaptığı temyizine hasren dosya incelenip gereği görüşüldü;

Anayasa'nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik ilkesi" başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde ‘kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; 11.09.2009 olan suç tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4474, Karar No: 2015/6165, Tarih: 15.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/4474 E.  ,  2015/6165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2015/273401

MAHKEMESİ : Tokat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 18/06/2015, 2013/202 (E) ve 2015/188 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık F.. D..'ın, mağdur Turan'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin edilmiş, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, müdafiinin meşru savunmanın varlığına, vasfa, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

1-Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, sanık F.. D..'ın, mağdur Turan'ı tabancayla koltuk altı, sağ kol ve sağ uyluktan, sağ kolda organ zaafiyetine neden olacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda; TCK'nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözönüne alındığında üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine, daha vahim hallerde uygulama yeri olacak şekilde en üst sınırdan hapis cezası verilmek suretiyle fazla ceza tayini,

2-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 günlü 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri yönünden yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

.

Yasaya aykırı olup, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 15/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1869, Karar No: 2011/2352, Tarih: 14.03.2011

**7. Ceza Dairesi         2011/1869 E.  ,  2011/2352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1918 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Ortadan kaldırma ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Duruşmanın bırakıldığı günde yargılamaya devam edilerek duruşma tutanağına hükmün esasını oluşturacak kısa kararın yazılması gerektiği gözetilmeden, doğrudan gerekçeli kararın yazılması suretiyle, CMUK.nun 264.(CMK.nun 219) ve devamı maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 14.03.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24327, Karar No: 2014/32310, Tarih: 02.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/24327 E.  ,  2014/32310 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/18504

MAHKEMESİ : Of(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2012

NUMARASI : 2011/43 (E) ve 2012/200 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mahallinde 02/07/2007 ve 28/03/2008 tarihlerinde yapılan keşifler sonucu alınan orman yüksek mühendisi bilirkişilerin raporlarında, dava konusu yerin orman sayılan yerlerden olduğunun tespit edilmesine karşılık 13/04/2012 tarihinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman yüksek mühendisi bilirkişinin raporunda yerin orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirtilmek suretiyle raporlar arasında çelişki yaratılmasına; dava konusu yeri kapsadığı kabul edilen tapu kayıt miktarının 919 m² olmasına karşılık dava konusu yerin 2475 m² olarak belirtilip sanık tarafından tapu fazlası alanın kullanıldığının anlaşılmasına göre mahallinde zabıt mümziilerinin hazır bulundurulması suretiyle harita tekniğinden anlayan harita mühendisi ve farklı orman mühendislerinden oluşturulacak bir bilirkişi heyeti vasıtasıyla yeniden keşif yapılarak suç tarihi olan 09/04/2007 tarihi itibariyle dava konusu yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığının, hali hazırda tarım alanı vasfında olmakla birlikte geçmiş zaman içinde ormandan kazanılan yerlerden olup olmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde tespit edilip bilirkişi raporları arasındaki çelişkilerin giderilmesinden sonra sanığın tapu fazlası alanı kullandığı; ayrıca, tapunun mirasen intikallerinde suç kastının yokluğundan bahsedilemeyeceği de dikkate alınarak bir hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.