muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/140, Karar No: 2019/1199, Tarih: 26.11.2019

Kararın hüküm fıkrasının (2) numaralı paragrafında “Karar kesinleştiğinde ve talep hâlinde dosyanın görevli Nöbetçi Ankara Ağır Ceza Mahkemesi’ne gönderilmesine” şeklinde hüküm kurulmuş olup, HMK’nın 20. maddesinde belirtilen iki haftalık süreye yer verilmemiştir.

Davacının iki haftalık sürenin bitiminden hemen sonra 22/11/2018 tarihli dilekçe ile yaptığı gönderme talebi üzerine ise talebin iki haftalık süre geçtikten sonra yapıldığı gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, temyiz edilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulunda bu dosya üzerinden yapılan temyiz incelemesi sonunda sayın çoğunlukça hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Temyiz incelemesine konu kararda iki haftalık sürenin gösterilmemiş olması ilgilinin hak arama özgürlüğü, mahkemeye erişim hakkı ve bunun doğal sonucu olarak adil yargılanma hakkını ihlal eder nitelikte olduğu gibi, hukuki güvenlik ve belirlilik ilkelerinin de ihlali söz konusu olduğundan, kararın bu nedenlerde bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyoruz.

KARŞI OY

Davacı yargısal faaliyetten dolayı 6100 sayılı HMK’nın 46. maddesine dayalı tazminat talebinde bulunmuştur. Yargıtay 4.Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatı ile yapılan yargılama sonunda görevsizlik kararı verilmiş olup bu karar 22.10.2018 tarihinde davacı ...’e 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 20. maddesi uyarınca “Muhatabın şehir dışında olması sebebi ile daimi işçisi Mertcan Setur imzasına işyerinde tebliğ edilmiştir. Bu tebligatın TK’nın 20. maddesince yapıldığı anlaşılmaktadır. Anılan maddede “… Bu maddeye göre yapılacak tebligatlarda tebliğ, tebliğ evrakının 13, 14, 16, 17 ve 18 inci maddelerde yazılı kişilere verildiği tarihte veya ihbarname kapıya yapıştırılmışsa bu tarihten itibaren onbeş gün sonra yapılır.” düzenlemesi bulunmaktadır. Tebligat Kanunu’nun 20. maddesinde yazılı “tebligatın onbeş gün sonra yapılmış sayılacağı” hükmünün hem elden verme hem de kapıya yapıştırma bakımından hüküm ifade ettiği görüşüne katılmaktayım (Yılmaz, Ejder/Tacer, Çağlar: Tebligat Hukuku, Ankara 2013 s.362). Bu maddenin lafzi yorumundan “Bu maddeye göre yapılacak tebligatlarda tebliğ, tebliğ evrakının …. maddelerde yazılı kişilere verildiği tarihte ….” yapılmış sayılır ifadesinden onbeş gün sonrasının (elden verme hâline değil de, sanki kapıya yapıştırma” hâline özgü olduğu gibi bir anlam çıkartılabilirse de, böyle bir yorumun kabulü hâlinde, muhatabı onbeş günden yararlandırmak isteyen (muhatap adına tebligatı almaya yetkili) herkesin tebliğ evrakını (elden) almaktan kaçınma yoluna giderek onbeş günlük süreyi otomatik olarak kazanabileceği görüşündeyiz. Böyle bir yorum tebligatı almaktan kaçınmaya teşvik edecektir (Yılmaz/Çağlar s. 362).

Bu nedenle 20. maddenin son cümlesindeki tebligatın “onbeş gün sonra yapılmış sayılacağı” kuralının muhatap adına tebligatı kabule yetkili kişinin tebligatı almaktan kaçınılması hâline özgü olarak değerlendiren ve kararın 22.10.2018’te yapılmış sayan çoğunluk görüşüne katılamıyoruz.

Tebligat yukarıda belirttiğimiz nedenlerle 20.10.2018’ten 15 gün sonra yapılmış sayılır. Bu duruma göre görevsizlik kararı 06.11.2018 tarihinde değil 15 gün sonrası olan 21.11.2018 tarihinde kesinleşmiştir. Davacının HMK 20. maddesi uyarınca dava dosyasının görevli ve yetkili Nöbetçi Ankara Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesini 15 günlük süre içinde 22.11.2018 tarihinde talep ettiği anlaşıldığından dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi gerekirken 22.11.2018 tarihli ek karar ile 6100 sayılı HMK’nın 20. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılması kararı usule uygun bulunmamaktadır. Kararın bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun onanması yönündeki görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/1704, Karar No: 2024/1260, Tarih: 18.03.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/1704 E.  ,  2024/1260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... (Dayar)' nın mahkûmiyetine karar verildikten sonra, temyiz incelemesi esnasında UYAP kayıt sistemi üzerinden çıkartılıp dosyasına eklenen 25.02.2024 tarihli nüfus kayıt örneğinden sanığın 12.05.2021 tarihinde öldüğü tespit olunmakla, belirtilen hususun mahallinde araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından, hükmün bu itibarla 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

18.03.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15661, Karar No: 2016/1680, Tarih: 11.02.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/15661 E.  ,  2016/1680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.05.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.01.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı ..., mülkiyeti davalılara ait 10881, 10928 ve 11420 sayılı parsellerin mera olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile mera olarak sınırlandırılmaları isteminde bulunmuştur.

Davalılar, taşınmazın kadim tarım arazisi olduğunu, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile taşınmazların hususi sicillerine vasıflarının çayır olarak tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kadastro işlemleri sırasında dava konusu 10881 ve 11420 parsel sayılı taşaınmazların geldisi olan 6897 parsel sayılı parselin çayır, 10928 parsel sayılı taşınmazların geldisi olan 7839 parsel sayılı taşınmazın ise arsa vasfı ile davalı adına tescil edildiği görülmektedir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3/c maddesinde yapılan tanıma göre; çayır, taban suyunun yüksek bulunduğu veya sulanabilen yerlerde biçilmeye elverişli, yem üretilen ve genellikle kuru ot üretimi için kullanılan yerlerdir. Bu yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğundan özel mülkiyete konu teşkil etmez.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın kamu orta malı niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulü yönünden hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma inceleme ve uygulama karar verilmesi için yeterli bulunmamaktadır.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın kamu orta malı niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulü yönünden hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma inceleme ve uygulama karar verilmesi için yeterli bulunmamaktadır.

Doğru sonuca varılabilmesi için, çekişmeli 10881, 10928 ve 11420 parsel sayılı taşınmazları çevreleyen tüm komşu parsellerin onaylı tutanak suretleri ve dayanağı olan belgeler getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, komşu köylerde ikamet edip, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle aynı yöntemle tespit edilecek taraf tanıkları, uzman ve teknik bilirkişiler huzuruyla keşif icra edilmelidir. Arazinin başında icra edilerek keşif sırasında yansız yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, taşınmazın tamamının veya bir bölümünün kamu orta malı mera veya çayır niteliği taşıyıp taşımadığı, kim tarafından, ne zamandan beri, ne suretle kullanıldığı, kullanmanın ekonomik amaca uygun olup olmadığı, etraflıca sorulup, maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, uzman ziraat mühendisinden arazinin niteliğini belirtir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, teknik bilirkişiye uygulanan kayıtların kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmelidir. Yargılama sırasında toplanan delillerin tutanağın edinme sebebi sütunundaki beyanlara aykırı düşmesi halinde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla ve gerekirse yüzleştirme yapılmak suretiyle dinlenilip aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli; dava konusu taşınmazın komşu parsellerden mera veya çayır olarak sınırlandırılıp, kesinleşen parsellerle toprak yapısı itibariyle bütünlük arz edip arzetmediği, ayırıcı unsurlar bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır. Bundan sonra tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, belirtilen hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere

11.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33625, Karar No: 2013/8300, Tarih: 13.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/33625 E.  ,  2013/8300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, dava konusu tabancanın namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğunun, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun, küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının, silahın orijinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi karşısında; dava konusu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip üretim şeması getirilemez ise tabancanın gaz ayırıcı parçasınıda gösterir fotoğrafları, ekspertiz raporu eklenerek, üretici firmadan gaz ayırıcı parçada üretim sonrası tadilat yapılıp yapılmadığı ve mevcut hali ile üretilip üretilmediği sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19530, Karar No: 2007/900, Tarih: 30.01.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/19530 E.  ,  2007/900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Çorum İş Mahkemesi

Tarih               : 26.9.2006

Davacı ilk prim kesinti tarihinden itibaren 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım Bağ\_kur sigortalısı olduğunun tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlerle davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı ürün bedelinden ilk Bağ-Kur prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren, 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir

Mahkemece davacının 01.12.1996 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

2-Davacı ürün bedelinden ilk Bağ-Kur prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren, 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir

Mahkemece davacının 01.12.1996 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının    Tarım Kredi Kooperatifi ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi kaydının olmadığı, üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunduğu, davacının sattığı ürün bedelinden yapılan ilk prim kesintisinin 20.11.1996 tarihinde bankaya yatırıldığı, 1998,2000 ve 2003 yılında da prim kesintinin olduğu ziraat odası kaydının  bulunduğu ancak mahkemece kayıt tarihinin başlangıç ve bitiş  tarihlerinin  araştırılmadığı  görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 01.12.1996-31.12.1996,01.01.1998-31.12.1998 01.12.2000 - 31.12.2000 ve 1.1.2003-31.12.2003 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de; prim kesintisinin bulunmadığı 01.01.1997-01.01.1998, 01.01.1999-31.12.1999,   01.01.2001-31.12.2002 ve 1.1.2004-16.6.2006  tarihleri arasında 2926 sayılı Yasanın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında  kanıtlanamadığı halde bu yılların soyut muhtar beyanı ve zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi yasaya uygun değildir..

Yapılacak iş;  davacının  ziraat odası kaydının  başlangıç ve bitiş tarihlerini araştırıp çıkacak  sonuca göre karar  vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,30.01.2007  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15847, Karar No: 2015/3204, Tarih: 03.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/15847 E.  ,  2015/3204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı, 2.ürün mısır ve pamuğun 2012 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderlerini (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvellerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7091, Karar No: 2016/19886, Tarih: 20.06.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/7091 E.  ,  2016/19886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın suça konu sahadan ağaç keserek açma yapması eylemine ait suç tarihinin 6831 sayılı Kanun'un 93. maddesinde 08/02/2008 tarih ve 5728 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonra olduğu gözetilerek, sanık hakkında aynı Kanunun 91/1-4. maddesinde düzenlenen dava konusu suçun unsurlarının da dosya kapsamından ayrıca oluştuğunun anlaşılmasına rağmen, oluşa uygun olmayan şekilde ağaç kesme eylemini açma suçunun unsuru olarak kabul edip, hatalı gerekçe ile mahkumiyet yerine yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/601, Karar No: 2023/9647, Tarih: 25.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/601 E.  ,  2023/9647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2271 Esas, 2022/1590 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/354 Esas, 2021/648 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Giresun ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 202 ada 3 parsel sayılı 6 Blok ile 30 bağımsız bölümden oluşan taşınmazın E Blok 6 No.lu bağımsız bölümünün kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; acele kamulaştırma dosyasında belirlenen bedel taşınmazın gerçek değerinin çok altında olduğunu, yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin davacı üzerinde bırakılmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalıya derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; acele kamulaştırma dosyasında kamulaştırma bedeli hesaplanırken dava konusu taşınmaza %28 yenileme payı verildiğini, bu yenileme payının tapu maliklerine ödendiğini, tapu malikleri işbu yenileme payını aldıktan sonra yenileme pay hesabına esas alınan pencere doğramalarını, kapıları, mutfak dolaplarını, kabloları, merdivenleri, banyo dolaplarını ve doğramaları söktüklerini, sonuç olarak tespit edilen kamulaştırma bedelinin acele kamulaştırma dosyasında belirlenen bedelden düşük olması gerektiğini, emsalin uygun olmadığını, bedelin yüksek belirlendiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.