muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4538, Karar No: 2018/10279, Tarih: 22.10.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/4538 E.  ,  2018/10279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan ilamlı icra yoluyla takipte, borçlu vekili icra mahkemesine başvurusunda; sair şikayetleri yanında, ... 19. Aile Mahkemesinin 2014/149 Esas sayılı dosyasından 03/12/2014 tarihli ara karar ile müşterek çocuk yararına verilen 500,00 TL tedbir nafakasının tahsili amacıyla ilamlı icra takibine ilişkin örnek 4-5 icra emrinin gönderildiği, ancak bu ara kararının ilamlı icra takibine konu edilmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek takibin iptaline karar verilmesini talep ettiği, Mahkemece; davalının takip talebinde genel haciz yolu ile takip yapmayı seçtiği, ilamlı icra yolu ile takip talebinde bulunmadığı, davalının mahkeme ara kararına dayanarak genel haciz yolu ile takip başlatmasında usul ve yasaya aykırı herhangi bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davacının davalı aleyhine açmış olduğu icra emrinin iptali istemine ilişkin davanın reddine karar verildiği görülmektedir.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Somut olayda ... ... 19. Aile Mahkemesinin 2014/149 Esas sayılı dosyasında görülen boşanma davasında mahkemesince ara karar ile müşterek çocuk ... için 500,00 TL tedbir nafakasına hükmedildiği, işbu hükmün alacaklı tarafından genel haciz yoluyla takibe konu edildiği ancak icra müdürlüğünce alacaklının seçtiği takip yolu gözetilmeksizin ilamlı takiplere dair örnek 4-5 icra emrinin borçluya tebliğe gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bununla birlikte; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/1. Maddesinde; “...Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür...” hükmüne, 301/2. maddesinde de; “Taraflardan her birine verilen hüküm nüshası ilamdır.” hükmüne yer verilmiştir.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 38. maddesinde, ilam mahiyetini haiz belgeler “Mahkeme huzurunda yapılan sulhler, kabuller ve para borç ikrarına havi resen tanzim edilen noter senetleri ve temyiz kefaletnameleri ile icra dairesindeki kefaletler” olarak sayılmış olup bu hükümde mahkeme ara kararlarının ilam niteliğinde olduğu belirtilmemiştir.

Buna göre; tedbir nafakasına ilişkin ara karar ilam olmadığı gibi, ilam mahiyetini haiz belgelerden de değildir. Dolayısıyla ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabi olmadığından ilamlı takip konusu yapılamaz. Ancak ara kararlar, İİK'nun 68. maddesindeki belgelerden olduğundan ve kararın bütününü ihtiva ettiğinden genel haciz yolu ile takibe konulması mümkündür.

Buna göre; tedbir nafakasına ilişkin ara karar ilam olmadığı gibi, ilam mahiyetini haiz belgelerden de değildir. Dolayısıyla ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabi olmadığından ilamlı takip konusu yapılamaz. Ancak ara kararlar, İİK'nun 68. maddesindeki belgelerden olduğundan ve kararın bütününü ihtiva ettiğinden genel haciz yolu ile takibe konulması mümkündür.

O halde mahkemece, takip tarihindeki durum ve dayanak belge nazara alınarak, ara karara dayalı olarak ilamların icrası yolu ile takip başlatılmayacağı ve icra emri gönderilemeyeceği yönündeki borçlu şikayetinin kabulü ile, icra emrinin iptaline karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26336, Karar No: 2016/6461, Tarih: 06.04.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/26336 E.  ,  2016/6461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Şikayetçinin, ikamet ettiği sitenin bahçesinin içinde apartmanın doğusuna duvar kenarında park halinde bıraktığı motosikletinin yakıt deposundan benzin çalmaya teşebbüs edildiğini iddia etmesi ve dosya içerisinde olay yeri inceleme, görgü ve tespit tutanağına rastlanmadığının anlaşılması karşısında; suç niteliğinin tayini açısından motosikletin bulunduğu yerin, apartmanın eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı araştırılarak ve gerektiğinde olay yerinde keşif yapılarak sonucuna göre, apartmanın eklentisi niteliğindeyse eylemin TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturacağı, apartmanın eklentisi niteliğinde olmadığının belirlenmesi halinde ise eylemin aynı Kanun’un 142/1-e maddesindeki “adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında” hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek TCK’nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

2-TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, TCK'na özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun

işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilerek, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar alması halinde ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebilecek ölçüde düşük değerlerin esas alınması suretiyle, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği dikkate alınarak, somut olayda sanığın şikayetçiye ait motosikletten “takdiri kıymet ve teslim tutanağına” göre 7-8 TL değerindeki benzini çalmaya teşebbüs ettiği sırada yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda, uygulanma koşulları oluştuğu halde sanık hakkında TCK'nın 145.maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 06/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1250, Karar No: 2025/2259, Tarih: 28.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/1250 E.  ,  2025/2259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1065 E., 2023/1209 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/1626 E., 2022/297 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ile hizmet alım sözleşmesi imzaladıklarını, sözleşmeye göre davalının ödemesi gereken işçi alacaklarına ilişkin işçilerin açmış olduğu davalarda kararların kesinleştiği ve takibe konulduğunu, takip neticesinde kendisinin ödeme yaptığını belirterek yaptığı ödemelerin rücuen tazminini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının alacak talebinde bulunamayacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; yargılama esnasında ödenen bedellerin de dikkate alınması gerektiği ve davanın tümden kabul edilmesi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet alım sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun HMK 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, her dava açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirileceğinden yargılama esnasında davacı tarafından ödenen bedellere hükmedilmemesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,28.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18314, Karar No: 2015/9979, Tarih: 09.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/18314 E.  ,  2015/9979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOYABAT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ....Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz bölümü hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen 1.787.69 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmaz bölümü üzerinde davacı yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle davanın kabulüne dair yazılı olduğu şekilde karar verilmiş ise de; verilen karar dosya kapsamına, usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmamaktadır. Dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tescil isteğine ilişkindir. Dava konusu edilen taşınmaz bölümü, 1955 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında tepe vasfında olması nedeniyle tespit harici bırakılan yerlerdendir. Davacı...., çekişmeli taşınmazın 20 yılı aşkın süredir zilyetliğinde bulunduğunu belirtmiş ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetlik hukuki nedenine dayanarak tescil isteğinde bulunmuştur. Kural olarak; TMK'nın 640/2 ve 702/2. maddelerine göre; M.K. yürürlük gününden sonra ölenlerin terekesi elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabidir. Mirasçılar terekeye elbirliği ile sahip olurlar ve bütün haklar üzerinde birlikte tasarruf ederler. Murisin terekesi üzerinde mirasçıların TMK'nın 701 ve 702. maddelerine göre belirlenmiş payları olmayıp, her birinin payı taşınmazın tamamı üzerinde söz konusudur. TMK'nın 702. maddesi uyarınca tasarrufi işlemlerde oybirliği aranır. Dava da bir tasarrufi işlem olduğundan tüm mirasçıların birlikte üçüncü kişi durumunda bulunan davalılara karşı dava açmaları zorunludur. Somut olayda taşınmaz başında yapılan keşifte dinlenilen yerel bilirkişi ve davacı tanığı davacının, taşınmazı sağlığında babası ile birlikte kullandığını, babasının 1992 yılında ölümünden sonra da kullanmaya devam ettiğini beyan etmiş oldukları halde Mahkemece bu beyanlar karşısında çekişmeli taşınmazın, adına tescilini isteyen davacıya ne şekilde intikal ettiği, terekeye göre 3. kişi durumunda olan davalılara karşı dava açma sıfatı ve yetkisi bulunup bulunmadığı üzerinde durulmamıştır. Hal böyle olunca, mahkemece bu hususun araştırılması, şayet dava konusu taşınmaz, satış, bağış ya da murisin ölümünden sonra mirasçılar arasında yapılan paylaşım ile davacıya kalmış ise, davanın şimdi olduğu bu haliyle yürütülmesi, aksi halde, bir başka ifade ile taşınmazın terekeye dahil olduğu sonucuna varılması halinde ise davacının üçüncü kişiye karşı tek başına dava açamayacağının düşünülmesi gerekmektedir. Bu usuli eksiklik yerine getirilmeden yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 09.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37015, Karar No: 2016/2404, Tarih: 10.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/37015 E.  ,  2016/2404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Davacı, davalı ... Başkanlığının alt işverenlerinde 02.07.2009-28.06.2013 tarihleri arasında çalışmış olup, davalı asıl işveren Belediye Başkanlığı resmi kurum olduğundan davacının maaşlarının banka kanalı ile ödenmesi gerektiği açık olup, davacının çalışma süresi içerisinde maaşının yatırıldığı bankalar tespit edilerek, bu bankalardan davacının maaşının yatırıldığı banka hesap dökümleri istenip dosyaya eklenip tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10070, Karar No: 2021/14187, Tarih: 13.10.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/10070 E.  ,  2021/14187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre; davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında bozmadan sonra ıslah yapılıp yapılamayacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemenin ilk kararı davacının temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesince bozulmuştur. Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sırasında davacı vekili 16.03.2017 havale tarihli ıslah dilekçesi ile talebini artırmış, Mahkemece ıslaha değer verilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 esas 2016/1 karar sayılı kararı ile “Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 esas 1948/3 karar sayılı YİBK.'nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı vekili 16.03.2017 havale tarihli ve “ıslah talebimizi içeren dilekçemizdir” konulu dilekçesi ile davasını ıslah etmiştir. Bozma sonrasında ıslaha imkan tanımak için Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 177. maddesinde değişiklik yapan 7251 Sayılı Kanunun yürürlük tarihi 28.07.2020 tarihi olup, usule ilişkin bu düzenleme "derhal uygulanma ilkesi" uyarınca tamamlanmış işlemlere uygulanamaz. Davacının ıslah tarihinin bu tarihten önce olması sebebiyle yapılan değişikliğin bu dava bakımından uygulanma olanağı bulunmamaktadır. Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 esas 2016/1 karar sayılı kararına göre de bozmadan sonra yapılan ıslaha değer verilemez. Belirtilen sebeple mahkemece bozma sonrasında yapılan ıslah doğrultusunda hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 13.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3758, Karar No: 2025/6294, Tarih: 28.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/3758 E.  ,  2025/6294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2025/151 Esas, 2025/197 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Edremit 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.12.2024 Tarihli ve 2024/1628 Esas, 2024/1687 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın alınan nüfus kaydına göre yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Caddesi No:35 Çorum olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Çorum 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.01.2025 Tarihli ve 2025/151 Esas, 2025/197 Karar Sayılı Kararı

Mirasa ilişkin davaların ölenin Türkiye'deki son yerleşim yeri mahkemesinde, son yerleşim yerinin Türkiye'de olmaması hâlinde terekeye dâhil malların bulunduğu yer mahkemesinde görüleceği, murisin Türkiye'deki son yerleşim yerinin ... Mahallesi ... Caddesi No:7/13 .../Balıkesir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 640 ıncı maddesi uyarınca terekeye temsilci atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Genel olarak” başlıklı 589 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

"Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır."

4. 4721 sayılı Kanun’un “ Miras ortaklığı” başlıklı 640 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası şöyledir:

“Mirasçılardan birinin istemi üzerine sulh mahkemesi, miras ortaklığına paylaşmaya kadar bir temsilci atayabilir. "

5. 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un “Miras davaları” başlıklı 43 üncü maddesi şöyledir:

“Mirasa ilişkin davalar ölenin Türkiye'deki son yerleşim yeri mahkemesinde, son yerleşim yerinin Türkiye'de olmaması hâlinde terekeye dâhil malların bulunduğu yer mahkemesinde görülür.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Almanya Federal Cumhuriyeti vatandaşı olan murisin son yerleşim yerinin Edremit/Balıkesir olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Edremit 1. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

“Mirasa ilişkin davalar ölenin Türkiye'deki son yerleşim yeri mahkemesinde, son yerleşim yerinin Türkiye'de olmaması hâlinde terekeye dâhil malların bulunduğu yer mahkemesinde görülür.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Almanya Federal Cumhuriyeti vatandaşı olan murisin son yerleşim yerinin Edremit/Balıkesir olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Edremit 1. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Edremit 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24557, Karar No: 2012/31651, Tarih: 13.03.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/24557 E.  ,  2012/31651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi olan 08.10.2003’ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasa’nın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 13/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16696, Karar No: 2008/8965, Tarih: 10.06.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/16696 E.  ,  2008/8965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davacı (3.kişi) vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin  reddine karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Uyuşmazlık; 3.Kişinin İİK’nun 96 ve devamı  maddelerine dayalı olarak açılan istihkak davasına ilişkindir.

Davacı (3.kişi) Ç. İnşaat Ltd.Şti, 04.01.2005 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi ilanı ile İstanbul Ü. N.k.mahallesi D. sokak No:25 Kat:1-2 adresinde faaliyette bulunmaktadır.

Davalı alacaklı tarafından açılan bir başka takip  dosyası olan İstanbul 12.İcra Müdürlüğünün 2004/18209 sayılı takip dosyasında davacı 3.kişi ve temsilcisi M. T. borçlu durumundadır.Davacı 3.kişi şirketin borcundan dolayı bu adreste 14.12.2004 tarihinde haciz yapılmıştır. Temsilcisi diğer borçlu M.T.hakkında ise N.K. mahallesi K.sokak No:.. adresinde haciz yapılmıştır.Şirket merkezinde haczedilen mallar İ.Mahallesi K. K. sokak No:.. adresinde bulunan yediemin H.Ç.’e teslim edilmiş,bu kez aynı mallar takip borçlusu Mehmet Tüysüz’ün borcundan dolayı İstanbul 12. İcra Müdürlüğünün 2005/12023 sayıl takip dosyasında 09.11.2005 tarihinde yediemin H.Ç.elinde ve adresinde haczedilmiştir.Davacı 3.kişi daha önce şirket merkezinde kendi borçlarından dolayı haczedilen malların bu kez temsilcileri ve ortağı M.T.ün borcundan dolayı yapılan haczine karşı istihkak iddiasında bulunmaktadır.

Şirket  merkezinde haczedilen mallar yönünden şirket ortağı ile şirket tüzel kişiliğinin birlikte elde bulundurduğundan söz edilemez.Ortaklık ile tüzel kişilik ayrı ayrı kişilerdir.Mülkiyet karinesi 3.kişi durumundaki şirkete aittir.Tüzel kişilikle özel kişinin şirkete ait iş yerinde haczedilen malı birlikte kullandıklarının kabulü mümkün değildir.14.12.2004 tarihinde  şirket borcundan dolayı şirket merkezinde haczedilen mallar bu kez şirket temsilcisi ve ortağının kişisel borcundan dolayı haczedilemez.

Bu durumda davacı 3.kişinin davasının kabulü gerekirken reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Davacı 3.kişinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.