muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13359, Karar No: 2025/4932, Tarih: 14.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/13359 E.  ,  2025/4932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/322 Esas, 2024/446 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Reyhanlı 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.06.2024 Tarihli ve 2024/209 Esas, 2024/340 Karar Sayılı Kararı

Davacıların dava tarihi itibarıyla yerleşim yerinin Katar olduğu, Türkiye’de son yerleşim yerlerinin de bulunmadığı, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un (5718 sayılı Kanun) 41 inci maddesi gereğince Ankara Mahkemelerin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ankara 36. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.07.2024 Tarihli ve 2024/322 Esas, 2024/446 Karar Sayılı Kararı

Davacıların yerleşim yeri adresinin bulunmadığı, nüfusa kayıtlı olduğu yerin ise Hatay ili, Reyhanlı ilçesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun (5490 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5490 sayılı Kanun’un “Nüfus davaları” başlıklı 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendi şöyledir:

“Nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet Savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılır. Kayıt düzeltme davaları nüfus müdürü veya görevlendireceği nüfus memuru huzuru ile görülür ve karara bağlanır.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

4. 5718 sayılı Kanun’un “Türklerin kişi hâllerine ilişkin davalar” başlıklı 41 inci maddesi şöyledir:

“Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye’de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülür.”

C. Değerlendirme

4. 5718 sayılı Kanun’un “Türklerin kişi hâllerine ilişkin davalar” başlıklı 41 inci maddesi şöyledir:

“Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye’de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülür.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, nüfus kaydı düzeltilmesi istenilenlerin yerleşim yeri adresinin Doha/Katar olduğu, mernis adresinin bulunmadığı, nüfus siciline kayıtlı olduğu yerin ise Reyhanlı/Hatay olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Reyhanlı 1. Asliye Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Reyhanlı 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13120, Karar No: 2022/991, Tarih: 09.02.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/13120 E.  ,  2022/991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten nitelikli yaralama

HÜKÜM : Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten nitelikli yaralama suçundan; TCK'nin 86/1, 86/3-a, 87/1-a-son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, Cumhuriyet savcısı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliğini tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanığın savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, bozma üzerine kurulan hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; bir sebebe dayanmayan, Cumhuriyet savcısının; sonuca etkili şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddi ile;

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

2) Mağdur ... hakkında Adli Tıp uzmanı tarafından düzenlenen ve hükme esas alınan 14.01.2011 tarihli raporda, mağdurun gözündeki yaralanma nedeniyle tedavisinin devam ettiğinin belirtildiği anlaşılmakla, mağdurun tedavisinin tamamlanıp tamamlanmadığı da araştırılarak, geçici ve kesin raporları ile yaralanmasına ilişkin tüm tıbbi evrakları temin edilip en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek, 5237 sayılı TCK'nin 86 ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor aldırılması gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz rapor ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Oluşa ve tüm dosya içeriğine, hükme esas alınan adli rapora göre, olayda TCK'nin 86 ve 87. maddelerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleşmediği gözetilmeden, bu gerekçeye de dayanılarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması,

4) 5271 sayılı CMK'nin 324/5. maddesi ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3. maddesinin (a) ve (e) bentlerine göre, sanık olarak yargılanan kişinin “kendisine yöneltilen suçlamanın niteliği ve nedeninden en kısa zamanda, anladığı bir dille ve ayrıntılı olarak haberdar edilmek" ve "duruşmada kullanılan dili anlamadığı veya konuşmadığı takdirde bir tercümanın yardımından para ödemeksizin yararlanmak” hakkına sahip olduğu ve bunun “mahkeme önünde hak arama” ile “savunma” haklarına ilişkin olduğu gözetilmeksizin, sağır ve dilsiz olan sanık için atanan tercüman bilirkişi için takdir edilen ücretin yargılama giderlerine dahil edilmesi suretiyle sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21, Karar No: 2010/12781, Tarih: 09.12.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/21 E.  ,  2010/12781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 20/07/2006 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle aracın hasarlanmasından dolayı uğranılan maddi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin bir bölümünün kabulüne ilişkin 07/10/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ile davalılardan ... vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalılardan ...'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılardan ...'ın diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Davacı idare, çalışanı olan davalılardan ...'ın sürücüsü olduğu aracının, diğer davalı ...'ın sürücüsü olduğu araç ile çarpıştığını, davalılardan ...'in aracı onarmayı üstlendiğini, onarımın öteki davalı ...'e ait tamirhanede yapıldığını; ancak, onarım sırasında araca ikinci el parçalar takıldığının anlaşıldığını belirterek, uğradığı zarar tutarının davalılardan alınmasını istemiştir.

Yargılama sırasında alınan raporda; kazanın oluşumuna davalılardan idarenin sürücüsü ...'ın % 25, diğer davalı ...'ın ise % 75 oranlarda kusurlu oldukları anlaşılmıştır.

Yerel mahkemece, verdiği taahhütnamede herhangi bir bedel öngörülmediğinden davalılardan ... ile 11 yaşında bulunan aracın onarımdan sonra değerinin azalmadığı gerekçesiyle diğer davalı ... haklarındaki istemin reddine; saptanan 5.235 TL tutarındaki zararın % 25'inin davalılardan idare sürücüsü davalı ...'dan % 75'inin ise diğer davalı sürücü ... ile birlikte davalı ...'ın dayanışmalı olarak (müteselsilen) alınmasına karar verilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesi gereğince yargıç, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez

Yerel mahkemece, açıklanan yasal düzenleme ve dava dilekçesinde uğranılan zararın davalılardan dayanışmalı olarak alınması istemi bulunmadığı gözetilmeyerek, davalılardan ...'ın zararın % 75'inden dayanışmalı olarak sorumlu tutulması;

b)İstek bulunmadığı halde yargılama giderlerinin davalılardan dayanışmalı olarak alınmasına karar verilmiş olması;

usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

b)İstek bulunmadığı halde yargılama giderlerinin davalılardan dayanışmalı olarak alınmasına karar verilmiş olması;

usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde yer alan “…ve ...…” ile “...müteselsilen...” biçimindeki sözcüklerin silinerek hüküm fıkrasından çıkartılmasına; harç alınmasına ilişkin 4 nolu bendin silinerek yerine 4 nolu bent olarak “4-Alınması gereken 282,69 TL harçtan kabul oranlarına göre 70,67 TL'nin davalılardan ...'dan, 212,02 TL'nin diğer davalı ...'tan alınıp Hazine'ye gelir yazılmasına,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 5 nolu bendinde yer alan “…... ve…” ile “...müteselsilen...” biçimindeki sözcüklerin silinerek hüküm fıkrasından çıkartılmasına; davacının tüm, davalılardan ...'ın öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25822, Karar No: 2013/32699, Tarih: 21.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/25822 E.  ,  2013/32699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Temyiz dilekçesinin içeriğine, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24,30 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12228, Karar No: 2011/14351, Tarih: 25.11.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/12228 E.  ,  2011/14351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.08.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırma-müdahalenin meni istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 08.06.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraflarca istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın öncesinin mera olduğunu ileri sürerek elatmanın önlenmesi, tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasını istemiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili ve davalı temyiz etmiştir.

Davalı ...'ya dava dilekçesi ve duruşma günü Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Bu madde uyarınca işlem yapılabilmesi muhatabın gösterdiği adrese karar merciinde (yargı organınca) tebliğ yapılması, sonradan vaki adres değişikliğinin tebliğ yaptıran kaza merciine bildirilmemesi durumunda olanaklıdır.

Somut olayda davalı ...'ya dava dilekçesinde bildirilen adrese dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğe çıkarılmış ancak muhtarın köyden ayrıldığına ilişkin beyanı ile bila ikmal iade edilmiştir. Bunun üzerine davacı Hazine tarafından davalının adresi kayıt sistemindeki adresi mahkemeye bildirilmiş ve mahkemece bu bildirilen adrese tebligat çıkarılmış ancak bu adreste ikamet eden ... 'ın adresin kendisine ait olduğunu, ismi geçen ... 'yu tanımadığını beyan etmesi nedeniyle gene bila ikmal

mahkemeye iade edilmiştir. Bunun üzerine mahkemece kayıt sistemindeki bir başkasının ikamet ettiği adrese bu sefer Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılmasına karar verilmiş ve duruşma günü ile dava dilekçesi imzadan imtina eden komşusu ... haberdar edilmek suretiyle Tebligat Kanununun 35. maddesine göre 16.02.2011 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Ancak, Tebligat Tüzüğünün 55. maddesi Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebligat evrakının bir nüshasının mahkeme divanhanesine asılacağını düzenlemiştir. Dosya içinde böyle bir tutanak mevcut değildir. Bu durumda davalının usulüne uygun biçimde duruşmalara davet edildiğini söylemeye olanak yoktur. Mahkemece davalı 6100 sayılı HMK'nun 27. maddesi uyarınca usulüne uygun biçimde mahkemeye davet edilmeden ve adı geçen davalıya savunma hakkı tanınmaksızın duruşmaya devam edilerek esas hakkında karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1297, Karar No: 2009/3241, Tarih: 18.05.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/1297 E.  ,  2009/3241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Yapı Kredi Bankası AŞ. ile ..., ... aralarındaki dava hakkında İstanbul 5.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 14.11.2007 gün ve 2006/675 2007/700 sayılı hükmün Dairenin 18.11.2008 gün ve 2008/2633-5370 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HYUY’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 170.00.-YTL para cezasının davalı ...'ten alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 18.5.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23693, Karar No: 2019/19804, Tarih: 17.12.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/23693 E.  ,  2019/19804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Olay günü yemek pişirme meselesi yüzünden sanık ile mağdurun tartıştıkları, sanığın sinilenerek mağdura hakaret ettiği, ardından yatak odasında bulunan kendisine ait ruhsatlı av tüfeğini almaya giderken mağdurun korkarak evden uzaklaşıp komşusunun evine doğru gittiği, bu sırada sanığın suça konu tüfek ile evin duvarına ve mutfak kapısına doğru 3 el ateş ettiği ve mağdurun silah seslerini duyması üzerine babasının evine doğru gittiği iddia ve kabul edilen olayda; mağdurun çocuklarını alarak önce komşusunun evine daha sonra silah sesi duyması üzerine babasının evine doğru gitmesi şeklindeki eyleminin, sanığın suça konu tüfekle ateş etme eyleminden dolayı korkuya kapıldığının göstergesi olup bu haliyle atılı suçun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden; delillerin takdirinde hataya düşülerek yerinde görülmeyen gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20156, Karar No: 2015/21192, Tarih: 26.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/20156 E.  ,  2015/21192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan ... adına kayıt edilen hizmetlerinin (.....) ... (kendisi ) tarafına ifa edildiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davalı Kurum tarafından yapılan hatanın dava esnasında düzeltildiğinden karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan Kurum vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1275, Karar No: 2016/291, Tarih: 18.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/1275 E.  ,  2016/291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi.

Hükmedilen ceza miktarları nazara alınıp sanık müdafii Av. ...'in duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Tüm dosya kapsamına göre, mağdurenin iş ilişkisi nedeniyle tanıştığı sanıkla bir barda oturup konuştuktan sonra birlikte sanığın evine kahve içmek amacıyla gittikleri, burada oturup bir süre sohbet etmelerinin ardından gelişen olayda;

İlk derece mahkemesi tarafından sanık hakkında hem 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 102/2. maddesi uyarınca nitelikli cinsel saldırı suçundan, hem de 109/2, 109/5. maddeleri uyarınca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" kenar başlıklı 109'uncu maddesinin birinci fıkrasında "Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan kişiye, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir." hükmü yer almaktadır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" kenar başlıklı 109'uncu maddesinin birinci fıkrasında "Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan kişiye, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir." hükmü yer almaktadır.

Cinsel saldırı suçunun konusunun mağdurun vücudu olduğu, sadece cinsel saldırı suçunun mağdurun vücudu üzerinde işlenirken bu suçun işlenmesi sırasında ve bu suçun işlendiği süreyle sınırlı bir zaman dilimi içerisinde mağdurenin hareket etme olanağının ortadan kaldırılmasının cinsel saldırı suçunun öğesi olduğu, bu durumda ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun da oluşmayacağı, zira mağdurun vücudu üzerinde işlenen cinsel saldırı suçunun mağdurun hareket etme olanağını ortadan kaldırmadan işlenemeyeceği, bu sebeple mağdurun hareket etme olanağının sadece cinsel saldırı suçunun işlendiği sırada ve bu süre ile sınırlı bir zaman dilimi içerisinde ortadan kaldırılmasında cinsel saldırı suçunun yanında ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşmayacağı gözetilmeden ve gerekçe dahi gösterilmeden sanığın mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.